Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Άντον Χάουμπαου

μικρογραφία|300x300εσ| "Μισθοφόροι λεηλατούν χωριό"
Ο Άντον Χάουμπαου (Anton Goubau ή Anton Goebouw (1616 Αμβέρσα - 1698 Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος . Πέρασε χρόνο στη Ρώμη όπου εισήλθε στον κύκλο των ζωγράφων "Bamboccianti", Ολλανδών και Φλαμανδών που δημιούργησαν μικρούς πίνακες ζωγραφικής της καθημερινής ζωής των κατώτερων τάξεων στη Ρώμη και την ύπαιθρο (ρωπογραφίες). Είναι γνωστός για τα ιταλικά τοπία και τις ρωπογραφίες στο ύφος των "Bamboccianti" και τους ιστορικούς του πίνακες με μυθολογικά και θρησκευτικά θέματα.
Τζοβάννι Αντρέα Ανζάλντο

μικρογραφία|320x320εσ| Ο θόλος των Annunziata, Γένοβα.
Ο Τζοβάννι Αντρέα Ανζάλντο (Giovanni Andrea Ansaldo, 1584 - 18 Αυγούστου 1638) ήταν Ιταλός ζωγράφος που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Γένοβα .
Βόλτρι

μικρογραφία|250x250εσ| Αρχαίο εθνόσημο του Βόλτρι
μικρογραφία|250x250εσ| Ιερό της Nostra Signora di Acquasanta
Το Βόλτρι (Voltri) είναι συνοικία της ιταλικής πόλης Γένοβα, που βρίσκεται 17 χλμ. δυτικά του κέντρου της πόλης. Ήταν προηγουμένως ανεξάρτητη κοινότητα .

Το 2015, το Βόλτρι και τα κοντινά χωριουδάκια που περιλαμβάνονται στο δημοτικό διαμέρισμα της Γένοβας (Crevari, Acquasanta, Vesima, Fabbriche) είχαν συνολικό πληθυσμό 12.402 κατοίκων. Το Βόλτρι είναι ένας από τους τρεις πρώην δήμους (οι άλλοι είναι οι Πρα' (Pra') και Πέλι (Pegli )), που ανήκουν στο διαμέρισμα VII της πόλης της Γένοβας.
Αν ντε Μονμορανσί

Ο δούκας Αν ντε Μονμορανσί (γαλλικά: Anne de Montmorency) 1493-1567, ήταν Γάλλος στρατιωτικός, πολιτικός και διπλωμάτης. Διετέλεσε κοντόσταυλος, ομότιμος και στρατάρχης της Γαλλίας. Αυτός ο εξαιρετικά ισχυρός άντρας, σύμβολο της Γαλλικής Αναγέννησης, ήταν στενός φίλος των βασιλέων Φραγκίσκου Α' και Ερρίκου Β'. Έλαβε μέρος και διακρίθηκε στους Ιταλικούς πολέμους και στους Θρησκευτικούς πολέμους του βασιλείου της Γαλλίας.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 θα είναι η 66η έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Αναμένεται να πραγματοποιηθεί στην Ιταλία, έπειτα από την νίκη της χώρας στον διαγωνισμό 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, με τους Måneskin και το τραγούδι «Zitti e buoni». Θα είναι η 3η φορά που ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στην Ιταλία, μετά την Νάπολη το 1965 και την Ρώμη το 1991.
Δημοκρατία των Πειρατών

Η Δημοκρατία των Πειρατών ήταν η βάση ή το προπύργιο μιας χαλαρής συμμαχίας πρώην κουρσάρων που στράφηκαν προς τη πειρατεία στο Νασσάου, στο νησί New Providence στις Μπαχάμες για περίπου έντεκα χρόνια - απ' το 1706 έως το 1718. Αν και δεν επρόκειτο για Δημοκρατία με την τυπική έννοια, εντούτοις κυβερνιόταν από έναν ανεπίσημο Πειρατικό Κώδικα, ο οποίος υπαγόρευε πως τα πληρώματα της Δημοκρατίας θα ψήφιζαν για την ηγεσία των πλοίων τους καθώς και πως θα συμπεριφέρονταν προς άλλες πειρατικές ομάδες με ευγένεια.

Η δράση των πειρατών προκάλεσε χάος στο εμπόριο και τη ναυτιλία στις Δυτικές Ινδίες μέχρι που ο κυβερνήτης Woodes Rogers έφθασε στο Νασσάου το 1718 και αποκατέστησε τον βρετανικό έλεγχο στη περιοχή. Ο τελευταίος προσέφερε αμνηστία στους πειρατές στις Μπαχάμες -γνωστή και ως "Βασιλική Χάρη"- μια προσφορά που πολλοί πειρατές αξιοποίησαν, και μολονότι λίγοι εξ αυτών θα επέστρεφαν στη πειρατεία τα επόμενα χρόνια, ο βρετανικός έλεγχος στις Μπαχάμες είχε πλέον αποκατασταθεί.
Αντονιάτσο Ρομάνο

"Ευαγγελισμός" από τον Αντονιάτσο Ρομάνο, στην εκκλησία της [[Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα|Santa Maria sopra Minerva]], [[Ρώμη]] .
Ο Αντονιάτσο Ρομάνο (Antoniazzo Romano, πραγματικό όνομα: Αντόνιο ντι Μπενεντέττο Άκουλο ντελι Άκουιλι, (Antonio di Benedetto Aquilo degli Aquili), περ. 1430 – περ. 1510) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Πρώιμης Αναγέννησης, ηγετική προσωπικότητα της Ρωμαϊκής σχολής κατά την τελευταία περίοδο του 15ου αιώνα. «Απέκτησε ειδικότητα να ζωγραφίζει ή να ερμηνεύει παλαιότερες εικόνες, ή να δημιουργεί νέες εικόνες λατρείας με αρχαϊκό ύφος», ιδιαίτερα χρησιμοποιώντας πολύ συχνά χρυσαφένιο φόντο, κάτι που ήταν ασυνήθιστο εκείνη την περίοδο.
Επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Η Επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (γερμανικά, "Provinz Schleswig-Holstein") ήταν μια επαρχία του Βασιλείου της Πρωσίας και του Ελεύθερου Κράτους της Πρωσίας από το 1868 έως το 1946. Δημιουργήθηκε από τα Δουκάτα του Σλέσβιχ και του Χόλσταϊν, τα οποία είχαν κατακτηθεί από τη Πρωσία και την Αυστριακή Αυτοκρατορία στη Δανία στον δεύτερο πόλεμο του Σλέσβιχ το 1864. Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο το 1866, που κατέληξε στην ήττα της Αυστρίας, το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν προσαρτήθηκαν στην Πρωσία. Η επαρχία δημιουργήθηκε το 1868 και περιελάβανε επίσης το Δουκάτο του Λάουενμπουργκ από το 1875.

Μετά την ήττα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Συμμαχικές δυνάμεις οργάνωσαν δύο δημοψηφίσματα στο βόρειο και στο κεντρικό Σλέσβιχ στις 10 Φεβρουαρίου και στις 14 Μαρτίου 1920, αντίστοιχα. Στο βόρειο Σλέσβιχ το 75% ψήφισε υπέρ της επανένωσης με τη Δανία και το 25% για διαμονή στη Γερμανία. Στο κεντρικό Σλέσβιχ η κατάσταση αντιστράφηκε, με 80% υπέρ της Γερμανίας και 20% της Δανίας. Δεν πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία στο νότιο τρίτο Σλέσβιχ. Στις 15 Ιουνίου 1920, το βόρειο Σλέσβιχ επανενώθηκε επίσημα με τη Δανία (Νότια Γιουτλάνδη). Το υπόλοιπο Σλέσβιχ παρέμεινε ως μέρος του Σλέσβιχ-Χολστάιν, τωρινή επαρχία του Ελεύθερου Κράτους της Πρωσίας.

Με τον Νόμο του Μεγάλου Αμβούργου του 1937, η Χανσεατική Πόλη του Λύμπεκ και ο αποκλεισμός της περιοχής του Λύμπεκ, του Ελεύθερου Κράτους του Όλντενμπουργκ ενσωματώθηκαν στην επαρχία Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, ενώ αρκετοί γειτονικοί δήμοι, συμπεριλαμβανομένων των συνοικιών Άλτονα και Βάντσμπεκ, ενσωματώθηκαν στην Χανσεατική Πόλη του Αμβούργου. Αυτό με τη σειρά του έδωσε τον αποκλεισμός στο Γκίσταχτ και Γκροβνχάνσντορφ στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σλέσβιχ-Χολστάιν ήταν μέρος της βρετανικής ζώνης κατοχής, αν και ορισμένοι δήμοι του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν ανατολικά του Ράτσεμπουργκ ανταλλάχθηκαν με δήμους του Μεκλεμβούργου της σοβιετικής ζώνης κατοχής (Συμφωνία Μπάρμπερ Λιάσενκο) Η βρετανική ζώνη κατοχής έγινε το νέο γερμανικό κράτος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν το 1949.
Αντονέλλο ντε Σαλίμπα

Ο Αντονέλλο ντε Σαλίμπα (Antonello de Saliba ή Antonio de Saliba ή Resaliba, περ. 1466- περ.1535) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής περιόδου, ενεργός κυρίως στη Σικελία και στην Καλαβρία.

