Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ιερομνήμη

Στην ελληνική μυθολογία, η Ιερομνήμη ήταν Ναϊάδα της Μικράς Ασίας. Ήταν μια από τις δυο κόρες του ποτάμιου θεού Σιμόεντα, αδερφή της Αστυόχης.

Γιος της από τον Ασσάρακο ήταν ο Κάπυς, ηγεμόνας των Δαρδάνων και πατέρας του Αγχίση, πατέρα του Αινεία.

Το όνομά της τη συνδέει με ιερές τελετές της Μεγάλης Μητέρας στα μικρασιατικά παράλια.
Μύρτις

Η Μύρτις ή Μύρτιδα ήταν λυρική ποιήτρια από την Ανθηδόνα της Βοιωτίας.Ήταν λίγο μεγαλύτερη από τον Πίνδαρο, ο οποίος την είχε ως πρότυπο στις αρχές τις ποιητικής πορείας του.Κάποιες πληροφορίες λένε ότι ήταν δασκάλα της Κόριννας και του Πίνδαρου.

Η Μύρτιδα περιλαμβάνεται στο λυρικό κανόνα των Αλεξανδρινών. Έγραφε τα ποιήματά της στη βοιωτική διάλεκτο και δόξασε τους τοπικούς μύθους με τα τραγούδια της. Από τα έργα της σώθηκε μόνο ένα ποίημα σε πεζή μετάφραση στον Πλούταρχο, όπου αναφέρεται σε μια ερωτική τραγωδία.
Επίσης κατέβηκε και σε αγώνα, όπου αγωνίστηκε μαζί με τον Πίνδαρο για το στεφάνι.
Οι Τέσσερις Εποχές

Οι Τέσσερις Εποχές (ιταλικά: "Le Quattro Stagioni") είναι σύνολο από τα πρώτα τέσσερα κοντσέρτα βιολιού του Αντόνιο Βιβάλντι. Το 1723 είναι η χρονιά σύνθεσής τους και από τότε χαρακτηρίζονται ως ένα από τα καλύτερα έργα του Βιβάλντι. Βρίσκονται ανάμεσα στα πιο δημοφιλή κομμάτια της μπαρόκ μουσικής. Κάθε κοντσέρτο έχει πολλές διαφορετικές μουσικές υφές οι οποίες προσδιορίζουν την εποχή στην οποία αναφέρονται.
Κεβρήνιοι

Οι Κεβρήνιοι ήταν κατά την αρχαιότητα θρακική φυλή. Αναφορά σε αυτούς γίνεται στα "«Στρατηγήματα»" του Πολύαινου, καθώς επίσης και στο έργο του γεωγράφου Στράβωνα.
Κλονίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κλονίος (< "κλονέω" (τραντάζω, σπρώχνω), «ο σείστης, αυτός που τραντάζει») είναι γνωστός ο ένας από τους 5 αρχηγούς των Βοιωτών στον Τρωικό Πόλεμο.Ηταν γιος του Αλέκτορα και πήρε μέρος σε πολλές μάχες εναντίον των Τρώων ως ηγεμόνας στρατού και 12 πλοίων. Σκοτώθηκε από τον Αγήνορα.
Τραυματικός ακρωτηριασμός

Τραυματικός ακρωτηριασμός ("Traumatic amputation") είναι η τραυματική αποκοπή ενός μέλους ή τμήματος του μέλους του σώματος από το υπόλοιπο σώμα κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος με σημαντικό Τραύμα. Πέραν αυτής της μορφής, υπάρχουν και άλλες μορφές ακρωτηριασμών όπως ο ιατρογενής Χειρουργικός Ακρωτηριασμός για περιπτώσεις ισχαιμικής γάγγραινας ή γιά όγκους και οι σπάνιες περιπτώσεις Ακρωτηριασμών που έχουν μάλλον κοινωνικό υπόβαθρο, συμβολικά τους αποκαλούμε κοινωνικούς ακρωτηριασμούς και οι οποίοι έχουν ποινικό, και νομικό χαρακτήρα.. Μια μορφή ακρωτηριασμού είναι η παράνομη αποκοπή άνω και κάτω άκρων με σπαθιά κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο κράτος Σιέρα Λεόνε της Αφρικής. Άλλη μορφή ακρωτηριασμού είναι ο ακρωτηριασμός άνω άκρων ως ποινή, τιμωρία σε κλοπή, σε φανατικά Ισλαμικά Αραβικά καθεστώτα. Τέλος μορφή ακρωτηριασμού είναι η Κλειτοριδεκτομή που επίσης γίνεται σε ορισμένα Αφρικανικά και Αραβικά Ισλαμικά καθεστώτα. Ο Ευνουχισμός είναι μια μορφή ακρωτηριασμού που γινόταν παλιά στο ανδρικό προσωπικό των Χαρεμιών των Κινέζων Αυτοκρατόρων και των Οθωμανών Σουλτάνων, με προφανή τον λόγο (να αποφευχθεί σεξουαλική επαφή με τις παλλακίδες του Ηγεμόνος, ελλείψει τεστοστερόνης, συχνά όμως αποτυχημένα λόγω χρήσης δακτύλων κι αντικειμένων). Γιά κάθε μορφή βλέπε το αντίστοιχο άρθρο Τραυματικός Ακρωτηριασμός, Χειρουργικός Ακρωτηριασμός και Κοινωνικός Ακρωτηριασμός. Το παρόν άρθρο αφορά μόνο τον Τραυματικό Ακρωτηριασμό.
Έντι Κάλβο

Ο Έντι Κάλβο ("Eddie Baza Calvo", γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1961) είναι πολιτικός του Γκουάμ, γερουσιαστής και μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Εξελέγη Κυβερνήτης του Γκουάμ το 2010 κερδίζοντας στις εκλογές τον Δημοκρατικό Καρλ Γκουτιέρες Ο Κάλβο επέλεξε ως Αντικυβερνήτη τον Ρέι Τενόριοκαι ανέλαβε καθήκοντα στις 3 Ιανουαρίου 2011. Επανεξελέγη κυβερνήτης στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2014.
Χένρι Πούνα

Ο Χένρι Πούνα (Henry Tuakeu Puna γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1949) ήταν πρωθυπουργός των Νήσων Κουκ από τις 30 Νοεμβρίου 2010 ως την 1η Οκτωβρίου 2020. Είναι επικεφαλής του Κόμματος των Νήσων Κουκ (CIP).
Στις 4 Φεβρουαρίου 2021 εξελέγη ως γενικός γραμματέας του Φόρουμ των Νήσων του Ειρηνικού Ωκεανού στη θέση του Μεγκ Τέιλορ.
Γερουσία της Ισπανίας

Η Γερουσία της Ισπανίας (ισπανικά: "Senado de España") αποτελεί την Άνω Βουλή του Κοινοβουλίου της Ισπανίας ("Cortes Generales"). Συνίσταται από 264 μέλη: τα 208 εκλέγονται με την λαϊκή ψήφο και τα 56 διορίζονται από τα περιφερειακά νομοθετικά σώματα. Η θητεία των γερουσιαστών έχει διάρκεια τεσσάρων ετών, ωστόσο τα περιφερειακά νομοθετικά σώματα μπορούν να ανακαλέσουν ανά πάσα στιγμή τους αντιπροσώπους τους.
Επαρχία της Σεγόβια

<br>

thumb|right|250px|Η Επαρχία της Σεγόβια
Η Σεγόβια ("Segovia") ισπανική : [seˈɣoβja] είναι μια επαρχία της βορειοκεντρικής Ισπανίας, στο νότιο τμήμα της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλης και Λεόν. Συνορεύει με τις επαρχίες του Μπούργος, της Σόρια, της Γουαδαλαχάρα, της Μαδρίτης, της Άβιλα και του Βαγιαδολίδ.

Η επαρχία έχει πληθυσμό 149.286, από τους οποίους 35% ζουν στην πρωτεύουσα, την Σεγόβια. Από τους 209 δήμους στην επαρχία, περισσότεροι από τους μισούς είναι χωριά με λιγότερους από 200 κατοίκους.




Σεγοβια
Fashion TV

Το Fashion TV είναι ένα διεθνές τηλεοπτικό κανάλι αφιερωμένο στην μόδα και στη μοντελοποίηση. Ιδρύθηκε στη Γαλλία το 1997 από τον Πολωνό επιχειρηματία Michel Adam Lisowski, ο οποίος κατέχει το κανάλι μέχρι και σήμερα.

