Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Λεόν Βερτ

Ο Λεόν Βερτ (Leon Werth, Ρεμιρεμόν, Βόσγια Όρη, Γαλλία, 1878 – Παρίσι, 13 Δεκεμβρίου 1955) ήταν Γάλλος Εβραϊκής καταγωγής διανοούμενος, συγγραφέας και κριτικός τέχνης, αναρχικός και πολέμιος κάθε ολοκληρωτισμού. Υπήρξε πιστός φίλος και συγγραφικός μέντορας του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, ο οποίος του έχει αφιερώσει δύο βιβλία («Μικρός Πρίγκιπας», «Γράμμα σ’ έναν όμηρο»), ενώ τον αναφέρει σε τρία, ακόμη, έργα του.
Ο Λεόν ήταν γιος του υποστηρικτή της Μπολσεβικικής Επανάστασης Αλμπέρτ Βερτ, ενός Εβραίου έμπορου υφασμάτων και της Σοφίας, αδελφής του διανοούμενου Φρεντερίκ Ρου. Παρά τη μεγάλη του έφεση στα γράμματα, καθώς ήταν από τους καλύτερους μαθητές στο σχολείο του, ο Βερτ, ως ενήλικος, στράφηκε στην αρθρογραφία, με ειδίκευση την κριτική τέχνης. Χάρις στις μεγάλεις προσβάσεις που απέκτησε προς στους Παρισινούς λογοτεχνικούς κύκλους, ο Βερτ είχε την ευκαιρία να εκδώσει πλούσιο συγγραφικό έργο, μέσω του οποίου εμφανίσθηκε καταγγελτικός εναντίον του πολέμου (ο ίδιος στρατεύθηκε και μετείχε στον Α’ Π.Π.), ενώ παράλληλα, στηλίτευε την αποικιοκρατία και καταδίκαζε τα δικτατορικά καθεστώτα που είχαν αρχίσει να επιβάλλονται σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Γαλλίας (1940 – 1944) τα βιβλία του απαγορεύθηκαν, ενώ η σύζυγός του μετείχε ενεργά στη Γαλλική αντίσταση. Ο ίδιος ο Βερτ κατέφυγε σε μία απρόσιτη περιοχή, κοντά στα Όρη του Γιούρα, όπου επιβίωσε σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Το 1946 μάλιστα, εξέδωσε τις εμπειρίες του (μέσω καταγραφών ημερολόγιου) από εκείνη την εποχή της «εξορίας» του, υπό τον τίτλο «Deposition». Μεταπολεμικά ο Βερτ υπήρξε τακτικός συνεργάτης του αντιπολεμικού περιοδικού «Liberte de l’ Esprit».
Στάδιο Ερόσι Μανιγκαλάτζε

Το Στάδιο Ερόσι Μανιγκαλάτζε είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Σαμτρέντια της Γεωργίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της ΦΚ Σαμτρέντια του Πρωταθλήματος Γεωργίας. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 15.000 θεατές. Το στάδιο ονομάστηκε από τον γεωργιανό ηθοποιό, Ερόσι Μανιγκαλάτζε, ο οποίος γεννήθηκε στη Σαμτρέντια.
Λόβις Κορίντ

Ο Λόβις Κορίντ (21 Ιουλίου 1858 – 17 Ιουλίου 1925) ήταν Γερμανός καλλιτέχνης και συγγραφέας όπου το ώριμο έργο του ως ζωγράφος και χαράκτης συνδύαζε μια σύνθεση ιμπρεσιονισμού και εξπρεσιονισμού.

Ο Κορίντ σπούδασε στο Παρίσι και το Μόναχο. Το πρώιμο έργο είχε νατουραλιστική προσέγγιση. Ο Κορίντ ήταν αρχικά κατά του εξπρεσιονιστικού κινήματος, αλλά μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το 1911 το στυλ χαλάρωσε και μεταστράφηκε σε πιο εξπρεσιονιστικές ιδιότητες. Η χρήση του χρώματος έγινε πιο έντονη, δημιούργησε πορτρέτα και τοπία με εξαιρετική ζωντάνια και δύναμη. Τα θέματα του Κορίντ συμπεριλάμβαναν γυμνές και βιβλικές σκηνές.
Εμμανουήλ Παϊτάκης

Ο Εμμανουήλ Παϊτάκης (7 Δεκεμβρίου 1913 - ;), του Γεωργίου και της Τριανταφυλλιάς, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε νομάρχης σε διάφορους νομούς της Ελλάδας.
Χρύσανθος Πανάς

Ο Χρύσανθος Πανάς (γενν. 1968) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και συλλέκτης έργων Τέχνης.Είναι γνωστός κυρίως ως ιδιοκτήτης εστιατορίων και κέντρων διασκέδασης στην Αθήνα (περιοχές του Κέντρου και της Αθηναϊκής Ριβιέρας), συμπεριλαμβανομένων του καφέ Athénée και του Island Athens Riviera.
Μοναστήρι του Μαουλμπρόν

Το Μοναστήρι του Μαουλμπρόν () είναι ένα παλαιό Καθολικό Κιστερκιανό Αββαείο και Προτεσταντική θεολογική σχολή στο Μαουλμπρόν, Βάδη-Βυρτεμβέργη, Γερμανία. Το 850 ετών, ως επί το πλείστον Ρομανικής αρχιτεκτονικής συγκρότημα μοναστηριών, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα παραδείγματα του είδους του στην Ευρώπη, είναι το πρώτο κτίριο στη Γερμανία που χρησιμοποίησε Γοτθικό στυλ. Το 1993 το αββαείο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Το συγκρότημα, που περιβάλλεται από τείχη με πυργίσκους και μία πύλη, στεγάζει σήμερα το δημαρχείο του Μαουλμπρόν και άλλες διοικητικές υπηρεσίες, ένα αστυνομικό τμήμα και πολλά εστιατόρια. Το ίδιο το μοναστήρι περιέχει μια Ευαγγελική σχολή για την παράδοση της Βυρτεμβέργης και ένα οικοτροφείο.
Μέγερ Λάνσκι

