Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κλοντ Μπερνάρ

Ο Κλοντ Μπερνάρ (γαλλικά: "Claude Bernard") (12 Ιουλίου 1813 - 10 Φεβρουαρίου 1878) ήταν Γάλλος φυσιολόγος. 
Κατά το δεύτερο και το τρίτο τέταρτο του 19ου αιώνα ήταν η μορφή που κυριαρχούσε στο στερέωμα της επιστήμης. Ο Κλοντ Μπερνάρ θεωρείται ως ο ιδρυτής ή ο πατέρας της Φυσιολογίας, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Αυτός ήταν ο πρώτος που πλαισίωσε την Επιστήμη με το Πειραματικό Εργαστήριο και που κατέστησε τη Φυσιολογία Πειραματική Επιστήμη. Σύμφωνα με τη γραμμή που ακολούθησε στη ζωή του, τίποτε, καμιά ιδέα, καμιά ερμηνεία, κανένα συμπέρασμα, καμιά θεωρία δεν μπορεί να ληφθεί ως δεδομένο, να εδραιωθεί και να θεωρηθεί ως κτήμα της Επιστήμης, εάν προηγουμένως δεν έχει περάσει από τον πειραματικό έλεγχο και δεν αποδειχθεί, πέρα από κάθε αμφιβολία, η γνησιότητα και η επαναληψιμότητά του.

Από το τεράστιο σε όγκο αλλά και πλουσιότατο σε θεματολογία έργο του ξεχωρίζει η βασική έννοια που πρώτος διατύπωσε και επέβαλε στην Επιστήμη: την έννοια του «εσωτερικού περιβάλλοντος» του οργανισμού (milieu interieur), η οποία έμελλε να αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο πάνω στον οποίο θεμελιώθηκε, ανδρώθηκε και μεγαλούργησε με την περαιτέρω πορεία της η Επιστήμη της Φυσιολογίας.
Η ανάπαυση του πολεμιστή

Η ανάπαυση του πολεμιστή (Γαλλικά: Le Repos du guerrier) είναι μια Γαλλική δραματική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ. Στην ταινία που βασίστηκε στο βραβευμένο ομότιτλο μυθιστόρημα της Κριστιάν Ροσφόρ πρωταγωνιστούν οι Μπριζίτ Μπαρντό και Ρομπέρ Οσέν.
Λυκόρτας

Ο Λυκόρτας ήταν στρατηγός των Αχαιών. Καταγόταν από τη Μεγαλόπολη και διατέλεσε στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας από το 180 π.Χ. και μετά. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο πατέρας του Πολύβιου, τον οποίο και δίδαξε αρκετά πράγματα για τον στρατό και την πολιτική. Υπήρξε φίλος του Φιλοποίμενος. Μετά το θάνατο του τελευταίου, εισέβαλε στην Μεσσήνη για να πάρει πίσω τη σωρό του νεκρού στρατηγού. Ανάγκασε τους Σπαρτιάτες και τους Μεσσήνιους να επανέλθουν στην Αχαϊκή ένωση. Aν και αυτός και ο γιος του Πολύβιος επιθυμούσαν την ουδετερότητα των Αχαιών στον πόλεμο των Ρωμαίων με τον Περσέα της Μακεδονίας, οι Ρωμαίοι συμπεριέλαβαν τον Πολύβιο μεταξύ των 1.000 ομήρων που κράτησαν στην Ιταλία για 17 έτη. Δεν γνωρίζουμε τίποτα για το τέλος του Λυκόρτα.
Σιδηρίτης

Ο σιδηρίτης (αγγλ. siderite και spathic iron) είναι ανθρακικό ορυκτό του σιδήρου. Το όνομά του αποδόθηκε το 1845 από την ελληνική λέξη "σίδηρος" λόγω του περιεχομένου συστατικού του. Όταν οι κρύσταλλοί του είναι καλοσχηματισμένοι, αποκαλείται "spathic iron" ή "sparry iron", επειδή μοιάζουν με αυτούς των αστρίων, ενώ οι σφαιροειδούς υφής κρύσταλλοι αποκαλούνται «σφαιροσιδηρίτες» (spherosiderite).

Σχηματίζει δύο ισόμορφες σειρές: Μαγνησίτης - Σιδηρίτης και Ροδοχρωσίτης - Σιδηρίτης. Συγχέεται συχνά με ασβεστίτη και δολομίτες, λόγω χρώματος, σχισμού και υφής, αλλά έχει πολύ υψηλότερη πυκνότητα. Αναβράζει με την επίδραση υδροχλωρικού οξέος (HCl).

Είναι ορυκτό συχνά απαντώμενο σε ιζηματογενείς σιδηρούχες αποθέσεις και μεταμορφωσιγενείς σχηματισμούς. Εμφανίζεται επίσης σε υδροθερμικές φλέβες, ενώ είναι σπανιότερος σε γρανιτικούς και νεφελινικούς πηγματίτες. Ανευρίσκεται επίσης σε καρμπονατίτες, ενώ μια παραλλαγή του, η σιδηρομιγής άργιλος, εμφανίζεται συχνά στα όρια των φλεβών γαιάνθρακα στα ανθρακωρυχεία. Αυτή η εμφάνιση συντείνει στην εκδοχή ότι έχει και βιογενετική προέλευση, σε συνθήκες έλλειψης οξυγόνου και χαμηλού pΗ.

Σχετίζεται με χαλαζία, φθορίτη, βαρύτη και σιδηροπυρίτη.

Είναι ευρύτατα διαδεδομένο ορυκτό και απαντά σε πολλές περιοχές της Γης.
Χαράλαμπος Βοζίκης

Ο Χαράλαμπος Βοζίκης (1862 – 30 Ιουλίου 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αρκαδία, πολλές φορές βουλευτής, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής.
Κρανιά Τρικάλων

Η Κρανιά Ασπροποτάμου (ή Κρανέα, βλχ.: La Kornu) είναι βλάχικο ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων σε απόσταση 72χλμ από τα Τρίκαλα. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.150 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Η Κρανιά ανήκε στην Κοινότητα Ασπροποτάμου και μετά τον Καλλικράτη 2010 στο δήμο Καλαμπάκας. Η Κρανιά μαζί με τον διπλανό οικισμό, τα Κονάκια , όπως τα περισσότερα χωριά της περιοχής, ερημώνει το χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι ο πληθυσμός ξεπερνά τους 3.000 ενώ ο πραγματικός της πληθυσμός ειναι 363 κάτοικοι (απογραφή 2001). Κατά το παρελθόν υπήρξε σπουδαίο κέντρο παραγωγής και εμπορίας μάλλινων υφασμάτων, τα οποία έμειναν ονομαστά ως «σκουτιά κρανιώτικα». Ο Κρανιώτικος, παραπόταμος του Ασπροποτάμου, χωρίζει στα δύο το χωριό, αποτελώντας παράλληλα, μοναδικό βιότοπο της πέστροφας. Περιστοιχίζεται από βουνά, με γνωστότερη την κορυφή της "Τριγγίας" ενώ το πλούσιο δάσος κατατάσσεται ανάμεσα στα ομορφότερα της Θεσσαλίας.
Δεύτερη δυναστεία Φαραώ της Αιγύπτου

Η Δεύτερη δυναστεία Φαραώ της Αιγύπτου ξεκινά με τη βασιλεία του Βόηθου (ή "Hotep-sekhemwy") από το 3050 π.Χ. έως το 2686 π.Χ. Υπάρχει αβεβαιότητα ως προς τα ονόματα, τον αριθμό και τη σειρά των βασιλέων, διότι οι πηγές είναι αντιφατικές και υπάρχει έλλειψη τεκμηρίωσης. Ο Αιγύπτιος ιστορικός Μανέθων, αριθμεί εννέα βασιλείς, και πρωτεύουσα τους ήταν η Θίνης. Η Στήλη του Παλέρμο μας δίνει επίσης λίγες πληροφορίες για τη δυναστεία. 

Την περίοδο αυτή, οι Αιγύπτιοι βασιλείς αναλώνονταν σε πολέμους με τη Νουβία. Οι βασιλείς χρησιμοποιούν στο όνομα τους το Σεθ αντί του Ώρος της πρώτης δυναστείας.

<br>
Τλας

Ο Τλας "(Thias)" ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, ηγεμόνευσε 17 έτη και ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της δεύτερης δυναστείας. Ήταν διάδοχος του Βίνωθρι, που πολλοί πιστεύουν ότι είναι το ίδιο πρόσωπο, ενώ τον ίδιο διαδέχτηκε ο Σεθένης.

