Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κβάμε Νκρούμαχ

Ο Κβάμε Νκρούμαχ ("Kwame Nkrumah", Νκρόφουλ, Γκάνα, 21 Σεπτεμβρίου 1909 – Βουκουρέστι, Ρουμανία, 27 Απριλίου 1972) ήταν Γκανέζος φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας, ο πρώτος πρωθυπουργός (1957-1960) και πρώτος πρόεδρος (1960-1966) της ανεξάρτητης Γκάνας. Έγινε ευρύτερα γνωστός για τις προσπάθειές του να διαδοθούν οι ιδέες του παναφρικανισμού.
Koste Seselwa

Το τραγούδι Koste Seselwa ("Ελάτε μαζί όλοι οι κάτοικοι των Σεϋχελλών") είναι ο εθνικός ύμνος των Σεϋχελλών. Η μουσική και οι στίχοι είναι του Νταβίντ Φρανσουά Μαρκ Αντρέ και του Ζωρζ Σαρλ Ρομπέρ Παγιέ. Καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1996.
Sturmabteilung

Η οργάνωση Sturmabteilung (συντομογραφία: SA, ελληνική προφορά: Στούρμαμπταϊλουνγκ, Ες-Α, ελληνικά: "Τάγματα Εφόδου") ήταν παραστρατιωτική οργάνωση προσκείμενη αρχικά στο Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (DAP) και στη συνέχεια στη μετεξέλιξή του, στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ. Η οργάνωση αποδυναμώθηκε σημαντικά ύστερα από την δολοφονία περίπου 200 στελεχών της, μεταξύ των οποίων και ο επικεφαλής της Ερνστ Ρεμ το 1934 κατά την νύχτα των μεγάλων μαχαιριών.
Clannad

Οι Clannad είναι ροκ/φολκ μουσικό συγκρότημα από το Ντόνεγκαλ της Ιρλανδίας. Η μουσική τους έχει περιγραφεί ποικιλοτρόπως, καθώς συμπεριλαμβάνει στοιχεία από τη φολκ και τη φολκ ροκ, την ιρλανδική και κελτική μουσική και τη New Age. Τραγουδούν σε διάφορες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών, των λατινικών, γαελικών, τη γλώσσας των Μοϊκανών και προ πάντων της μητρικής τους γλώσσας, της ιρλανδικής. Από τους Clannad ξεκίνησε την καριέρα της η ιρλανδή μουσικός Ένια.
Ζοζέφ Μπελμόν

Ο Ζοζέφ Μπελμόν" 'ή αγγλικά: Τζόζεφ Μπέλμοντ"', (Joseph Belmont, 1947-) είναι πολιτικός από τις Σεϋχέλλες και 2ος Αντιπρόεδρος της χώρας, από το 2004 ως το 2010. Έγινε αντιπρόεδρος έπειτα από την παραίτηση του προέδρου Φρανς-Αλμπέρ Ρενέ και την ανάληψη της προεδρίας από τον έως τότε αντιπρόεδρο, Τζέιμς Μισέλ. Είναι ηγετικό στέλεχος του κόμματος Προοδευτικό Λαϊκό Μέτωπο των Σεϋχελλών (SPPF)
Ταύρος των Φαρνέζε

Ο Ταύρος των Φαρνέζε είναι ένα ογκώδες γλυπτό που αποδίδεται στους καλλιτέχνες, Απολλώνιο από τις Τράλλεις και Ταυρίσκο. Θεωρείται από πολλούς μελετητές το μεγαλύτερο ενιαίο γλυπτό που έχει διασωθεί από την αρχαιότητα. 

Σχετικές πληροφορίες μας παρέχει στο έργο του ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. Αναφέρει πως οι καλλιτέχνες έλαβαν την παραγγελία για το έργο τους προς τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. και πως το λάξεψαν σε ένα ενιαίο κομμάτι μάρμαρο. Στην ιταλική χερσόννησο μεταφέρθηκε από τη Ρόδο, αποτελώντας κατόπιν τμήμα της μεγαλειώδους συλλογής του Ασίνιου Πόλλιο, ενός Ρωμαίου πολιτικού που έζησε κατά τη μεταβατική περίοδο από τη Δημοκρατία στο Πριγκιπάτο. 

Το κολοσσιαίο αυτό γλυπτό αναπαριστά το μύθο της Δίρκης, συζύγου του Λύκου, Βασιλιά της Θήβας. Τη Δίρκη έδεσαν σε έναν αφηνιασμένο ταύρο οι γιοι της Αντιόπης, Αμφίονας και Ζήθος, οι οποίοι θέλησαν να την εκδικηθούν για την κακομεταχείρηση που είχε επιφυλάξει στη μητέρα τους. Τη σκηνή παρακολουθούν ένας βοσκός κι ένα σκυλί, ενώ πίσω στέκεται η ίδια η Αντιόπη κρατώντας ένα δόρυ.

Το έργο ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1546 στα Λουτρά του Καρακάλλα στη Ρώμη, κατά τη διάρκεια ανασκαφών που είχε παραγγείλει ο Πάπας Παύλος Γ', κατά κόσμον Αλεσάντρο Φαρνέζε, ελπίζοντας να ανακαλύψει αρχαιότητες για να στολίσει με αυτές την κατοικία του. Το 1788 μεταφέρθηκε στη Νάπολη με πλοίο, όπου και τοποθετήθηκε στην Villa Comunale μέχρι το 1826. Σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης.
Στέλιος Ξεφλούδας

Ο Στέλιος Ξεφλούδας (1902−1984) ήταν Έλληνας συγγραφέας.
Μίντλεσμπρο ΦΚ

Η Μίντλεσμπρο ΦΚ (αγγλικά: "Middlesbrough F.C.") είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την ομώνυμη πόλη. Ιδρύθηκε το 1876 και έδρα της από το 1995 είναι το στάδιο Ρίβερσαϊντ, το τρίτο από την εποχή που ξεκίνησε η επαγγελματική πορεία της ομάδας το 1889. Για 92 χρόνια (1903-1995) αγωνίζονταν στο Έιρσαμ Παρκ. Η ομάδα ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη της Πρέμιερ Λιγκ το 1992. Κυριότεροι αντίπαλοι της θεωρούνται οι σύλλογοι Νιούκασλ και Σάντερλαντ.
Χέλμαντ ποταμός

thumb|260px|Ο ποταμός Χέλμαντ και ο παραπόταμός του που διασχίζουν το Αφγανιστάν από ΒΑ. προς ΝΔ και Δ.
Ο ποταμός Χέλμαντ, ή "Χελμάντ" ή "Χέλμουντ", ή Χέλμεντ, ή "Χίρμαντ", και αρχαία ελληνικά Ετύμανδρος, ή Ερύμανθος είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός του Αφγανιστάν με συνολικό μήκος περίπου τα 1.150 χλμ.

Ο ποταμός αυτός πηγάζει από τους ορεινούς όγκους Μπαμπά της οροσειράς Χίντου Κους, περίπου 80 χλμ. βόρεια της Καμπούλ απ΄ όπου και διασχίζοντας βόρεια τη μεγάλη διάβαση Γιουνάι, ρέει αρχικά νοτιοδυτικά και στη συνέχεια στρέφεται προς τα βόρεια όπου διασχίζοντας την έρημο Ντάστι Μάργκο καταλήγει στα ομώνυμα έλη και λίμνη Χέλμαντ, στη περιοχή Σιστάν, επί της μεθορίου των Ιρανο-αφγανικών συνόρων, παρά την πόλη Ζαμπόλ, απ΄ όπου και συνεχίζει στο έδαφος του Ιράν.
Ο ποταμός Χέλμαντ σε ένα μεγάλο μέρος του μήκους του παρουσιάζει μεγάλη περιεκτικότητα σε άλατα που τον καθιστούν πολλές φορές, σε ορισμένα σημεία του, τελείως ακατάλληλο για άρδευση καλλιεργειών. Παρά ταύτα τα νερά του αποτελούν ουσιαστικό παράγοντα για τους αγρότες στο Αφγανιστάν, αφού είναι αυτός που τροφοδοτεί τη Λίμνη Χαμούν, όσο επίσης και για τους αγρότες του Ιράν που συνεχίζει να ρέει στο έδαφός τους.

Γενικά ο ποταμός Χέρμαντ αποστραγγίζει μία λεκάνη (τη λεγόμενη Σιστάν) της οποίας η έκταση φθάνει τα 160.000 τ.χλμ. 

Ένας αρκετός αριθμός υδροηλεκτρικών φραγμάτων στο ρου του ποταμού έχουν δημιουργήσει πολλές τεχνητές λίμνες για την αγροτική ανάπτυξη των περιοχών του Αφγανιστάν που αρδεύει, με σημαντικότερο το μεγάλο φράγμα Καζάκαϊ στον ομώνυμο ταμιευτήρα (λίμνη).
Κύριος παραπόταμος του Χέλμαντ είναι ο ποταμός Αργκχαντάμπ επί του οποίου σημαντικό φράγμα βρίσκεται κοντά στην πόλη Κανταχάρ. 

