Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)

Το "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος R.E.M., το οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά στο άλμπουμ "Document" το 1987. Κυκλοφόρησε ως σινγκλ τον Νοέμβριο του 1987, φτάνοντας το No.69 στο αμερικανικό Billboard Hot 100 και αργότερα φτάνοντας το No.39 στο UK Singles Chart κατά την επανακυκλοφορία του τον Δεκέμβριο του 1991.

Το τραγούδι προέρχεται από ένα παλαιότερο ακυκλοφόρητο τραγούδι με τίτλο "PSA" ("Ανακοίνωση Δημόσιας Υπηρεσίας")· τα δύο έχουν μεγάλη ομοιότητα στη μελωδία και τον ρυθμό. Το "PSA" αναδημιουργήθηκε αργότερα και κυκλοφόρησε ως single το 2003, υπό τον τίτλο "Bad Day". Σε μία συνέντευξή του στο περιοδικό Guitar World, που δημοσιεύτηκε το 1996, ο κιθαρίστας των R.E.M., Πίτερ Μπακ, συμφώνησε ότι το "End of the World" έχει κοινά χαρακτηριστικά με το "Subterranean Homesick Blues" του Μπομπ Ντίλαν.
Ανδρέας Ζιαρτίδης

Ο Ανδρέας Ζιαρτίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας και στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1970-1991.
Εκστρατεία της Μπετσουαναλάνδης

Η Εκστρατεία της Μπετσουαναλάνδης () ή Εκστρατεία Γουόρεν (), της περιόδου του 1884-1885, ήταν βρετανική στρατιωτική εκστρατεία στη Μπετσουαναλάνδη, για την υπεράσπιση της βρετανικής κυριαρχίας εν όψει καταπατήσεων από τη Γερμανία, στη Τράνσβααλ και την καταστολή επαναστατημένων των πολιτειών Στελλαλάνδη και Γκόσεν των Μπόερς.

Το Δεκέμβριο του 1884, ο αρχιστράτηγος Τσαρλς Γουόρεν εστάλη ως βασιλικός ειδικός επίτροπος για τη διοίκηση στρατιωτικής εκστρατείας στη Μπετσουαναλάνδη, για την υπεράσπιση της βρετανικής κυριαρχίας εν όψει καταπατήσεων από τη Γερμανία, στη Τράνσβααλ και την καταστολή επαναστατημένων πολιτειών Στελλαλάνδη και Γκόσεν των Μπόερς, οι οποίες υποστηριζόταν από τη Τράνσβααλ και καταλάμβαναν εδάφη και βοοειδή από τις φυλές Τσουάνα της περιοχής. Η δύναμη του Γουόρεν που αποτελούνταν από 4.000 Βρετανούς και γηγενείς κατευθύνθηκε βόρεια από το Κέιπ Τάουν, συνοδεία των τριών πρώτων αεροστάτων παρατήρησης που χρησιμοποιήθηκαν από το Βρετανικό Στρατό Ξηράς σε πεδίο μάχης. Στις 22 Ιανουαρίου, ο Γουόρεν συναντήθηκε με τον ηγέτη των Μπόερς Πολ Κρούγκερ στον ποταμό Μόντερ, όπου ο Κρούγκερ σταμάτησε την εκστρατεία αναλαμβάνοντας ο ίδιος την ευθύνη για τη διατήρηση της τάξης στη Μπετσουαναλάνδη. Ωστόσο, ο Γουόρεν δεν εγκατέλειψε την πορεία του, και όταν κατέφτασε στη Μπετσουαναλάνδη διέλυσε τις δημοκρατίες της Στελλαλάνδης και του Γκόσεν χωρίς αιματοχυσίες και ως εκ τούτου η Μπετσουαναλάνδη έγινε βρετανικό προτεκτοράτο. Ο Γουόρεν ανακλήθηκε στη Βρετανία το Σεπτέμβριο του 1885.

Ο Σκωτσέζος ιεραπόστολος Τζον Μακένζι (1835–99), ο οποίος συνόδευσε το Γουόρεν, περιέγραψε τις εμπειρίες του από την εκστρατεία σε ένα σύγγραμμα του 1887, το "Austral Africa: Losing It or Ruling It".
Παντελής Δημητριάδης

Ο Παντελής Δημητριάδης ή αλλιώς Π.Ε. Δημητριάδης (25 Μαΐου 1978) είναι Έλληνας τραγουδοποιός, ερμηνευτής και περφόρμερ, γνωστός για τη δουλειά του με τα συγκροτήματα Κόρε. Ύδρο. (1993-2014) και Τα Παιδιά της Παλαιότητας (2013- ).
Αυτοκράτορας Σουτζίν

Ο Αυτοκράτορας Σουτζίν (崇神天皇 "Sujin-tennō") γνωστός και ως "Mimakiiribikoinie no Sumeramikoto" (御間城入彦五十瓊殖天皇) ή "Hatsukunishirasu Sumeramikoto" (御肇國天皇), ήταν ο δέκατος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Θεωρείται κατά σύμβαση ότι βασίλεψε στο διάστημα 97 ΠΚΕ – 30 ΠΚΕ, αλλά μπορεί και να έζησε στις αρχές του 1ου, ή κατά τον 3ο ή 4ο αιώνα. Ο τάφος του δεν έχει ταυτοποιηθεί και πιθανώς να μην υπάρχει, ωστόσο η Αυτοκρατορική Υπηρεσία Εσωτερικών (宮内庁 "Kunai-chō") υποδεικνύει την θέση "Αντονιάμα Κοφούν" στο Τέντρι του νομού Νάρα, ως το κοφούν (τύμβος) του Σουτζίν, το οποίο ονομάζει επίσημα "Yamanobe no michi no Magari no oka no e no misasagi". Ο Σουτζίν θεωρείται ότι ίδρυσε τον Ναό Ίσε ή το χωριό Σαϊκού που σχετίζεται με αυτόν, για να τιμήσει την Αματεράσου και ότι ξεκίνησε την λατρεία του Ομονονούσι (έχει εξισωθεί με την θεότητα του όρους Μίουα). Επιπλέον, κατάσχεσε ιερούς θησαυρούς που μεταβιάζονταν από γενιά σε γενιά στο Ιζούμο. Ενδέχεται να ήταν ο πρώτος που έκανε απογραφή στην Ιαπωνία και να εγκαθίδρυσε και να κανονικοποίησε σύστημα φορολογίας.
Μστσισλάβ

Το Μστσισλάβ ή Μστσισλάβλ (λευκορωσικά: Мсці́слаў, λευκορωσικό λατινικό αλφάβητο: Mscisłaŭ, ρωσικά: Мстиславль, πολωνικά: Mścisław, λιθουανικά: Mstislavlis) είναι πόλη στην περιφέρεια Μόγκιλεφ στην Ανατολική Λευκορωσία. Αποτελεί διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μστσισλάβ. Το 2009, ο πληθυσμός της ήταν 10.804 κάτοικοι.
Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης

Η Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης (ισπανικά: "Luisa Isabel", γαλλικά: "Louise Elisabeth": 11 Δεκεμβρίου 1709 - 16 Ιουνίου 1742) ήταν βασίλισσα της Ισπανίας από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 1724 ως σύζυγος του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄.
Θέθι

Το Θέθι (Αλβανικά: "Thethi") είναι ένα μικρό χωριό στο νομό Σκόδρας της Αλβανίας. Μετά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015, έγινε μέρος του δήμου Σκόδρας και έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενο ιστορικό κέντρο από την αλβανική κυβέρνηση. Η κοινότητα βρίσκεται στο κέντρο του Εθνικού Πάρκου Θεθ, μιας περιοχής εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς.
Νεβρόζ

Το Νορούζ (Περσικά: نوروز, κυριολεκτικά «νέα μέρα») είναι το όνομα της ιρανικής πρωτοχρονιάς επίσης γνωστή ως Περσικό Νέο Έτος, που γιορτάζεται παγκοσμίως από τους Ιρανούς, μαζί με ορισμένες άλλες εθνο-γλωσσικές ομάδες όπως τους Κούρδους ως την αρχή του νέου έτους. Έχει ιρανική προέλευση και συγκεκριμένα από τη θρησκεία του Ζωροαστρισμου. Γιορτάζεται για πάνω από 3.000 χρόνια στη Δυτική Ασία, την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο, τη Μαύρη Θάλασσα και τα Βαλκάνια. Σήμερα για τους περισσότερους είναι μία κοσμική γιορτή η οποία γιορτάζεται σε χαρούμενο κλίμα, (παρόμοιο με το πρωτοχρονιάτικο κλίμα του δυτικού πολιτισμού) από ανθρώπους πολλών διαφορετικών θρησκειών, αλλά παραμένει μια ιερή ημέρα για τους Ζωροαστρικούς. 

