Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Αστεροπαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστεροπαίος (από την ομηρική λέξη "αστεροπή" = αστραπή, κεραυνός) είναι γνωστός ένας πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ηγεμόνας των Παιόνων και σύμμαχος των Τρώων. Ο Αστεροπαίος, που ήταν γιος του Πηλεγόνα και εγγονός του ποτάμιου θεού Αξιού, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αστεροπαίος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Μ 102, Φ 137 κ.ε.).
Αστύαλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστύαλος (από τις ομηρικές λέξεις "άστυ" = πόλη και "αλς" = αλάτι, θάλασσα) είναι γνωστός ένας Τρωαδίτης πολεμιστής. Ο Αστύαλος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Πολυποίτη, τον Θεσσαλό γιο του Πειρίθου και της Ιπποδαμείας. Ο Αστύαλος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Ζ, στίχος 29).
Γουότφορντ ΦΚ

Η Γουότφορντ ΦΚ (αγγλικά: "Watford F.C.") είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Γουότφορντ στην περιοχή Χέρτφορντσαϊρ της Αγγλίας. Αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1881 και το προσωνύμιο της ομάδας είναι "σφήκες" εξαιτίας της κίτρινης και μαύρης στολής της ομάδας. Η Γουότφορντ είναι σε κόντρα με τη γειτονική Λούτον Τάουν.
Kaba Ma Kyei

Kaba Ma Kyei ("Μέχρι το τέλος του κόσμου, Βιρμανία") είναι ο εθνικός ύμνος της Μιανμάρ (Βιρμανίας). Καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1947. Συχνά μεταφράζεται ως "Δε θα παραδώσουμε ποτέ τη Μητέρα Πατρίδα μας, τη Βιρμανία", ωστόσο είναι σχετικά ανακριβές αν μεταφραστεί το νόημα του τίτλου. Στιχουργός και συνθέτης είναι ο Σάγια Τιν (Saya Tin). Από τους στίχους λείπουν πολλά γραμματικά στοιχεία ώστε να ταιριάζουν με τις μουσικές νότες.
Kaba Ma Kyei
Γιάννης Παπαθανασίου

Ο Γιάννης Παπαθανασίου γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Κατάγεται από το χωριό Βλαχορράπτης (ή Βλαχορράφτι) Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος-Μηχανολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ).

Άσκησε το επάγγελμα του εμπόρου ειδών τεχνολογικού εξοπλισμού κτιρίων μέχρι το 2002. Στις εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Από το 2004 μέχρι το 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Ανάπτυξης και στη συνέχεια Οικονομίας και Οικονομικών. Τον Ιανουάριο του 2009 ανέλαβε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.

Έχει δύο κόρες. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.
Ζαν-Ζοζέφ Ραμπεαριβέλο

Ο Ζαν-Ζοζέφ Ραμπεαριβέλο ("Jean-Joseph Rabearivelo", 4 Μαρτίου 1903 - 22 Ιουνίου 1937) θεωρείται ευρέως ένας από τους πρώτους Αφρικανούς ποιητές της σύγχρονης εποχής. Το 1926 νυμφεύτηκε τη Μαίρη Ραζαφιτρίμο, με την οποία απέκτησε 5 παιδιά. Υιοθέτησε τις γαλλικές αξιώσεις ότι ήταν Γάλλος εκτός από Μαλαγάσιος, ωστόσο το Παρίσι του αρνήθηκε το αίτημα να ζήσει και να εργαστεί εκεί. Ο λογοτέχνης στενοχωρέθηκε μετά την άρνηση και τελικά αυτοκτόνησε το 1937.
Φρανς-Αλμπέρ Ρενέ

Ο Φρανς-Αλμπέρ Ρενέ (France-Albert René, 1935-2019) ήταν πολιτικός από τις Σεϋχέλλες, που διετέλεσε πρόεδρος του νησιωτικού κράτους από το 1977 ως το 2004. Είναι γνωστός από κυβερνητικούς αξιωματούχους και στα μέλη του κόμματός του (Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα) με το όνομα "Το Αφεντικό". Το όνομά του αναφέρεται πολλές φορές απλά ως Αλμπέρ Ρενέ ή F.A. René. Επίσης, είχε το προσωνύμιο Ti France. Ο Ρενέ ήρθε στην εξουσία το 1977 με αναίμακτο πραξικόπημα και κυβέρνησε μονοκομματικά ως τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οπότε ψηφίστηκε νέο Σύνταγμα στη χώρα του. Παραιτήθηκε το 2004 και παρέμεινε πρόεδρος του κόμματος.
Ασφαλίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ασφαλίονας (Ασφαλίων) είναι γνωστός ένας από τους θεράποντες, δηλαδή τους υπηρέτες, του βασιλιά Μενελάου της Σπάρτης κατά τη χρονική περίοδο μετά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ασφαλίονας αναφέρεται στην "Οδύσσεια" του Ομήρου (ραψωδία δ, στίχοι 216-217) να χύνει νερό στα χέρια του Μενελάου και του Τηλεμάχου πριν το φαγητό: "«Ως έφατ', Ασφαλίων δ' άρ' ύδωρ επί χείρας έχευεν, / οτρηρός θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο»".
Χουάν Χοσέ Μπορέλι

Ο Χουάν Χοσέ Μπορέλι ("Juan José Borrelli", 8 Νοεμβρίου 1970) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής.
Ατύμνιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ατύμνιος αναφέρονται τα παρακάτω 4 πρόσωπα:

# Γιος του Αμισωδάρου, βασιλιά της Καρίας. Ο Ατύμνιος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο μαζί με τον αδελφό του Μάρη ως σύμμαχος των Τρώων (στο πλευρό του Σαρπηδόνα) και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Αντίλοχο, τον γιο του Νέστορα. Αυτός ο Ατύμνιος αναφέρεται στη ραψωδία Π της "Ιλιάδας" (Π 317 κ.ε.).
# Ο πατέρας του Μύδωνα, ενός από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Από αυτόν ο Μύδων αποκαλείται στην "Ιλιάδα" Ατυμνιάδης. Αναφέρεται στη ραψωδία Ε της "Ιλιάδας" (Ε 581).
# Γιος του Δία και της Κασσιόπης, αδελφός του Μίνωα, του Σαρπηδόνα και του Ραδάμανθυ. Ο Ατύμνιος αυτός μάλωσε με τους αδελφούς του εξαιτίας της ζηλοτυπίας για έναν ωραίο νέο, τον Μίλητο.
# Ηρωική μορφή της λατρείας του ήλιου στην Κρήτη. Παραλληλίζεται με τον Φαέθοντα: ο πρόωρος θάνατός του με ατύχημα με το άρμα του Ηλίου έγινε αφορμή για ειδικές πένθιμες τελετές. Στη Γόρτυνα λατρευόταν ως αδελφός της Ευρώπης.
Αυτομέδοντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αυτομέδοντας (Αυτομέδων < "αὐτό" + "μέδω" (προστατεύω, κυβερνώ), «ο άρχοντας του εαυτού του») είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

* Γιος του Διώρου από τη Σκύρο, φίλος του ήρωα Αχιλλέα του οποίου υπήρξε ο έμπειρος ηνίοχος κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Πέρα από αυτό ωστόσο, ήταν και ο ίδιος ο Αυτομέδοντας μία ξεχωριστή προσωπικότητα, αφού είχε έρθει στην Τροία ως αρχηγός συντάγματος με δέκα πλοία. Μετά τον θάνατο του Αχιλλέα, ο Αυτομέδοντας υπηρέτησε ως ηνίοχος και τον γιο του ήρωα, τον Νεοπτόλεμο ή Πύρρο. Από τον ομηρικό αυτό ήρωα, επεκράτησε στην αρχαία ελληνική γλώσσα, και από αυτή στη λατινική, να ονομάζεται «αυτομέδων» κάθε ικανός και επιδέξιος ηνίοχος, αλλά και κάθε χαριτωμένος άνθρωπος. Ο Αυτομέδων αναφέρεται σε τρεις διαφορετικές ραψωδίες της "Ιλιάδας" (Ι 209, Π 684, Ρ 429).
* Ο ένας από τους 14 μνηστήρες της Ιπποδαμείας που σκοτώθηκε από τον πατέρα της Οινόμαο σε αγώνες αρματοδρομίας με έπαθλο την Ιπποδάμεια.

