Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ζωή σαν Τριαντάφυλλο

Το Ζωή σαν Τριαντάφυλλο (La Vie En Rose / La Môme) είναι μια βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του 2007, σε σκηνοθεσία Ολιβιέρ Νταχάν. Στην ταινία ξεδιπλώνεται η ζωή της θρυλικής Εντίτ Πιάφ (την οποία ερμηνεύει η Μαριόν Κοτιγιάρ), μία ζωή γεμάτη πόνο, έρωτα, δόξα. Ζωντανεύουν οι πόθοι και τα όνειρα της τραγουδίστριας που σημάδεψε με την εύθραυστη φωνή της τον αιώνα. Στην ταινία ακούγονται τα γνωστά τραγούδια της Πιάφ, "Heaven Have Mercy", "Milord", "Rien de rien", "La foule", "Cri du cœur", "La vie en rose" (English version), "Mon Dieu", "Hymne à l'amour", "Mon manège à moi", "Non, je ne regrette rien", ερμηνευμένα από την ίδια, καθώς ο Ντάχαν πίστευε ότι ήταν αδύνατο να αντικαταστήσει κάποιος την μοναδική φωνή της γαλλίδας ερμηνεύτριας. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου.
Τζίνα Μπαχάουερ

Η Τζίνα Μπαχάουερ (21 Μαΐου 1913, Αθήνα - 22 Αυγούστου 1976, Αθήνα) ήταν Ελληνίδα κλασική πιανίστα διεθνούς φήμης.
Νικόλαος Γουργουρής

Ο Νικόλαος Γουργουρής (1879 - 1946) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός.
Ευθύμιος Βλάμης

Ο Ευθύμιος Βλάμης (1851 - 8 Φεβρουαρίου 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Γαλαξειδίου.
Μαξ Βιέρι

Ο Μαξ Βιέρι ("Massimiliano "Max" Vieri") είναι Αυστραλός διεθνής ποδοσφαιριστής ιταλικής καταγωγής, γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Ρομπέρτο Βιέρι και μικρός αδελφός του φημισμένου Ιταλού επιθετικού Κριστιάν Βιέρι.
Ελιζαμπέτα Σιράνι

thumb|220px|Αυτοπροσωπογραφία της Σιράνι
Η Ελιζαμπέτα Σιράνι (Elisabetta Sirani, Μπολόνια, 8 Ιανουαρίου 1638 – 28 Αυγούστου 1665) ήταν Ιταλίδα ζωγράφος του μπαρόκ, της σχολής της Μπολόνια.
Morandi

Οι Morandi είναι ρουμανικό μουσικό συγκρότημα της ποπ. Αποτελείται από δύο καλλιτέχνες, τον Μάριους Μόγκα (τα δύο πρώτα γράμματα του επωνύμου του είναι τα ισάριθμα του ονόματος του συγκροτήματος) και τον Αντρέας Τέφας Ροπκέα ή Ράντι, εξ ου και το "Μοράντι".

Πέρα από την επιτυχία τους στη Ρουμανία το σινγκλ του ντουέτου "Beijo" ανέβηκε σε υψηλές θέσεις σε όλη την Ευρώπη στα τσαρτς, το καλοκαίρι του 2005, μη εξαιρουμένου και του "MTV Europe chart" και του "World Chart Express". Οι Morandi ήταν υποψήφιοι ως καλύτερο ρουμανικό συγκρότημα στα MTV Europe Music Awards 2005, έχασαν όμως το βραβείο από τους Voltaj.
Στα ρουμανικά βραβεία του MTV του 2006, το συγκρότημα κέρδισε το βραβείο καλύτερου τραγουδιού για το "Beijo" και καλύτερου βιντεοκλίπ για το "Falling Asleep."
Ομάρι Τετράντζε

Ο Ομάρι Τετράντζε ("Omari Mikhajlovič Tetradze", "Омари Михайлович Тетрадзе") είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της εθνικής Ρωσίας.

Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου του 1969 στο Βελισπίρι της Γεωργίας. Αν και συχνά θεωρείται ως Γεωργιανός, στην πραγματικότητα είναι ελληνικής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα είναι Όμηρος Ιωσηφίδης. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 από την Ντιναμό Τιφλίδας όπου έμεινε μέχρι το 1989.Τότε ήταν που ύστερα από πιέσεις του τότε προέδρου της γεωργιανής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, Νοντάρια Αχαλκάτσι αλλάζει το όνομα του από Όμηρος Ιωσηφίδης σε Ομάρ Τετράτζε. Το 1990 παίζει στη Μερτσχάλι Οζουργκέτι και έπειτα αγωνίζεται για 3 χρόνια στην Ντιναμό Μόσχας. Ακολουθεί η Αλάνια και το 1997 μεταγράφεται στην ιταλική ΑΣ Ρόμα. Το 1999 έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ. Το 2002 επιστρέφει στην Αλάνια. Ακολουθούν η Ανζί Μαχατσκάλα και Κρίλια Σοβιέτοφ Σαμάρα στην οποία κλείνει την καριέρα του το 2005. Σήμερα είναι βοηθός προπονητή στην Κρίλια. Έχει 3 συμμετοχές με την εθνική της Σοβιετικής Ένωσης και άλλες 37 με την εθνική Ρωσίας πετυχαίνοντας και 1 γκολ. Πήρε μέρος στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 1992 και 1996 και στο Μουντιάλ του 1994.
Κρις Καλαντζής

Ο Κρις Καλαντζής είναι παλαίμαχος Ελληνοαυστραλός ποδοσφαιριστής, πρώην διεθνής με την εθνική Αυστραλίας και νυν βοηθός προπονητή στη Σίδνεϊ Ολύμπικ. 

Ο Κρις Καλαντζής γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1967 και ξεκίνησε την καριέρα του από την Σίδνεϊ Ολύμπικ το 1982. Το 1987 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός μέσα από τα χέρια του Ολυμπιακού. Στον Παναθηναϊκό έμεινε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1992 όταν και τελικά μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό όπου και παρέμεινε για 5 χρόνια, σκοράροντας μάλιστα το 1994 με εκπληκτικό τρόπο κατά της πρώην ομάδας του. Το 1997 έφυγε στα μισά της σαιζόν για να επιστρέψει στην Σίδνεϊ Ολύμπικ. Έκλεισε την καριέρα του το 2001 στην Σαιν Τζορτζ Σαιντς. Αγωνίστηκε από το 1985 έως το 1987 15 φορές με την εθνική Αυστραλίας, πετυχαίνοντας 1 τέρμα σε φιλικό αγώνα με την Κίνα το 1986. Το 2000 σε γκάλοπ μεταξύ των Αυστραλών φιλάθλων αναδείχθηκε 8ος καλύτερος όλων των εποχών στη θέση του δεύτερου επιθετικού. Ο 17χρονος γιος του Τζέιμς, θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του αυστραλιανού ποδοσφαίρου.
Ευπείθης

Στην ελληνική μυθολογία ο Ευπείθης ήταν ο πατέρας του Αντινόου, ενός από τους άτυπους «αρχηγούς» των μνηστήρων της Πηνελόπης. Καθώς αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (π 424 κ.ε.), ο Οδυσσέας είχε κάποτε στα νιάτα του υποστηρίξει τον Ευπείθη όταν αυτός προσέπεσε ενώπιόν του φοβούμενος τον λαό επειδή είχε λεηλατήσει μαζί με Ταφίους ληστές τους Θεσπρωτούς ή τους Κεφαλλήνες, που ως τότε ήταν φίλοι και σύμμαχοι των Ιθακησίων.

Μετά την εξολόθρευση των μνηστήρων, ο αχάριστος Ευπείθης παρακινούσε τον λαό της Ιθάκης σε εξέγερση κατά του Οδυσσέα. Τελικά τον σκότωσε ο πατέρας του Οδυσσέα, ο Λαέρτης (ω 522-525), ρίχνοντάς του το ακόντιό του που διαπέρασε το χάλκινο κράνος του Ευπείθη.
Ίαμος

Ο Ίαμος είναι πρόσωπο στην Ελληνική Μυθολογία, γιος του Απόλλωνα και της Ευάδνης από την Πιτάνη, κόρης του Ποσειδώνα, και γενάρχης των Ιαμιδών.

Κατά την παράδοση, ο Ίαμος μόλις γεννήθηκε εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του, οπότε δύο φίδια ανέλαβαν να τον θρέψουν με μέλι μέχρι να τον οδηγήσουν στους Δελφούς. Εκεί πήρε τον χρησμό να καταφύγει στον βασιλιά της Αρκαδίας Αίπυτο, ο οποίος τελικά ανέλαβε να τον αναθρέψει. Έτσι ο Ίαμος, όταν έγινε έφηβος, διάβηκε κάποια νύχτα τον Αλφειό ποταμό, όπου επικαλούμενος τον πατέρα του άκουσε "φωνή εξ ουρανού" που τον διέταζε ν' ακολουθήσει την κατεύθυνσή της. Έτσι ακολουθώντας τη φωνή έφθασε στο Κρόνιο της Ολυμπίας όπου κατασκεύασε βωμό και ίδρυσε το μαντείο του μεγάλου Διός, στο οποίο και έμεινε μέχρι το θάνατό του, ως μάντις.