Είναι από τα πιο διαδεδομένα κανάλια της καλωδιακής τηλεόρασης στον κόσμο, σε πάνω από 192 χώρες στις πέντε ηπείρους.
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1915

Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1915 (Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 1915) σχηματίστηκε μετά και την δεύτερη παραίτηση της κυβέρνησης Βενιζέλου. 
Στις 22 Σεπτεμβρίου ο Βασιλιάς αποδύθηκε σε μια προσπάθεια σχηματισμού νέας Κυβερνήσεως, όσον το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής. Για το σκοπό αυτό, συγκάλεσε συμβούλιο των πρώην Πρωθυπουργών, και τους πρότεινε την συμμετοχή τους στην Κυβέρνηση, η οποία έτσι, θα αποκτούσε οικουμενικό χαρακτήρα. Αφού εξασφάλισε την συγκατάθεση των πρώην Πρωθυπουργών, κάλεσε τον Αλέξανδρο Ζαΐμη (διοικητή τότε της Εθνικής Τράπεζας), να αναλάβει την Πρωθυπουργία. Η επιλογή του Ζαΐμη προκρίθηκε γιατί ο τότε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, ήταν πρόσωπο ευρύτερης αποδοχής αφού απείχε των πολιτικών πραγμάτων, μετριοπαθών θέσεων και διακείμενος ευνοϊκά προς την Αντάντ. 
Στις 24 Σεπτεμβρίου, οι πρώην Πρωθυπουργοί Ράλλης, Θεοτόκης, Δραγούμης και Γούναρης με την προσθήκη των ανώτατων στρατιωτικών Στρατού και Ναυτικού, Γιαννακίτσα και Κουντουριώτη (ο οποίος δέχτηκε έπειτα από προσωπική παράκληση του Βασιλιά), σχημάτισαν την νέα κυβέρνηση -που οι εφημερίδες την ονόμασαν «Οικουμενική» και «Εθνικής Αμύνης».

Η κυβέρνηση διατηρήθηκε στην εξουσία για το διάστημα που είχε την "ανοχή" του κόμματος των Φιλελευθέρων, που είχε και την πλειοψηφία των βουλευτικών εδρών. Με αφορμή ένα ήσσονος σημασίας επεισόδιο μεταξύ βουλευτή των Φιλελευθέρων και του Υπουργού Στρατιωτικών, Ιω. Γιαννακίτσα, οι Φιλελεύθεροι καταψήφισαν την κυβέρνηση στην συνεδρίαση της 22ας Οκτωβρίου 1915, (147 ψήφοι κατά, 114 υπέρ), και ο Ζαΐμης παραιτήθηκε. 
Τα μέλη της κυβέρνησης από σκίτσο της εφημερίδας [[Πατρίς (εφημερίδα Αθηνών)|Πατρίς]] της 3ης Οκτωβρίου 1915
KTurtle

Το KTurtle είναι ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον προγραμματισμού για Γραφικά Χελώνας. Διατίθεται με την ελεύθερη GNU General Public License και είναι μέρους του εγχειρήματος KDE desktop environment. Το KTurtle έχει ενσωματωμένη μια γλώσσα που βασίζεται στη Logo. Είναι από τις λίγες γλώσσες με ελληνικοποιημένες εντολές.

Το KTurtle διατίθεται σαν πακέτο σε πολλές δημοφιλείς διανομές του Linux , συμπεριλαμβανομένου των Ubuntu , Debian, Red hat, Suse Linux . Επίσης πιθανόν να μην το βρείτε σαν ξεχωριστό πακέτο αλλά σαν μέρος του ευρύτερου πακέτου-αρθρώματος kdeedu . Επίσης το KTurtle υπάρχει και σε έκδοση για Windows στο Kdeedu.

Το περιβάλλον KTurtle προορίζεται μόνο για εκπαιδευτικούς λόγους.
Ανν Άρμπορ

Το Ανν Άρμπορ (αγγλικά: Ann Arbor) είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία Μίσιγκαν, έδρα της κομητείας Ουάστενο (Washtenaw County). Είναι η έβδομη σε πληθυσμό πόλη του Μίσιγκαν, με πληθυσμό 114.024 στην απογραφή του 2000, και αποτελεί τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής Ντητρόιτ-Ανν Άρμπορ-Φλιντ. Είναι χτισμένη στα νοτιοανατολικά της πολιτείας Μίσιγκαν. Ο δήμος έχει έκταση 71,7 τετρ.χιλιόμετρα, από τα οποία το 1,7 καλύπτεται από ύδατα.

Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του Ανν Άρμπορ είναι ότι αποτελεί την έδρα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που μετακόμισε από το Ντητρόιτ στο Ανν Άρμπορ το 1837. Ως αποτέλεσμα, το 32% του πληθυσμού της πόλης (36.892 στην απογραφή του 2000) είναι φοιτητές ή σπουδαστές. Η παρουσία του Πανεπιστημίου είναι καθοριστική και για την οικονομία της περιοχής, αφού εργοδοτεί περίπου 38.000 κατοίκους, μαζί με τους 7.500 του ιατρικού του κέντρου.

Η πόλη βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 256 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 42°16΄53΄΄ βόρειο πλάτος και 83°44΄54΄΄ δυτικό μήκος.
Αλάριχος Α΄

thumb|right|300px|Ο Αλάριχος στην Αθήνα σε έργο του Ludwig Thiersch, 1894
Ο Αλάριχος Α΄, επίσης γνωστός και ως Αλάριχος ο Μέγας (γερμανικά: Alarik, λατινικά: Alaricus, περ. 370 - 410), ήταν αρχηγός των Βησιγότθων (395-410). Ενώ αρχικά είχε σκοπό να εγκαταστήσει τον λαό του στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τελικά κατέλαβε και λεηλάτησε την ίδια τη Ρώμη, σηματοδοτώντας την αρχή της πτώσης του δυτικού ρωμαϊκού κράτους.
Βησιγότθοι

right|thumb|300px|Μετακινήσεις των Βησιγότθων κατά των 4ο και 5ο αιώνα μ.Χ.
thumb|right|Το βησιγοτθικό βασίλειο το 500 μ.Χ. περίπου.
Οι Βησιγότθοι ήταν ο δυτικός κλάδος των νομαδικών γερμανικών φύλων που αναφέρονται συλλογικά ως Γότθοι. Αυτές οι φυλές άκμασαν και εξαπλώθηκαν τα τελευταία χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κατά την Ύστερη Αρχαιότητα, η οποία είναι γνωστή και ως περίοδος των Μεγάλων Μεταναστεύσεων. Οι Βησιγότθοι προήλθαν από προγενέστερες γοτθικές ομάδες που εισέβαλαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ξεκινώντας το 376 και νικώντας τους Ρωμαίους στη μάχη της Αδριανούπολης, το 378.
Μαλιείς

200px|right|thumb|Τα κράτη της κοιλάδας του Σπερχειού κατά την αρχαιότητα
Οι Μαλιείς ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο που κατοικούσε στην ανατολική κοιλάδα του Σπερχειού, γύρω από τον Μαλιακό κόλπο. Στα δυτικά συνόρευαν με τους Αινιάνες, νότια με τους Οιταίους και βόρεια με τους Θεσσαλούς. 
Η κύρια πόλη τους ήταν η Τραχίνα. Στην άλλη μεγάλη πόλη τους την Ανθήλη υπήρχε μεγάλος ναός, αφιερωμένος στην θεά Δήμητρα ενώ η πόλη αποτελούσε και πρώιμο κέντρο της Δελφικής Αμφικτυονίας. Το 426 π.Χ. οι Μαλιείς ζήτησαν την βοήθεια της Σπάρτης στον πόλεμο που είχαν με τους γείτονες τους Οιταίους. Οι Σπαρτιάτες έσπευσαν για βοήθεια και ίδρυσαν μία νέα πόλη στην περιοχή των Μαλιέων την Ηράκλεια Τραχίνα. Τις επόμενες δεκαετίες οι Μαλιείς βρέθηκαν κάτω από την ηγεμονία της Σπάρτης, μέχρι τον Κορινθιακό πόλεμο που συμμάχησαν με την Κόρινθο και στράφηκαν εναντίον της Σπάρτης. Σε αυτό των πόλεμο οι Μαλιείς έχασαν την περιοχή της Τραχίνας που πέρασε στους Οιταίους και νέα τους πρωτεύουσα έγινε η Λαμία. Τα επόμενα χρόνια μαζί με τους γείτονές τους Οιταίους και Αινιάνες έγιναν μέλη της Κορινθιακής συμπολιτείας και αργότερα της Αιτωλικής. Το 189 π.Χ. εντάχθηκαν στην Αχαΐα Φθιώτιδα της Θεσσαλίας και τα επόμενα χρόνια θεωρούνταν Θεσσαλοί.
Βικτόρ Ορτά

Ο βαρώνος Βικτόρ Ορτά ("Victor Horta", 1861 - 1947) θεωρείται ο πιο διάσημος αρχιτέκτονας του Ρυθμού Αρ Νουβώ ("Αrt Nouveau") στο Βέλγιο. 'Ηκμασε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και είναι - μαζί με τους Χένρυ βαν ντε Βέλντε ("Henry Van de Velde") και τον Πωλ Ανκάρ ("Paul Hankar") -από τους πρωτεργάτες και τις ηγετικές μορφές του κινήματος της Αρ Νουβώ.
Λουκρητία Βοργία

thumb|upright|"Πορτραίτο μιας γυναίκας" του Μπαρτολομέο Βενέτο. Παραδοσιακά θεωρείται ότι είναι της Λουκρητίας Βοργία.
thumb|right|Πορτρέτο της Λουκρητίας Βοργία, αγνώστου καλλιτέχνη
Η Λουκρητία Βοργία (18 Απριλίου 1480 - 24 Ιουνίου 1519) ήταν δούκισσα της Φερράρας, πασίγνωστη για την ομορφιά της, τους σκανδαλώδεις έρωτές της αλλά και για τα εγκλήματα στα οποία φέρεται να είχε αναμειχθεί. Ήταν η φυσική κόρη του Ροδερίγου Βοργία, του μετέπειτα Πάπα Αλέξανδρου Στ΄ και της Βανότσα Κατανέι και συνεπώς αδελφή των Καίσαρα Βοργία, Ιωάννη Βοργία και Τζόφρε ή Γοδεφρείδου Βοργία.
Χρήστος Νικολόπουλος

