Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κίμπε

thumb|250px|Κίμπε
Το κίμπε ή επίσης κούμπα ( ) και κούπες είναι μια οικογένεια πιάτων με βάση το αρωματισμένο αλεσμένο κρέας και σιτηρά, δημοφιλή στη κουζίνα της Μέσης Ανατολής.

Στην κουζίνα της Λεβαντίνης, συνήθως το πλιγούρι σιταριού χτυπάται μαζί με το κρέας σε μια λεπτή πάστα και διαμορφώνεται σε μπάλες, με φρυγανισμένο κουκουνάρι και μπαχαρικά. Μπορεί επίσης να επιστρωθεί και να μαγειρευτεί σε δίσκο ή να σερβιριστεί ωμό. Στο Ιράκ, υπάρχουν εκδόσεις με ρύζι ή αλεύρι σίτου. Μερικές συνταγές προσθέτουν σιμιγδάλι.

Το κίμπε θεωρείται το εθνικό πιάτο πολλών χωρών της Μέσης Ανατολής συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου και της Συρίας. Εκδόσεις βρίσκονται στην Αίγυπτο (κομπέιμπα), το Ισραήλ, το Ιράκ, το Ιράν, την Αρμενία (κιουφτέ) και την Τουρκία, καθώς και στην Παλαιστίνη, την Ιορδανία και την Κύπρο ("κούπες").

Βρίσκεται επίσης σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής που δέχτηκαν σημαντικό αριθμό μεταναστών από το Λεβάντε κατά τα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς και τμήματα της Βόρειας Αμερικής.
Άντβερπ Τζάιαντς

Η Άντβερπ Τζάιαντς ("Antwerp Giants"), Telenet Άντβερπ Τζάιαντς για λόγους χορηγίας, είναι βελγικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης που εδρεύει στην Αμβέρσα. Η έδρα της είναι η Αρένα Λόττο. Ο σύλλογος παίζει στην Προ Λιγκ Βελγίου (PBL), το υψηλότερο επίπεδο της βελγικής καλαθοσφαίρισης. Ο σύλλογος δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση των Άντβερπσε Μ.Κ. και Ρ.Κ. Μέχελεν. Στη συνέχεια ονομάστηκε Ρέισινγκ Μπάσκετ Άντβερπεν ("Racing Basket Antwerpen") και μετονομάστηκε σε Άντβερπ Τζάιαντς το 2005.
Μουσάχαν

Το Μουσάχαν () είναι πιάτο της Παλαιστινιακής Αραβικής κουζίνας, το οποίο αποτελείται από ψητό κοτόπουλο ψημένο με κρεμμύδια, σουμάκ, αρωματοπιπέρι, σαφράνι και τηγανισμένα κουκουνάρια, και σερβίρεται πάνω σε ψωμί ταμπούν. Είναι επίσης γνωστό ως μουχαμάρ (). Θεωρείται συχνά ως το εθνικό πιάτο της Παλαιστίνης, ενώ είναι επίσης δημοφιλές μέσα στο Αραβικό τρίγωνο και σε περιοχές κοντά στα χωριά Ικσάλ και Σαντάλα, καθώς επίσης και ανάμεσα στους Δρούζους Ισραηλίτες και Άραβες Ισραηλίτες στο Βόρειο Ισραήλ. Προέρχεται από τις περιοχές Τουλκάρμ και Τζενίν.

Το πιάτο είναι απλό στην παρασκευή του και τα συστατικά του εύκολα προσβάσιμα, κάτι το οποίο παίζει ρόλο στη δημοφιλία του. Πολλά από τα συστατικά που χρησιμοποιούνται —ελαιόλαδο, σουμάκ και κουκουνάρια— βρίσκονται συχνά στην Παλαιστινιακή κουζίνα. Το πιάτο είναι επίσης δημοφιλές στο Λεβάντες (Παλαιστίνη, Ισραήλ, Συρία, Λίβανο και Ιορδανία), ειδικότερα ανάμεσα στους Παλαιστινίους, τους Άραβες, Ισραηλινούς και τους Ιορδανούς.

Το Μουσάχαν είναι ένα πιάτο που τρώγεται συνήθως με τα χέρια. Συνήθως σερβίρεται με το κοτόπουλο πάνω στο ψωμί, ενώ μπορεί να σερβιριστεί και με σούπα. Ο όρος "musakhan" σημαίνει κυριολεκτικά «κάτι που θερμαίνεται».
Κάστρο Μπαλμόραλ

Το Κάστρο Μπαλμόραλ, αγγλ.: Balmoral Castle, είναι μία μεγάλη ιδιοκτησία στο Ρόγιαλ Ντήσαϊντ, στο Αμπερντήνσαϊρ της Σκωτίας, που ανήκει στην Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Βρίσκεται κοντά στην κώμη Κράθι, 14 χλμ. δυτικά του Μπάλατερ και 80 χλμ. δυτικά του Αμπερντίν. 

Το Μπαλμόραλ είναι μία από τις κατοικίες της Βρετανικής βασιλικής οικογένειας από το 1852, όταν το κτήμα και το αρχικό του κάστρο αγόρασε ο Αλβέρτος, σύζυγος της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου, από την οικογένεια Φαρκούαρσον. Λίγο αργότερα το σπίτι βρέθηκε να είναι πολύ μικρό (το βασιλικό ζεύγος είχε 9 παιδιά) και ανατέθηκε η οικοδόμηση του σημερινού κάστρου Μπαλμόραλ. Αρχιτέκτονας ήταν ο Γουίλιαμ Σμίθ του Αμπερντήν και τα σχέδιά του τροποποιήθηκαν από τον πρίγκιπα Αλβέρτο. Το Μπαλμόραλ παραμένει ιδιωτική ιδιοκτησία της βασίλισσας και δεν αποτελεί μέρος των Ιδιοκτησιών του Στέμματος.

Το κάστρο είναι ένα παράδειγμα της Σκωτικής αρχιτεκτονικής και ταξινομείται από το «Ιστορικό Περιβάλλον της Σκωτίας» ως κτήριο κατηγορίας A. Το νέο κάστρο ολοκληρώθηκε το 1856, ενώ το παλαιό κάστρο κατεδαφίστηκε λίγο μετά.

Η ιδιοκτησία Μπαλμόραλ έχει προσθήκες από διαδοχικά μέλη της βασιλικής οικογένειας και τώρα καλύπτει μία έκταση περίπου 50.000 έικρ (200.000 στρέμματα). Είναι ένα αγρόκτημα εργασίας, που περιλαμβάνει χερσότοπους αγριόγαλων, δασική έκταση και αρόσιμη γη, καθώς και διαχειριζόμενα κοπάδια ελαφιών, βοοειδών των Χάιλαντ και πόνυς.
Ωγκύστ Νελατόν

Ο Νελατόν με τον [[Τζουζέπε Γκαριμπάλντι]] σε νοσοκομείο.
Ο Ωγκύστ Νελατόν (γαλλικά: "Auguste Nélaton") (17 Ιουνίου 1807 - 21 Σεπτεμβρίου 1873) ήταν Γάλλος ιατρός και χειρουργός.

Ο Νελατόν γεννήθηκε στο Παρίσι και ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική το 1828, όπου αποφοίτησε ως MD το 1836 με διατριβή για τις επιδράσεις της φυματίωσης στα οστά. Τρία χρόνια αργότερα, έγινε "αγκρεγκασιόν" στο Νοσοκομείο Σαν-Λουί μετά τη δημοσίευσή του "«Σχετικά με τη θεραπεία των όγκων του μαστού"». Από το 1851 έως το 1867, ήταν πλήρης καθηγητής, μια θέση που εγκατέλειψε όταν έγινε ο προσωπικός χειρουργός του Ναπολέοντα Γ'. Ο Ραμόν Εμετέριο Μπετάνσες - ηγέτης υπέρ της ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο, χειρουργός και βραβευμένος με το Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής — ήταν ένας από τους εξέχοντες μαθητές του Νελατόν.

Το 1867, ο Νελατόν εξελέγη ξένο μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών.

Το 1868, ο Νελατόν διορίστηκε Αυτοκρατορικός Γερουσιαστής.

Ο Νελατόν εργάστηκε πάνω στην πλαστική χειρουργική. Ήταν ο πρώτος που έδωσε ξανά έμφαση στη σύνδεση των δύο άκρων των αρτηριών στις αιμορραγίες που προωθήθηκε για πρώτη φορά από τον Αμπρουάζ Παρέ στα μέσα του 16ου αιώνα. Εφηύρε τον ανιχνευτή από πορσελάνη για τον εντοπισμό σφαιρών που είναι γνωστοί ως καθετήρες του Νελατόν. Ο ανιχνευτής χρησιμοποιήθηκε για να εντοπίσει μια σφαίρα στον αστράγαλο του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι το 1862. Έκανε επίσης σημαντικές συνεισφορές στη χειρουργική επέμβαση της λεκάνης και της κοιλιάς.