Με το ίδιο όνομα είναι γνωστός και ο:
*Αυτομέδων επιγραμματοποιός, ποιητής / επιγραμματοποιός της Ελληνικής Ανθολογίας
Νίκος Ζαρκάδης

Ο Νίκος Ζαρκάδης (1925) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, στον οποίο αγωνίστηκε ως βασικός τις δεκαετίες 1940 και 1950. Διετέλεσε και προπονητής του συλλόγου.
Μιχάλης Κυρίτσης

Ο Μιχάλης Κυρίτσης, γεννημένος στις 2 Σεπτεμβρίου 1945 στους Αμπελοκήπους, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Φραγκίσκος Γκραγιάρ

Ο Φραγκίσκος Γκραγιάρ (αναφερόμενος και Γραλλιάρδος ή Γραλλέρ ή Γραϊλλάρδος ή Γραιλλάρδος όπως υπέγραφε ο ίδιος - François Graillard ) (Ντιζόν 23 Αυγούστου 1792- Κηφισιά, 9 Μαΐου 1863), ήταν Γάλλος στρατιωτικός και φιλέλληνας, ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα το 1821, συμμετείχε ως στρατιωτικός στην Ελληνική Επανάσταση και έγινε ο πρώτος αρχηγός της Ελληνικής Χωροφυλακής.
Εκστρατεία του Δράμαλη

Η Εκστρατεία του Δράμαλη (Ιούνιος - Οκτώβριος 1822) ήταν μεγάλης κλίμακας προσπάθεια των Τούρκων να καταστείλουν την Ελληνική Επανάσταση στην κυριώτερη εστία της, την Πελοπόννησο. Μετά τις μεγάλες ήττες της στις μάχες των Δερβενακίων και του Αγιονορίου, η οθωμανική στρατιά παρέμεινε για ένα διάστημα αποκλεισμένη στην Κορινθία, όπου πέθανε ο αρχηγός της, Μαχμούτ Πασάς Δράμαλης. Μικρό μόνο τμήμα της στρατιάς αυτής κατάφερε τελικά να διαφύγει στην Πάτρα, τον Νοέμβριο του 1822.
Νηρηΐς

Η Νηρηΐς (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της Ηπείρου, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών. Ήταν κόρη του διάσημου βασιλιά Πύρρου και σύζυγος του Γέλωνα Β΄, γιου του Ιέρωνα Β΄ τυράννου των Συρακουσών. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο τον Ιερώνυμο. Φαίνεται πως η Νηρηΐς έζησε περισσότερο από την ανηψιά της, Δηιδάμεια, κάτι που την καθιστά τον τελευταίο απόγονο του Οίκου των Αιακιδών. Στο θέατρο τον Συρακουσών έχει βρεθεί μια επιγραφή με το όνομά της, στην οποία φέρει τον τίτλο της βασίλισσας.
God zij met ons Suriname

Το τραγούδι «God zij met ons Suriname» («Ο Θεός να είναι μαζί με το δικό μας Σουρινάμ») ή Opo kondreman) είναι ο εθνικός ύμνος του Σουρινάμ. Αποτελείται από δύο στροφές: η μία είναι γραμμένη στην ολλανδική γλώσσα και η άλλη στη γλώσσα Σρανάν Τόνγκο. Ο στιχουργός των ολλανδικών στοίχων είναι ο Cornelis Atses Hoekstra, οι στίχοι στη γλώσσα Σρανάν Τόγκο γράφηκαν από τον ποιητή Trefossa. Ο συνθέτης του τραγουδιού είναι ο Johannes Corstianus de Puy.
Δημήτρης Καταλειφός

Ο Δημήτρης Καταλειφός (Αθήνα 22 Μαΐου 1954-) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Τζορτζ Στίβενς

Ο Τζορτζ Στίβενς (αγγλικά: "George Cooper Stevens", 18 Δεκεμβρίου 1904 - 8 Μαρτίου 1975) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ. Υπήρξε υποψήφιος 5 φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας το οποίο κέρδισε δύο φορές για τις ταινίες Μια θέση στον ήλιο (A Place In The Sun) το 1951 και Ο Γίγας (Giant) το 1956. Γεννημένος στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, ξεκίνησε την καριέρα του ως κάμεραμαν σε ταινίες μικρού μήκους των Όλιβερ Χάρντι και Σταν Λόρελ (οι γνωστοί σε όλους "Χοντρός και Λιγνός"). Στις αρχές της δεκαετίας του '30 ο Στίβενς δοκίμασε την τύχη του στο χώρο της σκηνοθεσίας, όπου και διέπρεψε. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήταν το "Άλις Άνταμς" (Alice Adams) με την Κάθριν Χέπμπορν το 1935. Στις αρχές της δεκαετίας του '40 σκηνοθέτησε τις ταινίες "Νύχτα Γεμάτη Έρωτα" (Penny Serenade), "Η Γυναίκα της Χρονιάς" (The woman of the year, 1941) και "Ανθρώπινη δικαιοσύνη" (The talk of the town, 1942), ενώ το 1943 έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα στα όσκαρ για την ταινία "Άστεγοι ερωτευμένοι" (The more the merrier). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο Στίβενς βρέθηκε στο μέτωπο και με την κάμερα του κατάφερε να τραβήξει το μόνο έγχρωμο ντοκιμαντέρ του πολέμου. Οι ταινίες του έγιναν πιο δραματικές μετά τον πόλεμο κι η δεκαετία του '50 αποδείχθηκε η χρυσή του δεκαετία, τίτλοι όπως: "Μια θέση στον ήλιο", "Άρπαγες της γης" (Shane, 1953), "Ο Γίγας" και "Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ" (The Diary of Anne Frank, 1959) παραμένουν κλασσικοί μέχρι και τις μέρες μας. Κατά τη δεκαετία του '60 έκανε μόνο μια ταινία Η Ωραιότερη Ιστορία του Κόσμου (The Greatest Story Ever Told, 1965) βασισμένη στη ζωή του Χριστού. Τελευταία του ταινία ήταν Το παιχνίδι του έρωτα και του πόθου το 1970 με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και το Γουόρεν Μπίτι.

Πέθανε το 1975 από καρδιακή προσβολή στο ράντσο του στην Καλιφόρνια.
The Sims 2

Το The Sims 2 είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ζωής που ανήκει στη σειρά "The Sims". Δημιουργήθηκε από την Maxis και διανεμήθηκε από την Electronic Arts. Είναι η συνέχεια του πρώτου παιχνιδιού "The Sims" και το διαδέχτηκε το "The Sims 3".

Κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2004 και σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία, καθώς πούλησε τις πρώτες 10 μέρες 1 εκατομμύριο κομμάτια, ρεκόρ πωλήσεων για τότε. Μέχρι τις 26 Ιουλίου του 2007, το "Sims 2" είχε πουλήσει περισσότερα από 13 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως και είχε ανακηρυχθεί το παιχνίδι με τις περισσότερες πωλήσεις για το 2004. Τον Απρίλιο του 2008, η ιστοσελίδα του "Sims 2" γιόρτασε την πώληση των 100 εκατομμυρίων κομματιών της σειράς "The Sims".
Ολυμπιάδα της Ηπείρου

Η Ολυμπιάδα (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Ηπείρου, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών. Ήταν κόρη του διάσημου βασιλιά Πύρρου Α' της Ηπείρου, και σύζυγος του αδερφού της, βασιλιά Αλεξάνδρου Β΄.Το ζευγάρι Ολυμπιάδας και Αλεξάνδρου Β΄ απέκτησε τρία παιδιά: τον Πύρρο Β', τον Πτολεμαίο Β' και τη Φθία.

ΔΕΝ πρέπει να γίνεται σύγχυση της Ολυμπιάδας της Ηπείρου με την μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επίσης Ολυμπιάδα, της οποίας τo αρχικό όνομα ως πριγκίπισσα των Μολοσσών στήν Ήπειρο ήταν Μυρτάλη και Στρατονίκη, και έλαβε το όνομα Ολυμπιάς μετά το γάμο της με τον Φίλιππο Β' της Μακεδονίας.

Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου Β΄, η Ολυμπιάδα της Ηπείρου ανέλαβε προσωπικά την κηδεμονία των παιδιών τους, Πύρρου και Πτολεμαίου, καθώς και τη διακυβέρνηση του κράτους των Μολοσσών. Φοβούμενη πως η Αιτωλική Συμπολιτεία θα της αποσπάσει μέρος της Ακαρνανίας, την οποία ο Αλέξανδρος είχε λάβει από τη Συμπολιτεία σαν ανταμοιβή που τους ενίσχυσε στον πόλεμο, στράφηκε προς το βασιλιά της Μακεδονίας Δημήτριο τον Αιτωλικό για βοήθεια.

Για να σφραγιστεί η συμφωνία του προσέφερε το χέρι της κόρης της, Φθίας, παρόλο που εκείνος ήταν ήδη παντρεμένος με τη Στρατονίκη, πριγκίπισσα των Σελευκιδών. Ο Δημήτριος δέχτηκε το διακανονισμό κάνοντας τη Φθία βασίλισσα του. Ωστόσο αυτό εξόργισε τη Στρατονίκη, η οποία επιστρέφοντας στην πατρίδα της το 239 π.Χ. προσπάθησε μάταια να πείσει το νέο βασιλιά Σέλευκο Β' τον Καλλίνικο να εκδικηθεί την προσβολή.

