Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τομπίας Μάγερ

Ο Τομπίας Μάγερ ("Tobias Mayer", 17 Φεβρουαρίου 1723 - 20 Φεβρουαρίου 1762) ήταν Γερμανός αστρονόμος.

Κατέστη διάσημος αστρονόμος από τις σεληνογραφικές του μελέτες και τους περίφημους χάρτες της Σελήνης. Γεννήθηκε στην πόλη Μάρμπαχ αμ Νέκαρ της Βιττεμβέργης στη Γερμανία. Υπήρξε αυτοδίδακτος μαθηματικός. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη χαρτογραφία στο ινστιτούτο - εταιρεία χαρτογραφίας του Γ. Χόμαν στη Νυρεμβέργη. Κατά την παραμονή του εκεί εισήγαγε πολλές βελτιώσεις χαρτογράφησης, γεγονός που τον ανέδειξε ιδιαίτερα ώστε το 1751 να καταλάβει θέση στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Τρία χρόνια αργότερα ανέλαβε επιστάτης του αστεροσκοπείου του Πανεπιστημίου, θέση που διατήρησε μέχρι τον θάνατό του.

Εκείνο που τον έκανε ειδικά να ξεχωρίσει, περισσότερο από μισό αιώνα, ήταν η απασχόλησή του με την περιοδική ταλάντωση της Σελήνης, γνωστή ως λίκνιση (libration), επί της οποίας και εξέδωσε ιδιαίτερο σύγγραμμα το 1750. Αυτού ακολούθησαν άλλα, όπως το σύγγραμμα του το 1755 που αφορούσε την κίνηση και τις φάσεις της Σελήνης και τις κινήσεις του Ηλίου εκδίδοντας σχετικούς πίνακες.

Εκτός όμως από τα παραπάνω έργα, ο Τομπίας Μάγερ άφησε ένα πλούσιο αρχείο συγγραμμάτων εκ των οποίων τα περισσότερα δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατό του. Ιδιαίτερα σημαντικές υπήρξαν οι σεληνιακές χαρτογραφήσεις που είχε ξεκινήσει με αρκετή ακρίβεια και οι οποίες και τον κατατάσσουν μεταξύ των πρώτων σεληνογράφων του σύγχρονου κόσμου.

Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι
Ρούφους Ουίλμοτ Γκρίζγουολντ

Ο Ρούφους Ουίλμοτ Γκρίζγουολντ (15 Φεβρουαρίου 1815 - 12 Αυγούστου 1857) ήταν Αμερικανός εκδότης και κριτικός, γνωστός περισσότερο για την αντιπαλότητά του με τον συγγραφέα Έντγκαρ Άλλαν Πόε.

Γεννήθηκε στην πόλη Μπένσον του Βερμόντ και υπήρξε Βαπτιστής κληρικός, πριν ξεκινήσει να εργάζεται ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της Νέας Υόρκης. Από το 1841 μέχρι το 1843, εργάστηκε ως εκδότης του περιοδικού "Graham's Magazine" στη Φιλαδέλφεια, προσελκύοντας αρκετούς σημαντικούς Αμερικανούς συγγραφείς. Την περίοδο 1850 - 1852, ήταν εκδότης του "International Magazine" της Νέας Υόρκης, το οποίο συγχωνεύτηκε το 1852 με το περιοδικό "Harper's Magazine". Πέθανε το 1857 από φυματίωση, στην πόλη της Νέας Υόρκης.

Μεγάλο μέρος του έργου του περιλαμβάνει την επιμέλεια και έκδοση ανθολογιών, διανθισμένες με σύντομες κριτικές και βιογραφίες. Σημαντικότερες ίσως ανθολογίες του Γκρίζγουολντ υπήρξαν οι συλλογές "Poets and Poetry of America" (1842), "Prose Writers of America" (1846), "Female Poets of America" (1848) και "Sacred Poets of England and America" (1849).

Ο Γκρίζγουολντ είναι ιδιαίτερα γνωστός για την σχέση του με τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Ο τελευταίος έγραψε μία αρνητική κριτική για την ανθολογία "Poets and Poetry of America", ενώ ο Γκρίζγουολντ συμπεριέλαβε τον Πόε στην ανθολογία "Prose Writers of America", σχολιάζοντας όμως με αρνητικό τρόπο τα έργα του. Μεταξύ τους αναπτύχθηκε από την αρχή της γνωριμίας τους, μία έντονη αντιπαλότητα. Μετά το θάνατο του Πόε, ο Γκρίζγουολντ δημοσίευσε μία ειρωνική νεκρολογία στην "New York Tribune", υπογράφοντάς την με το ψευδώνυμο "Λούντβιχ" (Ludwig),ενώ ανέλαβε και τις μεταγενέστερες εκδόσεις έργων του, αν και δεν πιστοποιείται από επίσημα στοιχεία πως κάτι τέτοιο ήταν επιθυμία του ίδιου του Πόε. Σε μία συλλογή έργων του Πόε, ο Γκρίζγουολντ περιέλαβε επίσης μία βιογραφία ("Memoir") του συγγραφέα τους, η οποία περιείχε σημαντικές ανακρίβειες για την προσωπικότητα του Πόε.
Στουρνάρα 288

Η ταινία με τον πρωτότυπο τίτλο Φτώχεια και αριστοκρατία, ευρύτερα γνωστή ως Στουρνάρα 288 είναι ελληνική κινηματογραφική σάτιρα του 1959 σε παραγωγή Κλεάρχου Κονιτσιώτη και σκηνοθεσία - σενάριο Ντίνου Δημόπουλου. Το σενάριο βασίστηκε στο θεατρικό έργο "Στουρνάρα 288" των Μίμη Τραϊφόρου και Δημήτρη Βασιλειάδη. Πρωταγωνιστούν οι Ορέστης Μακρής, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και Σοφία Βέμπο.
Γεννημένος την 4η Ιουλίου

Το Γεννημένος την 4η Ιουλίου ("Born on the 4th of July") είναι τίτλος δραματικής κινηματογραφικής ταινίας του 1989 του Όλιβερ Στόουν με τους Τομ Κρουζ και Κίρα Σέντγουϊκ. Το έργο πραγματεύεται την αληθινή ιστορία του βετεράνου του Βιετνάμ Pον Kόβιτς, ο οποίος όταν επέστρεψε με φρικτές αναμνήσεις και μερική αναπηρία από τον πόλεμο, αγωνίστηκε να ξαναχτίσει από το μηδέν μια καινούργια ζωή και επιδόθηκε σε μια επίπονη σταυροφορία ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και τη συμπεριφορά των συμπατριωτών του απέναντι στους βετεράνους. Mια από τις καλύτερες ταινίες πάνω στο τραύμα του Βιετνάμ, την απώλεια της αθωότητας και τη δυσκολία προσαρμογής του "βετεράνου" στο κοινωνικό σύνολο. Ο Όλιβερ Στόουν για το έργο του αυτό βραβεύτηκε με το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας.
Ιταλοδυτικές γλώσσες

Οι Ιταλοδυτικές γλώσσες είναι η μεγαλύτερη υποομάδα των των ρομανικών γλωσσών. Αποτελείται από 38 γλώσσες σε δύο υποομάδες: τις Ιταλοδαλματικές γλώσσες και τις Δυτικές ρομανικές γλώσσες.

* Οι Ιταλοδαλματικές γλώσσες περιλαμβάνουν την Ιταλική, τη Σικελική, τη Ναπολιτανική και την εξαφανισμένη Δαλματική.

* Οι Δυτικές ρομανικές γλώσσες περιλαμβάνουν 32 γλώσσες που διακρίνονται σε δύο περαιτέρω υποομάδες: τις Γαλατοϊβηρικές γλώσσες και της Πυρηναιομοζαραβικές γλώσσες.
** Οι Γαλατοϊβηρικές περιλαμβάνουν την Ισπανική, την Πορτογαλική, τη Λαντίνο (ισπανοεβραϊκή), την Καταλανική, τις γλώσσες Όιλ (συμπεριλαμβανομένης της Γαλλικής) και αρκετές άλλες γλώσσες της Γαλλίας, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλοπροβηγκιανής, και μερικές γλώσσες της Ιταλίας συμπεριλαμβανομένης της Βενετικής
** Οι Πυρηναιομοζαραβικές αποτελούνται από δύο γλώσσες σε δύο ξεχωριστούς κλάδους: την Αραγωνεζική και τη Μοζαραβική.
Ανατολικές ρομανικές γλώσσες

frame|
Οι Ανατολικές ρομανικές γλώσσες, γνωστές επίσης και ως βλάχικες γλώσσες, είναι κλάδος των ρομανικών γλωσσών που αναπτύχθηκε στη Νοτιοανατολική Ευρώπη από την τοπική ανατολική ποικιλία της Λαϊκής Λατινικής.

Θεωρείται γενικά ότι κάπου ανάμεσα στο 800 και το 1200 η λαϊκή λατινική που μιλιόταν στις βαλκανικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που συνήθως αποκαλείται Πρωτορουμανική από τους μελετητές, διασπάστηκε σε τέσσερις ξεχωριστές γλώσσες: τη Δακορουμανική γλώσσα (η σημερινή Ρουμανική), τη Αρουμανική (ή Βλάχικη), τη Μεγλενορουμανική και την Ιστρορουμανική. Επιπλέον, στη Σοβιετική Ένωση υιοθετήθηκε επίσημα η Μολδαβική γλώσσα για να διακρίνονται το ρουμανικό και το μολδαβικό έθνος.

