Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ελισάβετ της Υόρκης

Η Ελισάβετ της Υόρκης ("Elizabeth of York", 11 Φεβρουαρίου 1466 - 11 Φεβρουαρίου 1503) βασίλισσα της Αγγλίας (1486 - 1503) μέσω του γάμου της με τον Ερρίκο Ζ΄ της Αγγλίας ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Γούντβιλ. Η Ελισάβετ ήταν ανιψιά του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας που ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην "μάχη του Μπόσγουορθ" από τον Ερρίκο Τυδώρ και έληξε ο εμφύλιος που έμεινε γνωστός σαν Πόλεμος των Ρόδων. Η Ελισάβετ της Υόρκης σαν μητέρα του Ερρίκου Η΄ ήταν κόρη, ανιψιά, σύζυγος, μητέρα και γιαγιά συνεχόμενων βασιλέων.

Η σύντομη περίοδος που ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας επανήλθε στον θρόνο από τον Οκτώβριο 1470 μέχρι τον Απρίλιο του του 1471 και η περίοδος από τον θάνατο του πατέρα της (1483) μέχρι το τέλος του Πολέμου ήταν αρκετά βίαιες με πολέμους και αιματηρές συγκρούσεις. Οι δυο αδελφοί της "oι πρίγκιπες του Πύργου" εξαφανίστηκαν και η τύχη τους παρέμεινε αβέβαιη. Ο θείος της Ριχάρδος Γ΄ αν και είχε κηρύξει όλα τα παιδιά του αδελφού του Εδουάρδου Δ΄ μπάσταρδα δέχτηκε στην αυλή του την Ελισάβετ και τις αδελφές της. Η τελική νίκη του Οίκου της Υόρκης επί του Οίκου του Λάνκαστερ ίσως να φαινόταν καταστροφική αλλά οι υποσχέσεις του Ερρίκου Τυδώρ να την παντρευτεί και να γίνουν διάδοχοι δημιούργησε νέες ελπίδες. Το αίμα του Οίκου της Υόρκης και των Πλανταγενετών πέρασε μέσω της Ελισάβετ στους επόμενους Άγγλους βασιλείς από τον Οίκο των Τυδώρ. Την εποχή που ήταν βασίλισσα της Αγγλίας δεν είχε ενεργό ρόλο στην πολιτική και ο γάμος της φαίνεται ότι ήταν επιτυχής. Ο μεγαλύτερος γιος της Αρθούρος πέθανε πρόωρα σε ηλικία 15 ετών (1502) και άλλα τρία από τα παιδιά της πέθαναν νέα. Τα παιδιά της που επέζησαν Μαργαρίτα και Ερρίκος έγιναν αντίστοιχα βασίλισσα της Σκωτίας και βασιλιάς της Αγγλίας, οι σύγχρονοι βασιλείς του Οίκου των Στιούαρτ είχαν την Μαργαρίτα ως γενάρχη τους.
S/2004 S 17

Το S/2004 S 17 είναι ένας φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Η ανακάλυψη του ανακοινώθηκε από τους Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna και Brian G. Marsden στις 4 Μαΐου του 2005 από παρατηρήσεις που έγιναν την περίοδο από 12 Δεκεμβρίου του 2004 έως 9 Μαρτίου του 2005.

Το S/2004 S 17 έχει περίπου 4 χιλιόμετρα διάμετρο, η τροχιά του από τον Κρόνο έχει μέση απόσταση 19.099 Mm και η περιφορά του διαρκεί 985,453 ημέρες, έχει κλίση προς την εκλειπτική 167° (162° με τον ισημερινό του Κρόνου), με ανάδρομη κατεύθυνση και εκκεντρότητα 0,226.
Πόλεμος των Ρόδων

Ο Πόλεμος των Ρόδων, ή Πόλεμος των δυο Ρόδων, ήταν ένας εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στην Αγγλία για τη διαδοχή στο θρόνο από το 1455 μέχρι το 1487. Πήρε το όνομά του από τα εμβλήματα των δυο αντιμαχόμενων Οίκων, το λευκό ρόδο του Οίκου της Υόρκης και το κόκκινο ρόδο του Οίκου των Λάνκαστερ.

Στις μάχες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου, επικρατούσε πότε η μια ή η άλλη πλευρά, με άμεσες συνέπειες στους διαδόχους του θρόνου. Ο Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας υπήρξε ο τελευταίος Βασιλιάς της Αγγλίας από τον Οίκο της Υόρκης. Το 1485, τα στρατεύματά του συναντήθηκαν με εκείνα του Ερρίκου Τυδώρ, εγγονού του Όουεν Τυδώρ, στη μάχη του Μπόσγουορθ, κοντά στο Λέστερ, στην οποία νίκησε ο Ερρίκος. Κατά συνέπεια, ανέβηκε στο θρόνο ως Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας, πήρε για σύζυγό του την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του Εδουάρδου Δ΄ της Υόρκης, βάζοντας τέλος στον πόλεμο των Ρόδων και εγκαινιάζοντας τη δυναστεία των Τυδώρ, η οποία θα βασιλεύσει συνεχώς σε Αγγλία και Ουαλία για 116 χρόνια.
Κτήσιππος

Ο Κτήσιππος ήταν αρχαίος Αθηναίος από τον δήμο της Αιξωνής, έκφυλος γιος του στρατηγού Χαβρίου που πολλές φορές είχε μάλιστα διακωμωδηθεί ως φιλήδονος, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες που κατέβαλε για να τον συνετίσει ο πατρικός του φίλος Φωκίων.

Παρά ταύτα ο Κτήσιππος, ως γιος του στρατηγού απολάμβανε πλήρους ατέλειας. Μεταξύ άλλων είχε όμως το θάρρος να προσβάλλει δικαστικά νόμο που είχε ψηφισθεί, με εισήγηση του Λεπτίνου, που όριζε το δικαίωμα της ατέλειας μόνο στους λεγόμενους τυραννοκτόνους Αρμόδιο και Αριστογείτονα καθώς και στους εννέα άρχοντες. Το γεγονός αυτό είχε επιφέρει μεγάλη πολιτική κρίση στην αρχαία Αθήνα.

Με την άποψη του Κτησίππου είχε ταχθεί και ο Δημοσθένης που είχε εκφωνήσει τον σχετικό προς Λεπτίνη λόγο του.
Έντουαρντ Γκίμπον

Ο Έντουαρντ Γκίμπον ("Edward Gibbon", γνωστός μερικές φορές στα ελληνικά σαν "Εδουάρδος Γίββων", 8 Μαΐου 1737 – 16 Ιανουαρίου 1794) ήταν Άγγλος ιστορικός. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στη Ρώμη το 1764 φέρεται ότι συνέλαβε την ιδέα της συγγραφής ενός έργου η συγγραφή του οποίου διάρκεσε από το 1776 έως το 1788. Στο έργο του ανιχνεύεται η σύνδεση του αρχαίου και του σύγχρονου κόσμου, με την διαπραγμάτευση θεμάτων όπως η εγκαθίδρυση του χριστιανισμού, οι Τεύτονες, οι κατακτήσεις του Ισλάμ και οι Σταυροφορίες.
Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (αγγλ. "Office of the United Nations High Commissioner for Refugees", "UNHCR") είναι η Υπηρεσία του ΟΗΕ που παρέχει βοήθεια και προστασία στους πρόσφυγες. Ιδρύθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1950 από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και άρχισε να λειτουργεί το 1951. Έχει έδρα την Γενεύη της Ελβετίας. 

Σκοπός της οργάνωσης σύμφωνα με την ιδρυτική της Διακήρυξη καθώς και την Σύμβαση σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων η οποία εγκρίθηκε στις 25 Ιουλιου 1951 απ΄ την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, είναι "να διασφαλίζει ότι κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να ζητήσει άσυλο και να βρει καταφύγιο σε μια άλλη χώρα, με την προοπτική του εθελοντικού επαναπατρισμού, της τοπικής ένταξης στη χώρα ασύλου ή της μετεγκατάστασης σε τρίτη χώρα". 

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες έχει τιμηθεί με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1954 και το 1981. 

Από τις 11 Νοεμβρίου 2015 ύπατος αρμοστής είναι ο Ιταλός Φίλιππο Γκράντι

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ συνεργάζεται με γνωστά πρόσωπα του καλλιτεχνικού κόσμου που βοηθούν στην ευαισθητοποίηση του κοινού και ονομάζονται Πρεσβευτές Καλής Θέλησης. Γνωστοί Πρεσβευτές Καλής Θέλησης είναι η Αντζελίνα Τζολί, ο Μπεν Στίλερ, η Cate Blanchett και ο Γιώργος Νταλάρας.
Now What?!

