Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ζυλ Ρομαίν

Ο Ζυλ Ρομαίν (Jules Romains), φιλολογικό ψευδώνυμο του Λουί Ανρί Ζαν Φαριγκούλ (Louis Henri Jean Farigoule, 1885 -1972), ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και ιδρυτής του λογοτεχνικού ρεύματος του Ουνανιμισμού. Στα έργα του περιλαμβάνονται η κωμωδία "Νοκ ή ο θρίαμβος της ιατρικής" (Knock ou le Triomphe de la médecine, 1923) και το μυθιστόρημα-ποταμός "Οι άνθρωποι καλής θέλησης" (Les Hommes de bonne volonté, 1932-1947). 

Το 1946 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Ιστορία της Θεσσαλίας

Η Ιστορία της Θεσσαλίας καλύπτει όλη την χρονική περίοδο από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα.
Η Θεσσαλία ταυτίζεται με την ομώνυμη πεδιάδα που δημιουργήθηκε από τον ποταμό Πηνειό και περιβάλλεται από τα βουνά, το ψηλότερο στα δυτικά η Πίνδος χωρίζει την Θεσσαλία από την γειτονική Ήπειρο. Τα περάσματα στην Πόρτα και το Μέτσοβο είναι τα μοναδικά που χωρίζουν τα δυο διαμερίσματα, στα νότια τα στενά των Θερμοπυλών συνδέουν την Θεσσαλία με την νότια Ελλάδα, στα βόρεια συνορεύει με την Μακεδονία.
Ειρήνη Σκλήβα

Η Ειρήνη Σκλήβα (γενν. Αθήνα, 4 Απριλίου 1978) είναι Ελληνίδα μοντέλο, η οποία στέφθηκε Μις Κόσμος 1996 στην Ινδία.
Ειρήνη Παλαιολογίνα

Το όνομα αυτό μπορεί να αναφέρεται στις κάτωθι:

* Ειρήνη Παλαιολογίνα, αδελφή του Μιχαήλ Η΄, σύζυγος του Ιωάννη Καντακουζηνού πιγκέρνη και μητέρα της Θεοδώρας Ραούλαινας.
* Ειρήνη Παλαιολογίνα της Βουλγαρίας. Κόρη του Μιχαήλ Η΄ και σύζυγος του Ιβάν Ασέν Γ΄ (Μίτσο) της Βουλγαρίας. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή χρονολογία γέννησης και θανάτου, ξέρουμε όμως ότι ο γάμος της με τον Ιβάν Ασέν πρέπει να έγινε περί το 1280. 
* Ειρήνη Παλαιολογίνα, νόθη κόρη του Ανδρόνικου Β΄.
* Μαρία Ειρήνη Παλαιολογίνα γενν. 1332, κόρη του Ανδρόνικου Γ΄ και σύζυγος του Μιχαήλ Ασέν Δ΄ της Βουλγαρίας.
* Ειρήνη Παλαιολογίνα της Τραπεζούντας π. 1315-μετά το 1341, νόθη κόρη του Ανδρόνικου Γ΄ και σύζυγος του Βασιλείου Μεγάλου Κομνηνού της Τραπεζούντας. Έγινε αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας (1340-41).
* Ειρήνη Παλαιολογίνα (κόρη Δημητρίου) απεβ. μετά το 1356, κόρη του Δημητρίου και σύζυγος του Ματθαίου Καντακουζηνού.
* Ειρήνη Παλαιολογίνα (ορθότερα: Ειρήνη Οσμανιδών), κόρη του Χαλίλ των Οσμανιδών εμίρη της Βιθυνίας και της Ελένης Καντακουζηνής.
* Ειρήνη Παλαιολογίνα (ορθότερα: Ειρήνη Μπράνκοβιτς), κόρη του Λαζάρ Μπράνκοβιτς της Σερβίας και της Ελένης Παλαιολογίνας.
Κεράτσα Πετρίτσα

Η Κεράτσα Πετρίτσα, βουλγαρ. Кераца Петрица (άκμασε αρχές 14ου αι.) από τον Οίκο του Σισμάν ήταν αδελφή του Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν και σύζυγος του Σρατσιμίρ. Μέσω αυτής τον Οίκο του Σισμάν διαδέχθηκε ο Οίκος του Σρατσιμίρ.
Γιώργος Αντζουλάς

Ο Γιώργος Αντζουλάς (Τρίπολη Αρκαδίας, 4 Φεβρουαρίου 2000) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Αστέρα Τρίπολης.
Διαμαντής Χουχούμης

Ο Διαμαντής Χουχούμης (γενν. στις 17 Ιουλίου 1994, Αλιβέρι) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τον Απόλλωνα Σμύρνης.
Μοναστήρι του Αγπάτ

Το Μοναστήρι του Αγπάτ, γνωστό και ως Αγπαταβάνκ (αρμενικά: Հաղպատավանք), είναι μεσαιωνικό μοναστηριακό συγκρότημα στο Αγπάτ της Αρμενίας.

Χαρακτηρισμένο ως «αριστούργημα της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής και σημαντικό κέντρο εκμάθησης κατά τον Μεσαίωνα», το μοναστήρι του Αγπάτ, μαζί με το μοναστήρι του Σαναχίν, κατετάγη στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1996.

Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τη Βασίλισσα Χοσροβανούς, σύζυγο του Βαγρατίδα βασιλιά Ασότ Γ', πιθανώς το 976. Το κοντινό μοναστήρι στο Σαναχίν χτίστηκε κατά την ίδια εποχή.
Κοντίνχι

Το Κοντίνχι είναι χωριό στην επαρχία Μαλαπουράμ στην Κεράλα της Ινδίας. Το χωριό βρίσκεται κοντά στην πόλη Τιρουρανγκάντι και το 2008 κατοικούσαν σχεδόν 2.000 οικογένειες.

Ανήκει στο παντσαγιάτ Νανάμπρα. Το χωριό ήρθε στην προσοχή της διεθνούς κοινότητας για τον ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό δίδυμων γεννήσεων στην περιοχή. Το χωριό έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά διδύμων στον κόσμο ενώ στην Ινδία το σχετικό ποσοστό είναι μεταξύ των χαμηλοτέρων του κόσμου. Στο χωριό ιδρύθηκε σωματείο (The Twins and Kins Association), το πρώτο στη χώρα, το οποίο ενασχολείται με το φαινόμενο αυτό.
Φάνι Μέντελσον

Η Φάνι Μέντελσον (γερμανικά: "Fanny Mendelssohn", 14 Νοεμβρίου 1805 - 14 Μαΐου 1847), αργότερα γνωστή ως Φάνι [Κασίλι] Μέντελσον Μπαρθόλντι ("Fanny [Cäcilie] Mendelssohn Bartholdy"), και μετά τον γάμο της και ως Φάνι Χένσελ ("Fanny Hensel") ήταν Γερμανίδα πιανίστα και συνθέτρια. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της συνέθεσε πάνω από 460 μουσικά κομμάτια. Μερικά από τα έργα της, συμπεριλαμβάνουν ένα πιάνο τρίο και πολλά βιβλία με σόλο τραγούδια και κομμάτια για πιάνο. Πολλά κομμάτια της δημοσιεύθηκαν υπό το όνομα του αδελφού της Φέλιξ Μέντελσον, στα Opus του 8 και 9. Πολλά από τα κομμάτια της έχουν τραγουδιστικό ύφος, και πολλά από αυτά συμπεριλήφθηκαν στο "Lieder für das Pianoforte", ένα παρόμοιο έργο με αυτό του αδελφού της, ονόματι "Lieder ohne Worte". Στο Αμβούργο, υπάρχει μουσείο αφιερωμένο στη Φάνι και στον αδελφό της Φέλιξ Μέντελσον.

Η Μέντελσον γεννήθηκε στο Αμβούργο και ήταν το μεγαλύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Κι από τις δύο πλευρές της καταγόταν από εξέχουσες εβραϊκές οικογένειες. Η Μέντελσον, δεν μεγάλωσε με τις εβραϊκές αρχές, αλλά έμαθε να σέβεται τις αξίες και τον πολιτισμό των Εβραίων. Τα πρώτα της βήματα στο πιάνο τα έκανε σε νεαρή ηλικία με τη μητέρα της, η οποία υπήρξε μαθήτρια του Γιόχαν Κίμπεργκερ, ο οποίος με τη σειρά του ήταν μαθητής του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Σε ηλικία 13 ετών, η Φάνι, μπορούσε να παίξει όλο το Καλοσυγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο, πράγμα που έκανε και το 1818, στα γενέθλια του πατέρα της. Κατόπιν, έλαβε κάποιες σπουδές το Παρίσι. Περί το 1820, αυτή και ο αδελφός της εντάχθηκαν στη σχολή Sing-Akademie zu Berlin. Ο διευθυντής τότε της Ακαδημίας, σε ένα γράμμα του, έγραψε ότι "η Φάνι μπορεί να παίξει σαν άνδρας", δήλωση ιδιαίτερα τιμητική για την εποχή. 

