Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ώσμωση

Ώσμωση ονομάζεται το φαινόμενο της διέλευσης μορίων διαλύτη, μέσω ημιπερατής μεμβράνης, από τον διαλύτη στο διάλυμα ή από το διάλυμα μικρότερης συγκέντρωσης (αραιότερο) προς το διάλυμα μεγαλύτερης συγκέντρωσης σε διαλυμένη ουσία (πυκνότερο). Ημιπερατή είναι η μεμβράνη που επιτρέπει να περνούν μέσα από τους πόρους της τα μόρια του διαλύτη, αλλά δεν επιτρέπει να περνούν τα μόρια της διαλυμένης ουσίας. Ημιπερατές μεμβράνες υπάρχουν και φυσικές (π.χ. η κυτταρική μεμβράνη) και συνθετικές (π.χ. το σελοφάν).

Η ώσμωση είναι μια φυσική διαδικασία κατά την οποία ο διαλύτης κινείται, αυθόρμητα, μέσω μεμβράνης που είναι διαπερατή για τα μόριά του όχι όμως και για τα μόρια της διαλυμένης ουσίας και διαχωρίζει δύο διαλύματα διαφορετικών συγκεντρώσεων ή χωρίζει ένα διαλύτη από ένα διάλυμα. Χωρίς την ύπαρξη της μεμβράνης θα συνέβαινε απλή ανάμιξη των δύο διαλυμάτων ή του διαλύτη και του διαλύματος. Αν από την ημιπερατή μεμβράνη περνά και διαλυμένη ουσία, τότε η διαδικασία παύει να είναι ώσμωση και γίνεται διάχυση (diffusion) μεταξύ των δύο διαλυμάτων.

Η ώσμωση πραγματοποιείται με σκοπό να εξισωθούν οι συγκεντρώσεις των διαλυμάτων από τις δύο πλευρές της ημιπερατής μεμβράνης. Το φαινόμενο της ώσμωσης είναι πολύ σημαντικό στα διάφορα βιολογικά συστήματα, καθώς πολλές βιολογικές μεμβράνες είναι ημιπερατές.
Βέρνο

thumb|right|250px|Ενδημική βλάστηση Βιτσίου
thumb|right|250px|Δάσος Οξυάς στο Βίτσι.
Ο νότιος ορεινός όγκος του Βέρνου, όπως φαίνεται από την [[Κορησός Καστοριάς|Κορησό Καστοριάς]].
Το Βέρνο (ή Βίτσι) είναι βουνό που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Φλώρινας και Καστοριάς. Το ύψος του είναι 2.128 μέτρα. Στο Βέρνο σημειώθηκαν ορισμένες από τις πιο σφοδρές μάχες κατά τη χρονική περίοδο του Ελληνικού Εμφυλίου 1946-1949. Το βουνό αποτελεί σήμερα έναν από τους βιότοπους της καφέ αρκούδας. Καλύπτεται από πυκνά δάση δρυός και οξιάς σε ενδιάμεσο υψόμετρο ενώ σε μεγαλύτερα υψόμετρα σχηματίζονται αλπικά λιβάδια.

Στο Βέρνο λειτουργεί τα τελευταία χρόνια χιονοδρομικό κέντρο, το οποίο απέχει 22 χιλιόμετρα από την πόλη της Καστοριάς.
Βιβλίο περί των αιτίων

Το Βιβλίο περί των αιτίων ή Βιβλίο περί του καθαρού αγαθού ("Liber de causis ή Liber de expositione bonitatis purae") είναι βιβλίο γραμμένο στην αραβική γλώσσα τον 10ο ή 11ο αιώνα μ.Χ., που περιελάμβανε μέρη του έργου του Πρόκλου "Στοιχείωσις θεολογική" και έγινε πολύ γνωστό κατά τον Μεσαίωνα στη λατινική του μετάφραση. Το έργο γνώριζαν ο Αλανός, ο Αλβέρτος ο Μέγας, ο Θωμάς Ακινάτης και ο Δάντης.


Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Λατινική γραμματεία
Κατηγορία:Ισλαμική φιλοσοφία
Γεώργιος Σαμαρτζής

Ο Γεώργιος Σαμαρτζής (Κέρκυρα, 8 Φεβρουαρίου 1868 – 19 Μαρτίου 1925) ήταν Έλληνας ζωγράφος και μουσικός.
Οσπιτάλιοι Ιππότες

Οσπιτάλιοι Ιππότες ή Ιωαννίτες Ιππότες είναι η συνεκδοχική ονομασία του Ordo Hospitalis Sancti Johannis Hierosolymitani (λατιν., κατά λέξιν : «Τάγμα του Ξενώνα του Αγίου Ιωάννη του Ιεροσολυμίτη), ενός ρωμαιοκαθολικού μοναχικού-ιπποτικού τάγματος, που ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα στα πλαίσια της Α΄ Σταυροφορίας.

Οι καταβολές του Τάγματος ανάγονται στον 11ο αιώνα με την εγκατάσταση Αμαλφιτανών εμπόρων στην Ιερουσαλήμ και στην μετέπειτα ίδρυση ξενοδοχείων-νοσοκομείων στους Αγίους Τόπους. Όπως και οι Ναΐτες, ανέλαβε μετά την Α΄ Σταυροφορία και στρατιωτικό πέραν του ιατρικού του ρόλου, με πρώτη ευθύνη την περίθαλψη των αρρώστων προσκυνητών στα νοσοκομεία του Τάγματος κι έπειτα τον πόλεμο κατά των Σαρακηνών.

Το Τάγμα ιδρύθηκε με παπική βούλα το 1113. Έδρασε στους Αγίους Τόπους μέχρι την κατάλυση των σταυροφορικών κρατών και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Ρόδο (1309). Η πτώση των Ναϊτών (1314) ήταν ένας από τους παράγοντες που ενίσχυσαν τους Ιωαννίτες, οι οποίοι εξελίχθηκαν σε ναυτική δύναμη και προασπιστές της Χριστιανοσύνης απέναντι στους Μωαμεθανούς. Στη Ρόδο το Τάγμα αντιστάθηκε επιτυχώς στην πολιορκία του Μωάμεθ Β΄ και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1523 οπότε εκδιώχθηκε από τους Οθωμανούς. Το 1530 εγκαταστάθηκε στη Μάλτα. Από τις κορυφαίες στιγμές του Τάγματος ήταν η απόκρουση της Οθωμανικής επίθεσης το 1565 και η συμμετοχή του στη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571. 

Το 1798 ο στρατηγός Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης κατέλαβε την Μάλτα και η εδαφική κυριαρχία του Τάγματος καταλύθηκε. Οι ιππότες διασκορπίστηκαν και ο τσάρος της Ρωσίας Παύλος Α΄ ανέλαβε την προστασία ενός τμήματος του Τάγματος, το οποίο εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ρώμη το 1834 ασχολούμενο με φιλανθρωπικά έργα. Το Τάγμα μετεξελίχθηκε και υφίσταται πλέον ως Supremus Ordo Militaris Hospitalis Sancti Ioannis Hierosolymitani Rhodius et Melitensis (Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα του Νοσοκομείου του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας).
Αντίοχος ο Ασκαλωνίτης

Ο Αντίοχος ο Ασκαλωνίτης ( Ασκαλών Παλαιστίνης, περίπου το 130/120 π.Χ. - 68 π.Χ.) υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος, πλατωνικός και εκλεκτικός, ιδρυτής της λεγόμενης "«Πέμπτης Ακαδημίας»". 

Ο Αντίοχος ήταν μαθητής του Φίλωνα του Λαρισσαίου στην Αθήνα και διάδοχός του στη διεύθυνση της πλατωνικής Ακαδημίας (79-78 π.Χ.). Ακολούθησε τον δάσκαλό του στη Ρώμη το 88 π.Χ., όπου κέρδισε τη φιλία του Ρωμαίου Λούκουλου. Ως σχολάρχης της Ακαδημίας στην Αθήνα, είχε ως μαθητή τον Κικέρωνα, ο οποίος στα έργα του αναφέρεται συχνά στον Αντίοχο. Αργότερα, κατά τον Δεύτερο Μιθριδατικό Πόλεμο (73 π.Χ.), ο Αντίοχος συνόδεψε το φίλο του Λούκουλο στην εκστρατεία του στην Ανατολή και πέθανε στη Μεσοποταμία.
Γκέοργκ Χένρικ φον Βριγκτ

Ο Γκέοργκ Χένρικ φον Βριγκτ ("Georg Henrik von Wright", 14 Ιουνίου 1916 – 16 Ιουνίου 2003) ήταν Φινλανδός λογικός και φιλόσοφος. Διαδέχθηκε τον Βιτγκενστάιν στο Καίμπριτζ, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας της Φινλανδίας. Είναι εκπρόσωπος της αναλυτικής φιλοσοφίας.
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

Το όνομα Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μπορεί να αναφέρεται σε έναν από τους:

* Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (αδερφός του Μιχαήλ Η΄) ( -1271), αδελφός του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου
* Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Η΄) (1261-1306), γιος του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου
* Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Β΄) (1292-1320), γιος του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου
* Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος (1405-1453), τελευταίος Βυζαντινός Αυτοκράτορας
Φίλων ο Λαρισαίος

Ο Φίλων ο Λαρισαίος (159/158 π.Χ.-84/83 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος του πρώτου μισού του πρώτου αιώνα π.Χ. από τη Λάρισα. Ήταν μαθητής του Κλειτόμαχου, τον οποίο και διαδέχτηκε ως σχολάρχης της Ακαδημίας του Πλάτωνα στην Αθήνα. Συγγράμματά του δεν διασώθηκαν. Ήταν της φιλοσοφικής σχολής των σκεπτικών.
Αλ-Γκαζαλί

Ο Αμπού Χαμίντ Μουχάμαντ Ιμπν Μουχάμαντ Ατ-τούσι Αλ-Γκαζαλί ή Αλ-Γκαζαλί (1058 - 19 Δεκεμβρίου 1111), γνωστός επίσης με το ελληνοποιημένο όνομα Αλγάζελ, ήταν Πέρσης θεολόγος, νομικός, φιλόσοφος και μυστικιστής.
Ίνε του Ουέσσεξ

Ο Ίνε του Ουέσσεξ ("Ine of Wessex", πέθανε το 728) βασιλιάς του Ουέσσεξ (688–726) ήταν γιος του Κένρεντ του Ουέσσεξ, εγγονός του Κεολβάλδου αδελφού του Κινεγκίλς του Ουέσσεξ με καταγωγή απ'ευθείας από τον Κέρντικ του Ουέσσεξ γενάρχη του Οίκου του Ουέσσεξ.
Ο προκάτοχος του Κεντβάλλα του Ουέσσεξ κατόρθωσε να φέρει ολόκληρη την νότια Αγγλία υπό την εξουσία των Δυτικών Σαξόνων του Ουέσσεξ αλλά ο Ίνε δεν κατόρθωσε να το διατηρήσει. Στα τέλη της βασιλείας του το Κεντ, το Σάσσεξ και το Έσσεξ δεν βρίσκονταν υπό την κυριαρχία του Ουέσσεξ αλλά ο Ίνε κατόρθωσε να επεκτείνει την κυριαρχία του σε ολόκληρο το Χαμσάιρ και στα νότια τμήματα της χερσονήσου.
Οι "Νόμοι του Ίνε" ήταν οι πρώτοι νόμοι οι οποίοι εκδόθηκαν γύρω στο 694 από Αγγλοσάξονα βασιλιά εκτός του Κεντ, οι νόμοι του Ίνε αποκαλύπτουν τα έθιμα της Αγγλοσαξονικής κοινωνίας και τις χριστιανικές πεποιθήσεις των κατοίκων. Το εμπόριο την εποχή του Ίνε γνώρισε τεράστια ακμή σε ολόκληρη την Αγγλία με σημαντικότερο εμπορικό κέντρο την περιοχή της Σαουθάμπτον. Την εποχή του Ίνε το βασίλειο του Ουέσσεξ ξεκίνησε την κοπή νομισμάτων τα οποία έφεραν το όνομα του.
Μετά από 38 χρόνια βασιλείας παραιτήθηκε από τον θρόνο προκειμένου να πραγματοποιήσει προσκύνημα στην Ρώμη (728), άφησε διάδοχο του στον θρόνο του Ουέσσεξ τον νεαρό Έθελχερντ του Ουέσσεξ.
Μακροκυτταρική αναιμία

Μακροκυτταρική αναιμία είναι η αναιμία που χαρακτηρίζεται από αύξηση του μέσου μεγέθους του ερυθρού αιμοσφαιρίου. Διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: μεγαλοβλαστικές και μη μεγαλοβλαστικές αναιμίες.
Απλαστική αναιμία

Απλαστική αναιμία ή Μυελική δυσπλασία είναι το αναιμικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από έλλειψη όλων των τύπων των κυττάρων του αίματος και μείωση ή εξαφάνιση των κυτταρικών σειρών στο μυελό των οστών.
Αιμολυτική αναιμία

Αιμολυτική αναιμία είναι η αναιμία που προέρχεται από μείωση της επιβίωσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Καθημερινά, παράγονται στον οργανισμό 200 δισεκατομμύρια ερυθροκύτταρα που ζουν περίπου 120 ημέρες. Μετά το θάνατό τους τα ερυθροκύτταρα απομακρύνονται από τα μακροφάγα. Ο μυελός των οστών έχει την ικανότητα να αυξήσει την ερυθροποιητική του δραστηριότητα κατά 6-8 φορές, κάτι που καταδεικνύει ότι για να δημιουργηθεί αναιμία θα πρέπει να μειωθεί σημαντικά η επιβίωση των ερυθροκυττάρων. Εάν η μείωση δεν είναι σημαντική, δημιουργείται μια κατάσταση που ονομάζεται αντισταθμιζόμενη αιμόλυση.

Οι αιμολυτικές αναιμίες διακρίνονται σε οξείες και χρόνιες, σε κληρονομικές και επίκτητες, και ανάλογα με την αιτία τους σε διαταραχές της μεμβράνης των ερυθροκυττάρων, σε αυτές που οφείλονται σε βλάβη του μεταβολισμού ενζύμων και σε καταστάσεις αυτοανοσίας.

Η διάγνωση του τύπου της αιμολυτικής αναιμίας απαιτεί τη λεπτομερή λήψη του ιστορικού του ασθενούς (με έμφαση σε θέματα όπως οικογενειακό ιστορικό, λήψη φαρμάκων, είδος διατροφής), πλήρη κλινική εξέταση και ειδικό εργαστηριακό έλεγχο (δοκιμασία Coombs).
Μεσογειακοί Αγώνες 1951

Οι Μεσογειακοί Αγώνες 1951, επίσημα γνωστοί ως I Μεσογειακοί Αγώνες (αιγυπτιακά αραβικά:"ألعاب البحر الأبيض المتوسط 1951") και κοινώς γνωστοί ως Αλεξάνδρεια 1951, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, από τις 5 έως τις 20 Οκτωβρίου του 1951. Ήταν η 1η διοργάνωση Μεσογειακών Αγώνων υπό την αιγίδα της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων (Δ.Ε.Μ.Α.) (). Συνολικά 734 αθλητές (όλοι άνδρες) από 10 Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές (NOCs) συμμετείχαν στους Αγώνες. Το πρόγραμμα περιλάμβανε αγωνίσματα σε 13 διαφορετικά αθλήματα.
Σιδηρόδρομοι Αττικής

Οι Σιδηρόδρομοι Αττικής ήταν εταιρεία σιδηροδρόμων, η οποία λειτουργούσε στην Αττική, συνδέοντας την Αθήνα με το Λαύριο. 

Η σύσταση της εταιρείας προέκυψε το 1882 ως αντισταθμιστικό όφελος προς το Δημόσιο από την μητρική τους εταιρεία, την Ελληνική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου (Ε.Ε.Μ.Λ.), έναντι της εκμετάλλευσης κοιτασμάτων της Λαυρεωτικής. Στην χάραξή της συμπεριλήφθηκε και μια διακλάδωση, από το Ηράκλειο στην Κηφισιά, ενώ αργότερα επεκτάθηκε βόρεια, προς το Στροφύλι. Η κύρια γραμμή εγκαινιάστηκε στις 20 Ιουνίου 1885 και λίγα χρόνια αργότερα - το 1889 - η γραμμή επεκτάθηκε κατά 2 χλμ, προς το κέντρο της Αθήνας, τη σημερινή Πλατεία Λαυρίου. 

Το συνολικό μήκος του δικτύου ήταν 76 χλμ. μετρικής σιδηροτροχιάς (πλάτος 1 μ.), ενώ ως αμαξοστάσιο και σταθμός επισκευών χρησιμοποιήθηκε ο πρώην τερματικός σταθμός, ο Σταθμός Αττικής. 

Περί τα 1910, οι Σιδηρόδρομοι Αττικής περιήλθαν στην "Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών."
Αράλη

Η Λίμνη Αράλη τον Αύγουστο του [[2010]]
Η Αράλη, ή "Αράλ", ή Οξειανή λίμνη ήταν μια ηπειρωτική λίμνη, σχεδόν «εσωτερική θάλασσα» στην Κεντρική Ασία. Μοιραζόταν μεταξύ του Καζακστάν στα βόρεια και του Καρακαλπακστάν, μιας αυτόνομης περιοχής του Ουζμπεκιστάν, στα νότια και ανάμεσα στις στέπες του Κιργκίς και του Τουρκεστάν, σε υψόμετρο 49 μ. υπέρ την επιφάνεια του Ευξείνου Πόντου και 79 μ. υπέρ της Κασπίας από την οποία απέχει περίπου 250 χλμ. Το όνομά της σήμαινε κατά προσέγγιση "Θάλασσα-νησί λίμνη του κόσμου, μετά την Κασπία και την Σουπίριορ της Αμερικής, με έκταση 68.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου τη μισή έκταση της Ελλάδας, με μέγιστο βάθος 70 μ.(1930). Από τη δεκαετία του 1960 συρρικνώθηκε σταθερά, καθώς τα δύο ποτάμια που την τροφοδοτούσαν, ο Συρ Ντάρια και ο Αμού Ντάρια, εκτράπηκαν επί Σοβιετικής Ένωσης προς την έρημο για να τροφοδοτήσουν έργα άρδευσης. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές του πλανήτη. Το 2004 η λίμνη είχε συρρικνωθεί στο 24% του αρχικού της μεγέθους, και ο πενταπλασιασμός της αλμυρότητάς της σκότωσε σχεδόν το σύνολο της χλωρίδας και πανίδας που φιλοξενούσε. Το 2007 είχε το 10% της αρχικής της έκτασης και διαχωρίστηκε σε τρεις ξεχωριστές λίμνες, δύο από τις οποίες είναι υπερβολικά αλμυρές για να φιλοξενήσουν ψάρια. Τα ψαροχώρια που κάποτε άκμαζαν στις όχθες της σήμερα απλά φιλοξενούν πλοία στη στεριά, και πλήττονται από την ανεργία και την οικονομική ύφεση. Το 2014 εξαφανίστηκε το νότιο τμήμα της. 

Η περιοχή της Αράλης είναι επίσης σοβαρότατα μολυσμένη, κυρίως ως αποτέλεσμα της βιομηχανίας βιολογικών όπλων που λειτουργούσε σε ένα από τα νησιά της, των βιομηχανιών και της απορροής λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Το αλάτι που παρασύρει ο άνεμος από τον πυθμένα της αποξηραμένης λίμνης καταστρέφει τις σοδειές, και ο μολυσμένος αέρας και νερό προκαλούν σοβαρά προβλήματα στη δημόσια υγεία στην περιοχή. Η εξαφάνιση της λίμνης έχει προκαλέσει και αλλαγές στο μικροκλίμα της περιοχής, φέρνοντας θερμότερα καλοκαίρια και ψυχρότερους χειμώνες.
Η εξαφάνιση της Αράλης συχνά περιγράφεται ως η μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή που έγινε από τον άνθρωπο. Το Καζακστάν καταβάλλει σήμερα προσπάθειες να διασώσει ότι απέμεινε από το βόρειο τμήμα της Αράλης (τη "Μικρή Αράλη") κατασκευάζοντας το 2005 ένα φράγμα που ανύψωσε τη στάθμη των υδάτων κατά δύο μέτρα και μείωσε κάπως την αλμυρότητα, επιτρέποντας την επανεμφάνιση. Τέλος καταστράφηκε λόγω της πολλής ξηρασίας που υπήρχε σε αυτήν την περιοχή
Νόβο Μέστο

Το Νόβο Μέστο (σλοβεν.: "Novo mesto") είναι δήμος και πόλη στη νότια Σλοβενία. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κρκα. Έχει 36.533 κάτοικους (2018). Από το 2006 είναι έδρα Ρωμαιοκαθολικής επισκοπής.
Μερκία

thumb|right|200px|Η θέση της Μερκίας τον 8ο αιώνα, στο αποκορύφωμα της ακμής της.
Η Μερκία (Mercia ή Μercey) ήταν ένα από τα σημαντικότερα βασίλεια της Αγγλοσαξονικής επταρχίας στην πεδιάδα του ποταμού Τρεντ. Το όνομα είναι εκλατινισμένη προφορά παλιού Σαξονικού όρου που σημαίνει άνθρωποι των συνόρων. Τοποθετείται στην κεντρική Αγγλία. Το όνομα της χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στο όνομα διαφόρων στρατιωτικών συλλόγων, συνδέσμων και πολιτικών φορέων.
Αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι το γερμανικό φύλο των Άγγλων εγκαταστάθηκε από τον 6ο αιώνα μ.Χ. βόρεια του ποταμού Τάμεση. Η Μερκία συνόρευε βόρεια με το αγγλικό βασίλειο της Νορθούμπρια, νότια με το σαξονικό Ουέσσεξ και δυτικά με την κελτική Ουαλία.
Νάννακος

Στην ελληνική μυθολογία ο Νάννακος ήταν βασιλιάς της Φρυγίας σε μια πολύ παλιά εποχή, πριν από τον Κατακλυσμό. Ο ίδιος ο Νάννακος είχε προβλέψει τον Κατακλυσμό και είχε οργανώσει δημόσιες προσευχές για να αποτρέψει αυτή την καταστροφή. Οι προσευχές αυτές συνοδεύονταν από θρήνους και από αυτό προήλθε η παροιμιώδης φράση "«τα Ναννάκου κλαϋσομαι»".

Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, ο Νάννακος έζησε τριακόσια έτη. Υπήρχε κάποιος χρησμός που έλεγε πως όταν θα πέθαινε ο Νάννακος, θα χανόταν όλος ο λαός του. Πραγματικά, λίγο μετά τον θάνατο του Ναννάκου (τον οποίο θρήνησαν πάρα πολύ οι υπήκοοί του) επήλθε ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα και έτσι εκπληρώθηκε ο χρησμός.
Νέσσος

"Για τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο, δείτε: Νέσσος ο Χίος."

Στην ελληνική μυθολογία ο Νέσσος ήταν Κένταυρος, γιος του Ιξίωνα και της Νεφέλης.
Μπιλ Ρηντ

Μπιλ Ρηντ, "Το κοράκι και οι πρώτοι άνθρωποι", ξυλόγλυπτο από κέδρο, ύψος περίπου 3 μέτρα. Μουσείο Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, [[Βανκούβερ]], [[Καναδάς]].
Ο Γουίλλιαμ ή Μπιλ Ρηντ ("William Ronald "Bill" Reid Jr", Βικτωρία Βρετανικής Κολομβίας, 12 Ιανουαρίου 1920 – Βανκούβερ, 13 Μαρτίου 1998) ήταν Καναδός γλύπτης, ο οποίος ασχολήθηκε επίσης εκτενώς με την κοσμηματοποιία και την ζωγραφική.
Νέαιρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νέαιρα (συναντάται και με τη γραφή Νεαίρα ή Νεέρα) είναι γνωστά τα εξής πρόσωπα:

# Η Νέαιρα (εταίρα), γνωστή από το διασωθέν κείμενο «Κατά Νεαίρας» του Απολλόδωρου, που αποδιδόταν στο Δημοσθένη και θεωρείται έργο αγνώστου που αποκαλείται από τη βιβλιογραφία ΨευδοΔημοσθένης
# Η σύζυγος του βασιλιά της Τεγέας, του Αλέου. Ήταν κόρη του Πρωτέως. Σύμφωνα με την παράδοση, θυγατέρα της Νέαιρας και του Αλέου ήταν η Αύγη, από την οποία η Νέαιρα έγινε γιαγιά του Τηλέφου, γιου του ήρωα Ηρακλή.
# Η σύζυγος του Στρυμόνα και μητέρα της Ευάδνης.
# Μία από τις θυγατέρες της Νιόβης.
# Μία Νύμφη, μητέρα της Λαμπετίης και της Φαέθουσας.
# Κόρη του ποτάμιου θεού Έρμου και μητέρα του Δρησαίου από τον Θειοδάμαντα.
Νινύας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νινύας είναι γνωστός ο γιος του Νίνου και της Σεμιράμιδος. Ο Νίνυας υποτίθεται ότι διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο της Ασσυρίας, αλλά δεν αναφέρεται από κάποια ασσυροβαβυλωνιακή πηγή, πράγμα που τον ταξινομεί ως πλάσμα των ελληνικών μύθων που αφορούν τους αρχαίους λαούς της Μεσοποταμίας.
Νίνος

Στην ελληνική μυθολογία ο Νίνος ήταν ο ιδρυτής της πόλεως Νινευί στη Μεσοποταμία και της βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Τον θεωρούσαν γιο του θεού Βήλου ή του Κρόνου (ο μεσοποταμιακός θεός Βήλος αντιστοιχεί στον ελληνικό θεό Κρόνο). Ο Νίνος αναφέρεται ως ο εφευρέτης της στρατιωτικής τέχνης και ο πρώτος που συγκρότησε μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς. Συμμάχησε με τον (μυθικό) βασιλιά της Αραβίας Αριαίο και κατέλαβε μαζί του μέσα σε 17 χρόνια όλη την Ασία εκτός από τις χώρες των Ινδιών. Η Βακτριανή αντιστάθηκε αρκετά, αλλά τελικώς την κατέκτησε χάρη σε μια γυναίκα, τη Σεμίραμι, την οποία και πήρε ως σύζυγό του. Και άλλες «πρωτιές» αποδίδονται στον Νίνο, όπως ότι υπήρξε ο πρώτος που εκπαίδευσε κυνηγόσκυλα και εξημέρωσε το άλογο για ίππευση. Για το τελευταίο αυτό, αναπαρίσταται κάποτε στην ελληνική μυθολογία ως Κένταυρος.

Μετά τον θάνατο του Νίνου, η Σεμίραμις αυτοκτόνησε, καθώς κατηγορήθηκε ως υπεύθυνη για τον θάνατο αυτό. Προηγουμένως, ανήγειρε προς τιμή του ένα τάφο-ναό ύψους 9 σταδίων (!) και πλάτους 10, κοντά στη Βαβυλώνα. Παιδί του Νίνου και της Σεμιράμιδος ήταν ο Νινύας. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Νίνος ήταν ένας από τους απογόνους του Ηρακλή, εγγονός του Αλκαίου (του γιου του Ηρακλή και της Ομφάλης), πράγμα που συνδέει τον Νίνο με τη Λυδία.

Σύμφωνα με τον Κάστορα τον Ρόδιο, η βασιλεία του Νίνου διάρκεσε 52 χρόνια, και κατά τη χρονολόγηση μυθικών γεγονότων που επεχείρησε ο Κτησίας άρχισε το έτος 2189 π.Χ.. Η ιστορία του εμφανίζεται παραλλαγμένη σε ένα μυθιστόρημα των ελληνιστικών χρόνων, το «Μυθιστόρημα του Νίνου», ή το «Μυθιστόρημα του Νίνου και της Σεμιράμιδος», ή τα «Νίνου σπαράγματα».

Ο Νίνος θεωρείται από κάποιους ότι συνδέεται με τον Νεμρώδ των Εβραίων, τον θρυλικό κυνηγό: σε κάποιες ερμηνείες του ι΄ κεφαλαίου της "Γενέσεως" ο Νεμρώδ είναι αυτός που ίδρυσε τη Νινευί, ενώ κατ' άλλους υπονοείται εδώ ο Ασούρ, γιος του Σημ. Κάποιος άλλος Νίνος περιγράφεται σε κάποιες πηγές ως ο "τελευταίος" βασιλιάς της Νινευί, διάδοχος του Σαρδανάπαλου.
Νιρέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Νιρέας (Νιρεύς < "νίσσομαι" = ξεκινάω, φεύγω, επιστρέφω — δηλαδή το όνομα σημαίνει «αυτός που φεύγει και επιστρέφει, ο ταξιδιώτης»), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον θεό Νηρέα, ήταν ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης. Ο Νιρέας ήταν πολύ όμορφος νέος, αλλά όχι από αριστοκρατική γενιά. Μυθολογείται ως γιος του Χαρόπου και της Νύμφης Αγλαΐας, και ήταν βασιλιάς στο νησί Σύμη της Δωδεκανήσου. Στην "Ιλιάδα" αναφέρεται ως επικεφαλής τριών μόνο πλοίων. Στον πόλεμο μεταξύ Αχιλλέως και Τηλέφου στη Μυσία ο Νιρέας σκότωσε τη σύζυγο του Τηλέφου Ιέρα, η οποία μαχόταν δίπλα στον άνδρα της. Με τη σειρά του, ο Νιρέας σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Ευρύπυλο, γιο του Τηλέφου και ανιψιό του Πριάμου. Υποτίθεται ότι ο τάφος του Νιρέα βρισκόταν στην Τρωάδα.
Παντελής Βούλγαρης

Ο Παντελής Βούλγαρης (23 Οκτωβρίου 1940) είναι Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Πέψη

Στη Βιολογία και ιδιαίτερα στη Βιοχημεία με το γενικό όρο πέψη, ("digestion"), χαρακτηρίζεται το σύνολο των διεργασιών διάσπασης της τροφής σε μορφές που μπορούν ν΄ αξιοποιηθούν από τον οργανισμό.

Η Πέψη χαρακτηρίζεται από δύο σχετικά στοιχεία - μέρη: το μηχανικό ή φυσικό στάδιο στο οποίο περιλαμβάνεται η μάσηση, το ανακάτεμα, η γαλακτοματωποίηση όπου δεν διασπώνται οι χημικοί δεσμοί των επιμέρους ενώσεων και ούτε απαιτούνται ένζυμα και στο χημικό στάδιο όπου κυρίως μετά τη κατάπωση με τη βοήθεια ενζύμων τα σύνθετα μόρια της τροφής διασπώνται με υδρόλυση σε επιμέρους καταστάσεις που μπορούν έτσι ν΄ απορροφηθούν.

Στους περισσότερους ετεροτροφικούς οργανισμούς η πέψη είναι εξωκυτταρική, δηλαδή τα ένζυμα δρουν εκτός των κυττάρων όπου τα προϊόντα της πέψης στη συνέχεια απορροφώνται. Στη πλειονότητα αυτών των οργανισμών η πέψη συντελείται μέσα σε ειδική κοιλότητα ή σ΄ ένα εσωτερικό σωλήνα που ονομάζεται εξ αυτού πεπτικός σωλήνας ο οποίος και συνηθέστερα είναι μυώδης. Η δε τροφή διέρχεται μέσα στο πεπτικό σύστημα με πίεση και με μια διαδικασία περίσταλσης. 

Σε οργανισμούς όπως είναι οι μύκητες η πέψη γίνεται στο εξωτερικό περιβάλλον. Τα πρωτόγονα ζώα παρουσιάζουν ενδοκυτταρική πέψη, δηλαδή τα μόρια της τροφής εγκαθίστανται στα λεγόμενα κενοτόπια τροφής που βρίσκονται μέσα στο κύτταρο όπου και χωνεύονται εκεί.
Ινβάρ

Το Ινβάρ (αγγλ. Invar) αποτελεί ένα από τα βασικά κράματα. Πρόκειται για κράμα χάλυβα και νικελίου, περιέχοντας 36% Ni. Το κράμα αυτό παρουσιάζει ελάχιστο συντελεστή διαστολής, σχεδόν μηδενικό. Εφευρέθηκε το 1896 από τον Ελβετό Σαρλ Εντουάρ Γκιγιόμ, ο οποίος τιμήθηκε το 1920 με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας και γι' αυτή του την ανακάλυψη, καθώς το κράμα αυτό αποδείχθηκε ζωτικής σημασίας για την κατασκευή επιστημονικών οργάνων υψηλής ακρίβειας. Σήμερα ο όρος "Invar" αποτελεί σήμα κατατεθέν της εταιρείας "ArcelorMittal".

Χρησιμοποιείται κυρίως για την κατασκευή οργάνων ακριβείας, συρμάτων και ράβδων καταμέτρησης κ.λπ.
Κατηγορία:Κράματα σιδήρου
Τζία Καράντζι

Η Τζία Καράντζι ("Gia Marie Carangi", Φιλαδέλφεια, 29 Ιανουαρίου 1960 - Φιλαδέλφεια, 18 Νοεμβρίου 1986) ήταν Αμερικανίδα μοντέλο, γνωστή αργότερα ως Τζία (Gia), που έγινε διάσημη στο αποκορύφωμα της καριέρας της την δεκαετία του 1980.Ήταν από τις πρώτες γνωστές γυναίκες που πέθαναν από επιπλοκές του ιού HIV.
Βόιο

Το όρος Βόιο (καθ. "Βόιον") είναι βουνό της Δυτικής Μακεδονίας και καταλαμβάνει το νότιο τμήμα του Νομού Καστοριάς. Γι' αυτό το λόγο συχνά θεωρείται εσφαλμένα προέκταση του Γράμμου. Το ύψος του είναι 1.802 μέτρα, το μήκος του 45 χιλιόμετρα και στο μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από δάση (δασοκάλυψη 80%). Στο Βόιο βρίσκονται οι κύριες πηγές του ποταμού Αλιάκμονα.

Στο όρος Βόιο ανήκει και ο ιδιαίτερος ορεινός όγκος Όντρια. Τα Όντρια βρίσκονται μεταξύ των νομών Καστοριάς και Κοζάνης.

Από το όρος Βόιο, το οποίο αποτελούσε και την αρχική εστία κατοικίας και εξάπλωσής τους, πήραν το όνομά τους οι Βοιωτοί, οι Ευβοείς και οι Βοιές (στη Λακωνία).

Το βουνό έχει δάση με βελανιδιές, οξιές και καστανιές. Οι δυτικές πλαγιές είναι ιδιαίτερα απόκρημνες, ενώ οι ανατολικές περισσότερο ομαλές. Στο Βόιο έχουν ανευρεθεί κοιτάσματα χρωμίτη.

Αποτελεί ξεχωριστή περιοχή για περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς λόγους.
Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ

Ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, ή αλλιώς Δ' Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος, που έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1973, ήταν ο τελευταίος της σειράς των αραβοϊσραηλινών πολέμων, εξαιρουμένων των εισβολών στο Λίβανο το 1982 και το 2006 και των εισβολών σε παλαιστινιακά εδάφη, όπως στη Γάζα το 2008 και το 2014. "Γιομ Κιπούρ" ονομάζεται η ισραηλινή εορτή του Εξιλασμού. Η πολυσήμαντη αυτή πολεμική σύρραξη διεξήχθη από τις 6 έως τις 26 Οκτωβρίου 1973, από ένα συνασπισμό αραβικών κρατών υπό την ηγεσία της Αιγύπτου και της Συρίας, εναντίον του Ισραήλ. Ο πόλεμος ξεκίνησε από μια αιφνιδιαστική κοινή επίθεση της Συρίας και της Αιγύπτου τη μέρα του Γιομ Κιπούρ, τη μεγαλύτερη εβραϊκή εορτή. Η Αίγυπτος και η Συρία πέρασαν τις γραμμές κατάπαυσης του πυρός στο Σινά στο Νότο και τα Υψώματα του Γκολάν στο Βορρά αντίστοιχα, εδάφη που αμφότερα κατέχονταν από το Ισραήλ από το 1967 και τον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Η σύγκρουση είχε όλα τα στοιχεία μιας σοβαρής διεθνούς κρίσης και ολοκληρώθηκε με μια έμμεση σύγκρουση των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, οι οποίες εφοδίασαν σε μεγάλη κλίμακα τους εμπόλεμους συμμάχους τους.

Οι Αιγύπτιοι και οι Σύροι προήλασαν στις πρώτες 24–48 ώρες, μετά τις οποίες όμως η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει υπέρ του Ισραήλ. Ώς τη δεύτερη εβδομάδα του πολέμου, οι Σύροι απωθήθηκαν από τα Υψώματα Γκολάν. Στο Σινά προς το Νότο, οι Ισραηλινοί χτύπησαν ως σφήνα στη γραμμή ανάμεσα στις δύο επιτιθέμενες αιγυπτιακές στρατιές, διέσχισαν τη Διώρυγα του Σουέζ (όπου βρισκόταν η παλιά γραμμή κατάπαυσης του πυρός του '67), αποκόπτοντας την αιγυπτιακή Τρίτη Στρατιά ακριβώς μόλις ενεργοποιήθηκε η κατάπαυση του πυρός από τα Ηνωμένα Έθνη.

Ο πόλεμος είχε τεράστιες συνέπειες σε όλο τον κόσμο. Ο αραβικός κόσμος, ο οποίος είχε ταπεινωθεί από τη συντριπτική ήττα στον Πόλεμο των Έξι Ημερών, ένιωσε ψυχολογικά δικαιωμένος από τη σειρά των νικών στην αρχή της σύγκρουσης. Αυτή η δικαίωση έστρωσε το δρόμο για την ειρηνευτική διαδικασία που ακολούθησε, όπως και φιλελευθεροποιήσεις στην πολιτική της “infitah” («ανοιχτής πόρτας») από την Αίγυπτο. Οι Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ, που ήρθαν λίγο αργότερα, οδήγησαν σε ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ - η πρώτη φορά που ένα αραβικό κράτος αναγνώρισε το ισραηλινό κράτος. Η Αίγυπτος, που είχε ήδη αρχίσει να απομακρύνεται από τη Σοβιετική Ένωση, απεκόπη της σοβιετικής σφαίρας επιρροής ολοκληρωτικά.

Ο πόλεμος τελείωσε με στρατιωτική νίκη του Ισραήλ, που ακολουθήθηκε από μακροσκελείς διαπραγματεύσεις, καταλήγοντας στο Συνέδριο της Γενεύης. Η Συνθήκη Ειρήνης υπογράφηκε το Μάιο του 1974. Το Ισραήλ εξαρχής επιθυμούσε ειρήνη γι'αυτό και συμφώνησε σε υποχωρήσεις.
Γιώργος Ελευθερίου

Ο Γιώργος Ελευθερίου είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στο χώρο του μεσαίας γραμμής. Σήμερα ανήκει στην Δόξα Κατωκοπιάς, ομάδα της Α΄ Εθνικής της Κύπρου.
Μπέλλες

Η οροσειρά Μπέλλες ή Κερκίνη (Βουλγαρικά: Беласица, , μτφ. "Belasitsa") βρίσκεται στην περιοχή της Μακεδονίας και ανήκει στην Ελλάδα (νότιο και ανατολικό τμήμα, σε ποσοστό 45%), στη Βόρεια Μακεδονία (δυτικό τμήμα, σε ποσοστό 35%) και τη Βουλγαρία (βόρειο τμήμα, σε ποσοστό 20%). Αποτελεί φυσικό σύνορο της Ελλάδας αφενός από νότο, και αφετέρου Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας από βορρά. Στο ελληνικό τμήμα βρίσκεται στις περιφερειακές ενότητες Σερρών και Κιλκίς. Η Κερκίνη ανήκει στην οροσειρά του Δυτικού Ορβήλου, της οποίας αποτελεί το νοτιότερο τμήμα.

Η περιοχή του Μπέλλες χαρακτηρίστηκε ευρωπεριοχή το 2003. Επίσης, είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000.
Δημήτρης Ασσιώτης

Ο Δημήτρης Ασσιώτης είναι παλαίμαχος διεθνής Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής.
Οάξης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οάξης ή Όαξος είναι γνωστός ένας ήρωας από την Κρήτη. Ο Οάξης ήταν γιος της Αγχιάλης (της μητέρας των Ιδαίων Δακτύλων) και έδωσε το όνομά του στην αρχαία κρητική πόλη Όαξος (ή και την ίδρυσε). Στην παράδοση κατά την οποία ο ήρωας ονομάζεται `Οαξος, ως μητέρα του αναφέρεται η Νύμφη Ακακαλλίδα ή Ακάλη, κόρη του Μίνωα και της Πασιφάης ή της Κρήτης.
Οθρυονέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οθρυονέας (Οθρυονεύς) είναι γνωστός ένας σύμμαχος του Πριάμου, του βασιλιά της Τροίας, κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Οθρυονέας υποσχέθηκε στον Πρίαμο να διώξει τους Αχαιούς αν του έδινε ως έπαθλο την κόρη του την Κασσάνδρα για σύζυγο. Τελικά όμως ο Οθρυονέας σκοτώθηκε από τον Ιδομενέα σε μία από τις μάχες του Τρωικού Πολέμου.
Οδόμας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οδόμας είναι γνωστός ένας γιος του θεού του πολέμου Άρη και της Καλλιρρόης (της θυγατέρας του ποτάμιου θεού Νέστου). Σύμφωνα όμως με μία άλλη εκδοχή, ο Οδόμας ήταν γιος του Παίονα. Αδέλφια του Οδόμαντα ήταν ο Βίστωνας και ο Ηδωνός. Ο Οδόμας, όπως και οι αδελφοί του, έγινε ο γενάρχης μιας θρακικής φυλής, των Βιστόνων.
Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων

Με την ονομασία Πόλεμος των Βαρώνων ή Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων έμεινε στην ιστορία της Αγγλίας ο τριετής εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στη περίοδο 1264-1267 με αφορμή τη δυσφορία των Άγγλων βαρώνων (κατώτερης αριστοκρατίας) για την άφρονη και σπάταλη πολιτική του Βασιλέως Ερρίκου Γ' της Αγγλίας.

Κύριος όμως λόγος της εξέγερσης εκείνης ήταν η προσπάθεια των βαρώνων να πετύχουν εκ μέρους του βασιλέως τη τήρηση των Διατάξεων της Οξφόρδης, οι οποίες όμως με τη ρύθμιση της Αμιένης το 1264 κηρύχθηκαν άκυρες από τον βασιλέα της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ'. Έτσι, αναλαμβάνοντας επικεφαλής της ένοπλης εξέγερσης, ο βαρόνος Σιμόν ντε Μονφόρ κατάφερε στη «μάχη του Λιούις» (Μάιος 1264), που ακολούθησε να συλλάβει τον Βασιλέα και να τον θέσει υπό περιορισμό. Για ένα σχεδόν χρόνο και μέχρι τη μάχη του Ίβσαμ, (4 Αυγούστου 1265), όπου και σκοτώθηκε ασκούσε σχεδόν τον πλήρη έλεγχο της Αγγλίας.

Τελικά με το διάταγμα (Dictum), του Κένιλγουερθ, το 1266, έγιναν κάποιες διευθετήσεις και στη συνέχεια με το «ψήφισμα (Statue) του Μάλμπορο», τον επόμενο χρόνο, ικανοποιήθηκαν μερικά οικονομικά αιτήματα των βαρώνων.
Νυκτέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Νυκτέας (Νυκτεύς) ήταν ο πατέρας της Αντιόπης και της Νυκτείδας, γιος (κατά την επικρατέστερη εκδοχή) του Υριέα και της Νύμφης Κλωνίας ή Κλονίης, και αδελφός του Λύκου, εγγονός επομένως του θεού Ποσειδώνα. Τον θεωρούσαν όμως κάποτε και γιο του Χθονίου, δηλαδή έναν από τους «Σπαρτούς», τους ανθρώπους που γεννήθηκαν από τα δόντια του δράκοντα που τα είχε σπείρει ο Κάδμος.

Μαζί με τον αδελφό του, ο Νυκτέας σκότωσε τον Φλεγύα και στη συνέχεια κατέφυγε μαζί του στη Θήβα, όπου και ανέλαβε την αντιβασιλεία για αρκετό καιρό. Εκεί πήρε ως σύζυγό του την Πολυξώ και απέκτησαν μαζί δύο κόρες, τη Νυκτεΐδα και την Αντιόπη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο Νυκτεύς σκοτώθηκε κατά την εκστρατεία ενάντια στη Σικυώνα, εκστρατεία που είχε γίνει για να εκδικηθούν τον βασιλιά της Εποπέα, ο οποίος είχε απαγάγει την Αντιόπη. Ωστόσο, η "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Γ΄ 5.5) αναφέρει ότι ο Νυκτέας αυτοκτόνησε όταν η κόρη του διέφυγε με τη θέλησή της στη Σικυώνα, αφού πρώτα ζήτησε από τον αδελφό του τον Λύκο να την τιμωρήσει.
Οίαγρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οίαγρος είναι γνωστός ο κατά μία εκδοχή πατέρας του Ορφέα και του Λίνου, σε κάποια ασθενέστερη εκδοχή και του Μαρσύα. Ο Οίαγρος αναφέρεται από τους μυθογράφους ως ποτάμιος θεός, γιος του θεού Άρη ή του Πιέρου ή του Χάροπα και βασιλιάς των Ηδωνών της Θράκης (ως διάδοχος του Χάροπα). Ως σύζυγος του Οιάγρου μνημονεύεται μία από τις Μούσες: η Καλλιόπη, η Πολυμνία ή η Κλειώ. Ο Οίαγρος περιγράφεται και ως "«Θράκας θεός του κρασιού που καταγόταν από τον Άτλαντα»".
Λαρυγγίτιδα

Λαρυγγίτιδα ονομάζεται η φλεγμονή του λάρυγγα. Προκαλεί βραχνάδα στη φωνή ή ακόμα και την πλήρη απώλεια της φωνής λόγω των ερεθισμένων φωνητικών χορδών. Η λαρυγγίτιδα χαρακτηρίζεται οξεία όταν διαρκεί λιγότερο από μερικές ημέρες και χρόνια όταν διαρκεί για περισσότερο από τρεις εβδομάδες.
Οικολογική Παρέμβαση

Η Οικολογική Παρέμβαση δημιουργήθηκε το Φεβρουάριο του 2007 και αποτέλεσε ένα πολιτικό σχήμα που συμμετείχε στον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το σχήμα συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία μελών των Οικολόγων Ελλάδας, του φυσιολατρικού και κοινωνικού κινήματος Κρίκος του Λαού, της Αριστερής Αντιπολίτευσης και ανένταχτων του χώρου της πολιτικής Οικολογίας. 

Το σχήμα δημιουργήθηκε προκειμένου να συμμετάσχει στις εκλογές. Πρώτοι (και μόνοι) εκπρόσωποι της Οικολογικής Παρέμβασης και μέλη του Συντονιστικού/Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο συμμετείχαν δύο μέλη από κάθε συνιστώσα, ήταν ο Τάσος Πανταζίδης και ο Γιώργος Χαλκιάς.
Τον Νοέμβριο του 2007, το σχήμα διασπάστηκε και διαλύθηκε και σήμερα υπάρχει μόνο κατ' όνομα. Τα μέλη της Οικολογικής Παρέμβασης που διαφώνησαν και αποχώρησαν από αυτήν εντάχθηκαν στην πολιτική οργάνωση «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας».
Ζακ Στεφάνου

Ο Ζακ Στεφάνου (31 Ιανουαρίου 1984) είναι Έλληνας τραγουδοποιός από τη Θεσσαλονίκη. 

Στα 15 του ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας με τον Βασίλη Βέτσο και έγραψε το πρώτο του τραγούδι. Είναι απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Από το 2001 είναι φοιτητής στην Αρχιτεκτονική του Α.Π.Θ. 

Ο πρώτος του δίσκος "Στο διάστημα δραπέτες" κυκλοφόρησε το 2003 από τη Sony σε Ελλάδα και Κύπρο. Τη διεύθυνση παραγωγής ανέλαβε η Δήμητρα Γαλάνη και την ενορχήστρωση ο Μανώλης Φάμελλος. Από τον δίσκο γνώρισε μεγάλη επιτυχία το τραγούδι "Δείξε μου τον τρόπο". Ο δεύτερος δίσκος (2005) "Ένας όμορφος κόσμος" ήρθε να επιβεβαίωσει την επιτυχία του πρώτου. Σε συμπαραγωγή από τον Μάκη Μουράτογλου και τη Δήμητρα Γαλάνη και πάλι από τη Sony, κατάφερε να καταξιώσει τον Ζακ Στεφάνου ανάμεσα στους τραγουδοποιούς της χώρας. Τα "Φτάσε στον πάτο", "Μικρό μου πόνι" και "Πάντα δικός σου", ντουέτο με την Ανδριάνα Μπάμπαλη, με τους προσεγμένους στίχους τους, αποτέλεσαν αντικείμενα σχολιασμού σε ραδιόφωνα και YouTube. 

Έκτοτε ο Ζακ Στεφάνου έκανε ένα διάλειμμα από τη δισκογραφία, ενώ το 2006 δημιουργήθηκε η μΠάντα-Κοάλα, αρχικά χωρίς τον τίτλο μΠάντα-Κοάλα. Τα επόμενα χρόνια ο Ζακ Στεφάνου πραγματοποίησε δεκάδες συναυλίες (επιτυχημένες και μη) σε Ελλάδα και Κύπρο και σαν επιστέγασμα αυτού, το 2010 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Koalaboration" από την ανεξάρτητη inRealTime Records.
Πέτρος Γαλακτόπουλος

Ο Πέτρος Γαλακτόπουλος (7 Ιουνίου 1945) είναι Έλληνας πρωταθλητής, oλυμπιονίκης και αργότερα προπονητής της ελληνορωμαϊκής πάλης.
Αμυγδαλίτιδα

Αμυγδαλίτιδα ονομάζεται η φλεγμονή των αμυγδαλών η οποία προκαλείται από λοίμωξη και που συχνά θα προκαλέσει πονόλαιμο και πυρετό
Έντουαρντ Λίαρ

O Έντουαρντ Λίαρ () ή Ἐδουάρδος Λῦαρ, όπως ο ίδιος έγραφε το όνομά του στα ελληνικά, (Λονδίνο, 12 Μαΐου 1812 – Σαν Ρέμο, 29 Ιανουαρίου 1888) ήταν Άγγλος συγγραφέας και ζωγράφος. Είναι γνωστός κυρίως για τη συνεισφορά του στο είδος της "παράδοξης λογοτεχνίας" ή "λογοτεχνίας της ανοησίας" (nonsense literature) και της σατιρικής ποίησης. Με τα nonsense Limericks που συνέθεσε, δηλ. τα «ανοησιολογήματα» ή «στιχουργικά παραδοξολογήματά» του, καθώς και τις ιδιόμορφες ζωγραφιές που τα πλαισίωναν, ο Λίαρ αναγνωρίστηκε και καθιερώθηκε ως ηγετική φυσιογνωμία αυτού του λογοτεχνικού είδους, ως ο «μαιτρ της ανοησίας».
Άλβαρο Ρεκόμπα

Ο Άλβαρο Ρεκόμπα ("Álvaro Alexánder Recoba Rivero", 17 Μαρτίου 1976) είναι πρώην Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που έπαιξε τελευταία για την Κλουμπ Νασιονάλ ντε Φούτμπολ. Έχει ύψος 1,79 μ. και αγωνιζόταν ως αριστερός μέσος ή επιθετικός. Λόγω της χαρακτηριστικής φυσιογνωμίας του, του έχουν δώσει το παρατσούκλι: "Κινέζος" ("El Chino").

Ανάμεσα σε άλλες ομάδες, αγωνιστηκε στο πρωτάθλημα Ιταλίας από το 1997 έως το 2008. Εκτός από ένα εξάμηνο που έπαιξε στη Βενέτσια, ήταν βασικό στέλεχος της Ίντερ επί δέκα συνεχόμενες σεζόν. Τη σεζόν 2007-08 αγωνίστηκε δανεικός στην Τορίνο. Το 2008 αποκτήθηκε από την ομάδα του Πανιωνίου, ενώ αποχώρησε από την ομάδα τον Δεκέμβριο του 2009. 

Είναι 69 φορές διεθνής με την Ουρουγουάη, με την οποία πήρε μέρος στο Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου του 2002.
Μακεμάκε

Ο Μακεμάκε (επίσημη ονομασία: 136472 Μακεμάκε, προσωρινή: 2005 FY9) είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα κλασσικά αντικείμενα της ζώνης του Κάιπερ. Με διάμετρο περίπου 1500 χιλιόμετρα έχει διάμετρο περίπου τα τρία τέταρτα της διαμέτρου του Πλούτωνα. Είναι το δεύτερο πιο λαμπρό μεταποσειδώνιο αντικείμενο μετά τον Πλούτωνα και λάμπει σαν αστέρας μεγέθους 16,7. Ανακαλύφθηκε στις 31 Μαρτίου 2005 και ανακηρύχθηκε πλανήτης νάνος τις 11 Ιουλίου 2008 από την ΔΑΕ.
Κουέντιν Μπράις

Η Κουέντιν Μπράις ("Quentin Alice Louise Bryce", 23 Δεκεμβρίου 1942-) είναι η πρώτη γυναίκα Γενική Διοικητής (ή Γενική Κυβερνήτρια) της Αυστραλίας . Υπηρέτησε στο αξίωμα από το 2008 ως το 2014. Στο παρελθόν ήταν επίσης Κυβερνήτρια της πολιτείας Κουίνσλαντ.
Ντμίτρι Καλντούν

Ο Ντμίτρι Καλντούν ("Дзмітрый Аляксандравіч Калдун", 11 Ιουνίου 1985) είναι Λευκορώσος τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη χώρα του στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον του 2007 με το τραγούδι "Work your Magic" (Δούλεψε τη μαγεία σου), όπου ήρθε έκτος. Ήταν νικητής του Фабрика звёзд 6 της Ρωσίας.
Ασίφ Αλί Ζαρντάρι

Ο Ασίφ Αλί Ζαρντάρι (26 Ιουλίου 1955) είναι πολιτικός από το Πακιστάν, που εξελέγη πρόεδρος της ασιατικής χώρας το Σεπτέμβριο του 2008. Είναι αρχηγός (μαζί με το γιο του) του Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν. Η σύζυγός του, πρώην πρωθυπουργός Μπεναζίρ Μπούτο, δολοφονήθηκε το 2007.
Μάνθος Οικονόμου

Ο Μάνθος Οικονόμου (Κουκούλι Ζαγορίου, 1754 - Μέτσοβο, 1820) ήταν Έλληνας Φιλικός, ιδιαίτερος γραμματέας και σύμβουλος του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Εκτελέστηκε το 1820 από τα οθωμανικά στρατεύματα.
50000 Κουάοαρ

Ο Κουάοαρ (αγγλικά: "Quaoar") (επίσημη ονομασία: 50000 Κουάοαρ, προσωρινή: 2002 LM60) είναι ένα μεγάλο ουράνιο σώμα της Ζώνη του Κάιπερ. Όταν ανακαλύφθηκε το 2002, ήταν το μεγαλύτερο μεταποσειδώνιο αντικείμενο.
Έμμα

To Έμμα είναι ένα κωμικό μυθιστόρημα της Τζέιν Όστεν που πρωτοδημοσιεύθηκε το 1815. Ο κύριος χαρακτήρας είναι η Έμμα Γούντχαουζ, που περιγράφεται στην πρώτη παράγραφο του έργου ως «όμορφη, έξυπνη και πλούσια» αλλά συγχρόνως κακομαθημένη.
Τόμας Μαν

Ο Πάουλ Τόμας Μαν ("Γερμανικά: paʊ̯l toːmas man] Λίμπεκ," 6 Ιουνίου 1875 – Ζυρίχη, 12 Αυγούστου 1955) ήταν γερμανός συγγραφέας, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1929). Βαθύτατα επηρεασμένος από το έργο των Άρθουρ Σοπενχάουερ, Σίγκμουντ Φρόυντ, Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε και Φρίντριχ Νίτσε, ο Τόμας Μαν υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Στα γραπτά του κυριαρχούν ο ακριβής ρεαλισμός περικλειόμενος από βαθιές συμβολικές νότες, η ειρωνεία, οι πολυμερείς αντιθέσεις, καθώς επίσης και μια εμβριθής κι επίμονη αναζήτηση σχετική με τη φύση του δυτικού αστικού πολιτισμού, εντός του οποίου η διαβρωτική επίγνωση της ίδιας του της φαυλότητας αντιμάχεται την τρυφερή ευγνωμοσύνη για τα πνευματικά του επιτεύγματα. Σημαντικότερα έργα του Μαν, το "Μπούντενμπροκ" (1901), ο "Θάνατος στη Βενετία" (1913), το "Μαγικό Βουνό" (1924), "Ο Ιωσήφ και οι αδελφοί αυτού" (1933-1943), ο "Δόκτωρ Φάουστους" (1947), όπως επίσης και το "Δοκίμιο για τον Σίλλερ" (1955).
90482 Όρκος

O Όρκος (αγγλικά: "Orcus") (επίσημη ονομασία: 90482 Όρκος, προσωρινή: 2004 DW) είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο της Ζώνης του Κάιπερ. Ανακαλύφθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2004. Είναι πιθανός πλανήτης νάνος. Το όνομά του προέρχεται από τη ρωμαϊκή θεότητα των νεκρών, Όρκος.
Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας

Το Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας (ΕΣΚΓ) (γερμανικά: "Sozialistische Einheitspartei Deutschlands", SED) ήταν το κυβερνών-κομμουνιστικό-κόμμα της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας από την ίδρυση του μέχρι το Μάρτιο του 1990.
Ξενοφών Γήττας

Ο Ξενοφών Γήττας (γένν. 22 Ιουνίου 1979) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στο χώρο της μεσαίας γραμμής.
Φρίντα Κάλο

Η Φρίντα Κάλο ("Magdalena Carmen Frida Kahlo Calderón", , 6 Ιουλίου 1907 – 13 Ιουλίου 1954) ήταν Μεξικάνα ζωγράφος. Στη ζωγραφική της κυριαρχούν τα έντονα χρώματα. Το στυλ που χρησιμοποιεί φαίνεται επηρεασμένο από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό αλλά φαίνεται να έχει δεχτεί και επίδραση Ευρωπαϊκών ρευμάτων στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο Ρεαλισμός, ο Συμβολισμός και ο Υπερρεαλισμός. Αρκετά έργα της είναι αυτοπροσωπογραφίες, μέσα από τις οποίες εκφράζεται ο προσωπικός πόνος και η σεξουαλικότητά της.Είχε κομμουνιστικές πολιτικές πεποιθήσεις.

Το 1929 η Φρίντα Κάλο παντρεύτηκε το Μεξικάνο τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, με τον οποίο μοιράζονταν τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Ο Ντιέγκο Ριβέρα δώρισε το 1957 το "Γαλάζιο Σπίτι" της στο Κογιοακάν (Coyoacán), στην Πόλη του Μεξικού, και λειτουργεί πλέον ως μουσείο.
Οϊλέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οϊλέας (Οϊλεύς) είναι γνωστός ένας βασιλιάς των Οπουντίων Λοκρών, ονομαστός κυρίως ως ο πατέρας του ομηρικού ήρωα Αίαντα του Λοκρού, τον οποίο απέκτησε με τη σύζυγό του Εριώπιδα. Ο ίδιος ο Οϊλέας πήρε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία, κατά την οποία και τραυματίσθηκε. Εκτός από τον Αίαντα, είχε και ένα νόθο γιο, τον Μέδωνα, από τη Ρήνη ή την Αλκιμάχη. Ο Οϊλέας αναφέρεται ως γιος του Οδοιδόκου και της Λαονόμης, εγγονός του Κύνου και δισέγγονος του Οπούντα.
Ιερά Μητρόπολις Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου

Η Ιερά Μητρόπολις Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «"Νέων Χωρών"». Έδρα της είναι η Μύρινα και περιλαμβάνει τα νησιά Λήμνος και Άγιος Ευστράτιος. Στην περιφέρεια της Μητροπόλεως υφίστανται 37 Ναοί, 365 Εξωκκλήσια και 10 Παρεκκλήσια, . Μητροπολίτης είναι ο Ιερόθεος Γ' Καλογερόπουλος, τρίτος κατά σειρά επίσκοπος Λήμνου με το όνομα αυτό μετά τον Ιερόθεο Α΄ (1756-1764) και τον Ιερόθεο Β΄ (1988-2019).
Χαουμέια

Η Χαουμέια (αγγλικά:Haumea, IPA:, επίσημη ονομασία (136108) Χαουμέια), γνωστή παλιότερα και με την προσωρινή ονομασία 2003 ΕL61, είναι πλανήτης νάνος που βρίσκεται στην Ζώνη του Κάιπερ και έχει μάζα το ένα τρίτο αυτής του Πλούτωνα. Έχει δύο δορυφόρους, υψηλή λευκαύγεια, περίπου 0,7 και γρήγορη περιστροφή, των οποίων αιτία είναι μια σύγκρουση με ένα άλλο αντικείμενο, που δημιούργησε την οικογένεια σύγκρουσής της. Ανακαλύφθηκε το 2004, αλλά υπάρχει διαμάχη ως προς το ποιος την ανακάλυψε. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2008 ταξινομήθηκε ως πλανήτης νάνος και πήρε το όνομα Χαουμέια.
Καλλιρρόη Μυριαγκού

Η Καλλιρρόη Μυριαγκού (Χίος, 19 Οκτωβρίου 1972) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή από το ρόλο της Ματίνας που ενσάρκωσε στην τηλεοπτική σειρά "Κωνσταντίνου και Ελένης".
Οινώνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οινώνη είναι γνωστή μία Νύμφη (Ορεάδα) του βουνού `Ιδη της Τρωάδας, κόρη του ποτάμιου θεού Κεβρήνος ή του Οινέα. Η Οινώνη είχε γίνει ερωμένη του Πάρι όταν ο τελευταίος έβοσκε βοοειδή στην περιοχή, σύμφωνα μάλιστα με μία εκδοχή και σύζυγός του, μητέρα του παιδιού τους Κορύθου. Αργότερα ο Πάρις την εγκατέλειψε για χάρη της Ωραίας Ελένης, οπότε η Οινώνη αποσύρθηκε στην ορεινή της κατοικία. Προς το τέλος του Τρωικού Πολέμου ο Πάρις πληγώθηκε θανάσιμα από τον Φιλοκτήτη, και τότε η Ωραία Ελένη πήγε στο όρος Ίδη να ικετεύσει την Οινώνη να τον γιατρέψει, επειδή μόνη αυτή είχε το χάρισμα από τον θεό Απόλλωνα να θεραπεύει πληγές με ορισμένα βότανα. Η Οινώνη αρνήθηκε και η Ελένη επέστρεψε στην Τροία, όπου ο Πάρις πέθανε την ίδια μέρα. Παρά την άρνησή της μέσα στον θυμό της, η Οινώνη αγαπούσε ακόμα τον Πάρι, κι έτσι όταν άκουσε για την κηδεία του έτρεξε στην Τροία και έπεσε μέσα στη νεκρική του πυρά. Στην πιο εκτεταμένη αφήγηση του μύθου, στα "«Μεθ' `Ομηρον»" του Κόιντου του Σμυρναίου, ο ίδιος ο Πάρις πήγε στο βουνό για να παρακαλέσει την Οινώνη να τον γιατρέψει και μετά την άρνησή της πέθανε κατά την επιστροφή του στους πρόποδες του βουνού.

Ο Οβίδιος περιλαμβάνει ένα φανταστικό γράμμα της Οινώνης προς τον Πάρι στη συλλογή του «Ηρωίδες».
* Ο αστεροειδής 215 Οινώνη, που ανακαλύφθηκε το 1880, πήρε το όνομά του από τη Νύμφη αυτή.
28978 Ιξίων

Το 28978 Ιξίων, ή 2001 KX76, είναι ένα μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο. Ανακαλύφθηκε τις 22 Μαΐου 2001.
Τάγμα του Φοίνικος

Το Τάγμα του Φοίνικος είναι παράσημο της Ελλάδας, που καθιερώθηκε στις 13 Μαΐου του 1926 από την κυβέρνηση της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας και αντικατέστησε το παλαιότερο Τάγμα του Γεωργίου Α΄. Η απονομή του παρασήμου συνεχίστηκε και μετά την αποκατάσταση της μοναρχίας το 1935 (με τον Γεώργιο Β΄), και συνεχίζει και μέχρι σήμερα. Απονέμεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε Έλληνες πολίτες που υπερέχουν στις τέχνες και τη λογοτεχνία, την επιστήμη, τη δημόσια διαχείριση, τη ναυτιλία, το εμπόριο, και τη βιομηχανία. Απονέμεται επίσης σε αλλοδαπούς για εξαίρετες πράξεις τους που αυξάνουν το διεθνές γόητρο της Ελλάδας. Ο μεγαλόσταυρος του Τάγματος απονέμεται συνήθως σε διατελέσαντες Υπουργούς, Αρχηγούς Γ.Ε.ΕΘ.Α., Πρέσβεις και άλλες προσωπικότητες.
Αγγλόφωνη Καραϊβική

Με τον όρο Αγγλόφωνη Καραϊβική αναφερόμαστε στις ανεξάρτητες χώρες της Καραϊβικής, οι οποίες έχουν ως επίσημη γλώσσα τους την αγγλική. Μετά την ανεξαρτησία των χωρών αυτών, ο όρος Αγγλόφωνη Καραϊβική αντικατέστησε, ως ορθότερος, τον παλαιό όρο Βρετανικές Δυτικές Ινδίες, ο οποίος παραμένει σε χρήση μόνον για τις λίγες εναπομείνασες κτήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην περιοχή.

Τα ακόλουθα ανεξάρτητα νησιωτικά κράτη θεωρούνται ότι απαρτίζουν την Αγγλόφωνη Καραϊβική:

* Αγία Λουκία
* Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Γρενάδα
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Δομινίκα
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο

Μερικές φορές, όμως, στον όρο συμπεριλαμβάνονται και τα ανεξάρτητα κράτη

* Γουιάνα
* Μπελίζ

τα οποία αποτελούν μέρος της "Ηπειρωτικής Καραϊβικής".

Όλες αυτές οι ανεξάρτητες χώρες ήταν κτήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου και αποτελούσαν μέρος της Βρετανικής αυτοκρατορίας. Απέκτησαν την ανεξαρτησία τους κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα και σήμερα είναι μέλη της Κοινοπολιτείας των Εθνών.

Μερικές φορές στον όρο Αγγλόφωνη Καραϊβική συμπεριλαμβάνονται και οι σημερινές κτήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου :

* Ανγκουίλα
* Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
* Μοντσερράτ
* Κέιμαν Νήσοι
* Τερκς και Κέικος

ή ακόμη και οι κτήσεις:

* Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι
* Βερμούδες

παρ' ότι οι πρώτες δεν αποτέλεσαν ποτέ κτήση του Ηνωμένου Βασιλείου και οι δεύτερες βρίσκονται στον Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό.

Ο όρος χρησιμοποιείται στην πολιτική , στην κοινωνιολογία , στην οικονομία , στη λογοτεχνία , στον κινηματογράφο και στον αθλητισμό, καθώς οι χώρες της Αγγλόφωνης Καραϊβικής συμμετέχουν ως ενιαία ομάδα σε αγώνες επίδειξης και τουρνουά κρίκετ, ως "Ομάδα κρίκετ Δυτικών Ινδιών" .

Στη γλωσσολογία χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ιδιαίτερη μορφή την οποία έχει η αγγλική γλώσσα που μιλιέται στην περιοχή, περισσότερο με τη γεωγραφική παρά με τη γλωσσική της έννοια.
Τάγμα του Γεωργίου Α΄

Το Βασιλικόν Τάγμα του Γεωργίου Α΄ ήταν παράσημο της Ελλάδας, που καθιερώθηκε στη μνήμη του Βασιλέως Γεωργίου Α΄ στις 16 Ιανουαρίου 1915. Καταργήθηκε το 1975 όταν ιδρύθηκε το Τάγμα της Τιμής.

Ιδρύθηκε το 1915 από το Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ και απονεμήθηκε σε πολίτες που διακρίθηκαν με τις πράξεις τους υπέρ της πατρίδας.
Οπώρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οπώρα είναι γνωστή μία θεότητα την οποία οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν προστάτιδα των φρούτων ("οπώρα" = φρούτο). Η Οπώρα μετείχε στην ακολουθία της θεάς Ειρήνης. Παριστάνεται πιθανώς σε ανάγλυφα του ναού του Σεράπιδος και της Ίσιδας που ανακαλύφθηκαν στη θέση του σημερινού ναού του Αγίου Ελευθερίου στην Αθήνα.
Τάγμα της Αγίας Άννας

Το Τάγμα της Αγίας Άννας (ρωσικά: "Орден Святой Анны") ήταν τάγμα ιπποτών, αρχικά της επαρχίας του Χόλσταϊν και έπειτα της Ρωσίας που ιδρύθηκε από τον Κάρολο Φρειδερίκο, δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττροπ στις 14 Φεβρουαρίου του 1735, προς τιμή της συζύγου του, Άννα Πετρόβνα, μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας, κόρη του Πέτρου Α' της Ρωσίας. Το ρητό του Τάγματος ήταν «Amantibus Justitiam, Pietatem, Fidem» («για αυτούς που αγαπούν τη δικαιοσύνη, την ευσέβεια, και την πίστη»). Το τάγμα εόρταζε στις 3 Φεβρουαρίου.
Τίφανι Θίσεν

Η Τίφανι Θίσεν ("Tiffani Amber Thiessen", 23 Ιανουαρίου 1974) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός γνωστή από τους ρόλους της ως Κέλι Καπόφσκι στη σειρά "Πριν χτυπήσει το κουδούνι" και ως Βάλερι Μαλόουν στη σειρά "Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς". Είναι γνωστή και με το πλήρες όνομά της Τίφανι Άμπερ Θίσεν.
Χαράλαμπος Ταϊγανίδης

Ο Χαράλαμπος Ταϊγανίδης (11 Μαρτίου 1981) είναι Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, παραολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής.
Ορθάνης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορθάνης ήταν γνωστός ένας δαίμονας ή Σάτυρος. Ο Ορθάνης λατρευόταν κυρίως στην Αττική και στην Αθήνα. Η θεότητα αυτή συσχετιζόταν ή και ταυτιζόταν με τον (φρυγικής καταγωγής) Πρίαπο, καθώς και με τον Κονίσαλο και τον Τύχωνα ("«πριαπικός κύκλος»"). Σύμφωνα με τον Ησύχιο ο Ορθάνης ονομάσθηκε έτσι ως "«εκτεταμένον έχων το αιδοίον»" (βλ. και «πριαπισμός»).
Μεταφορές

εναλλ.=|μικρογραφία|280x280εσ|Εννοιολογικός χάρτης μεταφορικών μέσων
Μεταφορές, στον οικονομικό και εμπορικό χώρο, ονομάζονται γενικά οποιεσδήποτε μετακινήσεις επιβατών και φορτίων από έναν τόπο σε έναν άλλον. Συνήθως η μετακίνηση επιβατών και φορτίων γίνεται έναντι κάποιας αμοιβής που ονομάζεται εισιτήριο ή κόμιστρο ή ναύλος. Συνεπώς οι μεταφορές αποτελούν εμπορικές πράξεις, παράγουσες και οικονομική χρησιμότητα. 

Η ιστορία των μεταφορών είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη της ανθρώπινης ζωής. Ο πρωτόγονος άνθρωπος μετακινούνταν βαδίζοντας σε αναζήτηση τροφής ή από περιέργεια να γνωρίσει το περιβάλλον του, ή ακόμα και για την προστασία του από τους διάφορους φυσικούς κινδύνους (όπως σε αναζήτηση κάποιου καταφυγίου-σπηλιάς). Γρήγορα όμως κατάλαβε ότι οι φυσικές του αντοχές για να διανύει μεγάλες αποστάσεις ήταν περιορισμένες και πολύ περισσότερο περιορισμένη η ικανότητά του να μεταφέρει βάρη σε σημαντικές αποστάσεις.

Οι αδυναμίες αυτές οδήγησαν τον άνθρωπο σε αναζήτηση διαφόρων μέσων μεταφοράς τόσο για τον ίδιο όσο και για τα αγαθά του, ξεκινώντας αρχικά τη χρησιμοποίηση ζώων στη ξηρά και από το πρωτόγονο μονόξυλο στις λίμνες και τους ποταμούς βγήκε στη θάλασσα. Έτσι παράλληλα με τις εφευρέσεις του έφθασε από τον τροχό, το κουπί, το πανί και τον ατμό στα σύγχρονα και εξελιγμένα μέσα μεταφορών.

Επίσης στην εποχή μας ο άνθρωπος κατάφερε να αναπτύξει την τεχνολογία και να κατασκευάσει μηχανήματα που αναπτύσσουν μεγάλη ταχύτητα ή που μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων ή επιβατών.