Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ρουαπέχου

Το Ρουαπέχου (Μαορί γλώσσα: Ruapehu) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νότιο άκρο της Ηφαιστειακής Ζώνης Τάουπο. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Οχακούνε και 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της νότιας ακτής της Λίμνης Τάουπο.

Το Ρουαπέχου είναι το υψηλότερο σημείο στο Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κορυφές: τις Ταχουράνγκι (2,797μ), Τε Χεουχέου (2.755μ) και Παρετεταϊτόνγκα (2.751μ). Το Ρουαπέχου ενεργοποιείται συχνά και είναι ένα από τα μεγαλύτερα ενεργά ηφαίστεια στη Νέα Ζηλανδία. Είναι μέρος του Εθνικού Πάρκου Τονγκαρίνο.

Στα Μαορί "Ruapehu" σημαίνει λάκκος φασαρίας ή εκρηγνυόμενος λάκκος. 

Οι καιρικές συνθήκες στο βουνό είναι ασταθείς και οι επισκέπτες του προειδοποιούνται να είναι προετοιμασμένοι και να φέρουν βασικό εξοπλισμό επιβίωσης, καθώς δραματικές καιρικές αλλαγές έχουν κατά καιρούς στοιχίσει τη ζωή σε αρκετούς ανθρώπους.
Πραγματικότητα

Πραγματικότητα είναι η κατάσταση των πραγμάτων όπως αυτά υπάρχουν και όχι όπως τα φανταζόμαστε ή θα μπορούσαν να είναι. Στην πιο διευρυμένη του έννοια ο όρος πραγματικότητα περιλαμβάνει όλα όσα υπάρχουν είτε αυτά είναι παρατηρήσιμα είτε όχι.

Η σύγχρονη Ευρωπαϊκή Φιλοσοφία χρησιμοποιεί 4 έννοιες ώστε να ξεχωρίζει τι αποτελεί μέρος της πραγματικότητας, δηλαδή τι αποτελεί πραγματικό φαινόμενο.

# Φαινομενολογική πραγματικότητα
# Αλήθεια
# Γεγονός
# Αξίωμα
Mikoyan-Gurevich MiG-25

Τό Mikoyan-Gurevich MiG-25 (Κυριλλικά: МиГ-25, Νατοϊκό όνομα αναφοράς: "Foxbat") είναι σοβιετικό πολεμικό αεροπλάνο μεγάλων ταχυτήτων. Παραμένει σε περιόρισμενη υπηρεσία στήν Ρωσία και άλλες χώρες.
Θόδωρος Μορίδης

Ο Θόδωρος Μορίδης ήταν Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1903 στην Κύπρο και απεβίωσε στις 22 Δεκεμβρίου του 2003 σε ηλικία 100 ετών. Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού Τζόλυς Γαρμπή.
Βενιαμίν Γκουλντ

Ο Βενιαμίν Γκουλντ ("Benjamin Apthorp Gould", 27 Σεπτεμβρίου 1824 – 26 Νοεμβρίου 1896) ήταν Αμερικανός αστρονόμος, που σήμερα θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους της εποχής του. Χρημάτισε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Κόρδοβα στην Αργεντινή. Ο Β. Γκουλντ θεωρείται ο σημαντικότερος συνεχιστής του έργου του Ουίλιαμ Χέρσελ, ειδικότερα στην έρευνα επί του Γαλαξία και των αστέρων εν γένει καθώς και την κατανομή αυτών στην Ουράνια σφαίρα.

Ο Γκουλντ, αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, μελέτησε Μαθηματικά και Αστρονομία κοντά στον Καρλ Φρήντριχ Γκάους στη Γερμανία, οπότε και δημοσίευσε περί τις 20 εργασίες πάνω σε παρατηρήσεις κομητών και αστεροειδών. Από το 1880 επιδόθηκε στην άνευ οργάνων έρευνα των αστέρων (δηλαδή των ορατών δια γυμνού οφθαλμού), κυρίως του νότιου ουράνιου ημισφαιρίου, πετυχαίνοντας δύο σημαντικές ανακαλύψεις:
Α) Την Ταινία της Αργούς που αφορά τον Γαλαξία μας και
B) Τον καλούμενο Γαλαξιακό κύκλο, που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό των καλουμένων γαλαξιακών συντεταγμένων ή συντεταγμένων του Γκουλντ.

Εκτός όμως των παραπάνω στον Γκουλντ οφείλεται και η «Αργεντινή ουρανομετρία» που εκδόθηκε το 1886 και η οποία αποτελεί κατάλογο αστέρων κυρίως του νότιου ουράνιου ημισφαιρίου. Περιλαμβάνονται σε αυτόν 6755 νότιοι αστέρες και 1001 βόρειοι. Η από τότε συνεχής συμπλήρωσή του τον καθιστά ένα από τους σημαντικότερους αστρικούς καταλόγους.

Στον Γκουλντ ακόμη, λάτρη της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, οφείλεται και η τελική διάκριση του άλλοτε αστερισμού Αργώ σε τρεις επιμέρους αστερισμούς: τα Ιστία, την Τρόπιδα και την Πρύμνα.


Γκουλντ
Κώστας Βουτσάς

Ο Κώστας Βουτσάς (Βύρωνας Αττικής, 31 Δεκεμβρίου 1931 - Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, με εβδομηκονταετή υποκριτική καριέρα. Θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ μέχρι και το τέλος της ζωής του παρέμεινε ενεργός στην υποκριτική τέχνη.
Τζόαν Τσεν

H Τζόαν Τσεν (ή Τζόαν Τσεν Τσονγκ, Τσεν Τσονγκ, "陳冲", 26 Απριλίου 1961) είναι Κινεζοαμερικανίδα ηθοποιός και σκηνοθέτρια, έγινε γνωστή από τους ρόλους που έπαιξε στην σειρά "Twin Peaks" ("Ύποπτος Κόσμος", των Ντέιβιντ Λιντς και Μαρκ Φροστ, 1990-1991), και στις ταινίες "Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας" ("The Last Emperor", του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, 1987), "Ουρανός και Γη" ("Heaven and Hearth", του Όλιβερ Στόουν, 1993) και "Γυναικείες Υποθέσεις" ("Saving Face", της Άλις Γου, 2004).
Μαρίκα Νέζερ

Η Μαρίκα Νέζερ (Κωνσταντινούπολη, 1906 - Αθήνα, 18 Ιουλίου 1989) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Νίτσα Τσαγανέα

Η Νίτσα Τσαγανέα (17 Φεβρουαρίου 1902 - 30 Απριλίου 2002) ήταν Eλληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης.
Στρατής Ελευθεριάδης

Ο Στρατής Ελευθεριάδης-Τεριάντ (αριστερά) είχε στενές προσωπικές σχέσεις με καλλιτέχνες της εποχής του, όπως ο [[Ανρί Ματίς]] (δεξιά). Φωτογραφία: H. Cartier-Bresson, πιθανότατα πριν το 1940.
Ο Στρατής (Ευστράτιος) Ελευθεριάδης (Μυτιλήνη, 2 Μαΐου 1897 – Παρίσι, 23 Οκτωβρίου 1983), γνωστός και με το γαλλικό καλλιτεχνικό όνομα Tériade (Τεριάντ), ήταν τεχνοκριτικός, εκδότης καλλιτεχνικών εντύπων και συλλέκτης έργων τέχνης.

Το 1915 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά, αλλά σύντομα εγκατέλειψε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί στην παρακολούθηση των καλλιτεχνικών εξελίξεων της εποχής του. Με τις πρώτες κριτικές του στο περιοδικό "Cahiers d’Art" από το 1926 έως το 1931 και κατόπιν στην απογευματινή εφημερίδα "L'Intransigeant" από το 1928 έως το 1933, ο Ελευθεριάδης έδωσε ώθηση σε νέους καλλιτέχνες της εποχής. Έτσι, έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη ζωγράφων και γλυπτών που έμελλε να σημαδέψουν τον 20ό αιώνα, υπήρξε συνιδρυτής του σουρεαλιστικού περιοδικού "Minotaure" (1933) (μαζί με τον Ελβετό εκδότη Albert Skira) και ιδρυτής του περιοδικού "Verve" (1937-1960), στις σελίδες των οποίων παρουσίασαν τα έργα τους μεγάλοι ζωγράφοι όπως ο Μποννάρ (Pierre Bonnard), ο Ματίς, ο Μπρακ (Georges Braque), ο Πικάσο, ο Σαγκάλ, ο Λεζέ (Fernand Léger), ο Μιρό και άλλοι.

Από το 1943 έως το 1975 ο Ελευθεριάδης εξέδωσε περίπου 27 βιβλία, με εικόνες σχεδιασμένες από μεγάλους ζωγράφους και χαράκτες. Το 1979 δώρισε ένα μεγάλο μέρος του εκδοτικού του έργου, έργα Ελλήνων και Γάλλων ζωγράφων του 20ού αιώνα, καθώς και μεσαιωνικά χειρόγραφα, για να ιδρυθεί το φερώνυμο μουσείο στη Μυτιλήνη. Η χήρα του Αλίς (Alice), έχει επίσης δωρίσει μεγάλο μέρος της συλλογής του σε μουσείο στη Γαλλία. Στον Ελευθεριάδη οφείλεται και η ανακάλυψη του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου.

