Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Πιερ Λεμαίτρ

Ο Πιερ Λεμαίτρ (Pierre Lemaitre ; Παρίσι 19 Απριλίου 1951) είναι Γάλλος συγγραφέας και σεναριογράφος, κάτοχος του Prix Goncourt, διεθνώς αναγνωρισμένος για τα αστυνομικά του μυθιστορήματα στα οποία πρωταγωνιστεί ο φανταστικός χαρακτήρας αστυνομικός Camille Verhœven.

Το πρώτο του μυθιστόρημα στην αγγλική γλώσσα, το "Alex", είναι μια μετάφραση του ομώνυμου γαλλικού βιβλίου που κέρδισε το βραβείο CWA International Daggerfor Καλύτερου Μεταφρασμένου Αστυνομικού Μυθιστορήματος για το 2013.

Τον Νοέμβριο του 2013, έλαβε το Prix Goncourt, το καλύτερο λογοτεχνικό βραβείο της Γαλλίας, για το μυθιστόρημα "Au revoir là-haut" (δημοσιεύτηκε στα αγγλικά με τον τίτλο "The Great Swindle"), ένα έπος για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα μυθιστορήματά του "Camille" και "The Great Swindle" κέρδισαν το CWA International Dagger το 2015 και το 2016 αντίστοιχα.
Αλέξα Τσανγκ

Η Αλέξα Τσανγκ ("Alexa Chung") γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1983. Πρόκειται για μία Βρετανίδα συγγραφέα, παρουσιάστρια, μοντέλο και σχεδιάστρια μόδας. Έχει γράψει και δημοσιεύσει τα βιβλία "It" (2013) και "It: «Über Style»" (2014), ενώ ταυτόχρονα έχει κυκλοφορήσει υπό την επωνυμία της σειρά ρούχων (2017).
Νικόλαος Ορέσμιος

Ο Νικόλαος Ορέσμιος (εκλατ.: "Nicolaus Oresmius", γαλλ. γραφές: "Nicole Oresme, Nicolas Oresme, Nicolas d'Oresme") ήταν σημαντικός φιλόσοφος, συγγραφέας, μαθηματικός και μεταφραστής του ύστερου Μεσαίωνα (14ος αιώνας). Συνέγραψε έργα με επίδραση στα μαθηματικά, τη φυσική, την αστρονομία, τη φιλοσοφία και τη θεολογία. Υπήρξε επίσκοπος του Λιζιέ, σύμβουλος του βασιλιά Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας και ίσως ένας από τους πιο καινοτόμους διανοητές στην Ευρώπη του 14ου αιώνα.
Αντόνιο Καρλούτσιο

Ο Αντόνιο Καρλούτσιο ("Antonio Carluccio", 19 Απριλίου 1937 – 8 Νοεμβρίου 2017) OBE (Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας)  OMRI (Μέλος του Τάγματος της Ιταλικής Δημοκρατίας) ήταν Ιταλός σεφ, εστιάτορας και τηλεοπτική προσωπικότητα. Τον έχουν αποκαλέσει "νονό της ιταλικής γαστρονομίας" και είναι ίσως πιο γνωστός για τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας του με τον Ιταλό σεφ Τζενάρο Κοντάλντο , στην εκπομπή μαγειρικής του BBC "Δύο Άπληστοι Ιταλοί." Ο Καρλούτσιο απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 2017.
Μαρία Λουίζα της Βουλγαρίας

Η Πριγκίπισσα Μαρία Λουίζα της Βουλγαρίας ("Mari Luiz ot Bŭlgariya", Βουλγάρικα: "Мария Луиза Българска", 13 Ιανουαρίου 1933 -) είναι η μοναχοκόρη του τσάρου Μπορίς Γ΄ της Βουλγαρίας.
Επαρχία Τζαμαλπούρ

μικρογραφία|Χάρτης της επαρχίας στο Μπανγκλαντές
Η Επαρχία Τζαμαλπούρ (βεγγαλικά: জামালপুর জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Υφίσταται από το 1978. Το διοικητικό κέντρο εδρεύει στο Τζαμαλπούρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.032 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.089.366 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 21.5%, σημαντικά κατώτερο σε σχέση με το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Το 97.74% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι ενώ το 1.98% είναι Ινδουιστές.
Επαρχία Μίμενσινγκ

μικρογραφία|Χάρτης της επαρχίας στο Μπανγκλαντές
Η Επαρχία Μίμενσινγκ (βεγγαλικά: ময়মনসিংহ জেলা) είναι επαρχία στο βορειοανατολικό Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Το διοικητικό κέντρο είναι το Μίμενσινγκ.
Tasmar

Ο Τάσος Μαραγκός (1977), γνωστός και ως Tasmar, είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς, με καταγωγή από τη Σύρο. Η σειρά του "Krak Komiks" έχει τιμηθεί δύο φορές στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς. Άλλα έργα του είναι τα "Super Condom", "Όλα είναι κόμικξς!", που δημοσιευόταν στην "Ελευθεροτυπία", και "Μα γιατί μου φταίνε όλα;!", σε σενάριο του Βασίλη Παπαθεοδώρου. Ο Tasmar έχει επηρεαστεί κυρίως από Αμερικανούς και Ευρωπαίους underground καλλιτέχνες, όπως οι Ρόμπερτ Κραμπ, Πίτερ Μπαγκ, Γκίλμπερτ Σέλτον και Αντρέα Πατσιέντζα.
Bangladesh Sangbad Sangstha

Το Bangladesh Sangbad Sangstha (BSS) είναι το εθνικό πρακτορείο ειδήσεων του Μπανγκλαντές και ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1972 από την κυβέρνηση, λίγο μετά την ανεξαρτησία του Μπανγκλαντές από το Πακιστάν. Ο Αμπούλ Καλάμ Αζάντ είναι ο σημερινός διευθυντής και αρχισυντάκτης του πρακτορείου.
NGC 1140

Ο NGC 1140 είναι ένας ακανόνιστος γαλαξίας στον νότιο αστερισμό Ηριδανό. Εκτιμήσεις με τη μέθοδο Tully-Fisher τοποθετούν τον γαλαξία αυτόν σε απόσταση περί τα 59 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ανακαλύφθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1786 από τον Ουίλιαμ Χέρσελ. Αργότερα ο Γιόχαν Ντράιερ τον περιέγραψε ως «αρκετά φωτεινό, μικρό, στρογγυλό, παρόμοιο με αστέρα» στον Νέο γενικό αστρονομικό κατάλογο (NGC).

Ο NGC 1140 είναι ένας «αστρογόνος γαλαξίας», δηλαδή σε αυτόν γεννιούνται νέοι αστέρες με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Στην πραγματικότητα, ενώ είναι δέκα φορές μικρότερος σε διάμετρο από τον Γαλαξία μας, παράγει αστέρες με ρυθμό 0,65 ηλιακή μάζα ανά έτος, δηλαδή περίπου το ίδιο με τον Γαλαξία μας. Οι φωτογραφίες του NGC 1140 δείχνουν φωτεινές γαλανόλευκες και ερυθρές αστρογόνες περιοχές, παρόμοιες με αυτές του NGC 1569. Η παρούσα φάση στην αστρογένεση εκτιμάται ότι άρχισε πριν από 65 εκατομμύρια έτη, δηλαδή παρατηρούμε τον γαλαξία όπως ήταν μετά από 5 εκατομμύρια έτη αστρογενέσεως. Η μικρή τουμεταλλικότητα καθιστά τον NGC 1140 παρόμοιο με αρχέγονους γαλαξίες.

Ο γαλαξίας αυτός έχει τόσους πολλούς αστέρες Βολφ-Ραγιέ (κυανούς αστέρες πολύ μεγάλης μάζας και λαμπρότητας), ώστε το φάσμα του προσομοιάζει με το φάσμα αυτών των αστέρων, που έχουν ευρείες γραμμές εκπομπής. Οι γαλαξίες που παρουσιάζουν αυτό το φαινόμενο είναι γνωστοί και ως «γαλαξίας Βολφ-Ραγιέ», και είναι αρκετά σπάνιοι επειδή οι αστέρες Βολφ-Ραγιέ ζουν πολύ λίγο. Για τον λόγο αυτό, οι όροι «αστρογόνος γαλαξίας» και «γαλαξίας Βολφ-Ραγιέ» ειναι πρακτικά συνώνυμοι.
Jugantor

Η Jugantor (βεγγαλικά: দৈনিক যুগান্তর) είναι μια καθημερινή εφημερίδα στη βεγγαλική γλώσσα. Η εφημερίδα τυπώνεται και δημοσιεύονται από την Jamuna Printing and Publishing Ltd., που ιδρύθηκε το 1999, και οι διοικητικές πράξεις εποπτεύονται από την Jamuna Media Ltd. Είναι η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα του Μπαγκλαντές και μια από τις βεγγαλικές εφημερίδες με τις περισσότερες πωλήσεις.
Α.Ο. Καρδίας

Ο Α.Ο. Καρδίας είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου με έδρα την Καρδία, χωριό που ανήκει στον δήμο Θέρμης της Θεσσαλονίκης. Έτος ιδρύσεως του συλλόγου είναι το 1958. Αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο και το λευκό.
Ζάρα Ντολουκάνοβα

Η Ζάρα Ντολουκάνοβα (αρμενικά: "Զարուհի Դոլուխանյան", 15 Μαρτίου 1918 - 4 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Αρμένισα mezzo-soprano τραγουδίστρια της όπερας. Αν και θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες τραγουδίστριες της όπερας, της σοβιετικής εποχής, δεν έκανε πολλές εμφανίσεις στο σανίδι, παρά περισσότερη φήμη απέκτησε μέσω του ραδιοφώνου. Γεννήθηκε ως Ζάρα Μακαριάν, στη Μόσχα, με τους γονείς της να έχουν αρμενικές και κουρδικές ρίζες. Μεγάλωσε σε μία μουσική οικογένεια, με τη μητέρα της να είναι επαγγελματίας τραγουδίστρια και με τον πατέρα της να είναι φλαουτίστας, κλαρινετίστας και τρομπετίστας. Ξεκίνησε γρήγορα τις μουσικές στης σπουδές και συγκεκριμένο με το πιάνο, όμως σε ηλικία 16 ετών αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωνή της. Αργότερα σπούδασε και στο Κρατικό Μουσικό Κολέγιο Γκνέσιν.