Στο Αφγανιστάν το Νεβρόζ ξεκίνησε να εορτάζεται πριν από 3.000 χρόνια. Οι άνθρωποι πριν 3000 χρόνια έτσι γιόρταζαν τον Νορούζ, την πρώτη μέρα της άνοιξης που την λένε «χαμάλ», σύμφωνα με τις πηγές το Νορούζ είναι η παλιότερη γιορτή. Ως η πιο διαχρονική γιορτή παίζει μεγάλο ρόλο στην καθημερινή ζωή των Αφγανών και όλων των λαών που το γιορτάζουν, δένει αυτούς τους λαούς πιο πολύ και τους φέρνει κοντά στο μήνυμα που φέρνει η άνοιξη. Η αναγέννηση της φύσης μας δίνει ζωή, αγάπη και ειρήνη με όλους τους ανθρώπους, με την φύση και εφοδιάζει όλη την ανθρωπότητα με αλληλεγγύη, ειρήνη και χαρά προς όλους τους άλλους.

Η Νορούζ είναι η ημέρα της εαρινής ισημερίας και σηματοδοτεί την αρχή της άνοιξης στο βόρειο ημισφαίριο. Σηματοδοτεί την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα (Φαρβαρντίν) στο ιρανικό ημερολόγιο. Συνήθως συμβαίνει στις 21 Μαρτίου ή την προηγούμενη ή την επόμενη ημέρα, ανάλογα με το πού παρατηρείται. Η στιγμή που ο ήλιος διασχίζει τον ουράνιο ισημερινό και η ημέρα και η νύχτα εξισώνονται υπολογίζεται ακριβώς κάθε χρόνο και οι οικογένειες συγκεντρώνονται εκείνη τη στιγμή για να πραγματοποιήσουν τις τελετουργίες.
Τέφτα Τάσκο-Κότσο

Η Τέφτα Τάσκο-Κότσο (αλβανικά: "Tefta Tashko-Koço", Φαγιούμ, Χεδιβάτο Αιγύπτου, 1910 - Τίρανα, Αλβανία, 1947) ήταν σημαντική Αλβανίδα τραγουδίστρια που άκμασε στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα.
Ζοάο Λουρένσο

Ο Ζοάο Λουρένσο (João Manuel Gonçalves Lourenço, 5 Μαρτίου 1954-) είναι πολιτικός από την Ανγκόλα και Πρόεδρος της χώρας του από τις 26 Σεπτεμβρίου 2017. Προηγουμένως ήταν υπουργός Άμυνας από το 2014 έως το 2017. Από το 2016 ήταν αντιπρόεδρος του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA), που είναι το κυβερνών κόμμα. Διατέλεσε γενικός γραμματέας του κόμματος από το 1998 έως το 2003.

Ο Λουρένσο ορίστηκε στη θέση του προέδρου του κόμματος τον Δεκέμβριο του 2016 έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές. Η εκλογή του ως προέδρου έγινε με βάση το σύνταγμα του 2010, που αναφέρει ότι "ο επικεφαλής εθνικής λίστας σε πολιτικό κόμμα ή συνασπισμό πολιτικών κομμάτων που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους στις γενικές εκλογές... πρέπει να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Επικεφαλής της Εκτελεστικής εξουσίας""(Άρθρο 109). Καθώς το MPLA κέρδισε την πλειοψηφία των 150 θέσεων, ο Λουρένσο έγινε αυτόματα Πρόεδρος της Ανγκόλας, διαδεχόμενος τον Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος, στην εξουσία εδώ και 38 χρόνια. Η επίσημη ορκωμοσία του έγινε στις 26 Σεπτεμβρίου 2017.
Αλεξάντρου Γκάτσκαν

Ο Αλεξάντρου Γκάτσκαν (μολδαβικά: "Alexandru Gațcan", γεννημένος στις 27 Μαρτίου 1984) είναι Μολδαβός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της ΦΚ Ροστόφ και της Εθνικής Μολδαβίας ως κεντρικός μέσος.

Το 2007, κατέστη υπήκοος Ρωσίας.

Αγωνίστηκε σε 2 αναμετρήσεις για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 και 7 αναμετρήσεις για τα Προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2008. Ο Γκατσκάν έχει πραγματοποιήσει συνολικά 46 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Μολδαβίας, κατά την διάρκεια των οποίων έχει πετύχει συνολικά τρία τέρματα.
Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουγγαρίας

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουγγαρίας (ουγγρικά: "Magyarország Alkotmánybírósága") είναι ένα ειδικό δικαστήριο, το οποίο κάνει δικαστικό έλεγχο των πράξεων του Κοινοβουλίου της Ουγγαρίας. Η επίσημη έδρα του Συνταγματικού Δικαστηρίου είναι στη Βουδαπέστη. Μέχρι το 2012 η έδρα ήταν στο Έστεργκομ.

Από την 1η Σεπτεμβρίου 2011 το Συνταγματικό Δικαστήριο απαρτίζεται από 15 δικαστές (προηγουμένως το Δικαστήριο αποτελούνταν από 11 δικαστές). Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου εκλέγεται από τα μέλη του σε μυστική ψηφοφορία. Ένας ή δύο Αντιπρόεδροι, που διορίζονται από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου, αντικαθιστούν τον Πρόεδρο σε περίπτωση απουσίας του για οποιονδήποτε λόγο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο εξετάζει τη συνταγματικότητα των νόμων και δεν δίνει το δικαίωμα προσφυγής έναντι των αποφάσεών του. Χρησιμεύει ως κύριο όργανο για την προστασία του Συντάγματος, μέσω της επανεξέτασης της συνταγματικότητας της νομοθεσίας, και για την προστασία της συνταγματικής τάξης και των θεμελιωδών δικαιωμάτων που εγγυώνται στο Σύνταγμα. Το Συνταγματικό Δικαστήριο εκτελεί τα καθήκοντά του ανεξάρτητα. Διαθέτει το δικό του προϋπολογισμό, ενώ οι δικαστές του που εκλέγονται από το Κοινοβούλιο δεν αποτελούν μέρος του συνήθους δικαστικού συστήματος.
Λούσιο Λάρα

Ο Λούσιο Λάρα (Lúcio Lara, 1929 – 2016) υπήρξε γενικός γραμματέας του κόμματος MPLA στη διάρκεια του Πολέμου για την Ανεξαρτησία της Ανγκόλας και του Ανγκολανού Εμφυλίου Πολέμου. Ήταν ιδρυτικό μέλος του MPLA και οδήγησε τα πρώτα μέλη του MPLA στη Λουάντα στις 8 Νοεμβρίου 1974. 

Γεννήθηκε στην πόλη Χουάμπο το στις 9 Απριλίου 1929. Δίδαξε Μαθηματικά και Φυσική και στη συνέχεια εξελέγη γραμματέας Οργανωτικού στο πρώτο εθνικό συνέδριο του MPLA τον Δεκέμβριο του 1962.
Όταν πέθανε ο πρόεδρος Αγκοστίνιο Νέτο, ο Λάρα ήταν το πρόσωπο με την υψηλότερη θέση στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος και αντιπρόεδρος του MPLA. Ως τέτοιος ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα προέδρου του κόμματος και κατ' επέκταση, μεταβατικός πρόεδρος της χώρας.

Συγκάλεσε έκτακτο συνέδριο του MPLA στις 11 Σεπτεμβρίου 1979 και εργάστηκε σκληρά για την εκλογή του Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος στην προεδρία, που έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Ο ίδιος απέρριψε όλες τις προτάσεις να γινόταν εκείνος πρόεδρος της χώρας.
Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2016.
Σάρα Κέιν

Η Σάρα Κέιν ("Sarah Kane", 3 Φεβρουαρίου 1971 - 20 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Αγγλίδα θεατρική συγγραφέας. Τα έργα της έχουν ως αντικείμενο τη λυτρωτική αγάπη, τη σεξουαλική επιθυμία, τον πόνο, τα βασανιστήρια - σωματικά και ψυχολογικά - και τον θάνατο. Χαρακτηρίζονται από ποιητική ένταση, απλή γλώσσα, την εξερεύνηση της θεατρικής μορφής και, στα πρώιμα έργα της, από τη χρήση ακραίων και βίαιων ενεργειών στη σκηνή. Η ίδια η Κέιν, καθώς και οι μελετητές της δουλειάς της, όπως ο Γκράχαμ Σόντερς, εντοπίζουν μέρος της έμπνευσής της στο εξπρεσιονιστικό θέατρο και στην αγγλική αναγεννησιακή τραγωδία. Ο κριτικός Άλεξ Σιρζ αντιλήφθηκε το έργο της ως μέρος αυτού που η ίδια είχε ονομάσει θέατρο In-Yer-Face, μια μορφή δράματος που έσπασε τις συμβάσεις του νατουραλιστικού θεάτρου. Η δημοσιευμένη δουλειά της Κέιν περιλαμβάνει πέντε θεατρικά έργα, μία ταινία μικρού μήκους ("Skin") και δύο άρθρα στην εφημερίδα "The Guardian".

