Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κοκομπίλ

Ο Κοκομπίλ (Cocco Bill) -Κόκο για τους φίλους του– είναι χαρακτήρας κόμικς, δημιούργημα του μεγάλου Ιταλού γελοιογράφου και κομίστα Μπενίτο Γιακοβίτι, σε μια παρωδία των ηρώων της άγριας Δύσης σε πραγματικά σουρεαλιστικά επίπεδα. Στα καρέ τού συγκεκριμένου ήρωα φύτρωναν εκτός από κάκτους, σαλάμια και κόκκαλα. Τα εξάσφαιρα έφτυναν ζάρια. Στο κάθε καρέ έβλεπες μολύβια να φορούν καπέλα, ανθρώπους καβάλα σε άλογα χωρίς πόδια και αντί για πουλιά πετούσαν ψάρια. Ο κεντρικός ήρωας Κοκομπίλ, «γρήγορος στο πιστόλι και μανιώδης... χαμομηλάκιας» με το πιστό του άλογο τον Αργοπόδη υπόσχονταν σπαρταριστά γέλια. «Οι περιπέτειες του Κοκομπίλ βυθίζουν τον αναγνώστη σ' ένα θεότρελλο κόσμο, όπου όλα είναι πιθανά –εκτός φυσικά από τα λογικοφανή γεγονότα». 

thumb|right|Το πρώτο τεύχος του ΚΟΚΟΜΠΙΛ

Ο Κοκομπίλ δημιουργήθηκε το 1957 (πρώτη εμφάνιση 28.03.1957) στο νεανικό ένθετο "(Giorno dei Ragazzi)" της εβδομαδιαίας ιταλικής εφημερίδας "Il Giorno". Το 1968 πέρασε στην "Corriere dei Piccoli" (1.12.1968), και από εκεί, ελευθερώθηκε σεναριακά αλλά και πήρε τον σουρεαλιστικό αέρα που τον έκανε γνωστό. Η πρώτη του ιστορία στην Ελλάδα είναι η περίφημη "Οι Τρομεροί 7" του 1968. Η Γαλλία ήταν η πρώτη που έβγαλε τον ήρωα από τα στενά όρια της χώρας του, στο περιοδικό "Pim Pam Poum" (1955-1961). To 1975, δημιουργήθηκαν δυο άλμπουμ από την "Lattès" στα ελληνικά πρότυπα, αλλά δεν είχαν την αποδοχή που τους άξιζε. Η ισπανική έκδοση ήταν αυτή που θυμίζει περισσότερο την ελληνική. Στο βιβλίο του Denis Gifford "The International Book of Comics", στην πρώτη του κιόλας σελίδα «αντιπροσωπεύει» τη χώρα μας το πρώτο τεύχος του ελληνικού "Κοκομπίλ".
Unua Libro

thumb|140px|left|"Unua Libro por Rusoj" (πρώτη έκδοση, 1887, στα ρωσικά)

To Unua Libro ("Πρώτο Βιβλίο") υπήρξε η πρώτη έκδοση για να περιγράψει την διεθνή γλώσσα εσπεράντο (που ονομάστηκε μετέπειτα "Lingvo Internacia" , "γλώσσα μεταξύ εθνών"). Εκδόθηκε για πρώτη φορά στα ρώσικα στις 26 Ιουλίου 1887 στην Βαρσοβία, ενώ τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν εκδόσεις στα εβραϊκά, τα πολωνικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα γαλλικά. Σε αυτό το μικρό βιβλίο περιλαμβάνεται το Πάτερ Ημών, μερικά χωρία από την Βίβλο, ένα γράμμα, ποίηση, οι δεκαέξι κανόνες της γραμματικής και 900 λεξικολογικές ρίζες. Αυτός που έθεσε τις βάσεις της Εσπεράντο , ο Λουδοβίκος Λάζαρος Ζαμένχοφ, διακήρυξε: "μια διεθνής γλώσσα, όπως μια εθνική γλώσσα, είναι ένα κοινό κτήμα". Ο Ζάμενχοφ υπέγραψε το έργο ως "Doktoro Esperanto" και ο τίτλος Εσπεράντο ως το όνομα της γλώσσας σημαίνει στα εσπεράντο, "αυτός που ελπίζει".

Το 1905, ο Ζάμενχοφ επανέκδωσε τους δεκαέξι κανόνες της γραμματικής, σε συνδυασμό με ένα "οικουμενικό λεξικό" και μια συλλογή από ασκήσεις, σε ένα βιβλίο με τον τίτλο "Fundamento de Esperanto". 

Κατηγορία:Εσπεράντο
Πάπας Λέων Θ΄

Ο Πάπας Λέων Θ΄ ("Papa Leone IX", 21 Ιουνίου 1002 - 19 Απριλίου 1054), με κοσμικό όνομα Μπρούνο φον Έγκισχαϊμ-Ντάγκσμπουργκ ("Bruno von Egisheim-Dagsburg"), ήταν Πάπας από τις 12 Φεβρουαρίου του 1049 έως το θάνατό του το 1054. Ήταν Γερμανός αριστοκράτης και ισχυρός ηγεμόνας της κεντρικής Ιταλίας κατά τη διάρκεια του παπισμού του. Θεωρείται άγιος από την Καθολική Εκκλησία και εορτάζεται στις 19 Απριλίου. 

Ο Λέων Θ΄ θεωρείται ευρέως ως ο πιο ιστορικά σημαντικός Γερμανός πάπας του Μεσαίωνα.
Tindersticks

Οι Τίντερστικς (αγγλ.: "Tindersticks") είναι μουσικό συγκρότημα από το Νότιγχαμ της Μεγάλης Βρετανίας. Σχηματίσθηκαν το 1992 και είναι ενεργοί μέχρι σήμερα. Τυπολογικά η μουσική τους κατατάσσεται στο ροκ, όμως περιέχει πλούσια σόουλ, τζαζ και κλασικά στοιχεία. Κάποιοι τους χαρακτηρίζουν επίσης με τον όρο «μπαρόκ ποπ».

Σήμα κατατεθέν τους αποτελεί η βαρύτονη φωνή του τραγουδιστή τους. Ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του '90, διακρίθηκαν για τις πολύπλοκες ενορχηστρώσεις των τραγουδιών τους, για τις οποίες (εκτός των συνηθισμένων οργάνων μιας ροκ μπάντας) χρησιμοποιούσαν βιολί, κοντραμπάσο, φλάουτο, μεταλλόφωνο, τρομπέτα, κλαρινέτο κ.ά. Για το λόγο αυτό, σε κάποιες ηχογραφήσεις και συναυλίες συνοδεύονται από μικρές συμφωνικές ορχήστρες εγχόρδων. Στη συνέχεια, από τον τέταρτο δίσκο τους και μετά, στράφηκαν σε λιγότερο σύνθετες φόρμες με περισσότερα σόουλ στοιχεία, παραμένοντας όμως εντός αυτού που ήδη είχε καθιερωθεί ως «ήχος Τίντερστικς».

Από άποψη απήχησης, μολονότι η μουσική τους βρίσκεται εκτός των κυρίαρχων ρευμάτων τόσο στο δημιουργικό επίπεδο όσο και στον τρόπο της εμπορικής προώθησης, έχουν έναν πολύ πιστό πυρήνα ακροατών κυρίως στην Ευρώπη.
Koç Holding

Η Koç Holding είναι ο μεγαλύτερος όμιλος επιχειρήσεων στην Τουρκία, με έδρα το Nakkaştepe της Κωνσταντινούπολης. Η πρώτη εταιρεία του ομίλου ιδρύθηκε το 1926 από τον Vehbi Koç και βρίσκεται μέχρι σήμερα στην ιδιοκτησία της οικογένειας. Ο όμιλος αποτελείται σήμερα από 113 επιχειρήσεις με 95.475 υπαλλήλους. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς ομίλους της Ασίας. Ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής και αντίπαλος είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος επιχειρήσεων της Τουρκίας, Sabancı Holding.
Αριαδαίος

Με το όνομα Αριαδαίος φέρεται μία μικρή λεκάνη - κρατήρας στην επιφάνεια της Σελήνης που βρίσκεται κοντά στη Θάλασσα των Ατμών και του κρατήρα Αγρίππα, βόρεια του κρατήρα του Διονύσου και Δ.ΝΔ. του κρατήρα του Αράγου. Η διάμετρός του υπολογίζεται στα 11,2 χλμ. ενώ το βάθος του στα 1,8 χλμ. 

Κοντά στο χείλος του κρατήρα αυτού υφίσταται και ένας μικρότερος ονομαζόμενος Αριαδαίος Β', δίνοντας την εντύπωση διπλού κρατήρα. Επίσης στην ίδια περιοχή υφίσταται μεγάλος ευθύγραμμος αύλακας που φέρει επίσης το όνομα "Ρέμα Αριαδαίου" που ανακαλύφθηκε από τον Σχραίτερ. Πρόκειται για ευθυτενές ρήγμα της σεληνιακής επιφάνειας μεγάλου μήκους, σημαντικού πλάτους και ακόμα σημαντικότερου βάθους που φαίνεται ν΄ αποτελεί συνέχεια του επίσης μεγάλου ρήγματος του "Υγίνου".

