Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης

Ο Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης ("Louis d'Anjou", 9 Φεβρουαρίου 1274 - 19 Αυγούστου 1297) ήταν πρίγκιπας του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης, δεύτερος γιος του Καρόλου Β΄ του Χωλού της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας. Ο πατέρας του χρίστηκε βασιλιάς της Νάπολης από τον πάπα Κλήμεντα Δ΄.
Εκχριστιανισμός των Ρως

right|thumb|260px|"Η βάπτιση του Βλαδίμηρου", πίνακας του Βίκτορ Βασνέτσοβ (1890).
Εκχριστιανισμός των Ρως είναι η καθιέρωση του χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας του Κράτους των Ρως το 988 μ.Χ. από το Βλαδίμηρο Α', Μέγα Πρίγκιπα του Κιέβου. 

Χριστιανοί Ρως υπήρχαν και πριν το Βλαδίμηρο. Ήδη το 867 ο Πατριάρχης Φώτιος είχε αναφέρει με ενθουσιασμό βαπτίσεις, ενώ και η ίδια η γιαγιά του Βλαδίμηρου (Χέλγκα) είχε βαπτισθεί το 955 στην Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με δυτικές πηγές, ο Γιάροπολκ (βασ. 972-980) είχε έλθει σε επαφές με τον Πάπα Ρώμης για το ίδιο θέμα, αλλά δεν πρόλαβε να τις ολοκληρώσει. Πάντως σε κάθε περίπτωση η συντριπτική πλειοψηφία παρέμενε προσκολλημένη σε διάφορες εκδοχές του παγανισμού.
Μάχη της Μπογιακά

thumb|H Μάχη της Μπογιακά
Η Κολομβία, τότε γνωστή ως "Νέα Γρανάδα", απόκτησε την οριστική ανεξαρτησία της από την Ισπανία στη Μάχη της Μπογιακά. Ένας συνδυασμένος δημοκρατικός στρατός Κολομβιανών και Βενεζουελανών, που συμπληρώθηκε από τις Βρετανικές Λεγεώνες νίκησε μια Ισπανική βασιλική δύναμη. Η μάχη έγινε 150 χλμ από την Μπογκοτά στα βουνά των Άνδεων.

Μετά την εξασφάλιση μιας οριακής νίκης στη Μάχη των Ελών Βάργκας, η εμπροσθοφυλακή των δυνάμεων του Σιμόν Μπολίβαρ, που οδηγήθηκε από τον Σανταντέρ, πρόφθασε τελικά το βασιλικό στρατό στην προέλασή του στο δρόμο που οδηγεί στην Μπογκοτά, η κατάληψη του οποίου θα έκοβε αποτελεσματικά την πρόοδο του δημοκρατικού στρατού και θα έδινε τη στρατηγική πρωτοβουλία στους αντιπάλους του.

Η δημοκρατική εμπροσθοφυλακή εκβίασε την μάχη μέσω μιας αιφνιδιαστικής επίθεσης που διαίρεσε το στρατό του Μπαρέιρο σε μια γέφυρα στρατηγικής σημασίας, χωρίζοντας την βασιλική δύναμη στην μέση. Κάθε μισό νικήθηκε στη συνέχεια από τις δυνάμεις του Σανταντέρ και του Ανσοάτεγκι, οι οποίες χρησιμοποίησαν τις μοίρες ιππικού τους για να χτυπήσουν τις αντίστοιχες οπισθοφυλακές των εχθρών τους.

Τουλάχιστον 1.600 στρατιώτες και αρκετοί από τους Ισπανούς διοικητές, συμπεριλαμβανομένου του Μπαρέιρο του ιδίου, συνελήφθησαν στο τέλος της μάχης. Η απελευθέρωση της Νέας Γρανάδας επιβεβαιώθηκε από αυτήν την νίκη, που άφησε το δρόμο της Μπογκοτά και την ίδια την πόλη σχεδόν ανυπεράσπιστη, αφού οι επιζώντες κατευθύνθηκαν προς άλλες θέσεις. 

Η εν λόγω γέφυρα "Puente de Boyacá", δεν είναι πλέον σε χρήση αλλά έχει διατηρηθεί ως σύμβολο της ανεξαρτησίας της Νότιας Αμερικής.

Μπογιακα Μαχη
Ναός του Ολυμπίου Διός

Ο Ναός του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο, στην καθομιλουμένη αναφερόμενος ως Στήλες του Ολυμπίου Διός ή ("ετυμολογικά ορθότερα") Στύλοι του Ολυμπίου Διός είναι σημαντικός αρχαίος ναός στο κέντρο της Αθήνας. Παρότι η κατασκευή του ξεκίνησε τον 6ο αιώνα π.Χ., δεν ολοκληρώθηκε παρά επί του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού τον 2ο αιώνα μ.Χ. Αποτέλεσε τον μεγαλύτερο ναό της Ελλάδας κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους.
Ευάγγελος Ζάππας

Το [[Ζάππειον μέγαρο]]
Ο Ευάγγελος Ζάππας (Κάτω Λάμποβο Τεπελενίου, 23 Αυγούστου 1800 – Μπροστένι Ρουμανίας, 19 Ιουνίου 1865) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και εθνικός ευεργέτης. Πρωτοστάτησε και έπαιξε κύριο ρόλο στην αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων.
Κιάνου Ριβς

Ο Κιάνου Ριβς ("Keanu Charles Reeves", 2 Σεπτεμβρίου 1964) είναι Καναδός ηθοποιός.
Αγγελική Κανακάρη

Η Αγγελική Κανακάρη ήταν γυναίκα του Μπενιζέλου Ρούφου του πρεσβύτερου.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν κόρη του ιερέα Κυριζή Κανακάρη και αδερφή των πλούσιων εμπόρων & προεστών Ρόδη και Λουκά, γόνων της αρχοντικής οικογένειας Κανακάρη. Το 1759 παντρεύτηκε δια απαγωγής τον έμπορο Μπενιζέλο Ρούφο, γόνο της αρχοντικής πατρινής οικογένειας, χωρίς όμως την άδεια των αδερφών της, οι οποίοι αντιτίθετο στον γάμο της εξαιτίας του καθολικού θρησκεύματος του γαμπρού. Η "απαγωγή" της δημιούργησε μεγάλο σκάνδαλο καθώς και οι δύο εμπλεκόμενες οικογένειες θεωρούνταν από τις σημαντικότερες των Πατρών.

Το 1770, και ύστερα από την δολοφονία του Λουκά, ο Ρόδης Κανακάρης συμφιλιώθηκε με την αδερφή του, Αγγελική, με τον όρο ότι αυτή και τα τέκνα της θα βαφτίζονταν ορθόδοξα και ότι όσοι απόγονοι αυτής βαφτιστούν με το όνομα Λουκάς, Αθανάσιος και Ρόδης θα πρόσθεταν το επώνυμο Κανακάρης. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Αγγελή Ρούφο και τον Αθανάσιο Κανακάρη. Η Αγγελική ήταν φημισμένη για την ομορφιά της.
Σιδηροδρομική γραμμή Νέων Πόρων - Πλαταμώνα - Λεπτοκαρυάς

Η Σιδηροδρομική γραμμή Νέων Πόρων - Πλαταμώνα - Λεπτοκαρυάς είναι ελληνική σιδηροδρομική γραμμή που αποτελούσε δίκτυο του ΟΣΕ. Κατασκευάστηκε το 1916 και έκλεισε το 2004. Αντικαταστάθηκε από την γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης.
Κρίστιαν Ραούλ Λεδέσμα

Ο Κρίστιαν Ραούλ Λεδέσμα ("Cristian Raúl Ledesma", 29 Νοεμβρίου 1978) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής. Το παρατσούκλι του είναι "Λόμπο" (Λύκος).
Γκόρα

200px|thumb|Ο δήμος Γκόρα του Κοσσυφοπεδίου με γαλάζιο χρώμα (κάτω).
thumb|200px|Λεπτομερής χάρτης της Γκόρα μεταξύ του Κοσσυφοπεδίου και της Αλβανίας

Η Γκόρα (Σερβικά: "Гора"), είναι μια γεωγραφική περιοχή στο νότιο Κοσσυφοπέδιο, που κατοικείται στην πλειοψηφία του, από τους Γκοράνι. Μεταξύ 1992 και 1999, η Γκόρα ήταν ένας δήμος, του οποίου ο πληθυσμός ανερχόταν σε 17.574 κάτοικους σύμφωνα με την απογραφή του 1991. Σήμερα, η περιοχή είναι μέρος του δήμου Ντραγκάς.
Κώστας Μενδρινός

Ο Κώστας Μενδρινός (Αθήνα, 28 Μαΐου 1985) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του μέσου. 

Από το καλοκαίρι του 2020 αγωνίζεται με τα χρώματα του Βύζαντα Μεγάρων.
Μάλα Πρέσπα

Μικρή Πρέσπα και Γυμνός Λόφος ("Βουλγαρικά": Мала Преспа и Голо бърдо, , Μάλα Πρέσπα ι Γκόλο Μπρντο) είναι το όνομα με το οποίο οι Βούλγαροι και οι Σλαβομακεδόνες αναφέρονται σε μια περιοχή στα δυτικά της περιοχής της γεωγραφικής Μακεδονίας και στη νοτιοανατολική Αλβανία, δυτικά των λιμνών Αχρίδας "(Οχρίδας)" και Πρεσπών. Η περιοχή διαμορφώνει το δυτικό μεγαλύτερο μέρος της γεωγραφικής Μακεδονίας και περιλαμβάνει τις περιοχές Κορυτσά, Πόγραδετς και Ντέβολ. Επίσης μπορούν να θεωρηθούν το ίδιο κάποια μέρη των περιοχών: Δίβρης "(Ντεμπάρ)", Λιμπράτζ και Ελβασάν.