Παρόλα αυτά, λόγω της εποχής, δεν μπόρεσε να ακολουθήσει η καριέρα της την τροχιά που εκείνη ήθελε. Ο πατέρας της είχες πει ότι, "ο Φελίξ, μπορεί να ακολουθήσει μία καριέρα μουσικού, εσύ από την άλλη, καλύτερα να έχεις τη μουσική ως ευχαρίστηση". Ωστόσο, ο αδελφός της την υποστήριζε και δημοσίευσε πολλά έργα υπό το όνομά του. Το γεγονός τους έφερε σε μία δύσκολή θέση, όταν η Βασίλισσα Βικτώρια, ζήτησε από τον Φέλιξ, ένα κομμάτι το οποίο όμως εκείνος δεν ήξερε γιατί ήταν της αδελφής του. Έτσι, η Φάνι, συνέχισε να βοηθά τον αδελφό της περισσότερο, ο οποίος την άκουγε πολύ. Το 1829, η Φάνι παντρεύεται τον Βίλχελμ Χένσελ. Ο Άνδρας της την υποστήριζε, κι έτσι το 1838, πραγματοποίησε την πρώτη της και την τελευταία της γνωστή εμφάνιση, με ένα κονσέρτο του αδελφού της. Απεβίωσε το 1847, στο Βερολίνο, με τη μουσική της να γίνεται περισσότερο γνωστή τη σημερινή εποχή, με τα υπάρχοντα μέσα. Ο Πάουλ Χένσελ και ο Κουρτ Χένσελ ήταν εγγόνια της.
Γιάκα Λάκοβιτς

Ο Γιάκα Λάκοβιτς ("Jaka Lakovič")"," (Λιουμπλιάνα, 9 Ιουλίου 1978) είναι Σλοβένος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,86 μ. και βάρος 95 κ. και έπαιζε ως πλέι μέικερ. Αναδείχθηκε στη Δεύτερη Καλύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα 2005 και βοήθησε την Εθνική Σλοβενίας στην κατάληψη της τέταρτης θέσης στο Ευρωμπάσκετ 2009.
Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο

To Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο είναι κλειστό στάδιο στην Έγκωμη στην Κύπρο. Ανήκει στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού. Βρίσκεται δίπλα από το Μακάρειο Στάδιο. Ολοκληρώθηκε το 1982. Αποτελεί έδρα των ομάδων καλαθοσφαίρισης του ΑΠΟΕΛ, της ομάδα πετοσφαίρισης του ΑΠΟΕΛ και της ομάδας ποδοσφαίρου σάλας του ΑΠΟΕΛ.

Στο Λευκόθεο, εκτός από αγώνες καλαθόσφαιρας, πετοσφαίρισης και ποδοσφαίρου σάλας, μπορούν να διεξαχθούν αγώνες χειροσφαίρισης, αντιπτέρισης, γυμναστικής και πυγμαχίας.
Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Μακεδονίας

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Μακεδονίας (, "Ναροντνοοσλομποντιτελνα Βοϊσκα να Μακεντόνιγια", НВМ), συχνά αναφερόμενος ως Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός της Μακεδονίας, ήταν ένας κομμουνιστικός αντιστασιακός στρατός που σχηματίστηκε στη σημερινή Βόρεια Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Γιουγκοσλαβική Μακεδονία. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να υποδηλώσει τη συμμετοχή των Σλαβομακεδόνων στους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους καθώς και άλλων κομμουνιστικών οργανώσεων αντίστασης που λειτουργούσαν στη Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το πλήρες επίσημο όνομα του κινήματος ήταν ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός και οι Διμοιρίες Παρτιζάνων της Γιουγκοσλαβίας (НВМ и ПОЈ) (σερβοκροατικά: Ναροντνοοσλοπμοντιλατσκα βοϊσκα ι παρτιζανσκι οντραντι Γιουγοσλαβιγιε, σλοβένικα: Ναροντνοοσβομποντιλνα βοϊσκα ιν παρτιζανσκι οντρεντι Γιουγκοσλαβιγιε, σλαβομακεδόνικα: Народноослободителна војска и партизански одреди на Југославија (Ναροντνοοσλομποντιτελνα βοϊσκα ι παρτιζανσκι οντρντι να Γιουγκοσλαβιγια)). 
μικρογραφία| Παρτιζάνοι του τάγματος «Στιφ Ναουμοφ», που δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 1943
μικρογραφία| Δημιουργία της 51ης Μεραρχίας, Σιροκ Ντολ, Οκτώβριος 1944
Ορλάντο Ορτέγα

Ο Ορλάντο Ορτέγα Αλέχο (γενν. 29 Ιουλίου 1991) είναι γεννηθείς Κουβανός αθλητής του στίβου που συμμετέχει διεθνώς με την Ισπανία. Είναι αργυρός Ολυμπιονίκης στο Ρίο 2016, στα 110 μέτρα με εμπόδια.
Νινόν Γκιγιόν-Ρομαρέν

Η Νινόν Γκιγιόν-Ρομαρέν (γεν. 15 Απριλίου 1995) είναι Γαλλίδα αθλήτρια του στίβου που εξειδικεύεται στο αγώνισμα του άλματος επί κοντώ.

Συμμετείχε με τη Γαλλία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Ομάδων 2017 στη Σούπερ Κατηγορία, στη Λιλ, όπου κατέκτησε την 3η θέση με 4.45 μ.

Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018, με άλμα στα 4.46 μ. 

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε την 5η θέση στον τελικό του επί κοντώ, με άλμα στα 4.65 μ.
Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ

Ο Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ (), επίσημα γνωστός ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Ελ Σαλβαδόρ (), είναι ο αρχηγός κράτους του Ελ Σαλβαδόρ. Το αξίωμα συστάθηκε με το Σύνταγμα του 1841. Από το 1821 ως το 1841, ο τίτλος του αρχηγού κράτους του Ελ Σαλβαδόρ ήταν απλώς Αρχηγός Κράτους ("Jefe de Estado"). Η θητεία του Προέδρου είναι πενταετής.
Μάχη του Βελεστίνου

Η Μάχη του Βελεστίνου αναφέρεται σε μια σειρά μαχών που έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 και αφορούσαν στην κατάκτηση από τους αντιμαχόμενους της στρατηγικής σημασίας κωμόπολης του Βελεστίνου.
Οι μάχες δόθηκαν από τις 15 έως τις 24 Απριλίου του 1897, (παλαιά ημερομηνία) ανάμεσα στον ελληνικό και τον τουρκικό στρατό.

Η μάχη του Βελεστίνου έχει εγγραφεί στην ελληνική ιστορία σαν η μόνη επιτυχημένη αντίσταση του ελληνικού στρατού στον λεγόμενο και πόλεμο των τριάντα ημερών του 1897 - αφού το στράτευμα κατάφερε να συγκρατήσει και να απωθήσει τους Τούρκους από το να καταλάβουν το Βελεστίνο και τον Βόλο. 
Ωστόσο, η νίκη αυτή δεν είχε κανένα ουσιαστικό αντίκτυπο στον όλο πόλεμο, αφού οι ελληνικές δυνάμεις υποχώρησαν εν τέλει και εγκατέλειψαν την κωμόπολη αλλά και τον Βόλο, λόγω της κατάρρευσης του μετώπου στα Φάρσαλα.

Τις μάχες στο Βελεστίνο διεξήγαγε η 3η ελληνική ταξιαρχία υπό την διοίκηση του συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Σμολένσκη, ο οποίος λόγω ακριβώς των επιτυχιών του στο Βελεστίνο, χαρακτηρίστηκε ήρωας του πολέμου αυτού.
Αθανασία Πέρρα

Η Αθανασία Πέρρα (γεννημένη στις 2 Φεβρουαρίου 1983 στον Πύργο) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του άλματος εις τριπλούν.
Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Λεύκας

Το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Λεύκας είναι ίδρυμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που βρίσκεται στην τουρκοκυπριακή επαρχία Λευκωσίας, στην πόλη της Λεύκας, με θέα στον Κόλπο Μόρφου. Ιδρύθηκε το 1989 από το Κυπριακό Ίδρυμα Επιστημών και το πανεπιστήμιο άνοιξε το 1990 ως μέλος του Δικτύου Βαλκανικών Πανεπιστημίων. Προσφέρει 77 προπτυχιακά και σχολικά προγράμματα και 38 μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα σπουδών που έχουν εγκριθεί από το Συμβούλιο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη Τουρκίας. Η πανεπιστημιούπολη βρίσκεται σε απόσταση 45 λεπτών από την πρωτεύουσα Λευκωσία, 60 λεπτά από το Αεροδρόμιο Ερτσάν και την πόλη της Κερύνειας και 80 λεπτά από την πόλη της Αμμοχώστου.
Φάιτ Λούντβιχ φον Ζέκεντορφ

Ο Φάιτ Λούντβιχ φον Ζέκεντορφ ή φον Ζέκεντορφ (20 Δεκεμβρίου 162618 Δεκεμβρίου 1692) ήταν γερμανός πολιτικός και λόγιος, μέλος της οικογένειας Ζέκεντορφ, η οποία πήρε το όνομά της από το χωριό Ζέκεντορφ μεταξύ Νυρεμβέργης και Λάνγκεντσεν. Η οικογένεια χωρίζεται σε έντεκα ξεχωριστούς κλάδους που κατοικούσαν σε όλη τη Πρωσία, τη Βυρτεμβέργη και Βαυαρία. Ο Ζέκεντορφ, γιος του Γιόαχιμ Λούντβιχ φον Ζέκεντορφ, γεννήθηκε στο Χέρτσογκεναουραχ κοντά στο Ερλάνγκεν.

