Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τόμας Άντισον

Ο Τόμας Άντισον (1793-1860) ήταν σημαντικός Άγγλος γιατρός και επιστήμονας. 

Θεωρείται ως από τους πλέον εξέχοντες ιατρούς του 19ου αιώνα με σημαντικές συνεισφορές στην επιστήμη της Ιατρικής. Οι έρευνές του έγιναν όλες στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Guy's Hospital του Λονδίνου. Ήταν ο ιδρυτής -μαζί με τους Ρίτσαρντ Μπράιτ και Τόμας Χότζκιν της Σχολής του Guy's Hospital του Λονδίνου, μιας σχολής που εκείνη την εποχή είχε έντονη ιατρική δραστηριότητα, ευρωπαϊκή ακτινοβολία και μεγάλη ερευνητική παραγωγή. Πέντε διαφορετικά νοσήματα, που εκείνος πρώτος αναγνώρισε και μελέτησε, φέρουν το όνομά του, προς τιμήν του.

Όλα τα χρόνια της ζωής του, ο Άντισον υπέφερε από κατάθλιψη, με αρκετά επεισόδια. Πιθανολογείται ότι αναγκάστηκε να βγει στη σύνταξη το 1860 εξαιτίας της βαριάς κατάθλιψης από την οποία έπασχε. Τρεις μήνες μετά τη συνταξιοδότησή του, στις 29 Ιουνίου του 1860 αυτοκτόνησε.
Τζεμίλα

Ο αρχαιολογικός χώρος της Τζεμίλα (Djémila) (Αραβικά: جميلة‎, "Πανέμορφη") βρίσκεται στην Αλγερία σε υψόμετρο 900 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Βρίσκεται 50 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης Σετίφ και 80 χιλιόμετρα δυτικά της Κωνσταντίνης. Είναι γνωστή και με το προγενέστερο όνομά της, Cuicul. Έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1982. Αποτελεί ένα κλασσικό δείγμα Ρωμαϊκής πόλης προσαρμοσμένης σε μία ορεινή περιοχή, που περιβάλλεται από βουνά. Η πόλη βρίσκεται στη συμβολή δύο ξεροπόταμων. Ο αρχαιολογικός χώρος της Τζεμίλα δεν κινδυνεύει από τον τουρισμό αλλά από άλλα αίτια, όπως σεισμοί, ξηρασία, βανδαλισμοί, κλοπές, παράνομη βόσκηση, κ.α.
Γουάλας Καράδερς

Ο Γουάλας Καράδερς ("Wallace Hume Carothers", 27 Απριλίου 1896 – 29 Απριλίου 1937) ήταν Αμερικανός χημικός, εφευρέτης και ηγέτης της οργανικής χημείας στο DuPont, στον οποίο πιστώνεται η εφεύρεση του νάιλον.

Ο Καράδερς ήταν διευθυντής της ομάδας στο εργαστήριο DuPont Experimental Station, κοντά στο Γουίλμινγκτον του Ντέλαγουερ, όπου το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας έλαβε χώρα. Ο Καράδερς ήταν οργανικός χημικός που, παράλληλα με την ανάπτυξη του νάιλον, βοήθησε στο να τεθούν οι βάσεις για το νεοπρένιο. Μόλις έλαβε το διδακτορικό του, δίδαξε σε πολλά πανεπιστήμια προτού προσληφθεί στο DuPont ώστε να ασχοληθεί με την θεμελιώδη έρευνα.

Παντρεύτηκε την Έλεν Σουίτμαν στις 21 Φεβρουαρίου 1936. Ο Καράδερς ταλαιπωρούνταν με την κατάθλιψη από την παιδική ηλικία του. Παρά την επιτυχία που γνώρισε μετά την εφεύρεση του νάιλον, ένιωσε ότι δεν είχε πετύχει πολλά και ότι είχε εξαντλήσει τις ιδέες για έρευνα. Η δυστυχία του επιδεινώθηκε μετά τον θάνατο της αδερφής του και τελικά στις 28 Απριλίου 1937 αυτοκτόνησε πίνοντας κυανιούχο κάλιο. Η κόρη του, Τζέιν, γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1937.
Λίκε Κλάβερ

Η Λίκε Κλάβερ (γενν. 20 Αυγούστου 1998) είναι Ολλανδέζα αθλήτρια του στίβου, η οποία εξειδικεύεται στους δρόμους ταχύτητας. Συμμετείχε ως μέλος της Ολλανδικής ομάδας σκυταλοδρομίας 4×400 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019.
Il ballo del qua qua

Il ballo del qua qua είναι η Ιταλική εκδοχή του Αμεριακνικού τραγουδιού Chicken dance. Την ερμήνευσε η Αμερικανο - Ιταλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός Ρομίνα Πάουερ το 1981 με στίχους γραμμένους απ' την ίδια και το επόμενο έτος (1982) συμπεριλήφθηκε στο δίσκο Felicità ο οποίος εκδόθηκε εδώ στην Ελλάδα στις 10 Μαρτίου εκείνου του έτους.
Άρης Αντωνόπουλος

Ο Άρης Αντωνόπουλος (Αθήνα, 28 Μαρτίου 1991) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιβλίο Υπηρεσίας και Ύμνων

"Βιβλίο Υπηρεσίας και Ύμνων", δημοσιεύθηκε το [[1958]].
Το Βιβλίο Υπηρεσίας και Ύμνων ("Service Book and Hymnal" - SBH) χρησιμοποιήθηκε από τα περισσότερα από τα Λουθηρανικά εκκλησιαστικά σώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες που σήμερα συνθέτουν την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική ("ELCA") πριν από τη δημοσίευση του Λουθηρανικού Βιβλίου Λατρείας ("LBW") του 1978. Στους κύκλους της "ELCA", το Βιβλίο Υπηρεσίας και Ύμνων έχει ονομαστεί «κόκκινο βιβλίο» ενώ το Λουθηρανικό Βιβλίο Λατρείας έχει ονομαστεί «πράσινο βιβλίο». Ο νεότερος Ύμνος της "ELCA", η Ευαγγελική Λουθηρανική Λατρεία ("ELW") είναι επίσης σε κόκκινο χρώμα και προφανώς ονομάστηκε το βιβλίο των βακκίνιων (κράνμπερι).

Πριν από τη συγχώνευση του 1987 που δημιούργησε την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική, υπήρχαν αρκετά μικρότερα Λουθηρανικά εκκλησιαστικά σώματα. Εκείνα που συμμετείχαν στο Βιβλίο Υπηρεσίας και Ύμνων περιελάμβαναν την Αμερικανική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία, την Αμερικανική Λουθηρανική Εκκλησία, την Αυγουστιανή Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία, την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία, τη Φινλανδική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Αμερικής, την Λουθηρανική Ελεύθερη Εκκλησία, την Ενωμένη Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία και την Ενωμένη Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική. Αυτές οι εκκλησίες (οι περισσότερες από τις οποίες είναι τώρα ενωμένες με την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική) είχαν πολλούς διαφορετικούς ύμνους (βιβλία ύμνων) μέχρι το 1958 όταν δημοσιεύθηκε το Βιβλίο Υπηρεσίας και Ύμνων.

Το βιβλίο περιέχει 602 ύμνους, από τους οποίους οι πρώτοι 148 από αυτούς οργανώθηκαν για να αντιστοιχούν στο Εκκλησιαστικό Έτος. Οι λειτουργίες και οι Ψαλμοί προηγούνται των Ύμνων, με δείκτες στο πίσω μέρος. Τρεις εκδοχές της Υπηρεσίας ήταν διαθέσιμες, ενώ μόνο οι δύο πρώτες (σελ. 15 & σελ. 41) συμπεριλήφθηκαν στις εκδόσεις στασιδίου (οι εκδόσεις που χρησιμοποιήθηκαν σε λειτουργείες της εκκλησίας) του βιβλίου. Χρησιμοποιήθηκε ύφος τραγουδιών, χορωδιών και πεδιοτραγουδιών (ιερά κομμάτια που συντίθενται σε λατινικό κείμενο). Το εξώφυλλο του "SBH" διαθέτει ως λογότυπο έναν χρυσό σταυρό με το κάτω μέρος του να καταλήγει μέσα σε έναν κύκλο, συμβολίζοντας τον Χριστό στον κόσμο.
Δυτικοί Πολάνοι

μικρογραφία|300x300εσ| Οι Δυτικοί Σλάβοι τον 9ο-10ο αιώνα.
Ένα κομμάτι του "[[Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum]]" (1073) από τον [[Αδάμ της Βρέμης]] που περιέχει το όνομα "Πολάνοι" - , κυριολεκτικά: «πέρα από τον [[Όντερ]] βρίσκονται οι Πολάνοι».
Οι Δυτικοί Πολάνοι (επίσης γνωστοί ως Πολάνοι, πολωνικά: "Polanie", προερχόμενοι από τον παλαιό σλαβικό "polje", δηλ. «χωράφι» ή «πεδιάδα») ήταν μια δυτική σλαβική και λεχιτική φυλή, οι οποίοι κατοικούσαν στη λεκάνη του ποταμού Βάρτα στη σύγχρονης περιοχής της Μείζονος Πολωνίας, ξεκινώντας από τον 6ο αιώνα. Ήταν μια από τις κύριες φυλές της Κεντρικής Ευρώπης και είχαν στενή σχέση με τους Βιστούλους, τους Μασοβιανούς, τους Τσέχους και τους Σλοβάκους.
Μπαϊλούντο

Το Μπαϊλούντο (, πριν από το 1975 Βίλα Τεϊσέιρα ντα Σίλβα/Vila Teixeira da Silva) είναι δήμος, με πληθυσμό 294.494 κατοίκους (2014), και πόλη, με πληθυσμό 70.481 κατοίκους (2014), στην επαρχία Χουάμπο της Ανγκόλας.