Ο Μέγερ Λάνσκι ("Meyer Lansky", γεννημένος "Meier Suchowlanski", γνωστός και σαν «Mob’s Accountant», Grodno, Ρωσική Αυτοκρατορία, 4 Ιουλίου 1902 – Μαϊάμι, Φλόριντα, ΗΠΑ, 15 Ιανουαρίου 1983) ήταν Αμερικανός γκάνγκστερ, θεωρούμενος μαζί με τον φίλο του Λάκι Λουτσιάνο ως οι θεμελιωτές του οργανωμένου εγκλήματος σε επαγγελματικές βάσεις, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Λάνσκι ήταν ένας από τους πολλούς γκάνγκστερ που ανέβηκαν στην εξουσία κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύσκεψη των Απαλάχιων

Η Σύσκεψη των Απαλάχιων (αγγλικά:The Apalachian meeting) ήταν μια ιστορική σύνοδος κορυφής της Αμερικανικής Μαφίας που πραγματοποιήθηκε στη κατοικία του μαφιόζου Τζόζεφ Μπάρμπαρα, στα Απαλάχια Όρη της Νέας Υόρκης, στις 14 Νοεμβρίου 1957. Σύμφωνα με στοιχεία, η σύσκεψη έγινε για να συζητηθούν διάφορα θέματα, όπως η τοκογλυφία, η διακίνηση ναρκωτικών και ο παρανόμος τζόγος καθώς και η διαίρεση των παράνομων επιχειρήσεων που ελέγχονταν από τον πρόσφατα δολοφονημένο Άλμπερτ Αναστάζια. Εκτιμάται ότι περίπου 100 μαφιόζοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιταλία και την Κούβα ότι είχαν παρακολουθήσει αυτή την σύσκεψη.
Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα

Το Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα (δανέζικα: "Det Danske Institut I Athen") είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Αθήνα.

Ιδρύθηκε το 1992 και επικεντρώνεται στην αρχαιολογική έρευνα στην Ελλάδα, αλλά λειτουργεί και ως πολιτιστικό ινστιτούτο, με πρόγραμμα εκθέσεων και συναυλιών. Είναι συνεισφέρων (με τους φινλανδούς, νορβηγούς και σουηδούς ομολόγους τους) στη βιβλιοθήκη Βόρειων Χωρών της Αθήνας. Ασχολείται με την αρχαιολογική έρευνα στην Καλυδώνα και την Κάτω Βασιλική (Αιτωλία), καθώς και στο Λιμάνι Ζέας (Πειραιάς).
Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών

μικρογραφία|Το Σου­η­δι­κό Ινστι­τού­το Αθη­νών
Το Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών (σουηδικά": Svenska institutet i Athen;" αγγλικά": Swedish Institute at Athens") ιδρύθηκε το 1946 και είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Ελλάδα. Ακόμη, είναι ένα από τα τρία σουηδικά ερευνητικά ινστιτούτα στη Μεσόγειο, μαζί με το Σουηδικό Ινστιτούτο Κλασικών Σπουδών της Ρώμης και το Σουηδικό Ινστιτούτο Ερευνών της Κωνσταντινούπολης.

Το 1975 αναγνωρίστηκε επίσημα ως Ξένη Αρχαιολογική Σχολή και απέκτησε το δικαίωμα διεξαγωγής αρχαιολογικών ερευνών πεδίου σε ελληνικά εδάφη. 

Το Ινστιτούτο είναι ένα μη κερδοσκοπικό ερευνητικό ίδρυμα. Το διοικητικό του συμβούλιο απαρτίζεται από έναν πρόεδρο που διορίζεται από τη Σουηδική Κυβέρνηση, έναν αντιπρόεδρο, έναν γραμματέα, έναν ταμία και μέλη που εκπροσωπούν την Κλασική Αρχαιολογία, την Ιστορία της Τέχνης και τα Αρχαία Ελληνικά. Η Δρ. Jenny Wallensten είναι διευθύντρια του Ινστιτούτου από το 2017 και η Κα Ruth Jacoby η πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. 

Η λειτουργία του Σουηδικού Ινστιτούτου χρηματοδοτείται κυρίως από τη Σουηδική Κυβέρνηση μέσω του Υπουργείου Παιδείας της Σουηδίας, ενώ κάποια σουηδικά ιδιωτικά ιδρύματα καλύπτουν το υπόλοιπο της χρηματοδότησης.
Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών

μικρογραφία
Το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών (, ) είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Αθήνα.

Ιδρύθηκε το 1984 και η αποστολή του είναι η προώθηση όλων των τομέων των ελληνικών σπουδών. Μαζί με το δανέζικα, νορβηγικά και σουηδικά ιδρύματα, συμβάλλει στη βιβλιοθήκη Βόρειων Χωρών της Αθήνας.

Το Φινλανδικό Ινστιτούτο ασχολείται ενεργά με την αρχαιολογική έρευνα από το 1999. Τωρινά και προηγούμενα έργα, περιλαμβάνουν ανασκαφές στην Αρέθουσα (Μακεδονία) και στο Στράτος (Ακαρνανία), καθώς και έρευνα στον κόλπο του Κωκυτού (Θεσπρωτία).
Κβέντλινμπουργκ

Το Κβέντλινμπουργκ () είναι πόλη που βρίσκεται βόρεια της οροσειράς Χαρζ, στην περιοχή Χαρζ στη δυτική Σαξονία-Άνχαλτ, Γερμανία. Το 1994 το κάστρο, η εκκλησία και η παλαιά πόλη προστέθηκαν στον Κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Το Κβέντλινμπουργκ έχει πληθυσμό πάνω από 24.000 και ήταν η πρωτεύουσα της κομητείας Κβέντλινμπουργκ μέχρι το 2007 που διαλύθηκε. Αρκετές τοποθεσίες της πόλης προσφέρονται για στάσεις στην πορεία μιας γραφικής διαδρομής διακοπών, του Ρομανικού Δρόμου.
Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων

To Ο καθένας για τον εαυτό του και ο Θεός εναντίον όλων (πρωτότυπος τίτλος: Jeder für sich und Gott gegen alle) είναι μία Δυτικογερμανική δραματική ταινία του 1974, σε σκηνοθεσία, παραγωγή και σενάριο Βέρνερ Χέρτζογκ. Πρωταγωνιστούν οι Μπρούνο Σ. και Βάλτερ Λάντενγκαστ. Τη μουσική της ταινίας έγραψε η Φλόριαν Φρίκι. Ενώ η διανομή της ταινίας έγινε από τη Werner Herzog Filmproduktion. Η πλοκή της ταινίας αφηγείται την ιστορία του Κάσπαρ Χάουσερ, όσο γίνεται περισσότερο κοντά στην πραγματική ιστορία. Για τη συγγραφή του σεναρίου χρησιμοποιήθηκαν γράμματα, τα οποία είχαν βρεθεί στον Χάουσερ, το παιδί που είχε απαχθεί τις αρχές του 20ου αιώνα, με τις πτυχές της ζωής του να παραμένουν έως και σήμερα ένα μυστήριο. Η ταινία σήμερα θεωρείται μία από τις καλύτερες του γερμανικού κινηματογράφου.

Ο τίτλος της ταινίας, όπως ο ίδιος ο Χέρτζογκ είχε πει, είναι βασισμένο σε ένα ρητό του μυθιστορήματος "Macunaíma", του Μάριο ντε Αντράντε. Το 1980 κυκλοφόρησε και μία αγγλική έκδοση του σεναρίου. Ο σχεδιαστής παραγωγής της ταινίας ήταν ο Χένινιγκ φον Γκλέρκ και οι ενδυματολόγοι οι Ανν Πόπελ και Γκισέλα Στοργκ. Κινηματογραφιστής ήταν ο Γιοργκ Σμιτ-Ράιτβεϊν, ενώ μοντέρ η Μπεάτε Μάινκα-Γιέλινγκχαους, η οποία είχε συνεργαστεί ξανά με τον Χέρτζογκ. Η ταινία πέρα από έργα της Φρίκι, περιέχει και έργα των Μότσαρτ, Γιόχαν Πάχελμπελ, Ορλάντο ντι Λάσσο και Τομάζο Αλμπινόνι. Τα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στο Ντίκελσμπουλ, στο βούνο Χάσελμπεργκ καθώς επίσης και στη Δυτική Σαχάρα.

Η ταινία κυκλοφόρησε στη 1 Νοεμβρίου του 1974. Το 1975 συμμετείχε στο διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ των Καννών και απέσπασε το Μέγα Βραβείο. Επίσης, βραβεύτηκε και από το FIPRESCI. Βραβεία πήρε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γερμανίας. Η ταινία ήταν επίσης να μπει υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στην 48η Απονομή Όσκαρ αλλά τελικά δεν έγινε δεκτή. Σε κατοπινά χρόνια από την κυκλοφορία της έλαβε καλή κριτική. Ο Ρότζερ Ίμπερτ τη συγκαταλέγει ανάμεσα στις Σπουδαίες Ταινίες ενώ αναφέρει ότι τον Χέρτζογκ τον ενδιέφερε πιο πολύ η μετάδοση της έντασης παρά η ακρίβεια της ιστορίας. Το 1993, κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα. Το 2002, η ταινία κυκλοφόρησε και σε DVD. To 2014, κυκλοφόρησε και σε Blu-ray.
Όστερμπρουννεν

Το Όστερμπρουννεν (γερμανικά: "Osterbrunnen", μτφ. Πηγάδι του Πάσχα ή Κρήνη του Πάσχα) είναι γερμανική παράδοση διακόσμησης δημοσίων πηγαδιών ή κρηνών με αυγά του Πάσχα ενόψει του Πάσχα. Ως έθιμο ξεκίνησε κατά τις αρχές του 20ού αιώνα στην περιοχή της Φραγκονικής Ελβετίας, στην Άνω Φραγκονία, ωστόσο, στη συνέχεια, εξαπλώθηκε και σε άλλες περιοχές. Η διακόσμηση, συνήθως, διατηρείται από την Μεγάλη Παρασκευή έως και δύο εβδομάδες μετά το Πάσχα.
Άισλεμπεν

To Άισλεμπεν είναι μια γερμανική πόλη στο ομόσπονδο κρατίδιο της Σαξoνίας-Άνχαλτ. Είναι γνωστή ως η γενέτειρα του Μαρτίνου Λούθηρου, προς τιμήν του οποίου από το 1946 η επίσημη ονομασία της είναι "Λούτερστατ Άισλεμπεν" (γερμ. Lutherstadt Eisleben). Το 2015 η πόλη είχε πληθυσμό 24.198 κατοίκων. Βρίσκεται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Χάλλε-Κάσσελ.

Το Άισλεμπεν διαιρείται στην παλιά πόλη (Άλτστατ) και τη νέα (Νόιστατ), η δεύτερη εκ των οποίων χτίστηκε για τους ανθρακωρύχους του Άισλεμπεν τον 14ο αιώνα.

Το Άισλεμπεν ήταν η πρωτεύουσα της περιφέρειας Μάνσφελντερ Λαντ και είναι η έδρα του συλλογικού δήμου Λούτερστατ Άισλεμπεν.
Το Ταμπούρλο

Το Ταμπούρλο (πρωτότυπος τίτλος: "Die Blechtrommel") είναι Δυτικογερμανική δραματική - πολεμική ταινία του 1979, σε σκηνοθεσία Φόλκερ Σλέντορφ. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Φραντς Σιτς και Ζαν-Κλοντ Καριέρ και είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα του Γκύντερ Γκρας, το "Τενεκεδένιο Ταμπούρλο". Πρωταγωνιστούν οι Ντέιβιντ Μπένεντ, Μάριο Άντορφ και Άνγκελα Βίνκλερ. Πρόκειται για μία αλληγορική ταινία, η οποία ακολουθεί τη ζωή του μικρού Όσκαρ, που μέσα από τα παιδικά του μάτια, εξελίσσονται μερικές από τις πιο σημαντικές ιστορικές στιγμές στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα (Άνοδος και Πτώση του Γ' Ράιχύ, Προγκρόμ στην Πολωνία) καθώς και δικά του θλιβερά γεγονότα. Ο Όσκαρ που δεν δέχεται να μεγαλώσει παρά μόνο όταν μείνει μόνος του, χρησιμοποιεί για ό,τι του συμβαίνει, ως γλωσσικό εργαλείο, το ταμπούρλο του. 

