Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Νεόφυτος Δούκας

Ο Νεόφυτος Δούκας (1760- 20 Δεκεμβρίου 1845) υπήρξε κληρικός και λόγιος και διδάσκαλος του γένους, με έντονη συγγραφική δραστηριότητα. Από τις πιο σημαντικές μορφές του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Η ζωή και το έργο του παρέμειναν μέχρι και τις μέρες μας άγνωστα στις λεπτομέρειές τους, κυρίως γιατί υιοθέτησε συντηρητικές απόψεις στο γλωσσικό ζήτημα.
Πανόπη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πανόπη είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Μία από τις 50 Νηρηίδες, θυγατέρες του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδος.
# Θυγατέρα του βασιλιά Θεσπίου, δηλαδή μία από τις 50 Θεσπιάδες. Η Πανόπη απέκτησε από τον Ηρακλή ένα παιδί, τον Θρεψίππα.
Ιεραποστολή

Ιεραποστολή ονομάζεται η αποστολή κηρύκων τουΕυαγγελίου στις μη χριστιανικές χώρες για τη διάδοση της διδασκαλίας του Χριστού.

Οι πρώτοι ιεραπόστολοι που ξεκίνησαν να διαδώσουν τη διδασκαλία του Χριστού ήταν οι ίδιοι οι μαθητές του, που ονομάστηκαν απόστολοι.Το έργο των αποστόλων συνέχισαν οι διάδοχοι τους, που δίδαξαν πρώτα στους μεσογειακούς λαούς και συνέχισαν κατόπι σ' όλες τις ηπείρους: στην Ευρώπη, στην Ασία, στην Αφρική.

Μετά το σχίσμα των Εκκλησιών και μετά τη θρησκευτική μεταρρύθμιση, κάθε χριστιανική Εκκλησία συνέχισε, χωριστά, το έργο της ιεραποστολής. Πιο εντατικά οι προτεστάντες και η Καθολική Εκκλησία.

Σήμερα, και η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία στέλνει ιεραποστολές σ' όλον τον κόσμο. Έχει ιδρύσει παντού, όπου υπάρχουν ελληνικές παροικίες, Ορθόδοξες Χριστιανικές Εκκλησίες, που έχουν επικεφαλής άξιους ιεράρχες και κατώτερους κληρικούς• έχτισε ναούς, ίδρυσε σχολεία και άλλα ιδρύματα. Αλλά και προς τους ιθαγενείς λαούς της Αφρικής και της Ασίας έχουν στραφεί οι Έλληνες ορθόδοξοι ιεραπόστολοι• έχουν διαδώσει την ορθόδοξη χριστιανική πίστη στην Ιαπωνία, στις φυλές της Αφρικής.
Θάνατος

Θάνατος είναι η οριστική παύση όλων των βιολογικών λειτουργιών που υποστηρίζουν τη διαβίωση ενός οργανισμού. Φαινόμενα που συνήθως επιφέρουν το θάνατο περιλαμβάνουν: το φυσιολογικό γήρας, τον υποσιτισμό, την αφυδάτωση, την ασθένεια, και το τραύμα, το οποίο περιλαμβάνει την αυτοκτονία, τη δολοφονία και το δυστύχημα. Όλοι οι γνωστοί οργανισμοί κάποια στιγμή αντιμετωπίζουν αναπόφευκτα το θάνατο. Τα σώματα των ζωντανών οργανισμών αρχίζουν να αποσυντίθενται λίγο μετά το θάνατο.

Ο θάνατος διακρίνεται στον φυσιολογικό, ο οποίος έρχεται με τα βαθιά γεράματα και τον ξαφνικό που οφείλεται σε ασθένεια, φόνο ή δυστύχημα. Με το θάνατο, η θερμοκρασία του σώματος πέφτει στους 20 °C, η αναπνοή μαζί με τους χτύπους της καρδιάς σταματά και το πρόσωπο κιτρινίζει. Ορισμένα κύτταρα του ατόμου ζουν και δυο μέρες μετά το θάνατό του. Τα αίτια του θανάτου, στην περίπτωση που δεν προϋπήρξε σοβαρό πρόβλημα υγείας, εξακριβώνει ο ιατροδικαστής.

Από τις αρχές του 21ου αιώνα, περισσότεροι από 150.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα (σχεδόν 56 εκατομμύρια ετησίως).
Στέφανος Γεννάδης

Ο Στέφανος Γεννάδης (1858 - 1922) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος.

Μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή Ευελπίδων κατατάχθηκε στο Μηχανικό και συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως λοχαγός. Αργότερα του ανατέθηκε η διεύθυνση του Μηχανικού γενόμενος επιθεωρητής του ίδιου όπλου. Στους Βαλκανικούς Πολέμους υπηρέτησε αρχικά με τον βαθμό του συνταγματάρχη ως διοικητής ανεξάρτητου αποσπάσματος και στις 26 Οκτωβρίου του 1912 προάχθηκε σε υποστράτηγο και ανέλαβε διοικητής της 5ης Μεραρχίας. Μετά το τέλος των πολέμων παρέμεινε διοικητής της ίδιας μεραρχίας στη Δράμα και μετά στη Καβάλα όπου και τοποθετήθηκε διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού.

Το 1916 όταν η Καβάλα καταλήφθηκε από τον γερμανικό στρατό ο Σ. Γεννάδης απουσίαζε στην Αθήνα με άδεια, όπου και παρέμεινε σε όλη εκείνη τη δραματική περίοδο του Χειμώνα και της Άνοιξης του 1917. Τότε τέθηκε σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία και απελάθηκε στη Σαντορίνη. Το 1920 ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία όπου και ανέλαβε Αρχηγός της Χωροφυλακής και στη συνέχεια διοικητής της Ανώτερης Στρατιωτικής Διοίκησης Παλαιάς Ελλάδος (ΑΣΔΠΕ) (1921). Έφθασε το βαθμό του αντιστρατήγου και πέθανε το 1922.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχηγοί Ελληνικής χωροφυλακής
Γιεχούντε Σιμόν

Ο Γιεχούντε Σιμόν ("Yehude Simon Munaro") είναι πολιτικός από το Περού, πρωθυπουργός από το 2008 ως το 2009. Ανήκει στο Περουβιανό Κόμμα Απρίστα.
Σκυθικές γλώσσες

Οι Σκυθικές γλώσσες σχηματίζουν έναν βορειοανατολικό κλάδο της οικογένειας των Ιρανικών γλωσσών με διακριτές γλώσσες, που μιλούνταν από τις Σκυθικές (Σαρματικές και Σάκα) φυλές των νομάδων ποιμένων της Σκυθίας (Κεντρική Ασία, Ποντο-Κασπιανή στέπα) ανάμεσα στον 8ο αιώνα Π.Κ.Ε. και τον 5ο αι.. Έως τον 4ο αιώνα δεν είχαν απομείνει παρά μόνον λίγες λέξεις από οποιαδήποτε από τις αναφερόμενες γλώσσες.

Οι σκυθικές γλώσσες είναι πιθανό να δημιούργησαν διαλεκτικό συνεχές:
* Οι σκυθοσαρματικές γλώσσες ομιλούνταν κυρίως από ιρανικούς λαούς ήδη από τον 8ο και 7ο αιώνα στην περιοχή της Ουκρανίας, της νότιας Ρωσίας και του Καζακστάν. Η σύγχρονη Οσετική επιβιώνει ως συνέχεια τις γλωσσικής οικογένειας που καταγράφεται στις σκυθο-σαρματικές επιγραφές, αν και η σκυθο-σαρματική οικογένεια γλωσσών "δεν αντιπροσωπεύει την ίδια [Οσετική] γλώσσα" σε προγενέστερη φάση.
* Την γλώσσα Σάκα στην ανατολή: ομιλείτο στο βασίλειο του Χοτάν (το σημερινό Ξινγιάνγκ, Κίνα) και περιλάμβανε τα χοτανεζικά του Χοτάν και τα τουμσουκικά του Τουμσούκ. Οι γλωσσολόγοι κατατάσσουν αυτές τις γλώσσες ως τμήμα βορειοανατολικού κλάδου των ιρανικών γλωσσών.
Δημήτρης Παπαϊωάννου

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου (γεν. 21 Ιουνίου 1964) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, χορογράφος και χορευτής, γνωστός για την καλλιτεχνική δημιουργία της τελετής έναρξης των "Ολυμπιακών αγώνων" που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα το 2004.
Πασιθέα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πασιθέα είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Μία από τις τρεις Χάριτες σε μία από τις πολλές παραλλαγές των σχετικών με αυτές παραδόσεων.
# Μία από τις 50 Νηρηίδες, θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας.
Μικέλ Αρτέτα