Στη δεκαετία του 1990, το Μπαϊλούντο ήταν η έδρα του αρχηγού της UNITA Ζόνας Σαβίμπι.

Στις 19 Ιανουαρίου 2008, ένα Beechcraft B200 Super King Air της Gira Globo Aeronáutica το οποίο προσέγγιζε το αεροδρόμιο του Χουάμπο συνετρίβη σε ένα βουνό κοντά στο Μπαϊλούντο, σκοτώνοντας και τους 13 επιβαίνοντες.

Ο βασιλιάς του Μπαϊλούντο, Εκουίκι Δ΄, πέθανε στις 13 Ιανουαρίου 2012. Τον διαδέχθηκε ο Βασιλιάς Εκουίκι Ε΄ Αρμίντο Φρανσίσκο Καλουπετέκα.
Γούστερ

Το Γούστερ (αγγλικά: "Worcester", , , στα ελληνικά αποδίδεται και ως "Ουόρτσεστερ", "Γουόρτσεστερ", "Ουόρσεστερ" και "Γουόρσεστερ") είναι πόλη καθεδρικού και η τελετουργική έδρα της κομητείας του Γούστερσαϊρ, στην Αγγλία, 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπέρμιγχαμ, 160 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου, 43 χιλιόμετρα βόρεια του Γκλόστερ και 37 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Χέρεφορντ. Ο εκτιμώμενος πληθυσμός το 2019 ήταν 102.791. 

Ο ποταμός Σέβερν διασχίζει τη δυτική πλευρά του κέντρου της πόλης, όπου κυριαρχεί ο καθεδρικός ναός του Γούστερ. Η μάχη του Γούστερ το 1651 ήταν η τελευταία στον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο, όπου ο Νέος Πρότυπος Στρατός του Όλιβερ Κρόμγουελ νίκησε τους οπαδούς του βασιλιά Καρόλου Α΄. Το Γούστερ είναι πατρίδα των Βασιλικών Πορσελανών Γούστερ (Royal Worcester Porcelain), του συνθέτη Έντουαρντ Έλγκαρ, της Lea & Perrins, παρασκευαστή της παραδοσιακής σάλτσας Worcestershire, του Πανεπιστημίου του Γούστερ και της Berrow's Worcester Journal, η οποία ισχυρίζεται ότι αποτελεί την παλαιότερη εφημερίδα στον κόσμο.
Πρέστον

Το Πρέστον (αγγλικά: "Preston" ) είναι πόλη στη βόρεια όχθη του ποταμού Ριντλ, στη βόρεια Αγγλία. Η πόλη είναι το διοικητικό κέντρο του Λανκασάιρ της Αγγλίας. Η περιφέρεια της τοπικής αυτοδιοίκησης της πόλης του Πρέστον έλαβε το καθεστώς της πόλης το 2002, και έγινε η 50η πόλη της Αγγλίας κατά το 50ο έτος της βασιλείας της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Πρέστον έχει πληθυσμό 114.300 κατοίκους, η πόλη του Πρέστον είχε 132.000 και το πολεοδομικό συγκρότημα του Πρέστον 313.322

Στο Πρέστον και τη γύρω περιοχή έχουν βρεθεί ευρήματα που χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή περίοδο, όπως ένας ρωμαϊκός δρόμος που οδήγησε σε στρατόπεδο στο Ουόλτον-λε-Ντέιλ. Οι Άγγλοι ίδρυσαν το Πρέστον. Το όνομά του προέρχεται από τα παλιά αγγλικά και σημαίνει «οικισμός του ιερέα» και στο "βιβλίο Domesday" καταγράφεται ως "Prestune". Τον Μεσαίωνα, το Πρέστον ήταν ενορία και δήμος και του χορηγήθηκε συντεχνία εμπόρων το 1179, δίνοντάς του το καθεστώς μιας πόλης αγοράς. Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα άρχισαν να παράγονται στα μέσα του 13ου αιώνα, όταν το μαλλί που παράγεται τοπικά υφαινόταν στα σπίτια των ανθρώπων. Οι Φλαμανδοί υφαντές που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τον 14ο αιώνα βοήθησαν στην ανάπτυξη της βιομηχανίας. Στις αρχές του 18ου αιώνα, ο Έντμουντ Κάλαμι περιέγραψε το Πρέστον ως «μια όμορφη πόλη με αφθονία κυρίων σε αυτό». Ο Σερ Ρίτσαρντ Άρκραϊτ, εφευρέτης του περιστρεφόμενου πλαισίου, γεννήθηκε στην πόλη. Η πιο γρήγορη περίοδος ανάπτυξης και ανάπτυξης συνέπεσε με την εκβιομηχάνιση και την επέκταση της κλωστοϋφαντουργίας. Το Πρέστον ήταν μια πόλη που αναπτύχθηκε ραγδαία κατά τη βιομηχανική επανάσταση, και έγινε πυκνοκατοικημένο κέντρο μηχανικής, με μεγάλες βιομηχανικές μονάδες. Ο τομέας της κλωστοϋφαντουργίας της πόλης πέρασε σε τελική πτώση μετά τα μέσα του 20ού αιώνα και στη συνέχεια το Πρέστον αντιμετώπισε παρόμοιες προκλήσεις με άλλες μεταβιομηχανικές βόρειες πόλεις, όπως η αποβιομηχάνιση, η οικονομική δυσπραγία και θέματα στέγασης.

Το Πρέστον είναι έδρα του Δημοτικού Συμβουλίου του Λάνκασαϊρ, στεγάζει την κύρια πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου του Κεντρικού Λάνκασαϊρ (UCLan) και είναι έδρα της Πρέστον Νορθ Εντ, ιδρυτικό μέλος της Φούτμπολ Λιγκ και πρώτοι πρωταθλητές του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Τσέλμσφορντ

Το Τσέλμσφορντ (αγγλικά: "Chelmsford") είναι πόλη και έδρα της κομητείας του Έσσεξ, στην Ανατολική Αγγλία. Βρίσκεται στη ζώνη μετακίνησης του Λονδίνου, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου του Λονδίνου στο Charing Cross και περίπου 35 χιλιόμετρα από το Κόλτσεστερ. Η αστική περιοχή της πόλης έχει πληθυσμό περίπου 112.000 κατοίκους, ενώ η επαρχία έχει πληθυσμό 168.310.

Στην περιοχή κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους υπήρχε ο οικισμός Caesaromagus. Στο Domesday Book το 1086 ο οικισμός αναφέρεται ως Celmeresfort. Το 1199, μετά την ανάθεση κατασκευής γέφυρας επί του ποταμού Καν δόθηκε στον οικισμό η βασιλική εντολή να διαθέτει αγοράς, σημαίνοντας έτσι την δημιουργία της σημερινής πόλης. Το 1218 η πόλη ορίστηκε έδρα της κομητείας του Έσσεξ. Το 1381, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των Χωρικών, ο βασιλιάς Ριχάρδος Β΄ κατέφυγε στο Τσέλμσφορντ, από όπου εξέδιδε διατάγματα για λίγες ημέρες.

Στις 14 Μαρτίου 2012, ο Λόρδος Πρόεδρος του Συμβουλίου και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Νικ Κλέγκ, ανακοίνωσαν ότι στο Τσέλμσφορντ θα χορηγηθεί καθεστώς πόλης για να σηματοδοτήσει το αδαμάντινο ιωβηλαίο της Ελισάβετ Β΄. Το έγγραφο που χορήγησε επίσημα το καθεστώς πόλης στο Τσέλμσφορντ ελήφθη στις 6 Ιουνίου 2012.
Λίτσφιλντ

Το Λίτσφιλντ (αγγλικά: "Lichfield") είναι πόλη με καθεδρικό και αστική κοινότητα στο Σταφορντσάιρ, Αγγλία. Το Λίτσφιλντ βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα βόρεια από Μπέρμιγχαμ, 13 χιλιόμετρα από Ρούτζλι και 14 χιλιόμετρα από Γουόλσολ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του εκτιμήθηκε σε 32.219 κατοίκους και της ευρύτερης περιοχή του Λίτσφιλντ σε 100.700.

Αξιοσημείωτο για τον μεσαιωνικό καθεδρικό ναό με τους τρεις οβελούς, το Λίτσφιλντ ήταν η γενέτειρα του Σάμουελ Τζόνσον, συγγραφέα του πρώτου έγκυρου "Λεξικού της αγγλικής γλώσσας". Η καταγεγραμμένη ιστορία της πόλης ξεκίνησε όταν ο Τσαντ της Μερκίας έφτασε για να ιδρύσει την επισκοπή του το 669 μ.Χ. και ο οικισμός αναπτύχθηκε ως το εκκλησιαστικό κέντρο της Μερκίας. Το 2009, βρέθηκε ο θησαυρός του Στάφορντσιρ, ο μεγαλύτερος θησαυρός αποτελούμενος από αγγλοσαξονικά χρυσά και αργυρά τέχνεργα, 6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Λίτσφιλντ.

