Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Σίγκριντ Ούντσετ

Η Σίγκριντ Ούντσετ ("Sigrid Undset", 20 Μαΐου 1882 – 10 Ιουνίου 1949) ήταν Νορβηγίδα μυθιστοριογράφος, που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1928.

Η Ούντσεντ γεννήθηκε στο Κάλουντμποργκ της Δανίας, αλλά η οικογένειά της μετακόμισε στη Νορβηγία όταν ήταν δύο ετών. Το 1924 ασπάστηκε τον Καθολικισμό. Διέφυγε από τη Νορβηγία και πήγε στις ΗΠΑ το 1940 εξαιτίας της αντίθεσής της στη Ναζιστική Γερμανία και τη Γερμανική κατοχή, αλλά επέστρεψε μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945.

Το γνωστότερο έργο της είναι το "Kristin Lavransdatter", μια τριλογία για τη ζωή στη Νορβηγία το Μεσαίωνα, που απεικονίζεται μέσω των εμπειριών μιας γυναίκας από τη γέννηση μέχρι το θάνατό της. Οι τρεις τόμοι της εκδόθηκαν από το 1920 ως το 1922.
Η Ούντσετ πειραματίστηκε με νεωτεριστικά σχήματα λόγου στο μυθιστόρημά της όπως ο εσωτερικός μονόλογος.

Η Ούντσετ πέθανε σε ηλικία 67 ετών στο Λιλλεχάμερ της Νορβηγίας, όπου είχε ζήσει από το 1919 ως το 1940.
Δαλάι Λάμα

Δαλάι Λάμα είναι ο τίτλος που δίνεται στον έναν από τους δύο ηγέτες του Λαμαϊσμού (Θιβετιανού Βουδισμού) (ο άλλος ηγέτης είναι ο Παντσέν Λάμα). Η ονομασία «Δαλάι Λάμα» είναι συνδυασμός της Μογγολικής λέξης "Δαλάι" που σημαίνει "ωκεανός" και της Θιβετιανής λέξης "μπλα-μα" (μπ δασύ) που σημαίνει «γκουρού», «δάσκαλος».

Ο Δαλάι Λάμα ήταν μέχρι το 1950 ο πολιτικός αρχηγός του Θιβέτ. Θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει στη γη τη ζωντανή ενσάρκωση του Βαδισάτβα Αβαλοκιτέσβαρα, που είναι μια από τις μορφές του Βούδα και συγκεκριμένα η μορφή του ελέους.

Η πνευματική δικαιοδοσία του Δαλάι Λάμα επεκτείνεται και πέρα από το Θιβέτ ως τη Μογγολία, σε ένα μέρος της Κίνας και στα Βασίλεια του Μπουτάν και του Σικκίμ. Μέχρι το 1959 η έδρα του Δαλάι Λάμα ήταν η πρωτεύουσα του Θιβέτ, Λάσα. Το 1959, όταν κατέλαβαν το Θιβέτ οι Κινέζοι, ο Δαλάι Λάμα κατέφυγε στην Ινδία. Μετά τον θάνατο του Δαλάι Λάμα ο διάδοχός του εκλέγεται στο πρόσωπο του παιδιού, που την ώρα του θανάτου του γεννιέται και που, όπως ισχυρίζονται οι Λάμα, αναγνωρίζουν στο παιδί αυτό μερικά σημάδια που δείχνουν ότι είναι η νέα ενσάρκωση του Βούδα του Αβαλοκιτέσβαρα.

Τα επίσημα αυτά πρακτικά της ενσάρκωσης υποβάλλονταν στην Κίνα, όταν ακόμη το Θιβέτ ήταν αυτόνομη επαρχία της Κίνας και η κινεζική κυβέρνηση επικύρωνε την ενσάρκωση και φυσικά και τη διαδοχή.

Η αίρεση των Λάμα είναι σχετικά νέα θρησκεία που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα από τον δάσκαλο του Βουδισμού Τσονν α - πα, που ο τρίτος διάδοχός του αναγνωρίστηκε από τους Μογγόλους ως ηγεμόνας του Θιβέτ.

