Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Γιόζεφ Μπόις

Ο Γιόζεφ Μπόις (γερμ. "Joseph Heinrich Beuys", 12 Μαΐου 1921 - 23 Ιανουαρίου 1986) ήταν Γερμανός καλλιτέχνης, γλύπτης, θεωρητικός τέχνης και παιδαγωγός της τέχνης. Με την ιδέα της κοινωνικής γλυπτικής ως gesamtkunstwerk για το οποίο ισχυρίστηκε ότι ένα δημιουργικό, συμμετοχικό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινωνίας και πολιτικής υπήρξε ο καλλιτέχνης με τη μεγαλύτερη επιρροή στην εικαστική πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ευρώπης και της Αμερικής.

Το 1970, ο Joseph Beuys ήταν καθηγητής γλυπτικής στο Kunstakademie Düsseldorf. Ο νεώτερος φοιτητής του στο Kunstakademie Düsseldorf ήταν ο Elias Maria Reti, ο οποίος σπούδασε τέχνη μαζί του σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών.
Ιάσων Γεωργιάδης

Ο Ιάσων Γεωργιάδης , (Βόλος 1 Απριλίου 1902- ? ), ήταν Έλληνας αθλητής και διοικητικός παράγοντας της αντισφαίρισης.

Ο Γεωργιάδης γεννήθηκε στον Βόλο αλλά έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Κάιρο όπου είχε μετακομίσει η οικογένεια του όταν ο πατέρας του Κωνσταντίνος ανέλαβε διευθυντής της Τράπεζας Ανατολής. Κατατάχτηκε εθελοντής στον ελληνικό στρατό και πήρε μέρος στην Μικρασιατική εκστρατεία , εκεί αναφέρεται να παίρνει μέρος σε στρατιωτικούς αγώνες αντισφαιρίσεως το 1922 στην Σμύρνη. Αναδείχτηκε μάλιστα πολυνίκης των αγώνων, "αγώνες πανστρατιάς" όπως ονομάστηκαν, και τιμήθηκε γι' αυτό.

Το 1923 με την επιστροφή του στην Ελλάδα έγινε αθλητής του Ο.Α.Α. όπου τον υπηρέτησε από όλα τα πόστα έως τον θάνατο του. Το 1924 ήταν πρωταθλητής στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο απλό νικώντας στον τελικό τον Ζ. Αργυρόπουλο και νικητής στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Αργυρόπουλο. Στο απλό αντρών νίκησε κατά σειρά τους Σ. Ζώτο με 2-0 σετ, τον Ι. Κετσέα με 2-0 σετ στα ημιτελικά τον Ντίκερσον και στον τελικό τον Αργυρόπουλο με 3-1 σετ (6-1,7-5,2-6,8-6). Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Αργυρόπουλο νίκησαν στον τελικό το ζευγάρι Ντίκερσον-Χάρτοπ με 3-1 σετ .

Πήρε μέρος με την Εθνική ομάδα σε πολλές διοργανώσεις του κυπέλλου Ντέιβις , ήταν αρχηγός αποστολών σε πολλές διοργανώσεις , σύμβουλος της ΕΦΟΑ κτλ. Είχε διατελέσει ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος και διευθυντής σε ασφαλιστικές εταιρίες.
Νικόλα Πιοβάνι

O Νικόλα Πιοβάνι (ιταλ. "Nicola Piovani", 26 Μαΐου 1946) είναι Ιταλός μουσικοσυνθέτης, πιανίστας και διευθυντής ορχήστρας. Είναι ευρύτερα γνωστός από τη μουσική του για πολλές κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικά έργα. Το 1998 του απονεμήθηκε το βραβείο Όσκαρ καλύτερης μουσικής για την ταινία "La Vita è bella" του Ρομπέρτο Μπενίνι, που προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο "Η Ζωή Είναι Ωραία".

Ο Πιοβάνι σπούδασε μουσική στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης και το 1967 έλαβε δίπλωμα πιάνου από το Ωδείο Βέρντι στο Μιλάνο. Τα επόμενα χρόνια μελέτησε ενορχήστρωση και συνεργάστηκε εκτενώς με τον Μάνο Χατζιδάκι.

Από τις δημοφιλέστερες συνεργασίες του αποτέλεσε αυτή με τον σκηνοθέτη Φεντερίκο Φελλίνι για τις ταινίες "L' Intervista", "Ginger e Fred" και "La voce della luna" ("Η φωνή του φεγγαριού"). Αργότερα τίμησε τον μεγάλο σκηνοθέτη γράφοντας ένα μπαλέτο με τίτλο "Balletto Fellini".

Το 2000 η μουσική του για την ταινία "Η ζωή είναι ωραία" προτάθηκε για βραβείο Γκράμυ, το οποίο τελικώς κέρδισε ο συνθέτης Ράντυ Νιούμαν. Στις 21 Μαϊου 2008, στα πλαίσια του Φεστιβάλ των Καννών, τιμήθηκε για τη συνεργασία του με σημαντικούς Γάλλους σκηνοθέτες, λαμβάνοντας από το γαλλικό υπουργείο πολιτισμού τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων ("Cavalier de l' Ordre des Arts et des Lettres").

Εκτός από μουσική για ταινίες και το θέατρο, ο Πιοβάνι έχει γράψει συναυλιακή και συμφωνική μουσική. Μερικοί τίτλοι περιλαμβάνουν τους εξής: "La cantata del Fiore" (1988), "La cantata del Buffo" (1990), "Il signor Novecento" (1992), "Canti di scena" (1993), "Romanzo musicale" (1998), "lo stabat mater La Pietà" (1999), "La cantata dei cent’anni" (2006) (όλα σε στίχους του Vincenzo Cerami). Έχει ακόμη μελοποιήσει Όμηρο, Σείκιλο, Λόρδο Βύρωνα, Σεφέρη καθώς και Αϊνστάιν.

Μέχρι στιγμής ο Πιοβάνι έχει γράψει μουσική για πάνω από 130 ταινίες, συμπεριλαμβανομένης και της ταινίας του Περικλή Χούρσογλου "Ο κύριος με τα γκρι". Ο ίδιος λέει πως «η κάθε ταινία έχει τη δική της προσωπικότητα. Πρέπει να παραμερίζεις τις φιλοδοξίες σου όταν συνθέτεις ένα σάουνττρακ και να ταυτίζεσαι με την ταινία».

Εδώ και χρόνια φημολογείται πως το όνομα Νικόλα Πιοβάνι αποτελεί ψευδώνυμο του φημισμένου μουσικοσυνθέτη Έννιο Μορρικόνε· ο ίδιος ο Πιοβάνι πάντως, διαψεύδοντάς το, το διασκεδάζει.
The Hurt Locker

The Hurt Locker είναι πολεμική και δραματική ταινία αμερικανικής παραγωγής 2008, σε σκηνοθεσία της Κάθριν Μπίγκελοου και σενάριο του Μαρκ Μπόουλ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέρεμι Ρένερ, Άντονι Μάκι και Μπράιαν Γκέριατι. Η ταινία έχει διάρκεια 131 λεπτών και οι παραγωγοί της ταινίας είναι η σκηνοθέτιδα Κάθριν Μπίγκελοου, ο Μαρκ Μπόουλ, ο Νίκολας Τσάρτιερ και ο Γκρεγκ Σαπίρο. Την διανομή της ταινίας στην Ελλάδα ανέλαβε η εταιρία Hollywood Entertainment. Η ταινία περιγράφει τις εμπειρίες μίας ομάδας πυροτεχνουργών κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ.

Ο προϋπολογισμός της ταινίας ανέρχεται περίπου στα 15 εκατομμύρια δολάρια ενώ τα κέρδη της παγκοσμίως υπολογίζονται σε 49.230.772 δολάρια. Άρα η ταινία δεν θεωρείται αρκετά κερδοφόρα. Παρ' όλα αυτά γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα Όσκαρ κερδίζοντας 6 χρυσά αγαλματίδια εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι αυτό για την Καλύτερη ταινία. Επίσης προτάθηκε για 3 Χρυσές Σφαίρες από τις οποίες δεν κατάφερε να αποσπάσει καμία. Πολλές ήταν επιτυχίες της και στα βραβεία BAFTA (British Academy of Film and Television Arts) καθώς απέσπασε 6 βραβεία και προτάθηκε για ακόμη 2.

Το 2020 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
left|thumb|Η σκηνοθέτρια της ταινίας στα Όσκαρ
Χένρι Μέγιες

Ο Χένρι Μέγιες (αγγλικά:Henry George Mayes) (Νορθάμπτον 14 Φεβρουαρίου 1880 - Λονδίνο 1928), ήταν Βρετανό-Καναδός αθλητής της αντισφαίρισης , διεθνής με τον Καναδά , στρατιωτικός και επιχειρηματίας.