Η ταινία γυρίστηκε κυρίως στη Δυτική Γερμανία, μερικά εξωτερικά πλάνα, όπως στο Γκντανσκ και στο Ζάγκρεμπ. Παρά τις όποιες αντιξοότητες συνάντησε η παραγωγή, η ταινία ολοκληρώθηκε το 1979. Η παραγωγή έγινε από τη Jadran Film. Τη μουσική της ταινίας την έγραψε ο Μωρίς Ζαρ. Στην παραγωγή συμμετείχε και η Γιουγκοσλαβία, η Γαλλία και η Πολωνία. Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 3 Μαΐου του 1979, στο Βίζμπαντεν. Στις 19 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους κυκλοφόρησε και στους κινηματογράφους της Γαλλίας. Ο προϋπολογισμός της ταινίας έφτασε τα 25 εκατομμύρια γερμανικά φράγκα ενώ τα έσοδα της έφτασαν τα 2 εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια. Η ταινία πλέον θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του γερμανικού κινηματογράφου.

Ήδη από τη στιγμή της κυκλοφορίας της έλαβε θετική κριτική. Επίσης ήταν και επιτυχημένη εισπρακτικά αφού είναι μία από τις πιο επιτυχημένες γερμανικές ταινίες στη σχετική κατηγορία. Σε νεότερες κριτικές η ταινία έχει 7.3/10 στο Rotten Tomatoes. Από την άλλη, όμως, ο Ρότζερ Ίμπερτ, της έβαλε 2/4, γιατί όπως είπε η ιδέα του τυμπάνου δεν κατάφερε να συνεπάρει. Η ταινία έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό μέρος του Φεστιβάλ Καννών. λαμβάνοντας το Χρυσό Φοίνικα, μαζί με το "Apocalypse Now". Με τον Σλέντορφ, να γίνεται ο πρώτος Γερμανός που κερδίζει το εν λόγω βραβείο. Το 1980, γίνεται η πρώτη γερμανική ταινία (είτε σε παραγωγή είτε γερμανόφωνη) που κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Θ΄ Σταυροφορία

Η Θ΄ Σταυροφορία, η οποία μερικές φορές ομαδοποιείται με την Όγδοη Σταυροφορία, συνήθως θεωρείται ότι είναι η τελευταία μεγάλη μεσαιωνική Σταυροφορία για τους Άγιους Τόπους. Έλαβε χώρα το 1271-1272.

Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας απέτυχε να καταλάβει την Τύνιδα στην Όγδοη Σταυροφορία οδήγησε τον γιο του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας Εδουάρδο να πλεύσει προς το Άκρε σε αυτό που είναι γνωστό ως Ένατη Σταυροφορία. Η Ένατη Σταυροφορία περιείχε είδα αρκετές εντυπωσιακές νίκες για τον Εδουάρδο κατά του Μπαϊμπάρς. Τελικά οι Σταυροφόροι αναγκάστηκαν να αποσυρθούν, αφού ο Εδουάρδος είχε προβλήματα στην Αγγλία και αδυνατούσε να λύσει τις τοπικές συγκρούσεις στα εναπομείναντα υπερπόντια εδάφη. Μπορεί να υποστηριχθεί ότι το σταυροφορικό πνεύμα είχε σχεδόν "εξαφανιστεί" εκείνη την περίοδο. Επίσης προανήγγειλε την επικείμενη κατάρρευση των τελευταίων σταυροφορικών κάστρων κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου.
Δημήτρης Κακλαμανάκης

Ο Δημήτρης Κακλαμανάκης (Αθήνα, 1 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τον ΠΑΟΚ.
Δημήτρης Σωτάκης

Ο Δημήτρης Σωτάκης (Αθήνα, 15 Ιουλίου 1973) είναι Έλληνας συγγραφέας.
Αλέξανδρος ο Φεραίος

Ο Αλέξανδρος ο Φεραίος ήταν Ταγός ή Δεσπότης της Θεσσαλίας (369 π.χ. - 356 π.χ.). Όταν δολοφονήθηκε ο Ταγός Ιάσων ο Φεραίος τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Πολύδωρος που κυβέρνησε έναν χρόνο και στην συνέχεια δηλητηριάστηκε από τον Αλέξανδρο κάποιο μικρότερο αδελφό ή γιο του Ιάσονος. Ο Αλέξανδρος προσπάθησε να κατακτήσει ολόκληρη την Θεσσαλία και την Μακεδονία και ξεκίνησε πειρατικές επιδρομές στην Αττική. Ο Αλέξανδρος δολοφονήθηκε από τους αδελφούς της συζύγου του Θήβης, ακούγεται ότι ήταν τρομοκρατημένη από τον σύζυγο της και τον μισούσε για τον βίαιο και αυταρχικό χαρακτήρα του.
Ράιχεναου

Το Νησί Ράιχεναου είναι ένα νησί στη Λίμνη της Κωνσταντίας στη νότια Γερμανία. Βρίσκεται σχεδόν δυτικά της πόλης Κωνσταντίας, μεταξύ των Γκνάντενση και Ούτερση, δύο τμημάτων της Λίμνης της Κωνσταντίας. Με συνολική έκταση 4,3 τ.χλμ. και περίμετρο 11 χλμ., το νησί έχει μέγιστο μήκος 4,5 χλμ. και μέγιστο πλάτος 1,5 χλμ.. Το υψηλότερο σημείο, το Χόχβαρτ, υψώνεται υπεράνω της επιφάνειας της λίμνης κατά 43 μ. και έχει υψόμετρο 438,7 μ. ως προς το επίπεδο της θάλασσας.