Now What?! είναι ο τίτλος του του 19ου στούντιο δίσκου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε το 2012 στο Νάσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών και κυκλοφόρησε στις 26 Απριλίου του 2013 στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία, τη Φινλανδία και την Ισπανία, στις 29 Απριλίου στη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Πολωνία, την Τσεχία, τη Νορβηγία, τη Δανία και την Ελλάδα, στις 30 στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιταλία, την 1 Μαΐου στη Σουηδία και στις 22 Μαΐου 2013 στην Ιαπωνία.

Παραγωγός ήταν ο Μπομπ Έζριν, γνωστός για τη δουλειά του σε δίσκους των Pink Floyd, Alice Cooper, KISS, Πήτερ Γκάμπριελ, κ.α..

Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στον πρώην κιμπορντίστα των Deep Purple, Τζον Λορντ, ο οποίος πέθανε στις 16 Ιουλίου 2012 από καρκίνο στο πάγκρεας.
Θεαγένης ο Θάσιος

Ο Θεαγένης ο Θάσιος αποτελεί έναν από τους διασημότερους αθλητές της αρχαιότητας, που διακρίθηκε κυρίως στο Παγκράτιο. Έζησε κατά το πρώτο μισό του 5ου π.Χ. αιώνα, καταγόταν από τη Θάσο και ήταν γιος του Τιμοσθένη που ήταν ιερέας στον ναό του Ηρακλή .
Φραντσέσκο Γκουιτσαρντίνι

thumb|200 px|right|Άγαλμα του Γκουιτσαρντίνι στην Galleria degli Uffizi της πόλης της Φλωρεντίας
Ο Φραντσέσκο Γκουιτσαρντίνι (ιταλική γλώσσα: Francesco Guicciardini - Φλωρεντία, 6 Μαρτίου 1483 - Φλωρεντία, 22 Μαΐου 1540) υπήρξε εξέχων ιταλός ιστοριογράφος και πολιτική προσωπικότητα. Είναι ο συγγραφέας του μνημειώδους έργου "Ιστορία της Ιταλίας" (Storia d' Italia). Παρά το γεγονός ότι απεβίωσε πριν ολοκληρώσει την τελική διόρθωση του σπουδαίου πονήματός του, το έργο του εκλαμβάνεται ως η πλέον αντικειμενική παρουσίαση της περιόδου των πολέμων των ιταλικών πόλεων-κρατών (η Ιταλία ήταν κατακερματισμένη εκείνη την εποχή σε πόλεις-κράτη) με τη Γαλλία (γνωστοί και ως πόλεμοι Αψβούργων-Βαλουά με συμμετοχή και άλλων ευρωπαϊκών χωρών και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την περίοδο 1494-1559). Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πολιτικούς συγγραφείς της Αναγέννησης και πατέρας της Νεότερης Ιστορίας, λόγω της χρήσης κρατικών αρχείων στη συγγραφή της "Ιστορίας της Ιταλίας", γεγονός που άνοιξε το δρόμο στην επιστημονική ιστοριογραφία.
Παιώνια

Η Παιώνια (Paeonia) είναι γένος ιδιαίτερα όμορφου αγριολούλουδου που συναντάται στην ελληνική ύπαιθρο και γενικότερα στην Μεσόγειο. Στην Ελλάδα συναντώνται συνολικά πέντε διαφορετικά είδη παιώνιας. Από αυτές η πιο διαδεδομένη είναι η "Παιώνια η αρσενική" ("Paeonia mascula") που φύεται σε πολλά βουνά της Ελλάδας ενώ σπανιότερες και ιδιαίτερα όμορφες είναι η "Παιώνια του Κλούσιου" ("Paeonia clusii") που φύεται στην Κρήτη και στην Κάρπαθο και οι ντόπιοι ονομάζουν πηγουνιά καθώς και η "Παιωνία η ροδία" ("Paeonia rhodia") η "Παιώνια της Ρόδου" που είναι ενδημική στην Ρόδο, "Παιώνια η παρνασσική" ("Paeonia parnassica") και "Παιώνια η κριόμορφος" ("Paeonia arietina"). Παιώνιες είναι ενδημικές στήν Άνω Σκαφιδωτή Πρέβεζας και στό Δολό Ιωαννίνων. Οι παιώνιες έχουν εντυπωσιακά μεγάλα άνθη με διάμετρο που ξεπερνάει τα 10 εκατοστά, συνήθως κόκκινα λευκά η ρόδινα. Έχουν ύψος που φτάνει τα 70 με 80 εκατοστά και μεγάλα παλαμοσχιδή φύλλα. Αναπτύσσονται σε ενδιάμεσα ή μεγάλα υψόμετρα και η περίοδος ανθοφορίας τους διαρκεί όλη την άνοιξη. 
left|200px|thumb|Παιώνια

thumb|right|"Παιώνια η κριόμορφος" ("Paeonia arietina")
8405 Άσβολος

Ο 8405 Άσβολος ή 1995 GO είναι ένας Κένταυρος που περιφέρεται μεταξύ Δία και Ποσειδώνα. Ανακαλύφθηκε τις 5 Απριλίου 1995 από το Spacewatch.
Μαργαρίτα Μπωφόρ

Η Μαργαρίτα Μπωφόρ ("Margaret Beaufort", 31 Μαΐου 1443 - 29 Ιουνίου 1509), κόμισσα του Ρίτσμοντ και του Ντέρμπυ, ήταν η μητέρα του βασιλιά Ερρίκου Ζ' της Αγγλίας και γιαγιά του βασιλιά Ερρίκου Η' της Αγγλίας. 

Ήταν κόρη και μοναδικό παιδί του Ιωάννη Μπωφόρ, 1ου δούκα του Σόμερσετ, και της Μαργαρίτας Μποσάμπ του Μπλέτσο. Ο πατέρας της, όταν γεννήθηκε, πήγε στον βασιλιά της Γαλλίας να του ζητήσει να εξασφαλίσει η σύζυγός του τα δικαιώματα ανατροφής της κόρης του σε περίπτωση που πέθαινε, αλλά έπεσε σε δυσμένεια, εξορίστηκε από την αυλή και πέθανε αμέσως μετά. Σύμφωνα με τα χρονικά του Κρόουλαντ αυτοκτόνησε.

Παντρεύτηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 7 ετών τον Ιωάννη, 2ο δούκα του Σάφολκ, αλλά τρία χρόνια αργότερα ο γάμος διαλύθηκε με παπική παρέμβαση λόγω συγγένειας. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της σε ηλικία 13 ετών τον Εδμόνδο Τυδώρ, 1ο κόμη του Ρίτσμοντ, δεύτερο γιο της βασιλομήτορος Κατερίνας από τον δεύτερο γάμο της με τον Όουεν Τυδώρ. Ο σύζυγος της πέθανε την επόμενη χρονιά, όταν ήταν 7 μηνών έγκυος στο μοναδικό τους παιδί, Ερρίκο.

Η εγκυμοσύνη ήταν τόσο πολύ δύσκολη ώστε παραλίγο να πεθάνει μαζί με το νεογέννητο. Παντρεύτηκε στην συνέχεια άλλες δύο φορές χωρίς να αποκτήσει κανένα άλλο παιδί. Η Μαργαρίτα συμμετείχε σε συνωμοσία εναντίον του βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Γ'. Ο πραγματικός λόγος είναι ότι είχε αιχμαλωτίσει τον Γεώργιο Στάνλεϊ, γιο του τρίτου συζύγου της, Τόμας Στάνλεϊ, από την πρώτη σύζυγο του, Ελεονώρα Νέβιλ, της οποίας ο αδελφός, Ριχάρδος, είχε ενεργό συμμετοχή στον πόλεμο των ρόδων.

Καθόρισε τον γάμο του γιου της Ερρίκου με την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του βασιλιά Εδουάρδου Δ' και της Ελισάβετ Γούντβιλ, ώστε να αποκτήσει ο γιος της δικαιώματα στον θρόνο της Αγγλίας μετά την ανατροπή του Ριχάρδου Γ'. Όταν ο γιος της Ερρίκος έγινε βασιλιάς (1485), εκείνη πήρε τον τίτλο της βασιλομήτορος, απαιτώντας να έχει τιμές βασίλισσας. Είχε μεγάλη επιρροή στον γιο της σε όλη την διάρκεια της βασιλείας του. Αναφέρεται ότι η εξορία της βασίλισσας Ελισάβετ (1487) έγινε με την δική της επιρροή. Ασχολήθηκε με την ποίηση και την λογοτεχνία. Ο γιος της πέθανε στις 21 Απριλίου 1509, οπότε και ανέλαβε η ίδια την αντιβασιλεία για λογαριασμό του ανήλικου εγγονού της, βασιλιά Ερρίκου Η', αλλά σε δύο μήνες στις 29 Ιουνίου 1509 πεθαίνει και η ίδια.