Πήγε σχολείο στο Νορθάμπτον και αργότερα κατατάχτηκε στον στρατό. Το 1898 πήρε μέρος στον πόλεμο των Μπόερς όπου πήρε προαγωγή και τιμήθηκε με μετάλλια από το βασιλικό ζεύγος της Βρετανίας. Το 1908 παντρεύτηκε την Φράνσις Χάζαρντ (Frances Hazard) και παραιτήθηκε από τον στρατό. Το 1909 μετακόμισε στο Γουίνιπεγκ του Καναδά όπου ανέπτυξε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Με το ξέσπασμα του Α' παγκοσμίου πολέμου κατατάχτηκε στον Καναδικό στρατό όπου πολέμησε στο δυτικό μέτωπο , στην Γαλλία κατά το 1914 - 1916. Με το τέλος του πολέμου προήχθη σε αντισυνταγματάρχη αργότερα διορίστηκε επικεφαλής φυσικής αγωγής στην Καναδική πολεμική αεροπορία και έπειτα στην ΡΑΦ. Τον Ιανουάριο του 1918 τιμήθηκε με το μετάλλιο του "Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας" .
thumb|left|260px|Ο Μέγιες μαζί με τους συμπαίκτες του στην ομάδα του Καναδά που πήρε την 2η θέση στο κύπελλο Ντέιβις του 1913
Ο Μέγιες ήταν και αθλητής της υδατοσφαίρισης, της σκοποβολής και της αντισφαίρισης όπου άρεσε και στον ίδιο η δημοτικότητα που είχε. Το 1913 πήρε μέρος με τον Καναδά στο Κύπελλο Ντέιβις όπου έφτασε με τους συμπαίκτες του στον τελικό , εκεί έχασαν από τις ΗΠΑ καταλαμβάνοντας την 2η θέση. Την ίδια χρονιά πήρε μέρος και στο Γουίμπλετον. Με τον Καναδά πήρε μέρος και στο κύπελλο Ντέιβις του 1914. 

Το 1920 βρέθηκε στην Ελλάδα ως σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης για να μελετήσει το σύστημα φυσικής αγωγής που ίσχυε τότε. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα έγινε μέλος του ΟΑΑ και πήρε μέρος σε αγώνες του ΟΑΑ που θεωρήθηκαν το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1920 όπου και το κατέκτησε. Στο απλό αντρών νίκησε στον τελικό τον Ι. Κετσέα και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Κρόσφιλντ (Crossfield) νίκησαν το ζευγάρι Κετσέα-Κυριακού. 

Ήταν τρεις φορές νικητής στο τουρνουά της Λέσχης της Βασίλισσας ,1922, 1926 και 1927, που διοργανώνεται ακόμα και σήμερα (2011), και είχε πολλές συμμετοχές στο Γουίμπλετον. Τελευταία νίκη του ήταν το 1928 στο Λονδίνο σε ηλικία 47 ετών, πέθανε έναν χρόνο μετά από δηλητηρίαση του αίματος, σε ηλικία 48 ετών .
Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας

thumb|200px|To λογότυπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πεζοπορίας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας (γερμ. "Europäische Wandervereinigung", αγγλ. "European Ramblers' Association" , γαλλ. "Fédération européenne de la randonnée pédestre") ιδρύθηκε το 1969 στη Γερμανία και μέχρι το 1971 αποτελούνταν από 14 οργανισμούς πεζοπορίας από 6 χώρες. Σήμερα η οργάνωση αποτελείται από 55 οργανισμούς πεζοπόρων από 30 Ευρωπαϊκά κράτη (και 3 οργανισμούς από το Ισραήλ και το Μαρόκο ως παρατηρητές).

Ο οργανισμός έχει συνολικά πάνω από 3 εκατομμύρια μέλη. Οι περισσότεροι από τους οργανισμούς έχουν πάνω από 50 χρόνια εμπειρίας στο να οργανώνουν και να δημιουργούν συνθήκες για να διευκολύνουν την πεζοπορία και πολλοί από αυτούς υπάρχουν εδώ και πάνω από 100 χρόνια (ο παλαιότερος είναι εδώ και 130 χρόνια).

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας είναι υπεύθυνη για τα Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων.
Γκούσταβ Βίγκελαντ

Ο Γκούσταβ Βίγκελαντ (Gustav Vigeland, 11 Απριλίου 1869 – 12 Μαρτίου 1943) ήταν Νορβηγός γλύπτης. Γεννήθηκε κοντά στο Halse og Harkmarkt στο δήμο Mandal της Νορβηγίας. Σε νεαρή ηλικία έφυγε για το Όσλο, όπου έμαθε την τέχνη της ξυλογλυπτικής. Το 1888 εγκαταστάθηκε οριστικά στη νορβηγική πρωτεύουσα, προκειμένου να σπουδάσει γλυπτική και να σταδιοδρομήσει ως επαγγελματίας γλύπτης.

Μεταξύ των ετών 1891 και 1896, ο Βίγκελαντ πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στα καλλιτεχνικά κέντρα της Ευρώπης – Κοπεγχάγη, Παρίσι, Βερολίνο, Φλωρεντία – προκειμένου να έρθει σε επαφή με τα νέα ρεύματα της τέχνης. Στη γαλλική πρωτεύουσα (1892) σύχναζε στο εργαστήριο του Ογκίστ Ροντέν (Auguste Rodin), ενώ στην Ιταλία πειραματίστηκε σε έργα τέχνης αρχαίας και αναγεννησιακής έμπνευσης. 

Μέχρι το 1902, ο Βίγκελαντ ήταν απασχολημένος με την αναστήλωση του καθεδρικού ναού στο Τρόντχαϊμ (Trondheim) της Νορβηγίας. Με την επιστροφή του στο Όσλο, όταν η Νορβηγία ήταν ήδη από το 1905 ανεξάρτητο κράτος από τη Σουηδία, ο Βίγκελαντ είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως ο πιο ταλαντούχος Νορβηγός γλύπτης, αναλαμβάνοντας πλήθος παραγγελιών για αγάλματα και προτομές προσωπικοτήτων, όπως ο Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen) και ο διάσημος Νορβηγός μαθηματικός Νιλς Χένρικ Άμπελ (Niels Henrik Abel, 1802 – 1829). 
Γκούσταβ Βίγκελαντ: Ο Μονόλιθος. [[Όσλο]], Πάρκο Φρόγκνερ
Στα επόμενα είκοσι χρόνια, εγκαταστημένος στο εργαστήριο του κοντά στο Πάρκο Φρόγκνερ (Frogner Park), ο Βίγκελαντ αφιερώθηκε στο μεγαλεπήβολο έργο του, που βρίσκεται σήμερα στο «Πάρκο Γλυπτικής Βίγκελαντ» (Vigeland Sculpture Park). Πρόκειται για ένα συγκρότημα υπαίθριας έκθεσης γλυπτών, που άρχισε να φιλοτεχνεί γύρω στο 1906 και που αποτελεί το κορυφαίο δημιούργημά του. Τα γλυπτά επικεντρώνονται σε ένα εντυπωσιακό μονόλιθο (Monolitten), όπου 121 γυμνές μορφές αγωνίζονται να φθάσουν στην κορυφή του. Στο «Μουσείο Βίγκελαντ», που γειτονεύει με το Πάρκο Φρόγκνερ, εκτίθενται 1.650 γλυπτά του, 3.700 ξυλογραφίες, 423 ξυλόγλυπτα και 11.000 σχέδια.
Δημήτριος Νότη Μπότσαρης

Ο Δημήτριος Νότη Μπότσαρης (23 Απριλίου 1889 - 24 Νοεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, πολιτικός και συγγραφέας.
Κωνσταντίνος Ευστρατιάδης

Ο Κωνσταντίνος Ευστρατιάδης (Κωνσταντινούπολη 1893), ήταν Έλληνας πρωταθλητής της αντισφαίρισης, αθλητής του Ο.Α.Α..

Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στο απλό αντρών το 1927 νικώντας στον τελικό τον Ζ. Αργυρόπουλο, την χρονιά αυτή στο πανελλήνιο πρωτάθλημα έγιναν μόνο απλό αντρών και γυναικών. Ήταν δεύτερος στο απλό αντρών το 1928 και το 1929 και τρίτος το 1937. Είχε πολλές δεύτερες και τρίτες νίκες σε εγχώριες διοργανώσεις όπως το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, το εσωτερικό πρωτάθλημα του ΟΑΑ και το κύπελλο Κηφισιάς. 

Με την εθνική ομάδα πήρε μέρος στο Κύπελλο Ντέιβις του 1929 όπου η Ελλάδα σημείωσε την πρώτη νίκη στην ιστορία της στην διοργάνωση επί της Γιουγκοσλαβίας, ο Ευστρατιάδης σημείωσε μία νίκη στον αγώνα. Πήρε μέρος και στο βαλκανικό κύπελλο του 1931.
Pure Data

Το Pure Data με διάφορα κομμάτια κώδικα (patches) ανοιχτά, από το εγχείρημα netpd.|thumb
Το Pure Data (ή Pd) είναι μια οπτική γλώσσα προγραμματισμού που αναπτύχθηκε από τον Miller Puckette κατά τη δεκαετία του 1990 για τη δημιουργία αλληλεπιδραστικής μουσικής μέσω υπολογιστή και έργων πολυμέσων. Αν και ο Puckette είναι ο βασικός δημιουργός του λογισμικού, το Pd είναι ανοιχτό λογισμικό και έχει αρκετούς επιπλέον προγραμματιστές που δουλεύουν σε επεκτάσεις του βασικού προγράμματος. Κυκλοφορεί με άδεια τύπου BSD. Εκτελείται σε GNU/Linux, Mac OS X, iOS, Android και Windows. Παλιότερες εκδόσεις τρέχουν σε FreeBSD και IRIX.

