Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος (1881 - 22 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Έλληνας νομικός, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Τιμολέων Ηλιόπουλος

Ο Τιμολέων Ηλιόπουλος (1856 - 1932) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, βουλευτής και υπουργός.

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1893 υφηγητής του ποινικού δικαίου. Το 1911 εξελέγη τακτικός καθηγητής αποχωρώντας τελικώς το 1924 με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής Αθηνών, συγκλητικός του πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Το 1929 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στον τομέα ποινικού δικαίου. 

Το 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας και το 1916 ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σπυρίδωνος Λάμπρου. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1932.
Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος

Ο Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος (1921 - 23 Μαρτίου 2006) ήταν Έλληνας νομικός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλόπουλου. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στη Γερμανία. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1961 υφηγητής της ιστορίας Φιλοσοφίας και της Κοινωνιολογίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1965 υπηρέτησε ως έκτακτος καθηγητής και το 1969 εξελέγη τακτικός καθηγητής, έδρα στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1989 οπότε και αποχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το 1964 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου παιδείας και το 1968 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα μήνα.

Απεβίωσε στην Αθήνα τη 23 Μαρτίου 2006.
Ιωάννης Σόντης

Ο Ιωάννης Σόντης (1907 - 18 Μαρτίου 1982) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στο Μοναστήρι και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, του οποίου έγινε και διδάκτωρ. Το 1938 εξελέγη υφηγητής αστικού δικαίου στη νομική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1953 εξελέγη έκτακτος καθηγητής. Το 1957 έγινε τακτικός καθηγητής παραμένοντας μέχρι το 1972, οπότε και αποχώρησε από το πανεπιστήμιο με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το 1942 εξελέγη τακτικός καθηγητής του αστικού δικαίου στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Το 1963 εξελέγη κοσμήτορας της Νομικής σχολής Αθηνών ενώ το 1980 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου το 1963 είχε χρηματίσει Υπουργός Δικαιοσύνης.

Πέθανε ενώ μιλούσε στο βήμα της Ακαδημίας Αθηνών στη διάρκεια ερωτήματός του με θέμα την ευθανασία.
Γρηγόριος Κασιμάτης

Ο Γρηγόριος Κασιμάτης (1906 – 27 Νοεμβρίου 1987) ήταν Έλληνας νομικός, πολιτικός, πολλές φορές υπουργός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Ακτή Βασιλειάδη

Η Ακτή Βασιλειάδη είναι η βόρεια ακτή του προλιμένα του Πειραιά, στη περιοχή της Δραπετσώνας, νότια της αρχαίας Ηετιωνείας. Ξεκινά από την προπολεμικά αποκαλούμενη ακτή κρεμμυδού, παρά τις ομώνυμες δεξαμενές Βασιλειάδη, ανατολικά, και καταλήγει στη βάση του βόρειου κυματοθραύστη του λιμένα. Το συνολικό μήκος των κρηπιδωμάτων της φθάνει περίπου τα 850 μέτρα. Τα δε βάθη τα 9 - 10 μέτρα. Όλη η έκταση της ακτής αποτελεί χερσαία τμήμα του λιμένα Πειραιά και υπάγεται στη διοίκηση του ΟΛΠ.

Στη περιοχή αυτή μέχρι το 1968 υπήρχαν μικρά νεωλκεία όπως και οι μεγάλες εγκαταστάσεις φορτοεκφόρτωσης γαιανθράκων με γερανογέφυρα που προπολεμικά ήταν στην ακτή του Αγίου Διονυσίου. Μετά το 1968 τα μεν νεωλκεία μεταφέρθηκαν στο Πέραμα, οι δε εγκαταστάσεις γαιανθράκων στην ακτή του Ικονίου (Κερατσίνι).
Στη συνέχεια ο χώρος δόθηκε για φορτοεκφορτώσεις των φορτηγών πλοίων δημιουργώντας εκεί σπουδαίες λιμενικές υποδομές που περιλάμβαναν μεγάλες αποθήκες και ανάλογο εξοπλισμό φορτοεκφορτώσεων. Παρακείμενα της ακτής αυτής βρίσκεται και το δεύτερο μεγάλο καταφύγιο του λιμένα του Πειραιά.

Σήμερα, παράλληλα με τα έργα διάνοιξης της παραλιακής οδού Πειραιά - Κερατσινίου, η ακτή αυτή έχει δοθεί για την εξυπηρέτηση της εξαιρετικά αναπτυσσόμενης επιβατηγού ναυτιλίας, όλος ο παλαιός λιμενικός εξοπλισμός έχει αφαιρεθεί ενώ η κύρια πολυώροφη αποθήκη ανακαινίσθηκε σε υπερσύγχρονο κτίριο όπου και εγκαταστάθηκε ο καθ΄ ύλη αρμόδιος φορέας, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.
* Η ονομασία Βασλειάδη καθιερώθηκε από το παλαίο νεωλκείο της εταιρείας Βασιλειάδη που υπήρχε από το 1910 παρά τον βόρειο κυματοθραύστη που φέρει το όνομα "Βασιλεύς Γεώργιος Α΄".
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βουλγαρίας

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βουλγαρίας (βουλγαρικά: Първа професионална футболна лига) ξεκίνησε το 1925 και είναι η δημοφιλέστερη ποδοσφαιρική διοργάνωση της χώρας. Στο παρελθόν, για ένα διάστημα, τελούσε υπό την οργάνωση και διοίκηση της Ένωσης Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ) και αργότερα της ανώτατης ποδοσφαιρικής αρχής της χώρας, της Βουλγαρικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (БФС) και ονομαζόταν "Α γκρούπα" (А професионална футболна група). Από το 2016, η Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση προχώρησε σε αναμόρφωση του πρωταθλήματος, δημιουργώντας την "Πάρβα λίγκα" (Първа професионална футболна лига).
Μνημείο Σοπέν, Βαρσοβία

right|thumb|300px|Μνημείο Σοπέν, Βαρσοβία
Το Μνημείο Σοπέν (πολων. Pomnik Chopina), αφιερωμένο στο μεγάλο Πολωνό συνθέτη Φρειδερίκο Σοπέν (1810 – 1849), βρίσκεται στο μεγαλύτερο και ωραιότερο πάρκο της Βαρσοβίας, το Βασιλικό Πάρκο Λαζιένσκι (Lazienski) ή Πάρκο των «Λουτρών», με είσοδο από τη λεωφόρο Al. Ujazdowski. Στέκει δίπλα σε μια τεχνητή λίμνη και περιβάλλεται από ένα θαυμαστό κήπο με τριανταφυλλιές.

Το μεγαλοπρεπές χάλκινο άγαλμα του Σοπέν φιλοτεχνήθηκε το 1908 σε στυλ αρ-νουβό από το συμβολιστή Πολωνό γλύπτη και ζωγράφο Βάκλαβ Συμανόφσκι (Waclaw Szymanowski, 1859 – 1930). Tα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν με μεγαλοπρέπεια και με την παρουσία πλήθους κόσμου και επισήμων στις 14 Νοεμβρίου του 1926.

Η συμβολιστική απεικόνιση του μνημείου εξέθρεψε πολλαπλές ερμηνείες αναφορικά με την αισθητική του έργου. Υποστηρίζεται περισσότερο ότι απεικονίζεται ο Σοπέν καθισμένος κάτω από το ανεμοδαρμένο δέντρο μιας ιτιάς, που συμβολίζει τη δύναμη της φύσης από την οποία εμπνέεται ο συνθέτης τη μουσική του.

Μια άλλη εκδοχή, πιο ευφάνταστη, δέχεται ότι ένας τεράστιος αετός κρατά με το ράμφος του τα ρούχα του Σοπέν στην πλάτη για να πετάξει ψηλά μαζί του, που συμβολίζει το πέταγμα της μουσικής του μεγάλου καλλιτέχνη στα ουράνια.

Με την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία απαγορεύτηκε με νόμο από τους Ναζί η εκτέλεση της μουσικής του Σοπέν. Και το μπρούτζινο άγαλμα του συνθέτη καταστράφηκε το Μάιο του 1940, αφού λιώθηκε για να χρησιμοποιηθεί για πολεμικό υλικό.

Το άγαλμα του Σοπέν κατασκευάστηκε και πάλι από καλούπι του πρωτότυπου έργου που βρέθηκε, και επανατοποθετήθηκε το 1958 στην αρχική θέση του στο Πάρκο Λαζιένσκι.