Οι γλώσσες που αποτελούν αυτήν την ομάδα έχουν κάποια χαρακτηριστικά που τις διαφοροποιούν από τις άλλες ρομανικές γλώσσες, με αξιοσημείωτα τα γραμματικά χαρακτηριστικά που μοιράζονται οι γλώσσες που ανήκουν στο βαλκανικό γλωσσικό δεσμό όπως επίσης και κάποιες σημασιολογικές ιδιαιτερότητες όπως οι λέξεις "lume" ("κόσμος") που παράγεται από τη λατινική "lumen" ("φως"), "inimă" ("καρδιά") που παράγεται από τη λατινική "anima" ("ψυχή"), κλπ.

Περιλαμβάνουν επίσης παλαιοβαλκανικό υπόστρωμα μερικών εκατοντάδων λέξεων που το μοιράζονται με την Αλβανική (που θεωρείται δακικής προέλευσης) και 70 πρώιμα σλαβικά δάνεια, αλλά τα δάνεια από την ουγγρική γλώσσα εντοπίζονται μόνο στη Ρουμάνικη και την Ιστρορουμάνικη.
Νότης Περγιάλης

Ο Νότης Περγιάλης (απαντάται και ως Νότης Περιγιάλης, 16 Αυγούστου 1920 - 9 Νοεμβρίου 2009) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης και στιχουργός. Μέχρι το θάνατό του ανέβαζε θεατρικές παραστάσεις με ερασιτεχνική ομάδα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας.
Γραίες

Οι Γραίες ή Φορκύδαι (κόρες του Φόρκυ) ήταν μυθικά όντα της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν δύο (κατά άλλους τρεις), η Πεφρηδώ και η Ενυώ, γριές από γεννησιμιού τους, παιδιά του Φόρκυ και της Κητούς. Ο Φόρκυς και η Κητώ ήταν αδέλφια, παιδιά του Πόντου και της Γαίας. Είχαν ένα μάτι και ένα δόντι το οποίο μοιράζονταν αναμεταξύ τους. Κάποιοι έλεγαν πως ήταν πανέμορφες και είχαν λαιμό κύκνου. Κάποτε, ήρθε στην σπηλιά τους ο Περσέας, θέλοντας να μάθει πού είναι η Γοργόνα Μέδουσα, αδερφή των Γραιών. Ξέροντας πως οι δαιμόνισσες θα αρνιόντουσαν να του αποκαλύψουν το λημέρι της αδελφής τους, άρπαξε το μάτι και το δόντι τους και τους είπε πως δεν θα τους τα επέστρεφε, αν δεν του έλεγαν πού ήταν η Γοργόνα Μέδουσα. Αυτές του είπαν να πάει στις Νύμφες του Βορρά για να του πουν. Ο Περσέας τότε πέταξε σε έναν ποταμό το μάτι τους, για να μην μπορέσουν να ειδοποιήσουν τις Νύμφες.
Μάζαρις

Ο Μάζαρις υπήρξε Έλληνας βυζαντινός συγγραφέας. Είναι μόνο γνωστός ως συντάκτης ενός σατιρικού κειμένου, "Ἐπιδημία Μάζαρι ἐν ᾌδου" ("Ταξίδι του Μάζαρι στον Άδη"). Η ταυτότητά του και το όνομά του είναι άγνωστες. Έχουν αναπτυχθεί δύο διαφορετικές υποθέσεις, καθώς είναι δύο οι γνωστές ιστορικές προσωπικότητες με το ίδιο όνομα, ένας Μανουήλ Μάζαρις, που ήταν ένας υμνογράφος και πρωτονοτάριος της Θεσσαλονίκης, και ένας Μάξιμος Μάζαρις, που ήταν μοναχός και ο συντάκτης ενός κειμένου γραμματικών νόμων. Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση αυτά τα δύο ονόματα αντιπροσωπεύουν στην πραγματικότητα τον ίδιο τον Μάζαρι. Επειδή υπάρχουν διάφορες υποθέσεις για την ταυτότητα του Μάζαρι, ο συντάκτης του ταξιδιού αναφέρεται συνήθως απλώς με το επώνυμό του.

Το "Ταξίδι του Μάζαρι στον Άδη" θεωρείται ότι έχει γραφτεί μεταξύ Ιανουαρίου 1414 και Οκτωβρίου 1415 μ.χ. Περιλαμβάνει στοιχεία κοινωνικής σάτιρας που έχουν στόχο τη βυζαντινή κυβερνώσα ελίτ, αλλά και κάποιες πληροφορίες για τις κατώτερες τάξεις στην Πελοπόννησο, συμπεριλαμβανομένων μερικών παρατηρήσεων για τις διάφορες εθνικές ομάδες που συναποτελούσαν τον πληθυσμό της. Σε μια φανταστική επιστολή, ο Μάζαρις απαριθμεί τους «Λακεδαίμονες», τους «Ιταλούς», τους «Πελοποννήσιους», τους «Σθλαβίνους», τους «Ιλλυριούς», τους «Αιγυπτίους» και τους «Ιουδαίους» ως κατοίκους της περιοχής του Μυστρά. Κάθε μια από αυτές τις ομάδες περιγράφεται με τα (συνήθως αρνητικά) εθνικά χαρακτηριστικά της. Από αυτές τις ομάδες, οι «Λακεδαίμονες» μπορούν εύκολα να προσδιοριστούν ως Τσάκωνες, οι «Ιταλοί» ως μέλη των διάφορων δυτικών αποικιακών ομάδων (ιδιαίτερα τους Ενετούς και τους Γενουάτες), οι «Πελοποννήσιoι» ως Έλληνες, οι «Ιλλύριοι» ως «Αλβανοί», και οι «Αιγύπτιοι» ως Ρομ (τσιγγάνοι).
Δευτέρα Παρουσία

Η εικόνα «"Η Δευτέρα Παρουσία"», έργο του 16ου αιώνα, από τη [[Μονή Αγίου Παντελεήμονος Ηρακλείου|Μονή Αγίου Παντελεήμονος Νομού Ηρακλείου]]Οι όροι "Δευτέρα Παρουσία" και "Δεύτερη Έλευση" αφορούν γενικά μελλοντολογικές ή εσχατολογικές προφητείες διαφόρων θρησκειών και πολιτισμών. Η πιο χαρακτηριστική αφορά τη χριστιανική δοξασία σχετικά με την επιστροφή του Ιησού Χριστού, με τη χρήση των σχετικών Βιβλικών όρων «παρουσία» και «έλευση».
Αστακομακαρονάδα

thumb|Αστακομακαρονάδα
Η αστακομακαρονάδα είναι ένα φαγητό με κύρια συστατικά τα μακαρόνια και τον αστακό.

Η προέλευση της συνταγής είναι μάλλον ιταλική, από τη Σικελία και τη Σαρδηνία. Στην αστακομακαρονάδα ο αστακός δε χρησιμοποιείται στη σάλτσα των μακαρονιών: η αστακομακαρονάδα δεν είναι σπαγγέτι με σάλτσα αστακού. Αντίθετα, ο αστακός βράζεται χωριστά από τη σάλτσα και συνοδεύεται απλά από σπαγγέτι με σάλτσα ντομάτα. Είναι ωστόσο δυνατόν να χρησιμοποιηθεί το νερό από το βρασμό του αστακού και για τον βρασμό των μακαρονιών.

Στην Ελλάδα, το πιάτο άρχισε να γίνεται δημοφιλές τη δεκαετία 1990 σε ψαροταβέρνες και εστιατόρια στα νησιά.


Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κωνσταντίνος Μανασσής

Ο Κωνσταντίνος Μανασσής ήταν βυζαντινός λόγιος και εκκλησιαστικός που έζησε το α΄ ήμισυ του 12ου αιώνα. Υπήρξε χρονογράφος και ποιητής με έργα που χαρακτηρίζονται από τη λαϊκή αντίληψη της ιστορίας αφού συχνά εξαίρουν μη σημαντικά γεγονότα, έχουν πομπώδες ύφος, πλούσιο σε ηθικές παρεκβολές.
Ζυμαρικό

Ζυμαρικό είναι τρόφιμο το οποίο φτιάχνεται συνήθως από αλεύρι ή σιμιγδάλι σκληρού σίτου και νερό (και σε κάποιες περιπτώσεις και με αυγά).

Παραδείγματα ιταλικών ζυμαρικών (pasta) είναι:
*τα σπαγγέτι
*τα ραβιόλι
*τα μακαρόνι (macaroni)
*τα ριγκατόνι
*τα τορτελίνια
*οι πέννες
*τα φουζίλι
*οι ταλιατέλες
*τα λινγκουίνια
*τα λαζάνια

Παραδείγματα ελληνικών ζυμαρικών είναι: [πολλές φορές στα ελληνικά έχει επικρατήσει ο όρος "μακαρόνια" για όλα τα είδη ζυμαρικών]
*οι χυλοπίτες
*τα φλομάρια
*τα σκιουφιχτά
*το κριθαράκι
*οι γκόγκες
*ο τραχανάς

Τα ζυμαρικά σερβίρονται με σάλτσα, συνήθως κόκκινη (τομάτας), αν και η λευκή σάλτσα με γάλα/αυγά είναι επίσης δημοφιλής.