Με δωρεά του Ελευθεριάδη χτίστηκε το μουσείο Θεοφίλου σε κτήμα της οικογένειάς του στη Βαρειά της Μυτιλήνης, κοντά στο παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Αργότερα χτίστηκε και το Μουσείο Tériade, λίγα μέτρα πιο πέρα, που φιλοξενεί έργα σπουδαίων Ελλήνων και ξένων ζωγράφων (Τσαρούχη, Πικάσο, Σαγκάλ, Ματίς κ.α.), τα οποία ανήκαν στη συλλογή του Ελευθεριάδη.
Δημήτριος Γερανιώτης

"Κορίτσι στην εξοχή" (1916). Λάδι σε καμβά, 128 εκ. x 88 εκ., [[Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος|Εθνική Πινακοθήκη]]
Ο Δημήτριος Γερανιώτης (Αθήνα, 1871 – Αθήνα, 23 Μαΐου 1966) ήταν Έλληνας ζωγράφος και καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
Δικαστήριο Γουαϊτάνγκι

Το Δικαστήριο Γουαϊτάνγκι είναι δικαστήριο της Νέας Ζηλανδίας με την εξουσιοδότηση να αποζημιώνει Μαορί κατοίκους για γη που έχασαν είτε από απάτη ή βιαίως από το 1840. Εγκαθιδρύθηκε με Κοινοβουλευτική Πράξη το 1975, όταν οι διαμαρτυρίες για εκκρεμή παράπονα από τη Συνθήκη του Γουαϊτάνγκι είχαν αυξηθεί, ώστε να παρέχει μια νόμιμη διαδικασία με την οποία οι διεκδικήσεις της Συνθήκης Μαορί θα μπορούσαν να εξεταστούν. 

Η ερευνητική διαδικασία συμβάλει στην επίλυση διεκδικήσεων της Συνθήκης και, μ'αυτόν τον τρόπο, στην τακτοποίηση άλυτων θεμάτων μεταξύ των Μαορί και των Πακέχα (δηλ. μη-Μαορί). Το Δικαστήριο Γουαϊτάνγκι είναι ασυνήθιστο καθώς εγκαθιδρύθηκε ως μόνιμη επιτροπή έρευνας. Γι'αυτό το λόγο, διαφέρει από ένα δικαστήριο κατά πολλές σημαντικές απόψεις.
Σπυρίδων Βικάτος

Ο Σπυρίδων Βικάτος (Αργοστόλι, 24 Σεπτεμβρίου 1878 - Αθήνα, 6 Ιουνίου 1960) ήταν Έλληνας ζωγράφος και ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της «Σχολής του Μονάχου».
Υεμένη

Η Δημοκρατία της Υεμένης είναι ένα κράτος στην Αραβική Χερσόνησο, στη Νοτιοδυτική Ασία, ένα από τα κράτη της Μέσης Ανατολής. Συνορεύει με το Ομάν και τη Σαουδική Αραβία. Δυτικά βρέχεται από την Ερυθρά Θάλασσα και νότια από τον Κόλπο του Άντεν.

Πρωτεύουσα (de jure) είναι η Σαναά (1.976.081 κάτοικοι, εκτίμηση 2009) ενώ άλλες μεγάλες πόλεις είναι η ντε φάκτο πρωτεύουσα από το 2015 Άντεν (671.162 κάτ.), η Ταΐζ (539.454 κάτ.) και η Αλ Χοντέιντα (459.567 κάτ.).

Η χώρα αποτελείται από μια χαμηλή παραλιακή ζώνη, στο βάθος της οποίας ορθώνονται ψηλές οροσειρές, χαμηλώνοντας προς τα ανατολικά και καταλήγοντας σε στέπες και ερήμους. Την εσωτερική αυτή υψηλή χώρα (όρος Τζεμπέλ Χαντούρ, 3.767 μ. ύψος) διασχίζουν πολλές βαθιές κοιλάδες, γεμάτες από οάσεις. Η περιοχή αυτή βρίσκεται κάτω από την επίδραση των θερινών μουσώνων και δέχεται σημαντικές βροχοπτώσεις, τις μεγαλύτερες της Αραβικής χερσονήσου. Οι βροχοπτώσεις αυτές, σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες, ευνοούν τη βλάστηση και γι' αυτό η περιοχή ονομάστηκε «Ευδαίμων Αραβία», σε αντίθεση από τη βόρεια ξηρή ερημική και βραχώδη περιοχή.
Τόμμυ Σόλομον

Ο Τάμε Χορομόνα Ρέχε (Tame Horomona Rehe), γνωστός επίσης με το αγγλοποιημένο όνομα Τόμμυ Σόλομον (Tommy Solomon), (7 Μαΐου 1884 - 19 Μαρτίου 1933) πιστεύεται από πολλούς πως ήταν ο τελευταίος πραγματικός Μοριορί, αν και μερικοί αμφισβητούν τον ισχυρισμό αυτό. 

Ο Τόμμυ γεννήθηκε στο Γουαϊκαρίπι στα Νησιά Τσάταμ και μεγάλωσε στην Προστατευμένη Περιοχή Μοριορί στο Μανουκάου. Η μητέρα του πέθανε το 1903 αλλά εξαιτίας της νεανικής του ανευθυνότητας το μερίδιο της γης της παραχωρήθηκε στον πατέρα του κατά τη διάρκεια της ζωής του. 

Ο Τόμμυ παντρεύτηκε το 1903 με την Άντα Φόουλερ της φυλής Νγκάι Ταχού και άρχισαν να μαθαίνουν τη δουλειά κτηματία με πρόβατα αρχικά σε μισθωμένη γη και μετέπειτα στην οικογενειακή γη που βαθμιαία μεγάλωνε σε μέγεθος καθώς πέθαιναν οι υπόλοιποι Μοριορί. Όταν πέθαναν ο πατέρας του και η σύζυγός του το 1915 ο Τόμμυ είχε στη διάθεσή του 7.000 πρόβατα και ένα κοπάδι βόδια στην οικογενειακή φάρμα. Ο Τόμμυ ξαναπαντρεύτηκε το 1916 την Γουακαράγουα, ανηψιά της πρώτης του συζύγου και απέκτησε πέντε παιδιά. Αφού η Νγκάι Ταχού είναι μάλλον φυλή Μαορί παρά Μοριορί τα παιδιά του Τόμμυ θα ήταν μεικτής καταγωγής. 

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 ο Τόμμυ έγινε γνωστός ως ένας από τους πιο πετυχημένους κτηματίες στα Νησιά Τσάταμ. Έλαβε ενεργό μέρος στην κοινωνική και πολιτική ζωή των Νησιών Τσάταμ και έχαιρε ευρέως σεβασμού για τη γεναιοδωρία του και την συμβιβαστική φύση του. Ωστόσο έμεινε περισσότερο γνωστός ως ο τελευταίος γνήσιας γενεαλογίας Μοριορί. 

Πέθανε από πνευμονία και συγκοπή το 1933. 

Υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι μερικής Μοριορί καταγωγής στα Νησιά Τσάταμ και την ίδια τη Νέα Ζηλανδία. 

Το 1986 φιλοτεχνήθηκε ένα άγαλμα εις μνήμην του. Το άγαλμα αυτό μπορεί να βρεθεί στο Μανουκάο κοντά στην φάρμα του. 
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί
Νότιες Άλπεις

Οι Νότιες Άλπεις (αγγλικά: "Southern Alps") είναι οροσειρά που διατρέχει κατά μήκος της δυτικής πλευράς του Νοτίου Νησιού της Νέας Ζηλανδίας. Σχηματίζει μια φυσική διαχωριστική γραμμή κατά μήκους ολόκληρου του Νοτίου Νησιού. Ο όρος «Νότιες Άλπεις» αναφέρεται γενικά σ'ολόκληρη την οροσειρά, αν και δίνονται ξεχωριστά ονόματα σε πολλές από τις μικρότερες οροσειρές που σχηματίζουν μέρος της. 

Το Αοράκι/Όρος Κουκ είναι το υψηλότερο σημείο της, στα 3.754 μέτρα. Υπάρχουν άλλα 16 σημεία στην οροσειρά που είναι ψηλότερα των 3.000 μέτρων. Ένα μεγάλο μέρος της οροσειράς προστατεύεται ως μέρος διαφόρων εθνικών πάρκων, κυριότερα τα Εθνικό Πάρκο Γουέστλαντ, Εθνικό Πάρκο Μάουντ Ασπάιρινγκ, και το Εθνικό Πάρκο Αοράκι/Βουνό Κουκ. 

Οι Νότιες Άλπεις ονομάστηκαν από τον Τζέιμς Κουκ το 1770, που περιέγραψε το «τεράστιο ύψος» τους. Πρωτύτερα είχαν σημειωθεί από τον Άμπελ Τάσμαν το 1642, ο οποίος περιέγραψε την δυτική ακτή του Νότιου Νησιού ως «γη που έχει ανυψωθεί».

Γεωλογικά, οι Νότιες Άλπεις κείνται κατά μήκος ενός ορίου πλάκας, μέρος του Ειρηνικού Δακτυλίου των Πέντε. Τα βουνά που σχηματίζουν τις Άλπεις συνεχίζουν να αναπτύσσονται ως λειτουργία της τεκτονικής πίεσης, αλλά διαβρώνονται με περίπου ίδιο ρυθμό.
Αοράκι/Όρος Κουκ

right|thumb|300px|Αοράκι/Όρος Κουκ
Το Αοράκι/Όρος Κουκ (Aoraki/Mount Cook) είναι το ψηλότερο βουνό στη Νέα Ζηλανδία και έχει ύψος 3.754 μέτρα. Το Αοράκι/Όρος Κουκ είναι κορυφή στις Νότιες Άλπεις, μια οροσειρά που διατρέχει κατά μήκος της Δυτικής Ακτής του Νοτίου Νησιού της Νέας Ζηλανδίας. Δημοφιλής τουριστικός προορισμός, είναι επίσης αγαπητή πρόκληση για τους ορειβάτες. Ο Παγετώνας Τάσμαν και ο Παγετώνας Χούκερ ρέουν στις πλαγιές του. 

Έπειτα από διακανονισμό μεταξύ των Κάι Τάχου και του Στέμματος το 1998, ο τίτλος του Αοράκι/Όρους Κουκ επεστράφη στους Κάι Τάχου, και έπειτα δωρήθηκε ξανά επισήμως στο έθνος. Εκείνη την περίοδο το όνομα άλλαξε επίσημα από όρος Κουκ σε Αοράκι/Όρος Κουκ. Ως μέρος του διακανονισμού, ένας αριθμός τοπωνυμίων έλαβαν τα Μαορί ονόματά τους. Δήλωση της σημαντικότητας του Αοράκι/Όρος Κουκ είναι το γεγονός πως είναι το μόνο από τα ονόματα αυτά που η ονομασία Μαορί προηγείται της Αγγλικής. 

Το Αοράκι/Όρος Κουκ ήταν 20 μ ψηλότερο πριν τον Ιανουάριο του 1991 όταν ένα μεγάλο κομμάτι βράχου και πάγου έπεσε από τη βόρεια κορυφή.
Δήμος Καλαμαριάς

<mapframe text="Όρια Δήμου Καλαμαριάς" width=300 height=300 zoom=13 longitude=22.95 latitude= 40.58 >{ "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q737468","properties": {"title": "Δήμος Καλαμαριάς", "marker-color": "f01080"} }</mapframe>

Ο δήμος Καλαμαριάς βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και χωρίζεται σε γεωγραφικές ενότητες (συνοικίες), στις οποίες δόθηκαν κυρίως ονομασίες των πατρίδων των προσφύγων - πρώτων κατοίκων της Καλαμαριάς: Νέα Κρήνη, Καραμπουρνάκι, Νέα Αρετσού, Άγιος Ιωάννης, Βυζάντιο, Βότση (Άγιος Παντελεήμων), Φοίνικας, Κατιρλί, Κηφισιά, Κουρί ,Δέρκων, Μίκρα.

Εξυπηρετείται με διάφορες λεωφορειακές γραμμές του ΟΑΣΘ όπως: 1Ν, 1Χ, 2Κ, 3Κ, 4, 5, 6, 7, 33, 39.
Ροβέρτος Δαρβίνος

Ο Δρ. Ροβέρτος Δαρβίνος (Robert Waring Darwin, F.R.S. (30 Μαΐου 1766 — 13 Νοεμβρίου 1848) ήταν γιος του Εράσμου Δαρβίνου και πατέρας του Κάρολου Δαρβίνου.
Νότιες σλαβικές γλώσσες

thumb|upright=1.5|
Οι Νότιες σλαβικές γλώσσες αποτελούν μία απο τις τρεις γεωγραφικές ομάδες των σλαβικών γλωσσών. Υπάρχουν σήμερα περίπου 30 εκατομμύρια ομιλητές αυτών των γλωσσών, κυρίως στα Βαλκάνια.
Έρασμος Δαρβίνος

Ο Έρασμος Δαρβίνος ("Erasmus Darwin", 12 Δεκεμβρίου 1731 – 18 Απριλίου 1802) ήταν Άγγλος γιατρός, φιλόσοφος και φυσιοδίφης. Έζησε στο Λίτσφιλντ και το Ντέρμπι της Αγγλίας. Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της "Lunar Society" και παππούς του Κάρολου Δαρβίνου.

Ίδρυσε τη Βοτανική Εταιρεία του Λίτσφιλντ για τη μετάφραση των έργων του Κάρολου Λινναίου από τα λατινικά στα αγγλικά. Η μετάφραση ολοκληρώθηκε σε επτά χρόνια και οδήγησε στις εκδόσεις των συγγραμμάτων "A System of Vegetables" (1783-85) και "The Families of Plants" (1787). Σε αυτούς τους τόμους, ο Δαρβίνος έπλασε πολλά από τα αγγλικά ονόματα φυτών που χρησιμοποιούνται σήμερα. Πιο σημαντικό επιστημονικό έργο του θεωρείται το "Zoönomia" (Ζωονομία) (1794-1796), στο οποίο περιέχονται υποθέσεις επηρεασμένες από τον επικούρειο ποιητή Λουκρήτιο , που μεταγενέστερα διατυπώθηκαν και αναπτύχθηκαν περαιτέρω από τον Ζαν Μπατίστ Λαμάρκ σχετικά με τις μεταλλάξεις των ειδών. Ο Δαρβίνος έχτισε τις θεωρίες του με βάση τη ψυχολογική θεωρία συναναστροφής («associationism») του Ντέιβιντ Χάρτλεϊ.
Νυχτοκόρακας

thumb|" Nycticorax nycticorax " 
thumb|Νυχτοκόρακας στον ποταμό Λούρο

Ο Νυχτοκόρακας ("Nycticorax nycticorax" - "Νυχτοκόρακας ο νυχτοκόρακας") (Λινναίος 1758) είναι ένας κοινός ερωδιός με κοσμοπολίτικη εξάπλωση. Ανήκει στην τάξη των Πελαργόμορφων "(Ciconiiformes)", στην οικογένεια των Ερωδιίδων "(Ardeidae)" και το Γένος "Νυχτοκόρακας" ("Nycticorax"). Είναι μερικώς μεταναστευτικό είδος, στις περιοχές φωλιάσματος όπου συμβαίνει αυτό φτάνει τον Μάρτιο και αναχωρεί γύρω στον Σεπτέμβριο.
Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού

Το Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού ("Centre Georges-Pompidou"), γνωστό και ως Κέντρο Μπομπούρ ή απλά Μπομπούρ ("Beaubourg"), είναι πολιτιστικό κέντρο που βρίσκεται στο τέταρτο δημοτικό διαμέρισμα (4eme Arrondissement) στην περιοχή Μπομπούρ του Παρισιού στη Γαλλία. Εγκαινιάστηκε το 1977 και φιλοξενεί τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφοριών και το Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Φέρει το όνομα του πρώην προέδρου της Γαλλίας Ζωρζ Πομπιντού την περίοδο 1969-1974.
Μάορι

200px|right|thumb|Νεαρό κορίτσι Μάορι, σε επίδειξη χορού Poi.

Μάορι (Māori) (επίσης Μαορί ή Μαόρι) είναι το όνομα ιθαγενούς πληθυσμού της Νέας Ζηλανδίας, και της γλώσσας του. 

Η λέξη māori σημαίνει «κανονικός» ή «κοινός» στη Μάορι γλώσσα και διακρίνει τα θνητά όντα από τους θεούς. Η λέξη έχει συγγενείς όρους σε μερικές άλλες Πολυνησιακές γλώσσες όπως τα Χαβαϊανά στα οποία η λέξη "maoli" σημαίνει «ντόπιος, ιθαγενής, αληθινός ή πραγματικός». Είναι επίσης το όνομα των ανθρώπων και της γλώσσας των Νήσων Κουκ, που αναφέρονται ως Μάορι Νήσων Κουκ.
Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ

Το Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ (Αγγλικά: Great Barrier Island, Μαορί: Motu Aotea) είναι νησί στα βόρεια της Νέας Ζηλανδίας, 88 χλμ βορειοανατολικά του κεντρικού Ώκλαντ στον εξωτερικό Κόλπο Χαουράκι. Στην Μαορί γλώσσα αποκαλείται Αοτέα, που σημαίνει "λευκό σύννεφο". Το επίσημο όνομά του είναι Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ (Μότου Αοτέα), "Great Barrier Island (Motu Aotea)".
Θέων Σπανούδης

Ο Θέων Σπανούδης (1915 - 1986) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, και κριτικός τέχνης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κριτικούς βραζιλιάνικης τέχνης, με σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη και ανανέωση της συγκεκριμένης τέχνης. Αποτέλεσε κεντρική μορφή και ιδρυτής, μαζί με βραζιλιάνους καλλιτέχνες, της αποκαλούμενης Νεοσυγκεκριμένης σχολής.
Γη του Πυρός

right|thumb|250px|Η Γη του Πυρός
right|thumb|250px|Γη του Πυρός, στενό "Μπιγκλ" (Beagle)
Η Γη του Πυρός (ισπανικά: "Tierra del Fuego") είναι ένα αρχιπέλαγος, που βρίσκεται στο νότιο άκρο της Νοτίου Αμερικής, από την οποία το χωρίζει ο πορθμός του Μαγγελάνου. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από το κύριο νησί Γη του Πυρός, με έκταση 48.100 τ.χλμ. και μια ομάδα από πολλά νησιά, όπως το Ακρωτήριο Χορν και το Νησί Ντιέγκο Ραμίζ. Η Γη του Πυρός χωρίζεται μεταξύ Χιλής και Αργεντινής, με την Αργεντινή να ελέγχει το ανατολικό μισό του κυρίως νησιού και τη Χιλή το δυτικό μισό συν τα νησιά νότια του πορθμού Μπιγκλ. Έχει συνολική έκταση 73.753 τ.χλμ. εκ των οποίων τα 50.000 τ.χλμ, τα δυτικότερα, ανήκουν στη Χιλή με το όνομα Επαρχία του Μαγγελάνου, και τα υπόλοιπα, ανατολικά, στην Αργεντινή με το όνομα Διοίκηση Γης του Πυρός και πρωτεύουσα την Ουσουάια.