Κατηγορία:Οίκος των Τυδώρ
Κατηγορία:Πόλεμος των Ρόδων
Κατηγορία:Οίκος Μπωφόρ
Όουεν Τυδώρ

Ο Όουεν Τυδώρ (Ουαλικά:"Owain ap Maredudd ap Tewdwr") (1400 - 4 Φεβρουαρίου 1461) ήταν Ουαλός στρατιωτικός και ευγενής απόγονος του Ρις απ Γκρίφιντ από μια κόρη του, ο οποίος έγινε γνωστός από τον μυστικό γάμο που έκανε με την Αικατερίνη του Βαλουά μετά τον πρόωρο θάνατο του πρώτου συζύγου της βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε'. 

Αρχικά σωματοφύλακας της βασίλισσας, μετά τον θάνατο του βασιλιά την ακολούθησε και έκανε μαζί της μυστικό γάμο, αφού σύμφωνα με κοινοβουλευτική διάταξη (1428), η χήρα βασίλισσα απαγορεύεται να ξαναπαντρευτεί αν δεν πάρει την έγκριση του νέου βασιλιά. Συμμετείχε ενεργά στον πόλεμο των ρόδων (1455 - 1487) ανάμεσα στον Οίκο του Λάνκαστερ και τον Οίκο της Υόρκης. Στη μάχη του Μόρτιμερ Κρος, ήταν επικεφαλής των δυνάμεων του Λάνκαστερ, όπου στις 2 Φεβρουαρίου 1461 ηττήθηκαν συντριπτικά. Ο ίδιος συνελήφθη με πολλούς αιχμαλώτους και θανατώθηκε με αποκεφαλισμό.
Τζορτζ Γκρος

Ο Τζορτζ Γκρος ("Georg Ehrenfried Groß", 26 Ιουλίου 1893 - 6 Ιουλίου 1959) ήταν Γερμανός ζωγράφος, γνωστός για τις καρικατούρες της ζωής στο Βερολίνο κατά τη δεκαετία του 1920 που δημιούργησε. Ήταν βασικό μέλος του Νταντά του Βερολίνου και της τάσης της Νέας Αντικειμενικότητας κατά την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το 1932 έφυγε από τη Γερμανία για τις ΗΠΑ, όπου συνέχισε να δημιουργεί και να διδάσκει.
Γιουτζήν Ντεμπς

Ο Γιουτζήν Β(ίκτωρ) Ντεμπς (, 5 Νοεμβρίου 1855 - 20 Οκτωβρίου 1926) ήταν Αμερικανός συνδικαλιστής και ένας από τους πιο γνωστούς σοσιαλιστές των Η.Π.Α.. Ήταν ιδρυτής και υποψήφιος πρόεδρος με το Αμερικάνικο Σοσιαλιστικό κόμμα.

Στα 14 του χρόνια ο Ντεμπς άρχισε να εργάζεται ως εργάτης στους σιδηροδρόμους. Ίδρυσε ένα από τα πρώτα βιομηχανικά συνδικάτα της Αμερικής, την Αμερικανική Σιδηροδρομική Ένωση και την οδήγησε σε μια επιτυχημένη απεργία. Το 1894 πήρε μέρος στην απεργία ενάντια στην αυτοκινητοβιομηχανία Πούλμαν και φυλακίστηκε. Όσο ήταν στη φυλακή ήρθε σε επαφή με τις ιδέες του Μαρξ. Όταν βγήκε από τη φυλακή δημιούργησε το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που μετατράπηκε σε σοσιαλιστικό. Ήταν υποψήφιος πρόεδρος το 1904, το 1908 και το 1912. 
Ο Ντεμπς ήταν κατά της συμμετοχής στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και γι' αυτό φυλακίστηκε με την κατηγορία της ανταρσίας. Η φυλάκισή του προκάλεσε έντονη αντίδραση και διαδηλώσεις που κατέληγαν σε βίαια επεισόδια από σοσιαλιστές, κομμουνιστές και αναρχικούς. Το 1920 ο Γιουτζήν Ντεμπς κατέβηκε πάλι ως υποψήφιος μέσα από τη φυλακή κερδίζοντας το μεγαλύτερο ποσοστό του, περίπου 914.000 ψήφους. Αν και η υγεία του επιδεινώθηκε μέσα στη φυλακή, ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον αρνήθηκε να του δώσει χάρη. Τελικά απελευθερώθηκε το 1921 από τον πρόεδρο Ουόρεν Χάρντινγκ. Πέθανε στις 20 Οκτωβρίου 1926.
Σερβική Βικιπαίδεια

Η Σερβική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη σερβική γλώσσα και ολόκληρο το περιεχόμενό της ανευρίσκεται ταυτόχρονα τόσο στο κυριλλικό, όσο και στο λατινικό αλφάβητο. Δημιουργήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2003 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 612.500 λήμματα, όντας η 19η μεγαλύτερη γλωσσική έκδοση της Βικιπαίδειας από αυτή την άποψη.
Ιωάννης Μπωφόρ, 1ος δούκας του Σόμερσετ

Ο Ιωάννης Μπωφόρ, 1ος δούκας του Σόμερσετ ("John Beaufort, 1st Duke of Somerset", 1403 – 27 Μαΐου 1444) Άγγλος ευγενής και πολέμαρχος στον Εκατονταετή Πόλεμο ήταν δεύτερος γιος του Ιωάννη Μπωφόρ, 1ου κόμη του Σόμερσετ και της Μάργκαρετ Χόλλαντ, δούκισσας του Κλάρενς. Βαπτίστηκε στις 25 Μαρτίου 1404 και διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο άτεκνο αδελφό του Ερρίκου Μπωφόρ, 2ου κόμη του Σόμερσετ σαν 3ος κόμης του Σόμερσετ, ήταν επίσης 1ος κόμης του Κένταλ.

Ο νεαρός κόμης συνόδευσε τον ξάδελφο του Ερρίκο Ε΄ της Αγγλίας στις εκστρατείες στην Γαλλία (1519) και πολέμησε στο πλευρό του. Το 1421 συνόδευσε τον δεύτερο αδελφό του βασιλιά Θωμά του Κλάρενς που ήταν επίσης και πεθερός του στο Ανζού, στην καταστροφική "μάχη του Μποζώ" ο Θωμάς του Κλάρενς έπεσε και ο Ιωάννης με τον μικρότερο αδελφό του συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Ο Ιωάννης Μπωφόρ ενηλικιώθηκε στις 25 Μαρτίου 1425 αλλά τα κτήματα του τα 13 χρόνια που ήταν αιχμάλωτος κρατήθηκαν από την μητέρα του, ελευθερώθηκε με λύτρα (1438) και έγινε ένας από τους κορυφαίους Άγγλους πολέμαρχους στην Γαλλία.
Γιετόν Κελμέντι

Ο Γιετόν Κελμέντι, είναι ποιητής, δραματουργός, μεταφραστής και δημοσιογράφος, γεννήθηκε το 1978 στην πόλη Πέγια, στο Κόσοβο.
1-προπανόλη

Η 1-προπανόλη (αγγλικά: "1-propanol") είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C3H8O, αν και συχνά αποδίδεται με τους ημισυντακτικούς τύπου C3H7OH, CH3CH2CH2OH ή και συντομογραφικά PrOH. Είναι μια πρωτοταγής αλκοόλη. Πιο συγκεκριμένα ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκανολών, δηλαδή των άκυκλων κορεσμένων μονοσθενών αλκοολών. 