Η ανάπτυξη της πόλης εντατικοποιήθηκε τον 12ο αιώνα υπό τον Ρογήρο του Κλίντον, ο οποίος οχύρωσε τον Καθεδρικό Ναό και επίσης σχεδίασε στην πόλη με μοτίβο δρόμου σε σχήμα σκάλας που σώζεται μέχρι σήμερα. Η ακμή του Λίτσφιλντ ήταν τον 18ο αιώνα, όταν εξελίχθηκε σε μια ακμάζουσα πόλη διδασκαλίας. Ήταν μια περίοδος μεγάλης πνευματικής δραστηριότητας, όπου η πόλη ήταν σπίτι πολλών διάσημων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των Σάμουελ Τζόνσον, Ντέιβιντ Γκάρικ, Έρασμος Δαρβίνος και Άννα Σίγουορντ, και προκάλεσε την επισήμανση του Τζόνσον ότι το Λίτσφιλντ ήταν «πόλη φιλοσόφων».

Σήμερα, η πόλη διατηρεί την παλιά της σημασία ως εκκλησιαστικό κέντρο και η βιομηχανική και εμπορική της ανάπτυξη είναι περιορισμένη. Το κέντρο της πόλης έχει πάνω από 230 διατηρητέα κτίρια (συμπεριλαμβανομένων πολλών παραδειγμάτων της γεωργιανής αρχιτεκτονικής) και διατηρεί μεγάλο μέρος του ιστορικού της χαρακτήρα.
Τσίτσεστερ

Το Τσίτσεστερ (αγγλικά: "Chichester") είναι μια πόλη καθεδρικού στο Δυτικό Σάσεξ, στη Νότιο-Ανατολική Αγγλία. Είναι η μόνη πόλη στο Δυτικό Σάσεξ και έδρα της κομητείας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 26.795 κατοίκους. Έχει μια μακρά ιστορία ως οικισμός από τους ρωμαϊκούς χρόνους και ήταν σημαντικό στους αγγλοσαξονικούς χρόνους. Είναι η έδρα της επισκοπής του Τσίτσεστερ της Εκκλησίας της Αγγλίας, με καθεδρικό ναό του 12ου αιώνα.

Η πόλη είναι κόμβος πολλών κύριων οδικών διαδρομών και διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, θέατρο, νοσοκομείο, σχολεία και μουσεία. Ο ποταμός Λάβαντ διασχίζει και βρίσκεται εν μέρει κάτω από την πόλη.
Λεός Καράξ

Ο Λεός Καράξ (γαλλικά: Leos Carax), καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Αλέξ Κριστόφ Ντυπόν (γεννημένος στις 22 Νοεμβρίου 1960), είναι Γάλλος σκηνοθέτης. Ο Καράξ είναι γνωστός για το ποιητικό του ύφος και την επαναστατική και ατίθαση οπτική του. Μαζί με τους Γάλλους σκηνοθέτες Λυκ Μπεσσόν και Ζαν-Ζακ Μπενέξ, θεωρούνται δημιουργοί της ανανεωτικής τάσης του γαλλικού κινηματογράφου "Σινεμά της εικόνας (Cinéma du look)." 

Το πρώτο του μεγάλο έργο ήταν το "Αγόρι Συναντά Κορίτσι" ("Boy Meets Girl", 1984) και αξιοσημείωτα έργα του "Οι εραστές της γέφυρας" (1991) και το "Holy Motors" (2012).
Ουέικφιλντ

Το Ουέικφιλντ (αγγλικά: "Wakefield") είναι πόλη με καθεδρικό στην περιοχή Ουέικφιλντ του Δυτικό Γιορκσάιρ της Αγγλίας. Είναι κτισμένο επί του ποταμού Κάλντερ και στην ανατολική άκρη των Πένινων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είχε πληθυσμό 99.251 κατοίκους. 

Το Γουέικφιλντ απέκτησε το δικαίωμα να διοργανώσει αγορά το 1204. Η Μάχη του Γουέικφιλντ πραγματοποιήθηκε κατά τους Πολέμους των Ρόδων και ήταν βασιλικό φρούριο στον Εμφύλιο Πόλεμο. Το Ουέικφιλντ έγινε μια σημαντική πόλη-αγορά και κέντρο επεξεργασίας μαλλιού, εκμεταλλευόμενη τη θέση του στον πλωτό ποταμό Κάλντερ για να γίνει ένα λιμάνι εσωτερικής ναυσιπλοΐας.

Στο 18ο αιώνα, το Ουέικφιλντ εμπορευόταν σιτηρά, διέθετε ανθρακωρυχεία και έφτιαχνε υφάσματα και το 1888 η ενοριακή εκκλησία απέκτησε καθεστώς καθεδρικού ναού. Έγινε έδρα της κομητείας του Δυτικού Ρίντιγκ του Γιορκσάιρ και ήταν η έδρα του συμβουλίου του δυτικού Ρίντιγκ από το 1889 έως το 1974, όταν η κομητεία και το συμβούλιο καταργήθηκαν, και του μητροπολιτικού συμβουλίου του Δυτικού Γιορκσάιρ από το 1974 έως τη διάλυσή του το 1986.
Ζουάγια

Οι Ζουάγια (αραβικά: "الزوية‎", "Al-Zuwayya") είναι φυλή των Μουραμπτίν, μίας εκ των σημαντικότερων αραβοβερβερικών εθνοτικών ομάδων της Κυρηναϊκής, στη Λιβύη. Οι πρώτες χρονικά αναφορές στο όνομά τους χρονολογούνται, τουλάχιστον, στον 18ο αιώνα, ενώ φαίνεται να είχαν ενεργό ρόλο στο εμπόριο των καραβανιών της Κυρηναϊκής με γειτονικά κράτη, ως οδηγοί, φρουροί, καθώς και ως μισθωτές καμήλων. Παράλληλα, υπάρχει καταγραφή στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ζουάγια, όπως η εκ μέρους τους κατάκτηση της όασης της Κούφρα, η οποία βρισκόταν προηγουμένως υπό τον έλεγχο των Τούμπου, κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσής τους με τους τελευταίους το 2012.
Αν Πάτσετ

Η Αν Πάτσετ ("Ann Patchett" ; 2 Δεκεμβρίου 1963) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας. Έλαβε το βραβείο PEN/Faulkner (2002) και το βραβείο Orange Prize for Fiction την ίδια χρονιά για το μυθιστόρημά της "Bel Canto". Η Πάτσετ έγραψε επίσης τα μυθιστορήματα "The Patron Saint of Liars" (1992), "Taft" (1994), "The Magician's Assistant" (1997), "Run" (2007), "State of Wonder" (2011), "Commonwealth" (2016) και "The Dutch House" (2019). Το "The Dutch House" ήταν ο νικητής του βραβείου Πούλιτζερ για το 2020.
Αγγελίνα Τκάτσεβα

Η Αγγελίνα Τκάτσεβα () είναι Λευκορωσίδα δεξιοτέχνις τσιμπαλίστα.
Η πτήση της νίκης

Η πτήση της νίκης (Ισπανικά: "El vuelo de la victoria") είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2017. Βασίζεται στην Βενεζουελάνικη τηλενουβέλα του 1995, "Como tú ninguna".

Πρωταγωνιστούν Παουλίνα Γότο, Αντρές Παλάσιος και Μανέ ντε λα Πάρρα.
Σύνδρομο Έλερς-Ντάνλος

Το Σύνδρομο Έλερς-Ντάνλος είναι μια ομάδα σπάνιων γενετικών διαταραχών του συνδετικού ιστού. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν χαλαρές αρθρώσεις, πόνο στις αρθρώσεις, υπερελαστικό δέρμα με υφή βελούδου και μη-φυσιολογικό σχηματισμό ουλών. Αυτά μπορεί να παρατηρηθούν κατά την γέννηση ή την πρώιμη παιδική ηλικία. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα στις αορτές, εξάρθρωση των αρθρώσεων, σκολίωση, χρόνιο πόνο ή πρώιμη οστεοαρθρίτιδα.

Το σύνδρομο Έλερς-Ντάνλος λαμβάνει χώρα εξαιτίας των παραλλαγών που προκύπτουν σε περισσότερα από 19 γονίδια τα οποία υφίστανται κατά την γέννηση. Το γονίδιο που επηρεάζεται, καθορίζει τον τύπο του συνδρόμου Έλερς-Ντάνλος. Ορισμένες διαταραχές προκύπτουν από μια νέα διαταραχή που εμφανίζεται κατά την πρώιμη ανάπτυξη, ενώ άλλες κληρονομούνται με αυτοσωμικό τρόπο. Συνήθως αυτές οι παραλλαγές προκαλούν προβλήματα στην δομή ή την επεξεργασία του κολλαγόνου.