Ο Μικέλ Αρτέτα ("Mikel Arteta Amatriain", 26 Μαρτίου 1982) είναι Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής στην Άρσεναλ.
Ζάλογγο

μικρογραφία|Πανοραμική άποψη από την κορυφή (Τσούκα) του όρους Ζαλόγγου
μικρογραφία|Τα βράχια όπου κατέπεσαν οι Σουλιώτισσες με τα παιδιά τους
Το Ζάλογγο είναι βουνό της Ελλάδας. Βρίσκεται βόρεια της Πρέβεζας, πάνω από το χωριό Καμαρίνα, και ανήκει στην οροσειρά των Κασωπαίων ορέων της Ηπείρου. Το όνομά του συνδέθηκε με την προεπαναστατική περίοδο του 1821 και ειδικότερα με τον θρυλούμενο Χορό του Ζαλόγγου. Στο δυτικό άκρο του οροπεδίου του όρους Ζαλόγγου ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια 1950-1961 το μεγαλύτερο άγαλμα της Ελλάδας, με τον τίτλο Μνημείο Ζαλόγγου σε σχέδια του γλύπτη Γεωργίου Ζογγολόπουλου (1903-2004).
Πενθέας

Ο Πενθέας διαμελίζεται από την [[Ινώ]] και τη μητέρα του, την Αγαύη. Αγγείο του 450 π.Χ., [[Μουσείο του Λούβρου]].
Στην ελληνική μυθολογία ο Πενθέας (Πενθεύς) ήταν βασιλιάς των Θηβών, εγγονός του Κάδμου ως γιος του Εχίονα (ενός από τους Σπαρτούς) και της Αγαύης, κόρης του Κάδμου. Ο Κάδμος στα γεράματά του παραχώρησε τον θρόνο των Θηβών στον Πενθέα. Ως βασιλιάς, ο Πενθέας καταπολέμησε δυναμικά τη διάδοση της λατρείας του θεού Διονύσου στο βασίλειό του, φθάνοντας μάλιστα κάποια στιγμή να φυλακίσει και τον ίδιο τον θεό. Αλλά ο Διόνυσος ελευθερώθηκε και παρέσυρε τον Πενθέα να κατασκοπεύσει τις Βοιωτές γυναίκες πάνω στο βουνό Κιθαιρώνα, όπου λάτρευαν τον Διόνυσο. Ο Πενθέας ανέβηκε πράγματι στο βουνό και κρύφτηκε πάνω σε ένα δέντρο. Οι μαινόμενες όμως «Βάκχες» τον ανακάλυψαν και τον έφαγαν ζωντανό με πρώτη την ίδια του τη μητέρα, την Αγαύη, η οποία έμπηξε το κεφάλι του Πενθέως στο κοντάρι της, νομίζοντας μέσα στην ιερή τρέλα και έκστασή της ότι ήταν κεφάλι λιονταριού. Διάδοχος του Πενθέως στον θρόνο ήταν ο θείος του Πολύδωρος.

Τον μύθο του Πενθέως πραγματεύθηκε ιδίως ο τραγικός Ευριπίδης στην τραγωδία του "Βάκχαι".
Κουμπλάι Χαν

Ο Κουμπλάι Χαν (23 Σεπτεμβρίου 1215 - 18 Φεβρουαρίου 1294) ήταν γιος του Τολούι, δευτερότοκου γιου του Τζένγκις Χαν, ο οποίος σύμφωνα με τους νόμους των Μογγόλων έγινε αντιβασιλέας (1227-1229).

Όταν εδραιώθηκε η κυριαρχία των Μογγόλων στη Βόρεια Κίνα, ο Κουμπλάι ξεκίνησε για την νότια Κίνα που την κατείχαν οι πρίγκηπες Σονγκ. Εκεί σημείωσε πολλές νίκες. Μετά τον θάνατο του αδερφού του Μόνγκα, ο Κουμπλάι παίρνει την θέση του ως Μεγάλος Χάν των Μογγόλων. Με την βοήθεια των στρατηγών του και μετά από μάχες 15 ετών κατέλαβε την Κίνα των Σονγκ. Το 1280 ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και ιδρυτής της δυναστείας Γιουάν.
Από το 1260 ο Κουμπλάι εγκαταστάθηκε στο Πεκίνο και το 1267 την καινούρια πόλη Τάι-Του (μεγάλη πρωτεύουσα) ή αλλιώς Χανμπαλίχ (πόλη του Χάνου).

Ο Κουμπλάι πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1294. Ο θάνατος του σφραγίστηκε από τις εσωτερικές διαμάχες της δυναστείας. Η δυναστεία των Γιουάν εξαφανίστηκε το 1365 προς όφελος των Κινέζων Μινγκ.


Κατηγορία:Μογγόλοι
Γεώργιος Στρατινάκης

<br>

Ο Γεώργιος Στρατινάκης του Δημητρίου, ήταν Κρητικός Μακεδονομάχος, από τους πρωτοπόρους του Μακεδονικού αγώνα.
Κενβάλ του Ουέσσεξ

Ο Κενβάλ του Ουέσσεξ ("Coenwalh", ... - 672) βασιλιάς του Ουέσσεξ (642 - 645 και 648 - 672) από τον Οίκο του Ουέσσεξ ήταν γιος και διάδοχος του Κίνεγκιλς του Ουέσσεξ. Ο πατέρας του σύμφωνα με τον Βέδα ήταν ο πρώτος βασιλιάς του Ουέσσεξ που βαπτίσθηκε χριστιανός από τον αρχιεπίσκοπο Βιρίνο, ήταν επίσης δισέγγονος του Κέρντικ. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει διάφορα γενεαλογικά δέντρα σχετικά με τους απογόνους του Κίνεγκιλς ωστόσο η συγγενική σχέση του με τον Κενβάλ θεωρείται από πολλούς αβέβαιη. Το όνομα του δείχνει να έχει περισσότερο γηγενή Αγγλική καταγωγή παρά Αγγλοσαξονική, ο Βέδας αναφέρει σχετικά με τον Κενβάλ :

"Ο Κένβαλ μετά την εξορία του βρήκε καταφύγιο στον χριστιανό βασιλιά Άννα της Ανατολικής Αγγλίας και βαπτίστηκε στην εξορία αλλά ο χρόνος του στην εξορία είναι αβέβαιος, ο Βέδας αναφέρει ότι κράτησε τρία χρόνια αλλά δεν αναφέρει τις ημερομηνίες". Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει οτι παραχώρησε τα εδάφη στο Άσντοοου σε έναν ευγενή με το όνομα Κάθρεντ, αν πραγματικά η ημερομηνία θανάτου του Κάθρεντ ήταν το 661 πιθανότατα να ήταν γιος του Κουίκχελμ αν πραγματικά ήτα γιος του Κίνεγκιλς.
Αραβίντ Αντίγκα

Ο Αραβίντ Αντίγκα ("अरविन्द अडिग", 23 Οκτωβρίου 1974) είναι Ινδός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Βραβεύτηκε με το Βραβείο Μπούκερ για το 2008 για το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο "Ο Λευκος Τίγρης"..
Ίι

To Ίι (σουηδικά: "ljo") είναι δήμος της Φινλανδίας.

Βρίσκεται στο Όουλου, στην περιοχή της Βόρειας Οστροβόθνιας. Ο δήμος έχει πληθυσμό 8.992 κατοίκων(απογραφή 31.01.2007) και καλύπτει 635,24 τ.χλμ. από τα οποία 15,38 καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 10,3 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα είναι τα φινλανδικά.

Συγχωνεύθηκε με το Κουιβανιέμι στις 1 Ιανουαρίου, 2007. Ο δήμος που συστάθηκε ονομάζεται Ίι.
Συμφερόπολη

Η Συμφερόπολη ή "Συμφερούπολη" (Ουκρ: "Сімферополь", Ρωσ: "Симферополь", Κριμ. Τατ: "Aqmescit" (Ακ Mεστζίτ)) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Κριμαίας, που το έδαφος της διεκδικείται μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας. Ως πρωτεύουσα η Συμφερόπολη είναι σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και μεταφορικό κέντρο της χερσονήσου. Από το 2006 ο πληθυσμός της πόλης κυμαίνεται στα 340.600 άτομα.