Το Pd μοιάζει πολύ ως ιδέα και ως σχεδίαση με το αρχικό πρόγραμμα Max, επίσης του Puckette, που το είχε δημιουργήσει όταν ήταν στο IRCAM, και μπορεί να επικοινωνήσει με το Max/MSP, τον εμπορικό απόγονο της γλώσσας Max. Μαζί θεωρούνται μέλη της οικογένειας γλωσσών Patcher.

Με την προσθήκη της εξωτερικής επέκτασης Graphics Environment for Multimedia (GEM) και άλλων πακέτων που λειτουργούν με αυτή, (όπως το Pure Data Packet / PiDiP για Linux και Mac OS X, το framestein για Windows και το GridFlow (επεξεργασία ν-διάστατων πινάκων) για Linux, Mac OS X και Windows), μπορεί να δημιουργήσει και να επεξεργαστεί βίντεο, γραφικά OpenGL, εικόνες και άλλα αντικείμενα πολυμέσων σε πραγματικό χρόνο με πρακτικά ανεξάντλητες δυνατότητες διαδραστικότητας, ήχου, εξωτερικών αισθητήρων, κλπ.

Επιπλέον, το Pd έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει τη ζωντανή συνεργασία μέσω δικτύων ή του Διαδικτύου, επιτρέποντας σε μουσικούς που είναι συνδεδεμένοι μέσω LAN ή από απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη να δημιουργούν μουσική μαζί σε πραγματικό χρόνο.
Δώρα Μεταξά

Η Δώρα Μεταξά (γαλλικά:Doris Metaxa) (Μασσαλία 12 Ιουνίου 1911 - 7 Σεπτεμβρίου 2007), ήταν Γαλλίδα με ελληνικές ρίζες αθλήτρια της αντισφαίρισης. 

Γεννήθηκε στην Μασσαλία από Έλληνες γονείς, ο πατέρας της ήταν ο Αιμίλιος Μεταξάς και διακρίθηκε με τα χρώματα της Γαλλίας. Είναι γνωστοί αγώνες της από το 1929 έως το 1934. 

Η Μεταξά κέρδισε το Γουίμπλετον στο διπλό γυναικών το 1932 με συμπαίκτρια την Βελγίδα Σίγκαρτ. Λίγες εβδομάδες μετά παντρεύτηκε τον Πήτερ Χάουαρντ γνωστό παίκτη της εποχής στο Ράγμπι κι έπειτα δημοσιογράφο, μαζί έκαναν τρία παιδιά τον Άντονυ τον Φιλίπ και την Αν. Την προηγούμενη χρονιά το 1931 με συμπαίκτρια πάλι την Σίγκαρτ έχασαν στον τελικό του Γουίμπλετον από το ζευγάρι Σέφερτ - Φίλις. Το 1934 έχασε στον τελικό του μεικτού διπλού και το 1935 ήταν επίσης δεύτερη στο διπλό γυναικών. Πήρε μέρος και σε 5 Ρολάν Γκαρός χωρίς μεγάλη επιτυχία, αντιθέτως ήταν νικήτρια του κυπέλλου Ανατολικής Μεσογείου το 1930 στο απλό γυναικών ενώ στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Βλαστό έχασαν στον τελικό.
Πίτερ Γουίαρ

Ο Πίτερ Γουίαρ (αγγλ. Peter Weir, γενν. 21 Αυγούστου 1944) είναι σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και ηθοποιός γεννημένος στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Αφού έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στον Αυστραλιανό κινηματογράφο «Νέου Κύματος» με τις ταινίες του "Το Μυστικό Του Βράχου Των Κρεμασμένων", "To Τελευταίο Κύμα" και "Καλλίπολη 1915", ο Γουίαρ σκηνοθέτησε μια γκάμα από Διεθνείς και Αμερικάνικες ταινίες πολλές από αυτές μεγάλες εμπορικές επιτυχίες συμπεριλαμβανομένων των υποψήφιων για Όσκαρ "Μάρτυρας Εγκλήματος", "Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών", "Πράσινη Κάρτα", "Ζωντανή Μετάδοση" και "Master and Commander: Στα Πέρατα του Κόσμου".
P.Y.T. (Pretty Young Thing)

* Να μην συγχέεται με το συγκρότημα P. Y. T.

Το P.Y.T. (Pretty Young Thing) είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον. Η αρχική εκδοχή του κομματιού γράφτηκε από τον Τζάκσον και τον Γκρεγκ Φίλλινγκεϊνς. Είναι το έκτο single από το έκτο solo άλμπουμ του Τζάκσον, "Thriller" (1982). Ο Κουίνσι Τζόουνς, στον οποίο δεν άρεσε το τραγούδι αλλά του άρεσε ο τίτλος, μαζί με τον Τζέιμς Ίνγκραμ έγραψαν νέο τραγούδι με τον ίδιο τίτλο. Δύο από τις αδερφές του Τζάκσον, η Τζάνετ και η Λα Τόγια, εκτέλεσαν backing φωνητικά στο P.Y.T.

Το "P.Y.T. (Pretty Young Thing)" κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 1983, ως το έκτο single από το "Thriller". Το single έφθασε στη 10η θέση του "Billboard" Hot 100 και στη 46η θέση του R&B Singles Chart, και έγινε το έκτο Top 10 hit από το άλμπουμ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το κομμάτι έφθασε στην 11η θέση. Το single ήταν πιο επιτυχημένο στο Βέλγιο, όπου έφθασε στην 6η θέση. Το "P.Y.T. (Pretty Young Thing)" επανεκτελέστηκε από διάφορους καλλιτέχνες, όπως Μόνικα, Τζάστιν Γκουαρίνι και Κάνι Γουέστ. Το αρχικό demo επανεκτέλεστηκε ως remix από τον will.i.am, μέλος του συγκροτήματος The Black Eyed Peas, για το "Thriller 25".

Το "P.Y.T. (Pretty Young Thing)" δεν εκτελέστηκε ποτέ ζωντανά από τον Τζάκσον.
Ίντζι Λενού

Η Ίντζι Λενού (Κάιρο 1896 - Γενεύη 1975), ήταν Ελληνο-Αιγύπτια πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν από τις μεγαλύτερες μορφές του αθλήματος στην Ελλάδα όπου σαν αθλήτρια του Ο.Α.Α. αγωνίστηκε για 25 έτη. 

Η Ίντζι διέμενε μόνιμα στο Κάιρο με την οικογένεια της , στην Ελλάδα ερχόταν τον μισό σχεδόν χρόνο για να συμμετάσχει σε αγώνες. Ήταν τρεις φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος στο απλό γυναικών κι άλλες 24 φορές πρωταθλήτρια στο διπλό γυναικών και διπλό μεικτό. Ήταν έξι φορές δεύτερη και μία τρίτη. Στο πρωτάθλημα Αιγύπτου ήταν πρώτη στο απλό το 1934, στο διπλό μεικτό το 1933 και στο διπλό το 1934, ήταν επίσης μία φορά δεύτερη και δύο τρίτη.

Στο κύπελλο Ανατολικής Μεσογείου ήταν 11 φορές πρώτη έξι φορές δεύτερη και οκτώ τρίτη. Σε μία μόλις διοργάνωση, το 1925, δεν πήρε μετάλλιο από όσες συμμετείχε. Στους Βαλκανικούς αγώνες ήταν τρεις φορές πρώτη στο απλό το 1931, στο διπλό το 1937 και στο μεικτό διπλό το 1937, τρίτη ήταν στο απλό του 1937. 

Είχε κατακτήσει 10 πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, δύο στο Εαρινό πρωτάθλημα και πολλές ακόμα σε εγχώριους αγώνες. Σε διεθνές επίπεδο ήταν πρώτη το 1931 στο πρωτάθλημα Καΐρου, πρώτη και στην Ρουμανία το 1932 , πρώτη στους αγώνες της ΧΑΝ Αιγύπτου το 1931. δύο φορές πρώτη στους αγώνες του τένις κλαμπ Καΐρου. Δύο φορές πρώτη στους αγώνες του Σπόρτιγκ Κλαμπ Καΐρου, μία πρώτη νίκη στους αγώνες του Σπόρτιγκ Κλαμπ Ηλιουπόλεως (Αιγύπτου), μία πρώτη νίκη και στο Βαρέζε το 1935 κ.α.
Ορέστης Γαραντζιώτης

Ο Ορέστης Γαραντζιώτης (Αλεξάνδρεια) ήταν Αιγυπτιώτης αθλητής της αντισφαίρισης, πρωταθλητής Ελλάδος και βαλκανιονίκης. 

