Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ανούκ Εμέ

Η Ανούκ Εμέ ("Anouk Aimee", πραγματικό ονοματεπώνυμο Nicole Françoise Florence Dreyfus, γεν. Παρίσι, 27 Απριλίου 1932) είναι Γαλλίδα ηθοποιός που εμφανίσθηκε σε 70 κινηματογραφικές ταινίες από
το 1947, έχοντας πραγματοποιήσει το ξεκίνημα της καριέρας της από την ηλικία των 14 ετών.

Στα πρώτα της βήματα σπούδασε υποκριτική και χορό, παράλληλα με τη βασική της εκπαίδευση. Αν και τα περισσότερα έργα στα οποία πρωταγωνίστησε ή συμμετείχε ήταν γαλλικά, εντούτοις έλαβε επίσης μέρος και σε ταινίες που παρήχθησαν σε μια σειρά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως σε Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία και Γερμανία, αλλά και στην Αμερική. Μεταξύ των γνωστότερων ταινιών της περιλαμβάνεται η "Ντόλτσε Βίτα" του Φεντερίκο Φελίνι (στα 1960), μετά από την οποία η Εμέ θεωρήθηκε σαν ένα "ανερχόμενο, εκπληκτικό αστέρι" στον κόσμο του κινηματογραφικού θεάματος. Ακολούθως, έπαιξε στα έργα "Lola" (1961) του Ζακ Ντεμί, "8½" (Φελίνι, 1963), "George Cukor’s Justine" (Ντεμί, 1969), 
"Tragedy of a Ridiculous Man"" (1981) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και ""Prêt à Porter" του Ρόμπερτ Άλτμαν (1994). 
Χάρις στην ερμηνεία της στην ταινία "Ένας άντρας και μια γυναίκα" (1966), η οποία τιμήθηκε με βραβείο Όσκαρ, κατέκτησε την παγκόσμια αναγνώριση.

Έχει καταγραφεί σαν μια ηθοποιός εκπάγλου καλλονής και μια από τους 100 πιο ελκυστικούς ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του 1995 που διενέργησε το περιοδικό "Empire". Το πρότυπο που ενσάρκωνε ήταν αυτό της "μοιραίας γυναίκας", με μελαγχολική αύρα.

Στα '60ς, το περιοδικό "Life" έγραψε ότι "μετά από κάθε ταινία, η αινιγματική ομορφιά της ενισχύεται στη μνήμη του κοινού" και την αποκάλεσε
ως την ομορφότερη κάτοικο της "Αριστερής Όχθης" του Σηκουάνα, εννοώντας ότι οι ρόλοι που απέδιδε ήταν ιδιαίτερης καλλιτεχνικής κουλτούρας.
Στα 1967 η Εμέ βραβεύθηκε με το "Χρυσό Σκούφο"" σαν καλύτερη δραματική ηθοποιός και επιπλέον της απονεμήθηκε το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού του Φεστιβάλ των Καννών του 1980. Στα 2002 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Κινηματογράφου (César) της Γαλλίας.
Extreme metal

Το Extreme metal (Ακραία metal) είναι ένας χαλαρά καθορισμένος συμπεριληπτικός όρος που περιλαμβάνει έναν αριθμό όμοιων μουσικών ειδών της metal που έχουν αναπτυχθεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει οριστεί ως ένα σύνολο "metal υποειδών που χαρακτηρίζεται από ηχητική, λεκτική και οπτική παράβαση". Ο όρος συχνά αναφέρεται σε ένα πιο τραχύ, σκληρό, underground, μη-εμπορευματοποιημένο στυλ ή ήχο, που συσχετίζεται με τα είδη speed metal, thrash metal, death metal, black metal και doom metal. Με εξαίρεση το doom metal, όλα αυτά τα είδη χαρακτηρίζονται από γρήγορους ρυθμούς, που έχουν τις ρίζες τους στο hardcore punk, το οποίο έχει συγχωνευθεί και με τις ακραίες metal μορφές crossover thrash, crust punk, grindcore, sludge metal και metalcore. Αν και πολλά ακραία υπο-στυλ δεν είναι πολύ γνωστά στους mainstream fans, η extreme metal έχει επηρεάσει μια σειρά μουσικών μέσα και έξω από τη heavy metal.
Γιόχαν Χιερόνυμους Σρέτερ

225px|thumb|Χάρτες της Σελήνης από το έργο "Selenetopographische Fragmente"
Ο Γιόχαν Χιερόνυμους Σρέτερ ("Johann Hieronymus Schröter", 30 Αυγούστου 1745 – 29 Αυγούστου 1816) ήταν Γερμανός αστρονόμος.

Ο Σρέτερ γεννήθηκε στην Ερφούρτη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν από το 1762 μέχρι το 1767. Στη συνέχεια άρχισε μία δεκαετή καριέρα νομικού.

Το 1777 διορίσθηκε υπουργός του Γεωργίου Γ΄ στο Αννόβερο, όπου γνώρισε δύο από τους αδελφούς του Ουίλιαμ Χέρσελ. Το 1779 απέκτησε ένα αχρωματικό διοπτρικό τηλεσκόπιο μήκους 91 εκατοστών με αντικειμενικό φακό διαμέτρου 5 εκατοστών για να παρατηρεί τον `Ηλιο, τη Σελήνη και την Αφροδίτη. Η ανακάλυψη του πλανήτη Ουρανού από τον Χέρσελ το 1781 παρακίνησε τον Σρέτερ να ασχοληθεί σοβαρά με την αστρονομία, οπότε παραιτήθηκε από τη θέση του και έγινε τοπικός κυβερνήτης στη μικρή πόλη Λίλιενταλ στην Κάτω Σαξονία.

Το 1784 πλήρωσε 31 τάλαρα (περίπου 600 σημερινά ευρώ) για να αγοράσει ένα διοπτρικό τηλεσκόπιο του Χέρσελ με εστιακή απόσταση 122 εκατοστά και διάμετρο 12. Γρήγορα κέρδισε καλό όνομα από τις παρατηρησιακές αναφορές του σε περιοδικά, αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος και το 1786 πλήρωσε 600 τάλαρα για ένα κατοπτρικό τηλεσκόπιο με εστιακή απόσταση 214 εκατοστά και διάμετρο 16,5, εξοπλισμένο με προσοφθάλμιο φακό που επέτρεπαν μεγεθύνσεις μέχρι 1200 φορές. Παρατήρησε τότε συστηματικά τους πλανήτες Αφροδίτη, `Αρη, Δία και Κρόνο.

Ο Σρέτερ πραγματοποίησε εκτεταμένη σχεδίαση των χαρακτηριστικών στην αρειανή επιφάνεια, αλλά παραδόξως ήταν πεπεισμένος ότι αυτά που έβλεπε ήσαν απλώς σχηματισμοί νεφών και όχι γεωγραφικά χαρακτηριστικά. Το 1791 δημοσίευσε μία σημαντική πρώιμη μελέτη της τοπογραφίας της Σελήνης υπό τον τίτλο "Selenotopographische Fragmente zur genauern Kenntniss der Mondfläche". Η κλίμακα της σεληνιακής οπτικής λευκαύγειας που ανέπτυξε για το έργο αυτό διαδόθηκε αργότερα από τον Βρετανό σεληνογράφο Thomas Gwyn Elger και τώρα φέρει το δικό του όνομα. Το 1793 ο Σρέτερ υπήρξε ο πρώτος που σημείωσε την ανωμαλία στην παρατηρούμενη φάση της Αφροδίτης, γνωστή σήμερα ως φαινόμενο Σρέτερ, που συνίσταται στο ότι η φάση εμφανίζεται πιο κοίλη από όσο προβλέπει η γεωμετρία.

Οι δύο βοηθοί του αστρονόμοι, ο Καρλ Λούντβιχ Χάρντινγκ (1796–1804) και ο Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ (1806–1810), έγιναν διάσημοι.

Το 1813 ο Σρέτερ υπέφερε από τις αναστατώσεις των Ναπολεόντειων Πολέμων: το έργο του και το αστεροσκοπείο του καταστράφηκαν από τους Γάλλους του Βαντάμ και δεν συνήλθε ποτέ από την καταστροφή αυτή.

Τα σχέδια του `Αρη από τον Σρέτερ ανακαλύφθηκαν το 1873 από τον Βέλγο αστρονόμο Φρανσουά Τερμπύ (François J. Terby) και εκδόθηκαν μόλις το 1881 (από τον Ε.Γ. βαν ντε Σαντ Μπακχούισεν).
Ότο Φρόιτζχαϊμ

Ο Ότο Φρόιτζχαϊμ ("γερμανικά: Otto Froitzheim"), (Στρασβούργο, Γερμανική Αυτοκρατορία, 24 Απριλίου 1884 - Βισμπάντεν, Δυτική Γερμανία, 27 Οκτωβρίου 1962), ήταν Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης, νομικός και στρατιωτικός.
Βασίλειος Καλλιπολίτης

Ο Βασίλειος Καλλιπολίτης (1910 - 1983) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος.
Πέτερ Φέρμαν

Ο Πέτερ Φέρμαν ("γερμανικά: Peter Fährmann"), γεννημένος στις 10 Φεβρουαρίου 1937, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία και σήμερα προπονητής.

Μαζί με τους Χορστ Στάλμπεργκ, Βέρνερ Ράουτενμπεργκ και Κόνραντ Τσάνγκερ ήταν από τους καλύτερους αντισφαιριστές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη δεκαετία του 1950 και του 1960. Στην Ανατολική Γερμανία αλλά και μετά την επανένωση της Γερμανίας κατέκτησε 60 εθνικά πρωταθλήματα.

Είχε πάρει μέρος, δεν επιτρέπονταν η συμμετοχή του σε διεθνή τουρνουά εκτός ανατολικού μπλοκ, στα διεθνή πρωταθλήματα της Ρουμανίας, στην Τζακάρτα το 1963 , κι αλλού. Στις επιτυχίες του ήταν η νίκη του τι 1961 επί του Ίλιε Ναστάζε και το 1963 επί του Πετρ Κόρντα. Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε προπονητής σε αθλητές αλλά και σε συλλόγους.
Ρέιτσελ Γουάρντ

Η Ρέιτσελ Γουάρντ ("Rachel Claire Ward", 12 Σεπτεμβρίου 1957) είναι μια Αυστραλή ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.
Τα Πουλιά Πεθαίνουν Τραγουδώντας

Το Τα Πουλιά Πεθαίνουν Τραγουδώντας είναι ένα μυθιστόρημα του 1977 της Αυστραλής συγγραφέα Colleen McCullough. Τοποθετείται σκηνικά στην Ντρογκήντα - ένα φανταστικό ράντσο με πρόβατα στην αυστραλιανή ύπαιθρο, το όνομα πάρθηκε από την Ντρογκήντα της Ιρλανδίας. Η ιστορία επικεντρώνεται γύρω από την οικογένεια Κλήαρι και εκτείνεται χρονικά από το 1915 έως το 1969.

Το μυθιστόρημα αυτό αποτελεί μπεστ σέλερ στην αυστραλιανή εκδοτική ιστορία και έχει πουλήσει πάνω από 33 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το 1983 το μυθιστόρημα προσαρμόστηκε για μια τηλεοπτική μίνι σειρά, η οποία κατά την διάρκεια της προβολής της από τις 27 έως τις 30 Μαρτίου 1983, έγινε η δεύτερη μίνι σειρά από το εξωτερικό με την υψηλότερη βαθμολόγια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αυτήν την μίνι σειρά πρωταγωνίστησαν οι Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν, Ρέιτσελ Γουάρντ, Μπάρμπαρα Στάνγουϊκ, Κρίστοφερ Πλάμμερ, Ρίτσαρντ Κάϊλι, Μπράϊαν Μπράουν, Φίλιπ Άνγκλιμ και Ζαν Σίμμονς. Η σκηνοθεσία ήταν του Ντάρυλ Ντιούκ και η παραγωγή του τηλεοπτικού βετεράνου Ντέιβιντ Γουόλπερ.
Έντουιγκ Έθελινγκ

Ο Έντουιγκ Έθελινγκ ("Eadwy", πέθανε το 1017) πρίγκηπας από τον Οίκο του Ουέσσεξ πέμπτος από τους έξι γιους του Έθελρεντ του Ουέσσεξ απο την πρώτη σύζυγο του Ελφγκίφου της Υόρκης, καταγράφεται σε καταστατικό του 993. Στα τέλη του 1013 ο πατέρας του εξαναγκάστηκε να εξοριστεί από την Αγγλία στην Νορμανδία μαζί με την οικογένεια που απέκτησε από τον δεύτερο γάμο του με την Έμμα της Νορμανδίας μετά την κατάληψη της χώρας από τον Σβεν Α΄ της Δανίας. Ο ίδιος ο Έντουιγκ Έθελινγκ μαζί με τους αδελφούς του τους οποίους είχε αποκτήσει ο πατέρας του από τον πρώτο του γάμο και ζούσαν ακόμα ο Έθελσταν Έθελινγκ και ο Έντμουντ ο Σιδηρόπλευρος φαίνεται ότι εκείνη την περίοδο παρέμειναν στην Αγγλία. 

Ο Σβεν ο Διχαλογένης πέθανε σύντομα τον Φεβρουάριο του 1014 και ο πατέρας του επανήλθε στον θρόνο της Αγγλίας αλλά τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου πέθανε πρόωρα και ο μεγαλύτερος αδελφός του Έθελσταν Έθελινγκ με αποτέλεσμα τον Απρίλιο του 1016 να συγκρουστούν σκληρά για την διαδοχή του θρόνου ο γιος του Σβεν Κνούτος και ο δεύτερος αδελφός του Έντμουντ. Τον Οκτώβριο του 1016 μετά την ηρωική του ήττα ο Έντμουντ συμφώνησε με τον Κνούτο να μοιράσουν την Αγγλία, ο Έντμουντ παρέμεινε βασιλιάς μονάχα στο Ουέσσεξ αλλά πέθανε σε έναν μήνα. Ο Έντουιγκ Έθελινγκ παρέμεινε ο μοναδικός γιος του πατέρα του ο οποίος είχε επιζήσει από τον πρώτο του γάμο, εξορίστηκε και επικυρήχθηκε από τον Κνούτο (1016) αλλά συμφιλιώθηκαν και ο Κνούτος του επέτρεψε να επιστρέψει στην Αγγλία, δολοφονήθηκε όμως σύντομα (1017) με εντολή του Κνούτου ύστερα απο απόπειρα του να πραγματοποιήσει εξέγερση στην Νοτιοδυτική Αγγλία. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό καταγράφει ότι μετά την δολοφονία του τα δικαιώματα διαδοχής στον θρόνο της Αγγλίας από τον Οίκο του Ουέσσεξ πέρασαν στον μεγαλύτερο από τους ετεροθαλείς αδελφούς του Εδουάρδο τον Εξομολογητή. Ο Έντουιγκ Έθελινγκ τάφηκε στο αβαείο του Τάβιστοκ το οποίο είχε κατασκευαστεί από τον θείο του Όρντγουλφ.
Γκόντα της Αγγλίας

Η Γκόντα της Αγγλίας ("Godjifu", 1004 - περί το 1047) ήταν κόρη του Αγγλοσάξονα βασιλιά Έθελρεντ του Ουέσσεξ απο την δεύτερη σύζυγο του Έμμα της Νορμανδίας, αδελφή του Εδουάρδου του Εξομολογητή και του Άλφρεντ Έθελινγκ.
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ντρόγκο της Μαντ, κόμη του Βεξίν στις 7 Απριλίου 1024 με τον οποίο απέκτησε : 

*Ραλφ της Μαντ
*Γουόλτερ Β΄, κόμης του Βεξίν (πέθανε το 1063 σε αιχμαλωσία από τον δούκα Γουλιέλμο)
*Φούλκων (πέθανε το 1068)

Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Ευστάθιο Β΄ της Βουλώνης (1035) στον πρώτο του γάμο με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά.
Μετά την Νορμανδική κατάκτηση απο τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή τα εδάφη τα οποία ανήκαν στην Γκόντα στο Μπάκιγχαμ δόθηκαν στον Φλαμανδό ευγενή Μπέρτραμ του Φάρναμ έναν ευγενή απο τον Οίκο του Φάρναμ και στον Βρετανό ευγενή Ραούλ, κόμη του Φουζέρ.
Χιροτόγκου Ακαΐκε

Ο Χιροτόγκου Ακαΐκε(赤池 弘次, "Akaike Hirotsugu") (5 Νοεμβρίου 1927 – 4 Αυγούστου 2009) ήταν Ιάπωνας στατιστικολόγος στη θεωρία της πληροφορίας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, διατύπωσε ένα κριτήριο για την επιλογή του άριστου μοντέλου — το επονομαζόμενο Akaike Information Criterion, γνωστό πλέον με την συντόμευση AIC, το οποίο είναι ευρέως διαδεδομένο στην στατιστική και την οικονομετρία.
Ραγισμένα όνειρα

To Ραγισμένα όνειρα (πρωτότυπος τίτλος: The Broken Circle Breakdown) είναι βελγική ταινία του 2012 σε σκηνοθεσία του Φέλιξ Βαν Γκρόνινγκεν.
Επαρχίες της Σουηδίας

Οι Επαρχίες της Σουηδίας (στα σουηδικά, Sveriges landskap) είναι ιστορικές, γεωγραφικές και πολιτισμικές περιοχές της Σουηδίας. Η Σουηδία έχει σήμερα 25 επαρχίες οι οποίες δεν έχουν κάποια διοικητική λειτουργία, αλλά αποτελούν ιστορικές περιοχές και μέσα πολιτιστικής ταυτότητας. Οι σουηδικές τοπικές διάλεκτοι και η τοπική λαογραφία ακολουθούν περισσότερο τα σύνορα των Επαρχιών παρά τα σύνορα των διοικητικών Κομητειών.

Ιστορικά, αρκετές από αυτές τις επαρχίες ήταν υποδιαιρέσεις της Σουηδίας μέχρι το 1634, όταν αντικαταστάθηκαν από τις κομητείες της Σουηδίας (län), κάποιες επαρχίες κατακτήθηκαν αργότερα από την Δανία-Νορβηγία και κάποιες άλλες, όπως οι επαρχίες στην Φινλανδία χάθηκαν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διοικητικές Κομητείες αντιστοιχούν σχεδόν ακριβώς με τις Επαρχίες, όπως η επαρχία Μπλεκίνιε με την κομητεία Μπλεκίνιε και η επαρχία Γκότλαντ, η οποία είναι ταυτόχρονα επαρχία, κομητεία και δήμος. Επιπλέον, οι διοικητικές κομητείες υπόκεινται σε συνεχείς αλλαγές - για παράδειγμα, δημιουργήθηκαν αρκετές νέες κομητείες κατά τη δεκαετία του 1990 - ενώ οι επαρχίες έχουν τα ιστορικά τους σύνορα εδώ και αιώνες. Από το 1884 όλες οι επαρχίες έχουν ουσιατικά εθιμοτυπικό χαρακτήρα και δεν έχουν διοικητικές ή άλλες πολιτικές λειτουργίες, εξακολουθούν όμως να χρησιμοποιούνται στην καθομιλουμένη και στις διάφορες πολιτισμικές αναφορές.
Βέρνερ Ράουτενμπεργκ

Ο Βέρνερ Ράουτενμπεργκ ("γερμανικά: Werner Rautenberg"), γεννημένος στις 10 Φεβρουαρίου 1937, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία.

Ήταν από τους καλύτερους αντισφαιριστές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη δεκαετία του 1950 και του 1960. Άρχισε να παίζει από την ηλικία των έντεκα ετών στην Ερφούρτη και στον τοπικό σύλλογο Ροτ Βάις Ερφούρτης μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Χανς, αργότερα μετακόμισε στο Βερολίνο και στον σύλλογο "Sports Club".

Συμμετείχε σε αρκετά διεθνή τουρνουά όπως στο "Sportive et Gymnique du Travail" στην Γαλλία, στην Αίγυπτο το 1959 κι αλλού. Μετά το χτίσιμο του τείχους του Βερολίνου μπορούσε να συμμετέχει σε τουρνουά των χωρών του ανατολικού μπλοκ, το 1964 ταξιδεύε σε διεθνή αγώνα στην Κούβα. Μάλιστα το 1961 βρισκόταν σε τουρνουά στην Δυτική Γερμανία μαζί με άλλους συμπαίκτες του και επιστρέφοντας στο Βερολίνο συνάντησαν φράχτες στον σταθμό, είχε γίνει ο χωρισμός της Γερμανίας, αλλά επέλεξαν να επιστρέψουν και να μην μείνουν στη Δυτική πλευρά.

Σπούδασε στη Λειψία δίδαξε αθλητικά και βιολογία σε σχολείο στο Ανατολικό Βερολίνο. Μετά την πτώση του Τείχους έπαιξε σε πολλά διεθνή τουρνουά παλαιμάχων. Μαζί με τον Rüdiger Rogoll έχουν γράψει το βιβλίο "Werde, der du werden kannst: Persönlichkeitsentfaltung durch Transaktionsanalyse". Επίσης έχει διετελέση διοικητικός παράγοντας στον σύλλογο τένις του Μεγδεμβούργου"
Παρκ Τσαν-γουκ

Ο Παρκ Τσαν-γουκ (Χάνγκουλ: 박찬욱, 23 Αυγούστου 1963) είναι Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός του κινηματογράφου, ο οποίος αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του σινεμά της χώρας του. Στις ταινίες του μελετά κυρίως τη φύση της βίας και την ανάγκη για εκδίκηση, καθώς και άλλα θέματα, όπως η διαίρεση της Κορέας, ο φεμινισμός και η ομοφυλοφιλία. Είναι γνωστός για την άτυπη «Τριλογία της εκδίκησης» ("Η Τελευταία Εκδίκηση" – 2002, "Oldboy" – 2003, "Η εκδίκηση μιας κυρίας" – 2005), τη "Δίψα" (2009) και την "Υπηρέτρια" (2016). Ο Παρκ έχει βραβευτεί σε πολλά περίβλεπτα φεστιβάλ κινηματογράφου, συμπεριλαμβανομένων των Καννών, της Βενετίας και του Βερολίνου.
Χορστ Στάλμπεργκ

Ο Χορστ Στάλμπεργκ ("γερμανικά: Horst Stahlberg"), γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1937, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία και σήμερα προπονητής. Μαζί με τους Πέτερ Φέρμαν, Βέρνερ Ράουτενμπεργκ και Κόνραντ Τσάνγκερ ήταν από τους καλύτερους αντισφαιριστές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη δεκαετία του 1950 και του 1960. Ο Ίδιος ήταν την ίδια περίοδο Νο1 στην ανατολική Γερμανία.

Το 1955 κέρδισε τρεις τίτλους στο εθνικό πρωτάθλημα της ανατολικής Γερμανίας. Σε ηλικία 20 ετών κέρδισε το διεθνές τουρνουά της Zinnowitz και του επετράπη να ταξιδέψει με τον Κόνραντ Τσάνγκερ για να συμμετάσχουν στο διπλό του Διεθνές τουρνουά της Αιγύπτου κατά το επόμενο έτος όπου πήραν την τρίτη θέση. Το 1960 νίκησε στο μεικτό στο Κάιρο, το 1961 συμμετείχε σε ένα τουρνουά στο Βόλφσμπουργκ και σε ένα τουρνουά του τένις κλαμπ Μπλάου Βάις στο Δυτικό Βερολίνο. Το 1961 βρισκόταν σε τουρνουά στην Δυτική Γερμανία μαζί με άλλους συμπαίκτες του και επιστρέφοντας στο Βερολίνο συνάντησαν φράχτες στον σταθμό, είχε γίνει ο χωρισμός της Γερμανίας, αλλά επέλεξαν να επιστρέψουν και να μην μείνουν στη Δυτική πλευρά, ο ίδιος σαν αντίδραση αποσύρθηκε προσωρινά από το άθλημα στο Πότσνταμ. Εκεί εργάστηκε ως πλήρους απασχόλησης καθηγητής φυσικής αγωγής και αργότερα γράφτηκε στον τοπικό σύλλογο αντισφαίρισης.

Την ίδια χρονιά κέρδισε το διεθνές τουρνουά της Zinnowitz για δεύτερη και τελευταία φορά. Τη δεκαετία του 1980 ήταν προπονητής ποδοσφαίρου της "Motor Babelsberg".

Μετά την πτώση του τείχους πήρε το ασημένιο παράσημο της τιμής της Γερμανικής Ομοσπονδίας αντισφαίρισης (DTB) σε ασήμι επειδή ήταν υποψήφια για την επιλογή του Βερολίνου-Βραδεμβούργου τέσσερις φορές. Στην συνέχεια δούλεψε σαν προπονητής αντισφαίρισης στον τοπικό σύλλογο.
Μοναστήρι του Κρκα

Το Μοναστήρι του Κρκα (στα κροατικά: Samostan Krka, στα σέρβικα: Манастир Крка) είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι, το οποίο βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Κρκα, στο Εθνικό Πάρκο Κρκα, 3 χιλιόμετρα ανατολικά του Kistanje, στην κεντρική Δαλματία, στην Κροατία. Είναι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ και είναι χτισμένο πάνω σε ρωμαϊκές κατακόμβες.

Αναφέρεται πρώτη φορά το 1345, όταν συμπεριλήφθηκε στην προίκα της πριγκίπισσας Jelena Nemanjić Šubić, που ήταν ετεροθαλής αδελφή του Σέρβου αυτοκράτορα Ντούσαν και σύζυγος του τοπικού δούκα του Skradin και του Bribir, Mladen III Šubić Bribirski.

Η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ χτίστηκε το 1422. Γύρω στο 1530 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς αλλά αργότερα ξαναχτίστηκε. Η ολοκλήρωση των εργασιών έγινε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Στο χώρο του μοναστηριού υπάρχει ένα παρεκκλήσι που κατασκευάστηκε το 19ο αιώνα και είναι αφιερωμένο στον Άγιο Σάββα. Τα υπόλοιπα κτίρια του μοναστηριού χτίστηκαν το 18 -19ο αιώνα. Το καμπαναριό του μοναστηριού είναι χτισμένο σε ρωμανικό ρυθμό.
Μπομπ ο Μάστορας

Ο Μπομπ ο Μάστορας (αγγλικά: Bob the Builder) είναι παιδική σειρά κινουμένων σχεδίων βρετανικής παραγωγής που δημιουργήθηκε από τον Κιθ Τσάπμαν. Κεντρικός ήρωας της σειράς είναι ο Μπομπ, ο οποίος ξέρει να κατασκευάζει τα πάντα με τη βοήθεια της Γουέντι και των μηχανημάτων τα οποία έχει στην ομάδα του. Η σειρά μεταδόθηκε μεταγλωττισμένη και στα ελληνικά από το Alter Channel. Έχει 19 κύκλους και έχουν προβληθεί 250 επεισόδια.
Ούλριχ Τρετίν

Ο Ούλριχ Τρετίν ("γερμανικά: Ulrich Trettin"), είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και σκακιστής στην Ανατολική Γερμανία. Είναι παντρεμένος με την Ολυμπιονίκη και παγκόσμια πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ Christine Errath και έχουν δύο παιδιά.

Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή τουρνουά κυρίως πριν το χτίσιμο του τείχους του Βερολίνου όπως στο Κάιρο, στην Αλεξάνδρεια, στο Ντίσελντορφ, ή στο Einbeck. Με τον οριστικό διαχωρισμό της Γερμανίας το 1961 συμμετείχε μόνο σε τουρνουά χωρών του ανατολικού μπλοκ. Ήταν πρωταθλητής ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1967, 1968 και το 1969.
Καρλ-Χάιντς Στουρμ

Ο Καρλ-Χάιντς Στουρμ ("γερμανικά: Karl-Heinz Sturm"), γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1924, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία.

Ο Στουρμ έπαιζε αντισφαίριση από το 1938. Κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου, υπηρέτησε στο στρατό και ήταν αιχμάλωτος πολέμου από το 1944 έως το 1946.
Μετά την επιστροφή του από την αιχμαλωσία, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο "Μαρτίνος Λούθηρος", το 1953 έγινε βοηθός έρευνας, αργότερα επικεφαλής του τμήματος μελέτης του πανεπιστημίου. Αργότερα εργάστηκε στο πανεπιστήμιο ως γυμναστής και ως πρόεδρος της Επιτροπής νέων ταλέντων της Γερμανικής Ομοσπονδίας αντισφαίρισης (DTV).

Ήταν πρωταθλητής ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1951, 1952, 1954, 1955 και 1956.

Ήταν αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας από το 1966 έως το 1974, και από το 1974 ως το 1987 πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδίας αντισφαίρισης της ανατολικής Γερμανίας. Ήταν επίσης μέλος του Ομοσπονδιακού συμβουλίου της Γερμανικής ομοσπονδίας γυμναστικής και αθλητισμού και ήταν μέλος του SED. Τον Οκτώβριο του 1981, του απονεμήθηκε το παράσημο της τιμής για τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας . Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1992, έγινε διευθύνων σύμβουλος εταιρείας πολυμέσων στο Βερολίνο.
Τσεκά

Η Πανρωσική Έκτακτη Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Αντεπαναστάσεως και του Σαμποτάζ παρά το Συμβούλιο Λαϊκών Επιτρόπων της ΡΣΟΣΔ (Всероссийская чрезвычайная комиссия по борьбе с контрреволюцией и саботажем при Совете народных комиссаров РСФСР), πιο γνωστή με τα αρχικά Βε-Τσε-Κα (ВЧК) και Τσε-Κά (ЧК), αποτέλεσε την πρώτη υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του σοβιετικού καθεστώτος. Ιδρύθηκε στις 5 Δεκεμβρίου (Ιουλιανό ημερολόγιο) του 1917 από το Σοβναρκόμ της Ρωσικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ), τέθηκε υπό την ηγεσία του Φέλιξ Ντζερζίνσκι, και έπαιξε καίριο ρόλο κατά την λεγόμενη «Ερυθρή Τρομοκρατία» την περίοδο του Ρωσικού Εμφυλίου. Το 1922 αντικαταστάθηκε από την Κρατική Πολιτική Διεύθυνση (Γκε-Πε-Ου), αλλά η ονομασία «Τσεκά», και «Τσεκίστ» (чекист) για τα μέλη της, πέρασε στο ρωσικό λεξιλόγιο ως όρος που αναφέρεται γενικά στα όργανα εσωτερικής ασφάλειας της ΕΣΣΔ, και κατόπιν της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που εν πολλοίς είναι διάδοχοι της Τσεκά. Ομοίως χρησιμοποιήθηκε και στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ.

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου
Μάρτιν Ράιλ

Ο σερ Μάρτιν Ράιλ ("Martin Ryle", 27 Σεπτεμβρίου 1918 – 14 Οκτωβρίου 1984) ήταν Άγγλος ραδιοαστρονόμος, ο οποίος ανέπτυξε επαναστατικά συστήματα ραδιοανιχνεύσεως (σύνθεση διαμετρημάτων) και τα εφάρμοσε για τον ακριβή προσδιορισμό των θέσεων και την απεικόνιση ασθενών ραδιοπηγών με υψηλή ανάλυση. Με βελτιωμένο εξοπλισμό, ο Ράιλ είχε ήδη παρατηρήσει τους πιο απομακρυσμένους γνωστούς γαλαξίες στο Σύμπαν. Υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία Καθηγητής της Ραδιοαστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και ο ιδρυτής και διευθυντής του Ραδιοαστεροσκοπείου Mullard έξω από το Κέιμπριτζ. Διετέλεσε Βασιλικός Αστρονόμος από το 1972 μέχρι το 1982. Οι Ράιλ και Άντονυ Χιούις μοιράστηκαν το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1974, το πρώτο Βραβείο Νόμπελ που δόθηκε ποτέ σε αναγνώριση ερευνών στην αστρονομία.

Κατά τη δεκαετία του 1970 ο Ράιλ έστρεψε την προσοχή του εκτός της αστρονομίας σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα, τα οποία θεώρησε περισσότερο επείγοντα.
Απόστολος Μακέδος

Ο Απόστολος Μακέδος (1885-1964) ήταν Έλληνας αγρότης και βουλευτής.
Γιώργος Μπαντής

O Γιώργος Μπαντής (γεννημένος στη Χαλκιδική, 30 Απριλίου 1985) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει αγωνιστεί σε διάφορες ομάδες της Σούπερλιγκας. Είναι ο νυν πρόεδρος του ΠΣΑΠ.
Μια καλή χρονιά

Το Μια καλή χρονιά (Αγγλικά: "A Good Year") είναι μια Βρετανο-Αμερικάνικη δραματική κωμική ταινία σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Ρίντλεϊ Σκοτ. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα "Μια καλή χρονιά" του Βρετανού συγγραφέα Πίτερ Μέιλ.
Φουλγκάζι

Το Φουλγκάζι είναι μια δημοτική υποεπαρχία της επαρχίας Φένι στην διαίρεση Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Φένι. Τα ποτάμια Μουχούρι, Σελόνια, και Καχούγια ρέουν στην περιοχή της υποεπαρχίας. Το Φουλγκάζι απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ντάκα. Η περιοχή έγινε μια "Ουπαζίλα," ή όπως μεταφράζεται στα ελληνικά μια δημοτική υποεπαρχία το 2002. Τα διοικητικά γραφεία της υποεπαρχίας Φουλγκάζι διευθύνονται από τον πρόεδρο της υποεπαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 η υποεπαρχία είχε πληθυσμό 103.426 κατοίκων.
Έλα Ρίντε

Η Έλα Ρίντε ("γερμανικά: Hella Riede"), (γεννημένη σαν "Hella Vahley" στην Ερφούρτη στις 24 Οκτωβρίου 1938), ήταν Γερμανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία. 

Η πρώτη της επαφή με την αντισφαίριση ήταν όταν μάζευε τις μπάλες από τα γήπεδα (ball boy) του τοπικού συλλόγου αντισφαίρισης, Ροτ Βάις Ερφούρτης. Εκεί αναγνώρισε το ταλέντο της ο Καρλ-Χάιντς Στουρμ και την έγραψε στον σύλλογο, το 1954 συμμετείχε στο πρωτάθλημα νέως το οποίο και κατέκτησε. Έπειτα σπούδασε στον Πανεπιστήμιο "Ματίνος Λούθηρος", αργότερα δίδαξε στη σχολή. Το 1963 κέρδισε το διεθνές πρωτάθλημα της Πολωνίας στο μεικτό με συμπαίκτη τον Πέτερ Φέρμαν.

Ήταν πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1965, 1966 και το 1969. Συμμετείχε επίσης στα τουρνουά της Τζακάρτα και του Zinnowitz, από τα λίγα που επέτρεπε τότε το καθεστώς να συμμετάσχει. Το 1965 παντρεύτηκε τον Ντίτερ Ρίντε πρωταθλητή δρόμων ταχύτητας.
Θεόφιλος Ζαφειρόπουλος

Ο Θεόφιλος Ζαφειρόπουλος (1925 - 26 Μαΐου 2006) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής.
Μπριγκίτε Χόφμαν

Η Μπριγκίτε Χόφμαν (, γενν. 7 Αυγούστου 1943), ήταν Γερμανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία.

Η Χόφμαν ξεκίνησε την καριέρα της στον σύλλογο της πόλης της "SG Eintracht Neuruppin" και σπούδασε στο HSG Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου όπου πήρε δίπλωμα στην ιστορία και τον αθλητισμό. Στην αντισφαίριση γνώρισε τις πρώτες επιτυχίες μετά το 1967 το 1967, όταν εμφανίστηκε στον τελικό του διπλού γυναικών της Ανατολικής Γερμανίας.

Ήταν πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977 και το 1979.

Διορίστηκε σαν προπονήτρια και γυμναστής σε αθλητικά σωματεία του Ανατολικού Βερολίνου και το 1977 πήρε το διδακτορικό της με θέμα την κωπηλασία. Το 1979, κέρδισε τον τελευταίο ατομικό τίτλο της σε ηλικία 36 ετών κι ένα χρόνο αργότερα, της απονεμήθηκε ο τίτλος "Master of Sports".
Μετά τη σειρά της έβαλε και πάλι την τάξη της στη διεθνή σκηνή. Το 1993 μετά την επανένωση της Γερμανίας συμμετείχε σε διεθνή τουρνουά παλαιμάχων, ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια στο διπλό μεικτό το 1998 και και το 2003.
Γιόρμα Κίνουνεν

Ο Γιόρμα Κίνουνεν ("Jorma Vilho Paavali Kinnunen", 15 Δεκεμβρίου 1941 - 25 Ιουλίου 2019) ήταν Φινλανδλός πρώην αθλητής, ο οποίος αγωνιζόταν κυρίως στο ακόντιο.

Αγωνίστηκε για τη Φινλανδία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού, στον ακοντισμό, όπου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο με επίδοση 88,58 μ. 

Στις 18 Ιουνίου 1969, στο Τάμπερε, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον ακοντισμό με 92,70 μ..
Ο Κίνουνεν απεβίωσε έπειτα από μακρά ασθένεια στις 25 Ιουλίου 2019 και σε ηλικία 77 ετών.
Ελφγκίφου της Υόρκης

Η Ελφγκίφου της Υόρκης ("Ælfgifu of York", περί το 970 - 1002) ήταν η πρώτη σύζυγος του Έθελρεντ του Ουέσσεξ με τον οποίο απέκτησε πολλούς γιους ανάμεσα στους οποίους και τον μετέπειτα βασιλιά Έντμουντ τον σιδηρόπλευρο, πιθανότατα ήταν κόρη του Θόρεντ κόμη της νότιας Νορθούμπριας. 
Το όνομα της και η ταυτότητα της ήταν άγνωστα για καιρό μετά την κατάκτηση. Η πρώτη πληροφορία για την ίδια παρέχεται από τον Σούλκαρντ του Ουέστμινστερ (περί το 1080) ο οποίος την περιγράφει σαν γυναίκα που προέρχεται από πολύ ευγενή οικογένεια αλλά χωρίς να αναφέρει το όνομα της, ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι τον 12ο αιώνα δεν αναφέρει τίποτα γι'αυτήν. Όλες οι πληροφορίες για την ίδια καταγράφονται από τους Αγγλο-Νορμανδούς ιστορικούς, ο Ιωάννης του Γουόρκεστερ στις αρχές του 12ου αιώνα αναφέρει ότι η πρώτη σύζυγος του Έθελρεντ του Ανέτοιμου ήταν η Ελφγκίφου, κόρη του ευγενούς Έθελμπερχτ και μητέρα του Έντμουντ, του Έθελσταν, του Έντουι και της Ίντιθ. Την δεκαετία του 1150 ο Άιλρεντ του Ριεβώ ταυτίζει την κόρη του Θόρεντ σαν την μητέρα του Έντμουντ του Σιδηρόπλευρου αλλά χωρίς να αναφέρει το όνομα της. Ο Άιλρεντ ήταν γραμματέας στην αυλή του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας του οποίου η μητέρα του καταγόταν απο τον Έθελρεντ και την πρώτη σύζυγο του.
Νίκη Ρέντη

Η Νίκη Ρέντη (επίσημη ονομασία: Αθλητικός Όμιλος Φιλάθλων Απόλλωνος Ρέντη «Νίκη Ρέντη») είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Ρέντη. Προήλθε το 1970, έπειτα από τη συνένωση της "Α.Ε. Ρέντη" και του "Π.Α.Ο. Απόλλων Ρέντη" και επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1972, όποτε και στις 19/1/1972 εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο το νέο καταστατικό του. Χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το λευκό και έμβλημά του η θεά της ελληνικής μυθολογίας Νίκη. Δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήμα πετοσφαίρισης. Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αυτό το διάστημα αγωνίζεται στην Α' κατηγορία.
Γκιγιόμ Ποστέλ

Ο Γκιγιόμ Ποστέλ ("Guillaume Postel", 25 Μαρτίου 1510 – 6 Σεπτεμβρίου 1581) ήταν Γάλλος αστρονόμος, διπλωμάτης, φιλόσοφος, γλωσσολόγος, θεολόγος και αλχημιστής της Αναγέννησης. Θεωρούνταν ως ένας από τους πιο γνωστούς Χριστιανούς Καβαλιστές της εποχής του.

Ήταν ένας αληθινός κοσμοπολίτης και ο πρώτος που διατύπωσε μία θεωρία περί παγκοσμιοποίησης. 

Έμεινε γνωστός για τις απόψεις του περί της δημιουργίας μίας παγκόσμιας κοινωνίας ειρήνης ενωμένης υπό έναν ηγεμόνα και μία Εκκλησία και στην οποία (κοινωνία) οι γυναίκες θα ζούσαν ισότιμα με τους άντρες. Για τις απόψεις του αυτές διώχθηκε από την Ιερά Εξέταση και φυλακίσθηκε ως διανοητικά διαταραγμένος ενώ οι απόψεις του αποσιωπήθηκαν.
Beelzeboss (The Final Showdown)

To Beelzeboss (The Final Showdown) είναι ένα τραγούδι των Tenacious D, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο soundtrack της ταινίας "Tenacious D in The Pick of Destiny" (2006), ονόματι "The Pick of Destiny". Το τραγούδι το έγραψαν οι Τζακ Μπλακ, Κάιλ Γκας, Λίαμ Λιντς και Ντέιβ Γκρολ, ο οποίος συμμετείχε και στην ηχογράφηση. Το τραγούδι είναι το μεγαλύτερο σε διάρκεια του δίσκου.

Το τραγούδι ακούγεται προς το τέλος της ταινίας, όπου οι ήρωες αντιμετωπίζουν τον Σατανά (ερμηνευμένος από τον Ντέιβ Γκρολ), όπου για να σώσουν τη ζωή τους, τον προκαλούν μέσω μουσική δημιουργίας. Στην περίπτωση που οι ήρωες της ταινίας έχαναν, τότε ο Kage θα γινόταν σκλάβος του σεξ του Σατανά, ενώ αν κέρδιζαν, θα γύριζε πίσω μόνος στην κόλαση. Εν τέλει έχασαν, αλλά ο Jables, κατάφερε να αποκρούσει την επίθεση του Σατανά, επιστρέφοντας σε αυτόν κι έτσι τον γύρισαν στην κόλαση. Το κομμάτι έχει κωμικό ύφος, περιέχοντας κι αρκετές βωμολοχίες.

Το κομμάτι είναι ένα από τα πιο δημοφιλείς τραγούδια του σχήματος, ενώ σε πολλές λίστες κριτών και φίλων τους, βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα τους, καταλαμβάνοντας μάλιστα υψηλές θέσεις. Ενώ στο YouTube, έχει φτάσει σχεδόν τις 20 εκατομμύρια θεάσεις. Το κομμάτι, επίσης, είναι συχνά ερμηνευμένο και ζωντανά από το συγκρότημα, ενώ έχει κυκλοφορήσει και σε live album το 2008, καθώς και σε compilation το 2010.
Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ατζαρίας

μικρογραφία|Χάρτης της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ατζαρίας το 1922.
Η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ατζαρίας (ΑΣΣΔ της Ατζαρίας )
 Γεωργιανά: აჭარის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, Ρωσικά: Аджарская Автономная Советская Социалистическая Республика) ήταν μια αυτόνομη δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης εντός της Γεωργιανής ΣΣΔ, που ιδρύθηκε στις 16 Ιουλίου 1921. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, μετατράπηκε στη Αυτόνομη Δημοκρατία της Ατζαρίας εντός της Γεωργίας.
Η Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή

Το Η Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή (πρωτότυπος τίτλος: Police Academy) είναι μία αμερικανικοκαναδική κωμική ταινία του 1984, σε σκηνοθεσία Χιου Γουίλσον. Το σενάριο γράφτηκε από τον Γουίλσον, σε συνεργασία με τους Νιλ Ίσραϊλ και Πατ Προφτ. Πρωταγωνιστούν οι Στιβ Γκούτενμπεργκ, Κιμ Κατράλ και Τζ. Γ. Μπέιλι. Πρόκειται για την πρώτη ταινία του franchise "Police Academy". 

Η πλοκή της ταινίας αφορά μία Σχολή Αστυνομικών, η οποία ανοίγει τις πόρτες της για τους πολίτες, μετά από αίτημα της δημάρχου. Ετερόκλητοι χαρακτήρες θα βρεθούν εκεί, με αποτέλεσμα, οι δάσκαλοι της ακαδημίας να θέλουν, με κάθε μέσο, να τους κάνουν παραιτηθούν. Οι καταστάσεις φτάνουν σε τέτοιο σημείο, που η κωμική αυτή ταινία ανήκει και στο κωμικό υποείδος slapstick.

Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους στις 23 Μαρτίου του 1984, καταφέρνοντας να ξεπεράσει τον προϋπολογισμό της κατά πάρα πολύ, εισπράττοντας πάνω από 145 εκατομμύρια δολάρια. Η διανομή έγινε από την Warner Bros. Τα γυρίσματα της ταινίας έλαβαν χώρα στο Τορόντο του Καναδά. Παρά, λοιπόν, την επιτυχία της στις εισπράξεις, οι κριτικοί της έδωσαν ανάμικτες κριτικές.
Άμπραχαμ φαν Κόιλενμπορχ

Ο Άμπραχαμ φαν Κόιλενμπορχ (ολλανδικά: Abraham van Cuylenborch, αναγραφόμενος σε παλαιότερες πηγές ως Kuilenburg) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και σχεδιαστής της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική.
Βάσος Τσιμπιδάρος

Ο Βάσος Τσιμπιδάρος (Καρέα Λακωνίας,1919 - Αθήνα, 2002) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Ταχάρ μπεν Ζελούν

Ο Ταχάρ μπεν Ζελούν (Tahar Ben Jelloun, , (1944- ) είναι συγγραφέας από το Μαρόκο που γράφει στην γαλλική γλώσσα. Έγινε γνωστός το 1985 με το μυθιστόρημά του "L’Enfant de Sable". Το 1987 τιμήθηκε με το Βραβείο Γκονκούρ για το μυθιστόρημά του "La Nuit Sacrée" (ήταν το πρώτο γαλλόφωνο μυθιστόρημα από Άραβα, που βραβεύτηκε) και έχει υπάρξει υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1997 και 1998.

Γεννήθηκε στην Φες του Μαρόκου τον Δεκέμβριο του 1944 και την πρώτη μόρφωση την πήρε σε μουσουλμανικό θρησκευτικό σχολείο αποστηθίζοντας στίχους από το Κοράνι. Σε ηλικία 7 χρονών εισήχθη σε γαλλοαραβικό σχολείο όπου έμαθε και τις δυο γλώσσες. Το 1971 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές του στην ψυχολογία και ψυχοθεραπεία στη Σορβόνη, επάγγελμα που άσκησε τα επόμενα χρόνια, ενώ το πρώτο του μυθιστόρημα "Harrouda", εκδόθηκε το 1973.

Έγινε ευρύτερα γνωστός και εκτός Γαλλίας με την τριλογία για τη ζωή της Ζάχρα/Αχμέντ ενός κοριτσιού που εξαιτίας της εμμονής του πατέρα της για αρσενικό παιδί, μεγαλώνει σαν αγόρι. Η τριλογία αποτελείται από το "L'Enfant de sable" (1985), βιβλίο που έγινε μπεστ-σέλερ στη Γαλλία, το "La Nuit Sacrée" (1987) και το "La Nuit de l'erreur" (1997).

Το 2006 τιμήθηκε με το γαλλικό Λογοτεχνικό Βραβείο «Οδυσσέας» (:fr:Prix Ulysse) για το σύνολο του έργου του, ενώ το 2008 παρέλαβε από τον τότε Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί το υψηλότερο γαλλικό παράσημο, τον Μεγαλόσταυρο της Λεγεώνας της Τιμής.
Μάθιου Πίερς Βατ Μπούλτον

Ο Μάθιου Πίερς Βατ Μπούλτον (), γνωστός και με το ψευδώνυμο M.P.W. Bolton (22 Σεπτεμβρίου 1820 – 30 Ιουνίου 1894), ήταν Βρετανός κλασικιστής, εκλεγμένο μέλος της Μεταφυσικής Εταιρείας του Ηνωμένου Βασιλείου, ερασιτέχνης επιστήμονας και εφευρέτης, γνωστός για την εφεύρεση του πηδαλίου κλίσης, μιας πρωτόγονης αεροναυτικής συσκευής πτητικού ελέγχου. Κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το πηδάλιο κλίσης το 1868, 36 χρόνια πριν χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά σε επανδρωμένη πτήση από τον Ρομπέρ Ενώ-Πελτερί το 1904.

Ο Μπούλτον ήταν γιος του Μάθιου Ρόμπινσον Μπούλτον, και εγγονός του Μάθιου Μπούλτον, ιδρυτή των Soho Manufactory και Soho Mint. Ο παππούς του ίδρυσε επίσης την εταιρεία Soho Foundry με τον Τζέιμς Βατ, τον οποίο είχε προσλάβει στις ατμομηχανές του. Έχοντας γεννηθεί μέσα σε εύπορη οικογένεια, ο Μάθιου Πίερς Βατ έλαβε ευρεία εκπαίδευση στις κλασσικές σπουδές, την φιλοσοφία και τις επιστήμες, λαμβάνοντας εκπαίδευση για τον σχεδιασμό ατμομηχανών, μεταφέροντας στη συνέχεια το ενδιαφέρον του στις θεμελιώδεις αρχές σχεδιασμού της αεριώθησης και των πυραυλοκινητήρων. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το προσωπικό συμφέρον που κατείχε στη λειτουργία του χυτηρίου και του νομισματοκοπείου που κληρονόμησε από τον πατέρα του, σύντομα αυτό εξαφανίστηκε και στη συνέχεια έκλεισε και πώλησε τη μονάδα νομισματοκοπείου το 1850. Έπειτα πραγματοποίησε πολυάριθμες μελέτες, έγραψε επιστημονικά άρθρα και κατοχύρωσε διπλώματα ευρεσιτεχνίας, συμπεριλαμβανομένου του πηδαλίου κλίσης ως σύστημα πτητικού ελέγχου, διάφορους τύπους κινητήρων και των υλικών τους όπως έλικες και αντλίες, αλλά και σχετικά με άλλα θέματα όπως η ηλιακή ενέργεια και η φωτογραφία.

Παρά το γεγονός ότι παντρεύτηκε δύο φορές και μεγάλωσε μεγάλη οικογένεια, ο Μπούλτον περιγράφηκε ως απομονωμένος από εκείνους που τον γνώριζαν. Ήταν ένα από τα πέντε μέλη της Μεταφυσικής Εταιρείας τα οποία δεν συγκαταλέγονταν στο Βρετανικό "Dictionary of National Biography". Στη νεκρολογία του στους "Times" αναφέρεται ως «χαρισματικό μέλος μιας χαρισματικής οικογένειας... [με] ευρύ πεδίο γνώσεων και έξοχες ικανότητες». Ωστόσο, φαίνεται πως δεν επιδίωξε ποτέ να αποκτήσει αναγνωρισιμότητα στην διάρκεια του βίου του, και τα επιτεύγματά του έγιναν γνωστά μέσω των ευρεσιτεχνιών και των δημοσιευμένων έργων του.
Ρίτσι Βάλενς

Ο Ρίτσι Βάλενς, κανονικό όνομα Ρίτσαρντ Βαλενζουέλα, υπήρξε σημαντικός Αμερικανός τραγουδιστής ροκ εν ρολ, και από τους πρώτους δημιουργούς της Τσικάνο Ροκ. Πέθανε μόλις σε ηλικία 17 ετών, σε αεροπορικό δυστύχημα μαζί με τους τραγουδιστές Μπάντι Χόλι και Μπιγκ Μπούπερ. [1]

Τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι το "Λα Μπάμπα", "Ντόνα" και το "We belong together".
Κοινότητα των Βολλανδιστών

Η Κοινότητα των Βολλανδιστών () ή απλούστερα Οι Βολλανδιστές είναι μια ένωση λογίων, φιλολόγων και ιστορικών (που αρχικά ήσαν όλοι Ιησουΐτες, ενώ τώρα περιλαμβάνει και μη-Ιησουΐτες) οι οποίοι από τις αρχές του 17ου αιώνα μελετούν τα Συναξάρια και τη λατρεία των αγίων στον Χριστιανισμό. Στην επίσημη ιστοσελίδα τους αυτοπεριγράφονται ως "ένα ερευνητικό ινστιτούτο Ιησουϊτών αφιερωμένο στην κριτική μελέτη της ελληνικής, λατινικής, ανατολικής και λαϊκής αγιογραφικής λογοτεχνίας καθώς και στην ιστορία των αγίων και των λατρειών τους. Προέρχεται από το μεγάλο εγχείρημα του Acta Sanctorum που ξεκίνησε ο Ζαν Μπολάν το 1643."

* Κατάλογος περιεχομένων για τα "Ανάλεκτα των Βολλανδιστών" (Analecta Bollandiana) 41-126 (από InterClassica)
Μια εκτυφλωτική απουσία φωτός

Το Μια εκτυφλωτική απουσία φωτός , (πρωτότυπος τίτλος: Cette aveuglante absence de lumière) είναι μυθιστόρημα του Μαροκινού γαλλόφωνου συγγραφέα Ταχάρ μπεν Ζελούν. 

Το βιβλίο εκδόθηκε πρώτη φορά στη Γαλλία το 2000 από τις "Éditions du Seuil" και το 2004 τιμήθηκε με το Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο IMPAC Dublin. Στην Ελλάδα εκδόθηκε το 2001 σε μετάφραση του Γιώργου Καλαμαντή από τις εκδόσεις «Λιβάνης Α.Α.» (ISBN 960-14-0423-6). Έχει εκδοθεί επίσης στα αγγλικά, ιταλικά, αραβικά, εβραϊκά, κινέζικα και πολωνικά. 

Ξεκινώντας από τα πραγματικά γεγονότα, τις συλλήψεις που ακολούθησαν την αποτυχημένη προσπάθεια στρατιωτικών να αναλάβουν την εξουσία της χώρας, δολοφονώντας τον Μαροκινό βασιλιά Χασάν ο Β', τον Αύγουστο του 1972, ο συγγραφέας διηγείται τις αποτρόπαιες συνθήκες κράτησης των πολιτικά αντιφρονούντων στις διαβόητες φυλακές του «Ταζμαμάρτ» (στρατόπεδο συγκέντρωσης στην έρημο) και τον αγώνα τους για σωματική και κυρίως, ψυχική επιβίωση. Πέρα από αυτό όμως, ο συγγραφέας περιγράφει τις επιπτώσεις του μακροχρόνιου εγκλεισμού στον ψυχισμό του ανθρώπου.

Ο ήρωας του βιβλίου, ένας από τους συνωμότες, (ο ήρωας είναι υπαρκτό πρόσωπο, φίλος του συγγραφέα) όταν θα βγει από την φυλακή, 18 χρόνια αργότερα, θα έχει κοντύνει κατά 15 εκατοστά, θα έχει καμπουριάσει και θα έχει παραμορφωθεί ο θώρακάς του αλλά θα έχει καταφέρει να επιζήσει, από τους ελάχιστους (άλλοι δυο) κρατούμενους που το κατάφεραν.

Η κριτική επιτροπή του Διεθνούς Λογοτεχνικού Βραβείου IMPAC Dublin στο σκεπτικό της βράβευσής της αναφέρει μεταξύ άλλων..."ότι πρόκειται για ένα αριστουργηματικό μυθιστόρημα...με διαυγή γλώσσα και λιτή μορφή η οποία δίνει στο έργο μια σκοτεινή υπόγεια δύναμη. Διηγείται μια ιστορία που έπρεπε οπωσδήποτε να ειπωθεί, την ιστορία μιας ανθρώπινης ζωής χωρίς ελπίδα."
Κοινοβούλιο της Αραγωνίας

Το Κοινοβούλιο της Αραγωνίας (ισπανικά: "Cortes de Aragón", αραγωνικά: "Cortz d'Aragón") ασκεί τη νομοθετική εξουσία της Αυτόνομης Κοινότητας της Αραγωνίας, εγκρίνει τους προϋπολογισμούς, οδηγεί και ελέγχει τη δράση της Γενικής Αντιπροσωπείας, και ασκεί τις επιπλέον εξουσίες που του ανατίθενται από το ισπανικό Σύνταγμα του 1978, ασκεί το Καθεστώς Αυτονομίας της Αραγωνίας και τους άλλους κανόνες του νομικού συστήματος. 
Το κοινοβούλιο εκλέγει μεταξύ των μελών του, έναν Πρόεδρο, ένα Προεδρείο και μία Μόνιμη Αντιπροσωπία. Αποτελείται από 67 βουλευτές.

Η ονομασία του ("Cortes de Aragón") προέρχεται από τον ιστορικό θεσμό του Βασιλείου της Αραγωνίας από την ίδρυση του το 1188 μέχρι τις αρχές του δέκατου όγδοου αιώνα. Το Διάταγμα Nueva Planta, 3-IV-1711 κατάργησε τα προνόμια Fueros της Αραγωνίας με την αφαίρεση του παλιού κοινοβουλίου της Αραγωνίας. Το Κοινοβούλιο της Αραγωνίας ανακτήθηκε στα τέλη του 20ου αιώνα μέσα από το σημερινό αυτόνομο κοινοβούλιο της Αυτόνομης Κοινότητας της Αραγωνίας.
Επαναστατικός Αγώνας

Ο Επαναστατικός Αγώνας (Ε.Α.) είναι ελληνική αναρχική οργάνωση, γνωστή για τις επιθέσεις της σε κυβερνητικά κτίρια και στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα. Αναγνωρίζεται ως τρομοκρατική οργάνωση από την ελληνική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρώτη του ενέργεια ήταν βομβιστική επίθεση με δύο βόμβες στα δικαστήρια στη Σχολή Ευελπίδων τις 5 Σεπτεμβρίου 2003. Έχει πραγματοποιήσει συνολικά 17 χτυπήματα, με πιο πρόσφατο το 2014.
Waylon

Ο Βίλεμ Μπέικερκ (Ολλανδικά: Willem Bijkerk, γενν. 20 Απριλίου 1980) ευρέως γνωστός με το καλλιτεχνικό Waylon, είναι Ολλανδός τραγουδιστής. Τα καλλιτεχνικό του όνομα προήλθε από το όνομα του ειδώλου του Waylon Jennings. Εκπροσώπησε την Ολλανδία μαζί με την Ίλσε ΝτεΛάνγκε ως συγκρότημα The Common Linnets στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2014, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση στον τελικό. Εκπροσώπησε την Ολλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2018, καταλαμβάνοντας τη 18η θέση.
Γιάκομπ Ντουκ

Ο Γιάκομπ Ντουκ (ολλανδικά: Jacob Duck (αναγράφεται και ως "Ducq, Duyck, Duick, Duc"), 1598/1600 - 1667) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και χαράκτης της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική.
Ότο Μπλομ

Ο Ότο Μπλομ ("Λατινικό αλφάβητο : Otte Pierre Nicolas "Otto" Blom"), (19 Μαρτίου 1887 - 22 Ιουλίου 1972), ήταν Ολλανδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. 

Το 1909, 1910 και 1911 κέρδισε τον τίτλο του απλού στο Ολλανδικό πρωτάθλημα αντισφαίρισης. Στο ίδιο τουρνουά κέρδισε το διπλό των ανδρών το 1909 και το 1912 και το μικτό διπλό το 1906 και το 1911.

Στο Γουίμπλεντον συμμετείχε το 1909 και το 1910. Το 1909 είναι αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο του απλού και το 1910 στον τέταρτο γύρο και στο διπλό την ίδια χρονιά έφτασε στον δεύτερο γύρο .

Το 1912 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Στοκχόλμης στην αντισφαίριση όπου στο απλό αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο.
Ιωάννης Δυοβουνιώτης

Ο Ιωάννης Δυοβουνιώτης ή Γιάννης Ξήκης (1763-1831) ήταν αρματολός και αγωνιστής του 1821 από το χωριό Δύο Βουνά της Φθιώτιδας, στο οποίο οφείλει το όνομά του. Ήταν πρωτοπαλίκαρο του Γεωργίου Ανδρούτσου κατά τα πρώτα χρόνια, αργότερα, μετά τα Ορλωφικά (1771) σχημάτισε δικό του σώμα και υποχρέωσε τους Τούρκους να του παραχωρήσουν το αρματολίκι του Ζητουνίου, Βοδονίτσας και Τουρκοχωρίου.

Την εποχή του κατατρεγμού των κλεφτών (1806) κατέφυγε στα Επτάνησα, απ' όπου επέστρεψε πάλι στη Ρούμελη το 1812. Ήταν μεταξύ των πρώτων στη Φιλική Εταιρεία, στις αρχές του 1820 από τον Ιωάννη Φιλοίμωνα και μαζί με τους Διάκο, Πανουργιά ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά. Στις 8 Απριλίου 1821, αν και ο γιος του ήταν όμηρος του Αλή Πασά, πολιόρκησε και κατέλαβε το κάστρο της Βουδουνίτσας. Στη συνέχεια, μετά από συνάντηση με Διάκο και Πανουργιά στους Κομποτάδες οργάνωσαν τον τρόπο αντιμετώπισης των στρατευμάτων του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ που κατέβαιναν στην Πελοπόννησο. Έτσι έλαβε μέρος στη μάχη της Αλαμάνας και της Γραβιάς. Στη Μάχη των Βασιλικών, αυτός υπέδειξε να καταλάβουν τη θέση των Βασιλικών και να εμποδίσουν εκεί την προέλαση των Τούρκων. Στη συνέχεια, στις 26 Αυγούστου 1821, μαζί με τον Πανουργιά, τον Γκούρα και τον Βασίλη Μπούσγο συμμετείχε στην αντεπίθεση και την τελική νίκη κατά των τουρκικών στρατευμάτων. Τα τελευταία χρόνια της Επανάστασης δεν είχε ενεργή συμμετοχή στον αγώνα. Γέρος πια είχε αποσυρθεί στο χωριό του, όπου πέθανε.
Ίρμγκαρντ Γιάκε

Η Ίρμγκαρντ Γιάκε ("γερμανικά: Irmgard Jacke"), (Δρέσδη, 8 Οκτωβρίου 1934 - 4 Δεκεμβρίου 2015), ήταν Γερμανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία. 

Γεννήθηκε ως "Ίμγκραντ Χαλμπάουερ", Γιάκε ήταν το όνομα του συζύγου της, Βόλφγκανγκ Γιάκε επίσης πρωταθλητή της αντισφαίρισης όπως και ο γιος τους Γκουίντο Γιάκε. Έμαθε αντισφαίριση κι έκανε τα πρώτα της βήματα στην γενέτηρά της Λειψία όπου η οικογένεια της είχε γήπεδα αντισφαίρισης. 15 ετών ήταν πρωταθλήτρια Γερμανίας στο διπλό και νικήτρια σε πολλά τουρνουά, σε ένα από αυτά γνώρισε και τον σύζυγο της. Μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο και τον διαχωρισμό της Γερμανίας έγινε πολίτης της Ανατολικής Γερμανίας.

Από το 1955 έως το 1965 συμμετείχε στο διεθνές τουρνουά της Zinnowitz, το σημαντικότερο στην Ανατολική Γερμανία, όπου ήταν νικήτρια στο μεικτό το 1955.

Ήταν πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1949, 1950, 1951 και το 1952, στο διπλό το 1950, στο μεικτό το 1949 και 1950 με συμπαίκτη τον σύζυγο της.
The Water Diviner

Το The Water Diviner είναι μια Αμερικανο-Αυστραλιανή επιστημονικής φαντασίας ιστορική πολεμική δραματική ταινία με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Ράσελ Κρόου στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Η ταινία δέχτηκε έντονη αρνητική κριτική από Αρμενίους και Έλληνες της διασποράς γιατί αποσιωπά τη γενοκτονία των Χριστιανών από τους Τούρκους.
Soul Train

μικρογραφία|Ο Ντον Κορνέλιους στην 40η επέτειο της Soul Train το 2010
Soul Train είναι ο τίτλος αμερικάνικης μουσικοχορευτικής τηλεοπτικής εκπομπής. Εμπνεύστηκε το 1970 από τον Ντον Κορνέλιους, τότε παραγωγού και τηλεπαρουσιαστή που εργάζονταν στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό WCIU-TV. Παρόλο που αρχικά απευθήνονταν στο αφροαμερικάνικο κοινό, αμέσως εγινε δημοφιλής στο ευρύ κοινό με αποτέλεσμα ένα χρόνο αργότερα να αναμεταδίδεται σε όλη την Αμερική. Επί τεσσάρων δεκαετιών παρέλασαν όλες οι σόουλ επιτυχίες, σπάζοντας ρεκόρ θαματικότητας. Η παραγωγή σταμάτησε το 2006, ενώ οι εκπομπές συνεχίστηκαν για άλλα δύο χρόνια παρουσιάζονας επαναλήψεις των καλύτερων στιγμιοτύπων. Συμπεριλαμβάνεται σήμερα στις καλύτερες και πιο επιτυχημένες αμερικάνικες τηλεοπτικές εκπομπές όλων των εποχών.
Θεόφιλος Σεχίδης

Ο Θεόφιλος Σεχίδης (1972-12 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Έλληνας κατά συρροή δολοφόνος. Ο Σεχίδης έγινε γνωστός για τη δολοφονία και τον τεμαχισμό πέντε μελών της οικογένειάς του.
Ιωάννης Κοντούλης

Ο Ιωάννης Κοντούλης (1912 – Θεσσαλονίκη, 16 Ιανουαρίου 1987), του Νικολάου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής.
Friend Like Me

To Friend Like Me είναι ένα τραγούδι του 1992, που κυκλοφόρησε στο soundtrack της ταινίας της Disney, "Αλαντίν" (1992). Τη μουσική σύνθεση την έγραψε ο Άλαν Μένκεν, ενώ τους στίχους ο Χάουαρντ Άσμαν. Το κομμάτι πρωτοερμηνεύτηκε από τον Ρόμπιν Γουίλιαμς, ο οποίος υποδυόταν το Genie. 

Το θέμα του τραγουδιού είναι οι δυνατότητες που απέκτησε ο Αλαντίν, τώρα που έχει στην κατοχή του το Τζίνι, με το τελευταίο να προσπαθεί να κατανοήσει τις δυνατότητες του. Το κομμάτι θα είχε άλλο ύφος από αυτό που τελικά είχε, μετά την πρόσληψη του Γουίλιαμς, αποκτώντας κωμικά στοιχεία. Το κομμάτι, γενικά, έλαβε πάρα πολύ καλές κριτικές, ενώ υπήρξε και υποψήφιο για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, καθώς επίσης στην ίδια κατηγορία και στις Χρυσές Σφαίρες.
Ιόν Αντρεέσκου

Ο Ιόν Αντρεέσκου (ρουμανικά: "Ion Andreescu", 1850 - 1882) ήταν Ρουμάνος ζωγράφος.
Με λένε Κόκκινο

Το Με λένε Κόκκινο ("Benim Adım Kırmızı") είναι μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Τούρκου συγγραφέα, Ορχάν Παμούκ που κυκλοφόρησε το 1998. 

Οι μικρογράφοι (εικονογράφοι βιβλίων) της αυλής του Σουλτάνου λαμβάνουν την εντολή να φτιάξουν ένα ξεχωριστό βιβλίο που θα περιγράφει τα κατορθώματα του Σουλτάνου Μουράτ του Γ', με τον τρόπο όμως των Φράγκων (ρεαλιστικό) και όχι των μουσουλμάνων. Οι μουσουλμάνοι απαγόρευαν οποιαδήποτε εικονογράφηση προσώπων και κάθε παράβαση αυτής της απαγόρευσης σήμαινε άμεσο θάνατο. Ένας από αυτούς τους μικρογράφους δολοφονείται και στο καθένα από τα κεφάλαια του βιβλίου κάθε ένας από τους υπόλοιπους μικρογράφους (με πρώτον, στο πρώτο κεφάλαιο, τον δολοφονημένο), αφηγείται τη ζωή του και τις υποψίες του για τον δολοφόνο. Παράλληλα με την ανεύρεση του δολοφόνου ο Παμούκ εξιστορεί και ανιχνεύει την ισλαμική ζωή του 16ου αιώνα, περιγράφει διάσημα εικονογραφημένα βιβλία, αλλά και γενικότερα την μουσουλμανική τέχνη της εποχής καθώς και θέματα πανανθρώπινου ενδιαφέροντος.

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων το γαλλικό "Prix du Meilleur Livre Étranger" για το 2002, το ιταλικό "Premio Grinzane Cavour - Narrativa Straniera", το 2002 και το Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο IMPAC Dublin για το 2003. Το μυθιστόρημα δραματοποιήθηκε και παρουσιάστηκε στο BBC Radio 4, τον Αύγουστο του 2008. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2002 ενώ συνολικά έχει μεταφραστεί σε 60 περίπου γλώσσες.
Μίριαμ Ορεμάνς

Η Μίριαμ Ορεμάνς ("Λατινικό αλφάβητο : Miriam Oremans"), γεννημένη στις 9 Σεμπτεμβρίου 1972, είναι πρώην Ολλανδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και Ολυμπιονίκης. 

Στις 26 Ιουλίου 1993 ήταν Νο 25 στον κόσμο. Το 1992 έπαιξε στον τελικό του μεικτού διπλού στο Γουίμπλεντον με συμπαίκτη τον Τζάκο Έλτινγκ όπου έχασαν από το ζευγάρι Σιρίλ Σουκ - Λαρίσα Σαβτσένκο Νάιλαντ με 7-6 και 6-2.

Το 2000 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Σίδνεϊ στην αντισφαίριση όπου κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Κρίστι Μπούγκερτ. Στο τελικό έχασαν από τις Αμερικανίδες αδελφές  Σερένα Γουίλιαμς και Βένους Γουίλιαμς με 1–6, 1–6. Στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο από την Μόνικα Σέλερς.