Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία

Οι Ταραχές (ιρλανδικά: "Na Trioblóidí", αγγλικά: "The Troubles") είναι η κοινή ονομασία για την εθνο-εθνικιστική σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία, που έχει επεκταθεί σε διάφορες περιόδους στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην Αγγλία και στην ηπειρωτική Ευρώπη. Οι Ταραχές άρχισαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και θεωρείται από πολλούς ότι έχουν τελειώσει με τη Συμφωνία της «Μεγάλης Παρασκευής» του Μπέλφαστ το 1998, αλλά η σποραδική βία συνεχίζεται από τότε. Σε διεθνές επίπεδο, οι Ταραχές είναι επίσης γνωστές ως η Σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία και έχει περιγραφεί συχνά ως πόλεμος.

Η σύγκρουση ήταν κυρίως πολιτική, αλλά είχε επίσης μια εθνοτική ή θρησκευτική διάσταση, αν και δεν ήταν μια θρησκευτική σύγκρουση. Τα βασικά διακυβεύματα ήταν το συνταγματικό καθεστώς της Βόρειας Ιρλανδίας και η σχέση μεταξύ των δύο κύριων κοινοτήτων. Ενωτικοί και νομιμόφρονες, οι οποίοι είναι ως επί το πλείστον Προτεστάντες του Όλστερ, σε γενικές γραμμές θέλουν τη Βόρεια Ιρλανδία να παραμείνει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Ιρλανδοί εθνικιστές και ρεπουμπλικανοί, οι οποίοι είναι ως επί το πλείστον Καθολικοί, γενικά θέλουν να εγκαταλείψουν το Ηνωμένο Βασίλειο και αφού ενωθούν με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας να ενταχθούν σε μια ενωμένη Ιρλανδία. Οι πρώτοι θεωρούν τους εαυτούς τους Βρετανούς και οι τελευταίοι συνήθως βλέπουν τους εαυτούς τους ως Ιρλανδούς. Οι κύριοι συντελεστές των ταραχών ήταν ρεπουμπλικανικές παραστρατιωτικές οργανώσεις (όπως ο Προσωρινός IRA), νομιμόφρονες παραστρατιωτικοί (όπως η UVF και η UDA), οι βρετανικές δυνάμεις κρατικής ασφάλειας (ο βρετανικός στρατός και η RUC, αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας), πολιτικοί ακτιβιστές και πολίτες. Οι δυνάμεις ασφαλείας της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας έπαιξαν μικρότερο ρόλο. Περισσότεροι από 3.500 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη σύγκρουση.
Ζβενό

Η Ζβενό ("βουλγαρικά : Звено") (μτφ: κρίκος της αλυσίδας) ήταν πολιτική οργάνωση στην Βουλγαρία, η οποία ιδρύθηκε το 1927.

Η Ζβενό ιδρύθηκε από αξιωματικούς του στρατού και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη πολιτική της Βουλγαρίας. Το 1923 έκανε στρατιωτικό πραξικόπημα καθαιρώντας τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Αλεξάνταρ Σπαμπολίσκι. Τα μέλη της Ζβενό απέρριπταν τα πολιτικά κόμματα και ήταν ιδιαίτερα εχθρικοί προς την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση.

Στις 19 Μαΐου 1934 η Ζβενό έκανε στρατιωτικό πραξικόπημα με αρχηγούς τους Ντάμιαν Βέλτσεφ και Κίμων Γκεοργκίεφ. Ο Γκεοργκίεφ έγινε πρωθυπουργός, διάλυσε όλα τα πολιτικά κόμματα και τα συνδικάτα και εισήγαγε οργάνωση κορπορατισμού παρόμοια με εκείνη της φασιστικής Ιταλίας. Ο Βούλγαρος βασιλιάς Μπόρις Γ΄ ανέτρεψε την κυβέρνηση Γκεοργκίεφ στις 22 Ιανουαρίου 1935 και διόρισε τον Σλάτεφ πρωθυπουργό.

Το 1943 η οργάνωση εντάχθηκε στο Πατριωτικό Μέτωπο με το οποίο ανέβηκε την εξουσία στις 9 Σεπτεμβρίου. Ο Γκεοργκίεφ έγινε για δεύτερη φορά Πρωθυπουργός και συνήψε ανακωχή με τη Σοβιετική Ένωση. Τον Νοέμβριο του 1946 αντικαταστάθηκε από τον Γκεόργκι Δημητρόφ. Η Ζβενό αποχώρησε από το Πατριωτικό μέτωπο το 1949.
Τάγμα της Οράγγης

Το Πιστό Ίδρυμα της Οράγγης (αγγλικά: "Loyal Orange Institution"), πιο γνωστό ως το Τάγμα της Οράγγης (Orange Order), είναι μια προτεσταντική αδελφική οργάνωση που εδρεύει στη Βόρεια Ιρλανδία. Ιδρύθηκε στην Κομητεία του Άρμαχ το 1795 - κατά τη διάρκεια μιας περιόδου Προτεσταντικής-Καθολικής θρησκευτικής σύγκρουσης - στα πρότυπα της Μασονικής αδελφότητας με όρκο να υπερασπιστεί την Προτεσταντική υπεροχή. Το όνομά του είναι αφιερωμένο στον, ολλανδικής καταγωγής, προτεστάντη βασιλιά Γουλιέλμο της Οράγγης, ο οποίος νίκησε τον στρατό του Καθολικού βασιλιά Ιακώβου Β΄ στη Μάχη του Μπόιν, το 1690. Τα μέλη του φορούν πορτοκαλί κορδέλες και αναφέρονται ως «Πορτοκαλί» (Orangemen). Το Τάγμα είναι πιο γνωστό από τις ετήσιες παρελάσεις του, η μεγαλύτερη από τις οποίες πραγματοποιείται στις 12 Ιουλίου («Η Δωδεκάτη», "The Twelfth"). Αν και ισχυρότερο στη Βόρεια Ιρλανδία, το Τάγμα έχει επίσης σημαντική παρουσία στα πεδινά της Σκωτίας και σε στοές, σε όλη την Κοινοπολιτεία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σε πολιτικό επίπεδο, το Τάγμα της Οράγγης είναι μια συντηρητική βρετανική ενωτική οργάνωση, συνδεδεμένη με την νομιμοφροσύνη του Όλστερ, και τους αγώνες κατά της ανεξαρτησίας της Σκωτίας. Το Τάγμα βλέπει τον εαυτό του ως υπερασπιστή των προτεσταντικών πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών, ενώ οι κριτικοί έχουν κατηγορήσει το Τάγμα ως σεχταριστικό, θριαμβολογικό και υπεροπτικό. Έχει επίσης επικριθεί για τη σύνδεση με νομιμόφρονες παραστρατιωτικές ομάδες. Ως προτεσταντική κοινωνία, μη-Προτεστάντες δεν μπορούν να γίνουν μέλη, εκτός αν συμφωνήσουν να τηρούν τις αρχές του Οραγγισμού και μεταστραφούν. Οι Πορτοκαλί παρελάσεις σε κυρίως καθολικές και ιρλανδικές εθνικιστικές γειτονιές, συχνά έχουν οδηγήσει σε βία.
Inekaren

To Inekaren είναι μια επαναστατική οργάνωση, ιδρυθείσα στις 22 Δεκεμβρίου του 2008 στα Κανάρια Νησιά. Έχει δύο στόχους: μια εθνική επανάσταση για να ανεξαρτητοποιηθεί από την Ισπανία, και μια κοινωνική επανάσταση. Ο σύλλογος ορίζεται ως ανεξάρτητος, σοσιαλιστικός, αντι-καπιταλιστικός, αντι-φασιστικός, οικολογικός, εθνικιστικός και υπέρ της φυλής amazigh. 

Το Inekaren επιθυμεί μια κοινή μόρφωση για όλους, και έχει προωθήσει ενέργειες για την επίτευξη αυτού του στόχου στο Πανεπιστήμιο της Λαγούνα, όπως και σε άλλες περιοχές. 

Αυτή η οργάνωση ενώθηκε με το Παγκόσμιο Συνέδριο Amazigh στις 27 Ιανουαρίου του 2013.
Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων

Η Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων (συντομογραφία: ΤΕΔ, καθαρεύουσα: Τηλεόρασις Ἐνόπλων Δυνάμεων) ήταν το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που ξεκίνησε στην Ελλάδα. Ξεκίνησε να λειτουργεί τις 27 Φεβρουαρίου του 1966, 4 μέρες μετά το ξεκίνημα του ΕΙΡ. Το Νοέμβριο του 1970 το κανάλι μετονομάστηκε σε ΥΕΝΕΔ.