Η διάγνωση βασίζεται συχνά στα συμπτώματα και επιβεβαιώνεται με γενετικές εξετάσεις ή με βιοψία στο δέρμα, όμως οι ασθενείς μπορεί αρχικά να λάβουν λανθασμένη διάγνωση υποχονδρίασης, κατάθλιψης ή χρόνιας κόπωσης. Ένας μεγάλος αριθμός συμπτωμάτων δεν έχει ακόμα εντοπιστεί και συνδεθεί με το σύνδρομο Έλερς-Ντάνλος ενώ η άγνοια εκ μέρους των γιατρών βρίσκεται, σύμφωνα με τον γιατρό αποκατάστασης και αποθεραπείας Claude Hamonet, "στην αρχή των θεραπευτικών λαθών που συνοδεύονται από τα ιατρογενή αποτελέσματα προκατάληψης απέναντι σε αυτούς τους ασθενείς".

Δεν υφίσταται κάποια γνωστή θεραπεία. Η θεραπεία είναι κατά βάση υποστηρικτική και μόνο. Η φυσιοθεραπεία και η χρήση κηδεμόνων μπορούν να βοηθήσουν στην ενίσχυση των μυών και την στήριξη των αρθρώσεων. Αν και ορισμένες μορφές του συνδρόμου Έλερς-Ντάνλος οδηγούν σε ένα φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής, κάποιες άλλες μορφές που επηρεάζουν τα αιμοφόρα αγγεία το μειώνουν αισθητά.

Ο τύπος συνδρόμου Έλερς-Ντάνλος με παρουσία υπερευλυγισίας (hEDS) επηρεάζει τουλάχιστον ένα στα 5000 άτομα παγκοσμίως, ενώ άλλες μορφές αυτού του συνδρόμου εμφανίζονται σε χαμηλότερη συχνότητα. Η πρόβλεψη εξέλιξης της νόσου εξαρτάται από την συγκεκριμένη διαταραχή. Η υπερευλυγισία περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Ιπποκράτη το 400 πΧ. Το σύνδρομο Έλερς-Ντάνλος πήρε το όνομά του από δυο γιατρούς, τον Έντβαρντ Έλερς από τη Δανία και τον Ανρί-Αλεξάντρ Ντάνλος από τη Γαλλία, οι οποίοι το περιέγραψαν στις αρχές του 20ου αιώνα.
Αμερικανική Λουθηρανική Εκκλησία

"Ρόδο του Λούθηρου", σύμβολο του [[Λουθηρανισμός|Λουθηρανισμού]] στις [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|ΗΠΑ]].
Η Aμερικανική Λουθηρανική Eκκλησία ("The" "American Lutheran Church" / TALC) ήταν ένα χριστιανικό προτεσταντικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά που υπήρχε από το 1960 έως το 1987. Η έδρα της εκκλησίας ήταν στη Μινεάπολη της Μινεσότα. Με την ίδρυσή της το 1960, η TALC όρισε τον Εκδοτικό Οίκο του Άουγκσμπουργκ ("Augsburg Publishing House"), που επίσης βρίσκεται στη Μινεάπολη, ως εκδότης της εκκλησίας. Το "Lutheran Standard" (Λούδεραν Σάνταρντ) ήταν το επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Λουθηρανικής Εκκλησίας.

Η μεταναστευτική κληρονομιά της TALC προήλθε κυρίως από τη Γερμανία, τη Νορβηγία και τη Δανία, και το δημογραφικό της κέντρο ήταν στην Άνω Μέση Δύση (με ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό στη Μινεσότα). Θεολογικά, η εκκλησία επηρεάστηκε από τον πιετισμό. Ήταν ελαφρώς πιο συντηρητική από την Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική ("Lutheran Church in America" / LCA), με την οποία τελικά θα συγχωνευόταν. Ενώ επίσημα δίδαξε το Βιβλικό αλάθητο (ότι δηλαδή η Βίβλος είναι χωρίς λάθος ή σφάλμα σε όλες τις διδασκαλίες της) και το ενσωμάτωσε στο σύνταγμά της, αυτό σπάνια επιβλήθηκε με μέσα όπως αιτήματα αίρεσης.

Η Αμερικανική Λουθηρανική Εκκλησία ήταν ιδρυτικό μέλος του «Λουθηρανικού Συμβουλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής», το οποίο ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1967. Η TALC συνεργάστηκε με τη Λουθηρανική Εκκλησία-Σύνοδο του Μιζούρι σε πολλές επιχειρήσεις, αλλά οι δεσμοί έληξαν όταν ξεκίνησαν συνομιλίες σχετικά με τη συγχώνευση της TALC με τη Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική.

Μετά από έξι χρόνια, το 1966, καναδικές συναθροίσεις της TALC δημιούργησαν την αυτόνομη Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία του Καναδά ("Evangelical Lutheran Church of Canada" / ELCC), η οποία το 1986 εντάχθηκε με τη Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική - Τμήμα Καναδά ("Lutheran Church in America – Canada Section" / LCA-CS) για τη δημιουργία της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στον Καναδά (Evangelical Lutheran Church in Canada / ELCIC).
Δυσπλασία Νιστ

Η Δυσπλασία Νιστ είναι μια σπάνια μορφή νανισμού που προκαλείται από την μετάλλαξη του γονιδίου COL2A1 στο χρωμόσωμα 12. Το γονίδιο αυτό ευθύνεται για την παραγωγή κολλαγόνου τύπου 2. Η μετάλλαξη του γονιδίου COL2A1 προκαλεί ανωμαλία στην σκελετική ανάπτυξη και προβλήματα στην ακοή και την όραση. Αυτό που χαρακτηρίζει την εν λόγω δυσπλασία από οποιαδήποτε άλλη οστεοχονδροδυσπλασία τύπου 2 είναι το επίπεδο σοβαρότητας και το καμπυλωτό σχήμα στα άκρα των οστών.

Αυτή η δυσπλασία περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον ιατρό Βίλχελμ Νιστ το 1952, όταν δημοσίευσε την ανάλογη περίπτωση ενός κοριτσιού 3,5 ετών. Ο δόκτορ Νιστ παρατήρησε ότι η ασθενής του είχε οστικές παραμορφώσεις και περιορισμένη κινητικότητα στις αρθρώσεις. Η ασθενής είχε επίσης μικρό ανάστημα ενώ αργότερα εμφάνισε τύφλωση, η οποία προέκυψε από αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς χιτώνα και γλαύκωμα. Κατά την ανάλυση του DNA της ασθενούς το 1992, οι εξετάσεις αποκάλυψαν την διαγραφή μιας αλληλουχίας 28 ζευγών χρωμοσωμάτων, συμπεριλαμβανομένου ενός ματίσματος στο εξόνιο 12 και μιας μετάβασης από το G στο Α στο εξόνιο 50 του γονιδίου COL2A1.

Αυτή η δυσπλασία είναι πολύ σπάνια και εμφανίζεται σε λιγότερα από 1 άτομα ανά 1.000.000 ανθρώπους. Οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν τις ίδιες πιθανότητες να νοσήσουν από αυτήν την πάθηση. Προς το παρόν, δεν υπάρχει κάποια θεραπεία για αυτήν την ασθένεια.
Όστρουφ Λεντνίτσκι

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Το καραβάκι προς το Όστρουφ Λεντνίτσκι.
Μινιατούρα ανακατασκευής του μεσαιωνικού [[Γκορντ (αρχαιολογία)|γκορντ]].
Το Όστρουφ Λεντνίτσκι (πολωνικά: "Ostrów Lednicki") είναι νησί στο νότιο τμήμα της λίμνης Λεντνίτσα στην Πολωνία, το οποίο βρίσκεται μεταξύ των πόλεων Γκνιέζνο και Πόζναν. Η λέξη «ostrów» σημαίνει «νησί της λίμνης ή του ποταμού».

Ένα γκορντ (ένας μεσαιωνικός σλαβικός οχυρωμένος οικισμός) χτίστηκε εδώ τον Μεσαίωνα. Τα υπάρχοντα ερείπια ενός παρεκκλησιού, μιας εκκλησίας και ενός παλατιού, που θεωρείται ότι είναι το σπίτι των πρώτων Βασιλέων της δυναστείας των Πιάστ, έχουν στεγαστεί για συντήρηση. Σήμερα τα ερείπια είναι αρχαιολογικής σημασίας και ο χώρος του Μουσείου της Δυναστείας των Πιάστ άνοιξε το 1969. Είναι το μεγαλύτερο υπαίθριο μουσείο της Πολωνίας.

Η τοποθεσία είναι ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας ("Pomnik historii"), ως ένα από τα πρώτα τέτοια μνημεία που ορίστηκαν στις 16 Σεπτεμβρίου 1994. Ο κατάλογος των εθνικών μνημείων διατηρείται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Οι εραστές της γέφυρας

Οι εραστές της γέφυρας (γαλλικός τίτλος: "Les Amants du Pont-Neuf" ) είναι γαλλική ταινία του 1991 σε σκηνοθεσία Λεός Καράξ, με πρωταγωνιστές την Ζυλιέτ Μπινός και τον Ντενί Λαβάν. Η ταινία αφηγείται μια ερωτική ιστορία μεταξύ δύο άστεγων στο Παρίσι.

Η γέφυρα Πον Νεφ, οι δρόμοι του Παρισιού και ο Σηκουάνας χρησιμοποιούνται ως σκηνικό της ταινίας, που μεγάλο τμήμα της διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια των εορτασμών των 200 χρόνων από τη Γαλλική Επανάσταση, το 1989.

