Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Φλόριτσα Μπαγκντασάρ

Η Φλόριτσα Μπαγκντασάρ (λατινικά: "Florica Bagdasar", 24 Ιανουαρίου 1901 - 19 Δεκεμβρίου 1978), το γένος Κιουμέτι, ήταν Ρουμάνα νευροψυχίατρος καθώς και η πρώτη γυναίκα υπουργός του Υπουργείου Υγείας της Ρουμανίας, μεταξύ το 1946 και το 1948. Γεννήθηκε στην Μπίτολα, με την οικογένειά της να έχει βλαχική καταγωγή. Η οικογένειά της μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα μορφωμένη για την εποχή, με τον πατέρας της να διδάσκει μαθηματικά σε σχολείο και με τον αδεφλό της να είναι ιστορικός. Κατά την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Μπαγκντασάρ σταμάτησε τις εγκύκλιες σπουδές της, τις οποίες συνέχισε τελικά στη Μολδαβία, στην πόλη Ρόμαν, όπου η οικογένειά της είχε καταφύγει. 

Το 1920, πήγε στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Βουκουρέστι, από το οποίο αποφοίτησε το 1925. Το 1927, παντρεύτηκε τον Δρ. Μπαγκντασάρ, με τον οποίο λίγο αργότερα πήγαν για περαιτέρω εκπαίδευση στη Βοστόνη, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το 1929, επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Λίγο καιρό αργότερα μετακόμισαν στο Βουκουρέστι, όπου έμειναν μέχρι και το τέλος της ζωής τους. Εκείνη την εποχή, στη Ρουμανία, οι νευρολογικές εγχειρήσεις δεν ήταν διαδεδομένες, με την Μπαγκντασάρ, να παραμένει πιστή στο πλευρό του άνδρα της, στο εγχείρημά του να δημιουργήσει μία ομάδα νευρολόγων χειρουργών. Αφού τελείωσε με την εκπαίδευσή της ολοκληρωτικά, αφιερώθηκε στη νευροψυχιατρική και στην εκπαιδευτική παιδιατρική. 

Εκείνη την περίοδο, σε συνεργασία με την Φλόριτσα Νικολέσκου δημιούργησαν διάφορα παιδαγωγικά βιβλία, τα οποία συνεισέφεραν πολύ στη ρουμανική πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το 1946, ίδρυσε την κλινική για Ψυχικά Νοσήματα στο Βουκουρέστι, η οποία ειδικευτόταν στη θεραπεία νευρολογικών νοσημάτων, διαταραχών κλπ σε παιδιά. Μετά έγινε η πρώτη γυναίκα υπουργός της χώρας. Κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αντιμετώπισε και η ίδια μεγάλη ασιτία, ενώ παράλληλα συμμετείχε στις εξορμήσεις εναντίον επιδημιών όπως ο ενδημικός τύφος (στη Μολδαβία) και η μαλάρια. Μετά το τέλος του Πολέμου και λίγα χρόνια αργότερα διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ρουμανικού Ερυθρού Σταυρού. Η Μπαγκντασάρ είχε και πολιτικές και κοινωνικές δραστηριότητες, ούσα μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρουμανίας. Το 1978, ούσα πολύ άρρωστη, απεβίωσε στο Βουκουρέστι.
Φρίντριχ Τσάντερ

Ο Γκέοργκ Άρθουρ Κόνσταντιν Φρίντριχ Τσάντερ (Georg Arthur Constantin Friedrich Zander) ( , tr. ; , - 28 Μαρτίου 1933), ήταν ένας Γερμανός από τη Βαλτική, πρωτοπόρος στην πυραυλική και διαστημικές πτήσεις στη Ρωσική Αυτοκρατορία και τη Σοβιετική Ένωση. Σχεδίασε τον πρώτο πύραυλο υγρού καυσίμου, που εκτοξεύτηκε στη Σοβιετική Ένωση, το GIRD -X, και έκανε πολλές σημαντικές θεωρητικές συνεισφορές στο δρόμο προς το διάστημα.
Κορνέλις Ένχελμπρεχτς

"Η δεύτερη επίσκεψη του Χριστού στο σπίτι της Μαρίας και της Μάρθας" . Περίπου 1515–1520. [[Ρέικσμουζεουμ]] [[Άμστερνταμ]].
"Ο Χριστός αφήνει τη μητέρα του" . Περίπου 1515–1520. [[Ρέικσμουζεουμ|Rijksmuseum Άμστερνταμ]] .
Ο Κορνέλις Ένχελμπρεχτς (Cornelis Engebrechtsz., επίσης γνωστός ως Cornelis Engelbrechtsz περ. 1462–1527) ήταν πρώιμος Ολλανδός ζωγράφος. Γεννήθηκε και πέθανε στο Λάιντεν και θεωρείται ο πρώτος σημαντικός ζωγράφος από αυτήν την πόλη. Ο Ένγκμπρεχτς δίδαξε αρκετούς άλλους ζωγράφους του Λάιντεν, όπως ο Λούκας Βαν Λάιντεν, ο Έρτχεν φαν Λέιντεν και τους γιους του Ένγκμπρεχτς ». Οι γιοι του ήσαν οι Κορνέλις , Λούκας και Πίτερ Κορνέλις . Ο Λούκας φαν Λέιντεν θεωρείται ο πιο σημαντικός μαθητής του, εκτοπίζοντας τον Δάσκαλό του σε δημοτικότητα. 

Εργασίες του Ένχελμπρεχτς βρίσκονται στη συλλογή του Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ, του Μουσείου Kunsthistorisches στη Βιέννη, του Μουσείου Γκέτι στο Λος Άντζελες, της Παλαιάς Πινακοθήκης στο Μόναχο και του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη, μεταξύ άλλων.
Ισλάμ στο Μαυροβούνιο

Το Ισλάμ στο Μαυροβούνιο αναφέρεται σε ακόλουθους, κοινότητες και θρησκευτικούς θεσμούς του Ισλάμ στο Μαυροβούνιο. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία στη χώρα, μετά τον Χριστιανισμό. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, οι 118.477 Μουσουλμάνοι του Μαυροβουνίου αποτελούν το 20% του συνολικού πληθυσμού. Οι Μουσουλμάνοι του Μαυροβουνίου ανήκουν κυρίως στο σουνιτικό παρακλάδι. Σύμφωνα με την εκτίμηση του Ερευνητικού Κέντρου Pew, οι Μουσουλμάνοι είχαν πληθυσμό 130.000 (20,3%) κατοίκων το 2020.
Ισλάμ στη Λετονία

Η παρουσία του Ισλάμ στη Λετονία καταγράφηκε για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα. Αυτοί οι Μουσουλμάνοι ήταν κυρίως Τάταροι και Τούρκοι που είχαν μεταφερθεί στη Λετονία κατά τη θέλησή τους. Περιλάμβαναν Τούρκους αιχμαλώτους πολέμου από τον Κριμαϊκό Πόλεμο και τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877.
Άλμπερτ φαν Αουβάτερ

Ο Άλμπερτ φαν Αουβάτερ (Albert van Ouwater, περ. 1410/1415 - 1475) ήταν ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες της Πρώιμης Ολλανδικής ζωγραφικής που εργάστηκε στις Βόρειες Κάτω Χώρες, σε αντίθεση με τη Φλάνδρα στο Νότο της περιοχής.

* *Gerard David: purity of vision in an age of transition, κατάλογος έκθεσης από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (πλήρως διαθέσιμος online ως PDF), ο οποίος περιέχει υλικό για τον φαν Αουβάτερ (βλ. Ευρετήριο)
Ισλάμ στην Τσεχία

μικρογραφία| Το Τζαμί του Μπρνο στην Τσεχία.
Το Ισλάμ στην Τσεχία αναφέρεται στους Μουσουλμάνους που ζουν στην Τσεχία. Υπάρχουν περίπου 20.000 Μουσουλμάνοι στην Τσεχία, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το 0,2% του πληθυσμού της χώρας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, υπάρχουν περίπου 3500 Μουσουλμάνοι στην Τσεχία (λιγότερο από 0,1% του πληθυσμού της χώρας), σε σύγκριση με 495 Μουσουλμάνους το 1991.