Ο 14ος Δαλάι Λάμα ανακοίνωσε στις 10 Μαρτίου 2011 την πρόθεσή του να παραιτηθεί από πολιτικός ηγέτης της εξόριστης κυβέρνησης του Θιβέτ.
Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς

Ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς (Peter Paul Rubens, 28 Ιουνίου 1577 – 30 Μαΐου 1640) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Φλαμανδούς ζωγράφους, το έργο του οποίου εντάσσεται στην τεχνοτροπία του μπαρόκ.
8ος αιώνας π.Χ.

2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία μ.Χ.<br>
10ος αιώνας π.Χ. | 9ος αιώνας π.Χ.| 8ος αιώνας π.Χ. | 7ος αιώνας π.Χ. | 6ος αιώνας π.Χ.

Ο 8ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 800 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 701 π.Χ..
Γαλάτσι

Το Γαλάτσι είναι αστική περιοχή του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών και έδρα του ομώνυμου δήμου, ο οποίος διοικητικά υπάγεται στον κεντρικό τομέα Αθηνών. Το Γαλάτσι ανήκει στα βόρεια προάστια Αθηνών,εκτείνεται σχετικά βόρεια του δήμου Αθηναίων στους πρόποδες του λόφου Τουρκοβούνια, που είναι ο υψηλότερος της Αθήνας. Είναι από τις περιοχές της πρωτεύουσας με το μεγαλύτερο ποσοστό πρασίνου, αλλά ταυτόχρονα και μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες.

Καταλαμβάνει έκταση 4 τ.χλμ. και βρίσκεται περίπου 4 χλμ. βόρεια από το κέντρο της Αθήνας. Συνορεύει στα βόρεια με τη Νέα Ιωνία, ανατολικά με τη Φιλοθέη και το Παλαιό Ψυχικό, ενώ στα νότια και δυτικά με τον Δήμο Αθηναίων. Έχει μέσο υψόμετρο 200 μ. και πληθυσμό 59.345 κατοίκους.
7ος αιώνας π.Χ.

2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία μ.Χ.<br>
9ος αιώνας π.Χ. | 8ος αιώνας π.Χ.| 7ος αιώνας π.Χ. | 6ος αιώνας π.Χ. | 5ος αιώνας π.Χ.

Ο 7ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 700 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 601 π.Χ..
Δήμος Αθηναίων

Ο Δήμος Αθηναίων είναι έδρα του Κεντρικού Τομέως, στο Αθηναϊκό πεδίο της Αττικής. Καταλαμβάνει έκταση 38,96 τ.χμ, έχει πληθυσμό 664.046 κατοίκους, σύμφωνα με την Aπογραφή του 2011, και αναπτύσσεται σε υψόμετρο κέντρου 90 μ.

Η ίδρυση της Πόλεως των Αθηνών χάνεται στην αχλύ του μύθου, καθώς είναι γενικά αποδεκτό ότι προϋπήρχε της Μυκηναϊκής Εποχής. To 1834 είναι έτος κατά το οποίο ανακηρύχθηκε σε πρωτεύουσα της Ελλάδος, αυξάνοντας έκτοτε ραγδαία τον πληθυσμό της και διαμορφώνοντας σταδιακά τα σημερινά της όρια. Ο δήμος περιλαμβάνει το κλεινόν Άστυ, γνωστό ως ιστορικό κέντρο, έξι περιφερειακές δημοτικές ενότητες και χωροθετείται στην καρδιά της ομώνυμης μητροπολιτικής περιοχής.

Σύγχρονο πολεοδομικό κέντρο είναι η Ομόνοια, βόρεια της Ακροπόλεως, η οποία καθίσταται προσβάσιμη μέσω του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου και του μετρό στη στάση του υπόγειου δικτύου, μέσω του υπεραστικού σιδηροδρόμου στο Σταθμό των Αθηνών, καθώς και μέσω των Λεωφόρων Αθήνων, Πειραιώς και της Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας.