Ο Νελατόν πιστώνεται επίσης με την εφεύρεση του καθετήρα του Νελατόν. Ένας καθετήρας από καουτσούκ που ήταν μια μεγάλη βελτίωση και ανακούφισε τους ασθενείς από την ταλαιπωρία του "tour de maître" (καθετηριασμός με άκαμπτα εργαλεία). Συνδέεται επίσης με βελτιώσεις στη λιθοτομία.

Ο Νελατόν πέθανε στο Παρίσι και είναι θαμμένος στο κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ.
Arcadia Lost

Το Arcadia Lost είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2010 σε σκηνοθεσία του Φαίδων Παπαμιχαήλ και πρωταγωνιστές τους Χέιλι Μπένετ, Κάρτερ Τζένκινς και Νικ Νόλτε. Η ταινία λαμβάνει χώρα και γυρίστηκε στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα γυρίστηκε στο χωριό Πούλιθρα, στη δημοτική ενότητα Λεωνιδίου, στο δήμο Νότιας Κυνουρίας, στην περιφερειακή ενότητα Αρκαδίας.

Η Πούλιθρα είναι ένας παραδοσιακός οικισμός. Είναι ένα από τα τελευταία ήσυχα, παραλιακά χωριά με παραδοσιακά πέτρινα σπίτια.
Αντόνι Γκαουέτσκι

Ο Αντόνι Γκαουέτσκι (πολωνικά: "Antoni Gałecki") (4 Ιουνίου 1906 - 14 Δεκεμβρίου 1958) ήταν Πολωνός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Έπαιξε σε όλη τη σταδιοδρομία του στην ΛΚΣ Λοτζ. Έπαιξε επίσης στην Εθνική Πολωνίας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο και του μοναδικού αγώνα του της Πολωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 εναντίον της Βραζιλίας.
Αρχίας ο Πέλλιος

Ο Αρχίας ο Πέλλιος, γιος του Αρχία Αναξιδότου από την Πέλλα (αρχαία ελληνικά: ), ήταν Μακεδόνας αξιωματικός και γεωγράφος που υπηρέτησε ως Τριήραρχος υπό τον Ναύαρχο Νέαρχο. Ο Αρχιάς απεστάλη με γαλέρα 30 κουπιών και έφτασε στο νησί της Τύλου (Μπαχρέιν). Η Τύλος, ανέφερε ο Αρχίας, ήταν σε απόσταση «περίπου μιας πλεύσης ημέρας και νύχτας» από τις εκβολές του Ευφράτη.
Γεωργία Αποστολοπούλου

Η Γεωργία Αποστολοπούλου, γεννημένη το 1946, διετέλεσε καθηγήτρια φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην Ελληνική φιλοσοφία, στον Γερμανικό ιδεαλισμό, στην Αισθητική και στην Ηθική.
Απόστολος Αντωνόπουλος

Ο Απόστολος Αντωνόπουλος ( 7 Ιουνίου 1983) είναι Έλληνας πρώην αθλητής της κολύμβησης, ο οποίος ειδικευόταν στο ελεύθερο κολύμπι. Κέρδισε συνολικά δύο μετάλλια, ασημένιο και χάλκινο, στα 400 και 800 μέτρα ελεύθερου στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 στην Αλμερία της Ισπανίας.

Ο Αντωνόπουλος προκρίθηκε στο ελεύθερο ανδρών 4×200, ως μέλος της φιλοξενούμενης χώρας, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα. Σε συνεργασία με τους Νικόλαο Ξυλούρη, Ανδρέα Ζήσιμο και Δημήτριο Μαγγανά, ο Αντωνόπουλος κολύμπησε πρώτος με χρόνο 1: 50.34, αλλά οι Έλληνες ολοκλήρωσαν το φινάλε στην τελευταία θέση με τελικό χρόνο 7: 23.02, περισσότερο από 15 δευτερόλεπτα από το σήμα νίκης που ορίστηκε από την ομάδα των ΗΠΑ.
Άρης Λυκογιάννης

Ο Άρης Λυκογιάννης (10 Απριλίου 1969) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής του ΠΑΟΚ.
Μύτικας Πρέβεζας

Ο Μύτικας Πρέβεζας είναι παραθαλάσσιος οικισμός που ανήκει στον Δήμο Πρέβεζας της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 1.142 μόνιμους κατοίκους, ενώ τους θερινούς μήνες συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών και τουριστών.

Ο Μύτικας είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός με πολλές παραλίες μεγάλες και μικρές, αμμώδεις και βραχώδεις. Στις παραλίες αυτές μπορεί κανείς να βρει ντους, ξαπλώστρες και ομπρέλες. Επίσης, είναι ένας τουριστικός προορισμός με πολλά ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, ξενοδοχεία, καντίνες αλλά και ψαροταβέρνες με φρέσκο ψάρι και μοναδική θέα το Ιόνιο. 

Στον Μύτικα βρίσκεται η παραλία Φάρος Μύτικα που είναι μια παραλία με ψιλή άμμο και βότσαλα με ομαλό βάθος. Είναι εύκολα προσβάσιμη με αυτοκίνητο και έχει ελεύθερο πάρκινγκ. Απέχει 8 χιλιόμετρα από την πόλη της Πρέβεζας και είναι μια παραλία ιδανική για όσους επιλέγουν να εξερευνούν και δεν τους αρέσει η πολυκοσμία. Τις απογευματινές ώρες από την παραλία μπορεί κάποιος να δει το ηλιοβασίλεμα. Για όσους επιλέγουν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στην κολύμβηση, κοντά είναι και ο φάρος, που έχει συνδεθεί με την ταυτότητα της περιοχής. 

Από τον Μύτικα ξεκινάει και η παραλία του Μονολιθίου που είναι μία από τις μεγαλύτερες σε μήκος παραλίες της Ε.Ε. με συνολικό μήκος τουλάχιστον 18 χιλιομέτρων. Είναι μια παραλία με βαθιά νερά προσβάσιμη και με το αυτοκίνητο και με τα πόδια. Κατά μήκος του Μονολιθίου εκτείνεται το ομώνυμο αισθητικό δάσος.. Η παραλία Μονολιθίου ανακηρύχθηκε από το περιοδικό forbes έως η ασφαλέστερη παραλία της Ευρώπης για το 2020.
Σίλβερ Σέρφερ

Ο Σίλβερ Σέρφερ (Silver Surfer) είναι φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται στα αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics. Ο χαρακτήρας έχει εμφανιστεί επίσης σε διάφορες ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και βιντεοπαιχνίδια. Δημιουργήθηκε από τον Τζακ Κίρμπι και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο κόμικ "Fantastic Four" #48, που εκδόθηκε το 1966.

Πρόκειται για ένα ανθρωποειδή εξωγήινο με μεταλλικό δέρμα που μπορεί να ταξιδεύει στο διάστημα με τη βοήθεια του σκάφους του, το οποίο έχει μορφή σανίδας του σερφ. Αρχικά ήταν ένας νεαρός αστρονόμος που ονομαζόταν Νόριν Ραντ και καταγόταν από τον πλανήτη Ζεν-λα. Προκειμένου να σώσει την πατρίδα του από την κοσμική οντότητα Γκαλάκτους, ο Ραντ έγινε αγγελιοφόρος του. Διαποτισμένος ως αντάλλαγμα με ένα μέρος της κοσμικής ενέργειας του Γκαλάκτους, ο Ραντ απέκτησε τεράστια ισχύ, ένα νέο σώμα και ένα σκάφος που μοιάζει με σανίδα του σερφ και με το οποίο μπορεί να ταξιδέψει γρηγορότερα από το φως. Πλέον γνωστός με το όνομα Σίλβερ Σέρφερ, ο Ραντ περιπλανιόταν στο διάστημα αναζητώντας πλανήτες για να καταβροχθίσει ο Γκαλάκτους. Όταν τα ταξίδια του τον έφεραν στη Γη, συνάντησε τους Fantastic Four, οι οποίοι τον βοήθησαν να ξαναθυμηθεί τα ιδανικά του. Ο Σέρφερ έσωσε τη Γη, προδίδοντας τον Γκαλάκτους, αλλά εξορίστηκε εκεί ως τιμωρία.

