Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Αυτοκρατορικός πιγκουίνος

Ο Αυτοκρατορικός πιγκουίνος είναι θαλάσσιο πτηνό της οικογενείας των Απτηνοδυτιδών (πιγκουίνων), της οποίας αποτελεί το μεγαλύτερο μέλος. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι "Aptynodetes forsteri" και δεν περιλαμβάνει υποείδη.

Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος είναι τυπικός εκπρόσωπος της κατηγορίας στην οποία εντάσσονται πτηνά ανίκανα να επιτελέσουν τη λειτουργία της πτήσης ("flightless birds"), κάτι που αποτυπώνεται και στην επιστημονική ονομασία του γένους (βλ. Ονοματολογία). Είναι ξεχωριστό -και θαυμαστό- είδος από κάθε άποψη, με σωματικές ικανότητες και φυσιολογία που το καθιστούν ιδιαίτερο μέσα στο ζωικό βασίλειο. Πέραν τούτου, αποτελεί υπόδειγμα κοινωνικότητας και εγκαρτέρησης στα δρώμενα των αποικιών αναπαραγωγής του, γεγονός που έχει καταγραφεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες στον κινηματογράφο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είτε υπό τη μορφή ντοκιμαντέρ είτε ως μυθοπλασία (κινούμενα σχέδια, κ.λ.π.) (βλ. Αναπαραγωγή).

Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος είναι το ψηλότερο και βαρύτερο από τα αρτίγονα είδη πιγκουίνων, ενδημικό στην Ανταρκτική. Το αρσενικό και το θηλυκό είναι παρόμοια σε μέγεθος και πτέρωμα, φθάνοντας τα 122 εκατοστά σε ύψος και τα 22-45 κιλά σε βάρος. Η ράχη και το κεφάλι είναι μαύρα, σαφώς οριοθετημένα από τη λευκή κοιλιά, το απαλό κίτρινο στήθος και τις φωτεινές κίτρινες περιοχές στα αυτιά. Όπως όλοι οι πιγκουίνοι, δεν μπορεί να πετάξει, αλλά διαθέτει υδροδυναμικό σώμα και άκαμπτες πτέρυγες, αμφότερα προσαρμοσμένα για το θαλάσσιο οικοσύστημα, εκεί όπου ο συγκεκριμένος πιγκουίνος είναι, πράγματι, «αυτοκράτορας».

Η διατροφή του αποτελείται κυρίως από ψάρια, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει καρκινοειδή και κεφαλόποδα. Στο κυνήγι, μπορεί να παραμείνει κάτω από το νερό μέχρι 18 λεπτά, σε βάθη που μπορούν να φθάσουν τα 535 μέτρα. Για να συμβεί αυτό, είναι απαραίτητες κάποιες φυσιολογικές προσαρμογές, όπως η παρουσία μιας ασυνήθιστα δομημένης αιμοσφαιρίνης που λειτουργεί σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου, στέρεο ερειστικό σύστημα για να αντιμετωπίζει τη νόσο των δυτών ("barotrauma"), καθώς και την ικανότητα να μειώνει το μεταβολισμό του, διακόπτοντας βασικές λειτουργίες κάποιων οργάνων.
Φέρντιναντ Κράμερ

thumb|Κτίριο που σχεδίασε ο Κράμερ
Ο Φέρντιναντ Κράμερ ("Ferdinand Kramer", 22 Ιανουαρίου 1898 - 4 Νοεμβρίου 1985) ήταν σημαντικός Γερμανός αρχιτέκτονας και βιομηχανικός σχεδιαστής. Ο πατέρας του Κράμερ ήταν ιδιοκτήτης του πιο γνωστού των καταστημάτων καπέλων της Φρανκφούρτης.
Κούφα

Η Κούφα (αραβικά: ‏الكوفة) είναι πόλη του Ιράκ, περίπου 170 χλμ. νοτίως της Βαγδάτης και 10 χλμ. βορειοανατολικώς της πόλης Νατζάφ. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ευφράτη και έχει πληθυσμό 110.000 (απογραφή 2003).

Μαζί με τη Σαμάρα, την Κερμπάλα, την Καντιμίγια και τη Νατζάφ, η Κούφα είναι μία από τις πέντε ιρακινές πόλεις που είναι μεγάλης σπουδαιότητας για τους σιίτες μουσουλμάνους. Η πόλη ξεκίνησε -όπως και άλλες μεγάλες αραβικές πόλεις - σαν καταυλισμός των στρατιωτών και των γυναικών τους, τη περίοδο του χαλίφη Ομάρ που τους ακολουθούσαν στην εισβολή τους στο Ιράκ. Σιγά - σιγά μεταβλήθηκε σε πόλη, των φυλών που αποφάσισαν να ζήσουν μόνιμα εκεί. Επί ηγεσίας του Αλί, έγινε η πρωτεύουσα του χαλιφάτου του, για όσο καιρό κράτησε η εμφύλια διαμάχη των μουσουλμάνων. 

Στη πόλη υπάρχει το Μεγάλο Τζαμί της Κούφα, ένα από τα παλαιότερα τζαμιά του Ισλάμ, χτισμένο τον 7ο αιώνα μ.Χ. Σε αυτή την πόλη ιδρύθηκε το Χαλιφάτο των Αββασιδών.
Ιωάννης Θ. Γιαννόπουλος

Ο Ιωάννης Θ. Γιαννόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αχαΐα.

Είχε γεννηθεί στο Κάτω Γκέρμπεσι και καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Ήταν γιος του Θάνου Γιαννόπουλου, δήμαρχου Δύμης, και εγγονός του επίσης Ιωάννη αγωνιστή του 1821.

Είχε εκλεγεί βουλευτής Πατρών στις εκλογές του 1915, του 1920 και σε αυτές του 1935.
Ιωάννης Γαλανόπουλος

Ο Ιωάννης Γαλανόπουλος, ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός από την Πάτρα.

Ήταν σταφιδέμπορος και είχε βιοτεχνία με έδρα την Παραλία Πατρών.
Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1933 και στις εκλογές του 1935.
Χαλιφάτο των Ομεϋαδών

<br>

Το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών (ή "Ομαϋαδών" ή "Ομαγιαδών", 661-750 μ.Χ., αραβικά: الخلافة الأموية) ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα μεγάλα ισλαμικά χαλιφάτα που ιδρύθηκαν μετά το θάνατο του Μωάμεθ. Τον πυρήνα του χαλιφάτου αποτελούσε η δυναστεία των Ομεϋαδών, με καταγωγή από τη Μέκκα. Η οικογένεια των Ομεϋαδών είχε πρώτα έρθει στην εξουσία υπό τον τρίτο χαλίφη, Ουθμάν ιμπν Αφφάν (644-656), αλλά το ομεϋαδικό καθεστώς ιδρύθηκε από τον Μωαβία τον Α', επί μακρόν κυβερνήτη της Συρίας, μετά το τέλος του Πρώτου Μουσουλμανικού Εμφύλιου Πολέμου το 661 μ.Χ. Η Συρία παρέμεινε το κύριο φρούριο των Ομεϋαδών έκτοτε, ενώ η Δαμασκός έγινε η πρωτεύουσά τους.

Οι Ομεϋάδες συνέχισαν τις μουσουλμανικές κατακτήσεις, ενσωματώνοντας την περιοχή του Καυκάσου, την Υπερωξιανή, την Ινδική, το Μαγκρέμπ και την Ιβηρική Χερσόνησο (αλ-Ανταλούς, Ανδαλουσία, αλλά με τον όρο αυτό εννοούσαν γενικώς την Ιβηρική Χερσόνησο οι μουσουλμάνοι) στο μουσουλμανικό κόσμο. Στη μεγαλύτερη εδαφική ακμή του, το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών κάλυπτε 15 εκατομμύρια τ.χλμ., όντας η μεγαλύτερη αυτοκρατορία που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο κόσμος και η πέμπτη μεγαλύτερη που υπήρξε ποτέ στην έως τώρα ιστορία.

Την ίδια ώρα, η φορολογία των Ομεϋαδών και η διοικητική πρακτική ήταν απολυταρχική, καταπιεστική και άνιση, αντίθετη με τις προσταγές του Ισλάμ. Εν μέσω αντιπαλοτήτων μεταξύ των αραβικών φυλών, η εξουσία τους χτυπήθηκε σκληρά στις επαρχίες εκτός της Συρίας, κυρίως με το Β' Μουσουλμανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 680-692 και τη Βερβερική Εξέγερση του 740-743. Κατά τη διάρκεια του Β' Μουσουλμανικού Εμφυλίου Πολέμου, η ηγεσία της δυναστείας των Ομεϋαδών άλλαξε από τον κλάδο-πατριά των Σουφυανιδών σε εκείνο των Μαρουανιδών.