Στη σημερινή Αλβανία υπάρχουν νομοθεσίες για να διατηρηθεί και να προστατευτεί η σλαβομακεδονική μειονότητα της Μικρής Πρέσπας και Γυμνού Λόφου "(Μάλα Πρέσπα και Γκόλο Μπρντο)" (περίπου 20.000 άτομα) αλλά δεν τηρούνται πάντα.
Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια

Ο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια (Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya, αραβικά: معاوية ولد سيد أحمد الطايع‎, Ma‘āwiyah wuld Sīdi Aḥmad aṭ-Ṭāya‘, επίσης γραφόμενο ως Mu'awiya walad Sayyidi Ahmad Taya) (1941-) είναι στρατιωτικός και πολιτικός από τη Μαυριτανία, αρχηγός κράτους της ισλαμικής χώρας από το 1984 ως το 2005 και πρωθυπουργός τις περιόδους 1981-84 και 1984-92.
Ελένη Αποστολοπούλου

Η Ελένη Αποστολοπούλου (Αθήνα 1984-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτρια.
Άρνολντ Σένμπεργκ

Ο Άρνολντ Σένμπεργκ ("Arnold Schönberg", 13 Σεπτεμβρίου 1874 – 13 Ιουλίου 1951) ήταν Αυστριακός συνθέτης, του οποίου η δράση συνδέθηκε με το μουσικό εξπρεσιονιστικό κίνημα όπως αυτό εκφράστηκε στην γερμανική ποίηση και τέχνη, ενώ στην συνέχεια αναδείχθηκε επικεφαλής της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης.

Ο Άρνολντ Σένμπεργκ είναι ιδιαίτερα γνωστός για την ανανέωση που έφερε από μορφολογικής κι εκφραστικής πλευράς, στη γερμανική ρομαντική μουσική παράδοση, η οποία είχε σημαδευτεί έντονα από το έργο των Γιοχάνες Μπραμς και Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η μεγαλύτερη συνεισφορά του Σένμπεργκ ωστόσο θεωρείται η επέκταση των ορίων της τονικότητας και κυρίως, η εισαγωγή της ατονικότητας. Είναι διάσημος για την θεμελίωση της δωδεκαφθογγικής τεχνικής, μιας μεθόδου με ευρύτατη επίδραση στην Σύγχρονη κλασική μουσική. Η μέθοδος αυτή αφορά στον χειρισμό ταξινομημένων σειρών από φθόγγους της χρωματικής δωδεκαφθογγικής κλίμακας, γι' αυτό και θεωρείται ότι έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη της σειραϊκής μουσικής. Ο Άρνολντ Σένμπεργκ επεξεργάστηκε επίσης τον όρο "εξελικτική ποικιλία", καθώς υπήρξε ο πρώτος συνθέτης ο οποίος εφάρμοσε τρόπους επεξεργασίας των μουσικών μοτίβων χωρίς την κυριαρχία μιας κεντρικής μελωδικής ιδέας.

Ο Άρνολντ Σένμπεργκ υπήρξε επίσης ζωγράφος και σημαντικότατος θεωρητικός της μουσικής, ενώ επίσης τεράστια υπήρξε η επίδρασή του στη διδασκαλία της σύνθεσης. Αν και ο ίδιος δεν είχε κάποιον επίσημο δάσκαλο, πλην του φίλου του κι αργότερα συγγενή του Αλεξάντερ φον Τσεμλίνσκυ, ο οποίος τον βοηθούσε στη μελέτη της σύνθεσης, ο Άρνολντ Σένμπεργκ είχε μια αξιόλογη σειρά από μαθητές, μεταξύ των οποίων ο Άλμπαν Μπεργκ, ο Άντον Βέμπερν, ο Τζων Κέιτζ, ο Λου Χάρισον και ο Ντέιβιντ Βαν Βακτορ. Πολλές από τις πρακτικές του Άρνολντ Σένμπεργκ, συμπεριλαμβανομένης της μορφοποίησης της συνθετικής μεθόδου και τη συνήθειάς του να προσκαλεί το κοινό μέσω των έργων του, ώστε να προσεγγίζουν τη μουσική αναλυτικά, απηχούν την αβάν-γκαρντ μουσική σκέψη των αρχών του 20ού αιώνα. Οι πολεμικές του απόψεις σε σχέση με ζητήματα της ιστορίας της μουσικής και της αισθητικής υπήρξαν κρίσιμα για τη διαμόρφωση του έργου πολλών σημαντικών μουσικολόγων και μουσικοκριτικών, συμπεριλαμβανομένων των Τέοντορ Αντόρνο, Τσαρλς Ρόουζεν και Καρλ Νταλχάους.

Το αρχειακό υλικό του Άρνολντ Σένμπεργκ έχει συγκεντρωθεί και βρίσκεται στο "Κέντρο Άρνολντ Σένμπεργκ" στη Βιέννη.
Αθήνα - Θεσσαλονίκη

Αθήνα - Θεσσαλονίκη είναι ο τίτλος ελληνικής τηλεοπτικής σειράς, που προβλήθηκε από την ΕΤ1 την τηλεοπτική περίοδο 1997-1998. Η σειρά προβλήθηκε σε 14 επεισόδια των 45 λεπτών και σημείωσε επιτυχία, ενώ το soundtrack με τη φωνή της Νάνας Μούσχουρη κυκλοφόρησε σε CD από τη Warner Music, κερδίζοντας μια θέση στο top 40 των ελληνικών charts.
Βακτηριολογία

Η Βακτηριολογία (bacteriology), είναι μια εξειδικευμένη βιολογική επιστήμη που κύριο αντικείμενο σύγχρονης έρευνας και μελέτης της είναι οι μορφές και οι ιδιότητες των βακτηρίων. Αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Μικροβιολογίας. 
Οι απασχολούμενοι στην έρευνα της επιστήμης αυτής καλούνται βακτηριολόγοι.
Ρινόκερος της Σουμάτρας

Ο Ρινόκερος της Σουμάτρας ("Dicerorhinus sumatrensis" - "Δικερόρινος ο σουματρικός") είναι μέλος της οικογένειας των Ρινοκεροτίδων και ένα από τα πέντε είδη ρινόκερων που ζουν σήμερα. Είναι ο μικρότερος ρινόκερος με ύψος 120-145 εκ. και μήκος 250 εκατοστών. Το βάρος του ποικίλει από 500-800 κιλά. Όπως και τα αφρικανικά είδη, έχει δύο κέρατα. Το μεγαλύτερο είναι το ρινικό και έχει μήκος 15-25 εκατοστά, ενώ το δεύτερο είναι μικρότερο. Το μεγαλύτερο μέρος του σώματός του καλύπτεται από κοκκινωπό τρίχωμα.

Τα μέλη αυτού του είδους ζούσαν κάποτε στα τροπικά δάση και τα έλη της Ινδίας, του Μπουτάν, του Μπανγκλαντές, της Μιανμάρ, του Λάος, της Ταϊλάνδης, της Μαλαισίας και της Ινδονησίας. Σήμερα, είναι σε σημαντικό κίνδυνο εξαφάνισης με μόνο έξι υπαρκτούς πληθυσμούς στη φύση: τέσσερις στην Σουμάτρα, έναν στο Βόρνεο, και έναν στη Μαλαισία. Ο ακριβής πληθυσμός τους είναι δύσκολο να εξακριβωθεί καθώς είναι αρκετά μοναχικά ζώα και διασκορπισμένα στην περιοχή κατοικίας τους, υπολογίζεται όμως πως ζουν περίπου 300. Η μείωση του πληθυσμού του Ρινόκερου της Σουμάτρας οφείλεται κυρίως στη λαθροθηρία, καθώς τα κέρατά του χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην κινεζική παραδοσιακή ιατρική και η αξία τους στην μαύρη αγορά φτάνει τα 20.000€ ανά κιλό. Άλλος κίνδυνος είναι η καταστροφή των εδαφών τους εξαιτίας της αποψίλωσης των δασών για τη δημιουργία καλλιεργήσιμων εκτάσεων.

Ο Ρινόκερος της Σουμάτρας είναι ένα μοναχικό ζώο εκτός από την περίοδο αναπαραγωγής και ανατροφής των απογόνων. Χρησιμοποιεί τη φωνή του για να επικοινωνήσει περισσότερο από κάθε άλλο είδος ρινόκερου. Το είδος αυτό έχει μελετηθεί διεξοδικότερα από τον επίσης μοναχικό Ρινόκερο της Ιάβας χάρη σε ένα πρόγραμμα αιχμαλωσίας 40 ρινόκερων της Σουμάτρας με σκοπό την προστασία και διατήρηση του είδους. Τελικά, το πρόγραμμα θεωρήθηκε καταστροφικό ακόμα και από τους εμπνευστές του καθώς οι περισσότεροι ρινόκεροι πέθαναν χωρίς να αφήσουν απογόνους για σχεδόν 20 χρόνια.
Λόγο κυνηγιού και αφαίρεση του βιότοπου του ο Ρινόκερος της Σουμάτρας εν τέλει εξαφανίστικε το 2019
Βακτηριόλυση

<br>

Στη βακτηριολογία με τον όρο βακτηριόλυση (bacteriolysis) χαρακτηρίζεται γενικά η καταστροφή των βακτηρίων, που μπορεί να είναι συνέπεια της δράσης διάφορων ουσιών, όπως των αντιβιοτικών, βακτηριοκινών, λυσοζύμης, ή άλλων μικροβίων, όπως βακτηριοφάγων ή βδελλοδονακίων. Βακτηριόλυση μπορεί επίσης να σημειωθεί σε περιπτώσεις δραστικών μεταβολών του περιβάλλοντος (π.χ. σε ωσμωτική πίεση, pH κ.λπ.)