Ο παλαιότερος γνωστός οικισμός στην Γη του Πυρός χρονολογείται περίπου το 8.000 π.Χ. Οι Ευρωπαίοι διερεύνησαν πρώτα τα νησιά κατά τη διάρκεια της αποστολής του Φερδινάνδου Μαγγελάνου το 1520. Η ονομασία Γη του Πυρός και παρόμοιες ονομασίες προέρχονται από τις παρατηρήσεις των πολλών φωτιών που νόμιζαν ότι είχαν οι ντόπιοι. Η εγκατάσταση ευρωπαίων κατοίκων και η μεγάλη μετατόπιση των ιθαγενών πληθυσμών δεν ξεκίνησε παρά στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και την ανακάλυψη κοιτασμάτων χρυσού. Σήμερα, η εξόρυξη πετρελαίου κυριαρχεί στην οικονομική δραστηριότητα στα βόρεια της Γης του Πυρός, ενώ ο τουρισμός και η μεταποιητική βιομηχανία είναι σημαντικές στο νότο.

Εκτός της κυρίας νήσου που έχει σχήμα τριγώνου, το αρχιπέλαγος περιλαμβάνει και τα νησιά Ντεσολασιόν, Σάντα Ινές, Κλαράνς, Στούαρτ, Λοντοντερρι, Χοστε, Ερμίτ, Ναβαρίνο, Γκόρντον (Γκόρδον προφέρεται στα ισπανικά), Ουάλστον, Εστάδος, Καπ-χορν κ.ά.

Γεωλογικά αποτελεί συνέχεια της Ν. Αμερικής. Η ονομασία δόθηκε από τη συνήθεια των ιθαγενών να ανάβουν μεγάλες φωτιές στη θέα πλοίων. Μεγάλη έκταση καλύπτεται από πάγους. Είναι, άλλωστε, η πλησιέστερη της Ανταρκτικής περιοχή της Γης. Το κλίμα αλλά και το έδαφος δεν ευνοούν την ανάπτυξή της.

Τη Γη του Πυρός ανακάλυψε το 1520 ο Μαγγελάνος. Από τότε, το 1578 ο σερ Φράνσις Ντραίηκ αντίκρυσε το Ακρωτήριο που το 1615 - 1617 επισκέφθηκαν οι Ολλανδοί ερευνητές Λεμαίρ και Σιούτερ και το ονόμασαν Ακρωτήριο Χορν. Αργότερα, το 1619, περιέπλευσαν τη χώρα οι αδελφοί Γκαρσία και Γκονσάλο ντε Νοδάλ (Γκαρσία και Γκονθάλο στα καστιλιάνικα ισπανικά). Εν τούτοις, η συστηματική έρευνα άρχισε από το 1762 μέχρι το 1828, με την πρώτη βρετανική αποστολή και την περίοδο 1831-1836 με τη δεύτερη βρετανική αποστολή. Αρχηγός της δεύτερης ήταν ο Ρόμπερτ Φιτζρόι, στην οποία και συμμετείχε ο νεαρός τότε Κάρολος Δαρβίνος.
Σίφνος

Η Σίφνος είναι νησί μεσαίου μεγέθους στις δυτικές Κυκλάδες. Βρίσκεται μεταξύ Σερίφου και Κιμώλου. Απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα ή 80 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά. Έχει έκταση 73,942 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μήκος 15 χιλιόμετρα και πλάτος 7,5 χιλιόμετρα. Η ακτογραμμή της είναι περίπου 70 χιλιόμετρα, και έχει μόνιμο πληθυσμό 2,625 κατοίκους (απογραφή 2011).

Η Σίφνος έχει μεγάλη παράδοση στην αγγειοπλαστική και στη μαγειρική, καθώς είναι η γενέτειρα του Νίκου Τσελεμεντέ, του κορυφαίου Έλληνα σεφ του 20ού αιώνα.
Γιάκομπ Λε Μερ

Ο Γιάκομπ Λε Μερ ("Jacob le Maire", 1585 - 31 Δεκεμβρίου 1616) ήταν Ολλανδός ναυτικός.
Πόλη του Ώκλαντ

:"Τό άρθρο αυτό είναι για την Πόλη του Ώκλαντ (Auckland City). Για μια γενικότερη θεώρηση του συνόλου της μητροπολιτικής περιοχής, βλέπε το κεντρικό άρθρο Ώκλαντ." 

Η Πόλη του Ώκλαντ (Αγγλικά: Auckland City) (ανεπίσημα: Κεντρικό Ώκλαντ (Central Auckland)) είναι η περιοχή που καλύπτει τον ισθμό του Ώκλαντ. Η πόλη αυτή και οι όμορες πόλεις Βόρεια Ακτή, Γουαϊτακέρε και Μανουκάου αποτελούν την Αστική περιοχή του Ώκλαντ. 

Δήμαρχος της πόλης από το 2005 είναι ο Ντικ Χούμπαρντ.
Ώκλαντ

Το Ώκλαντ (Αγγλικά: Auckland), στο Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας, είναι η μεγαλύτερη αστική περιοχή στη Νέα Ζηλανδία με πληθυσμο 1.377.000 κατοικους. Η αστικοποιημένη αυτή περιοχή απότελείται από τις πόλεις Ώκλαντ, Γουαϊτακέρε, Μανουκάου και Βόρεια Ακτή. Στα Μαορί ονομάζεται Ταμάκι Μακάου Ράου ή Ακαράνα (Tāmaki Makau Rau ή Ākarana). 

Το Ώκλαντ βρίσκεται μεταξύ του Κόλπου Χαουράκι του Ειρηνικού Ωκεανού στα ανατολικά, τις χαμηλές Οροσειρές Χουνούα στα νοτιοανατολικά, το Λιμάνι Μανουκάου, και τις Οροσειρές Βαϊτακέρε και μικρότερες οροσειρές στα δυτικά και βορειο-δυτικά. Το κεντρικό μέρος της αστικής περιοχής καταλαμβάνει ένας μικρός ισθμός μεταξύ του Λιμανιού Μανουκάου στην Θάλασσα της Τασμανίας και του λιμανιού Βαϊτεμάτα στον Ειρηνικό. Είναι μία από τις λίγες πόλεις στον κόσμο που έχουν λιμάνια σε δύο διαφορετικά υδάτινα σώματα.
Νησί Γουαϊχέκε

right|thumb|250px|Εικόνα του Νησιού Γουαϊχέκε με χρήση δορυφορικών δεδομένων

Το Νησί Γουαϊχέκε (Waiheke Island) βρίσκεται στον Κόλπο Χαουράκι της Νέας Ζηλανδίας, 17,7 χλμ (περίπου 35 λεπτά με φέρρυ) από το Ώκλαντ. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο (μετά το Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ) των νησιών του Κόλπου Χαουράκι, το πολυπληθέστερο και το πιο προσβάσιμο με τακτικό φέρρυ και αεροπορικές υπηρεσίες. Το Γουαϊχέκε είναι το τρίτο πολυπληθέστερο νησί στη Νέα Ζηλανδία μετά τα Βόρειο και Νότιο Νησιά. 

Ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 7.000 κάτοικοι.
Μανουκάου

Η Πόλη του Μανουκάου (Manukau City) είναι πόλη στην αστική περιοχή του Ώκλαντ στη Νέα Ζηλανδία. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Νέας Ζηλανδίας. Αν και επίσημα περιγράφεται ως πόλη από μόνη της, το Μανουκάο είναι ντε φάκτο μέρος της πόλης του Ώκλαντ, και δεν υπάρχουν καθαροί διαχωρισμοί μεταξύ του Μανουκάου και της υπόλοιπης πόλης πέρα από διοικητικά όρια και μερικούς λιμενικούς ορμίσκους. Η περιοχή αναφέρεται κοινά ως Νότιο Ώκλαντ, αλλά ο όρος αυτός δεν διαθέτει καμία επίσημη αναγνώριση και δεν περιλαμβάνει το Ανατολικό Ώκλαντ, που είναι εντός των επισήμων ορίων της Πόλης του Μανουκάου. 

Το όνομα Μανουκάου είναι Μαορί καταγωγής και μπορεί να σημαίνει "καλοβατικά πτηνά", αν και έχει προταθεί πως το όνομα του λιμανιού από το οποίο ονομάστηκε η πόλη ήταν αρχικά "Μανούκα (Manuka)", είδος ιθαγενούς δέντρου.
Γουαϊτακέρε

Η Πόλη του Γουαϊτακέρε ("Waitakere City") βρίσκεται στα δυτικά του Ώκλαντ, της πολυπληθέστερης αστικής περιοχής στη Νέα Ζηλανδία. Από μόνο του το Γουαϊτακέρε είναι η 5η μεγαλύτερη σε πληθυσμό περιοχή στη χώρα, με ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 2%. Οι περισσότεροι κάτοικοι διαμένουν κοντά στα αντολικά σύνορα της πόλης με το Λιμάνι Γουαϊτακέρε και την γειτονική Πόλη του Ώκλαντ. Οι δασοκαλυπτόμενες Οροσειρές Γουαϊτακέρε κυριαρχούν στον δυτικό ορίζοντα της πόλης, ανεβαίνοντας από τις απότομες παραλίες σέρφινγκ στην Θάλασσα της Τασμανίας μέχρι ένα ύψος πάνω από 400 μέτρα. 