Η αρχαιολογική μαρτυρία στη Συμφερόπολη υποδεικνύει την ύπαρξη μιας αρχαίας σκυθικής πόλης, γενικά γνωστή ως Σκυθική Νεάπολις. Η συγκεκριμένη περιοχή στην οποία κτίστηκε η πόλη υπήρξε πατρίδα των Κριμαίων Τατάρων και της πόλης Ακ Mεστζίτ. Μετά την προσάρτηση του Κριμαϊκού Χανάτου στη Ρωσική αυτοκρατορία, το όνομα της πόλης άλλαξε στο παρόν Συμφερούπολη.
Τσιανγκ Κάι Σεκ

thumb|right|180px|Ο Τσιανγκ Κάι Σεκ το 1945

Ο Τσιανγκ Κάι-Σεκ ("蔣中正", πραγματικό όνομα Τσιανγκ Τσον-Τσεν, 31 Οκτωβρίου 1887 - 5 Απριλίου 1975) ήταν Κινέζος πολιτικός ο οποίος γεννήθηκε στο Νιγκ Πο της Κίνας στις 31 Οκτωβρίου 1887. Διατέλεσε Πρόεδρος της Κίνας από το 1928 έως το 1948 και Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κίνας (Ταϊβάν) έως το 1975. 

Ο πατέρας του, ο οποίος ήταν έμπορος κρασιών, πέθανε όταν ο Τσιανγκ ήταν σε ηλικία 9 ετών και τον μεγάλωσαν κάποιοι συγγενείς του. Όμως οι συγγενείς του αυτοί τον κακομεταχειρίζονταν, και έτσι αναγκάστηκε να φύγει και να καταταχτεί στον στρατό. Όταν έγινε 18 χρονών έδωσε εξετάσεις στην στρατιωτική ακαδημία Πάο Τιν, όπου έγινε δεκτός το 1906. Στο μεταξύ παντρεύτηκε την Μάο και απόκτησαν έναν γιο, τον Τσιαν Τσιν Κούο. Αργότερα ο Τσιανγκ πήγε στην Ιαπωνία όπου φοίτησε στην στρατιωτική σχολή του Τόκιο. Εκεί γνώρισε τον Σον Γιατ-Σεν, ο οποίος οργάνωνε την επανάσταση εναντίον της μοναρχίας των Μαντσού στην Κίνα, έγινε οπαδός του και επέστρεψαν μαζί στην πατρίδα μετά την πρώτη επαναστατική εξέγερση το 1911. Ο Σον Γιατ-Σεν σχημάτισε κυβέρνηση αφού πρώτα συμμάχησε με τους κομμουνιστές και ο Τσιανγκ έφυγε για την Μόσχα για να μελετήσει τις Σοβιετικές στρατιωτικές μεθόδους.

Όταν ο Σον Γιατ-Σεν πέθανε, το 1925 ο Τσιανγκ αναδείχθηκε σε ηγέτη του επαναστατικού κινήματος. Χάρη στις μεγάλες του οργανωτικές ικανότητες κατάφερε να δημιουργήσει μία σύγχρονη και ευέλικτη στρατιά.

Ο Τσιανγκ είχε έντονα αντικομμουνιστικά αισθήματα. Έτσι την άνοιξη του 1927 διέταξε την σύλληψη και εξόντωση χιλιάδων κομμουνιστών που βρίσκονταν στο κόμμα του. Η αντικομμουνιστική πολιτική του Τσανγκ προκάλεσε έναν νέο εμφύλιο πόλεμο ο οποίος τερματίστηκε τον Μάιο του 1949 με νίκη των κομμουνιστών του Μάο Τσε-Τον. Ο Τσιανγκ Κάι-Σεκ κατέφυγε στην Ταϊβάν, μαζί με δύο εκατομμύρια Κινέζους εθνικιστές, κάτω από αμερικανική προστασία. Εκεί έγινε Πρόεδρος της Εθνικιστικής Κίνας.

Πέθανε στην Ταϊβάν στις 5 Απριλίου 1975.
Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκης

Ο Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκης (1853 - 24 Ιουλίου 1916) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Ύλι-Ίι

thumb|240px|right|Πινακίδα εισόδου στο Ύλι-Ίι
Το Ύλι-Ίι (φινλανδικά Yli - ii, Σουηδικά: Överijo) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, και είναι κομμάτι της Βόρειας Οστροβόθνιας. Ο δήμος έχει πληθυσμό 2.322 κατοίκων (απογραφή 2003 και καλύπτει μια έκταση 795,39 τ.χλμ. από τα οποία 25,78 καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 3 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Μοναδική γλώσσα είναι τα φινλανδικά.

Το Ύλι-Ίι είναι γνωστό για το μουσείο προϊστορίας του Κιερικικέσκους.
Σιέβι

To Σιέβι (Sievi) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στην Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 5.194 κατοίκων(απογραφή 2003) και καλύπτει μια έκταση 800,15 τ.χλμ. από τα οποία 12,44 καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 6,6 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο,ενώ μοναδική γλώσσα στον δήμο είναι τα φινλανδικά.
Κίιμινκι

thumb|200px|Η εκκλησία στο Κίιμινκι, χτισμένη το 1760
Το Κίιμινκι (Kiiminki, σουηδικά: Kiminge) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Βρίσκεται στο Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Ο δήμος έχει πληθυσμό 12.448 κατοίκων (απογραφή 2007) και καλύπτει μια περιοχή 339 τ.χλμ. από τα οποία 12,19 τ.χλμ. καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 33,6 κάτοικοι ανα τ.χλμ. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι τα Φινλανδικά.

Το Κίιμινκι απέχει 20 χιλιόμετρα από την πόλη του Ούλου.
Θαλύσια

Τα Θαλύσια ήταν αρχαία ελληνική αγροτική γιορτή που πραγματοποιούταν σε διάφορες περιοχές της Αρχαίας Ελλάδας. Κατά την τελετή, προσφέρονταν οι απαρχές των δημητριακών στον τιμώμενο θεό. 

Τα Θαλύσια παλαιότερα γίνονταν προς τιμήν της θεάς Άρτεμης, κατά τον Όμηρο, η οποία κατά το μύθο τιμώρησε τον Οινέα που ξέχασε να της προσφέρει θυσία και έστειλε στην Καλυδώνα ένα φοβερό αγριογούρουνο, τον περίφημο Καλυδώνιο Κάπρο. Η γιορτή αργότερα αφιερωνόταν στη Δήμητρα και στο Διόνυσο.
Σαδδουκαίοι

[[Τορά]]
Με τον όρο Σαδδουκαίοι ("sedûqîm") εννοείται ένα από τα τρία κύρια ιουδαϊκά πολιτικά και θρησκευτικά κινήματα της περιόδου περ. 150 π.Χ. και 70 -Εσσαίοι, Φαρισαίοι και Σαδδουκαίοι. Συντηρητικοί και ελιτιστές ως προς τη φύση τους επιθυμούσαν τη διατήρηση του ιερατικού τους αξιώματος παράλληλα με την ενσωμάτωση ελληνιστικών στοιχείων στη ζωή τους, κάτι για το οποίο συνάντησαν αντιθέσεις εκ μέρους των Φαρισαίων. Μαζί με τους Φαρισαίους διαμόρφωναν το Μεγάλο Σανχεντρίν, ένα είδος ανώτατου ιουδαϊκού δικαστηρίου 71 μελών, κύρια υπευθυνότητα του οποίου ήταν η ερμηνεία κοσμικών και θρησκευτικών νόμων. Καθώς δεν έχουν επιβιώσει δικές τους γραπτές μαρτυρίες, το μεγαλύτερο τμήμα της γνώσης για το συγκεκριμένο κίνημα αντλείται από τις γραπτές μαρτυρίες του αντίπαλου κινήματος των Φαρισαίων. Εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο κατά τον 1ο αιώνα, μετά την καταστροφή του δεύτερου Ναού.
Νίβαλα

<br>

Η Νίβαλα (Nivala) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στην Βόρεια Οστροβόθνια. Ο δήμος έχει πληθυσμό 10.901 κατοίκων(απογραφή 2003) και καλύπτει μια έκταση 536,8 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 7,25 καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 20,6 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι τα Φινλανδικά. Ο πρώην πρόεδρος της Φινλανδίας, Κιόστι Κάλιο, ζούσε μόνιμα στην Νίβαλα.
Ντανιέλ Φλόρεα

Ο Ντανιέλ Φλόρεα είναι Ρουμάνος πρώην ποδοσφαιριστής.
Βιχάντι

<br>
Το Βιχάντι (Vihanti) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Ο δήμος έχει πληθυσμό 3.424 κατοίκων(απογραφή 2003) και καλύπτει μια έκταση 485,21 τ.χλμ. από τα οποία τα 4,13 καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 7,1 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι τα Φινλανδικά.