Κατά τη βακτηριόλυση καταστρέφεται το εξωτερικό τοίχωμα των βακτηρίων με συνέπεια ν΄ ακολουθεί φυσικοχημική αλλοίωση του κυτταροπλάσματός τους. Η διεργασία αυτή ως φαινόμενο οφείλεται κυρίως στη διαδοχική δράση δύο ουσιών, μιας ευαισθητοποιού θερμοσταθερής, που πρόκειται για ειδικό αντίσωμα, και μιας θερμοευαίσθητης, του μη ειδικού συμπληρώματος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα βακτηριόλυσης "in vitro" είναι αυτή του "Δονάκιου της χολέρας" κατά την πρόσθεση συμπληρώματος στο ειδικό αντίσωμα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται κατά τη βακτηριόλυση "in vivo" (στη φύση) που επιτυγχάνεται με τη δράση βακτηριοκτόνων αντιβιοτικών που σε μεγάλη δόση μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και τον θάνατο λόγω ενδοτοξινικού σοκ.


Κατηγορία:Βακτηριολογία
Εόβα της Μερκίας

Ο Εόβα της Μερκίας (σκοτώθηκε στην "μάχη του Μάσερφιλντ", 5 Αυγούστου 642) ήταν ένας από τους 12 γιους του βασιλιά Πίμπα της Μερκίας, αδελφός του ισχυρότατου βασιλιά του 7ου αιώνα Πέντα της Μερκίας. Ο Εόβα ήταν προπάππους των μετέπειτα βασιλέων Έθελμπαλντ της Μερκίας, Όφα της Μερκίας και Έγκφριθ της Μερκίας. Όπως γράφει η "Βρετανική Ιστορία" του 8ου αιώνα ήταν συμβασιλέας της Μερκίας την εποχή του θανάτου μαζί με τον Πέντα σαν υποτελής του βασιλιά των Νορθουμβρίων Όσβαλντ.
Ιωάννης Τζέτζης

μικρογραφία|Το χειρόγραφο του 16ου αιώνα Θεογονία του Ησιόδου με σχολιασμό του Ιωάννη Τζέτζη
Ο Ιωάννης Τζέτζης (1110 - 1180) ήταν Βυζαντινός λόγιος, συγγραφέας και ποιητής (γραμματικός). Τα πολυάριθμα έργα του αποτελούν σημαντική πηγή για χαμένα αρχαία ελληνικά έργα. Ο Τζέτζης πρώτος έγραψε ποιήματα στον πολιτικό ή δημοτικό στίχο, τον δεκαπεντασύλλαβο στίχο στον οποίο είναι γραμμένα τα περισσότερα ελληνικά δημοτικά τραγούδια.

Από την πλευρά της μητέρας του είχε Γεωργιανή καταγωγή. Ο ίδιος ανέφερε ότι η γιαγιά του ήταν συγγενής της Γεωργιανής πριγκίπισσας Μαρίας της Αλανίας, συζύγου του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ' Δούκα και ότι είχε έλθει μαζί της στην Κωνσταντινούπολη από τη Γεωργία. Εκεί έγινε δεύτερη σύζυγος του Σεβαστού Κωνσταντίνου, Μεγάλου Δρουγγαρίου και ανιψιού του πατριάρχη Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριου. Αδελφός του ήταν ο Ισαάκ Τζέτζης, συγγραφέας του έργου "Σχόλια εις Λυκόφρωνα". Το έργο αυτό συνήθως παρουσιάζεται ανάμεσα στα έργα του Ιωάννη, ως «Ισαακίου και Ιωάννου Τζέτζου».

Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, δούλεψε ως γραμματέας στη Βέροια. Μετά το 1139 γύρισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάστηκε αρχικά ως γραμματέας και στη συνέχεια ως γραμματικός.

Στα έργα του έκανε πολυάριθμες αναφορές σε αρχαίους συγγραφείς, κάτι που κάνει τα γραπτά του σημαντικά. Από την άλλη πλευρά, πολλές από τις αναφορές αυτές έχουν γίνει από μνήμης, καθώς δεν είχε αρκετά χρήματα για βιβλία και (κρίνοντας από τα έργα που δεν έχουν χαθεί) περιέχουν ανακρίβειες.

Μερικά από τα έργα του ήταν τα εξής:
* Ιλιακά
* Τα προ Ομήρου
* Τα Ομήρου
* Τα μεθ` Όμηρον
* Βιβλίον ιστορικής «Ιωάννου του Τζέτζου βιβλίον ιστορικόν το δια στίχων πολιτικών, άλφα καλούμενον, ων στίχων το ποσόν μυριάς μια και δισχίλιοι επτακόσιοι πεντήκονταεννέα» (ονομασμένο από μετέπειτα εκδότη «Χιλιάδες», επειδή χώρισε τους στίχους ανά χίλιους). Ο ίδιος το αποκαλεί σύντομα (σε άλλο ποίημα): «Βίβλος Άλφα».
* Θεογονία
* Περί παίδων αγωγής
* Σχόλια
* Επιστολαί
* Περί μέτρων
* Περί ρημάτων αυθυποτάκτων «Ιωάννου του Τζέτζου περί ρημάτων αυθυποτάκτων στίχοι πολιτικοί»
* Εξήγησις Ιλιάδος «Εις την Ομήρου Ηλιάδα εξήγησις Ιωάννου γραμματικού του Τζέτζου»
* Σχόλια εις Ερμογένη
* Σχόλια εις Ησίοδον
* Σχόλια εις Λυκόφρονα, Ισαακίου και Ιωάννου του Τζέτζου (συγγραφέας ο ή και ο αδελφός του Ισαάκιος)
* Σχόλια εις Οππιανόν
* Περί Ομηρικών αλληγοριών
* Περί λογισμών
Η Κραυγή

Μια από τις πολλές εκδοχές του πίνακα φυλαγμένη στην [[Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας]], Όσλο.
"Η Κραυγή" αυστηρά φυλαγμένη στο [[Μουσείο Μουνκ]] στο Όσλο, Σεπτέμβριος 2006
Η Κραυγή είναι το δημοφιλές όνομα που δίνεται σε μια σύνθεση που δημιούργησε ο Νορβηγός εξπρεσιονιστής καλλιτέχνης Έντβαρτ Μουνκ το 1893. Ο αρχικός γερμανικός τίτλος που έδωσε ο Μουνκ στο έργο του ήταν "Der Schrei der Natur" (Η Κραυγή της Φύσης) και ο νορβηγικός τίτλος είναι "Skrik" (Shriek). Το αγωνιώδες πρόσωπο του πίνακα έχει γίνει μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες της τέχνης, που θεωρείται ότι συμβολίζει το άγχος της ανθρώπινης κατάστασης.

Ο Μουνκ θυμόταν ότι βγήκε για μια βόλτα στο ηλιοβασίλεμα όταν ξαφνικά το φως του ήλιου που έδυε έκανε τα σύννεφα "κόκκινα σαν το αίμα". Ένιωσε μια "άπειρη κραυγή που διαπερνούσε από τη φύση" Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει το σημείο σε ένα φιόρδ με θέα στο Όσλο [1] και έχουν προτείνει άλλες εξηγήσεις για τον αφύσικα πορτοκαλί ουρανό, που κυμαίνονται από τα αποτελέσματα μιας ηφαιστειακής έκρηξης έως μια ψυχολογική αντίδραση από τον Μουνκ στον εγκλεισμό της αδερφής του σε ένα κοντινό φρενοκομείο.

Ο Μουνκ δημιούργησε τέσσερις εκδοχές του πίνακα, οι δύο σε παστέλ, καθώς και μια λιθογραφία σε πέτρα, από την οποία σώζονται πολλές εκτυπώσεις. Η Κραυγή έχει υπάρξει στόχος πολλών διάσημων κλοπών. Το 1994 κλάπηκε η εκδοχή της Εθνικής Πινακοθήκης. Ανακτήθηκε αρκετούς μήνες μετά. Μία από τις παστέλ εκδοχέςπέτυχε την τέταρτη υψηλότερη ονομαστική τιμή που έχει καταβληθεί για ένα έργο τέχνης σε δημόσια δημοπρασία.
Angelus Novus

Το Angelus Novus είναι υδατογραφία του Ελβετο-Γερμανού ζωγράφου Πάουλ Κλέε, η οποία φιλοτεχνήθηκε το 1920.