Αναφέρεται μόνο από τον Αιγύπτιο ιερέα και ιστορικό Μανέθωνα στο βιβλίο του "Αιγυπτιακά", το οποίο διασώθηκε μέσω άλλων συγγραφέων του Μεσαίωνα. Οι Ευσέβιος και Αφρικανός, που διέσωσαν τα τα κείμενα αυτά, μας πληροφορούν ότι κατά την ηγεμονία του δεν σημειώθηκε τίποτε αξιοσημείωτο.
Παγκόσμια γλώσσα

H Παγκόσμια γλώσσα είναι μια "φυσική γλώσσα" που μιλιέται διεθνώς, μαθαίνεται από πολλούς ανθρώπους ως μια δεύτερη γλώσσα. Μια παγκόσμια γλώσσα δεν χαρακτηρίζεται μόνον από τον αριθμό των ομιλητών της (που είναι η μητρική ή η δεύτερη γλώσσα τους), αλλά επίσης από την γεωγραφική της διασπορά, και από την χρήση της στους Διεθνείς οργανισμούς και στην διπλωματία. Από αυτήν την άποψη, οι μεγαλύτερες παγκόσμιες γλώσσες κυριαρχούνται από γλώσσες Ευρωπαϊκής καταγωγής. Ο ιστορικός λόγος για αυτό είναι η περίοδος της Ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Παγκόσμιες γλώσσες που προήλθαν από ιστορικές αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες περιλαμβάνουν την Αγγλική, την Γερμανική,την Ισπανική, την Πορτογαλική και την Γαλλική. Το διεθνές προβάδισμα της Αραβικής έχει την ιστορική της εξήγηση στις μεσαιωνικές "Ισλαμικές κατακτήσεις".

Άλλες μείζονες γλώσσες δεν είχαν μια ευρεία διηπειρωτική χρήση, αλλά έχουν μια διεθνή σημασία ως "lingua franca" μιας ιστορικής αυτοκρατορίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η "Mandarin Chinese" στην "Κινεζική Αυτοκρατορία", η Ελληνική στον Ελληνιστικό κόσμο μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ρωσική στην Ρωσική Αυτοκρατορία, η Γερμανική στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Ταμίλ στην Ινδία, τη Σρι Λάνκα, την Μαλαισία, την Σινγκαπούρη και η Χίντι ακολουθώντας την Βρεταννική κυριαρχία που ενοποίησε την Ινδία.

Οι μεγαλύτερες γλώσσες της Ινδικής χερσονήσου, η Hindustani (περιλαμβάνει όλες τις διαλέκτους "Χίντι" και την "Ούρντου") και η Μπενγκάλι, έχει ένα πλήθος ομιλητών συγκρίσιμο με αυτό των μεγαλυτέρων παγκοσμίων γλωσσών κυρίως λόγω της ακραίας "μεγέθυνσης του πληθυσμού" στην περιοχή τις τελευταίες δεκαετίες παρά λόγω της υπερ-τοπικής χρήσης αυτών των γλωσσών. Ομοίως, τα Γιαπωνέζικα έχουν περισσότερους γηγενείς ομιλητές από τα Γαλλικά, ενώ τα τελευταία ομιλούνται σε διάφορες ηπείρους και κατέχουν μια σημαντική θέση ως δεύτερη ξένη γλώσσα. Η μεγάλη πλειοψηφία των ομιλητών της Ιαπωνικής είναι Γιαπωνέζοι.
Γιάννης Βλαχογιάννης

Ο Γιάννης Βλαχογιάννης (Γιάννης Βλάχος) ήταν Έλληνας ιστοριοδίφης και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο στις 27 Ιουλίου 1867 και πέθανε στην Αθήνα στις 23 Αυγούστου 1945.
Κλίμακα

Κλίμακα είναι η αναλογία ενός συστήματος αναπαράστασης σε σχέση με ένα άλλο σύστημα. 

Μια μακέτα ή ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο βρίσκονται πάντοτε υπό κλίμακα προκειμένου να σμικρυνθούν οι διαστάσεις του πραγματικού αντικειμένου σε τέτοιο βαθμό που να είναι εφικτή η αποτύπωση σε κοινά αναλογικά ή ψηφιακά μέσα απεικόνισης (π.χ. χαρτί, οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή) για παραπέρα ανάγνωση, μελέτη ή διατήρηση. 

Όταν αναφερόμαστε σε σχέδια ή κατασκευές, ως κλίμακα ορίζεται ο Λόγος της γραφικής διάστασης ενός αντικειμένου προς την πραγματική του διάσταση.

Για παράδειγμα, το πραγματικό μήκος ενός τραπεζιού είναι 1 μέτρο και για να το αποτυπώσουμε σε ένα σχέδιο θα το δείξουμε με μήκος 10 εκατοστών του μέτρου. Τότε η κλίμακα σχεδίασης θα είναι: 1 προς 10 γιατί το 1 μέτρο γραφικών διαστάσεων αντιστοιχεί σε 10 μέτρα πραγματικών διαστάσεων (0,1μ – 1,0μ). Σε αυτή την περίπτωση η κλίμακα γράφεται 1/10 ή 1:10 και διαβάζεται «ένα προς δέκα».

Όσο μεγαλύτερος είναι ο παρονομαστής του κλάσματος (λόγος) τόσο μικρότερη είναι η κλίμακα γιατί έχουμε μεγαλύτερη σμίκρυνση. Δηλαδή η κλίμακα 1:100 είναι μεγαλύτερη από την κλίμακα 1:5.000.
Τα σχέδια υπό κλίμακα έχουν σταθερή κλίμακα. Η κλίμακα του χάρτη αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα χρήσης της έννοιας της κλίμακας για την σμίκρυνση και αποτύπωση χαρακτηριστικών της γης. Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που σε ένα σχέδιο χρησιμοποιούνται δύο διαφορετικές κλίμακες, όπως στα τοπογραφικά διαγράμματα, όπου η κλίμακα μηκών είναι διαφορετική από την κλίμακα των υψών (η κλίμακα των υψών είναι μεγαλύτερη).

Για την απευθείας ανάγνωση των πραγματικών γραμμικών διαστάσεων ενός αντικειμένου που βρίσκεται υπό κλίμακα, χρησιμοποιείται το κλιμακόμετρο.
Γεώργιος Σκούφος

Ο Γεώργιος Σκούφος (1803 - 1873) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Ραμόν Γκράου

Ο δρ Ραμόν Γκράου Σαν Μαρτίν ("Ramón Grau San Martin", 13 Σεπτεμβρίου 1881 - 28 Ιουλίου 1969) ήταν Κουβανός γιατρός και ο 7ος και 15ος πρόεδρος της Κούβας με θητείες από το 1933 έως το 1934 και από το 1944 έως το 1948 αντίστοιχα.
Fedora

Το Fedora είναι μια από τις πιο δημοφιλείς διανομές GNU/Linux. Είναι αποτέλεσμα του Fedora Project, μιας ευρείας κοινότητας εθελοντών και χρηματοδοτείται απ' τη Red Hat. Βασίζεται στον πυρήνα Linux και στο σύνολο βασικών εργαλείων του εγχειρήματος GNU.
Σέσωχρις

Ο Σέσωχρις "(Hor-sechem-ib)" ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου της δεύτερης δυναστείας. Βασίλεψε προς το τέλος της δυναστείας από 6 έως 8 χρόνια, ο Αιγύπτιος ιστορικός Μανέθων μας δίνει 49 έτη και ο Κανόνας του Τορίνο 27 έτη. Ο Μανέθων μάλιστα μας δίνει την πληροφορία ότι είχε ύψος 5 πήχες και πλάτος τρεις παλάμες. 

Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές ενδείξεις φαίνεται ότι κατά την βασιλεία του είχε χάσει τον έλενχω της Κάτω Αιγύπτου από τον Senedj. Σε πάπυρο αναφέρεται ότι κατασκεύασε ναό στο Φαγιούμ. Το όνομα του έχει βρεθεί σε πολλές επιγραφές , όπως στη Σακκάρα, σε ημιτελή πυραμίδα στη Zawyet el-Aryan, και σε κατάλογο βασιλέων στην Άβυδο.
Αξίνα

thumb|right|350px|Αξίνα
Η αξίνα είναι εργαλείο για την χειρωνακτική επεξεργασία του εδάφους. Έχει δύο μυτερές ή μια μυτερή και μια πλατιά άκρη που είναι κάθετες στο κοντάρι.
Σεθένης

Ο Σεθένης ή Σέθενις "(Sethenes ή Senedj ή Sened ή Nesut-Senedj)" ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου της δεύτερης δυναστείας. Ο Σεθένης αναφέρεται από τον Αιγύπτιο ιστορικό Μανέθων από το βιβλίο του "Αιγυπτιακά" το οποίο διασώθηκε μέσω άλλον συγγραφέων. Από τους συγγραφείς αυτούς τον Σεθένη τον αναφέρει μόνο ο Αφρικανός, οι υπόλοιποι αναφέρουν απλώς τρεις βασιλείς χωρίς ονόματα. Όπως μας αναφέρει ο Αφρικανός ήταν ο 5ος στη σειρά βασιλιάς της δυναστείας διάδοχος του Τλας, και στη διάρκεια της βασιλείας του που ήταν 41 έτη, δεν συνέβη τίποτα αξιοσημείωτο. 

Το όνομα του αναφέρεται και στη λίστα των Φαραώ της Άβυδου, σε πάπυρο που βρίσκεται σήμερα στο μουσείο του Βερολίνου, όπως και στον κανόνα του Τορίνο ο οποίος είναι ασαφής ως προς τα χρόνια που βασίλεψε 54 ή 70. Ο τάφος του στη νεκρόπολη της Σακκάρα δεν έχει βρεθεί ακόμα, και συμπεραίνεται ότι πρέπει να ήταν ήταν μικρός και όχι μεγαλοπρεπείς, από αυτό συμπεραίνεται ότι η βασιλεία του ήταν σύντομη, από 4 έως 10 έτη. 