Στο μαντείο αυτό τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Το γένος τους έμεινε γνωστό με το όνομα Ιαμίδες, σύμφωνα και με τους τελευταίους λόγους τους οποίους άκουσε ο γενάρχης από τον ουρανό.
Μαρτίνος Λούθηρος

Ο Μαρτίνος Λούθηρος ("Martin Luther", 10 Νοεμβρίου 1483 – 18 Φεβρουαρίου 1546) ήταν Γερμανός μοναχός, ιερέας, καθηγητής, θεολόγος, ηγέτης της εκκλησιαστικής μεταρρύθμισης του 16ου αιώνα στη Γερμανία, και θεμελιωτής των χριστιανικών δογμάτων και πρακτικών του Προτεσταντισμού.
Ευρύβατος

Στην ελληνική μυθολογία ο Ευρύβατος ήταν ήρωας, γιος του Ευφήμου. Στην Κίρφη, βουνό της Φωκίδας (το σημερινό Ξηροβούνι), που βρίσκεται κοντά στην πόλη Κρίσσα (το σημερινό Χρισσό Φωκίδας), ο Ευρύβατος σκότωσε το ανθρωποφάγο τέρας Σύβαρι ή Λάμια, περνώντας τυχαία έξω από τη σπηλιά του και σώζοντας έτσι τον Αλκυονέα, που έπρεπε να θυσιασθεί σε αυτό ύστερα από χρησμό του Απόλλωνα για τη σωτηρία του τόπου. Ο Ευρύβατος έσυρε το τέρας έξω από τη σπηλιά του και το γκρέμισε από τα βράχια. Εκεί όπου έπεσε το τέρας και σκοτώθηκε, ξεπήδησε πηγή που πήρε το όνομά του: Σύβαρις.

* Με το όνομα Ευρύβατος αναφέρεται επίσης από κάποιες πηγές ένας από τους Αργοναύτες και ένας από τους δύο αδελφούς Κέρκωπες
Ευρυθεμίστη

Στην ελληνική μυθολογία η Ευρυθεμίστη ήταν θυγατέρα του Ξάνθου. Η Ευρυθεμίστη παντρεύτηκε τον Μικρασιάτη βασιλιά Τάνταλο κατά μία εκδοχή. Σύμφωνα όμως με άλλες εκδοχές, σύζυγος του Ταντάλου ήταν η Ευρυάνασσα ή η Κλυτίη. Ο Τάνταλος και η Ευρυθεμίστη απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Πέλοπα, που πέρασε στην Πελοπόννησο και από τον οποίο η Ευρυθεμίστη έγινε γιαγιά σημαντικών μορφών της ελληνικής μυθολογίας: του Ατρέα και του Θυέστη.
Ευρυκύδα

Στην ελληνική μυθολογία η Ευρυκύδα ήταν θυγατέρα του Ενδυμίωνα.

Η Ευρυκύδα απέκτησε ένα γιο από τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα. Ο γιος αυτός ήταν ο Ηλείος, που έδωσε το όνομά του στην περιοχή Ηλεία της δυτικής Πελοποννήσου. Ο Στράβων γράφει (Η΄ 346) ότι είχε δει στην τρυφιλική Ηλεία ένα ιερό άλσος που ονομαζόταν «Ευρυκύδειον».
Ευρύβιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρύβιος αναφέρονται τα ακόλουθα τρία διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο ένας από τους 12 Κενταύρους που συμμετείχαν στην εκστρατεία του Διονύσου εναντίον της Ινδίας, σύμφωνα με τα «Διονυσιακά» του Νόννου.
# Γιος του Νηλέα και της Χλωρίδας. Σκοτώθηκε από τον Ηρακλή κατά την καταστροφή της Πύλου ("Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου", Α 9, 9).
# Ο ένας από τους 5 γιους του Ευρυσθέα τους οποίους σκότωσαν οι Αθηναίοι μαζί με τον πατέρα τους όταν κατετρόπωσαν τον στρατό του Ευρυσθέως ("Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου", Β 8, 1).
Ευρύκλεια

Η Ευρύκλεια στην "Οδύσσεια" ήταν γερόντισσα που υπήρξε η τροφός του Οδυσσέα, την οποία είχε αγοράσει ο Λαέρτης για μερικά βόδια. Η Ευρύκλεια (σε άλλες παραδόσεις αναφέρεται και ως Αντιφάτη) αναγνώρισε τον Οδυσσέα μετά την επιστροφή του στην Ιθάκη την ώρα που του έπλενε τα πόδια, από μία ουλή ακριβώς πάνω από το γόνατό του, την οποία είχε προκαλέσει ο χαυλιόδοντας ενός αγριόχοιρου όταν ο Οδυσσέας κυνηγούσε μαζί με τον παππού του Αυτόλυκο. Ο Οδυσσέας της είπε να μη μιλήσει σε κανένα για την πραγματική του ταυτότητα. Η Ευρύκλεια ήταν κόρη του Ώπη και αγοράσθηκε ως δούλα από τον Λαέρτη με αντάλλαγμα 20 βόδια. Ο Λαέρτης της είχε εκτίμηση και μεγάλη εμπιστοσύνη, και έτσι της ανέθεσε την ανατροφή του γιου του, του Οδυσσέα. Η Ευρύκλεια πληροφόρησε τον Οδυσσέα ποιες υπηρέτριες είχαν προδώσει την Πηνελόπη κατά την απουσία του, είχαν πάρει το μέρος των μνηστήρων της και είχαν γίνει ερωμένες τους. Αργότερα ο Οδυσσέας κρέμασε τις 12 υπηρέτριες που του είχε υποδείξει η Ευρύκλεια ως προδότριες. Ο Στράβων γράφει (ΙΔ΄ 641) ότι άγαλμα της Ευρυκλείας, έργο του γλύπτη Θράσωνα, υπήρχε στην Έφεσο.
Ευρυμήδη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρυμήδη ή Ευρυμέδη αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Η σύζυγος του Σισύφου κατά μία εκδοχή ("Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου", Α 9, 3). Συνήθως όμως ως σύζυγος του Σισύφου αναφέρεται η Μερόπη (μυθολογία). Η Ευρυμέδη αναφέρεται και ως γυναίκα του Γλαύκου, του γιου του Σίσυφου, και μητέρα του ήρωα Βελλεροφόντη.
# Κόρη του Οινέα και της Αλθαίας, μία από τις 4 Μελεαγρίδες (αδελφές του Μελεάγρου). Η Μελεαγρίδα αυτή δεν απέκτησε και πάλι την ανθρώπινη μορφή της αφού μεταμορφώθηκε από τη θεά Άρτεμι σε πουλί. Τελικά μεταφέρθηκε από την Άρτεμι στη νήσο Λέρο.
Κλάους Έμπνερ

O Κλάους Έμπνερ (γερμ. "Klaus Ebner", γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου του 1964 στη Βιέννη) είναι Αυστριακός συγγραφέας περιγραφικής και λυρικής ποίησης, μυθιστορημάτων και διηγημάτων.
Αμάλφι

Το Αμάλφι (ιταλικά: "Amalfi") είναι πόλη και δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια της Καμπανίας, στην επαρχία του Σαλέρνο. Βρίσκεται στο μυχό του ομώνυμου κόλπου της Τυρρηνικής θάλασσας. Η "«ακτή του Αμάλφι»" έχει χαρακτηριστεί από το 1997 από την ΟΥΝΕΣΚΟ ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Ευρύλοχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρύλοχος (< "εὐρύς" + "λοχέω" (παραμονεύω, ενεδρεύω), "αυτός που παρατηρεί μακριά") αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
# Σύντροφος του Οδυσσέα, που ήταν συγγενής του «εξ αγχιστείας»: ο Ευρύλοχος είχε πάρει για σύζυγο την Κτιμένη, αδελφή του Οδυσσέα. Στο νησί της Κίρκης ο Ευρύλοχος οδήγησε μια ομάδα των ανδρών του Οδυσσέα στο σπίτι της μάγισσας. Ο ίδιος όμως ο Ευρύλοχος δεν μπήκε μέσα όταν η Κίρκη τους κάλεσε σε γεύμα και έτσι ξέφυγε από τη μεταμόρφωσή του σε γουρούνι. Επέστρεψε και πληροφόρησε τον Οδυσσέα ότι οι άλλοι είχαν μεταμορφωθεί σε ζώα. Ωστόσο, στη νήσο Τρινακρία ο Ευρύλοχος παρεκίνησε τους συντρόφους του να σφάξουν και να φάνε τα ιερά βόδια του θεού Ήλιου. Για την πράξη του αυτή, καθώς και για το ότι δεν άκουσε τη συμβουλή του μάντη Τειρεσία, τιμωρήθηκε με θάνατο. Στη «Λέσχη των Κνιδίων» στους Δελφούς ο Πολύγνωτος είχε ζωγραφίσει τον Ευρύλοχο στη σκηνή της θυσίας των κριαριών της Νεκυίας.
# Μνηστήρας της Πηνελόπης από τη Ζάκυνθο, που τον σκότωσε ο Οδυσσέας μαζί με τους άλλους μνηστήρες.
# Σαλαμίνιος ήρωας που έδιωξε τον Κυχρέα, ληστή της περιοχής, και μετά από αυτό έγινε βασιλιάς.
# Ο ένας από τους 50 γιους του Αιγύπτου. Ο Ευρύλοχος πήρε ως σύζυγό του τη Δαναΐδα Αυτονόη, η οποία τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου, όπως έπραξαν και οι 48 από τις αδελφές της (βλ. Δαναΐδες).
Περιφέρειες της Ιταλίας