Το ντεμπούτο της στην όπερα το έκανε το 1938, στο Γερεβάν, ερμηνεύοντας ρόλο στο έργο του Σαρλ Γκουνώ, "Faust". Στην όπερα του Γερεβάν έμεινα για τα επόμενα τρία χρονιά, ερμηνεύοντας κυρίως μικρούς ρόλους. Αφού αποχώρησε από εκεί, λίγο καιρό αργότερα παντρεύτηκε τον συνθέτη Αλεξάντερ Ντολουκανιάν, κι έκτοτε χρησιμοποιούσε το επώνυμο του συζύγου και στις εμφανίσεις της. Έως και το 1944, που μετακόμισαν στη Μόσχα, εκείνη συνέχισε να ερμηνεύει μικρούς ρόλους. Περίπου αυτήν την περίοδο ξεκινά και η ραδιοφωνική της καριέρα, όταν της ανατέθηκε να τραγουδήσει με την Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι στο ραδιόφωνο. Με την ορχήστρα συνεργάστηκε κι άλλες φορές για δύο ακόμα δεκαετίες. Το 1959, έγινε σολίστ της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Μόσχας και τραγούδησε με αυτήν αρκετές φορές έως και το τέλος της δεκαετίας. 

Κατά το 1963, ξεκίνησε να παίρνει σοπράνο ρόλους περισσότερο, σε έργα όπως η Norma, του Μπελίνι, η Aida, του Βέρντι και η Tosca, του Πουτσίνι. Μεγάλη επιτυχία είχε στις πρεμιέρες των έργων "Suor Angelica", του Πουτσίνι και "Vier letzte Lieder" του Στράους. Καριέρα έκανε και στο εξωτερικό, τραγουδώντας μεταξύ άλλων και στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1959, στην Ιαπωνία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Σκανδιναβία και στη Λατινική Αμερική. Μετά το 1970, αποσύρθηκε και ξεκίνησε να διδάσκει φωνητική στο Κολέγιο Γκνέσιν. Μία από τις γνωστότερες μαθήτριες της ήταν η Όλγκα Μποροντίνα. Η φωνή της θεωρούταν ξεχωριστή καθώς ήταν μία κολορατούρα-μέτζο σοπράνο, με καθαρή φωνή και μεγάλη έκταση. Το 1966, βραβεύθηκε και από το Τάγμα του Λένιν. Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στη Μόσχα.
Suprobhat Bangladesh

Η Suprobhat Bangladesh (Μπενγκάλι: সুপ্রভাত বাংলাদেশ "Suprobhat Bangladesh, "μετάφραση: "Καλημέρα Μπαγκλαντές") είναι μια περιφερειακή ημερήσια εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Τσιταγκόνγκ στη Βεγγαλική γλώσσα. Ο Ρούσο Μαχμούντ είναι ο εκδότης της εφημερίδας από την ίδρυσή της.
Janakantha

δεξιά|μικρογραφία|Το κτίριο Τζανακάνθα Μπαμπάν, έδρα της Janakantha
Η Dainik Janakantha (βεγγαλικά: দৈনিক জনকণ্ঠ, "Dainik Janakanṭha" "Καθημερινή Φωνή του Λαού") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται από τη Ντάκα του Μπαγκλαντές. και ανήκει στην Janakantha Shilpa Paribar (GJSP). Αυτή η εφημερίδα εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 21 Φεβρουαρίου του 1993. Ο Μοχαμμάντ Ατικουλάχ Χαν είναι ο συντάκτης της εφημερίδας. Το 1999, το στρατιωτικό προσωπικό του Μπανγκλαντές εξουδετέρωσε μια νάρκη από ύποπτους ισλαμιστές μαχητές αριστερά από τα γραφεία της εφημερίδας.
Υλισμικό ανοικτής πηγής

μικρογραφία|Το λογότυπο για το "υλισμικό ανοικτής πηγής" που προτείνει η OSHWA (Open Source Hardware Association)
Υλισμικό ανοικτής πηγής ή ανοικτό υλικό είναι υλικό του οποίου ο σχεδιασμός είναι δημοσίως διαθέσιμος έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να μελετήσει, μετατρέψει, διανείμει, κατασκευάσει και πουλήσει το σχεδιασμό ή το υλικό με βάση αυτόν τον σχεδιασμό. Το πηγαίο του υλικού, ο σχεδιασμός με τον οποίο δημιουργήθηκε, είναι διαθέσιμος σε ανοικτή μορφή για να γίνονται μετατροπές σε αυτό. Ιδανικά, το ανοικτό υλικό χρησιμοποιεί προσιτά εξαρτήματα και υλικά, τυποποιημένες διαδικασίες, ανοικτές υποδομές, περιεχόμενο χωρίς περιορισμούς και ανοικτού κώδικα εργαλεία σχεδιασμού για να μεγιστοποιήσει την ικανότητα του καθενός στο να δημιουργεί και να κάνει χρήση του υλικού. Το ανοικτό υλικό δίνει στους ανθρώπους την ελευθερία να ελέγχουν την τεχνολογία τους διαμοιράζοντας ταυτόχρονα γνώση και ενθαρρύνοντας το εμπόριο δια μέσου της ανοικτής ανταλλαγής των σχεδιασμών . 

Το υλισμικό ανοικτής πηγής είναι λοιπόν ένα σύνολο από αρχές σχεδιασμού και νομικές πρακτικές και όχι ένα συγκεκριμένο είδος αντικειμένου. Υπό αυτή την έννοια ο όρος αναφέρεται σε αντικείμενα που ενδέχεται να έχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους όπως αυτοκίνητα, καρέκλες, υπολογιστές, ρομπότ ή ακόμα και σπίτια . Το ανοιχτό υλικό, όπως και το λογισμικό ανοικτού κώδικα, θεωρείται κομμάτι της κουλτούρας ανοιχτού κώδικα. Με την προώθηση του μοιράσματος της γνώσης και των σχεδίων το κίνημα του ανοικτού υλικού ενθαρρύνει τον οποιοδήποτε πρακτικά να κατασκευάσει· αυτό το χαρακτηριστικό το φέρνει σε στενή σχέση με την κουλτούρα "φτιάχτο μόνος σου" και γενικότερα με το maker movement .
Καρίμ Τιντσούριν

Ο Τιντσούριν Καρίμ Γκαλί ουλί (Ταταρικό Κυριλλικό αλφάβητο: Тинчурин Кәрим Гали улы), επίσης γνωστό ως Καρίμ Τιντσούριν (ταταρικό Κυριλλικό αλφάβητο: Кәрим Тинчурин, Γιαναλίφ: Kərim Tincurin, ρωσικά: Тинчурин Карим Галиевич, Tinchurin Karim Galievich, 15 Σεπτεμβρίου 1887 – 15 Νοεμβρίου 1938) ήταν Τάταρος θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός.

Ο Τιντσούριν γεννήθηκε από μια αγροτική οικογένεια, στο χωριό Ταρακάνοβο (σημερινό Ακκούλ στην περιφέρεια Πένζα). Αφού ξεκίνησε να εργάζεται ως καθαριστής πιάτων στα νιάτα του, σπούδασε στον γνωστό Ταταρικό μεντρεσέ, Μοχαμάντια. Ωστόσο νιώθοντας δυσαρεστημένος με την διαδικασία εκπαίδευσης εκεί, έφυγε μαζί με άλλους 82 μαθητές τον Φεβρουάριο του 1906. Επισκέφθηκε διάφορες ρωσικές επαρχίες και εργάστηκε ως δάσκαλος σε αγροτικά σχολεία. Το 1910 προσχώρησε στον πρώτο επαγγελματικό θίασό του Σαγιάρ, όπου δεν έγινε μόνο ηθοποιός, αλλά επίσης θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους ηγετικούς διευθυντές. Το 1912 έγραψε το θεατρικό έργο Τίμιος Εργάτης και το 1913 το Θανάσιμο Βήμα. Ο Καρίμ ήταν καινοτόμος θεατρικός συγγραφέας, μελετώντας το περίπλοκο και αντιφατικό φαινόμενο του σχηματισμού προσωπικότητας και την κατασκευή της δραματικής σύγκρουσης σε καινοφαινή τρόπο. 