Η ΤΕΔ ήταν το τρίτο τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε τηλεοπτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα (το πρώτο ήταν ο Σταθμός Τηλεοράσεως της ΔΕΗ και το δεύτερο ήταν το κανάλι του ΕΙΡ). Η πρώτη εκπομπή που μεταδόθηκε εκείνη την ημέρα από την ΤΕΔ ήταν το ντοκιμαντέρ "Κέρκυρα".

Η ΤΕΔ το πρώτο διάστημα της λειτουργίας ήταν γνωστή και ως "Κανάλι 10 (ή Δίαυλος 10)", λόγω της συχνότητας από την οποία εξέπεμπε. Λίγα χρόνια αργότερα, μεταφέρθηκε στην συχνότητα 5 VHF (εκπομπή από Πάρνηθα).
Μάχη του Μπόιν

Η Μάχη του Μπόιν (ιρλανδικά: "Cath na Boinne", αγγλικά: "Battle of the Boyne") διεξήχθη το 1690 μεταξύ των δύο αντίπαλων διεκδικητών των θρόνων της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας - του Καθολικού Ιακώβου Ζ΄ και Β΄ και του Προτεστάντη Γουλιέλμου Γ΄ και Β΄ (ο οποίος, με τη σύζυγό του, Μαρία Β΄, κόρη του Ιακώβου, είχε καθαιρέσει τον Ιάκωβο το 1688) - πέρα από τον Ποταμό Μπόιν, κοντά στην Ντρόεντε, στην ανατολική ακτή της Ιρλανδίας. Η μάχη, την οποία κέρδισε ο Γουλιέλμος, ήταν ένα σημείο καμπής στην αποτυχημένη προσπάθεια του Ιακώβου να επανακτήσει το στέμμα και τελικά βοήθησε στο να εξασφαλιστεί η συνέχιση της υπεροχής των προτεσταντών στην Ιρλανδία.

Η μάχη έλαβε χώρα την 1η Ιουλίου 1690, σύμφωνα με το «παλαιού τύπου» (Ιουλιανό) ημερολόγιο. Αυτό αντιστοιχούσε στην 11η Ιουλίου στο «νέου τύπου» (Γρηγοριανό) ημερολόγιο, αν και σήμερα ο εορτασμός της είναι στις 12 Ιουλίου, ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η αποφασιστική Μάχη του Όγκριμ, ένα χρόνο αργότερα. Οι δυνάμεις του Γουλιέλμου επικράτησαν έναντι αυτών του Ιακώβου. Η συμβολική σημασία αυτής της μάχης, την κάνει μια από τις πιο γνωστές μάχες στην ιστορία των Βρετανικών Νήσων και ένα βασικό μέρος της λαογραφίας του Τάγματος της Οράγγης. Η ανάμνηση της σήμερα τιμάται κατά κύριο λόγο από το προτεσταντικό Ίδρυμα της Οράγγης.
Νίκος Πρωτονοτάριος

Ο Νίκος Πρωτονοτάριος ("Νικόλαος Ιωάννου Πρωτονοτάριος", Απείρανθος Νάξου 1η Οκτωβρίου 1956 – Αθήνα 25 Σεπτεμβρίου 2014) υπήρξε ερευνητής, ιατρός καρδιολόγος, με θεμελιώδη συμβολή σε διεθνές επίπεδο στην καρδιολογία και ειδικότερα στον τομέα των αρρυθμιογόνων μυοκαρδιοπαθειών.
Metal Heart

Metal Heart είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου του 1985 από την "RCA Records" στην Ευρώπη και από την "Portrait Records" στην Αμερική. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1984 στα "Dierks Studios" της Κολωνίας με παραγωγό τον ιδιοκτήτη του στούντιο, Ντίτερ Ντιρκς.

Το ομώνυμο κομμάτι είναι ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του συγκροτήματος και στο ξεκίνημα του οι Accept διασκευάζουν το ""Marche Slave" του Πιότρ Τσαϊκόφσκι, ενώ το βασικό ριφ και το σόλο έχουν ως βάση το "Für Elise" του Μπετόβεν. Επίσης, το "Midnight Mover"" αποτέλεσε το βίντεο κλιπ του άλμπουμ, με την τεχνική βιντεοσκόπησης "bullet time", η οποία χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον μία δεκαετία αργότερα.

Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Storm" 8,6 / 10. Το άλμπουμ ανέβηκε στο Top-10 στην Νορβηγία και την Σουηδία και το Top-20 στην Γερμανία και την Ελβετία, ενώ ήταν ο τελευταίος τους δίσκος που κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρι το "Stalingrad" του 2012.
Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ

Η Εθελοντική Δύναμη του Όλστερ (αγγλικά: "Ulster Volunteer Force", UVF) είναι μια πιστή στο Όλστερ παραστρατιωτική ομάδα στη Βόρεια Ιρλανδία. Ιδρύθηκε στα τέλη του 1965 ή στις αρχές του 1966 και η ονομασία της προέρχεται από τους Εθελοντές του Όλστερ, των αρχών του 20ου αιώνα. Πρώτος ηγέτης της UVF ήταν ο Γκάστι Σπενς, ένας πρώην Βρετανός στρατιώτης. Η ομάδα ανέλαβε μια ένοπλη εκστρατεία των τριάντα περίπου χρόνων, κατά τη διάρκεια Των Ταραχών. Κήρυξε κατάπαυση του πυρός το 1994 και έληξε επίσημα την εκστρατεία της το 2007, αν και ορισμένα από τα μέλη της συνέχισαν να συμμετέχουν στη βία.

Σημειώνεται ότι για το απόρρητο και την πολιτική της περιορισμένης, επιλεκτικής ένταξης, όπως δήλωσε η UVF, στόχοι της ήταν η καταπολέμηση των Ιρλανδών ρεπουμπλικανών - ιδιαίτερα του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού - και να διατηρήσει το καθεστώς της Βόρειας Ιρλανδίας ως τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν υπεύθυνη για τουλάχιστον 500 θανάτους, η συντριπτική πλειοψηφία (πάνω από τα δύο τρίτα) από τους οποίους ήταν πολίτες από την ιρλανδική καθολική κοινότητα. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, αρκετά θανατηφόρα ήταν η βομβιστική επίθεση στο McGurk's Bar της Βορείου Ιρλανδίας το 1971, κατά την οποία σκοτώθηκαν δεκαπέντε άμαχοι. Από το 1969 η ομάδα είχε επίσης πραγματοποιήσει επιθέσεις στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Η πιο θανατηφόρα από αυτές ήταν το 1974 στις βομβιστικές επιθέσεις στο Δουβλίνο και στο Μόναχαν, στις οποίες σκοτώθηκαν 33 άμαχοι, ο υψηλότερος αριθμός θανάτων σε μία μόνο ημέρα από τη σύγκρουση. Οι απροειδοποίητες βομβιστικές επιθέσεις αυτοκινήτων είχαν πραγματοποιηθεί από τις μονάδες του Μπέλφαστ και της ταξιαρχίας του Μιντ-Όλστερ. Η ταξιαρχία του Μιντ-Όλστερ ήταν επίσης υπεύθυνη για τις δολοφονίες Μαϊάμι Σόουμπαντ το 1975, στην οποία τρία μέλη του δημοφιλούς ιρλανδικού συγκροτήματος Glenanne gang σκοτώθηκαν στο Pat Finucane Centre (PFC) από ενόπλους με στολές του βρετανικού στρατού. Δύο άνδρες της UVF κατά λάθος ανατινάχθηκαν σε αυτήν την επίθεση. Τελευταία μεγάλη επίθεση της UVF ήταν η σφαγή του Λόγκιναϊλαντ το 1994, στην οποία τα μέλη της σκότωσαν έξι Καθολικούς πολίτες σε μια αγροτική παμπ.

Η ομάδα έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Γκυγιώμ Αμοντόν

Ο Γκυγιώμ Αμοντόν ("Guillaume Amontons", 31 Αυγούστου 1663 – 11 Οκτωβρίου 1705), απαντώμενος και εξελληνισμένα ως Γουλιέλμος Αμοντόν, ήταν Γάλλος εφευρέτης επιστημονικών οργάνων και φυσικός. Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της τριβολογίας.
Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης

Η Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης είναι μια ελληνική υπεραστική σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης με την Αλεξανδρούπολη, και άλλες πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης. Είναι η τρίτη πιο σημαντική σιδηροδρομική γραμμή της Ελλάδας μετά την γραμμή Αθηνών - Θεσσαλονίκης και τη γραμμή Αθηνών - Καλαμπάκας, καθώς και η πιο σημαντική της βόρειας Ελλάδας. Ο ανατολικός τερματικός της, είναι το Λιμάνι Αλεξανδρούπολης, από τον οποίο εκκινούν τοπικά τρένα προς τα Δίκαια Έβρου. Η γραμμή περνάει επίσης μέσα από τη Δράμα και τη Ξάνθη, και άλλες πόλεις της βόρειας Ελλάδας.