Από το Βιχάντι κατάγονταν τα πρώτα μέλη του heavy rock συγκροτήματος "Gobra".
Κατάτμηση δίσκου

Το [[GParted]] είναι ένα δημοφιλές βοήθημα που χρησιμοποιείται σε διαμέριση δίσκων
Κατάτμηση δίσκου, Διαμέριση δίσκου ονομάζουμε τη δημιουργία ξεχωριστών κατατμήσεων (διαμέριση)
ενός σκληρού δίσκου χρησιμοποιώντας ένας επεξεργαστή κατατμήσεων.
Από την στιγμή που ο δίσκος έχει διαιρεθεί σε κατατμήσεις, κατάλογοι και αρχεία διαφορετικών κατηγοριών μπορούν να αποθηκευθούν σε διαφορετικές κατατμήσεις. Πιο πολλές κατατμήσεις παρέχουν περισσότερο έλεγχο αλλά αρκετές μπορεί να δυσκολέψουν το έργο μας. Ο τρόπος που υλοποιείται η διαχείριση χώρου, τα δικαιώματα πρόσβασης και η αναζήτηση καταλόγου εξαρτώνται από τον τύπο του συστήματος αρχείων που είναι εγκατεστημένο σε μια διαμέριση. 
Είναι σημαντικό να υπάρχει προσεκτική εκτίμηση του μεγέθους που θα επιλέξουμε
για την κατάτμηση αφού η δυνατότητά μας να το αλλάξουμε εξαρτάται από το σύστημα αρχείων που θα εγκαταστήσουμε σ'αυτήν

Λόγοι για διαμέριση:

* Διαχωρισμός αρχείων του λειτουργικού συστήματος από αρχεία χρήστη

* Ύπαρξη περιοχής για το λειτουργικό σύστημα: εικονική μνήμη

* Διατήρηση συχνά χρησιμοποιούμενων προγραμμάτων κοντά μεταξύ τους. 

* Για να έχουμε τα αρχεία ημερολογίου και ενδιάμεσης μνήμης ξέχωρα από άλλα αρχεία. Αυτά μπορούν να αλλάζουν μέγεθος δυναμικά με τον κίνδυνο να γεμίσει το σύστημα αρχείων μας. 

* Χρήση συστημάτων πολλαπλής εκκίνησης, που επιτρέπουν στους χρήστες να έχουν παραπάνω από ένα λειτουργικά συστήματα στον υπολογιστή τους.Π.χ. κάποιος θα μπορούσε να έχει εγκατεστημένα τα Linux, Mac OS X, Microsoft Windows ή άλλα σε διαφορετικές κατατμήσεις στον ίδιο σκληρό δίσκο και να έχει την δυνατότητα να επιλέξει κατά την εκκίνηση του υπολογιστή το λειτουργικό σύστημα που θα χρησιμοποιήσει.

* Προστασία απομονωμένων αρχείων προκειμένου να απλοποιηθεί η επαναφορά χαλασμένου συστήματος αρχείων ή εγκατάστασης λειτουργικού συστήματος. Αν μια διαμέριση είναι χαλασμένη, τα αρχεία στις άλλες διαμερίσεις θα παραμείνουν αναπηρέαστες. Επίσης η ύπαρξη ξεχωριστής διαμέρισης για τα αρχεία μόνο ανάγνωσης μειώνει τις πιθανότητες να χαλάσει το σύστημα αρχείων στην διαμέριση αυτή.

* Αύξηση της συνολικής απόδοσης υπολογιστικών συστήματων όπου τα μικρά συστήματα αρχείων είναι πιο αποτελεσματικά. 



Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Κατηγορία:Συστήματα αρχείων
Αρκάδες

Οι Αρκάδες ήταν αρχαίο Πελασγικό φύλο εγκατεστημένο στην ορεινή Πελοπόννησο. Θεωρείται το αρχαιότερο Πελασγικό φύλο που εγκαταστάθηκε στον Ελλαδικό χώρο. Την αρχαιότητα των Αρκάδων μαρτυρούν και οι αρχαίοι μύθοι, όπως ο μύθος του Αρκάδα, ο μύθος του Λυκάονα κ.α. Με την κάθοδο των ελληνικών φύλων, κυρίως των Δωριέων, οι Αρκάδες περιορίστηκαν στην καρδιά της Πελοποννήσου. Η χώρα τους περιλάμβανε τις ορεινές περιοχές του Μαινάλου, των Αροανίων, της Κυλλήνης, του Λύκαιου, του Αρτεμισίου και τη βόρεια πλευρά του Πάρνωνα.
Μοχάμετ Αμίν Ντιντί

Ο Αλ Αμίρ Μοχάμετ Αμίν Ντοσιμέιναα Κιλεγκεφαάνου (Al Ameer Mohamed Amin Dhoshimeynaa Kilegefaanu, στην Ντιβέχι: އަލްއަމީރު މުހައްމަދު އަމީން ދޮށިމޭނާ ކިލެގެފާނު) γνωστότερος ως "Μοχάμετ Αμίν Ντιντί" ήταν πολιτικός από τις Μαλδίβες. Χρημάτισε πρώτος πρόεδρος της νησιωτικής χώρας και αρχηγός κυβερνήσεως την περίοδο από 1η Ιανουαρίου του 1953 ως τις 21 Αυγούστου του 1953.
Μουχάματ Φαρίντ Ντιντί

Ο Βασιλιάς Μουχάματ Φαρίντ Ντιντί (Muhammad Fareed Didi) υπήρξε ο τελευταίος Σουλτάνος των Μαλδίβων από τις 7 Μαρτίου του 1954 ως τις 11 Νοεμβρίου του 1968 οπότε και ανατράπηκε από το θρόνο, ώστε να γίνει δημοκρατία η νησιωτική χώρα.
Φιλιμπέρ Τσιρανάνα

Ο Φιλιμπέρ Τσιρανάνα ("Philibert Tsiranana", 18 Οκτωβρίου 1912 - 16 Απριλίου 1978) ήταν πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη, που χρημάτισε πρώτος Πρόεδρος του νησιού, από το 1959 ως το 1972. Αποτέλεσε μικρογραφία της χώρας του από το 1960 ως το τέλος της προεδρίας του. Ως πρώτος πρόεδρος της νεαρής δημοκρατίας θεωρούνταν σοφός και έγινε αρεστός σε όλους. Ωστόσο, οι γαλλόφωνες αφρικανικές χώρες παρουσίασαν θεσμική αστάθεια κατά την περίοδο της θητείας του. Οδήγησε τη χώρα του σε ένα είδος σοσιαλισμού, που έλαβε τον όρο "Μαλαγασικός σοσιαλισμός". Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων χρόνων της προεδρικής του θητείας κυβέρνησε απολυταρχικά. Παρά το γεγονός αυτό, παραμένει σημαίνουσα πολιτική μορφή στη νησιωτική χώρα και συχνά αποκαλείται "πατέρας της Ανεξαρτησίας".
Λίμινκα

Η Λίμινκα ("Liminka, Limingo" στα Σουηδικά) είναι δήμος της Φινλανδίας που ιδρύθηκε το 1477.

Βρίσκεται στο Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια και απέχει 25 χιλιόμετρα από το Όουλου (πόλη). Έχει πληθυσμό 8.488 κατοίκων (απογραφή 30 Ιουνίου 2008) και καλύπτει έκταση 640,64 τ.χλμ. από τα οποία 5,56 καλύπτονται από νερό (μέτρηση 1 Ιανουαρίου 2008). Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 13,17 κάτοικοι ανα τ.χλμ. (μέτρηση 30 Ιουνίου 2008).

Ο κολπίσκος της Λίμινκα είναι διάσημος για τα πτηνά που συχνάζουν εκεί.
Όουλουνσαλο

Το Όουλουνσαλο (Oulunsalo) είναι δήμος της Φινλανδίας που ιδρύθηκε το 1882.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια, βορειοδυτικά της πόλης Όουλου. Ο πληθυσμός του δήμου είναι 9.513 κάτοικοι (31 Μαΐου, 2008) και καλύπτει έκταση 82,58 τ.χλμ. από τα οποία 0,96 τ.χλμ. καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 112,5 κάτοικοι. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

Το Όουλουνσαλο, όπως οι περισσότεροι δήμοι γύρω από το Όουλου, είναι μια από τις πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες περιοχές στη Φινλανδία.

Το αεροδρόμιο Όολου βρίσκεται στο Όουλουνσαλο.
Σιίκαλατβα

Η Σιίκαλατβα (φινλανδικά: "Siikalatva", : [ˈsiːkɑlɑtʋɑ]) είναι Φινλανδικός δήμος της Βόρειας Οστροβόθνιας, στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου.

Συστάθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2009, με τη διοικητική συγχώνευση των δήμων Κέστιλα, Πίιπολα, Πούλκιλα και Ράντσιλα. Αριθμεί περίπου 6.500 κατοίκους και καλύπτει έκταση 2.229,81 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.
Πεισήνορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πεισήνορας (Πεισήνωρ) είναι γνωστά τα παρακάτω τρία ομηρικά πρόσωπα:

# Ο πατέρας του Τρώα πολεμιστή Κλείτου (αναφέρεται στην "Ιλιάδα", Ο 445).
# Σοφός κήρυκας στην Ιθάκη. Στην "Οδύσσεια" αναφέρεται (β 37-38) πως όταν ο Τηλέμαχος θέλησε να μιλήσει στη λαοσύναξη των Ιθακησίων και στάθηκε όρθιος στη μέση, ο Πεισήνωρ του έβαλε στο χέρι ένα σκήπτρο, σημάδι ότι του δινόταν ο λόγος. Ο Πεισήνορας περιγράφεται από τον Όμηρο ως "«πεπνυμένα μήδεα ειδώς»" («κάτεχε γνώμες σοφές ο νους του»).
# Ο πατέρας του Ιθακήσιου Ώπου, από τον οποίο ο τελευταίος αναφέρεται σε τρία διαφορετικά χωρία στην "Οδύσσεια" ως «Πεισηνορίδης» (α 429, β 347, υ 148). Το πρόσωπο αυτό αποκλείεται να είναι το ίδιο με το προηγούμενο, αφού ήταν παππούς της Ευρύκλειας (κόρης του `Ωπου), η οποία είναι γερόντισσα την εποχή της επιστροφής του Οδυσσέα στην Ιθάκη.
Φρανκ Λόιντ Ράιτ

O Φρανκ Λόιντ Ράιτ ("Frank Lloyd Wright", πραγματικό όνομα: "Frank Lincoln Wright", 8 Ιουνίου 1867 - 9 Απριλίου 1959) ήταν Αμερικανός (Ουαλικής καταγωγής) αρχιτέκτονας, διακοσμητής, συγγραφέας, και εκπαιδευτικός, με περισσότερα από 1000 προσχέδια στο ενεργητικό του, τα οποία απέφεραν πάνω από 500 ολοκληρωμένες κατασκευές.

Ο Ράιτ προώθησε την οργανική αρχιτεκτονική (με βασικό παράδειγμα την οικία Fallingwater), ήταν ο ηγέτης του αρχιτεκτονικού κινήματος των "εξοχικών σπιτιών" (Prairie School, με βασικά παραδείγματα τις οικίες Robie και Westcott) και ανέπτυξε την ιδέα του ουσονικού σπιτιού (usonian home), με βασικό παράδειγμα την οικία Rosenbaum. Η δουλειά του περιλαμβάνει πρωτότυπα και πρωτοποριακά παράδειγματα πολλών διαφορετικών τύπων κτιρίων, συμπεριλαμβανομένων γραφείων, εκκλησιών, σχολείων, ξενοδοχείων και μουσείων. Ο Ράιτ συχνά σχεδίαζε πολλά εσωτερικά στοιχεία των κτιρίων του, όπως έπιπλα και βιτρό. 

Συνέγραψε είκοσι βιβλία και πληθώρα άρθρων, ενώ δημοφιλείς ήταν και οι διαλέξεις του σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Η έντονη προσωπική του ζωή αποτελούσε συχνά το επίκεντρο της προσοχής, με προεξάρχουσα τη φωτιά και τους φόνους το 1914 στην οικία Taliesin. 

Ήδη γνωστός ενόσω ζούσε, o Ράιτ αναγνωρίστηκε το 1991 από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων ως "ο μεγαλύτερος Αμερικανός αρχιτέκτονας όλων των εποχών". To 2019, οχτώ από τα κτίρια και σχεδίασε ανακηρύχθηκαν μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Πίιπολα

Η Πίιπολα (Piippola) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβοθνία. Έχει πληθυσμό 1.249 κατοίκων (απογραφή 30 Ιουνίου 2008) και καλύπτει έκταση 464,98 τ.χλμ. από τα οποία 9,28 τ.χλμ. καλύπτονται από νερό. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 2,74 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

Ο δήμος συγχωνεύθηκε διοικητικά με την Κέστιλα, Πούλκιλα και Ράντσιλα  στις 1 Ιανουαρίου 2009 και ο νεοσυσταθείς δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.
Πούλκιλα

Η Πούλκιλα (φινλανδικά: "Pulkkila") είναι ένας πρώην δήμος της Φινλανδίας.

Υπαγόταν στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια, 90 χιλιόμετρα νότια από την πόλη Όουλου και 250 χιλιόμετρα βόρεια της Γυβάσκυλα. Είχε πληθυσμό 1.569 κατοίκων (31-12-2008) και κάλυπτε έκταση 411,23 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 29,83 καλύπτονταν από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα ήταν 4,11 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο ήταν η Φινλανδική.

Η Πούλκιλα είναι γνωστή για την βιομηχανία μετάλλου της, και για την τεχνητή λίμνη Ούλγιουα.

Από την Πούλκιλα κατάγονταν οι Πέντι Χάανπα και Ιλμάρι Κιάντο.

Στις 1 Ιανουαρίου 2009 συγχωνεύθηκε διοικητικά με τους δήμους Κέστιλα, Πίιπολα και Ράντσιλα και ο νεοσυσταθής δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.
Περιγούνη

Στην ελληνική μυθολογία η Περιγούνη ήταν θυγατέρα του ληστή Σίνη του Πιτυοκάμπτη, τον οποίο είχε σκοτώσει ο Θησέας. Στο περιστατικό αυτό η Περιγούνη, βλέποντας από μακριά τα όσα έγιναν, έτρεξε τρομαγμένη και βρήκε καταφύγιο πίσω από κάτι φυτά (βλ. Ιωξίδες). Τότε ο Θησέας πήγε κοντά και της είπε να μη φοβάται και ότι δεν είχε τίποτα με την ίδια. Την πήρε μάλιστα μαζί του και την περιέθαλψε. Γιος της Περιγούνης και του Θησέα ήταν ο Μελάνιππος και γιος του Μελανίππου ήταν ο Ίωξος, ο γενάρχης των Ιωξιδών. Μετά τη γέννηση του Μελανίππου ωστόσο, ο Θησέας πάντρεψε την Περιγούνη με ένα πριγκηπόπουλο, τον Δηίονα, γιο του βασιλιά της Οιχαλίας Ευρύτου.
Περιφήτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Περιφήτης είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# Ο επιλεγόμενος και «Κορυνήτης»: ένας από τους ληστές που σκότωσε ο Θησέας όταν ταξίδεψε από την Τροιζήνα στην Αθήνα. Γενεαλογείται ως γιος του θεού Ηφαίστου και της Αντικλείας. Ζούσε στην Επίδαυρο και, καθώς είχε ασθενικά πόδια, βάδιζε με τη βοήθεια μιας σιδερένιας «κορύνης» (= ρόπαλο ή ράβδος). Με αυτό το αντικείμενο όμως σκότωνε και τους οδοιπόρους που περνούσαν από εκεί, από όπου και το παρατσούκλι «Κορυνήτης». Αφού σκότωσε τον Περιφήτη, ο Θησέας πήρε μαζί του την κορύνη.
# Γιος του Κοπρέως από τις Μυκήνες. Πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Έκτορα ("Ιλιάδα", ραψωδία Ο, στίχοι 638 κ.ε.).
# Ένας από τους Μυσούς συμμάχους των Τρώων κατά τον Τρωικό Πόλεμο, αναφερόμενος στην "Ιλιάδα" (Ξ 515).
Βελονισμός

Βελονισμός ονομάζεται μια μέθοδος εναλλακτικής ιατρικής η οποία κατατάσσεται στις ψευδοεπιστήμες.
Ανασυνδυασμός γονιδίων

200px|right|thumb|Ανασυνδυασμός γονιδίων
Ο ανασυνδυασμός γονιδίων, ή γενετικός ανασυνδυασμός, είναι η ανταλλαγή γενετικού υλικού (γονιδίων) μεταξύ των ομόλογων χρωμοσωμάτων. Κατά τον ανασυνδυασμό γονιδίων, τμήμα ενός πατρικού χρωμοσώματος αλλάζει θέση με το αντίστοιχό τμήμα του μητρικού χρωμοσώματος. Ο ανασυνδυασμός γονιδίων πραγματοποιείται μέσω μιας βιολογικής πορείας που ονομάζεται διασκελισμός και συμβαίνει στο στάδιο της ζυγοταινίας στην μειωτική διαίρεση. Συμβάλλει στην αύξηση της ποικιλομορφίας στην φύση και καθιστά αδύνατη την περίπτωση δύο άτομα του ίδιου είδους να είναι απόλυτα όμοια. 
Η ύπαρξη του ανασυνδυασμού γονιδίων αποδείχθηκε από τον Βιολόγο Curt Stern το 1931.
Πέρση