Ο Χρήστος Νικολόπουλος (Καψοχώρι Ημαθίας, 11 Ιουλίου 1947) είναι Έλληνας συνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Το έργο του εστιάζεται στο λαϊκό τραγούδι έχοντας εμφανή στοιχεία και από την παραδοσιακή μουσική. Συνέθεσε πολλά μουσικά έργα. Οι γνωστοί δίσκοι του είναι πάρα πολλοί (αναφέρεται εκτεταμένη αναφορά στην ενδεικτική του δισκογραφία) και μερικά από τα πλέον γνωστά τραγούδια τα: «Νυχτερίδες και αράχνες» (1968), «Απόψε σ' έχω στην αγκαλιά μου» (1968), «Αγριολούλουδο» (1972), «Νύχτα στάσου» (1975), «Υπάρχω» (1975), «Στο σταυροδρόμι» (1977), «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει», «Παίξε Χρήστο επειγόντως», «Οι νταλίκες», «Όλοι δικοί μας ήμαστε», «Ο Σαλονικιός», «Αγάπη όλο ζήλια», «Το βραδάκι», «Συλλαβιστά - ­Ψιθυριστά», «Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς», «Η νύχτα θέλει έρωτα», «Όλες του κόσμου οι Κυριακές» κ.α.
Χάινριχ Σβάμπε

Ο Σάμουελ Χάινριχ Σβάμπε ("Samuel Heinrich Schwabe", 25 Οκτωβρίου 1789 – 11 Απριλίου 1875) ήταν Γερμανός Αστρονόμος, γνωστός για τις έρευνές του σχετικά με τις ηλιακές κηλίδες και την περιοδικότητά τους.
Μπράμπαμ

thumb|right|250px|Το μοντέλο Brabham BT3 ήταν το πρώτο μονοθέσιο για Φόρμουλα 1 που παρήγαγε η εταιρεία (1962).
Η Μπράμπαμ (Brabham) υπήρξε βρετανική εταιρεία που κατασκεύαζε αγωνιστικά αυτοκίνητα και συμμετείχε με δική της ομάδα στο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ιδρύθηκε το 1960 ως "Brabham Racing Organisation" από τον Αυστραλό Τζακ Μπράμπαμ. Με αυτόν ως ιδιοκτήτη και ταυτόχρονα πρώτο οδηγό, η ομάδα κατέκτησε τα μοναδικά της πρωταθλήματα κατασκευαστών και τα δύο πρώτα πρωταθλήματα οδηγών τη σεζόν 1966 - έτσι μπήκε στην ιστορία ως ο μοναδικός πρωταθλητής που οδηγούσε αυτοκίνητο με το όνομά του. Την επόμενη σεζόν(1967) Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νεοζηλανδός Ντένι Χιουλμ.

Κατά τη δεκαετία του '60 το εργοστάσιο της εταιρείας στο Μίλτον Κέινς του Λονδίνου ήταν ο μεγαλύτερος κατασκευαστής αγωνιστικών μονοθεσίων στον κόσμο, έχοντας παραγάγει πάνω από 500 τεμάχια που απευθύνονταν σε ομάδες χαμηλότερων διοργανώσεων, καθώς και σασί για άλλες ομάδες της Φόρμουλα 1. Ήταν επίσης η πρώτη κατασκευάστρια που χρησιμοποίησε αεροσήραγγα για να βελτιώσει την αεροδυναμική των οχημάτων της - μια πρακτική που έως τότε χρησιμοποιείτο μόνο στη ναυπήγηση αεροπλάνων.

Το 1972 η Μπράμπαμ αγοράσθηκε από τον Μπέρνι Έκλεστοουν που συνέχισε τις καινοτομίες, οι οποίες εν συνεχεία θα γίνονταν κανόνας για όλες τις ομάδες Φόρμουλα 1, όπως ο ανεφοδιασμός καυσίμων στο πιτ-στοπ, οι υδραυλικές αναρτήσεις και η χρήση στοιχείων από ανθρακόνημα σε τμήματα του αμαξώματος, χωρίς όμως αυτές να συνοδευθούν από ανάλογες διακρίσεις. Μεσούσης της σαιζόν του 1978, ενώ είχε ήδη φέρει το μεγάλο Νίκι Λάουντα απ' τη Φερράρι, ο Έκλεστοουν ανέθεσε το δεύτερο μονοθέσιο στον άγνωστο Βραζιλιάνο Νέλσον Πικέ. Ο μεν Λάουντα εγκατέλειψε τη Μπράμπαμ τον επόμενο χρόνο επειδή "δεν του προξενούσαν πια ενδιαφέρον οι αγώνες", ο δε Πικέ εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της δεκαετίας του '80, κερδίζοντας τα πρωταθλήματα του 1981 και 1983. Πάντως ο τίτλος του '81 αμφισβητήθηκε έντονα, αφού υπήρξε φημολογία ότι τα μονοθέσια της Μπράμπαμ ήταν ελαφρύτερα από τα επιτρεπόμενα και ότι τους προσέθεταν βαρίδια κατά τη ζύγιση.

Ακολούθησαν κάποιες μέτριες χρονιές που επισφραγίσθηκαν με την αποχώρηση του Πικέ (1986 προς τη Γουίλιαμς Φόρμουλα 1) και την πώληση της εταιρείας από τον Έκλεστοουν (1989). Οι νέοι ιδιοκτήτες δεν κατάφεραν να την βγάλουν απ' το τέλμα και το 1992 επήλθε η χρεωκοπία. Τελευταίος αγώνας που συμμετείχαν τα μονοθέσια της Μπράμπαμ ήταν το γκραν-πρι της Βουδαπέστης, στα μέσα της σαιζόν του 1992.

Πρόσφατα έγινε προσπάθεια από Γερμανούς να οικειοποιηθούν το όνομα και να συμμετάσχουν στο πρωτάθλημα του 2010, κάτι που προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από τον ίδιο το Τζακ Μπράμπαμ. Τελικά η αίτηση εισδοχής δεν έγινε δεκτή από την Παγκόσμια Ομοσπονδία.
Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια

Το Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια (ιταλικά:"Friuli - Venezia Giulia" Φριουλάνικα: "Friûl-Vignesie Julie", σλοβενικά: "Furlanija-Julijska krajina", Γερμανικά: "Friaul-Julisch Venetien") ή Φρίουλι-Ιουλιανή Βενετία είναι αυτόνομη περιφέρεια της βορειοανατολικής Ιταλίας με πληθυσμό 1.232.000 κατοίκους. Συνορεύει στα ανατολικά με την Σλοβενία, στα βόρεια με την Αυστρία και στα δυτικά την Ιταλική επαρχία του Βένετο. Φυσικό άνοιγμα προς τη θάλασσα για πολλές χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, η περιοχή διασχίζεται από μεγάλους άξονες μεταφορών. Περιλαμβάνει την ιστορική-γεωγραφική περιοχή του Φρίουλι και τη γεωγραφική περιοχή του Βένετο Τζούλια το καθένα με τη δική του ξεχωριστή ιστορία, τις παραδόσεις και την ταυτότητά του. Το ανατολικό τμήμα της είναι γνωστό σαν "Σλάβια Φρουλιάνα" δεδομένου ότι επί το πλείστον κατοικείται από Σλοβένους. Πρόεδρος της περιφέρειας είναι η Ντέμπορα Σερρακκιάνι (από την 22 Απριλίου 2013).
Μπένετον Φόρμουλα

thumb|right|280px|Η Benetton B194 του Μίχαελ Σουμάχερ, με την οποία αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής το 1994.
Η Μπένετον Φόρμουλα (Benetton Formula) ή απλά Μπένετον, υπήρξε ομάδα του Πρωταθλήματος Φόρμουλα 1 από το 1986 έως το 2001. Κατασκεύαζε η ίδια τα αμαξώματα των αυτοκινήτων της, όχι όμως και τους κινητήρες, για τους οποίους συνεργάσθηκε κατά σειρά με τις BMW, Κόσγουωρθ/Φορντ και Renault. Είναι γνωστή κυρίως για την ανάδειξη του Μίχαελ Σουμάχερ, με τον οποίο κέρδισε τα μοναδικά πρωταθλήματα της ιστορίας της.
Βαλδουίνος Δ΄ της Φλάνδρας

thumb|right|250px|Βαλδουίνος ο Γενειοφόρος
Ο Βαλδουίνος Δ΄ της Φλάνδρας ή Βαλδουίνος ο Γενειοφόρος ("Boudewijn IV van Vlaanderen", 980 – 30 Μαΐου 1035), Κόμης της Φλάνδρας (987 – 1035) ήταν γιος και διάδοχος του Αρνούλφου Β΄ της Φλάνδρας και της Ροζάλας της Λομβαρδίας από τον Οίκο της Ιβρέας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του (987) υπό την κηδεμονία της μητέρας του Ροζάλας που παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας.
Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας

Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας ή Βαλδουίνος ο Καλός ή Βαλδουίνος Α΄ του Αινώ ("Baldwin VI of Flanders", 1030 – 17 Ιουλίου 1070), Κόμης της Φλάνδρας (1067 - 1070) και Κόμης του Αινώ (1051 - 1070) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βαλδουίνου Ε΄ της Φλάνδρας και της Αδέλας της Γαλλίας κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ήταν μεγαλύτερος αδελφός της Ματθίλδης της Φλάνδρας συζύγου του Γουλιέλμου του Κατακτητή.
Ζαν-Πωλ Λενέν

thumb|200px|Ο "Μίτος της Αριάδνης"
Ο Ζαν-Πωλ Λενέν ("Jean-Paul Laenen") είναι Βέλγος γλύπτης, χαράκτης και σχεδιαστής μεταλλίων, γεννημένος το 1931 στο Μέχελεν (Mechelen, γαλλ. Malines) του Βελγίου. Μετά την εκπαίδευσή του στο Ινστιτούτο Σαιν-Λυκ (Institut Saint-Luc) στις Βρυξέλλες και στη Σχολή Καλών Τεχνών Σλέιντ (Slade School of Fine Art) του Λονδίνου, ολοκληρώνει την καλλιτεχνική του μαθητεία στη Σχολή Μαρμάρου (Scuola del Marmo) στην Καρράρα της Ιταλίας. Είναι μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου.

Από το έτος 1952 αφιερώνεται εξολοκλήρου στη γλυπτική. Αρχικά τα έργα του τείνουν προς τον κονστρουκτιβισμό, που μορφοποιείται στη συνέχεια σε πιο συνθετικές φόρμες. Εκείνο όμως που χαρακτηρίζει το έργο του είναι η μεγάλη σημασία που αποδίδει στο πάντρεμα της γλυπτικής με τον περιβάλλοντα χώρο.

Το πιο χαρακτηριστικό και πλέον αναγνωρίσιμο έργο του είναι «Ο Μίτος της Αριάδνης» (Le Fil d' Ariane), που στεφανώνει την αψίδα -πασαρέλα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες (Rue Belliard). Είναι η ελληνική μυθολογία που εμπνέει τον καλλιτέχνη - Ο Θησέας, μπαίνοντας στο Λαβύρινθο για να σκοτώσει το Μινώταυρο, παίρνει από τα χέρια της κόρης του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα το νήμα που θα ξετυλίξει για να βρει ξανά το δρόμο του.

Αλληγορικά όμως μεταφέρει εδώ ο καλλιτέχνης το μύθο στην πραγματικότητα της εποχής μας. Τα δυο μεγάλα αγάλματα από μπρούντζο και ατσάλι, ύψους τριών μέτρων το καθένα, τοποθετημένα στις δυο άκρες της γυάλινης πασαρέλας του Ευρωκοινοβουλίου συμβολίζουν τους Ευρωπαίους πολίτες που ψάχνουν κι αυτοί το δρόμο τους στη νέα Ενωμένη Ευρώπη.
Βίλχελμ Τέμπελ

Ο Ερνστ Βίλχελμ Λέμπερεχτ Τέμπελ ("Ernst Wilhelm Leberecht Tempel", 4 Δεκεμβρίου 1821 – 16 Μαρτίου 1889), γνωστός συνήθως ως Βίλχελμ Τέμπελ, ήταν Γερμανός αστρονόμος, ο οποίος εργάσθηκε στη Μασσαλία μέχρι την έναρξη του Γαλλοπρωσικού Πολέμου το 1870, οπότε και εγκαταστάθηκε στην Ιταλία.

Ο Τέμπελ ανακάλυψε 21 κομήτες, μεταξύ των οποίων και ο περιοδικός Κομήτης 55P/Τέμπελ-Τατλ, γνωστός σήμερα ως υπεύθυνος για τη βροχή διαττόντων Λεοντίδες, καθώς και ο 9P/Τέμπελ, που έγινε ο στόχος της διαστημικής αποστολής της NASA "Deep Impact" το 2005.

Επίσης, ο Τέμπελ ανακάλυψε πέντε αστεροειδείς, όλους από τη θέση που κατείχε στη Μασσαλία, με πρώτο τον 64 Αγγελίνα και τελευταίο τον 97 Κλωθώ.
Κυνουρία

right|thumb|200px|η επαρχία Κυνουρίας
Η Κυνουρία αντλεί το όνομα της από τον αρχαίο οικιστή της περιοχής Κύνουρο. Είναι ιστορική περιοχή και επαρχία του νομού Αρκαδίας. Περιλαμβάνει το παραθαλάσσιο τμήμα του νομού και το ορεινό τμήμα που βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα ή Μαλεβό. Διοικητικά η Κυνουρία χωρίζεται σήμερα σε δύο δήμους, τους δήμους Βόρειας Κυνουρίας και Νότιας Κυνουρίας. Με την προηγούμενη διοικητική διαίρεση που είχε προκύψει με το πρόγραμμα Καποδίστριας χωριζόταν σε τρεις δήμους και μία κοινότητα, τους δήμους Βόρειας Κυνουρίας, Λεωνιδίου, Τυρού και την κοινότητα Κοσμά. Οι σημαντικότεροι οικισμοί της Κυνουρίας είναι το Λεωνίδιο, το Άστρος και ο Τυρός. 

Παλαιότερες έδρες της επαρχίας υπήρξαν εκτός από το Άστρος και το Λεωνίδιο οι ορεινοί οικισμοί Άγιος Πέτρος και Πραστός. Ένα τμήμα της Κυνουρίας περιλαμβάνει τα χωριά των Τσακώνων, πληθυσμιακής ομάδας που είναι ομιλητές της Τσακώνικης διαλέκτου. Η περιοχή τους καταλαμβάνει μέρος του νότιου κυρίως τμήματος της επαρχίας.
Σινδοί

thumb|250px|Αρχαίο αγγείο από την νεκρόπολη των Σινδών.
Οι Σινδοί ή Σίνδοι ήταν αρχαίος Σκυθικός λαός Ιρανικής καταγωγής που κατοικούσε γύρω από τη Μαιώτιδα λίμνη στα ανατολικά του Κιμμέριου Βοσπόρου. Αποτελούσε τμήμα του λαού των Μαιώτων από τους οποίους αποσπάστηκε κάποια στιγμή.

Αναφέρεται βάρβαρος και αγέρωχος λαός. Ο αρχαίος γεωγράφος Σκύλαξ ο Καρυανδεύς αναφέρει ότι συνόρευαν με τους Μαιώτες και τους Κερκέτες , και αναφέρει 4 πόλεις τις : Φαναγόρεια, Κήποι, Σινδικός Λιμήν, και Πάτους.

Οι Σινδοί ήρθαν σε επαφή με τους Έλληνες και ανέπτυξαν στενές σχέσεις, τον 6ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκαν οι πρώτες ελληνικές αποικίες στην επικράτεια τους. Αρχαιολογικά ευρήματα στους οικισμούς Σεμιμπράτνεγιε και Ανάπσκογιέ , όπως αμφορείς από τη Χίο και Λέσβο δείχνει εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των Σινδών και Ελλήνων ή ακόμα και συγκατοίκηση στους οικισμούς. Οι Σινδοί έκοβαν νομίσματα αργυρά με τη μορφή του Ηρακλή στη μία πλευρά φορώντας τη λεοντή στο κεφάλι , γονατιστό με το τόξο του , και στην άλλη πλευρά έφεραν συνήθως την επιγραφη "ΣΙΝΔΩΝ" μαζί με κεφαλή ίππου ή παράσταση γλαύκας.

Από τους γνωστότερους Σινδούς ήταν ο Σωπαίος που αναφέρεται από τον Ισοκράτη στους λόγους του. Η κόρη του Σωπαίου είχε παντρευτεί γιο του βασιλιά του Βοσπόρου Σάτυρου και όταν η χώρα των Σινδών προσαρτήθηκε στο Βασίλειο του Βοσπόρου απέκτησε μεγάλη γη . Από την ιστορία του Σωπαίου και αυτή της Τιργαταώ φαίνεται ότι το ελληνικό Βασίλειο του Βοσπόρου επέμβαινε στα εσωτερικά των Σινδών και κάποια στιγμή η χώρα τους έγινε τμήμα τους. Παρά τις προσπάθειες των υπολοίπων Μαιώτων με πόλεμο να επανακτήσουν τη χώρα των Σινδών δεν τα κατάφεραν, οι απόγονοι μάλιστα του Σάτυρου φέρουν και τον τίτλο και του βασιλέα των Σινδών .

Οι Σινδοί αργότερα ενσωματώθηκαν υπό τον Μιθριδάτη στο βασίλειο του Πόντου. Ήταν γνωστοί σαν λαός μέχρι τον 6ο μ.Χ. αιώνα και αναφέρονται από τον περιηγητή Διονύσιο.
Ο Βαφτιστικός

"Για την κινηματογραφική απόδοση του έργου, δείτε Ο βαφτιστικός (ταινία) του 1952"

Ο Βαφτιστικός (ή Βαπτιστικός ή Ο Βαφτιστικός της Κυρίας) είναι η γνωστότερη οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.

