Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Γιόχαν Ρούντολφ Άλε

Ο Γιόχαν Ρούντολφ Άλε ("Johann Rudolph Ahle", 24 Δεκεμβρίου 1625 – 9 Ιουλίου 1673) ήταν Γερμανός συνθέτης, παίκτης του εκκλησιαστικού οργάνου (οργανίστας) και θεωρητικός της μουσικής.

Ο Άλε γεννήθηκε στο Μυλχάουζεν της Θουριγγίας. Αν και δεν είναι πολλά πράγματα γνωστά για τη μουσική του εκπαίδευση, πήγε σχολείο στη Γοτίγγη και μετά σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Ερφούρτης από το 1645 έως το 1649, δηλαδή στα τέλη του Τριακονταετούς Πολέμου. Το 1646 διορίσθηκε κάντορας (επικεφαλής της χορωδίας) στον ναό του Αγίου Ανδρέου στην Ερφούρτη. Το 1648 δημοσίευσε το "Compendium per tenellis", μία θεωρητική πραγματεία πάνω στο χορωδιακό τραγούδι, η οποία ανατυπώθηκε αρκετές φορές όσο ζούσε και το 1698 από τον γιο του, τον Γιόχαν Γκέοργκ (η τελευταία έκδοση εμφανίσθηκε το 1704).

Το 1654 ο Άλε πήρε τη θέση του οργανίστα στον ναό του Αγίου Βλασίου ("Divi Blasii") στο Μυλχάουζεν. Το επόμενο έτος νυμφεύθηκε την Άννα Μαρία Βέλφερ (Wölfer). Ο γιος τους, ο Γιόχαν Γκέοργκ Άλε (1651-1706), υπήρξε επίσης γνωστός μουσικοσυνθέτης-οργανίστας. Ο Γιόχαν Ρούντολφ εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στη γενέτειρά του κατά τη δεκαετία 1650-1659 και λίγο πριν τον θάνατό του το 1673 εκλέχθηκε και δήμαρχος. Απεβίωσε στο Μυλχάουζεν σε ηλικία μόλις 47 ετών. Ο άμεσος διάδοχός του στον ναό του Αγίου Βλασίου ήταν ο γιος του Γιόχαν Γκέοργκ και μετά από αυτόν, για λίγο, ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος διέμενε στο Μυλχάουζεν το 1707 και το 1708.

Μεγάλο μέρος του συνθετικού του έργου αποτελείται από θρησκευτικά χορωδιακά και μονωδιακά κομμάτια, ορχηστρική μουσική και μουσική για εκκλησιαστικό όργανο. Είναι γνωστότερος για τα μοτέτα και τα θρησκευτικά κοντσέρτα του (τα περισσότερα στη γερμανική και μερικά στη λατινική γλώσσα), που περιέχονται στη συλλογή "Neu-gepflanzte Thüringische Lust-Garten, in welchem... Neue Geistliche Musicalische Gewaechse mit 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 und mehr Stimmen auf unterschiedliche Arten mit und ohne Instrument ... versetzet" (1657–1665). Επίσης είναι αξιομνημόνευτος για τους ύμνους του, από τους οποίους τρεις παραμένουν στο "Ευαγγελικό Υμνολόγιο".
Πριγκιπάτο της Ουγγαρίας

Το Πριγκιπάτο της Ουγγαρίας, επίσης γνωστό ως Δουκάτο της Ουγγαρίας (, μετάφραση: "Ουγγρικό Μεγάλο Πριγκιπάτο") ήταν το πρώτο τεκμηριωμένο ουγγρικό κράτος στην Λεκάνη των Καρπαθίων. Το πριγκιπάτο ιδρύθηκε το 895 ή το 896, μετά την ουγγρική κατάκτηση της Λεκάνης των Καρπαθίων νωρίτερα κατά τον 9ο αιώνα.

Οι Ούγγροι, μια ημινομαδική φυλή, σχημάτισαν μια φυλετική συμμαχία υπό την ηγεσία του Άρπαντ και αναχώρησαν από το Έτελκεζ το οποίο ήταν το παλαιότερο ουγγρικό πριγκιπάτο ανατολικά των Καρπαθίων.

Κατά τη διάρκεια της εποχής του Ουγγρικού Πριγκιπάτου, η δύναμη του Ούγγρου Μεγάλου Πρίγκιπα φαίνεται ότι μειωνόταν, παρόλο που οι ουγγρικές επιδρομές κατά μήκος της Ευρώπης ήταν πετυχημένες. Τα φυλετικά εδάφη που κυβερνούσαν Ούγγροι φύλαρχοι (οπλαρχηγοί) έγιναν ημιανεξάρτητες πολιτικές οντότητες (π.χ. κτήσεις του Γκιούλα του νεοτέρου στην Τρανσυλβανία). Τα ουγγρικά εδάφη επανενώθηκαν μόνο κατά την διακυβέρνηση του Αγίου Στεφάνου. Ο ημινομαδικός ουγγρικός λαός έγινε μόνιμος κάτοικος της νέας πατρίδας του. Η ουγγρική κοινωνία άλλαξε. Την κοινωνία της φυλαρχίας διαδέχτηκε η κοινωνία του κράτους. Από το δεύτερο μισό του 10ου αιώνα άρχισε η εξάπλωση του Χριστιανισμού. Ύστερα το Βασίλειο της Ουγγαρίας διαδέχτηκε το Ουγγρικό Πριγκιπάτο με την στέψη του Αγίου Στεφάνου Α΄ στο Έστεργκομ την Ημέρα των Χριστουγέννων του 1000 μ.Χ. (αν και πιθανή ημερομηνία στέψης θεωρείται και η εναλλακτική ημερομηνία της 1ης Ιανουαρίου 1001).

Σύμφωνα με την ουγγρική ιστοριογραφία, η χρονική περίοδος από το 896 έως το 1000 αποκαλείται ως "η εποχή του πριγκιπάτου".
Αντόνιο ντι Νατάλε

Ο Αντόνιο ντι Νατάλε ("Antonio Di Natale", 13 Οκτωβρίου 1977) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Έξι μέρες του Κόνδορα

Οι Έξι μέρες του Κόνδορα (αγγλικά: Six Days of the Condor) είναι ένα μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Τζέιμς Γκρέιντι, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά
το 1974 από τον εκδοτικό οίκο WW Norton. Η ιστορία διαδραματίζεται στη σύγχρονη Ουάσινγκτον Π.Κ, και διαφέρει σημαντικά από την ταινία του 1975, Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα. 
Ακολούθησε ένα δεύτερο μυθιστόρημα από τον Γκρέιντι με τίτλο Η Σκιά του Κόνδορα, που κυκλοφόρησε το 1978. Δύο ακόμα συνέχειες, Η Επόμενη μέρα του Κόνδορα
και Οι τελευταίες μέρες του Κόνδορα εκδοθηκαν το 2015.
Το Σύνδρομο της Κίνας

Το Σύνδρομο της Κίνας (αγγλικά: The China Syndrome) είναι ένα δραματικό 
θριλερ Αμερικανικής παραγωγής του 1979, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Μπρίτζες και σενάριο των Μπρίτζες, Μαικ Γκρέι και Τ.Σ. Κουκ. Πρωταγωνιστούν οι Τζέιν Φόντα, Τζακ Λέμον και ο Μάικλ Ντάγκλας.

Η ταινία αναφέρεται στην ιστορία μιας τηλεοπτικής ρεπόρτερ και του κάμεραμαν της, οι οποίοι 
ανακαλύπτουν τα κενά ασφαλείας σε έναν πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. 
Το «σύνδρομο της Κίνας» είναι ένας φανταστικός όρος που περιγράφει ένα φανταστικό αποτέλεσμα πυρηνικού ατυχήματος, όπου τα συστατικά του αντιδραστήρα λιώνουν μέσα στον αντιδραστήρα και στην συνεχυεια η ραδιενέργεια που εκλύεται «ξεκινά από τον πυρηνικό σταθμό και κάνει την διαδρομή μέχρι την Κίνα».