Με τη συμμαχία αυτή, η βασίλισσα Ολυμπιάδα διασφάλισε τη θέση της στο θρόνο, τον οποίο διατήρησε μέχρι την ενηλικίωση των αγοριών της, οπότε και παραιτήθηκε υπέρ του γιου της Πύρρου Β΄. Ωστόσο ο θάνατος του Πύρρου, τον οποίο ακολούθησε σύντομα και ο θάνατος του αδερφού και διαδόχου του, Πτολεμαίου, γέμισαν τη βασίλισσα με πένθος. Τελικά απεβίωσε από τη θλίψη της, με το θρόνο να παραμένει στα χέρια της εγγονής της, της Δηιδάμειας.

Ο Αθήναιος, ο οποίος στο έργο του δείχνει αγάπη για τις ίντριγκες, διηγείται μια άλλη εκδοχή βάσει της οποίας η Ολυμπιάδα θανάτωσε μια κοπέλα που λεγόταν Τίγρις, με την οποία ήταν ερωτευμένος ο γιος της, Πύρρος.Β' Ως αποτέλεσμα ο βασιλιάς πήρε εκδίκηση θανατώνοντας την Ολυμπιάδα με δηλητήριο.
Γκαζνί

Η Γκαζνί, ή Γκάζνι, ή Γκάζνα ή Γάζνα, είναι μία ιστορική πόλη του Αφγανιστάν. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού Γκαζνί, κτισμένη σε υψόμετρο 2.220 μ., σε κεντρικό οροπέδιο της χώρας και σε απόσταση 100 χλμ. ΝΔ. της πρωτεύουσας Καμπούλ, κοντά στις πηγές του ποταμού Καμπούλ.

Το 2006, ο πληθυσμός της, πολυπολιτισμικός και πολυεθνής, αριθμούσε περί τους 141.000 κατοίκους. Εξ αυτών περισσότεροι από τους μισούς είναι Τατζίκοι, ένα ποσοστό 20% είναι Παστούν, ένα 15% Χάζαροι και το υπόλοιπο 5% Ινδουϊστές.
Μακάρες

Με το όνομα Μακάρες, ή Μάκαρες, ή Μακάριοι, φέρεται ένα σύμπλεγμα τριών ακατοίκητων βραχονησίδων που βρίσκονται περίπου 3,75 μίλια ανατολικότερα του Ακρωτηρίου Μουτσούνα, της ανατολικής ακτής της νήσου Νάξου, σχεδόν απέναντι από τον οικισμό Αζαλά.

Η βορειότερη νησίδα ονομάζεται Άγιος Νικόλαος (ή Άγιος Νικολός), πολύ πλησίον αυτής και νοτιοανατολικά είναι η νησίδα Πρασίνη. Ο μεταξύ τους δίαυλος έχει βάθος μόλις 1,5 μέτρα, (περίπου 1 οργιά). Ο διάπλους είναι επιτρεπτός μόνο για μικρά σκάφη και με ιδιαίτερη προσοχή.

Νοτιότερα των παραπάνω και σε απόσταση 2,5 σταδίων, (1/4 του μιλίου), από τη νησίδα Πρασίνη βρίσκεται η τρίτη βραχονησίδα του συμπλέγματος που ονομάζεται Στρογγύλη, ή Στρογγυλό. Το βάθος μεταξύ των παραπάνω νησίδων ποικίλει. Στο νότιο άκρο της νησίδας αυτής υφίσταται ύφαλος σε βάθος μόλις 6 πόδια (1,8 μέτρα) που καθιστά την προσέγγιση ή τον περίπλου στο σημείο αυτό λίαν επικίνδυνο.

Γενικά η προσέγγιση στις νησίδες αυτές που προσφέρεται για αλιεία απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, κατάλληλο εξοπλισμό με ναυτικό χάρτη και παρακολούθηση του μετεωρολογικού δελτίου, λόγω των ευμετάβλητων τοπικών καιρικών συνθηκών.
Βάλντις Ντομπρόβσκις

Ο Βάλντις Ντομπρόβσκις (Valdis Dombrovskis) είναι πολιτικός από τη Λετονία. Υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών της χώρας και διορίστηκε στην πρωθυπουργία μετά την παραίτηση του Ιβάρς Γκοντμάνις, το Φεβρουάριο του 2009. Παραιτήθηκε το 2013, έπειτα από την τραγωδία με την κατάρρευση σούπερ μάρκετ στη Ρίγα. Είναι επίσης μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Κόμμα Νέας Εποχής.

Από τον Νοέμβριο του 2014 θα αναλάβει τη θέση ενός εκ των Αντιπροέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπεύθυνος για θέματα για το Ευρώ και τον Κοινωνικό Διάλογο.
Τριστάν Κορμπιέρ

Ο Εντουάρ Ζοασίμ Κορμπιέρ ("Édouard-Joachim Corbière", 18 Ιουλίου 1845 – 1 Μαρτίου 1875), γνωστός ως Τριστάν Κορμπιέρ ("Tristan Corbière") ήταν Γάλλος ποιητής.
Σίβα

thumb|200px|Άγαλμα του Σίβα, σε στάση διαλογισμού
Ο Σίβα είναι ένας από τους κυριότερους θεούς της Ινδουιστικής θρησκείας, μια από τις μορφές του Τριμούρτι. Κατά την παράδοση Σμάρτα, είναι μια από τις πέντε μορφές του θεού.
Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς

Η Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς ήταν μία από τις πολεμικές εμπλοκές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες. Στη μάχη αυτή, που διεξήχθη στις 8 Μαΐου του 1821, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με σχεδόν 120 άνδρες νίκησε το στρατό του Ομέρ Βρυώνη όπου αποτελούνταν σχεδόν από 8.000 άνδρες.
Μαγκνταλένα Κόζενα

Η Μαγκνταλένα Κόζενα ("Magdalena Kožená", γενν. 1973) είναι Τσέχα μέτζο σοπράνο
Αλέκα Παΐζη

Η Αλέκα Παΐζη (Ηράκλειο Κρήτης, 1919 – 4 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Ηλίας Λογοθέτης

Ο Ηλίας Λογοθέτης (15 Απριλίου 1939) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Γιάννης Βόγλης

Ο Γιάννης Βόγλης (Αθήνα, 30 Σεπτεμβρίου 1937 – 20 Απριλίου 2016), ή με το πραγματικό του όνομα Ιωάννης Γκόγκλης, ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Σωτήριος Στρατήγης

Ο Σωτήριος Στρατήγης (1860-9 Οκτωβρίου 1945), ήταν Έλληνας ιατρός μαιευτήρας στον Πειραιά όπου και διετέλεσε δύο φορές δήμαρχος.

Γεννήθηκε και πέθανε στον Πειραιά. Ασκώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα το επάγγελμα του ιατρού μαιευτήρα στην πόλη όπου γεννήθηκε και ιδιαίτερα για την αφιλοκέρδεία του, είχε κερδίσει τη συμπάθεια του πειραϊκού λαού ο οποίος και τον ανέδειξε δήμαρχο Πειραιά στις εκλογές του 1934. Διατήρησε το αξίωμά του μέχρι το 1936 όταν και παύθηκε από την κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου ανέλαβε και πάλι για δεύτερη φορά δήμαρχος Πειραιά από το 1941 μέχρι το 1943, διοριζόμενος από τους Γερμανούς.<br>
Πέθανε το 1945.
Γαλαξαύρη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Γαλαξαύρη αναφέρεται μία από τις κόρες του Ωκεανού και της Τηθύος, δηλαδή μία από τις Ωκεανίδες. Η Γαλαξαύρη, που αναφέρεται και ως μία από τις Νύμφες, έγινε οπαδός της θεάς Δήμητρας και ακόλουθος της Περσεφόνης. Για τον λόγο αυτό, η Γαλαξαύρη αναφέρεται στον ομηρικό "«`Υμνο στη Δήμητρα»" (στίχος 423).
Βρισέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Βρισέας (Βρισεύς), ή Βρίσης, γιος του `Αρδυος, ήταν είτε βασιλιάς των Λελέγων στην Πήδασο της Πισιδίας, είτε ιερέας στη Λυρνησσό της Μυσίας. Ο Βρισέας είναι περισσότερο γνωστός ως ο πατέρας της Βρισηίδας (το πραγματικό της όνομα ήταν Ιπποδάμεια και αποκαλείται Βρισηίς από το όνομα του πατέρα της), η διεκδίκηση της οποίας ως αιχμάλωτης των Ελλήνων διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υπόθεση της "Ιλιάδας". Εκτός από τη Βρισηίδα, ο Βρισέας, που ήταν αδελφός του Χρύση, του πατέρα της Χρυσηίδας, είχε και ένα γιο, τον Ηετίωνα (ή, σε άλλη εκδοχή, τρία παιδιά). Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Βρισέας αυτοκτόνησε όταν κατάλαβε ότι ο Αχιλλέας θα κυρίευε την πόλη του. Ο Βρισέας αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Α 392, Β 685 κ.ε.).