Ήταν αθλητής του Ο.Α.Α. και 2 φορές πρωταθλητής Ελλάδας το 1930 και το 1932 στο απλό αντρών. Δύο φορές πρώτος στο διπλό αντρών το 1932 και στο διπλό μεικτό το 1932. Με την εθνική ομάδα πήρε μέρος στα κύπελλα Ντέιβις του 1929, 1930, 1931 και 1932. Το 1929 η ελληνική ομάδα σημείωσε την πρώτη νίκη στην ιστορία της παρ'όλα αυτά ο Γαραντιώτης είχε χάση στον αγώνα με τον Γιουγκοσλάβο αθλητή. Στην διοργάνωση του 1931 ο Γαρατζιώτης σημείωσε δύο νίκες στην δεύτερη νίκη της εθνικής επί της Αυστρίας. 

Συμμετείχε και στους βαλκανικούς του 1930 όπου νίκησε στο απλό αντρών τον Ζερλέντη με 3-2 σετ, στο διπλό μεικτό ήταν πάλι πρώτος με συμπαίκτρια την Λενού νίκησαν το ζευγάρι των Ρουμάνων Πουλίεφ-Γκολένκο με 2-1. 

Ήταν πρώτος και στο κύπελλο Ανατολικής Μεσογείου το 1930 στο απλό και διπλό αντρών. Είχε σημειώσει νίκες σε πολλά τουρνουά και διοργανώσεις όπως το Πρωτάθλημα Αιγύπτου, Διεθνείς αγώνες Αλεξάνδρειας, Αγώνες Τουφικιέφ κλαμπ Καΐρου, διεθνείς αγώνες Καΐρου κ.α..

Στο Αιγυπτιακό πρωτάθλημα ήταν πρώτος το 1931 όπου στον τελικό νίκησε τον Ιρλανδό Κάμπελ με 2-0.
Πάπυρος του Πρις

μικρογραφία
Ο Πάπυρος του Πρις είναι το αρχαιότερο δείγμα φιλολογικού συγγράμματος σε πάπυρο. Ονομάζεται έτσι από τον αρχαιολόγο Εμίλ Πρις ντ' Αβέν (γαλλ. "Émile Prisse d'Avesnes"), που τον αγόρασε το 1856 στις Θήβες και τον δώρισε στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας.
Ανδρέας Μανουηλίδης

Ο Ανδρέας Μανουηλίδης, (Αθήνα 1915 - ?), ήταν Έλληνας πρωταθλητής της αντισφαίρισης και της τοιχοσφαίρισης.

Ο Μανουηλίδης έκανε σπουδές στην Αθήνα και στην Αγγλία κι άσκησε το επάγγελμα του χρηματιστή. Έγινε μέλος του Ο.Α.Α. το 1935. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν δύο φορές δεύτερος στο απλό και έξι φορές στο διπλό αντρών . Είχε νίκες σε όλες τις εγχώριες διοργανώσεις όπως το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, το πρωτάθλημα Αθηνών, το Εαρινό πρωτάθλημα κ.α. 

Σε διεθνή επίπεδο είχε πάρει μέρος σε πολλά τουρνουά όπως οι Αγώνες Αλεξάνδρειας , οι αγώνες Καίρου, οι αγώνες της Άγκυρας, κύπελο Lady Cheetman κ.α. Στο κύπελλο Ανατολικής Μεσογείου ήταν τρίτος το 1947 στο διπλό αντρών. Το 1947 είχε πάρει μέρος με την εθνική Ελλάδας στο Κύπελλο Ντέιβις. 

Στην τοιχοσφαίριση και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν δύο φορές τρίτος στο απλό αντρών το 1950 και 1951.
Στέφανος Ξύδης

Ο Στέφανος Ξύδης (1912 - 1975) ήταν Αιγυπτιώτης αθλητής της αντισφαίρισης, πρωταθλητής Ελλάδος και Αιγύπτου, καθηγητής πανεπιστημίου και συγγραφέας.

Ήταν γιος της Αλεξάνδρας Δραγούμη και του Γεωργίου Ξύδη. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Δραγούμη. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο Αθηνών πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, ήταν αθλητής του Ο.Α.Α.. Πρωταθλητής Ελλάδος στο απλό το 1933, στο διπλό αντρών το 1934, στο μεικτό διπλό το 1931, 1933, 1934 και το 1935. Πολλές δεύτερες και τρίτες νίκες στο ελληνικό πρωτάθλημα και δευτεραθλητής Αιγύπτου στο διπλό αντρών το 1932.

Με την εθνική πήρε μέρος στο Κύπελλο Ντέιβις του 1933 και στους βαλκανικούς του 1931. Στο κύπελλο Ανατολικής Μεσογείου είχε μια δεύτερη θέση το 1927 στο απλό και μια τρίτη το 1935 στο διπλό αντρών.

Είχε συμμετάσχει σε πολλά εγχώρια και διεθνείς τουρνουά και διοργανώσεις , όπως διεθνείς αγώνες βασιλίσσης Γιουγκοσλαβίας το 1931, διεθνείς αγώνες Ρουμανίας το 1932, διεθνείς αγώνες Βερολίνου το 1933 κ.α. Νικητής του κυπέλλου Χαροκόπου στο διπλό αντρών το 1931 και το 1932 με συμπαίκτη τον Άντριου Αστχάλτερ. Νικητής του Εφηβικού κυπέλλου Τσήταμ το 1929 όπου νίκησε στον τελικό τον Βαρβαρέσο με 2-6, 6-1, 6-3.

Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας έγινε καθηγητής Πολιτικών Επιστημών - Διεθνείς Σχέσεις και Διεθνείς οργανισμοί, στο "Σίτι γιουνιβέρσιτι οφ Νιου Γιορκ" . Είχε διατελέσει σύμβουλος του Ε. Αβέρωφ και Σύμβουλος των Ελληνικών Κυβερνήσεων στον ΟΗΕ. Αδελφή του ήταν η επίσης πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης Φαίνη Ξύδη .
Καταφύγιο Ανζαναρίμπε-Σουντ

Το Καταφύγιο Ανζαναρίμπε-Σουντ ("Réserve Spéciale d’Anjanaharibe-Sud") είναι καταφύγιο άγριας ζωής στη Μαδαγασκάρη. Στο Ανζαναρίμπε-Σουντ, μαζί με τα το Εθνικό Πάρκο Marojejy βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του μεταξένιου σίφακα ("Propithecus candidus"). Το καταφύγιο έχει προταθεί για τον δοκιμαστικό κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Μαδαγασκάρης το 2008 ως επέκταση των βροχοδασών του Ατσινανανά.
Αλέξανδρος Οράτης

Ο Αλέξανδρος Οράτης (Αλεξάνδρεια 1910 - Αθήνα, 3 Οκτωβρίου 1984) ήταν Αιγυπτιώτης αθλητής της αντισφαίρισης, πρωταθλητής Ελλάδος. 

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κι ήταν γιος του Μιχαήλ Οράτη και της Μαρίας Καρυδιά. Θείος του ήταν ο επίσης αθλητής της αντισφαίρισης Γεώργιος Καρυδιάς, ήταν παντρεμένος κι είχε δύο παιδιά. Πήγε στο Αβερώφειο Γυμνάσιο κι έπειτα σπούδασε οικονομικά, στην Ελλάδα ήρθε στα μέσα της δεκαετίας του 1930 να εργαστεί στην SHELL. 

Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από πολύ μικρή ηλικία , μάλιστα ήταν πρωταθλητής της ελληνικής κοινότητας Αλεξάνδρειας το 1929 στο άλμα μετά φόρας. Το 1939 έγινε μέλος του Ο.Α.Α. κι άρχισε να παίρνει επίσημα μέρος σε αγώνες στην Ελλάδα.

Πρωταθλητής Ελλάδας στο διπλό αντρών το 1939 και το 1950 , το 1939 μάλιστα η πρώτη θέση μοιράστηκε ανάμεσα και στα δύο ζευγάρια του τελικού λόγο ισοπαλίας. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα είχε ακόμα δεκαέξι δεύτερες θέσεις και οκτώ τρίτες. Είχε πολλές επιτυχίες στις υπόλοιπες εγχώριες διοργανώσεις , όπως το Φθινοπωρινό κύπελλο, το Εαρινό πρωτάθλημα, το κύπελλο Χαροκόπου, αγώνες του Ομίλου Κηφισιάς κ.α.. 

Είχε πάρει μέρος σε ένα κύπελλο Ανατολικής Μεσογείου το 1947 όπου πήρε δύο τρίτες νίκες. Μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε με τα διοικητικά του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών επί 16 έτη. 

Κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 4 Οκτωβρίου 1984.
Γκάι Ρίτσι

Ο Γκάι Ρίτσι ("Guy Stuart Ritchie", 10 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Άγγλος κινηματογραφιστής, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός, ηθοποιός και επιχειρηματίας. Εγκατέλειψε το σχολείο και εργάστηκε με μερική απασχόληση στην βιομηχανία του κινηματογράφου στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ξεκίνησε με την σκηνοθεσία διαφημίσεων και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία το 1995, μια 20λεπτη ταινία μικρού μήκους η οποία εντυπωσίασε τους επενδυτές και ανέλαβε την σκηνοθεσία στην πρώτη ολοκληρωμένη ταινία, την μαύρη κωμωδία "Δύο Kαπνισμένες Kάννες" (1998). Σκηνοθέτησε ακόμα μια μαύρη κωμωδία, με τίτλο "Η Αρπαχτή" (2000). Οι άλλες ταινίες του Ρίτσι περιλαμβάνουν τις "Revolver" (2005), "RocknRolla" (2008), "Sherlock Holmes" (2009) και "Sherlock Holmes: A Game of Shadows" (2011). Επίσης όσον αφορά την προσωπική του ζωή, ήταν νυμφευμένος με την τραγουδίστρια της ποπ Μαντόνα.
Προλεμούριος ο σιμός

Ο Προλεμούριος ο σιμός (Prolemur simus) γνωστός στην αγγλική βιβλιογραφία και ως Μείζων λεμούριος μπαμπού ("Greater Bamboo Lemur") ή Λεμούριος μπαμπού με πλατιά μύτη ("Broad-nosed Bamboo Lemur") ή Ευγενής λεμούριος με πλατιά μύτη ("Broad-nosed Gentle Lemur") είναι μεγάλος γκριζωπός καφέ λεμούριος με άσπρες τούφες στα αυτιά. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με γιγάντιο μπαμπού, προτιμώντας τους βλαστούς, τρώγοντας όμως και τον μυελό και τα φύλλα. Δεν είναι γνωστό πως ο μεταβολισμός του χειρίζεται τα κυανίδια που βρίσκονται στους βλαστούς. Η τυπική ημερήσια δόση τους θα ήταν αρκετή για σκοτώσει ένα άνθρωπο. Ο μόνος επιβεβαιωμένος θηρευτής του είναι η φόσα, υπάρχει όμως υποψία και για αρπακτικά πτηνά. Συναντάται μόνο στη νοτιοανατολική Μαδαγασκάρη.

Το είδος ενδέχεται να είναι ο μόνος λεμούριος του οποίο κυρίαρχο φύλο είναι το αρσενικό, αν και αυτό δεν είναι διαπιστωμένο με βεβαιότητα. Τα αρσενικά έχουν παρατηρηθεί να αρπάζουν τον μυελό από θηλυκά που είχαν καταβάλει σημαντική προσπάθεια να ανοίξουν τους κορμούς μπαμπού.

Ο "Προλεμούριος ο σιμός" είναι ένα από τα «25 Πλέον Κινδυνεύοντα Πρωτεύοντα του Κόσμου.»
Βουτηχτάρα της Αλαότρα

Η Βουτηχτάρα της Αλαότρα (Tachybaptus rufolavatus), ήταν πτηνό της οικογένειας των πυγοποδίδων, ενδημικό της Λίμνης Αλαότρα και των τριγύρω λιμνών στη Μαδαγασκάρη. Η τελευταία φορά που θεάθηκε (το ζώο ενδέχεται να ήταν υβρίδιο με νανοβουτηχτάρι, "Tachybaptus ruficollis") ήταν το 1985 και το είδος ανακηρύχθηκε εξαφανισμένο το 2010. Υπάρχει μόνο μία γνωστή φωτογραφία του είδους.

Το πτηνό είχε μήκος περίπου 25 cm. Η δε ικανότητά του να πετάει για μεγάλες αποστάσεις πιστεύεται ότι ήταν περιορισμένη λόγω των μικρών φτερών του.

Ο πληθυσμός του είδους παρήκμασε κατά τον 20ό αιώνα, κυρίως λόγω της καταστροφής της οικοθέσης του και της θήρευσής του από το εισηγμένο είδος ψαριού "Channa striata". Επίσης, τα λίγα εναπομείναντα πτηνά υβριδίστηκαν με νανοβουτηχτάρια τα οποία χρησιμοποιούν τους υδρότοπους ως μεταναστευτική στάση, και, καθώς τα είδη διαφέρουν σε σημαντικές πτυχές τους, τα υβρίδιο ενδέχεται να είχαν μειωμένη αρμοστικότητα, γεγονός αρνητικό για τη δεξαμενή γονιδίων του είδους "T. rufolavatus".

Η πάπια "Aythya innotata", η οποία επίσης ζει στη λίμνη Αλαότρα, πιστεύονταν ότι είχε εξαφανιστεί αλλά ανακαλύφθηκε ξανά το 2006. Σε αντίθεση με αυτό το είδος όμως, η βουτηχτάρα είχε μικρές δυνατότητες διασποράς και ποτέ δεν βράθηκε αλλού.

Το είδος κηρύχθηκε επίσημα εξαφανισμένο το 2010, 25 χρόνια μετά την τελευταία επιβεβαιωμένη θέασή του.

Αν και κάποια είδη έχουν ταξινομηθεί ως εξαφανισμένα και αργότερα βρέθηκε ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν, ο "Leon Bennun", διευθυντής της οργάνωσης BirdLife International δήλωσε ότι «δεν υπάρχουν ελπίδες για αυτό το είδος» και κατηγορεί τις «μη προβλεφθείσες συνέπειες» της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Αυτή η εξαφάνιση ανεβάζει τον αριθμό των εξαφανισμένων πτηνών από το 1600 ΚΕ σε 162. Η προηγούμενη επιβεβαιωμένη εξαφάνιση είδους πτηνού ήταν το 2008, το περιστέρι του Λίβερπουλ ("Caloenas maculata").
Μίρζα

Μίρζα (Mirza) είναι το όνομα γένους μικρών λεμούριων, γνωστών και ως γιγάντιοι λεμούριοι ποντικοί. Βρίσκονται στα δυτικά φυλλοβόλα δάση της Μαδαγασκάρης συνήθως κοντά στις ακτές ή σε άλλες πηγές νερού. Το τρίχωμά τους είναι καφέ-λαδί στη ράχη και κιτρινωπό-γκρι στην περιοχή της κοιλιάς.

Αρχικά στο γένος περιλαμβάνονταν μόνο ένα είδος, ο γιγάντιος λεμούριος ποντικός του Κοκερέλ ("Mirza coquereli" - "Μίρζα του Κοκερέλ", ονομασμένος προς τιμήν του γάλλου εντομολόγου Σαρλ Κοκερέλ), όταν αυτό διαχωρίστηκε από το γένος Μικροκήβος το 1985. Το 2005 περιγράφηκε ένα δεύτερο είδος, ο γιγάντιος λεμούριος ποντικός του βορρά ("Μίρζα το ζάζα" - "M. zaza"). Το 2010 ανακοινώθηκε ότι ανακαλύφθηκε ακόμη ένα διακριτό τάξο με τμήματα κοκκινωπού τριχώματος στο πίσω μέρος της ουράς, στην περιοχή Berevo-Ranobe.

Οι γιγάντιοι λεμούριοι ποντικοί ζυγίζουν περίπου 300 g. Είναι νυκτόβιοι, και είναι ενεργοί καθ' όλο το διάστημα του έτους, εν' αντιθέσει με άλλους λεμούριους ποντικούς που πέφτουν σε νάρκη, τρώγοντας νύμφες ομόπτερων ώστε να επιβιώσουν. Είναι δενδρόβια είδη και τρέφονται με φρούτα, άνθη και μικρά ζώα όπως έντομα και αράχνες. Είναι γνωστό επίσης ότι θηρεύουν τον πυγμαίο λεμούριο ποντικό ("Μικροκήβος ο μυόξινος" - "Microcebus myoxinus") όταν βρίσκονται σε αιχμαλωσία. Φτιάχνουν πολλές φωλιές όταν βρίσκονται σε άγρια κατάσταση καθώς και στην αιχμαλωσία. Τα αρσενικά κοιμούνται μόνα τους ενώ τα θηλυκά συνήθως σε ζεύγη. Κινούνται στα τέσσερα πόδια έχοντας περιορισμένες ικανότητες στο να πηδούν.