Καθώς οι συνεχείς εκστρατείες εξήντλησαν τις οικονομικές πηγές και τη δύναμη του κράτους, οι Ομεϋάδες εξασθένησαν ταχύτατα από το Γ' Μουσουλμανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 744-747 μ.Χ. και τελικώς ανατράπηκαν από την Επανάσταση των Αββασιδών το 750 μ.Χ. Ένας κλάδος της πατριάς δραπέτευσε διαμέσου της Βόρειας Αφρικής στην αλ-Ανταλούς, όπου ίδρυσε το Χαλιφάτο της Κόρδοβας, που κράτησε μέχρι το 1031 μ.Χ. πριν εκπέσει κι αυτό τελικώς εξαιτίας της Φίτνα (διχόνοια) αλ-Ανταλούς (περίοδος εξεγέρσεων και εμφυλίου πολέμου).
Χαλιφάτο των Φατιμιδών

Το Χαλιφάτο των Φατιμιδών (909-1171 μ.Χ., αραβικά: الفاطميون) ήταν ισμαηλιτικό σιιτικό χαλιφάτο που εκτεινόταν σε μια μεγάλη περιοχή του αραβικού κόσμου, από την Ερυθρά Θάλασσα στην Ανατολή μέχρι τον Ατλαντικό Ωκεανό στη Δύση. Αρχικώς με έδρα την Τυνησία (Ιφρικίγια), η δυναστεία των Φατιμιδών επέκτεινε την κυριαρχία της κατά μήκος της μεσογειακής ακτής της Αφρικής και τελικώς έφτασε μέχρι την Αίγυπτο κάνοντάς τη το κέντρο του χαλιφάτου. Στην ακμή της, εκτός της Αιγύπτου, το χαλιφάτο περιελάμβανε διάφορες περιοχές του Μαγκρέμπ, του Σουδάν, της Σικελίας, της Ανατολής και της Χετζάζης στην Αραβική Χερσόνησο.

Οι Φατιμίδες ίδρυσαν την τυνησιακή πόλη της Αλ Μαχντίγια και την έκαναν πρωτεύουσά τους, πριν με τον Γκοχάρ αλ Ρούμι κατακτήσουν την Αίγυπτο και ιδρύσουν την πόλη του Καΐρου (Καχίρα) το 969 μ.Χ. Από τότε και μετά, το Κάιρο έγινε η πρωτεύουσα του χαλιφάτου, με την Αίγυπτο να αποτελεί το πολιτικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο του κράτους.

Ο όρος Φατιμίδες συνηθίζεται να αναφέρεται μερικές φορές στους πολίτες του χαλιφάτου. Η άρχουσα ελίτ του κράτους ανήκε στον ισμαηλιτικό κλάδο του Σιιτισμού. Οι αρχηγοί της δυναστείας ήταν επίσης σιίτες ισμαηλίτες ιμάμηδες, γι΄ αυτό και είχαν θρησκευτική αξία για τους μουσουλμάνους αυτού του κλάδου του σιιτισμού. Η εξουσία των Φατιμιδών σηματοδοτεί μια σπάνια περίοδο στη μουσουλμανική ιστορία, κατά την οποία οι απόγονοι του Άλι ιμπν Αμπί Τάλιμπ (εξ΄ ου και το όνομα Φατιμίδες, από τη γυναίκα του Άλι και κόρη του Μωάμεθ, Φάτιμα) είχαν τα ηνία του χαλιφάτου, με την εξαίρεση της τελικής περιόδου του Χαλιφάτου Ρασιντούν υπό τον Άλι τον ίδιο.

Το χαλιφάτο συχνά έδειχνε να εξασκεί ένα βαθμό θρησκευτικής ανεκτικότητας επί των μη ισμαηλιτικών σεκτών του Ισλάμ, καθώς και απέναντι στους Εβραίους, Μαλτέζους χριστιανούς και Κόπτες χριστιανούς. Τα δικαστήρια στις περιοχές των Φατιμιδών χρησιμοποιούσαν λειτουργούς της σχολής ισλαμικού δικαίου Χανάφι, και ο πληθυσμός του χαλιφάτου ήταν κυρίως Σουνίτες.

Το χαλιφάτο των Φατιμιδών ξεχώριζε επίσης από το διακεκριμένο ρόλο των Βερβέρων κατά τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του. Διατηρήθηκε από το 909 μ.Χ. έως το 1171, όταν ο Σαλαντίν έγινε σουλτάνος της Αιγύπτου και επέστρεψε τη χώρα στην κυριαρχία της πίστης του σουνιτικού μουσουλμανικού Χαλιφάτου των Αββασιδών.
Ντίνα Παπαϊωάννου

Η Κωνσταντίνα Ταραντζοπούλου ή αλλιώς Ντίνα Παπαϊωάννου, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια που κατάγεται από τη Φλώρινα. Από τότε που γνώρισε τον σύζυγο της και παλαίμαχο ποδοσφαιριστή Λάκη Παπαϊωάννου ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη. Έχουν μια κόρη ,επίσης τραγουδίστρια, την Ελεάνα Παπαϊωάννου. Το τραγούδι της «Του έρωτα ο κύκλος» από το δίσκο «Σε κόσμο ψεύτικο» έγινε χρυσό.
Sometimes I Feel Like Screaming

Το Sometimes I Feel Like Screaming είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τέταρτο του δίσκου ""Purpendicular", ο οποίος κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1996. Επίσης, το τραγούδι αυτό εκδόθηκε σε μορφή CD σινγκλ μαζί με το κομμάτι """, χωρίς να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία. Το συγκεκριμένο τραγούδι, θεωρείται ένα από τα καλύτερα κομμάτια που ηχογράφησαν οι Deep Purple μετά την επανένωση τους το 1984 και γι' αυτό το λόγο το έχουν κάνει μέρος των ζωντανών τους εμφανίσεων.
Νταϊάν Λέιν

Η Νταϊάν Λέιν ("Diane Lane", 22 Ιανουαρίου 1965) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και έκανε το ντεμπούτο της στoν κινηματογράφο όταν ήταν 13 χρόνων στην ταινία "A Little Romance" του Τζορτζ Ρόι Χιλ το 1979, πρωταγωνιστώντας μαζί με τον Λόρενς Ολίβιε. Σύντομα μετά, έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό Time. Από τότε έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες όπως "Αουτσάιντερς, Επαναστάτες Χωρίς Αύριο" (The Outsiders, 1983), "Κότον Κλαμπ" (The Cotton Club, 1984), "Τζακ" (Jack, 1996) και "Καταιγίδα" (The Perfect Storm, 2000).

Το 2002 πρωταγωνίστησε στο ερωτικό δράμα "Άπιστη" (Unfaithful). Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου - Δράμα και Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο. Την επόμενη χρονιά έλαβε ακόμη μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για την ταινία "Ηλιόλουστος Έρωτας" (Under the Tuscan Sun) και το 2011 πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία "Η Πρώτη Αποκάλυψη" (Cinema Verite) που της χάρισε την τρίτη της υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και τη δεύτερη για Screen Actors Guild Award. Το 2013 θα κυκλοφορήσει η ταινία "Άνθρωπος από Ατσάλι" (Man of Steel), στην οποία η Λέιν υποδύεται τη Μάρθα Κεντ.

Η Λέιν είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Τζος Μπρόλιν από το 2004. Ήταν προηγουμένως παντρεμένη με τον ηθοποιό Κρίστοφερ Λάμπερτ από το 1988 μέχρι το 1994.
Γιούτα Τζαζ

Οι Γιούτα Τζαζ (αγγλικά: "Utah Jazz") είναι επαγγελματική ομάδα μπάσκετ με έδρα το Σολτ Λέικ Σίτι των Ηνωμένων Πολιτειών. Ανήκουν στο Βορειοδυτικό τμήμα του National Basketball Association (NBA). Οι εντός έδρας αγώνες του συλλόγου διεξάγονται στο EnergySolutions Arena, γήπεδο χωρητικότητας 19.911 ατόμων.

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1974 ως Νιου Όρλινς Τζαζ (New Orleans Jazz) στην Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα, αλλά μετακόμισε στην Γιούτα το 1979, μετά από μόλις πέντε σεζόν. Οι Τζαζ ήταν μια από τις χειρότερες ομάδες του πρωταθλήματος στα πρώτα χρόνια τους, και χρειάστηκαν 10 χρόνια πριν κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση στα πλέι-οφ (το 1984). Όμως μετά το 1984 και μέχρι το 2004 έκαναν 20 συνεχόμενες εμφανίσεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Τζον Στόκτον και ο Καρλ Μαλόουν αναδείχτηκαν ως ηγέτες για την ομάδα, και αποτέλεσαν ένα από τα πιο φημισμένα δίδυμα πόιντ γκαρντ - πάουερ φόργουορντ στην ιστορία του NBA.