Ο τίτλος αναφέρεται στη γέφυρα Πον Νεφ στο Παρίσι.
Ίπσουιτς

Το Ίπσουιτς (αγγλικά: "Ipswich") είναι ιστορική κομητειακή πόλη στο Σάφολκ της Αγγλίας. Η πόλη βρίσκεται στην Ανατολική Αγγλία περίπου16 χλμ. μακριά από τις εκβολές του ποταμού Όργουελ στη Βόρεια Θάλασσα. Το Ίπσουιτς βρίσκεται και στη μεγάλη ανατολική σιδηροδρομική γραμμή και στον δρόμο Α12, 100 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λονδίνου, 89 χλμ. ανατολικά-νοτιοανατολικά του Κέμπριτζ και 72 χλμ. νότια του Νόριτς. Το Ίπσουιτς περιβάλλεται από δύο περιοχές εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς.

Το σύγχρονο όνομα του Ίπσουιτς προέρχεται από το μεσαιωνικό όνομα "Gippeswic", πιθανότατα προέρχεται είτε από αγγλοσαξονικό όνομα προσώπου είτε από προγενέστερο όνομα που δόθηκε στις εκβολές του Όργουελ (αν και δεν σχετίζεται με το όνομα του ποταμού Γκίπιγκ). Είναι επίσης γνωστό ως "Gyppewicus" και "Yppswyche". Η πόλη κατοικείται συνεχώς από τη σαξονική περίοδο και θεωρείται ότι είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Ίπσουιτς ήταν ένας οικισμός μεγάλης οικονομικής σημασίας για την Αγγλία σε όλη την ιστορία της, ιδίως εμπορικά. Η ιστορική αποβάθρα της πόλης, η σημερινή προκυμαία του Ίπσουιτς, ήταν γνωστή ως η μεγαλύτερη και πιο σημαντική αποβάθρα στο βασίλειο. 

Το Ίπσουιτς είναι μη μητροπολιτική περιοχή και είναι μεγάλος οικισμός παρά το γεγονός ότι δεν έχει χαρακτηριστεί ως πόλη. Η αστική περιοχή του Ίπσουιτς ξεπερνά τα όρια του δήμου κατά πολύ, με το 75% του πληθυσμού της πόλης να ζει μέσα στο δήμο κατά τη στιγμή του 2011 Απογραφής, όταν ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη αστική περιοχή της Ανατολικής Αγγλίας, και η 42η μεγαλύτερη αστική περιοχή στην Αγγλία και την Ουαλία. Το 2011, η πόλη του Ίπσουιτς βρέθηκε να έχει πληθυσμό 133.384 κατοίκους, ενώ η κατοικημένη περιοχή του Ίπσουιτς εκτιμάται ότι έχει πληθυσμό περίπου 180.000 το 2011. 

Η πόλη χωρίζεται σε διάφορες περιοχές, με την κεντρική και την παραθαλάσσια να προσελκύει τους περισσότερους. Το κέντρο φιλοξενεί τα καταστήματα λιανικής της πόλης και την ιστορική πλατεία της πόλης, το Cornhill. Η προκυμαία βρίσκεται νότια του κέντρου της πόλης στις όχθες του ποταμού Όργουελ και είναι ένα γραφικό σκηνικό όπου βρίσκεται η εντυπωσιακή μαρίνα της πόλης. Η προκυμαία ήταν ιστορικά ένα βιομηχανικό λιμάνι, αλλά έκτοτε μετατράπηκε σε μια μοντέρνα περιοχή με πολυκατοικίες, εστιατόρια, μπαρ και καφετέριες. Η προκυμαία φιλοξενεί επίσης ένα από τα νεότερα πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου, το Πανεπιστήμιο του Σάφολκ, το οποίο ιδρύθηκε το 2016.

Το Ίπσουιτς έχει γίνει σημαντικός τουριστικός προορισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο με 3,5 εκατομμύρια άτομα να επισκέφθηκαν την πόλη το 2016. Το 2020, το Ίπσουιτς κατατάχθηκε ως αναδυόμενος παγκόσμιος τουριστικός προορισμός από το TripAdvisor. Το Ίπσουιτς ψηφίστηκε ως το 7ο πιο επιθυμητό μέρος για διαβίωση και εργασία στην Αγγλία από το Royal Mail το 2017. Το 2007, το Ίπσουιτς παρέλαβε το βραβείο της καθαρότερης πόλης, και το 2015, το Ίπσουιτς βαθμολογήθηκε ως το τρίτο πιο ευτυχισμένο μέρος στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Βαλεντίνα Λισίτσα

Η Βαλεντίνα Λισίτσα (, γενν. 25 Μαρτίου 1973, Κίεβο) είναι Ουκρανή δεξιοτέχνις πιανίστα. Στο παρελθόν διέμεινε στην Βόρεια Καρολίνα πριν μετακομίσει στη Γαλλία και ύστερα στην Ιταλία. Εδώ και αρκετά χρόνια δραστηριοποιείται μεταξύ της Μόσχας και της Ρώμης.

Το 2007 δημιούργησε ένα κανάλι στο YouTube, διατηρώντας το μέχρι σήμερα, και πλέον συγκαταλέγεται στις πιο δημοφιλείς πιανίστες του ιστότοπου, δημοσιεύοντας τακτικά δεξιοτεχνικά έργα συνθετών της Ρομαντικής περιόδου, συμπεριλαμβανομένων των Φραντς Λιστ, Φρεντερίκ Σοπέν και Σεργκέι Ραχμάνινοφ.
Λούτον

Το Λούτον (αγγλικά: "Luton," ) είναι μεγάλη πόλη, δήμος και ενιαία αρχή που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Αγγλία, αλλά στην περιοχή της Ανατολικής Αγγλίας για διοικητικούς σκοπούς. Έχει πληθυσμό 213.052 (εκτίμηση 2019) και είναι μια από τις πιο πολυπληθείς πόλεις χωρίς καθεστώς πόλης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πόλη βρίσκεται επί του ποταμού Λία, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου. Η ίδρυση της πόλης χρονολογείται στον έκτο αιώνα ως σαξονικό φυλάκιο στον ποταμό Λία, από τον οποίο προέρχεται το όνομά του. Το Λούτον καταγράφεται στο βιβλίο Domesday ως "Loitone" και "Lintone" και μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες στο Μπεντφοντσάιρ, η εκκλησία της Παναγίας, χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Υπάρχουν τοπικά μουσεία που εξερευνούν την ιστορία του Λούτον στο Wardown Park και στο Stockwood Park.

Το Λούτον ήταν εδώ και πολλά χρόνια διάσημο για τα πιλοποιία του, και είχε επίσης μεγάλο εργοστάσιο της Vauxhall Motors. Η παραγωγή αυτοκινήτων στο εργοστάσιο ξεκίνησε το 1905 και συνεχίστηκε μέχρι το κλείσιμο του εργοστασίου το 2002. Η παραγωγή επαγγελματικών οχημάτων συνεχίζεται και η έδρα της Vauxhall Motors βρισκόταν για πολλά χρόνια στην πόλη, αλλά μετεγκαταστάθηκε το 2019 στο χωριό Τσάλτον, στο Μπεντφορντσάιρ στα βόρεια σύνορα του δήμου του Λούτον. Το αεροδρόμιο Λούτον του Λονδίνου άνοιξε το 1938 και είναι πλέον ένα από τα μεγάλα αεροδρόμια της Βρετανίας, ενώ υπάρχουν τρεις σιδηροδρομικοί σταθμοί στην πόλη. Το Πανεπιστήμιο του Μπεντφορντσάιρ δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση με το Πανεπιστήμιο του Λούτον, και δύο από τις πανεπιστημιουπόλεις του βρίσκονται στο Λούτον.

Η Λούτον Τάουν, με το παρατσούκλι «Οι Καπελάδες» ("The Hatters") λόγω της σύνδεσης της πόλης με την παρασκευή καπέλων, είχε αγωνιστεί για πολλές περιόδους στο αγγλικό πρωτάθλημα και κατέκτησε το Λιγκ Καπ Αγγλίας το 1988. Αγωνίζονται στο Κένιλγουορθ Ρόουντ, έδρα της ομάδας από το 1905, και η άδεια σχεδιασμού για ένα νέο μεγαλύτερο γήπεδο εγκρίθηκε το 2019. Το διεθνές καρναβάλι Λούτον, το μεγαλύτερο καρναβάλι μιας ημέρας στην Ευρώπη, πραγματοποιείται την ημέρα πριν από την τελευταία Δευτέρα του Μαΐου, και το φεστιβάλ του Αγίου Πατρικίου πραγματοποιείται το σαββατοκύριακο πλησιέστερο στην Ημέρα του Αγίου Πατρικίου καθώς υπάρχει μεγάλη ιρλανδική κοινότητα στο Λούτον. Η πόλη έχει επίσης μεγάλη πακιστανική κοινότητα, η οποία μαζί με τους Ιρλανδούς προσελκύθηκαν για απασχόληση στο εργοστάσιο αυτοκινήτων Vauxhall. Το Luton Hoo είναι ένα αγγλικό εξοχικό, κτήμα και διατηρητέο κτίριο βαθμού Ι που σχεδιάστηκε από τον σκωτσέζικο αρχιτέκτονα Ρόμπερτ Άνταμ.
Σριούσμπερι

Το Σριούσμπερι (αγγλικά: "Shrewsbury", ) είναι μεγάλη πόλη με αγορά και η κομητεία Σροπσάιρ της Αγγλίας. Η πόλη είναι κτισμένες στις όχθες του ποταμού Σέβερν, 240 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Σριούζμπερι είχε πληθυσμό 71.715 κατοίκους.

