Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Λίνα Γκιόρτσεσκα

Η Λίνα Γκιόρτσεσκα (, γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1994) είναι τενίστρια από τη Βόρεια Μακεδονία. 

Έχει υψηλή καριέρα των 170 που επιτεύχθηκε στις 12 Ιουνίου 2017, και των 116 σε δίκλινα, στις 12 Ιουνίου 2017. 

Παίζοντας για τη Βόρεια Μακεδονία στο Fed Cup, η Γκιόρτσεσκα είχε ρεκόρ 5-1. 

Στο Αυστραλιανό Όπεν 2017, ο Γκιόρτσεσκα κτύπησε τη Σάτσια Βίκκερι στον πρώτο κύκλο. Έτσι, εξασφαλίζοντας μια θέση στον δεύτερο γύρο κατά της Ντάλμα Γκάλφι . Αυτή ήταν η πρώτη εμφάνισή της στο Australian Open.Έπαιξε το πρώτο της τουρνουά στο 2017 Ladies Open Biel Bienne, και έχασε στον πρώτο γύρο στην Μαρκέτα Βοντρούσοβα. Στη συνέχεια έκανε τους τελικούς στο τουρνουά της Τύνιδας $ 60.000, όπου ηττήθηκε από τον Ρίτσελ Χόγκενκαμπ. Ανακάλυψε από το δεξί χέρι από τον Αύγουστο του 2017 έως τον Απρίλιο του 2018, όταν άρχισε να παίζει και πάλι.Έχει κάνει μια πολύ επιτυχημένη επιστροφή σε δίκλινα το 2019 στην περιοδεία που ήδη κερδίζει τίτλους.
Citroën C3-XR

Το Citroën C3-XR είναι ένα 5-πορτο μικρομεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Κατασκευάζεται και διατίθεται αποκλειστικά στην Κίνα από την κοινοπραξία Dongfeng Peugeot-Citroën, από τον Δεκέμβριο του 2014, με μια εκτενή ανανέωση τον Μάρτιο του 2019.
Μαρία της Πορτογαλίας, μαρκησία της Τορτόσα

Η Μαρία της Πορτογαλίας, μαρκησία της Τορτόσα (Έβορα, 6 Απριλίου 1342 - Αβέιρο μετά το 1375) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν πριγκίπισσα (infante) της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε μαρκησία της Τορτόσα.
Τρίστραμ Σάντυ

Η ζωή και οι απόψεις του Τρίστραμ Σάντι κυρίου από σόι ("The Life and Opinions of Tristram Shandy, Gentleman"), ή απλά "Τρίστραμ Σάντι," είναι μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα Λώρενς Στερν. Δημοσιεύθηκε σε εννέα τόμους, οι πρώτοι δύο το 1759 και οι επόμενοι εφτά τα επόμενα εφτά χρόνια (τ. 3 και 4 το 1761, τ. 5 και 6 το 1762, τ. 7 και 8 και το 1765 και τ. 9 το 1767). Αποτελεί βιογραφία του επώνυμου χαρακτήρα. Ο τρόπος γραφής χαρακτηρίζεται από παρεκβάσεις, αμφίσημες λέξεις και σχεδιαστικές τεχνικές.

Ο Στερν ήταν πολυμαθής και αυτό αντανακλάται στο μυθιστόρημα. Πολλές από τις παρομοιώσεις του, για παράδειγμα, θυμίζουν τους μεταφυσικούς ποιητές του 17ου αιώνα και το μυθιστόρημα στο σύνολό του, το οποίο εστιάζει στα προβλήματα της γλώσσας είναι μια συνεχής αναφοράς στο δοκίμιο του Τζον Λοκ σχετικά με την ανθρώπινη κατανόηση. Ο Στερν ενσωμάτωσε στον "Τρίστραμ Σάντυ" πολλά χορεία σχεδόν κατά λέξη από άλλα έργα, όπως την "Ανατομία της Μελαγχολίας" του Ρόμπερτ Μπάρτον, το "Περί Θανάτου" του Φράνσις Μπέικον, από έργα του Ραμπελαί και πολλά άλλα και τα αναδιέταξε για να τους δώσει νέα σημασία στον "Τρίστραμ Σάντυ". Ο "Τρίστραμ Σάντυ" θεωρήθηκε ιδιαίτερα πρωτότυπος και τα χορεία αυτά δεν έγιναν αντιληπτά παρά μόνο μετά τον θάνατο του Στερν.

Αν και όπως υποδηλώνει ο τίτλος του βιβλίου αυτό αποτελεί μια αυτοβιογραφία του Τρίστραμ Σάντυ, ένα από τα κεντρικά αστεία του μυθιστορήματος είναι ότι δεν μπορεί να εξηγήσει τίποτα με απλό τρόπο και προσθέτει επεξηγηματικές ιστορίες που εκτρέπουν από την κεντρική ιστορία ώστε να προστεθεί πλαίσιο και χρωματισμός στην αφήγηση σε τέτοιο βαθμό που η γέννηση του Τρίστραμ περιγράφεται στο τρίτο κεφάλαιο. Στη συνέχεια, πέρα από τον Τρίστραμ, άλλοι σημαντικοί χαρακτήρες είναι οι γονείς του, ο θείος Τόμπι, ο υπηρέτης του Τόμπι, Τριμ, και πολυάριθμοι δευτερεύοντες χαρακτήρες, όπως ο γιατρός, ο πάστορας και η Σουζάνα.

Ο Άρτουρ Σοπενχάουερ είχε πει ότι το "Τρίστραμ Σάντι" ήταν ένα από τα σπουδαιότερα μυθιστορήματα που είχαν γραφτεί.
Προμαχώνας του Αγίου Ιακώβου

Ο Προμαχώνας του Αγίου Ιακώβου (μαλτέζικα: "Kavallier ta' San Ġakbu") είναι ένας προμαχώνας του 16ου αιώνα στη Βαλέτα της Μάλτας, ο οποίος χτίστηκε από το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη. Βρίσκεται μπροστά στο Φρούριο του Αγίου Ιακώβου, μιας μεγάλης σχήματος αμβλείας κατασκευής, που αποτελεί μέρος των Οχυρώσεων της Βαλέτας. Ο Άγιος Ιάκωβος ήταν ένας από τους εννιά προμαχώνες που σχεδιάστηκε να χτιστούν στην πόλη, μολονότι χτίστηκαν μόνο δύο (ο δεύτερος είναι ο πανομοιότυπος Προμαχώνας του Αγίου Ιωάννη). Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό στρατιωτικό μηχανικό Φραντσέσκο Λαπαρέλι, ενώ η κατασκευή του έγινε υπό την εποπτεία του Μαλτέζου βοηθού του Τζιρόλαμο Κασάρ. Ο Προμαχώνας του Αγίου Ιακώβου δεν χρησιμοποιήθηκε ουδέποτε σε κάποια στρατιωτική σύγκρουση, όμως έπαιξε κρίσιμο ρόλο κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης των Ιερέων το 1775.

Ο Προμαχώνας βρίσκεται στην Πλατεία Καστίλλης, κοντά στον Ξενώνα της Καστίλλης, την Κεντρική Τράπεζα της Μάλτας, το Κοινοβούλιο, το Χρηματιστήριο της Μάλτας και το ταχυδρομείο στο Νταρ Ανόνα. Ο Προμαχώνας αναστηλώθηκε ως μέρος του Σχεδίου της Χιλιετίας της Μάλτας και πλέον αποτελεί ένα πολιτιστικό κέντρο γνωστό ως «Spazju Kreattiv» (δηλ. "Δημιουργικός Χώρος").

Μετά από την κατάληψη της Μάλτας, στις αρχές του 19ου αιώνα, από τους Βρετανούς, ο προμαχώνας χρησιμοποιήθηκε ως χώρος διαμονής στρατιωτικών. Πραγματοποιήθηκαν ορισμένες τροποποιήσεις για την εξυπηρέτησή τους, όπως η αντικατάσταση της ράμπας που οδηγούσε στην οροφή από μια σκάλα και η αύξηση του αριθμού των δωματίων με την οικοδόμηση μιας τοξωτής κατασκευής στο χώρο του ισογείου. Έγιναν ακόμη αλλαγές για την καλύτερη καταπολέμηση της υγρασίας.

Αργότερα, ανασκάφηκαν δύο δεξαμενές μέσα στον προμαχώνα για την αποθήκευση νερού από το Υδραγωγείο Γουίγκνακουρτ. Ο προμαχώνας χρησιμοποιήθηκε με αυτόν τον τρόπο για την υδροδότηση όλης της πόλης της Βαλέτας.

Το 1853, έγινε μια πρόταση για κατεδάφιση του προμαχώνα προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για την κατασκευή νοσοκομείου, αλλά το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε.

Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το κτίριο χρησιμοποιήθηκε, επίσης, ως αποθηκευτικός χώρος βομβών, ενώ ο επάνω όροφός του εξελίχθηκε σε κατάστημα τροφίμων για τις δυνάμεις Ναυτικού, Στρατού και Αεροπορίας που βρίσκονταν στο νησί.

Στη δεκαετία του 1970, το Κυβερνητικό Τυπογραφείο της Μάλτας μεταφέρθηκε από το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στον Προμαχώνα του Αγίου Ιακώβου και παρέμεινε εκεί μέχρι να καταλήξει τελικά στις νέες εγκαταστάσεις του στη Βιομηχανική Ζώνη της Μάρσα, το 1996.
Φερνάντο Μοριέντες

Ο Φερνάντο Μοριέντες Σάντες ("Fernando Morientes Sánchez", 5 Απριλίου 1976) είναι παλαίμαχος Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Πλέον είναι προπονητής.

Ξεκίνησε την καριέρα του 1993 από την Αλμπαθέτε Μπαλοπιέ και συνέχισε στη Σαραγόσα, όπου σε δύο σεζόν πέτυχε 28 γκολ. Οι επιδόσεις του εκεί τράβηξαν την προσοχή της Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία τον απέκτησε το 1997 για περίπου 6,5 εκατομμύρια ευρώ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί είχε συχνή επαφή με τα δίκτυα και βοήθησε τη βασίλισσα τα κερδίσει δύο Τσάμπιονς Λιγκ (σκόραρε στον τελικό το 2000) και ένα πρωτάθλημα. 

Η άφιξη του Ρονάλντο το 2002 άρχισε να προκαλεί προστιβές με την ομάδα και τη σεζόν 2003-2004 δόθηκε δανεικός στη Μονακό. Με τη Μονακό σκόραρε 9 γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ και ήταν πρώτος σκόρερ εκείνης της σεζόν, φτάνοντας μέχρι τον τελικό. Επέστρεψε για την επόμενη χρονιά πάλι στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου όμως δυσκολεύτηκε να βρει θέση και τελικά αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 2005 από τη Λίβερπουλ για 9,3 εκατομμύρια ευρώ. Το 2006 μετεγράφει στη Βαλένθια και έπειτα στη Μαρσέιγ πρωτού αποσυρθεί και ασχοληθεί με την προπονητική.

Ο Μοριέντες έπαιξε 47 φορές με την εθνική ομάδας της Ισπανίας, συμμετέχοντας σε δύο παγκόσμια κύπελλα (με συνολικά πέντε γκολ) και ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (το 2004).
Πάπα Μπούμπα Ντιόπ

O Πάπα Μπούμπα Ντιόπ ("Papa Bouba Diop", 28 Ιανουαρίου 1978-29 Νοεμβρίου 2020) ήταν διεθνής Σενεγαλέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος έπαιζε στη θέση του επιθετικού μέσου, αλλά μπορούσε να παίξει σε σέντερ μπακ. Θεωρούταν δυνατός και επιθετικός παίκτης και ο τρόπος που αγωνιζόταν θύμισε τον Πατρίκ Βιεϊρά.Ο Ντιόπ αγωνίστηκε σε 63 αγώνες με την εθνική ομάδα της Σενεγάλης πετυχαίνοντας 11 γκολ. Το πρώτο του τέρμα με την εθνική ομάδα το πέτυχε στον εναρκτήριο αγώνα του Μουντιάλ του 2002 στη νίκη της εθνικής Σενεγάλης ενάντια στην τότε πρωταθλήτρια Γαλλία με 1-0. Αυτό ήταν και το πρώτο παιχνίδι που έπαιξε η εθνική Σενεγάλης σε Μουντιάλ. Σε επίπεδο συλλόγων έχει αγωνιστεί με τη Λανς, τη Φούλαμ, τη Πόρτσμουθ και τη Γουέστ Χαμ, ενώ για τη σαιζόν 2010-2011 αγωνίστηκε με την ΑΕΚ. Απεβίωσε στις 29 Νοεμβρίου 2020.
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Χακάν Σουκούρ

Ο Χακάν Σουκούρ (Hakan Şükür, 1 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Τούρκος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Έχει τα παρατσούκλια "Ταύρος του Βοσπόρου" και "Κράλης". Σχεδόν σε όλη τη ποδοσφαιρική του καριέρα εκπροσώπησε τη Γαλατασαράι, με την οποία ήταν τρεις φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και κατέκτησε συνολικά 14 τίτλους.

Ο Σουκούρ έπαιξε σε 112 αγώνες με την εθνική ομάδα της Τουρκίας, σκοράροντας 51 γκολ, και είναι ο πρώτος σκόρερ της. Γενικά ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς επιθετικούς της εποχής του, με 383 γκολ σε συλλογικό επίπεδο, ενώ έχει πετύχει και το ταχύτερο γκολ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κύπελλων, στα 11 δευτερόλεπτα στον μικρό τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Ήταν γνωστός για τις κεφαλιές του.

Το 2003 επελέγη από την Ομοσπονδία της Τουρκίας ως ο "χρυσός παίκτης" της χώρας για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ.

Στις εκλογές του 2011 εξελέγη βουλευτής Κωνσταντινούπολης με το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, αλλά παραιτήθηκε της θέσης του τον Δεκέμβριο του 2013 και έγινε ανεξάρτητος βουλευτής. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία του 2016, καταζητείται ως μέλος του κινήματος Γκιουλέν και ζει πλέον εξόριστος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου Ιερόθεος Τσολιάκος

Ο Μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου Ιερόθεος Τσολιάκος (1945) είναι Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Ανθρώπινο σώμα

μικρογραφία|Το ανδρικό και γυναικείο ανθρώπινο σώμα εμφανίζεται όπως είναι χωρίς την ηβική, σωματική ή στο πρόσωπο τριχοφυΐα, προκειμένου να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στην εμφάνιση της ανατομίας. Οι εικόνες είναι από ανθρώπους με λευκό δέρμα, καθώς το χρώμα του ανθρώπινου δέρματος ποικίλει.
Το ανθρώπινο σώμα είναι το βασικότερο στοιχείο του ανθρώπου. Αποτελείται από πολλούς διαφορετικούς τύπους κυττάρων, οι οποίοι δημιουργούν ιστούς, που με τη σειρά τους συνθέτουν διάφορα συστήματα οργάνων. Αυτά τα όργανα εγγυώνται την ομοιόσταση και τη ζωή του ανθρώπινου σώματος.

Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από το κεφάλι, τον λαιμό, τον κορμό (που περιλαμβάνει τον θώρακα και την κοιλιά), τα χέρια (άνω άκρα) και τα πόδια (κάτω άκρα).

Η μελέτη του ανθρώπινου σώματος γίνεται από τις επιστήμες της ανατομίας, της φυσιολογίας, της ιστολογίας και της εμβρυολογίας. Το σώμα ποικίλει ανατομικά με γνωστούς τρόπους. Η φυσιολογία επικεντρώνεται στα συστήματα και τα όργανα του ανθρώπινου σώματος και των λειτουργιών τους. Πολλά συστήματα και μηχανισμοί αλληλεπιδρούν ώστε να διατηρήσουν την ομοιόσταση, με ασφαλή επίπεδα ουσιών όπως το ζάχαρο και το οξυγόνο στο αίμα. 

Το σώμα μελετάται από επαγγελματίες της υγείας, φυσιολόγους, ανατομιολόγους και καλλιτέχνες, ως βοήθεια για το έργο τους.

Κατηγορία:Φυσιολογία ανθρώπου
Κατηγορία:Ανθρώπινο σώμα
Ρόκε Σάντα Κρους

Ο Ρόκε Σάντα Κρους ("Roque Santa Cruz", 16 Αυγούστου 1981) είναι Παραγουανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός στην ομάδα Ολίμπια, στην Παραγουάη, της οποίας είναι αρχηγός. Έχει περισσότερες από 100 συμμετοχές στην εθνική ομάδα της Παραγουάης, της οποίας και είναι πρώτος σκόρερ, και θεωρείται ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της χώρας.

Ο Σάντα Κρους άρχισε την καριέρα του στην Ολίμπια, από τις ακαδημίες και συμμετείχε στην πρώτη ομάδα το 1997, σε ηλικία 15 ετών. Τα επόμενα τρία χρόνια, στα οποία η Ολίμπια κατέκτησε τρία πρωταθλήματα σκόραρε 13 φορές σε 24 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα. Το 1999 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Παραγουάης στο Κόπα Αμέρικα, όπου σκόραρε τρία γκολ. Τότε υπέγραψε αμέσως συμβόλαιο με την Μπάγερν Μονάχου, ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ, το υψηλότερο ποσό για μεταγραφή Παραγουανού ποδοσφαιριστή. Τη πρώτη χρονιά σκόραρε πέντε φορές σε 28 εμφανίσεις, αλλά λόγω τραυματισμών και ανταγωνισμού από τους συμπαίκτες Ζιοβάνε Έλμπερ, Ρόι Μακάι και Κλαούντιο Πισάρο οι εμφανίσεις με την ομάδα ήταν περιορισμένες.

