Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Σφαγή του Μι Λάι

Η Σφαγή του Μι Λάι (Mỹ Lai) ήταν η μαζική δολοφονία αμάχων πολιτών, ο αριθμός των οποίων κυμαίνεται από 347 έως 504, στο χωριό Μι Λάι του Νοτίου Βιετνάμ, κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, στις 16 Μαρτίου 1968. Τις δολοφονίες διέπραξαν Αμερικανοί στρατιώτες του 3ου λόχου του 1ου τάγματος, το οποίο ανήκε στο 20ό Σύνταγμα Πεζικού, της 11ης ταξιαρχίας της Μεραρχίας "Americal". Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν γυναίκες, παιδιά, βρέφη και ηλικιωμένοι. Μερικά από τα πτώματα, όπως φάνηκε αργότερα είχαν ακρωτηριαστεί και, σύμφωνα με ισχυρισμούς, πολλές γυναίκες βιάστηκαν πριν τις δολοφονίες. Ενώ αρχικά απαγγέλθηκαν κατηγορίες σε 26 Αμερικανούς στρατιώτες για τις πράξεις τους στο Μι Λάι, μόνο ο ανθυπολοχαγός Γουίλιαμ Κάλεϋ (William Calley), ένας διμοιρίτης του τρίτου λόχου, καταδικάστηκε. Ενώ κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία 22 χωρικών και του απαγγέλθηκε η ποινή της ισόβιας κάθειρξης, στη συνέχεια εξέτισε μόνο τρεισήμισι χρόνια κατ' οίκον περιορισμό.

Η σφαγή έλαβε χώρα στους οικισμούς Μι Λάι (Mỹ Lai) και Μι Κε (My Khe) που ανήκαν στο χωριό Σον Μι (Sơn Mỹ). Στο σύγχρονο Βιετνάμ τα γεγονότα ονομάζονται "Σφαγή του Σον Μι" (thảm sát Sơn Mỹ). Η κωδική ονομασία των Αμερικανών για το "οχυρό των Βιετκόνγκ" (sic) ήταν "Πίνκβιλ" (Pinkville).

Το περιστατικό προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή όταν έγινε δημόσια γνωστό το 1969. Η σφαγή επίσης ενδυνάμωσε τις εγχώριες αντιδράσεις στις Η.Π.Α. για τη συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο του Βιετνάμ. Τρεις Αμερικανοί στρατιώτες οι οποίοι προσπάθησαν να σταματήσουν τη σφαγή και να προστατέψουν τους τραυματισμένους αρχικά καταγγέλθηκαν από αρκετούς Αμερικανούς Γερουσιαστές ως προδότες, σε μια προσπάθεια να συγκαλυφθεί η σφαγή. Έγιναν παραλήπτες επιστολών εμφορούμενων από μίσος και απειλών για τη ζωή τους, ενώ βρήκαν ακρωτηριασμένα ζώα στην αυλή τους. Αργότερα, οι τρεις επαινέθηκαν ευρύτατα και τιμήθηκαν από τον αμερικανικό στρατό για τις ηρωικές πράξεις τους.
Εγώ, ο Απαισιότατος 2

Εγώ, ο Απαισιότατος 2 (αγγλικά: Despicable Me 2) είναι αμερικανική κωμωδία κινουμένων σχεδίων με υπολογιστή παραγωγής 2013 και είναι η συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων του 2010 "Εγώ, ο Απαισιότατος" (Despicable Me). Με παραγωγό την Illumination Entertainment και διανομέα την Universal Pictures, τη σκηνοθεσία ανέλαβαν ξανά οι Πιερ Κόφιν και Κρις Ρενόντ και το σενάριο έγραψαν οι Σίνκο Πολ και Κεν Ντόριο. Οι Στιβ Καρέλ, Ράσελ Μπραντ, Μιράντα Κόσγκροβ και Κρίστεν Γουίγκ δανείζουν ξανά τις φωνές τους. Τα νέα μέλη του καστ περιλαμβάνουν τον Μπέντζαμιν Μπρατ την νέμεση του Γκρου και τον Στιβ Κούγκαν. Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 10 Οκτωβρίου 2013.
Ödland

Όντλαντ (Ödland) είναι μια γαλλική μπάντα από την Λυών και αποτελείται από τους Lorenzo Papace, Alizée Bingöllü και Léa Bingöllü.
Η Βασίλισσα των Καταραμένων

Η Βασίλισσα των Καταραμένων (αγγλικά: "Queen of the Damned") είναι αμερικανική ταινία τρόμου, παραγωγής 2002. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μάικλ Ράιμερ και το σενάριο έγραψαν οι Σκοτ Άμποτ και Μάικλ Πετρόνι. Η ταινία είναι ελαφρώς βασισμένη στο τρίτο μυθιστόρημα της σειράς βιβλίων "The Vampire Chronicles" της Αν Ράις αν και περιέχει μέρη πλοκής από το δεύτερο βιβλίο "The Vampire Lestat" και αποτελεί συνέχεια της ταινίας "Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα" (1994). Πρωταγωνιστούν η Aaliyah, στο ρόλο της Βασίλισσας Ακάσα, και ο Στιούαρτ Τάουνσεντ, στο ρόλο του Λεστάτ. Συμμετέχουν επίσης οι Μαργκερίτ Μορό, Πολ ΜακΓκάν, Βίνσεντ Πέρεζ και Λίνα Όλιν.

Μετά από πολλά χρόνια ύπνου, ο βρικόλακας Λεστάτ ξυπνάει και βρίσκει τον κόσμο που ήξερε να έχει αλλάξει. Ανακαλύπτει την ύπαρξη της goth/metal σκηνής, γίνεται ηγέτης ενός συγκροτήματος και γνωρίζει τη δόξα. Η μουσική του ξυπνάει την αρχαία Βασίλισσα Ακάσα, η οποία θέλει ο Λεστάτ να γίνει ο βασιλιάς της. Οι υπόλοιποι όμως βρικόλακες δεν είναι ευχαριστημένοι με τον Λεστάτ, διότι παραβιάζει τον κανόνα να παραμένουν κρυφοί και αποφασίζουν να τον εξοντώσουν.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 22 Φεβρουαρίου 2002 και στην Αυστραλία στις 4 Απριλίου 2002. Έλαβε κυρίως αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς αλλά κινήθηκε ικανοποιητικά στο box office αποφέροντας 45,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

"Η Βασίλισσα των Καταραμένων" κυκλοφόρησε έξι μήνες μετά το θάνατο της Aaliyah και είναι αφιερωμένη στη μνήμη της.
Ρενό Λαβιλενί

Ο Ρενό Λαβιλενί (γαλλ.: "Renaud Lavillenie", 18 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Γάλλος επικοντιστής. Είναι πρωταθλητής Ευρώπης τρεις φορές στον ανοιχτό και τέσσερις φορές στον κλειστό στίβο και δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στον κλειστό στίβο. Επίσης είναι και χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ήταν ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο κλειστό στίβο, με άλμα στα 6,16 μέτρα, από την 15η Φεβρουαρίου 2014 μέχρι την 8η Φεβρουαρίου 2020, όταν ο Άρμαντ Ντουπλάντις πήδηξε 6μ. και 17 εκ. στο Τορούν, στην Πολωνία.
Γιαν βαν Άικ

Ο Γιαν βαν Άικ (φλ. "Jan van Eyck", ορθή προφορά Γιαν φαν Έικ, περ. 1390 - 9 Ιουλίου 1441) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της εποχής της Αναγέννησης. Είναι γνωστός για τις προσωπογραφίες καθώς και για τις μικρογραφίες του, πολλές από τις οποίες κοσμούν μια πλειάδα ανακτόρων και εκκλησιών της Ευρώπης. Έδρασε κυρίως στην πόλη Μπρυζ του σημερινού Βελγίου και θεωρείται ένας από τους πρωτεργάτες της λεγόμενης Φλαμανδικής ζωγραφικής. Υπήρξε δε ένας από τους πρώτους ζωγράφους που υπέγραφαν τα έργα τους, ενώ οι τεχνικές που χρησιμοποίησε και επινόησε επηρέασαν μεγάλο αριθμό μετέπειτα καλλιτεχνών.
Ραμσής Δ΄

Ο Ραμσής Δ΄ (Χενκαμαατρεσετεπεναμούν) διαδέχτηκε τον πατέρα του, Ραμσή Γ΄, σε ηλικία περίπου 44 ετών.
Ήταν ο πέμπτος υιός του Φαραώ, αλλά λόγω θανάτου των προηγουμένων αδελφών του ορίστηκε διάδοχος του θρόνου. Η βασιλεία του διήρκεσε 6,5 χρόνια (1151-1145), διότι πέθανε σύντομα. Η αιτία του θανάτου του δεν είναι γνωστή. Σύζυγός του ήταν η Ντουατεντόπετ ή Μαλέ. Μαζί της απέκτησε δύο υιούς και μία κόρη. 

Στο 27ο έτος της Βασιλείας του Ραμσή Γ΄ ο Χενκαμαατρεσετεπεναμούν Αρχιερέας ήδη του Άμωνος, με την υψηλή διάκριση του Προφήτου, έλαβε τον τίτλο του αρχιστρατήγου και επέδειξε τις πολλαπλές στρατηγικές του ικανότητες στους πολέμους με τους Λίβυους και τους Χεταίους. Η Μαλέ μετά την ενθρόνιση της με τον Ραμσή Δ', έγινε Αρχιιέρια της Ίσιδος. Κατά την επανάσταση της Νουβίας, στο τρίτο έτος της βασιλείας του Ραμσή Δ΄, όπου έλαβαν μέρος και ο αδελφός της, μαζί με άλλους γόνους της φαραωνικής δυναστείας, η Μαλέ με εντολή της Ίσιδος όπως ισχυρίσθηκε, απαίτησε από τον Φαραώ τον θάνατο όλων των ενόχων άνευ εξαιρέσεως, όπερ και εγένετο. 

Τον διαδέχτηκε ο γιος του Ραμσής Ε΄.
Σελεύκεια Πισιδίας

Η Σελεύκεια Πισιδίας ή Σελεύκεια η Σιδηρά, (στη ρωμαϊκή εποχή: Κλαυδιοσελευκεία, Claudioseleucia, Claudioseleuceia, Klaudiaseleukeôn ή Klaudisseleukeôn) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στο βόρειο τμήμα της Πισιδίας, στην Ανατολία. Πρόκειται για τη σημερινή πόλη Σελέφ (τουρκικά: Selef), κοντά στο Εγιρντίρ (Egirdir ή Ejerdir), και απέχει περίπου 15 χλμ βόρεια της αρχαίας ελληνικής πόλης Σπάρτη Πισιδίας ή Σπάρτη Μικράς Ασίας, γνωστότερης σήμερα ως Ισπάρτα, στην επαρχία Ισπάρτα, στο ασιατικό τμήμα της Τουρκίας.
Μίνι Ισραήλ

Μίνι Ισραήλ (Εβραϊκά: מיני ישראל) είναι πάρκο με μικρογραφίες που βρίσκεται κοντά στο Latrun, Ισραήλ στην κοιλάδα Αγιαλόν. Άνοιξε το Νοέμβριο του 2002, και στο χώρο βρίσκονται εκατοντάδες μικροσκοπικά αντίγραφα κτιρίων και μνημείων στο Ισραήλ. Το τουριστικό αξιοθέατο αποτελείται από περίπου 350 μικροσκοπικά μοντέλα, τα περισσότερα από τα οποία είναι σε κλίμακα 1:25.
Σελεύκεια Σιττακινή

Η Σελεύκεια Σιττακινή, γνωστότερη σήμερα ως πρώην Κόχη ή Κοχ ή Μαχόζα (Coche ή Mahoza) και επίσης ως Βεχ Αρνταρσίρ ή Αρντασίρ (Veh Ardashir) - ήταν αρχαία ελληνική πόλη, κτισμένη στη Μεσοποταμία, την οποία υδροδοτούσε ο ποταμός Ευφράτης και κατά μήκος, έναντι του Τίγρη ποταμού, όπου βρισκόταν η άλλη συνονόματη πόλη η Σελεύκεια η επί του Τίγρη ή Σελεύκεια Επιτίγρεια, που ήταν και η πρωτεύουσα στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών.
Ελεύθερο λάκτισμα

Ελεύθερο λάκτισμα στο ποδόσφαιρο είναι το σουτ που γίνεται προκειμένου να ξεκινήσει ξανά ο αγώνας που διακόπηκε από φάουλ ή κάποια άλλη παράβαση. Το σουτ γίνεται από το σημείο που έγινε η παράβαση. Το ελεύθερο διακρίνεται σε δυο είδη, το άμεσο ελεύθερο λάκτισμα, και το έμμεσο. Η διαφορά στην εκτέλεση των δυο λακτισμάτων είναι, ότι ένα γκολ θα μετρήσει αν η μπάλα μπει στο τέρμα κατευθείαν μετά από ένα άμεσο ελεύθερο λάκτισμα, ενώ στο έμμεσο ελεύθερο λάκτισμα, η μπάλα πρέπει να έχει ακουμπήσει πρώτα σε έναν άλλο παίκτη, προτού καταλήξει τέρμα, ώστε να κατακυρωθεί ως έγκυρο γκολ. Και στους δυο τύπους λακτισμάτων, όλοι οι αντίπαλοι παίκτες πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση τουλάχιστον 9,15 μέτρων (10 γιάρδες) από τη μπάλα. Όταν η παράβαση που θα έδινε άμεσο ελεύθερο γίνει μέσα στη μεγάλη περιοχή μιας αμυνόμενης ομάδας, αντί για ελεύθερο δίνεται πέναλτι.
Οι Άγγελοι του Ναγκίρεβ

Οι Άγγελοι του Ναγκίρεβ (ουγγρικά:  "Tiszazugi méregkeverők") ήταν μια ομάδα γυναικών που έζησε στο χωριό Ναγκίρεβ της Ουγγαρίας, όπου, μεταξύ 1914 και το 1929, δολοφόνησαν με δηλητήριο περίπου 300 ανθρώπους. Η ομάδα είχε προμηθευτεί αρσενικό και υπό την καθοδήγηση κυρίως της "σοφής γυναίκας" - όπως την έλεγαν - Σουσάννα Φαζέκας, σύζυγο του Τζούλιους Φαζέκας, δηλητηρίαζαν τα θύματα τους. Η ιστορία τους έχει γίνει υπόθεση μελέτης, όπως για παράδειγμα στο ντοκιμαντέρ "The Angelmakers" (2015) και στην ταινία "Hukkle" (2002).
Γιώργος Κορδέλλας

Ο Γιώργος Κορδέλλας (23 Δεκεμβρίου 1959) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, στιχουργός και συγγραφέας.
Ποταμός Ρουβούμα

Ο Ποταμός Ρουβούμα (αγγλικά: "Ruvuma River", σουαχίλι: "Mto Ruvuma") επίσης, παλαιότερα γνωστός ως Ποταμός Ροβούμα (αγγλικά: "Rovuma River", σουαχίλι: "Mto Rovuma"), είναι ποταμός στην περιοχή των Μεγάλων Αφρικανικών Λιμνών. Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της πορείας του, σχηματίζει τα σύνορα μεταξύ Τανζανίας και Μοζαμβίκης (στη Μοζαμβίκη είναι γνωστός ως Ρίο Ροβούμα (πορτογαλικά: "Rio Rovuma").
Θωμάς Παλαιολόγος Γίδος

Ο Θωμάς Παλαιολόγος Γίδος ήταν βυζαντινός ευγενής του 15ου αιώνα, μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων.

Ο Θωμάς είναι ένα άγνωστο μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων και αταύτιστο. Οι πηγές αναφέρουν ότι ήταν αδελφός του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου χωρίς να ταυτίζεται με κάποιον αδελφό του. Είχε δύο γνωστούς γιους, τον Μεσίχ και τον Μουράτ, που κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 πιάστηκαν αιχμάλωτοι, εντάχθηκαν στους γενίτσαρους και έκαναν στρατιωτική και πολιτική καριέρα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Είναι γνωστός από τις βιογραφίες των γιων του, η δική του ζωή είναι άγνωστη. Σύγχρονοι ερευνητές πιστεύουν ότι ίσως ήταν κάποιο μέλος της οικογένειας των Γίδων που έφερε το όνομα των Παλαιολόγων εκ θηλυγονίας όπου ήταν καρπός παράνομου δεσμού.
Ερίκ Ρομέρ

Ο Ερίκ Ρομέρ ("Éric Rohmer", 21 Μαρτίου 1920 - 11 Ιανουρίου 2010) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και ένας από τους ιδρυτές και σημαντικότερους εκπροσώπους του γαλλικού Νέου Κύματος. Γεννήθηκε στην Τυλ της Γαλλίας στις 4 Απριλίου του 1920 και πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 2010, σε ηλικία 89 ετών, στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, σκηνοθέτησε περισσότερες από 50 ταινίες, κάποιες εκ των οποίων είναι οι ακόλουθες: "Ma nuit chez Maud", "Louis Lumiere", "Η Πωλίν στην Πλαζ", "Les nuits de la pleine lune" κ.α..
Ποταμός Πανγκάνι

Ο Ποταμός Πανγκάνι (αγγλικά: "Pangani River", σουαχίλι: "Mto Pangani") ή απλά Πανγκάνι, (επίσης ονομάζεται Λούφου ("Luffu") και Τζίπε Ρούβου ("Jipe Ruvu"), ιδιαίτερα σε αρχαιότερες πηγές πιθανόν κάποτε να ονομαζόταν Ραπτός Ποταμός ("Rhaptus River")), είναι μεγάλος ποταμός στα βορειοανατολικά της Τανζανίας. Έχει δύο κύριες πηγές: τον Ρούβου ("Ruvu River"), ο οποίος πηγάζει ως Λούμι ("Lumi") στο Κιλιμαντζάρο ("Kilimanjaro"), διέρχεται τη Λίμνη Τζίπε ("Lake Jipe") και εκβάλει στη Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου ("Nyumba ya Mungu Reservoir") και τον Κικουλέτουα ("Kikuletwa"), ο οποίος συμβάλει από τα δυτικά και τροφοδοτείται κυρίως από το Όρος Μέρου ("Mount Meru"), ο οποίος επίσης εκβάλλει στη Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου ("Nyumba ya Mungu Reservoir"). Αμέσως μόλις εξέρχεται από τη δεξαμενή, ο χείμαρος ονομάζεται Πανγκάνι ("Pangani") και εκβάλει στον Ινδικό Ωκεανό στην πόλη Πανγκάνι ("Pangani").

Για μεγάλο μέρος του μήκους του, ο ποταμός ρέει κατά μήκος των συνόρων των περιφερειών Κιλιμαντζάρο ("Kilimanjaro Region") και Μανυάρα ("Manyara Region"), πρωτού κυλήσει στην Περιφέρεια Τάνγκα ("Tanga Region"), στην οποία υπάρχει ο δυναμικότητας 68 MW Σταθμός Υδροηλεκτρικής Ενέργειας του Πανγκάνι ("Pangani Power Station") και το Φράγμα των Καταρακτών του Πανγκάνι ("Pangani Falls Dam").

Εντός του ποταμού υπάρχουν πολλά ακατοίκητα νησιά. Ο ποταμός βρίθει κροκοδείλων ενώ οι ιπποπόταμοι είναι σπανιότεροι στα χαμηλότερα τμήματά του.
Ποταμός Ρούβου

Ο Ποταμός Ρούβου (αγγλικά: "Ruvu River", σουαχίλι: "Mto Ruvu") πηγάζει από τα νότια των Ουλουγκούρου Ορέων και ρέει προς τα ανατολικά όπου εκβάλει στον Ινδικό Ωκεανό πλησίον του Μπαγκαμόγιο ("Bagamoyo"). Ο κύριος παραπόταμός του είναι ο Ποταμός Νγκερενγκέρε ("Ngerengere River"), ο οποίος ξεκινά από τα βόρεια Ουλουγκούρου και ρέει μέσω της πόλης Μορογκόρο ("Morogoro") πριν ενωθεί με τον Ποταμό Ρούβου. Ο Ποταμός Ρούβου αποστραγγίζει μια λεκάνη απορροής 11.789 km² (4.551,76 mi²), η οποία περιλαμβάνει τμήματα των περιφερειών Μορογκόρο και Πουάνι. Η λεκάνη απορροής του μεν Ποταμού Ουάμι ("Wami River") κείται βορείως και δυτικά, ενώ αυτή του Ποταμού Ρουφίτζι ("Rufiji River") κείται νοτίως.
thumb|δεξιά|Χάρτης όπου διακρίνεται ο Ποταμός Ρούβου ("Ruvu River").
Η ροή του κάτω τμήματος και οι εκβολές του ποταμού Ρούβου, με την πόλη του [[Μπαγκαμόγιο]] ("Bagamoyo") στα δεξιά.
Ο Ποταμός Ρούβου ("Ruvu River") αποτελεί σημαντική πηγή νερού για τα νοικοκυριά, τις αρδευόμενες εκμεταλλεύσεις και τις βιομηχανίες στις κοινότητες, κατά μήκος του ποταμού. Είναι επίσης η κύρια πηγή νερού για το Νταρ ες Σαλαάμ ("Dar es Salaam"), τη μεγαλύτερη πόλη της Τανζανίας, η οποία βρίσκεται στις ακτές ανατολικά της λεκάνης απορροής του Ρούβου. Ο ποταμός, παρουσιάζει αυξημένα επίπεδα ρύπανσης με την απελευθέρωση στο ποτάμι, των οικιακών και βιομηχανικών λυμάτων τα οποία δεν έχουν υποστεί επεξεργασία.
Πόθοι στους Βάλτους

Η ταινία Πικρό Ρύζι (Πρωτότυπος τίτλος Riso amaro), γνωστή επίσης και με τον τίτλο της πρώτης της προβολής Πόθοι στους Βάλτους, είναι νεορεαλιστικό δράμα παραγωγής 1949 σε σκηνοθεσία Τζουζέπε Ντε Σάντις. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Σιλβάνα Μάνγκανο, Βιτόριο Γκάσμαν, Ντόρις Ντάουλινγκ και Ραφ Βαλόνε. Την παραγωγή έκανε ο Ντίνο ντε Λαουρέντις. Η ταινία έγινε τεράστια παγκόσμια επιτυχία, προβλήθηκε στο τρίτο φεστιβάλ των Καννών και προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας στην τελετή του 1951.
47171 Λέμπο

Το 47171 Λέμπο είναι μεταποσειδώνιο αντικείμενο της Ζώνης του Κάιπερ που βρίσκεται στην εξωτερική περιοχή του Ηλιακού Συστήματος. Ανακαλύφθηκε την 1η Οκτωβρίου 1999 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έρικ Ρούμπινσταϊν και Λουί-Γκρέγκορι Στρόλγκερ κατά τη διάρκεια παρατήρησης στο Εθνικό Παρατηρητήριο Κιτ Πηκ στην Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Ρούμπινσταϊν αναζητούσε εικόνες που τραβήχτηκαν από τον Στρόλγκερ ως μέρος του προγράμματος Low-Z Supernova Search.
Περιοχή Τσούνυα

Η Περιοχή Τσούνυα (αγγλικά: "Chunya District", σουαχίλι: "Wilaya ya Chunya"), είναι μια εκ των έξι περιοχών (ή επαρχιών) στην Περιφέρεια Μπέυα της Τανζανίας. Συνορεύει, προς τα βόρεια με την Περιφέρεια Ταμπόρα ("Tabora Region"), στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Σινγκίντα ("Singida Region"), στα ανατολικά με την Περιοχή Μπαράλι ("Mbarali District"), στα νότια με την Αγροτική Περιοχή Μπέυα ("Mbeya Rural District") και στα δυτικά με την Περιοχή Σόνγκουε ("Songwe District").

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Τσούνυα ("Chunya District") ήταν 105.882 κάτοικοι. Αντιστοίχως, το 2012, ο πληθυσμός αυξήθηκε στους 156.786 κατοίκους. 

Το 2006, Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Τσούνυα ("Chunya District") ήταν ο "Frank Uhahula".

Το 2015, η Περιοχή Σόνγκουε ("Songwe District") αποκόπηκε από το δυτικό τμήμα της Περιοχής Τσούνυα ("Chunya District") και ενσωματώθηκε στη νεοσυσταθείσα Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region).
Ακρωτήριο Ακρίτας

Το Ακρωτήριο Ακρίτας είναι ένα από τα νοτιότερα σημεία της ηπειρωτικής Ελλάδας, της Ευρώπης και των Βαλκανίων. Είναι το νοτιότερο άκρο της Πυλίας και της Μεσσηνίας και βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κορώνης και νοτιανατολικά της Μεθώνης. Μαζί με τις Μεσσηνιακές Οινούσσες (τα νησιά Σχίζα, Σαπιέντζα, Αγία Mαρίνα και Βενέτικο) και περιοχή της νότιας Πυλίας, είναι ενταγμένο στην προστατευόμενη περιοχή του δικτύου NATURA 2000, με κωδικό GR2550003. Διοικητικά, βρίσκεται στην Κοινότητα Βασιλιτσίου, της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος.
Ζόφκα Κβέντερ

Η Ζόφκα Κβέντερ (σλοβενικά: "Zofka Kveder", 22 Απριλίου 1878 - 21 Νοεμβρίου 1926) ήταν Σλοβένα συγγραφέας, δραματουργός, μεταφράστρια και δημοσιογράφος, που έγραφε κυρίως στα σλοβενικά, αλλά και στα κροατικά. Πλέον είναι γνωστή ως μία από τις πρώτες Σλοβένες συγγραφείς αλλά και φεμινιστές. 

Η Κβέντερ γεννήθηκε στη Λουμπλιάνα, η οποία αποτελούσε μέρος τότε της Αυστροουγγαρίας (σημερινή πρωτεύουσα της Σλοβενίας) και τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στην Κάτω Καρνιόλα, μια αγροτική περιοχή. Αργότερα στάλθηκε στη Λουμπλιάνα για να πάει σχολείο. Περί το 1897 βρήκε δουλειά εκεί ενώ το 1899 μετακόμισε στην Τεργέστη και μετά στη Βέρνη για να γραφτεί σε πανεπιστήμιο. 

Όμως τα οικονομικά της δεν της επέτρεψαν τις σπουδές της εκεί, οπότε αργότερα μετακόμισε πρώτα στο Μόναχο και εν συνεχεία στην Πράγα. Εκεί γνώρισε το σύζυγός της, Βλαντίμιρ Γόλεβσεκ, έναν Κροάτη φοιτητή της ιατρικής, ο οποίος είχε πάει εκεί να σπουδάσει. Το 1906 μετακομίζει μαζί του στο Ζάγκρεμπ. Αργότερα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, αυτήν τη φορά έναν Κροάτη πολιτικό, τον Γουράι Ντεμέτροβιτς. Παρόλα αυτά κατά την παραμονή της στην Πράγα κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο "Misterij žene", το οποίο περιείχε μικρές ιστορίες. Υπήρξε μία σπουδαία προσωπικότητα στη σλοβενική λογοτεχνία επειδή πέραν του έργου της, ενθάρρυνε πολλούς νέους με το γράψιμο, μερικοί εξ αυτών ο Πρέζιχοφ Βόραντς και ο Φρανς Μπρεφκ. 

Ήταν μέλος της εκδοτικής ομάδας της εφημερίδας "Domači prijatelj" κι μέσω του πόστου τους μπορούσε να βοηθά και να ενθαρρύνει τους νέους συγγραφείς. Γνωρίζοντας αρκετές γλώσσες, μετέφρασε στη σλοβενική γλώσσα γερμανικά, τσέχικα και κροατικά έργα και θεατρικά και συγγραφείς όπως ο Γιάνκο Κρέσνικ και Ιβάν Τσάνκαρ. Κατά τη διάρκεια της συγγραφικής της καριέρας έγραψε τέσσερα θεατρικά, με το πρώτο της το 1904, το "Ljubezen". Και μετά το "Amerikanci", το 1908, που θεωρείται μία από τις πιο αξιοσημείωτες δουλειές της. Τα άλλα δυο ακολούθησαν το 1922 και το 1923. Μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα έργα της, που περιλαμβάνουν μικρές ιστορίες και μυθιστορήματα είναι το "Odsevi" (1902), το "Njeno življenje" και το "Iz naših krajev". Απεβίωσε σε ηλικία 48 ετών στο Ζάγκρεμπ, το 1926.
Οικογένεια ακροβατών με μαϊμού

Οικογένεια ακροβατών με μαϊμού (Γαλλικά: "Famille d'acrobates avec singe") είναι ένας πίνακας του Πάμπλο Πικάσο του 1905. Το έργο αυτό έγινε σε χαρτόνι με μεικτά μέσα: γκουάς, υδατογραφία, παστέλ και ινδικό μελάνι. Το μέγεθος του πίνακα είναι 104 εκ. x 75 εκ. και βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία. 

Ο πίνακας απεικονίζει ένα λεπτό ακροβάτη σε μια στενή ροζ στολή αρλεκίνου και καπέλο, ο οποίος κάθεται στα αριστερά μιας γυναίκας που φοράει ένα μπλε φόρεμα. Και οι δύο κοιτάζουν ένα παιδί το οποίο κρατιέται από τη γυναίκα. Στα δεξιά τους βρίσκεται ένας μπαμπουίνος, ο οποίος κοιτάζει επίσης προς το παιδί. Υπάρχουν πασπαλίσματα πράσινα και μπλε στο υπόβαθρο και κόκκινο στο πάτωμα, που ίσως αποτελούν τμήμα μιας σκηνής τσίρκου. Το πορτοκαλί καπέλο του άνδρα είναι άβαφο και είναι το χρώμα του χαρτονιού. Τα στοιχεία είναι διατεταγμένα σε πυραμιδική σύνθεση, βασισμένη σε κλασικές εικόνες της Αγίας Οικογένειας. Το έργο φέρει την υπογραφή "Picasso" και στο πίσω μέρος αναγράφεται "P 1905". 

Ο πίνακας πωλήθηκε από τον Πικάσο στην Gallery du Vingtième Siècle, την οποία διαχειριζόταν ο έμπορος έργων τέχνης Clovis Sagot. Αποτελεί το πρώτο από τα τρία έργα της Ροζ Περιόδου που αποκτήθηκαν από τους συλλέκτες Γερτρούδη Στάιν και Λέο Στάιν. Τα αδέλφια Στάιν έζησαν στο Παρίσι από το 1903 και άρχισαν να συλλέγουν σύγχρονα έργα τέχνης το 1904, αγοράζοντας έργα των Σεζάν, Γκωγκέν και Ρενουάρ. Ο Sagot πούλησε τον πίνακα του Πικάσο με σ"τον" Λέον Στάιν (1905). Τ 

Ο πίνακας πωλήθηκε από τον Γερτρούδη Στάιν το 1922 και αγοράστηκε από το Μουσείο Τέχνης του Γκέτεμποργκ .
Σάκα Χαφόνγκ

Η Σάκα Χαφόνγκ (βεγγαλικά: সাকা হাফং, "Saka Haphong", γνωστό και ως Μόντοκ Τονγκ ή Τλανγκ Μόι) είναι κορυφή των ορέων Μοουντόκ στο Μπανγκλαντές, που θεωρείται το υψηλότερο σημείο της χώρας, με υψόμετρο 1.052 μέτρα. Αποτελεί σημείο των συνόρων Μπανγκλαντές–Μιανμάρ, μεταξύ του Διαμερίσματος Μπανταρμπάν του Μπανγκλαντές και της Πολιτείας Τσιν της Μιανμάρ.

Καθώς βρίσκεται πάνω στη συνοριακή γραμμή, η Σάκα Χαπχόνγκ δεν είναι επίσημα καταγεγραμμένη ως η υψηλότερη κορυφή του Μπανγκλαντές, αλλά χάρτες και άλλες πηγές υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν υψηλότερες κορυφές μέσα στη χώρα. Τον Φεβρουάριο του 2006 μια ένδειξη GPS 1.064 μέτρων καταγράφηκε πάνω στην κορυφή από τον Βρετανό ορειβάτη Τζιντζ Φάλεν. Οι συντεταγμένες που κατέγραψε, 21°47′11″ Β και 92°36′36″ Α, συμπίπτουν με ακρίβεια με αυτές που δίνουν ρωσικοί τοπογραφικοί χάρτες και τα δεδομένα της SRTM, αν και αυτές οι πηγές δίνουν μικρότερο υψόμετρο, 1.052 μέτρα. Οποιαδήποτε από αυτές τις τιμές καθιστά τη Σάκα Χαπχόνγκ την υψηλότερη κορυφή στο Μπανγκλαντές, καθώς αμφότερες υπερβαίνουν το υψόμετρο της κορυφής Κεοκραντόνγκ, που είναι 967 ή 986 μέτρα.
Ντουμπράβκα Τόμσιτς Σρεμπότνιακ

Η Ντουμπράβκα Τόμσιτς Σρεμπότνιακ (σλοβενικά: "Dubravka Tomšič Srebotnjak", γενν. 7 Φεβρουαρίου 1940) είναι Σλοβένα πιανίστα και δασκάλα μουσικής. 

Γεννήθηκε στο Ντούμπροβνικ, της Κροατίας, που ήταν μέρος του Βασιλείου της Γιογκοσλαβίας και σε πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα πιάνου. Στη συνέχεια γράφτηκε σε Μουσικό Σχολείο της Λουμπλιάνας για να φοιτήσει τέλος στη Μουσική Ακαδημία Σλοβενίας υπό την καθοδήγηση του Ζόρα Ζάρνικ. Ακολούθως και μετά από προτροπή του σπουδαίου Χιλιανού πιανίστα Κλαούντιο Αράου, σε ηλικία 12 ετών, πηγαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 1957 γράφεται στη Σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης.

Στο μουσικό σχολείο της Νέας Υόρκης φοίτησε στο πλευρό του Αλεξάντερ Ουνίνσκι και της Κάθριν Μπέικον. Σε κάποιο ρεσιτάλ που έδωσε στο New York Town Hall την άκουσε ο Άρθουρ Ρούμπινσταϊν και της πρότεινε να κάνουν μαζί ιδιαίτερα μαθήματα, κάπου γύρω στη δεκαετία του 1950. Η Τόμσιτς έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς μαθητές του Ρούμπινσταϊν. Γυρίζοντας στη Σλοβενία ξεκίνησε να διδάσκει στη Σλοβενική Μουσική Ακαδημία μέχρι και το 1967. Αργότερα η καριέρα της άλλαξε πορεία κι έγινε πιανίστα κονσέρτων ενώ σε πολλές περιπτώσεις την καλούσαν ως κριτική σε διάφορους διαγωνισμούς. Τα κονσέρτα της λάμβαναν χώρα σε διεθνές επίπεδο έχοντας πάει σε πολλές χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Βόρειας Αμερικής, στην Αυστραλία και στην Αφρική. Οι ζωντανές ερμηνείες της πρέπει να ξεπερνούν τις 3.500, εκ των οποίων οι 20 ηχογραφήθηκαν, ενώ έχουν κυκλοφορήσει και 70 CD.

Για τις καλλιτεχνικές της και παιδαγωγικές της προσπάθειες έχει λάβει αρκετές τιμές και βραβεύσεις. Το 1961 έλαβε βραβείο στο διαγωνισμό Ferruccio Busoni International Piano Competition, έναν χρόνο αργότερα έλαβε βραβείο και από το Prešeren Fund Award και το 1975 από το Prešeren Award. Από το 1995 είναι τιμώμενο μέλος της Φιλαρμονικής της Σλοβενίας. Μερικοί από τους πιο διαπρεπείς μαθητές της ήταν ο Χίνκο Χάας, η Μάγδα Μάρτινιτς, η Σόνια Πάχορ, η Λιντία Στάνκοβιτς, ο Μίχα Χάας και η Ναταλία Σάβερ, μεταξύ άλλων. Είναι παντρεμένη με τον Σλοβένο συνθέτη Αλός Σρεμπότνιακ κι έχουν αποκτήσει κι έναν γιο, τον Μάρτιν Σρεμπότνιακ, ο οποίος είναι σκηνοθέτης του κινηματογράφου.
Έλενα Μιλεντίγιεβιτς

Η Έλενα Μιλεντίγιεβιτς (15 Ιουνίου 1999, Αθήνα) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως ακραία και λίμπερο.
Χαντέ Καντέρ

Η Χαντέ Καντέρ ("Hande Kader", 1993 - Αύγουστος 2016) ήταν πολιτικά ενεργή Τουρκάλα τρανς γυναίκα. Ήταν οικεία σε εκατομμύρια Τούρκων ως σύμβολο της ΛΟΑΤ κοινότητας, αφότου φωτογραφήθηκε στην πρώτη γραμμή της αντίστασης ενάντια στις αστυνομικές δυνάμεις, που κατέστειλαν το Gay pride του 2015 στην Κωνσταντινούπολη. Τον Αύγουστο του 2016, ο συγκάτοικός της, Νταβούτ Ντεντζιλέρ, ανέφερε την εξαφάνισή της, όταν δεν επέστρεψε στo σπίτι της την επόμενη εβδομάδα. Το σώμα της βρέθηκε βιασμένο, ακρωτηριασμένο και καμένο στην άκρη του δρόμου στο Ζεκεριγιακόι στις 12 Αυγούστου 2016. Παρά τον ακρωτηριασμό, το σώμα της Καντέρ αναγνωρίστηκε από τα προσθετικά μέλη στο νεκροτομείο της πόλης από τον Ντεντζιλέρ.
Σουσανίκ Κουργκινιάν

Η Σουσανίκ Κουργκινιάν (αρμενικά: "Շուշանիկ Կուրղինյան", Αλεξαντροπόλ, Ρωσική Αυτοκρατορία,1876 – Γερεβάν, ΣΣΔ Αρμενίας, 1927) ήταν Αρμένισσα ποιήτρια, ακτιβίστρια και φεμινίστρια.
Βασίλης Κοντοζαμάνης

Ο Βασίλης Κοντοζαμάνης (Αθήνα, 1972) είναι Έλληνας ερευνητής και πολιτικός με καταγωγή από το Άστρος Κυνουρίας. Διατελεί αναπληρωτής υπουργός Υγείας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Έξι Ναπολέοντες

Το Έξι Ναπολέοντες (αγγλικά: The Pearl of Death) είναι μια αμερικανική ασπρόμαυρη ταινία μυστηρίου του 1944 σε σκηνοθεσία Ρόι Γουίλιαμ Νιλ. Ειναι η όγδοη ταινία μυστηρίου βασισμένη στο χαρακτήρα του Σέρλοκ Χολμς με πρωταγωνιστικό ζευγάρι τον Μπέιζιλ Ράθμποουν και Νάιτζελ Μπρους και αποτελει μια ελεύθερη έμπνευση από την ιστορία The Adventure of the Six Napoleons, μια από τις ιστορίες που περιέχονται στην Επιστροφή του Σερλοκ Χολμς του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ (1905).
Peugeot 1007

Το Peugeot 1007 ήταν ένα 3-πορτο αυτοκίνητο πόλης, τύπου mini MPV (μικρό πολυμορφικό), που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot από τις αρχές του 2005 έως τα τέλη του 2009. Το μοντέλο παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2004 και λανσαρίστηκε σε όλα τα κράτη της Ευρώπης τον Απρίλιο του 2005.
Γαλλική Ισημερινή Αφρική

Η Γαλλική Ισημερινή Αφρική(French Equatorial Africa/"Afrique-Équatoriale française)" ήταν ένα ομοσπονδιακό κράτος που αποτελούνταν από όλες τις κτήσεις της Γαλλικής Δημοκρατίας στην Ισημερινή Αφρική από το 1910 έως και το 1958.Το κράτος εκτεινόταν από την όχθη του ποταμού Κονγκό στα νότια μέχρι και την περιοχή Σαχέλ στα βόρεια,και αποτελούνταν από τις σημερινές χώρες Τσαντ, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Δημοκρατία του Κονγκό και Γκαμπόν.Επίσημη γλώσσα του ήταν τα γαλλικά και πρωτεύουσα του ήταν η Μπραζαβίλ.
Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Λουξεμβούργου

Το Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Λουξεμβούργου είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση του Λουξεμβούργου, που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Λουξεμβούργου (Fédération Luxembourgeoise de Tennis de Table).

Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Λουξεμβούργου σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1937.
Μπενεστρόφ

Το Μπενεστρόφ( ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Τομέ ντι Σόουζα

Ο Τομέ ντι Σόουζα (1503 - 1579), Πορτογάλος ευγενής από την Ποβόα ντε Βαρζίμ ήταν ο πρώτος Στρατηγός-κυβερνήτης της Βραζιλίας (1549 - 1553), συμμετείχε σε στρατιωτικές εκστρατείες στην Αφρική υπό τον Φερνάο Πίρες ντι Αντράντε. Ο Τομέ ντι Σόουζα υπήρξε ο πρώτος κυβερνήτης στο μεσαιωνικό μοναστήρι του Ράτες που ιδρύθηκε το 1100 και διαλύθηκε τον 16ο αιώνα.
Ίτα Ρίνα

Η Ιταλίνα Λίντα Κραβάνια (σλοβενικά: " Italina Lida Kravanja", 7 Ιουλίου 1907 - 10 Μαΐου 1979), γνωστή περισσότερο με το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο Ίτα Ρίνα ("Ita Rina") ήταν Σλοβένα ηθοποιός του κινηματογράφου και νικήτρια διαγωνισμού ομορφιάς. Πρόκειται για μία από τα μεγαλύτερα αστέρια του Γερμανικού και Τσεχοσλοβακικού Κινηματογράφου των δεκαετιών του 1920 και 1930. Ωστόσο, μετά τον γάμο της, το 1931, αποσύρθηκε, ενώ άλλαξε και θρήσκευμα και από τον Ρωμαιοκαθολικισμό ασπάστηκε τη Σερβική Ορθοδοξία, αλλάζοντας και το όνομά της σε Ταμάρα Τζόρτζεβιτς ("Tamara Đorđević").
Φιλίπ Ιγκονέ

Ο Φιλίπ Ιγκονέ (γαλλικά: "Philippe Higonet") ήταν Γάλλος Στρατηγός και πολιτικός. Γεννήθηκε στις 5 Μαΐου1782 στο Σεν-Ζενιέ-ντ'Ολτ (Αβερόν) και πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 1859 στο Ωριγιάκ (Καντάλ).
Μάρκο Μπελλόκκιο

Ο Μάρκο Μπελλόκκιο ("Marco Bellocchio", γενν. 9 Νοεμβρίου 1939) είναι Ιταλός σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος του κινηματογράφου.
Βιττόριο Στοράρο

Ο Βιττόριο Στοράρο ("Vittorio Storaro", γενν. 24 Ιουνίου 1940) είναι Ιταλός διευθυντής φωτογραφίας του κινηματογράφου, αναγνωρισμένος για το έργο του σε αρκετές κλασικές ταινίες, όπως οι "Αποκάλυψη, Τώρα!" και "Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας". Με περισσότερο από μισό αιώνα σταδιοδρομίας, συνεργάσθηκε με σκηνοθέτες όπως οι Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Φράνσις Φορντ Κόπολα, Γουόρεν Μπίτι και Γούντι Άλεν. Βραβεύθηκε με τρία «Όσκαρ» Φωτογραφίας, ένα BAFTA Φωτογραφίας, ένα Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης, ένα Βραβείο Γκόγια και ένα Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο. Επιλέον έχει τιμηθεί με πολυάριθμες διακρίσεις για το σύνολο του έργου του από διάφορα κινηματογραφικά ιδρύματα. Ο Στοράρο θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και πλέον επιδραστικούς διευθυντές φωτογραφίας όλων των εποχών.
Παλμ Μπητς

Η Παλμ Μπητς ("Palm Beach") είναι κωμόπολη στην ομώνυμη Κομητεία Παλμ Μπητς, στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Γειτονικές πόλεις είναι η Γουέστ Παλμ Μπητς και η Λέικ Γουόρθ. Κατά την απογραφή του 2010 η Παλμ Μπητς είχε μόνιμο πληθυσμό 8.348 κατοίκους. Το 2018 κατατάχθηκε ως ο 27ος πλουσιότερος οικισμός σε όλες τις ΗΠΑ.
Αββαείο του Μπόμπιο

thumb|275px|Η βασιλική του Αγίου Κολομβανού
Το Αββαείο του Μπόμπιο, επισήμως Αββαείο του Αγίου Κολομβανού (ιταλ. "Abbazia di San Colombano") είναι ρωμαιοκαθολικό μοναστήρι, που ιδρύθηκε από τον Ιρλανδό Άγιο Κολομβανό το έτος 614 και γύρω του δημιουργήθηκε η κωμόπολη Μπόμπιο, κοντά στην Πλακεντία, στη βόρεια Ιταλία. Υπήρξε κέντρο της αντιστάσεως κατά της αιρέσεως του Αρειανισμού και είχε μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες στην Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα. Εξαιτίας της τελευταίας, υπήρξε η έμπνευση πάνω στην οποία βασίσθηκε το μοναστήρι στο μυθιστόρημα "Το Όνομα του Ρόδου" του Ουμπέρτο Έκο, μαζί με τη μονή Σάκρα ντι Σαν Μικέλε.
Τζότζο

Η ταινία Τζότζο (πρωτότυπος τίτλος Jojo Rabbit), είναι δραματική κομεντί παραγωγής 2019 σε σενάριο και σκηνοθεσία Τάικα Γουαϊτίτι και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Κριστίν Λιούνενς "Caging Skies". Ο Ρόμαν Γκρίφιν Ντέιβις υποδύεται τον Γιοχάνες "Τζότζο" Μπέτσλερ, ένα δεκάχρονο παιδί, μέλος της νεολαίας Χίτλερ κατά την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που ανακαλύπτει ότι η μητέρα του (την οποία υποδύεται η Σκάρλετ Γιόχανσον) κρύβει μια Εβραία κοπέλα (Τομαζίν Μακέντζι) στη σοφίτα του σπιτιού τους. Στην ταινία συμμετέχουν επίσης οι Τάικα Γουαϊτίτι, Ρέμπελ Γουίλσον, Στίβεν Μέρτσαντ, Άλφι Άλεν και Σαμ Ρόκγουελ.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 44ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 8 Σεπτεμβρίου 2019, όπου και κέρδισε το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ. Η προβολή της ταινίας στις Η.ΠΑ. ένα μήνα μετά συνοδεύτηκε από θετικές ως επί το πλείστον κριτικές, αν κι υπήρξαν κάποια αρνητικά σχόλια για τον κωμικό τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει τους Ναζί. 

Η ταινία επελέγη από το National Board of Review και από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ως μια από τις δέκα καλύτερες για το 2019. Έλαβε 6 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Β´ Γυναικείου Ρόλου και βραβεύτηκε εν τέλει με Όσκαρ Διασκευής Σεναρίου. Ήταν επίσης υποψήφιο για δυο Χρυσές Σφαίρες.
Κατεύθυνση – Σοσιαλδημοκρατία

Η Κατεύθυνση – Σοσιαλδημοκρατία ( , Smer - SD) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό και αριστερό λαϊκιστικό πολιτικό κόμμα στη Σλοβακία. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Ρόμπερτ Φίτσο, ο πρώην Πρωθυπουργός της Σλοβακίας. Ήταν το μεγαλύτερο κόμμα στο Εθνικό Συμβούλιο μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2016, αλλά μετά τις εκλογές του 2020 πέρασε στην αντιπολίτευση.
Αντρέα ντι Μπάρτολο

Ο Αντρέα ντι Μπάρτολο (ιταλ. Andrea di Bartolo, αναφερόμενος επίσης και ως Andrea di Bartolo Cini, 1360/70 – 1428) ήταν Ιταλός ζωγράφος και μικρογράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε σε αρκετές πόλεις της κεντρικής και βόρειας Ιταλίας. Ανήκε στη "Σχολή της Σιένα" και έγινε γνωστός κατά κύριο λόγο για τις δημιουργίες του με θρησκευτικά θέματα. Δραστηριοποιήθηκε σε περιοχές γύρω από τη Σιένα κατά την περίοδο 1389 ως 1428.
Ρετζίνα Κινγκ

Η Ρετζίνα Κινγκ ("Regina King", 15 Ιανουαρίου 1971) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Ούγκο Σάντσες

Ο Ούγκο Σάντσες Μάρκες (ισπανικά: "Hugo Sánchez Márquez" , γεννήθηκε 11 Ιουλίου 1958) είναι Μεξικανός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής, ο οποίος αγωνίστηκε ως κεντρικός επιθετικός. Ένας παραγωγικός σκόρερ, θεωρείται ευρέως ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χώρας του όλων των εποχών, και ένας από τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του. Το 2000 η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) ψήφισε τον Σάντσες ως τον 26ο καλύτερο ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα και τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της περιοχής ΚΟΝΚΑΚΑΦ.
ASASSN-V J213939.3-702817.4

Ο ASASSN-V J213939.3-702817.4 (επίσης γνωστός ως ASAS-SN-V J213939.3-702817.4 και J213939.3-702817.4 ) είναι αστέρας, προηγουμένως μη μεταβλητός, που βρέθηκε να συσχετίζεται με ένα ασυνήθιστο γεγονός μεγάλης εξασθένισης της φωτεινότητας του. Το φαινόμενο ανακαλύφθηκε από το πρόγραμμα αναζήτησης υπερκαινοφανών All Sky Automated Survey for SuperNovae (ASAS-SN), και αναφέρθηκε για πρώτη φορά στις 4 Ιουνίου 2019 στην ιστοσελίδα "Astronomer's Telegram". 

Ο αστέρας βρίσκεται στον αστερισμό του Ινδού, περίπου 3.630 ± 110 έτη φωτός (1.113 ± 33 παρσέκ) μακριά, και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 13 Μαΐου 2014 από τo πρόγραμμα ASAS-SN και, έως τις 4 Ιουνίου 2019, έχει οδηγήσει σε περισσότερα από 1580 σημεία δεδομένων, συμπεριλαμβανομένου ενός μέσου μεγέθους ηρεμίας g~ 12,95. Στις 4 Ιουνίου 2019, ο αστέρας αναφέρθηκε ότι έχει εξασθενήσει σταδιακά από g~12,96 στην Ηλιοκεντρική Ιουλιανή Ημέρα (HJD) 2458635,78, σε g~14,22 στην HJD 2458637,95 και, έως τις 4 Ιουνίου 2019, φαίνεται να επιστρέφει στην κατάσταση ηρεμίας του g~13,29 στην HJD 2458638.89. Σύμφωνα με τον αστρονόμο Tharindu Jayasinghe, έναν από τους ερευνητές που ανακάλυψε το γεγονός μεγάλης εξασθένισης της φωτεινότητας, «ο αστέρας ήταν αδρανής για μεγάλο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια ξαφνικά μειώθηκε κατά πολύ η φωτεινότητά του», κάτι το οποίο δεν γνωρίζουν γιατί συνέβη.
Μάρεκ Γιανκουλόφσκι

Ο Μάρεκ Γιανκουλόφσκι (τσεχικά: "Marek Jankulovski", γεννημένος στις 9 Μαΐου 1977) είναι Τσέχος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Μεταξύ των σημαντικότερων επιτευγμάτων του περιλαμβάνονται η κατάκτηση του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ ως παίκτης της ΑΚ Μίλαν, καθώς και η ανάδειξή του, το 2007, ως Τσέχος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς. Συνολικά, πραγματοποίησε 77 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Τσεχίας, ενώ, επίσης, αγωνίστηκε με τα χρώματά της σε τρεις τελικές φάσεις ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, καθώς και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.
Android SDK

Η ανάπτυξη λογισμικού Android είναι η διαδικασία με την οποία δημιουργούνται νέες εφαρμογές για συσκευές που εκτελούν το λειτουργικό σύστημα Android. Η Google αναφέρει ότι οι εφαρμογές Android μπορούν να γραφτούν χρησιμοποιώντας γλώσσες Kotlin, Java και C++ χρησιμοποιώντας το κιτ ανάπτυξης λογισμικού Android SDK, ενώ είναι δυνατή και η χρήση άλλων γλωσσών. Όλες οι γλώσσες εκτός JVM, όπως Go, JavaScript, C, C++ ή Assembly "γλώσσα μηχανής", χρειάζονται τη βοήθεια του κώδικα γλώσσας JVM, που μπορεί να παρέχεται από εργαλεία, πιθανόν με περιορισμένη υποστήριξη API. Ορισμένες γλώσσες προγραμματισμού και εργαλεία επιτρέπουν την υποστήριξη εφαρμογών μεταξύ πλατφόρμων (δηλαδή για το Android και το IOS). Τα εργαλεία, τα αναπτυξιακά περιβάλλοντα και η υποστήριξη γλωσσών από τρίτους συνέχισαν να εξελίσσονται και να επεκτείνονται από τότε που κυκλοφόρησε το αρχικό SDK το 2008. Επιπλέον, με μεγάλες επιχειρηματικές οντότητες όπως η Walmart και η Amazon, που ενδιαφέρονται να ασχοληθούν και να πουλήσουν μέσω κινητών τηλεφώνων, η ανάπτυξη εφαρμογών κινητής τηλεφωνίας αποτελεί μάρτυρα ενός μετασχηματισμού. Ο επίσημος μηχανισμός διανομής εφαρμογών Android στους τελικούς χρήστες είναι το Google Play. Επιτρέπει επίσης τη σταδιακή απελευθέρωση εφαρμογών, καθώς και τη διανομή εκδόσεων εφαρμογών πριν από την έκδοση σε δοκιμαστικές.
Θυρεός του Βελιγραδίου

Ο Θυρεός του Βελιγραδίου (σερβικά: "Грб Београда") είναι το επίσημο σύμβολο της πόλης του Βελιγραδίου και έχει τρεις εκφάνσεις (τη βασική, τη μέση και τη μεγάλη).

Η εραλδική ιστορία του Βελιγραδίου είναι μακρά και ανάγεται στην εποχή που η πόλη έγινε για πρώτη φορά σερβική πρωτεύουσα, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Δεσπότη Στέφανου Λαζάρεβιτς, όταν το σύμβολο αναφέρθηκε για πρώτη φορά έμμεσα στη βιογραφία του Δεσπότη Λαζάρεβιτς. Ο πρώτος γνωστός εραλδικός θυρεός της πόλης εμφανίζεται το 16ο αιώνα και είναι πιθανώς ουγγρικής προέλευσης. Καθώς η πόλη περνούσε από χέρι σε χέρι διαφόρων λαών, έτσι άλλαζε και η εραλδική της εκπροσώπηση, ενώ την εποχή της Τουρκοκρατίας η πόλη δεν είχε καν θυρεό, ο οποίος εμφανίζεται και πάλι με την κατάληψή της από τους Αυστριακούς.

Η ιστορία του θυρεού του Βελιγραδίου, ο οποίος χρησιμοποιείται σήμερα, ξεκίνησε το 1931 όταν επελέγη επίσημα, μέσα από διαγωνισμό που κέρδισε ο Τζόρτζε Αντρέγεβιτς-Κουν. Στη σοσιαλιστική εποχή ο θυρεός χάνει την χρήση του, ενώ εμφανίζεται και πάλι μετά τη δημοκρατική μετάβαση της δεκαετίας του 1990. Από τη δεκαετία του 2000 θα αναθεωρηθεί σε τρεις βαθμίδες απεικόνισης, που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως σήμερα.

Η χρήση του θυρεού του Βελιγραδίου περιγράφεται στο καταστατικό της πόλης και σε ειδικούς κανονισμούς της, οι οποίοι ρυθμίζουν και επιβάλλουν κυρώσεις σε διάφορες περιπτώσεις λεπτομερώς.
Λέσλι Τσαρτέρις

Ο Λέσλι Τσαρτέρις (γενν. Leslie Charles Bowyer Yin, Σινγκαπούρη, Βρετανική Αυτοκρατορία, 12 Μαΐου 1907 – 15 Απριλίου 1993, Windsor, Berkshire, Αγγλία) ήταν Σίνο-Βρετανός συγγραφέας και σεναριογράφος. Έγινε παγκόσμια γνωστός κυρίως λόγω του διασκεδαστικού αντί-ήρωα «Simon Templar», χαρακτήρα που εμπνεύσθηκε ως πρωταγωνιστή του έργου του «Ο Άγιος» («The Saint»).
Σλοβενικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης

Το Σλοβενικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση της Σλοβενίας, που διοργανώνεται από τη Σλοβενική Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Namiznoteniška zveza Slovenije).

Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Σλοβενίας σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1992 μετά την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας και αντικατέστησε το ομώνυμο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης.
Παλάτσο Φερέρια

Το Παλάτσο Φερέρια (μαλτέζικα: "Palazzo Ferreria" ή "Palazzo Buttiġieġ-Francia") είναι ένα παλάτι που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης της Βαλέτας στην Μάλτα. Σχεδιάστηκε από τον Μαλτέζο αρχιτέκτονα Τζουζέπε Μποναβία και χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Πρόκειται για μια καινοτόμα κατασκευή για την εποχή, καθώς ήταν το πρώτο κτίριο στο νησί στο οποίο τοποθετήθηκαν ξύλινα μπαλκόνια. Το Παλάτσο Φερέρια που αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο παλάτι στη Βαλέτα μετά το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, χαρακτηρίζεται ως εθνικό μνημείο «βαθμού 1» της χώρας.

Στο χώρο του παλατιού υπήρχε ένα πρώην χυτήριο του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη, το οποίο χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή του εξοπλισμού των ιπποτών. Ο Τζουζέπε Μπουτίγκιεγκ και η σύζυγός του Τζοβάνα Καμιλέρι αγόρασαν τη ιδιοκτησία του από την κυβέρνηση και έχτισαν το Παλάτσο Φερέρια στα τέλη του 19ου αιώνα. Στην πρόσοψη του κτιρίου είναι ακόμη εμφανές το οικόσημο της οικογένειας Μπουτίγκιεγκ. Το παλάτι δώθηκε ως προίκα στην κόρη τους Τερέζα Μπουτίγκιεγκ. Εκείνη παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη Τζον Λούις Φράνσια, το όνομα του οποίου απέκτησε για ένα σύντομο διάστημα το παλάτι. Ο Φράνσια ήταν ένας Ισπανός πολίτης που ζούσε στη βρετανική αποικία του Γιβραλτάρ και βρέθηκε στη Μάλτα στο πλαίσιο της θητείας του στο Βρετανικό Στρατό.

Η οικογένεια Φράνσια κατοικούσε στο παλάτι μέχρι το 1947, όταν και είχε τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο πόλεμος κατέστρεψε μάλιστα ολικώς ή μερικώς πολλά κτίρια στη Βαλέτα. Η κυβέρνηση των Εργατικών, με επικεφαλής τον Ντομ Μιντόφ, νοίκιασε μέρος του παλατιού των Φράνσια για τη στέγαση του Τμήματος Δημοσίων Έργων, που σκοπό είχε την αποκατάσταση της πόλης από τις συνέπειες του πολέμου. Η οικογένεια κράτησε ένα μικρό μέρος του παλατιού για τη διαμονή της, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως κυβερνητικό κτίριο. Η οικογένεια πώλησε στην κυβέρνηση το παλάτι το 1979, όταν στην πρωθυπουργία βρισκόταν και πάλι ο Ντομ Μιντόφ. Σήμερα, το ισόγειο του κτιρίου στεγάζει διάφορα εμπορικά καταστήματα.
JFK, η Ιστορία που Χαράχτηκε στη Μνήμη μας

Η ταινία JFK, η Ιστορία που Χαράχτηκε στη Μνήμη μας είναι Αμερικανικό πολιτικό θρίλερ του 1991 σε σκηνοθεσία του Όλιβερ Στόουν. Το σενάριο προσαρμόστηκε από τον Στόουν και τον Ζάκαρι Σκλαρ από τα βιβλία "Στο μονοπάτι των δολοφόνων" του Τζιμ Γκάρισον και "Διασταυρούμενα Πυρά: Η σκευωρία που σκότωσε τον Κένεντι" του Τζιμ Μαρς.

Η ταινία εξετάζει τα γεγονότα που οδήγησαν στη δολοφονία του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι και φέρεται να υιοθετεί την άποψη του πρώην εισαγγελέα της Νέας Ορλεάνης, Τζιμ Γκάρισον (Κέβιν Κόστνερ). Ο Γκάρισον υπέβαλε κατηγορίες εναντίον του επιχειρηματία της Νέας Ορλεάνης Κλέι Σόου (Τόμι Λι Τζόουνς) για την υποτιθέμενη συμμετοχή του σε συνωμοσία για την δολοφονία του Πρόεδρου των ΗΠΑ, για την οποία ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ (Γκάρι Όλντμαν) βρέθηκε υπεύθυνος βάσει του πορίσματος στο οποίο κατέληξε η Επιτροπή Γουώρεν. Ο Όλιβερ Στόουν περιέγραψε αυτήν την ταινία ως «αντι-μύθο» στον «μυθοπλαστικό μύθο» της Επιτροπής Γουώρεν.

Με τη κυκλοφορία της ταινίας, πολλές μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες έσπευσαν να επικρίνουν τον Στόουν για την ελευθερία με την οποία αντιμετωπίζει ιστορικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένης της εικασίας της ταινίας ότι ο Πρόεδρος Λίντον Τζόνσον ήταν μέρος ενός πραξικοπήματος για την δολοφονία του Κένεντι. Παρά τη διαμάχη γύρω από την ιστορική απεικόνιση που κάνει, η ταινία "JFK" έλαβε θετικές κριτικές για τις ερμηνείες των ηθοποιών, τη σκηνοθεσία, το σενάριο, το μοντάζ και τη φωτογραφία. Τα κέρδη της ταινίας στο box office αυξήθηκαν σταδιακά μετά από ένα χαμηλό ξεκίνημα. Τα παγκόσμια ακαθάριστα έσοδα της ταινίας ξεπέρασαν τα 205 εκατομμύρια δολάριας, καθιστώντας την παγκοσμίως την έκτη ταινία σε εισπράξεις για το 1991. Το JFK ήταν υποψήφιο συνολικά για οκτώ βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων, Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Στόουν και Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Τόμι Λι Τζόουνς. Κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ στις κατηγορίες Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας και Καλύτερου Μοντάζ. Ήταν η πιο επιτυχημένη των τριών ταινιών του Όλιβερ Στόουν που έκανε για Αμερικανούς προέδρους, ακολουθούμενη από αυτές για τον Ρίτσαρντ Νίξον με πρωταγωνιστή τον Άντονι Χόπκινς και τον Τζορτζ Μπους με πρωταγωνιστή τον Τζος Μπρόλιν.
Πύλη της Πόλης της Βαλέτας

Η Πύλη της Πόλης της Βαλέτας (μαλτέζικα: "Bieb il-Belt") είναι μια πύλη που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης της Βαλέτας στη Μάλτα. Η σημερινή πύλη, η οποία είναι η πέμπτη που βρισκόταν στη θέση αυτή, χτίστηκε μεταξύ των ετών 2011 και 2014 και σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο.

Η πρώτη πύλη που βρισκόταν στην περιοχή ήταν η «Πόρτα Σαν Τζιόρτζιο», η οποία χτίστηκε το 1569 σε σχέδια του Φραντσέσκο Λαπαρέλι ή του Τζιρόλαμο Κασάρ. Η πύλη μετονομάστηκε σε «Πόρτα Ρεάλε» (μαλτέζικα: "Putirjal") γύρω στο 1586, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1633, ανακατασκευάστηκε πιθανώς υπό την επίβλεψη του Τομάσο Ντίνγκλι. Κατά τη διάρκεια της σύντομης γαλλικής κατοχής της Μάλτας (1798-1800), μετονομάστηκε σε «Πόρτε Νατιονάλε» ("Porte Nationale") , αλλά το όνομα «Porta Reale» επανήλθε όταν η Μάλτα καταλήφθηκε από τους Βρετανούς, το 1800.

Το 1853, αντικαταστάθηκε και πάλι από μια μεγαλύτερη πύλη, η οποία ήταν γνωστή ως «Kingsgate» ή «Kingsway» (δηλ. "Βασιλική Πύλη"). Αυτές οι τρεις πρώτες πύλες ήταν όλες οχυρωμένες, αποτελώντας μέρος των τειχών της Βαλέτας. Η πύλη σταδιακά έγινε γνωστή ανεπίσημα ως «Πόρτα ντι Τέρα» (που κατά λέξη σημαίνει "πύλη της γης"), δεδομένου ότι ήταν η μόνη είσοδος προς την πόλη.

Η τελευταία οχυρωμένη πύλη κατεδαφίστηκε το 1964 και αντικαταστάθηκε από μια φουτουριστική πύλη, που σχεδιάστηκε από τον Αλσίρο Μπεργκόνσο. Αυτή η πύλη κατεδαφίστηκε το 2011, όταν αντικαταστάθηκε από την πύλη του Ρέντσο Πιάνο που ολοκληρώθηκε το 2014.

Η νέα πύλη της πόλης, όπως και άλλα αρχιτεκτονικά έργα του Πιάνο, ήταν αμφιλεγόμενη. Η πλειοψηφία των Μαλτέζων χαιρέτισε την κατεδάφιση της τέταρτης πύλης, αν και αποτελούσε ένα από τα λίγα παραδείγματα ιταλικής ορθολογικής αρχιτεκτονικής στο νησί. Μερικοί, που εξέφρασαν αρνητική κριτική, υποστήριξαν ότι η νέα πύλη θα έπρεπε να έχει ένα παραδοσιακό ύφος, παρόμοιο με εκείνο της τρίτης ιστορικά πύλης. Η νέα πύλη έχει συγκριθεί με τον αρχαίο αιγυπτιακό Ναό του Εντφού, ενώ κάποιοι έχουν θεωρήσει ότι η κατεδάφιση των επάλξεων δεν ταίριαζε με την πόλη, που στο μεγαλύτερο μέρος της έχει ύφος μανιεριστικό και μπαρόκ.
Γιάνια Μιχαΐλοβιτς

Ο Γιάνια Μιχαΐλοβιτς (σερβικά κυριλλικά: "Јања Михаиловић", σερβικά λατινικά: "Janja Mihailović") ήταν Σέρβος αρχιτέκτονας των αρχών του 19ου αιώνα. Το έργο του αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής παράδοσης της συγκεκριμένης περιόδου, η οποία αποτελούσε συνδυασμό παραδοσιακών στοιχείων και δυτικών επιρροών.
Γέλενα ντε Μπελντέρ-Κόβατσιτς

Η Γέλενα ντε Μπελντέρ-Κόβατσιτς (σλοβενικά: "Jelena de Belder-Kovačič", 23 Αυγούστου 1925 - 31 Αυγούστου 2003) ήταν Σλοβένα-Βελγίδα βοτανολόγος και κηπουρός, που εργάστηκε κυρίως στην ταξινόμηση και στη συντήρηση φυτών, η οποία απέκτησε διεθνή φήμη με την ανάπτυξη του "Arboretum Kalmthout" και του "Arboretum". Πολλά είδη φυτών που καλλιέργησε έλαβαν βραβεύσεις από τη Royal Horticultural Society του Λονδίνου, ενώ έλαβε επίσης και τον τίτλο του Βαρόνου από τον Αλβέρτο Β' του Βελγίου, για τη συνεισφορά της στη δενδρολογία. Το 1998, χρίστηκε αντιπρόεδρος της Royal Horticulture Society. 

Γεννήθηκε στο Γιασένοβιτς του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και ήταν κόρη της Έλζα και του Αντρέι Κόβατσιτς, οι οποίοι άνηκαν στο σλοβενικό έθνος. Η δουλειά τους ωστόσο ήταν στην Κροατία, με την Κόβατσιτς να τελειώνει την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή της στην Κνεζέβο και τη δευτεροβάθμια στο Όσιγιεκ και Πτούι. Το 1947 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ. Το 1951 πήρε το πτυχίο της στην αγρονομία και εργάστηκε έως και το 1953 σε ένα φυτώριο της πόλης. Παραδόξως μετά πήρε άδεια να πάει στο εξωτερικό για να σπουδάσει. Ξεκίνησε, στο τέλος της χρονιάς, από τη Δανία, όπου σπούδασε στο φυτώριο Petersen, κατόπιν πήγε στη Γερμανία, στην περιοχή Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και τέλος στην Ολλανδία, στο Ζούντερτ, για να σπουδάσει στο φυτώριο Lombarts. Αργότερα για τη μελέτη και την προστασία του είδους "Stewartia pseudocamellia", πήγε στο Βέλγιο, όπου κι εγκαταστάθηκε.

Εκεί συνεργάστηκε με δύο αδέλφια τον Ζορτζ και τον Ρομπέρ ντε Μπελντέρ, με τον οποίον και παντρεύτηκε. Από την εργασία της εκεί, τα πρώτα άνθη βγήκαν το 1955, του φυτού "Arboretum Kalmthout", τα οποία ο Ρόμπερ τα ονόμασε "Hamamelis × intermedia Jelena", τα οποία παρουσιάστηκαν και στη Royal Horticultural Society, όπου και πήραν βραβείο. Παράλληλα τα δύο αδέλφια συνέχισαν να εργάζονται με τις επιχειρήσεις διαμαντών τους και η Κόβατσιτς με τις καλλιέργειες της, ώσπου τον Απρίλιο η Κόβατσιτς πήγε στην Ευρώπη να μελετήσει κι άλλα φυτώρια. Κι ενώ η Κόβατσιτς συνέχισε να καλλιεργεί κι άλλα ειδή, η δουλειά του άνδρα της, κυρίως τη δεκαετία του 1980 έπεσε. Τότε πήγαν να μείνουν στην Αμβέρσα, όπου έγραψε δύο βιβλία μαγειρικής το "Okus po cvetju: kulinarično popotovanje" και το "Life Begins in Autumn". Κατά τη δεκαετία του 1990, η Κόβατσιτς έφτιαξε τρία ντοκιμαντέρ, τα οποία προβλήθηκαν στην Σλοβενική Ραδιοτηλεόραση. Απεβίωσε το 2003, ενώ βρισκόταν διακοπές στο νησί Κρκ.
Μίροσουαφ Μπάουκα

Ο Μίροσουαφ Μπάουκα (γεννημένος το 1958), είναι σύγχρονος Πολωνός γλύπτης και καλλιτέχνης βίντεο. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας το 1985. Σήμερα εργάζεται στο Ότγουοκ και στη Βαρσοβία (Πολωνία). 

Το 2009, ο Μπάουκα εγκατέστησε το "How It Is", το 10ο επεισόδιο της σειράς Unilever για την αίθουσα τουρμπίνας στο Tate Modern του Λονδίνου, η οποία ξεκίνησε στις 13 Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς. 

== Παραπομπές ==