Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Έγκμοντ Νήσοι

Οι Έγκμοντ Νήσοι ή Έξι Νησιά είναι μία από τις λίγες αναδυόμενες κοραλλιογενείς ατόλλες που αποτελούν το Αρχιπέλαγος Τσάγκος. 

Αυτή η μικρή ατόλλη βρίσκεται λιγότερο από 10 χλμ. νότια από τον βυθισμένο ύφαλο της νότιας περιφέρειας του Μεγάλου Τσάγκος Μπάγκος. Το πλησιέστερο νησί είναι η Ντέηντζερ Νήσος στο Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος, λιγότερα από 30 χλμ. στα βόρεια.

Η συνολική έκταση της είναι 29 χλμ², συμπεριλαμβανομένων της λιμνοθάλασσας και του περιβάλλοντος κοραλλιογενούς υφάλου. Η χερσαία έκταση είναι περίπου 4 χλμ². Το μεγαλύτερο νησί είναι το "Ιλ Συντ-Εστ" ("Ανατολικό Έγκμοντ"), όπου βρίσκεται και ο οικισμός, με έκταση 1,5 χλμ². Το "Ιλ Λουμπέν" είναι παρόμοιο σε μέγεθος, ενώ τα άλλα νησιά είναι μικρότερα. Όλα τα νησιά καλύπτονται με [κοκοφοίνικας|κοκοφοίνικες]]. 

Το Ιλ Συντέστ, το μεγαλύτερο νησί, αποικήθηκε για πρώτη φορά στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, την ίδια εποχή που και οι άλλες ατόλλες των Τσάγκος αποικήθηκαν από τους Γάλλους.

Ο πλοίαρχος Ρόμπερτ Μόρεσμπυ ερεύνησε την ατόλλη και την χαρτογράφησε το 1838. Εκείνη την περίοδο υπήρχε μια φυτεία καρύδας στην ατόλλη. Ένας υπερυψωμένος δρόμος είχε κατασκευαστεί που ένωνε τα νησιά και είχε γίνει και μερική επέκταση της ξηράς προς την θάλασσα. Σταδιακά κάποια από τα νησιά ενώθηκαν.

Τα Νησιά Έγκμοντ δεν κατοικούνταν πλέον στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, την περίοδο που οι Τσαγκόσσιοι ή Ιλουάζ εξορίστηκαν από το Αρχιπέλαγος Τσάγκος.

Υπάρχουν δύο περάσματα προς την λιμνοθάλασσα στον Βόρειο Δακτύλιο, το Φος Πας (Fausse Passe) στα βορειοανατολικά και ένα ευρύτερο πέρασμα στα βορειοδυτικά. Τα Νησιά Έγκμοντ είναι ένα από τα αγαπημένα σημεία αγκυροβόλησης για περιοδεύοντες κατόχους γιώτ που περνούν μέσα από τα Τσάγκος. 

Όλα τα νησιά βρίσκονται στον Νότιο Δακτύλιο του κοραλλιογενούς υφάλου. Και είναι, από τα νοτιοανατολικά προς τα βορειοδυτικά:
* Ιλ Συντ-Εστ 
* Ιλ Τακαμάκα (ή Τατταμούκκα) 
* Ιλ Καρ Πατ (ή Καρπάθ)
* Ιλ Λουμπέν 
* Ιλ Σιπαγιέ 
* Ιλ ω Ρατ 

Δυτικά του Ιλ ω Ρατ υπήρχε μια μικρή νησίδα γνωστή ως Ιλότ ω Ρατ που τώρα έχει ενωθεί με το Ιλ ω Ρατ. 

Κατηγορία:Τσάγκος Αρχιπέλαγος
STS-117

Η πτήση STS-117 (αγγλ. "Space Transportation System", "διαστημικό σύστημα μεταφορών") είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Πραγματοποιήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς στις 8 Ιουνίου 2007.

Αυτή η αποστολή ήταν η 118η πτήση διαστημικού λεωφορείου, και η 28η πτήση του διαστημικού λεωφορείου Ατλαντίς καθώς επίσης και η 21η Αμερικάνικη πτήση στον διαστημικό σταθμό ISS. 

Η εκτόξευση της πτήσης STS-117 είναι η 250ή επανδρωμένη διαστημική πτήση σε γήινη τροχιά.

Με την ολοκλήρωση της αποστολής απομένουν άλλες δεκατρείς πτήσεις στο πρόγραμμα διαστημικών λεωφορείων μέχρι την τελική πτήση το 2010, αν εξαιρέσουμε τις δύο ακόμα εφεδρικές πτήσεις που μέχρι στιγμής δεν έχουν επιβεβαιωθεί.

Αρχικά η εκτόξευση είχε προβλεφθεί για τις 15 Μαρτίου 2007, αλλά λόγω ζημιών από χαλάζι αναβλήθηκε για τις 26 Φεβρουαρίου 2007. Η αποστολή μετέφερε και παρέδωσε στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS) το δεύτερο δεξιό αρμό S3/S4 και τα σχετικά συστήματα ηλεκτροδότησης του, συμπεριλαμβανομένου ενός συνόλου ηλιακών συλλεκτών.
Κατά τη διάρκεια της αποστολής το πλήρωμα εγκατέστησε τον νέο αρμό, απέσυρε ένα σύνολο ηλιακών συλλεκτών, και ξετύλιξε το νέο σύνολο στη δεξιά πλευρά του σταθμού.
Η πτήση STS-117 επίσης μετέφερε τον αστροναύτη Clayton Anderson της αποστολής Expedition 15 για την παραμονή του στον διαστημικό σταθμό, επιστρέφοντας την Sunita Williams πίσω στην γη.

Λόγω κακοκαιρίας η προσγείωση του Ατλαντίς αργοπόρησε και έτσι αυτή η πτήση έκανε ρεκόρ διάρκειας για το διαστημόπλοιο αυτό.
Άγκα

Με την ονομάσία Άγκα φέρονται οι περίφημες φωτιστικές μηχανές φάρων, της διεθνούς φήμης κατασκευάστριας εταιρείας "AGA", της άλλοτε "Aktiebolaget Gas-Accumulator" στην Στοκχόλμη. 

Οι μηχανές αυτές αφορούν τον αυτόματο ναυτικό φωτισμό των ακτών που λειτουργούν με ασετυλίνη "εν απορροφήσει". Προϊόντα της παραπάνω εταιρείας ήταν οι εφευρέσεις του μεγάλου ευεργέτη των ναυτιλλομένων Γουσταύου Νταλέν, ο οποίος τελικά κατά τους συνεχείς πειραματισμούς του τυφλώθηκε θαυμάζοντας τις εφευρέσεις του. Όμως, παρά την τύφλωσή του, συνέχισε να τις τροποποιεί και να τις βελτιώνει. Μάλιστα για τις εφευρέσεις του αυτές, ειδικά για το απλούν σχετικά της κατασκευής τους, αλλά και το ευφυέστατο της επινόησής των, και ιδιαίτερα για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στη παγκόσμια ναυτιλία, ο εφευρέτης από το 1913, πριν το ατύχημά του, έτυχε του βραβείου Νόμπελ.

Οι φωτιστικές μηχανές αυτές είναι ειδικές για φάρους αυτόματης συνεχούς λειτουργίας, χωρίς την ανάγκη ανανέωσης της φωτιστικής ύλης για ένα χρόνο και πλέον, που ανάβουν κατά το σκότος ή όταν πάψουν να υφίστανται οι ακτίνες του Ήλιου, και σβήνουν μόλις πέσουν σ' αυτές οι ακτίνες του Ήλιου. Στα πλεονεκτήματα επίσης αυτών είναι ότι δεν απαιτούν κτιριακή εγκατάσταση και ύπαρξη φαροφυλάκων, με συνέπεια να κρίνονται ως οι πλέον ενδεδειγμένες για ερημονησίδες ή βραχονησίδες καθώς και σε επισήμανση αβαθών.

Οι πρώτοι αυτόματοι φάροι "συστήματος Άγκα" τοποθετήθηκαν στο Γκαίσφετεν (1907) και στο Λαιτζερχόλμεν (1908) στη Σουηδία. στις Μεσογειακές ατκές εμφανίστηκαν για πρώτη φορά όταν η Αυστρία το 1911 εισήγαγε συσκευή Άγκα για το φωτισμό του υφάλου Περικολόζε του Ακρωτηρίου Προμοντόρε της Ίστριας, που τότε ήταν στην κατοχή της. Συνέχεια δε εκείνου ακολούθησε ο φωτισμός του Φιούμε. Η Ελλάδα, ως δεύτερη τότε ναυτική Χώρα, ήταν έτοιμη να εγκαταστήσει αυτόματους φάρους άλλου συστήματος που θα λειτουργούσαν με ανθρακασβέστιο με πολλούς ενδοθερμικούς κινδύνους, ενώ στερούνταν και μέσων αυτόματης αφής και σβέσης. Έτσι μετά από εισαγωγή κάποιου μικρού αριθμού για δοκιμαστική χρήση και μετά 18μηνων δοκιμών που στέφθηκαν με επιτυχία άρχισαν με γοργό ρυθμό να φωτίζονται όλα τα επικίνδυνα για την ναυσιπλοΐα σημεία των χωρικών υδάτων στα οποία ήταν αδύνατη η ίδρυση επιτηρούμενου φάρου. Στο σημείο αυτό αξίζει ν' αναφερθεί ότι η προώθηση και συμπλήρωση του ελληνικού φαρικού συστήματος με τέτοιους αυτόματους φάρους οφείλεται περισσότερο στους Υπουργούς των Ναυτικών Ελευθέριο Βενιζέλο, Νικόλαο Στράτο και Κωνσταντίνο Ρέπουλη.