Οι μίρζα αποτελούν συχνά θηράματα κουκουβάγιων, καθώς του αρπακτικού "Buteo brachypterus". Αναζητούν τροφή την νύχτα ώστε να αποφύγουν τους θηρευτές τους και επικοινωνούν μεταξύ τους με την χρήση και ακουστικών αλλά και οσμικών σημάτων, καθώς και υπερήχων.
Wartburg 311

Το Wartburg 311 (ελληνικά: Βάρτμπουργκ 311) ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο που παρήχθη στο Άϊζεναχ (γερμανικά: Eisenach) της τότε Ανατολικής Γερμανίας και σήμερα τμήμα της ενιαίας Γερμανίας, από την αυτοκινητοβιομηχανία Wartburg, μεταξύ του 1956 και του 1965. Αντικατέστησε το EMW 309, το οποίο ήταν αρχικά γνωστό ως IFA F9. Το 311 ήταν και το πρώτο μοντέλο που εισήγαγε την ονομασία Wartburg. Αντικαταστάθηκε (αφού μεσολάβησε το μεταβατικό μοντέλο Wartburg 312, για λιγότερο από 1 έτος) τον Ιούνιο του 1966 από το Wartburg 353.
Citroën Berlingo

325px|thumb|right|Citroën Berlingo Multispace δεύτερης γενιάς, του 2012.
Tο Citroën Berlingo είναι ένα επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου ελαφρύ βαν, που κατασκευάζεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën από το 1996, ενώ το 2008 κυκλοφόρησε η δεύτερη γενιά του. Η τρίτη γενιά του Berlingo, μαζί με τα στενά συγγενικά Peugeot Rifter και Opel Combo, παρουσιάστηκαν στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2018.
Πιάστε τον Μάγο

Το Πιάστε τον Μάγο (στα αγγλικά "Sourcery") είναι το πέμπτο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ "Δισκόκοσμος" (στα αγγλικά "Discworld"). Εκδόθηκε το 1988. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Παρά Πέντε" το 2001.
Δάσος των Κέδρων του Θεού

Το Δάσος των Κέδρων του Θεού (αραβικά: Horsh Arz el-Rab, Χορς Αρζ ελ-Ραμπ) βρίσκεται στο κεδροδάσος του όρους Μαχμάλ ("Jebel Makmal") του Λιβάνου σε ύψος 1.920 μέτρων, με κέδρους που ξεπερνούν σε ηλικία και τα 1.500 χρόνια. Η πιο ονομαστή συστάδα κέδρων βρίσκεται στην περιοχή που είναι γνωστή ως «Κέδροι του Θεού», κοντά στην πόλη Μπσαρί (Bsarri ή Bcharee) στο βόρειο Λίβανο, όπου υπάρχουν 375 υπεραιωνόβιοι κέδροι. Το δάσος των κέδρων περιβάλλεται για την προστασία του από ένα τείχος, που κατασκευάστηκε με εντολή της βασίλισσας της Μεγάλης Βρετανίας Βικτωρίας.

Στους κέδρους του Λιβάνου υπάρχουν αναφορές τόσο στο «Έπος του Γκιγκαλμές» όσο και στην Παλαιά Διαθήκη. Τα δάση από κέδρους του Λιβάνου προμήθευσαν το περιζήτητο ξύλο τους ("cedrus libani"), με το οποίο οικοδομήθηκε ο Ναός του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ. Οι Φοίνικες και οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν το ξύλο των κέδρων του Λιβάνου για τη ναυπήγηση των πλοίων τους και ο Ναβουχοδονόσωρ Β', βασιλιάς της Βαβυλώνας τον 6ο π. Χ. αιώνα, υλοτομούσε τους κέδρους για να χρησιμοποιηθούν ως δομικό υλικό σε κατασκευές. Επίσης, η ρητίνη ("resina cedir") και το έλαιο ("oleum cedri") του κέδρου χρησιμοποιούνταν στην ιατρική, αλλά και για τη μουμιοποίηση των φαραώ της Αιγύπτου.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός ήταν ο πρώτος που έλαβε μέτρα για την προστασία του κεδροδάσους του Λιβάνου κατά τον 2ο μ. Χ. αιώνα, οριοθετώντας ζώνες υλοτόμησης και τοποθετώντας στήλες με επιγραφές, όπου αναγραφόταν ο αριθμός των δέντρων. Σήμερα, έχουν καταγραφεί περίπου 200 τέτοιες επιγραφές για τον αριθμό των δέντρων στα κεδροδάση της αρχαιότητας. Κατά το Μεσαίωνα, οι κάτοικοι των γύρω χωριών αποψίλωσαν σε μεγάλο βαθμό τα δάση των κέδρων, για να χρησιμοποιηθούν για θέρμανση ή για να τα μετατρέψουν σε καλλιεργήσιμη γη, ενώ κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου το κεδρόξυλο χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή σιδηροδρομικών έργων.

Οι «Κέδροι του Θεού» τελούν σήμερα υπό την προστασία του Πατριάρχη του Λιβάνου, ο οποίος οικοδόμησε το 1848 μέσα στο κεδροδάσος ένα παρεκκλήσιο, όπου τον Αύγουστο κάθε έτους τελείται λειτουργία και εορτασμός για την προστασία των κέδρων. Από το 1998, οι «Κέδροι του Θεού» ανήκουν στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Ραψωδός Φιλόλογος

O Αλέξανδρος Πτίνης (15 Αυγούστου 1985), ευρύτερα γνωστός ως Ραψωδός Φιλόλογος ή Ρ.Φ., είναι Έλληνας ράπερ, ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής. Έχει κυκλοφορήσει πέντε σόλο δίσκους, ενώ ήταν μέλος των hip hop συγκροτημάτων Ladose και Διαρρήκτες. Είναι αναγνωρισμένος από πολλούς φίλους της Ελληνικής ραπ ως ένας από τους καλύτερους στιχουργούς που πέρασαν ποτέ από την σκηνή.
Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ

Ο Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ (γαλλικά: Marc-Antoine Charpentier, 1643 – 24 Φεβρουαρίου 1704) ήταν Γάλλος συνθέτης της εποχής μπαρόκ. Η συνεισφορά του, κυρίως στην εκκλησιαστική μουσική, έτυχε μεγάλης αναγνώρισης την εποχή του και το πρελούδιο στο "Te Deum" του αποτελεί πλέον ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του -κυρίως μετά την εδραίωσή του ως μουσικό σήμα του διαγωνισμού της Eurovision.
The Girl Is Mine

Το The Girl Is Mine είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον, σε συνεργασία με τον Πωλ ΜακΚάρτνεϊ. Είναι το πρώτο single από το έκτο solo άλμπουμ του Τζάκσον, "Thriller". Ο ΜακΚάρτνεϊ είναι ο μόνος καλεσμένος στο άλμπουμ. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Τζάκσον, με παραγωγή του Κουίνσι Τζόουνς (με συμπαραγωγό τον Τζάκσον). Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στα Westlake Studios, στο Λος Άντζελες, από τις 14 μέχρι τις 16 Απριλίου 1982. Ένα χρόνο πριν, ο Τζάκσον και ο ΜακΚάρτνεϊ ηχογράφησαν τα κομμάτια "Say Say Say" και "The Man", για το άλμπουμ του ΜακΚάρτνεϊ, "Pipes of Peace" (1983). Ο Πώλ είχε ήδη ηχογραφήσει το "Say Say Say", το 1981, και το προόριζε να κυκλοφορήσει ως κομμάτι του άλμπουμ "Tug Of War". Ωστόσο, αποφάσισε να επιτρέψει στον Τζάκσον να γράψει μερικούς στίχους και αργότερα έδωσε δικαιώματα στιχουργού στον Τζάκσον.

Το "The Girl Is Mine" είχε επιτυχία στα μουσικά τσαρτ. Το κομμάτι έφθασε στην κορυφή του R&B Singles Chart, στη 2η θέση του "Billboard" Hot 100 και στην 8η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μέχρι το 1985, το κομμάτι πώλησε 1.3 εκατομμύρια αντίτυπα, και έγινε πλατινένιο στις ΗΠΑ (για πωλήσεις τουλάχιστον 1 εκατομμυρίου αντίτυπων). 

Το "The Girl Is Mine" έγινε το θέμα για δύο αγωγές λογοκλοπής. Και οι δύο αγωγές απαιτούσαν από τον Τζάκσον να καταθέσει στο δικαστήριο, και οι δύο δίκες έληξαν υπέρ του τραγουδιστή και της δισκογραφικής του εταιρείας. Το 2008, για το "Thriller 25", ο τραγουδιστής των The Black Eyed Peas, will.i.am έκανε ένα remix του "The Girl Is Mine". Το remix έλαβε γενικά αρνητικές απόψεις τους μουσικούς κριτικούς.
Ηλίας Ζερβός

Ο Ηλίας Ζερβός (Κωνσταντινούπολη, 29 Νοεμβρίου 1956) είναι Έλληνας ηθοποιός. Έχει συμμετάσχει σε πολλά θεατρικά έργα και τηλεοπτικές σειρές. Από το 1990 συνεργάζεται με την Audio Visual και άλλες εταιρείες μεταγλώττισης, δανείζοντας τη φωνή του σε κινούμενα σχέδια, σε αφηγήσεις και σκηνοθετώντας μεταγλωττισμένες σειρές.
Φρανσουά Κουπρέν

Ο Φρανσουά Κουπρέν (γαλ.: François Couperin, 10 Νοεμβρίου 1668 – 11 Σεπτεμβρίου 1733) ήταν Γάλλος συνθέτης, οργανίστας και τσεμπαλίστας της μπαρόκ περιόδου. Γνωστός και ως "Couperin le Grand" (Κουπρέν ο Μέγας) καταγόταν από μια μεγάλη οικογένεια μουσικών, εξέχον μέλος της οποίας ήταν και ο θείος του, Λουί Κουπρέν.
Suicidal Angels