* Το όνομα του κρατήρα δόθηκε προς τιμή του Βασιλέως Φιλίππου Γ' της Μακεδονίας, από τη Διεθνή Ένωση Αστρονομίας το 1935.
Mercedes-AMG

Η Mercedes-AMG (γνωστή από την παλαιότερη ονομασία της ως AMG) είναι θυγατρική εταιρεία της Mercedes-Benz, η οποία εξελίσσει τις κορυφαίες εκδόσεις των μοντέλων της Mercedes-Benz. Η ονομασία της είναι συντομία των αρχικών των ιδρυτών της, Χανς Βέρνερ Άουφρεχτ ("Hans Werner Aufrecht", A) και Έρχαρτ Μέλχερ ("Erhard Melcher", M), δύο πρώην μηχανικών της Mercedes-Benz. Το τελευταίο γράμμα (G) προέρχεται από τον τόπο καταγωγής του πρώτου, το Γκρόσασπαχ (Großaspach), κοντά στην Στουτγκάρδη. Ιδρύθηκε στις 1 Ιουνίου 1967 ως ανεξάρτητος βελτιωτής των μοντέλων της Mercedes. Το 1990 ξεκίνησε η συνεργασία με την Mercedes, ενώ το 1999 η Mercedes απέκτησε τον πλήρη έλεγχό της, μετατονομάζοντάς τη σε «Mercedes-AMG GmbH». Σήμερα εργάζονται σε αυτήν 1.500 εργαζόμενοι.
Ακουστική κιθάρα

thumb|280px|Σύγχρονη Ακουστική Κιθάρα.
Ακουστική κιθάρα λέγεται η κιθάρα η οποία για την παραγωγή ήχου χρησιμοποιεί μόνον ακουστικές μεθόδους, εν αντιθέσει με την ηλεκτρική κιθάρα, της οποίας ο ήχος παράγεται μέσω ηλεκτρονικής ενίσχυσης. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία ακουστικών κιθάρων και υποκατηγορίες, κυρίως ανάλογα των χορδών (νάιλον ή μεταλλικών). Ως είδος προήλθε από την κλασική κιθάρα. Με αυτήν παίζεται κυρίως σύγχρονη μουσική (ποπ,ροκ -διάφορα είδη- κ.λπ.). Βρίσκεται συνήθως σε μέγεθος 4/4(τέσσερα τέταρτα). Τώρα πια υπάρχει σε διάφορα χρώματα. Ως πλήκτρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλών ειδών πένες ή τα δάκτυλα, εφ' όσον οι χορδές είναι αρκετά μαλακές. Οι μαλακές χορδές χρησιμοποιούνται συνήθως στις ηλεκτρικές κιθάρες.

Η κύρια πηγή του ήχου σε μια ακουστική κιθάρα είναι η χορδή, η οποία απομακρύνεται ή χτυπιέται με το δάκτυλο ή με μια πενα. Η χορδή δονείται με την απαραίτητη συχνότητα και δημιουργεί επίσης πολλές αρμονικές σε διάφορες διαφορετικές συχνότητες. Οι παραγόμενες συχνότητες μπορεί να εξαρτώνται από το μήκος, τη μάζα και την ένταση. Η συμβολοσειρά προκαλεί τη δόνηση του ηχοσυστήματος και του ηχητικού κιβωτίου και, καθώς αυτά έχουν τις δικές τους αντηχές σε συγκεκριμένες συχνότητες, ενισχύουν μερικές σειρές αρμονικών πιο έντονα από άλλες, επηρεάζοντας έτσι το στύλο που παράγεται από το όργανο.
Εντουάρ Νταλαντιέ

Ο Εντουάρ Νταλαντιέ (γαλλικά: "Édouard Daladier", 18 Ιουνίου 1884 - 10 Οκτωβρίου 1970) ήταν Γάλλος ριζοσπάστης πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε τρεις φορές Πρωθυπουργός της Γαλλίας και ήταν αυτός που υπέγραψε, για λογαριασμό της χώρας του την Συμφωνία του Μονάχου το 1938.
Τζον Χέρσυ

Ο Τζον Ρίτσαρντ Χέρσυ ("John Richard Hersey", 17 Ιουνίου 1914 – 24 Μαρτίου 1993) ήταν Αμερικανός βραβευμένος συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, και δημοσιογράφος που έγινε περισσότερο γνωστός για τα "ντοκουμενταρισμένα" μυθιστορήματά του, ιδιαίτερα επί των καταστροφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Τ. Χέρσυ είχε γεννηθεί στις 17 Ιουνίου του 1914, στο Τιεντσίν, στη Κίνα. Το 1924 η οικογένειά του επέστρεψε στις ΗΠΑ. Το 1936 μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο Γέιλ και το Κλαρκ Κόλετζ του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. Ειδικότερα την περίοδο 1936-1942 ανέλαβε ανταποκριτής της Άπω Ανατολής, Ιταλίας και Ρωσίας για λογαριασμό των περιοδικών Τάιμς και Λάιφ. Τα πρώτα του μυθιστορήματα ήταν το "Men on Bataan" και το "Into the Valley" το 1942. Εκείνο όμως που υπήρξε και σταθμός του έργου του ήταν το "A Bell for Adano" (Μια καμπάνα για το Αντάνο) με το οποίο το 1945 κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας). Στο μυθιστόρημα αυτό απεικόνιζε με θαυμαστό τρόπο την κατοχή μιας Σικελιανής πόλης από τους Συμμάχους. Το ίδιο έτος γυρίστηκε και κινηματογραφική ταινία με ομώνυμο τίτλο.

Ακολούθησε το 1946 το "Hiroshima" το οποίο αποτέλεσε μια αντικειμενική περιγραφή του ολοκαυτώματος που σκόρπισε η αμερικανική ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, μεσα σε δευτερόλεπτα, όπως τον έζησαν επιζώντες αυτού του ολέθρου. Το 1950 εξεδωσε το μυθιστόρημά του "The Wall" (=Ο Τοίχος) στο οποίο και αναφερόταν σε εξεγέρσεις που είχαν σημειωθεί σε γκέτο της Βαρσοβίας, κατά των Ναζί. Αυτών ακολούθησαν: το "Child Buyer" (1960), το "The Algiers Motel Incident" (1968), που αναφέρεται σε ταραχές που είχαν σημειωθεί στο Ντητρόιτ ένα χρόνο, πριν το 1967, το "The Walnut Door" (1977), το "Cali" (1985), που πρόκειται για μια αυτοβιογραφία Αμερικανού ιεραποστόλου στην Κίνα, και το "Blues" (1987).

Ο Τζον Χέρσυ πέθανε σε ηλικία 78 ετών στο Κι Γουέστ της Φλόριδας στις 24 Μαρτίου του 1993. Το 1968 προς τιμή του Τ. Χέρσυ Ανώτερη Σχολή του Ιλινόις έλαβε το όνομάτου, ενώ το 2007 τα Ταχυδρομεία των ΗΠΑ έθεσαν σε κυκλοφορία μια σειρά γραμματοσήμων με τους πέντε καλλίτερους αμερικανούς δημοσιογράφους του 20ου αιώνα, στην οποία περιλαμβάνεται και ο Τ. Χέρσυ.
Animation

Το animation ενός [[κύβος|κύβου]].

Animation (στα ελληνικά αποδίδεται με τους όρους σχεδιοκίνηση, εμψυχοποίηση
, εμψύχωση, κινούμενη εικόνα) είναι η ταχεία προβολή μιας σειράς από εικόνες (δισδιάστατης ή τρισδιάστατης μακέτας) ή θέσεων ενός μοντέλου, έτσι ώστε να δημιουργείται η ψευδαίσθηση της κίνησης. Είναι μια οπτική οφθαλμαπάτη της κίνησης και αυτό συμβαίνει εξ αιτίας του φαινομένου διατήρησης της εικόνας στο μάτι επί 1/12 του δευτερολέπτου (μεταίσθημα ή μετείκασμα). Κίνηση μπορεί να δημιουργηθεί και να παρουσιαστεί με πολλούς τρόπους. Η πιο διαδεδομένη μέθοδος απεικόνισης της κινούμενης εικόνας αποτελείται από ένα πρόγραμμα βίντεο ή κινουμένου σχεδίου. Animation χρησιμοποιείται τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στις ταινίες κινουμένων σχεδίων και τα βιντεοπαιχνίδια.