Το 1939 από τους 378 φάρους και φανούς του ελληνικού φαρικού δικτύου οι 158 ήταν τύπου Άγκα (διαφόρων τύπων και εντάσεων). Κατά τη διάρκεια δε της κατοχής πολλοί καταστράφηκαν από τους εισβολείς αλλά και ένα ακόμη μέρος από έλληνες προκειμένου να καρπωθούν κέρδος από το άριστο μέταλλό τους. Αμέσως μετά την απελευθέρωση η αναπλήρωση αυτών ολοκληρώθηκε σχετικά σε διάστημα 10 ετών.

Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Σουηδία
Μεσογειακοί Αγώνες

Οι Μεσογειακοί Αγώνες (αγγλικά: "Mediterranean Games") είναι αθλητική διοργάνωση που διεξάγεται ανά τέσσερα χρόνια, και στην οποία παίρνουν μέρος χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Περιλαμβάνουν τριάντα αγωνίσματα, τόσο κλασικά όσο και μοντέρνα. Είναι η δεύτερη σε μέγεθος διοργάνωση έπειτα την Ολυμπιάδα όσον αφορά τον αριθμό των αθλητών που συμμετέχουν και τα αθλήματα που περιλαμβάνονται και ξεπερνά ακόμη και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Μπενφίκα

Η Μπενφίκα (πορτογαλικά: "Benfica") είναι ένας από τους μεγαλύτερους αθλητικούς συλλόγους της Πορτογαλίας. Πιο γνωστή είναι η ποδοσφαιρική της ομάδα. Όμως, ο σύλλογος καλλιεργεί πολλά άλλα αθλήματα.

Ιδρύθηκε το 1904 κι έχει χρώματα κόκκινο και άσπρο. Εδρεύει στη Λισσαβόνα. Έμβλημα έχει τον αετό, από τον οποίο προέκυψε και το παρατσούκλι: "Αετοί της Λισσαβόνας" (As Águias). Άλλα παρατσούκλια είναι: "Οι Κόκκινοι" (Encarnados), "Η Ένδοξη" (O Glorioso) και "Κόκκινοι Διάβολοι"» (Diabos Vermelhos). Το μότο του συλλόγου είναι "E Pluribus Unum", δηλαδή "Από το πλήθος ο ένας". Γήπεδό της είναι το Στάδιο Ντα Λουθ ("Estádio da Luz" ή "Estádio do Sport Lisboa e Benfica"), χωρητικότητας 65.647 θεατών. Πριν από κάθε αγώνα ένας αετός, που ονομάζεται "Νίκη" ("Vitória") πετά από το ένα πέταλο του σταδίου στο άλλο. Τον επίσημο ύμνο της ομάδας τραγουδάει ένας τενόρος, ο Luís Piçarra, κάτι ίσως μοναδικό παγκοσμίως, ενώ για την επέτειο των 100 ετών του συλλόγου ο μουσικός Antonio Vitorino d'Almeida συνέθεσε μια συμφωνία.

Η Μπενφίκα αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Πορτογαλικής Ένωσης (LPFP), το 1933 μαζί με την Πόρτο και την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ από την ανώτερη κατηγορία (Primeira Divisão) και είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα της χώρας με ένα σύνολο 36 πρωταθλημάτων Λιγκας, 26 κυπέλλων, 2 Κυπέλλων Πρωταθλητριών και άλλων τίτλων. Η ομάδα έχει τους περισσότερους οπαδούς, όχι μόνο στη χώρα αλλά παγκοσμίως. Οι υποστηρικτές της υπολογίζονται σε 14 εκατομμύρια. Είναι η ομάδα με τα περισσότερη μέλη παγκοσμίως. Το Νοέμβριο του 2006 αριθμούσε 160.398 μέλη, που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ για σύλλογο καταγραμμένο στο βιβλίο Γκίνες.

Εκτός από το ποδόσφαιρο ο σύλλογος καλλιεργεί με επιτυχία τμήματα στίβου, καλαθοσφαίρισης, ποδηλασίας, ποδοσφαίρου σάλας, χειροσφαίρισης, ρινκ χόκεϊ, ράγκμπι, πετοσφαίρισης, κ.ά., τα οποία έχουν κατακτήσει πολλούς διεθνείς τίτλους.
Άδραστος

Στην ελληνική μυθολογία ο Άδραστος (< "ἀ"- (μη) + "δράω" (πράττω, κινούμαι, φέυγω), "ο ακλόνητος, ο άφοβος") ήταν γιος του Ταλαού και της Λυσιμάχης, βασιλιάς του Άργους. Ο Παυσανίας ονομάζει τη μητέρα του Λυσιάνασσα, ενώ ο Υγίνος Ευρυνόμη. Καταγόταν από το αιολικό γένος των Αμυθαονιδών και υπήρξε ένας από τους «Επτά επί Θήβας».
Ελεονώρα του Γούντστοκ

Η Ελεονώρα του Γούντστοκ (αγγλ.: "Eleanor of Woodstock", 18 Ιουνίου 1318 - 22 Απριλίου 1355) ήταν Αγγλίδα πριγκίπισσα και δούκισσα του Γκέλντερς μέσω γάμου. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη και τρίτο παιδί του Εδουάρδου Β' της Αγγλίας και της Ισαβέλλας της Γαλλίας, αδελφή του Εδουάρδου Γ' της Αγγλίας και εγγονή από μητέρα του Φιλίππου Δ' της Γαλλίας. Η Ελεονώρα ήταν αντιβασίλισσα του Γκέλντερς και κηδεμόνας του ανήλικου γιου της την περίοδο (1343 - 1344). 
Η πριγκίπισσα πήρε το όνομα της από πατέρα γιαγιάς της Ελεονώρας της Καστίλης. Δόθηκε στην φροντίδα της ξαδέλφης της Ελεονώρας της Κλάρας (1324), στην συνέχεια τέθηκε υπό την φροντίδα του Ραλφ του Μόθερμερ στον πύργο του στο Πλέσει μαζί με την αδελφή της Ιωάννα του Πύργου. Ο πατέρας της ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις να την παντρέψει με τον Αλφόνσο ΙΑ΄ της Καστίλης, οι προσπάθειες απέτυχαν λόγω της διαφωνίας για το ύψος της προίκας της.
Η Ελεονώρα συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις που έκανε η μητέρα της με τον ξάδελφο της Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας (1330) να παντρέψει την ίδια και τον αδελφό της Ιωάννη της Κορνουάλης με δυο ξαδέλφια τους έναν γιο και μια κόρη αντίστοιχα του Φιλίππου, οι προσπάθειες πάλι απέτυχαν.
Σταύρος Κουτόβας

Ο Σταύρος Κουτόβας - Steve Katovis (1890 - 24 Ιανουαρίου 1930) ήταν γνωστός συνδικαλιστής με δράση στις ΗΠΑ. Γεννήθηκε στην Θεσσαλία το 1890 και μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1913. Απο το 1921 ξεκίνησε να συμμετέχει σε εργατικούς αγώνες.Το 1927 πήγε στην Νέα Υόρκη όπου δημιούργησε το «Σπάρτακος» με σκοπό την οργάνωση των εργατών. Θέλησε να παει στην ΕΣΣΔ και να βοηθήσει στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Το 1930 συμμετείχε σε μια εκδήλωση συμπαράστασης σε απεργία, στην Νέα Υόρκη. Υπήρξε συμπλοκή με την αστυνομία και ένας αστυνομικός πυροβόλησε και τραυμάτησε τον Κουτόβα. Πέθανε στο νοσοκομείο 8 μέρες αργότερα. Την επόμενη μέρα, το Κομμουνιστικό Κόμμα κάλεσε σε διαδήλωση στην οποία παρευρέθηκαν εκατοντάδες, ενώ στην κηδεία του, μαζεύτηκαν 20 χιλιάδες.
Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ

Η Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ ("Cristina Elisabet Fernández de Kirchner", ισπανική [kɾisˈtina ferˈnandes ðe ˈkiɾʃneɾ] (Κριστίνα Φερνάντες δε Κίρτσνερ) , 1953-) είναι Αργεντινή πολιτικός, αντιπρόεδρος, με πρόεδρο τον Αλμπέρτο Φερνάντες, από τις 10 Δεκεμβρίου 2019. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από το 2007 ως το 2015 και χήρα του πρώην προέδρου Νέστορ Κίρχνερ. Στις εκλογές της 28ης Οκτωβρίου 2007 η Κριστίνα κατήλθε με το κυβερνών κόμμα "Μέτωπο για τη νίκη".