Συνέχισε να αγωνίζεται με τη Μπάγερν Μονάχου μέχρι το 2007, οπότε και με μεταγραφή ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ αποκτήθηκε από την Μπλάκμπερν Ρόβερς, όπου σκόραρε 19 γκολ σε μία σεζόν. Τον Ιούνιο του 2009 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι για τετραετές συμβόλαιο ύψους 17,5 εκατομμυρίων λιρών. Έπειτα δόθηκε δανεικός στη Μπλάκμπερν και την Ρεάλ Μπέτις. Ο Ρόκε Σάντα Κρους διαθέτει ισπανικό διαβατήριο. 

Με την εθνική ομάδα της Παραγουάης συμμετείχε στα Μουντιάλ του 2002, 2006 και 2010 και στα Κόπα Αμέρικα 1999, 2007, 2011 και 2015. Έχει πετύχει συνολικά 32 γκολ με την εθνική ομάδα.
Πύλη Βικτώρια

Η Πύλη Βικτώρια (αγγλικά: "Victoria Gate", μαλτέζικα: "Il-Bieb Victoria", ιταλικά: "Porta Victoria" ή "Porta Vittoria") είναι μία πύλη στη Βαλέτα της Μάλτας, που χρονολογείται στην περίοδο της Αγγλοκρατίας και ονομάστηκε προς τιμήν της Βασίλισσας Βικτώριας του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο θεμέλιος λίθος της πύλης τοποθετήθηκε το 1884 από τον κυβερνήτη της Μάλτας Άρθουρ Μπόρτον, ενώ η ολοκλήρωση των εργασιών και τα επίσημα εγκαίνια για το κοινό έγινε το 1885. Η πύλη είναι η κύρια είσοδος για την πόλη από την περιοχή του Μέγα Λιμένα, που αποτελούσε κάποτε το πιο πολυσύχναστο τμήμα της πόλης. Η πύλη βρίσκεται ανάμεσα στο Παραπέτασμα Μαρίνα και το Φρούριο Αγία Βαρβάρα, στο χώρο της πρώην Πύλης Ντελ Μόντε του 16ου αιώνα.

Η Πύλη Βικτώρια είναι η μόνη εναπομείνουσα πύλη εντός των οχυρώσεων της Βαλέτας, αφού όλες οι άλλες οχυρωματικές πύλες κατεδαφίστηκαν μεταξύ του 19ου και του 20ου αιώνα. Σήμερα, η μόνη πύλη που υπάρχει στην πόλη πέρα από την Βικτώρια είναι η Πύλη της Πόλης της Βαλέτας, η οποία ανακατασκευάστηκε το 2014 σε μοντέρνο ύφος.

Η Πύλη ανακαινίστηκε εκτενώς από το Υπουργείο Πόρων και Αγροτικών Υποθέσεων μεταξύ των ετών 2009 - 2010. Η αποκατάσταση διήρκησε περίπου έξι μήνες και συντονίστηκε από τους αρχιτέκτονες Κλοντ Μποργκ και Αλέξις Ινγκουάνεζ. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, η δομή της πύλης καθαρίστηκε, η τάφρος ανασκάφθηκε και αποκαταστάθηκε, τα πεζοδρόμια επανατοποθετήθηκαν, απομακρύνθηκαν παλιά φωτιστηκά και επιδιορθώθηκαν φθορές στους λίθους.
Στο μονοπάτι των δολοφόνων

Στο μονοπάτι των δολοφόνων (αγγλικά:On the Trail of the Assassins) είναι ένα βιβλίο γραμμένο απο τον πρώην εισαγγελέα της Νέας Ορλεάνης Τζιμ Γκάρισον του 1988, το οποίο περιγράφει λεπτομερώς τον ρόλο του στην έρευνα για την δολοφονία του Αμερικανού προέδρου Τζον Κένεντι και στην παραπομπή σε δίκη του επιχειρηματία Κλέι Σόου για συνωμοσία, η οποία ήταν και η μοναδική δίκη που διεξήχθη για τη δολοφονία του Κένεντι. Το βιβλίο ο Γκάρισον το αφιέρωσε σε όλους τους συνεργάτες του που τον βοήθησαν στην έρευνα για την δολοφονία του Κένεντι την δεκαετία του 1960 καθώς και σε πολλούς άλλους που συνέλαβαν ουσιαστικά στη έρευνα αυτή.
Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ

Το Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ (γαλλικά: "Musée Jacquemart-André") είναι ιδιωτικό μουσείο που βρίσκεται στη λεωφόρο Ωσμάν στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού. Το μουσείο δημιουργήθηκε στην ιδιωτική κατοικία του ζεύγους Εντουάρ Αντρέ (1833-1894) και Νελί Ζακμάρ (1841-1912) και εκθέτει τα έργα τέχνης που συγκέντρωσαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
LMMS

Το LMMS (πρώην Linux MultiMedia Studio ) είναι μία εφαρμογή ψηφιακού σταθμού επεξεργασίας ήχου (DAW) . Όταν το LMMS εκτελείται σε έναν υπολογιστή με το κατάλληλο υλικό, επιτρέπει την παραγωγή μουσικής με την οργάνωση δειγμάτων ήχου, τη σύνθεση ήχων, την εκτέλεση μουσικής σε ένα πληκτρολόγιο MIDI και το συνδυασμό των χαρακτηριστικών των τράκερ και των σήκουενσερ . Υποστηρίζει τις προεκτάσεις Linux Audio Developer's Simple Plugin API ( LADSPA ) και τεχνολογία Virtual Studio Technology (VST) (σε Win32, Win64 ή Wine32) μέσω του vestige. Πρόκειται για δωρεάν λογισμικό, γραμμένο σε Qt και κυκλοφόρησε υπό την Γενική Άδεια Δημόσιας Χρήσης GNU, έκδοση 2 (GPLv2).
Zivert

Η Γιούλια Ζίβερτ (ρωσικά: "Ю́лия Зи́верт", 28 Νοεμβρίου 1990), περισσότερο γνωστή ως Zivert, είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και μοντέλο. Ουσιαστικά η καριέρα της ξεκίνησε το 2017, όταν και κυκλοφόρησε τα πρώτα της singles, το "Chak" και το "Anestezia". Ωστόσο, το 2018, έγινε διεθνώς γνωστή με το κομμάτι "Life". Γεννήθηκε στη Μόσχα, της Σοβιετικής Ένωσης (σημερινή Ρωσία). Μικρή είχε όνειρο να ασχοληθεί με τη μουσική και τον χορό και ότι κάθε μέρα στο σπίτι έκανε "συναυλίες". Το 2017, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη ρωσική εταιρεία First Music Publishing, με την οποία κυκλοφόρησε και το πρώτο της single "Chak".

Το κομμάτι ανέβηκε την 1 Απριλίου 2017, στο προσωπικό της κανάλι στο YouTube. Στις 17 Ιουνίου, του ιδίου χρόνου, κυκλοφόρησε και το video clip του προαναφερθέντος τραγουδιού. Λίγους μήνες μετά, και συγκεκριμένα στις 15 Σεπτεμβρίου (του ίδιου έτους), κυκλοφορεί και το δεύτερο single της, "Anestezia". Στις 17 Ιανουαρίου του 2018, για την προώθηση κι αυτού του κομματιού κυκλοφορεί και video clip. Στις 6 Απριλίου του 2018, κυκλοφόρησε το πρώτο της EP, ονόματι "Sijai", το οποίο περιείχε τέσσερα τραγούδια: το "Eche Hochu", το "Zelenye volny", και το "Sijai" i "Okean". Παρόλα αυτά, η μεγάλη επιτυχία της έρχεται στις 12 Μαρτίου του 2019, κυκλοφόρησε video clip από το κομμάτι "Life", στο προσωπικό της κανάλι στο YouTube, αφού πρώτα ήδη είχε κυκλοφορήσει, περίπου για ένα τρίμηνο, και σε άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες. 

Το video clip του παραπάνω τραγουδιού είχε γυριστεί Χονγκ Κονγκ. To "Life" έγινε το single με τις περισσότερες αναζητήσεις στο Shazam για το 2019, ενώ για την ίδια χρονιά το κομμάτι κρίθηκε ως πιο δημοφιλές για το 2019, σύμφωνα με τη μουσική του Yandex. Επίσης, κατάληξε να είναι και το δεύτερο κομμάτι σε ακούσματα, στη Ρωσία, στο Apple Music. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2019, κυκλοφόρησε και το πρώτο της στούντιο άλμπουμ, ονόματι "Vinyl #1". Από αυτόν τον δίσκο κυκλοφόρησαν συνολικά τέσσερα singles, συμπεριλαμβανομένου και του "Life". To 2020, κυκλοφόρησε και το πρώτο single του επερχόμενου δίσκου της "Vinyl #2". Σε αυτά τα λίγα χρόνια καριέρας που έχει, έλαβε αρκετές υποψηφιότητες και βραβεύσεις, όπως για παράδειγμα Καλύτερης Ερμηνεύτριας του 2020, από τα ρωσικά "Новое радио".
Ζόρζε Κοσμάς Σιφάκι

Ο Ζόρζε Κοσμάς Σιφάκι (Jorge Kosmas Sifaki, γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1977) είναι δικηγόρος του Παναμά που εξειδικεύεται στο εταιρικό και οικονομικό δίκαιο και πρώην πρεσβής και γενικός πρόξενος του Παναμά στην Ιαπωνία (2009-2014). 

Όταν διορίστηκε ως Πρέσβης του Παναμά στην Ιαπωνία, έγινε ο νεότερος Πρέσβης που κατείχε ποτέ αυτή τη θέση για τη χώρα του. Κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας του, εργάστηκε για τον εκσυγχρονισμό του νηολογίου σημαίας του Παναμά στην Ιαπωνία και για την επίτευξη υψηλού ενδιαφέροντος των ιαπωνικών εταιρειών να επενδύσουν στον Παναμά. Βοήθησε επίσης να δημιουργήσει τη χρηματοδότηση χορήγησε η ιαπωνική κυβέρνηση για τη γραμμή 3 του έργου Metro του Παναμά . 

Το 2014, απονεμήθηκε από την κυβέρνηση και τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας το Μεγάλο Κόρντον της Τάξης του Ανατέλλοντος Ήλιου . 

Ο Γιώργος Κοσμάς είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. 

Συνεργάζεται με τον Κοσμά και το Κοσμά, ένα δικηγορικό γραφείο του Παναμά με πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας.
OpenMPT

Το OpenMPT είναι ένας τράκερ αρχείων μονάδων (module) ήχου ανοιχτού κώδικα για Windows (με προβλεπόμενο σύστημα Wine- λειτουργικότητα για συστήματα UNIX και Linux ). Αρχικά ονομαζόταν ModPlug Tracker και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά απο τον Olivier Lapicque τον Σεπτέμβριο του 1997. 

"Το" περιοδικό "Computer Music" απαρίθμησε το OpenMPT στους κορυφαίους πέντε δωρεάν μουσικούς τράκερ το 2007 και είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους τράκερ.
Ίγκνιατ Σόπρον

Ο Ίγκνατς Καρλ Σόπρον (γερμανικά: "Ignaz Karl Soppron", 1821–1894), περισσότερο γνωστός ως Ίγκνιατ Σόπρον (σερβικά κυριλλικά: "Игњат Сопрон", σερβικά λατινικά: "Ignjat Sopron"), ήταν δημοσιογράφος, εκδότης και τυπογράφος καταγόμενος από το Ζέμουν (τότε τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και της Αυστροουγγαρίας, σήμερα ένας εκ των δήμων του Βελιγραδίου, στη Σερβία). Γεννημένος στο Νόβι Σαντ και γόνος οικογένειας γερμανικής καταγωγής, διδάχθηκε την τέχνη της τυπογραφίας στη γενέτειρά του, καθώς και, στη συνέχεια, στην Πέστη και την Βιέννη. Εργάστηκε στη βιεννέζικη καθημερινή εφημερίδα "Fremden-Blatt", ενώ, παράλληλα, υπήρξε φοιτητής του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Το 1851, έλαβε σύμβαση παραχώρησης, προκειμένου να αναλάβει την διεύθυνση του τοπικού τυπογραφείου του Ζέμουν. Στη συνέχεια, προχώρησε στην ίδρυση δικού του τυπογραφείου το οποίο εξέδιδε βιβλία στα σερβικά, τα γερμανικά, τα βουλγαρικά, καθώς και τα ελληνικά. Κατά την περίοδο μεταξύ 1852–53, προχώρησε, επίσης, στην έκδοση εφημερίδας, της "Srbsko-narodni vestnik" (σερβικά κυριλλικά: "Србско-народни вестник", μτφ. «Σερβικός Εθνικός Κήρυκας»). Στη συνέχεια, ο Σόπρον αποδέχθηκε την πρόταση της κυβερνήσεως του οθωμανικού Βιλαετιού της Βοσνίας, προκειμένου να αναλάβει την ίδρυση και διεύθυνση του επίσημου τυπογραφείου του βιλαετιού, στο Σαράγιεβο, ενώ ο ίδιος ίδρυσε δικό του τυπογραφείο, στην ίδια πόλη, τον Απρίλιο του 1866. Ίδρυσε και εξέδωσε την πρώτη, ιστορικά, εφημερίδα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, "Bosanski vjestnik" (σερβικά κυριλλικά: "Босански вјестник", μτφ. «Βοσνιακός Κήρυκας»). Ο Σόπρον παρέμεινε στο Σαράγιεβο για έναν χρόνο, προτού επιστρέψει στο Ζέμουν, όπου και προχώρησε στην ίδρυση της εφημερίδας "Zemunski glasnik" (σερβικά κυριλλικά: "Земунски гласник", «Κήρυκας του Ζέμουν»). Στη συνέχεια, προχώρησε στην ίδρυση και έκδοση δύο γερμανόγλωσσων εφημερίδων, της "Grenzbote" (1870–76) και της "Semliner Wochenblatt" (1880–94), αν και ο ίδιος διατήρησε έναν φιλοσερβικό εκδοτικό προσανατολισμό. Εξέδωσε έργα σημαντικών Σέρβων συγγραφέων, όπως οι Πέταρ Β΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος, Λιούμπομιρ Νενάντοβιτς, Μίλοβαν Βιντάκοβιτς, Μίλιτσα Στογιαντίνοβιτς-Σρπκίνια και Ντοσιτέι Ομπράντοβιτς. Παράλληλα, ο Σόπρον συνέγραψε, επίσης, λογοτεχνικά και ιστορικά έργα, κυρίως στη γερμανική γλώσσα, όμως και στη σερβική γλώσσα. Μέσω της, γραμμένης στη γερμανική γλώσσα, μονογραφίας σχετικά με την ιστορία του Ζέμουν, "Monographie von Semlin und Umgebung", ο Σόπρον κατέστη ως ο πλέον σημαντικός ιστορικός της πόλης του Ζέμουν.
Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών

Το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών είναι κρατική υπηρεσία επικοινωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μπερκίν Ελβάν

Ο Μπερκίν Ελβάν ("Berkin Elvan", 5 Ιανουαρίου 1999 - 11 Μαρτίου 2014) ήταν Κούρδος ηλικίας 15 ετών, ο οποίος χτυπήθηκε στο κεφάλι από κάνιστρο δακρυγόνου που πυροδότησε ένας αστυνομικός στην Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων τον Ιούνιο του 2013 στην Τουρκία. Πέθανε στις 11 Μαρτίου 2014, ύστερα από κώμα 269 ημερών. Οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν την οικογένεια δήλωσαν ότι η κατάσταση του Ελβάν επιδεινώθηκε την τελευταία εβδομάδα της ζωής του, με το βάρος του να πέφτει από τα 45 στα 16 κιλά. Μετά το θάνατο του, ξέσπασαν εκτεταμένες διαδηλώσεις.
Μίλαν Γκούροβιτς

Ο Μίλαν Γκούροβιτς (σερβικά: "Милан Гуровић", Νόβι Σαντ, ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας, 17 Ιουνίου 1975) είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνιζόταν στις θέσεις του σούτινγκ γκαρντ και του σμολ φόργουορντ και κατά τη διάρκεια της καριέρας του διετέλεσε μέλος διαφόρων συλλόγων στα πρωταθλήματα της Σερβίας, της Ελλάδας (όπου πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα ως επαγγελματίας), της Ισπανίας κ.α. Παράλληλα, υπήρξε διεθνής με την εθνική Γιουγκοσλαβίας με την οποία έφτασε στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 2001 και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2002, καθώς και ενός χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ του 1999.
Τα Γεράκια του Ειρηνικού

