Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κώστας Γαβράς

Ο Κώστας Γαβράς (12 Φεβρουαρίου 1933) είναι Έλληνας σκηνοθέτης του γαλλικού κινηματογράφου, που ζει και εργάζεται στην Γαλλία. Είναι γνωστός για ταινίες που έχουν καθαρά πολιτικό θέμα, με πιο γνωστή το θρίλερ "Το Ζ" (1969), αλλά έχει σκηνοθετήσει και κωμωδίες. Οι περισσότερες ταινίες του έχουν γυριστεί στην γαλλική γλώσσα ωστόσο, έξι γυρίστηκαν στην αγγλική γλώσσα : "Missing" (1982), "Hanna K." (1983), "Betrayed" (1988), "Music Box" (1989), "Mad City" (1997) και "Amen" (2002). Ο ίδιος έχει κάνει την παραγωγή στις περισσότερες ταινίες του, μέσω της εταιρείας παραγωγής του K.G. Productions.
Salve a ti, Nicaragua

Salve a ti, Nicaragua ("Χαίρε εσύ, Νικαράγουα") είναι ο εθνικός ύμνος της Νικαράγουα. Έγινε αποδεκτός στις 20 Οκτωβρίου 1939 και υιοθετήθηκε επίσημα στις 25 Αυγούστου 1971. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Σαλομόν Ιμπάρρα Μαγιόργα (Salomón Ibarra Mayorga) και μελοποιήθηκαν από το Λουίς Α. Ντελγαδίγιο (Luis A. Delgadillo).

Η μουσική χρονολογείται από τα 1700, όταν χρησιμοποιόταν σαν θρησκευτικόε ύμνος από έναν Ισπανό μοναχό, τον Αδερφό Καστινόβε, όταν η χώρα ήταν ισπανική επαρχία. Ο ύμνος κατά καιρούς αντικαθίστατο από άλλους ύμνους,λόγω πολιτικών αναταραχών, αλλά επαναφέρθηκε το 1918. Πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός για νέους στίχους, που θα μιλούσαν μόνο για ειρήνη και εργασία, εφόσον η χώρα είχε μόλις βγει από έναν εμφύλιο πόλεμο. Ως αποτέλεσμα, ο εθνικός ύμνος της Νικαράγουα είναι από τους μοναδικούς ύμνους της Λατινικής Αμερικής που μιλούν για ειρήνη αντί για πόλεμο.
Tautiška giesmė

Ο «Tautiška giesmė» ("Τάουτισκα Γκιεσμέ", " Ο Εθνικός Ύμνος") είναι ο εθνικός ύμνος της Λιθουανίας, επίσης γνωστός από τους εναρκτήριους στίχους «Lietuva, Tėvyne mūsų» ("Λιέτουβα, Τέβινε μούουσου", " Λιθουανία, Πατρίδα μας") και ως «Lietuvos himnas» ("Λιέτουβος χίμνας", " Ύμνος της Λιθουανίας"). Η μουσική και οι στίχοι γράφτηκαν το 1898 από τον ποιητή Βίνκας Κουντίρκα (1858-1899), όταν η Λιθουανία ήταν ακόμη μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το ποίημα των 50 λέξεων ήταν μία περίληψη της αντίληψης του Κουντίρκα για το κράτος της Λιθουανίας, τους Λιθουανούς και την ιστορίας τους. Λίγο πριν το θάνατό του το 1899, ο ύμνος εκτελέστηκε για τους Λιθουανούς που ζούσαν στην Αγία Πετρούπολη, στη Ρωσία.

Η πρώτη δημόσια λιθουανική εκτέλεση του ύμνου έλαβε μέρος στο Βίλνιους το 1905 και έγινε ο επίσημος εθνικός ύμνος το 1919, ένα χρόνο μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας. Κατά την Σοβιετική προσάρτηση των Βαλκανικών κρατών που ακολούθησε, απαγορεύτηκε το δημόσιο παίξιμο ή τραγούδισμα του ύμνου.

Ο «Tautiška giesmė» επανήλθε το 1989 λίγο πριν την επανίδρυση της Λιθουανικής ανεξαρτησίας και επικυρώθηκε στην Εθνική Πράξη του Ύμνου (21 Οκτωβρίου 1991). Συμπεριλήφθηκε αυτόματα ως ο επίσημος εθνικός ύμνος το 1992, όταν το νέο σύνταγμα επικύρωσε την ανεξαρτησία της χώρας από την Σοβιετική Ένωση. Η θέση του «Tautiška giesmė» ως ο επίσημος εθνικός ύμνος της Λιθουανίας επιβεβαιώθηκε ξανά το 1999 με την ψήφιση ενός εθνικού νόμου που το ανέφερε.
Wodefit Gesgeshi, Widd Innat Ityopp'ya

"Wodefit Gesgeshi, Widd Innat Ityopp'ya" ("Προχώρα μπροστά, μάνα Αιθιοπία") είναι ο εθνικός ύμνος της Αιθιοπίας. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Dereje Melaku Mengesha κι η μουσική από το Solomon Lulu Mitiku. Υιοθετήθηκε το 1992.
La Dessalinienne

La Dessalinienne ("To τραγούδι του Ντεσαλίν") είναι ο εθνικός ύμνος της Αϊτής, προς τιμήν του Ζαν Ζακ Ντεσαλίν. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Justin Lhérisson και μελοποιήθηκαν από το Nicolas Geffrard. Υιοθετήθηκε το 1904.
L'Abidjanaise

L'Abidjanaise ("Το τραγούδι του Αμπιτζάν") είναι ο εθνικός ύμνος της Ακτής Ελεφαντοστού. Υιοθετήθηκε το 1960 και παραμένει εθνικός ύμνος, αν και πρωτεύουσα δεν είναι πλέον το Αμπιτζάν. Οι στίχοι γράφτηκαν από τους Ματιέ Εκρά, Γιοακίμ Μπονύ και Πιέρ Μαρί Κοτύ. Ο Κοτύ συνέθεσε επίσης και τη μουσική μαζί με τον Πιέρ Μισέλ Πάνγκο.
Υπερνόβα

Υπερνόβα είναι ένας θεωρητικός τύπος υπερκαινοφανούς αστέρα που προκύπτει όταν ένας αστέρας εξαιρετικά μεγάλης μάζας καταρρέει στο τέλος της ζωής του. Σε ένα υπερνόβα, ο πυρήνας του αστέρα καταρρέει για να μετατραπεί απευθείας σε μαύρη τρύπα και δυο πίδακες πλάσματος εξαιρετικά ενεργειακοί εκπέμπονται κατά μήκος του άξονα περιστροφής του αστέρα με ταχύτητα που προσεγγίζει αυτήν του φωτός. Αυτοί οι πίδακες εκπέμπουν έντονες ακτίνες γ, και θα μπορούσαν να εξηγήσουν την προέλευση των εξάρσεων ακτίνων-γ. Φαινόμενα υπερνόβα συμβαίνουν συνήθως στις πυκνές περιοχές πολύ υψηλής αστρογένεσης των συμπαγών ανώμαλων γαλαξιών. 

Το [[Ήτα Τρόπιδος]], στον αστερισμό της [[Τρόπις|Τρόπιδος]]. Ένας από τους πλησιέστερους υποψηφίους για μετατροπή σε υπερνόβα
Σύμφωνα με τις θεωρίες, η ενέργεια που θα απελευθερωνόταν από ένα σχετικά κοντινό υπερνόβα θα μπορούσε να εξαφανίσει κάθε ίχνος ζωής στη Γη. Επιστήμονες της NASA και του πανεπιστημίου του Κάνσας δημοσίευσαν μια μελέτη το 2005 που δείχνει ότι μια τεράστια εξαφάνιση ειδών που σημειώθηκε στη Γη πριν από 450 εκατομμύρια χρόνια (κατά το Ορβοδίσιο), θα μπορούσε να είχε προκληθεί από έξαρση ακτίνων γ. Η έκλαμψη ακτίνων γ που θα εκλυόταν από ένα υπερνόβα, χτυπώντας τη Γη για έστω και 10 δευτερόλεπτα, θα μπορούσε να αφανίσει μέχρι και το μισό του στρώματος του όζοντος. Με το στρώμα του όζοντος κατεστραμμένο, οι υπεριώδεις ακτίνες του Ήλιου θα έφταναν σε μεγάλη ποσότητα στην επιφάνεια, καταστρέφοντας ένα μεγάλο τμήμα της ζωής στις ηπείρους και στην επιφάνεια των ωκεανών και των λιμνών, σπάζοντας έτσι την διατροφική αλυσίδα. 