Στις περισσότερες ταινίες κινουμένων σχεδίων του 20ού αιώνα η τεχνική απόδοσης της κίνησης ήταν η εξής: κάθε ξεχωριστό πλαίσιο μιας ταινίας, αποτελείται από μια φωτογραφία ή ένα σχέδιο, που σχεδιάζεται πρώτα σε ένα χαρτί και κάθε σχέδιο διαφέρει ελάχιστα από το προηγούμενο, κάθε σχέδιο αποτελεί την συνέχεια του προηγούμενού του. Τα σχέδια των animators αποτυπώνονται σε μια διαφάνεια εκτύπωσης που ονομάζεται κυψέλη, η οποία γεμίζεται με χρώματα προσδιορισμένων αποχρώσεων και τόνων από την πίσω πλευρά του σχεδίου. Οι ολοκληρωμένες διαφάνειες των χαρακτήρων φωτογραφίζονται μία προς μία σε φιλμ κινούμενης εικόνας με μια ραμφοειδή κάμερα, μπροστά από ένα ζωγραφισμένο φόντο. Σήμερα βέβαια, στον 21 αιώνα, η μέθοδος αυτή είναι εξαιρετικά ξεπερασμένη και οι περισσότερες ταινίες κινουμένων σχεδίων έχουν περάσει στην εποχή της τεχνολογικής εξέλιξης του 3D animation. Οι αρχές του animation έγιναν από τους Animators της Disney τη δεκαετία του 1930. Αυτές οι αρχές αποτελούν και το θεμελιώδη λίθο κάθε επιτυχημένης σχεδιοκίνησης χαρακτήρων. Μπορεί ο William Fetter, υπάλληλος της Boeing, Co. vα εφηύρε το 1960 τον όρο “computer animation/graphics” αλλά τα πρώτα 3D CGI (computer generated images) παρουσιάστηκαν στο κοινό με την ταινία FutureWorld το 1976 των Ed Catmull και Fred Parke ενώ η πρώτη εξ' ολοκλήρου τρισδιάστατη ταινία, το Toy Story, βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1995 με παραγωγό τον John Lasseter της Pixar και διανομή της Disney Animation.
Μντίνα

Η Μντίνα (Mdina ή L-Imdina στα Μαλτέζικα ή Città Vecchia, ή Città Notabile) είναι μια πόλη της Μάλτας, πρώην πρωτεύουσα του νησιού. Ονομάζεται και "«σιωπηλή πόλη»" και η περιοχή αυτή κατοικείται από το 700 π.Χ. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και έχει μεσαιωνικό χαρακτήρα οχυρωμένης μεντίνας με στενά δρομάκια.

Στη Μντίνα κατοικούν και απόγονοι ευγενών από τις οικογένειες Νορμανδών, Σικελών και Ισπανών κάτω από την κυριαρχία βρισκόταν η πόλη στο παρελθόν.
Αριανή

Στην ελληνική αρχαιότητα με το όνομα Αριανή, ή Εράν, ή Αϊράν, ή Αρυάν, οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν από την εποχή του Ερατοσθένους, το κεντρικό τμήμα της Ασίας που περιλαμβάνεται μεταξύ του Τίγρη ποταμού μέχρι του Ινδού ποταμού και από την Ερυθρά θάλασσα, νότια, μέχρι τη Κασπία, το λεγόμενο σήμερα οροπέδιο του Ιράν.

Η Αριανή, καταλάμβανε εκτάσεις που υπολογίζονταν από τον Ερατοσθένη, βάσει των μετρήσεων των "βηματιστών" του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και των γεωγραφικών στοιχείων της ακτοπλοϊκής έρευνας που είχε διενεργήσει ο Νέαρχος, σε μήκος μεν τα 14.000 στάδια, (δηλαδή περίπου 2.600 χλμ.), και σε πλάτος 12.000 στάδια. Η περιοχή περιλαμβάνει τα εδάφη: της Γεδρωσίας, της Καραμανίας, των Αραχωτών, των Δραγγών, καθώς και οι ορεινές περιοχές των λεγομένων Παρπανισαδών, των Αρείων και των Πάρθων.

Κατά δε τον Διόδωρο στην Αριανή είχε γεννηθεί ο Ζαρατούστρα. Η όλη αυτή έκταση κατοικούνταν από πολλές φυλές και λαούς που είχαν υποταχθεί στους Πέρσες και μιλούσαν την αυτή γλώσσα.

Οι δε (αρχαίοι) Πέρσες αποκαλούσαν την χώρα αυτή Ιράν κατ΄ αντίθεση προς το Ανιράν δηλαδή τη χώρα των μη Αρίων φυλών, που αργότερα ονομάσθηκε Τουράν.

*Σήμερα την ονομασία αυτή, (αριάνα), φέρουν επίσημα ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός καθώς και η κρατική αεροπορική εταιρεία του Αφγανιστάν.
Ίντιρα Γκάντι

Η Ίντιρα Γκάντι ("इन्दिरा गांधी", 19 Νοεμβρίου 1917 - 31 Οκτωβρίου 1984) ήταν Ινδή πολιτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ινδίας για τρεις συνεχόμενες θητείες από το 1966 έως το 1977 και με τέταρτη θητεία το 1980 μέχρι τη δολοφονία της το 1984, συνολικά δεκαπέντε χρόνια. Ήταν η πρώτη και μέχρι στιγμής η μόνη γυναίκα πρωθυπουργός της Ινδίας. 

Το 1999 ψηφίστηκε σε δημοσκόπηση του BBC ως η σημαντικότερη γυναίκα της τελευταίας χιλιετηρίδας ανάμεσα σε άλλες γυναικείες προσωπικότητες όπως η βασίλισσα Ελισάβετ Α' της Αγγλίας, η Μαρία Κιουρί και η Μητέρα Τερέζα.
Ιζαμπέλ Αλιέντε

Η Ιζαμπέλ Αλιέντε Γιόνα (Ισπανικά: "Isabel Allende Llona", , γενν. Λίμα, Περού, 2 Αυγούστου 1942) είναι Χιλιανή μυθιστοριογράφος. Η Αλιέντε αποτελεί μια από τις πρώτες λατινοαμερικανίδες συγγραφείς που γνώρισαν διεθνή επιτυχία. Είναι διάσημη για την προσφορά της στην λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία και τα μυθιστορήματα "«Το Σπίτι των Πνευμάτων»" (1982) και "«Η Πόλη των Θηρίων»" (2002). Τα μυθιστορήματά της συχνά περιέχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία, με έμφαση στη γυναικεία οπτική, αναμειγνύοντας μύθο και ρεαλισμό.

Είναι ανιψιά του προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τον θείο της, πήρε το δρόμο της εξορίας και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στο Καράκας της Βενεζουέλας, όπου και εργάστηκε ως δημοσιογράφος.

Έργα της έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και έχουν πουλήσει περισσότερα από 51 εκατομμύρια αντίτυπα. Έχει κάνει πολλές διαλέξεις και μεγάλες περιοδείες προώθησης των βιβλίων της, ενώ έχει διδάξει σε δέκα κολέγια των Η.Π.Α. Τον Σεπτέμβριο του 2010 της απονεμήθηκε το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας της χώρας της. Το 2012 της απονεμήθηκε επίσης το Λογοτεχνικό βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Έχοντας λάβει την αμερικανική υπηκοότητα το 2003, σήμερα διαμένει με τον σύζυγό της στην Καλιφόρνια.
Θάλασσα Λάπτεφ

thumb|right|350px|Χάρτης με τη θέση της Θάλασσας Λάπτεφ

Η Θάλασσα Λάπτεφ (ρώσικα: мо́ре Ла́птевых) είναι μία θάλασσα στον Αρκτικό Ωκεανό. Βρίσκεται μεταξύ της βόρειας ακτής της Σιβηρίας, της Χερσονήσου Ταϋμύρ, της Σεβέρναγια Ζεμλιά (Βόρεια Γη) και των Νέων Σιβηριανών Νήσων. Το βόρειο όριό της περνά από το Αρκτικό Ακρωτήριο στο σημείο με συντεταγμένες 79°Β και 139°Α και σταματάει στο Ακρωτήριο Ανίσι. Στα δυτικά της βρίσκεται η Θάλασσα Κάρα και στα ανατολικά της η Ανατολική Σιβηριανή Θάλασσα. Η έκτασή της είναι περίπου 672.000 τ.χλμ.. Είναι πλεύσιμη μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου.

Η Θάλασσα Λάπτεφ ονομάστηκε προς τιμήν των Ρώσων εξερευνητών Ντμίτρι Λάπτεφ και Χαρίτωνα Λάπτεφ (ξαδέλφια). Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Θάλασσα Νόρντενσκιολντ (ρώσικα: мо́ре Норденшельда) προς τιμήν του Φινλανδού εξερευνητή Άντολφ Έρικ Νόρντενσκιολντ ("Adolf Erik Nordenskiöld").

Ο μεγαλύτερος ποταμός που εκβάλλει στη Θάλασσα Λάπτεφ είναι ο Λένας που σχηματίζει και μεγάλο δέλτα. Άλλοι σημαντικοί ποταμοί είναι ο Χάτανγκα, ο Αναμπάρ, ο Ολενιόκ, ο Ομολόυ και ο Γιάνα.

Οι κύριοι κόλποι της Θάλασσας Λάπτεφ είναι ο Κόλπος Χάτανγκα, ο Κόλπος Ολενιόκ, ο Κόλπος Μπουόρ-Χαγιά και ο Κόλπος Γιάνα.
Φάληρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φάληρος ή Φαληρέας (Φαληρεύς) είναι γνωστός ένας ήρωας, γιος του Άλκωνα και εγγονός του Ερεχθέα. Ο Φάληρος πήρε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία, ήταν δηλαδή ένας από τους Αργοναύτες. Αναφέρεται ότι ίδρυσε το Φάληρο, που πήρε το όνομά του από αυτόν, καθώς και την Παρθενόπη ή Νεάπολη στην Ιταλία.
Φαύνος

Στη ρωμαϊκή μυθολογία με το όνομα Φαύνος (λατ. "Faunus") είναι γνωστός ο θεός των κοπαδιών και των βοσκών, που λατρευόταν στον Παλατίνο λόφο της Ρώμης. Ο Φαύνος ήταν καλοκάγαθος θεός και αντιστοιχεί στον Πάνα της ελληνικής μυθολογίας. Με τη λατρεία του Φαύνου σχετίζονταν οι ρωμαϊκές θρησκευτικές εορτές Λουπερκάλια και Φαουνάλια.
Φαίστος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φαίστος (από το επίθετο "φαιστός" που σημαίνει «φωτεινός») είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Βασιλιάς της Σικυώνας που γενεαλογείται ως γιος του Ηρακλή. Ο Φαίστος εισήγαγε στην πόλη τη λατρεία του πατέρα του ως θεού. (Παυσ. Β΄10.1)
# Γιος του Βώρου από την Τάρνη της Μαιονίας. Αυτός ο Φαίστος πολέμησε στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Ιδομενέα. Αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ε 43).
Της Ελλάδος τα παιδιά

Το Της Ελλάδος τα παιδιά είναι ελληνική κωμική σειρά που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 κατά τις σεζόν 1993-1994 και 1994-1995. Πρωταγωνιστεί ο Γιάννης Μπέζος, ο οποίος είχε αναλάβει και τη σκηνοθεσία. 