* «Διόνυσος Βρισεύς» ήταν εξάλλου μία αρχαία θρησκευτική επίκληση του θεού Διονύσου, που απαντάται σε επιγραφές και με την ορθογραφία Βρεισεύς.
Αφροδίτη Γρηγοριάδου

Η Αφροδίτη Γρηγοριάδου (Σεβαστούπολη, 29 Δεκεμβρίου 1937 - Αθήνα, 2 Ιουλίου 2020) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Φοίτησε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1962. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο την ίδια χρονιά με το έργο "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε". 

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1958 στην ταινία "Το εισπρακτοράκι", όπου ξεκίνησε και ο Νίκος Ξανθόπουλος, μαζί με τον οποίο έπαιξε σε άλλες 5 ταινίες. 

Συμμετείχε στο ραδιοφωνικό σίριαλ "Το σπίτι των ανέμων" μαζί με το σύζυγό της, Βύρωνα Πάλλη, το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία. 

Ήταν μητέρα της ηθοποιού Κοραλίας Καράντη. Πέθανε έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια στις 2 Ιουλίου 2020.
Μισισίπι

Η Πολιτεία του Μισισίπι (αγγλικά: State of Mississippi) () είναι μια πολιτεία που βρίσκεται στον Βαθύ Νότο των ΗΠΑ. Έχει έκταση 125.438 τ.χλμ. και πληθυσμό 2,963,914 κατοίκους (απογραφή 2020). Το Τζάκσον, είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας. Το όνομα της πολιτείας προέρχεται από τον Ποταμό Μισσισσιππή, που κυλά κατά μήκος του δυτικού του συνόρου, και παίρνει το όνομα του από την λέξη των Οτζίμπουε "misi-ziibi" («Μεγάλος Ποταμός»). Η πολιτεία είναι αρκετά δασώδης έξω από την περιοχή του Δέλτα του Μισισιπή. Τα ιχθυοτροφεία γατόψαρου της πολιτείας παράγουν την πλειονότητα των γατόψαρων που καταναλώνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το σύμβολο της πολιτείας είναι το δέντρο της μανόλιας.
Η ποιητική του χώρου

Η ποιητική του χώρου είναι τίτλος βιβλίου του Γκαστόν Μπασελάρ που δημοσιεύτηκε το 1958. Ο Μπασελάρ εφαρμόζει τη μέθοδο της φαινομενολογίας στην αρχιτεκτονική, θεμελιώνοντας την ανάλυσή του όχι σε διαδιδόμενες αρχές (όπως συνήθιζαν κατά την εποχή του διαφωτισμού να θεωρούν για την αρχιτεκτονική) αλλά σε ζωντανή εμπειρία της αρχιτεκτονικής. Έτσι οδηγείται να θεωρήσει χωρικούς τύπους όπως η σοφίτα, το κελάρι, τα συρτάρια και άλλα παρόμοια. Το βιβλίο αυτό αναμφίβολα παρακινεί τους αρχιτέκτονες να θεμελιώσουν το έργο τους μάλλον στις εμπειρίες που θα δημιουργήσει παρά σε αφηρημένη λογική βάση που ίσως αγγίξει τους θεατές και χρήστες του αρχιτεκτονικού έργου, αλλά ίσως και όχι. Είναι για την αρχιτεκτονική της φαντασίας!


Ποιητικη του χωρου
Αστέρας Καρδίτσας

Ο Αθλητικός Όμιλος Αστέρας Καρδίτσας είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1980 και εδρεύει στην πόλη της Καρδίτσας. Έμβλημα του συλλόγου είναι το αστέρι και χρώματα το κόκκινο και λευκό. Ανήκει στη δύναμη των σωματείων της Ε.Π.Σ. Καρδίτσας. 

Υψηλότερη διάκριση είναι η παρουσία του στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας, όπου αγωνίστηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 1991-92, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε εκ νέου την περίοδο 2005-06 και συνεχώς τις περιόδους 2007-08 και 2008-09.
Οδυσσέας Φωκάς

250px|right|thumb|Ο. Φωκάς, "Υμηττός", ελαιογραφία, 133 εκ. x 112 εκ., περί το 1900. Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο Οδυσσέας Φωκάς (Κλαστόρι Ρουμανίας, 1857 - Αθήνα, 1946) ήταν Έλληνας ζωγράφος, ο οποίος ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία.
Το λυκόφως μιας ζωής

Το λυκόφως μιας ζωής, γνωστό και ως Πικρή νίκη, (αγγλ. Dark Victory) είναι μία αμερικανική δραματική ταινία του 1939, σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ, που είχε προταθεί για τρία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και καλύτερης ταινίας. Πρωταγωνιστές αυτής της κλασσικής ταινίας της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ είναι η Μπέτι Ντέιβις, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ο Τζορτζ Μπρεντ, η Τζέραλντιν Φιτζέραλντ κι ο Ρόναλντ Ρίγκαν.
Ματίας Λάνγκαμπ

Ο Ματίας Λάνγκαμπ (γερμ.: "Matthias Langkamp", γεν. 1984) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής, διεθνής με την εθνική ελπίδων της χώρας του. Τη σεζόν 2008-09 αγωνίστηκε στον Πανιώνιο. Παίζει στο κέντρο της άμυνας, έχει ύψος 1,92, βάρος 87 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο 27.
Νέα Νότια Ουαλία

Η Νέα Νότια Ουαλία (αγγλικά: "New South Wales") είναι η πιο παλιά αποικία-πολιτεία της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Συνορεύει στο βορρά με το Κουίνσλαντ, στο νότο με τη Βικτώρια, στα δυτικά με τη Νότια Αυστραλία και εσωτερικά με το Διαμέρισμα της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας και την περιοχή Τζέρβις Μπέι. Βρέχεται από τη θάλασσα της Τασμανίας και έχει ακτογραμμή μήκους 2.137 χλμ. Έχει έκταση 801.150 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.046.100 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Η διάσημη για την όπερα της πρωτεύουσα της αποικίας, Σίδνεϊ, συγκεντρώνει το 62,9% του πληθυσμού της, έχοντας 4.336.374 κατοίκους. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Νιουκάστλ (523.662 κ.), το Γουόλονγκονγκ (280.159 κ.), που έχει διάσημο πανεπιστήμιο, το Γουάγκα-Γουάγκα (56.147 κ.), η Τουήντ Χέντς (50.726 κ.) κ.α. Η αποικία έχει 11 πανεπιστήμια, μεταξύ των οποίων το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, το παλαιότερο της Αυστραλίας (1850).

Γεωφυσικά, η Νέα Νότια Ουαλία χωρίζεται σε τέσσερα μέρη. Την στενή παραλιακή λωρίδα, της οποίας το κλίμα κυμαίνεται από υποτροπικό στα σύνορα με το Κουΐνσλαντ έως δροσερό στο νότο, την ορεινή περιοχή των Ανατολικών Υψιπέδων, όπου βρίσκονται κορυφές που ξεπερνούν τα 1.000 μέτρα (όρος Κοσζιούσκο 2.229 μ.), τις «αγροτικές» πεδιάδες, που καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της αποικίας και τις Δυτικές πεδιάδες που καλύπτουν τα 2/3 της αποικίας.
Η Νέα Νότια Ουαλία έχει πολίτευμα Συνταγματική Μοναρχία, με ανώτατο άρχοντα τον εκάστοτε Μονάρχη της Μεγάλης Βρετανίας (από το 1953 την Ελισάβετ Β΄) και κυβερνάται από το Κοινοβούλιο της, την Πρωθυπουργό της (από τις 23 Ιανουαρίου 2017 το αξίωμα κατέχει η Γκλάντις Μπερετζικλιάν μετά την παραίτηση του Μάικ Μπερντ) και τον Κυβερνήτη της, που αντιπροσωπεύει τη Μοναρχία (από τις 2 Μαΐου 2019 το αξίωμα κατέχει η Μάργκαρετ Μπίζλεϊ).
Φανούρης Γουνδουλάκης

Ο Φανούρης Γουνδουλάκης (Λουτράκι, 13 Ιουλίου 1983) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός, ενίοτε και στο δεξιό άκρο της επίθεσης.
Ηράκλεια Λυγκηστίς