Τα Γεράκια του Ειρηνικού (Πρωτότυπος τίτλος:Across the Pacific) είναι μια αμερικανική κατασκοπική ταινία που χρονολογείται στην παραμονή των Ηνωμένων Πολιτειών στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Η ταινία σκηνοθετήθηκε πρώτα από τον Τζον Χιούστον και στη συνέχεια από τον Βίνσεντ Σέρμαν αφού ο Χιούστον προσχώρησε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πρωταγωνιστούν οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Μαίρη Άστορ και ο Σίντνεϊ Γκρίνστριτ. 
Παρά τον τίτλο, η δράση της ταινίας δεν εξελίσσεται ποτέ στον Ειρηνικό Ωκεανό, αλλά κυρίως στον Παναμά.
Ο τίτλος είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από την Warner Bros.. για μια βουβή ταινία περιπέτειας του 1926 με το ίδιο όνομα με πρωταγωνιστη τον Monte Blue, ο οποίος έχει επίσης μικρό ρόλο σε αυτή την ταινία. 
Ωστόσο, τα σενάρια των δύο ταινιών δεν έχουν καμία ομοιότητα μεταξύ τους. Αρχικά, είχε προγραμματιστεί ότι η ταινία θα απεικονίσει μια προσπάθεια να αποτραπεί ένα ιαπωνικό σχέδιο για να βομβαρδίσουν το Περλ Χάρμπορ. 
Όταν συνέβη ο πραγματικος βομβαρδισμός στο Περλ Χάρμπορ,
το σενάριο γρήγορα ξαναγράφτηκε για να αλλάξει τη θέση της προγραμματισμένης επίθεσης στον Παναμά.

Ο σκηνοθέτης Τζον Χιούστον κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία του κατά τη διάρκεια της γυρισμάτων, ο οποιος ισχυρίστηκε ότι άφησε την ταινία κοντά στο τέλος της στο οποίο ο Μπόγκαρτ είναι παγιδευμένος σε ένα σπίτι συγκεντρωσης πυροβόλων όπλων. 
Ο Βίνσεντ Σέρμαν τελείωσε τη σκηνοθεσία της ταινίας, 
χωρίς το σενάριο που πήρε μαζί του ο Χιούστον, εξηγώντας ότι "ο Μπόγκι θα ξέρει να βγαίνει". Μια ασυγχώρητη έξοδος διαφυγής του Μπογκαρτ και ενα κακό φινάλε της ταινιας προβληθηκε, στην οποία ο Χιούστον δήλωσε «ότι στερείται αξιοπιστίας».
Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Το Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Stonoteniski savez Bosne i Hercegovine).

Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1994.
Νασέρ Σαντλί

O Νασέρ Σαντλί (γαλλικά: "Nacer Chadli", 2 Αυγούστου 1989) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος επιθετικός με την Μπασάκσεχιρ και με την εθνική ομάδα του Βελγίου.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΑΓΟΒΒ Άπελντοορν και το 2010 έλαβε μεταγραφή για την Τβέντε, με την οποία κέρδισε το κύπελλο την πρώτη σαιζόν. Το 2013 έγινε μέλος της Τότεναμ και μετά από τρία χρόνια υπέγραψε συμβόλαιο με την Γουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον για 13 εκατομμύρια λίρες και αποτελούσε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου. Το 2018 αποκτήθηκε από τη ΑΣ Μονακό και την επόμενη σαιζόν δόθηκε δανεικός στην Άντερλεχτ.

Ο Τσαντλί έπαιζε αρχικά με την εθνική ομάδα του Μαρόκου, το 2010, καθώς ο πατέρας του είναι Μαροκινός, αλλά την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε για το Βέλγιο. Έχει πάνω από πενήντα συμμετοχές με το εθνόσημο και ήταν μέλος της βελγικής αποστολής στα παγκόσμια κύπελλα του 2014 και του 2018.
Ντρις Μέρτενς

Ο Ντρις Μέρτενς (6 Μαΐου 1987) είναι Βέλγος ποδοσφαριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την ιταλική ομάδα Νάπολι και την εθνική ομάδα του Βελγίου.

Ως έφηβος, ο Μέρτενς έπαιξε για τις Σταντ Λέουβεν, Άντερλεχτ και Γκαντ και έπαιξε επαγγελματικά ως δανεικός στην Έεντραχτ Άαλντ στη τρίτη κατηγορία του Βελγίου. Το 2006, μεταγράφηκε στην ολλανδική Άπελντοορμ, όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια πριν μετακινηθεί στην Ουτρέχτη για 600.000€. Δύο χρόνια αργότερα, αυτός και ο συμπαίκτης του Κέβιν Στρόοτμαν έλαβαν κοινή μεταγραφή για την PSV Αϊντχόφεν για 13 εκατομμύρια ευρώ. Το 2013, ο Μέρτενς υπέγραψε συμβόλαιο με τη Νάπολη για 9,6 εκατομμύρια ευρώ. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πάνω από 200 εμφανίσεις με τον σύλλογο και έχει σκοράρει 122 γκολ, γεγονός που τον κατατάσει ως πρώτο σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου, ξεπερνώντας τον Μάρεκ Χάμσικ και τον Ντιέγο Μαραντόνα. Έχει κερδίσει το Κόπα Ιτάλια και το Σούπερκοπα Ιταλιανά το 2014 και συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της χρονιάς για τον 2016-17.

Σε εθνικό επίπεδο, πραγματοποίησε το ντεπούτο του με την εθνική ομάδα το 2011 και από τότε έχει αγωνιστεί 90 φορές με το εθνόσημο. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας η οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και του 2018 και στην ομάδα που συμμετείχε στο Euro 2016. Το 2016 ανακηρύχθηκε Βέλγος ποδοσφαιριστής της χρονιάς.
Τόμπι Αλντερβέιρελντ

Ο Τόμπι Αλντερβέιρελντ (2 Μαρτίου 1989) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για την Τότεναμ και την εθνική ομάδα του Βελγίου. Αγωνίζεται κυρίως ως κεντρικός αμυντικός, αλλά μπορεί να αγωνιστεί και ως δεξιός αμυντικός.

Ο Αλντερβέιρελντ άρχισε την επαγγελματική του καριέρα με τον Άγιαξ, με τον οποίο κατέκτησε πολλούς τίτλους, συμπεριλαμβανομένων τριών συνεχόμενων πρωταθλημάτων. Το 2013 πήρε μεταγραφή στην Ατλέτικο Μαδρίτης, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα και έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ τη πρώτη σαιζόν του, και το 2015 μεταγράφηκε στην Τότεναμ, με την οποία έφτασε σε ένα δεύτερο τελικό Τσάμπιονς Λιγκ το 2019.

Ο Αλντερβέιρελντ αγωνίστηκε πρώτη φορά με την εθνική ομάδα το 2009 και από τότε έχει πάνω από 90 συμμετοχές με το εθνόσημο, και εκπροσώπησε τη χώρα του στο παγκόσμιο κύπελλο του 2014 και του 2018 και στο Euro 2016.



Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Μελίντα Γκέιτς

μικρογραφία|Melinda Gates at the Gates' visit to the Oslo Opera House in June 2009.
Η Μελίντα Γκέιτς (Ντάλας ΗΠΑ, 15 Αυγούστου 1964) είναι Αμερικανίδα φιλάνθρωπος και πρώην γενική διευθύντρια προϊόντων πληροφορικής στην εταιρεία Microsoft. Το 2000 συνίδρυσε το ίδρυμα Bill & Melinda Gates με τον συζυγό της Μπιλ Γκέιτς. Το ίδρυμα συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα ιδιωτικά ιδρύματα του κόσμου με τα περιουσιακά του στοιχεία, όπως αυτά καταγράφηκαν στον ισολογισμό του 2018, να ανέρχονται σε 47,8 δισεκατομμύρια δολάρια. Η Μελίντα Γκέιτς συγκαταλέχθηκε στη λίστα των ισχυρότερων γυναικών του κόσμου για το 2019 σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, παίρνοντας την έκτη θέση.
Ασαμόα Γκιάν

Ο Ασαμόα Γκιάν ("Asamoah Gyan", 22 Νοεμβρίου 1985) είναι Γκανέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός με την Νορθ Ιστ Γιουνάιντ και με την εθνική ομάδα της Γκάνας, στην οποία ήταν αρχηγός.

Ο Γκιάν ξεκίνησε την επαγγελματική του καρριέρα το 2003 στο πρωτάθλημα Γκάνας με τη Λίμπερτι Προφέσιοναλς, σκοράροντας 10 γκολ σε 16 αγώνες και πήρε μεταγραφή στην ιταλική Ουντινέζε, με την οποία έπαιξε σε 39 αγώνες σκοράροντας 11 φορές ενώ δόθηκε για δύο χρονιές στη Μόντενα, με την οποία συμμετείχε σε 53 αγώνες σκοράροντας 15 φορές. Το 2008 μεταγράφει στη γαλλική Ρεν, στην οποία σε δύο σαιζόν σκόραρε 14 φορές σε 42 αγώνες πρωταθλήματος. Το 2010 πήρε μεταγραφή για τη Σάντερλαντ και ήταν τότε η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ομίλου και σκόραρε 10 φορές σε 34 αγώνες σε δύο σαιζόν πρωταθλήματος.

Το 2011 δόθηκε δανεικός στην Αλ Αΐν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σκοράροντας 24 φορές σε 27 αγώνες, γεγονός που τον κατέταξε πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος, και την επόμενη χρονιά αποκτήθηκε μόνιμα από την Αλ-Αΐν και την επόμενη χρονιά σε 28 γκολ παρέμεινε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Τη σαιζόν 2013-2014, ο Γκιάν σκόραρε 44 φορές σε 40 αγώνες για την Αλ-Αΐν. Ακολούθως μετεγράφει στη Σαγκάη ΣΙΠΓ και στην Κάισερισπορ.

Ο Γκιάν είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για την εθνική ομάδα της Γκάνας, με 51 γκολ. Συμμετείχε με τη Γκάνα στα παγκόσμια πρωταθλήματα του 2006, 2010 και 2014, σκοράροντας συνολικά 6 γκολ, τα περισσότερα από οποιοδήποτε Αφρικανό παίκτη σε παγκόσμιο κύπελλο. Ο Γκιαν εκπροσώπησε επίσης τη Γκάνα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και σε οχτώ κύπελλα Αφρικής, φτάνοντας μέχρι τον τελικό το 2010 και το 2015.
Λολίτα Νταβίντοβιτς

Η Λολίτα Νταβίντοβιτς (αγγλικά: Lolita Davidovich, γεννηθεισα στις 15 Ιουλίου 1961), είναι καναδή ηθοποιός, η οποία είναι γνωστή για τον βραβευμένο ρόλο της ως Μπλέιζ Σταρ στην ταινία Blaze του 1989 με πρωταγωνιστη τον Πωλ Νιούμαν, για την οποία κερδισε μια υποψηφιότητα Καλύτερης Υποσχόμενης Ηθοποιού της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου.
Στη συνέχεια πήρε ρόλους σε ταινίες όπως το Ο θαυματοποιός (1992), το Τα δυο πρόσωπα του Κάιν (1992), το Intersection (1994), το Cobb (1994), το Από τη Μια Ζούγκλα στην Αλλη (1997), το Gods and Monsters 
και Παιξτο μέχρι τέλους (1999)
Ντάνιελ Στάριτζ

Ο Ντάνιελ Στάριτζ ("Daniel Sturridge", 1 Σεπτεμβρίου 1989) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός με την Τράμπζονσπορ και την εθνική ομάδα της Αγγλίας. Έχει αγωνιστεί σε συλλογικό επίπεδο με τις Μάντσεστερ Σίτι, Τσέλσι, Μπόλτον Γουόντερες, Λίβερπουλ και Γουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον.

Ο Στάριτζ άρχισε την καριέρα του από την ακαδημία της Άστον Βίλα και μετά αγωνίστηκε με τη Κόβεντρι Σίτι. Το 2003 υπέγραψε συμβόλαιο με την Μάντσεστερ Σίτι, όπου συνέχισε να αγωνίζεται στις ακαδημίες του συλλόγου. Η πρώτη του συμμετοχή στην πρώτη ομάδα έγινε τη σαιζόν 2007-08, οπότε και έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε την ίδια χρονιά στο FA Cup νέων, Πρέμιερ Λιγκ και FA Cup. Το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Τσέλσι, όπου δόθηκε δανεικός στην Μπόλτον Γουόντερερς για το δεύτερο μισό της σαιζόν 2010-11. Μετά από το επιτυχημένο πέρασμα από τη Μπόλτον, με οχτώ γκολ σε δώδεκα εμφανίσεις, επέστρεψε την επόμενη χρονιά στην Τσέλσι.

Τον Ιανουάριο του 2013 μετεγράφει στη Λίβερπουλ, όπου αποτελούσε το επιθετικό δίδυμο μαζί με τον Λουίς Σουάρες, σκοράροντας 21 από τα 100 γκολ της Λίβερπουλ τη σαιζόν 2013-14, με το δίδυμο να καταλαμβάνει τις δύο πρώτες θέσεις στον πίνακα των πρώτων σκόρερ του πρωταθλήματος. Όμως η επόμενη χρονιά σημαδεύτηκε από πολλαπλούς τραυματισμούς του Στάριτζ, με αποτέλεσμα να αγωνιστεί σε λίγους αγώνες. Στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ το 2016 σκόραρε το πρώτο τέρμα για τη Λίβερπουλ, αν και τελικά το κύπελλο το κατέκτησε η Σεβίλλη. Την επόμενη χρονιά, με προπονητή τον Γιούργκεν Κλοπ αγωνίστηκε κυρίως ως αλλαγή, αλλά ανήκε στην ομάδα που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ το 2019. Την επόμενη χρονιά υπέγραψε συμβόλαιο με την τουρκική Τράμπζονσπορ, μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του το 2020, λίγο μετά από τον τετράμηνο αποκλεισμό του λόγω παράνομου στοιχηματισμού.

Ο Στάριτζ έχει αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Αγγλίας όλων των ηλικιών. Η πρώτη του συμμετοχή ήταν ενάντια στη Σουηδία τις 15 Νοεμβρίου 2011, και αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2012, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και το Euro 2016.
Celldweller

Celldweller είναι ένα ηλεκτρονικό rock project από τον μουσικό Klayton . Ο Klayton δημιουργεί μια υβριδική σύντηξη ψηφιακών και οργανικών στοιχείων που δανείζεται στοιχεία από ηλεκτρονικά είδη μουσικής όπως είναι η ιντάστριαλ, η Drum n Bass, η ηλέκτρο και η dubstep, συνυφασμένα μαζί με επιθετικά Rock / Metal και ορχηστρικά στοιχεία. Τραγούδια του Celldweller έχουν εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, τρέηλερ, τηλεοπτικές εκπομπές και βιντεοπαιχνίδια.
Η Κυρία του Ντάνσινγκ

Η ταινία Η Κυρία του Ντάνσινγκ (Πρωτότυπος τίτλος Dancing Lady), είναι μιούζικαλ παραγωγής 1933 σε σκηνοθεσία Ρομπέρτ Ζ. Λέοναρντ και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του ομώνυμου μυθιστορήματος του Τζέιμς Γουόρνερ Μπέλα που είχε κυκλοφορήσει ένα χρόνο πριν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Τζόαν Κρόφορντ, ο Κλαρκ Γκέιμπλ, ο Φράντσο Τόουν και ο Φρεντ Αστέρ που έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο. Το τραγούδι "Everything I Have Is Yours" που ακούγεται στην ταινία, έκανε επιτυχία την περίοδο εκείνη.
Δέκα μικροί νέγροι

Το Δέκα μικροί νέγροι (· μεταγενέστερος τίτλος: "And Then There Were None") είναι μυθιστόρημα μυστηρίου της Αγγλίδας συγγραφέως Αγκάθα Κρίστι. Κατά την ίδια δυσκολεύτηκε να γράψει το βιβλίο περισσότερο από κάθε άλλο. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 6 Νοεμβρίου 1939 από την Collins Crime Club (η αστυνομική σειρά εκδόσεων του οίκου W. Collins) ως "Δέκα μικροί νέγροι" (Ten Little Niggers). Ο βρετανικός τίτλος προέρχεται από ένα τραγούδι το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στην πλοκή του έργου.

Η αμερικανική έκδοση κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1940 με τίτλο "And Then There Were None" (μετάφραση: Κι έπειτα δεν έμεινε κανένας). Όλες οι διαδοχικές Αμερικανικές ανατυπώσεις και προσαρμογές χρησιμοποιούν τον ίδιο τίτλο, εκτός από τα χαρτόδετα βιβλία της Pocket Books τα οποία δημοσιεύθηκαν από το 1964 έως το 1986 με τίτλο Ten Little Indians (Δέκα μικροί Ινδιάνοι). 

Το βιβλίο είναι το δημοφιλέστερο βιβλίο μυστηρίου όλων των εποχών και έχει πουλήσει πάνω από 100 εκατομμύρια αντίτυπα. Είναι ένα από τα εμπορικότερα βιβλία όλων των εποχών. Το Publications International κατατάσσει το βιβλίο ως το 6ο τίτλο βιβλίου με τις περισσότερες πωλήσεις.
Οι περιπέτειες του Τομ Σόγιερ

Οι περιπέτειες του Τομ Σόγιερ (αγγλικά: "The Adventures of Tom Sawyer") είναι μυθιστόρημα του Μαρκ Τουέιν το οποίο δημοσιοποιήθηκε το 1876 και αφορά ένα αγόρι το οποίο μεγαλώνει κοντά στον Μισισιπή περί το 1840. Η πλοκή εξελίσσεται στην φανταστική πόλη του Σαιντ Πίτερσμπουργκ, το οποίο είναι εμπνευσμένο από το Χάνιμπαλ του Μιζούρι, όπου έζησε ο Μαρκ Τουέιν ως αγόρι. Στο μυθιστόρημα ο Τομ Σώγιερ, συχνά με τον φίλο του Χάκλμπερι Φιν, μπλέκουν σε πολυάριθμες περιπέτειες. 

Ο Μαρκ Τουέιν δεν είχε γράψει κάποιο μυθιστόρημα πριν τον "Τομ Σόγιερ", αλλά είχε γράψει κάποια αφηγήματα, όπως το "The Innocents Abroad", το οποίο είχε γνωρίσει εμπορική επιτυχία, καθώς και δύο ολιγοσέλιδα κείμενα τα οποία σατίριζαν τα παιδικά αναγνώσματα της εποχής· το ένα αναφερόταν για ένα παιδί πρότυπο το οποίο δεν έλαβε ποτέ αναγνώριση και πέθανε και το άλλο για ένα παιδί που έλεγε συνέχεια ψέμματα και έκανα δολοπλοκίες και τελικά έγινε πλούσιο. Ο Τομ Σώγιερ είναι συνδυασμός των δύο παραπάνω παιδιών. Το όνομα Τομ Σώγιερ προέρχεται από ένα πυροσβέστη που είχε γνωρίσει ο Μαρκ Τουέιν στο Σαν Φρανσίσκο το 1863 και θεωρούταν τοπικός ήρωας, καθώς είχε σώσει σε ένα ναυάγιο 90 άτομα.

Ο Μαρκ Τουέιν έστειλε το χειρόγραφο στον εκδότη του, "American Publishing Company", και ένα αντίγραφο στάλθηκε στον Τρου Γουίλιαμς για την εικονογράφηση. Ο Μαρκ Τουέιν έστειλε ένα αντίγραφο για έκδοση και στο " Chatto and Windus" στο Λονδίνο, το οποίο το εξέδωσε το 1876 χωρίς εικονογράφηση. Σύντομα κυκλοφόρησαν πειρατικές εκδόσεις σε Καναδά και Γερμανία. Η εικονογραφημένη έκδοση κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1876. Το βιβλίο αρχικά ήταν εμπορική αποτυχία, αλλά μέχρι το θάνατο του Μαρκ Τουέιν το 1910 είχε εξελιχθεί στο πιο ευπόλιτο βιβλίο του συγγραφέα.

Αν και επισκιάστηκε από τη συνέχειά του, τις "Περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν", το βιβλίο θεωρείται από πολλούς ως αριστούργημα της Αμερικανικής λογοτεχνίας, ενώ ήταν και ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα που γράφηκαν με γραφομηχανή. Ο Μαρκ Τουέιν έγραψε άλλα τρία βιβλία-συνέχειες με τον χαρακτήρα Τομ Σόγιερ, τις "Περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν", το "Ο Τομ Σόγερ στο εξωτερικό" και "ο Τομ Σόγιερ ντετέκτιβ".

Η αφήγηση γίνεται σε τρίτο πρόσωπο και περιγράφει τις εμπειρίες των αγοριών και μερικές φορές υπάρχει κοινωνικός σχολιασμός. Στη συνέχειά του, στις "Περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν", άλλαξε την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, με αποτέλεσμα οι συγκρούσεις και ο σχολιασμός να είναι πιο προσωπικός. Το βιβλίο έχει οξύνει αντιπαλότητες λόγω της χρήσης του ρατσιστικού επιθέτου nigger, καθώς και την σαν καρικατούρα απεικόνιση των ιθαγενών μέσω του χαρακτήρα Ίντζουν Τζο, ο οποίος απεικονίζεται κακόβουλος μόνο και μόνο για να είναι κακόβουλος, ενώ δεν λυτρώνεται ποτέ από τον Τουέιν και πεθαίνει αγωνιωδώς σε μία σπηλιά με τον θάνατό του να αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Ο Ρεβάρτ υποδεικνύει ότι οι ενήλικες στο μυθιστόρημα κατηγορούν το ινδιάνικο αίμα του ως αιτία του κακού του.
Λουίζε Τσιτς

Η Λουίζε Τσιτς (γερμανικά: "Luise Zietz") ήταν σοσιαλίστρια καταγομενη απ την Γερμανία η οποία είχε συμμετάσχει στον αγώνα τον γυναικών ως προς την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. 

Στις 19 Αυγούστου 1910 διοργανώθηκε Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών. Η Γερμανίδα Σοσιαλίστρια Λουίζε Τσίτς πρότεινε την καθιέρωση μιας ετήσιας Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας και υποστηρίχθηκε από τη συνάδελφο σοσιαλίστρια και αργότερα κομμουνίστρια ηγέτιδα Κλάρα Τσέτκιν, υποστηριζόμενη επίσης από την Κέιτ Ντούκε χωρίς όμως να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία.
Ζερβινιό

Ο Ζερβαί Γιαό Κουασί ("Gervais Yao Kouassi", γενν. 27 Μαΐου 1987), περισσότερο γνωστός ως Ζερβινιό ("Gervinho"), είναι Ιβοριανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Πάρμα και την εθνική ομάδα Ακτής Ελεφαντοστού.

Ο Ζερβίνιο ξεκίνησε την ΑΣΕΚ Αμπιντζάν και την Τουμοντί, προτού μετακινηθεί στο Βέλγιο το 2004 για λογαριασμό της Μπεφέρεν. Το 2007 πήρε μεταγραφή για τη Λε Μαν και έπειτα, το 2009, για τη Λιλ, με την οποία κατέκτησε το 2011 το πρωτάθλημα και το Κύπελλο. Το 2011 τον απέκτησε η Άρσεναλ για 10,8 εκατομμύρια λίρες και το 2013 τον απέκτησε η Ρόμα για 8 εκατομμύρια ευρώ. Τον Ιανουάριο του 2016, ο Ζερβίνιο μετακινήθηκε στην Χεμπέι Τσάινα Φόρτσουν. Τον Αύγουστο του 2018 αποκτήθηκε από την Πάρμα.

Ο Ζερβίνιο έχει αγωνιστεί περισσότερες από 80 φορές με την εθνική ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού από το 2007 και έπειτα, σκοράροντας 22 τέρματα. Έχει αντιπροσωπεύσει τη χώρα του σε πέντε κύπελλα Εθνών Αφρικής και δύο Παγκόσμια Κύπελλα (2010 και 2014).

Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Μπέβερεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ακτής Ελεφαντοστού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010
Σαντρί Μακσουντί Αρσάλ

Ο Σαντρεντίν Νιζαμετίνοβιτς Μακσούντοφ ή Σαντρί Μακσουντί Αρσάλ (1878 – 20 Φεβρουαρίου 1957) ήταν εξέχων Τούρκος πολιτικός, μελετητής και στοχαστής Ταταρικής καταγωγής.
Μεγάλες Προσδοκίες

Οι Μεγάλες Προσδοκίες (αγγλικά: "Great Expectations") είναι το 13ο μυθιστόρημα του Καρόλου Ντίκενς και τελευταίο ολοκληρωμένο μυθιστόρημα, το οποίο απεικονίζει την εκπαίδευσης ενός ορφανού το οποίο ονομάζεται Πιπ. Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Ντίκενς, μετά τον "Ντέιβιντ Κόπερφιλντ", του οποίου η αφήγηση είναι εξ ολοκλήρου σε πρώτο πρόσωπο. Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε τεύχη στο εβδομαδιαίο περιοδικό του Ντίκενς "All the Year Round" από την 1 Δεκεμβρίου 1860 μέχρι τον Αύγουστο του 1861. Τον Οκτώβριο του 1861, οι Chapman and Hall δημοσίευσαν το μυθιστόρημα σε τρεις τόμους.

Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στο Κεντ και το Λονδίνο στις αρχές με τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει κάποιες από τις πιο γνωστές του Ντίκενς, όπως σε ένα νεκροταφείο όπου ο νεαρός Πιπ δέχθηκε επίθεση από τον δραπέτη κατάδικο Άμπελ Μάγκγουιτς. Οι "Μεγάλες Πρσοδοκίες" είναι γεμάτες ακραίες εικόνες - φτώχειας, πλωτών φυλακών, αλυσίδων και μαχών μέχρι θανάτου - και διαθέτει πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες, όπως η εκκεντρική Μις Χάβισαν, η όμορφη αλλά ψυχρή Εστέλα και ο Τζο, ένας άχαρος και ευγενικός σιδηρουργός. Τα θέματα περιλαμβάνουν τη φτώχεια και τον πλούτο, την αγάπη και την απόρριψη και τον τελικό θρίαμβο του καλού επί του κακού. Οι "Μεγάλες Προσδοκίες", το οποίο είναι δημοφιλές τόσο στους αναγνώστες όσο και τους κριτικούς λογοτεχνίας, έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει μεταφερθεί πολυάριθμες φορές σε διάφορα μέσα.