Το 2011, η IGN κατέταξε το Silver Surfer 41ο στον κατάλογο της με τους «100 Κορυφαίους Ήρωες Κόμικς». Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε στην ταινία του 2007, "Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer". Τον υποδύθηκε ο Νταγκ Τζόουνς, ενώ τη φωνή του δάνεισε ο Λώρενς Φίσμπερν.
Μακλούμπα

thumb|250px|Μακλούμπα
Η μακλούμπα ή μαγκλούμπα () είναι παραδοσιακό ιρακινό, λιβανέζικο, παλαιστινιακό, και ιορδανικό πιάτο που σερβίρεται σε ολόκληρη την περιοχή του Λεβάντε. Αποτελείται από κρέας, ρύζι και τηγανητά λαχανικά που τοποθετούνται σε μια κατσαρόλα που αναποδογυρίζεται όταν σερβίρεται, εξ ου και το όνομα μακλούμπα, που μεταφράζεται κυριολεκτικά ως "ανάποδα". Το πιάτο χρονολογείται από αιώνες και βρίσκεται στο κιτάμπ-αλ-ταμπίκχ, μια συλλογή από συνταγές του 13ου αιώνα.
μικρογραφία| Τα στρώματα της μακλούμπας
Κώστας Ζουγρής

Ο Κώστας Ζουγρής γεννήθηκε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαεατίας του 1940.
Εθνικό Μουσείο Προϊστορίας

Το Εθνικό Μουσείο Προϊστορίας (Γαλλικά: Le musée national de Préhistoire) είναι ένα Εθνικό μουσείο της Γαλλίας που ιδρύθηκε το 1918 στην κοινότητα Λεζ Εϊζί-ντε-Τεγιάκ-Σιρέιγ, στο νομό Δορδόνης, στην περιοχή της Νέας Ακουιτανίας, στον χώρο όπου παλαιότερα υπήρχε το κάστρο του Ταγιάκ.
Σαρλό

Ο Σαρλό (σε πολλές γλώσσες "Charlot", πρωτότυπη ονομασία: The Tramp) είναι ο διασημότερος κινηματογραφικός χαρακτήρας που υποδύθηκε ο Βρετανός ηθοποιός Τσάρλι Τσάπλιν, καθώς κι ένας από τους εμβληματικότερους γενικότερα του παγκόσμιου κινηματογράφου κατά την περίοδο της βωβής εποχής. Με την ονομασία "The Tramp" υπάρχει και ομώνυμη ταινία του 1915, την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Τσάπλιν. Ο Τσάπλιν, μέσω του χαρακτήρα του, απέδιδε και τους κοινωνικούς του σχολιασμούς. Όντας ένας από τους διασημότερους χαρακτήρες παγκοσμίως έτυχε πολλές μιμήσεις, ενώ χρησιμοποιήθηκε και σε άλλες ταινίες, όπως κινούμενα σχέδια. Ο Γουώλτ Ντίσνεϋ, είπε ότι κατά κάποιο τρόπο τον ενέπνευσε στη δημιουργία του περίφημου χαρακτήρα του Mickey Mouse.

Ο χαρακτήρας Σαρλό αποδόθηκε από τον Τσάπλιν ως ένας ενήλικας που σε πολλές περιπτώσεις συμπεριφέρεται σαν παιδί, που όμως γενικά είναι καλόκαρδος. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά, βέβαια, είναι η αλήτική ζωή που έκανε, αφού ήταν και άστεγος και χωρίς εισόδημα, ενώ παράλληλα προσπαθούσε να έχει την αξιοπρέπεια ενός τζέντλεμαν, παρά την κοινωνική του θέση. Παρόλα αυτά, προσπαθεί να εργαστεί για να επιτύχει στα διάφορα σχέδια του, ενώ καμιά φορά σκαρφίζεται και άλλα μέσα. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο Σαρλό έχει πρόβλημα και με την αστυνομία, η οποία φυσικά δεν μπορεί να ανεχτεί τις αλλόκοτες πράξεις του. Φυσικά, άλλο αξιοσημείωτο γνώρισμα του χαρακτήρα ήταν κι ο αλλόκοτος ρουχισμός του, με το υπερμέγεθες παντελόνι του και τα παπούτσια του, το καπέλο του και το μπαστούνι του. 

Αν και ο χαρακτήρας δεν είναι πάντα ο ίδιος, σε γενικές γραμμές ακολουθούσε τα παραπάνω. Επίσης, σπάνια εμφανιζόταν το όνομα του χαρακτήρα στην οθόνη, τον οποίον ο ίδιος ο Τσάπλιν αποκολούσε "ο φιλαράκος" (σε ελεύθερη απόδοση του "the little fellow"), ενώ κάποιες φορές αποκαλούνταν απλά και Charlie. Ο Τσάπλιν είχε περιγράψει τον χαρακτήρα ως «"a tramp, a gentleman, a poet, a dreamer, a lonely fellow, always hopeful of romance and adventure [...]"'». Ο χαρακτηήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1914 στο έργο "Kid Auto Races at Venice" και για τελευταία στο εμβληματικό "Modern Times" (1936), στο οποίο για πρώτη φορά ο χαρακτήρας αποκτάει φωνή, όταν ο Τσάπλιν τραγουδάει στο τέλος της ταινίας.
Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη

Η Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη (ΤΜΠ/ΣΜΞ), επίσης γνωστή ως κοτριμοξαζόλη, μεταξύ άλλων ονομάτων, είναι αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μιας ποικιλίας βακτηριακών λοιμώξεων. Αποτελείται από τριμεθοπρίμη και σουλφαμεθοξαζόλη σε αναλογία ένα προς πέντε. Χρησιμοποιείται για την θεραπεία λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, λοιμώξεις του δέρματος του ανθεκτικού στην μεθικιλίνη χρυσίζοντος σταφυλόκοκκου, της διάρροιας των ταξιδιωτών, των λοιμώξεων του αναπνευστικού, της χολέρας και άλλων ασθενειών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για τη θεραπεία όσο και για την πρόληψη της πνευμονίας της πνευμονοκύστης και της τοξοπλάσμωσης σε άτομα με HIV/AIDS και άλλα αίτια ανοσοκαταστολής. Χορηγείται από το στόμα ή ενδοφλεβίως.

Στις συχνές παρενέργειες περιλαμβάνεται η ναυτία, ο εμετός, το εξάνθημα και η διάρροια. Έπειτα από την χορήγηση του φαρμάκου μπορούν να εμφανιστούν περιστασιακά αλλεργικές αντιδράσεις και λοιμώξεις του κλοστριδίου του δύσκολου (Clostridium difficile). Η χρήση του στην εγκυμοσύνη δεν συνιστάται. Φαίνεται να είναι ασφαλές για χρήση κατά τη διάρκεια του θηλασμού όσο το μωρό είναι υγιές. Γενικά η χορήγηση του φαρμάκου οδηγεί στο βακτηριακό θάνατο. Γενικά η ΤΜΠ/ΣΜΞ επιδρά αναστέλλοντας την δημιουργία και χρήση του φυλλικού οξέος από τους μικροοργανισμούς.

Η ΤΜΠ/ΣΜΞ πωλήθηκε για πρώτη φορά το 1974. Συγκαταλέγεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του ΠΟΥ. Είναι διαθέσιμο ως γενόσημο φάρμακα. Το 2017, ήταν το 121ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από έξι εκατομμύρια συνταγές.
Γιάννης Κουτεντάκης

Ο Γιάννης Κουτεντάκης είναι ομότιμος καθηγητής Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Διετέλεσε πρόεδρος και κοσμήτορας της Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, στα Τρίκαλα, και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Έρευνας & Τεχνολογίας Ανάπτυξης Θεσσαλίας (ΚΕΤΕΑΘ). Έχει υπηρετήσει ως εθνικός προπονητής κωπηλασίας της Ελλάδας και του Ηνωμένου Βασιλείου
Μουσείο Και Μπρανλί - Ζακ Σιράκ

μικρογραφία|300x300εσ|Το Μουσείο Και Μπρανλί - Ζακ Σιράκ
Το Μουσείο Και Μπρανλί - Ζακ Σιράκ (Γαλλικά: Musée du quai Branly - Jacques Chirac) είναι ένα Εθνικό μουσείο της Γαλλίας και βρίσκεται στο Παρίσι. Είναι αφιερωμένο στην τέχνη και τον πολιτισμό της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής. Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντικείμενα (εθνογραφικά αντικείμενα, φωτογραφίες, έγγραφα κ.λπ.), εκ των οποίων 3.500 εκτίθενται σε μόνιμες και προσωρινές θεματικές εκθέσεις. Μια επιλογή αντικειμένων από το μουσείο εκτίθεται επίσης σε αίθουσα του Λούβρου.

Το Μουσείο Και Μπρανλί άνοιξε το 2006 και είναι το νεότερο από τα μεγάλα μουσεία στο Παρίσι. Έχει μεγάλη επισκεψιμότητα, το 2014 είχε σχεδόν 1.500.000 επισκέπτες και το 2018 1.260.000, μεγέθη που το τοποθετούν μεταξύ των πιο πολυσύχναστων μουσείων στον κόσμο στην κατηγορία του. Διοικείται από κοινού από το γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού και Επικοινωνιών και το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας, και λειτουργεί τόσο ως μουσείο όσο και ως κέντρο έρευνας. 