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πέρση είναι γνωστή μία από τις Ωκεανίδες, (τις θυγατέρες του Ωκεανού και της Τηθύος). Η Πέρση ταυτίζεται με την Περσηίδα ("Περσηίς") που αναφέρει ο Ησίοδος ("Θεογονία" 356). Παντρεύτηκε τον ίδιο τον θεό Ήλιο και απέκτησαν μαζί 4 παιδιά: το γνωστό από την Αργοναυτική Εκστρατεία βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη, τον Πέρση, τη γνωστή από την "Οδύσσεια" μάγισσα Κίρκη και την Πασιφάη. Η Πέρση αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (κ 139).
Περίβοια

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Περίβοια είναι κυρίως γνωστή η νεότερη από τις θυγατέρες του βασιλιά των Γιγάντων Ευρυμέδοντα. Η Περίβοια ζευγάρωσε με τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα και από την ένωση αυτή γεννήθηκε ο Ναυσίθοος, ο πρώτος χρονικά βασιλιάς των Φαιάκων, όπως μνημονεύεται στην "Οδύσσεια" (ραψωδία η, στίχοι 57-62). Η "Οδύσσεια" περιγράφει την Περίβοια ως «ασύγκριτη στην ομορφιά γυναίκα» ("«γυναικών είδος αρίστη»", η 57).

Με το όνομα Περίβοια απαντώνται ακόμα και τα παρακάτω επτά πρόσωπα:

# Η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά Ακεσσαμενού της Πιερίας. Αυτή η Περίβοια αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Φ 142) και ήταν μητέρα του Πηλεγόνα από τον Αξιό.
# Μία από τις Ωκεανίδες.
# Η σύζυγος του Τελαμώνα, κόρη του Κυχρέως ή του Αλκάθου και της Πυργούς ή της Ευαίχμης. Αυτή η Περίβοια ήταν η μητέρα του Αίαντα.
# Σύζυγος του Πολύβου, θετή μητέρα του Οιδίποδα.
# Μία από τις Ναϊάδες.
# Μητέρα του Τυδέα.
# Περίβοια και Κλεοπάτρα ονομάζονταν οι πρώτες δύο παρθένες που έστειλαν οι κάτοικοι της Λοκρίδας στον ναό της Αθηνάς στην Τροία για να τους απαλλάξει από μια επιδημία.
Ταντελί Αντριαναρίβο

Ο Ταντελί Αντριαναρίβο (René Tantely Gabrio Andrianarivo) είναι πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από το 1998 ως το 2002, επί προεδρίας του Ντιντιέ Ρατσιράκα.
(208996) 2003 AZ84

Το (208996) 2003 AZ84 είναι ένα μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο με διάμετρο περίπου 800 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε τις 13 Ιανουαρίου 2003 και ανακοινώθηκε τις 26 Ιανουαρίου 2003.
Χαν

Με τον όρο χαν (εξελληνισμένο: χάνος) εννοείται τίτλος πολιτικής ή στρατιωτικής εξουσίας που προήλθε αρχικά από την κεντρική Ασία. Πρωτοχρησιμοποιήθηκε στις αλταϊκά ομιλούσες τουρκομογγολικές νομαδικές φυλές που ζούσαν βόρεια της Κίνας. Ως τίτλος φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκε καταρχήν στη συνομοσπονδία των Ξιανμπέι για τον αρχηγό της, μεταξύ του 283 - 289 και επίσης ως κρατικός τίτλος από τη συνομοσπονδία Ρουράν.

Αργότερα υιοθετήθηκε από τους Ασίνα και κατόπιν τους Γκιοκτούρκ και τους Μογγόλους που τον διέδωσαν στην υπόλοιπη Ασία. Στα μέσα του 6ου αιώνα έγινε γνωστός ως «Χαγάνος - Βασιλέας των Τούρκων» στους Πέρσες.

Σήμερα έχει αποκτήσει πολλά ισοδύναμα νοήματα όπως διοικητής, αρχηγός ή κυβερνήτης. Επί του παρόντος, χάνοι υπάρχουν κυρίως στη νότια και κεντρική Ασία, το Αφγανιστάν και το Ιράν. Τα θηλυκά αντίστοιχα είναι χατούμ και χανούμ. Διάφοροι τουρκικοί και μογγολικοί λαοί από την κεντρική Ασία έδωσαν στον τίτλο μια νέα ισχύ μετά τις μογγολικές επιδρομές και αργότερα έφεραν τον τίτλο «χαν» στο Αφγανιστάν και τη βόρειο Ινδία. Πολύ αργότερα ο τίτλος υιοθετήθηκε από τους γηγενείς ως όνομα. Ο τίτλος Χαγάνος αποδίδεται ως "Χαν των χαν" ("Χάνος των Χάνων") και ήταν ο τίτλος του Τζενγκίς Χαν και των λοιπών απογόνων-κυβερνητών σε αρρενογραμμική γραμμή διαδοχής.
Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι

Ο Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι ("Barnabas Sibusiso Dlamini", 15 Μαΐου 1942 - 28 Σεπτεμβρίου 2018) ήταν πολιτικός από το Εσουατίνι, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από το 2008 ως τις 4 Σεπτεμβρίου 2018. Υπήρξε για μία ακόμη φορά πρωθυπουργός την περίοδο από τις 26 Ιουλίου του 1996 ως τις 29 Σεπτεμβρίου του 2003.
Τζόαν Κρόφορντ

Η Τζόαν Κρόφορντ ("Joan Crawford", γενν. ως Lucille Fay LeSueur, 23 Μαρτίου 1904 - 10 Μαΐου 1977) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, που ξεκίνησε την καριέρα της ως χορεύτρια και showgirl. Το 1999 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην δέκατη θέση στην λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ του Χόλιγουντ όλων των εποχών.

Ξεκινώντας την καριέρα της ως χορεύτρια με διάφορες θεατρικές εταιρείες, προτού γίνει χορεύτρια στο Μπρόντγουεϊ, η Κρόφορντ υπέγραψε το 1925 συμβόλαιο με τη Metro-Goldwyn-Mayer, όπου είχε μικρούς ρόλους σε κάποιες ταινίες του βωβού κινηματογράφου. Η επιτυχία έφτασε το 1928 με το "Our dancing daughters" με το οποίο έγινε μια από τις μεγαλύτερες σταρ της Metro. Την δεκαετία του 1930 η φήμη της Κρόφορντ ανταγωνίστηκε την φήμη των συναδέλφων της Norma Shearer και Γκρέτα Γκάρμπο. Ενσάρκωσε σκληρά εργαζόμενες νεαρές γυναίκες που βρίσκουν την επιτυχία και τον έρωτα. Τρεις από αυτές τις ταινίες έλαβαν θετική αποδοχή από το κοινό και έγιναν δημοφιλείς στις γυναίκες. Η Κρόφορντ έγινε ένα από τα πιο εξέχοντα αστέρια του κινηματογράφου στο Χόλιγουντ και μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες γυναίκες στις Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 οι ταινίες της Κρόφορντ άρχισαν να χάνουν χρήματα. Παρ'όλα αυτά, η καριέρα της σταδιακά βελτιώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940 και το 1945 έκανε μια ηχηρή επιστροφή, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία "Θύελλα σε μητρική καρδιά (Mildred Pierce)", για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Έλαβε υποψηφιότητες για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τις ταινίες "Τα λύτρα του πόνου (Possessed, 1947)" κι "Πύρινος Εφιάλτης (Sudden Fear, 1952)". Συνέχισε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο και την τηλεόραση καθ'όλη την διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960 ; γνώρισε τεράστια επιτυχία με την εξαιρετικά πετυχημένη ταινία τρόμου "Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; (What Ever Happened to Baby Jane, 1962)", στην οποία συμπρωταγωνίστησε με την Μπέτι Ντέιβις, την μεγαλύτερή της αντίπαλο.