Το 1918 ο Τιντσούριν έδρευε στη Μόσχα και διορίστηκε διευθυντής του πολιτιστικού τμήματος του Πολιτιστικού Διαμερίσματος του Κεντρικού Μουσουλμανικού Στρατιωτικού Κολλεγίου, τη στρατιωτική πτέρυγα της Μουσκόμ. Ωστόσο, κατά τον Νοέμβριο του 1922, ίδρυσε το Ταταρικό Ακαδημαϊκό Θέατρο στο Καζάν. Εκεί εργάστηκε με αξιοσημείωτους ηθοποιούς, όπως τον Μπ. Ταρχάνοφ, τον Κ. Σαμίλ, την Γκ. Μπολγκάρσκαγια και άλλους.

Ο Τιντσούριν έγραψε πάνω από 30 θεατρικά έργα κατά την διάρκεια της σύντομης δημιουργικής ζωής του:

* "Αγόρια του Καζάν"
* Πατρίδα
* "Μπλε Σάλι"
* "Τίμιος Εργάτης" (1912)
* "Θανάσιμο Βήμα" (1913)
* "Γιουσούφ και Ζουλεϊχά" (1918)
* "Ο Παπαγάλος" (1918)
* "Ο Αμερικάνος" (1925)
*"Χωρίς Ιστία" (1926)
*"Στον Ποταμό Κάντρα" (1932)
* "Υπήρχαν Τρεις από Αυτούς (1932)"

Θύμα της πολιτικής καταπίεσης κατά την διάρκεια του Σταλινισμού, ο Τιντσούριν αποκαταστάθηκε μεταθανάτια.
Ίρμγκαρντ Γκρις

Η Ίρμγκαρντ Γκρις (γερμ: "Irmgard Griss-Reiterer", γενν. 13 Οκτωβρίου 1946) είναι Αυστριακή ανώτατη δικαστικός, συντηρητική πολιτικός και πρώην πρόεδρος του Αυστριακού Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2016 ως ανεξάρτητη υποψήφια, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.
Daily Bir Chattagram Mancha

Η Daily Bir Chattagram Mancha (βεγγαλικά: দৈনিক বীর চট্টগ্রাম মঞ্চ) είναι μια εφημερίδα στο Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές. Η εφημερίδα εκδόθηκε για πρώτη φορά ως εβδομαδιαία εφημερίδα το 1997 και από το 2000 λειτουργεί ως μια καθημερινή εφημερίδα. Ο Σιέντ Ομάρ Φαρούκ είναι ο ιδρυτικός αρχισυντάκτης.

Στις 22 Αυγούστου 2004, ο δημοσιογράφος Καμάλ Χοσσαΐν, που εργαζόταν για την "Ajker Kagoj" και "Chattagram Mancha", δολοφονήθηκε στο σπίτι του στο Μανικτσάρι όπου ήταν ο τοπικός ανταποκριτής.

Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου διαδεδομένης παρενόχλησης των δημοσιογράφων στην περιοχή  το 2006, ο δημοσιογράφος Σουκουμάρ Μπαρούα της "Chattagram Mancha" συνελήφθη για δύο μέρες, μέχρι την απελευθέρωσή του μετά από αίτημα των τοπικών δημοσιογράφων. Σύμφωνα με αναφορές, επτά δημοσιογράφοι βασανίστηκαν και 35 νομικές υποθέσεις είχαν κατατεθεί εναντίον τους από πολιτικούς.

Η εφημερίδα και το προσωπικό είναι ενεργό μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων της Τσιταγκόνγκ και έχει συμμετάσχει σε προγράμματα και προειδοποιητικές απεργίες για τους μισθούς.
Τατεβίκ Σαζανταριάν

Η Τατεβίκ Σαζανταριάν (αρμενικά: "Տաթևիկ Տիգրանի Սազանդարյան", 2 Σεπτεμβρίου 1916 - 6 Οκτωβρίου 1999) ήταν Σοβιετική και Αρμένισα mezzo-soprano της όπερας, η οποία το 1959 έγινε μέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης. Γεννήθηκε στο Χντζορέσκ, αλλά μεγάλωσε στο Μπακού, ενώ σε ηλικία 10 ετών τραγούδαγε ως σολίστ σε παιδικές χορωδίες. Στην ηλικία των 16 ετών, μετακόμισε στη Μόσχα, όπου ξεκίνησε να τραγούδα σε ερασιτεχνικές παραστάσεις. Μόλις το ταλέντο της έγινε γνωστό, ξεκίνησε να σπουδάζει μουσική στη Μόσχα, υπό τις οδηγίες του Ρούμπεν Σονόνοφ. 

Το 1933, ξεκίνησε να δίνει παραστάσεις και σε κονσέρτα. Μετά από λίγο καιρό, επέστρεψε στην Αρμενία, όπου ξεκίνησε να σπουδάζει στο Μουσικό και Δραματικό Σχολείο του Γερεβάν, υπό τις οδηγίες του Σάργκις Μπαρχουρταριάν. Το 1937, έγινε σολίστ της Κρατικής Όπερας του Γερεβάν. Εκεί εργάστηκε από το 1937 έως και το 1961. Αξιομνημόνευτοι έγιναν οι ρόλοι της στην όπερα "Arshak II", ως Parandzem του Τιγκράν Τσουχατζιάν και στην όπερα "David Bek", του Αρμέν Τιγκρανιάν, ως Tamar. Επίσης, ερμήνευσε και πρωταγωνιστικούς ρόλους σε κλασικές όπερες όπως η "Carmen", του Ζωρζ Μπιζέ, η "Aida", του Τζουζέπε Βέρντι και η "Eugene Onegin" του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι. 

Από το 1961, ήταν δασκάλα στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν, ενώ από το 1970, έγινε καθηγήτρια του ωδείου. Παράλληλα, εκείνη την περίοδο ήταν η βασική σολίστ του μουσικού τμήματος του Θεατρικού Ινστιτούτου του Γερεβάν. Στη διάρκεια της καριέρας της έλαβε μεγάλη αναγνωρισιμότητα τόσο εντός της Σοβιετικής Ένωσης, τραγουδώντας στις μεγαλύτερες πόλεις της ΕΣΣΔ, όσο και εκτός, ερμηνεύοντας σε χώρες όπως η Σουηδία, η Περσία, η Τυνησία, η Ουγγαρία, η Συρία, το 1956, το Βέλγιο, το 1958 και 1962, η Ελλάδα, το 1959, η Τσεχοσλοβακία, το 1960 και η Γαλλία, το 1963. Απεβίωσε το 1999, στο Γερεβάν. Η Σαζανταριάν, έλαβε αρκετές βραβεύσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας της, μεταξύ αυτών το Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ, το 1951, καθώς και από το αρμενικό Τάγμα του Άγιου Μεσρώπ Μαστότς, το 1997. Το 2016, γραμματόσημο στην Αρμενία έφερε το πρόσωπό της, στα 100 χρόνια από τη γέννησή της. Τον Μάιο του 2017, πραγματοποιήθηκε κονσέρτο προς τιμήν της, στο Εθνικό Θέατρο του Γερεβάν.
Prothom Alo

Η Prothom Alo (βεγγαλικά: প্রথম আলো, "Prothom Alo", μετάφραση: "Πρώτο Φως") είναι μια μεγάλη καθημερινή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται στη Ντάκα στη Βεγγαλική γλώσσα. Η Prothom Alo είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εφημερίδα στο Μπαγκλαντές με βάση την κυκλοφορία. Σύμφωνα με την Έρευνα Εθνικών μέσων Ενημέρωσης του 2014, που διενεργήθηκε από την MRB Μπαγκλαντές, περισσότεροι από 4.9 εκατομμύρια άτομα διαβάζουν την έντυπη έκδοση της Prothom Alo κάθε μέρα. Η διαδικτυακή πύλη του Prothom Alo είναι η μεγαλύτερη ιστοσελίδα στη βεγγαλική γλώσσα και το Μπανγκλαντές με βάση τη επισκεψιμότητα. Ιδρύθηκε στις 4 νοεμβρίου 1998.
Μαΰρα Μουχαμάντ-κυζύ

Η Μαΰρα Μουχαμάντ-κυζύ (καζακικά: "Майра Мұхамедқызы", 5 Σεπτεμβρίου 1969), γνωστή και με το καλλιτεχνικό της Μαΐρα Κέρεϋ (Maira Kerey), είναι Καζακστανή τραγουδίστρια της όπερας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Γινίνγκ στην περιοχή της Σιντσιάνγκ, στην Κίνα, από Καζάκους μετανάστες. Μεγάλωσε μέσα σε μουσική οικογένεια, με τον πατέρα της να είναι συνθέτης και τη μητέρα της να είναι τραγουδίστρια. Οι γονείς της ήταν και οι πρώτοι δάσκαλοί της, οι οποίοι της έμαθαν πιάνο και τραγούδι. Το 1987, αποφοίτησε από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Κίνας, σπουδάζοντας μουσική. Ενώ αργότερα, πήγε στο Πεκίνο, στο Κεντρικό Ωδείο Μουσικής, όπου μαθήτευσε υπό τις οδηγίες του Γκούο Σου Τζεν.