Η γραμμή ξεκίνησε να λειτουργεί το 1896, ως προέκταση της υπάρχουσας γραμμής από την Κωνσταντινούπολη προς την Κεντρική Μακεδονία.

Το 2017 υπογράφθηκε συμφωνία μεταξύ των Πρωθυπουργών Ελλάδας-Βουλγαρίας για την εν μέρει αντικατάσταση του από την Σιδηροδρομική Εγνατία στο τμήμα Θεσσαλονίκη-Τοξότες και η οποία θα συνδέει την Θεσσαλονίκη με τα λιμάνια της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης καθώς και με την Βάρνα και τον Δούναβη στη Βουλγαρία.

Η γραμμή λόγω της αναγκαίας συντήρησης που πρέπει να γίνει, έχει μετατραπεί σε εποχιακή, με το τμήμα Δράμα-Αλεξανδρούπολη να λειτουργεί από Μάρτη ως καλοκαίρι. Υπάρχει προγραμματισμός ώστε το Δράμα - Τοξότες να ενταχθεί στα τουριστικά δρομολόγια. Λόγω των γεγονότων αυτών, προωθείται η νότια χάραξη μέσω Καβάλας, από Θεσσαλονίκη προς Αλεξανδρούπολη.
Γκριγκόρι Ιβάνοβιτς Ορλώφ

Ο Γκριγκόρι Ιβάνοβιτς Ορλώφ (1685 - 1746), (ρωσικά: "Орлов, Григорий Иванович"), ή εξελληνισμένα Γρηγόριος Ορλώφ ο πρεσβύτερος, ήταν Ρώσος στρατιωτικός και πολιτικός, γιος του Ιβάν Ορλώφ και πατέρας των αδελφών Ορλώφ της ομώνυμης οικογένειας.

Γεννήθηκε στη περιοχή Τβερ και από νεαρή ηλικία ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα όπου και διακρίθηκε σε πολλές μάχες συμμετέχοντας στο Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1710-1711) και στη σουηδική εκστρατεία, φθάνοντας στον αντίστοιχο βαθμό του στρατηγού. Αποστρατεύτηκε το 1738 και το 1742 ανέλαβε κυβερνήτης του Νόβγκοροντ.<br> 
Πέθανε στη Μόσχα στις 1 Απριλίου του 1746 και ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου, που κατεδαφίστηκε το 1932 και ο τάφος του έχει χαθεί.

Ήταν νυμφευμένος με την Λουκία (Λούσα) Ιβάνοβνα Ζηνόβιεφ με την οποία απέκτησε έξι γιους και μία κόρη
# Ιβάν (1733-1791)
# Γκριγκόρι (1734-1783)
# Αλεξέι (1737-1808)
# Φεντόρ (1741-1796)
# Μιχαήλ (1742 πέθανε σε βρεφική ηλικία)
# Βλαντίμιρ (1743-1831)
# Αικατερίνη ( -;-)
Άλμπιν Λέσκυ

Ο Αυστριακός Άλμπιν Λέσκυ (Albin Lesky, 7 Ιουλίου 1896 - 28 Φεβρουαρίου 1981) ήταν κλασικός φιλόλογος και ελληνιστής από τους κορυφαίους του προηγούμενου αιώνα.
Γεννήθηκε το 1896 στο Γκρατς. Διετέλεσε καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Βιέννης και ακαδημαϊκός. Το 1972 ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτορας από την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πέθανε στο Ίνσμπρουκ, το 1981, σε ηλικία 85 ετών.

Τα σημαντικότερα συγγράμματά του, που κυκλοφορούν επίσης και στα ελληνικά, είναι "Η ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας" (1957) και "Η τραγική ποίηση των Ελλήνων" (1956).
Γουλιέλμος Πάπε

Ο Γουλιέλμος Πάπε ("γερμανικά": "Pape", 1807-1854) ήταν Γερμανός φιλόλογος και λεξικογράφος. Είναι γνωστός για την ενασχόλησή του με την Ελληνική γλώσσα.

Κατόπιν των πανεπιστημιακών του σπουδών δίδαξε σε διάφορα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης. Τα σπουδαιότερα έργα του είναι το "Λεξικό της Ελληνικής γλώσσας" ( δίτομο 1842 - 1843). Το έργο αυτό έγινε κλασικό για τους μελετητές της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, το άλλο σπουδαίο έργο του είναι το "Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας" (1859). Άλλα γνωστά του έργα είναι το "Ελληνογερμανικόν Λεξικόν" και το "Γερμανοελληνικόν Λεξικόν".
The Ritual

The Ritual είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records".

Το υλικό του άλμπουμ ήταν ιδιαίτερα μελωδικό σε σχέση με την πρότερη δισκογραφία του συγκροτήματος, με τις κιθάρες να παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και ο ήχος να είναι αρκετά βαρύς αλλά με χαμηλότερες ταχύτητες σε σχέση με το παρελθόν, με αποτέλεσμα να κατακριθεί το συγκρότημα ότι απέβαλλε τις thrash metal καταβολές του.

Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος των Testament με τον ντράμερ Λούι Κλεμέντε στην σύνθεση τους, όπως και με τον κιθαρίστα Άλεξ Σκόλνικ, ο οποίος όμως επέστρεψε στο συγκρότημα το 2005.

Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 55 του Billboard και μέχρι το 2007 είχε παρουσιάσει πωλήσεις που πλησίαζαν τις 485.000 αντίτυπα. Οι κριτικές που έλαβε ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,5 / 5 και το "Metal Archives" 71%.
Κώστας Πασαγιάννης

Ο Κώστας Πασαγιάννης ( Ανδρουβίτσα Μεσσηνίας, 1872 - Αθήνα, 1933) ήταν Έλληνας διηγηματογράφος, ποιητής, δημοσιογράφος, λαογράφος και ανώτερος κρατικός υπάλληλος. Θεωρείται πρόδρομος της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας. Ο Κώστας είναι αδελφός του επίσης γνωστού πεζογράφου και ποιητή Σπήλιου.

Ο Πασαγιάννης σπούδασε νομικά στην Αθήνα και μπήκε στον δικαστικό κλάδο. Εν συνεχεία, όμως, υπηρέτησε ως διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών διοριζόμενος το 1916, ύστερα πέρασε κι από τον κλάδο της δημοσιογραφίας.

Όντας δημοτικιστής, συνεργάστηκε το 1898-1899 με το περιοδικό Τέχνη, το οποίο συντέλεσε τα μέγιστα για την ανάπτυξη της λογοτεχνίας, εκείνη την εποχή. Συνέγραψε, εκτός από διηγήματα, την κριτική βιογραφία του Λορέντζου Μαβίλη. Καταπιάστηκε, επίσης, με τη λαογραφία και, συγκεκριμένα, με τα δημοτικά τραγούδια. Οι λαογραφικές του ενασχολήσεις είναι εμφανείς στα διηγήματά του. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό του έργο είναι η συλλογή "Μοσκιές" (1898). Άλλα έργα του είναι τα "Μανιάτικα μοιρολόγια και τραγούδια" (1928) και τα "Σέρβικα τραγούδια" (1925). Επίσης έγραψε ταξιδιωτικά κείμενα ("Ελληνικά ταξίδια", 1931).

Ο Πασαγιάννης υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου, μάλιστα έγραψε διάφορα σχολικά βιβλία.
Βαγγέλης Σειληνός

Ο Βαγγέλης Βασιλάτος, ευρύτερα γνωστός ως Βαγγέλης Σειληνός (12 Απριλίου 1936 - 2 Μαΐου 1998), ήταν Έλληνας ηθοποιός, χορευτής, χορογράφος και σκηνοθέτης.
Ουόρικσιρ

Το Ουόρικσιρ ("Warwickshire") είναι μια μη-μητροπολιτική κομητεία της Αγγλίας στην περιφέρεια Δυτικά Μίντλαντς (κεντρική-δυτική Αγγλία). Πρωτεύουσα της κομητείας είναι το Ουόρικ, αλλά η μεγαλύτερη πόλη της είναι το Νανίτον. Η κομητεία είναι γνωστή από το ότι σε αυτήν βρίσκεται το Στράτφορντ-απόν-Έιβον, η γενέτειρα του Σαίξπηρ.