Στις 21 Ιουνίου 2016, δέκα χρόνια μετά τα εγκαίνιά του, το μουσείο πήρε το όνομα του πρώην προέδρου Ζακ Σιράκ, με πρωτοβουλία του οποίου είχε πραγματοποιηθεί η κατασκευή του. 

Το μουσείο βρίσκεται στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού, στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα, κοντά στον Πύργο του Άιφελ.
Ασαγιάκατλ

Ο Ασαγιάκατλ (ισπανικά: Axayácatl που σημαίνει "πρόσωπο του νερού", έζησε περίπου το 1449–1481) ήταν ο έκτος τλατοάνι του Τενοτστιτλάν και ηγέτης της Τριπλής Συμμαχίας των Αζτέκων.
Ναζίρα Ζαΐν αλ-Ντιν

Η Ναζίρα Ζαΐν αλ-Ντιν (μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως Ζαϊναντίν) (1908–1976) ήταν Δρούζα Λιβανέζα διακεκριμένη ακαδημαϊκός και μία από τις πρώτες Άραβες γυναίκες συγγραφείς της εποχής της, η οποία μίλησε ενάντια σε αυτά που αντιλαμβανόταν ως ταπεινωτικές πρακτικές του πολιτισμού της. Δεν είναι διάσημη μόνο για τις επικρίσεις της απέναντι στην παραδοσιακή «μαντήλα» (πέπλο) που φορούσαν οι Μουσουλμάνες γυναίκες της εποχής, αλλά και για την παρρησία της σχετικά με την απομόνωση και τη διάκριση που βίωναν οι γυναίκες αυτές. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της γράφοντας και υποστηρίζοντας την ταυτότητα και την ισότητα των γυναικών στον Αραβικό κόσμο.
Σοφία Ρούμπου

Η Σοφία Ρούμπου (1947–1 Οκτωβρίου 2016) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Αριστοτέλης Γκαβέλας

Ο Αριστοτέλης Γκαβέλας (10 Νοεμβρίου 1978) είναι Έλληνας πρώην σπρίντερ, ο οποίος ειδικευόταν στο δρόμο 100 μέτρων.

Τερμάτισε έκτος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2002 και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001, με επίδοση καριέρας 10,14 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα μόνο ο Άγγελος Παυλακάκης έχει τρέξει πιο γρήγορα. Ο Γκαβέλας αγωνίστηκε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2003, χωρίς να φτάσει στον τελικό.
Αριστοτέλης ο Μυτιληναίος

Ο Αριστοτέλης ο Μυτιληναίος (ή Αριστοτέλης, fl. 2ος αιώνας) ήταν ένας διακεκριμένος Περιπατητικός φιλόσοφος στην εποχή του Γαληνού. Υποστηρίχθηκε ότι ήταν δάσκαλος του Αλεξάνδρου του Αφροδισιεύς.

Ο Γαληνός (γράφοντας περίπου το 190) αναφέρθηκε σε εκείνον ως «ηγετική προσωπικότητα στην Περιπατητική ακαδημαϊκή γνώση». Σύμφωνα με τον Γαληνό, ο Αριστοτέλης ο Μυτιληναίος δεν έπινε ποτέ κρύο νερό γιατί του έφερνε σπασμούς, αλλά δέχτηκε επίθεση από μια ασθένεια στην οποία θεωρήθηκε απαραίτητο να το πάρει. Ήπιε το κρύο νερό και πέθανε.

Ο Πολ Μορό υποστήριξε το 1967 ότι ο Αριστοτέλης ο Μυτιληναίος ήταν δάσκαλος του Αλεξάνδρου του Αφροδισιεύς. Προηγούμενοι μελετητές σημείωσαν ότι τα αρχαία κείμενα αναφέρονται σε έναν «Αριστοτέλη» ως δάσκαλο του Αλεξάνδρου του Αφροδισιεύς και, χωρίς να γνωρίζουν οποιουσδήποτε φιλοσόφους του 2ου αιώνα με αυτό το όνομα, είχαν τροποποιήσει το όνομα σε «Αριστοκλής». Εάν η θεωρία του Μορό είναι σωστή και ο Αριστοτέλης ο Μυτιληναίος ήταν δάσκαλος του Αλεξάνδρου, τότε οι φιλοσοφικές του απόψεις απεικονίζονται σε ένα απόσπασμα του Αλεξάνδρου "Περί Νοημοσύνης" που ασχολείται με το δόγμα της «εξωτερικής διάνοιας».

Αυτή η θεωρία, ωστόσο, επικρίθηκε από τον Πιέρ Τιλιέ το 1984. Ο Τιλιέ υποστήριξε ότι το κείμενο που αναφέρεται στον Αριστοτέλη ως δάσκαλο του Αλεξάνδρου μπορεί απλώς να σημαίνει ότι ο Αλέξανδρος έμαθε από τα γραπτά του διάσημου Αριστοτέλη.
Τζων Κυριάκου

Ο Τζων Κυριάκου (αγγλ. "John Chris Kiriakou", γεν. 1964) είναι Ελληνοαμερικανός συγγραφέας, δημοσιογράφος και συνταξιούχος αξιωματικός πληροφοριών. Ο Κυριακού είναι αρθρογράφος με ειδήσεις που υποστηρίζονται από τον αναγνώστη και συνδιοργανωτής του "Loud and Clear" στο Sputnik Radio . 

Ήταν προηγουμένως αναλυτής και αξιωματικός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA), ανώτερος ερευνητής της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, αντιτρομοκρατίας και σύμβουλος της ABC News . Ήταν ο πρώτος αξιωματούχος της κυβέρνησης των ΗΠΑ που επιβεβαίωσε τον Δεκέμβριο του 2007 ότι το waterboarding χρησιμοποιήθηκε για την ανάκριση κρατουμένων της Αλ Κάιντα, την οποία χαρακτήρισε βασανιστήρια . 

Στις 22 Οκτωβρίου 2012, ο Κυριάκου ομολόγησε ένοχος για την αποκάλυψη της ταυτότητας ενός συναδέλφου της CIA. Ήταν ο πρώτος αξιωματικός της CIA που καταδικάστηκε για διαβίβαση διαβαθμισμένων πληροφοριών σε δημοσιογράφο, παρόλο που ο δημοσιογράφος δεν δημοσίευσε το όνομα του πράκτορα. Καταδικάστηκε σε 30 μήνες φυλάκιση στις 25 Ιανουαρίου 2013 και εκτίμησε τη θητεία του από τις 28 Φεβρουαρίου 2013 έως τις 3 Φεβρουαρίου 2015, στην ομοσπονδιακή διορθωτική εγκατάσταση χαμηλής ασφάλειας κοντά στο Loretto της Πενσυλβανίας, στο γενικό πληθυσμό, όχι στον γειτονικό στρατόπεδο εργασίας ελάχιστης ασφάλειας, όπως είχε αναφερθεί.
Βόρειο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια

Το Βόρειο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια () είναι Κυβερνείο του Ομάν. Δημιουργήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2011, όταν η Περιοχή Ας Σαρκίγια διαιρέθηκε σε Βόρειο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια και Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια. Το κέντρο του κυβερνείου είναι το "βιλάγια" (επαρχία) της Ιμπρά.
Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια

Το Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια () είναι κυβερνείο του Ομάν. Δημιουργήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2011, όταν η Περιοχή Ας Σαρκίγια διαιρέθηκε σε Βόρειο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια και Νότιο Κυβερνείο Ας Σαρκίγια. Το κέντρο του κυβερνείου είναι το "βιλάγια" της Σουρ.
Never Knew Love Like This Before

«Never Knew Love Like This Before» (ποτέ δεν ήξερα αγάπη σαν αυτή) είναι τραγούδι που γράφτηκε το 1980 από τους συνθέτες και παραγωγούς James Mtume και Reggie Lucas για την Αμερικανίδα R & B καλλιτέχνη Stephanie Mills για το το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της "Sweet Sensation" (1980). Σύμφωνα με τη γυναίκα του Reggie Lucas, Kay, το τραγούδι ήταν εμπνευσμένο από τη γέννηση της κόρης τους, της Λίζας . 

Το τραγούδι έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία της Mills στο αμερικανικό Billboard Pop Singles Chart, όπου έφτασε έως το νούμερο 6, ξεπερνώντας το προηγούμενο υψηλότερο single της, " What Cha 'Gonna Do with My Lovin", το οποίο έφτασε έως τον αριθμό 22. Το single ήταν επίσης επιτυχία στα charts R&B και Adult Contemporary, σκαρφαλώνοντας στο Νο. 12 και το Νο. 5, αντίστοιχα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία όπου έφτασε στο νούμερο 4.