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ 
Κινηματογράφου των Καννών του 1979, όπου διαγωνίστηκε για τον Χρυσό Φοίνικα, ενώ ο Τζακ Λέμον παρέλαβε το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού. Κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 16 Μαρτίου 1979, δώδεκα ημέρες πριν από το πυρηνικό ατύχημα του Three Mile Island στην επαρχία Dauphin της Πενσυλβανίας, που έδωσε στο θέμα της ταινίας μια απροσδόκητη προφητεία. Μετά την κυκλοφορια της, η ταινία ήταν μια κρίσιμη και εμπορική επιτυχία με τους κριτικούς να επαινούν τα σκηνικά, την σκηνοθεσία και τις ερμηνείες της Φόντα και του Λέμον. 
Έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες στην 52η τελετή απονομής των Όσκαρ : Καλύτερου ηθοποιού (Λέμον), 
Καλύτερη ηθοποιός (Φόντα), Καλύτερο σχεδιασμο παραγωγης (George Jenkins, Arthur Jeph Parker) και Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο..
Βιντσέντσο Ιακουίντα

Ο Βιντσέντσο Ιακουίντα ("Vincenzo Iaquinta", 21 Νοεμβρίου 1979) είναι παλαίμαχος διεθνής Ιταλός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Πριν αποκτηθεί από τη Γιουβέντους το 2007 είχε παίξει σε πολλούς ιταλικούς συλλόγους μικρότερων κατηγοριών, πριν αποκτηθεί από την Ουντινέζε το 2000, στην οποία παρέμεινε 7 σαιζόν. Καθώς δεν πραγματοποίησε καμία επίσημη συμμετοχή με τον νέο προπονητή Αντόνιο Κόντε το πρώτο μισό της σαιζόν 2011-12, δόθηκε δανεικός για το υπόλοιπο της σαιζόν στη Τσεζένα. Επέστρεψε στη Γιουβέντους την επόμενη χρονιά, όπου όμως λόγω τραυματισμού δεν αγωνίστηκε. Το 2013 αποσύρθηκε.

Ο Ιακουίντα είχε 40 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της Ιταλίας από το 2005 μέχρι το 2010, σκοράροντας 6 φορές. Συμπεριλήφθηκε στην ομάδα που κέρδισε το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου το 2006 και συμπεριλήφθηκε επίσης στην ομάδα του 2010, σκοράροντας μία φορά σε κάθε διοργάνωση. Συμμετείχε επίσης στο κύπελλο συνομοσπονδιών το 2009.

Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Πάντοβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΝ Καστέλ ντι Σάνγκρο Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές κυπέλλου συνομοσπονδιών FIFA 2009
Κοστίνια

Ο Φρανσίσκο Ζοζέ Ροντρίγκες ντα Κόστα ("Francisco José Rodrigues da Costa", 1 Δεκεμβρίου 1974), περισσότερο γνωστός ως Κοστίνια ("Costinha"), είναι Πορτογάλος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και πλέον είναι προπονητής ποδοσφαίρου, προπονώντας την Νασιονάλ.

Ήταν περισσότερο γνωστός για το τάκλιν και τις καλές τοποθετήσεις του, καθώς και την αθλητικότητα, εργατικότητα και αντοχή του και έπαιξε επαγγελματικά σε πέντε χώρες, φτάνοντας στην πρώτη κατηγορία της χώρας του σε ηλικία 27 ετών. Βοήθησε την Πόρτο να κερδίσει το 2004 το Τσάμπιονς Λιγκ, και κατέκτησε συνολικά οχτώ τρόπαια με αυτόν τον σύλλογο. Έχει αγωνιστεί επίσης με τη Μονακό, τη Δυναμό Μόσχας, την Ατλέτικο Μαδρίτης και την Αταλάντα.

Ο Κοστίνια έχει συμμετέχει σε περισσότερους από 50 αγώνες με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας, και συμμετείχε σε ένα παγκόσμιο και δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ήταν στην ομάδα που έφτασε στον τελικά του Euro 2004.
Αεροδρόμιο του Τάλιν

Το Αεροδρόμιο του Τάλιν (εσθονικά: "Tallinna lennujaam", IATA: "TLL", ICAO: "EETN") ή Αεροδρόμιο Λέναρτ Μέρι (εσθονικά: "Lennart Meri Tallinna lennujaam") είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στην Εσθονία και χρησιμεύει ως κόμβος για την εθνική αεροπορική εταιρεία Nordica, καθώς και ως δευτερεύων κόμβος για την AirBaltic και την LOT Polish Airlines. Ήταν, επίσης, η βάση της πλέον πτωχευμένης εθνικής αεροπορικής εταιρείας Estonian Air. Το αεροδρόμιο του Ταλίν είναι ανοιχτό τόσο για πτήσεις εσωτερικού όσο και για διεθνείς πτήσεις. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Τάλιν, στην ανατολική όχθη της λίμνης Ουλεμίστε, ενώ για αυτό το λόγο ήταν παλαιότερα γνωστό ως Αεροδρόμιο Ουλεμίστε.

Το αεροδρόμιο διαθέτει έναν διάδρομο προσγείωσης/απογείωσης από άσφαλτο και σκυρόδεμα, τον 08/26 με διαστάσεις 3.480 × 45 μέτρα. Θεωρείται αρκετά μεγάλο για να εξυπηρετήσει αεροσκάφη με μεγάλου μεγέθους, όπως τα Boeing 747, ενώ περιέχει πέντε τροχοδρόμους και δεκατέσσερις τερματικές πύλες.

Το αεροδρόμιο χρησιμοποιείται και για στρατιωτικούς σκοπούς. Σε αυτό βρίσκεται βάση αεροσκαφών αναχαιτίσεων, η 384η Μοίρα, που χρησιμοποιεί αεροσκάφη τύπου MiG-23P.
Ριβελίνο

Ο Ρομπέρτο Ριβελίνο ("Roberto Rivellino", γεννήθηκε 1 Ιανουαρίου 1946) είναι Βραζιλιάνος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες της εθνικής ομάδας της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.
Ρουί Κόστα

Ο Ρουί Μανουέλ Σέζαρ Κόστα ("Rui Manuel César Costa", 29 Μαρτίου 1972) είναι Πορτογάλος παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Ο Ρουί Κόστα θεωρούταν ένας από τους καλύτερους μέσους στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και ένας από τους καλύτερους Πορτογάλους παίκτες των τελευταίων ετών. Ο Κόστα πολλές φορές αγωνιζόταν ως επιθετικός αμυντικός, γνωστός για την εξαιρετική τεχνική του, την ικανότητα να οργανώνει και την έφεση στο γκολ. Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Πέλε στο FIFA 100 ως ένα από τους 125 καλύτερους ζώντες παίκτες.

Με το προσωνύμιο «Ο μαέστρος», ο Κόστα πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της καριέρας του στη Μπενφίκα και τις Φιορεντίνα και Μίλαν στην Ιταλία. Σε 17 σαιζόν έχει κερδίσει ένα πρωτάθλημα Πορτογαλίας, ένα πρωτάθλημα Ιταλίας, τρία Κόπα Ιταλία, ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ. Επίσης με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας έχει 94 συμμετοχές με 26 γκολ από το 1993 μέχρι το 2004 και αντιπροσώπευσε τη χώρα του σε τρία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ένα παγκόσμιο κύπελλο.
Μανίς

Ο Νούνο Ρικάρντο ντε Ολιβέιρα Ριμπέιρο ("Nuno Ricardo de Oliveira Ribeiro", γενν. 11 Νοεμβρίου 1977), περισσότερο γνωστός ως Μανίς ("Maniche"), είναι Πορτογάλος παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα Πορτογαλίας, Ρωσίας, Αγγλίας, Ισπανίας, Ιταλίας και Γερμανίας και το 2004 βοήθησε την Πόρτο να κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ, ένα από το 8 κύπελλα που κατέκτησε με τον συγκεκριμένο σύλλογο. Έχει αγωνιστεί επίσης με τη Μπενφίκα, την Ντινάμο Μόσχας, την Τσέλσι ως δανεικός, την Ατλέντικο Μαδρίτης, την Ίντερ ως δανεικός, την Κολωνία και έκλεισε την καριέρα του στην Σπόρτιγκ. Συνολικά έπαιξε 177 παιχνίδια στο πορτογαλικό πρωτάθλημα σε 7 σαιζόν. 

Ο Μανίς έχει αγωνιστεί 52 φορές με την εθνική Πορτογαλίας, αντιπροσωπεύοντας τη χώρα του στο Euro 2004 και στο παγκόσμιο κύπελλο 2006, όπου έφτασε στον τελικό στην πρώτη και στα ημιτελικά στη δεύτερη.



Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2006
Ελ Χατζί Ντιούφ

Ο Ελ Χατζί Ντιούφ ("El Hadji Diouf", 15 Ιανουαρίου 1981) είναι Σενεγαλέζος παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Έχοντας ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα από τη Γαλλία με τις Σοσώ, Ρεν και Λανς, ο Ντιούφ πήρε μεταγραφεί στη Λίβερπουλ πριν συμμετάσχει στο παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου 2002 με την Σενεγάλη, όπου είχε ένα αξιομνημόνευτο τουρνουά. Επίσης αγωνίστηκε με τις Μπόλτον Γουόντερερς, Σάντερλαντ και Μπλάκμπερν Ρόβερς πριν πάρει μεταγραφεί για τη Ρέιντζερς. Το 2011 πήρε μεταγραφεί για την Ντόνκαστερ Ρόβερς, αλλά μετά τον υποβιβασμό του κλαμπ κατέληξε στη Ληντς Γιουνάιτεντ όπου δύο σαιζόν είχε 40 εμφανίσεις.

Κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του με την εθνική ομάδα της Σενεγάλης σκόραρε 21 φορές σε 69 εμφανίσεις. Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Πέλε στο FIFA 100 ως ένα από τους 125 καλύτερους ζώντες παίκτες, όμως είναι περιώνυμος για μια σειρά αμφιλεγόμενων περιστατικών.
Νούνο Γκόμες

Ο Νούνο Μιγκέλ Σοάρες Περέιρα Ριμπέιρο ("Nuno Miguel Soares Pereira Ribeiro", 5 Ιουλίου 1976), περισσότερο γνωστός ως Νούνο Γκόμες ("Nuno Gomes"), είναι Πορτογάλος παλαίμαχος διεθνής επιθετικός ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. 

Πήρε το παρατσούκλι Γκόμες όταν ήταν παιδί από τον Φερνάντο Γκόμες, έναν από τους διασημότερους Πορτογάλους επιθετικούς της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπόαβιστα και συνέχισε στην Μπενφίκα, στην οποία πέρασε και το μεγαλύτερο τμήμα της καριέρας του. Με την Μπενφίκα συμμετείχε 12 σαιζόν και σκόραρε 166 γκολ με 398 παιχνίδια. Έχει αγωνιστεί με τη Φιορεντίνα, τη Μπράγκα με την Μπάλκμπερν Ρόβερς. Γενικά φημιζόταν για την ικανότητά του να σκοράρει, ενώ ταυτόχρονα μοίραζε και πολλές ασίστ.

Ο Γκόμες εκπροσώπησε την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας σε δύο παγκόσμια κύπελλα και τρία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, με 79 συμμετοχές και 29 γκολ με το εθνόσημο. Βοήθησε τη χώρα του να φτάσει στον τελικό στο Euro 2004 και στα ημιτελικά στο Euro 2000 και στο Μουντιάλ 2006.
Ζαϊρζίνιο

Ο Ζαΐρ Βεντούρα Φίλιο ("Jair Ventura Filho", γεννήθηκε 25 Δεκεμβρίου 1944), περισσότερο γνωστός ως Ζαϊρζίνιο ("Jairzinho"), είναι Βραζιλιάνος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πλάγιος επιθετικός. Ήταν μέλος της θρυλικής εθνικής ομάδας της Βραζιλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970. Θεωρείται από τους κορυφαίους βραζιλιάνους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.
Μέλι μάνουκα

Τοπική [[μέλισσα]] επισκέπτεται ένα άνθος μάνουκα ("mānuka" - "Leptospermum scoparium").
Το Μέλι μάνουκα (αγγλικά: "Mānuka honey"), είναι μονοανθές μέλι που παράγεται από το νέκταρ του δένδρου μάνουκα ("mānuka tree", επιστ. "Leptospermum scoparium"). Το μέλι συνήθως πωλείται ως εναλλακτικό φάρμακο. Δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη φαρμακευτική ή διαιτητική αξία για τη χρήση του μέλιτος μάνουκα ("mānuka") εκτός από αυτή της γλυκαντικής ουσίας. Η λέξη μάνουκα προέρχεται από την Μάορι γλώσσα για το δέντρο.
Περιοχή Μπαράλι

Η Περιοχή Μπαράλι (αγγλικά: "Mbarali District", σουαχίλι: "Wilaya ya Mbarali") είναι μια εκ των έξι περιοχών (ή επαρχιών) στην Περιφέρεια Μπέυα της Τανζανίας. Συνορεύει, προς τα βόρεια και ανατολικά με την Περιφέρεια Ιρίνγκα ("Iringa Region"), στα νότια με την Αγροτική Περιοχή Μπέυα ("Mbeya Rural District") και προς τα δυτικά με την Περιοχή Τσούνυα ("Chunya District").

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μπαράλι ("Mbarali District") ήταν 234.101 κάτοικοι. Αντιστοίχως, το 2012, ο πληθυσμός αυξήθηκε στους 300.517 κατοίκους.

Πριν από την επέκταση του Εθνικού Πάρκου Ρουάχα ("Ruaha National Park") το 2008, η Περιοχή Μπαράλι κάλυπτε μια επιφάνεια 15.560 τ.χλμ..

Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Μπαράλι ("Mbarali District") είναι ο "Francis Mtega".
Περιοχή Ρούνγκουε

Η Περιοχή Ρούνγκουε (αγγλικά: "Rungwe District", σουαχίλι: "Wilaya ya Rungwe") είναι μια εκ των έξι περιοχών (ή επαρχιών) στην Περιφέρεια Μπέυα της Τανζανίας. Συνορεύει, προς τα βόρεια με την Αγροτική Περιοχή Μπέυα ("Mbeya Rural District"), στα ανατολικά με την Περιφέρεια Ιρίνγκα ("Iringa Region"), στα νοτιοανατολικά με την Περιοχή Κυέλα ("Kyela District") και από τα δυτικά με την Αστική Περιοχή Μπέυα ("Mbeya Urban District").

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Ρούνγκουε ("Rungwe District") ήταν 306.380 κάτοικοι. Αντιστοίχως, το 2012, ο πληθυσμός αυξήθηκε στους 339.157 κατοίκους. 

Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Ρούνγκουε ("Rungwe District") είναι ο "Abed Mwinyimusa".
Epistula ad Carpianum

Η Epistula ad Carpianum ("Επιστολή προς τoν Καρπιανό") ή Επιστολή του Ευσέβιου είναι ο τίτλος που παραδοσιακά δίνεται σε μια επιστολή από τον Ευσέβιο της Καισαρείας σε έναν χριστιανό με το όνομα Καρπιανός. 

Σε αυτή την επιστολή, ο Ευσέβιος εξηγεί το ευφυές του σύστημα αρμονίας των Ευαγγελίων, τους κανόνες του Ευσεβίου (πίνακες) που διαιρούν τα τέσσερα κανoνικά Ευαγγέλια και περιγράφει τοn σκοπό τους, δέκα σε αριθμό. Ο Ευσέβιος εξηγεί ότι ο Αμμώνιος ο Αλεξανδρινός είχε δημιουργήσει ένα σύστημα στο οποίο τοποθέτησε τμήματα των ευαγγελίων του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη δίπλα στα παράλληλα τμήματά τους στο Ματθαίο. Καθώς αυτό έσπασε την κανονική σειρά κειμένων των Ευαγγελίων του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη, ο Ευσέβιος χρησιμοποίησε ένα σύστημα, με το οποίο έβαλε τις παραπομπές στα παράλληλα κείμενα σε δέκα πίνακες ή «κανόνες». Χρησιμοποιώντας αυτούς τους πίνακες, τα παράλληλα κείμενα θα μπορούσαν εύκολα να αναζητηθούν, αλλά παρέμεινε επίσης δυνατό να διαβαστεί ένα Ευαγγέλιο στην κανονική του σειρά (ο αριθμός των τμημάτων ήταν: Ματθαίος 355, Μάρκος 236, Λουκάς 342, Ιωάννης 232 - συνολικά 1165 τμήματα). Ο αριθμός κάθε «αμμωνιακού τμήματος» είναι γραμμένος στο περιθώριο ενός χειρογράφου και κάτω από αυτούς τους αριθμούς γράφτηκε άλλος ένας αριθμός με έγχρωμο μελάνι. Οι έγχρωμοι αριθμοί αναφέρονται σε έναν από τους δέκα κανόνες του Ευσεβίου, στους οποίους βρίσκονταν οι αριθμοί αναφοράς των παράλληλων τμημάτων στα άλλα Ευαγγέλια.
Μάρα Ζαλίτε

Η Μάρα Ζαλίτε (γεννημένη στις 18 Φεβρουαρίου 1952) είναι Λετονή συγγραφέας . 

Τα λογοτεχνικά έργα της Ζαλίτε περιλαμβάνουν ποίηση, δοκίμια, δράμα, πεζογραφία και λιμπρέτα. Συχνά ασχολούνται με ιστορικά προβλήματα και έχουν συμβολικές σημασίες που αντιστοιχούν με τη μυθολογία και τη λετονική κουλτούρα και τον λαό. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, όπως ρωσικά, αγγλικά, γερμανικά, σουηδικά, εσθονικά και γαλλικά. 

Τα πρώτα λογοτεχνικά έργα της Ζαλίτε δημοσιεύθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Τα έργα της έχουν χρησιμοποιήσει τη μουσική πολλών επιφανών Λετονών καλλιτεχνών όπως ο Ρέιμοντς Πωλς και ο Τζάνις Λούσενς. 