Το Ουόρικσιρ υποδιαιρείται σε 5 διαμερίσματα: Βόρειο Ουόρικσιρ, Νανίτον & Μπέντουορθ, Ράγκμπι, Ουόρικ και Στράτφορντ-ον-Έιβον. Τα σημερινά σύνορα της κομητείας καθορίστηκαν το 1974. Τα ιστορικά σύνορά της περιλάμβαναν το Κόβεντρι και μεγάλο μέρος του Μπέρμιγχαμ.
Τζάκομο Καβεντόνε

Ο Τζάκομο Καβεντόνε ή Καβεντόνι ("Giacomo Cavedone" ή "Cavedoni", 1577 – 1660) ήταν Ιταλός ζωγράφος του Μπαρόκ, που ανήκε στη σχολή της Μπολόνια.
Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη

thumb|right|250px|Το λογότυπο του Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο.
Η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη (ουκρανικά: Європейська Солідарність) είναι ένα Ουκρανικό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου 2000. Τον Μάρτιο του 2001 το κόμμα ονομαζόταν επισήμως Αλληλεγγύη (ουκρανικά: Солідарність), ενώ προέκυψε ύστερα από διάσπαση στο Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ουκρανίας (ενωμένο). Το κόμμα ήταν πάντα συνδεδεμένο με τον Πέτρο Ποροσένκο. Μετά από διάφορα προβλήματα που οδήγησαν στη διάλυση του κόμματος στα τέλη του 2013, ο Ποροσένκο παρέτεινε τη ζωή του κόμματος μετονομάζοντας το κόμμα Εθνική Συμμαχία Ελευθερίας και Ουκρανικού Πατριωτισμού «Επίθεση» (ουκρανικά: Національний Альянс свободи та Українського Патріотизму «НАСТУП») σε Πανουκρανική Ένωση Αλληλεγγύη (ουκρανικά: Всеукраїнське об’єднання «Солідарність»). Στις 17 Αυγούστου 2014 το κόμμα μετονομάστηκε σε Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο.
Θαργήλια

Τα Θαργήλια ήταν η γενέθλια γιορτή του Απόλλωνα που τελούνταν "έν άστει" στην Αρχαία Αθήνα κατά τη εβδόμη (ζ΄) ημέρα του μήνα Θαργιλιώνα (16 Μαΐου- 15 Ιουνίου), εποχή ωρίμανσης των καρπών.

Κατά τους γραμματικούς: «Θαργήλια εισί πάντες οι από γης καρποί». Κατά την προηγούμενη ημέρα τελούνταν η γιορτή της γενέθλιας ημέρας της Δήμητρας και οι θυσίες προσφέρονταν σ΄ αυτήν και τη Χλόη. Και οι δύο αυτές γιορτές ήταν ήταν ημέρες εξαγνίσεως και καθαρισμού. Σε ανάμνηση του ανθρώπινου φόρου των παιδιών στην Κρήτη στέλνονταν στη Δήλο η ιερά τριήρης που έφερνε στον Απόλλωνα το φόρο της λατρείας των Αθηναίων. Πανηγυρίζονταν επίσης τα Θαργήλια και στις αποικίες των Αθηναίων και ιδιαίτερα στην από τους Ίωνες οικισθείσα  Μασσαλία.
Δουκάτο της Λωρραίνης

Το Δουκάτο της Λωρραίνης (959-1766) (γαλλικά: Lorraine, γερμανικά: Lothringen), ήταν ένα δουκάτο το οποίο αντιστοιχούσε περίπου με τη σημερινή περιοχή της Λωρραίνης στην βορειοανατολική Γαλλία. Η πρωτεύουσά του ήταν η Νανσί.

Ιδρύθηκε το 959 ως αποτέλεσμα του διαχωρισμού του βασιλείου της Λοθαριγγίας σε δύο ξεχωριστά δουκάτα: αυτό της Κάτω Λωρραίνης και αυτό της Άνω Λωρραίνης, και τα δύο δουκάτα όντας το δυτικό μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης γρήγορα διαλύθηκε, ενώ το δουκάτο της Άνω Λωρραίνης έγινε γνωστό απλά ως Δουκάτο της Λωρραίνης. Το Δουκάτο της Λωρραίνης έχασε πολλές περιοχές, όπως τις Τρεις Επισκοπές (Μετς, Τουλ, Βερντέν) ή την Κομητεία του Μπαρ, και το εποφθαλμιούσαν και το είχαν καταλάβει για σύντομο χρονικό διάστημα οι Δούκες της Βουργουνδίας και οι Βασιλείς της Γαλλίας.

Το 1737 το Δουκάτο δόθηκε στον πρώην βασιλιά της Πολωνίας Στανισλάβ Α΄ ο οποίος είχε χάσει το θρόνο του ως συνέπεια του Πολέμου της Πολωνικής Διαδοχής, με την συμφωνία ότι με το θάνατό του θα περιερχόταν στο Γαλλικό Στέμμα. Όταν ο Στανισλάβ πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 1766, η Λωρραίνη προσαρτήθηκε από την Γαλλία, και αναδιοργανώθηκε ως επαρχία.
Ματίας Γιόζεφ Άνκερ

Ο Ματίας Γιόζεφ Άνκερ ("Matthias Joseph Anker", 6 Μαΐου 1771 – 3 Απριλίου 1843) ήταν Αυστριακός γεωλόγος, ορυκτολόγος και χειρουργός. Μερικές πηγές αναφέρουν ως ημερομηνία γεννήσεώς του την 1η Μαΐου του 1772.

Ο Άνκερ γεννήθηκε στο Γκρατς αλλά σπούδασε στη Βιέννη. Στη συνέχεια εργάσθηκε ως χειρουργός στη μικρή πόλη Stainz. Το 1807 κλήθηκε στο Γκρατς ως ο χειρουργός της περιφέρειας αυτής και μετά από αυτό επιδόθηκε στη μελέτη της ορυκτολογίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα έγινε βοηθός του ορυκτολόγου Φρίντριχ Μος (Mohs) στο μουσείο Johanneum του Γκρατς, στο πανεπιστήμιο του οποίου έγινε τελικώς καθηγητής της ορυκτολογίας και έφορος της συλλογής ορυκτών. Το 1839 παραιτήθηκε από τη θέση του καθηγητή, αλλά παρέμεινε ως διευθυντής των συλλογών.

Το 1828-1829 ο `Ανκερ επέβλεψε τη δημιουργία ενός καταλόγου της συλλογής ορυκτών στο Johanneum, όπου το 1833 επαναδιοργάνωσε τη συλλογή σύμφωνα με το σύστημα του Mohs. Συνέταξε επίσης τον πρώτο γεωλογικό χάρτη της Στυρίας (1835).

Το ορυκτό ανκερίτης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του ενώ ακόμα ο Άνκερ βρισκόταν στη ζωή, το 1825, από τον Βίλχελμ Χάιντινγκερ (1795–1871). Ο Άνκερ απεβίωσε στο Γκρατς σε ηλικία 71 ή 72 ετών.
Lamb of God

Οι Lamb of God, είναι αμερικάνικο groove metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, το 1994, με την ονομασία Burn the Priest. Έχουν γνωρίσει μεγάλη επιτυχία, από το 2004 και έπειτα, μετά την κυκλοφορία του επιτυχημένου άλμπουμ "Ashes of the Wake".
Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας

thumb|right|250px|H βασιλική σφραγίδα του Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας
Ο Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας ή Βάλντεμαρ Άττερνταγκ ("Valdemar Atterdag", το επίθετο σημαίνει "νέα αυγή", 1320 - 24 Οκτωβρίου 1375) ήταν βασιλιάς της Δανίας από το 1340 έως το 1375. Ήταν νεώτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Δανίας Χριστόφορου Β΄ και της Ευφημίας της Πομερανίας. Την παιδική του ηλικία την πέρασε εξόριστος στην αυλή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Λουδοβίκου Δ΄ της Βαυαρίας, μετά την αιχμαλωσία και τον θάνατο του πατέρα του και των δύο μεγαλύτερων αδελφών του Έρικ και Όθων έγινε διάδοχος του θρόνου της Δανίας περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία να επανέλθει.
Μαθητευόμενοι του Ντέρι