Στην Τσεχία, υπάρχουν δύο τζαμιά στην Πράγα και ένα τζαμί στο Μπρνο.
Χριστιανισμός στο Κοσσυφοπέδιο

Ο Χριστιανισμός στο Κοσσυφοπέδιο έχει μια μακρόχρονη παράδοση που χρονολογείται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ολόκληρη η περιοχή των Βαλκανίων είχε εκχριστιανιστεί από τις Ρωμαϊκές, Βυζαντινές και Πρώτες Βουλγαρικές Αυτοκρατορίες μέχρι τον 10ο αιώνα. Μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 έως το 1912, το Κοσσυφοπέδιο ήταν μέρος της Μουσουλμανικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σημειώθηκε υψηλό επίπεδο εξισλαμισμού. Κατά τη χρονική περίοδο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κοσσυφοπέδιο κυβερνήθηκε από κοσμικές σοσιαλιστικές αρχές στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΣΟΔΓ). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Κοσσυφοπέδιοι έγιναν ολοένα και πιο εκκοσμικευμένοι. Σήμερα, το 90% του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου προέρχεται από μουσουλμανικό οικογενειακό υπόβαθρο, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Αλβανοί, αλλά επίσης περιλαμβάνουν σλαβόφωνους ομιλητές (οι οποίοι ως επί το πλείστον αναγνωρίζονται ως Γκοράνοι ή Βόσνιοι Μουσουλμάνοι) και Τούρκοι.
Beeldenstorm

μικρογραφία|360x360εσ| Απεικόνιση της καταστροφής στην Εκκλησία της Παναγίας στην Αμβέρσα, η «εκδήλωση υπογραφής» του Beeldenstorm, 20 Αυγούστου 1566, από τον Φρανς Χόχενμπερχ (Frans Hogenberg)
Το Beeldenstorm (στα ολλανδικά κατά προσέγγιση "θύελλα εικόνων" ή "θύελλα αγαλμάτων") και στα γερμανικά Bildersturm είναι όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την καταστροφή θρησκευτικών εικόνων που συνέβη στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα, όρος γνωστός στα αγγλικά ως Μεγάλη Εικονοκλασία . Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων της εικονοκλασίας, η καθολική τέχνη και πολλές μορφές εκκλησιαστικών καλλιτεχνημάτων και διακοσμήσεων καταστράφηκαν σε ανεπίσημες ή μαζικές ενέργειες από πλήθη Καλβινιστών Προτεσταντών ως τμήμα της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Το μεγαλύτερο μέρος της καταστροφής έγινε σε έργα τέχνης σε εκκλησίες και δημόσιους χώρους. 
μικρογραφία| Προτεσταντική πολεμική αναπαράσταση που εξυμνεί την καταστροφή, 1566
Ο ολλανδικός όρος αναφέρεται συγκεκριμένα στο κύμα των άτακτων επιθέσεων το καλοκαίρι του 1566, που εξαπλώθηκε γρήγορα στις Κάτω Χώρες από τον νότο στον βορρά. Παρόμοια κρούσματα εικονοκλασίας σημειώθηκαν και σε άλλα μέρη της Ευρώπης, ιδίως στην Ελβετία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την περίοδο μεταξύ 1522 και 1566, ιδίως σε Ζυρίχη (το 1523), Κοπεγχάγη (1530), Μύνστερ (1534), Γενεύη (1535), και Άουγκσμπουργκ (1537). 

Στην Αγγλία πραγματοποιήθηκε αφαίρεση εικόνων, που χρηματοδοτήθηκε από την κυβέρνηση, και επίσης έγιναν και αυθόρμητες επιθέσεις από το 1535 και μετά, και στη Σκωτία από το 1559 Στη Γαλλία υπήρξαν πολλά κρούσματα στο πλαίσιο των Γαλλικών Θρησκευτικών Πολέμων από το 1560 και μετά.
Συμφωνία του Πρζίνο

Η Συμφωνία του Πρζίνο, ή η συμφωνία από τις 2 Ιουνίου έως τις 15 Ιουλίου 2015, είναι μια πολιτική συμφωνία μεταξύ των κύριων πολιτικών κομμάτων στη Βόρεια Μακεδονία με τη διαμεσολάβηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συμφωνία τερμάτισε την πολιτική και θεσμική κρίση της ΠΓΔΜ το πρώτο εξάμηνο του 2015. Προέβλεπε τη συμμετοχή του κόμματος της αντιπολίτευσης της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης Μακεδονίας στα υπουργεία, την πρόωρη παραίτηση του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρουέφσκι τον Ιανουάριο του 2016 και μια υπηρεσιακή κυβέρνηση για να φέρει τη χώρα στις γενικές εκλογές του Ιουνίου 2016, καθώς και έναν Ειδικό εισαγγελέα για να ηγηθεί των ερευνών σχετικά με τα ενδεχόμενα εγκλήματα που επισημαίνονται από το σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών.
Πούλβα

Η Πούλβα (εσθονικά: "Põlva", ) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Εσθονία, η πρωτεύουσα της Επαρχίας Πούλβα και το κέντρο της συνοικίας Πούλβα.
μικρογραφία| Οδός Βόρου στην Πούλβα.
μικρογραφία| Πούλβα
μικρογραφία| Διοικητικό κτίριο της Επαρχίας Πούλβα.
μικρογραφία| Πολιτισμικό κέντρο στην Πούλβα
Η Πούλβα φιλοξενεί το Μουσικό Φεστιβάλ Ιντσικούρμου, το οποίο διοργανώνει τακτικά συναυλίες και καλοκαιρινές δραστηριότητες, το οποίο βρίσκεται σε μια μικρή δασική περιοχή στη δυτική πλευρά της πόλης.
Ευρώπη-Δημοκρατία-Εσπεράντο

Η Ευρώπη-Δημοκρατία-Εσπεράντο (ΕΔΕ ή Ε-Δ-Ε, εσπεράντο: "Eŭropo-Demokratio-Esperanto") είναι ένας εκλογικός κατάλογος, ο οποίος συμμετέχει στις Ευρωεκλογές. Η κύρια πλατφόρμα του κόμματος είναι η εισαγωγή της γλώσσας εσπεράντο ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να καταστεί η διεθνής επικοινωνία πιο αποτελεσματική και δίκαιη από οικονομική και φιλοσοφική άποψη, βάσει των συμπερασμάτων μιας έκθεσης του Ελβετού οικονομολόγου Φρανσουά Γκρα.

Ως Ευρώπη-Δημοκρατία-Εσπεράντο, το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογές στις Ευρωεκλογές του 2004 στη Γαλλία. Το γερμανικό της παράρτημα, Europa-Demokratie-Esperanto, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τις 4000 υπογραφές που ήταν απαραίτητες για να συμμετάσχει στις εκλογές στη Γερμανία.

Ο κύριος στόχος του καταλόγου είναι η προώθηση της γλώσσας εσπεράντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μεσοπρόθεσμα, επιθυμεί η γλώσσα εσπεράντο να διδάσκεται σε σχολεία σε όλη την Ευρώπη και μακροπρόθεσμα, επιθυμεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετήσει τη γλώσσα εσπεράντο ως επίσημη γλώσσα της. Για να γίνει αυτός ο στόχος πραγματικότητα, η Ευρώπη-Δημοκρατία-Εσπεράντο προσπάθησε να έχει υποψηφίους σε κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Ευρωεκλογές του 2009. Μέχρι τότε ο οργανισμός είχε παραρτήματα μόνο στη Γαλλία και τη Γερμανία.
Γιώργος Ευγενίου

Ο Γιώργος Ευγενίου (Ιούνιος του 1931) είναι Κύπριος ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης στο Λονδίνο της Αγγλίας, που ιδρύθηκε το 1957.
Γενί Καλέ

Το Γενί Καλέ (ουκρανικά: Єні-Кале, ρωσικά: Еникале, τουρκικά: "Yenikale", κριμαϊκά ταταρικά: Yeñi Qale, αγγλικά: "Yeni Kale", επίσης γράφεται και ως "Yenikale", "Eni-Kale, Yeni-Kaleh" ή "Yéni-Kaleb") είναι ένα φρούριο στην ακτή του Πορθμού Κερτς στην πόλη Κερτς της Κριμαίας.
Αγία Σάρα

Η Αγία Σάρα, επίσης γνωστή ως Σάρα η Μαύρη ("Sara la Kali", ρομανί: "Sara e Kali"), είναι ο προστάτιδα αγία των Ρομά. Το κέντρο του σεβασμού της είναι η Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ, ένας τόπος προσκυνήματος για τους Ρομά στο Καμάργκ, στη νότια Γαλλία. Ο θρύλος την αναγνωρίζει ως υπηρέτρια μιας εκ των Τριών Μαρίων, με τις οποίες υποτίθεται ότι έφτασε στο Καμάργκ. Δεν είναι αγία στην Καθολική Εκκλησία και ανήκει στην κατηγορία του λαϊκού Χριστιανισμού.
Λία Όλγκουτα Βασιλέσκου

Η Λία Όλγκουτα Βασιλέσκου (ρουμανικά: "Lia Olguţa Vasilescu") (18 Νοεμβρίου 1974) είναι Ρουμάνα πολιτικός, μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ρουμανίας. Υπηρέτησε ως δήμαρχος της Κραϊόβα από το 2012 έως το 2017, όταν παραιτήθηκε για να γίνει Υπουργός Εργασίας .
Ιρένε Κοντάκη

Η Ιρένε Κοντάκη (μαλτέζικα: "Irene Condachi") (7 Ιουνίου 1899 - 1970) ήταν Μαλτέζα ιατρός, μία από τις δύο μόνο γυναίκες που ασκούσαν την ιατρική στο νησί κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μία από τις ιδρύτριες της σχολικής ιατρικής υπηρεσίας, έγινε ιατρός του κυβερνητικού σχολείου και πιστώνεται με την εξάλειψη της ψώρας στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Εκατερίνε Γκαμπασβίλι

Η Εκατερίνε Γκαμπασβίλι ("Ekaterine Gabashvili", γεωργιανά: ეკატერინე გაბაშვილი), το γένος Ταρχνισβίλι ("Tarkhnishvili", თარხნიშვილი) (16 Ιουνίου 1851 - 7 Αυγούστου 1938) ήταν Γεωργιανή συγγραφέας, φεμινίστρια και δημόσια προσωπικότητα, η οποία ζήτησε κοινωνική μεταρρύθμιση υπέρ της χειραφέτησης των γυναικών.
Σεμιχά Μπέρκσοϊ

Η Σεμιχά Μπέρκσοϊ (τουρκικά: "Semiha Berksoy") (24 Μαΐου 1910 - 15 Αυγούστου 2004) ήταν Τουρκάλα τραγουδίστρια όπερας και ζωγράφος.
Μοναστήρι του Στούπλιε

Το Μοναστήρι του Στούπλιε (σερβικά κυριλλικά: Манастир Ступље, "Manastir Stuplje") είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Βιγιατσάνι Γκόρνγι, κοντά στην πόλη Τσέλινατς στη βορειοδυτική Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Η λαϊκή παράδοση αποδίδει την ίδρυση του Στούπλιε στον Βασιλιά Στέφανο Ντραγκούτιν, μέλος της σερβικής δυναστείας των Νέμανιτς, όπως συμβαίνει και με άλλα σερβικά μοναστήρια στη βόρεια Βοσνία. 

