Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Γεράσιμος Χυτήρης

Ο Γεράσιμος Χυτήρης γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 28 Φεβρουαρίου 1913. Ήταν λογοτέχνης, δημοσιογράφος κι ένας από τους σημαντικότερους λαογράφους του τόπου του. Είναι πατέρας του πολιτικού και ποιητή Τηλέμαχου Χυτήρη.

Δεκαοκτώ χρονών δημοσιεύει το πρώτο του ποίημα στο περιοδικό "Επτάνησος". Αργότερα συνεργάζεται με την εφημερίδα Κερκυραϊκά Νέα του Κώστα Δαφνή, στην οποία για μια δεκαπενταετία κρατάει την μεγάλης αναγνωσιμότητας στήλη «Σημειώσεις ενός Κερκυραίου». Αυτές τις «Σημειώσεις», ο πανεπιστημιακός καθηγητής Θεοδόσης Πυλαρινός, τις χαρακτηρίζει ως «"θησαυρό κερκυρογνωσίας"». Κι αλλού: "«Όντας πολύπλευρος και πολυσχιδής (ο Χυτήρης), ερευνητικό πνεύμα ακάματο και στο έπακρο φιλομαθής, κατόρθωσε να αφήσει πολύμορφο έργο, άξιο θαυμασμού σήμερα για την ειδολογική, την ποιοτική και την ποσοτική εμβέλεια»".

Με τη λαογραφική και την ιστορική του εργασία ο Χυτήρης πρόσφερε στους νεώτερους ερευνητές μια σπουδαία κληρονομιά. Μερικοί τίτλοι από τα σχετικά βιβλία του είναι: «Κερκυραϊκό γλωσσάρι», «Το αγροτικό πρόβλημα την επομένη της Ενώσεως», «Τα λαογραφικά της Κέρκυρας», «Εφτανησιώτικη Δημοκρατία», «Η όπερα στο Θέατρο του Σαντζιάκομο» κ. ά.

Για το λογοτεχνικό του έργο, και κυρίως το πεζογραφικό, η κριτική υπήρξε ευμενέστατη. Ο Βάσος Βαρίκας είχε γράψει για «Το μέγα δρυ»: "«Το πεζογράφημα αυτό έχει ζωντάνια, γνησιότητα και αλήθεια»" , ενώ ο Κώστας Δαφνής στα Κερκυραϊκά Νέα: "«Διάλογος ζωντανός, αφήγηση άνετη, σύνθεση άρτια, γλώσσα καθαρή κι εκφραστική […], χωρίς υπερβολή προβάλλει με αξιώσεις την κερκυραϊκή πεζογραφία στον ευρύτερο ελληνικό χώρο»".

Από τα λογοτεχνικά του βιβλία αναφέρονται ενδεικτικά το ιστορικό μυθιστόρημα «Η πρώτη άνοιξη» (1960), η νουβέλα «Το μέγα δρυ»,(1962), η νουβέλα «Καληνύχτα κ. διευθυντά», καθώς και η ποιητική του συλλογή «Αγόνατοι καιροί» (1980).

Τιμώντας τις πνευματικές αξίες του, η Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας εξέδωσε γι’ αυτόν το 2008 έναν μνημειώδη τόμο με τη συνεργασία γνωστών συγγραφέων και κριτικών.

Πέθανε στην Αγγλία τον Απρίλη του 1997.
Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος (Μεσόπολη Προύσας, 1868 - Θεσσαλονίκη, 17 Μαρτίου 1951) ήταν Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος. Διετέλεσε αρχικά Μητροπολίτης Λήμνου και επέδειξε σημαντική δράση για την παιδεία, τη φιλανθρωπία και τη νεότητα. Ανάμεσα στις πολλές διακρίσεις που έλαβε, ανακηρύχθηκε «Δίκαιος των Εθνών», τίτλος που αποδίδεται σε όσους έσωσαν τη ζωή Εβραίων στον πόλεμο.
Στρατής Φιλιππότης

Ο Στρατής Φιλιππότης (Πάνορμος Τήνου, 17 Απριλίου 1933 - Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2019) ήταν Έλληνας συγγραφέας και εκδότης.
BIOS

Στην πληροφορική, το Basic Input/Output System (BIOS), στα ελληνικά Βασικό Σύστημα Εισόδου/Εξόδου, γνωστό και ως το «BIOS του συστήματος» (System BIOS), είναι ένα συμβατικό πρότυπο που προσδιορίζει το λογισμικό διεπαφής για IBM συμβατούς υπολογιστές.

Το BIOS είναι υλικολογισμικό (firmware) εκκίνησης ("boot"), και είναι ο αρχικός κώδικας που εκτελείται κατά την έναρξη της λειτουργίας του υπολογιστή. Η πρωταρχική λειτουργία του BIOS είναι ο εντοπισμός, ο έλεγχος (POST) και η αρχικοποίηση συσκευών του συστήματος όπως ο προσαρμογέας οθόνης, ο σκληρός δίσκος, ο οδηγός δισκέτας και άλλο υλικό. Αυτό γίνεται ώστε να μεταβεί το μηχάνημα σε μια δεδομένη κατάσταση, έτσι ώστε το λογισμικό που είναι αποθηκευμένο σε συμβατά αποθηκευτικά μέσα να μπορεί να φορτωθεί, να εκτελεστεί, και να αποκτήσει τον έλεγχο του υπολογιστή. Στους σύγχρονους υπολογιστές, το λογισμικό αυτό είναι το λειτουργικό σύστημα, στο οποίο το BIOS μεταβιβάζει τον έλεγχο μετά την ολοκλήρωση της εκτέλεσης του κώδικά του. Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως "εκκίνηση" (Αγγλ. "booting" ή "booting up", που αποτελεί συντόμευση του "bootstrapping").
Δολοπίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δολοπίονας (Δολοπίων) είναι γνωστός ένας Τρώας ιερέας του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου, του «πολιούχου» της Τροίας. Ο γιος του Δολοπίονα, ο Υψήνορας, έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Ευρύπυλο. Ο Δολοπίονας αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ε 77), όπου χαρακτηρίζεται ως «υπερήφανος».
Αναστάσειο Τείχος

Το Αναστάσειο Τείχος ή τα Μακρά Τείχη της Θράκης (τούρκ. "ουζούν ντουβάρ") είναι αρχαίο οχυρό οικοδόμημα από λίθους και πλίνθους τύρφης που βρίσκεται 64 χλμ δυτικά της Κωνσταντινούπολης.
Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς στο τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ.
Αρχικά είχε μήκος περίπου 56 χλμ και εκτεινόταν στην ανατολική Θράκη από την ακτή της Μαύρης Θάλασσας ως την Σηλυβρία στη Θάλασσα του Μαρμαρά. 
Το τείχος ήταν τμήμα ενός αμυντικού συστήματος της Κωνσταντινούπολης, της τότε πρωτεύουσας της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και πιθανώς ήταν σε λειτουργία μέχρι και τον 7ο αιώνα.
Διώρης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Διώρης (< "Δίας" + "ὁράω" (βλέπω) (παρακ."ἐώρακα) ", "αυτός που βλέπει με τα μάτια του Δία, που έχει θεϊκή όραση") είναι γνωστά τα παρακάτω τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο Διώρης ηγεμόνας των Επειών, που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο επικεφαλής 10 πλοίων. Ο πατέρας του λεγόταν Αμαρυγκέας. Ο Διώρης αυτός σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Πείροο (τον ηγεμόνα των Θρακών) και αναφέρεται στην "Ιλιάδα" — στον «Νεών κατάλογο» (Β 622) και στη ραψωδία Δ (στίχος 518).
# Ο Διώρης, ο πατέρας του Αυτομέδοντα, του ηνιόχου του Αχιλλέα κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Και αυτός ο Διώρης αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ρ 429).
# Ο Διώρης, ο γιος του Αιόλου που νυμφεύθηκε την αδελφή του Πολυμήλη όταν την εγκατέλειψε ο Οδυσσέας και 
# Ο Διώρης, ο γιος του Πριάμου, σύντροφος του Αινεία, όπου στους νεκρικούς αγώνες προς τιμή του Αγχίση κατέλαβε την τρίτη νίκη στον αγώνα δρόμου.
Δρακίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δρακίος είναι γνωστός ο ένας από τους τρεις αρχηγούς των Επειών που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό του Αγαμέμνονα (ως άλλοι αρχηγοί των Επειών αναφέρονται ο Αμφίων και ο Μέγης). Ο Δρακίος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 692), στη σκηνή της μάχης μπροστά στα πλοία (από όπου και όλη η ραψωδία αποκλήθηκε "«επιναυσιμαχία»").
Δόρυκλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δόρυκλος είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δόρυκλος ήταν νόθος γιος του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, από άγνωστη μητέρα και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Τελαμώνιο Αίαντα. Ο Δόρυκλος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Λ, στίχοι 489-490) με αφορμή τον θάνατό του. Αναφέρεται επίσης από τον Υγίνο ("Fabulae" 50-99) και στη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Γ΄).
Σερραίπολις

Η Σερραίπολις ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, βρισκόταν στην παραλιακή Κιλικία, στον κάτω ρου του Πυράμου ποταμού. Ήταν επίσης γνωστή και με τις ονομασίες Σερρέτιλις, Σερ(ρ)όπολις, Σέρραι κώμη και Σίρις, και Κασσίπολις από τον Πλίνιο. 