Οι Suicidal Angels είναι ελληνικό thrash metal συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 2001 από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Νίκο Μελισσουργό. Έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής έξι στούντιο άλμπουμ, ενώ έχουν συμμετάσχει σε μεγάλα heavy metal φεστιβάλ στο εξωτερικό, όπως στο "Wacken Open Air" της Γερμανίας και σε περιοδείες με άλλα συγκροτήματα του ίδιου είδους, μεταξύ των οποίων οι Overkill, οι Death Angel και άλλοι.
Ταξίδια με τη θεία μου

Το Ταξίδια με τη θεία μου(στα αγγλικά Travels with My Aunt) είναι μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα Γκράχαμ Γκρην.Η ιστορία μιλάει για τα ταξίδια του Χένρι Πούλινγκ συνταξιούχου τραπεζικού και της εκκεντρικής θείας του Αυγούστας στην Ευρώπη αλλά και ακόμα πιο μακριά.Η θεία του τον τραβά μακριά από την ήσυχη του ζωή στο εργένικο και μοναχικό σπίτι του σε διάφορες περιπέτειες καθώς αφηγήται τη ζωή της.
Μαύροι Πίνακες

Οι Μαύροι Πίνακες (Ισπανικά: "Pinturas negras") είναι μία σειρά δεκατεσσάρων έργων του Φρανθίσκο Γκόγια τα οποία ζωγράφισε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, κατά τη χρονική περίοδο (1819-1823). Απεικονίζουν έντονα, στοιχειωμένα θέματα, τα οποία αντανακλούν το φόβο της παράνοιας και την οπτική γωνία της ανθρωπότητας που είχε ο καλλιτέχνης. Το 1819, σε ηλικία 72 χρόνων, ο Γκόγια μετακόμισε σε ένα σπίτι έξω από τη Μαδρίτη που ονομαζόταν "Η έπαυλη του Κουφού" (Ισπανικά: Quinta del Sordo). Παρά το γεγονός ότι το σπίτι είχε πάρει την ονομασία του από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη ο οποίος ήταν κουφός, ο Γκόγια ήταν επίσης σχεδόν πλήρως κουφός εξαιτίας μίας ασθένειας από την οποία είχε προσβληθεί όταν ήταν 46 χρονών.

Μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους και την εμφύλια διαμάχη στην Ισπανία, ο καλλιτέχνης ανέπτυξε μια αίσθηση πικρίας για τους ανθρώπους. Ο Γκόγια είχε βιώσει τον πανικό, τον τρόμο, και την υστερία σε προσωπικό επίπεδο. Είχε επιβιώσει από δύο παραλίγο θανάσιμες ασθένειες, και έγινε ιδιαίτερα αγχώδης και ανήσυχος για το ενδεχόμενο υποτροπίασης. Ο συνδυασμός αυτών των γεγονότων θεωρείται πως ώθησε τον Γκόγια να δημιουργήσει αυτά τα 14 έργα, κοινώς γνωστά ως Μαύροι Πίνακες.

Χρησιμοποιώντας λάδι και ζωγραφίζοντας απευθείας πάνω στους τοίχους της τραπεζαρίας και του σαλονιού του, ο Γκόγια δημιούργησε έργα με σκοτεινά θέματα. Αυτές
οι ζωγραφιές έγιναν άνευ παραγγελίας και επρόκειτο να παραμείνουν μέσα στο σπίτι του καθώς πιθανότατα ο Γκόγια δεν είχε πρόθεση να τις εκθέσει δημοσίως: "...αυτοί οι πίνακες ήταν πιο προσωπικοί από κάθε άλλο πίνακα που έχει δημιουργηθεί ποτέ στην ιστορία της Δυτικής Τέχνης." Ο Γκόγια είτε δεν έδωσε τίτλους σε αυτά τα έργα είτε τους έδωσε ονόματα τα οποία δεν αποκάλυψε ποτέ σε κανέναν. Οι τίτλοι έχουν δοθεί κυρίως από ιστορικούς της τέχνης.
Κλάους Νόμι

Ο Κλάους Νόμι ("Klaus Nomi", πραγματικό όνομα: "Klaus Sperber", 24 Ιανουαρίου 1944 – 6 Αυγούστου 1983) ήταν Γερμανός κοντρα-τενόρος, γνωστός για το φωνητικό του εύρος καθώς και για την εκκεντρική, απόκοσμη εμφάνισή του επί σκηνής.

Οι εμφανίσεις του ήταν φαντασμαγορικές παραστάσεις, στις οποίες ντυνόταν έξαλλα, φορούσε υπερβολικό μακιγιάζ, ενώ ήταν αναγνωρίσιμος από το χτένισμα - υπογραφή του. Το ρεπερτόριό του ήταν εξίσου παράξενο, περιλαμβάνοντας οπερατικές άριες με ηλεκτρονική διάθεση, καθώς και ποπ τραγούδια της δεκαετίας του 1960. Έγινε ευρύτερα γνωστός από τη συνεργασία του με τον Ντέιβιντ Μπάουι το 1979.

Ο Νόμι πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1983 από επιπλοκές λόγω της νόσου του AIDS στην ηλικία των 39 ετών.
Απόστολος Βακαλόπουλος

Ο Απόστολος Βακαλόπουλος (Βόλος, 11 Αυγούστου 1909 - Θεσσαλονίκη, 10 Ιουλίου 2000) ήταν ιστορικός, συγγραφέας και πανεπιστημιακός.
Χαρίσσα

thumb|right|200px|Χαρίσσα: Άγαλμα της Παναγίας του Λιβάνου. 
Η Χαρίσσα (Harissa) είναι ένα ιερό προσκύνημα, που βρίσκεται σε μια βουνοκορφή του ομώνυμου όρους Χαρίσσα και σε υψόμετρο 650 μέτρων, πάνω από τον γραφικό κόλπο της παραλιακής πόλης Ζούνιε (Jounieh) του Λιβάνου. Απέχει 20 χιλιόμετρα από τη Βηρυτό, ενώ η πρόσβαση γίνεται είτε με τελεφερίκ είτε μέσω ενός απότομου και όλο στροφές ανηφορικού δρόμου. Από το ύψος της Χαρίσσα, η θέα προς τον κόλπο του Ζούνιε είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. 

Το πιο ενδιαφέρον αξιοθέατο της Χαρίσσα είναι το γιγαντιαίο μπρούντζινο άγαλμα της «Παναγίας του Λιβάνου» (Notre Dame du Liban), επιβαμμένο λευκό, το οποίο ζυγίζει 15 τόνους, έχει κατασκευαστεί στη Γαλλία στα τέλη του 19ου αιώνα και έχει τοποθετηθεί στη Χαρίσσα το 1908. Γύρω από το άγαλμα της Παναγίας, που καλεί τους πιστούς με απλωμένα τα χέρια της, υπάρχουν εκκλησίες διαφόρων δογμάτων. Στη βάση του αγάλματος της Παναγίας υπάρχει ένα μικρό παρεκκλήσιο, ενώ παραπλεύρως ορθώνεται ο τεραστίων διαστάσεων υπερμοντέρνος Καθεδρικός Ναός των Μαρωνιτών και πιο πέρα η βυζαντινού ρυθμού ελληνοκαθολική βασιλική του Αγίου Παύλου, χτισμένη μεταξύ των ετών 1947 και 1962.
HBO

Το HBO (Home Box Office) αποτελείται από ένα σύνολο πολλών καλωδιακών καναλιών των Ηνωμένων Πολιτειών, που ανήκει στον όμιλο εταιριών της Time Warner. Από το Μάρτιο του 2011, οι συνδρομητές έφτασαν τους 28.200.000 στις ΗΠΑ, γεγονός που το καθιστά το δεύτερο μεγαλύτερο συνδρομητικό κανάλι στην Αμερική μετά το Encore το οποίο έφτασε τους 33.100.000 συνδρομητές τον Ιούλιο του 2011. Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το HBO μεταδίδει και σε τουλάχιστον 151 χώρες σε σε όλο τον κόσμο.

Το πρόγραμμα του HBO περιλαμβάνει κυρίως κινηματογραφικές ταινίες και πρωτότυπες σειρές, ντοκιμαντέρ, αγώνες πυγμαχίας, περιστασιακά stand-up comedy και αφιερώματα συναυλιών. Το HBO θεωρείται το καλύτερο συνδρομητικό κανάλι όλων των εποχών.
Τσανταρλή Καρά Χαλίλ Χαϊρεντίν Πασάς

thumb|right||140px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο Τσανταρλή Καρά Χαλίλ Χαϊρεντίν Πασάς (Çandarlı Kara Halil Hayreddin Paşa), συνήθως αναφερόμενος απλά ως Καρά Χαλίλ Πασάς, υπήρξε μεγάλος βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1364 έως το θάνατό του (1387), επί σουλτάνου Μουράτ Α΄.