Οι Περιφέρειες της Ιταλίας ("Regioni d'Italia") είναι ένα από τα συστατικά στοιχεία της διοικητικής διαίρεσης της Ιταλίας, όπως αναφέρεται ρητά και στο Σύνταγμα της χώρας. Οι ιταλικές περιοχές είναι είκοσι, με ισάριθμες πρωτεύουσες. Κάθε μία των περιοχών περιλαμβάνει και ένα αριθμό Επαρχιών. Εξ αυτών πέντε μόνο χαίρουν ειδικού καθεστώτος αυτονομίας, ενώ σε μία (το Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε) το καθεστώς αυτονομίας παρέχεται απευθείας στις επαρχίες που την συναποτελούν, και όχι αυτούσια στην περιοχή.
Αλοΐσιος Λίλιο

Ο Αλοΐσιος Λίλιο ή Λουίτζι Λίλιο ("Aloysius Lilius" ή "Luigi Lilio", 1510 – 1574) ήταν Ιταλός γιατρός, αστρονόμος και φιλόσοφος, που επινόησε το Γρηγοριανό ημερολόγιο, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα από όλο σχεδόν τον κόσμο, τουλάχιστον ως πλαίσιο κοινής ημερολογιακής αναφοράς.
Σκηνοπηγία

Σκηνοπηγία ή εορτή της Συγκομιδής ή εορτή των Σκηνών, ονομαζόταν και ονομάζεται η τελευταία από τις τρεις μεγάλες γιορτές των Ιουδαίων, μετά το Πάσχα και την Πεντηκοστή, διάρκειας επτά ημερών, που "τελείται προς ευχαριστίαν για την συγκομιδή των καρπών και προς ανάμνηση της καθοδήγησης του Ισραήλ από τον Θεό στην Έρημο του Σινά μετά την έξοδο των Εβραίων από την Αίγυπτο και την διαμονή τους σε σκηνές.".

Ήταν ετήσια γιορτή και ξεκινούσε πέντε μέρες μετά την ημέρα του Εξιλασμού, δηλ. τη 15η ημέρα του μήνα Τισρί (τέλη Σεπτεμβρίου - αρχές Οκτωβρίου), του έβδομου μήνα του εβραϊκού ημερολόγιου. Ο Ιώσηπος την χαρακτηρίζει ως "εορτήν σφόδρα παρά τοις Εβραίοις αγιωτάτην και μεγίστην".

Την εποχή της τελικής εκδόσεως του Λευϊτικού (6ος αι. π.Χ.), εορταζόταν μόνο στην Ιερουσαλήμ. Κατά τη διάρκεια της στήνονταν σκηνές από κλαδιά στα δώματα των σπιτιών, στους δρόμους, τους κήπους και τις πλατείες και μέσα εκεί έμεναν μέχρι το τέλος της γιορτής. Έτσι, οι Εβραίοι μιμούμενοι τη διαβίωση του λαού τους μετά την έξοδο από την Αίγυπτο, απέδιδαν ευχαριστίες στο Θεό για τις τότε θαυματουργικές εκδηλώσεις του. Επίσης, με αυτή την "χαναανιτικής προελεύσεως αγροτική εορτή, οι Ισραηλίτες με ευγνωμοσύνη έκλειναν τον τρύγο και την συγκομιδή των ελαιών το φθινόπωρο" ντύνοντας την όμως και "με μια σημασία δεμένη με τη σωτηρία του Ισραήλ [που] θυμίζει το νομαδικό παρελθόν και την περιπλάνηση του λαού μέσα στην έρημο".

H Μισνά στην πραγματεία Sukka, αναφέρει τις εξής εκδηλώσεις της γιορτής: 

:"Κατά τας νύκτας οι ιερείς και λευίται έψαλλον εις την αυλήν του Ναού τους καθωρισμένους ψαλμούς και έπαιζον μουσικά όργανα, από της πρώτης δε ημέρας όλοι οι εορτάζοντες Ιουδαίοι έφερον εις χείρας κλάδους φοινίκων και διαφόρους καρπούς, οι οποίοι εσυμβόλιζον την εσοδείαν που εχάρισεν εις αυτούς ο Θεός κατά την διάρκειαν του έτους. Καθημερινώς εγίνετο περιφορά πέριξ του θυσιαστηρίου, την δε 7ην ημέραν η περιφορά επανελαμβάνετο επτάκις εις άνάμνησιν της καταλήψεως της Ιεριχούς. Κατά την τελευταίαν ημέραν της εορτής, ήτοι την 8ην ημέραν μετά την παρέλευσιν του επταημέρου, ήτις εθεωρείτο ως το εξόδιον όλων των εορτών του έτους και εκαλείτο ημερα του 'μεγάλου Ωσαννά', εγίνετο πανηγυρική σύναξις του λαού και εψάλλοντο διάφοροι ψαλμοί".

Η γιορτή αυτή ήταν τόσο χαρμόσυνη που οι ραββίνοι συνήθιζαν να λένε πως εκείνος ο οποίος "δεν παρέστη εις τας τελετάς αυτάς, δεν εγνώρισε τι είναι χαρά!". Ο Πλούταρχος μάλιστα, ο οποίος είχε προφανώς παρακολουθήσει την γιορτή, κάνει λόγο για όλα τα παραπάνω και θεωρούσε ότι "εικός δε βακχείαν είναι τα ποιούμενα" δηλ. μοιάζουν με όσα τελούσαν οι Έλληνες στις γιορτές του Διονύσου.
Όλα για την Εύα

Όλα για την Εύα (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: "All About Eve"), ή αλλιώς Εύα, είναι ο τίτλος ταινίας του 1950, σκηνοθετημένη από τον Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς και βραβευμένη με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Πρωταγωνιστές αυτής της κλασσικής ταινίας της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ είναι η Μπέτι Ντέιβις, η Αν Μπάξτερ, ο Τζορτζ Σάντερς, η Σελέστ Χολμ και η Μέριλιν Μονρόε σε έναν απ'τους πρώτους της ρόλους.

Η ταινία προτάθηκε για 14 βραβεία Όσκαρ (ρεκόρ υποψηφιοτήτων, το οποίο διατηρεί μέχρι και σήμερα μαζί με τη ταινία "Τιτανικός" και το "La La Land") και απέσπασε έξι. Το 1997 το "Όλα για την Εύα" έλαβε την 16η θέση ως μιά από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Προκόννησος

μικρογραφία|259x259εσ|Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου κ.Ιωσήφ
Η Προκόννησος, γνωστή και ως Προικόνησος, Νήσος του Μαρμαρά ή και Αδελφόνησος, είναι ένα νησί στην Προποντίδα, το οποίο ανήκει στο σύμπλεγμα των Προκοννήσων ή νήσων του Μαρμαρά. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Κυζικινής Χερσονήσου και απέχει 70 ναυτικά μίλια από την Κωνσταντινούπολη.

Η Προκόννησος έχει έκταση 117 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι γνωστή για τα περίφημα λευκά της μάρμαρα, τα οποία εξορύσσονται κυρίως κοντά στον οικισμό Παλάτια, και με τα οποία κατασκευάστηκαν πολλά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη και στην Κύζικο. Από το μάρμαρο του νησιού ονομάστηκε η Προκόννησος και «νήσος του Μαρμαρά», καθώς και η ολόκληρη η Προποντίδα «θάλασσα του Μαρμαρά».

Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, στην Προκόννησο κατοικούσε συμπαγής ελληνικός πληθυσμός περίπου 10.000 ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν συγκεντρωμένοι στον κύριο οικισμό του νησιού, τα Παλάτια. Με την ανταλλαγή, οι περισσότεροι από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Ωρωπού, όπου δημιούργησαν τον οικισμό Νέα Παλάτια.

Η Προκόννησος (σήμερα στα τουρκικά "Marmara Adası") ανήκει στην περιφέρεια του Balıkesir και η οικονομία της βασίζεται στην αλιεία, τη ναυτιλία και την αμπελουργία.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο διατηρεί ως σήμερα ενεργό τον τίτλο του «Μητροπολίτη Προικοννήσου», που φέρει ο Μητροπολίτης Ιωσήφ Χαρκιολάκης, ενώ και η Καθολική Εκκλησία διατηρεί τον τίτλο του τιτουλάριου επισκόπου Προκοννήσου, ο οποίος όμως σήμερα είναι κενός.
Νικόλαος Μάμας

Ο Νικόλαος Μάμας (1883 - 19 Δεκεμβρίου 1941) ήταν Έλληνας ευεργέτης του Γαλαξειδιού.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Αντωνίου Μάμα και της Αμαλίας, γερμανικής καταγωγής, η οποία πέθανε πρόωρα. Λόγω της απώλειας των γονιών του μεγάλωσε με τη θεία του Μαριγώ Μάμα. Στα δώδεκά του έγινε ναυτικός όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή στις ναυτικές πολιτείες. Στη συνέχεια ως λαθρεπιβάτης έφυγε για την Αμερική και εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια. Το 1912 έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους ως εθελοντής.

Το 1924, έχοντας πια αποκτήσει μεγάλη περιουσία, επέστρεψε από την Αμερική και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Στον Πειραιά κατασκεύασε συγκρότημα πολυχώρων, το οποίο περιελάμβανε μια αίθουσα κινηματογράφου και οκτώ καταστήματα. Από το 1938 άρχισε να συνεισφέρει οικονομικώς στην κοινότητα Γαλαξειδίου. Προσέφερε οικονομικούς πόρους για ανασκαφές αλλα και για διάφορα κοινωφελή έργα. Με διαθήκη του κληροδότησε το συγκρότημα πολυχώρων στην κοινότητα Γαλαξειδίου. Με τα έσοδα του συγκεκριμένου ακινήτου χρηματοδοτούνται τα ομώνυμα βραβεία σε μαθητές καθώς και διάφορες οικονομικές ενισχύσεις σε απόρους.

Απεβίωσε στις 19 Δεκεμβρίου του 1941 στον Πειραιά και ενταφιάστηκε στο Γαλαξείδι. Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Κορδοπάτη.
Μάρκο Νε

Ο Μάρκο Νε (γαλλικά: "Marco Né", 17 Ιουλίου 1983) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ακτή Ελεφαντοστού που αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Έχοντας πολυετή καριέρα στο εξωτερικό, πέρασε από τα πρωταθλήματα του Βελγίου, της Ελλάδας, της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Τελευταίος σύλλογος στον οποίο αγωνίστηκε ήταν η ουκρανική Ταβρίγια.
Έλενα Ναθαναήλ

Η Έλενα Ναθαναήλ (Νέα Φιλαδέλφεια, 19 Ιανουαρίου 1947 - 4 Μαρτίου 2008) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Θερμιδομετρία

Θερμιδομετρία ονομάζεται η μέτρηση της ποσότητας της θερμότητας που εκλύεται ή απορροφάται κατά τις θερμικές μεταβολές των σωμάτων και ειδικότερα η μέτρηση της ειδικής θερμότητας αυτών.

Η Θερμιδομετρία θεωρεί τη θερμότητα ως φυσικό σταθμητό μέγεθος όπου και χρησιμοποιεί ορισμένες θερμικές μονάδες που ορίζονται με βάση τη μεταβολή της θερμοκρασίας των διαφόρων σωμάτων και ιδίως του νερού όταν αυτό θερμαίνεται ή ψύχεται. Οι μονάδες αυτές είναι η θερμίδα και τα παράγωγά της.

Η μέτρηση των ποσοτήτων της θερμότητας και γενικά η Θερμιδομετρία στηρίζεται σε δύο βασικές αρχές:
# Αρχή των αντιστρόφων μεταβολών: Το ποσό της θερμότητας που παράγεται ή απορροφάται κατά τη μεταβολή της θερμοκρασίας είναι ανάλογο προς τη μάζα του σώματος και ανάλογο προς τη μεταβολή της θερμοκρασίας.
# Αρχή της ισότητας των θερμικών ανταλλαγών (σε θερμικά μονωμένο σύστημα): Το ποσό της θερμότητας που απορροφάται με την ανύψωση της θερμοκρασίας ενός σώματος κατά ορισμένους βαθμούς, είναι ίσο με το ποσό της θερμότητας που αποδίδεται, όταν ψυχθεί το σώμα, κατά ίδιο αριθμό βαθμών.

Οι θερμιδομετρικές εργασίες γίνονται με ειδικές συσκευές που ονομάζονται θερμιδόμετρα. Από τις μεθόδους που ακολουθούνται για τις θερμιδομετρικές μετρήσεις, άλλες στηρίζονται στη θερμοκρασιακή μεταβολή και άλλες σε θερμικές μεταβολές όπως είναι η τήξη, η καύση ή η εξαέρωση κ.λπ. Γενικά όμως παρατηρούνται τρεις κυρίως ομάδες μεθόδων:
* η μέθοδος των μιγμάτων, ή μέθοδος θερμοκρασιακών μεταβολών. 
* η μέθοδος μεταβολής φάσης και 
* οι ηλεκτρικές θερμιδομετρικές μέθοδοι, με τις οποίες επιτυγχάνονται μετρήσεις της ειδικής θερμότητας των στερεών, των ρευστών, της λανθάνουσας θερμότητας ατμοποίησης υγρών. 
Ειδική περίπτωση αποτελεί η ηλεκτρική θερμιδομετρία που βασίζεται στο φαινόμενο Πελτιέ (Peltier).

Η πλέον βασική δυσχέρεια στη Θερμιδομετρία είναι οι "παρασιτικές" θερμικές συναλλαγές που παρατηρούνται μεταξύ του συστήματος έρευνας και του περιβάλλοντος λόγω ακτινοβολίας, ή αγωγής ή μεταφοράς. Για τον περιορισμό αυτών γίνεται χρήση ανακλαστικών τοιχωμάτων και μονωτικών. Συνηθέστερα, εφόσον είναι δυνατόν, οι μετρήσεις πραγματοποιούνται στο κενό, ενώ το εξωτερικό περίβλημα διατηρείται στην ίδια θερμοκρασία με το σύστημα.
Μάλια

Τα Μάλια είναι κωμόπολη και πρώην κοινότητα στην επαρχία Πεδιάδος με 3.722 κατοίκους (απογραφή 2001) και αποτελεί Δημοτικό διαμέρισμα στον Δήμο Χερσονήσου του νομού Ηρακλείου. Είναι ονομαστά για τα κηπευτικά προϊόντα τους, τους γραφικούς ανεμόμυλους τους, τον υδροβιότοπο με σπάνια χλωρίδα και πανίδα,την αμμουδιά στην παραλία τους και τα άφθονα νερά τους, από τα οποία υδρεύεται το Ηράκλειο. Σήμερα αποτελεί κοσμοπολίτικο τουριστικό κέντρο με θαυμάσια ξενοδοχεία και ευπρεπή εξοχικά κέντρα, καταστήματα τουριστικών ειδών κ.λ.π. Βρίσκεται στο 34ο χιλιόμετρο της κεντρικής αρτηρίας προς το Νομό Λασιθίου, του οποίου τα σύνορα βρίσκονται στα 38 χιλιόμετρα, πιο ανατολικά. Κύριες ασχολίες είναι τα τουριστικά επαγγέλματα, η καλλιέργεια κηπευτικών και μπανάνας. Στα ανατολικότερα, σε απόσταση 37 χιλιομέτρων, βρίσκονται οι αρχαιότητες των Μαλίων. Στα Μάλια λειτουργούν μεταξύ άλλων 1 παιδικός σταθμός,2 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσιο, Λύκειο, περιφερειακό ιατρείο, ωδείο, πολιτιστικός, γυναικείος, εθελοντικός (Sarpidonistas) και αθλητικός σύλλογος, ΚΕΠ και όλες οι υπηρεσίες του Δήμου. Ποδοσφαιρικά δραστηριοποιείται η ομάδα ΠΑΝΟΜ, που ιδρύθηκε το 1970.