Γεννημένος γύρω στο 1466, ο Αντονέλλο ντε Σαλίμπα ήταν γιος του Τζοβάννι Ρεζαλίμπα (Resaliba), ξυλογλύπτη, πιθανώς καταγωγής από τη Μάλτα , ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την αδελφή του Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, της οποίας το όνομα δεν είναι γνωστό. Μαθήτευσε στον εξάδελφό του, Γιακομπέλλο ντα Μεσσίνα (Jacobello da Messina), επί τέσσερα χρόνια το 1480, με τον οποίο ταξίδεψε πιθανώς στη Βενετία, όπου ο Αντόνιο έμεινε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1490, όπου παρέμεινε για άγνωστη χρονική περίοδο, πιθανότατα ως βοηθός στο εργαστήριο του Τζοβάνι Μπελίνι μαζί με τον αδελφό του Πιέτρο ντε Σαλίμπα. Μετά από αυτήν την παραμονή στη Βενετία, ο Αντόνιο επέστρεψε στη Μεσσήνη, όπου δημιούργησε το εργαστήριό του όπου ζωγράφισε εικόνες Αγίας Τράπεζας, "gonfaloni" (λάβαρα), Εσταυρωμένους και άλλους πίνακες για τους υποστηρικτές του της Ανατολικής Σικελίας, της Καλαβρίας και της Μάλτας. Πίνακες που διασώθηκαν και μεταγραφόμενα και δημοσιευμένα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι το εργαστήριο του ντε Σαλίμπα ήταν ενεργό από το 1497 έως το 1534. 

Οι πίνακές του σήμερα βρίσκονται μέσα και γύρω από το Βένετο, την Ανατολική Σικελία, τη Μάλτα, την Καλαβρία, αλλά και σε σημαντικές συλλογές σε μεγάλα μουσεία, όπως το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, η Πινακοθήκη της Ακαδημίας στη Βενετία και το Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο.
Τζοακίνο Ασσερέτο

μικρογραφία|309x309εσ| Θάνατος του Κάτωνος
Ο Τζοακίνο Ασσερέτο (Gioacchino Assereto, 1600 - 28 Ιουνίου 1649) ήταν Ιταλός ζωγράφος της πρώιμης μπαρόκ περιόδου και ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους ιστορικών θεμάτων που δραστηριοποιήθηκαν στη Γένοβα το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα.
Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας

To Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας (γερμανικά: "Großherzogtum Krakau", πολωνικά: "Wielkie Księstwo Krakowskie") δημιουργήθηκε μετά την ενσωμάτωση της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας στην Αυστρία στις 16 Νοεμβρίου 1846. Από το 1846 έως το 1918 ο τίτλος, ο Μέγας Δούκας της Κρακοβίας, ήταν μέρος του επίσημου τίτλου του Αυτοκράτορα της Αυστρίας.
Γιόνας Γιαμπλόνσκις

μικρογραφία| Ο καθηγητής Γιόνας Γιαμπλόνσκις το 1925
Ο Γιόνας Γιαμπλόνσκις στο [[Λίτας|τραπεζογραμμάτιο των 5 λίτας]] κυκλοφόρησε το 1993.
μικρογραφία| Γιόνας Γιαμπλόνσκις σε ένα λιθουανικό γραμματόσημο του 2010

Ο Γιόνας Γιαμπλόνσκις (30 Δεκεμβρίου 1860, στο Κουμπιλέλιαϊ, στην περιοχή Σακιάι - 23 Φεβρουαρίου 1930, στο Κάουνας) ήταν διακεκριμένος γλωσσολόγος της Λιθουανίας και ένας από τους ιδρυτές της τυπικής Λιθουανικής γλώσσας. Χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο "Rygiškių Jonas", που πήρε από τη μικρή πόλη που ονομάζεται Ριγκισκιάι όπου πέρασε την παιδική του ηλικία.
Γκόστιν

Το Γκόστιν (πολωνικά: "Gostyń", γερμανικά: "Gostyn", 1941-45: "Gostingen") είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Γκόστιν στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας στη δυτική Πολωνία. Τα έτη 1975-1998, ήταν μέρος του πρώην Βοεβοδάτου Λέσνο. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 20.296 κάτοικοι.

Η συνολική έκταση του Γκόστιν είναι 10,79 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η πόλη αποτελεί το 1% της περιοχής του πόβιατ και το 8% της γκμίνα, σύμφωνα με την Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας.
Μικόουαϊ Ρέι

Ο Μικόουαϊ Ρέι (πολωνικά: "Mikołaj Rej") του Ναγκουοβίτσε (4 Φεβρουαρίου 1505 - μεταξύ 8 Σεπτεμβρίου/5 Οκτωβρίου 1569) ήταν Πολωνός ποιητής και πεζογράφος της αναδυόμενης Αναγέννησης στην Πολωνία καθώς διαδέχθηκε τον Μεσαίωνα, καθώς και πολιτικός και μουσικός. Ήταν ο πρώτος Πολωνός συγγραφέας που έγραψε αποκλειστικά στην πολωνική γλώσσα και θεωρείται (με τον Μπιέρνατ του Λούμπλιν και τον Γιαν Κοχανόφσκι), ως ένας από τους ιδρυτές της πολωνικής λογοτεχνικής γλώσσας και λογοτεχνίας.
Venus Frigida

Venus Frigida (Αφροδίτη που παγώνει) είναι ελαιογραφία του 1611 του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, η οποία σήμερα βρίσκεται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Ανήκει σε μια μιρή ομάδα έργων που ο καλλιτέχνης υπέγραψε και χρονολόγησε. Ο πίνακας αντλεί τον τίτλο του από τη φράση του Ρωμαίου θεατρικού συγγραφέα Τερέντιου, "sine Cerere et Baccho friget Venus " ("χωρίς τη Δήμητρα και τον Βάκχο, η Αφροδίτη παγώνει") δηλαδή η αγάπη δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς φαγητό και κρασί). Η θεά κάθεται στο προσκήνιο και τρέμει από το κρύο. Στα πόδια της κάθεταο ο Έρως, ενώ πίσω της βρίσκεται ένας Σάτυρος. Ο Ρούμπενς έχει απεικονίσει την Αφροδίτη σε αυτήν τη στάση αντλώντας έμπνευση από το άγαλμα που αργότερα θα ονομαζόταν "Lely Venus" (από τον ζωγράφο και ειδήμονα τέχνης Σερ Πίτερ Λέλυ (Sir Peter Lely), στου οποίου την κατοχή περιήλθε κάποια στιγμή), το οποίο είδε στη συλλογή Γκοντσάγκα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Μάντοβα. Η απεικόνιση αυτή της Αφροδίτης έχει μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη του εντυπωσιακού ύφους της γυμνής ζωγραφικής του Ρούμπενς.
Επαρχία Κουάντο Κουμπάνγκο

μικρογραφία|Επαρχία Κουάντο Κουμπάνγκο
Το Κουάντο Κουμπάνγκο (, Ουμπούντου: Kwando Kubango Volupale) είναι επαρχία της Ανγκόλας με έκταση 199.049 χλμ2 και πληθυσμό 534.002 κατοίκους το 2014.Το Μενόνγκουε είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας. Ο κυβερνήτης της επαρχίας είναι ο Ζούλιο Μαρσελίνο Βιέιρα Μπέσα από τον Ιούλιο του 2019.

Το όνομα της επαρχίας προέρχεται από το όνομα των ποταμών Κουάντο και Κουμπάνγκο, που ρέουν από τα ανατολικά και δυτικά άκρα της επαρχίας, αντίστοιχα.
Άντριεν φαν Όφερμπεκε

δεξιά|μικρογραφία|330x330εσ| "Τρίπτυχο της σταύρωσης", Maagdenhuis, Αμβέρσα
Ο Άντριεν φαν Όφερμπεκε (Adriaen van Overbeke ή Adrian van Overbeck ή Adriaen van Overbeke (1508 – "1529 fl" ) ήταν Φλαμανδός αναγεννησιακός ζωγράφος σε ύφος του Μανιερισμού της Αμβέρσας. Διατηρούσε μεγάλο εργαστήριο με σημαντική παραγωγή λατρευτικών εικόνων, οι οποίες εξήχθησαν κυρίως στη Βόρεια Γαλλία, τη Ρηνανία και τη Βεστφαλία . Τα γνωστά του έργα ήταν κυρίως πολύχρωμα ξύλινα ρετάμπλ,με ζωγραφισμένα πάνελς, τα οποία δημιουργήθηκαν με συνεργασία μεταξύ ζωγράφου και γλύπτη. 