Αναδείχθηκε νικήτρια στις εκλογές με ποσοστό γύρω στο 45% των ψήφων και με διαφορά 20% από την κύρια αντίπαλό της, αποφεύγοντας έναν δεύτερο γύρο των εκλογών. Είναι η δεύτερη γυναίκα Πρόεδρος της Αργεντινής και η πρώτη εκλεγμένη. Ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Δεκεμβρίου του 2007, ενώ το 2011 επανεξελέγη για δεύτερη φορά στο ίδιο αξίωμα και στις εκλογές του 2019 εξελέγη αντιπρόεδρος.
Άινταχο

Το Άινταχο (αγγλ. State of Idaho, ) είναι βορειοδυτική πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Έχει έκταση 216.443 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.860.120 κατοίκους (εκτίμηση 2021). Η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας και πρωτεύουσά της είναι το Μπόισι. Οι κάτοικοι καλούνται «Idahoans». Το Άινταχο εισήχθη στην Ένωση στις 3 Ιουλίου 1890 ως η 43η πολιτεία.

Η κρατική ταχυδρομική συντομογραφία είναι ID. Το Άινταχο παρονομάζεται η πολιτεία των πετραδιών (ή πολύτιμων λίθων, "Gem State" στα αγγλικά), λόγω της αφθονίας φυσικών πόρων της. Το πολιτειακό ρητό είναι "Έσο Αιώνια" (λατινικά: «Esto Perpetua»).

Εκτός του Μπόισι, άλλες μεγάλες πόλεις είναι οι Νάμπα, Άινταχο Φολς, Ποκατέλο και Μερίντιαν. Η Νάμπα και η "Μερίντιαν" ανήκουν στη μητροπολιτική περιοχή του Μπόισι που το 2006 είχε κατά προσέγγιση πληθυσμό 635.450 κατοίκων.
Κριστιάν ντ' Οριολά

O Κριστιάν ντ' Οριολά ("Christian D'Oriola") ήταν δις ολυμπιονίκης και τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής στην ξιφασκία. Θεωρείται ο μεγαλύτερος Γάλλος ξιφομάχος.

Γεννήθηκε στο Περπινιάν στις 3 Οκτωβρίου του 1928. Η πρώτη του επαφή με τα ξίφη ήταν από πολύ μικρή ηλικία, παίζοντας με τα σπαθιά του πατέρα του. Η πρώτη του παγκόσμια επιτυχία ήρθε το 1947 και ήταν η κατάκτηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Θα ακολουθήσουν άλλοι 3 παγκόσμιοι τίτλοι (1949, 1953 και 1954).

Η ολυμπιακή σταδιοδρομία του ξεκίνησε το 1948 στο Λονδίνο, με το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό φλερέ και το χρυσό στο αντίστοιχο ομαδικό αγώνισμα (με τους Μπουνιόλ, Μπουχάν, Λατάστ, Νετέρ και Μπονέν) νικώντας την ιταλική ομάδα. Το 1951 η ασθένειά του τον κρατά εκτός αγώνων σχεδόν για μια διετία. Το 1952 με την επιστροφή του θριάμβευσε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι με ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο ατομικό φλερέ με 8 νίκες έπειτα από συγκλονιστική αναμέτρηση με τον Ιταλό Μανγκιαρότι και συνετέλεσε για μία ακόμη φορά στη γαλλική νίκη στο ομαδικό.

Η επόμενη Ολυμπιάδα του, στη Μελβούρνη το 1956, θα φέρει ένα ακόμα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο ατομικό φλερέ. Η Γαλλία όμως δεν κέρδισε αυτή τη φορά στο ομαδικό καθώς έχασε από την ιταλική ομάδα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη, ο Οριολά αποκλείστηκε από τον τελικό.

Συνολικά, ο Οριολά κατέκτησε συνολικά 6 ολυμπιακά μετάλλια, μεγάλο ρεκόρ για Ολυμπιακούς Αγώνες. Σε ηλικία 42 ετών έγινε πρωταθλητής Γαλλίας στη σπάθη το 1970. Ο πρώτος ξάδερφός του είναι επίσης αθλητής της ξιφασκίας. Ο ντ' Οριολά πέθανε στις 29 Οκτωβρίου του 2007.
Πέρος Μπάνιος

thumb|260px|Πέρος Μπάνιος
Η Πέρος Μπάνιος είναι μια πρώην κατοικημένη ατόλλη στο Αρχιπέλαγος Τσάγκος στο Βρετανικό Έδαφος του Ινδικού Ωκεανού, με συνολική έκταση 503 χλμ² (311 χλμ² σύμφωνα με παλαιότερες πηγές), αλλά με χερσαία έκταση μόλις 13 χλμ² στις περίπου 32 νησίδες της ατόλλης.

Είναι μια κοραλλιογενής ατόλλη μετρίου μεγέθους, παρόμοια με εκείνες στις γειτονικές Μαλδίβες. Η διάμετρος της λιμνοθάλασσας, που ονομάζεται "Μπαΐε ντε Πέρος Μπάνιος", είναι λίγο πάνω από τα 20 χλμ. Η Πέρος Μπάνιος περιβάλλεται από έναν κανονικό κοραλλιογενή ύφαλο. Ο κυκλικός ύφαλος είναι βυθισμένος στην νοτιοανατολική πλευρά του. Υπάρχουν περίπου 32 κύρια νησιά και μερικές νησίδες. Όλα τα νησιά είναι επίπεδα και αμμώδη και τα μεγαλύτερα καλύπτονται από κοκοφοίνικες. 

Το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο νησί της ομάδας είναι το Ιλ ντου Κόιν όπου βρίσκεται και ο οικισμός Περς, από όπου διαχειρίζονταν οι φυτείες καρύδας της ατόλλης. Αυτό το νησί ήταν το κύριο λιμάνι της ατόλλης και διέθετε ένα τζέττυ για την φόρτωση και την εκφόρτωση των εμπορευμάτων.

Το Ιλ ντου Κόιν ήταν το μόνο νησί που κατοικείτο μόνιμα στην Πέρος Μπάνιος. Άλλα σημαντικά νησιά στην ατόλλη που είχαν κτήρια και περιστασιακά κατοικούνταν ήταν τα Γκράντε Σοέρ, Ιλ Ντιαμάντ, Ιλ Μανοέλ και Ιλ Πιέρρ. Όλα αυτά τα νησιά ήταν τμήμα της πρώην φυτείας καρύδας που διοικείτο από το Ιλ ντου Κόιν.

Το Ιλ Γιεγιέ, στην βορειοανατολική γωνιά της ατόλλης, είναι το πλησιέστερο νησί των Τσάγκος στις Μαλδίβες. Η απόσταση μεταξύ του Ιλ Γιεγιέ και της Νήσου Γκαν (Αντού Ατόλλη) είναι 523 χλμ.

Έχουν υπάρξει κάποιες αλλαγές στην γεωγραφία της ατόλλης από την εποχή που εκδόθηκαν οι πρώτοι χάρτες στα μέσα του 19ου αιώνα. Το Ιλ Σαιν Μπράντον, που καλυπτόταν με κοκοφοίνικες όταν έγινε η πρώτη παρατήρηση της ατόλλης, τώρα είναι μια απλή αμμώδης πρόσχωση. Από την άλλη, στον δυτικό δακτύλιο της ατόλλης, το νησί βόρεια του Ιλ Βερτ ήταν μια μικρή αμμώδης πρόσχωση την εποχή που το ερεύνησε ο Πλοίαρχος Ρόμπερτ Μόρεσμπυ το 1837, αλλά τώρα είναι ένα νησί μετρίου μεγέθους που καλύπτεται με βλάστηση.
Αλέξης Ακριθάκης

Ο Αλέξης Ακριθάκης (1939 - 19 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Έζησε στο Παρίσι μεταξύ 1957 και 1961, ενώ από το 1968 ως το 1970 παρέμεινε στο Βερολίνο με υποτροφία του γερμανικού κράτους (DAAD). Στη συνέχεια μοίρασε το χρόνο του μεταξύ Αθηνών και Ευρώπης. Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Βερολίνο, Αμβούργο, Μόναχο, Τορίνο, Γενεύη), ενώ συμμετείχε σε σημαντικές ομαδικές παρουσιάσεις στην Ευρώπη. Ο Ακριθάκης ασχολήθηκε με την εικονογράφηση βιβλίων, τη σκηνογραφία και το design. Πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1994 από ανακοπή καρδιάς και ετάφη στο κοιμητήριο του Παλαιού Ηρακλείου Αθηνών.