Το 1639, ο βασιλεύων σουηδός δούκας του Σαξ-Κόμπουργκ-Γκότα, ο Ερνέστος ο Ευσεβής, τον έκανε "προστατευόμενο" του. Εισήλθε στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου το 1642 και ο Ζέκεντορφ αφιέρωσε την ζωή του στην ιστορία και τη νομολογία. Για την τριτοβάθμια εκπαίδευση του φρόντισαν σουηδοί αξιωματικοί, πρώην σύντροφοι του πατέρα του, ο οποίος είχε ενεργό συμμετοχή στον τριακονταετή Πόλεμο και ο οποίος εκτελέστηκε στο Σαλτζβεντέλ στις 3 Φεβρουαρίου 1642, για σχέσεις με τους Ιμπεριαλιστές. Αφού ο Ζέκεντορφ τελείωσε το πανεπιστήμιο, ο Δούκας Ερνέστος τον διόρισε ως χόφγιουνκερ στην αυλή του Γκότα, όπου έθεσε τα θεμέλια για τη μεγάλη του συλλογή από ιστορικά υλικά και την εξοικείωση με τις κυριότερες σύγχρονες γλώσσες.

Το 1652, ο Ζέκεντορφ διορίστηκε σε σημαντικές δικαστικές θέσεις και ανέλαβε σημαντικές υποθέσεις. Το 1656, έγινε δικαστής στο δουκικό δικαστήριο στο Ιένα και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλές ευεργετικές μεταρρυθμίσεις του δούκα. Το 1664, παραιτήθηκε από το αξίωμα υπό τον δούκα Ερνέστο, ο οποίος μόλις είχε γίνει καγκελάριος και με τον οποίο συνέχισε έχοντας άριστες σχέσεις. Εισήλθε στην υπηρεσία του Δούκα του Μαυρίκιου Τσάιτς (διοικητική υπηρεσία), με σκοπό την ελάφρυνση των επίσημων καθηκόντων του.

Μετά το θάνατο του Μαυρίκιου στην 1681, ο Ζέκεντορφ αποσύρθηκε στο κτήμα του στο Μόισελβιτς στο Άλτενμπουργκ, έχοντας παραιτηθεί σχεδόν εξολοκλήρου από τα δημόσια αξιώματα. Αν και είχε συνταξιοδοτηθεί, κράτησε μια αλληλογραφία με τους σημαίνοντες ανθρώπους της εποχής. Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για τις προσπάθειες του πιετιστή Γιάκομπ Φίλιπ Σπένερ να πραγματοποιήσει πρακτική μεταρρύθμιση της γερμανικής εκκλησίας, αν και ήταν σχεδόν ο ίδιος πιετιστής. Το 1692, διορίστηκε καγκελάριος από το νέο Πανεπιστήμιο του Χάλλε, αλλά πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα.

Τα κύρια έργα του ήταν τα εξής:

* "Teutscher Fürstenstaat" (1656 και 1678), εγχειρίδιο το γερμανικό δημόσιο δίκαιο
* "Der Christen Stat" (1685), εν μέρει απολογία για το Χριστιανισμό και, εν μέρει προτάσεις για την αναμόρφωση της εκκλησίας, όπως διατυπώθηκε στο Πενσέες του Πασκάλ και ενσωματώνει τις θεμελιώδεις ιδέες του Σπένερ
* "Commentarius Historicus et apologeticus de Lutheranismo sive de Reformatione" (3 τόμοι, Λειψία, 1692), με αφορμή τη Ιησουιτική "Histoire du Luthéranisme" του Μέμπουργκ (Παρίσι, 1680). Είναι το σημαντικότερο έργο του και εξακολουθεί να είναι απαραίτητο βιβλίο για κάθε ιστορικό της Μεταρρύθμισης ως μια πλούσια αποθήκη αυθεντικών υλικών.
Ναγίμπ Μπουκέλε

Ο Ναγίμπ Μπουκέλε (Nayib Armando Bukele Ortez, 24 Ιουλίου 1981-) είναι πολιτικός και επιχειρηματίας από το Ελ Σαλβαδόρ, πρόεδρος της χώρας από τον Ιούνιο του 2019 , έχοντας κερδίσει τις εκλογές του 2019 . Έγινε ο πρώτος πρόεδρος της χώρας, μετά τον Χοσέ Ναπολέον Ντουάρτε (1984-89) ο οποίος εξελέγη στο αξίωμα χωρίς να είναι υποψήφιος ενός από τα δύο μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της χώρας, το FMLN και το ARENA . Ο Μπουκέλε ήταν υποψήφιος του κεντροδεξιού κόμματος GANA . 

Είχε προηγουμένως εκλεγεί δήμαρχος της Νουέβο Κουσκατλάν στις 11 Μαρτίου 2012. Εκλέχθηκε επίσης δήμαρχος του Σαν Σαλβαδόρ την 1η Μαρτίου 2015 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Μαΐου 2015. Αναδείχθηκε νικητής των δημοτικών εκλογών και στους δύο δήμους με τη σημαία του Κόμματος Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί .
Μαίναλος

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Μαίναλος ήταν ένας από τους γιους του Λυκάονα.

Πρότεινε στον πατέρα του να ελέγξει την παντογνωσία του Δία προσφέροντάς του ανθρώπινη σάρκα σε ένα γεύμα. Ο Δίας το κατάλαβε και τον χτύπησε με κεραυνό.

Το βουνό Μαίναλο της Αρκαδίας, πήρε το όνομά του από τον Μαίναλο.
Αλκέτ Ριζάι

Ο Αλκέτ Ριζάι είναι Αλβανός εγκληματίας, ο οποίος γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1978 στο Μπαλς. Αυτή τη στιγμή κρατείται στις φυλακές Δομοκού.
Ορεσθεύς

Στην ελληνική μυθολογία, Ορεσθεύς είναι όνομα που αποδίδεται σε δύο πρόσωπα.

* Ορεσθεύς, γιος του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, ήταν βασιλιάς της Οζολίας Λοκρίδας στην Αιτωλία. Το σκυλί του λέγεται ότι είχε γεννήσει ένα κομμάτι ξύλου, το οποίο ο Ορεσθεύς απέκρυψε στη γη. Την άνοιξη ξεπήδησε ένα αμπέλι από αυτό, από τα βλαστάρια του οποίου (Αρχαία ελληνικά ὅζοι «κλαδιά») προήλθε το όνομα του λαού του.
* Ορεσθεύς, γιος του Λυκάονα, ήταν βασιλιάς της Αρκαδίας και ο φημισμένος ιδρυτής του Ορεσθάσιου Αρκαδίας, το οποίο λέγεται στη συνέχεια ότι ονομάστηκε Ορέσθειο, από τον Ορέστη.
Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ

Η Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ (αγγλικά: "Wadi Degla Sporting Club", αιγυπτιακά : وادي دجلة,) είναι ένας αιγυπτιακός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Κάιρο. Τη σεζόν 2009-10, προβιβάστηκε στην 1η Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Μετρό Άγκυρας

μικρογραφία|Χάρτης του μετρό Άγκυρας
Το Μετρό Άγκυρας () είναι το σύστημα μετρό το οποίο εξυπηρετεί την Άγκυρα, πρωτεύουσα της Τουρκίας. Επί του παρόντος, το σύστημα ταχείας μεταφοράς της Άγκυρας αποτελείται από πέντε γραμμές – τη "Μπατικέντ Μετροσού (M1)", τη "Κορού Μετροσού (M2)", τη "Τερεκέντ Μετροσού (M3)" και τη νέα "Κετσιερέν Μετροσού (M4)" που άνοιξε το 2017, μαζί με τη γραμμή ελαφριού σιδηροδρόμου Ανκαράι. Οι γραμμές Μ1, Μ2 και Μ3 εξυπηρέτησαν 104.1 εκατομμύρια επιβάτες το 2014. Αυτό αντιστοιχεί σε επιβατική κίνηση περίπου 289.155 ατόμων ανά ημέρα.

Η σύνδεση "Κιζιλάι - Πολιτιστικό Κέντρο Ατατούρκ" της γραμμής M4 δεν έχει ακόμα ανοίξει και παραμένει υπό κατασκευή. Επίσης, μια επιπλέον γραμμή (περίπου 25 χιλιομέτρων) μεταξύ του Κουγιούμπασι και του Διεθνούς Αεροδρομίου Εσενμπόγκα βρίσκεται στο στάδιο σχεδιασμού και θα συνθέσουν την επόμενη φάση της επέκτασης του μετρό.
Τάγμα Μακαρίου Γ΄

Το Τάγμα Μακαρίου Γ΄ είναι το υψηλότερη τιμητική διάκριση που απονέμεται από την Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1991, πήρε την ονομασία του από τον πρώτο Πρόεδρο της Κυπριακής δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄.
Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν

Η Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν (περσικά: جمهوری دمکراتی افغانستان, παστού: دافغانستان دمکراتی جمهوریت) ήταν σοσιαλιστικό κράτος στη νότια Κεντρική Ασία. Υπήρχε από το 1978 έως το 1992 ως διάδοχο κράτος της ανακηρυχθείσας το 1973 Δημοκρατίας του Αφγανιστάν.

Η χώρα βρισκόταν οικονομικά, στρατιωτικά και ιδεολογικά υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης και πολιτικά κυριαρχούνταν από το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν. Ωστόσο, θεσπίστηκαν αρκετές μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της χώρας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού, αλλά πολλά από τα επιτεύγματα αναιρέθηκαν μετά τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε τις επόμενες δεκαετίες.
Τοιχοσφαίριση

Η Τοιχοσφαίριση (ή σκουός) είναι ένα αθλητικό παιχνίδι μπάλας το οποίο παίζεται με δύο ή με τέσσερις παίχτες σε ένα γήπεδο με τέσσερις τοίχους και μια μικρή, κοίλη μπάλα από καουτσούκ. Οι παίκτες πρέπει να εναλλάσσονται για να χτυπήσουν τη μπάλα με τη ρακέτα τους και να χτυπήσουν τη μπάλα πάνω στις γωνίες των τεσσάρων τοίχων του γηπέδου.