Η συγγραφέας έχει κερδίσει πολλά λογοτεχνικά βραβεία και εθνικά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Τάγματος των Τριών Αστέρων, και θεωρείται ως μία από τις πιο κοινωνικές φιγούρες της Λετονίας.
Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο

Το Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο ("Univerzitet u Sarajevu/Универзитет у Сараеву") είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Σαράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Είναι το μεγαλύτερο και παλαιότερο πανεπιστήμιο της χώρας, καθώς και το παλαιότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην πρώην Γιουγκοσλαβία, η προέλευσή του εντοπίζεται σε οθωμανικό μεντρεσέ του 16ου αιώνα.

Με 20 σχολές, τρεις ακαδημίες, τρεις σχολές θεολογίας και 30.866 εγγεγραμμένους φοιτητές (το έτος 2014), κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων πανεπιστημίων των Βαλκανίων όσον αφορά στον αριθμό φοιτητών. Από τότε που ξεκίνησε επίσημα τη λειτουργία του ως πανεπιστήμιο το 1949, συνολικά 122.000 φοιτητές έχουν λάβει πτυχίο, 3.891 μεταπτυχιακό και 2.284 διδακτορικό, σε 45 διαφορετικούς τομείς. Το ίδρυμα απασχολεί περισσότερα από χίλια άτομα ως διδακτικό-εκπαιδευτικό προσωπικό.

Kύριος στόχος όλων των τρεχουσών δραστηριοτήτων του πανεπιστημίου είναι η βελτίωση της ποιότητας των σπουδών, η δημιουργία ενός σύγχρονου πανεπιστημίου ευρωπαϊκών προδιαγραφών, το οποίο θα αποτελέσει ευυπόληπτος εκπρόσωπος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε διεθνές επίπεδο και υποστηρικτής των παραδοσιακών, ιστορικών, πολιτιστικών, επιστημονικών και καλλιτεχνικών αξιών της χώρας και της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Άνσλαβς Εγκλίτις

Ο Άνσλαβς Εγκλίτις (14 Οκτωβρίου 1906 - 4 Μαρτίου 1993) ήταν Λετονός συγγραφέας, δημοσιογράφος και ζωγράφος που έγινε πρόσφυγας του πολέμου το 1944. Είχε παραγωγική καριέρα ως μυθιστοριογράφος και η εργασία του αργότερα εξέταζε συχνά πτυχές της ζωής στην εξορία.
Περιοχή Μόμπα

Η Περιοχή Μόμπα (αγγλικά: "Momba District" σουαχίλι: "Wilaya ya Momba"), είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες στην Περιφέρεια Σόνγκουε ("Songwe Region") της Τανζανίας.

Σχηματίστηκε από το δυτικό τμήμα της Περιοχής Μπόζι ("Mbozi District"), όταν δημιουργήθηκε η Περιφέρεια Σόνγκουε ("Songwe Region") από τον διαχωρισμό της Περιφέρειας Μπέυα ("Mbeya Region").

Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μόμπα ("Momba District") ήταν 196.818 κάτοικοι.

Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Μόμπα ("Momba District") είναι ο "Adrian J. Jungu".
Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης

Ο Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης (IATA: IST, ICAO: LTFM, ) βρίσκεται στα βόρεια της κωμόπολης Αρναβούτκιοϊ στην Ανατολική Θράκη και είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Τουρκίας.

Όλες οι προγραμματισμένες εμπορικές αεροπορικές πτήσεις μεταφέρθηκαν από το αεροδρόμιο Ατατούρκ στον διεθνή αερολιμένα Κωνσταντινούπολης στις 6 Απριλίου 2019, μετά το κλείσιμο του πρώτου για προγραμματισμένες επιβατικές πτήσεις. Ο κωδικός ΙΑΤΑ του προηγούμενου αεροδρομίου, IST, επίσης μεταφέρθηκε στο νέο αεροδρόμιο. Αφού ολοκληρωθούν όλες οι φάσεις κατασκευής του αεροδρομίου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2020, το αεροδρόμιο θα έχει την δυνατότητα να εξυπηρετεί 200 εκατομμύρια επιβάτες τον χρόνο.
Μουσείο Γκρεβέν

μικρογραφία|Πρόσοψη του μουσείου Γκρεβέν
Το Μουσείο Γκρεβέν (γαλλικά: Le musée Grévin) είναι ένα ιδιωτικό μουσείο κέρινων ομοιωμάτων που βρίσκεται στο Παρίσι, στο 9ο διαμέρισμα στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. 

Το μουσείο εγκαινιάστηκε το 1882 και περιλαμβάνει κέρινα ομοιώματα διασημοτήτων από τον χώρο της τέχνης, του αθλητισμού και της πολιτικής. Το θέατρο Γκρεβέν (αίθουσα εκδηλώσεων) και το παλάτι των Αντικατοπτρισμών (αίθουσα με παραμορφωτικούς καθρέπτες και οπτική ψευδαίσθηση) αποτελούν επίσης μέρος της επίσκεψης του μουσείου. Οι αίθουσες έχουν πολύ όμορφο μπαρόκ ντεκόρ που χρονολογείται από το 1882.

Εκτίθενται περισσότερα από 200 κέρινα ομοιώματα, που κυμαίνονται από τον Άλμπερτ Αινστάιν μέχρι τον Μαχάτμα Γκάντι, τον Μάικλ Τζάκσον και τον Άλφρεντ Χίτσκοκ. Επίσης, παρουσιάζονται πολλές σκηνές από την ιστορία της Γαλλίας, όπως ο Λουδοβίκος ΙΔ' στις Βερσαλλίες, η σύλληψη και αιχμαλωσία του Λουδοβίκου ΙΣΤ' και της βασιλικής οικογένειας ή η Ιωάννα της Λωρραίνης στην πυρά.

Τα κέρινα ομοιώματα του μουσείου ανανεώνονται τακτικά, και νέες προσωπικότητες κάνουν την είσοδό τους στο Μουσείο Γκρεβέν, εκτοπίζοντας τους παλιούς και ξεχασμένους αστέρες.

Η περιοχή εξυπηρετείται από το σταθμό μετρό Γκραν Μπουλβάρ (γραμμή 8 και 9 του μετρό).
Νίκολας Άντοντζ

Ο Νίκολας Άντοντζ ή Άντοντς (αρμενικά: "Նիկողայոս Ադոնց" «Νικοχάγιος Άντοντς», ρωσικά: "Никола́й Гео́ргиевич Адо́нц" «Νικολάι Γκεόργκιεβιτς Αντόντς», Μπρνακότ, Ρωσική Αυτοκρατορία, 22 Ιανουαρίου 1871 - Βρυξέλλες, Βέλγιο, 27 Ιανουαρίου 1942) ήταν σημαντικός Αρμένιος ιστορικός και βυζαντινολόγος. Αναφέρεται ως ο θεμελιωτής της αρμενικής αναλυτικής ιστοριογραφίας.
Επαρχία Χενσέλα

Η Επαρχία Χενσέλα () είναι επαρχία ("βιλάγια") στην περιοχή Ωρές της Αλγερίας. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 386.683 κατοίκους.
Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Λετονίας

Ο Εθνικός Βοτανικός Κήπος της Λετονίας ( ) είναι ένας βοτανικός κήπος στο Salaspils της Λετονίας. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους βοτανικούς κήπους στις Βαλτικές Χώρες .
Ρόδο του Ισπαχάν

Το Ρόδο του Ισπαχάν επίσης γνωστό στην Ευρώπη ως "Rosa Ispahan" (ιταλικά), "Rose d'Ispahan" και "Pompon des Princes" (γαλλικά), είναι ένα εντελώς ροζ μισάνοιχτο είδος ρόδου Δαμάσκας ("Damask rose"), είδος κηπευτικού ρόδου το οποίο εισήχθει στην Ευρώπη από τη Μέση Ανατολή, κατά τη διάρκεια των σταυροφοριών του 13ου αιώνα. Η προέλευσή του είναι ασαφής - εισήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον σχεδιαστή κήπων "Norah Lindsay" (1873–1948), αλλά πιθανότατα αναπτύχθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα - πιθανώς στην Περσία. Η ποικιλία ονομάζεται “Ισπαχάν” (αγγλικά: “"Ispahan"”) από την πόλη του Ισφαχάν στο Ιράν, ονομαστή για τους κήπους και τα τριαντάφυλλα, όπου η ποικιλία φαίνεται ότι ανακαλύφθηκε σε έναν κήπο.

Τα διπλά άνθη είναι μεγάλα, φθάνοντας την διάμετρο των 9 εκ. (3,5 in) και έχει ένα έντονο, γλυκό άρωμα. Εμφανίζονται σε μεγάλους αριθμούς, σε συστάδες οι οποίες μπορούν να συγκρατήσουν έως και 15 άνθη και είναι καλά προσαρμοσμένα ως κομμένα άνθη. Το χρώμα τους περιγράφεται ως μεταξωτό μέτριο ροζ, ελαφρώς πιο σκούρο στο μέσο και ξεθωριάζει μόνο ελαφρώς. Τα “Ισπαχάν” ανθίζουν άπαξ, για περίοδο έξη εβδομάδων - την μακρύτερη όλων των ρόδων Δαμάσκας ("Damask roses").
thumb|left|250px|Ρόδο του Ισπαχάν.
Ο σθεναρός θάμνος αναπτύσεται σε ύψος 12 με 25 μ. (39 με 82 ft) και πλάτος 0,90 με 2 μ. (2,95 με 6,6 ft), με μια υπερκρεμάμενη μορφή, ανοιχτού πράσινου φυλλώματος και λιγοστά μεγάλα αγκάθια. Είναι εύρωστο, ανθεκτικό στις ασθένειες όπως επίσης και κατά τους χειμώνες έως -20 "°C" ("USDA zone" 5 με 6). Η ποικιλία ανέχεται τα ημίσκια, πτωχά εδάφη και είναι καταλληλότερη για πιο δριμέα κλίματα. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε δοχεία, μεμονωμένα, σε ομάδες ή ως θαμνώδεις φράκτες.

Η ποικιλία εξακολουθεί να είναι δημοφιλής. 

* Ο "David Austin", εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να το συνιστά ως ελεύθερης ανθοφορίας, μεταξύ των τριαντάφυλλων που είναι τα πρώτα αρχίζουν να ανθίσουν και από τα τελευταία που συνεχίζουν και για το εκλεκτό άρωμα της Δαμάσκας.
* Ο "Peter Beales" το θεωρεί ως ένα από τα αγαπημένα του τριαντάφυλλα Δαμάσκας ("Damask roses").
* Η "Christine Meile" αποκαλεί το ανθισμένο “Ισπαχάν” (“"Ispahan"”) τον πιο ελκυστικό θάμνο τριανταφυλλιάς και ένα ιδανικό μοναχικό φυτό, εάν κάποιος έχει αρκετό χώρο.

Το 1993, είχε κερδίσει από τη Βασιλική Φυτοκομική Κοινωνία ("Royal Horticultural Society"), το Βραβείο της Αξίας του Κήπου ("Award of Garden Merit").
Ρεϊμόν Κοπά

Ο Ρεϊμόν Κοπά ("Raymond Kopa" , γαλλική προφορά: [ʁɛmɔ kɔpa], όνομα γέννησης Ρεϊμόν Κοπαζέφσκι, 13 Οκτωβρίου, 1931 – 3 Μαρτίου 2017) ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής, αναπόσπαστο μέλος της γαλλικής εθνικής ομάδας της δεκαετίας του 1950. Ένας από τους κορυφαίους Γάλλους και Ευρωπαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ψηφίστηκε 43ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS. Ήταν ο πρώτος Γάλλος ποδοσφαιριστής που έλαβε τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής ("Légion d'honneur") το 1970.
Βίλλα Μαντάμα

Η Βίλλα Μαντάμα ("Villa Madama") είναι ένα αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής εξοχικό μέγαρο ("villa"), που σήμερα βρίσκεται μέσα στην πόλη της Ρώμης, στην ομώνυμη οδό Via di Villa Madama αριθμός 250, δυτικά του κέντρου της πόλης και μερικά χιλιόμετρα βορείως του Βατικανού. Παρότι ημιτελές, αυτό το μέγαρο με την κιονοστοιχία και τους κήπους του σχεδιάσθηκε αρχικώς από τον Ραφαήλ, και άσκησε μεγάλη επίδραση στους κατοπινούς αρχιτέκτονες της ακμής της ιταλικής Αναγεννήσεως.
Λέιλα Γκέντζερ

Η Αϊσέ Λέιλα Γκέντζερ (τουρκικά: "Ayşe Leyla Gencer", 10 Οκτωβρίου 1928 - 10 Μαΐου 2008) ήταν Τουρκάλα σοπράνο της όπερας. Γεννήθηκε κοντά στην Κωνσταντινούπολη, από μητέρα Πολωνή και πατέρα Τούρκο, ο οποίος ήταν εύπορος επιχειρηματίας, ενώ η μητέρα του καταγόταν από Λιθουανική αριστοκρατική οικογένεια, η οποία έγινε και Μουσουλμάνα από Χριστιανή, μετά τον θάνατο του άνδρα της. Σε μικρή ηλικία έχασε και τον πατέρα της και μεγάλωσε στο Μεϊκόζ, κοντά στον Βόσπορο. Ξεκίνησε να σπουδάζει στο Ωδείο της Κωνσταντινούπολης, αλλά το άφησα γρήγορα για ιδιαίτερα μαθήματα, με την Giannina Arangi-Lombardi. Το 1946 παντρεύτηκε με τον τραπεζίτη Ιμπραχίμ Γκέντζερ, ο οποίος καταγόταν από οικογένεια του Ιπεκτσί.

Αργότερα ξεκίνησε να τραγουδάει στο Κρατικού Θέατρο Τουρκίας έως και το 1950. Εκείνη τη χρονιά έκανε και το ντεμπούτο της ως οπερατική τραγουδίστρια στο έργο Καβαλερία Ρουστικάνα. Συνεχίζοντας με την όπερα, μέσα σε λίγα χρόνια είχε γίνει διάσημη στη χώρα της. Το 1953, έκανε και το ντεμπούτο της στην Ιταλία, στο Teatro di San Carlo, στο έργο "Μαντάμα Μπατερφλάι". Το 1957, τραγούδησε για πρώτη φορά στην πασίγνωστη Σκάλα του Μιλάνο, ερμηνεύοντας το έργο "Dialogues of the Carmelites", ενώ έως και το 1987, συνέχισε να δίνει παραστάσεις εκεί. Το 1960, έκανε περιοδεία και στη Σοβιετική Ένωση. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε κάνει το ντεμπούτο της στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο. Και το 1962 στη Βασιλική Όπερα.

Περισσότερο επιτυχημένες ερμηνείες της έγιναν σε έργα του Γκαετάνο Ντονιτσέττι, όπως στο "Άννα Μπολένα", το "Maria Stuarda" και ειδικά το "Roberto Devereux". Στο ρεπερτόριο της υπήρξαν και έργα των Προκόφιεφ, Μότσαρτ και Πουτσίνι. Αρκετές από τις ερμηνείες της ηχογραφήθηκαν. Αρχής γενομένης από το 1982, ξεκίνησε να ασχολείται αρκετά με τη διδασκαλία της μουσικής. Ανέλαβε θέση διδασκαλίας για νέους τραγουδιστές Όπερα, στη Σκάλα Μιλάνου. Το 1996, εμφανίστηκε και στην ταινία "Opera Fanatic". Απεβίωσε στο Μιλάνο σε ηλικία 79 ετών, όπου κι αποτεφρώθηκε, με τις στάχτες της να σκορπίζονται στο Βόσπορο, βάσει δική της επιθυμία. Το 2019, γυρίστηκε ταινία τη ζωή της, ονόματι "Leyla Gencer: La Diva Turc".
Άλαν Μπέιτς

Ο Άλαν Μπέιτς (αγγλ. Alan Bates), (17 Φεβρουαρίου 1934 - 27 Δεκεμβρίου 2003) ήταν Άγγλος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένος με BAFTA και Tony και υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1967 "Ο άνθρωπος από το Κίεβο (The Fixer)". Ο Μπέιτς είχε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο το 1960 όταν συμμετείχε στην ταινία "Ο Γελοτοποιός (The Entertainer, 1960)" πλάι στο Λόρενς Ολίβιε. Έπειτα οι ρόλοι του στις ταινίες "Έξι Μάτια Είδαν τον Δολοφόνο (Whistle Down the Wind, 1962)" και "Η Αμαρτία μιας Νύχτας (A Kind or Loving, 1962)" του έδωσαν αναγνωρισιμότητα στην Μεγάλη Βρετανία. Ήταν η ερμηνεία του όμως στην ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη "Αλέξης Ζορμπάς (Zorba the Greek, 1965)" που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό. Ο ηθοποιός υποδύθηκε το ρόλο του Μπάζιλ, ελληνοβρετανού συγγραφέα που ήρθε στην Ελλάδα προκειμένου να επαναλειτουργήσει το ορυχείο λιγνίτη των προγώνων του και να βρει έμπνευση για να γράψει ένα μυθιστόρημα και που έλαβε μαθήματα ζωής από τον Αλέξη Ζορμπά που υποδυόταν ο Άντονι Κουίν. Έπειτα ο Μπέιτς πρωταγωνίστησε στις ταινίες "Όλοι τους Τρελοί Εκτός από Εμένα (King of Hearts, 1966)", "Τζόρτζι, η πολυαγαπημένη (Georgy Girl, 1966)", "Μακριά από το Αγριεμένο Πλήθος (Far Frοm the Madding Crowd, 1967)" και "Ο Άνθρωπος από το Κίεβο (The Fixer, 1966)". Το 1969 γύρισε την ταινία "Ερωτευμένες γυναίκες (Women In Love)", πλάι στην Γκλέντα Τζάκσον και η σκηνή στην οποία εκείνος και ο Όλιβερ Ριντ παλεύουν γυμνοί μπροστά στο τζάκι προκάλεσε αντιδράσεις. 

Η επιτυχημένη του πορεία συνεχίστηκε και κατά την δεκαετία του 1970 με τις ταινίες "Ο Μεσάζων (The Go-Between, 1971)", πλάι στη Τζούλι Κρίστι, "Μια Γυναίκα Ελεύθερη (AN Unmarried Woman, 1978)", "Το Τριαντάφυλλο (The Rose, 1979)" πλάι στη Μπέτι Μίντλερ και "Νιζίνσκυ (Nijinsky, 1980)". Πρωταγωνίστησε επίσης με επιτυχία σε παραστάσεις του Χάρολντ Πίντερ και του Σάιμον Γκρέι σε Η.Π.Α. και Μεγάλη Βρετανία. Τελευταίος του μεγάλος κινηματογραφικός ρόλος ήταν στην ταινία του Ρόμπερτ Όλτμαν "Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ (Gosford Park)" το 2001. 

Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Βικτώρια Γουόρντ με την οποία είχε αποκτήσει δίδυμους γιους το 1970, αν και σύμφωνα με τους βιογράφους του ήταν αμφίφυλόφιλος.
Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής

Το Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής (γαλλικά: Musée de la Vie romantique) βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου της Μονμάρτρης στο 9ο διαμέρισμα του Παρισιού, σε ένα ιδιωτικό μέγαρο του 1830.

Είναι ένα από τα 14 Μουσεία της πόλης του Παρισιού που από την 1η Ιανουαρίου 2013 τα διαχειρίζεται το δημόσιο διοικητικό ίδρυμα Παρίσι Μουσεία.

Οι πλησιέστεροι σταθμοί μετρό είναι Πιγκάλ, Μπλανς και Σαιν-Ζωρζ.
Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας

Ο Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας ( ), που ονομάζεται και Ομιλητής (), εκλέγεται από τα μέλη της Κρατικής Δούμας του Ρωσικού Κοινοβουλίου με μυστική ψηφοφορία. Καθήκον του είναι να προεδρεύει στις συνεδριάσεις της Κρατικής Δούμας και να διασφαλίζει ότι τηρούνται οι κανονισμοί όπως έχουν οριστεί από το Ρωσικό Σύνταγμα. Είναι εξουσιοδοτημένος να παίρνει αποφάσεις για την καλή λειτουργία της κάτω βουλής, να διορίζει και να απολύει ορισμένα μέλη του προσωπικού, να εγκρίνει τον προϋπολογισμό, να εκδίδει διατάγματα και να δίνει οδηγίες για θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Στο πλαίσιο της νομοθετικής λειτουργίας, παρουσιάζει τα προσχέδια νόμων στην Κρατική Δούμα, υπογράφει τους νόμους και τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν, αποστέλλει τα σχετικά έγγραφα στον Πρόεδρο της Ρωσίας και στις αρμόδιες επιτροπές. Εξετάζει τα νομοσχέδια και διατυπώνει απόψεις. Είναι, επίσης, υπεύθυνος για την οργάνωση του Συμβουλίου της Κρατικής Δούμας. 

Μαζί με τον Πρόεδρο της Κρατικής Δούμας εκλέγονται, επίσης, οι αντιπρόεδροί του. Οι αντιπρόεδροι αντικαθιστούν τον Πρόεδρο στις συνεδριάσεις όταν αυτός λείπει, συντονίζουν τις δραστηριότητες των επιτροπών της Κρατικής Δούμας, και επιλύουν ζητήματα για την καλή λειτουργία της βουλής. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα μοιράζονται μεταξύ των αναπληρωτών με διάταγμα που εκδίδεται από τον Πρόεδρο κατόπιν συζητήσεως με το Συμβούλιο της Κρατικής Δούμας.
Μουσείο Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή

Το Μουσείο Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή είναι μουσειακός χώρος που βρίσκεται στην Λεμεσό πλησίον της πόλης της Πάφου στην Κύπρο. Το μουσείο αφορά τον Γεώργιο Γρίβα και τον απελευθερωτικό αγώνα των Κυπρίων κατά των Βρετανών την περίοδο 1954-1959.

Το μουσείο βρίσκεται στο σημείο όπου ο Γρίβας είχε το κρησφύγετο του και διεύθυνε τον αγώνα. Δίπλα από το μουσείο υπάρχει αίθουσα όπου εκτίθεται το πλοιάριο "Σειρήν" , το πρώτο που μετέφερε όπλα και πυρομαχικά στην παραλία του Χλώρακα το 1954 και με αυτό ήρθε ο Γρίβας στην Κύπρο. Στο ίδιο κτίριο το 1974 απεβίωσε ο Γρίβας και τάφηκε στην αυλή του όπου και ο τάφος του σήμερα.

Στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται προσωπικά αντικείμενα του Γρίβα, φωτογραφικό υλικό, ο τάφος του αλλά και το υπόγειο κρησφύγετο του.
Γέφυρα των Βυρσοδεψών

Η Γέφυρα των Βυρσοδεψών (στα αλβανικά: Ura e Tabakëve) είναι πέτρινο γεφύρι, που βρίσκεται κοντά στο Τέμενος των Βυρσοδεψών, στα Τίρανα και ένωνε τις δύο πλευρές του ρέματος Λάνε (Lanë). Το όνομά της προέρχεται από τα βυρσοδεψία που βρίσκονταν στην περιοχή.

Κατασκευάστηκε το 18ο αιώνα και έχει μήκος 8 μέτρα, ύψος 3,5 μέτρα και πλάτος 2,5 μέτρα. Βρισκόταν στο δρόμο που ένωνε τα Τίρανα με τη Δίβρη και τη χρησιμοποιούσαν αγρότες και κτηνοτρόφοι για να κατέβουν στην πόλη και να πουλήσουν την παραγωγή και τα ζώα τους. Μετά τη δεκαετία του 1930 και την εκτροπή του Λάνα εγκαταλείφθηκε. Αποκαταστάθηκε το 1990 και σήμερα χρησιμοποιείται από τους πεζούς.
Alex Kidd

Ο Alex Kidd είναι χαρακτήρας βιντεοπαιχνιδιών που είναι ο πρωταγωνιστής στην ομώνυμη σειρά βιντεοπαιχνιδιών της Sega και του φανταστικού σύμπαντός της και διαφόρων παρακλαδιών της, όπως μυθιστοριογραφήσεις και κωμικογραφήματα. Βρέθηκε στην αποκορύφωσή του κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Ο Alex Kidd είναι ο πρωταγωνιστής πολλών βιντεοπαιχνιδιών για διάφορες πλατφόρμες. Εμφανίστηκαν στις στοές και τις οικιακές κονσόλες Master System και Mega Drive / Genesis. Η δημοτικότητα του Alex Kidd ήταν στην κορυφή της όταν κυκλοφόρησε το πρώτο παιχνίδι της σειράς, "Alex Kidd in Miracle World" το 1986. Κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80, ο Alex Kidd αντικατέστησε τον χαρακτήρα «Όπα-Όπα» από το παιχνίδι "Fantasy Zone" ως μασκότ-εκπρόσωπος της εταιρείας. Ωστόσο, η Sega ήθελε να έχει μια μασκότ για να ανταγωνιστεί τον κορυφαίο χαρακτήρα της Nintendo, τον Μάριο, ένα έργο το οποίο ο Alex Kidd δεν θεωρήθηκε μέχρι και ο ίδιος να γίνει γνώριμος από το ευρύ κοινό. Το 1991, η Sega εισήγαγε τον Sonic, ο οποίος τον αντικατέστησε στη συνέχεια ως μασκότ της εταιρείας λόγω της εμπορικής επιτυχίας του πρώτου του παιχνιδιού. Μετά από αυτό, ο Alex Kidd άρχισε να χάνει την απήχησή του, καθώς η ανάπτυξη των νέων παιχνιδιών της σειράς είχε σταματήσει. Παρ 'όλα αυτά, έχει κάνει κάποιες εμφανίσεις σε άλλα παιχνίδια, όπως το "Sega Superstars Tennis", το "Sonic and Sega All-Stars Racing" και το "Sonic and All-Stars Racing Transformed".
Βελένιε

Το Βελένιε (σλοβενικά: "Velenje", προφέρεται [ʋɛˈlɛːnjɛ], ) είναι με πληθυσμο 35.000 κατοικων η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας και η έδρα του ομώνυμου δήμου. Η πόλη βρίσκεται στη βορειοανατολικό Σλοβενία, ανάμεσα στους κυλιόμενους πράσινους λόφους της κοιλάδες Σάλεκ. Δυτικά του Βελένιε βρίσκονται οι άλπεις Κάμνικ-Σαβίνια και ανατολικά του Βελένιε βρίσκονται τα όρη Ποχόριε.
Αντρέας Ίσακσον

Ο Αντρέας Ίσακσον ("Andreas Isaksson", 3 Οκτωβρίου 1981) είναι Σουηδός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Τελευταία αγωνίστηκε με τη Γιουργκόρντεν.

Ο Ίσακσον ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική Τρέλεμποργκ, πριν αποκτηθεί για μικρό χρονικό διάστημα από τη Γιουβέντους. Το 2001 επέστρεψε στη Σουηδία για λογαριασμό της Γιουργκόρντεν για τρεις σαιζόν. Μετά αγωνίστηκε για δύο χρονιές στην Ρεν, πριν υπογράψει για 2 εκατομμύρια λίρες στη Μάντσεστερ Σίτι, όπου όμως δεν ήταν βασικός. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για την ολλανδική Αϊντχόφεν για τέσσερις σαιζόν και το 2012 αποκτήθηκε από την τουρκική Κασιμπασά.

Ο Ίσακσον έχει 133 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της Σουηδίας, γεγονός που τον κατατάσει ως τρίτο παίκτη σε αριθμό συμμετοχών με την εθνική Σουηδίας. Ήταν μέλος της εθνικής Σουηδίας σε δύο παγκόσμια κύπελλα και τέσσερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Τόρα! Τόρα! Τόρα!

Το Τόρα! Τόρα! Τόρα!' (Ιαπωνικά : ト ラ ト ラ ト ラ ) ,(Αγγλικά Tora! Tora! Tora!), γνωστό επίσης και ως Η Εποποιία του Περλ Χάρμπορ, είναι μια επική πολεμική ταινία του 1970 σε συμπαραγωγη των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας.
Γνωστή ως η πιο αξιόπιστη κινηματογραφική ταινία της επίθεσης του Ιάπωνικου στόλου στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941 και τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Η ταινία ειναι σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλάισερ και σενάριο των Λάντισλας Φαράγκο και Λάρι Φόρεστερ. Πρωταγωνιστούν οι Μάρτιν Μπάλσαμ και ο Τζέισον Ρόμπαρντς.

Το όνομα της ταινίας είναι ένα υπό όρους σήμα που μεταδόθηκε 
κατά τη στιγμή που άρχισε η επίθεση και ανέφερε ότι επιτεύχθηκε η πλήρης έκπληξη της επίθεσης, την οποία οι Ιάπωνες βασίζονταν.Η μετάφραση από την ιαπωνική φράση σημαίνει "Tiger! Tiger! Tiger! ", Ωστόσο, μπορεί επίσης να ερμηνευτεί ως μια φράση κώδικα που σχηματίζεται από" totsugeki (突 撃) - raigeki (雷 撃) "(" επίθεση-τορπιλικό επίθεση ").

Η ταινία ήταν υποψήφια για πέντε Βραβεία Όσκαρ και κέρδισε ένα (Καλύτερων Οπτικών Εφέ).
Γουίνι Μαντέλα

Η Γουίνι Μαντικιζέλα Μαντέλα ("Winnie Madikizela Mandela", 26 Σεπτεμβρίου 1936- 2 Απριλίου 2018), γνωστή και ως Γουίνι Μαντέλα, ήταν Νοτιοαφρικανή ακτιβίστρια στο κίνημα κατά του Απαρτχάιντ, πολιτικός, και η δεύτερη σύζυγος του Νέλσον Μαντέλα. Υπηρέτησε ως μέλος του κοινοβουλίου της Νοτίου Αφρικής απο το 1994 έως το 2003, και από το 2009 έως τον θάνατό της, ενώ υπήρξε υφυπουργός πολιτισμού από το 1994 έως το 1996. Υπήρξε μέλος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου ANC (African National Congress) και ήταν γνωστή και ως η "Μαμά του Έθνους".
Ολοκλήρωσε τις σπουδές της ως κοινωνική λειτουργός το 1955 και παντρεύτηκε τον ακτιβιστή του κινήματος κατά του Απαρτχάιντ Νέλσον Μαντέλα το 1958 στο Γιοχάνεσμπουργκ. Ο γάμος τους διήρκησε 38 χρόνια, ενώ απέκτησαν μαζί και δυο παιδιά. Το 1963, μετά την δίκη και φυλάκιση του Μαντέλα, η Γουίνι αποτέλεσε τη δημόσια εκπροσώπησή του. Κατά τη διάρκεια των 27 χρόνων που ο Μαντέλα παρέμεινε φυλακισμένος, η Μαντικιζέλα Μαντέλα δεν σταμάτησε τις εκστρατείες για την αποφυλάκισή του και τον αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων των μαύρων Νοτιοαφρικανών. Σε πολλές περιπτώσεις συνελήφθη απο την εθνική υπηρεσία ασφαλείας του Απαρτχάιντ, βασανίστηκε, τέθηκε υπό περιοριστικά μέτρα, εξορίστηκε σε αγροτικές περιοχές και πέρασε αρκετούς μήνες στην απομόνωση.

Στα μέσα του 1980 φέρεται να συμμετείχε σε σημαντικό αριθμό βίαιων συμβάντων στο Σοβέτο, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την καταδίκη της από το κίνημα κατά του Απαρτχάιντ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το σπίτι της κάηκε από κατοίκους του Σοβέτο. Το 1998 η επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλίωσης (Truth and Reconciliation Commission - TRC), η οποία είχε ιδρυθεί από την κυβέρνηση του Νέλσον Μαντέλα με σκοπό την έρευνα σε περιπτώσεις κατάχρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βρήκε την Μαντικιζέλα Μαντέλα "πολιτικά και ηθικά ένοχη για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον "ποδοσφαιρικό σύλλογο Μαντέλα Γιουνάιτεντ"", που λειτουργούσε ως προσωπική της φρουρά. Η Μαντικιζέλα Μαντέλα ενέκρινε τον βασανισμό και φόνο των συνεργατών της κυβέρνησης του Απαρτχάιντ, καθώς και των πληροφοριοδοτών της αστυνομίας και η προσωπική της φρουρά προχώρησε σε απαγωγές, βασανιστήρια και φόνους, με πιο γνωστή τη δολοφονία του 14χρονου Στόμπι Σεπέι.

Ο Νέλσον Μαντέλα αποφυλακίστηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1990 και το ζευγάρι χώρισε το 1992, με το διαζύγιό τους να οριστικοποιείται τον Μάρτιο του 1996. Κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του, η Γουίνι τον επισκέφθηκε. Ως παλιό στέλεχος του κόμματος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, συμμετείχε στην κυβέρνηση μετά την Απαρτχάιντ περίοδο, αν και απομακρύνθηκε από την θέση της μετά από κατηγορίες διαφθοράς. Το 2003 καταδικάστηκε για κλοπή και απάτη, οπότε και προσωρινά αποσύρθηκε από την πολιτική, όπου και επέστρεψε αρκετά χρόνια αργότερα.
Χένρικ Λάρσον

Ο Χένρικ Λάρσον ("Henrik Larsson", 20 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Σουηδός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζοταν ως επιθετικός, και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Η τελευταία ομάδα που έχει αναλάβει ήταν η Χέλσινγκμποργκ.

Ο Λάρσον ξεκίνησε την καριέρα του από την Χέγκαμποργκ και το 1992 πήγε στη Χέλσινγκμποργκ και την βοήθησε να ανέβει στην πρώτη κατηγορία για πρώτη φορά μετά από 24 χρόνια. Το Νοέμβριο του 1993 πήρε μεταγραφή με την Φέγιερνορντ, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια και κέρδισε δύο κύπελλα Ολλανδίας. Επίσης, το 1994 πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική ομάδα και ήταν μέλος της εθνικής Σουηδίας που στο Μουντιάλ του 1994 κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο Λάρσον αποκτήθηκε από την Σέλτικ τον Ιούλιο του 1997 για 650.000 λίρες και τη πρώτη σαιζόν βοήθησε τη Σέλτικ να πάρει το πρωτάθλημα. Το 1999 έσπασε το πόδι του, αλλά επανήλθε δρυμίτερος και τη σαιζόν 2000-01 σκόραρε 53 γκολ, κατακτώντας το Χρυσό Παπούτσι. Ο Λάρσον κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα στα εφτά χρόνια που ήταν με τη Σέλτικ, ενώ τη βοήθησε να φτάσει στον τελικό του κυπέλλου UEFA το 2003, ενάντια στην Πόρτο, σκοράροντας 2 γκολ στον τελικό. Συνολικά με τη Σέλτικ σκόραρε 242 γκολ και 315 αγώνες. Το 2004 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα, με την οποία κέρδισε δύο πρωταθλήματα και ένα Τσάμπιονς Λιγκ, δίνοντας δύο ασίστ στον τελικό. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του, επέστρεψε στην Χέλσινγκμποργκ, ενώ δόθηκε το 2007 δανεικός στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αποσύρθηκε τις 20 Οκτωβρίου 2009.