Ο Γερμανός κριτικός Βάλτερ Μπένγιαμιν, ιδιοκτήτης του έργου για πολλά χρόνια, εκτιμούσε πως απεικόνιζε «τον άγγελο της ιστορίας. Το πρόσωπό του είναι στραμμένο προς το παρελθόν. Όπου εμείς αντιλαμβανόμαστε μια αλυσίδα γεγονότων, αυτός βλέπει μία μοναδική καταστροφή που συνεχίζει να συσσωρεύει το ένα ερείπιο πάνω στο άλλο».

Ο Όττο Καρλ Βερκμάιστερ σε σχόλιά του έχει ισχυριστεί πως αυτή η ερμηνεία του αγγέλου από τον Μπέντζαμιν έχει οδηγήσει στο να καταστεί ο άγγελος «ίνδαλμα της αριστεράς».

Το όνομα και η σύλληψη του αγγέλου έχει εμπνεύσει έργα άλλων καλλιτεχνών και μουσικών.
Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας

<br>

Η Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας (Νορβηγικά: "Nasjonalgalleriet" ή "Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design") στο Όσλο είναι η εθνική πινακοθήκη της Νορβηγίας. 

Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 2003 αφού συγχωνεύθηκαν το Νορβηγικό Μουσείο Αρχιτεκτονικής, το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών και Σχεδίου, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, η Εθνική Πινακοθήκη και τα Εθνικά Περιοδεύοντα Εκθέματα. 

Διευθυντές της υπήρξαν οι "Sune Nordgren" (2003-2006) και "Allis Helleland" (2007-μέχρι σήμερα). Προεδρεύων του διοικητικού συμβουλίου είναι ο "Christian Bjelland".

Μεταξύ της συλλογής της περιλαμβάνεται μία εκδοχή του διάσημου ζωγραφικού πίνακα Η Κραυγή του Έντβαρτ Μουνκ.
Κροταλίας

Ο Κροταλίας είναι γένος ιοβόλων φιδιών, το οποίο ανήκει στην τάξη των Λεπιδωτών ή Φολιδωτών και στην οικογένεια των Κροταλιδών. Εκτός από το γένος "Crotalus" υπάρχει και το γένος "Sistrurus". Χαρακτηριστικό τους είναι το «κρόταλο» που φέρουν στην άκρη της ουράς τους, με το οποίο προειδοποιούν τους εχθρούς τους και απομακρύνουν τον κίνδυνο. Η όρασή τους είναι οξύτατη, σε αντίθεση με την ακοή. Υπάρχουν γύρω στα 50 είδη κροταλία, με πολυάριθμα υποείδη. Τα περισσότερα ζουν στη Βόρεια Αμερική.
Πίμπα της Μερκίας

Ο Πίμπα της Μερκίας ("Pybba", 570 - 606/615) δεύτερος βασιλιάς της Μερκίας (593 - 606/615) και μέλος του Οίκου του Ικέλ ήταν γιος του Κρεόντα της Μερκίας, πατέρας του Πέντα της Μερκίας και του Εόβα της Μερκίας. Τα ονόματα του "Πίμπα" και "Πέντα" δείχνουν περισσότερο Κέλτικη Βρετανική καταγωγή παρά Γερμανική. Η ημερομηνία γέννησης του σύμφωνα με τα γενεαλογικά δέντρα των Άγγλων βασιλέων παραπέμπουν στο 570 η αρχή της βασιλείας του το 593 και ο θάνατος του την περίοδο 606 - 615, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό τον αναφέρει σαν πατέρα του Πέντα χωρίς να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες.

O Πίμπα σύμφωνα με την "Βρεττανική Ιστορία" αναφέρεται ότι είχε 12 γιους. Διάδοχος του αναφέρεται σύμφωνα με τον Βέδα ο Κερλ της Μερκίας αλλά δεν υπάρχει καμιά πληροφορία σχετικά με τις σχέσεις του με τον Πίμπα. Το χρονικό αναφέρει ότι ο γιος του Πίμπα ανέβηκε στον θρόνο της Μερκίας το 626 αλλά ο Βέδας αναφέρει ότι δεν έγινε βασιλιάς πριν την "μάχη του Χάτφιλντ Τσέιζ" (633).
Πέρα από τους δυο γιους του Πέντα και Εόβα αναφέρεται ότι ο Πίμπα είχε άλλον έναν γιο με το όνομα Κοένβαλ. Όλοι οι βασιλείς από το Πέμπα μέχρι την εκθρόνιση του Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας (823) αναφέρονται ως απόγονοι του Πίμπα με μοναδική εξαίρεση τον Μπέορνρεντ της Μερκίας ο οποίος βασίλευσε για κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα και ήταν άγνωστη η καταγωγή του. Ο Πίμπα αναφέρεται ότι είχε και μια κόρη που δεν είναι γνωστό το όνομα της και ήταν η πρώτη σύζυγος του Κενβάλ του Ουέσσεξ
Μουσείο Μουνκ

thumb|right|330px|Το Μουσείο Μουνκ
Το Μουσείο Μουνκ (Νορβηγικά: Munchmuseet) είναι μουσείο στο Όσλο της Νορβηγίας αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του ζωγράφου Έντβαρτ Μουνκ.

Το μουσείο χρηματοδοτήθηκε από τα κέρδη των δημοτικών κινηματογράφων του Όσλο και άνοιξε τις πόρτες του το 1963, τιμώντας την 100ή επέτειο από τη γέννηση του ζωγράφου. Η συλλογή αποτελείται από τα έργα και τα άρθρα που κληροδότησε ο Μουνκ στο δήμο του Όσλου, επιπρόσθετα έργα που δωρήθηκαν από την αδερφή του, Ίνγκερ Μουνκ, και ποικίλα άλλα έργα που αποκτήθηκαν με διάφορους τρόπους. Ως αποτέλεσμα αυτών, το μουσείο διαθέτει σήμερα στην μόνιμη συλλογή του πάνω από τη μισή από την όλη παραγωγή ζωγραφικών πινάκων του καλλιτέχνη και τουλάχιστον ένα αντίγραφο από όλες τις εκτυπώσεις του. Αυτά ξεπερνούν τους 1.100 ζωγραφικούς πίνακες, 15.500 εκτυπωμένα έργα που καλύπτουν διάφορα μοτίβα, έξι γλυπτά, καθώς και 500 πλάκες, 2.240 βιβλία και διάφορα άλλα αντικείμενα. 

Επιπροσθέτως της συλλογής αυτής καλλιτεχνικών έργων, το μουσείο εμπεριέχει επίσης εκπαιδευτικούς τομείς, καθώς και τομείς συντήρησης. Διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις για εφαρμοσμένες τέχνες. 

Η δομή του μουσείου σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Γκούναρ Φούγκνερ ("Gunnar Fougner") και Έιναρ Μύκλεμπουστ ("Einar Myklebust"). Ο Μύκλεμπουστ συνέβαλε σημαντικά και στην επέκταση και ανακαίνιση του μουσείου το 1994 για το 50ό αφιέρωμα από το θάνατο του Μουνκ.
Πεάντα της Μερκίας

Ο Πεάντα της Μερκίας ("Peada", ... - 656) βασιλιάς της Μερκίας (655 - 656) μέλος του Οίκου του Ικέλ ήταν γιος και διάδοχος του Πέντα της Μερκίας. Ορίστηκε από τον πατέρα του βασιλιάς της Μίντλαντς (653), περιγράφεται σαν "εξαιρετικός νέος άξιος για τον τίτλο του βασιλιά", ο ίδιος είχε στόχο να παντρευτεί την Άλχφλιντ κόρη του Οσουί της Νορθουμβρίας. Ο Οσουί έθεσε ως όρο για τον γάμο την βάπτιση και την μεταστροφή του Πεάντα στον χριστιανισμό κάτι που ο πατέρας του δέχτηκε με μεγάλη ευχαρίστηση.
Γιώργος Σαραντάρης

Ο Γιώργος Σαραντάρης (Κωνσταντινούπολη, 20 Απριλίου 1908 - Αθήνα, 25 Φεβρουαρίου 1941) ήταν Έλληνας ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος της Γενιάς του ’30.
Γκόρι

Το Γκόρι (γεωργιανά: გორი) είναι πόλη της ανατολικής Γεωργίας. Το 2014 είχε πληθυσμό 48.143 κατοίκους. Βρίσκεται 76 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας της Γεωργίας Τιφλίδας. Το Γκόρι είναι η γενέτειρα του πρώην Σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν και στην πόλη υπάρχει μουσείο και ανδριάντας του. Αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο της χώρας καθώς από εκεί περνά ο κεντρικός αυτοκινητόδρομός της, αλλά και ο αγωγός πετρελαίου της BP από το Μπακού στη γεωργιανή πόλη Σούπσα. Τον Αύγουστο του 2008 το Γκόρι καταλήφθηκε για λίγο από ρωσικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ των δυο χωρών με αφορμή την επίθεση της Γεωργίας στη Νότια Οσετία, και υπέστη σοβαρές ζημιές από ρωσικούς βομβαρδισμούς σε στόχους μέσα και έξω από την πόλη. Κατά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης της Γεωργίας, από τους βομβαρδισμούς της πόλης βρήκαν το θάνατο 60 άμαχοι.
Σάμιουελ Ντόε

Ο στρατιωτικός Σάμιουελ Ντόε ("Samuel Kanyon Doe", ελληνική απόδοση και Ντόου, 6 Μαΐου 1951 - 9 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν πρόεδρος της Λιβερίας, από το 1980 ως το 1990. Κατά την περίοδο της διακυβέρνησής του το καθεστώς που επέβαλε ταυτίστηκε με την καταστολή της αντιπολίτευσης και με την εφαρμογή δικτατορίας. Ανήλθε στην εξουσία το 1980 και μεθόδευσε την εδραίωσή του στην εξουσία με αμφισβητούμενες εκλογικές διαδικασίες. Παράλληλα, συνετέλεσε στο ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου, στη διάρκεια του οποίου συνελήφθη από αντάρτες και έπειτα από βασανιστήρια εκτελέστηκε το 1990.
Κέντρο Πάουλ Κλέε

Το Κέντρο Πάουλ Κλέε (γερμανικά:Zentrum Paul Klee) είναι μουσείο αφιερωμένο στον καλλιτέχνη Πάουλ Κλέε. Βρίσκεται στη Βέρνη της Ελβετίας. Στην κατοχή του βρίσκονται περίπου 40% του συνόλου του ζωγραφικού έργου του Κλέε. 