Ήταν ο πρώτος που ανήλθε στο συγκεκριμένο αξίωμα χωρίς να ανήκει στους "ιλμιγιέ", τα μορφωμένα στελέχη της διοίκησης. Με μια τυπολατρική προσέγγιση, ήταν επίσης ο πρώτος μεγάλος βεζίρης της αυτοκρατορίας - αν και το πόστο υπήρχε απ' την εποχή του Αλαεντίν Μπέη, ο επίσημος τίτλος καθιερώθηκε το 1381.
Wanna Be Startin' Somethin'

Το Wanna Be Startin' Somethin' είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον. Το Wanna Be Startin' Somethin' κυκλοφόρησε στις 8 Μαΐου 1983, από την Epic Records ως το τέταρτο single από το έκτο άλμπουμ του Τζάκσον, "Thriller" (1982). Είναι το πρώτο τραγούδι στον κατάλογο κομματιών του "Thriller". Το τραγούδι γράφτηκε από τον Τζάκσον, με παραγωγό τον Κουίνσι Τζόουνς (με συμπαραγωγό τον Τζάκσον). Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται σε ξένους που διαδίδουν φήμες για αρχή μιας επιχείρησης χωρίς καλή αιτία. Μουσικά, το Wanna Be Startin' Somethin' έχει ένα διαπολιτισμικό θέμα της disco, όπως και το προηγούμενο υλικό του Τζάκσον από το "Off the Wall" (1979). Η διευθέτηση του ρυθμού του κομματιού αποτελεί διαπλοκή σχεδία από ντραμς, ενώ η διευθέτηση κρουστών είναι ηχηρή και ακριβής. Το Wanna Be Startin' Somethin' είχε επανεκτελεστεί από διάφορους καλλιτέχνες. Εκτός από το "Thriller", το Wanna Be Startin' Somethin εμφανίζεται σε απανθίσματα και greatest hits albums του Τζάκσον.

Το Wanna Be Startin' Somethin' έλαβε θετικές απόψεις από τους μουσικούς κριτικούς. Το τραγούδι ήταν επίσης εμπορικά επιτυχημένο, φθάνοντας στα top 20 και top 30 σε πολλές χώρες. Το τραγούδι έγινε το πέμπτο top ten single στις ΗΠΑ στο "Billboard" Hot 100, φθάνοντας στο top ten, στη 5η θέση. Το τραγούδι ξαναμπήκε στα τσαρτ το 2008, μετά την κυκλοφορία του "Thriller 25". Μετά τον θάνατο του Τζάκσον, τον Ιούνιο του 2009, το τραγούδι ξαναμπήκε στα παγκόσμια τσαρτ, κυρίως λόγω των digital download πωλήσεων. Σε αντίθεση από τα προηγούμενα singles από το "Thriller", το Wanna Be Startin' Somethin' δεν έχει μουσικό βίντεο, αλλά εκτελέστηκε από τον Τζάκσον σε παγκόσμιες περιοδείες, τόσο σε περιοδείες των Τζάκσον 5 και σε solo περιοδείες.

Ως μέρος της κυκλοφορίας του "Thriller 25", ένα remix του Wanna Be Startin' Somethin', ονόματι "Wanna Be Startin' Somethin' 2008", ηχογραφήθηκε με τον Akon, και κυκλοφόρησε ως το δεύτερο single του άλμπουμ. Το τραγούδι έγινε εμπορικά επιτυχημένο, φθάνοντας στο top ten σε 6 χώρες, καθώς και στο top 20 σε αρκετές χώρες παγκοσμίως και στο top 40 στον Καναδά. Το τραγούδι ήταν πιο επιτυχημένο παγκοσμίως από ότι στις ΗΠΑ, φθάνοντας στη 81η θέση στο "Billboard" Hot 100, η χειρότερη θέση του κομματιού στα τσαρτ.
Dexter

Ντέξτερ (Dexter) είναι αμερικάνικη, δραματική τηλεοπτική σειρά με επίκεντρο τον Ντέξτερ Μόργκαν (Dexter Morgan), ο οποίος εργάζεται σαν τεχνικός ανάλυσης διασποράς αίματος στα αιματολογικά εργαστήρια της Αστυνομίας του Μαϊάμι και τα βράδια μετατρέπεται σε ψυχοπαθή δολοφόνο.

Η σειρά έκανε πρεμιέρα την 1η Οκτωβρίου 2006, στο Showtime και η πέμπτη σεζόν τελείωσε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Στις 2 Δεκεμβρίου 2010, η σειρά ανανεώθηκε για έκτη σεζόν. Τοποθετημένη στο Μαϊάμι, η πρώτη σεζόν είναι βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στο μυθιστόρημα "Darkly Dreaming Dexter" (Τα σκοτεινά όνειρα του Ντέξτερ) του Τζεφ Λίντσεϊ, το πρώτο της σειράς βιβλίων Ντέξτερ. Οι επόμενες σεζόν εξελίσσονταν ανεξάρτητα από τα βιβλία του Λίντσεϊ. 

Ο Ντέξτερ δολοφονεί έχοντας ως βάση τον "Κώδικα του Χάρι", ένα σύνολο ηθικών κανόνων και διαδικασιών, επινοημένες από τον θετό του πατέρα Χάρι Μόργκαν (αστυνομικό του Μαϊάμι) για να βεβαιωθεί ότι ο Ντέξτερ δεν θα συλληφθεί και για να διασφαλίσει ότι θα δολοφονεί μόνο άλλους δολοφόνους. Ο Χάρι εκπαίδευσε ακόμη τον Ντέξτερ ώστε να αλληλεπιδρά πειστικά με τους υπόλοιπους ανθρώπους πάρα την διασχιστική ψυχική του ασθένεια, για την οποία ο Χάρι πίστευε ότι είναι ψυχοπάθεια, και η οποία προέκυψε όταν ο Ντέξτερ έγινε μάρτυρας της βίαιης δολοφονίας της βιολογικής του μητέρας, Λόρα Μόουσερ (Laura Moser). 

Ως ενήλικας, ο Ντέξτερ έχει σε μεγάλο βαθμό ξεφύγει κάθε υποψίας (με κάποιες εξαιρέσεις) με το να είναι καλόκαρδος και γενναιόδωρος και να διατηρεί γενικά, επιφανειακές σχέσεις. Ωστόσο, η αφοσίωσή του στην θετή του αδερφή Ντέμπρα, στην κοπέλα του (αργότερα σύζυγο), Ρίτα, στα θετά του παιδιά, Άστορ και Κόντι, και αργότερα στον βιολογικό του γιο, Χάρισον, έχει περιπλέξει την διπλή του ζωή και τον έχουν κάνει να αμφισβητήσει την ανάγκη του να δολοφονεί. Στην πραγματικότητα, στην πρώτη σεζόν, νεοανακαλυφθείσες αναμνήσεις της δολοφονίας της μητέρας του θέτουν σε κίνηση τον αργό αλλά σταθερό εξανθρωπισμό του Ντέξτερ, προχωρώντας περαιτέρω με κάθε σεζόν, όπου ο Ντέξτερ αρχίζει να βιώνει μια ποικιλία συναισθημάτων για πρώτη φορά μετά από χρόνια.
Τσανταρλή Χαλίλ Πασάς

thumb|right||140px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο Τσανταρλή Χαλίλ Πασάς (Çandarlı Halil Paşa), συνήθως αναφερόμενος απλά ως Χαλίλ Πασάς, υπήρξε μεγάλος βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1439 έως το 1453, στα τελευταία χρόνια του σουλτάνου Μουράτ Β΄ και τα πρώτα του Μωάμεθ Β΄. Ήταν γόνος της πανίσχυρης οικογένειας των Τσανταρλή - ο παππούς του, ο θείος του κι ο πατέρας του είχαν επίσης διατελέσει στο ίδιο αξίωμα.

Κατά τη δεκαετία του 1440 αναδείχτηκε σε ρυθμιστικό παράγοντα της αυτοκρατορίας, έχοντας κάποιες στιγμές δύναμη μεγαλύτερη κι απ' το σουλτάνο. Αυτό τελικά του κόστισε τη ζωή, αφού ο Μωάμεθ δεν είχε διάθεση να μοιραστεί με άλλους την εξουσία του και τον εκτέλεσε αμέσως μόλις κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη. Έμεινε έτσι στην ιστορία ως ο πρώτος μεγάλος βεζίρης που εκτελέστηκε.
Τσιανγκσί

Η Τσιανγκσί (κινεζικά: "江西", ) είναι νότια επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Εκτείνεται από τις όχθες του ποταμού Γιανγκτσέ στα βόρεια και μπαίνει σε πιο λοφώδεις περιοχές στα νότια. Συνορεύει με τις επαρχίες Ανουί στα βόρεια, Ζεγιάγκ στα βορειοανατολικά, Φουτζιάν στα ανατολικά, Κουανγκτόνγκ στο νότο, Χουνάν στα δυτικά, και Χουπέι στα βορειοδυτικά.

Καταλαμβάνει έκταση 166,900 τ.χμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 44,567,475, σύμφωνα με την απογραφή του (2010). Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η .