Η Πόλη των Αθηνών φημίζεται για τα ιστορικά της μνημεία, την οικονομική και πολιτική της δραστηριότητα -αποτελεί έδρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου- τον πολιτισμό και τη φιλοξενία της, ενώ συνιστά δημοφιλή ευρωπαϊκό τουριστικό προορισμό καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο δήμο. Δήμαρχος της πόλης είναι ο Κώστας Μπακογιάννης.
Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι

Το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι είναι ένα πανεπιστήμιο στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στη Φινλανδία με την ευρύτερη έκταση προσφερομένων επιστημών. Έχει εγγεγραμένους περίπου 38.000 φοιτητές (συμπεριλαμβανομένων 5.500 μεταπτυχιακών φοιτητών). 

Το πανεπιστήμιο είναι μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων Έρευνας και του "Europaeum" και εστιάζει με μεγάλη έμφαση στην υψηλής ποιότητας έρευνα.
Ορχάν Παμούκ

Ο Ορχάν Παμούκ ("Ferit Orhan Pamuk", Κωνσταντινούπολη, 7 Ιουνίου 1952) είναι Τούρκος επιφανής μυθιστοριογράφος της μεταμοντέρνας λογοτεχνίας. Είναι εξαιρετικά δημοφιλής στη χώρα του, αλλά έχει επίσης κερδίσει και ένα αυξανόμενο αναγνωστικό κοινό παγκοσμίως. Ως ένας από τους πλέον διακεκριμένους Ευρωπαίους μυθιστοριογράφους, το έργο του έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Έχει επίσης τιμηθεί με μείζονα εγχώρια και διεθνή λογοτεχνικά βραβεία. Στις 12 Οκτωβρίου 2006 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Τα βιβλία του έχουν εκδοθεί σε πάνω από 11 εκατομμύρια αντίτυπα.
Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο

Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (εν συντομία: ΕΑΜ) ιδρύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941 στην κατεχόμενη τότε Αθήνα και αποτέλεσε τη μεγαλύτερη ελληνική αντιστασιακή οργάνωση κατά την διάρκεια της Κατοχής. Πριν την ίδρυση του είχε προηγηθεί και η ίδρυση άλλων οργανώσεων, όπως η «Ελευθερία» στη Θεσσαλονίκη (15 Μαΐου 1941), η «Εθνική Αλληλεγγύη» στην Αθήνα (28 Μαΐου 1941), το «Πατριωτικό Μέτωπο» στα Γιάννενα (2 Ιουνίου 1941) κ.α.
Ακενατόν

Ο Αμένοφις Δ', επίσης Αμενχοτέπ Δ΄ (περίπου 1353-1336 Π.Κ.Ε.) ή 1351–1334 ΠΚΕ, περισσότερο γνωστός με το όνομα Ακενατόν, (|ɑː|k|ə|ˈ|n|ɑː|t|ən), ή Αμένοφις κατά την ελληνοποιημένη εκδοχή, ήταν Φαραώ της Αιγύπτου, ο δεύτερος γιος του Αμένοφι Γ΄. Με βάση πρόσφατες έρευνες, με την βοήθεια της χρήσης DNA από μούμιες του τάφου του Τουταγχαμών, θεωρείται πως ο Ακενατόν ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, ο πατέρας του Τουταγχαμών, γεγονός που για πολλά χρόνια αμφισβητούνταν.
Ιούλιος Καίσαρ

Ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρ ("Gaius Iulius Caesar", 13 Ιουλίου 100 π.Χ. - 15 Μαρτίου 44 π.Χ.), ήταν Ρωμαίος πολιτικός, στρατηγός και αξιόλογος συγγραφέας της λατινικής ιστοριογραφίας. Έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στον μετασχηματισμό της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. 