Ο καλλιτέχνης ταυτοποιήθηκε πρόσφατα με τον ανώνυμο Δάσκαλο που του είχε αποδοθεί το όνομα «Δάκαλος της Σταύρωσης της Αμβέρσας (Master of the Crucifixion of Antwerp)» από τον Μαξ Γιάκομπ Φριντλέντερ.
Κότσαπαρ

Η [[Διόκλεια (κράτος)|Διόκλεια]] και οι γειτονικές περιοχές της Σερβίας κατά τον 11ο και 12ο αιώνα
Ο Κότσαπαρ (Kočapar) ήταν "knez" (βασιλιάς) ή "župan / ζουπάνος" της Διόκλειας, ενός σερβικού κράτους, για λίγο το 1102–03 υπό την αιγίδα του Μέγα Πρίγκιπα Βούκαν της Ράσκας . Ήταν ο γιος του Μπράνισλαβ, του πρίγκιπα της Διόκλειας. Μετά τον θάνατο του Μπόντιν το 1108, ο αδελφός του Μποντέν Ντόμπροσλαβ Β΄ τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Διόκλειας. Ο Κότσαπαρ, παιδί του πρώτου ξαδέλφου του Μπόντιν, ταξίδεψε από το Δυρράχιο στη Ράσα, δημιουργώντας συμμαχία με τον Βούκαν. Αυτή η συμμαχία θα αποδειχθεί χρήσιμη με την επιτυχή εισβολή τους στη Διόκλεια το 1102. Η μάχη που ακολούθησε στη Μόραχα οδήγησε στην ανατροπή του Ντόμπροσλαβ Β΄ και στη στέψη του Κότσαπαρ στο θρόνο. Στη συνέχεια, ο Ντόμπροσλαβ εξορίστηκε στη Ρασκία και ένα μεγάλο μέρος της Δαλματίας λεηλατήθηκε στη διαδικασία. Ο Βούκαν έδωσε στον Κότσαπαρ τη Διόκλεια ως φέουδο Οι δύο σύντομα σταματούν, με τον Βούκαν, να στέλνει μια ομάδα στην Διόκλεια, την πόλη, αναγκάζοντας τον Κότσαπαρ να φύγει στη Βοσνία και μετά στη Ζαχλουμία όπου και πέθανε.
Χουάλτερους Χάισερτς

μικρογραφία|341x341εσ| Τουλίπες, τριαντάφυλλα και άλλα λουλούδια
Ο Χουάλτερους Χάισερτς (ή Βάουτερ Χάισερτς Wouter Gysaerts ή Gualterus Gysaerts,1649 - ή μετά το 1677) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων που ειδικεόταν στην απεικόνιση λουλουδιών και σε πίνακες με γιρλάντες.
Λίππο Μέμμι

Ο Λίππο Μέμμι (Lippo Memmi, περ. 1291 - 1356) ήταν Ιταλός ζωγράφος από τη Σιένα . Ήταν ο πρώτος οπαδός του Σιμόνε Μαρτίνι S, ο οποίος ήταν κουνιάδος του.

Μαζί με τον Μαρτίνι, το 1333 ζωγράφισαν αυτό που θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα του Διεθνούς Γοτθικού ρυθμού, του "Ευαγγελισμού της Θεοτόκου με την Αγία Μαργαρίτα και τον Άγιο Ανσάνους" (σήμερα στην πινακοθήκη Ουφίτσι ), πιθανότατα κυρίως να έχουν ασχοληθεί με τους δύο αγίους. Ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που δούλεψαν στον καθεδρικό ναό του Ορβιέτο, για τον οποίο τελείωσε την "Παναγία του Ελέους" ("Madonna dei Raccomandati"). Αργότερα ακολούθησε τον Μαρτίνι στην παπική Αυλή στην Αβινιόν, όπου εργάστηκε μέχρι τα μέσα του 14ου αιώνα. Μετά την επιστροφή του στη Σιένα, ο Μέμμι συνέχισε να εργάζεται μέχρι το θάνατό του το 1356.

Το διάσημο έργο τέχνης της Μέμμης, η "La Madonna della Febbre" ήταν η πρώτη εικόνα της Παναγίας που τιμήθηκε με Κανονικό στέμμα από τον Πάπα στις 27 Μαΐου 1631. Η εικόνα διατηρείται εδώ και πολύ καιρό ως θαυματουργή και φυλάσσεται στο παρεκκλήσιο του Θείου Μυστηρίου στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη.
Εκλεκτοράτο του Μάιντς

To Εκλεκτοράτο του Μάιντς (γερμανικά: "Kurfürstentum Mainz ή Kurmainz", λατινικά: "Electoratus Moguntinus") ήταν ένα από τα πιο αριστοκρατικά και επιδραστικά κράτη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στην ιεραρχία των Ρωμαιοκαθολικών, ο Αρχιεπίσκοπος-Εκλέκτορας του Μάιντς ήταν επίσης ο Πρίγκιπας της Γερμανίας, ένα καθαρό τιμητικό τίτλο που διεκδικήθηκε ανεπιτυχώς κατά καιρούς από άλλους αρχιεπίσκοπους. Υπήρχαν μόνο δύο εκκλησιαστικά Πριγκιπάτα-εκλεκτοράτα στην Αυτοκρατορία: το Εκλεκτοράτο της Κολωνίας και το Εκλεκτοράτο της Τριρ.

Ο Αρχιεπίσκοπος-Εκλέκτορας του Μάιντς ήταν επίσης Αρχικαγκελάριος της Γερμανίας (ένα από τα τρία συστατικά βασικά βασίλεια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα άλλα δύο είναι της Ιταλίας και της Βουργουνδίας) και, κατατάσσεται πρώτος μεταξύ όλων των εκκλησιαστικών και κοσμικών πρίγκιπας της Αυτοκρατορίας και ήταν δεύτερος μετά τον αυτοκράτορα. Ο πολιτικός του ρόλος, ήταν ιδιαίτερα ως διαμεσολαβητής μεταξύ των κτημάτων της αυτοκρατορίας και του αυτοκράτορα.
Σαμοτούουι

Το Σαμοτούουι (πολωνικά: "Szamotuły", γερμανικά: "Samter") είναι πόλη στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας, περίπου 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου του Πόζναν. Είναι η έδρα του Πόβιατ Σαμοτούουι και της μικρότερης διοικητικής περιοχής, Γκμίνα Σαμοτούουι. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 18.853 κάτοικοι.
Νέα Πολωνία

Το Παλάτι της Τέχνης, γνωστό και ως έδρα της «Απόσχισης» της [[Εταιρεία Φίλων των Καλών Τεχνών της Κρακοβίας|Εταιρείας Φίλων των Καλών Τεχνών της Κρακοβίας]], στην [[Παλιά Πόλη της Κρακοβίας]]
Νέα Πολωνία (πολωνικά: "Młoda Polska") ήταν μια μοντερνιστική περίοδος στις πολωνικές εικαστικές τέχνες, τη λογοτεχνία και τη μουσική, καλύπτοντας περίπου τα έτη μεταξύ 1890 και 1918. Ήταν αποτέλεσμα έντονης αισθητικής αντίθεσης στις παλαιότερες ιδέες του θετικισμού που ακολούθησαν την καταστολή της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863 στο Ρωσικό Διαμελισμό εναντίον του κατεχόμενου Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Η Νέα Πολωνία προώθησε τις τάσεις της παρακμής, του νεορομαντισμού, του συμβολισμού, του ιμπρεσιονισμού και του αρ νουβό.

