Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τόρου Τακεμίτσου

Ο Τόρου Τακεμίτσου (ιαπωνικά: 武満 徹, Χέπμπορν: "Takemitsu Tōru", προφορά: takeꜜmitsɯ̥ toːɾɯ, 8 Οκτωβρίου 1930 - 20 Φεβρουαρίου 1996) ήταν Ιάπωνας συνθέτης και συγγραφέας θεμάτων αισθητικής και μουσικής θεωρίας. Ο Τακεμίτσου ήταν ως επί το πλείστον ένας αυτοδίδακτος μουσικός, που κατείχε την οργανοπαιξία και αντιλαμβάνονταν την ορχηστρική χροιά. Είναι, επίσης, ιδιαίτερα γνωστός για τον συνδυασμό ανατολίτικων στοιχείων και δυτικής φιλοσοφίας, δημιουργώντας ένα ήχο εντελώς δικό του, μπλέκοντας ανόμοια πράγματα μεταξύ τους όπως η σιωπή και η παράδοση, καταλήγοντας στην καινοτομία. Στην πλούσια καριέρα του, συνέθεσε εκατοντάδες ανεξάρτητα κομμάτια, εκατό κινηματογραφικά soundtrack, ενώ εξέδωσε και είκοσι βιβλία. 

Ο Τακεμίτσου, γεννήθηκε στο Τόκυο, όμως ένα μήνα μετά τη γέννησή του, η οικογένεια του, μετανάστευσε στην Κίνα, επιστρέφοντας στην πατρίδα του 8 χρόνια αργότερα. Κατόπιν, γράφτηκε σε ένα δημοτικό σχολείο, μα γρήγορα η εκπαίδευσή του σταμάτησε το 1944, λόγω στρατιωτικών υποχρεώσεων. Ο ίδιος αργότερα θα χαρακτηρίσει αυτήν την περίοδο της ζωής του ως «"ιδιαίτερα πικρή"». Ωστόσο, εκείνη την περίοδο ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη Δυτική κλασική μουσική. Σε ηλικία 16 ετών κι ενώ βρίσκεται στη μεταπολεμική Ιαπωνία, ο Τακεμίτσου προσπαθεί να συνθέσει (χωρίς να έχει λάβει την παραμικρή εκπαίδευση) μουσική. Πλήρως γοητευμένος από αυτήν, ένιωσε πως δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και, τελικά, βρήκε τον σκοπό της ύπαρξης του, ο οποίος δεν ήταν άλλος πέρα από τη μουσική, στάση που κράτησε μέχρι και το τέλος της ζωής του. 

Το 1948, παρακολούθησε για λίγο μαθήματα σύνθεσης με τον Υασούτζι Κιγιόσε. Το 1951, ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της "Jikken Kobo" μία πειραματική αβάν-γραντ ομάδα, η οποία είχε αποστασιοποιηθεί από την ακαδημία. Το 1957, ξεκίνησε να γίνεται δημοφιλής και πέρα από τη χώρα του. Το 1958, ο συναντά τον Ιγκόρ Στραβίνσκι, στιγμή που θα του μείνει «"αξέχαστη"». Κατά τη δεκαετία του 1960, έρχεται σε επαφή με τη μουσική του Τζων Κέιτζ, αναφέροντας χρόνια αργότερα πόσο πολύ εντυπωσιάστηκε από αυτήν. Την ίδια δεκαετία δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για την παραδοσιακή ιαπωνική μουσική. Ήδη από τη δεκαετία του 1970 θεωρούνταν ένας από τους σημαντικότερους της εποχής του. Ο Τακεμίτσου πλέον θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Ιάπωνες μουσικούς του 20ου αιώνα, έχοντας λάβει πολυάριθμες βραβεύσεις, ενώ στη χώρα του υπάρχει και διαγωνισμός που πήρε το όνομά του.
Η Εξαδέλφη Μπέτη

Η Εξαδέλφη Μπέτη (Γαλλικά: La Cousine Bette) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου μυθιστοριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ (1799-1850) που δημοσιεύθηκε το 1846. Περιλαμβάνεται στην ενότητα "Σκηνές της Παρισινής ζωής" της μυθιστορηματικής συλλογής του Ανθρώπινη κωμωδία.

Η Εξαδέλφη Μπέτη είναι ένα έργο ωριμότητας του Μπαλζάκ, γράφτηκε το 1846, τέσσερα χρόνια πριν τον θάνατο του συγγραφέα, και θεωρείται ένα από τα τελευταία του αριστουργήματα. Η ρεαλιστική του αφήγηση συνδυάζεται με ένα πανόραμα μυθιστορηματικών χαρακτήρων, που ήταν ήδη γνωστοί στο αναγνωστικό κοινό από προηγούμενα μυθιστορήματα. Αρκετοί κριτικοί το χαιρέτισαν ως σημείο καμπής στην καριέρα του συγγραφέα, και άλλοι το χαρακτήρισαν ως προάγγελο της νατουραλιστικής γραφής.

Το μυθιστόρημα διερευνά τη σύγκρουση μεταξύ των δύο δυνάμεων της κοινωνικής ζωής: την Κακία και την Αρετή, καθώς και την επίδραση του χρήματος στη γαλλική κοινωνία.
Σονγκ Κανγκ-χο

Ο Σονγκ Κανγκ-χο (κορεατικά: 송강호, "Song Gang-ho", 17 Ιανουαρίου 1967) είναι Νοτιοκορεάτης ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Περισσότερο γνωστός έγινε για τη συμμετοχή του στις ταινίες του Πονγκ Τσουν-χο "Snowpiercer" (2013) και "Parasite" (2019), με την τελευταία να κερδίσει Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Χρυσό Φοίνικα. Ο Κανγκ-χο γεννήθηκε στο Γκιόνγκσανγκναμ-ντο και ήθελε να γίνει ηθοποιός ήδη από την ηλικία των 8. Δεν εκπαιδεύτηκε ποτέ ως ηθοποιός, ωστόσο, μετά το λύκειο, ξεκίνησε να συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις, που λάμβαναν χώρα στην πόλη του. Αργότερα, πήρε πτυχίο που αφορά τη ραδιοφωνία από το Κολέγιο της Μπουσάν. Το 1995, νυμφεύθηκε τη Χουάνγκ Τζανγκ-σουκ, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, μία κόρη κι έναν γιο, ο οποίος είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. 

Το 1991, έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο, σε ένα έργο ονόματι "A Little Monk". Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας ήταν επισήμως ένα ηθοποιός θεάτρου. Αν και του άρεσε η ιδέα να συμμετάσχει στον κινηματογράφο, αυτό έγινε για πρώτη το 1996, στην ταινία "The Day a Pig Fell into the Well", του Χονγκ Σανγκ-σου, όταν πια ήταν ήδη 30 ετών. Το 1997, συμμετείχε και στην ταινία "Bad Movie", του Γιανγκ Σαν-γου. Την ίδια χρονιά γίνεται γνωστός στη Νότια Κορέα, με τη συμμετοχή του στην ταινία "No. 3", κερδίζοντας κιόλας το πρώτο του βραβείο στα Blue Dragon Film Awards. Κατόπιν ακολούθησαν κι άλλη δευτερεύοντες ρόλοι, μέχρι που έπαιξε στο "Shiri" (1999), μία από τις πιο επιτυχημένες ταινίες στη χώρα. Το 2000, πραγματοποίησε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο, στην ταινία "The Foul King"

Η πρώτη του διεθνής επιτυχία ήρθε στην ταινία "Memories of Murder", το 2003, του Τσουν-χο, η οποία είχε λάβει πολύ θετικές κριτικές. Αυτή ήταν η πρώτη ταινία των δύο που λαμβάνει τέτοιες καλές κριτικές. To 2006, ηρθε και η δεύτερη μεγάλη τους επιτυχία, με την ταινία "The Host". Ο ρόλος του εκεί του έδωσε το βραβείο του Καλύτερου Ασιάτη Άνδρα Ηθοποιού στα Asian Film Awards . Το 2013, όπως προαναφέρθηκε, συμμετείχε και στην ταινία "Snowpiercer", που κι αυτή σημείωσε επιτυχία. Το 2019, πρωταγωνίστησε και στην ταινία "Parasite", η οποία κέρδισε Χρυσό Φοίνικα και Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κι έγινε η πρώτη από τη Νότια Κορέα που το καταφέρνει αυτό. Ο ρόλος του εκεί του χάρισε σε διάφορους διαγωνισμούς βραβείο Καλύτερου Άνδρα Ηθοποιού.
Ιωάννης Σπαθάρης

Ο Ιωάννης Σπαθάρης (1904-1961), του Κυριάκου, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης.
Ακαδημία Ασπάιρ

Η Ακαδημία Ασπάιρ (αγγλικά: "Aspire Academy", ) είναι αθλητική ακαδημία με έδρα τη Ζώνη Ασπάιρ στο Κατάρ. Ιδρύθηκε το 2004 με σκοπό να ανιχνεύει και να βοηθάει να εξελιχθούν Καταριανοί αθλητές, ενώ επίσης τους παρέχει δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Νταλατάντο

Το Νταλατάντο (), πρώην Βίλα Σαλαζάρ (), είναι πόλη, με πληθυσμό 161.584 κατοίκους (2014), και κοινότητα στον δήμο Καζένγκο, στην επαρχία Κουάνζα Νόρτε της Ανγκόλας.