Σε ναό στη Γκίζα που έχει χτιστεί με πέτρες από άλλο μνημείο έχει βρεθεί όνομα παρόμοιο με το δικό του, ενός άντρα που λεγόταν Shery που αναφέρεται ότι έζησε την περίοδο της βασιλείας του Σένεθης.
Ελισάβετ της Αυστρίας

Φωτογραφία της αυτοκράτειρας Ελισάβετ την ημέρα της στέψης της ως βασίλισσας της Ουγγαρίας (8 Ιουνίου [[1867]])

Η Ελισάβετ της Αυστρίας ("Elisabeth von Österreich-Ungarn", 24 Δεκεμβρίου 1837 – 10 Σεπτεμβρίου 1898) ήταν Αυτοκράτειρα της Αυστρίας και Βασίλισσα της Ουγγαρίας, σύζυγος του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α' της Αυστρίας. 

Μέλος του βασιλικού βαυαρικού Οίκου των Βίττελσμπαχ, ήταν γνωστή με το υποκοριστικό "Σίσσυ". Έλαβε ασυνήθιστα (για την καταγωγή της) ανεπίσημη αγωγή, η οποία οφειλόταν κυρίως στον πατέρα της. Ο γάμος της με τον αυτοκράτορα της Αυστρίας σε ηλικία 16 ετών την έφερε αντιμέτωπη με το αυστηρό πρωτόκολλο της αυλής των Αψβούργων και σύντομα αναγκάστηκε να ακολουθήσει έναν άκαμπτο και ελεγχόμενο τρόπο ζωής. Από την αρχή του έγγαμου βίου της ήρθε σε σύγκρουση με την πεθερά (και θεία της), Αρχιδούκισσα Σοφία, η οποία πήρε τον έλεγχο της ανατροφής των παιδιών της Σίσσυ, το πρώτο εκ των οποίων, η Σοφία, πέθανε σε πολύ νεαρή ηλικία. Η γέννηση του διαδόχου, Ροδόλφου, βελτίωσε τη θέση της στην Αυλή, όμως έπληξε την υγεία της, και την ώθησε σε συχνά ταξίδια στην Ουγγαρία, την οποία προτιμούσε για το πιο χαλαρό περιβάλλον που συναντούσε εκεί. Η μεγάλη αγάπη της για την Ουγγαρία έθεσε τα θεμέλια για την εδραίωση της διπλής μοναρχίας της Αυστρίας-Ουγγαρίας (1867).

Ο θάνατος του μοναχογιού της και της ερωμένης του, Μαρία Βετσέρα, στη δολοφονία-αυτοκτονία που έλαβε χώρα στο Μάιερλινγκ (1889) απεδείχθη καταστροφικό χτύπημα για την Ελισάβετ: αποτραβήχτηκε από τα αυτοκρατορικά της καθήκοντα και ταξίδεψε εκτεταμένα χωρίς την οικογένειά της. Έχοντας επισκεφτεί την Κέρκυρα ήδη από το 1861, έχτισε εκεί το Αχίλλειον (1890), μελλοντικό της καταφύγιο. Η εμμονική φροντίδα της εξωτερικής της εμφάνισης έλαβε θρυλικό χαρακτήρα, ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής της. Ενώ βρισκόταν σε ταξίδι στη Γενεύη (1898), δολοφονήθηκε από επίθεση με μαχαίρι από τον Ιταλό αναρχικό Λουίτζι Λουκένι. Είχε την μακρότερη θητεία ως Αυτοκράτειρα της Αυστρίας (44 έτη).
Πέδρο δε Κάνδια

Ο Πέδρο δε Κάνδια (Pedro de Candia, Ηράκλειο, Κρήτη, 1485 - Τσούπας, Περού, 16 Σεπτεμβρίου 1542) ήταν στρατιώτης ειδικευμένος στα πυροβόλα όπλα και στα κανόνια. Πιθανότατα καταγόταν από την Κρήτη (Χάνδακας, σημερινό Ηράκλειο) εάν αναλογιστούμε το επώνυμό του. Ήταν από τους πρώτους Έλληνες που πάτησαν το πόδι τους στην αμερικανική ήπειρο. Προσέφερε τις υπηρεσίες του στον ισπανικό στρατό την εποχή της κατάκτησης και του αποικισμού της Αμερικής. Συγκεκριμένα ο ίδιος πήρε μέρος στην κατάκτηση του Περού και τη διάλυση της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

Γεννήθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα, πιθανότατα στην Κρήτη. Υπηρέτησε αρχικά στην ισπανική βασιλική φρουρά και πολέμησε ενάντια στους Τούρκους στην Ιταλία. Αργότερα πήγε στην Αμερική ακολουθώντας τον κυβερνήτη Πέδρο ντε λος Ρίος. Εκεί ακολούθησε τον Φρανθίσκο Πιθάρρο στις κατακτήσεις του στο Περού ως διοικητής του πυροβολικού. Πήρε μέρος στη διάσημη Μάχη της Καχαμάρκα, όπου 200 Ισπανοί αντιμετώπισαν 7000 Ίνκας. Έλαβε μεγάλο μέρος του των λύτρων για την αρπαγή του αυτοκράτορα των Ίνκας Αταουάλπα κατά τη διάρκεια της μάχης.

Περιπλανήθηκε στην περιοχή του Περού και επισκέφτηκε αυτοπροσώπως πολλά χωριά ιθαγενών για να αξιολογήσει την κατάσταση τους. Συνόδεψε τον Φρανθίσκο Πιθάρρο πίσω στην Ισπανία για να πληροφορήσουν τον βασιλιά της Ισπανίας Καρολο Ε'. Ο βασιλιάς τίμησε τον Κρητικό και του έδωσε τον τίτλο του διοικητή του πυροβολικού του στόλου, και δήμαρχο μιας πόλης στο Περού. 

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Κούσκο έφτιαχνε όπλα για τον Πιθάρρο που πολεμούσε ενάντια στον Ισπανό Αλμάγρο. Μετά την ήττα του Πιθάρρο συμμετείχε στην εξερευνητική αποστολή κατάκτησης της Αμπάγια, μιας φανταστικής περιοχής κάπου στον Αμαζόνιο. Αναπόφευκτα η αποστολή απέτυχε. 

Συνελήφθη ύστερα από διαταγή του Ερνάντο Πιθάρρο. Απογοητευμένος από τη συμπεριφορά των πρώην συμμάχων του και εγκαταλελειμμένος από τους φίλους του αποφάσισε να αυτομολήσει και να πάρει το μέρος του Αλμάγκρο. Ο Πέδρο δε Κάντια δολοφονήθηκε το 1542. Ο Αλμάγκρο φοβούμενος ότι ο Πέδρο δε Κάντια θα τον πρόδιδε, τον σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια έχοντας ως αφορμή ένα περιστατικό κακοχρησίας των όπλων με υπαίτιο τον Πέδρο ντι Κάντια.
Εποπέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Εποπέας (Εποπεύς) αναφέρεται κυρίως ένας Σικυώνιος ήρωας του οποίου η γενεαλογία παρουσιάζει ποικιλία εκδοχών. Θεωρείται άλλοτε γιος της Αλόης, και επομένως εγγονός του θεού Ποσειδώνα και της Κανάκης, και άλλοτε γιος κατευθείαν του ίδιου του Ποσειδώνα και της Κανάκης. Κατά τον περιηγητή Παυσανία, είναι γιος του Αλωέα και εγγονός του Ήλιου. Ο Απολλόδωρος τον αναφέρει ως γιο του Ποσειδώνα και της Κανάκης και ο Ύγινος γιο της Αλκυόνης της κόρης του Άτλαντα. Ο Επωπέας λατρευόταν στη Σικυώνα ως θεός και είχε ιερό.

Αρχικώς ο Εποπεύς βασίλευε στη Σικυώνα ως διάδοχος και κληρονόμος του Κόρακος. Αλλά όταν πέθανε ο τοποτηρητής του θρόνου της Κορίνθου, ο Βούνος, ο Εποπέας τον διαδέχθηκε, επιβάλλοντας την κυριαρχία του ταυτόχρονα στις δύο πόλεις, Σικυώνα και Κόρινθο.

Ο Εποπέας υποδέχθηκε και βοήθησε την Αντιόπη, την κόρη του βοιωτικού Ασωπού, όταν εκείνη καταδιωκόμενη από τον πατέρα της επειδή είχε μείνει έγκυος εκτός γάμου, ζητούσε καταφύγιο για να γεννήσει. Τα παιδιά της που γέννησε εκεί ήταν παιδιά του Δία, αλλά κατά μία εκδοχή το ένα, ο Ζήθος, ήταν παιδί του Εποπέα, τον οποίο η Αντιόπη τελικώς παντρεύτηκε, ο άλλος της γιος ήταν ο Αμφίονα. Μόλις ο Λύκος, ο θείος της Αντιόπης, έμαθε ότι είχε καταφύγει στη Σικυώνα, επιτέθηκε κατά της πόλεως και την κατέλαβε. Κατά την άλωσή της, ο Εποπέας σκοτώθηκε. Ο Εποπέας είχε και ένα μεγάλο παιδί, τον Μαραθώνα, που όσο ζούσε ο πατέρας του έλειπε στην Αττική. Μόλις έμαθε τον θάνατο του πατέρα του, ο Μαραθών επέστρεψε στην Κόρινθο.