Το Ράιχεναου συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα μέσω υπερυψωμένου δρόμου με γέφυρα, που ολοκληρώθηκε το 1838, και στο κομμάτι μεταξύ του Κάστρου Σοπφλεν και του ανατολικού άκρου του Ράιχεναου διέρχεται πάνω από κανάλι πλάτους 10 μ. και μήκους 95 μ., το Μπρουκγκράμπεν. Η χαμηλή οδική γέφυρα επιτρέπει τη διέλευση από την πλωτή οδό σε απλά σκάφη μόνο, όχι σε ιστιοπλοϊκά.

Το νησί ανακηρύχθηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς το 2000, χάριν του μοναστηριού του, το Αββαείο του Ράιχεναου. Η εκκλησία της μονής είναι αφιερωμένη στην Παναγία και τον Άγιο Μάρκο. Δύο ακόμα εκκλησίες που κτίστηκαν στο νησί είναι αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο και στους Αγίους Πέτρο και Παύλο. Στα διάσημα έργα τέχνης του Ράιχεναου περιλαμβάνονται (στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου) οι Οθωνικές τοιχογραφίες με τα θαύματα του Χριστού, που διασώθηκαν από τον 10ο αιώνα. Ο δικαστικός επιμελητής διέμενε σε ένα διώροφο πέτρινο κτίριο στο οποίο κατά τον 14ο αιώνα προστέθηκαν ακόμα δύο όροφοι με τεχνοτροπία ξύλινου πλαισίου, και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα κτίρια με ξύλινα πλαίσια στη νότια Γερμανία.

Στην περιουσία του Αββαείου συμπεριλαμβάνεται το χωριό Ράιχεναου, στον άνω Ρήνο στο Καντόνι του Γκριζόν της Ελβετίας, που είναι συνονόματο του Αββαείου.

Σήμερα το νησί είναι επίσης γνωστό για τις καλλιέργειες λαχανικών του. Το Βολματινγκερ Ριεντ δίπλα στο νησί είναι ένα μεγάλο φυσικό καταφύγιο, ένας υγροβιότοπος με καλαμιές που χρησιμοποιείται από πολλά πουλιά ως ενδιάμεσος σταθμός κατά την ετήσια μετανάστευσή τους.
Τομέας Κιμάμπα

Ο Τομέας Κιμάμπα (Kimamba Division) είναι μια μεσόγεια περιοχή και πρώην διοικητικό τμήμα στην Περιοχή Κιλόσα στην Περιφέρεια Μορογκόρο της Τανζανίας. Το 1988 ο Τομέας διαχωρίστηκε στα Τμήματα Κιμάμπα 'Α' ("Kimamba 'B") και Κιμάμπα 'Β' ("Kimamba 'B").
Χέρμαν Λιτς

Ο Χέρμαν Λιτς (γερμανικά: "Hermann Lietz", 28 Απριλίου 1868 – 12 Ιουνίου 1919) ήταν Γερμανός παιδαγωγός και θεολόγος. Θεωρείται ως ο κύριος εκπρόσωπος του παιδαγωγικού κινήματος της «Νέας Αγωγής».
Βίλχελμ Φρίντεμαν Μπαχ

O Βίλχελμ Φρίντεμαν Μπαχ (γερμανικά: "Wilhelm Friedemann Bach", 22 Νοεμβρίου 1710 - 1 Ιουλίου 1784) ήταν Γερμανός συνθέτης του μπαρόκ. Ήταν το δεύτερο παιδί και ο μεγαλύτερος γιος του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και της Μαρία Μπάρμπαρα Μπαχ. 

Γεννήθηκε στη Βαϊμάρη όπου ο πατέρας του εργαζόταν σε έναν Δούκα. Σε ηλικία 9 ετών έχασε τη μητέρα του και ο πατέρας του 
που δεν παντρεύτηκε ξανά μέχρι το 1721, συνέχισε να φροντίζει για τη μουσική σταδιοδρομία του Βίλχελμ. Το εγχειρίδιο μελέτης του Βίλχελμ ήταν το "Μικρό βιβλίο για το κλαβιέ", που ο Μπαχ το είχε συνθέσει για αυτόν το 1720. Επίσης μελετούσε και τον πρώτο τόμο του Καλοσυγκερασμένου Κλειδοκύμβαλου. Σε ηλικία 16 ετών πήγε στο Μέρσεμπεργκ για να συνεχίσει τις σπουδές του μαζί με τον Γιόχαν Γκότλιμπ Γκράουν. 

Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του έως και το 1729 όταν γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και παρακολούθησε μαθήματα νομικής για να τα αφήσει και να ασχοληθεί με τα μαθηματικά, στα οποία έτρεφε μεγάλο ενδιαφέρον σχεδόν σε όλη του τη ζωή. Το 1733 έγινε οργανίστας στην Αγία Σοφία, στη Δρέσδη. Για να πάρει τη θέση έπαιξε ένα έργο του πατέρα του, και όπως είχαν πει οι εξεταστές, ήταν πολύ ανώτερους από τους άλλους δύο υποψήφιους. Το 1746 έγινε οργανίστας στο Liebfrauenkirche, στο Χάλλε. Το 1751, παντρεύτηκε τη Ντοροθέα Ελίζαμπεθ Γκεόργκι. Ωστόσο, η παραμονή του στο Χάλλε, τον έκανε δυστυχισμένο, ειδικότερα, μετά από μία διαμάχη με έναν κάντορ. Τον Ιούνιο του 1764 αφήνει τη δουλειά του εκεί χωρίς να έχει κάποια άλλη εργασιακή ασφάλεια. 