Το τραγούδι κέρδισε το Καλύτερο τραγούδι R&B και την καλύτερη γυναικεία φωνητική παράσταση R&B στα βραβεία Grammy του 1981, κατακτώντας το διαγωνισμό που περιλάμβανε επίσης τις Aretha Franklin, Diana Ross, Roberta Flack και Minnie Riperton .
Μάρτιν Κμέτεκ

Ο σεβασμιότατος Μάρτιν Κμέτεκ (σλοβενικά: "Martin Kmetec", ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1954) είναι εκλεγμένος αρχιεπίσκοπος (όχι ακόμη χειροτονημένος) της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα τη Σμύρνη της Τουρκίας, για την οποία υποδείχθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2020, αντικαθιστώντας τον Λορέντσο Πιρέττο ("Lorenzo Piretto").
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1955

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1955 ή Διεθνείς Αγώνες Στίβου Ενόπλων Δυνάμεων, ήταν η 10η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM) και της Ανωτάτης Συντονιστικής Επιτροπής Αθλητισμού των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στην Αθήνα μεταξύ 31 Ιουλίου και 4 Αυγούστου του 1955. Το αγώνισμα της σφυροβολίας διεξήχθη στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ..

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 19 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος περίπου 200 άνδρες αθλητές από 12 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ. Η διοργάνωση ανατέθηκε στην Ελλάδα στο συνέδριο του Διεθνούς Συμβουλίου στη Νίκαια το 1954. Η Ελληνική Ομάδα συμμετείχε για 4η συνεχόμενη φορά στους αγώνες.

Στην τελετή έναρξης και λήξης παρέστησαν ο βασιλιάς Παύλος, ο διάδοχος Κωνσταντίνος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο υπουργός προεδρίας της κυβέρνησης Γεώργιος Ράλλης, ο δήμαρχος Αθηναίων Παυσανίας Κατσώτας και πλήθος από πολιτειακούς, κυβερνητικούς, στρατιωτικούς και αθλητικούς παράγοντες. Η προσέλευση των θεατών ήταν μεγαλύτερη από 120.000<ref name=6/8/1955ebros>Εφημερίδα «Εμπρός», 6/8/1955, σ. 13 "efimeris.nlg.gr", Ανακτήθηκε 10 Δεκεμβρίου 2020</ref> τις τρείς ημέρες και τα εισιτήρια των αγώνων κόστιζαν 15 και 8 δρχ.

Στον πίνακα των μεταλλίων στην πρώτη θέση κυριάρχησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 9 χρυσά μετάλλια και 19 συνολικά. Η Ελλάδα κέρδισε τη δεύτερη θέση με 2 χρυσά μετάλλια και 17 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Γαλλία με 2 χρυσά μετάλλια και 5 συνολικά. Στην ανεπίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με 129 βαθμούς. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ελλάδα με 112.3 βαθμούς και την τρίτη η Γαλλία με 38 βαθμούς.

Στη διοργάνωση καταρρίφθηκαν 3 ρεκόρ πρωταθλήματος και 3 εθνικά ρεκόρ.
Η ζωή είναι όνειρο

"Η ζωή είναι ένα όνειρο" . Χάλκινο ανάγλυφο, λεπτομέρεια του μνημείου στην [[Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα|Καλντερό]] στην [[Πλάθα δε Σάντα Άνα (Μαδρίτη)|Plaza de Santa Ana]] στη [[Μαδρίτη]] (έργο του J. Figueras, [[1878]] ).
Η ζωή είναι όνειρο είναι έργο του θεάτρου του Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα που κυκλοφόρησε το 1635 και ανήκει στο λογοτεχνικό κίνημα του μπαρόκ. Το κεντρικό θέμα είναι η ελευθερία του ανθρώπου να διαμορφώσει τη ζωή του, χωρίς να παρασυρθεί από ένα υποτιθέμενο πεπρωμένο.

Κατηγορία:Ελεύθερη βούληση
Κατηγορία:Θεατρικά έργα που έγιναν ταινίες
High Line

To High Line είναι υπερυψωμένο πάρκο, χτισμένο πάνω σε αχρησιμοποίητη σιδηροδρομική γραμμή στη δυτική πλευρά του Μανχάταν στη Νέα Υόρκη, στη συνοικία Τσέλσι.
Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες

Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες και η τύχη και οι αντιξοότητες του (γνωστό ως Lazarillo de Tormes ) είναι ένα ανώνυμο ισπανικό μυθιστόρημα, γραμμένο στο πρώτο πρόσωπο και σε επιστολικό στιλ (ως ένα μακρύ γράμμα), του οποίου οι παλαιότερες γνωστές εκδόσεις χρονολογούνται από 1554. Σε αυτό, η ζωή ενός παιδιού του 16ου αιώνα, το Λάθαρο ντε Τόρμες, είναι αυτοβιογραφική, από τη γέννησή του και την άθλια παιδική του ηλικία μέχρι τον γάμο του, ήδη στην ενηλικίωση. Θεωρείται ο πρόδρομος του μυθιστορήματος πικαρέσκο λόγω στοιχείων όπως ο ρεαλισμός, η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, η πλατφόρμα, η υπηρεσία σε διάφορους δασκάλους και η ηθικοποιητική και απαισιόδοξη ιδεολογία.

Κατηγορία:Αναγεννησιακή λογοτεχνία
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Ίνκα Γκαρθιλάσο δε λα Βέγα

Ο Γκόμες Σουάρες δε Φιγερόα ("Gómez Suárez de Figueroa") και μετέπειτα Ίνκα Γκαρθιλάσο δε λα Βέγα ("Inca Garcilaso de la Vega") από το 1563 (Cuzco, Κυβέρνηση της Nueva Castilla, 12 Απριλίου 1539 - Κόρδοβα, Ισπανία, 23 Απριλίου 1616), ήταν συγγραφέας και ιστορικός της ισπανικής καταγωγής. Ο Ίνκα γεννήθηκε στο σημερινό έδαφος του Περού. Θεωρείται ο παλαιότερα καταγεγραμμένος μεστίσο στην ιστορία της Αμερικής. Ταξίδευσε στην Ισπανία σε ηλικία 21 ετών, μετά το θάνατο του πατέρα του, και έζησε και εργάστηκε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο γιος ενός Ισπανού Κονκισταδόρ και μιας ευγενούς Ίνκα που γεννήθηκε τα πρώτα χρόνια της Ισπανικής κατάκτησης, είναι περισσότερο γνωστός για τα χρονικά που έγραψα σχετικά με την ιστορία, πολιτισμό και κοινωνία των Ίνκα. Το έργο του διαβάστηκε ευρέως στην Ευρώπη και ήταν επιδραστικό και με καλές κριτικές. Ήταν το πρώτο λογοτεχνικό έργο ενός συγγραφέα που γεννήθηκε στην Αμερική και εισήλθε στον δυτικό κανόνα.

δεξιά|μικρογραφία|276x276εσ| Εθνόσημο του Inca Garcilaso de la Vega
μικρογραφία|276x276εσ| Εξώφυλλο της "La Florida del Ynca", έκδοση του 1605.
Γκαμπριέλα Γκόλντσμιθ

Η Γκαμπριέλα Γκόλντσμιθ ("Gabriela Goldsmith", γεννημένη ως Ρουθ Γκαμπριέλα Γκόλντσμιντ Γκουάς "Ruth Gabriela Goldschmied Guasch", 11 Σεπτεμβρίου 1963 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, πρώην μοντέλο, δάσκαλα και γιατρός στην καινοτομία και την κοινωνική ευθύνη και πρόεδρος δύο οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών. 

Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1963 στην Πόλη του Μεξικού, από εβραϊκή οικογένεια, με γερμανική καταγωγή. Η μητέρα της ήταν κουβανικής καταγωγής και ο πατέρας της ήταν μεξικανικής καταγωγής.

Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία το 1982, κερδίζοντας διαγωνισμό ομορφιάς, και κατάφερε να μπει στον ανταγωνιστικό κόσμο της ψυχαγωγίας. Μέσα από θεατρικές σκηνές, κέρδισε το Βραβείο Δραματικής Αποκάλυψης Θεάτρου που απονεμήθηκε από την Ομάδα Κριτικών και Δημοσιογράφων Θεάτρου, για το έργο "Mujeres frente al espejo" ("Γυναίκες μπροστά στον καθρέφτη").

Έχει παίξει σε περισσότερες από 50 ταινίες, μεταξύ των οποίων είναι "La mujer del gambler" (1985), "El hijo de Pedro Navaja" (1985), "Gavilán o paloma" (1985), "Federal de Narcóticos" (1991) και "Reclusorio" (1997).