Το 1955 η Κρόφορντ συνεργάστηκε με την Pepsi-Cola Company μετά τον γάμο της με τον πρόεδρο αυτής της εταιρείας Alfred Steele. Μετά τον θάνατό του το 1959, η Κρόφορντ πήρε την θέση του στο συμβούλιο των μετόχων, θέση την οποία υπηρέτησε μέχρι την συνταξιοδότησή της το 1973. Μετά την κυκλοφορία της βρετανικής ταινίας τρόμου "Trog" το 1970, η Κρόφορντ συνταξιοδοτήθηκε από τον κινηματογράφο. Η τελευταία της δημόσια εμφάνιση έγινε το 1974, όταν κυκλοφόρησαν μη κολακευτικές φωτογραφίες της στον τύπο. Η Κρόφορντ εξαφανίστηκε από την δημόσια ζωή και απομονώθηκε μέχρι τον θάνατό της το 1977.
Τζέφερσον Ντέηβις

Ο Τζέφερσον Ντέηβις (αγγλικά: "Jefferson Davis", 3 Ιουνίου 1808 - 6 Δεκεμβρίου 1889) γεννήθηκε στο Κεντάκι και ήταν Αμερικανός πολιτικός ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής, δηλαδή των Πολιτειών που αποσχίστηκαν από τις ΗΠΑ και σχημάτισαν ανεξάρτητο κράτος κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Ο Ντέηβις ήταν Πρόεδρος της Συνομοσπονδίας καθ' όλη την διάρκεια του αιματηρού πολέμου, από το 1861 έως το 1865.

Απόφοιτος του Γουέστ Πόιντ, ο Ντέηβις πολέμησε στον πόλεμο εναντίον του Μεξικού (1846-1848) ως συνταγματάρχης ενός εθελοντικού συντάγματος. Ως γερουσιαστής, αν και διαφωνούσε με την απόσχιση των πολιτειών, πίστευε πως κάθε πολιτεία είχε το δικαίωμα να αποσχισθεί από την Ένωση αν το επιθυμούσε.

Με το που η Νότια Καρολίνα αποσχίσθηκε, ο Ντέιβις παραιτήθηκε και επέστρεψε στον Νότο. Τέσσερις μέρες μετά την παραίτησή του ορίστηκε υποστράτηγος της στρατιάς του Μισισίπι. Στις 9 Φεβρουαρίου 1861 ορίστηκε προσωρινός πρόεδρος του νεοσύστατου κράτους με πρωτεύουσα το Ρίτσμοντ στην Βιρτζίνια, όπου και μετακόμισε με την οικογένειά του. Στις 6 Νοεμβρίου του ίδιου έτους εκλέχθηκε επίσημα πρόεδρος των Συνομοσπόνδων Πολιτειών της Αμερικής με εξαετή θητεία.

Ο πόλεμος υπήρξε καταστροφικός και για τις δύο πλευρές αλλά κυρίως για τον Νότο που αναγκάστηκε να παραδοθεί. Στις 10 Μαΐου του 1865 ο Ντέηβις συνελήφθη και φυλακίσθηκε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Αποφυλακίσθηκε όμως 2 χρόνια αργότερα. Μετά την αποφυλάκισή του ταξίδεψε στον Καναδά, στην Ευρώπη και στην Κούβα.

Στις 6 Δεκεμβρίου 1889 άφησε την τελευταία του πνοή στην Νέα Ορλεάνη, στην ηλικία των 81 ετών. Ο τάφος του βρίσκεται στο κοιμητήριο Χόλιγουντ στο Ρίτσμοντ.
Βακτρίς η γασιπάειος

Το δέντρο Βακτρίς η γασιπάειος (Bactris gasipaes), το επίθετο gasipaes προέρχεται από την ιθαγενή λέξη μέσω της ισπανικής Cachipay (Κατσιπάι). Αυτό είναι ένα κοινό όνομα που χρησιμοποιείται στην κοιλάδα του ποταμού Μαγδαλένα στην Κολομβία. (Pejibaye - Πεχιμπάγιε όπως είναι γνωστό στην Κόστα Ρίκα) είναι φοίνικας που συναντάται στην κεντρική και νότια Αμερική. Συγκεκριμένα καλλιεργείται από την Ονδούρα μέχρι και τη Βολιβία. Το ύψος του φτάνει τα 20 μέτρα και ο κορμός του έχει μεγάλα αγκάθια. Ο καρπός του, χρώματος κόκκινου ή βαθύ πορτοκαλί, έχει μέγεθος περίπου πέντε εκατοστά, τρώγεται συνήθως αφού βραστεί με λίγο αλάτι και είναι πλούσιος σε βιταμίνη Α και πρωτεΐνες.
Υδροφόρια

Κατά την τρίτη ημέρα της εορτής των Ανθεστηρίων στην Αθήνα κατά τον ομώνυμο μήνα, προς τιμήν του Διονύσου, πραγματοποιούνταν τα Υδροφόρια, εις ανάμνησιν όσων χάθηκαν στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. 

Οι Αθηναίοι έριχναν αλεύρι από σιτάρι ζυμωμένο με μέλι προς τις χθόνιες θεότητες σε ένα χάσμα που υπήρχε στο τέμενος της Γης Ολυμπίας, το οποίο βρισκόταν στο ναό του Ολυμπίου Διός που είχε κατασκευάσει ο Δευκαλίωνας όταν ήρθε στην Αθήνα.

Κατά τη λήξη της τελετής, πίστευαν ότι οι ψυχές επέστρεφαν στον Κάτω Κόσμο, οπότε και φώναζαν: "Θύραζε Κάρες ουκέτ' Ανθεστήρια".

Η συγκεκριμένη τελετή θυμίζει τα χριστιανικά Ψυχοσάββατα.
Σπύρος Πιζάνης

thumb|right|Η Ναπολιτάνα (έργο του Σπύρου Πιζάνη)
O Σπύρος Πιζάνης (1870 - 1927) ήταν Έλληνας ζωγράφος από την Κέρκυρα.
Αλέξανδρος Βασιλείου

Ο Αλέξανδρος Βασιλείου (1760-1818) ήταν λόγιος και έμπορος από το Αργυρόκαστρο, φίλος και συνεργάτης του Αδαμάντιου Κοραή που συνέβαλε μαζί του στη διάδοση ελληνικών βιβλίων στην υπόδουλη ελληνική επικράτεια λίγο πριν από το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Τάσος Βουρνάς

Ο Τάσος Βουρνάς (Αγριλόβουνο Μεσσηνίας, 1913 – Αθήνα, 15 Νοεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας ιστορικός, δημοσιογράφος, μεταφραστής και κριτικός. Ήταν συμμαθητής του Αλέκου Σακελλάριου, με τον οποίο εξέδωσε μια μαθητική εφημερίδα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρθρογράφησε σε περιοδικά της λογοτεχνίας και των τεχνών όπως η "Επιθεώρηση Τέχνης", ενώ συνεργάστηκε με εφημερίδες του αριστερού κυρίως χώρου, ειδικά με την εφημερίδα "Αυγή". Το 1962 αναγορεύθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. 

Μετέφρασε έργα αρχαίων και βυζαντινών συγγραφέων, όπως τους μύθους του Αισώπου και το "Χρονικό" του Γεωργίου Φραντζή, κατά τη διάρκεια της επταετίας και με τα ψευδώνυμα "Β. Τάσος" και "Α. Ελευθερίου". Κεντρικό θέμα στο ιστοριογραφικό του έργο αποτέλεσε η νεότερη ελληνική ιστορία -την οποία κυκλοφόρησε σε έξι τόμους- η ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά και ζητήματα της ελληνικής Αριστεράς. Το 1987 πήρε την πρωτοβουλία για τη σύσταση επιτροπής αποκατάστασης της μνήμης των ελλήνων κομμουνιστών που διώχθηκαν από την ηγεσία του ΚΚΕ. Έγραψε τέλος τα σενάρια για τα ντοκιμαντέρ της Άννας Μποτοπούλου-Βουρνά "Λευκή Πολιτεία" (1979) και "Η Αθήνα που φεύγει" (1978). Πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 77 ετών.
Κέστιλα

Η Κέστιλα (Kestilä) είναι δήμος της Φινλανδίας, που συστάθηκε το 1867.