Σχηματίζεται και στη φύση, σε μικρές ποσότητες, κατά τη διάρκεια πολλών διεργασιών ζύμωσης, και χρησιμοποιείται ως διαλύτης στη φαρμακευτική βιομηχανία, κυρίως για ρητίνες και εστέρες κυτταρίνης.
Άκρως Οικογενειακόν

Το Άκρως Οικογενειακόν είναι οικογενειακή κωμική τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 που γράφτηκε από τους Πάνο Αμαραντίδη και Ρένα Ρίγγα, ενώ σκηνοθετήθηκε από τον Ανδρέα Μορφονιό. Προβλήθηκε για πρώτη φορά τις σεζόν 2001-2002 και 2002-2003, ενώ έχει επαναπροβληθεί πολλές φορές έκτοτε. Σημείωνε μεγάλα νούμερα τηλεθέασης κάθε εβδομάδα, παρόλα αυτά ολοκληρώθηκε απότομα στα μισά της δεύτερης σεζόν ύστερα από απαίτηση του Γιάννη Μπέζου ώστε να αποφευχθεί να καταλήξει καρικατούρα εξαιτίας της επιτυχίας της.

Στη σειρά πρωταγωνιστούν oι Γιάννης Μπέζος, Ναταλία Τσαλίκη, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, Ηλίας Ζερβός, Σοφία Ολυμπίου, Φαίδρα Δρούκα, Μέμος Μπεγνής, Χρήστος Σπανός, Αθανασία Γκανά, Μαρούσα Στρογγυόγλου, Ιφιγένεια Καλούτσα και Μαρία Γαλέτα.
Τζάσπερ Τυδώρ

Ο Τζάσπερ Τυδώρ ("Jasper Tudor", Νοέμβριος 1431 - 21/26 Δεκεμβρίου 1495) ήταν κόμης του Πέμπροουκ και 1ος δούκας του Μπέντφορντ, θείος του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ζ΄ και αρχιτέκτονας της μεγάλης νίκης για την κατάκτηση της Αγγλίας και της Ουαλίας (1485).

Ήταν τρίτος γιος του Όουεν Τυδώρ και της Αικατερίνης Βαλουά, χήρας του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε΄, ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου ΣΤ΄, που, αναγνωρίζοντας την ευγένειά του, του έδωσε τον τίτλο του κόμητος του Πέμπροουκ (1452). Δεν αναγνωρίστηκε αρχικά ο γάμος των γονέων του λόγω της μυστικότητας που έγινε, αλλά ο Ερρίκος ΣΤ΄ του αναγνώρισε όλα τα δικαιώματα του (1461), προκειμένου να τον βοηθήσει στον πόλεμο εναντίον των Υορκιστών που τον εκθρόνισαν. 

Είχε εξαιρετικές στρατιωτικές ικανότητες, που τις έδειξε στον πόλεμο των Ρόδων. Τάχθηκε στο πλευρό του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Δ΄, που τον ακολούθησε την περίοδο της προσωρινής εξορίας του (1470 - 1471), παίρνοντας μαζί του και τον ανιψιό του Ερρίκο Τυδώρ, του οποίου ο πατέρας, Εδμόνδος, είχε πεθάνει επτά μήνες πριν την γέννηση του. Βοήθησε σημαντικά τον ανιψιό του, Ερρίκο Τυδώρ, στον πόλεμο που έκανε εναντίον του σφετεριστή βασιλιά Ριχάρδου Γ΄, προκειμένου να κατακτήσει την εξουσία. Ο ανιψιός του τον αντάμειψε με τον τίτλο του δούκα του Μπέντφορντ. 

Κατηγορία:Οίκος των Τυδώρ
Κατηγορία:Πόλεμος των Ρόδων
Κατηγορία:Οίκος του Λάνκαστερ
Κατηγορία:Δούκες του Μπέντφορντ
Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ

Ο Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ (1136 – Ρουέν 1164 
) ήταν τρίτος γιος του Γοδεφρείδου Ε΄ κόμητος του Ανζού και της αυτοκράτειρας Ματθίλδης, κόρης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α΄, μικρότερος αδελφός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Β' και του Γοδεφρείδου της Νάντης, ήταν γνωστός και σαν Γουλιέλμος Φίτζεμπρες ή Γουλιέλμος του Ανζού.
Γοδεφρείδος της Νάντης

Ο Γοδεφρείδος ΣΤ΄ του Ανζού ("Geoffroy VI d'Anjou", 1 Ιουνίου 1134 – 27 Ιουλίου 1158, ), γνωστός και ως Γοδεφρείδος της Νάντης, ήταν κόμης της Νάντης από το 1156 έως το 1158. Ήταν ο δεύτερος από τους τρεις γιους του Γοδεφρείδου Ε΄ κόμητος του Ανζού και της αυτοκράτειρας Ματθίλδης. Η επιθυμία του πατέρα του Γοδεφρείδου ήταν να γίνει ο ίδιος κόμης του Ανζού αν ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος γίνει βασιλιάς της Αγγλίας γι' αυτό του δώρησε πολλά κάστρα. Το σώμα του Γοδεφρείδου έμεινε πολύ καιρό άταφο, μέχρι την ώρα που ο μεγαλύτερος γιος Ερρίκος ξεκαθαρίσει τις επιθυμίες του πατέρα του. Η ιστορία αυτή είναι γνωστή μονάχα σε στενό κύκλο πηγών γύρω απο την Τουρ, ο ιστορικός Γουίλιαμ Γουώρρεν λέει ότι ήταν εφεύρεση του Γοδεφρείδου για να συκοφαντήσει τον Ερρίκο.
Βούλα

Η Βούλα είναι περιοχή του Νοτίου τομέα Αθηνών, χτισμένη στα παράλια του Σαρωνικού, 25 χιλιόμετρα νότια του κέντρου της πόλης. Βρίσκεται ανάμεσα στις περιοχές της Γλυφάδας και της Βουλιαγμένης. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, του οποίου είναι και έδρα. Είναι μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 28.364 κάτοικοι.
Ιαλυσός

Η Ιαλυσός (στην καθομιλουμένη: τα Τριάντα) είναι πόλη της Ρόδου. Ανήκει στον δήμο Ρόδου, ενώ παλαιότερα με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτελούσε ξεχωριστό δήμο.
Δήμος Τυρού

Ο Δήμος Τυρού (Τσακωνικά: Τερέ) ήταν δήμος του νομού Αρκαδίας που δημιουργήθηκε το 1992 με την συνένωση των πρώην Κοινοτήτων Τυρού και Σαπουνακαιϊκων οι οποίες είναι οικιστικά ενωμένες και αποτελούν την γνωστή κωμόπολη του Τυρού. Το 1997 με το πρόγραμμα Καποδίστριας προστέθηκε στον Δήμο Τυρού και η πρώην κοινότητα Πέρα Μελάνων και αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Τυρού. 

Λειτούργησε την περίοδο 1993 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Νότιας Κυνουρίας ως Δημοτική Ενότητα Τυρού. 

Βρίσκεται στα ανατολικά του νομού ανάμεσα στους δήμους Βόρειας Κυνουρίας και Λεωνιδίου. Στα ανατολικά βρέχεται από τον Αργολικό Κόλπο και το Μυρτώο Πελαγος. 

Μαζί με τους δήμους Λεωνιδίου, Βόρειας Κυνουρίας και την κοινότητα Κοσμά συγκροτούσαν την επαρχία της Κυνουρίας. 

Ο Δήμος Τυρού αποτελούταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.116 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Τυρός.
Δήμος Ξυνιάδας

Ο Δήμος Ξυνιάδας ήταν δήμος του Νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Δομοκού. Βρισκόταν στα βόρεια του νομού και συνόρευε με τους δήμους Θεσσαλιώτιδας, Μακρακώμης, και Δομοκού καθώς και με τον Νομό Καρδίτσας. Ο δήμος αποτελούταν από οκτώ δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.396 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Ομβριακή.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Ομβριακής [ 1.551 ]
::* η Ομβριακή [ 1.297 ]
::* το Μεταλλείο [ 254 ]
: Δ.δ. Αγίου Γεωργίου Δομοκού -- ο Άγιος Γεώργιος [ 380 ]
: Δ.δ. Αγίου Στεφάνου -- ο Άγιος Στέφανος [ 308 ]
: Δ.δ. Κορομηλέας -- η Κορομηλιά [ 301 ]
: Δ.δ. Μακρυρράχης [ 470 ]
::* η Μακρυρράχη [ 470 ]
::* τα Λουτρά Καΐτσης [ 0 ]
: Δ.δ. Ξυνιάδος -- η Ξυνιάδα [ 631 ]
: Δ.δ. Παναγίας -- η Παναγία [ 216 ]
: Δ.δ. Περιβολίου Δομοκού -- το Περιβόλι [ 539 ]
Σαλγανέας

Ο Σαλγανέας (αρχ. "Σαλγανεύς") σύμφωνα με την αναφορά του Στράβωνα στα "Γεωγραφικά" του και του Παυσανία στα "Βοιωτικά" του, υπήρξε Βοιωτός, ο οποίος ήταν ο οδηγός του περσικού στόλου για τη διέλευσή του μέσα από τον πορθμό του Ευρίπου και την Ευβοϊκή θάλασσα, το καλοκαίρι του 480 π.Χ. μετά τη μάχη των Θερμοπυλών και τον θάνατο του Σπαρτιάτη βασιλέα Λεωνίδα. 