Κατά την αρχαιότητα η όλη περιοχή που διέσχιζε ο τότε λεγόμενος από τους Έλληνες ποταμός Ερύμανθος όριζε το αρχαίο βασίλειο της Σακαστανής ή Παραιτακηνής όπου ήταν εγκατεστημένοι οι Σάκες.
Τζάκομο ντέλλα Πόρτα

Ο Τζάκομο ντέλλα Πόρτα (ιταλικά: "Giacomo della Porta", περίπου 1532 – 1602) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας και γλύπτης, ο οποίος εργάστηκε για πολλά σημαντικά κτίρια στην πόλη της Ρώμης, συμπεριλαμβανομένης και της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Ως αποτέλεσμα, κέρδισε τον τίτλο του "Αρχιτέκτονα του Ρωμαϊκού Λαού". Κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του, ολοκλήρωσε μια πληθώρα έργων για πολλούς Πάπες και μέλη της ρωμαϊκής αριστοκρατίας.
Milk

Το Milk είναι αμερικανική βιογραφική, δραματική ταινία, παραγωγής 2008. Είναι βασισμένη στη ζωή του Αμερικανού πολιτικού Χάρβεϊ Μιλκ, ακτιβιστή για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και πρώτο δηλωμένο ομοφυλόφιλο άνδρα που εκλέχθηκε σε δημόσιο αξίωμα στην Καλιφόρνια ως μέλος του Συμβουλίου Εποπτών του Σαν Φρανσίσκο. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Γκας Βαν Σαντ και το σενάριο έγραψε ο Ντάστιν Λανς Μπλακ. Πρωταγωνιστεί ο Σον Πεν στο ρόλο του Μιλκ και το καστ πλαισιώνουν οι Εμίλ Χιρς, Τζος Μπρόλιν, Ντιέγο Λούνα και Τζέιμς Φράνκο.

Η ταινία ξεκινά το 1970, στα 40ά γενέθλια του Χάρβεϊ Μιλκ, όταν ζούσε στη Νέα Υόρκη και δεν είχε ακόμα εγκατασταθεί στο Σαν Φρανσίσκο. Αφηγείται την επιδρομή του στην πολιτική και τους διάφορους αγώνες που έδωσε στη γειτονιά Κάστρο καθώς και την εναντίωσή του στις πολιτικές καμπάνιες των Ανίτα Μπράιαντ και Τζον Μπριγκς να περιορίσουν τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων το 1977 και το 1978. Οι προσωπικές και πολιτικές του σχέσεις αναφέρονται στην ταινία όπως εκείνη με τον Επόπτη Νταν Γουάιτ. Η ταινία τελειώνει με τη δολοφονία του Μιλκ και του Δημάρχου Τζορτζ Μοσκόουν, που διέπραξε ο Γουάιτ. 

Προσπάθειες να μεταφέρουν τη ζωή του Μιλκ στον κινηματογράφο ξεκίνησαν το 1984, όταν κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ "The Times of Harvey Milk" που εξιστορούσε τη ζωή του και τα επακόλουθα της δολοφονίας του. Το ντοκιμαντέρ ήταν ελαφρώς βασισμένο στη βιογραφία του Ράντι Σιλτ "The Mayor of Castro Street" και βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ καθώς και με το Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς. Τη δεκαετία του '90 πολλά σενάρια εξετάστηκαν αλλά κανένα πρότζεκτ δεν προχώρησε το καθένα για διαφορετικούς λόγους, μέχρι το 2007.

Το "Milk" κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 26 Νοεμβρίου 2008, μία μέρα πριν την 30ή επέτειο της δολοφονίας του Μιλκ. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς, με τους περισσότερους να επαινούν την ερμηνεία του Σον Πεν. Έλαβε 8 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία και Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Τζος Μπρόλιν, κερδίζοντας δύο στις κατηγορίες του Α' Ανδρικού για τον Σον Πεν και Πρωτότυπου Σεναρίου. για τον Ντάστιν Λανς Μπλακ. H ταινία έλαβε επίσης μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, τέσσερις για BAFTA και τρεις για Screen Actors Guild Award κερδίζοντας ένα για την ερμηνεία του Πεν.
Ντίνος Δημόπουλος

Ο Ντίνος Δημόπουλος (22 Αυγούστου 1921, Πάλαιρος - 28 Φεβρουαρίου 2003, Αθήνα) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός και συγγραφέας, γνωστός κυρίως για την ενασχόλησή του με τον κινηματογράφο. Υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγικός και, παρά την άνιση φιλμογραφία του, θεωρείται κεντρική μορφή του ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών του 1950 και του 1960.

Ο Δημόπουλος σκηνοθέτησε περισσότερες από σαράντα ταινίες, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα ειδών. Ίσως η κορυφαία του ταινία είναι η "Μανταλένα" (1960), που προτάθηκε για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Κάποιες από τις πιο επιτυχημένες κωμωδίες του Δημόπουλου, πολλές από τις οποίες περιέχουν αισθηματικά στοιχεία, είναι οι "Το κλωτσοσκούφι" (1960), "Δεσποινίς διευθυντής" (1964), "Μια τρελλή τρελλή οικογένεια" (1965), "Τζένη Τζένη" (1966), "Η αρχόντισσα κι ο αλήτης" (1968) και "Η νεράιδα και το παλικάρι" (1969). Άλλες σημαντικές ταινίες του είναι τα δράματα "Λόλα" (1964), "Κοινωνία ώρα μηδέν" (1966) και "Κατηγορώ τους ανθρώπους" (1966), το νουάρ "Πυρετός στην Άσφαλτο" (1967) και οι πολεμικές ταινίες "Κοντσέρτο για πολυβόλα" (1967) και "Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά" (1969).

Ο Δημόπουλος ασχολήθηκε εκτεταμένα και με το θέατρο, αρχικά ως ηθοποιός και αργότερα ως σκηνοθέτης έργων Ελλήνων και ξένων δημιουργών. Ο ίδιος έγραψε επτά θεατρικά έργα και δώδεκα βιβλία, πολλά από τα οποία ανήκουν στην παιδική λογοτεχνία.
Τουρκομάνοι

thumb|right|300px|Νεαρή Τουρκμένια φορώντας παραδοσιακή ενδυμασία
Οι Τουρκομάνοι ή Τουρκμένιοι είναι τουρκικό φύλο εγκαταστημένο κυρίως στα κράτη της Κεντρικής Ασίας Τουρκμενιστάν, Αφγανιστάν, και στο βορειοανατολικό Ιράν, τη Συρία, το Ιράκ και το Βόρειο Καύκασο (Περιφέρεια της Σταυρούπολης). Μιλούν την τουρκμενική γλώσσα, η οποία είναι καταχωρημένη ως τμήμα του δυτικού (ογουζικού) κλάδου της οικογένειας των τουρκικών γλωσσών, μαζί με τα Τουρκικά, Αζέρικα, Κασκάι, Γκαγκαούζ και Σαλάρ.

Αρχικώς, όλες οι φυλές που δεν αποτελούσαν τμήμα της δυναστικής μυθολογικής παράδοσης των τουρκικών φύλων (για παράδειγμα οι Ουιγούροι, οι Καρλούκοι, οι Καλάχοι και ένας αριθμός άλλων φυλών) ονομάζονταν "Τουρκομάνοι". Μόνο αργότερα αυτή η ονομασία πήρε τη μορφή συγκεκριμένου εθνωνύμου. Η ετυμολογία του όρου απορρέει από τη λέξη Τουρκ (Türk) συν το σογδιανής προέλευσης πρόσφυμα για την ομοιότητα, -μανοι (-man) ή -μενοι (-men), και σημαίνει "μοιάζοντας με Τούρκο" ή "συν-τούρκος" (δηλ. επίσης Τούρκος). 

Η γλώσσα και εθνικότητα των Τουρκομάνων είχαν επηρεαστεί από τη μετανάστευσή τους στη Δύση. Ο λόγιος Μαχμούτ Κασγκαρί προσφωνεί τους Καρλούκους επίσης ως Τουρκομάνους, αλλά η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ο όρος Τουρκομάνοι ήταν από τον διάσημο Άραβα γεωγράφο αλ-Μουκαντάσι το δεύτερο μισό του 10ου αιώνα μ.Χ. Ο αλ-Μουκαντάσι έγραψε ότι οι Καρλούκοι και οι Ογούζοι Τούρκοι καλούντο Τουρκομάνοι. Κάποιοι σύγχρονοι λόγιοι πρότειναν ότι το πρόσφυμα -μάνοι λειτουργεί ως επιτακτικό, μεταφράζοντας τη λέξη "Τουρκομάνοι" ως "καθαροί Τούρκοι" ή "αυτοί που ομοιάζουν πιο πολύ με Τούρκο". Οι μουσουλμάνοι χρονογράφοι όπως ο Ιμπν Καθίρ, αποδίδουν την ετυμολογία της λέξης στο μαζικό εξισλαμισμό 200.000 τουρκογενών οικογενειών το 971 μ.Χ., με αποτέλεσμα να ονομαστούν Τουρκομάνοι από το συνδυασμό των λέξεων "Τουρκ" και "Ιμάν" (η πίστη στα αραβικά).