Κατά τη δημοσίευσή του, το μυθιστόρημα γνώρισε σχεδόν καθολική αποδοχή. Αν και ο σύγχρονος του Ντίκενς Τόμας Καρλάιλ χαρακτήρισε υποτιμητικά το μυθιστόρημα ως «αυτές οι ανοησίες του Πιπ», αλλά είπε επίσης ότι αντέδρασε σε κάθε νέο τεύχος με «χειμαρρώδες γέλιο». Αργότερα, ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω μίλησε διθυραμβικά για το μυθιστόρημα, ως «όλα σε ένα κομμάτι και σταθερά αληθινό». Κατά τη διάρκεια της δημοσίευσης σε τεύχη, ο Ντίκενς ήταν ευχαριστημένος με την αντίδραση του κοινού και τις πωλήσεις. Ο ίδιος είπε ότι όταν σχημάτισε την πλοκή στο μυαλού, σκέφτηκε ότι ήταν μια «πολύ καλή, νέα και γκροτέσκα ιδέα».

Τον 21ο αιώνα εξακολουθεί να λαμβάνει καλές κριτικές και το 2003 αναδείχθηκε 17η σε δημοσκόπηση του BBC.
Σουηδοί

Οι Σουηδοί (σουηδικά: Svenskar) είναι σκανδιναβικός λαός ο οποίος ζει κυρίως στην Σουηδία. Σουηδοί ζουν και σε γειτονικές χώρες, όπως η Φινλανδία. Στην αρχαιότητα οι Σουηδοί ήταν ένα γερμανικό φύλο το οποίο συμμετείχε στις μεγάλες εισβολές που σάρωσαν τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. 

Μέχρι τον 10ο αιώνα οι σκανδιναβικές ζούσαν σε μικρά βασίλεια. Η γερμανική φυλή των Σουηδών ζούσε στην Σβέαλαντ και γειτνίαζε με τους Γότθους της Σκανδιναβίας στο νότο. Η ενοποίηση της Σουηδίας ήταν μακρά διαδικασία και ανάλογα με τα σύνορα διέφερε η γεωγραφική εξάπλωση των Σουηδών και της Σουηδικής γλώσσας. 

Η σουηδόφωνη μειονότητα στη Φινλανδία (finlandssvenskar) προέκυψε από την μακραίωνη Σουηδική διοίκηση της Φινλανδίας. Άλλες εθνοτικές ομάδες έχουν χτίσει μια σουηδική ταυτότητα. Για παράδειγμα, μέχρι το 1658, όταν η Σουηδία κατέκτησε την Σκανία, οι κάτοικοι ήταν Δανοί που μιλούσαν την σκανική διάλεκτο (skånska). Ομοίως, τον 17ο αιώνα μετανάστευσαν πολλοί Βαλλόνοι στην Σουηδία, όπως και πολλές εθνότητες αργότερα. Αντίθετα, σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά ζουν μεγάλες κοινότητες ατόμων Σουηδικής καταγωγής, αποτέλεσμα της μαζικής μετανάστευσης στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα.
Sicilia!

Η Sicilia! είναι μια ιταλική ασπρόμαυρη ταινία του 1999 σε σκηνοθεσία Ντανιέλ Χουιγιέ και Ζαν-Μαρί Στράουμπ. Η "Sicilia!" δείχνει έναν άνθρωπο που επιστρέφει για να επισκεφθεί τη Σικελία , αφού ζούσε στη Βόρεια Ιταλία εδώ και πολλά χρόνια.Η ταινία προβλήθηκε στο τμήμα Un Certain Regard στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1999 .
Ο πρίγκιπας και ο φτωχός

Ο πρίγκιπας και ο φτωχός (αγγλικά: "The Prince and the Pauper") είναι μυθιστόρημα του Μαρκ Τουέιν. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στον Καναδά το 1881, πριν δημοσιευθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1882. Το μυθιστόρημα είναι η πρώτη απόπειρα του Τουέιν να γράψει ένα ιστορικό μυθιστόρημα.

Η πλοκή εξελίσσεται το 1537 και αφορά την ιστορία δύο νέων αγοριών τα οποία γεννήθηκαν την ίδια μέρα και είναι ολόιδια εμφανισιακά: ο Τομ Κάντι είναι φτωχός και ζει με τον βίαιο αλκοολικό πατέρα του σε μία γειτονιά του Λονδίνου και το άλλο είναι ο Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας, γιος του Ερρίκου Η΄. Μία μέρα που ο Τομ κινείται κοντά στο παλάτι συναντάει τον Εδουάρδο και αποφασίζουν αφότου γνωριστούν καλύτερα και λόγω της εκπληκτικής ομοιότητάς τους να ανταλλάξουν θέσεις. Αλλάζουν ρούχα και ο Εδουάρδος παίρνει μαζί του κάτι, που αποκαλύπτεται αργότερα ότι ήταν η μεγάλη σφραγίδα. Αφότου έχουν αλλάξει θέσεις γίνεται γνωστό ότι ο Ερρίκος πέθανε. 

Ο Τομ πασχίζει να εξοικειωθεί με τα βασιλικά πρωτόκολλα και οι αυλικοί θορυβημένοι από την φαινομενική απώλεια μνήμης νομίζουν ότι ο πρίγκιπας έχει τρελαθεί, αλλά οι αποφάσεις του, βασισμένες στη κοινή λογική αποδεικνύουν το αντίθετο. Από την άλλη, ο Εδουάρδος βιώνει τη σκληρή ζωή των φτωχών και βλέπει από πρώτο χέρι την έντονη κοινωνική ανισότητα και την αδικία εις βάρος των φτωχών από το δικαστικό σύστημα και ορκίζεται όταν γίνει βασιλιάς να τα αντιμετωπίσει. Ξεφεύγει από τον πατέρα του Τομ και βρίσκει προστασία στον Μάιλς Χίντον. Όταν μαθαίνει για τη στέψη, διακόπτει την τελετή. Οι ευγενείς, μπερδεμένοι από την ομοιότητα, ξαφνιάζονται, αλλά όταν ο Εδουάρδος παρουσιάζει την μεγάλη σφραγίδα, πείθονται ότι εκείνος είναι όντως ο πρίγκιπας, και ο Εδουάρδος στέφεται βασιλιάς. Στη συνέχεια, δίνει αξιώματα στον Τομ και τον Μάιλς, ενώ ο ίδιος παρά το γεγονός ότι πέθανε σε ηλικία 15 ετών βασίλευσε με έλεος εξαιτίας των εμπειριών του.

Γραμμένο για παιδιά, "ο Πρίγκιπας και ο Φτωχός" αποτελεί τόσο κριτική στην κοινωνική ανισότητα όσο και αποδοκιμασία στην κρίση των άλλων με βάση την εμφάνισή τους. Η έμπνευση για την ιστορία ήρθε μετά από ένα ταξίδι του Μαρκ Τουέιν στην Ευρώπη, ενώ παράλληλα ο Τουέιν είχε διαβάσει εκτενώς αγγλική και γαλλική ιστορία. Αρχικά προοριζόταν να γίνει θεατρικό έργο, το μυθιστόρημα θα διαδραματιζόταν στην Βικτωριανή Αγγλία, πριν ο Τουέιν αποφασίσει να το μετακινήσει σε παλαιότερες εποχές.

"Ο πρίγκιπας και ο φτωχός" έγινε θεατρικό έργο κατά τη διάρκεια της ζωής του Μαρκ Τουέιν, στη μετατροπή του οποίου συμμετείχε και ο ίδιος. Επίσης έχει μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο. Το 1920 παρουσιάστηκε στο Μπρόντγουεϊ. Γνωστή είναι η βουβή ταινία του 1920, η έκδοση του 1937, με τον Έρολ Φλιν στο ρόλο του Χίντον, το 1977 και το 2007. Η ιστορία έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο σε διάφορες γλώσσες, καθώς και σε κινούμενα σχέδια, με τον Μίκι Μάους, την Μπάρμπι και τον Γκάρφιλντ. Η ιστορία έχει μεταφερθεί και σε κόμιξ, αρχίζοντας με τα "Κλασσικά Εικονογραφημένα" το 1946.