Το κέντρο της πόλης έχει διασώσει σε μεγάλο βαθμό τη μεσαιωνική πολεοδομία του και πάνω από 660 διατηρητέα κτίρια, συμπεριλαμβανομένων πολλών ξύλινων κτιρίων από τον 15ο και 16ο αιώνα. Το κάστρο του Σριούσμπερι, ένα οχυρό από κόκκινο ψαμμίτη, και το Αββαείο του Σριούσμπερι, πρώην μοναστήρι των Βενεδικτίνων, ιδρύθηκαν το 1074 και το 1083 αντίστοιχα από τον Νορμανδό κόμη του Σριούζμπερι, Ρογήρο του Μοντγκόμερι. Η πόλη είναι η γενέτειρα του Καρόλου Δαρβίνου και είναι εκεί που πέρασε 27 χρόνια από τη ζωή του.

14 χιλιόμετρα ανατολικά των συνόρων με την Ουαλία, το Σριούσμπερι αποτελεί το εμπορικό κέντρο του Σροπσάιρ και της κεντρικής Ουαλίας, με έσοδα λιανικής ύψους 300 εκατομμυρίων λιτρών το χρόνο, και διαθέτει επίσης ελαφρά βιομηχανία και κέντρα διακομιβής. Οι οδοί Α5 και Α49 περνούν κοντά από την πόλη και πέντε γραμμές συναντόται στον σιδηροδρομικό σταθμό του Σριούζμπερι.
Σέβερν

Ο Σέβερν (αγγλικά: "River Severn", ουαλικά: "Afon Hafren") είναι ο μακρύτερος σε μήκος ποταμός στη Μεγάλη Βρετανία, με μήκος 354 χιλιόμετρα. Επίσης είναι ο ποταμός με τη μεγαλύτερη ροή στην Αγγλία και στην Ουαλία, με μέση ροή 107 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο στο Άπερλι, Γκλόστερσαϊρ, όπου ο ποταμός εκβάλλει στο κανάλι του Μπρίστολ. Ο ποταμός πηγάζει από τα Κάμπρια Όρη, στη μέση Ουαλία, και συγκεκριμένα το Πλύνλιμον, σε υψόμετρο 610 μέτρα. Ο ποταμός διασχίζει το Σροπσάιρ, το Γουστερσάιρ και το Γκλοστερσάιρ. Οι κομητειακές πόλεις Σριούσμπερι, Γούστερ και Γκλόστερ είναι κτισμένες στις όχθες του.

Με βάση σύμβαση, ο Σέβερν συνήθως θεωρείται ότι τελειώνει, και αρχίζουν οι εκβολές του Σέβερν, μετά τη δεύτερη διάβαση του Σέβερν. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει εμβαδόν 11.419 τετραγωνικά χιλιόμετρα, στα οποία δεν προσμετρώνται ούτε ο ποταμός Γιάι ούτε ο Μπρίστολ-Έιβον, οι οποίοι εκβάλλουν και οι δύο στις εκβολές του Σέβερν. Οι εκβολές στη συνέχεια καταλήγουν στο κανάλι του Μπρίστολ, τμήμα της Κελτικής Θάλασσας.

Στο Σέβερν παρατηρείται παλιρροιακό κύμα κατά τη διάρκεια της πλημμυρίδας το οποίο ανεβαίνει για αρκετά χιλιόμετρα στο ποτάμι. Στο κανάλι του Μπρίστολ η παλίρροια έχει εύρος 15 μέτρα, από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Όσο φτωχοί τόσο πλούσιοι

Όσο φτωχοί τόσο πλούσιοι (Ισπανικά: "Qué pobres tan ricos") είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2013. Είναι ριμέικ της Κολομβιανής τηλενουβέλας του 2012, "Pobres Rico".

Πρωταγωνιστούν Σούρια Βέγα, Χάιμε Καμίλ, Μαρκ Τάτσερ και Ίνγκριντ Μαρτς.
Δέσποινα Χαραλαμπίδου

Η Δέσποινα Χαραλαμπίδου (γεννήθηκε το 1959 στο Κιλκίς) είναι Ελληνίδα πολιτικός και πρώην βουλευτής.
Γουόρικ

To Γουόρικ ή Ουόρικ (αγγλικά: "Warwick," ) είναι πόλη με αγορά και έδρα της κομητείας του Ουόρικσιρ της Αγγλίας. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Έιβον, 18 χιλιόμετρα νότια του Κόβεντρυ και δυτικά του Λίμινγκτον Σπα και του Ουίτνας. Ο πληθυσμός του ήταν 31.345 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Τα σημάδια της νεολιθικής και ρωμαϊκής δραστηριότητας προηγούνται της αδιάκοπης κατοίκησης από τον 6ο αιώνα μ.Χ.. Ήταν ένας σαξονικός οχυρωμένος οικισμός στον 9ο αιώνα. Το Κάστρο του Γουόρικ χτίστηκε κατά τη διάρκεια της νορμανδικής κατάκτησης της Αγγλίας. Το σχολείου του Ουόρικ ισχυρίζεται ότι είναι το παλαιότερο σχολείο αγοριών της χώρας. Η κομητεία του Γουόρικ, που δημιουργήθηκε το 1088, έλεγχε την πόλη και έχτισε τα τείχη της, από τα οποία επιβιώνουν οι ανατολική και δυτική πύλη. Το κάστρο έγινε φρούριο, έπειτα έπαυλη. Η μεγάλη πυρκαγιά του Γουόρικ το 1694 κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης. Το Ουόρικ δεν βιομηχανοποιήθηκε, αλλά ο πληθυσμός έχει αυξηθεί σχεδόν έξι φορές από το 1801.
Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης

δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Η Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης με πράσινο χρώμα.
μικρογραφία|300x300εσ| Τοπογραφία της Ευρώπης.
Η Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης (γερμανικά: "Norddeutsches Tiefland" - Πεδιάδα της Βόρειας Γερμανίας και "Mitteleuropäische Tiefebene", πολωνικά: "Nizina Środkowoeuropejska" - Πεδιάδα της Κεντρικής Ευρώπης, δανικά: "Nordeuropæiske Lavland" και ολλανδικά: "Noord-Europese Laagvlakte"), είναι μια γεωμορφολογική περιοχή στην Ευρώπη, κυρίως στην Πολωνία, τη Δανία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία (Κάτω Χώρες), με μικρά μέρη της βόρειας Γαλλίας και της Τσεχίας.

Αποτελείται από τις χαμηλές πεδιάδες μεταξύ των Ορεινών της Κεντρικής Ευρώπης στα νότια και των ακτών της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής Θάλασσας προς τα βόρεια. Αυτές οι δύο θάλασσες χωρίζονται από τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης (Δανία). Η πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης συνδέεται με την Πεδιάδα της Ανατολικής Ευρώπης, σχηματίζοντας μαζί το μεγαλύτερο μέρος της Μεγάλης Ευρωπαϊκής Πεδιάδας.
Οριόλ Ντονγκμό

Η Οριόλ Ντονγκμό Μεκεμνάνγκ (γενν. 3 Αυγούστου 1990) είναι Πορτογαλέζα, πρώην Καμερουντέζα, αθλήτρια του στίβου που εξειδικεύεται στη σφαιροβολία και τη δισκοβολία. Εκπροσώπησε το Καμερούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015. Σε αφρικανικό επίπεδο, υπήρξε δύο φορές χρυσή μεταλλιούχος στους Αφρικανικούς Αγώνες και στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα Στίβου ξεχωριστά.

Εκπροσώπησε τη γενέτειρα χώρα της, το Καμερούν, μέχρι το 2017, και από το 2020 εκπροσωπεί την Πορτογαλία.
Ρίπον

Το Ρίπον (αγγλικά: "Ripon," ) είναι πόλη με καθεδρικό στο Χάρογκεϊτ, Βόρειο Γιορκσάιρ, Αγγλία. Η πόλη βρίσκεται στη συμβολή δύο παραπόταμων του ποταμού Ουρ, του Λέιβερ και του Σκελ. Ιστορικά μέρος του Δυτικού Ρίντιγκ του Γιορκσάιρ. Η πόλη φημίζεται για το κύριο χαρακτηριστικό της, τον καθεδρικό ναό του Ρίπον, ο οποίος είναι αρχιτεκτονικά σημαντικός, καθώς και για τον ιππόδρομο του Ρίπον και άλλα χαρακτηριστικά όπως η αγορά της.