Προς τιμήν του Σοπέν, οι Πολωνοί διοργανώνουν συχνά στον υπαίθριο χώρο γύρω από το μνημείο του θαυμάσια μουσικά κονσέρτα.
Βαρυτημετρία

Η Βαρυτημετρία ή Βαρυτομετρία είναι ιδιαίτερος επιστημονικός κλάδος της εφαρμοσμένης Γεωφυσικής και ειδικότερα της Βαρυτικής Γεωφυσικής που αντικείμενό της είναι η μέτρηση της έντασης της βαρύτητας και κατ΄ επέκταση του όλου βαρυτικού πεδίου της Γης.

Οι μετρήσεις της έντασης της βαρύτητας γίνονται με ειδικά όργανα (διαφόρων τύπων) που λέγονται βαρυτήμετρα ή βαρυτόμετρα. Χάριν αυτών είναι δυνατόν να προσδιοριστεί αφενός το πεδίο βαρύτητας της Γης αλλά και της ισοδυναμικής επιφάνειας του πεδίου αυτού που λέγεται γεωειδές, ιδιαίτερα αναγκαίου στον ορισμό του μαθηματικού σχήματος της Γης. Εκ του τελευταίου αυτού λόγου η βαρυτημετρία είναι και σπουδαίος βοηθός του παράλληλου κλάδου, της Γεωδαισίας.

Το σύνολο των γεωγραφικών τόπων (σημείων) που πραγματοποιούνται βαρυτημετρικές εργασίες συνθέτουν τα λεγόμενα βαρυτημετρικά δίκτυα, βάσει των οποίων συντάσσονται οι βαρυτημετρικοί χάρτες ιδιαίτερα αναγκαίοι σε σεισμολογικές και γεωλογικές έρευνες.

Κατηγορία:Γεωφυσική
Eazy-E

Ο Έρικ Λιν Ράιτ ("Eric Lynn Wright", 7 Σεπτεμβρίου 1964 - 26 Μαρτίου 1995) ήταν Αμερικανός ράπερ και ερμηνευτής.

Eazy-E είχε καταφέρει πολλά, με πιο σημαντικό από όλα την ίδρυση των θρυλικών NWA μαζί με τους Dr Dre, MC Ren, DJ Yella και Ice Cube. Και αν μεταξύ τους ψάχνουμε τον έναν ιδρυτή, τότε αυτός θα είναι ο Eazy-E. Αυτός βλέπετε είναι ο ιδρυτής της Ruthless Records και αυτός που επέμεινε σε ακραίο βαθμό προκειμένου να τον ακούσει ο  Steve Yaho.

Η gangsta rap ερχόταν να πάρει τα ηνία και ο Eazy-E τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως επιχειρηματίας υπήρξε ο άνθρωπος που της έκανε χώρο. Σκληροί στίχοι και αναφορές σε παράνομες ενέργειες, τον θεσμοποιημένο ρατσισμό, την αστυνομική καταστολή και τη δύσκολη καθημερινή ζωή στις γειτονιές των Αφροαμερικανών της εποχής Reagan. Άλλωστε και ο ίδιος δεν είχε περάσει καθόλου εύκολη ζωή.
Εθνική Ένωσις Νέων Αξιωματικών

Η Εθνική Ένωσις Νέων Αξιωματικών (ΕΕΝΑ) ήταν μια συνωμοτική ομάδα επίορκων Ελλήνων αξιωματικών που φέρεται να ιδρύθηκε, ως επιφανέστερος κλάδος του ΙΔΕΑ, (τις αρχές του οποίου ακολουθούσε), το 1956 από τον τότε αντισυνταγματάρχη Δημήτριο Ιωαννίδη, ο οποίος (όχι και τόσο περίεργα για τα ελληνικά δεδομένα), συνέχιζε να παραμένει στο στράτευμα αν και είχε πρωταγωνιστήσει στο κίνημα του ΙΔΕΑ το 1951, στη πρώτη προσπάθειά του να καταλύσει τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας. 

Η ΕΕΝΑ είχε αποκτήσει αρκετά μέλη και συνέχιζε τα επόμενα χρόνια την συνωμοτική της δράση. Το 1959 η αρχηγία της ομάδος πέρασε στον αξιωματικό Δημήτριο Παττίλη. Υπό την ηγεσία του Παττίλη συμμετείχε στο χουντικό Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Μετά τον θάνατο του Παττίλη το 1970, την αρχηγία της ανέλαβε ξανά ο Ιωαννίδης. Στο Πραξικόπημα της 25ης Νοεμβρίου το 1973 συμμετείχε υπό την ηγεσία Ιωαννίδη όπου και συνεχίστηκε η συνωμοτική δραστηριότητα της με την οργάνωση και εκτέλεση του Πραξικοπήματος στην Κύπρο το 1974, με τις γνωστές συνέπειες που ακολούθησαν. Τελικά η ομάδα αυτή φέρεται να διαλύθηκε το 1974. 
Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας
Γιώργος Κερτσόπουλος

Ο Γιώργος Κερτσόπουλος (1952 - ) είναι Ελληνοκαναδός σολίστ και καθηγητής της κλασικής και φλαμένκο κιθάρας, ερευνητής της μουσικής, κατασκευαστής μουσικών οργάνων και χορδών. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Tο 1975, ολοκλήρωσε, τις σπουδές του με το σολίστ Δημήτρη Φάμπα.

Οι θεωρητικές και εφαρμοσμένες μελέτες του στον τομέα της μουσικής, της ακουστικής και της κατασκευής οργάνων και χορδών και οι καινοτομικές προσεγγίσεις του στην αναπαραγωγή της ερμηνευτικής, κατασκευαστικής και χορδιστικής μορφολογίας της κιθάρας κατά τους τέσσερις τελευταίους αιώνες περιλαμβάνουν διαφορετικούς ιστορικούς τύπους οργάνων/κουρδισμάτων και ανάπτυξη νέων χορδικών υλικών.
Παλάτι του Διοκλητιανού

Το Παλάτι του Διοκλητιανού (στα κροατικά: "Dioklecijanova palača") ήταν κτιριακό συγκρότημα που κατασκευάστηκε από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό στα τέλη του 3ου–αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., σε ένα κόλπο που σχηματίζεται στο νότιο τμήμα μιας μικρής χερσονήσου, σε απόσταση 4 μιλίων από την τότε πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Δαλματίας, τη Σαλώνα. Με το πέρασμα των χρόνων γύρω από το παλάτι εγκαταστάθηκαν άνθρωποι από γειτονικές περιοχές και έτσι σχηματίστηκε η πόλη Σπλιτ στο κέντρο της οποίας μπορεί να δει κανείς τμήματα του παλατιού που έχουν διασωθεί μέχρι τις μέρες μας. Το παλάτι χτίστηκε προκειμένου να μείνει εκεί ο Διοκλητιανός όταν θα αποφάσιζε να αποσυρθεί.

Τα κτίρια του παλατιού περιβάλλονταν από τείχη των οποίων η ανατολική και δυτική πλευρά είχαν μήκος περίπου 190 μέτρα και η βόρεια και νότια γύρω στα 160 μέτρα. Στην νότια πλευρά των τειχών, που ήταν σχεδόν πάνω στη θάλασσα, υπήρχε μια πύλη η Porta Aenea την οποία πιστεύεται ότι χρησιμοποιούσαν οι υπηρέτες για την μεταφορά προμηθειών στο παλάτι αλλά και ο αυτοκράτορας όταν χρειαζόταν να έχει πρόσβαση στη θάλασσα. Στην ανατολική πλευρά των τειχών υπήρχε η Porta argentea (Ασημένια Πόρτα) και στη δυτική η Porta ferrea (Σιδερένια Πόρτα) και ένας δρόμος ένωνε τις δύο εισόδους χωρίζοντας έτσι το συγκρότημα σε δύο μέρη. Στο νότιο κομμάτι βρίσκονταν τα διαμερίσματα του αυτοκράτορα και τα θρησκευτικά κτίρια, γενικότερα τα πιο πολυτελή κτίρια του παλατιού. Πέραν των γωνιακών πύργων υπήρχαν και άλλοι στις τρεις πλευρές (βόρεια, ανατολική και δυτική) του παλατιού.
Διοκλητιανου
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κροατία
Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κροατία
Γοδεφρείδος Α΄ της Κάτω Λωρραίνης

Ο Γοδεφρείδος Α΄ της Κάτω Λωρραίνης (πέθανε το 964) ήταν κόμης του Αινώ (958 - 964) και μαργράβος της Κάτω Λωρραίνης (959 - 964) από τότε που διαιρέθηκε το δουκάτο από τον δούκα Μπρούνο, ο οποίος παρέμεινε δούκας έως τον θάνατό του (965). 