Το διοικητικό όργανο της τοιχοσφαίρισης, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Τοιχοσφαίρισης (WSF) αναγνωρίζεται από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (IOC), αλλά το άθλημα δεν αποτελεί μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι υποστηρικτές συνεχίζουν να ασκούν πιέσεις για την ενσωμάτωσή του στα Ολυμπιακά αθλήματα.
Λορίν Πάουελ Τζομπς

Η Λορίν Πάουελ Τζομπς (γεννημένη 6 Νοεμβρίου 1963) είναι αμερικανίδα επιχειρηματίας και η ιδρύτρια της οργάνωσης "Emerson Collective", η οποία υποστηρίζει πολιτικές που αφορούν τη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και της μετανάστευσης, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη διατήρηση του περιβάλλοντος. Η Λορίν κατοικεί στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας με τα τρία παιδιά της. Είναι χήρα και κληρονόμος του Στηβ Τζομπς, συνιδρυτή και πρώην διευθύνοντα συμβούλου της Apple.
Χέιστινγκς

Το Χέιστινγκς είναι μια Κωμόπολη στη δυτική Αγγλία, 53 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Λονδίνου. Έχει πληθυσμό 90254 ατόμων.

Η περιοχή έδωσε το όνομα της στη Μάχη του Χέιστινγκς, η οποία δόθηκε 8 χιλιόμετρα νοτιότερα, το 1066.
Νάπατα

Η Νάπατα ή και Ναπάτα ήταν μια πόλη-κράτος στη δυτική πλευρά του Νείλου, στην τοποθεσία της σημερινής πόλης του Σουδάν Καρίμα.
Δυναστεία της Αβύδου

Η Δυναστεία της Αβύδου είναι μια βραχύβια τοπική δυναστεία που υποθέτουμε ότι έλεγχε μέρη της Μέσης και Άνω Αιγύπτου κατά τη Δεύτερη μεταβατική περίοδο της αρχαίας Αιγύπτου. Η Δυναστεία της Αβύδου θα ήταν σύγχρονη με τις Δέκατη πέμπτη και Δέκατη έκτη Δυναστεία, από το περίπου 1650 ως το 1600 π.Χ.. Θα είχε τη βάση της στην ή γύρω από την Άβυδο, και η βασιλική της νεκρόπολη μπορεί να βρισκόταν στους πρόποδες του "Όρος του Άνουβι".
Ουσάμπτι

Το ουσάμπτι (ή επίσης και ουσσάμπτι, ουσάπτι, σάμπτι, με διάφορες παραλλαγές), ήταν ταφικό ομοίωμα που χρησιμοποιούταν στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Ο όρος προέρχεται από τα αρχαία αιγυπτιακά "wšbtj", που αντικατέστησε τον παλιότερο "šwbtj", ίσως ο όρος γλώσσα νίσμπα για το "šwꜣb" δέντρο "Persea". 

Τα ουσάμπτι τοποθετούνταν στους τάφους μαζί με τα άλλα κτερίσματα και είχαν σκοπό να λειτουργήσουν ως υπηρέτες ή υποτακτικοί του νεκρού, για να επιτελέσουν τις εργασίες που αναλογούσαν σε αυτόν στον άλλο κόσμο. Ήταν συνήθως επιγεγραμμένα με ιερογλυφικά στα πόδια. Αυτές οι επιγραφές βεβαίωναν την ετοιμότητα τους να απαντήσουν το κάλεσμα τους για την εργασία που είχαν να επιτελέσουν. 

Η πρακτική της χρήσης των ουσάμπτι άρχισε κατά το Παλαιό Βασίλειο (περ.2600 με 2100 π.Χ.), με κεφάλια σε φυσικό μέγεθος από ασβεστόλιθο, τα οποία θάβονταν μαζί με τη μούμια. Τα περισσότερα ουσάμπτι ήτνα μικρού μεγέθους, και πολλά ήταν κατασκευασμένα μαζικά. Κάποιες φορές κάλυπταν το έδαφος γύρω από τη σαρκοφάγο. Ουσάμπτι μεγάλου μεγέθους αποτελούν εξαίρεση, ή έχουν κατασκευαστεί ως ιδιέταιρο έργο τέχνης. 

Λόγω που τα ουσάμπτι είναι συνηθισμένα σε όλες τις περιόδους της αιγυπτιακής ιστορίας, και της επιθυμίας των μουσείων να εκθέτουν αντικείμενα της αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης, τα ουσάμπτι είναι τα αντικείμενα που απαντώνται πιο συχνά στις προθήκες των μουσείων. Έχοντας παραχθεί σε τεράστιους αριθμούς, τα ουσάμπτι μαζί με τους σκαραβαίους είναι οι αρχαιότητες από την αρχαία Αίγυπτο που έχουν σωθεί σε περισσότερο αριθμό από όλες τις άλλες.
Σέρτζιο Ντοναντόνι

Ο Φαμπρίτσιο Σέρτζιο Ντοναντόνι (13 Οκτωβρίου 1914 – 31 Οκτωβρίου2015) ήταν Ιταλός αρχαιολόγος που εργάστηκε στο πεδίο της αιγυπτιολογίας.
Ναός του Εντφού

Ο Ναός του Εντφού είναι αιγυπτιακός ναός που βρίσκεται στην δυτική όχθη του Νείλου στο Εντφού, στην Άνω Αίγυπτο. Η πόλη ήταν γνωστή κατά την ελληνιστική περίοδο ως "Ἀπόλλωνος πόλις" στα ελληνικά και "Apollonopolis Magna" στα λατινικά, από τον κυριώτερο θεό της πόλης Ώρο, ο οποίος στην "interpretatio graeca" ταυτιζόταν με τον Απόλλωνα. Είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα λατρευτικά ιερά στην Αίγυπτο. Ο ναός χτίστηκε κατά την περίοδο του Πτολεμαϊκού Βασιλείου, από το 237 ως το 57 π.χ. οι επιγραφές στους τοίχους δίνουν σημαντικές πληροφορίες για τη γλώσσα, μύθους, και θρησκεία κατά την Ελληνιστική περίοδο της Αιγύπτου. Συγκεκριμένα, τα κείμενα στο ναό "παρέχουν λεπτομέρειες [και] της κατασκευής του, και επίσης διατηρούν πληροφορίες για την μυθολογική ερμηνεία αυτού και άλλων ναών ως Νησί της Δημιουργίας ."., όπως και "σημαντικές σκηνές και επιγραφές από Ιερό Δράμα που σχετίζεται με τη σύγκρουση του Ώρου με το Σετ .".
Τάνις

Η Τάνις (αρχαία αιγυπτιακά: ḏˁn.t /ˈɟuʕnat/ ή /ˈcʼuʕnat/}}, "", ) ήταν μια πόλη στα βορειοανατολικά του Δέλτα του Νείλου της αρχαίας Αιγύπτου. Βρισκόταν στο Τανιτικό βραχίονα (ή κλάδο) του Νείλου, ο οποίος έχει από αρχαίων χρόνων ήδη επιχωματωθεί.
Άλισον Μπέκερ

Ο Άλισον Ράμσες Μπέκερ (γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1992), επίσης γνωστός ως Άλισον Μπέκερ () ή απλά Άλισον, είναι επαγγελματίας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που παίζει ως τερματοφύλακας για τη Λίβερπουλ της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ και την εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Θεωρείται από τους καλύτερους τερματοφύλακες στον κόσμο , χάρη στην ηρεμια και αυτοπεποίθηση του και στις κρίσιμες αποκρούσεις του.

Ο Άλισον ξεκίνησε την καριέρα του στην Ιντερνασιονάλ, όπου έκανε πάνω από 100 εμφανίσεις και κέρδισε το Καμπεονάτο Γκαούτσο τέσσερις φορές στις τέσσερις χρονιές παραμονής του στον σύλλογο. Το 2016 μεταγράφηκε στη Ρόμα για 7,5 εκατομμύρια ευρώ. Τον Ιούλιο του 2018, ο Άλισον υπέγραψε με τη Λίβερπουλ με αρχική αμοιβή €62,5 εκατομμύρια. (56.000.000 λίρες) που θα μπορέσει να αυξηθεί και στα 72 εκατομμύρια ευρώ (66.800.000 λίρες). Ο Άλισον στην πρώτη του χρονιά στην Λίβερπουλ κράτησε ανέπαφη την εστία του 21 φορές στην Πρέμιερ Λιγκ και έτσι κατέκτησε το χρυσό γάντι, ατομική διάκριση στον καλύτερο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος. Επίσης την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Τσάμπιονς Λιγκ με την Λίβερπουλ.Tην επομενη χρονια,παροτι τραυματιστικε μολς στο πρωτο παιχνιδι Πρωταθληματος και εχασε τους πρωτους μηνες της σεζον,βοηθησε την ομαδα του να κατακτησει την Πρεμιερ Λιγκ,κρατωντας την εστια του ανεπαφη σε 13 απο τα 28 παιχνιδια που αγωνιστικε