Το όνομα προήλθε αρχικά από έναν Μαορί αρχηγό και αποδόθηκε σε ένα χωριό κοντά στα βόρεια σύνορα της σημερινής πόλης και αργότερα στην περιοχή που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής πόλης.
Νομός Κυκλάδων

Ο Νομός Κυκλάδων ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου. Ήταν νησιωτικός νομός και περιελαμβάνε όλα τα νησιά του συμπλέγματος των Κυκλάδων το οποίο βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της Ελλάδας. Υπήρξε νομός της Ελλάδας από το 1833 έως το 2010 χωρίς να υπάρξει ποτέ ουδεμία μεταβολή, ενώ καταργήθηκε οριστικά με το Σχέδιο Καλλικράτης. Πρωτεύουσά και μοναδική πόλη του νομού ήταν η Ερμούπολη η οποία βρίσκεται στο νησί της Σύρου.
Νομός Ροδόπης

Ο Νομός Ροδόπης ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και υπάγεται διοικητικά στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Ο Νομός Ροδόπης ανήκει γεωγραφικά στη Θράκη. Βόρεια συνορεύει με τη Βουλγαρία (με την Επαρχία Κάρτζαλι), στα δυτικά του βρίσκεται ο Νομός Ξάνθης, ανατολικά ο Νομός Έβρου και στα νότια βρέχεται από το Θρακικό Πέλαγος, με μήκος ακτών 58 χιλιόμετρα. Στα βόρεια του νομού βρίσκεται το ανατολικό μέρος της οροσειράς της Ροδόπης, στην οποία οφείλει την ονομασία του.

Πρωτεύουσα του νομού είναι η Κομοτηνή, η οποία είναι και πρωτεύουσα του γεωγραφικού διαμερίσματος της Θράκης, ενώ αντίστοιχα αποτελεί έδρα της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Παγετώνας Τάσμαν

Ο Παγετώνας Τάσμαν (Tasman Glacier) είναι ο μεγαλύτερος από τους δεκάδες παγετώνες, οι οποίοι ρέουν νότια και ανατολικά προς τη Λεκάνη Μακένζι από τις Νότιες Άλπεις στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Έχει μήκος 27 χιλιόμετρα και μέχρι τρία χιλιόμετρα φάρδος και βρίσκεται εξ΄ ολοκλήρου εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Αοράκι/Όρος Κουκ. 

Ο Τάσμαν ρέει νότια από τις νότιες πλαγιές της κορυφής Μιναρέτς, κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του Αοράκι/Όρους Κουκ, η κορυφή του οποίου είναι μόλις πέντε χλμ από τον παγετώνα. Κατά το μήκος του συναντάται μερικώς με το λιωμένο νερό του Παγετώνα Μέρτσισον, ο οποίος ενώνεται από τα βορειοανατολικά. 

Τα νερά των δύο αυτών παγετώνων, μαζί με τα νερά των κοντινών Παγετώνων Χούκερ και Μιούλλερ χύνονται στην μεγάλη κοιλάδα του Ποταμού Τάσμαν, του οποίου οι διαπλεκόμενοι χείμαρροι χύνονται νότα στη Λίμνη Πουκάκι. Στο τέλος ρέουν μέσω του Ποταμού Γουαϊτάκι στον Ειρηνικό Ωκεανό βορείως του Οαμάρου.
Νομός Ξάνθης

Ο Νομός Ξάνθης ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Ο Νομός Ξάνθης ανήκει γεωγραφικά στη Θράκη. Προς βορράν συνορεύει με την Βουλγαρία, στα ΒΔ του βρίσκεται ο Νομός Δράμας και στα ΝΔ ο Νομός Καβάλας, ανατολικά συνορεύει με το Νομό Ροδόπης, ενώ νοτίως βρέχεται από το Θρακικό πέλαγος.

Πρωτεύουσα του νομού είναι η πόλη της Ξάνθης. Το κλίμα του νομού είναι ηπειρωτικό με ψυχρούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Η ορεινή ζώνη δέχεται μεγάλες ποσότητες χιονιού τους χειμερινούς μήνες, με θερμοκρασίες πολλές φορές κάτω από τους -10 C.

Ο Νομός Ξάνθης είναι γνωστός για τις πολλές φυσικές ομορφιές του. Κάποιες από αυτές είναι η λίμνη Βιστωνίδα, ο καταρράχτης του χωριού Λειβαδίτη και τα στενά του ποταμού Νέστου.

Αξιοθέατα:

* Ο καταρράκτης του Λειβαδίτη.
* Το δάσος των τεράστιων σημίδων στη Χαϊντού.
* Τα στενά του Νέστου.
* Η Λίμνη Βιστωνίδα και το Μετόχι της Μονής Βατοπεδίου (οι εκκλησίες του Άγιου Νικολάου και της Παναγιάς Παντάνασσας, κτισμένες μέσα στην λίμνη).
* Η παλιά πόλη της Ξάνθης.
* Το φρούριο της Καλύβας, με θέα προς τα στενά του Νέστου.
* Τα αρχαία Άβδηρα.
* Ο μπεκτασσικός τεκκές Κιουτουκλού Μπαμπά, κτίσμα του 15ου-16ου αιώνα, δυτικά της λίμνης Βιστωνίδας . 
* Το Δέλτα του Νέστου.
Ποταμός Τάσμαν

Ο Ποταμός Τάσμαν είναι ένας ορεινός ποταμός που ρέει μέσω του Καντέρμπουρυ, στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. 

Οι πηγές του ποταμού είναι στο Εθνικό Πάρκο Αοράκι/Βουνό Κουκ, όπου εκρέουν οι Παγετώνες Τάσμαν και Μέρτσισον και επίσης, δια μέσου μιας μικρής διόδου οι Παγετώνες Χούκερ και Μιούλλερ. 

Ρέει νότια για 25 χιλιόμετρα από τις Νότιες Άλπεις ως την παγωμένη Λίμνη Πουκάκι.
Βουνό Τάσμαν

Το Βουνό Τάσμαν (Mount Tasman) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο βουνό της Νέας Ζηλανδίας. Βρίσκεται στις Νότιες Άλπεις του Νοτίου Νησιού, εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Αοράκι Βουνό/Κουκ. Είναι τέσσερα χιλιόμετρα βορείως του μεγαλύτερου γείτονά του, του Αοράκι/Βουνό Κουκ, και φτάνει σε ύψος τα 3.498 μέτρα.
Γκαμπί της βασίλισσας

Το Γκαμπί της βασίλισσας αποτελεί σκακιστικό άνοιγμα το οποίο ξεκινάει με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή):
:1.δ4 δ5
:2.γ4
Με την κίνηση 2.γ4, ο Λευκός απειλεί να ανταλλάξει ένα πλευρικό του πιόνι (το πιόνι γ για ένα κεντρικό πιόνι, το πιόνι δ του Μαύρου) και να κυριαρχήσει στο κέντρο με την κίνηση ε2-ε4. Αυτό δεν αποτελεί πραγματικό γκαμπί, διότι εάν ο Μαύρος αποδεχθεί το πιόνι δεν αναμένεται να το κρατήσει. Εάν ο Μαύρος προσπαθήσει να διατηρήσει το πιόνι, μπορεί να πέσει στην ακόλουθη παγίδα:
:2...δ:γ4
:3.ε3 β5? (ο Μαύρος επιχειρεί να προστατεύσει το πιόνι του, ενώ θα έπρεπε να προσπαθήσει να αναπτυχθεί, π.χ. με 3...ε5!)
:4.α4 γ6?
:5.α:β5 γ:β5??

Με τη διάταξη αυτή ο Λευκός παίζει 6.Βζ3! κερδίζοντας ένα κομμάτι στην εξασθενημένη πτέρυγα της βασίλισσας του Μαύρου.

Αναλόγα της απάντησης του Μαύρου, το Γκαμπί της βασίλισσας χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Το Αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας και το Μη αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας. Στο αποδεκτό γκαμπί, ο Μαύρος παίζει 2...δγ4 αφήνοντας προσωρινά το κέντρο στον Λευκό με σκοπό να αποκτήσει πιο ελεύθερη ανάπτυξη. Στο μη αποδεκτό γκαμπί, ο Μαύρος διατηρεί την επαφή στο κέντρο στο δ5. Συχνά ο Μαύρος θα βρεθεί σε εγκλωβισμένη θέση, αλλά θα επιδιώξει να ανταλλάξει κομμάτια και να διασπάσει το κέντρο με κινήσεις όπως γ5 ή ε5 για να ελευθερώσει το παιχνίδι του.
Εθνικό Πάρκο Άμπελ Τάσμαν

Το Εθνικό Πάρκο Άμπελ Τάσμαν (αγγλικά: "Abel Tasman National Park") βρίσκεται στο βόρειο σημείο του Νότιου Νησιού στη Νέα Ζηλανδία. Αποτελείται από μια περιοχή δασώδους λοφώδους εξοχής στα βόρεια των κοιλάδων των Ποταμών Τακάκα και Ριγουάκα, και περικλείεται στα βόρεια από τον Χρυσό Κόλπο και τον Κόλπο Τάσμαν. 

Το πάρκο ιδρύθηκε το 1942, και καλύπτει 225 χλμ². Έχει πάρει το όνομα του από τον Άμπελ Τάσμαν, ο οποίος το 1642 έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος εξερευνητής που είδε τη Νέα Ζηλανδία. 

