Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ιζάτ Γκαζάουι

Ο Ιζάτ Γκαζάουι (Izzat Ghazzawi) (1951-2003) ήταν παλαιστίνιος συγγραφέας και πανεπιστημιακός, του οποίου τα γραπτά εστιάζουν στα προβλήματα και τα δεινά που προκάλεσε η ισραηλινή κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, καθώς και στο προσωπικό του δράμα. Η ζωή του σημαδεύτηκε από τον φόνο του Ραμύ, του δεκαεξάχρονου γιου του, από τον ισραηλινό στρατό το 1993. Ο Ραμύ σκοτώθηκε στο προαύλιο του σχολείου του ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει έναν φίλο του που είχε τραυματιστεί. Παρά τη συντριβή του, ο Γκαζάουι συνέχισε πάντοτε να επιδιώκει τον πολιτιστικό και πολιτικό διάλογο με τον ισραηλινό λαό.

Προερχόμενος από γονείς πρόσφυγες και μια μεγάλη οικογένεια που διέφυγε στη Δυτική Όχθη το 1948, ο Γκαζάουι έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο σε ηλικία 13 ετών. Απέκτησε δίπλωμα μάστερ στην αμερικανική και βρετανική λογοτεχνία και εργάστηκε ως καθηγητής στο . Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Παλαιστινίων Συγγραφέων, έγραψε μυθιστορήματα και διηγήματα, υπήρξε κριτικός λογοτεχνίας και οργάνωσε και προήδρευσε στην πρώτη Διεθνή Διάσκεψη Συγγραφέων στην Παλαιστίνη το 1997.

Ο Γκαζάουι ήταν επίσης μέλος του εκτελεστικού γραφείου του Παλαιστινιακού Συμβουλίου για τη Δικαιοσύνη και την Ειρήνη. Φυλακίστηκε και διώχθηκε επανειλημμένα από τις ισραηλινές αρχές για την πολιτική του δράση. Αποτιμώντας εκείνη την περίοδο, θεωρούσε ότι το πιο δύσκολο ήταν ο αποχωρισμός από την οικογένειά του, ιδίως από τα έξι παιδιά του, εκ των οποίων μπορούσε να βλέπει μόνο δύο κάθε φορά, επί 30 λεπτά κάθε δεκαπενθήμερο.

Μια συνάντηση με ισραηλινούς συγγραφείς στην Ιερουσαλήμ το 1992, για την οποία αρχικά είχε επιφυλάξεις, αποδείχτηκε σημείο καμπής στη ζωή του. Τότε ήταν που άρχισε να βλέπει τους ισραηλινούς συναδέλφους του ως εταίρους στην οικοδόμηση ενός μέλλοντος στο οποίο Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί θα ήταν ίσοι σε όλους τους τομείς της ζωής.

Στην απονομή του Βραβείου Ζαχάρωφ το 2001, η τότε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, , απέτισε φόρο τιμής στον Ιζάτι Γκαζάουι λέγοντας: «Προωθήσατε ακούραστα την ειρήνη και τον διάλογο μεταξύ του ισραηλινού και του παλαιστινιακού λαού. Ο ζήλος σας δεν μειώθηκε ποτέ, παρά τη φυλάκιση και τη λογοκρισία που υπομείνατε και, το χειρότερο όλων, την αναντικατάστατη απώλεια του δεκαεξάχρονου γιου σας Ραμύ».

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Γκαζάουι μίλησε για την επούλωση των πληγών που είμαστε σε θέση να πετύχουμε όταν «μπορούμε να καταλαβαίνουμε ο ένας τις ανάγκες του άλλου».

Λίγο μετά τον θάνατο του γιου του, ο Γκαζάουι δημοσίευσε, μαζί με τον ισραηλινό συγγραφέα Αβραάμ Γεοσούα και τον φωτογράφο , το βιβλίο «Εχθροί», το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και είχε ως θέμα τις σχέσεις μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών. Ο Ιζάτ Γκαζάουι πέθανε στις 4 Απριλίου 2003.
Φατμά Ουλβιγιέ Σουλτάνα

Η Φατμά Ουλβιγιέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:فاطمه علوی سلطان) (Τούρκικα: "Fatma Ulviye Sultan", 12 Σεπτεμβρίου 1892 - 25 Ιανουαρίου 1967) ήταν κόρη του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Φράνιο Τούτζμαν

Ο Φράνιο Τούτζμαν (κροατικά: "Franjo Tuđman", 14 Μαΐου 1922 – 10 Δεκεμβρίου 1999) ήταν Κροάτης πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε με την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γιουγκοσλαβία πρώτος πρόεδρος της Κροατίας, από το 1990 μέχρι τον θάνατό του.

Ο Τούτζμαν γεννήθηκε στο Βέλικο Τργκόβιτσε, στην Κροατία. Πολέμησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος του 10ου σώματος του Ζάγκρεμπ των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων. Μετά τον πόλεμο, προσλήφθηκε στο υπουργείο Άμυνας και έφτασε μέχρι το βαθμό του υποστράτηγου στον Γιουγκοσλαβικό στρατό το 1960. Μετά την στρατιωτική του σταδιοδρομία, ασχολήθηκε με τη μελέτη της γεωπολιτικής. Το 1963 έγινε καθηγητής στο τμήμα πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, και εργάστηκε ως ιστορικός μέχρις ότου ήρθε σε σύγκρουση με το καθεστώς. Το 1965 πήρε το διδακτορικό του στην ιστορία, αλλά κατηγορήθηκε για λογοκλοπή. Ο Τούτζμαν δεν είχε λάβει επισήμως ακαδημαϊκή εκπαίδευση ως ιστορικός και προσέγγιζε την ιστορία ως μαρξιστής μελετητής και συνήγορος της Κροατίας. Ανάμεσα στα έργα του ως ιστορικός ξεχωρίζουν το ογκώδες "Hrvatska u monarhističkoj Jugoslaviji" ("Η Κροατία της Μοναρχική Γιουγκοσλαβία") και "Bespuća povijesne zbiljnosti" (1989), το οποίο προσεγγίζει τους διαφορετικούς αριθμούς θυμάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Ο Τούτζμαν συμμετείχε στο κίνημα της κροατικής άνοιξης για μεταρρυθμίσεις στη χώρα και φυλακίστηκε για αυτή τη δράση το 1972. Στη συνέχεια κράτησε χαμηλό προφίλ, μέχρι που ίδρυσε την Κροατική Δημοκρατική Ένωση το 1989.

Το κόμμα του κέρδισε της πρώτες βουλευτικές εκλογές της Κροατίας το 1990 και ο Τούτζμαν έγινε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κροατίας. Ως πρόεδρος ο Τούτζμαν πίεσε για τη δημιουργία ανεξάρτητης Κροατίας. Τις 19 Μαΐου 1991 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας, το οποίο υπερψηφίστηκε με ποσοστό 93% και τις 25 Ιουνίου 1991 η Κροατία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της. Περιοχές με πλειοψηφία Σέρβων εξεγέρθηκαν, υποστηριζόμενες από τον γιουγκοσλαβικό στρατό, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο πόλεμος της Κροατίας. Αν και υπογράφηκε κατάπαυση του πυρός το 1992, ο πόλεμος διαδόθηκε στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ο Τούτζμαν κατακρίθηκε για τον ρόλο του στον πόλεμο Κροατών-Βοσνίων, θέτοντας σε κίνδυνο τη διεθνή υποστήριξη της Κροατίας. Το 1994, υπέγραψε τη συμφωνία της Ουάσινγκτον με τον Βόσνιο πρόεδρο Αλίγια Ιζετμπέγκοβιτς. Το 1995, έδωσε την άδεια για την επιχείρηση Καταιγίδα, με την οποία έληξε ο πόλεμος της Κροατίας. Τον ίδιο χρόνο ήταν ένας από τους υπογράφοντες της συμφωνίας του Ντέιτον, με την οποία έληξε ο Πόλεμος της Βοσνίας. Επανεξελέγη πρόεδρος το 1992 και το 1997 και παρέμεινε στην εξουσία μέχρι τον θάνατό του 1999.
Τιμ Σένκεν

Ο Τιμ Σένκεν (πλήρες όνομα Τίμοθι Θίντορ Σένκεν) (γεν. στο Γκόρντον του Σίδνεϊ στις 26 Σεπτεμβρίου του 1943) είναι Αυστραλός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 πήρε μέρος συνολικά σε 36 Γκραν Πρι από το 1970 μέχρι και το 1974. Το 1970 δεν έτρεξε σε όλα τα Γκραν Πρι αλλά ξεκίνησε από το Αυστριακό Γκραν Πρι το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 16 Αυγούστου εκείνου του έτους.

Κατά την σταδιοδρομία του, ανέβηκε μόνο μια φορά στο βάθρο των νικητών, πέτυχε όλο κι όλο 7 βαθμούς ενώ δεν κέρδισε κανένα Γκραν Πρι και δεν κατέκτησε κανένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών. Η σταδιοδρομία του στη Φόρμουλα 1 ολοκληρώθηκε το 1974.
Επαρχία Μπολσεουκόφσκι

Η Επαρχία Μπολσεουκόφσκι (ρωσικά: Большеуко́вский райо́н) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις 32 στην Περιφέρεια Ομσκ της Ρωσίας. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της περιφέρειας. Η επαρχία καλύπτει έκταση 9.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το διοικητικό κέντρο είναι το Μπολσίγιε Ούκι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η επαρχία είχε πληθυσμό 8.174 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 η επαρχία είχε πληθυσμό 9.707 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 η επαρχία είχε πληθυσμό 11.130 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Μπολσίγιε Ούκι αντιστοιχεί στο 50,9% του πληθυσμού της επαρχίας.
Ντομ Ζακάριας Καμουένιου

Ο Ντομ Ζακάριας Καμουένιου (Dom Zacarias Kamwenho) είναι ομότιμος αρχιεπίσκοπος του Λουμπάνγκο στην Ανγκόλα και ακτιβιστής υπέρ της ειρήνης, ο οποίος διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην ειρηνευτική διαδικασία που οδήγησε στο τέλος του εμφύλιου πολέμου στην Ανγκόλα το 2002.

Γεννήθηκε στο Τσιμπούντο (Chimbundo) το 1934, χειροτονήθηκε ρωμαιοκαθολικός ιερέας το 1961 και έγινε αρχιεπίσκοπος του Λουμπάνγκο (Lubango) το 1995.

Ο Καμουένιου βρισκόταν στην πρώτη γραμμή ενός κινήματος το οποίο στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μέσα από τις προσπάθειες τις δικές του και άλλων ηγετών της εκκλησίας και της κοινωνίας των πολιτών, ενίσχυσε την ευαισθητοποίηση του λαού της Ανγκόλας όσον αφορά την ανάγκη να αγωνιστεί για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προωθήσει μια «εθνική συμφιλίωση χωρίς αποκλεισμούς».

Ήταν πρόεδρος της Οικουμενικής Επιτροπής για την Ειρήνη στην Ανγκόλα που συστάθηκε το 2000. Σε αυτό το οικουμενικό σώμα συμμετείχαν η Καθολική Επισκοπική Διάσκεψη της Ανγκόλας και του Σάο Τομέ, της οποίας ήταν επίσης πρόεδρος, η Ευαγγελική Συμμαχία της Ανγκόλας και το Συμβούλιο Χριστιανικών Εκκλησιών της Ανγκόλας.

Ο Καμουένιου μεσολάβησε μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών για να φέρει την ειρήνη σε μια χώρα που ταλανίστηκε από επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις επί 27 χρόνια λόγω εθνικών και ιδεολογικών διαφορών, που λειτούργησε ως πεδίο μάχης του Ψυχρού Πολέμου με εκτεταμένη εμπλοκή της Κούβας, της Νότιας Αφρικής, της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα τον θάνατο περισσότερων από μισό εκατομμύριο ανθρώπων και τον εκτοπισμό εκατομμυρίων άλλων, την καταστροφή των υποδομών της Ανγκόλας και σοβαρή ζημία στην οικονομία και τους θεσμούς της.

Με την απονομή του Βραβείου Ζαχάρωφ στον Καμουένιου το 2001, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε τη σθεναρή, αμερόληπτη και επίμονη συνηγορία του υπέρ της ειρήνης, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την Ανγκόλα, καθώς ο αρχιεπίσκοπος Καμουένιου επέκρινε άφοβα τόσο το κυβερνών Λαϊκό Κίνημα για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA) όσο και την επαναστατική Εθνική Ένωση για την Ολική Ανεξαρτησία της Ανγκόλας (UNITA), και μεσολάβησε μεταξύ τους για να δοθεί τέλος στον εμφύλιο πόλεμο που ταλάνισε την Ανγκόλα μετά την ανεξαρτητοποίησή της από την Πορτογαλία το 1975.

Στον Καμουένιου και σε άλλους θρησκευτικούς και λαϊκούς ηγέτες οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η εκεχειρία του 2002 και οι επακόλουθες ειρηνευτικές συνομιλίες.

Το 2003 ο αρχιεπίσκοπος Καμουένιου παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου της Επισκοπικής Διάσκεψης της Ανγκόλας και του Σάο Τομέ, εξακολούθησε όμως να εργάζεται ενεργά μέσω της επισκοπής του και της Οικουμενικής Επιτροπής για την Ειρήνη στην Ανγκόλα για την πραγμάτωση της δημοκρατίας, τον σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την εφαρμογή του κράτους δικαίου, καθώς και για μια διαρκή εθνική συμφιλίωση.

Το 2009, έχοντας φτάσει στην ηλικία συνταξιοδότησης των 75 ετών, ο Καμουένιου έγινε ομότιμος αρχιεπίσκοπος. Συνεχίζει να εργάζεται στην κοινότητά του, να μάχεται τη διαφθορά, την έλλειψη ηθικών αξιών και άλλες αντιξοότητες που είναι απόρροια του πολέμου, και συμμετέχει σε διασκέψεις του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ.
Αλίγια Ιζετμπέγκοβιτς

O Αλίγια (ή Αλία) Ιζετμπέγκοβιτς ("Alija Izetbegović", 8 Αυγούστου 1925 - 19 Οκτωβρίου 2003) ήταν Βόσνιος πολιτικός, ακτιβιστής, συγγραφέας και φιλόσοφος, ο οποίος το 1992 έγινε ο πρώτος Πρόεδρος της ανεξάρτητης Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996. Από το 1996 μέχρι το 2000 ήταν μέλος του προεδρείου της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Έχει γράψει αρκετά βιβλία, με πιο αξιοσημείωτα το "Ισλάμ ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση" και την "Ισλαμική Διακήρυξη". 

Ο Αλίγια Ιζετμπέγκοβιτς γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1925 στη πόλη Μποσάνσκι Σάματς, στη βόρεια Βοσνία. Κατάγεται από τον Ιζέτ Μπέη του Βελιγραδίου. Το 1928 η οικογένειά του μετακόμισε στο Σαράγιεβο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ, ο Ιζετμπέγκοβιτς συμμετείχε στην οργάνωση «Νεαροί Μουσουλμάνοι», ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στα Waffen-SS. Το 1946 καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση, αλλά είχε προλάβει να λάβει το πτυχίο νομικής από το πανεπιστήμιο του Σαράγεβο. Το 1970, δημοσίευσε ένα μανιφέστο με τον τίτλο "Ισλαμική Διακήρυξη", στο οποίο εξέφραζε την άποψή του για τις σχέσεις Ισλάμ, κράτους και κοινωνίας. Οι αρχές απαγόρευσαν τη δημοσίευσή του, καθώς το θεωρούσαν ως κάλεσμα για την εφαρμογή της σαρίας στη Βοσνία. Το 1983 φυλακίστηκε για προώθηση εχθρικής προπαγάνδας, αλλά του δόθηκε χάρη το 1988. Το 1989 ίδρυσε το Κόμμα για Δημοκρατική Δράση, με το οποίο κέρδισε τη πλειοψηφία στις εκλογές του 1990 και εκλέχθηκε στο προεδρείο.

Αρχικά είχε συμφωνήσει να παραμείνει η Βοσνία ενωμένη με τη Γιουγκοσλαβία, και αργότερα, ενώ αρχικά είχε συμφωνήσει, εγκατέλειψε τη συμφωνία της Λισαβόνας σύμφωνα με την οποία η Βοσνία θα γινόταν ένα τριεθνικό κράτος με καντόνια, αντιτιθέμενος σε οποιοδήποτε σχέδιο διαχωρισμού της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Το 1992 διοργάνωσε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας, παρά τις αντιδράσεις των Σέρβων, το οποίο υπερψηφίστηκε με 99,4 %. Στη συνέχεια το τεταμένο κλίμα οδήγησε στον Πόλεμο της Βοσνίας, ενώ χειροτέρευσαν και οι σχέσεις Βοσνίων-Κροατών με αποτέλεσμα την ένοπλη σύγκρουση μεταξύ τους. Το 1994, υπέγραψε τη συμφωνία της Ουάσινγκτον με τον Κροάτη πρόεδρο Φράνιο Τούτζμαν και το 1995 τη συμφωνία του Ντέιτον, με την οποία έληξε ο πόλεμος της Βοσνίας και οδήγησε στη δημιουργία της ομοσπονδίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και τη Σερβική Δημοκρατία. Η έρευνα του ICTY που ήταν σε εξέλιξη διακόπηκε με το θάνατό του το 2003.

Ο γιος του, Μπακίρ Ιζετμπέγκοβιτς (γ. 1956), είναι επίσης πολιτικός και έχει εκλεγεί στο προεδρείο της χώρας.
Οσβάλδο Παγιά

Ο Οσβάλδο Παγιά (πλήρες όνομα Oswaldo José Payá Sardiñas) (1952-2012) ήταν κουβανός αντιφρονών, περισσότερο γνωστός ως ιδρυτής του (Proyecto Varela), μιας εκστρατείας υπέρ της διενέργειας δημοψηφίσματος, προκειμένου να κατατεθεί νομοσχέδιο που θα εγγυάται τα πολιτικά δικαιώματα, τις ελεύθερες πολυκομματικές εκλογές, την αποφυλάκιση όλων των πολιτικών κρατουμένων και τις οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις στην Κούβα.

Ενεργός μεταρρυθμιστής από νεαρή ηλικία, υπέστη επανειλημμένες διώξεις και καταδίκες λόγω της κριτικής που ασκούσε κατά των πολιτικών και των αδικιών του Φιντέλ Κάστρο, ωστόσο αυτό δεν τον εμπόδισε να ιδρύσει το 1988 το (Movimiento Cristiano Liberación - MCL), το οποίο αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα αντιπολιτευτικά κινήματα στην Κούβα.

Το 1997 εκπόνησε το φιλόδοξο σχέδιο Βαρέλα, το οποίο περιλάμβανε τα πρώτα νομικά βήματα προς την ελεύθερη συμμετοχή των πολιτών στην πολιτική και οικονομική ζωή της Κούβας, μέσω της ελευθερίας του λόγου και του συνέρχεσθαι και της απελευθέρωσης όλων των πολιτικών κρατουμένων. Παρόλο που υποστηρίχθηκε από χιλιάδες Κουβανούς, το σχέδιο Βαρέλα του Παγιά παρεμποδίστηκε από μια αντίθετη πρωτοβουλία των κουβανικών αρχών που μονιμοποιούσε τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα του κουβανικού κράτους, μια πρωτοβουλία για την οποία οι αρχές ισχυρίστηκαν ότι εγκρίθηκε από δημοψήφισμα. Πολλοί από όσους έκαναν εκστρατεία υπέρ του σχεδίου Βαρέλα φυλακίστηκαν κατά τη , αλλά ο Παγιά δεν απογοητεύτηκε. Το 2008 κατέθεσε στην Εθνική Συνέλευση νομοσχέδιο για την αμνήστευση των πολιτικών κρατουμένων και το 2010 ξεκίνησε το φόρουμ Foro Todos Cubanos.

Ο Παγιά δεν φυλακίστηκε ποτέ, αλλά η οικογένειά του αναφέρει ότι δέχτηκε πολλές απειλές για τη ζωή του. Στις 22 Ιουλίου 2012 έχασε τη ζωή του σε ένα αμφιλεγόμενο αυτοκινητικό δυστύχημα στην Κούβα. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, αποτείνοντας φόρο τιμής, εξέφρασε την πεποίθησή του ότι «οι ιδέες του Οσβάλδο Παγιά θα επιζήσουν, καθώς το έργο και η αφοσίωσή του ενέπνευσαν μια γενιά κουβανών ακτιβιστών που ακολουθούν το παράδειγμά του στον αγώνα για την προώθηση της πολιτικής ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Το Χριστιανικό Κίνημα Απελευθέρωσης εξακολουθεί να ζητεί διαλεύκανση των συνθηκών του θανάτου του. Η οικογένειά του απέρριψε την επίσημη εκδοχή ότι η σύγκρουση που προκάλεσε τον θάνατό του ήταν ατύχημα. Η κόρη του, Ρόζα Μαρία, απηύθυνε έκκληση για τη διεξαγωγή αμερόληπτης διεθνούς έρευνας σχετικά με τις συνθήκες θανάτου του πατέρα της ενώπιον του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και άλλων διεθνών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και κατήγγειλε τη δίωξη και τις απειλές που έχει δεχτεί η οικογένεια από πράκτορες της κρατικής ασφάλειας.

Το 2013 η οικογένεια του Παγιά μετακόμισε, προσωρινά κατά τα λεγόμενά της, στις ΗΠΑ.
Η κόρη του τον εκπροσώπησε το 2013 στη διάσκεψη της 25ης επετείου του Βραβείου Ζαχάρωφ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η τελική διακήρυξη της οποίας ζητούσε «να διενεργηθεί έρευνα σχετικά με τον θάνατο του Οσβάλδο Παγιά, βραβευθέντος με το Βραβείο Ζαχάρωφ το 2002».
Βασίλι Αλεξάντροβιτς Αρχίποφ

Ο Βασίλι Αλεξάντροβιτς Αρχίποφ (, 30 Ιανουαρίου 1926 – 19 Αυγούστου 1998) ήταν αξιωματικός του Σοβιετικού ναυτικού σε πυρηνικό υποβρύχιο, ο οποίος με την διαφωνία του ως προς την εκτόξευση τορπίλης με πυρηνική κεφαλή προς τον στόλο των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την διάρκεια της κρίσης των πυραύλων της Κούβας, απέτρεψε την πιθανή διεξαγωγή πυρηνικού πολέμου την δεκαετία του 1960. Για την εκτόξευση πυρηνικού όπλου απαιτούνταν η ομοφωνία των 3 ανωτέρων αξιωματικών του πληρώματος του υποβρυχίου, και ο Αρχίποφ ήταν ο μοναδικός που αρνήθηκε την εκτόξευση ως ο δεύτερος στην ιεραρχία. Πριν το γεγονός αυτό, ήταν επίσης γνωστός και για τον ρόλο που είχε στη διάσωση του υποβρυχίου Κ-19 το οποίο παρουσίασε πρόβλημα στον πυρηνικό αντιδραστήρα του.
Παναγιώτης Αξιώτης

Ο Παναγιώτης Αξιώτης (1840-1918) ήταν Έλληνας πεζογράφος, δραματουργός και μεταφραστής. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Αξιώτη, γιος του ήταν ο Γεώργιος Αξιώτης και εγγονή του η Μέλπω Αξιώτη.
Ανζ Φελίξ Πατασέ

Ο Ανζ Φελίξ Πατασέ (γαλλ.:"Ange-Félix Patassé", 25 Ιανουαρίου 1937 – 5 Απριλίου 2011) ήταν ο 5ος πρόεδρος της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας από τις 22 Οκτωβρίου 1993 ως τις 15 Μαρτίου 2003. Έγινε πρόεδρος έπειτα από τη διεξαγωγή δημοκρατικών εκλογών, το 1993 και ήταν ο πρώτος πρόεδρος στην ιστορία της χώρας που αναδείχθηκε με δημοκρατικές και ειρηνικές εκλογές. Επανεξελέγη το 1999 και κυβέρνησε ως την ανατροπή του σε στρατιωτικό πραξικόπημα, από τον Φρανσουά Μποζιζέ.
Γεώργιος Διακόπουλος

Ο Γεώργιος Διακόπουλος (1η Φεβρουαρίου 1929 - 3 Απριλίου 2016) του Δημητρίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Μαγνησίας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1981.
Τζορτζ Κέιλι

Ο Σερ Τζορτζ Κέιλι, 6ος Βαρονέτος (, 27 Δεκεμβρίου 1773 – 15 Δεκεμβρίου 1857) ήταν Άγγλος μηχανικός και ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στην ιστορία της αεροναυτικής. Πολλοί τον θεωρούν ως τον πρώτο πραγματικό επιστημονικό εναέριο ερευνητή και τον πρώτο άνθρωπο που κατανόησε τις βασικές αρχές και δυνάμεις της πτήσης.

Το 1799 όρισε την έννοια του σύγχρονου αεροπλάνου ως ιπτάμενη μηχανή σταθερών πτερύγων με ξεχωριστά συστήματα για άνωση, πρόωση και έλεγχο. Ήταν πρωτοπόρος της αεροναυτικής μηχανικής και μερικές φορές αναφέρεται ως ο «πατέρας της αεροπορίας». Ανακάλυψε και ταυτοποίησε τις τέσσερις δυνάμεις που ενεργούν σε ένα βαρύτερο από τον αέρα ιπτάμενο όχημα: βαρύτητα, άνωση, αντίσταση και πρόωση. Το σχέδιο του σύγχρονου αεροπλάνου βασίζεται σε αυτές τις ανακαλύψεις και στην σημασία των κυρτών πτερύγων, που επίσης ταυτοποιήθηκαν από τον Κέιλι. Κατασκεύασε το πρώτο μοντέλο αεροπλάνου που μπόρεσε να πετάξει ενώ επίσης αναπαρέστησε τα στοιχεία της κάθετης πτήσης. Σχεδίασε το πρώτο ανεμόπτερο το οποίο μπορούσε με αξιοπιστία να μεταφέρει στον αέρα έναν άνθρωπο. Προέβλεψε ορθά πως η σταθερή πτήση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέχρι την εξέλιξη μιας ελαφροβαρούς μηχανής η οποία θα παρείχε επαρκή πρόωση και άνωση. Οι αδελφοί Ράιτ αναγνώρισαν την σημασία των ανακαλύψεων του στην εξέλιξη της αεροπορίας.

Ο Κέιλι εκπροσωπούσε το κόμμα των Φιλελευθέρων ως βουλευτής του Σκαρμπόροου στο Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας από το 1832 έως το 1835, και το 1838 συνέβαλε στην ίδρυση του πρώτου Πολυτεχνικού Ιδρύματος του Ηνωμένου Βασιλείου, του Βασιλικού Πολυτεχνικού Ιδρύματος (πλέον Πανεπιστήμιο του Ουεστμίνστερ), του οποίου υπήρξε πρόεδρος για πολλά χρόνια. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Βρετανικής Εταιρείας για την Πρόοδο της Επιστήμης και ήταν μακρινός ξάδελφος του μαθηματικού Άρθουρ Κέιλι.
Ρούλαντ Σάβεραϊ

Ο Ρούλαντ Σάβεραϊ (φλαμανδικά: Roelant Savery, αναφερόμενος επίσης και ως Roeland(t) Maertensz Saverij ή Roeland(t) Maertensz Saverij και de Savery αλλά και με πολλές άλλες παραλλαγές, Κόρτραϊκ,1576 – Ουτρέχτη 25 Φεβρουαρίου 1639 (ταφή)) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος κατά την εποχή της "Χρυσής εποχής" της ζωγραφικής στην Ολλανδία.
Διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας

Ο Διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας (Gas Interconnector Greece - Bulgaria (IGB)) είναι προτεινόμενος αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου μεταξύ των δικτύων μεταφοράς Ελλάδας και Βουλγαρίας.
12 X 5

Το 12 X 5 είναι είναι το δεύτερο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 1964 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "London Decca". Το άλμπουμ κυκλοφόρησε αποκλειστικά στην Αμερική, προσπαθώντας να διατηρήσει σε υψηλό επίπεδο την δημοτικότητα του συγκροτήματος μετά την επιτυχία του πρώτου τους δίσκου.

Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από διασκευές σε μπλουζ τραγούδια, όπως και τρεις συνθέσεις των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς. Στον δίσκο συμπεριλήφθηκαν τα κομμάτια του ΕΡ "Five by Five", όπως και επτά νέα κομμάτια, με αποτέλεσμα δώδεκα τραγούδια από πέντε μουσικούς και το "12 X 5" να είναι ο τίτλος του άλμπουμ.

Το ""12 X 5" σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, με τα σινγκλ "It's All Over Now" και "Time Is on My Side"" να μπαίνουν στους καταλόγους επιτυχιών σε Ευρώπη και Αμερική. Το άλμπουμ βραβεύθηκε ως χρυσό τον Οκτώβριο του 1989.

Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια, το "Sputik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 / 5 και το "Discogs" με 4,2 / 5.
Sentence of Death

Sentence of Death είναι ο τίτλος του ΕΡ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Destruction, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου του 1984 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer/SPV".
Βωμός του Δία στην Ολυμπία

Ο Βωμός του Δία στην Ολυμπία, για τον οποίο δεν υπάρχει σήμερα κάποιο ορατό ίχνος, βρισκόταν εντός του ιερού χώρου της Άλτεως ανατολικά του ναού της Ήρας και του Πελοπίου. Ο περιηγητής Παυσανίας τον αναφέρει και τον περιγράφει αναλυτικά στο έργο του "Ηλιακών Α΄". Στον χώρο αυτό βρέθηκαν πολυάριθμα χάλκινα ειδώλια μέσα σε παχύ στρώμα στάχτης, τα οποία προέρχονται από τις θυσίες που γίνονταν εκεί. Σύμφωνα με τη μυθολογία τη θέση του βωμού την καθόρισε ο ίδιος ο Δίας, με κεραυνό που έριξε από τον Όλυμπο. Η ολοκληρωτική καταστροφή του πιθανολογείται στα χρόνια του Θεοδοσίου Α΄ και του εγγονού του, Θεοδοσίου Β΄, όταν καταργήθηκαν οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Αχιά

Ο Αχιά ο Σιλωνίτης (εβραϊκά: אחיה השילוני, Αχιγιά Χασιλονί, Αχιά="Ο Ιάχ (Ιεχωβά) είναι αδελφός μου") ήταν Λευίτης προφήτης από την Σιλώμ (ή Σιλών) την εποχή του Σολομώντα, όπως αναφέρεται στο Βασιλέων Α΄ της Εβραϊκής Βίβλου (Βασιλείων Γ΄ της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα). Ο Αχιά ενθάρρυνε μια εξέγερση εναντίον του Σολομώντα, και προείπε ότι ο Ιεροβοάμ θα γινόταν βασιλιάς (Βασιλείων Γ΄ 11:29). 

Η Εβραϊκή Βίβλος αναφέρει δύο προφητείες του: στο Βασιλείων Γ΄ 11:31-39, όπου ανακοινώνει το διαμοιρασμό των δέκα φυλών από τον Σολομώντα, και στο 14:6-16, η οποία προφητεία παραδίδεται στη γυναίκα του Ιεροβοάμ, προλέγοντας το θάνατο του γιου του βασιλιά, την καταστροφή του Οίκου του Ιεροβοάμ, και την κατάκτηση του Βασιλείου του Ισραήλ "πέραν του ποταμού". 

Σύμφωνα με το Χρονικών Β΄ της Εβραϊκής Βίβλου ο Αχιά έχει γράψει επίσης ένα βιβλίο που περιγράφεται ως "Προφητεία του Αχιά του Σιλωνίτη", το οποίο περιέχει πληροφορίες για τη βασιλεία του Σολομώντα. Αυτό το κείμενο δεν έχει διασωθεί, και είναι ένα από τα χαμένα μη κανονικά βιβλία που αναφέρονται στην Εβραϊκή Βίβλο. Η Ραβινική παράδοση καταγράφει για τον Αχιά ότι έζησε πάρα πολλά χρόνια, συνδέοντας την μακροβιότητά του με αυτές των προ του κατακλυσμού πατριαρχών Μαθουσάλα και Νώε. 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Προφήτη Αχιά ως άγιο, και εορτάζει τη μνήμη του στις 12 Νοεμβρίου. Ο Προφήτης σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση πέθανε ειρηνικά και θάφθηκε κοντά στη βελανιδιά του Σιλώμ. 

Ὅτι Προφήτης Ἀχιά, πρὶν τεθνάναι,
Ἱεροβοὰμ μάρτυς, υἱὸς Ναβάτου.
Obsessed by Cruelty

Obsessed by Cruelty είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Sodom, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV/Steamhammer" στην Ευρώπη και της "Metal Blade" στην Αμερική.
Φάλεκ

Ο Φάλεκ (εβραϊκά: פֶּלֶג|פָּלֶג, "διαχωρισμός", αγγλική απόδοση: Paleg, Πάλεγκ), αναφερόμενος στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και ως Φαλέγ, αναφέρεται στην Εβραϊκή Βίβλο ως ένας από τους γιους του Έβερ, πρόγονος των Ισραηλιτών σύμφωνα με τη Γενεαλογία του Νώε που αναφέρεται στο Βιβλίο της Γενέσεως και στα Χρονικων Α΄. Ο γιος του Φάλεκ ήταν ο Ραγαύ, που γεννήθηκε όταν ο Φάλεκ ήταν 30 χρονών, απέκτησε δε και άλλους γιους και κόρες. Σύμφωνα με την Εβραϊκή Βίβλο ο Φάλεκ έζησε 239 χρόνια. 
Στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα και κάποιες εκδόσεις Βίβλων που προέρχονται από αυτήν, ο γιος του Ραγαύ γεννήθηκε όταν ο Φάλεκ ήταν 130 χρονών, και ο ίδιος έζησε ως 339 χρονών. Οι σύγχρονες μεταφράσεις στα αγγλικά συνήθως χρησιμοποιούν τα ονόματα και τις χρονολογίες του Μασοριτικού κειμένου (Paleg αντί Phaleg= Φάλεκ, Eber = Έβερ, Reu αντί Ragau = Ραγαύ). 

Το όνομα Peleg είναι κοινό επώνυμο στο Ισραήλ, και είναι και η ρίζα των γραμμάτων για την ιστιοπλοΐα ("lehaflig" להפליג) και την στρατιωτική μισή-τέντα προστασίας ("peleg-ohel" פלג אוהל). Το όνομα Peleg στα Αγγλικά είναι ρυάκι (brook).
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Νάουσας

Ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Νάουσας βρίσκεται στην βορειοανατολική είσοδο της πόλης. Η ανέγερσή του ολοκληρώθηκε μέσα στην δεκαετία του 1840. Στην ίδια θέση υπήρχε ο παλιότερος ναός που καταστράφηκε κατά τον Χαλασμό της Νάουσας το 1822. Από την πύλη μάλιστα του Αγίου Γεωργίου παραβιάστηκε η άμυνα των πολιορκημένων Ναουσαίων και εισήλθαν οι Τούρκοι στην πόλη την Διακαινήσιμο εβδομάδα του 1822. Ο νεότερος ναός ιστορήθηκε με έξοδα των ενοριτών και τις δαπάνες του Γεωργίου Μπουφέλα. Διατηρεί φορητές εικόνες που χρονολογούνται μέσα στον 19ο αι. και φέρουν σημαντικές αναθηματικές επιγραφές. Σήμερα η ενορία του Αγίου Γεωργίου είναι η πολυπληθέστερη της πόλης.
Στανισλάβ Γεβγκράφοβιτς Πετρόφ

O Στανισλάβ Γεβγκράφοβιτς Πετρόφ ("", Βλαδιβοστόκ, 7 Σεπτεμβρίου 1939 - 19 Μαΐου 2017) ήταν Ρώσος στρατιωτικός και αντισμήναρχος της Σοβιετικής πολεμικής αεροπορίας, ο οποίος έγινε γνωστός ως "ο άνθρωπος που έσωσε τον κόσμο από πυρηνικό πόλεμο", αφού απέτρεψε πυρηνική σύγκρουση μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και των ΗΠΑ το 1983, μετά από λανθασμένο συναγερμό του συστήματος ειδοποίησης πυρηνικής επίθεσης. Το περιστατικό έγινε γνωστό αρκετά χρόνια αργότερα, κατά τη δεκαετία του 1990, μετά τη δημοσίευση των απομνημονευμάτων του στρατηγού που διηύθυνε το κέντρο ειδοποίησης την εποχή εκείνη.
Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων

Το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων ή Συμβούλιο των Λαϊκών Κομισάριων (Ρωσικά: Совет народных коммиссаров), γνωστό με το ακρωνύμιο Σοβναρκόμ (Совнарком) ήταν ένας κυβερνητικός θεσμός που σχηματίστηκε λίγο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Δημιουργημένο στην Ρωσική Δημοκρατία το συμβούλιο έβαλε τα θεμέλια της αναδιάρθρωσης της χώρας για την διαμόρφωση της Σοβιετικής Ένωσης. Έφτασε να γίνει η ανώτατη κυβερνητική αρχή εκτελεστικής εξουσίας στο σοβιετικό σύστημα στα κράτη που ήρθαν υπό τον έλεγχο των Μπολσεβίκων. 

Το Σύνταγμα του 1918 της ΡΣΟΣΔ επισημοποίησε τον ρόλο του Σοβναρκόμ στην Ρωσική Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία (ΡΣΟΣΔ): επρόκειτο να είναι υπεύθυνο απέναντι στο Συνέδριο των Σοβιέτ για την “γενική διαχείριση των υποθέσεων του κράτους”. Το σύνταγμα επέτρεψε στο Σοβναρκόμ να εκδίδει διατάγματα με πλήρη ισχύ νόμου, όταν το Συνέδριο δεν συνεδρίαζε. Το Συνέδριο, συνήθως μετά, ενέκρινε αυτά τα διατάγματα κατά την επόμενη συνεδρίασή του.

Όταν ιδρύθηκε η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών τον Δεκέμβριο του 1922, το Σοβναρκόμ της ΕΣΣΔ σχηματίστηκε στα πρότυπα του Σοβναρκόμ της ΡΣΟΣΔ. To 1946 μετονομάστηκε σε Συμβούλιο των Υπουργών.
Ζαρά

Σύμφωνα με το Βιβλίο της Γενέσεως ο Ζαρά ήταν ο γιος της Θάμαρ και του Ιούδα, και δίδυμος αδελφός του Φαρές. Το κείμενο αναφέρει ότι ονομάστηκε Ζαρά γιατί όταν έβγαλε το χέρι του έξω πριν γεννηθεί, η μαία το έδεσε μια κόκκινη κλωστή. Αν και όλες οι άλλες χρήσεις της λέξης "zerah" στη Βίβλο μεταφράζονται ως "ανατολή", εδώ το όνομα υπονοεί το έντονο κόκκινο χρώμα της κλωστής, που είναι το αρχικό χρώμα όταν ανατέλλει ο ήλιος. 

Ο Ζαρά αναφέρεται επίσης ως πρόγονος του Άχαρ, ο οποίος λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου, όπως αναφέρεται στον Ιησού του Ναυή (7:18 και 7:24, όπου ονομάζεται υιός Ζαρά, παραλείποντας πατέρα και παππού). 

Η Βίβλος επίσης αναγνωρίζει τον Ζαρά ως ιδρυτή μίας από τις φατρίες της Φυλής του Συμεών

Το όνομά του περιλαμβάνεται στη γενεαλογία του Ιησού που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή προ της Χριστού Γενέσεως, ή Κυριακή των Προπατόρων. 

Κοινῶς ἐπαινῶ σπέρμα κοινὸν Ἰούδα
Φαρὲς Ζαρά τε, τοὺς διδύμους συγγόνους.
Συμβούλιο της Ρωσικής Δημοκρατίας

Το Συμβούλιο της Ρωσικής Δημοκρατίας (γνωστό επίσης ως Προκοινοβούλιο) ήταν ένα νομοθετικό σώμα της Ρωσικής Δημοκρατίας. Συνήλθε στο Ανάκτορο Μαρίνσκι στις 20 Οκτωβρίου 1917, αλλά διαλύθηκε από τους Μπολσεβίκους στις 7/8 Νοεμβρίου 1917. Διευθυνόταν από ένα προεδρείο πέντε μελών υπό τον Σοσιαλ-Επαναστάτη Νικολάι Αυξεντίεφ ως πρόεδρο.
Ρουμπαί

Η Ρουμπαί (γαλλ. "Roubaix", [ʀuˈbɛ], ολλ. "Robaais", [roʊˈbeɪ]) είναι παλιά βιομηχανική πόλη στη βόρεια Γαλλία, κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο. Βρίσκεται στο νομό του Νορ και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς, μετά από τις πόλεις Λιλ και Αμιέν, με πληθυσμό 95.866 κατοίκων το 2013. Το Ρουμπαί σχηματίζει μαζί με τα Λιλ, Τουρκουάν και Βιλνέβ-ντ'Ασκ μια ευρύτατη αστική περιοχή, που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Μητρόπολη της Λιλ, της οποίας ο πληθυσμός ξεπερνάει το 1,1 εκατομμύριο κατοίκους.

Με την άνοδο των βιομηχανιών μαλλιού και κλωστοϋφαντουργίας κατά το 19ο αιώνα η πόλη του Ρουμπαί έγινε ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα της Γαλλίας. Εκείνη την εποχή η πόλη ονομαζόταν και «Γαλλική Μάντσεστερ» ή «Η πόλη των χιλίων καμινάδες», ενώ ο πληθυσμός του έφτασε τις 8.091 το 1800 και τις 124.661 το 1896. Όμως στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η πόλη πλήττεται από την αποβιομηχάνιση, με βαριές συνέπειες στην οικονομική και κοινωνική ζωή.

Διάσημη για την αρχιτεκτονική της κληρονομιά που χρονολογείται από τη βιομηχανική επανάσταση, η πόλη απέκτησε επίσημα τον τίτλο «Πόλη Τεχνών και Ιστορίας» στις 13 Δεκεμβρίου 2000. Το Ρουμπαί έγινε διεθνώς γνωστοί όχι μόνο για του ποδηλατικού αγώνα Παρίσι – Ρουμπαί, αλλά και για το Μουσείο Τέχνης και Βιομηχανίας που ονομάζεται «Λα Πισίν».
Πράσινος στρατός

μικρογραφία|δεξιά|Οι “Πράσινοι στρατοί” συχνά χρησιμοποιούσαν τα χρώματα πράσινο και το μαύρο, καθώς και τους συνδυασμούς αυτών των δύο.
Οι Πράσινοι στρατοί, ή Πράσινος στρατός (Ρωσικά: Зелёная Армия) ή Πράσινοι (Ρωσικα: Зелёные), ήταν οπλισμένες αγροτικές ομάδες, οι οποίες πολεμούσαν κατά όλων των κυβερνήσεων στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο του 1917-22. Αγωνίστηκαν για να υπερασπιστούν τις κοινότητές τους από επιτάξεις ή αντίποινα που εφαρμόζονταν από τρίτους. Κατά καιρούς συνεργαζόταν με το Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (μακράν η μεγαλύτερη ομάδα της Ρωσικής Συντακτικής Συνέλευσης που εξελέγη το 1917), ο Πράσινος Στρατός είχε τουλάχιστον την σιωπηρή υποστήριξη στο μεγαλύτερο μέρος της Ρωσίας. Ωστόσο, η κύρια βάση του Πράσινου Στρατού, η αγροτιά, ήταν σε μεγάλο βαθμό απρόθυμη να εξαπολύσει πλήρους δράσεως εκστρατεία κατά την διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.
Γιάκομπ Φόππενς φαν Ες

Ο Γιάκομπ Φόππενς φαν Ες (φλαμανδικά: Jacob Foppens van Es ή Jacob Fopsen van Es Αμβέρσα, περ. 1596 - Αμβέρσα 1666) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, γνωστός για τις νεκρές φύσεις, κυρίως με φαγητά, και, περιστασιακά, με άνθη. Συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες στη δημιουργία ανθοστεφάνων.
Γιόκο Όνο

Η Γιόκο Όνο (), αγγλικά: "Yoko Ono", 18 Φεβρουαρίου 1933) είναι Γιαπωνέζα καλλιτέχνης, τραγουδίστρια, στιχουργός και ακτιβίστρια, περισσότερο γνωστή για το έργο της στη μουσική, στην τέχνη της περφόρμανς και στη δημιουργία φιλμ. Έγραψε τραγούδια με φεμινιστικό περιεχόμενο. Είναι η χήρα και δεύτερη γυναίκα του Άγγλου μουσικού, Τζον Λένον.
Συνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Τουρκίας - Ελλάδας - Ιταλίας

Ο Συνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Τουρκίας - Ελλάδας - Ιταλίας (Interconnector Turkey–Greece–Italy (ITGI)) είναι αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου, που προτάθηκε στα πλαίσια του Νότιου Διαδρόμου Μεταφοράς. Προτάθηκε για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το πεδίο Σαχ Ντενίζ του Αζερμπαϊτζάν στις αγορές της Ευρώπης μέσω Ελλάδας και Ιταλίας. Ο αγωγός Ελλάδας - Τουρκίας ολοκληρώθηκε το 2007, ενώ το μέλλον του αγωγού Ελλάδας - Ιταλίας είναι ασαφές λόγω της κατασκευής του Διαδριατικού Αγωγού.
Χέντρικ φαν ντερ Μπορχτ ο πρεσβύτερος

Ο "Χέντρικ φαν ντερ Μπορχτ ο πρεσβύτερος (φλαμανδικά: Hendrik van der Borcht de Oudere"' (1583 - 26 Ιουλίου 1651) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων και ανθέων και χαράκτης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Γερμανία.

Ο φαν ντερ Μπορχτ γεννήθηκε στις Βρυξέλλες. Προβλήματα στις Κάτω Χώρες υποχρέωσαν την οικογένειά του να μετοικήσει στη Γερμανία το 1586. Το 1598 εγκαταστάθηκαν στο Φράνκενταλ, όπου ο φαν ντερ Μπορχτ έγινε μαθητής του Φλαμανδού απόδημου Χίλλις φαν Φάλκενμπορχ. Μεταξύ 1604 και 1610 βρισκόταν στην Ιταλία, πιθανόν στη Ρώμη. Το 1627 εγκαταστάθηκε στη Φρανκφούρτη, όπου και απεβίωσε.

Ο κόμης της Αρουντέλ, καθώς περνούσε από τη Φρανκφούρτη, έγινε ο πάτρονας του γιου του, Χέντρικ φαν ντερ Μπορχτ του νεότερου(1614-1676). Ο Χέντρικ ο πρεσύβερος θεωρείται επίσης δάσκαλος του ζωγράφου Σεμπάστιαν φαν ντερ Μπορχτ, ίσως άλλου γιου του, που επίσης δραστηριοποιήθηκε στο Φράνκενταλ.

Ο φαν ντερ Μπορχτ θεωρείται μέλος της Σχολής του Φράνκενταλ. Στη Σχολή αυτή περιλαμβάνονταν οι ζωγράφοι Χίλλις φαν Κόνινξλοο, Πίτερ Σάουμπρουκ (Pieter Schoubroeck) και ο γιος του καλλιτέχνη.
Folk Singer

Folk Singer είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Muddy Waters, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1964 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chess Records".
Μπρούνο Κράισκι

Ο Μπρούνο Κράισκι ("Bruno Kreisky", 22 Ιανουαρίου 1911 - 29 Ιουλίου 1990) ήταν Αυστριακός πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών από το 1959 μέχρι το 1966 και Καγκελάριος από το 1970 μέχρι το 1983. Θεωρείται ως ένας από τους πιο επιτυχημένους σοσιαλιστές ηγέτες της Αυστρίας ο οποίος εξαργύρωσε την ουδετερότητα μιας μικρής χώρας δίνοντάς της κύριο ηθικό και πολιτικό ρόλο στη παγκόσμια σκηνή.
Φράντισεκ Βλάτσιλ

Ο Φράντισεκ Βλάτσιλ (τσεχικά: "František Vláčil", 19 Φεβρουαρίου 1924 - 28 Ιανουαρίου 1999) ήταν Τσέχος βραβευμένος σκηνοθέτης, σεναριογράφος ζωγράφος και γραφίστας. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την ταινία του "Μαρκέτα Λαζάροβα", η οποία θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες τσεχικές ταινίες όλων των εποχών.
Antonov An-28

Το Antonov An-28 (Ονομασία αναφοράς NATO: Cash) είναι δικινητήριο ελικοφόρο ελαφρύ μεταγωγικό αεροσκάφος που αναπτύχθηκε με βάση το προγενέστερο Antonov An-14M. Επελέγη έναντι του ανταγωνιστικού Beriev Be-30 για χρήση από την Aeroflot ως επιβατηγό μικρών αποστάσεων. Η παρθενική πτήση έλαβε χώρα το 1969 και κατασκευάστηκαν 191 μονάδες συνολικά, εκ των οποίων οι 16 παρέμεναν ενεργές το 2015.

Ο τύπος παρήχθη κατά κύριο λόγο στην Πολωνία κατόπιν αδείας από την PZL-Mielec. Το 1993 η PZL-Mielec ανέπτυξε εγχώρια μία βελτιωμένη παραλλαγή του βασικού σχεδίου, που διατίθεται ως PZL M28 Skytruck.
Ντέσμοντ Φάρμερ

Ο Ντέσμοντ Φάρμερ, γεννημένος στις 7 Οκτωβρίου 1981 στο Φλιντ του Μίσιγκαν, είναι επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,96 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.
Γυμνάσιο αρχαίας Ολυμπίας

Το Γυμνάσιο αρχαίας Ολυμπίας βρισκόταν στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας στα βορειοδυτικά και έξω από τον ιερό περίβολο της Άλτεως, δίπλα στην κοίτη του ποταμού Κλαδέου και ανήκει στο ίδιο συγκρότημα με την παλαίστρα. Ήταν ο χώρος διεξαγωγής των προπονήσεων των αθλητών στα αγωνίσματα του δρόμου και του πεντάθλου, τα οποία παλαιότερα γίνονταν στην ίδια περιοχή, αλλά στην ύπαιθρο. Η τελική διαμόρφωση έγινε στα ελληνιστικά χρόνια, και το κτήριο που σώζεται σήμερα χρονολογείται στο 2ο αι. π.Χ.
Αχμέντ Αντνάν Σαϊγκούν

Ο Αχμέντ Αντνάν Σαϊγκούν (τουρκικά: "Ahmed Adnan Saygun") ήταν Τούρκος συνθέτης, μουσικολόγος και στιχουργός. Αποτελώντας μέλος της ομάδας Τουρκική Πεντάδα, συνετέλεσε στην εισαγωγή της δυτικής κλασικής μουσικής στην Τουρκία, με τα έργα του να δείχνουν γνώση της δυτικής μουσικής πρακτικής, με ταυτόχρονη ενσωμάτωση παραδοσιακών τουρκικών στοιχείων. Στις παραγωγές του περιλαμβάνονται πέντε συμφωνικά έργα, πέντε όπερες, δύο κοντσέρτα για πιάνο, κοντσέρτα για βιολί, βιόλα και τσέλο, καθώς και μια ποικιλία έργων δωματίου και χορωδιών.
Διονύσιος ο Βυζάντιος

Ο Διονύσιος ο Βυζάντιος ήταν Έλληνας γεωγράφος ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. και κατάγονταν από την πόλη του Βυζαντίου.
Ερίκ Σατί

Ο Ερίκ Σατί (17 Μαίου 1866, Ονφλέρ Γαλλίας - 1 Ιουνίου 1925, Παρίσι, πλήρες όνομα Erik-Alfred Leslie Satie) ήταν Γάλλος συνθέτης που άσκησε σημαντική επίδραση στη μουσική του 20ού αιώνα.
Οίκος των Καπετιδών

Ο Οίκος των Καπετιδών (γαλλικά: "Maison de Capétiens") είναι εκείνος από τον οποίο προήλθαν οι βασιλείς της Γαλλίας κατά το διάστημα 987-1328. Είναι ο τρίτος οίκος που βασίλευσε, μετά τους Μεροβίγγιους και τους Καρολίδες. Γενάρχης του Οίκου είναι ο Ούγος Καπέτος. 

Την εποχή εκείνη η κτήση (ο τίτλος) αποτελούσε και το "επίθετο". Επειδή όμως η κτήση δινόταν κληρονομικά στον πρώτο γιο, μόνο αυτός είχε τον τίτλο και τον θυρεό. Οι άλλοι γιοί έπαιρναν μερικές φορές μία περιοχή για εισόδημα (appanage) ή νυμφευόταν μία που ήταν η μόνη κληρονόμος της κτήσης του πατέρα της. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάθε γιος να είχε άλλο τίτλο (επίθετο) και θυρεό. Έτσι την περίοδο αυτή "Καπετίδες" ονομαζόταν μόνο οι απευθείας άρενες απόγονοι, δηλ. από την ανάρρηση του Ούγου Καπέτου το 987 ως που απεβίωσε ο Κάρολος Δ' το 1328. Τους διαδέχθηκε ο πλάγιος κλάδος των Βαλουά και όταν εξέλιπε και αυτός, ο άλλος κλάδος των Βουρβόνων (πάντοτε εξ αρρενογονίας). Οι νεότεροι ιστορικοί όμως ονομάζουν Καπέτους όλους τους κλάδους, αφού πρόκειται για την ίδια οικογένεια, δηλαδή οι άλλοι κλάδοι αναφέρονται ακριβέστερα ως Καπετίδες-Βαλουά, Καπετίδες-Βουρβόνοι, κά.
Χιερόνυμους Κοκ

Ο Χιερόνυμους Κοκ (φλαμανδικά: Hieronymus Cock ή Hieronymus Wellens de Cock (1518 – 3 Οκτωβρίου 1570) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, χαράκτης, εκδότης και διανομέας εκτυπωμένων χαρακτικών των παλαιότερων "Δασκάλων". Ο Κοκ ήταν ο σημαντικότερος εκδότης χαρακτικών στη βόρεια Ευρώπη της εποχής του και διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στον μετασχηματισμό της εκτύπωσης χαρακτικών από δραστηριότητα των μεμονωμένων καλλιτεχνών και τεχνιτών σε βιομηχανία βασισμένη στον καταμερισμό της εργασίας.
Πίτερ Χάους

Ο Πίτερ Χάους (φλαμανδικά: Pieter Huys, Pieter ή και Peter, επίσης και Huys ή Huijs, περ. 1519 - Απρίλιος 1586) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής.
Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι

Οι Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι (ΕΛΛ.Α.Σ) ήταν ελληνόκτητη αεροπορική εταιρεία η οποία εκτελούσε εγχώρια και διεθνή δρομολόγια μεταξύ 1947 και 1951. Απορροφήθηκε από την εταιρεία Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις—Εθνικές Αεροπορικές Γραμμές το 1951.
Απιστία με αξιοπρέπεια

To Απιστία με αξιοπρέπεια (πρωτότυπος τίτλος A Touch of Class) είναι μία ρομαντική κομεντί παραγωγής 1973, σε σκηνοθεσία Μέλβιν Φρανκ. Πρωταγωνίστές της ταινίας είναι οι Γκλέντα Τζάκσον και Τζορτζ Σίγκαλ. Η ταινία προτάθηκε για 5 βραβεία Όσκαρ και χάρισε στην Γκλέντα Τζάκσον το δεύτερό της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Εφραίμ Μίρβις

Ο Εφραίμ Μίρβις (γεν. 1956) είναι ορθόδοξος ραβίνος που κατέχει τη θέση του ανώτατου ραβίνου της Μεγάλης Βρετανίας.
Γεννήθηκε στην Νότιο Αφρική το 1956. Ο πατέρας του, ραβίνος στο Κέιπ Τάουν, μετοίκησε το 1973 στο Ισραήλ, όπου ο Εφραίμ πήγε σχολέιο και στη συνέχεια σπούδασε στο πανεπιστήμιο. Διορίστηκε ραβίνος στη συναγωγή του Δουβλίνου το 1982 και από το 1992 στο Λονδίνο.
Αριστεροί Εσέροι

To 1917, το Ρωσικό Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (Εσέροι) διασπάται μεταξύ αυτών που στήριζαν την Προσωρινή Κυβέρνηση, που σχηματίστηκε μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση, και εκείνους οι οποίοι στήριζαν τους Μπολσεβίκους που ευνοούσαν την κομμουνιστική επανάσταση. Οι Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες ή Αριστεροί Εσέροι ζητούσαν:

*να καταδικάσουν τον πόλεμο σαν ιμπεριαλιστικό και να βγουν αμέσως απ’ αυτόν.
*να σταματήσει η συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα και την Προσωρινή Κυβέρνηση.
*άμεση επίλυση του ζητήματος της γης σύμφωνα με το πρόγραμμα του κόμματος, να δοθεί η γη στους αγρότες.

Η πλειοψηφία παρέμεινε στο κυρίως κόμμα, αλλά η μειοψηφία που στήριζε τον Μπολσεβίκικο δρόμο έγινε γνωστή σαν Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες. Η Μαρία Σπιριδόνοβα ήταν ένας εξέχων ηγέτης αυτής της ομάδας. Στην πραγματικότητα διασπάστηκαν από το κυρίως κόμμα. Η διάσπαση δεν είχε ολοκληρωθεί πριν τις εκλογές για την Ρωσική Συντακτική Συνέλευση, το πρώτο σημαντικό εκλογικό τεστ μεταξύ των κομμάτων στα σοβιέτ των αγροτών, λίγες εβδομάδες μετά οι εκλογές της Συνέλευσης έδειξαν ότι τα κόμματα είχαν σχεδόν ίση υποστήριξη της αγροτιάς.
Κλάρα Πέιτερς

Η Κλάρα Πέιτερς (φλαμανδικά: Clara Peeters, γενν. Αμβέρσα, 15 Μαΐου 1594 (βάπτιση) - 1657;) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος νεκρών φύσεων, η οποία εκπαιδεύτηκε με την παράδοση του φλαμανδικού μπαρόκ, αλλά πιθανότατα πέρασε μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας της στην νεοϊδρυθείσα τότε Ολλανδική Δημοκρατία, συμμετέχοντας στην χρυσή εποχή της ολλανδικής ζωγραφικής. Πολλές πλευρές του βίου και του έργου της παραμένουν ολοσχερώς ασαφείς, ειδικά σε ό,τι αφορά τις περιόδους εκτός του χρονικού διαστήματος 1607 - 1621, περιόδου κατά την οποία είναι γνωστά και χρονολογημένα έργα της. Όπως το θέτει ο ιστορικός τέχνης Σέιμουρ Σλάιβ "δεν υπάρχει ούτε ένα αδιαμφισβήτητο τεκμήριο σχετικά με τη ζωή της αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι είχε δραστηριοποιηθεί τόσο στη Φλάνδρα όσο και στην Ολλανδία".
Ήταν ασυνήθιστο για την εποχή να υπάρχει γυναίκα ζωγράφος και είναι η πρώτη σημαντική ζωγράφος θηλυκού γένους στην περίοδο της "Χρυσής ολλανδικής εποχής". Αν θεωρηθεί Φλαμανδή, ήταν η πλέον διάσημη Φλαμανδή του 17ου αιώνα. Οι περισσότερες γυναίκες ζωγράφους στην Ολλανδία ειδικεύονταν επίσης στις νεκρές φύσεις, καθώς δεν χρειάζονταν γνώσεις ανατομίας, εκτός από άλλα πλεονεκτήματα που προσέφερε η θεματολογία στις γυναίκες. Αντίθετα από τις Μαρία φαν Οοστερβάικ (Maria van Oosterwyck) και Ράχελ Ρόις (Rachel Ruysch), οι οποίες ειδικεύονταν στη ζωγραφική ανθέων, η Πίετερς ζωγράφιζε θέματα στα οποία υπήρχαν τρόφιμα και ήταν εξέχουσα ανάμεσα στους καλλιτέχνες που ζωγράφιζαν "αντικείμενα πρωινού" με φαγητά και απλά σκεύη ή "αντικείμενα συμποσίων" με ακριβά φλιτζάνια και σκεύη από πολύτιμα μέταλλα. Περισσότερο από κάθε άλλου καλλιτέχνη, στα έργα της συχνά απεικονίζονται προσεκτικές αναπαραστάσεις διαφορετικών ειδών τυριών, το οποίο είναι τρόφιμο που εκτιμάται πολύ ακόμη και σήμερα στην Ολλανδία.
Άννα Φρόυντ

Η Άννα Φρόυντ ("Anna Freud", 3 Δεκεμβρίου 1895 - 9 Οκτωβρίου 1982) ήταν Αυστριακή-Βρετανή ψυχαναλύτρια. Ήταν το έκτο και τελευταίο παιδί του Ζίγκμουντ Φρόιντ και της Μάρτα Μπερνάιζ. Ακολούθησε το δρόμο του πατέρα της και συνεισέφερε στο πεδίο της ψυχανάλυσης. Μαζί με την Μέλανι Κλάιν θεωρείται η ιδρύτρια της ψυχαναλυτικής παιδικής ψυχολογίας. Σε σύγκριση με το πατέρα της, το έργο της έδωσε έμφαση στη σημασία του εγώ και η ικανότητά του να εκπαιδευτεί κοινωνικά. Σε μια έρευνα του 2002, η Άννα Φρόυντ κατετάγη 99η ψυχολόγος με τις περισσότερες αναφορές.
Πανεπιστήμιο του Μέιν

Το Πανεπιστήμιο του Μέιν αποτελεί το πολιτειακό πανεπιστήμιο της πολιτείας Μέιν, στη Νέα Αγγλία των ΗΠΑ. Η ιδρυτική πράξη του πανεπιστημίου συντάχθηκε το 1862 ως πρόβλεψη του νόμου Μόριλ (Morrill Act) ο οποίος υπογράφηκε από τον Πρόεδρο Λίνκολν. Το πανεπιστήμιο θεμελιώθηκε το 1865 και η διδασκαλία ξεκίνησε το 1868, ενώ σήμερα διαθέτει διάφορα σημεία παρουσίας στην Πολιτεία του Μέιν, με κεντρικό εκείνο της πόλης Όρονο στο κεντρικό Μέιν πολύ κοντά στο Μπάνγκορ. Η αρχική έμφαση του πανεπιστημίου δόθηκε στις γεωπονικές, δασοπονικές και μηχανικές επιστήμες. Σήμερα αποτελεί ένα εκπαιδευτικό και ερευνητικό πανεπιστήμιο, το οποίο αριθμεί 11.000 φοιτητές. Το πανεπιστήμιο προσφέρει άνω των 90 προγραμμάτων προπτυχιακών σπουδών, καθώς επίσης και πολλές επιλογές σε επίπεδο μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών. Διάσημοι απόφοιτοι του πανεπιστημίου μεταξύ άλλων είναι: Μπέρναρ Λόουν (Κάτοχος βραβείου Νόμπελ Ειρήνης), Ολύμπια Σνόου (Γερουσιαστής ΗΠΑ), Γουάλας Ράιντερ Φάρινγκτον (Κυβερνήτης της Πολιτείας της Χαβάη και Ιδρυτής του Πανεπιστημίου της Χαβάη), Στήβεν Κινγκ (συγγραφέας). Οι εκτάσεις στις οποίες εκτείνεται το πανεπιστήμιο του Μέιν στο Όρονο αποτελούν μέρος του επίσημου εθνικού δικτύου ιστορικών περιοχών των ΗΠΑ. Το ρητό του πανεπιστημίου είναι το ίδιο με εκείνο της Πολιτείας του Μέιν, "Dirigo", που στα λατινικά σημαίνει «Κατευθύνω». Τα χρώματα του πανεπιστημίου είναι το βαθύ κυανό, το ανοικτό γαλάζιο και το λευκό.
Air Go Airlines

Η Air Go Airlines ήταν εμπορευματική αεροπορική εταιρεία με βάση την Αθήνα. Βάση των επιχειρήσεών της ήταν ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών.
Θρασύβουλος Γεωργιάδης

O Θρασύβουλος Γεωργιάδης, ήταν Έλληνας μουσικολόγος, πιανίστας και μηχανικός, που γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1907 στην Αθήνα και πέθανε στις 15 Μαρτίου 1977 στο Μόναχο.
Clean Your Clock

Clean Your Clock είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ και DVD του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Μαΐου 2016 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "UDR".

Η συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε εις μνήμη του τραγουδιστή, μπασίστα και ηγετικού μέλους του συγκροτήματος, Ίαν "Lemmy" Κίλμιστερ, ο οποίος απεβίωσε από καρκίνο στις 28 Δεκεμβρίου 2015.

Οι ηχογραφήσεις του "Clean Your Clock" προέρχονται από τις εμφανίσεις του συγκροτήματος στο "Zenith" του Μονάχου στις 20 και 21 Νοεμβρίου 2015, συναυλίες οι οποίες ήταν και οι τελευταίες που έδωσαν οι Motörhead στην καριέρα τους.

Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση των γερμανικών τσαρτ και το Top-10 στην Αυστρία και την Φινλανδία, ενώ έδωσε στους Motörhead ένα ακόμη βρετανικό Top-40.
Εξέγερση του Ταμπόφ

Η Εξέγερση του Ταμπόφ (σοβιετική εσφαλμένη ονομασία: "Αντονόφτσινα") η οποία εκδηλώθηκε μεταξύ του 1920 και 1921, ήταν μια από τις μεγαλύτερες και καλύτερα οργανωμένες αγροτικές εξεγέρσεις αμφισβήτησης του καθεστώτος των Μπολσεβίκων κατά τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Η εξέγερση έλαβε χώρα στις περιοχές της σύγχρονης Επαρχίας Ταμπόφ και μέρους της Επαρχίας Βορονέζ, λιγότερο από 300 μίλια νοτιοανατολικά της Μόσχας.

Στη σοβιετική ιστοριογραφία, η εξέγερση αναφερόταν ως η ανταρσία του Αντόνοφ ή Αντονόφτσινα, που ονομάστηκε έτσι από τον Αλεξάντερ Αντόνοφ, πρώην στέλεχος του Σοσιαλ-Επαναστατικού Κόμματος, αρχηγού των ανταρτών. Το κίνημα περιγράφηκε αργότερα από τους Σοβιετικούς σαν ένα είδος αναρχικής ληστείας, όπως άλλα αντι-Σοβιετικά κινήματα, τα οποία τους αντιτάχθηκαν εκείνη την περίοδο.
Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε

Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε (πρωτότυπος τίτλος "L'armata Brancaleone") είναι κωμωδία παραγωγής 1966 σε σκηνοθεσία Μάριο Μονιτσέλι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Βιτόριο Γκάσμαν, Κατρίν Σπάακ και Τζιάν Μαρία Βολοντέ. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον ίδιο τον Μονιτσέλι σε συνεργασία με το δίδυμο Έιτζ και Σκαρπέλι. Η ταινία συμμετείχε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών.
Πολιορκία του Πελούσιου

Η Πολιορκία του Πελούσιου ήταν ένα γεγονός κατά την Αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου που έγινε το 639 ή το 18 έτος της Εγίρας όταν οι Άραβες εισέβαλαν στην Βυζαντινή Αίγυπτο και την κατέλαβαν. Ο Άραβας στρατηγός Αμπού Ιβν Ας με άδεια του χαλίφη Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ ξεκίνησε με 30.000 στρατό κατά της Βυζαντινής Αιγύπτου. Αρχικά οι Άραβες κατέλαβαν χωρίς αντίσταση την Αρίς κι έπειτα έφτασαν στην πόλη Πελούσιο όπου συνάντησαν την πρώτη αντίσταση από τους Βυζαντινούς. 

Οι Άραβες πολιόρκησαν επί έναν μήνα το Πελούσιο όπου έπειτα το κατέλαβαν.
Κόρα Καρβούνη

Η Κόρα Καρβούνη (22 Απριλίου 1980) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Ιωάννης Κέλλας

Ο Ιωάννης Κέλλας (1908-1966) ήταν Έλληνας αεροπόρος και αξιωματούχος της Πολεμικής Αεροπορίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν

Η Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν ("Ingeborg Bachmann", 25 Ιουνίου 1926 – 17 Οκτωβρίου 1973) ήταν Αυστριακή ποιήτρια και συγγραφέας.
Εθνική Ενότητα

Η Εθνική Ενότητα ήταν ελληνικό πολιτικό βραχύβιο κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε από τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ., Γιώργο Καρατζαφέρη, και τον Τάκη Μπαλτάκο με ιδεολογία την δεξιά πολιτική.
Βόιτσεχ Γιασνί

Ο Βόιτσεχ Γιασνί (τσεχικά: Vojtěch Jasný, 30 Νοεμβρίου 1925 - 15 Νοεμβρίου 2019) ήταν Τσέχος σεναριογράφος, κινηματογραφιστής και σκηνοθέτης, που μεσουράνησε τη δεκαετία του 1960. Έχει βραβευθεί και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, με Jury Prize, για την ταινία του "Ένας γάτος... μία ημέρα" (1963).
Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς

Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς (αγγλικά: "National Premier Leagues", NPL) ονομάζεται η δευτέρου επιπέδου ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Αυστραλία, μετά την Α-Λιγκ. Η NPL αποτελείται από τα κορυφαία πρωταθλήματα των πολιτειών της Αυστραλίας. Συνολικά, η NPL απαρτίζεται από ομάδες οκτώ κατηγοριών, οι οποίες είναι η Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας (ACT), η Νέα Νότια Ουαλία (NSW), η Βόρεια Νέα Νότια Ουαλία (Northern NSW), το Κουίνσλαντ (Queensland), η Νότια Αυστραλία (South Australia), η Τασμανία (Tasmania), η Βικτώρια (Victoria) και η Δυτική Αυστραλία (Western Australia). Η NPL διεξάγεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αυστραλίας (FFA), σε συνεργασία με τις εγχώριες πολιτειακές ομοσπονδίες μέλη. Από το 2014 χρηματοδοτείται από το PlayStation 4, συνεπώς, είναι επισήμως γνωστή ως "PS4 National Premier Leagues".
Πέτερ Κάντιντ

Ο Πέτερ Κάντιντ (γνωστός επίσης και ως Πέτερ ντε Βίττε, φλαμανδικά: Peter Candid ή Πέτερ ντε Βίττε (Peter de Witte), 1548 - 1628) ήταν Φλαμανδός μανιεριστής ζωγράφος, σχεδιαστής και σχεδιαστής ταπισερί, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά κύριο λόγο στην Ιταλία και στη Βαυαρία, όπου εργάστηκε σε πολλές Αυλές.