Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ιωσήφ Ιωσήφ

Ο Ιωσήφ Ιωσήφ είναι Κύπριος διπλωμάτης και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Διετέλεσε Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα από τον Σεπτέμβριο του 2009 έως τον Αύγουστο του 2013.

Είναι αριστούχος απόφοιτος του Πρώτου Γυμνασίου Πάφου. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ενώ έλαβε Μάστερ από το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και Διδακτορικό Δίπλωμα από το το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι (ΗΠΑ). Διετέλεσε Μεταδιδακτορικός Επιστημονικός Συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και δίδαξε σε πανεπιστήμια στις πολιτείες της Αλαμπάμα, της Μινεσσότα και του Οχάιο. Επέστρεψε στην Κύπρο με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου το 1992.

Από τον Οκτώβριο 1993 μέχρι τον Ιανουάριο 1995 υπηρέτησε ως Πληρεξούσιος Υπουργός στη διπλωματική υπηρεσία.

Έχει δημοσιεύσει δεκάδες επιστημονικά άρθρα και έχει γράψει ή επιμεληθεί την έκδοση δέκα βιβλίων, στα αγγλικά και ελληνικά, τα οποία διαπραγματεύονται θέματα της διεθνής πολιτικής, μεταξύ των οποίων και το Κυπριακό Ζήτημα και τις σχέσεις Τουρκίας – ΕΕ. Ορισμένα από τα βιβλία του είναι: ""Turkey and the European Union: Internal Dynamics and External Challenges", (London: Palgrave Macmillan, 2006), «"Η Συνθήκη για τη Θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης: Εισαγωγή, Κείμενα, Σχολιασμός, επιμέλεια"» (Αθήνα: Παπαζήσης, 2006) και "Cyprus: Ethnic Conflict and International Politics, from Independence to the Threshold of the European Union"" (London / New York: Macmillan Press / Saint Martin’s Press, 1997), το οποίο κυκλοφόρησε και στα ελληνικά με τον τίτλο «"Κυπριακό Πρόβλημα και Διεθνής Πολιτική: από την Ανεξαρτησία στην Ευρωπαϊκή Ένωση"» (Αθήνα: Παπαζήσης, 2000).
Άουγκουστ Γκαϊλίτ

Ο Άουγκουστ Γκαϊλίτ (εσθονικά: August Gailit, 9 Ιανουαρίου 1891 - 5 Νοεμβρίου 1960) είναι Εσθονός ποιητής Εσθονικής και Λετονικής καταγωγής.
Μάρτζορι Μπρους

Η Μάρτζορι Μπρους ή Μάρτζορι ντε Μπρους ("Marjorie Bruce", 1296 - 1316) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ροβέρτου Μπρους από την πρώτη σύζυγο του Ισαβέλλα ντε Μαρ. Με τον γάμο της με τον Γουόλτερ Στιούαρτ, 6ο Υψηλό Στιούαρντ της Σκωτίας, ανέβασε στον θρόνο της Σκωτίας τον Οίκο των Στιούαρτ. Ο γιος της, βασιλιάς Ροβέρτος Β΄ της Σκωτίας, ήταν ο πρώτος μονάρχης των Στιούαρτ. Ο χήρος πατέρας της παντρεύτηκε αργότερα την Ελισάβετ του Μπουργκ.
Ισομπέλ του Χάντινγκτον

Η Ισομπέλ του Χάντινγκτον ή Ισομπέλ της Σκωτίας (1199 - 1251) ήταν κόρη του Δαβίδ του Χάντιγκτον και της Μαώ του Τσέστερ, δισέγγονη του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας.
Παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ ντε Μπρους, 4ο λόρδο του Άναντεϊλ, με τον γάμο της έφερε δικαιώματα διαδοχής του θρόνου της Σκωτίας στον γιο της Ρόμπερτ ντε Μπρους, 5ο λόρδο του Άναντεϊλ το 1290 και στις αρχές του 14ου αιώνα, ήταν αντιβασιλιάς λίγο πριν τον θάνατο της μητέρας του. Ο δισέγγονος της Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας έγινε αργότερα βασιλιάς της Σκωτίας χάρη στα κληρονομικά του δικαιώματα από την Ισομπέλ.
Χοάν Σεμπαστιάν

Ο Χοάν Σεμπαστιάν (ισπ. Χοσέ Μανουέλ Φιγερόα Φιγερόαν, 1951 – 2015) υπήρξε Μεξικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έγραψε περισσότερα από 1.000 τραγούδια, μεταξύ άλλων και  συνθέσεις για τους Βισέντε Φερνάντες, Λουσέρο, Πέπε Ακιλάρ και Ροχίο Ντούρκαλ. Η μουσική του κτατάσσεται στο λάτιν ποπ, ραντσέρα και γρουπέρα. Ο Σεμπαστιάν τιμήθηκε επτάκις με το Λατινικό Βραβείο Grammy και πεντάκις με το Βραβείο Grammy, καθιστώντας τον τον πιο πολυβραβευμένο Μεξικανό ερμηνευτή στην ιστορία των Γκράμυ.

Στα 14 ο Χοάν στάλθηκε από τον πατέρα του σε μοναστήρι στο Μορέλος, υπό τη φροντίδα του ιερέα Δαβίδ Σαλγάδο. Ο Σεμπαστιάν σκεπτόταν να γίνει ιερέας και εγγράφηκε στην ιερατική σχολή Conciliar de San José στην Κουερναβάκα, αλλά συνειδητοποίησε ότι επιθυμούσε μια σταδιοδρομία στη μουσική και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη σχολή για να αφοσιωθεί στη μουσική.
Ισιντόρα Σέκουλιτς

Η Ισιντόρα Σέκουλιτς (σερβικά κυριλλικά: Исидора Секулић, σερβικά λατινικά: Isidora Sekulić, γεννηθείσα στις 16 Φεβρουαρίου 1877 – 5 Απριλίου 1958) ήταν Σέρβα συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, πολύγλωσση και κριτικός τέχνης.
Σκυλίσια μέρα

Η Σκυλίσια μέρα ("Dog Day Afternoon") είναι Αμερικανική κινηματογραφική αστυνομική ταινία, παραγωγής 1975. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Σίντνεϊ Λουμέτ και κύριος πρωταγωνιστής ήταν ο Αλ Πατσίνο.

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία που συνέβη στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 22 Αυγούστου 1972, όταν δυο νεαροί επιχείρησαν να ληστέψουν μια τράπεζα της περιοχής.
Η ταινία, που διανεμήθηκε από τη Warner Bros τον Σεπτέμβριο του 1975, θεωρείται σήμερα κλασσική στο είδος της. Αν και ήταν υποψήφια σε αρκετές κατηγορίες των Όσκαρ και των βραβείων Χρυσής Σφαίρας, κέρδισε μόνο το Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου. Το 2009 επιλέχθηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου «για την πολιτισμική, ιστορική και αισθητική σημασία της». 
Η ταινία πρωτο-παρουσιάστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1975 στο «Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν» στην Ισπανία ενώ την επόμενη μέρα ακριβώς - στις 21 Σεπτεμβρίου έγινε η δημόσια προβολή της στις Η.Π.Α.

"Η ληστεία έπρεπε να διαρκέσει 10 λεπτά. "
"4 ώρες μετά, η τράπεζα ήταν σαν θέαμα τσίρκου." 
"8 ώρες μετά, ήταν το πιο καυτό πράγμα για την ζωντανή τηλεόραση. "
"12 ώρες μετά, όλα ήταν ιστορία." 
"Και είναι όλα αληθινά."
Everybody Hurts

Το Everybody Hurts είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος R.E.M., που κυκλοφόρησε αρχικά στο άλμπουμ "Automatic for the People" του 1992 και κυκλοφόρησε επίσης ως single το 1993. Έφτασε ση θέση Νο. 29 στο Billboard Hot 100 και στις πρώτες δέκα των τσαρτ στον Καναδά, την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Γαλλία.

Σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει χρήματα για τα θύματα του σεισμού στην Αϊτή το 2010, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν ζήτησε από τον Σάιμον Κάουελ να δημιουργήσει ένα single για φιλανθρωπικό σκοπό. Ο Κάουελ επέλεξε το "Everybody Hurts", ο Μπράουν συμφώνησε να παραιτηθεί του δικαιώματος ΦΠΑ για το single και οι R.E.M. συμφώνησαν να παραιτηθούν από όλα τα δικαιώματα. Το single κυκλοφόρησε με το όνομα Helping Haiti.
Σόρβαγκουρ

thumb|Το Σόρβαγκουρ
Το Σόρβαγκουρ (φεροϊκά: "Sørvágur") είναι μεγάλο χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στη νήσο Βάγκαρ. Το Σόρβαγκουρ είναι το μεγαλύτερο χωριό του δήμου Σόρβαγκουρ και έχει 1.109 κατοίκους (εκτίμηση 1-2019).
Σάντουρ

thumb|Η εκκλησία του Σάντουρ
thumb|Το Σάντουρ
Το Σάντουρ (φεροϊκά: "Sandur") είναι χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Σάντοϊ. Το όνομά του σημαίνει «αμμώδη παραλία». Ο θησαυρός του Σάντουρ, που χρονολογείται στα τέλη του 11ου αιώνα, πιστοποιεί τη μακρά ιστορία του χωριού. Τον Ιανουάριο του 2019 ο πληθυσμός ήταν 520 κάτοικοι και είναι το πιο πυκνοκατοικημένο μέρος στο νησί Σάντοϊ. Ο Δήμος Σάντουρ αποτελείται μόνο από το χωριό Σάντουρ.
Μάρτζορι, κόμισσα του Κάρικ