Διαπλέοντας ο περσικός στόλος τον βόρειο Ευβοϊκό κόλπο με κατεύθυνση από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, δεν μπορούσε να διακρίνει τον πορθμό του Ευρίπου και την πόλη της Χαλκίδας, την οποία για να τη δουν από θαλάσσης έπρεπε να διαπλεύσουν τη χερσόνησο όπου βρίσκεται σήμερα το δημοτικό διαμέρισμα της Δροσιάς, του Δήμου Ανθηδώνας. Έτσι νόμισαν ότι ο Σαλγανέας τους είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο και σε παγίδα και τον σκότωσαν. Περιπλέοντας όμως την ανωτέρω χερσόνησο, εντόπισαν τον πορθμό του Ευρίπου και κατάλαβαν το λάθος τους. Διέταξε λοιπόν ο Πέρσης βασιλέας Ξέρξης να θάψουν με τιμές τον αδικοσκοτωμένο Σαλγανέα και να του φτιάξουν τύμβο. 

Ο "Τύμβος του Σαλγανέα" αποτελεί σήμερα έναν τεχνητό λόφο, ο οποίος βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Μεσσάπιο (σημερινός Κτυπάς), μεταξύ των Δ.Δ. Δροσιάς και Λουκισίων του Δήμου Ανθηδώνας. Η περιοχή από τους γηγενείς κατοίκους ονομάζεται "Σωρός", πιθανότατα από το σωρό του χώματος που απαιτήθηκε για την κατασκευή του τύμβου, ή αλλιώς "Τσούμπα του Σωρού". Η λέξη "τσούμπα" αποτελεί παραφθορά της λέξης "Τύμβος". 

Παρόλα αυτά φαίνεται ότι η συγκεκριμένη περιοχή δεν επιλέχθηκε τυχαία, γιατί κοντά στον Τύμβο του Σαλγανέα έχουν βρεθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη κτίσματα που χρονολογούνται μέχρι τους μυκηναϊκούς χρόνους.
Δήμος Ιητών

Ο Δήμος Ιητών είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει την Ίο και τις γειτονικές της νησίδες. Δημιουργήθηκε το 1994 από την αναγνώριση της Κοινότητας Ίου σε Δήμο. Η έκταση του Δήμου είναι 111 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 2.024 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Ίος.
Δήμος Βαλτετσίου

Ο Δήμος Βαλτετσίου ήταν δήμος του νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τρίπολης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού νοτιοδυτικά της πόλης της Τρίπολης. Αποτελούταν από 13 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 1.842 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Ασέα.

Το Βαλτέτσι βρίσκεται δυτικά της Τρίπολης, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων και υψόμετρο 1050 μέτρων. Η θέση του είναι σε ένα μικρό οροπέδιο ανάμεσα σε τέσσερις λόφους: Χωματοβούνι, Μύλοι, Νταβρουλέικα και Κούκοι. Ο τόπος κατοικήθηκε γύρω στο 1650 ξανά, γιατί υπήρχαν σημάδια ότι και στην αρχαιότητα ήταν κατοικημένος. Το Βαλτέτσι είναι και αυτός ένας παραδοσιακός οικισμός που ήταν ένα 100% κτηνοτροφικό χωριό με διπλοκάτοικους (το καλοκαίρι έμεναν στο χωριό και το χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά ). Σήμερα, το σχολείο δεν λειτουργεί γιατί δεν υπάρχουν παιδιά. Όταν λειτουργούσε, «πρωτοτυπούσε» καθώς έκανε διακοπές το χειμώνα αντί το καλοκαίρι. Το χωριό ήταν πολύ εύπορο έχοντας 1500 κατοίκους και άνω των 30.000 αιγοπροβάτων. Όμως το άγονο του εδάφους και οι δυσμενείς χειμερινές κλιματολογικές συνθήκες, ανάγκασαν τους Βαλτετσαίους να ξενιτευτούν εντός κι εκτός Ελλάδας. Από τους Κήπους -βόρεια του χωριού- ξεκινούσε το Βαλτετσόρεμα, για να συναντήσει το «Νερό της Μάνας» περνώντας από τοξωτή γέφυρα και, από εκεί, με σούγελο από κοραντζάνι, ερχόταν το νερό στη Δεξαμενή της Τριπολιτσάς.

Η εκκλησία του χωριού έγινε με επιστασία του Γέρου του Μοριά και έχει αρχιτεκτονικά μέλη από τον αρχαίο ναό της Αθηνάς Σωτήρος. Είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο. Το Βαλτέτσι είναι γνωστό για τη συμμετοχή των κατοίκων του στον Αγώνα του 1821. Έμεινε ιστορικό από τις δύο συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων που έγιναν στις 25 Απριλίου και στις 12-13 Μαΐου του 1821. Η νίκη των Ελλήνων προετοίμασε την άλωση της Τρίπολης.

Η πλατεία του χωριού, γεμάτη με πλατάνια, φιλοξενεί το μνημείο αυτών των ένδοξων στιγμών και ανδριάντες του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά. Στο Βαλτέτσι γίνονται πολλές γιορτές και πανηγύρια, όλο το χρόνο, που ενώνουν τους κατοίκους και προσελκύουν τους επισκέπτες. Η περιοχή, λόγω του ποιμενικού χαρακτήρα της, έχει κρατήσει ανόθευτους τους κώδικες της τιμής, της φιλοξενίας, της αγάπης για τους οικείους αλλά και τους ταξιδιώτες.
Δήμος Υπάτης

Ο Δήμος Υπάτης ήταν δήμος του νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο διευρυμένο Δήμο Λαμιέων. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού νοτιοδυτικά της πόλης της Λαμίας. Ο δήμος καταλάμβανε ένα τμήμα της πεδιάδας του Σπερχειού, ενώ το υπόλοιπο τμήμα του απλωνόταν στις βόρειες πλαγιές της Οίτης και των Βαρδουσίων. Ο δήμος αποτελούταν από δεκαπέντε δημοτικά διαμερίσματα, είχε έκταση 263 τ.χλμ. και συνολικό πληθυσμό 6.855 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Υπάτη.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Υπάτης [ 849 ]
::* η Υπάτη [ 724 ]
::* η Αμαλώτα (τ. η Αμαλιώτα) [ 125 ]
: Δ.δ. Αργυροχωρίου -- το Αργυροχώρι [ 348 ]
: Δ.δ. Βασιλικών -- τα Βασιλικά [ 313 ]
: Δ.δ. Δάφνης -- η Δάφνη [ 188 ]
: Δ.δ. Καστανέας [ 345 ]
::* η Καστανέα [ 265 ]
::* το Καπνοχώριον [ 80 ]
: Δ.δ. Κομποτάδων -- οι Κομποτάδες [ 718 ]
: Δ.δ. Λαδικούς -- η Λαδικού [ 346 ]
: Δ.δ. Λουτρών Υπάτης [ 835 ]
::* τα Λουτρά Υπάτης [ 645 ]
::* τα Βαρκά [ 72 ]
::* η Μαγούλα [ 59 ]
::* η Νέα Υπάτη [ 59 ]
: Δ.δ. Λυχνού [ 307 ]
::* το Λυχνό [ 290 ]
::* τα Αλώνια [ 6 ]
::* η Ιερά Μονή Αγάθωνος [ 11 ]
: Δ.δ. Μεξιατών -- οι Μεξιάτες [ 793 ]
: Δ.δ. Μεσοχωρίου Υπάτης -- το Μεσοχώρι [ 167 ]
: Δ.δ. Νεοχωρίου Υπάτης -- το Νεοχώρι [ 205 ]
: Δ.δ. Περιστερίου -- το Περιστέρι [ 217 ]
: Δ.δ. Πύργου -- ο Πύργος [ 254 ]
: Δ.δ. Ροδωνιάς [ 629 ]
::* η Ροδωνιά [ 366 ]
::* η Καρυά [ 263 ]
: Δ.δ. Συκά Υπάτης -- η Συκά (τ. ο Συκάς) [ 341 ]
Απόλλων 7