Οι κυρίαρχοι της Θήβας Λύκος και Νυκτέας (κατά μια παράδοση η Αντιόπη ήταν κόρη του Νυκτέα) θεώρησαν απαγωγή την μετάβαση της Αντιόπης στη Σικυώνα και κήρυξαν τον πόλεμο στη Σικυώνα. Επικεφαλής της εκστρατείας ήταν ο Νυκτέας που ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Δεύτερη εκστρατεία έκανε ο Λύκος που κατόρθωσε να πάρει πίσω την Αντιόπη αφού τραυμάτισε τον Επωπέα που πέθανε σε λίγο.

Η μυθική αυτή ιστορία συμβολίζει τη σκληρή πάλη ανάμεσα στη Θήβα και στη Σικυώνα για τον έλεγχο του εμπορικού δρόμου του Κορινθιακού κόλπου. Με τον Επωπέα έχουμε την κυριαρχία της Σικυώνας. Με την επιστροφή της Αντιόπης συμβολίζεται η ανάκτηση της κυριαρχίας του Κορινθιακού από τη Θήβα.
Βόηθος

Ο Βόηθος ή Βώχος, η απόδοση από το Μανέθωνα του ονόματος του Ώρου Χετέπ-Σεχεμουί, ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, ο πρώτος της δεύτερης δυναστείας. Το όνομα του σημαίνει "οι δύο εξουσίες είναι σε ειρήνη", πιστεύεται ότι είχε επέλθει κάποια αναταραχή στην Αίγυπτο και ο Βόηθος όταν ανέλαβε την εξουσία την επανένωσε ειρηνικά. Πιθανότατα ήταν γιος η γαμβρός του προηγούμενου βασιλιά Κά'α, έχοντας παντρευτεί κάποια πριγκίπισσα, στον τάφο του οποίου έχει βρεθεί το όνομα του Βόηθου. Ο Βόηθος θα οδηγήσει τη χώρα σε μια ειρηνική περίοδο που θα επισκιαστεί μόνο από μια μεγάλη φυσική καταστροφή. 

Το όνομα του έχει βρεθεί σε οστέινο κύλινδρο, αναφέρεται στον κατάλογο της Άβυδου, στον κανόνα του Τορίνο, έχει βρεθεί σε αντικείμενα στη νεκρόπολη της Σακκάρα και στη Γκίζα. Ο τάφος του ακόμα δνε έχει βρεθεί αλλά πιστεύεται ότι βρίσκεται στη νεκρόπολη της Σακκάρα. Ο Βόηθος κατασκεύασε νέο παλάτι στη Θίνις και ναό της θεάς Achti στη Βούστη. Άγνωστη μας είναι και η ακριβής διάρκεια της βασιλείας του, πηγές δίνουν 95 ή 39 έτη, οι σύγχρονες έρευνες υπολογίζουν τη βασιλεία του μέχρι 30 χρόνια. 

Ο Αιγύπτιος ιστορικός Μανέθων στο βιβλίο του "Αιγυπτιακά" μας αναφέρει ότι κατά την διάρκεια της βασιλείας του έγινε μεγάλη φυσική καταστροφή. Από τα γραφόμενα του συμπεραίνεται ότι έγινε σεισμός σε μια περιοχή που θεωρείται και σήμερα σεισμογενής. Σύμφωνα με τον Μανέθωνα, άνοιξε μεγάλο χάσμα κοντά στη πόλη Βούβαστις και κατάπιε πολλούς ανθρώπους.
Κρατικός Αερολιμένας Ρόδου «Διαγόρας»

Ο Κρατικός Αερολιμένας Ρόδου «Διαγόρας» (ή Διεθνές Αεροδρόμιο «Διαγόρας» Ρόδου) (IATA: RHO, ICAO: LGRP, ΥΠΑ: ΚΑΡΔ) βρίσκεται στη Ρόδο, 16 χλμ νοτιοδυτικά της πόλης της Ρόδου, στο χωριό Παραδείσι.

Είναι το τέταρτο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Ελλάδας σε συνολικό όγκο επιβατών, με την κίνηση για το 2007 να φτάνει τους 415.166 επιβάτες για πτήσεις εσωτερικού και τους 1.395.021 επιβάτες για πτήσεις εξωτερικού. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 28 Ιουνίου 1977, αντικαθιστώντας το ξεπερασμένο για πολιτική χρήση αεροδρόμιο που βρισκόταν μερικά χιλιόμετρα ανατολικότερα, στην περιοχή των Μαριτσών, και το οποίο σήμερα είναι στρατιωτικό με κωδικό ICAO: LGRD. Το δάπεδο στάθμευσης αεροσκαφών καλύπτει συνολική έκταση 110.600 τ.μ. με δυνατότητα στάθμευσης 13 αεροσκαφών, ενώ το κτήριο του αεροσταθμού έχει έκταση 20.753 τ.μ., με χωρητικότητα 1.700 επιβατών, με τα έργα επέκτασης και βελτίωσης να συνεχίζονται. Από το 2000 ο έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας υποστηρίζεται από ραντάρ προσέγγισης, ενώ υπάρχει και αυτοματοποιημένο σύστημα διαχείρισης σχεδίων πτήσης. Το αεροδρόμιο λειτουργεί όλες τις μέρες και ώρες του χρόνου, ενώ προσφέρονται υπηρεσίες όπως ενοικίαση αυτοκινήτων, στάθμευση αυτοκινήτων, κατάστημα αφορολογήτων ειδών.
Λυσίμαχος

Ο Λυσίμαχος (361 ή 355 - 281) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν ένας από τους σωματοφύλακες του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κατόπιν ένας από τους διαδόχους του, ο οποίος έγινε βασιλιάς της Θράκης, της Μακεδονίας και μέρους της Μικράς Ασίας μέχρι το θάνατο του στη μάχη του Μάχη του Κουροπεδίου.
Boeing F/A-18E/F Super Hornet

Το Boeing F/A-18E/F Super Hornet είναι μαχητικό αεροσκάφος σχεδιασμένο για αεροπλανοφόρα. Το F/A-18E είναι μονοθέσια έκδοση και το F/A-18F διθέσια έκδοση. Το αεροσκάφος είναι εξελιγμένη τεχνολογικά παραλλαγή του λίγο μικρότερου και πολύ επιτυχημένου F/A-18 Hornet. Το Super Hornet διαθέτει εσωτερικό πυροβόλο των 20mm και μπορεί να μεταφέρει μεγάλο εύρος πυραύλων αέρος αέρος, αέρος εδάφους και αέρος επιφανείας. Πρόσθετες ποσότητες καυσίμου μπορούν να αποθηκευτούν σε 5 επιπρόσθετες εξωτερικές δεξαμενές.

Το Super Hornet έκανε την πρώτη το πτήση 1995. Μαζική παραγωγή ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 1997 και μπήκε σε υπηρεσία στο Αμερικανικό Ναυτικό το 1999 αντικαθιστώντας το F-14 Tomcat. Το 2007 η Αυστραλιανή Αεροπορία επέλεξε το Super Hornet για να αντικαταστήσει τα γερασμένα F-111
Βλάχικος Φθιώτιδας

Ο Βλάχικος Φθιώτιδας είναι ορεινός συνοικισμός ο οποίος υπάγεται στο χωριό Πουγκάκια του Δήμου Μακρακώμης, στον Νομό Φθιώτιδας. Βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο 1.040 μέτρων, στις βόρειες πλαγιές των Βαρδουσίων, και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού. Ο πληθυσμός του, κατά την απογραφή του 2011, ανερχόταν σε 27 μόνιμους κατοίκους.


κατηγορία:χωριά του νομού Φθιώτιδας
Καλλιάνειρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καλλιάνειρα είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. Η Καλλιάνειρα είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Σ, η συγκεκριμένη στον στίχο 44), ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από τα βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα.
Βίνωθρις

Ο Βίνωθρις ή Βίοφις ή Μπίοφις, η απόδοση από του Μανέθωνα του ονόματος Ώρου-Νινουτέρ, ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, ο τρίτος της δεύτερης δυναστείας. Είναι ο πιο γνωστός βασιλιάς αυτής της δυναστείας.

Αναφέρεται στον κατάλογο της Σακκάρα και ο τάφος του στην εκεί νεκρόπολη όπου βρέθηκαν πολλά πήλινα αγγεία. Το όνομα του έχει βρεθεί σε επιγραφή στη πυραμίδα του Ντοζέρ στη Σακκάρα, η εν λόγω επιγραφή είχε χρωματιστεί με μαύρο μελάνι. Στη Μέμφιδα έχει βρεθεί το άγαλμα ενός ιερέα, του Redjit, όπου αναγράφεται το όνομά του μαζί με τον προηγούμενο και επόμενο βασιλιά. 

Από μια ιδιωτική συλλογή έργων τέχνης (συλλογή Γιώργος Μιχαηλίδης) προέρχεται το αγαλματίδιο του βασιλιά Βίνωθρι με το έμβλημα της Άνω Αίγυπτου. Το ειδώλιο είναι 13,5 εκ. και αποτελείται από ωχρό πρασινωπό αλάβαστρο. Απεικονίζει τον Βίνωθρι καθισμένο σε θρόνο, στις δύο πλευρές του Θρόνου είναι χαραγμένο το όνομα του. Η Αιγυπτιολόγος Günter Dreyer ισχυρίζεται ότι το αγαλματίδιο είναι ψεύτικο , ενώ το πρόσωπο του εγείρει ερωτηματικά. 