Ιστορικώς, όλοι οι Δυτικοί ή Ογούζοι Τούρκοι ονομάστηκαν Τουρκμένιοι ή Τουρκομάνοι. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα οι δύο αυτοί όροι συνήθως περιορίζονται σε δύο τουρκογενείς ομάδες: τους Τουρκμένιους του Τουρκμενιστάν και όμορων περιοχών της Κεντρικής Ασίας και τους Τουρκομάνους του Ιράκ και της Συρίας.

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, οι νομάδες αυτοί ήταν γνωστοί με τα ονόματα Τουρκμένοι και Γιορούκ ή Γιουρούκ ("νομάδας" στην τουρκική γλωσσική οικογένεια και κατόπιν παραφθοράς ως Χιρκάν, Χυρκάν, Χιρκάνιοι, Χυρκάνιοι (οι γνωστοί Υρκάνιοι των ελληνικών Χρονικών). Τα ονόματα αυτά χρησιμοποιούνται γενικώς για να περιγράψουν το νομαδικό τρόπο ζωής περισσότερο, παρά την εθνική τους καταγωγή. Παρόλα αυτά, οι όροι αυτοί χρησιμοποιούντο εναλλακτικώς και από ξένους.
Παναγιώτης Κατσούρης

Ο Παναγιώτης Κατσούρης (28 Οκτωβρίου 1976 - 9 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Ελπίδων, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα.
Mercedes-Benz W204

Το Mercedes-Benz W204, γνωστό και ως Mercedes C-Class W204, ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Μάρτιο του 2007 έως τον Φεβρουάριο του 2014, αν και ειδικότερα η εκδοχή κουπέ μπήκε στην παραγωγή μόλις το 2011 και παρήχθη έως το 2015. Το W204 αντικατέστησε το Mercedes-Benz W203 και έφερε μεγαλύτερο μεταξόνιο και γενικότερα μεγαλύτερες εξωτερικές διαστάσεις από τον προκάτοχό του. Αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2014 από το Mercedes-Benz W205.

Όπως και οι παλαιότερες γενιές της C-Class, το W204 κατατάχθηκε εμπορικά στη μεσαία κατηγορία D, αν και θεωρήθηκε παράλληλα και ως compact αυτοκίνητο πολυτελείας. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του, ήταν το Audi A4, η BMW Σειρά 3 E90 και μεταγενέστερα η BMW Σειρά 3 F30, και το Lexus IS.
Πατίνα

Πατίνα ονομάζεται το λεπτό στρώμα πρασινωπής ουσίας που καλύπτει τα χάλκινα και ορειχάλκινα αντικείμενα ως αποτέλεσμα της χημικής τους διάβρωσης, όταν αυτά μείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτεθειμένα στον αέρα ή θαμμένα κάτω από τη γη. Συχνά ο όρος χρησιμοποιείται και για άλλα οξείδια που σχηματίζονται στην επιφάνεια διαφόρων μετάλλων, με αποτέλεσμα ο όρος πατίνα να αναφέρεται γενικότερα στην όψη που παίρνει η επιφάνεια διαφόρων αντικειμένων (ασημικά, έπιπλα κλπ.) με το πέρασμα του χρόνου. Η πατίνα είναι δυνατό να δημιουργηθεί και με τεχνητό τρόπο για λόγους αισθητικής. χρησιμοποιώντας διάφορες χημικές ουσίες οι οποίες απομιμούνται τη φυσική οξείδωση και δημιουργούν τεχνητή παλαίωση.
Μόργκαν Τσανγκιράι

Ο Μόργκαν Τσανγκιράι (Morgan Richard Tsvangirai, 1952-2018) ήταν πολιτικός από τη Ζιμπάμπουε, πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 11 Φεβρουαρίου 2009 ως τις 11 Σεπτεμβρίου 2013. Υπήρξε αρχηγός του Κινήματος για τη Δημοκρατική Αλλαγή- Τσανκιράι (MDC-T) και σημαντική προσωπικότητα της αντιπολίτευσης προς τον πρόεδρο Ρόμπερτ Μουγκάμπε.

Ήταν υποψήφιος με το MDC στις αμφιλεγόμενες προεδρικές εκλογές του 2002, όπου ηττήθηκε από τον Μουγκάμπε. Αργότερα έλαβε μέρος στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2008, ως υποψήφιος του MDC-T και έλαβε 47,8% των ψήφων σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, που τον ήθελαν να έχει προβάδισμα από τον Μουγκάμπε, ο οποίος έμεινε στο 43,2%. Ο Τσανγκιράι ισχυρίστηκε ότι ήταν ο πραγματικός νικητής των εκλογών και ότι είχε κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία, ενώ στο μήνα που είχε μεσολαβήσει ανάμεσα στις εκλογές και μέχρι την ανακοίνωση των επισήμων αποτελεσμάτων, τα αποτελέσματα πιθανόν να είχαν αλλάξει. Ο Τσανγκιράι αρχικά σκόπευε να αναμετρηθεί με τον Μουγκάμπε σε δεύτερο γύρο, ωστόσο λίγο πριν τη διεξαγωγή του κατήγγειλε ότι οι εκλογές δε θα ήταν ελεύθερες λόγω της τρομοκράτησης και της διάχυτης βίας από κυβερνητικούς οπαδούς προς τους υποστηρικτές της αντιπολίτευσης. Έπειτα από συνομιλίες συμφωνήθηκε να γίνει πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας, με τον Μουγκάμπε να παραμένει πρόεδρος.
Βριτόμαρτις

Η Βριτόμαρτις ή Βριτάμαρπις ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας, προστάτιδα των ψαράδων, που λατρευόταν στην Κρήτη.

Η Βριτόμαρτις ήταν μια νέα και όμορφη κοπέλα από την αρχαία Γόρτυνα, κατά μία εκδοχή ήταν κόρη του Δία και της Κάρμης από την αρχαία πόλη Τάρρα. Πέφτοντας κάποια μέρα στη θάλασσα, σώθηκε από τα δίχτυα ψαράδων. Όταν πέθανε, θεοποιήθηκε και προστάτευε τους ψαράδες. Μια άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι ήταν νύμφη της Αρτέμιδας, καθώς μια μέρα κυνηγούσε την είδε ο Μίνωας και την ερωτεύτηκε. Επί 9 μήνες την κυνηγούσε, αλλά αυτή κρυβόταν και, στο τέλος, η Βριτομάρτις, για να γλιτώσει, έπεσε στη θάλασσα από το βουνό Δίκτη. Ψαράδες που βρίσκονταν εκεί την έσωσαν και από τότε τους προστάτευε. Από τότε ονομαζόταν και Δίκταιννα ή Δίκτυννα, από το όρος από το οποίο έπεσε στη θάλασσα. Στην Κρήτη υπήρχαν πολλά ιερά της, τα Δύκταιννα όπως λέγονταν.

*
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες
Δήμος Ωλένης

Ο Δήμος Ωλένης ήταν δήμος του Νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Δημιουργήθηκε με την εφαρμογή του νόμου Καποδίστρια από την συνένωση 16 κοινοτήτων. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύργου.

Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο δήμος είχε μόνιμο πληθυσμό 8.713 κατοίκους και καταλάμβανε έκταση 152.231 στρεμμάτων. Ο δήμος πήρε την ονομασία του από τη μεσαιωνική πόλη Ώλενα.

Έδρα του ήταν το Καράτουλα.
Βίκτορ Λούτσε

Ο Βίκτορ Λούτσε ("Viktor Lutze", 28 Δεκεμβρίου 1890 - 2 Μαΐου 1943) ήταν Γερμανός ανώτατος αξιωματικός (SA - Obergruppenführer), διάδοχος του Ρεμ και Ηγέτης (Stabchef) της παραστρατιωτικής Ναζιστικής οργάνωσης Στουρμαμπτάιλουνγκ (SA), στην ιστορική πορεία της οποίας διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο.
Πασκάλ Ρακοτομάβο

Ο Πασκάλ Ρακοτομάβο ("Pascal Joseph Rakotomavo", 1 Απριλίου 1934 - 14 Δεκεμβρίου 2010) ήταν πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Διετέλεσε πρωθυπουργός του νησιού από το 1997 ως το 1998.
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112»

thumb|112 (αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης)
thumb|Χειριστής ανταποκρίνεται σε κλήση έκτακτης ανάγκης
O Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112» είναι ένας τηλεφωνικός αριθμός έκτακτης ανάγκης που χρησιμοποιείται για άμεση επικοινωνία επί 24ώρου βάσεως με τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αστυνομία, ΕΚΑΒ, πυροσβεστική). Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1991 και από το 1998 η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεώνει τα κράτη-μέλη της να παρέχουν κλήση του «112» από σταθερό ή κινητό τηλέφωνο και από τηλεφωνικό θάλαμο χωρίς τηλεφωνική χρέωση. Οι Ευρωπαίοι πολίτες από οποιοδήποτε χώρα της ευρύτερης Ευρώπης καλούν τον πανευρωπαϊκό αριθμό «112» προκειμένου να εξυπηρετηθούν από τις αρμόδιες τοπικές αρχές για να ζητήσουν βοήθεια. Για τα GSM δίκτυα κινητής τηλεφωνίας ο αριθμός «112» είναι κοινός σε όλες τις χώρες της υφηλίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών ανακήρυξαν την 11η Φεβρουαρίου ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα του 112», καθώς ο αριθμός 112 σχηματίζεται από τη συγκεκριμένη ημερομηνία (11/2).
Γεώργιος Χέλμης

Ο Γεώργιος Χέλμης, του Αγγέλου (1891-1975) ήταν έμπορος και θεατρικός επιχειρηματίας, σύζυγος της Μαρίκας Κοτοπούλη.

Γεννήθηκε στο Κάιρο το 1891. Σπούδασε στην Εμπορική Σχολή Χάλκης και σε ομοία Ανώτερη Σχολή του Λονδίνου. Στην αρχή ασχολήθηκε με τη βιομηχανία και το εμπόριο και από το 1919 ασχολήθηκε με το ελληνικό θέατρο. Το 1924 νυμφεύφθηκε τη Μαρίκα Κοτοπούλη με την οποία και συνεργάσθηκε στις θεατρικές και κινηματογραφικές επιχειρήσεις, τόσο στο Θέατρο Κοτοπούλη στην πλατεία Ομονοίας όσο και στο θέατρο ΡΕΞ επί της λεωφόρου Πανεπιστημίου (Αθήνα).<br> 
Είχε αναλάβει τρεις φορές γενικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, την περίοδο 1938 - 1939, το 1949, καθώς επίσης και το 1957.

Ο Γεώργιος Χέλμης, προέρχονταν από τον δεύτερο κλάδο της ιστορικής οικογένειας Χέλμη που κατάγονταν από τη Χειμάρρα της Βορείας Ηπείρου. Πέθανε στην Αθήνα το 1975.
Σφαγή του Χορτιάτη

|thumb|Το μνημείο στον Χορτιάτη για την Σφαγή.
Η Σφαγή του Χορτιάτη ήταν η δολοφονία 146 κατοίκων ή 147 (147 ονόματα υπάρχουν στο μνημείο για τα θύματα της σφαγής) της κωμόπολης του Χορτιάτη, που βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη. Έλαβε χώρα στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 από τα Τάγματα Ασφαλείας με την κάλυψη άτακτων τμημάτων του Φριτς Σούμπερτ της Βέρμαχτ.
Δανισμενδίδες

Οι Ντανισμεντίδες ή Δανισμενδίδες ("Τανισμάνιοι" στις βυζαντινές πηγές) υπήρξαν τούρκικη δυναστεία που κυριάρχησε στην κεντρική και ανατολική Μικρά Ασία, κατά την περιόδο 1071-1178 μ.Χ. Ήταν χωρισμένη σε δύο μεγάλους κλάδους: της Σεβάστειας (1071-1174) και της Μελιτηνής (1142-1178). Ήταν οι πρώτοι που οργάνωσαν μουσουλμανικό κράτος στη Μικρά Ασία με την ονομασία «Ρουμ» (δηλαδή χώρα των Ρωμαίων) και κυριάρχησαν κατά διαστήματα και στις πόλεις: Καισάρεια της Καππαδοκίας και Κασταμονή του Πόντου. Ύστερα από πολυετείς συγκρούσεις με το Βυζάντιο και με τους Σελτζούκους του Ικονίου, υποτάχτηκαν το 1178 στους τελευταίους, που είχαν ηγέτη τον Κιλίτζ Αρσλάν Β'.

right|thumb|300px|Τα εδάφη που κατείχαν οι Ντανισμεντίδες το 1097
Αξιόλογη υπήρξε η δράση των πρώτων εμίρηδων, των γαζήδων Ντανισμέντ (1071-1104) και Γκιουμιουστιγκίν (1104-1134), που σημείωσαν στρατιωτικές επιτυχίες κατά των Σταυροφόρων, των Σελτζούκων και των Αρμενίων της Κιλικίας. Μετά την κατάκτηση της Καισάρειας, της Άγκυρας και της Κασταμονής, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας, Ιωάννης Β' αναγκάστηκε να αναλάβει δράση εναντίον τους, με δύο εκστρατείες το 1130-1135 και το 1139-1140. Το 1131 οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν την Κασταμονή, που όμως ξανάπεσε στα χέρια των Δανισμενδιδών. Ο εμίρης Μοχάμεντ (1134-1142) οχύρωσε την Καισάρεια και κατά τη δεύτερη εκστρατεία του ο Ιωάννης Β' αναγκάστηκε να προωθηθεί μέχρι τη Νεοκαισάρεια του Πόντου, την οποία απέτυχε να ανακαταλάβει. Το 1139-1140 ο Ιωάννης Β' κατάφερε να εκδιώξει τους Δανισμενδίδες από τη Βιθυνία και την Παφλαγονία, απωθώντας τους ώς τη Χαλδία του Πόντου. Το 1141 όμως, οι βυζαντινές δυνάμεις υπέστησαν σοβαρές απώλειες από τον Μοχάμεντ, ο οποίος το επόμενο έτος πέθανε. Ο θάνατος του σήμανε την διαίρεση του εμιράτου του στις δυναστείες της Σεβάστειας και της Μελιτηνής, που σε λίγες δεκαετίες υποτάχτηκαν στους Σελτζούκους.

Όπως και οι Σελτζούκοι του Ρουμ έτσι και οι Δανισμενδίδες είχαν σημαντικές πολιτιστικές επιρροές από το Βυζάντιο και τον ελληνικό πολιτισμό εν γένει. Σε σωζόμενα νομίσματά τους, ο εκάστοτε ηγέτης τους αναφέρεται ως: «εμίρης και σουλτάνος Ρωμανίας».
Νορβηγική Ακαδημία των Επιστημών και των Γραμμάτων

H Νορβηγική Ακαδημία των Επιστημών και των Γραμμάτων (Det Norske Videnskaps-Akademi) είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός που ιδρύθηκε στο Όσλο το 1857 με στόχο να «προωθήσει την επιστήμη και την πνευματική κατάρτιση στη Νορβηγία». Λειτουργεί με παροχές της Νορβηγικής κυβέρνησης καθώς ενώ λαμβάνει και ιδιωτικές δωρεές. Η Ακαδημία είναι οργανωμένη σε δύο κλάδους: μαθηματικές/φυσικές επιστήμες και ανθρωπιστικές επιστήμες. Διοικείται από ένα συμβούλιο 9 μελών. 

Η Ακαδημία είναι υπεύθυνη για την απονομή του βραβείου Άμπελ και του βραβείου Κάβλι.

Υπάρχει επίσης η Βασιλική Νορβηγική Κοινότητα των Επιστημών και των Γραμμάτων, η οποία ιδρύθηκε το 1760 στο Τρόντχαϊμ.
Χιου Λέοναρντ

Ο Χιου Λέοναρντ ("Hugh Leonard", 9 Νοεμβρίου 1926 - 12 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Ιρλανδός δραματουργός, σεναριογράφος για την τηλεόραση και δοκιμιογράφος. Η καριέρα του διήρκεσε περισσότερα από 50 χρόνια και στο διάστημα αυτό έγραψε περισσότερα από 18 θεατρικά έργα, δύο τόμους με δοκίμια και δύο αυτοβιογραφίες, ένα μυθιστόρημα και πολυάριθμα σενάρια για την τηλεόραση και για τον κινηματογράφο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έγραφε σε στήλη εφημερίδας, με το ψευδώνυμο "«Παλιόγερος»".
Κόφι Σαμά

Ο Κόφι Σαμά ("Koffi Sama", 1944 - ) είναι πολιτικός από το Τόγκο, που χρημάτισε πρωθυπουργός την περίοδο από το 2002 ως το 2005.
Αλίκ Λ. Αλίκ

Ο Αλίκ Λ. Αλίκ (Alik L. Alik) είναι διπλωμάτης και πολιτικός από τις Ομόσπονδες Πολιτείες Μικρονησίας, αντιπρόεδρος της χώρας από το 2007 ως το 2015. Είναι παντρεμένος με τη Σρα Λόνο και έχουν 2 παιδιά.
Ομάρ Αμπντιρασίντ Αλί Σαρμάρκε

Ο Ομάρ Αμπντιρασίντ Αλί Σαρμάρκε (Omar Abdirashid Ali Sharmarke) είναι πολιτικός από τη Σομαλία, σημερινός πρωθυπουργός της Σομαλίας από τις 24 Δεκεμβρίου 2014. Διετέλεσε ξανά πρωθυπουργός από τις 14 Φεβρουαρίου 2009 ως τις 21 Σεπτεμβρίου 2010. Ανήκει στην εθνοτική ομάδα Νταρόντ. Νωρίτερα εργάστηκε για τα Ηνωμένα Έθνη. Διορίστηκε πρωθυπουργός της χώρας του ξανά το 2009, με την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Η δεύτερη πρωθυπουργική του θητεία τερματίστηκε την 1η Μαρτίου 2017 και αντικαταστάθηκε από τον Χασάν Αλί Χαΐρε.
Αμπντελκαντέρ Ταλέμπ Ουμάρ

Ο Αμπντελκαντέρ Ταλέμπ Ουμάρ (Abdelkader Taleb Oumar) είναι ο σημερινός πρωθυπουργός της Αραβικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Σαχάρας (SADR), μη αναγνωρισμένης διεθνώς στα πλαίσια μιας κυβέρνησης σε εξορία, που σχηματίστηκε από το Μέτωπο Πολισάριο.
Te Atua Mou E

Te Atua Mou E ("Ο Θεός είναι η Αλήθεια", ορθογραφείται επίσης Te Atua Mou'e) είναι ο εθνικός ύμνος των Νήσων Κουκ. Καθιερώθηκε το 1982. Οι στίχοι είναι της Λαίδης Ντέιβις (Pa Tepaeru Te Rito Ariki Lady Davis) και η μουσική είναι του Σερ Τόμας Ντέιβις.
Amerika Samoa

Amerika Samoa είναι το όνομα του τοπικού ύμνου των Αμερικανικών Σαμόα. Συνθέτης του ύμνου είναι ο Ναπόλιον Άντριου Τουιτελελεαπάγκα και στιχουργός ο Μαριότα Τιουμάλου Τιουσοσόπο. Καθιερώθηκε το 1950. Σημειώνεται ότι επίσημος εθνικός ύμνος είναι ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ. Τον Ιανουάριο του 2006 έγινε επίσημη μετάφραση σε αυτόν τον ύμνο («Star Spangled Banner»).
Αμπντιρασίντ Αλί Σερμάρκε

Ο Αμπντιρασίντ Αλί Σερμάρκε ("Cabdirashiid Cali Sharma'arke", 16 Οκτωβρίου 1919 - 15 Οκτωβρίου 1969) ήταν πρόεδρος της Σομαλίας από το 1967 ως τη δολοφονία του, το 1969. Υπηρέτησε επίσης στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Ο γιος του, Ομάρ Αμπντιρασίντ Αλί Σερμάρκε, έγινε επίσης πρωθυπουργός της Σομαλίας το 2009.
Ραϊνιχάρο

Ο Ραϊνιχάρο (Rainiharo), ήταν πρωθυπουργός του Βασιλείου της Μαδαγασκάρης την περίοδο από το 1833 ως το 1852, οπότε και πέθανε.
Μοχάμετ Αμπντελαζίζ

Ο Μοχάμετ Αμπντελαζίζ ("Mohamed Abdelaziz", 17 Αυγούστου 1947 - 31 Μαΐου 2016) ήταν πρόεδρος της Αραβικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Σαχάρας από τις 30 Αυγούστου του 1976 ως τον θάνατό του. Υπήρξε επίσης Γενικός Γραμματέας του Μετώπου των ανταρτών Πολισάριο. Ομιλούσε γαλλικά, αραβικά και ισπανικά. Ζούσε εξόριστος σε στρατόπεδα προσφύγων στην επαρχία Τιντούφ, στη δυτική Αλγερία.
Allah Peliharakan Sultan

Ο ύμνος Allah Peliharakan Sultan ( σε γραφή Jawi]]: الله فليهاراكن سلطن ) (στη μαλαϊκή γλώσσα σημαίνει Θεέ, ευλόγησε το Σουλτάνο) είναι ο εθνικός ύμνος του Μπρουνέι Νταρουσαλάμ. Ψάλλεται στη μαλαϊκή , που είναι και εθνική γλώσσα της χώρας. Οι στίχοι είναι του Αμπντούλ Ραχίμ (Pengiran Haji Mohamed Yusuf bin Pengiran Abdul Rahim, ο οποίος αργότερα απέκτησε τον τίτλο Yang Amat Mulia Pengiran Setia Negara Pengiran Haji Mohamed Yusuf bin Pengiran Abdul Rahim) και η μουσική είναι του Χατζί Αουάνγκ Μπεσάρ μπιν Σαγκάπ ( Haji Awang Besar bin Sagap), του 1947.

Η καθιέρωσή του ως εθνικού ύμνου συντελέστηκε το 1951, όταν ακόμα το Μπρουνέι ήταν βρετανικό προτεκτοράτο. Για πρώτη φορά τραγουδήθηκε ως εθνικός ύμνος όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο, την 1η Ιανουαρίου του 1984.
Ροχουλάχ Νικπάι

O Ροχουλάχ Νικπάι (Περσ. روح‌الله نیکپای) είναι Αφγανός αθλητής του τάε κβο ντο. Το 2008 έγινε ο πρώτος Ολυμπιονίκης της χώρας του, στο Πεκίνο.
Αργκχαντάμπ (ποταμός)

thumb|200px|Ο ποταμός Αργκχαντάμπ (ανατολικότερος) που συνδέεται με τον ποταμό Χέλμαντ, διασχίζοντας το Αφγανιστάν από ΒΑ. προς ΝΔ και Δ.
Με το όνομα Αργκχαντάμπ ή Αργκαντάμπ (αρχαία ελληνικά: Αραχωτός (ποταμός) φέρεται ποταμός του Αφγανιστάν που ρέει σχεδόν παράλληλα με τον Χέλμαντ ποταμό όπου και τελικά συνδέεται μ΄ αυτόν, αποτελώντας παραπόταμό του.

Ο ποταμός Αργκχαντάμπ έχει συνολικό μήκος περίπου τα 400 χλμ. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους το Κεντρικού Αφγανιστάν (καλούμενο και Χαζαρατζάτ), ΒΔ. της περιοχής Γκαζνί και διαρρέοντας την ομώνυμη επαρχία Αργκχαντάμπ, του νομού Κανταχάρ χύνεται στον ποταμό Χέλμαντ. Γενικά θεωρείται ποταμός με υφάλμυρο νερό πλην όμως χρησινμοποιείται εκτεταμένα για άρδρευση της ομώνυμης κοιλάδας.
Παύλος Βαλδασερίδης

Ο Παύλος Βαλδασερίδης, (Λάρνακα 1892 - 1972) ήταν Κύπριος ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστής και θεατρικός συγγραφέας. 

Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της Λάρνακας του 19ου αιώνα, με ρίζες στην Κεφαλλονιά. Σπούδασε Φιλολογία, Θεολογία, Νομικά και Ξένες Γλώσσες στην Αθήνα και το Παρίσι. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και έζησε πολλά χρόνια στη Γαλλία από όπου, το 1941, επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα. Έγραψε έργα τόσο στα ελληνικά, όσο και στα γαλλικά. Απέδωσε επίσης νεοελληνικά αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και βιβλικά κείμενα. Η μακροχρόνια παραμονή του στη Γαλλία επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την λογοτεχνική του παραγωγή και πολλά έργα του έχουν γραφεί στη γαλλική γλώσσα. Συνεργάσθηκε κατά καιρούς με τα περιοδικά Πάφος και Κυπριακά Γράμματα, καθώς και με διάφορες εφημερίδες. Τα γαλλικά έργα του τα υπέγραφε ως Paul Baldassera, ενώ στα ελληνικά δημοσιεύματα του χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "Παύλος Βάλδας".
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1998

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1998 ήταν η 43η έκδοση του ετήσιου διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Μπέρμιγχαμ του Ηνωμένου Βασιλείου, μετά τη νίκη των Katrina & the Waves στο στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας με το τραγούδι "Love Shine a Light". Ήταν η πέμπτη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου και η όγδοη φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξένησε το διαγωνισμό, η τελευταία ήταν στο Χάρογκεϊτ το . Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε στην National Indoor Arena στις 9 Μαΐου 1998, που παρουσίασαν οι Τέρι Ουόγκαν και Ούλρικα Τζόνσον. Ο Ουόγκαν ήταν το τρίτο άτομο στην ιστορία του διαγωνισμού που συνδυάζει τους ρόλους του παρουσιαστή και του σχολιαστή, μετά το δίδυμο των Ντενίζ Φαμπρ και Λεόν Ζιτρόν το . Όταν δεν ήταν στη σκηνή, ήταν στον ιδιωτικό τους θάλαμο σχολιασμού στα παρασκήνια, παρέχοντας τον απαραίτητο τηλεοπτικό σχολιασμό στους θεατές του BBC.

Είκοσι πέντε χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, με την να κάνει το επίσημο ντεμπούτο τους, παρόλο που είχαν υποβάλει συμμετοχή στον , όπου δεν κατάφερε να προκριθεί στον τηλεοπτικό τελικό αυτού του διαγωνισμού. Το , η και η επέστρεψαν στο διαγωνισμό μετά το . Παρά το γεγονός ότι συμμετείχαν επίσης στον προκριματικό γύρο του 1996, στον οποίο δεν προκρίθηκαν, η και το επέστρεψαν επισήμως μετά τις τελευταίες συμμετοχές τους το και το αντίστοιχα. Η , η , η , η και η υποβιβάστηκαν, ενώ η δεν συμμετείχε κατ' επιλογή. Η Ιταλία δεν επέστρεψε μέχρι το .