Το καλοκαίρι του 1997 η Λίβια Κλέε-Μάιερ ("Livia Klee-Meyer"), σύζυγος του γιου του Κλέε, δώρησε την κληρονομιά της από περίπου 690 έργα στην πόλη και το καντόνι της Βέρνης. Πέραν αυτών επιπρόσθετα έργα και έγγραφα που δωρήθηκαν και δανειοδοτήθηκαν από την οικογένεια και το Ίδρυμα-Πάουλ-Κλέε και επιπλέον 200 δάνεια από ιδιωτικές συλλογές συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί μια μεγάλη συλλογή των έργων του καλλιτέχνη. 

Η απόφαση να χτιστεί το μουσείο στο Schöngrün, στα ανατολικά προάστια της πόλης, πάρθηκε το 1998. Αρχιτέκτονας ανέλαβε την ίδια χρονιά ο διάσημος Ιταλός Ρέντζο Πιάνο. Το προκαταρκτικό σχέδιο εκπονήθηκε το 2000. Το κτίριο έχει τη μορφή τριών κυματώσεων που αναμειγνύονται με το τοπίο.
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;

thumb|right|350px
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε; είναι ο τίτλος ενός από τους γνωστότερους ζωγραφικούς πίνακες του Γάλλου ζωγράφου Πωλ Γκωγκέν. Ο Γκωγκέν ενέγραψε τον τίτλο αυτό - στα γαλλικά - στην άνω αριστερή γωνία του πίνακα: "D'où Venons Nous / Que Sommes Nous / Où Allons Nous". Στην άνω δεξιά γωνία υπέγραψε και έβαλε την ημερομηνία του πίνακα: "P. Gauguin / 1897".

Δημιουργημένος στην Ταϊτή, ο πίνακας βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.
Προγραμματιστικό παράδειγμα

Προγραμματιστικό παράδειγμα (ή πρ. υπόδειγμα ή πρ. μεθοδολογία ή πρ. προσέγγιση) (αγγλικα: "programming paradigm") καλείται η ιδιαίτερη τεχνική και οι μέθοδοι με τις οποίες ένα υπολογιστικό πρόβλημα και η αλγοριθμική λύση του προσεγγίζονται στον προγραμματισμό των υπολογιστών. Είναι δηλαδή ένα σύνολο εννοιών οι οποίες εκφράζουν έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, και κατά συνέπεια έκφρασης της υλοποίησης, διαμορφώνοντας τον τρόπο σχεδιασμού ενός προγράμματος.

Μια γλώσσα προγραμματισμού μπορεί να υποστηρίξει πολλαπλά παραδείγματα. Έτσι, προγράμματα που γράφτηκαν στη γλώσσα C++ ή στην Object Pascal μπορεί να είναι αμιγώς διαδικαστικά, ή αμιγώς αντικειμενοστραφή, ή να περιέχουν στοιχεία και από τα δύο παραδείγματα. Οι δημιουργοί λογισμικού αποφασίζουν πώς να χρησιμοποιήσουν αυτά τα στοιχεία του υποδείγματος.

Τα σημαντικότερα "προγραμματιστικά παραδείγματα" είναι:

*Προστακτικός προγραμματισμός ("Imperative programming")
**Διαδικαστικός προγραμματισμός ("procedural programming"), που είναι υποκατηγορία του Δομημένου προγραμματισμού (Structured programming)
**Αντικειμενοστραφής προγραμματισμός ("object-oriented programming")
*Δηλωτικός προγραμματισμός ("declarative programming")
**Συναρτησιακός προγραμματισμός ("functional programming")
**Λογικός προγραμματισμός ("Logic programming")
Ο Κίτρινος Χριστός

Ο Κίτρινος Χριστός (γαλλικά: Le Christ jaune) είναι ζωγραφικός πίνακας που δημιούργησε ο Πωλ Γκωγκέν το φθινόπωρο του 1889 στην Ποντ-Αβέν. Μαζί με τον "Πράσινο Χριστό" θεωρείται ένα από τα πλέον σημαίνοντα έργα του Συμβολισμού στη ζωγραφική.
Νταρθ Βέιντερ

Ο Νταρθ Βέιντερ (αγγλικά: "Darth Vader") είναι φανταστικός χαρακτήρας του Τζορτζ Λούκας στην σειρά ταινιών "Ο Πόλεμος των Άστρων". Είχε γεννηθεί με το όνομα Άνακιν Σκαϊγουώκερ, αρχικά μαθητευόμενος Τζεντάι στο πλευρό του δασκάλου του Όμπι-Ουάν Κενόμπι τον οποίο πολέμησε όταν έγινε μαθητευόμενος του Πάλπατιν/Νταρθ Σίντιους, πραγματοποιώντας την καταδίωξη των εναπομεινάντων Τζεντάι και έπειτα των Επαναστατών. O Ντάρθ Βέιντερ είναι Σκοτεινός Άρχοντας των Σιθ και διοικητής της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας. Χρησιμοποιεί ένα κόκκινο φωτόσπαθο και την Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης, μαζί με τις διοικητικές ικανότητές του, προκειμένου να επιτύχει τους σκοπούς του. Το όνομα Νταρθ Βέιντερ προέρχεται από τα Ολλανδικά και σημαίνει Σκοτεινός Πατέρας.

Στα επεισόδια 4 και 5, εμφανίζεται ως ο κεντρικός κακός. Ωστόσο, στο έκτο επεισόδιο αποκαλύπτεται ότι ο Βέιντερ είναι ο πραγματικός τραγικός ήρωας και των έξι ταινιών, χρησιμοποιημένος από τον αληθινό κακό, τον Πάλπατιν.

Ο Νταρθ Βέιντερ είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες κακών στην ιστορία του κινηματογράφου: κατατάχτηκε τρίτος στον κατάλογο 100 Heroes and Villains του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Ο Νταρθ Βέιντερ θεωρείται ως ένας από τους πιο εμβληματικούς κινηματογραφικούς κακούς όλων των εποχών, καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους χαρακτήρες που έχει αναδείξει η ιστορία του κινηματογράφου.
Αλεξάνδρα Παλαιολόγου

Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου (γεν. ως Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, Αθήνα 11 Απριλίου 1968-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Ο Πράσινος Χριστός

thumb|rechts|250px|Ο Πράσινος Χριστός
Ο Πράσινος Χριστός (γαλλικά: Le Christ vert) ή "Βρετονική Αναπαράσταση της Σταύρωσης" είναι ζωγραφικός πίνακας του Γάλλου μεταϊμπρεσιονιστή ζωγράφου Πωλ Γκωγκέν. Ο πίνακας ζωγραφίστηκε το φθινόπωρο του 1889 στην Ποντ-Αβέν. Μαζί με τον Κίτρινο Χριστό, θεωρείται ένα από τα μείζονα έργα του κινήματος του Συμβολισμού στη ζωγραφική.
Αδελία Γη

Η Αδελία Γη είναι μια λωρίδα εδάφους της Ανταρκτικής. Καλύπτει μία επιφάνεια έκτασης περίπου 432.000 τ.χλμ. αλλά με μόνο 30 κατοίκους που είναι επιστήμονες και παρατηρητές. Αποτελεί μέρος των Αυστραλιανών και Ανταρκτικών Γαλλικών Εδαφών. Στεγάζει τις επιστημονικές βάσεις Ντυμόν Ντυρβίλ, στη νήσο Πετρέλ, και Κυβερνήτη-Σαρκό.
Μαντινέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μαντινέας (Μαντινεύς) είναι γνωστός ένας από τους 50 γιους του βασιλιά Λυκάονα της Αρκαδίας. Ο Μαντινεύς ίδρυσε την αρχαία πόλη Μαντίνεια στην Πελοπόννησο, μία πόλη που πήρε το όνομά του. Σε κάποιες πηγές ο Μαντινεύς αναφέρεται και με το όνομα Μαντίνους.
Μέγαιρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέγαιρα (δεν πρέπει να συγχέεται με τη Μεγάρα) είναι γνωστή η μία από τις Ερινύες, τις θεότητες που προσωποποιούσαν τις τύψεις, στην παράδοση κατά την οποία αυτές είναι τρεις, όπως για παράδειγμα στον Ευριπίδη. Η Μέγαιρα αναφέρεται δηλαδή μαζί με την Αληκτώ και την Τισιφόνη. Ειδικότερα η Μέγαιρα συνδέεται με τη ζήλεια-φθόνο (από την ετυμολογία της λέξεως) και τιμωρούσε ιδιαίτερα τη συζυγική απιστία.