Το 60 π.Χ., ο Καίσαρ, ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος και ο Πομπήιος σχημάτισαν πολιτική συμμαχία που κυριάρχησε στη ρωμαϊκή πολιτική για αρκετά χρόνια. Οι προσπάθειές τους να συγκεντρώσουν εξουσία βρήκαν αντίδραση εντός της Ρωμαϊκής Συγκλήτου, στις τάξεις της οποίας ήταν ο Μάρκος Πόρκιος Κάτων με τη συχνή υποστήριξη του Μάρκου Τύλλιου Κικέρωνα. Οι νίκες του Καίσαρα στους Γαλατικούς Πολέμους, που ολοκληρώθηκαν το 51 π.Χ., επεξέτειναν το έδαφος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας μέχρι τη Μάγχη και τον Ρήνο. Ο Ιούλιος Καίσαρ έγινε ο πρώτος Ρωμαίος στρατηγός που έχτισε γέφυρα στο Ρήνο και πραγματοποίησε την πρώτη εισβολή στη Μεγάλη Βρετανία. 

Αυτά τα επιτεύγματα, του απέδωσαν απαράμιλλη στρατιωτική ισχύ και απείλησε να επισκιάσει το κύρος του Πομπήιου, ο οποίος επανευθυγραμμίστηκε με τη Σύγκλητο μετά τον θάνατο του Κράσσου το 53 π.Χ. Με τους Γαλατικούς πολέμους να έχουν ολοκληρωθεί, η Σύγκλητος διέταξε τον Καίσαρα να παραιτηθεί από τη στρατιωτική διοίκηση και να επιστρέψει στη Ρώμη. Ο Καίσαρ αρνήθηκε να υπακούσει στην εντολή και, αντιθέτως, επέδειξε την περιφρόνησή του το 49 π.Χ. όταν διέσχισε το Ρουβίκωνα με τη 13η λεγεώνα, αφήνοντας την επαρχία του και εισερχόμενος παράνομα στη ρωμαϊκή Ιταλία με στρατό. Το γεγονός οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο και η νίκη του Καίσαρα στον πόλεμο τον έβαλε σε μία ασυναγώνιστη θέση ισχύος και επιρροής. 

Μέγας στρατηγός και χαρισματικός πολιτικός, ο Ιούλιος Καίσαρ άλλαξε τη μορφή του πολιτεύματος της Ρώμης ενώ με τις κατακτήσεις του έβαλε τις βάσεις της εξέλιξης του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Αν και αριστοκρατικής καταγωγής, τάχθηκε με το μέρος της φιλολαϊκής παράταξης στη διαμάχη της με τη συγκλητική, κατέκτησε τη Γαλατία, ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου, εισέβαλε στη Βρετανία και ανέκοψε τις γερμανικές εισβολές. Όταν νίκησε τον μεγάλο αντίπαλό του Πομπήιο και επικράτησε οριστικά, κατάργησε ουσιαστικά τόσο τη συγκλητική όσο και τη λαϊκή κυριαρχία και επέβαλε το ηγεμονικό καθεστώς. Δολοφονήθηκε από τους οπαδούς της παλαιάς τάξης πραγμάτων αλλά οι αλλαγές που επέφερε και οι κατακτήσεις που έκανε διατηρήθηκαν για αιώνες.
Βάνταα

thumb|200px|δεξιά|Το επιστημονικό κέντρο, Χεούρεκα.
Η Βάνταα (φινλανδικά: "Vantaa", σουηδικά: "Vanda") είναι πόλη και δήμος στη Φινλανδία. Συνορεύει με το Ελσίνκι, τη φινλανδική πρωτεύουσα, στα βόρεια και τα βορειοανατολικά. Άλλοι όμοροι δήμοι είναι οι Έσποο, Νουρμιγιέρβι, Κέραβα και Τουούσουλα στα βόρεια και ο Σίποο στα ανατολικά. Το Ελσίνκι, το Έσποο, η Βάνταα και το Καουνιάινεν σχηματίζουν την Μητροπολιτική Περιοχή του Ελσίνκι. Το διοικητικό κέντρο της Βάνταα βρίσκεται στην Τίκουριλα (ή Ντίκουρσμπι - "Dickursby" στα σουηδικά). 