Τα οικονομικά του άρχισαν να πηγαίνουν από κακό στο χειρότερο και το 1768 προσπάθησε να επανακτήσει τη θέση του στο Χάλλε χωρίς όμως επιτυχία. Έκτοτε συνέχισε να βιοπορίζεται μέσω μαθημάτων. Κατόπιν έφυγε από το Χάλλε και μετακόμισε στο Μπράουνσβαϊγκ προσπαθώντας να εργαστεί ως οργανίστας στο Ναό της Αγίας Αικατερίνης χωρίς αποτέλεσμα. Το 1774 μετακόμισε στο Βερολίνο. Χωρίς να μπορέσει ποτέ να ανακάμψει και παρά τη αδιαμφισβήτητη ικανότητά του στη σύνθεση και στην εκτέλεση πέθανε εκεί, το 1784, σε πλήρη φτώχεια. Βιογράφοι της εποχής εκθείαζαν την ικανότητά του στον αυτοσχεδιασμό. Μεταξύ των έργων που έγραψε ήταν μερικές καντάτες και άλλα ορχηστρικά, όπως φούγκες, πολωνέζες κ.ά. Ο Γιόχαν Νικολάους Φρόκελ, μαθητής του, είχε γράψει το 1802 την πρώτη βιογραφία του Φρίντεμαν. Το 1941 η ζωή του μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με το γερμανικό έργο "Friedemann Bach".
Κόμπι Μαρίμι

Ο Κόμπι Μαρίμι (Lang-He| קובי מרימי}}. γ. 1991) είναι Εβραίος τραγουδιστής και ηθοποιός. Εκπροσώπησε το Ισραήλ στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 με το τραγούδι "Home" όπου ήρθε στην 23η θέση με 35 βαθμούς. Ο Μάριμι είναι επαγγελματίας πτυχιούχος και κέρδισε το βραβείο για τον πιο ελπιδοφόρο ηθοποιό στο Φεστιβάλ Μουσικού Θεάτρου του Ισραήλ.
Soldi

Το Soldi είναι ένα τραγούδι του ιταλού τραγουδιστή Μαχμούντ με τους Dario "Dardust" Faini και Charlie Charles. Η παραγωγή έγινε από τους Faini και Charlie Charles, το τραγούδι ηχογραφήθηκε από τον Mahmood και κυκλοφόρησε ως single στις 6 Φεβρουαρίου 2019. Περιλήφθηκε στην εκ νέου έκδοση του ψηφιακού εκτεταμένου παιχνιδιού Gioventù bruciata EP και είναι επίσης το κύριο σινγκλ του πρώτου πλήρους άλμπουμ ου καλλιτέχνη, επίσης με τον τίτλο "Gioventù bruciata", το οποίο κυκλοφόρησε στις 22 Φεβρουαρίου 2019.

Ο Mahmood παρουσίασε το τραγούδι για πρώτη φορά στο 69ο Μουσικό Φεστιβάλ του Sanremo τον Φεβρουάριο του 2019 και κέρδισε το διαγωνισμό, παίρνοντας το δικαίωμα να εκπροσωπήσει την Ιταλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019. 
Το "Soldi" επιβεβαιώθηκε αργότερα ως συμμετοχή της Ιταλίας για τη Eurovision, όπου κατέκτησε την 2η θέση.
Είναι κατά κύριο λόγο στα ιταλικά, με μία γραμμή στα αραβικά, καθιστώντας την τρίτη φορά που ένα τραγούδι της Eurovision διαθέτει την αραβική γλώσσα μετά τις συμμετοχές του Μαρόκου το 1980 και του Ισραήλ το 2009.
D mol

Οι D mol είναι ένα Μαυροβουνιακό φωνητικό συγκρότημα που εκπροσώπησε το Μαυροβούνιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ.

Επιλέχθηκαν για να εκπροσωπήσουν το Μαυροβούνιο στον διαγωνισμό, μετά τη νίκη τους στην εθνική επιλογή της χώρας, το Montevizija. Θα ερμηνεύσουν το τραγούδι "Heaven" στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού στο Τελ Αβίβ. Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.
Φάλης

Ο Φάλης ήταν το όνομα θεού της ελληνικής παραδοσιακής λατρείας. Η λατρεία του, όπως και του Πριάπου, ήταν συνδεδεμένη με την διονυσιακή λατρεία.

Ο Αριστοφάνης αναφέρει τον Φαλή στους Αχαρνής: «Φαλῆς ἑταῖρε Βακχίου / ξύγκωμε νυκτοπεριπλάνητε μοιχὲ παιδεραστά...» (263-265) και στους στίχους 271-278.
Μιχάλης Μανιάς

Ο Μιχάλης Μανιάς (Ρόδος, 20 Φεβρουαρίου 1990) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Ανόρθωση.
Darude

Ο Βίλλε Βιρτάνεν (γεννημένος στις 17 Ιουλίου 1975), γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Darude, είναι φινλανδός DJ και δισκογραφικός παραγωγός από την Eura της Φινλανδίας. Άρχισε να παίζει μουσική το 1995 και κυκλοφόρησε στο τέλος του 1999 το μοναδικό hit "Sandstorm" που κυκλοφορούσε στην πλατίνα. Το άλμπουμ του στούντιο ντεμπούτων, Before the Storm, κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2000 και πώλησε 800.000 αντίτυπα παγκοσμίως, κερδίζοντας το Darude τρία φινλανδικά βραβεία Grammy. Έφτασε στο νούμερο ένα στον επίσημο κατάλογο της Φινλανδίας και στον αριθμό 6 στο διάγραμμα Billboard Dance/Electronic Albums στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το δεύτερο studio άλμπουμ, Rush, έφθασε στον αριθμό 11 στο διάγραμμα χορού του Billboard το 2003 και στον αριθμό 4 στο εβδομαδιαίο διάγραμμα λευκωμάτων στη Φινλανδία.