Η πρώτη αναφορά του Στούπλιε βρίσκεται σε ένα χρονικό που χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα. Το μοναστήρι πιθανότατα ιδρύθηκε πριν από το 1450, και έτσι πριν από την οθωμανική κατάκτηση του Βασιλείου της Βοσνίας το 1463. Αυτή η κατάκτηση δεν περιελάμβανε τη βορειοδυτική Βοσνία, η οποία στη συνέχεια έγινε μέρος του Βασιλείου της Ουγγαρίας, που κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1527 και το 1528. Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, οι μοναχοί του Στούπλιε ασχολήθηκαν με τη μεταγραφή θρησκευτικών βιβλίων. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Τουρκικού Πολέμου (1683-1699), το μοναστήρι κάηκε από τους Οθωμανούς. Οι επιζώντες μοναχοί έφυγαν βόρεια κατά μήκος του ποταμού Σάβου και βρήκαν καταφύγιο στο Μοναστήρι της Οραχόβιτσα στη Σλαβονία. Έφεραν μαζί τους διάφορα χειρόγραφα βιβλία τους, τα οποία έτσι έγιναν μέρος της βιβλιοθήκης της Οραχόβιτσα.

Με τον καιρό, όλα τα ίχνη της Μονής Στούπλιε εξαφανίστηκαν από το πρόσωπο της γης. Τον 20ο αιώνα, το Στούπλιε ήταν ένας ιστορικός όρος με μια αβέβαιη τοποθεσία, που υποτίθεται ότι ήταν κάπου στην περιοχή του Τέσλιτς και στην περιοχή του Μοναστηριού Λίπλγε. Τον Μάρτιο του 1994, την περιοχή επισκέφθηκαν αρχαιολόγοι που έψαχναν το Στούπλιε στο χωριό Βιγιατσάνι Γκόρνγι, σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Τσρκβίστε ("Crkvište"), κοντά σε ένα ρεύμα που ονομάζεται Μαναστίριτσα ("Manastirica") και έναν λόφο που ονομάζεται Καλουτζέρσκο Μπρντο ("Kaluđersko Brdo"). Τα τοπωνύμια Τσρκβίστε, Μαναστίριτσα και Καλουτζέρσκο ήταν ενδεικτικά και προέρχονται από τα σερβικά "crkva", "manastir" και "kaluđer", που σημαίνουν «εκκλησία», «μοναστήρι» και «μοναχός», αντίστοιχα. Οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τα θεμέλια ενός κτηρίου εκκλησίας με τη μορφή βασιλικής, μήκους 14 μέτρων και πλάτους 7,5 μέτρων. Το ανώτερο στρώμα λίθων βρισκόταν 30 εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Μέσα και γύρω από το ίδρυμα, υπήρχε ένα στρώμα από καμένα συντρίμμια. Οι αρχαιολόγοι επισκέφτηκαν ξανά το χώρο το 1997, όταν αποκάλυψαν την ίδρυση ενός μοναστηριακού κτηρίου στα βόρεια και δυτικά της εκκλησίας. Οι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτά τα ευρήματα ήταν ερείπια του Μοναστηριού Στούπλιε.

Στη συνέχεια, με πρωτοβουλία του επικεφαλής της Σερβικής Ορθόδοξης Επαρχίας της Μπάνια Λούκα, αποφασίστηκε η ανοικοδόμηση του μοναστηριού στον χώρο των αρχαιολογικών ευρημάτων, αν και ορισμένοι απαίτησαν τη συντήρηση των ανασκαφικών θεμελίων και την προστασία του χώρου από τυχόν διαταραχές. Το Μοναστήρι του Στούπλιε ξαναχτίστηκε και καθαγιάστηκε στα τέλη του 2008.
Τιμράβα

Η Μποζένα Σλαντσίκοβα (σλοβακικά: Božena Slančíková) (2 Οκτωβρίου 1867 - 27 Νοεμβρίου 1951), ευρέως γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Τιμράβα ("Timrava"), ήταν Σλοβάκα μυθιστοριογράφος, συγγραφέας διηγημάτων και θεατρική συγγραφέας. Έγραψε επίσης με το καλλιτεχνικό όνομα «Θεία Πολίχνα». Το όνομα «Τιμράβα» προήλθε από το όνομα μιας δημοφιλούς μικρής λίμνης με πηγή, όπου της άρεσε να κάθεται για να γράφει.
Γκρόζντανα Όλουγιτς

Η Γκρόζντανα Όλουγιτς ("Grozdana Olujić", σερβικά κυριλλικά: Гроздана Олујић) (30 Αυγούστου 1934 - 16 Μαρτίου 2019) ήταν Σέρβα συγγραφέας, μεταφράστρια, συντάκτρια και κριτικός. Τα μυθιστορήματά της και οι συλλογές παραμυθιών της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 35 γλώσσες. Τα βραβεία της περιλαμβάνουν το Βραβείο Άντριτς, το Βραβείο Παιδικών Παιχνιδιών Ζμάι και το Βραβείο Μπόρα Στάνκοβιτς.
Ουκίοέ

Άποψη του Όρους Φούτζι από το Νουμάζου, μέρους της σειράς "53 σταθμοί του [[Τοκάιντο]]," [[Χιροσίτζε]], [[1850]]

Ουκίοέ (浮世絵 ή "εικόνες του επιπλέοντος κόσμου") είναι ένα είδος ξυλογραφίας και ζωγραφικής που γνώρισε άνθηση τον 17ο εώς τον 20ο αιώνα στην Ιαπωνία. Το Ουκίγιο παραπέμπει στην νεανική παρορμητική κουλτούρα που άνθησε στα αστικά κέντρα του Έντο (σημερινό Τόκυο), Κυότο και Οζάκα. Το όνομα παραπέμπει ειρωνικά στην ομόηχη λέξη "Θλιβερός κόσμος" (憂き世), ο τόπος από όπου ο θάνατος και η ανάσταση γλιτώνουν τον άνθρωπο σύμφωνα με τη βουδιστική θεολογία.

Η τέχνη αυτή γνωρισε ιδιαίτερη άνθηση στο Έντο (σημερινό Τόκυο) το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, εμπνευσμένη από τα μονόχρωμα έργα του Χισικάουα Μορονόμπου στα 1670. Αρχικά μόνο ινδικό μελάνι χρησιμοποιούνταν, αργότερα οι τυπωμένες αφίσες ζωγραφιίζονταν αλλά τον 18ο αιώνα ο Σουζούκι Χαρουνόμπου εξέλιξε την τεχνική της πολύχρωμης τυπογραφίας σε ένα νέο έιδος το νισίκι-ε (nishiki-e).

Τα Ουκίγιο-ε έργα ήταν προσιτά στο ευρύ κοινό γιατί μπορούσαν να παραχθούν μαζικά. Προορίζονταν αρχικά για αστούς που δεν ήταν αρκετά πλούσιοι για να αγοράσουν ένα αυθεντικό πίνακα. Τα αρχικά θέματα ήταν παραστάσεις από τη ζωή της πόλης, σκηνές διασκέδασης, αθλητές του σούμο και φημισμένοι ηθοποιοί. Αργότερα, η θεματολογία επικεντρώθηκε στα τοπία. Το σεξ δεν ήταν επιτρεπόμενο θέμα αλλά παρουσιαζόταν συχνά σαν θέμα στα ουκίγιο-ε. Συχνά οι εκδότες και οι δημιουργοί τιμωρούνταν για την δημιουργία των σεξουαλικών ουκίγιο-ε ή "σούνγκα" (shunga).
Ζαϊνάμπ Μπιίσεβα

Η Ζαϊνάμπ Μπιίσεβα (γλώσσα Μπασκίρ: Зәйнәб Биишева, πραγματικό όνομα: Ζαϊνάμπ Αμπντουλόβνα Μπιίσεβα) (15 Ιανουαρίου 1908 - 24 Αυγούστου 1996) ήταν Μπασκίρ ποιήτρια, συγγραφέας και θεατρική συγγραφέας.
Μαρίζ Κεμάλ