Εάν τα υπερνόβα μπορούν να προκληθούν μόνο από αστέρες πολύ μεγάλης μάζας, τουλάχιστον 40 ηλιακών μαζών, η Γη δεν κινδυνεύει μάλλον από συμβάν τέτοιου είδους, καθώς πιστεύεται ότι ο πλησιέστερος αστέρας τέτοιας μάζας (ο η της Τρόπιδος) απέχει από μας περισσότερο από 8.000 έτη φωτός.
Ντανιέλ Ορτέγα

Ο Ντανιέλ Ορτέγα (Daniel Ortega, ισπ. : [xo̞ˈse̞ ðaˈnje̞l o̞rˈte̞ɣa saˈβe̞ðɾa], γεννηθείς το 1945), είναι Νικαραγουανός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας του την περίοδο 1985-90 και ξανά από το 2007.
Μπιλάντι, Μπιλάντι, Μπιλάντι

Μπιλάντι, Μπιλάντι, Μπιλάντι () είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου της Αιγύπτου από το 1979. Οι στίχοι κι η μουσική γράφτηκαν από το Σαΐντ Νταρβίς (1892-1932). Αποτελείται από τρεις στροφές, αλλά συχνά σήμερα χρησιμοποιείται μόνο η πρώτη.
Μιτσέλ Μπατσελέ

Η Μιτσέλ Μπατσελέ ("Verónica Michelle Bachelet Jeria", 1951-) είναι Χιλιανή πολιτικός, η οποία υπηρέτησε ως πρόεδρος της Χιλής από το 2014 ως το 2018 και νωρίτερα από το 2006 ως το 2010 (πρώτη γυναίκα στο αξίωμα αυτό στην ιστορία της χώρας).
Νεμέσι Μαρκές ι Όστε

Ο Νεμέσι Μαρκές ι Όστε ("Nemesi Marqués y Oste") ήταν ο προσωπικός αντιπρόσωπος του επισκόπου της Ουρχέλ και συνηγεμόνα της Ανδόρρας από τις 3 Ιουνίου 1993 ως τις 20 Ιουλίου 2012.
Σλαβομακεδονική Βικιπαίδεια

Η Σλαβομακεδονική Βικιπαίδεια ("Македонската Википедија") είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη σλαβομακεδονική. Σήμερα έχει 99089 λήμματα.
Πλωμάρι

thumb|right|Άποψη του Πολύκεντρου Πλωμαρίου "Βενιαμίν ο Λέσβιος"
thumb|right|Άποψη του Πολύκεντρου Πλωμαρίου "Βενιαμίν ο Λέσβιος"
thumb|right|Άποψη του Πολύκεντρου Πλωμαρίου "Βενιαμίν ο Λέσβιος"
Το Πλωμάρι είναι η πρώτη σε πληθυσμό κωμόπολη της Λέσβου [2.996 κ. (2011)] μετά την πόλη της Μυτιλήνης.
Νικόλαος Παυλόπουλος

250px|right|thumb|Νικόλας (Νικόλαος Παυλόπουλος), "Πήλιο. Το χωριό Ανακασιά ", ξυλογραφία 25 εκ. x 35 εκ., (χωρίς χρονολογία;).
Ο Νικόλαος Παυλόπουλος ή Νικόλας (Άγιος Γεώργιος Νηλείας Μαγνησίας, 13 Δεκεμβρίου 1909 – Αθήνα, 10 Οκτωβρίου 1990) ήταν Έλληνας γλύπτης και χαράκτης. 

Ο πατέρας του ήταν ξυλογλύπτης εκκλησιαστικών επίπλων και κοντά του έλαβε τα πρώτα μαθήματα ξυλογλυπτικής. Στα μαθητικά του χρόνια στον Βόλο ασχολήθηκε με την καλλιγραφία, την μουσική και το θέατρο. Όταν τελείωσε το Πρακτικό Λύκειο του Βόλου, πήγε στην Αθήνα, για να σπουδάσει γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Θωμά Θωμόπουλο. 

Καταπιάστηκε κυρίως με την γλυπτική ακαδημαϊκού ύφους στο ξύλο και στο μάρμαρο. Ως χαράκτης ασχολήθηκε κυρίως με την ξυλογραφία και την εικονογράφηση βιβλίων. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Ουάσιγκτον, Μόντρεαλ, Τόκυο, Σύδνεϋ, κ.ά.). Τιμήθηκε επίσης με βραβεία σε διεθνείς εκθέσεις που έγιναν στο Παρίσι, την Ρώμη, την Φλωρεντία, κ.ά.

Το 1969, φιλοτέχνησε το ολόσωμο άγαλμα του Οδυσσέα Ανδρούτσου, στην ομώνυμη πλατεία της Πρέβεζας, καθώς και προτομή της Πρεβεζάνας ευεργέτιδας Αγγελικής Μπάλκου, στον προαύλιο χώρο του Μπάλκειου Γηροκομείου Πρέβεζας. Το 1975, φιλοτέχνησε κατά παραγγελία προτομή του Γιώργου Σεφέρη για να τοποθετηθεί σε πλατεία της Νέας Σμύρνης στην Αθήνα. Η προτομή δεν ικανοποίησε την χήρα του ποιητή και το γεγονός αυτό έγινε αφορμή για να βγουν στην επιφάνεια παλαιότερες κατηγορίες πως ο Παυλόπουλος ήταν φιλοναζιστής και πως είχε φιλοτεχνήσει προτομές του Χίτλερ και του Μουσολίνι στα χρόνια της Κατοχής.

Μετά τον θάνατό του, με την διαθήκη του, δημιουργήθηκε το «Δημοτικό Μουσείο Γλύπτη Νικόλα» στην γενέτειρά του, όπου φυλάγονται μερικά από τα καλύτερα έργα του.
Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων

Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ) είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Κλασσικού Αθλητισμου. Ιδρύθηκε το 1897 με την ονομασία ΣΕΑΓΣ. 

Ιδρύθηκε επί βασιλείας Γεωργίου του Α' το 1897, πριν από την έναρξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, ως αναγκαιότητα πληρέστερης οργάνωσης των τότε ελληνικών αθλητικών σωματείων, μετά τους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες που τελέστηκαν στην Αθήνα το προηγούμενο έτος. Ως αθλητικός ηγετικός φορέας 28 αρχικά σωματείων ο ΣΕΓΑΣ συνέδεσε την ιστορία του με την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού της νεώτερης εποχής. Σήμερα αριθμεί 500 αθλητικά σωματεία και περίπου 30.000 αθλητές και αθλήτριες.

Είναι η πρώτη Ομοσπονδία που ιδρύθηκε στην Ελλάδα και καλλιέργησε από την ίδρυσή του και για πολλές δεκαετίες, όλα τα αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, κολύμπι, τένις, ξιφασκία, ποδηλασία, γυμναστική, πάλη, πυγμαχία, ιππασία, σκοποβολή, τζούντο, χάντμπολ κ.α) που στη συνέχεια απέκτησαν ανεξάρτητες ομοσπονδίες. Σημειωτέο ότι στον ΣΕΓΑΣ ανήκαν και οι κυπριακοί γυμναστικοί σύλλογοι κατά τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας του νησιού καθώς και αρκετά χρόνια μετά μέχρι το 1983.
Λάντογκα

H Λάντογκα είναι λίμνη γλυκού νερού της ΒΔ Ρωσίας, στην περιφέρεια του Λένινγκραντ και τη Δημοκρατία της Καρελίας. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Ευρώπης και η 16η μεγαλύτερη στον κόσμο, καταλαμβάνει δε έκταση 18.135 τ.χλμ., είναι δηλαδή λίγο μικρότερη από την Πελοπόννησο.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 4 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το μέγιστο μήκος της (από Β προς Ν) είναι 219 χλμ. και το μέγιστο πλάτος της (από Α προς Δ) είναι 138 χλμ. (μέσο πλάτος 83 χλμ.). Το μέσο βάθος της ανέρχεται σε 51 μ. Τα βαθύτερο σημείο της βρίσκεται στα ΒΔ, με βάθος τα 230 μ. O όγκος των υδάτων που βρίσκονται στη λίμνη, ανάλογα με την εποχή, φθάνει μέχρι και 910 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Το 85% αυτών των υδάτων προέρχεται από τις 50.000 μικρές λίμνες και τους 3.500 ποταμούς (προσμετρώνται μόνο όσοι ξεπερνούν σε μήκος τα 10 χιλιόμετρα) που βρίσκονται στην τεράστια λεκάνη απορροής της (276.000 τ.χλμ). 13% προέρχεται από τη βροχόπτωση και το υπόλοιπο 2% από υπόγεια ύδατα.

Οι κυριότεροι ποταμοί που εκβάλλουν στη λίμνη είναι οι ακόλουθοι (σε παρένθεση η απορροή κυβικών μέτρων ύδατος ανά δευτερόλεπτο):
* Σβιρ (790), ο οποίος μεταφέρει νερό από τη λίμνη Ονέγκα (Α-ΝΑ).
* Βόλχοβ (580), που πηγάζει από τη λίμνη Ιλμέν (Ν - κοντά στο Νόβγκοροντ).
* Βουόξι (540), προερχόμενος από τη φινλανδική λίμνη Σάιμαα (Δ-ΒΔ).
* Σιάς (53), από τα νότια.

Με τη σειρά της η Λάντογκα τροφοδοτεί τον ποταμό Νέβα, ο οποίος διαγράφει πορεία 74 χλμ. μέχρι να εκβάλει στη Βαλτική.

Στη λίμνη απαντώνται πλούσιοι πληθυσμοί ψαριών, καθώς και ένα ενδημικό είδος φώκιας με την ονομασία "φώκια της Λάντογκα".
Ρινόκερος

Ρινόκερος ή Ρινόκερως ονομάζεται κάθε μέλος της οικογένειας των Ρινοκεροτιδών. Είναι ογκώδες φυτοφάγο θηλαστικό της Ασίας και της Αφρικής που στο πάνω ρύγχος του έχει ένα ή δύο κέρατα. Ο ρινόκερος έχει σχεδόν άτριχο σώμα με πόδια κοντά και χοντρά μοιάζοντας με τον ελέφαντα και τον ιπποπόταμο. 