Το 2003 η Νέα Πινακοθήκη του Βερολίνου (Neue Nationalgalerie) πραγματοποίησε μεγάλη αναδρομική έκθεση του καλλιτέχνη.
STS-115

Η πτήση STS-115 (αγγλ. "Space Transportation System", "διαστημικό σύστημα μεταφορών") είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Πραγματοποιήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς στις 9 Σεπτεμβρίου 2006 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39Β του ακρωτηρίου Κένεντυ.

Ήταν η πρώτη αποστολή στο πρόγραμμα ανέγερσης του ISS μετά από την απώλεια του Κολούμπια, και μετά από τις δύο επιτυχείς πτήσεις ανασυγκροτήσεως, την STS-114 και την STS-121. Η αποστολή φέρει επίσης τον κωδικό ISS-12A, αφού μετέφερε και 
παρέδωσε την δεύτερη γέφυρα εγκατάστασης (αγγλ. "Integrated Truss Structure", "ITS P3/P4"), τις δύο συγκροτήσεις συλλεκτών ηλιακής ενέργειας "2A" και "4A", καθώς και μπαταρίες ηλεκτρικού ρεύματος.
Οι αστροναύτες διέπραξαν συνολικά τρεις περιπάτους στο διάστημα, κατά τη διάρκεια των οποίων το πλήρωμα συνέδεσε τα συστήματα στην γέφυρα εγκατάστασης, τα προετοίμασε για επέκταση, και έκαναν διάφορες άλλες εργασίες συντήρησης του διαστημικού σταθμού.

Η πτήση STS-115 αρχικά είχε προγραμματιστεί να εκτοξευτεί τον Απρίλιο του 2003.
Εντούτοις, εξαιτίας του τραγικού δυστυχήματος του Κολούμπια τον Φεβρουάριο του 2003 αναβλήθηκε αρχικά για τις 27 Αυγούστου 2006, αλλά αναβλήθηκε και πάλι για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της τροπικής θύελλας Ernesto και της ισχυρότατης καταιγίδας αστραπών που μέχρι τότε έπληξε διαστημική βάση πυραύλων.
Απόστολος Κόντος

Ο Απόστολος Κόντος (Νέα Φιλαδέλφεια, 22 Νοεμβρίου 1947-) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση σμολ φόργουορντ και υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες καλαθοσφαιριστές στη θέση αυτή, όντας ένας από τους καλύτερους σουτέρ και σκόρερ, αφού είναι ο τέταρτος σκόρερ όλων των εποχών στο ελληνικό πρωτάθλημα με 8.712 πόντους. Αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικός Κατερίνης

thumb|100px|Σήμα της ΠΑΕ Εθνικός Κατερίνης
Ο Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικός Κατερίνης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο στην Κατερίνη του νομού Πιερίας. Ο σύλλογος δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας αποτελεί το στάδιο «Ιωάννης Καλλιανίδης», χωρητικότητας 1.000 θεατών.
Νάσος Γαλακτερός

Ο Νάσος Γαλακτερός (Κορυδαλλός Αττικής, 10 Μαρτίου 1969) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ.
Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας

thumb|right|200px|O βασιλιάς της Σκωτίας Δαυίδ Β΄ με τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας· χειρόγραφο του 14ου αιώνα.

thumb|right|200px|Καλλιτεχνική απεικόνιση του Δαυίδ Β' απο τον Σίλβεστερ Χάρντινγκ (1797)
Ο Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας ("David II of Scotland", 5 Μαρτίου 1324 - Εδιμβούργο, 22 Φεβρουαρίου 1371) ήταν βασιλιάς της Σκωτίας (1329 - 1371) o τελευταίος απόγονος του Οίκου του Μπρους, πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στην εξορία ή στην φυλακή χάρη των αντιδράσεων του απέναντι στους Άγγλους που επιχείρησαν να κυριεύσουν το βασίλειό του. Ήταν γιος και διάδοχος του Ροβέρτου Μπρους από την δεύτερη σύζυγό του, Ελισάβετ του Μπουργκ, και η μητέρα του πέθανε όταν ήταν τριών ετών (1327).
Σάλομον Νήσοι

Οι Σάλομον Νήσοι είναι μια μικρή ατόλλη στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος που απαρτίζει το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του αρχιπελάγους, μεταξύ του Υφάλου Μπλανχάιμ και της ατόλλης Πέρος Μπάνηος. Τα κύρια νησιά της ομάδας είναι το Ιλ Μπόνταμ, με τον πρώην οικισμό, και έκταση 1,08 χμ², και το Ιλ Ανγκλαίζ, που είναι ελαφρώς μικρότερο, και τα δύο βρίσκονται στον δυτικό δακτύλιο του υφάλου. Υπήρχαν μικρότεροι οικισμοί των Τσαγκόσσιων στα νησιά Φουκέ και Τακαμάκα. Η συνολική χερσαία έκταση της ατόλλης είναι 5 χμ².

Υπάρχει ένα πέρασμα προς την λιμνοθάλασσα, που ονομάζεται "Μπαΐε ντε Σάλομον", στην βόρεια πλευρά, μεταξύ των νησιών Ιλ Ανγκλαίζ και Ιλ ντε λα Πας. Οι Σάλομον Νήσοι είναι ένα από τα αγαπημένα σημεία αγκυροβόλησης για περιοδεύοντες κατόχους γιοτ που περνούν μέσα από τα Τσάγκος. Τώρα τα νησιά είναι ακατοίκητα, και καλύπτονται με χαμηλή ζούγκλα μεταξύ των κοκκοφοινίκων και των πρώην οικισμών, που είναι δύσκολο να βρεθούν τα ίχνη τους.
Γεώργιος Λασσάνης

Ο Γεώργιος Λασσάνης (Κοζάνη, 1793 - Αθήνα, 7 Ιουλίου 1870) ήταν Έλληνας λόγιος και πολιτικός από την Κοζάνη. Ο Γ. Λασσάνης ανέπτυξε δραστηριότητα ως συγγραφέας, δραματουργός, δάσκαλος ενώ παράλληλα συμμετείχε στην επανάσταση του 1821. Ήταν συνεργάτης του Αλ. Υψηλάντη και βοήθησε στην προετοιμασία της ελληνικής επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Μετά την ίδρυση του ελλήνικου κράτους κατέλαβε υψηλά αξιώματα.
Άιοβα

Η Άιοβα ή Αϊόβα (αγγλ. State of Iowa) (), είναι πολιτεία που βρίσκεται στις μεσοδυτικές ΗΠΑ. Έχει έκταση 145.746 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.196.281 κατοίκους (εκτίμηση 2021). Το Ντι Μόιν, είναι η πρωτεύουσα της Άιοβα και η μεγαλύτερη πόλη. 

Η Άιοβα είναι μια περιοχή που συχνά αναφέρεται ως «Αμερικανική Ενδοχώρα» ("American Heartland"). Προέρχεται από τους Άιογουεϊ ("Ioway)", μια από τις πολλές Αμερικανικές Ινδιάνικες φυλές που καταλάμβαναν την πολιτεία την εποχή της Ευρωπαϊκής ανακάλυψης. 

Η Άιοβα ήταν μέρος της Γαλλικής αποικίας της Νέας Γαλλίας. Μετά την Αγορά της Λουιζιάνα, οι έποικοι έθεσαν τα θεμέλια για μία οικονομία βασισμένη στη γεωργία στον πυρήνα της Ζώνης του Καλαμποκιού. Η Άιοβα είναι γνωστή ως «Πρωτεύουσα του Φαγητού στον Κόσμο» ("Food Capital of the World"). Παρ' όλ' αυτά, η οικονομία, ο πολιτισμός και τα τοπία ποικίλουν. 

Στον μέσο και ύστερο 20ο αιώνα, η γεωργική οικονομία της Άιοβα μεταβλήθηκε σε μια ποικιλόμορφη οικονομία ανεπτυγμένων κατασκευαστικών, μεταποιητικών, οικονομικών υπηρεσιών, βιοτεχνολογίας, και παραγωγή; πράσινης ενέργειας. Η Άιοβα έχει καταταχτεί ως μια από τις ασφαλέστερες πολιτείες για να ζήσει κανείς. 

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος

Το Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος, στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος, περίπου 500 χλμ. νότια από τις Μαλδίβες, είναι η μεγαλύτερη δομή ατόλλης στον κόσμο, με συνολική έκταση 12.642 χλμ². Υπάρχουν 7 ή 8 νησιά στον δακτύλιο της ατόλλης, ένα στα βόρεια (Νέλσονς Νήσος) και τα υπόλοιπα στον ανατολικό δακτύλιο. Η συνολική χερσαία έκταση των νησιών είναι περίπου 4,5 χλμ². Η ατόλλη διοικείται από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Τα νησιά, ξεκινώντας από τα νότια και σύμφωνα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, είναι:
* Επικίνδυνη Νήσος ("Danger Island"), λίγο περισσότερο από 2 χλμ. σε μήκος από βορρά προς νότο, 1 χλμ. πλάτος, χερσαία έκταση 0,66 χλμ², καλύπτεται με κοκοφοίνικες, Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998.
* Αετού Νήσοι
** Ιλ Αιγκλ (Αετού Νήσος), καλύπτεται με ψηλούς κοκοφοίνικες, χερσαία έκταση 2,45 χλμ².
** Ιλ ω Βάσες (Νήσος των Αγελάδων), καλύπτεται με δέντρα, χερσαία έκταση 0,18 χλμ², Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998.
* Τρεις Αδερφοί Νήσοι (Τρουά Φρερς) και Ρησέρτζεντ Νήσοι (καλύπτεται με ψηλούς κοκοφοίνικες, χερσαία έκταση 0,4 χλμ², Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998)
** Ιλ ντου Σουντ (Νότια Νήσος, η μεγαλύτερη της ομάδας), 0,23 χλμ²
** Ιλ ντου Μιλώ (Μέση Νήσος), 0,08 χλμ²
** ανώνυμη βραχονησίδα, 0,01 χλμ²
** Ιλ ντου Νορντ (Βόρεια Νήσος), 0,06 χλμ² 
* Νέλσονς Νήσος (2 χλμ. μήκος από Ανατολή προς Δύση, 1 χλμ. πλάτος, χερσαία έκταση 0,81 χλμ², υψόμετρο 3 μέτρα, θαμνώδης βλάστηση, Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998)
Γκαρεγκίν Τερ-Χαρουτιουνιάν

O Γκαρεγκίν Τερ-Χαρουτιουνιάν ("Գարեգին Տէր-Յարութիւնեան", 1 Ιανουαρίου 1886 - 21 Δεκεμβρίου 1955), γνωστός επίσης ως Γκαρεγκίν Νζντεχ ("Գարեգին Նժդեհ") ήταν σημαντική φυσιογνωμία του Αρμενικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, πολεμικός ήρωας και διοικητής, πολιτικός, συγγραφέας και φιλόσοφος. Εντάχθηκε από νέος στο επαναστατικό κόμμα Ντασνάκ και συμμετείχε ενεργά στον αγώνα κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οργάνωσε μαζί με τον Αντρανίκ την "Αρμενική Λεγεώνα" που πολέμησε εθελοντικά στους Βαλκανικούς Πολέμους κατά των Τούρκων. Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο βοήθησε στην οργάνωση της άμυνας στα Αρμενικά χωριά εναντίον των Τούρκων και συμμετείχε σε πληθώρα μαχών κατά του Τούρκικου στρατού.

Πολέμησε, τραυματίστηκε,και παρασημοφορήθηκε κατ'επανάληψη τόσο από τον Ρωσικό Στρατό όσο και από την νεοσυγκροτηθείσα Αρμενική Δημοκρατία. Ως αντικομμουνιστής, προέβαλε άμυνα κατά του Κόκκινου Στρατού. Στα επόμενα χρόνια συνέγραψε πλήθος βιβλίων με τις πολιτικές του σκέψεις. Φυλακίστηκε και πέθανε το 1944 στη φυλακή λόγω των αντικομμουνιστικών του φρονημάτων.


Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αρμένιοι επαναστάτες
Νικήτας Λιοναράκης

Ο Νικήτας Λιοναράκης ήταν δημοσιογράφος, πατέρας της δημοσιογράφου Μυρσίνης Λιοναράκη αδερφός του Αντώνη Λιοναράκη. Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου. Αγωνίστηκε κατά της Χούντας, υπέστη βασανιστήρια και φυλακίστηκε. Εργάστηκε πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος δηλώνοντας ότι το ειδικό επιστημονικό του ενδιαφέρον εστιάζεται στα ζητήματα των ΜΜΕ και των σχέσεων κράτους - Κοινωνίας των Πολιτών. 

Η πρώτη του συνεργασία ήταν η εφημερίδα "Αυγή" ενώ ακολούθησαν η "Νέα Μεσημβρινή" και το "Έθνος". Μεγάλη του αγάπη ήταν το ραδιόφωνο. Για περισσότερα από 15 χρόνια παρουσίαζε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή «Στις γειτονιές της Ελλάδας», που ήταν μια από τις πρώτες που ασχολήθηκαν με την ελληνική περιφέρεια. Στη συνέχεια διατέλεσε διευθυντής, αρχικά των 19 Περιφερειακών Ραδιοφωνικών Σταθμών της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και στη συνέχεια της ΕΡΑ-1 και της ΕΡΑ-2.
Από το 1999 έως το 2004 υπήρξε συνεργάτης του τότε ΥΠΕΞ Γιώργου Παπανδρέου και διατέλεσε Πρόεδρος της «Επιτροπής για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ)» στο Υπουργείο Εξωτερικών έχοντας την ευθύνη για τη συνεργασία μαζί τους. Αποτέλεσμα της συνεργασίας ήταν η έρευνα που ολοκληρώθηκε την εποχή και που κατέληξε στην καταγραφή των 31.585 ελληνικών ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο χώρο των διεθνών σχέσεων.

Το βιβλίο του «Οι συνέπειες του Γατόσκυλου. Κοινωνική πολυπλοκότητα και ΜΜΕ» (εκδ. Παπαζήση 2002) διδάσκεται σήμερα σε σχολές δημοσιογραφίας της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια δίδασκε στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης το μάθημα «Εταιρικές σχέσεις μεταξύ κράτους και κοινωνίας των πολιτών» ενώ είχε και την ευθύνη για οτν συντονισμό διαφόρων ερευνητικών ομάδων. 

Ήταν από τους ιδρυτές του επιστημονικού περιοδικού Σύγχρονα Θέματα και μέλος της Συντακτικής Ομάδας. Υπήρξε πρωτεργάτης της ανάδειξης και υποστήριξης του κινήματος των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και της Κοινωνίας των Πολιτών στην Ελλάδα και τα τελευταία χρόνια συντονιστής της "Καμπάνιας των 800 ΜΚΟ για το Σύνταγμα". Επίσης ήταν αντιπρόεδρος της οργάνωσης Greenpeace. 

Λίγο πριν πεθάνει στις 10 Οκτωβρίου του 2007, είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για το Νόμο περί αστικής ευθύνης των δημοσιογράφων, το οποίο με ομόφωνη απόφαση του αμφισβήτησε το Νόμο αυτό και καταδίκασε την Ελλάδα για την εφαρμογή του.
Σχολαστικισμός

Σχολαστικισμός ονομάζεται το φιλοσοφικό ρεύμα ή μαθησιακή μέθοδος η οποία αποσκοπούσε στη συμφιλίωση της φιλοσοφίας που αναπτύχθηκε από τους αρχαίους κλασικούς φιλοσόφους, όπως ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας, με την μεσαιωνική θεολογία και, γενικότερα, στην ερμηνεία των φυσικών φαινομένων με βάση τις χριστιανικές αρχές.

Αυτή η φιλοσοφική μέθοδος αντίληψης των πραγμάτων διδασκόταν από καθηγητές των μεσαιωνικών πανεπιστημίων από τον 12ο ως τον 14ο αιώνα. Η μη ρεαλιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας οδήγησε τον σχολαστικισμό σε παρακμή. Καλλιεργήθηκε από Ρωμαιοκαθολικούς μοναχούς, ενώ σημαντικότεροι εκπρόσωποί του θεωρούνται οι εξής:

* Πέτρος Αβελάρδος (1079-1142)
* Φραγκίσκος της Ασίζης (1182-1226)
* Ρογήρος Βάκων (1214-1294)
* Μποναβεντούρα (1221-1274)
* Θωμάς Ακινάτης (1225-1274)
Κυριάκος Βίδας

Ο Κυριάκος Βίδας είναι Ελληνοαμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1957.

Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε 4 πρωταθλήματα (1980, 1981, 1982, 1984) που ήταν και τα τελευταία μετά την επανάκαμψη του 1998 και 3 κύπελλα (1982, 1983, 1986) ενώ ήταν φιναλίστ κυπέλλου το 1985.

Υπήρξε 46 φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδος και σημείωσε 196 πόντους. Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ του 1981 και ήταν από τους διακριθέντες στο Βαλκανικό πρωτάθλημα την ίδια χρονιά.

Όταν ολοκλήρωσε την καριέρα επέστρεψε στις ΗΠΑ.
Θέστορας

Στην ελληνική μυθολογία ο Θέστορας ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Λαοθόης ή της Αγλαΐας. Ο Θέστορας υπήρξε πατέρας της Θεονόης και της Λευκίππης, αλλά και του περίφημου από την Τρωική Εκστρατεία μάντη Κάλχαντα, ο οποίος για τον λόγο αυτό απεκαλείτο και «Θεστορίδης». Ο ίδιος ο Θέστορας έλαβε μέρος σε μια άλλη γνωστή εκστρατεία, την Αργοναυτική. Σύμφωνα με μία σχετική παράδοση ονομαζόταν και "Ίδμων" ("Σχολ.Απολλ.Ροδ." Α 139). Ο Υγίνος φαντάστηκε μια μυθιστορία στην οποία οι κόρες του, η Θεονόη και η Λευκίππη, απάγονται από ληστές.
Γεωργία Αμπατζίδου

Η Γεωργία Αμπατζίδου είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου.

Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1969 στα Σέρβια Κοζάνης.
Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα του Στίβου το 1982, από πολύ μικρή ηλικία, στην Α' Γυμνασίου με προπονητή τον καθηγητή Φυσικής Αγωγής του σχολείου κ. "Θεμελίδη Ιωάννη", με τον οποίο εξακολουθεί να γυμνάζεται μέχρι και σήμερα. 

Το 1987 τελείωσε το Λύκειο και εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Φυσικής αγωγής και Αθλητισμού από το οποίο αποφοίτησε το 1991. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος της Εθνικής Ομάδας Στίβου, συμμετέχοντας στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας στο αγώνισμα των 3000 m όπου κατέλαβε την 4η θέση.

Έχει λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1997 στην Αθήνα στο αγώνισμα του Μαραθωνίου.
Η καλύτερή της επίδοση στο Μαραθώνιο ήτανε το 2003 στο Διεθνή Μαραθώνιο του Βερολίνου, όπου και πέτυχε την επίδοση 2:36:57 καταλαμβάνοντας τη 13η θέση. Με την επίδοση αυτή έπιασε το υψηλό όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Κατά τη συμμετοχή της στους Αγώνες αυτούς κατέλαβε τη 50ή θέση με επίδοση 2:50:00.

Αμπαντζίδου Γεωργία
Α
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1991
Ανρί Φαρμάν

Ο Ανρί Φαρμάν ("Henry Farman" ή "Henri Farman", 26 Μαΐου 1874 – 18 Αυγούστου 1958) ήταν Γάλλος αεροπόρος, σχεδιαστής και κατασκευαστής αεροσκαφών και ιδρυτής της εταιρίας Φαρμάν, μαζί με τον αδερφό του Μωρίς Φαρμάν. Εφηύρε τα πτερύγια κλίσης (ailerons) που γενικεύτηκαν στη συνέχεια σ΄ όλα τα αεροπλάνα.

Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος ενός ανταποκριτή Αγγλικής εφημερίδας που εργαζόταν εκεί. Ο Φαρμάν έλαβε εκπαίδευση ζωγράφου στη Γαλλική Σχολή Καλών Τεχνών ("École des Beaux Arts"), γρήγορα όμως γοητεύτηκε από τις νέες μηχανικές εφευρέσεις που εμφανίζονταν στα τέλη του 19ου αιώνα. Λόγω της εύπορης καταγωγής του, μπόρεσε να ακολουθήσει τα ενδιαφέροντα του ως ερασιτέχνης αθλητής. Στη δεκαετία του 1890 στέφθηκε πρωταθλητής στην ποδηλασία, ενώ στα τέλη του αιώνα ανακάλυψε τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, συμμετέχοντας με την Renault στο Κύπελλο Γκόρντον Μπένετ ("Gordon Bennett Cup"). 

Όταν ο Γκαμπριέλ Βουαζάν ξεκίνησε να κατασκευάζει και να διαθέτει προς πώληση ένα αεροσκάφος το 1907, ο Φαρμάν ήταν ένας από τους πρώτους πελάτες του. Έθεσε πολυάριθμα ρεκόρ απόστασης και διάρκειας με αυτό (αν και σημαντικά λιγότερα από εκείνα που έθεσαν οι αδερφοί Ράιτ). Υπήρξε ο πρώτος που πέταξε σε απόσταση ενός χιλιομέτρου (10 Νοεμβρίου 1907), μία πλήρη περιστροφική διαδρομή ενός χιλιομέτρου (13 Ιανουαρίου 1908) και μια απόσταση δύο χιλιομέτρων (21 Μαρτίου 1908). Αργότερα έγινε ο επιβάτης αεροσκάφους, σε μία πτήση με πιλότο τον Λεόν Ντελαγκράνζ ("Leon Delagrange"). Στις 30 Οκτωβρίου 1908 ο Φαρμάν πραγματοποίησε την πρώτη cross-country πτήση στην Ευρώπη, πετώντας από τη Σαλόν (Chalons) στη Ρενς (Rheims) (27 χιλιόμετρα σε 20 λεπτά). 

Στις 29 Μαΐου, έχοντας σχεδιάσει το δικό του αεροσκάφος, πήρε τον Ernest Archdeacon για μία πτήση 1.241 μέτρων στην Γάνδη του Βελγίου, γεγονός που συχνά θεωρείται η πρώτη επιβατική πτήση στην Ευρώπη. Παρόλο που η δική του πτήση, ως επιβάτης με τον Λεόν Ντελαγκράνζ, θα έπρεπε να θεωρείται η πρώτη, υπάρχουν ενδείξεις ότι κατά ή γύρω από αυτήν την ημερομηνία έκανε την πτήση με μια γυναίκα επιβάτη. 

Το 1909 κατέρριψε περαιτέρω τα ρεκόρ της εποχής, πραγματοποιώντας μία πτήση 180 χιλιομέτρων σε λίγο πάνω από τρεις ώρες (στη Rheims στις 27 Αυγούστου) και 232 χιλιόμετρων σε 4 ώρες, 17 λεπτά και 53 δευτερόλεπτα (στη Μουρμελόν στις 3 Νοεμβρίου). Στις 28 Αυγούστου ήταν πιλότος στην πρώτη πτήση τριών ατόμων, όταν μετέφερε δύο επιβάτες για απόσταση 10 χιλιομέτρων. 

Σε συνεργασία με τους δύο αδερφούς του κατασκεύασαν ένα επιτυχημένο και πρωτοποριακό εργοστάσιο κατασκευής αεροσκαφών. Το μοντέλο του 1914 χρησιμοποιήθηκε εκτενώς σε ρόλους παρατήρησης πυροβολικού και αναγνώρισης κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου. Το αεροσκάφος της Φαρμάν, Goliath, ήταν το πρώτο επιβατικό αεροσκάφος μεγάλων αποστάσεων, ξεκινώντας τακτικές πτήσεις μεταξύ του Παρισίου και του Λονδίνου στις 8 Σεπτεμβρίου 1919.

Το 1919 έγινε ιππότης ("Chevalier") της Λεγεώνας της Τιμής και αποσύρθηκε το 1937, οπότε και εθνικοποιήθηκε από την Γαλλική κυβέρνηση η αεροπορική βιομηχανία. 

Ο Ανρί Φαρμάν πέθανε στο Παρίσι και τάφηκε στο Νεκροταφείο του Πασσύ.
Expedition 16

Η Expedition 16 ήταν η 16η κατά σειρά αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS).
Κροκόδειλος Κλαδάς

Ο Κροκόδειλος ή Κροκόνδειλος ή Ακροκόδυλος ή Κορκόντυλος Κλαδάς (1425 - 1490) ήταν Έλληνας στρατιωτικός ηγέτης, γιος του Θεοδώρου Κλαδά, αξιωματικού στην υπηρεσία των Δεσποτών του Μυστρά. Ο Κροκόδειλος Κλαδάς ανέλαβε στρατιωτική δράση στην περιοχή της Μάνης, αλλά επεκτάθηκε και στην Ήπειρο και η δράση του καλύπτει μια περίοδο σχεδόν 30 ετών.
Έρικ Μάσκιν

Ο Έρικ Μάσκιν (Eric Maskin· Νέα Υόρκη, 12 Δεκεμβρίου 1950) είναι Αμερικανός οικονομολόγος, βραβευμένος με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 2007 μαζί με τον Λέονιντ Χούρβιτς (Leonid Hurwicz) και τον Ρότζερ Μάιερσον (Roger Myerson) για το ότι «έθεσαν τα θεμέλια της θεωρίας της κατασκευής μηχανισμών (mechanism design)».
Expedition 15

Η Expedition 15 ήταν η κατά σειρά 15η αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Συμμετείχε τετραμελές πλήρωμα, αν και κατά διάρκεια της αποστολής μόνο τρία ήταν διαρκώς στον σταθμό.
Μάμπο Καφέ

Το Μάμπο Καφέ αποτελεί κωμωδία παραγωγής 2000 συμπαραγωγής Μεξικού και ΗΠΑ, με πρωταγωνίστρια την Ταλία. Η σκηνοθεσία, το σεναρίο και η παραγωγή είναι του Ρούμπεν Γκονζάλες.
Henschel Hs 126

Το Henschel Hs 126 ήταν διθέσιο Γερμανικό αναγνωριστικό αεροσκάφος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, προερχόμενο από το Henschel 122. Ο πιλότος καθόταν σε προστατευμένο κόκπιτ, κάτω από την πτέρυγα, ενώ ο πυροβολητής στο ανοικτό οπίσθιο κόκπιτ. Η άτρακτος το πρωτοτύπου Hs 126 ήταν ενός Hs 122A με κινητήρα Junkers. Το Hs 126 είχε καλά χαρακτηριστικά βραχείας απογείωσης και πτήσης σε χαμηλές ταχύτητες, κάτι το οποίο ήταν απαραίτητο εκείνη την περίοδο. Εισήλθε σε υπηρεσία για μερικά χρόνια, σύντομα όμως επισκιάστηκε από το γενικής χρήσης, βραχείας αποπροσγείωσης, Fieseler Fi 156 "Storch" και το μέσης εμβέλειας Focke-Wulf Fw 189.
Βίλχελμ Γκούστλοφ

Ο Βίλχελμ Γκούστλοφ (30 Ιανουαρίου 1895 - 4 Φεβρουαρίου 1936) ήταν Γερμανός, ο οποίος ίδρυσε το ελβετικό ναζιστικό κόμμα.

Αρχικά εργάστηκε ως μετεωρολόγος στην Ελβετία. Το 1929 εντάχθηκε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP). Το 1932 ίδρυσε τον ελβετικό κλάδο του ναζιστικού κόμματος στο Νταβός. Προώθησε τον αντισημιτισμό στην Ελβετία σε τέτοιο σημείο, ώστε να μηνυθεί για λιβελλογράφημα από την Εβραϊκή Κοινότητα Ελβετίας.

Ο Βίλχελμ Γκούστλοφ δολοφονήθηκε από τον Νταβίντ Φράνκφουρτερ (David Frankfurter), έναν Εβραίο φοιτητή. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη στην πατρίδα του το Σβερίν του Μεκλεμβούργου στη Γερμανία και της δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα. Το φέρετρό του μεταφέρθηκε με τρένο από το Νταβός στο Σβερίν, με πολλές ενδιάμεσες στάσεις. Στην κηδεία του παρέστη αυτοπροσώπως ο Αδόλφος Χίτλερ, καθώς επίσης και ο Γιόζεφ Γκέμπελς, ο Χέρμαν Γκέρινγκ, ο Χάινριχ Χίμλερ, ο Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ και χιλιάδες μέλη της ναζιστικής νεολαίας.

Αναδείχθηκε κάτι σαν «μάρτυρας του ναζισμού». Η δολοφονία του χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην αντισημιτική προπαγάνδα που προηγήθηκε του πογκρόμ της «Νύχτας των Κρυστάλλων». Το όνομά του δόθηκε τιμητικά σε γερμανικό πολεμικό πλοίο (το οποίο βυθίστηκε το 1945 με απώλεια 9.000 ανδρών), καθώς επίσης σε Ίδρυμα στη Γερμανία και σε μικρή βιομηχανία όπλων.
Γιενίκιοϊ

Το Γιενίκιοϊ ή "Νεοχώρι" (τουρκικά: Yeniköy "Sile", ελληνικά: "Νεοχώρι Χηλής"), είναι μικρό χωριό (780 κάτοικοι το 2000) στη σημερινή Τουρκία. Η έκτασή του είναι 30 τετραγωνικά χλμ. Οι σημερινοί κάτοικοί του προέρχονται από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ (προηγουμένως είχαν εγκατασταθεί στη Νταβούλγκα).
Ελισάβετ Μουρ

Η Ελισάβετ Μουρ ("Elizabeth Mure", ... - πριν τον Μάιο του 1355) ήταν ερωμένη και κατόπιν σύζυγος του Μεγάλου Επιτρόπου της Σκωτίας που αργότερα έγινε βασιλιάς της Σκωτίας ως Ροβέρτος Β'. 

Έγινε σύζυγος του το 1336, αλλά ο γάμος κρίθηκε παράνομος και αναγκάστηκε να τελεστεί για δεύτερη φορά το 1349. Πέθανε σε ηλικία 54 ετών, πριν από τον σύζυγό της, και πριν εκείνος στεφθεί βασιλιάς της Σκωτίας.

Η αμφισβήτηση της νομιμότητας του γάμου της με τον Ροβέρτο δημιούργησε αργότερα σκληρές προστριβές ανάμεσα στα μεταξύ των δύο γάμων εγγόνια της. Έκανε μαζί του δέκα παιδιά, μεταξύ των οποίων και ο διάδοχός του Ροβέρτος Γ'.
Πόντιος Πιλάτος

Ο Πόντιος Πιλάτος (Pontius Pilate, λατινικά : "Pontius Pīlātus)" ήταν ο πέμπτος επίτροπος (de facto έπαρχος) της ρωμαϊκής επαρχίας της Ιουδαίας, υπηρετώντας υπό τον αυτοκράτορα Τιβέριο από το 26 έως το 36. Είναι περισσότερο γνωστός σήμερα επειδή το όνομά του συνδέθηκε με τη δίκη και την σταύρωση του Ιησού Χριστού.

Οι ιστορικές πηγές για τη ζωή του Πιλάτου αφορούν μια επιγραφή που είναι γνωστή ως Πέτρα του Πιλάτου, η οποία επιβεβαιώνει την ιστορικότητά του και καθιερώνει τον τίτλο του ως επάρχου ; μια σύντομη αναφορά από τον Τάκιτο, τον Φίλωνα από την Αλεξάνδρεια, τον Ιώσηπο Φλάβιο, τα τέσσερα ευαγγέλια, τις Πράξεις των Αποστόλων, την Πρώτη Επιστολή στον Τιμόθεο, το Ευαγγέλιο του Νικόδημου, το Ευαγγέλιο του Μάρκου και άλλα αποκρυφιστικά έργα. Με βάση αυτές τις πηγές, εμφανίζεται ότι ο Πιλάτος ήταν απόγονος της οικογένειας Pontii και ότι διαδέχτηκε τον Βαλέριο Γράτο ως επίτροπος της Ιουδαίας το 26 μ.Χ. Κάποτε προσέβαλε τις θρησκευτικές ευαισθησίες του λαού του, φτάνοντας σε σκληρή κριτική από τον Φίλωνα, και πολλές δεκαετίες αργότερα από τον Ιώσηπο. Σύμφωνα με τον Ιώσηπο, ο οποίος έγραψε γύρω στο 93 μ.Χ. σχετικά με τα γεγονότα, ο Πιλάτος εκθρονίστηκε και στάλθηκε στη Ρώμη από τον Lucius Vitellius, μετά την σκληρή κριτική που άσκησε απέναντι στην εξέγερση ενός Σαμαρείτη, φτάνοντας εκεί αμέσως μετά από τον θάνατο του Τιβέριου ο οποίος έγινε στις 16 Μαρτίου του 37 μ.Χ. Ο Πιλάτος αντικαταστάθηκε από τον Μάρκελλο.

Και στα τέσσερα Ευαγγέλια, ο Πιλάτος προσπαθεί να επηρεάσει το πλήθος απέναντι στον Ιησού ώστε να απαλλαγεί από την τελική εκτέλεση και συναινεί μόνο όταν το πλήθος αρνείται να υποχωρήσει. Επιδιώκει να αποφύγει την προσωπική ευθύνη για τον θάνατο του Ιησού. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, ο Πιλάτος πλένει τα χέρια του για να δείξει ότι δεν είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του Ιησού και ότι τον στέλνει απρόθυμα στον θάνατο. Στο Ευαγγέλιο του Μάρκου, όπου ο Ιησούς απεικονίζεται ως αθώος στο σχέδιο απέναντι στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο Πιλάτος απεικονίζεται ως απρόθυμος να τον εκτελέσει. Στο Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Πιλάτος δεν συμφωνεί στο ότι ο Ιησούς συνομωτούσε κατά της Ρώμης και επιπλέον ο Ηρώδης Αντύπας, τέτραρχος της Γαλιλαίας, δεν βρίσκει τίποτα προδοτικό στις ενέργειες του Ιησού. Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, ο Πιλάτος δηλώνει ότι "δεν βρίσκω καμιά ενοχή σε Αυτόν [τον Ιησού]" και ζητά από τους Εβραίους να ελευθερώσει τον Ιησού από τη φυλακή.

Οι μελετητές έχουν επί χρόνια συζητήσει το ζήτημα ερμηνείας της απεικόνισης του Πιλάτου στις πηγές. Η σημασία της Πέτρας του Πιλάτου, ένα τεχνητούργημα που ανακαλύφθηκε το 1961, συζητείται εξίσου από τους μελετητές.
Δήμος Παραβόλας

Ο Δήμος Παραβόλας ήταν δήμος της Αιτωλοακαρνανίας, στη βόρεια πλευρά της Τριχωνίδας. Έδρα του δήμου και μεγαλύτερος οικισμός ήταν η Παραβόλα.

Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αγρινίου.

Ο δήμος ήταν κυρίως ημιορεινός και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 4.482 κατοίκους και η συνολική του έκταση ήταν 135.373 στρέμματα.
Μόψος ο Κλάριος

Κατά την ελληνική μυθολογία ο Μόψος ο Κλάριος ήταν γιος της Μαντούς, κόρης του Τειρεσία, και του Ρακίου ή του θεού Απόλλωνα. Ο Μόψος ίδρυσε μαζί με τη μητέρα του τον ναό του Απόλλωνα στην Κλάρο, από όπου και το προσωνύμιο με το οποίο τον αναφέρουμε.
Όντρεϊ Χέπμπορν

Η Όντρεϊ Χέπμπορν (αγγλικά: "Audrey Hepburn", 4 Μαΐου 1929 – 20 Ιανουαρίου 1993) ήταν Βρετανίδα ηθοποιός, μία από τις πλέον φημισμένες παγκοσμίως τον 20ό αιώνα. Βραβευμένη με Όσκαρ, Τόνυ, Έμμυ και Γκράμι εμφανίστηκε σε πολυάριθμες παραγωγές του θεάτρου, του κινηματογράφου και σε παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ, ενώ παραμένει ένα από τα λιγοστά άτομα που έχουν κερδίσει και τα τέσσερα βραβεία. Το 1989 κατετάγη στην τρίτη θέση της λίστας των μεγαλύτερων γυναικών σταρ όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Επίσης αποτέλεσε για πολλά χρόνια σύμβολο της μόδας, καθώς το στιλ της ήταν παροιμιώδους κομψότητας, ενώ αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής της σε ανθρωπιστικά έργα. Από το 1986 μέχρι και το θάνατό της υπηρέτησε ως Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF και τιμήθηκε με το "Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας" για το έργο της.
Ροβέρτος Στιούαρτ, δούκας του Όλμπανυ

O Ροβέρτος Στιούαρτ, δούκας του Όλμπανυ ("Robert Stewart, Duke of Albany", 1340 - 3 Σεπτεμβρίου 1420) ήταν δεύτερος γιος Ροβέρτου Β' της Σκωτίας και της Ελισάβετ Μουρ. Ο Ροβέρτος Στιούαρτ ήταν αντιβασιλιάς της Σκωτίας με τρεις συνεχόμενους βασιλείς (Ροβέρτος Β', Ροβέρτος Γ' και Ιάκωβος Α'), είχε επιπλέον τους τίτλους του κόμη του Μεντέιθ, του κόμη του Φάιφ, του κόμη του Μπάκαν, του κόμη του Άθολ και τον νέο τίτλο του δούκα του Όλμπανυ (1398). Ο Ροβέρτος σαν δούκας του Όλμπανυ ήταν σκληρός πολιτικός και θεωρήθηκε υπεύθυνος για τον θάνατο του μεγαλύτερου ανιψιού του δούκα του Ρόθεσει και αδελφού του μελλοντικού βασιλιά Ιακώβου Α΄. Ο Ιάκωβος ήταν 18 χρόνια αιχμάλωτος των Άγγλων, την ίδια εποχή ο Ροβέρτος Στιούαρτ ήταν αντιβασιλιάς της Σκωτίας στο όνομα του βασιλιά, πέθανε (1420) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μέρντοχ Στιούαρτ που εκτελέστηκε για προδοσία όταν ο Ιάκωβος Α΄ επέστρεψε από την αιχμαλωσία (1425). Την εποχή που γεννήθηκε ήταν νόθος, νομιμοποιήθηκε από τον γάμο των γονέων του με παπική έγκριση (1349). Ο παππούς του ήταν ο Γουόλτερ Στιούαρτ, 6ος Υψηλός Στιούαρτ της Αγγλίας, ο πατέρας του ήταν ο πρώτος μονάρχης της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ και προπάππους του ήταν ο Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας ο θρυλικός νικητής στην "μάχη του Μπάνοκμπερν".
Ευθύμης Μπακατσιάς

Ο Ευθύμης Μπακατσιάς (Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 1968) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.
Expedition 17

Η Expedition 17 είναι η κατά σειρά 17η αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS).
Ντάνι Βρέινς

Ο Ντάνι Βρέινς είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 29 Οκτωβρίου 1958 στην πόλη Σολτ Λέικ Σίτυ της Γιούτα. Αγωνιζόταν στη θέση του σμολ και του πάουερ φόργουορντ.

Επιλέχθηκε το 1981 στην 5η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ και αγωνίστηκε στους Σιάτλ Σούπερσονικς έως το 1986. Τη σεζόν 1983-1984 έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του στο ΝΒΑ σκοράροντας 8,4 πόντους μ.ο. και κερδίζοντας 4,9 ριμπάουντ μ.ο. αγωνιζόμενος στους Σουπερσόνικς. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για 2 ακόμα χρόνια στους Φιλαδέλφεια 76ερς. 

Το 1988 μετακόμισε στην Ευρώπη και την Ελλάδα για να αγωνιστεί στην ΑΕΚ. Κατά πολλούς αθλητικογράφους είναι ο καλύτερος ξένος καλαθοσφαιριστής σε απόδοση που έχει αγωνιστεί στην ΑΕΚ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ιταλία στις ομάδες Αρέζε, Ολίμπια Μιλάνου και Βαρέζε. Το 1992 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Νότιγχαμ Φόρεστ

Η Νότιγχαμ Φόρεστ (αγγλικά: "Nottingham Forest") είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Νότιγχαμ. Ο σύλλογος αγωνίζεται στις κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Κορυφαίες επιτυχίες της υπήρξαν οι δύο συνεχόμενες κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στις σεζόν 1978-1979 και 1979-1980

Έδρα του συλλόγου, που ιδρύθηκε το 1865, είναι το Σίτι Γκράουντ (City Ground) στην πόλη του Νότιγχαμ, χωρητικότητας 30.600 θεατών. Τα παρατσούκλια του είναι «The Reds» από τις κόκκινες φανέλες που φορά και «Forest». Το όνομα της ομάδας προήλθε στο όνομα του πρώτου γηπέδου της, το «Forest Recreation Ground», στο οποίο σήμερα διοργανώνεται μια ετήσια εμπορική έκθεση χήνας, η «Nottingham Goose Fair». Εξάλλου το δάσος του Νότιγχαμ είναι διάσημο από τη δράση του Ρομπέν των Δασών.

Η ομάδα συχνά αναφέρεται απλά «Forest» αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με μια παλιότερη ερασιτεχνική ομάδα, την Forest F.C., η οποία είναι πιο γνωστή ως «The Wanderers F.C.». Επίσης, λανθασμένη είναι η συντόμευση «Notts Forest» που αναγράφεται από κάποιους, διότι το Notts αφορά όλη την επαρχία του Nottinghamshire -από όπου και ο σύλλογος Νοτς Κάουντι (Notts County)- κι όχι την πόλη του Νότιγχαμ. Η σωστή συντόμευση είναι Nott'm Forest.

Από το Μάιο του 2017, νέος ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι ο Έλληνας επιχειρηματίας Ευάγγελος Μαρινάκης.
STS-114

STS-114 (αγγλ. "Space Transportation System", "διαστημικό σύστημα μεταφορών") είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια αποστολή του Διαστημικού Λεωφορείου Ντισκάβερι της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS).
Εκτοξεύθηκε στις 26 Ιουλίου 2005 και ήταν η πρώτη πτήση 907 ημέρες μετά την απώλεια του Κολούμπια. Με την πτήση αυτή, καθώς και με την πτήση STS-121 επανήλθε το πρόγραμμα των διαστημικών λεωφορείων στον κανονικό του ρυθμό.

Η εκτόξευση της πτήσης εγκρίθηκε παρόλο που οι μετρητές καυσίμων στην εξωτερική δεξαμενή είχαν δείξει κάποια ελαττώματα. Η αρχική ημερομηνία εκτόξευσης όμως αναβλήθηκε από τις 13 Ιουλίου.
Η αποστολή ολοκληρώθηκε στις 9 Αυγούστου 2005.
Λόγω των καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στο Ακρωτήριο Κέννεντυ το Ντισκάβερι προσγειώθηκε στην Πολεμική βάση Αεροπορίας Edwards στην Καλιφόρνια.

Κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης του Ντισκάβερι παρατηρήθηκε όλως αιφνιδίως ότι θρύμματα υλικού ξέφυγαν από την εξωτερική δεξαμενή παρουσιάστηκε, πράγμα που στο παρελθόν είχε δημιουργήσει το πρόβλημα που οδήγησε στην τραγική καταστροφή και απώλεια του Κολούμπια.
Κατά συνέπεια, η NASA με απόφασή της στις 27 Ιουλίου ανέβαλε τις επόμενες προγραμματισμένες πτήσεις και υπέβαλε πρόσθετες τροποποιήσεις στα σκάφη.
Τελικά, στις 4 Ιουλίου 2006, η NASA με την επιτυχή πτήση STS-121 το διαστημικό πρόγραμμα συνεχίστηκε.