Ήταν γιος του Γοδεφρείδου, κόμητα του Παλατινάτου της Λοθαριγγίας, και της Ερμεντρούδης. Καταγόταν σε βαθμό 6ης γενεάς από τον Καρλομάγνο. Το 958 ο Μπρούνο κατέστειλε την επανάσταση του κόμητα Ρέγκιναρ Γ΄ του Αινώ, τον οποίο εξόρισε δίνοντας την κομητεία του στον Γοδεφρείδο. Την επόμενη χρονιά η Λωρραίνη διασπάστηκε ώστε να μπορεί να διοικηθεί καλύτερα και να έχει καλύτερη άμυνα απέναντι στους εχθρούς: το κάτω τμήμα δόθηκε στον Ρίχαρ, το άνω στον Φρειδερίκο. 

Συνόδευσε στην Ιταλία τον ξάδελφο του αυτοκράτορα, Όθωνα Α΄, στη Ρώμη για να αντιμετωπίσει τον σφετεριστή Αδαλβέρτο, όπου πέθανε από επιδημία. O αυτοκράτορας έστεψε μετά τον θάνατο του διάδοχό του τον Ρίχαρ της Κάτω Λωρραίνης.





Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης
Κόλπος Ελευσίνας

Ο Κόλπος Ελευσίνας, είναι εσωτερικός κόλπος του ευρύτερου Σαρωνικού, στο βόρειο μυχό του. Αποτελεί την ημίκλειστη θαλάσσια λεκάνη που απλώνεται κατά διεύθυνση Α - Δ, σε μήκος περίπου 12 μιλίων, όπου και ορίζεται από τις νότιες ακτές της Αττικής και συγκεκριμένα από τον όρμο Σκαραμαγκά (ανατολικά), μέχρι την περιοχή του Μεγάλου Πεύκου (δυτικά), καθώς και από τις βόρειες ακτές της Σαλαμίνας (νότια). Η έκτασή του υπολογίζεται σε 67 τ.χλμ. με μέγιστο βάθος τα 33 μ. περικλείοντας περίπου 1,2 κυβικά χιλιόμετρα νερού.

Η επικοινωνία με τον προ αυτού Σαρωνικό κόλπο πραγματοποιείται από δύο πορθμούς - πόρους, έναν ΝΑ. με μέγιστο βάθος τα 12 μέτρα και ένα δυτικά με μέγιστο βάθος τα 8 μέτρα, ενώ το πλάτος αμφοτέρων περιορίζεται σε λίγες εκατοντάδες μέτρων. Ο διάπλους των εμπορικών πλοίων στους διαύλους αυτούς είναι υποχρεωτικά με πλοηγό.

Στη βόρεια παραλία του Κόλπου Ελευσίνας είναι εγκατεστημένη η μεγαλύτερη βιομηχανική ζώνη της Ελλάδας που περιλαμβάνει ναυπηγεία, διυλιστήρια, τσιμεντοβιομηχανίες, σιδηροβιομηχανίες κ.ά. Σημαντικότερες πόλεις - λιμένες της περιοχής είναι η Ελευσίνα, από την οποία προέρχεται και η ονομασία του, καθώς και η Παραλία Ασπροπύργου. Σημαντικότερος όρμος του Κόλπου είναι ο όρμος Σκαραμαγκάς.
ΠΦΚ Λέφσκι Σόφιας

Η ΠΦΚ Λέφσκι Σόφιας (βουλγαρικά: ПФК Левски София, αγγλικά: "PFC Levski Sofia") είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια. Ιδρύθηκε στις 24 Μαΐου 1914. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού συλλόγου ΣΚ Λέφσκι Σόφιας (СК Левски) και το όνομά του προέρχεται από τον Βασίλ Λέφσκι, εθνικό ήρωα της Βουλγαρίας. Η ομάδα αγωνίζεται στο ιδιόκτητο γήπεδο «Γκεόργκι Ασπαρούχοφ» χωρητικότητας 25.000 θέσεων.
Antonov An-124

Το Antonov An-124 "Ruslan" (Ουκρανικά: Антонов Ан-124 «Руслан» Ονομασία αναφοράς ΝΑΤΟ: 'Codor') είναι μεταφορικό αεροσκάφος κατασκεύασμενο από την Antonov. Είναι το μεγαλύτερο εμπορικό αεροσκάφος μαζικής παραγωγής και το δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό αεροσκάφος σε λειτουργία. Πρώτη φορά πέταξε το 1982. Περισσότερα από 40 αεροσκάφη προς το παρόν βρίσκονται σε χρήση και 20 σε εμπορική χρήση το 1998.

Έχει μήκος σχεδόν 69 μετρά και εκπέτασμα 73,3 μέτρα. Έχει ωφέλιμο φορτίο 150 τόνους.
Mastercastle

Οι Mastercastle είναι heavy metal μουσικό συγκρότημα από την Ιταλία που δημιουργήθηκε το 2008 από τον κιθαρίστα Pier Gonella και την τραγουδίστρια Giorgia Gueglio.
Last Desire

Το Last Desire είναι άλμπουμ του συγκροτήματος Mastercastle που κυκλοφόρησε το 2010.
Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας

Η Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση Νοσημάτων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας (ICD) αποτελεί μία κωδικοποίηση των νοσημάτων από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που αρχικά έχει ως σκοπό την όσο το δυνατόν καλύτερη ανάλυση και επεξεργασία των ιατρικών διαγνώσεων παγκοσμίως. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας διατηρεί στο διαδίκτυο μία έκδοση (στα αγγλικά) της τελευταίας αναθεώρησης η οποία είναι αναζητήσιμη.

Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολύ εξειδικευμένους σκοπούς καθώς δεν είναι δυνατή η καταχώρηση πολύ αναλυτικών καταστάσεων όπως "για ποιον λόγο ήρθε στο νοσοκομείο", είναι όμως χρήσιμη στην ομαδοποίηση και ανάλυση διαγνώσεων για επιδημιολογικούς λόγους.
Στενή Δίρφυος Εύβοιας

Η Στενή Δίρφυος είναι ημιορεινό χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Εύβοιας, χτισμένη στις νότιες πλαγιές του όρους Δίρφυ, σε υψόμετρο 440 μέτρων. Ο πληθυσμός της είναι 393 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με την Κάτω Στενή και τον Πύργο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Στενής Διρφύος της Δημοτικής Ενότητας Διρφύων. Βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Αρτάκης - Κύμης σε απόσταση 32 χλμ. ΒΑ από τη Χαλκίδα.

Το χωριό φημίζεται για τις πυκνές χιονοπτώσεις που δέχεται κατά τους χειμερινούς μήνες, φαινόμενο που οφείλεται στα ψυχρά βορειοανατολικά ρεύματα στα οποία είναι εκτεθειμένη η περιοχή της Δίρφης. 
δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ|Στενή Δίρφυος Εύβοιας
Φρειδερίκος Α΄ της Άνω Λωρραίνης

Ο Φρειδερίκος Α΄ της Άνω Λωρραίνης ("Frédéric Ier de Lorraine", περ. 912 - 978) από τον Οίκο του Αρντέν-Μπαρ ήταν κόμης του Μπάρ και δούκας της Άνω Λωρραίνης, γιος του Βίγκερικ της Λοθαριγγίας κόμη του Μπιτζώ με καταγωγή σε βαθμό έκτης γενεάς από τον Καρλομάγνο και της Κουνιγκούντας της Γαλλίας. 