Η Ηράκλεια Λυγκηστίς, ή και Ηράκλεια Λύγκου ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στη Μακεδονία, που στη συνέχεια διοικήθηκε από τους Ρωμαίους. Τα ερείπιά της βρίσκονται 2 χλμ. νότια του κέντρου της σημερινής πόλης Μπίτολα, της Βόρειας Μακεδονίας. Την ίδρυσε ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ., αφού είχε κατακτήσει τη γύρω περιοχή και την είχε ενσωματώσει στο βασίλειό του της Μακεδονίας, σε ανάμνηση κάποιας νίκης του εναντίον των Ιλλυριών προφανώς. Η πόλη πήρε το όνομά της προς τιμή του μυθολογικού Έλληνα ήρωα Ηρακλή και επελέγη διότι ο Φίλιππος θεωρούσε τον εαυτό του Ηρακλείδη και επομένως απόγονο του ημιθέου Ηρακλέους. Το όνομα "Λυγκηστίς" προέρχεται από το όνομα του αρχαίου βασιλείου, που καταλήφθηκε από το Φίλιππο, όπου χτίστηκε η πόλη.
Η Ηράκλεια απέκτησε εξέχουσα στρατηγική σημασία κατά την Ελληνιστική περίοδο, καθώς ήταν στο άκρο των συνόρων της Μακεδονίας με την Ήπειρο προς δυσμάς και την Παιονία προς βορράν. Το 148 π.Χ. όταν οι Ρωμαίοι κατέστησαν τη Μακεδονία ρωμαϊκή επαρχία και εξέλειπε η πολιτική δύναμη της πόλης, εντούτοις η Ηράκλεια εξακολουθούσε να ευημερεί χάρη στην Εγνατία οδό, τον κύριο Ρωμαϊκό δρόμο στην περιοχή, που περνούσε δίπλα της. Από την περίοδο της Ρωμαιοκρατίας στην Ηράκλεια έχουν ανασκαφεί αναθηματικά μνημεία, μια στοά, θέρμες (λουτρά), ένα θέατρο και τείχη της πόλης.
Μανώλης Σκούφαλης

Ο Μανώλης Σκούφαλης (γενν. στη Νέα Ιωνία Αττικής στις 21 Αυγούστου 1978) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στο δεξί άκρο της επίθεσης. Έχει ύψος 1,78, βάρος 75 κιλά και έχει το παρατσούκλι "Μανόλο". Από το 2015 είναι προπονητής στον Πασσαρώνα Ροδοτοπίου.
Λυσενκοϊσμός

Ο Λυσενκοϊσμός (Ρωσικά: Лысенковщина, lysenkovshchina) ήταν μια πολιτική εκστρατεία κατά της γενετικής και της γεωργίας που βασιζόταν στην ψευδοεπιστημονική έρευνα του Τροφίμ Λυσένκο, τους οπαδούς του και τις σοβιετικές αρχές. Ο Λυσένκο διετέλεσε διευθυντής της Πανεπιστημιακής Ακαδημίας Αγροτικών Επιστημών "Λένιν" της Σοβιετικής Ένωσης. Ο λυσενκοϊσμός ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τελείωσε επίσημα με την αποσταλινοποίηση το 1964. Ο όρος λυσενκοϊσμός μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί μεταφορικά για να περιγράψει τη χειραγώγηση ή τη στρέβλωση της επιστημονικής διαδικασίας ως έναν τρόπο να φτάσει κανείς σε ένα προκαθορισμένο συμπέρασμα, όπως υπαγορεύεται από μια ιδεολογική μεροληψία, συχνά σχετιζόμενη με κοινωνικούς ή πολιτικούς στόχους.Σύγχρονες βιολογικές προσεγγίσεις ανοίγουν ξανά το θέμα που άνοιξε ο Λυσένκο.

Οι ψευδο-επιστημονικές ιδέες του λυσενκοϊσμού βασίστηκαν σε Λαμαρκιανές έννοιες της κληρονομικότητας των επίκτητων χαρακτηριστικών. Η θεωρία του Λυσένκο απέρριψε την έννοια της κληρονομικότητας του Μέντελ και την έννοια του "γονιδίου", ενώ απομακρύνθηκε από τη δαρβινική εξελικτική θεωρία με την απόρριψη της φυσικής επιλογής. Η επιστημονικά εσφαλμένη θεωρία του βιολόγου, αγρονόμου και πρώην χωρικού Τροφίμ Ντενίσοβιτς Λυσένκο ότι τα κληρονομικά χαρακτηριστικά των φυτών αποκτώνται από επιρροές του περιβάλλοντος, έπαιξε κεντρικό ρόλο. Οι υποστηρικτές ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι ανακάλυψαν, μεταξύ πολλών άλλων, ότι η σίκαλη θα μπορούσε να μετατραπεί σε σιτάρι και το σιτάρι σε κριθάρι, ότι τα ζιζάνια θα μπορούσαν να μετατραπούν αυθόρμητα σε κόκκους τροφής και ότι η "φυσική συνεργασία" παρατηρήθηκε στη φύση σε αντίθεση με τη "φυσική επιλογή". Ο λυσενκοϊσμός υποσχέθηκε εξαιρετικές εξελίξεις στην αναπαραγωγή και στη γεωργία, που δεν προέκυψαν ποτέ, ενώ τα "πειράματα" του Λυσένκο, μολονότι αποτελούσαν παταγώδη αποτυχία, ανακοινώνονταν ως τεράστια επιτεύγματα.

Ο Ιωσήφ Στάλιν υποστήριξε την εκστρατεία. Περισσότεροι από 3.000 βιολόγοι φυλακίστηκαν, απολύθηκαν ή εκτελέστηκαν στο πλαίσιο εκστρατείας που υποκινήθηκε από τον Λυσένκο για την καταστολή των επιστημονικών του αντιπάλων. Ο πρόεδρος της Γεωργικής Ακαδημίας Νικολάι Βανίλοφ στάλθηκε στη φυλακή και πέθανε εκεί, ενώ η επιστημονική έρευνα στον τομέα της γενετικής καταστράφηκε αποτελεσματικά μέχρι τον θάνατο του Στάλιν το 1953. Η έρευνα και η διδασκαλία στους τομείς της νευροφυσιολογίας, της κυτταρικής βιολογίας και πολλών άλλων βιολογικών κλάδων επηρεάστηκε επίσης αρνητικά ή απαγορεύτηκε.

Ο όρος σήμερα χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει τον έλεγχο της Επιστήμης από την Πολιτική. Κατά τη διάρκεια εκείνης της εποχής στην Σοβιετική Ένωση οι επιστήμονες μπορούσαν να διεξάγουν έρευνες μόνο υπό τον απόλυτο έλεγχο του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Γνωσιολογία

H γνωσολογία (επίσης επιστημολογία, γνωσιθεωρία και γνωσοθεωρία) είναι κλάδος της φιλοσοφίας που μελετάει την ουσία, τις μορφές, τις πηγές, τις δυνατότητες, την αξία και τα όρια της αληθινής γνώσης του εξωτερικού κόσμου και του Εγώ. Αποσπάστηκε ως αυτοτελής επιστήμη στα μέσα του 19ου αιώνα, αποσπώντας από τη μεταφυσική το γνωσιολογικό πρόβλημα. Σήμερα με τον όρο γνωσιολογία εννοείται ο κλάδος της επιστημολογίας που ασχολείται πιο συγκεκριμένα με το ερώτημα ποια είναι η "πηγή εγκυρότητας" της γνώσης, ενώ η επιστημολογία γενικότερα ασχολείται με το σύνολο των φιλοσοφικών προβλημάτων σχετικά με τη γνώση. Προεπιστημονικά, και επίσης στο πλαίσιο της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, η γνωσιολογία θεωρείται ότι είναι ευρύτερος κλάδος σε σχέση με την επιστημολογία και ότι η τελευταία ασχολείται με μια κλάση μόνο γνώσεων, τις επιστημονικές γνώσεις, δηλαδή τις γνώσεις που μπορεί να έχει ο άνθρωπος με επαρκή (για τα μέτρα της επιστήμης) βεβαιότητα και εγκυρότητα.

Κατευθύνσεις της γνωσιολογίας είναι : ο εμπειρισμός, ο εμπειριοκριτικισμός, ο ιδεαλισμός, ο κριτικισμός, ο φαινομεναλισμός, ο θετικισμός, ο πραγματισμός, ο ρεαλισμός, ο σκεπτικισμός και η αισθησιαρχία. Όλα τα παραπάνω ρεύματα διαμορφώθηκαν από τη διαφορετική εξήγηση που δίνουν στο πρόβλημα της πηγής της γνώσης.

Η υλιστική γνωσιολογία ξεκινάει από το αξίωμα ότι τα αντικείμενα, τα πράγματα, τα σώματα υπάρχουν έξω και ανεξάρτητα από εμάς, δηλαδή ότι είναι εικόνες του εξωτερικού κόσμου. Η ιδεαλιστική φιλοσοφία υποστηρίζει ότι η γνώση είναι αντανάκλαση της "ιδέας" (αντικειμενικός ιδεαλισμός), ότι τα αντικείμενα δεν είναι παρά συμπλέγματα αισθημάτων (υποκειμενικός ιδεαλισμός) και ότι είναι αδύνατον να γνωρίσουμε τον κόσμο (αγνωστικισμός).

Ιδιαίτερο πρόβλημα αποτελεί η σχέση της γνωσιολογίας με την λογική. Μερικοί εντάσσουν τη δεύτερη στην πρώτη και άλλοι αντικαθιστούν την τυπική λογική με τη γνωσιολογία, η οποία ασκεί ένα είδος κριτικής στη λογική (Μεταλογική). Για άλλους όμως η τυπική λογική είναι ανεξάρτητη επιστήμη και συνεπώς δε συγχέεται με τη γνωσιολογία.

Υπήρξαν αμοιβαίες επιδράσεις στις σχέσεις γνωσιολογίας και ειδικών επιστημών. Οι φυσικές επιστήμες επηρέασαν τις γνωσιολογικές θέσεις και βασικές μεθοδολογικές έννοιες αλλά και η γνωσιολογία συνετέλεσε ώστε οι επιμέρους επιστήμες να συνειδητοποιήσουν τα όριά τους, τις αμοιβαίες σχέσεις τους και είναι προσεκτικές στη χρήση ορισμένων μεθοδολογικών αρχών και εννοιών. Τέλος, η γνωσιολογία καταλήγει σε Επιστημολογία, ασχολούμενη με μια ταξινόμηση των επιστημών ενώ κατατοπίζει πάνω στη μεθοδολογία τους και τις μεθοδολογικές τους επιδράσεις.
Γιάννης Κοντοές

Ο Γιάννης Κοντοές (Αθήνα, 24 Μαΐου 1986) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος (ενίοτε και ως κεντρικός) αμυντικός, στο Ρουμάνικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου για την Academica Clinceni.
Του Φου

Ο Του Φου (Κινεζικά: "杜甫", Πινγίν: "Dù Fǔ", 12 Φεβρουαρίου 712 – 770) ήταν διακεκριμένος Κινέζος ποιητής της δυναστείας των Τανγκ.
Μαζί με τον σύγχρονό του Λι Μπάι (Λι Πο), αναφέρεται ως ο μεγαλύτερος Κινέζος ποιητής. Σε αντίθεση με τον Λι Μπάι, τα ποιήματά του είχαν συχνά το χαρακτήρα πολιτικής διαμαρτυρίας. Περιέγραψε την κοινωνική αδικία, την πείνα και το χάος από τη σκοπιά του απλού ανθρώπου, ενώ τοποθετούσε την υπόθεση μερικούς αιώνες πριν. Σήμερα έχουν διατηρηθεί πάνω από 1.400 έργα του. Τα καλύτερά του βρίσκονται στην ανθολογία "Τριακόσια ποιήματα Τανγκ", που συντάχθηκε από τον Σου Ζου το 1763-1764.

Γεννήθηκε στην επαρχία Χενάν κοντά στο Λουόγιάνγκ, αλλά η ακριβής τοποθεσία είναι άγνωστη. Απέτυχε στις πρώτες του προσπάθειες στις εξετάσεις για δημόσιος υπάλληλος. Μετά όμως πέτυχε σε μια ειδική εξέταση και κατέλαβε μερικές ανώτερες θέσεις στην Αυλή υπό τον Αυτοκράτορα Σουτζόνγκ. Αργότερα υποβαθμίστηκε και μετατέθηκε στην πόλη Χουαζού ως εντεταλμένος για την εκπαίδευση.

Το 744 συνάντησε για πρώτη φορά τον Λι Μπάι από όπου προέκυψε μια μονόπλευρη φιλία. Ήταν μερικά χρόνια νεότερος του Λι Μπάι και αρχάριος, ενώ εκείνος ήταν ήδη διάσημος ποιητής. Υπάρχουν δώδεκα γνωστά ποιήματα του Του Φου για τον Λι Μπάι ενώ μόνο ένα του Λι Μπάι για τον Του Φου.

Η ζωή του αναστατώθηκε από τη επανάσταση του Αν Λουσάν του 755, σε βαθμό που τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής του τα έζησε σε μόνιμη μετακίνηση. Η επανάσταση διήρκεσε σχεδόν 8 χρόνια και στο τέλος της από τα 53 εκατομμύρια πληθυσμού που είχαν απογραφεί το 754, απέμειναν μόνο 17 εκατομμύρια. Ο Του Φου δεν μπορούσε να εγκατασταθεί κάπου λόγω των πολέμων, των λοιμών και της αυτοκρατορικής δυσμένειας. Τα περισσότερα στοιχεία για τη ζωή του ποιητή είναι γνωστά μέσα από τα ποιήματά του. Όπως πολλοί άλλοι Κινέζοι ποιητές καταγόταν από οικογένεια ευγενών η οποία ήταν όμως φτωχή. 

Το 759 έφτασε στο Τσενγκτού (επαρχία Σιτσουάν), όπου εγκαταστάθηκε για τα επόμενα πέντε χρόνια. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους βρέθηκε σε οικονομικές δυσκολίες και έστελνε ποιήματα με εκκλήσεις βοήθειας σε διάφορες γνωριμίες του. Τελικά βρέθηκε υπό την προστασία του Γιαν Γου, ενός παλιού φίλου και συναδέλφου, που ήταν πλέον κυβερνήτης στην Τσενγκντου. Απελευθερωμένος από τα οικονομικά προβλήματα, έζησε ένα από τα ευτυχέστερα και ειρηνικά τμήματα της ζωής του. Το 762 διέφυγε από την πόλη λόγω μιας επανάστασης για να επιστρέψει το 764, οπότε ορίστηκε στρατιωτικός σύμβουλος του Γιαν Γου στις επιχειρήσεις του κατά των Θιβετιανών.

Η ποίηση του Του Φου δεν αναγνωρίστηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του, πιθανώς λόγω του πρωτοποριακού του στυλ. Με το χρόνο όμως η επιρροή του αυξανόταν και οι καινοτομίες του φαίνονταν λιγότερο ριζοσπαστικές. Εκτός της Κίνας ο Του Φου αποτέλεσε μεγάλη επιρροή για την ιαπωνική ποίηση, κυρίως αυτή του Ματσούο Μπασό.
Φρήντριχ Χαίλντερλιν

Ο Γιόχαν Κρίστιαν Φρήντριχ Χαίλντερλιν (Johann Christian Friedrich Hölderlin, 20 Μαρτίου 1770 – 7 Ιουνίου 1843) ήταν Γερμανός λυρικός ποιητής. Το έργο του γεφυρώνει την κλασική σχολή στη λογοτεχνία με τη ρομαντική.

Βασανιζόμενος στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του από ψυχική νόσο, υπέφερε από μεγάλη μοναξιά, και συχνά περνούσε τον χρόνο του παίζοντας πιάνο, ζωγραφίζοντας, διαβάζοντας και γράφοντας, ενώ πραγματοποιούσε και ταξίδια όποτε του δινόταν η ευκαιρία.
Ματσούο Μπασό

Ο Ματσούο Μπασό (ακριβέστερα: Ματσούο Μπασ'όου, "松尾芭蕉", Ουένο, 1644 - Οσάκα, 28 Νοεμβρίου 1694), στην πραγματικότητα Ματσούο Μουνεφούσα, ήταν Ιάπωνας ποιητής. Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος της ιαπωνικής μορφής χαϊκού. Ο Μπασό και οι μαθητές του ανανέωσαν την εως τότε αστεία και περιπαικτική ποίηση χαϊκάι και την ανήγαγαν σε σοβαρή λογοτεχνία.

Γεννήθηκε σε μια οικογένεια σαμουράι, αλλά απαρνήθηκε αυτή τη ζωή. Έγινε περιηγητής μελετώντας το "δρόμο" και την ιστορία του Ζεν και στράφηκε στη μελέτη της κλασσικής κινέζικης ποίησης. Στην ηλικία των 22 ετών αποσύρθηκε σε ένα βουδιστικό μονοαστήρι στο Κιότο ενώ αργότερα ζούσε σε, κατά τα φαινόμενα, ευτυχή φτώχεια από τις ταπεινές προσφορές των μαθητών του. Από το 1667 κατοικούσε στο Έντο (σημερινό Τόκιο) στον φίλο του "Σουγκιγιάμα Σάμπου", όπου άρχισε να γράφει χαϊκού.