Το τρίτο του άλμπουμ, "Label This!" κυκλοφόρησε το 2007. Αν και δεν είχε το ίδιο ύψος με τα προηγούμενα άλμπουμ του, ο Gawker επαίνεσε το ενιαίο "In the Darkness" του άλμπουμ ως "ένα πλωτό κομμάτι της μουσικής trance ... είναι σφιχτά συνθετικό, εύκολο να χορέψει και έχει μια ανερχόμενη, αναμφισβήτητη. Το 2011 ίδρυσε την δισκογραφική εταιρία EnMass Music, μέσω της οποίας κυκλοφόρησε μια σειρά από σύνθετες αναλύσεις σχετικές με τη ραδιοφωνική εκπομπή Salmiakki Sessions. Μετά από φεστιβάλ όπως η 10η επέτειος του Tomorrowland το 2014, και το φεστιβάλ μελλοντικής μουσικής το 2015, κυκλοφόρησε το πιο πρόσφατο studio album Moments στις 14 Αυγούστου 2015, ακολουθώντας μια περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά τον Σεπτέμβριο του 2015.

Η μουσική του χαρακτηρίζεται από το προοδευτικό / ανυψωτικό του ύφος. Εκπροσώπησε τη Φινλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 μαζί με τον τραγουδιστή Σεμπάστιαν Ρέιμαν.
Λαϊκός πολιτισμός

Με τον όρο Λαϊκός πολιτισμός, ή κουλτούρα, αναφερόμαστε σε ένα υποσύνολο ενός πολιτισμού μίας πληθυσμιακής ομάδος που από αυτήν αναγνωρίζεται ως σύνολο πεποιθήσεων που κυριαρχούν ή είναι παρών σε ένα δεδομένο χρονικό σημείο. Ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει τις δραστηριότητες και τα συναισθήματα που παράγονται από αυτά. Επίσης, ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει τον εργατικό πολιτισμό, τον δομικισμό, τον μεταμοντερνισμό κ.α. Θεωρείται από κάποιους ασήμαντος και υπόκειται σε επικρίσεις, κυρίως από συντηρητικούς.

Ο λαϊκός πολιτισμός μπορεί να παίξει ρόλο στην αντίληψη ή συμπεριφορά του λαού προς ένα θέμα. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι ορισμού του. Γι'αυτό, ο λαϊκός πολιτισμός μπορεί να περιγραφεί με διάφορους αντικρουόμενους τρόπους από πολλά άτομα. Γενικά, βλέπεται σε αντίθεση με άλλες μορφές πολιτισμού όπως ο πολιτισμός της εργατικής τάξης ή ο υψηλός πολιτισμός. Οι πιο συνηθισμένες μορφές του είναι: ψυχαγωγία (ταινίες, μουσική, βιντεοπαιχνίδια κτλ.), αθλητισμός, μόδα, πολιτική, τεχνολογία.

Επίσης, ο λαϊκός πολιτισμός δέχεται δριμύ κριτική από διάφορες υποπολιτιστικές ομάδες (κυρίως θρησκευτικές και αντιπολιτιστικές), που τον θεωρούν προληπτικό, καταναλωτικό ή διεφθαρμένο.
Πωλ Κλωντέλ

Ο Πωλ Κλωντέλ (Paul Claudel, 1868 - 1955) ήταν Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και διπλωμάτης. Έγινε διάσημος για τα θεατρικά του δράματα, τα οποία είναι σφραγισμένα από την έντονη προσήλωση και τη θερμή πίστη του στον καθολικισμό.

Διετέλεσε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και ήταν μικρότερος αδελφός της γλύπτριας Καμίλ Κλοντέλ.
Ζήσης Καραχάλιος

Ο Ζήσης Καραχάλιος (γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου 1996 στην Καρδίτσα) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αμυντικός μέσος, ο οποίος αγωνίζεται για το Λεβαδειακό. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων.
Ράμσεϊ Μακντόναλντ

Ο Ράμσεϊ Μακντόναλντ (James Ramsay MacDonald, Gregory Place, Σκοτία, 12 Οκτωβρίου 1866 – 9 Νοεμβρίου 1937) ήταν Βρετανός πολιτικός, από τα ιδρυτικά μέλη του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, ο οποίος υπηρέτησε δύο φορές ως πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασίλειου, αρχικά επί 9 μήνες (1924) και εν συνεχεία κατά την περίοδο 1929 - 1935. Υπήρξε ο πρώτος πρωθυπουργός του Εργατικού Κόμματος στα χρονικά της χώρας. 

Υπήρξε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στον χώρο των εργατικών για αρκετές δεκαετίες με τον θάνατό του, αν και τα τελευταία χρόνια η άποψη αυτή έχει αρχίσει να μεταβάλλεται καθώς έχει αρχίσει να επισημαίνεται ο θετικός ρόλος που διαδραμάτισε κατά τον Μεσοπόλεμο και ιδαίτερα κατά την περίοδο 1929 - 1935.
Λουίτζι Φάκτα

Ο Λουίτζι Φάκτα (Luigi Facta, Πινερόλο, Βασίλειο της Ιταλίας, 16 Νοεμβρίου 1861 – 5 Νοεμβρίου 1930) ήταν Ιταλός δημοσιογράφος και πολιτικός (μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ιταλίας) και επικεφαλής πρωθυπουργός μίας μεταβατικής κυβέρνησης, από τις 26 Φεβρουαρίου 1922 έως τις 31 Οκτωβρίου 1922, ακριβώς πριν από την ανάρρηση στην εξουσία της Ιταλίας, του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Διετέλεσε, επίσης, υπουργός Οικονομικών, δύο φορές (1910 – 1914 , 1920 – 1921). Όταν ο Ιταλός μονάρχης Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ αρνήθηκε να προσυπογράψει το διάταγμα της κυβέρνησης για επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης, βάσει του οποίου ο Ντε Φάκτα θα κινητοποιούσε το στρατό προκειμένου να εμποδίσει την Πορεία προς τη Ρώμη του Μουσολίνι, ο Φάκτα και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν. Συνέπεια αυτής του της στάσης ήταν να εδραιωθεί στην κοινή γνώμη η πεποίθηση πως ο ίδιος δεν άσκησε όλη του την επιρροή προς το βασιλιά για να μεταβάλλει τη βούληση του τελευταίου.
Σωκράτης Καραντινός

To Μνημείο του Σωκράτη Καραντινού και το [[Βασιλικό Θέατρο]] επί της [[Λεωφόρος 30ής Οκτωβρίου (Θεσσαλονίκη)|Λεωφόρου 30ής Οκτωβρίου]] στη Θεσσαλονίκη.