Στη νεότερη εποχή η λέξη «μέγαιρα» κατέληξε να σημαίνει κάθε απαίσια και αδυσώπητη γυναίκα, τόσο στη νεοελληνική, όσο και σε άλλες γλώσσες: Στη σύγχρονη γαλλική (mégère) και πορτογαλική (megera) γλώσσα υποδηλώνει μια αντιπαθητική, φθονερή ή αξιοπεριφρόνητη γυναίκα, ενώ η ιταλική λέξη "megera" σημαίνει μια κακιά και/ή άσχημη γυναίκα.
Μάντιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μάντιος είναι γνωστός ένας γιος του Μελάμποδα και της Λυσίππης ή της Ιφιάνειρας. Ο Μάντιος ήταν αδελφός του Αντιφάτη, πατέρας του Κλείτου και παππούς του Κοιράνου — ή πατέρας του Οϊκλέους και παππούς του Αμφιαράου. Καθώς δείχνει το όνομά του, ο Μάντιος ήταν πιθανότατα μάντης.
Επτά σοφοί

Οι αναφερόμενοι, από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, Επτά σοφοί, ήταν ιστορικά πρόσωπα που έζησαν από τον 7ο αιώνα π.Χ. και νεότερα, που διέπρεψαν ως νομοθέτες, άρχοντες ή πολιτικοί. Οι επικρατέστεροι θεωρούμενοι επτά σοφοί της αρχαιότητας (κατά γενικότερη ομολογία συγγραφέων) ήταν οι:
* Θαλής ο Μιλήσιος
* Βίας ο Πριηνεύς
* Πιττακός ο Μυτιληναίος
* Σόλων ο Αθηναίος
* Χίλων ο Λακεδαιμόνιος 
* Κλεόβουλος ο Ρόδιος 
* Περίανδρος ο Κορίνθιος

Αρκετοί συγγραφείς που παρουσίασαν κατάλογο των Επτά Σοφών, φαίνεται να μη συμφωνούν, κατά περιοχές, σε αυτά τα πρόσωπα. Έτσι ενώ οι τέσσερις πρώτοι κατά κανόνα συμπεριλαμβάνονται στην επτάδα απ΄ όλους, οι επόμενοι τρεις (οι τελευταίοι) συχνά παραβάλλονται με κάποιους από τους παρακάτω (τα πρόσωπα παρατίθενται με χρονολογική σειρά):
*Λίνος
*Ορφέας
*Μουσαίος
*Ζωροάστρης (ήτοι Ζαρατούστρα) ο Περσης
*Επιμενίδης ο Κρης (εκ Φαιστού ή εκ Κνωσού)
*Μύσων εκ Χήνης εν όρος Οίτη (πιθανότατα)
*Λεώφαντος από τη Λέβεδο ή την Έφεσο
*Ανάχαρσις ο Σκύθης
*Επίχαρμος εκ της Κω
*Ακουσίλαος εκ Άργους
*Πάμφυλος (;) 
*Αριστόδημος (ή μάλλον Αριστόδαμος) εκ Σπάρτης
*Πεισίστρατος εκ Αθηνών, ο τύραννος
*Φερεκύδης εκ Σύρου
*Λά(σο)ς εκ Ερμιόνης
*Πυθαγόρας εκ Σάμου
*Αναξαγόρας
Σύνολο, δίνονται 25 ονόματα.
Μάρπησσα

Στην ελληνική μυθολογία η Μάρπησσα ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ευήνου. Η Μάρπησσα απήχθη από τον Ίδα, που την είχε δει να χορεύει στο ιερό της «Ορτυγίας Αρτέμιδος», επάνω στο όρος Χαλκίς της Αιτωλίας. Ο Εύηνος κυνήγησε πάνω σε ένα άρμα τον Ίδα μέχρι τον ποταμό Λυκόρμα. Εκεί ο Ίδας του ξέφυγε επειδή είχε φτερωτό άρμα που του είχε δώσει ο πατέρας του, ο θεός Ποσειδώνας.

Ο Ίδας και η Μάρπησσα πήγαν στη Μεσσήνη, εκεί όμως ο θεός Απόλλων ερωτεύθηκε τη Μάρπησσα και θέλησε να την αρπάξει. Την ώρα που ο Ίδας και ο Απόλλων μονομαχούσαν, επενέβη ο Δίας, ο οποίος προέτρεψε τη Μάρπησσα να διαλέξει ποιον από τους δύο θα ήθελε ως σύζυγό της. Τότε η κοπέλα, επειδή φοβήθηκε μήπως την εγκαταλείψει ο Απόλλων όταν θα γερνούσε, επέλεξε τον Ίδα.

Η απλή αυτή μορφή του μύθου εμφανίζεται και στον Σιμωνίδη. Ο Σχολιαστής του Ομήρου όμως γράφει ότι ο Εύηνος εξανάγκαζε τους μνηστήρες της Μάρπησσας να διαγωνισθούν μαζί του στην αρματοδρομία, έκοβε τα κεφάλια των νικημένων και στόλιζε με αυτά τους τοίχους του ανακτόρου του ή του ναού του Ποσειδώνα, δηλαδή έκανε ό,τι και ο Οινόμαος. Σε άλλη εκδοχή μάλιστα ο Εύηνος έκτισε ολόκληρο ναό μόνο από τα κρανία αυτά! Η μεγάλη ομοιότητα των μύθων Οινομάου-Ιπποδαμείας και Ευήνου-Μάρπησσας καταλήγει σε συνένωσή τους στη μεταγενέστερη παράδοση του Πλουτάρχου: ο Εύηνος είχε νυμφευθεί την κόρη του Οινομάου. Στον αρχικό μύθο όμως σύζυγος του Ευήνου και μητέρα της Μάρπησσας είναι η Αλκίππη.

Ο Όμηρος αναφέρει ως συνέχεια του αρχικού μύθου αρπαγή της Μάρπησσας από τον Απόλλωνα και επανάκτησή της από τον Ίδα, ενώ δεν αναφέρει τίποτα για τον Εύηνο. Ο Παυσανίας γράφει ότι στη Λάρνακα του Κυψέλου απεικονιζόταν η επανάκτηση της Μάρπησσας από τον Ίδα σε βάρος του Απόλλωνα, ενώ την αναπαράσταση συνόδευαν και εξάμετροι στίχοι.

Σε δύο αττικές αγγειογραφίες απεικονίζεται ο Δίας να διευθετεί τη διαφορά του Ίδα και του Απόλλωνα σχετικώς με τη Μάρπησσα. Σε ετρουσκικό καθρέφτη η Μάρπησσα παριστάνεται ανάμεσα στον Απόλλωνα και τον Ίδα.

Με το όνομα Μάρπησσα αναφέρεται και μία βασίλισσα των Αμαζόνων.
Μέγαρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέγαρος είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του Δία και μιας από τις λεγόμενες «Σιθνίδες Νύμφες». Ο Μέγαρος κατόρθωσε να ξεφύγει από τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα καταφεύγοντας στα «άκρα της Γερανίας», καθώς αναφέρει ο Παυσανίας (Α΄ 40, 1).
Εδώ Λιλιπούπολη

Το «Εδώ Λιλιπούπολη» ήταν μια παιδική ραδιοφωνική σειρά που ξεκίνησε το 1976 και διήρκεσε μέχρι το 1980. Η σειρά ακουγόταν στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, το οποίο ήταν την περίοδο εκείνη υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι. Η εκπομπή θεωρείται στις μέρες μας «θρυλική», τόσο για την πρωτοτυπία και την ποιότητά της, όσο και για την επίδραση της στη γενικότερη περίοδο. 

Ο τίτλος αντλεί το όνομα από το κλασικό βιβλίο "Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ", όπου οι Λιλιπούτιοι αναφέρονται ως μικρόσωμοι άνθρωποι.
Μελισσέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μελισσέας (Μελισσεύς) αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Βασιλιάς της Κρήτης και ένας από τους Κουρήτες προστάτης του βρέφους Δίας. Κόρες του Μελισσέα ήταν η Αμάλθεια και η Μέλισσα, οι οποίες ήταν τροφοί του θεού. Ο Μελισσεύς αναφέρεται ως ο πρώτος άνθρωπος που θυσίασε στους θεούς.
# Βασιλιάς της πόλεως Χερσόνησος της Καρίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μελισσέας αυτός υποδέχθηκε και εξάγνισε τον Τρίοπα από τον φόνο του αδελφού του.
#Μέλισσος ο Σάμιος, φιλόσοφος του 5ου αιώνα.
Μέδωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέδωνας ή Μέδοντας (Μέδων < "μέδω" (προστατεύω, κυβερνώ), "ο προστάτης, ο άρχοντας") αναφέρονται τα ακόλουθα 4 διαφορετικά πρόσωπα:

# Ηρωική μορφή της ανατολικής Λοκρίδας που συνδέθηκε με τις τρωικές μυθικές παραδόσεις. Αναφέρεται ως νόθος γιος του Οϊλέα με μητέρα του τη Ρήνη ή την Αλκιμάχη. Επομένως ο Μέδων ήταν ετεροθαλής αδελφός του Αίαντα του Λοκρού. Ο Μέδων εγκατέλειψε τη γενέτειρά του Φυλάκη επειδή είχε σκοτώσει ένα συγγενή της μητριάς του, της Εριώπιδας. Συμμετέσχε στον Τρωικό Πόλεμο ως αρχηγός των ανδρών του Φιλοκτήτη και σκοτώθηκε εκεί από τον Αινεία.
# Κήρυκας των μνηστήρων της Πηνελόπης, ο οποίος της απεκάλυψε τη συνωμοσία που ετοίμαζαν οι μνηστήρες για να σκοτώσουν τον Τηλέμαχο. Για τον λόγο αυτό ο Οδυσσέας λυπήθηκε τον Μέδοντα κατά τη μνηστηροφονία, μετά από παρέμβαση του Τηλεμάχου. Η "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" αναφέρει ότι ο Μέδων καταγόταν από το Δουλίχιο.
# Ο μεγαλύτερος γιος του Κόδρου, που μάλωσε με τον αδελφό του Νηλέα για την εξουσία. Το Μαντείο των Δελφών έβγαλε χρησμό που ευνοούσε τον Μέδοντα. Αυτός ο Μέδων αναφέρεται ως ο γενάρχης των Μεδοντιδών και ως πρώτος άρχοντας των Αθηνών.
# Ο ένας από τους δύο γιους του Πυλάδου και της Ηλέκτρας. Ο Μέδων αυτός ταυτίζεται με τον Μεδέωνα, τον επώνυμο ήρωα της πόλεως Μεδεών της Φωκίδας. Κάποιες πηγές γράφουν ότι σκότωσε μαζί με τον αδελφό του τον Ηρακλείδη Αριστόδημο.
Μελανθώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μελανθώ αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Κόρη του Δευκαλίωνα. Η Μελανθώ ζευγάρωσε με τον θεό Ποσειδώνα, ο οποίος είχε πάρει τη μορφή δελφινιού, και γέννησε τον Δελφό. Η Μελανθώ του Δευκαλίωνα αναφέρεται και ως Μελάνθεια, σε πηγές στις οποίες θεωρείται γιαγιά του Δελφού. Η Μελανθώ απέκτησε και μία κόρη, τη Μέλαινα ή Μελαινίδα, από τον ποτάμιο θεό Κηφισό ή από τον `Υαμο.
# Κόρη του Δολίου και αδελφή του γιδοβοσκού Μελανθίου, δούλη της Πηνελόπης. Η Μελανθώ, όπως και ο αδελφός της, πήρε το μέρος των μνηστήρων και έγινε ερωμένη του μνηστήρα Ευρυμάχου. Μετά την εξόντωση των μνηστήρων, η Μελάνθη απαγχονίσθηκε μαζί με άλλες 11 άπιστες δούλες κατά διαταγή του Οδυσσέα.
# Σύζυγος του βασιλιά του `Αργους Κριάσου και μητέρα του Φόρβαντα και της Κλεοβοίας. Αυτή η Μελανθώ αναφέρεται και ως Μελάνθη.
Μενίππη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μενίππη αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Θυγατέρα του ποτάμιου θεού Πηνειού της Θεσσαλίας. Η Μενίππη αυτή παντρεύτηκε τον Πελασγό και γέννησε τον Φράστορα.
# Η μητέρα του Ορφέα σύμφωνα με μία εκδοχή, θυγατέρα του Θαμύριδος.
# Μία από τις 50 Νηρηίδες. Κόρη του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδος.
Μεγαρέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μεγαρέας (Μεγαρεύς) είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του θεού Ποσειδώνα. Ο Μεγαρέας έγινε βασιλιάς στα Μέγαρα διαδεχόμενος τον πεθερό του Νίσο: ο Μεγαρέας είχε παντρευτεί την Ιφινόη, κόρη του Νίσου. Με τη σειρά του ο Μεγαρέας, όταν ο Αλκάθους κατόρθωσε να σκοτώσει τον Κιθαιρώνειο Λέοντα, του έδωσε ως βραβείο τη δική του κόρη και τον θρόνο.

Αυτή είναι η μεγαρική παράδοση του μύθου του Μεγαρέως. Σύμφωνα όμως με τη Βοιωτική παράδοση, ο Μεγαρεύς καταγόταν από τη βοιωτική πόλη Ογχηστό, είχε βοηθήσει τον Νίσο εναντίον του Μίνωα, σκοτώθηκε στη μάχη εκείνη και ενταφιάσθηκε στα Μέγαρα, που στη συνέχεια πήραν και το όνομά του. Ο Οβίδιος γράφει ότι ο Μεγαρέας ήταν εγγονός (και όχι γιος) του Ποσειδώνα, ενώ ο Πλούταρχος ότι ήταν γιος του Ογχηστού και γαμβρός του Νίσου από την "αδελφή" του Νίσου. Υπάρχουν και αναφορές ότι ο Μεγαρεύς ήταν γιος του θεού Απόλλωνα ή του Αιγέα, ή ότι ήταν σύζυγος της Μερόπης και πατέρας του Ιππομένη, του Τιμάλκου, του Ευίππου, της Ευαίχμης και της Γόργης.
Καρινθία

H Καρινθία (γερμανικά: "Kärnten", Καίρντεν) είναι ένα ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας. Έχει έκταση 9.538 τ.χλμ. και πληθυσμό 560.939 κατοίκων (1η Ιανουαρίου 2019). Ως μοναδικό κρατίδιο της χώρας είναι επίσημα δίγλωσσο με δεύτερη γλώσσα τα σλοβενικά.
Ιωάννης Αληκάκης

Ο Ιωάννης Αληκάκης ήταν Έλληνας επαναστάτης του 19ου αιώνα από την Κρήτη.
Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου

thumb|Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου
Τα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου (γαλλικά: "Les Musées royaux des Beaux-Arts de Belgique"· ολλανδικά: "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België") είναι ένα σύνολο έξι μουσείων που βρίσκονται στην πρωτεύουσα Βρυξέλλες. Δύο από τα μουσεία αυτά, το Βασιλικό Μουσείο Παλαιάς Τέχνης (ήδη Oldmasters Museum), και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στεγάζονται στο κεντρικό κτίριο των Βασιλικών Μουσείων, στο κέντρο των Βρυξελλών. Το Μουσείο Μαγκρίτ (Musée Magritte) και το Musée Fin-de-Siècle βρίσκονται σε κτίρια συνδεδεμένα με το κεντρικό ενώ τα άλλα δύο μουσεία, το Μουσείο Κονσταντέν Μενιέ (Constantin Meunier) και το Μουσείο Αντουάν Βιέρτς (Antoine Wiertz), αφιερωμένα σε συγκεκριμένους Βέλγους καλλιτέχνες και αρκετά μικρότερα, βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία στην πόλη.

Το Βασιλικό Μουσείο περιέχει πάνω από 20.000 σχέδια, γλυπτά και ζωγραφικούς πίνακες που χρονολογούνται από τις αρχές του 15ου αιώνα μέχρι σήμερα. Το μουσείο διαθέτει εκτενή συλλογή Φλαμανδικής ζωγραφικής. Μεταξύ των έργων υπάρχουν πίνακες των Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβυτέρου ("Pieter Bruegel de Oude"), Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν ("Rogier van der Weyden"), Ρομπέρ Καμπέν ("Robert Campin"), Άντονυ βαν Ντάικ ("Anthony van Dyck") και Γιάκομπ Γιόρντενς ("Jacob Jordaens"). Το μουσείο είναι επίσης περήφανο γαι το "Δωμάτιο Ρούμπενς", το οποίο φιλοξενεί περισσότερους από 20 ζωγραφικούς πίνακες του καλλιτέχνη. Το μουσείο στεγάζει επίσης τον διάσημο ζωγραφικό πίνακα "Ο Θάνατος του Μαρά" του Ζακ-Λουί Νταβίντ ("Jacques-Louis David"). 

Πέρα από τη μόνιμη έκθεση στο μουσείο λαμβάνουν χώρα συνεχείς περιοδικές εκθέσεις ανταλλαγής. Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο του 2007, το μουσείο φιλοξένησε εκθέσεις πάνω στον Βέλγο καλλιτέχνη Λεόν Σπιγιέρτ ("Léon Spilliaert") καθώς και έκθεση με Χριστουγεννιάτικα φαγητά στη Φλαμανδική ζωγραφική.
Άλμπαν Μπεργκ

μικρογραφία|240px|Προτομή του Άλμπαν Μπεργκ στο Σχήφλινγκ, στην Καρίνθια της Αυστρίας
Ο Άλμπαν Μπεργκ ("Alban Berg" - Άλμπαν Μαρία Γιοχάννες Μπεργκ, όπως είναι το πλήρες όνομά του (9 Φεβρουαρίου 1885 – 24 Δεκεμβρίου 1935) ήταν Αυστριακός συνθέτης.Χρημάτισε μέλος της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης, μαζί με τον Άρνολντ Σένμπεργκ και τον Άντον Βέμπερν. Οι συνθέσεις του συνδυάζουν το υστερο-ρομαντικό ύφος του Γκούσταβ Μάλερ, προσαρμοσμένο στην δωδεκαφθογγική τεχνική του Άρνολντ Σένμπεργκ.
MGMT

Οι MGMT, γνωστοί και ως The Management, είναι αμερικανικό μουσικό συγκρότημα με βάση το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Μέλη του είναι ο Ben Goldwasser και ο Andrew VanWyngarden. Από το 2006 έχουν υπογράψει συμβόλαιο με την Columbia Records/Red Ink/Sony. Στις 14 Νοεμβρίου 2007 το περιοδικό "Rolling Stone" τους συμπεριέλαβε στη "λίστα των 10 καλλιτεχνών που θα προσέξετε το 2008". Πρόσφατα, έλαβε την 9η θέση στην ψηφοφορία του BBC "Sound of 2008".