Με επικεφαλής τον προπονητή Τζέρι Σλόαν, ο οποίος ανέλαβε ως προπονητής μετά τον Λέιντεν Φρανκ το 1988, έγινε μία από τις πιο ισχυρές ομάδες της δεκαετίας του 1990, με αποκορύφωμα τις δύο εμφανίσεις στα τελικά του NBA το 1997 και το 1998, όπου έχασαν δύο φορές από τους Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν. Ο Στόκτον και ο Μαλόουν αποχώρησαν το 2003. Μετά από μια απουσία από τα πλέι-οφ για τρεις συνεχόμενες περιόδους επέστρεψαν στο προσκήνιο με ηγέτη τον Ντερόν Ουίλιαμς. Ωστόσο, ξεκινώντας από τη σεζόν 2010-11 και μετά, άρχισαν μια αναδιάρθρωση μετά και την αποχώρηση του Τζέρι Σλόαν και την πώληση του Ντερόν Ουίλιαμς. Μέχρι το 2005, οι Τζαζ ήταν η μοναδική ομάδα στα μεγάλα επαγγελματικά πρωταθλήματα της Βόρειας Αμερικής που είχε έδρα στην πολιτεία της Γιούτα.
Nissan Titan

Το Nissan Titan είναι ένα εξαιρετικά μεγάλων διαστάσεων επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan, από τις 21 Σεπτεμβρίου 2003, για την αγορά της Βόρειας Αμερικής. Στις 20 Νοεμβρίου 2015 ξεκίνησε η παραγωγή της δεύτερης γενιάς του, ενώ αναμένεται μια ανανέωση το 2020. Το μοντέλο έχει κινητήρα εμπρός με διαμήκη τοποθέτηση, καθώς και κίνηση στους πίσω τροχούς ή στους τέσσερις τροχούς.
Ferrari 360

Η Ferrari 360, γνωστή και ως Ferrari 360 Modena, ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Ferrari, μεταξύ του 1999 και του 2005, σε 16.244 αντίτυπα. Αντικατέστησε την Ferrari F355 και αντικαταστάθηκε από την Ferrari F430, η οποία παρουσιάστηκε στα τέλη του 2004.
Κενεζαίοι

Οι Κενεζαίοι, ή Κενιζίτες ήταν αρχαίος βιβλικός λαός που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Τους Κενεζαίους αναφέρει ο Μωυσής στη Γένεση.

Οι Κενεζαίοι ήταν ένας αρχαιότατος νομαδικός λαός στη περιοχή της Συρίας που κατήλθε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην αρχαία Παλαιστίνη πριν την εκεί εγκατάσταση του Αβραάμ, οι απόγονοι του οποίου καθοδηγούμενοι από τον Γιαχβέ έμελλε να υποτάξουν και αυτόν τον λαό μεταξύ άλλων εισβάλλοντας στα εδάφη τους. Οι Κενεζαίοι φέρονταν να είχαν φυλετική συγγένεια με τους Κεναίους.
Χαρούμενο ξεκίνημα

Το Χαρούμενο ξεκίνημα είναι ελληνική μουσική - κωμική ταινία του 1954, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου. Το σενάριο γράφτηκε από τη συνεργασία Ασημάκη Γιαλαμά, Κώστα Πρετεντέρη και Γιώργου Οικονομίδη, με τον τελευταίο να πρωταγωνιστεί επίσης στην ταινία. Η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ.
Το σωφεράκι

Το σωφεράκι είναι ελληνική κωμική ταινία του 1953, σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα. Η παραγωγή ανήκει στη Φίνος Φιλμ, και πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος και Σμαρούλα Γιούλη.
Οι ουρανοί είναι δικοί μας

Το Οι ουρανοί είναι δικοί μας είναι ελληνική αισθηματική-κωμική-δραματική ταινία, του 1953, σε παραγωγή Φίνος Φιλμ και σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου.
BMW F10

Η BMW Σειρά 5 F10 / F11 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τις 7 Ιανουαρίου 2010 έως τον Μάρτιο του 2017. Το μοντέλο ήταν, όπως και οι προκάτοχοί του, διαθέσιμο με μία μεγάλη παλέτα κινητήρων, τόσο βενζίνης, όσο και πετρελαίου, με χωρητικότητες από 2.0 έως 4.4 λίτρα και ιπποδυνάμεις από 184 hp στην έκδοση 520d, έως 560 hp στην κορυφαία έκδοση Μ5, που εισήχθη το 2011.

Αντικατέστησε τη BMW Ε60 και συνέχισε την πολιτική της χρήσης ξεχωριστών κωδικών για την κάθε εκδοχή αμαξώματος, που είχε ξεκινήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της Σειράς 5 η προκάτοχος Ε60, καθώς το 4-πορτο σεντάν ονομάζεται επίσημα BMW F10, ενώ η έκδοση Touring (station wagon) φέρει τον κωδικό BMW F11. Τελικώς, αντικαταστάθηκε τον Φεβρουάριο του 2017 από τη BMW G30.
Τίνα Φέι

Η Τίνα Φέι ("Elizabeth Stamatina "Tina" Fey", 18 Μαΐου 1970) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, κωμικός, σεναριογράφος και παραγωγός, περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της στη χιουμοριστική εκπομπή "Saturday Night Live" (SNL, 1997-2006) και την κωμική σειρά "30 Rock" (2006-2013) καθώς και τις ταινίες "Τα Κακά Κορίτσια" (Mena Girls, 2004), "Μαμάδες χωρίς Μωρό" (Baby Mama, 2008) και "Ραντεβού για Παντρεμένους" (Date Night, 2010). 

Η Φέι ασχολήθηκε για πρώτη φορά με με την κωμωδία όταν συμμετείχε στο κωμικό γκρουπ αυτοσχεδιασμού The Second City με έδρα το Σικάγο. Αργότερα έγινε μέλος της συγγραφικής ομάδας του "SNL" και έπειτα μέλος του καστ, γνωστή περισσότερο για τη θέση της ως συμπαρουσιάστρια του "Weekend Update", το τμήμα ειδήσεων της εκμπομπής. Το 2004 έγραψε το σενάριο της ταινίας "Τα Κακά Κορίτσια" στην οποία και πρωταγωνίστησε. Αφού αποχώρησε από το "SNL" το 2006, δημιούργησε την τηλεοπτική σειρά "30 Rock", μια κωμωδία βασισμένη στις εμπειρίες της στο "SNL". Στη σειρά η Φέι υποδύεται την πρώτη σεναριογράφο μιας πλασματικής κωμικής εκπομπής. Το 2008, πρωταγωνίστησε στην κωμωδία "Μαμάδες χωρίς Μωρό" μαζί με την πρώην συνεργάτιδά της στο "SNL" Έιμι Πόλερ. Το 2010 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Στιβ Καρέλ στην ταινία "Ραντεβού για Παντρεμένους" και με τον Γουίλ Φέρελ στην ταινία κινουμένων σχεδίων "Μεγαλοφυής" (Megamind).

Η Φέι έχει βραβευτεί με επτά Emmy, δύο Χρυσές Σφαίρες, πέντε Screen Actors Guild Awards, τέσσερα Writers Guild of America Awards και έχει λάβει υποψηφιότητα για Γκράμι για το αυτοβιογραφικό της βιβλίο "Bossypants", το οποίο σκαρφάλωσε στην κορυφή της λίστας μπεστ σέλερ της εφημερίδας The New York Times. Το 2008, το Associated Press έδωσε στη Φέι το βραβείο 
Entertainer of the Year για τη σατιρική απεικόνιση της ως την υποψήφια για τη θέση του αντιπροέδρου Σάρα Πέιλιν, σε μια γκεστ εμφάνισή της στο "SNL" και το 2010 έλαβε το βραβείο Mark Twain Prize for American Humor. Στις 13 Ιανουαρίου 2013, η Φέι παρουσίασε μαζί με την Έιμι Πόλερ την 70ή απονομή των Χρυσών Σφαιρών. Ήταν η πρώτη φορά που οικοδεσπότης των βραβείων ήταν γυναίκα και για την παρουσιάσή τους έλαβαν εξαιρετικές κριτικές.
Η ωραία των Αθηνών

Το Η ωραία των Αθηνών είναι ελληνική κωμική ταινία του 1954. Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Νίκος Τσιφόρος, ο οποίος έγραψε και το σενάριο. Η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ, και πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος και Γεωργία Βασιλειάδου.
Νικόλαος Γκαργκάνας

Ο Νικόλαος Γκαργκάνας (20 Ιανουαρίου 1937) είναι οικονομολόγος και Επίτιμος Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Διετέλεσε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος από τον Ιούνιο του 2002 έως τον Ιούνιο του 2008. Την ίδια περίοδο ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και του Γενικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
River Deep – Mountain High

Το River Deep – Mountain High είναι τραγούδι του Άικ και της Τίνα Τέρνερ, ηχογραφημένο στο Λος Άντζελες το 1965. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου 7", τον Μάιο του 1966, ανεβαίνοντας στο # 3 των βρετανικών τσαρτ και το # 88 των αντίστοιχων αμερικανικών, ενώ συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο, ο οποίος δεν κατάφερε να μπει στο αμερικανικό Top-100. Το σινγκλ βραβεύθηκε ως ασημένιο από την ΒΡΙ.