Η Μαρίζ Κεμάλ ("Mariz Kemal"), πραγματικό όνομα: Ραΐσα Στεπάνοβνα Κεμαϊκίνα (γλώσσα έρζυα: Раиса Степановна Кемайкина) (13 Αυγούστου 1950), είναι Ερζυανή συγγραφέας, ποιήτρια και δημοσιογράφος. Είναι μέλος της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων από το 1996.
Έβα Σέκελι

Η Έβα Σέκελι (ουγγρικά: "Éva Székely") (3 Απριλίου 1927 - 29 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Ουγγαρέζα κολυμβήτρια. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 στο Ελσίνκι και το ασημένιο μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956, έθεσε έξι παγκόσμια ρεκόρ και κέρδισε 44 εθνικούς τίτλους. Κατέχει το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ στο μικτό ατομικό 400 μέτρων το 1953.
Λουίζα Πέσιακ

Η Λουίζα Πέσιακ (σλοβενικά: "Luiza Pesjak"), ή Λουγίζα Πεσιάκοβα ("Lujiza Pesjakova"), (12 Ιουνίου 1828 - 31 Μαρτίου 1898) ήταν Σλοβένα συγγραφέας, ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγραψε ένα μυθιστόρημα στα σλοβενικά.
Λίρι Γκέρο

Η Λίρι Γκέρο (αλβανική γλώσσα: "Liri Gero", 1926 - 6 Οκτωβρίου 1944) ήταν Αλβανίδα αντιστασιακή που έδρασε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέσα από τις τάξεις του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου Αλβανίας (αλβανικά: LANÇ) και εκτελέστηκε από τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής λίγο πριν την απελευθέρωση της χώρας. Για τη δράση της τιμήθηκε μετά θάνατον από το αλβανικό κράτος με τον τίτλο της «Ηρωίδας του Λαού».
Ντομοντόσσολα

Η Ντομοντόσσολα (ιταλ. "Domodossola", λομβ. "Dòm") είναι πόλη και δήμος ("comune") της Επαρχίας Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην Περιφέρεια Πεδεμόντιο, στη βόρεια Ιταλία. Παλαιότερα, σε διάφορες περιόδους της ιστορίας της, ήταν γνωστή και με τις ονομασίες "Oscela, Oscella, Oscella dei Leponzi, Ossolo, Ossola Lepontiorum" και "Domo d'Ossola", εξαιτίας της θέσεώς της στην Κοιλάδα Όσσολα. Στις 31 Δεκεμβρίου 2014 είχε πληθυσμό 18.247 κατοίκους, που αποκαλούνται απλώς «Ντομέζι» ("Domesi").
Santa Lucia

Το «Santa Lucia» (ιταλ. προφορά "Σάντα Λουτσία", ναπολιτ. "Σάντε Λουσίε") είναι παραδοσιακό ναπολιτάνικο τραγούδι, γνωστό και από τον πρώτο στίχο του ως «Sul mare luccica». Οι στίχοι του αποδόθηκαν από τη ναπολιτάνικη διάλεκτο στην ιταλική γλώσσα από τον Τεόντορο Κοτράου και εκδόθηκε από τον ίδιο ως «βαρκαρόλα» στη Νάπολη το έτος 1849, κατά την πρώτη δηλαδή φάση της ιταλικής ενοποιήσεως. Υπήρξε το πρώτο ναπολιτάνικο τραγούδι για το οποίο γράφηκαν ιταλικοί στίχοι. Ο Κοτράου, που αναφέρεται πολύ συχνά, αλλά λανθασμένα, και ως ο συνθέτης του «Santa Lucia», ήταν γιος του Γάλλου (που εγκαταστάθηκε στην Ιταλία) συνθέτη, μουσικολόγου και συλλέκτη παραδοσιακών τραγουδιών Γκυγιώμ Λουί Κοτρώ (1797-1847).

Οι αρχικοί στίχοι του τραγουδιού εξυμνούν τη γραφική παραθαλάσσια συνοικία Μπόργκο Σάντα Λουτσία, δηλαδή της Αγίας Λουκίας, με την πρόσκληση ενός βαρκάρη να κάνουμε μια βαρκάδα με τη βάρκα του για να απολαύσουμε καλύτερα τη δροσιά της βραδιάς.
Ιερά όρη του Πεδεμοντίου και της Λομβαρδίας

Τα Ιερά όρη του Πεδεμοντίου και της Λομβαρδίας (ιταλ. "Sacri Monti del Piemonte e della Lombardia") είναι μια σειρά από εννέα χριστιανικά προσκυνήματα, εννέα ομάδες παρεκκλησίων και άλλων κτισμάτων, τα οποία δημιουργήθηκαν στη βόρεια Ιταλία κατά τον ύστερο 16ο και τον 17ο αιώνα. Θεωρείται ότι παρουσιάζουν ξεχωριστή ομορφιά εξαιτίας της επιδεξιότητας με την οποία ενσωματώθηκαν στο γύρω τους φυσικό τοπίο, που περιλαμβάνει λόφους, δάση και λίμνες. Επιπλέον, φιλοξενούν σημαντικά καλλιτεχνικά έργα με τη μορφή τοιχογραφιών και αγαλμάτων. Το 2003 ανακηρύχθηκαν ως ενιαίο σύνολο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Κάρμεν Κας

Η Κάρμεν Κας (εσθονικά: "Carmen Kass") (14 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Εσθονή μοντέλο και πρώην πολιτική υποψήφιος. Έχει εργαστεί ως πρόσωπο για μάρκες όπως οι Versace, Yves Saint Laurent, Gucci, Valentino, Chanel, Calvin Klein, Ralph Lauren, Christian Dior, Céline και, για δέκα συνεχόμενα χρόνια, με τον Μάικλ Κορς. Η αμερικανική έκδοση του περιοδικού "Vogue" ανακοίνωσε την ίδια και τη Ζιζέλ Μπούντχεν τα δύο supermodels της εποχής στο εξώφυλλο του Ιανουαρίου 2000.

Εκτός του μόντελινγκ, η Κας ήταν υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2004 και ήταν πρόεδρος της Εσθονικής Ομοσπονδίας Σκακιού από το 2004 έως το 2011.
Μανζά

Η Μανάζ ή Μανζά είναι κωμόπολη και πρώην δήμος στην νομός Δυρραχίου στην δυτική Αλβανία. Στην διοικητική μεταρρύθμιση του 2015 η Μανζά έγινε υποδιαίρεση του δήμου του Δυρραχίου. Το 2011 η Μανζά είχε πληθυσμό 6.652 κατοίκων.
Οσβάλντο ντε Λεόν

Ο Οσβάλντο ντε Λεόν ("Osvaldo de León", γεννημένος ως Χοσέ Οσβάλντο ντε Λεόν "José Osvaldo de León", 6 Μαΐου 1984 -) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Χόρχε Γκαγιέγος

Ο Χόρχε Γκαγιέγος ("Jorge Gallegos", γεννημένος ως Χόρχε Αλμπέρτο Γκαγιέγος Ντίας "Jorge Alberto Gallegos Díaz", 4 Αυγούστου 1979 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός και τραγουδιστής.
Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ

Το Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ (γαλλικά: Dollard-des-Ormeaux) είναι ένα κυρίως αγγλόφωνο προάστιο στο νησί του Μόντρεαλ στο νοτιοδυτικό Κεμπέκ του Καναδά. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Γάλλο μάρτυρα Αντάμ Ντολάρ ντεζ Ορμώ.

Η κωμόπολη συγχωνεύτηκε με την πόλη του Μόντρεαλ το 2002 και έγινε μέρος του δημοτικού διαμερίσματος Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ – Ρόξμπορο. Όταν δόθηκε η δυνατότητα στους κατοίκους, επέλεξαν να εγκαταλείψουν την πόλη του Μόντρεαλ και η κωμόπολη επανήλθε ως ξεχωριστή οντότητα το 2006.
Νέα Ατλαντίδα

Η Νέα Ατλαντίδα είναι ένα ημιτελές ουτοπικό μυθιστόρημα του Σερ Φράνσις Μπέικον, που εκδόθηκε μετά τον θάνατο το 1626. Φάνηκε unedalded και μπαίνει στο πίσω μέρος ενός μακρύτερου έργου της φυσικής ιστορίας, "Sylva sylvarum" ("Δάση Δασών"). Στη "Νέα Ατλαντίδα", ο Μπέικον παρουσίασε ένα όραμα για το μέλλον της ανθρώπινης ανακάλυψης και γνώσης, εκφράζοντας τις φιλοδοξίες και τα ιδανικά του για την ανθρωπότητα. Το μυθιστόρημα απεικονίζει τη δημιουργία μιας ουτοπικής γης όπου «γενναιοδωρία και φώτιση, αξιοπρέπεια και λαμπρότητα, ευσέβεια και δημόσιο πνεύμα» είναι οι κοινές ιδιότητες των κατοίκων της μυθικής Μπενσαλέμ. Το σχέδιο και η οργάνωση του ιδανικού κολλεγίου της, Οίκος του Σολομώντα (ή Οίκος του Σολομώντα), οραματίστηκε το σύγχρονο ερευνητικό πανεπιστήμιο τόσο στις εφαρμοσμένες όσο και στις καθαρές επιστήμες.
Ιβάν Σάντσεζ

Ο Ιβάν Σάντσεζ ("Iván Sánchez", 19 Νοεμβρίου 1974 -) είναι Ισπανός ηθοποιός, μοντέλο και παραγωγός.
Εκκλησία του Ντράζοβτσε

Η Εκκλησία του Ντράζοβτσε (Dražovský kostolík) (επίσημη ονομασία Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ) είναι μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Σλοβακίας. Βρίσκεται σε ένα λόφο πάνω από το χωριό Ντράζοβτσε, που πλέον αποτελεί τμήμα της πόλης Νίτρα.

Χρονολογείται τον 11ο αιώνα και αποτελεί τυπικό δείγμα της πρώιμης ρωμανικής αρχιτεκτονικής. Έχει ένα κλίτος, χοντρούς τοίχους και μικρή στρογγυλή αψίδα. Δεν είναι πλέον σε χρήση. Γύρω από την εκκλησία αποκαλύφθηκαν το 1947 -48 πενήντα πέντε τάφοι.

Η εκκλησία απεικονιζόταν στο χαρτονόμισμα των 50 σλοβάκικων κορώνων, που κυκλοφορούσε πριν την είσοδο της Σλοβακίας στο ευρώ. Επίσης απεικονίζεται σε γραμματόσημα της Σλοβακίας.
Καννομπίνο

Ο Καννομπίνο (ιταλ. "Cannobino") είναι μικρός ποταμός στην Επαρχία Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην Περιφέρεια Πεδεμόντιο, στη βόρεια Ιταλία. Εκβάλλει στη Λίμνη Ματζόρε, δίπλα στην κωμόπολη Καννόμπιο από την οποία πήρε το όνομά του, αν και οι ντόπιοι τον αποκαλούν συχνά απλώς «ιλ Φιούμε» (= «το ποτάμι»).
Χουάν Σολέρ

Ο Χουάν Σολέρ ("Juan Soler", γεννημένος ως Χουάν Σολέρ Βάλς Κιρόγα "Juan Soler Valls Quiroga", 19 Ιανουαρίου 1966 -) είναι Αργεντίνος ηθοποιός, μοντέλο και παίκτης ράγκμπι.
Γκόντσκολ Παλαιολόγου

Η Γκόντσκολ Παλαιολόγου ("Godscall Paleologue/Paleologus", γενν. 12 Ιανουαρίου 1694) ήταν το τελευταίο καταγεγραμμένο μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων του Πέζαρο και μέσω αυτών "πιθανώς" ο τελευταίος χρονικά απόγονος των μελών της Δυναστείας των Παλαιολόγων, που κυβέρνησε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το 1259 μέχρι την πτώση της το 1453. Η μοναδική πληροφορία για τη ζωή της είναι η εγγραφή της βαπτίσεώς της.

Το ασυνήθιστο βαπτιστικό της όνομα είναι αγγλική μετάφραση του ελληνικού ονόματος Θεοκλητιανή (ή Θεοκλήτη ή Θεοκλητώ), και οφείλεται ίσως στο ότι το βρέφος γεννήθηκε ασθενικό, με μεγάλη πιθανότητα να πεθάνει, για αυτό πιθανώς και βαπτίσθηκε μόλις 12 ημέρες μετά τη γέννησή του (πρβλ. τη φράση «το κάλεσε ο Θεός κοντά Του»...). Μπορεί όμως να οφείλεται σε πρόγονό της από την πλευρά της μητέρας του ή ακόμα απλώς ο ένας ή και οι δύο γονείς της να ανήκαν στους Πουριτανούς, οι οποίοι τον 17ο αιώνα συνήθιζαν να δίνουν ονόματα στα παιδιά τους που περιείχαν το συνθετικό "god(s)-" («θεο-»).
Χαμένο Δέντρο

Το Χαμένο Δέντρο (), επίσης γνωστό και ως Arbre Thierry Sabine, είναι ένα πολύ απομονωμένο δέντρο στην περιοχή Τενερέ της ερήμου της Σαχάρας στο βορειοανατολικό Νίγηρα.

Το δέντρο είναι μια ακακία, που βρίσκεται σε ένα μικρό ανάχωμα σε ένα ακρωτήριο. Η απόστασή του καθιστά το δέντρο σημαντικό ορόσημο παρά το μικρό του μέγεθος.

Ο Τιερί Σαμπίνε, ιδρυτής του Ράλι Ντακάρ (τρέχει στην Αφρική από το 1979-2007), πέθανε σε συντριβή ελικοπτέρου κοντά στο Τιμπουκτού κατά τη διάρκεια του ράλι του 1986. Οι στάχτες του ήταν διάσπαρτες γύρω από το Χαμένο Δέντρο, οι χάρτες που εκτυπώθηκαν για το ράλι στη συνέχεια περιγράφονται ως "Arbre Thierry Sabine". Μια πλάκα δίπλα στο δέντρο είναι αφιερωμένη στη μνήμη του, γράφοντας "Για όσους αντιμετωπίζουν μια πρόκληση - για όσους ακολουθούν ένα όνειρο".
Ανί Ζιραρντό

Η Ανί Ζιραρντό (Γαλλικά: Annie Suzanne Girardot) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε το 1931 στο Παρίσι, όπου και πέθανε το 2011.

Από τη δεκαετία του 1950, συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του γαλλικού και του ιταλικού κινηματογράφου, τόσο σε δραματικούς όσο και σε κωμικούς ρόλους, και συμμετείχε σε περισσότερες από 120 ταινίες σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της. Κέρδισε τρία βραβεία Σεζάρ και διεθνή βραβεία.
Καμιανσκέ

Το Καμιανσκέ (ουκρανικά: Кам'янське, , πρώην Ντνιπροντζερζίνσκ) είναι βιομηχανική πόλη στο Ομπλάστ Ντνιπροντζερζίνσκ της Ουκρανίας και ένα λιμάνι στον Δνείπερο. Διοικητικά, εντάσσεται στον δήμο Καμιανσκέ ως πόλη μεγάλης περιφερειακής σημασίας. Ο πληθυσμός το 2020 ήταν 231.915 κάτοικοι.

Η πόλη ήταν γνωστή ως Ντνιπροντζερζίνσκ από το 1936 έως το 2016. Στις 19 Μαΐου 2016, μετονομάστηκε ξανά στο ιστορικό της όνομα, Καμιανσκέ. Μαζί με την αλλαγή ονόματος της πόλης, ο υδροηλεκτρικός σταθμός της πόλης μετονομάστηκε σε υδροηλεκτρικός σταθμός μέσου Δνείπερου.

Εκτός από τον υδροηλεκτρικό σταθμό, η πόλη στεγάζει μερικές άλλες βιομηχανικές επιχειρήσεις, όπως: αποθήκες άχρηστου ραδιενεργού υλικού του Χημικού Εργοστασίου Πριντνιπρόβσκι (τώρα κλειστό), εργοστάσιο οπτάνθρακα Μπαχλέι και Μεταλλουργική Εταιρεία Δνείπερου.
Δέντρο του Τενερέ

μικρογραφία|Δέντρο του Τενερέ (1961)
Το Δέντρο του Τενερέ (Γαλλικά: ) ήταν μια μοναχική ακακία, είτε της "Acacia raddiana" είτε της "Acacia tortilis", που κάποτε θεωρήθηκε ως το πιο απομονωμένο δέντρο στη Γη — το μοναδικό για πάνω από . Από τότε αποδείχθηκε ότι αυτό ήταν ψευδές, όπως για παράδειγμα η Τίμια, η οποία βρίσκεται λιγότερο από μακριά από το δέντρο του Τενερέ. Ήταν ένα ορόσημο στα καραβάνια μέσω της περιοχής Τενερέ της ερήμου Σαχάρας στο βορειοανατολικό Νίγηρα, τόσο γνωστό ότι αυτό και το Arbre Perdu (Χαμένο Δέντρο) στα βόρεια είναι τα μόνα δέντρα που εμφανίζονται σε χάρτη σε κλίμακα 1:4.000.000. Το Δέντρο του Τενερέ βρισκόταν κοντά σε ένα βαθύ πηγάδι . Καταστράφηκε το 1973 από έναν οδηγό φορτηγού.
Σακίνα Αλίεβα

Η Σακίνα Αλίεβα (Sakina Aliyeva) ( , 15 Απριλίου 1925 - 2010) ήταν πολιτικός του Αζερμπαϊτζάν. Από το 1951, υπηρέτησε με διάφορες αρμοδιότητες στην Περιφερειακή Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ναχιτσεβάν. Το 1963, εξελέγη Πρόεδρος του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ναχιτσεβάν και υπηρέτησε υπό αυτήν την ιδιότητα μέχρι το 1990. Τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Αλίεβα παρουσίασε τη δήλωση ότι το Ναχιτσεβάν αποχώρησε από την ΕΣΣΔ ως διαμαρτυρία για τις σοβιετικές ενέργειες κατά τη διάρκεια του « Μαύρου Ιανουαρίου ». Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, της απονεμήθηκε το Παράσημο της Οκτωβριανής Επανάστασης, το Παράσημο του Κόκκινου λαβάρου της Εργασίας και ένα τιμητικό Διάταγμα Αξίας από το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ναχιτσεβάν.
Άννελι Οττ

Η Άννελι Οττ (εσθ. Anneli Ott), γεννηθείσα στις 2 Μαΐου 1976, στο Τάρτου, είναι Εσθονή πολιτικός. Μέλος του Εσθονικού Κεντρώου Κόμματος  και υπουργός Πολιτισμού της Εσθονίας της κυβέρνησης της πρωθυπουργού Κάγια Κάλας από την 26 Ιανουαρίου 2021. Πρώην Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης της Εσθονίας (2020-2021), μέλος της 13ης και 14ηςΒουλής της Εσθονίας (εσθ. Riigikogu) (2016-2020), Δήμαρχος του Βόρου (2009-2010).
Κυριάκος Κουμπάρης

Ο Κυριάκος Κουμπάρης (1760/1777 - 1860) ήταν Έλληνας έμπορος με αυστριακή υπηκοότητα και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο Κυριάκος Κουμπάρης γεννήθηκε στη Μεσημβρία το 1760 ή το 1777, αλλά σε μικρή ηλικία μετεγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Κωνσταντινούπολη. Ασχολήθηκε με το εμπόριο σιτηρών, αποκτώντας μεγάλη περιουσία. Έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας το 1818. Με την έναρξη της Επανάστασης του 1821 συνεισέφερε οικονομικά χορηγώντας μεγάλα ποσά. Παράλληλα μεσολάβησε για τη διάσωση πολλών Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Αναγκάστηκε και ο ίδιος να αποχωρήσει από την Κωνσταντινούπολη και να εγκατασταθεί στην Οδησσό. Αν και κατά τη διάρκεια της επανάστασης υπέστη μεγάλες οικονομικές ζημίες, κατάφερε στη συνέχεια να ανακτήσει τον πλούτο του. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1860.
Χακόμπ Χοβνατανιάν

Ο Χακόμπ Χοβνατανιάν ή Γιάκοβ Αβνατάμοφ (αρμενικά: "Հակոբ Մկրտումի Հովնաթանյան" και ρωσικά: "Яков Никитич Авнатамов", Ρωσική Αυτοκρατορία, 1806 – Περσία, 1881) ήταν Αρμένιος ζωγράφος του 19ου αιώνα, ο οποίος έζησε και έδρασε στη Ρωσική και την Περσική Αυτοκρατορία. Έχει χαρακτηριστεί ως ο «Ραφαήλ της Τιφλίδας».
Αρτούρο Καρμόνα

Ο Αρτούρο Καρμόνα ("Arturo Carmona", γεννημένος ως Αρτούρο Αράμ Καρμόνα Ροδρίγκες "Arturo Aram Carmona Rodriguez", 9 Ιουλίου 1976 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός, τηλεπαρουσιαστής και ποδοσφαιριστής.
Μαρσέλο Κόρδοβα

Ο Μαρσέλο Κόρδοβα ("Marcelo Córdoba", γεννημένος Μαρσέλο Αλεχάντρο Κόρδοβα ως "Marcelo Alejandro Córdoba", 21 Νοεμβρίου 1973 -) είναι Αργεντινός ηθοποιός .
Κέβιν Τσάμπερλιν

Ο Κέβιν Τσάμπερλιν (γενν. 25 Νοεμβρίου 1963) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους θεατρικούς του ρόλους όπως ο Χόρτον στο Σεούσι και Ο Θείος Φέστερ στην Οικογένεια Άνταμς. Για το θεατρικό του έργο έλαβε τρεις υποψηφιότητες για το βραβείο Tony Award και τρεις Drama Desk Award.
Μαξίμ Τανκ

Ο Μαξίμ Τανκ (Maksim Tank) (Λευκορωσικά : Максiм Танк, Ρωσικά : Максим Танк, πραγματικό όνομα Jaŭhien Skurko, 17 Σεπτεμβρίου 1912 - 7 Αυγούστου 1995) ήταν Σοβιετικός δημοσιογράφος, ποιητής και μεταφραστής της Λευκορωσίας.
Tumblepop

Το Tumblepop (タンブルポップ) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι Μηχανής arcade. Δημιουργήθηκε από την Data East. Αρχικά κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από την Namco, ακολούθως στη Βόρεια Αμερική από την Leprechaun Inc. και μετέπειτα στην Ευρώπη από την Mitchell Corporation. 
μικρογραφία|left|Στιγμιότυπο από το παιχνίδι.

Πρωταγωνιστές του παιχνιδιού είναι δύο κυνηγοί φαντασμάτων. Οι παίχτες έχουν αποστολή να ταξιδέψουν σε διάφορες χώρες, να συλλάβουν τους εχθρούς και να σώσουν τον κόσμο.
Δυτική Ουκρανία

240px|thumb|right|Αρκετές περιφέρειες συμπεριλαμβάνονται στον ορισμό της "Δυτικής Ουκρανίας" σήμερα:
Η Δυτική Ουκρανία ( "Ζαχίντνα Ουκραγίνα", ή "Ζαχίντ Ουκραγίνι") είναι γεωγραφικός και ιστορικός όρος που αναφέρεται στις δυτικές περιοχές της Ουκρανίας. Το έδαφος περιλαμβάνει πολλές ιστορικές περιοχές όπως η "Υπερκαρπαθία, η Χαλιτσίνα" συμπεριλαμβανομένης της Ποκουτίας (ανατολικό τμήμα της ανατολικής Γαλικίας), το μεγαλύτερο μέρος της Βολχινίας, τη βόρεια "Μπουκοβίνα", καθώς και τη δυτική Ποντολία. Οι κύριες περιοχές της δυτικής Ουκρανίας είναι η Βολχινία και η Ρωσία, γνωστότερη ως Γαλικία (Χαλιτσίνα στα ουκρανικά). 

Η Ρωσία στην δυτική Ουκρανία δεν σχετίζεται με την μεγάλη χώρα ανατολικά της Ουκρανίας.. Η μοσχοβίτικη Ρωσία προσάρτησε την δυτική Ουκρανία τον 20ό αιώνα, την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ήταν γνωστή ως Σοβιετική Ένωση και μαζί με την Ναζιστική Γερμανία συμμετείχε στον νέο διαμελισμό της Πολωνίας. Λιγότερο συχνά η Δυτική Ουκρανία περιλαμβάνει περιοχές της ανατολικής Βολχινίας, της Ποντολίας και μικρό τμήμα της βόρειας Βεσσαραβίας (ανατολική περιοχή της περιφέρειας Τσερνίβτσι). Η πόλη του Λβιβ είναι το κύριο πολιτιστικό κέντρο της περιοχής και ιστορική πρωτεύουσα του βασιλείου και του παλατινάτου της Ρωσίας. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Μπουχάτς, το Τσερνίβτσι, το Ντροχόμπιτς, το Χαλίτς (απ'όπου βγαίνει το Χαλιτσίνα), το Ιβάνο-Φρανκίβσκ, το Χοτίν, το Λουτσκ, το Μουκάτσεβε, το Ρίβνε, το Τερνοπίλ, το Ουζχορόντ και άλλες. Μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχε μια ισχυρή σύνδεση της περιοχές με το ρουθηνικό έθνος (συμπεριλαμβανομένων των Ρουθηνών της Καρπαθίας και της Γαλικίας). Η περιοχή δεν είναι διοικητική κατηγορία στην Ουκρανία.

Ο όρος χρησιμοποιείται περισσότερο στην ευρωπαϊκή ιστορία για τους πολέμους του 20ού αιώνα και τις εδαφικές αλλαγές. Η Γαλικία και η Ρουθηνία των Καρπαθίων ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας πριν από την κατάρρευση της τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέρος της πολωνικής επικράτειας ενσωματώθηκε στην ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (УРСР), μετά τις εκλογές που πραγματοποιήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1939, ενώ το 1944 η σοβιετική κυβέρνηση κατέλαβε την Ρουθηνία των Καρπαθίων (σημερινή Υπερκαρπαθία) μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ιστορικό υπόβαθρο κάνει τη Δυτική Ουκρανία διαφορετική από την υπόλοιπη Ουκρανία και συμβάλλει στον ξεχωριστό χαρακτήρα της, αλλά και στο γεγονός ότι τα ουκρανικά έχουν περισσότερο κύρος εκεί.
Σημαία των Ρομά

Η Σημαία των Ρομά () είναι η διεθνής σημαία των Ρομά. Εγκρίθηκε από τους εκπροσώπους διαφόρων κοινοτήτων των Ρομά κατά τη διάρκεια του πρώτου Παγκόσμιου Συνεδρίου Ρομά, το οποίο έλαβε χώρα στο Όρπινγκτον το 1971. Η σημαία αποτελείται από φόντο μπλε και πράσινου χρώματος, τα οποία και συμβολίζουν, αντίστοιχα, τον ουρανό και τη γη. Παράλληλα, περιλαμβάνει, στο μέσον της, ένα κόκκινου χρώματος "τσάκρα" δεκαέξι ακτίνων, ή τροχό. Το συγκεκριμένο τελευταίο στοιχείο συμβολίζει την παράδοση των Ρομά ως περιπλανώμενου λαού, ενώ, παράλληλα, αποτελεί φόρο τιμής προς τη σημαία της Ινδίας, προσθήκη η οποία πραγματοποιήθηκε στη σημαία από τον ακαδημαϊκό Βιρ Ρατζίντρα Ρίσι. Το συγκεκριμένο σχέδιο ήταν ιδιαιτέρως δημοφιλές εντός της Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας, η οποία και του παρείχε επίσημη αναγνώριση κατά την υιοθέτησή του.

Η σημαία του 1971 διαδέχθηκε εκδοχή χρονολογούμενη από τη μεσοπολεμική περίοδο, μία απλή μπλε και πράσινου χρώματος σημαία, η οποία φέρεται να δημιουργήθηκε από τον ακτιβιστή Γκεόργκε Α. Λαζαρεάνου-Λαζούρικα. Τρίχρωμη εκδοχή της, η οποία και χρησιμοποιείτο από επιζώντες της Γενοκτονίας των Ρομά, έπαυσε να χρησιμοποιείται έπειτα από ισχυρισμούς σύμφωνα με τους οποίους συμβόλιζε τον κομμουνισμό. Η τελική παραλλαγή της η οποία σχεδιάστηκε στο Όρπινγκτον απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων δεκαετιών, καθώς συσχετίστηκε ιδιαιτέρως με ομάδες οι οποίες προωθούσαν τη διακρατική ενότητα του λαού και, παράλληλα, μάχονταν κατά του χαρακτηρισμού του ως «Τσιγγάνων». Η συγκεκριμένη σημαία έλαβε την υποστήριξη του ηθοποιού Γιούλ Μπρίννερ και του βιολιστή Γεχούντι Μενουχίν, ενώ, παράλληλα, υιοθετήθηκε από τον Φλορίν Τσιοάμπα, αυτοαποκαλούμενο ως «Βασιλέα των Ρομά».

Το Συνέδριο του Όρπινγκτον ουδέποτε παρείχε συγκεκριμένες προδιαγραφές για τη σημαία, η οποία υφίσταται σε διαφορετικές μεταξύ τους εκδοχές, καθώς και αριθμό παραγώγων. Αριθμός κρατών και κοινοτήτων προχώρησαν σε επίσημη αναγνώρισή της κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2010, ωστόσο, η επίδειξή της έχει επίσης προκαλέσει αντιδράσεις σε διάφορες περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, παράγωγά της χρησιμοποιήθηκαν ευρέως για τον πολιτικό συμβολισμό των Ρομά κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Ωστόσο, εντός της ακαδημαϊκής κοινότητας, η σημαία των Ρομά έχει επικριθεί ως ευρωκεντρική, καθώς και η επίδειξή της ως επιφανειακή λύση σε ζητήματα που αντιμετωπίζει η συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα που αντιπροσωπεύει.
Σβετλάνα Μιχαΐλοβνα Κούντελιχ

Σβετλάνα Μιχαΐλοβνα Κούντελιχ (γεννήθηκε , Πινσκ) - Λευκορωσίδα αθλήτρια στίβου δρομέας μέσων αποστάσεων. Αγωνίζεται στο δρόμο 800 μέτρων, 3000 m, 5000 m, 10.000 m, 2000 μέτρα με εμπόδια, 3000 μέτρα με εμπόδια . Κατέχει τον τίτλο του Master of Sports διεθνούς κατηγορίας της Λευκορωσίας, κάτοχος του ρεκόρ της Λευκορωσίας στο δρόμο των 3000 m.
Γκάι Έκερ

Ο Γκάι Έκερ ("Guy Ecker", γεννημένος ως Γκάι Φρέντερικ Έκερ "Guy Frederick Ecker", 9 Φεβρουαρίου 1959 -) είναι Βραζιλιανο-Αμερικανός ηθοποιός.
Γιαννακός Καρόγλου

Ο Γιαννακός Καρόγλου ήταν Έλληνας Μικρασιάτης αγωνιστής Επανάστασης του 1821 από τη Σμύρνη και ιδρυτής του Μικρασιατικού στρατιωτικού σώματος της Ιωνίου Φάλαγγος.
AirPods Max

Τα AirPods Max είναι ασύρματα ακουστικά Bluetooth over-ear που δημιουργήθηκαν

από την Apple Inc. και κυκλοφόρησαν στις 15 Δεκεμβρίου 2020. Είναι η κορυφαία επιλογή της Apple στη σειρά AirPods, που πωλείται παράλληλα με το βασικό μοντέλο AirPods και AirPods Pro μεσαίας κατηγορίας. 

Τα κύρια πλεονεκτήματα του AirPods Max έναντι της μεσαίας κατηγορίας AirPods Pro είναι ο σχεδιασμός over-ear με μεγαλύτερα ηχεία, η συμπερίληψη του Digital Crown της Apple, οι περισσότερες επιλογές χρώματος και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μπαταρίας.
Νέος Οικονομικός Μηχανισμός

Ο Νέος Οικονομικός Μηχανισμός (συντ.ΝΟΜ) (Ουγγρικά : Új gazdasági mechanizmus) ήταν μια σημαντική οικονομική μεταρρύθμιση που ξεκίνησε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας το 1968. Μεταξύ 1972 και 1978, περιορίστηκε από τις επικρατούσες συνθήκες αλλαγής της πολιτικής του Ανατολικού Μπλοκ. Κατά την επόμενη δεκαετία, μέχρι τις επαναστάσεις του 1989, οι αρχές του ΝΟΜ συνέχισαν να επηρεάζουν την ουγγρική οικονομία, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου το όνομα "ΝΟΜ" δεν τονίζονταν. Λόγω του ΝΟΜ, η Ουγγαρία στη δεκαετία του 1980 είχε υψηλότερο δείκτη μηχανισμών αγοράς προς τον κεντρικό σχεδιασμό από οποιαδήποτε άλλη οικονομία του Ανατολικού Μπλοκ. Η αναλογία ήταν διαφορετική σε βαθμό που ήταν πολιτικά δύσκολο να επιτευχθεί στη σοβιετική σφαίρα επιρροής λόγω του ιδεολογικού μείγματος που απαιτούσε. Η ουγγρική οικονομία υπό την επήρεια των αρχών του ΝΟΜ θεωρήθηκε ευρέως ότι ξεπερνούσε τις άλλες οικονομίες του Ανατολικού Μπλοκ, καθιστώντας την Ουγγαρία «τον πιο ευτυχισμένο στρατώνα» στον κομμουνισμό. Πολλοί Σοβιετικοί και Ανατολικοευρωπαίοι απόλαυσαν να πηγαίνουν στην Ουγγαρία (για παράδειγμα, σε εργασίες ή σε διακοπές) λόγω του οικονομικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος εκεί.

Οι εντάσεις και οι αρμονίες μεταξύ των μηχανισμών της αγοράς και του κεντρικού σχεδιασμού, χωρίς κανέναν αποκλειστικό έλεγχο, ήταν μια πολυετής πρόκληση σε όλες τις κοινωνίες που μετριάζαν τον καπιταλισμό με τον σοσιαλισμό ή το αντίστροφο. Κατά κάποιο τρόπο, η οικονομική μεταρρύθμιση της Ουγγαρίας διοχέτευε συγκρίσεις με την κινεζική οικονομική μεταρρύθμιση, με την έννοια ότι και οι δύο ήταν ποιοτικές προκλήσεις για ένα σταλινικό τύπο συστήματος - και έτσι ότι τέτοιες μεταρρυθμίσεις δεν ήταν πολιτικά εφικτές στο μεγαλύτερο μέρος του Ανατολικού Μπλοκ.
Αμπέλ-Φρανσουά Βιλεμάν

Ο Αμπέλ-Φρανσουά Βιλεμάν (γαλλικά: "Abel-François Villemain") (9 Ιουνίου 1790 - 8 Μαΐου 1870) ήταν Γάλλος πολιτικός και συγγραφέας.
Φρανσίσκο Ρούμπιο

Ο Φρανσίσκο Ρούμπιο ("Francisco Rubio", γεννημένος ως Φρανσίσκο Ρούμπιο Ντιέγκες "Francisco Rubio Dieguez", 7 Σεπτεμβρίου 1979 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1948

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1948 ήταν η 3η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Χέιζελ, στις Βρυξέλλες μεταξύ 3 και 4 Σεπτεμβρίου του 1948.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 7 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ. Κατά τη διάρκεια των αγώνων καταρρίφθηκαν 9 ρεκόρ πρωταθλήματος. Η τελετή έναρξης θύμιζε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και η προσέλευση των θεατών ήταν πολύ μεγάλη.

Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβε η Γαλλία με 6 χρυσά μετάλλια και 17 συνολικά. Η Μεγάλη Βρετανία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 5 χρυσά μετάλλια και 17 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Ολλανδία με 3 χρυσά μετάλλια και 8 συνολικά.
Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ

Ο Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ, (Γαλλικά: Jean Parisot de La Valette), (4 Φεβρουαρίου 1494 - 21 Αυγούστου 1568), επίσης γνωστός ως Ζαν ντε Βαλέτ και Ζαν ντε Λα Βαλέτ ήταν Γάλλος ευγενής και 49ος Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος της Μάλτας, από τις 21 Αυγούστου 1557 έως το θάνατό του το 1568.

Ως μέλος των Οσπιταλίων Ιπποτών, διακρίθηκε στον πόλεμο εναντίον των Οθωμανών στη Ρόδο. Ως Μέγας Μάγιστρος, έγινε ήρωας της Μάλτας και ο πιο επιφανής ηγέτης, διευθύνοντας την αντίσταση εναντίον των Οθωμανών στην πολιορκία της Μάλτας το 1565.

Το 1566 ίδρυσε και έδωσε το όνομά του στην πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Μάλτας, τη Βαλέτα. Δεν έζησε για να δει τη Βαλέτα ολοκληρωμένη, πέθανε το 1568 και τον διαδέχθηκε ο Μέγας Μάγιστρος Πιέτρο ντελ Μόντε.
Σβετλάνα Καλίνκινα

Η Σβετλάνα Καλίνκινα (Svetlana Kalinkina) είναι δημοσιογράφος της Λευκορωσίας γνωστή για την κριτική αναφορά της για τον Πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο.
Γουόλερ Ρόντγουελ Ράιτ

Ο Γουόλερ Ρόντγουελ Ράιτ (αγγλικά: "Waller Rodwell Wright") (1775 - 20 Απριλίου 1826) ήταν Άγγλος δικηγόρος, συγγραφέας και διπλωμάτης. Το πιο γνωστό έργο του ήταν το ποίημα "Horæ Ionicæ". Ήταν Βρετανός γενικός πρόξενος στην Επτάνησο Πολιτεία (Ιόνιοι Νήσοι) από το 1800 έως το 1804.
Χι Ρο

δεξιά|μικρογραφία|179x179εσ|Το σύμβολο Χι Ρο
Το Χι Ρο (? επίσης γνωστό ως "chrismon") είναι μια από τις πρώτες μορφές του χριστογράμματος, που σχηματίζεται με την τοποθέτηση των δύο πρώτων (κεφαλαίων) γραμμάτων - Χι και Ρω (ΧΡ) - της ελληνικής λέξης (Χριστός) με τέτοιο τρόπο ώστε η κατακόρυφη διαδρομή του Ρο να τέμνει το κέντρο του Χι.

Το σύμβολο Χι-Ρο χρησιμοποιήθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ (β. 306-337 μ.Χ.) ως μέρος του στρατιωτικού προτύπου (vexillum). Το πρότυπο του Κωνσταντίνου ήταν γνωστό ως Λάβαρο. Τα πρώτα σύμβολα παρόμοια με το Χι Ρο ήταν το Σταυρόγραμμα () και το μονόγραμμα IX ().

Στην προχριστιανική εποχή, το σύμβολο Χι-Ρο ήταν επίσης να σηματοδοτήσει ένα ιδιαίτερα πολύτιμο ή σχετικό απόσπασμα στο περιθώριο μιας σελίδας, συντομεύοντας το "chrēston" (καλό). Μερικά νομίσματα του Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτη (περ. 246–222 π.Χ.) σημειώθηκαν με Χι-Ρο.

Αν και σχηματίζεται από ελληνικούς χαρακτήρες, η συσκευή (ή τα ξεχωριστά μέρη της) βρίσκεται συχνά ως συντομογραφία σε λατινικό κείμενο, με προσλήψεις προστιθέμενες κατάλληλες σε ένα λατινικό ουσιαστικό, έτσι το "XPo", που σημαίνει "Christo", "to Christ", την Δοτική μορφή του "Christus."

Το σύμβολο Χι Ρο έχει δύο σημεία κωδικού Unicode: U+2627 ☧ CHI RHO in the Miscellaneous symbols block and U+2CE9 ⳩ COPTIC SYMBOL KHI RO in the Coptic block.
Ελιζαβέτα Οστρόγκσκα

[[Σαμοτούουι]] - "Πύργος της Χάλσκα"
[[Γιαν Ματέικο]] - "Kazanie Skargi"
Η Πριγκίπισσα Ελιζαβέτα Οστρόγκσκα (πολωνικά: "Elizaveta Ostrogska") (1539-1582), επίσης γνωστή ως Ελζμπιέτα ("Elżbieta") ή Χάλσκα ("Halshka"), ήταν Ρουθήνια κληρονόμος, το μοναχοπαίδι του Πρίγκιπα Ίλια Οστρόγκσκι και της Μπεάτα Κοστσιελέτσκα.
Μάικλ Λουέλιν-Σμιθ

Ο Σερ Μάικλ Λουέλιν-Σμιθ ΔΒΒΤ ΤΑΜΓ (αγγλικά: "Sir Michael John Llewellyn-Smith") (25 Απριλίου 1939) είναι Βρετανός συνταξιούχος διπλωμάτης και ακαδημαϊκός. Διετέλεσε Πρέσβης στην Πολωνία από το 1991 έως το 1996 και Πρέσβης στην Ελλάδα από το 1996 έως το 1999. Είναι Επισκέπτης Καθηγητής στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Βασιλικού Κολεγίου του Λονδίνου.
Αλιένα Ανίσιμ

Η Αλιένα Ανίσιμ ( ; γεννημένη στις 28 Σεπτεμβρίου 1962) είναι μία Λευκορώσος πολιτικός και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λευκορωσίας, που είναι η κατώτερη Βουλή της Εθνικής Συνέλευσης της Λευκορωσίας Είναι επίσης γλωσσολόγος και πρόεδρος της Francesishak Skaryna Λευκορωσικής Εταιρείας Γλωσσών.
Παλούτα Μπαντούνοβα

Η Παλούτα Μπαντούνοβα (Paluta Badunova) ( ; 7 Σεπτεμβρίου 1885 – 29 Νοεμβρίου 1938 ) ήταν μια βασική γυναικεία πολιτική προσωπικότητα στο κίνημα ανεξαρτησίας της Λευκορωσίας στις αρχές του 20ού αιώνα, η μόνη γυναίκα στο Συμβούλιο (Ράντα) της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας και θύμα των εκκαθαρίσεων του Στάλιν του 1937-38.
Οδός Πιοτρκόφσκα

Η Οδός Πιοτρκόφσκα (πολωνικά: "Ulica Piotrkowska"), η κύρια αρτηριακή οδός του Λοτζ της Πολωνίας, είναι η μεγαλύτερη εμπορική οδός στην Ευρώπη, με μήκος περίπου 4,2 χιλιόμετρα. Είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της πόλης. Διασχίζει κατά μήκος σε ευθεία γραμμή μεταξύ της Πλατείας Ελευθερίας (Plac Wolności, "Πλατς Βολνόστσι") και της Πλατείας Ανεξαρτησίας (Plac Niepodległości, "Πλατς Νιεποντλεγκουόστσι"). Από την αρχή αυτή η οδός ήταν ο κεντρικός άξονας γύρω από τον οποίο μεγάλωνε η πόλη και η ανάπτυξή της έδωσε αυθόρμητα το παρόν σχήμα στο κέντρο της. Στην αρχή η οδός ήταν ο κύριος αυτοκινητόδρομος, αλλά αργότερα μετατράπηκε σε βιτρίνα της πόλης, το κέντρο αναψυχής και εμπορικό κέντρο, όπου μπορούσε να παρατηρηθεί η ζωή του αναπτυσσόμενου βιομηχανικού οικισμού. Ο δρόμος επιδεινώθηκε σημαντικά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μόνο μετά το 1990 αναζωογονήθηκε βήμα προς βήμα και άλλαξε σε ένα είδος πεζόδρομου. Έχει μια λειτουργία παρόμοια με μια πλατεία αγοράς των παλαιών πόλεων σε άλλες πόλεις. Σήμερα, τα κτίρια, ο πολεοδομικός σχεδιασμός, τα ιδρύματα, τα εστιατόρια, τα κλαμπ και οι παμπ που βρίσκονται δίπλα σε αυτόν τον δρόμο, δημιουργούν τη συγκεκριμένη ατμόσφαιρα, η οποία λέγεται ότι έχει «cult» χαρακτήρα που φτάνει ακόμη και έξω από το Λοτζ.
Πηγή Δημητρακοπούλου

Η Πηγή Δημητρακοπούλου είναι σύγχρονη Ελληνίδα σκηνοθέτης του θεάτρου και της τηλεόρασης, περισσότερο γνωστή για την σκηνοθεσία της στις τηλεοπτικές μεταφορές των μυθιστορημάτων του Τάσου Αθανασιάδη και του Μ. Καραγάτση, «Η αίθουσα του Θρόνου» και «Το 10» αντίστοιχα.

Η θεατρική της παράσταση «Η ισορροπία του Νας» που ανήκει στο είδος του θεάτρου - ντοκουμέντο - είδος το οποίο η Δημητρακοπούλου έχει προωθήσει στην Ελλάδα με την δουλειά της- παρουσιάστηκε από την «Πειραματική Σκηνή » του Εθνικού θέατρου το 2016 έγινε η αιτία να ξεσπάσει μείζον θέμα λογοκρισίας. Η προσθήκη στην παράσταση υλικού από το βιβλίο του Σάββα Ξηρού, "«Η μέρα εκείνη...1560 ώρες στην εντατική. Μια μαρτυρία για το δικό μας Γκουαντάναμο»", προκάλεσε έντονες αντιδράσεις που ανάγκασαν τον τότε καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού, Στάθη Λιβαθινό, να την διακόψει οριστικά.