Πολλές από τις εκθέσεις πραγματοποιήθηκαν στο Παλάτι της Τέχνης, γνωστό και ως «Απόσχιση» ("Secesja"), την έδρα της Εταιρείας Φίλων των Καλών Τεχνών της Κρακοβίας, στην Παλιά Πόλη της Κρακοβίας.
Λιπκάνοι Τάταροι

Οι Λιπκάνοι Τάταροι, επίσης γνωστοί ως Πολωνοί-Λιθουανοί Τάταροι ("Lipkowie," "Lipcani" ή "Muślimi)," είναι ομάδα Τάταρων που αρχικά εγκαταστάθηκαν στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, στις αρχές του 14ου αιώνα. Οι πρώτοι άποικοι προσπάθησαν να διατηρήσουν τη σαμανιστική θρησκεία τους και ζήτησαν άσυλο μεταξύ των μη χριστιανών Λιθουανών. Προς το τέλος του 14ου αιώνα, ένα άλλο κύμα Τάταρων - αυτή τη φορά Μουσουλμάνοι, προσκλήθηκαν στο Μεγάλο Δουκάτο από τον Βυτάουτας το Μέγα. Αυτοί οι Τάταροι εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στη Λιθουανία γύρω από το Βίλνιους, το Τράκαϊ, το Γκρόντνο και το Κάουνας, και αργότερα εξαπλώθηκαν σε άλλα μέρη του Μεγάλου Δουκάτου που αργότερα έγιναν μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Οι περιοχές αυτές περιλαμβάνουν τμήματα της σημερινής Λιθουανίας, της Λευκορωσίας και της Πολωνίας. Από την αρχή του οικισμού τους στη Λιθουανία ήταν γνωστοί ως οι Λιπκάνοι Τάταροι. Διατηρώντας τη θρησκεία τους, ένωσαν τη μοίρα τους με εκείνη της κυρίως χριστιανικής Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Από τη Μάχη του Γκρούνβαλντ και μετά, τα συντάγματα ελαφριού ιππικού των Λιπκάνων Τάταρων συμμετείχαν σε κάθε σημαντική στρατιωτική εκστρατεία της Λιθουανίας και της Πολωνίας.

Η προέλευση των Λιπκάνων Τάταρων μπορεί να εντοπιστεί στις καταγωγικές πολιτείες της Χρυσής Ορδής, του Χανάτου της Κριμαίας και του Χανάτου του Καζάν. Αρχικά χρησίμευαν ως ευγενής στρατιωτική κάστα, αλλά αργότερα έγιναν αστικοί κάτοικοι γνωστοί για τις χειροτεχνίες, τα άλογα και τις δεξιότητές τους στην κηπουρική. Κατά τη διάρκεια των αιώνων αντιστάθηκαν στην αφομοίωση και διατήρησαν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους. Ενώ παρέμειναν πολύ προσκολλημένοι στη θρησκεία τους, με την πάροδο του χρόνου, έχασαν την αρχική τους ταταρική γλώσσα, από την ομάδα Κίπτσακ των τουρκικών γλωσσών και ως επί το πλείστον υιοθετήθηκαν τα λευκορωσικά, τα λιθουανικά και τα πολωνικά. Υπάρχουν ακόμα μικρές ομάδες Λιπκάνων Τάταρων που ζουν στη σημερινή Λευκορωσία, Λιθουανία και Πολωνία, καθώς και στις κοινότητες τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Συνθήκη του Κρεπί

μικρογραφία|Η Συνθήκη του Κρεπί, πράξη γραμμένη στα γαλλικά, με ημερομηνία 22 Σεπτεμβρίου 1544
Η Συνθήκη του Κρεπί υπεγράφη στις 18 Σεπτεμβρίου 1544 μεταξύ του Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας και του Καρόλου Α΄ της Ισπανίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σηματοδότησε την αποχώρηση του Καρόλου από τον ιταλικό πόλεμο του 1542-1546. Η ειρήνη ήταν βραχύβια, καθώς το 1551 οι εχθροπραξίες μεταξύ των δύο συμβαλλομένων δυνάμεων ξέσπασαν ξανά.

Η συνθήκη υπογράφηκε από εκπροσώπους των μοναρχών στο Κρεπί ή Κρεπί-αν-Λανουά, εκείνη την εποχή οχυρωμένο χωριό στην Πικαρδία, 9 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λαν.
Φραντσέσκο Μπακιάκκα

μικρογραφία|314x314εσ| Πορτρέτο γυναίκας και παιδιού (αλληγορία της ελευθερίας)
Ο Φραντσέσκο Μπακιάκκα (πραγματικό όνομα Φραντσέσκο ντ' Ουμπερτίνο Βέρντι Francesco d'Ubertino Verdi, επονομαζόμενος Bachiacca, επίσης γνωστός ως Francesco Ubertini, il Bacchiacca, 1494 - 1557). ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, του οποίου το έργο είναι χαρακτηριστικό του φλωρεντινού Μανιεριστικού ύφους.
Γέζι Αντζεγιέφσκι

Τάφος του Γέζι Αντζεγιέφσκι στο [[κοιμητήριο Ποβόνσκι]] στη Βαρσοβία
Ο Γέζι Αντζεγιέφσκι (πολωνικά: "Jerzy Andrzejewski") (19 Αυγούστου 1909 - 19 Απριλίου 1983) ήταν παραγωγικός Πολωνός συγγραφέας. Τα έργα του αντιμετωπίζουν αμφιλεγόμενα ηθικά ζητήματα, όπως την προδοσία, τους Εβραίους και το Άουσβιτς κατά τη διάρκεια του πολέμου. Τα μυθιστορήματά του, το "Στάχτες και διαμάντια" (σχετικά με την άμεση μεταπολεμική κατάσταση στην Πολωνία) και το "Άγια Εβδομάδα" (σχετικά με την Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας), έχουν μετατραπεί σε ταινίες από τον βραβευμένο με Όσκαρ Πολωνό σκηνοθέτη Άντζεϊ Βάιντα. Το μυθιστόρημα "Στάχτες και διαμάντια" έχει μεταφραστεί στα ελληνικά.
Αθανάσιος του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Ο Αθανάσιος του Μπρεστ-Λιτόφσκ (πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 1648) είναι άγιος και ιερομάρτυρας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Σκοτώθηκε από Καθολικούς επειδή ήταν αντίθετος στην Ένωση της Μπρεστ. Ο Άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε το 1597 στο Μπρεστ. Ο Αθανάσιος εορτάζεται στις 5 Σεπτεμβρίου.

Ο Αθανάσιος Φιλίποβιτς γεννήθηκε από έναν ασήμαντο Λιθουανό ευγενή στο Μπρεστ-Λιτόφσκ, τότε μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ως καλά μορφωμένος άνθρωπος σε σύγχρονες και αρχαίες γλώσσες, τα γραπτά των Πατέρων της Εκκλησίας και τα έργα Δυτικών φιλοσόφων και θεολόγων, ο Αθανάσιος εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως ιδιωτικός δάσκαλος. Το 1627 μπήκε στη Μονή του Αγίου Πνεύματος στο Βίλνιους. Αργότερα μετακόμισε σε άλλα μοναστήρια και χειροτονήθηκε ιερέας. Το 1637, μεταφέρθηκε στο μοναστήρι του Κουπιάτσκι κοντά στο Μινσκ. Εστάλη για να συλλέξει δωρεές για την αποκατάσταση της εκκλησίας. Το ταξίδι συνοδεύτηκε από οράματα, θαυμαστά σημάδια και φυσικούς κινδύνους. 

Το 1640, ο Αθανάσιος έγινε ηγούμενος της Μονής του Αγίου Συμεών Στυλίτη στο Μπρεστ-Λιτόφσκ. Από τότε, συνηγορούσε κατά του Ρωμαϊκού προσηλυτισμού και της Ένωσης της Μπρέστ. Το 1643, μίλησε ενώπιον του πολωνικού Σέιμ (κοινοβούλιο) υπέρ της Ορθοδοξίας και κατά της Ένωσης. Κηρύχθηκε τρελός, συνελήφθη και του αφαιρέθηκαν οι μοναστικοί του τίτλοι. Ο Αθανάσιος στη συνέχεια στάλθηκε στον Πέτρο Μογίλα, Μητροπολίτη του Κιέβου, ο οποίος τον έστειλε πίσω στο Μπρεστ-Λιτόφσκ. Αυτό δεν σταμάτησε τις διαμαρτυρίες του και ο Αθανάσιος συνελήφθη ξανά το 1664, αλλά αφέθηκε ελεύθερος ένα χρόνο αργότερα. Η εξέγερση Χμελνίτσκι μεταξύ των Ουκρανών Κοζάκων ξεκίνησε το 1648. Ο Αθανάσιος κατηγορήθηκε για σχέσεις με τους επαναστάτες. Συνελήφθη, βασανίστηκε και εκτελέστηκε. Τα λείψανα του βρέθηκαν στις 20 Ιουλίου 1649. Μερικές φορές αυτή η ημέρα εορτάζεται ως εναλλακτική ημέρα γιορτής.
Το δέντρο με τα τσόκαρα

Το δέντρο με τα τσόκαρα (ιταλ. "L'Albero degli zoccoli") είναι πολυβραβευμένη ιταλική κινηματογραφική ταινία του 1978, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ερμάννο Όλμι. Η ταινία έχει ως θέμα τη ζωή των αγροτών της Λομβαρδίας στα τέλη του 19ου αιώνα. Παρουσιάζει ομοιότητες με το προηγηθέν καλλιτεχνικό κίνημα του ιταλικού νεορεαλισμού, όπως το ότι εστιάζει στις ζωές των φτωχών και σε αυτή πρωταγωνιστούν πραγματικοί αγρότες και ντόπιοι αντί επαγγελματιών ηθοποιών. Στην αρχική κόπια της ταινίας όλοι σχεδόν οι διάλογοι είναι στη λομβαρδική γλώσσα, και μάλιστα στις τοπικές διαλέκτους της του Μπέργκαμο και του Μιλάνου. Η φωτογραφία και το μοντάζ είναι επίσης του Ερμάννο Όλμι.