Έως και το 1987, είχε συμμετάσχει σε αρκετούς φωνητικούς διαγωνισμούς της Κινάς. Το 1991, όμως, ταξίδεψε με τον άντρα της Ακσάν, στη Μόσχα και πέρασε οντισιόν από Ωδείο της Μόσχας, το οποίο τη δέχτηκε και ξεκίνησε εκεί μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1994, γύρισε στη Μόσχα, ως σολίστ κινεζικής ορχήστρας σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού. Τότε είχε την ευκαιρία να πάει στη γενέτειρα των προγόνων της, το Καζακστάν. Μετά από δύο χρόνια έλαβε και την καζακική υπηκοότητα, ενώ λίγο καιρό αργότερα κατάφερε να φέρει όλη της την οικογένεια εκεί. Μεταξύ το 1994 και το 1996, σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο του Καζακστάν. Έκτοτε ξεκίνησε να διαφαίνεται η επιτυχία στην καριέρα της, κερδίζοντας διαγωνισμούς και καλώντας της σε διάφορες όπερες ως σολίστ. 

Πρώτη φορά εμφανίστηκε στο ευρωπαϊκό κοινό, στη Γαλλία, στην Όπερα του Παρισιού. Κατόπιν εμφανίστηκε και στην Όπερα του Ρεν και στο Θέατρο του Καέν. Το 2003, τραγούδησε και για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά από πρόσκληση Πλάθιντο Ντομίνγκο και τραγούδησε στην Εθνική Όπερα του Ουάσινγκτον. Έκτοτε έχει τραγουδήσει κι αλλού, όπως στο Στρασβούργο, το 2004, το Λονδίνο, στο Πεκίνο το 2007 και την Αστάνα, το 2013 και το 2015. Η Μουχαμάντ-κυζύ, ήταν η πρώτη γυναίκα από το Καζακστάν, που τραγούδησε στην Όπερα του Παρισιού. Έχει πάρει επίσης τον τίτλο του Τιμόμενου Καλλιτέχνη της Δημοκρατίας του Καζακστάν.
Ζανάρ Ντουγκάλοβα

Η Ζανάρ Ντουγκάλοβα (καζακικά: Жанар Дұғалова, ρωσικά: "Жанар Дугалова", 17 Ιανουαρίου 1987) είναι Καζακστανή τραγουδίστρια της pop μουσικής, που έγινε γνωστή για τη συμμετοχή της και τη νίκη της στον διαγωνισμό Turkvision Song Contest, του 2014, με το τραγούδι "Izin korem". Γεννήθηκε στην Κιζιλορντά του Καζακστάν, ενώ αργότερα μετακόμισε με την οικογένεια της στην Αλμάτι, του Καζακστάν. Πριν ξεκινήσει την επαγγελματική της μουσική καριέρα, είχε πάρει μέρος στον διαγωνισμό "Zhas Kanat", ο οποίος βοηθά νέους και ερασιτέχνες τραγουδιστές να διακριθούν, με τον Μπαγιάν Εστενάγιεβα, έναν γνωστό τοπικό παραγωγό, να δείχνει ενδιαφέρον για τη φωνή της.

Το 2012, κυκλοφόρησε το πρώτο της single με όνομα Süyemin deşı, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και στο soundtrack της ταινίας "Ğaşıq jürek", στην οποία είχε και κάποιο μικρό ρόλο. Η επιτυχία της ταινίας συνδυάστηκε και με την επιτυχία του τραγουδιού, κι έτσι η νεαρή Ντουγκάλοβα, έγινε γρήγορα σελέμπριτι. Ωστόσο, τη μεγαλύτερη δημοσιότητα, την έλαβε όταν εντάχθηκε στο συγκρότημα Kesh-You, γνωστό συγκρότημα του Καζακστάν. Το πρώτο της single με το συγκρότημα ήταν το Asıqpa, το οποίο έμελλε να έχει τεράστια επιτυχία και να είναι πρώτο στα καζακικά charts για μήνες. Η Ντουγκάλοβα, σιγά σιγά, γινόταν γνωστότερη από τις δύο άλλες τραγουδίστριες του σχήματος, συνεχίζοντας να κυκλοφορούν κομμάτια που συνάντησαν την επιτυχία στη χώρα. Το σχήμα, επίσης, συμμετείχε και στον πρώτο διαγωνισμό Turkvision Song Contest, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. 

Η Ντουγκάλοβα, μετά το 2014 ακολούθησε σόλο καριέρα, ενώ είχε κυκλοφορήσει και κάποια singles ενόσω βρισκόταν στους Kesh-You, πάντα σε συνεργασία με τον παραγωγό Μπαγιάν Εστενάγιεβα. Η δημοτικότητά της στις τουρκόφωνες χώρες ξεπέρασε τα σύνορα της πατρίδας, ειδικότερα μετά τη νίκη της, στον διαγωνισμό Turkvision Song Contest, του 2014. Το 2015, ο πρωθυπουργός του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ, την κάλεσε σε συνάντηση, μαζί με άλλες γυναίκες που έχουν διακριθεί. Η Ντουγκάλοβα, είχε δείξει ενδιαφέρον, στο να εκπροσωπήσει το Καζακστάν, στη Eurovision, αλλά αυτό δεν έχει γίνει έως τώρα καθότι η χώρα δεν συμμετέχει. Συνέχισε να κυκλοφορεί singles< με τα τελευταία της να είναι το 2016, το Ayta Bersin και το Ala ketpedin το 2017.
Bangladesh Pratidin

Η Bangladesh Pratidin είναι η καθημερινή Βεγγαλόγλωσση "ανεξάρτητη" εφημερίδα στο Μπαγκλαντές. Ιδρύθηκε το 2010. Η Bangladesh Pratidin είναι στην κορυφή της λίστας των υψηλότερων σε κυκλοφορία καθημερινών εφημερίδων ανάμεσα σε 345 εφημερίδες που εκδίδονται από Ντάκα και αλλού, με βάση τα δεδομένα που είπε ο υπουργός πληροφοριών στο κοινοβούλιο στις 10 Μαρτίου 2014. Ο συντάκτης είναι ο Ναέμ Νιζάμ. Είναι γνωστός βετεράνος δημοσιογράφος στο Μπαγκλαντές. Η Bangladesh Pratidin είναι θυγατρική της East-West Media Group, η οποία ανήκει στον όμιλο Μπασουντάρα. Εξ ονόματος της East-West Media Group ο εκδότης της Εφημερίδας είναι ο Μοϋνάλ Χοσσάιν Τσοουντχουρί.
Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (; ), γνωστή επίσης με την συντομογραφία Ταταρική ΑΣΣΔ (; ) ή ΤΑΣΣΔ (; , 1920-1990) ήταν μέρος της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Δημιουργήθηκε στις 27 Μαΐου 1920. Το Καζάν εξυπηρετούσε ως πρωτεύουσα της.

Η επικράτεια της ΤΑΣΣΔ αποτελούσε μέρος των κυβερνείων Καζάν, Σιμπίρσκ και Ουφά της Αυτοκρατορικής Ρωσίας πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917.

Τα ονόματα της δημοκρατίας κατά το παρελθόν ήταν τα εξής:

* 1918: Κράτος Ιντέλ-Ουράλ
* 1920: Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
* 1990: Ταταρική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
* 1992: Δημοκρατία του Ταταρστάν
Μάχη του Μεχμέταγα

Η Μάχη του Μεχμέταγα ή Μάχη του Μεϊμέταγα ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.
Μαρκ Σούρερ

Ο Μαρκ Σούρερ(γεν. στο Άρισντορφ της Ελβετίας στις 18 Σεπτεμβρίου του 1951) είναι Ελβετός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Κατά την περίοδο 1979 μέχρι και 1986 αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1. Κατά την καριέρα του αυτή έλαβε μέρος σε 88 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 82. Τα μόνα άξια λόγου αποτελέσματα τα οποία σημείωσε ήταν πως σκόραρε συνολικά 17 βαθμούς και σημείωσε 1 και μοναδικό ταχύτερο γύρο. Τον 1ο χρόνο της καριέρας του δεν έλαβε μέρος σε όλο το πρωτάθλημα αλλά απ' το Ιταλικό Γκραν Πρι κι ύστερα. Επίσης το ίδιο συνέβη και τον τελευταίο δηλαδή το 1986. Το Βελγικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος ήταν και το τελευταίο Γκραν Πρι στο οποίο έλαβε μέρος ο Σούρερ. Τέλος λέω πως πέραν των 2 αποτελεσμάτων τα οποία ανέφερα δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο. Δεν κατέκτησε κανένα απολύτως Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών, δεν ανέβηκε ούτε μια φορά στο Βάθρο των Νικητών και δεν πέτυχε απολύτως καμία νίκη.
Μία Μότλεϊ

Η Μία Μότλεϊ ("Mia Amor Mottley", 1 Οκτωβρίου 1965-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από τα Μπαρμπάντος, πρωθυπουργός από τον Μάιο του 2018 και αρχηγός του Εργατικού Κόμματος (BLP). Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της νησιωτικής χώρας.