Η πόλη ήταν αρχικά γνωστή ως "Inhrypum". Ο Μπεντ καταγράφει ότι ο Όλφριθ, βασιλιάς του βασιλείου Ντέιρα της νότιας Νορθρούμβριας, έδωσε γη στο Ρίπαν στον Εάτα του Έξαμ για να χτίσει ένα μοναστήρι και ο ηγούμενος μετέφερε μερικούς από τους μοναχούς του εκεί, συμπεριλαμβανομένου ενός νεαρού Αγίου Κουθβέρτου, ο οποίος ήταν φιλοξενούμενος στο μοναστήρι του Ρίπον. Τόσο ο Μπεντ στο Βίο του Κουθβέρτου όσο και ο Έντιος Στέφανος στο Βίο του Βιλφρέδου δηλώνουν ότι όταν στη συνέχεια ο Εάτα απομακρύνθηκε από τον Όλφριθ, το μοναστήρι δόθηκε στον Άγιο Γουίλφριντ που αντικατέστησε την ξύλινη με μια πέτρινη εκκλησία. Αυτό ήταν κατά την εποχή του αγγλικού βασιλείου της Νορθουμβρίας, μια περίοδο κατά την οποία είχε μεγάλη σημασία στη θρησκευτική ζωή της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν για μια περίοδο υπό τον έλεγχο των Βίκινγκ και αργότερα κατελήφθη υπό τους Νορμανδούς. Μετά από μια σύντομη περίοδο κατασκευής έργων από τους Πλανταγενέτες, η πόλη εξελίχθηκε σε μια εξέχουσα βιομηχανία μαλλιού και υφασμάτων. Το Ρίπον έγινε γνωστό για την παραγωγή σπιρουνιών κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα, αλλά αργότερα παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστο από τη Βιομηχανική Επανάσταση.

Το Ρίπον είναι η τρίτη μικρότερη πόλη στην Αγγλία και η μικρότερη στο Γιορκσάιρ, ανά πληθυσμό. Σύμφωνα με την απογραφή του Ηνωμένου Βασιλείου του 2011 είχε πληθυσμό 16.702 κατοίκους, αυξημένος σε σχέση με την απογραφή του 2001, όταν είχε 15.922 κατοίκους. Βρίσκεται 18 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Θιρσκ, 26 χιλιόμετρα νότια του Νορθάλερτον και 19 χιλιόμετρα βόρεια του Χάρογκεϊτ. Εκτός από τον ιππόδρομο και τον καθεδρικό ναό του, το Ρίπον είναι τουριστικός προορισμός λόγω της εγγύτητάς του με το Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO που αποτελείται από το Βασιλικό Πάρκο Στάντλεϊ και το Αββαείο του Φουντέινς.
Αλιόνα Ντουμπίτσκαγια

Η Αλιόνα Ντουμπίτσκαγια (γενν. 25 Ιανουαρίου 1990) είναι Λευκορωσίδα αθλήτρια του στίβου, η οποία εξειδικεύεται στη σφαιροβολία. Συμμετείχε στο αγώνισμα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015. Το 2014, αποκλείστηκε για 6 μήνες από κάθε αθλητική δραστηριότητα από την IAAF, λόγω θετικού τεστ σε μια παράνομη ουσία, την οξιλοφρίνη.
Σάλφορντ

Το Σάλφορντ (αγγλικά: "Salford," ) είναι μια μεγάλη πόλη ακριβώς δυτικά του κέντρου της πόλης του Μάντσεστερ, σε ένα μαίανδρο του ποταμού Έργουελ, ο οποίος αποτελεί μέρος του ορίου του με το Μάντσεστερ. Το όνομα και το κέντρο της αποτελούν μέρος της ευρύτερης περιοχής τοπικής αυτοδιοίκησης της Πόλης του Σάλφορντ που διοικείται από το Σουίντον. Η πρώην κομητεία του δήμου Σάλφορντ, η οποία περιλάμβανε επίσης τα Μπράουτον, Πέντλτον και Κέρσαλ, έλαβε το καθεστώς της πόλης το 1926. Το 2011, το Σάλφορντ είχε πληθυσμό 103.886 κατοίκους και η πόλη του Σάλφορντ 233.933. 

Ιστορικά τμήμα του Λάνκασαϊρ, το Σάλφορντ ήταν η δικαστική έδρα των αρχαίων εκατό του Σαλφορντσάιρ. Παραχωρήθηκε συμβούλιο από τον Ρανούλφο ντε Μπλοντβίλ, 6ο κόμη του Τσέστερ, περί το 1230, καθιστώντας το Σάλφορντ έναν ελεύθερο δήμο μεγαλύτερης πολιτιστικής και εμπορικής σημασίας από το γειτονικό του Μάντσεστερ, αν και μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνες ότι οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί.

Το Σάλφορντ έγινε μια μεγάλη εργοστασιακή κλωστοϋφαντουργική πόλη τον 18ο και 19ο αιώνα και σημαντικό λιμάνι εσωτερικής ναυσιπλοΐας στο κανάλι ναυτηλίας του Μάντσεστερ από το 1894. Οι βιομηχανίες παρήκμασαν τον 20ο αιώνα, προκαλώντας οικονομική ύφεση και το Σάλφορντ έγινε τόπος αντιθέσεων, με αναγεννημένες περιοχές εντός της πόλης, όπως η Σάλφορντ Κουάις, δίπλα σε μερικές από τις πιο κοινωνικά υποβαθμισμένες και βίαιες περιοχές στην Αγγλία.

Το Σάλφορντ είναι το έδρα του Πανεπιστημίου του Σάλφορντ και έχει πολλές πρωτιές, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης δωρεάν δημόσιας βιβλιοθήκης στον κόσμο, και τον πρώτο δρόμο που φωτίστηκε με αέριο. Το MediaCityUK του Σάλφορντ έγινε η έδρα των CBBC και BBC Sport το 2011, στα οποία προστέθηκε το ITV Granada το 2013.
Ιταλική Πόλκα

Έναρξη μίας σολιστικής μεταγραφής του κομματιού από τον [[Αλεξάντρ Ζιλότι]].
Η Ιταλική Πόλκα () είναι έργο για δύο πιάνα του Ρώσου συνθέτη Σεργκέι Ραχμάνινοφ και γράφτηκε το 1906. Αρχικά, το κομμάτι ξεκινάει με Μι♭ Ελάσσονα και περίπου στη μέση του έργου μετατρέπεται σε Μι♭ Μείζονα.

Κατά καιρούς, έχουν γίνει πολλές μεταγραφές αυτής της, κατά τα άλλα, σύντομης μελωδικής σύνθεσης. Το μέρος του κομματιού που βρίσκεται σε Μι♭ Μείζονα χαρακτηρίζεται από μία χαρούμενη διάθεση, είναι ευρέως αναγνωρίσιμο και δίνει την εντύπωση ότι προέρχεται από την σλαβική λαογραφία.
Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας

Το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας (πολωνικά: "Narodowy Instytut Dziedzictwa, NID") είναι κυβερνητικό ίδρυμα της Πολωνίας, το οποίο είναι υπεύθυνο για τα αντικείμενα που θεωρούνται πιο σημαντικά για την πολιτιστική κληρονομιά του έθνους.
Ο γείτονας

Ο γείτονας (Ισπανικά: "La vecina") είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2015. Είναι ριμέικ της Κολομβιανής τηλενουβέλας του 2003, "La costeña y el cachaco".

Πρωταγωνιστούν Εσμεράλδα Πιμεντέλ, Χουάν Ντιέγο Κοβαρούμπιας, Νατάλια Γκερρέρο και Χαβιέρ Χάτιν.
Ντανιέλ Ωτέιγ

Ο Ντανιέλ Ωτέιγ (γαλλικά: Daniel Auteuil) είναι Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης, γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1950 στο Αλγέρι.

Έχει συμμετοχή σε περισσότερες από εκατό ταινίες και ήταν υποψήφιος δεκατρείς φορές για τα βραβεία Σεζάρ, το 1987 κέρδισε το Σεζάρ Καλύτερου ηθοποιού α΄ ανδρικού ρόλου για το ρόλο του στις ταινίες "Ζαν ντε Φλορέτ" (1986) και "Η Μανόν των Πηγών" (1986) και ακόμη ένα βραβείο το 2000 για την ταινία "La Fille sur le pont". Το 1996, κέρδισε επίσης το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία "Le Huitième Jour".
Σαιντ Ντέιβιντς

Το Σαιντ Ντέιβιντς (αγγλικά: "St Davids" ή "St David's", ουαλικά: "Tyddewi", [tiː ˈðɛwi],  Το «σπίτι του Δαβίδ») είναι πόλη και κοινότητα με έναν καθεδρικό ναό στο Πεμπροκσάιρ της Ουαλίας, που βρίσκεται στον ποταμό Άλουν . Είναι ο τόπος ανάπαυσης του Αγίου Δαβίδ, προστάτη της Ουαλίας, και από τον οποίο πήρε το όνομά του. Το Σαιντ Ντέιβιντς είναι η μικρότερη πόλη του Ηνωμένου Βασιλείου όσον αφορά τον πληθυσμό (λίγο πάνω από 1.600 το 2011) και αστική περιοχή (η μικρότερη πόλη από την περιοχή των τοπικών αρχών είναι η Πόλη του Λονδίνου ). Το Σαιντ Ντέιβιντς έλαβε το καθεστώς πόλης τον 12ο αιώνα. Αυτό δεν προκύπτει αυτόματα από κριτήρια, αλλά στην Αγγλία και την Ουαλία δινόταν παραδοσιακά σε πόλεις με καθεδρικούς σύμφωνα με μια πρακτική που καθορίστηκε στις αρχές του 1540, όταν ο Ερρίκος Η΄ ίδρυσε επισκοπές. Το καθεστώς πόλης αποσύρθηκε το 1886, αλλά αποκαταστάθηκε το 1994, κατόπιν αιτήματος της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.
Μπεν Νέβις

Το Μπεν Νέβις (αγγλικά: "Ben Nevis", σκωτικά γαελικά: "Beinn Nibheis") είναι το ψηλότερο βουνό στις Βρετανικές Νήσους, με ύψος 1.345 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στο Ινβερνές-σάιρ, στα Χάιλαντς της Σκωτίας, στο δυτικό άκρο των Γκράμπιων Ορέων στην περιοχή του Λότσαμπερ, κοντά στην πόλη Φορτ Ουίλιαμ. Η κορυφή είναι το ψηλότερο σημείο σε ακτίνα 739 χιλιομέτρων.