Οι Μαθητευόμενοι του Ντέρι (αγγλικά: "Apprentice Boys of Derry") είναι μια προτεσταντική αδελφική κοινωνία με παγκόσμια συμμετοχή άνω των 10.000 μελών. Ιδρύθηκε το 1814 και εδρεύει στην πόλη του Ντέρι στη Βόρεια Ιρλανδία. Υπάρχουν σύλλογοι και παραρτήματα στο Όλστερ και σε άλλα μέρη στην Ιρλανδία, τη Σκωτία, την Αγγλία και το Τορόντο του Καναδά. Η κοινωνία έχει ως στόχο να τιμήσει την Πολιορκία του Ντέρι το 1689, όταν ο Καθολικός Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας και Ζ΄ της Σκωτίας πολιόρκησε την οχυρωμένη πόλη, η οποία αποτελούσε προπύργιο των προτεσταντών. Οι παρελάσεις των Apprentice Boys είχαν ως αποτέλεσμα συχνές αντιπαραθέσεις με την ιρλανδική εθνικιστική πλειοψηφία της πόλης, αλλά πρόσφατα μια πιο διαλλακτική προσέγγιση έχει λάβει χώρα και τώρα οι παρελάσεις πραγματοποιούνται σχεδόν χωρίς προβλήματα.
Μπενιέλ

Το Μπενιέλ είναι ισπανικός δήμος της Μούρθια, στην επαρχία Χουέρτα ντε Μούρθια.
Ατέλεια

Η Ατέλεια ήταν απαλλαγή από εισφορές τελών ή Λειτουργιών την οποία είχαν στην Αρχαία Αθήνα οι ανήλικοι και όσοι τύχαιναν αστρατείας (τη μη υποχρέωση της κατάταξης στο στρατό) που είχαν οι βουλευτές. Ο Δημοσθένης στο λόγο του «Περί ατελείας προς Λεπτίνην» το 354 π.Χ. υποστηρίζει ότι το κράτος πρέπει να διατηρήσει τις ατέλειες σε μεγαλύτερο αριθμό πολιτών για να τους παρακινεί σε έργα πατριωτικά όταν ο Λεπτίνης είχε εισαγάγει νόμο με τον οποίο πρότεινε να μειωθούν οι τιμές προς τους ευεργέτες (ατέλεια λειτουργιών) και να έχουν αυτές τις ευεργετικές ατέλειες οι απόγονοι του Αρμοδίου και Αριστογείτονος καθώς και οι εννέα άρχοντες. «Ατέλεια πάντων» τύχαινε ακόμα και ο ξένος, ιδιαίτερα όταν τιμώνταν από την πόλη. Παρέχονταν ακόμα και στους βασιλείς, όπως είχε δοθεί από τους Δελφούς στον Κροίσο.
Nordland II

Nordland II είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Mark Records". Η ηχογράφηση του, όπως και του προκατόχου του, πραγματοποιήθηκε στα "Mimo Sound" της Στοκχόλμης από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2002.

Το συγκεκριμένο άλμπουμ ήταν το δεύτερο μέρος της ανολοκλήρωτης τετραλογίας δίσκων με τίτλο ""Nordland", την οποία σκόπευε να κυκλοφορήσει ο Quorthon. Ο καλλιτέχνης πέθανε ένα χρόνο αργότερα λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.

Το άλμπουμ είναι ελαφρώς πιο μελωδικό από το "Nordland I", με καθαρά φωνητικά και επικεντρωμένο στο Viking Metal, αποβάλλοντας τα στοιχεία παραδοσιακού χέβι μέταλ του πρώτου δίσκου.

Οι κριτικές για το "Nordland II"" ήταν μέτριες προς θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Observer" 8,5 / 10.
Μεντιτσίνα

Η Μεντιτσίνα (Ιταλικά "Medicina") είναι ένας δήμος στην βορειοανατολική Ιταλία, στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια και βρίσκεται ανατολικά της Μπολόνια, πρωτεύουσα της επαρχίας από την οποία απέχει 25 περίπου χιλιόμετρα, στα σύνορα με την Ρομάνια και την επαρχία της Φερράρα.
Θειιράνιο

Το θειιράνιο (αγγλικά "thiirane") είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και θείο, με μοριακό τύπο C2H4S, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό του τύπο (40px|Θειιράνιο). Είναι ο απλούστερος ετεροκυκλικός θειαιθέρας. Το χημικά καθαρό θειιράνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι ανοικτοκίτρινο, εύφλεκτο δύσοσμο υγρό.

Δομικά, το μόριό του αποτελείται από έναν τριμελή (και επομένως τριγωνικό) δακτύλιο, που περιέχει δύο (2) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο θείου. Κάθε άτομο άνθρακα συνδέεται με το άλλο άτομο άνθρακα, το άτομο οξυγόνου, και επιπλέον με δύο (2) άτομα υδρογόνου. Λόγω του τριμελούς δακτυλίου, έχει υψηλή «ενέργεια τάσης δεσμών», όπως και ανάλογα μόρια, όπως για παράδειγμα του κυκλοπροπανίου, του οξιρανίου και της αζιριδίνης. Η υψηλή ενέργεια συνεπάγεται σχετικά εύκολες αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης-1,3, με θραύση του ενός δεσμού C-S.
Ανθή Μηλιάδου

Η Ανθή Μηλιάδου (1889 - 10 Οκτωβρίου 1952) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Kaizoku-Ban

Kaizoku-Ban είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου ΕΡ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε το 1985 από την "RCA Records" στην Ευρώπη και από την "Portrait Records" στην Αμερική. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1985 στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας, κατά την τελευταία ημέρα της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου ""Metal Heart".

To 1992, επανεκδόθηκε ως "Live in Japan!"" από την "Ariola Records". Στον δίσκο περιέχονται τραγούδια μόνο από τα ""Balls to the Wall" και "Metal Heart"", λόγω του γεγονότος ότι οι τέσσερις πρώτοι δίσκοι τους είχαν εκδοθεί μέσω της "Brain Metronome GmbH Records" και η "Portrait" δεν είχε αγοράσει τα δικαιώματα των τραγουδιών.

Το ΕΡ ανέβηκε στο # 50 των τσαρτ της πατρίδας τους και το # 91 στην Μεγάλη Βρετανία.
Graz 1975

Graz 1975 είναι ο τίτλος της ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD στις 23 Σεπτεμβρίου του 2014 από την "Eagle Rock Entertainment".

Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στις 3 Απριλίου 1975 στο "Liebenauhalle" του Γκρατς της Αυστρίας, κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου ""Stormbringer". Η συναυλία αυτή ήταν μία από τις τρεις τελευταίες συναυλίες που έδωσε με το συγκρότημα ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ πριν αποχωρήσει, δίνοντας την θέση του στον Τόμι Μπόλιν.

Κομμάτια από αυτή την εμφάνιση είχαν κυκλοφορήσει στο παρελθόν με τα άλμπουμ "Made in Europe" και "Mk III: The Final Concerts".

Το "Graz 1975"" ανέβηκε στο Top-10 των αυστριακών τσαρτ, ενώ μπήκε στις χαμηλές θέσεις των καταλόγων επιτυχιών διάφορων ευρωπαϊκών χωρών όπως η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ελβετία, κ.α..
Νεφελίνης

O Νεφελίνης , (από νεφέλη = σύννεφο), είναι ορυκτό ορθοπυριτικό άλας αργιλίου και νατρίου, με χημικό μοριακό τύπο Na3KAl4Si4O16
Αποτελεί ουσιώδες ορυκτολογικό συστατικό πολλών πυριγενών πετρωμάτων ως και ελαιολιθικών και συναφών πηγματιτών. Ανήκει κυρίως στη κατηγορία των τεκτοπυριτικών ορυκτών.
Ιρλανδικός Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός

Η [[Starry Plough (σημαία)|Starry Plough]] χρησιμοποιείται ως μία από τις σημαίες του INLA

Ο Ιρλανδικός Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός (αγγλικά: "Irish National Liberation Army", INLA, ιρλανδικά: "Arm Saoirse Náisiúnta na hÉireann") είναι ιρλανδική ρεπουμπλικανική σοσιαλιστική παραστρατιωτική ομάδα που σχηματίστηκε το Δεκέμβριο του 1974, κατά τη διάρκεια των Ταραχών. Στόχος της ήταν η αποκοπή της Βορείου Ιρλανδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο και η δημιουργία μιας σοσιαλιστικής δημοκρατίας που να περιλαμβάνει όλη την Ιρλανδία.

