Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Βινς Κάρτερ

O Βινς Κάρτερ (αγγλικά: "Vincent Lamar Carter", γεννήθηκε 26 Ιανουαρίου 1977) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν αναλυτής του ΝΒΑ στο δίκτυο ESPN. Έχει ύψος 1,98 μ. και αγωνιζόταν στην θέση του σούτινγκ γκαρντ και του σμολ φόργουορντ. Ο Κάρτερ είναι ο μόνος αθλητής στην ιστορία, που αγωνίστηκε για 22 σεζόν στο NBA, καθώς και σε 4 διαφορετικές δεκαετίες ('90, '00, '10, '20) ενώ θεωρείται ευρέως ως ο καλύτερος dunker όλων των εποχών.

Ο Κάρτερ έπαιξε για τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, όπου έφτασε δύο φορές στο Final Four του πρωταθλήματος του NCAA. Επιλέχτηκε στην 5η θέση του ΝΒΑ ντραφτ του 1998 από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, οι οποίοι τον αντάλλαξαν αμέσως στους Τορόντο Ράπτορς. Ως το νέο αστέρι των Ράπτορς, κέρδισε το βραβείο NBA Rookie of the Year του 1999, και τον διαγωνισμό καρφωμάτων του ΝΒΑ All-Star Game το 2000. Το ίδιο καλοκαίρι, εκπροσώπησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο. Οι αλτικές του ικανότητες του απέφεραν ψευδώνυμα όπως "Vinsanity", "Air Canada" και "Half-Man, Half-Amazing".

Τον Δεκέμβριο του 2004 ανταλλάχθηκε στους Νιου Τζέρσευ Νετς, όπου συνέχισε να "γεμίζει" την στατιστική του. Έχει επιπλέον αγωνιστεί για τους Ορλάντο Μάτζικ, τους Φοίνιξ Σανς, τους Ντάλας Μάβερικς, τους Μέμφις Γκρίζλις, τους Σακραμέντο Κινγκς και τους Ατλάντα Χωκς. Στην καριέρα του έχει αναδειχθεί οκτώ φορές All-Star.
Ίλια Ίβιτς

Ο Ίλια Ίβιτς ("Илија Ивић", 17 Φεβρουαρίου 1971) είναι Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής και πρώην τεχνικός διευθυντής της ΑΕΚ.
PZL-Mielec M-18 Dromader

thumb|300px|Αεροσκάφος PZL M-18B Dromader
thumb|300px|Αεροσκάφος PZL M-18A Dromader

Το PZL-Mielec M-18 Dromader είναι ένα μονοκινητήριο αγροτικό αεροσκάφος αεροψεκασμού και αεροπυρόσβεσης, κατασκευασμένο από την PZL-Mielec στην Πολωνία.
Εθνόσημο της Λετονίας

right|thumb|Εθνόσημο της Λετονίας
thumb|right|Μικρό βελτιωμένο Εθνόσημο της Λετονίας
right|thumb|Μικρό εθνόσημο

Το εθνόσημο της Λετονίας δημιουργήθηκε έπειτα από τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας, στις 18 Νοεμβρίου 1918. 

Αποτελείται από ένα μείγμα συμβόλων κρατικών και εθνικών αλλά και συμβόλων ιστορικών περιοχών της χώρας. Ο ήλιος στο επάνω μέρος του εθνόσημου συμβολίζει την κρατική οντότητα. Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ο ήλιος είχε 17 ακτίνες, που συμβόλιζαν τις 17 κατοικημένες επαρχίες της χώρας. Τα τρία αστέρια πάνω από το εθνόσημο αγκαλιάζουν την ιδέα του να συμπεριληφθούν οι ιστορικές περιοχές Βίντζεμε, Λατγαλία και η Κουρλάνδη - Σεμιγαλλία σε μία ενιαία Λετονία.

Περιοχές με ιστορική και πολιτιστική σημασία, εμφανίζονται επίσης στο εθνόσημο. Η Δυτική Λετονία (Κουρλάνδη και Σεμιγαλλία) συμβολίζονται με ένα κόκκινο λιοντάρι. Οι Βιντζέμε και Λατγαλία (Ανατολική Λετονία) παρουσιάζονται από το πτηνό με κεφάλι αετού και αργυρό χρώμα, σύμβολο που χρονολογείται από το 1566. 

Το σημερινό εθνόσημο σχεδιάστηκε από το Λετονό καλλιτέχνη Ρίχαρντς Ζάρινς. Υπάρχουν τρεις τύποι του εθνόσημου σήμερα:

* Το "Μεγάλο Εθνόσημο" χρησιμοποιείται από τον Πρόεδρο της Λετονίας, το Κοινοβούλιο, τον Πρωθυπουργό, το Υπουργικό Συμβούλιο και τα κυβερνητικά Υπουργεία, το Ανώτατο Δικαστήριο και το Γενικό Εισαγγελέα, όπως επίσης και από τις λετονικές διπλωματικές και προξενικές αποστολές.

* Το "Μικρό Βελτιωμένο Εθνόσημο" χρησιμοποιείται από κοινοβουλευτικούς οργανισμούς, το Υπουργικό Συμβούλιο και άλλους οργανισμούς.

* Το "Μικρό Εθνόσημο" χρησιμοποιείται από κυβερνητικά ιδρύματα, τις δημοτικές αρχές και τα παιδαγωγικά ιδρύματα, σε επίσημα έγγραφα.

Στη διάρκεια της σοβιετικής κατοχής, ως εθνόσημο χρησιμοποιούνταν το αντίστοιχο της σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας της Λετονίας, το οποίο αντικαταστάθηκε το 1990 με αυτό που ήταν σε χρήση από το 1918 μέχρι την κατοχή.
Τάση ατμών

<br>

Τάση ατμών ενός υγρού (ή στερεού), σώματος σε μία ορισμένη θερμοκρασία, ονομάζεται η πίεση των ατμών τού σώματος όταν ατμοί και υγρό (ή ατμοί και στερεό) βρίσκονται σε ισορροπία στη θερμοκρασία αυτή.
* Κατάσταση ισορροπίας, εν προκειμένω χαρακτηρίζεται η κατάσταση εκείνη κατά την οποία η ταχύτητα εξάτμισης (ή εξάχνωσης) εξισώνεται με την ταχύτητα υγροποίησης (ή στερεοποίησης) στον ίδιο περιβάλλοντα χώρο.
Η τάση ατμών φανερώνει για μια ορισμένη θερμοκρασία, την ευκολία ή δυσκολία με την οποία εξατμίζεται ένα υγρό ή εξαχνώνεται ένα στερεό. Έτσι μία "μεγάλη τάση ατμών" φανερώνει την ευκολία της εξάτμισης ή εξάχνωσης μιας χημικής ουσίας και αντιστρόφως.

εξάτμιση
υγρό      formula_1      αέριο
συμπύκνωση
Για την επίτευξη της παραπάνω ισορροπίας απαιτείται κάποιο χρονικό διάστημα, στη διάρκεια τού οποίου κάθε στιγμή η ταχύτητα δημιουργίας ατμού είναι μεγαλύτερη από την ταχύτητα δημιουργίας υγρού ή στερεού.
Όταν επέλθει η ισορροπία τότε οι ατμοί λέγονται κορεσμένοι και η πίεση πού ασκούν είναι η τάση ατμών. Πρέπει να τονιστεί ότι η ισορροπία είναι δυναμική και όχι στατική πού σημαίνει ότι σε κάθε στιγμή ποσότητες από το σώμα αλλάζουν φάση αλλά με ίσες ταχύτητες.
* Σώματα με μεγάλη τάση ατμών λέγονται πτητικά. 

Η τάση ατμών ενός σώματος εξαρτάται τόσο από την φύση τού σώματος όσο και από τη θερμοκρασία του. Αυτό σημαίνει ότι όσο ισχυρότερες είναι οι διαμοριακές δυνάμεις (συνοχής) τόσο μικρότερη είναι αυτή η τάση, καθώς επίσης και όταν αυξάνεται η θερμοκρασία αυξάνεται και η ταχύτητα εξάτμισης με συνέπεια ν΄ αυξάνεται και η πίεση των ατμών στην ισορροπία. Πρόσθετα η τάση ατμών στα διαλύματα μη πτητικών ουσιών εκτός της φύσεως του διαλύτη και της θερμοκρασίας εξαρτάται και από τη συγκέντρωση του διαλυμένου σώματος.
Δημόσια Βιβλιοθήκη Μηλεών Μαγνησίας

Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Μηλεών Μαγνησίας «Ψυχής Άκος» είναι μία από τις παλαιότερες βιβλιοθήκες στον ελλαδικό χώρο. Η βιβλιοθήκη λειτουργεί στις Μηλιές Μαγνησίας, επάνω στο Πήλιο, σε απόσταση 26 χλμ. ανατολικά από τον Βόλο.