Το βουνό είναι δημοφιλής προορισμός, προσελκύοντας τουλάχιστον 100.000 αναβάτες τον χρόνο, εκ των οποίων περίπου τα τρία τέταρτα χρησιμοποιούν το μονοπάτι Ντάνκεϊ από το Γκλεν Νέβις. Ο ύψους 700 μέτρων γκρεμός στο βόρειο μέτωπο του βουνού είναι ανάμεσα στους υψηλότερους στη Σκωτία, προσφέροντας αναβάσεις και αναρριχήσεις όλων των βαθμών δυσκολίας. Είναι επίσης η κύρια περιοχή στη Σκωτία για ανάβαση σε πάγους.

Η κορυφή, η οποία είναι ο δόμος ενός αρχαίου ηφαιστείου, έχει ερείπια αστεροσκοπείου το οποίο χρησιμοποιήθηκε συνεχόμενα από το 1883 μέχρι το 1904. Τα μετεωρολογικά δεδομένα τα οποία συλλέχθηκαν εκείνη την περίοδο εξακολουθούν να είναι σημαντικά για την κατανόηση του ορεινού καιρού της Σκωτίας.
Μπότροπ

Το Μπότροπ (γερμανικά: "Bottrop") είναι πόλη στη δυτική-κεντρική Γερμανία, στο κανάλι Ρήνου-Χερν, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Βρίσκεται στη βιομηχανική περιοχή του Ρουρ και γειτνιάζει με το Έσσεν, το Όμπερχαουζεν, το Γκλάντμπεκ και το Ντόρστεν. Η πόλη ήταν κέντρο εξόρυξης άνθρακα και σιδηροδρόμων και περιέχει εργοστάσια που παράγουν παράγωγα άνθρακα-πίσσας, χημικά, κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και μηχανήματα. Το Μπότροπ μεγάλωσε ως κέντρο εξόρυξης αρχίζοντας τη δεκαετία του 1860, αναγνωρίστηκε ως πόλη το 1921 και βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας πετρελαίου του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1975, ενώθηκε με τις γειτονικές κοινότητες του Γκλάντμπεκ και του Κίρχελεν, αλλά το Γκλάντμπεκ αποχώρησε το 1976. Είναι αδελφοποιημένο με το Μπλάκπουλ της Αγγλίας.
Μαξ Χες

Ο Μαξ Χες (γενν. 13 Ιουλίου 1996) είναι Γερμανός αθλητής του στίβου, ο οποίος εξειδικεύεται στο άλμα εις τριπλούν. Έχει συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, ενώ ένα μήνα πρίν είχε γίνει Πρωταθλητής Ευρώπης για το 2016.
Νουραλότα Νεζίρι

Η Νουραλότα Νεζίρι (γενν. 9 Νοεμβρίου 1992) είναι Φινλανδή αθλήτρια του στίβου, η οποία εξειδικεύεται στους δρόμους μετ' εμποδίων, και συγκεκριμένα στα 100 μέτρα με εμπόδια.

Γεννημένη από Φινλανδή μητέρα και από Αλβανό-Βορειομακεδόνα πατέρα, έζησε και μεγάλωσε στη Φινλανδία. Έχει κατακτήσει μετάλλια στις έφηβες και κάτω των 23 σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έχει συμμετάσχει στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 2018. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 έφτασε επίσης μέχρι τον ημιτελικό. Το ατομικό της ρεκόρ είναι 12.81, από το 2016.
Στέρλινγκ

Το Στέρλινγκ (αγγλικά: "Stirling", σκωτικά: "Stirlin", σκωτικά γαελικά: "Sruighlea") είναι πόλη στην κεντρική Σκωτία, 42 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Γλασκόβης και 60 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της Σκωτίας, Εδιμβούργο. Η πόλη με την αγορά, περιτριγυρισμένη από εύφορα χωράφια, μεγάλωσε συνδέοντας το βασιλικό κάστρο, τη μεσαιωνική παλιά πόλη με τους εμπόρους, την παλιά γέφυρα και το λιμάνι. Κτισμένο στον ποταμό Φορθ, το Στέρλινγκ είναι το διοικητικό κέντρο για την περιοχή του συμβουλίου του Στέρλιγκ και είναι παραδοσιακά η έδρα της κομητείας του Στέρλιγκσαϊρ. Παρομοίως είναι η στρατηγικά σημαντική «Πύλη προς τα Χάιλαντς».

Έχει ειπωθεί ότι «το Στέρλιγνκ, σαν μια τεράστια καρφίτσα κρατάει τα Χάιλαντς και τα Λόουλαντς μαζί». Παρομοίως, αναφέρεται «αυτός που κατέχει το Στέρλινγκ, κατέχει τη Σκωτία». Η στρατηγική θέση του Στέρλινγκ ως το χαμηλότερο σημείο γεφύρωσης του ποταμού Φορθ προτού διευρυνθεί προς το κόλπο του Φορθ το έκανε εστιακό σημείο για ταξίδια βόρεια ή νότια.

Όταν το Στέρλινγκ ήταν προσωρινά υπό αγγλοσαξονική κυριαρχία, σύμφωνα με έναν θρύλο του 9ου αιώνα, δέχθηκε επίθεση από Δανούς εισβολείς. Ο ήχος ενός λύκου ξύπνησε έναν φρουρό, ωστόσο, ο οποίος προειδοποίησε τη φρουρά του, η οποία ανάγκασε τους Βίκινγκ να υποχωρήσουν. Αυτό οδήγησε στον λύκο να υιοθετηθεί ως σύμβολο της πόλης όπως φαίνεται στην κούπα του Στέρλινγκ, του 1511. Η περιοχή είναι σήμερα γνωστή ως Γούλφκρεγκ. Ακόμα και σήμερα ο λύκος εμφανίζεται με ένα διπλοσάινο στον θυρεό του συμβουλίου.

Κάποτε πρωτεύουσα της Σκωτίας, το Στέρλινγκ κυριαρχείται οπτικά από το κάστρο του Στέρλινγκ. Το Στέρλινγκ έχει επίσης μια μεσαιωνική ενοριακή εκκλησία, την Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού (Holy Rude), όπου, στις 29 Ιουλίου 1567, το βρέφος Ιάκωβος Στ΄ χρίστηκε Βασιλιάς των Σκωτσέζων από τον Άνταμ Μπόθγουελ, Επίσκοπο του Όρκνεϊ, με τη λειτουργία να ολοκληρώνεται μετά από ένα κήρυγμα του Τζον Νοξ. Ο ποιητής Βασιλιάς εκπαιδεύτηκε από τον Τζωρτζ Μπιουκάναν και μεγάλωσε στο Στέρλινγκ. Αργότερα στέφθηκε επίσης Βασιλιάς της Αγγλίας και της Ιρλανδίας στις 25 Ιουλίου 1603, φέρνοντας εγγύτερα τις χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου. Το σύγχρονο Στέρλινγκ είναι κέντρο τοπικής αυτοδιοίκησης, τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τουρισμού, λιανικής και βιομηχανίας. Η εκτίμηση της απογραφής στα μέσα του 2012 για τον πληθυσμό της πόλης είναι 36.440 κάτοικοι. Η ευρύτερη περιοχή του συμβουλίου του Στέρλινγκ έχει πληθυσμό περίπου 93.750.

Ένα από τα κύρια βασιλικά οχυρά του Βασιλείου της Σκωτίας, το Στέρλινγκ δημιουργήθηκε βασιλικό κάστρο από τον βασιλιά Δαβίδ Α΄ στο 1130. Το 2002, ως μέρος του Χρυσού Ιωβηλαίου της Βασίλισσας Ελισάβετ, το Στέρλινγκ έλαβε το καθεστώς πόλης.
Νάουμπουργκ

Το Νάουμπουργκ (γερμανικά: "Naumburg") είναι πόλη και διοικητική έδρα της περιοχής Μπουργκεντλαντκράις στο κρατίδιο Σαξονία-Άνχαλτ. Ο πληθυσμός του το 2019 υπολογίστηκε σε 32.155 κατοίκους. Το κύριο αξιοθέατο της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός της. Η εκκλησία, που είναι αφιερωμένη στους αγίους Πέτρο και Παύλο, συνδυάζει στοιχεία ρομανικής και γοτθικής αρχιτεκτονικής και ανακηρύχθηκε το 2018 ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η εκκλησία χτίστηκε τον 13ο αιώνα και αποτελεί εξαιρετικό δείγμα αρχιτεκτονικής και γλυπτικής του Μεσαίωνα.