Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Οίκος του Λάνκαστερ

Ο Οίκος του Λάνκαστερ αναφέρεται σε δύο κλάδους του βασιλικού Οίκου των Ανζού (Πλανταγενετών). Ο 2ος κλάδος ήταν μία από τις δύο οικογένειες (η άλλη ήταν ο Οίκος της Υόρκης) που ενεπλάκη στον εμφύλιο Πόλεμο των δύο Ρόδων για το στέμμα Αγγλίας και Ουαλίας κατά τον 15ο αιώνα. Εραλδικό σύμβολο των Λάνκαστερ ήταν το κόκκινο τριαντάφυλλο, ενώ των Υορκιστών το λευκό τριαντάφυλλο, γι' αυτό και η διαμάχη μεταξύ των δυο οίκων αποκλήθηκε έτσι από τους μεταγενέστερους ιστορικούς.

Ο 2ος Οίκος των Λάνκαστερ έδωσε τρεις Άγγλους βασιλείς, οι εξής:
* Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας, βασιλιάς κατά τα έτη 1399–1413
* Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας, βασιλιάς κατά τα έτη 1413–1422
* Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας (Β΄ της Γαλλίας), βασιλιάς κατά τα έτη 1422–1461 και 1470–1471
Δήμος Κάστρου-Κυλλήνης

Ο Δήμος Κάστρου-Κυλλήνης ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού, στις ακτές του Ιονίου. Η περιοχή του δήμου Κυλλήνης αποτελούσε την διοικητική πρωτεύουσα του Φραγκικού κράτους της Πελοποννήσου, του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Απομεινάρι αυτής της περιόδου είναι το εντυπωσιακό κάστρο Χλεμούτσι, στο οποίο οφείλει και την ονομασία του ο δήμος. Ο δήμος αποτελούταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 49,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.486 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Κυλλήνη.
Δήμος Πηνείας

Ο Δήμος Πηνείας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Ήλιδας.

Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού στην περιοχή που διαρρέεται από τον ποταμό Πηνειό. Ο δήμος αποτελούταν από 16 δημοτικά διαμερίσματα και είχε μόνιμο πληθυσμό 4.733 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Σιμόπουλο.
Δήμος Σκιλλούντος

Ο Δήμος Σκιλλούντος ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού ανάμεσα στους δήμους Αρχαίας Ολυμπίας και Ζαχάρως. Ο δήμος αποτελεούταν από 16 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 194,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 15.931 κατοίκους. Έδρα του ήταν τα Κρέστενα . Ο δήμος Σκιλλούντος ήταν από τους δήμους της Ηλείας που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.
Δήμος Αγνάντων

Ο Δήμος Αγνάντων ήταν δήμος του νομού Άρτας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού στις πλαγιές των Τζουμέρκων. Αποτελούνταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 124,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.022 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν τα Άγναντα.
Δήμος Τραγανού

Ο Δήμος Τραγανού ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πηνειού.

Βρισκόταν στο βόρειο πεδινό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.228 μόνιμους κατοίκους. Έδρα του ήταν το Τραγανό.
Δήμος Βώλακος

Ο Δήμος Βώλακος ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πύργου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, στην παραθαλάσσια ζώνη του Ιονίου. Ο δήμος αποτελούταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 70,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.552 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Επιτάλιο.
Σιμπούγια

right|thumb|340px|Η Διάβαση Χατσικόο
right|thumb|340px|Το πολυκατάστημα Shibuya109
right|thumb|340px|Είσοδος στον εμπορικό πεζόδρομο της Σιμπούγια
Η Σιμπούγια (), Shibuya-ku) είναι ένα από τα 23 Ειδικά Διαμερίσματα (=δήμους) του Τόκιο. 

Στην καρδιά της Σιμπούγια βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός Σιμπούγια, σημείο συνάντησης 9 γραμμών μετρό και ένας από τους πιο πολυσύχναστους της Ιαπωνίας. Εδώ γίνεται η επιβίβαση για τα νοτιοδυτικά προάστια του Τόκιο, το Καβασάκι, τη Γιοκοχάμα και αλλού. Σε μία από τις κύριες εξόδους του σταθμού φιλοξενείται άγαλμα του "πιστού σκύλου Χάτσικο", αγαπημένου συμβόλου της Σιμπούγια, που δανείζει το όνομά του στην αντίστοιχη πλατεία αλλά και στην πιο διάσημη διαγώνια διάβαση πεζών του Τόκιο.

Η συνοικία της Σιμπούγια, γύρω από το σταθμό, αποτελεί κέντρο επιχειρήσεων αλλά και το κατ' εξοχήν σημείο συνάντησης των εφήβων και νεολαίων του Τόκιο. Εδώ βρίσκονται δεκάδες πολυκαταστήματα νεανικής μόδας, εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης.

Άλλη συνοικία της Σιμπούγια είναι το Χαράτζουκου, επίσης τόπος συνάντησης των νέων, από τους δρόμους του οποίου προέρχεται η εκκεντρική μόδα με την παγκόσμια ακτινοβολία. Επίσης το Ομότεσάνντοο, με τις μπουτίκ διεθνών οίκων και τα ακριβά εστιατόρια.

Στα αξιοθέατα της Σιμπούγια περιλαμβάνεται το Ιερό Μέιτζι καθώς και το Πάρκο Γιογιόγκι, που στεγάζει τις εγκαταστάσεις των Ολυμπιακών Αγώνων του 1964.
Δεν ήταν νησί

Δεν ήταν νησί είναι τίτλος τραγουδιού του Μάνου Χατζιδάκι που έχει τραγουδηθεί από αρκετούς Έλληνες τραγουδιστές.

Τα λόγια του τραγουδιού δεν είναι ούτε στίχοι, ούτε ποίηση, αλλά πεζό κείμενο το οποίο ο συνθέτης προσάρμοσε από αυτούσιες φράσεις του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη "«Ο Καπετάν Μιχάλης»" (γράφηκε το 1953 και αναφέρεται στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη). Τα λ
όγια εκφράζουν τον πόθο για την απελευθέρωση.

Το τραγούδι γράφηκε το 1966 με αφορμή τη θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος, ενώ ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε δίσκο το 1972, ερμηνευμένο από τη φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη. Πρώτη ηχογράφηση και κυκλοφορία όλου του κύκλου "Ο καπετάν Μιχάλης" το 1966, με ερμηνευτή τον Γιώργο Ρωμανό.
Αργότερα ερμηνεύτηκε κι από άλλους καλλιτέχνες, όπως Νάνα Μούσχουρη, Γιώργος Ζωγράφος, Λίτσα Σακελλαρίου, Μαρινέλλα κλπ. Έχει επίσης διασκευαστεί και ερμηνευθεί στην καταλανική γλώσσα από τη Maria del Mar Bonet, όταν η τελευταία τραγούδησε Έλληνες συνθέτες.

"Ο μύθος λέει": "Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μια αδελφή γοργόνα που ζούσε στα νερά γύρω από την Κρήτη. Ποτέ δεν αποδέχθηκε το θάνατο του αδελφού της και για να πειστεί ρωτούσε τους ναυτικούς των πλοίων που περνούσαν από την περιοχή αν ήταν ακόμη ζωντανός ή όχι." 