Τα ζυμαρικά είναι δημοφιλή φαγητά σε όλο τον κόσμο.
Καλάις

Στην Ελληνική Μυθολογία ο Καλάις ήταν γιος του Βορέα και της Ωρειθυίας αδελφός του Ζήτη επίσης πτερωτού όπως ο ίδιος. Αμφότεροι κατά την Αργοναυτική εκστρατεία απελευθέρωσαν τον Φινέα από τις Άρπυιες. Αναφέρονταν ως ωραίοι και ευκίνητοι αέρινοι ήρωες. Τόσο ο Καλάις όμως όσο και ο αδελφός του Ζήτης φονεύθηκαν από τον Ηρακλή στη Τήνο όπου και υπήρχαν οι τάφοι τους μετά επιτάφιων στηλών των οποίων κατά αρχαία παράδοση η μία κινούνταν όταν έπνεε Βορρέας (Βοριάς).

Οι παραπάνω αποτελούσαν ιδεατές ανθρωπόμορφες έννοιες των παρά τον Βορρά πνεόντων ανέμων, αρκετά έντονων στη Τήνο τον Δεκαπενταύγουστο, γνωστοί σήμερα ως "Μελτέμια".

Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Ηρακλής
Σταυράκιος

Ο Σταυράκιος (απεβ. 11 Ιανουαρίου 812) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας, γιος του Νικηφόρου Α΄ και συμβασιλέας με τον πατέρα του από το 803, ο οποίος ηγείτο του τιμητικού σώματος των Ικανάτων.
Στέφανος Στρατηγός

Ο Στέφανος Στρατηγός (1923 - 6 Απριλίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (αγγλικά: "European Commission", γαλλικά: "Commission européenne", αναφέρεται συχνά ως Κομισιόν) είναι θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απώτερο σκοπό την προστασία των κοινοτικών συμφερόντων των κρατών μελών της Ένωσης. Ιδρύθηκε το 1951 και έχει ως έδρα τις Βρυξέλλες, διατηρώντας επίσης γραφεία στο Λουξεμβούργο και αντιπροσωπείες σε όλες τις χώρες της Ένωσης. Η Επιτροπή προτείνει νέες ευρωπαϊκές νομοθετικές πράξεις, τις οποίες υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί συγχρόνως εκτελεστικό όργανο της Ένωσης, αρμόδιο για την εφαρμογή των κοινών πολιτικών και την εξασφάλιση της εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ενώ παράλληλα διαχειρίζεται τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τον οικονομικό προϋπολογισμό της. 
thumb|Το κτίριο Μπερλεμόν, έδρα της Κομισιόν
Τα μέλη της ονομάζονται επισήμως "επίτροποι" και συχνά με τον όρο "Ευρωπαϊκή Επιτροπή" αναφερόμαστε στο σώμα των επιτρόπων που ασκούν τη διοίκηση του οργάνου. Από το 2005, μετά τις αλλαγές της συνθήκης της Νίκαιας, κάθε κράτος μέλος εκπροσωπείται από έναν επίτροπο. Σε αντίθεση με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάθε μέλος της Επιτροπής έχει ευρωπαϊκό ρόλο, διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο που του ανατίθεται από τον πρόεδρο της στην αρχή της θητείας του και το χειρίζεται με ενιαίο Ευρωπαϊκό χαρακτήρα και προσανατολισμό, χωρίς υποδείξεις από εθνικές κυβερνήσεις ή άλλους οργανισμούς.
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες

Το Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες είναι έγχρωμη ελληνική κωμική ταινία του 1956, σε σκηνοθεσία Γιάννη Πετροπουλάκη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Ηλία Λυμπερόπουλο και η παραγωγή ανήκει στον Λάμπρο Ουίλιαμ. Πρωταγωνιστεί η Ρένα Βλαχοπούλου. Πρόκειται για την πρώτη έγχρωμη ελληνική ταινία κανονικού μήκους και την πρώτη με σύγχρονο θέμα.
Ημιαγωγός

Ημιαγωγός είναι κάθε υλικό που έχει ειδική αντίσταση με τιμές ανάμεσα σε αυτές των μονωτών (μεγάλη) και των αγωγών (μικρή) και που εμφανίζει ραγδαία μείωση της ειδικής του αντίστασης με την αύξηση της θερμοκρασίας του.
Άβελ

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο Άβελ ήταν ο δεύτερος γιος του πρώτου συζυγικού ζεύγους της ανθρωπότητας, του Αδάμ και της Εύας, αδελφός του Κάιν από τον οποίο και βρήκε τραγικό θάνατο.

__ΜΕΠΠ__
Δανική γλώσσα

Η δανική γλώσσα ("dansk") ανήκει στις βόρειες (αποκαλούμενες επίσης σκανδιναβικές γλώσσες), υποομάδα του γερμανικού κλάδου των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Ομιλείται από 6 εκατ. ανθρώπους περίπου, κυρίως στη Δανία ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται 50.000 άτομα στα βόρεια τμήματα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν στη Γερμανία, όπου βρίσκεται υπό το καθεστώς μειονοτικής γλώσσας. Η Δανική γλώσσα έχει καθεστώς επίσημης γλώσσας σε σχολεία των πρώην δανικών αποικιών, της Γροιλανδίας και των νήσων Φερόες, που απολαμβάνουν πλέον καθεστώς σχετικής αυτονομίας. Στην Ισλανδία, που ήταν τμήμα της Δανίας έως το 1944, η δανική γλώσσα είναι η δεύτερη ξένη γλώσσα που διδάσκεται στα σχολεία.

Η γλώσσα άρχισε να προβάλλει από την αρχαία σκανδιναβική γλώσσα περίπου κατά τον 13ο αιώνα ξεχωρίζοντας από τις άλλες σκανδιναβικές εθνικές γλώσσες (πρώτη μετάφραση της Βίβλου το 1550) με τη διαμόρφωση διακριτής ορθογραφίας, διαφορετικής από εκείνη της Σουηδικής. Ωστόσο, η γραπτή μορφή της γλώσσας είναι ευκολότερα κατανοητή από τους Σουηδούς, παρά η προφορική εκφορά της. Η σύγχρονη δανική χαρακτηρίζεται από μια έντονη ροπή ελάττωσης πολλών ήχων ιδιαίτερα δύσκολων να κατανοηθούν και να προφερθούν από αλλοδαπούς ομιλητές.
Ααρών

Ο Ααρών ήταν γιος του Αμράμ και της Ιωχαβέδ και υπήρξε ο πρώτος Αρχιερέας του Ισραήλ. Καταγόταν από τη φυλή Λευί και ήταν μεγαλύτερος αδερφός του Μωυσή και της Μαριάμ. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, με την οποία απέκτησε 4 γιούς: τον Ναδάβ, τον Αβιού, τον Ελεάζαρ και τον Ιθάμαρ. 

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Ήταν ικανός στο λόγο και αυτός ήταν ο λόγος που ο Μωυσής, που ήταν βραδύγλωσσος, όταν πήρε εντολή απ' το Θεό να παρουσιαστεί στον Φαραώ και να του ζητήσει την απελευθέρωση του λαού του Ισραήλ, είχε μαζί του τον Ααρών. Αρχηγός βέβαια των Ισραηλιτών ήταν ο Μωυσής. Ο Ααρών ήταν ο βοηθός του. Η Παλαιά Διαθήκη τον ονομάζει δεξί χέρι και φωνή του Μωυσή. Ο Ααρών προσπάθησε να πείσει τον Φαραώ να αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν για την πατρίδα τους. Ο Φαραώ αρνήθηκε κι έκανε ακόμα σκληρότερη την τυραννία. Ο Ααρών παρουσιάστηκε και πάλι στον Φαραώ. Μα αυτός και πάλι αρνήθηκε. Τότε ο Ααρών, με τη δύναμη του Θεού, άφησε το ραβδί του κι αυτό έγινε φίδι, που κινούσε απειλητικά τα γλωσσίδια του κατά του Φαραώ. Ο Ααρών το έπιασε από την ουρά και αυτό ξαναπήρε τη μορφή του ραβδιού.

Την άλλη μέρα ο Ααρών μπροστά στον Φαραώ άπλωσε το ραβδί του πάνω από τον ποταμό Νείλο. Τα νερά του ποταμού μεταβλήθηκαν σε αίμα, τα ψάρια ψόφησαν, οι άνθρωποι δεν είχαν νερό. Ο Φαραώ όμως έμεινε αλύγιστος. Θεωρούσε τα θαύματα αυτά πράξεις μαγικές. Μόνο όταν ενέσκηψαν οι δέκα πληγές, ο Φαραώ άφησε τους Ισραηλίτες να φύγουν.