Η Βάνταα με πληθυσμό 202.962 (30/11/2011) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Φινλανδίας. Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Φινλανδίας το Αεροδρόμιο Ελσίνκι-Βάνταα. Φιλοξενεί επίσης ένα επιστημονικό κέντρο, το Χεούρεκα. 

Η Βάνταα καλύπτει περιοχή 240 τ.χλμ., εκ των οποίων τα 1,97 τ.χλμ. είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 844,5/χλμ². 

Το όνομα Βάνταα τέθηκε σε χρήση το 1972, όταν ο δήμος απέκτησε δικαιώματα εμπορικής πόλης. Η πρώτη καταγραφή της περιοχής είναι ως "Χέλσινγκε" το 1351 όταν ο βασιλιάς Μάγκνους Β' της Σουηδίας παραχώρησε δικαιώματα αλίευσης σολωμού στον ποταμό Βάνταα στο Εσθονικό μοναστήρι Παντίσε. 

Στις 11 Οκτωβρίου 2002 η πόλη συνταράχτηκε από την έκρηξη βόμβας στο τοπικό εμπορικό κέντρο "Myyrmanni", από την οποία σκοτώθηκαν 7 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του βομβιστή, ενός 19χρονου φοιτητή Χημείας από Ινστιτούτο Τεχνολογίας Έσποο-Βάνταα. 

Στη Βάνταα επίσης γεννήθηκε ο Μίκα Χάκινεν, ο διάσημος οδηγός της Φόρμουλα 1.
Νέφος του Όορτ

thumb|300px|Το Νέφος του Όορτ.
Το Νέφος του Όορτ είναι μια υποθετική σφαιρική περιοχή του εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 50.000 AU από τον Ήλιο, χίλιες φορές πιο μακριά από τον Πλούτωνα ή περίπου ένα έτος φωτός. Η απόσταση αυτή τοποθετεί το Νέφος του Όορτ περίπου στο ένα τέταρτο της απόστασης από τον Εγγύτατο του Κενταύρου, το κοντινότερο δηλ. ως προς τον Ήλιο αστέρι. Τα αντικείμενα του Νέφους του Όορτ αποτελούνται κυρίως από πάγους νερού, αμμωνίας, και μεθανίου. Πιστεύεται ότι το Νέφος του Όορτ είναι η πηγή όλων των κομητών που εισέρχονται στο Ηλιακό σύστημα. Μόλις τέσσερα αντικείμενα που έχουν ανακαλυφθεί πιθανολογείται ότι ανήκουν στο Νέφος του Όορτ, τα 90377 Σέντνα, 2000 CR105, 2006 SQ372, και 2008 KV42.
Ύφαλος Κίνγκμαν

thumb|right|300px|Ύφαλος Κίνγκμαν
Ο Ύφαλος Κίνγκμαν είναι ένας τροπικός κοραλλιογενής ύφαλος εκτάσεως 1 τετραγωνικού χιλιομέτρου στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, περίπου στο μέσον της απόστασης μεταξύ των νήσων της Χαβάης και της Αμερικανικής Σαμόα, στις συντεταγμένες 6°24΄ Β, 162°24΄ Δ. Είναι η βορειότερη από της Βόρειες Νήσους της Γραμμής και αποτελεί μη ενσωματωμένη επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών, διοικούμενη από την Ουάσινγκτον από το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ύφαλος είναι κλειστός για το κοινό.

Ο ύφαλος ανακαλύφθηκε το 1789 από τον Πλοίαρχο Έντμουντ Φάννινγκ του πλοίου "Μπέτσυ". Ο Πλοίαρχος Ου. Ε. Κίνγκμαν τον περιέγραψε το 1853. Προσαρτήθηκε επισήμως στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 10 Μαΐου 1922.

Ο ύφαλος Κίνγκμαν βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1.700 χιλιομέτρων (920 ναυτικών μιλίων) νότια της Χονολουλού.