Η αποστολή Απόλλων 7 ήταν η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο διάστημα στο πλαίσιο του Προγράμματος Απόλλων της NASA μετά από την αποτυχημένη πτήση του Απόλλων 1.
Μπάρμπαρα Μόρι

Η Μπάρμπαρα Μόρι Οτσόα (ισπανικά: "Bárbara Mori Ochoa") είναι μεξικάνα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 2 Φεβρουαρίου 1978, στο Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη, αλλά μεγάλωσε και μορφώθηκε στο Μεξικό.
Δήμος Αμπελακίων

Ο Δήμος Αμπελακίων ήταν ένας από τους δύο δήμους στους οποίους διαιρούταν διοικητικά η Σαλαμίνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας. Καταλάμβανε το ανατολικότερο τμήμα του νησιού και συνόρευε με τον άλλο δήμο του νησιού τον Δήμο Σαλαμίνας. Ο Καποδιστιακός Δήμος Αμπελακίων ανήκε στην νομαρχία Πειραιά της περιφέρειας Αττικής. Περιλάμβανε δύο δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 7.060 κατοίκους. Η έκταση του δήμου ήταν μόλις τα 10 τ.χλμ. από τα 95 τ.χλμ. της συνολικής έκτασης του νησιού. Έδρα του δήμου ήταν τα Αμπελάκια. Μετά την εφραμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» το 2010, καταργείται ο Δήμος και προσαρτάται στον νέο, ενιαίο Δήμο Σαλαμίνας.
Γκαμπριέλα Σπάνικ

Η Γκαμπριέλα Σπάνικ (ισπανικά: "Gabriela-Gaby Spanic") γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1973 στην Βενεζουέλα. Ζεί εδώ και χρόνια στην πόλη του Μεξικού και εργάζεται ως ηθοποιός, τραγουδίστρια, μοντέλο, επιχειρηματίας. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία για όσα προσέφερε με μεγάλη επιτυχία στον χώρο της υποκριτικής, χάρη στους ρόλους που υποδύεται σε τηλενουβέλλες. 

Έχει μια δίδυμη αδελφή, η οποία είναι μοντέλο και ηθοποιός και ονομάζεται Ντανιέλα Σπάνικ (ισπανικά: "Daniela Spanic"). Έχει ακόμα μια μικρότερη αδελφή, την Πατρίσια, και δύο αδελφούς που ονομάζονται Αντόνιο και Αντιέλ. 
Ο πατέρας της είναι από την Κροατία και εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στη Βενεζουέλα το 1960. Η μητέρα της είναι Αγγλίδα και γεννήθηκε στο Λονδίνο.

Η Γκαμπριέλα ξεκίνησε να σπουδάζει ψυχολογία, αλλά πάντα είχε μια επιθυμία για την υποκριτική. Η καριέρα της εκτοξεύτηκε στα μέσα του 1990 όταν άρχισε να υποδύεται ρόλους σε σαπουνόπερες..Από τα πιο γνωστά & επιτυχημένα έργα της είναι το La usurpadora(Η Σφετερίστρια)(1998-1999), το Por tu amor (Όλα για την αγάπη)(1999-2000), Prisionera (Ρωξάνη μια ελεύθερη γυναίκα)(2004-2005), που γυρίστηκε στις Η.Π.Α., συμπαραγωγή Μεξικού-Ηνωμένων Πολιτειών κτλ.
Δημήτρης Κοντόπουλος

Ο Δημήτρης Κοντόπουλος (γενν. 9 Νοεμβρίου 1971) είναι Έλληνας συνθέτης. Έχει συνεργαστεί με διάφορους καλλιτέχνες σε Ελλάδα και εξωτερικό (κυρίως Ρωσία), ενώ έχει γράψει και κομμάτια που διαγωνίστηκαν στη Eurovision. Έχει συμμετάσχει στην παραγωγή 16 δίσκων που έγιναν χρυσοί ή πλατινένιοι.
AS-202

Η αποστολή AS-202 ήταν η τρίτη μη επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση στα πλαίσια του Προγράμματος Απόλλων της NASA. Ακολούθησε την αποστολή AS-201 και είχε ως στόχο την αύξηση της διάρκειας της πτήσης, καθώς και της δοκιμής διαδοχικών πυροδοτήσεων του προωθητικού συστήματος, που ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για τη διεξαγωγή των αναγκαίων ελιγμών κατά τη διάρκεια της πτήσης στο διάστημα.
Χοκκάιντο

Δεξιά|thumb|300px|Η νήσος Χοκκάιντο.
Η νήσος Χοκκάιντο (() κυριολεκτικά "Ο δρόμος της βόρειας θάλασσας") με έκταση 77.984 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.407.928 κατοίκους (2015), είναι το δεύτερο σε μέγεθος, μετά την νήσο Χονσού, και το βορειότερο σε θέση από τα κύρια νησιά της Ιαπωνίας. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, δε χωρίζεται σε επιμέρους νομούς αλλά αποτελεί, ολόκληρο, το μεγαλύτερο σε έκταση νομό της Ιαπωνίας.

Βρίσκεται νότια της Οχοτσκικής θάλασσας και βορείως της νήσου Χονσού, από την οποία χωρίζεται με τον πορθμό Τσουγκάρου. Τα δύο νησιά επικοινωνούν, όμως, με την υποθαλάσσια Σήραγγα Σεϊκάν, τη μεγαλύτερη στον κόσμο. Βορειοδυτικά από το Χοκκάιντο βρίσκονται τα Νησιά Κουρίλες, ενώ βόρεια (προς βορειοανατολικά) από αυτό του βρίσκεται το νησί της Σαχαλίνης.

Άλλα ονόματα του Χοκκάιντο περιλαμβάνουν το Έζο ή Γιέζο (παλαιότερη ονομασία) και Μόσιρ, όπως είναι γνωστό στη γλώσσα των Αϊνού, των αρχέγονων κατοίκων της Ιαπωνίας. Το Χοκκάιντο παραμένει σήμερα η μεγαλύτερη κοιτίδα των εναπομεινάντων Αϊνού.

Το κλίμα του Χοκκάιντο είναι ηπειρωτικό, με δροσερά καλοκαίρια και παγωμένους χειμώνες. Οι μέσες θερμοκρασίες για τον Αύγουστο κυμαίνονται στους 17 °C με 22 °C, ενώ για τον Ιανουάριο στους −12 °C με −4 °C.

Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Χοκκάιντο είναι το Σαππόρο (1.934.675 κατ.) (2015). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Χακοντάτε, Ασαχικάβα, Κουσίρο και Ομπιχίρο.
Opel Calibra

Το Opel Calibra ήταν ένα μεσαίο σπορ αυτοκίνητο, που κατασκευαζόταν από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel, από το 1989 έως το 1997.

Σχεδιάστηκε από την Opel, με σκοπό να αντιμετωπίσει εμπορικά τα μεσαία σπορ κουπέ που προέρχονταν από την Ιαπωνία στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Βασίστηκε στο σασί και τα μηχανικά μέρη της πρώτης γενιάς του Opel Vectra, η οποία κατασκευάστηκε μεταξύ του 1988 και του 1995, αν και σε αντίθεση με το 5-θέσιο σαλόνι σε όλες τις γενιές του Vectra, το Calibra είχε σαλόνι διάταξης 2+2.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε από την Vauxhall ως Vauxhall Calibra, στη Νότια Αμερική από την Chevrolet ως Chevrolet Calibra, ενώ στην Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία από την Holden ως Holden Calibra.
Μπόικο Μπορίσοφ

Ο Μπόικο Μπορίσοφ ("Бойко Методиев Борисов", 13 Ιουνίου 1959) είναι Βούλγαρος πολιτικός, πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από τον Μάιο του 2017. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία από το 2009 ως το 2013 και από το 2014 ως το 2017. Έγινε δήμαρχος της Σόφιας στις 8 Νοεμβρίου του 2005 και παρέμεινε δήμαρχος ως τις 27 Ιουλίου 2009.