H Μάρτζορι, κόμισσα του Κάρικ (περί το 1253 - 9 Νοεμβρίου 1292) κόμισσα του Κάρικ (1256 - 1292) ήταν κόρη του Νηλ, κόμητος του Κάρικ και της Μαργαρίτας Στιούαρτ, η μητέρα του θρυλικού βασιλιά Ροβέρτου Μπρους. Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Άνταμ ντε Κιλκονκουάρ που έπεσε σε μάχη στην Η΄ Σταυροφορία (1271), ένας νεαρός πανέμορφος άντρας από την συνοδεία του Άνταμ ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ος λόρδος του Άναντεϊλ ήρθε να αναγγείλει στην Μάρτζορι τα νέα για τον θάνατο του συζύγου της. Η Μάρτζορι εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τον νεαρό άντρα που αποφάσισε να τον κρατήσει αιχμάλωτο στο κάστρο του Τούρνμπερι μέχρι την στιγμή που αποφασίσει να την παντρευτεί (1271). Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους μετά τον γάμο έγινε ΄΄κόμης του Κάρικ" στο όνομα της συζύγου του, μαζί απέκτησαν :

*Ισαβέλλα Μπρους
*Χριστίνα Μπρους
*Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας
*Νηλ ντε Μπρους
*Εδουάρδος Μπρους
*Μαρία Μπρους
*Μαργαρίτα Μπρους
*Τόμας ντε Μπρους
*Αλέξανδρος ντε Μπρους
*Ελισσάβετ Μπρους
*Μαώ Μπρους

H Μαργαρίτα Μπρους που παντρεύτηκε τον Σερ Γουίλιαμ του Καρλάιλ πιθανότατα δεν ήταν παιδί τους. Ανεπιβεβαίωτες φήμες λένε ότι ο Τόμας Ράντολφ, 1ος κόμης του Μόρεϊ είχε μητέρα μια κόρη της Μάρτζορι από τον πρώτο της γάμο με τον Άνταμ επειδή ο Τόμας Ράντολφ περιγράφεται σαν "ανιψιός του Ροβέρτου Μπρους". Δεν είναι αληθές επειδή καμιά κόρη του Άνταμ ντε Κιλκονκουάρ δεν θα μπορούσε να αποκτήσει Γαλατικό τίτλο όπως η Μάρτζορι από τον δικό της πατέρα. Εξετάζεται και η πιθανότητα να είναι η μητέρα του Τόμας Ράντολφ κόρη του πατέρα του Ροβέρτου Μπρους από τον δεύτερο γάμο του.
Η Μάρτζορι πέθανε πριν τον Νοέμβριο του 1292 την ίδια εποχή που ο σύζυγος της μετέφερε στον μεγαλύτερο γιο τους Ροβέρτο την κομητεία του Κάρικ.
Αντς Λαϊκμάα

δεξιά|μικρογραφία|Αυτοπορτραίτο του Αντς Λαϊκμάα, το 1920.
δεξιά|μικρογραφία|Το σπίτι του Λαϊκμάα στο Κανταρπίκου, σχεδιασμένο από τον ίδιο. Σήμερα είναι ένα μουσείο.
Ο Αντς Λαϊκμάα (εσθονικά: Ants Laikmaa, γεννηθείς στις 5 Μαΐου 1866 στο αγρόκτημα Πάιμπα, στο χωριό Αράστε, στην κοινότητα Βιγκάλα - 19 Νοεμβρίου 1942 στο χωριό Κανταρπίκου, στην κοινότητα Ταέμπλα) ήταν Εσθονός ζωγράφος.
Έντουαρντ Χάου

Ο Έντουαρντ Χάου (ρωσικά: Эдуард Петрович Гау, 16 Ιουλίου 1807, Ρέβαλ – 22 Δεκεμβρίου 1887, Τάρτου) ήταν Γερμανός της Βαλτικής ζωγράφος και γραφίστας.
Οίκος του Κουρτεναί

Ο Οίκος του Κουρτεναί, Γαλλική γλώσσα : "Maison de Courtenay" ήταν ένας Μεσαιωνικός Οίκος ευγενών με παρακλάδια στην Γαλλία, την Αγγλία και τους Αγίους Τόπους. 
Γενάρχης του Οίκου ήταν ο Ατόν που καταγράφεται ως ο πρώτος λόρδος του Κουρτεναί. Ο Ατόν εκμεταλλεύτηκε την σύγκρουση που ξέσπασε στο Δουκάτο της Βουργουνδίας ανάμεσα στον Όθων-Γουλιέλμο της Βουργουνδίας και τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας , κατέλαβε ένα τμήμα γης και έγινε κύριος του Κουρτεναί. Το όνομα του Οίκου πάρθηκε, από την πόλη που ίδρυσε και οχύρωσε, τον Ατόν διαδέχτηκε ο γιος του Ζοσλέν Α΄ του Κουρτεναί. Οι γιοι του Ζοσλέν Α΄ του Κουρτεναί ήταν ο Μιλές που έγινε επίσης λόρδος του Κουρτεναί, ο Ζοσλέν Α΄ της Έδεσσας που συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία και έγινε κόμης της Έδεσσας και ο Γοδεφρείδος που πολέμησε επίσης στους Αγίους Τόπους και πέθανε εκεί.
Γιούρι Άρρακ

Ο Γιούρι Άρρακ (εσθονικά: Jüri Arrak, γεννηθείς στις 24 Οκτωβρίου 1936) είναι Εσθονός καλλιτέχνης και ζωγράφος, του οποίου τα έργα με διακεκριμένο και αναγνωρίσιμο στυλ έχουν κερδίσει την αναγνώριση σε όλο τον κόσμο.

Ο Άρρακ γεννήθηκε στο Τάλιν και αποφοίτησε από το Εσθονικό Κρατικό Ινστιτούτο Τέχνης. Είναι μέλος της Εσθονικής Ένωσης Καλλιτεχνών και μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Τα έργα του Άρρακ εκτίθονται στο Εσθονικό Μουσείο Τέχνης στο Τάλιν της Εσθονίας. Έργα του εκτίθονται επίσης στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέα Υόρκης των Η.Π.Α., στο Μουσείο Τέχνης της Νέας Ορλεάνης των ΗΠΑ, στην Γκαλερί Τρετιακόφ της Μόσχας και στο Μουσείο Τέχνης Λούντβιγκ στην Κολωνία της Γερμανίας.
Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας

Το Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας συστάθηκε στις 28 Απριλίου του 1910 με τον Νόμο 3724 με κύριες αρμοδιότητες τη σύσταση, οργάνωση και διοίκηση Γεωργικών Σταθμών, προτύπων Αγροκηπίων ειδικών Ζωοτεχνικών, Οινοποιητικών, Ελαιοκομικών, Γαλακτοκομικών και Υδατοκομικών Σταθμών και Γεωργικών Χημικών Εργοστάσιων, την φροντίδα περί Σύστασης Γεωργικών Επιμελητηρίων, την Αγροτική Αστυνομία (δραγάτες) και την Αστυνομία των φυτικών ασθενειών την Αστυνομία των Επιζωοτικών και την Κτηνιατρική Υπηρεσία του Κράτους και την εποπτεία και συντήρηση δενδροστοιχιών και κήπων.

Το Υπουργείο είχε έξη τμήματα:
*Τμήμα Α΄: Γεωργίας
*Τμήμα Β΄: Δασών
*Τμήμα Γ΄: Εμπορίου και Βιομηχανίας
*Τμήμα Δ΄: Μεταλλείων
*Τμήμα Ε΄: Στατιστικής
*Τμήμα ΣΤ΄: Ειδικού Λογιστηρίου

Μέσα στο Τμήμα Γεωργίας συστάθηκαν τρεις επιθεωρήσεις (Γεωργίας, Φυτικής Υπηρεσίας, Αμπελουργικής και Φυλλοξηρικής).

Για πρώτη φορά εισήχθηκε ο θεσμός του «Νομογεωπόνου» και των «ειδικών» και μετατράπηκαν οι Γεωργικοί σταθμοί (εκτός από 4) σε Αγροκήπια. Εφόσον δεν λειτουργούσαν οι σταθμοί, προβλέφθηκε η ίδρυση τούτων με πρωτοβουλία και δαπάνη των Δήμων, Κοινοτήτων Νομών, Σωματείων, με κρατικούς Γεωπόνους) (μέχρις ενός κατά επαρχία) και αφού δεν λειτουργούσε σ' αυτή Κρατικός Σταθμός, Αγροκήπιο ή Σχολή. 

Στις 20 Ιουνίου 1911 το Υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.

Στις 30 Ιανουαρίου 1926, το υπουργείο ανασυστάθηκε από την δικτατορική Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου 1925 και παρέμεινε μέχρι τις 6 Σεπτεμβρίου 1926, οπότε καταργήθηκε και πάλι από την επαναστατική Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη 1926, όταν ανασυστάθηκε το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας.
Στάρι Λέντιντσι

thumb|right|Η μείζων περιοχή του Νόβι Σαντ, τοποθεσία του χωριού εντός της "Πόλεως".

Το Στάρι Λέντιντσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός της αυτόνομης επαρχίας της Βοϊβοντίνα. Αποτελεί τμήμα του αστικού δήμου του Πετροβαράντιν, εντός του εδάφους της Πόλεως του Νόβι Σαντ και του διαμερίσματος της Νότιας Μπάτσκα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 934 κατοίκους.
Κώστας Καζάνας

Ο Κώστας Καζάνας (Θεσσαλονίκη, 1984) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου. Αποφοίτησε από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδικότητα Ποδόσφαιρο και είναι κάτοχος του διπλώματος UEFA Α και UEFA Elite Youth.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1984. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στον Παύλο Μελά (2002-2003 Δ' Εθνική), στον Αγροτικό Αστέρα (Γ' Εθνική 2003-2005), στην Ομόνοια Σίνδου (Δ' Εθνική 2005-2006), στον Αγροτικό Αστέρα (Β' Εθνική 2006-2007), στον Εθνικό Σοχού (Δ' Εθνική 2007-2008), στον Παύλο Μελά (2008-2009 Δ' Εθνική), στον ΠΑΟΔ (Δ' Εθνική 2009-2011), στον Ελευθεριακό (2011-2012), στον Παύλο Μελά (2012-2013) και στη Νίκη Μεσημερίου (2013-2014). 
Διετέλεσε προπονητής ποδοσφαίρου αναπτυξιακών ηλικιών στην ΠΑΕ Αγροτικός Αστέρας (2008-2009), στον Μαραθώνα Καλαμαριάς (2010-2011), στον Α.Ο. Παύλος Μελάς (2011-2013), στον Α.Σ. Μακεδονικός Νεάπολης (2013-2014). Διετέλεσε επίσης βοηθός προπονητή Κ12 ΠΑΟΚ (2014-2015), Προπονητής φυσικής κατάστασης Κ20 ΠΑΟΚ και Κ17 ΠΑΟΚ (2015-2016), βοηθός προπονητή Κ15 και Κ17 ΠΑΟΚ (2017-2018), προπονητής Κ17 και Κ19 του Άρη Θεσσαλονίκης (2018-2019). 

Στις τιμητικές διακρίσεις περιλαμβάνονται οι τίτλοι: ΠΑΟΚ Πρωταθλητής Ελλάδος Κ17 2015-2016, ΠΑΟΚ Πρωταθλητής Ελλάδος Κ15 2016-2017 και διάκριση συμμετοχής ΠΑΟΚ στο UEFA Youth League K20.
Μεγάλος Μεντρεσές

Ο Μεγάλος Μεντρεσές ήταν μεντρεσές (σχολή) στη Λευκωσία της Κύπρου. Ανεγέρθηκε το 1573 και αποτέλεσε τον πρώτο μεντρεσέ στην Κύπρο. Περιελάμβανε αίθουσες διδασκαλίας και κοιτώνες, ενώ, το 1828, προστέθηκε μία κρήνη. Το 1936, ο μεντρεσές κατεδαφίστηκε, ωστόσο η εκπαίδευση συνεχίστηκε έως και το ακαδημαϊκό έτος 1939-40, ενώ εγκαταλείφθηκε οριστικά, αργότερα, κατά την διάρκεια του 1940. Αποτελούσε δωρεά του Ισμαΐλ Αγά, ενώ η διαχείρισή του γινόταν από την Βακουφική Διοίκηση.
Εμπού Μπεκέρ Τζαμί

Το Εμπού Μπεκέρ Τζαμί () είναι τζαμί στη Σκόδρα, στην Βορειοδυτική Αλβανία. Το τζαμί ήταν ιστορικά σημαντικό στην ακαδημαϊκή μάθηση εντός της πόλεως, ενώ προσέλκυε σημαντικούς Ισλαμικούς λόγιους και θεολόγους.
Πελαγία

Η Πελαγία (Pelagius, απεβίωσε το 457) στην ιστορία της Εκκλησίας είναι η σημαντικότερη μάρτυς και προστάτιδα των κωμικών και οι ηθοποιών. Το κοσμικό της όνομα ήταν Μαργαρίτα ή Μαρίνα.

Η αγιογραφία της συντάχθηκε στα ελληνικά το δεύτερο ήμισυ του 5ου αιώνα από έναν διάκονο, ονόματι Ιάκωβο. Ο συγγραφέας δηλώνει ότι ήταν αυτόπτης μάρτυς .

Η Πελαγία βιοποριζόταν ως πόρνη, ηθοποιός και χορεύτρια. Άκουσε το κήρυγμα του αιγύπτιου επισκόπου Νόνου και μετανόησε, βαπτίστηκε και δώρισε όλη την περιουσία της στους φτωχούς. Έζησε την υπόλοιπη ζωή της σε μια σκήτη στο όρος των Ελαιών σε ασκητική ζωή μέχρι που πέθανε.
Γιούχαν Λίιβ

Ο Γιούχαν Λίιβ (εσθονικά: Juhan Liiv, 30 Απριλίου (Π.Η. 18 Απριλίου) 1864 στο Αλατσκίβι, 1 Δεκεμβρίου (Π.Η. 18 Νοεμβρίου) 1913 στο Καβάστου-Κόοζα) είναι ένας από τους πιο διάσημους ποιητές της Εσθονίας.
Ισμαΐλ Σασί

Ο Ισμαΐλ Σασί ("Ismail Sassi", γεννημένος στις 24 Δεκεμβρίου 1991) είναι Τυνήσιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
Ζόραν Ραντμίλοβιτς

Ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς, σερβικά κυριλλικά: (γεννηθείς στις 11 Μαΐου 1933 στο Ζάγιετσαρ και αποβιώσας στις 21 Ιουλίου 1985 στο Βελιγράδι), ήταν Σέρβος ηθοποιός. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στον κινηματογράφο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Ζίτα Γκιλόφσκα

Η Ζίτα Γκιλόφσκα (, 7 Ιουλίου 1949 - 5 Απριλίου 2016) ήταν Πολωνίδα οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Οικονομίας και αντιπρόεδρος της πολωνικής κυβέρνησης την περίοδο 2006 - 2007.
Ζοσλέν Γ΄ της Έδεσσας

O Ζοσλέν Γ΄ της Έδεσσας, (Γαλλική γλώσσα : "Zoscelin III", 1139 - μετά το 1190) από τον Οίκο του Κουρτεναί ήταν τιτουλάριος κόμης της Έδεσσας (1159 - μετά το 1190).
Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας

Ο Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας (Γαλλική γλώσσα : "Joscelin II", απεβίωσε το 1159) ήταν ο 4ος και τελευταίος κόμης της Έδεσσας (1131 - 1150/1159).
Κρίστμεμελ

Το Κρίστμεμελ (Λατινικά: "Christi Memela", "Kyrsmemel", "Kirsmomela") ήταν συνοριακό φρούριο ("Ordensburg") των Τευτόνων Ιπποτών ευρισκόμενο επί των όχθων του Ποταμού Νεμάν. Ανεγέρθηκε με την χρήση ως δομικών υλικών ξύλου και χώματος μεταξύ της 8ης και της 22ης Απριλίου του 1313, από τον Μέγα Μάγιστρο Καρλ φον Τριρ. Το Κρίστμεμελ, με φρουρά περίπου 400 ανδρών, είχε ως στόχο να αποτελέσει βάση για περαιτέρω επιθέσεις στην διάρκεια της Λιθουανικής Σταυροφορίας εναντίον της παγανιστικής Σαμογιτίας και του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας.

Κατά την διάρκεια της ανέγερσης, οι Ιππότες χρησιμοποίησαν πλοία για την κατασκευή γέφυρας επί του Ποταμού Νεμάν. Μετά το πέρας της ανέγερσης, οι Ιππότες επιτέθηκαν εναντίον κοντινού Λιθουανικού φρουρίου στο Μπίζενε, ωστόσο απέτυχαν να το καταλάβουν. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1315, ο Μέγας Δούκας της Λιθουανίας, Βυτένις, πραγματοποίησε πολιορκία του Κρίστμεμελ. Χρησιμοποίησε πολιορκητικές μηχανές, ενώ διέθετε, επίσης, Σλάβους τοξότες. Ωστόσο, η διάρκειας δεκαεπτά ημερών πολιορκία απέβη ανεπιτυχής και λύθηκε μία, μόλις, ημέρα, προτού καταφθάσουν Τευτονικές ενισχύσεις. Οι Ιππότες επιτέθηκαν, στην συνέχεια, εναντίον Λιθουανικού φρουρίου στη Γιουνιγκέντα, ενώ χρησιμοποίησαν αιχμαλώτους για την ανακατασκευή του Κρίστμεμελ. Η συγκεκριμένη πολιορκία αποτέλεσε την ύστατη πολεμική δράση του Βυτένις, ο οποίος πιθανώς απεβίωσε το 1316. Το 1316, περίπου 80 άνδρες προερχόμενοι από την φρουρά του Κρίστμεμελ επιτέθηκαν εναντίον 80 Λιθουανών ανδρών οι οποίοι επέστρεφαν από τον Μπίζενε. Οι Λιθουανοί, με εξαίρεση πέντε εξ'αυτών, σκοτώθηκαν στο σύνολό τους.

Τον Ιούλιο του 1324, περίπου 400 Λιθουανοί επιχείρησαν να επιτεθούν εναντίον του φρουρίου κατόπιν αιφνιδιασμού. Ωστόσο, ντόπιος κάτοικος ενημέρωσε σχετικά την φρουρά, οι Λιθουανοί παγιδεύτηκαν και ηττήθηκαν, ενώ ο ηγέτης τους σκοτώθηκε, με τους υπόλοιπους βιαστικά να υποχωρούν. Ο Γερμανός χρονικογράφος Πέτερ φον Ντούσμπουργκ κατέγραψε μια πράξη παγανιστικής πίστεως: όταν οι Λιθουανοί επέστρεψαν στο κάστρο προκειμένου να διεκδικήσουν το σώμα του ηγέτη τους, ως απάντηση έλαβαν βροχή από βέλη εκ μέρους των Τευτόνων. Παρά το γεγονός πως είχαν υποστεί βαριές απώλειες, οι παγανιστές πέτυχαν να φυγαδεύσουν το σώμα. Το 1328, το Κρίστμεμελ εγκαταλείφθηκε, ενώ η φρουρά του μεταφέρθηκε στο Κάστρο του Κλάιπεντα. Ο Πέτερ φον Ντούσμπουργκ ισχυρίζεται πως το φρούριο επλήγη από "κινούμενη γη", το οποίο πιθανώς να σημαίνει διάβρωση ή κατολίσθηση λάσπης.

Η ακριβής τοποθεσία του Κρίστμεμελ είναι άγνωστη. Η πλειοψηφία των ιστορικών έχει ταυτοποιήσει το φρούριο με πρώην οχυρωμένο λόφο πλησίον του Σκιρσνεμούνε. Ως αποτέλεσμα, η τοποθεσία του φρουρίου θα ήταν επί της δεξιάς όχθης του Ποταμού Νεμάν - τη Λιθουανική πλευρά της φυσικής πρώτης γραμμής των πολεμικών επιχειρήσεων. Κατάλοιπα του συγκεκριμένου οχυρωμένου λόφου παρασύρθηκαν το 1946 κατά την διάρκεια ανοιξιάτικων πλημμυρών. Αργότερα, το χωριό του Σκιρσνεμούνε δημιουργήθηκε πλησίον της συγκεκριμένης τοποθεσίας, επιτρέποντάς του να διεκδικήσει την Τευτονική κληρονομιά του. Άλλοι ιστορικοί έχουν προτείνει εναλλακτικές τοποθεσίες όπως, μεταξύ άλλων, το Μασταϊτσιάι (Δημοτικό Διαμέρισμα Σάκιαϊ) και το Κάστρο του Πανεμούνε.
Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας

Οι Συζητήσεις Στρογγυλής Τραπέζης της Ουγγαρίας (ουγγρικά: "Kerekasztal-tárgyalások") αποτέλεσαν μια σειρά επίσημων, τακτικών και εξαιρετικά νομικιστικών συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1989. Οι συζητήσεις αυτές ήταν εμπνευσμένες από τις αντίστοιχες πολωνικές και κατέληξαν στη δημιουργίας μιας πολυκομματικής συνταγματικής δημοκρατίας και επέφεραν την πτώση της 40χρονης έως τότε εξουσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος (τυπικά ονομαζόταν Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Ουγγαρίας ή MSzMP).

Τα θέματα των συζητήσεων ήταν σχεδόν εντελώς άγνωστα στο κοινό. Οι κομμουνιστές έκαναν ότι μπορούσαν για να αποτρέψουν την ευρύτερη γνώση των διαπραγματεύσεων, δήθεν για να εμποδίσουν να χρησιμοποιηθούν ως πολιτική προπαγάνδα. Τα μέλη των συζητήσεων συμφώνησαν σε αυτή την πρόταση, στην οποία ορισμένα μικρότερα κόμματα έξω από τις συζητήσεις ισχυρίστηκαν ότι επρόκειτο για μια συμφωνία μεταξύ της παλιάς και της νέας πολιτικής ελίτ χωρίς δημόσια διαβούλευση. Η αντιπολίτευση στις συζητήσεις έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να διαλύσει τέτοιου είδους υποψίες. Πράγματι, όλοι οι εμπλεκόμενοι ήταν αφιερωμένοι στη λύση μιας ειρηνικής και δημοκρατικής μετάβασης, ενώ ανησυχούσε για μια πιθανή ανεξέλεγκτη λαϊκή κινητοποίηση. Εντούτοις, η συμφωνία της 10ης Ιουνίου περιόριζε σοβαρά το περιθώριο για ελιγμούς. Η έλλειψη δημοσιότητας δεν προκάλεσε συγκρούσεις μεταξύ της διαπραγματευτικής ελίτ των κομμάτων και των συμμετοχών τους, αλλά προκάλεσε ορισμένες παρανοήσεις στην κοινωνία γενικότερα. Μόνο όταν υπογράφηκε στις 18 Σεπτεμβρίου η συμφωνία στρογγυλής τραπέζης, το κοινό γνώριζε πλήρως τις διαφορετικές απόψεις που εκπροσωπούνταν στη στρογγυλή τράπεζα. Η ολομέλεια που ασχολήθηκε με τη διάλυσή της μεταδόθηκε στην τηλεόραση.

Καθώς οι συνομιλίες προχωρούσαν (και ιδιαίτερα μετά την επαναταφή του Ίμρε Νάγκυ στις 16 Ιουνίου) η αντιπολίτευση έκανε λεπτομερέστερες και πλήρεις τις απαιτήσεις της: διασφάλιση ελεύθερων εκλογών και ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατά τη διάρκεια αυτών, κατάργηση πολιτικών εγκλημάτων από τον ποινικό κώδικα, απαγόρευση χρήσης βίας και αποπολιτικοποίηση των ενόπλων δυνάμεων. Οι κομμουνιστές ήθελαν να μοιραστούν το βάρος της διαχείρισης της οικονομίας, αλλά η αντιπολίτευση αρνήθηκε να αναλάβει το έργο αυτό μέχρι να εισέλθει στην κυβέρνηση και επέλεξε να επικεντρωθεί στην πολιτική μεταρρύθμιση αρχικά.
Μαρία Τέλκες

Η Μαρία Τέλκες (ουγγρικά: "Mária Telkes", 12 Δεκεμβρίου 1900 - 2 Δεκεμβρίου 1995) ήταν Αμερικανίδα-Ουγγαρέζα επιστήμονας και εφευρέτης, που εργάστηκε στις τεχνολογίες της ηλιακής ενέργειας. Η Τέλκες, το 1952, έλαβε το βραβείο της Ένωσης Μηχανικών Γυναικών, ενώ το 1977, έλαβε το βραβείο Αμερικανικής Ένωσης Ηλιακής Ενέργειας, βραβείο Charles Greeley Abbot Award. Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, ενώ, αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό στη φυσικοχημεία, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στις ΗΠΑ, εργάστηκε ως βιοφυσικός, ενώ από το 1939 έως και το 1953, ασχολήθηκε με την έρευνα των τεχνολογιών της ηλικιακής ενέργειας, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης.

Η Τέλκες είναι γνωστή για τη δημιουργία της πρώτης θερμοηλεκτρικής γεννήτριας το 1947, σχεδιάζοντας έτσι το πρώτο ηλιακό σύστημα θέρμανσης για το Dover Sun House, στη Μασαχουσέτη. Στην κατασκευή του συστήματος αυτού, εργάστηκε μαζί της η Ελέανορ Ρέιμοντ, με την οποία φτιάξανε και το πρώτο θερμοηλεκτρικό ψυγείο το 1953, χρησιμοποιώντας τις αρχές των ημιαγωγών της θερμοηλεκτρικότητας. Σημαντική ήταν και η προσφορά της στις εφευρέσεις θερμικών συσκευών, όπως για παράδειγμα τη μικροσκοπική μονάδα αφαλάτωσης για χρήση σε σωσίβιες λέμβους, η οποία χρησιμοποιούσε ηλιακή ενέργεια. Μία από τις ειδικότητές της ήταν η αλλαγή φάσης των υλικών, όπως για παράδειγμα τα τετηγμένα άλατα, που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση της θερμικής ενέργειας. Ένα από τα υλικά που επέλεγε ήταν το θειικό νάτριο. 

Η Τέλκες θεωρείται μία από τις σημαντικότερες φιγούρες στην αποθήκευση της θερμικής ενέργειας, γεγονός που της προσέδωσε το παρατσούκλι "η Βασίλισσα του Ήλιου". Κατά τη δεκαετία του 1970, μετακόμισε στο Τέξας. Εκεί συνεργάστηκε με πολλές νέες εταιρείες που ασχολούνταν με την ηλιακή ενέργεια, όπως για παράδειγμα η Northrup Solar, η οποία αργότερα έγινε ARCO Solar, δηλαδή η σημερινή BP Solar. Πολλά σχολεία αργότερα πήραν το όνομά της, όπως το Maria Telkes, στην Νότια Καρολίνα, το Telkes Middle School στο Σαν Φρανσίσκο και το Telkes Maria's high school στο Οχάιο. Η Τέλκες πέθανε σε ηλικία 95 ετών, στις 2 Δεκεμβρίου του 1995, ενώ κι αν η προσφορά της ήταν μεγάλη, από τα 19 έως και τα 90 που εργαζόταν, δεν κατάφερε να βγάλει αρκετά χρήματα. Το 2012, εισήλθε στο National Inventors Hall of Fame.
Κροάτες της Σερβίας

Οι Κροάτες της Σερβίας (κροατικά: "Hrvati u Srbiji", σερβικά: "Хрвати у Србији") ή Σερβοκροάτες είναι η αναγνωρισμένη κροατική εθνική μειονότητα στη Σερβία, μια αναγνώριση που έλαβαν το 2002. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, υπήρχαν 57.900 Κροάτες στη Σερβία ή το 0,8% του πληθυσμού της χώρας. Από αυτούς οι 47.033 ζούσαν στη Βοϊβοντίνα, όπου αποτελούσαν την τέταρτη μεγαλύτερη εθνική ομάδα, που αντιστοιχούσε στο 2,8% του πληθυσμού εκεί. Περίπου 7.752 Κροάτες έμεναν στην εθνική πρωτεύουσα Βελιγράδι, ενώ οι υπόλοιποι 3.115 στο υπόλοιπο μέρος της χώρας.
Μάχη του Καρκάρ

Η Μάχη του Καρκάρ διεξήχθη το 853 π.Χ. στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης Καρκάρ που βρίσκεται στην σημερινή βορειοδυτική Συρία, μεταξύ του βασιλιά της Ασσυρίας Σαλμανασέρ Γ΄ και του συνασπισμού γειτονικών βασιλείων της ευρύτερης περιοχής με επικεφαλής τον Ανταντεζέρ (Hadadezer αλλά αναφέρεται και ως Adad-idr) του βασιλείου της Αράμ-Δαμασκού.
Νικόλαος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ

Ο Νικόλαος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ (γαλλ. Nicolás de Saint-Omer, απεβ. το 1212/14 ή μετά το 1217) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν ιππότης, που μετά την Δ΄ Σταυροφορία έγινε κύριος των Θεσπιών στη Θήβα, φέουδου που ανήκε στο δουκάτο των Αθηνών.
Μικέλε Σιντόνα

Ο Μικέλε Σιντόνα (ιταλικά: Michele Sindona) (γεννημένος στις 8 Μαΐου, 1920 — 22 Μαρτίου, 1986), ήταν Ιταλός τραπεζίτης και καταδικασμένος εγκληματίας. Ήταν γνωστός στους τραπεζικούς κύκλους, ως "Ο Καρχαρίας". Ο Σιντόνα ήταν μέλος της Μασονικής Στόας P2 και είχε στενές σχέσεις με την σικελική μαφία. Τελικά πέθανε στην φυλακή μετά από διλητηριάση το 1986, καθώς είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για την δολοφονία του δικηγόρου Τζόρτζιο Αμπροσόλι.
Κόλαφιορντουρ

thumb|Η εκκλησία του Κόλαφιορντουρ
thumb|Θέα του χωριού και του φιόρδ
Το Κόλαφιορντουρ (φεροϊκά: "Kollafjørður") είναι χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ. Την 1η Ιανουαρίου του 2019 το χωριό είχε πληθυσμό 818 κατοίκων. Μέχρι το 2001 ήταν αυτοτελής δήμος, αλλά τώρα αποτελεί μέρος του δήμου Τόρσχαβν. Βρίσκεται, οδικώς, 21,8 χιλιόμετρα βόρεια του Τόρσχαβν και εκτείνεται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων κατά μήκος του φιόρδ με το ίδιο όνομα.

Το χωριό βρίσκεται στο κέντρο, κατά μήκος της βόρειας ακτής του ομώνυμου φιόρδ. Πάνω από το φιόρδ υπάρχει μια στενή κοιλάδα που εκτείνεται πάνω από μια λοφώδη περιοχή όπου υπάρχουν μονοπάτια για πεζοπορία. Πρόκειται για ένα χωριό που έχει αναπτυχθεί κατά μήκος του κεντρικού δρόμου με λίγα καταστήματα. Το λιμάνι βρίσκεται 23 χλμ. βόρεια του Τόρσχαβν στο κέντρο των Φερόων Νήσων. Είναι το τρίτο λιμάνι υπό τον έλεγχο του λιμενικού οργανισμού του Τόρσχαβν.
Φρίντριχσχαϊν-Κρόιτσμπεργκ

Το Φρίντριχσχαϊν-Κρόιτσμπεργκ (γερμανικά: "Friedrichshain-Kreuzberg") είναι το δεύτερο δημοτικό διαμέρισμα του Βερολίνου. Στις 30 Ιουνίου 2016 αριθμούσε 281.076 κατοίκους.

Το μικρότερο σε έκταση από τα δώδεκα δημοτικά διαμερίσματα του Βερολίνου έχει ταυτόχρονα την υψηλότερη πληθυσμιακή πυκνότητα και τον χαμηλότερο μέσο όρο ηλικίας. Δημιουργήθηκε το 2001 με τη διοικητική μεταρρύθμιση του Βερολίνου, μέσω της συγχώνευσης των μέχρι τότε ξεχωριστών δημοτικών διαμερισμάτων Φρίντριχσχαϊν και Κρόιτσμπεργκ.

Αυτή η κεντρική συνοικία θεωρείται εναλλακτική και δημιουργική και είναι γνωστή για την ποικίλη νυχτερινή και πολιτιστική ζωή.
Ρομάν Αμπράμοβιτς

Ο Ρομάν Αμπράμοβιτς ("Roman Arkadyevich Abramovich", ρωσικά: "Роман Аркадьевич Абрамович", γενν. 24 Οκτωβρίου 1966), είναι Ρώσος δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, επενδυτής και πολιτικός. Από το 2018, κατέχει επίσης και την ισραηλινή υπηκοότητα.

Ο Αμπράμοβιτς είναι ο κύριος ιδιοκτήτης της ιδιωτικής επενδυτικής εταιρείας Millhouse LLC και είναι περισσότερο γνωστός εκτός Ρωσίας ως ο ιδιοκτήτης της Τσέλσι, ποδοσφαιρικού συλλόγου της Πρέμιερ Λιγκ. Προηγουμένως, ήταν κυβερνήτης της Τσουκότκα από το 2000 ως το 2008.

Σύμφωνα με το Forbes, η καθαρή θέση του Αμπράμοβιτς ανερχόταν σε 11,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2018, καθιστώντας τον τον πλουσιότερο άνθρωπο στο Ισραήλ, τον 11ο πλουσιότερο στη Ρωσία και τον 140ο πλουσιότερο στον κόσμο. Έχει δωρίσει τα περισσότερα χρήματα από οποιονδήποτε άλλο Ρώσο εν ζωή, με δωρεές άνω των 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων στα έτη 1999-2013, για τη δημιουργία σχολείων, νοσοκομείων και υποδομών στην Τσουκότκα.
Φραγκίσκος Γεωργαντόπουλος

Ο Φραγκίσκος Γεωργαντόπουλος (1770–1821) ήταν Έλληνας αξιωματούχος και προεστός.
Ταυρήσιο

Το Ταυρήσιον ή Ταυρήσιο (, "Γκράντιστε") είναι αρχαιολογικός χώρος της Βόρεια Μακεδονία, περίπου 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας των Σκοπίων. Το Ταυρήσιο είναι η γενέτειρα του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α´ (483) και του βασιλιά Θεόδατου των Οστρογότθων (480).
Έντουαρντ Βίιραλτ

Ο Έντουαρντ Βίιραλτ (εσθονικό, Eduard Viiralt, γεννηθείς στις 20 Μαρτίου 1898, στο Κυβερνείο Αγίας Πετρούπολης – 8 Ιανουαρίου 1954 στο Παρίσι) ήταν ένας γνωστός Εσθονός γραφικός καλλιτέχνης.

Στην ιστορία της τέχνης, ο Βίιραλτ θεωρείται ως ο πιο αξιοσημείος δάσκαλος της εσθονικής γραφικής τέχνης στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Τα πιο γνωστά από τα έργα του είναι τα "Ινφέρνο", "Καμπαρέ", "Κεφάλια Νέγρων", "Κοιμωμένη Τίγρη" και "Κεφάλι μιας Καμήλας".
Ευρασιατική Τελωνειακή Ένωση

Η Ευρασιατική Τελωνειακή Ένωση (ΕΤΕ) είναι μια τελωνειακή ένωση που αποτελείται από όλα τα κράτη μέλη της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης.

Η τελωνειακή ένωση αποτελούσε βασικό καθήκον της Ευρασιατικής Οικονομικής Κοινότητας, η οποία ιδρύθηκε το 2000 και τώρα την έχει διαδεχθεί η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση. Δεν εισπράττονται τελωνειακά τέλη για τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν εντός της τελωνειακής ένωσης και - αντίθετα με μια ζώνη ελευθέρων συναλλαγών - τα μέλη της τελωνειακής ένωσης επιβάλλουν κοινό εξωτερικό τιμολόγιο για όλα τα εμπορεύματα που εισέρχονται στην Ένωση. Μια από τις συνέπειες της τελωνειακής ένωσης είναι ότι η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση διαπραγματεύεται ως ενιαία οντότητα στις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, αντί των μεμονωμένων κρατών μελών που διαπραγματεύονται για τον εαυτό τους.

Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2010. Τα ιδρυτικά της κράτη ήταν η Λευκορωσία, το Καζακστάν και η Ρωσία. Στις 2 Ιανουαρίου 2015 διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει την Αρμενία. Η Κιργιζία προσχώρησε στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση στις 6 Αυγούστου 2015. Η αρχική συνθήκη για την ίδρυση της τελωνειακής ένωσης τερματίστηκε με τη συμφωνία για την ίδρυση της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, η οποία υπογράφηκε το 2014 και η οποία ενσωμάτωσε την τελωνειακή ένωση στο νομικό πλαίσιο της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης.

Τα κράτη μέλη συνέχισαν την οικονομική ολοκλήρωση και αφαίρεσαν όλα τα τελωνειακά σύνορα μεταξύ τους μετά τον Ιούλιο του 2011. Στις 19 Νοεμβρίου 2011, τα κράτη μέλη δημιούργησαν μια κοινή επιτροπή για την ενίσχυση των οικονομικών δεσμών μεταξύ τους, σχεδιάζοντας τη δημιουργία μιας Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης έως το 2015. Την 1η Ιανουαρίου 2012, τα τρία αρχικά κράτη σχημάτισαν έναν ενιαίο οικονομικό οργανισμό για την προώθηση της περαιτέρω οικονομικής ολοκλήρωσης. Η Ευρασιατική Οικονομική Επιτροπή είναι ο ρυθμιστικός φορέας για την τελωνειακή ένωση και την Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα.

Η δημιουργία της Ευρασιατικής Τελωνειακής Ένωσης εξασφαλίστηκε με 3 διαφορετικές συνθήκες που υπογράφηκαν το 1995, το 1999 και το 2007. Η πρώτη συνθήκη του 1995 εγγυάται τη δημιουργία της, η δεύτερη το 1999 εγγυάται τη σύστασή της και η τρίτη το 2007 ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός κοινού τελωνειακού εδάφους και τη δημιουργία της τελωνειακής ένωσης.
Άνταμ Λαλάνα

Ο Άνταμ Λαλάνα ("Adam Lallana", 10 Μαΐου 1988) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος στη Λίβερπουλ και στην Εθνική Αγγλίας.
Ναός του Λωτού

Ο Ναός του Λωτού, κτίστηκε στο Δελχί, στην Ινδία, τον Δεκέμβριο του 1986, με κόστος 10 εκατομμύρια δολάρια. Είναι ναός αφιερωμένος στην λατρεία των Μπαχάι. 

Γνωστός για το σχήμα άνθους λωτού, έχει καταστεί εξέχουσα ατραξιόν στην πόλη. Όπως όλοι οι χώροι λατρείας των Μπαχάι, ο Ναός του Λωτού είναι ανοιχτός σε όλους, ανεξάρτητα από τη θρησκεία ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό. 

Το κτίριο αποτελείται από 27 ελεύθερα μαρμάρινα «πέταλα» που είναι διατεταγμένα σε συστάδες τριών για να σχηματίσουν εννέα πλευρές, με εννέα πόρτες που ανοίγουν σε μια κεντρική αίθουσα με ύψος ελαφρώς πάνω από 40 μέτρα και έχει χωρητικότητα 2.500 ανθρώπων.

Ο ναός του Λωτού έχει κερδίσει πολλά αρχιτεκτονικά βραβεία και έχει παρουσιαστεί σε πολλά άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. 

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNN το 2001, ο Ναός του Λωτού είναι το κτίριο που είχε δεχτεί τους περισσότερους επισκέπτες στον κόσμο.
Καρλ Άουγκουστ Ζενφ

Ο Καρλ Άουγκουστ Ζενφ (12 Μαρτίου 1770 στο Κρεϊπάου της Πρωσίας – 2 Ιανουαρίου 1838 στο Ντόρπατ, στο Κυβερνείο της Λιβονίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) ήταν Βαλτικός Γερμανός ζωγράφος, χαράκτης και δάσκαλος. Είναι περισσότερο γνωστός για τις χαρακτικές διάσημων γερμανικών και εσθονικών στρατιωτικών προσωπικοτήτων που υπηρετούσαν στον αυτοκρατορικό ρωσικό στρατό. Υπηρέτησε ως καθηγητής ζωγραφικής στο Πανεπιστήμιο του Ντόρπατ (σήμερα γνωστό ως Πανεπιστήμιο του Τάρτου) από τότε που ξανάνοιξε το 1802 μέχρι το θάνατό του το 1838 όπου εκπαίδευσε μερικούς από τους διασημότερους καλλιτέχνες της Εσθονίας.
Σύνταγμα της Ουκρανίας

Το Σύνταγμα της Ουκρανίας (ουκρανικά: "Конституція України") είναι ο θεμελιώδης νόμος του έθνους. Το σύνταγμα εγκρίθηκε και επικυρώθηκε κατά την 5η σύνοδο του κοινοβουλίου της Ουκρανίας στις 28 Ιουνίου 1996. Ψηφίστηκε από τους 315 από τους 450 βουλευτές. Άλλοι νόμοι και άλλες νομοθετικές πράξεις της Ουκρανίας πρέπει να συμμορφώνονται με το σύνταγμα. Το δικαίωμα τροποποίησης του Συντάγματος μέσω ειδικής νομοθετικής διαδικασίας ανήκει αποκλειστικά στο κοινοβούλιο. Το μόνο όργανο που μπορεί να ερμηνεύσει το σύνταγμα και να καθορίσει εάν η νομοθεσία συμμορφώνεται με αυτό είναι το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουκρανίας.

Από το 1996 η δημόσια αργία «Ημέρα του Συντάγματος» γιορτάζεται στις 28 Ιουνίου.

Το 2004 εγκρίθηκαν τροπολογίες που άλλαξαν σημαντικά το πολιτικό σύστημα. Λανθασμένα οι αλλαγές αυτές αναφέρονται μερικές φορές ως το «Σύνταγμα του 2004». Το 2010 ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ουκρανίας ακύρωσε αυτές τις αλλαγές βασιζόμενος σε απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ουκρανίας. Μετά τα γεγονότα του Euromaidan, οι τροπολογίες του 2004 αποκαταστάθηκαν.
Μαρία Ελεονόρα του Βρανδεμβούργου

Η Μαρία Ελεονόρα του Βρανδεμβούργου ("Maria Eleonora von Brandenburg", 11 Νοεμβρίου 1599 - 28 Μαρτίου 1655) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Γουσταύου Β΄ Αδόλφου της Σουηδίας και η μητέρα της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας.
Άουγκουστ Ματίας Χάγκεν

Ο Άουγκουστ Ματίας Χάγκεν (· 23 Φεβρουαρίου 1794, κοντά στη Βάλγκα της Λετονίας - 2 Δεκεμβρίου 1878, Τάρτου, Εσθονία) ήταν Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης, από τις χώρες της Βαλτικής. Ειδικευόταν σε τοπία και αστικά τοπία με φιγούρες.
Ρούντολφ φον Αλτ

Ο Ρούντολφ φον Αλτ (γερμανικά: Rudolf Ritter von Alt) (28 Αυγούστου 1812 - 12 Μαρτίου 1905) ήταν Αυστριακός ζωγράφος, και ένα από τα ιδρύτικα μέλη του καλλιτεχνικού κινήματος του ζετσεσιονισμού, που υπήρξε και ο πρώτος πρόεδρος του κινήματος.
Πισανκούρ

Ο Πισανκούρ (, το όνομά του παραμένει άγνωστο) ήταν Γάλλος εφευρέτης του 19ου αιώνα ο οποίος κατασκεύαζε ελαφρές ιπτάμενες συσκευές που μιμούνταν την κίνηση των πτερύγων των πτηνών. Το σημαντικότερο παράδειγμα των κατασκευών του ήταν το L'Oiseau Mechanique (Μηχανικό Πτηνό). Ο Πισανκούρ κατασκεύαζε τις μηχανές του με έναν ενδιαφέροντα τρόπο. Ενώ οι υπόλοιποι εφευρέτες που κατασκεύαζαν μηχανικά πτηνά χρησιμοποιούσαν σχετικά απλές κινήσεις στις πτέρυγες, ο Πισανκούρ χρησιμοποιούσε ένα σύστημα τριών σημείων για την επίτευξη πτήσης, με αποτέλεσμα οι ιπτάμενες συσκευές του να πραγματοποιούν εξαιρετικά περίπλοκες κινήσεις. Οι συσκευές του κινούνταν με τη χρήση ελαστικών ταινιών. Κατασκεύασε ένα μοντέλο με άνοιγμα πτερύγων περίπου 44,5 εκατοστών, το οποίο πραγματοποίησε πτήσεις μήκους περίπου 21 μέτρων φτάνοντας σε ύψος 7,5 μέτρων. Θεωρείται πως κατασκεύαζε τις ιπτάμενες συσκευές με απώτερο σκοπό την πώλησή τους, ωστόσο ο ισχυρισμός αυτός βασίζεται σε μία αμφισβητήσιμη διαφήμιση του 1879.
ΦΚ Ζάρια Μπάλτι

Η ΦΚ Ζάρια Μπάλτι είναι ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Μπάλτσι της Μολδαβίας. Ιδρύθηκε το 1984. Έχει κατακτήσει μία φορά το Κύπελλο Μολδαβίας (2016). Έχει συμμετάσχει 3 φορές σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.
Όντο Ε΄ του Τρουά

Ο Όντο Ε΄ του Τρουά (11ος αι.) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν κόμης του Τρουά (Troyes) και του Μω (Meaux) το διάστημα 1089-1093.
Τάνελ Τάμμετ

Ο Τάνελ Τάμμετ (εσθονικά: Tanel Tammet, γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1965 στο Τάλιν της Εσθονικής ΣΣΔ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης) είναι Εσθονός επιστήμονας υπολογιστών, καθηγητής και μηχανικός λογισμικού. Ήταν επίσης ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Εσθονικού Κόμματος των Πρασίνων και βοήθησε στην ίδρυση του Κολλεγίου Πληροφορικής στο Τάλιν.
Ευδοκία Λασκαρίνα

Η Ευδοκία Λασκαρίνα (Νικαία Βιθυνίας, 1245/1248 – Σαραγόσα, 1311) ήταν μέλος της Βυζαντινής Οικογένειας Βατάτζη, κόρη του Θεόδωρου Β΄ Λάσκαρη Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και σύζυγος του Γουλιέλμου-Πέτρου Α΄ ντι Τέντα, γενάρχη της οικογένειας Λάσκαρις-Βεντιμίλια. Όταν έφυγε για την Αραγωνία, σε μεγαλύτερη ηλικία, ήταν γνωστή ως Ειρήνη Λάσκαρη.
Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας

Η Ουλρίκα Ελεονόρα της Δανίας ("Ulrika Eleonora af Danmark", 11 Σεπτεμβρίου 1656 - 26 Ιουλίου 1693) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Καρόλου ΙΑ΄ και η μητέρα των βασιλέων Καρόλου ΙΒ΄ και Ουλρίκας-Ελεονόρας.
Γουλιέλμος Α΄ του Σανσέρ

Ο Γουλιέλμος Α΄ του Σανσέρ, (Γαλλική γλώσσα : "Guillaume Ι", περί το 1176 - 1217) από τον Οίκο του Μπλουά ήταν ο δεύτερος κόμης του Σανσέρ, κύριος του Σαιν-Μπρισσόν και Λα Φερτέ-Λουπιέρ (1191 - 1217). Ήταν ο μόνος γιος του Στεφάνου Α΄, κόμη του Σανσέρ και της Αδέλας/Αλίκης (ή Ματίλντας), κόρης του Γοδεφρείδου του Ντονζύ. Εξαδέλφη του ήταν η Αγνή (βαπτίστηκε Άννα στην Κωνσταντινούπολη). Το 1217 συνόδευσε τον Πέτρο Β΄ των Καπετιδών, σύζυγο της Γιολάντας λατίνας αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης. Ήταν γυναικάδελφός του και τον συνόδευσε προς στην Κωνσταντινούπολη. Καθ' οδόν αιχμαλωτίστηκαν και φυλακίστηκαν από τον Θεόδωρο Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου. Απεβίωσαν εγκάθειρκτοι. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Α΄. Αυτού εγγονός ήταν ο Ιωάννης Β΄ κόμης του Σανσέρ και αυτού εγγονός ήταν ο Λουδοβίκος του Σανσέρ κοντόσταυλος της Γαλλίας.
Στέφανος του Ωμάλ

Ο Στέφανος του Ωμάλ, (Γαλλική γλώσσα : "Etienne", περί το 1070 - 1127) από τον Οίκο του Μπλουά ήταν κόμης του Ωμάλ στη Νορμανδία (πριν το 1089 - 1127) και κύριος του Χόρντερνες στο Γιόρκσαϊρ. Ήταν το μόνο τέκνο του Όντο κυρίου του Χόρντενες και της Αδελαΐδας της Νορμανδίας κόμισσας του Ωμάλ, κόρης του Ροβέρτου Α΄, δούκα της Νορμανδίας. Διαδέχθηκε τη μητέρα του στο Ωμάλ πριν το 1089. Το 1095 έγινε συνωμοσία εναντίον του Γουλιέλμου Ρούφου με σκοπό την ενθρόνιση του Στεφάνου. Ο Στέφανος ήταν εξάδελφος τού Ροβέρτου Β΄, δούκα της Νορμανδίας και τού Γουλιέλμου Β΄. Αρχηγοί τού σχεδίου ήταν ο Ροβέρτος του Μόουμπρεϋ κόμης της Νορθουμβρίας και ο Γουλιέλμος Β΄ κόμης του Ε (του Οίκου της Νορμανδίας). Όταν αποκαλύφθηκε το εγχείρημα, ο Στέφανος μάλλον βρισκόταν στη Νορμανδία και δεν δικάστηκε, αλλά ο πατέρας του έχασε την κυριότητα του Χόρντερνες και φυλακίστηκε.
Το 1096 ο Στέφανος προσχώρησε στην Α΄ Σταυροφορία με τον στρατό του Ροβέρτου Β΄. Το 1100 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Β΄ και ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας απέδωσε το Χόρντερνες στον Στέφανο. Έτσι ο Στέφανος έλαβε το μέρος του Ερρίκου Α΄ εναντίον του Ροβέρτου Β΄ το 1104. Τo 1118 ο γιος του Ροβέρτου Β΄, ο Γουλιέλμος Κλίτο εξεγέρθηκε εναντίον του Ερρίκου Α΄ και ο Στέφανος τον υποστήριξε μαζί με τον Βαλδουίνο Ζ΄ κόμη της Φλάνδρας. Τελικά ο Στέφανος υποτάχθηκε στον Ερρίκο Α΄ το 1119.
Ιωάννης του Μπραιν

Ο Ιωάννης του Μπραιν, γαλλ. Jehan de Braine (π. 1200 - 1240) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν τροβαδούρος και Σταυροφόρος. Ήταν κόμης του Μακόν και του Βιέν, ως σύζυγος της Αλίκης.
Μάντις Κόιβ

Ο Μάντις Κόιβ (εσθονικά: "Madis Kõiv", γεννηθείς στις 5 Δεκεμβρίου 1929 στο Τάρτου της Εσθονίας – 24 Σεπτεμβρίου 2014 στο Τάρτου της Εσθονίας) ήταν Εσθονός συγγραφέας, φιλόσοφος και φυσικός.
Τζόνι Χέρμπερτ

Ο Τζόνι Χέρμπερτ(γεν. στο Μπέντγουντ του Έσεξ στις 25 Ιουνίου του 1964) είναι Βρετανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων απ' την Αγγλία.
Αλεσάντρο Φλορέντσι

Ο Αλεσάντρο Φλορέντσι ("Alessandro Florenzi", 11 Μαρτίου 1991) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Ρόμα και στην Εθνική Ιταλίας στη θέση του μέσου ή του αμυντικού.
Στέφανος Α΄ του Σανσέρ

O Στέφανος Α΄ του Σανσέρ, (Γαλλική γλώσσα : "Etienne", 1133 - 1190) από τον Οίκο του Μπλουά ήταν ο πρώτος κόμης του Σανσέρ (1151 - 1190) και ο ιδρυτής του κλάδου Μπλουά-Σανσέρ. Ήταν Σταυροφόρος και απεβίωσε στην Άκρα. Ήταν ο τρίτος γιος του Θεοβάλδου Β΄, κόμη της Καμπανίας & Δ΄ του Μπλουά και της Ματίλντας των Σπόνχαϊμ, κόρης του Ένγκελμπερτ, δούκα της Καρινθίας. Το 1152 διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Σανσέρ, ενώ ο πρωτότοκος Ερρίκος Α΄ της Καμπανίας έλαβε την Καμπανία και ο δευτερότοκος Θεοβάλδος Ε΄ του Μπλουά το Μπλουά. Η κτήση του ήταν η μικρότερη και μαζί με τον Θεοβάλδο Ε΄ δήλωσε υποτέλεια στον Ερρίκο Α΄.
Το 1169 έφθασε αντιπροσωπεία υπό τον Φρειδερίκο του Λα Ρος αρχιεπίσκοπο της Τύρου, προς αναζήτηση συζύγου για τη Σιβύλλα της Ιερουσαλήμ, πρώτη κόρη του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ. Έκαναν πρόταση στον Στέφανο Α΄, που τη δέχθηκε, ταξίδευσε μαζί τους στην Ανατολή μαζί με τον Ούγο Γ΄, δούκα της Βουργουνδίας το 1170. Μετέφερε τον ειδικό φόρο, που συνέλεγε ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας από το 1166 για την Ιερουσαλήμ. Όμοιο φόρο εισέπραξε και στην Παλαιστίνη το 1183.

Ως υποψήφιος γαμπρός και μέλλων βασιλιάς, δεδομένου ότι ο μόνος γιος του Αμωρί Α΄ ήταν λεπρός, η Υψηλή Αυλή της Ιερουσαλήμ τον κάλεσε να αποφασίσει για την κληρονομία του Ερρίκου του Μπούφφαλο μεταξύ των τριών θυγατέρων αυτού: ο Στέφανος τη διαίρεσε σε ίσα μέρη, με τις δύο μικρότερες να είναι υποτελείς στη μεγαλύτερη. Έπειτα από μερικούς μήνες αρνήθηκε να νυμφευτεί τη Σίβυλλα και επέστρεψε στη Γαλλία. Ο Στέφανος Α΄ οικοδόμησε στον τοπικό λόφο του Σανσέρ ένα κάστρο με 6 πύργους και ενίσχυσε τις οχυρώσεις της πόλης, παντρεύτηκε την κόρη του Γοδεφρείδου του Ντονζύ Αδέλα/Αλίκη (ή Ματίλντα) (1153). Στάθηκε ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς αρχηγούς που εξεγέρθηκαν απέναντι στον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο (1181 - 1185), ηττήθηκε (1184) από τον βασιλιά και μια ομάδα του πολεμιστών του που είχε οργανωθεί στο Λε Πουί-αν-Βελαί (1182). Ο Στέφανος Α΄ αποφάσισε την κατάργηση της δουλείας από τα εδάφη του, την ίδια συνήθεια ακολούθησε ο ανεψιός του Λουδοβίκος του Μπλουά (1196). Ο Στέφανος Α΄ και οι αδελφοί του συμμετείχαν στην Γ΄ Σταυροφορία, η δεύτερη εκστρατεία τους στους Αγίους Τόπους (1190). Πέθανε πριν την Πολιορκία της Άκρας (21 Οκτωβρίου 1190), ο Θεοβάλδος πέθανε μερικούς μήνες αργότερα τον Ιανουάριο του 1191. Διάδοχος του Στεφάνου Α΄ ήταν ο γιος του με την Ματίλντα Γουλιέλμος Α΄.
Χένρικ Ποντόπινταν

Ο Χένρικ Ποντόπινταν ("Henrik Pontoppidan", 24 Ιουλίου 1857 – 21 Αυγούστου 1943) ήταν Δανός συγγραφέας του ρεαλισμού, που μοιράστηκε με τον συμπατριώτη του Καρλ Άντολφ Γκγιέλερουπ το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1917 για "«τις αυθεντικές περιγραφές του της σύγχρονης ζωής στη Δανία»".

Τα μυθιστορήματα και τα διηγήματα του Ποντόπινταν, γραμμένα με έναν πόθο για κοινωνική πρόοδο, αλλά και με έλλειψη ελπίδας αργότερα στη ζωή του για την επίτευξη αυτού του στόχου, παρουσιάζουν μία ασυνήθιστα ολοκληρωμένη εικόνα της χώρας του και της εποχής του. Ως συγγραφέας, ο Ποντόπινταν παρουσιάζει ενδιαφέρον στο ότι παίρνει αποστάσεις τόσο από το συντηρητικό περιβάλλον στο οποίο αναθράφηκε, όσο και από τους σοσιαλιστές συγχρόνους και φίλους του. Υπήρξε το νεότερο και από πολλές πλευρές το πλέον πρωτότυπο και επιδραστικό μέλος του "moderne gennembrud", ισχυρού κινήματος λογοτεχνίας νατουραλισμού και επιχειρηματολογίας στη Σκανδιναβία, που διαδέχθηκε τον ρομαντισμό στα τέλη του 19ου αιώνα.
Υπόθεση Μάρκοβιτς

Η Υπόθεση Μάρκοβιτς (γαλλικά: "Affair Markovic") ήταν πολιτικό σκανδάλο στη Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του 1960, με εμπλεκόμενους τον Γάλλο Προέδρο Ζωρζ Πομπιντού, και τον ηθοποιό Αλέν Ντελόν.
Όλα ξεκίνησαν όταν την 1η Οκτωβρίου 1968, ένας ρακοσυλλέκτης εντοπίζει στη χωματερή του Ελανκούρ έξω από το Παρίσι το πτώμα σε αποσύνθεση του 31χρονου Σέρβου Στέφαν Μάρκοβιτς, του πρώην γραμματέα και σωματοφύλακα του Αλέν Ντελόν. 
Το πτώμα ήταν καλυμμένο με ένα πλαστικό μουσαμά.
Αντρέι Λαβρόφ

Ο Αντρέι Ιβάνοβιτς Λαβρόφ (ρωσικά: "Андрей Иванович Лавров", γεννημένος στις 26 Μαρτίου 1962 στο Κρασνοντάρ) είναι Ρώσος (και πρώην Σοβιετικός) τερματοφύλακας χειρασφέρισης (χάντμπολ) και ο μόνος τρεις φορές πρωταθλητής στο αγώνισμα αυτό στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ο Λαβρόφ είναι επίσης ο μοναδικός αθλητής που κέρδισε χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια για τρεις διαφορετικές εθνικές ομάδες, κερδίζοντας το χρυσό για την Σοβιετική Ένωση το 1988, για την Ενωμένη Ομάδα το 1992, καθώς και για τη Ρωσία, το 2000. Η εντυπωσιακή του σταδιοδρομία στους Ολυμπιακούς ξεκίνησε το 1988, στη Σεούλ με την ομάδα της πρώην ΕΣΣΔ, η οποία αναρριχήθηκε στην ψηλότερη θέση του βάθρου. Τέσσερα χρόνια αργότερα στη Βαρκελώνη, με το νέο όνομα της ομάδας, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Στην Ατλάντα το 1996 η ομάδα του Λαβρόφ κατέκτησε την πέμπτη θέση, κάτι που όπως φάνηκε αργότερα δεν διέκοψε την πορεία της, καθώς στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ θα κατακτούσε άλλο ένα χρυσό μετάλλιο. Το 2000, μάλιστα, σε ηλικία 38 ετών ο ρώσος τερματοφύλακας αναδείχτηκε από τη Διεθνή Ομοσπονδία Χειρασφαίρισης κορυφαίος παίκτης στον κόσμο. Πολλοί θεώρησαν ότι με αυτόν τον τιμητικό τίτλο θα τερμάτιζε την καριέρα του, ωστόσο εκείνος αποφάσισε να συμμετέχει για πέμπτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αυτή τη φορά στους Θερινούς της Αθήνας το 2004. Εκεί, σε ηλικία 42 ετών, κέρδισε το τέταρτο Ολυμπιακό του μετάλλιο, άλλο ένα μοναδικό κατόρθωμα για έναν παίκτη χειροσφαίρισης, όταν η ρωσική ομάδα που συμμετείχε κέρδισε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Ο Λαβρόφ ήταν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αρχηγός για την ρωσική ομάδα χειροσφαίρισης και ήταν ο σημαιοφόρος για τους Ρώσους αθλητές στην τελετή έναρξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ. Ο Λαβρόφ έχει κερδίσει επίσης δύο παγκόσμια πρωταθλήματα για τη Ρωσία, το 1993 και 1997, καθώς και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996. Το 2001, Αντρέι Λαβρόφ ψηφίστηκε ως ο «Ρώσος παίκτης χειρασφαίρισης του αιώνα» στην πατρίδα του.
Λουίζα Ουλρίκα της Πρωσίας

Η Λουίζα Ουλρίκα της Πρωσίας ("Luise Ulrike von Preußen", 24 Ιουλίου 1720 - 16 Ιουλίου 1781) ήταν η κόρη του βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας, η σύζυγος του βασιλιά Αδόλφου Φρειδερίκου και η μητέρα των βασιλέων Γουσταύου Γ΄ και Καρόλου ΙΓ΄ της Σουηδίας.
Πήτερ Τζωρτζ Πήτερσον

Ο Πήτερ Τζωρτζ Πήτερσον ("Peter George Peterson", 5 Ιουνίου 1926 – 20 Μαρτίου 2018) ήταν ελληνικής καταγωγής Αμερικανός επιχειρηματίας, τραπεζίτης επενδύσεων, ευεργέτης και συγγραφέας, που υπηρέτησε ως Υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ από τις 29 Φεβρουαρίου 1972 μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 1973, επί προεδρίας Ρίτσαρντ Νίξον.

Ως επιχειρηματίας, πρόεδρος της Bell & Howell (1963-1971) και κατόπιν της Lehman Brothers (1973-1984), έφθασε το 2008 στην 149η θέση του καταλόγου των 400 πλουσιότερων Αμερικανών («Forbes 400»), με προσωπική περιουσία 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Είχε αποκληθεί «ο πλέον επιδραστικός δισεκατομμυριούχος στην αμερικανική πολιτική σκηνή».
Ζαν Νουβέλ

Ο Ζαν Νουβέλ ("Jean Nouvel", 12 Αυγούστου του 1945) είναι Γάλλος αρχιτέκτονας. Ο Νουβέλ σπούδασε στο Εκόλ ντε μπό-´αρτ στο Παρίσι. Έχει βραβευτεί μεταξύ άλλων με το Βραβείο Βολφ στις Τέχνες το 2005 και το Βραβείο Πρίτσκερ το 2008.
Φαμπρίτσιο Κορόνα

Ο Φαμπρίτσιο Κορόνα (ιταλικά:Fabrizio Maria Corona)(γενν. 29 Μαρτίου 1974, Κατάνια), είναι Ιταλός φωτογράφος,ηθοποιός και τηλεοπτική προσωπικότητα.
Κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου

Η Κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου (ή φαράγγι του Ρήνου) είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό μιας έκτασης περίπου 65 χιλιομέτρων κατά μήκος του ποταμού Ρήνου, μεταξύ των πόλεων Κόμπλεντς και Μπίνγκεν της Γερμανίας. Το 2002, η περιοχή αυτή συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO λόγω της σπουδαιότητας των γεωλογικών, ιστορικών, πολιτιστικών και βιομηχανικών στοιχείων που συνδυάζει.
Ροζέ Βιτράκ

Ο Ροζέ Βιτράκ (Γαλλικά: [vitʁak], 17 Νοεμβρίου 1899 - 22 Ιανουαρίου 1952) ήταν γάλλος σουρεαλιστής θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Αναγνωρισμένος μετά θάνατον, πέθανε αλκοολικός σε ηλικία 53 ετών. Τα άπαντα του συγγραφέα μεταφράστηκαν στα Ιταλικά, τα Γερμανικά, τα Αγγλικά και τα Ολλανδικά. Στα Ελληνικά μεταφράστηκε το έργο του "Βικτόρ, ή τα παιδιά στην εξουσία".