Όταν έφτασαν στο όρος Σινά, υπήρξε απουσία του Μωυσή για σαράντα μέρες ώστε να παραλάβει τις δέκα εντολές. Η πολυήμερη απουσία του Μωυσή στην κορυφή του όρους έγινε αφορμή πρόκλησης αναταραχής μεταξύ του λαού, ο οποίος απαίτησε από τον Ααρών να του δώσει "θεούς" οι οποίοι να προπορεύονται κατά την πορεία στην έρημο. Τότε ο Ααρών κάτω από την πίεση του ανυπόμονου λαού υπέκυψε, κατασκεύασε χρυσό μοσχάρι ("μόσχον χωνευτόν") από χρυσά κοσμήματα, και επέτρεψε τη λατρεία του. Με την επιστροφή του, ο Μωυσής εξοργίστηκε γι' αυτή την απιστία και κατέστρεψε το είδωλο. Αργότερα όμως επανήλθε η τάξη, όλοι μετάνοιωσαν για την ηθική τους κατάπτωση και έτσι ο Μωυσής μεσολάβησε για τη θεία συγχώρεση. Όμως, η αρχιερατική θέση του Ααρών και των απογόνων του αμφισβητήθηκε από τους Λευίτες και προέκυψε η ανάγκη επίκλησης της Θείας μαρτυρίας. Η ράβδος του Ααρών τοποθετήθηκε μέσα στη Σκηνή του Μαρτυρίου και άνθησε. Ο Ααρών αποδείχθηκε έτσι εκλεκτός του Θεού και του ανατέθηκαν ιερατικά καθήκοντα. 

Το ταξίδι έπειτα συνεχίστηκε προς τη Γη της Επαγγελίας, ο Ααρών όμως δεν έφτασε ποτέ εκεί, τιμωρηθείς για τη λιποψυχία του κατά την πορεία μέσα στην έρημο. Κατ' εντολήν του θεού, οδηγήθηκε από τον Μωυσή στο όρος Ωρ μαζί με τον γιό του Ελεάζαρ. Εκεί, ο Μωύσής κατέστησε νέο αρχιερέα τον Ελεάζαρ. Ο Ααρών πέθανε σε αυτό το όρος σε ηλικία 123 ετών.

Η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Ααρών την Κυριακή των Προπατόρων και την 20ή Ιουλίου. Ο Ααρών αναφέρεται και στο Κοράνι με το όνομα Χαρούν.
Ελάμ

frame|thumb|300|right|Η αρχαία χώρα του Ελάμ στον Περσικό Κ.
thumb|300px|Ελαμίτικο ανάγλυφο με μια νεαρή γυναίκα νηματουργό – Μουσείο του Λούβρου
thumb|300px|Ελαμίτικο ανάγλυφο που παριστάνει γυναίκα με ουρά ψαριού να κρατάει φίδια – Μουσείο του Λούβρου
thumb|300px|Ασημένιο κύπελλο με Ελαμίτικη επιγραφή – 3η χιλιετία π.χ.

Με την ονομασία Ελάμ φέρεται αρχαία χώρα ανατολικά της Βαβυλώνας, κατά μήκος των ΒΑ. ακτών του Περσικού κόλπου, της οποίας όμως πρωτεύουσα φέρεται η ιστορική πόλη Σούσα, η οποία όταν την κατέλαβαν οι Πέρσες κατέστη πρωτεύουσα της Σατραπείας της Σουσιανής. Η χώρα Ελάμ προσδιορίζεται στη θέση του σημερινού Χουζιστάν, όπου και η αρχαία Σουσιανή. Πρόκειται για περιοχή της νοτιοδυτικής Περσίας.
Βισκαϊκός κόλπος

thumb|right|Χάρτης του Βισκαϊκού κόλπου.

Ο Βισκαϊκός κόλπος ή Γασκωνικός κόλπος (ισπανικά: "Golfo de Vizcaya" ή κοινώς "Mar Cantábrico"; γαλλικά: "Golfe de Gascogne"; βασκικά: "Bizkaiko Golkoa") είναι κόλπος του Βορείου Ατλαντικού Ωκεανού. Βρίσκεται στα δυτικά της Γαλλίας και βορειοδυτικά της Ισπανίας εκτεινόμενος κατά μήκος της περιοχής μεταξύ Βρετάνης και Γαλικίας. Πήρε το όνομά της από την ισπανική επαρχία της Βισκαϊκής.

Μέρος της υφαλοκρηπίδας εκτείνεται βαθιά μέσα στον κόλπο, έχοντας ως αποτέλεσμα πολλές περιοχές με αρκετά ρηχά νερά, που προκαλούν τις τρικυμίες, για τις οποίες είναι γνωστή η συγκεκριμένη περιοχή.



Κατηγορία:Κόλποι στη Γαλλία
Κατηγορία:Κόλποι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισπανίας
Κατηγορία:Ατλαντικός Ωκεανός
ISO 639-2

ISO 639-2:1998 τριγράμματοι κωδικοί αναπαράστασης ονομάτων γλωσσών — Μέρος 2: Alpha-3 κωδικός

Είκοσι δύο από τις γλώσσες έχουν κωδικούς τριγράμματους:
* κωδικό για βιβλιογραφική χρήση (ISO 639-2/B)
* κωδικό για για ορολογία (ISO 639-2/T).

Αυτές οι είκοσι δύο γλώσσες διαθέτουν όλες ISO 639-1 κωδικό.
ISO 639-1

Το ISO 639-1 είναι το πρώτο τμήμα του ISO 639, διεθνούς στερεότυπου προτυποποίησης της οικογένειας γλωσσικών κωδικών. Διαμορφώνεται από 136 διγράμματους κωδικούς, που χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση των μείζονων γλωσσών παγκοσμίως. Οι κωδικοί χρησιμοποιούνται ως συντομεύσεις για την αναγνώριση των γλωσσών. Για παράδειγμα

* Η Αγγλική αναπαριστάνεται με το en
* Η Γερμανική αναπαριστάνεται με το de (με το γηγενές όνομα "Deutsch")
* Η Ιαπωνική αναπαριστάνεται με το ja (ακόμα και αν το γηγενές όνομα είναι "Nihongo")

Το ISO 639-1 έγινε επίσημη τυποποίηση το 2002, αλλά προϋπήρχε σε μορφή προσχέδιου πριν από αρκετά χρόνια. Ο τελευταίος κωδικός που προστέθηκε ήταν το ht, για την Αϊτινή Κρεολή γλώσσα στις 26 Φεβρουαρίου 2003. Η χρήση της τυποποίησης προτάθηκε από την RFC 1766 τον Μάρτιο του 1995, και συνεχίστηκε με την RFC 3066 από τον Ιανουάριο του 2001. 

Νέοι κωδικοί ISO 639-1 δεν προστέθηκαν, εφόσον δημιουργήθηκαν κωδικοί ISO 639-2. Τα συστήματα που χρησιμοποιούν ISO 639-1 και 639-2, με προτιμώμενους τους κωδικούς 639-1, δε χρειάζεται να αλλάξουν την τυποποίησή τους.
Κωδικοί που προστέθηκαν μετά την έκδοση της RFC τον Ιανουάριο του 2001:
Κουρτ Μπεκ

}}
Ο Κουρτ Μπεκ ("Kurt Beck", Bad Bergzabern, 5 Φεβρουαρίου 1949) είναι Γερμανός πολιτικός, πολιτευόμενος με το SPD. Ήταν πρωθυπουργός του ομόσπονδου κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου από τις 26 Οκτωβρίου 1994 ως τις 15 Ιανουαρίου 2013 και από το 2006 μέχρι το 2008 ήταν πρόεδρος του κόμματος.

Είναι γιος πλινθοκτίστη και εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος μηχανικός και εκπρόσωπος των εργαζομένων σε εργατικά συμβούλια. Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο. Από το 1972 είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
Τζακ Κέρουακ

O Τζακ Κέρουακ ("Jack Kerouac", πραγματικό όνομα: "Jean-Louis Lebris de Kérouac", 12 Μαρτίου 1922 - 21 Οκτωβρίου 1969) ήταν Αμερικανός λογοτέχνης, εικονοκλάστης του γραπτού λόγου, ένας από τους κύριους εκπροσώπους, μαζί με τους Γουίλιαμ Μπάροουζ και Άλλεν Γκίνσμπεργκ, της Μπιτ γενιάς (αγγλ. "Beat Generation") και εισηγητής του ομώνυμου όρου. Ανάμεσα στα διασημότερα έργα του ανήκουν τα μυθιστορήματα "Οι αλήτες του Ντάρμα", "Οι υποχθόνιοι" και πάνω απ΄όλα το "Στο δρόμο". 

Ο Κέρουακ αναγνωρίζεται για τη μέθοδο της αυθόρμητης πρόζας. Από θεματικής πλευράς, το έργο του εκτείνεταιν σε πεδία όπως η Καθολική πνευματικότητα, η τζαζ, η ελευθεριότητα, ο Βουδισμός, τα ναρκωτικά, η φτώχεια και τα ταξίδια. Κατέστη διασημότητα του underground και, μαζί άλλους Μπιτ λογοτέχνες, ένας από τους προγόνους του κινήματος των χίπις, αν και παρέμεινε εχθρικός προς ορισμένα από τα πολιτικά ριζοσπαστικά στοιχεία του.