Είναι επίσης η έδρα του δήμου Καζένγκο και πρωτεύουσα της επαρχία.
Πέτρος Κουναλάκης

Ο Πέτρος Κουναλάκης (1937 – 28 Οκτωβρίου 2020) Έλληνας ήταν δημοσιογράφος, οικονομολόγος και πολιτικός. Υπήρξε μέλος της ΕΔΑ και του ΚΚΕ από το 1959, στη διάρκεια της δικτατορίας εργάσθηκε στη Γερμανία και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι ως υπεύθυνος του Πατριωτικού Μετώπου (ΠΑ.ΜΕ.) Δυτικής Ευρώπης.

Στη διάσπαση του 1968 εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού και στην συνέχεια ήταν στέλεχος της ΕΑΡ και του Συνασπισμού, από τον οποίο παραιτήθηκε το 2003, διαφωνώντας με τις θέσεις του έναντι του ΠΑΣΟΚ και της συνεργασίας των κεντροαριστερών δυνάμεων, που ο ίδιος υποστήριζε. Απεβίωσε ηλικία 83 ετών 28 Οκτωβρίου 2020 
Πηγές: https://www.in.gr/2020/10/28/greece/pethane-o-petros-kounalakis/

== Παραπομπές ==
Βασίλειο του Λάος

Το Βασίλειο του Λάος ήταν μια συνταγματική μοναρχία που κυβέρνησε το Λάος ξεκινώντας από την ανεξαρτητοποίησή του στις 9 Νοεμβρίου 1953. Η μοναρχία επέζησε μέχρι τον δεκέμβριο του 1975, όταν ο τελευταίος βασιλιάς, ο Σισαβάνγκ Βατθανά, παρέδωσε τον θρόνο του στους Παθέτ Λάο, οι οποίοι κατήργησαν την μοναρχία και έστησαν Μαρξιστικό-λενινιστικό κράτος, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λάος, το οποίο ελέγχει το Λάος μέχρι σήμερα.

Το 1947 παραχωρήθηκε καθεστώς αυτοδιακυβέρνησης στο Λάος ως μέρος της Γαλλικής Ένωσης και μιας ομοσπονδίας μαζί με την υπόλοιπη Γαλλική Ινδοκίνα. Η Γαλλολαοτινή συνθήκη του 1953 ίδρυσε ένα κυρίαρχο, ανεξάρτητο Λάος αλλά δεν διευκρίνισε το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα. Στα χρόνια που ακολούθησαν, τρεις ομάδες με ηγέτες τους λεγόμενους Τρεις Πρίγκιπες, συγκρούστηκαν για την εξουσία: από τη μια ήταν οι ουδέτεροι υπό τον Πρίγκιπα Σουβάνα Φουμά, απ'την άλλη ήταν οι δεξιοί υπό τον Πρίγκιπα Μπουν Ουμ του Τσαμπασάκ, και τέλος οι αριστεροί Παθέτ Λάο υπό τον πρίγκιπα Σουφανουβόνγκ και τον μετέπειτα πρωθυπουργό Καϊσόν Φομβιχάν, στηριζόμενοι από το Βόρειο Βιετνάμ.

Οι Παθέτ Λάο νίκησαν στον εμφύλιο πόλεμο του Λάος και ίδρυσαν μια λαϊκή δημοκρατία στο Λάος το 1975.
Δρόμος της Σιβηρίας

Ο Δρόμος της Σιβηρίας (ρωσικά: Сибирский тракт: "Sibirsky trakt"), επίσης γνωστός και ως Αυτοκινητόδρομος της Μόσχας (ρωσικά: Московский тракт: "Moskovsky trakt") ή Μεγάλος Αυτοκινητόδρομος (ρωσικά: Большой тракт: Bolshoi trakt), ήταν ιστορικός δρόμος ο οποίος συνέδεε την Ευρωπαϊκή Ρωσία με τη Σιβηρία και την Κίνα.
Αραβική Έρημος

Η Αραβική Έρημος () είναι μια αχανής έρημος στη Δυτική Ασία. Εκτείνεται από την Υεμένη έως τον Περσικό Κόλπο και από το Ομάν έως την Ιορδανία και το Ιράκ. Καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Αραβικής Χερσονήσου, με έκταση 2.330.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη έρημος στον κόσμο και η μεγαλύτερη στην Ασία. Στο κέντρο της βρίσκεται η Ρουμπ αλ Κάλι, ένα από τα μεγαλύτερα συνεχή σώματα άμμου στον κόσμο.

Γαζέλες, όρυξ, αγριόγατες της άμμου και σαύρες με ακανθώδη ουρά είναι μόνο μερικά από τα είδη που είναι προσαρμοσμένα στην έρημο τα οποία επιβιώνουν σε αυτό το ακραίο περιβάλλον, το οποίο διαθέτει τα πάντα, από κόκκινους αμμόλοφους έως θανατηφόρες κινούμενες άμμους. Το κλίμα είναι κυρίως ξηρό (το μεγαλύτερο μέρος δέχεται περίπου 100 χιλιοστόμετρα βροχής ετησίως, αλλά μερικά πολύ σπάνια μέρη λαμβάνουν μόλις 50 χιλιοστόμετρα) και οι θερμοκρασίες κυμαίνονται μεταξύ πολύ υψηλής θερμότητας και εποχιακής νυχτερινής παγωνιάς. Είναι μέρος του μεγαοικοσυστήματος ερήμων και ξερικών θαμνότοπων και την Παλαιαρκτικής σφαίρας.

Η οικοπεριοχή της Αραβική Ερήμου έχει μικρή βιοποικιλότητα, αν και μερικά ενδημικά φυτά μεγαλώνουν εκεί. Πολλά είδη, όπως η ύαινα η ραβδωτή, το τσακάλι και ο ασβός του μελιού έχουν εξαφανιστεί εξαιτίας του κυνηγιού, της ανθρώπινης καταπάτησης και της περιβαλλοντικής καταστροφής. Άλλα είδη έχουν εισαχθεί ξανά με επιτυχία, όπως η αραβική γαζέλα της άμμου, και προστατεύονται σε ορισμένες περιοχές. Η υπερβόσκηση από ζώα κτηνοτροφίας, η οδήγηση εκτός δρόμου και η ανθρώπινη περιβαλλοντική καταστροφή είναι οι κύριες απειλές για αυτήν την οικοπεριοχή ερήμου.
Ανρί Μυρζέ

Ο Ανρί Μυρζέ (Γαλλικά: Henry Murger) (27 Μαρτίου 1822 - 28 Ιανουαρίου 1861), ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και ποιητής.

Είναι γνωστός κυρίως ως συγγραφέας του μυθιστορήματος "Σκηνές της μποέμικης ζωής" του 1851, στο οποίο βασίστηκε η όπερα "Λα Μποέμ" του 1896 του Πουτσίνι, στο οποίο περιγράφει τη ζωή και τις εμπειρίες του ως πάμφτωχος συγγραφέας που ζούσε σε μία παρισινή σοφίτα καθώς και τα βιώματα φίλων του ανέμελων καλλιτεχνών και λογοτεχνών που ζούσαν στο Καρτιέ Λατέν και αυτοαποκαλούνταν «οι Νεροπότες» (επειδή ήταν πολύ φτωχοί για να αγοράσουν κρασί). Στα γραπτά του συνδυάζει το ένστικτο με το πάθος, το χιούμορ και τη θλίψη. Έγραψε ποίηση καθώς και μυθιστορήματα και διηγήματα.
Τσόου Τσι

Ο Τσόου Τσι ("Zhou Qi", κινεζικά: 周琦, πινγίν: "Zhōu Qí") (16 Ιανουαρίου 1996, Σιντσιάνγκ) είναι Κινέζος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τους Σιντσιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς του CBA.
Φιλοσοφία της φύσης

Ένας ουράνιος χάρτης του [[17ος αιώνας|17ου αιώνα]], από τον Ολλανδό [[Χαρτογραφία|χαρτογράφο]] Φρέντερικ ντε Γουίτ.
Φιλοσοφία της φύσης ή φυσική φιλοσοφία ήταν η φιλοσοφική μελέτη της φύσης και του φυσικού σύμπαντος που κυριαρχούσε πριν από την ανάπτυξη της σύγχρονης επιστήμης. Θεωρείται ο πρόδρομος της φυσικής επιστήμης.

Από τον αρχαίο κόσμο, ξεκινώντας από τον Αριστοτέλη, έως τον 19ο αιώνα, η φυσική φιλοσοφία ήταν ο κοινός όρος για την πρακτική της μελέτης της φύσης. Ήταν τον 19ο αιώνα που η έννοια της «επιστήμης» έλαβε το σύγχρονο σχήμα της με νέους τίτλους όπως «βιολογία» και «βιολόγος», «φυσική» και «φυσικός» μεταξύ άλλων τεχνικών τομέων και τίτλων. Ιδρύματα και κοινότητες δημιουργήθηκαν και υπήρξαν πρωτοφανείς εφαρμογές και αλληλεπιδράσεις με άλλες πτυχές της κοινωνίας και του πολιτισμού. Το βιβλίο του Ισαάκ Νεύτων "Philosophiae Naturalis Principia Mathematica" (1687), του οποίου ο τίτλος μεταφράζεται σε "Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας", αντικατοπτρίζει την τρέχουσα χρήση των λέξεων "φυσική φιλοσοφία", παρόμοια με τη "συστηματική μελέτη της φύσης". Ακόμα και τον 19ο αιώνα, μια πραγματεία από τον Ουίλιαμ Τόμσον και τον Πίτερ Τέιτ, που βοήθησαν στον καθορισμό μεγάλου μέρους της σύγχρονης φυσικής, είχε τον τίτλο "Treatise on Natural Philosophy" ("Διατριβή στη Φυσική Φιλοσοφία", 1867).