Υπήρχε μεγάλη διαμάχη πριν από τον διαγωνισμό, κυρίως γύρω από τις συμμετοχές από την Ελλάδα, του Ισραήλ και της Τουρκίας: ο Έλληνας συνθέτης, Γιάννης Βαλβής, ήταν δυσαρεστημένος με τον τρόπο που ο σκηνοθέτης Τζοφ Πόσνερ, σκόπευε να γυρίσει το τραγούδι του. Πολλοί Ορθόδοξοι Εβραίοι αντιτάχθηκαν στην επιλογή της τρανς γυναίκας Dana International για το Ισραήλ. Η Τουρκία έκανε αγώνα στη διάρκεια των προβών να ακολουθήσει τον περιορισμό των 3 λεπτών για το τραγούδι της. Η Dana International τελικά κέρδισε το διαγωνισμό με 172 βαθμούς, με το τραγούδι "Diva", που έγραψε ο Γιοάβ Γκινάι, συνέθεσε ο Σβίκα Πικ και παραγωγή του Όφερ Νισίμ. Η τραγουδίστρια είχε προσελκύσει πολύ την προσοχή των μέσων ενημέρωσης τόσο στο Ισραήλ όσο και στην Ευρώπη από τότε που είχε υποβληθεί σε εγχείρηση αλλαγής φύλου το 1993, ως η πρώτη ανοιχτή τρανς τραγουδίστρια που συμμετείχε στον διαγωνισμό. Το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε στη δεύτερη θέση, ένα βαθμό μπροστά από τη Μάλτα που ήρθε τρίτη.
Πιερίνο Μπέλλι

Ο Πιερίνο Μπέλλι ("Pierino Belli", 20 Μαρτίου 1502 – 31 Δεκεμβρίου 1575) ήταν Ιταλός στρατιωτικός και νομικός.

Γεννήθηκε στην Άλμπα στις 20 Μαρτίου του 1502. Αρχικά σπούδασε νομικός και στη συνέχεια εισήλθε στο στρατιωτικό χώρο αναλαμβάνοντας διοίκηση στρατιωτικών δυνάμεων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στη περιοχή του Πεδεμοντίου. Διετέλεσε νομικός και στρατιωτικός σύμβουλος του Καρόλου του Ε΄ καθώς και του Φιλίππου Β΄, περισσότερο σε νομικά θέματα.

Ο Πιερίνο Μπέλλι υπήρξε από τους πρώτους που συνέγραψαν ζητήματα του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα στο Δίκαιο Πολέμου. Περισπούδαστο έργο του, που εξέδωσε το 1563, είναι το "De Re militari et de bello" («Περί στρατιωτικών πραγμάτων και των συνθηκών πολέμου»), που ήταν μία από τις πλέον εκτεταμένες επεξεργασίες κανόνων πολέμου που είχε συνταχθεί ποτέ.

Ο Πιερίνο Μπέλλι πέθανε στο Τορίνο στις 31 Δεκεμβρίου του 1575.
Γρηγόριος Ζαλύκης

Ο Γρηγόριος Ζαλύκης (Grégoire Zalykis) ήταν Έλληνας λόγιος, συγγραφέας και διπλωμάτης που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1785 και πέθανε στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου 1827.
Σαιντ-Μωρ-ντε-Τουραίν

Η Σαιντ-Μωρ-ντε-Τουραίν είναι κωμόπολη της κεντρικής περιοχής της Γαλλίας. Βρίσκενται στο νομό Έντρ-ε-Λουάρ σε υψόμετρο 100 μ. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 41 τ.χλμ. 
Το 1982 ο πληθυσμός της αριθμούσε 4.130 κατοίκους, ενώ το 1999 μειώθηκε στους 3900 κατοίκους.

Η περιοχή της Σαιν-Μωρ-ντε-Τουραίν χωρίζεται σε τρεις ζώνες. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.
Λερίνες νήσοι

Οι Λερίνες νήσοι αποτελούν συστάδα γαλλικών νήσων που βρίσκονται στη Μεσόγειο στη Κυανή ακτή, απέναντι από τις Κάννες, και ανήκουν στο νομό Άλπ Μαριτίμ.

Η συστάδα των Λερίνων νήσων αποτελείται από δύο κύριες νήσους και τρεις νησίδες οι οποίες και είναι:
Η νήσος Αγία Μαργαρίτα η οποία είναι και η μεγαλύτερη.
Η νησίδα Τραντελιέρ που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της προηγουμένης
Η νήσος Άγιος Ονοράτος που βρίσκεται νότια της νήσου Αγίας Μαργαρίτας
Η νησίδα Άγιος Φερεόλ που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της προηγουμένης, και
Η νησίδα ντ-Ιλότ που βρίσκεται νότια της νήσου Άγιος Ονοράτος.
Άντι Κάουφμαν

O Άντριου Τζέφρι Κάουφμαν ("Andrew Geoffrey "Andy" Kaufman", 17 Ιανουαρίου 1949 - 16 Μαΐου 1984), περισσότερο γνωστός ως Άντι Κάουφμαν, ήταν Αμερικανός κωμικός ηθοποιός και διασκεδαστής, που διακρίθηκε κυρίως στο είδος της stand-up κωμωδίας και στο χώρο της τηλεόρασης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του πραγματοποιώντας ζωντανές εμφανίσεις σε μικρούς χώρους διασκέδασης. Με τη συμμετοχή του στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά "Taxi" (1978-83), εξελίχθηκε σε έναν από τους πλέον δημοφιλείς κωμικούς της Αμερικής, ωστόσο οι ερμηνείες του και οι δημόσιες εμφανίσεις του στην τηλεόραση υπήρξαν αρκετές φορές ασυνήθιστες, αντισυμβατικές και συχνά αλλόκοτες, άλλοτε εξοργίζοντας και άλλοτε δημιουργώντας αμηχανία στο κοινό. Χαρακτηριστικές θεωρούνται οι εμφανίσεις του ως Tony Clifton, υποδυόμενος έναν απωθητικό τραγουδιστή που παρενοχλούσε το κοινό του, καθώς και ως επαγγελματίας παλαιστής. Στις δύο αυτές περιπτώσεις, ο Κάουφμαν ερμήνευε με μεγάλη αληθοφάνεια, φθάνοντας συχνά στα άκρα, έτσι ώστε να μην είναι ευδιάκριτη η χιουμοριστική πτυχή των εμφανίσεών του και οι χαρακτήρες του να παρουσιάζονται ως αληθινοί, προκαλώντας την αντίδραση και κατά συνέπεια τη συμμετοχή του κοινού.

Έχει χαρακτηριστεί ως κωμικός που είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί, που ξέφυγε από τα καθιερωμένα μέτρα με τα οποία κρίνονται οι κωμικοί ηθοποιοί στοχεύοντας σε εμφανίσεις που βρίσκονταν πέρα από τη διάκριση του αστείου. O ίδιος περιέγραφε τον εαυτό του ως «άνθρωπο που τραγουδά και χορεύει», αποφεύγοντας να χαρακτηριστεί ως κωμικός.
Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος

Ο Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος (γενν. 1951) είναι παλαίμαχος αμυντικός ποδοσφαιριστής, με σημαντικές διακρίσεις κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Πανιώνιο. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Νέων και την Εθνική Ενόπλων.
Βενέδικτος ο εκ Νουρσίας

Ο Βενέδικτος ο εκ Νουρσίας (ιταλ. "Benedetto da Norcia") ή άγιος Βενέδικτος για τους καθολικούς και τους ορθόδοξους (~480-547) ήταν ο ιδρυτής του τάγματος των Βενεδικτίνων μοναχών και, γενικότερα, του δυτικού μοναχισμού.

Αγιοποιήθηκε το 1220 από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Εορτάζεται στις 11 Ιουλίου από τους Δυτικούς (παλαιότερα 21 Μαρτίου) και στις 14 Μαρτίου στους Ορθόδοξους.
Σαιντ-Ουέν (Σεν-Σαιν-Ντενί)

Με το όνομα Σαιντ-Ουέν (Σεν-Σαιν-Ντενί)( γαλλ. Saint-Ouen (Seine-Saint-Denis)) φέρεται πόλη της Γαλλίας που βρίσκεται στο νομό Σεν-Σαιν-Ντενί, στα βόρεια περίχωρα του Παρισιού, σε αντιδιαστολή με άλλες ομώνυμες πόλεις και περιοχές.

Πρόκειται για σημαντική ιστορική πόλη με δύο ιστορικούς αξιόλογους ναούς που φέρουν τα ονόματα «Σαιντ-Ουέν-λε-Βιε» και «Σακρέ-Κερ», καθώς και ένα πύργο του 1821, που σήμερα στεγάζει μουσείο.