Το 1969, σε ηλικία 47 χρονών, ο Κέρουακ πέθανε από εσωτερική αιμορραγία εξαιτίας της μακροχρόνιας κατάχρησης αλκοόλ. Από το θάνατό του, το λογοτεχνικό κύρος του Κέρουακ έχει αυξηθεί, και πολλά απαρατήρητα στο παρελθόν έργα του έχουν δημοσιευθεί. Όλα τα βιβλία του είναι σε κυκλοφορία σήμερα, συμπεριλαμβανομένων των "Η Κωμόπολη και η Πόλη", "Στο δρόμο", "Ντόκτορ Σακς", "Οι αλήτες του Ντάρμα", "Mexico City Blues", "Οι υποχθόνιοι", "Ο γυρισμός του ταξιδευτή", "Οράματα του Κόντυ", "Η θάλασσα τ' αδέρφι μου", και "Μπιγκ Σερ".
Εξαφανισμένη γλώσσα

Εξαφανισμένη γλώσσα (αποκαλείται επίσης νεκρή γλώσσα) είναι εκείνη που δε διαθέτει πλέον φυσικούς ομιλητές. Τυπικά τούτο συμβαίνει όταν μια γλώσσα περνά στο στάδιο του γλωσσικού θανάτου μέσω της άμεσης αντικατάστασής της με κάποια άλλη, όπως συνέβη για παράδειγμα με την Κοπτική, που αντικαταστάθηκε από την Αραβική, και πολλές γλώσσες των γηγενών της Αμερικής, των οποίων οι γλώσσες αντικαταστάθηκαν από την Αγγλική, τη Γαλλική, την Ισπανική ή την Πορτογαλική. 

Η εξαφάνιση μιας γλώσσας συμβαίνει, επίσης, όταν η γλώσσα διέρχεται φάση ταχείας εξέλιξης ή αφομοίωσης έως ότου τελικά δίνει τη θέση της στο απότοκο αυτής της εξέλιξης, που θεωρείται διαφορετική γλώσσα (ή γλωσσική οικογένεια). Σε αυτή την περίπτωση ανήκει η Λατινική. Είναι εξαφανισμένη (νεκρή) γλώσσα αλλά είναι γονέας των σύγχρονων ρομανικών γλωσσών. Κατά τον ίδιο τρόπο η Σανσκριτική γλώσσα είναι γονέας των Ινδοάριων γλωσσών και η αρχαία αγγλική γονέας της σύγχρονης αγγλικής. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια εξαφανισμένη γλώσσα παραμένει σε χρήση για επιστημονικούς, νομικούς, ή θρησκευτικούς σκοπούς. Η Σανσκριτική, η Λατινική και η αρχαία εκκλησιαστική σλαβονική, η Ελληνιστική Κοινή, η Κοπτική και η αρχαία θιβετιανή γλώσσα είναι ορισμένες από τις αρχαίες γλώσσες που χρησιμοποιούνται ως ιερές γλώσσες. 

Η γλώσσα που έχει ζώντες ομιλητές ονομάζεται ζωντανή γλώσσα. Σύμφωνα με το "Ethnologue" υπάρχουν 6.912 γνωστές ζωντανές γλώσσες.

Σε μία τουλάχιστον γνωστή περίπτωση, αυτήν της Εβραϊκής, έγινε επιτυχημένη προσπάθεια αναβίωσης μιας λειτουργικής γλώσσας. Υπήρξαν και άλλες προσπάθειες αναγέννησης γλωσσών (Μανξ, Κοπτική και Κορνουαλική), αλλά η επιτυχία αυτών των προσπαθειών είναι μάλλον αμφίβολη, καθώς είναι εμφανές -τουλάχιστον από πολιτικής άποψης- ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν γηγενείς γλώσσες μιας κοινότητας ομιλητών.
Στάνλεϊ Κούμπρικ

Ο Στάνλεϊ Κούμπρικ ("Stanley Kubrick", 26 Ιουλίου 1928 — 7 Μαρτίου 1999) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός ταινιών. Θεωρείται ευρέως ως ο καλύτερος και πιο σημαντικός σκηνοθέτης όλων των εποχών.
Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων

Η Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (Υ.ΕΝ.Ε.Δ.) ήταν ο τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σταθμός των Ενόπλων Δυνάμεων που υπαγόταν στην ευθύνη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, και το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι που ξεκίνησε στην Ελλάδα. Η πρώτη του εκπομπή έγινε στις 27 Φεβρουαρίου του 1966, τέσσερις μέρες μετά την έναρξη των τηλεοπτικών εκπομπών του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και αρχικά ως Τηλεόρασις Ενόπλων Δυνάμεων.

Η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. ήταν το τρίτο τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε τηλεοπτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα (το πρώτο ήταν ο Σταθμός Τηλεοράσεως της ΔΕΗ και το δεύτερο ήταν το κανάλι του ΕΙΡ). Η πρώτη εκπομπή που μεταδόθηκε εκείνη την ημέρα από την Υ.ΕΝ.Ε.Δ. ήταν το ντοκιμαντέρ "Κέρκυρα". Η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. το πρώτο διάστημα της λειτουργίας ήταν γνωστή και ως "Κανάλι 10 (ή Δίαυλος 10)", λόγω της συχνότητας από την οποία εξέπεμπε. Λίγα χρόνια αργότερα, μεταφέρθηκε στην συχνότητα 5 VHF (εκπομπή από Πάρνηθα).

Στις 14 Νοεμβρίου 1970 με το υπ' αριθμόν 722/70 νομοθετικό διάταγμα της χούντας, συστάθηκε η "Υ.ΕΝ.Ε.Δ." η οποία ανέλαβε τον τηλεοπτικό σταθμό με το νέο όνομα ενώ παράλληλα κατείχε και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Την 1η Οκτωβρίου 1982, με το νόμο 1288 η "Υ.ΕΝ.Ε.Δ." αποστρατιωτικοποιήθηκε και υπήχθη στο Υπουργείο Προεδρίας.
Λάμπρος Παπακώστας

Ο Λάμπρος Παπακώστας (20 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας αθλητής του άλματος εις ύψος.
Ανδρέας Λασκαράτος

Ο Ανδρέας Λασκαράτος (1 Μαΐου 1811-24 Ιουλίου 1901) ήταν αξιόλογος σατιρικός ποιητής και πεζογράφος από την Κεφαλλονιά. Αφορίστηκε από την Εκκλησία εξ αιτίας των σατιρικών βελών του κατά των κληρικών.
Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν

Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν ή ορθότερα Το Δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ (γερμ. "Der Ring des Nibelungen") είναι ο τίτλος μίας επικής τετραλογίας έργων όπερας του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Το σύνολο των έργων θεωρείται μία από τις σημαντικότερες δημιουργίες στην ιστορία της μουσικής. Εκτός από τις μουσικές καινοτομίες που εισήγαγε στο είδος της όπερας, το έργο διαθέτει μία πλούσια πλοκή, βασισμένη σε μύθους και παραδοσιακές εξιστορήσεις. Η παρουσίαση ολόκληρης της τετραλογίας πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια τεσσάρων διαδοχικών παραστάσεων, καταλαμβάνοντας συνολικά διάστημα περίπου 15 ωρών. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερες τεχνικές ικανότητες που απαιτεί, καθιστά τον πλήρη κύκλο ως ένα από τα πλέον απαιτητικά αλλά και ενδιαφέροντα έργα του είδους. Το πρώτο μέρος είναι χρονικά το συντομότερο, με διάρκεια συνήθως μεταξύ δύο ή τριών ωρών, ενώ η τελευταία κατά σειρά όπερα, "Το Λυκόφως των Θεών", διαρκεί μέχρι και πέντε ώρες. 

Αποτελείται από τις επιμέρους τέσσερις όπερες:
* "Ο Χρυσός του Ρήνου"
* "Βαλκυρία"
* "Ζίγκφριντ"
* "Το Λυκόφως των Θεών"
Μισέλ Τραμπλαί

Ο Μισέλ Τραμπλαί ("Michel Tremblay", Μόντρεαλ, Καναδάς, 25 Ιουνίου  1942 - ...) είναι διακεκριμένος γαλλοκαναδός θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος.

Ο Τραμπλαί (το ονομά του προφέρεται: "Τραμ-μπλαί") πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια στο Πλατώ Μον-Ρουαγιάλ (Plateau Mont-Royal), που ήταν τότε μία φτωχική γειτονιά κεμπεκιωτών εργατών του Μόντρεαλ. Οι εμπειρίες του σ' αυτήν την γειτονιά έγιναν το κεντρικό θέμα των πρώτων του θεατρικών έργων, αλλά και των πρώτων του μυθιστορημάτων.

Το πρώτο του θεατρικό έργο ήταν "Οι κουνιάδες" ("Les Belles-Sœurs"), που το έγραψε το 1965 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μόντρεαλ στις 28 Αυγούστου του 1968. Με το έργο αυτό, ο Τραμπλαί ανέδειξε την διάλεκτο Ζουάλ των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων του Κεμπέκ, από παραπαίδι της γαλλικής γλώσσας, σε δυναμικό εκφραστικό μέσο της κεμπεκιώτικης λογοτεχνίας. 

Ακολούθησαν τα θεατρικά έργα "Ωσαννά" ("Hosanna") και "Η δούκισσα του Λανζαί ('La Duchesse de Langeais"), τα οποία απηχούν τις έντονες κοινωνικές αλλαγές στο Κεμπέκ κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, καθώς και το εθνικό αίσθημα των γαλλόφωνων Κεμπεκιωτών, που θα εκφραστεί τελικά με την άνοδο στην εξουσία του εθνικιστικού Κόμματος του Κεμπέκ (Parti Québecois) το 1976 και τα δημοψηφίσματα για ανεξαρτητοποίηση της επαρχίας το 1980 και το 1995. 

Κατά την δεκαετία του 1970, ο Τραμπλαί στράφηκε προς το μυθιστόρημα γράφοντας έξι τόμους με τα «χρονικά» του Πλατώ Μον-Ρουαγιάλ, μεταξύ των οποίων "Η χοντρή από δίπλα είναι έγκυος" ("La grosse femme d'à côté est enceinte", 1978) και "Η δούκισσα και ο πληβείος" ("La duchesse et le roturier", 1982).

Δεδηλωμένος ομοφυλόφιλος, έγραψε το σενάριο για μία τηλεοπτική σειρά με τίτλο "Η καρδιά ξεσκέπαστη" ("Le cœur découvert") και θέμα την ζωή ενός ζευγαριού ομοφυλοφίλων στο Κεμπέκ. 

Τα πιο πρόσφατα έργα του είναι "Το μαύρο τετράδιο" ("Le cahier noir", 2003) και "Το κόκκινο τετράδιο" ("Le cahier rouge", 2004).

Το 2005 ανακοίνωσε ότι πάσχει από καρκίνο του φάρυγγα και διέκοψε τις δημόσιες εμφανίσεις του. Παρότι στο παρελθόν ήταν φανατικός υποστηρικτής της ανεξαρτησίας του Κεμπέκ και γι' αυτόν τον λόγο είχε αρνηθεί να γίνει μέλος του τιμητικού Τάγματος του Καναδά, εντούτοις τον Απρίλιο του 2006, δήλωσε πως δεν πιστεύει πλέον σε ένα ανεξάρτητο Κεμπέκ.

Δυστυχώς δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστός πέρα από τα σύνορα της πατρίδας του και έργα του δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.
Λορέντζος Μαβίλης

Ο Λορέντζος Μαβίλης (Ιθάκη, 6 Σεπτεμβρίου 1860 - 28 Νοεμβρίου 1912) ήταν Ελληνοϊσπανός λυρικός ποιητής, και συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων. Ο Μαβίλης σκοτώθηκε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Θεωρείται ο μεγαλύτερος σονετογράφος της Ελλάδας.
Η αγάπη το βάζει στα πόδια

Η αγάπη το βάζει στα πόδια ("L'amour en fuite") είναι Γαλλική ταινία του 1979 σε σκηνοθεσία του Φρανσουά Τριφό ("François TRuffaut").
Τοπάζ

Το Τοπάζ είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ, παραγωγής του 1969.

Το 1996 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παράνομο κρεβάτι

Το Παράνομο κρεβάτι (πρωτότυπος τίτλος "Domicile conjugal") είναι γαλλική ταινία του 1970, σε σκηνοθεσία του Φρανσουά Τριφό ("François Truffaut").
Μπομπ Μπίμον

<br>
Ο Μπομπ Μπίμον ("Robert "Bob" Beamon", 29 Αυγούστου 1946) είναι Αμερικανός αθλητής.
Φάτιμα

μικρογραφία
Η Φάτιμα είναι πόλη της Πορτογαλίας, διάσημη για τα θρησκευτικά οράματα που λέγεται ότι εθεάθησαν εκεί το 1917. Η πόλη έχει περίπου 10.000 κατοίκους και βρίσκεται στην περιοχή Santarιm στην κεντρική Πορτογαλία, 187 χλμ νότια του Πόρτο και 123 χλμ βόρεια της Λισσαβώνας.
Πόρτο

Το Πόρτο (αναφερόμενο και Οπόρτο) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Πορτογαλίας, μετά την πρωτεύουσα Λισσαβώνα. Τοποθετημένη κατά μήκος των εκβολών του ποταμού Ντόουρο (Douro), στα βόρεια της χώρας, είναι ένα από τα παλαιότερα Ευρωπαϊκά κέντρα και έχει ενταχθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1996.

Το κρασί Βίνιο ντο Πόρτο (Vinho do Porto, κρασί του Πόρτο) οφείλει το όνομά του στην πόλη του Πόρτο. Είναι μια από τις βιομηχανοποιημένες περιοχές στην Πορτογαλία.
Όμπιδος

thumb
Η Όμπιδος (Óbidos) είναι πόλη της Πορτογαλίας. Έχει πληθυσμό γύρω στους 3.100 κατοίκους και αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου ("concelho") στην επαρχία Λέιρια. 

Το όνομα της πόλης πιθανότατα προέρχεται από το λατινικό "oppidum", που σημαίνει "άστυ, εντός των τειχών". Πιστεύεται ότι η πόλη είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας ρωμαϊκής πόλης "Eburobrittium", που αναφέρεται στον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, στην περιοχή μεταξύ του "Collipo" και του "Olisipo". Οι έρευνες μέχρι σήμερα έχουν αποκαλύψει ίχνη από το ρωμαϊκό φόρουμ, λουτρά και άλλα κτήρια.

<br>
Αβέιρο

Το Αβέιρο (Πορτογαλικά: "Aveiro") είναι ένας δήμος στην Πορτογαλία με έκταση 199,9 τ.χλμ. και πληθυσμό 73.559 κατοίκους. Ο δήμος αποτελείται από 14 κοινότητες, και βρίσκεται στην περιοχή Αβέιρο. Ο νυν δήμαρχος είναι ο Ιlio Manuel Delgado DA Maia, που εκλέγεται από έναν συνασπισμό μεταξύ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και του δημοκρατικού κοινωνικού κέντρου.

Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Αβέιρο, με 67.003 κατοίκους στις 5 αστικές κοινότητες. Τοποθετημένο στην ακτή του Ατλαντικού Ωκεανού, το Αβέιρο είναι βιομηχανική πόλη με έναν σημαντικό λιμένα. Η πόλη Αβέιρο είναι επίσης το κέντρο της περιοχής Αβέιρο. Το Αβέιρο είναι γνωστό στην Πορτογαλία για τα παραδοσιακά γλυκά του, τους "ovos-τυφλοπόντικες" και τα "trouxas de ovos", και τα δύο που γίνονται από τα αβγά. Καλείται μερικές φορές "πορτογαλική Βενετία", λόγω των καναλιών και των βαρκών του που θυμίζουν την ιταλική πόλη της Βενετίας, δεδομένου ότι η πόλη αντιμετώπισε παρόμοια προβλήματα όταν προσπάθησε να κατακτήσει το νερό. Η πόλη χρονολογείται τουλάχιστον από τον 10ο αιώνα όταν ήταν γνωστή με το πρώτο λατινικό όνομα της Aviarium. 

Η πόλη είναι επίσης διάσημη για την παραγωγή άλατος και για τη συγκομιδή φυκιών, τα οποία χρησιμοποιούνται για λίπασμα στην περιοχή. Η πόλη είναι επίσης διάσημη για το Convento de Jesus (τώρα γνωστό ως μουσείο πόλης), που χτίστηκε τον 15ο αιώνα, και ο οποίος περιέχει τον τάφο της κόρης του Alfonso V, η ST. Joana, η οποία πέθανε το 1490. 

Το πανεπιστήμιο της πόλης δημιουργήθηκε το 1973 και θεωρείται ένα από τα δυναμικότερα πανεπιστήμια της Πορτογαλίας, που προσελκύουν χιλιάδες σπουδαστές στην πόλη.

Το Αβέιρο φιλοξένησε 3 παιχνίδια του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου του 2004.
Σφαιροβολία

thumb|right|200px|Σφαιροβολία. Εδώ ο Ραλφ Ρόουζ πρώτος μεταλλιούχος.
Η σφαιροβολία είναι ένα από τα αγωνίσματα ρίψεων των σύγχρονων αγώνων του στίβου.
Κλοντ Ζαντ

Η Κλοντ Ζαντ ("Claude Jade", 8 Οκτωβρίου 1948 - 1 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός. Ξεκίνησε την πορεία της με συμμετοχές κυρίως στο θέατρο και την τηλεόραση.

Ο Φρανσουά Τρυφώ και ο [[Κλοντ Ζαντ]] στην πρεμιέρα της τρίτης κοινής τους ταινίας "[[Η αγάπη το βάζει στα πόδια]]", 1979
Μέσα από μία θεατρική της ερμηνεία στο έργο "Ερρίκος Δ' " του Λουίτζι Πιραντέλλο, την ανακάλυψε ο Φρανσουά Τριφό και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε μία σειρά ταινιών του ("Κλεμμένα φιλιά, Παράνομο κρεβάτι, Η αγάπη το βάζει στα πόδια"). Έχει παίξει επίσης σε αμερικανικές ("Τοπάζ", του Άλφρεντ Χίτσκοκ), ιταλικές, ρωσικές και ιαπωνικές ταινίες. Στην τηλεόραση είχε την μεγαλύτερη της επιτυχία, στη σειρά «"Το νησί 30 φέρετρων"».
Αλγκάρβε

<br>

μικρογραφία
Αλγκάρβε (ή Αλγάρβε) είναι ένας από τους νομούς της Πορτογαλίας. Βρίσκεται στην νότια ακτή της Πορτογαλίας, περιλαμβάνοντας τις πόλεις Φάρο, Λάγκος, και Πορτιμάο. Το διοικητικό κέντρο είναι το Φάρο, όπου υπάρχουν διεθνές αεροδρόμιο και δημόσιο πανεπιστήμιο.

Η Αλγκάρβε είναι λοφώδης περιοχή, την οποία διασχίζουν πλούσιες κοιλάδες. Η έκτασή της είναι 5.412 τ.χλμ. και ο πληθησμός 410.000 μόνιμοι κάτοικοι. Κατά το καλοκαίρι ο πληθυσμός ανέρχεται σε ένα εκατομμύριο χάρη στην μεγάλη προσέλευση τουριστών.

Από την περιοχή κατάγεται και ο πολύ σπουδαίος θαλασσοπόρος, Βαρθολομαίος Ντιάζ.
Σετούμπαλ

thumb|right|Άποψη από τον ποταμό Σάντο.
thumb|right|Η περιοχή της Χερσονήσου του Σετούμπαλ στο χάρτη της Πορτογαλίας.
Το Σετούμπαλ είναι πόλη και δήμος της Πορτογαλίας με συνολική έκταση 172 τ.χλμ. και πληθυσμό 118.696 κατοίκων. Ο κεντρικός οικισμός έχει πληθυσμό 89.303 κατοίκους.

Ο Δήμος του Σετούμπαλ αποτελείται από οκτώ ενορίες, και είναι έδρα της αυτοδιοικητικής περιοχής της Χερσονήσου του Σετούμπαλ και της ευρύτερης Περιφέρειας του Σετούμπαλ. Βρίσκεται στις βόρειες όχθες των εκβολών του ποταμού Σάντο, περίπου 40 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας της Πορτογλαίας Λισσαβώνας.

Η πόλη γιορτάζει στις 15 Σεπτεμβρίου, την ημέρα κατά την οποία το 1860 ο Πέδρο Ε' της Πορτογαλίας ονόμασε επίσημα πόλη το Σετούμπαλ.

Στις αρχές του εικοστού αιώνα η πόλη ήταν σημαντικό κέντρο της αλιευτικής βιομηχανίας της Πορτογαλίας, με κύριο προϊόν τη σαρδέλα. Καμία από τις πολλές βιομηχανίες εκείνης της εποχής δεν λειτουργεί σήμερα. Αν και η περιοχή πλέον αποβιομηαχνοποιείται, ο τουρισμός παρουσιάζεται σαν μελλοντική προοπτική ανάπτυξης, καθώς το εθνικό πάρκο της ακτής της Αρραβίδα, που βρίσκεται κοντά στο Σετούμπαλ, προσφέρει παρθένες παραλίες και φυσικές ομορφιές. Μια αποικία δελφινιών ζει στον ποατμό Σάντο, και στην άλλη όχθη του ποταμού βρίσκεται η χερσόνησος Τρόια, όου βρίσκονται εγκαταλελειμμένα πολυώροφα ξενοδοχεία που ξεκίνησαν να κατασκευάζονται πριν διαπιστωθεί ότι το έδαφος εκεί ηταν ασταθές και υποχωρούσε.

Το κύριο ιστορικό μνημείο της πόλης είναι το "Μοναστήρι του Ιησού του Σετούμπαλ", του οποίου η εκκλησία του 15ου αιώνα αντιπροσωπεύει ένα από τα πρώτα δείγματα της πορτογαλικής γοτθικής αρχιτεκτονικής που έμεινε γνωστή με το όνομα "Manueline". Στο ίδιο στυλ κινείται και η εκκλησία του Αγίου Ιουλίου, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει και το "Φρούριο του Αγίου Φιλίππου" του 16ου αι. που σήμερα λειτουργεί ως πολυτελές ξενοδοχείο. Από το Σετούμπαλ κατάγεται ο διάσημος προπονητής Ζοζέ Μουρίνιο.
Αλβέρκα

<br>
thumb
H Αλβέρκα (πορτογαλικά: "Alverca do Ribatejo") είναι ένα από τα 11 τοπικά διαμερίσματα (freguesia) του ευρύτερου δήμου Vila Franca de Xira στην Κεντρική Πορτογαλία, 32 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, Λισαβώνας. Η Αλβέρκα καλύπτει έκταση 17,89 τ.χλμ. και κατά την απογραφή του 2001 είχε εγγεγραμμένο πληθυσμό 29.086 κατοίκους.

Μέχρι το 2005 (όταν και υποβιβάστηκε στην δεύτερη εθνική κατηγορία και διαλύθηκε λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων του) στην Αλβέρκα έδρευε ένα ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείο της χώρας , η ΦΚ Αλβέρκα (Futebol Clube de Alverca), το οποίο ανέδειξε μια σειρά σπουδαίων ποδοσφαιριστών του Πορτογαλικού και του διεθνούς ποδοσφαίρου.
Μανιτάρι

[[Αμανίτης ο μυγοκτόνος|Αμανίτα μουσκάρια η μυγοκτόνος]].|εναλλ.=

Μανιτάρι ονομάζεται κοινώς το ορατό μέρος πολυκύτταρων μυκήτων με τη χαρακτηριστική, συνήθως ομβρελοειδή μορφή. Πρόκειται για το σώμα του μανιταριού, δηλαδή το όργανο στο οποίο θα αναπτυχθούν τα σπόρια που θα εξασφαλίσουν τη διαιώνιση του είδους. Το κυρίως μέρος του μύκητα είναι υπόγειο και σχεδόν πάντα αθέατο το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Είναι το μυκήλιο που αναπτύσσεται σαν ιστός στο υπόστρωμα με τη μορφή των μυκηλιακών υφών.
Φάρο

thumb
thumb|200px
Η Φάρο είναι η νοτιότερη πόλη της Πορτογαλίας. Βρίσκεται στη περιοχή της Αλγκάρβε στην νότια Πορτογαλία. Η πόλη αριθμεί περίπου 50.000 κατοίκους, ενώ όλος ο δήμος 64.560 (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Είναι η έδρα του διαμερίσματος Φάρο και η πρωτεύουσα της περιοχής Αλγκάρβε.

Η πόλη διαθέτει δημόσιο πανεπιστήμιο (το πανεπιστήμιο της Αλγκάρβε), διεθνή αερολιμένα (αεροδρόμιο Φάρο), λιμάνι, μαρίνα και σιδηροδρομικό σταθμό.
Νικήσιανη

Η Νικήσιανη είναι κωμόπολη του Δήμου Παγγαίου και βρίσκεται στο νομό Καβάλας, σχεδόν στα όρια με τον Νομό Σερρών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 350μ στις Βορειοανατολικές παρυφές του όρους Παγγαίο. Ο πληθυσμός της φθάνει τους 2.087 κατοίκους.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια καπνού, καλαμποκιού και σιταριού καθώς και την κτηνοτροφία. Λόγω της ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς για την οποία διακρίνεται η περιοχή υπάρχουν αρκετές ταβέρνες οι οποίες γίνονται πόλος έλξης για τους φυσιολάτρες.

Η περιοχή από πολύ παλαιά έγινε γνωστή για το εκλεκτό μάρμαρο της (Αίαξ, μάρμαρο Νικήσιανης) το οποίο θεωρείται ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης.
Ειρήνη Παπά

Η Ειρήνη Παπά (γενν. ως "Ειρήνη Λελέκου", 3 Σεπτεμβρίου 1929) είναι Ελληνίδα ηθοποιός με διεθνή σταδιοδρομία.
Ζαν-Πιερ Λεό

Ο Ζαν-Πιερ Λεό ("Jean-Pierre Léaud", 28 Μαΐου 1944) είναι Γάλλος ηθοποιός. Η πρώτη του κινηματογραφική ερμηνεία έγινε όταν ήταν σε ηλικία δεκαπέντε ετών, ενσαρκώνοντας τον χαρακτήρα του Αντουάν Ντουανέλ στην ταινία "Τα 400 χτυπήματα", του Φρανσουά Τριφό. Έκτοτε, συμμετείχε σε μία σειρά ταινιών του Τριφό, υποδυόμενος τον συγκεκριμένο κινηματογραφικό ήρωα.
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (αγγλικά: "United States of America") αποκαλούμενες επίσης Ηνωμένες Πολιτείες, ΗΠΑ ή Αμερική, είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε έκταση και σε πληθυσμό χώρα της γης. Είναι ομοσπονδιακή συνταγματική δημοκρατία που περιλαμβάνει πενήντα πολιτείες και μια ομοσπονδιακή περιφέρεια. 

Η χώρα βρίσκεται ως επί το πλείστον στην κεντρική Βόρεια Αμερική, όπου οι σαράντα οκτώ συνεχόμενες πολιτείες και η Ουάσινγκτον Π.Κ., η περιφέρεια της πρωτεύουσας, βρίσκονται μεταξύ του Ειρηνικού και του Ατλαντικού ωκεανού, που συνορεύουν με τον Καναδά στα βόρεια και το Μεξικό στα νότια. Η πολιτεία της Αλάσκας βρίσκεται στο βορειοδυτικά της ηπείρου, με τον Καναδά στα ανατολικά και την Ρωσία στα δυτικά κατά πλάτος του Βερίγγειου Πορθμού. Η πολιτεία της Χαβάης βρίσκεται στο αρχιπέλαγος στο μέσο Ειρηνικό. Η χώρα επίσης κατέχει αρκετά εδάφη στον Ειρηνικό ωκεανό και την Καραϊβική.