Στη γερμανική παράδοση, η "Naturphilosophie" (Φιλοσοφία της Φύσης) επέμεινε στον 18ο και 19ο αιώνα ως μια προσπάθεια επίτευξης μιας κερδοσκοπικής ενότητας φύσης και πνεύματος. Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα στη γερμανική φιλοσοφία σχετίζονται με αυτό το κίνημα, συμπεριλαμβανομένων των Γκαίτε, Χέγκελ και Σέλινγκ. Η φιλοσοφία της φύσης συσχετίστηκε με τον Ρομαντισμό και μια άποψη που θεωρούσε τον φυσικό κόσμο ως ένα είδος γιγαντιαίου οργανισμού, σε αντίθεση με τη φιλοσοφική προσέγγιση μορφών όπως των Τζων Λοκ και Ισαάκ Νεύτων που υποστήριξαν μια πιο μηχανική άποψη του κόσμου, θεωρώντας ότι ήταν σαν μία μηχανή.
Σικτιβκάρ

μικρογραφία|312x312εσ|Απόψεις της πόλης.
Το Σικτιβκάρ ή Σικτιφκάρ ( , μέχρι το 1930 γνωστό ως Ουστ-Σισόλσκ) είναι πόλη και πρωτεύουσα της Δημοκρατίας Κόμι στην βορειοδυτική Ρωσία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2018, έχει πληθυσμό 245.083 κατοίκων. Δήμαρχος είναι ο Αντρέι Σαμοντέλκιν.
Αμμόλοφοι Σαρκίγια

Οι Αμμόλοφοι Σαρκίγια (αραβικά: ٱلرِّمَال ٱلشَّرْقِيَّة, ρωμανικά: "Ar-Rimāl Ash-Sharqiyyah"), παλαιότερα γνωστοί ως «Αμμόλοφοι Γουαχίμπα» ( ή ) είναι μια περιοχή της ερήμου στο Ομάν. Η αρχική ονομασία της περιοχής οφείλεται στη φυλή Μπάνι Γουαχίμπα ("Bani Wahiba"). Η περιοχή χωρίζεται μεταξύ των κυβερνείων του Βορρά και του Νότου στην Ανατολική Περιοχή. Η περιοχή ορίζεται από ένα όριο 180 χιλιομέτρων από το βορρά προς το νότο και 80 χιλιομέτρων από τα ανατολικά προς τα δυτικά, με έκταση 12.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η έρημος έχει επιστημονικό ενδιαφέρον από την αποστολή του 1986 από τη Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία τεκμηριώνοντας την ποικιλομορφία του εδάφους, της χλωρίδας και της πανίδας, σημειώνοντας 16.000 ασπόνδυλα, καθώς και 200 είδη άλλων άγριων ζώων, συμπεριλαμβανομένης της ορνιθοπανίδας. Τεκμηρίωσαν επίσης 150 είδη ιθαγενούς χλωρίδας.
Έγκλημα στη Μαλαισία

To Έγκλημα στη Μαλαισία εκδηλώνεται με διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένης των δολοφονιών, την διακίνηση ναρκωτικών, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, την απάτη, την μαύρη αγορά, και πολλά άλλα. 

Η εμπορία του σεξ στη Μαλαισία είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Το ποσοστό εγκληματικότητας στη Μαλαισία παρουσίασε πτώση 11,9% το 2018 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Ωστόσο, η αντίληψη του κοινού για το έγκλημα δεν βελτιώθηκε.
Ζίτο

Ο Ζοζέ Έλι ντε Μιράντα (πορτογαλικά: "José Ely de Miranda", 8 Αυγούστου 1932 – 14 Ιουνίου 2015), γνωστός ως Ζίτο ("Zito") ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κέρδισε τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962.
Γιλντιζελί

Το Γιλντιζελί (τουρκικά: "Yıldızeli") είναι πόλη και περιοχή της επαρχίας Σεβάστειας της Τουρκίας. Είναι γνωστό επίσης ως μία από τις υψηλότερες περιοχές της Κεντρικής Ανατολίας με υψόμετρο 1400 μέτρα, έχει έκταση 3.044,08 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα δυτικά-βορειοδυτικά της επαρχιακής πρωτεύουσας, Σεβάστειας. Και οι δύο πόλεις συνδέονται μέσω σιδηροδρομικής γραμμής και του αυτοκινητοδρόμου D200. Επίσης συνδέεται με την πρωτεύουσα Άγκυρα και την Τοκάτη και σιδηροδρομικά με την Σαμψούντα. 

Δήμαρχος είναι ο Γιλμάζ Ναβρούζ με το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος.
Toho

H Toho Co., Ltd. (ιαπωνικά: 東宝株式会社, Χέπομπορν: Tōhō kabushiki gaisha) είναι μία ιαπωνική κινηματογραφική και θεατρική εταιρεία, καθώς και εταιρεία διανομής ταινιών. Τα γραφεία της βρίσκονται στο Τόκυο και είναι μία από τις βασικές εταιρείας του ιαπωνικού ομίλου Hankyu Hanshin Toho Group. Διεθνώς είναι περισσότερο γνωστή για τη διανομή ταινιών "kaiju" και "tokusatsu", ταινιών του Ακίρα Κουροσάβα, όπως επίσης σειρών όπως το "Chouseishin Series" καθώς και σειρές anime, μέσω των Studio Ghibli, TMS Entertainment και OLM, Inc.. Άλλοι γνωστοί σκηνοθέτες των οποίων έχει διανέμει το έργο είναι οι Γιασουτζιρό Όζου, Κέντζι Μιζογκούτσι, Μασάκι Κομπαγιάσι και Μίκιο Ναρούσε. 

Παρόλα αυτά, η μεγαλύτερη επιτυχία της εταιρείας ήταν η δημιουργία του Godzilla, τέρας το οποίο έχει συμμετάσχει σε 32 συνολικά ταινίες της εταιρείας. Οι Godzilla, Rodan, Mothra, King Ghidorah και Mechagodzilla, έχουν χαρακτηριστεί ως οι Μεγάλοι Πέντε της εταιρείας, τέρατα τα οποία έχουν εμφανιστεί και στις τρεις εποχές του franchise του "Godzilla", καθώς και στα spin-offs. H εταιρεία επίσης έχει εμπλακεί σε πολλές anime σειρές, όπως το "Psycho-Pass", το "Haikyu!!", τα "FLCL" και το "My Hero Academia". Επίσης, η εταιρεία έχει ασχοληθεί κατά καιρούς και με το videogaming, όπως στο "Circus Caper" και το "Cliff Hanger". Η εταιρεία έχει και αρκετές θυγατρικές, όπως η Toho-Towa Company, Limited και η Toho Music Corporation. Η Toho, επίσης, έχει τις περισσότερες μετοχές (7.97%) της Fuji TV. 

Η εταιρεία, ιδρύθηκε το 1932 από τον Ιτσίζο Κομπαγιάσι. Η Toho επικεντρώθηκε στην παραγωγή ιαπωνικών ταινιών, υποστηρίζοντας σκηνοθέτες όπως ο Κουροσάβα. Κατά τη δεκαετία του 1950, η Toho, μετά από αρκετές επιτυχίες της, κατάφερε να προβληθεί με τη βοήθεια του Χένρι Τζ. Σάπερστιν και στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο La Brea Theatre (ή Toho Theatre, όπως το έλεγαν από μεταξύ 1960 και 1970 ), χωρίς να χρειάζεται να πληρώνει για τη διανομή των ταινιών της. Επίσης είχε αίθουσα και στο Σαν Φρανσίσκο και στη Νέα Υόρκη, όπου την άνοιξε το 1963. Η εταιρεία, επίσης, έχει συμμετάσχει και στην παραγωγή κάποιων αμερικανικών ταινιών όπως το "A Simple Plan" (1998). Η Toho, είναι ένα από τα τέσσερα μέλη της Ένωσης Παραγωγών Ταινιών Ιαπωνίας, και η μεγαλύτερη εξ αυτών.
Χιμαλτσούλι

Το Χιμαλτσούλι ("Himalchuli") είναι βουνό της οροσειράς των Ιμαλαΐων του κεντρικού Νεπάλ.
Μάνσι

Οι Μάνσι (γλώσσα μάνσι: Мāньси / Мāньси мāхум, "Māńsi / Māńsi māhum") είναι ουγγρικό ιθαγενές φύλο, που ζουν στη Χαντιμανσία, έναν αυτόνομο θύλακα μέσα στην Περιφέρεια Τιουμέν στη Ρωσία. Στη Χαντία-Μανσία, οι γλώσσες χάντι και μάνσι έχουν συν-επίσημο καθεστώς με τα ρωσικά. Η γλώσσα μάνσι είναι μία από τις πιο διαδεδομένες ουγγρικές γλώσσες της ουραλικής οικογένειας. Ωστόσο, λόγω αφομοίωσης, το 60% του πληθυσμού προτιμά τη χρήση της ρώσικης γλώσσας στην καθημερινότητα.

Οι Μάνσι ήταν παλαιότερα γνωστοί ως Βόγουλοι.

Μαζί με τον λαό Χάντι, οι Μάνσι εκπροσωπούνται πολιτικά από τον Σύλλογο για τη Διάσωση της Ούγγρας, μια οργάνωση που ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της Περεστρόικας στα τέλη της δεκαετίας του '80. Αυτή η οργάνωση ήταν μεταξύ των πρώτων περιφερειακών ενώσεων ιθαγενών στη Ρωσία.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, υπήρχαν 12.269 Μάνσι στη Ρωσία.
Όρος Ναρόντναγια

Το Όρος Ναρόντναγια (επίσης γνωστό ως Ναρόντα από τον λαό Κόμι και Ποενούρ από τον λαό Μάνσι, , "το βουνό του Λαού") είναι η υψηλότερη κορυφή των Ουραλίων στη Ρωσία. Το υψόμετρό του είναι 1.894 μέτρα. Βρίσκεται στον αυτόνομο θύλακα της Χαντίας-Μανσίας στο Όμπλαστ του Τιουμέν, μισό χιλιόμετρο ανατολικά από τα σύνορα της Δημοκρατίας των Κόμι. 

Η ονομασία του είτε προέρχεται από τον ποταμό Ναρόντα είτε από τη λέξη για τον "λαό στα" ρωσικά"." Δόθηκε από τον γεωλόγο Α. Ν. Αλέσκοφ το 1927 κατά τη διάρκεια του ερευνητικού έργου της Αποστολής στα Βόρεια Ουράλια της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1924-1928), η οποία μελέτησε για πρώτη φορά λεπτομερώς την υψηλότερη ορεινή περιοχή των Βόρειων Ουραλίων (αργότερα αυτή η περιοχή έγινε γνωστή ως Υποπολικά Ουράλια).

Είναι το υψηλότερο σημείο στην Ευρωπαϊκή Ρωσία έξω από τον Καύκασο. Βρίσκεται στο υδάτινο χάσμα των Ουραλίων και ως εκ τούτου στα σύνορα μεταξύ Ευρώπης και Ασίας: ο ποταμός Ναρόντα ρέει νοτιοανατολικά από την κορυφή στον ποταμό Ομπ στη Σιβηρία και ο ποταμός Κοσίου ρέει βορειοδυτικά από την κορυφή προς τον ποταμό Πετσόρα στην Ευρώπη.

Το βουνό σχηματίζεται με χαλαζίτες και μεταμορφωσιγενή πετρώματα του Πρωτεροζωικού Μεγααιώνα και της Κάμβριας περιόδου. Υπάρχουν και μερικοί παγετώνες στο βουνό. Επίσης, υπάρχουν αραιά δάση αγριόπευκου και σημύδας στις βαθιές κοιλάδες στους πρόποδες του βουνού. Οι πλαγιές του καλύπτονται με τούνδρα ορεινών περιοχών.

Η ευκολότερη διαδρομή προς την κορυφή είναι μια τεχνικά εύκολη πεζοπορία στη μέτρια βορειοδυτική πλαγιά. Το νότιο τείχος του Ναρόντναγια είναι απότομο και χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά για να φτάσει κανείς στην κορυφή.

Η πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση στην κορυφή χρονολογείται το 1929.

Σύμφωνα με νέες γραπτές πηγές, που ανακαλύφθηκαν από τον ντόπιο ιστορικό Β. Γ. Καρέλιν ήδη από το 1846, το Όρος Ναρόντναγια είχε χαρτογραφηθεί από τον Ούγγρο εξερευνητή του 19ου αιώνα Α. Ρεγκουλι υπό την ονομασία Ποενούρ, όπως το αποκαλεί ο λαός Μάνσι.
Σινταστά

Η Σινταστά () είναι ένας αρχαιολογικός χώρος στο όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ στη Ρωσία. Πρόκειται για τα ερείπια ενός οχυρωμένου οικισμού, που χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού (~2800–1600 ΠΚΕ) και είναι το κέντρο του πολιτισμού Σινταστά. Ο χώρος έχει χαρακτηριστεί «οχυρωμένο μεταλλουργικό βιομηχανικό κέντρο».

Βρίσκεται στη στέπα ακριβώς ανατολικά των Ουραλίων. Έχει πάρει το όνομά της από τον παρακείμενο ποταμό Σινταστά, παραπόταμο του Τομπόλ. Η μεταβαλλόμενη πορεία του ποταμού με την πάροδο του χρόνου κατέστρεψε το ήμισυ της περιοχής αφήνοντας πίσω του 31 από τις περίπου 50-60 κατοικίες του οικισμού.

Ο οικισμός αποτελείται από ορθογώνιες κατοικίες διατεταγμένες σε κύκλο διαμέτρου 140 μέτρων. Περιτριγυρίζεται από τείχος με πύργους και βαθιά τάφρο στο εξωτερικό του. Οι οχυρώσεις στη Σινταστά και παρόμοιους οικισμούς όπως το Αρκάιμ ήταν άνευ προηγουμένου κλίμακας για την περιοχή της στέπας. Υπάρχουν ενδείξεις μεταλλουργίας χαλκού σε κάθε σπίτι που ανασκάφηκε, και πάλι μια πρωτοφανής ένταση μεταλλουργικής παραγωγής για τη στέπα. Το κεραμικό ύφος του πρώιμου Πολιτισμού Αμπάσεβο επηρέασαν έντονα τα κεραμικά της Σινταστά. 

Λόγω της αφομοίωσης φυλών στην περιοχή των Ουραλίων, φαίνεται ανακριβές να χαρακτηρίσουμε την Σινταστά καθαρά Άρια. Στις ρίζες της, ο πολιτισμός Αμπάσεβο θα έπαιζε σημαντικό ρόλο. 

Γύρω από την τοποθεσία βρέθηκαν πέντε κοιμητήρια, το μεγαλύτερο από τα οποία (γνωστό ως "Sintashta mogila" ή SM) αποτελούνταν από σαράντα τάφους. Μερικοί εξ αυτών ήταν ταφές αρμάτων, που έφεραν έτσι στο φως κάποια από τα παλαιότερα γνωστά άρματα στον κόσμο. Άλλοι περιελάμβαναν θυσίες αλόγων - έως και οκτώ σε έναν τάφο - διάφορα πέτρινα και χάλκινα όπλα, καθώς και ασημένια και χρυσά στολίδια. Το κοιμητήριο SM επικαλύπτεται από ένα πολύ μεγάλο κουργκάν μεταγενέστερης κατασκευής. Έχει προταθεί ότι το είδος των ταφικών θυσιών στη Σιναστά έχει ισχυρές ομοιότητες με τα ταφικά τελετουργικά που περιγράφονται στη Ριγβέδα, ένα αρχαίο ινδικό θρησκευτικό κείμενο που συνδέεται συχνά με τους Πρωτο-Ινδοϊρανούς.

Η ραδιοχρονολόγηση άνθρακα από τον οικισμό και τα κοιμητήρια εκτείνεται πάνω από μια χιλιετία, γεγονός που υποδηλώνει μια προηγούμενη κατοχή, που ανήκει στον πολιτισμό Πολτάβκα. Η πλειοψηφία των χρονολογήσεων, ωστόσο, είναι περίπου το 2100-1800 π.Χ., που δείχνει μια κύρια περίοδο κατοχής του χώρου συμβατή με άλλους οικισμούς και κοιμητήρια του πολιτισμού Σινταστά.
Ερρίκος Β΄, κόμης του Ε

Ο Ερρίκος Β΄, κόμης του Ε (περί το 1160 - 1191) από τον Οίκο της Νορμανδίας, κόμης του Ε και κύριος του Χέιστινγκς (1170 - 1191) ήταν γιος και διάδοχος του Ιωάννη του Ε και της συζύγου του Αλίκης του Ομπινύ. Παντρεύτηκε την Ματθίλδη κόρη του Χάμελιν του Γουάρεν, κόμη του Σάρρεϋ και της Ισαβέλλας του Γουάρεν, 4ης κόμισσας του Σάρρεϋ με την οποία απέκτησε :

* Ραούλ του Ε (πέθανε στις 1 Μάϊου 1186)
* Γκυ του Ε (πέθανε το 1185)
* Αλίκη, κόμισσα του Ε, διάδοχος του πατέρα της, παντρεύτηκε (1213) τον Ραούλ Α΄ του Λουζινιάν που έγινε κόμης του Ε.
* Ιωάννα του Ε
Γενοκτονία της Καμπότζης

Η Γενοκτονία της Καμπότζης (στη γλώσσα των Χμερ: ហាយនភាពខ្មែរ or ការប្រល័យពូជសាសន៍ខ្មែរ) ήταν οι συστηματικές διώξεις και εκτελέσεις 1,5 έως 2 εκατομμύρια κατοίκων της Καμπότζης από το καθεστώς των Ερυθρών Χμερ, από το 1975 μέχρι το 1979. 


Η γενοκτονία σταμάτησε με την εισβολή του στρατού του Βιετνάμ στη Καμπότζη, τον Ιανουάριο του 1979, και την ήττα των Ερυθρών Χμερ. 

Από το 1970 μέχρι το 1975 διεξήχθη στη Καμπότζη εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καμπότζης, τα μέλη του οποίου είναι γνωστά ως Ερυθροί Χμερ, και είχαν την υποστήριξη του Βορείου Βιετνάμ και των Βιετκόνγκ και των δυνάμεων της Δημοκρατίας των Χμερ, που είχε προκύψει μετά το πραξικόπημα της 18ης Μαρτίου 1970 και είχε την υποστήριξη των Η.Π.Α. Μετά τη λήξη του εμφυλίου και τη κατάληψη της εξουσίας από τους Ερυθρούς Χμερ, το νέο καθεστώς, υπό την επίδραση της Πολιτιστικής Επανάστασης στη Κίνα και λαμβάνοντας βοήθεια από τη Κίνα, θέλησε να μετατρέψει τη χώρα σε μια αποκλειστικά αγροτική οικονομία χωρίς βιομηχανία και χρηματικές συναλλαγές και για το σκοπό υποχρέωσε το πληθυσμό να εγκατασταθεί σε στρατόπεδα εργασίας, στην ύπαιθρο. Εκεί εκατομμύρια Καμποτζιανοί υπέστησαν βασανιστήρια και εκτελέστηκαν ή πέθαναν από τις κακουχίες, τον υποσιτισμό και τις αρρώστιες. Η γενοκτονία προκάλεσε μεγάλα κύματα προσφύγων κυρίως προς το Βιετνάμ και δευτερευόντως προς τη Ταϊλάνδη. 

Κατά τη διάρκεια που ήταν στην εξουσία το καθεστώς των Ερυθρών Χμερ λειτούργησαν στη Καμπότζη 196 φυλακές, σε μια εκ των οποίων, τη Φυλακή Ασφαλείας 21 φυλακίστηκαν 20.000 άνθρωποι από τους οποίους επέζησαν μόνο 7. Οι κρατούμενοι μεταφέρονταν στα λεγόμενα Χωράφια του Θανάτου όπου εκτελούνταν, συχνά με αξίνες για να μη ξοδεύονται σφαίρες, και θάβονταν σε μαζικούς τάφους. 

Στις 2 Ιανουαρίου 2001 η κυβέρνηση της Καμπότζης προχώρησε στη σύσταση του Δικαστηρίου των Ερυθρών Χμερ και δίκασε μέλη του καθεστώτος, που ήταν υπεύθυνα για τη γενοκτονία. Στις 7 Αυγούστου 2014 ο Nuon Chea και ο Khieu Samphan καταδικάστηκαν σε ισόβια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. 

Μέχρι το 2009 το Κέντρο Τεκμηρίωσης της Καμπότζης (Documentation Center of Cambodia) είχε χαρτογραφήσει 23.745 σημεία όπου υπήρχαν μαζικοί τάφοι, που περιείχαν τις σωρούς τουλάχιστον 1,3 εκατομμυρίων θυμάτων.
Σανσί Λονγκς

Οι Σανσί Γκουοτόου Λονγκς (απλοποιημένα κινέζικα: 山西国投猛龙, παραδοσιακά κινέζικα: 山西國投猛龍, πινγίν: "Shānxī Guótóu Měnglóng", αγγλικά: "Shanxi Guotou Loongs"), γνωστοί και ως Σανσί Λονγκς ή Σανσί Γκουοτόου, είναι κινεζικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την Ταϊγιουάν της Σανσί, ο οποίος συμμετέχει στον Βόρειο Όμιλο του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κίνας (CBA). Η εταιρεία Shanxi Fenjiu είναι ο εταιρικός χορηγός του συλλόγου, ενώ η μασκότ της είναι ένας κινεζικός δράκος.

Η ομάδα ήταν γνωστή ως Σανσί Μπρέιβ Ντράγκονς από το καλοκαίρι του 2007 έως τον Σεπτέμβριο του 2018, όταν πραγματοποιήθηκε τελετή μετονομασίας, αποκαλύπτοντας ένα νέο λογότυπο και ψευδώνυμο. Το Λονγκ (Loong) είναι η κινεζική λέξη για το δράκο, τόσο στα μανδαρινικά όσο και στα καντονέζικα.
Σκηνές της μποέμικης ζωής

Οι Σκηνές της μποέμικης ζωής (Γαλλικά: Scènes de la vie de bohème) ή Σκηνές της βοημικής ζωής είναι μυθιστόρημα του Ανρί Μυρζέ, που δημοσιεύθηκε το 1851. 

Οι Σκηνές της μποέμικης ζωής είναι μια σειρά ιστοριών που αρχικά δημοσιεύθηκαν μεμονωμένα σε συνέχειες στο γαλλικό λογοτεχνικό περιοδικό "Ο Κουρσάρος" από το 1845 έως το 1849 και στη συνέχεια, το 1851, εκδόθηκαν σε μυθιστόρημα"." Το σκηνικό είναι το Καρτιέ Λατέν του Παρισιού το 1840 και περιγράφεται ρομαντικά η μποέμ ζωή με εύθυμο τρόπο και σατυρική διάθεση. Οι περισσότερες ιστορίες είναι ημι-αυτοβιογραφικές, με χαρακτήρες βασισμένους στον ίδιο τον συγγραφέα, σε φίλους του και άλλα υπαρκτά πρόσωπα εύκολα αναγνωρίσιμα από τους αναγνώστες του περιοδικού και τους κριτικούς της εποχής. 

Το έργο αποτελεί αυτοβιογραφική κατάθεση του συγγραφέα και μυθιστορηματική αναπαράσταση καταστάσεων από τη νεανική του ζωή και τη συντροφιά των φίλων του και είναι μια σημαντική μαρτυρία σχετικά με τη ζωή των καλλιτεχνών στο Παρίσι τον 19ο αιώνα.

Η όπερα "Λα Μποέμ" του 1896 του Τζιάκομο Πουτσίνι βασίζεται στην υπόθεση του μυθιστορήματος.
Πανασιατισμός

Ο Πανασιατισμός (επίσης γνωστός ως Ασιατισμός ή Μείζων Ασιατισμός) είναι μια ιδεολογία που προάγει την πολιτική και οικονομική ενότητα και τη συνεργασία των ασιατικών λαών. Έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες και κινήματα του Πανασιατισμού, ειδικά από την Ανατολική, τη Νότια και τη Νοτιοανατολική Ασία. Το κίνητρο ήταν η αντίσταση στον δυτικό ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία και η πεποίθηση ότι οι «ασιατικές αξίες» πρέπει να υπερισχύουν των «ευρωπαϊκών αξιών».
Κιμ Χίε-τσα

H Κιμ Χίε-τσα (κορεατικά: 김혜자, 25 Οκτωβρίου 1941) είναι Νοτιοκορεάτισσα ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης, του θεάτρου και του μουσικού θεάτρου. Περισσότερο είναι γνωστή στη Νότιο Κορέα, ως μητριαρχική φιγούρα στους ρόλους της, ειδικά στις τηλεοπτικές σειρές "Country Diaries", "What Is Love?", "My Mother's Sea", και "Roses and Beansprouts". Το 2009, απέκτησε διεθνής δημοφιλία με τον ρόλο της (πάλι ως μητέρα) στην ταινία "Mother", του Πονγκ Τσουν-χο. Αργότερα, έλαβε και καλές κριτικές για τη συμμετοχή της στη σειρά "The Light in Your Eyes" (2019). Γεννήθηκε στη κατεχόμενη από τους Ιάπωνες Σεούλ. Ξεκίνησε να σπουδάζει τέχνες στο Ewha Womans University, αφήνοντάς τες για να ασχοληθεί με την υποκριτική. 

Το υποκριτικό της ντεμπούτο το έκανε το 1963 και τα τη διάρκεια της καριέρας της συμμετείχε σε πάνω από 90 τηλεοπτικά κορεατικά δράματα. Ίσως το πιο γνωστό της να είναι το "Country Diaries", στο οποίο εμφανιζόταν επί 22 έτη, αποκτώντας από εκεί κυρίως - στην αντίληψη των Κορεατών θεατών - τη μητριαρχική φιγούρα. Λόγω αυτής της απήχησης, η εταιρεία CJ CheilJedang, την προσέλαβε και εμφανίστηκε στις διαφημίσεις της από το 1975 έως και το 2002, κάνοντάς την μία τηλεοπτική περσόνα της εταιρείας. Για τέσσερις δεκαετίας ήταν μια κατεξοχήν ηθοποιός τηλεόρασης - αν και εμφανίστηκε και στο θέατρο αυτό το διάστημα - και το 2019, έγινε η πρώτη και μοναδική ηθοποιός που κερδίσει τέσσερις φορές το Baeksang Arts Award και τρεις το MBC Drama Award. 

Αρχίζοντας να γερνάει είχε απογοητευτεί που δεν έπαιρνε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Έτσι, την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία "Mom's Dead Upset" και το 2009 στην ταινία "Mother", με τον Πονγκ Τσουν-χο, να δηλώνει θαυμαστής της και να θέλει να φτιάξει μία ταινία με επίκεντρο αυτήν. Ο ρόλος της εκεί της έδωσε στην κατηγορία Καλύτερου Γυναικείου Α' Ρόλου το βραβείο από την Los Angeles Film Critics Association κι έγινε η πρώτη Κορεάτισσα που το καταφέρνει. Μεταξύ 2011-12 συμμετείχε και στο πρώτο της sitcom, το "Living Among the Rich". Μεταξύ το 2013-14 επέστρεψε στο θέατρο, πραγματοποιώντας πάνω από 10 ρόλους στο έργο "Letters to God". Η Χιέ-τσα είναι πρέσβης καλής θέλησης από το 1991, στον χριστιανικό-φιλανθρωπικό οργανισμό World Vision International. Επισκεπτόμενη στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων σε Ινδία, Αιθιοπία, Μπαγκλαντές και αλλού, and sponsors 103 children from underdeveloped countries. έγραψε ένα βιβλίο βασισμένο στις εμπειρίες αυτές, με τίτλο "Don't Beat Someone, Even with Flowers", του οποίου τα κέρδη πήγαν όλα σε παιδιά που είχαν ανάγκη.
Λιαονίνγκ Φλάινγκ Λέοπαρντς

Οι Λιαονίνγκ Φλάινγκ Λέοπαρντς (αγγλικά: "Liaoning Flying Leopards", απλοποιημένα κινέζικα: 辽宁飞豹, παραδοσιακά κινέζικα: 遼寧飛豹, πινγίν: "Liáoníng Fēibào"), επίσης γνωστοί ως Λιαονίνγκ 3SBio Φλάινγκ Λέοπαρντς, είναι κινεζικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την Σενγιάνγκ στη Λιαονίνγκ της Περιφέρειας Χουνάν, η οποία συμμετέχει στον Βόρειο Όμιλο του Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κίνας (CBA). Η ομάδα συνήθιζε να παίζει τους εντός αγώνες της στο Μπενσί, αλλά μετεγκαταστάθηκε στην Σενγιάνγκ τη σεζόν 2017-18. Η Liaoning 3SBio Inc. είναι ο εταιρικός χορηγός του συλλόγου, ενώ η μασκότ της είναι μια ιπτάμενη λεοπάρδαλη.
Ουραλικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα

μικρογραφία|Η Πέτρινη Πύλη στον ποταμό Ισέτ (περιφέρεια Σβερντλόφσκ)
Το Ουραλικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα (, Ουράλσκι φιεντεράλνι όκρουγκ) είναι ένα από τα οκτώ ομοσπονδιακά διαμερίσματα της Ρωσίας. Ο πληθυσμός του ήταν 12.080.523 κάτοικοι (το 79.9% των κατοίκων ζούσε σε αστικές περιοχές), σύμφωνα με την Απογραφή του 2010.

Το ομοσπονδιακό διαμέρισμα συστάθηκε στις 13 Μαΐου 2000, με διάταγμα του Προέδρου της Ρωσίας. Βρίσκεται στα σύνορα της Ευρωπαϊκής και της Ασιατικής Ρωσίας. Το διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι η πόλη του Γεκατέρινμπουργκ.

Το διαμέρισμα συνεισφέρει το 18% του ακαθάριστου περιφερειακού προϊόντος της Ρωσίας αν και ο πληθυσμός του διαμερίσματος καταλαμβάνει μόνο το 8.5% του ρωσικού πληθυσμού.
Ελυμαΐς

μικρογραφία|Βασιλιάς της Ελυμαΐδας ενώπιον του Μιθριδάτη Α' της Παρθίας
Η Ελυμαΐς ή Ελαμαΐς (ελληνική μορφή της αρχαιότερης ονομασίας Ελάμ) ήταν αυτόνομο κράτος του 2ου αιώνα π.Χ. έως τις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ., συχνά υποτελές στην Παρθία.

Βρίσκεται στην κορυφή του Περσικού Κόλπου στη σημερινή περιοχή του Χουζιστάν στο Ιράν (Σούσα). 

Οι κάτοικοι ήταν ικανοί τοξότες και ντόπιοι της πόλης Σούσα, που βρισκόταν στα ανατολικά του εδάφους της Ελυμαΐδος. Οι περισσότεροι στο βασίλειο ήταν πιθανώς απόγονοι των αρχαίων Ελαμιτών, που κάποτε είχαν τον έλεγχο αυτής της περιοχής. Οι επαρχίες της Ελυμαΐδος ήταν η Μασσαβατική (αργότερα Μασαμπαντάν), η Κυρβιανή και η Γαβιανή.

Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη γλώσσα τους, παρόλο που η ελαμιτική εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από την Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία 250 χρόνια πριν σχηματιστεί το βασίλειο αυτό. Μια σειρά από αραμαϊκές επιγραφές έχουν ανακαλυφθεί στην Ελυμαία. 

Το βασίλειο επιβίωσε μέχρι την εξαφάνιση του από εισβολή των Σασανιδών στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ..
Ντούντο

Το Ντούντο (), ή Ντούντο-Τσιτάτο (), είναι πρώην πόλη ορυχείο, με πληθυσμό 177.604 κατοίκους (2014), και πλέον πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Λούντα Νόρτε στην Ανγκόλα. Ιδρύθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα ως σχεδιασμένη κοινότητα εξόρυξης διαμαντιών. Η πόλη συνέχισε να αναπτύσσεται, έχει το δικό της αεροδρόμιο και πλέον έχει αντικατασταθεί από μια νέα πόλη, το Νέο Ντούντο.

Η πόλη είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Γκρούπο Ντεσπορτίβο Σαγκράντα Εσπεράνσα, ο οποίος αγωνίζεται στο Εστάντιο Κινταλάο. Το μουσείο της πόλης φιλοξενεί αντικείμενα που συλλέγονται από τον κοινωνικό ανθρωπολόγο, Χέρμαν Μπάουμαν.
Ντορούντ

Το Ντορούντ ( Dorūd, Dūrūd και Dow Rūd) είναι πόλη και πρωτεύουσα της κομητείας Ντορούντ στην επαρχία Λορεστάν του Ιράν. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ήταν 174.508 σε 50.140 οικογένειες και είναι η μεγαλύτερη πόλη στο Λορεστάν μετά το Μπορουτζέρντ και το Κοραμαμπάντ. 

Η ονομασία Ντορούντ σημαίνει «εκεί όπου συναντώνται δύο ποτάμια» ("do" σημαίνει δύο και "rud" σημαίνει ποτάμι). Βρίσκεται στην περιοχή των βουνών Ζάγκρος. 

Το Ντορούντ αποκαλείται «φυσική πρωτεύουσα του Ιράν», λόγω των πολλών φυσικών του αξιοθέατων, όπως το Οστορανκούχ (κυριολεκτικά: Όρος των Καμηλών), το όρος Παρίζ, η λίμνη Γκαχάρ, το Μπαμπαχούρ, ο υγρότοπος Αζγκάν, ο ποταμός Σεπιντάμπ («Λευκό Νερό»), το όρος Καρούν και Αζναντάρ, το Ταλεζάνγκ, το Αμπγκάρ και οι καταρράκτες Τσεκάν.

Μετά την κατασκευή των Ιρανικών Σιδηροδρόμων κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Ρεζά, το Ντορούντ εξελίχθηκε γρήγορα από μια μικρή και υπανάπτυκτη πόλη σε μια πυκνοκατοικημένη πόλη, κυρίως λόγω της μετανάστευσης.

Αποτελεί σημαντικό εμπορικό και γεωργικό κέντρο. Επιπροσθέτως, στην πόλη λειτουργούν τα 3 μεγαλύτερα εργοστάσια τσιμέντου στο Ιράν, που παράγουν σύνολο 4,5 χιλιάδες τόνους τσιμέντου καθημερινά.

Το Ντορούντ έχει περιστασιακά πληγεί από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμό και πλημμύρες, αφήνοντας εκατοντάδες ανθρώπους νεκρούς, τραυματίες και άστεγους.

Στις 7 Μαρτίου 2007 την πόλη έπληξε σεισμός 4,8 βαθμών Ρίχτερ. Τουλάχιστον 35 άτομα τραυματίστηκαν.
Άλεξ Γιουνγκ

Ο Άλεξ Γιουνγκ(πλήρες ονοματεπώνυμο Αλεξάντερ Τσαρλς Γιούνγκ Λουνγκ)(γεν. στην Κουάλα Λουμπούρ στις 20 Ιουλίου του 1976) είναι Μαλαισιανός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρισκόταν από το 2001 μέχρι το 2002. Συμμετείχε συνολικά σε 18 Γκραν Πρι από τα οποία εκκίνησε στα 14. Το 1ο ήταν το Ιταλικό Γκραν Πρι του 2001 και το τελευταίο το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 2002. Δεν κατάφερε να σημειώσει κανένα αξιόλογο αποτέλεσμα.
Φερτέκι

Το Φερτέκι (τουρκικά: "Fertek") είναι κωμόπολη του δήμου Νίγδης στην ομώνυμη επαρχία της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2019, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 9987 κατοίκους.
Κλοντοάλντο

Ο Κλοντοάλντο Ταβάρες ντε Σαντάνα ("Clodoaldo Tavares de Santana", γεννήθηκε 25 Σεπτεμβρίου 1949), γνωστός με το μικρό του όνομα Κλοντοάλντο, είναι Βραζιλιάνος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.
Μάρα Δαρμουσλή

Η Μάρα Δαρμουσλή (γενν. Πτολεμαΐδα, 15 Αυγούστου 1981) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και πρώην μοντέλο.

Έχει φωτογραφηθεί για τα εξώφυλλα περιοδικών μόδας όπως Vogue, Marie Claire και Harper's Bazaar ενώ έχει συμμετάσχει σε διεθνείς διαφημίσεις εταιριών όπως Pantene, Triumph και Garnier.

Ήταν μέλος της μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Anasa», η οποία στηρίζει ανθρώπους που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές.
Φρεντ Τραμπ

thumb|155px|Ο Φρεντ Τραμπ το 1950
Ο Φρέντερικ Κράιστ Τραμπ (αγγλικά: "Frederick Christ Trump", 11 Οκτωβρίου 1905 – 25 Ιουνίου 1999) ήταν ένας εξέχων Αμερικανός μεσίτης ακινήτων της Νέας Υόρκης και ο πατέρας του Ντόναλντ Τραμπ, 45ου και τέως Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σε συνεργασία με τη μητέρα του, Ελίζαμπεθ Κράιστ Τραμπ, ο Φρεντ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ασχολούμενος με την κατασκευή και τις πωλήσεις κατοικιών. Το 1927 ίδρυσαν από κοινού την κτηματομεσιτική εταιρεία "E. Trump & Son" (που αργότερα μετονομάστηκε σε "Οργανισμός Φρεντ Τραμπ"). Η εταιρεία αναπτύχθηκε και έφθασε στο σημείο να διαχειρίζεται μονοκατοικίες στο Κουίνς, στρατώνες και διαμερίσματα για το προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ κοντά σε μεγάλα ναυπηγεία κατά μήκος της Ανατολικής Ακτής και περισσότερα από 27.000 διαμερίσματα στην ίδια την πόλη της Νέας Υόρκης.

Το 1954 ο Τραμπ υπήρξε αντικείμενο έρευνας από μια επιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ για πιθανή κερδοσκοπία, κάτι που επαναλήφθηκε το 1966 από την Πολιτεία της Νέας Υόρκης, χωρίς ωστόσο να προκύψουν στοιχεία εναντίον του. Ο Ντόναλντ έγινε επικεφαλής της επιχείρησης ακινήτων του πατέρα του το 1971. Τον Οκτώβριο του 1973 το Τμήμα Αστικών Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατήγγειλε τον Οργανισμό Τραμπ για παραβίαση του νόμου περί δίκαιης στέγασης. Τον Ιούνιο του 1975 οι δύο πλευρές έφθασαν σε συμβιβασμό, δηλώνοντας έκαστη ότι είχε κερδίσει την υπόθεση. Στα επόμενα χρόνια ο Φρεντ, που έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ, μεταβίβασε το σύνολο των ακινήτων του στα παιδιά του και ιδιαίτερα στον γιο του Ντόναλντ.
Συμβούλιο της Ασίας

Το Συμβούλιο της Ασίας είναι ένας πανασιατικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2016 για να χρησιμεύσει ως ηπειρωτικό φόρουμ για την αντιμετώπιση των βασικών προκλήσεων της Ασίας και για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της Ασίας. Το συμβούλιο έχει την έδρα του στο Τόκιο και περιφερειακές διευθύνσεις στη Ντόχα, την Τσενγκτού και την Μπανγκόκ.
Σαριγκαμίς

Η Σαριγκαμίς ή Σαρικαμίς ή και Σαρί-Καμίς (τουρκμεν. "Sarygamyş", ουζμπ. "Sariqamish", ρωσ. Сарыкамы́шское озеро) είναι σήμερα μεγάλη λίμνη στην Κεντρική Ασία, που όμως ήταν σχεδόν ανύπαρκτη πριν από πενήντα χρόνια. Βρίσκεται περίπου στο μέσο της αποστάσεως μεταξύ της Κασπίας Θάλασσας και της λίμνης Αράλης. Το βόρειο τέταρτο της λίμνης ανήκει στο Ουζμπεκιστάν και η υπόλοιπη στο Τουρκμενιστάν.
Κόμι

Οι Κόμι (комияс) είναι μια περμιανή εθνοτική ομάδα, της οποίας η πατρίδα βρίσκεται στα βορειοανατολικά της ευρωπαϊκής Ρωσίας γύρω από τις λεκάνες απορροής των ποταμών Βιτσέγκντα, Πετσόρα και Κάμα. Ζουν ως επί το πλείστον στη Δημοκρατία των Κόμι, στο Κράι Περμ, στο Μούρμανσκ, στην Χαντιμανσία και στον Αυτόνομο Θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Οι Κόμι ανήκουν στα φιννο-ουγγρικά φύλα και χωρίζονται σε οκτώ υποομάδες. Η βορειότερη υποομάδα τους είναι επίσης γνωστή ως Κόμι-Ιζέμτσι (από το όνομα του ποταμού Ίζμα) ή Ιζβάταζ. Αυτή η ομάδα αριθμεί 15.607 άτομα (2002) και διακρίνεται για την πιο παραδοσιακή οικονομία, που βασίζεται έντονα στην εκτροφή ταράνδων.
Λίμνη Παρισάν

thumb|255px|Η Λίμνη Παρισάν
Η Λίμνη Παρισάν (περσ. دریاچه پریشان) είναι η μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στο Ιράν. Βρίσκεται στο Διαμέρισμα Τζερέχ και Μπαλαντέχ της Επαρχίας Φαρς, προς τα νότια της χώρας, και έχει μέγιστη έκταση 48 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
G-Dragon

Ο Κουόν Τσι-γονγκ (κορεατικά: 권지용, "Gwon Ji-yong", 18 Αυγούστου 1988), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό του G-Dragon, είναι Νοτιοκορεάτης ράπερ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, παραγωγός, επιχειρηματίας, σχεδιαστής μόδας, ο οποίος αναφέρεται ως και ο Βασιλιάς της K-Pop. O G-Dragon, εκπαιδεύτηκε για έξι χρόνια, από την ηλικία των 12 έως και των 18, από την YG Entertainment. Ήδη από το 2006, έκανε το ντεμπούτο στη μουσική βιομηχανία, ως βασικός τραγουδιστής του αγορίστικου συγκροτήματος χιπ-χοπ Big Bang, το οποίο κατέληξε ένα από τα πιο επιτυχημένα εισπρακτικά αγορίστικα συγκροτήματα όλων των εποχών. Συνολικά, έχει καταφέρει έως τώρα να φτάσουν στο νούμερο 1 των Gaon Digital Chart 23 του σινγκλ, τα οποία είτε τα έχει γράψει μόνος ή με συνεργασία, ενώ στα περισσότερα υπήρξε και συμπαραγωγός. 

Το 2009, κυκλοφόρησε και το πρώτο του σόλο άλμπουμ, ονόματι "Heartbreaker", το οποίου το ομότιτλο κομμάτι, έγινε τεράστια επιτυχία. Το άλμπουμ είχε τις περισσότερες πολλές ως σόλο άλμπουμ καλλιτεχνή στη Νότια Κορέα μέχρι τότε, ενώ βραβεύθηκε και ως ο Δίσκος της Χρονιάς από τα Ασιατικά Μουσικά Βραβεία Mnet, το 2009. Ο G-Dragon, συνεργάστηκε αργότερα και με τον συνάδελφο του (στο συγκρότημα Bing Bang) T.O.P, κυκλοφορώντας το 2010 τον δίσκο "GD & TOP". Το 2012 κυκλοφόρησε και το πρώτο του EP με τίτλο "One of a Kind", από το οποίο κυκλοφόρησε τρια σινγκλ, το "One of a Kind", το "Crayon" και το "That XX", το οποίο κατέκτησε την πρώτη θέση των νοτιοκορεατικών τσαρτ. To 2013, έκανε και το πρώτο του παγκόσμιο τουρ ως σόλο καλλιτέχνης και έγινε ο πρώτος Κορεάτης που κάνει συναυλία σε μεγάλο στάδιο στην Ιαπωνία. 

Το 2013, ο καλλιτέχνης έλαβε και το βραβείο Καλύτερος Καλλιτέχνης της Χρονιάς από τα Ασιατικά Μουσικά Βραβεία Mnet, μετά τη μεγάλη επιτυχία του δεύτερου δίσκου του, "Coup d'etat". Το 2017, κυκλοφόρησε και το δεύτερο του EP, ονόματι "Kwon Ji Yong", και το σινγκλ του δίσκου "Untitled, 2014" κατέληξε κι αυτό στην πρώτη θέση των τσαρτ. Η περιοδεία του Act III: M.O.T.T.E υπήρξε η μεγαλύτερη που γίνεται από Κορεάτη σόλο καλλιτέχνη. Ο G-Dragon είναι ιδιαίτερα γνωστός για την επιρροή που ασκεί στην εφηβική κουλτούρα, στις τάσεις της μόδας, καθώς και γενικότερα στη μουσική της Νότιας Κορέας. Μάλιστα, το 2016, το περιοδικό "Forbes", τον κατέταξε στη λίστα του με πρόσωπα κάτω των 30 που κατέχουν τη μεγαλύτερη επιρροή στον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού.
Έγκλημα στην Ιαπωνία

Το Έγκλημα στην Ιαπωνία είναι χαμηλό σε ποσοστό σε σύγκριση με μεγάλο μέρος του κόσμου. Το συνολικό ποσοστό εγκληματικότητας στη χώρα θεωρείται χαμηλό έως μέτριο, σε σύγκριση με άλλες χώρες. Το 2015, η Ιαπωνία είχε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά δολοφονιών στον κόσμο, αλλά υψηλότερο από τη Σιγκαπούρη.
Πέδρο Λάμι

Ο Πέδρο Λάμι(πλήρες ονοματεπώνυμο Χοσέ Πέδρο Μουράο Λάμι Βιτσόζο)(γεν. στην Αλντέια Γκαλέγκα ντα Μαλτσεάνα του Αλενκουέρ στις 20 Μαρτίου του 1972) είναι Πορτογάλος οδηγός αγώνων. Από το 1993 μέχρι το 1996 βρέθηκε στη Φόρμουλα 1. Συνολικά έλαβε μέρος σε 32 Γκραν Πρι και σε όλα εκκίνησε κανονικά. Το 1ο ήταν το Ιταλικό Γκραν Πρι του 1993 και το τελευταίο το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1996. Στο Ιταλικό Γκραν Πρι του 1993 αντικατέστησε τον τραυματισμένο οδηγό Αλεσάντρο Ζανάρντι. Το μόνο αξιόλογο αποτέλεσμα που σημείωσε ήταν πως σκόραρε 1 μόνο βαθμό.
Αλεσάντρο Ζανάρντι

Ο Αλεσάντρο Ζανάρντι(γεν. στην Μπολόνια της Εμίλια-Ρομάνια στις 23 Οκτωβρίου του 1966) είναι Ιταλός οδηγός αγώνων.
Κωστής Παπαδάκης

Ο Κωστής Παπαδάκης (φιλολογικό ψευδώνυμο «"Κωστής Πάλμης"», Βάτο Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου, 1911 - Νεστόριο Καστοριάς, 4 ή 6 Νοεμβρίου 1940) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, ποιητής και πολεμικός ανταποκριτής, ο πρώτος πεσών από τον κλάδο του στο Αλβανικό μέτωπο.
Γιος του δικαστικού Μύρωνα Παπαδάκη, μεγάλωσε στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Το συγγραφικό του ταλέντο αναδείχθηκε από τα μαθητικά του, ήδη χρόνια. Ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Το Σεπτέμβριο του 1940 στάλθηκε ως ανταποκριτής στο Λονδίνο , αλλά όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος με την Ιταλία κατατάχθηκε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός του Μηχανικού και υπηρέτησε στην πρώτη γραμμή. Σκοτώθηκε όταν η μονάδα του (τμήμα της 9ης Μεραρχίας) δέχθηκε βομβαρδισμό από αέρος στη γέφυρα του Αλιάκμονα, κοντά στο χωριό Νεστόριο του δήμου Καστοριάς. Κατά άλλη εκδοχή, το θανατηφόρο τραύμα του Παπαδάκη προήλθε από έκρηξη όλμου.Τάφηκε στην περιοχή, αλλά αργότερα τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Κρήτη. Στη μοναδική του ανταπόκριση (την οποία, ωστόσο, δεν πρόλαβε να διαβάσει τυπωμένη στην εφημερίδα «Ελεύθερον Βήμα», όπου εργαζόταν) αναφερόταν με κολακευτικούς χαρακτηρισμούς στον αγώνα των Ελλήνων μαχητών. Η μνήμη του έχει τιμηθεί με διάφορες εκδηλώσεις, ενώ στην περιοχή όπου επέσε, υπάρχει μνημείο του.
Γιαμούνα

Ο Γιαμούνα ("Yamuna") ή Τζάμνα είναι μεγάλος ποταμός της Ινδίας, ο δεύτερος μεγαλύτερος σε όγκο νερού παραπόταμος του Γάγγη και ο "μακρύτερος" παραπόταμος ολόκληρης της Ινδίας, με μήκος 1.376 χιλιόμετρα.

Πηγάζει από τον Παγετώνα Γιαμουνότρι, σε υψόμετρο 3.293 μέτρα, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Μπανταρπούντς των Ιμαλαΐων στην Πολιτεία Ουταράχαντ της Ινδίας. Δέχεται όλα τα τρεχούμενα νερά από μία μεγάλη έκταση, καθώς η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 366.223 τετρ. χιλιόμετρα, το 40,2% της λεκάνης ολόκληρου του Γάγγη, στον οποίο χύνεται στο «Τριβένι Σανγκάμ», στην πόλη Πραγιαγκράτζ (πρώην Αλλαχαμπάντ), όπου διεξάγεται και η μεγάλη εορτή Κούμπα Μέλα κάθε δώδεκα χρόνια.

Ο Γιαμούνα διασχίζει αρκετές πολιτείες της Ινδίας: Ουταράχαντ, Χαρυάνα, Ούταρ Πραντές, Χιμάτσαλ Πραντές, αλλά και τη Μητροπολιτική Περιοχή του Δελχίου, ενώ έχει με τη σειρά του μεγάλους παραποτάμους, όπως τον Τονς και τον Τσάμπαλ, τον μακρύτερο δικό του παραπόταμο, που έχει επίσης μεγάλη λεκάνη απορροής. Ο Γιαμούνα συνδημιούργησε την εξαιρετικά εύφορη προσχωσιγενή περιοχή Γιαμούνα-Γάγγη ανάμεσα στον ίδιο και στον Γάγγη. Σχεδόν 57 εκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από τα νερά του Γιαμούνα για την επιβίωσή τους. Το ποτάμι δίνει πάνω από το 70% της υδροδοτήσεως του Δελχίου και έχει ετήσια παροχή 97 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, από τα οποία καταναλώνονται περί τα 4 δισεκατομμύρια (εκ των οποίων το 96% για άρδευση).

Ο Γιαμούνα, όπως και ο Γάγγης, είναι αντικείμενο μεγάλου σεβασμού από τους Ινδουιστές και λατρεύεται ως η ομώνυμη θεά Γιαμούνα, κόρη της ηλιακής θεότητας Σούρυα και αδελφή του Γιάμα, του θεού του θανάτου, από τον οποίο είναι γνωστή και ως «Γιάμι». Σύμφωνα με δημοφιλείς ινδικές δοξασίες, το λουτρό στα ιερά νερά του ελευθερώνει τον λουόμενο από τα βάσανα μετά θάνατο.

Στο φράγμα εκτροπής του Χάθνι Κουντ τα νερά του Γιαμούνα χωρίζονται, παροχετευόμενα σε δύο μεγάλα κανάλια: Το Δυτικό Κανάλι του Γιαμούνα, που ρέει προς τη Χαρυάνα, και το Ανατολικό Κανάλι του Γιαμούνα, που ρέει προς το Ούταρ Πραντές. Τα νερά του Γιαμούνα είναι «αρκετά καθαρά» από τις πηγές του ίσαμε το φράγμα Ουαζιραμπάντ στο Δελχί, μια διαδρομή περίπου 375 χιλιομέτρων. Παρακάτω, η προσθήκη λυμάτων από 15 εισροές μέχρι το φράγμα Όχλα καθιστά το ποτάμι πολύ ρυπασμένο. Ινδός αξιωματούχος έχει χαρακτηρίσει το ποτάμι από εκεί και κάτω ως «ανοικτό υπόνομο», με τιμές βιοχημικώς απαιτούμενου οξυγόνου (BOD) από 14 έως 28 mg/λίτρο και υψηλή περιεκτικότητα σε κολοβακτηρίδια. Υπάρχουν τρεις βασικές πηγές ρυπάνσεως του ποταμού: οικιακά και δημοτικά απόβλητα, διάβρωση του εδάφους που προκαλείται από την αποδάσωση και τα υπολείμματα λιπασμάτων, ζιζανιοκτόνων και εντομοκτόνων μαζί με βιομηχανικά απόβλητα. Ο Γιαμούνα από τις πηγές του μέχρι το Όχλα αποκαλείται και «Άνω Γιαμούνα».
Οστιάκ

Ο όρος Οστιάκ (, "Ανατολίτης") χρησιμοποιούνταν παλιότερα για ορισμένους ιθαγενείς λαούς και γλώσσες στη Σιβηρία της Ρωσίας. Και ο λαός Χάντι και ο λαός των Κετών αποκαλούνταν στο παρελθόν Οστιάκ(οι), ενώ οι Σελκούπ αναφέρονταν ως Οστιάκ Σαμογέτες.

Εισήχθησαν στον Χριστιανισμό από τον 16ο αιώνα και μετά από τον Ρώσο ιεραπόστολο Τρύφωνα της Βιάτκα, ο οποίος ίδρυσε στη Βιάτκα ένα μοναστήρι και αγιοποιήθηκε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 1903.