Από τον Σεπτέμβριο του 2017 
συστάθηκε από τον Δήμο Χερσονήσου "Δημοτικό Ελεύθερο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (ΔΕΑΠ) Στέφανος Ξανθουδίδης"

Στο παρελθόν τα Μάλια ήταν ιδιαίτερα γνωστά για τα κηπευτικά τους προϊόντα αλλά και τους ανεμόμυλους. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστά για τις καθαρές παραλίες με τα καταγάλανα νερά και το μινωικό ανάκτορο του βασιλιά Σαρπηδόνα, ένα από τα τρία μεγαλύτερα ανάκτορα στην Κρήτη. Η πόλη των Μαλίων, αποτελεί ένα δημοφιλές τουριστικό θέρετρο που συνδυάζει το μοντέρνο με το παραδοσιακό. Τις δύο αυτές διαφορετικές πτυχές της πόλης διαχωρίζει ο κεντρικός δρόμος, νότια του οποίου βρίσκεται το παλιό χωριό με τα γραφικά του σοκάκια που διατηρεί τους παραδοσιακούς ρυθμούς και  βόρεια, το νέο κομμάτι της πόλης, όπου ο επισκέπτης μπορεί να διασκεδάσει στα αμέτρητα bar,club και εστιατόρια. Ο επισκέπτης, περιπλανώμενος στα σοκάκια του παλιού χωριού, θα μπορέσει να θαυμάσει παραδοσιακά κτήρια (προσφάτως αναπαλαιωμένα με την βοήθεια των εθελοντών Sarpidonistas και  των κατοίκων του χωριού), εκκλησίες (μερικές από τις οποίες ανάγονται στην Ενετοκρατία) και να επισκεφτεί  παραδοσιακές ταβέρνες και εστιατόρια. Στο νέο κομμάτι της πόλης, ο επισκέπτης μπορεί κατά τη διάρκεια της ημέρας να κάνει τα ψώνια του, αλλά και να απολαύσει τη νυχτερινή ζωή, είτε σε ένα από τα πολλά καφέ, είτε σε ένα εστιατόριο με παραδοσιακή κουζίνα.
Αγία Θεοκτίστη

Η Αγία Θεοκτίστη (πιθανός χρόνος θανάτου: 872 ή 885) καταγόταν από τη Μήθυμνα της Λέσβου. Από ηλικίας 20 ετών αφιερώθηκε στο μοναχικό βίο και τη φιλανθρωπία. Ίδρυσε, στη Μονή που μόναζε, εργαστήριο ραπτικής και υφαντικής, στο οποίο και έβρισκαν εργασία άπορες νέες και του οποίου τα έσοδα διέθετε υπέρ πτωχών οικογενειών. 

Όταν συνελήφθη μαζί με άλλες γυναίκες από πειρατές, κατόρθωσε να διαφύγει στη Πάρο, όπου και εκεί συνέχισε την ευσεβή και φιλάνθρωπη δράση της. Οι Πάριοι τιμώντας την Αγία της αφιέρωσαν ένα από τα παρεκκλήσια της Εκατονταπυλιανής.

Τον βίο της συνέγραψε ο Άγιος Συμεών ο Μεταφραστής, ο οποίος έζησε την περίοδο 886-912.

Σήμερα τιμάται η μνήμη της, ως τοπική Αγία της Πάρου, στις 9 Νοεμβρίου.
Ιστορική γεωγραφία

Η ιστορική γεωγραφία είναι κεφάλαιο της ανθρωπογεωγραφίας και σχετίζεται με τις γεωγραφίες του παρελθόντος και την σχέση τους με το παρόν (Johnston R. κα, 2000). Υπάρχουν δύο κυρίαρχες προσεγγίσεις, οι οποίες σήμερα συμπληρώνονται και από την ποσοτική έρευνα. Η πρώτη αφορά την προσπάθεια ανασύστασης τοπίων του παρελθόντος. Αυτές οι «ανασυστάσεις» ταξινομούνται διαδοχικά και έτσι επιτυγχάνεται η οπτικοποίηση της εξέλιξης της περιοχής. Το εγχείρημα ολοκληρώνεται με την μελέτη και αυτών που συμβαίνουν ανάμεσά στις στατικές περιόδους, δηλαδή κατά την εξέλιξη, την μετάβαση από την μια προς την άλλη. Η δεύτερη προσέγγιση αφορά την η λεπτομερή ανάλυση ιδιαίτερων φαινομένων στη διάρκεια του χρόνου κάνοντας μια μείξη τεκμηρίων που αφορούν το γιατί και πώς τα γεγονότα συντελούνται.
Η Ιστορική γεωγραφία όταν αναφέρεται χωρίς ειδικό αντικείμενο προσδιορισμού χαρακτηρίζεται από την προσέγγιση, είναι μια μεθοδολογία ανάλυσης στην γεωγραφία, ενώ όταν υπάρχει χωρικός προσδιορισμός (π.χ. ιστορική γεωγραφία της Ελλάδας)τότε στοχεύει στην γεωγραφική ανασύσταση ενός συγκεκριμένου τόπου.
Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις

Ο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις ("Annibale de Gasparis", 9 Νοεμβρίου 1819 – 21 Μαρτίου 1892) ήταν Ιταλός αστρονόμος. Από το 1864 μέχρι το 1889 ήταν ο διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Capodimonte στη Νάπολη.

Ο ντε Γκάσπαρις ανακάλυψε συνολικά εννέα αστεροειδείς, με πρώτο ανάμεσά τους την Υγιεία, τον δέκατο αστεροειδή που ανακαλύφθηκε στην Ιστορία, και τελευταίο τη Βεατρίκη.

Ο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας το 1851.
Τζόνι Ρεπ

Ο Τζόνι Ρεπ είναι παλαίμαχος διεθνής Ολλανδός ποδοσφαιριστής που διακρίθηκε ως επιθετικός.
Τζούλι Κρίστι

Η Τζούλι Κρίστι (αγγλ. "Julie Christie", γεννημένη στις 14 Απριλίου 1940) είναι Βρετανίδα ηθοποιός βραβευμένη με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1965 "Ντάρλινγκ" (Darling). Η ηθοποιός αποτέλεσε σύμβολο της αγγλικής ποπ κουλτούρας κατά τη δεκαετία του 1960 και πρωταγωνίστησε σε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών όπως: "Μπίλι, ο Ψεύτης (Billy, Liar, 1963)", "Δόκτωρ Ζιβάγκο (Doctor Zhivago, 1965)", "Μακριά απ'το Αγριεμένο Πλήθος" ("Far From the Madding Crowd", 1967), "Η Έντιμος Κυρία και ο Χαρτοπαίκτης" ("McCabe & Mrs. Miller", 1971) και "Shampoo" (1975).
Σούζαν Σαράντον

Η Σούζαν Σαράντον ("Susan Abigail Sarandon" ; 4 Οκτωβρίου 1946) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και ακτιβίστρια. Έχει λάβει ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία "Θα Ζήσω (Dead Man Walking, 1995)", ένα βραβείο από την Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου και ένα βραβείο Screen Actors Guild ενώ ήταν υποψήφια για εννέα Χρυσές Σφαίρες. Γνωστή για τον κοινωνικό και πολιτικό ακτιβισμό της, έγινε Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF το 1999 και έλαβε το βραβείο Action Against Hunger Humanitarian το 2006.

Ξεκίνησε την καριέρα της με την ταινία "Joe" (1970), πριν εμφανιστεί στην σαπουνόπερα "A World Apart" (1970-71). Το 1974 πρωταγωνίστησε ως Ζέλντα Φιτζέραλντ στην τηλεοπτική ταινία του Τζορτζ Σέφερ "F. Scott Fitzgerald and The Last of the Belles" και το 1975 πρωταγωνίστησε στη ταινία "Ρόκι Χόρορ Σόου (The Rocky Horror Picture Show)". Ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τις ταινίες "Ατλάντικ Σίτι (Atlantic City, 1980)", "Θέλμα & Λουίζ (Thelma & Louise, 1991)", "Λορέντσο (Lorenzo's Oil, 1992)" και "Ο Πελάτης (The Client, 1994)", πριν κερδίσει το Όσκαρ για την ταινία "Θα Ζήσω (Dead Man Walking, 1995)". Έχει επίσης κερδίσει το βραβείο BAFTA Καλύτερης Ηθοποιού σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο για την ταινία "Ο Πελάτης (The Client)" και το βραβείο Screen Actors Guild Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία "Θα Ζήσω." Οι άλλες ταινίες της περιλαμβάνουν : "Η Κουκλίτσα της Νέας Ορλεάνης (Pretty Baby, 1978)", "Αίμα και Πάθος (The Hunger, 1983)", "Οι Μάγισσες του Ίστγουικ (The Witches of Eastwick, 1987)", "Η Κυρία και ο Ταύρος (Bull Durham, 1988)", "Μια Σκληρή Λευκή Εποχή (A Dry White Season, 1989)", "Εραστές Χωρίς Όρια (White Palace, 1990)", "Μικρές Κυρίες (Little Women, 1994)', "Η Ζωή σε Δυο Πράξεις (Stepmom, 1998)", "Η Μαγεμένη (Enchanted, 2007)", "Παραδεισένια Οστά (The Lovely Bones, 2009)", "Tammy" (2014), "The Meddler" (2015) και "Μαμάδες με Κακή Διαγωγή: Χριστούγεννα Εκτός Ελέγχου A Bad Moms Christmas, 2017)".

Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ στην παράσταση "An Evening with Richard Nixon" το 1972 και έλαβε υποψηφιότητες για το βραβείο Drama Desk για τις εξής παραστάσεις εκτός Μπρόντγουεϊ : "A Couple White Chicks Sitting Around Talking" (1979) και "Extremities" (1982). Επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ το 2009 για τη διασκευή της παράστασης "Exit the King".

Στην τηλεόραση, ήταν έξι φορές υποψήφια για βραβείο Έμμυ, συμπεριλαμβανομένων των γκεστ εμφανίσεών της στα "Φιλαράκια" (2001) και στο "Malcolm in the Middle" (2002) αλλά και για τις εμφανίσεις της στις τηλεοπτικές ταινίες "Bernard and Doris" (2007) και "You Don't Know Jack" (2010). Το 2017 η Σαράντον ενσάρκωσε την Μπέτι Ντέιβις στην πρώτη σεζόν της σειράς "Feud", ρόλος για τον οποίο ήταν υποψήφια για δυο βραβεία Έμμυ ; Α' Γυναικείου Ρόλου και Παραγωγής. Ήταν επίσης υποψήφια για βραβείο Έμμυ για την παραγωγή της ταινίας "Cool Women in History" το 2002.
Σφακτηρία

Η Σφακτηρία είναι βραχονησίδα της Μεσσηνίας στο νότιο Ιόνιο πέλαγος και συγκεκριμένα κοντά στην Πύλο, μπροστά στο φυσικό της λιμάνι, ως κυματοθραύστης. Είναι ένα μακρόστενο νησί και έχει έκταση 3,2 τ.χλμ. Κατέχει στρατηγική θέση σ' ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια της Ελλάδας και ιδιαίτερα της Πελοποννήσου. Το γεγονός αυτό συνετέλεσε στο να εξελιχθούν αρκετά ιστορικά γεγονότα στην περιοχή, όπως πολεμικές συγκρούσεις κατά τα αρχαία χρόνια, όπως επίσης και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Σήμερα υπάγεται στο Δήμο της Πύλου.
SAAB

thumb|Αεροσκάφος τύπου SAAB 2000
Η SAAB (Svenska Aeroplan Aktiebolaget / Σουηδικά Αεροσκάφη ΑΕ) είναι μία Σουηδική εταιρία κατασκευής αεροσκαφών. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1937. Μέχρι το 1995 της ανήκε και η κατασκευαστική εταιρία φορτηγών Scania. Το τμήμα κατασκευής αυτοκινήτων SAAB Automobile έγινε το 1990 ανεξάρτητο και πωλήθηκε στην General Motors.

Στις 26 Ιανουαρίου 2010, μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της Saab Automobile από την ολλανδική Spyker, επετεύχθη συμφωνία επί του θέματος. To συμβόλαιο μεταξύ της General Motors και της Spyker για την εξαγορά της Saab περιλαμβάνει τίμημα 400 εκατομμυρίων δολαρίων, από τα οποία τα 74 θα είναι σε μετρητά και τα υπόλοιπα σε μετοχές. Σημειωτέον ότι θα υπάρξει δανειοδότηση ύψους 564 εκατομμυρίων δολαρίων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, με εγγυήτρια την κυβέρνηση της Σουηδίας.
Τιτικάκα

Η λίμνη Τιτικάκα βρίσκεται στη Νότιο Αμερική σε οροπέδιο των Άνδεων, στα σύνορα της Βολιβίας και του Περού και σε υψόμετρο 3.812 μέτρων πάνω από τη θάλασσα. Είναι η σε μεγαλύτερο υψόμετρο πλεύσιμη λίμνη του κόσμου. Σε όγκο νερού είναι επίσης η μεγαλύτερη στην Νότια Αμερική.

Έχει συνολική επιφάνεια περίπου 8400 τετραγωνικών χιλιομέτρων και το βαθύτερο σημείο της εντοπίζεται στα 280 μέτρα περίπου. Εκτείνεται από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά σε μήκος 190 χιλιομέτρων. Το πλατύτερο σημείο της έχει εύρος 80 χιλιομέτρων. 

Το νερό της λίμνης είναι βρόχινο ή προέρχεται από την τήξη των πάγων στις οροσειρές που την περιβάλλουν.

Η λίμνη Τιτικάκα τροφοδοτείται από πέντε κυρίως ποταμούς που εκβάλλουν σε αυτήν, τους: Ράμις, Κοάτα, Ιλάβε, Ουανκανέ (Huancané) και Σούτσεζ. Στη λίμνη υπάρχουν ένα μεγάλο νησί και 41 μικρότερα νησιά, ορισμένα από τα οποία είναι τεχνητά.

Ο πληθυσμός γύρω απο τη λίμνη και στην ομώνυμη παραλίμνια πόλη διατηρεί ακόμη κάποιες από τις παραδόσεις των Ίνκας, με κύρια ασχολία την αλιεία και τη χειροτεχνία. 

Το βολιβιανό Ναυτικό χρησιμοποιεί την λίμνη για την διεξαγωγή ασκήσεων, παρά το γεγονός ότι η Βολιβία είναι περίκλειστη χώρα.
Ανζερβός

Η «Ανζερβός» υπήρξε ελληνική κινηματογραφική εταιρεία. 

Ιδρύθηκε το 1943 από τον Αντώνη Ζερβό. Αρχικά λειτουργούσε μόνο ως γραφείο εκμετάλλευσης ξένων ταινιών και ασχολήθηκε με την παραγωγή ταινιών το 1948 με την ταινία "Άννα Ροδίτη". Η εταιρεία λειτούργησε μέχρι το θάνατο του ιδρυτή της το 1969, και παρήγαγε 47 ποιοτικές ταινίες, πολλές από τις οποίες διακρίθηκαν στο εξωτερικό.
*Η ταινία της Ανζερβός με τα περισσότερα εισιτήρια:
"Ο αδελφός μου ο λόρδος" (1966 - 1967) 234.180 (20η/117) "[Γιωργος Παντζας]"
*Η ταινία της Ανζερβός με τα λιγότερα εισιτήρια:
"Λαφίνα" (1961 - 1962) 13.813 (44η/68) "Ορέστης Λάσκος"
Γνωστές ταινίες της εταιρείας:
*Ματωμένα Χριστούγεννα (1951)
*"Το ποντικάκι" (1954)
*"Η Κάλπικη λίρα" (1955)
*"Τζο ο τρομερός" (1955)
*"Η λίμνη των πόθων" (1958)
*"Η κυρία δήμαρχος" (1960)
*"Ο λουστράκος" (1962)
*"Καλώς ήλθε το δολάριο" (1967)
Κλεοπάτρα Θεά

μικρογραφία|220x220εσ|"Νόμισμα με τις μορφές της Κλεοπάτρας Θεάς και του Αλεξάνδρου Α' Βάλα."
Η Κλεοπάτρα Θεά (164 π.Χ. - 121 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας της ελληνιστικής αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. 

Ήταν πριγκίπισσα της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, κόρη του φαραώ Πτολεμαίου Στ' Φιλομήτορος και της αδερφής και συζύγου του, Κλεοπάτρας Β'. Μετέπειτα υπήρξε για μια μακρά περίοδο βασίλισσα της Συρίας στο πλάι τριών Σελευκιδών βασιλέων, του Αλεξάνδρου Βάλα, του Δημητρίου Β' του Νικάτορος και του Αντίοχου Ζ' του Σιδήτη. Βασίλεψε σε μια περίοδο ιδιαίτερα ταραγμένη για την ανατολή, καθώς το ελληνιστικό βασίλειο των Σελευκιδών όδευε προς τη δύση του και βασανιζόταν από πολιτικές και στρατιωτικές αναταραχές.
Νέανδρος

: * "Αυτό το άρθρο αναφέρεται στο νησί Νέανδρος. Για το ομώνυμο πρόσωπο της μυθολογίας, δείτε Νέανδρος (μυθολογία)."