Κατά καιρούς, η ακτογραμμή του μπορεί να φτάσει τα τρία χιλιόμετρα σε περίμετρο, αλλά το υψηλότερο σημείο του ύφαλου βρίσκεται περίπου ένα μέτρο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι τον περισσότερο χρόνο καλυμμένο από τα κύματα, κάνοντας τον Ύφαλο Κίνγκμαν έναν κίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα. Ο ύφαλος δε διαθέτει πλουτοπαραγωγικές πηγές, είναι ακατοίκητος και δε διατηρεί οικονομική δραστηριότητα. Ο ύφαλος περικλείει εν μέρει μία βαθιά εσωτερική λιμνοθάλασσα, η οποία χρησιμοποιήθηκε το 1937 και το 1938 ως ενδιάμεσος σταθμός μεταξύ της Χαβάης και της Αμερικανικής Σαμόα από τα υδροπλάνα της Pan American Airways. Το 1937, η Pan Am είχε σχέδια ν' αγκυροβολήσει το πλοίο "North Wind" ως πλωτή δεξαμενή ανεφοδιασμού στον ύφαλο Κίνγκμαν και να χρησιμοποιήσει τον ύφαλο ως ενδιάμεσο σταθμό για τα υδροπλάνα της που εκτελούσαν το δρομολόγιο προς τη Νέα Ζηλανδία, αλλά η Pan Am εγκατέλειψε την ιδέα όταν βρήκε ότι το κόστος υποστήριξης ενός κυρίως αδρανούς πετρελαιοφόρου ήταν απαγορευτικό. Υπήρξαν επίσης ανησυχίες ότι δε θα μπορούσαν να διατεθούν άνετες εγκαταστάσεις διανυκτέρευσης για τους επιβάτες σ' αυτό το σημείο, σε περίπτωση μηχανικού προβλήματος. Συνεπώς, η Pan Am μετέφερε τις δραστηριότητές της στη Νήσο Κάντον στις 18 Μαΐου 1939 και ξεκίνησε δρομολόγια προς τη Νέα Ζηλανδία στις 12 Ιουλίου 1940.
thumb|300px|none|Ύφαλος Κίνγκμαν— Δορυφορική εικόνα NASA NLT Landsat 7 (ορατό χρώμα)
Πομπήιος

-->
O Γναίος Πομπήιος ο Μέγας ("Gnaeus Pompeius Magnus", 29 Σεπτεμβρίου 106 π.Χ. - 28 Σεπτεμβρίου 48 π.Χ.), γνωστός συνήθως ως Πομπήιος ή Μέγας Πομπήιος, ήταν στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Καταγόταν από πλούσια ιταλική επαρχιακή οικογένεια και ο πατέρας του ήταν ο πρώτος που την ενέταξε στις τάξεις της ρωμαϊκής αριστοκρατίας. Η μεγάλη επιτυχία του Πομπήιου ως στρατηγός, ενώ ήταν πολύ νέος ακόμα, του επέτρεψε να γίνει γρήγορα ύπατος αν και δεν πληρούσε τις συνήθεις απαιτήσεις για τη θέση. 

Εντυπωσιασμένος από τις νίκες του κατά τους εμφυλίους πολέμους, ο Σύλλας τον επονόμασε Magnus (Μεγάλο). Διετέλεσε τρεις φορές ύπατος και τέλεσε τρεις θριάμβους.

Τα μεγαλύτερα κατορθώματα του Πομπήιου ήταν οι νίκες του κατά των οπαδών του Μαρίου το 82-81, η επικράτησή του στην αναστατωμένη από τον Σερτώριο Ισπανία, η εξάλειψη της πειρατείας από τη Μεσόγειο σε εφαρμογή του Γαβινείου Νόμου και η νίκη στο Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο.