Ο Λάρσον θεωρείται ένας από τους καλύτερους Σουηδούς παίκτες όλων των εποχών και έχει συμμετάσχει σε τρία παγκόσμια κύπελλα και τρια ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, κερδίζοντας την τρίτη θέση στο Μουντιάλ του 1994, και υπήρξε αρχηγός της εθνικής ομάδας. Πραγματοποίησε 106 συμμετοχές, σκοράροντας 37 φορές. Επίσης κέρδισε την Χρυσή Μπάλα ("Guldbollen"), το βραβείο για τον καλύτερο Σουηδό παίκτη, δύο φορές, το 1998 και το 2003.

Ο Λάρσον ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα από την Λάντσκρονα και έπειτα την Φάλκενμπεργκ και το 2015 στην Χέλσινγκμποργκς, όπου προπονούσε και τον γιό του Γιόρνταν Λάρσον. Όμως μετά τον υποβιβασμό της Χέλσινγκμποργκς το 2016 αποχώρησε και επέστρεψε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το 2019.
Garena Free Fire

Το Garena Free Fire (επίσης γνωστό ως Free Fire Battlegrounds ή απλά Free Fire) είναι βιντεοπαιχνίδι pay to win για κινητά. Το παιχνίδι δημοσιεύτηκε από την Garena Studios, η οποία και το αναπτύσσει. Η δοκιμαστική έκδοση του παιχνιδιού κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2017 για συσκευές Android. Στις 4 Δεκεμβρίου 2017 το παιχνίδι κυκλοφόρησε επίσημα για τις συσκευές Android και iOS. Το παιχνίδι το έσβησε η ΝΑΤ γιατί παίρνει πολύ χώρο, καθώς ξεπέρασε τις 500 εκατομμύρια λήψεις στο Google Play τον Φεβρουάριο του 2020, όντας ένα από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια pay to win για κινητά. 

Τον Νοέμβριο του 2019, το παιχνίδι είχε πάνω από 450 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες και είχε έσοδα άνω του ενός δισεκατομμυρίου.

Η μορφή του παιχνιδιού είναι η εξής: Ένας αριθμός χρηστών (μέχρι 50) πέφτουν με αλεξίπτωτο σε ένα νησί ψάχνοντας για εξοπλισμό, για να νικήσουν άλλους παίκτες. Οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν την θέση από την οποία θα ξεκινήσουν. Επίσης μπορούν να εφοδιαστούν με όπλα και προμήθειες. 

Το Free Fire ξεπέρασε τις 500 εκατομμύρια λήψεις στις συσκευές Android τον Φεβρουάριο του 2020. Το 2019 ήταν ένα από τα περισσότερο εγκατεστημένα παιχνίδια του Android. Λόγω της δημοτικότητάς του, το παιχνίδι βραβεύτηκε με τον τίτλο του "Καλύτερου Παιχνιδιού σύμφωνα με τη Λαϊκή ψήφο" από το Google Play Store το 2019. Η Garena εργάζεται για να δημοσιεύσει μια εξελιγμένη έκδοση του παιχνιδιού, το Free Fire Max.Το παιχνίδι είναι online και μπορείς να συνομιλήσεις με τον καθένα όπου θα διαλέξεις εσύ.Όλη η γη μπορεί να ανταγωνιστεί μαζί σου!
Γεώργιος Ν. Χατσόπουλος

Ο Γεώργιος Ν. Χατσόπουλος ("George Nicholas Hatsopoulos," 7 Ιανουαρίου 1927 - 20 Σεπτεμβρίου 2018) ήταν Ελληνοαμερικανός μηχανολόγος μηχανικός, γνωστός για τη δουλειά του στον τομέα της θερμοδυναμικής και ως συνιδρυτής της εταιρίας Thermo Electron.
Πολ Γκασκόιν

Ο Πολ Γκασκόιν ("Paul Gascoigne", 27 Μαΐου 1967) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος, και προπονητής ποδοσφαίρου. Ήταν γνωστός και με το παρατσούκλι "Γκάζα". Το εθνικό μουσείο ποδοσφαίρου έχει πει ότι θεωρούταν ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες της γενιάς του. Έχει 57 συμμετοχές με την εθνική Αγγλίας και έχει σκοράρει δέκα φορές με το εθνόσημο.

Ο Γκασκόιν ξεκίνησε την καριέρα του από τη Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ, με την οποία αγωνίστηκε επαγγελματικά το 1985. Τρία χρόνια αργότερα αγοράστηκε από την Τότεναμ για 2,2 εκατομμύρια λίρες. Κέρδισε το FA Cup με τα " σπιρούνια" το 1991, πριν αποκτηθεί από τη Λάτσιο την επόμενη χρονιά για 5,5 εκατομμύρια λίρες. Τον Ιούλιο του 1995 πήρε μεταγραφή για τους Ρέιντζερς για 4,3 εκατομμύρια λίρες και βοήθησε την ομάδα να κερδίσει δύο πρωταθλήματα και δύο κύπελλα. Επέστρεψε στην Αγγλία για 3,4 εκατομμύρια λίρες με την Μίντλεσπρο τον Μάρτιο του 1998. Τον Ιούλιο του 2000 αποκτήθηκε από την Έβερτον και στη συνέχεια από τις Μπέρνλι, Γκανσού Τιενμά και Μπόστον Γιουνάιτεντ.

Ο Γκασκόιν ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Αγγλίας η οποία έφτασε στην τέταρτη θέση στο παγκόσμιο κύπελλο το 1990, όπου τιμωρήθηκε με κίτρινη κάρτα στα ημιτελικά εναντίον της Δυτικής Γερμανίας και απαγορεύτηκε να παίξει στο επόμενο παιχνίδι. Επίσης βοήθησε την ομάδα να φτάσει στα ημιτελικά του Euro 1996, όπου σκόραρε εναντίον της Σκωτίας ένα γκολ το οποίο έχει χαρακτηριστεί από τον "The Guardian" ως ένα από τα πιο εικονικά στην πρόσφατη ιστορία του αθλήματος. Επίσης ήταν γνωστός για τους ιδιαίτερους πανηγυρισμούς του, όπως "ο οδοντίατρος" και το "παίξιμο του αυλού".

Κατά το τέλος της καριέρας του, και ιδιαίτερα μετά την απόσυρσή του, ο Γκασκόιν αντιμετώπισε σοβαρά συναισθηματικά και ψυχικά προβλήματα, ιδιαίτερα με τον αλκοολισμό. Έχει φυλακιστεί ή καταδικαστεί πολλές φορές και οι περιπέτειές του γίνονταν συχνά αντικείμενο κάλυψης από τον βρετανικό τύπο. Έχει προσπαθήσει πολλές φορές να απεξαρτηθεί από το αλκοόλ, αλλά μόνο βραχυπρόθεσμα. Τα προσωπικά προβλήματά του έληξαν τη σταδιοδρομία του ως προπονητής, και δεν έχει ξαναδουλέψει στο ποδόσφαιρο από όταν απολύθηκε από τη θέση του προπονητή της Κέτερινγκ Τάουν το 2005.
Γαλλικό μπουλντόγκ

μικρογραφία|Γαλλικό μπουλντόγκ
Το γαλλικό μπουλντόγκ είναι φυλή σκύλου. Το γαλλικό μπουλντόγκ προήλθε από την διασταύρωση των "μπουλντόγκ-παιχνίδια" (ο όρος παιχνίδι αναφέρεται στο μικρό μέγεθος τους) τα οποία εισήχθησαν από την Αγγλία, και γηγενών σκύλων από το Παρίσι της Γαλλίας, κατά τον 19ο αιώνα.

Η φυλή είναι δημοφιλές κατοικίδιο ζώο. Το 2018 ήταν η δημοφιλέστερη αναγνωρισμένη φυλή σκύλου στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η τέταρτη δημοφιλέστερη αναγνωρισμένη φυλή σκύλου. Το 2017 ήταν η τρίτη δημοφιλέστερη φυλή σκύλου στην Αυστραλία.