Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Λουτσία Βαλέριο

Η Λουτσία Βαλέριο ("ιταλικά : Lucia Valerio") (Μιλάνο 8 Φεβρουαρίου 1905 - Μιλάνο 26 Σεπτεμβρίου 1996) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Βαλέριο έμαθε να παίζει τένις από τον πατέρα της στο γήπεδο τένις που είχαν στο σπίτι της, ταυτόχρονα είχε ασχοληθεί με την ξιφασκία την ιππασία και το σκι. Το αγαπημένο της παίξιμο ήταν μπροστά στο φιλέ και τα κοψίματα.

Πρωταθλήτρια Ιταλίας στο απλό το 1926, 1927, 1928, 1929, 1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935 και στο διπλό μεικτό το 1926, 1927, 1929, 1930, 1931, και το 1932.

Μεταξύ 1928 και 1938 συμμετείχε σε επτά πρωταθλήματα του Γουίμπλεντον.. Η καλύτερη της κατάταξη στο απλό ήταν να φτάσει στον προημιτελικό του 1933 όπου νικήθηκε από την Ντόροθι Ρόουντ. Την ίδια χρονιά με συμπαίκτη με τον Μάνζι Ρολλίν Κουρκεκέ έφτασε στον τρίτο γύρο του διπλού μικτού. Το 1935 έφτασε στα προημιτελικά του διπλού μεικτού με συμπαίκτη τον Ντον Τούρνμπουλ όπου έχασαν από τους Χίλντε Σπέρλινγκ και Γκότφριντ φον Κραμ.

Το 1930 έχασε από την Φίλις Σατερχβάτε στον τελικό του τουρνουά Μπορτνίγκχερα στην ιταλική Ριβιέρα. Στο γαλλικό πρωτάθλημα έφτασε στα προημιτελικά το 1931 και το 1934. Το 1931 κέρδισε τον τίτλο στο απλό στο ιταλικό πρωτάθλημα που έγινε στο Μιλάνο αφού κέρδισε τον τελικό την Ντόροθι Άντρους σε τρία σετ. Εκείνη την χρονιά κέρδισε επίσης τον τίτλο του μικτού διπλού. Επιπλέον συμμετείχε στο πρωτάθλημα του 1930 καθώς και στις διοργανώσεις του 1932, 1934 και 1935.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1934 ήταν πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν. Το 1935 ήταν πρώτη στο απλό, πρώτη στο διπλό με συμπαίκτρια την Φαίνη Ξύδη και πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν.

Ήταν μέλος της Ιταλικής εθνικής ομάδας που ταξίδεψε στην Ινδία το 1932 και κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού κέρδισε τον τίτλο στο απλό στο πρωτάθλημα Ανατολής και Δύσης της Ινδίας.
Καστέλλο ντι Αγκριτζέντο

Το Καστέλλο ντι Αγκριτζέντο, επίσης γνωστό ως Κάστρουμ Αγκριτζέντι, είναι ερειπωμένο κάστρο στο Αγκριτζέντο της Σικελίας. Στην διάρκεια του Μεσαίωνα, αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα κτίρια της πόλης. Κατεστράφη σε μεγάλο βαθμό το 1909, ενώ, σήμερα, μόνον ορισμένα ερείπια του κάστρου σώζονται.
Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα

Το Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα (Βοσνιακά: Univerzitet u Zenici) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην Ζένιτσα, στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 2000, όταν τα τμήματα που βρισκόντουσαν στην Ζένιτσα αποφάσισαν να χωριστούν από το πανεπιστήμιο του Σαράγιεβο. Ο πρύτανης είναι ο Δρ. Ντζεβάντ Ζέτσιτς. Το ακαδημαϊκό προσωπικό είναι 135 άτομα, ενώ το διοικητικό προσωπικό ήταν 217 άτομα. Σήμερα, στο πανεπιστήμιο φοιτούν 5.364 φοιτητές.
Λέα Περίκολι

Η Λέα Περίκολι ("ιταλικά : Lea Pericoli") γεννημένη στο Μιλάνο 25 Μαρτίου 1935, είναι Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, τηλεπαρουσιάστρια και δημοσιογράφος.
Έστριντ Σβέινσνταττερ

Η Έστριντ Σβέινσνταττερ της Δανίας (μεταξύ 990/997 - μεταξύ 1057/1073) Δανίδα πριγκήπισσα, τιτλούχος βασίλισσα της Ρωσίας και δούκισσα της Νορμανδίας ήταν μικρότερη κόρη και παιδί του βασιλιά της Δανίας Σβεν του διχαλογένη και της Σλαβο-Πολωνής συζύγου του Σίγκριντ Στοράντα και μικρότερη αδελφή του Κνούτου του Μέγα. Με τον γάμο της με τον κόμη Ουλφ Γιαρλ έγινε η γενάρχης του βασιλικού Οίκου των Έστριντσον, που βασίλευσε στην Δανία για περισσότερους από 3 αιώνες κατά την περίοδο του μεσαίωνα (1047 - 1375), όλοι οι βασιλείς της δυναστείας την τιμούσαν ως γενάρχη τους γι'αυτό την ανέφεραν ως "βασίλισσα Έστριντ" παρόλο που δεν είχε φορέσει ποτέ το στέμμα με τον σύζυγο της, στην Έστριντ έδιναν βαρύνουσα σημασία επειδή ήταν βασιλικής καταγωγής ενώ δεν ήταν ο σύζυγος της.
Μαρί Αρέλ

Η Μαρί Αρέλ (γαλλικά "Marie Harel", γεννημένη "Marie Catherine Fontaine", Κρουτ (Crouttes, Orne), 28 Απριλίου 1761 – Βιμουτιέ (Vimoutiers), Νορμανδία, 9 Νοεμβρίου 1844) ήταν Γαλλίδα τυροκόμος η οποία, σύμφωνα με τοπικό μύθο παρήγαγε πρώτη το τυρί Καμαμπέρ (Camembert) με τη βοήθεια του Ηγουμένου Σαρλ-Ζαν Μπονβούστ (Charles-Jean Bonvoust). Εργάσθηκε στην έπαυλη του Beaumoncel και εγκαινίασε μια μεγάλη παράδοση στον τομέα της, η οποία οδήγησε στη βελτίωση και την εξέλιξη της παραγωγής. Ιδιαίτερα σε αυτό συνεισέφερε ο εγγονός της Cyrille Paynel (γεν. 1817) ο οποίος δημιούργησε μια τυροκομική βιομηχανία στην επαρχία Le Mesnil-Mauger στο Καλβαντός. Στην προσωπική της ζωή, η Αρέλ υπήρξε παντρεμένη με τον εργάτη Jacques Harel. Μια προτομή της υπάρχει σήμερα στην πόλη που απεβίωσε.
Ρος 128

Ο Ρος 128 ("Ross 128") είναι ένας μικρής μάζας αστέρας ο οποίος εμφανίζεται στον ισημερινό ζωδιακό αστερισμό της Παρθένου. Το φαινόμενο μέγεθος του Ρος 128 είναι 11,13ως εκ τούτου είναι πολύ αχνός για να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι. Με βάση μετρήσεις  της παράλλαξής του, η απόσταση του αστέρα από τη Γη είναι 10,89 έτη φωτός, καθιστώντας τον τον δωδέκατο πιο κοντινό αστέρα στο Ηλιακό Σύστημα. Η πρώτη φορά που καταγράφηκε ήταν το 1926 από τον Αμερικανό αστρονόμο Φρανκ Έλμορ Ρος.
Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης

Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης (Monty Python and the Holy Grail) είναι βρετανική κωμική, σατυρική ταινία του 1975 σε σκηνοθεσία Terry Gilliam και Terry Jones, και Σενάριο Monty Python (Γκράχαμ Τσάπμαν, Τζον Κλιζ, Τέρι Γκίλιαμ, Έρικ Άιντλ, Τέρι Τζόουνς, and Μάικλ Πέιλιν). Η ταινία ακολουθεί τον Βασιλιά Αρθούρο και τους συμμάχους του στην αναζήτηση του Άγιου Δισκοπότηρου (Holy Grail).
Million Reasons

Το "Million Reasons" είναι ένα τραγούδι από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Lady Gaga για το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της, "Joanne" (2016). Αρχικά κυκλοφόρησε ως promotional single και στις 8 Νοεμβρίου 2016 κυκλοφόρησε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ως δεύτερο single. Το κομμάτι γράφτηκε από την Gaga, την Hillary Lindsey και τον Mark Ronson και παραγωγοί του είναι ο Ronson, η Gaga και ο BloodPop. Πρόκειται για ένα τραγούδι με country επιρροές, που στιχουργικά αναφέρεται στην "ερωτική απογοήτευση και την ελπίδα" σε μια σχέση.
Αλεξάντερ Κλούμπεργκ