thumbnail|Το νησάκι όπως φαίνεται από τα δυτικά
Η Νέανδρος ή Νιάνδρος (τουρκ. "Tavşan Adası") είναι ένα από τα ακατοίκητα βραχονήσια του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων της Προποντίδας. Έχει έκταση μόλις 10 στρέμματα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Πριγκήπου και είναι η πιο απομακρυσμένη από όλα.
Ευρυνόμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρυνόμη αναφέρονται τα ακόλουθα 5 διαφορετικά πρόσωπα:
# Θεότητα από τη γενιά των Τιτάνων, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, δηλαδή μία από τις Ωκεανίδες. Πριν την εποχή του Κρόνου, η Ευρυνόμη συμβασίλευε με τον σύζυγό της Οφίων στον Όλυμπο, από όπου εκδιώχθηκε από τον Τιτάνα Κρόνο και τη Τιτανίδα Ρέα. Ο Οφίων και η Ευρυνόμη βρήκαν τότε καταφύγιο στη θάλασσα. Η Ευρυνόμη μαζί με τη Θέτιδα δέχθηκαν τον θεό Ήφαιστο όταν τον πέταξαν από τον Όλυμπο στη θάλασσα. Ο θεός Δίας ερωτεύθηκε την Ευρυνόμη και απέκτησαν μαζί τρεις κόρες, τις Χάριτες. Γιος της Ευρυνόμης ήταν και ο ποτάμιος θεός Ασωπός. Πανάρχαιος ναός της Ευρυνόμης υπήρχε στη Φιγάλεια, μέσα σε ένα δάσος από κυπαρίσσια. Το λατρευτικό άγαλμα της θεάς την παρίστανε από τη μέση και πάνω ως γυναίκα και από τη μέση και κάτω ως ψάρι. Τον ναό αυτό τον άνοιγαν οι κάτοικοι της Φιγαλείας μόνο μια φορά τον χρόνο, πάντα την ίδια ημέρα, και προσέφεραν θυσίες στη θεά. Πιστευόταν ακόμα ότι «Ευρυνόμη» ήταν μία επίκληση της θεάς Αρτέμιδος.
# Κόρη του βασιλιά Νίσου των Μεγάρων και μητέρα του ήρωα Βελλεροφόντη από τον Ποσειδώνα, σύμφωνα με τον Ησίοδο ("Κατάλογος 7") και τον Υγίνο (157).
# Σύζυγος του Λυκούργου σύμφωνα με τη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Γ 9, 2), μητέρα του Αμφιδάμαντα, του Αγκαίου, του Επόχου και του Ιάσου. Σύμφωνα όμως με άλλες παραδόσεις, σύζυγος του Λυκούργου ήταν η Κλεοφύλη ή η Αντινόη.
# Κόρη του Ιφίτου και μητέρα του Αδράστου από τον Ταλαό, σύμφωνα με τον Υγίνο (70). Συνήθως όμως ως μητέρα του Αδράστου αναφέρεται η Λυσιμάχη ή η Λυσιάνασσα.
# Κυρία επί των τιμών της Πηνελόπης, αναφερόμενη στην "Οδύσσεια".
* Ο αστεροειδής 79 Ευρυνόμη (79 Eurynome), που ανακαλύφθηκε το 1863, πήρε το όνομά του από τα παραπάνω μυθικά πρόσωπα.
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους θεατρικούς οργανισμούς στην Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. Λειτουργεί από το 1961 προάγοντας την θεατρική τέχνη μέσα από τις σκηνές του, μέσα από περιοδείες σε άλλα θέατρα της Ελλάδας και του εξωτερικού, αλλά και μέσα από δράσεις σε εναλλακτικούς χώρους. Το ΚΘΒΕ είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Λένα Πλάτωνος

right|thumb|250px|19-Μαρ-2008: Η Λένα Πλάτωνος στην Παρουσίαση του Δίσκου "Ημερολόγια"
Η Λένα Πλάτωνος (21 Οκτωβρίου 1951) είναι μουσικός, πιανίστρια και συνθέτρια ηλεκτρονικής και έντεχνης μουσικής. Πρωταγωνίστησε στην ηλεκτρονική σκηνή της δεκαετίας του '80, ενώ το έργο της αποτέλεσε έμπνευση για έλληνες μουσικούς της electronica τις επόμενες δεκαετίες.
Εουσέμπιο

Ο Εουσέμπιο Ντα Σίλβα Φερέιρα ("Eusébio da Silva Ferreira", η ορθή προφορά είναι Εουζέμπιο: ευρωπαϊκή πορτογαλική : [ewˈzɛβju ðɐ ˈsiɫvɐ fɨˈʁɐjɾɐ], 25 Ιανουαρίου 1942 – 5 Ιανουαρίου 2014), γνωστότερος ως Εουσέμπιο, ήταν Πορτογάλος ποδοσφαιριστής από τη Μοζαμβίκη, που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Αναγνωρισμένος ως ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ψηφίστηκε 9ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS. 

Ο Εουσέμπιο έπαιξε σε πολλές ομάδες, αλλά αναδείχτηκε με την ομάδα της Μπενφίκα, σκοράροντας 319 γκολ σε μόνο 313 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα, καταφέρνοντας να γίνει ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στην ομάδα του και οδηγώντας την στην κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1962. Tο 1965 κατέκτησε τη Χρυσή Μπάλα ως κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής.
Γνωστός και ως "μαύρος πάνθηρας" είχε σημαντική συνεισφορά του σε επίπεδο εθνικών ομάδων, βοηθώντας την Εθνική Πορτογαλίας να κατακτήσει την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, που διεξήχθη στην Αγγλία.
Φοίβος Δεληβοριάς

Ο Φοίβος Δεληβοριάς (29 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Έλληνας τραγουδοποιός.
Ελεύθερη πτώση

Ελεύθερη πτώση είναι η ευθύγραμμη ομαλά επιταχυνόμενη κίνηση ενός σώματος όταν το αφήσουμε να πέσει από κάποιο ύψος και η μόνη δύναμη που ενεργεί σ’ αυτό είναι το βάρος του, το οποίο θεωρείται σταθερό. Η αντίσταση του αέρα θεωρείται αμελητέα. Η ελεύθερη πτώση, επακριβώς, πραγματοποιείται μόνο στο κενό. Η επιτάχυνση του σώματος που πραγματοποιεί ελεύθερη πτώση ισούται με την ένταση του βαρυτικού πεδίου και είναι ανεξάρτητη της μάζας του σώματος. Η επιτάχυνση έχει μέση τιμή formula_1=9,81  m/sformula_2 σε γεωγραφικό πλάτος 45°. Η επιτάχυνση αυτή οφείλεται στην έλξη της γης και ονομάζεται επιτάχυνση της βαρύτητας.
Ανεμαρίε Ρένγκερ

Η Ανεμαρίε Ρένγκερ ("Annemarie Renger", 7 Οκτωβρίου 1919 - 3 Μαρτίου 2008) ήταν Γερμανίδα πολιτικός και η πρώτη γυναίκα που έγινε πρόεδρος του Κοινοβουλίου ("Bundestag") της χώρας της το 1972.
Κέβιν Κάρτερ

thumb|250 px|right|Η φωτογραφία που απέσπασε το Βραβείο Πούλιτζερ και ξεσήκωσε διαμαρτυρίες.
Ο Κέβιν Κάρτερ ("Kevin Carter", Γιοχάνεσμπουργκ, 13 Σεπτεμβρίου 1960 - Γιοχάνεσμπουργκ, 27 Ιουλίου 1994) ήταν Νοτιοαφρικανός φωτορεπόρτερ, βραβευμένος με το "Βραβείο Πούλιτζερ για Αξιόλογη Φωτογραφία". Ξεκινώντας την καριέρα του ως φωτορεπόρτερ αθλητικών γεγονότων για την τοπική εφημερίδα "Sunday Express", αργότερα ως μέλος μιας τετραμελούς ομάδας λευκών φωτορεπόρτερ γνωστής ως "The Bang Bang Club" κάλυψε στη δεκαετία του '80 τον ξεσηκωμό για την άρση του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική. Τα γεγονότα που αποτύπωσε με τον φακό του προβλήθηκαν στο Time, ενίοτε ως εξώφυλλα, γεγονός που του προσέδωσε κύρος και δημοσιότητα. Ήταν εκείνος που αποτύπωσε φωτογραφικά τη «μέθοδο εκτέλεσης με το κολλιέ».

Σε συνεργασία με το "Reuters" και τη "Sigma Photo NY" η δράση του επεκτάθηκε σε όλες τις διενέξεις της Νότιας Αφρικής και η δημοσιότητα που αποκόμισε του απέφερε αρκετές βραβεύσεις.
Ευστάθιος Β΄ της Βουλώνης

Ο Ευστάθιος Β΄ της Βουλώνης ("Eustace aux Gernons", 1015 - 1087) από τον Οίκο της Φλάνδρας-Βουλώνης, ήταν Κόμης της Βουλώνης (1049 - 1087) και πρωταγωνιστής στην μάχη του Χάστινγκς στο πλευρό του Γουλιέλμου του Κατακτητή ήταν γιος και διάδοχος του Ευσταθίου Α΄ της Βουλώνης. Ο Ευστάθιος ήταν ένας από τους δημιουργούς της ταπεστρί της Μπαγιέ. 