Η ταινία κέρδισε 14 βραβεία, με σημαντικότερο τον Χρυσό Φοίνικα στο 31ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
Λιλιάνα Καβάνι

Η Λιλιάνα Καβάνι ("Liliana Cavani", γενν. 12 Ιανουαρίου 1933) είναι Ιταλίδα σκηνοθέτιδα και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Ανήκει σε μια γενιά κινηματογραφιστών από την Εμίλια-Ρομάνια που άκμασε τη δεκαετία του 1970, όπως ήταν οι Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Πιερ Πάολο Παζολίνι και Μάρκο Μπελλόκκιο. Η Καβάνι έγινε διεθνώς γνωστή μετά την επιτυχία της ταινίας της "Il portiere di notte" ("Ο θυρωρός της νύχτας", 1974). Οι ταινίες της γενικότερα έχουν ιστορικό υπόβαθρο. Εκτός από ταινίες (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ), έχει σκηνοθετήσει και όπερες. Σήμερα η Καβάνι ζει στη Ρώμη.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2021

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2021 ήταν η 33η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Πάμπας και στο Gradski vrt Hall στο Όσιγιεκ, στην Κροατία μεταξύ 20 Μαΐου και 6 Ιουνίου του 2021. Το 50ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής Νέων ήταν μέρος του πρωταθλήματος.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 43 αγωνίσματα, 15 ανδρών (8 ατομικά και 7 ομαδικά) και 15 γυναικών (8 ατομικά και 7 ομαδικά), 6 όπεν (ατομικά) και 7 μικτά (ομαδικά). Έλαβαν μέρος 1467 αθλητές και αθλήτριες από 52 χώρες-μέλη της Ομοσπονδίας. Στα αγωνίσματα 10 μέτρων συμμετείχαν 580 αθλητές από 52 χώρες, ενώ στα αγωνίσματα 25 μέτρων, 50 μέτρων, 300 μέτρων και κυνηγετικού όπλου συμμετείχαν 887 αθλητές από 47 χώρες.

Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Ρωσία με 8 χρυσά μετάλλια και 22 συνολικά. Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 5 χρυσά μετάλλια και 9 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Ιταλία με 4 χρυσά μετάλλια και 15 συνολικά.

Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα φιλοξενήθηκε για τέταρτη φορά στο Όσιγιεκ μετά το 1985 (ως μέρος της Γιουγκοσλαβίας), το 2009 και το 2013 και για έκτη φορά στην Κροατία μετά το 1989 και το 2001 στο Ζάγκρεμπ. Οι αγώνες έδωσαν 16 θέσεις για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.
Σκορτσινός

Ο Σκορτσινός ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαλαισίας, ανήκει στον δήμο Μεγαλόπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Μέχρι το 2010, ο Σκορτσινός ανήκε στο πρώην Δήμου Φαλαισίας του Νομού Αρκαδίας.

Ο Σκορτσινός έχει υψόμετρο 507 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται σε απόσταση 17 χλμ. ΝΑ από τη Μεγαλόπολη, στα όρια της Αρκαδίας με τη Λακωνία κοντά στις πηγές του Ευρώτα. Η πρόσβαση από την Τρίπολη γίνεται από επαρχιακό δρόμο μέσω του χωριού Πάπαρης (15 χιλ.). Νότια του χωριού φαίνεται επιβλητικός ο ορεινός όγκος του Ταϋγέτου. 

Στην τελευταία απογραφή (2011) είχε 139 κατοίκους που ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τη γεωργία. Οι ελιές και το λάδι είναι από τα  κύρια προϊόντα του χωριού. Όπως και άλλα ορεινά αρκαδικά χωριά, γνώρισε μεταπολεμικά μεγάλη μετανάστευση. 

Λόγω των άφθονων νερών των πηγών του Ευρώτα (κεφαλάρι «Λογαρά», 2 χλμ από το χωριό στο δρόμο προς το Λεοντάρι) η περιοχή του Σκορτσινού κατοικείται από τα νεολιθικά χρόνια, όπως προκύπτει από τις ανασκαφές στο κοντινό νεολιθικό σπήλαιο «Τρουπίτσες».

Στα ΝΑ του χωριού υψώνεται ο επιβλητικός όγκος του λόφου Χελμού με σημαντικά κατάλοιπα τόσο από το περίφημο αρχαίο οχυρό «Αθήναιον» που ήταν η ακρόπολη της αρχαίας πόλης Βελεμίνας κατά την ελληνιστική εποχή, όσο και κατάλοιπα ισχυρού κάστρου των βυζαντινών χρόνων που χτίστηκε τον 13ο αιώνα και καταλαμβάνει το ψηλότερο σημείο του λόφου στο νότιο τμήμα του πλατώματος. 

Κατά την τουρκοκρατία ο Σκορτσινός συμμετείχε στις επαναστατικές κινήσεις που έγιναν το 1659 και το 1770 (Ορλωφικά) και καταστράφηκε ολοκληρωτικά το 1779 από τους Τουρκαλβανούς που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι κατά των επαναστατών.Την 14η Μαρτίου του 1944 το Σκορτσινού, που αριθμούσε περίπου 700 κατοίκους, κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς. Το χωριό ανοικοδομήθηκε πάλι με δωρεές των απανταχού Σκορτσιναίων , εσωτερικού και εξωτερικού και την προσωπική εργασία των κατοίκων.
Τομά Λεμάρ

Ο Τομά Λεμάρ (12 Νοεμβρίου 1995) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Ατλέτικο Μαδρίτης και της εθνικής ομάδας της Γαλλίας. Είναι γνωστός για την ευελιξία του, αγωνιζόμενος και στα δύο πτερά, πέρα από το κέντρο. Χαρακτηρίζεται από την τρίμπλα και την ικανότητά του να πασάρει καθώς και για το αριστερό του πόδι.

Ο Λεμάρ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Καέν το 2013. Αγωνίστηκε 32 φορές για το σύλλογο πριν αποκτηθεί από τη Μονακό για 4 εκατομμύρια λίρες το 2015. Τη σαιζόν 2016-17 έγινε βασικός παίκτης της ομάδας, αγωνιζόμενος αρχικά ως αριστερός μέσος και μετά ως δεκάρι. Οι εμφανίσεις του τράβηξαν την προσοχή των μεγάλων συλλόγων και τελικά αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για 70 εκατομμύρια ευρώ. Με την Ατλέτικο κατέκτησε το UEFA Super Cup την πρώτη του σαιζόν και το πρωτάθλημα της σαιζόν 2020-21.

Ο Λεμάρ εκπροσώπησε την Γαλλία με τις εθνικές ομάδες Κ17 με K21 και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2016. Ήταν μέλος της ομάδας η οποία κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο το 2018.
Αλκυλίωση

Αλκυλίωση ονομάζεται η μεταφορά αλκυλομάδας από ένα μόριο σε άλλο. Η αλκυλομάδα μπορεί να μεταφέρεται Ως αλκύλιο καρβοκατιόντων, μια ελεύθερη ρίζα, ένα καρβανιόν ή καρβενίου (ή των ισοδυνάμων τους). ομάδα αλκυλίου είναι τμήμα ενός μορίου με τον γενικό τύπο C "n" H 2 "n" + 1, όπου "η" είναι ακέραιος που απεικονίζει τον αριθμό των ατόμων άνθρακα που συνδέονται μεταξύ τους. Για παράδειγμα, ομάδα μεθυλίου ( "n" = 1, CH 3) είναι θραύσμα ενός μορίου μεθανίου(CH 4). Οι αλκυλιωτικοί παράγοντες χρησιμοποιούν επιλεκτική αλκυλίωση προσθέτοντας την επιθυμητή αλειφατική αλυσίδα άνθρακα στο προηγουμένως επιλεγμένο αρχικό μόριο. Αυτή είναι μία από τις πολλές γνωστές χημικές συνθέσεις. Οι αλκυλομάδες μπορούν επίσης να απομακρυνθούν σε μια διαδικασία γνωστή ως απαλκυλίωση . Οι αλκυλιωτικοί παράγοντες συχνά ταξινομούνται ανάλογα με τον πυρηνόφιλο ή τον ηλεκτροφιλό τους χαρακτήρα.