Η πλοκή της τρίπρακτης αυτής οπερέτας βασίζεται στην γαλλική φάρσα «Madame et son filleul» των Μωρίς Ενεκέν, Πιέρ Βεμπέρ και Ανρί ντε Γκόρς (Maurice Hennequin, Pierre Veber και Henry de Gorsse) την οποία εξελλήνισε ο Σακελλαρίδης. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 18 Ιουλίου του 1918 από το θίασο Παπαϊωάννου. Ο συνθέτης, εκτός από τη μουσική, έγραψε το λιμπρέτο (πεζό κείμενο) και τους στίχους. Η υπόθεση του έργου, που τοποθετείται χρονικά στην περίοδο της επιστράτευσης του 1918, έχει περιληπτικά ως εξής:
Νίκος Σιδέρης

Ο Νίκος Σιδέρης γεννήθηκε στην Αθήνα τις 20 Ιανουαρίου του 1952 και είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής, συγγραφέας, μεταφραστής και ποιητής.
Κοινωνιολογία του κοινωνικού αποκλεισμού

Με τον όρο Κοινωνιολογία του κοινωνικού αποκλεισμού εννοείται ο κλάδος της κοινωνιολογίας που ασχολείται, μελετά και διερευνά τον κοινωνικό αποκλεισμό ως απότοκο οικονομικών φυλετικών, θρησκευτικών πολιτικών ή άλλων παραγόντων ατόμων ομάδων ή και πληθυσμών.
Βριόκαστρο Άνδρου

Το Βριόκαστρο Άνδρου είναι οχυρό της Άνδρο κοντά στον οικισμό Κατάκοιλος. Στον χώρο υπάρχουν τμήματα οχυρωματικής περιβόλου και ερείπια λαξευτής σκάλας επί του βράχου. Στην εξωτερική πρόσοψη του τείχους, φέρεται η επιγραφή "«Διός γης ηλίου περιφέρεια»".
Μαξιμίλιαν Σελλ

Ο Μαξιμίλιαν Σελλ (γερμ. "Maximilian Schell", 8 Δεκεμβρίου 1930 – 1 Φεβρουαρίου 2014) ήταν βραβευμένος Αυστριακός ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, και παραγωγός πολλών κινηματογραφικών έργων.
Μάρεϊ Σίσγκαλ

Ο Μάρεϊ Σίσγκαλ ("Murray Schisgal") είναι Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, γεννημένος στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 25 Νοεμβρίου 1926. Αφιερώνεται ολοκληρωτικά στη συγγραφή θεατρικών έργων, αφού προηγουμένως είχε εργαστεί ως μουσικός, δικηγόρος και καθηγητής των αγγλικών.

Ο Μάρεϊ Σίσγκαλ εμφανίζεται στο θέατρο ως σύνολο διαφόρων επιρροών (αναφέρεται πιο πολύ ο Ιονέσκο), έχει μολαταύτα πολλά και σίγουρα διακριτικά σημάδια καταδικά του. Σε ύφος είναι πιο διαπεραστικός από τον Άλμπη και το κωμικό του ένστικτο αντανακλά στέρεα τις πιο καλές στιγμές του αμερικανικού θεάτρου. Τα έργα του μοιάζουν με μινιατούρες. Κι αυτή η στενογραφική δραματική του μέθοδος αποδείχτηκε ως η καλύτερη θεατρική του ποιότητα.

Οι πρώτες κωμωδίες του, όπως «Ο Τίγρης», «Απλό είδος ερωτικής ιστορίας», «Οι Δακτυλογράφοι», φέρνουν την τεχνική του σε τέλεια συζυγία με τη δραματική σκηνική του αντίληψη. "The Typists" (Οι Δακτυλογράφοι, 1961) είναι μια εναλλαγή σκηνών, που σε διάρκεια μιας ώρας με απλές, προοδευτικές εικόνες - οι ηθοποιοί γερνούν μπροστά στα μάτια μας - συλλαμβάνουν τη ματαιότητα της ζωής. Το ψυχαναλυτικό παιχνίδι στη ζωή των δυο δακτυλογράφων μεταδίδει μια τσεχωφική αίσθηση. 

Το 1964 παρουσίασε με εκπληκτική επιτυχία στο Μπρόντγουει την κωμωδία του «Λουβ» ("Luv"), έργο με τρία πρόσωπα με αναφορές στους ψευτοδιανοούμενους της κοινωνικής ελίτ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 συνεργάστηκε στο θέατρο με τον Ντάστιν Χόφμαν, πρωταγωνιστή και σκηνοθέτη στα έργα του «Τζίμμυ Σάιν» ("Jimmy Shine, 1968") και «Πάνω από την Πόλη» ("All Over Town, 1974").
Μάχη της Δωδεκανήσου

Η Μάχη της Δωδεκανήσου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μια προσπάθεια των συμμαχικών δυνάμεων να καταλάβουν τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα στο Αιγαίο, μετά από την παράδοση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943, και να τα χρησιμοποιήσουν ως βάσεις για επιθέσεις εναντίον των γερμανοκρατουμένων Βαλκανίων. Η συμμαχική απόπειρα απέτυχε και τα Δωδεκάνησα κατελήφθησαν από τους Γερμανούς μέσα σε δύο μήνες, ενώ οι σύμμαχοι υπέστησαν μεγάλες απώλειες τόσο σε ανθρώπινες ζωές όσο και σε πλοία. Οι επιχειρήσεις στα Δωδεκάνησα διήρκεσαν από τις 8 Σεπτεμβρίου έως τις 22 Νοεμβρίου 1943.
Ιντερπόλ

Η Ιντερπόλ (πλήρης ονομασία "Διεθνής Οργάνωση Εγκληματολογικής Αστυνομίας", αγγλικά: "International Criminal Police Organization", ICPO, INTERPOL) είναι ένας σημαντικός μη κυβερνητικός διακρατικός οργανισμός, ο μεγαλύτερος σε παγκόσμια κλίμακα μετά τον ΟΗΕ.

Ιδρύθηκε το 1923 ως "Διεθνής Επιτροπή Εγκληματολογικής Αστυνομίας" (International Criminal Police Commission, ICPC) και εν συνεχεία το 1956 υιοθέτησε, την τηλεγραφική της διεύθυνση, ως την κοινή της ονομασία. 

Σκοπός της σύστασης του οργανισμού είναι κυρίως η προώθηση της αμοιβαίας συνεργασίας των διαφόρων εθνικών αστυνομικών Αρχών των χωρών – μελών που τον απαρτίζουν, προκειμένου η πρόληψη της εγκληματικότητας να είναι περισσότερο αποτελεσματική σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το 1997 ο προϋπολογισμός της Ιντερπόλ έφθανε τα 27 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2008 ξεπέρασε τα 47 εκατομμύρια δολάρια. Σήμερα, η Ιντερπόλ έχει ετήσιο προϋπολογισμό περίπου € 78 εκατομμύρια, μεγάλο μέρος από το οποίο παρέχεται μέσω των ετήσιων εισφορών των μελών της από 190 χώρες. Η έδρα του οργανισμού είναι στη Λυών, Γαλλία. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής οργανισμός μετά τα Ηνωμένα Έθνη από την άποψη της διεθνούς εκπροσώπησης. Το 2013, η Γενική Γραμματεία της Ιντερπόλ απασχολούσε 756 άτομα, που εκπροσωπούν 100 χώρες μέλη. Ο νυν Γενικός Γραμματέας του είναι ο "Jürgen Stock", πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Αστυνομίας. Αντικατέστησε τον "Ronald Noble", πρώην Υφυπουργό του Υπουργείου Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, αρμόδιο για την καταπολέμηση της οικονομικής τρομοκρατίας και του οικονομικού εγκλήματος, ο οποίος αφού υπηρέτησε επί 14 χρόνια, παραιτήθηκε το Νοέμβρη του 2014. Διαδεχόμενη τον "Khoo Boon Hui", η σημερινή Πρόεδρος της Ιντερπόλ "Mireille Ballestrazzi" είναι πρώην Αναπληρώτρια Διευθύντρια της Κεντρικής Διεύθυνσης της Γαλλικής Δικαστικής Αστυνομίας.