Ο Ευστάθιος και ο πεθερός του Γοδεφρείδος Γ΄, Δούκας της Κάτω Λωρραίνης επαναστάτησαν εναντίον του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ (1048), αλλά την επόμενη χρονιά που παντρεύτηκε την κόρη του Γοδεφρείδου Ίδα της Λωρραίνης (1049) αφορίστηκε από τον πάπα Λέων Θ΄ λόγω συγγένειας. Ο Ευστάθιος και η Ίδα είχαν μακρινή συγγένεια εβδόμου βαθμού με κοινό πρόγονο τον Λουδοβίκο τον Τραυλό κάτι που δεν ήταν λόγος αφορισμού αλλά έγινε με την επέμβαση του Ερρίκου Γ΄ στον πάπα. Η επανάσταση απέτυχε, ο Γοδεφρείδος και ο Ευστάθιος δήλωσαν την υποταγή τους στον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄.
Κωνσταντίνος Καραπάνος

Ο Κωνσταντίνος Καραπάνος (4 Μαρτίου 1840 - 22 Μαρτίου 1914) ήταν Έλληνας πολιτικός, τραπεζίτης, γαιοκτήμονας και αρχαιολόγος του 19ου αιώνα.
Γιώργος Τζώρτζης

Ο Γιώργος Τζώρτζης (Αθήνα, 30 Ιουλίου 1938 - Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Γιάννα Περσάκη

Η Γιάννα Περσάκη (5 Ιουνίου 1921 - 20 Ιανουαρίου 2008) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος αφηρημένης τέχνης και σύντροφος του ποιητή Μίλτου Σαχτούρη. 
Γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1921. Σε ηλικία 8 ετών παρακολουθεί τα πρώτα της μαθήματα ζωγραφικής από τη ζωγράφο Ελευθερία Σταθοπούλου και αργότερα από τους Φάνη Γαλανό και Δημήτρη Δαβή. Το 1943 παντρεύεται τον γλύπτη Κώστα Κουλεντιανό. Ο γάμος δεν θα κρατήσει παρά μονάχα τρία χρόνια. Το 1945 συμμετέχει στην πρώτη της ομαδική έκθεση, όπου και την ξεχωρίζει ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Παρθένης, με τον οποίον αναπτύσσουν μια σχέση αμοιβαίου θαυμασμού. 
Το 1946 φεύγει για το Παρίσι, και συνεχίζει εκεί τις σπουδές της δίπλα στον Fernand Léger. 

Από τις πρώτες καλλιτέχνιδες της αφηρημένης τέχνης της Ελλάδας, θεωρείται επίσης πρωτοπόρος του τρίτου κύματος του μοντερνισμού (τα προηγούμενα ήταν ο κύκλος του Παρθένη και η γενιά του '30). 
Το 1949 παίρνει υποτροφία από τη Γαλλία για να φοιτήσει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών νωπογραφία στο εργαστήρι του Ducos de la Haye. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής, σχεδίου και κεραμικής και έκανε μαθήματα στα εργαστήρια των André Lhote και Jean Souverbie, καθώς και στην Ακαδημία Grande Chaumière.

Το 1955 επιστρέφει στην Ελλάδα για οικογενειακούς λόγους. Δύο χρόνια αργότερα και μέχρι το 1982 αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Χ.Ε.Ν. όπου διδάσκει σχέδιο, ζωγραφική και κεραμική. Την ίδια χρονιά γνωρίζει τον ποιητή Μίλτο Σαχτούρη. Εννιά χρόνια αργότερα γίνονται ζευγάρι αλλά δεν θα παντρευτούν ποτέ, ούτε καν θα συγκατοικήσουν. Το 1971 της αφιερώνει την ποιητική συλλογή του "Το σκεύος". Η Περσάκη απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου του 2008.

Δυο χαρακτηριστικά έργα της κοσμούν κτίρια της Αθήνας επί των οδών Μαυρομματαίων 5 και Αμερικής 11. Ένα από τα έργα της στη Συλλογή Καγκελάρη () εκτέθηκε στην Δημοτική Πινακοθήκη Ψυχικού (2008-2009), στο πλαίσιο της έκθεσης "Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική: Συλλογή Καγκελάρη".
Επαρχία της Άκουιλα

200px|left|thumb| Κόρνο Γκράντε, η υψηλότερη κορυφή της Ιταλικής χερσονήσου 
thumb|200px|left|Santa Maria della Pietà and Rocca Calascio
thumb|left|200px|Το Κάμπο Ιμπερατόρε (Campo Imperatore) την άνοιξη thumb|left|200px|Χάρτης της επαρχίας.

Η Επαρχία της Άκουιλα ("Provincia dell'Aquila") είναι η μεγαλύτερη, πιο ορεινή και η πιο αραιοκατοικημένη επαρχία της Ιταλίας στην περιοχή του Αμπρούτσο της κεντρικής Ιταλίας. Καταλαμβάνει περίπου την μισή έκταση του Αμπρούτσο και καταλαμβάνει το δυτικό μέρος της περιοχής. Συνορεύει με τις επαρχίες του Τέραμο στα βόρεια, της Πεσκάρα και του Κιέτι στα ανατολικά, της Ισέρνια (στην περιοχή Μολίζε) στα νότια και του Φροζινόνε, της Ρώμης και του Ριέτι (στην περιοχή Λάτιο) στα δυτικά. Η πρωτεύουσα της είναι η Λ' Άκουιλα. Η Επαρχία της Λ'Άκουιλα περιλαμβάνει τα υψηλότερα βουνά των Απέννινων (Γκραν Ζάσο, Μαιέλλα και Βελίνο-Σιρέντε), την υψηλότερη κορυφή τους, το Κόρνο Γκράντε, το υψίπεδο του Κάμπο Ιμπερατόρε, και τον νοτιότερο παγετώνα της Ευρώπης, τον Καλντερόνε. Οι μεγαλύτεροι ποταμοί της επαρχίας είναι ο Ατέρνο-Πεσκάρα, ο Σάνγκρο, ο Λίρι, ο Σάλτο, και ο Τουράνο. Οι κυριότερες λίμνες της είναι η Σκάννο ("Lago Scanno") και η Μπαρέα ("Lago Barrea"). Κάποτε περιελάμβανε την μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλικής χερσονήσου, τη Λίμνη Φουτσίνο, που αποξηρθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα τεχνικά έργα του 19ου αιώνα. Η λεκάνη της λίμνης είναι σήμερα μια ανθούσα αγροτική λίμνη και σημαντική τεχνολογική περιφέρεια.
Χρήστος Νέγκας

Ο Χρήστος Νέγκας (1936 - 21 Ιουνίου 1981) ήταν Έλληνας ηθοποιός. 

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1936. Το 1960 πραγματοποίησε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, στην ταινία "Το αγρίμι". Έπαιξε στον κινηματογράφο κυρίως σε δραματικούς αλλά και σε κωμικούς ρόλους. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο Σούνιο ενώ κολυμπούσε, στις 21 Ιουνίου του 1981. Κηδεύτηκε στο Α΄Νεκροταφείο. Το όνομα του ηθοποιού δόθηκε στο Δημοτικό θερινό κινηματογράφο της Ζακύνθου. Απέκτησε μία κόρη, την ραδιοφωνική παραγωγό Αθηναΐδα Νέγκα.
Λουκιανός Ροζάν

Ο Λουκιανός Ροζάν (1920-1994) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Χαρακτηριστικός του ρόλος στην ταινία "«Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα»", όπου έκανε το Μιχαλάκη, τον έφορο φίλο του Γιώργου Κωνσταντίνου (ηθοποιός). Επίσης εργάστηκε ως εκφωνητής στο ραδιόφωνο με χαρακτηριστική φωνή και πολύ σωστή φωνητική άρθρωση. Πέθανε το 1994.
Πρίγκηπος

right|thumb|300px|Άποψη του νησιού από το λιμάνι του
Χάρτης των [[Πριγκηπονήσια|Πριγκηπονήσων]] και θέση της Πριγκήπου.

Η Πρίγκηπος (τουρκ. "Büyükada" = μεγαλονήσι) είναι το μεγαλύτερο από την ομώνυμη εξ αυτού συστάδα των εννιά Πριγκηπονήσων της Προποντίδας. Απέχει 11 περίπου ναυτικά μίλια N.ΝA. από τη Γέφυρα Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, ενάμισι από τα απέναντι παράλια και μόλις μισό μίλι από την γειτονική Χάλκη. Έχει έκταση 5,4 τ.χλμ. και πληθυσμό 7.335 κατοίκους.

Είναι η κατ' εξοχήν Πριγκηπόνησος, από την οποία πήραν το όνομά τους όλα τα Πριγκηπονήσια. Ως «"Νήσος του Πρίγκηπος"» αναφέρεται από βυζαντινούς χρονικογράφους από τις αρχές του 9ου αιώνα μ.Χ.