Στα πλαίσια διύλισης ελαίου, η αλκυλίωση αναφέρεται σε συγκεκριμένη αλκυλίωση ισοβουτανίου με ολεφίνες . Για την αναβάθμιση του πετρελαίου, η αλκυλίωση παράγει εξαιρετικό μείγμα για βενζίνη. 

Στην ιατρική, η αλκυλίωση του DNA χρησιμοποιείται στη χημειοθεραπεία για να καταστρέψει το DNA των καρκινικών κυττάρων. Η αλκυλίωση επιτυγχάνεται με την κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται αλκυλιωτικοί αντινεοπλαστικοί παράγοντες .
κέντρο|μικρογραφία| Τυπική οδός αλκυλίωσης του βενζολίου με αιθυλένιο και ZSM-5 ως ετερογενούς καταλύτη
Δουκάτο της Σαξονίας

Το Δουκάτο της Σαξονίας (κάτω γερμανικά: "Hartogdom Sassen", γερμανικά: "Herzogtum Sachsen") ήταν αρχικά η περιοχή που εγκαταστάθηκε από τους Σάξονες στα τέλη του Πρώιμου Μεσαίωνα, όταν υποτάχθηκαν από τον Καρλομάγνο κατά τη διάρκεια των Σαξονικών Πολέμων από το 772 και ενσωματώθηκαν στην Αυτοκρατορία των Καρολιδών (Φραγκία) έως το 804. 

Με τη Συνθήκη του Βερντέν το 843, η Σαξονία ήταν ένα από τα πέντε συστατικά γερμανικά δουκάτα της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Δούκας Ερρίκος Α΄ ο Ορνιθοθήρας εξελέγη Γερμανός βασιλιάς το 919.

Μετά την εκθρόνιση του Δούκα των Γουέλφων, Ερρίκου του Λέοντος το 1180, ο δουκικός τίτλος πήγε στον Οίκο των Ασκάνια, ενώ πολλά εδάφη χωρίστηκαν από τη Σαξονία, όπως το Πριγκιπάτο του Άνχαλτ το 1218 και το Γουελφικό Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ το 1235. 

Το 1296 τα εναπομείναντα εδάφη χωρίστηκαν μεταξύ των Ασκάνιων δούκων της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ, με τους τελευταίους να αποκτούν τον τίτλο των Εκλεκτόρων της Σαξονίας από τον Χρυσό Ταύρο του 1356.
Αλέξανδρος Τζουβάνης

Ο Αλέξανδρος Τζουβάνης (αλβανικά: Aleksandër Xhuvani) (14 Μαρτίου 1880 - 22 Νοεμβρίου 1961) ήταν Αλβανός φιλόλογος και εκπαιδευτικός. Ο Τζουβάνης πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος για τη βελτίωση των αλβανικών σχολείων, υποστήριξε επίσης την τυποποίηση της αλβανικής γλώσσας την περίοδο μετά την ανεξαρτησία της Αλβανίας. Μεταξύ των γραπτών του είναι πολλές σχολικές γραμματικές στα αλβανικά, καθώς επίσης μια αναθεωρημένη έκδοση του Λεξικού της Αλβανικής Γλώσσης του Κωνσταντίνου Χριστοφορίδη. Ο Τζουβάνης συνέταξε επίσης και ένα Λεξικό της Αλβανικής Γλώσσας, φιλολογικού χαρακτήρα, το οποίο δημοσιεύθηκε αρχικά σε μια σειρά τευχών του αλβανικού επιστημονικού περιοδικού "Studime filologjike", ενώ το 2020 εκδόθηκε αυτοτελώς. Ο Τζουβάνης υπηρέτησε επίσης ως πολιτικός, τόσο στη Συνταγματική Συνέλευση του Αλβανικού Βασιλείου όσο και ως μέλος της Συνέλευσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας. Στο τελευταίο διάστημα της ζωής του υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Προεδρείου.

Το Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρου Τζουβάνη του Ελμπασάν φέρει το όνομά του.
Σιμόν Μινιολέ

Ο Σιμόν Μινιολέ είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για λογαριασμό της Κλαμπ Μπρυζ και της εθνικής ομάδας του Βελγίου.

Ο Μινιολέ ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ στη δεύτερη κατηγορία του Βελγίου το 2004 και αγωνίστηκε για το σύλλογο για έξι χρόνια, πραγματοποιώντας 100 εμφανίσεις πρωταθλήματος και σκοράροντας ένα γκολ. Αποκτήθηκε από την Σάντρελαντ τον Ιούνιο του 2010 για δύο εκατομμύρια λίρες και αγωνίστηκε τρία χρόνια πριν αποκτηθεί από τη Λίβερπουλ τον Ιούνιο του 2013 για 9 εκατομμύρια λίρες. Παρέμεινε στη Λίβερπουλ μέχρι το 2019, κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ. Ακολούθως αποκτήθηκε από τη Μπρυζ για 6,4 εκατομμύρια λίρες.

Ο Μινιολέ έχει εκπροσωπήσει το Βέλγιο με όλες τις εθνικές ομάδες Κ-16 και πάνω. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2011 και από τότε έχει 30 εμφανίσεις με το εθνόσημο. Ήταν μέλος των αποστολών το Βελγίου στα Μουντιάλ 2014 και 2018 και στα Euro 2016 και 2020.
Ρις Τζέιμς

Ο Ρις Τζέιμς (8 Δεκεμβρίου 1999) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός για λογαριασμό της Τσέλσι και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.

Ο Τζέιμς έγινε μέλος των ακαδημιών της Τσέλσι ως νεανίας και έγινε επαγγελματίας το 2017, μια σαιζόν στην οποία ανακηρύχθηκε παίκτης της χρονιάς για τις ακαδημίες. Τη σαιζόν 2018-19 δόθηκε δανεικός στη Γουίγκαν και με την απόδοσή του κέρδισε το βραβείο παίκτη της χρονιάς για τον σύλλογο και στην ομάδα της σαιζόν για την Τσάμπιονσιπ, με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά να γίνει βασικό μέλος της ομάδας της Τσέλσι. Τον Οκτώβριο του 2019 έγινε ο νεαρότερος σκόρερ της Τσέλσι στο Τσάμπιονς Λιγκ όλων των εποχών.

Αφότου εκπροσώπησε την εθνική Αγγλίας σε διάφορα νεανικά επίπεδα, ο Τζέιμς κλήθηκε στην εθνική αντρών τον Οκτώβριο του 2020, οπότε και πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή.
Γέφυρα της Πορτίτσας

Η Γέφυρα της Πορτίτσας είναι γέφυρα στο Δήμο Γρεβενών, στην Περιφέρεια Ηπείρου, στην Ελλάδα.
Σαφούρα Αλιζαντέ

Η Σαφούρα Αλιζαντέ (αζέρικα: "Səfurə Əlizadə", 20 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Αζέρα τραγουδίστρια. 

Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν το 2010 στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, με το τραγούδι "Drip Drop", και τερμάτισε στην 5η θέση στο τελικό.
Ντριτερό Αγκόλι

Ο Ντριτερό Αγκόλι (αλβανικά: Dritëro Agolli) (13 Οκτωβρίου 1931 - 3 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Αλβανός ποιητής, συγγραφέας, πολιτικός και πρώην πρόεδρος της Αλβανικής Ένωσης Συγγραφέων και Καλλιτεχνών . Σπούδασε στο Λένινγκραντ της Σοβιετικής Ένωσης και έγραψε κυρίως ποίηση, αλλά και διηγήματα, δοκίμια, έργα και μυθιστορήματα. Ήταν επικεφαλής της Αλβανικής Ένωσης Συγγραφέων και Καλλιτεχνών από το 1973 έως το 1992. Ήταν ηγετική προσωπικότητα στην Αλβανική Κομμουνιστική Νομενκλατούρα .
Ελίτσα Τοντόροβα

Η Ελίτσα Τοντόροβα (βουλγαρικά: "Elitsa Todorova", κυριλλικά: "Елица Тодорова", 2 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Βουλγάρα παραδοσιακή τραγουδίστρια και επαγγελματίας στα κρουστά. 