Το 1996, αποφοίτησε από το Τμήμα Οδοντιατρικής του Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού και χρόνια αργότερα έγινε καθηγήτρια κοινωνικής ευθύνης στο Πανεπιστήμιο Αναχούακ του Μεξικιού. Αυτή τη στιγμή είναι υποψήφια γιατρός στην καινοτομία και κοινωνική ευθύνη, δεδομένου ότι βρίσκεται στη διαδικασία έρευνας.
Ζώνη Ασπάιρ

Το συγκρότημα κατά την τελετή έναρξης των [[Ασιατικοί Αγώνες 2006|Ασιατικών Αγώνων του 2006]].
μικρογραφία| Λέσχη Γυναικών στη Ζώνη Ασπάιρ.
μικρογραφία| Αεροφωτογραφία του Aspetar.
Η Ζώνη Ασπάιρ (αγγλικά: "Aspire Zone"), επίσης γνωστή ως Ντόχα Σπορτς Σίτι, είναι αθλητικό συγκρότημα 2,5 χλμ, που βρίσκεται στην περιοχή Μπάαγια της Ντόχα στο Κατάρ. Ανήκει στο Ίδρυμα Aspire Zone και ιδρύθηκε ως διεθνής αθλητικός προορισμός το 2003 και τον επόμενο χρόνο άνοιξε ένα εκπαιδευτικό κέντρο για την ανάπτυξη πρωταθλητών αθλημάτων (Ακαδημία Ασπάιρ). Το συγκρότημα περιλαμβάνει αρκετούς αθλητικούς χώρους, κυρίως κατασκευασμένους για τους Ασιατικούς Αγώνες του 2006.

Η Ζώνη Ασπάιρ φιλοξενεί επίσης την ψηλότερη κατασκευή στη Ντόχα, τον Πύργο Ασπάιρ και βρίσκεται δίπλα στο Villaggio Mall, το πιο δημοφιλές εμπορικό κέντρο στο Κατάρ.

Το συγκρότημα είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό στον φάκελο προσφοράς για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 που υπέβαλε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κατάρ και ήταν βασικό στην προσφορά για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που υπέβαλε η Ολυμπιακή Επιτροπή του Κατάρ.
Μπαλτάσαρ Γκραθιάν

Ο Μπαλτάσαρ Γκραθιάν υ Μοράλες ("Baltasar Gracián y Morales", Belmonte de Gracián, 8 Ιανουαρίου 1601 - Σαραγόσα, 6 Δεκεμβρίου 1658) ήταν Ιησουίτης, Ισπανός συγγραφέας της Χρυσής Εποχής που καλλιέργησε διδακτική και φιλοσοφική πεζογραφία. Μεταξύ των έργων του, "ξεχωρίζει το El Criticón" - αλληγορία της ανθρώπινης ζωής, το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μυθιστορήματα στην ισπανική λογοτεχνία, συγκρίσιμο σε ποιότητα με τον "Δον Κιχώτη" ή τη "La Celestina".
Αστόρια Μπίντγκοστς

Η Αστόρια Μπίντγκοστς (πολωνικά: "Astoria Bydgoszcz"), επίσης γνωστή απλά ως Αστόρια, είναι πολωνικός πολυαθλητικός σύλλογος που είναι πιο γνωστός για την επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών, με έδρα το Μπίντγκοστς. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας.
Αουάλ

Αουάλ () είναι αρχαίο όνομα του Μπαχρέιν, μιας νησιωτικής χώρας στον Περσικό Κόλπο. Το όνομα Αουάλ παρέμεινε σε χρήση πιθανώς για οκτώ αιώνες. Το Αουάλ Πρεμί προήλθε από το όνομα ενός θεού που λατρευόταν από τους κατοίκους των νησιών πριν από την έλευση του Ισλάμ. Ο Αουάλ έμοιαζε με το κεφάλι ενός βοδιού. Όσον αφορά την έννοια αυτού του ονόματος, υπάρχουν τα: "«awwal»" («πρώτο, πρώτο μέρος, προηγούμενο»), «"ʼawwalan»" («πρώτα, αρχικά») και «"awwalī"» («βασικό, πρωταρχικό, πρωτότυπο»).

Πριν από το Ισλάμ, το διοικητικό όνομα του Μπαχρέιν ήταν Μίσμαχιγκ και ονομάστηκε επίσης Τύλος από τους αρχαίους Έλληνες. Εάν το όνομα Τύλος σχετίζεται με το «ṭiwal» («σχοινί με το οποίο τα πόδια των βοοειδών δένονται μεταξύ τους»), τότε μπορεί να επιβεβαιωθεί η αναπαράσταση των βοοειδών αυτής της θεότητας.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν

μικρογραφία|223x223εσ| Η Αβινιόν
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβινιόν (δημιουργήθηκε το 1984), επίσης γνωστό ως Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αβινιόν/Νέας Υόρκης ή Rencontres Cinématographiques Franco-Américain d'Avignon, πραγματοποιούταν κάθε χρόνο στην Αβινιόν της Γαλλίας, μαζί με ένα ταιριαστό φεστιβάλ ταινιών που διοργανώνοταν στη Νέα Υόρκη. Πραγματοποιήθηκε τελευταία φορά το 2008.
Μάρτα Χούλια

Η Μάρτα Χούλια ("Martha Julia", γεννημένη ως Μάρτα Χούλια Λόπεζ Λούνα "Martha Julia López Luna", 24 Φεβρουαρίου 1973 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Ερυθρά Διετία

Η λεγόμενη «Ερυθρά Διετία» (ιταλ. "Biennio Rosso") ήταν μια περίοδος δύο ετών, που προσεγγιστικά συμπίπτουν με τα έτη 1919 και 1920, με έντονες κοινωνικές συγκρούσεις στο Βασίλειο της Ιταλίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η επαναστατική περίοδος ακολουθήθηκε από τη βίαιη αντίδραση των φασιστικών πολιτοφυλακών των Μελανοχιτώνων και τελικώς από την Πορεία προς τη Ρώμη του Μπενίτο Μουσολίνι το 1922.
Πύλη του Πίου

thumb|325px|Η εσωτερική πρόσοψη της Πύλης του Πίου
Η Πύλη του Πίου (ιταλ. "Porta Pia") είναι πύλη στα Αυρηλιανά Τείχη της Ρώμης. Ονομάζεται έτσι από τον Πάπα Πίο Δ΄, όντας μία από τις δικές του αστικές βελτιώσεις στην πόλη. Ευρισκόμενη στο τέλος μιας αντιστοίχως νέας οδού, της «Βία Πία», σχεδιάσθηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο ως αντικατάσταση της Πύλης Νομεντάνα. Η κατασκευή της Πύλης του Πίου άρχισε το 1561 και τελείωσε το 1565, μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη. Αναμνηστικό μετάλλιο του 1561 φιλοτεχνημένο από τον Τζιανφεντερίκο Μποντσάνια (Gianfederico Bonzagna) δείχνει ένα πρώιμο σχέδιο του Μιχαήλ Αγγέλου για την πύλη, πολύ διαφορετικό από το τελικό του σχέδιο. Η σημερινή πρόσοψη της εξωτερικής πλευράς ολοκληρώθηκε το 1869 σε νεοκλασικό σχέδιο του Βιρτζίνιο Βεσπινιάνι.
Μαριλούζ Μπερμούντες

Η Μαριλούζ Μπερμούντες ("María de la Luz Bermúdez Garnier", 26 Φεβρουαρίου 1986 -) είναι Κοσταρικανή ηθοποιός και μοντέλο. 