Ο INLA δημιουργήθηκε από πρώην μέλη του «Επίσημου» ΙΡΑ που αντιτάχθηκαν στην απόφαση της οργάνωσης για κατάπαυση του πυρός. Αρχικά, ήταν γνωστός ως Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA) και αποτελούσε την ένοπλη πτέρυγα του Ιρλανδικού Ρεπουμπλικανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (IRSP). Ο INLA εξαπέλυσε μια παραστρατιωτική εκστρατεία ενάντια στο Βρετανικό Στρατό και τη Βασιλική Αστυνομία του Όλστερ (RUC) στη Βόρεια Ιρλανδία. Ήταν επίσης ενεργός σε μικρότερο βαθμό, στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και τη Μεγάλη Βρετανία. Οι υψηλής απήχησης επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από τον INLA περιλαμβάνουν τον βομβαρδισμό του Ντρόπιν Γουέλ και τις δολοφονίες των Έρι Νιβ και Μπίλι Ράιτ. Ωστόσο, ήταν λιγότερο ενεργός από την κύρια ρεπουμπλικανική παραστρατιωτική ομάδα, τον Προσωρινό ΙΡΑ. Είχε επίσης αποδυναμωθεί από έριδες και εσωτερικές εντάσεις.

Μετά από μια ένοπλη εκστρατεία εικοσιτεσσάρων χρόνων, ο INLA κήρυξε κατάπαυση του πυρός στις 22 Αυγούστου του 1998 Τον Αύγουστο του 1999, δήλωσε ότι «"δεν υπάρχει πολιτικό ή ηθικό επιχείρημα για να δικαιολογήσει την επανάληψη της εκστρατείας"». Τον Οκτώβριο του 2009, ο INLA ορκίστηκε επισήμως να ακολουθήσει τους στόχους του με ειρηνικά πολιτικά μέσα και προχώρησε στον παροπλισμού του.

Ο INLA έχει ταξινομηθεί ως απαγορευμένη τρομοκρατική ομάδα στο Ηνωμένο Βασίλειο και ως παράνομη οργάνωση στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.
The Headless Children

The Headless Children είναι ο τίτλος του τέταρτου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1989 μέσω της "Capitol Records". To 1998 επανεκδόθηκε με έξι επιπλέον κομμάτια, μεταξύ αυτών και την διασκευή στο "Locomotive Breath" των Jethro Tull.

Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5 και το "Metal Archives" 91%. Επίσης, ήταν ο πιο επιτυχημένος δίσκος του συγκροτήματος στην Μεγάλη Βρετανία, αφού ανέβηκε στο # 8 των τσαρτ, συνοδευόμενος από τρία Top-30 σινγκλ, τα ""Mean Man", "The Real Me" και "Forever Free". Παράλληλα, μπήκε στο Top-20 στη Νορβηγία και την Σουηδία και έφθασε στο # 48 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για τα τραγούδια "The Real Me" και "Forever Free"" γυρίστηκαν βίντεο κλιπ, τα οποία έδωσαν περαιτέρω ώθηση στις πωλήσεις του δίσκου λόγω της προβολής τους στο τηλεοπτικό δίκτυο "MTV".
Fondation Charles-de-Gaulle

Η Fondation Charles-de-Gaulle (ελληνικά: "Ίδρυμα Σαρλ ντε Γκωλ"), το οποίο διαδέχτηκε το "Institut Charles-de-Gaulle" (ελληνικά: "Ινστιτούτο Σαρλ ντε Γκωλ") δραστηριοποιείται από το 1971 στο να καταστήσει γνωστό και να διαδώσει το έργο του Σαρλ ντε Γκωλ (1890-1970), στρατηγού, ηγέτη της Ελεύθερης Γαλλίας και προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Crash Landing

Crash Landing είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ το οποίο περιέχει ηχογραφήσεις που πραγματοποίησε από το 1968 μέχρι το 1970. Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Reprise Records" τον Μάρτιο του 1975 στην Αμερική και πέντε μήνες αργότερα στην Ευρώπη. 

Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 5 στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και βραβεύθηκε ως χρυσό στις 8 Νοεμβρίου 1983. Αυτές ήταν οι υψηλότερες θέσεις τσαρτ στις οποίες ανέβηκε δίσκος του Χέντριξ από το "The Cry of Love" του 1971.

Το 1974, ο παραγωγός Άλαν Ντάγκλας ηχογράφησε διάφορα σημεία τα οποία προστέθηκαν στις υπάρχουσες ηχογραφήσεις, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση των οπαδών του καλλιτέχνη αφού οι μουσικοί οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν δεν είχαν γνωρίσει τον Χέντριξ όσο ήταν εν ζωή. Σκοπός των επανηχογραφήσεων αυτών ήταν να ολοκληρωθούν κάποια κομμάτια τα οποία υπήρχαν σε ντέμο ή ανολοκλήρωτες εκτελέσεις.
Τεκτονοφυσική

Η Τεκτονοφυσική αποτελεί επιμέρους κλάδο της Γεωφυσικής, με βασικό αντικείμενο έρευνας και μελέτης των πάσης φύσεως φυσικών διεργασιών που συμβάλλουν στον σχηματισμό των διαφόρων γεωλογικών δομών, δια των τεκτονικών παραμορφώσεων. Το ερευνητικό έργο του κλάδου αυτού είναι ιδιαίτερα ευρύτατο που περιλαμβάνει από τους κόκκους των ορυκτών μέχρι και των τεκτονικών πλακών, καθώς και τομείς έρευνας της σεισμολογίας και της ηφαιστειολογίας

Ως δημιουργός του κλάδου αυτού αναφέρεται ο Μιχαήλ Βλαντιμίροβιτς Γζόβσκι, που δημοσίευσε σχετικές εργασίες το 1954 στη Μόσχα. Στις εργασίες του αυτές, ορίζοντας τις δομικές μονάδες του φλοιού της Γης και τους διάφορους μηχανισμούς παραμόρφωσης, ουσιαστικά προσδιόρισε τους ερευνητικούς στόχους της τεκτονοφυσικής.
Φραντς Ίτενμπαχ

Ο Φραντς Ίτενμπαχ ("Franz Ittenbach", 18 Απριλίου 1813 – 1 Δεκεμβρίου 1879) ήταν Γερμανός ζωγράφος θρησκευτικών θεμάτων.
Αυτοκρατορία των Καρολιδών

Η Αυτοκρατορία των Καρολιδών (ή και Καρολίγγεια Αυτοκρατορία) (800–888) ήταν μία μεγάλη αυτοκρατορία στη δυτική και κεντρική Ευρώπη κατά τις αρχές του Μεσαίωνα. Ήταν το τελικό στάδιο στην ιστορία του βασιλείου των Φράγκων του Πρώιμου Μεσαίωνα, το οποίο κυβερνούσε η Δυναστεία των Καρολιδών. Το μέγεθος της αυτοκρατορίας στο απόγειό της περίπου το 800, ήταν 1.112.000 χλμ2, με πληθυσμό μεταξύ 10 και 20 εκατομμυρίων.
Με την διάσπασή της το 843, αντιπροσωπεύει επίσης τα πρώτα στάδια της ιστορίας του Βασιλείου της Γαλλίας και του Βασιλείου της Γερμανίας, τα οποία κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα θα αναδεικνυόταν ως οι ισχυρές μοναρχίες της ηπειρωτικής Ευρώπης, Η Γαλλία υπό τη Δυναστεία των Καπετιδών και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και κατ’ επέκταση οι πρόδρομοι των σύγχρονων κρατών της Γαλλίας και Γερμανίας. Η αρχή της Καρολίγγειας εποχής σηματοδοτείται από τη στέψη του Καρλομάγνου, ή Κάρολος ο Μέγας, από τον Πάπα Λέοντα Γ΄ τα Χριστούγεννα του 800, και το τέλος της με το θάνατο του Κάρολου του Παχύ.
Καθώς ο Καρλομάγνος και οι πρόγονοί του υπήρξαν ηγεμόνες του Φραγκικού βασιλείου παλιότερα (ο παππούς του Κάρολος Μαρτέλος ουσιαστικά είχε ιδρύσει την αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της ζωής του, και ο πατέρας του, Πεπίνος ο Βραχύς ήταν ο πρώτος Βασιλιάς των Φράγκων), η στέψη δεν εγκαθίδρυε ουσιαστικά μια νέα αυτοκρατορία "Φραγκικά Βασίλεια" ή "Φραγκικό Στέμμα" για να αναφερθούν στην περιοχές της σημερινής Γαλλίας και Γερμανίας μεταξύ του 5ου και 9ου αιώνα.
Τζίμης Μακούλης

Ο Τζίμης Μακούλης γεννήθηκε στίς 12 Απριλίου 1935 στήν - Αθήνα, και απεβίωσε στίς 28 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας μοντέρνος τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός.
Ακολούθησε από μικρός μουσικές σπουδές και στα 1948 πραγματοποίησε την πρώτη του καλλιτεχνική εμφάνιση. Συνεργάσθηκε με σπουδαίους Έλληνες συνθέτες και υπολογίζεται ότι έχει ερμηνεύσει και ηχογραφήσει περισσότερα από 60 τραγούδια ενώ οι συνολικές πωλήσεις των δίσκων του ξεπερνούν τον αριθμό των εκατό εκατομμυρίων. Υπήρξε καλλιτέχνης διεθνούς ακτινοβολίας καθώς τις δεκαετίες του '50 και του '60 εργάσθηκε στο εξωτερικό (Γερμανία, ΗΠΑ) με κορυφαία ονόματα της μουσικής, ενώ στα 1961 ήταν ο πρώτος Έλληνας που λάμβανε μέρος στον διαγωνισμό τραγουδιού της "Eurovision", για λογαριασμό της Αυστρίας.
Σίλεια Δασκοπούλου

μικρογραφία|286x286εσ|Στο καθήκον 1974
Η Σίλεια Δασκοπούλου (1936-2006) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σε ηλικία εννέα χρονών μετακόμισε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά της. Αφού πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον δάσκαλο Πάνο Σαραφιανό, το 1956 εισάγεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. Εκεί σπουδάζει στο εργαστήρι του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου Γιάννη Μόραλη. Αποφοίτησε το 1960 με έπαινο. 

Πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση το 1962 στην Αίθουσα Τέχνης Νέες Μορφές (). Παράλληλα, λαμβάνει μέρος σε επιλεγμένες ομαδικές εκθέσεις (). Το 1966 κερδίζει το Β΄ βραβείο ζωγραφικής στον Καλλιτεχνικό Διαγωνισμό της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. Αφού ταξίδεψε σε Ιταλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία και Λονδίνο, το 1967 εγκαθίσταται στο Παρίσι όπου και κάνει ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής.

Κατά τη δεκαετία του 1960 η θεματική των έργων της είναι κυρίως τοπιογραφική. Μετά την επιστροφή της από τη Γαλλία, και την εγκατάστασή της στην Αθήνα, το 1970, το έργο της γίνεται ανθρωποκεντρικό με έμφαση στις γυναικείες μορφές (). Ζωγράφισε πάνω από 100 τέτοια πορτρέτα. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές () και στις Μόνιμες Συλλογές του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης () καθώς και σε αυτή του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης().
Το 2000 πραγματοποιήθηκε αναδρομική της έκθεση στην Αίθουσα Τέχνης «Νέες Μορφές». Τον Νοέμβριο του 2017 η γκαλερί CAN διοργανώνει ομαδική έκθεση στην οποία εκτίθενται και έργα της ζωγράφου. Έναν χρόνο μετά, η ίδια γκαλερί πραγματοποιεί αναδρομική έκθεση προς τιμήν της Σίλειας Δασκοπούλου, ενώ ταυτόχρονα έργα της εκτίθενται στην Μπιενάλε της Αθήνας .
Ρος Μπάρκλεϊ

Ο Ρος Μπάρκλεϊ (αγγλικά: "Ross Barkley", 5 Δεκεμβρίου 1993) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος και έχει δοθεί δανεικός από την Τσέλσι στην Άστον Βίλα. Είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα της Αγγλίας.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Έβερτον το 2010. Έχει αγωνιστεί ως δανεικός από την Έβερτον στις Σέφιλντ Γουένσντεϊ και στην Λιντς Γιουνάιτεντ. Αποκτήθηκε από τη Τσέλσι το 2017 για 15 εκατομμύρια λίρες. Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας το 2013 και αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014. Ο Μπάρκλεϊ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λίβερπουλ και έχει δικαίωμα να αγωνίζεται με την Εθνική ομάδα τόσο της Αγγλίας όσο και της Νιγηρίας, καθώς ο προπάππος του ήταν από τη Νιγηρία.
The Dead Boys

Οι The Dead Boys ήταν αμερικάνικο πανκ ροκ συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1976 στο Κλίβελαντ του Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Υπήρξαν ένα από τα πρώτα συγκροτήματα του πανκ κινήματος. Διαλύθηκαν το 1979 και έχουν επανενωθεί δύο φορές, το 1987 και το 2004.
Jubileum Volume I

Jubileum Volume I είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, η οποία κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Mark Records".

Η συλλογή αυτή περιέχει ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν από το 1983 μέχρι το 1991, μεταξύ αυτών τρία πρώην ακυκλοφόρητα κομμάτια, όπως και το ""Sacrifice" από την συλλογή "Scandinavian Metal Attack". Την επόμενη χρονιά ακολούθησε το δεύτερο μέρος της συλλογής με τίτλο "Jubileum Volume II" και το 1998 το "Jubileum Volume III"".
Φρέντερικ Μάριοτ

Ο Φρέντερικ Μάριοτ (, 16 Ιουλίου 1805 – 16 Δεκεμβρίου 1884, Σαν Φρανσίσκο) ήταν Αμερικανός εκδότης αγγλικής καταγωγής και ένας εκ των πρώτων υποστηρικτών της αεροπορίας, όντας δημιουργός του "Avitor Hermes Jr.", του πρώτου μη επανδρωμένου αεροσκάφους που πέταξε με τη χρήση της δικής του ισχύος στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ο εκδότης της εφημερίδας "Northern Indianian" αναφέρθηκε σχετικά με αυτόν στις 19 Μαρτίου 1874, περιγράφοντάς τον ως έναν «Άγγλο τζέντλμαν, με εκκεντρικές συνήθειες, εξαιρετική ευφυΐα και επιχειρηματικότητα, καθώς και ολοκληρωμένη προσωπικότητα». Στον Μάριοτ πιστώνεται η εφεύρεση της λέξης «αεροπλάνο» ("aeroplane"), ενώ σκόπευε να κατασκευάσει ένα σύστημα αερομεταφορών που θα μετέφερε επιβάτες από τη Νέα Υόρκη στην Καλιφόρνια χωρίς τους κινδύνους που είχε η παραδοσιακή μορφή ταξιδιού τον 19ο αιώνα. Η εταιρεία που ίδρυσε (με τον Άντριου Σμιθ Χάλιντι) το 1866 είχε το όνομα Aerial Steam Navigation Company (Εταιρεία Εναέριας Ατμοπλοΐας).
Ομπογιάν

Το Ομπογιάν () είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ομπογιάνσκι στην Περιφέρεια Κουρσκ της Ρωσίας, που βρίσκεται στη δεξιά όχθη του του ποταμού Πσιόλ στη συμβολή με τον ποταμό Ομπογιάνκα, 60 χιλιόμετρα νότια του Κουρσκ, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας. Ο πληθυσμός ήταν 13.565 άτομα στην απογραφή του 2010, μειωμένος σε σύγκριση με τα 14.618 στην απογραφή του 2002 και τα 15.360 στην απογραφή του 1989.
Νάνα Ακούφο-Άντο

Ο Νάνα Ακούφο-Άντο (γεννήθηκε ως William Addo Dankwa Akufo-Addo στις 29 Μαρτίου 1944) είναι ο Πρόεδρος της Γκάνας, στην εξουσία από τον Ιανουάριο του 2017. Προηγουμένως υπηρέτησε ως Γενικός Εισαγγελέας, από το 2001 έως και 2003 και ως υπουργός Εξωτερικών από το 2003 έως το 2007.

Για πρώτη φορά ήταν υποψήφιος πρόεδρος το 2008 και ξανά το 2012, δύο φορές ως υποψήφιος του Νέου Πατριωτικού Κόμματος (NPP), αλλά ηττήθηκε και στις δύο περιπτώσεις από τους υποψηφίους του NDC: τον Τζον Άτα Μιλς το 2008 και τον Τζον Ντραμάνι Μαχάμα το 2012. Επιλέχθηκε ως υποψήφιος από το NPP για τρίτη φορά στις εκλογές του 2016 και νίκησε τον Μαχάμα από τον πρώτο γύρο (κέρδισε με ποσοστό 53,85% των ψήφων), η οποία ήταν μια άνευ προηγουμένου ήττα και πρώτη φορά στην ιστορία της Γκάνας. Επανεξελέγη για δεύτερη συνεχόμενη θητεία στις εκλογές του 2020.
Ραζβάν Λουτσέσκου

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου (γεννημένος στις 17 Φεβρουαρίου 1969) είναι Ρουμάνος επαγγελματίας προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Είναι σημερινός προπονητής του ΠΑΟΚ.
Νεβαρέ Χανιμεφέντι

Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:سيدة نيففار) (Τούρκικα: "Nevvare Hanımefendi", 4 Μαΐου 1901 - 22 Απριλίου 1992) ήταν η τέταρτη σύζυγος του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Aliyyetü'ş-Şân Baş Nevvare Hanım Efendi Hazretleri
Σλόμπονταν Πράλιακ

Ο Σλόμπονταν Πράλιακ ("Slobodan Praljak", 2 Ιανουαρίου 1945 - 29 Νοεμβρίου 2017) ήταν Βοσνιο-Κροάτης μηχανικός, τηλεοπτικός σκηνοθέτης και επιχειρηματίας. Από το 1992 έως το 1995 υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Στρατό της Κροατίας και στο Υπουργείο Άμυνας της Κροατίας.