Η Τοντόροβα δημιούργησε το ντουέτο Ελίτσα & Στογιάν και εκπροσώπησαν τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2007 στο Ελσίνκι, τερματίζοντας στην 5η θέση, μια από τις καλύτερες θέσεις της χώρας στο διαγωνισμό μέχρι στιγμής. Εκπροσώπησαν πάλι τη Βουλγαρία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2013 στο Μάλμε, δίχως να προκριθούν στο τελικό και τερματίζοντας στην 12η θέση στον ημιτελικό.
Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας

Το Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας (φινλανδικά: "Suomen suuriruhtinaskunta", σουηδικά: "Storfurstendömet Finland", ρωσικά: "Velikoye knyazhestvo Finlyandskoye", κυριλλικά: "Великое княжество Финляндское", εναλλακτικά το Μεγάλο Πριγκιπάτο της Φινλανδίας) ήταν μεταξύ 1809 και 1917 ως αυτόνομο τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Ξεκίνησε τον 16ο αιώνα ως ένα τιτλοφόρο μεγάλο δουκάτο που κατέχει ο Βασιλιάς της Σουηδίας, η χώρα έγινε αυτόνομη μετά την προσάρτησή της από τη Ρωσία στον Φινλανδικό πόλεμο του 1808-1809. Ο Μεγάλος Δούκας της Φινλανδίας ήταν ο Αυτοκράτορας της Ρωσίας, εκπροσωπούμενος από τον Γενικό Κυβερνήτη. Λόγω της κυβερνητικής δομής της ρωσικής αυτοκρατορίας και της φινλανδικής πρωτοβουλίας, η αυτονομία του Μεγάλου Δουκάτου επεκτάθηκε μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Η Γερουσία της Φινλανδίας, που ιδρύθηκε το 1809, έγινε το σημαντικότερο κυβερνητικό όργανο και πρόδρομος της σύγχρονης κυβέρνησης της Φινλανδίας, του Ανώτατου Δικαστηρίου της Φινλανδίας και του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Φινλανδίας.

Οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές στο Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας ήταν παράλληλες με αυτές στην υπόλοιπη Ρωσική Αυτοκρατορία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η οικονομία αναπτύχθηκε αργά κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Η βασιλεία του Αλεξάνδρου Β΄ (1855-1881) γνώρισε σημαντική πολιτιστική, κοινωνική και πνευματική πρόοδο και μια βιομηχανική οικονομία. 

Οι εντάσεις αυξήθηκαν όταν η Αγία Πετρούπολη υιοθέτησε τις πολιτικοποιήσεις της Ρωσίας το 1889. Οι νέες συνθήκες οδήγησαν στην εισαγωγή περιορισμένης αυτονομίας και στη μείωση της φινλανδικής πολιτιστικής έκφρασης. Η αναταραχή στη Ρωσία και τη Φινλανδία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) και η επακόλουθη κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1917 είχε ως αποτέλεσμα τη Φινλανδική Διακήρυξη Ανεξαρτησίας και το τέλος του Μεγάλου Δουκάτου.
Ντιλάρα Καζίμοβα

Η Ντιλάρα Καζίμοβα (αζέρικα: "Dilarə Kazımova", 20 Μαΐου 1984) είναι Αζέρα τραγουδίστρια και ηθοποιός. 

Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν το 2014 στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, με το τραγούδι "Start A Fire", και τερμάτισε στην 22η θέση στο τελικό.
Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ

Το Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ (γερμανικά: "Fürstentum Calenberg") ήταν μια δυναμική διαίρεση του Γουελφικού δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ που ιδρύθηκε το 1432. Το Κάλενμπεργκ κυβερνήθηκε από το Ανόβερου από το 1635 και μετά. Οι πρίγκιπες έλαβαν τον ένατο εκλεκτορικό τίτλο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1692.

Η επικράτειά τους έγινε ο πυρήνας του Εκλεκτοράτου του Ανόβερου, που κυβερνούσε σε προσωπική ένωση με το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας από το 1714 και μετά. Το πριγκιπάτο έλαβε το όνομά του από το κάστρο Κάλενμπεργκ, μια κατοικία των δούκων του Μπράουνσβαϊγκ.
Νάταν Ακέ

Ο Νάταν Ακέ (18 Φεβρουαρίου 1995) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της Μάντσεστερ Σίτι και της εθνικής ομάδας της Ολλανδίας. Αγωνίζεται κυρίως ως κεντρικός αμυντικός αλλά μπορεί να αγωνιστεί και αριστερά.

Ο Ακέ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Τσέλσι, αλλά δόθηκε δανεικός σε Ρέντιγκ, Γουότφορντ και Μπόρνμουθ, με την τελευταία να τον αποκτά το 2017 έναντι 20 εκατομμυρίων λιρών, ποσό ρεκόρ για το σύλλογο. Το 2020 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι έναντι 41 εκατομμυρίων λιρών.

Αφότου εκπροσώπησε την Ολλανδία σε νεανικό επίπεδο, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2017.
Βεσπασιανές

Οι Βεσπασιανές (λατινικά: "Vespasianae" ή "Latrinae") ήταν αρχαία δημόσια αποχωρητήρια, στη ρωμαϊκή αγορά της Αθήνας, στην Ελλάδα.

μικρογραφία|αριστερά|160px|Κατάλοιπα των καθισμάτων των Βεσπασιανών.
Οι Βεσπασιανές ανεγέρθηκαν κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα μ.Χ. και χρησίμευαν ως δημόσια αποχωρητήρια της ρωμαϊκής αγοράς. Το συγκεκριμένο κτίριο έλαβε την ονομασία του από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό, ο οποίος και προχώρησε στην ανέγερση αριθμού αντίστοιχων κτιρίων κατά μήκος της αυτοκρατορίας. Για την χρήση των δημόσιων αποχωρητηρίων προβλεπόταν χρηματικό αντίτιμο, εκ του οποίου γεγονότος προήλθε και η φράση πως «το χρήμα δεν έχει μυρωδιά» (λατινικά: "pecunia non olet").

Οι Βεσπασιανές ευρίσκονταν στο βορειοανατολικό τμήμα της αγοράς, βόρεια του Πύργου των Ανέμων. Το κτίριο ήταν τετράγωνου αρχιτεκτονικού σχήματος, ενώ ήταν επιστεγασμένο από δίρριχτη οροφή. Τα συγκεκριμένα δημόσια αποχωρητήρια αποτελούνταν από σειρά καθισμάτων με τρύπα στο μέσον τους, σε καθεμία εκ των τεσσάρων πλευρών τους, με παράλληλη παρουσία υπόγειου αποχετευτικού δικτύου. Η είσοδος εντός του κτιρίου πραγματοποιούνταν από μία πλευρά μόνο.
Μαριάνα Πόποβα

Η Μαριάνα Πόποβα (βουλγαρικά: "Mariana Popova", κυριλλικά: "Мариана Попова", 6 Ιουνίου 1978) είναι Βουλγάρα τραγουδίστρια. 

Εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2006 στην Αθήνα, με το τραγούδι "Let Me Cry", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας στην 17η θέση στον ημιτελικό.
Χέρμαν Ούνγκαρ

Ο Χέρμαν Ούνγκαρ (Hermann Ungar (γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1893 στο Μποσκόβιτσε - πέθανε 28 Οκτωβρίου 1929 στην Πράγα) ήταν Τσέχος γερμανόφωνος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής και υπάλληλος στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τσεχοσλοβακίας.
Λουίζ Έιλι

Ο Λουίζ Έιλι (αλβανικά: "Luiz Ejlli", 12 Ιουλίου 1985) είναι Αλβανός τραγουδιστής. 

Εκπροσώπησε τη Αλβανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2006 στην Αθήνα, με το τραγούδι "Zjarr e ftohtë", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας στην 14η θέση στον ημιτελικό.
Ριζοσπαστική αριστερά

Με τον όρο Ριζοσπαστική αριστερά, περιγράφεται μια πολιτική ιδεολογία η οποία τοποθετείται στον χώρο της Αριστεράς (ή και της Ακροαριστεράς) και συγκεκριμένα υιοθετείται από κόμματα και πολιτικούς που ακολουθούν την "σκληρή γραμμή" της θέσης αυτής και αντιτίθενται σε μεταρρυθμίσεις. Γενικότερα, οι ριζοσπαστικές πολιτικές υποδηλώνουν την πρόθεση να να αντικατασταθούν οι θεμελιώδεις αρχές μιας κοινωνίας ή ενός πολιτικού συστήματος, συχνά μέσω της κοινωνικής αλλαγής, επανάστασης ή ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης. Οι υποστηρικτές της Ριζοσπαστικής αριστεράς, δίνουν έμφαση στον αγώνα της εργατικής τάξης και αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού, υποστηρίζοντας ένα ξεκάθαρα σοσιαλιστικό σύστημα. Στα στοιχεία των κινημάτων της Ριζοσπαστικής αριστεράς, είναι και ο συνεχής αγώνας (μέσω διαμαρτυριών, διαδηλώσεων κτλ), με μια συνεχή προσπάθεια να συνδυαστεί η σταθερή προσήλωση στις μαρξιστικές αρχές με την συμμετοχή στο μαζικό εργατικό κίνημα.