Ο Άλισον εκπροσώπησε τη Βραζιλία σε διάφορες ομάδες νέων πριν κάνει το διεθνές ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα το 2015. Στη συνέχεια έπαιξε στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο του 2016 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2018. Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της Βραζιλίας στο δρόμο προς τη κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα 2019. Ο Άλισον δέχθηκε μόλις ένα γκολ σε όλο το τουρνουά και αυτό ήταν από πέναλτι.
Τζορτζ Άντριου Ράισνερ

Ο Τζορτζ Άντριου Ράισνερ (αγγλικά: George Andrew Reisner) (5 Νοεμβρίου 1867– 6 Ιουνίου 1942) ήταν Αμερικάνος αρχαιολόγος της αρχαίας Αιγύπτου, Νουβίας, και της Παλαιστίνης.
Βούβαστις

Η Βούβασις (κοπτικά: "Πούμπαστι", αρχαία ελληνικά: ή ), γνωστή επίσης στα αραβικά ως Τελ Μπάστα ή στα αρχαία αιγυπτιακά Περ-Μπαστ, ήταν αρχαία αιγυπτιακή πόλη. Η Βούβαστις ταυτίζεται συχνά με τη βιβλική "Πι-Μπεσέτ" ( "py-bst", Ιεζεκιήλ 30:17). Ήταν η πρωτεύουσα του ομώνυμου Βουβαστικού νομού στην περιοχή του Δέλτα του Νείλου στην Κάτω Αίγυπτο, και γνωστή ως το λατρευτικό κέντρο της θεάς με αιλουροειδή μορφή Μπαστ, και έτσι κύριος τόπος ταφής γατών στην Αίγυπτο.

Τα ερείπιά της βρίσκονται στα προάστια της σύγχρονης πόλης του Ζαγκαζίγκ.
Ψυχές Πε και Νεκχέν

Οι Ψυχές Πε και Νεκχέν, που πρώτη φορά αναφέρονται στα Κείμενα των Πυραμίδων, αναφέρονται στους προγόνους των αρχαίων Αιγυπτίων βασιλέων. Η Νεκχέν (Ιερακόπολις) ήταν το κέντρο λατρείας της Άνω Αιγύπτου του θεού Ώρου, του οποίου οι Φαραώ θεωρούνταν διάδοχοι. Η Πε (Βουτώ) ήταν πόλη της Κάτω Αιγύπτου, όχι γνωστή για τη λατρεία του Ώρου, ο Ρα έδωσε την πόλη στον Ώρο μετά που το Μάτι του τραυματίστηκε στη διαμάχη του με το Σεθ για το θρόνο της Αιγύπτου. 

Η αναγνώριση των προκατόχων τους, έστω και ως μυθολογικές και ανώνυμες "Ψυχές Πε και Νεκχέν", ήταν σημαντική για τους Αιγύπτιους βασιλείς, οι οποίοι τις αναφέραν σε πολλές επιγραφές. Ακόμα και οι Κουσίτες βασιλείς θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως απόγονους των Ψυχών Πε και Νεκχέν

Φαίνεται ότι οι "Ψυχές της Ηλιουπόλεως" αποτελούσαν επίσης τις Ψυχές Πε και Νεκχέν.
Βασίλειο του Κους

μικρογραφία|Η Νουβία στην αρχαιότητα
Το Βασίλειο του Κους ή Κουσιτικό Βασίλειο ή Κους ή ιστορικά Βασίλειο των Αιθιόπων , ήταν ένα αρχαίο βασίλειο στη Νουβία, στη σουδανική και νότια αιγυπτιακή Κοιλάδα του Νείλου.

Η εποχή της Κουσιτικής ηγεμονίας εγκαταστάθηκε στη Νουβία μετά τη Ύστερη Εποχή του Χαλκού, και την κατάρρευση του Νέου Βασιλείου. Το Κους είχε κέντρο τη Νάπατα κατά την πρώτη φάση του. Μετά την εισβολή του Κάστα («ο Κουσίτης») στην Αίγυπτο τον 8ο αιώνα π.Χ., οι μονάρχες του Κους ήταν επίσης και φαραώ της 25ης Δυναστείας, μέχρι την εκδίωξη τους από την Νέο-Ασσυριακή Αυτοκρατορία υπό τον Εσαρχαδών έναν αιώνα αργότερα.

Κατά την Κλασσική αρχαιότητα, η Κουσιτική αυτοκρατορική πρωτεύουσα είχε μεταφερθεί στη Μερόη. Στην πρώιμη Ελληνική γεωγραφία το Μεροϊτικό Βασίλειο ήταν γνωστό ως Αιθιοπία. Το Βασίλειο του Κους με την πρωτεύουσα τη Μερόη διατηρήθηκε μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ., όταν και εξασθένησε και κατέρρευσε λόγω εσωτερικής εξέγερσης. Η έδρα του βασιλείου τελικά καταλήφθηκε και ισοπεδώθηκε από το Βασίλειο του Αξούμ. Κατόπιν οι Νούβιοι εγκαθίδρυσαν τα τρία τελικά εκχριστιανισμένα βασίλεια της Νοβαδίας, Μακογρίας και Αλοδίας.
Ανπούτ

Η Ανπούτ ήταν θεά της αρχαίας αιγυπτιακής θρησκείας. Το όνομά της αποδίδεται επίσης ως Ανουπέτ, Ινπούτ, Ινπεουάτ και Γινεπούτ. Το όνομά της στα ιερογλυφικά γράφεται "inpwt". Το όνομα είναι το θηλυκό αντίστοιχο του συζύγου της, Άνουβι, του οποίου είναι το θηλυκό ζευγάρι. Συχνά απεικονιζόταν ως έγκυος τσακάλι ή τσακάλι που θηλάζει, ή τσακάλι που κρατάει μαχαίρια. Επίσης απεικονιζόταν ως γυναίκα, με τσακάλι στο διάκοσμο της κεφαλής που ξαπλώνει με ένα φτερό δίπλα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ίσως είναι εκείνο της τριάδας μαζί με το Μυκερίνο και την Αθώρ. Ενίοτε απεικονιζόταν επίσης με κεφάλι τσακαλιού, αλλά πολύ σπάνια . 

Είναι η θεά των κηδειών και της μουμιοποίησης, όπως και μητέρα του Κεμπετσέρ και ίσως και της Αμμούτ. Επίσης, ήταν η θεά του 17ου νομού της Άνω Αιγύπτου, ενώ θεωρούταν και προστάτιδα του σώματος του Όσιρι.
Κλειστό Γυμναστήριο Τάσσος Παπαδόπουλος - Ελευθερία

To Κλειστό Γυμναστήριο Τάσσος Παπαδόπουλος - Ελευθερία είναι κλειστό στάδιο στην Έγκωμη στην Κύπρο. Ανήκει στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού. Βρίσκεται δίπλα από το Μακάρειο Στάδιο. Ολοκληρώθηκε το 1993. Αποτελεί έδρα της ομάδας καλαθόσφαιρας της Ομόνοιας Λευκωσίας, της ομάδας πετοσφαίρισης της Ομόνοιας και της ομάδας ποδοσφαίρου σάλας της Ομόνοιας, της καλαθοσφαιρικής ομάδας της ΕΘΑ Έγκωμης, της Εθνικής Κύπρου Καλαθοσφαίρισης Ανδρών, της Εθνικής Κύπρου Καλαθοσφαίρισης Γυναικών, της Εθνικής Κύπρου Πετοσφαίρισης Ανδρών, της Εθνικής Κύπρου Πετοσφαίρισης Γυναικών, της Εθνικής Κύπρου Χειροσφαίρισης και της Εθνικής Κύπρου Ποδοσφαίρου Σάλας.

Στο Ελευθερία, εκτός από αγώνες καλαθόσφαιρας, πετοσφαίρισης και ποδοσφαίρου σάλας, μπορούν να διεξαχθούν αγώνες χειροσφαίρισης, αντιπτέρισης, γυμναστικής, πυγμαχίας, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, Τζούντο, Τάε Κβον Ντο, τοιχοσφαίρισης, Καράτε και αντιπτέρισης. Επιπλέον, το στάδιο χρησιμοποιείται για εθνικές εκδηλώσεις, για την ανακήρυξη του προέδρου της Κύπρου και για μουσικές συναυλίες. 

Σημαντικά διεθνή γεγονότα που πραγματοποιήθηκαν στο στάδιο ήταν ο διαγωνισμός Μις Υφήλιος 2000, ο τελικός Κύπελλο Σαπόρτα 1996-97 και το FIBA EuroCup All-Star Day 2005. Ακόμη, στο στάδιο διεξήχθη ο μοναδικός αγώνας της Ευρωλίγκα επί κυπριακού εδάφους (Παναθηναϊκός-Λαμποράλ Κούχτα).

Μέχρι το 2009 η ονομασία του σταδίου ήταν Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία. Μετά το θάνατο του Τάσσου Παπαδόπουλου, πρώην προέδρου της Κύπρου, η ονομασία του σταδίου άλλαξε σε Κλειστό Γυμναστήριο Τάσσος Παπαδόπουλος - Ελευθερία.
Νέμπκα

Νέμπκα είναι το όνομα ενός Αιγύπτιου φαραώ που βασίλευσε κατά τη Τρίτη Δυναστεία του Παλαιού Βασιλείου. Πιστεύεται ότι είναι αυτός που αναφέρει ο Μανέθων ως Νεχερόφης. Ο Νέμπκα είναι ένας τους φαραώ του Παλαιού Βασιλείου για τον οποίους υπάρχει μεγάλη διαφωνία, καθώς το όνομά του παραδίδεται μόνο ως δέλτος αλλά πάντα με την ίδια μορφή. Καθώς η πηγές για το όνομα «Νέμπκα» είναι τόσες πολλές, αυτός ο ηγεμόνας θεωρείται ιστορικά σημαντική μορφή.
Αμπού Ροάς

Το Αμπού Ροάς ( ) είναι ένας αρχαιολογικός χώρος στην Αίγυπτο. Βρίσκεται 8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Γκίζα στην ανατολική όχθη του Νείλου και θεωρείται επέκταση της νεκρόπολης της Μέμφιδος. Στην τοποθεσία βρίσκεται η βορειότερη πυραμίδα της Αιγύπτου, σήμερα κατεστραμμένη, η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ.
Ζαουιέτ ελ Αριάν

Το Ζαουιέτ ελ Αριάν () είναι τοποθεσία στο Κυβερνείο της Γκίζα;, μεταξύ της Γκίζας και του Αμπουσίρ. Στα δυτικά του χωριού υπάρχει νεκρόπολη με το ίδιο όνομα. Σχεδόν ακριβώς απέναντι στην άλλη (ανατολική) όχθη του Νείλου είναι η Μέμφις. Στο υπάρχουν δύο συγκροτήματα πυραμίδων και πέντε νεκροταφεία με μασταμπάδες.
Άγιος Γεώργιος Κυψέλης Άρτας

Ο Άγιος Γεώργιος Κυψέλης Άρτας είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας και αποτελούσε μέρος του καποδιστριακού δήμου Αθαμανίας το 1997-2010. Υπάγεται στο δημοτικό διαμέρισμα Κυψέλης.

Το 2011 είχε πληθυσμό 55 κατοίκων.

Η περιοχή γύρω από το χωριό συμμετείχε και στην ελληνική επανάσταση του 1821.

Το χωριό βρίσκεται πολύ κοντά στην Κυψέλη Άρτας, έχοντας απόσταση 2.2 χιλιομέτρων.
Τατενέτ

Ο Τατενέτ (επίσης Τα-τενέτ, Ταντζανέτ, Τατχενέν, Τανέν, Τενέν, Τανενού, και Τανουού) ήταν θεός του αρχέγονου λοφίσκου στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Το όνομά του σημαίνει «ανυψωμένη γη» ή "εξυψωμένη γη" όπως επίσης αναφέρεται και στην ιλύς του Νείλου. Ως αρχέγονη χθόνια θεότητα, ο Τατενέν σχετίστηκε με τη δημιουργία. Ήταν ο ανδρόγυνος προστάτης της φύσης από την περιοχή της Μέμφιδος, την πρωτεύουσα του νομού της Κάτω Αιγύπτου Ανεμπ-Χετζ. 

Ο Τατενέν αντιπροσωπεύει τη γη και γεννήθηκε τι στιγμή που ανήρθε από το υδάτινο χάος, εικόνα που έχει αναλογία με το αρχέγονο λοφίσκο του μπενμπέν, του μασταμπά και αργότερα των πυραμίδων. Θεωρούνταν ως η πηγή του «φαγητού και των εδεσμάτων, των θείων προσφορών και όλων των καλών πραγμάτων», καθώς το βασίλειό του ήταν οι βαθιές περιοχές κάτω από τη γη «από όπου βγαίνουν όλα», και ειδικότερα τα φυτά, λαχανικά, και τα ορυκτά. Στον "Μεγάλο Ύμνο του Κνουμ" της Τρίτης μεταβατικής περιόδου ταυτίζεται με το δημιουργό θεό Κνουμ, ο οποίος δημιούργησε «όλα όσα υπάρχουν» με το τροχό του του αγγειοπλάστη. Αυτή η ταύτιση του χάρισε τους τίτλους «δημιουργός και μητέρα που γέννησε όλους τους θεούς» και «πατέρας όλων των θεών». Προσωποποιούσε επίσης και την Αίγυπτο (λόγω της σχέσης του με την αναγέννηση και το Νείλο) και ήταν επίσης και εκδοχή του θεού της γης Γκεμπ, ως πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης, όπως και βοηθός των νεκρών στο ταξίδι τους προς τη μεταθανάτια ζωή.

Πρώτη φορά μαρτυρείται στα Κείμενα των Σαρκοφάγων, όπου το όνομά του εμφανίζεται ως Τανενού ή Τανουού, «η αδρανής γη», ένα όνομα που τον χαρακτηρίζει ως θεό της αρχέγονης κατάστασης της γης. Κείμενα του Μέσου Βασιλείου παρέχουν τα πρώτα παραδείγματα της μορφής του Τατενέν. 

Ο Τατενέν με ένα ραβδί έδιωξε το σατανικό ερπετό Απέπ από τον Αρχέγονο Λοφίσκο. Κατείχε επίσης ένα μαγικό σκήπτρο αφιερωμένο στο γεράκι, που λατρευόταν ως «το Μεγάλο Άσπρο του Δημιουργού της Γης». Κατά μία ερμηνεία, ο Τατενέν έφερε στη χώρα τους κίονες της σταθερότητας ντζεντ, αν και αυτό αποδίδεται πιο συχνά στον Πτα.
Ταύλα Άρτας

Τα Ταύλα Άρτας είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας και αποτελούσε μέρος του καποδιστριακού δήμου Αθαμανίας το 1997-2010. 

Το 2011 είχε πληθυσμό 44 κατοίκων.

Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι ο 47045. 

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, τα Ταύλα υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αθαμανίας. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Σεψεσκάφ

Ο Σεψεσκάφ ήταν ο έκτος και τελευταίος φαραώ της Τέταρτης Δυναστείας του Παλαιού Βασιλείου της αρχαίας Αιγύπτου. Βασίλεψε 6 με 8 χρόνια, αρχίζοντας από το περίπου 2510 π.Χ. Οι μόνες δραστηριότητες που είναι με βεβαιότητα χρονολογημένες κατά τη διάρκεια της βασιλείας του είναι η ολοκλήρωση του ταφικού συγκροτήματος της Πυραμίδας του Μυκερίνου και η κατασκευή του δικού του τάφου μασταμπά, του Μασταμπά Φαρούν, "μασταμπάς του φαραώ".
Στήλη του Παλέρμο

Η Στήλη του Παλέρμο ή Λίθος του Παλέρμο είναι ένα από επτά θραύσματα που έχουν διασωθεί από μια στήλη του Παλαιού Βασιλείου της αρχαίας Αιγύπτου. Η στήλη περιείχε τον κατάλογο των βασιλέων της Αιγύπτου από την Πρώτη Δυναστεία (περ. 3150–2890 π.Χ.) μέχρι την αρχή της Πέμπτης Δυναστείας (περ. 2392–2283 π.Χ.) και είχε σημειωμένα σημαντικά γεγονότα σε κάθε χρονιά της βασιλείας αυτών των βασιλέων. Κατά πάσα πιθανότητα κατασκευάστηκε κατά την Πέμπτη Δυναστεία. Η Στήλη του Παλέρμο φυλάσσεται στο Περιφερειακό Αρχαιολογικό Μουσείο Αντόνιο Σαλίνας στο Παλέρμο, από όπου έχει πάρει και το όνομά της. 

Ο όρος "Στήλη του Παλέρμο" (Palermo Stone) κάποιες φορές αναφέρεται σε όλα τα επτά θραύσματα των Βασιλικών Χρονικών, περιλαμβανομένων και εκείνων που φυλάσσονται στο Μουσείο του Καΐρου και εκείνο του Λονδίνου. Τα θραύσματα επίσης κάποιες φορές περιγράφονται συνολικά στα αγγλικά ως "Χρονικά της Στήλης του Καΐρου" (Cairo Annals Stone), αν και ο όρος "Στήλη του Καΐρου" (ή Λίθος του Καΐρου, Cairo Stone) χρησιμοποιείται επίσης για τα θραύσματα των Βασιλικών Χρονικών που βρίσκονται σήμερα στο Κάιρο. Στα ελληνικά η Στήλη του Παλέρμο αναφέρεται επίσης και ως (η) Λίθος του Παλέρμο. 

Η Στήλη του Παλέρμο και τα άλλα θραύσματα διαφυλάσσουν αυτό που ίσως είναι το παλιότερο γραπτό κείμενο που έχει σωθεί από την αρχαία Αίγυπτο, και αποτελεί βασικότατη πηγή για την Αιγυπτιακή ιστορία του Παλαιού Βασιλείου.
Αμπουσίρ

Το Αμπουσίρ (όπως έχει επικρατήσει να αποδίδεται το Αμπού Σιρ, , αρχαία αιγυπτιακά "pr wsjr", "", "Ο Οίκος (ή Ναός) του Όσιρι", ) είναι το όνομα αιγυπτιακής αρχαιολογικής τοποθεσίας, και συγκεκριμένα μια εκτεταμένη νεκρόπολη της περιόδου του Παλαιού Βασιλείου, μαζί με τις μετέπειτα προσθήκες, και βρίσκεται κοντά στη πόλη του Καΐρου. Το όνομα είναι το διπλανού χωριού στην Κοιλάδα του Νείλου, από όπου παίρνει η τοποθεσία το όνομά της. Το Αμπουσίρ βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα βόρεια της Σακάρα, και όπως και εκείνη η τοποθεσία ήταν ένα από τους κύριους τόπους ταφής της άρχουσας τάξης για την αρχαία αιγυπτιακή πρωτεύουσα πόλη της Μέμφιδος. Αρκετά άλλα χωριά στην Αίγυπτο ονομάζονται Αμπουσίρ ή Βούσιρι. Το Αμπουσίρ είναι ένα σχετικά μικρό κομμάτι από εκτεταμένο πεδίο των πυραμίδων που εκτείνεται από τα βόρεια της Γκίζας μέχρι κάτω από τη Σακάρα. Το Αμπουσίρ πήρε τη σειρά του στις ταφές ατόμων με κύρος της τότε πρωτεύουσας της Μέμφιδος κατά την Πέμπτη Δυναστεία. Ως παρόμοιος τόπος ταφής, η γειτονική Γκίζα είχε «γεμίσει» με πυραμίδες και άλλα μνημεία της Τέταρτης Δυναστείας, οδηγώντας τους Φαραώ και τους αξιωματούχος της 5ης Δυναστείας να αναζητήσουν να κατασκευάσουν αλλού τα ταφικά τους μνημεία.

Το Αμπού Σιρ είναι ο τόπος όπου έχει προέρθει η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα ανακάλυψη παπύρων, των Παπύρων του Αμπουσίρ. Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα κάποια μουσεία της Δύσης απέκτησαν αποσπάσματα παπύρων από τα διοικητικά αρχεία (του ναού) μιας ταφικής λατρείας του Αμπουσίρ, αυτή του φαραώ Νεφεριρκαρέ. Η ανακάλυψη αυτή συμπληρώθηκε στα τέλη του εικοστού αιώνα όταν ανασκαφές από την τσεχική αποστολή στη τοποθεσία αποκάλυψε παπύρους από άλλα δύο ταφικά συγκροτήματα λατρείας, του φαραώ Νεφερεφρέ και της μητέρας του φαραώ Χεντκαουές Β΄.

Το Τσεχικό Ινστιτούτο Αιγυπτιολογίας του Τμήματος Τεχνών του Πανεπιστημίου του Καρόλου της Πράγας διεξάγει στο Αμπουσίρ ανασκαφές από το 1976.
Επιστάτης των Θησαυρών

Ο Επιστάτης των Θησαυρών (imy-r prwy ḥḏ, εναλλακτική μετάφραση "επιστάτης των δύο θησαυρών") ήταν επίσης σημαντικός τίτλος αξιώματος στην αρχαία αιγυπτιακή αυλή του Παλαιού και Νέου Βασιλείου. Ο τίτλος μαρτυρείται πρώτη φορά κατά τη Τέταρτη Δυναστεία. Δεν είναι συχνός στο Μέσο Βασίλειο, αλλά στο Νέο Βασίλειο είναι ένας από τους πιο σημαντικούς της βασιλικής αυλής. Το "θησαυροφυλάκιο" ήταν το μέρος στο βασιλικό παλάτι όπου φυλάσσονταν τα πολύτιμα αντικείμενα, όπως τα αντικείμενα από μέταλλο, αλλά επίσης και λινό. Έτσι, ο επιστάτης των θησαυρών ήταν ουσιαστικά υπεύθυνος για τη διαχείριση των αποθεμάτων του πλούτου της χώρα. Ο τίτλος επίσης μαρτυρείται κατά την Ύστερη Περίοδο. Η γραφή του τίτλου διαφέρει ανάμεσα στο "επιστάτης του θησαυρού" (imy-r pr ḥḏ) και "επιστάτης των δύο θησαυρών" (imy-r prwy ḥḏ), ενώ δεν είναι πάντα ξεκάθαρο αν η διαφορετική γραφή αναφέρεται σε διαφορετικές αρμοδιότητες
Μασταμπάς Φαρούν

Ο Μασταμπάς Φαρούν (, και στα αγγλικά αποδιδόμενος ως Mastabat al-Fir’aun, Mastaba el-Faraun, Mastabat el-Faraun ή Mastabat Faraun, Μασταμπάς του Φαραώ) είναι ταφικό μνημείο του αρχαίου Αιγύπτιου βασιλιά Σεψεσκάφ, τελευταίου φαραώ της Τέταρτης Δυναστείας. Βρίσκεται στη Νότια Σακάρα στο μέσο της απόστασης από τη βαθμιδωτή Πυραμίδα του Ζοζέρ και τις πυραμίδες του Σνεφρού, τον ιδρυτή της Τέταρτης Δυναστείας, στο Νταχσούρ. Ο μασταμπάς βρίσκεται κοντά στην πυραμίδα του Πεπί Α΄, φαραώ της Έκτης Δυναστείας. Το λατομείο από το οποίο προήρθε η πέτρα του βρίσκεται δυτικά της Κόκκινης Πυραμίδας του Σνεφρού.
Γκερζέριος πολιτισμός

Ο Γκερζέριος πολιτισμός είναι ένας πολιτισμός της προϊστορικής Αιγύπτου που πήρε το όνομά του από ένα νεκροταφείο στο Γκερζέχ (αγγλικά: Gerzeh, επίσης Girza ή Jirzah), στη δυτική όχθη του Νείλου. Η νεκρόπολη πήρε το όνομά της από το ελ-Γιρζέχ (el-Girzeh), την κοντινή κωμόπολη στη σύγχρονη Αίγυπτο. Το Γκερζέχ βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα ανατολικά από την όαση στο Φαγιούμ. 

Ο Γκερζέριος πολισμός είναι ένας πολιτισμός που κατηγοριοποιείται από τους αρχαιολόγους ως πολιτισμός τεχνουργημάτων (material culture), μελετάται και κατατάσσεται δηλαδή με βάση τα ανθρώπινα αντικείμενα και την εξέλιξη της τέχνης τους που βρέθηκαν στη συγκεκριμένη περιοχή. Είναι η δεύτερη από της τρεις φάσεις του Πολιτισμού Νακάντα, και είναι γνωστός επίσης ως πολιτισμός Νακάντα ΙΙ. Πριν από αυτόν προηγήθηκε ο Αμράτιος πολιτισμός (Νακάντα Ι), και τον ακολούθησε ο πολιτισμός Νακάντα ΙΙΙ (ή πρωτοδυναστικός ή Σεμαΐνιος πολιτισμός).
Ακροάσεις Βαλάτσι

440|thumb|Η οργανωτική δομή της Κόζα Νόστρα σύμφωνα με την μαρτυρία του Βαλάτσι.
Οι Ακροάσεις Βαλάτσι (αγγλικά:The Valachi Hearings), επίσης γνωστές και ως «Ακροάσεις Μακλίλαν», διερευνούσαν τις δραστηριότητες του οργανωμένου εγκλήματος σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και των ηγετικών στελεχών της μαφίας της εποχής, όπως ήταν ο Σαμ Τζιανκάνα, ο Βίτο Τζενοβέζε και ο Κάρλο Γκαμπίνο.

Οι ακροάσεις ξεκίνησαν με επικεφαλής τον Γερουσιαστή του Αρκάνσας Τζον Μακλίλαν το 1963 και πήραν το όνομά τους από τον βασικό μάρτυρα της Αμερικανικής κυβέρνησης εναντίον της αμερικανικής Μαφίας, Τζο Βαλάτσι, ο οποίος ήταν και ο πρώτος γκάνγκστερ που συνεργάστηκε με τις αρχές για εξάρθρωση του οργανωμένου εγκλήματος στις ΗΠΑ. Οι ακροάσεις αυτές αποκάλυψαν το αμερικανικό οργανωμένο έγκλημα στην κοινή γνώμη μέσω της τηλεοπτικής κατάθεσης του Βαλάτσι, ο οποίος ήταν και το πρώτο μέλος της ιταλο-αμερικανικής μαφίας που αναγνώρισε την ύπαρξή της δημοσίως και πιστώνεται με τη διάδοση του όρου «Κόζα Νόστρα». Στις ακροάσεις αποκαλύφθηκαν επίσης η ιεραρχία της αμερικανικής μαφίας, συμπεριλαμβανομένων των πέντε οικογενειών και της Επιτροπής.
Νεφερετιαμπέτ

Η Νεφερετιαμπέτ (ή Νεφερτιαμπέτ, "nfr.t ỉ3b.t", "Η Όμορφη της Ανατολής") ήταν αρχαία Αιγύπτια πριγκίπισσα της Τέταρτης Δυναστείας. Ήταν πιθανόν κόρη του φαραώ Χέοπα.
Μωρίς Ντρυόν

Ο Μωρίς Ντρυόν (Maurice Druon, 23η Απριλίου 1918 -14 Απριλίου 2009), ήταν Γάλλος συγγραφέας και πολιτικός. Έλαβε μέρος στη Γαλλική Αντίσταση και κατέφυγε στο Λονδίνο τον Ιανουάριο του 1943, όπου συμμετείχε στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα «Τιμή και Πατρίδα» του BBC. Έγραψε, με τον θείο του συγγραφέα Ζοζέφ Κεσέλ, τα λόγια του "Τραγουδιού των Παρτιζάνων", που μελοποίησε η Άννα Μαρλύ.

Είχε έντονη πολιτική δράση, διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού το 1973-1974.
Κοιλάδα των Βασιλισσών

Η Κοιλάδα των Βασιλισσών ( "Ουάντι αλ Μαλεκάτ") είναι αρχαιολογικός τόπος στην Αίγυπτο, όπου θάβονταν οι γυναίκες των Φαραώ. Στα αρχαία χρόνια ήταν γνωστός ως "Τα-Σετ-Νεφερού", δηλαδή "ο τόπος της ομορφιάς".

Χρησιμοποιώντας τα όρια όπως περιγράφονται από τον Christian Leblanc, η Κοιλάδα των Βασιλισσών αποτελείται από το κύριο ουάντι το οποίο περιέχει τους περισσότερους τάφους, όπως και την Κοιλάδα του Πρίγκιπα Αχμόσε, την Κοιλάδα του Σκοινιού, την Κοιλάδα των Τριών Λάκκων, και την Κοιλάδα του Ντολμέν. Το κύριο ουάντι περιέχει 91 τάφους και οι δευτερεύουσες κοιλάδες άλλους 19 τάφους. Οι ταφές σε αυτές τις τελευταίες χρονολογούνται όλες στη 18η Δυναστεία.

Ο λόγος για την επιλογή της τοποθεσίας της Κοιλάδας των Βασιλισσών ως τόπος ταφής δεν είναι γνωστός. Η κοντινή απόσταση από το χωριό των εργατών στο Ντέιρ ελ-Μεντίνα και την Κοιλάδα των Βασιλέων μπορεί να ήταν ένας παράγοντας. Άλλη μια υπόθεση είναι η ύπαρξη ιερού σπηλαίου αφιερωμένου στην Αθώρ στην είσοδο της Κοιλάδας. Το σπήλαιο αυτό μπορεί να είχε σχέση με τελετές αναζωογόνησης των νεκρών.
Χετί Β΄

Ο Χετί Β΄ ήταν αρχαίος Αιγύπτιος νομάρχης της 13ης νομός της Άνω Αιγύπτου, κατά τη διάρκεια βασιλείας του φαραώ Μερικαρέ της Δέκατης Δυναστείας (περ. 21ος αιώνα π.Χ., Πρώτη μεταβατική περίοδος).
Σέπα

Ο Σέπα ήταν αρχαίος Αιγύπτιος που έζησε κατά τη Τρίτη Δυναστεία.

Ο Σέπα ήταν ιερέας και ευγενής. Οι τίτλοι του ήταν "Υπεύθυνος των Βασιλικών Υποθέσεων", "Μέγιστος των Δέκα της Άνω Αιγύπτου", "Ιερέας του θεού Χέρτι" και "Βοσκός του Άσπρου Ταύρου".

Η σύζυγος του Σέπα ήταν η Νέσα, η οποία θάφτηκε μαζί του σε μασταμπά στη Σακάρα. Στο τάφο τους βρέθηκαν δύο αγάλματα δικά του και ένα της γυναίκας του, τα οποία σήμερα εκτίθενται στο Λούβρο. Τα αγάλματα αυτά περιλαμβάνονται στα αριστουργήματα της τέχνης του Παλαιού Βασιλείου.
Μεκετρέ

Ο αρχαίος Αιγύπτιος αξιωματούχος Μεκετρέ ήταν Θησαυροφύλακας και Αρχιθαλαμηπόλος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεντουχοτέπ Β΄, Μεντουχοτέπ Γ΄ και ίσως του Αμενεμχέτ Α΄ , κατά τη διάρκεια του Μέσου Βασιλείου. 

Ο Μεκετρέ μαρτυρείται για πρώτη φορά σε μια επιγραφή σε βράχο στο Ουάντι Στα ελ Ριγκάλα. Εδώ φέρει τον απλό τίτλο "σφραγιδοφύλακας". Η επιγραφή χρονολογείται στο έτος 41 της βασιλείας του Μεντουχοτέπ Β΄. Σε ανάγλυφα από το ταφικό ναό του Μεντουχοτέπ στο Ντέιρ ελ Μπάχρι ο Μεκετρέ φέρει το τίτλο του θησαυροφύλακα, έχοντας στο μεταξύ προφανώς προαχθεί, διαδεχόμενος τον Χετί. Ο ίδιος τίτλος βρέθηκε σε ένα άγαλμα στο τάφο του Μεκετρέ ενώ σε θραύσματα από ανάγλυφο στο τάφο φέρει το τίτλο "αρχιθαλαμηπόλος". Ο τάφος του (TT280) βρίσκεται στο Σεΐχ Αμπντ ελ Γκούρνα, το οποίο είναι μέρος της Νεκρόπολης των Θηβών, και βρίσκεται δίπλα σε ένα μεγάλο, ημιτελή βασιλικό τάφο που αρχικά είχε αποδοθεί στο Μεντουχοτέπ Γ΄, και μετά από νεώτερη έρευνα στον Αμενεμχέτ Α΄. Έτσι, ο Μεκετρέ πέθανε κατά πάσα πιθανότητα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αμενεμχέτ. 

Ο τάφος TT280 του Μεκετρέ στις Θήβες, περιείχε πολλά ξύλινα ταφικά ομοιώματα, που αναπαριστούν καθημερινές δραστηριότητες, όπως επίσης και ομοιώματα πλοίων, ζώων, κτιρίων και κήπων.
Νεμπέτ

Η Νεμπέτ (“Κυρία”) έγινε βεζίρης κατά το τέλος του Παλαιού Βασιλείου από το φαραώ Πεπί Α΄ της Έκτης Δυναστείας, ο οποίος ήταν γαμπρός της. Είναι η πρώτη καταγεγραμμένη βεζίρης στη αρχαία αιγυπτιακή ιστορία, με την επόμενη περίπτωση να απαντάται στη 26η Δυναστεία.

Ήταν σύζυγος του ευγενούς Χουί.

Οι κόρες της Βασίλισσες Αχενεσμεριρέ Α΄ και Αχενεσμεριρέ Β΄ ήταν αντίστοιχα οι μητέρες των φαραώ Μερενρέ Νεμτιεμσάφ και Πεπί Β΄.

Ο γιος της Ντζαού ήταν γεννημένος και είχε τάφο στην Άβυδο, και διετέλεσε και αυτός βεζίρης για τους ανιψιούς του. Η Νεμπέτ αναφέρεται στον τάφο του.

Η βεζίρης Νεμπέτ ήταν σύγχρονη του Ουενί του Πρεσβύτερου.
Γιούλιμαρ Ρόχας

Η Γιούλιμαρ Ρόχας (γεν. 21 Οκτωβρίου 1995) είναι Βενεζουελάνα αθλήτρια του στίβου, που εξειδικεύεται στο άλμα εις τριπλούν, ενώ παλιά συμμετείχε και στα αγωνίσματα του άλματος εις μήκος και άλματος εις ύψος.
Γιάννης Δρίτσας

Ο Γιάννης Δρίτσας (γεν. 10 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Σεπενουπέτ Β΄

Η Σεπενουπέτ Β΄ (όνομα θρόνου Χενουτνεφερουμούτ Ιριετρε) ήταν αρχαία Αιγύπτια πριγκίπισσα της 25ης Δυναστείας και αρχιέριεια ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα από το περίπου 700 ως το 650 π.Χ. Ήταν η κόρη του πρώτου Κουσίτη φαραώ Πιύ και αδελφή των διαδόχων του Σαμπακά και Ταχάρκα.
Ρίχαρντ Σούλτσε-Κόσσενς

Ο Ρίχαρντ Σούλτσε-Κόσσενς (γερμανικά: Richard Schulze-Kossens, 2 Οκτωβρίου 1914 - 3 Ιουλίου 1988) ήταν Γερμανός διοικητής των SS κατά τη ναζιστική περίοδο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε ως υπασπιστής των Waffen-SS τον υπουργό Εξωτερικών Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ, αργότερα διοίκησε τη μεραρχία SS Nibelungen και τέθηκε επικεφαλής στο SS-Junkerschule στο Bad Tölz.
Τατιάνα Μαουντμπάττεν

Η Τατιάνα Μαουντμπάττεν ("Tatiana Mountbatten", γεννημένη ως Τατιάνα Ελένη Γεωργία "Tatiana Helen Georgia", 16 Απριλίου 1990 -) είναι Βρετανίδα ιππέας και κόρη του Γεωργίου Μαουντμπάττεν, 4ου Μαρκησίου του Μίλφορντ Χέβεν.
Ρεχμιρέ

Ο Ρεχμιρέ (ή και Ρεκχμιρέ) ήταν αρχαίος Αιγύπτιος ευγενής και αξιωματούχος της 18ης Δυναστείας που υπηρέτησε ως "Κυβερνήτης της Πόλης" (Θήβες) και βεζίρης κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Τουύθμωσι Γ΄ και Αμένωφι Β΄. Ήταν ο ανιψιός του βεζίρη Ουσεραμέν, που είχε αναλάβει το αξίωμά του κατά τη διάρκεια του πέμπτου έτους της βασιλείας της Χατσεψούτ. Ο Ρεχμιρέ είναι γνωστός για τον πλούσια διακοσμημένο τάφο του (TT100) στο Σεΐχ Αμπντ ελ Γκούρνα, το οποίο είναι μέρος της Νεκρόπολης των Θηβών, και ο οποίος περιέχει πολύ καλά διατηρημένες σκηνές από την καθημερινή ζωή κατά τη διάρκεια του Νέου Βασιλείου. Ο τάφος του είναι επίσης σημαντικός γιατί περιέχει ένα πλήρες αντίγραφο του κειμένου που παρουσιάζει με λεπτομέρεια τα καθήκοντα του αξιώματος του βεζίρη, γνωστό ως "Οδηγίες του Ρεχμιρέ".

Ήταν επίσης αρχιερέας στην Ηλιούπολι. Η αιτία της πολιτικής και προσωπικής του πτώσης δεν είναι γνωστή. Υπάρχει η υποψία ότι έπεσε σε δυσμένεια και εκδιώχθηκε από τη θέση του.