Για να διατηρηθεί η Ιντερπόλ "(Interpol)" όσο το δυνατόν πολιτικά ουδέτερη, ο Καταστατικός Χάρτης της απαγορεύει την ανάληψη παρεμβάσεων ή δραστηριοτήτων πολιτικής, στρατιωτικής, θρησκευτικής, ή φυλετικής φύσεως ή να εμπλέκεται η ίδια σε διαφορές επί των θεμάτων αυτών. Η εργασία της στρέφεται κατά κύριο λόγο στη δημόσια ασφάλεια και μάχεται την τρομοκρατία, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, τα εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος, τη γενοκτονία, τα εγκλήματα πολέμου, το οργανωμένο έγκλημα, την πειρατεία, την παράνομη κυκλοφορία των έργων τέχνης, την παράνομη παραγωγή ναρκωτικών, τη διακίνηση ναρκωτικών, το λαθρεμπόριο όπλων, την εμπορία ανθρώπων, το ξέπλυμα χρήματος, την παιδική πορνογραφία, το έγκλημα του λευκού κολάρου (δηλαδή οικονομικά εγκλήματα με δράστες στελέχη επιχειρήσεων), το ηλεκτρονικό έγκλημα, την παραβίαση της πνευματικής ιδιοκτησίας και την πολιτική διαφθορά.
Μίσα

thumb|Ο Μίσα δακρύζει από χαρά

Ο Μίσα (ρωσικά: Миша) ήταν η μασκότ των 22ων Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας το 1980. Σχεδιάστηκε από τον Βίκτορ Τσιζίλοβ, περίφημο εικονογράφο παιδικών βιβλίων στη Μόσχα. Ο ίδιος εργάστηκε πάνω από έξι μήνες και είχε κάνει 100 διαφορετικές παραλλαγές, θέλοντας να σχεδιάσει ένα αρκουδάκι που θα συμβόλιζε και θα μετέφερε το μήνυμα των Ολυμπιακών Αγώνων σε όλο τον κόσμο. Ο Μίσα παρουσιάστηκε το Δεκέμβριο του 1977 και αγαπήθηκε απ' όλο τον κόσμο. Είναι μία από τις πιο αγαπητές μασκότ στην ιστορία των Αγώνων, κυκλοφόρησε σε πολλές παραλλαγές, παιχνίδια και μπρελόκ με μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ ήταν και η πρώτη μασκότ που τυπώθηκε σε γραμματόσημα.
Νικηφόρος Διαμαντούρος

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος είναι Έλληνας πανεπιστημιακός. Γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1942 στην Αθήνα και σπούδασε αρχικά στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα και στη συνέχεια έλαβε το μεταπτυχιακό (1969) και διδακτορικό (1972) του τίτλο από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Υπηρέτησε τη θέση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή την περίοδο από το 2003 έως το 2013. Διαδέχτηκε (ως δεύτερος Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής) τον πρώτο από την ίδρυση του θεσμού με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή (1995-2003), τον Φινλανδό Γιάκομπ Σέντερμαν (Jacob Soederman, γεν. 1938). Για πρώτη φορά εκλέχτηκε στη θέση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την 1η Απριλίου 2003. Επανεξελέγη για πενταετή θητεία τον Ιανουάριο του 2005 και ξανά στις 20 Ιανουαρίου 2010 για άλλα 4 χρόνια. Έμεινε στη θέση αυτή έως το 2013, όταν τον διαδέχθηκε η Ιρλανδή Έμιλυ Ο Ράιλι.

Κατά την περίοδο 1992 - 1998 ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης, ενώ την περίοδο 1995 - 1998 διετέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού τμήματος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) και την περίοδο 1998 - 2003 υπηρέτησε ως ο πρώτος Συνήγορος του Πολίτη της Ελλάδος. Από το 1993 έως το 2009 ήταν καθηγητής της Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έχοντας φτάσει στη βαθμίδα του ομότιμου καθηγητή. To 2014 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Το 2010 του απονεμήθηκε ο Σταυρός της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας και το 2004 του Παράσημο του Τάγματος Αριστείας του Φοίνικος, της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Το 2011 πριν αναλάβει την πρωθυπουργία της Ελλάδας ο Λουκάς Παπαδήμος, ήταν ανάμεσα στους υποψήφιους πρωθυπουργούς, θέση όμως που ο ίδιος απέρριψε.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2015, ανακοινώθηκε η τοποθέτησή του στη θέση του επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του Ποταμιού για τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.
Ροβέρτος Α΄ της Φλάνδρας

Ο Ροβέρτος Α΄ της Φλάνδρας ή Ροβέρτος της Φριζίας ("Robrecht I de Fries", 1032 - 13 Οκτωβρίου 1093), Κόμης της Φλάνδρας (1071 - 1092) ήταν δεύτερος υιός του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας και της Αδέλας των Καπετιδών, κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Βαλδουίνος ΣΤ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως κόμης της Φλάνδρας και η αδελφή τους Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ τον Κατακτητή, ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία.
Σκάτμαν Τζον

Ο Σκάτμαν Τζον ("Scatman John", πραγματικό όνομα: "John Paul Larkin", 13 Μαρτίου 1942 - 3 Δεκεμβρίου 1999) ήταν Αμερικανός 

στιχουργός και τραγουδιστής.
Αριστείδης Μωραϊτίνης

O Αριστείδης Μωραϊτίνης (1806 - 1875) ήταν Έλληνας δικαστικός, πολιτικός και 2 φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας για μικρά χρονικά διαστήματα.
Αλκάθοος

Ο Αλκάθοος ή Αλκάθους ήταν μυθικός βασιλιάς και ήρωας των Μεγαρέων. 

Ο Αλκάθοος υπήρξε επώνυμος του δεύτερου Μεγαρικού λόφου. 
Προς τιμή του διεξάγονταν οι "Αλκάθιοι" αγώνες, τους οποίους μνημονεύει ο Πίνδαρος. Στην αγορά των Μεγάρων υπήρχε επίσης ηρώο του Αλκάθοου, το οποίο χρησίμευε ως αρχείο. Σύμφωνα με την παράδοση είχε χτίσει τα τείχη της πόλης, καθώς και τα δύο ιερά της Αρτέμιδας και του Απόλλωνα. Τα δύο αυτά ιερά χτίστηκαν εις μνήμη του θανάτου του λιονταριού του Κιθαιρώνα.
Κονσταντίν Τσερνιένκο

Ο Κονσταντίν Ουστίνοβιτς Τσερνιένκο (ρωσική γλώσσα: "Константи́н Усти́нович Черне́нко", 24 Σεπτεμβρίου 1911 – 10 Μαρτίου 1985) ήταν Σοβιετικός πολιτικός και Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης από την 13 Φεβρουαρίου 1984 έως τον θάνατό του, την 10 Μαρτίου 1985. Ο Τσερνιένκο υπήρξε επίσης πρόεδρος του Ανώτατου Σοβιέτ από την 11 Απριλίου έως τον θάνατό του.

Το 1948 ως στέλεχος στο τμήμα προπαγάνδας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας, γνώρισε τον μελλοντικό ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρέζνιεφ, του οποίου κέρδισε την εμπιστοσύνη. Το 1964 όταν ο Μπρέζνιεφ ανέλαβε την ηγεσία του κράτους, ο Τσερνιένκο ως στενός του συνεργάτης, υπήρξε από τα πιο δυναμικά στελέχη του κόμματος.

Ο Κονσταντίν Τσερνιένκο έγινε Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ.Σ.Ε. στις 13 Φεβρουαρίου 1984, διαδεχόμενος το Γιούρι Αντρόπωφ, ο οποίος απεβίωσε εν ενεργεία. Όπως και ο Αντρόπωφ, έτσι και ο Τσερνιένκο ήταν ηλικιωμένος και άρρωστος όταν ανέλαβε την εξουσία. Ο Τσερνιένκο έπασχε από καρδιακή ανεπάρκεια, βρογχίτιδα και ασθένησε σοβαρά από πνευμονία το 1984. Το τελευταίο διάστημα της διακυβέρνησής του το πέρασε στο νοσοκομείο, καθώς ήταν τόσο άρρωστος ώστε δε μπορούσε να παρευρεθεί σε καμία συνεδρίαση του κόμματος. 

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, αρνήθηκε την αποστολή σοβιετικών αθλητών στην Ολυμπιάδα του 1984 στο Λος Άντζελες, ως απάντηση της αποχής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ολυμπιάδα του 1980 στη Μόσχα. Πέθανε την άνοιξη του 1985 από οξεία πνευμονική πάθηση.
Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (1832-11 Νοεμβρίου 1910) υπήρξε Έλληνας πολιτικός και πρωθυπουργός της Ελλάδας (1892).
762 Πούλκοβα

Η 762 Πούλκοβα είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε από τον Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν το 1913 και έλαβε το όνομά της από το Αστεροσκοπείο Πούλκοβο, που βρίσκεται κοντά στην Αγία Πετρούπολη. Η διάμετρός της είναι 137 χλμ. και ο φασματικός τύπος της είναι C. Αυτό σημαίνει πως είναι σκουρόχρωμη και η σύστασή της έχει άνθρακα.
Η τροχιά της 762 Πούλκοβα. Στη θέση αυτή θα βρίσκεται στις [[26 Οκτωβρίου]] [[2009]].|right
Έντουαρντ Μόρρις Έρσκιν

Ο Έντουαρντ Μόρρις Έρσκιν (1817-1883) ήταν Άγγλος διπλωμάτης. Είχε εισέλθει στη Διπλωματική Υπηρεσία αρχικά ως ακόλουθος στην Αγγλική Πρεσβεία του Μονάχου. Το 1868 διορίστηκε πρέσβης της Αγγλίας στην Αθήνα μέχρι τον Νοέμβριο του 1872 όπου μετετέθη πρέσβης στη Στοκχόλμη. Στη πόλη αυτή παρέμεινε μέχρι το 1881. Πέθανε δύο χρόνια μετά, το 1883.

Κατά την περίοδο που διατελούσε πρέσβης της Αγγλίας στην Ελλάδα συνέβη η ληστεία στο Πικέρμι που κατέληξε στη σφαγή του Δήλεσι. Στις εκθέσεις του προς τον τότε πρωθυπουργό της Αγγλίας θεωρούσε ότι η ελληνική κυβέρνηση υπέθαλπε τη ληστοκρατία στρεφόμενος ιδιαίτερα κατά του τότε υπουργού των Στρατιωτικών Σκαρλάτου Σούτσου, εξαναγκάζοντάς τον τελικά σε παραίτηση. Στη συνέχεια υποχρέωσε την ελληνική κυβέρνηση να παρευρίσκεται ο ίδιος στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου όταν εξετάσθηκε το θέμα της σφαγής, απειλώντας ακόμα και ένοπλη επέμβαση της Αγγλίας στην Ελλάδα, με το πρόσχημα της εκκαθάρισης της ληστείας στην ελληνική ύπαιθρο.

Τελικά αν και ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Γκλάντστον Γουίλιαμ Έβαρτ δεν συμμερίστηκε τον πρέσβη του, στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο Έρσκιν πέτυχε να έλθουν στην Ελλάδα Άγγλοι ανακριτικοί υπάλληλοι, όχι τόσο για να παρακολουθήσουν και να παρευρίσκονται στις ανακρίσεις και στη συνέχεια στις εκτελέσεις των συλληφθέντων ληστών όσο περισσότερο στην άσκηση πίεσης απαλλαγής με βούλευμα Άγγλου υπηκόου που φέρονταν αναμεμιγμένος και μάλιστα ως ο διοργανωτής εκείνης της ληστείας που συγκλόνισε την Ελλάδα και τις διπλωματικές της σχέσεις.
Στάτιος

Ο Πόπλιος Παπίνιος Στάτιος ("Publius Papinius Statius", περ. 45 – περ. 96 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος ποιητής της λεγόμενης «Αργυρής Εποχής» της λατινικής λογοτεχνίας.
Γιούρι Αντρόπωφ

Ο Γιούρι Βλαντίμιροβιτς Αντρόπωφ (ρώσικα: "Ю́рий Влади́мирович Андро́пов", ΔΦΑ: [ˈjʉrʲɪj vlɐˈdʲimʲɪrəvʲɪtɕ ɐnˈdropəf], 15 Ιουνίου 1914 - 9 Φεβρουαρίου 1984) ήταν Σοβιετικός πολιτικός, αρχηγός της KGB (1967-82) και Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης από τις 12 Νοεμβρίου 1982 έως τον θάνατό του δεκαπέντε μήνες αργότερα.

thumb|250px|left|Γιούρι Αντρόπωφ (αριστερά) και Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι (δεξιά).
Εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης το 1939 και συμμετείχε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σε αντάρτικες επιχειρήσεις κατά των Γερμανών. Μετά τον πόλεμο, το 1954, ως σοβιετικός πρέσβης στην Ουγγαρία υπήρξε άμεσα εμπλεκόμενος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την κατάπνιξη των αντισοβιετικών εξεγέρσεων στη χώρα εκείνη. Ακολούθως κατά την περίοδο που ξέσπασε η Άνοιξη της Πράγας (1968), στην Τσεχοσλοβακία, ενήργησε για την κατάπνιξη κάθε εστίας αντίστασης όπως και στην παραπομπή και φυλάκιση των αντισοβιετικών στοιχείων προς τυχόν αποκοπή της Τσεχοσλοβακίας από τη ζώνη επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης.

Κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του προσπάθησε με σειρά μέτρων να μετατρέψει την οικονομία σε πλήρη σοσιαλιστική μορφή. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Λεονίντ Μπρέζνιεφ, δεν απέφυγε την άμεση σύγκρουση με αρκετά κομματικά στελέχη και συνολικά έπαυσε από τα καθήκοντά τους 18 υπουργούς. Στην εξωτερική πολιτική ο πόλεμος με το Αφγανιστάν συνεχιζόταν και οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ιδιαίτερα τεταμένες. Εκτός από τα πυραυλικά προγράμματα που εφάρμοζαν οι δύο χώρες στην Ευρώπη, σημειώθηκε κατάρριψη Κορεατικού πολιτικού αεροσκάφους από σοβιετικά μαχητικά αεροσκάφη, με αποτέλεσμα τον θάνατο 269 επιβατών και πληρώματος. Χαρακτηριστικά ενώ το μαύρο κουτί του αεροσκάφους κατέληξε σε σοβιετικά χέρια, ο Γιούρι Αντρόπωφ θεώρησε σκόπιμο όλο το συμβάν να μείνει απόρρητο για να μην αποκαλυφθούν οι πραγματικές συνθήκες.

Υπήρξε επί 15 χρόνια αρχηγός της σοβιετικής μυστικής υπηρεσίας KGB. Στις 26 Μαΐου 1982 απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του.

Από τον Αύγουστο του 1983 ο Αντρόπωφ εισήχθη στην κεντρική κλινική της Μόσχας, καθώς έπασχε από ηπατική δυσλειτουργία. Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1984.
Μπολσεβίκοι

Από συγκεντρωση του κόμματος των Μπολσεβίκων. Ο [[Λένιν]] φαίνεται στα δεξιά.
thumb|Έργο του 1920 του Mπορίς Κουστόντιεφ (Борис Кустодиев) «"O Μπολσεβίκος"»

Οι Μπολσεβίκοι (ρωσικά: большевики, большевик, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [bəlʲʂɨˈvʲik] προερχόμενο από τη λέξη "большинство" "bol'shinstvo", «πλειοψηφία», που προέρχεται από το "большe" "bol'she", που σημαίνει «περισσότερο», και είναι συγκριτικός βαθμός του "большой" "bol'shoi", που σημαίνει μεγάλος) ήταν μια πολιτική φράξια του μαρξιστικού Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (ΡΣΔΕΚ) το οποίο διασπάστηκε από τη φράξια των Μενσεβίκων στο 2ο Συνέδριο του Κόμματος το 1903. Οι μπολσεβίκοι αποτελούσαν την πλειοψηφία στην κρίσιμη ψηφοφορία, και έτσι προήλθε και το όνομά τους. Σε τελική ανάλυση έγιναν το "Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης". Οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία στην Ρωσία κατά τη διάρκεια της "Οκτωβριανής Επανάστασης" που ήταν μια φάση της Ρωσικής Επανάστασης του 1917, και ίδρυσαν τη Σοβιετική Ένωση. 

Οι Μπολσεβίκοι, που οργάνωσε και ίδρυσε ο Βλαντίμιρ Λένιν, ήταν μια οργάνωση "επαγγελματιών επαναστατών" με μια εσωτερική δημοκρατική "ιεραρχία" καθοδηγούμενη από την αρχή του Δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, και θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως την εμπροσθοφυλακή της επαναστατικής "εργατικής τάξης (προλεταριάτο)" της Ρωσίας. Οι ιδέες και οι πρακτικές τους αναφέρονται συχνά και ως Μπολσεβικισμός. Ο Μπολσεβίκος επαναστάτης ηγέτης Λέων Τρότσκι συχνά χρησιμοποιούσε τους όρους «Μπολσεβικισμός» και «Μπολσεβίστες» μετά τον εξοστρακισμό του από την Σοβιετική Ένωση για να δηλώσει τη διαφορά μεταξύ αυτού που έβλεπε ως αληθινό Λενινισμό και του καθεστώτος εντός του κράτους και του κόμματος που αναδύθηκε υπό τον Ιωσήφ Στάλιν. Εντούτοις, ο «Μπολσεβικισμός» σήμερα συνδέεται συνήθως με τον Σταλινισμό που κυριάρχησε στη Σοβιετική Ένωση.
Προθοήνορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Προθοήνορας (Προθοήνωρ) είναι γνωστός ο ένας από τους 5 αρχηγούς των Βοιωτών στον Τρωικό Πόλεμο (οι άλλοι 4 ήταν οι Αρκεσίλαος, Λήτος, Κλονίος και Πηνέλεως). Ο Προθοήνορας ήταν γιος του Αρηιλύκου και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Πολυδάμαντα με ακόντιο, που τον χτύπησε στον δεξιό ώμο. Αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Β, στίχος 495 και ραψωδία Ξ, στ. 450).