Η παραγωγή έγινε από τον Φιλ Σπέκτορ και χρειάστηκαν πάνω από 20 μουσικοί και επιπλέον, 20 τραγουδιστές για δεύτερα φωνητικά, ενώ ο Σπέκτορ ζήτησε από την Τίνα Τέρνερ να τραγουδήσει το συγκεκριμένο κομμάτι πάρα πολλές φορές μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη εκτέλεση, όπως έχει δηλώσει η ίδια. Σύμφωνα με δηλώσεις του κιθαρίστα Άικ Τέρνερ, το τραγούδι δεν γνώρισε επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες γιατί είχε ποπ ήχο από μία τραγουδίστρια των rhythm and blues. Οι ηχογραφήσεις του τραγουδιού, απεικονίζονται στην ταινία "What's Love Got to Do with It" (1993).

Το αμερικανικό περιοδικό "Rolling Stone", κατέταξε το "River Deep – Mountain High" στην 33ή θέση στη λίστα των καλύτερων τραγουδιών όλων των εποχών.
Νικόλαος Διγενόπουλος

Ο Νικόλαος Διγενόπουλος, (Γορτυνία, 1896 - Πάτρα, 1969) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Σίλβιους Λέοπολντ Βάις

Ο Σίλβιους Λέοπολντ Βάις (Sylvius Leopold Weiss), (12 Οκτωβρίου 1687 – 16 Οκτωβρίου 1750), ήταν Γερμανός λαουτίστας και συνθέτης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες και εκτελεστές έργων για λαούτο της εποχής του. Θεωρείτο εξαιρετικός δεξιοτέχνης και αυτοσχεδίαζε συχνά πάνω στο συγκεκριμένο έγχορδο. Στην εποχή του φημιζόταν η «βαϊσιανή» μέθοδος παιξίματος του λαούτου, που αναφερόταν κυρίως στους δακτυλισμούς (arpège) και στο ιδιόμορφο λεγκάτο (legato).
Δημήτρης Πικιώνης

Ο Δημήτρης Πικιώνης (1887 - 28 Αυγούστου 1968) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας και ακαδημαϊκός, με πλούσιο ζωγραφικό, ποιητικό και συγγραφικό έργο.
Ναζαρέ

Η Ναζαρέ (πορτογαλικά: Nazaré) είναι πόλη της Κεντρικής Πορτογαλίας και ανήκει διοικητικά στο Δήμο της Ναζαρέ. Έχει συνολική έκταση 82,4 τ.χλμ. και πληθυσμό 15.158 κατοίκων (2011). Βρίσκεται στην πορτογαλική υποπεριφέρεια Oeste (Δύση).
Η πόλη αποτελείται από τρεις περιοχές: την Πράια (Praia)(κατά μήκος της παραλίας, που βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό), το Σίτιου (Sítio)(παλιός οικισμός στην κορυφή του βράχου που υψώνεται πάνω από την πόλη στα βόρεια) και την Πεδερνέιρα (Pederneira)(ένας άλλος παλιός οικισμός πάνω σε ένα λόφο στο ανατολικό τμήμα της πόλης). Οι περιοχές Πράια και Σίτιου ενώνονται με το τελεφερίκ της Ναζαρέ.
Εγκάρσια μυελίτιδα

Η Εγκάρσια μυελίτιδα (παλαιότερα Εγκάρσια μυελίτις, αγγλικά Trasverse myelitis) είναι νόσος που ανήκει στήν ειδικότητα της Νευρολογίας, αγνώστου αιτιολογίας, η οποία εκδηλώνει αλλοιώσεις εντός του Νωτιαίου Μυελού. Ανήκει στήν ομάδα των Απομυελινωτικών παθήσεων. Εκτιμάται ότι αποτελεί μορφή ή παραλλαγή της Πολλαπλής Σκλήρυνσης (Σκλήρυνση κατά πλάκας) από ένα επίπεδο του Νωτιαίου Μυελού και περιφερικά.
Αντώνιος Δελένδας

Ο Αντώνιος Δελένδας (1906-1966) ήταν λυρικός οξύφωνος (τενόρος) του ελληνικού μελοδράματος. Ήταν ανιψιός αρχιεπισκόπου της Κέρκυρας. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών. Αργότερα διδάχτηκε τραγούδι από τον Κωστή Νικολάου. Ήταν μέλος της συμφωνικής ορχήστρας του Ωδείου υπό τον Δημήτρη Μητρόπουλο. 

Εισήλθε στο ελληνικό μελόδραμα τον Ιανουάριο του 1928, εμφανιζόμενος στην "Καβαλερία Ρουστικάνα" (στο ρόλο του Τουρίντου) στο "Θέατρο Κεντρικόν". Το 1929 έλαβε μέρος την πρεμιέρα της όπερας "Μαύρη Πεταλούδα" του" Διονυσίου Λαυράγκα". Αργότερα το ίδιο έτος συμμετείχε σε καλλιτεχνική περιοδεία σε Αθήνα, Πάτρα, Τρίπολη, Κεφαλληνία και Κέρκυρα. 

Συμμετείχε σε παραστάσεις στο "Θέατρο Ολύμπια" το 1930, όπου, το 1931, ανέβηκε και η "Διδώ" του Δ. Λαυράγκα. Ενδιαμέσως, το 1930 είχε λάβει μέρος σε καλλιτεχνική περιοδεία σε Θεσσαλονίκη, Πρέβεζα, Αγρίνιο, Ζάκυνθο και Ιωάννινα. To 1932 συμμετείχε στην καλλιτεχνική περιοδεία του ελληνικού μελοδράματος σε Κωνσταντινούπολη, Ζάκυνθο, Κεφαλληνία και Κέρκυρα, όπου διακρίθηκε στην παράσταση της "Τραβιάτα". Με θίασο υπό τον Δ. Λαυράγκα έλαβε μέρος σε παράσταση του έργου "Λυτρωτής" στην Κέρκυρα το 1935. Έλαβε μέρος σε παραστάσεις στο κινηματοθέατρο Παλλάς την άνοιξη του 1937 υπό τον Τότη Καραλίβανο. Συμμετείχε στον θίασο ελληνικού μελοδράματος που έδωσε παραστάσεις στην Αθήνα το 1937-38 υπό την διεύθυνση των Στεφάνου Βαλτετσιώτη, Λυσιμάχου Ανδρουτσόπουλου και Τότη Καραλίβανου. Το 1938 πήγε στη Γερμανία. Τραγούδησε σε λυρικά θέατρα σε Αμβούργο, Βερολίνο ("Luisa Miller" και "Τόσκα"), Κίελο ("Gianni Schichi", "Ριγκολέττο" κ.α.), Λειψία. Το 1941 εντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.Λ.Σ.

Πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 1966 στην Αθήνα.
Space Truckin'

Το Space Truckin' είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το έβδομο και τελευταίο του δίσκου "Machine Head", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1972.
Σιπριάνο Χόρχε Ντομίνγκες

O Σιπριάνο Χόρχε Ντομίνγκες (ισπανικά: "Cipriano Jorge Domínguez") γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1904 και απεβίωσε στις 27 Ιανουαρίου 1995 λίγο πριν ολοκληρώσει το 91o έτος της ηλικίας του στο Καράκας της Βενεζουέλας. Υπήρξε αρχιτέκτονας, μηχανικός, διδάκτωρ στη φυσική και τα μαθηματικά, καθώς και καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σύνθεσης, της θεωρίας της αρχιτεκτονικής και του αρχιτεκτονικού σχεδίου στο Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας.
Γεώργιος Σκλάβος

Ο Γεώργιος Σκλάβος (Μπράιλα, 10 Αυγούστου 1888 - Αθήνα, 18 Μαρτίου 1976) ήταν διακεκριμένος Έλληνας μουσουργός, καθηγητής, κριτικός μουσικής και μουσικολόγος, βασικός εκπρόσωπος της Εθνικής Σχολής. 

Γεννημένος στη Ρουμανία από γονείς Κεφαλλήνες, σπούδασε σε ελληνικά σχολεία της ομογένειας και συμμετείχε από μικρός σε χορωδίες εκκλησιαστικής μουσικής. Όταν ήρθε στην Αθήνα γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών (1907), όπου μαθήτευσε αρχικά δίπλα στον Σάκερντοτ και εν συνεχεία τον Μαρσίκ. Μόλις αποφοίτησε το 1913, προσελήφθη αμέσως ως διδάκτωρ (ιστορίας της μουσικής, αρμονίας και σύνθεσης) του Ωδείου όπου παρέμεινε για 55 ολόκληρα χρόνια, διατελώντας παράλληλα και έφορος της βιβλιοθήκης του. Υπήρξε επίσης, διδάκτωρ του Ωδείου Πειραιώς (1924-1968) και γενικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1946-1949). Από το 1909 εμφανίζεται ως χορωδός του Γ΄ Ελληνικού Μελοδράματος. Το 1912 διορίστηκε στην χορωδία της Ρωσικής Εκκλησίας, διευθυντής ορχήστρας στην παράσταση του Βασιλικού Θεάτρου (1912) "Οιδίποδας Τύραννος", με πρωταγωνιστή τον Φυρστ, αλλά και ενορχηστρωτής του δημοτικού τραγουδιού "Το Γεφύρι της Άρτας", που παίχτηκε στην ίδια παράσταση. 

Μεταξύ των μαθητών του περιλαμβάνεται ένας μεγάλος αριθμός μουσικών προσωπικοτήτων, όπως οι Έ. Αγγελίδου, Μ. Αδάμης, Β. Αρχιτεκτονίδης, Π. (Τάκης) Γεωργίου, Θ. Ερμήλιος, Γ. Ζουφρέ, Ελ. (Λέλα) Ζωγράφου-Νησιώτη, Γ. Θανόπουλος, Α. Θεοφιλόπουλος, Γ. Ιωαννίδης, Τάκης Καλογερόπουλος, Α. Κόκκινος, Λ. Κουζινόπουλος, Γ. Μαλαφής, Ι. Μαργαζιώτης, Γ. Μαρκόπουλος, Μ. Μαύρος, Δ. Ν. Ντουφεξιάδης, Α. Ξένος, Α. Ρεμούνδος, Γ. Σισιλιάνος, Σ. Στεργίου, Ν. Τσιλίφης, Θ. Χατζηθεοδώρου, και άλλοι.
Ζόλινγκεν

Το Ζόλινγκεν (γερμ. "Solingen") είναι πόλη της Γερμανίας στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας με πληθυσμό περίπου 120.000 κατοίκους. Το Ζόλινγκεν είναι γνωστό για τη βιομηχανία λεπίδων της. Το Ζόλινγκεν χωρίζεται σε 5 δημοτικά διαμερίσματα (Ohligs, Burg, Mitte, Gräfrath, Wald). Στο Burg υπάρχει ένα μεσαιωνικό ανάκτορο με το όνομα "Schloss Burg", το οποίο κατασκευάστηκε κατ' εντολήν του Αδόλφου Δ΄, κόμη του Μπεργκ περί το 1140. Το κάστρο περιέχει πολλά σπουδαία εκθέματα, τοιχογραφίες και ενδυμασίες ιπποτών. Το άλλο αξιοθέατο της πόλης είναι η γέφυρα "Müngstener Brücke", που ενώνει σιδηροδρομικά την πόλη με το γειτονικό Ρέμσαϊντ και αποτελεί την υψηλότερη σιδηροδρομική γέφυρα της Γερμανίας με ύψος 107 μέτρα.
Γκι Σ. Κλαιρ

Ο Γκι Σ. Κλαιρ (γεννημένος το 1940) είναι ένας Αμερικανός βιβλιοθηκάριος και επαγγελματίας. Αυτός ίδρυσε το "One-Person Librarian" ενημερωτικό δελτίο, επινοώντας τον όρο "one-person librarian", γνωστό τώρα και ως μεμονωμένη βιβλιοθηκονομία. Είναι πρώην πρόεδρος (1991–1992) του Special Libraries Association (SLA). Του απονεμήθηκε το SLA’s Επαγγελματικό Βραβείο το 1989 και δόθηκε το όνομά του SLA's Hall of Fame in 2010. Σήμερα είναι πρόεδρος και προσφέρει συμβουλευτικές εξειδικευμένες γνώσεις για τις υπηρεσίες του SMR.

Εκτός από την εργασία στο SMR, ο Guy St. Clair είναι ένας λέκτορας και ειδικός σύμβουλος στο M.S. in Information and Knowledge Strategy, ενός προγράμματος του Πανεπιστήμιο Κολούμπια. 

Το βιβλίο του "SLA at 100: From “Putting Knowledge to Work” to Building the Knowledge Culture." ανιχνεύει την ιστορία του SLA. Στα τελευταία δύο κεφάλαια και στον επίλογο του βιβλίου, ο Σ. Κλαιρ προσφέρει τις απόψεις και προβλέψεις του σχετικά με το ρόλο του εξειδικευμένης βιβλιοθηκονομίας για το μέλλον, δίνοντας έμφαση στις συνδέσεις της υπηρεσίας παράδοσης της εξειδικευμένης βιβλιοθηκονομίας με τη διαχείριση της γνώσης.

St. Clair, Guy (1991). A Venerable and Cherished Institution: The University Club of New York 1865-1990. New York, NY: University Club of New York
Σίμον Σύρκους

Ο Σίμον Σύρκους (Szymon Syrkus) ήταν Πολωνός αρχιτέκτονας και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής. Γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1893 και πέθανε τον Ιούνιο 1964 στη Βαρσοβία.
Ζαν Προυβέ

Ο Ζαν Προυβέ (γαλλικά: Jean Prouvé, 8 Απριλίου 1901 - 23 Μαρτίου 1984) ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς σχεδιαστές επίπλων, ακολουθώντας τις αρχές του μοντέρνου κινήματος. 

Ο Προυβέ ασχολήθηκε και ως μεταλλουργός και αυτοδίδακτος αρχιτέκτων. Κύριος στόχος του ήταν η εύκολα προσβάσιμη τέχνη από όλους, το να δημιουργήσει δεσμούς ανάμεσα στην τέχνη και τη βιομηχανία, καθώς και ανάμεσα στην τέχνη και την κοινωνική συνείδηση. Εργάστηκε πάνω στη μεταφορά τεχνολογίας κατασκευής από τη βιομηχανία για την αρχιτεκτονική, με κύριο μέλημα την αισθητική επάρκεια. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ο Προυβέ ασχολήθηκε με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, τον βιομηχανικό σχεδιασμό, την στατική μελέτη και το σχεδιασμό επίπλων. 

Ο Προυβέ εισήγαγε στη Γαλλία το βιομηχανικό μοντέρνο σχεδιασμό υψηλής αισθητικής στους τομείς του χάλυβα και του αλουμινίου, υλικά που αρχικά πειραματίστηκε και στην αρχιτεκτονική του δημιουργία. Θεωρούσε τον εαυτό του πάντα ως περισσότερο μηχανικό και κατασκευαστή αντί ενός σύγχρονου σχεδιαστή.
Μίλαν Ζλόκοβιτς

Ο Μίλαν Ζλόκοβιτς (Milan Zloković, Τεργέστη, 6 Απριλίου 1898 – Βελιγράδι, 29 Μαΐου 1965) ήταν Σέρβος αρχιτέκτονας και καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Το έργο του συνοψίζει δύο εποχές αρχιτεκτονικής στο Βελιγράδι, πριν και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και θεωρείται πρωτοπόρος της αρχιτεκτονικής του Μοντερνισμού ως ενεργός αρχιτέκτονας και καθηγητής. Ήταν, μάλιστα, ένα από τα τέσσερα ιδρυτικά μέλη της ομάδας αρχιτεκτόνων του Μοντέρνου κινήματος (Grupa Arhitekata Modernog Pravca, GAMP, 1928-1934).
Τάφρος της Ναζαρέ

thumb|Τάφρος της Ναζαρέ
thumb|300px| Θέση της Ναζαρέ στην Πορτογαλία 
Η Τάφρος της Ναζαρέ είναι υποθαλάσσια τάφρος στα ανοικτά των ακτών της Ναζαρέ στην κεντρική Πορτογαλία, στον ανατολικό Ατλαντικό ωκεανό. Έχει μέγιστο βάθος τουλάχιστον 5.000 μέτρων και περίπου 230 χιλιόμετρα σε μήκος.
Η τάφρος μελετάται ως μέρος του σχεδίου της ΕΕ με την ονομασία HERMES με τη χρήση ενός τηλεχειριζόμενου οχήματος. Το πρότζεκτ αυτό ερευνά τα ιδιαίτερα οικοσυστήματα της τάφρου, τη μεταφορά και την εναπόθεση ιζημάτων, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο η τάφρος επηρεάζει αλλά και επηρεάζεται από την τοπική κίνηση των ωκεάνιων ρευμάτων.
Νέα Αντικειμενικότητα

Ο όρος Νέα Αντικειμενικότητα () δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1920 για να περιγράψει το κίνημα που ξεκίνησε στην Γερμανία μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, μια εποχή επαναστατική όχι μόνο στην πολιτική αλλά και στην τέχνη, όπου, μετά από μια περίοδο μεγάλων ελπίδων, ένα γενικευμένο συναίσθημα παραίτησης και κυνισμού επικρατούσε στη χώρα. Το κίνημα αυτό με βασικούς εκπροσώπους τους: Ότο Ντιξ, Μαξ Μπέκμαν και Τζορτζ Γκρος πρότεινε μια πρακτική -ρεαλιστική- παραστατική προσέγγιση του κόσμου, ενώ ερχόταν σε ρήξη με κάθε τάση ρομαντισμού ή ιδεαλισμού του Εξπρεσιονισμού που προηγήθηκε. Το όνομά της νέας αντικειμενικότητας επινοήθηκε μετά από μια έκθεση τέχνης μετα-εξπρεσιονισμού, στην Kunsthalle στο Mannheim.
Τέο φαν Ντέσμπουργκ

right|250px|thumb|O Τέο φαν Ντέσμπουργκ
Ο Τέο βαν Ντέσμπουργκ ("Theo van Doesburg", 30 Αυγούστου 1883 – 7 Μαρτίου 1931) ήταν Ολλανδός αρχιτέκτονας, ζωγράφος και συγγραφέας. Υποστήριζε την ορθολογιστική, αντι-ατομικιστική αισθητική. Είναι γνωστός ως ο κύριος εμπνευστής στην δημιουργία του κινήματος De Stijl και στην έκδοση του oμώνυμου περιοδικού.
Νόξβιλ