Ο ρινόκερος με δύο κέρατα, το ένα πίσω από το άλλο, ονομάζεται και "αφρικανικός" ή "μαύρος" και είναι ο μικρότερος του είδους με μήκος 3-3,75 μέτρα, ύψος 1,5 μέτρα και βάρος 2 τόνους. Το πιο μακρύ από τα 2 κέρατα φθάνει τα 1,30 μέτρα. Είναι ο πιο επιθετικός του είδους, μοναχικός και δύστροπος, ενώ επιτίθεται όταν διαταραχθεί η ησυχία του. Ο "πλατύρρινος", γνωστότερος ως "λευκός", είναι ο μεγαλύτερος του είδους, με μήκος που φτάνει τα 4 μέτρα, ύψος τα 2 μέτρα και βάρος τους 3 τόνους. Φέρει επίσης δύο κέρατα, το χείλος του όμως είναι πλατύ, αντίθετα με τον «μαύρο» ρινόκερο του οποίου είναι μυτερό σαν προβοσκίδα, ο ίδιος βρίσκεται δε στις περιοχές της Νοτίου Αφρικής. Χαρακτηρίζεται ως πιο κοινωνικός, ζει σε μικρές ομάδες και είναι σπάνια επιθετικός. Το χρώμα του δέρματος και των δύο ειδών είναι γκριζωπό και δεν σχετίζεται με την ονομασία τους. Χαρακτηριστικό των αφρικανικών ρινόκερων είναι η συμβίωση τους με ένα είδος πτηνού, τους βουφάγους, που τρέφονται με παράσιτα του δέρματος.

Ο ασιατικός ρινόκερος συναντάται σε τρία διαφορετικά είδη. Ο ινδικός ρινόκερος αποτελεί το πλέον τυπικό είδος με ένα κέρατο, και βρίσκεται διασκορπισμένος στις περιοχές της Ινδίας, ενώ ελάχιστοι υπάρχουν στην Κεντρική Κίνα. Διαθέτει μήκος περίπου 3,9 μέτρα και βάρος περίπου 3 τόνους. Ο ρινόκερος της Σουμάτρας ή "βοδάκ", είναι ο μικρότερος του είδους με μήκος 2,80 μέτρα, ενώ διαθέτει δύο κέρατα μικρότερα του αφρικανικού. Το τρίτο είδος, ο ρινόκερος της Ιάβας, είναι λίγο μικρότερος από αυτόν της Ινδίας και φέρει ένα κέρατο. Οι ρινόκεροι της Σουμάτρας και της Ιάβας είναι τα πιο σπάνια είδη και μπορεί να τα συναντήσει κανείς σε προστατευόμενα πάρκα και ζωολογικούς κήπους όπου γίνονται και προσπάθειες αναπαραγωγής τους.

Ο θηλυκός ρινόκερος γεννά ένα μικρό ύψους 65 εκατοστών και βάρους 65-70 κιλών, μετά από 15 μήνες κυοφορίας. Ο μέγιστος χρόνος ζωής του ρινόκερου είναι τα 50 χρόνια.
Γιάννης Πούλακας

right|300px|thumb|Γιάννης Πούλακας, Θαλασσογραφία με βάρκα (1935). Ελαιογραφία, 30 εκ. x 45 εκ. Μουσείο Αλέκου Κ. Δάμτσα (Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο ντε Κίρικο), Βόλος.
thumb|Πλοίο στην θύελλα, Γιάννης Πούλακας, Ελαιογραφία σε χαρτόνι, 31 x 57 εκ., Ιδιωτική Συλλογή
Ο Γιάννης Πούλακας (Άγιος Γεώργιος Νηλείας Μαγνησίας, 1 Ιανουαρίου 1863 – Αθήνα, 21 Φεβρουαρίου 1942) ήταν Έλληνας ζωγράφος και πιθανώς ο πρώτος Έλληνας σκηνογράφος. Αν και γόνος φτωχής αγροτικής οικογένειας, κατόρθωσε να πάει σε νεαρή ηλικία στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσει σκηνογραφία. Αργότερα πήγε στην Αθήνα και μαθήτευσε κοντά στον πολύ γνωστό θαλασσογράφο της εποχής Κωνσταντίνο Βολανάκη. Γύρω στα 1900 επέστρεψε στον Βόλο και άρχισε να διδάσκει καλλιγραφία και τεχνικά (ζωγραφική), ενώ ταυτοχρόνως ζωγράφιζε και πουλούσε θαλασσογραφίες. Περί το 1927, επέστρεψε στην Αθήνα, όπου και δίδαξε για λίγα χρόνια ζωγραφική στο Α΄ Γυμνάσιο και στον Φιλολογικό Σύλλογο «Ο Παρνασσός». Στην Αθήνα άφησε και την τελευταία του πνοή τον φοβερό χειμώνα του 1942.

Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο Πούλακας ήταν ο πρώτος Έλληνας που ζωγράφισε σκηνογραφίες για το θέατρο, και πιο συγκεκριμένα, για το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά γύρω στα 1895. Άλλα ζωγραφικά του έργα βρίσκονται στο Δημαρχείο του Βόλου ("Η ναυμαχία του Βόλου στα 1827", περί το 1920), στην Συλλογή Κουτλίδη. Ασχολήθηκε επίσης με την αγιογραφία και δικές του εικόνες αναγεννησιακής νοοτροπίας υπάρχουν σε ναούς της περιοχής Βόλου καθώς και στον Μητροπολιτικό Ναό της Καρδίτσας. Οι θαλασσογραφίες του παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με τις θαλασσογραφίες του Βολανάκη, σε βαθμό που κατά καιρούς να παρουσιάζονται σαν έργα του τελευταίου.
Λευτέρης Παπαδημητρίου

Ο Λευτέρης Παπαδημητρίου είναι συνθέτης σύγχρονης λόγιας μουσικής και νικητής του "Βραβείου Gaudeamus" το 2006.
Ιβηρική Χερσόνησος

thumb|250px|Δορυφορική εικόνα της χερσονήσου
Η Ιβηρική Χερσόνησος είναι μια από τις μεγαλύτερες χερσονήσους της Ευρώπης που αποτελεί και το νοτιοδυτικό άκρο της. Ονομάζεται από πολλούς και "Ιβηρία" από το όνομα του αρχαίου λαού των Ιβήρων που την κατοικούσε.

Χωρίζεται από την υπόλοιπη Ευρώπη με την οροσειρά των Πυρηναίων, που αποτελούν επίσης το φυσικό σύνορο Ισπανίας - Γαλλίας. Νοτιοδυτικά, Δυτικά και Βόρεια βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό και Ανατολικά και νοτιοανατολικά από τη Μεσόγειο θάλασσα. Το νοτιότερο σημείο της είναι το Πούντα ντε Ταρίφα που είναι το πλησιέστερο σημείο της Ευρώπης με την Αφρική που αποτελεί και τη δυτική πύλη της Μεσογείου. Μεγαλύτερος ποταμός της είναι ο Τάγος.

Η έκταση της είναι όση η έκταση της Γαλλίας και του Βελγίου μαζί και φτάνει περίπου τα 580.000 τ.χλμ. εκτός από τα ισπανικά νησιά Βαλεαρίδες και Κανάρια και τα πορτογαλικά Αζόρες και Μαδέρα. Στο έδαφος της Ιβηρικής χερσονήσου βρίσκονται τα ευρωπαϊκά κράτη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, η Ανδόρρα και ο βράχος του Γιβραλτάρ που ανήκει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία.

Τον γεωγραφικό της σκελετό διαμορφώνουν διάφορες οροσειρές καλούμενες «σιέρες», υψηλότερες των οποίων είναι η «Σιέρρα ντε λα Ντεμάντα» (2.308 μ.), η Σιέρρα Νεβάδα (3.478 μ.), η «Σιέρρα ντε Μονκάγιο» (2317 μ.) και η «Σιέρρα ντε Θεμπογέρα» (2178 μ.). Επίσης υπάρχουν και μεμονωμένα όρη όπως το «Σαν Χουάν» και το «Αμπαλέρε» (2.039 μ.). Κυριότεροι ποταμοί είναι ο Γουαδιάνα, ο Γκουαδαλαβιάρ, ο Τάγος, ο Ντουέρο και ο Έβρος (ο αρχαίος «Ίβηρ» των Ελλήνων).

Το όνομα της η Ιβηρική χερσόνησος ή Ιβηρία το πήρε από τους αρχαίους Έλληνες που ήταν οι πρώτοι, που ονόμασαν τους κατοίκους της Ίβηρες, επειδή κατοικούσαν γύρω από τον Ίβηρα ποταμό, τον σημερινό Έβρο. Κατά τους χρόνους της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η Ιβηρική χερσόνησος ονομαζόταν Ισπανία, όνομα που έμεινε και σε μία από τις δύο χώρες της.
Γενικά η Ιβηρική χερσόνησος αποτελεί ένα τεράστιο σε έκταση οροπέδιο με το μεγαλύτερο μέρος της να το καταλαμβάνει η Ισπανία.

Τη χερσόνησο αυτή περιβάλλουν δυτικά η Θάλασσα του Αλμποράν και η Ιβηρική θάλασσα στη Μεσόγειο και ανατολικά ο Ατλαντικός Ωκεανός.
Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ

Ο Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ ("Alfred Gusenbauer", 8 Φεβρουαρίου 1960) είναι Αυστριακός πολιτικός, καγκελάριος της Αυστρίας από τις 11 Ιανουαρίου του 2007 ως τις 2 Δεκεμβρίου του 2008.
Αλέξανδρος Τζιόλης

Ο Αλέξανδρος Τζιόλης (Κατερίνη, 13 Φεβρουαρίου 1985) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου.
Ράινχαρντ Σέερ

Ο Ράινχαρντ Σέερ (Reinhard Scheer, 30 Σεπτεμβρίου 1863 - 26 Νοεμβρίου 1928) ήταν Γερμανός αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού.
Δαρδανίδες

Με το όνομα Δαρδανίδες φέρονται οι απόγονοι του μυθικού ήρωα Δαρδάνου που κατά την Ελληνική Μυθολογία υπήρξε ο επώνυμος ήρωας της ομώνυμης πόλης στην αρχαία περιοχή της Τροίας, της Δαρδάνου.

Κυριότερος εξ αυτών θεωρείται ο Εριχθόνιος γιος του μυθικού ήρωα Δάρδανου, που φημίζονταν ως πάμπλουτος ("αφνειότατος") όλων των θνητών ανθρώπων. Από τον γιο αυτού τον Τρώα (αρχ. Τρως) ονομάσθηκε η περιοχή Ίδη σε Τροία. Παιδιά του Τρώα ήταν ο Ίλιος που έκτισε αργότερα το Ίλιον στη πεδιάδα της Τροίας, ο Ασάρακος και ο ομορφότερος των θνητών ο Γανυμήδης. Γιος του Ίλιου ήταν ο Λαομέδων και ο εγγονός του Πρίαμος και εκ του τελευταίου ο Έκτορας, ο μέγιστος ήρωας των Δαρδανιδών, και ο Πάρις ο υπαίτιος του Τρωικού πολέμου. Επίσης ο αδελφός του Πρίαμου ο Τιθωνός και ο γιος αυτού Μέμνων. Ακόμη ο εγγονός του Ασαράκου (γιος του Κάπυος) ο Αγχίσης με τον οποίο γέννησε η θεά Αφροδίτη τον Αινεία τον ονομαστότερο των Δαρδανιδών.

Τέλος Δαρδανίδες καλούνταν πολλές φορές και οι κάτοικοι της περιοχής οι Τρώες καθώς επίσης και οι απόγονοι του Ασκανία, γιου του Αινεία, που βασίλευσαν στο Λάτιο.
Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις

Η Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις (Ε.Ρ.Ε.) ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα, αμιγώς προσωποπαγές, που ιδρύθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1956 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Έλαβε μέρος στις εκλογές του Φεβρουαρίου 1956. Κέρδισε στη σειρά τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, των ετών 1956, 1958 και 1961. Η τελευταία χαρακτηρίστηκε "βίας και νοθείας", προκαλώντας το λεγόμενο "Ανένδοτο Αγώνα" εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτής ηγούταν τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου. Στη δράση του κόμματος αυτού έβαλε τέλος η δικτατορία της 21ης Απριλίου του 1967. Δεν εμφανίσθηκε ξανά στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας.

Η ΕΡΕ κατέστη πράγματι αρχηγικό κόμμα, εφαρμόζοντας διακυβέρνηση πυγμής. Η διακυβέρνηση της χώρας από αυτήν "συνέπεσε" με την περίοδο της μεγαλύτερης έντασης του λεγομένου ψυχρού πολέμου.
Κάρλο Πόντι

Ο Κάρλο Πόντι (Μιλάνο, 11 Δεκεμβρίου 1912 - Γενεύη, 10 Ιανουαρίου 2007) ήταν Ιταλός παραγωγός, ο οποίος έγινε διάσημος από τη συνεργασία του αλλά και από το γάμο του με τη Σοφία Λόρεν. 

Αρχικά ασχολήθηκε με τη Νομική και εξάσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Σύντομα όμως τον κέρδισε η έβδομη τέχνη και αρχικά ήταν παραγωγός ανάλαφρων κωμωδιών. Το 1954 θεωρείται σταθμός στην πορεία του, καθώς τη χρονιά αυτή αναλαμβάνει τη συμπαραγωγή του "Λα Στράντα" του Φεντερίκο Φελίνι, από κοινού με τον Ντίνο ντε Λαουρέντις. Τα επόμενα χρόνια θα καθιερώσει τη σταρ σύζυγό του, Σοφία Λόρεν, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Μερικές ταινίες που έχουν τη σφραγίδα του είναι "Δόκτωρ Ζιβάγκο", "Η Ατιμασμένη", "Ευρώπη '51" και "Οι νύχτες της Καβίρια". Μια σκοτεινή πλευρά στη ζωή του συνδέεται με τις περιπέτειες που είχε με το νόμο στα τέλη της δεκαετίας του '70, όταν του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για φοροδιαφυγή και παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος και έργων τέχνης, κατηγορίες από τις οποίες αργότερα απαλλάχθηκε. Πέθανε στη Γενεύη της Ελβετίας, σε ηλικία 94 ετών.
Αντιδικτατορικός αγώνας

Αντιδικτατορικός αγώνας ονομάστηκε στην σύγχρονη ελληνική ιστορία η πάλη κατά της δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Από τις κορυφαίες στιγμές του αγώνα αυτού ήταν η απόπειρα δολοφονίας του Παπαδόπουλου το 1968 από τον Αλέκο Παναγούλη, το Κίνημα του Ναυτικού το 1973 υπο την ηγεσία του Σπύρου Μουστακλή και η φοιτητική Εξέγερση του Πολυτεχνείου, επίσης το 1973.
Αγγελική Δαλιάνη

Η Αγγελική Δαλιάνη (Αθήνα, 11 Αυγούστου 1979) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας. Έγινε ευρέως γνωστή για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο, στην κωμική-δραματική σειρά Μαρία η άσχημη.
Άλκης Μπαλτάς

Ο Άλκης Μπαλτάς είναι διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης.
Κεντρικές Δυνάμεις

Οι Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανικά" Mittelmächte", Ουγγρικά "Központi hatalmak", Τουρκικά "Ιτιφάκ Ντεβλετλερί /Μπαγκσλαμά Ντεβλετλερί", Βουλγαρικά "Централни сили=Τσέντραλνι σίλι", αποτελούμενες από τη Γερμανία, την Αυστροουγγαρία, την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Βουλγαρία—εξ ου και γνωστή ως Τετραπλή Συμμαχία (Γερμανικά "Vierbund")—ήταν ένας από τους δύο συνασπισμούς, που πολέμησαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914–18).

Αντιμετώπισε και ηττήθηκε από τις Συμμαχικές Δυνάμεις που είχαν σχηματιστεί γύρω από την Τριπλή Αντάντ. Αρχή των Δυνάμεων ήταν η συμμαχία της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας το 1879. Παρά την ένταξή της στη συμμαχία, η Ιταλία αρνήθηκε να συμμετάσχει στον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Βουλγαρία δεν εντάχθηκαν παρά μόνο μετά την έναρξη του Παγκοσμίου Πολέμου, αν και η Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρούσε στενές σχέσεις τόσο με τη Γερμανία όσο και με την Αυστροουγγαρία από τις αρχές του 20ού αιώνα.
Ισχύς

Η Ισχύς, στη φυσική, είναι ο ρυθμός μεταβολής έργου ή αλλιώς το ποσό της ενέργειας που καταναλώνεται στη μονάδα του χρόνου.
Φρύνιχος ο Αράβιος

Ο Φρύνιχος ο Αράβιος (και Φρύνιχος ο Αττικιστής ή Φρύνιχος εκ Βιθυνίας) ήταν Βιθυνός αττικιστής που έζησε το 2ο αιώνα μ.Χ. και επηρεάστηκε βαθιά από τη Δεύτερη σοφιστική. Είναι συγγραφέας του "Σοφιστικαί παρασκευαί" σε 37 βιβλία, από τα οποία επιβιώνουν λιγοστά αποσπάσματα, μια επιτομή του Φώτιου και το "Εκλογαί" («Επιλεγμένοι Αττικισμοί»). Θεωρούσε υποδείγματα αττικισμού τον Πλάτωνα, τον Δημοσθένη και τον Αισχίνη, ενώ ήταν ενάντιος του Μενάνδρου και των ποιητών της Νέας Κωμωδίας.

Στη "Βιβλιοθήκη" του Φώτιου αναφέρονται 37 τόμοι της "Σοφιστικής παρασκευής", αλλά το λεξικό Σούδα αναφέρει: «έγραψε 47 έργα και κάποιοι υποστηρίζουν 74».

Σε τμήμα έργου του που έχει διασωθεί αντιπαραβάλλει την «σωστή αττική φράση» με την καθομιλουμένη της εποχής του, η οποία κατά τη γνώμη του έχει εκτραπεί. Το έργο του έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για την ιστορία της ελληνικής γλώσσας, επειδή μαρτυρεί και τις αλλαγές που έγιναν σε αυτήν σε διάστημα μισής χιλιετίας, δηλαδή από τον 4ο π.Χ. αιώνα μέχρι τις μέρες του Φρυνίχου:

Ευχαριστείν ουδείς των δοκίμων είπεν, αλλά χάριν ειδέναι.<br> 
Σκίμπους λέγε, αλλά μή κράββατος. <br>
Βελόνη και βελονοπώλης αρχαία. Η δε ραφίς τί εστιν ουκ αν τις γνοίη.<br> 
Φάγομαι βάρβαρον. Λέγε ουν έδομαι και κατέδομαι. Τούτο γαρ Αττικόν.("Εκλογαί" 300)"Εκτενώς" μη λέγε αλλ' αντ' αυτού "δαψιλώς" λέγε.

"Βασίλισσα," ουδείς των αρχαίων είπεν αλλά "βασίλεια" ή "βασιλίς". (Ν. Ανδριώτη, Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας, Θεσσαλονίκη 1992)

Στο εξωτερικό από τις πρώτες εκδόσεις των έργων του είναι οι "Εκλογές" με πολύτιμες σημειώσεις και από τον C. A. Lobeck (1820) αλλά και τον W. G. Rutherford (1881), ενώ η "Σοφιστική Προπαρασκευή" εκδόθηκε επίσης με σπουδαίες σημειώσεις από τον Immanuel Bekker στο έργο του "Anecdota graeca" το 1814.

Για το έργο του έχουν επίσης εκδοθεί τα βιβλία "Phrynichi sophistae praeparatio sophistica", Ioannes de Borries (1911), "Die Ekloge des Phrynichos" (Eitel Fischer) και "Sammlung griechischer und lateinischer Grammatiken" (1974), καθώς και το "The sophist Aristocles and the grammarian Phrynichus" (I. Avotins, 1978).
Άβαροι

thumb|300px|Χάρτης με τη θέση του Χαγανάτου των Αβάρων γύρω στα 650 μ.Χ.

Οι Άβαροι ή Άβαροι της Παννονίας, γνωστοί επίσης ως Όμβροι σε ρουθηνικά χρονικά, Βαρχονίτες σε βυζαντινές πηγές και από τους Γαλάζιους Τούρκους και Ψευδοάβαροι, ήταν μια ομάδα Ευρασιατών νομάδων άγνωστης προέλευσης κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα. Το όνομα Άβαροι της Παννονίας (από την περιοχή στην οποία τελικά εγκαταστάθηκαν) χρησιμοποιείται για να τους ξεχωρίζει από τους Αβάρους του Καυκάσου, διαφορετικό λαό, με τον οποίο οι Άβαροι της Παννονίας μπορεί να συνδέονται ή όχι. Ίδρυσαν το Χαγανάτο των Αβάρων, που καταλάμβανε την Πεδιάδα της Παννονίας και σημαντικές περιοχές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, από τα τέλη του 6ου έως τις αρχές του 9ου αιώνα μ.Χ.. 

Παρόλο που το όνομα "Άβαρος" εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα μέσα του 5ου αιώνα, οι Άβαροι της Παννονίας εμφανίστηκαν στο ιστορικό προσκήνιο στα μέσα του 6ου αιώνα στη βόρεια Ποντοκασπιακή στέπα, ως ομάδα μιας Βόρειας-τουνγκουζικής φυλής, και πολεμιστές που ήθελαν να ξεφύγουν από την κυριαρχία των Γαλάζιων Τούρκων.

Η γλώσσα ή οι γλώσσες που μιλούσαν οι Άβαροι είναι σήμερα άγνωστες. Ο σημαντικός επιστήμονας Ντένις Σίνορ (1916-2011) δηλώνει ότι οι περισσότερες από τις αβαρικές λέξεις που χρησιμοποιούντο στα Λατινικά ή Ελληνικά κείμενα της εποχής εμφανίζονται να προέρχονται από σιβηρικές γλώσσες, ιδιαίτερα από τις Τουνγκουζικές και τη Μογγολική. Σύμφωνα με τον Σίνορ, πολλοί από τους τίτλους και τους βαθμούς που χρησιμοποιούσαν οι Άβαροι της Παννονίας χρησιμοποιούντο επίσης από τους Τούρκους, τους Πρωτοβουλγάρους, τους Ουιγούρους και / ή τους Μογγόλους, όπως τα "χαγάνος" (ή "καγάνος"), "χαν", "κάπχαν", "τουντούν", "τάρχαν" και "χατούν". Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι οι κυβερνώσες και οι υποτελείς φυλές μιλούσαν ποικιλία γλωσσών, μεταξύ των οποίων από τους μελετητές υποστηρίζεται ότι ήταν Καυκασιανές, Ιρανικές, Τουνγκουζικές, η Ουγγρική και Τουρκικές. Μερικοί μελετητές υποστηρίζουν ότι η Πρωτοσλαβική έγινε η lingua franca του Aβαρικού Χαγανάτου. Σύμφωνα με τον Γκιούλα Λάσζλο, οι Άβαροι της Παννονίας του τέλους του 9ου αιώνα μιλούσαν μια ποικιλία της Παλαιουγγρικής, σχηματίζοντας έτσι μια Αβαροουγγρική συνέχεια με τους τότε νεοαφιχθέντες Ούγγρους.
Ράμσι Κάμπελ

Ο Τζον Ράμσι Κάμπελ ("John Ramsey Campbell", 4 Ιανουαρίου 1946) είναι Βρετανός συγγραφέας. Θεωρείται από αρκετούς κριτικούς ως ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς τρόμου.
Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος

thumb|320px|right|Ο Υπερσιβηρικός Σιδηρόδρομος (κόκκινη γραμμή) και ο Σιδηρόδρομος Βαϊκάλης - Αμούρ (πράσινη γραμμή).
Ο Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος (Транссибирская магистраль ή Транссиб στα ρωσικά), είναι σιδηροδρομικός άξονας που συνδέει τη Μόσχα και την ευρωπαϊκή Ρωσία με τις ρωσικές επαρχίες της Άπω Ανατολής, τη Μογγολία, την Κίνα και τη Θάλασσα της Ιαπωνίας.
Η κύρια διαδρομή, ο υπερσιβηρικός, φτάνει από τη Μόσχα στο Βλαδιβοστόκ μέσω της νότιας Σιβηρίας και κατασκευάστηκε μεταξύ του 1891 και του 1916. Με 9.288 χιλιόμετρα, σε 8 χρονικές ζώνες, το ταξίδι διαρκεί συνήθως 7 ημέρες. Σήμερα, άλλες τέσσερις διαδρομές ξεκινούν από τον Υπερσιβηρικό.
Αυγουστίνος Ιππώνος

thumb|right|200px|Ο Άγιος Αυγουστίνος
Ο Αυγουστίνος Ιππώνος ("Aurelius Augustinus Hipponensis", 13 Νοεμβρίου 354 - 28 Αυγούστου 430), γνωστός και ως Άγιος Αυγουστίνος, ήταν Χριστιανός θεολόγος και φιλόσοφος, του οποίου τα συγγράμματα επηρέασαν στην ανάπτυξη του Δυτικού Χριστιανισμού και της Δυτικής φιλοσοφίας. Επίσης ήταν ένας από τους πολυγραφότερους συγγραφείς της λατινικής πατρολογίας.
Τολέδο

right|thumb|150px|Χάρτης της Ισπανίας και η θέση του Τολέδου
To Τολέδο είναι πόλη και δημοτικό διαμέρισμα της Ισπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, καθώς και της αυτόνομης κοινότητας Καστίλη-Λα Μάντσα. Βρίσκεται κεντρικά της χώρας, σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από τη Μαδρίτη και επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Τάγου. Από το 1986, περιλαμβάνεται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, ενώ στο παρελθόν (1085-1559) υπήρξε πρωτεύουσα της Ισπανικής αυτοκρατορίας, ισχυρό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο αποτελώντας μια ολόκληρη πόλη μουσείο ιστορίας και αρχιτεκτονικής. Ήταν φημισμένο για την παραγωγή των καλύτερων σπαθιών στη Δύση. Κατά το Μεσαίωνα, το Τολέδο υπήρξε επίσης μεγάλο μεταφραστικό κέντρο, όπου σημαντικό μέρος της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας μεταφέρθηκε από την Αραβική ανατολή στη Δύση, με μεταφράσεις από τα αραβικά στα λατινικά κυρίως εβραίων αλλά και άλλων γλωσσομαθών.
Καταλαμβάνει συνολική έκταση 232 τετραγωνικών χιλιομέτρων και διαθέτει πληθυσμό 75.578 κατοίκων (2005). Το όνομα του Τολέδου προέρχεται από τη λατινική ονομασία "Toletum", δηλαδή "πόλη με τα τείχη". 

Στα αξιοθέατά του που η Μαυριτανική όψη της πόλης διατηρείται μέχρι σήμερα, ανήκει ο γοτθικός καθεδρικός ναός, στην είσοδο της πόλης που κτίσθηκε επί ναού του 6ου αιώνα και παρουσιάζει εντυπωσιακό συνδυασμό αρχιτεκτονικού ρυθμού και που χρονολογείται από το 1493, με έργα των Γκόγια και Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και το περίφημο οχυρό του Αλκάθαρ γνωστότερο και ως Αλκαζάρ, τετράγωνο οικοδόμημα με πύργους σε κάθε γωνία που δεσπόζει από λόφου στην πόλη. Παλαιότερα το οχυρό αυτό αποτελούσε το ανάκτορο των Βασιλέων της Καστίλλης. Κατά τον μεσαίωνα έως τα νεότερα χρόνια, το Τολέδο υπήρξε επίσης σημαντικό κέντρο παραγωγής σπαθιών και άλλων χειροποίητων καλλιτεχνημάτων.

Στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936) το Τολέδο υπέστη μεγάλες καταστροφές. Σήμερα αποτελεί έδρα του Καθολικού Πριμάτου της Ισπανίας.
Ευριπίδης Μπακιρτζής

Ο Ευριπίδης Μπακιρτζής (Σέρρες, 16 Ιανουαρίου 1895 – Φούρνοι Ικαρίας, 9 Μαΐου 1947) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και ηγετικό στέλεχος της Εθνικής Αντίστασης. Ανέλαβε πρόεδρος (πρωθυπουργός) της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ, γνωστής και ως «Κυβέρνηση του Βουνού»), κατά το διάστημα 10 Μαρτίου έως 18 Απριλίου 1944.
Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

[[Προφυλακτικό]] σε οβελίσκο στο [[Μπουένος Άιρες]], [[Αργεντινή]]

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι η διαδικασία ενημέρωσης των νέων αλλά και των μεγαλυτέρων ανθρώπων σχετικά με την αναπαραγωγή, τη συνουσία και τις σεξουαλικές σχέσεις.

Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση αφορά συνήθως ζητήματα ανατομίας, αναπαραγωγής όπως η ανάπτυξη των εμβρύων και η γέννηση, διαφορών των φύλων και υγιεινής. Ασχολείται επίσης με την περιγραφή της συνουσίας αλλά και τεχνικές για αυτήν.

Απαραίτητο κομμάτι της διαπαιδαγώγησης είναι και η αναφορά στους κινδύνους για την υγεία που μπορεί να προκύψουν από τις σεξουαλικές σχέσεις, η πρόληψη εγκυμοσύνης και τεχνικές για να επιτευχθεί γονιμοποίηση όταν αυτή είναι επιθυμητή, αλλά δεν συμβαίνει.

Φορείς σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης είναι οι φίλοι, οι γονείς, το σχολείο, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το διαδίκτυο αλλά και εξειδικευμένοι επιστήμονες.
Αλοπεριδόλη

thumb|250px|Η χημική δομή της αλοπεριδόλης
Η Αλοπεριδόλη ("haloperidol") είναι ένα συμβατικό αντιψυχωσικό φάρμακο της κατηγορίας των βουτυροφαινονών. Αναπτύχθηκε το 1957 από την βελγική εταιρεία Janssen Pharmaceutica και υποβλήθηκε στις πρώτες κλινικές δοκιμές στο Βέλγιο, τον ίδιο χρόνο. Αφότου απορρίφθηκε από την αμερικανική εταιρεία Searle λόγω παρενεργειών, προωθήθηκε αργότερα στις ΗΠΑ από την McNeil Laboratories. Πωλείται με τα κατοχυρωμένα ονόματα "Aloperidin", "Bioperidolo", "Brotopon", "Dozic", "Duraperidol" (Γερμανία), "Einalon S", "Eukystol", "Haldol", "Halosten", "Keselan", "Linton", "Peluces", "Serenace", "Serenase" και "Sigaperidol".
Οιδίπους Τύραννος

Η τραγωδία «Οιδίπους Τύραννος» είναι έργο του Σοφοκλή. Η χρονολογία συγγραφής του έργου θεωρείται άγνωστη. Εικάζεται ότι παρουσιάστηκε τελικά για πρώτη φορά το 428 π.Χ. Πολλοί κριτικοί, συμπεριλαμβανομένου και του Αριστοτέλους, θεωρούν τον "Οιδίποδα Τύραννο" ως την κορυφαία τραγωδία που έχει γραφεί ποτέ. Βασίζεται στον Θηβαϊκό δραματικό κύκλο ή κύκλο των Λαβδακιδών. Κεντρική ιδέα είναι η θέση πως ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγει από το πεπρωμένο του.
Ο [[Σοφοκλής]] στο μουσείο Πούσκιν της [[Μόσχα]]ς
Ο Λάιος, βασιλιάς της Θήβας, είχε πάρει χρησμό πως το παιδί που θα γεννούσε με την Ιοκάστη θα σκότωνε τον πατέρα του και θα παντρευόταν τη μητέρα του. Έτσι, όταν ο γιος τους γεννήθηκε, τρύπησαν τα πόδια του και τον άφησαν έκθετο στον Κιθαιρώνα. Κάποιος βοσκός βρήκε το βρέφος, το έσωσε και το έδωσε σε άλλο βοσκό, που το παρέδωσε στον αφέντη του, τον βασιλιά της Κορίνθου. Αυτός το μεγάλωσε σαν παιδί του. Όταν ο Οιδίπους μεγάλωσε, αμφιβάλλοντας για την καταγωγή του, πήγε στο μαντείο των Δελφών, όπου πληροφορήθηκε πως υπήρχε χρησμός σύμφωνα με τον οποίο έμελλε να σκοτώσει τον πατέρα του και να παντρευτεί τη μητέρα του. Θέλοντας να αποφύγει την πραγματοποίηση του φοβερού αυτού χρησμού, δεν επέστρεψε στην Κόρινθο και σ' εκείνους που θεωρούσε γονείς του. Στον δρόμο του όμως συνάντησε και αμυνόμενος σκότωσε τον Λάιο, αγνοώντας πως είναι πατέρας του. Όταν έφτασε στην Θήβα, έλυσε το αίνιγμα της Σφίγγας και κέρδισε τη βασιλεία της πόλεως, παίρνοντας την Ιοκάστη γυναίκα του και αποκτώντας μαζί της τέσσερα παιδιά. Την Θήβα έπληξε όμως φοβερός λοιμός, υπεύθυνος για τον οποίο είναι ο δολοφόνος του Λαΐου. Ο Οιδίπους αναλαμβάνει να τον βρει και να σώσει την πόλη. Στην πορεία αναζήτησης του δολοφόνου, ο ήρωας ανακαλύπτει πως είναι πραγματικά ο ίδιος. Όχι μόνο είναι ο φονέας του προηγούμενου βασιλιά της Θήβας, αλλά και δολοφόνος του πατέρα του και σύζυγος της μητέρας του. Ύστερα από την αποκάλυψη της τραγικής αλήθειας, η Ιοκάστη απαγχονίζεται και ο Οιδίπους αυτοτυφλώνεται, εκλιπαρώντας για εξορία και ανησυχώντας για την τύχη των παιδιών του.
Μιχαήλ Μπακνανάς

Ο Μιχαήλ Μπακνανάς (1753 - 9 Ιουλίου 1771) ήταν Έλληνας κηπουρός και μάρτυρας. 

Γεννήθηκε το 1753 κοντά στο Θησείο από φτωχούς γονείς. Ήταν αγράμματος και έγινε κηπουρός που πουλούσε τα προϊόντα του στα περίχωρα της Αττικής. Ο νέος αυτός έπεσε θύμα συκοφαντίας, ότι τάχα υποστηρίζει με αποστολή τροφίμων τους επαναστάτες στη Σαλαμίνα ή κατά άλλους ότι προμήθευε μπαρούτι τους κλέφτες των ορεινών της Αττικής. Η κατηγορία δεν αποδείχθηκε ποτέ, όμως ο ίδιος καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο δήμιός του τον περιέφερε στους δρόμους της Αθήνας και του ζητούσε να αλλαξοπιστήσει για να γλιτώσει. Εκείνος όμως δε δεχόταν και φώναζε: «"Χτυπάτε διά την πίστην"».

Στο τέλος αποκεφαλίστηκε στις 9 Ιουλίου 1771 και ο θάνατός του έκανε αίσθηση στην κοινωνία της Αθήνας. Το όνομά του φέρει σήμερα δρόμος της Αθήνας στον Νέο Κόσμο, καθώς και παρακείμενη στάση τραμ.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου, στις 30 Ιουνίου και στις 9 Ιουλίου. Το 2003 ανακηρύχθηκε προστάτης των διατροφολόγων και των διαιτολόγων.
Τζέιμς Χόμπαν

Ο Τζέιμς Χόμπαν (αγγλ. "James Hoban") (1762 - 8 Δεκεμβρίου 1831) ήταν Ιρλανδός αρχιτέκτονας, ο οποίος έγινε διάσημος ως σχεδιαστής του Λευκού Οίκου της Ουάσινγκτον.
Πιερ Λ' Ανφάν

Ο Πιερ Λ' Ανφάν (γαλλ. "Pierre Charles L'Enfant") (2 Αυγούστου 1754 - 14 Ιουνίου 1825) ήταν Γάλλος καλλιτέχνης, επιστήμονας και σχεδιαστής της πόλης Ουάσινγκτον.
Αχμέτ Ναζίφ

Ο Αχμέτ Ναζίφ (8 Ιουλίου 1952) είναι Αιγύπτιος πολιτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από τις 14 Ιουλίου 2004 έως τις 29 Ιανουαρίου 2011. Ήταν ο νεότερος σε ηλικία πρωθυπουργός στη χώρα του από την ίδρυση της δημοκρατίας.
Μωάμεθ Γ΄

Ο Μωάμεθ Γ΄ (τουρκ. "III. Mehmed", 26 Μαΐου 1566 - 21 Δεκεμβρίου 1603) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1595 έως το θάνατό του το 1603.
Άνθιμος Ανανιάδης

Ο Άνθιμος Ανανιάδης (Θεσσαλονίκη, 9 Ιουνίου 1985-) είναι Έλληνας ηθοποιός, ευρύτερα γνωστός από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην τηλεοπτική σειρά του MEGA, «Μαρία η άσχημη».

Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Κιμούλη αλλά και του New York College.
Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Ομπερχάουζεν

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Ομπερχάουζεν (γερμ. "Internationale Kurzfilmtage Oberhausen") καθιερώθηκε το 1954 και θεωρείται ένα από τα Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους με την μεγαλύτερη παράδοση παγκοσμίως. Διοργανώνεται ετησίως στην γερμανική πόλη Ομπερχάουζεν. Το φεστιβάλ είναι εξειδικευμένο σε ταινίες μικρού μήκους μυθοπλασίας και πειραματικές, γυρισμένες σε φιλμ η σε βίντεο. Διάφοροι διάσημοι σκηνοθέτες όπως οι Βιμ Βέντερς, Τζορτζ Λούκας, Ρόμαν Πολάνσκι και Μάρτιν Σκορσέζε έχουν συμμετάσχει στο φεστιβάλ.
Πηνελόπη

Η Πηνελόπη, γνωστή ηρωίδα από την Οδύσσεια του Ομήρου, ήταν κόρη του βασιλιά των Αμυκλών Ικάριου και της Περίβοιας. Το όνομά της είναι ακόμη και σήμερα σύμβολο της πιστής και αφοσιωμένης συζύγου.
thumb|right|230px|"Ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη" από τον Francesco Primaticcio (1563)
Υγρομετρία

Η Υγρομετρία είναι κλάδος της Φυσικής με κύριο αντικείμενο την εφαρμογή μεθόδων αφενός του προσδιορισμού της υγρασίας γενικά, καθώς και την περιεκτικότητα σε υδρατμούς του αέρα ειδικότερα. 

Στην υγρομετρία χρησιμοποιούνται διάφορα είδη οργάνων που ονομάζονται υγρόμετρα.
Αντίκλεια

Με το όνομα Αντίκλεια στην ελληνική μυθολογία φέρονται τρία πρόσωπα: 

# Η Αντίκλεια η κόρη του Αυτόλυκου, που παντρεύτηκε τον Λαέρτη με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον μυθικό και «πολυμήχανο» Οδυσσέα Βασιλέα της Ιθάκης, που όμως πέθανε από τη θλίψη της λόγω της μακρόχρονης απουσίας του γιου της, στον Τρωικό Πόλεμο.
# Η Αντίκλεια η ερωμένη του Ηφαίστου και κατ΄ άλλους του Ποσειδώνα με τον οποίο και γέννησε τον ληστή Περιφήτη τον Κορυνήτη που φόνευσε ο Θησέας.
# Η Αντίκλεια που ήταν η σύζυγος του Μαχάονα του γιου του Ασκληπιού.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Ντιούι

Το Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Ντιούι (Dewey Decimal Classification) είναι ένας τρόπος οργάνωσης της ανθρώπινης γνώσης και χρησιμοποιείται από πολλές βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο. Πήρε το όνομά του από τον Μέλβιλ Ντιούι (Melvil Dewey) (1851-1931) ο οποίος επινόησε το σύστημα το 1876 για να οργανώσει τη συλλογή βιβλίων της βιβλιοθήκης του Κολλεγίου Άμχερστ στο οποίο εργαζόταν. Μαζί με το Σύστημα ταξινόμησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου είναι μακράν τα δύο επικρατέστερα συστήματα ταξινόμησης που χρησιμοποιούνται σε βιβλιοθήκες διεθνώς.
Μαρία Θηρεσία

right|thumb|Η Μαρία Θηρεσία το 1762, πίνακας του Ζαν-Ετιέν Λιοτάρ

Η Μαρία Θηρεσία ("Maria Theresia", 13 Μαΐου 1717 – 29 Νοεμβρίου 1780) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν η μόνη γυναίκα κυβερνήτης των κτήσεων των Αψβούργων και η τελευταία εκπρόσωπος του οίκου αυτού. Ήταν μονάρχης της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Κροατίας, της Βοημίας, της Τρανσυλβανίας, της Μάντοβα, του Μιλάνου, της Πάρμας και Αυστριακών Κάτω Χωρών. Με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Λωρραίνης, Μεγάλη Δούκισσα της Τοσκάνης και Αυτοκράτειρα, δηλαδή σύζυγος του Αυτοκράτορα, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Μιεντζίζετς Ποντλάσκι

thumb|Η "Μιεντζίρζετς Ποντλάσκι" στο χάρτη της Πολωνίας.

Το Μιεντζίζετς Ποντλάσκι (πολωνικά: Międzyrzec Podlaski) είναι πόλη του νομού Μπιάλα Ποντλάσκα της επαρχίας Λουμπλίν στην Πολωνία. Το 2004 είχε 17.283 κατοίκους.
Ιβόν ντε Κάρλο

Η Ιβόν ντε Κάρλο ("Yvonne De Carlo", γεννήθηκε ως "Margaret Yvonne Middleton", 1 Σεπτεμβρίου 1922 - 8 Ιανουαρίου 2007) ήταν Καναδή ηθοποιός, χορεύτρια και τραγουδίστρια. Ο πιο γνωστός της ρόλος ήταν αυτός της «Lily Munster» στην τηλεοπτική σειρά του 1964-1966, The Munsters που προβάλλονταν από το CBS.
Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε

Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε ("Johann Wolfgang von Goethe", Φρανκφούρτη, 28 Αυγούστου 1749 – Βαϊμάρη, 22 Μαρτίου 1832) ήταν παγκοσμίου αναστήματος Γερμανός ποιητής, μυθιστοριογράφος, δραματουργός, θεωρητικός της Τέχνης, φυσιοδίφης και φιλέλληνας.
Μαμελούκοι

200px|thumb|Οθωμανός μαμελούκος, σε γκραβούρα του 1810.

Οι Μαμελούκοι ήταν στρατιωτικές δυνάμεις δούλων ("«μαμλούκ»") οι οποίοι κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα κατάφεραν να εξουσιάσουν διάφορα μουσουλμανικά κράτη. Διακρίνονταν από τα σειρήτια και τα σύμβολα που είχαν κεντημένα στην ενδυμασία τους. Σε διάφορες περιόδους της ιστορίας έγιναν αρκετά ισχυρή ομάδα, καταφέρνοντας ακόμα και να κυβερνήσουν την Αίγυπτο μεταξύ 1250-1517. Το "φαινόμενο των Μαμελούκων" ( David Ayalon ) ήταν η αιτία για να δημιουργηθεί μια ειδική κλάση πολεμιστών, που θα είχαν μεγάλη πολιτική σημασία. Αυτό το φαινόμενο διήρκεσε από τον 9ο έως το 19ο αιώνα. Με τον καιρό έγιναν μια ισχυρή στρατιωτική κάστα σε διάφορα μουσουλμανικά κράτη. Περιστασιακά, στην Αίγυπτο, αλλά και στο Λίβανο, στο Ιράκ και στην Ινδία, είχαν την πολιτική και τη στρατιωτική εξουσία.

Κατά την εκστρατεία του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο (1798) το σώμα των Μαμελούκων παρέμεινε στην Αίγυπτο και ενσωματώθηκε στον γαλλικό στρατό. Εκείνη την εποχή (τέλη 18ου, αρχές 19ου αιώνα) ένα μεγάλο μέρος των Μαμελούκων ήταν Γεωργιανοί, Ρώσοι, Κιρκάσιοι και Έλληνες καθώς και άλλες εθνότητες. Κατά ιστορικό Jacques Godechot, ειδικό στη Γαλλική Επανάσταση, τα σώματα των Μαμελούκων του Ναπολέοντα αποτελούνταν πρακτικά από Έλληνες. Αυτοί, μετά την αποχώρηση του γαλλικού στρατού από την Αίγυπτο, εγκαταστάθηκαν στη Μασσαλία.
Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας

Ο Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας (γερμανικά: "Ludwig I", 25 Αυγούστου 1786, Στρασβούργο - 29 Φεβρουαρίου 1868, Νίκαια) διετέλεσε Βασιλιάς της Βαυαρίας από το 1825 μέχρι τις επαναστάσεις του 1848 στα γερμανικά κράτη.
Λόρκα

Η Λόρκα (ισπανικά: "Lorca") είναι πόλη της Περιοχής της Μούρθια, στη νοτιοανατολική Ισπανία. Το 2011 είχε 92.694 κατοίκους. Στη ρωμαϊκή εποχή ονομαζόταν Ilura ενώ κατά τον ύστερο μεσαίωνα αποτέλεσε συνοριακή πόλη μεταξύ του Βασιλείου της Καστίλης και του Εμιράτου της Γρανάδα. Από εκείνη την εποχή είναι το κάστρο της πόλης, το κύριο αξιοθέατό της.
Το σχολείο των γυναικών

Το σχολείο των γυναικών (γαλλ. "L'École des femmes") είναι μια κωμωδία του Μολιέρου. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Palais Royal στις 26 Δεκεμβρίου 1662 για τον αδελφό του Βασιλιά.
Sarutobi Asuma

Ο Sarutobi Asuma είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας στη σειρά anime και manga Naruto. Ανήκει στην ιεραρχική βαθμίδα των Jounin και αποτελεί τον sensei της «Ομάδας 10», που αποτελείται από τους Nara Shikamaru, Yamanaka Ino και Akimichi Chouji.
Είναι πανύψηλος και μυώδης, και ίσως το χαρακτηριστικότερο που θα μπορούσε να λεχθεί γι’ αυτόν είναι πως καπνίζει μανιωδώς, προς μεγάλη ενόχληση των μαθητών του. Φορά τη συνηθισμένη στρατιωτική στολή των υψηλόβαθμων νίντζα του Konohagakure και κουβαλά πάντα μαζί του τα trench knives (σιδηρογροθιές με αιχμηρή και πριονωτή άκρη) που χρησιμοποιεί στη μάχη και, τι άλλο, τον αναπτήρα του.
Το όνομα Sarutobi προέρχεται από έναν διάσημο στην ιαπωνική κουλτούρα σαμουράι με το όνομα Sarutobi Sasuke.
Τάσος Αναστασίου

Ο Τάσος Αναστασίου (1978) είναι Έλληνας γελοιογράφος.
Χιτίνη

Η χιτίνη (αγγλ.: "chitin", γαλ.: "chitine") είναι οργανική ουσία, γραμμικός πολυσακχαρίτης που περιέχει μονάδες δεσμού Β Ν-ακετυλογλυκοζαμίνης που τυγχάνει ιδιαίτερα δυνατός λόγω των μεγάλων ινωδών μορίων. Οι ιδιότητές της μοιάζουν λίγο με της κερατίνης, που υπάρχει λ.χ. στα μαλλιά και νύχια. Είναι κύρια δομική συνιστώσα (δομικά τοιχώματα) των μυκήτων και του εξωσκελετού των αρθρόποδων. Δεν απαντάται στα σπονδυλωτά. Έγινε γνωστή και με το όνομα Fungin αφού ανακαλύφθηκε και έγινε επιτυχημένη ανάλυσή της για πρώτη φορά το 1811 στα μανιτάρια (πληθ. Fungi) 

Λίγο επιπόλαια ονομάζεται απλώς χιτινισμένο ένα τμήμα του εξωσκελετού, που περιέχει περισσότερη χιτίνη και εκτός τούτου, έχει σκληρυνθεί. Πολλές φορές τέτοιες περιοχές έχουν τη μορφή μιας πλάκας. Αυτές οι πλάκες λέγονται σκληρίτες. Οι μεμβράνες, που συνδέουν τους σκληρίτες, επίσης περιέχουν χιτίνη, που όμως δεν έχουν υποστεί τη διαδικασία σκλήρυνσης και έμεινε μαλακή.
thumb|230px|Χιτίνη 
Από χημική άποψη η χιτίνη είναι βιομακρομόριο, δηλαδή μια μεγάλη αλυσίδα από επαναλαμβανόμενες μονάδες και μοιάζει με την κυτταρίνη. Είναι αζωτούχος πολυσακχαρίτης με 2-δεοξυ-2-ακετυλάμινο-D-γλυκόζη όπως ένα σάκχαρο . Η χημική δομή της χιτίνης φαίνεται στην εικόνα δεξιά . Υπάρχουν διάφορα είδη χιτίνης, που διαφέρουν ως προς το μήκος των αλυσίδων. Στα έντομα συναντούμε την α-χιτίνη.

Τα στρώματα που αποτελούνται από παράλληλα μικροϊνίδια χιτίνης είναι μαλακά, ελαστικά και εύκαμπτα. Κατά κανόνα, μετά την έκδυση στα έντομα μόνο οι μεμβράνες μένουν έτσι. Ο υπόλοιπος εξωσκελετός σκληραίνει (σκληρωτίνιση) με τη βοήθεια πρωτεϊνών που εκτελούν τη λειτουργία αυτή της σκλήρυνσης. Μία από αυτές είναι η σκληρωτίνη. Είναι μια κερατοειδής, σκληρή και ανθεκτική δομική πρωτεΐνη .

Η χιτίνη προστατεύει τα έντομα από δυσμενείς καιρικές συνθήκες, πίεση, από τους περισσότερους μικροοργανισμούς, πιθανές μηχανικές βλάβες ή τραυματισμούς και αφυδάτωση. Είναι αδιάλυτη στο νερό, στην αιθυλική αλκοόλη, στα αλκαλικά αραιά οξέα και στους οργανικούς διαλύτες. Είναι άπεπτη για τα περισσότερα ζώα και αποικοδομείται μόνο από μερικά βακτήρια και ακτινομύκητες. Πλέον είναι γνωστά μερικά ένζυμα που διασπούν τη χιτίνη (χιτινάσες).

thumb|230px|δομικά χρώματα
Η χιτίνη είναι άχρωμη, αλλά οι διαστάσεις των διάφορων στρωμάτων από παράλληλα μικροϊνίδια μπορούν να δημιουργούν διάφορες αποχρώσεις, τα λεγόμενα δομικά χρώματα που οφείλονται στην ανάλυση του λευκού φωτός .
Μοσέ Κατσάβ

Ο Μοσέ Κατσάβ (γενν. στις 5 Δεκεμβρίου 1945) είναι πολιτικός του Ισραήλ. Γεννήθηκε στο Γιαζντ, του Ιράν και ήταν Πρόεδρος από το 2000 μέχρι το 2007. Εξελέγη Πρόεδρος με 63 ψήφους έναντι 57 για το Σιμόν Πέρες από την Κνεσέτ στις 31 Ιουλίου 2000 και ορκίστηκε την 1η Αυγούστου. Είναι ο πρώτος Πρόεδρος του Ισραήλ που ανέλαβε για 7ετία και ο πρώτος από το Λικούντ. Σε αυτόν ανήκει η ιδέα του Τείχους για τους Παλαιστινίους, με σκοπό να μη συμβαίνουν βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας. Είναι παντρεμένος με την Gila Katsav.
Βυζαντινός στρατός

Ο Βυζαντινός στρατός ή ανατολικός ρωμαϊκός στρατός ήταν το κύριο στρατιωτικό σώμα των βυζαντινών ενόπλων δυνάμεων, που υπηρετούσε παράλληλα με το Βυζαντινό Πολεμικό Ναυτικό. Αποτελούσε τη φυσική συνέχεια των Λεγεώνων της αρχαίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και διατηρούσε το ίδιο επίπεδο πειθαρχίας, δυναμισμού και οργάνωσης. Μάλιστα, για ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας του, ο Βυζαντινός στρατός συνιστούσε την πιο ισχυρή και αποτελεσματική στρατιωτική δύναμη ολόκληρης της Ευρώπης.
Soloup

Ο Soloup (πραγματικό όνομα Αντώνης Νικολόπουλος, Αθήνα, 1966) είναι Έλληνας γελοιογράφος και δημιουργός κόμικς, καθώς και ερευνητής του μέσου. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και είναι διδάκτωρ Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
right|200px|thumb|Το εξώφυλλο του "Στρατηγικού Επενδυτή"
Έχει εκδώσει πλήθος χιουμοριστικών κόμικς, όπως τα "Ο Ανθρωπόλυκος", "Soloup εναντίον Καλαϊτζή" (σε συνεργασία με τον Γιάννη Καλαϊτζή), "Στρατηγικός Επενδυτής" και "Μήτσος Κυκλάμινος". Έχει συνεργαστεί με διάφορα έντυπα ("Βαβέλ", "Γαλέρα", "Το Ποντίκι" κ.ά.), ενώ σκίτσα του μπορούν να βρεθούν και στο βιβλίο της νεοελληνικής γλώσσας της Γ' Γυμνασίου. Το 2015, το πρώτο του graphic novel, "Αϊβαλί", τιμήθηκε στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς (Καλύτερο Κόμικ και Καλύτερο Σενάριο).

Το 2012 κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Τα Ελληνικά Comics", μια μελέτη πάνω στην ιστορία της εγχώριας σκηνής, που θεωρείται μια από τις σημαντικότερες σχετικές έρευνες.
Πάτρικ Μάνινγκ

Ο Πάτρικ Μάνινγκ ("Patrick Augustus Mervyn Manning", 17 Αυγούστου 1946 - 2 Ιουλίου 2016) ήταν πολιτικός του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 17 Δεκεμβρίου 1991 μέχρι τις 9 Νοεμβρίου 1995 και ξανά από τις 24 Δεκεμβρίου 2001 ως τις 26 Μαΐου 2010. Χρημάτισε επίσης υπουργός Οικονομίας και ηγέτης του Εθνικού Κινήματος του Λαού (PNM) από το 1987. Το 1986-1990 και 1995-2001 υπήρξε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Αλέξιος Γ΄ Άγγελος

Ο Αλέξιος Γ΄ Άγγελος ή Αλέξιος Γ΄ Κομνηνός (1153 - 1211), Βυζαντινός Αυτοκράτορας (1195 - 1203) ήταν τρίτος γιος του Ανδρόνικου Άγγελου Βυζαντινού στρατιωτικού ηγέτη στην Μικρά Ασία και της Ευφροσύνης Κασταμονίτισσας (1125 - 1195). Ο πατέρας του Ανδρόνικος Άγγελος ήταν μικρότερος γιος του Κωνσταντίνου Αγγέλου γενάρχη του Οίκου των Αγγέλων και της Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού του πρώτου Βυζαντινού Αυτοκράτορα από την Δυναστεία των Κομνηνών.