Η δομή των χάικού του αντικατροπτίζει την απλότητα και το διαλογισμό που διέκρινε τη ζωή του. Όταν ένιωθε την ανάγκη για μοναξιά, αποτραβιόταν στο "μπάσο-αν" του, μια καλύβα φτιαγμένη από φύλλα μπανανιάς ("μπάσο"), από όπου προέκυψε το ψευδώνυμό του. Πολλοί στίχοι του διακρίνονται για μια μυστικιστική ποιότητα και προσπαθούσε να αναπαραστήσει τα μέγαλα και σημαντικά θέματα μέσα από απλές εικόνες της φύσης όπως την πανσέληνο του φθινοπώρου ή τους ψύλλους στην καλύβα του. Ο Μπασό βυθίστηκε στο χαϊκού και στη σκέψη του Ζεν και αντιλαμβανόταν την ποίηση σαν ενα ιδιαίτερο τρόπο ζωής (Καντό, ο Δρόμος της Ποίησης). Ήταν πεποισμένος πως η ποίηση ήταν μια πηγή της φώτισης (Σατόρι). 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μπασό ταξίδευε έντονα και ζωγράφιζε για να εμπνεύσει την ποίησή του. Επίσης συνεργαζόταν με ποιητές επί τόπου στη σύνθεση στο στυλ "ρένγκα", μορφή κοντινή στο χαϊκού. Επιπλεόν έγραψε "χάιμπουν", πεζή-ποιητική σύντομη ιστορία με τη μορφή ταξιδιωτικών ημερολογίων, όπως το διάσημο "Όκου νο Χοσομίτσι" ("Ο μικρός δρόμος στο μαρκινό Βορρά", 1689).
Σεκού Μπερτέ

Ο Σεκού Μπερτέ (γαλ.: "Sékou Berthé", γεν. 1977) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Μαλί αλλά με γαλλικό (κοινοτικό) διαβατήριο, που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι κεντρικός αμυντικός, έχει ύψος 1,93, βάρος 95 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο "4".
Φουσενί Ντιαβαρά

Ο Φουσενί Ντιαβαρά (γαλ.: "Fousseni Diawara", γεν. 1980) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Μαλί αλλά με γαλλικό (ευρωπαϊκό) διαβατήριο, που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι κεντρικός αμυντικός, έχει ύψος 1,85, βάρος 75 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο "6".
Σατόρι

Ο ιαπωνικός όρος 悟り σατόρι. Αποτελείται από τον κινεζικό χαρακτήρα 悟 (προφέρεται "γου" στα [[μανδαρινικά κινέζικα]] και σημαίνει κατανόηση) και τη συλλαβή [[χιραγκάνα]] り "(ρι)'.
Σατόρι (, []) είναι ο ιαπωνικός βουδιστικός όρος για τη "φώτιση" στο Βουδισμό Ζεν. Η κυριολεκτική σημασία της λέξης είναι «κατανόηση».

Το σατόρι αναφέρεται σε μια «βαθιά» και διαρκή κατάσταση φώτισης. Είναι διαφορετικό από το Κένσο, το οποίο είναι μια προσωρινή καθαρή ματιά στην πραγματική φύση της ύπαρξης. Συνηθίζεται να χρησιμοποιείται η λέξη σατόρι όταν γίνεται αναφορά στις φωτισμένες καταστάσεις του Βούδα. Σύμφωνα με τον D. T. Suzuki, το «"σατόρι" είναι ο λόγος ύπαρξης του Ζεν, χωρίς το οποίο το Ζεν δεν νοείται». 

Ο στόχος του διαλογισμού Ζεν είναι το η προσωπική εμπειρία του σατόρι και η με αυτό τον τρόπο η βίωση της αρχικής εμπειρίας του Βούδα. Από τους μαθητές Ζεν περιμένει κανείς να υπομείνουν πνευματικές και σωματικές βασάνους, με ιδιαίτερη έμφαση στο Ζαζέν και τη μελέτη ορθολογικά μη επιλύσιμων προβλημάτων (Κοάν), τα οποία αποσκοπούν στο να υποσκαπτεί η εμπιστοσύνη του υποκειμένου στην ορθολογική σκέψη. Η διαφορά με τη χριστιανική έννοια του ξαφνικού προσηλυτισμού ή της πνευματικής αφύπνισης έγκειται στο ότι το άτομο που κατακτά το σατόρι δεν υπηρετεί την κοινωνία αλλά αποκτά μάλλον την ικανότητα να ζήσει χωρίς "φόβο" ή "προσκόλληση στη ζωή".
Διονύσιος ο εκ Φουρνά

Ο Διονύσιος ο εκ Φουρνά (Φουρνά Ευρυτανίας, περ. 1670 - Φουρνά Ευρυτανίας, περ. 1746) ήταν ιερομόναχος, γνωστός αγιογράφος και συγγραφέας του έργου "Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης", το οποίο έγινε βασικό εγκόλπιο των Ελλήνων και των ξένων αγιογράφων για τη συνέχιση, τη διάδοση και την αναγέννηση της βυζαντινής αγιογραφικής τέχνης από τις αρχές του 18ου αιώνα και εξής.
Ραϊμούντο Περέιρα

Ο Ραϊμούντο Περέιρα (Raimundo Pereira, 9 Φεβρουαρίου 1956-) είναι πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου και δικηγόρος και μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC).
Πριήνη

Η Πριήνη ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη νοτιοδυτική Καρία, στις ακτές της Μικράς Ασίας.

Ήταν μία από τις δώδεκα Ιωνικές πόλεις-κράτη. Βρισκόταν ακριβώς στη νότια πλευρά του όρους Μυκάλη, εκτεινόταν δε από ένα βραχώδη λόφο, στην κορυφή του οποίου ήταν η ακρόπολή της, μέχρι τη θάλασσα το λεγόμενο "Μαιάνδριο πεδίο", δηλαδή επί της βορειοδυτικής ακτής του Λατμικού Κόλπου που αργότερα με τις προσχώσεις του παραρρέοντα ποταμού Μαιάνδρου μεταβλήθηκε σε πεδιάδα.
Δυτικές σλαβικές γλώσσες

thumb|upright=1.5|
Οι Δυτικές σλαβικές γλώσσες είναι μια ομάδα των Σλαβικών γλωσσών που περιλαμβάνει την Τσεχική, την Πολωνική, Σλοβακική, και την Σορβική.

Κατηγοριοποίηση:

* Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
** Βάλτο-Σλαβικές γλώσσες
*** Σλαβικές γλώσσες
**** Δυτικές σλαβικές γλώσσες
***** Τσεχο-Σλοβακική
****** Τσεχική
****** Σλοβακική
****** Πανονική Ρουσίν (εναλλακτικά θεωρείται επίσης ως μια από τις Ανατολικές Σλαβικές γλώσσες, ως διάλεκτος της Ουκρανικής γλώσσας, ή ως μια ενδιάμεση διάλεκτος μεταξύ των δυτικών διαλέκτων της Ουκρανικής και των ανατολικών διαλέκτων της Σλοβακικής γλώσσας)
***** Λεχιτικές γλώσσες
****** Πολωνική
****** Πομερανική
******* Κασουμπιανή
******* Σλοβινσιανή
****** Πολαβιανή
****** Σιλεσική
***** Σορβικές γλώσσες
****** Άνω Σορβική
****** Κάτω Σορβική
Καμπύλη μάθησης

Καμπύλη μάθησης καλείται η γραφική αναπαράσταση του μέσου ρυθμού μάθησης για ένα εργαλείο ή μια διαδικασία. Η μάθηση των ανθρώπων ή των επιχειρήσεων και των οργανισμών γενικότερα, αποτελεί μια διερευνητική και σημαντικά μη-ντετερμινιστική διαδικασία ανακάλυψης, που τείνει να έχει διαφόρους ρυθμούς προόδου (βελτίωσης). Θεωρίες σχετικά με το σχήμα αυτών των καμπυλών που χρησιμοποιούν ντετερμινιστικούς κανόνες, σχετικά με την μάθηση και την εμπειρία, είναι μερικές φορές χρήσιμες, όπως θα εξηγηθεί και παρακάτω. Ο όρος "καμπύλη μάθησης", όπως χρησιμοποιείται σε αυτό το άρθρο, αναφέρεται περισσότερο στη μεταβλητή αρχική "εμπειρική" ή "διερευνητική" μάθηση και ανακάλυψη, η οποία γενικά στην αρχή τείνει να ακολουθεί αυξητική πορεία και στη συνέχεια να μειώνεται έως ένα όριο. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις ως καμπύλη μάθησης εννοείται η "γραφική" σχέση μεταξύ της ποσότητας της μετρήσιμης μάθησης και του χρόνου και/ή της προσπάθεια που χρειάζεται για μάθηση.

Ο όρος αρχικά εισήχθηκε στην εκπαιδευτική και στη συμπεριφοριστική ψυχολογία και απόκτησε ευρύτερο νόημα με την πάροδο του χρόνου, με όρους όπως "καμπύλη βελτίωσης", "καμπύλη βελτίωσης κόστους", "καμπύλη προόδου", "συνάρτηση προόδου", "καμπύλη εκκίνησης" και "καμπύλη αποδοτικότητας", να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Στα οικονομικά γίνεται αναφορά στο ρυθμό ανάπτυξης, καθώς η ανάπτυξη αναφέρεται στη διαδικασία μάθησης ενός ολόκληρου συστήματος με διάφορους ρυθμούς προόδου. Γενικά, η μάθηση αυξάνεται στο χρόνο, αλλά ακολουθώντας μια καμπύλη σχήματος “S” η οποία έχει διαφορετικό σχήμα το οποίο εξαρτάται από την κλίμακα χρόνου της παρατήρησης. Επίσης έχει πλέον συσχετιστεί με μια θεωρία της εξελικτικής βιολογίας τη θεωρία της διακοπτόμενης ισορροπίας και άλλους τύπους εξελικτικής αλλαγής σε περίπλοκα συστήματα που συνδέονται γενικά με την καινοτομία, την οργανωσιακή συμπεριφορά και τη διαχείριση ομαδικής μάθησης, μεταξύ των άλλων . Σε τέτοιες διαδικασίες που χαρακτηρίζονται από μια ταχεία εμφάνιση νέων χαρακτηριστικών, φαίνεται να λαμβάνει χώρα μια σύνθετη μάθηση μέσα στα ίδια τα συστήματα, που όταν είναι παρατηρήσιμη, φανερώνει καμπύλες μεταβαλλόμενου ρυθμού που επιταχύνουν ή επιβραδύνουν το ρυθμό ανάπτυξης τους.