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Νίκος Γκάτσος

Ο Νίκος Γκάτσος (Ασέα Αρκαδίας, 8 Δεκεμβρίου 1911 - Αθήνα, 12 Μαΐου 1992) ήταν σημαντικός Έλληνας ποιητής, μεταφραστής και στιχουργός.
Δήμος Οινοφύτων

Ο Δήμος Οινοφύτων ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας που συστάθηκε αρχικά το 1994. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας διευρύνθηκε με τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τανάγρας ως Δημοτική Ενότητα Οινοφύτων. Περιλάμβανε τα χωριά Άγιος Θωμάς, Δήλεσι, Κλειδί και Οινόφυτα. Καταλάμβανε έκταση 77,273 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ήταν 9.091 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός

Ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός (Γ.Ο.Κ.) είναι νόμος του ελληνικού κράτους (Νόμος 1577/1985 «Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός», ΦΕΚ 210/Α/18-12-1985, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τον Νόμο 2381/2000 «Τροποποίηση των διατάξεων του ν. 1577/1985 "Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός" και άλλες πολεοδομικές διατάξεις», ΦΕΚ 140/Α/13-6-2000]), που ρυθμίζει τα σχετικά με την εκτέλεση δομικών έργων. Ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός μαζί με τον Κτιριοδομικό Κανονισμό είναι η βασική νομοθεσία που διέπει την κατασκευή κτιρίων στην Ελλάδα. Το 2012 αντικαταστάθηκε από τον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό (Ν.Ο.Κ.)
Αλμάδα

thumb|right|Άποψη της πόλης από το παρατηρητήριο στο άγαλμα του Ιησού
Η Αλμάδα (πορτογαλικά: "Almada", αραβικά: "حصن المعدن", προφορά σε IPA: ɐɫˈmaðɐ) είναι πόλη και δήμος της Πορτογαλίας με συνολική έκταση 70 τ.χλμ. και συνολικό πληθυσμό 164.844 κατοίκων. Η πόλη της Αλμάδα έχει πληθυσμό 102.357.

Ο δήμος αποτελείται από έντεκα ενορίες, και βρίσκεται στην περιφέρεια του Σετούμπαλ. Έδρα του είναι η πόλη της Αλμάδα, που περιλαμβάνει έξι ενορίες. Ο δήμος είναι μικρός αλλά πυκνοκατοικημένος, και ορίζεται ανατολικά από το Σεισάλ και νότια από τη Σεσίμπρα. Η Αλμάδα είναι παραλιακός δήμος, καθώς βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Τάγου αλλά βρέχεται και από τον Ατλαντικό ωκεανό. Στην απέναντι όχθη του Τάγου βρίσκεται η Λισαβώνα, πρωτεύουσα της χώρας.

Το κεντρικό λιμάνι είναι το Κασίλιας, το οποίο συνδέεται με φέρυ με τη Λισαβώνα. Η Αλμάδα συνδέεται επίσης με την πρωτεύουσα με τη Γέφυρα της 25ης Απριλίου, μια από τις μεγαλύτερες της Ευρώπης, που επιτρέπει τη μετακίνηση από τη μια πόλη στην άλλη τόσο με αυτοκίνητο όσο και με τρένο.

Η Αλμάδα είναι συγκοινωνιακός κόμβος και γρήγορα αναπτυσσόμενο προάστιο. Ο δήμος διαθέτει δίκτυο τραμ, το "Μετρό νότια του Τάγου" ("Metro Sul do Tejo") που μελλοντικά θα συνδεθεί με τον προαστιακό σιδηρόδρομο που εξυπηρετεί τη μητροπολιτική περιοχή της Λισαβώνας και το δήμο του Σεισάλ.

Στην πόλη βρίσκεται επίσης το άγαλμα του "Βασιλιά Ιησού" ("Cristo Rei"), ύψους 75 μέτρων, που κατασκευάστηκε εκεί έτσι ώστε να δεσπόζει πάνω από τη Λισαβώνα, κατά τρόπο ίδιο με το άγαλμα του Ιησού λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η πόλη γιορτάζει στις 24 Ιουνίου, στη μνήμη του άγιου Ιωάννη του Βαπτιστή. Από την Αλμάδα κατάγεται ο γνωστός πρώην ποδοσφαιριστής Λουίς Φίγκο.
Νάτρον

Το Νάτρον ή νάτρο είναι λευκό, κρυσταλλικό υγροσκοπικό ορυκτό ένυδρο ανθρακικό νάτριο, το οποίο, συνήθως, περιέχει μικρές ποσότητες χλωριούχου νατρίου (αλίτη) και θειικού νατρίου. Το νάτρον είναι αντισηπτικό, απολεπιστικό (με την ιατρική χρήση του όρου) και ξηραντικό.

Στην αρχαία Αίγυπτο, το νάτρο εξορυσσόταν από τον πυθμένα αποστραγγισμένων λιμνών κοντά στον Νείλο και χρησιμοποιείτο για διάφορους σκοπούς, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνεται η μουμιοποίηση. Εξαιτίας των ισχυρών λιποδιαλυτικών του ιδιοτήτων, το νάτρο συνδέθηκε αρκετά νωρίς με την παραγωγή σάπωνος.

Το χημικό σύμβολο του νατρίου, Na, προέρχεται από τον λατινικό όρο "natrium", από τον οποίο πήρε το όνομά του το ορυκτό. Το νάτρον αναφέρεται ενίοτε ως «ακάθαρτο αλάτι» και συνδέεται με γύψο και ασβεστίτη.
Αζόρες

Οι Αζόρες (πορτογαλικά: "Açores", που σημαίνει "Νησιά των Γυπών", επισήμως: "Αυτόνομη Περιοχή των Αζορών", πορτογαλικά: "Região Autónoma dos Açores") είναι συστάδα (αρχιπέλαγος) εννέα νησιών της Πορτογαλίας σε διάταξη ΝΑ προς ΒΔ που αποτελούν το δυτικότερο σημείο της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Έχουν έκταση 2.333 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 242.201 κατοίκους (2020). Τα 9 κυρίως νησιά που αποτελούν το αρχιπέλαγος των Αζορών βρίσκονται στο βόρειο Ατλαντικό ωκεανό, απέχοντας 1.300 χλμ. δυτικά της Πορτογαλίας και είναι τα νησιά Σάντα Μαρία το νοτιοανατολικότερο, το Σάο Μιγκέλ, βορειότερα του προηγούμενου και το μεγαλύτερο νησί της συστάδας, η Τερσέιρα ΒΔ του προηγούμενου, η Γκρασιόσα ΒΔ του προηγούμενου, το Σάο Ζόρζε νότια του προηγούμενου, το Πίκο ΝΔ του προηγούμενου, το Φαϊάλ Δ-ΒΔ του προηγούμενου, το Φλόρες ΒΔ του προηγούμενου και η δυτικότερη της συστάδας και το Κόρβο Β-ΒΑ του προηγούμενου, η βορειότερη όλων. Πρωτεύουσα των Αζορών είναι η Πόντα Ντελγάδα που βρίσκεται στο Σάο Μιγκέλ, (πρωτεύουσα του νησιού).<br>
Πρόκειται για ηφαιστειογενή νησιά με συχνούς σεισμούς, κλίμα υγρό και θερμό με μέση ετήσια θερμοκρασία τους 18οC.

Στις Αζόρες καλλιεργούνται αραβόσιτος, γλυκοπατάτα, σταφύλια, ζαχαροκάλαμο, καπνός, τσάι ενώ είναι πολύ αναπτυγμένη και η κτηνοτροφία με μεγάλη παραγωγή αγελάδων και γάλακτος που εξάγονται. Αναπτυγμένη είναι επίσης η αλιεία με μεγάλες ποσότητες τόννου, ενώ υπάρχει και μικρή βιομηχανία τροφίμων.

Οι Αζόρες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των καλλιεργειών στην Αμερική, ενώ είναι και σημαντική βάση για την πολεμική αεροπορία των Η.Π.Α.
Μέγας Βασίλειος

Ο Μέγας Βασίλειος (Καισάρεια Καππαδοκίας, 330 - Καισάρεια Καππαδοκίας, 1 Ιανουαρίου 379), γνωστός και ως Βασίλειος Καισαρείας ή Άγιος Βασίλειος, ήταν Έλληνας, Καππαδόκης χριστιανός επίσκοπος της Καισάρειας στην Καππαδοκία της χερσονήσου της Μικράς Ασίας. θεολόγος και Πατέρας της Εκκλησίας. Υποστήριξε το Σύμβολο της Πίστεως και αντιτάχθηκε στις αιρέσεις των πρωτοχριστιανικών χρόνων, μεταξύ των οποίων και του Αρειανισμού (Αρειανική διαμάχη). Είναι ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας, μαζί με τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.