* Ο αστεροειδής 22203 Προθοήνωρ (22203 Prothoenor), που ανακαλύφθηκε το 1960 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό Βοιωτό πολεμιστή.
Ιερά Μητρόπολις Αργολίδος

Η Ιερά Μητρόπολις Αργολίδος εδρεύει στο Ναύπλιο και στην περιφέρειά της υπάγεται ο Νομός Αργολίδας εκτός της περιοχής της Ερμιονίδας. Μητροπολίτης της από το έτος 2013 είναι ο Νεκτάριος (κατά κόσμον Νεκτάριος Αντωνόπουλος).
Αρνούλφος Β΄ της Φλάνδρας

Ο Αρνούλφος Β΄ της Φλάνδρας ("Arnulf II van Vlaanderen", 960 – 30 Μαρτίου 987) Κόμης της Φλάνδρας (965 - 987) ήταν μοναδικός γιος και παιδί του Βαλδουίνου Γ΄ της Φλάνδρας και της Ματθίλδης των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμαν δούκα της Σαξονίας.
Ζαν Κοκτώ

Ο Ζαν Κοκτώ ("Jean Cocteau", 5 Ιουλίου 1889 - 11 Οκτωβρίου 1963) ήταν Γάλλος ποιητής, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ζωγράφος και σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Υπήρξε ένας από τους πιο πολυσχιδείς καλλιτέχνες του μεσοπολέμου, μέλος της γαλλικής πρωτοπορίας. Επιδόθηκε στην ανάπλαση και υπερρεαλιστική ερμηνεία των ελληνικών μύθων ("Ορφέας", "Αντιγόνη", "Οιδίποδας", "Ολέθρια μηχανή"), θήτευσε στο ψυχολογικό θέατρο και ασπάστηκε το νεορομαντισμό. Από τις γνωστότερες ταινίες του είναι: "Η πεντάμορφη και το τέρας" και οι "Τρομεροί γονείς" (από το θεατρικό του έργο).
Βαλδουίνος Γ΄ της Φλάνδρας

Ο Βαλδουίνος Γ΄ της Φλάνδρας ή Βαλδουίνος ο νέος ("Boudewijn III van Vlaanderen", 940 – 1 Νοεμβρίου 962) ήταν κόμης της Φλάνδρας (958 - 962) μαζί με τον πατέρα του Αρνούλφο Α΄ τον Γηραιό, γιός και διάδοχος του κόμητος της Φλάνδρας Αρνόλφου Α΄ του της δεύτερης συζύγου του Αδελαΐδας του Βερμαντουά κόρης του Ερβέρτου Β΄ του Βερμαντουά, το 958 ο υπερήλικας πατέρα του αποφάσισε να τον κάνει συμβασιλέα αλλά πέθανε πολύ πρόωρα πριν απο αυτόν (962) αφήνοντας ένα βρέφος τον Αρνούλφο ο οποίος τέθηκε υπο την προστασία του παππού του. 
Κατά το σύντομο διάστημα της εξουσίας του, ο Βαλδουίνος εγκατέστησε βιομηχανία υφαντών στη Γάνδη, η οποία στάθηκε η βάση για την οικονομική ανάπτυξη της κομητείας τους επόμενους αιώνες.
Χλωμός Κερκύρας

Ο Χλωμός Κερκύρας ή Χλομός βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του βουνού «Μεροβίγλι» της νότιας Κέρκυρας, σε ύψος 270 – 320 μ. και χτίστηκε το 13ο αιώνα. Είναι από τα πρώτα χωριά της Κέρκυρας και απέχει από την πόλη 31 χλμ. Τα διάσπαρτα ερείπια στις πλαγιές του βουνού και η ύπαρξη βωμού του Απόλλωνα στη θέση του σημερινού ναού των Ταξιαρχών μαρτυρούν την παρουσία κατοίκων (μάλλον κτηνοτρόφων) στην περιοχή αυτή, από την προχριστιανική ακόμη εποχή. 

Οι πρώτοι κάτοικοι που εγκαταστάθηκαν στο χώρο του σημερινού χωριού ήρθαν από το Βυζάντιο σαν φυγάδες ή μισθοφόροι των Βυζαντινών που παρέμειναν στην Κέρκυρα. Αργότερα ήρθαν και από άλλα μέρη και κύρια από την περιοχή των Κορισσίων (Λίνια) που αναγκάστηκαν να ανεβούν λόγω της ελονοσίας και των πειρατών. 

Το χωριό έχει χτιστεί οργανικά: χαρακτηρίζεται από στενά καντούνια και διαθέτει δυο μικρές πλατείες- «φόρους»: τον «Πάνω Φόρο» και τον «Κάτω Φόρο». 

Απο την εκκλησία των Ταξιαρχών («Τραξάρχης») υπάρχει πανοραμική θέα.
Σαντιάγο ντε Κούβα

Το Σαντιάγο ντε Κούβα (ισπανικά: "Santiago de Cuba") είναι πόλη της Κούβας και πρωτεύουσα της ομώμυμης επαρχίας στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 540 χλμ. από την πρωτεύουσα Αβάνα.

Τόσο από πληθυσμιακή όσο και από ιστορική άποψη το Σαντιάγο ντε Κούβα είναι η δεύτερη σημαντικότερη πόλη στην Κούβα μετά την Αβάνα. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λημάνια της Καραϊβικής. Το 2004 ο πληθυσμός της ανέρχονταν σε 494.337 κατοίκους.

Από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα είναι το ισπανικό κάστρο: Σαν Πέδρο ντε λα Ρόκα, χαρακτηριστικό δείγμα της ισπανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής.
Αρνούλφος Α΄ της Φλάνδρας

thumb|right|250px|Αρνούλφος ο Γηραιός
Ο Αρνούλφος Α΄ της Φλάνδρας ή Αρνούλφος ο Μέγας ή Αρνούλφος ο Γηραιός ("Arnulf I van Vlaanderen", 889 – 27 Μαρτίου 965) Κόμης της Φλάνδρας (918 – 965) ήταν γιος και διάδοχος του Βαλδουίνου Β΄ της Φλάνδρας και της Έλφθριθ κόρης του Αλφρέδου του Μέγα. Ο Αρνούλφος ήταν μέσω του πατέρα του απόγονος του Καρλομάγνου και μέσω της μητέρας του απόγονος των Αγγλοσαξόνων βασιλέων του Ουέσσεξ. Το όνομά του οφείλεται στο μακρινό του πρόγονο, Αρνούλφο του Μετς γενάρχη της δυναστείας των Καρολιδών.
Χουάν Αλμέιδα Βόσκε

Ο Χουάν Αλμέιδα Βόσκε (ισπανικά: "Juan Almeida Bosque", 17 Φεβρουαρίου 1927 – 11 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν Κουβανός πολιτικός και ένας από τους αρχικούς ηγέτες της Κουβανικής Επανάστασης. Μετά την επιτυχία της Επανάστασης, ήταν από τις εξέχουσες προσωπικότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας. Την στιγμή του θανάτου του, τον Σεπτέμβριο του 2009, κατείχε την θέση του αντιπροέδρου του κουβανικού λαϊκού συμβουλίου. 

Λόγω των αγαθοεργιών του, του απονεμήθηκε μεγάλος αριθμός αριθμός παρασήμων και μεταλλίων τόσο στην Κούβα όσο και διεθνώς.
Ίσλα δε λα Χουβεντούδ

thumb|Η θέση του νησιού σε σχέση με την Κούβα.
Η Ίσλα δε λα Χουβεντούδ (ισπανικά: "Isla de la Juventud", «η νήσος της νιότης») είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Κούβας και το έκτο μεγαλύτερο στις δυτικές Ινδίες (μετά την ίδια την Κούβα, την Ισπανιόλα, την Τζαμάικα, το Πουέρτο Ρίκο και το Τρινιντάντ). Η έκταση του νησιού είναι 2.204 τ. χλμ. και βρίσκεται 50 χλμ. νότια από την νήσο της Κούβας, νότια της Αβάνας και του Πίναρ ντελ Ρίο. Διοικητικά, η Ίσλα δε λα Χουβεντούδ υπάγεται απευθείας στην κεντρική κυβέρνηση της Κούβας.

Ο πληθυσμός του νησιού είναι 86.420 κάτοικοι (2010) και η πρωτεύουσά του είναι η Νουέβα Χερόνα (Nueva Gerona). Το νησί μέχρι το 1978 ονομάζονταν Ίσλα ντε Πίνος.
Φρεντερίκ Ντε Κλερκ

Ο Φρεντερίκ Ντε Κλερκ ("Frederik Willem de Klerk", 18 Μαρτίου 1936 - ...) ήταν ο τελευταίος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής επί καθεστώτος Απαρτχάιντ, από τον Σεπτέμβριο του 1989 ως τον Μάιο του 1994. Ο Ντε Κλερκ ήταν και ηγέτης του εθνικού κόμματος της χώρας από τον Φεβρουάριο του 1989 ως τον Σεπτέμβριο του 1997. Κατά τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης του Νέλσον Μαντέλα συμμετείχε ως αντιπρόεδρος (1994-1996). Ο τελευταίος, ως τώρα, λευκός Νοτιοαφρικανός που κατείχε αυτή την θέση. Το 1997 αποσύρθηκε από την πολιτική.

Ο Φρεντερίκ Ντε Κλερκ είναι ιδιαίτερα γνωστός ως η προσωπικότητα που έθεσε τέλος στο καθεστώς ρατσιστικών διακρίσεων της Νότιας Αφρικής, γνωστό με τον όρο Απαρτχάιντ, και ως υποστηρικτής δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων που οδήγησαν στην ισότητα των πολιτών του κράτους ανεξαρτήτου χρώματος. Βραβεύτηκε με βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1993 μαζί με τον Νέλσον Μαντέλα. 



Κατηγορία:Πολιτικοί της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Απαρτχάιντ
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Κατηγορία:Πρόεδροι του Κράτους της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Νότιας Αφρικής