Η Σαιντ-Ουέν αποτελεί σπουδαίο βιομηχανικό κέντρο παραγωγής οχημάτων (αυτοκινητοβιομηχανία), μηχανών, και τροφίμων. Στη περιοχή αυτή υφίσταται επίσης και μεγάλος θερμοηλεκτρικός σταθμός. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 4,5 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της το 1982 ήταν 43.600 κάτοικοι, ενώ το 2006 μειώθηκε στους 42.950 κατοίκους.
Γυροσκοπική πυξίδα

Γυροσκοπική πυξίδα, ή "γυροπυξίδα", (εκ του αγγλικού όρου Gyrocompass, προφέρεται τζάιρο-κόμπας), ονομάζεται η πυξίδα της οποίας η λειτουργία βασίζεται στην κίνηση του γυροσκοπίου αντί της μαγνητικής βελόνας που φέρουν οι μαγνητικές πυξίδες.
Μάρτιν Λάτκα

Ο Μάρτιν Λάτκα (τσεχ.: "Martin Latka") (γεν. 1984) είναι Τσέχος αμυντικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στον Πανιώνιο.
Δημήτρης Μαλαβέτας

Ο Δημήτρης Μαλαβέτας (Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 1939 - 1 Απριλίου 1988), ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Πατέρας του ήταν ο δημοσιογράφος Θωμάς Μαλαβέτας, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους κομμουνιστές στη διάρκεια του Εμφυλίου τον Δεκέμβριο του 1944, και μητέρα του η Μαρία Τζαμαρέλου, η οποία διετέλεσε γραμματεύς του Εθνικού Θεάτρου. Ο Μαλαβέτας φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών και κατόπιν στη σχολή του Βασιλικού Βρετανικού Θεάτρου. Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο αρκετά χρόνια, γυρίζοντας παράλληλα όλο τον κόσμο. Αφού αποχώρησε από το Εθνικό Θέατρο, εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, σε διαφόρους θιάσους. Στo πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για τον Σαίξπηρ, που έγινε στο Βανκούβερ του Καναδά, ο Μαλαβέτας εκπροσώπησε την Ελλάδα.
Σκηνοθέτησε ανάμεσα σε άλλα, τα έργα "«Υπέρλαμπρο Αστέρι»", "«Νεκρικοί Διάλογοι του Λουκιανού»", "«Ορφέας και Ευρυδίκη»". Ήταν πρωταγωνιστής στη "«Μικρή Καλύβα»", με το θίασο της Άννας Φόνσου και στη "«Γλυκιά Ίρμα»" με την Έλλη Λαμπέτη. Αργότερα σκηνοθέτησε τη "«Γλυκιά Ίρμα»" με πρωταγωνιστές, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Καρρά και τη Μαριάννα Τόλη. Έπαιξε στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού, στις παραστάσεις "«Αντώνιος και Κλεοπάτρα»" και "«Αντιγόνη»", καθώς και στις "«Βάκχες»" στην Επίδαυρο. Το τελευταίο έργο στο οποίο συμμετείχε ως ηθοποιός ήταν το "«Λίγο πιο νωρίς - λίγο πιο αργά»" στο Θέατρο Αλίκη.
Βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Παγκράτι και μετά αποδείχτηκε ότι αυτοκτόνησε.Κηδεύτηκε με παρουσία πολύ κόσμου στο νεκροταφείο του Βύρωνα.
Τακτικά απήγγειλε ποιήματα στον "«Τιπούκειτο»". Ηχογράφησε ποιήματα του Κωστή Παλαμά και του Κωνσταντίνου Καβάφη.
Είχε τιμηθεί με το βραβείο της Λαίδης Φλόρα Ρόμπσον.
Lady Gaga

μικρογραφία|394x394px|Η Λέιντι Γκάγκα υπογράφοντας αυτόγραφα
Η Λέιντι Γκάγκα, το 2011 στα [[MTV|MTV Video Music Awards]]
μικρογραφία|262x262εσ|Η Lady Gaga στην περιοδεία της "Joanne World Tour" το 2017
Η Στέφανι Τζοάν Αντζελίνα Τζερμανότα (αγγλικά: "Stefani Joanne Angelina Germanotta"), ευρύτερα γνωστή και ως Lady Gaga, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, μουσικός, ηθοποιός, τραγουδοποιός και χορεύτρια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, της έχουν δοθεί οι τίτλοι "Mother Monster", "Βασίλισσα της Ποπ" και "Πριγκίπισσα της Ποπ". Στην μέχρι τώρα μουσική πορεία της, έχει λάβει πληθώρα βραβείων, μεταξύ αυτών είναι τα Όσκαρ, τα Γκράμι, οι Χρυσές Σφαίρες, τα BRIT και τα MTV. 

Είναι Βραβευμένη με Βραβείο Όσκαρ. Το καλλιτεχνικό όνομα "Lady Gaga" προέκυψε από το τραγούδι των Queen "Radio Ga Ga." Η μουσική και το στυλ της είναι επηρεασμένα από το Ντέιβιντ Μπάουι, το Μάικλ Τζάκσον, τη Μαντόνα, τη Whitney Houston και τους Queen. Εκτός από την ποπ μουσική (που είναι το κύριο είδος της) και τη ροκ μουσική , έχει κάνει κομμάτια με ραπ, τζαζ , Κάντρι και glam ροκ. Επίσης έχει τραγουδήσει μαζί με τους: Elton John Rolling Stones, U2, Metallica, Bon Jovi κ.ά. Θεωρείται από πολλούς ως η "Νέα Βασίλισσα της Ποπ". 

Έχει κερδίσει 1 Βραβείο Όσκαρ, 12 Βραβεία Γκράμι από τις 29 υποψηφιότητες, 2 Χρυσές Σφαίρες , 3 Βραβεία BRIT και 18 MTV Video Music Awards από τις 38 υποψηφιότητες. Είναι η πρώτη καλλιτέχνης στην ιστορία που κέρδισε το Songwriters Hall Of Fame: Icon Award, αναγνωρίζοντας τη συνεισφορά της. Το 2016 πήρε την πρώτη της υποψηφιότητα για Βραβείο Όσκαρ , και βραβείο Hollywood Music in Media Awards για τη μπαλάντα της "Til It Happens To You", που αφορά στο φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης, ενώ απέσπασε επίσης την πρώτη της Χρυσή Σφαίρα για τον ρόλο ως C. Elizabeth στη δημοφιλή αμερικανική σειρά τρόμου "American Horror Story". Είχε εμφανιστεί στον κινηματογραφικό φακό και παλαιότερα μα όχι ως πρωταγωνίστρια. Το 2018 , εμφανίστηκε ως πρωταγωνίστρια στην ταινία "A Star is Born" μαζί με τον Μπράντλεϊ Κούπερ.
Δείναρχος

Ο Δείναρχος (Κόρινθος, περ. 361 - περ. 291 π.Χ.) ήταν ο τελευταίος από τους δέκα Αττικούς ρήτορες, γιος του Σώστρατου (ή, κατά το λεξικό της "Σούδας", ο Σωκράτης).

Μετοίκησε από νωρίς στην Αθήνα, και στην ηλικία περίπου των 25 ήταν ήδη ενεργός σαν λογογράφος. Ως ξένος δεν είχε το δικαίωμα να λαμβάνει μέρος στις δημόσιες συζητήσεις. Υπήρξε μαθητής τόσο του Θεόφραστου όσο και του Δημητρίου του Φαληρέως, και είχε από νωρίς αποκτήσει ιδιαίτερη ευφράδεια και προσαρμοστικότητα ύφους.

Στα 324, ο Άρειος Πάγος, κατόπιν συστηματικής έρευνας, άνεφερε ότι εννέα άνδρες είχαν δωροδοκηθεί από τον Άρπαλο, το συλλογικό ταμία του Αλεξάνδρου. Ανατέθηκαν δέκα δημόσιοι κατήγοροι. Ο Δείναρχος έγραψε, για έναν ή και περισσότερους από τους κατήγορους αυτούς, τους τρεις λόγους, που επιζούν και μέχρι σήμερα: "Κατὰ Δημοσθένους", "Κατὰ Ἀριστογείτονος", and "Κατὰ Φιλοκλέους".

Οι πολιτικές προτιμήσεις του Δεινάρχουν ήταν προς μία αθηναϊκή ολιγαρχία κάτω από Μακεδονικό έλεγχο· πρέπει ωστόσο να υπενθυμίζεται ότι δεν ήταν Αθηναίος πολίτης. Οι Αισχίνης και Δημάδης δεν είχαν ανάλογη δικαιολογία. Στην υπόθεση του Αρπάλου, ο Δημοσθένης ήταν χωρίς αμφιβολία αθώος, και το ίδιο ισχύει, προφανώς, και για τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Ωστόσο, ο Υπερείδης, ο πιο ευερέθιστος από τους πατριώτες, ήταν με το μέρος του Δεινάρχου.

Υπό την εποπτεία του παλιού του δασκάλου, του Δημητρίου του Φαληρέως, ο Δείναρχος άσκησε έντονη πολιτική επιρροή. Τα χρόνια μεταξύ του 317 και του 307 ήταν τα πιο αποδοτικά στη ζωή του. Με την πτώση του Δημητρίου του Φαληρέως την αποκατάσταση της δημοκρατίας από το Δημητρίου του Πολιορκητή, ο Δείναρχος καταδικάστηκε σε θάνατο και αποσύρθηκε στην εξορία στη Χαλκίδα στην Εύβοια.