Στα μέσα της δεκαετίας του 60 π.Χ. ο Πομπήιος σχημάτισε με τον Μάρκο Λικίνιο Κράσσο και τον Ιούλιο Καίσαρα την Πρώτη Τριανδρία, μιαν ανεπίσημη πολιτικοστρατιωτική συμμαχία, και ο Πομπήιος παντρεύτηκε την κόρη του Καίσαρα Ιουλία. Μετά τον θάνατο της Ιουλίας και του Κράσσου Πομπήιος και Καίσαρ βρέθηκαν επί κεφαλής ο μεν πρώτος της συντηρητικής ο δε δεύτερος της λαϊκής παράταξης. Ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος και ο Πομπήιος νικήθηκε στη μάχη των Φαρσάλων και κατέφυγε στην Αίγυπτο. Εκεί δολοφονήθηκε κατ' εντολήν του Πτολεμαίου ΙΓ΄, ο οποίος πίστευε πως με αυτόν τον τρόπο θα γινόταν αρεστός στον Καίσαρα.

Η σταδιοδρομία και η πτώση του Πομπήιου ήταν καθοριστικοί παράγοντες του μετασχηματισμού της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας σε αυτοκρατορία.
Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας

Ο Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας ("Miguel Ángel Asturias Rosales", 19 Οκτωβρίου 1899 - 9 Ιουνίου 1974) ήταν συγγραφέας και διπλωμάτης από τη Γουατεμάλα. Γεννήθηκε στην Πόλη της Γουατεμάλα και πέθανε στη Μαδρίτη. 

Το 1917 ο Μιγκέλ Αστούριας σπούδασε νομική στο "Universidad de San Carlos de Guatemala" όπου συμμετείχε στην επανάσταση του 1920 εναντίον του Γουατεμαλανού δικτάτορα Μανουέλ Εστράδα Καμπρέρα. Αποφοίτησε το 1923 και πήγε στο Παρίσι της Γαλλίας για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στη Σορβώνη. Ενώ ζούσε στο Παρίσι, επηρεάστηκε από τη συγκέντρωση συγγραφέων και ποιητών στο Μοντπαρνάς και ξεκίνησε τη συγγραφή ποίησης και μυθοπλασίας. 

Ο Αστούριας επέστρεψε στη Γουατεμάλα το 1933 όπου δούλευσε ως δημοσιογράφος προτού υπηρετήσει στο διπλωματικό σώμα της χώρας του. Όταν έπεσε η κυβέρνηση του Προέδρου Γιάκομπο Αρμπένζ το 1954, εκδιώχτηκε από τη χώρα από τον Κάρλος Καστίγιο Άρμας. Ενώ ζούσε στην εξορία έγινε διάσημος συγγραφέας με την έκδοση του μυθιστορήματός του "Mulata". Τελικά, ο νέος πρόεδρος της Γουατεμάλα τον όρισε πρέσβη στη Γαλλία το 1966, την ίδια χρονιά που κέρδισε το Βραβείο Ειρήνης Λένιν. 

Το 1967 του απενεμήθη το Βραβείο Νομπέλ για τη Λογοτεχνία "για το ζωντανό λογοτεχνικό επίτευγμά του, βαθιά ριζωμένο στα εθνικά γνωρίσματα και παραδόσεις των Ινδιάνων της Λατινικής Αμερικής."

Ο Αστούριας πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη Μαδρίτη, στην Ισπανία όπου πέθανε το 1974. Είναι θαμμένος στο "Cimetière du Père Lachaise" στο Παρίσι. 

Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης κάποιων Λατινοαμερικάνων προέδρων στην Ονδούρα το 2005, ο Μεξικανός πρόεδρος Βισέντε Φοξ ανέφερε: " Έχουμε προτείνει να πραγματοποιήσουμε τη συνεργασία μεταξύ μας, σύμφωνα με τα οράματα των προγόνων μας...και είμαστε τα παιδιά ενός σπόρου, μια γεναιόδωρη χώρα αντρών και γυναικών του καλαμποκιού, όπως είπε κάποτε ο σπουδαίος Γουατεμαλανός συγγραφέας Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας."