Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Γιούργκα Σεντουικίτε

Η Γιούργκα Σεντουικίτε (λιθουανικά: "Jurga Šeduikytė", 10 Φεβρουαρίου 1980), γνωστή και με το καλλιτεχνικό της Jurga ή με το προηγούμενο από αυτό: Dingau, είναι Λιθουανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός της pop και art rock μουσικής. Γεννήθηκε στην Κλάιπεντα της ΣΣΔ Λιθουανίας, στην ΕΣΣΔ, μέσα σε μία μουσική οικογένεια. Κατά το δεύτερο σχολικό της έτος, η οικογένεια μετακόμισε και πήγανε στην Παλάνγκα, όπου ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε τοπικό μουσικό σχολείο. Εκεί τελείωσε και το γυμνάσιο. Κατόπιν, σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους. 

Το 2002, πήρε μέρος στο τηλεοπτικό σόου "Fizz Superstar", το οποίο ήταν διαγωνισμός τραγουδιού. Παράλληλα, ξεκίνησε να τραγουδάει με το ψευδώνυμο Dingau στο rock γυναικείο συγκρότημα Muscat. Το 2004, εμφανίστηκε στα μιούζικαλ "Ugnies medžioklė su varovais" και "Tadas Blinda". Περί το 2005, ξεκίνησε ουσιαστικά και η σόλο καριέρα της, υπό το καλλιτεχνικό όνομα Jurga. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2005, κυκλοφόρησε και ο πρώτος της δίσκος με τίτλο "Aukso Pieva". Το πρώτο single του δίσκου, "Nebijok", είχε σημειώσει επιτυχία στη χώρα της. Ο πρώτος της δίσκος γράφτηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από αυτήν και μέσω αυτού έλαβε αρκετά λιθουανικά βραβεία.

Στις 19 Απριλίου του 2007, κυκλοφόρησε και ο δεύτερος δίσκος της με τίτλο "Instrukcija", ο οποίος κι αυτός γράφτηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από αυτήν. Με αφορμή αυτόν τον δίσκο, έκανε περιοδεία σε όλη τη Λιθουανία. Το 2007, το τραγούδι της 5th Season, πήρε το Πρώτο Βραβείο στο Baltic Song Festival, που έγινε στη Σουηδία. Την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους έλαβε και το βραβείο Καλύτερο Βαλτικό Έργο από το MTV Europe Music Awards. Με αυτό το βραβείο, έγινε η πρώτη Λιθουανή που κερδίζει ένα MTV βραβείο. Έκτοτε ακολούθησαν κι άλλες βραβεύσεις και δίσκοι. Το 2011, κυκλοφόρησε το "Metronomes", το 2013, το "Breaking The Line", το 2015, το "Giliai Vandeny" και το 2017, το "Not Perfect". Στις 28 Αυγούστου του 2008, απέκτησε παιδί, ενώ έναν χρόνο αργότερα παντρεύτηκε τον Βίντας Μπαρεΐκης, ο οποίος είναι και ο πατέρας του γιου της.
NGC 1999

thumb|right|225px|Το νεφέλωμα ανακλάσεως NGC 1999 με τη σκοτεινή περιοχή που θυμίζει κλειδαρότρυπα.
Το NGC 1999 είναι ένα γεμάτο με σκόνη φωτεινό νεφέλωμα στον αστερισμό Ωρίωνα, με ένα μεγάλο άνοιγμα κενού χώρου που φαίνεται ως μαύρη περιοχή. Είναι νεφέλωμα ανάκλασης, καθώς το φως του είναι ανακλώμενο φως του μεταβλητού αστέρα V380 Ωρίωνος.

Παλαιότερα πιστευόταν ότι το μαύρο κομμάτι ήταν ένα πυκνό νέφος σκόνης και αερίου, το οποίο εμπόδιζε το φως να περάσει, δηλαδή ένα σκοτεινό νεφέλωμα. Ωστόσο, ανάλυση στο υπέρυθρο με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χέρσελ, μαζί με παρατηρήσεις από το έδαφος του υποχιλιοστομετρικού τηλεσκοπίου της Ατακάμα και των οπτικών τηλεσκοπίων Mayall στο Κιτ Πηκ και «Μαγγελάνος», απέδειξε το 2010 ότι η σκοτεινή αυτή περιοχή φαίνεται μαύρη όχι επειδή είναι ένας εξαιρετικά πυκνός θύλακας σκόνης και αερίου, αλλά επειδή είναι κενή υλικού και από μέσα της βλέπουμε τον σκοτεινό ουρανό από πίσω. Η ακριβής αιτία της δημιουργίας του ανοίγματος βρίσκεται ακόμα υπό διερεύνηση, με μία πιθανότητα να είναι ότι λεπτοί πίδακες αερίου από κάποιους από τους πρωτοαστέρες στην περιοχή διατρύπησαν το πέπλο σκόνης και αερίου, αλλά και ισχυρή ακτινοβολία από έναν κοντινό ώριμο αστέρα ίσως να βοήθησε στη δημιουργία της οπής. Πιστεύεται ότι αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια καλύτερη κατανόηση ολόκληρης της διαδικασίας σχηματισμού αστέρων.

Το NGC 1999 απέχει από τη Γη περί τα 1.500 έτη φωτός.
Ιέβα Σιμοναϊτίτε

Η Ιέβα Σιμοναϊτίτε (λιθουανικά: "Ieva Simonaitytė", 23 Ιανουαρίου 1897 - 27 Αυγούστου 1978) ήταν Λιθουανή συγγραφέας. Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό, το Βαναγκάι, της Ανατολικής Πρωσίας, στην Επαρχία Κλάιπεντα. Σε ηλικία 5 ετών, προσβάλλεται από τον ιό της φυματίωσης, αφήνοντάς της προβλήματα στα οστά, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να περπατάει από τότε με τη βοήθεια μπαστουνιών. Μεγάλωσε μέσα σε μία φτωχική οικογένεια, ενώ έχασε και τον πατέρα της σε μικρή ηλικία, γεγονός που την ανάγκασε να εργαστεί από νεαρή ηλικία. Γραφή και ανάγνωση έμαθε από τη μητέρα της, αλλά κατά κύριο λόγο ήταν αυτοδίδακτη. Μεταξύ το 1912 και το 1914, ταξίδεψε στο Άνγκερμπουργκ, για περαιτέρω ιατρική βοήθεια εξ αιτίας της φυματίωσης. 

Περί το έτος που επέστρεψε στη γενέτειρά της, είχε ήδη ξεσπάσει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, του οποίου τα γεγονότα την ενέπνευσαν και ξεκίνησε τη λογοτεχνική της καριέρα με την έκδοση ποιημάτων και μικρών ιστοριών, επικεντρώνοντας κυρίως στις λιθουανικές μειονότητες. Έως και το 1921, εργαζόταν ως ράφτρα για βιοποριστικούς λόγους, ενώ αργότερα μετακόμισε στην Κλάιπεντα, όπου παρακολούθησε νυχτερινά μαθήματα γραφομηχανής και στενογραφίας. Έτσι, έκτοτε ξεκίνησε να εργάζεται ως γραμματέας και μεταφράστρια. Την ίδια δεκαετία ενεπλάκη και με την πολιτική ζωή της περιοχής. Το 1935, με την κυκλοφορία του "Aukštujų Šimonių likimas", ουσιαστικά αρχίζει η δημοτικότητα στη λογοτεχνική της καριέρα. Για το έργο αυτό λαμβάνει κρατικό βραβείο κι εν συνεχεία εργάζεται μόνο ως συγγραφέας, αφιερώνοντας τη ζωή της στη λογοτεχνία. 

Κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Κλάιπεντα κατελήφθη από τους Ναζί κι εκείνη μετακόμισε στο Κάουνας. Το 1963, μετακομίζει στο Βίλνιους. Δύο χρόνια πιο πριν, αγοράζει εξοχική κατοικία στη γενέτειρά της, η οποία από το 1984, λειτουργεί ως μουσείο. Απεβίωσε το 1978, στο Βίλνιους και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Antakalnis. 

Το πιο γνωστό έργο της είναι το προαναφερθέν "Aukštujų Šimonių likimas", το οποίο περιγράφει τη ζωή μιας σιμοναϊκής οικογένειας περί τον 18ο και 20ο αιώνα. Άλλα γνωστά της έργα είναι το δίτομο "Vilius Karalius", τα αυτοβιογραφικά "Be tėvo" και "O buvo taip", καθώς επίσης και το "Pikčiurnienė", το οποίο έγινε γνωστό για τη λογοκρισία που υπέστη. Οι συγγραφικές αδυναμίες της, όπως τις ανέφεραν κριτικοί ήταν η μακρολογία, η τάση προς τον συναισθηματισμό και, στα κατοπινά της χρόνια, η χρησιμοποίηση κοινοτοπιών του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.
Σερζ Ντασό

Ο Σερζ Ντασό (Serge Dassault, 4 Απριλίου 1925 – 28 Μαΐου 2018) ήταν Γάλλος κληρονόμος και στέλεχος επιχειρήσεωνκαι πολιτικός. Υπήρξε διευθυντής του Dassault Group και συντηρητικός πολιτικός. Εργάστηκε επίσης για την SES.

Σύμφωνα με το Forbes, η περιουσία του Ντασό εκτιμήθηκε πως ήταν περίπου 15 δισ. δολάρια το 2016.
Μελέτης Ηλίας

Ο Μελέτης Ηλίας (γεν. 2 Μαρτίου 1980) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Επίσης είναι και καθηγητής υποκριτικής καθώς από την σεζόν 2018-2019 θα διδάξει στην δραματική σχολή Ίασμος. Αξίζει να σημειωθεί ότι σπούδασε στο Θέατρο Τέχνης. Διευκρινίζεται ότι το όνομα είναι Μελέτης και το επίθετο Ηλίας. Έγινε ευρέως γνωστός από το ρόλο του "Σάββα Τριανταφύλλου" στην οικογενειακή κωμική σειρά του Alpha TV "Το σόι σου" όπου πρωταγωνίστησε από το 2014 μέχρι το 2019.
Daily Bajroshakti

Η Daily Bajroshakti (βεγγαλικά: দৈনিক বজ্রশক্তি "Καθημερινή Αστραπή") είναι μια βεγγαλική εφημερίδα που εκδίδεται από τη Ντάκα του Μπαγκλαντές. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 19 Νοεμβρίου 2013 με το σύνθημα "Ισχυρή φωνή ενάντια στην αδικία" (Μπενγκάλι: অন্যায়ের বিরুদ্ধে বলিষ্ঠ কণ্ঠস্বর διαβάζεται ως Ονιεγιέρ μπιρουντέ μπολίσθ κονθοσβάρ). Ο εκδότης και συντάκτης είναι ο Σ. Μ. Σαμσούλ Χούντα.

Η εφημερίδα τυπώνεται σε μέγεθος μεγάλου σχήματος με οκτώ σελίδες και οκτώ στήλες ανά σελίδα. Δημοσιεύει  τοπικά και περιφερειακά ζητήματα στο Μπαγκλαντές και διεθνείς ειδήσεις, καθώς και ειδήσεις για την ψυχαγωγία, τον αθλητισμό, την υγεία και άλλες ειδήσεις.
Μαίρη, Πριγκίπισσα Εριστάβι

Η Μαίρη, Πριγκίπισσα Εριστάβι (γεωργιανά: მერი ერისთავი-შერვაშიძე, 1888 - 21 Ιανουαρίου 1986) ήταν μία εξέχουσα προσωπικότητα της γεωργιανής αριστοκρατίας, είδωλο της μόδας και ένα από τα πρώτα μοντέλα της Κοκό Σανέλ. Κατείχε άκρως σεβαστή θέση στην υψηλή κοινωνία της Γεωργίας, αλλά και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, έστω των τελευταίων ετών της ύπαρξης αυτής. Η Μαίρη, πολλές φορές πιστεύεται (μάλλον λανθασμένα) ότι ήταν το ερωτικό απωθημένο του σπουδαίου κατά την εποχή, Γεωργιανού ποιητή, Γκαλάκτιον Ταμπίτζε. Η Μαίρη, γεννήθηκε ως Μαίρη Σερβάσιτζε, στο Μπατούμι, της Γεωργίας, που τότε ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στη Γεωργία έγινε γνωστό λόγω της ομορφιάς της και της ευγενικής της συμπεριφοράς, μέχρι και ο Αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας την είχε εκθειάσει.

Ο πατέρας της, αργότερα, έγινε μέλος της Αυτοκρατορικής Δούμας και η οικογένεια μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί έγινε η προσωπική βοηθός της Αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φιόντοροβνα. Μετά τον θάνατο του πατέρας της, γύρισε στη Γεωργία μαζί με τις αδελφές της και τη μητέρα της, περνώντας εκεί όλη τη νεαρή της ηλικία. Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γεωργιανής Δημοκρατίας, επακόλουθο της Ρωσικής Επανάστασης, η Μαίρη παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γκεόργκι Εριστάβι. Περί το 1921, το ζευγάρι διέφυγε από τη Γεωργία εξ αιτίας της εισβολής του Κόκκινου Στρατού. Το ζευγάρι, συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, συνεχίζοντας το ταξίδι τους, στη Γαλλία.

Το ζευγάρι τότε εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, σε μία γειτονία της υψηλής κοινωνίας. Η οικογένεια της, που αναγκάστηκε να φύγει από τη Γεωργία, αφήνοντας πίσω υπάρχοντα, αρχικά, έμενε εκεί με το ζευγάρι. Στη συνέχεια η οικογένεια άνοιξε δικό της ατελιέ μόδας, αποκτώντας ανεξαρτησία, το οποίο προόδευσε από τη στιγμή που η Μαίρη, συνεργάστηκε με τη Κοκό Σανέλ, η οποία κατά την εποχή ήταν ακόμα ανερχόμενη. Παρόλα αυτά, αν και ήρθε επιτυχία για την οικογένεια, μόλις έφυγε από το σπίτι, ο σύζυγός της απεβίωσε, χωρίς να καταφέρουν να αποκτήσουν παιδί. Έκτοτε, η Μαίρη συνέχιζε να ζει εκεί, χωρίς να έχει αρκετές σχέσεις με τους εξόριστους Γεωργιανούς. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της πήγε σε σπίτι με προσωπική νοσοκόμα, έχοντας εξασφαλίσει οικονομική άνεση. Σύμφωνα με τον φίλο της Μπάμπο Ντοντιάνι, το δωμάτιο της είχε συνέχεια λουλούδια από θαυμαστές. Απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών χωρίς να καταφέρει να επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Russe de Sainte-Geneviève-des-Bois, μαζί με τον σύζυγό της.
Έντουαρντ Ντέιβιντ Μπαρτ

Ο Έντουαρντ Ντέιβιντ Μπαρτ ("Edward David Burt", περ. 1979-) είναι ο πρωθυπουργός των Βερμούδων από τις 19 Ιουλίου 2017 και αρχηγός του Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος (PLP). Η μητέρα του, Μέρλιν, κατάγεται από την Τζαμάικα, ενώ ο πατέρας του, Τζέραλντ, είναι από τις Βερμούδες. Ο Μπαρτ είναι ο νεότερος πρωθυπουργός στην ιστορία των Βερμούδων, καθώς ανέλαβε καθήκοντα σε ηλικία 38 ετών. Το Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα κέρδισε τη νίκη και στις εκλογές του 2020.
Τρεις Κορυφές του Λαβαρέντο

Οι Τρεις Κορυφές του Λαβαρέντο (ιταλικά: "Tre Cime di Lavaredo", γερμανικά: "Drei Zinnen"), είναι τρεις ξεχωριστές κορυφές που μοιάζουν με προμαχώνες, στους Δολομίτες του Σέστο της βορειοανατολικής Ιταλίας. Πιθανώς είναι μία από τις πιο γνωστές ορεινές ομάδες στις Άλπεις. Οι τρεις κορυφές, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, είναι:
*Cima Piccola / Kleine Zinne ("μικρή κορυφή")
*Cima Grande / Große Zinne ("μεγάλη κορυφή")
*Cima Ovest / Westliche Zinne ("δυτική κορυφή").

Οι κορυφές αποτελούνται από καλά επιστρωμένους δολομίτες του σχηματισμού Dolomia Principale (Hauptdolomit), Καρνικής έως και Ραιτικής εποχής σε ηλικία, όπως και πολλές άλλες ομάδες στους Δολομίτες (π.χ. η Τοφάνη, το Πέλμο ή το Κίνκε Τόρρι).

Μέχρι το 1919 οι κορυφές αποτελούσαν μέρος των συνόρων μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας. Τώρα βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ των ιταλικών επαρχιών του νότιου Τυρόλου και του Μπελούνο και εξακολουθούν να αποτελούν μέρος του γλωσσικού ορίου μεταξύ γερμανόφωνων και ιταλόφωνων πλειοψηφιών. Το Cima Grande έχει υψόμετρο 2.999 μέτρων. Βρίσκεται ανάμεσα στο Cima Piccola, στα 2.857 μέτρα, και το Cima Ovest, στα 2.973 μέτρα.
Αγία Νίνα

Η Αγία Νίνα (γεωργιανά: წმინდა ნინო, αρμενικά: "Սուրբ Նունե", 280 - 338 ή 340) είναι γυναικεία προσωπικότητα του χριστιανισμού, που κήρυξε τον Χριστιανισμό στη Γεωργία, που κατέληξε στον εκχριστιανισμό της Ιβηρίας. Πολλές είναι οι πηγές που συγκλίνουν ως προς το μέρος της γέννησής της δηλαδή την Κολάστρη της Καππαδοκίας. Η οικογένειά της ήταν ελληνόφωνη, επίσης, βάσει κάποιων πηγών. Γενικότερα, σχετικά την καταγωγή της και την οικογένειά της, η Ρωμαιοκαθολική με την Ορθόδοξη Εκκλησία, σημειώνουν διαφορές.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία αναφέρει για αυτήν: Κατά τη διάρκεια των παιδικών της χρόνων, μεγάλωσε με μία καλόγρια, στη Βηθλεέμ. Ο θείος της τότε που ήταν πατριάρχης Ιεροσολύμων, τη βοήθησε να πάει στη Ρώμη, όπου κατόπιν πήγε στη Ιβηρία για να κηρύξει τον χριστιανισμό. Ο θρύλος λέει ότι ήρθε η Παναγία στον ύπνο της και της είπε να πάει εκεί. Πηγαίνοντας στην Ιβηρία, κυνηγήθηκε από τον Τιριδάτη Γ΄ της Αρμενίας, περνώντας το Βασίλειο της Αρμενίας. Στην Αρμενία άνηκε σε μια κοινότητα με 35 παρθένες, οι οποίες τελικά δολοφονήθηκαν όλες από τον Τιριδάτη, εκτός από αυτήν. Λίγο αργότερα και οι 35 γυναίκες αγιοποιήθηκαν από την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία. Από την άλλη, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία βάσει του Τυράννιου Ρουφίνου, αναφέρει: Η Νίνα δεν πήγε στην Ιβηρία με δική της βούληση, αλλά ήταν σκλάβα που μεταφέρθηκε εκεί, ενώ και το οικογενειακό δέντρο της δεν είναι ξεκάθαρο. 

Σύμφωνα με τον θρύλο, η Νίνα, πραγματοποίησε ένα θαύμα, με το οποίο έσωσε τη Βασίλισσα Νανά της Ιβηρίας καθώς επίσης και τον παγανιστή Βασιλιά Μίριαν Γ΄, ο οποίος χαμένος όπως ήταν σε ένα ταξίδι για κυνήγι, προσευχήθηκε στον Θεό της Νίνα και βρήκε τον δρόμο της επιστροφής. Το 327, ο Μίριαν ανακήρυξε τον Χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία του Βασιλείου, με τη Νίνα να συνεχίζει το έργο της εκεί, μέχρι και τον θάνατό της. Ο τάφος της βρίσκεται στο Μοναστήρι Μπόντμπε, στο Καχέτι, στην ανατολική Γεωργία. Η Αγία Νίνα είναι μία από τις σημαντικότερες φιγούρες της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ενώ ο χαρακτηριστικός σταυρός της «ჯვარი ვაზისა» (Τζβαρι Βαζισα) είναι ένα άκρως σημαντικό σύμβολο της Γεωργιανή Εκκλησία.
Γιάννης Ευθυμιάδης

Ο Γιάννης Ευθυμιάδης γεννήθηκε το 1969 στον Πειραιά. Σπούδασε κλασική φιλολογία και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο αρχαίο ελληνικό δράμα. Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές ("Στίγμα", ιδιωτική έκδοση 2004, "Καινός διαιρέτης", Νεφέλη 2007, "Γράμματα στον Πρίγκιπα", Μικρή Άρκτος 2010, "27 ή ο άνθρωπος που πέφτει", Μικρή Άρκτος 2012, "Πάνω στο σώμα σου", Μικρή Άρκτος 2014, "Πατρείδα", Ίκαρος 2018) και ένα λογοτεχνικό δοκίμιο ("12 κείμενα συνομιλίας με" Το Μονόγραμμα "του Οδυσσέα Ελύτη", Καλλιγράφος 2014). Έχει μεταφράσει άγγλους και αμερικανούς ποιητές. Ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά, ενώ έχει μελοποιηθεί και δισκογραφηθεί ο κύκλος ποιημάτων "Το κρύσταλλο του κόσμου ("Μετρονόμος 2016). Εργάζεται ως εκπαιδευτικός, έχει εκδώσει φιλολογικά βιβλία για τη Μέση Εκπαίδευση και είναι συνεργάτης σε λογοτεχνικά, έντυπα και ηλεκτρονικά, περιοδικά.
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Αλέξανδρος Μπουρδούμης

Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης (Αθήνα,16 Ιουλίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν».
Gliese 667 Cb

O Gliese 667 Cb είναι  εξωπλανήτης σε τροχιά γύρω από το άστρο Gliese 667 C, μέλος του  τριπλού αστρικού συστήματος Gliese 667. Είναι ο πλέον μαζικός πλανήτης που ανακαλύφθηκε στο σύστημα και πιθανά είναι υπεργαία ή Μίνι-Ποσειδώνας. Η τροχιακή ανάλυση ευστάθειας δείχνει ότι δεν μπορεί να έχει μάζα μεγαλύτερη από δύο φορές την υπολογισμένη ως ελάχιστη μάζα του. (5,94 γήινες μάζες). Περιφέρεται πολύ κοντά στο άστρο του για να είναι στην κατοικήσιμη ζώνη.Η ανάλυση της εκκεντρότητάς του δείχνει ότι Gliese 667 Cb δεν είναι βραχώδης πλανήτης. Στο ίδιο αστρικό σύστημα περιστρέφεται άλλος ένας επιβεβαιωμένος πλανήτης: o Gliese 667 Cc.
Τζανέτος Κουτούφαρης

Ο Τζανέτος Κουτούφαρης ήταν ο πρώτος ηγεμόνας της Μάνης επί Τουρκοκρατίας.
Ιωάννης Στιούαρτ, 3ος κόμης του Λέννοξ

Ο Ιωάννης Στιούαρτ, 3ος κόμης του Λέννοξ (περί το 1490 - 1526) ένας επιφανής Σκωτσέζος ευγενής ήταν γιος του Ματθαίου Στιούαρτ, 2ου κόμη του Λέννοξ και της Ελισάβετ Χάμιλτον κόρης του Ιακώβου Χάμιλτον, 1ου λόρδου του Χάμιλτον και της Μαρίας Στιούαρτ, κόμισσας του Αρράν της κόρης του Ιακώβου Β΄ της Σκωτίας.

Ο κόμης του Λέννοξ οδήγησε στρατό στο Λινλιθγκόου με στόχο να ελευθερώσει τον νεαρό βασιλιά Ιάκωβο Ε΄ της Σκωτίας από τους Ντάγκλας, ηττήθηκε από μια μικρότερη δύναμη υπό την διοίκηση του Ιακώβου Χάμιλτον, 1ου κόμη του Άρραν στην "μάχη του Λινλιθγκόου Μπρίτζ". Επέζησε αλλά συνελήφθη αιχμάλωτος και στην συνέχεια δολοφονήθηκε από τον Ιάκωβο Χάμιλτον του Φίνναρτ. Τον Ιωάννη Στιούαρτ διαδέχθηκε ο γιος του Ματθαίος Στιούαρτ, 4ος κόμης του Λέννοξ που ήταν ο πατέρας του Ερρίκου Στιούαρτ, 1ου δούκας του Όλμπανυ και ο παππούς του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας.
Cry Baby

Cry Baby είναι το πρώτο άλμπουμ της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Melanie Martinez.Κυκλοφόρησε στις 14 Αυγούστου, 2015, απ'την δισκογραφική εταιρεία "Atlantic Records" σε ψηφιακή μορφή, βινύλιο, CD και σε κασέτα.Το άλμπουμ είχε τρία singles, με ένα απ'αυτά να είναι το ""Pity Party"," το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου, 2015, ενώ το δεύτερο single ""Soap"," κυκλοφόρησε στις 10 Ιουλίου, 2015 και το τελευταίο single ""Sippy Cup" ," το οποίο κυκλοφόρησε στις 31 Ιουλίου, 2015. Το "Cry Baby" ακολουθεί την μορφή μιας ιστορίας, δηλαδή πρέπει να ακούσεις σε όλα τα κομμάτια για να καταλάβεις το νόημα. Το άλμπουμ έλαβε θετικές απόψεις από τους κριτικούς. Τον Φεβρουάριο του 2017, βραβεύτηκε με πλατινένιο δίσκο αφού αφού πουλήθηκαν 1 εκατομμύρια αντιγραφές του άλμπουμ συνολικά (ψηφιακά,CD,κασέτες,βινύλια)

Στις 25 Νοεμβρίου, 2016 η Μαρτίνεζ κυκλοφόρησε το EP με τίτλο Cry Baby's Extra Clutter EP. Το EP, κυκλοφόρησε μόνο σε βινύλιο το οποίο αποτελούνταν από τρία έξτρα κομμάτια και το "Gingerbread Man" το οποίο κυκλοφόρησε τα Χριστούγεννα του 2015 ως δώρο στους φάνς της.
Humanists UK

Οι Humanists UK, (γνωστοί από το 1967 εως τον Μάη 2017 ως British Humanist Association (BHA), είναι οργανισμός στην Μεγάλη Βρετανία ο οποίος προωθεί τον Ανθρωπισμό και φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει «τους ανθρώπους που επιθυμούν να ζήσουν μια καλή ζωή χωρίς θρησκευτικές ή υπερφυσικές αντιλήψεις», πραγματοποιόντας καμπάνιες σχετικα με τον ανθρωπισμό, κοσμικισμό και ανθρώπινα δικαιώματα. Οι "Humanist Students" (ανθρωπιστές φοιτητές, είναι η ομοσπονδία άθεων, κοσμικιστών, ανθρωπιστών και σκεπτικιστικών φοιτητικών οργανώσεων και είναι μέλος των Humanists UK.
Ματθαίος Στιούαρτ, 4ος κόμης του Λέννοξ

Ο Ματθαίος Στιούαρτ, 4ος κόμης του Λέννοξ (21 Σεπτεμβρίου 1516 - 4 Σεπτεμβρίου 1571) αρχηγός της Καθολικής αριστοκρατίας στην Σκωτία ήταν γιος του Ιωάννη Στιούαρτ, 3ου κόμη του Λέννοξ και της Λαίδης Ελισάβετ Στιούαρτ κόρης του Ιωάννη Στιούαρτ, 1ου κόμη του Άθολ. Ο εγγονός του Ματθαίου Στιούαρτ ήταν ο Ιάκωβος Α΄ και ΣΤ΄ της Αγγλίας και της Σκωτίας ο πρώτος βασιλιάς μετά την ένωση των δυο στεμμάτων. Ο Ματθαίος Στιούαρτ διαδέχτηκε στην κομητεία του Λέννοξ τον πατέρα του στις 4 Σεπτεμβρίου 1526, πέρασε την νεότητα του στην Αγγλία, επέστρεψε στην Σκωτία όταν πέθανε ο Ιάκωβος Ε΄ της Σκωτίας (1542) για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στον θρόνο. Την εποχή που πέθανε ο βασιλιάς είχε ισχυρά δικαιώματα στον θρόνο, τον διαδέχθηκε η κόρη του Μαρία Α΄ της Σκωτίας. Ο Ματθαίος του Λέννοξ ήταν δεύτερος ξάδελφος του Ιακώβου Ε΄ σαν δισέγγονος της Μαρίας Στιούαρτ, κόμισσας του Αρράν της μεγαλύτερης κόρης του Ιακώβου Β΄ της Σκωτίας μέσω της κόρης της Λαίδης Ελισάβετ Χάμιλτον που ήταν γιαγιά του από πατέρα. 
Ο Ιάκωβος Χάμιλτον, κόμης του Άρραν εγγονός της πριγκίπισσας Μαρίας Στιούαρτ είχε τα ισχυρότερα δικαιώματα διαδοχής αλλά ο κόμης του Λέννοξ ήταν τρίτος σε γραμμή μετά τους γιους του Άρραν. Οι οπαδοί του Λέννοξ διεκδίκησαν τα δικαιώματα του Άρραν επειδή το διαζύγιο του πατέρα του και ο δεύτερος γάμος του ήταν άκυρα.
Κάρολος Στιούαρτ, 1ος κόμης του Λέννοξ

Ο Κάρολος Στιούαρτ, 1ος κόμης του Λέννοξ (1557 - 1576) ήταν τέταρτος γιος του Ματθαίου Στιούαρτ, 4ου κόμη του Λέννοξ και της Μαργαρίτας Ντάγκλας, κόρης του Άρστιμπαλντ Ντάγκλας, 6ου κόμη του Άνγκους και της Μαργαρίτας Τυδώρ χήρας του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας και αδελφής του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Στιούαρτ, 1ος δούκας του Όλμπανυ. Ο πατέρας του ήταν μέχρι την δολοφονία του (1471) αντιβασιλιάς του ανήλικου εγγονού του Ιακώβου ΣΤ΄ της Σκωτίας. Ο λόρδος του Ντάρνλεϊ είχε πεθάνει πιο πριν χωρίς να αποκτήσει άλλα παιδιά, μετά τον πρόωρο θάνατο του Καρόλου η κομητεία του Λέννοξ ενώθηκε με τον στέμμα, αμέσως μετά τον θάνατο του Ντάρνλεϊ ωστόσο ο Κάρολος πήρε τον τίτλο. 

Ο Κάρολος προχώρησε σε βιαστικό γάμο με την Ελισάβετ Κάβεντις κόρη του Μπες του Χάρντγουικ προκαλώντας την δυσαρέσκεια της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, με τον γάμο απέκτησε μόνο μια κόρη την Λαίδη Άρμπελλα Στιούαρτ. O ανιψιός του Ιάκωβος πήρε τελικά την κομητεία παρά το γεγονός ότι η Άρμπελλα είχε την υποστήριξη της βασίλισσας.
Η Λαίδη Άρμπελλα Στιούαρτ παντρεύτηκε τον Γουίλιαμ Σέιμουρ, αιχμαλωτίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου και πέθανε εκεί (1615).
Δημήτρης Ψαρράς

Ο Δημήτρης Ψαρράς (1953) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και μέλος της ερευνητικής ομάδας «Ιός».
Λέιλα Αμπασίτζε

Η Λέιλα Αμπασίτζε (γεωργιανά: ლეილა აბაშიძე, 1 Αυγούστου 1929 - 8 Απριλίου 2018) ήταν Γεωργιανή ηθοποιός, σκηνοθέτις και σεναριογράφος. Ήταν Τιμώμενη Καλλιτέχνις της Γεωργίας από το Καλλιτέχνης του Λαού της Γεωργίας, επίσης είχε τιμηθεί και από το Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου της Εργατιάς. Είχε επίσης βραβευθεί και σε διάφορα ασιατικά και ευρωπαϊκά φεστιβάλ, ενώ κατέχει δικό της αστέρι, έξω από τον κινηματογράφο Rustaveli, της ομώνυμης λεωφόρου, στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, την παρομοίαζαν με την Αμερικανίδα ηθοποιό Μαίρη Πίκφορντ και την ονόμαζαν "Μαίρη Πίκφορντ της ΕΣΣΔ". Πρόκειται για μία από τις πιο γνωστές Γεωργιανές και Σοβιετικές ηθοποιούς όλων των εποχών. 

Γεννήθηκε το 1929, στην Τιφλίδα, της ΣΣΔ Γεωργίας που ήταν τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1951, αποφοίτησε από το Θεατρικό Ινστιτούτο Ρουστεβέλι της Γεωργίας. Έως και το 1940, εργαζόταν στην εταιρεία παραγωγής Kartuli Pilmi, ενώ από το 1958, ήταν μέλος της Ένωσης Κινηματογραφιστών. Το 1941, έκανε και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία "Kajana". Η μεγάλη της όμως επιτυχία, που την έκανε γνωστή σε όλη Σοβιετική Ένωση, ήταν η ταινία "The Dragonfly", του 1954. Δύο χρόνια αργότερα εμφανίζεται και σε άλλη δημοφιλής ταινία της ΕΣΣΔ, την κωμωδία "The Scrapper". Κατά αυτήν την περίοδο ταυτίστηκε αρκετά με τις κωμωδίες λόγω της προαναφερθείσας ταινίας.

Το 1959, όμως, το στερεότυπο αυτό σταμάτησε να υφίσταται, μετά τη συμμετοχή της στη δραματική ταινία "Maia Tskneteli", η οποία επαινέθηκε από τους κριτικούς. Το 1966, ήρθε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, με το δραματικό "Meeting Past", για το οποίο το 1968, έλαβε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού, στο All-Union Film Festival. Άλλες γνωστές ταινίες στις οποίες έχει συμμετάσχει είναι το "Khevisberi Gocha" (1964) και το "Meeting in Mountains" (1966). Το 1990, συμμετείχε στην τελευταία της ταινία, με τίτλο "Zvaraki", συνολικά εμφανίστηκε σε περίπου 25 ταινίες. Ως σκηνοθέτης, το ντεμπούτο της το έκανε το 1980, με το "Tbilisi, Parizi, Tbilisi", που έμελλε να είναι η πρώτη και τελευταία σκηνοθετική της προσπάθεια. Απεβίωσε το 2018 από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Βασίλης Τενίδης

Ο Βασίλης Τενίδης (Λάρισα, 11 Νοεμβρίου 1936 - Αθήνα, 7 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Έλληνας ερμηνευτής κλασικής κιθάρας, συνθέτης, ενορχηστρωτής, αρχιμουσικός και ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός. Διακρίθηκε κυρίως ως σολίστ, όπως και ως συνθέτης μουσικής για το θέατρο. Ήταν μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, τα Μουσικά Σύνολα της οποίας και διηύθυνε.
Κάρλο Κοταρέλι

Ο Κάρλο Κοταρέλι (ιταλικά: "Carlo Cottarelli", 1954-) είναι Ιταλός οικονομολόγος και πρώην διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Στις 28 Μαΐου 2018 διορίστηκε πρωθυπουργός της Ιταλίας από τον Ιταλό πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα, για να ηγηθεί μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα οδηγήσει την Ιταλία σε νέες εκλογές.
Αρμπάνα Τζάρα

Η Αρμπάνα Τζάρα (αλβανικά: "Arbana Xharra") είναι Αλβανίδα δημοσιογράφος από το Κόσοβο. Έχει λάβει κατά τη διάρκεια της καριέρας της αρκετές βραβεύσεις για τη δημοσιογραφική της δουλειά, ενώ το 2015, βραβεύθηκε με το βραβείο International Women of Courage, από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Η Τζάρα, ξεκίνησε τη δημοσιογραφία το 2001. Ξεκίνησε να εργάζεται στην πρώτη ανεξάρτητη κοσοβαρική εφημερίδα, "Koha Ditore", μεταξύ το 2006 και το 2007. Αργότερα, άρχισε να συνεισφέρει και στο "Balkan Insight", ενώ έκτοτε εργάζεται στην "Zëri", ως αρχισυντάκτρια. 

Η Τζάρα πιστεύει ότι η δημοκρατία για να ευοδοθεί, πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα έρευνας στις δημόσιες υποθέσεις. Το 2006, είχε γράψει αρκετά τεύχη, στα οποία ερευνούσε τα κρατικά έξοδα, μεταξύ άλλων. Το 2007, είχε ασχοληθεί με τον πληθωρισμό και τις αποθήκες τροφίμων. Το 2010, έκανε μια έρευνα για το πώς χρησιμοποιούνται τα κέρδη της κρατικής εταιρείας τηλεφωνίας Telekomi i Kosovës, καθώς επίσης και τις σχέσεις πολιτικών με επιχειρηματιών. Το 2012, η Τζάρα αντιμετώπισε νομικά μέτρα, όταν ήθελε να αναφέρει ότι η κυβέρνηση ήταν διεφθαρμένη και συνεργαζόταν με επιχειρηματίες. Αθωώθηκε από το δικαστήριο το οποίο στην απόφαση του ανέφερε ότι η δημοσιογράφος δεν είχε παραβιάσει τον Κώδικα Δεοντολογίας για τα έντυπα μέσα ενημέρωσης του Κοσσυφοπεδίου.

Το 2012 η Τζάρα ξεκίνησε μια έρευνα, που κράτησε 18 μήνες, για την αύξηση των θρησκευτικών δραστηριοτήτων, μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Ο θρησκευτικός εξτρεμισμός, αναφέρει, ότι έχει αρνητικά αποτελέσματα στην κοινωνία. Με αυτήν την έρευνα ανακάλυψε ότι ισλαμιστικές εξτρεμιστικές δυνάμεις της χώρας, συνδέονται με τρομοκράτες, και βοήθησε την κυβέρνηση στις προσπάθειές της να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Τότε, άρχισε να δέχεται απειλητικά μηνύματα για τη ζωή της, χωρίς η αστυνομία, όμως, να μπορέσει να κάνει κάτι. Γεγονός που κατέληξε να δεχτεί σωματική επίθεση λίγο έξω από το σπίτι της. Το 2017, παραιτήθηκε από την εφημερίδα "Zëri" και εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα Κοσόβου. Η Τζάρα, μεταξύ άλλων έχει βραβευτεί τρεις φορές με το UNDP Prize και μια φορά με το "Balkan Fellowship for Journalistic Excellence".
Κάτι Κοβάτς

Η Κάτι Κοβάτς (ουγγρικά: "Kati Kovács", 25 Οκτωβρίου 1944) είναι Ουγγαρέζα τραγουδίστρια της pop και της rock μουσικής, στιχουργός και ηθοποιός. Πρόκειται για μία από τις δημοφιλέστερες Ουγγαρέζες τραγουδίστριες, με αρκετά ηχογραφημένα άλμπουμ, βραβεύσεις, με εγχώριες και μη περιοδείες και αναγνώριση εντός κι εκτός συνόρων. Η καριέρα της είναι ενεργή έως και σήμερα. Είναι, επίσης, γνωστή για τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή της, η οποία χαρακτηρίζεται ως mezzo-soprano. Η φωνή έχει επαινηθεί πάμπολλες φορές από τους Ούγγρους κριτικούς, αποκαλώντας την την "Ωραιότερη Γυναικεία Φωνή της Ουγγαρίας". Το ρεπερτόριο της είναι ευρύ, μπορώντας να τραγουδήσει όπερα, rock, pop, jazz, dance, blues και rock 'n' roll.

Γεννήθηκε στο Βερπελέτ της Ουγγαρίας, το 1944, και πρώτη φορά εμφανίστηκε επάνω στη σκηνή το 1962. Το 1965, έγινε γνωστή σε όλη την Ουγγαρία, κερδίζοντας στο διαγωνιστικό τηλεοπτικό σόου, "Ki mit tud?". Την επόμενη χρονιά, έλαβε κι άλλη δημοτικότητα με το τραγούδι της "Nem leszek a játékszered", το οποίο κέρδισε σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού. Από το 1968, ξεκίνησε να εμφανίζεται και στον κινηματογράφο, σε ταινίες όπως το "My Girl". Το 1972, ήρθε και η πρώτη διεθνής επιτυχία, όταν με το τραγούδι "Add már, uram, az esőt!", κέρδισε τόσο σε ουγγρικό διαγωνισμό όσο και σε γερμανικό διαγωνισμό τραγουδιού. Από το 1973, ξεκίνησε και η συνεργασία της με το ουγγρικό rock συγκρότημα Locomotiv GT, κυκλοφορώντας τρεις δίσκους με το σχήμα. 

Το 1974, κέρδισε και στον ιρλανδικό διαγωνισμό τραγουδιού Castlebar Song Contest, με το "Nálad lenni újra jó lenne". Παράλληλα συνέχισε να ασχολείται και με τον κινηματογράφος, πρωταγωνιστώντας στην ταινία "Ök ketten" (1977). Το 1979, τραγούδησε και διασκεύασε μεγάλες επιτυχίες της disco, όπως κομμάτια της Ντόνα Σάμερ και της Μπάρμπαρα Στρέιζαντ. Εκτός από τραγουδίστρια και ηθοποιός, η Κοβάτς, είναι και στιχουργός, με την πιο γνωστή της δουλεία να είναι στο άλμπουμ του Βαγγέλη Παπαθανασίου "1492: The Conquest of Paradise". Το 2009, συνεργάστηκε και με μία psychedelic soul-beat μπάντα τους The Qualitons. Έχει βραβευτεί δις από το Ουγγρικό Τάγμα Τιμών, με Σταυρό ιππότη και αξιωματικού. Το 1986, είχε βραβευθεί με το Βραβείο Λιστ, ενώ το 2014, έλαβε το βραβείο Kossuth.
Samakal

Η Samakal (βεγγαλικά: সমকাল "Samakal", "τρέχουσα ώρα, σύγχρονος") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Η Samakal άρχισε να δημοσιεύεται στις 31 Μαΐου 2005. Το 2007, η κυκλοφορία της Samakal ήταν περίπου 200.000 αντίτυπα.

Ο Γκολάμ Σαρουάρ, διακεκριμένος δημοσιογράφος στο Μπαγκλαντές, εργάζεται ως συντάκτης. Ο Σ. Μ. Σαχάμπ Ουντίν υπηρετεί ως Εκτελεστικός Διευθυντής, ενώ ο Μουσταφίζ Σάφι είναι Εκτελεστικός Συντάκτης της καθημερινής.
Ατάργατις

Μια [[Ναβαταίοι|ναβαταϊκή]] απεικόνιση της θεάς Αταργάτης, που χρονολογείται γύρω στο 100 μ.Χ. Στεγάζεται επί του παρόντος στο [[Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιορδανίας]]
Η Ατάργατις (ή Αταργάτις) ή Αταραθέχ ( ή ) ήταν η κύρια θεά της βόρειας Συρίας στην κλασική αρχαιότητα .

Ο Κτησίας χρησιμοποίησε επίσης το όνομα Δερκετώ και οι Ρωμαίοι την ονόμασαν Ντέα Σύρια ή με μια λέξη Ντεασούρα. Κατά κύριο λόγο ήταν θεά της γονιμότητας, αλλά, ως "βααλάτ" της πόλης και των ανθρώπων της, ήταν επίσης υπεύθυνη για την προστασία και την ευημερία τους. Το κύριο ιερό της ήταν στην Ιεράπολη, στη σύγχρονη Μανμπίτζ, βορειοανατολικά του Χαλεπίου της Συρίας.

Ο σύντροφός της είναι συνήθως ο θεός Χαντάντ της βροχής και των καταιγίδων. Ως Αταραθέχ, τα περιστέρια και τα ψάρια θεωρούνταν ιερά γι' αυτήν: τα περιστέρια ως έμβλημα της θεάς της αγάπης και τα ψάρια ως σύμβολα γονιμότητας και της υδρόβιας ζωής.

Σύμφωνα με μια συριακή πηγή του τρίτου αιώνα: 

Μερικές φορές περιγράφεται ως γοργόνα θεά, λόγω της ταυτοποίησής της με μια θεότητα με σώμα ψαριού στην Ασκαλών. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ατάργατις λατρευόταν εκεί και όλα τα εικονογραφικά στοιχεία την δείχνουν ως ανθρωπόμορφη.
Τζων Στιούαρτ, 1ος κόμης του Λέννοξ

Ο Τζων Στιούαρτ, 1ος κόμης του Λέννοξ (πριν το 1430 - 1495) λόρδος του Ντάρνλεϊ και 1ος κόμης του Λέννοξ ήταν γιος του Άλαν Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ απογόνου του Αλεξάντερ Στιούαρτ, 4ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας και της Αικατερίνης Σέτον. Η γιαγιά του από πατέρα ήταν κόρη και διάδοχος του Ντόντσαχ, κόμη του Λέννοξ και μέσω της μητέρας του ήταν απόγονος του Τόμας Ράντολφ, 1ου κόμη του Μόρεϊ του ανιψιού του Ροβέρτου Μπρους. Ο Ιωάννης Στιούαρτ μέσω του γιου του Ματθαίου Στιούαρτ, 2ου κόμη του Λέννοξ ήταν προ - προ - προπάππους του λόρδου του Όλμπανυ συζύγου της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας και πατέρα του Ιακώβου που ένωσε τα στέμματα της Αγγλίας και της Σκωτίας.
Αρένα Παΐς Ιερουσαλήμ

Η Αρένα Ιερουσαλήμ (, "HaArena Yerushalayim)," μετονομάστηκε από την χορηγό "Εθνική Λοταρία Mifal HaPayis" ως Αρένα Παΐς Ιερουσαλήμ (, "HaPais Arena Yerushalayim"), είναι μια κλειστή αθλητική αρένα πολλαπλών χρήσεων που χτίστηκε στην Ιερουσαλήμ από το δημοτικό συμβούλιο και την εθνική δωρεά της Mifal HaPais. Άνοιξε το Σεπτέμβριο του 2014 και βρίσκεται στο Αθλητικό Συγκρότημα της Ιερουσαλήμ, στη νοτιοδυτική γειτονιά της Μαλχά, δίπλα στο Στάδιο Τέντι. Η αρένα έχει χωρητικότητα 11.000 θεατών για αγώνες καλαθοσφαίρισης.
Συνθήκη της Δεαβόλεως

Η Συνθήκη της Δεαβόλεως ήταν μία συμφωνία, που έγινε το 1108 μεταξύ του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και του Βοημούνδου Α΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας στο περιθώριο της Α΄ Σταυροφορίας. Πήρε το όνομά της από το Ρωμαϊκό φρούριο της Δεάβολης (Ντεβόλ Β. Ηπείρου, μεταξύ Καστοριάς και Κορυτσάς). Αν και η συνθήκη δεν εφαρμόστηκε αμέσως, είχε ως στόχο να καταστήσει το πριγκιπάτο της Αντιόχειας υποτελές στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Στην αρχή της Α΄ Σταυροφορίας, τα στρατεύματα των Σταυροφόρων συγκεντρώθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και υποσχέθηκαν να επιστρέψουν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όποια χώρα θα μπορούσαν να κατακτήσουν. Ωστόσο ο Βοημούνδος, γιος του Ροβέρτου Γυισκάρδου, πρώην εχθρού του Αλεξίου Α΄, διεκδίκησε το πριγκιπάτο της Αντιόχειας για τον εαυτό του. Ο Αλέξιος δεν αναγνώρισε τη νομιμότητα του πριγκιπάτου και ο Βοημούνδος Α΄ πήγε στην Ευρώπη αναζητώντας ενισχύσεις. Ο Νορμανδός πρίγκιπας ξεκίνησε έναν ανοιχτό πόλεμο εναντίον του Αλεξίου Α΄, πολιορκώντας το Δυρράχιο, αλλά σύντομα αναγκάστηκε να διαπραγματευθεί με τον Αλέξιο Α΄ στο Αυτοκρατορικό στρατόπεδο της Διάβολης, όπου υπογράφτηκε η συνθήκη.

Σύμφωνα με τους όρους της, ο Βοημούνδος συμφώνησε να γίνει υποτελής του Αυτοκράτορα και να υπερασπιστεί την Αυτοκρατορία, όποτε χρειαστεί. Επίσης αποδέχθηκε τον διορισμό Έλληνα Πατριάρχη. Σε αντάλλαγμα, του δόθηκαν οι τίτλοι του "σεβαστού" και του "δούκα της Αντιόχειας". Του εγγυήθηκαν το δικαίωμα να περάσει στους απογόνους του την κομητεία της Έδεσσας. Μετά από αυτό ο Βοημούνδος αποσύρθηκε στη Απουλία και απεβίωσε εκεί. Ο ανιψιός του Ταγκρέδος, που ήταν επίτροπος στην Αντιόχεια, αρνήθηκε να αποδεχθεί τους όρους της συνθήκης. Η Αντιόχεια τέθηκε προσωρινά υπό Ρωμαϊκή επικυριαρχία το 1137, ως το 1158 που έγινε πραγματικά υποτελές στη Ρωμανία. 

Η συνθήκη της Δεαβόλεως θεωρείται τυπικό παράδειγμα της Ρωμαϊκής τάσης για διευθέτηση των διαφορών μέσω διπλωματίας και όχι πολέμων. Ήταν αποτέλεσμα δυσπιστίας και αιτία καχυποψίας μεταξύ των Ρωμαίων και των Δυτικο-Ευρωπαίων γειτόνων τους.
Εντουάρ Λουί

Ο Εντουάρ Λουί (γαλλικά: Édouard Louis) γεννήθηκε στην Αλλενκούρ () της Γαλλίας στις 30 Οκτωβρίου του 1992 με το όνομα Εντύ Μπελγκέλ. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες στην "École Νormale". Το πρώτο του βιβλίο, "Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ" (μτφρ. Μιχάλης Αρβανίτης, 2018) προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση, γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και μεταφράστηκε σε πάνω από είκοσι γλώσσες. Η "Ιστορία της βίας" κυκλοφόρησε το 2016 (μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη, Αντίποδες 2019), ενώ το 2018 εκδόθηκε το τρίτο του βιβλίο "Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου" (μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη, Αντίποδες 2020). Όλα του τα έργα έχουν διασκευαστεί με μεγάλη επιτυχία για το θέατρο.
Τζιμ Γουότσον

Ο Τζιμ Γουότσον (James «Jim» Watson, Cellardyke, Fife Σκοτίας, 21 Ιουλίου 1932 – 6 Δεκεμβρίου 2017) ήταν Βρετανός συγγραφέας και εικονογράφος, δημιουργός κόμικς. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συνεισφορά του στα περιοδικά «T.V. Century 21» και «2000AD» καθώς και άλλα παρόμοια έντυπα των εκδόσεων «DC Thomson» και «IPC».
Ο Γουότσον ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, αρχικά ως εικονογράφος της μετατροπής σε βιβλίο του φιλμ «Thunderbirds Are Go» και αργότερα σχεδίασε τις σειρές «Zerox» και «Captain Scarlet». Επίσης απασχολήθηκε στα περιοδικά δράσης «Battle» και «Commando», ενώ συνεισέφερε με κείμενα και εικόνες του στη σειρά «Colony Earth» του περιοδικού «2000AD». Προς τα τέλη της δεκαετίας του ’80, ο καλλιτέχνης στράφηκε στη ζωγραφική.
Νήσοι Αμουάζ

Οι Νήσοι Αμουάζ (, "Juzur Amwaj") είναι μια ομάδα τεχνητών νησιών, που βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο στα βορειοανατολικά του Μπαχρέιν, κοντά στην ακτή του Μουχάρακ. Επίσης, βρίσκονται 105 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, Μανάμα, στο νησί Μπαχρέιν.
AKMU

Οι AKMU (κορεατικά: 악뮤), γνωστοί και ως Akdong Musician (κορεατικά: 악동뮤지션), είναι ένα νοτιοκορεατικό μουσικό συγκρότημα, που αποτελείται από τα αδέλφια Λι Τσαν-χιοκ και Λι Σι-χιον. Τη σεζόν 2013-14 αγωνίστηκαν και νίκησαν στον κορεατικό μουσικό τηλεοπτικό διαγωνισμό K-pop Star, εξασφαλίζοντας κυκλοφορία δίσκου από την εταιρεία YG Entertainment. Το 2014, έτσι, κυκλοφόρησαν τον ντεμπούτο δίσκο τους, ονόματι "Play", το οποίο υποδέχτηκε θετικά από τους κριτικούς, καταφέρνοντας μάλιστα και σχεδόν εφτά εκατομμύρια λήψεις. Ενώ στα 12α Βραβεία Κορεατικής Μουσικής, κέρδισε στην κατηγορία Καλύτερο Ποπ Άλμπουμ.

Αργότερα κυκλοφόρησαν κι άλλα δύο άλμπουμ το "Spring", το 2017 και το "Winter" (2019), τα οποία αμφότερα υποδέχθηκαν με καλές κριτικές και πολλές πωλήσεις. Έως και τον Μάρτιο του 2017, το συγκρότημα είχε σημειώσει πάνω από 23 εκατομμύρια ψηφιακές πωλήσεις. Έως τώρα το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει 12 σινγκλ, εκ των οποίων τα τέσσερα ("200%", "Time and Fallen Leaves", "Re-Bye", "How Can I Love the Heartbreak, You're the One I Love") έφτασαν στον νούμερο 1 του κορεατικού τσαρτ Γκαόν. Επίσης έως τώρα έχουν εμφανιστεί και σε 10 μουσικά βίντεο. Σε κάποια φάση μέσα στο 2017, ο Τσαν-χιοκ, ξεκίνησε τη στρατιωτική του θητεία, με τις δραστηριότητες του σχήματος να σταματούν προσωρινά. 

Τα αδέλφια γεννήθηκαν στη Σεούλ και αργότερα πέρασαν κάποια χρόνια τους στη Μογγολία, λόγω των γονιών τους που ήταν ιεραπόστολοι. Εκεί έκατσαν περίπου πέντε χρόνια, μετά γύρισαν στη Νότια Κορέα, ψάχνοντας καριέρα στη μουσική βιομηχανία. Το πρώτο τους συμβόλαιο έγινε στην εταιρεία Proteurment agency, έχοντας το όνομα τότε Akdong Musician. Αυτήν την περίοδο έκαναν και κάποιες εμφανίσεις, ενώ κυκλοφόρησαν κι ένα Σσινγκλ το "Galaxy", το οποίο αργότερα, συμπεριλήφθηκε σε διαφήμιση του Samsung Galaxy S4. Η καριέρα του, σαφώς, ανέβηκε μετά τη νίκη τους στον προαναφερθέντα διαγωνισμό. Έως σήμερα έχουν υπάρξει υποψήφιοι και νικητές σε διάφορους διαγωνισμούς, όπως στα Παγκόσμια Μουσικά Βραβεία, χωρίς να κερδίσουν κάτι, αλλά και εσωτερικούς, όπως τα Βραβεία Κορεατικής Μουσικής.
Ριφά

Η Ριφά (, ) είναι η μεγαλύτερη, βάσει μεγέθους, πόλη στο Βασίλειο του Μπαχρέιν. Η Ριφά χωρίζεται σε δύο μέρη: την Ανατολική Ριφά και τη Δυτική Ριφά. Η πόλη βρίσκεται στο Νότιο Κυβερνείο.

Η πόλη αναπτύσσεται ταχύτατα, με την απογραφή πληθυσμού του 2001 να καταγράφει πληθυσμό 79.550 κατοίκων, αλλά μέχρι το 2008 εκτιμήθηκε στους 111.000 κατοίκους.
Μονοπάτι Μαργαριταριών του Μπαχρέιν

μικρογραφία| Άποψη του Suq στο Muharraq, μέρος του Μονοπατιού Μαργαριταριών.
Το Μονοπάτι Μαργαριταριών του Μπαχρέιν (ονομάζεται επίσης Διαδρομή Μαργαριταριών του Μπαχρέιν) είναι ένας τόπος πολιτιστικής κληρονομιάς εγγεγραμμένος στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 30 Ιουνίου 2012. Αποτελείται από τρία στρώματα στρειδιών στα βόρεια νερά του Μπαχρέιν, ένα τμήμα της ακτής και το παραθαλάσσιο φρούριο Μπου Μάχερ στο νότιο άκρο του νησιού Μουχάρακ και 17 κτίρια στο ιστορικό τμήμα του Μουχάρακ, που συνδέονται με ένα μονοπάτι επισκεπτών 3,5 χιλιομέτρων. 

Η τοποθεσία είναι το δεύτερο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς του Μπαχρέιν μετά το φρούριο Καλάτ αλ Μπαχρέιν. Αν και η τοποθεσία ήταν εγγεγραμμένη με την ετικέτα: «Pearling, μαρτυρία για μια νησιωτική οικονομία» από το Υπουργείο Πολιτισμού του Μπαχρέιν, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης το ανέφεραν σταθερά ως το «μονοπάτι μαργαριτάρι του Μπαχρέιν».
Μουχάρακ

Το Μουχάρακ (, αγγλικά: "Muharraq") είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Μπαχρέιν και ήταν η πρωτεύουσά του έως το 1932, όταν αντικαταστάθηκε από τη Μανάμα. Ο πληθυσμός του Μουχάρακ το 2012 ήταν 176.583 άτομα.

Η πόλη βρίσκεται στο νησί Μουχάρακ και αποτελεί από καιρό κέντρο θρησκευτικότητας. Το διεθνές αεροδρόμιο του Μπαχρέιν βρίσκεται επίσης στο νησί. Δίπλα στο Μουχάρακ βρίσκονται οι τεχνητοί νήσοι Αμουάζ, γνωστοί για τα μεγάλα κτίρια, τα ξενοδοχεία και τις παραλίες τους. Το Μουχάρακ φιλοξενεί την Αλ Μουχάρακ Σ.Κ., η οποία είναι η πιο επιτυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα του Μπαχρέιν. Επίσης, είναι ο τόπος της διάσημης Οικίας Σιγιάντι. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τις παραδοσιακές αγορές και ως το σπίτι των παραδοσιακών τεχνών και μουσικής. Ο Άλι Μπάχαρ, ένας δημοφιλής και επιτυχημένος τραγουδιστής από το Μπαχρέιν, κατάγεται από το Μουχάρακ.
Ρουέργκ

Το Ρουέργκ (Γαλλικά: Rouergue, οξιτανικά: Roergue) είναι μια πρώην επαρχία της Γαλλίας, που αντιστοιχεί περίπου στο σύγχρονο νομό Αβερόν. Η ιστορική πρωτεύουσα της περιοχής είναι το Ροντέζ.
Η Ιστορία του Φερδινάνδου

Η Ιστορία του Φερδινάνδου (στα Αγγλικά : The Story of Ferdinand) είναι ένα κλασικό παιδικό βιβλίο από τον Αμερικανό παιδικό συγγραφέα Μονρό Λιφ με εικονογράφηση από τον Ρόμπερτ Λόσον. Το βιβλίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στα Αγγλικά το 1936.

Από τη δημοσίευσή του, το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες. Έχει δεχθεί διάφορες κριτικές, έχει γίνει μπεστ σέλερ και έχει γίνει κλασικό βιβλίο της παιδικής λογοτεχνίας, το οποίο έχει προσαρμοστεί ακόμη και για το κινηματογράφο και το θέατρο.

Αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Λόγω του περιεχομένου του είχε απαγορευτεί στην Ισπανία του Φράνκο και διατάχθηκε η πυρπόληση του στην Ναζιστική Γερμανία, ενώ ήταν το μόνο αμερικανικό βιβλίο που ήταν διαθέσιμο στην σταλινική Πολωνία (1948-56). Μετά το τέλος του Β΄ ΠΠ, 30.000 αντίτυπα του βιβλίου εκτυπώθηκαν και διανεμήθηκαν σε παιδιά στη Γερμανία το 1945 για την προώθηση της ειρήνης.

Το βιβλίο θεωρείται φιλειρηνικό κείμενο που υποστηρίζει τη μη μάχη καθώς και τη σύνδεση με τη φύση. Ο χαρακτήρας του Φερδινάνδος είναι ασυνήθιστος υπό το φως των συγκρούσεων που συμβαίνουν γύρω του. Υπάρχει, επίσης, διαμαρτυρία στο κείμενο κατά της παράδοσης των ταυρομαχιών. Τονίζει, επίσης, καλά το γεγονός ότι η επιλογή του σωστού για όλους, χωρίς να υποκύπτει κανείς σε κοινωνικές επιταγές, είναι σημαντική και μπορεί να διασφαλίσει την ευτυχία.
Πόρτο Αμποΐμ

Το Πόρτο Αμποΐμ () είναι πόλη λιμάνι στην επαρχία Κουάνζα Σουλ της Ανγκόλας με πληθυσμό 91.605 κατοίκους καλύπτοντας έκταση 4.638 χλμ². Στο παρελθόν το Πόρτο Αμποΐμ συνδεόταν με απομονωμένη σιδηροδρομική γραμμή 123 χλμ. εύρους 610 mm με την Γκαμπέλα, αν και έκλεισε το 1987 λόγω του εμφυλίου πολέμου και της εγκατάλειψης των περισσότερων φυτειών καφέ, της μεγαλύτερης πηγής εσόδων της Γκαμπέλα. Αρχικά η πόλη ήταν γνωστή ως Κισόντε, ένα μικρό χωριό που αργότερα αποικίστηκε το 1587 από τους Πορτογάλους που το ονόμασαν Μπενγκέλα και αργότερα Μπενγκέλα Βέλια (Παλιά Μπενγκέλα) λόγω της δημιουργίας ενός άλλου οικισμού σήμερα γνωστού ως Μπενγκέλα που βρίσκεται 350 χλμ. Το 1923, το όνομα άλλαξε σε Πόρτο Αμποΐμ. Πλέον το Πόρτο Αμποΐμ είναι μια από τις αναπτυσσόμενες βιομηχανικές περιοχές των ακτών της Ανγκόλας.
Πουντόνγκ

Η Πουντόνγκ είναι μια περιφέρεια της Σαγκάη που βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Χουανγκπού απέναντι από το ιστορικό κέντρο της πόλης της Σαγκάης στο Πουσί. Το όνομα αναφέρεται στην ιστορική του θέση ως «Η Ανατολική Όχθη» του ποταμού Χουανγκπού, ο οποίος διασχίζει το κέντρο της Σαγκάη, αν και τώρα διοικείται ως η Νέα Περιοχή Πουντόνγκ, μια νέα περιοχή σε επίπεδο πολιτείας που εκτείνεται μέχρι την Ανατολική Κινεζική Θάλασσα. 

Η παραδοσιακή περιοχή της Πουντόνγκ φιλοξενεί τώρα τη ζώνη χρηματοδότησης και εμπορίου Λουτζιατζουέι, το Χρηματιστήριο της Σαγκάη και πολλά από τα πιο γνωστά κτίρια της Σαγκάη, όπως ο Πύργος Οριένταλ Πέρλ, ο Πύργος Τζιν Μαο, το Παγκόσμιο Οικονομικό Κέντρο της Σαγκάης και ο Πύργος της Σαγκάη. Αυτοί οι μοντέρνοι ουρανοξύστες βρίσκονται απέναντι από το ιστορικό Γουαϊτάν του Πουσί, ένα κατάλοιπο πρώην ξένων παραχωρήσεων στην Κίνα. Η υπόλοιπη νέα περιοχή περιλαμβάνει το λιμάνι της Σαγκάη, την Έκθεση της Σαγκάη και το Αιώνιο Πάρκο, το υψηλής τεχνολογίας πάρκο της Τζανγκτζιάνγκ, το Διεθνές Αεροδρόμιο Πουντόνγκ της Σαγκάη, η φυλαγμένη περιοχή υγρότοπου Τζιοουντουανσά, τη Νέα πόλη Νανχουέι και το Θέρετρο της Ντίζνεϊ στην Σαγκάη.
Gaon Music Chart

Το Gaon Music Chart είναι πίνακας εβδομαδιαίων αναφορών σχετικά με τη δημοτικότητα τραγουδιών και δίσκων στη Νότια Κορέα. Ο πίνακας ανήκει στην Korea Music Content Association, ενώ επιχορηγείται κι από το Υπουργείο Πολιτισμού, Αθλητισμού και Τουρισμού, με απώτερο σκοπό να φτάσει την αίγλη και την εγκυρότητα των αμερικανικών charts, "Billboard" και των ιαπωνικών Oricon. Η λειτουργία του ξεκίνησε από το 2010, όταν άρχισε να ερευνεί τις πωλήσεις. Η επίσημη λειτουργία του ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2010, και η επίσημη τελετή έναρξης του, έγινε στο ξενοδοχείο Westin Hotels & Resorts, στη Σεούλ. Από το 2011, έχει καθιερώσει την τελετή βραβεύσεων Gaon Chart Music Awards.

Στην τελετή έναρξης, έλαβε χώρο και πρώτος του διαγωνισμός, όπου μοίρασε βραβεία σε καλλιτέχνες, για παράδειγμα, στο girl group Girls' Generation, έδωσε βραβείο Καλύτερου Συγκροτήματος για τον Ιανουάριο, και στο boy band Super Junior, έδωσε το βραβείο του Καλύτερου Άλμπουμ για το 2009. Για τον περαιτέρω εορτασμό ερμηνεύτηκε και το επιτυχημένο single "We Fell In Love", από τους Τζο Κουόν, των 2AM και την Gain, των Brown Eyed Girls, το οποίο έλαβε το βραβείο του καλύτερου εβδομαδιαίου ringtone. Τον επόμενο χρόνο και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριου του 2011, άρχισε να δημοσιεύει τις πληροφορίες του διαδικτυακά (για όλα τα είδη δίσκων — online και offline —), κι αυτό έγινε για πρώτη φορά μετά από 3 χρόνια, όταν η Music Industry Association της Κορέας, σταμάτησε να συλλέγει πληροφορίες πωλήσεων. 

Τα Gaon, αποτελούνται από δύο βασικές κατηγορίες: το Gaon Album Chart και το Gaon Digital Chart, στα οποία καταμετρώνται και παρουσιάζονται στοιχεία πωλήσεων δίσκων και singles τόσο από τη Νότια Κορέα, όσο κι από το εξωτερικό, σε εβδομαδιαία, μηναία και ετήσια βάση. Η πρώτη κατηγορία καταμετρά και αναφέρει τις φυσικές πωλήσεις αντιτύπων, συλλέγοντας πληροφορίες κι από δισκογραφικές εταιρείες, ενώ η δεύτερη τις ψηφιακές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται downloads και streams (χωρίς να καταμετρά ραδιοφωνικές ακροάσεις). Στη δεύτερη κατηγορία παίρνει πληροφορίες από εταιρείες όπως η Genie, η Melon και η Mnet. Από τον Απρίλιο του 2018, ξεκίνησε να δίνει σε ψηφιακά κομμάτια και πιστοποιήσεις.
Νήσος Μπαχρέιν

Η Νήσος Μπαχρέιν (, "Jazīrah al-Baḥrayn"), επίσης γνωστή ως Νήσος αλ Αουάλ και παλαιότερα ως Μπαχρέιν, είναι το μεγαλύτερο νησί στο αρχιπέλαγος του Μπαχρέιν, το οποίο αποτελεί τον κύριο όγκο της γης της χώρας, ενώ φιλοξενεί την πλειοψηφία του πληθυσμού της.
2NE1

Οι 2NE1 (κορεατικά: 투애니원, tʰu.ɛ.ni.wʌn) ήταν ένα νοτιοκορεατικό girl group, που αποτελούνταν από τις Παρκ Μπομ, CL, Dara και Minzy. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε από την εταιρεία YG Entertainment, το 2009. Μετά τη συμμετοχή τους στο single, "Lilipop", με τους ήδη δημοφιλείς Bing Bang, το συγκρότημα άρχισε να ανεβάζει τη δημοτικότητά του. Η δημοτικότητα του σχήματος έφτασε στην κορυφή μετά την κυκλοφορία των δύο EP τους "2NE1" (2009) και "2NE1" (2011). Ειδικότερα σε συνδυασμό με το ντεμπούτο άλμπουμ τους, το "To Anyone" (2010) και το "Crush" (2014). Και οι τέσσερις προαναφερθείσες κυκλοφορίες έφτασαν στο νούμερο 1 των Gaon Album Chart. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε επίσης και 9 singles που έφτασαν το νούμερο 1 των Gaon, όπως το "I Am the Best" και "Come Back Home".

Το συγκρότημα γνώρισε ανάλογη επιτυχία και στην Ιαπωνία, ξεκινώντας το 2011, όταν επανακυκλοφόρησαν το δεύτερο EP τους εκεί, ως "Nolza" (2011). Το 2012, κυκλοφόρησαν και τον μοναδικό ιαπωνικό δίσκο τους, ονόματι "Collection", ενώ το 2014, κυκλοφόρησαν εκεί κανονικά και το "Crush". Το 2016, το συγκρότημα άρχισε να έχει προστριβές, με τη Minzy, πρώτα να αποχωρεί, οι υπόλοιπες τρεις διέλυσαν το συγκρότημα τον Νοέμβριο του ίδιους έτους, με το τελευταίο τους single να είναι το "Goodbye", το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Ιανουαρίου 2017. Μερικές από τις σημαντικότερες επιρροές τους ήταν οι Spice Girls και οι TLC. 

Κατά την περίοδο που ευδοκιμούσαν στη Νότια Κορέα, θεωρήθηκαν ένα από τα πιο επιτυχημένα και δημοφιλή συγκροτήματα της χώρας. Έχουν επίσημα πουλήσει 66,5 εκατομμύρια αντίτυπα, κάνοντας το συγκρότημα ένα από τα πιο επιτυχημένα girl group όλων των εποχών. Και στο εξωτερικό είχαν δημοτικότητα, με το περιοδικό "Billboard", να το συμπεριλαμβάνει ανάμεσα στα σπουδαιότερα K-Pop συγκροτήματα όλων των εποχών. Μάλιστα είχαν δώσει συναυλία στο Νιου Τζέρσεϊ, την εφημερίδα The New York Times να γράφει πως ήταν μία από τις καλύτερες του 2012. Το συγκρότημα κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του υπήρξε υποψήφιο και νικητήριο σε διάφορες διοργανώσεις.
Ντούρατ Αλ Μπαχρέιν

Το Ντούρατ Αλ Μπαχρέιν () είναι το τρίτο μεγαλύτερο τεχνητό νησί στο Μπαχρέιν, μετά τη Βόρεια Πόλη και τα νησιά Ντιγιάρ Αλ Μουχάρακ. Βρίσκεται 40,5 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Μανάμα στη νήσο Μπαχρέιν και απέχει 54 χιλιόμετρα από το Διεθνές αεροδρόμιο του Μπαχρέιν.
Κόλπος του Μπαχρέιν

μικρογραφία|266x266εσ| Κόλπος του Μπαχρέιν
Ο Κόλπος του Μπαχρέιν είναι ένας κολπίσκος του Περσικού Κόλπου στην ανατολική ακτή της Σαουδικής Αραβίας, χωρισμένος από το κύριο υδάτινο σώμα από τη χερσόνησο του Κατάρ. Περιβάλλει τα νησιά του Μπαχρέιν. Ο Ανυψωμένος δρόμος Βασιλιά Φαχντ διασχίζει το δυτικό τμήμα του Κόλπου του Μπαχρέιν, συνδέοντας τη Σαουδική Αραβία με το Μπαχρέιν.
Δημοκρατία της Άπω Ανατολής

Η Δημοκρατία της Άπω Ανατολής (), γνωστή και ως δημοκρατία του Τσιτά ανεπίσημα, ήταν ένα ονομαστικά ανεξάρτητο κράτος που υπήρξε από τον Απρίλιο του 1920 μέχρι τον Νοέμβριο του 1922 στο ανατολικότερο τμήμα της ρωσικής Άπω Ανατολής. Αν και θεωρητικά ανεξάρτητο ήταν σε μεγάλο βαθμό ελεγχόμενο από τις αρχές της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ), η οποία έβλεπε την Δημοκρατία ως ουδέτερο κράτος μεταξύ της ΡΣΟΣΔ και των κατεχόμενων από την Ιαπωνία εδαφών κατά τη διάρκεια του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου του 1917-1922. Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Αλεξάντρ Κρασνοστσιόκοφ.

Η Δημοκρατία της Άπω Ανατολής κατείχε τις επικράτειες που αντιστοιχούν σήμερα στο κράι Υπερβαϊκάλης, την περιφέρεια Αμούρ, την Εβραϊκή Αυτόνομη Περιφέρεια, τοΚράι Χαμπάροφσκ και το Κράι Πριμόρσκι της Ρωσίας (τις πρώην περιφέρειες Υπερβαϊκάλης και Αμούρ του κράι Πριμόρσκι). Η πρωτεύουσά της δημοκρατίας ήταν το Βερχνεουντίνσκ (σημερινό Ουλάν-Ουντέ) αλλά τον Οκτώβριο του 1920 η πρωτεύουσα μετακινήθηκε στη Τσιτά.

Ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε το Βλαδιβοστόκ στις 25 Οκτωβρίου 1922. Τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 15 Νοεμβρίου 1922, η Δημοκρατία της Άπω Ανατολής συγχωνεύτηκε με τη ΡΣΟΣΔ.