Οι ιστορίες της σειράς εκτυλίσσονται στο Γραφείο Ενημέρωσης της Αεροπορίας στο οποίο υπηρετούν τρεις σμηνίτες, που είναι ένας δημοσιογράφος, ένας σκηνοθέτης και ένας τραγουδιστής. Μαζί τους εργάζονται oι κυρίες Μπουμπού και Ντίνα, καθώς και o νέος Σμήναρχος του γραφείου, Κάκαλος.

Μάλιστα ο αρχικός τίτλος της σειράς ήταν «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», αλλά λίγο μετά την πρεμιέρα άλλαξε σε «Της Ελλάδος τα παιδιά», λόγω διαμαρτυρίας του Μίμη Τραϊφόρου, του στιχουργού του τραγουδιού που ερμήνευσε η Σοφία Βέμπο κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941. Ο Τραϊφόρος κατήγγειλε τότε τον αυθαίρετο σφετερισμό του τραγουδιού στον τίτλο του σίριαλ, καθώς θεώρησε ότι "προσέβαλε τη μνήμη αυτών που πολέμησαν στον τελευταίο πόλεμο και της Σοφίας Βέμπο, που ερμήνευσε το θρυλικό τραγούδι", όπως δήλωσε τότε επίσημα.
Γιώργος Θεοφάνους

Ο Γιώργος Θεοφάνους (Λάρνακα, 9 Ιανουαρίου 1968) είναι Ελληνοκύπριος συνθέτης, στιχουργός, μουσικός και συγγραφέας. 

Από το 1989 βρίσκεται ενεργά στη δισκογραφία και έχει συνεργαστεί με τους εξής καλλιτέχνες: Γιάννη Πλούταρχο, Μαρινέλλα, Νάνα Μούσχουρη, Γιώργος Νταλάρας, Χαρούλα Αλεξίου, Καίτη Γαρμπή, Δέσποινα Βανδή, Μελίνα Ασλανίδου, Αντώνης Ρέμος, Πασχάλης Τερζής, Γλυκερία, Αντώνης Βαρδής, Νατάσα Θεοδωρίδου, Νίκος Βέρτης, Σάκης Ρουβάς, Έλενα Παπαρίζου, Χρήστος Δάντης, Ελένη Δήμου, Κώστας Μακεδόνας, Δήμος Αναστασιάδης, Αngie, Νίκος Νομικός, Ευρυδίκη, Μαντώ, Γιάννης Σαββιδάκης, Πέτρος Γαϊτάνος, Πασχάλης, Κωνσταντίνος Αργυρός, Λούκας Γιώρκας, Νικόλας Μεταξάς, ΒΟ, Στέλιος Ρόκκος, Διονύσης Σχοινάς, Θάνος Καλλίρης, Πέτρος Ίμβριος, Αμαρυλλίς, Στέλιος Διονυσίου, Ναυσικά, Ανδρέας Έκτορας, Ανδρέας Λέοντας, Ίαν Στρατής, Νίκος Μακρόπουλος, ΝΙΒΟ, Γιώργος Παπαδόπουλος, Μαρίνα Βερζανλή, Άλεξ Παναγή, Γιώργος Τσουρής, Μάριαν Γεωργίου, Αλέξανδρος Νότας, Σταύρος Κωνσταντίνου, Βαγγέλης Δρούζας, Γιάννης Τάσσιος, Βαλάντης, Άντζελα Δημητρίου, Αντύπας, Βασίλης Καρράς, Πέγκυ Ζήνα, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Στέλλα Καλλή, Γιάννη Γρόση, Πάολα, καθώς και με τα συγκροτήματα Οne, Κόκκινα Χαλιά και TAG.

Είναι πατέρας τεσσάρων παιδιών.
Φηνέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φηνέας (Φηνεύς - δεν πρέπει να συγχέεται με άλλα πρόσωπα με την ορθογραφία "Φινέας"), αναφέρεται ένας από τους γιους του Μέλανα. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Φηνέας σκοτώθηκε από τον Τυδέα, γιο του βασιλιά Οινέα της Καλυδώνας. Ο θάνατος του Φηνέα, ίσως και των αδελφών του, επήλθε κατά λάθος, από ατύχημα την ώρα του κυνηγιού. Μετά από αυτό ο Τυδέας αναγκάσθηκε να αυτοεξορισθεί και κατέφυγε στο Άργος.
Φέρουσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φέρουσα είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Μία από τις Νηρηίδες, που ονομάσθηκε έτσι ως «φέρουσα» (= επειδή έσερνε) το άρμα των Νηρηίδων. Η Φέρουσα βοηθούσε τους ναυτικούς όταν αυτοί αντιμετώπιζαν κίνδυνο στη θάλασσα και αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (Σ 43), καθώς και στη "Θεογονία". Μαζί με την αδελφή της Δυναμένη, η Φέρουσα συνδέεται με τη δύναμη των μεγάλων «βουβών» κυμάτων των ανοικτών θαλασσών.
# Μία από τις `Ωρες, που αναφέρεται μαζί με την Αυξώ, τη Θαλλώ και την Καρπώ.
Φάλκης

Στην ελληνική μυθολογία ο Φάλκης ήταν ένας από τους Ηρακλείδες και πιο συγκεκριμένα ένας από τους Τημενίδες, γιος του Τημένου και εγγονός του Αριστομάχου. Οι αδελφοί του Φάλκη, ο Κείσος, ο Κερύνης, ο Αργαίος και ο Ευρύπυλος, σκότωσαν τον πατέρα τους, ενώ ο ίδιος ο Φάλκης σκότωσε την αδελφή τους Υρνηθώ. Αυτά όλα έγιναν στον αγώνα τους εναντίον του συζύγου της Υρνηθούς, του Δηιφόντη, για την ηγεμονία του `Αργους. Αργότερα, ο Φάλκης επιτέθηκε ενάντια στη Σικυώνα μαζί με τον ηγεμόνα Λακεστάδη, την κυρίευσαν και συμβασίλευσαν εκεί.
Θεοφύλακτος Θησεύς

Ο Θεοφύλακτος Θησεύς, (Στρόβολος Λευκωσίας - ; ) ήταν Ελληνοκύπριος ιερωμένος, μέλος της Φιλικής εταιρείας και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αδερφοί του ήταν οι επίσης αγωνιστές της επανάστασης, Κυπριανός και Νικόλαος Θησεύς.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Θεμιστοκλής και σπούδασε στην Ελβετία. Όταν έγινε ιερωμένος άλλαξε το όνομα του σε Θεοφύλακτος και έφτασε μέχρι το αξίωμα του αρχιμανδρίτη ενώ διεκδίκησε και τη θέση του επισκόπου Κερύνειας. Με το ξέσπασμα της Ελληνικής επανάστασης ξεσήκωνε τον Κυπριακό λαό μοιράζοντας επαναστατικά φυλλάδια, για τη δράση του αυτή αναγκάστηκε να καταφύγει στη Ρώμη και αργότερα στη Ρωσία διωκόμενος από τους Τούρκους. Το 1824 έφτασε στην Ελλάδα και πήρε μέρος σε μάχες κυρίως στην Πελοπόννησο όπου έχασε και το αριστερό του χέρι. Με το τέλος της επανάστασης βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα και το 1833 επέστρεψε στην Κύπρο, αλλά εκεί κατηγορήθηκε από τους Τούρκους και επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Κωνσταντινούπολη. 

Το 1842 εξέδωσε στην Αθήνα το βιβλίο του "Οικιακή Οικονομία".
Η Μητέρα Πατρίδα Καλεί

thumb|180px|Το άγαλμα "Η Μητέρα Πατρίδα Καλεί"

Η Μητέρα Πατρίδα Καλεί, (ρώσικα: Родина-мать зовёт!) ή αλλιώς Μητέρα Πατρίδα, Πατρίδα ή Το μνημείο του Μαμάγιεφ είναι ένα άγαλμα στον λόφο Μαμάγιεφ στο Βόλγογκραντ, μνημείο για την Μάχη του Στάλινγκραντ.
Το άγαλμα άρχισε να κατασκευάζεται το 1959. Κύριος γλύπτης ήταν ο σερβικής καταγωγής Γιεβγκένι Βουτσέτιτς. Η κατασκευή του είναι από προεντεταμένο σκυρόδεμα και την μελέτη επιμελήθηκε ο σοβιετικός μηχανικός Νικολάι Νικίτιν. Όταν εγκαινιάστηκε το μνημείο το 1967 ήταν το ψηλότερο γλυπτό στον κόσμο έχοντας ύψος 85 μέτρα από την άκρη του σπαθιού μέχρι την κορυφή του βάθρου του. Το ύψος του σώματος είναι 52 μέτρα και του ξίφους 33 μέτρα. Το συνολικό βάρος της κατασκευής είναι 7900 τόνοι (5500 τόνοι σκυρόδεμα και 2400 χάλυβας). Το ξίφος ζυγίζει 14 τόνους. Από τη βάση του λόφου μέχρι το μνημείο υπάρχουν 200 σκαλιά συμβολίζοντας τις 200 ημέρες της Μάχης του Στάλινγκραντ. Εμφανίζεται στην σημαία και τον θυρεό της περιφέρειας Βολγκογκράντ.

Το μοντέλο για την Μητέρα Πατρίδα ήταν η ντόπια Βαλεντίνα Ιζότοβα, η οποία είναι ακόμα αναγνωρίσιμη για την ομοιότητά της με το άγαλμα. Την προσέλαβε ο Λεβ Μάιστρενκο, καλλιτέχνης που εργαζόταν στο σύμπλεγμα του μνημείου στις αρχές του 60. Το άγαλμα είναι μερικώς εμπνευσμένο από τη Νίκη της Σαμοθράκης.

Ο Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης Βασίλι Ιβάνοβιτς Τσουίκωφ είναι θαμμένος στην περιοχή του μνημείου.
Σταντάρ Λιέγης

Η Σταντάρ Λιέγης (γαλλικά: "Standard de Liège", RSCL) είναι βελγική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Λιέγη. Ιδρύθηκε το 1900 από μαθητές του κολεγίου της Λιέγης και είναι από τις κορυφαίες ομάδες του βελγικού ποδοσφαίρου.

Αποτελεί, μαζί με την Ρουαγιάλ Ουνιόν Σαιντ-Ζιλουάζ, την τρίτη ομάδα της χώρας στη συλλογή εγχώριων τίτλων (10 πρωταθλήματα και 7 κύπελλα), μετά την Άντερλεχτ και την Κλαμπ Μπρυζ. Παρούσα στην πρώτη κατηγορία του Βελγίου αδιάκοπα από το 1921, είναι η κάτοχος του ρεκόρ συνεχόμενων συμμετοχών. Είναι η βελγική ομάδα που έχει συμμετάσχει στο μεγαλύτερο αριθμό τελικών του Βελγικού Κυπέλλου μαζί με την Κλαμπ Μπρυζ (17). Αποτελεί επίσης την ομάδα που έχει χάσει τους περισσότερους (9 ήττες έναντι 8 νικών).

Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας λαμβάνουν χώρα στο στάδιο «Μορίς Ντουφράν» στο Σκλεσσίν (συνοικία της Λιέγης), κατά μήκος του Μεζ, απέναντι από τα εργοστάσια Arcelor Mittal, δίνοντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στο γήπεδο. Το γηπεδο αυτό συχνά αποκαλείται «η Κόλαση του Σκλεσίν» ή «το καζάνι του Σκλεσίν» και αυτό διότι οι οπαδοί της ομάδας είναι γνωστοί για το πάθος με το οποίο ζουν το παιχνίδι.

Οι παίκτες της Σταντάρ, οι "Standardmen", έχουν το ψευδώνυμο «les Rouges» ή «les Rouches» εξαιτίας του χρώματος της φανέλας τους. Η λέξη «rouge» με την προφορά της Λιέγης προφέρεται «rouch». Στη βαλλονική διάλεκτο, το χρώμα «rouge» λέγεται «rôdje». Οι «Rôdjes» είναι ένα άλλο ψευδώνυμο των παικτών της Σταντάρ. Επίσης η ομάδα αναφέρεται και ως "Matricule 16", με βάση τον αριθμό καταχώρησής της στο μητρώο της Βελγικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.

Η Σταντάρ διοικείται από τον πρόεδρο Μπρουνό Βενανζί. Ο τωρινός προπονητής είναι ο Φιλίπ Μοντανιέ που αντικατέστησε το καλοκαίρι του 2020 τον Μισέλ Πρεντόμ (παλιός τερματοφύλακας αλλά και προπονητής της ομάδας) που έγινε αντιπρόεδρος της ομάδας, ο οποίος είχε αντικαταστήσει μετά το τέλος της σεζόν 2017-2018 τον Ρικάρντο Σα Πίντο που οδήγησε την Σταντάρ στην κατάκτηση του κυπέλλου και στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος.
Στήβεντον

thumb|Η εκκλησία του Στήβεντον
Το Στήβεντον ("Steventon") είναι ένα χωριό στα νότια του Χαμπσάιρ στην Αγγλία. Το 2001 είχε πληθυσμό 1.502 κατοίκων. Βρίσκεται βορειοδυτικά της πόλης Μπάσικστοουκ, κοντά στα χωριά του Όβερτον, Οάκλει και Νότιο Γάλταμ. Εκεί γεννήθηκε και έζησε η γνωστή συγγραφέας Τζέιν Όστιν. Εκεί έγραψε και τα πρώτα της μυθιστορήματα της «Περηφάνια και προκατάληψη», «Έμμα» και «Λογική και Ευαισθησία».
Ρομπέρτο Μοντενέγρο

Ο Ρομπέρτο Μοντενέγρο Νέρβο (Γουαδαλαχάρα, 19 Φεβρουαρίου 1887 - Πόλη του Μεξικού, 13 Οκτωβρίου 1968) ήταν Μεξικανός ζωγράφος, εικονογράφος και σκηνογράφος.

Ξεκίνησε τις σπουδές του στην ζωγραφική το 1903 στην Γουαδαλαχάρα στην σχολή του Φελίξ Μπερναντέλλι. Το 1904 άρχισε να σπουδάζει αρχιτεκτονική, αλλά λίγο μετά την εγκατέλειψε για να σπουδάσει στην Ακαδημία του Σαν Κάρλος. Τελικά του δώθηκε υποτροφία από την μεξικανική κυβέρνηση για να σπουδάσει στην Ακαδημία του Σαν Φερναντο στην Μαδρίτη. Εκεί γνώρισε τον Χοακίν Σορόγια και τον Ιγνάθιο Θουλοάγα οι οποία επηρέασαν σημαντικά το έργο του. Το 1907 πήγε στο Παρίσι όπου έδειξε ενδιαφέρον για τον κυβισμό και γνώρισε τον Πικάσο, τον Χουάν Γκρίς, τον Ζωρζ Μπρακ και τον Ζαν Κοκτώ. 

Όταν γύρισε στο Μεξικό του ανατέθηκε να ζωγραφίσει κάποια φρέσκο στην γυναικεία μονή των Αγίων Πέτρου και Παύλου. Ένα από τα γνωστότερα έργα του είναι η «Fiesta de la Santa Cruz».
Ρηνιώ Παπανικόλα

Η Ρηνιώ Παπανικόλα (Μυτιλήνη, 15 Ιουλίου 1936 – Αθήνα, 24 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Ελληνίδα ραδιοφωνική παραγωγός.
Φακελάκι

Φακελάκι αποκαλείται στην Ελλάδα η παράνομη αμοιβή, το φαινόμενο της ενεργητικής ή παθητικής δωροδοκίας (χρηματισμός) υπαλλήλων, δημοσίων ή ιδιωτικών, και άλλων εργαζομένων, όπως ιατρών, εφορικών, εργαζομένων σε πολεοδομίες, πολιτικών, δημοσιογράφων. Το φακελάκι είναι ένα φαινόμενο διαφθοράς που εντοπίζεται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, αλλά, παρά τις συλλήψεις που γίνονται κατά καιρούς, οι δράστες δεν εντοπίζονται. Σκάνδαλα χρηματισμού πολιτικών έχουν δημοσιευθεί τα τελευταία χρόνια στην Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και στην Ελλάδα.

Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους τομείς της παραοικονομίας, είναι δύσκολο να υπολογιστεί το συνολικό κόστος της πρακτικής. Κατά καιρούς έχουν αναφερθεί από έρευνες εκτιμήσεις για 1,7 δισ. ευρώ (2006), 200 εκατομμύρια ευρώ (2007), 613 εκατομμύρια ευρώ (2007), 2 δισ. ευρώ (2008), πάντα σε ετήσια βάση. Το κόστος ανά περίπτωση εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 500 έως 5000-6000 ευρώ.

Εκτός από την επιβάρυνση τον πολιτών και τις απώλειες εσόδων του κράτους λόγω φοροδιαφυγής, το φακελάκι βλάπτει και τη φήμη του ιατρικού συστήματος της Ελλάδος στο εξωτερικό. Ακόμη, συμβάλλει και στην κακή θέση που έχει η Ελλάδα στην διαφθορά, κάνοντάς την πρώτη στα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πέμπτη συνολικά . Παράλληλα αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους χαμηλής κατάταξης της χώρας στις υπηρεσίες υγείας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2008 η Ελλάδα υποχώρησε κατά δύο θέσεις στον Ευρωπαϊκό Πίνακα Κατάταξης Καταναλωτών Υπηρεσιών Υγείας, πέφτοντας από την 17η στην 19η θέση σε σύνολο 31 χωρών.
Φιαλώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φιαλώ ή Φιλλώ είναι γνωστή η θυγατέρα του Αρκάδα ήρωα Αλκιμέδοντα, η οποία ζευγάρωσε με τον μέγιστο των ηρώων, τον Ηρακλή, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Αιχμαγόρα. Για τον λόγο αυτό η Φιαλώ τιμωρήθηκε από τον πατέρα της, ο οποίος την έδεσε μαζί με το παιδί της σε ένα δένδρο πάνω στο βουνό, αλλά τους έσωσε ο Ηρακλής.
Ροδεσία

Η Ροδεσία, γνωστή από το 1970 και ως Δημοκρατία της Ροδεσίας, ήταν ένα μη αναγνωρισμένο κράτος στη νότια Αφρική από το 1965 έως το 1979, στα εδάφη της σύγχρονης Ζιμπάμπουε. Με πρωτεύουσα το Σώλσμπερυ (Salisbury· η μεταγενέστερη Χαράρε), η Ροδεσία θεωρήθηκε de facto διάδοχο κράτος της πρώην βρετανικής αποικίας της Νοτίου Ροδεσίας.