Γύρω στο 292, χάρη στο φίλο του Θεόφραστο, μπόρεσε να επιστρέψει στην Αθήνα, μοιράστηκε τον τόπο διαμονής στη χώρα μαζί με έναν πρώην συνέταιρο, τον Πρόξενο. Αργότερα έκανε αγωγή κατά του Προξένου με την κατηγορία της ληστείας. Ο Δείναρχος πέθανε στην Αθήνα γύρω στο 291 π.Χ..
Αίλιος Θέων

Ο Αίλιος Θέων ήταν Αλεξανδρινός σοφιστής και συγγραφέας μιας συλλογής "προγυμνασμάτων" για εξάσκηση ρητόρων. Έζησε πιθανόν και συνέγραψε γύρω στα μέσα προς τέλη του 1ου αι. μ.Χ. και η πραγματεία του είναι η αρχαιότερη αναφερόμενη σε αυτού του είδους ασκήσεις. Το έργο (σωζόμενο, παρότι ανολοκλήρωτο), το οποίο σχημάτιζε μάλλον παράρτημα σε εγχειρίδιο ρητορικής, υποδεικνύει τρόπους μάθησης και ιδιαίτερες προτιμήσεις, και εμπεριέχει πολύτιμες σημειώσεις για το ύφος και τους λόγους των Αττικών ρητόρων. Ο Θέων έγραψε επίσης σχόλια για τον Ξενοφώντα, τον Ισοκράτη και το Δημοσθένη, και πραγματείες πάνω σε θέματα ύφους.

Διακρίνεται από το στωικό Θέωνα, ο οποίος έζησε την εποχή του Αυγούστου κι έγραψε επίσης πάνω σε θέματα ρητορικής.



Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Θεμίστιος

Ο Θεμίστιος (Παφλαγονία, 317 – 388), επονομαζόμενος και "εὐφραδής" , ήταν πολιτικός, ρήτορας και φιλόσοφος.
Κόριννα

Η Κόριννα ήταν Αρχαία Ελληνίδα ποιήτρια, τοποθετημένη κατά παράδοση στον 6ο αι. π.Χ. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, όπως ο Πλούταρχος και ο Παυσανίας, καταγόταν από την Τανάγρα της Βοιωτίας, όπου ήταν διδάσκαλος και αντίπαλον δέος του γνωστότερου Θηβαίου ποιητή Πινδάρου. Αν και δύο από τα ποιήματά της επέζησαν σε επιτομή, το μεγαλύτερο μέρος του έργου της διατηρείται σε αποσπάσματα παπύρου του 2ου αι. π.Χ.
Ρόνι Γουίλαν

Ο Ρόνι Γουίλαν (αγγλ.: "Ronald 'Ronnie' Andrew Whelan", γεν. 1961) είναι παλαίμαχος Ιρλανδός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος υπήρξε βασικό στέλεχος της μεγάλης Λίβερπουλ της δεκαετίας του ’80. Αγωνιζόταν στα χαφ και έπαιξε στην ομάδα από το 1979 ως το 1994. Τέλειωσε την καριέρα του στη Σάουθεντ και στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής σε πολλούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων στον Πανιώνιο, στον Απόλλωνα Λεμεσού και στον Ολυμπιακό Λευκωσίας. Στην καριέρα του αγωνίστηκε σε περισσότερα από 450 επίσημα παιχνίδια (396 ματς πρωταθλήματος και 53 με την εθνική) και πέτυχε πάνω από 50 γκολ (46 στο πρωτάθλημα).
Χάροπος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χάροπος είναι γνωστός ένας βασιλιάς της νήσου Σύμης. Ο Χάροπος πήρε ως σύζυγό του μία Νύμφη, την Αγλαΐα, και απέκτησαν μαζί ένα παιδί, τον Νιρέα, που διαδέχθηκε τον Χάροπο στον θρόνο της Σύμης και έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ένας από τους ωραιότερους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης. Ο Χάροπος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Β, στίχος 672).
Αϊζάια Μπερλίν

Ο Αϊζάια Μπερλίν ("Иса́йя Бе́рлин", 6 Ιουνίου 1909 – 5 Νοεμβρίου 1997) ήταν εβραϊκής καταγωγής Ρώσος θεωρητικός της κοινωνικής και πολιτικής σκέψης και διακεκριμένος ιστορικός των ιδεών. Υπήρξε μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, μέλος του Τάγματος της Αξίας και ένας εκ των ιδρυτών και πρώτος πρόεδρος του Wolfson College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους στοχαστές του εικοστού αιώνα και κυρίαρχος μελετητής της γενιάς του. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για την διάλεξή του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1958 πάνω στο θέμα «Δύο Έννοιες της Ελευθερίας» και για τις διαλέξεις A.W. Mellon (Καλές τέχνες) που έδωσε στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον το 1965. Ανέπτυξε τη θεωρία της ύπαρξης δύο ειδών ελευθερίας, της θετικής και της αρνητικής προσδιορίζοντας την πρώτη ως δυνατότητα του πράττειν απρόσκοπτα και τη δεύτερη ως την προστασία από τις παρεμβάσεις άλλων, είτε των ανθρώπων είτε της κυβέρνησης. Είναι ενάντιος όχι μόνον σε σε κάθε μορφή απολυταρχισμού και ολοκληρωτισμού, αλλά και σε κάθε μελλοντική Ουτοπία θεωρώντας ότι ο άνθρωπος πρέπει να βιώνει το παρόν και να μην το αμελεί, προσδοκώντας μια μακροπρόθεσμη χίμαιρα. Για την προσφορά του ως ιστορικού των ιδεών, έχει τιμηθεί με τα βραβεία Erasmus, Lippincott και Agnelli, αλλά και με το βραβείο Jerusalem για τη δια βίου προάσπιση των πολιτικών ελευθεριών.
Δύο Έννοιες της Ελευθερίας

«Δύο Έννοιες της Ελευθερίας» είναι ο τίτλος της εναρκτήριου διάλεξης που δόθηκε από τον φιλελεύθερο φιλόσοφο Αϊζάια Μπερλίν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στις 31 Οκτωβρίου 1958. Μεταγενέστερα εκδόθηκε ως 57-φυλλο έντυπο στην Οξφόρδη από την Clarendon Press. Επιπλέον εμφανίζεται στη συλλογή εγγράφων του Μπερλίν, η οποία τιτλοφορείται «"Δοκίμια περί Ελευθερίας"» (1969) και το 2002 επανεκδόθηκε σε μία συλλογή με τον απλό τίτλο «"Ελευθερία"».

Το δοκίμιο με την αναλυτική προσέγγισή του ως προς τον ορισμό των συλλήψεων της πολιτικής, επανεισήγαγε τη μελέτη της πολιτικής φιλοσοφίας στις μεθόδους της αναλυτικής φιλοσοφίας. Επίσης αποτελεί ένα από τα πρώτα έργα του Μπερλίν που εκφράζει την ηθική του αντίληψη αναφορικά με την αξία του πλουραλισμού. Ο Μπερλίν όρισε την αρνητική όψη της ελευθερίας (όπως ο όρος «ελευθερία» χρησιμοποιήθηκε από τον Τόμας Χομπς) ως απουσία εξαναγκασμού ή παρέμβασης μέσω ιδιωτικής δράσης πρακτόρων, από ένα εξωτερικό κοινωνικό σώμα. Επίσης την όρισε ως ένα σχετικά πρόσφατο πολιτικό ιδεώδες, το οποίο επανεμφανίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα, μετά την αργή και άναρθρη γέννησή του κατά τα αρχαίες διδασκαλίες του σοφιστή Αντιφώντα, τη μαθητεία των Κυρηναϊκών και του Οτάνη μετά το θάνατο του ψευδο-Σμέρδη. Στην εισαγωγή του δοκιμίου ο Μπερλίν γράφει:
Χθων

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χθων είναι γνωστή μία Θεότητα που προσωποποιούσε τα βάθη της Γης. Η Χθων ταυτιζόταν συνήθως με τη βασική θεά της Γης, τη Γαία: όπως η Γαία, έτσι και η Χθων μνημονεύεται ως μητέρα των Τιτάνων, των Γιγάντων και του Τυφωέως. Επίσης, η Χθων αναφέρεται ειδικότερα από κάποιους μυθογράφους ως η μητέρα των Ονείρων και των Σειρήνων. Στον Όμηρο η λέξη δεν απαντάται ως κύριο όνομα και σημαίνει απλώς το έδαφος, τη γη ("Ιλιάδα"), ή τη χώρα, τον τόπο ("Οδύσσεια").
Χερσιδάμαντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χερσιδάμαντας (Χερσιδάμας) είναι γνωστός ένας από τους πολλούς γιους του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της Εκάβης. Ο Χερσιδάμαντας, όπως και οι περισσότεροι από τους αδελφούς του, έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Οδυσσέα. Ο Χερσιδάμαντας αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Λ, στίχος 423).