Αυτοκτόνησε στις 20 Φεβρουαρίου 1999 στο νοσοκομείο King's College, σε ηλικία 28 ετών.
Λαρύσα Χιένιγιους

Η Λαρύσα Χιένιγιους (λευκορωσικά: "Ларыса Геніюш", 9 Αυγούστου 1910 - 7 Απριλίου 1983) ήταν Λευκορωσίδα ποιητής, συγγραφέας και ενεργό μέλος του εθνικού κινήματος. Η Λαρύσα γεννήθηκε στην περιοχή του Γκρόντνο ως Λαρύσα Μικλάσεβιτς, σε εύπορη οικογένεια, η οποία απέκτησε πολλά παιδιά. Κατόπιν πήγε σε πολωνικό σχολείο, ενώ το 1928 αποφοίτησε από το γυμνάσιο. Εκείνη την περίοδο είχε αρχίσει τη «γνωριμία» της με την παγκόσμια λογοτεχνία, όπως την πολωνική, τη σκανδιναβική και την αγγλική, ενώ παράλληλα ξεκίνησε να γράφει ποίηση. Παντρεύτηκε με έναν φοιτητή της ιατρικής, τον Γιάνκα Χένιγιους, στην Πράγα, με τον οποίον απέκτησε έναν γιο, τον Γιούρκα. Την περίοδο αυτή μετακόμισε και στην τσεχική πρωτεύουσα. 

Μία από τις γειτόνισσες της ήταν η αδελφή της Λέσια Ουκράινκα, η οποία υπήρξε μεγάλη επιρροή για αυτήν. Το 1939, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά ποιήματά της, στη βερολινέζικη εφημερίδα "Раніца", η οποία απευθυνόταν σε Λευκορώσους μετανάστες. Το 1942, κυκλοφόρησε και η πρώτη της ποιητική συλλογή, υπό τον τίτλο "Ад родных ніў", η οποία είχε ως θέμα τη γενέτειρά της και το μέλος αυτής. Το 1939, όταν ο Κόκκινος Στρατός, κατέβαλε μέρη της Λευκορωσίας, ο πατέρας της σκοτώθηκε, με τα αδέλφια της να μεταναστεύουν στο Καζακστάν. Εκείνη την περίοδο, ο Μπασίλ Ζακάρκα, τότε πρόεδρος της Λευκορωσίας, ανάθεσε τον ρόλο του Γραμματέα της Κυβέρνησης, στη Λαρύσα, η οποία είχε ως δουλειά να διατηρεί και να οργανώνει τα αρχεία του λευκορωσικού κράτους, μεταξύ άλλων αρμοδιοτήτων. Κατόπιν βασανίστηκε από σοβιετικούς, ώστε να αποσπάσουν μερικά από τα πιο σημαντικά αρχεία που είχε κρυμμένα.

Στις 7 Φεβρουαρίου του 1949, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκιση. Κατά τη διάρκεια της φυλάκισης της έδειξε ψυχική δύναμη και συνέχισε να γράφει ποίηση, με τους υπόλοιπους κρατούμενους να τη θαυμάζουν αληθινά. Το 1956, ωστόσο, αποφυλακίστηκε. Μετά την απελευθέρωσή της, εγκαταστάθηκε στο Ζέλβα, όπου δεν σταμάτησε ποτέ να κατασκοπείται από τις αρχές. Τόσο αυτή όσο και ο άνδρας της δεν δέχτηκαν ποτέ τη σοβιετική υπηκοότητα. Το 1979, απεβίωσε και ο Γιάνκα, με το κράτος να της χορηγεί μία μικρή σύνταξη. Οι αρχές επίσης δεν την άφηναν να φύγει και να επισκεφτεί τον γιο της στην Πολωνία. Για πολλά χρόνια επίσης, η ποίησή της ήταν απαγορευμένη. Το 1983, η Λαρύσα πεθαίνει και πολύς κόσμος παρευρίσκεται στην κηδεία της.
Ούουραντ

Ο Ούουραντ ή Φεράτ (πέθανε το 842) βασιλιάς των Πίκτων (839 - 842), ήταν γιος του Μπαργκουά. Καμιά από τις δυο εκδόσεις στα "Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων" δεν δίνει με ακρίβεια το όνομα του. Τα "Ούουραντ" και "Φεράτ" ήταν τα πιο συνηθισμένα ονόματα στους Πίκτες αλλά πιθανό να λεγόταν και "Φαραντάχ". Ο Τόμας Όουεν Κλάνσι παρουσιάζει την ανάγνωση του ονόματος του στην "λίθο του Ντρόστεν" ως "Φεράτ" αναγνωρίζοντας στην λίθο το όνομα του ίδιου και του Κονσταντίν μακ Φέργκουσα. Μια έκδοση του αυθεντικού μύθου του Αγίου Ανδρέα που γράφτηκε από τον Θάνα γιο του Ντούνταμπραχ στο Μέιγκλ καταγράφει την βασιλεία του "Φεράθ γιου του Μπεργκέθ". Οι γιοι του ήταν οι μετέπειτα βασιλείς Μπρίντει ΣΤ΄ των Πίκτων, Κίνιοντ Β΄ των Πίκτων και Ντρεστ Ι΄ των Πίκτων σαν αρχηγοί στρατιωτικών ομάδων που πολέμησαν εναντίων του Μπρίντει Ζ΄ των Πίκτων και του Κένεθ Α΄ της Σκωτίας.
Καταρίνα Βιτ

Η Καταρίνα Βιτ ("Katarina Witt", 3 Δεκεμβρίου 1965) είναι Γερμανίδα πρώην αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ.

Η Βιτ κέρδισε δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια για την Ανατολική Γερμανία, το πρώτο το 1984 στους Ολυμπιακούς του Σαράγεβο και το δεύτερο το 1988 στους Ολυμπιακούς του Κάλγκαρυ. Είναι τέσσερις φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια (1984, 1985, 1987, 1988) και δύο φορές νικήτρια αργυρού μεταλλίου (1982, 1986). Η Βιτ κέρδισε σε έξι συνεχόμενα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1983–1988), απόδοση που έχει πετύχει, από τις γυναίκες αθλήτριες του καλλιτεχνικού πατινάζ, μόνο η Σόνια Χένιε. 

Η δουλειά της στα media από τότε που σταμάτησε τον αθλητισμό περιλαμβάνει μία cameo εμφάνιστη στην ταινία "Τζέρι Μαγκουάιρ", έναν μικρό ρόλο στο "Ronin", και το 2012 ήταν κριτής στο βρετανικό τηλεοπτικό σόου "Dancing on Ice".

Από το 1983 ως το 1988, η Βιτ κέρδισε δέκα χρυσά μετάλλια σε έντεκα μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις: δύο ολυμπιακά, τέσσερα σε πέντε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και πέντε σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Αυτό το ρεκόρ την καθιστά μία από τις πιο επιτυχημένες αθλήτριες καλλιτεχνικού πατινάζ όλων των εποχών.
Αντρέι Πλένκοβιτς

Ο Αντρέι Πλένκοβιτς ("Andrej Plenković", 8 Απριλίου 1970-) είναι Κροάτης πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος διατελεί πρωθυπουργός της Κροατίας από τις 19 Οκτωβρίου 2016. Είναι ο πρόεδρος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης (HDZ) από το 2016. Προηγουμένως ήταν ένας από τους έντεκα Κροάτες ευρωβουλευτές, και θήτευσε από την ένταξη της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2013 μέχρι την παραίτησή του από ευρωβουλευτής, όταν ανέλαβε το αξίωμα του πρωθυπουργού.

Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ το 1993, ο Πλένκοβιτς κατείχε διάφορες διοικητικές θέσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Κροατίας. Μετά την ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού του διπλώματος το 2002 (ερευνητικό μάστερ στο Διεθνές Δίκαιο), διετέλεσε αναπληρωτής επικεφαλής της αποστολής της Κροατίας στην ΕΕ. Από το 2005 ως το 2010, ήταν αναπληρωτής πρεσβευτής της Κροατίας στη Γαλλία, πριν εγκαταλείψει τη θέση του για να γίνει υφυπουργός Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Στη συνέχεια, εξελέγη στο Κροατικό Κοινοβούλιο το 2011.

Ο Πλένκοβιτς οδήγησε το κόμμα του, το HDZ, στην πλειοψηφία των εδρών στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2016. Ορίστηκε 12ος πρωθυπουργός της Κροατίας από την Πρόεδρο Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς στις 10 Οκτωβρίου 2016, αφού παρουσίασε 91 υπογραφές υποστήριξης από βουλευτές του Κοινοβουλίου. Το υπουργικό συμβούλιο εγκρίθηκε με την ψήφο του Κροατικού Κοινοβουλίου στις 19 Οκτωβρίου, με πλειοψηφία 91 από τους 151 βουλευτές. Το υπουργικό συμβούλιο αριθμεί 20 υπουργούς, συμπεριλαμβανομένου του νεοσυσταθέντος χαρτοφυλακίου Κρατικής Ιδιοκτησίας.

Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2020, ο Πλένκοβιτς επαναδιορίστηκε πρωθυπουργός.
Λουδοβίκος Α΄ της Νάπολης

Ο Λουδοβίκος Α΄ της Νάπολης ("Luigi", 1320 - 26 Μαΐου 1362) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού-Τάραντα ήταν πρίγκιπας του Τάραντα (1346 - 1362) και Βασιλιάς της Νεαπόλεως (1352 - 1362). Ήταν ο τέταρτος γιος του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα και της Αικατερίνης Β΄ των Βαλουά, κόρης τού Καρόλου κόμη τού Βαλουά. Ο πατέρας του ήταν ο μικρότερος γιος του βασιλιά της Νάπολης Καρόλου Β΄ και της Μαρίας της Ουγγαρίας. Η μητέρα του ήταν κόρη του Καρόλου του Βαλουά από την δεύτερη σύζυγό του Αικατερίνη Α΄ του Κουρτεναί, μικρότερης, ετεροθαλούς αδελφής του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας. 

Ο Λουδοβίκος Α΄ έγινε βασιλιάς της Νάπολης χάρη στον γάμο του με την πρώτη του εξαδέλφη Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού-Νάπολης. Ήταν ο δεύτερος σύζυγός της· ο πρώτος της σύζυγος Ανδρέας της Καλαβρίας -που ήταν επίσης πρώτος τους εξάδελφος- δολοφονήθηκε από συνωμοσία, στην οποία κατηγορήθηκαν για εμπλοκή και οι δύο. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Λουδοβίκος,προσπάθησε με βία και αυταρχισμό να πάρει όλη την εξουσία στα χέρια του, μετατρέποντας την Ιωάννα σε διακοσμητική βασίλισσα. Με τον γάμο τους, που δεν ήταν ευτυχισμένος, ο Λουδοβίκος και η Ιωάννα απέκτησαν δυο κόρες: την Αικατερίνη και την Φραγκίσκη, που πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Η βασιλεία τού Λουδοβίκου και της Ιωάννας ήταν γεμάτη από συγκρούσεις, πολέμους και εξεγέρσεις, αλλά ο Λουδοβίκος -πέρα από αυταρχικός- αποδείχτηκε ικανός και αποτελεσματικός μονάρχης στον στρατιωτικό τομέα. Η Ιωάννα, μετά τον θάνατό του, παντρεύτηκε άλλες δύο φορές: με τον Ιάκωβο Δ΄ της Μαγιόρκας και τον Όθωνα Δ΄ κόμη τού Γκρούμπενχαγκεν, αλλά χάρη στις περιπέτειες που είχε με τον Λουδοβίκο, τους απαγόρευσε από την αρχή να έχουν εξουσίες.
Κατά συρροήν δολοφόνος

Κατά συρροήν δολοφόνος - ή Κατ' εξακολούθηση ανθρωποκτόνος (serial killer) ονομάζεται στην επιστήμη της Εγκληματολογίας, ο εγκληματίας που έχει τελέσει τρεις ή περισσότερες ανθρωποκτονίες με πρόθεση, σε ξεχωριστούς τόπους τέλεσης, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους..

Ο όρος serial murderer ήταν ο πρώτος που χρησιμοποιήθηκε σε κάποια εγκληματολογικά εγχειρίδια ήδη από την δεκαετία του 1960. Μάλιστα στο βιβλίο του Άγγλου εγκληματολόγου Τζον Μπρόφι, που κυκλοφόρησε το 1966 «The meaning of murder», στο κεφάλαιο που είναι αφιερωμένο στον «Τζακ τον αντεροβγάλτη», γίνεται για πρώτη φορά ευρεία χρήση του όρου. Στην καθομιλουμένη ωστόσο και στην λαϊκή κουλτούρα, εντάχτηκε με την ονομασία serial killer από τον Ρόμπερτ Ρέσλερ, τον πράκτορα του FBI που ασχολήθηκε πρώτος και επισταμένα με το φαινόμενο των κατά συρροήν δολοφόνων. Η πρώτη εμφάνιση του όρου στο ευρύ κοινό, έγινε το 1981, και συγκεκριμένα στις 3 Μαΐου, όταν η αμερικανική εφημερίδα The New York Times τον χρησιμοποίησε για να περιγράψει τον δολοφόνο δυο νεαρών αγοριών, Γουέιν Γουίλιαμς.

Ως πρώτος σύγχρονος κατά συρροήν δολοφόνος μπορεί να θεωρηθεί ο γνωστός ως «Τζακ ο Αντεροβγάλτης». Άλλοι διαβόητοι κατά συρροήν δολοφόνοι που έχουν σημαδέψει τα εγκληματολογικά χρονικά του 20ου αιώνα είναι ενδεικτικά ο Λουίς Γκαραβίτο (138 θύματα), ο Ανατόλι Ονοπριένκο (52 θύματα), ο Τζον Γουέιν Γκέισι (33 θύματα), ο Τζέφρυ Ντάμερ (17 θύματα), ο Τζόζεφ Τζέιμς ΝτεΆντζελο (5 επιβεβαιωμένα θύματα) ο Τεντ Μπάντι (30 θύματα), ο Πίτερ Κούρτεν (9 θύματα), ο Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι (5 επιβεβαιωμένα θύματα), ο Κλίφορντ Όλσον (11 θύματα), ο Ρίτσαρντ Ραμίρεζ (14 θύματα), ο Ντέιβιντ Μπέρκοβιτς (6 θύματα), η Αϊλίν Γουόρνος (7 θύματα), οι Φρεντ και Ρόζμαρι Γουέστ (12 θύματα) , ο Γκάρι Ρίντγουεϊ (44 θύματα) και Εντ Κέμπερ.
YouTube Rewind

μικρογραφία|189x189εσ|Το λογότυπο του YouTube Rewind
Το YouTube Rewind είναι μια σειρά βίντεο που παράγεται και δημιουργείται από το YouTube και το Portal A Interactive. Αυτά τα βίντεο είναι μια επισκόπηση και ανασκόπηση των viral βίντεο, των γεγονότων, των memes και της μουσικής κάθε έτους. Κάθε χρόνο, ο αριθμός των διασημοτήτων του YouTube που εμφανίζονται στο βίντεο, καθώς και η παρουσίαση της σειράς, έχει αυξηθεί. Το πιο πρόσφατο επεισόδιο του YouTube Rewind κυκλοφόρησε στις 6 Δεκεμβρίου 2017.
Ιβάν Γκολ

Ο Ιβάν Γκολ (πραγματικό όνομα Ισαάκ Λανγκ ; Σαιν-Ντιέ 29 Μαρτίου 1891 - Νεϊγί-συρ-Σεν 27 Φεβρουαρίου 1950) ήταν Γαλλο-Γερμανός ποιητής και συγγραφέας που έγραψε στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Είχε στενούς δεσμούς με τον γερμανικό εξπρεσιονισμό και με τον γαλλικό σουρεαλισμό.
Μπορνίτο ντε Σόουζα

Ο Μπορνίτο ντε Σόουζα ("Bornito de Sousa Baltazar Diogo", γενν. 23 Ιουλίου 1953) είναι πολιτικός από την Ανγκόλα, ο οποίος ήταν υποψήφιος αντιπρόεδρος με το MPLA στις γενικές εκλογές του 2017 μαζί με τον Ζοάο Λουρένσο και μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης από το 2010. Ορκίστηκε επίσημα ως αντιπρόεδρος στις 26 Σεπτεμβρίου 2017.
Όσκαρ Κάλις

Ο Όσκαρ Κάλις (εσθονικά: "Oskar Kallis", 23 Νοεμβρίου 1892 - 1 Ιανουαρίου 1918) ήταν Εσθονός καλλιτέχνης των αρχών του 20ού αιώνα. Η καλλιτεχνική του παραγωγή περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, βιβλιόσημα, κατασκευή υφασμάτων και ταπήτων κ.ά.
Βέρθα Ρουσοπούλου

Η Βέρθα Ρουσοπούλου-Λέκα (1870–1943), ήταν Ελληνίδα φεμινίστρια, λογοτέχνιδα, εκπαιδευτικός, μεταφράστρια διαφόρων έργων από τα γερμανικά και τα ιταλικά στα ελληνικά, εκδότρια-επιμελήτρια του έργου «Μύθοι του Αισώπου» στη νέα ελληνική γλώσσα και συγγραφέας του βιβλίου «Η τροφή του αρρώστου».
Arisen My Senses

Το "Arisen My Senses" είναι τραγούδι της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ από το ένατο στούντιο άλμπουμ της "Utopia". Κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 2018 ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ από την One Little Indian. Το τραγούδι γράφτηκε και παράχθηκε από τη Μπιορκ και τον Arca, με τον οποίο συνεργάστηκε για την παραγωγή όλου του άλμπουμ.
Χέλβιγκ του Χόλσταϊν

Η Χέλβιγκ του Χόλσταϊν (γερμ. "Helvig von Holstein", σουηδ. "Helvig av Holstein", πριν το 1264 - 1325) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας.
Μπεστασένι

Το Μπεστασένι () είναι χωριό κοντά στην Τσάλκα στην περιοχή Κβέμο Κάρτλι της νότιας Γεωργίας.
Σχεδόν όλος ο πληθυσμός αποτελείται από Έλληνες. Αυτοί οι Έλληνες Πόντιοι είναι επίσης γνωστοί ως Ουρούμ της Τσάλκας.
Ώρα Δυτικής Ευρώπης

Η Ώρα Δυτικής Ευρώπης (ΏΔΕ, UTC±00:00) είναι μια ζώνη ώρας που χρησιμοποιείται σε μέρη της δυτικής και βορειοδυτικής Ευρώπης. Οι ακόλουθες χώρες και περιοχές χρησιμοποιούν την ΩΔΕ τους χειμερινούς μήνες:
* Κανάριες Νήσοι, από το 1946 (η ηπειρωτική Ισπανία ανήκει στην ΩΚΕ, UTC+1)
* Φερόες Νήσοι, από το 1908
* Βορειοανατολική Γροιλανδία (Ντάνμαρκσαβν και ευρύτερη περιοχή)
* Ισλανδία, από το 1968, χωρίς αλλαγές θερινής ώρας
* Πορτογαλία, από το 1912 με διακοπές (εκτός των Αζόρων, UTC−1)
* Μαδέιρα Νήσοι, από το 1912 με διακοπές
* Ιρλανδία, από το 1916 (νομικά γνωστή ως Μέση Ώρα Γκρίνουιτς) εκτός από το διάστημα 1968-1971 
* Ηνωμένο Βασίλειο και Κτήσεις του Στέμματος, από το 1847 στην Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία, τις Αγγλονορμανδικές Νήσους και τη Νήσο του Μαν, και από το 1916 στη Βόρεια Ιρλανδία (νομικά γνωστή ως Μέση Ώρα Γκρίνουιτς), με διακοπές

Όλες οι παραπάνω χώρες εκτός από την Ισλανδία εφαρμόζουν τη λεγόμενη θερινή ώρα για ένα χρονικό διάστημα του έτους (από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου έως την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου), μεταβαίνοντας στη Θερινή Ώρα Δυτικής Ευρώπης (ΘΩΔΕ, UTC+1), η οποία είναι μία ώρα μπροστά από την ΩΔΕ. Η ΘΩΔΕ αποκαλείται στο Ηνωμένο Βασίλειο ως Βρετανική Θερινή Ώρα, ενώ στην Ιρλανδία ως Ιρλανδική Σταθερή Ώρα.

Το ονομαστικό εύρος της ζώνης ώρας είναι από το γεωγραφικό μήκος 7,5°Α ως 7,5°Δ (0° ± 7,5°), όμως η ΩΔΕ δεν περιλαμβάνει την Ολλανδία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, τη Γαλλία, το Γιβραλτάρ ή την Ισπανία που χρησιμοποιούν την Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (ΩΚΕ), παρότι αυτές βρίσκονται είτε κατά μεγάλο ποσοστό είτε εξ ολοκλήρου δυτικά του 7,5°Α. Από την άλλη, συμπεριλαμβάνονται η Ισλανδία και η ανατολική Γροιλανδία, αν και οι δυο βρίσκονται δυτικά του 7,5°Δ. Τον Σεπτέμβριο του 2013, μια κοινοβουλευτική επιτροπή της Ισπανίας πρότεινε την μετάβαση της χώρας στην ΩΔΕ.
Ιβόνα Γιούκα

Η Ιβόνα Γιούκα είναι σκηνοθέτρια από την Κροατία και το Μαυροβούνιο. 

Επιλέχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου ως μία από εκ των 5 συμμετοχών για την παραγωγή μικρού μήκους ταινιών για την τελετή βράβευσης στο Βερολίνο και για να συμμετάσχουν στο συνέδριο Κινηματογράφος του Αύριο στη Βαρσοβία ως μια από τους πιο ελπιδοφόρους σκηνοθέτες στην Ευρώπη.

Το προηγούμενο μικρού μήκους έργο της, "Θέα από το πηγάδι", τιμήθηκε με βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Αμερικάνικο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, όπου η Γιούκα πήρε το βραβείο Σκηνοθεσίας.

Είναι η σεναριογράφος και σκηνοθέτρια του μεγάλου μήκους δημιουργικού ντοκιμαντέρ "Κοιτάζοντας τη Μέρα", το πιο πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ της Κροατίας. Τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στο φεστιβάλ κινηματογράφου goEast στο Βισμπάντεν, στο φεστιβάλ κινηματογράφου DokMa, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο, ενώ βραβεύτηκε και από τους Κροάτεςμ Κριτικούς Κινηματογράφου. Η ταινία κέρδισε το Grand Prix στις Κροατικές Ημέρες Κινηματογράφου. Η ταινία είχε επιτυχημένες διανομές στην Κροατία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και στη Βόρεια Μακεδονία.

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει φυλακισμένους στη Λεπογκλάβα της Κροατίας, οι οποίοι αφηγούνται αποσπάσματα από τη ζωή τους, ενώ παρουσιάζεται η προσπάθειά τους να ανεβάσουν την «Δωδέκατη Νύχτα» του Σαίξπηρ.  

Η Ιβόνα Γιούκα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων

Ο Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων, βασιλιάς των Πίκτων (834 - 837) ήταν γιος του Κονσταντίν μακ Φέργκουσα και διάδοχος του θείου του Όνγκους Β΄ των Πίκτων. Το μήκος της βασιλείας του βασίστηκε σε καταλόγους βασιλέων των Πίκτων που τον σχετίζουν με τον Τάλοργκαν γιο του Ουθουάλ, άλλοι ιστορικοί όπως ο Ιωάννης του Φορντάν συγχέουν τους δυο βασιλείς ως "Ντρέστολοργκερ" υπό την επίδραση του παλιότερου Τάλοργκαν Β΄ των Πίκτων. 
Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι οι βασιλείς των Πίκτων εκείνη την περίοδο ήταν και βασιλείς της Νταλ Ριάτα αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Στόγιαν Κοτσόφ

Ο Στόγιαν Κοτσόφ () (25 Δεκεμβρίου 1930) είναι Σλαβομακεδόνας ιστορικός, επιστήμονας και εκδότης. Γεννήθηκε στην Φλώρινα το 1930. Από το 1946 έως το 1949 πολέμησε ως αντάρτης στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου και συμμετείχε επίσης στις Σλαβομακεδονικές κομμουνιστικές οργανώσεις στη βόρεια Ελλάδα (ΝΟΦ). Μετά την ήττα των κομμουνιστών στον Εμφύλιο Πόλεμο, ο Κοτσόφ διέφυγε στη Σοβιετική Ένωση, όπου έζησε και σπούδασε από το 1950 έως το 1957. Το 1957 μετανάστευσε στην ΣΔ Μακεδονίας. Ο Στόγιαν Κοτσόφ είναι ένας από τους πιο ενεργούς ερευνητές της συμμετοχής των Σλαβομακεδόνων στον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο και έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία που σχετίζονται με το θέμα.

Μερικά από τα πιο διάσημα έργα του Στόγιαν Κοτσόφ:
* Идеолошкиот активизам над Македонците под Грција
* Ѓорѓи Пејков - Македонскиот воин низ историјата на ДАГ (1945-1949)
* Мртвото лице на војната
* Средба
* Една мртва војска
Εογκάναν μακ Οένγκουσα

Ο Εογκάναν μακ Οένγκουσα (Γαελικά : "Óengus II mac Fergusa", πέθανε το 839) βασιλιάς των Πίκτων (837 - 839) ήταν γιος του Όνγκους Β΄ των Πίκτων, διαδέχθηκε τον ξάδελφο του Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων. Η μόνη αναφορά στα "Ιρλανδικά Χρονικά" για τον Εογκάναν ήταν ο θάνατος του μαζί με τον αδελφό του Μπραν, τον "Εντ μακ Μποάντα και αναρίθμητους άλλους" σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ (839). Η ήττα ήταν το τέλος της μακροχρόνιας κυριαρχίας των απογόνων του Όνγκους Α΄ των Πίκτων στο βασίλειο των Πίκτων. Καταγράφεται σύμφωνα με τον μύθο του Αγίου Ανδρέα σαν ένας από τους γιους του Όνγκους που συναντήθηκε με τον Άγιο Ρήγουλο στο Φορτεβιώ όταν ο άγιος μετέφερε τα οστά του Αγίου Ανδρέα στην Σκωτία. Ο Εογκάναν και ο θείος του Κονσταντίν μακ Φέργκουσα ήταν προστάτες μοναστηριών στην Νορθουμβρία που περιείχαν καταλόγους με τις σημειώσεις των προσκυνητών τους από το 840.

Ο Εογκάναν, o πατέρας του, ο θείος του και ο ξάδελφος του Ντόναλντ μακ Κονσταντίν εμφανίζονται στο "Ντουάν Αλμπανάχ" ένα επικό ποίημα την εποχή του Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας που παρουσιάζει τους προκατόχους του βασιλείς της Σκωτίας, της Άλμπα και της Νταλ Ριάτα από τον Φέργκους Μορ και μετέπειτα. Οι πληροφορίες που παρέχει είναι σημαντικές για τις παραδόσεις ίδρυσης των επισκοπών του Ντάνκελντ και του Αγίου Ανδρέα.
Σύμφωνα με τα "Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων" τον Εογκάναν διαδέχτηκε ο Ούουραντ, οι τρεις γιοι του Μπρίντει ΣΤ΄ των Πίκτων, Κίνιοντ Β΄ των Πίκτων και Ντρεστ Ι΄ των Πίκτων, και ο Μπρίντει Ζ΄ των Πίκτων. Τελικός νικητής θα είναι ο Κένεθ Α΄ της Σκωτίας ο γενάρχης του Οίκου των Αλπινιδών ο οποίος θα μετασχηματίσει το βασίλειο των Πίκτων στο βασίλειο της Άλμπα.
Φραντσίσκα Ουρσούλα Ραντζιβιουόβα

Η Φραντσίσκα Ουρσούλα Ραντζιβιουόβα (πολωνικά: "Franciszka Urszula Radziwiłłowa", λευκορωσικά: "Францішка Уршуля Радзівіл") (13 Φεβρουαρίου 1705 - 23 Μαΐου 1753) ήταν συγγραφέας και δραματουργός, καθώς και η πρώτη γυναίκα συγγραφέας στην περιοχή της μοντέρνας Πολωνίας και Λευκορωσίας. Ήταν επίσης πριγκίπισσα και ο τελευταίος εκπρόσωπος του οίκου των Βισνιοβέβσκι. Σύζυγός της ήταν ο Μίχαλ Καζίμιερζ Ράτζιβιλ. Γεννήθηκε στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, καταγόμενη από διάσημη και εύπορη οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν πρίγκιπας και η μητέρα της κι αυτή ήταν ευγενικής καταγωγής. Η Ραντζιβιουόβα έλαβε σπουδαία μόρφωση κατ΄ οίκον. Μιλούσε αρκετές γλώσσες της Ευρώπης, ενώ γνώριζε, επίσης, την παγκόσμια λογοτεχνία και έγραφε και ποίηση. 

Στις 23 Απριλίου του 1725, η Ραντζιβιουόβα, παντρεύτηκε τον Κασίμιρ Ρατζίβιλ, ο οποίος ήταν η κεφαλή γνωστής και πολύ πλούσιας οικογένειας της χώρας. Καρπός του γάμου ήταν τέσσερα παιδιά: Τον Κάρολ Στανίσουαφ Ραντζίβιου, τον δίδυμο αδελφό του, Γιάνους Ταντέους, καθώς επίσης Θεοφίλ Κονστάνς και την Καταρίνα Καρολίνα, οι οποίες και οι δύο έκαναν γάμους με σημαίνουσες προσωπικότητες. Κατά το 1740, το αντρόγυνο αρχίζει και αποκτά πάθος με το θέατρο. 6 χρόνια αργότερα, η Ραντζιβιουόβα έγινε ιδιοκτήτης θεάτρου κι έκτοτε ξεκίνησε και να γράφει και για το θέατρο, έχοντας κάθε χρόνο και νέα έργα. Το τελευταίο της έργο παίχτηκε στο θέατρο του Νέσιβς, στις 27 Δεκεμβρίου του 1752. Από τον Οκτώβριο του ίδιου έτους άρχισε να νοσεί, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στο Ναβαρουντάγκ, όπου άφησε και την τελευταία της πνοή, στο σπίτι του δημάρχου του Μπαμπρούισκ.

Η Ραντζιβιουόβα έγραψε περίπου 80 ποιητικές συλλογές, το είδος της ποίησης της μπορεί να μπει στην κλασσική λογοτεχνία. Γνωστό της έργο έγιναν οι σημειώσεις που είχε κάνει για τον άντρα της. Τα τέσσερα γράμματα προς αυτόν είναι γεμάτα λύπη από τον χωρισμό. Παρόλα αυτά, οι σημειώσεις αυτές γράφτηκαν και για το κοινό. Εκτός από ποίηση έγραψε και πρόζα. Μεγάλο μέρος της συγγραφικής της καριέρας σίγουρα είναι η δραματουργία. Μετά τον θάνατό της, ένας ηθοποιός του θεάτρου του Νέσιβς, κυκλοφόρησε όλα της τα έργα. Έγραψε 16 τραγωδίες και κωμωδίες. Για αρκετό καιρό στον μέσο αναγνώστη η Ραντζιβιουόβα ήταν άγνωστη, όμως το 2003, ξεκίνησε να αποκτά ξανά φήμη, στη Λευκορωσία, όταν μεταφράστηκε σε συλλογή το έργο της.
Σένεμπεργκ

Το Σένεμπεργκ (γερμανικά: "Schöneberg") είναι μία συνοικία στο δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ-Σένεμπεργκ του Βερολίνου. Το Σένεμπεργκ ήταν μέχρι το 1920 μια ανεξάρτητη πόλη και προερχόταν από ένα μεσαιωνικό χωριό στην περιοχή της σημερινής Χάουπτστρασε (Hauptstraße). Από το 1920 μέχρι το τέλος του 2000 υπήρχε το ανεξάρτητο δημοτικό διαμέρισμα Σένεμπεργκ, το οποίο περιλάμβανε τη συνοικία Φρίντεναου δίπλα στην ομώνυμη περιοχή. Το δημοτικό διαμέρισμα Σένεμπεργκ συγχωνεύθηκε με το τότε δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ την 1η Ιανουαρίου 2001 στο πλαίσιο διοικητικής μεταρρύθμισης. Δεδομένου ότι το δημοτικό διαμέρισμα Τέμπελχοφ είχε περισσότερους κατοίκους και μεγαλύτερη έκταση από το δημοτικό διαμέρισμα Σένεμπεργκ, το όνομα Τέμπελχοφ προτάχθηκε στην ονομασία του νεοσυσταθέντος διαμερίσματος Τέμπελχοφ-Σένεμπεργκ.
Μάχη στα Δερβίζιανα

Η Μάχη στα Δερβίζιανα ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρα έκβαση για τους Σουλιώτες.
All I Want for Christmas Is You

Το All I Want for Christmas Is You είναι χριστουγεννιάτικο τραγούδι ηχογραφημένο από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια και συνθέτη Μαράια Κάρεϊ. Έγραψε και παρήγαγε το τραγούδι μαζί με τον Γουόλτερ Αφανάσιεφ. Η εταιρία Columbia Records κυκλοφόρησε το κομμάτι στις 1 Νοεμβρίου του 1994, ως το πρώτο σινγκλ από το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της και το πρώτο της εορταστικό άλμπουμ, Merry Christmas (1994). Είναι ένα uptempo τραγούδι αγάπης που περιλαμβάνει χριστουγεννιάτικη κωδωνοκρουσία, βαριά δεύτερα φωνητικά και συνθεσάιζερ.

Κατηγορία:Τραγούδια του 1994
Κατηγορία:Singles του 1994
Κατηγορία:Singles του 2005
Κατηγορία:Τραγούδια της Μαράια Κάρεϊ
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια του Τζάστιν Μπίμπερ
Κατηγορία:Singles της Sony Music
Μητροπολίτης Πέτρας Κορνήλιος

Ο Μητροπολίτης Πέτρας Κορνήλιος (κατά κόσμον Ἐμμανουήλ) Ροδουσάκης (1936) γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Φοίτησε στην πατριαρχική σχολή και εκάρη μοναχόςτο 1958 και το 1959 χειροτονήθηκε διάκονος. Το 1991 ονομάσθηκε Μητροπολίτης. Υπηρέτησε ως τοποτηρητής του θρόνου 2 φορές.
Αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν

Ο Αντιπρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν είναι το δεύτερο υψηλότερο συνταγματικό αξίωμα στο Αζερμπαϊτζάν μετά τον Πρόεδρο. Η πρώτη και τωρινή αντιπρόεδρος είναι η πρώτη κυρία της χώρας Μεχριμπάν Αλίεβα.
Μοχάμεντ Σαλάχ

Ο Μοχάμεντ Σαλάχ ("Mohamed Salah", 15 Ιουνίου 1992) είναι Αιγύπτιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος μέσος στη Λίβερπουλ και στην Εθνική Αιγύπτου. Δύο φορές (2017, 2018) αναδείχθηκε Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς του BBC.
Βεατρίκη της Βαυαρίας

Η Βεατρίκη της Βαυαρίας ("Beatrice von Bayern", Σουηδικά: "Beatrix", 1344 - 25 Δεκεμβρίου 1359) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Έρικ ΙΒ΄ της Σουηδίας.
Μιχάλης Λεοντιάδης

Ο Μιχάλης Λεοντιάδης (γενν. 1966) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που έγινε γνωστός κατά την περίοδο της θητείας του στον ΠΑΟΚ. 

Γεννήθηκε στο Μπόχουμ της Γερμανίας στις 25 Ιανουαρίου 1966 και στην ομάδα της Θεσσαλονίκης ήρθε το 1987 από τον Πανδραμαϊκό και έμεινε μέχρι και το 1993 σημειώνοντας 132 συμμετοχές και 18 γκολ προτού αποχωρήσει για τον Ιωνικό. Αγωνίστηκε επίσης στον ΠΑΣ Γιάννινα,τον Ποσειδώνα Μηχανιώνας. Φόρεσε την φανέλα της εθνικής Ελλάδος μια φορά, σε ένα φιλικό παιχνίδι με το Βέλγιο στις 17 Ιανουαρίου 1990.
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2019

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2019 ήταν η 18η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης Ανδρών της FIBA. Η διοργάνωση φιλοξενήθηκε στην Κίνα και σχεδιάστηκε να πραγματοποιηθεί το 2019 αντί για το 2018. Έτσι έγινε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης από το 1967 που δεν έγινε την ίδια χρονιά με το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου αλλά έναν χρόνο μετά. Επιπλέον, για πρώτη φορά έλαβαν μέρος 32 χώρες αντί για 24 που συμμετείχαν μέχρι και το προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης. 

Το Κύπελλο λειτούργησε ως πρόκριση για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, στους οποίους θα συμμετέχουν οι δυο καλύτερες ομάδες από την Αμερική και την Ευρώπη αλλά και οι καλύτερες ομάδες από την Αφρική, την Ασία και την Ωκεανία, παράλληλα με την οικοδέσποινα Ιαπωνία. Η Τσεχία και το Μαυροβούνιο έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση ως ανεξάρτητα έθνη ενώ προηγουμένως συμμετείχαν ως Τσεχοσλοβακία και Σερβία-Μαυροβούνιο αντίστοιχα ενώ η Πολωνία επέστρεψε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης για πρώτη φορά από το 1967. 

Οι ΗΠΑ, ως οι τελευταίοι πρωταθλητές του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης, απέτυχαν να προκριθούν στον τελικό της διοργάνωσης καθώς έχασαν στα προημιτελικά από την Γαλλία. Αυτό ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Ανδρών όπου και οι τρεις πιο πετυχημένες ομάδες στην ιστορία του μπάσκετ (ΗΠΑ, Σερβία / Γιουγκοσλαβία και Ρωσία / Σοβιετική Ένωση) απέτυχαν να προκριθούν στους ημιτελικούς αγώνες. Ήταν επίσης το χειρότερο αποτέλεσμα για την εθνική ομάδα ανδρών των ΗΠΑ σε Παγκόσμιο Κύπελλο, με το τελευταίο χειρότερο αποτέλεσμά τους έως τότε την έκτη θέση το 2002.

Η Ισπανία κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο της μετά την νίκη της επί της Αργεντινής με 95-75 στον τελικό. Η Γαλλία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο για δεύτερη συνεχόμενη φορά επικρατώντας της Αυστραλίας στον αγώνα για την 3η θέση.
Αμπντελματζίντ Τεμπούν

Ο Αμπντελματζίντ Τεμπούν (Abdelmadjid Tebboune, 1945-) είναι Αλγερινός πολιτικός, Πρόεδρος της χώρας από τον Δεκέμβριο του 2019. Προηγουμένως ήταν πρωθυπουργός από τον Μάιο του 2017 ως τον Αύγουστο του 2017 και υπουργός Οικιστικής Ανάπτυξης από το 2001 έως το 2002 και ξανά από το 2012 έως το 2017. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2019 από τον πρώτο γύρο.
Ριχάρδις του Σβερίν

Η Ριχάρδις του Σβερίν ("Richardis von Schwerin", Σουηδικά: "Rikardis", 1347 - 23 Απριλίου/11 Ιουλίου 1377) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Αλβέρτου της Σουηδίας.
Σερίφ Ισμαήλ

Ο Σερίφ Ισμαήλ (Sherif Ismail Mohamed, 1955- , αραβικά: شريف إسماعيل ), είναι Αιγύπτιος μηχανικός, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Αιγύπτου από το 2015 ως τις 7 Ιουνίου 2018. Προηγουμένως χρημάτισε υπουργός Πετραλαίου και Ορυκτών Πόρων από το 2013 ως το 2015.
Ντρεστ Η΄ των Πίκτων

Ο Ντρεστ Η΄ των Πίκτων (Σκωτ.Γαελικά: "Drest mac Talorgan", πέθανε το 783) βασιλιάς των Πίκτων (782 - 783) διαδέχθηκε τον πατέρα του Τάλοργκαν Β΄ των Πίκτων.
Τάλοργκαν Β΄ των Πίκτων

Ο Τάλοργκαν Β΄ των Πίκτων (Σκωτ.Γαελικά: "Talorc mac Óengusa" πέθανε το 785) βασιλιάς των Πίκτων (783 - 785) ήταν γιος του Όνγκους Α΄ των Πίκτων και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ντρεστ Η΄ των Πίκτων. Τα "Χρονικά του Ούλστερ" αναφέρουν τον θάνατο του "Μελανού Τάλοργκαν, βασιλιά των Πίκτων" στην θέση Μάουνθ το έτος 782.
Ταράτζι Π. Χένσον

Η Ταράτζι Π. Χένσον ("Taraji P. Henson", 11 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Γιόζεφ Φρανκ

Ο Γιόζεφ Φρανκ ή Ιωσήφ Φρανκ ( γερμ. Joseph Frank) (23 Δεκεμβρίου 1771, Ράσταντ – 18 Δεκεμβρίου του 1842, Κόμο Λομβαρδίας) ήταν  γερμανός γιατρός. Εργάστηκε ως πανεπιστημιακός βοηθός στην Παβία, ως νοσοκομειακός γιατρός στη Βιέννη, και για πολύ περισσότερα χρόνια ως καθηγητής της παθολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους.
Έρβιν Πανόφσκι

Ο Έρβιν Πανόφσκι ("Erwin Panofsky", Ανόβερο, 30 Μαρτίου 1892 - Πρίνστον, 14 Μαρτίου 1968) ήταν διακεκριμένος Γερμανός ιστορικός τέχνης, γνωστός κυρίως για το έργο του πάνω στη μεσαιωνική και αναγεννησιακή τέχνη και τη συνεισφορά του στην εικονολογία. Ξεκίνησε σπουδές νομικής στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, σύντομα όμως στράφηκε στην ιστορία της Τέχνης. Η διδακτορική του διατριβή είχε ως θέμα τη συσχέτιση του έργου του Άλμπρεχτ Ντύρερ με την ιταλική σχολή. Το 1926 διορίστηκε τακτικός καθηγητής ιστορίας της τέχνης στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου έχοντας νωρίτερα ολοκληρώσει υφηγεσία με θέμα τον Μιχαήλ Άγγελο. 

Το 1934 μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου αργότερα απέκτησε και την αμερικανική υπηκοότητα και διορίστηκε καθηγητής στο Πρίνστον και στο Χάρβαρντ. Το 1939 δημοσίευσε τις Μελέτες Εικονολογίας (πρωτότυπος τίτλος "Studies in Iconology: Humanist Themes in the Art of the Renaissance") όπου αναλύει τη διάκριση μεταξύ εικονογραφίας και εικονολογίας. Κατά τον Πανόφσκι, η πρώτη διασαφηνίζει το θέμα ενός έργου τέχνης με αναφορά σε λογοτεχνικές και άλλες πηγές, ενώ η δεύτερη στοχεύει στην ερμηνεία της σύνθεσης, στην ανάλυση των συμβολισμών και του νοήματος του έργου, μελετώντας συνολικά το πολιστικό και πνευματικό υπόβαθρο που το γεννά. Ειδικότερα, ο Πανόφκσι σκιαγραφεί τρία στάδια της μεθόδου του: την λεγόμενη προ-εικονογραφική περιγραφή που περιγράφει σε πρώτο επίπεδο τα δεδομένα της σύνθεσης, την εικονογραφική ανάλυση και την εικονολογική ερμηνεία. 

Το έργο του για την πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική ("Early Netherlandish Painting") ξεχωρίζει για την λεπτομερή εικονογραφική του ανάλυση, εστιάζοντας στη σταδιακή ενσωμάτωση των χριστιανικών συμβόλων στη ρεαλιστική απεικόνιση του κόσμου.
Μπρίντει Ε΄ των Πίκτων

Ο Μπρίντει Ε΄ των Πίκτων (Γαελικά : "Bruide mac Fergusa", πέθανε το 763) βασιλιάς του Φορτριού και βασιλιάς των Πίκτων (761 - 763) ήταν αδελφός και διάδοχος του κορυφαίου βασιλιά Όνγκους Α΄ των Πίκτων. Ο θάνατος του καταγράφεται το 763 από τα "Χρονικά του Ούλστερ" και τα "Χρονικά του Τίγκερναχ", τα "Χρονικά των Πίκτων" του δίνουν περίοδο βασιλείας δυο ετών.
Μονίκα Λοβινέσκου

Η Μονίκα Λοβινέσκου (19 Νοεμβρίου 1923 – 20 Απριλίου 2008) ήταν Ρουμάνα δοκιμιογράφος, διηγηματογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μεταφράστρια και δημοσιογράφος, γνωστή για τη δραστηριότητά της ως πολέμια του ρουμανικού κομουνιστικού καθεστώτος. Έχει δημοσιεύσει αρκετές εργασίες με τα ψευδώνυμα Μονίκ Σεν-Κομ και Κλωντ Πασκάλ. Ήταν κόρη του λογοτέχνη Εουτζέν Λοβινέσκου και σύζυγος του κριτικού λογοτεχνίας Βερτζίλ Γιερούνκα.

Η Λοβινέσκου γεννήθηκε στο Βουκουρέστι. Απόφοιτος της Φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, έκανε το λογοτεχνικό της ντεμπούτο στο περιοδικό "Vremea", δημοσιεύοντας τακτικά πρόζα στο "Revista Fundaţiilor Regale" και θεατρικά χρονικά στην "Democraţia". Η εγκαθίδρυση του κομουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανία την ανάγκασε να καταφύγει στη Γαλλία: πηγαίνοντας αρχικά εκεί με υποτροφία από τη γαλλική κυβέρνηση το Σεπτέμβριο του 1947, αιτήθηκε τον Αύγουστο του 1948 πολιτικό άσυλο, αφότου η Ρουμανία έγινε λαϊκή δημοκρατία.

Έκανε εκτενείς δημοσιεύσεις περί του κομουνισμού στη χώρα της, καθώς και για έργα της ρουμανικής λογοτεχνίας. 

Μεταξύ 1951-1974, συμμετείχε σε εκπομπές στη ρουμανική γλώσσα στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση της Γαλλίας (ORTF), ενώ ήταν και μέλος του προσωπικού του σταθμού για την Ανατολική Ευρώπη. Από τη δεκαετία του '60 και μετά, εργάστηκε ως δημοσιογράφος για το Radio Free Europe, έχοντας  μεγάλη επιρροή στην δημιουργία μιας εσωτερικής αντιπολίτευσης στο καθεστώς του Nικολάε Τσαουσέσκου. Κύριος στόχος τους ήταν να ενημερώνουν τους Ρουμάνους για τα πολιτιστικά και πολιτικά ρεύματα του Δυτικού Μπλοκ. 

Αποτέλεσε στόχο βίαιων επιθέσεων στο ρουμανικό κομουνιστικό τύπο, η πιο αξιοσημείωτη εκ των οποίων από τους δημοσιογράφους Eugen Barbu και Corneliu Vadim Tudor. Το 1977, ξυλοκοπήθηκε από τρεις αξιωματικούς υπό τις διαταγές του Τσαουσέσκου.

Πέθανε στο Παρίσι.
Γκριγκόρε Αντίπα

Ο Γκριγκόρε Αντίπα (27 Νοεμβρίου 1867, Μποτοσάνι – 9 Μαρτίου 1944, Βουκουρέστι) ήταν Ρουμάνος Δαρβινιστής βιολόγος, ο οποίος μελέτησε την πανίδα του Δέλτα του Δούναβη και της Μαύρης Θάλασσας. Μεταξύ 1892 και 1944, ήταν διευθυντής του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Βουκουρεστίου, το οποίο πλέον φέρει το όνομά του.

Θεωρείται επίσης ο πρώτος που εκσυγχρόνισε το διόραμα με έμφαση στην τρισδιάστατη πτυχή του και ο πρώτος που χρησιμοποίησε διοράματα σε μουσείο.

Ο Αντίπα, καθηγητής πανεπιστημίου, ήταν ειδικός στη ζωολογία, ιχθυολογία, οικολογία και ωκεανογραφία.

Εξελέγη ως μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας το 1910 και ήταν επίσης μέλος πολλών ξένων ακαδημιών. Ίδρυσε σχολή υδροβιολογίας και ιχθυολογίας στη Ρουμανία.

thumb|left|Χαρτονόμισμα των 200 λέι το 1992 προς τιμήν του Αντίπα.
Γκοάρ Γκασπαριάν

Η Γκοάρ Γκασπαριάν (,  – ), γνωστή ως το "αηδόνι της Αρμενίας", ήταν Αρμένια τραγουδίστρια της όπερας.

Γεννήθηκε από αρμενική οικογένεια στο Κάιρο. Σπούδασε στη Μουσική Ακαδημία της πόλης και το 1948 μετανάστευσε στη Σοβιετική Αρμενία μαζί με χιλιάδες άλλους Αρμένιους από την Μέση Ανατολή.

Εμφανίστηκε σε 23 έργα στην Όπερα του Γερεβάν κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, καθώς και σε κονσέρτα. Έχει, επίσης, διδάξει στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν.

Η Γκασπαριάν ήταν Λαϊκός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ, Ηρωίδα της Σοσιαλιστικής Εργασίας και είχε λάβει το μετάλλιο του Τάγματος του Αγίου Mεσρώπ Μαστότς.

Πέθανε στο Γερεβάν και είναι θαμμένη στο Πάνθεον Κομιτάς.
Φιλιππίνη Ελισάβετ της Ορλεάνης

Η Φιλιππίνη Ελισάβετ της Ορλεάνης γνωστή ως «Mademoiselle de Beaujolais» ("Philippine Élisabeth Charlotte", 18 Δεκεμβρίου 1714 - 21 Μαΐου 1734) ήταν η κόρη του Φίλιππου Β΄ της Ορλεάνης(αντιβασιλιά από το 1715 έως 1723) και της συζύγου του Φραγκίσκης Μαρίας των Βουρβόνων, νόθης κόρης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των δεκαεννέα ετών.
Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ή Πρωθυπουργός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ("Vijeće ministara Bosne i Hercegovine") είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Πρέπει να διακρίνεται από τον πρωθυπουργό της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ο διορισμός του γίνεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ως επικεφαλής της κυβέρνησης, δεν έχει αρμοδιότητα να διορίζει τους υπουργούς και ο ρόλος του είναι εκείνος του συντονιστή. Οι υπουργοί διορίζονται από τα κόμματα της πλειοψηφίας σύμφωνα με την εθνικότητα και την εκπροσώπηση των ονοτήτων, ώστε ένας υπουργός να μην ανήκει στην ίδια εθνικότητα όπως ο ομόλογός του βουλευτής.
Εράρ Β΄ του Μπριέν

Ο Εράρ Β΄ του Μπριέν, (Γαλλικά ː "Érard II", πέθανε το 1191) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν Κόμης του Μπριέν (1161 - 1191) και στρατηγός της Γ΄ Σταυροφορίας. Έγινε γνωστός από την πολιορκία της Άκρας.
Ούγος του Μπριέν

Ο Ούγος του Μπριέν, (Γαλλ. "Hugh", 1240 - 9 Αυγούστου 1296) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν κόμης του Μπριέν (1260 - 1296) και του Λέτσε (1266 - 1296).
Σφαγή της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου

Η Σφαγή της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου (αγγλικά:Massacre of Saint's Valentine Day) ήταν το όνομα που δόθηκε και έμεινε στην ιστορία, σε ένα μακελειό που έγινε σε μια αποθήκη του Λίνκολν Παρκ, στην Βόρεια πλευρά του Σικάγου, όταν τρεις ένοπλοι μεταμφιεσμένοι αστυνομικοί, εκτέλεσαν εν ψυχρώ τα μέλη της αντιπάλης συμμορίας. Το μακελειό έγινε στις 14 Φεβρουαρίου του 1929, όταν ο Αλ Καπόνε, επικεφαλής της Ιταλο-Αμερικανικής μαφίας αποφάσισε να εξοντώσει όλη την συμμορία του Τζωρτζ "Μπαγκς" Μοράν, για να απόκτησει τον πλήρη έλεγχο στην διακίνηση παρανόμου αλκοόλ στο Σικάγο, στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Μέρος του τοίχου της αποθήκης φυλάσσεται ως έκθεμα στο Εθνικό Μουσείο Οργανωμένου Εγκλήματος και Επιβολής του Νόμου (ΕΜΟΕΕΝ).