Η κυβέρνηση της Ροδεσίας εξέδωσε τη δική της Μονομερή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 11 Νοεμβρίου 1965. Ζήτησε αρχικά αναγνώριση ως αυτόνομο κράτος από την Κοινοπολιτεία των Εθνών. Η Ροδεσία ανασυγκροτήθηκε ως δημοκρατία το 1970.

Μετά από αντάρτικο, ο πρωθυπουργός της Ροδεσίας Ίαν Σμιθ, παραδέχτηκε τη διφυλετική δημοκρατία το 1978. Ωστόσο, μια προσωρινή κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Σμιθ και τον μετριοπαθή συνάδελφό του Αμπέλ Μουζορέβα, δεν κατάφερε να κατευνάσει τους επικριτές στο εξωτερικό ή να σταματήσει την αιματοχυσία. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1979, ο Μουζορέβα είχε αντικαταστήσει τον Σμιθ στην πρωθυπουργία και εξασφάλισε συμφωνία με τους μαχητικούς εθνικιστές, επιτρέποντας στη Ροδεσία να επιστρέψει σύντομα στην αποικιοκρατική κατάσταση εν αναμονή των εκλογών με καθολική ψηφοφορία. Επιτεύχθηκε τελικά διεθνώς αναγνωρισμένη ανεξαρτησία τον Απρίλιο του 1980. Η Ροδεσία μετονομάστηκε ταυτόχρονα σε Δημοκρατία της Ζιμπάμπουε.

Μια εξ ολοκλήρου μεσόγεια περιοχή, η Ροδεσία συνορεύει με τη Νότια Αφρική προς τα νότια, με την Μπετσουαναλάνδη (αργότερα Μποτσουάνα) στα νοτιοδυτικά, με τη Ζάμπια προς τα βορειοδυτικά και με τη Μοζαμβίκη (πορτογαλική επαρχία μέχρι το 1975) ανατολικά. Το κράτος πήρε το όνομά του από τον Cecil Rhodes, του οποίου η Βρετανική Εταιρεία Νότιας Αφρικής απέκτησε τη γη στα τέλη του 19ου αιώνα.
Μάριο Γκαλίνοβιτς

Ο Μάριο Γκαλίνοβιτς ("Mario Galinović", 15 Νοεμβρίου 1976) είναι Κροάτης πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Υπόσταση

Η υπόσταση (Ελληνικά: ὑπόστασις) είναι η υποκείμενη κατάσταση ή η υποκείμενη ουσία και είναι η θεμελιώδης πραγματικότητα που υποστηρίζει όλα τα άλλα. Στον Νεοπλατωνισμό την υπόσταση της ψυχής, του νου και του «ενός» εξέτασε ο Πλωτίνος. Στη χριστιανική θεολογία, η Αγία Τριάδα αποτελείται από τρεις υποστάσεις: Υπόσταση του Πατρός, Υπόσταση του Υιού και Υπόσταση του Αγίου Πνεύματος.
Γιάννης Γκούμας

Ο Γιάννης Γκούμας (Αμπελώνας Λάρισας, 24 Μαΐου 1975) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Those Young Girls

Το Those Young Girls είναι μια Αμερικανική πορνογραφική ταινία γυρισμένη το 1984. Πρωταγωνιστούν οι Τρέισι Λορντς, Τζίντζερ Λιν (σε ιστορία της οποίας βασίστηκε το σενάριο), Harry Reems και John Holmes.

Η ταινία είναι μια από τις δύο που πρόλαβε να γυρίσει η 15χρονη ακόμη τότε (αρχές 1984) Τρέισι Λορντς. Οι παραγωγοί της ταινίας αντιμετώπησαν κατηγορίες για συμμετοχή ανηλίκου σε πορνογραφική ταινία, οι οποίες αργότερα απεσύρθησαν όταν αποκαλύφθηκε οτι η Τρέισι είχε χρησιμοποιήσει πλάστα δικαιολογιτικά. Εντούτοις η ταινία έχει κριθεί παράνομη στις Η.Π.Α και η πώληση και κατοχή της απαγορέυεται.
Ηλίας Κώτσιος

Ο Ηλίας Κώτσιος (Λάρισα, 25 Απριλίου 1977) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.
Άντριου Γουάιλς

Ο Άντριου Γουάιλς ("Andrew John Wiles", γενν. 11 Απριλίου 1953) είναι Άγγλος μαθηματικός.

Ασχολείται με τη θεωρία αριθμών και εργάζεται στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Το μεγαλύτερό του επίτευγμα είναι η επίλυση ενός εκ των διασημότερων προβλημάτων των μαθηματικών. Πρόκειται για την απόδειξη του Τελευταίου Θεωρήματος του Φερμά, το οποίο απασχόλησε την μαθηματική κοινότητα για πάνω από 3 αιώνες.
Νασίφ Μόρις

Ο Νασίφ Μόρις ("Mogammat Nasief Morris", 16 Απριλίου 1981) είναι Νοτιοαφρικανός πρώην ποδοσφαιριστής που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του καριέρας στο ελληνικό πρωτάθλημα, φορώντας τη φανέλα του Άρη και του Παναθηναϊκού. 

Γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής στις 16 Απριλίου 1981. Αγωνίστηκε ως αμυντικός. Από τα 16 του χρόνια, έπαιζε επαγγελματικά στη Σάντος της Νότιας Αφρικής. Το 2001 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Άρη. Στον σύλλογο της Θεσσαλονίκης παρέμεινε δύο χρόνια και το 2003 κατηφόρισε στην Αθήνα και τον Παναθηναϊκό, όπου αγωνίστηκε για 4 1/2 χρόνια. Μετά από δύο σεζόν στην Ισπανία για λογαριασμό των Ουέλβα και Ρασίνγκ Σανταντέρ και μία στην Κύπρο με τον Απόλλων Λεμεσού, επέστρεψε στη Νότια Αφρική, όπου τελείωσε την καριέρα του φορώντας τη φανέλα της πρώτης του ομάδας, Σάντος.
Πάπας Λέων Α΄

thumb|right|190px|Λέων ο Μέγας
Ο Πάπας Λέων Α΄ ("Papa Leone I", 400 - 10 Νοεμβρίου 461) ήταν επίσκοπος Ρώμης από τις 29 Σεπτεμβρίου του 440 έως το θάνατό του το 461. Υπήρξε μέγας θεολόγος, με μεγάλη κατάρτιση, ήθος, αγνότητα και προσήλωση στην ορθόδοξη παράδοση.

Στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο απέστειλε τέσσερις αντιπροσώπους, καθώς και επιστολή, στην οποία καθόρισε τις δύο φύσεις του Χριστού. Η παρέμβασή του υποβοήθησε τις συζητήσεις και συνέβαλε στη συγγραφή των συμπερασμάτων της Συνόδου. Υπήρξε πολυγραφότατος συγγραφέας. Σώζονται αρκετές επιστολές του. Πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 461 σε βαθύτατο γήρας. Έχει ανακηρυχθεί άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 18 Φεβρουαρίου.
Cicindela campestris

H Cicindela campestris είναι έντομο από τη τάξη των κολεοπτέρων και την οικογένεια των Carabidae.
Ντέηβιντ Χάμιλτον

Ο Ντέηβιντ Χάμιλτον ("David Hamilton", 15 Απριλίου 1933 - 25 Νοεμβρίου 2016) ήταν Άγγλος φωτογράφος και σκηνοθέτης.
Αμορίτες

Οι Αμορίτες, ή Αμορραίοι, ή Αμοραείμ, ήταν αρχαίος σημιτικός νομαδικός λαός, προερχόμενος από την έρημο της Συρίας, ο οποίος απλώθηκε στη συνέχεια στη Μεσοποταμία, τη Συρία – Παλαιστίνη και που φέρεται να εγκαταστάθηκε τελικά εκεί προς το τέλος της 3ης με αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ. Η γλώσσα του ανήκε στη δυτική σημιτική ομάδα.<br>

Μετά από την πτώση της τελευταίας σουμεριακής δυναστείας, περίπου το 2000 Π.Κ.Ε./π.Χ., η Μεσοποταμία μεταβλήθηκε σε πεδίο συγκρούσεων και χάους επί έναν αιώνα σχεδόν. Περίπου το 1900 π.Χ., μια ομάδα Αμοριτών προσπάθησε και κατόρθωσε να αποκτήσει τον έλεγχο του μεγαλύτερου τμήματος της Μεσοποταμίας, καταλαμβάνοντας αρκετές πόλεις, όπως την Ισίν, τη Λάρσα και την Κις, και ο Αμορίτης Χαμμουραμπί ίδρυσε τη Βαβυλώνα εξουσιάζοντας όλη την περιοχή. Όπως και οι Ακκάδιοι προηγουμένως, οι Αμορίτες άσκησαν συγκεντρωτική εξουσία μέσω του υπάρχοντος συστήματος πόλεων-κρατών και χρησιμοποίησαν ως πρωτεύουσα και κέντρο της αυτοκρατορίας την πόλη της Βαβυλώνας (πρώην Ακκάδ). Γι΄ αυτόν τον λόγο οι Αμορίτες αποκλήθηκαν αρχαίοι Βαβυλώνιοι και η περίοδος υπεροχής τους, που διήρκεσε από το 1900-1600 π.Χ., αρχαία βαβυλωνιακή ή παλαιοβαβυλωνιακή περίοδος.