Βασίλεψε 36 έως 46 έτη, ενώ στη Νουβία βρέθηκε επιγραφή με το όνομά του. Πιστεύεται ότι αυτό οφείλεται σε κάποια εκστρατεία που έκανε κατά των Νουβίων.. Σύμφωνα με έρευνες των Αιγυπτιολόγων Wolfgang Helck, Nicolas Grimal, και Barbara Bell, μετά τον θάνατό του η Αίγυπτος πέρασε σε πολιτική αστάθεια και χωρίστηκε σε δύο βασίλεια. Την ίδια εποχή μια πολυετής ξηρασία προκάλεσε πολλές καταστροφές, έλλειψη τροφίμων που οδήγησε σε κοινωνική αναταραχή με επακόλουθο τον διαμελισμό του βασιλείου. Αρχαιολογικές αποδείξεις δεν έχουν βρεθεί ακόμα για αυτό το γεγονός..

Ο τάφος του (τάφος Β΄) βρίσκεται 150 μέτρα από τον τάφο του Βοήθου στη νεκρόπολη της Σακκάρα. Είναι ένα τεράστιο υπόγειο συγκρότημα στοών και αιθουσών. Ο πραγματικός ταφικός θάλαμος βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του, ωστόσο, η οροφή του έχει καταρρεύσει. Ακόμη και σήμερα ο υπόλοιπος τάφος κινδυνεύει με κατάρρευση. Συνολικά ο τάφος έχει διαστάσεις 94 x 106 μέτρα.

Ο αρχαίος Αιγύπτιος ιστορικός Μανέθων αναφέρει ότι κατά τη βασιλεία του αποφασίστηκε να δοθεί η άδεια να γίνονται βασιλείς και οι γυναίκες.
Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο

Το Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο είναι ένας υπαίθριος χώρος διεξαγωγής πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Λακωνία, κοντά στην Σπάρτη.
Καιέχως

Ο Καιέχως ή Χορ Νέμπρε ή Ώρος Νέμπρε ή Καιχώος ή Κεχώης "(Hor-nebre ή Kakau ή Raneb ή Nebra)" ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου , ο δεύτερος της δεύτερης δυναστείας. Η διάρκεια της βασιλείας του δεν είναι γνωστή, ο Μανέθων αναφέρει 39 έτη ενώ σύγχρονες έρευνες του αποδίδουν 10 έως 14 έτη. 

Το όνομα του Χορ Νέμπρε (Hor-nebre) παραπέμπει στον θεό Ώρο που συμβολίζεται από το γεράκι, και μεταφράζεται "Ο Ήλιος είναι κύριος του Ώρος"'. Το όνομα του έχει βρεθεί σε πυραμίδα, σε επιγραφές στην Άβυδο, στη Γκίζα, στη Σακκάρα και στην όαση Armant χαραγμένο στον βράχο. 

Αναφέρεται και σε μια στήλη από τη Μέμφιδα και Σακκάρα, που βρίσκεται σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέα Υόρκη. Στη Μέμφιδα βρέθηκε το άγαλμα του ιερέα Redjit, στο ώμο του αγάλματος υπάρχει μια επιγραφή που αναφέρει τα ονόματα των βασιλιάδων Hetepsechemui, Nebre (Καιώχος), και Ninetjer . Το άγαλμα χρονολογείται στην τρίτη δυναστεία και πιστεύεται ο ιερέας ήταν υπεύθυνος για την λατρεία των τριών βασιλιάδων. 

Ο Μανέθωνας μας αναφέρει ότι κατά την διάρκεια της βασιλείας του επικράτησε η λατρεία των Άπις, Μνεύι και του Μενδήσιου τράγου.
Αηδόνα

Η Αηδόνα (Αηδών) είναι πρόσωπο της Ελληνικής μυθολογίας που μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο πτηνό, το αηδόνι. Υπάρχουν δύο εκδοχές για την μεταμόρφωση της Αηδόνας σε πουλί.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή ήταν κόρη του Πανδάρεω και σύζυγος του Ζήθου με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον Ίτυλο. Η Αηδόνα ένιωσε ζήλια για την Νιόβη, σύζυγο του αδελφού του Ζήθου, Αμφίονα, που είχε δώδεκα παιδιά. Αποφάσισε να σκοτώσει κάποιο από τα παιδιά της, αλλά κατά λάθος σκότωσε τον Ίτυλο. Ο Δίας, για να την απαλύνει από την λύπη της, την μεταμόρφωσε σε αηδόνι..

Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, η Αηδόνα ήταν σύζυγος του Πολύτεχνου. Κάποια στιγμή καυχήθηκε πως η ευτυχία τους ήταν ανώτερη από εκείνη του Δία πλάι στην Ήρα. Η Ήρα, για να την εκδικηθεί, διέταξε την Έριδα να βάλει στην Αηδόνα την ιδέα να συναγωνιστεί τον Πολύτεχνο. Η Αηδόνα νίκησε σε στοίχημα που έβαλαν οι δύο τους και ζήτησε μία νέα δούλα. Ο Πολύτεχνος, θυμωμένος, της πήγε την αδελφή της Χελιδόνα την οποία πιο πριν είχε βιάσει. Οι δύο αδελφές, για να εκδικηθούν, σκότωσαν τον γιο του Πολύτεχνου και πρόσφεραν το σώμα του στον Πολύτεχνο ως φαγητό. Ο Πολύτεχνος, μαθαίνοντας τι είχε γίνει, προσπάθησε να εκδικηθεί. Όμως οι φρουροί του Πανδάρεω πρόλαβαν τον Πολύτεχνο και, αφού τον άλειψαν με μέλι, τον άφησαν στα έντομα. Η Αηδών λυπήθηκε τον σύζυγο της και προσπάθησε να τον σώσει, κάτι που εξόργισε τον πατέρα της. Ο Δίας τους μεταμόρφωσε όλους σε πτηνά. Την Aηδόνα σε αηδόνι, την αδελφή της Χελιδόνα σε χελιδόνι, τον Πολύτεχνο σε πελεκάνο, την μητέρα της, Αρμαθόη, σε αλκυόνη και τον Πανδάρεω σε θαλάσσιο αετό. Παρόμοιος με την τελευταία εκδοχή είναι και ο μύθος της Πρόκνης και της Φιλομήλας, κόρες του Πανδίονα.

Τέλος, σύμφωνα με μία παραλλαγή του μύθου του Πανδάρεω, η Αηδόνα ήταν μία από τις κόρες του, που μετά την τιμωρία του πατέρα τους για την κλοπή του σκύλου φύλακα του ιερού του Δία μεγάλωσαν από τις θεές Αφροδίτη, Ήρα, Αθηνά και Άρτεμη. Όταν η Αφροδίτη ζήτησε από τον Δία να τους βρει κατάλληλους συζύγους, εμφανίστηκαν Άρπυιες και τις παρέδωσαν ως δούλες στις Ερινύες, στον Άδη.
Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος

Ο Διοσκορίδης ή Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος ή Αναζαρβεύς (περίπου 10 μ. Χ. - 90 μ.Χ.) ήταν σημαντικός ΄Ελληνας Ιατρός, Ριζοτόμος, Φαρμακοποιός - Φαρμακολόγος και Βοτανολόγος. Εκτός από Πεδάνιος αποκαλείται και Αναζαρβεύς και αυτό το επέλεξε ο ίδιος, για να τιμήσει τον τόπον καταγωγής της μητέρας του, την Ανάζαρβον της Κιλικίας. Υπηρέτησε ως Ιατρός στον Ρωμαϊκό Στρατό επί της εποχής των Ρωμαίων αυτοκρατόρων Κλαυδίου (41-54 μ. Χ.) και Νέρωνος (54-68 μ. Χ.), άρα, αν και δεν είναι γνωστό το ακριβές έτος της γεννήσεώς του, θα πρέπει να υποτεθεί ότι εγεννήθη στις αρχές του 1ου αι. μ. Χ., ήτοι περίπου το 10 μ. Χ. και θα απέθανε περί το τέλη του 1ου αι. μ. Χ., πιθανώς περί το 90 μ. Χ.

Ο Διοσκουρίδης είναι γνωστός κυρίως για το πεντάτομο έργο του «"Περὶ ὕλης ἰατρικῆς"», με τη μεγάλη επιρροή στη φαρμακολογία μέχρι το 1600 μ.Χ.. Υπάρχουν πολλά αντίγραφα του έργου του, ακόμη και του 5ου αιώνα. Θεωρείται ο μεγαλύτερος φαρμακολόγος της αρχαιότητας, η επιστημονική προσφορά του οποίου θεωρείται εφάμιλλη με εκείνη του Θεοφράστου του Ερέσιου στη βοτανική. Τα χειρόγραφα με την πραγματεία του Διοσκουρίδη, ιδιαίτερα τα παλαιότερα, όπως ο κώδικας της μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου όρους, της Κωνσταντινούπουλης που βρίσκεται στη βιβλιοθήκη της Βιέννης, της Νάπολης και του Μίτσιγκαν παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Σε μικρογραφία του 15ου αιώνα παρίσταται η Σοφία και η Εύρεσις να δείχνουν το φαρμακευτικό φυτό Μανδραγόρας ο φαρμακευτικός (Mandragora officinarum) και ένα ζωγράφο να το απεικονίζει. 