Ο Πράλιακ κατηγορήθηκε, και εθελοντικά καταδικάστηκε, από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία το 2004. Το 2013 καταδικάστηκε, μαζί με άλλους πέντε Βοσνιο-Κροάτες αξιωματούχους, για εγκλήματα πολέμου του μουσουλμανικού πληθυσμού της Βοσνίας κατά την διάρκεια του πολέμου μεταξύ Κροατίας και Βοσνίας. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης. Έκανε έφεση στις αρχές του 2017. Μόλις άκουσε την ετυμηγορία για την ενοχή του η οποία έλαβε χώρα τον Νοέμβριο του 2017, ο Πράλιακ αυτοκτόνησε πίνοντας δηλητήριο στην αίθουσα του δικαστηρίου, δηλώνοντας ότι απορρίπτει την ετυμηγορία του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου πέθανε λίγες ώρες αργότερα.
Tokyo Story

To Tokyo Story (ιαπωνικά: 東京物語, χέπμπορν: "Tōkyō Monogatari") είναι μία ιαπωνική δραματική ταινία του 1953, σε σκηνοθεσία Γιασουζίρο Όζου. Το σενάριο γράφτηκε από από τον ίδιο τον σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Κόγκο Νόντα. Πρωταγωνιστούν Σίτζου Ρίου, Σιέκο Χιγκασιγιάμα και Σετσούκο Χάρα. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ταξιδεύει στο Τόκυο ώστε να επισκεφτεί τα παιδιά του. Η ταινία τονίζει την αντίθεση της αντιμετώπισης που δέχεται το ηλικιωμένο ζευγάρι από τα αδιάφορα παιδιά του και τη χήρα νύφη τους, που τους συμπεριφέρεται με καλοσύνη. 

Το σενάριο που γράφτηκε σε 103 ημέρες, είναι ελαφρώς βασισμένο στην αμερικανική ταινία "Make Way for Tomorrow" (1937). Στην αρχή ο Νόντα, είχε προτείνει στον Όζου να διασκευάσει ουσιαστικά το αμερικανικό έργο, όμως ο δεύτερος δεν το είχε δει. Ο Όζου ξεκίνησε τη σκηνοθεσία του, με ηθοποιούς που είχε συνεργαστεί αρκετές φορές παλιότερα. Η ταινία κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία το 1953 και δεν σημείωσε κάποια επιτυχία στο εξωτερικό, καθώς όπως λέγανε οι Ιάπωνες διανομείς παρά ήταν "ιαπωνική". Ωστόσο, το 1957, παίχτηκε στο Λονδίνο και κέρδισε το Sutherland Trophy. Το 1972, προβλήθηκε και στη Νέα Υόρκη, και απέσπασε πολύ καλές κριτικές. 

Η ταινία θεωρείται ως το σπουδαιότερο έργο του Ιάπωνα σκηνοθέτη, Όζου, ενώ συγκαταλέγεται και στις σπουδαιότερες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ. Το 2012, σε ψηφοφορία του "Sight & Sound", σκηνοθέτες του κινηματογράφου, το ψήφισαν ως τη σπουδαιότερα ταινία όλων των εποχών.
Έθελρεντ της Μερκίας

Ο Έθελρεντ της Μερκίας ("Æthelred", πέθανε μετά το 704) βασιλιάς της Μερκίας (675 - 704) ήταν ο μικρότερος γιος του Πέντα της Μερκίας, διάδοχος του δεύτερου αδελφού του Γούλφχερ της Μερκίας. Με την άνοδο του στον θρόνο (675) επιτέθηκε στο Κεντ και στην συνέχεια νίκησε τον γαμπρό του Έκγκφριθ της Νορθουμβρίας στην "μάχη του Τρέντ", η ήττα ήταν ένα σημαντικό πλήγμα για τους Νορθουμβρίους που έχασαν την εξουσία νότια του Χάμπερ. Ο Έθελρεντ παρ'όλα αυτά στάθηκε ανίκανος να εγκαταστήσει την ηγεμονία του στην νότια Βρετανία στον βαθμό που υπήρχε στους προκατόχους του. 
Έμεινε γνωστός σαν ευσεβής χριστιανός βασιλιάς με μεγάλες δωρεές στην εκκλησία, την περίοδο της εξουσίας του ο Θεόδωρος αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι αναδιοργάνωσε την εκκλησία, δημιουργώντας νέες επισκοπές στην Μερκία και στην Νορθουμβρία. Ο Έθελρεντ δέχθηκε τον επίσκοπο Γουίλφριντ της Γιορκ την εποχή που εξορίστηκε από την επισκοπή του στην στην Νορθουμβρία, τον έκανε επίσκοπο της Μίντλαντε και τον υποστήριξε στην "Σύνοδο του Άουστερφιλντ" (702) η οποία αποφάσισε την επιστροφή των εδαφών του τα οποία του είχαν κατασχεθεί στην Νορθουμβρία.
Η σύζυγος του Έθελρεντ Όσθριθ κόρη του Οσουί της Νορθουμβρίας δολοφονήθηκε υπό ύποπτες συνθήκες (697), ο Έθελρεντ παραιτήθηκε από τον θρόνο (704) υπέρ του ανιψιού του Κοένρεντ της Μερκίας και εισήλθε στο μοναστήρι του Μπέρκνει που ίδρυσε με την σύζυγο του, παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του και τάφηκε εκεί. Ο Κέολρεντ της Μερκίας γιος του Έθελρεντ έγινε βασιλιάς μετά τον Κοένρεντ, πιθανότατα είχε άλλον έναν γιο τον Κέοβαλντ της Μερκίας που έγινε βασιλιάς για σύντομο χρονικό διάστημα μετά τον Κέολρεντ.
Μερεβάλ

Ο Μερεβάλ ή Μερβάλ ή Μερεβάλντ (Merewalh, πέθανε μεταξύ 670 - 685) ένας από τους γιους του Πέντα της Μερκίας σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ήταν βασιλιάς των Μαγκονσατών ενός υποτελούς βασιλείου στα δυτικά της Μερκίας μεταξύ του Χερεφορντσάιρ και του Σροπσάιρ. Ο Μερεβάλ έζησε στα τέλη του 7ου αιώνα, ανέβηκε στον θρόνο κατά την διάρκεια της βασιλείας το πατέρα του, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 656 αναφέρει :

"Εκείνη την χρονιά ο Πέντα σκοτώθηκε στην μάχη, ο γιος του Γούλφχερ της Μερκίας τον διαδέχθηκε στο βασίλειο της Μερκίας. Εκείνο τον καιρό προσάρτησε το πλούσιο αβαείο του Μέντχαμστεντ το οποίο δημιούργησε ο αδελφός του Πεάντα της Μερκίας, το αγάπησε υπερβολικά λόγω του αδελφού του Πεάντα, του γαμπρού του Οσουί της Νορθουμβρίας και του ηγούμενου Σάξουλφ. Είπε τότε ότι θα το αξιοποιήσει και θα το τιμησει αφού πάρει συμβουλή από τους αδελφούς του Έθελρεντ και Μερβάλ, τις αδελφές του Κινεμπούργκα και Κινεσουίθα, το συμβούλιο του αρχιεπισκόπου και όλους τους ευγενείς στο βασίλειο του".

Το όνομα Μερεβάλ μεταφράζεται ως "διάσημος ξένος" ή "τιμώμενος Ουαλός" προφανώς θέλοντας να υποδείξει τις Κέλτικες ρίζες του Οίκου του Ικέλ. Ο Μερεβάλ προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό (600) και ίδρυσε την επισκοπή του Λέομινστερ.
Παντρεύτηκε την Ντόμν Εάφε και απέκτησε διάφορα παιδιά, μετά τον θάνατο του τον διαδέχθηκε ο γιος του Μερχέλμ.
Τα παιδιά τους ήταν οι άγιες Μίλμπουργκ, Μίλντριθ και Μίλντγυθ. Ο γιος τους Μερεφίν περιγράφεται σύμφωνα με έναν θρύλο σαν "το άγιο παιδί" που πέθανε νέος, ο Φλωρέντιος του Γούστερ τον αναφέρει σαν "νέο εξαιρετικής ευσέβειας".