Μετά τη νίκη του κόμματός του (GERB) στις εκλογές που διεξήχθησαν στις αρχές Ιουλίου του 2009, έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και έγινε ο 50ός πρωθυπουργός της χώρας του
Audi A5

Το Audi A5 είναι μεσαίο κουπέ αυτοκίνητο που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi, από τον Μάρτιο του 2007 έως σήμερα. Διατίθεται σε τρεις τύπους αμαξώματος: κουπέ, κάμπριο και πεντάπορτο liftback κουπε (Sportback). Η πρώτη γενιά του, παρουσιάστηκε στις 6 Μαρτίου 2007 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και μάλιστα η παρουσίαση έγινε από τον σχεδιαστή του μοντέλου και αρχισχεδιαστή της Audi, Βάλτερ ντε Σίλβα (Walter de Silva). Από τον Σεπτέμβριο του 2016, βρίσκεται στη δεύτερη γενιά του.
Σικόκου

Η νήσος Σικόκου (, προφέρεται: Σίκοκου, κυριολ. "Οι τέσσερις χώρες") με έκταση 18.298 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.141.955 κατοίκους (2005), είναι το μικρότερο από τα κύρια νησιά της Ιαπωνίας, τόσο σε μέγεθος, όσο και σε πληθυσμό. Βρίσκεται νοτίως του Χονσού και ανατολικά της Κιούσου και μεταξύ των τριών νησιών σχηματίζεται η Εσωτερική Θάλασσα Σέτο.

Το όνομα του νησιού προέρχεται από το χωρισμό της, ιστορικά, σε τέσσερις επαρχίες: Άβα, Τόσα, Σάνουκί και Ίγιο. Τα όριά τους διατηρούνται στους σημερινούς τέσσερις νομούς (県, "κεν") του νησιού:
* Τοκουσίμα
* Κότσι
* Καγκάβα
* Εχίμε

Το βόρειο μέρος του νησιού είναι το πιο προσιτό συγκοινωνιακά και ανεπτυγμένο βιομηχανικά, ενώ απολαμβάνει το ήπιο κλίμα της Εσωτερικής Θάλασσας. Συνδέεται με τρεις υπεργέφυρες με τους μεγάλους οδικούς και σιδηροδρομικούς άξονες της Χονσού. Αντίθετα, το νότιο και μεγαλύτερο τμήμα είναι ορεινό και αραιοκατοικημένο, με κυρίως αγροτική οικονομία, ενώ βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό.

Μεγάλες πόλεις - και πρωτεύουσες των αντίστοιχων νομών - είναι στο βόρειο τμήμα η Τοκούσιμά, Τακάματσού και Ματσούγιαμα ενώ στο νότιο μόνο το Κότσι.

Η Σικόκου είναι διάσημη για τον πιο σημαντικό δρόμο προσκυνητών στην Ιαπωνία, που περιλαμβάνει 88 ναούς.
Μπορίς Βιάν

Ο Μπορίς Βιάν ("Boris Vian", στην Βιλ ντ Αβρέ, 10 Μαρτίου 1920 - Παρίσι, 23 Ιουνίου 1959) ήταν Γάλλος συγγραφέας, τζαζίστας, τραγουδοποιός, ηθοποιός, μεταφραστής, μέλος της Παταφυσικής και διευθυντής του τμήματος τζαζ της δισκογραφικής εταιρίας Philips. Αναγνωρίζεται σήμερα ως ένας από τους πιο σημαντικούς διανοούμενους της μεταπολεμικής Γαλλίας.
Μάχη των Δολιανών και Βερβένων

Η Μάχη των Δολιανών και Βερβένων ήταν μάχη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 η οποία πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 1821, ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες με αρχηγό τον Νικήτα Σταματελόπουλο (Νικηταρά), και τους Τούρκους, στα Άνω Δολιανά και τα Βέρβενα της Αρκαδίας, στα πλαίσια της πολιορκίας της Τριπολιτσάς.

Μια ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης μάχης είναι ότι πρόκειται για μία από τις λίγες μάχες της Επανάστασης η οποία διεξήχθη μέσα σε οικισμό και όχι στην ύπαιθρο. Μάλιστα, στα Δολιανά διασώζονται ακόμα και σήμερα τα περισσότερα από τα 13 σπίτια στα οποία οχυρώθηκαν οι Έλληνες αγωνιστές, μαζί και αυτό στο οποίο ταμπουρώθηκε ο ίδιος ο Νικηταράς, το οποίο σήμερα είναι διατηρητέο κτήριο και λειτουργεί ως μουσείο.
Δήμος Ηρακλειδών

Ο Δήμος Ηρακλειδών ήταν ένας από τους τρεις δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κως την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κω. Καταλάμβανε όλο το δυτικό τμήμα του νησιού και συνόρευε με τον δήμο Δικαίου. Ο δήμος αποτελούνταν από τρία δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.983 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αντιμάχεια. Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος Ηρακλειδών έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένη τουριστική υποδομή και διαθέτει ορισμένα από τα σημαντικότερα θέρετρα του νησιού. Τελευταίος δήμαρχος διατέλεσε ο Μπιλλης Στεργος 

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: Δ.δ. Αντιμαχείας [ 2.573 ] 
::* η Αντιμάχεια [ 2.205 ] 
::* το Μαστιχάρι [ 368 ] 
: Δ.δ. Καρδαμαίνης -- η Καρδάμαινα [ 1.783 ]
: Δ.δ. Κεφάλου [ 2.607 ] 
::* η Κέφαλος [ 2.458 ] 
::* το Καμάρι [ 32 ] 
::* ο Κάμπος [ 69 ] 
::* η Όνια [ 48 ]
Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας

Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας (Βουλγάρικα: Граждани за европейско развитие на България, Grazhdani za evropeysko razvitie na Balgariya), συντομογραφία GERB (βουλγαρικά: ГЕРБ, που σημαίνει "οικόσημο"), είναι ένα κεντροδεξιό Βουλγαρικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2006.

Τυπικά επικεφαλής του GERB είναι ο Τσβέταν Τσβετάνοφ, πρώην αναπληρωτής δήμαρχος της Σόφιας, αλλά ο πραγματικός ηγέτης είναι ο δήμαρχος της Σόφιας και πρώην αστυνομικός, Μπόικο Μπορίσοφ. Η ίδρυση του κόμματος ακολούθησε την δημιουργία ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με το ακρωνύμιο (στα βουλγαρικά) "GERB - Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας", νωρίτερα την ίδια χρονιά. Το όνομα του κόμματος δεν αναφέρεται ότι είναι αρκτικόλεξο, αλλά πάντως γράφεται με κεφαλαία γράμματα.

Στις αρχές του Ιανουαρίου 2007 και τις αρχές Φεβρουαρίου 2007, ήρθε δεύτερο στην δημόσια υποστήριξη στις δημοσκοπήσεις με 14% περίπου, ακολουθώντας το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα το οποίο είχε περίπου το 25%. Οι προτεραιότητες που δηλώνει ότι έχει είναι η καταπολέμηση του εγκλήματος και της διαφθοράς, η διαφύλαξη της οικογένειας ως τον ακρογωνιαίο λίθο της κοινωνίας και η επίτευξη ενεργειακής ανεξαρτησίας.

Το GERB κέρδισε το 2007, τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στη Βουλγαρία, την πρώτη φορά που η Βουλγαρία έκανε εκλογές για βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με 21,69% ή 419.301 ψήφους. Το κόμμα έβγαλε πέντε βουλευτές και εντάχθηκε στην Ομάδα του ΕΛΚ-ΕΔ, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (στο τμήμα του ΕΛΚ). Στις 6 Ιουνίου 2007 το GERB έκανε επίσημα αίτηση για ένταξη ως κόμμα-μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ). Εντάχθηκε στο ΕΛΚ στις 7 Φεβρουαρίου 2008.

Το κόμμα GERB του δήμαρχου της Σόφιας Μπόικο Μπορίσοφ κέρδισε κατηγορηματικά τις Βουλευτικές Εκλογές της Βουλγαρίας την Κυριακή 5 Ιουλίου 2009. Σύμφωνα με την παράλληλη καταμέτρηση της ψηφοφορίας, το GERB συγκέντρωσε το 39,7% και κέρδισε τις 117 από τις 240 έδρες της Εθνοσυνέλευσης. Μετά τις εκλογές, ο Μπορίσοφ διορίστηκε Πρωθυπουργός και σχημάτισε την 1η κυβέρνησή του, που ήταν η 87η Κυβέρνηση της Βουλγαρίας, με μέλη από το κόμμα του και ανεξάρτητους πολιτικούς. Την 20η Φεβρουαρίου 2013 η κυβέρνηση του Μπορίσοφ παραιτήθηκε, μετά από έντονες διαμαρτυρίες και ταραχές σε ολόκληρη τη χώρα. Τα επεισόδια άρχισαν από αγανάκτηση για τους παραφουσκωμένους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και εξελίχθηκαν σε ένα μαζικό κίνημα κατά της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος.

Στις Βουλγαρικές προεδρικές εκλογές του 2011, οι υποψήφιοι του κόμματος, οι Ρόσεν Πλέβνελιεφ και Μαργκαρίτα Πόποβα (υποψήφιος Πρόεδρος και συνυποψήφια για την αντιπροεδρία αντίστοιχα), κέρδισαν στο δεύτερο γύρο συγκεντρώνοντας το 52,6% των ψήφων. Ο Ρόσεν Πλέβνελιεφ έγινε ο 4ος Πρόεδρος της Βουλγαρίας (2012-2017).
Δήμος Δικαίου

Ο Δήμος Δικαίου ήταν ένας από τους τρεις δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κως την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κω. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νησιού και βρισκόταν ανάμεσα στους άλλους δύο δήμους του νησιού, τους δήμους Κω και Ηρακλειδών. Ο δήμος αποτελούνταν από δύο δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.094 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Ζηπάρι. 

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: Δ.δ. Ασφενδιού [ 3.205 ] 
::* το Ζηπάρι [ 2.355 ] 
::* ο Άγιος Δημήτριος [ 1 ] 
::* το Ασφενδιού [ 96 ] 
::* το Λαγούδι-Ζια [ 200 ] 
::* ο Λινοπότης [ 327 ] 
::* το Τιγκάκι [ 226 ] 
: Δ.δ. Πυλίου [ 2.889 ] 
::* το Πυλίον [ 2.431 ] 
::* το Μαρμάρι [ 458 ]
Δήμος Νευροκοπίου

Ο Δήμος Νευροκοπίου ή Δήμος Κάτω Νευροκοπίου είναι δήμος του νομού Δράμας, ο οποίος εκτείνεται σε μία μεγάλη έκταση καταλαμβάνοντας όλο το βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος Νευροκοπίου καταλαμβάνει συνολικά έκταση 872 τ.χλμ. Αποτελείται από 16 τοπικές κοινότητες και μία δημοτική κοινότητα και έχει συνολικό πληθυσμό 7.860 κατοίκους (απογραφή 2011). Έδρα του είναι το το Κάτω Νευροκόπι. Ο δήμος Κάτω Νευροκοπίου είναι μία από τις περιοχές της χώρας όπου σημειώνονται συνήθως οι χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά τους χειμερινούς μήνες.
Κτήριο της Μητροπολιτικής Κυβέρνησης του Τόκυο

To Κτήριο της Μητροπολιτικής Κυβέρνησης του Τόκυο (), Tōkyō Tochōsha, αναφερόμενο συντομογραφικά ως Tochō 都庁) είναι ουρανοξύστης 48 ορόφων στο διαμέρισμα Σίντζουκου του Τόκιο. Στεγάζει τα γραφεία της Μητροπολιτικής Κυβέρνησης του Τόκυο, που διοικεί τόσο τα 23 Ειδικά Διαμερίσματα, όσο και τις πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά του υπόλοιπου νομαρχιακού διαμερίσματος του Τόκιο.

Ολοκληρώθηκε το 1991 με κόστος 157 δις ¥. Κατείχε τον τίτλο του ψηλότερου κτηρίου στο Τόκιο (243 μ.) έως την ολοκλήρωση του "Midtown Tower" το 2006.

Το κτήριο διαθέτει δύο χώρους παρατήρησης, με αναψυκτήρια και καταστήματα αναμνηστικών, που προσφέρουν πανοραμική θέα του Τόκυο. Η πρόσβαση είναι δωρεάν για πολίτες και τουρίστες.
Ευρύτερη Περιοχή του Τόκιο

Ουρανοξύστες στο [[Σίντζουκου]]. Στο βάθος το όρος [[Φούτζι]].
[[Σιμπούγια]]
[[Γκίνζα]]
[[Γιοκοχάμα]]

Ως Ευρύτερη Περιοχή του Τόκιο αναφέρεται η μητροπολιτική αυτή περιοχή της Ιαπωνίας που βρίσκεται στην Περιοχή Καντό και περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των νομών Τσίμπα, Καναγκάβα, Σαϊτάμα και Τόκυο. Αποτελεί το προέχον οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας.

Σύμφωνα με μελέτη του ΟΗΕ (2016) 
, ο πληθυσμός της Ευρύτερης Περιοχής του Τόκυο φτάνει τα 38.000.000 κατοίκους, καθιστώντας την την πολυπληθέστερη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο. Από απόψεως οικοδομικής έκτασης, έρχεται δεύτερη μετά τη μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης. Ταυτόχρονα έχει το μεγαλύτερο μητροπολιτικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν στον κόσμο, γύρω στο 1,5 τρις δολλάρια, μεγαλύτερο από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της Ισπανίας ή του Καναδά.

Η Ευρύτερη Περιοχή του Τόκυο περιλαμβάνει τις παρακάτω πόλεις σε έναν ενιαίο αστικό σχηματισμό:
* Τόκυο (23 Ειδικά Διαμερίσματα)
* Γιοκοχάμα
* Καβασάκι
* Σαϊτάμα
* Τσίμπα

Η περιοχή εξυπηρετείται από δύο διεθνείς αερολιμένες: το Αεροδρόμιο Χανέντα (κυρίως πτήσεις εσωτερικού) στο Τόκυο και το Αεροδρόμιο Νάριτα (κυρίως πτήσεις εξωτερικού) στο νομό Τσίμπα.
Δήμος Βιλίων

Ο Δήμος Βιλίων ήταν δήμος της Δυτικής Αττικής ο οποίος λειτούργησε στο διάστημα 1946-2010 οπότε και καταργήθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρισκόταν ανάμεσα στους δήμους Μεγαρέων, Μάνδρας και Ερυθρών και εκτεινόταν ανάμεσα στα όρη Κιθαιρώνας και Πατέρας και κατά μήκος των ακτών του Κορινθιακού κόλπου. Καταλάμβανε έκταση 205,8 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ήταν 3.215 κάτοικοι. Έδρα του δήμου ήταν τα Βίλια.
Δήμος Αλιφείρας

Ο Δήμος Αλιφείρας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού στις βόρειες πλαγιές του όρους Μίνθη ανάμεσα στους δήμους Ζαχάρως και Ανδρίτσαινας. Ο δήμος αποτελεούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.829 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Καλλιθέα . Ο δήμος Αλιφείρας ήταν από τους δήμους της Ηλείας που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.
Κώστας Παπανικολάου

Ο Κώστας Παπανικολάου, γεννημένος στις 31 Ιουλίου 1990 στα Τρίκαλα και μεγαλωμένος στα Γρεβενά, είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ/πάουερ φόργουορντ για τον Ολυμπιακό. Έχει ύψος 2.05 μ.
Δήμος Χέρσου

Ο Δήμος Χέρσου ήταν δήμος του νομού Κιλκίς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Κιλκίς, του οποίου αποτελεί και Δημοτική Ενότητα. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, βόρεια της πόλης του Κιλκίς. Ο δήμος περιλάμβανε τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.482 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Χέρσο.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
: Δ.δ. Χέρσου [ 1.713 ] 
::* το Χέρσο [ 1.209 ] 
::* το Ελευθεροχώρι [ 247 ] 
::* το Ηλιόφωτο [ 81 ] 
::* η Καλίνδρια [ 176 ] 
: Δ.δ. Ηλιόλουστου (της πρώην κοινότητας Καστανιών) -- το Ηλιόλουστο [ 460 ]
: Δ.δ. Μεγάλης Στέρνας [ 643 ] 
::* η Μεγάλη Στέρνα [ 518 ] 
::* το Μιχαλίτσι [ 37 ] 
::* τα Σουλτογιανναίικα [ 88 ] 
: Δ.δ. Πλαγιάς [ 1.666 ] 
::* η Πλαγιά [ 814 ] 
::* η Αγία Κυριακή [ 195 ] 
::* η Κορομηλιά [ 657 ]
Δήμος Βαρθολομιού

Ο Δήμος Βαρθολομιού ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πηνειού. Βρισκόταν στο βόρειο πεδινό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 60,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 2.499 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Βαρθολομιό.
Δήμος Φιγαλείας

Ο Δήμος Φιγαλείας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζαχάρως. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού στις πλαγιές του όρους Μίνθη ανάμεσα στους δήμους Ζαχάρως, Ανδρίτσαινας και στον νομό Μεσσηνίας. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 93,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 2.499 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Νέα Φιγαλεία . Ο δήμος Φιγαλείας ήταν από τους δήμους της Ηλείας που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.

Δήμαρχος από το 1999 ως το 2010 διατέλεσε ο Ιωάννης Πιπιλής.