Ο Διοσκουρίδης ως στρατιωτικός Ιατρός είχε την δυνατότητα να περιέλθει τις περισσότερες περιοχές του γνωστού τότε κόσμου, να κάνει προσωπικές παρατηρήσεις, αναφορικά με φαρμακευτικά φυτά, αλλά και χρησιμοποιώντας τις μέχρι τότε αποθησαυρισμένες γνώσεις σχετικά με τα διάφορα φυτά και κυρίως τα φαρμακευτικά, διέσωσε πολύτιμες πληροφορίες. Μεταξύ άλλων αναφέρει για σχεδόν κάθε ένα φυτό, όλα τα διάφορα ονόματα, το οποίο αυτό έφερε και διά του τρόπου αυτού βοηθά στην συσχέτιση και την ταύτιση πολλών φυτών, που διαφορετικά αυτό θα ήταν δύσκολο. Στα σωζόμενα παλαιά χειρόγραφα του έργου του υπάρχουν μεν απεικονίσεις των περιγραφομένων φυτών, πολλές φορές όμως αυτές δεν ανταποκρίνονται τόσο στην πραγματική μορφή του φυτού, αλλά σε αυτά, τα οποία περί αυτού επιστεύοντο ή που θα ανέμενε κανείς από αυτό.
Οι Νιμπελούνγκεν

Οι Νιμπελούνγκεν (γερμ. Die Nibelungen) είναι γερμανική κινηματογραφική ταινία του βωβού κινηματογράφου σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος φέρει τον τίτλο Ζίγκφριντ (γερμ. "Siegfried"), ενώ το δεύτερο μέρος φέρει τον τίτλο Η εκδίκηση της Κρίμχιλντ (γερμ. "Kriemhilds Rache"). Η σκηνοθεσία είναι του Φριτς Λανγκ το 1922 και 1924 σε σενάριο της Τέα φον Χάρμπου. Η ιστορία βασίζεται στο γερμανικό μυθολογικό έπος Nibelungenlied.
Γκόραν Μπρέγκοβιτς

Ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς (σερβικά: "Goran Bregović", 22 Μαρτίου 1950) είναι Σέρβος-Κροάτης μουσικός και συνθέτης, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Βοσνία Ερζεγοβίνη και από τους πιο γνωστούς της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ειδικεύεται κυρίως στο βαλκανικό και τσιγγάνικο είδος μουσικής.
Μπαϊράμ

Το Μπαϊράμι (τουρκικα: bayram, αγγλικά: bayram ή bairam) (ή και εξελληνισμένα μπαϊράμι) είναι η Τουρκική λέξη (αρχικά από την περσική λέξη paδrām ή τη Στόγιαννη λέξη patrām, pedram στη σύγχρονη Περσική γλώσσα) για εθνική γιορτή ή αργία, που αναφέρεται και σε εθνικές (κοσμικές) και θρησκευτικές γιορτές. Βάσει αυτής της διπλής εφαρμογής της λέξης, η μέθοδος για τον υπολογισμό των ετήσιων ημερών των μπαϊραμιών είναι διαφορετική για τις εθνικές και τις θρησκευτικές γιορτές! 

Οι εθνικές αργίες της Τουρκίας είναι βάσει του επίσημου Γρηγοριανού ημερολογίου, ενώ οι Ισλαμικές θρησκευτικές γιορτές ανακοινώνονται επίσημα από πριν από την Προεδρία Θρησκευτικών Υποθέσεων (Τουρκικά: "Diyanet İşleri Başkanlığı") με βάση το Ισλαμικό ημερολόγιο, και κατόπιν συντονίζονται και τοποθετούνται στο εθνικό Γρηγοριανό ημερολόγιο, με αποτέλεσμα οι ημερομηνίες για της θρησκευτικές γιορτές να μετακινούνται κάθε χρόνο με μια διαφορά περίπου 10 ημερών. 

Μεγάλες μη Τουρκικές ή μη Ισλαμικές παραδόσεις και εορτασμοί μπορεί επίσης να αποκαλούνται Μπαϊράμια, όπως για παράδειγμα το Χαλοουίν "Cadılar Bayramı" ("Μπαϊράμ των Μαγισσών"), το Πάσχα ως "Paskalya Bayramı" ("Μπαϊράμ του Πάσχα), τα Χριστούγεννα ως "Noel Bayramı" ("Μπαϊράμ των Χριστουγέννων), το Εβραϊκό Πάσχα ως "Hamursuz Bayramı" ("Μπαϊράμ των Άζυμων", hamursuz=χωρίς μαγιά) και το Χανουκά ως "Yeniden Adanma Bayramı" ("Μπαϊράμ της Αναγέννησης/Αφιέρωσης"). Όμως, κάθε ειδική περίσταση ή γιορτή, δεν αναφέρεται ως Μπαϊράμ, όπως στην περίπτωση, μεταξύ άλλων, της Παγκόσμιας Ημέρας Υγείας, ή της Απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης. 

Επίσης, λόγω της επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα πρώην κατακτημένα μέρη της στα Βαλκάνια και μέρη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, πολλοί μη Τούρκοι, όπως Μουσουλμάνοι Αλβανοί, Μουσουλμάνοι Σέρβοι, Πομάκοι, Ρομά, Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, καθώς και Μουσουλμάνοι από το Βόρειο Καύκασο, το Αζερμπαϊτζάν, την Κριμαία, και άλλοι άτομα τουρκικής καταγωγής, έχουν παρομοίως υιοθετήσει τη λέξη "Μπαϊράμ", με τον όρο "Μικρό Μπαϊράμ" για το Ιντ αλ-φιτρ (στην Ελλάδα αναφερόμενο συνήθως ως "Σεκέρ Μπαϊράμ") και "Μεγάλο Μπαϊράμ" για το Ιντ Αλ-Αντχά (στα Ελληνικά αναφερόμενο συνήθως ως "Κουρμπάν Μπαϊράμ").
Ζοζέπ Πιντάτ-Σολάνς

Ο Ζοζέπ Πιντάτ-Σολάνς ("Josep Pintat-Solans", 1925-2007) ήταν πολιτικός από την Ανδόρρα. Χρημάτισε αρχηγός κυβερνήσεως από το 1984 ως το 1990.
Τάκης Ζενέτος

Ο Τάκης Ζενέτος (1926 - 28 Ιουνίου 1977) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας.Ηταν παντρεμένος με την Ασπασία Ζενέτου με την οποία απέκτησε μια κόρη το 1962.
Feldgendarmerie

thumb|200px|right|Το χαρακτηριστικό κολάρο της Feldgendarmerie, με το έμβλημα στήθους
H Φέλντζανταρμερί (γερμανικά:Feldgendarmerie, από το Γαλλικό gens d' armée, άνδρες του στρατού -> gendarmerie, χωροφυλακή και το Γερμανικό Feld, πεδίο), ήταν η στρατονομία του γερμανικού στρατού από το τέλος των Ναπολεόντειων πολέμων έως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αλέξανδρος Ιόλας

Ο Αλέξανδρος Ιόλας (25 Μαρτίου 1907 - 8 Ιουνίου 1987) ήταν Έλληνας γκαλερίστας και σημαντικός συλλέκτης έργων μοντέρνας τέχνης.
Έντβιν Καλστένιους

O Έντβιν Καλστένιους (29 Αυγούστου 1881 - 22 Νοεμβρίου 1967) ήταν Σουηδός συνθέτης, μουσικοκριτικός και συγγραφέας. Μνημονεύεται κυρίως για τη διασκευή της μουσικής - η οποία δεν είχε καταγραφεί μέχρι τότε και υπήρχε μόνο στη μουσική παράδοση της περιοχής του Βέστμανλαντ - του "de facto" εθνικού ύμνου της Σουηδίας, Du gamla, Du fria.

Ο Καλστένιους γεννήθηκε στο Φίλιπσταντ. Σπούδασε αρχικά φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Λούντς, αλλά αποφάσισε να αλλάξει κατεύθυνση και να ασχοληθεί με τη μουσική σπουδάζοντας στο Λάιπζιγκ (ανώτερη σχολή Μουσικής και θεάτρου) από το 1904 έως το 1907, με δάσκαλο τον Στέφαν Κρελ. Εργάστηκε στο Σουηδικό ραδιόφωνο από το 1928 έως 1957.

Ο Καλστένιους ήταν ένας από τους πρώτους Σουηδούς μοντερνιστές. Δέχθηκε πολλές μουσικές επιρροές από τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, τον Φραντς Σούμπερτ αλλά από και τον Φραντζ Σρέκερ. Εκτός από τη μουσική του εθνικού ύμνου, συνέθεσε και πέντε συμφωνίες, οχτώ κουαρτέτα για έγχορδα, μία σερενάτα, καντάδες, έργα μουσικής δωματίου και λοιπά τραγούδια. Επίσης δημοσίευσε έναν κατάλογο με Σουηδικά ορχηστρικά έργα, παραθέτοντας σχολιασμό. Πέθανε στο Στόκσουντ της Στοκχόλμης.
Ζάουμε Μπαρτουμέου

Ο Ζάουμε Μπαρτουμέου Κασάν ("Jaume Bartumeu Cassany") είναι δικηγόρος και πολιτικός από την Ανδόρρα, πρωθυπουργός από το 2009 έως το 2011. Τον Ιούνιο του 2000 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ανδόρρας (PSD), το οποίο αναδείχθηκε νικητής στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Το κόμμα του ηττήθηκε στις εκλογές του 2011. Είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.
Γρηγόριος Παλαιολόγος

Ο Γρηγόριος Παλαιολόγος (1794 - 1844) ήταν Έλληνας πεζογράφος, λόγιος και γεωπόνος, της εποχής του ελληνικού διαφωτισμού.
Els Segadors

"Els Segadors" («Οι Θεριστές») ονομάζεται ο επίσημος ύμνος της Καταλονίας.

Η σημερινή του μορφή, γραμμένη από τον Εμίλι Γκουανιαβέντς το 1899 πάνω σε μουσική του Φρανσέσκ Αλιό, βασίζεται σε παραλλαγές ενός παραδοσιακού καταλανικού τραγουδιού του 17ου αιώνα σχετικές με το επεισόδιο της Αιματηρής Γιορτής της Αγίας Δωρεάς (στα καταλανικά: "Corpus Christi de sang") που θεωρείται η τυπική έναρξη του Πολέμου των Θεριστών (1640-1659). Σύμφωνα με μελέτες ο αρχικός ύμνος βασίστηκε σε ένα τραγούδι πολιτικής προπαγάνδας που γράφτηκε με αφορμή το ξέσπασμα του πολέμου και με σκοπό τον ξεσηκωμό των αγροτών, υιοθετώντας τη μελωδία ενός ερωτικού τραγουδιού της εποχής με τίτλο «Οι τρεις θεριστές και η δέσποινα» ("Els tres segadors i la dama)."" "Μια άλλη θεωρία αναφέρει πως βασίστηκε σε ένα εβραϊκό θρησκευτικό ύμνο με τίτλο "Ein K'Eloheinu "(«Δεν υπάρχει κανείς όπως ο Θεός»).

Η καταλανική κυβέρνηση καθιέρωσε το "Els Segadors" ως επίσημο ύμνο της Καταλονίας το 1993.
Αρτούρ Μικαελιάν

Ο Αρτούρ Μικαελιάν ("Արթուր Միքայելյան", γενν. 8 Μαρτίου 1970) είναι Ελληνοαρμένιος πρώην αθλητής πυγμαχίας.

Γεννήθηκε στην Αρμενία στις 8 Μαρτίου 1970. Αγωνίστηκε με την ΑΕΚ και είναι ένας από τους σημαντικότερους πυγμάχους που ανέδειξε. Ο Μικαελιάν κατέκτησε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1997 και το 1998 στα 54 κιλά. Το 2001, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας στο Mπέλφαστ της Ιρλανδίας, κατέκτησε την 4η θέση στα 54 κιλά, ενώ το 2002 στο διεθνές Τουρνουά Ακρόπολις με συμμετοχή 22 κρατών, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

Σήμερα είναι προπονητής της ομάδας πυγμαχίας της Α.Ε.Κ.
Τιγκράν Ουζλιάν

Ο Τιγκράν Ουζλιάν είναι Ελληνογεωργιανός αρμένικης καταγωγής, πρώην πυγμάχος, γεννημένος στην Αμπχαζία της Γεωργίας στις 11 Φεβρουαρίου 1968. 

Αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΑΕΚ και αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδος το 1994 και το 2001. 

Με την Εθνική Ελλάδος κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1998, το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1997, και την πέμπτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1995. Συμμετείχε σε δύο Ολυμπιάδες το 1996 και το 2000. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 κατέκτησε την πέμπτη θέση.

Το 2001 ταξίδεψε στις ΗΠΑ για να αγωνιστεί επαγγελματικά μαζί με τους πυγμάχους της ΑΕΚ, Μιχάλη Αρναούτη και Νίκο Ανδρεάδη.

Η επιτυχία του στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ του εξασφάλισε την πρόσληψή του στην πυροσβεστική με το βαθμό του αρχιπυροσβέστη. Τον Ιούλιο του 2010 προφυλακίστηκε ως ύποπτος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση που διέπραττε ληστείες και κλοπές και μετά από 18 μήνες αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Είναι έγγαμος και έχει μια κόρη.
Σοφία Κοκοσαλάκη

Η Σοφία Κοκοσαλάκη (1972, Αθήνα - 14 Οκτωβρίου 2019) ήταν Ελληνίδα σχεδιάστρια ρούχων υψηλής ραπτικής με έδρα το Λονδίνο. Φόρεμα της Σοφίας Κοκοσαλάκη. Λονδίνο 2005. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ]], Ναύπλιο|315x315εσ
Μαρκ Φορνέ Μολνέ

Ο Μαρκ Φορνέ Μολνέ (Marc Forné i Molné) είναι δικηγόρος και πολιτικός από την Ανδόρρα. Διετέλεσε αρχηγός κυβερνήσεως της Ανδόρρας από το 1994 ως το 2005. Επιχείρησε να ακολουθήσει φιλελεύθερη πολιτική, που να χαρακτηρίζεται από χαμηλές φορολογήσεις. Υπήρξε πρόεδρος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας ("Partit Liberal d'Andorra").
Λουντοβίκ Κλεμάν

Ο Λουντοβίκ Κλεμάν είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στον υπερπόντιο νομό της Μαρτινίκα στις 5 Δεκεμβρίου 1976. Αγωνίστηκε στην Σούπερ Λίγκα με τα χρώματα του Πανθρακικού από το Αυγουστο του 2008 έως και τον Ιανουάριο του 2010.
Έσμα Ρετζέποβα

Η Έσμα Ρετζέποβα (, 8 Αυγούστου 1943 - 11 Δεκεμβρίου 2016) ήταν ρομά τραγουδίστρια από την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Γεννήθηκε στα Σκόπια (τότε Γιουγκοσλαβία) στις 8 Αυγούστου 1943. Έχει δώσει πάνω από 8000 παραστάσεις σε 30 χώρες. Μαζί με τον σύζυγό της Stevo Teodosievski (επίσης μουσικός), έχει υιοθετήσει 47 παιδιά και έχει βραβευτεί για την ανθρωπιστική της δράση. Για την φιλανθρωπία της στα ορφανά του πολέμου στην Γιουκοσλαβία, έχει προταθεί 2 φορές για Νόμπελ Ειρήνης . Η καλλιτεχνική δραστηριότητα της Ρετζέποβα περιλαμβάνει 108 σινγκλς, 20 δίσκους και συμμετοχή σε 6 ταινίες. Απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου του 2016.
Μίστερ Ολύμπια

Μίστερ Ολύμπια είναι τίτλος ο οποίος απονέμεται στον νικητή των αγώνων μπόντι μπίλντινγκ του Joe Weider's Olympia Weeekend, ενός διεθνούς διαγωνισμού σωματικής διάπλασης ο οποίος διοργανώνεται ετησίως από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Σωματικής Διάπλασης (IFBB). Ο τίτλος αυτός θεωρείται ως ο πιο σημαντικός τίτλος σωματικής διάπλασης σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σημερινός κάτοχος του τίτλου είναι ο Αμερικανός Μπράντον Κάρυ
Οξιντένταλ

Η Οξιντένταλ (λατινικά:Occidental), νωρίτερα γνωστή και ως Interlingue, είναι μια κατασκευασμένη γλώσσα που δημιουργήθηκε από τον Βαλτο-Γερμανό αξιωματικό του ναυτικού και δάσκαλο Έντγκαρ ντε Βαλ (Edgar de Wahl) και δημοσιεύθηκε το 1922.

Η Οξιντένταλ δημιουργήθηκε με μεγάλη προσοχή για να διασφαλίσει ότι πολλές από τις λεξικολογικές μορφές στις ρίζες των λέξεων της αντανακλούν αντίστοιχες μορφές που είναι κοινές σε έναν αριθμό από γλώσσες της Δυτικής Ευρώπης. Αυτό έγινε μέσα από την εφαρμογή του κανόνα του ντε Βαχλ που είναι στην πραγματικότητα ένα μικρό σύνολο κανόνων για την μετατροπή του απαρεμφάτου του ρήματος σε παράγωγα ουσιαστικά και επίθετα. Το αποτέλεσμα είναι μια γλώσσα σχετικά εύκολη στην κατανόηση με την πρώτη ματιά για άτομα που είναι εξοικειωμένα με κάποια από τις γλώσσες της Δυτικής Ευρώπης. Σε συνδυασμό με μια απλοποιημένη γραμματική, αυτό έκανε την Οξιντένταλ εξαιρετικά δημοφιλή στην Ευρώπη για μια δεκαπενταετία πριν τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, και υπάρχει η πεποίθηση ότι στις δόξες της ήταν η 4η πιο δημοφιλής τεχνητή γλώσσα, μετά την Βολαπιούκ, την Εσπεράντο και ίσως την Ίντο με βάση την σειρά εμφάνισής τους. 

Κάποιοι θεωρούσαν ότι η διεθνής έμφασή της σε Ευρωπαϊκές φόρμες σε συνδυασμό με μια ευρωκεντρική φιλοσοφία που ενστερνίζονταν πολλοί από τους καθοδηγητές της εμπόδισε την διάδοσή της αλλού. Αν και η Οξιντένταλ κέρδισε υποστηρικτές σε πολλά έθνη περιλαμβάνοντας και κάποια από την Ασία. Πριν από το WWII είχε αναπτυχθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Διεθνής βοηθητική γλώσσα σε αριθμούς υποστηρικτών, μετά την Εσπεράντο. Οι Εσπεραντιστές την εποχή εκείνη υποστήριζαν ότι η Οξιντένταλ είχε τουλάχιστον 2,000,000 υποστηρικτές. Επίσης, η πλειοψηφία των οπαδών της Ίντο προτίμησαν την Οξιντένταλ στην θέση της Ίντο.