Ο Αλεξάντερ Κλούμπεργκ (εσθονικά: "Aleksander Klumberg", 17 Απριλίου 1899 - 10 Φεβρουαρίου 1958) ήταν Εσθονός αθλητής του στίβου και χάλκινος ολυμπιονίκης. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να διακριθεί σε μια σειρά αθλημάτων που περιλάμβανε το δέκαθλο, το πένταθλο και τον ακοντισμό.
Μουσείο Τμήματος Οδοντιατρικής

Το Μουσείο Τμήματος Οδοντιατρικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών συστήθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Οδοντιατρικής στις 13.02.2013 και της Συγκλήτου του Ε.Κ.Π.Α. στις 17.07.2013, ενώ με νεότερη απόφασή της στις 15.10.2014 προχώρησε η σύσταση Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του Μουσείου. Πανοραμική άποψη του κύριου εκθεσιακού χώρου του Μουσείου Τμήματος Οδοντιατρικής|αριστερά|μικρογραφία|500x500εσΤο Μουσείο Τμήματος Οδοντιατρικής είναι ένα από τα 17 εξειδικευμένα μουσεία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως πανεπιστημιακό μουσείο είναι μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Πανεπιστημιακών Μουσείων και Συλλογών (International Committee for University Museums And Collections) του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (International Council of Museums) 
Ο κύριος εκθεσιακός χώρος του Μουσείου βρίσκεται στον πρώτο όροφο του Νέου Κτηρίου της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών και η συλλογή προέρχεται κυρίως από δωρεές φορέων αλλά και ιδιωτών, εμπλουτίζεται δε διαρκώς με χορηγίες από φορείς και ιδιώτες.μικρογραφία|351x351px|Οδοντιατρική Μονάδα των αρχών της δεκαετίας του 1930Τα εκθέματα αφορούν στην ιστορία της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών, της Οδοντιατρικής στην Ελλάδα, αλλά και στην ιστορική εξέλιξη της Οδοντιατρικής σε παγκόσμιο επίπεδο. Ενδεικτικά αναφέρονται χειρουργικά εργαλεία όπως οδοντάγρες και μοχλοί, εργαλεία και συσκευές οδοντικής χειρουργικής, οδοντιατρικές χειρολαβές διαφόρων τύπων και πλήρεις οδοντιατρικές μονάδες. Ταυτόχρονα εκτίθεται σημαντικό έντυπο υλικό από την ιστορία της Σχολής. 
Δεδομένου ότι ένα σημαντικό κομμάτι της Ιστορίας της Οδοντιατρικής είναι η ιστορία των ανθρώπων που προσπάθησαν να διερευνήσουν, να κατανοήσουν και να εφαρμόσουν τις αρχές που διέπουν την  επιστήμη της Οδοντιατρικής, έγινε προσπάθεια να έλθουν σε μια διαλεκτική σχέση το χθες με το σήμερα με τη δημιουργία μουσειακών εκθεσιακών νησίδων σε επιλεγμένα σημεία του κτιριακού συγκροτήματος.

Η δημιουργία του Μουσείου Οδοντιατρικής συνέπεσε με την ανακάλυψη του Ιστορικού Αρχείου της Σχολής, το οποίο εντάχθηκε στο Μουσείο υποστηρίζοντας τις ερευνητικές δραστηριότητες του. Ενώ άμεσα ξεκίνησε και η προσπάθεια διάσωσής του και αξιοποίησης των ιστορικών εγγράφων και τεκμηρίων της Σχολής.
Απολλώνιος ο Ηροφίλειος

Ο Απολλώνιος ο Ηροφίλειος ήταν ιατρός, ο οποίος άκμασε το δεύτερο μισό του 1ου αι. π.Χ. ή το αργότερο το πρώτο μισό του 1ου μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια. Υπήρξε οπαδός του Ηροφίλου, διάσημου ιατρού της ελληνιστικής περιόδου, ιδρυτή ομώνυμης ιατρικής σχολής, και μαθητής του Χρυσέρμου.

Υπήρξε σύγχρονος του Στράβωνα, ο οποίος τον μνημονεύει ως ιατρό, που ανήκει στη Σχολή του Ηροφίλου . Επίσης, ο Αθήναιος ο Nαυκρατίτης στο έργο του "Δειπνοσοφισταί" αναφέρεται στον Απολλώνιο τον Ηροφίλειο και το σύγγραμμά του "Περὶ μύρων". Ο Γαληνός, από τον οποίο προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος των γνώσεών μας για τον Απολλώνιο και ειδικότερα για το φαρμακολογικό του έργο, τον αποκαλεί ως "ὁ Ἀπολλώνιος" ή "Ἀπολλώνιος ὁ Ηροφίλειος" .

Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι, αν και στην ιστορία της ελληνορωμαϊκής ιατρικής επιβιώνουν αρκετοί ιατροί με το όνομα "Ἀπολλώνιος", η σύγχρονη ιστοριογραφία θεωρεί ότι ο "Ἀπολλώνιος ὁ Ηροφίλειος" και ο "Ἀπολλώνιος ὁ Μῦς" ταυτίζονται στο ίδιο πρόσωπο.
Λιονέλο ντε Μινερμπί

Ο Λιονέλο ντε Μινερμπί ("ιταλικά : Lionello De Minerbi") (Παρίσι 20 Οκτωβρίου 1873 - Ρώμη 17 Δεκεμβρίου 1937), ήταν Ιταλός, Γαλλικής καταγωγής, πρωταθλητής της αντισφαίρισης, ποδοσφαιριστής και πολιτικός.
Άβελ της Δανίας

Ο Άβελ της Δανίας (δανικά: "Abel af Danmark", 1218 - 29 Ιουνίου 1252) ήταν δούκας του Σλέσβιχ από το 1232 έως το 1252 και βασιλιάς της Δανίας από το 1250 μέχρι τον θάνατό του το 1252. Ήταν ο δεύτερος γιος του κορυφαίου βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και της δεύτερης συζύγου του Μπερεγκαρίας της Πορτογαλίας, αδελφός των βασιλέων της Δανίας Έρικ Δ΄ και Χριστόφορου Α΄. Διαδέχθηκε στο Σλέσβιχ τον μεγαλύτερο αδελφό του Έρικ όταν ορκίστηκε βασιλιάς της Δανίας, σαν δούκας του Σλέσβιχ ο Άβελ ήρθε σε σύγκρουση με τον αδελφό του γι'αυτό πολλοί τον θεώρησαν ύποπτο για την δολοφονία του. Πήρε όρκο ότι δεν έχει καμιά σχέση με την δολοφονία και στην συνέχεια ορκίστηκε νέος βασιλιάς, μετά από μια σύντομη περίοδο σκοτώθηκε σε εκστρατεία εναντίον της Φρισίας. Η βασιλεία του ήταν η πιο σύντομη βασιλεία Δανού μονάρχη από τον 9ο αιώνα οι απόγονοι του η οικογένεια του Άβελ είχε την διοίκηση του δουκάτου του Σλέσβιχ μέχρι το 1375,
Τσέζαρε Κολόμπο

Ο Τσέζαρε Κολόμπο ("ιταλικά : Cesare Colombo") (Λα Σπέτσια 1899 - 1945), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Στο εθνικό πρωτάθλημα της Ιταλίας ήταν πρώτος στο απλό το 1919 και το 1922, στο διπλό αντρών το 1913, 1919, 1921, 1922, και στο διπλό μεικτό το 1919, 1920 και το 1925. 

Είχε συμμετάσχει στο "International Lawn Tennis Challenge" το 1920, το 1922, και το 1925. Στο Γουίμπλεντον το 1922 όπου δεν κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο. Στο Ρολάν Γκαρός συμμετείχε το 1926 όπου αποκλείστηκε πάλι στον πρώτο γύρο. Συμμετείχε και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σε σκληρό τερέν το 1921 και το 1923, στο Διεθνές πρωτάθλημα της Ιταλίας και σε άλλα μικρότερα τουρνουά.

Στο Κύπελλο Ντέιβις συμμετείχε με την Ιταλία το 1922, 1923, 1924 και το 1925 σημειώνοντας 11 ήττες.

Είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920 στο απλό όπου αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο και στο διπλό αντρών όπου με συμπαίκτη τον Μίνο Μπαλμπί αποκλείστηκαν στα προημιτελικά και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Ροζέτα Γκαλιαρντί αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.
Κυβερνείο της Λιβονίας

Το Κυβερνείο της Λιβονίας ή Λιφλάνδης (ρωσικά: Лифляндская губерния, "Liflyandskaya guberniya", γερμανικά: Gouvernement Livland, Livländisches Gouvernement, λετονικά: Vidzemes guberņa) ήταν ένα από τα Βαλτικά κυβερνεία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σήμερα, η επικράτεια του πρώην κυβερνείου αποτελεί μέρος της επικράτειας της Δημοκρατίας της Λετονίας και της Δημοκρατίας της Εσθονίας.
Μαϊλίντα Κελμέντι

Η Μαϊλίντα Κελμέντι (αλβανικά: "Majlinda Kelmendi", 9 Μαΐου 1991) είναι Αλβανίδα τζουντόκα από το Κοσσυφοπέδιο που αγωνίζεται στην κατηγορία των -52 κιλών. Μεταξύ των επιτυχιών της περιλαμβάνονται χρυσά μετάλλια σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο καθώς και ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στη Βραζιλία, το πρώτο του Κοσόβου στο πλαίσιο της συγκεκριμένης αθλητικής διοργάνωσης. Αναφέρεται ως η σημαντικότερη αθλητική προσωπικότητα της πατρίδας της και προπονείται υπό τις οδηγίες του παλαίμαχου τζουντόκα Ντριτόν Κούκα.
Φεντερίκο Μπαρότσι

Ο Φεντερίκο Μπαρότσι ("Federico Barocci", περ. 1535 - 30 Σεπτεμβρίου 1612) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Ουρμπίνο και, εκτός από δύο ταξίδια στην Ρώμη στην αρχή της σταδιοδρομίας του, εκεί έζησε και δημιούργησε. Λέγεται ότι εγκατέλειψε τις τοιχογραφίες του στο Καζίνο του Πίου Δ΄ στους Κήπους του Βατικανού, φοβούμενος μήπως οι αντίζηλοί του τον δηλητηριάσουν. Αυτή η υπερευαίσθητη ιδιοσυγκρασία του φαίνεται στο έργο του που αποτελείται κυρίως από θρησκευτικά θέματα, με επιρροές από τους Κορρέτζο και Ραφαήλ (που προερχόταν κι αυτός από το Ουρμπίνο), οι οποίες διοχετεύτηκαν σε μιαν άκρως προσωπική και ευαίσθητη απόδοση. 

Τα χρώματά του είναι έντονα αλλά αρμονικά και μολονότι οι εικόνες του προδίδουν εσώτερη τρυφερότητα, ο συνολικός χειρισμός έχει μεγάλο σφρίγος. Μολονότι εργάστηκε μακριά από τα κύρια κέντρα τέχνης, τα έργα του είχαν μεγάλη ζήτηση και ανάμεσα στους πάτρωνές του περιλαμβάνεται και ο αυτοκράτορας Ροδόλφος Β΄. 

Ο Μπαρότσι ισχυριζόταν μονίμως ότι ήταν άρρωστος αλλά είχε μια μακρά και παραγωγική σταδιοδρομία τόσο ως σχεδιαστής όσο και ως ζωγράφος. Ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες που έκαναν χρήση της χρωματιστής κιμωλίας. Θεωρείται ο μεγαλύτερος και περισσότερο προσωπικός ζωγράφος της εποχής του στην κεντρική Ιταλία και ορισμένα χαρακτηριστικά των έργων είναι εντελώς μανιεριστικά, όπως η ασαφής μεταχείριση του χώρου και τα κυματιστά ενδύματα. Αλλά η σταθερότητα και η ζωντάνια του παραπέμπουν στο μπαρόκ. Ο διακεκριμένος ιστορικός του μπαρόκ Μπελόρι, τον θεωρούσε τον μεγαλύτερο Ιταλό ζωγράφο της εποχής του και τον οίκτιρε που «μαράζωνε στο Ουρμπίνο».
Ντάγκμαρ της Βοημίας

Η Ντάγκμαρ της Βοημίας (γνωστή και ως Μαργαρίτα της Βοημίας λόγω του βαπτιστικού της ονόματος, 1186 - Ρίμπ 24 Μαΐου 1212) βασίλισσα της Δανίας ως πρώτη σύζυγος του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας ήταν κόρη του Ότακαρ Α΄ Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας και της πρώτης συζύγου του Αδελαΐδας του Μάισσεν.
Χριστόφορος Α΄ της Δανίας

thumb|right|250px|Τάφος του βασιλιά της Δανίας Χριστοφόρου Α΄ στον Καθεδρικό ναό του Ριμπ
Ο Χριστόφορος Α΄ της Δανίας (δανικά: "Christoffer I", 1219 - 29 Μαΐου 1259), βασιλιάς της Δανίας (1252 - 1259) ήταν ο μικρότερος γιος του κορυφαίου βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Β΄ και της δεύτερης συζύγου του Μπερενγκάριας της Πορτογαλίας, μικρότερος αδελφός των βασιλέων Έρικ Δ΄ της Δανίας και Άβελ της Δανίας. Διαδέχθηκε το καλοκαίρι του 1252 τον δεύτερο αδελφό του Άβελ μετά την δολοφονία του, στέφθηκε βασιλιάς της Δανίας στον Καθεδρικό ναό του Λουντ.
Scapigliatura

μικρογραφία|Οι Εμίλιο Πράγκα, Κάρλο Ντόσι και Λουίτζι Κονκόνι
Η Scapigliatura' ήταν ένα κίνημα τέχνης και λογοτεχνίας που αναπτύχθηκε στη βόρεια Ιταλία, από την έκτη δεκαετία του 19ου αιώνα. Είχε το επίκεντρό της στο Μιλάνο και στη συνέχεια καθιερώθηκε σε όλη τη χερσόνησο. Ο όρος προτάθηκε για πρώτη φορά από τον  Κλέτο Αρίγκι (ψευδώνυμο του Κάρλο Ριγκέτι) στο μυθιστόρημά του "Η "Scapigliatura" και η 6η Φεβρουαρίου", το 1862, και πρόκειται για την ελεύθερη μετάφραση του γαλλικού όρου "bohème" ("ζωή των τσιγγάνων"), που αναφερόταν στη διαταραγμένη και αντικομφορμιστική ζωή των καλλιτεχνών του Παρισιού που περιγράφεται στο μυθιστόρημα του Henri Murger "Scènes de la vie de bohème" (1847-1849). Ενάντια στο ρομαντισμό της ιταλικής πλειοψηφίας (Μαντσόνι, Μπερσέ, Ντ' Αζέλιο), επανάκτησε τις προτάσεις του ξένου ρομαντισμού και διέδωσε τη γεύση του γαλλικού νατουραλισμού που γεννιόταν και της κολασμένης ποίησης του Μπωντλαίρ, επισπεύδοντας τον Βερισμό και το Κίνημα της Παρακμής.
Τζόρτζιο ντε Στέφανι

Ο Τζόρτζιο ντε Στέφανι ("ιταλικά : Giorgio De Stefani") (Βερόνα 4 Φεβρουαρίου 1904 - Ρώμη 28 Οκτωβρίου 1992), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Εξελέγη το 1951 μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, πρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας αντισφαίρισης το 1955 και το 1962-1967, και πρόεδρος της Ιταλικής ομοσπονδίας την περίοδο 1958-1969.

Ως παίκτης ήταν νούμερο ένα στην Ιταλική αντισφαίριση για το 1933. Πρωταθλητής Ιταλίας στο απλό το 1930 και στο διπλό το 1939. Το 1932 ήταν η πρώτος Ιταλός που αγωνίσθηκε σε τελικό του Ρολάν Γκαρός όπου έχασε από τον Ανρί Κοσέ με 6-0 6-4 4-6 6-3. Το 1934 ήταν φιναλίστ στο Διεθνή πρωτάθλημα της Ιταλίας. Στο Ρολάν Γκαρός, εκτός από τον τελικό του 1932, έφτασε στους ημιτελικούς το 1934 και στα προημιτελικά το 1931. Το 1934 έφτασε στην ένατη θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο απλό το 1934 και το 1938 και δεύτερος το 1937.

Στο Κύπελλο Ντέιβις με την Ιταλία σε 12 διοργανώσεις όπου πήρε μέρος, σημείωσε 41 νίκες και 21 ήττες στο απλό και 3 νίκες και 1 ήττα στο διπλό.
Βαλεντίνο Ταρόνι

Ο Βαλεντίνο Ταρόνι ("ιταλικά : Valentino Taroni") (Καράτε Ούριο, Κόμο 1915 - Μιλάνο 1997), ήταν Ιταλός πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης.

Προερχόταν από οικογένεια αγροτών, και έγινε αθλητής τυχαία όταν δούλευε ως το παιδί που μάζευε τις μπάλες (Ball boy) στο τένις κλαμπ του Κόμο. Εκεί πρόσεξαν το ταλέντο του και αφού βοηθήθηκε οικονομικά από ένα μέλος του συλλόγου ξεκίνησε την αντισφαίριση.

Στο πρωτάθλημα Ιταλίας ήταν πρώτος στο απλό το 1937, στο διπλό αντρών το 1933, 1935, 1936 και το 1937 και στο διπλό μεικτό το 1937.

Το 1933 κλήθηκε από την ιταλική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1939. Αγωνίστηκε και στο Ρολάν Γκαρός το 1934, το 1937 και το 1938. Αποσύρθηκε από την αντισφαίριση στο ξέσπασμα του Β Παγκοσμίου Πολέμου και μετά τον πόλεμο μετακόμισε στη Νάπολη όπου έγινε προπονητής.
Βάλντεμαρ Δ΄, δούκας του Σλέσβιχ

Ο Βάλντεμαρ Δ΄, δούκας του Σλέσβιχ ή Βάλντεμαρ Δ΄ Έρικσον (1265 - 1312), δούκας του Σλέσβιχ (1283 - 1312) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Έρικ Α΄ του Σλέσβιχ και της Μαργαρίτας της Ρουγκίας. Όταν πέθανε ο πατέρας του ήταν μόνο 10 ετών, ο φεουδαρχικός του κυρίαρχος και θείος του Έρικ Ε΄ της Δανίας αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει δούκα του Σλέσβιχ. Το 1283 μετά από μια συνάντηση στο Βόρντινγκμποργκ και ύστερα από μεγάλη πίεση από Δανούς ευγενείς ο βασιλιάς δέχθηκε να τον αναγνωρίσει δούκα του Σλέσβιχ και να του παραχωρήσει το Φλένσμπουργκ. 
Ο Βάλντεμαρ ωστόσο δεν έμεινε ικανοποιημένος με τις πενιχρές παραχωρήσεις του Δανού βασιλιά, ζήτησε το νησί του Αλς και τα εδάφη του Σλέσβιχ αλλά ο Έρικ Ε΄ πάλι το αρνήθηκε (1284). Ο Βάλντεμαρ κατέλαβε την Αλς με στρατό, προχώρησε βορειότερα προκειμένου να ζητήσει την βοήθεια των βασιλέων της Νορβηγίας και της Σουηδίας αλλά συνελήφθη από τον Δανό βασιλιά (1285) που τον φυλάκισε για έναν χρόνο στο κάστρο του Σόμποργκ, όταν ελευθερώθηκε παραιτήθηκε από τα δικαιώματα του. 
Τον Νοέμβριο του 1286 ο Έρικ Ε΄ δολοφονήθηκε η χήρα του Αγνή του Βρανδεμβούργου τον θεώρησε ύποπτο αλλά φοβήθηκε την δύναμη του δούκα έλλειψη του συζύγου της γι'αυτό αποφάσισε να συμφιλιωθεί μαζί του, να αποδεχτεί τα δικαιώματα του και να τον ορίσει κηδεμόνα του ανήλικου γιου της Έρικ Μένβεντ.
Το 1289 επανήλθε η σύγκρουση μεταξύ του δούκα του Σλέσβιχ και της βασιλομήτωρος, ο δούκας συμμάχησε πάλι με τον Έρικ Β΄ της Νορβηγίας εναντίον των Δανών αλλά γνώρισε την συντριβή στην ναυμαχία του Γκρόνσουντ (1295), αναγκάστηκε να παραιτηθεί από όλα τα δικαιώματα του όπως και από την νήσο Αλς.
Τα επόμενα χρόνια μέχρι τον θάνατο του είχε καλές σχέσεις με την βασιλική οικογένεια, τον υποστήριξε στους πολέμους του με την Σουηδία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, συμμετείχε και σε ένα εκπληκτικό τουρνουά που διοργανώθηκε από τον Έρικ ΣΤ΄ στο Ροστόκ .
Ο Βάλντεμαρ Δ΄ Έρικσον πέθανε την άνοιξη του 1312 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σλέσβιχ, τον διαδέχθηκε ο γιος του Έρικ Β΄ του Σλέσβιχ.
Μαουρίτσιο Κοστάντζο

Ο Μαουρίτσιο Κοστάντζο (ιταλικά: "Maurizio Constanzo") γεννημένος στις 28 Αυγούστου 1938, είναι Ιταλός δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, τηλεπαρουσιαστής και σκηνοθέτης.
Γκρίζο νουάρ

Γκρίζο νουάρ (γαλλικά για "γκρίζα ταινία"), ένας όρος που επινοήθηκε από τον Τομ Άντερσεν, είναι ένα είδος του φιλμ νουάρ, ο οποίος κατηγοριοποιεί μια μοναδική σειρά από ταινίες που κυκλοφόρησαν από το 1947 ως και το 1951. Έγιναν γνωστές στο πλαίσιο του πρώτου κύματος των κομμουνιστικών ερευνών της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων.
Ρολάντο ντελ Μπέλο

Ο Ρολάντο ντελ Μπέλο ("ιταλικά : Rolando Del Bello") (Ρώμη 26 Οκτωβρίου 1925 - Νερβιάνο 1 Ιανουαρίου 2002), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης αδελφός του επίσης αντισφαιριστή Μαρτσέλο Ντελ Μπέλο.

Ως παίκτης έφτασε στο τέταρτο γύρο του Γούιμπλεντον το 1949 και στο Ρολάν Γκαρός το 1952. Στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι δύο φορές έφτασε στον τελικό στο διεθνές πρωταθλήματος της Ιταλίας, χάνοντας το 1951 από τους Γιάροσλαβ Ντρόμπνι και Ντίκ Σαβίτ και το 1952 πάλι από τον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι αλλά με συμπαίκτη τον Φρανκ Σέντγκαμ.

Στο Κύπελλο Ντέιβις κατά την περίοδο 1950-1953 κέρδισε 14 και έχασε 10. Ήταν μέλος της Ιταλικής ομάδας που το 1952, έπαιξε στον τελικό των ζωνών στο γρασίδι Αυστραλίας, νικώντας την Ινδία 3-2 και έχασε 5-0 από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο Ιταλικό πρωτάθλημα ήταν πρώτος το 1950, στον απλό και τον τίτλο του διπλού, με συμαπαίκτη με το Μάριο Μπελαρντινέλλι το 1949 και το 1951. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1971 ήταν πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι.
Αυτοκρατορία των Κοσσανών

μικρογραφία|Η έκταση της κοσσανικής αυτοκρατορίας σε σκούρο χρώμα

Η Αυτοκρατορία των Κοσσανών (αρχαία ελληνικά: "Βασιλεία Κοσσανῶν", βακτριανά: Κυϸανο, "Κουσανό," σανσκριτικά: कुषाण राजवंश "Kusan Rājavaṃśa," BHS (Βουδιστικά Υβριδικά Σανσκριτικά): "Gusana-vaṃśa"; παρθικά: 𐭊𐭅𐭔𐭍 𐭇𐭔𐭕𐭓 "Kušan-xšaθr") ήταν αυτοκρατορία που σχηματίστηκε από το λαό των Γιουέ-τσι, στα εδάφη της Βακτριανής στις αρχές του 1ου μ.Χ. αιώνα. Είχε εξαπλωθεί για να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού Αφγανιστάν και στη συνέχεια τα βόρεια τμήματα της ινδικής υποηπείρου, τουλάχιστον μέχρι τη Σακετά και το Σαρνάθ κοντά στο Βαρανάσι (Μπεναρές), όπου έχουν βρεθεί επιγραφές που χρονολογούνται από την εποχή του Κοσσανού αυτοκράτορα Κανίσκα του Μεγάλου. Ο αυτοκράτορας Κανίσκα ήταν μεγάλος προστάτης του Βουδισμού. Ωστόσο, καθώς οι Κοσσανοί επεκτάθηκαν προς τα νότια, οι θεότητες στα μεταγενέστερά τους νομίσματα αντικατόπτριζαν τη νέα ινδουιστική τους πλειονότητα-ταυτότητα. Μετά την κατάκτηση του ινδοελληνικού βασιλείου και των εδαφών του πρώην ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής, πιθανώς χρησιμοποίησαν την ελληνική γλώσσα για κάποιες δεκαετίες ως γλώσσα της διοίκησης, αλλά στις αρχές του 2ου αιώνα την αντικατέστησαν με τη Βακτριανή, ενώ γενικά χαρακτηρίζονται από την πρόσμειξη πολλών ελληνικών και ινδικών στοιχείων.
Χέιτι Τάλβικ

Ο Χέιτι Τάλβικ (εσθονικά: "Heiti Talvik", 9 Νοεμβρίου 1904 - Ιούλιος 1947) ήταν Εσθονός ποιητής και σύζυγος της λογοτέχνιδας Μπέτι Άλβερ.
Ορλάντο Σίρολα

Ο Ορλάντο Σίρολα ("ιταλικά : Orlando Sirola") (Φιούμε 30 Απριλίου 1928 - Μπολόνια 13 Νοεμβρίου 1995), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Σίρολα ξεκίνησε να παίζει αντισφαίριση σαν παιδί δείχνοντας το ταλέντο του αλλά λόγω του πολέμου αναγκάστηκε να σταματήσει προσωρινά και στη συνέχεια να ασχοληθεί με το άθλημα ξανά το 1951. Με τον Νίκολα Πιετραντζέλι στα διπλά ανδρών έγραψαν ιστορία στο Ιταλικό τένις με τη νίκη τους στο Ρολάν Γκαρός το 1959 και φτάνοντας στον τελικό Γουίμπλεντον το 1956. Το δίδυμο αυτό στα διπλά αντρών είχαν ρεκόρ 42 νίκες, 34 στο Κύπελλο Ντέιβις. Το ίδιο δίδυμο ήταν πρωταθλητές Ιταλίας στο διπλό το 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964 και το 1965.

Στο απλό, στο Γαλλικό Όπεν έφτασε στους ημιτελικούς το 1960 και στο δεύτερο γύρο το 1958. Στο Γουίμπλεντον έφθασε στο δεύτερο γύρο το 1959 και το 1962. Στο Διεθνές πρωτάθλημα Ιταλίας ήταν τρεις φορές στα προημιτελικά (1954, 1958 και 1960). Φιναλίστ ήταν στο ιταλικό πρωτάθλημα το 1957 χάνοντας από τον Μπέπε Μέρλο και το 1959 χάνοντας από τον Πιετραντζέλι σε τρία σετ.

Στο μικτό διπλό συνεργάστηκε με την Λέα Περίκολι κι έφθασαν στους προημιτελικούς στο Γουίμπλεντον το 1955. Επίσης ήταν δύο φορές πρωταθλητής Ιταλίας το 1956 και το 1959.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο απλό το απλό, και πρώτος στο διπλό αντρών.

Το 1963 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες της Νάπολης.
Στην εθνική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις κατά την περίοδο 1953-1963 ο Σίρολα κέρδισε 22 παιχνίδια κι έχασε 23 στο απλό, έκανε 35 νίκες στο διπλό. Το 1960 και το 1961 στο διπλό, ήταν μέλος της Ιταλικής ομάδας που έφτασε στον τελικό του τουρνουά, πριν χάσει από την Αυστραλία με 1-4 και 0-5. 

Ποτέ δεν έγινε επαγγελματίας και συμμετείχε μόνο σε μεγάλα τουρνουά που προορίζονταν για ερασιτέχνες. Μεταξύ 1969 και 1971 ήταν αρχηγός της εθνικής για το Ντέιβις καπ.
Ντάρια Λαβρέντιεβνα Μιχαΐλοβα

Η Ντάρια Λαβρέντιεβνα Μιχαΐλοβα (, Νοέμβριος 1836 - 1892) ήταν Ρωσίδα νοσοκόμα κατά την διάρκεια της Πολιορκίας της Σεβαστούπολης (1854–1855) στον Πόλεμο της Κριμαίας. Γι' αυτό, έγινε περισσότερο γνωστή ως η Ντάσα της Σεβαστούπολης (ρωσικά: "Даша Севастопольская"). Ήταν μια από τις ιδρύτριες της σύγχρονης νοσηλευτικής, μαζί με την Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ. 

Η Μιχαΐλοβα γεννήθηκε σε ένα χωριό κοντά στο Κλιουτσίστσι στο Κυβερνείο του Καζάν. Ο πατέρας της, που υπηρετούσε ως ναυτικός στο Ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό, σκοτώθηκε στην μάχη της Σινώπης το 1853. Ήταν μία 17χρονη ορφανή, όταν ο Κριμαϊκός Πόλεμος ξέσπασε το 1853.

Πριν τον πόλεμο, εργάστηκε ως πλύστρα και ως ράφτρα για το προσωπικό του Ρωσικού ναυτικού στην επαρχία Κοραμπέλναγια της Σεβαστούπολης, κοντά στο Ναυπηγείο της Σεβαστούπολης. Έφυγε από το σπίτι όταν ξέσπασε ο πόλεμος, για να βοηθήσει στην φροντίδα των τραυματισμένων Ρώσων στρατιωτών, στο πεδίο της μάχης κατά την διάρκεια της Μάχης του Άλμα. Είχε στήσει ένα σταθμό περιποίησης, χρησιμοποιώντας ξύδι και λουρίδες από τα ρούχα της για να καθαρίσει τις πληγές των στρατιωτών. 

Μετά τον πόλεμο, ο Τσάρος Νικόλαος της απένειμε το Τάγμα του Αγίου Βλαντιμίρ, με ένα χρυσό μετάλλιο, "Για την επιμέλεια". Ήταν η μόνη Ρωσίδα γυναίκα χαμηλότερης τάξης που έλαβε αυτό το βραβείο. Επίσης, έλαβε μια αμοιβή 500 ασημένιων ρουβλίων, και της υποσχέθηκε μια περαιτέρω αμοιβή 1,000 ασημένιων ρουβλίων για τον γάμο της. Τα έλαβε, όταν παντρεύτηκε τον Μαξίμ Χβορόστοφ το 1855.

Αρχικά, το ζευγάρι διεύθυνε ένα πανδοχείο σε ένα χωριό. Μετά μετακόμισαν στο Νικολάγιεφ, αλλά η Ντάσα τελικώς επέστρεψε στην Σεβαστούπολη, όπου διεύθυνε μια ταβέρνα και εργαζόταν σε ένα νοσοκομείο. Όταν συνταξιοδοτήθηκε, αυτή παρουσιάστηκε με μια εικόνα του Χριστού που αγοράστηκε με δωρεές από τους ασθενείς της. Πέθανε στην Σελάνγκα, κοντά στο Κλιουτσίστσι, το 1892. 

Επίσης, ο αστεροειδής 3321 Ντάσα έχει ονομαστεί προς τιμήν της.
The Unsaved

Το The Unsaved (πρωτότυπος τίτλος: La limita de jos a cerului) είναι ρουμανική-μολδαβική δραματική ταινία του 2013, σε σκηνοθεσία Iγκόρ Κομπιλεάνσκι. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Κορνέλιου Πορουμπόγιου. Πρωταγωνιστούν οι Ίγκορ Μπάμπιατς, Έλα Λονέσκου και Σεργκίου Βόλοτς. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε έναν 19 Μολδαβό άνδρα και την καθημερινότητά του, ο οποίος τα βγάζει πέρα, πραγματοποιώντας παράνομες δραστηριότητες. Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβε η εταιρεία Saga Film, ενώ τη διανομή η Bomb Film Production.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στην 1 Ιουλίου του 2013, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Karlovy Vary, της Τσεχίας. Στις 12 Οκτωβρίου του ίδιου έτους προβλήθηκε και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Warsaw Film Festival, της Πολωνίας. Στις 27 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε και στη Ρουμανία, ενώ στη Μολδαβία στις 4 Δεκεμβρίου του ίδιους έτους. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα στη Ρουμανία και στη Μολδαβία. Η ταινία έλαβε καλές κριτικές σε διάφορα διαδικτυακά σάιτ, ενδεικτικά: στο iMDB κατέχει 7.2 βαθμολογία, στο MUBI.com, κατέχει 3.2 αστέρια στα 5, ενώ τέλος στο Cinemagia, κατέχει 7.3 βαθμολογία στα 10.

Το έργο, επίσης, έλαβε πολλές υποψηφιότητες και δύο βραβεία. Στα ρουμανικά "Gopos Award" έλαβε ένα βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας κι ένα βραβείο Καλύτερης Μεγάλου Μήκους Ταινία (Πρωτοεμφανιζόμενου). Στο ίδιο ρουμανικό Φεστιβάλ έλαβε κι άλλες υποψηφιότητες σε ακόμα 11 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων το "Καλύτερης Μεγάλου Μήκους Ταινία", το "Καλύτερης Σκηνοθεσίας", το "Καλύτερου Σεναρίου", το "Καλύτερου Μοντάζ", καθώς και τις τέσσερις κατηγορίες που αφορούν τους ηθοποιούς. Υπήρξε, τέλος, και υποψήφια για να εισαχθεί στις υποψηφιότητες της Αμερικανικής Ακαδημίας, στην κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, στην 87η τελετή, χωρίς όμως να προκριθεί.
Άβελ, λόρδος του Λάνγκελαιν

Ο Άβελ, λόρδος του Λάνγκελαιν ή Άβελ Άβελσεν ("Abel Abelsøn", 1252 - 2 Απριλίου 1279), λόρδος του Λάνγκελαιν ήταν τρίτος και τελευταίος γιος του Άβελ της Δανίας και της συζύγου του Ματθίλδης του Χόλσταϊν, μικρότερος αδελφός των δουκών του Σλέσβιχ Βάλντεμαρ Γ΄, και Έρικ Α΄. Σαν μέλος της δουκικής οικογένειας δέχθηκε πολλά δώρα στην νότια Δανία. Μετά τον πρόωρο θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Βάλντεμαρ Γ΄ και την εγκατάσταση στο δουκάτο του Σλέσβιχ του δεύτερου αδελφού του Έρικ, ο Άβελ δέχθηκε ως δώρο τις πόλεις Σβένπο, Ρούδκεεπενγκ, πιθανώς την Φώπο στο νησί Φιονία και το νησί του Λάνγκελαιν. Πέθανε πρόωρα την ημέρα της Πεντηκοστής του 1279 στο Σβένπο και τάφηκε στο αβαείο των Φραγκισκανών της πόλης.
Γκράφαρχολτ ογκ Ούλφαρσαουρνταλουρ

Το Ούλφαρσφελ ή Γκράφαρχολτ ογκ Ούλφαρσαουρνταλουρ (ισλανδικά: Grafarholt og Úlfarsárdalur), είναι μια επαρχία του Ρέικιαβικ, της πρωτεύουσας της Ισλανδίας και αποτελεί μέρος των ανατολικών προαστίων.
Ανναλίζα Μπόσι

Η Ανναλίζα Μπόσι ("ιταλικά : Annalisa Bossi - Annelies Ullstein Bossi Bellani") (Δρέσδη 3 Νοεμβρίου 1915 - Μιλάνο 21 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Γερμανίδα, πολιτογραφημένη Ιταλίδα, πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Γεννήθηκε σαν Αννελί Ούλσταϊν (Annelies Ullstein) και ήταν παντρεμένη δύο φορές, αρχικά με τον Ρενάτο Μπόσι αθλητή της αντισφαίρισης ο οποίος σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1947, και αργότερα με τον σχολιαστή Τζόρτζιο Μπελάνι, ο οποίος πέθανε τον Νοέμβριο του 1969.

Πριν από την Φραντσέσκα Σκιαβόνε και το 2010 ήταν ένας από τους μόλις τρεις Ιταλούς αντισφαιριστές που είχαν παίξει σε ημιτελικό σε ένα τουρνουά Γκράντ Σλαν πετυχαίνοντας την δεύτερη παρουσία το 1949 στο Ρολάν Γκαρός.

Επίσης όταν το 2011, όταν ο Φάμπιο Φονίνι και πάλι η Φραντσέσκα Σκιαβόνε έπαιξαν στους προημιτελικούς του μεικτού διπλού ενός τουρνουά Γκραντ Σλαμ, επανέλαβαν το κατόρθωμα της Μπόσι και του Τζιοβάνι Κουτσέλι επίσης στο Παρίσι το 1949. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της ήταν δύο φορές στην πρώτη δεκάδα των γυναικών στην Ιταλία, ήταν νούμερο 8 το 1949 και νούμερο 9 το 1950.

Πρωταθλήτρια Ιταλίας στο απλό το 1941, 194,1946, 1947 και το 1948, και στο διπλό μεικτό το 1946 με συμπαίκτη τον σύζυγο της Ρενάτο Μπόσι. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1949 ήταν πρώτη στο απλό.
Ζαν Μελιέ

Ο Ζαν Μελιέ (Γαλλικά: "Jean Meslier" ή "Mellier"· 15 Iουνίου 1664 – 17 Ιουνίου 1729), ήταν  Γάλλος Καθολικός ιερέας (αββάς), ο οποίος έγραψε ένα φιλοσοφικό δοκίμιο με σκοπό την προώθηση του αθεϊσμού, το οποίο ανακαλύφθηκε, μετά το θάνατό του. Το κείμενο αυτό περιγράφεται από τον συγγραφέα ως «διαθήκη» για τους ενορίτες του και καταγγελία κάθε θρησκείας.
Green Beret

Το Green Beret (ιαπωνικά: "グリーンベレ", χέπμπορν: "Gurīn Berē"), γνωστό και ως Rush'n Attack, είναι ένα run and gun βιντεοπαιχνίδι, που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Konami, το 1985, για arcade. Το παιχνίδι αργότερα κυκλοφόρησε σε πολλές οικιακές κονσόλες, όπως το NES, το 1987, κυκλοφορία την οποία το IGN, την τοποθέτηση 99η, ανάμεσα στα Καλύτερα Παιχνίδια του NES. Σε γενικές γραμμές το παιχνίδι έλαβε θετικές κριτικές.
Βόγκαρ

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Σελατάνγκαρ
Το Βόγκαρ (ισλανδικά: Vogar, απόδοση: μικρό λιμανάκι) είναι μια μικρή πόλη στα νοτιοδυτικά της Ισλανδίας. Είναι η έδρα του δήμου Βόγκαρ (ισλανδικά: Sveitarfélagið Vogar).
Έρικ Ε΄ της Δανίας

thumb|right|250px|Αναμνηστικός σταυρός στο Φίντεραπ, το χωριό που δολοφονήθηκε ο Έρικ
Ο Έρικ Ε΄ της Δανίας ή Έρικ Κλίππινγκ (1249 - 22 Νοεμβρίου 1286), βασιλιάς της Δανίας (1259 - 1286) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Δανίας Χριστοφόρου Α΄ και της Μάργκαρετ Σαμπίρια μέχρι το 1264 κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της μητέρας του, την περίοδο (1261 - 1262) ήταν αιχμάλωτος στο Χόλσταϊν και μεταφέρθηκε αργότερα στο Βρανδεμβούργο. Το ψευδώνυμο του Κλίππινγκ ή Γκλίππινγκ που σημαίνει στα Δανικά "κομμένο" προέρχεται από κάποιο κομμένο νόμισμα που έκοψε ο ίδιος προφανώς για να εκδηλώσει την δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρισκόταν το βασίλειο του τότε, πιθανώς να έχει και την σημασία ότι ο ίδιος ο Έρικ ήταν εξαιρετικά αντιπαθής και υποτιμημένος από τον λαό της Δανίας.
Τζον Μπράντλι Γουέστ

O Τζον Μπράντλι Γουέστ (αγγλικά: "John Bradley West", 15 Σεπτεμβρίου 1988), περισσότερο γνωστός ως Τζον Μπράντλι, είναι Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του ως Samwell Tarly, στην τηλεοπτική σειρά του HBO, "Game of Thrones". Ουσιαστικά, με αυτήν τη σειρά ξεκίνησε και η επαγγελματική του καριέρα το 2011, κατόπιν, εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο, σε ταινίες όπως το "Άννα Καρένινα" (2012) και το "Man Up". Ενώ στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει και σε σειρές όπως το "Merlin" και το "Shameless".
Φραντς Βίλχελμ Ματέικα

Ο Φραντς Βίλχελμ Ματέικα ("λατινικό αλφάβητο : Franz Wilhelm Matejka") (Βιέννη, Αυστροουγγαρία, 26 Δεκεμβρίου 1886 - ? ), ήταν αυστριακός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Αγωνίστηκε με την Αυστρία στο κύπελλο Ντέιβις από το 1927 έως το 1934 σε 8 διοργανώσεις με ρεκόρ 22 νίκες και 13 ήττες. Το 1928 έφτασε στα προημιτελικά της ευρωπαϊκής ζώνης, όπως το 1930 και το 1934.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1928 έχασε στο τελικό του απλού από τον Ρόντερικ Μέντσελ, έχασε επίσης στον τελικό του διπλού με συμπαίκτη τον Μούνκ, από το ζευγάρι Ρόντερικ Μέντσελ - Φραντίσεκ Σοΐκα. Έχει συμμετάσχει χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία στο Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλεντον από το 1928 έως το 1935. Ήταν νικητής στο διεθνές πρωτάθλημα Βελγίου το 1930, στο διεθνές πρωτάθλημα Αυστρίας το 1931 και το 1934, στις Κάννες το 1933<.
Τζένιφερ Ρας

Η Τζένιφερ Ρας ("Jennifer Rush", γενν. 28 Σεπτεμβρίου 1960) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Η μεγάλη της επιτυχία ήρθε σε νεαρή ηλικία, ιδίως με το τραγούδι «The Power of Love», που κυκλοφόρησε το 1984.
Μπάρμπαρα Πάουλους

Η Μπάρμπαρα Πάουλους ("λατινικό αλφάβητο : Barbara Paulus"), γεννημένη την 1 Σεπτεμβρίου 1970, είναι πρώην αυστριακή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν Νο 10 στον κόσμο για πρώτη φορά στις 18 Νοεμβρίου 1996.

Γεννήθηκε στην Βιέννη και κατοικεί στο Hinterbrühl. Ο πατέρας της, Τζέρχαλντ, είναι διευθυντής πωλήσεων ηλεκτρονικών υπολογιστών, η μητέρα της Μπριτζίτε είναι νοικοκυρά, ο αδελφός της Βέρνερ παίζει μπάσκετ. Η Πάουλους αποφοίτησε το 1990. Το 1990 τιμήθηκε με το Βραβείο "Golden Needl"e από την Αυστριακή ομοσπονδία αντισφαίρισης. 

Ξεκίνησε να παίζει στο WTA Tour το 1986 και αποσύρθηκε το 2001. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της κέρδισε συνολικά επτά WTA τουρνουά, έξι στο απλό το 1987, 1988, 1990, 1994, 1995, 1996 και 1997, έναν στο διπλό το 1988. 

Η Πάουλους αγωνίστηκε για την Αυστρία στο Φεντ καπ σε πέντε διοργανώσεις από το 1989 έως το 1997, σε 21 αγώνες στο απλό και διπλό, κερδίζοντας εννέα αγώνες και χάνοντας δεκατρείς. Απείχε μεγάλο διάστημα από την ενεργό δράση το 1992-1993, το 1997 και το λόγω τραυματισμών και μίας εγχείρησης που έκανε.

Συμμετείχε για την Αυστρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στην Σεούλ όπου στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από την Αμερικανίδα Γκάρισον με 2-0 σετς. 

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 στην Βαρκελώνη στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο από τον Γερμανό Χούμπερ.
Έντε Τοτχ

Ο Έντε Τοτχ (ουγγρικά: Ede Tóth), (11 Μαρτίου 1884, Οράντεα, Αυστροουγγαρία - 1 Ιανουαρίου 1950) ήταν Ούγγρος αθλητής της αντισφαίρισης, ανήκε στον σύλλογο του Λόουν τένις Βουδαπέστης.

Στο Ουγγρικό πρωτάθλημα ήταν πρωταθλητής στο απλό το 1904 και το 1908.

Ο Τοτχ συμμετείχε για την Ουγγαρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 στο Λονδίνο. Στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο από τον Βρετανό Πάρκε, και στο διπλό με συμπαίκτη τον Γιένο φον Ζσίγκμοντι αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο.
Neoplan Starliner

Το Neoplan Starliner είναι λεωφορείο της Neoplan, το οποίο κατασκευάζοταν από το 1996 μέχρι και το 2015. Κατασκευαζόταν στο εργαστάσιο της πόλης Πλάουεν, της Γερμανίας.
Άαρον Ράμσεϊ

Ο Άαρον Ράμσεϊ (σωστή προφορά: Άαρον Ράμζι) ("Aaron Ramsey", 26 Δεκεμβρίου 1990) είναι Ουαλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στη Γιουβέντους και στην Εθνική Ουαλίας.
Σάρα Γουότερς

Η Σάρα Γουότερς "(Sarah Waters)" είναι Αγγλίδα συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων, με φόντο λεσβιακές -κυρίως- ιστορίες έρωτα.

Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1966 στο Νεϊλάντ της Ουαλίας και σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία στα Πανεπιστήμια του Κεντ (ΒΑ) του Λάνκαστερ (ΜΑ) και του Λονδίνου (κολέγιο Queen Mary) (PhD).

Σήμερα ζει στο Κένινγκτον του Λονδίνου ασχολούμενη επαγγελματικά με τη συγγραφή μυθιστορημάτων.

Έχει γράψει έξι μυθιστορήματα:
*Tipping the Velvet (1998), το οποίο κέρδισε το "«Betty Trask Award»" 
*Affinity (1999), το οποίο κέρδισε το "«Somerset Maugham Award»", το βραβείο των «Sunday Times» για τον καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα "(Young Writer of the Year Award)" 
*Fingersmith (2002), το οποίο μπήκε στην βραχεία λίστα του Βραβείου Μπούκερ "(«Man Booker Prize»)" και κέρδισε το «British Book Awards: Author of the Year, 2002»
*The Night Watch (2006), το οποίο μπήκε και αυτό στη βραχεία λίστα των βραβείων "«Orange Prize»" "«Booker Prize»" 
*The Little Stranger (2009), υποψήφιο για το βραβείο "«South Bank Show Literature Award»" 
*The Paying Guests (2014) υποψήφιο για το βραβείο which «The Baileys Women's Prize for Fiction»

Στα ελληνικά κυκλοφορούν:
*"Χείλη σαν βελούδο", (Tipping the Velvet)- ISBN 978-960-034-879-8
* "Η κλέφτρα", (Fingersmith) - ISBN 978-960-221-398- 8
*"Ξαγρυπνώντας" , (The Night Watch) - ISBN 978-960-034-492-9
*"Ανήλικος επισκέπτης", (The Little Stranger) - ISBN 978-960-035-244-3
*"Οι ενοικιαστές", (The Paying Guests) - ISBN 978-960-142-936-6
Μπασμανέ

Ο ιστορικός [[σιδηροδρομικός σταθμός του Μπασμανέ]]
Το [[Τσορακκαπί Τζαμί]] στο Μπασμανέ, από πίσω φαίνεται ο λόφος του Πάγου ([[Καντιφέ καλέ]]).
Το Μπασμανέ ή Μπασμανές (τουρκικά: "Basmane") είναι μία λαϊκή συνοικία και απ' τις πιο παλιές της Σμύρνης.

Βρίσκεται στο Κονάκι και πίσω από το Μεγάλο Παζάρι (Κεμεράλτι Μπαζάρ), το οποίο είναι το μεγαλύτερο και το πιο ιστορικό της Σμύρνης. Η συνοικία είναι χτισμένη στον λόφο του Πάγου ή Καντιφέ καλέ ("Βελούδινο Κάστρο") ο οποίος πήρε το όνομά του από το ομώνυμο κάστρο που βρίσκεται στη κορυφή του. Το κάστρο αυτό πρωτοχτίστηκε από τον Λυσίμαχο, ο οποίος ήταν ένας από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η περιοχή είναι διάσημη για τον σιδηροδρομικό σταθμό της που εγκαινιάστηκε το 1866, αλλά και για τη Διεθνή Έκθεση της Σμύρνης. Τα παλιά χρόνια το Μπασμανέ ήταν μία εύπορη συνοικία και είχε αξιόλογο εβραϊκό και ελληνικό πληθυσμό. Στη γειτονιά υπάρχει επίσης η εκκλησία του Άη Βούκλα, η οποία είναι η μοναδική που γλίτωσε από τη Μικρασιατική Καταστροφή και υπάρχει μέχρι και σήμερα.

Σήμερα η περιοχή είναι πολύ υποβαθμισμένη. Εκεί έχουν μεταναστεύσει πολλοί Κούρδοι από τα βάθη της Ανατολίας οι οποίοι μένουν σε σπίτια που έχτισαν χωρίς άδεια. Ορισμένοι από αυτούς συχνάζουν ως πλανόδιοι πωλητές στο κάστρο του Καντιφέ καλέ όπου πουλάνε αναμνηστικά. Επίσης, πολλοί Σύριοι και Ιρακινοί πρόσφυγες/μετανάστες έχουν βρεί καταφύγιο στα εγκαταλελειμένα αρχοντικά της και στα παλιά ξενοδοχεία. Ωστόσο επειδή το Μπασμανέ είναι κοντά στο ιστορικό κέντρο της πόλης η αστυνόμευση είναι αρκετά καλή και είναι σχετικά ασφαλές πρίν τη δύση του ηλίου.
Μαλαϊκή γλώσσα

Η μαλαϊκή γλώσσα είναι κύρια γλώσσα των αυστρονησιακών γλωσσών, η οποία ομιλείται στην Ινδονησία, την Μαλαισία, το Μπρουνέι και τη Σιγκαπούρη. Ομιλείται από περίπου 290 εκατομμύρια ανθρώπους στην περιοχή του πορθμού της Μαλάκκα, στις ακτές της Μαλαϊκής χερσονήσου της Μαλαισίας, στην ανατολική ακτή της Σουμάτρας, και επίσης έχει καθιερωθεί ως τοπική γλώσσα στη δυτική ακτή του Σαράουακ και του δυτικού Καλιμαντάν στο Βόρνεο. Επίσης, είναι η γλώσσα του εμπορίου στις νότιες Φιλιππίνες.

Ως εθνική γλώσσα (Bahasa Kebangsaan ή National Language) σε διαφορετικά κράτη, η μαλαϊκή γλώσσα έχει διάφορα επίσημα ονόματα. Στη Σιγκαπούρη και στο Μπρουνέι αποκαλείται "Bahasa Melayu", στην Μαλαισία αποκαλείται "Bahasa Malaysia" (μαλαισιανή γλώσσα) και στην Ινδονησία "Bahasa Indonesia" (ινδονησιακή γλώσσα) και χαρακτηρίζεται ως "Bahasa Persatuan/ Pemersatu" (ενοποιητική γλώσσα ή lingua franca). Η Ινδονησία και το Μπρουνέι έχουν τη δικιά τους προτυποποιημένη μορφή, ενώ η Μαλαισία και η Σιγκαπούρη χρησιμοποιούν την ίδια.
Τουρκική Ένωση Ξάνθης

Η Τουρκική Ένωση Ξάνθης είναι ένας από τους συλλόγους της "μουσουλμανικής μειονότητας της ελληνικής Θράκης". Ιδρύθηκε το 1927, η οργάνωση απαγορεύτηκε από τις Ελληνικές αρχές το 1987 και το 1999. Το 2008, σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι. Οι Ελληνικές δικαστικές αρχές αρνήθηκαν να την νομιμοποιήσουν εκ νέου, στη βάση του καταστατικού της αλλά και των ενεργειών της. Η ένωση έχει κατηγορηθεί ότι έχει σχέσεις με το Τουρκικό Κόμμα Εθνικιστικής Κίνησης και την ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση των Γκρίζων Λύκων.
Λίεσλ Χερμπστ

Η Λίεσλ Χερμπστ ("λατινικό αλφάβητο : Elise "Liesl" Anna Herbst-Westreich"), (1902-1990) είναι πρώην αυστριακή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, του γκολφ, του αλπικού σκι και του πατινάζ σε πάγο.

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1902 στην πόλη Jaegerndorf (τώρα ονομάζεται Κρνοβ της Τσεχίας) στη Σιλεσία, όπου η οικογένειά της είχε αποστακτήριο. Ζούσε στη Villa Westreich με τους γονείς της Λεό και Ντορίτ και τις δύο μεγαλύτερες αδελφές της Ίρμα και Γετρούδη. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, η μητέρα και η αδελφή της σκοτώθηκαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ. Δεν είναι γνωστό τι συνέβη με την μεγαλύτερη αδελφή της.

Η Χερμπστ έγινε πρωταθλήτρια Αυστρίας το 1930 και τα έτη 1929-1937 συμμετείχε σε περισσότερα από 70 τουρνουά στην Αυστρία, τη Γιουγκοσλαβία, την Ιταλία, την Τσεχοσλοβακία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Γαλλία, την Ελβετία, την Ελλάδα και την Αίγυπτο. Αντιπροσώπευσε επίσης την Αυστρία σε πολλούς διεθνείς αγώνες αντισφαίρισης. Κέρδισε τουλάχιστον 15 ξεχωριστά τουρνουά κατά τη διάρκεια της καριέρας της.

Μεταξύ του 1930 και του 1936, όταν ανέλαβε εξέχουσες θέσεις στις εθνικές κατατάξεις. Αν και δεν ανταγωνίστηκε σε κάποια τουρνουά Γκρντ σλαμβ την περίοδο που ζούσε στην Αυστρία, έπαιξε αγώνες εναντίον πολλών πρωταθλητών και διεθνών αστεριών. Δεν συμμετείχε σε κάποια τουρνουά το 1938, επειδή μετά την Άνσλους αυτή και η 13χρονη κόρη της Νορίτ Χερμπστ  (αργότερα θα γίνει και αυτή αντισφαιρίστρια) έφυγαν για να ζήσουν στην Αγγλία όπου ενώθηκαν στις 29 Μαρτίου 1939 με τον σύζυγο της Ντέζνο Χερμπστ. Επέστρεψε σε ανταγωνιστικό τένις στην Αγγλία το 1939, αν και δεν υπήρχαν τουρνουά στη χώρα μέχρι το 1946 λόγω του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Έπαιξε στο Γουίμπλεντον το 1939. Εκτός από το να παίζει στο απλό, συνεργάστηκε επίσης με την κόρη της Ντορίτ στο τουρνουά Γουίμπλετον του 1946 στο διπλό γυναικών.

Έπαιζε αντισφαίριση έως τα 60 της και έπαιζε και γκολφ, παίζοντας στο Wentworth Club αρκετές φορές την εβδομάδα για το υπόλοιπο της ζωής της. Ήταν επίσης ταλαντούχαστο σκι και το πατινάζ στον πάγο - απλώς εγκατέλειψε το σκι στα 70 της, όταν οι αγαπημένες της μπότες του σκι χάλασαν και δεν της άρεσε η ιδέα να φοράει μοντέρνες μπότες. Κατά τη διάρκεια των ημερών της στο σκι πήγε σε πολλά διαφορετικά θέρετρα σε όλες τις Άλπεις και ανταγωνίστηκε σε αρκετές ερασιτεχνικές κούρσες, κερδίζοντας το Ελβετικό Gold Test στο Σεντ Μόριτς το 1955. Η κόρη της Νοτρίτ Μιλς πέθανε το 1978 και ο σύζυγός της το 1987. Πέθανε στο Λονδίνο στις 25 Φεβρουαρίου 1990.
Ανγκαούρ

δεξιά|μικρογραφία|215x215εσ|Τοποθεσία του Ανγκαούρ  (επάνω δεξιά)
Το Ανγκαούρ (Ιαπωνικά: アンガウル, Χέπμπορν: Angauru) ή Νγκέαουρ είναι ένα νησί στο νησιωτικό έθνος του Παλάου. Το νησί, το οποίο αποτελεί ξεχωριστή πολιτεία, έχει έκταση 8 τ.χλμ. Ο πληθυσμός ήταν 130 άτομα το 2012. Η πρωτεύουσα του νησιού είναι το Νγκερεμάς στη δυτική πλευρά. Ένα δεύτερο χωριό, το Ρόις, βρίσκεται αμέσως ανατολικά του Νγκερεμάς.

Η πρώτη εντόπιση του Ανγκαούρ, του Μπαμπελνταόμπ, του Κορόρ και του Πελελίου που καταγράφηκε από τους Δυτικούς ήταν από την ισπανική αποστολή του Ρούι Λόπεθ ντε Βιγιαλόμπος στο τέλος του Ιανουαρίου του 1543. Ονομάζονταν, σύμφωνα με το χάρτη ως "Λος Αρεσίφες "(Οι Ύφαλοι στα ισπανικά). Το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο 1710 τα νησιά διερευνήθηκαν από την ισπανική ιεραποστολική αποστολή με αρχηγό τον Δήμαρχο του Σαργκέντο Φρανσίσκο Παντίγια στο πατάτσε "Σαντίσιμα Τρινιδάδ". Δύο χρόνια αργότερα είχαν διερευνηθεί σε βάθος από την αποστολή του Ισπανικού αξιωματούχο Μπερνάρδο ντε Εγκόι.

Από το 1909 μέχρι το 1954 πραγματοποιήθηκε εξόρυξη φωσφόρου στο Ανγκαούρ, αρχικά από τους Γερμανούς, μετά από τους Ιάπωνες και τέλος από τους Αμερικανούς. Το Ανγκαούρ είναι το σημείο μιας μεγάλης μάχης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μάχη του Ανγκαούρ ήταν μέρος της μεγαλύτερης επιθετικής εκστρατείας γνωστή ως Επιχείρηση Φορέιτζερ που διήρκεσε από τον Ιούνιο έως τον Νοέμβριο του 1944. Πολλά αμερικανικά και ιαπωνικά υπολείμματα από την μάχη παραμένουν διάσπαρτα σε όλο το νησί. Το Ανγκαούρ είναι το μόνο μέρος στην Μικρονησία που έχει άγριους πιθήκους, οι οπόιοι κατάγονται από πιθήκους μακάκους που δραπέτευσαν κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Έτσι, επίσης ονομάζεται Νήσος των Μαϊμούδων. 

Το Νησί Ανγκαούρ βρίσκεται νοτιοδυτικά του Πελελίου, και είναι μια δημοφιλής περιοχή για σέρφινγκ. Το Ανγκαούρ είναι προσβάσιμο με βάρκες και μικρά σκάφη. Το αεροδρόμιο της πόλης χρησιμεύει ως έδρα της Belau Air. Από το 1945 έως το 1978, η Αμερικανική ακτοφυλακή λειτουργούσε ένα σταθμό εκπομπής Λοράν, τον LORSTA Παλάου, ως μέρος του παγκόσμιου συστήματος πλοήγησης Λοράν. Η ανατολική πλευρά του νησιού είναι αμμώδης και βραχώδης, ενώ η δυτική πλευρά του νησιού έχει μια μικρή λιμνοθάλασσα με ένα μικρό αλιευτικό και μεταφορές λιμάνι.
Αουρέλ φον Κέλεμεν

Ο Αουρέλ φον Κέλεμεν (ουγγρικά: Aurél von Kelemen), (20 Απριλίου 1888, Βουδαπέστη, Αυστροουγγαρία - 10 Νοεμβρίου 1968 Βουδαπέστη, Ουγγαρία) ήταν Ούγγρος αθλητής της αντισφαίρισης, παράγοντας του αθλητισμού, καθηγητής πανεπιστημίου, επιχειρηματίας και στρατιωτικός. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924.
Γιάκομπους Γκάλους

Ο Γιάκομπους Γκάλους Καρνίολους ή "Γιάκομπ(-ους) Χαντλ" ή "Γιάκομπ(-ους) Χεντλ" ή "Χαντλ Γιάκομπ" (Jacobus Gallus Carniolus ή "Jacob(-us) Handl" ή "Jacob(-us) Händl" ή "Handl Jacob", σλοβενικά: "Jakob Petelin Kranjski", Ρίμπνιτσα ; 3 Ιουλίου 1550 – Πράγα 18 Ιουλίου 1551) ήταν Σλοβένος συνθέτης και οργανίστας της ύστερης Αναγέννησης. Θεωρείται από τους σημαντικότερους κεντροευρωπαίους συνθέτες της συγκεκριμένης περιόδου.