Nυμφεύτηκε το 954 την Βεατρίκη, κόρη του Ούγου του μέγα κόμη των Παρισίων και δέχθηκε ως προίκα περιοχές του αββαείου του Σαιν-Ντενί στην Λωρραίνη. Αντάλλαξε περιοχές με την επισκοπή του Τουλ και ίδρυσε την κομητεία του Μπαρ, έτσι έγινε γενάρχης του Οίκου των Αρδεννών–Μπαρ, δευτερεύοντος κλάδου του Οίκου των Αρδεννών. Το δουκάτο της Λωρραίνης διοικούσε εκείνη την εποχή ο Μπρούνο επίσκοπος της Κολωνίας, αδελφός του αυτοκράτορα Όθωνα, ο οποίος το 959 το μοίρασε σε δύο μαργραβίες· ο Φρειδερίκος Α΄ έγινε μαργράβος στην Άνω Λωρραίνη και ο ανιψιός του Γοδεφρείδος Α΄ στην Κάτω ΛΩρραίνη. Μετά τον θάνατο του Μπρούνο το 977, οι δύο μαργράβοι έγιναν ανεξάρτητοι δούκες.
Γραμμή Μόργκαν

Η Γραμμή Μόργκαν ήταν διεθνώς αναγνωρισμένη προσωρινή συνοριακή γραμμή μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων κατοχής, της περιοχής Ιουλιανής Βενετίας (περιοχή της Τεργέστης) της ΒΑ. Ιταλίας και της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Η γραμμή αυτή συνομολογήθηκε στις 10 Ιουνίου του 1945, μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το όνομά της οφειλόταν στον Άγγλο στρατηγό Γουΐλιαμ Μόργκαν που την οριοθέτησε. 
Το μήκος της ήταν περίπου 70 μίλια. Ξεκινούσε από νότια της Τεργέστης και κατέληγε βόρεια στα Ιταλο-Aυστριακά σύνορα. Συνέπεια αυτής της οριοθέτησης ήταν να χωριστεί η ευρύτερη περιοχή της Τεργέστης σε δύο τομείς – ζώνες, στη ζώνη Α, που περιήλθε στη συμμαχική κατοχή και στη ζώνη Β, που περιήλθε στη Γιουγκοσλαβία.

Τελικά η γραμμή Μόργκαν έπαψε να ισχύει στις 15 Σεπτεμβρίου 1947, με την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (1947), που τέθηκε σε ισχύ και η οποία δημιούργησε το Ελεύθερο έδαφος της Τεργέστης, διατηρώντας τις δύο ζώνες Α και Β, το οποίο και τέθηκε υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Τεργέστη
Επαρχία Πειραιώς

Η Επαρχία Πειραιώς ήταν επαρχία του Νομού Πειραιώς και με την κατάργηση του, του Νομού Αττικής. Συστάθηκε το 1964 και περιέλαβε τους Δήμους Πειραιώς, Νικαίας, Κορυδαλλού, Κερατσινίου και Νέου Φαλήρου, τις Κοινότητες Δραπετσώνος, Περάματος και Αγίου Ιωάννου Ρέντη, που αποσπάστηκαν από την Επαρχία Αττικής, καθώς και της νήσου Σαλαμίνας που αποσπάστηκε από την Επαρχία Μεγαρίδος. Η νεοσύστατη επαρχία εντάχθηκε στον επίσης νεοσύστατο Νομό Πειραιώς, ο οποίος συμπεριέλαβε τις Επαρχίες Τροιζηνίας, Αιγίνης, Ύδρας και Κυθήρων. Η Επαρχία Πειραιώς εντάχθηκε στον νόμο Αττικής με την κατάργηση του νομού Πειραιώς το 1972 και διατηρήθηκε αμετάβλητη στη συνέχεια, μέχρι την κατάργησή της το 1997 με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας.
ΜΣΚ Ζίλινα

Η ΜΣΚ Ζίλινα (σλοβακικά: "Mestský Športový Klub Žilina a.s.") είναι ένας από τους κορυφαίους συλλόγους στην Σλοβακία, έχοντας τα περισσότερα πρωταθλήματα (5) μαζί με την Σλόβαν Μπρατισλάβας. Ιδρύθηκε το 1908. Το παρατσούκλι της ομάδας είναι Šošoni και έδρα έχει το Stadium Pod Dubňom (χωρητικότητα 11.258). είναι ο Jozef Michalko και προπονητής ο Pavel Hapal.
Λευκή Θάλασσα

thumb|300px|Η Λευκή Θάλασσα
thumb|300px|Ο κόλπος Κανταλάκσα στη Λευκή Θάλασσα
Λευκή Θάλασσα (ρωσικά: Белое Μоре-Μπιέλαγιε Μόριε, καρελικά και φινλανδικά: Vienanmeri), ονομάζεται η θάλασσα νότια της Θάλασσας Μπάρεντς, στις βορειοδυτικές παγωμένες ακτές της Ρωσίας. Περιβάλλεται από την Καρελία στα δυτικά, τη χερσόνησο Κόλα στο Βορρά, με το λιμάνι του Μούρμανσκ, και τη χερσόνησο Κάνιν στα βορειανατολικά. Τα χωρικά ύδατα της Λευκής Θάλασσας ανήκουν εξ ολοκλήρου στη Ρωσία και θεωρούνται τμήμα των εσωτερικών υδάτων της. Διοικητικά διαιρείται μεταξύ των περιφερειών Αρχάγγελσκ, Μούρμανσκ και της Δημοκρατίας της Καρελίας. Το κύριο λιμάνι της είναι το Αρχάγγελσκ και ενώνεται με την Βαλτική Θάλασσα με το Κανάλι της Λευκής Θάλασσας.
Δήμος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης

Ο Δήμος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Ο δήμος σχηματίστηκε με την συνένωση των καταργηθέντων δήμων Βάρης, Βουλιαγμένης και Βούλας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 33.94 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 48.399 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι η Βούλα. Η περιοχή του Δήμου είναι μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών και ανήκει διοικητικά στην περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής.
Δήμος Ραφήνας - Πικερμίου

Ο Δήμος Ραφήνας - Πικερμίου είναι δήμος της Περιφέρειας Αττικής ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Ο δήμος σχηματίστηκε με τη συνένωση του καταργηθέντος Δήμου Ραφήνας και της Κοινότητας Πικερμίου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 41.84 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 20.266 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Ως έδρα του δήμου ορίστηκε η Ραφήνα.

Πρώτος δήμαρχος του ενιαίου δήμου εξελέγη ο Γιώργος Χριστόπουλος (2011), τον οποίο διαδέχθηκε το (2014) ο Βασίλης Πιστικίδης. Από την άνοιξη του 2017 δήμαρχος είναι ο Ευάγγελος Μπουρνούς, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές του 2019.
Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος

Ο Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010. Ο δήμος σχηματίστηκε με την συνένωση του δήμου Σπάτων και του δήμου Αρτέμιδας λειτούργησε απο το 2011, η έκταση του νέου Δήμου είναι 73.95 τ.χλμ. Σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής της ΕΛΣΤΑΤ του 2011 ο πληθυσμός των Σπάτων καταγράφηκε 12.557 κάτοικοι και ο πληθυσμός της Αρτέμιδας 21.286 κάτοικοι, ο συνολικός πληθυσμός του δήμου ήταν αθροιστικά 33.821 κάτοικοι.

Συνορεύει βόρεια με Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου, νότια με το Δήμο Μαρκοπούλου Μεσογαίας, και δυτικά με το Δήμο Παιανίας και το Δήμο Παλλήνης.
Αλέξανδρος Φόμιτς Πετρουσέφσκι

Ο Αλέξανδρος Φόμιτς Πετρουσέφσκι (ρωσ. "Александр Фомич Петрушевский", προφέρεται "Αλεξάντερ Φόμιτς Πετρουσέφσκι") (1826—1904) — Ρώσος πολεμικός ιστορικός και αντιστράτηγος. Αδερφός του Ρώσου στρατηγού Μιχαήλ Φόμιτς Πετρουσέφσκι (ρωσ. "Михаил Фомич Петрушевский"). Αποτελεί συγγραφέας του γνωστού βιβλίου «Αρχιστράτηγος Κόμης Σουβόροφ» (ρωσ. "«Генералиссимус князь Суворов»"), το οποιό αποτελεί και το πιο γνωστό βιβλίο την βιογραφία του γνωστού Ρώσου στρατιωτικού, Αλεξάντερ Σουβόροφ.
Φρειδερίκος Β΄ της Άνω Λωρραίνης

Ο Φρειδερίκος Β΄ της Άνω Λωρραίνης (995 - 1026) από τον Οίκο του Αρντέν-Μπαρ ήταν κόμης του Μπαρ και δούκας της Άνω Λωρραίνης (1019 - 1026), ως συγκυβερνήτης με τον πατέρα του, δούκα Θεοδώριχο Α΄. 

Με τον θάνατο του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄ το 1024, ενώθηκε με τον Ερνέστο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Σουαβίας σε επανάσταση κατά του νέου βασιλιά Κορράδου Β΄. 

Αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη αναγνωρίζοντας τον νέο βασιλιά. Πέθανε αμέσως μετά και τον διαδέχθηκε σε νηπιακή ηλικία ο γιος, που είχε αποκτήσει με την Ματθίλδη της Σουηβίας, ο Φρειδερίκος Γ΄.
Γροιλανδική γλώσσα

thumb|right|250px|Διανομή των γλωσσών Ινουίτ στην Γροιλανδία και στον Καναδά.
Δίγλωσση πινακίδα στο [[Νουούκ]].
Η Γροιλανδική γλώσσα (γροιλ. Kalaallisut) είναι μια Εσκιμοαλεουτική γλώσσα. Ομιλείται κυρίως στην Γροιλανδία, της οποίας είναι επίσημη γλώσσα. Η επίσημη διάλεκτος της Γροιλανδίας είναι η Δυτική Γροιλανδική. Άλλες διάλεκτοι είναι η Ανατολική Γροιλανδική και η Ινουκτούν. Μοιάζει με γλώσσες που ομιλούνται στον Καναδά, όπως η Ινουκτιτούτ. Έχουν δημιουργηθεί πολλές λέξεις στα Γροιλανδικά παραγόμενες από Γροιλανδικές ρίζες, ωστόσο έχει πολλά αντιδάνεια από την δανική και την αγγλική γλώσσα. Η πρώτη ορθογραφία της γλώσσας διαμορφώθηκε από τον Σάμιουελ Κλάινσμιτ, ωστόσο επέφερε πολλές αλλαγές στην προφορά των λέξεων. Το 1973, έγινε μια ακόμα μεταρρύθμιση της γλώσσας, η οποία απλουστεύτηκε κατά πολύ. 
Η γλώσσα έφτασε στη Γροιλανδία κατά τον 13ο αιώνα από τους Θούλους. Είναι άγνωστες οι γλώσσες που ομιλούνταν από προηγούμενους πολιτισμούς που κατοικούσαν στην Γροιλανδία. Οι πρώτες μαρτυρίες για την γλώσσα έγιναν το 18ο αιώνα από Δανούς ιεραπόστολους. Η Γροιλανδική γλώσσα δέχτηκε μεγάλες πιέσεις από την Δανική εώς το 1979 όπου η Γροιλανδία απέκτησε μερική αυτονομία, ενώ τον Ιούνιο του 2009 η αυτονομία της χώρας αυξήθηκε, με αποτέλεσμα να γίνει η Γροιλανδική γλώσσα η μοναδική επίσημη γλώσσα της Γροιλανδίας.
Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας

Ο Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Μάνδρας, Ερυθρών, Βιλίων και της κοινότητας Οινόης. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 426,197 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 17.885 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου είναι η Μάνδρα. Σήμερα η ειδυλλία είναι τα Βίλια.
Γαλλικό Κοινοβούλιο

Το Γαλλικό Κοινοβούλιο (γαλλικά:"Parlement français") είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα της κυβέρνησης της Γαλλίας, αποτελούμενο από την Γαλλική Γερουσία ("Sénat") και την Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας ("Assemblée nationale"). Κάθε σώμα διεξάγει νομοθετικές συνελεύσεις σε διαφορετική τοποθεσία στο Παρίσι: η Γερουσία χρησιμοποιεί το Παλάτι του Λουξεμβούργου και η Εθνοσυνέλευση το Παλάτι των Βουρβόνων.

Κάθε σώμα έχει τις δικές του ρυθμίσεις και κανονισμούς. Ωστόσο, προβλέπονται κοινές συναντήσεις στον ίδιο χώρο, κατά τη διάρκεια του Γαλλικού Κογκρέσου (Congrès du Parlement français), που συνέρχεται στο Παλάτι των Βερσαλλιών, προκειμένου να διορθωθεί και να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα της Γαλλίας.
Εσίρ

Οι Εσίρ ήταν οι κύριες θεότητες στη σκανδιναβική μυθολογία, μαζί με τους Βανίρ. Μετά τον πόλεμο μεταξύ τους, οι Βανίρ ενώθηκαν με τους Εσίρ, που τους πήραν αιχμαλώτους. Οι Εσίρ σχετίζονται συνήθως με τη δύναμη και τον πόλεμο. 

Οι Εσίρ είχαν το δώρο της αιώνιας νεότητας, την οποία αποκτούσαν τρώγοντας τα μήλα της Ιντούν. Ωστόσο, αν και δε γερνούσαν, μπορούσαν να πεθάνουν. Σύμφωνα με την παράδοση, οι περισσότεροι Εσίρ θα πεθάνουν κατά το Ράγκναροκ.
Δήμος Δεσκάτης

Ο Δήμος Δεσκάτης είναι δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Δεσκάτης και Χασίων.

Πρωτεύουσά του είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του, η κωμόπολη Δεσκάτη.

Ο πληθυσμός του είναι 5.852 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (7.383 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001).
Δημήτριος Ζαγοριανάκος

Ο Δημήτριος Ζαγοριανάκος ήταν Έλληνας αξιωματικός (1918- Σεν Κεντέν, Γαλλία, 21 Σεπτεμβρίου 1977) ο οποίος κατείχε ανώτατες θέσεις του Στρατού κατά τη διάρκεια της Χούντας.

Στην περίφημη Δίκη της Χούντας, καταδικάσθηκε σε 25ετή κάθειρξη κατά συγχώνευση, με τις κατηγορίες δολοφονιών και ηθικές αυτουργίες σε δολοφονίες αντιφρονούντων. 

Γεννήθηκε στο Γύθειο το 1918. Φοίτησε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ονομάστηκε ανθυπολοχαγός Πυροβολικού στις 28 Ιανουαρίου 1939. Το 1943 προήχθη σε υπολοχαγό, το 1946 σε λοχαγό, το 1948 σε ταγματάρχη, το 1955 σε αντισυνταγματάρχη, το 1959 σε συνταγματάρχη, το 1968 σε ταξίαρχο, το 1969 σε υποστράτηγο, το 1970 σε αντιστράτηγο και το 1973 σε στρατηγό. Ως αξιωματικός συμπλήρωσε την στρατιωτική του εκπαίδευση στην Σχολή Πυροβολικού, στην Σχολή Πυροβολικού Αγγλίας, στην Σχολή Πεζικού και στην Σχολή Γενικής Μόρφωσης. Αποφοίτησε επίσης από την Ανωτέρα Σχολή Πολέμου.

Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο 1940-41. Μετά την κατάρρευση του μετώπου διέφυγε στην Μέση Ανατολή, όπου έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις από το 1942 μέχρι και το 1944. Στη διάρκεια του Εμφυλίου συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά την περίοδο 1948-49. Μετά το 1949 υπηρέτησε σε διάφορες επιτελικές θέσεις και διατέλεσε Διοικητής πολλών Μονάδων Πυροβολικού.

Ως ανώτατος αξιωματικός διατέλεσε Διοικητής της Χ Μεραρχίας, Επιτελάρχης και Διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού, καθώς και Αρχηγός του Στρατού από τις 4 Ιουνίου 1972 έως τις 16 Αυγούστου 1973, οπότε ανέλαβε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Αποστρατεύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1973 με το Πραξικόπημα Ιωαννίδη.

Τιμήθηκε με το Αριστείο Ανδρείας και πολλά άλλα παράσημα και μετάλλια, αντίστοιχα του βαθμού του και των θέσεων που κατείχε. Ήταν έγγαμος και πατέρας ενός παιδιού. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στη βόρεια Γαλλία το 1977, σε ηλικία 59 ετών. Ο στρατηγός είχε χάσει τον έλεγχο του οχήματός του, το οποίο προσέκρουσε σε κιγκλίδωμα γέφυρας. Ο Ζαγοριανάκος πέθανε στο νοσοκομείο, όπου μεταφέρθηκε μαζί με τη σύζυγό του και τον εικοσάχρονο γιο του, οι οποίοι διέφυγαν τον κίνδυνο. Κηδεύτηκε την 1η Οκτωβρίου 1977 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ντνίπρο

Το Ντνίπρο (ουκρανικά: Дніпро ή Dnipro), πρώην Αικατερίνοσλαβ (ρωσικά: Екатеринослав, ουκρανικά: Катеринослав), είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας με 1,1 εκατομμύριο κατοίκους. Βρίσκεται νοτιανατολικά της ουκρανικής πρωτεύουσας του Κιέβου, στον ποταμό Δνείπερο. Το Ντνίπρο είναι το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Ντνιπροπετρόφσκ.
Σαλώμη

Η Σαλώμη Γ΄ (εβρ. שלומית Shlomiẗ) ήταν κόρη του Ηρώδη Φιλίππου και της Ηρωδιάδας. Η ρίζα του ονόματός της είναι εβραϊκή που σημαίνει: η ευτυχισμένη, η μακάρια, αυτή που έχει "ειρήνη".

Ο Ηρώδης Φίλιππος ήταν εκ πατρός θείος της Ηρωδιάδας. Αυτή αργότερα παντρεύτηκε άλλον εκ πατρός θείο της, τον Ηρώδη Αντίπα. Η Σαλώμη, με την προτροπή της μητέρας της, χόρεψε μπροστά στον πατριό της και δεύτερο σύζυγο της μητέρας της, τον Ηρώδη Αντίπατρο. Γοητεύοντάς τον με τον χορό της, του ζήτησε τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Πρόδρομου στα 32 μ.Χ. Η χριστιανική παράδοση υπογραμμίζει την επικίνδυνη θηλυκή σαγήνη της (π.χ. ερωτικός χαρακτήρας του "χορού των 7 πέπλων") και την προκλητικότητά της, που οδήγησαν στο θάνατο του Βαπτιστή.

Παντρεύτηκε αρχικά τον Φίλιππο, Τετράρχη της Ιτουραίας και της Τραχωνίτιδας, και κατόπιν το βασιλιά της Μικράς Αρμενίας Αριστόβουλο στα 54 μ.Χ.

Αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη και από το Μάρκο και το Ματθαίο, χωρίς όμως να γίνεται αναφορά ονομαστικά. Ωστόσο ο Φλάβιος Ιώσηπος αναφέρει το όνομά της και κάποιες λεπτομέρειες για την οικογενειακή της κατάσταση.
Herbalife

Η Herbalife Nutrition International είναι πολυεθνική εταιρεία διατροφής, εκπροσωπεί τον υγιεινό και δραστήριο τρόπο ζωής ενώ δραστηριοποιείται και στον τομέα της αισθητικής βιομηχανίας με έδρα το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Ιδρύθηκε το 1980 και απασχολεί περίπου 4.000 εργαζομένους. Δήλωσε τζίρο ύψους 3,8 δισεκατομμυρίων Δολαρίων ΗΠΑ το 2009. Η εταιρεία δραστηριοποιείται σε 96 χώρες μέσω 2,1 εκατομμυρίων ανεξάρτητων συνεργατών . 


Η Herbalife Nutrition αναπτύσσεται μέσω των απευθείας πωλήσεων των συνεργατών της, υπό την μορφή ενός πολυεπίπεδου marketing.
Γεώργιος Μιχαηλίδης-Νουάρος

Ο Γεώργιος Μιχαηλίδης-Νουάρος (1909 - 8 Ιουλίου 2002) υπήρξε διαπρεπής Έλληνας νομικός και πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών (1984). 

Γεννήθηκε το 1909 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του διδάκτορος φιλολογίας και πολυγραφότατου συγγραφέα Μιχαήλ Μιχαηλίδου-Νουάρου ο οποίος καταγόταν από το χωριό Όθος της Καρπάθου. Την περίοδο 1960 - 1974 υπήρξε τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποχώρησε με τον τίτλο του Ομότιμου καθηγητή. Διετέλεσε τακτικός καθηγητής Αστικού δίκαίου και Κοσμήτωρ της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Δίδαξε Αστικό δίκαιο στην Ανωτάτη Βιομηχανική και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Βορείου Ελλάδος, πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών. Έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 2002 στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του πλούσιο συγγραφικό έργο γύρω από το Δίκαιο.
Ιστορική έδρα

Ιστορική έδρα είναι τιμητικός τίτλος της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης, ο οποίος αποδίδεται σε οικισμούς που δεν αποτελούν έδρα κάποιου δήμου, αλλά φέρουν "για ιστορικούς λόγους" μεγάλη συμβολική βαρύτητα.

Πιο συγκεκριμένα, οι λόγοι μπορεί να άπτονται της αρχαίας (π.χ. Παλαιά Επίδαυρος στο Δήμο Επιδαύρου, Βεργίνα στο Δήμο Βέροιας) και της νεότερης ιστορίας (π.χ. Κομμένο στο Δήμο Σκουφά, Χορτιάτης στο Δήμο Πυλαίας - Χορτιάτη), της συνεισφοράς στην τοπική οικονομία και πολιτισμό (π.χ. Δελβινάκι στο Δήμο Πωγωνίου), του αρχιτεκτονικού κάλλους (π.χ. Όλυμπος στο Δήμο Καρπάθου) κ.ά.

Η διαφορά της ιστορικής από την διοικητική έδρα είναι ότι στη δεύτερη βρίσκονται συγκεντρωμένες οι κεντρικές υπηρεσίες και λειτουργίες του δήμου, ενώ στην πρώτη λαμβάνουν χώρα κυρίως εορτές και τελετές.

Η ύπαρξη ιστορικής έδρας είναι προαιρετική. Για να αναγνωριστεί ένας οικισμός ως τέτοια, απαιτείται πρόταση του δήμου προς το "Συμβούλιο Τοπωνυμιών", το οποίο λαμβάνει την τελική απόφαση.
Περιφερειακή Ενότητα Θάσου

Η Περιφερειακή Ενότητα Θάσου είναι μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και μία από τις έξι της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Συστάθηκε το 2011 με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και περιλαμβάνει κυρίως τη νήσο Θάσο, αλλά και τη νησίδα Κοίνυρα. Αποτελεί την μοναδική νησιωτική περιφερειακή ενότητα της Μακεδονίας και της Βορείου Ελλάδας γενικότερα. Αρμόδια για τα θέματα της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου είναι η Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας.
Ανδρέας Γαλατσάνος

Ο Ανδρέας Γαλατσάνος (1919-1991) ήταν Έλληνας χουντικός αξιωματικός ο οποίος συμμετείχε στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. 

Γεννήθηκε στη Σκόπελο το 1919. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ονομάστηκε ανθυπίλαρχος στις 28 Οκτωβρίου 1940. Το 1943 προήχθη σε υπίλαρχο, το 1946 σε ίλαρχο, το 1951 σε επίλαρχο, το 1958 σε αντισυνταγματάρχη, το 1967 σε συνταγματάρχη, το 1970 σε ταξίαρχο, το 1971 σε υποστράτηγο και το 1973 σε αντιστράτηγο. Ως αξιωματικός συμπλήρωσε την στρατιωτική του εκπαίδευση στην Σχολή Τεθωρακισμένων (Εφαρμογής - Ανωτέρων), στη Σχολή Συνεργασίας Αεροπορίας - Στρατού, στην Σχολή Πεζικού και στην Σχολή Ειδικών Όπλων Ένοπλων Δυνάμεων (ΣΕΟΕΔ). Αποφοίτησε επίσης από την Ανωτέρα Σχολή Πολέμου.

Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο 1940-41 ως Διμοιρίτης Έφιππης Ίλης. Στην διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στις Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ), αρχικά ως Διμοιρίτης και εν συνεχεία ως Διοικητής Λόχου και Διοικητής Τάγματος. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, σε μία από τις οποίες τραυματίστηκε (Ιούλιος 1944). Κατά τις επιχειρήσεις 1946-49 (Εμφύλιος) υπηρέτησε ως Διοικητής Ίλης Αναγνώρισης και Διοικητής Ίλης Αρμάτων και προτάθηκε να προαχθεί «επ' ανδραγαθία». Στη συνέχεια υπηρέτησε τον περισσότερο χρόνο ως Διοικητής Μονάδων Τεθωρακισμένων, καθώς και ως Εκπαιδευτής και Διοικητής του Κέντρου Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ). 

Διατέλεσε επίσης Καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Διευθυντής του 3ου ΕΓ/ΙΧ Μεραρχίας, Επιτελάρχης της 2ης Διοίκησης Μάχης, Διοικητής της Διοίκησης Ιππικού-Τεθωρακισμένων του Γ' Σώματος Στρατού, Επιτελάρχης και Διοικητής της XX Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, Β' Υπαρχηγός του Αρχηγείου Στρατού και τέλος διορίστηκε από τον Ιωαννίδη Αρχηγός Στρατού από τις 25 Νοεμβρίου 1973 έως τις 19 Αυγούστου 1974, οπότε και αποστρατεύθηκε.
Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων

Το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων ή Λαϊκή Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων (ρωσικά: Народный комиссариат внутренних дел СССР), πιό γνωστό με το ακρωνύμιο Εν-Κα-Βε-Ντε (НКВД) ήταν κρατική υπηρεσία της ΕΣΣΔ που συνδύαζε τις αρμοδιότητες ενός υπουργείου εσωτερικών και δημόσιας τάξης/εσωτερικής ασφάλειας, περιλαμβάνοντας τόσο την δημόσια αστυνομία (Μιλίτσιγια), την συνοριοφυλακή, όσο και την μυστική αστυνομία. Προέκυψε το 1934 από την Ενιαία Κρατική Πολιτική Διεύθυνση (Ο-Γκε-Πε-Ου) και αποτέλεσε το κεντρικό όργανο της κρατικής διοίκησης της ΕΣΣΔ στα χρόνια 1934-1946, παίζοντας καίριο ρόλο στην εδραίωση του Ιωσήφ Στάλιν ως αδιαμφισβήτητου ηγέτη της ΕΣΣΔ κατά την Μεγάλη Εκκαθάριση. 