Το Νόξβιλ (αγγλικά: "Knoxville") είναι πόλη στην αμερικανική πολιτεία Τενεσί και έδρα της κομητείας Νοξ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 178.874 κατοίκους, γεγονός που κατατάσσει την πόλη τρίτη μεγαλύτερη στην πολιτεία. Το Νόξβιλ είναι η κύρια πόλη στη μητροπολιτική περιοχή του Νόξβιλ, η οποία αριθμεί 699.247 κατοίκους. Η πόλη είναι χτισμένη στη μεγάλη κοιλάδα των Αππαλάχιων, σε υψόμετρο 270 μέτρων, στις όχθες του ποταμού Τενεσί.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1786 και ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του Τενεσί. Η πόλη ήταν γεωγραφικά απομονωμένη στις αρχές του 19ου αιώνα και η άφιξη του σιδηρόδρομου στην πόλη το 1855 την ώθησε σε γρήγορη οικονομική ανάπτυξη. Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου, η πόλη διχάστηκε και κατελήφθη τόσο από δυνάμεις της Ένωσης, όσο και της Συνομοσπονδίας. Μετά τον Εμφύλιο, το Νόξβιλ αναπτύχθηκε γρήγορα ως κέντρο εμπορίου χονδρικής και κατασκευαστικό κέντρο. Η οικονομία της πόλη τελμάτωσε μετά την δεκαετία του 1920 καθώς ο κατασκευαστικός τομέας κατέρρευσε, το κέντρο της πόλης παρήκμασε και οι ηγέτες της πόλης αναμείχθηκαν σε πολιτικές αντιπαλότητες. Η οικονομία της πόλης αναπτερώθηκε μετά την παγκόσμια έκθεση του 1982.
Μπατόν Ρουζ

Το Μπατόν Ρουζ (αγγλικά: Baton Rouge, Louisiana, γαλλικά: "Bâton-Rouge"), είναι πόλη των ΗΠΑ και πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Λουιζιάνα. Είναι έδρα της ενορίας (κομητείας) Ιστ Μπάτον Ρουζ. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 220,236 κατοίκους (εκτίμηση για το 2021) και είναι δεύτερη μεγαλύτερη στην πολιτεία, μετά την Νέα Ορλεάνη. Η μητροπολιτική περιοχή του Μπατόν Ρουζ, έχει πληθυσμό 855,600 κατοίκους (2021). 

Η πόλη βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Μισσισσιππή, 110 χλμ. βορειοδυτικά της Νέας Ορλεάνης. Η πόλη πήρε το όνομά της από ένα κόκκινο στύλο από κυπαρίσσι, που σηματοδοτούσε το όριο ανάμεσα στα κυνηγετικά πεδία των φυλών Χούμα και Μπαγιού Γκούλα.

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Αγλαβίδες

Οι Αγλαβίδες (αραβικά: الأغالبة) ήταν δυναστεία (800-909 μ.Χ.) εμίρηδων, μελών της αραβικής φυλής Ταμίμ (Μπανού Ταμίμ). Ήταν ηγεμόνες της Ιφρικίγια, τυπικά εκ μέρους του Χαλιφάτου των Αββασιδών, για περίπου έναν αιώνα, μέχρι να ανατραπούν από τη νέα δύναμη των Φατιμιδών.

Κατηγορία:Άραβες
Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Αφρικής
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Αββασιδών
Ίλια Γκολόσοφ

Ο Ίλια Γκολόσοφ (1883, Μόσχα - 1945, Μόσχα) ήταν Ρώσος Σοβιετικός αρχιτέκτονας. Ηγέτης του κονστρουκτιβισμού τα έτη 1925-1931, ο Ίλια Γκολόσοφ αργότερα ανέπτυξε το δικό του στυλ του μετα-κονστρουκτιβισμού.
Αλκαίος

Με το όνομα Αλκαίος ήταν γνωστοί οι:

*Αλκαίος ο Μυτιληναίος, αρχαίος ποιητής (γενν. 620 π.Χ.)
*Αλκαίος (μυθολογία), τρία πρόσωπα από την ελληνική μυθολογία
*Αλκαίος ο Μεσσήνιος, επιγραμματοποιός (κοντά στον 2ο αιώνα π.Χ.)
*12607 Αλκαίος, αστεροειδής
Καλιφόρνια Οτέλ

Η ταινία Καλιφόρνια Οτέλ (αγγλ. California Suite), γνωστή και ως Ζάρια, Πόκερ και Κάτι Άλλο είναι κωμωδία παραγωγής 1978, σε σκηνοθεσία Χέρμπερτ Ρος βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό του Νιλ Σάιμον. Το σενάριο διασκευάστηκε από τον ίδιο το Σάιμον για τη μεγάλη οθόνη. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Τζέιν Φόντα, η Μάγκι Σμιθ, ο Άλαν Άλντα, ο Μάικλ Κέιν, ο Γουόλτερ Ματάου, η Ιλέιν Μέι, ο Μπιλ Κόσμπι και ο Ρίτσαρντ Πράιορ. Η ταινία χάρισε στη Μάγκι Σμιθ το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Πάσια Αγγέλινα

Η Πάσια Αγγέλινα (Ρωσικά: Паша Ангелина, εκλατινισμένο ώς Pasha Angelina, Ангелина, Прасковья Никитична στα Ρωσικά και Ангеліна Парасковія Микитівна στα Ουκρανικά) έμεινε γνωστή ως μια από τις πρώτες γυναίκες στη Σοβιετική Ένωση που οδήγησε τρακτέρ, το 1929, και οργανώτρια γυναικείων ομάδων οδηγών τρακτέρ στα μετέπειτα χρόνια. Υποστηρίζοντας από το 1946 το σύνθημα "Εκατό χιλιάδες φιλενάδες στα τρακτέρ!" η Αγγέλινα τιμήθηκε ως ουντάρνικος (υπερπαραγωγικός εργάτης που ξεπερνά κατά πολύ τα πλάνα και το καθήκον του), δυο φορές ως Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας, έλαβε τρεις φορές το παράσημο του Τάγματος του Λένιν και μια το παράσημο του Τάγματος της Κόκκινης Σημαίας της Εργασίας. Εκλέχτηκε δε τρεις φορές στο Ανώτατο Σοβιέτ, το 1937, το 1946 και το 1950.

Η ζωή της περιγράφεται σε εκτενές ποίημα του Λεόντιου Κυριάκοβ, Ρωμιού ποιητή από το χωριό Σαρτανά (κοντά στη Μαριούπολη Ουκρανίας).
Φέιτσενγκ

Η Φέιτσενγκ (肥城, "Feicheng") είναι πόλη του νομού Τάι'αν της επαρχίας Σαν-τούνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Το 1999 είχε πληθυσμό 960.232 κατοίκους.

Τμήμα του Μεγάλου Σινικού Τείχους αρχίζει εδώ, και βρίσκεται στον κατάλογο των πολιτιστικών τεχνουργημάτων της Κίνας. Είναι η έδρα της μεγάλης χημικής βιομηχανίας "Feicheng Acid Chemicals".
Υστερόγραφο μιας Σχέσης

Η ταινία Υστερόγραφο μιας Σχέσης (αγγλ. Away from Her) είναι δράμα παραγωγής 2006, σε σκηνοθεσία Σάρα Πόλεϊ. Η ταινία είναι βασισμένη στο διήγημα της Άλις Μουνρό "The Bear Came Over the Mountain" το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη η ίδια η Πόλεϊ. Οι πρωταγωνιστές της ταινίας Τζούλι Κρίστι και Γκόρντον Πίνσεντ ερμηνεύουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που καλείται να αντιμετωπίσει τη νόσο Αλτσχάιμερ. Οι πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από την Ολυμπία Δουκάκη, την Γουέντι Κρούσον, την Αλμπέρτα Γουότσον, το Μάικλ Μέρφι και την Κρίστεν Τόμπσον. Διευθυντής Εκτέλεσης Παραγωγής της ταινίας ήταν ο Ατόμ Εγκογιάν που είχε σκηνοθετήσει την Πόλεϊ στις ταινίες "Exotica, 1994" και "Το Γλυκό Πεπρωμένο (The Sweet Hereafter, 1997)".

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2006. Προβλήθηκε επίσης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς του 2007, όπου απέσπασε θετικές κριτικές. Η ταινία έλαβε επίσης δυο υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την Τζούλι Κρίστι.
Παύλος Μητρόπουλος

Ο Παύλος Μητρόπουλος (Λόγγος Αχαΐας, 4 Απριλίου 1990) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος.
Κυκλική Λεωφόρος της Λα Ντεφάνς

Η Κυκλική Λεωφόρος της Λα Ντεφάνς αποτελεί την περιφερειακή οδό της επιχειρηματικής συνοικίας της Λα Ντεφάνς, η οποία βρίσκεται στα Ω-ντε-Σεν στα δυτικά του Νείγί-συρ-Σεν.

Σε χρήση από την δεκαετία του 1970, δημιουργήθηκε με διπλή λογική :

* ως ένας άξονας επικοινωνίας μεταξύ του Παρισιού και του δυτικού τμήματος της περιοχής της Ιλ-ντε-Φρανς
* ένα οδικό δίκτυο εξυπηρέτησης και τροφοδοσίας για την επιχειρηματική συνοικία.

Τα εγκαίνια του αυτοκινητόδρομου A14 και της διασταύρωσης μεταξύ A14/A86 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ελάφρυναν την κυκλική λεωφόρο από ένα μεγάλο μέρος της κίνησης του "transit", και ειδικότερα αυτόν των οχημάτων με βαρέα φορτία. Ως αποτέλεσμα, μετετράπη κυρίως σε έναν οδικό άξονα τροφοδοσίας για την επιχειρηματική συνοικία και τις γειτονικές συνοικίες.

Στον αρχικό του σχεδιασμό, η κυκλική λεωφόρος καθιστούσε σχεδόν αδύνατη την απόκριση σε αυτό το θέμα λόγω :

* φαινόμενα διακοπής της επικοινωνίας, που πραγματοποιούνταν μεταξύ της Λα Ντεφάνς και των γειτονικών συνοικιών του Πυτώ, της Κουρμπεβουά και της Ναντέρ,
* της έλλειψης διακριτικών πινακίδων για τις κατευθύνσεις και της δυσκολίας προσανατολισμού για τους χρήστες,
* της ρύπανσης που προκαλούνταν από την παρουσία μιας τέτοιας κατασκευής εντός πυκνοκατοικημένης αστικής περιοχής,
* της αδυναμίας για πεζούς και ποδηλάτες να ακολουθήσουν την διαδρομή της κυκλικής λεωφόρου - οι διαβάσεις πεζών γίνονταν αποκλειστικά από πεζογέφυρες ή υπόγειες διαβάσεις,
* της σχετικής επικινδυνότητας του οδικού αυτού άξονα λόγω, κυρίως, του σχεδιασμού του (συμπλέγματα σε μικρή μεταξύ τους απόσταση, είσοδοι και έξοδοι από την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας).
Νίκος Σουλτανίδης

Ο Νίκος Σουλτανίδης (γεννημένος στην Κομοτηνή στις 2 Ιανουαρίου 1977) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού. Έχει συνδέσει την καριέρα του κυρίως με το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής στο οποίο έχει σημειώσει πολύ μεγάλο αριθμό συμμετοχών και τερμάτων
 και έχει αναδειχθεί μία φορά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Έχει επίσης βραβευτεί από τον ΠΣΑΠ, ως πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος για την περίοδο 2008-09.
Ιφρικίγια

Η Ιφρικίγια (αραβικά:إفريقية, Αφρική στα ελληνικά) ήταν η περιοχή που περιελάμβανε την Τριπολίτιδα (δυτική Λιβύη), τη σημερινή Τυνησία και την Κωνσταντίνη (ανατολική Αλγερία). Η περιοχή αυτή περιελάμβανε τα εδάφη της παλαιάς ρωμαϊκής επαρχίας της Αφρικής, το όνομα της οποίας κληρονόμησε μετά την αραβική κατάκτηση στα τέλη του 7ου αιώνα μ.Χ.. Περί το 800, η Ιφρικίγια υπό τους Αγλαβίδες, αυτονομήθηκε από το Χαλιφάτο των Αββασιδών, ενώ κατόπιν πέρασε στους Φατιμίδες, τους Ζιρίδες και τους Χαφσίδες. Οι Αγλαβίδες εμίρηδες της Ιφρικίγια κατέκτησαν επίσης τη Σικελία από τους Βυζαντινούς. Πρωτεύουσά της ήταν η πόλη Καϊρουάν στην κεντρική Τυνησία.

Η Ιφρικίγια συνόρευε στα νότια με τις ημιάνυδρες εκτάσεις και τα αλμυρώδη έλη της περιοχής που ονομάζεται ελ-Ντζερίντ.

Κατηγορία:Ιστορία της Τυνησίας
Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αφρικής
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας (γερμ. "Sozialdemokratische Partei Österreichs") είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Αυστρίας. Είναι ένα από τα παλαιότερα κόμματα της Αυστρίας. Είναι, επίσης, ένα από τα λίγα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης που έχουν διατηρήσει τις παραδοσιακές σοσιαλιστικές ρίζες και έχουν απορρίψει τον νεοφιλελευθερισμό, ενώ είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Την περίοδο 1888-1945, το κόμμα ονομαζόταν Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα της Αυστρίας ("Sozialdemokratische Arbeiterpartei Österreichs", SDAPÖ), ενώ από το 1945 μέχρι το 1991, οπότε και άλλαξε το όνομά του στην σημερινή ονομασία, ονομαζόταν Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αυστρίας ("Sozialistische Partei Österreichs").

Το κόμμα είναι ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, ενώ διατηρεί δεσμούς με την Αυστριακή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ÖGB) και το Αυστριακό Επιμελητήριο Εργασίας (AK). Το κόμμα είναι αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο κόμμα της κυβέρνησης, στην οποία συμμετέχει και το συντηρητικό Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP), ενώ ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Κρίστιαν Κερν είναι ο τωρινός καγκελάριος της Αυστρίας.
Αλεντέζου

Το Αλεντέζου (στα πορτογαλικά Alentejo, προφέρεται σωστά ως Αλεν-τέζου) είναι μια από τις περιφέρειες της Πορτογαλίας και εκτείνεται στο κεντρικό και νότιο τμήμα της χώρας. Η ονομασία της περιφέρειας Alentejo προέρχεται από το Além-Tejo, που μεταφράζεται κατά λέξη "Πέρα από τον Τάγο". Η περιφέρεια χωρίζεται από το βορειότερο τμήμα της Πορτογαλίας από τον ποταμό Τάγο (εξού και το όνομα). Αποτελείται από τους νομούς (distritos) Portalegre (Πορταλέγκρε), Évora (Έβορα) και Beja (Μπέζα), αλλά και από το νότιο μισό του νομού Setúbal (Σετούμπαλ), καθώς και τμήμα του νομού Santarém (Σανταρέιν). Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σε έκταση περιφέρεια της Πορτογαλίας. Βόρεια συνορεύει με την περιφέρεια Centro (Σέντρου), νότια με την τουριστική περιφέρεια Algarve (Αλγκάρβε), ανατολικά με την Ισπανία και δυτικά με την Περιφέρεια Lisboa (Λισαβώνα) και τον Ατλαντικό ωκεανό.΄Έχει συνολική έκταση 31.551,2 τ.χλμ. (33% της ηπειρωτικής Πορτογαλίας) και πληθυσμό 757.190 κατοίκων (απογραφή 2011), που αντιστοιχεί στο 7,2% του συνολικού πληθυσμού της Πορτογαλίας. Πρόκειται συνεπώς για μια αραιοκατοικημένη περιφέρεια . 

Η περιφέρεια χωρίζεται σε 5 υπο-περιφέρειες (Alentejo Central, Alentejo Litoral, Alto Alentejo, Baixo Alentejo και Lezíria do Tejo)και περιλαμβάνει 58 δήμους.

Η παραδοσιακή περιφέρεια του Αλεντέζου ήταν κάπως μικρότερη από τη σημερινή, στην οποία προστέθηκε η υποπεριφέρεια Lezíria do Tejo.

Οι κύριες πόλεις του Αλεντέζου είναι οι εξής: Έβορα, Έλβας, Πορταλέγκρε, Μπέζα, Σέρπα και Σίνες.
Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ

Ο Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ (εξελληνισμένα Αλής, 17 Μαρτίου 599 - 27 Ιανουαρίου 661) ήταν, για τους Σουνίτες, ο τέταρτος και τελευταίος από τους Χαλίφες Ρασιντούν («ορθά καθοδηγούμενους» Χαλίφες), ενώ για τους Σιίτες, ο πρώτος Ιμάμης, εξάδελφος του προφήτη Μωάμεθ, που κυβέρνησε μόνο για 4 χρόνια, από το 656 έως το 661 όταν και δολοφονήθηκε. Οι Σιίτες ιστορικοί πιστεύουν οτι γεννήθηκε μέσα στον ιερό περίβολο της Κάαμπα.

Ήταν το δεύτερο άτομο, μετά τη γυναίκα του Προφήτη, Χατιτζά, που δέχτηκε την προφητική ιδιότητα του Μωάμεθ, και στάθηκε όλη τη ζωή του, πιστός στον Προφήτη και και στα διδάγματά του. Παντρεύτηκε τη κόρη του Μωάμεθ Φάτιμα, και έκανε μαζί της δυο γιούς και δυο κόρες. Συνολικά, απέκτησε γύρω στα 35 παιδιά, αφού εκτός από τις 10 συνολικά γυναίκες που παντρεύτηκε, έκανε παιδιά και με 18 ακόμα σκλάβες. Οι απόγονοί του είναι γνωστοί ως Αλίδες, και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του ισλαμικού κόσμου.

Ήταν ο τελευταίος μουσουλμάνος που μετανάστευσε στη Μεδίνα, το 622. Κατά τη διάρκεια της χαλιφείας των τριών πρώτων χαλιφών στάθηκε πιστός δίπλα τους και πάντα είχε μια ξεχωριστή θέση στο «συμβούλιο της διακυβέρνησης», σαν ανιψιός αλλά και σύντροφος (σαχάμπι) του Προφήτη. 

Από το Προφήτη του είχε δοθεί το προσωνύμιο "Abu Turaab", πατέρας της σκόνης 
"«Όταν έκανα το νυχτερινό ταξίδι, είδα γραμμένο στο πόδι του Θρόνου (του Θεού): Υπάρχει μόνο ένας Θεός, και ο Μωάμεθ είναι ο απεσταλμένος Του. Είναι ο εκλεκτός Μου ανάμεσα στα δημιουργήματά Μου, και ο Αλί είναι το στήριγμά του»".
Ελευθερία ή θάνατος

Η [[σημαία της Ελλάδας]].
Ελευθερία ή θάνατος είναι εθνικό σύνθημα της Ελλάδας, ενώ αναφέρεται ορισμένες φορές και ως το σύνθημα της Κύπρου, παρόλο που το κυπριακό σύνταγμα δεν καθορίζει κάτι σχετικό. Διαδόθηκε ευρύτερα στον ελλαδικό χώρο κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του ’21 (1821-1829), οπότε χρησιμοποιήθηκε ως πολεμική ιαχή και αναγραφόταν σε πολεμικές σημαίες του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων εναντίον της οθωμανικής κυριαρχίας. ενώ αναφέρεται η χρήση του συνθήματος και κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866-1899. Η χρήση του συνθήματος γίνεται και μεταγενέστερα, κατά τον αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου από την βρετανική κυριαρχία. Η επίσημη όμως χρήση του στο Ελληνικό Κράτος ως εθνικού συνθήματος έγινε αρκετά αργότερα. Το σύνθημα συνδέεται σήμερα με την λαϊκή δοξασία ότι οι εννέα συλλαβές του, συνδέονται με τον αριθμό των λωρίδων που υπάρχουν στην ελληνική σημαία, με την λέξη «ε-λευ-θε-ρί-α» να συμπληρώνει τις πέντε γαλάζιες και τις λέξεις «ή θά-να-τος» να συμπληρώνουν τις τέσσερις λευκές λωρίδες. 

Το σύνθημα συμβόλιζε, και εξακολουθεί να συμβολίζει, την αποφασιστικότητα των Ελλήνων για τον συνεχή αγώνα ενάντια στη τυραννία και στη καταπίεση, αψηφώντας τον θάνατο. Το ίδιο εθνικό σύνθημα έχουν σήμερα, η Ουρουγουάη (, προφορά: "λιμπερτάδ ο μουέρτε") και η Βόρεια Μακεδονία (, προφορά: "σλόμποντα ίλι σμρτ").
Chevrolet Corvette C7

Η έβδομη γενιά της Chevrolet Corvette, γνωστή ως Chevrolet Corvette C7, παρουσιάστηκε επίσημα στις 13 Ιανουαρίου 2013 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ και μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο, για την σεζόν του 2014, με τις πωλήσεις στις ΗΠΑ να ξεκινούν στις 18 Σεπτεμβρίου. Η C7 επανέφερε την ονομασία Corvette Stingray, για πρώτη φορά από το 1976, την τελευταία σεζόν που είχε χρησιμοποιηθεί στην Corvette C3, αν και το όνομα Stingray δεν έχει τόσο μεγάλη απήχηση στα κράτη εκτός ΗΠΑ. Διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τις 14 Νοεμβρίου 2019.

Η διάδοχος της C7, η Chevrolet Corvette C8, παρουσιάστηκε στις 18 Ιουλίου 2019, μπήκε στην παραγωγή στις 3 Φεβρουαρίου 2020 και διατήρησε επίσης την ονομασία Stingray, αλλά για πρώτη φορά στην ιστορία του μοντέλου, η C8 φέρει κεντρομήχανη πλατφόρμα, δηλαδή με τον κινητήρα στο κέντρο του αμαξώματος και πίσω από τα 2 καθίσματα, και όχι στο μπροστινό μέρος του σασί.
Σιμκέντ

Το Σιμκέντ (καζακικά: "Шымкент / Şımkent", Ρωσικά: "Шымке́нт") είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν μετά το Αλμάτι και την Αστανά. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται σε 637.800 κατοίκους (εκτίμηση 2011). Βρίσκεται 690 χιλιόμετρα δυτικά του Αλμάτι και 120 χιλιόμετρα βόρεια της Τασκένδης, την πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν.

Το Σιμκέντ ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα ως καραβάν σαράι (σημείο ανάπαυσης ταξιδιωτών), για να προστατεύσει την πόλη Σαϊράμ, 10 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά, που βρισκόταν στο Δρόμο του μεταξιού. Το Σιμκέντ μεγάλωσε ως εμπορικό κέντρο για τις συναλλαγές μεταξύ των Τούρκων νομάδων και των Σογδιανών. Καταστράφηκε πολλές φορές: από τον Τζένγκις Χαν, από στρατιώτες από τα νότια Χανάτα, και από επιθέσεις νομάδων. Στις αρχές του 19ου αιώνα το Σιμκέντ περιήλθε στο Χανάτο της Κοκάνδης μέχρι το 1864 οπότε και κατελήφθη από τους Ρώσους. Μετονομάστηκε σε Τσερνιάγεφ το 1914 και αργότερα σε Σιμκέντ το 1924. Μετά τη ρωσική κατάκτηση, το Σιμκέντ παρέμεινε μια πόλη του εμπορίου και ήταν διάσημο για το κιμίς του.
Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι

Ο Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι ("Pier Luigi Bersani", 29 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Ιταλός πολιτικός και πρώην γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος ("Partito Democratico - PD"), του κυριότερου κεντροαριστερού κόμματος της Ιταλίας. Διετέλεσε υπουργός Βιομηχανίας, Εμπορίου και Δεξιοτεχνίας την περίοδο 1996-1999, υπουργός Μεταφορών την περίοδο 1999-2001 και υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης την περίοδο 2006-2008. Ο Μπερσάνι υπήρξε ο νικητής των Γενικών Εκλογών του Φεβρουαρίου 2013, χωρίς όμως να καταφέρει να αποσπάσει την απαιτούμενη πλειοψηφία στην Γερουσία, αναγκαία για τον σχηματισμό κυβέρνησης στη χώρα. Κατέστη έτσι ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές της πολιτικής κρίσης που ταλαιπώρησε την χώρα στις αρχές του 2013.
Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ

O Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ ή Ουμάρ Α΄ (μεταξύ 586 και 590 – 7 Νοεμβρίου 644, αραβικά: عمر بن الخطاب) ή "Ούμαρος" κατά τον βυζαντινό χρονικογράφο Θεοφάνη Ομολογητή υπήρξε ένας από τους πιο ισχυρούς και σημαίνοντες μουσουλμάνους χαλίφηδες στην ιστορία. Ήταν "σαχάμπι" (σύντροφος) του Προφήτη Μωάμεθ. Διαδέχθηκε τον χαλίφη Αμπού Μπακρ (632-634) ως δεύτερος κατά σειρά χαλίφης του Πατριαρχικού Χαλιφάτου στις 23 Αυγούστου 634. Ήταν ειδικός στη νομολογία του Ισλάμ και περισσότερο γνωστός για την ευσεβή και δίκαιη φύση του χαρακτήρος του, που του έδωσε τον τίτλο Αλ-Φαρούκ ("αυτός που διακρίνει ανάμεσα στο σωστό και το λάθος"). Αναφέρεται κάποιες φορές ως χαλίφης Ουμάρ Α΄ από τους ιστορικούς του Ισλάμ, για να διακρίνεται από τον Ουμάρ Β΄, έναν ύστερο Ομαγιάδα χαλίφη.
Υπό την χαλιφεία του Ουμάρ η Ισλαμική Αυτοκρατορία επεκτάθηκε σε πρωτόγνωρο βαθμό διαφεντεύοντας ολόκληρη την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών Περσών και περισσότερα από τα δύο τρίτα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι επιθέσεις του εναντίον της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών κατέληξαν στην κατάκτηση της περσικής αυτοκρατορίας σε λιγότερο από δύο χρόνια.