Η Σερραίπολις της Κιλικίας απείχε 150 στάδια από τις Αιγές (και αυτή μακεδονική αποικία) και 250 από τη Ρωσσό. Μολονότι είναι αβέβαιη η χρονολογία ίδρυσης της πόλεως, εικάζεται ότι ιδρύθηκε από Σιροπαίονες πρόσφυγες που τους μετοίκησε δια της βίας ο Πέρσης στρατηγός Μεγάβαζος το 486 π.Χ., ή ότι την ίδρυσαν Σερραίοι άποικοι κατά την ελληνιστική περίοδο. 

Στην θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης υπάρχει η σημερινή "Σιριντιλινίν Τσιφλίκ" (Sirintilinin Çiftlik) της νοτιοανατολικής Τουρκίας.
Αλεξάνδρειο Τείχος

Το Αλεξάνδρειο Τείχος, (αραβ. Sad-e Eskander ή Sadd-i Iskender, "τείχος του Αλεξάνδρου"), ήταν τείχος που ήταν κτισμένο κάθετα στην ανατολική όχθη της Κασπίας θάλασσας και σημάδευε τα σύνορα μεταξύ των εύφορων εδαφών και των νομαδικών στεπών, στην σημερινή τοποθεσία μεταξύ του βορειοανατολικού Ιράν και της Τουρκμενίας.

Κτίστηκε αρχικά από τους Πέρσες, και επεκτάθηκε αργότερα από τον Μέγα Αλέξανδρο και από τον διάδοχό του, τον Σέλευκο Α'. Σήμερα διασώζονται μερικά αρχαιολογικά υπολείμματα, των οποίων η ακριβής ιστορική προέλευση δεν είναι εξακριβωμένη. 
Υπολείμματά του βρίσκονται κοντά στην πόλη Gonbad-e-Kavus και εκτείνονται σε μήκος περίπου 180 χιλ., αρχίζοντας από την παλαιά ακτή της Κασπίας Θάλασσας (σήμερα περίπου 5 χιλ. μέσα στην ενδοχώρα) και φτάνουν μέχρι σε ένα βόρειο πρόποδα της οροσειράς Ελμπρούς
Δόλοπας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δόλοπας (Δόλοψ) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Τρώα δημογέροντα Λάμπου και εγγονός του Λαομέδοντα. Ο Δόλοπας έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Μενέλαο. Συγκεκριμένα, ενώ ο Δόλοπας μαχόταν, ο Μενέλαος τον πλησίασε από το πλάι χωρίς να γίνει αντιληπτός και τον λόγχισε στο πίσω μέρος του ώμου. Η λόγχη διαπέρασε όλο το στήθος με ορμή και ο Δόλοπας έπεσε νεκρός με το πρόσωπο στο χώμα. Καθώς οι Αχαιοί έτρεξαν να σκυλεύσουν το πτώμα του, ο Έκτορας «ονείδισε» τον συμπολεμιστή του Μελάνιππο: "«`Ετσι θα μείνομ' άπραγοι, Μελάνιππε; Δεν έχεις / πόνο για τον εξάδελφο; Δεν βλέπεις πώς μαλάζουν / τ' άρματα εκεί του Δόλοπος;...»". Αυτά αναφέρονται στην "Ιλιάδα" (Ο 525-527, και εδώ Ο 553-555 σε μετάφραση Ι. Πολυλά. Ο Δόλοπας ήταν πρώτος εξάδελφος του `Εκτορα, με κοινό παππού τον Λαομέδοντα.).
# Γιος του Αχαιού Κλυτίου, ένας από τους `Ελληνες αρχηγούς που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Αυτός ο Δόλοψ, ο «Κλυτίδης», σκοτώθηκε στον πόλεμο από τον `Εκτορα μαζί με άλλους 8 αρχηγούς των Ελλήνων, κάτι που αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Λ 302).
Διοκλής ο Μεσσήνιος

Στην ελληνική μυθολογία ο Διοκλής ο Μεσσήνιος (έζησε περί το 1.200 π.Χ.), ήταν ο βασιλιάς των Φηρών της Μεσσηνίας, εγγονός του ποτάμιου θεού Αλφειού και γιος του Ορσιλόχου. 

Ο Διοκλής είχε δύο παιδιά, δίδυμα, τον Ορσίλοχο (του δόθηκε το όνομα του παππού του) και τον Κρήθωνα. Και τα δύο, όταν μεγάλωσαν, έλαβαν πρόθυμα μέρος στον Τρωικό Πόλεμο περί το 1.170 π.Χ.-1184 π.Χ., καθώς ήταν άριστοι γνώστες της τέχνης του πολέμου. Εκεί όμως σκοτώθηκαν από τον Αινεία. 

Ο Διοκλής ο Μεσσήνιος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ε 542 κ.ε.), όπου χαρακτηρίζεται ως πάμπλουτος και μεγαλόκαρδος. Επιπλέον, αναφέρεται και στην "Οδύσσεια" (γ 488-490, ο 186), καθώς προσέφερε φιλοξενία στον Τηλέμαχο στη μέση του ταξιδιού του γιου του Οδυσσέα από την Πύλο στη Σπάρτη, και πάλι κατά την επιστροφή του από τη Σπάρτη στην Πύλο, για μία νύχτα την κάθε φορά.
Σηστός

Η Σηστός ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Χερσονήσου της Καλλίπολης κοντά στο στενότερο σημείο του Ελλησπόντου, ακριβώς απέναντι από την ασιατική πόλη Άβυδο. Στην αρχαιότητα αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κέντρο (λιμένας) διακινουμένων προϊόντων από Μεσογειακές χώρες προς τον Εύξεινο Πόντο και αντίστροφα αλλά και ως βασικό πέρασμα (Πέραμα) από την ευρωπαϊκή ακτή στην ασιατική και αντίστροφα.
Γιώργος Μπάρκογλου

Ο Γιώργος Μπάρκογλου (γεν. 8 Ιουλίου 1978) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που πλέον αγωνίζεται με το Σύνδεσμο βετεράνων παικτών του Αιγάλεω Α.Ο. Υπήρξε επιθετικός χαφ και έπαιζε κυρίως στο κέντρο της επίθεσης, ενώ διέθετε μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα.
Μουρασάκι Σικίμπου

Η Μουρασάκι Σικίμπου (ιαπ. 紫式部, τέλη του 10ου αιώνα στο Κιότο - αρχές του 11ου αιώνα) ήταν συγγραφέας και κυρία της αυτοκρατορικής αυλής στην Ιαπωνία της εποχής Χεϊάν. Είναι η συγγραφέας του "Γκέντζι Μονογκατάρι" (Η ιστορία του Γκέντζι), του πρώτου σημαντικού μυθιστορήματος του απωανατολικού κόσμου και αριστουργήματος της κλασικής ιαπωνικής και της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Σήμερα δεν υπάρχει σχεδόν καμία ακριβής πηγή πληφοριών για τη ζωή της Μουρασάκι Σικίμπου και γι' αυτό συχνά μόνο υποθέσεις είναι δυνατές.
Aegukga

Το Aegukga (애국가, 愛國歌) είναι ο εθνικός ύμνος της Νότιας Κορέας, παρότι δεν αναγνωρίζεται έτσι διά νόμου. Ο τίτλος σημαίνει στην κυριολεξία «Το Τραγούδι της Αγάπης για τη Χώρα» ή «Το Πατριωτικό Τραγούδι».

Οι στίχοι πιστεύεται ότι γράφηκαν στη διάρκεια τελετής στην Πύλη της Ανεξαρτησίας της Σεούλ το 1896 από τον πολιτικό Γιουν Τσι-χο (Yun Chiho) ή από τον Αν Τσανγκ-χο,(An Chang-ho), ηγέτη της ανεξαρτησίας και παιδαγωγό. Αρχικά ψαλλόταν όπως το λαϊκό τραγούδι της Σκωτίας "Auld Lang Syne" , που το είχαν διδάξει οι Αμερικανοί ιεραπόστολοι. Η προσωρινή κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κορέας (1919-1945) στη Σαγκάη της Κίνας, υιοθέτησε το τραγούδι ως εθνικό ύμνο. Στη διάρκεια τελετής για την ίδρυση της Νότιας Κορέας, στις 15 Αυγούστου του 1948, ακριβώς τρία χρόνια μετά την απελευθέρωση από την ιαπωνική Κατοχή, ο σκοτσέζικος ρυθμός αντικαταστάθηκε από το τέλος της Φαντασίας της Κορέας, που είχε συνθέσει ο Αν Ικ-Τε το 1935. Το νέο "Aegukga" καθιερώθηκε με Προεδρικό Διάταγμα τπ 1948 από τον τότε πρόεδρο Σίγκμαν Ρι.
Πάπας Σέργιος Β΄

Ο Πάπας Σέργιος Β΄ ("Papa Sergio II", ... - 27 Ιανουαρίου 847) ανήλθε στον παπικό Θρόνο το 844 μετά το θάνατο του προκατόχου του Πάπα Γρηγορίου Δ΄. 

Εκλέχθηκε Πάπας από τους ευγενείς της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Πάπας Σέργιος Β΄ συνέβαλε στην ανακαίνιση των ναών της Ρώμης και ειδικότερα του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Παύλου που είχαν υποστεί μεγάλες καταστροφές από τους Σαρακηνούς που είχαν εισβάλει στη Ρώμη επί εποχής του.

Ο Πάπας Σέργιος Β΄ πέθανε τον Αύγουστο του 847 όπου και τον διαδέχθηκε ο Πάπας Λέων Δ΄
Φάρτιδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φάρτιδα (Φάρτις) αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Φάρτιδας ήταν μία ανώνυμη γυναίκα από την Αιθιοπία, ίσως η ίδια με τη μητέρα των αδελφών της Αναξιβίης, Ευίππης, Κερκέτιδας, Μνήστρας, Νηλούς και Πειρήνης. Η Φάρτιδα παντρεύτηκε τον Ευρυδάμαντα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Πάπας Σέργιος Δ΄

Ο Πάπας Σέργιος Δ΄ (... - 12 Μαΐου 1012) ανήλθε στον παπικό Θρόνο το 1009 μετά το θάνατο του προκατόχου του Πάπα Ιωάννη ΙΗ΄. Παρέμεινε στο παπικό θρόνο για τρία χρόνια μέχρι το θάνατό του. Γενικά θεωρείται ένα από τους πλέον ενάρετους Πάπες της Ρώμης.

Το 1009 προσέθεσε στο Σύμβολο της Πίστεως το filioque, με αποτέλεσμα να διαγραφεί από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.

Ο Πάπας Σέργιος Δ΄ πέθανε στις 12 Μαΐου του 1012 και τον διαδέχθηκε ο Πάπας Βενέδικτος Η΄.
Γεθ

Η Γεθ ή Γαθ ή Γκατ ή Γκαθ (εβραϊκά: גת,) γνωστή ως "Γκαθ των Φιλισταίων" ήταν μια από τις πόλεις των Φιλισταίων. Την εποχή του Δαβίδ και του Σολομώντα ο βασιλιάς της πόλης λεγόταν Ακίς. Η πόλη ήταν πατρίδα του πασίγνωστου από τις βιβλικές γραφές γίγαντα Γολιάθ. Το τοπωνύμιο
Γκαθ ήταν πολύ κοινό στην περιοχή του Ισραήλ.
Σύλβα Κοσκινά

Η Σύλβα Κοσκινά (22 Αυγούστου 1933, Ζάγκρεμπ - 26 Δεκεμβρίου 1994, Ρώμη) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός.
Δυναμένη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δυναμένη, που σημαίνει «η ισχυρή», είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. Μαζί με τη Φέρουσα πρέπει να συνδεόταν με τη δύναμη των μεγάλων «βουβών» κυμάτων της ανοικτής θάλασσας. Η Δυναμένη είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Σ, στίχος 42), ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα. Η Δυναμένη μνημονεύεται και στη "Θεογονία" του Ησιόδου.
Δωτώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δωτώ είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. Η Νηρηίδα Δωτώ είναι μία από τις 32 που αναφέρονται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Σ, στίχος 44), ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα.
Γουίγκαν Αθλέτικ

H Γουίγκαν Αθλέτικ (αγγλικά: "Wigan Athletic", ορθή προφορά Ουίγκαν) είναι αγγλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Γουίγκαν, στο Μείζον Μάντσεστερ. Αγωνίζεται στις κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο DW Stadium, χωρητικότητας 25.138 θεατών.

H Γουίγκαν Αθλέτικ ιδρύθηκε το 1932. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 2013 κερδίζοντας στον τελικό με 1–0 τη Μάντσεστερ Σίτι και η πορεία της ομάδας μέχρι τον τελικό του Λιγκ Καπ Αγγλίας την περίοδο 2005–06, όπου όμως ηττήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 4–0, η κατάκτηση της δεύτερης θέσης την περίοδο 2004–05 στη δευτέρου επιπέδου αγγλική κατηγορία την Τσάμπιονσιπ και η άνοδος στην κορυφαία κατηγορία, την Πρέμιερ Λιγκ.
Κώστας Τζαβάρας

Ο Κώστας Τζαβάρας είναι Έλληνας νομικός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Γιώργος Νινιός

Ο Γιώργος Νινιός (1959) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Συκιά Βούλας

thumb|250px|Άποψη της εισόδου του σπηλαίου. Διακρίνεται μέσα στο βάραθρο η συκιά που έδωσε το όνομά της στο σπήλαιο.
Η Συκιά Βούλας ή Θρακιά Συκιάς είναι μια μικρή δολίνη που παίρνει το όνομά της από το ομώνυμο δέντρο που βρίσκεται στην κορυφή του κώνου που σχηματίζει τον πάτο της δολίνης. Οι δολίνες είναι γεωλογικοί σχηματισμοί που δημιουργούνται συνήθως σε ασβεστόλιθο από την κατακρήμνιση της οροφής σπηλαίου. 

Η Συκιά βρίσκεται κοντά στο νεκροταφείο Βούλας, στη θέση Κρεμαστός Λαγός, στον δρόμο για το γνωστό Σπήλαιο του Νυμφόληπτου. Το σπήλαιο βρίσκεται 25 μέτρα νότια του δρόμου, σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων. Στο παρελθόν το σπήλαιο ήταν κλειστό, αλλά στη συνέχεια η οροφή του κατέρρευσε. Οι διαστάσεις του ανοίγματος της οροφής είναι 28 επί 21 μέτρα και έχει βάθος περίπου 20 μέτρα. Ο πυθμένας έχει διαστάσεις 54 επί 24 μέτρα και καταλήγει σε μια μικρή απόφυση η οποία σήμερα έχει επιχωματωθεί. Στην οροφή είναι ορατοί σταλακτίτες. Στον πυθμένα του σπηλαίου έχει φυτρώσει μια μεγάλη άγρια συκιά, η οποία λόγω των ευνοϊκών συνθηκών έχει αποκτήσει μεγάλο μέγεθος. Από αυτήν πήρε το όνομά του το σπήλαιο. Το όνομα Θρακιά είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για τα βάραθρα που βρίσκονται στον Υμηττό και τη Λαυρεωτική.

Το σπήλαιο το ανακάλυψε ένας Βρετανός πιλότος λίγο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος πετούσε στη περιοχή της Βάρης όταν είδε μια στρογγυλή σπηλιά στο βουνό. Την επόμενη μέρα τελικά το βρήκε κατά τη διάρκεια επιτόπιας έρευνας και στις 6 Φεβρουαρίου 1946 το ερεύνησε η σπηλαιολογική ομάδα.

Στο βάραθρο κατέπεσε τις 15 Ιουλίου 1999 ένα πυροσβεστικό όχημα το οποίο εξετράπη της πορείας του ενώ έσπευε για την κατάσβεση μιας πυρκαγιάς στη περιοχή, με αποτέλεσμα το θάνατο δύο πυροσβεστών και το σοβαρό τραυματισμό ενός τρίτου. Στις 14 Απριλίου 2013, ως δράση για την Παγκόσμια ημέρα καθαρισμού «Let's Do It! World», από το βάραθρο απομακρύνθηκαν με τη βοήθεια γερανών μέταλλα συνολικού βάρους 2,5 τόνων, λάστιχα, πλαστικά και άλλα σκουπίδια. Πρόκειται για έναn από τους μεγαλύτερους καθαρισμούς βαράθρων που έχουν πραγματοποιηθεί παγκοσμίως.

Χρησιμοποιείται ως πεδίο εκπαίδευσης και προπόνησης από σπηλαιολόγους της Αθήνας.
Ελατρέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ελατρέας (Ελατρεύς) είναι γνωστό ένα μέλος της αριστοκρατίας των Φαιάκων. Αυτός ο Φαίακας ευγενής αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (ραψωδία θ, στίχοι 111, 129) ως ο καλύτερος στη δισκοβολία από όλους: "«δίσκω δ' αυ πάντων πολύ φέρτατος ήεν Ελατρεύς»" (θ 129). Συμμετέσχε στους αγώνες που έγιναν προς τιμή του Οδυσσέα όταν αυτός φιλοξενήθηκε ως ναυαγός στο νησί των Φαιάκων.
Πάρμα Κάλτσιο 1913

Η Πάρμα Κάλτσιο 1913 (ιταλικά: "Parma Calcio 1913") είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας. Ιδρύθηκε ως «Parma Foot Ball Club» το Δεκέμβριο του 1913 και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο «Ένιο Ταρντίνι», που συχνά αναφέρεται ως απλά «Il Tardini», χωρητικότητας 22.352 θεατών, από το 1923. Παραδοσιακά, η ομάδα παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο και αναπτύσσει ποδοσφαιριστές μέσα από την ακαδημία του συλλόγου.

Αν και η Πάρμα ποτέ δεν κέρδισε εγχώριο τίτλο πρωταθλήματος, ούτε συμμετείχε στις μεγάλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις μέχρι τη δεκαετία του 1990, κατέκτησε τρία Κύπελλα Ιταλίας, ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας, δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και ένα Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κυπελλούχων. Με τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, Καλίστο Τάντσι, ο σύλλογος κέρδισε αυτά τα οκτώ τρόπαια, μεταξύ 1992 και 2002, μια περίοδο κατά την οποία είχε τις καλύτερες επιδόσεις στο πρωτάθλημα από την ίδρυσή της, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση την περίοδο 1996-1997, απειλώντας παράλληλα την κυριαρχία των καθιερωμένων ως ισχυρών συλλόγων του πρωταθλήματως, Γιουβέντους, Μίλαν και Ίντερ, οι οποίες ήταν οι μόνες ιταλικές ομάδες που είχαν μεγαλύτερες επιτυχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, από την Πάρμα.

Περίπου στα τέλη του 2003 το σκάνδαλο «Parmalat» έφερε οικονομικά προβλήματα, που προκάλεσαν την κατάρρευση της επιχείρησης που διαχειριζόταν το σύλλογο, με αποτέλεσμα αυτός να οδηγηθεί σε προσωρινή διοίκηση μέχρι τον Ιανουάριο του 2007. Ο σύλλογος κήρυξε πτώχευση το 2015 και δήλωσε συμμετοχή στη Σέριε Δ, βάση του άρθρου 52 N.O.I.F.
Σουλινάς

Ο Σουλινάς, (Ρουμανική: Σουλίνα, : [suˈlina]), είναι παραποτάμια πόλη και λιμένας της Ρουμανίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικότερο άκρο της χώρας στην περιοχή του Δέλτα του Δούναβη, επί της δεξιάς όχθης, λίγο πριν τις εκβολές του στον Εύξεινο, καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 14 τ.χλμ.. Το όνομά της πιθανόν να προέρχεται από τη λατινοσλαβική λέξη "sol" (= αλάτι) και την ελληνική κατάληξη -ινάς.

Η πόλη και λιμένας Σουλινάς κτίσθηκε το 1848 από Έλληνες, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν τη σημαντική γεωγραφική θέση της, από την οποία και γνώρισε πολύ μεγάλη ανάπτυξη, ακόμα και στη ναυπηγική. Παλαιότερα ο μισός πληθυσμός της πόλης ήταν Έλληνες με συνέπεια η ελληνική γλώσσα τότε να είναι και η επικρατέστερη . Υπήρχαν δε πολλά ελληνικά σχολεία και εκκλησίες. Μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανία αποχώρησαν και οι τελευταίοι Έλληνες που είχαν απομείνει, πλην ελαχίστων που έχουν αφομοιωθεί.

Στον Σουλινά είχαν εγκαταστήσει πολλοί Έλληνες τις επιχειρήσεις τους, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν ο σπουδαίος Όθων Σταθάτος (Μέγαρο Σταθάτου), οι ναυλομεσίτες και εφοπλιστές Γεώργιος, Κωνσταντίνος και Στέφανος Μπέζης κ.ά.

Το 1912 ο πληθυσμός της πόλης έφθανε περί τις 8.000 κατοίκους, ενώ σήμερα αριθμεί περί τους 4.500 κατοίκους.
Ελειονόμες

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ελείες ή Ελειάδες και Ελειονόμες (Ελείαι ή Ελειάδαι και Ελειονόμαι) είναι γνωστές οι Νύμφες εκείνες που κατοικούσαν στα έλη και τους βάλτους, από όπου προέρχεται και η ονομασία τους. Πιο συγκεκριμένα, οι Ελειονόμες αναφέρονται και ως Ναϊάδες, που συχνά παραπλανούσαν τους ταξιδιώτες με τις παραισθήσεις που τους προκαλούσαν: εικόνες αγαπημένων προσώπων των ταξιδιωτών. Επίσης δελέαζαν νεαρά παρθένα αγόρια και τα αποπλανούσαν με την ομορφιά τους.
Βίλχελμ Φρικ

Ο Βίλχελμ Φρικ ("Wilhelm Frick", 12 Μαρτίου 1877 - 16 Οκτωβρίου 1946) ήταν σημαντικό στέλεχος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και Υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης του Αδόλφου Χίτλερ κατά την περίοδο 1933- 1943. Την τελευταία διετία, 1943 - 1945, εκτός από Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου υπήρξε και διοικητής του «Προτεκτοράτου Βοημίας και Μοραβίας» "(την υπό ναζιστική κατοχή Τσεχοσλοβακία)".Μετά το τέλος του Πολέμου συνελήφθη, δικάστηκε στην Δίκη της Νυρεμβέργης και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.
Μήτσος Κωστόπουλος

Ο Μήτσος Κωστόπουλος είναι στέλεχος της Κομμουνιστικής Αριστεράς, πρώην βουλευτής του ΚΚΕ και πρώην Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ.
Ίσχυς

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίσχυς είναι γνωστός ένας από τους γιους του Ελάτου του Λαπίθη και της Ιππείας. Αδέλφια του Ίσχυος ήταν ο Καινέας, ο Αργοναύτης Πολύφημος και ο Άμφυκος. Ο Ίσχυς ερωτεύθηκε την Κορωνίδα όταν αυτή εγκυμονούσε το παιδί του θεού Απόλλωνα. Το κοράκι πληροφόρησε τον θεό για τον νέο έρωτα της Κορωνίδος, οπότε ο Απόλλων θύμωσε τόσο πολύ ώστε το καταράστηκε να είναι μαύρο (μέχρι τότε τα κοράκια ήταν υποτίθεται άσπρα), ενώ είπε στην αδελφή του, τη θεά Άρτεμι, να σκοτώσει την Κορωνίδα.

Σύμφωνα με δευτερεύουσες πηγές ωστόσο, ο θνητός εραστής της Κορωνίδος ονομαζόταν Αλκυονέας ή Λύκος.
Κραβ Μαγκά

thumb|250px|δεξιά

Το Κραβ Μαγκά ( ) είναι η νεότερη πολεμική τέχνη που δημιουργήθηκε από τον Ίμι Λίχτενφελντ πριν από σαράντα περίπου χρόνια. Επικεντρώνεται αποκλειστικά στην απενεργοποίηση άοπλων και ένοπλων απειλών και κινδύνων με τη χρήση άοπλων ή ένοπλων τεχνικών μάχης. Σκοπός του είναι η ατομική προστασία αλλά και η προστασία τρίτων. Διδάσκει τρόπους αντιμετώπισης για πολλά διαφορετικά είδη απειλών και καταστάσεων βίας, καθώς και τακτικές ενάντια σε επιθέσεις από έναν ή πολλούς άοπλους ή ένοπλους επιτιθέμενους. 

Σαν σύστημα έχει δανειστεί από όλες τις γνωστές παραδοσιακές πολεμικές τέχνες χτυπήματα και τεχνικές, έχοντας δημιουργήσει την πιο ολοκληρωμένη άοπλη και ένοπλη ύλη. Περιλαμβάνει ό,τι χτύπημα γίνεται με τα χέρια και με τα πόδια, τις πιο αποτελεσματικές λαβές πάλης - ζίου ζίτσου - τζούντο, και επιλεγμένες λαβές από το αϊκίντο, το νιντζούτσου και άλλα. Περιλαμβάνει επίσης στην ύλη του ότι αφορά στην άρτια και ολοκληρωμένη εκπαίδευση στη χρήση όπλων (χρήση γκλοπ, χρήση μαχαιριού και χρήση πυροβόλων όπλων). Το Κραβ Μαγκά είναι ένα πρακτικό σύστημα αυτοάμυνας δοκιμασμένο σε αληθινές συνθήκες με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα την ευκολία στην εκμάθηση, αφού στηρίζεται στις φυσικές κινήσεις και αντιδράσεις του ανθρώπου.

Το Krav Maga είναι ένα από τα πιο γρήγορα αναπτυσσόμενα συστήματα αυτοάμυνας στον κόσμο σήμερα. Ήδη χρησιμοποιείται στο FBI, NYPD, US secret services και στις περισσότερες υπηρεσίες επιβολής τάξης ανά την υφήλιο. Όσοι εκπαιδευτές άλλων πολεμικών τεχνών έχουν ασχοληθεί με το Krav Maga το θεωρούν ένα από τα πιο αποτελεσματικά συστήματα αυτοάμυνας.

Το Krav Maga ξεκίνησε καθαρά ως επιχειρησιακό (Οperational Κrav Μaga) και διδασκόταν αποκλειστικά και μόνο σε ειδικά σώματα του στρατού, της αστυνομίας, των μυστικών υπηρεσιών και ορισμένων ομάδων συνοδευτικής ασφάλειας επισήμων προσώπων του Ισραήλ. Διδάσκεται και περιλαμβάνεται σε όλες τις εκπαιδεύσεις τους όπως αντιτρομοκρατίας, αντισαμποτάζ, ασφάλειας εγκαταστάσεων, ασφάλειας υψηλών προσώπων κ.ά., και σήμερα είναι το επίσημο σύστημα αυτοάμυνας και μάχης του Ισραήλ αναγνωρισμένο από τα Υπουργεία Πολιτισμού και Εθνικής Άμυνας. Με την πάροδο των χρόνων προσαρμόστηκε και πέρασε στους Ισραηλινούς πολίτες και την Ευρώπη σαν το πιο πρακτικό και αποτελεσματικό σύστημα αυτοάμυνας. Σήμερα εξελίσσεται σε άκρως δημοφιλή τέχνη που συνδυάζει την σωματική άσκηση και αυτοπροστασία. Διασημότητες του Χόλιγουντ, όπως η Tζένιφερ Λόπεζ, η Aντζελίνα Tζολί, η Kάμερον Nτίαζ, ο Ματ Ντέιμον το έχουν εντάξει ήδη στο πρόγραμμά τους, ενώ πάνω από 200.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο μυούνται ήδη στα μυστικά του κραβ μαγκά. Προσαρμοσμένο στις ανάγκες του απλού πολίτη, το κραβ μαγκά βασίζεται στο έμφυτο ένστικτο του ανθρώπου για αυτοσυντήρηση και χρησιμοποιεί χέρια, βραχίονες, αγκώνες, πόδια, γόνατα και κεφάλι, για επιθέσεις σε ευαίσθητα σημεία του σώματος, όπως αυτιά, ματιά, λαιμό ή τη βουβωνική χώρα και άλλα, με απώτερο στόχο την αυτοπροστασία. Απευθύνεται σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας ή σωματικής κατασκευής, είναι εύκολο στην εκμάθησή του, δεν απαιτεί πολύχρονη εκπαίδευση κι επιπλέον μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από άτομα με περιορισμένες κινητικές δυνατότητες.
Η κληρονόμος

Η κληρονόμος (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά "The Heiress") είναι δραματική αμερικανική ταινία του 1949 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ με πρωταγωνιστές την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ και τον Μοντγκόμερι Κλιφτ. Η ταινία, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Χένρι Τζέιμς "Πλατεία Ουάσινγκτον", κέρδισε συνολικά τέσσερα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ανάμεσα σε αυτά, το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Ολίβια Ντε Χάβιλαντ.
Παντελής Σούτσας

Ο Παντελής Σούτσας (1818-1873) ήταν ένας από τους πρώτους ηθοποιούς και θεατρικούς συγγραφείς του ελληνικού θεάτρου.
Αύγουστος Χάιζενμπεργκ

Ο Αύγουστος Χάιζενμπεργκ (γερμανικά: "August Heisenberg", Όσναμπρικ, 13 Νοεμβρίου 1869 - 22 Νοεμβρίου 1930) ήταν Γερμανός βυζαντινολόγος.
Γιάννης Θεωνάς

Ο Γιάννης Θεωνάς (Φιλότι Νάξου, 29 Οκτωβρίου 1940) είναι Έλληνας πολιτικός, στέλεχος της Αριστεράς και πρώην ευρωβουλευτής του ΚΚΕ.
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας

δεξιά|μικρογραφία|Το μετάλλιο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας

Ο Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (ρωσικά: Герой Социалистического Труда, "Γκερόι Σατσιαλιστίτσεσκαβα Τρουντά") ήταν τιμητικός τίτλος στην Σοβιετική Ένωση και άλλες χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Ήταν η μεγαλύτερη διάκριση για εξαιρετικά επιτεύγματα στην εθνική οικονομία και τον πολιτισμό. Είχε δε παρόμοιο κύρος με τον τίτλο «Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης» που απονέμονταν για ηρωικά κατορθώματα, αλλά, αντιθέτως με αυτό, δεν απονέμονταν σε ξένους υπηκόους.

Ο τίτλος συστήθηκε με διάταγμα του Πρεζίντιουμ του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης στις 27 Δεκεμβρίου 1938. Δίνονταν σε πολίτες που είχαν συνεισφέρει στην ανάπτυξη της Σοβιετικής βιομηχανίας, γεωργίας, μεταφορών, εμπορίου, επιστήμης και τεχνολογίας και είχαν προάγει την ισχύ και την δόξα της Σοβιετικής Ένωσης.

Στην αρχή απονέμονταν στους Ήρωες της Σοσιαλιστικής Εργασίας η υψηλότερη διάκριση της Σοβιετικής Ένωσης, το Παράσημο Λένιν, και ένα πιστοποιητικό από το Πρεζίντιουμ του Ανωτάτου Σοβιέτ. Για να διακρίνονται οι Ήρωες από τους απλούς αποδέκτες του Παρασήμου Λένιν, συστήθηκε με διάταγμα του Πρεζίντιουμ στις 22 Μαΐου 1940 το χρυσό μετάλλιο «Σφυροδρέπανο» για να συνοδεύει το Παράσημο Λένιν και το πιστοποιητικό. Όπως και το Χρυσό Αστέρι του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, και αυτό το μετάλλιο έπρεπε να φοριέται αυτούσιο και όχι ως διεμβολή.

Στους Ήρωες της Σοσιαλιστικής Εργασίας με περαιτέρω εξαιρετικά επιτεύγματα απονέμονταν δεύτερο μετάλλιο «Σφυροδρέπανο», ενώ στήνονταν μπρούτζινη προτομή τους στην γενέτειρά τους. Για τους τρις φορές Ήρωες της Σοσιαλιστικής Εργασίας, προβλέπονταν ανέγερση της προτομής τους στον χώρο του Παλατιού των Σοβιέτ, πράγμα που δεν εφαρμόστηκε όμως καθώς τον Παλάτι των Σοβιέτ δεν χτίστηκε τελικά.

Το μετάλλιο είχε σχεδιάσει ο καλλιτέχνης Α. Πομάνσκι. Το μέγεθός του το διάλεξε ο Ιωσήφ Στάλιν, αφού έβαλε ηθοποιούς ντυμένους σαν τυπικοί εργάτες και αγρότες να φορέσουν το μετάλλιο σε διάφορα μεγέθη. Τελικά επιλέχθηκε μετάλλιο με διάμετρο αστεριού 33.5 mm. 

Ο πρώτος που τιμήθηκε ήταν ο ίδιος ο Ιωσήφ Στάλιν, στις 20 Δεκεμβρίου 1939. Ο δεύτερος που έλαβε τον τίτλο ήταν ο σχεδιαστής πολυβόλων Βασίλι Ντεγκτιάριοφ στις 2 Ιανουαρίου 1940. Την τρίτη φορά που απονεμήθηκε ο τίτλος (και τελευταία πριν το ξέσπασμα του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου) το έλαβαν εννέα σχεδιαστές όπλων, μεταξύ των οποίων ο Φιοντόρ Τοχάρεφ, ο Μπορίς Σπιτάλνι, ο Νικολάι Πολικάρποφ, ο Αλεξάντρ Γιάκοβλεφ, ο Εμίλιαν Μπούκοφ και ο Βλαντίμιρ Κλιμόφ. 

Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 1971 είχαν λάβει τον τίτλο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας 16.245 άνθρωποι (μεταξύ των οποίων 4.497 γυναίκες). Σε εκατόν πέντε ανθρώπους (25 γυναίκες) είχε απονεμηθεί ο τίτλος πάνω από μία φορά. Μέχρι το 1991 και την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ο τίτλος είχε δοθεί σε περίπου 19.000 άτομα.

Μόνο το Πρεζίντιουμ του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης είχε την δικαιοδοσία να αφαιρέσει τον τίτλο από κάποιον.
Διεθνής Οργανισμός Ερευνών για τον Καρκίνο

Ο Διεθνής Οργανισμός Ερευνών για τον Καρκίνο ή Διεθνής Οργανισμός για την Έρευνα του Καρκίνου (International Agency for Research on Cancer ή IARC, ή CIRC στα γαλλικά) είναι ένας διακρατικός Οργανισμός, τμήμα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας των Ηνωμένων Εθνών.
Τα κεντρικά του γραφεία βρίσκονται στη Λυών της Γαλλίας και ο ρόλος του είναι να κάνει και να συντονίζει την έρευνα για τις αιτίες του καρκίνου, καθώς επίσης και να κάνει επιδημιολογικές μελέτες για τον καρκίνο σε όλο τον κόσμο, μελετά τις αιτίες που προκαλούν καρκίνο και τους μηχανισμούς της καρκινογένεσης και αναπτύσσει στατηγικές για τον έλεγχο του καρκίνου. Εκδίδει και συντηρεί μια σειρά από μονογραφίες για τους κινδύνους καρκινογένεσης στους ανθρώπους από μια ποικιλία υλικών, μιγμάτων και περιβαλλόντων, στα οποία μπορεί να εκτίθενται άνθρωποι, για την αξιολόγηση και ταξινόμησή τους σχετικά με την επίδρασή τους στην πρόκληση ή όχι καρκίνου στον άνθρωπο.
Κατίνα Παπά

Η Κατίνα Παπά (Γιαννιτσάτι Αγίων Σαράντα, 1900 - Αθήνα, 1959) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας βορειοηπειρωτικής καταγωγής.
Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας (τουρκικά: "Kıbrıs Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı") είναι ο τίτλος που φέρει ο Αρχηγός του Κράτους και της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται απ' ευθείας από το λαό για πενταετή θητεία. Μέχρι το 2019 δεν υπήρχε όριο θητειών και έτσι ο Πρόεδρος μπορούσε να επανεκλεγεί απεριόριστες φορές, ενώ πλέον, μετά από ψήφισμα της Βουλής, ένας Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπορεί να υπηρετήσει περισσότερο από 2 συνεχόμενες θητείες. 

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προέρχεται από την ελληνική κοινότητα της Κύπρου και ο Αντιπρόεδρος από την τουρκική. Από τα γεγονότα του 1964 και εντεύθεν η θέση του Αντιπροέδρου παραμένει κενή. 

Ο Πρόεδρος, δεν ορκίζεται, εγκαθίσταται υπό της Βουλής ενώπιον της οποίας δίνει διαβεβαίωση πίστης και σεβασμού προς το Σύνταγμα και τους Νόμους της Δημοκρατίας.
Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας ή Γ.Σ.Ε.Ε. είναι το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των εκτός δημοσίου εργαζομένων στην Ελλάδα.
Φερνάν Μπρωντέλ

Ο Φερνάν Μπρωντέλ ("Fernand Paul Achille Braudel", 24 Αυγούστου 1902 – 27 Νοεμβρίου 1985) ήταν Γάλλος ιστορικός. Είναι ο σπουδαιότερος Γάλλος ιστορικός της μεταπολεμικής περιόδου και εξέχουσα μορφή της "Σχολής των Annales". Οργάνωσε την ακαδημαϊκή του πορεία γύρω από τρεις μεγάλες εργασίες, καθεμιά από τις οποίες πήρε δεκαετίες εντατικής μελέτης: "Η Μεσόγειος" (1923-49, έπειτα 1949-66), "Πολιτισμός και Καπιταλισμός" (1955-79), και το ανολοκλήρωτο, "Ταυτότητα της Γαλλίας" (1970-85).
Ρότζερ Τέιλορ

Ο Ρότζερ Τέιλορ ("Roger Meddows Taylor", 26 Ιουλίου 1949) είναι Άγγλος ντράμερ, μέλος του ροκ συγκροτήματος Queen.
Παρθένιος

:Για άλλα πρόσωπα δείτε Παρθένιος (αποσαφήνιση)
Ο Παρθένιος ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής ελληνιστικής περιόδου που άκμασε τον 1ο αιώνα π.Χ. στη Νίκαια (Βιθυνίας).

Αιχμαλωτίσθηκε από τους Ρωμαίους, το 73 π.Χ. στο πόλεμο κατά του Μιθριδάτη και οδηγήθηκε στη Ρώμη. Εκεί αφού κατάφερε την απελευθέρωσή του μετέβη στη Νάπολη όπου εργάσθηκε ως δάσκαλος έχοντας μαθητή του μεταξύ άλλων και τον Βιργίλιο.

Ο Παρθένιος υπήρξε περισσότερο ελεγειακός ποιητής που μόνο οι τίτλοι των ποιημάτων του έχουν διασωθεί όπως ""Αφροδίτη", "Δήλος", "Κριναγόρας", "Ηρακλής", "Μεταμορφώσεις"" κ.λπ. ¨εχει διασωθεί όμως το πεζό κείμενό του "Περί ερωτικών παθημάτων" που έγραψε για τον φίλο του Γάλλο που αποτελεί ένα απάνθισμα ερωτικών θρύλων και περιπετειών.
Γιώργος Φούντας

Ο Γιώργος Φούντας (13 Φεβρουαρίου 1924 - 28 Νοεμβρίου 2010) ήταν έλληνας ηθοποιός από τους σημανικότερους του κινηματογράφου, θεάτρου και της τηλεόρασης, γνωστός εκτός άλλων και για τον ρόλο του στην ταινία "Στέλλα" (1955) του Μιχάλη Κακογιάννη. Συμμετείχε σε πολλές ακόμη διακεκριμένες ταινίες των δεκαετιών του 1950 και 1960, μεταξύ των οποίων οι "Μαγική Πόλη" (1954), "Το κορίτσι με τα μαύρα" (1956), "Ποτέ την Κυριακή" (1960) και "Τα Κόκκινα Φανάρια" (1963), ενώ εμφανίστηκε και στις ξένες παραγωγές "Αμέρικα, Αμέρικα" (1963) και "Αλέξης Ζορμπάς" (1964). Η σημαντικότερη στιγμή του στην τηλεόραση είναι ο ρόλος του στην σειρά "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" (1975-1976).
Φερνάντο Κολούνγκα

Ο Φερνάντο Κολούνγκα ("Fernando Colunga Olivares", 3 Μαρτίου 1966 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Θεωρείται βετεράνος στον χώρο του θεάματος στο Μεξικό, έχοντας πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες τηλενουβέλες.
Κρίστον Τεμπό

Ο αντιστράτηγος Κρίστον Τεμπό ("Christon Tembo", 1944 - 6 Μαρτίου 2009) ήταν αντιπρόεδρος και στρατιωτικός διοικητής της Ζάμπιας.
Ευπαλίνος

Ο Ευπαλίνος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν Μεγαρίτης αρχιτέκτονας. Έγινε διάσημος με το σπουδαίο έργο του, το Ευπαλίνειον όρυγμα στη Σάμο, μια σήραγγα μήκους περίπου 1 χλμ. και διατομής περίπου 1,75 x 1,75 μ. που κατασκευάσθηκε γύρω στα 550 με 530 π.Χ. Κατά μήκος της σήραγγας ο Ευπαλίνος κατασκεύασε έναν αγωγό, ο οποίος μετέφερε το νερό στην πόλη. Ο αγωγός που αποκαλύφθηκε θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα τεχνικά έργα της αρχαιότητας, εαν αναλογιστεί κανείς πως η κατασκευή του άρχισε συγχρόνως και από τα δύο άκρα του και οι σήραγγες που διανοίγονταν με αυτόν τον τρόπο, συναντήθηκαν στη μέση και αποτέλεσαν ενιαίο όρυγμα. Η πραγματοποίηση του έργου προϋπέθετε την ορθή επίλυση του σχετικού γεωμετρικού προβλήματος και ακριβέστατη χάραξη πάνω στο έδαφος.
Το έργο αυτό το ανέθεσε στον Ευπαλίνο ο τύραννος Πολυκράτης γιατί τον θεωρούσε έναν από τους σπουδαιότερους αρχιτέκτονες της εποχής του.
Φαέθων

Ο Φαέθων, στη δημοτική Φαέθοντας, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Ήλιου και της Κλυμένης.
Περσέας

thumb|right|Η Δανάη και ο νεογέννητος Περσέας από τον John William Waterhouse (1892, Αγγλία).
Ο Περσέας ήταν ήρωας της Αρχαιότητας, γιος του Δία και της Δανάης. Παππούς του ήταν ο Ακρίσιος, βασιλιάς του Άργους.
Λερναία Ύδρα

Η Λερναία Ύδρα είναι μυθικό ον με εννέα κεφάλια, το οποίο σκότωσε ο Ηρακλής στον δεύτερο από τους δώδεκα άθλους του.
Μανόλης Τριανταφυλλίδης

Ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης (Αθήνα, 15 Νοεμβρίου 1883 - Αθήνα, 20 Απριλίου 1959) ήταν Έλληνας γλωσσολόγος και ένας εκ των ιδρυτών του Εκπαιδευτικού Ομίλου, οργάνου του εκπαιδευτικού δημοτικισμού με μεγάλη συμβολή στα εκπαιδευτικά προγράμματα των κυβερνήσεων υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1939, κατά τη διάρκεια του Καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, του ανατέθηκε η έκδοση γραμματικής για τη δημοτική γλώσσα, η «Νεοελληνική Γραμματική».

Κληροδότησε την πνευματική και υλική του περιουσία- ανάμεσά της και την τεράστια βιβλιοθήκη του- στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ιδρύοντας (1959) το Ίδρυμα που φέρει το όνομά του και το οποίο συνεχίζει με σημαντικά δημοσιεύματα και άλλες δραστηριότητες την «καλλιέργεια και την αξιοποίηση της δημοτικής γλώσσας και την προαγωγή της παιδείας του ελληνικού λαού» κατά την επιθυμία του δωρητή.
Ερινύες

εναλλ.=|μικρογραφία|379x379εσ|Ερινύες, από έναν αρχαίο κρατήρα.
Οι Ερινύες στην ελληνική μυθολογία ήταν μυθικές χθόνιες θεότητες που κυνηγούσαν όσους είχαν διαπράξει εγκλήματα κατά της φυσικής και ηθικής τάξης των πραγμάτων. Επίσης είναι γνωστές και ως Ευμενίδες, δίνοντας έτσι το όνομά τους στην τρίτη τραγωδία της τριλογίας Oρέστεια του Αισχύλου. Στη συγκεκριμένη τραγωδία κατατρέχουν τον Ορέστη, γιο του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, για τον φόνο της μητέρας του.
Φρανκ Ράικαρτ

Ο Φρανκ Ράικαρτ ("Franklin Edmundo Rijkaard", 30 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Ολλανδός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής του ΑΦΚ Άγιαξ και της ΑΚ Μίλαν. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς μέσους στην ιστορία του ποδοσφαίρου και ως ένας από τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του. Ως προπονητής γνώρισε επιτυχίες με τη Μπαρτσελόνα με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και δύο Σούπερ Καπ Ισπανίας (2005 και 2006), καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ το 2006.
Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα

right|thumb|350px|O Δευκαλίωνας και η Πύρρα πετούν πέτρες πίσω από την πλάτη τους
Ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα είναι η αρχαία Ελληνική εκδοχή του κατακλυσμού που αναφέρεται σε παραδόσεις πολλών αρχαίων πολιτισμών (όπως π.χ. στην Ιουδαική - Χριστιανική παράδοση με τον κατακλυσμό του Νώε).

Κατά τον μύθο την εποχή που στη Θεσσαλία βασίλευε ο Δευκαλίωνας ο Δίας αποφάσισε να καταστρέψει όλη την γενιά των ανθρώπων που ήταν διεφθαρμένη, με εξαίρεση τον δίκαιο βασιλέα και την γυναίκα του την Πύρρα.

Ο Δευκαλίωνας λοιπόν μετά από συμβουλή του πατέρα του κατασκεύασε ένα πλοίο συγκέντρωσε τα απαραίτητα εφόδια για την επιβίωση τους και επιβιβάστηκε στο πλοιάριο μαζί με την γυναίκα του. Στο μεταξύ ο Δίας ανοίγει τους καταρράκτες του Ουρανού και το έδαφος της Ελλάδας γεμίζει με νερό και οι άνθρωποι χάνονται. Για εννέα μέρες και εννέα νύχτες το βασιλικό ζευγάρι περιφέρεται από τα νερά μέσα στο πλοιάριο. 
Την δέκατη όμως ημέρα προσάραξε στο όρος Όθρυς ή κατά άλλη εκδοχή στον Παρνασσό ή στον Άθω. Εκεί όταν οι βροχές σταμάτησαν και τα νερά υποχώρησαν ο Δευκαλίων και η Πύρρα κατέβηκαν στην ξηρά και το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν θυσία στον Φύξιο Δία (προστάτης των φυγάδων). Ο θεός που επικαλέστηκε ο θεοσεβής Δευκαλίωνας έστειλε τον Ερμή
για να τους μεταφέρει την υπόσχεση ότι ο Δίας θα πραγματοποιούσε την πρώτη ευχή τους.Και η πρώτη ευχή του Δευκαλίωνα και της Πύρρας δεν ήταν άλλη από το να δώσει και πάλι ζωή ο Δίας στο ανθρώπινο γένος.

Κατά μία άλλη εκδοχή η οποία προέρχεται από την Φωκίδα ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα πήγαν στους Δελφούς και στο ιερό της Θέμιδας για να εκφράσουν και σ' αυτή την ίδια επιθυμία. Η θεά τους άκουσε και τους απάντησε με χρησμό λέγοντάς τους πως, αν ήθελαν να φέρουν στη ζωή νέους ανθρώπους θα έπρεπε να καλύψουν τα πρόσωπά τους και να ρίχνουν πίσω από την πλάτη τους τα οστά της μητέρας τους.Εκείνοι κατάλαβαν την ερμηνεία του χρησμού και αφού έκαναν ότι τους έλεγε ο χρησμός άρχισαν να πετάνε πέτρες πίσω από την πλάτη τους, αφού αυτές προέρχονταν από τα σπλάχνα της μάνας Γης
.

Οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας μεταμορφώνονταν σε άνδρες και αυτές που πετούσε η Πύρρα μεταμορφώνονταν σε γυναίκες. Από την πρώτη δε πέτρα που πέταξε ο Δευκαλίωνας προήλθε ο Έλληνας, γενάρχης των Ελλήνων
 
.

Για τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα υπάρχουν και άλλες παραλλαγές όπως π.χ. ότι αυτός έγινε όταν βασιλιάς στην Βοιωτία ήταν ο Ωγύγος πρώτος βασιλιάς της χώρας των Βοιωτών, ή κατά τους Μεγαριείς από τον κατακλυσμό σώθηκε μόνο ο Μέγαρος ο οποίος κατέφυγε στην κορυφή των Γερανίων.
Παρόλα αυτά η εκδοχή του Δευκαλίωνα και της Πύρρας είναι αυτή που διαδόθηκε ευρύτατα και επικράτησε όλων των άλλων και κατά την εποχή του Πλούταρχου εμπλουτίστηκε και με άλλα στοιχεία και λεπτομέρειες που προέρχονται από ασιατικές παραδόσεις, θυμίζουν σε πολλά σημεία τους την εκδοχή που διηγείται η Βίβλος.
Μπέγκουνιε

Το Μπέγκουνιε είναι ένα χωριό της Σλοβενίας στο οποίο βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της γνωστής εταιρίας Elan. Επίσης υπάρχει ένα ίδρυμα διανοητικής υγείας στο Μπέγκουνιε, το οποίο δέχεται ασθενείς κυρίως από την περιοχή Γκορενίσκα της Σλοβενίας. <br><br>

Το Μπέγκουνιε είναι ακόμα τοπικά γνωστό για το εστιατόριο Πρι Γιοζόβτσου, το οποίο σερβίρει ντόπια σλοβενικά πιάτα. Το εστιατόριο διοικείται από τους αδελφούς Αβσένικ.<br><br>
Βαλλωνικό Κοινοβούλιο

Το Βαλλωνικό Κοινοβούλιο, ή Βαλλωνικό Τοπικό Κοινοβούλιο (Γαλλικά: "Parlement wallon" ή "Parlement régional wallon", παλαιότερα γνωστό ως "Βαλλωνικό Τοπικό Συμβούλιο" ή "Conseil régional wallon"), είναι το κοινοβούλιο της Βαλλωνίας, της νότιας περιοχής του Βελγίου. Η έδρα του βρίσκεται στην πόλη Ναμύρ.
Αλ Μπαρά

Η Αλ Μπαρά (بارة στα αραβικά) ή Μπαρά ήταν αρχαία πόλη της βορειοδυτικής Συρίας, κοντά στην Απάμεια-Πέλλα. Η αρχαία ελληνική της ονομασία ήταν Καπρόπερα. Απέχει 65 χιλιόμετρα βορείως της σημερινής Χαμά (Hama) και 80 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Χαλεπίου (αρχαία Βέροια). Πρόκειται για μια από τις Νεκρές Πόλεις της Συρίας, οικισμούς που άκμασαν κατά την υστερο-ρωμαϊκή (πρωτο-βυζαντινή) περίοδο. 

Πρόκειται για τις πιο εκτεταμένες νεκρές πόλεις στη βόρειο Συρία. Μέχρι την άφιξη των πρώτων Σταυροφόρων (11ος αιώνας) ήταν προμαχώνας της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αν και ιδρύθηκε μάλλον από τον Σέλευκο Α', η Καπρόπερα ήταν έως και τον 4ο αιώνα μ.Χ. ασήμαντη πόλη. Αργότερα, όμως, εξελίχθηκε σε κέντρο παραγωγής κρασιού και ελαιολάδου στην περιοχή. Η Μπαρά περιβαλλόταν από πλούσια και γόνιμη γη, στην εμπορική οδό που ένωνε την Αντιόχεια με την Απάμεια. 

Από τον 7ο αιώνα – μετά την αραβική κατάκτηση – παρά το γεγονός ότι οι άλλοι οικισμοί είχαν εγκαταλειφθεί και παρήκμαζαν, η πόλη συνέχιζε να ακμάζει και μάλιστα παρέμεινε χριστιανική με τον επίσκοπό της να εξαρτάται από το Πατριαρχείο Αντιοχείας. Τον 11ο αιώνα η Μπαρά περιέπεσε στην κατοχή των Σταυροφόρων και από την πόλη εφορμώντας οι τελευταίοι προέβησαν σε καννιβαλικά επεισόδια στη γειτονική Μαρώνεια το 1098. Το 1125 οι Σταυροφόροι απωθήθηκαν από τα Μέγαρα και την πόλη κατέλαβαν οι Μουσουλμάνοι. Στα τέλη του 12ου αιώνα η πόλη ερημώθηκε λόγω σεισμού. Δειλά–δειλά, μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα η νέα πόλη Αλ Μπάρα άνθισε πλάι στην αρχαία στο Jebel Riha.
Σήμερα η γη της Μπαρά είναι τόσο καλυμμένη από πυκνά δένδρα και παρακλάδια, ώστε να μην υπάρχει διαδρομή ανάμεσα στα ερείπια. Παρ’ όλα αυτά η γη είναι γόνιμη ακόμη, ώστε και σήμερα να πραγματοποιείται συγκομιδή ελιάς, σταφυλιού και βερίκοκου. Τα ερείπια καλύπτουν έκταση 6 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιλαμβάνουν πολλές μεγάλες βίλλες, τρία μοναστήρια – με έκταση όσο 12 βυζαντινές εκκλησίες - καθώς επίσης και πέντε βυζαντινές εκκλησίες. 

Τα πιο εντυπωσιακά μνημεία βρίσκονται 200 μέτρα παραπέρα και αφορούν στις πυραμίδες – τύμβους, στα οποία οι λαξευμένοι άκανθοι μαρτυρούν για τον πλούτο της Μπαρά. Η μεγαλύτερη πυραμίδα στεγάζει πέντε διακοσμημένες σαρκοφάγους. Νοτίως αυτής υπάρχει ένας υπόγειος τάφος με τρεις αψίδες και ένα καλοδιατηρημένο μοναστήρι.
Βασίλειος Χατζής

Ο Βασίλειος Χατζής (Καστοριά, 1870 - Αθήνα, 1915) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Αν και δεν σπούδασε στο Μόναχο οι τεχνοκριτικοί τον εντάσσουν, λόγω της εκλεκτικής συγγένειας των έργων του, στη Σχολή του Μονάχου.
Τρίτωνας

Τρίτων - η τυπογραφική σφραγίδα του [[Νικόλαος Σάρος|Νικόλαου Σάρου]]
thumb|right|250px|Τρίτων - σύγχρονο διακοσμητικό στοιχείο πολεοδομίας στην Γερμανία
Ο Τρίτων στην ελληνική μυθολογία ήταν θεότητα της θάλασσας που αναφέρεται πρώτα από τον Ησίοδο στη Θεογονία (930-933). Γιος του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης που κατοικούσε στον βυθό της θάλασσας στα χρυσά ανάκτορα των γονιών του. Κατά το σώμα ήταν όμοιος με τους άλλους θεούς αλλά από τους γλουτούς και κάτω κατέληγε σε ουρά ψαριού.

Επειδή οι περί αυτόν παραδόσεις εντοπίζονταν στις ακτές του σημερινού κόλπου της Σύρτης (Λιβύη) φαίνεται πως η λατρεία αυτού μεταφέρθηκε από Έλληνες ναυτικούς εξ Αφρικής προσλαμβάνοντας ανθρωπόμορφη παρουσία. Το όνομά του συνδέθηκε με την Αργοναυτική εκστρατεία όταν το πλοίο Αργώ προσάραξε και εγκλωβίστηκε στην Τριτωνίτιδα λίμνη· ο Τρίτων βοήθησε στην αποκόλληση και έξοδό της Αργούς στο ανοικτό πέλαγος.

Κατά τον Παυσανία ("Βοιωτικά" Θ' 20,24,25) ο Τρίτων φονεύθηκε από τον Διόνυσο όταν επιτέθηκε κατά των Ταναγραίων γυναικών που κολυμπούσαν για να καθαρθούν προκειμένου να συμμετάσχουν σε όργια Διονυσιακής εορτής. Κατ΄ άλλους ο Τρίτων (ως προσωποποίηση του παλινδρομικού παράκτιου κύματος) άρπαζε κοπάδια ζώων που πλησίαζαν τις ακτές οπότε κάποιος Ταναγραίος βοσκός απέκοψε τον αυχένα του Τρίτωνα την ώρα που εκείνος κοιμόταν (δηλαδή σε κάποια κατάσταση ηρεμίας έφτιαξε κάποιο παράκτιο φράγμα - τοιχίο) ή φονεύθηκε από τον Διόνυσο επειδή συνελήφθη μεθυσμένος.

Ο Παυσανίας τον περιγράφει να φέρει πυκνά βαθυπράσινα μαλλιά (χρώμα ρηχής θάλασσας), με μεγάλο στόμα (μήκος ακτής), μάτια μεγάλα λευκά (παράκτιος αφρός), δάκτυλα και νύχια μεγάλα (τα ίχνη του αποσυρόμενου παράκτιου κύματος επί της ξηράς) και από το στέρνο και κάτω ουρά δελφίνων (ως ορμή που έβγαινε από τη θάλασσα). Άλλοι παρίσταναν αυτόν με δύο ουρές και δύο πόδες ίππου όπως ο Ιχθυοκένταυρος. Άλλοι θεωρούσαν ότι υπήρχαν πολλοί Τρίτωνες οι «Κενταυροτρίτωνες» που σάλπιζαν με κοχύλια την έλευση του Ποσειδώνα ή κατά διαταγή εκείνου την ηρεμία των κυμάτων. Η φαντασία των αρχαίων Ελλήνων δημιούργησε και ερωτικές περιπέτειες αυτών με τις Νηρηίδες όπως οι ακόλουθοι του Πάνα οι Σάτυροι με τις Νύμφες. Ο Τρίτωνας συνδέθηκε επίσης με τον μύθο του Ηρακλή, συγκεκριμένα με τον άθλο των χρυσών μήλων των Εσπερίδων που έπρεπε προηγουμένως να τον καταβάλει ο Ηρακλής. Εξ αυτού και η γλυπτή παράσταση στην ζωοφόρο αρχαίου ναού στην Ακρόπολη (Αθήνα).

Η θεότητα αυτή εισήχθηκε και στη Ρωμαϊκή μυθολογία· ο μεν Βιργίλιος αναφέρει πως ο σύντροφος του Αινεία ο Μισηνός γκρεμίσθηκε από τον Τρίτωνα στη θάλασσα επειδή τόλμησε να συναγωνισθεί μαζί του στον ήχο της σάλπιγγας, ο δε Οβίδιος επειδή συνετέλεσε στην αποχώρηση των υδάτων με τα οποία ο Ζευς απειλούσε να καλύψει τη γη μετά τον κατακλυσμό. 

Κύριο σύμβολο της θεότητας ήταν το «θαλάσσιο κέρας» ή «θαλάσσια κόγχη», το κοινώς λεγόμενο μεγάλο κοχύλι εκ του οποίου έβγαιναν ήχοι στους οποίους τίποτα δεν μπορούσε να αντισταθεί, καθώς και η τρίαινα και το κουπί (παράκτια ναυτικά εργαλεία).
Βουργουνδία

Η Βουργουνδία (Γαλλικά: "Bourgogne") είναι ιστορική περιοχή της κεντρικής Γαλλίας, κατοικούμενη διαδοχικά από Προ-Ινδο-Ευρωπαίους κατοίκους, Κέλτες (Γαλάτες), Ρωμαίους (Γαλλο-Ρωμαίους), και διάφορους Γερμανικούς πληθυσμούς, κυρίως Βουργουνδούς και Φράγκους. Οι Βουργουνδοί έδωσαν το όνομά τους στην περιοχή. Αργότερα, η περιοχή διαμερίστηκε ανάμεσα στο Δουκάτο της Βουργουνδίας (το δυτικό τμήμα της Βουργουνδίας) και την Κομητεία της Βουργουνδίας (το ανατολικό τμήμα της Βουργουνδίας). Το δουκάτο της Βουργουνδίας είναι το πιο διάσημο από τα δύο και αυτό που απέκτησε ιστορική φήμη. Αργότερα, το δουκάτο της Βουργουνδίας έγινε η Γαλλική επαρχία της Φρανς-Κοντέ ("Franche-Comté", κυριολεκτική σημασία «ελεύθερη κομητεία»). 
Από τη Βουργουνδία καταγόταν η πανίσχυρη οικογένεια Ντε λα Ρος, παρακλάδι της οποίας εγκαταστάθηκε με την Δ' Σταυροφορία στην Ελλάδα και κυβέρνησε το Δουκάτο Αθηνών. Το μεγαλύτερο μέρος του παλιού δουκάτου της Βουργουνδίας συμπεριλαμβάνεται στη σημερινή διοικητική περιοχή (περιφέρεια) της Βουργουνδίας.
Κωνσταντίνος Πανώριος

Ο Κωνσταντίνος Πανώριος ή Πανόριος (Σίφνος, 1857 – Αθήνα, 1892) ήταν ταλαντούχος έλληνας ζωγράφος του 19ου αι. που πέθανε σε νεαρή ηλικία εξαιτίας ψυχολογικών προβλημάτων.