Γεννήθηκε στην Κόστα Ρίκα, και είναι κόρη της Κλάουδια Μαρία Γκαρνιέ Μις Κόστα Ρίκα 1977. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της, ταξίδεψε στο Μεξικό, όπου σπούδασε στο CEA de Televisa και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μεξικό.
Μαρία Χάνου

Η Μαρία Χάνου (28 Μαρτίου 1994) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Σάιακα Σένμπονγκι

Η Σάιακα Σένμπονγκι (千本木 彩花 "Senbongi Sayaka", γεννηθείσα 24 Νοεμβρίου 1995) είναι Ιαπωνίδα ηθοποιός φωνής από την περιφέρεια Σαϊτάμα. Είναι μέλος της I'm Enterprise.
Πρέσπα

thumb|right|250px|Τοπογραφικός χάρτης της περιοχής των Πρεσπών (2009)
Η Πρέσπα (, ) είναι μια περιοχή μεταξύ Ελλάδας, Αλβανίας και Βόρειας Μακεδονίας. 
μικρογραφία|Στο όριο τριών χωρών
Έχει το ίδιο όνομα με τις δύο Λίμνες Πρέσπες που βρίσκονται στη μέση της περιοχής. Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ρέσεν.
Σόφι Βίλμες

Η Σόφι Βίλμες ("Sophie Wilmès", γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1975) είναι πολιτικός και χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από τις 27 Οκτωβρίου 2019 ως την 1η Οκτωβρίου 2020, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία του Βελγίου.
Ο Νόμος των Γκάνγκστερς

Ο Νόμος των Γκάνγκστερς (Πρωτότυπος τίτλος: Δύναμη του Κακού (αγγλικά Force of Evil) είναι ένα φιλμ νουάρ αμερικανικής παραγωγής 1948 σε σκηνοθεσία Άμπραχαμ Πολόνσκι και σενάριο των Πολόνσκι και Άϊρα Γόλφερτ (βασισμένο στη νουβέλα του «Οι άνθρωποι του Τάκερ»). Πρωταγωνιστούν οι Τζον Γκάρφιλντ, Μπεατρίς Πίρσον και Ρόι Ρόμπερτς.

Το 1994, επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Κινηματογραφικό Μητρώο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ως «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».
Βαρέν-αν-Αργκόν

Η Βαρέν-αν-Αργκόν (γαλλικά: Varennes-en-Argonne) ή απλά Βαρέν είναι μια κοινότητα στο νομό Μεζ, στην περιοχή Γκραντ Εστ της βορειοανατολικής Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο.

Έχει πληθυσμό 663 κατοίκους (2016).
Τζίνο Λουτσέττι

Ο Τζίνο Λουτσέττι ("Gino Lucetti", 31 Αυγούστου 1900 – 17 Σεπτεμβρίου 1943) ήταν Ιταλός αναρχικός επαναστάτης και αντιφασίστας, που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Μπενίτο Μουσολίνι το 1926.

Ο Λουτσέττι γεννήθηκε στην Καρράρα και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αναμίχθηκε σε πολλές συγκρούσεις και πολιτικές συμπλοκές κατά τη λεγόμενη Ερυθρά Διετία. Συνέχισε να αντιτίθεται στους τοπικούς φασίστες και στις 26 Σεπτεμβρίου 1925, μετά από λογομαχία, τραυμάτισε με πιστόλι τον φασίστα συμπολίτη του Αλεσσάντρο Περφέττι. Ο σύντροφος του Περφέττι Αντόνιο Βαττερόνι ανταπέδωσε τον πυροβολισμό, λαβώνοντας τον Λουτσέττι στον λαιμό και το αυτί, καθώς ο τελευταίος διέφευγε. Παρά τον τραυματισμό του, ο Λουτσέττι κατάφερε να διαφύγει και να επιβιβασθεί σε πλοίο με προορισμό τη Μασσαλία. Επέστρεψε στην Ιταλία με το ψεύτικο όνομα Ερμέτε Τζοβαννίνι ("Ermete Giovannini"), με καθαρή πρόθεση να αφαιρέσει τη ζωή του, ήδη δικτάτορα, Μουσολίνι, ακολουθώντας ένα σχέδιο που ισχυρίσθηκε ότι είχε εκπονήσει από μόνος του. 

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1926, ημέρα της δίκης για τους πυροβολισμούς του προηγούμενου έτους, μπροστά από την Πύλη του Πίου στη Ρώμη, ο Λουτσέττι πέταξε μια χειροβομβίδα κατά του αυτοκινήτου ανοικτού τύπου (μοντέλου Lancia Lambda) που μετέφερε τον Μουσολίνι στη συνηθισμένη του διαδρομή από την κατοικία του, τη Βίλα Τορλόνια, προς το γραφείο του στο Παλάτσο Κίτζι. Η χειροβομβίδα εξερράγη αφού πλέον είχε πέσει στο έδαφος, τραυματίζοντας ελαφρά οκτώ ανθρώπους, αλλά αφήνοντας τον Μουσολίνι ανέπαφο.

Ο Λουτσέττι συνελήφθη μετά από εκείνη την απόπειρα και διεκήρυξε στους αστυνομικούς: «Δεν ήρθα με ανθοδέσμη για τον Μουσολίνι.» Δικάσθηκε τον Ιούνιο του 1927 και καταδικάσθηκε σε τριάντα χρόνια φυλάκιση. Το 1943, όταν οι Σύμμαχοι απελευθέρωσαν τη Νάπολη, ο Λουτσέττι αφέθηκε ελεύθερος ή απέδρασε, αλλά λίγο καιρό αργότερα σκοτώθηκε στην παρακείμενη νήσο Ίσκια εξαιτίας αεροπορικού βομβαρδισμού.
Σοφία Ιωσηφίδου

Η Σοφία Ιωσηφίδου (γεννηθείσα στις 13 Ιανουαρίου 1981) είναι Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης. Ήταν μέλος της ελληνικής γυναικείας ομάδας υδατοσφαίρισης.
Ακίκο Ντομότο

Η Ακίκο Ντομότο (ιαπωνικά: 堂本 暁子, "Dōmoto Akiko") είναι Ιαπωνέζα πολιτικός, γεννημένη στις 31 Ιουλίου 1932, η οποία, μεταξύ άλλων, διετέλεσε Κυβερνήτης της Νομαρχίας της Τσίμπα από το 2001 έως το 2009, ενώ, παράλληλα, αποτέλεσε την πρώτη εκλεγείσα γυναίκα κυβερνήτη της συγκεκριμένης νομαρχίας, καθώς και την τρίτη, συνολικά, γυναίκα κυβερνήτη στην Ιαπωνία.
Αντιόπη Μελιδόνη

Η Αντιόπη Μελιδόνη (γεννηθείσα στις 11 Οκτωβρίου 1977 στην Αθήνα) είναι Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης και ασημένια ολυμπιονίκης.

Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 με την ελληνική εθνική ομάδα γυναικών.Ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2011 στη Σαγκάη, τον Ιούλιο του 2011
Γεωργία Ελληνάκη

Η Γεωργία Ελληνάκη (γεννηθείσα στις 28 Φεβρουαρίου 1974) είναι πρώην Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης και ασημένια ολυμπιονίκης.

Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 με την ελληνική εθνική ομάδα γυναικών.
Γιαν Χάμερ

Ο Γιαν Χάμερ (τσέχικα: "Jan Hammer," 17 Απριλίου 1948) είναι Αμερικανός μουσικός, συνθέτης και μουσικός παραγωγός, τσέχικης καταγωγής. Έγινε γνωστός παίζοντας πλήκτρα στην Mahavishnu Orchestra στις αρχές της δεκαετίας του '70, καθώς και από τη μουσική του για την τηλεοπτική σειρά του '80 "Miami Vice." 

Συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους μουσικούς της τζαζ και της ροκ όπως, ο John McLaughlin, ο Jeff Beck, ο Al Di Meola, ο Μικ Τζάγκερ, ο Κάρλος Σαντάνα, ο Stanley Clarke, ο Τόμι Μπόλιν, ο Neal Schon, ο Steve Lukather και ο Elvin Jones. Έχει συνθέσει 14 σάουντρακ ταινιών, μουσική για 90 επεισόδια του Miami Vice και 20 επεισόδια της σειράς "Chancer". 

Οι συνθέσεις του έχουν κερδίσει πολλά βραβεία Grammy.
Κυριακή Λιόση

Η Κυριακή Λιόση (γεννηθείσα στις 30 Οκτωβρίου 1979) είναι Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης και έχει αγωνιστεί με την εθνική ομάδα, από το 2020 είναι προπονήτρια της ΑΕΚ

Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004.

Το 2005 κέρδισε χρυσό μετάλλιο με την ελληνική ομάδα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα υγρού στίβου 2005 στο Κίρισι.