O πρώτος που περιέγραψε την καμπύλη μάθησης ήταν ο Hermann Ebbinghaus το 1885. Ανακάλυψε ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να απομνημονεύσει κάποιος μια ακολουθία από τυχαίες συλλαβές αυξάνεται έντονα όταν αυξάνεται και ο αριθμός των συλλαβών . Ο ψυχολόγος Arthur Bills έδωσε μια περισσότερο λεπτομερή περιγραφή της καμπύλης μάθησης το 1934. Αναφέρθηκε επίσης και στις ιδιότητες διαφορετικών τύπων καμπυλών μάθησης, όπως η αρνητική αύξηση, η θετική αύξηση, η σταθεροποίηση της κατάστασης (plateaus) και οι ψαλιδωτές καμπύλες (ogive curves) . Το 1936, ο Theodore Paul Wright περιέγραψε το αποτέλεσμα της μάθησης στην παραγωγικότητα στην βιομηχανία αεροσκαφών και πρότεινε ένα μαθηματικό μοντέλο της καμπύλης μάθησης .
Γαληνίτης

thumb|right|Αυτοσχέδιος ραδιοφωνικός δέκτης με κρύσταλλο γαληνίτη, κατασκευασμένος στην Ελλάδα το 1940. Συλλογή Γ. Παναγιωτίδη.
Ο Γαληνίτης (αγγλ. Galena) είναι ορυκτό και το κυριότερο μετάλλευμα του μολύβδου. Έχει χημικό τύπο PbS (θειούχος μόλυβδος).
Πάπας Πίος ΙΒ΄

Ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ ("Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli", 2 Μαρτίου 1876 – 9 Οκτωβρίου 1958) ήταν ο 260ός Πάπας, κεφαλή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και επικεφαλής του κράτους του Βατικανού, από τις 2 Μαρτίου 1939 έως το θάνατό του το 1958. 

Πριν από την εκλογή του στο Παπικό αξίωμα, υπηρέτησε ως γραμματέας του Τμήματος Ιδιαίτερων Εκκλησιαστικών Υποθέσεων του Βατικανού, «Νούντσιος» και «Υπουργός Εξωτερικών» του Κράτους, θέσεις από τις οποίες εργάστηκε για τη σύναψη συνθηκών με ευρωπαϊκά και λατινοαμερικανικά κράτη, ιδίως δε για τη σύναψη του λεγόμενου «"Reichskonkordat"» με τη Ναζιστική Γερμανία. Η Παποσύνη του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εξακολουθεί να είναι θέμα ιστορικής αντιπαράθεσης.

Μετά τον Πόλεμο, ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ συνέβαλε στην επανοικοδόμηση της Ευρώπης, και τάχθηκε υπέρ της ειρήνης και της συμφιλίωσης, συμπεριλαμβανομένης μιας επιεικούς πολιτικής έναντι των νικημένων εθνών, αλλά και της ένωσης της Ευρώπης. Η Εκκλησία επί των ημερών του ήκμασε στη Δύση, αλλά ο Καθολικός κλήρος υπέστη σφοδρούς διωγμούς και μαζικές εκτοπίσεις στο ανατολικό μπλοκ. Λόγω των διαμαρτυριών του για αυτές, αλλά και της εμπλοκής του στις ιταλικές εκλογές του 1948, θεωρείται συνεπής, αλλά και πραγματιστής, αντίπαλος του Κομμουνισμού. Υπέγραψε τριάντα κονκορδάτα και διπλωματικές συνθήκες.

Ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ επικαλέστηκε ρητά το "ex cathedra" αλάθητο του Πάπα σχετικά με το καθολικό δόγμα της Ανάληψης της Παναγίας στο αποστολικό μήνυμά του "Munificentissimus Deus". Η Παποσύνη του αριθμεί περί τα χίλια διαγγέλματα και ραδιοφωνικές εκπομπές. Εξέδωσε 41 εγκυκλίους, μεταξύ αυτών τις «"Mystici Corporis"» (η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού), «"Mediator Dei"» (για τη λειτουργική μεταρρύθμιση), «"Humani Generis"» (η θέση της Εκκλησίας σχετικά με τη θεολογία και την εξέλιξη). Κατήργησε την ιταλική πλειοψηφία του Κολεγίου των Καρδιναλίων με τη Μεγάλη Σύνοδο του 1946. Σήμερα είναι σε εξέλιξη η διαδικασία αγιοποίησής του.
Πάπας Σιμπλίκιος

Ο Πάπας Σιμπλίκιος ("Papa Simplicio", ... - 10 Μαρτίου 483) διαδέχθηκε στο παπικό θρόνο το 468 τον Πάπα Ιλάριο.

Ο Πάπας Σιμπλίκιος είχε γεννηθεί στο Τίβολι το 420. Ανακηρύχθηκε Πάπας το 468. Παρέμεινε Πάπας για δεκαπέντε χρόνια, μέχρι το θάνατό του το 483, οπότε τον διαδέχθηκε ο Πάπας Φήλιξ Γ΄.

Ο Πάπας Σιμπλίκιος, σε όλη τη διάρκεια της Παπoσύνης του, αγωνίσθηκε ιδιαίτερα κατά του Αρειανισμού και του Μονοφυσιτισμού. Στο έργο του περιλαμβάνεται και η ανέγερση πολλών ναών (βασιλικές).

Η Δυτική Εκκλησία τον έχει ανακηρύξει Άγιο, τη μνήμη του οποίου τιμά στις 10 Μαρτίου, ημέρα θανάτου του.
Φαίδων Γεωργίτσης

Ο Φαίδων Γεωργίτσης (Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1939 - Αθήνα, 1 Μαρτίου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Δαίτωρας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δαίτωρας (Δαίτωρ) είναι γνωστός ένας από τους Τρωαδίτες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δαίτωρας σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό (μαζί με τους Χρομίο, `Ορμενο, Λυκοφόντη, Οφελέστη και Αμοπάονα) από τον Τεύκρο. Ο Δαίτωρας αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Θ, στίχος 275), όπου χαρακτηρίζεται ως «ανδρειωμένος».
Αμοπάονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αμοπάονας (Αμοπάων) είναι γνωστός ένας από τους Τρωαδίτες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αμοπάονας, ο πατέρας του οποίου ονομαζόταν Πολυαίμονας, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό (μαζί με τους Δαίτωρα, Χρομίο, `Ορμενο, Λυκοφόντη και Οφελέστη) από τον Τεύκρο με βέλος. Ο Αμοπάονας αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Θ, στίχος 276), όπου χαρακτηρίζεται ως «ήρωας».
Δηίπυρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δηίπυρος (από τις λέξεις "δαίω" = καίω και "πυρ" = φωτιά) είναι γνωστός ένας Αχαιός πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο επικεφαλής 100 νέων. Ο Δηίπυρος, που σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Έλενο (τον γιο του βασιλιά της Τροίας Πριάμου), αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Ι, στίχος 83, και αλλού). Σύμφωνα με τον όμηρο, ο θάνατος του εξόργισε τον Μενέλαο, ο οποίος μονομάχησε με τον Έλενο και τον τραυμάτισε (Ιλιάδας Ν).
Δεισήνορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δεισήνορας (Δεισήνωρ) είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Λυκία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Ο Δεισήνορας αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Ρ, στίχοι 217-218), όπου μαζί με τους άλλους συμμάχους των Τρώων εμψυχώνεται από τον `Εκτορα να τρέξει στη μάχη για το νεκρό σώμα του Πατρόκλου.
Δάρης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δάρητας (Δάρης) είναι γνωστός ιερέας του θεού Ηφαίστου στην Τροία. Τα παιδιά του, ο Φηγέας και ο Ιδαίος, «γνώστες του πολέμου», έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου ο ένας σκοτώθηκε από τον Διομήδη, ενώ ο άλλος σώθηκε από τον `Ηφαιστο, που τον τύλιξε με σκοτάδι, ώστε ο γέροντας ιερέας του, ο Δάρητας, να μη μείνει χωρίς παρηγοριά. Ο Δάρης αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Θ, στίχοι 9, 10, 24, 28), όπου χαρακτηρίζεται πλούσιος και άμεμπτος.
Δημούχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δημούχος είναι γνωστός ένας μεγαλόσωμος Τρώας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δημούχος, ο πατέρας του οποίου ονομαζόταν Φιλήτορας, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αχιλλέας πρώτα τον τραυμάτισε με το ακόντιό του στο γόνατο για να τον εμποδίσει να φύγει και στη συνέχεια του πήρε τη ζωή με το μεγάλο του ξίφος. Ο Δημούχος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Υ 457-459).