Το πρώτο τους άλμπουμ "Oracular Spectacular" έφτασε μέχρι τη 12η θέση του UK album chart και την 1η θέση στο Billboard Top Heatseekers chart.
Απέρι Καρπάθου

Το Απέρι είναι ένα από τα ιστορικότερα χωριά του νησιού της Καρπάθου. Ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Απέχει 8 χλμ από την πόλη της Καρπάθου. Μαζί με τους οικισμούς Μυρτώνα και Κατώδιο, αποτελούν την Κοινότητα Απερίου του Δήμου Καρπάθου.

Το μικρό αγροτικό χωριό Πυλές και η πόλη της Καρπάθου (Πηγάδια), δημιουργήθηκαν ιστορικά εντός των ευρύτερων γεωγραφικών ορίων του Απερίου και κατεξοχήν από κατοίκους του συγκεκριμένου χωριού. 

Στο Απέρι ανήκουν οι βοτσαλωτές παραλίες της Αχάτας, της Κυρά Παναγιάς, του Κάτω Λάκκου και του Μακρύ Γιαλού. Στο βορειοανατολικό τμήμα της Κοινότητας, το τοπίο χαρακτηρίζεται από άγρια και ψηλά δασωμένα βουνά με θέα στο Καρπάθιο Πέλαγος.
Δήμος Ασωπού

thumb|290px|O Δήμος Ασωπού.
Ο Δήμος Ασωπού ήταν δήμος του νομού Λακωνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μονεμβασιάς. Ο δήμος είχε συσταθεί από τη συνένωση των πρώην κοινοτήτων Ασωπού, Παπαδιανίκων και Φοινικίου της Επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς του Νομού Λακωνίας το 1996. Έδρα του Δήμου είχε οριστεί ο συνοικισμός Παπαδιάνικα της πρώην κοινότητας Παπαδιανίκων. Το 1997 με το Νόμο 2539 διευρύνθηκε με την προσάρτηση σ΄αυτόν και της κοινότητας της Δαιμονιάς. Στο δήμο Ασωπού περιλαμβάνοντανι: τα Παπαδιάνικα, το Καραβοστάσιον,η Πλύτρα, η Γλύφα (ή Γλυφάδα), η Δαιμονιά, ο Αρχάγγελος, η Παραλία, το Φοινίκι, και η Κρισά.
Μιδάτ Φράσερι

Ο Μιδάτ Φράσερι (, 1880 - 1949) ήταν Αλβανός συγγραφέας (κυρίως υπό το ψευδώνυμο Λούμο Σκέντο, αλλά και με άλλα όπως π.χ. Ισμαήλ Μαλοσμάνι, Μάλι Κοκόικα), διπλωμάτης, πολιτικός και εκδότης εφημερίδων. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ηγέτης της ένοπλης εθνικιστικής οργάνωσης Μπάλι Κομπετάρ, που συνεργάστηκε με τις ιταλικές και γερμανικές κατοχικές αρχές.
Άγιος Όσβαλντ

Ο Όσβαλντ της Νορθουμβρίας ή Άγιος Όσβαλντ ("Oswald of Northumbria", "Saint Oswald", 604 - 5 Αυγούστου 642) βασιλιάς της Νορθουμβρίας (634 - 642) ήταν δεύτερος γιος του Έθελφριθ της Βερνικίας και της Άχα της Ντέιρα. Καθιερώθηκε άγιος από την Καθολική εκκλησία και η λατρεία του ήταν έντονη σε όλη την περίοδο του μεσαίωνα. Ανέβηκε στον θρόνο ύστερα από μια μεγάλη περίοδο εξορίας, μετά την νίκη του επί του Καντβαλλόν-απ-Καντφάν ο Όσβαλντ ένωσε ξανά την Βερνικία και την Ντέιρα σε ένα βασίλειο την Νορθουμβρία και διέδωσε τον χριστιανισμό. Ο ιστορικός Βέδας που έζησε περίπου έναν αιώνα μετά τον ίδιο κάνει εκτεταμένες αναφορές στον Όσβαλντ σαν βασιλιά και χριστιανό Άγιο, αποτελεί την βασική πηγή πληροφοριών. Ο Όσβαλντ ύστερα από 8 χρόνια βασιλείας στα οποία ήταν ο ισχυρότερος βασιλιάς της Βρετανίας ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην "μάχη του Μάζερφιλντ" από τον Πέντα της Μερκίας.
Μακεδονικοί Πόλεμοι

"Η [[Μακεδονική φάλαγγα]] σε ώρα μάχης."
Οι Μακεδονικοί Πόλεμοι ήταν μια σειρά πολεμικών συγκρούσεων στις οποίες ενεπλάκη η Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατά τη διάρκεια και ακολούθως του Δεύτερου Καρχηδονιακού Πολέμου, στην ανατολική Μεσόγειο, στην Αδριατική και το Αιγαίο. Οι Μακεδονικοί και Καρχηδονιακοί Πόλεμοι είχαν ως αποτέλεσμα την απόλυτη επικράτηση της ρωμαϊκής κυριαρχίας σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου.
Αρίθα Φράνκλιν

Η Αρίθα Φράνκλιν ("Aretha Louise Franklin", 25 Μαρτίου 1942 - 16 Αυγούστου 2018) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια, συνθέτρια και πιανίστρια. Στους θαυμαστές της ήταν γνωστή ως "Βασίλισσα της Σόουλ". Ήταν φημισμένη για τις σόουλ ηχογραφήσεις της, αλλά είχε τραγουδίσει επίσης τζαζ, ροκ, blues, ποπ, γκόσπελ, μέχρι και όπερα. Ήταν ευρύτατα αναγνωρισμένη για το γεμάτο πάθος ερμηνευτικό της στυλ, και τις φωνητικές της δυνατότητες. 

Η Φράνκλιν, ήταν η δεύτερη πιο πολυβραβευμένη γυναίκα στην ιστορία των βραβείων Γκράμι. Είχε κερδίσει 20 βραβεία, στα οποία συμπεριλαμβάνονταν το βραβείο του "Ζωντανού Θρύλου" και αυτό της "Συνολικής Προσφοράς". Μεταξύ του 1968 και του 1975 κέρδισε έξι συνεχόμενα βραβεία, ενώ για το διάστημα αυτό, η κατηγορία "Καλύτερη Γυναικεία R&B Φωνητική Ερμηνεία" πήρε το παρατσούκλι "Το βραβείο της Αρίθα".

Η Φράνκλιν είχε ένα σύνολο είκοσι νούμερο 1 σινκλς στο "Billboard R&B Singles Chart". Δύο από αυτά, το "Respect" τη δεκαετία του 1960 και το ντουέτο της με τον Τζορτζ Μάικλ τη δεκαετία του 1980, "I Knew You Were Waiting (For Me)" ανέβηκαν μέχρι την πρώτη θέση του "Billboard Hot 100".

Έφυγε από τη ζωή στις 16 Αυγούστου 2018 από καρκίνο
Σίμος Μενάρδος

Ο Σίμος Μενάρδος (Μυτιλήνη, 1871 - Αθήνα, 1933) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, συγγραφέας, ποιητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Φαμπρίτσιο Μόρο

Ο Φαμπρίτσιο Μόρο ("Fabrizio Mobrici", 9 Απριλίου 1975) είναι Ιταλός τραγουδιστής, νικητής στο 57ο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο (2007), στην κατηγορία νέων δημιουργών.
Υδρομετρία

Η Υδρομετρία, ("Hydrometry") αποτελεί ιδιαίτερο επιστημονικό κλάδο της Υδρολογίας που κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης είναι η μέτρηση των φυσικών ιδιοτήτων του νερού και ειδικότερα της παροχής των επιφανειακών και υπόγειων νερών μιας γεωγραφικής περιοχής.

Η μέτρηση της παροχής του νερού γίνεται είτε παρακολουθώντας τη στάθμη του νερού είτε με ειδικά όργανα, τα υδρόμετρα.
Αντώνιος Κεραμόπουλος

Ο Αντώνιος Κεραμόπουλος (Βλάστη Κοζάνης 1870 - Αθήνα, 13 Μαΐου 1960), ήταν Έλληνας ακαδημαϊκός, συγγραφέας και αρχαιολόγος.
Μητροφάνης Κριτόπουλος

Ο Μητροφάνης Κριτόπουλος ήταν μια σπουδαία πνευματική προσωπικότητα του 17ου αιώνα, ο οποίος διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας κατά τα έτη 1636-1639.
Μουλάγιε Ουλντ Μοχάμεντ Λαγκντάφ

Ο Μουλάγιε Ουλντ Μοχάμεντ Λαγκντάφ (Moulaye Ould Mohamed Laghdaf, αραβικά: مولاي ولد محمد لغظف)) είναι Μαυριτανός πολιτικός, πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 14 Αυγούστου 2008 ως τις 20 Αυγούστου 2014.
Αλμυρός

Ο Αλμυρός είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας.