Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως

Η Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως (A.E.Κ.) είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αθήνα και έμβλημα το δικέφαλο αετό, έμβλημα της δυναστείας των Παλαιολόγων και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Χρώματα της ΑΕΚ είναι το κίτρινο και μαύρο, επίσης εμπνευσμένα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, για να θυμίζουν στους μεταγενέστερους την ένδοξη παρακαταθήκη των Ελλήνων της Πόλης.

Η ιστορία της ΑΕΚ ξεκινά πολύ πριν το 1924, στην Κωνσταντινούπολη, η οποία στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου συγκέντρωνε πληθυσμιακά μεγάλη κοινότητα Ελλήνων, όπως και άλλες πόλεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σαν τη Θεσσαλονίκη και τη Σμύρνη. Τομείς όπως το εμπόριο, η ναυτιλία, η βιοτεχνία, ο πολιτισμός, η μουσική βρίσκονταν σε μεγάλη ακμή. Ο αθλητισμός δεν μπορούσε να ξεφύγει από τον κανόνα αυτό με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αθλητικοί σύλλογοι με πρωτεύον άθλημα το στίβο. Το ποδόσφαιρο δεν είχε μπει ακόμη στη ζωή των Ελλήνων αφού περίμενε τους ποιμένες του (Άγγλους) να το διαδώσουν μέσω των ναυτικών που προσέγγιζαν το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης. Άλλωστε το ίδιο σκηνικό είχε διαδραματιστεί και σε άλλες χώρες. Το ποδόσφαιρο αγαπήθηκε από τους Έλληνες της πόλης με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι πρώτοι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Τα κυριότερα ομογενειακά αθλητικά σωματεία ήταν η «Ένωση Ταταύλων», το «Πέρα Κλουμπ», ο «Ερμής» του Πέραν, ο «Μέγας Αλέξανδρος», ο «Ήφαιστος», το αθλητικό τμήμα της Ροβερτείου Σχολής κλπ.

Η ΑΕΚ έχει ενεργά τμήματα για 16 αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, μπάσκετ ΑΜΕΑ, βόλεϊ ανδρών, βόλεϊ γυναικών, χάντμπολ, πόλο, ποδόσφαιρο σάλας, ράγκμπι, στίβο, ποδηλασία, πινγκ-πονγκ, πυγμαχία, κικ μπόξινγκ, ξιφασκία, σκάκι, άρση βαρών).
Ερεσκιγκάλ

Στη Σουμεριακή μυθολογία, η Ερεσκιγκάλ ήταν η θεά της Ιρκάλλα, της χώρας των νεκρών. Μερικές φορές, η ίδια η θεά ονομάζεται και Ιρκάλλα, όπως και στην Ελληνική μυθολογία η ονομασία Άδης αναφερόταν και στο θεό του Κάτω Κόσμου και στον Κάτω Κόσμο. Το όνομά της σημαίνει η "Κυρά της Μεγάλης Γης". "(Στα Σουμεριακά: ere-ki-gal : ere, κυρά + ki, γη + gal, μεγάλος)"

Η Ερεσκιγκάλ αναφέρεται σε μύθους ως η μεγαλύτερη αδερφή της θεάς Ινάννα. Η κάθοδος της Ινάννα στον Κάτω Κόσμο είναι ο γνωστότερος μύθος σχετικά με την Ερεσκιγκάλ. Είναι η μητέρα της θεότητας Νουνγκάλ. Μαζί με τον Ενλίλ απέκτησε το θεό Ναμτάρ.
Αξιός

Ο Αξιός ή Βαρδάρης () είναι ο μεγαλύτερος ποταμός που διασχίζει τη Μακεδονία και ο δεύτερος μεγαλύτερος των Βαλκανίων (μετά τον Έβρο), με μήκος 380 χλμ., από τα οποία μόνο τα 76 είναι σε ελληνικό έδαφος. Το πλάτος του κυμαίνεται από 50 - 600 μ. και το βάθος του φτάνει τα 4 μ. Πηγάζει από το όρος Σκάρδος ("Σαρ"), στα σύνορα Αλβανίας-Κοσσυφοπεδίου, διασχίζει την κοιλάδα των Σκοπίων, μπαίνει στο ελληνικό έδαφος, διασχίζει τη Μακεδονία και χύνεται στο Θερμαϊκό Κόλπο.
Νίκος Οικονομόπουλος

Ο Νίκος Οικονομόπουλος (1953) είναι Έλληνας φωτογράφος.
D-Day

Σχέδιο μάχης για την [[Απόβαση της Νορμανδίας]]
Επίσημες θέσεις της Αμερικανικής 12ης Στρατιάς για την [[6 Ιουνίου|6η Ιουνίου]] [[1944]], ώρα 24:00
Η ονομασία «D-Day» (προφέρεται "ντι νταίη") αποτελεί σήμερα νατοϊκό χαρακτηρισμό της επί χάρτου άσκησης της ημέρας εφαρμογής πλήρους γενικής προσβολής των εχθρικών στόχων από ξηρά, θάλασσα και αέρα και που ακολουθείται και σε πραγματικές επιχειρήσεις. Η πιο διάσημη «D-Day» είναι η 6η Ιουνίου 1944, η μέρα της Απόβασης στη Νορμανδία, που αποτελεί την εκκίνηση της προσπάθειας των Συμμάχων να απελευθερώσουν την ηπειρωτική Ευρώπη από την Γερμανική κατοχή κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ρομπέρτ Κοτσαριάν

Ο Ρομπέρτ Κοτσαριάν (, 1954-) είναι πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της Αρμενίας από το 1998 ως το 2008. Επί προεδρίας του Κοτσαριάν η χώρα παρουσίασε αύξηση στην οικονομική ανάπτυξη κατά 12% ετησίως. Νωρίτερα υπηρέτησε και ως πρωθυπουργός της Αρμενίας στο διάστημα από το 1992 ως το 1998 (συνολικά τρεις φορές).
Τεθωρακισμένο Όχημα Μάχης

thumb|right|250px|ΤΟΜΑ BMP-2
Τεθωρακισμένο Όχημα Μάχης (ΤΟΜΑ) ονομάζεται ένα είδος στρατιωτικού οχήματος που μεταφέρει προσωπικό στο πεδίο της μάχης και προσφέρει υποστηρικτικό πυρ για το προσωπικό.

Τα ΤΟΜΑ είναι παρόμοια με τα ΤΟΜΠ, μεταφέρουν και αυτά 6-10 άντρες. Διαφέρουν από τα ΤΟΜΠ επειδή έχουν συχνά πιο ισχυρή θωράκιση,που τους επιτρέπει να υποστηρίζουν το πεζικό σε επιθέσεις. Επίσης ορισμένα (όπως τα Ρωσικής σχεδίασης BMP) διαθέτουν θυρίδες που επιτρέπουν στους μεταφερόμενους στρατιώτες να βάλλουν με τον ατομικό τους οπλισμό. Συχνά τα ΤΟΜΑ είναι εξοπλισμένα με ένα πυροβόλο διαμετρήματος 20-30χιλ., ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις φέρουν αντιαρματικούς κατευθυνόμενους πυραύλους όπως τον Νατοϊκό πύραυλο TOW και τον ρωσικό Spigot. Κατά κύριο λόγο κινούνται με ερπύστριες, άλλα μερικά είναι τροχοφόρα. Τα ΤΟΜΑ φέρουν ελαφρύτερη θωράκιση σε σχέση με τα κύρια άρματα μάχης, αλλά μερικά αποτελούν άμεση απειλή για τις δυνάμεις τεθωρακισμένων λόγω των αντιαρματικών πυραύλων που φέρουν.

Πρώτη η Σοβιετική Αμυντική Βιομηχανία το 1967 σχεδίασε ΤΟΜΑ, το BMP-1. Από τότε η πλειοψηφία των στρατιωτικών δυνάμεων σχεδίασε το δικό της ΤΟΜΑ. 

Ο Ελληνικός Στρατός χρησιμοποιεί τα Σοβιετικής κατασκευής αμφίβια ΤΟΜΑ BMP-1.


Κατηγορία:Οχήματα Μάχης
Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής

Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής (γνωστή και ως Ε.Α.Ε.Π.) είναι χριστιανική εκκλησία της Πεντηκοστής στην Ελλάδα. Θεωρείται η μεγαλύτερη ελληνική Προτεσταντική εκκλησία, και το δεύτερο χριστιανικό δόγμα (μετά την Ορθόδοξη Εκκλησία), σε αριθμό ευκτήριων οίκων στην Ελλάδα. Δεν συνεργάζεται και δεν διατηρεί επίσημες επαφές με άλλα χριστιανικά δόγματα συμπεριλαμβανομένων και των υπόλοιπων Προτεσταντικών εκκλησιών.

Για τον αριθμό των μελών της στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, αν και υπάρχουν διάφορες εκτιμήσεις που υπολογίζουν ότι έχει μερικές χιλιάδες μέλη. Υπάρχουν περίπου 120 εκκλησίες και αρκετές κατ' οίκον συναθροίσεις σε διάφορες πόλεις και χωριά της Ελλάδας. Ειδικά κατά την δεκαετία του 1990 υπήρξε μια σημαντική αύξηση των μελών της. Επίσης δραστηριοποιείται και σε άλλες χώρες. Αποτελεί θρησκευτικό δόγμα αναγνωρισμένο από το κράτος και λειτουργεί ως εκκλησία με άδεια του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής πιστεύει πως η Αγία Γραφή χαρακτηρίζει ως "Όψιμη Βροχή" μια "δεύτερη μεγάλη παγκόσμια έκχυση του Αγίου Πνεύματος", και διακυρήττει πως αποτελεί μέρος της. Σε αυτήν ανήκει η πλειοψηφία των Ελληνόφωνων Πεντηκοστιανών και θεωρεί ως "προνόμιο" την δυνατότητα της εύκολης προσέγγισης στο πρωτότυπο κείμενο της Καινής Διαθήκης. Ως άτυπο κέντρο της θεωρείται η Αθήνα, ενώ υποστηρίζει ότι "η κάθε εθνική της εκκλησία είναι αυτοκέφαλη και μέρος της παγκόσμιας Εκκλησίας του Χριστού, που αποτελείται από όσους σώζονται σε όλα τα έθνη."
Αμπαρβάλια

Τα Αμπαρβάλια ήταν μια ρωμαϊκή αγροτική γιορτή της γονιμότητας που πραγματοποιόταν στα τέλη του μήνα Μάη, προς τιμήν της ρωμαϊκής θεότητας Κέρες (Ceres), της αντίστοιχης θεάς Δήμητρας των Ελλήνων. 
Στις γιορτές αυτές θυσίαζαν έναν ταύρο, ένα γουρούνι και ένα πρόβατο, τα οποία πριν τη θυσία τα γύριζαν τρεις φορές γύρω από τα χωράφια.
Κωνσταντίνος Κόλλιας

Ο Κωνσταντίνος Κόλλιας (1901 – 13 Ιουλίου 1998) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός λειτουργός που διετέλεσε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου από το 1962 έως τον Ιανουάριο του 1968, καθώς και πρωθυπουργός της Ελλάδας από τον Απρίλιο έως το Δεκέμβριο του 1967, ο πρώτος που κατείχε το αξίωμα στη δικτατορία των συνταγματαρχών. Ήταν γνωστός για τις άριστες σχέσεις του με τα Ανάκτορα, αλλά και την ακραία αντικομμουνιστική πτέρυγα της ΕΡΕ, και για τις παρεμβάσεις του στο έργο του ανακριτή Χρήστου Σαρτζετάκη στην υπόθεση της δολοφονίας του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, που σκοπό είχαν να προστατεύσουν από διώξεις τους αξιωματικούς της Χωροφυλακής που είχαν αναμειχθεί στην υπόθεση, κυρίως τον στρατηγό Κωνσταντίνο Μήτσου.
Γκεστάπο

right|thumb|261px|Το Αρχηγείο της Γκεστάπο στο Βερολίνο (1933).
Γκεστάπο (γερμ. ', συντομογραφία του Geheime Staatspolizei, «μυστική κρατική αστυνομία») λεγόταν η κρατική μυστική αστυνομία της ναζιστικής Γερμανίας.
Ελληνικός Στρατός

Ο Ελληνικός Στρατός, είναι οι χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις που διαθέτει η Ελλάδα, οι οποίες διοικούνται από το Γενικό Επιτελείο Στρατού (Γ.Ε.Σ.). Μαζί με την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) και το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ), συγκροτούν τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Αποτελεί το μεγαλύτερο από τους τρεις κλάδους. Ο στρατός με επικεφαλής τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ), υπάγεται ιεραρχικά στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).

Ο Ελληνικός Στρατός αποτελεί μέρος του Βαλκανικού Σχηματισμού Μάχης 
(HELBROC), μιας συνδυασμένης δύναμης ταχείας απόκρισης σύμφωνα με τη δομή του Σχηματισμού Μάχης της ΕΕ.
Μονή Καρακάλλου

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Καρακάλλου είναι μία εκ των είκοσι μονών του Αγίου Όρους και κατατάσσεται ενδέκατη (11η) στην ιεραρχική τάξη των Αγιορείτικων Μονών. Σαν ένα μικρό ορθογώνιο κάστρο στην άκρη ενός λόφου, καταμεσής του δάσους.

Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Καρακαλλινός.
Δεκεμβριανά

Ο όρος Δεκεμβριανά αναφέρεται σε μία σειρά ένοπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Δεκέμβριο 1944 - Ιανουάριο 1945, ανάμεσα στις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τις Βρετανικές και Κυβερνητικές δυνάμεις που ανήκαν σε ένα ευρύ πολιτικό φάσμα, από την σοσιαλδημοκρατία (όπως ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ηγέτης του Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος) έως την φιλομοναρχική δεξιά και τους πρώην συνεργάτες των κατακτητών.

Η έναρξή τους, στις 3 Δεκεμβρίου του 1944, σηματοδοτείται από τους πυροβολισμούς των Αστυνομικών δυνάμεων μπροστά στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη ενάντια στη διαδήλωση του ΕΑΜ, που είχε οργανωθεί ως απάντηση στο τελεσίγραφο της κυβέρνησης εθνικής ενότητας (1-12-1944) για τον αφοπλισμό όλων των αντάρτικων ομάδων, με αποτέλεσμα το θάνατο 33 διαδηλωτών και τον τραυματισμό άλλων 148. Παράλληλα ο στρατηγός Σκόμπυ προέβη σε διάγγελμα, ενώ άμεσες προσπάθειες για πολιτική λύση απαγορεύτηκαν από τον Τσώρτσιλ.

Οι μάχες κράτησαν 33 μέρες και τερματίστηκαν στις 5-6 Ιανουαρίου 1945. Επισημαίνεται ότι τα Δεκεμβριανά, όπως καταγράφηκαν στη συλλογική μνήμη οι μάχες του Δεκεμβρίου 1944, ήταν η μοναδική περίπτωση κατά την οποία σημειώθηκαν πολεμικές συγκρούσεις τέτοιας έκτασης στην ελληνική πρωτεύουσα από δημιουργίας του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους (1830). Ήταν επίσης, η μόνη περίπτωση στο Β΄ Π.Π. κατά την οποία συγκρούσθηκαν μεταξύ τους συμμαχικές δυνάμεις (ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και Βρετανοί).
Ομηρικοί Ύμνοι

Οι Ομηρικοί Ύμνοι αποτελούν μια συλλογή αρχαίων ελληνικών ύμνων σε μέτρο δακτυλικό εξάμετρο, το ίδιο που χρησιμοποιείται στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Στην Αρχαιότητα, οι ύμνοι αυτοί αποδίδονταν στον Όμηρο: η πρώτη αναφορά σε αυτούς σε γραπτό κείμενο γίνεται από τον Θουκυδίδη (iii.104). Ορθώς ο Wolf στα "Prolegomena ad" "Homerum" έβγαλε το συμπέρασμα ότι αυτοί οι ύμνοι χρησίμευαν στους ραψωδούς ως προεισαγωγή στις επικές απαγγελίες. 

Οι παλαιότεροι από αυτούς γράφτηκαν κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. κι έτσι βρίσκονται ανάμεσα στα αρχαιότερα μνημεία της ελληνικής λογοτεχνίας. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ομηρικοί ύμνοι γράφτηκαν κατά την Αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αιώνας π.Χ.), μερικοί θεωρούνται ως έργα της Ελληνιστικής Περιόδου.

Οι ύμνοι ποικίλουν σε μέγεθος: κάποιοι είναι σύντομοι και τελειώνουν σε τρεις ή τέσσερις σειρές, ενώ άλλοι καλύπτουν μέχρι και πεντακόσιους στίχους. Οι μεγαλύτεροι ύμνοι περιλαμβάνουν επίκληση, εγκώμιο και αφήγηση, κάποιες φορές εκτεταμένη. Τα περισσότερα σωζόμενα χειρόγραφα από τα Βυζαντινά χρόνια ξεκινούν με τον Τρίτο Ύμνο. Μια τυχαία ανακάλυψη το 1777, στη Μόσχα, έφερε στο φως τους δυο ύμνους που βρίσκονται στην αρχή της συλλογής, τον Ύμνο προς το Διόνυσο και τον Ύμνο προς τη Δήμητρα. Περιέχονται σε ένα μοναδικό χειρόγραφο του 15ου αιώνα και σώζονται σε αποσπασματική μορφή.

Οι 33 ύμνοι είναι αφιερωμένοι στους εξέχοντες θεούς της Ελληνικής μυθολογίας, μερικοί από τους οποίους είναι:
* Αφροδίτη
* Απόλλων
* Άρης
* Ασκληπιός
* Άρτεμις
* Αθηνά
* Ερμής 
* Εστία
* Κυβέλη
* Διόνυσος
* Δήμητρα
* Διόσκουροι, Κάστωρ και Πολυδεύκης
* Γαία
* Ήλιος
* Ήρα
* Ηρακλής
* Ήφαιστος
* Πάνας
* Ποσειδώνας 
* Πύθιος Απόλλων
* Σελήνη
* Ζευς
CBS Paramount Television

Η CBS Paramount Television είναι αμερικάνικη εταιρεία παραγωγής ταινιών. Έχει επίσης υπό την κατοχή της την κινηματογραφική εταιρεία CBS Paramount International Television, την οποία χρηματοδοτεί με σκοπό την εξαγωγή "ποιοτικά αναβαθμισμένων" ταινιών (σε σχέση με τις πιο εμπορικές που έχει αναλάβει η CBS Paramount Television).

Κατηγορία:Paramount Pictures
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης των ΗΠΑ
Αριάδνη

Στην ελληνική μυθολογία, η Αριάδνη ήταν κόρη του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης και της Πασιφάης. Το όνομά της συνδέεται ιδιαίτερα με τον μύθο του Θησέα, με τον Μινώταυρο, και με το θεό Διόνυσο. Η Αριάδνη όπως και η Ελένη είναι προελληνικές θεές της βλάστησης.
Κέρες

Η θεότητα Κέρες ("Ceres") των Ρωμαίων, αντίστοιχη με τη Δήμητρα της ελληνικής μυθολογίας, είναι κόρη του Σατούρνους ("Saturnus") και της Οπς ("Ops"), αδεlφή και σύζυγος του Γιούπιτερ ("Jupiter"), μητέρα της Προσερπίνα ("Proserpina") και αδεlφή της Γιούνο ("Juno"), της Βέστα ("Vesta"), του Νεπτούνου ("Neptunus") και του Πλούτωνα ("Pluto").
Ενσαρκωνόταν και εορταζόταν από γυναίκες σε μυστικές τελετές κατά τα Αμπαρβάλια. Η λατρεία της θεότητας Κέρες σχετίστηκε ιδιαίτερα με τις τάξεις των πληβείων, οι οποίοι κυριαρχούσαν στο εμπόριο σιτηρών. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τα τελετουργικά της λατρείας της συγκεκριμένης θεότητας. 


Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Βενθεσικύμη

Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο (3.15.4), η Βενθεσικύμη (= το βαθύ κύμα) ήταν κόρη του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης. Ζούσε στην Αιθιοπία και γέννησε δυο κόρες. Ωστόσο, ανέλαβε να μεγαλώσει και τον Εύμολπο, γιο του Ποσειδώνα και της Χιόνης.
Αμφιτρίτη

Η Αμφιτρίτη ήταν κατά την ελληνική μυθολογία η θεά της θάλασσας, σύζυγος του θεού Ποσειδώνα.

Ήταν μια από τις πενήντα Νηρηίδες ή απλά η θηλυκή προσωποποίηση της θάλασσας, η μητέρα των ψαριών, των φαλαινών και των δελφινιών. Σύμφωνα με τη "Θεογονία" του Ησίοδου, ήταν κόρη του Νηρέα και της Δωρίδας, αλλά κατά τον Απολλόδωρο ήταν κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος. Ακόμα όμως και ο Απολλόδωρος την κατατάσσει ανάμεσα στις Νηρηίδες. 

Ο Ποσειδώνας και η Αμφιτρίτη είχαν ένα γιο, τον Τρίτωνα. Ο Απολλόδωρος (3.15.4) επίσης αναφέρει μια κόρη του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης με το όνομα Βενθεσικύμη.

Σύμφωνα με το μύθο, η Αμφιτρίτη μεταμόρφωσε σε αλκυόνες τις Αλκυονίδες.
Ντύσσελ

Ο Ντύσσελ (γερμ. "Düssel") είναι μικρός ποταμός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας]] στη Γερμανία. Αποτελεί δεξιό παραπόταμο του Ρήνου και πηγάζει στην περιοχή της πόλης Βύλφρατ ("Wülfrath") και χύνεται στον Ρήνο στην πόλη του Ντύσσελντορφ, η οποία πήρε το όνομα της από τον Ντύσσελ ήδη το μεσαίωνα. Ο Ντύσσελ βρίσκεται ολόκληρος στην διοικητική περιφέρεια Ντύσσελντορφ. Ένα τμήμα της κοιλάδας του Ντύσσελ αποκαλείται κοιλάδα Νεάντερ ("Neandertal"). Στην περιοχή αυτή βρέθηκε ο άνθρωπος του Νεάντερταλ.
Μονή Μεγίστης Λαύρας

thumb|right|200px|Άποψη της αυλής της Μεγίστης Λαύρας (1998)

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Μεγίστης Λαύρας είναι μια εκ των είκοσι μονών του Αγίου Όρους και κατατάσσεται πρώτη (1η) στην ιεραρχική τάξη των αγιορείτικων μονών και η μεγαλύτερη σε έκταση. 

Άλλες ονομασίες με τις οποίες φέρεται σε παλαιότερα έγγραφα είναι "Λαύρα των Μελανών", "Λαύρα του κυρού Αθανασίου", "Λαύρα του αγίου Αθανασίου", "Μεγάλη Λαύρα", ή και απλώς "Λαύρα" που σημαίνει τύπος μοναστηριού με χαλαρή κοινοβιακή ζωή. 

Στην Μονή της Λαύρας είναι και η κατοικία του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου.

Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Πρόδρομος Λαυριώτης.
Επί δεκαετία εγκαταβίωσε ως μοναχός στη Μονή ο Μικρασιάτης Μητροπολίτης Τρίκκης Διονύσιος Χαραλάμπους (1907-1970), που ως αντιστασιακός ιερέας κρατήθηκε σε Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Μπλουμφοντέιν

Το Μπλουμφοντέιν (Αφρικάανς: "Bloemfontein") είναι μια από τις τρεις πρωτεύουσες της Νότιας Αφρικής, εκτός από την Πρετόρια και το Κέιπ Τάουν. Το Μπλουμφοντέιν αποτελεί τη δικαστική πρωτεύουσα της χώρας από το 1910.
Ζαν Ανούιγ

Ο Ζαν Ανούιγ (Jean Anouilh) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1910 στο Μπορντώ της Γαλλίας και πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 1987 στη Λωζάνη της Ελβετίας.
Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης

Το Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης (αγγλικά: "International Court of Justice - ICJ"," "γαλλικά: "Cour internationale de Justice - CIJ"), αποκαλούμενο συχνά εντός του ελλαδικού χώρου ως Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, είναι κύριο όργανο του ΟΗΕ και αποτελεί συνέχεια του αντίστοιχου οργάνου της Κοινωνίας των Εθνών (ΚτΕ), το οποίο έφερε τον επίσημο τίτλο Διαρκές Διεθνές Δικαστήριο (ΔΔΔ) και το οποίο καταργήθηκε.

Συγκεκριμένα την ίδρυση του νέου αυτού Διεθνούς Δικαστηρίου προέβλεψε το Κεφάλαιο ΙΔ’ (άρθρα 92-96) του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που υπεγράφη στις 26 Ιουνίου 1945 στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ, συνημμένο στο οποίο ήταν έτοιμο και το Καταστατικό του ΔΔΔ αποτελούμενο από 70 άρθρα. Κατόπιν αυτού σημειώνεται ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν αποτελεί αυτοτελή οργανισμό (όπως το προηγούμενο ΔΔΔ), επειδή τυγχάνει κύριο δικαστικό όργανο των Ηνωμένων Εθνών με το καταστατικό του να αποτελεί τμήμα του Καταστατικού του ΟΗΕ.

Το Διεθνές Δικαστήριο συγκροτείται από 15 δικαστές που εκλέγονται για 9 έτη από το Συμβούλιο Ασφαλείας και τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, που συνεδριάζουν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, (ξεχωριστές ψηφοφορίες). Κάθε 3 έτη ανανεώνεται το 1/3 των δικαστών. Οι δικαστές εκλέγονται για 9 έτη με βάση τα προσόντα τους και όχι την εθνικότητά τους, αποκλειομένης μόνο της περίπτωσης εκλογής δύο δικαστών της ίδιας εθνικότητας. Επίσης δεν επιτρέπεται σ΄ αυτούς κατά τη θητεία τους να ασκούν παράλληλα άλλη επαγγελματική δραστηριότητα. Γεγονός πάντως είναι ότι καταβάλλεται προσπάθεια ώστε ν΄ αντιπροσωπεύονται στο Δικαστήριο αυτό τα κυριότερα νομικά συστήματα του κόσμου.

Για να εισέλθει ένα θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο πρέπει όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη να συμφωνούν για την παραπομπή της διαφοράς τους σ’ αυτό. Οι εκδιδόμενες αποφάσεις λαμβάνονται μυστικά και κατά πλειοψηφία και είναι υποχρεωτικές, ενώ αντίθετα οι γνωμοδοτήσεις δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. Όλες οι χώρες που φέρονται να έχουν συνυπογράψει το καταστατικό του Δικαστηρίου μπορούν να παραπέμψουν σ΄ αυτό οποιαδήποτε υπόθεση. Μπορούν επίσης και να προσφύγουν και Χώρες που δεν έχουν προσυπογράψει το καταστατικό σύμφωνα πάντα με τους όρους που καθορίζει το Συμβούλιο Ασφαλείας. 
* Σημειώνεται ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας διατηρεί το δικαίωμα να παραπέμψει σ΄ αυτό οποιαδήποτε νομική διαφορά, ενώ τόσο το Συμβούλιο Ασφαλείας όσο και η Γενική Συνέλευση μπορούν επίσης και να ζητήσουν απ΄ αυτό Δικαστική γνωμοδότηση για διάφορα νομικά ζητήματα. Επίσης το δικαίωμα αυτό διατηρούν και άλλες Διεθνείς Οργανώσεις του ΟΗΕ, εφόσον προηγουμένως λάβουν την έγκριση της Συνέλευσης, για θέματα περί της δραστηριότητάς τους. 

Προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο μπορούν να κάνουν μόνο κράτη και όχι ιδιώτες ή οργανισμοί (εκτός του ΟΗΕ).
Κυβέρνηση

Κατά το Συνταγματικό Δίκαιο, κυβέρνηση ονομάζεται το ανώτατο "συλλογικό" όργανο, το οποίο ασκεί δημόσια διοίκηση σ΄ένα Κράτος. Είναι το έτερο των κυρίων οργάνων, δια μέσω των οποίων ασκείται η εκτελεστική εξουσία. Οι υποχρεώσεις και τα καθήκοντα της κυβέρνησης απορρέουν από τον θεμελιώδη και προσδιοριστικό Νόμο του πολιτεύματος της Πολιτείας, που είναι το Σύνταγμα της, όπως αυτό διαμορφώνεται και ισχύει ανάλογα. Κάθε χώρα έχει δικό της τύπο ανώτατης μορφής συλλογικής διοίκησης, που θα πρέπει να είναι νόμιμη και προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις και ανάγκες του λαού της. 

Η Κυβέρνηση απαρτίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον Πρωθυπουργό και το Υπουργικό Συμβούλιο. Η σύνθεση και η λειτουργία του υπουργικού συμβουλίου ορίζονται πάντα με ειδικό νόμο.

Στην περίπτωση του ευρέως ορισμού της, η κυβέρνηση αποτελείται από τη νομοθετική, την εκτελεστική και την δικαστική εξουσία. Η κυβέρνηση είναι μέσο από το οποίο επιβάλλονται οργανωτικές πολιτικές και μηχανισμός ορισμού της πολιτικής. Κάθε κυβέρνηση έχει ένα είδος συντάγματος, μια δήλωση αρχουσών διατάξεων και φιλοσοφίας. 

Ενώ όλα τα είδη οργανώσεων έχουν κάποιο είδος διακυβέρνησης, ο όρος κυβέρνηση αναφέρεται πιο συχνά στις 200 περίπου ανεξάρτητες εθνικές κυβερνήσεις και τους οργανισμούς των κυβερνήσεων. 

Οι ιστορικά κυρίαρχες μορφές της κυβέρνησης είναι μεταξύ άλλων η μοναρχία, η αριστοκρατία, η τιμοκρατία, η ολιγαρχία, η δημοκρατία, η θεοκρατία και η τυραννία. Το κύριο χαρακτηριστικό κάθε φιλοσοφίας της κυβερνήσεως είναι πως αποκτάται η πολιτική εξουσία, με τις δύο κύριες μορφές να είναι η εκλογή και η κληρονομική διαδοχή.
Μινέρβα

Η Μινέρβα ("Minerva") είναι κόρη του Γιούπιτερ και η θεά της σοφίας, του πολέμου, των επιστημών και των τεχνών, αλλά και προστάτιδα του γάμου και των γεννήσεων στη ρωμαϊκή μυθολογία. Είναι η θέα Αθηνά της ελληνικής μυθολογίας. Το όνομα "Μινέρβα" μπορεί να προέρχεται από την ινδοευρωπαϊκή ρίζα men-. Ωστόσο, στην ετρουσκική μυθολογία, που δεν έχει ινδοευρωπαϊκές ρίζες, υπάρχει επίσης η θεότητα Μένρβα, οπότε η ονομασία μπορεί να έχει εντελώς διαφορετική προέλευση.

Η Μινέρβα λατρευόταν σε ολόκληρη την Ιταλία, αλλά μόνο στη Ρώμη λατρευόταν ως θεότητα του πολέμου. Συνήθως απεικονίζεται με περικεφαλαία και ασπίδα. Η Μινέρβα λατρευόταν στο λόφο του Καπιτωλίου μαζί με τον Γιούπιτερ και τη Γιούνο.
Άνοιξη της Πράγας

μικρογραφία|δεξιά|300px|Διαδηλωτές περικυκλώνουν τα σοβιετικά τανκς, τις πρώτες ημέρες της εισβολής της ΕΣΣΔ στην Τσεχοσλοβακία
Με τον όρο Άνοιξη της Πράγας χαρακτηρίζονται οι προσπάθειες του Κομμουνιστικού Κόμματος Τσεχοσλοβακίας υπό την ηγεσία του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ (Alexander Dubček) να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα φιλελευθεροποίησης και εκδημοκρατισμού στη χώρα το 1968. Οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες συνδιαμορφώθηκαν και ενισχύθηκαν από τη ραγδαία ανάπτυξη του κριτικού πνεύματος στην τσεχοσλοβακική κοινή γνώμη εκείνη την περίοδο.

Η Άνοιξη της Πράγας έμεινε στην ιστορία να συμβολίζει δύο ιστορικά φαινόμενα: το πείραμα της εγκαθίδρυσης ενός «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» στο μεταπολεμικό ανατολικό μπλοκ, αλλά και το γεγονός ότι καταπνίγηκε αυτό το πείραμα στις 21 Αυγούστου 1968 με την εισβολή των τανκς του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Τα γεγονότα εντάσσονται σε μια περίοδο γενικότερου αναβρασμού στο κλίμα του Ψυχρού Πολέμου, την περίοδο του Μάη του '68 στη Γαλλία, των φοιτητικών διαδηλώσεων κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και της Χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα τον Απρίλη του '67.
Κυπριάδου

Η Κηπούπολη Κυπριάδη ή Κυπριάδου είναι μία σχετικά μικρή συνοικία από τις Βορειότερες του Δήμου Αθηναίων. Συνορεύει με το Δήμο Γαλατσίου, και τις συνοικίες: Λαμπρινή, Ριζούπολη και τα Άνω Πατήσια. Η Κυπριάδου αποτελεί μία από τις ομορφότερες, κομψότερες και πιο ιστορικές συνοικίες της Αθήνας, με ιδιαίτερα αυξημένο συντελεστή πρασίνου, πολλά πάρκα και πλατείες, πλήθος νεοκλασικών οικιών (ορισμένες εξ αυτών χαρακτηρισμένες ως διατηρητέες) και πρότυπη ρυμοτομία. Θεωρείται δε ως μία από τις καλύτερες συνοικίες όλης της Αθήνας, για να διαμένει κάποιος ή για περίπατο. 

thumb|300px|Κυπριάδου, Πλατεία Παπαλουκά. Διακρίνεται η προτομή του Γιαννούλη Χαλεπά
Στη συνοικία Κυπριάδου υπάρχουν πέντε κύριες πλατείες: Παπαδιαμάντη, Σ.Παπαλουκά, Κ. Νικολόπουλου, Καρκαβίτσα και το πάρκο Δημητρίου Πικιώνη (πρώην ανώνυμη πλατεία στο τέρμα της οδού Σάουμπερτ). Στην περιοχή της συνοικίας υπάρχει και η εκκλησία Κοιμήσεως της Θεοτόκου (ευρύτερα γνωστή ως "Παναγίτσα").
Δικαιοστάσιο

Με τον όρο Δικαιοστάσιο (Moratorium) στη νομική ορολογία ονομάζεται η προσωρινή γενική ή μερική αναστολή δικαστικών πράξεων των εκδικασθέντων από τα Δικαστήρια υποθέσεων ως και η χρονική περίοδος αυτής, καθώς και η δικαστική άσκηση δικαιωμάτων, ιδίως επί υποθέσεων που ανάγονται συνηθέστερα στο Αστικό ή Εμπορικό Δίκαιο ή και ακόμα στο Διοικητικό Δίκαιο.
Κερατσίνι

Το Κερατσίνι είναι πολυπληθές προάστιο του Πειραιά και μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών - Πειραιώς. Η απόσταση από το κέντρο της Αθήνας είναι περίπου 11 χλμ. Παλαιότερα, η περιοχή ήταν αγρότοπος αλλά αστικοποιήθηκε έντονα, κυρίως μετά τη δεκαετία του 1950. Αποτελείται από μεγάλες συνοικίες όπως η Ευγένεια, η Αμφιάλη, τα Ταμπούρια, η Χαραυγή κ.α. οι οποίες με τη σειρά τους αποτελούνται από μικρότερους επιμέρους συνοικισμούς.H κεντρική πλατεία Ευγενείας κοσμείται από το άγαλμα της Μικρασιάτισσας μάνας που ανεγέρθηκε σε ανάμνηση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή . Η λεωφόρος Παύλου Φύσσα ,γνωστή και ως Παναγή Τσαλδάρη, είναι το εμπορικό τμήμα της πόλης με πολλά καταστήματα.
Γιάννης Σκουλαρίκης

Ο Γιάννης Σκουλαρίκης (1 Αυγούστου 1928 - 15 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και αργότερα του ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε μέλος της πρώτης κοινοβουλευτικής ομάδας του Κινήματος το 1974, που αριθμούσε μόλις 12 βουλευτές. Ως υπουργός Δημόσιας Τάξης από το 1981 έως το 1985, αναδείχθηκε στον «πατέρα» του σημερινού σώματος της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ.) της οποίας το όνομα ο ίδιος επέλεξε. Διατέλεσε επίσης υπουργός Δικαιοσύνης, αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Σκήτη Αγίας Τριάδος

Η Σκήτη Αγίας Τριάδος ή Σκήτη των Καυσοκαλυβίων υπάγεται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας. Απέχει γύρω στις 4:30 ώρες από την κυρίαρχη μονή. Είναι σε μορφή οικισμού. Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα. Ονομάζεται "Καυσοκαλύβια" καθώς σε αυτή την περιοχή ασκήτεψε ο Όσιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης, ο οποίος ονομάστηκε έτσι επειδή ακριβώς δεν έμενε για πολύ καιρό σε μια καλύβα, αλλά την έκαιγε, για να μην αποκτήσει ποτέ περιουσία.

Ο οικισμός της Σκήτης Καυσοκαλυβίων, περιλαμβάνει τριάντα τέσσερις καλύβες με ενσωματωμένο ναό και πέντε ξεροκάλυβα. Διαθέτουν μικρή εδαφική έκταση. Διασώζεται η καλύβη του Αγίου Ακακίου, αρχών του 18ου αιώνα, με προσωπικά αντικείμενα. 

Οι τριάντα πέντε γέροντες της σκήτης ασχολούνται με την αγιογραφία, την ξυλογλυπτική, τη μικρογλυπτική και με άλλα εργόχειρα. Κατασκευάζουν εικόνες, σφραγίδες για τα πρόσφορα, κοχλιάρια, κομβολόγια, και κομβοσχοίνια. 

Στη σκήτη αυτή ασκήτεψε στα νεανικά του χρόνια και ο ονομαστός Γέροντας Πορφύριος, ο οποίος επέστρεψε εκεί τις τελευταίες μέρες της ζωής του, πέθανε και τάφηκε στη Σκήτη το Δεκέμβριο του 1991.
Χριστόδουλος Παμπλέκης

Ο Χριστόδουλος Παμπλέκης, γνωστός και ως Χριστόδουλος ο Ακαρνάν (1733 - 15 Αυγούστου 1793) ήταν Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα.
Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων

Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων ("Alice's Adventures in Wonderland") είναι ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για κλασικό έργο παιδικής και φανταστικής λογοτεχνίας του Βρετανού συγγραφέα και μαθηματικού Τσαρλς Λούτγουϊτζ Ντότζσον, περισσότερο γνωστού με το ψευδώνυμο Λιούις Κάρολ, που κυκλοφόρησε σε πρώτη έκδοση το 1865. Περιγράφει με λεπτή φαντασία και παιδικό αυθορμητισμό τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης, η οποία μετά την πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο. Η ιστορία χαρακτηρίζεται από έντονα στοιχεία αλληγορίας, μέσα από τα οποία, ο Κάρολ καυτηριάζει γεγονότα και αντιλήψεις της εποχής του. Το βιβλίο αναφέρεται πιο συχνά με τον συντομότερο τίτλο Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, ο οποίος τελικά καθιερώθηκε, κυρίως μέσω της χρήσης του σε μεταγενέστερες κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές μεταφορές του έργου. Την εποχή του θανάτου του Κάρολ, ήταν το πιο δημοφιλές βιβλίο παιδικής λογοτεχνίας στην Αγγλία, ενώ μέχρι το πρώτο μισό του 20ου αιώνα αποτελούσε ίσως το διασημότερο βιβλίο του είδους του στον κόσμο. Στο φανταστικό Σύμπαν της Χώρας των Θαυμάτων, υπάρχουν αλληγορικοί συμβολισμοί ως προς τον κόσμο της επιστήμης. 

Έχοντας αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης ανάλυσης, η συνήθης ερμηνεία του έργου αναγνωρίζει την Αλίκη ως εκπρόσωπο της καταπιεσμένης παιδικής ηλικίας κατά τη Βικτωριανή εποχή. Η φανταστική εξιστόρηση του Κάρολ λειτουργεί, εν μέρει, με στόχο την κριτική της Βικτωριανής κοινωνίας και των Αγγλοσαξονικών νοοτροπιών, εκφράζοντας παράλληλα τη φιλοσοφία της λογοτεχνίας του, εξετάζοντας πώς επηρεάζεται η ταυτότητα του ανθρώπου όταν παύουν να υφίστανται οι παγιωμένοι κανόνες που την καθορίζουν. Μεταξύ των πολυάριθμων γρίφων που περιγράφονται στο έργο, το πρόβλημα της ταυτότητας αποτελεί για την Αλίκη ένα από τα κεντρικά ερωτήματα. Ο κεντρικός χαρακτήρας του έργου, η Αλίκη, μετά την πτώση της στη λαγότρυπα, κινείται σε ένα κόσμο όπου καθιερωμένες αντιλήψεις της καθημερινότητας ανατρέπονται, ενώ κοινωνικοί θεσμοί και πρακτικές γίνονται στόχοι χλευασμού. Το έργο ερμηνεύεται επίσης ως μια ενδελεχής έρευνα των συστημάτων της κοινωνικής συμπεριφοράς, της λογικής και της γλώσσας. Υποστηρίζεται ότι μέρος του κειμένου μπορεί να εκτιμηθεί και κατανοηθεί περισσότερο από ενήλικους αναγνώστες, ειδικότερα η σάτιρα και οι συμβολισμοί του έργου. Κοινή θέση αποτελεί το γεγονός πως ο Κάρολ επιχειρεί συχνά να παρωδήσει άλλα λογοτεχνικά έργα που απευθύνονται σε παιδιά ή με αντικείμενο την παιδική ηλικία. Παράλληλα, δεν λείπουν και αναφορές σε έργα για ενήλικους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ιδέα των ομιλούντων λουλουδιών που θεωρείται πως βασίζεται στο ποίημα "Maud" (1855) του Άλφρεντ Τένισον.
Χρυσοπηγή Δεβετζή

Η Χρυσοπηγή Δεβετζή (Αλεξανδρούπολη, 2 Ιανουαρίου 1976) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του άλματος εις τριπλούν και του άλματος εις μήκους, με μεγάλες διακρίσεις. Έχει χαρακτηριστεί ως "ιπτάμενη Θρακιώτισσα".
Τουρκοκύπριοι

Οι Τουρκοκύπριοι (Τουρκικά: "Kıbrıs Türkleri" ή "Kıbrıslı Türkler") είναι οι Τούρκοι που κατάγονται από την Κύπρο. Μετά την κατάκτηση του νησιού από τους Οθωμανούς το 1571, εδαφικές εκτάσεις παραχωρήθηκαν σε περίπου 30.000 Τούρκους εποίκους με την άφιξή τους στην Κύπρο. Μελέτη που βασίζεται σε οθωμανικά έγγραφα, υποστηρίζει ότι η πλειονότητα αυτών των εποίκων αναφέρεται ως "ραγιάδες" ή "άπιστοι". 

Τότε ο πληθυσμός της Κύπρου ήταν περίπου 200.000 κάτοικοι. Στις αρχές του 17ου αιώνα, ο φορολογήσιμος πληθυσμός (άνδρες) ήταν 20.000 μουσουλμάνοι και 85.000 χριστιανοί. Οι άποικοι ήταν στρατιωτικοί και πολίτες, πιθανότατα ανάμεικτοι πληθυσμοί από την Ανατολία, πιθανώς με Αρμένιους και Έλληνες μεταξύ αυτών. Επιπλέον, αρκετοί από τους γηγενείς κατοίκους του νησιού ασπάστηκαν το Ισλάμ κατά τα πρώτα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας. Παρόλα αυτά, η άφιξη κυρίως Μουσουλμάνων εποίκων στην Κύπρο συνεχίστηκε κατά διαστήματα έως και το τέλος της περιόδου της Οθωμανικής κυριαρχίας στο νησί. Σύμφωνα με τον Nevzat Hatay, το γεγονός ότι τα τουρκικά ήταν η κύρια γλώσσα που ομιλούνταν από τους Μουσουλμάνους του νησιού αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν είτε Τουρκόφωνοι Ανατολίτες είτε έχουν τουρκικό υπόβαθρο και από αυτούς προέκυψε η σημερινή τουρκοκυπριακή κοινότητα

Σήμερα, ενώ στο κατεχόμενο από την Τουρκία τμήμα της Κύπρου κατοικεί σημαντικός αριθμός Τουρκοκυπρίων, αρκετοί Τουρκοκύπριοι κατοικούν στο εξωτερικό. Η διασπορά αυτή άρχισε να υφίσταται μετά την παραχώρηση του νησιού από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στη Βρετανική Αυτοκρατορία, καθώς αρκετοί Τουρκοκύπριοι μετανάστευσαν πρωτίστως στην Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους. Η μετανάστευση αυτή κλιμακώθηκε με αφορμή τις διακοινοτικές ταραχές της δεκαετίας του 1960, όταν οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι μετακινήθηκαν σε θύλακες που ελέγχονταν στρατιωτικά από τους ίδιους στην Κύπρο και αρκετοί μετανάστευσαν.
Ανδρέας Δημητρίου

Ο Ανδρέας Δημητρίου (Λεμεσός, 1934 - Λευκωσία, 10 Μαΐου 1956) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. και ήρωας της Κύπρου. Για την δράση του, καταδικάστηκε από τις αγγλικές δυνάμεις σε απαγχονισμό.
Δόρα Στράτου

Η Δόρα Στράτου (Δωροθέα Στράτου, 18 Νοεμβρίου 1903 - 19 Ιανουαρίου 1988) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, χορογράφος και θιασάρχης. Ήταν η ιδρύτρια του ομωνύμου συγκροτήματος Ελληνικών Χορών, το οποίο στεγάζεται στην Πλάκα.
Όλγα Βασδέκη

Η Όλγα Βασδέκη (Βόλος, 26 Σεπτεμβρίου 1973) είναι πρώην πρωταθλήτρια του στίβου στο αγώνισμα του τριπλούν. Είναι μία από τις ελάχιστες αθλήτριες που έχουν πάρει μέρος σε τρεις Ολυμπιάδες (1996, 2000, 2004) και έχουν καταφέρει να προκριθούν σε ισάριθμους τελικούς (το τριπλούν γυναικών εντάχτηκε για πρώτη φορά στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1996 στην Ατλάντα). Ανήκει στον Πανελλήνιο ΓΣ και γυμνάζεται με τον Παναγιώτη Μαρκιανίδη. 

Το 1996, στον πρώτο τελικό τριπλούν γυναικών, κατέλαβε την πέμπτη θέση, ενώ την ίδια χρονιά στον κλειστό στίβο ανέβηκε στο βάθρο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος καθώς κατέλαβε την τρίτη θέση. 

Την επόμενη χρονιά, το 1997, δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο των νικητών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1997 που έγινε στην Αθήνα. Ωστόσο, κατέκτησε την πρώτη θέση στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997 στο Μπάρι. 

Το 1998 πήρε τη πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1998 στη Βουδαπέστη και κατέκτησε το μοναδικό χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα σε εκείνη τη διοργάνωση με άλμα στα 14,55μ. Επίσης, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 1998 στη Λισαβόνα ήταν τέταρτη. Μάλιστα, την ίδια χρονιά, όντας πρωταθλήτρια Ευρώπης, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1998 στο Γιοχάνεσμπουργκ εκπροσωπώντας την ομάδα της μικτής Ευρώπης όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση με άλμα στα 14,64μ., πανελλήνιο ρεκόρ τότε. 

Την επόμενη χρονιά, το 1999, προκρίθηκε στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 1999 στη Σεβίλλη και πήρε το χάλκινο μετάλλιο με ένα άλμα στα 14,61μ. ενώ πλησίασε το ατομικό της ρεκόρ (14,67μ.). Ήταν η πρώτη φορά που σε Παγκόσμιο διοργάνωση δύο Ελληνίδες ήταν στο βάθρο ενός αγωνίσματος: το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε η Παρασκευή Τσιαμήτα με άλμα στα 14,88μ., η οποία στον προκριματικό είχε σημειώσει επίδοση 15,07μ. 

Το 2000 —χρονιά Ολυμπιακών Αγώνων— η Όλγα Βασδέκη αντιμετώπισε προβλήματα με τραυματισμούς. Ωστόσο, ταξίδεψε στο Σίδνεϋ και εκεί στον προκριματικό του αγωνίσματος με προσπάθεια στα 14,26μ. πέρασε στον τελικό όπου τελικά κατετάγη έβδομη με άλμα στα 14,15μ. 

Το 2001 και το 2002 αντιμετώπισε πολλά προβλήματα τραυματισμών δεν συμμετείχε στις μεγάλες διοργανώσεις. Το 2003, μία επίσης δύσκολη χρονιά, ταξίδεψε στο Παρίσι για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2003, όπου στον προκριματικό του αγωνίσματος πέτυχε την τρίτη καλύτερη επίδοση του προκριματικού με 14,50μ. Ωστόσο, στον τελικό περιορίστηκε στην 12η θέση με άλμα στα 14,08μ. 

Το 2004 η Όλγα Βασδέκη συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα και παρά το γεγονός ότι η επίδοση της εκείνη τη χρονιά ήταν μόλις 13,89μ., στον προκριματικό με άλμα στα 14,54μ. ήταν μία από τις 15 αθλήτριες που ξεπέρασαν το όριο των 14,50μ. Στον τελικό με άλμα στα 14,34μ. κατέλαβε τελικώς την 12η θέση σε ένα τελικό όπου η όγδοη αθλήτρια είχε προσπάθεια στα 14,80μ.

Το 2005 δεν ήταν καλή χρονιά για την ίδια και το 2006 προσπάθησε πολύ να βρεθεί στο Γκέτεμποργκ αλλά τα προβλήματα την άφησαν πίσω.
Νικόλαος Δουμπιώτης

Ο Νικόλαος Δουμπιώτης (Αταλάντη, 1866 - Αθήνα, 1951) ήταν Έλληνας υποστράτηγος.

Γεννήθηκε στην Αταλάντη το 1866 και καταγόταν από την οικογένεια των Δουμπιώτηδων (από τα Δουμπιά της Χαλκιδικής). Ο πατέρας του Ιωάννης Δουμπιώτης συμμετείχε με τον Τσάμη Καρατάσο στην επανάσταση του 1854 στη Μακεδονία. Το 1882 κατετάγη εθελοντής στον ελληνικό στρατό. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως ανθυπολοχαγός του 4ου συντάγματος. Το 1907 με το βαθμό του λοχαγού και με το ψευδώνυμο καπετάν Αμύντας πέρασε στη Μακεδονία αντικαθιστώντας το σώμα του Μακεδονομάχου καπετάν Άγρα. Η περιοχή ευθύνης του περιελάμβανε τη Βέροια, την Έδεσσα (Βοδενά) και τη Νάουσα, όπου αντιμετώπισε τις συμμορίες των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους ως ταγματάρχης. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υποστράτηγου το 1923.

Παντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο (η πρώτη του γυναίκα είχε αποβιώσει) την κόρη του ποιητή Γεωργίου Σουρή, Μυρτώ με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Ιωάννη και την Ελισάβετ η οποία του "χάρισε" δύο εγγόνια, τον Δημήτριο και τον Νικόλαο Γιαννακόπουλο. Πέθανε στην Αθήνα το 1951. Ο γιος του Ιωάννης σκοτώθηκε το 1940 στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.


Δουμπιωτης Νικολαος
Δουμπιωτης Νικολαος
Δουμπιωτης
Θωμάς ο Σλάβος

Ο Θωμάς ο Σλάβος ή Σκλαβηνός (περ. 760 - 823) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός και σφετεριστής του αυτοκρατορικού θρόνου, κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄.
(148209) 2000 CR105

Το (148209) 2000 CR105 είναι ένα αντικείμενο του εσωτερικού νέφους του Όορτ. Ανακαλύφθηκε τις 6 Φεβρουαρίου 2000.
Γερμανός Δημάκος

Ο καθηγούμενος Γερμανός Δημάκος (1912 - 9 Ιουνίου 2004) ήταν ένας από τους πιο ονομαστούς ιερείς που πήρανε μέρος στην Αντίσταση, γνωστός ως «Πάπα-Ανυπόμονος».
Χάρρυ Χουντίνι

Ο Χάρρυ Χουντίνι ("Harry Houdini", 24 Μαρτίου 1874 – 31 Οκτωβρίου 1926), πραγματικό όνομα Έρικ Βέις ("Erik Weisz"), ήταν Ούγγρος μάγος, καλλιτέχνης των αποδράσεων και διασκεδαστής, καθώς επίσης και πολέμιος του πνευματισμού, παραγωγός ταινιών και ηθοποιός. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και διασημότερους μάγους όλων των εποχών.
Σταύρος Παράβας

Ο Σταύρος Παράβας (15 Απριλίου 1935 - 15 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός με αντιδικτατορική δράση. Εξορίστηκε στη Γυάρο.
Σύνταγμα Δωδεκανησίων

Το Σύνταγμα Δωδεκανησίων εθελοντών ήταν εθελοντικό στρατιωτικό σώμα που συγκροτήθηκε από Δωδεκανήσιους λίγο μετά την είσοδο της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με την εισβολή της Ιταλίας, και μέχρι την παράδοση τις χώρας στις γερμανικές δυνάμεις εισβολής.
Φύσεν

Το Φύσεν (γερμ. "Füssen") είναι μια πόλη στο διοικητικό διαμέρισμα Σουηβία της Βαυαρίας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Λεχ και κοντά στον Δούναβη. Η μικρή πόλη τον 14.179 κατοίκων είναι γνωστή για το παλάτι Νοϊσβάνσταϊν αλλά και για την ομάδα χόκεϊ επί πάγου ΕΦ Φύσεν (EV Füssen), που για πολλές δεκαετίες είχε μεγάλες επιτυχίες. Το τοπίο κοντά στις Άλπεις είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και για αυτό κατασκεύασε ο Λουδοβίκος Β' της Βαυαρίας και ένα παλάτι του στην πόλη.
Σομτσάι Ουονγκσαουάτ

Ο Σομτσάι Ουονγκσαουάτ ("สมชาย วงศ์สวัสดิ์", 31 Αυγούστου 1947) ήταν ο πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης και μέλος του Κόμματος για τη Λαϊκή Εξουσία. Ο Σομτσάι υπήρξε παλαιότερα υπουργός Παιδείας της Ταϊλάνδης.
 και αναπληρωτής πρωθυπουργός. Έγινε πρωθυπουργός της χώρας στις 9 Σεπτεμβρίου του 2008 χάρη σε μία απόφαση σύμφωνα με την οποία ο προηγούμενος πρωθυπουργός, Σαμάκ Σουνταραβέτζ, έπρεπε να παραιτηθεί γιατί εργάστηκε σαν παρουσιαστής τηλεοπτικής μαγειρικής εκπομπής ενώ ήταν εν ενεργεία. Ο Σομτσάι είναι κουνιάδος του Τάκσιν Σιναουάτρα. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2008, εκλέχτηκε πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο. Στις 2 Δεκεμβρίου του 2008, με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, του απαγορεύτηκε η πολιτική δραστηριότητα για τουλάχιστον 5 έτη και ο ίδιος παραιτήθηκε έπειτα από μαζικές κινητοποιήσεις από την Αντιπολίτευση.
Κόλντιτς

Το [[κάστρο του Κόλντιτς]] έπαιξε ένα σημαντικό ρολο στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο
Το Κόλντιτς (γερμ. Colditz) είναι μικρή πόλη της Γερμανίας, που βρίσκεται ανάμεσα στη Λειψία, στη Δρέσδη και στο Κέμνιτς ενώ διοικητικά ανήκει στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας. Διατρέχεται από τον ποταμό Μούλντε, που είναι παραπόταμος του Έλβα. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 5.188 κάτοικοι σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2005.
Ελληνική Δύναμη Κύπρου

Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) αποτελεί τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, και αποτελείται από ένα αριθμό στρατιωτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης της Λευκωσίας. Αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου 1960 με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης-Λονδίνου στη Λευκωσία με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Yπάγεται στον Α' Υπαρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, και εδρεύει στην ευρύτερη περιοχή της πόλης της Λευκωσίας. Ο σημερινός Διοικητής της ΕΛΔΥΚ είναι ο Συνταγματάρχης (ΠΖ) Στυλιανός Τίνανας.

Ανέκαθεν η ΕΛΔΥΚ εθεωρείτο και συνεχίζει να θεωρείται μέχρι σήμερα, αν όχι το πιο μάχιμο, ένα από τα πλέον μάχιμα τμήματα του ελληνικού Στρατού ενώ ανεπίσημα οι οπλίτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ αποκαλούνται Ελδυκάριοι.
Κάστρο του Κόλντιτς

thumb|300px|right|Tο κάστρο του Κόλντιτς το 1945.
Κάστρο του Κόλντιτς (γερμ. Schloss Colditz) ονομάζεται το κάστρο που δεσπόζει στη κορυφή του λόφου, πάνω από την ομώνυμη πόλη της Σαξωνίας. Αποτελεί το πιο φημισμένο κάστρο-στρατόπεδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και το πιο δημοφιλές αξιοθέατο της περιοχής.
Φράνσις Ντρέικ

Ο Σερ Φράνσις Ντρέικ ("Sir Francis Drake", Ντέβονσαϊρ, 1540 - 27 Ιανουαρίου 1596) ήταν Άγγλος θαλασσοπόρος και πολιτικός της Ελισαβετιανής εποχής. Από μικρός έγινε ναυτικός και στα είκοσί του χρόνια πήρε το "δίπλωμα" του κουρσάρου, που του επέτρεπε να λεηλατεί τις αποικίες του Νέου Κόσμου και τα ισπανικά καράβια έχοντας επίσημα στο πλοίο του την αγγλική σημαία. Ύστερα από πολυάριθμες περιπέτειες, κατά τα έτη 1579-1580 ήταν ο πρώτος Άγγλος που πραγματοποίησε τον περίπλου της Γης, κατόρθωμα για το οποίο του απονεμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Α' ο τίτλος του βαρωνέτου. Ήταν δεύτερος στην ιεραρχία του αγγλικού στόλου ενάντια στην Ισπανική Αρμάδα το 1588, υπόλογος μονάχα στη Βασίλισσα και τον Τσαρλς Χάουαρντ. 
Αρρώστησε και πέθανε από δυσεντερία λίγο έξω από το Πουέρτο Ρίκο το 1595, έχοντας όμως αποκτήσει τεράστια φήμη για τα κατορθώματά του. Του είχε αποδοθεί το προσωνύμιο El Draque ("δράκος"), λογοπαίγνιο από την ισπανική και αγγλική ετυμολογία του επιθέτου του.
SPQR

right|thumb|150px|Μάρμαρο με την επιγραφή "SPQR"

SPQR είναι το ακρωνύμιο από τη λατινική φράση "Senātus Populusque Rōmānus" (λατινικά: "SENATVS POPVLVSQVE ROMANVS", , κυριολεκτικά: "Η Σύγκλητος και ο Λαός της Ρώμης"), που χρησιμοποιήθηκε κατά τα χρόνια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Το ακρωνύμιο αυτό χρησίμευε ως υπογραφή της κυβέρνησης και το χρησιμοποιούσαν σε νομίσματα, επιγραφές σε μνημεία και δημόσια κτίρια καθώς και στα λάβαρα των Ρωμαϊκών Λεγεώνων. Η φράση αυτή χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές από τον Κικέρωνα και τον Τίτο Λίβιο. Το ακρωνύμιο παρέμεινε σε χρήση και κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Σήμερα αποτελεί το έμβλημα της πόλης της Ρώμης.
Νηλ Γιανγκ

250px|right|thumb|Ο Νηλ Γιανγκ σε συναυλία στην Ιταλία τον Ιούνιο του 2008.
Ο Νηλ Γιανγκ (αγγλ., Neil Percival Young· γεν. Τορόντο, 12 Νοεμβρίου 1945) είναι Καναδός συνθέτης, τραγουδιστής και σκηνοθέτης.

Μεγάλωσε στην Μανιτόμπα του Καναδά, όπου και ξεκίνησε την καριέρα του στην μουσική ροκ και κάντρυ. Το 1965 έκανε την πρώτη του μουσική περιοδεία σε όλο τον Καναδά. Το 1966 μετακόμισε στο Λος Άντζελες. Εκεί έγινε μέλος του γκρουπ Buffalo Springfield. Ο πρώτος και ομώνυμος δίσκος του συγκροτήματος ("Buffalo Springfield") κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά και γνώρισε σημαντική εμπορική επιτυχία. Τον επόμενο χρόνο (1968), το συγκρότημα διαλύθηκε, αφού στο μεταξύ κυκλοφόρησε άλλους δύο δίσκους.

Το 1969 έγινε μέλος του φολκ συγκροτήματος Κρόσμπυ, Στιλς και Νας (Crosby, Stills, & Nash), το οποίο έτσι μετονομάστηκε σε Κρόσμπυ, Στιλς, Νας και Γιανγκ (Crosby, Stills, Nash & Young). Με το όνομα αυτό, το συγκρότημα εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ του Γούντστοκ των ΗΠΑ στις 18 Αυγούστου του 1969. Το συγκρότημα αυτό γνώρισε μεγάλες επιτυχίες με δύο δίσκους ("Déjà Vu", 1969 και "4 Way Street", 1970) που έγιναν Νο. 1 στους καταλόγους των πιο εμπορικών δίσκων.

Από το 1970, ο Γιανγκ άρχισε σόλο καριέρα, άλλοτε κάνοντας πειράματα με την ροκ και άλλοτε με την κάντρυ. Δεξιοτέχνης της ακουστικής κιθάρας, διακρίθηκε στο τραγούδι διαμαρτυρίας. Η δεκαετία του '70 υπήρξε χρυσή για τον Γιανγκ, καθώς γνώρισε επιτυχία με δίσκους όπως το "After the gold rush", "Harvest" και "Zuma". Την περίοδο αυτή άρχισε να συνεργάζεται με το συγκρότημα Crazy Horse, που θα γινόταν η μπάντα συνοδείας του για τα επόμενα τριάντα χρόνια, αλλά και με άλλους σημαντικούς μουσικούς όπως οι The Band, η Τζόνι Μίτσελ, η Λίντα Ρόνσταντ και η Έμιλου Χάρις. Στα τέλη της δεκαετίας άλλαξε τον ήχο του σε ηλεκτρικό, αγκαλιάζοντας το πανκ που εκείνη την εποχή βρισκόταν σε άνοδο, με το LP "Rust never sleeps" και την ομώνυμη περιοδεία.

Ακολούθησε μια περίοδος λιγότερο σημαντικών δίσκων και εμπορικών αποτυχιών κατά τη δεκαετία του '80. Η καριέρα του Γιανγκ αναβιώθηκε με το δίσκο "Freedom" του 1989 και το τραγούδι "Rockin' in the free world", που αναφερόταν στα γεγονότα εκείνης της περιόδου με την πτώση του ανατολικού μπλοκ. Η επιστροφή του επισφραγίστηκε με τη συνεργασία με ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα εκείνης της εποχής, τους Pearl Jam, στο LP "Mirror Ball" του 1995. Από τότε ο Γιανγκ κυκλοφόρησε άλλους οκτώ δίσκους, κινούμενος σε θεματολογία που έχει να κάνει με την πολιτική και οικονομική κατάσταση των ΗΠΑ, τον πόλεμο και τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Ο τελευταίος του δίσκος, "Chrome Dreams II", κυκλοφόρησε το 2007.

Έχει επίσης σκηνοθετήσει αρκετές ταινίες με το ψευδώνυμο Μπέρναρντ Σέικυ (Bernard Shakey) Το 2006 επανεμφανίστηκε με το συγκρότημα Κρόσμπυ, Στιλς, Νας και Γιανγκ.

Αν και μόνιμος κάτοικος της Καλιφόρνιας, ο Γιανγκ δεν έγινε ποτέ Αμερικανός υπήκοος. Είναι επιληπτικός και το 2005 διαγνώστηκε με εγκεφαλικό ανεύρυσμα, το οποίο αντιμετωπίστηκε με επιτυχία με χειρουργική επέμβαση. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και το περιοδικό "Rolling Stone" τον έχει κατατάξει μεταξύ των εκατό καλύτερων καλλιτεχνών όλων των εποχών.
Τυράννιος Ρουφίνος

Ο Τυράννιος Ρουφίνος ή Ρουφίνος της Ακυληίας (λατ:"Rufinus Aquileiensis") ήταν Λατίνος μοναχός ,ιστορικός και θεολόγος που άκμασε κατά τον 4ο και 5ο μ.Χ. αιώνα.Είναι περισσότερο γνωστός ως μεταφραστής έργων εκκλησιαστικών πατέρων απο τα ελληνικά στα λατινικά.
Τζωρτζ Σμιθ Πάττον

Ο Τζωρτζ Σμιθ Πάττον ("George Smith Patton", 11 Νοεμβρίου 1885 – 21 Δεκεμβρίου 1945) ο νεότερος, ήταν Αμερικανός στρατηγός, ένας από τους ικανότερους διοικητές των στρατιωτικών δυνάμεων των Συμμάχων στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με ειδικότητα στη διοίκηση των τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητων μονάδων. Ήταν αλαζόνας, εκκεντρικός, ματαιόδοξος και θεωρούσε τους στρατιώτες τόσο αναλώσιμους όσο τις σφαίρες. Παράλληλα όμως ήταν ειλικρινής και ακέραιος χαρακτήρας, ατρόμητος στη μάχη και με υψηλή αίσθηση του καθήκοντος. Μπορούσε να εμπνεύσει τρόμο στους αντιπάλους του και σεβασμό στους συμμάχους του.
Χρήστος Πιπιλής

Ο Χρήστος Πιπιλής (1920 - 1995) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Λουκιανός Κηλαηδόνης

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης (15 Ιουλίου 1943 – 7 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής.

Γεννήθηκε στην Κυψέλη (Αθήνα) στις 15 Ιουλίου 1943. Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και κατόπιν Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Αθήνας), χωρίς ποτέ να ασκήσει αυτό το επάγγελμα. Ἠταν παντρεμένος με την ηθοποιό Άννα Βαγενά, με την οποία είχε δύο κόρες. Οι δυο τους το 1999 δημιούργησαν τη δική τους μουσική σκηνή, το «Μεταξουργείο», στο οποίο και εμφανίζονταν επί σειρά ετών. Απεβίωσε στις 7 Φεβρουαρίου 2017 εξαιτίας καρδιακής ανεπάρκειας.
Παντελής Κωνσταντινίδης

Ο Παντελής Κωνσταντινίδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν βοηθός προπονητή του ΠΑΟΚ, γεννημένος στη Φλώρινα στις 16 Αυγούστου 1975, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μέσου και του αριστερού αμυντικού.
Ανατόλ Φρανς

Ο Ανατόλ Φρανς (Anatole France, πραγματικό όνομα "François Anatole Thibault", Παρίσι, 16 Απριλίου 1844 - 12 Οκτωβρίου 1924) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και κριτικός (Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1921). Ο πατέρας του, Φρανσουά-Νοέλ Τιμπώ, ο οποίος είχε ελλειπή παιδεία, είχε φιλοδοξίες για τον γιο του και γι' αυτό τον έστειλε να σπουδάσει στο Κολλέγιο Στανισλάς, που προοριζόταν για αριστοκράτες και μεγαλοαστούς, το 1855. Στη διάρκεια των σπουδών του, ο νεαρός Ανατόλ έγινε δέκτης πολλών αρνητικών σχολίων κοινωνικού περιεχομένου και η πίκρα που του προκάλεσαν αυτά αντικατοπτρίστηκε αργότερα στα έργα του. Το αρνητικό αυτό κλίμα, σε συνδυασμό με την πίεση από την πλευρά του πατέρα του, ο οποίος φιλοδοξούσε ο γιος του να ανέβει κοινωνικά, φαίνεται πως οδήγησαν τον Ανατόλ Φρανς από τα δεκαπέντε του χρόνια (εμπνευσμένο ήδη από τη Γαλλική επανάσταση και τους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του) στην άσκηση έντονης κριτικής και στη θρησκεία με αποτέλεσμα να περιληφθεί το 1922 στον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων (Index Librorum Prohibitorum) του Βατικανού. Στη διαμόρφωση των πολιτικών του πεποιθήσεων επέδρασε έντονα και το βιβλιοπωλείο του πατέρα του, στο οποίο ο πατέρας Τιμπώ συγκέντρωνε φυλλάδια, εφημερίδες και γενικά ντοκουμέντα για τη Γαλλική Επανάσταση. Τελικά ο Ανατόλ Φρανς εγκατέλειψε το Κολλέγιο Στανισλάς το 1862.