Αμορρίτες βασιλείς επικράτησαν επίσης στη Νότια Συρία και την Παλαιστίνη, κατά τον 14ο αι. π.Χ., έχοντας στην αρχή σχέση υποτέλειας προς την Αίγυπτο και αργότερα προς τη Χεττιτική αυτοκρατορία, κατά την εποχή των εισβολών της τελευταίας στη Συρία. Γνωστότερος βασιλιάς τους ήταν ο Αζιρού.
Θάλασσα Μπάρεντς

thumb|right|350px
Θάλασσα Μπάρεντς ή Θάλασσα του Μπάρεντς (ρωσικά: Баренцево море, νορβηγικά: Barentshavet) είναι μια θάλασσα του ευρύτερου Αρκτικού Ωκεανού που βρίσκεται ανοικτά των βόρειων ακτών της Νορβηγίας και της Ρωσίας και διαιρείται σε νορβηγικά και ρωσικά χωρικά ύδατα. Γνωστή στους Ρώσους κατά το Μεσαίωνα ως Θάλασσα Μουρμάν ("Νορβηγική Θάλασσα"), η θάλασσα πήρε το σημερινό της όνομα από τον Ολλανδό θαλασσοπόρο Γουλιέλμο Μπάρεντς.

Πρόκειται για μάλλον ρηχή θάλασσα, με μέσο βάθος 230 μέτρων, και αποτελεί σημαντικό τόπο τόσο για την αλιεία όσο και για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων. Η Θάλασσα του Μπάρεντς συνορεύει προς τα νότια με τη Χερσόνησος Κόλα, την άκρη της υφαλοκρηπίδας προς τη Νορβηγική Θάλασσα προς τα δυτικά και το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ στα βορειοδυτικά, τη Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ προς τα βορειοανατολικά και τη Νόβαγια Ζεμλιά στα ανατολικά. Τα νησιά της Νόβαγια Ζεμλιά, μια επέκταση του βόρειου άκρου των Ουραλίων, χωρίζουν τη Θάλασσα του Μπάρεντς από τη Θάλασσα του Κάρα.

Παρά το γεγονός ότι είναι μέρος του Αρκτικού Ωκεανού, η Θάλασσα του Μπάρεντς έχει χαρακτηριστεί ως "στροφή στον Ατλαντικό" λόγω της κατάστασής της ως "ζεστού σημείου θέρμανσης της Αρκτικής". Οι υδρολογικές αλλαγές λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη έχουν οδηγήσει σε μείωση του πάγου της θάλασσας και στη διαστρωμάτωση της υδάτινης στήλης, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείζονες αλλαγές στις καιρικές συνθήκες της Ευρασίας.

Το σχετικά θερμό Βορειοατλαντικό θαλάσσιο ρεύμα, που αποτελεί συνέχεια του ρεύματος του Κόλπου του Μεξικού (Γκολφ στρημ), συντελεί στo να μην παγώνει το μεγαλύτερο μέρος της θάλασσας αυτής, πράγμα που επιτρέπει σχεδόν καθ' όλο το έτος τη λειτουργία του λιμένος Μουρμάνσκ.

Κατά την διάρκεια του θέρους όμως, στη θάλασσα αυτή εμφανίζονται πολλά παγόβουνα (ιδίως στο βόρειο και ανατολικό τμήμα της), που αποτελούν θαλάσσιους κινδύνους.

Στη θάλασσα Μπάρεντς επίσης πραγματοποιείται εντατική αλιεία μπακαλιάρου.
Στήβεν Ράνσιμαν

Ο σερ Τζέημς Κόχραν Στήβενσον Ράνσιμαν ("James Cochran Stevenson Runciman", 7 Ιουλίου 1903 – 1 Νοεμβρίου 2000), γνωστότερος ως Στήβεν Ράνσιμαν, ήταν ένας από τους γνωστότερους Άγγλους ιστορικούς και ένας από τους επιφανέστερους βυζαντινολόγους του 20ού αιώνα.
Oxford Dictionary of Byzantium

Το Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης (ODB, "Oxford Dictionary of Byzantium") είναι τρίτομο έργο που εξεδόθη από τις πανεπιστημιακές εκδόσεις της Οξφόρδης (Oxford University Press). 

Περιέχει σημαντικό αριθμό λημμάτων για θέματα αφορώντα τη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Το έργο επιμελήθηκε ο Αλεξάντρ Καζντάν. Το έργο το οποίο ήταν προϊόν της έμπνευσής του ολοκληρώθηκε μετά το θάνατό του. Όμως πριν πεθάνει είχε ήδη αφήσει έναν μεγάλο αριθμό άρθρων, τα οποία φέρονται υπογεγραμμένα από τον "Α.Κ." 

Το έργο αυτό θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα του είδους του και αυτό με τη μεγαλύτερη διάδοση, σημείο αναφορά σε όλες τις σχετικές με το Βυζάντιο μελέτες που γράφτηκαν μετά τη έκδοσή του το 1991. Καλύπτει με αναφορές και αυτοτελή λήμματα ό,τι αφορά την ιστορία του Βυζαντίου και των λαών που εμφανίσθηκαν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο στην ιστορία του.

Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Ελληνικά λεξικά
Όρεσακ

<br>
300px|μικρογραφία|δεξιά|Το Όρεσακ
Το Όρεσακ (βουλγ. "Орешак") είναι χωριό της Βουλγαρίας. Βρίσκεται στην επαρχία του Λόβεχ, στο κέντρο του ορεινού όγκου του Αίμου. Έχει πληθυσμό 2.111 κατοίκων και είναι γνωστό λόγω της γειτνίασής του προς το μοναστήρι του Τρόγιαν. Στο χωριό αυτό γεννήθηκε ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Μάξιμος.
Συναγωγή

thumb|right|150px|Η "Νέα Συναγωγή" του Βερολίνου

Συναγωγή ( ' ή ', γίντις: "shul", λαντίνο: ' ή ') είναι ο τόπος λατρείας της Ιουδαϊκής θρησκείας.

Ο όρος "συναγωγή" προέρχεται από το ρήμα "συνάγω" και σημαίνει «τόπος συγκέντρωσης». Ο αντίστοιχος εβραϊκός όρος "μπέιτ κνεσέτ" σημαίνει «οίκος συνέλευσης».

Μια τυπική συναγωγή αποτελείται από ένα μεγάλο χώρο προσευχής και μικρότερα δωμάτια μελέτης. Συνήθως περιλαμβάνει και χώρο κοινωνικών συναθροίσεων, καθώς και γραφεία.

Στις Ορθόδοξες συναγωγές επιτρέπεται στον κύριο χώρο να εισέρχονται μόνο άντρες. Γυναίκες εισέρχονται μόνο για την τελετή του γάμου, τον υπόλοιπο καιρό συμπροσεύχονται από γειτονικά δωμάτια. Στις προοδευτικές ή μεταρρυθμισμένες (ρεφορμιστικές) ιουδαϊκές κοινότητες επιτρέπεται η είσοδος και στις γυναίκες.
Βέρνερ Πάντον

Ο Βέρνερ Πάντον ("Verner Panton", 13 Φεβρουαρίου 1926 - 5 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Δανός αρχιτέκτων και σχεδιαστής επίπλων ο οποίος έφτιαξε μια σειρά μοντέρνων καρεκλών, περιβαλλόντων και φωτιστικών με προσωπικότητα σε αντίθεση με άλλους Δανούς σχεδιαστές. Θεωρείται ο σημαντικότερος σχεδιαστής της Δανίας στον 20ό αιώνα μετά τον Άρνε Γιάκοπσεν.
Ρωμανιώτες

Οι Ρωμανιώτες είναι μια κοινότητα Εβραίων, που ζώντας στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, όπου ιστορικά κυριαρχούσε ο Ελληνικός πολιτισμός, υιοθέτησαν την ελληνική γλώσσα στην καθημερινή τους ζωή και διαμόρφωσαν μια διακριτή παράδοση. Η γλώσσα τους, που λέγεται "ρωμανιώτικα" ή "γεβανικά" είναι μια ελληνική διάλεκτος που προέρχεται από την ελληνιστική κοινή με εβραϊκές επιδράσεις.

Οι Ρωμανιώτες θεωρούνται η παλαιότερη κοινότητα Εβραίων στην Ευρώπη και μια από τις παλαιότερες γενικότερα. Διακρίνονται από άλλες κοινότητες Εβραίων όπως οι Σεφαρδίτες ή οι Ασκενάζι που κατέφτασαν στον Ελλαδικό χώρο από άλλες περιοχές της Ευρώπης σε μεταγενέστερες περιόδους. Οι Σεφαρδίτες ειδικότερα, μεγάλο πλήθος των οποίων εποίκησε την περιοχή των Βαλκανίων την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αφομοίωσαν σε μεγάλο βαθμό τις κοινότητες των Ρωμανιωτών.
.um

.um είναι ο top-level domain κωδικός για νησιωτικές κτήσεις των ΗΠΑ στο Διαδίκτυο. Ο κωδικός δε χρησιμοποιείται, δεδομένου ότι οι κτήσεις αυτές είναι ακατοίκητες και δεν υπάρχει ενδιαφέρον κατοχύρωσης ονομάτων.

Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.

Κατηγορία:Επικοινωνίες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Top-level domains
Αρκαδοκυπριακή διάλεκτος

thumb|250px|Χάρτης των αρχαίων ελληνικών διαλέκτων κατά την κλασική περίοδο. Με θαλασσί σημειώνεται η Αρκαδοκυπριακή

Η Αρκαδοκυπριακή διάλεκτος, αποκαλούμενη και νότια Αχαϊκή, είναι μία από τις διαλέκτους της αρχαίας ελληνικής, η οποία ομιλούνταν στην κεντρική Πελοπόννησο και στην Κύπρο. Οι ομοιότητές της με τη Μυκηναϊκή ελληνική, όπως την ξέρουμε από τις πινακίδες της Γραμμικής Β, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είναι απόγονός της. Η πρώιμη μορφή της, η Πρωτοαρκαδοκυπριακή, ήταν μάλλον η γλώσσα που ομιλούνταν από τους Αχαιούς στην Πελοπόννησο πριν την έλευση των Δωριέων, γι' αυτό και η Αρκαδοκυπριακή ονομάζεται και νότια Αχαϊκή. Η Πρωτοαρκαδοκυπριακή τοποθετείται περί το 1200 π.Χ. (υποθετικά) και εικάζεται ότι ήταν μια μορφή της μυκηναϊκής. Η εκδοχή αυτή στηρίζεται στην (καθ' όλα ρεαλιστική) υπόθεση, ότι η γλώσσα της Γραμμικής Β ήταν μια "τεχνητή" ή επίσημη γλώσσα των ανακτόρων, η οποία διέφερε από τη γλώσσα που μιλούσε ο λαός στις διάφορες περιοχές, όπου έχουν βρεθεί πινακίδες με Γραμμική Β.

Οι ομοιότητες Κυπριακής και Αρκαδικής διαλέκτου (ισόγλωσσα) μαρτυρούν ότι οι Αχαιοί είχαν αποικήσει και την Κύπρο. Στοιχεία για την αποίκηση αυτήν μας δίνει και ο Παυσανίας ( VIII 2), ο οποίος αναφέρει ότι μετά την καταστροφή της Τροίας οι Αρκάδες έπλευσαν στην Κύπρο και ίδρυσαν την Πάφο.

Η αποίκηση πρέπει να συνέβη πριν το 1100 π.Χ.. Με την έλευση των Δωριέων στην Πελοπόννησο ένα τμήμα του πληθυσμού μετοίκησε στην Κύπρο και οι υπόλοιποι κατέφυγαν στα βουνά της Αρκαδίας. Στη συνέχεια λόγω της κατάρρευσης του Μυκηναϊκού κόσμου επικοινωνία δεν υπήρχε και η Κυπριακή διαφοροποιήθηκε από την Αρκαδική. Η Κυπριακή γραφόταν ως και τον 3ο αι. π.Χ. με το Κυπριακό συλλαβάριο, μια συλλαβική γραφή όμοια με τη Γραμμική Β. Οι δύο διάλεκτοι, που συγκροτούν την Αρκαδοκυπριακή (ή νότια Αχαϊκή) μάς είναι γνωστές μόνο από επιγραφές.
Μουράτ Δ΄

thumb|180px|Εικόνα του Μουράτ Δ΄ από τα Βουλγαρικά Κρατικά Αρχεία
Ο Μουράτ Δ΄ ("IV. Murad", 27 Ιουλίου 1612 - 8 Φεβρουαρίου 1640) ήταν Σουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας κατά το διάστημα 1623-1640. Έμεινε γνωστός για τη βιαιότητα του χαρακτήρα και των μεθόδων του, καθώς και για την απόπειρα αποκατάστασης του κύρους της σουλτανικής εξουσίας.
Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος

Ο Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος ή Γοδοφρείδος Βιλλαρδουίνος ("Geoffroi de Villehardouin", 1150 - 1213) ήταν ιππότης και ιστορικός του Μεσαίωνα, που συμμετείχε και περιέγραψε την Δ' Σταυροφορία στο βιβλίο του "Χρονικό της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης" . Ήταν από τους κύριους χαρακτήρες της Δ' Σταυροφορίας και ο πλήρης τίτλος του ήταν: "Γοδεφρείδος των Βιλλεαρδουίνων, Στρατάρχης της Καμπανίας και της Ρωμανίας".
Τζον Λένον

O Τζον Γουίνστον Όνο Λένον (Αγγλικά: John Winston Ono Lennon)Λίβερπουλ, 9 Οκτωβρίου 1940 - Νέα Υόρκη, 8 Δεκεμβρίου 1980), γνωστός απλά ως Τζον Λένον, ήταν Άγγλος τραγουδιστής, κιθαρίστας, τραγουδοποιός και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος των Beatles. Εκτός από την επιτυχημένη μουσική του σταδιοδρομία, διακρίθηκε επίσης ως ακτιβιστής του 20ού αιώνα, υιοθετώντας έντονη δράση σε κοινωνικά ζητήματα, ειδικότερα ως ηγετική μορφή του κινήματος ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Η μουσική του επηρέασε πολλούς δημιουργούς και θεωρείται από τους πιο δημοφιλείς και πολυδιασκευασμένους τραγουδοποιούς. Ως μέλος των "Beatles", τα τραγούδια του αποτέλεσαν αφορμή για τη δημιουργία μια παγκόσμιας κίνησης εκδήλωσης θαυμασμού που ονομάστηκε "Beatlemania". Μετά τη διάλυση των "Beatles" ακολούθησε ατομική πορεία στη δισκογραφία. Ανάμεσα στις κορυφαίες δημιουργίες του ανήκει το τραγούδι "Imagine" καθώς και το "Give Peace a chance". Δολοφονήθηκε από κάποιον που θεωρήθηκε οπαδός του στις 8 Δεκεμβρίου 1980.
Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου

Ο Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου (1547 - 17 Δεκεμβρίου 1622) είναι άγιος της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Έζησε και έδρασε στη Ζάκυνθο από τα μέσα του 16ου αιώνα ως και τις αρχές του 17ου, ενώ διετέλεσε και επίσκοπος Αιγίνης. Σήμερα αποτελεί ένα από τους λαοφιλέστερους σύγχρονους αγίους και είναι πολιούχος της πόλης της Ζακύνθου.
Γουλιέλμος Μπάρεντς

Ο Γουλιέλμος Μπάρεντς ("Willem Barentsz", 1550 – 20 Ιουνίου 1597) ήταν Ολλανδός θαλασσοπόρος εξερευνητής και χαρτογράφος.

Είχε αναλάβει με εντολή της κυβερνήσεώς του κατ' επανάληψη θαλάσσιες εξερευνητικές αποστολές προς τον Βόρειο Πόλο και στη σημερινή Θάλασσα Μπάρεντς, που φέρει προς τιμή του το όνομα αυτό.

thumb|left|255px|Ο θάνατος του Γουλιέλμου Μπάρεντς
Ο Μπάρεντς ανεκάλυψε τις νήσους της Σπιτσβέργης και τη νορβηγική Νήσο των Άρκτων. Στη τελευταία του όμως αποστολή στην Αρκτική αποκλείσθηκε από τους πάγους στη ρωσική νήσο Νόβαγια Ζεμλιά (= Νέα Γη). Επί δέκα μήνες ο ίδιος και οι σύντροφοί του δεινοπάθησαν και ταλαιπωρήθηκαν από το δριμύ ψύχος και τις κακουχίες μέχρι που έλιωσαν οι πάγοι. Κατά την επιστροφή του όμως πέθανε μέσα στο πλοίο του.



Κατηγορία:Ολλανδοί θαλασσοπόροι
Τζούλια Αλεξανδράτου

Η Τζούλια Αλεξανδράτου (γεν. 24 Νοεμβρίου 1985) είναι Ελληνίδα μοντέλο, τραγουδίστρια, ηθοποιός, παρουσιάστρια και πρώην ηθοποιός αισθησιακών ταινιών. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή στον Διαγωνισμό Ομορφιάς του ANT1 το 2002, όπου σε ηλικία 16 ετών κατέκτησε τον τίτλο "Miss Young '02". Ακολούθησε η εκ νέου συμμετοχή της στον ίδιο διαγωνισμό το 2006 όπου κέρδισε τον τίτλο "Β' Star Hellas '06". Μετά την συμμετοχή της στον διαγωνισμό ακολούθησαν οι παρουσιάσεις τηλεοπτικών εκπομπών όπως "Megalicious Chart Live", "Music Bee" και "Με την Τζούλια", οι πρωταγωνιστικοί της ρόλοι στις κινηματογραφικές ταινίες "Ψυχραιμία" και "Οι Πόντιοι: New Generation", οι εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά και δεκάδες φωτογραφίσεις και εξώφυλλα σε περιοδικά σε Ελλάδα και εξωτερικό. Το 2010 κυκλοφόρησε η ταινία ερωτικού περιεχομένου με τίτλο "Τζούλια Αλεξανδράτου - Το Απαγορευμένο" με πρωταγωνίστρια την ίδια.