"Αν η απάντηση ήταν όχι, έκλαιγε με τόσο πολλά δάκρυα που το φούσκωμα των νερών βύθιζε τα πλοία. Αλλά αν εκείνοι απαντούσαν «Ο Μέγας Αλέξανδρος είναι ακόμη ζωντανός και κατακτά τον κόσμο», τότε φύσαγε με χαρά τα πανιά τους για να τους στείλει με ασφάλεια στο σπίτι, τραγουδώντας..."
Λιλ

thumb|right|300px|H Πλατεία στρατηγού Ντε Γκωλ (Place du Général-de-Gaulle)
Η Λιλ ή Λίλλη (γαλλικά: "Lille", ολλανδικά: "Rijsel") είναι πόλη στη βόρεια Γαλλία. Βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο της Ευρώπης, αφού γειτονεύει με το Βέλγιο και απέχει λίγο από το Λουξεμβούργο, την Αγγλία, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Αποτελεί την τέταρτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της χώρας, μετά το Παρίσι, τη Λυών και τη Μασσαλία.

Το 2006 είχε πληθυσμό 226.014 κατοίκων, ενώ η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή ξεπερνάει το 1,1 εκατομμύριο κατοίκους.

Στη Λιλ πραγματοποιούνται οι διεθνείς συσκέψεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων.
Δήμος Αράχθου

Ο Δήμος Αράχθου ήταν δήμος του νομού Άρτας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Νικολάου Σκουφά. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού στα παράλια του Αμβρακικού κόλπου, στις εκβολές του ποταμού Άραχθου. Αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλαμβάνει έκταση 73,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 6.011 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Νεοχώρι.

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (στις αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: Δ.δ. Νεοχωρίου -- το Νεοχώρι [ 2.207 ]
: Δ.δ. Αγίας Παρασκευής [ 1.267 ] 
::* η Αγία Παρασκευή [ 687 ] 
::* ο Ανθότοπος [ 295 ] 
::* τα Καλομόδια [ 285 ] 
: Δ.δ. Ακροποταμιάς -- η Ακροποταμιά [ 547 ]
: Δ.δ. Λουτροτόπου [ 408 ] 
::* ο Λουτρότοπος [ 55 ] 
::* ο Νέος Συνοικισμός Λουτροτόπου [ 353 ] 
: Δ.δ. Παχυκαλάμου -- ο Παχυκάλαμος [ 607 ]
: Δ.δ. Περάνθης -- η Περάνθη [ 388 ]
: Δ.δ. Συκεών -- οι Συκιές [ 587 ]
Δήμος Αμβρακικού

Ο Δήμος Αμβρακικού ήταν δήμος του νομού Άρτας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρταίων. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού στα παράλια του Αμβρακικού κόλπου. Αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 158,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.752 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Ανέζα.

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (στις αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: Δ.δ. Ανέζης [ 1.599 ] 
::* η Ανέζα [ 1.211 ] 
::* το Απόμερο [ 130 ] 
::* ο Μύτικας [ 258 ] 
: Δ.δ. Βίγλας -- η Βίγλα [ 405 ]
: Δ.δ. Γαβριάς -- η Γαβριά [ 399 ]
: Δ.δ. Καλογερικού -- το Καλογερικό [ 510 ]
: Δ.δ. Κορωνησίας -- η Κορωνησία [ 192 ]
: Δ.δ. Πολυδρόσου [ 516 ] 
::* το Πολύδροσο [ 468 ] 
::* η Παλαιοσκαμνιά [ 48 ] 
: Δ.δ. Ράχης -- η Ράχη [ 633 ]
: Δ.δ. Στρογγυλής -- η Στρογγυλή [ 235 ]
: Δ.δ. Ψαθοτοπίου -- το Ψαθοτόπι [ 253 ]
Καμαμπέρ

thumb|right|350px|Καμαμπέρ
Το Καμαμπέρ (γαλ. "Camembert de Normandie AOC") είναι γαλλικό τυρί από την περιοχή της Νορμανδίας. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι το λευκό περίβλημα του τυριού και η ιδιαίτερα έντονη μυρωδιά του.
Δήμος Ξηροβουνίου

Ο Δήμος Ξηροβουνίου ήταν δήμος του νομού Άρτας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρταίων. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού, και απλωνόταν στις πλαγιές του ομώνυμου βουνού. Αποτελούνταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλαμβάνει έκταση 123,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.083 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Αμμότοπος .

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: Δ.δ. Αμμοτόπου [ 1.229 ] 
::* ο Αμμότοπος [ 842 ] 
::* τα Αμπέλια [ 387 ] 
: Δ.δ. Δαφνωτής [ 221 ] 
::* η Δαφνωτή [ 170 ] 
::* ο Προφήτης Ηλίας [ 51 ] 
: Δ.δ. Καμπής -- η Καμπή [ 1.012 ]
: Δ.δ. Παντανάσσης [ 379 ] 
::* η Παντάνασσα [ 314 ] 
::* τα Ανωγειατά [ 58 ] 
::* ο Υδροηλεκτρικός Σταθμός Λούρου [ 7 ] 
: Δ.δ. Πιστιανών [ 325 ] 
::* τα Πιστιανά [ 72 ] 
::* η Καλλιθέα (τ. ο Μαχαλάς) [ 40 ] 
::* τα Πλατάνια [ 213 ] 
: Δ.δ. Ροδαυγής [ 557 ] 
::* η Ροδαυγή [ 392 ] 
::* η Άμμος [ 4 ] 
::* το Καθαροβούνι [ 2 ] 
::* το Περδικάρι [ 80 ] 
::* το Σουμέσι [ 79 ] 
: Δ.δ. Σκούπας [ 201 ] 
::* η Σκούπα [ 66 ] 
::* ο Κάμπος [ 44 ] 
::* ο Κάρδαμος [ 17 ] 
::* το Παλαιοχώρι [ 30 ] 
::* τα Πλατανάκια [ 23 ] 
::* τα Τσιαπαλαίικα [ 13 ] 
::* ο Φράξος [ 8 ] 
: Δ.δ. Φανερωμένης -- η Φανερωμένη [ 159 ]
Κορκ

Το Κορκ (αγγλικά: "Cork", ιρλανδικά: "Corcaigh" , σημ. "έλος") είναι πόλη της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, στα νότια της Ιρλανδίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μετά το Δουβλίνο στη χώρα και η τρίτη σε όλο το νησί, μετά το Δουβλίνο και το Μπέλφαστ. Αποτελεί την πρωτεύουσα και διοικητικό κέντρο της Κομητείας του Κορκ και τη μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία του Μύνστερ. Έχει πληθυσμό 125.622 κατοίκων ενώ η μητροπολιτική περιοχή της πόλης έχει πληθυσμό 208.669 κατοίκων και η ευρύτερη αστική περιοχή της πόλης πληθυσμό 380.000 κατοίκων. 

Ο ποταμός Λη χωρίζει την πόλη σε δύο τμήματα, τα οποία ενώνονται μεταξύ τους με γέφυρες. Ο λιμένας της πόλης είναι το δεύτερο μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι του κόσμου μετά από αυτό του Σίδνεϊ στην Αυστραλία. Οι κάτοικοi του Κορκ χρησιμοποιούν μια ιδιάζουσα τοπική διάλεκτο, της οποίας λέξεις διαφέρουν από την επίσημη αγγλική γλώσσα, ενώ ο τόνος της ομιλίας τους ποικίλει και είναι πιο λεπτός. 

Tο Κορκ φημιζόταν πάντοτε για την ανεξαρτησία του και την επίμονη αντίστασή του, η οποία χρονολογείται από την υποστήριξη της πόλης στον Πέρκιν Γουόρμπεκ το 1491, διεκδικητή του αγγλικού θρόνου αμέσως μετά τον Πόλεμο των Ρόδων. Νεότερα παραδείγματα αποτελούν ο επιφανής του ρόλος στον Πόλεμο της Ιρλανδικής Ανεξαρτησίας (1919-1921) και στον Ιρλανδικό Εμφύλιο Πόλεμο (1922-23). Έτσι, έγινε διάσημο ως «επαναστατικό Κορκ».

Στην πόλη αυτή παρασκευάζονται πολλές μπύρες σε ζυθοποιεία, η πιο γνωστή από τις οποίες είναι η Murphy's Irish Stout.
Δήμος Νέας Αρτάκης

Ο Δήμος Νέας Αρτάκης ήταν μέχρι το 2010 δήμος του νησιού της Εύβοιας. Βρίσκόταν λίγο βορειότερα από την Χαλκίδα. Συνόρευε με τους δήμους Χαλκιδέων και Μεσσαπίων. Αποτελείτο από ένα δημοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 23 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.646 κατοίκων. Ο δήμος πήρε το όνομά του από την πόλη της Νέας Αρτάκης.
Νέα Αρτάκη

Η Νέα Αρτάκη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Εύβοιας, και ανήκει διοικητικά στο Δήμο Χαλκιδέων. Βρίσκεται 10 χλμ. βόρεια της Χαλκίδας. Τα τελευταία χρόνια η επέκταση και των δύο πόλεων έχει συνδέσει την Νέα Αρτάκη με το πολεοδομικό συγκρότημα της Χαλκίδας, δίνοντας της την εικόνα προαστίου της Χαλκίδας. Η Νέα Αρτάκη ήταν έδρα του Δήμου Νέας Αρτάκης μέχρι την κατάργησή του το 2010, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Ο οικισμός πήρε το σημερινό του όνομα όταν εγκαταστάθηκαν σε αυτόν πρόσφυγες από την Αρτάκη της Κυζίκου της Μικράς Ασίας. Μέχρι τότε λεγόταν Βατώντα. Η ονομασία άλλαξε επίσημα το 1933 Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο μόνιμος πληθυσμός είναι 9.489.
Δήμος Αυλίδας

Ο Δήμος Αυλίδας ήταν ένας από τους δύο δήμους του νομού Ευβοίας που βρίσκονται στη βοιωτική πλευρά (ο άλλος ήταν ο δήμος Ανθηδώνας). Καταργήθηκε το 2011 με το σχέδιο Καλλικράτης, συγχωνευόμενος στο νέο Δήμο Χαλκιδέων. Ο δήμος αποτελείτο από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 122,2 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.300 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Βαθύ Αυλίδας.

Ο Δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Βαθέος Αυλίδας [3.674]
:* το Βαθύ Αυλίδας [2.546]
:* το Μικρό Βαθύ [204]
:* η Παραλία [697]
:* η Ριτσώνα [227]
: Δ.δ. Καλοχωρίου-Παντειχίου Αυλίδας (Καλοχωρίου-Παντειχίου) -- το Καλοχώρι-Παντείχι Αυλίδας [874]
: Δ.δ. Παραλίας Αυλίδας -- η Παραλία Αυλίδας [2.577]
: Δ.δ. Φάρου Αυλίδας -- ο Φάρος Αυλίδας [1.175]
Δήμος Κηρέως

Ο Δήμος Κηρέως ήταν ένας από τους 25 δήμους και 2 κοινότητες του νομού Εύβοιας μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύτηκε στον Δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας που δημιουργήθηκε το 2011 με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκεται στην βόρεια χερσόνησο του νησιού της Εύβοιας, ανάμεσα στους δήμους Μεσσαπίων, Νηλεώς και Ελυμνίων. Ο δήμος αποτελείτο από 10 δημοτικά διαμερίσματα και ο πληθυσμός του ήταν 6.671 κάτοικοι. Έδρα του δήμου ήταν το Μαντούδι.

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: Δ.δ. Μαντουδίου [1.956]
::* το Μαντούδι [1.955]
::* οι Φούρνοι [1]
: Δ.δ. Βλαχιάς [226]
::* η Βλαχιά [210]
::* το Σαρακήνικο [16]
: Δ.δ. Δαφνούσσης [102]
::* η Δαφνούσσα [66]
::* το Τρούπι [36]
: Δ.δ. Κηρίνθου [865]
::* η Κήρινθος [721]
::* η Ζωοδόχος Πηγή [111]
::* η Κρύα Βρύση [33]
: Δ.δ. Μετοχίου Κηρέως -- το Μετόχι [233]
: Δ.δ. Πηλίου -- το Πήλι [870]
: Δ.δ. Προκοπίου -- το Προκόπι [1.111]
: Δ.δ. Σπαθαρίου [381]
::* το Σπαθάρι [257]
::* τα Καλύβια [124]
: Δ.δ. Στροφυλιάς -- η Στροφυλιά [618]
: Δ.δ. Φαράκλας -- η Φαράκλα [309]
Δήμος Τετραφυλίας

Ο Δήμος Τετραφυλίας ήταν δήμος του νομού Άρτας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη. Βρισκόταν στο ανατολικότερο τμήμα του νομού, στα σύνορα με τον Καρδίτσας, με τον οποίο χωριζόταν από τον ποταμό Αχελώο. Αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 159,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.792 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Αστροχώρι.

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (στις αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: Δ.δ. Αστροχωρίου [ 309 ] 
::* το Αστροχώρι [ 38 ] 
::* η Βουτανιάδα [ 20 ] 
::* οι Καστανιές [ 76 ] 
::* ο Πλάτανος [ 175 ] 
: Δ.δ. Ελάτης [ 366 ] 
::* η Ελάτη [ 151 ] 
::* το Ρισέσι [ 69 ] 
::* η Σταυροβρύση [ 146 ] 
: Δ.δ. Καστανέας [ 532 ] 
::* η Καστανιά [ 326 ] 
::* η Μηλιά [ 12 ] 
::* ο Πέτρου [ 38 ] 
::* οι Τσελιγγάδες [ 30 ] 
::* το Φράξο [ 126 ] 
: Δ.δ. Μεγαλόχαρης [ 463 ] 
::* η Μεγαλόχαρη [ 107 ] 
::* ο Άγιος Γεώργιος [ 44 ] 
::* η Αφροξυλιά [ 61 ] 
::* η Κρύα Βρύση [ 83 ] 
::* το Λαμπίρι [ 84 ] 
::* τα Ποτιστικά [ 84 ] 
: Δ.δ. Μεσοπύργου [ 571 ] 
::* ο Μεσόπυργος [ 182 ] 
::* το Αλωνάκι (τ. η Κολτσίδα) [ 35 ] 
::* η Βελανιδιά [ 84 ] 
::* το Βουλιαγμένο [ 61 ] 
::* η Βρυσούλα (τ. η Αλαταριά) [ 85 ] 
::* τα Κανάλια [ 20 ] 
::* ο Παλαιόμυλος [ 104 ] 
: Δ.δ. Μηλιανών [ 472 ] 
::* τα Μηλιανά [ 164 ] 
::* τα Αλώνια [ 52 ] 
::* οι Άνω Καρυές [ 37 ] 
::* η Λαγκάδα [ 97 ] 
::* η Πέρδικα [ 115 ] 
::* ο Πύργος [ 7 ] 
: Δ.δ. Πηγών [ 1.079 ] 
::* οι Πηγές [ 214 ] 
::* ο Άγιος Βασίλειος [ 48 ] 
::* ο Άγιος Νικόλαος [ 146 ] 
::* η Αηδονιά [ 107 ] 
::* το Δίλοφο [ 132 ] 
::* η Ιτέα [ 70 ] 
::* ο Κασιανός [ 20 ] 
::* οι Μηλιές [ 263 ] 
::* τα Παλαιομύλια [ 46 ] 
::* τα Χουτιανά [ 33 ]
Δήμος Αλυκών

Ο Δήμος Αλυκών ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού ανάμεσα στους δήμους Ελατίων και Αρκαδίων. Ο δήμος Αλυκών αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.796 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Καταστάρι.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Κατασταρίου -- το Καταστάρι [ 1.287 ]
: Δ.δ. Αγίου Δημητρίου [ 521 ] 
::* ο Άγιος Δημήτριος [ 433 ] 
::* ο Δράκας [ 88 ] 
: Δ.δ. Αλικανά -- ο Αλικανάς [ 341 ]
: Δ.δ. Άνω Γερακαρίου [ 720 ] 
::* το Άνω Γερακάρι [ 195 ] 
::* τα Αλώνια [ 521 ] 
::* τα Καστέλια [ 4 ] 
: Δ.δ. Καλλιθέας -- η Καλλιθέα [ 216 ]
: Δ.δ. Κάτω Γερακαρίου -- το Κάτω Γερακάρι [ 341 ]
: Δ.δ. Μέσου Γερακαρίου [ 402 ] 
::* το Μέσο Γερακάρι [ 237 ] 
::* η Ψαρού [ 165 ] 
: Δ.δ. Πηγαδακίων -- τα Πηγαδάκια [ 394 ]
: Δ.δ. Σκουληκάδου -- το Σκουληκάδο [ 574 ]

μικρογραφία|Το Δ.Δ. Διαμέρισμα Αλικανά και οι Αλυκές
Δήμος Αρκαδίων

Ο Δήμος Αρκαδίων ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού ανάμεσα στους δήμους Ελατίων και Ζακυνθίων. Ο δήμος Αρκαδίων αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.830 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Βανάτο. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Βανάτου -- το Βανάτο [ 820 ]
: Δ.δ. Αγίου Κηρύκου [ 759 ] 
::* ο Άγιος Κήρυκος [ 725 ] 
::* ο Χαμουζάς [ 34 ] 
: Δ.δ. Καλιπάδου [ 673 ] 
::* το Καλιπάδο [ 607 ] 
::* τα Λιμονταίικα [ 11 ] 
::* τα Ψαραίικα [ 55 ] 
: Δ.δ. Κυψέλης [ 596 ] 
::* η Κυψέλη [ 433 ] 
::* η Δροσιά [ 99 ] 
::* ο Νερόμυλος [ 64 ] 
: Δ.δ. Πλάνου -- ο Πλάνος [ 823 ]
: Δ.δ. Σαρακηνάδου -- το Σαρακηνάδο [ 538 ]
: Δ.δ. Τραγακίου -- το Τραγάκι [ 621 ]
Μυκαλησσός

250px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Η Μυκαλησσός υπήρξε αρχαία ελληνική πόλη στην ανατολική Βοιωτία, σε μικρή απόσταση από τον πορθμό του Ευρίπου και την πόλη της Χαλκίδας. Βρισκόταν στη θέση της σημερινής Ριτσώνας, νοτιοανατολικά από το Μεσσάπιο όρος (σημερινός Κτυπάς) και συγκεκριμένα στη διασταύρωση της παλαιάς εθνικής οδού Χαλκίδος-Θηβών με τον επαρχιακό δρόμο Ριτσώνας-Βαθύ Αυλίδας, στη θέση Χάνι.
Κώστας Γεωργουσόπουλος

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος (1937) είναι Έλληνας συγγραφέας και κριτικός θεάτρου.
Δήμος Γιαννιτσών

Ο Δήμος Γιαννιτσών ήταν δήμος του νομού Πέλλας που λειτούργησε την περίοδο 1924-2010. Συστάθηκε το 1924 (αρχικά με την ονομασία δήμος Γενιτσών). Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας διευρύνθηκε με τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του νέου διευρυμένου δήμου. Ο δήμος καταργήθηκε το 2011, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πέλλας. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, ανάμεσα στους δήμους Πέλλας, Κύρρου, Μεγάλου Αλεξάνδρου και Κρύας Βρύσης. Περιλάμβανε 3 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 65,5 τ.χλμ. είχε συνολικό πληθυσμό 31.442 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν τα Γιαννιτσά. Πρώτος Δήμαρχος του Δήμου Γιαννιτσών ήταν ο Λεωνίδας Γραμματικού.
Δήμος Ζακυνθίων

Ο Δήμος Ζακυνθίων (1864-2010) είναι ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούταν διοικητικά η Ζάκυνθος μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύτηκε στο Δήμο Ζακύνθου μαζί με τους άλλους δήμους του νησιού. Βρισκόταν στα νοτιοανατολικά του νησιού και περιελάμβανε την πρωτεύουσα του νησιού, την πόλη της Ζακύνθου. Ο δήμος Ζακυνθίων αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 46,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 16.475 κατοίκους. Αποτελούσε το πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα του νησιού. 

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Ζακυνθίων [ 11.254 ] 
::* η Ζάκυνθος [ 11.196 ] 
::* η Μονή Στροφάδων (Επί της νησίδας Σταμφάνιον Στροφάδων) [ 58 ] 
: Δ.δ. Αμπελοκήπων [ 1.423 ] 
::* οι Αμπελόκηποι [ 1.177 ] 
::* το Καλπάκι [ 246 ] 
: Δ.δ. Αργασίου [ 771 ] 
::* το Αργάσι [ 569 ] 
::* ο Καλλιτέρος [ 202 ] 
: Δ.δ. Βασιλικού [ 709 ] 
::* ο Βασιλικός [ 257 ] 
::* ο Άγιος Ιωάννης [ 2 ] 
::* ο Άνω Βασιλικός [ 230 ] 
::* το Καλονήσι (νησίδα) [ 0 ] 
::* το Ξηροκάστελλο [ 220 ] 
: Δ.δ. Γαϊτανίου -- το Γαϊτάνι [ 1.411 ]
: Δ.δ. Μποχάλης [ 907 ] 
::* η Μπόχαλη [ 730 ] 
::* το Ακρωτήρι [ 80 ] 
::* το Κυδώνι [ 97 ]
Δήμος Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ο Δήμος Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν δήμος του νομού Πέλλας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πέλλας. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, ανάμεσα στους δήμους Μενηίδος, Κρύας Βρύσης, Γιαννιτσών και Σκύδρας. Αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 8.140 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Γαλατάδες.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Γαλατάδων -- οι Γαλατάδες [ 2.339 ]
: Δ.δ. Άγιος Γεώργιος (της πρώην κοινότητας Δάφνης) -- ο Άγιος Γεώργιος [ 359 ]
: Δ.δ. Δροσερού -- το Δροσερό [ 496 ]
: Δ.δ. Καρυωτίσσης -- η Καρυώτισσα [ 1.999 ]
: Δ.δ. Λιπαρού -- το Λιπαρό [ 478 ]
: Δ.δ. Παλαιφύτου -- το Παλαίφυτο [ 1.468 ]
: Δ.δ. Τριφυλλίου [ 1.001 ] 
::* το Τριφύλλι [ 531 ] 
::* το Γυψοχώρι [ 470 ]
Δήμος Λαγανά

μικρογραφία|Τμήμα της παραλίας Λαγανά
μικρογραφία|Βράδυ καλοκαιριού στον Λαγανά
Ο Δήμος Λαγανά ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Καταλάμβανε όλο το νότιο τμήμα του νησιού. Ο δήμος Λαγανά αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 5.894 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Λαγανάς. Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος Λαγανά είναι αυτή με την μεγαλύτερη τουριστική κίνηση στο νησί της Ζακύνθου. Είναι και ο βιότοπος της θαλάσσιας χελώνας Καρέτα Καρέτα.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Παντοκράτορος [ 1.442 ] 
::* ο Παντοκράτορας [ 899 ] 
::* ο Λαγανάς [ 543 ] 
: Δ.δ. Αγαλά [ 334 ] 
::* ο Αγαλάς [ 317 ] 
::* ο Άη Γιάννης [ 8 ] 
::* η Άμπελος [ 2 ] 
::* οι Στημιές [ 7 ] 
: Δ.δ. Καλαμακίου [ 901 ] 
::* το Καλαμάκι [ 661 ] 
::* τα Μαργαραίικα [ 164 ] 
::* τα Πευκάκια [ 76 ] 
: Δ.δ. Κερίου [ 680 ] 
::* το Κερίον [ 487 ] 
::* το Απελάτι [ 25 ] 
::* η Λίμνη Κερίου [ 145 ] 
::* ο Μαραθιάς [ 23 ] 
: Δ.δ. Λιθακιάς -- η Λιθακιά [ 1.185 ]
: Δ.δ. Μουζακίου -- το Μουζάκι [ 1.352 ]
Μουσείο Ορσέ

Το Μουσείο Ορσέ (γαλλ. Musée d'Orsay) είναι Γαλλικό εθνικό μουσείο στο 7ο διαμέρισμα (VIIe arrondissement) της πόλης του Παρισιού, στην αριστερή όχθη (rive gauche) του ποταμού Σηκουάνα (la Seine) και κατά μήκος της ομώνυμης αποβάθρας. Σε αυτό εκτίθενται έργα ζωγραφικής και γλυπτικής δημιουργημένα από το 1848 έως το 1914, ενώ παράλληλα φιλοξενεί και περιοδικές εκθέσεις.
Δήμος Ελατίων

Ο Δήμος Ελατίων ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Καταλάμβανε όλο το βόρειο τμήμα του νησιού, και αποτελούσε τον μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της Ζακύνθου με συνολική έκταση 111,4 τ.χλμ.. Ο δήμος Ελατίων αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.503 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Βολίμες. Ο δήμος Ελατίων ήταν ο πιο αραιοκατοικημένος του νομού Ζακύνθου, αλλά η περιοχή που καταλάμβανε διαθέτει και τις ομορφότερες παραλίες του νησιού.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Βολιμών [ 956 ] 
::* οι Βολίμες [ 644 ] 
::* ο Άγιος Ανδρέας (νησίδα) [ 0 ] 
::* ο Άγιος Νικόλαος [ 42 ] 
::* ο Ασκός [ 76 ] 
::* η Βαρβάρα [ 32 ] 
::* οι Ελιές [ 40 ] 
::* το Κορίθι [ 122 ] 
: Δ.δ. Αναφωνητρίας [ 221 ] 
::* η Αναφωνήτρια [ 221 ] 
::* ο Άγιος Ιωάννης (νησίδα) [ 0 ] 
: Δ.δ. Άνω Βολιμών [ 475 ] 
::* οι Άνω Βολίμες [ 320 ] 
::* η Αγία Θέκλα [ 65 ] 
::* το Μικρό Νησί [ 22 ] 
::* τα Σκινάρια [ 68 ] 
: Δ.δ. Έξω Χώρας [ 220 ] 
::* η Έξω Χώρα [ 160 ] 
::* το Καμπί [ 60 ] 
: Δ.δ. Μαριών -- οι Μαρίες [ 367 ]
: Δ.δ. Ορθονιών [ 264 ] 
::* οι Ορθονιές [ 249 ] 
::* η Κορώνη [ 15 ]
Εκχριστιανισμός της Πολωνίας

«Εκχριστιανισμός της Πολωνίας», του [[Γιαν Ματέικο]].

Το Βάπτισμα της Πολωνίας (πολωνικά: Chrzest Polski), ή Εκχριστιανισμός της Πολωνίας, ήταν ένα γεγονός του 966 μ.Χ. που σημάδεψε την αρχή του εκχριστιανισμού της Πολωνίας. Ο πρώτος που βαπτίστηκε ήταν ο Μιέσκο Α΄, ο πρώτος ηγέτης του Πολωνικού κράτους. Το επόμενο βήμα για τον εκχριστιανισμό της Πολωνίας ήταν το κτίσιμο καθεδρικών ναών και ο διορισμός κληρικών, στο διάστημα μεταξύ 10ου και 11ου αιώνα.

Ο Μιέσκο, υιοθετώντας το χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία, προσπάθησε να παγιώσει και να ενισχύσει την εξουσία του (βασιζόμενος στο μεσαιωνικό «Θείο Δικαίωμα» των Βασιλέων), ενώ παράλληλα έβρισκε μια ενοποιητική δύναμη για τη συσπείρωση του Πολωνικού λαού. Υπάρχει διάσταση απόψεων σχετικά με το ακριβές σημείο που βαπτίστηκε ο Μιέσκο. Υποστηρίζεται ότι το γεγονός έλαβε χώρα είτε στο Γκνιέζνο, είτε στο Πόζναν είτε στην Κολωνία ή ακόμα και στη Ρώμη. Τελικά, μέχρι τον 13ο αιώνα, η Καθολική Εκκλησία κατέστη κυρίαρχη θρησκεία στην Πολωνία.

Το 1966, στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, για το πέρας 1000 ετών από το «Βάπτισμα», η πολωνική εκκλησία γιόρτασε τα 1000 χρόνια χριστιανισμού στην Πολωνία («Sacrum Poloniae Millenium», Ιερή Πολωνική Χιλιετία), ενώ η κομμουνιστική κυβέρνηση γιόρτασε τα 1000 χρόνια του Πολωνικού Κράτους («"Tysiąclecie Państwa Polskiego"», Χιλιετία του Πολωνικού Κράτους).
Νικόλαος Φαρδύς

Ο Νικόλαος Φαρδύς (1853 - 1901) υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος, δάσκαλος, ιατρός καθώς και δήμαρχος Σαμοθράκης.
Γκόστιβαρ

Το Γκόστιβαρ (, αλβανικά : Gostivari, ;), είναι μια πόλη στη Βόρεια Μακεδονία, που βρίσκεται στην περιοχή της άνω κοιλάδας του Πόλογκ. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας με πληθυσμό 81,042 κατοίκους , και καλύπτει έκταση 1.341 τ.χλμ.. Το Γκόστιβαρ διαθέτει καλές οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις με άλλες πόλεις στην περιοχή, όπως το Τέτοβο, τα Σκόπια, το Κίτσεβο, την Οχρίδα, και τη Δίβρη. Ένας σύγχρονος αυτοκινητόδρομος έγινε το 1995, από Γκόστιβαρ προς Τέτοβο, μήκους 24 χλμ. Το Γκόστιβαρ είναι η έδρα του Δήμου Γκόστιβαρ.
Κορασόν Ακίνο

thumb|Η Κορασόν Ακίνο.
Η Κορασόν Ακίνο ("María Corazón Sumulong Cojuañgco Aquino", 25 Ιανουαρίου 1933 – 1 Αυγούστου 2009) ήταν πολιτικός από τις Φιλιππίνες και παγκοσμίως γνωστή υπερασπίστρια της δημοκρατίας, της ειρήνης και της χειραφέτησης των γυναικών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα της και η πρώτη γυναίκα που έγινε αρχηγός κράτους στην Ασία. Υπηρέτησε ως 11η Πρόεδρος από το 1986 ως το 1992. 

Αυτοαποκαλούνταν «απλή νοικοκυρά». Ήταν σύζυγος του γερουσιαστή Μπενίνιο Ακίνο (1932–1983) και μετά τη δολοφονία του τελευταίου τέθηκε επικεφαλής της αντιπολίτευσης με στόχο την πτώση του δικτάτορα Φερντινάντο Μάρκος. Κατήλθε υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 1986 και έπειτα από τις καταγγελίες για νοθεία υπέρ του Μάρκος, ανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας, έπειτα από ειρηνική επανάσταση.
Δήμος Θάσου

Ο Δήμος Θάσου είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Περιλαμβάνει κυρίως τη νήσο Θάσο, αλλά και τη νησίδα Κοίνυρα. Η έκταση του δήμου είναι 379 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 13.770 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι ο Λιμένας Θάσου.
Δήμος Κορώνης

Ο Δήμος Κορώνης ήταν Δήμος του Νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας» από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Βρισκόταν στο νοτιότερο άκρο του Νομού. Ο Δήμος αποτελούταν από 10 Δημοτικά Διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 105,1 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 5.067 κατοίκους σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν η Κορώνη.
Δήμος Αιπείας

Ο Δήμος Αιπείας ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μεσσήνης. Βρισκόταν στη δυτική ακτή του Μεσσηνιακού κόλπου στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.574 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν η Λογγά.
Δήμος Χιλιοχωρίων

Ο Δήμος Χιλιοχωρίων ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πύλου-Νέστορος. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, στην ενδοχώρα. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.916 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Χανδρινός.
Δήμος Παπαφλέσσα

Ο Δήμος Παπαφλέσσα ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πύλου-Νέστορος. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, στην ενδοχώρα. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.205 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν το Βλαχόπουλο.
Δήμος Βουφράδων

Ο Δήμος Βουφράδων ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μεσσήνης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, στην ενδοχώρα. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 1.802 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Χατζής.
Δήμος Άριος

Ο Δήμος Άριος ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Καλαμάτας. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, στην ενδοχώρα. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.189 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Άρις.
Δήμος Ανδρούσας

Ο Δήμος Ανδρούσας ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μεσσήνης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, στην ενδοχώρα. Ο δήμος αποτελούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.820 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Ανδρούσα.
Δήμος Αρφαρών

Ο Δήμος Αρφαρών ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Καλαμάτας. Βρισκόταν στα βορειοανατολικά του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.292 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν τα Αρφαρά.
Δήμος Είρας

Ο Δήμος Είρας ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Οιχαλίας. Βρισκόταν στο βορειότερο άκρο του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα καταλαμβάνει έκταση 86,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 997 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Νέδα.
Δήμος Κυπαρισσίας

Ο Δήμος Κυπαρισσίας ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τριφυλίας. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού στις ακτές του Ιονίου. Ο δήμος αποτελούταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα καταλάμβανε έκταση 101 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.648 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Κυπαρισσία.
Δήμος Ελειού-Πρόννων

Ο Δήμος Ελειού-Πρόννων ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στο νοτιότερο άκρο του νησιού. Ο δήμος Ελειού-Πρόννων αποτελούνταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 111 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.840 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Πάστρα. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Πάστρας [ 243 ] 
::* η Πάστρα [ 175 ] 
::* το Κρεμμύδι [ 68 ] 
: Δ.δ. Αγίας Ειρήνης -- η Αγία Ειρήνη [ 363 ]
: Δ.δ. Αγίου Νικολάου -- ο Άγιος Νικόλαος [ 181 ]
: Δ.δ. Αργινίων -- τα Αργίνια [ 39 ]
: Δ.δ. Βαλεριάνου [ 262 ] 
::* ο Βαλεριάνος [ 150 ] 
::* οι Ατσουπάδες [ 89 ] 
::* οι Πλατείες [ 23 ] 
: Δ.δ. Μαρκοπούλου [ 272 ] 
::* το Μαρκόπουλο [ 90 ] 
::* ο Κατελειός [ 42 ] 
::* ο Κάτω Κατελειός [ 140 ] 
: Δ.δ. Μαυράτων -- τα Μαυράτα [ 159 ]
: Δ.δ. Ξενοπούλου [ 214 ] 
::* το Ξενόπουλο [ 92 ] 
::* τα Ανδριολάτα [ 30 ] 
::* το Καπανδρίτι [ 92 ] 
: Δ.δ. Πόρου [ 1.237 ] 
::* ο Πόρος [ 971 ] 
::* ο Ασπρογέρακας [ 26 ] 
::* τα Καμπιτσάτα [ 44 ] 
::* η Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Άτρου [ 2 ] 
::* η Ρίζα [ 20 ] 
::* τα Τζανάτα [ 174 ] 
: Δ.δ. Σκάλας [ 700 ] 
::* η Σκάλα [ 530 ] 
::* ο Αλειμματάς [ 17 ] 
::* το Ρατζακλί [ 122 ] 
::* οι Φανιές [ 31 ] 
: Δ.δ. Χιονάτων [ 170 ] 
::* τα Χιονάτα [ 53 ] 
::* ο Θηράμονας [ 74 ] 
::* ο Κολαίτης [ 43 ]
Μηχανική λογισμικού

Μηχανική λογισμικού, ή τεχνολογία λογισμικού (αγγλ.: "software engineering"), ονομάζεται η τυποποιημένη και συστηματική προσέγγιση στην ανάλυση, σχεδίαση, υλοποίηση και συντήρηση λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σήμερα θεωρείται διακριτό επάγγελμα στο πλαίσιο των τεχνολογιών πληροφοριών, η επιστημονική βάση του οποίου αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστός κλάδος της πληροφορικής, σε στενή όμως σχέση με τη θεωρητική πληροφορική και τα υπολογιστικά συστήματα. Η μηχανική λογισμικού προέκυψε κατά τη δεκαετία του 1960 μέσω της αναγνώρισης των περιορισμών της αντιμετώπισης του λογισμικού μόνο ως αποτέλεσμα προγραμματισμού, ενώ έχει προταθεί η συμπερίληψή της και στις επιστήμες μηχανικών ως ξεχωριστού γνωστικού πεδίου.

Στην ελληνική ορολογία υπάρχει μία διάκριση μεταξύ «μηχανικής» και «τεχνολογίας», με την πρώτη να δίνει περισσότερη έμφαση στην έρευνα για τη θεμελίωση νέων μεθόδων και τη δεύτερη να επικεντρώνεται στην εφαρμογή προκαθορισμένων μεθόδων. Στην πράξη, τα περισσότερα προγράμματα σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης που περιλαμβάνουν μηχανική / τεχνολογία λογισμικού δεν συμβαδίζουν με αυτήν τη σύμβαση της ορολογίας, καθώς στον αγγλοσαξονικό κόσμο (όπου εμφανίστηκε η μηχανική λογισμικού ως διακριτό γνωστικό πεδίο και επάγγελμα) δεν υφίσταται παρόμοια διάκριση.
Αργυρούπολη Κιλκίς

H Αργυρούπολη Κιλκίς είναι χωριό που κείται 4 χλμ. ανατολικά της πόλης του Κιλκίς και δυτικά του Σπανού ποταμού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 423 κατοίκους. Κατά την απογραφή του 2001 είχε 591 κατοίκους. Η Αργυρούπολη βρίσκεται δυτικά του Γαλλικού ποταμού.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ Θριάμβου κάτω των 17

Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ Θριάμβου κάτω των 17 (World Under-17 Hockey Challenge) είναι διεθνής διοργάνωση του χόκεϊ επί πάγου, η οποία διεξάγεται κάθε χρόνο στον Καναδά. Οι αγώνες δεν διεξάγονται τα έτη που γίνονται οι Χειμερινοί Αγώνες του Καναδά. Κατά συνέπεια, το πρωτάθλημα διεξάγεται επί τρία συνεχή χρόνια και δεν διεξάγεται την επόμενη χρονιά. Τελεί υπό την αιγίδα της "Hockey Canada" και αποτελεί την πρώτη σημαντική διοργάνωση για παίκτες ηλικίας κάτω των 17 ετών.

Σήμερα θεωρείται ανεπίσημα παγκόσμιο πρωτάθλημα, καθώς δεν υπάρχει επίσημο πρωτάθλημα της IIHF για παίκτες ηλικίας κάτω των 17 ετών.
Ηλεκτρονικός μηχανικός

Ηλεκτρονικός μηχανικός (αγγλ. "electronic engineer") είναι o μηχανικός που ασχολείται με τις τεχνολογικές εφαρμογές της ηλεκτρονικής, η οποία είναι κλάδος της ηλεκτρολογίας, στην ανάλυση, σχεδίαση και κατασκευή εξοπλισμού (τρανζίστορ, ολοκληρωμένα κυκλώματα, πλακέτες τυπωμένου κυκλώματος κλπ), με στόχους συνήθως τηλεπικοινωνιακούς ή υπολογιστικούς. Ο ηλεκτρονικός μηχανικός, επομένως, αξιοποιεί τον ηλεκτρισμό για να διαβιβάσει κωδικοποιημένες πληροφορίες διαμέσου ηλεκτρονικών κυκλωμάτων. Το επιστημονικό πεδίο του καλείται επιστήμη ηλεκτρονικού μηχανικού και σε πολλά πανεπιστημιακά προγράμματα σπουδών επικαλύπτεται έως ένα σημείο με την επιστήμη ηλεκτρολόγου μηχανικού, από την οποία αναδύθηκε πριν αυτονομηθεί ακαδημαϊκά, και με την πληροφορική. Κατ' αντιδιαστολή με τους ηλεκτρολόγους μηχανικούς, ο ηλεκτρονικός μηχανικός εξετάζει τα αναλογικά ηλεκτρονικά, την επεξεργασία σήματος, τις τεχνολογίες τηλεπικοινωνιών, την τεχνητή νοημοσύνη και ρομποτική, καθώς και τη μηχανική υπολογιστών στον βαθμό που οι υπολογιστικές μηχανές είναι ηλεκτρονικής φύσης.
Σεκουμπά Κονατέ

Ο ταξίαρχος (Brigadier General) Σεκουμπά Κονατέ (Sékouba Konaté, 1964-) είναι αξιωματικός του στρατού της Γουινέας, αντιπρόεδρος της στρατιωτικής χούντας και ανέλαβε προσωρινός αρχηγός κράτους τον Δεκέμβριο του 2009, όταν ο Μουσά Νταντίς Καμαρά πυροβολήθηκε. Έλαβε το προσωνύμιο "El Tigre" (Τίγρης) για τις επιδόσεις του στις μάχες, γεγονός που τον κατέστησε δημοφιλή. Κυβέρνησε ως τις 21 Δεκεμβρίου 2010, οπότε ανέλαβε πρόεδρος ο εκλεγμένος Αλφά Κοντέ.
Ούετσι-ριου

μικρογραφία|200px|Η λέξη ούετσι-ριου εκφρασμένη στο αλφάβητο Κάντζι.
μικρογραφία|200px|Ο δάσκαλος Κάνμπουν Ούετσι
Ένα από τα πιο διάσημα και πιο αυθεντικά συστήματα καράτε είναι του «Τίγρη, Γερανού και Δράκου». Στην Οκινάουα (Οκινάβα) το έφερε από την Νότια Κίνα ο διάσημος δάσκαλος Κάνμπουν Ούετσι (1877-1948). Δάσκαλός του ήταν ο Ταοϊστής μοναχός Σου Σι Γουά (1874-1926), ο οποίος τον είχε υπό την επίβλεψή του για δέκα χρόνια διδάσκοντας του μια τέχνη την οποία ο ίδιος ο Κάνμπουν Ούετσι δεν είχε κατονομάσει επίσημα ποτέ, αλλά προτιμούσε να να αναφέρεται σε αυτή με την απλή ονομασία "πανγκάι-νουν" (μισό σκληρό - μισό μαλακό). Ίδρυσε το ντότζο (σχολή) του στην Κίνα το 1907 αλλά λειτούργησε μόνο 3 χρόνια καθώς ένας από τους μαθητές του σκότωσε ένα συμπατριώτη του πάνω σε αψιμαχία χρησιμοποιώντας τεχνική ανοιχτού χεριού. Ο Κάνμπουν Ούετσι επέστρεψε στη Οκινάουα το 1910 αποφασισμένος να μην διδάξει ξανά και το 1921 μετανάστευσε στην Ιαπωνία, στην περιοχή της Οσάκα, στην πόλη Γουακαγιάμα. Εκεί πείστηκε από τον συμπατριώτη του Ριούγιου Τομογιόσε (Τομογιόρι στα Ιαπωνικά) να διδάξει και πάλι. Το 1947 ο κάνμπουν Ούετσι μετακόμισε στο νησί Ισίμα κοντά στην Οκινάουα, όπου και απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα. Οι μαθητές του αποφάσισαν τη μετονομασία του στυλ σε Ούετσι-ριου τη δεκαετία του 1940 προς τιμή του δασκάλου τους.

Το ούετσι-ριου είναι παραδοσιακό είδος του καράτε της Οκινάβα. Το ουέτσι-ριου μεταφράζεται ως "στυλ του Ούετσι" ή "σχολή του Ούετσι". Ο Ούετσι μυήθηκε στο καράτε στη Φουτσόου του Φουτσιάν.

Μετά τον θάνατο του Κάνμπουν Ούετσι το 1948, το σύστημα τροποποιήθηκε, επεκτάθηκε και εκλαϊκεύτηκε από τον γιο του Κάνμπουν Ούετσι, Κανέι Ούετσι.
Δήμος Ερίσου

Ο Δήμος Ερίσου ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στο βορειότερο άκρο του νησιού. Ο δήμος Ερίσου αποτελούνταν από 12 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 78,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 1.963 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Βασιλικιάδες. Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος Ερίσου είναι η πιο τουριστική του νησιού.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Βασιλικιάδων [ 150 ] 
::* οι Βασιλικιάδες [ 124 ] 
::* τα Κονιδαράτα [ 26 ] 
: Δ.δ. Αντιπάτων Ερίσου [ 209 ] 
::* τα Αντιπάτα [ 158 ] 
::* τα Γερμενάτα [ 44 ] 
::* ο Ψιλιθριάς [ 7 ] 
: Δ.δ. Άσου -- η Άσος [ 122 ]
: Δ.δ. Βαρέος -- το Βαρύ [ 52 ]
: Δ.δ. Καρυάς -- η Καρυά [ 41 ]
: Δ.δ. Κοθρέα [ 133 ] 
::* ο Κοθρέας [ 56 ] 
::* τα Δεφαρανάτα [ 32 ] 
::* τα Δραπανίτικα [ 22 ] 
::* τα Κοκολάτα [ 23 ] 
: Δ.δ. Κομιτάτων [ 126 ] 
::* τα Κομιτάτα [ 121 ] 
::* η Αγία Σοφία [ 5 ] 
: Δ.δ. Μεσοβουνίων -- τα Μεσοβούνια [ 136 ]
: Δ.δ. Νεοχωρίου -- το Νεοχώρι [ 56 ]
: Δ.δ. Πατρικάτων -- τα Πατρικάτα [ 102 ]
: Δ.δ. Πλαγιάς -- η Πλαγιά [ 83 ]
: Δ.δ. Τουλιάτων [ 306 ] 
::* τα Τουλιάτα [ 14 ] 
::* ο Αγριλιάς [ 39 ] 
::* τα Βεντουράτα [ 37 ] 
::* το Βιγλί [ 25 ] 
::* ο Μάγγανος [ 61 ] 
::* τα Μαρκουλάτα [ 48 ] 
::* τα Τζαμαρελλάτα [ 49 ] 
::* η Χαλικερή [ 33 ] 
: Δ.δ. Φισκάρδου [ 447 ] 
::* το Φισκάρδο [ 225 ] 
::* η Αστερίς (νησίδα) [ 0 ] 
::* η Ευρετή [ 54 ] 
::* τα Κατσαράτα [ 46 ] 
::* τα Ματσουκάτα [ 58 ] 
::* τα Τσελεντάτα [ 64 ]
Άιρες Αλί

Ο Άιρες Αλί (Aires Bonifácio Ali, γενν. στις 6 Δεκεμβρίου 1955) είναι πολιτικός της Μοζαμβίκης. Χρημάτισε Πρωθυπουργός από τις 16 Ιανουαρίου 2010 ως τις 8 Οκτωβρίου 2012.
Μηχανική υπολογιστών

Μηχανική υπολογιστών ονομάζεται ένας επιστημονικός κλάδος ο οποίος συνθέτει στοιχεία από την επιστήμη ηλεκτρονικού μηχανικού και την πληροφορική, με σκοπό την ανάλυση, σχεδίαση και υλοποίηση υλικού υπολογιστών. 

Συνήθως οι μηχανικοί υπολογιστών ασχολούνται με την κατασκευή μικροεπεξεργαστών ή μικροελεγκτών, εξειδικευμένων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων (π.χ. VLSI) κλπ, με στόχο την ενσωμάτωσή τους σε ευρύτερα συστήματα και την εναρμόνιση του υλικού με το λογισμικό. Η μηχανική υπολογιστών στην ανώτατη εκπαίδευση διδάσκεται κυρίως σε τμήματα με τίτλο «Ηλεκτρονικών Μηχανικών», σε τμήματα με τίτλο «Πληροφορικής» και σε τμήματα εστιασμένα στην τομή των δύο: τμήματα «Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής». Υπάρχει ωστόσο επικάλυψη και με τμήματα «Ηλεκτρολόγων Μηχανικών», όταν αυτά παρέχουν και κατεύθυνση ή τομέα ηλεκτρονικής (συνήθως με πρόγραμμα σπουδών ηλεκτρονικού μηχανικού).

Οι απόφοιτοι του κλάδου είναι περιζήτητοι στην αγορά εργασίας. 

Τα κύρια γνωστικά πεδία της μηχανικής υπολογιστών είναι τα παρακάτω:

* Ολοκληρωμένα κυκλώματα
*VLSI
* Λογική σχεδίαση
* Αρχιτεκτονική υπολογιστών
* Μικροπρογραμματισμός
* Μικροεπεξεργαστές
* Ψηφιακές επικοινωνίες

Οι καταρτισμένοι και εξειδικευμένοι στον κλάδο αυτόν επιστήμονες αποκαλούνται μηχανικοί υπολογιστών. Στην καθομιλουμένη ωστόσο, ο όρος αυτός μπορεί ευρύτερα να χρησιμοποιείται και για να περιγράψει μηχανικούς πληροφορικής ή ηλεκτρονικούς μηχανικούς, ακόμα και αν δεν έχουν εξειδικευτεί στη μηχανική υπολογιστών.

Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική
Κατηγορία:Μηχανική υπολογιστών
Καφέ Μπραζιλέιρα

Το Καφέ Μπραζιλέιρα ("Cafe A Brasileira"), ένα από τα πιο ιστορικά και δημοφιλή καφέ της Λισαβόνας, βρίσκεται στην Πλατεία του Σιάντου (Largo do Chiado) επί της οδού Rua Garrett 120-122. Αποτελεί από παλιά νευραλγικό στέκι της κοινωνικής ζωής της πορτογαλικής πρωτεύουσας.

Το Καφέ Μπραζιλέιρα ιδρύθηκε το 1905 ως κατάστημα αρχικά πώλησης βραζιλιάνικου καφέ. Ανακαινισμένο αργότερα, λειτούργησε από το 1920 ως καφενείο και αποτέλεσε αμέσως ένα από τα πιο διάσημα φιλολογικά στέκια, όπου σύχναζαν οι λογοτέχνες της πόλης.

Τα καφέ της Λισαβόνας, με επιρροές από την Ιταλία, χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα, έφτασαν όμως στη μεγάλη ακμή τους στην περίοδο από το 1900 ως το 1930. Λεγόταν μάλιστα την εποχή εκείνη πως "η χώρα κυβερνιόταν από τα καφενεία της".

Το παλαιότερο και πιο ιστορικό καφέ της Λισαβόνας, που λειτουργεί μέχρι και σήμερα, είναι το ""Μαρτίνο ντα Αρκάντα" (Martinho da Arcada) στην Πράσα ντου Κομέρσιου (Praca do Comercio), την Πλατεία Εμπορίου, δίπλα στον ποταμό Τάγο. Ιδρυμένο το 1782, αποτελούσε το προσφιλές στέκι της κοινωνικής ελίτ και διανόησης και το πιο αγαπημένο καφέ του μεγάλου Πορτογάλου ποιητή Φερνάντο Πεσόα (Fernando Pessoa, 1888 - 1935).

Στο Καφέ Μπραζιλέιρα και σ' άλλα λογοτεχνικά καφέ στην περιοχή του Σιάντου, όπως το "Turf" και το "Gremio Literario"", σύχναζε παλαιότερα μια ομάδα μοντερνιστών ποιητών και συγγραφέων, οι οποίοι αυτοαποκαλούνταν "Os vencidos da vida", αλλά και πολιτικοί, καλλιτέχνες και διανοούμενοι. Μέχρι και σήμερα, το Καφέ Μπραζιλέιρα αποτελεί δημοφιλές καταφύγιο της κοινωνικής ελίτ της πόλης, αλλά και καθημερινό στέκι των φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών από το γειτονικό Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας. 

Η Αρ Νουβό (Art Nouveau) πρόσοψή του σε πράσινους χρωματισμούς, όπως και η εσωτερική διακόσμησή του σε στυλ κι αυτή αρ-νουβό, με το δρύινο μπαρ, τα μπρούτζινα κιγκλιδώματα, τη θολωτή οροφή με τους πολυελαίους και τους μεγάλους καθρέπτες στους τοίχους, παραπέμπουν σε μιαν άλλη εποχή.

Ο πιο τακτικός θαμώνας στο Καφέ Μπραζιλέιρα ήταν ο μεγαλύτερος Πορτογάλος ποιητής του 20ου αιώνα Φερνάντο Πεσόα (Fernando Pessoa, 1888 - 1935), ο οποίος απολάμβανε καθημερινά εδώ το αψέντι και τον πορτογαλικό εσπρέσο του (πορτογ. "bica"). Εδώ σύχναζε επίσης και ο Πορτογάλος μυθιστοριογράφος Ακιλίνου Ριμπέιρου (1885 - 1963).

Στον υπαίθριο χώρο μπροστά στο Καφέ Μπραζιλέιρα κυριαρχεί σήμερα το μπρούτζινο άγαλμα του Φερνάντο Πεσόα (1988), έργο του Πορτογάλου γλύπτη Antόnio Lagoa Henriques (1923 - 2009), όπου ο ποιητής καθισμένος σ' ένα τραπεζάκι προσκαλεί στην άδεια δίπλα του μπρούτζινη καρέκλα τους τουρίστες της πόλης να φωτογραφηθούν μαζί του.