Βρίσκεται στο Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.587 κατοίκων(απογραφή 30 Ιουνίου 2008 και καλύπτει έκταση 606,53 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 5,09 καλύπτονται από νερό.Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2,64 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

Η Κέστιλα συγχωνεύθηκε διοικητικά με τους δήμους Πίιπολα, Πούλκιλα και Ράντσιλα στις 1 Ιανουαρίου 2009 και ο νεοσυσταθείς δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.
Κωνσταντίνος Δαμιανός

Ο Κωνσταντίνος Δαμιανός (1853 - 23 Σεπτεμβρίου 1915) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος, πρεσβύτερος αδερφός του υποναυάρχου Ιωάννη Δαμιανού (1861-1920) και εγγονός του διαπρεπούς Υδραίου νομομαθούς Ιωάννη Δαμιανού (1813-1860), δικαστή, δικηγόρου, βουλευτή και υπουργού.
Πυχάντα

<br>

Η Πυχάντα (Pyhäntä) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Βρίσκεται στην επαρχία Ούλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.845 κατοίκων (απογραφή 2003) και καλύπτει έκταση 847,29 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 36,67 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2,3 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα είναι η Φινλανδική.
Λουμιγιόκι

Το Λουμιγιόκι (Lumijoki) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.856 κατοίκων (απογραφή 2005) και καλύπτει έκταση 208,55 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 0,21 καλύπτονται από νερό.Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 8,5 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα είναι η Φινλανδική
Μεριγιάρβι

<br>
thumb|150px|Ο θυρεός του Μεριγιάρβι
Το Μεριγιάρβι (Merijärvi) είναι δήμος της Φινλανδίας.

Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα του Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.312 κατοίκων (απογραφή 2003 και καλύπτει έκταση 231,81 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 2,12 καλύπτονται από νερο. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 5,7 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.
Χααπαγιάρβι

thumb|right|100px|Ο θυρεός του Χααπαγιάρβι
Το Χααπαγιάρβι είναι δήμος τής Φινλανδίας.

Βρίσκεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 8.083 κατοίκων και καλύπτει έκταση 789,71 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 8,18 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 10,2 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.
Δήμος Φιλιατρών

200px|right|thumb|Ο δήμος Φιλιατρών
Ο Δήμος Φιλιατρών ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τριφυλίας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 9.334 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν τα Φιλιατρά
Διάσια

Τα Διάσια ήταν αρχαία γιορτή των Αθηναίων προς τιμήν του Μειλίχιου Δία, χθόνιας θεότητας με τη μορφή φιδιού που προστάτευε τις οικίες των κατοίκων. Η γιορτή τελούνταν δέκα μέρες μετά τα Ανθεστήρια, στις 23 του μήνα Ανθεστηριώνα, στο ναό του Ολύμπιου Δία στον Ιλισό, έξω από τα τείχη της πόλης.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής, οι πλουσιότερες οικογένειες παλαιότερα συνήθιζαν να θυσιάζουν χοιρίδια, ενώ στον απλό λαό γίνονταν αναίμακτες θυσίες με εξιλαστήριο χαρακτήρα και προσφορές προϊόντων. Επίσης ψάλλονταν ύμνοι και τελούνταν ιππικοί αγώνες. Ο χαρακτήρας της θα πρέπει να μεταβλήθηκε από τον αρχικό της εορτασμό, καθώς στις "Νεφέλες" του Αριστοφάνη αναφέρεται σαν πανηγυρική γιορτή.
Όταν ο Κύλων θέλησε να αντιταχθεί στην εφαρμογή της Δρακόντειας νομοθεσίας, πήρε χρησμό από το Μαντείο των Δελφών που τον συμβούλευε: "εν τού Διός τή μεγίστη εορτή καταλαβείν την Αθηναίων ακρόπολιν". Ο Κύλων θεώρησε ότι ήταν τα Ολύμπια, οπότε κατέλαβε την ακρόπολη μαζί με τους οπαδούς του, οι οποίοι ωστόσο εξαπατήθηκαν και δολοφονήθηκαν μέσα σε ιερό χώρο, κάτι που έγινε γνωστό ως Κυλώνειο Άγος. 
Κατά πάσα πιθανότητα, λοιπόν, ο χρησμός αναφερόταν στη γιορτή των Διασίων, όταν όλοι οι Αθηναίοι βρίσκονταν εκτός των τειχών της πόλης.
Ταύροι

Οι Ταύροι (Ταῦροι), επίσης Σκυθοταύροι, Ταύροι Σκύθες, Ταυροσκύθες ήταν λαός εγκατεστημένος στη νότιο ορεινή ακτή της Ταυρικής και τη στενή λωρίδα γης ανάμεσα στα όρη και τον Εύξεινο Πόντο. Έδωσαν το όνομά τους στη χερσόνησο, ("Ταυρική"), "Ταυρίδα" και "Ταυρίς".

θεωρούνται ότι υπήρξαν παρακλάδι των Κιμμέριων, τους οποίους οι Σκύθες εκδίωξαν από την αρχική πατρίδα τους προσέτι βορειότερα κατα τον 7ο αιώνα Π.Κ.Ε.. Ωστόσο υποστηρίζεται και μία άλλη εκδοχή σύμφωνα με την οποία οι Ταύροι συνδέονται πιθανώς με τους Αμπχάζ και τους Κιρκάσιους, οι οποίοι εκείνη την εποχή κατοικούσαν δυτικότερα απ' ό,τι σήμερα.

Οι Ταύροι στην αρχαιότητα περιγράφτηκαν ως πολεμικός λαός που ζούσε από τις λεηλασίες. Έγιναν ιδιαίτερα γνωστοί για τη λατρεία μιας παρθένας θεάς στην οποία θυσίαζαν ναυαγούς και Έλληνες. Οι Ελληνες ταύτιζαν την ταυρική θεά με την Άρτεμη Ταυροπόλο ή με την Ιφιγένεια, κόρη του Αγαμέμνωνα. Το θρυλούμενο ταυρικό έθιμο της ανθρωποθυσίας ενέπνευσε τους ελληνικούς μύθους της Ιφιγένειας και του Ορέστη.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο τρόπος με τον οποίο θυσίαζαν ήταν η αποκοπή της κεφαλής με χτύπημα ροπάλου. Κατόπιν, είτε έθαβαν το σώμα είτε έριχναν σε κάποιον γκρεμό και κάρφωναν το κεφάλι σε ένα παλούκι. Κατά τον ίδιο τρόπο αφαιρούσαν τα κεφάλια αιχμαλώτων πολέμου τα τοποθετούσαν σε ψηλό πάσσαλο και τα τοποθετούσαν στις οικίες τους ως προστατευτικά πνεύματα.

Αν και οι ακτές της Ταυρικής εντέλει κυριαρχήθηκαν από τους Έλληνες στην αρχή και από τους Ρωμαίους μεταγενέστερα, οι Ταύροι παρέμειναν ισχυρή πολεμική απειλή στην περιοχή. Ενεπλάκησαν στην πειρατεία στην επικράτεια του Εύξεινου Πόντου, και ληστρικές επιδρομές από τη βάση τους στο Σύμβολον, τον σημερινό Μπαλουκλαβά. Κατά τον 2ο αιώνα Π.Κ.Ε. έγιναν υποτελείς σύμμαχοι του σκύθη βασιλέα Σκιλούρου.
Γκιουζελτσέ Αλή πασάς

thumb|right||140px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο Γκιουζελτσέ Αλή πασάς ή "Γκιουζελτζέ Ααλή πασάς" ήταν ο περισσότερο φιλοχρήματος απ΄ όλους τους Μεγάλους Βεζίρηδες, στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ανέλαβε Μέγας Βεζίρης το 1619 κι παρέμεινε μέχρι το 1621, επί εποχής του επίσης φιλοχρήματου Σουλτάνου Οσμάν Β΄ με τον οποίον μοιράζονταν τους ληστρικούς φόρους που επέβαλλε σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους.

Στις ληστρικές του εκείνες δραστηριότητες περιλαμβάνεται και εκείνη σε βάρος του Πατριάρχη Τιμόθεου Β' από τον οποίο και είχε εισπράξει 30.000 σκούδα, περίπου 45.000 χρυσά φράγκα, αντί ενός υπέρογκου ποσού που αρχικά του ζήτησε. Βέβαια δικαιολογία αυτής της είσπραξης ήταν ότι και εκείνος (ο Πατριάρχης) είχε αποκομίσει 300.000 φλουριά από τον διορισμό 300 περίπου Μητροπολιτών κατά την εξαετή πατριαρχεία του.
Γουίλιαμ Γουάιλερ

Ο Γουίλιαμ Γουάιλερ (αγγλικά: "William Wyler", πραγματικό όνομα: "Wilhelm Weiller", 1 Ιουλίου 1902 - 27 Ιουλίου 1981) ήταν Γερμανός, πολιτογραφημένος Αμερικανός, σκηνοθέτης, κάτοχος τριών Όσκαρ Σκηνοθεσίας, 12 συνολικών υποψηφιοτήτων για το βραβείο καθώς κι ενός τιμητικού Όσκαρ. Ο Γουάιλερ που πολιτογραφήθηκε Αμερικανός το 1928 ήταν επίσης παραγωγός ταινιών και σεναριογράφος.