Η Διαδρομή Άμπελ Τάσμαν είναι δημοφιλής διαδρομή πεζοπορίας και προσφέρει επιλογή μιας παράκτιας ή εσωτερικής διαδρομής. Άλλες δραστηριότητες που διεξάγονται στο πάρκο είναι το καγιάκ, κάμπινγκ και περιηγήσεις. Το πάρκο διοικείται από το Υπουργείο Διατήρησης. 

Η κοντινότερη μεγάλη πόλη είναι η Μοτουέκα, 20 χιλιόμετρα νοτίως.
Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης

thumb|right|200px| Το λογότυπο του IUCN.

Η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN), "(World Conservation Union ή International Union for Conservation of Nature and Natural Resources)", είναι μια διεθνής οργάνωση που ιδρύθηκε το 1948 στο Φονταινεμπλώ της Γαλλίας και ασχολείται με τη διατήρηση των ειδών και την προστασία της φύσης. Σήμερα η έδρα της βρίσκεται στο Gland της Ελβετίας και εκδίδει τον Ερυθρό Κατάλογο των απειλούμενων ειδών του κόσμου.
Ανθοϊάματα Μπαχ

Τα ανθοϊάματα Μπαχ () είναι εναλλακτική μέθοδος θεραπείας την οποία επινόησε ο Άγγλος γιατρός και ομοιοπαθητικός Έντουαρντ Μπαχ στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρασκευάζονται από 38 διαφορετικά λουλούδια της Αγγλίας. Τα ανθοϊάματα Μπαχ θεωρούνται ακίνδυνα, χωρίς να παρουσιάζουν κάποια παρενέργεια ή αλληλεπίδραση με φάρμακα και άλλες ουσίες. Επιπτώσεις, ενδεχομένως, μπορούν να υπάρξουν, σύμφωνα με το κέντρο Μπαχ της Αγγλίας, στις περιπτώσεις ανθρώπων που προσπαθούν να εξαλείψουν την εξάρτηση από το αλκοόλ, καθώς τα ανθοϊάματα εμπεριέχουν εξαιρετικά μικρές ποσότητες brandy, αλλά και στην περίπτωση του πολύ ισχυρού φαρμάκου Antabuse, που μπορεί να προκαλέσει βίαιη αντίδραση σε κάποιον που πίνει ακόμη και μια απειροελάχιστη ποσότητα αλκοόλ. 

Τα ιάματα Μπαχ ανήκουν στις ενεργειακές θεραπείες. Σύμφωνα με τους θεραπευτές και όσους τα χρησιμοποιούν, θεραπεύουν το νοητικό και συναισθηματικό μέρος του ατόμου και γι' αυτό κατόπιν μπορούν να θεραπεύσουν και το φυσικό σώμα. Μπορεί για παράδειγμα κάποιος να έχει ελλείψεις στον οργανισμό του λόγω κακών διατροφικών ή άλλων συνηθειών. Τα ιάματα Μπαχ δε θα προσθέσουν αυτό το στοιχείο που λείπει, αλλά θα βοηθήσουν το άτομο να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές στη ζωή του, ή τις απαραίτητες κινήσεις και επιλογές (π.χ. επιλογή ενός καλού γιατρού) ή μια αλλαγή στη νοητική και συναισθηματική στάση, τα οποία με τη σειρά τους θεωρείται ότι θα επιφέρουν αποτέλεσμα στο φυσικό σώμα.

Tα δημοσιευμένα αποτελέσματα κλινικών ερευνών γύρω από τα ανθοϊάματα Μπαχ δεν έχουν εντοπίσει στην αποτελεσματικότητά τους κάτι διαφορετικό πέρα από επίδραση ανάλογη με των εικονικών φαρμάκων (placebo).

* Ανθοϊάματα Μπαχ Ελληνική Εταιρεία Ομοιοπαθητικής Ιατρικής
Μαύρη Θάλασσα

thumb|250px|Χάρτης της Μαύρης Θάλασσας. 
thumb|right|250px
Η Μαύρη Θάλασσα ή Εύξεινος Πόντος είναι θάλασσα της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ορίζεται από την Ευρώπη, τη Μικρά Ασία και τον Καύκασο και τελικά συνδέεται με τον Ατλαντικό ωκεανό μέσω της Μεσογείου και του Αιγαίου Πελάγους και διάφορων πορθμών. O Πορθμός του Βοσπόρου τη συνδέει με τη Θάλασσα του Μαρμαρά και ο Πορθμός των Δαρδανελίων με το Αιγαίο Πέλαγος της Μεσογείου. Τα νερά αυτά χωρίζουν την Ανατολική Ευρώπη από τη Δυτική Ασία. Η Μαύρη Θάλασσα συνδέεται επίσης με τη Θάλασσα του Αζόφ από τον Πορθμό του Κερτς.

Σημαντικές πόλεις κατά μήκος των ακτών είναι οι Βάρνα, Γιάλτα, Ζονγκουλντάκ, Κερασούντα, Κερτς, Κωνστάντζα, Κωνσταντινούπολη, Μαγκάλια, Μπατούμι, Μπουργκάς, Ναβοντάρι, Νοβορωσίσκ, Οδησσός, Oρντού, Πότι, Ριζούντα, Σαμψούντα, Σεβαστούπολη, Σότσι, Σουχούμι, Τραπεζούντα και Χόπα.

Ο Εύξεινος Πόντος έχει θετικό υδατικό ισοζύγιο, δηλαδή καθαρή εκροή 300 κ.χλμ. νερού το χρόνο μέσω του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων στο Αιγαίο Πέλαγος. Τα νερά της Μεσογείου ρέουν στον Εύξεινο Πόντο στο πλαίσιο μιας αμφίδρομης υδρολογικής ανταλλαγής. Η εκροή του Ευξείνου Πόντου είναι δροσερότερη και λιγότερο αλμυρή και επιπλέει πάνω από τη ζεστή και αλμυρότερη Μεσογειακή εισροή - ως αποτέλεσμα της διαφορετικής πυκνότητας, που οφείλεται στη διαφορετική αλατότητα - δημιουργώντας έτσι μια ανοξική στρώση πολύ χαμηλότερα από τα επιφανειακά νερά. Ο Εύξεινος Πόντος δέχεται επίσης νερά ποταμών από μεγάλα Ευρασιατικά ποτάμια συστήματα στα βόρειά της, από τα οποία τα σημαντικότερα είναι του Ντον, του Δνείπερου και του Δούναβη.

Στο παρελθόν η στάθμη του νερού διέφερε σημαντικά. Λόγω αυτών των διαφοροποιήσεων της στάθμης του νερού της λεκάνης, η γύρω της υφαλοκρηπίδα ήταν κατά περιόδους ξηρά. Φαίνεται ότι για κάποιες κρίσιμες στάθμες νερού δημιουργήθηκαν συνδέσεις με τα γύρω υδατικά συστήματα. Μέσω της πιο ενεργούς από αυτές τις διεξόδους, των Τουρκικών Στενών, ο Εύξεινος Πόντος συνδέεται με τον παγκόσμιο ωκεανό. Όταν δεν υπάρχει αυτή η υδρολογική σύνδεση ο Εύξεινος Πόντος είναι λίμνη, λειτουργώντας ανεξάρτητα από το παγκόσμιο ωκεάνιο σύστημα. Σήμερα η στάθμη του νερού του Ευξείνου Πόντου είναι σχετικά υψηλή. Έτσι υπάρχει ανταλλαγή νερών με τη Μεσόγειο. Τα Τουρκικά Στενά συνδέουν τον Εύξεινο Πόντο με το Αιγαίο Πέλαγος και περιλαμβάνουν το Βόσπορο, τη Θάλασσα του Μαρμαρά και τα Δαρδανέλια.
Ελένη Μπούκουρα-Αλταμούρα

Η Ελένη Μπούκουρα-Αλταμούρα (Σπέτσες, 1821 – Σπέτσες, 19 Μαρτίου 1900) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος του 19ου αιώνα, της οποίας η τραγική ζωή έγινε το θέμα ενός μυθιστορήματος, του "Ελένη ή ο κανένας" της Ρέας Γαλανάκη, και ενός θεατρικού έργου.

Η Μπούκουρα-Αλταμούρα ήταν κόρη του καπετάν Γιάννη Μπούκουρα ή Μπούκουρη, του μετέπειτα πρώτου θεατρώνη της Αθήνας. Παιδί ακόμα, έκλεβε αποκέρια και ζωγράφιζε φίλες της που της πόζαραν στην αυλή του παρθεναγωγείου. Ο πατέρας της, αναγνωρίζοντας το ταλέντο της, προσέλαβε δάσκαλο στο σπίτι τον καθηγητή του Σχολείου των Τεχνών, Ραφαέλο Τσέκκολι. Με συστατική επιστολή του, η Ελένη έφυγε στην Ιταλία το 1848 για σπουδές. 

Στην Ιταλία, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στη Νεάπολη, στη Ρώμη και ίσως στη Φλωρεντία, μεταμφιεσμένη σε άντρα. Ερωτεύθηκε τον Ιταλό ζωγράφο και γαριβαλδινό επαναστάτη Φραντσέσκο Σαβέριο Αλταμούρα (Francesco Saverio Altamura) και απέκτησε μαζί του τρία εξώγαμα παιδιά: τον Ιωάννη, τη Σοφία και τον Αλέξανδρο. Προκειμένου να νομιμοποιήσει τη σχέση της με τον Αλταμούρα, ασπάστηκε τον καθολικισμό και τον παντρεύτηκε. Όμως, το 1857 ο σύζυγός της την εγκατέλειψε και έφυγε με την ερωμένη του, την αγγλίδα φίλη της ζωγράφο Τζέιν Μπένμαν Χέυ (Jane Benham Hay), παίρνοντας μαζί του τον μικρότερο γιο τους, τον Αλέξανδρο (Alessandro Altamura). 

Η Μπούκουρα-Αλταμούρα επέστρεψε κατόπιν στην Ελλάδα με τον Ιωάννη και τη Σοφία, και άρχισε να παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής σε κοπέλες της Αθήνας. Όμως, το 1872 αρρώστησε από φυματίωση η κόρη της και αναγκάστηκε να πάει στο σπίτι του αδελφού της στις Σπέτσες προκειμένου να αλλάξει αέρα το άρρωστο παιδί της. Τελικά, η Σοφία πέθανε στα τέλη του 1872 σε ηλικία μόνον 18 ετών. Μετά τον θάνατο της κόρης της, η Μπούκουρα-Αλταμούρα επέστρεψε στην Αθήνα. 

Το 1876 ο γιος της και ανερχόμενος ζωγράφος Ιωάννης Αλταμούρας ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Κοπεγχάγη και επέστρεψε στην Αθήνα γεμίζοντας με χαρά την χαροκαμένη μητέρα. Όμως η χαρά της διήρκεσε πολύ λίγο· ο Ιωάννης προσβλήθηκε και αυτός από φυματίωση και πέθανε τον Μάιο του 1878. Η απώλεια των δύο νέων προκάλεσε νευρικό κλονισμό στη μητέρα τους και την οδήγησε στην τρέλα. Σε ηλικία 60 ετών περίπου, η Μπούκουρα-Αλταμούρα επέστρεψε στις Σπέτσες, όπου και πέθανε σχεδόν άγνωστη το 1900. Kηδεύτηκε στο κοιμητήριο της Aγίας Άννας στις Σπέτσες, αλλά αργότερα, τα οστά της, όπως και εκείνα της Σοφίας και του Ιωάννη, μεταφέρθηκαν από τους απογόνους της στο A΄ Nεκροταφείο Aθηνών σε κοινό τάφο της οικογενείας Mπούκουρα-Aλταμούρα. 
Φημολογείται πως πριν πεθάνει έκαψε όλα — ή σχεδόν όλα — τα ζωγραφικά της έργα, αν και κατά μία εκδοχή τα έργα της καταστράφηκαν από συγγενείς της που καθάρισαν το σπίτι της μετά τον θάνατό της.
Σαρλερουά

Το Σαρλερουά (Γαλλικά "Charleroi", Βαλλωνικά "Tchålerwè") είναι πόλη και δήμος στην Βελγική επαρχία του Αινώ. Την 1 Ιανουαρίου 2005 το Σαρλερουά είχε συνολικό πληθυσμό 201.373. Η συνολική έκτασή του είναι 102,08 χλμ² που του δίνει μια πληθυσμιακή πυκνότητα της τάξης του 1.972,75 κάτοικοι ανά χλμ². Μαζί με τα περίχωρα έχει πληθυσμό περίπου 500.000. Οι κάτοικοι αποκαλούνται Καρολορεζιάν ("Carolorégiens") ή απλά Καρολό ("Carolos"). 

Στον δήμο βρίσκονται μια βιομηχανική περιοχή, βιομηχανία σιδήρου και ατσαλιού, υαλοτεχνίας, χημικών και ηλεκτρικών μηχανών. Το Σαρλερουά βρίσκεται στο κέντρο μιας τεράστιας ανθρακοφόρας λεκάνης, αποκαλούμενης "Pays noir" ("μαύρη χώρα").
Ισπανική παρτίδα

Η Ισπανική παρτίδα αποτελεί σκακιστικό άνοιγμα το οποίο ξεκινάει με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή):
:1.ε4 ε5
:2.Ιζ3 Ιγ6
:3.Αβ5
Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα ανοίγματα στο σκάκι. Οι δυνατές βαριάντες που μπορούν να προκύψουν είναι πάρα πολλές, και ακόμα και σήμερα υπάρχουν αρκετά ανεξερεύνητα πεδία στο άνοιγμα αυτό. 

Στις αγγλόφωνες χώρες, η Ισπανική παρτίδα ονομάζεται σχεδόν πάντοτε "Ρούι Λόπεζ" (παραφθορά του "Ρούι Λόπεθ" από την ισπανική γλώσσα), προς τιμήν του Ισπανού ιερέα του 16ου αιώνα, Ρούι Λόπεθ ντε Σεγούρα (Rúy López de Segura), ο οποίος ήταν ο πρώτος ο οποίος έκανε συστηματική μελέτη αυτού, όπως και άλλων ανοιγμάτων στο βιβλίο του "Libro del Ajedrez" (Βιβλίο του Σκακιού) το οποίο έγραψε το 1561.
Νομός Ηρακλείου

Ο Νομός Ηρακλείου υπήρξε ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και ένας εκ των 4 νομών της Περιφέρειας Κρήτης. Με την εφαρμογή του αυτοδιοικητικού Προγράμματος 'Καλλικράτης', αντικαταστάθηκε από τον όρο 'Περιφερειακή Ενότητα', χωρίς να έχει σημειωθεί κάποια αλλαγή στα γεωγραφικά και διοικητικά όριά της.
Ήταυρος

Ο Ήταυρος ("Botaurus stellaris" - Βόταυρος ο αστρικός) (Λινναίος 1758) είναι ένας σχετικά σπάνιος ερωδιός με αρκετά μεγάλη εξάπλωση. Ανήκει στην τάξη των Πελαργόμορφων "(Ciconiiformes)", στην οικογένεια των Ερωδιίδων "(Ardeidae)" και το Γένος "Βόταυρος" ("Botaurus"). Είναι μερικώς μεταναστευτικό είδος, στις περιοχές φωλιάσματος όπου συμβαίνει αυτό φτάνει τον Μάρτιο και αναχωρεί γύρω στον Σεπτέμβριο.
Ηλίας Κοτέας

Ο Ηλίας Κοτέας ("Elias Koteas", Μόντρεαλ, Καναδάς, 11 Μαρτίου 1961 –) είναι Καναδός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής.
Συμεών Σαββίδης

Ο Συμεών Σαββίδης (Τοκάτη Μικράς Ασίας, 1859 – Αθήνα, 1927) ήταν Έλληνας ζωγράφος, από τους κυριότερους εκπροσώπους της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου».
Σπύρος Παπαλουκάς

right|225px|thumb|Σ. Παπαλουκάς, "Το χωριό Καμμένο" (αχρονολόγητο). Λάδι σε μουσαμά, 59 εκ. x 52 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.
right|225px|thumb|Σ. Παπαλουκάς, "Αγόρι με τιράντες" (1925). Λάδι σε χαρτόνι, 60 εκ. x 51 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.
right|225px|thumb|Σ. Παπαλουκάς, "Πύργος Ουρανουπόλεως" (1952). Μελάνι σε χαρτί, 27,8 εκ. x 20,6 εκ. Ιδιωτική συλλογή.
Ο Σπύρος Παπαλουκάς (Δεσφίνα Φωκίδας, 1892 - Αθήνα, 3 Μαΐου 1957) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος, πρόδρομος της Γενιάς του 1930.
Νομός Χανίων

Ο Νομός Χανίων είναι ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και συγκεκριμένα ένας από τους 4 νομούς της Περιφέρειας Κρήτης. Μέχρι το 2010 χωριζόταν σε 23 Δήμους και 2 κοινότητες. Μέχρι το 1997 χωριζόταν σε πέντε επαρχίες: επαρχία Κυδωνίας με πρωτεύουσα τα Χανιά, επαρχία Αποκορώνου με πρωτεύουσα το Βάμο, επαρχία Σφακίων με πρωτεύουσα τη Χώρα Σφακίων, επαρχία Σελίνου με πρωτεύουσα την Κάντανο και επαρχία Κισσάμου με πρωτεύουσα την Κίσσαμο.

Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση νομού Χανίων.
Σινιάλ ντε Μποτράνζ

<br>

thumb|250px|Ο 6μετρος πύργος στο Σινιάλ ντε Μποτράνζ
left|thumb|Επικοινωνιακός πύργος στο Σινιάλ ντε Μποτράνζ
Το Σινιάλ ντε Μποτράνζ (γαλλικά: Signal de Botrange) είναι το ψηλότερο σημείο στο Βέλγιο με υψόμετρο 694 μέτρα πάνω από την στάθμη της θάλασσας. Βρίσκεται στην περιοχή "Hautes Fagnes", στην κορυφή ενός οροπεδίου, και ένας δρόμος διασχίζει την κορυφή. Ένας πύργος έξι μέτρων έχει χτιστεί το 1923 στην κορυφή για να επιτρέπει στους επισκέπτες να φτάνουν τεχνητά το ύψος των 700 μέτρων. 

Το Σινιάλ ντε Μποτράνζ έγινε το ψηλότερο σημείο του Βελγίου το 1919 μετά την προσάρτηση στο βασίλειο των Καντονιών της Ανατολής. 

Τον χειμώνα η τοποθεσία χρησιμοποιείται ως εκκίνηση για διαδρομές κρος-κάντρι σκι. 


Κατηγορία:Γεωγραφία του Βελγίου
Μένδης

Με το όνομα Μένδης -ητος, στην αρχαία Ελληνική εννοείται η πόλη Djedet, η σύγχρονη Υελ ελ Ρουμπ ("αραβικά : تل الربع "), μια πόλη του ανατολικού Δέλτα του Νείλου (30°58′N 31°30′E). Ήταν η πρωτεύουσα της 16ης "Νομής" της Κάτω Αιγύπτου (διαχειριστική κατανομή της αρχαίας Αιγύπτου) και κατά την 29η δυνατεία έγινε η πρωτεύουσα της αρχαίας Αιγύπτου. Βρίσκεται στον Μενδήσιο κλάδο του Νείλου, περίπου 35 χλμ. ανατολικά της Μανσούρα.
Πορτογαλική γλώσσα

Η Πορτογαλική γλώσσα () , προφορά: ▶ ) είναι ρομανική γλώσσα της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας. Εμφανίστηκε στη σημερινή Γαλικία (Ισπανία) και τη βόρεια Πορτογαλία. Είναι η επίσημη γλώσσα στην Πορτογαλία, αλλά και σε οχτώ ακόμα χώρες που είναι πρώην πορτογαλικές αποικίες. 

Είναι η δεύτερη από τις ρομανικές γλώσσες από άποψη αριθμού ομιλητών, μετά την Ισπανική γλώσσα. 

Περίπου 210 με 215 εκατομμύρια ομιλητές έχουν την πορτογαλική ως μητρική γλώσσα ενώ συνολικά οι ομιλητές υπολογίζονται σε 240 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα η Πορτογαλική συνήθως να εμφανίζεται ως η έβδομη πλέον ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο (ή έκτη, επειδή ο αριθμός των ομιλητών της ως μητρικής είναι κοντά σε αυτόν των ομιλητών της Μπενγκάλι), η τρίτη πλέον ομιλούμενη Ευρωπαϊκή γλώσσα στον κόσμο, η πιο ομιλούμενη γλώσσα στη Νότια Αμερική (ο αριθμός των ισπανόφωνων και των πορτογαλόφωνων ομιλητών είναι πολύ κοντά αλλά το 51% του πληθυσμού της ηπείρου μένει στη Βραζιλία) και στο νότιο ημισφαίριο, η δεύτερη πλέον ομιλούμενη ρομανική γλώσσα στην Αφρική (μετά τη Γαλλική) και η πλέον ομιλούμενη ρομανική γλώσσα στην Ωκεανία, την Ιαπωνία και την ηπειρωτική Ασία.

Η πορτογαλική αποτελεί επίσης βάση κρεολών γλωσσών. Η Βραζιλία είναι η πολυπληθέστερη πορτογαλόφωνη χώρα.

Τον Μάρτιο του 2006, το Μουσείο της Πορτογαλικής Γλώσσας, ένα διαδραστικό μουσείο σχετικά με την πορτογαλική γλώσσα, ιδρύθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, την πόλη με τον μεγαλύτερο αριθμό ομιλητών της γλώσσας στον κοσμο.
Άντζελα Ζήλεια

Η Άντζελα Ζήλεια (Αθήνα 24 Μαρτίου 1935) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Βελγική Επανάσταση

right|thumb|300px|"Επεισόδιο της Βέλγικης Επανάστασης του 1830", Egide Charles Gustave Wappers (1834), στο Musée d'Art Ancien, Βρυξέλλες
Η Βελγική Επανάσταση ήταν μια σύγκρουση στο Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών που ξεκίνησε με μια ταραχή στις Βρυξέλλες τον Αύγουστο του 1830 και τελικά οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός ανεξάρτητου, Καθολικού και ουδέτερου Βελγίου. (Ο Γουλιέλμος Α΄, βασιλιάς της Ολλανδίας, αρνιόταν να αναγνωρίσει το Βελγικό κράτος μέχρι το 1839, όταν αναγκάστηκε να υποκύψει κάτω από την πίεση της Συνθήκης του Λονδίνου). 

Οι Κάτω Χώρες αποτίναξαν την Ναπολεόντεια ηγεσία τους το 1813. Στην Αγγλο-Ολλανδική Συνθήκη του 1814 χρησιμοποιήθηκαν τα ονόματα «Ενωμένες Επαρχίες των Κάτω Χωρών» και «Ενωμένες Κάτω Χώρες». Μετά την ήττα του Ναπολέοντα Α΄ το 1815, το Συνέδριο της Βιέννης δημιούργησε ένα βασίλειο για τον Οίκο της Οράγγης-Νασσάου, ενώνοντας τις Ενωμένες Επαρχίες των Κάτω Χωρών με τις πρώην Αυστριακές Κάτω Χώρες, με σκοπό να δημιουργήσει ένα ισχυρό ουδέτερο κράτος στα βόρεια της Γαλλίας. Η ένωση αποκλήθηκε Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.
Περικλής Πανταζής

μικρογραφία|Π. Πανταζής, "Τα βράχια της Λέσσης" (π. 1878). Λάδι σε μουσαμά, 20 εκ. x 28 εκ. Ιδιωτική συλλογή.

Ο Περικλής Πανταζής, γνωστός και ως Périclès Pantazis (Αθήνα, 13 Μαρτίου 1849 – Βρυξέλλες, 25 Ιανουαρίου 1884), ήταν ένας από τους πρώτους Έλληνες ιμπρεσιονιστές ζωγράφους και ένας από τους πρωτοπόρους του είδους στο Βέλγιο, όπου πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.
Αυστριακές Κάτω Χώρες

thumb|Η σημαία των αυστριακών Κάτω Χωρών
Το 1713, οι Νότιες Κάτω Χώρες, υπό ισπανική κατοχή, γίνονται οι Αυστριακές Κάτω Χώρες με το σύμφωνο της Ουτρέχτης.
Επισκοπή της Λιέγης

Η Επισκοπή της Λιέγης ή Πριγκηπική-Επισκοπή της Λιέγης ήταν κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στο σημερινό Βέλγιο. Επικεφαλής της ήταν ο Πρίγκηπας-Επίσκοπος της Λιέγης. Η περιοχή της περιελάμβανε τις σημερινές Βελγικές επαρχίες της Λιέγης και της Λιμβουργίας, και μερικά άλλα μέρη στο Βέλγιο και την Ολλανδία. Πρωτεύουσά της ήταν η Λιέγη. 

Ο επίσκοπος της Λιέγης έλαβε κοσμικές δυνάμεις πάνω σε μέρος της επισκοπικής της Λιέγης τον 10ο αιώνα. Η επισκοπή επεκτάθηκε με την κομητεία του Μπουιγιόν το 1096 (παραχωρήθηκε στη Γαλλία το 1678), την κομητεία του Λόον (στα Γαλλικά: "Looz") το 1366 και την κομητεία του Ορνέ το 1568. Η επισκοπή της Λιέγης δεν ήταν μέρος των Δεκαεπτά Επαρχιών ή των Νοτίων Κάτω Χωρών, αλλά οι πολιτικές της επηρεάζονταν από τους δούκες της Βουργουνδίας και αργότερα από τους Αψβούργους. 

Η επισκοπή διαλύθηκε το 1795, όταν κατακτήθηκε από τη Γαλλία. Η περιοχή της χωρίστηκε στα διαμερίσματα Μέουζ-Ινφεριούρ και Ούρτε. 

Οι σημαντικότερες πόλεις (bonnes villes) της επισκοπής ήταν οι: "Liège, Beringen, Bilzen, Borgloon, Bree, Châtelet, Ciney, Couvin, Dinant, Fosses-la-Ville, Hamont, Hasselt, Herk-de-Stad, Huy, Maaseik, Peer, Sint-Truiden, Stokkem, Thuin, Tongeren, Verviers, Visé" και "Waremme."

Η πόλη του Μάαστριχτ υπόκειτο στη διπλή δικαιοδοσία της Πριγκηπικής-Επισκοπής της Λιέγης και του Δούκα του Μπραμπάντ.
Λεονάρντο της Πίζας

Ο Λεονάρντο της Πίζας (Σεπτέμβριος 1175 – 1240), γνωστός και ως Λεονάρντο Πιζάνο ("Leonardo Pisano") ή Φιμπονάτσι ("Fibonacci") ήταν Ιταλός μαθηματικός που έμεινε στην ιστορία για την περίφημη Ακολουθία Φιμπονάτσι και για την εισαγωγή στην Ευρώπη του αραβικού δεκαδικού συστήματος αρίθμησης, καθώς και άλλων μαθηματικών καινοτομιών, σε μια σκοτεινή εποχή για τις επιστήμες στην Ευρώπη.
Έρως

Στην ελληνική μυθολογία ο Έρως ήταν ο φτερωτός θεός της αγάπης. Συχνά σχετίζεται με τη θεά Αφροδίτη. Σύμφωνα με τον μύθο, όταν χτυπούσε με τα βέλη του δύο ανθρώπους, αυτοί ερωτεύονταν παράφορα.Ο Έρως χαρακτηρίζεται ανίκητος στην τραγωδία "Αντιγόνη".
NASA

Η NASA (National Aeronautics and Space Administration", δηλαδή "Εθνική Διοίκηση Αεροναυτικής και Διαστήματος", συχνά γράφεται στα ελληνικά και ως "ΝΑΣΑ")" είναι κρατικός αμερικανικός οργανισμός που ασχολείται με την εξερεύνηση του διαστήματος, την αεροναυτική και τη μελέτη του περιβάλλοντος της Γης. Ιδρύθηκε στις 29 Ιουλίου του 1958 με την Πράξη Εθνικής Αεροναυτικής και Διαστήματος. Η έδρα της NASA βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, ενώ όλες οι εκτοξεύσεις των επανδρωμένων και μη επανδρωμένων διαστημοπλοίων της πραγματοποιούνται στο διαστημικό κέντρο Κένεντι.