Εκλέγεται βουλεύτρια για την εκλογική περιφέρεια του Αγίου Μιχαήλ βορειοανατολικά από το 1994. Από το 1994 έως το 2008 κατείχε διάφορες θέσεις, συμπεριλαμβανομένης εκείνης της εισαγγελέως των Μπαρμπάντος (πρώτη γυναίκα που διορίστηκε στη θέση εκείνη). Είναι επίσης μέλος της δεξαμενής σκέψης του Διαμερικανικού Διαλόγου. Υπηρέτησε δύο φορές ως αρχηγός της Αντιπολίτευσης στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Μπαρμπάντος για πρώτη φορά από το 2008 έως το 2010 και στη συνέχεια ξανά από το 2013 έως το 2018. Το 2018, το BLP κέρδισε μια ιστορική σαρωτική νίκη στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου, εξασφαλίζοντας τις 30 έδρες στη βουλή. Οι Εργατικοί έγιναν το πρώτο κόμμα που πέτυχε κάτι τέτοιο εκτός από τη νίκη με ποσοστό 74,6% της λαϊκής ψήφου, το οποίο είναι το υψηλότερο ποσοστό που έχει επιτευχθεί ποτέ από ένα κόμμα σε γενικές εκλογές.
Καταρίνα Πέιτερς

Η Καταρίνα Πέιτερς (φλαμανδικά: Catharina Peeters, Αμβέρσα, 16 Αυγούστου 1615 - Αμβέρσα, 1676) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος, αδελφή των επίσης ζωγράφων Μποναβεντούρα Πέιτερς Ι, Γιαν Πέιτερς του πρεβύτερου και Χίλλις Πέιτερς του πρεβύτερου.

Ελάχιστες λεπτομέρειες είναι γνωστές για τη ζωή της. Όπως αναφέρει το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, Δάσκαλοί της στη ζωγραφική ήταν οι αδελφοί της. Αναφέρεται από τον Κορνέλις ντε Μπι στο βιβλίο του για ζωγράφους "Het Gulden Cabinet" ως μια από τις αξιοσημείωτες γυναίκες ζωγράφους. Ο Φαν ντερ Άα την αναφέρει ως ζωγράφο καρπών, πιθανότατα το ίδιο πρόσωπο με την Κλάρα Πέιτερς, αλλά δεν είναι γνωστό αν οι δύο γυναίκες είχαν κάποια σχέση μεταξύ τους ή επρόκειτο για απλή συνεπωνυμία.
Χου Τζιντάο

thumb|200px|Ο Χου Τζιντάο
Ο Χου Τζιντάο ("胡锦涛", πινγίν: Hú Jǐntāo, 21 Δεκεμβρίου 1942) υπήρξε ο έκτος πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, με θητεία από το 2003 έως τις 14 Μαρτίου 2013.

Γεννήθηκε στο Ταϊτζόου της επαρχίας Τζιανγκσού στις 21 Δεκεμβρίου 1942. Παντρεύτηκε τη Λιόου Γιονγκτσίνγκ (Liu Yongqing).

Ήταν Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας από τις 15 Νοεμβρίου 2002 έως τις 15 Νοεμβρίου 2012. Υπήρξε Πρόεδρος της Κίνας από τις 15 Μαρτίου 2003 έως τις 14 Μαρτίου 2013 .

Διορίστηκε για μια ακόμα πενταετή θητεία στην προεδρία της Κίνας, με απόφαση του Εθνικού Κογκρέσου του Κομμουνιστικού Κόμματος, στις 16 Μαρτίου του 2008. Ο Τζιντάο ήταν ο μόνος υποψήφιος και εξελέγη με μόνο 3 ψήφους κατά στις 15 Μαρτίου 2008. Αντιπρόεδρος εξελέγη ο Σι Τζινπίνγκ.
Λαίδη Γαβριέλλα Γουίντσορ

Η Λαίδη Γαβριέλλα Γουίντσορ είναι η κόρη του Πρίγκιπα Μιχαήλ του Κεντ και της συζύγου του Μαρίας-Χριστίνας φον Ράημπνιτς. Το πλήρες της όνομα είναι “Γαβριέλλα Μαρίνα Αλεξάνδρα Οφηλία” και είναι γνωστή με το χαϊδευτικό “Έλλα”. Εργάζεται ως ελεύθερη συγγραφέας.

Η Γαβριέλλα γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1981 στο Νοσοκομείο St Mary’s του Λονδίνου. Έχει ένα αδελφό, τον Φρειδερίκο, ο οποίος γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1979. Αποφοίτησε από το Σχολείο Ντάουν Χάους (ισοδύναμο λυκείου) στο Κολντ Ας του Μπέρκσαηαρ. Το Μάιο 2004, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Μπράουν στην Πρόβιτενς του Ρόουντ Άηλαντ με πτυχίο BA στη Συγκριτική Λογοτεχνία. Το 2012, της απονεμήθηκε το πτυχίο MPhil στην Κοινωνική Ανθρωπολογία από το Κολλέγιο Λίνακερ της Οξφόρδης.

Το δικαίωμα της Έλλας στο θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου δεν αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα της Βρεττανικής Μοναρχίας (Διαδοχή), διότι προηγούνται αρκετοί άλλοι. Πάντως, αφού ο πατέρας της είναι εξάδελφος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄, η Λαίδη Γαβριέλλα είναι δεύτερη ανιψιά της Βασίλισσας. Επίσης, συγγένεια εκ του πλαγίου έχει και με το σύζυγο της Ελισάβετ Β΄, Πρίγκιπα Φίλιππο. Η γιαγιά τής Έλλας, η Μαρίνα πριγκίπισσα της Ελλάδας, ήταν εξαδέλφη του Φίλιππου πρίγκιπα της Ελλάδας & δούκα του Εδιμβούργου.
Daily Naya Diganta

Η Daily Naya Diganta (βεγγαλικά: দৈনিক নয়া দিগন্ত, "Doinik Noya Digonto") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στο Μπαγκλαντές από το 2004.
Ευφροσύνη του Πόλοτσκ

Η Ευφροσύνη του Πόλοτσκ (λευκορωσικά: "Еўфрасіння Полацкая", 1104 - 1167) ήταν η εγγονή του πρίγκιπα του Πόλοτσκ, Βσέσλαβ και κόρη του πρίγκιπα Σβιάτοσλαβ. Είναι μια από τις 15 προστάτιδες άγιες της Λευκορωσίας, των οποίων η ζωή γιορτάζεται από τη Λευκορωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, την πρώτη Κυριακή, μετά την Πεντηκοστή. Ο εορτασμός αυτός καθιερώθηκε το 1984, όταν αγιοποιήθηκε. 

Η Πρεντσλάβα, όπως ήταν το όνομά της, γεννήθηκε μεταξύ του 1101 και του 1104 στο Ρούρικ. Η οικογένεια της ήταν αριστοκρατική και απαρτίζονταν από δούκες του Πόλοτσκ (της σημερινής Λευκορωσίας).. Κατά τη διάρκεια των νεανικών της χρόνο, αρνήθηκε κάθε πρόταση γάμου που δέχτηκε, και χωρίς να το ξέρουν οι γονείς της, πήγε στο μοναστήρι, όπου ήταν ηγουμένη μια θεία της. 

Εκεί έγινε καλόγρια και πήρε το όνομα Ευφροσύνη. Έτσι, με τις ευλογίες του Αρχιεπίσκοπου του Πόλοτσκ, διέμενε στον Καθεδρικό ναό της Σοφίας, περνώντας τον χρόνο της, αντιγράφοντας βιβλία. Τα λεφτά τα οποία κέρδισε από εκεί, τα μοίρασε στους φτωχούς. Περί το 1128, ο Αρχιεπίσκοπος Ηλίας του Πόλοτσκ, της ανέθεσε την οργάνωση γυναικείου μοναστηριού. Στα έργα που γίνονταν, η Ευφροσύνη μάθαινε σε νέα κορίτσια να αντιγράφουν βιβλία, να τραγουδούν, να ράβουν, καθώς και άλλες χειρωνακτικές εργασίες. Παρόλα αυτά, το μοναστήρι δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και στη θέση του χτίστηκε ένας καθεδρικός ναός, ο οποίος υπάρχει έως και σήμερα. Ωστόσο εκείνη ίδρυσε ένα μοναστήρι για άντρες αφιερωμένο στην Παναγία, καθώς επίσης και δύο ναούς. Μία από αυτές, ο Άγιος Σωτήρας, θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα λευκορωσικά αρχιτεκτονικά δημιουργήματα. 

Προς το τέλος τη ζωής της ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και στους Άγιους Τόπους για προσκύνημα. Ο πατριάρχης Μιχαήλ Β΄ Κουρκούας, της δώρισε ένα εικόνισμα της Θεοτόκου, το όποιο έως και σήμερα υπάρχει στη Λευκορωσία, και λέγεται Παρθένος του Κορσούν. Κατόπιν, συναντήθηκε και με τον Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ. Περί το 1173, απεβίωσε κοντά στην Ιερουσαλήμ. Κατόπιν, Ουκρανοί μοναχοί μετέφεραν το σώμα της στη Λαύρα των σπηλαίων του Κιέβου, και δεν ήταν πριν το 1910, όταν μεταφέρθηκε στη γενέτειρά της. Η Ευφροσύνη γιορτάζει στις 23 Μαΐου, και είναι η μόνη ανατολικοσλαβική αγία που είναι παρθένος. Υπάρχουν, αρκετές εκκλησίες ανά τον κόσμο, αφιερωμένες σε αυτήν, όπως στο Λονδίνο, το Τορόντο και το Νιου Τζέρσεϊ.
The Bangladesh Today

Η The Bangladesh Today είναι εθνική ημερήσια εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από Ντάκα στην αγγλική γλώσσα. Εκδίδεται από τις στις 26 Ιανουαρίου 2002.Ο εκδότης είναι ο Μ. Τζομπαέρ Αλάμ.
Ιμπραΐμα Κασορί Φοφανά

O Ιμπραΐμα Κασορί Φοφανά (Ibrahima Kassory Fofana, γεννημένος το 1954 ή το 1955) είναι πρώην οικονομολόγος και πολιτικός από τη Γουινέα και πρωθυπουργός από τον Μάιο του 2018. Το 2010 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς.
United News of Bangladesh

Το United News of Bangladesh (UNB) είναι ιδιωτικό Μπαγκλαντεσιανό πρακτορείο ειδήσεων που  ιδρύθηκε το 1988.

Το UNB έχει συμφωνίες ανταλλαγής ειδήσεων με άλλα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία και δίκτυα, όπως τα Associated Press, UNI, Xinhua, Kyodo, ANSA, Suomen Tietotoimisto και Rompress.

Το UNB είναι μέλος διεθνών οργανισμών όπως ο Οργανισμός Ειδησεογραφικών Πρακτορείων της Ασίας και του Ειρηνικού, της Ένωσης Τύπου της Κοινοπολιτείας, του Ασιατικού Κέντρου Έρευνας και Πληροφοριών της Μαζικής Επικοινωνίας και της AsiaNet.
Λωράν Οσάρ

Ο Λωράν Οσάρ (γαλλικά: "Laurent Hochart") (γεννημένος στις 3 Δεκεμβρίου 1966 στο Μπλαντέκ) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως επιθετικός και ως επαγγελματίας από το 1983 έως το 1998.
Λουί Λανσανά Μπεαβογκί

Ο Λουί Λανσανά Μπεαβογκί (Louis Lansana Beavogui, 1923-1984) υπήρξε πολιτικός από τη Γουινέα. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 1972 ως το 1984 και υπηρέτησε για βραχύβια θητεία ως μεταβατικός πρόεδρος το 1984.
Ντιαρά Τραορέ

Ο Ντιαρά Τραορέ (1935-1985) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός από τη Γουινέα. Ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος τον Απρίλιο του 1984, μαζί με τον Λανσανά Κοντέ αλλά εκτελέστηκε με διαταγή του τελευταίου, έπειτα από την απόπειρα άλλου πραξικοπήματος εναντίον του νέου αρχηγού κράτους, το 1985.
Dhaka Courier

Το Dhaka Courier (κοινώς γνωστό ως the Courier) είναι μπανγκλαντεσιανό αγγλόφωνο ειδησεογραφικό περιοδικό. Ιδρύθηκε το 1984 και είναι το μακροβιότερο αγγλόφωνο περιοδικό τρέχουσας επικαιρότητας του Μπανγκλαντές. Το περιεχόμενο είναι επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στην πολιτική, τις διεθνείς υποθέσεις, την οικονομία, τα ταξίδια, τη λογοτεχνία, την κοινωνία και τις τέχνες. Η δημοσίευση ανήκει στη Cosmos Group του επιχειρηματία Αμανουλάχ Χαν και είναι αδελφή εταιρεία της United News of Bangladesh (UNB), ένα από τα κορυφαία πρακτορεία ειδήσεων της χώρας.

Ο σημερινός αρχισυντάκτης του περιοδικού είναι ο Σαγιάν Σ. Χαν. Στους προηγούμενος αρχισυντάκτες περιλαμβάνονται οι Μπαντρούλ Αχσάν, Αφσάν Τσοουντχουρί και Μ. Χαρουνούρ Ρασίντ.
Σεκού Τουρέ

Ο Αχμέτ Σεκού Τουρέ ("Ahmed Sékou Touré" και "Ahmed Sheku Turay", 9 Ιανουαρίου 1922 - 26 Μαρτίου 1984) ήταν πολιτικός ηγέτης της Γουινέας, ο οποίος εξελέγη ως ο 1ος πρόεδρος της χώρας του, υπηρετώντας από το 1958 έως τον θάνατό του, το 1984. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους εθνικιστές και πρωτεργάτες της ανεξαρτησίας της Γουινέας από την Γαλλία το 1958. Το 1960 επέβαλε μονοκομματικό καθεστώς και εν συνεχεία κυβέρνησε σαν δικτάτορας. Κατέστειλε την αντιπολίτευση και σύμφωνα με υπολογισμούς επί καθεστώτος του σκοτώθηκαν 50.000 άτομα.
Δάσκαλος της Φρανκφούρτης

Με την επωνυμία Δάσκαλος της Φρανκφούρτης φέρεται Φλαμανδός ζωγράφος της εποχής της Αναγέννησης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα μεταξύ 1480 και δεκαετίας του 1520. Πιθανόν γεννήθηκε περί το 1460, καθώς ο πίνακας "Αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη με τη σύζυγό του" (σήμερα στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας) αναγράφει ως ηλικία του καλλιτέχνη τα 36 έτη και φέρει χρονολογία 1496. Αναγράφει, επίσης, ότι ο καλλιτέχνης ήταν μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας.

Το πραγματικό όνομα του καλλιτέχνη δεν είναι γνωστό. Το προσωνύμιο "Δάσκαλος της Φρανκφούρτης" του δόθηκε - αν και πιθανότατα ποτέ δεν επισκέφθηκε τη Φρανκφούρτη - λόγω δύο πινάκων, για τους οποίους έλαβε παραγγελία από πάτρονες αυτής της πόλης: Ο ένας πίνακας, με τίτλο "Η Αγία Οικογένεια", χρονολογούμενος περί το 1505, δημιουργήθηκε κατά παραγγελία της δομινικανής εκκλησίας και σήμερα βρίσκεται στο Ιστορικό Μουσείο της πόλης, ενώ ο άλλος είναι ένα τρίπτυχο με τη "Σταύρωση", το οποίο είχε παραγγείλει ο Κλάους Χούμπραχτ (Claus Humbracht), μέλος μιας από τις πλέον σημαίνουσες οικογένειες της πόλης και σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Städel.

Ο Δάσκαλος της Φρανκφούρτης είναι ένας από τους πολλούς καλλιτέχνες που μπορούν να ταυτοποιηθούν από το ύφος τους, αλλά όχι με το όνομά τους. Εν τούτοις, πιστεύεται ότι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης ήταν ο Χέντρικ φαν Βουέλουβε (Hendrik van Wueluwe), ζωγράφος πολύ γνωστός στην Αμβέρσα την ίδια εποχή, αλλά το όνομα του οποίου δεν είναι συνδεδεμένο με κανένα έργο ζωγραφικής.
Αν ο ανώνυμος καλλιτέχνης ταυτίζεται με τον Χέντρικ φαν Βουέλουβε, διετέλεσε "Πρύτανης" (επικεφαλής) στη Συντεχνία έξι φορές. Ανάμεσα στους πίνακες που του αποδίδονται, εκτός των δύο στη Φρανκφούρτη, είναι "Το πανηγύρι των Τοξοτών" (1493, Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας) και η αυτοπροσωπογραφία με τη σύζυγό του.

Είναι επίσης γνωστό ότι ζωγράφισε πολλά αντίγραφα των πρώιμων Φλαμανδών ζωγράφων, όπως οι Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν και Χούγκο φαν ντερ Χους για την ελεύθερη αγορά, αναπτύσσοντας στην Αμβέρσα ένα νέο ύφος ζωγραφικής, όπως ο πιο διάσημος από αυτόν και σύγχρονός του Κουέντιν Μασσάις.
Αλίξ ντε Φορεστά

Η Αλίξ ντε Φορεστά ("Alix de Foresta", 4 Απριλίου 1926 -) είναι η χήρα σύζυγος του Λουδοβίκου, Πρίγκιπα Ναπολέων, διεκδικητή του θρόνου της Γαλλίας. 

Γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1926 στη Μασσαλία. Κόρη του Αλμπερίκ, Κόμη ντε Φορεστά και της Ζενέβ Φοντέ. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο, Πρίγκιπα Ναπολέων, διεκδικητή του θρόνου της Γαλλίας στις 16 Αυγούστου 1949 στο Λινιέ-Μπουτόν της Γαλλίας και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*τον Πρίγκιπα "Κάρολο" Μαρία Ιερώνυμο Βίκτωρ (1950-), δίδυμος της πριγκίπισσας Αικατερίνης, παντρεύτηκε (1) την Βεατρίκη των Δύο Σικελιών (χώρισαν το 1989). Απέκτησαν 2 παιδιά; (2) την Ιωάννα Φραγκίσκη Βαλλιτσιόνι. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Πριγκίπισσα "Αικατερίνη" Ελισάβετ Αλμπερίκ Μαρία (1950-), δίδυμη του πρίγκιπα Καρόλου, παντρεύτηκε (1) τον Νικολό Σαν Μαρτίνο ντ' Ανλιέ ντεϊ μαρκέζι ντι Φοντανέτο κον Σαν Τζερμάνο (χώρισαν το 1982). Δεν απέκτησαν παιδιά; και (2) τον Ζαν-Κλωντ Ντουαλέ. Απέκτησαν 2 παιδιά
*την Πριγκίπισσα "Λάουρα" Κλημεντίνη Ζενέβ (1952-), παντρεύτηκε τον Ζαν-Κλωντ Λεκόν. Απέκτησαν 1 παιδί.
*τον Πρίγκιπα "Ιερώνυμο" Ξαβιέ Μαρία Ιωσήφ Βίκτωρ (1957-), παντρεύτηκε την Λικία Ιννοσέντι. Δεν απέκτησαν παιδιά.
Μέγαρο Λόγγου

Το Μέγαρο Λόγγου, περισσότερο γνωστό ως Κόκκινο Σπίτι λόγω της αποτελούμενης από κόκκινο τούβλο εξωτερικής του πρόσοψης, είναι τριώροφη οικία ευρισκόμενη επί της Πλατείας Αγίας Σοφίας, στο κέντρο της πόλεως της Θεσσαλονίκης. Ανεγέρθηκε το 1926 από τον αρχιτέκτονα Λεονάρντο Τζεννάρι για λογαριασμό της οικογένειας του Γρηγορίου Λόγγου, εύπορου βιομηχάνου από τον κλάδο της υφαντουργίας, ο οποίος καταγόταν από τη Νάουσα. Αργότερα, το παραχώρησε στον αδερφό του, Ιωάννη, ο οποίος και αποτέλεσε την αιτία για την οποία η οικία έγινε γνωστή ως "Μέγαρο Ιωάννη Λόγγου". Το 1983, καταγράφηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως διατηρητέο.

Έως το 1992, στο επίπεδο του ισογείου ευρισκόταν καφενείο με την ονομασία "Ερμής", στο οποίο σύχναζαν συνταξιούχοι δάσκαλοι και καθηγητές. Σήμερα, στην θέση του, υπάρχει εστιατόριο με την ονομασία "Κουρδιστό Γουρούνι". Στις αρχές του 2014, ο Ιβάν Σαββίδης, εύπορος επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ, προχώρησε στην αγορά της οικίας, έναντι ποσού της τάξεως των τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ. Πλέον, εντός του κτιρίου υπάρχει επίσημο κατάστημα προϊόντων του ΠΑΟΚ.

Η εταιρεία η οποία ανέλαβε την ανέγερσή του χρεοκόπησε λίγους μήνες αργότερα, ενώ το εργοστάσιο του Λόγγου στη Νάουσα καταστράφηκε από πυρκαγιά. Ως αποτέλεσμα, φήμες έκαναν την εμφάνισή τους σχετικά με αυτοκτονίες και φαντάσματα εντός του εγκαταλελειμμένου μεγάρου.
Amrita Bazar Patrika

Η Amrita Bazar Patrika (βεγγαλικά: অমৃতবাজার পত্রিকা), είναι μια από τις παλαιότερες ημερήσιες εφημερίδες στη Ινδία. Δημοσιεύθηκε αρχικά στο βεγγαλικό αλφάβητο, και αργότερα εκδιδόταν σε αγγλική μορφή από την Καλκούτα και σε άλλα μέρη, όπως το Κούτακ, το Ράντσι και το Αλλαχαμπάντ. Η εφημερίδα διέκοψε τη δημοσίευσή της λόγω χρεών το 1991, μετά από 123 χρόνια από τη πρώτη δημοσίευσή της.

Η εφημερίδα εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 20 Φεβρουαρίου 1868. Ξεκίνησε από τον Σισίρ Γκος και τον Μότι Λαλ Γκος, γιοι του Χάρι Ναριάν Γκος, ενός πλούσιου έμπορου από τη Μαγκούρα στην επαρχία Τζεσόρ κατά τη διάρκεια της Προεδρίας της Βεγγάλης των Βρετανικών Ινδιών (σημερινό Μπαγκλαντές). Η οικογένεια είχε κατασκευάσει ένα Παζάρι και πήρε το όνομά Αμριταμογί, από τη σύζυγο του Ναριάν Γκος. Οι Σισίρ και Μοτί Λαλ Γκος ξεκίνησαν την εφημερίδα ως εβδομαδιαία. Ο πρώτος συντάκτης ήταν ο Μοτιλάλ Γκος, που δεν είχε επίσημη πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Είχε κατασκευάσει το αναγνωστικό της κοινό ως αντίπαλο της Μπενγκαλί του Σουρεντρανάθ Μπανερτζί.
Κάρολι Κος

Ο Κάρολι Κος (ουγγρικά: "Károly Kós", γερμανικά: "Károly Kosch", Τιμισοάρα, 16 Δεκεμβρίου 1883 - Κλουζ-Ναπόκα, 25 Αυγούστου 1977) ήταν Ούγγρος αρχιτέκτονας, συγγραφέας, εθνολόγος και πολιτικός που δραστηριοποιήθηκε στο βασίλειο της Αυστροουγγαρίας και τη Ρουμανία.
Sylhet Protidin

Η Sylhet Protidin είναι μια μεγάλη καθημερινή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από το Σιλχέτ στη Βεγγαλική γλώσσα. Το 2007, ο εκδότης της εφημερίδας Αχμέτ Νουρ, συνελήφθη από το Τάγμα Άμεσης Δράσης και φέρεται να βασανίστηκε. Διερευνητική έκθεση από την ομάδα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Οντχικάρ υποδηλώνει ότι παραστρατιωτικές δυνάμεις απείλησαν να κλείσουν την εφημερίδα το 2007.
Ερρίκος Στιούαρτ, 1ος δούκας του Όλμπανυ

Ο Ερρίκος Στιούαρτ, 1ος δούκας του Όλμπανυ ή Λόρδος του Ντάρνλεϊ (7 Δεκεμβρίου 1545 - 10 Φεβρουαρίου 1567) βασιλικός σύζυγος της Σκωτίας (1565 - 1567) με τον γάμο του με την Μαρία Α΄ της Σκωτίας ήταν μεγαλύτερος γιος του Ματθαίου Στιούαρτ, 4ου κόμη του Λέννοξ και της Μαργαρίτας Ντάγκλας. Ο πιο διαδεδομένος τίτλος με τον οποίο έμεινε γνωστός ήταν "λόρδος του Ντάρνλεϊ". Ο Ερρίκος ήταν ο δεύτερος αλλά ο μεγαλύτερος γιος των γονέων του που επέζησε, οι από μητέρα παππούδες του ήταν ο Άρστιμπαλντ Ντάγκλας, 6ος κόμης του Άνγκους και η Μαργαρίτα Τυδώρ κόρη του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας και χήρα του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας. Ήταν πρώτος ξάδελφος και δεύτερος σύζυγος της Μαρίας Α΄ με την οποία απέκτησε τον Ιάκωβο που διαδέχθηκε την μητέρα του στον θρόνο της Σκωτίας ως "Ιάκωβος ΣΤ΄ της Σκωτίας" και την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας στον θρόνο της Αγγλίας ως "Ιάκωβος Α΄ της Αγγλίας".
Bangla Tribune

Η Bangla Tribune (βεγγαλικά: বাংলা ট্রিবিউন) είναι μια διαδικτυακή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Ντάκα στη Βεγγαλική γλώσσα. Η Bangla Tribune είναι ένα μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες διαδικτυακές ειδησεογραφικές πύλες στο Μπαγκλαντές. Ένα χαρακτηριστικό της εφημερίδας είναι η λογοδοσία και η υπεύθυνη δημοσιογραφία. Ιδρύθηκε στις 13 Μαΐου 2014. Η εφημερίδα, μαζί με την Dhaka Tribune και το λογοτεχνικό περιοδικό Φώτα της Βεγγάλης, ανήκει στον όμιλο Gemcon. Ο εκδότης του της εφημερίδας είναι ο Καζί Ανίς Αχμέντ, ενώ ο Ζουλφικέρ Ράσελ είναι ο συντάκτης. Το σύνθημα της εφημερίδας είναι "Τα πάντα σε ελάχιστες λέξεις" (Kom Kothay Sob Kotha, কম কোথায় সব কথা).
KazCosmos

Η Εθνική Διαστημική Υπηρεσία της Δημοκρατίας του Καζακστάν (καζακικά: Қазақстан Республикасы Ұлттық ғарыш агенттiгi), γνωστή επίσης ως KazCosmos ή KazKosmos, είναι ο εθνικός διαστημικός οργανισμός του Καζακστάν και ιδρύθηκε επίσημα στις 27 Μαρτίου 2007.
Βικτόρια Λόμπα

Η Βικτόρια Λόμπα (ρωσικά: "Виктория Лоба", , 17 Οκτωβρίου 1988) είναι Ρωσίδα, γεννημένη στη Βόρεια Μακεδονία, τραγουδίστρια της pop μουσικής. Γεννήθηκε στο Ταγκανρόγκ της Σοβιετικής Ένωσης (μέρος της σημερινής Ρωσίας). Όταν ήταν στην ηλικία των 8 ετών, η οικογένεια μετακόμισε στη Βόρεια Μακεδονία. Εκεί, άρχισε από την εφηβική ηλικία να γίνεται δημοφιλής, όταν το 2003, σε ηλικία 15 ετών εκπροσώπησε τη χώρα στο Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού Eurovision 2003, στη Δανία, με το κομμάτι της "Ti ne me poznavaš", καταλαμβάνοντας τελικά την 12η θέση. Μετά τον διαγωνισμό ήθελε να επιστρέψει στη Ρωσία, για να παρακολουθήσει στρατιωτική σχολή, όμως κατόπιν παρότρυνσης της μητέρας της, σπούδασε μουσική, στη Βόρεια Μακεδονία.

Το 2004, έλαβε βραβείο από το Φεστιβάλ Roza vetrov. Από το 2008 έως και το 2010, η Λόμπα υπήρξε η βασική τραγουδίστρια του εγχώριου συγκροτήματος Tumbao Salsa Band, το οποίο ερμήνευε Jazz, βραζιλιάνικη, πορτογαλική και κουβανική μουσική. Παράλληλα εμφανιζόταν και στο τηλεοπτικό μουσικό σόου "Cotton Club". Το 2010, τιμήθηκε από το Golden Ladybug of Popularity, με το βραβείο "Ανακάλυψη της Χρονιάς", το οποίο το κέρδισε και το 2011 και το 2012. Το 2011, κέρδισε και το δεύτερο βραβείο στο "Ohrid Fest". Κατόπιν, στο OGAE Video Contest, βγήκε 11η με το τραγούδι "Ti Si Vinovna".

Στο Makfest του 2012 (ένα από τα σημαντικότερα pop/rock φεστιβάλ της Βόρειας Μακεδονίας), η Λόμπα άνοιξε το φεστιβάλ, με το τραγούδι "Pocuvstvuvaj Go Ritamot", το οποίο ήταν και το τραγούδι του φεστιβάλ. Το 2013, ήρθε και κάποια διεθνής επιτυχία, όταν το τραγούδι της "Summer Love", ήρθε πρώτο στα ολλανδικά charts "Dutch top European list Νέων Ταλέντων". Στο Makfest του 2014, η Λόμπα πήρε το βραβείο του Καλύτερου Ερμηνευτή, με το τραγούδι "Samo moj". Συχνά τα τραγούδια της βρίσκονται στις υψηλές θέσεις των charts της Βόρειας Μακεδονίας. Το 2007, ξεκίνησε και την ενασχόληση με την υποκριτική, συμμετέχοντας στην θεατρική παράσταση "Lolita". Έχει συμμετάσχει και σε αρκετά διαφημιστικά στην τηλεόραση. Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015, υπήρξε υποψήφια να αντιπροσωπεύσει τη χώρα της, αλλά δεν τα κατάφερε.
Αυστροουγγρικός Στρατός Ξηράς

Ο Αρχιστράτηγος [[Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας|Αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄]]
thumb|Ενδυμασία στρατιωτικού της πολιτοφυλακής

Ο Αυστροουγγρικός Στρατός Ξηράς (, ) ήταν η χερσαία δύναμη της Αυστροουγγρικής Διπλής Μοναρχίας από το 1867 έως το 1918. Αποτελούνταν από τρία τμήματα: τον μικτό στρατό (", «Κοινός Στρατός», με στρατιωτικούς από όλα τα τμήματα της χώρας), την Αυτοκρατορική Αυστριακή Πολιτοφυλακή (με στρατιωτικούς από την Κισλειθανία), και τη Βασιλική Ουγγρική Πολιτοφυλακή (με στρατιωτικούς από την Τρανσλειθανία).

Μετά τις μάχες μεταξύ της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ουγγαρίας και τις δύο δεκαετίες αδιάλλακτης συνύπαρξης, οι Ούγγροι στρατιώτες υπηρέτησαν είτε σε μικτές μονάδες είτε βρισκόταν μακριά από τις ουγγρικές περιοχές. Με την Αυστροουγγρική Συνθήκη του 1867 δημιουργήθηκε ο νέος τριμερής στρατός. Διατηρήθηκε μέχρι την αποσταθεροποίηση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1918.

Οι μονάδες του μικτού «Αυτοκρατορικού και Βασιλικού Στρατού» (" ή "k.u.k.") ήταν γενικότερα σε κακή κατάσταση και είχαν περιορισμένη πρόσβαση σε νέο εξοπλισμό μιας και οι κυβερνήσεις των τμημάτων της Αυστρίας και της Ουγγαρίας προτιμούσαν να χρηματοδοτούν με μεγάλα ποσά τις δικές τους μονάδες παρά και τα τρία τμήματα εξίσου. Όλα τα συντάγματα της Ουγγρικής και της Αυστριακής χωροφυλακής αποτελούνταν από τρία τάγματα, ενώ τα συντάγματα του μικτού στρατού είχαν τέσσερα τάγματα.

Οι λευκές στολές του πεζικού, που διατηρήθηκαν για πολλά χρόνια, αντικαταστάθηκαν στο τελευταίο μισό του 19ου αιώνα με σκούρο μπλε χιτώνα, ο οποίος με τη σειρά τους αντικαταστάθηκε από γκρίζα στολή που χρησιμοποιήθηκε στα αρχικά στάδια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Σεπτέμβριο του 1915, το στρατιωτικό γκρι υιοθετήθηκε ως το νέο επίσημο κοινό χρώμα.

Το τελευταίο γνωστό επιζών μέλος του Αυστροουγγρικού Στρατού ήταν ο βετεράνος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Φραντς Κούνστλερ, ο οποίος πέθανε τον Μάιο του 2008 σε ηλικία 107 ετών.
Manab Zamin

Η Daily Manab Zamin ( "Άνθρωποι της Γης") είναι μια μεγάλη καθημερινή εφημερίδα ταμπλόιντ στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Ντάκα στη Βεγγαλική γλώσσα. Είναι η πρώτη και μεγαλύτερη σε κυκλοφορία καθημερινή ταμπλόιντ στα βεγγαλικά, ενώ η διαδικτυακή πύλη της λαμβάνει 11.000.000 προβολές σελίδας τον μήνα. Συγκεκριμένα λαμβάνει 770.000 επισκέπτες από 179 χώρες. Είναι η μόνη εφημερίδα του Μπαγκλαντές που διαθέτει πιστοποιήσεις και συνεργασίες με την FIFA, την UEFA και τη αγγλική Πρέμιερ Λιγκ. Έχει, επίσης, συνεργαστεί με την Sony Pictures και Warner Bros. για τη δημοσιότητα παραγωγών του Χόλυγουντ, συμπεριλαμβανομένων των "Batman Begins", "" και "Casino Royale".

Η Daily Manab Zamin είναι επίσης η μόνη εφημερίδα στη χώρα που παρείχε ειδική σελίδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 στη Νότια Αφρική με λεπτομερείς ενημερώσεις, προφίλ παικτών, στατιστικά ομάδων, και όλα τα τελευταία κουτσομπολιά. Η ιστοσελίδα κατατάσσεται 131η στο Μπαγκλαντές.
Βιολάντα Βεατρίκη της Βαυαρίας

Η Βιολάντα Βεατρίκη της Βαυαρίας (Violante Beatrice, 23 Ιανουαρίου 1673 - 30 Μαΐου 1731) ήταν Μεγάλη Πριγκίπισσα της Τοσκάνης ως σύζυγος του Μεγάλου Πρίγκιπα Φερδινάνδου της Τοσκάνης και Διοικήτρια της Σιένα από το 1717 μέχρι το θάνατό της. Γεννημένη ως Δούκισσα της Βαυαρίας, το μικρότερο παιδί του εκλέκτορα Φερδινάνδου Μαρία, παντρεύτηκε τον κληρονόμο του θρόνου της Τοσκάνης, Φερδινάνδο των Μεδίκων, το 1689. Η Βιολάντα Βεατρίκη τον αγάπησε, αλλά ο Φερδινάνδος δεν έκανε το ίδιο, δηλώνοντας ότι ήταν πολύ άσχημη και πολύ βαρετή. Ο κουνιάδος της, ο πρίγκιπας Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων, έγινε φίλος της, η φιλία τους κράτησε μέχρι τον θάνατο της Βιολάντας Βεατρίκης.

Ο Μεγάλος Πρίγκιπας Φερδινάνδος απεβίωσε από τη σύφιλη το 1713, αφήνοντας την άτεκνη χήρα του χωρίς δικαιώματα στο πριγκιπάτο της Τοσκάνης. Μετά την επιστροφή της κουνιάδας της, Άννας Μαρίας Λουίζας των Μεδίκων, η Βιολάντα Βεατρίκη σκέφτηκε να αποσυρθεί στο βασίλειο του αδερφού της. Ωστόσο, ο Τζαν Γκαστόνε την έπεισε να παραμείνει και ο Κόζιμο Γ΄ τη διόρισε κυβερνήτισσα της Σιένα, όπου κατοικούσε έπειτα. Ως κυβερνήτης, ξεκαθάρισε επίσημα τα σύνορα το 1729.

Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Μέγα Δούκα Τζαν Γκαστόνε, η κυβερνήτισα ήταν υπεύθυνη για τo επίσημο δικαστικό κοινό. Η Βιολάντα Βεατρίκη, σε συνεργασία με την Άννα Μαρία Λουίζα, προσπάθησε να αποσύρει τον Τζαν Γκαστόνε από τις Ruspanti, τη φιλήδονη συνοδεία του, οργανώνοντας δεξιώσεις και δημόσιες εμφανίσεις. Ο Τζαν Γκαστόνε, ωστόσο, δεν έδωσε σημασία σε αυτές τις προσεγγίσεις και πέρασε τα τελευταία οκτώ χρόνια της βασιλείας του περιορισμένος στο κρεβάτι, διασκεδασμένος από τις πολυάριθμες Ruspanti.