Η Βιβλιοθήκη Μηλεών ιδρύθηκε το 1814 με την μορφή Σχολής από τρεις μηλιώτες λογίους ιερείς και υπέρμαχους του Διαφωτισμού: τον Άνθιμο Γαζή, τον Γρηγόριο Κωνσταντά και τον Δανιήλ Φιλιππίδη. Οι ιδρυτές της τής έδωσαν το όνομα "Ψυχής Άκος", που σημαίνει "θεραπεία ψυχής". Αρχικός σκοπός των ιδρυτών της Σχολής ήταν να δημιουργήσουν μία Ακαδημία, κάτι σαν πανεπιστήμιο, αλλά οι οθωμανικές Αρχές αρνήθηκαν να δώσουν άδεια για κάτι τέτοιο.

Το κτίσιμο της Σχολής ολοκληρώθηκε το 1817, με την οικονομική συνδρομή των δύο πρώτων ιδρυτών, οι οποίοι πρόσφεραν για τον σκοπό αυτό 500 χρυσά φλουριά ολλανδικά, αλλά και την συνεισφορά πολλών άλλων πηλιορειτών. Ο Γαζής πρόσφερε στην Σχολή και την προσωπική του βιβλιοθήκη. Η Σχολή εμπλουτίστηκε επίσης με πλούσιο για την εποχή εποπτικό υλικό, όπως επιστημονικά όργανα, χάρτες, κ.ά.

Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821, η Σχολή διέκοψε την λειτουργία της, μιας και οι ιδρυτές της ήταν μεταξύ των πρωτεργατών των επαναστατών. Η Σχολή επαναλειτούργησε το 1834 με την φροντίδα του Γρηγορίου Κωνσταντά. Όταν πέθανε ο Κωνσταντάς το 1844, η Σχολή έκλεισε οριστικά. 

Το 1928, με δωρεά της μηλιώτισσας Κρυσταλλίας Οικονομάκη, χτίστηκε κοντά στην πλατεία του χωριού η σημερινή Βιβλιοθήκη για να στεγάσει τα διασωθέντα βιβλία και όργανα της Σχολής. Ωστόσο, το 1943, όταν οι Γερμανοί πυρπόλησαν τις Μηλιές, το μεγαλύτερο μέρος από την συλλογή βιβλίων της Σχολής καταστράφηκε. Έτσι σήμερα στο Ιστορικό Τμήμα της Βιβλιοθήκης σώζονται περίπου 1.700 τίτλοι (3.000 τόμοι) διαφόρων ιστορικών εντύπων που έχουν τυπωθεί από το 1497 έως το 1899, καθώς και πολλά χειρόγραφα που χρονολογούνται από τον 10ο έως τον 18ο αι. μ.Χ.

Η Βιβλιοθήκη Μηλεών έγινε δημόσια το 1955 και το 1973 απέκτησε και έναν ακόμη όροφο. Το Δανειστικό Τμήμα της περιλαμβάνει περίπου 13.000 τίτλους βιβλίων και περιοδικών και εμπλουτίζεται συνεχώς. Στην Βιβλιοθήκη λειτουργεί επίσης Δημόσιο Κέντρο Πληροφόρησης με ελεύθερη πρόσβαση στο Διαδίκτυο.
Ενρίκο Φέρμι

Ο Ενρίκο Φέρμι ("Enrico Fermi", 29 Σεπτεμβρίου 1901 – 28 Νοεμβρίου 1954) ήταν Ιταλός φυσικός, ο οποίος τιμήθηκε το 1938 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής.

Ο Φέρμι μελέτησε τα υποατομικά σωματίδια και ανέπτυξε τη Στατιστική Φέρμι-Ντιράκ, την οποία ακολουθούν τα σωματίδια που αποκλήθηκαν από το επώνυμό του φερμιόνια και αποτελούν τη συνηθισμένη ύλη του Σύμπαντος. Επίσης, διατύπωσε τη θεωρία της ραδιενέργειας β. Το 1942 κατασκεύασε τον πρώτο ατομικό αντιδραστήρα, στο Σικάγο των Η.Π.Α., με την οποία πέτυχε την πρώτη τεχνητή αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση. Κατόπιν συμμετέσχε και στην κατασκευή της ατομικής βόμβας, μαζί με πολλούς άλλους διάσημους φυσικούς της εποχής του.
Γρηγόριος Κωνσταντάς

Η "[[Γεωγραφία Νεωτερική]]" (Βιέννη,1791), που έγραψαν ο [[Δανιήλ Φιλιππίδης]] και ο Γρηγόριος Κωνσταντάς, θεωρείται ένα από τα πρώτα και πλέον σημαντικά βιβλία του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.
Ο Γρηγόριος Κωνσταντάς (Μηλιές Πηλίου,1758 – Μηλιές Πηλίου, 1844) ήταν Έλληνας λόγιος, δάσκαλος και ιεροδιάκονος. Υπήρξε σημαντική προσωπικότητα στο προεπαναστατικό κίνημα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και ίδρυσε τη Σχολή των Μηλεών Πηλίου. Διετέλεσε Έφορος της Παιδείας (1824-1828) και διορισμένος από τον Καποδίστρια στέλεχος του Ορφανοτροφείου της Αίγινας (1828-1834).
Citroën CX

Το Citroën CX ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Αύγουστο του 1974 έως τον Ιούλιο του 1991. Αντικατέστησε το Citroën DS (το γνωστό στην Ελλάδα ως «βάτραχος») και αντικαταστάθηκε τον Μάιο του 1989 από το Citroën XM, αν και η έκδοση station wagon του CX διατηρήθηκε στην παραγωγή για 2 ακόμα έτη μετά την εισαγωγή του XM, έως και την εισαγωγή της έκδοσης ΧΜ Break που την αντικατέστησε. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.169.695 αντίτυπα σειράς CX κατά τη διάρκεια των 17 ετών παραγωγής του.
Citroën SM

Το Citroën SM ήταν ένα υπερπολυτελές σπορ αυτοκίνητο, τύπου grand tourer, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Ιούλιο του 1970 έως τον Μάιο του 1975, σε συνεργασία με την τότε θυγατρική της αυτοκινητοβιομηχανία Maserati.
Δημήτριος Γόντικας

Ο Δημήτριος Γόντικας (1888- 7 Μαρτίου 1967) ήταν Έλληνας βουλευτής και πολιτικός του κόμματος των Φιλελευθέρων, ο οποίος χρημάτισε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων την περίοδο 1950 - 1952.
Citroën Visa

Το Citroën Visa ήταν ένα 5-πορτο αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Ιούνιο του 1978 έως τον Οκτώβριο του 1988. Αντικατέστησε τα εμφανώς γηρασμένα πλέον Citroën Ami και Citroën Dyane. Αρχικά επρόκειτο να αντικαταστήσει και το κλασικό Citroën 2CV, με παράλληλη διατήρηση πάντως του 2CV στην παραγωγή, αλλα και τα δυο μοντέλα αντικατάσταθηκαν τελικά από το Citroën AX τον Οκτώβριο του 1986, ενώ ειδικότερα το 2CV συνέχισε να παράγεται έως τον Ιούλιο του 1990. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.254.390 αντίτυπα σειράς Visa στα 10 έτη παραγωγής του μοντέλου.
Fiat Uno

Το Fiat Uno (ιταλικά: Ένα, επίσημος κωδικός εργοστασίου: Type 146) ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευαζόταν από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, μεταξύ του 1983 και του 1995 στην Ιταλία και μεταγενέστερα σε άλλα κράτη διεθνώς. Αντικατέστησε το Fiat 127 και αντικαταστάθηκε στα τέλη του 1993 προς αρχές του 1994 από το Fiat Punto.

Το 2010, η Fiat εισήγαγε εκ νέου την ονομασία Uno στη Νότια Αμερική, για ένα νέο μοντέλο που βασίζεται στο Fiat Panda και κατασκευάζεται στη Βραζιλία μέχρι σήμερα.
Fiat 131 Mirafiori

Το Fiat 131 Mirafiori ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, μεταξύ του 1974 και του 1984. Αντικατέστησε το επιτυχημένο Fiat 124 και διατήρησε την υψηλή δημοτικότητα του προκατόχου του. Αντικαταστάθηκε από το Fiat Regata το 1983.
Patrologia Latina

H Patrologia Latina (Λατινική Πατρολογία, συντομογραφία PL) ή όπως είναι ο πλήρης τίτλος της "Patrologiae Latinae Cursus Completus", είναι η πρώτη συλλογή του κλασικού έργου του Ζακ Πολ Μιν (Jacques Paul Migne) "Patrologiae cursus completus", η οποία περιλαμβάνει έργα χριστιανών πατέρων και εκκλησιαστικών συγγραφέων που έγραψαν στα Λατινικά.

Η συλλογή εκδόθηκε σε τρεις σειρές από το 1844σ έως το 1865. Η πρώτη σειρά περιλαμβάνει τους πρώτους 73 τόμους (1844-49), η δεύτερη σειρά τους τόμους 74-217 (1849-1855), ενώ η τρίτη σειρά τους τόμους 218-221 (1862-64). Οι τέσσερις αυτοί τελευταίοι τόμοι αποτελούν παράρτημα του έργου και περιέχουν συνολικό πίνακα των περιεχομένων των υπολοίπων. Η συλλογή περιλαμβάνει τα έργα των εκκλησιαστικών συγγραφέων που γράφτηκαν στα Λατινικά, από τον 2ο έως και τον 13ο αιώνα. Το κείμενο είναι τυπωμένο και αριθμημένο σε στήλες. Το έργο ανατυπώθηκε πολλές φορές στην Ευρώπη, με πρώτες αυτές του εκδοτικού οίκου των Αδελφών Γκαρνιέ στο Παρίσι (ήδη από το 1880).

Η συλλογή στηρίζεται σε ανατυπώσεις προγενέστερων εκδόσεων, οι οποίες συχνά περιέχουν λάθη, ενώ και η ποιότητα της εκτύπωσης είναι από μέτρια έως κακή. Παρ' όλα αυτά, είναι η μοναδική έκδοση η οποία εμπεριέχει τόσο μεγάλο αριθμό έργων, μερικά από τα οποία δεν είναι διαθέσιμα αλλού, και γι' αυτό αποτελεί σημείο αναφοράς, κυρίως για όσους μελετούν τη Μεσαιωνική Γραμματεία.
Mercedes-Benz W100

Το Mercedes-Benz W100, περισσότερο γνωστό ως Mercedes-Benz 600, ήταν ένα τεράστιων διαστάσεων υπερπολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Αύγουστο του 1963 έως τον Ιούνιο του 1981, σε μόλις 2.677 αντίτυπα. Για σχεδόν 2 δεκαετίες ήταν ένα από τα ακριβότερα αυτοκίνητα στην παγκόσμια αγορά και, με διαφορά, το ακριβότερο μοντέλο της Mercedes-Benz. Ο κυριότεροι ανταγωνιστές του, ήταν η Rolls-Royce Phantom VI, το Lincoln Continental στην ειδική εκδοχή μεγαλύτερου μήκους Lincoln Continental Lehmann-Peterson, η Cadillac Fleetwood 75 και το Chrysler Imperial Crown Ghia.
Citroën C6

Το Citroën C6 πρώτης γενιάς ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Σεπτέμβριο του 2005 έως τις 19 Δεκεμβρίου 2012, στη Ρεν, Γαλλία. Με το ίδιο όνομα είχε υπάρξει, μεταξύ του 1928 και του 1932, και ένα άλλο μοντέλο της Citroën.

Ειδικότερα το C6 των ετών 2005 - 2012, αντικατέστησε το Citroën XM και θεωρήθηκε επίσημα ως ιδεολογικός «απόγονος» του Citroën DS (το γνωστό στην Ελλάδα ως «βάτραχος»), καθώς η εμφάνισή του και η γενικότερη σχεδιαστική του φιλοσοφία έμοιαζαν να παραπέμπουν άμεσα σε αυτό, καθώς και στο Citroën CX, τον διάδοχο του DS. Η Citroën κατασκεύασε συνολικά 23.384 αντίτυπα σειράς C6, κατά τη διάρκεια των 7 ετών παραγωγής του.

Τον Απρίλιο του 2016 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο η δεύτερη γενιά του C6, αλλά αποκλειστικά για την αγορά της Κίνας, όπου και κατασκευάζεται. Ωστόσο, μέσα στο έτος 2020 παρουσιάστηκε και θα εισαχθεί και ένα νέο μοντέλο της θυγατρικής μάρκας πολυτελείας DS, με τελική ονομασία DS 9, που έχει σχεδιαστεί πρωτίστως για την Κίνα, αλλά από τα τέλη του 2020 θα αρχίσει να εξάγεται και στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες διεθνώς. Θα κατασκευαστεί με βάση την πλατφόρμα EMP2 του Ομίλου PSA (κοινή με του Peugeot 5008 και του κινεζικής κατασκευής C6), ενώ το μήκος του φτάνει τα 4,933 μέτρα, έναντι 4,91 μέτρων του C6 γαλλικής κατασκευής και 4,96 μέτρων του σημερινού C6 στην Κίνα. Όπως και το αρχικό C6, δεν είναι ένα τυπικό σεντάν, αλλά ένα πολυτελές αντισυμβατικό fastback, και μάλιστα το DS 9 αντλεί σχεδιαστικά στοιχεία από το πρωτότυπο Citroen Numero 9 Concept που είχε παρουσιαστεί το 2012.
Mercedes-Benz

Η Mercedes-Benz () είναι μια γερμανική εταιρεία κατασκευής πολυτελών επιβατικών αυτοκινήτων με ιδιαίτερα υψηλό ίματζ, καθώς και φορτηγών. 

Παλαιότερα, η εταιρεία ονομαζόταν επίσημα "Daimler-Benz AG" και το "Mercedes" ήταν μόνο το όνομα των αυτοκινήτων της. Ιδρύθηκε στη σημερινή της μορφή, υπό την ονομασία Mercedes-Benz, στις 28 Ιουνίου 1926, με την ένωση των εταιρειών "Daimler-Motoren-Gesellschaft" και "Benz & Cie".

Στην Ελλάδα κατασκεύαζε λεωφορεία Mercedes-Benz η εταιρεία Βιαμάξ. Το 1982 ιδρύθηκε η "Mercedes-Benz Ελλάς", η οποία είναι κατά ποσοστό 100% θυγατρική της αντίστοιχης γερμανικής.

Η Daimler AG, όπως ονομάζεται σήμερα η μητρική εταιρεία, είναι η μεγαλύτερη παραγωγός εταιρεία φορτηγών παγκοσμίως και η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός εταιρεία πολυτελών αυτοκινήτων.

Οι κυριότεροι ανταγωνιστές της, είναι η BMW, η Audi, η Volvo, η Lexus, η Jaguar και η D.S. (η πολυτελής θυγατρική της Citroën), ενώ ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, στη Μέση Ανατολή και στην Κίνα είναι και οι Cadillac και Lincoln.
Citroën C4

Το Citroën C4 είναι μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που αρχικά κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Αύγουστο του 2004 έως τον Μάιο του 2018, σε δύο γενιές, αν και η δεύτερη γενιά του εξακολουθεί να παράγεται στην Κίνα αποκλειστικά για την εγχώρια αγορά. Στη συνέχεια, τον Ιούνιο του 2020 εισήχθη επίσημα η τρίτη γενιά του C4. Με το ίδιο όνομα υπήρξε, μεταξύ του 1928 και του 1932, και ένα άλλο μοντέλο της Citroën.

Η πρώτη γενιά του C4 αντικατέστησε το Citroën Xsara το 2004, ενώ η δεύτερη γενιά του μοντέλου κατασκευάστηκε από τον Αύγουστο του 2010 έως τον Μάιο του 2018. Αντικαταστάθηκε προσωρινά από το Citroën C4 Cactus και ειδικότερα από τη Φάση 2 του C4 Cactus, που διαμορφώθηκε σε 5-πορτο hatchback crossover και κυκλοφόρησε στις αρχές του 2018. Ωστόσο, η δεύτερη γενιά του C4 συνεχίζει να παράγεται στην Κίνα, όπως προαναφέρθηκε, με αποτέλεσμα να μην συμβεί ποτέ πλήρης διακοπή της κατασκευής του C4 σε παγκόσμια κλίμακα. Στις 16 Ιουνίου 2020 παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του C4, που αντικατέστησε το C4 Cactus, για το οποίο δεν πρόκειται να υπάρξει διάδοχος.
Σατόσι Κον

Ο Σατόσι Κον (, Kon Satoshi, 12 Οκτωβρίου 1963 – 24 Αυγούστου 2010) ήταν Ιάπωνας σκηνοθέτης, animator, σεναριογράφος και εικονογράφος μάνγκα. Ανάμεσα στις δουλειές του ξεχωρίζουν τα διακεκριμένα φιλμ "Perfect Blue" (1997), "Millennium Actress" (2001), "Tokyo Godfathers" (2003) και "Paprika" (2006), καθώς και η τηλεοπτική σειρά "Paranoia Agent" (2004). Όλες οι σκηνοθετικές δουλειές του έχουν γίνει για λογαριασμό της εταιρείας Madhouse ενώ χαρακτηρίζονται από ρεαλιστικούς χαρακτήρες, περίπλοκες ψυχολογικές καταστάσεις και την ανάμειξη των ονείρων με την πραγματικότητα.
Mercedes-Benz W168

Το Mercedes-Benz W168 (γνωστό ως Mercedes-Benz A-Class) ήταν ένα πολυμορφικό αυτοκίνητο πόλης, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τις 18 Οκτωβρίου 1997 έως τον Σεπτέμβριο του 2004. Ήταν η πρώτη γενιά που εισήγαγε την ονομασία A-Class και σημείωσε μεγάλη επιτυχία, παρά τις αρχικές ανησυχίες διεθνώς που δημιουργήθηκαν μετά την ανατροπή μιας A-Class στο «τεστ του ταράνδου» στη Σουηδία στις 21 Οκτωβρίου 1997, για τις οποίες όμως η Mercedes-Benz προέβη σε μαζική ανάκληση και επιδιόρθωση όλων των έως τότε W168. Τον Μάρτιο του 2001, ταυτόχρονα με μια ελαφρά ανανέωση, προστέθηκε στην παλέτα του μοντέλου και μία βελτιωμένη και πολυτελέστερη έκδοση της A-Class W168, με μακρύτερο μεταξόνιο, υπό τον κωδικό V168. Τελικώς και οι δύο εκδοχές αντικαταστάθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2004 από την A-Class W169.

Συνολικά κατασκευάστηκαν 1,1 εκατομμύριο αντίτυπα σειράς W168 στα 7 χρόνια παραγωγής του μοντέλου.
Mercedes-Benz W114

Το Mercedes-Benz W114, όπως ονομάζονταν οι 6-κύλινδρες εκδόσεις του μοντέλου, και W115 οι 4-κύλινδρες και 5-κύλινδρες εκδόσεις, ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας E, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Δεκέμβριο του 1967 έως τον Δεκέμβριο του 1976. Την εποχή παραγωγής του, ήταν το μοντέλο της Mercedes με τις περισσότερες πωλήσεις και υπήρξε το πρώτο μεταπολεμικό της που βασίστηκε σε εντελώς νέο σασί, αντί για διατήρηση, επανασχεδιασμό και βελτίωση του αμαξώματος των προκατόχων. Ως αποτέλεσμα, η σειρά W114 / W115 λανσαρίστηκε τότε ως «New Generation Models» («Μοντέλα Νέας Γενιάς») και μάλιστα επειδή έλαβε τον επίσημο κωδικό σασί «/8» («κάθετος 8») λόγω του λανσαρίσματος στην αγορά το 1968, έγινε και εξακολουθεί να παραμένει ανεπίσημα γνωστή στη Γερμανία και ως "Strich-Acht", δηλαδή "Κάθετος 8".

Αντικαταστάθηκε τον Ιανουάριο του 1976 από το ακόμα πιο δημοφιλές Mercedes-Benz W123, που γνώρισε ακόμα μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία, καθώς παρήχθησαν 2.696.915 αντίτυπα από αυτό. Τα W114 και W115, ωστόσο, διατηρήθηκαν στην παραγωγή έως τον Δεκέμβριο του 1976, επειδή είχε δοθεί μια σχετική δέσμευση στη βιομηχανία ταξί από την Mercedes-Benz, λόγω της εξαιρετικά μεγάλης αξιοπιστίας του αυτοκινήτου. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.919.056 αντίτυπα σειράς W114 / 115, από τα οποία τα 1.852.008 ήταν 4-πορτα σεντάν και μόλις τα 67.048 ήταν 2-πορτα κουπέ.
Mercedes-Benz W110

Το Mercedes-Benz W110 ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Απρίλιο του 1961 έως τον Φεβρουάριο του 1968. Αντικατέστησε την σειρά W120 και ήταν η μικρότερη σε μέγεθος σειρά μοντέλων της εταιρείας, σε αντιδιαστολή με την μεγαλομεσαία σειρά W111 και την ακόμα πολυτελέστερη σειρά W112. Προσφερόταν με 4-κύλινδρους κινητήρες βενζίνης και ντίζελ, ενώ από τον Ιούλιο του 1965 και με έναν 6-κύλινδρο κινητήρα βενζίνης 2.3 λίτρων. Συνολικά παρήχθησαν 628.282 αντίτυπα σειράς W110. Αντικαταστάθηκε στις αρχές του 1968 από το Mercedes-Benz W114 / W115.
Mercedes-Benz 300

Τα Mercedes-Benz 300 (επίσημοι κωδικοί σασί : W186, W188 και W189) ήταν μια σειρά υπερπολυτελών αυτοκινήτων που κατασκευάστηκαν από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Νοέμβριο του 1951 έως τον Μάρτιο του 1962. Η ονομασία 300 υποδήλωνε τον κυβισμό του κινητήρα, ο οποίος ήταν 3.0 λίτρα (για την ακρίβεια 2.996 cm³) για όλες τις εκδόσεις της σειράς, καθώς και 6-κύλινδρος σε σειρά (I6) βενζίνης. Στη Γερμανία τα μοντέλα αυτά είναι διαχρονικά γνωστά και ως «"300 Adenauer"», λόγω του ότι ο καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ είχε στην κατοχή του διάφορα Mercedes-Benz 300 και μάλιστα συνολικά 6 αυτοκίνητα κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Ιστορικά, ήταν τα πρώτα υπερπολυτελή μοντέλα της εταιρείας μετά το Mercedes-Benz 770, που είχε κατασκευαστεί από το 1930 έως το 1943 σε μόλις 205 αντίτυπα. Μάλιστα στην εποχή της, η σειρά 300 ήταν ίση σε εξοπλισμό και εμπορική τιμή, αλλά ανώτερη σε επιδόσεις από την αντίπαλο Rolls-Royce Silver Cloud (παραγωγή : Απρίλιος 1955 - Μάρτιος 1966). Τελικώς, το Mercedes-Benz 300 αντικαταστάθηκε τον Φεβρουάριο του 1961 από το Mercedes-Benz W112, γνωστό εμπορικά ως Mercedes-Benz 300SE, το οποίο έφερε τον ίδιο κινητήρα με τον προκάτοχό του, εξ ου και η ονομασία του
Δανιήλ Φιλιππίδης

Ο Δημήτριος Δανιήλ Φιλιππίδης (Μηλιές Πηλίου, περί το 1750 – Βεσσαραβία Μολδαβίας, 1832) ήταν Έλληνας λόγιος κληρικός, ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα στις κύριες πρoσωπικότητες του νεοελληνικού διαφωτισμού.
Κωστής Γόντικας

"Για τον καλαθοσφαιριστή δείτε: Κώστας Γόντικας"

Ο Κωστής Γόντικας (1934) είναι Έλληνας πολιτικός.
Ιωάννης του Μπριέν

Ο Iωάννης του Μπριέν ("Jean de Brienne", Ελληνικά : "Ιωάννης της Βριέννης", περί το 1170 – 27 Μαρτίου 1237) μέλος του Οίκου του Μπριέν, ήταν βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1210 - 1225), Κόμης του Μπριέν (1205 - 1221) και Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης (1229 - 1237) σε συμβασιλεία με τον Βαλδουίνο Β΄ της Κωνσταντινούπολης. 

Ο Ιωάννης του Μπριέν ήταν τρίτος γιος του Εράρ Β΄ του Μπριέν ενός πλούσιου ευγενούς από την Καμπανία και της Αγνής των Μονφωκόν. Ο Ιωάννης σαν μικρότερος γιος προοριζόταν στον εκκλησιαστική τομέα αλλά στέφτηκε ιππότης και κυβέρνησε μικρές εκτάσεις στην Καμπανία (1200). Με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Γκωτιέ Γ΄ του Μπριέν ορίστηκε κηδεμόνας στο όνομα του ανήλικου ανιψιού του Γκωτιέ Δ΄ του Μπριέν που ζούσε στην νότια Ιταλία.
Οι βαρόνοι του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ αποφάσισαν να παντρευτεί την βασίλισσα Μαρία του Μομφερράτου, ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας και ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ έδωσαν την σύμφωνη γνώμη τους. Αναχώρησε για τους Άγιους Τόπους και παντρεύτηκε την Μαρία, το ζευγάρι στέφτηκαν βασιλείς (1210). Μετά τον πρόωρο θάνατο της Μαρίας (1212) ο Ιωάννης διετέλεσε αντιβασιλεύς στο όνομα της μικρής τους κόρης Ισαβέλλας Β΄ της Ιερουσαλήμ, ένας ευγενής ο Ιωάννης Α΄ της Βηρυτού επιχείρησε να τον εκθρονίσει. Ο Ιωάννης του Μπριέν ήταν αρχηγός στην Ε΄ Σταυροφορία, τα ηγετικά του δικαιώματα στον Σταυροφορικό στρατό δεν ήταν ομόφωνα αλλά κυβέρνησε την Δαμιέτη στην Αίγυπτο όταν έπεσε στα χέρια τους (1219). Διεκδίκησε το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας στο όνομα της δεύτερης συζύγου του Στεφανίας της Αρμενίας (1220) αλλά όταν πέθανε η Στεφανία και ο μικρός τους γιος έχασε τα δικαιώματα του και επέστρεψε στην Αίγυπτο. Η Ε΄ Σταυροφορία κατέληξε σε πλήρη αποτυχία, η Δαμιέτη έπεσε ξανά στα χέρια των Μαμελούκων (1221).

Ο Ιωάννης ήταν ο πρώτος βασιλιάς που επισκέφτηκε τις Ευρωπαϊκές χώρες για να τον υποστηρίξουν, έδωσε την κόρη του σύζυγο στον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄ και αναγκάστηκε να παραιτηθεί (1225). Οι πάπες προσπάθησαν να πείσουν τον Ιωάννη του Μπριέν να επανέλθει αλλά οι βαρόνοι των Ιεροσολύμων ήθελαν τον Φρειδερίκο. Ο Ιωάννης διορίστηκε διοικητής των παπικών εκτάσεων στην Τοσκάνη, στρατιωτικός διοικητής στην Περούτζια και διοικητής των δυνάμεων του πάπα Γρηγορίου Θ΄ στους πολέμους του εναντίον του Φρειδερίκου Β΄ (1228, 1229). Εξελέγη (1229) συναυτοκράτορας του Βαλδουίνου Β΄ στην Λατινική Αυτοκρατορία και στέφτηκε στην Κωνσταντινούπολη (1221). Ο Ιωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης και ο Ιβάν Ασέν Β΄ που κατείχαν τις πρώην Λατινικές εκτάσεις στην Μικρά Ασία και την Θράκη ξεκίνησαν στις αρχές του 1235 την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Ο Ιωάννης του Μπριέν υπερασπίστηκε επιτυχώς την πόλη πολλούς μήνες αλλά οι πολιορκητές αποχώρησαν όταν τους νίκησε ο Γοδεφρείδος Β΄ Βιλλεαρδουίνος με ενωμένο στόλο από τις Ιταλικές πόλεις (1236). Ο Ιωάννης πέθανε την επόμενη χρονιά σαν μέλος του Τάγματος των Φραγκισκανών
Στοά του Αττάλου

Η Στοά του Αττάλου βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας, περίπου 250 μ. ανατολικά του Δίπυλου φράσσοντας σχεδόν τον Έσω Κεραμεικό κατά διεύθυνση Βορρά - Νότο, αποτελώντας έτσι το ανατολικό όριο της αρχαίας αγοράς. Χτίστηκε γύρω στο 150 π.Χ., από τον Άτταλο Β΄, Βασιλέα της Περγάμου, όπως δηλώνεται σε επιγραφή της έξω κιονοστοιχίας, η οποία διατηρείται αποσπασματικά «"ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΤΤΑΛΟΣ ΑΤΤΑΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΑΠΟΛΩΝΙΔΟΣ"», κατόπιν δωρεάς του προς την Αθήνα της οποίας και αποτελούσε το μεγαλύτερο σε μήκος αυτοτελές σκεπαστό οικοδόμημά της, ομοίως και το μεγαλύτερο στον ελλαδικό χώρο κατά την αρχαιότητα. Η ανέγερση του αρχαίου κτιρίου της Στοάς ξεκίνησε το 159 π.Χ. και ολοκληρώθηκε μετά από 11 χρόνια, το 148 π.Χ. Το σημερινό κτίριο της Στοάς αποτελεί ανακατασκευή του αρχαίου, ανεγέρθηκε μεταξύ 1953-1956 από την Αμερικανική Σχολή Κλασσικών Σπουδών και στεγάζει το Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς.
Ανδρέας Στεφανόπουλος

Ο Ανδρέας Στεφανόπουλος (1860 - 1938) ήταν Έλληνας πολιτικός από τον Πύργο Ηλείας, που είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής, γερουσιαστής και είχε λάβει δυο φορές τη θέση υπουργού.

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Ιωάννη Στεφανόπουλου, βουλευτή Ηλείας και γόνου της αρχοντικής οικογένειας των Στεφανοπουλέων. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και στο Παρίσι και από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1892 εκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας με το κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη και από τότε εκλεγόταν συνεχώς μέχρι το 1929. Από τότε εκλεγόταν γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935, οπότε και η γερουσία καταργήθηκε. Διετέλεσε υπουργός Ναυτικών στην Κυβέρνηση Θεοτόκη Ιουνίου 1903 και επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1905.

Απεβίωσε το 1938. Αδελφός του ήταν ο Χρήστος Στεφανόπουλος. Ήταν ανιψιός του Στέφανου Χ. Στεφανόπουλου (πρεβύτερου) και θείος του Βασίλειου Στεφανόπουλου.
Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες είναι ένα μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν, το οποίο εκδόθηκε το 1873.
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο

[[Tesla Model 3]], το πρώτο σε πωλήσεις διεθνώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο το έτος 2018.
[[Nissan Leaf]], το τρίτο σε πωλήσεις διεθνώς ηλεκτρικό αυτοκίνητο το 2018.
Ηλεκτρικό αυτοκίνητο (HΑ) ονομάζεται το αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί την ηλεκτρική ενέργεια που αποθηκεύεται σε επαναφορτιζόμενες συστοιχίες συσσωρευτών (κοινώς μπαταρίες). Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα χρησιμοποιούν ηλεκτρικούς κινητήρες αντί των μηχανών εσωτερικής καύσης (ΜΕΚ).

Αντιθέτως, τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν και τα δύο (ηλεκτρικές μηχανές και ΜΕΚ) καλούνται υβριδικά αυτοκίνητα και συνήθως δεν θεωρούνται καθαρά HΑ. Τα αυτοκίνητα με συσσωρευτές που μπορούν να φορτιστούν και να χρησιμοποιηθούν χωρίς ΜΕΚ αποτελούν ένα είδος ηλεκτροκίνητων οχημάτων µε συσσωρευτές (αμιγώς ηλεκτροκίνητα), ενώ δεν καταναλώνουν καύσιμα.

Τα HΑ είναι συνήθως αυτοκίνητα, ελαφριά φορτηγά, ποδήλατα, ηλεκτρικά μηχανικά δίκυκλα, μικρά οχήματα γκολφ, ανυψωτικά (forklifts) και παρόμοια. Τα HΑ ήταν μεταξύ των αυτοκινήτων που εμφανίστηκαν από τις πρώτες μέρες της αυτοκίνησης και έχουν υψηλότερο συντελεστή ενεργειακής απόδοσης από όλα τα αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης.
Ευρυβιάδης

Ο Ευρυβιάδης ήταν στην αρχαιότητα ναύαρχος των Σπαρτιατών, γιος του Ευρυκλείδους. Έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. Παρόλο που δεν ήταν μήτε βασιλιάς μήτε από βασιλικό γένος, η Σπάρτη του ανέθεσε, όταν εισέβαλε ο Ξέρξης (480 π.Χ.), την αρχηγία του σπαρτιατικού στόλου. Μολονότι ο σπαρτιατικός στόλος είχε μόνο 10 τριήρεις στο Αρτεμίσιο και 16 στη Σαλαμίνα, ο Ευρυβιάδης είχε το αξίωμα του αρχιναυάρχου όλων των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων. 

Είχε ασθενή χαρακτήρα και περιορισμένη αντίληψη και τον παρέσυραν άλλοτε ο Θεμιστοκλής και άλλοτε ο Αδείμαντος, ναύαρχος των Κορινθίων. Για να μείνει και να ναυμαχήσει στο Αρτεμίσιο, ο Θεμιστοκλής τον δωροδόκησε αντί 5 ταλάντων (και ο Αδείμαντος αντί 3 άλλων), από τα 30 τάλαντα που πρόσφεραν οι Ευβοείς στον Αθηναίο ναύαρχο. Στο πολεμικό συμβούλιο που έγινε πριν από την ναυμαχία της Σαλαμίνας, ύψωσε το ραβδί του για να χτυπήσει τον Θεμιστοκλή, επειδή ο τελευταίος επέμενε να μείνει ο ελληνικός στόλος εκεί και να πολεμήσει τον περσικό. Τότε ο Θεμιστοκλής του απάντησε με το παροιμιώδες: "Πάταξον μεν, άκουσον δε!".

Μετά το τέλος της σύγκρουσης, στον Ευρυβιάδη απονεμήθηκε, με επιμονή των Λακεδαιμονίων και άλλων Πελοποννησίων, το αριστείο της ανδρείας, ενώ στον Θεμιστοκλή μόνο το βραβείο σοφίας και δεξιότητας.
Mercedes-Benz W112

Το Mercedes-Benz W112, γνωστό εμπορικά ως Mercedes-Benz 300SE, ήταν ένα μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Φεβρουάριο του 1961 έως τον Ιούλιο του 1965 για το 4-πορτο σεντάν, από τον Μάρτιο του 1963 έως τον Ιούλιο του 1965 για το 4-πορτο σεντάν με μακρύτερο μεταξόνιο (300 SE lang) και από τον Φεβρουάριο του 1962 έως τον Δεκέμβριο του 1967 για τις 2-πορτες εκδόσεις κουπέ και καμπριολέ. Αντικατέστησε την σειρά W186 / W188 / W189, κοινώς Mercedes-Benz 300, και ήταν μια σειρά πολυτελείας παρόμοια με αυτή της μικρότερης σε μέγεθος σειράς W110 και της μεσαίας σε μέγεθος σειράς W111.

Μέχρι την παρουσίαση της σειράς υπερπολυτελείας W100 (600) στα τέλη του 1963, το W112 ήταν το ακριβότερο μοντέλο της Mercedes-Benz και η επίσημη ναυαρχίδα της εταιρείας. Διέθετε σπάνια για την τότε εποχή τεχνολογικά στοιχεία εξοπλισμού ως στάνταρ, όπως υδραυλικό τιμόνι, δισκόφρενα και στους 4 τροχούς, δερμάτινο σαλόνι με πινελιές ξύλου, καθώς και 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, αν και προσέφερε και 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο κιβώτιο, ως προαιρετική επιλογή με μια έκπτωση στην τιμή πώλησης.
Μακεδονικός γάμος

O Μακεδονικός γάμος είναι ελληνική ασπρόμαυρη ταινία μικρού μήκους παραγωγής 1960.

* Είδος: ντοκιμαντέρ
* Χρώμα: ασπρόμαυρο
* Φωτογραφία: "Ιάκωβος Παϊρίδης"
* Μοντάζ: "Τάκης Κανελλόπουλος"
* Κόστος: 80.000 δραχμές
Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος

Ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος (1861-1865) ήταν ο πλέον καταστροφικός πόλεμος που έζησε ποτέ το κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) και ταυτόχρονα ιστορικό γεγονός με σημαντικό αντίκτυπο στην αμερικανική κοινωνία και οικονομία. Οι απώλειες στις μάχες ξεπέρασαν τις 600.000, οι θάνατοι στον πληθυσμό τις 500.000, ενώ καταστράφηκε περίπου το 40% της εθνικής οικονομίας. Ο πόλεμος αυτός ήταν αποτέλεσμα κυρίως των πολύ σοβαρών οικονομικών διαφορών μεταξύ των πολιτειών αλλά και του πολιτειακού συστήματος των τότε ΗΠΑ, κατά το οποίο η θέση του προέδρου είχε μικρή επίδραση στην καθοδήγηση του συνόλου της οικονομίας των πολιτειών. Το ξέσπασμα προκλήθηκε λίγο πριν την εκλογή του προέδρου Αβραάμ Λίνκολν ο οποίος αντιμετώπισε την απόσχιση των πολιτειών του νότου την ώρα που αναλάμβανε καθήκοντα. Ο πόλεμος για τον Λίνκολν και τις υπόλοιπες πολιτείες του Βορρά είχε σαν νόημα την επαναφορά των αποσχισθέντων στις ΗΠΑ και τη διατήρηση του κράτους. Για τον Νότο το αντικείμενο ήταν να διατηρηθεί σαν χωριστό κράτος του οποίου οι τύχες δεν θα κρίνονταν από τις πολιτικές ανακατατάξεις στην Ουάσιγκτον. Η τελική επικράτηση του Βορρά, διατήρησε το κράτος των ΗΠΑ με την μορφή (αν κι όχι ακριβώς με την ίδια έκταση) που γνωρίζουμε σήμερα. Επιπλέον, με τη Διακήρυξη Χειραφέτησης που υπογράφτηκε το 1862/63 και κυρίως τη 13η τροπολογία του Συντάγματος το 1865, περίπου 3,5 εκατομμύρια Αφροαμερικανοί — 40% του πληθυσμού των νότιων πολιτειών προπολεμικά — απέκτησαν την ελευθερία τους, ενώ η θέση τους στην αμερικανική κοινωνία απασχόλησε έντονα τη χώρα κατά την περίοδο της ανασυγκρότησης των ΗΠΑ (π. 1863-77).

Η δουλεία αποτέλεσε κύρια αιτία του εμφυλίου πολέμου, στενά συνδεδεμένη με τις ευρύτερες αντιθέσεις που παρατηρούνταν μεταξύ του Βορά και του Νότου της Αμερικής σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Μετά το ξέσπασμα του πολέμου, ο Λίνκολν επιχείρησε να κατανικήσει το Νότο και χρησιμοποίησε τη δουλεία σαν ένα ηθικό αντίβαρο ενός μακρόχρονου και πολύ αιματηρού αγώνα. Εκ του αποτελέσματος, θεωρείται ο πρόεδρος που διατήρησε τις ΗΠΑ και επέβαλε μια ισχυρότερη προεδρική θέση στην ομοσπονδιακή αυτή χώρα που σήμερα δρα πολύ περισσότερο σαν ενιαίο κράτος απ όσο το θέλησαν οι ιδρυτές του, το 1776.
Πέτρος της Γαλλίας

Ο Πέτρος της Γαλλίας ή Πέτρος Α' του Κουρτεναί ("Pierre Ier de Courtenay", Σεπτέμβριος 1126 - 10 Απριλίου 1183) μέλος του Οίκου των Καπετιδών και γενάρχης του κλάδου των Καπετιδών-Κουρτεναί.
Οικογένεια Γκίκα

Το ανάκτορο της οικογένειας στο [[Κομανέστι]]
Το ανάκτορο της οικογένειας στο [[Βουκουρέστι]]

Η Οικογένεια Γκίκα (, αλβανικά: "Gjika") ήταν χριστιανική ορθόδοξη οικογένεια ευγενών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με κέντρο δράσης τη Βλαχία και τη Μολδαβία (σημερινή Ρουμανία).

Ο ακριβής τόπος προέλευσης της οικογένειας είναι αβέβαιος και υπάρχουν διάφορες εκδοχές επ' αυτού. Σύμφωνα με την Ντόρα Ντ' Ίστρια (Έλενα Γκίκα) η προέλευση της οικογένειας ήταν από τα παράλια της νότιας Αλβανίας, όμως κατ' άλλους πιθανότερο λίκνο της ήταν η Κορυτσά της Βορείου Ηπείρου. Εντελώς διαφορετική είναι η άποψη του ιστορικού, μελετητή θεμάτων γενεαλογίας, και επιτίμου μέλους της Ρουμανικής Ακαδημίας, Paul Cernovodeanu, σύμφωνα με τον οποίο η καταγωγή της οικογένειας Γκίκα κατά πάσα πιθανότητα ήταν από την πόλη Κιοπρουλού, το παλιό μεσαιωνικό και σημερινό Βέλες της Βόρειας Μακεδονίας.

Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αρχικά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη και έγιναν από τις ονομαστές φαναριώτικες οικογένειες. Κατά τον 17ο και 19ο αιώνα πολλοί από την οικογένεια διορίστηκαν ηγεμόνες της Βλαχίας και της Μολδαβίας και μετεγκαταστάθηκαν μόνιμα εκεί. Απόγονοί τους έχουν διατελέσει πρωθυπουργοί της Ρουμανίας και διαπρέπουν σε πολλούς κλάδους.
Αθανάσιος Γκελεστάθης

Ο Αθανάσιος Γκελεστάθης (Νοέμβριος 1922 - 6 Δεκεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός. 

Γεννήθηκε στη Δεσφίνα της Φωκίδας τον Νοέμβριο του 1922. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ανάμιξή του με την πολιτική ξεκινάει το 1946, στο γραφείο του πατέρα του ο οποίος ήταν πολιτευτής του Λαϊκού Κόμματος. Το 1951 εκλέχθηκε βουλευτής Φθιώτιδας και Φωκίδας, το 1952 βουλευτής Παρνασσίδας με το κόμμα Ελληνικός Συναγερμός, το 1956 επίσης Φθιώτιδας και Φωκίδας και στις εκλογές 1961 και 1964 βουλευτής Φωκίδας με το κόμμα της Ε.Ρ.Ε.. 

Το καλοκαίρι του 1967 συλλαμβάνεται και του απαγορεύεται η έξοδος από τη χώρα. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1967, με το κίνημα του Βασιλιά, συλλαμβάνεται και του κοινοποιείται εκτόπιση για ένα χρόνο στη Σίφνο. 

Στις εκλογές, μετά τη μεταπολίτευση, του 1974 και 1977 επανεκλέχθηκε βουλευτής Φωκίδας με το κόμμα Νέα Δημοκρατία. Την περίοδο 1976-1977 διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών. 

Υπήρξε επίσης μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 1982 και ετάφη την επομένη στη Δεσφίνα. Στην Άμφισσα υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του.
Λουδοβίκος Η΄ της Γαλλίας

thumb|right|250px|Γέννηση του Λουδοβίκου Η' - Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας, Παρίσι 14ος - 15ος αιώνας.
thumb|right|250px|Πορτρέτο του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Η' σε μετάλλιο του 19ου αιώνα.
Στέψη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Η' και της Λευκής της Καστίλης ([[1223]]) - χειρόγραφο του 1450 από τα Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας

Ο Λουδοβίκος Η΄ της Γαλλίας ή Λουδοβίκος ο Λέων (γαλ.: "Louis VIII de France", 5 Σεπτεμβρίου 1187 - 8 Νοεμβρίου 1226) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν βασιλιάς της Γαλλίας (1223 - 1226) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Φιλίππου Β΄ Αυγούστου και της Ισαβέλλας του Αινώ. Με το θάνατο της μητέρας του (1190) έγινε κόμης του Αρτουά.
Δημοσθένης Δόγκας

Ο Δημοσθένης Δόγκας ήταν βουλευτής Ηλείας.

Γεννήθηκε στο Λαντζόι Ηλείας και καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Ο πατέρας του ήταν δήμαρχος του δήμου Ώλενας και η αδερφή του σύζυγος του πολιτικού Σωτήριου Κρεκουκιώτη.

Το 1875 εκλέχτηκε δήμαρχος Ώλενας, το 1881 δήμαρχος Ολυμπίων και το 1887 δήμαρχος πάλι Ώλενας. Το 1881 έθεσε πρώτη φορά υποψηφιότητα για την βουλευτική θέση, την οποία και κατέλαβε. Το 1895 και 1902 επανεκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας. Ήταν ακραιφνής υποστηρικτής της πολιτικής Τρικούπη ενώ επι πολλά χρόνια συνεργαζόταν με τον Στεφανοπουλικό συνδυασμό. Πολλές ήταν και οι προσπάθειες του για έλεγχο των εκλογικών αποτελεσμάτων με παράνομα μέσα. 

Απεβίωσε στις 25 Οκτωβρίου του 1905 στο Κρεκούκι Ηλείας, όπου είχε μεταφερθεί από την Αθήνα λόγω εξάντλησης. Η κηδεία του ήταν μεγαλοπρεπής και παρεβρέθηκε όλο το χωριό, ο βουλευτής και προσωπικός του φίλος Χρήστος Στεφανόπουλος καθώς και ο ανηψιός του, βουλευτής Ιωάννης Κρεκουκιώτης.

Δ
Ισαβέλλα του Αινώ

Η Ισαβέλλα του Αινώ (γαλλικά: "Isabelle de Hainaut", 23 Απριλίου 1170 - 15 Μαρτίου 1190) ήταν βασίλισσα της Γαλλίας ως η πρώτη σύζυγος του βασιλιά Φιλίππου Β΄. Η Ισαβέλλα ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη του Αινώ και της Μαργαρίτας Α΄ κόμισσας της Φλάνδρας, αδελφή των πρώτων Λατίνων αυτοκρατόρων της Κωνσταντινούπολης Βαλδουίνου Α΄ και Ερρίκου της Φλάνδρας. Σε ηλικία ενός έτους ο πατέρας της την αρραβώνιασε με τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Καμπανίας, ανιψιό της βασίλισσας της Γαλλίας Αδέλας της Καμπανίας. Το 1179 οι γονείς τους ορκίστηκαν ότι θα προχωρήσει ο γάμος, αλλά την ίδια χρονιά ο πατέρας της αναγκάστηκε να διαλύσει τον αρραβώνα για να παντρέψει την κόρη του με τον Φίλιππο Β΄ βασιλιά της Γαλλίας
Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας

thumb|right|250px|Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας
Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας ή Λουδοβίκος ο Άγιος (γαλλ.: "Louis IX", 25 Απριλίου 1214 - 25 Αυγούστου 1270) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν βασιλιάς της Γαλλίας (1226-1270). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου Η΄ του Λέοντος και της Λευκής της Καστίλης, εγγονός από πατέρα του Φιλίππου Β΄ Αυγούστου και, από μητέρα, του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης.
Πτολεμαίος ΣΤ΄ Φιλομήτωρ

"[[Τετράδραχμο]] από την [[Πάφος|Πάφο]] με τη μορφή του Πτολεμαίου ΣΤ΄ του Φιλομήτορα."
Ο Πτολεμαίος ΣΤ΄ Φιλομήτωρ (186 – 145 π.Χ.) ήταν ο έκτος βασιλιάς της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν γιος του βασιλιά Πτολεμαίου Ε΄ του Επιφανούς και της Κλεοπάτρας Α΄, κόρης του Αντίοχου Γ΄ του Μέγα, βασιλιά των Σελευκιδών. Βασίλεψε στην Αλεξάνδρεια κατά την περίοδο 181 – 145 π.Χ. και το προσωνύμιό του σημαίνει «αυτός που αγαπά τη μητέρα του».
Σούσα

:"Για την πόλη στο Αζερμπαϊτζάν δείτε: Σουσά (πόλη)"

Τα Σούσα (περσ. شوش "Shush") είναι πολη στο Ιράν και μια από τις πρώην τέσσερις πρωτεύουσες της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Βρίσκεται στο ιρανικό τμήμα της Μεσοποταμίας, στα νοτιοδυτικά της χώρας. Κυριότερο αξιοθέατο της πόλης είναι ο αρχαιολογικός της χώρος, ο οποίος είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2015. Η σύγχρονη πόλη, χτισμένη γύρω από τα ερείπεια της αρχαίας έχει πληθυσμό περίπου 65.000 κατοίκων (2005). Εκτός από τα ερείπια της αρχαίας πρωτεύουσας, πόλος έλξης επισκεπτών είναι και το μαυσωλείο όπου λέγεται ότι βρίσκονται τα λείψανα του προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης Δανιήλ.
EA Sports

H Electronic Arts Sports ή πιο σύντομα EA Sports αποτελεί παρακλάδι της εταιρίας ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Electronic Arts. Βασική της πολιτική είναι η ανάπτυξη παιχνιδιών δημοφιλών αθλημάτων και η έκδοση (συνήθως σε χρονικά διαστήματα του ενός χρόνου) μιας ανανεωμένης έκδοσής τους. Οι ιδρυτές της συγκεκριμένης εταιρίας είναι δύο Έλληνες, ο Χρήστος Ο. και ο Κωνσταντίνος Για.
Μετάγγιση αίματος

thumb|250px
thumb|250px|Συμπύκνωμα ερυθροκυττάρων
thumb|250px|Συμπύκνωμα θρομβοκυττάρων
Μετάγγιση αίματος ονομάζεται η διαδικασία μεταφοράς αίματος ή παραγώγων του αίματος από ένα άτομο που λέγεται "δότης" ή "αιμoδότης" στο κυκλοφορικό σύστημα ενός άλλου ατόμου που λέγεται "λήπτης" ή "αιματολήπτης". Όταν ο δότης και ο λήπτης είναι το ίδιο πρόσωπο, τότε η μετάγγιση αυτή λέγεται "αυτομετάγγιση".
Πριγιάνκα Τσόπρα

Η Πριγιάνκα Τσόπρα Τζόνας ("प्रियंका चोपड़ा", 18 Ιουλίου 1982) είναι Ινδή ηθοποιός και πρώην μοντέλο. Κερδίζοντας το διαγωνισμό ομορφιάς "Μις Ινδία" και στη συνέχεια τον τίτλο της "Μις Κόσμος 2000" μεταπήδησε στο χώρο του κινηματογράφου για να γίνει μια από τις πιο επιτυχημένες και δημοφιλείς ηθοποιούς του Μπόλυγουντ.
Ντόλτσε Βίτα

Ντόλτσε Βίτα (ή αλλιώς Dolce Vita) είναι ο τίτλος μιας ελληνικής αισθηματικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που δημιουργήθηκε από τον Αλέξανδρο Ρήγα και τον Λευτέρη Παπαπέτρου, και προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τις σεζόν 1995-97. Η σειρά παρουσιάζει τον απαγορευμένο έρωτα μιας ώριμης ηλικιακά χήρας, της Χριστίνας, με τον αρραβωνιαστικό της κόρης της, τον Αντώνη, καθώς και τα κωμικά μπλεξίματα που προκύπτουν προσπαθώντας να κρύψουν τη μεταξύ τους σχέση από τον περίγυρο τους. Αυτός αποτελείται από την ηλικιωμένη πεθερά της Χριστίνας, την οικονόμο του σπιτιού της, τον συνεργάτη της Χριστίνας στο οικογενειακό εργοστάσιο, καθώς και την ίδια την κόρη της. Τον ρόλο της Χριστίνας υποδύεται η Άννα Παναγιωτοπούλου και τον ρόλο του Αντώνη ερμηνεύει ο Θανάσης Ευθυμιάδης. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ της σειράς αποτελείται από τους Κατιάνα Μπαλανίκα, Μαρία Καβογιάννη, Μαρία Φωκά, Παύλο Ορκόπουλο, Κατερίνα Ζιώγου, Γαλήνη Τσεβά και Χριστόφορο Παπακαλιάτη.

Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 5 Οκτωβρίου του 1995, με τον Παναγιώτη Κούτρα να σκηνοθετεί τα πρώτα πέντε επεισόδια της σειράς, ενώ από το έκτο επεισόδιο τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Αλέξανδρος Ρήγας, και ολοκληρώθηκε στις 1 Ιουλίου του 1996 σε 38 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος της σειράς ξεκίνησε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1996 και ολοκληρώθηκε οριστικά στις 26 Μαΐου του 1997 σε 32 επεισόδια, ύστερα από συνολικά 70 επεισόδια. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στο πρώην στούντιο της L.T.V. A.E., ιδιοκτησίας Λιάνας Πατέρα, στην οδό Ασλάνογλου 63 στη Καλλιθέα, όπου βρισκόταν όλα τα πλατό της σειράς. Μετά την ολοκλήρωση της, η σειρά προβάλλεται σε επανάληψη σε ετήσια βάση μέχρι και σήμερα λόγω της τεράστιας επιτυχίας που γνώρισε.
Μπρούκλιν Νετς

Oι Μπρούκλιν Νετς (αγγλικά: "Brooklyn Nets") είναι ομάδα που συμμετέχει στο κορυφαίο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης στην Αμερική, το NBA. Έδρα τους είναι το Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη. Χρώματα τους είναι το το άσπρο και το μαύρο. Έως τώρα δεν έχουν κατακτήσει κανένα πρωτάθλημα NBA αλλά έχουν δυο τίτλους περιφέρειας (2002, 2003). Προπονητής τους είναι ο Στιβ Νας. Ήταν γνωστοί ως "Νιου Τζέρσεϊ Νετς" (Νew Jersey Nets) έως το 2012 όταν και μετακινήθηκαν στο δήμο του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη.
Γεώργιος Γκίκας

Ο Γεώργιος Γκίκας ("Gheorghe Ghika", 3 Μαρτίου 1600 - 2 Νοεμβρίου 1664) ήταν ηγεμόνας της Μολδαβίας κατά το 1658-1659 και της Βλαχίας κατά το 1659-1660.
Inkscape

Το Inkscape είναι επεξεργαστής διανυσματικών γραφικών ανοικτού κώδικα. Σκοπός του είναι να υποστηρίξει πλήρως το πρότυπο κλιμακώσιμων διανυσματικών γραφικών SVG 1.1. Η λέξη "Inkscape" είναι σύνθεση από τις αγγλικές λέξεις "μελάνι (ink)" και "τοπίο (landscape)".

Το Inkscape είναι διαλειτουργικό λογισμικό και τρέχει σε συστήματα Mac OS X,σε παρόμοια με Unix λειτουργικά συστήματα (π.χ. Linux) και σε Microsoft Windows.
Μπακό Σαχακιάν

Ο Μπακό Σαχακιάν (ρωσικά: "Бако́ Саа́кович Саакя́н", Στεπανακέρτ, 30 Αυγούστου 1960-) ήταν ο τρίτος πρόεδρος της αυτοανακηρυχθείσης Δημοκρατίας του Αρτσάχ (πρώην Ναγκόρνο-Καραμπάχ) από το 2007 ως τις 21 Μαΐου 2020. Είναι παντρεμένος, με 2 παιδιά.
Ρωσική Αρμενία

Ρωσική Αρμενία (Αρμενική γλώσσα: Ռուսական Հայաստան) ονομάζεται η περίοδος εκείνη, κατά την οποία η Αρμενία βρισκόταν υπό Ρωσική κυριαρχία.

Κατά τη δεκαετία του 1880 οι ρωσικές αρχές επιχείρησαν τη ρωσοποίηση διαφόρων μειονοτήτων της περιφέρειας εμποδίζοντας την διδασκαλία των τοπικών γλωσσών. Θύματα αυτής της πολιτικής υπήρξαν και οι Αρμένιοι της Καυκασίας. Το 1885 ο τοπικός διοικητής πρίγκηπας Ντοντούκωφ-Κορσάκωφ διέταξε το κλείσιμο των ενοριακών αρμένικων σχολείων και την αντικατάστασή τους από ρώσικα . Με τη λειτουργία κρυφών σχολίων, οι Αρμένιοι οργάνωσαν κίνημα αντίστασης, το οποίο υπήρξε αφορμή για την εμφάνιση μιας ριζοσπαστικής αρμένικης διανόησης. To 1886 τα σχολεία επαναλειτούργησαν, μετά την εκκαθάριση του προσωπικού τους και την επιβολή αυστηρής εποπτείας στους δασκάλους.
Αλβίνος

Ο Αλβίνος ήταν αρχαίος Έλληνας πλατωνικός φιλόσοφος, που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. στη Σμύρνη και υπήρξε μαθητής του Θέωνα του Σμυρναίου και του Γαΐου του Πλατωνικού. Με τη σειρά του ο Αλβίνος υπήρξε δάσκαλος του διάσημου γιατρού Γαληνού. Ο Αλβίνος συνέγραψε μία εισαγωγή στα συγγράμματα του Πλάτωνα, τον "«Πρόλογο»", η οποία σώζεται, καθώς και μία πραγματεία για την πλατωνική διδασκαλία, τον "«Διδασκαλικό»".

Στον "«Πρόλογο»", αφού πρώτα επεξηγεί τη φύση του πλατωνικού διαλόγου, συγκρίνοντας τα έργα αυτά με μικρά δράματα, ο Αλβίνος υποδιαιρεί τους πλατωνικούς διαλόγους σε 4 κατηγορίες (τάξεις): τους λογικούς, τους κριτικούς, τους φυσικούς και τους ηθικούς. Αναφέρει επίσης μία άλλη ταξινόμησή τους σε τετραλογίες, σύμφωνα με τα θέματά τους. Συμβουλεύει ότι οι διάλογοι "Αλκιβιάδης, Φαίδων, Πολιτεία" και "Τιμαίος πρέπει να διαβάζονται σε σειρά.
Δηίφοβος

Στην ελληνική μυθολογία ως Δηίφοβος είναι κυρίως γνωστός ένας από τους γενναιότερους ήρωες της Τροίας.
Οι γονείς του ήταν ο Πρίαμος και η Εκάβη. Μετά τον θάνατο του αδελφού του, του Έκτορα, ανέλαβε την αρχιστρατηγία των Τρώων στον Τρωικό Πόλεμο, ως «ο αλκιμώτατος των Πριαμιδών». 
Ο Δηίφοβος πολέμησε γενναία με τον Ιδομενέα και σκότωσε πολλούς εχθρούς, όπως τον Υψήνορο και τον Ασκάλαφο, γιο του ίδιου του θεού Άρη. Κάποτε τραυματίσθηκε από τον Μηριόνη, οπότε τον μετέφερε ο αδελφός του, ο Πολίτης, μακριά από τη μάχη. Ο Δηίφοβος σκοτώθηκε κατά την άλωση της Τροίας από τον Οδυσσέα και τον Μενέλαο. Το ακρωτηριασμένο πτώμα του έμεινε άταφο και μυθολογείται ότι μεταμορφώθηκε σε βότανο.

Σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση, όταν σκοτώθηκε ο Πάρις η Ωραία Ελένη παντρεύτηκε τον Δηίφοβο. Στο δράμα του Ευριπίδη, η Ελένη δικαιολογούμενη ισχυρίζεται ότι ο Δηίφοβος την απήγαγε παρά τη θέληση των άλλων Τρώων. Οι ποιητές Ίβυκος και Σιμωνίδης αναφέρουν ότι ο Δηίφοβος ήταν κρυφά ερωτευμένος με την Ελένη όταν ακόμα ζούσε ο αδελφός του Πάρις. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι μετά τον θάνατο του Πάρι ο Δηίφοβος συγκρούσθηκε με τον αδελφό του Έλενο «υπέρ των Ελένης γάμων», τελικά όμως προκρίθηκε αυτός.

Ο Βιργίλιος στην "Αινειάδα" εμφανίζει το ακρωτηριασμένο φάντασμα του Δηιφόβου να διηγείται στον Αινεία τα βάσανά του, οπότε ο Αινείας αργότερα έστησε τύμβο προς τιμή του στο Ροίτειο.

Στην Ολυμπία υπήρχε άγαλμα του Δηιφόβου, έργο του Λυκίου (γιου του διάσημου γλύπτη Μύρωνα). Επίσης, ο Αριστοφών είχε ζωγραφίσει σε τοιχογραφία του τον Δηίφοβο μαζί με τον Πρίαμο, την Ελένη, τον Οδυσσέα, τον Δόλο και την Ευπιστία.

Με το όνομα Δηίφοβος αναφέρεται και ένας Αμυκλαίος, ο οποίος εξάγνισε τον Ηρακλή από τον φόνο του Ιφίτου.
Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως

thumb|250px|right|Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως
thumb|250px|right|Ο Κάρολος Β΄ με την σύζυγο του Μαρία της Ουγγαρίας και τα παιδιά τους - Βίβλος της Νάπολης

Ο Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως ή Κάρολος ο Χωλός ("Carlo II di Napoli", 1254 - 5 Μαΐου 1309) μέλος του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως (1285 - 1309), βασιλιάς της Αλβανίας, πρίγκηπας του Σαλέρνο, πρίγκηπας της Αχαΐας, Κόμης της Προβηγκίας, Κόμης του Φορκαλκιέ (1267 - 1309), Κόμης του Ανζού (1285 - 1290) και Πρίγκιπας του Τάραντα (1285 - 1294).