Η Οξιντένταλ επιβίωσε του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, αφού υπέστη την αλλαγή του ονόματός της σε Interlingue, αλλά σταδιακά έπεσε σε αφάνεια ως συπένεια της εμφάνιστης ενός ανταγωνιστικού νατουραλιστικού εγχειρήματος, της Ιντερλίνγκουα, στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Σήμερα εντούτοις με την ανάδυση του Ίντερνετ, η Οξιντένταλ για άλλη μια φορά αποκτά μια αυξανόμενη δημοτικότητα.
Λίμνη Μίσιγκαν

Η Λίμνη Μίσιγκαν (Lake Michigan) είναι μια από τις Μεγάλες Λίμνες της Βορείου Αμερικής. Αποτελεί την 3η σε μέγεθος από τις 5 Μεγάλες Λίμνες και βρίσκεται εξ' ολοκλήρου εντός των συνόρων των ΗΠΑ. Οι υπόλοιπες 4 λίμνες είναι μοιρασμένες ανάμεσα στα εδάφη του Καναδά και των ΗΠΑ. Γύρω από τις ακτές της λίμνης ζουν περίπου 12 εκατομμύρια άτομα, τα περισσότερα στο πολεοδομικό συγκρότημα του Σικάγο. Η λίμνη αποτελεί πόρο ψυχαγωγίας, μεταφορών και αλιείας. Η λίμνη Μίσιγκαν έχει σχεδόν το μισό μέγεθος από αυτό της Ελλάδας. Συνδέεται με την λίμνη Χιούρον με τον ισθμό του Μάκινακ. Νότιά της βρίσκεται το Σικάγο, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής(Η.Π.Α.). Η λέξη "Μίσιγκαν" ή αλλιώς "Μίτσιγκαν" σημαίνει "το μεγάλο νερό" δηλαδή το ξεχωριστό νερό. Η ονομασία της προήρθε από τους πρώτους κατοίκους της, οι οποίοι την ονόμασαν έτσι, αφού εξέτασαν προσεκτικά τα νερά της. Το συμπέρασμά τους ήταν πως η λίμνη αυτή έχει πάρα πολύ καλό νερό, πεντακάθαρο και πόσιμο. Οι άνθρωποι που έζησαν μετά, έπαιρναν νερό από την λίμνη αυτή για να πιουν.
Διοπτάσιος

Ο Διοπτάσιος (αγγλ. dioptase) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του χαλκού. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «διά» και «όπτομαι», καθώς είναι ευδιάκριτες, μέσω των διαφανών κρυστάλλων του, οι διευθύνσεις σχισμού.

Αποτελεί όχι ιδιαίτερα διαδεδομένο ορυκτό των ζωνών οξειδώσεως ορισμένων χαλκούχων αποθέσεων. Λόγω του ζωηρού πράσινου χρώματός του και της λάμψης του, που προσομοιάζει του σμαραγδιού, χρησιμοποιείται ως πολύτιμος λίθος, τη χρήση του όμως αυτή περιορίζουν τόσο η χαμηλή του σκληρότητα όσο και ο τέλειος σχισμός του. Χρησιμοποιείται, όπου υπάρχουν σημαντικές ποσότητές του, ως έλλασον μετάλλευμα του χαλκού.

Σχετίζεται με χρυσόκολλα, μαλαχίτη, μιμητίτη, βουλφενίτη, κερουσίτη, απατίτη και χαλαζία.

Απαντάται σε αρκετές περιοχές του πλανήτη, σε μικρές, ωστόσο, ποσότητες, και κυρίως σε μορφή ρομβοεδρικών κρυστάλλων. Πολύ καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι αυτού ανευρίσκονται ιδιαίτερα στις περιοχές Τσουμέμπ, Guchab και Omaue της Ναμίμπια, στη Ζιμπάμπουε, την Ανγκόλα, το Ζαΐρ και τη Δημοκρατία του Κονγκό. Επίσης στην περιοχή της Καραγκάντα του Καζακστάν, τη Ρουμανία, τη Βολιβία, την περιοχή Copiapo της Χιλής την Κόρδοβα της Αργεντινής και την Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Γιώργης Παυλόπουλος

Ο Γιώργης Παυλόπουλος (Πύργος Ηλείας, 22 Ιουνίου 1924 – Πύργος Ηλείας, 26 Νοεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.
TV 100

Η TV 100 είναι ελληνικός δημοτικός τηλεοπτικός σταθμός περιφερειακής εμβέλειας με έδρα την Θεσσαλονίκη. Εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 31 Δεκεμβρίου 1988 και αποτελεί έναν από τους σημαντικούς περιφερειακούς σταθμούς, και τον πρώτο χρονολογικά και μακροβιότερο μη κρατικό σταθμό εν λειτουργία στην Ελλάδα, εκπέμποντας πρόγραμμα, πριν το επίσημο ξεκίνημα της ιδιωτικής τηλεόρασης, του MEGA (της Τηλέτυπος) και του ΑΝΤ1, το οποίο έγινε έναν χρόνο αργότερα.
Γκαιτίτης

Ο Γκαιτίτης (αγγλ. goethite) είναι ένυδρο ορυκτό οξείδιο του σιδήρου. Το όνομά του το έλαβε προς τιμήν του Γερμανού ποιητή, συγγραφέα και φιλοσόφου Γιόχαν Βόλφραμ φον Γκαίτε (Johann Wolfgang von Goethe, 1749–1832).
Απόστολος Γεωργιάδης

Ο Απόστολος Γεωργιάδης (7 Μαρτίου 1935) είναι Έλληνας νομικός, καθηγητής Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συγγραφέας νομικών συγγραμμάτων, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Τζόνι Κας

Ο Τζόνι Κας ("John R. Cash", 26 Φεβρουαρίου 1932 - 12 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ηθοποιός και συγγραφέας. Θεωρείται ένας από τους πιο επιδραστικούς μουσικούς του 20ού αιώνα. Έμεινε στην ιστορία σαν λαϊκός τραγουδιστής της κάντρι παρ' όλη την ενασχόληση του και με άλλα είδη μουσικής, ιδίως στα πρότερα χρόνια της καριέρας του, συμπεριλαμβανομένων των ροκαμπίλι, ροκ εν ρολ, μπλουζ, φολκ και γκόσπελ. Το διασταυρούμενο αυτό μουσικό προφίλ σε σχέση πάντα με τα διάφορα είδη μουσικής τον εγκαθιστά σχεδόν απόλυτα στο "Country Music Hall of Fame", στο "Rock and Roll Hall of Fame" και στο "Gospel Music Hall of Fame". Στα μετέπειτα χρόνια της καριέρας του ερμήνευσε τραγούδια διαφόρων ροκ καλλιτεχνών και συγκροτημάτων μεταξύ των οποίων οι "Nine Inch Nails" από τον χώρο του βιομηχανικού ροκ (αγγλ: "industrial rock") και του synthpop συγκροτήματος Depeche Mode σε συμμετοχή του στον δίσκο με τίτλο "Personal Jesus" τον Αύγουστο του 1989.

Το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι "The Tennessee Three". Ο Κας έμεινε γνωστός για την βαθιά και διακριτική μπάσα/βαρύτονη φωνή του, όπως για παράδειγμα στον δίσκο του "Boom Chicka Boom" σε μια επαναστατικά μελαγχολική και ταυτόχρονα ταπεινή ερμηνεία από μια σειρά συναυλιών σε φυλακές. Aπό τα σκούρα ρούχα της εμφάνισης του έλαβε το ψευδώνυμο «ο άντρας με τα μαύρα» (αγγλ: "The Man in Black"). Ο Κας παραδοσιακά ξεκινούσε τις συναυλίες του λέγοντας «Γεια σας, είμαι ο Τζόνι Κας» και ακολουθούσε σχεδόν πάντα το τραγούδι "Folsom Prison Blues" που ουσιαστικά θα έλεγε κανείς ότι ήταν η χαρακτηριστική μουσική υπογραφή του. Ο Κας δήλωνε ως ένας ευσεβής άλλα ανήσυχος Χριστιανός. Χαρακτηρίστηκε επίσης από την ιδιαίτερη οπτική του σε σχέση με τις αντιφάσεις και τις προκλήσεις της Αμερικής.

Ο Κας ανακάλυψε, ψάχνοντας το γενεαλογικό του δέντρο, ότι είχε Σκωτσέζικες βασιλικές καταβολές από την πλευρά του πατέρα του από την εποχή του Μεσαίωνα και συγκεκριμένα του βασιλιά Μάλκολμ Δ΄ της Σκωτίας.
Σουλεϊμάν Ντενέ Ντιαγιέ

O Σουλεϊμάν Ντενέ Ντιαγιέ (Souleymane Ndéné Ndiaye, 1958-) είναι πολιτικός της Σενεγάλης. Υπηρέτησε ως υπουργός επί κυβερνήσεως του προέδρου Αμπντουλάγιε Γουάντε και χρημάτισε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από το 2009 ως το 2012. Ανήκει στο Σενεγαλέζικο Δημοκρατικό Κόμμα.