Το 1941 (προσωρινά), και μετά ξανά το 1943, οι αρμοδιότητες κρατικής ασφάλειας αποσπάστηκαν στο νεοϊδρυθέν Λαϊκό Κομισαριάτο Κρατικής Ασφάλειας (Εν-Κα-Γκε-Μπε), πρόδρομο της Κα-Γκε-Μπε. Το 1946 το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων μετονομάσστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων (Εμ-Βε-Ντε).

Έγινε περισσότερο γνωστή από τα γκουλάγκ όπου οι άντρες της ασκούσαν καθήκοντα φρουρών και ανακριτών, περίοδος όπου διαπράχθηκαν πολλές θηριωδίες εκ μέρους της. Έπαιξε ακόμα το ρόλο στρατιωτικής αστυνομίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και ήταν ο φόβος και τρόμος των λιποτακτών και προδοτών. Στρεφόταν όμως και εναντίον αντιφρονούντων, παίζοντας το ρόλο θεματοφύλακα του συστήματος. Οι αξιωματικοί της στο Ανατολικό Μέτωπο απολάμβαναν εξουσία πάνω στη ζωή και το θάνατο. Ακόμα και κατώτεροι αξιωματικοί της μπορούσαν να εκτελέσουν υψηλόβαθμους άλλων σωμάτων αν κρίνονταν ένοχοι λιποταξίας ή προδοσίας. Στις μεγάλες κυκλωτικές κινήσεις των γερμανικών πάντσερ στις αρχές του πολέμου, όταν πολλές ρωσικές στρατιές εγκλωβίσθηκαν σπεύδοντας να εγκαταλείψουν άρον άρον τις συνοριακές πόλεις, η NKVD αναλάμβανε τη διάσωση των δημόσιων αρχείων μένοντας συχνά τελευταία μέχρι να εκκενωθεί εντελώς η περιοχή. Πολλές φορές επιτηρούσαν την κίνηση των στρατιωτών στις οδικές αρτηρίες, επιβλέποντας για την ορθή εκτέλεση των εντολών του κόμματος.
Μόντε Κρίστι

Το Μόντε Κρίστι (ισπανικά: Monte Cristi) ή Μόντε Κρίστο (Monte Christo) είναι μια επαρχία της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Φερνάντο ντε Μόντε Κρίστι.
Μπάναστρ Τάρλετον

Ο Μπάναστρ Τάρλετον ("Banastre Tarleton", 21 Αυγούστου 1754 - 15 Ιανουαρίου 1833), 1ος βαρώνος του Λίβερπουλ, κάτοχος του Μεγαλόσταυρου των Ιπποτών, ήταν Βρετανός στρατιωτικός και πολιτικός. Έγινε γνωστός με τη συμμετοχή του στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, όπου ξεχώρισε σε νεαρή ηλικία ως αξιωματικός του ιππικού με τις επιδρομές του στο έδαφος των Αμερικανών επαναστατών.

Μετά τον πόλεμο ασχολήθηκε με την πολιτική όπου και διακρίθηκε με το κόμμα των Ουίγων.
Πατρίκ Ντιμπαλά

Ο Πατρίκ Ντιμπαλά (γαλ.: "Patrick Dimbala") (γεν. 1982) είναι επιθετικός ποδοσφαιριστής από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό αλλά αγωνίζεται με διαβατήριο από το Βέλγιο.
Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών

Το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Παναγία η Βοήθεια» (εν συντομία: Π.Γ.Ν.Π.) είναι ελληνικό πανεπιστημιακό γενικό δημόσιο νοσοκομείο στο Ρίο Αχαΐας. 

Βρίσκεται πλησίον της πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου Πατρών και απέχει οδικώς 9 χιλιόμετρα περίπου από το κέντρο της πόλης της Πάτρας. Το 1988, έτος περάτωσης της κατασκευής του, είχε χωρητικότητα 600 κλινών, εσωτερική επιφάνεια 63.000 m² και επιφάνεια εξωτερικών χώρων 95.000 m². Σήμερα το νοσοκομείο διαθέτει περίπου 800 κλίνες, καθιστώντας το μία από τις μεγαλύτερες νοσηλευτικές μονάδες σε ολόκληρη την χώρα. Διαθέτει επίσης μεγάλους χώρους στάθμευσης οχημάτων, περίπου 4 στρεμμάτων, ενώ έξω από την κεντρική πύλη του νοσοκομείου υπάρχει σταθμός και στάση του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών με συχνά δρομολόγια από και προς το κέντρο της Πάτρας.
Χουάν Μανουέλ Σάντος

Ο Χουάν Μανουέλ Σάντος Καλντερόν ("Juan Manuel Santos", γενν. 10 Αυγούστου 1951) είναι Κολομβιανός δημοσιογράφος, οικονομολόγος, πολιτικός και υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Κολομβίας από το 2010 ως το 2018. Ανήκει στην συντηρητική παράταξη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Εθνικής Ενότητας "(Partido Social de Unidad Nacional)", που ονομάζεται επίσης "Άλβαρο Ουρίμπε" ή "Partido de «la U»".
Είναι ένας από τους ιδρυτές και ιστορικό στέλεχος του κόμματος. Ανέλαβε πρόεδρος στις 7 Αυγούστου 2010, για τέσσερα χρόνια σύμφωνα με το κολομβιανό σύνταγμα, και μετά την ήττα που είχε ο προκάτοχός του και πρώην πρόεδρος της χώρας Αντάνας Μόκους κατά τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ο Σάντος είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Υπουργός Εμπορίου και Υπουργός Οικονομικών.

Ο Σάντος γεννήθηκε στην Μπογκοτά και προέρχεται από μια πλούσια και πολιτική οικογένεια της Κολομβίας. Ο θείος του Εδουάρδο Σάντος (Eduardo Santos) ήταν ο 20ός Πρόεδρος της χώρας, από το 1938 έως το 1942, ενώ ένας μακρινός εξάδελφός του, ο Φρανσίσκο Σάντος Καλντερόν ήταν πρόεδρος της χώρας το 1882.

Συμπεριελήφθη στον κατάλογο που εξέδωσε το περιοδικό "Time" για τα "«Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως»" για το έτος 2012.

Επανεξελέγη πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές του 2014.

Το 2016 βραβεύθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης "«για τις αποφασιστικές προσπάθειες του να φέρει τέλος στον άνω των 50 ετών εμφύλιο πόλεμο στη χώρα, ο οποίος έχει κοστίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 220.000 Κολομβιανούς και τον εκτοπισμό σχεδόν 6 εκατομμυρίων ανθρώπων»".
Intellectum

Το Intellectum είναι μια εξαμηνιαία έκδοση περιοδικού στοχασμού με άρθρα, μελέτες, εισηγήσεις, συνεντεύξεις και διηγήματα. Ξεκίνησε τη κυκλοφορία του το 2006 από την Επιστημονική Ομάδα Intellectum και μέχρι σήμερα έχει εκδώσει εννιά τεύχη. Αρχισυντάκτης του περιοδικού είναι ο Βίκτωρ Τσιλώνης Τον Δεκέμβριο του 2011 κυκλοφόρησε το 8ο τεύχος του περιοδικού. Η έντυπη έκδοση είναι στα Ελληνικά ενώ η ηλεκτρονική είναι δίγλωσση, με πολλά άρθρα και συνεντεύξεις να είναι διαθέσιμα στα Αγγλικά.

Είναι μέλος του πανευρωπαϊκού δικτύου περιοδικών Eurozine στο οποίο συμμετέχουν 79 από τα καλύτερα περιοδικά λόγου της Ευρώπης. 
Τα άρθρα του καταχωρούνται σε διεθνείς βάσεις δεδομένων όπως το Copernicus Index και η Digital Open Access Journals 

Στο περιοδικό έχουν αρθρογραφήσει παγκοσμίας ακτινοβολίας προσωπικότητες όπως ο πρόεδρος του πανεπιστημίου του Γέιλ, Richard S. Levin, 
ο ομότιμος καθηγητής ποινικού δικαίου του πανεπιστήμιου του Κέμπριτζ Andrew von Hirsch και ο καθηγητής αρχαίας ιστορίας του Πρίνστον και πρώην αντιπρύτανης της Χαϊδελβέργης, Άγγελος Χανιώτης. 

Σε κάθε τεύχος του περιοδικού φιλοξενείται μακροσκελής συνέντευξη με μια εξέχουσα προσωπικότητα. Ετσι έχουν δημοσιευθεί και υπάρχουν αναρτημένες στο διαδίκτυο συνεντεύξεις με την πρώην Γενική Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία Carla Del Ponte, με τον παγκοσμίου φήμης πολιτικό επιστήμονα Ernesto Laclau, τον φιλόσοφο David Oderberg, την ιατροδικαστική ανθρωπολόγο Sue Black, τον Σκωτσέζο συγγραφέα Paul Johnston, τον καθηγητή πολιτικής επικοινωνίας Richard Katula, τον διάσημο καθηγητή διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων William Schabas, τον δημοσιογράφο Στέλιο Κούλογλου και τον πρύτανη του ΑΠΘ Γιάννη Μυλόπουλο.
Λιλίκα Νάκου

Η Λιλίκα Νάκου (πραγματικό όνομα Ιουλία Νάκου) (24 Φεβρουαρίου 1904-25 Μαΐου 1989) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και πεζογράφος.
Trophées UNFP du football

Το Trophées UNFP du football αποτελεί θεσμό των Γαλλικών πρωταθλημάτων Λιγκ 1 και Λιγκ 2 στα οποία βραβεύονται παίκτες, ποδοσφαιριστές και διαιτητές. Στα βραβεία υπάρχουν οι εξής κατηγορίες: Παίκτης της χρονιάς, Νέος παίκτης της χρονιάς, Τερματοφύλακας της χρονιάς, Προπονητής της χρονιάς, Καλύτερο γκολ και η Καλύτερη ενδεκάδα του πρωταθλήματος.
Focal-JMlab

H Focal-JMlab είναι Γαλλική εταιρεία που κατασκευάζει επαγγελματικά και καταναλωτικά προϊόντα ήχου. Ιδρύθηκε περί τα τέλη του 1979 στο Σαιντ-Ετιέν της Γαλλίας, όπου εδρεύει μέχρι σήμερα, από το μηχανικό ήχου Jacques Mahul, από τον οποίο προέρχονται και τα αρχικά JMLab (Jacques Mahul's Laboratory). Τα αρχικά προϊόντα ήταν οικιακά ηχεία και μεγάφωνα. Η Focal-JMLab αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής ηχείων στη Γαλλία, την τρίτη στην Ευρώπη και τη δέκατη παγκοσμίως. Τα προϊόντα της διανέμονται σε 80 χώρες.

Σήμερα, η Focal-JMlab σχεδιάζει, κατασκευάζει και διανέμει προϊόντα των ακόλουθων κατηγοριών:
* Οικιακής χρήσης καταναλωτικά προϊόντα ήχου Focal (ηχεία για δικάναλα ή πολυκάναλα συστήματα), όπως επίσης ενεργά συμπαγή συστήματα για τα Apple iPod/iPhone.
* Φορητά προϊόντα ήχου Focal (ηχεία, subwoofer και ενισχυτές).
* Επαγγελματικά προϊόντα Focal Professional (ενεργά ηχεία, subwoofer) εφαρμογών studio.

H σειρά Grande Utopia θεωρείται από τα κορυφαία hi-end ηχεία παγκοσμίως.
The Peninsula at St. Johns Center

Το The Peninsula at St. Johns Center είναι ουρανοξύστης στo Τζάκσονβιλ, στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Είναι το τέταρτο ψηλότερο κτίριο στην Τζάκσονβιλ με ύψος 133 μ. Η κατασκευή του άρχισε το 2006 και ολοκληρώθηκε το 2008. Το Peninsula βρίσκεται στην Riverplace Boulevard 1431.
Νιμ Ολιμπίκ

Η Νιμ Ολιμπίκ (πιο γνωστή ως απλώς Νιμ) είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Νιμ. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 10 Απριλίου 1937 και αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην Νασιονάλ, την τρίτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η μόνη διάκρισή της ήταν η κατάκτηση της Λιγκ 2 το 1950 και της Νασιονάλ το 1997. Η Νιμ παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Σταντ ντε Κοστιέρ που βρίσκεται εντός της πόλης. Προπονητής της ομάδας είναι ο Τιερί Φροζέ.
Γύρη

Γύρη είναι τα αρσενικά αναπαραγωγικά κύτταρα των φυτών (γυρεόκοκκοι) των Σπερματόφυτων. Στα φυτά που έχουν άνθη, οι γυρεόκοκκοι βρίσκονται στους ανθήρες των στημόνων και μεταφέρονται στη συνέχεια στον ύπερο, προκειμένου να γίνει η γονιμοποίηση του άνθους.
Το πάχος των γυρεόκοκκων κυμαίνεται από 2,5 έως 250μm (μικρόμετρα). Tο χρώμα τους ποικίλλει, από το μαύρο της παπαρούνας ("Papaver rhoeas" L.), το ροζ–κόκκινο του πολύκομπου ("Micromeria juliana" (L.) Benth. ex Rchb.), το ανοικτό κίτρινο της ντάλιας ("Dahlia" Cav.), μέχρι το λευκό του βαμβακιού ("Gossypium hirsutum" L.). Η γεύση της γύρης είναι κατά το πλείστον πικρή αλλά υπάρχουν και φυτά, πόες συνήθως, που δίνουν γλυκιά γύρη.

Τα ανεμογαμή φυτά βασίζουν την γονιμοποίηση τους περισσότερο στην τύχη και για αυτό τον σκοπό παράγουν περισσότερη ποσότητα γύρης (Γυμνόσπερμα) αλλά και μικρότερου μεγέθους κόκκους για να ταξιδεύουν χιλιόμετρα μακριά με τη βοήθεια του ανέμου. Τα εντομογαμή βασίζουν την γονιμοποίηση τους στα έντομα (μέλισσες, πεταλούδες κ.α).Η γύρη κατά την επικονίαση που γίνεται από τις μέλισσες αναμειγνύεται με τις εκκρίσεις τους και με το νέκταρ. Ο συνδυασμός αυτών των συστατικών είναι υπεύθυνος για τις ωφέλιμες ιδιότητες της γύρης που προσφέρει στον άνθρωπο . Η γύρη αποτελεί βασική πηγή τροφής για τις μέλισσες λόγω του πλούτου θρεπτικών ουσιών που περιέχει. Πιο συγκεκριμένα περιέχει μεγάλες ποσότητες φυτοχημικών ουσιών και δευτερογενών μεταβολιτών . Υπάρχουν όμως και άλλα ζώα που συμβάλλουν στη διασπορά των γυρεοκόκκων, περισσότερο ή λιγότερο τυχαία, όπως πουλιά (κολιμπρί), νυχτερίδες ακόμα και σαλιγκάρια.
Ανακρεόντεια

Τα Ανακρεόντεια είναι μια συλλογή 60 περίπου ποιημάτων που βρίσκονται στην Παλατινή Ανθολογία, με θέμα το κρασί, την ομορφιά, τον έρωτα, τον Διόνυσο. Τα ποιήματα έχουν γραφεί από τον 1ο μέχρι τον 6ο αιώνα και ονομάζονται Ανακρεόντεια γιατί είχαν αποδοθεί στον Ανακρέοντα από τους συντάκτες της Παλατινής Ανθολογίας. Η πρώτη τους έντυπη έκδοση (μαζί με άλλα ποιήματα) έγινε από τον Ερρίκο Στέφανο (Ανρί Ετιέν) το 1554 (μια από τις πρώτες εκδόσεις με υλικό από την Παλατινή Ανθολογία).

Στην Παλατινή Ανθολογία, στην αρχή της συλλογής αυτής αναγράφεται: «Ανακρέοντος Τηίου συμποσιακά ημιάμβια» και στο τέλος: «τέλος των Ανακρέοντος συμποσιακών» και η συλλογή βρίσκεται σε 16 σελίδες (σε ένα τεύχος 16 σελίδων) και έχει αντιγραφεί από τον γραφέα J (που σήμερα θεωρείται ότι ήταν ο Κωνσταντίνος ο Ρόδιος).