Σήμερα ο αριστερός ριζοσπαστισμός, επεκτείνεται και στο ευρύτερο πλαίσιο του Σοσιαλισμού, όπου υποστηρίζεται πως το σοσιαλιστικό σύστημα πρέπει να επέλθει όχι με κάθετη ρήξη, αλλά σταδιακά με μέτρα που «διαβρώνουν» την ταξική και ιδεολογική εξουσία του καπιταλισμού. Σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές, μακροοικονομικοί περιορισμοί και αριστερός κεϊνσιανισμός αποτελούν όλα συστατικά της ριζοσπαστικής αριστεράς.

== Παραπομπές ==
Ελχάιντα Ντάνι

Η Ελχάιντα Ντάνι (αλβανικά: "Elhaida Dani", 17 Φεβρουαρίου 1993) είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, συνθέτρια και ηθοποιός. 

Εκπροσώπησε τη Αλβανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2015 στην Βιέννη, με το τραγούδι "I'm Alive", τερματίζοντας στην 17η θέση στον τελικό.

Πριν την Eurovision, είχε διαγωνιστεί στο ιταλικό The Voice, κερδίζοντας τo σόου.
Λοΐκ Νοτέ

Ο Λοΐκ Νοτέ (γαλλικά: "Loïc Nottet", 10 Απριλίου 1996) είναι Βέλγος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και χορευτής. 

Εκπροσώπησε το Βέλγιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2015 στην Βιέννη, τερματίζοντας στην 4η θέση στον τελικό.
Ζωγραφική en plein air

"Ζωγραφική en plein air" [[Κοτ ντ'Αρζάν|στην Κυανή Ακτή]] στο Ουρτέν της Γαλλίας
En plein air ; Γαλλικά για "υπαίθρια"), ή ζωγραφική στην ύπαιθρο, ονομάζεται η ζωγραφική που πραγματοποιείται σε εξωτερικούς χώρους.

Αυτή η μέθοδος έρχεται σε αντίθεση με τη ζωγραφική σε εργαστήριο ή τους ακαδημαϊκούς κανόνες που μπορούν να δημιουργήσουν μια προκαθορισμένη άποψη. Η θεωρία της ζωγραφικής «"En plein air"» πιστώνεται στον Πιερ-Ανρί ντε Βαλανσιέν (Pierre-Henri de Valenciennes) (1750-1819), ο οποίος, για πρώτη φορά την αναφέρει σε πραγματεία με τίτλο "Éléments de perspective pratique, a l'usage des artistes, suivis de réflexions et conseils à un élève sur la peinture, et particulièrement sur le genre du paysage", (1799), όπου ανέπτυξε την έννοια της προσωπογραφίας με την οποία ο καλλιτέχνης ζωγραφίζει απευθείας σε καμβά "επί τόπου (in situ)" στο τοπίο.

Η μέθοδος αυτή επέτρεψε στον καλλιτέχνη να αποτυπώσει καλύτερα τις μεταβαλλόμενες λεπτομέρειες των καιρικών συνθηκών και του φωτός. Η εφεύρεση φορητών καμβάδων και καβαλέτων επέτρεψε στην πρακτική να αναπτυχθεί ιδιαίτερα στη Γαλλία και στις αρχές της δεκαετίας του 1830 η Σχολή ζωγραφικής σε φυσικό φως της Μπαρμπιζόν άσκησε ιδιαίτερη επιρροή. 

Μεταξύ των πιο σημαντικών χαρακτηριστικών αυτής της Σχολής ήταν οι τονικές ιδιότητες, το χρώμα, οι χαλαρές πινελιές και η απαλότητα της φόρμας. Αυτές ήταν παραλλαγές που σχετίζονταν ιδιαίτερα με τη Σχολή του Ποταμού Χάντσον (Hudson River) στα μέσα του 19ου αιώνα και τον ιμπρεσιονισμό.
Λάουρα Τεσόρο

Η Λάουρα Τεσόρο (γαλλικά: "Laura Tesoro", 19 Αυγούστου 1996) είναι Βελγίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. 

Εκπροσώπησε το Βέλγιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2016 στην Στοκχόλμη, με το τραγούδι "What's the Pressure?", τερματίζοντας στην 10η θέση στον τελικό.
Πιερ-Ανρί ντε Βαλανσιέν

μικρογραφία| Αυτοπροσωπογραφία
Ο Πιερ-Ανρί ντε Βαλανσιέν (Pierre-Henri de Valenciennes, 6 Δεκεμβρίου 1750 - 16 Φεβρουαρίου 1819) ήταν Γάλλος ζωγράφος που άσκησε σημαντική επιρροή στην καθιέρωση της πρακτικής "En plein air" (υπαίθρια ζωγραφική).
Θέατρο της Αλικαρνασσού

Το Θέατρο της Αλικαρνασσού ήταν αρχαίο ελληνικό θέατρο στην Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας, στη σημερινή Τουρκία. Τα κατάλοιπά του βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της σημερινής πόλης του Μπόντρουμ.
Αλφρέντ Σισλέ

Ο Αλφρέντ Σισλέ (αγγλ. Άλφρεντ Σίσλυ, Alfred Sisley, 30 Οκτωβρίου 1839 - 29 Ιανουαρίου 1899 , αποδιδόμενος και ως Αλφρέ Σισλέ) ήταν ιμπρεσιονιστής ζωγράφος τοπίων που γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία, αλλά διατήρησε τη βρετανική υπηκοότητα. Ήταν ο πιο συνεπής των Ιμπρεσιονιστών στην αφοσίωσή του στη ζωγραφική του τοπίου "en plein air" (δηλαδή, σε εξωτερικούς χώρους). Σπάνια παρεκκλίνει σε ζωγραφική πορτρέτων και, σε αντίθεση με τον Ρενουάρ και τον Πισαρό, διαπίστωσε ότι ο ιμπρεσιονισμός κάλυπτε τις καλλιτεχνικές του ανάγκες.

Μεταξύ των σημαντικών έργων του είναι μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής του ποταμού Τάμεση, κυρίως γύρω από το Ανάκτορο του Χάμπτον Κορτ , που εκτελέστηκαν το 1874 και τοπία που απεικονίζουν μέρη μέσα ή κοντά στο Μορέ-συρ-Λουάν (Moret-sur-Loing). Οι αξιοσημείωτοι πίνακες του Σηκουάνα και των γεφυρών του στα παλαιότερα προάστια του Παρισιού είναι σαν πολλά από τα τοπία του, που χαρακτηρίζονται από ηρεμία, σε απαλές αποχρώσεις του πράσινου, του ροζ, του μοβ, του σκονισμένου μπλε και του κρεμ. Με τα χρόνια η δύναμη έκφρασης και η ένταση του χρώματος του Σισλέ αυξήθηκε.
Ελεύθερος Κράτος του Όλντενμπουργκ

Το Ελεύθερος Κράτος του Όλντενμπουργκ (γερμανικά: "Freistaat Oldenburg") ήταν μια ομοσπονδιακή πολιτεία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ιδρύθηκε το 1918 μετά την παραίτηση του Μέγα Δούκα Φρειδερίκου Αύγουστου Β΄ μετά τη Γερμανική Επανάσταση.

Το 1937, έχασε τις αποκλειστικές περιοχές του Οϊτίν κοντά στις ακτές της Βαλτικής και το Μπίρκενφελντ στη νοτιοδυτική Γερμανία από την Πρωσία και απέκτησε την πόλη του Βιλχελμσχάφεν. Ωστόσο, αυτό ήταν τυπικό, καθώς το καθεστώς του Χίτλερ είχε εκ των πραγμάτων καταργήσει τις ομοσπονδιακές πολιτείες το 1934.

Μέχρι την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ως αποτέλεσμα αυτών των εδαφικών αλλαγών, το Όλντενμπουργκ είχε έκταση 5.375 km2 (2.075 τετραγωνικά μίλια) και 580.000 κατοίκους.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Όλντενμπουργκ συγχωνεύτηκε στη νεοσύστατη πολιτεία της Κάτω Σαξονίας ως διοικητική περιφέρεια του Όλντενμπουργκ, και οι δύο έγιναν μέρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1949. Οι δύο θύλακες έγιναν μέρος των κρατών του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και Ρηνανία-Παλατινάτο αντίστοιχα.

Κατηγορία:Όλντενμπουργκ (κρατίδιο)
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Κάτω Σαξονίας