Η Λιόση συμμετείχε στο προκριματικό τουρνουά για τους Ολυμπιακούς στην Ιμπέρια, όπου η Ελλάδα τερμάτισε 4η και προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς του 2008 στο Πεκίνο.
Ευγενία Κουτσούδη

Η Ευγενία Κουτσούδη (γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1984) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Πλέον έχει αποσυρθεί.
Μαρία Χριστοδούλου

Η Μαρία Χριστοδούλου (γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1980) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Πλέον έχει αποσυρθεί.
Μπάι Γκούρντας

Ο Μπάι Γκούρντας (Παντζάμπι: ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ) (1551 – 25 Αυγούστου 1636) ήταν μια σημαντική φιγούρα του Σιχισμού με μεγάλη επιρροή, συγγραφέας, ιστορικός και ιεροκήρυκας. Ήταν αυτός που έγραψε την αυθεντική έκδοση του Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ, ενώ αργότερα υπηρέτησε ως ο πρώτος Τζατίνταρ του Ακάλ Ταχτ.
Αντιγόνη Αλικάκου

Η Αντιγόνη Αλικάκου είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Αποφοίτησε στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ, καθώς και στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ.
Όλγα Πελεκάνου

Η Όλγα Πελεκάνου (γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1981) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Πλέον έχει αποσυρθεί.
Πετρόγλυφα του Κονκάν

Τα Πετρόγλυφα του Κονκάν (ή Γλύφοι του Ρατναγκίρι) είναι σύνολο λιθογραφιών οι οποίες ανακαλύφθηκαν στην περιοχή της Ακτής του Κονκάν, κυρίως εντός των εδαφών των διαμερισμάτων του Σιντουντούργκ και του Ρατναγκίρι, στην πολιτεία της Μαχαράστρα, στην Ινδία.
Αθηνά Μποχώρη

Η Αθηνά Μποχώρη (γεννηθείσα στις 26 Ιουλίου 1978) είναι Ελληνίδα πρώην κολυμβήτρια, η οποία ειδικεύεται σε σπριντ ελεύθερο. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000. Κατέρριψε πολυάριθμα εγχώρια ρεκόρ, συμπεριλαμβανομένου του ελληνικού ρεκόρ για το 50 μέτρα ελεύθερο. Εκπαιδεύτηκε στον Παναθηναϊκό, με προπονητή τον Ευάγγελο Βούλτσου.

Η Μποχώρη αγωνίστηκε μόνο στα 50 μέτρα ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 στο Σίδνεϊ. Στην Αθήνα, κέρδισε αξιολόγηση ΦΙΝΑ Β-επιπέδου, 26.09 βαθμών, συμμετέχοντας στο διεθνές τουρνουά της Αθήνας. Εκεί συμμετείχαν και άλλοι κολυμβητές όπως η 15χρονη φινλανδή Χάννα-Μαρία Σεπάλα και η Σιγκαπουρέζα κολυμβήτρια, τρεις φορές Ολυμπιονίκης Τζόσελιν Γιέο. Η Μποχώρη τερμάτισε τελευταία. Η Μποχώρη δεν κατάφερε να προκριθεί στα ημιτελικά, αλλά τερμάτισε 43η από 74 κολυμβητές στα προκριματικά.
Νούρια Μπάχες

Η Νούρια Μπάχες ("Nuria Bages Romo", 23 Δεκεμβρίου 1950 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.

Γεννημένη στο Μοντερρέι όπου και σπούδασε ηθοποιία και το 1978 πήρε πτυχίο στην ισπανική φιλολογία από το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο Νουέβο Λεόν. Εμφανίστηκε στην τηλεόραση την δεκαετία του '80. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές τηλενουβέλες όπως "Bianca Vidal", "Amalia Batista", "Los años felices", "Vivir un poco", "Los parientes pobres", "Bajo un mismo rostro", "El privilegio de amar", "Heridas de amor", "Mentir para vivir", "Tres veces Ana" και "Enamorándome de Ramón".
Αγγελική Σιδηρά

Η Αγγελική Σιδηρά είναι Ελληνίδα ποιήτρια. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938.

Το 1963 παντρεύτηκε τον Γιώργο Παπακώστα και απέκτησαν τρεις γιους. Έχει εργασθεί στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και στο Υπουργείο Εξωτερικών . Είναι εθελόντρια κοινωνικής πρόνοιας στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Ποιήματά της έχουν μεταφρασθεί στα γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά, γερμανικά, αγγλικά, τουρκικά, έχουν συμπεριληφθεί σε γνωστές ανθολογίες και δημοσιευθεί σ’ εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά. Είναι μέλος της εταιρείας συγγραφέων και ιδρυτικό μέλος του κύκλου ποιητών.

Κριτικές για το έργο της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά. Τον Απρίλιο του 2010 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διεθνές φεστιβάλ ποίησης που έγινε στην Κωνσταντινούπολη, πολιτιστική πρωτεύουσα του 2010 και τον Σεπτέμβριο του 2015 στο Τολέδο, στο "φεστιβάλ ποίησης Voix Vives" τον Ιούλιο του 2016 στην Σετ Γαλλίας και τον Ιούνιο του 2019 στην Γένοβα στο ίδιο Φεστιβάλ.

Έχει δημοσιεύσει 12 ποιητικές συλλογές. Έχει μεταφράσει ποιήματα της Αμερικανίδας ποιήτριας Έμιλι Ντίκινσον και έχει συμμετάσχει στην έκδοση της μαρτυρίας «Αίσθηση γυναίκας» με άλλες 5 συγγραφείς.
Ετιέν Μαρσέλ

Ο Ετιέν Μαρσέλ (γαλλικά: Étienne Marcel) (γεννήθηκε μεταξύ 1302 και 1310 και πέθανε 31 Ιουλίου 1358) ήταν επόπτης των εμπόρων του Παρισιού, θέση ισοδύναμη με του δημάρχου, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιωάννη Β΄ του Αγαθού. Διακρίθηκε στην υπεράσπιση των μικρών τεχνιτών και των συντεχνιών που αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της πόλης.

Ως εκπρόσωπος της Τρίτης Τάξης, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις συνελεύσεις των Γενικών Τάξεων και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Παρίσι από το 1355 έως το 1358, κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου. Το 1357 βρέθηκε επικεφαλής ενός μεταρρυθμιστικού κινήματος και προσπάθησε να εγκαταστήσει μια ελεγχόμενη γαλλική μοναρχία, ερχόμενος σε σύγκρουση με τη βασιλική δύναμη του δελφίνου Καρόλου.

Ο Ετιέν Μαρσέλ δολοφονήθηκε από τους αστούς του Παρισιού που θεωρούσαν ότι πήγε πολύ μακριά την αντιπολίτευσή του και ότι ήθελε να παραδώσει την πόλη στους Άγγλους.
Ανδρέας Μαυρομμάτης

Ο Ανδρέας Μαυρομμάτης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, διπλωμάτης και δικαστής. Διετέλεσε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
Melodifestivalen 2020

Το Melodifestivalen 2020 ήταν η 59η και πιο πρόσφατη έκδοση του σουηδικού μουσικού διαγωνισμού Melodifestivalen. Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε από την Sveriges Television (SVT) και πραγματοποιήθηκε για περίοδο έξι εβδομάδων μεταξύ 1ης Φεβρουαρίου και 7ης Μαρτίου 2020. Ο νικητής του διαγωνισμού θα εκπροσωπούσε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020, ο οποίος θα ήταν λάμβανε χώρα στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Οι The Mamas είναι η πρώτη μπάντα που κέρδισε από το 2007 και η πρώτη γυναικεία φυσιογνωμία που κέρδισε από το 2014. Αυτή είναι η τέταρτη φορά στην ιστορία του Melodifestivalen που η Σουηδία δεν μπόρεσε να στείλει ένα τραγούδι στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (και το πρώτο τέτοιο συμβάν από το 1976), καθώς ο ίδιος ο διαγωνισμός ακυρώθηκε στις 18 Μαρτίου 2020 λόγω ταξιδιωτικών περιορισμών της πανδημίας του COVID-19. 

Η μορφή του διαγωνισμού αποτελείται από 6 παραστάσεις: 4 ημιτελικούς γύρους, έναν Γύρο Δεύτερης Ευκαιρίας και τον τελικό. Επιλέχθηκαν αρχικές 28 συμμετοχές για τον διαγωνισμό με τρεις μεθόδους: μια ανοιχτή πρόσκληση για υποβολή τραγουδιών, άμεσες προσκλήσεις σε συγκεκριμένους καλλιτέχνες και τραγουδοποιούς και μια μπαλαντέρ που δόθηκε σε έναν από τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στον διαγωνισμό "P4 Nästa" που διοργάνωσε το Sveriges Radio P4. Οι 28 αγωνιζόμενες συμμετοχές χωρίστηκαν σε τέσσερις ημιτελικούς, με επτά συνθέσεις σε κάθε μία. Από κάθε ημιτελικό, τα τραγούδια που κερδίζουν την πρώτη και τη δεύτερη θέση προκρίνονται απευθείας στον τελικό, ενώ τα τραγούδια που τερματίζουν τρίτο και τέταρτο προχωρούν στον γύρο της δεύτερης ευκαιρίας. Τα τρία πρώτα τραγούδια σε κάθε ημιτελικό αποκλείστηκαν από τον διαγωνισμό. Τέσσερις επιπλέον συμμετοχές προκρίθηκαν από τον γύρο δεύτερης ευκαιρίας στον τελικό, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών στον τελικό σε 12. Τις 6 παραστάσεις φιλοξένησαν οι Ντάβιντ Σούντιν, Λίνεα Χένρικσσον και Λίνα Χέντλουντ.