Ο Σωκράτης Καραντινός (Αθήνα, 1906 – Αθήνα, 02/06/1979) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου, θεατρικός κριτικός, καθηγητής δραματικών σχολών και ηθοποιός. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική. Ανέπτυξε πλούσια και ποικίλα δράση στα ελληνικά θεατρικά τεκταινόμενα ήδη από τα χρόνια του Μεσοπολέμου, όμως η κύρια σκηνοθετική του δραστηριότητα συντελέστηκε κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Σκηνοθέτησε μεγάλο αριθμό παραστάσεων τόσο στο ελεύθερο θέατρο όσο και στις κρατικές σκηνές σε Ελλάδα, Κύπρο και Γαλλία. Συνδέθηκε με την ίδρυση και τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε.), στο οποίο διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής (1961–1967).
Σομαλική γλώσσα

Η σομαλική () είναι Αφροασιατική γλώσσα που ανήκει στην Κουσιτική οικογένεια. Ομιλείται ως μητρική γλώσσα από Σομαλούς στη Μεγαλύτερη Σομαλία και τη Σομαλική διασπορά. Είναι επίσημη γλώσσα της Σομαλιλάνδης, της Σομαλίας, εθνική γλώσσα στο Τζιμπουτί και γλώσσα εργασίας στην περιφέρεια Σομάλι της Αιθιοπίας. Χρησιμοποιείται ως βοηθητική γλώσσα από μερικές γειτονικές εθνοτικές μειονοτικές ομάδες και άτομα. Η Σομαλική γλώσσα γράφεται επίσημα με το λατινικό αλφάβητο.
Θαυματουργό Μετάλλιο

Το Θαυματουργό Μετάλλιο (), επίσης γνωστό ως Μετάλλιο της Παναγίας των Χαρίτων, είναι μετάλλιο, ο σχεδιασμός του οποίου προήλθε από την Αγία Κατρίν Λαμπουρέ, έπειτα από τις ενώπιόν της εμφανίσεις της Παρθένου Μαρίας επί της Οδού του Πορθμείου, στο Παρίσι της Γαλλίας, ενώ φιλοτεχνήθηκε από τον Αντριάν Βασέτ.

Σύμφωνα με τις διδαχές της Καθολικής Εκκλησίας, η χρήση μυστηριακών αντικειμένων όπως το συγκεκριμένο μετάλλιο προετοιμάζει τους πιστούς για την λήψη χάριτος, ενώ, επίσης, τους προετοιμάζει για την αποδοχή της.
Στέφανος Μιχαήλ

Ο Στέφανος Μιχαήλ (Καλαβασός, 27 Αυγούστου 1990-) είναι Ελληνοκύπριος ηθοποιός.
Φραντσέσκο Λορεντάν

Ο Φραντσέσκο Λορεντάν (Βενετία, 9 Φεβρουαρίου 1685 - Βενετία, 19 Μαίου 1762) ήταν ο 161ος Δόγης της Βενετίας (18 Μαρτίου 1752 - 19 Μαΐου 1762). Ο Λορεντάν ήταν άνθρωπος μέτριας μόρφωσης και πολιτικών ικανοτήτων σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Πιέτρο Γκριμάνι που ήταν σημαντικός ποιητής και διπλωμάτης, διάδοχος του ήταν ο Μάρκο Φοσκαρίνι.
Κράμπους

Ο Κράμπους και ο [[Άγιος Νικόλαος]] επισκέπτονται [[Βιέννη|Βιεννέζικο]] σπίτι, 1896|εναλλ.=
Στην Κεντρική Ευρωπαϊκή λαογραφία, ο Κράμπους είναι κερατοφόρο, ανθρωπόμορφο ον που περιγράφεται ως «μισός τράγος και μισός δαίμονας». Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων τιμωρεί τα παιδιά που έχουν απαράδεκτη συμπεριφορά, σε αντίθεση με τον Άγιο Νικόλαο, που επιβραβεύει την καλή συμπεριφορά με δώρα. Ο Κράμπους είναι μεταξύ των συντρόφων του Αγίου Νικολάου σε πολλές περιοχές συμπεριλαμβανομένης της Αυστρίας, της Βαυαρίας, της Κροατίας, της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Βόρειας Ιταλίας συμπεριλαμβανομένου του Νότιο Τιρόλο και της Επαρχίας του Τρέντο όπου υπάρχει μεγάλη γερμανόφωνη παρουσία, της Σλοβακίας και της Σλοβενίας. Η προέλευση του σχήματος είναι ασαφείς. Κάποιοι λαογράφοι και ανθρωπολόγοι υποστηρίζουν προχριστιανική προέλευση.Ένα άτομο ντυμένος ως Κράμπους στο πέρασμα Μόρτσγκερ του [[Σάλτσμπουργκ]] (Αυστρία)|εναλλ.=Στις παραδοσιακές παρελάσεις και εκδηλώσεις όπως η "Κραμπσλάουφ" (ελληνικά: "αγώνας του Κράμπους") οι νέοι συμμετέχουν σε αγώνες ντυμένοι ως Κράμπους. Αυτοί οι εορτασμοί λαμβάνουν χώρα ετησίως στις περισσότερες πόλεις των Άλπεων. Το Κράμπους αναφέρεται σε κάρτες διακοπών γνωστές ως Κραμπουσκάρτεν.
Αλτάι Κάι

Οι Αλτάι Κάι () είναι συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής από τη Δημοκρατία των Αλτάι της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ιδρύθηκαν το 1997 από τον Urmat Yntaev. Τραγουδούν παραδοσιακά κομμάτια της πατρίδας τους συνοδευμένα με εγγενή μουσικά όργανα, το komuz και το topshur. Το θέμα της μουσικής τους είναι συχνά η φύση και η ιστορία των Αλτάι και ο ηρωισμός του λαού τους.
Παλάτσο Κιαμπλέζε

Το Παλάτσο Κιαμπλέζε είναι μία πτέρυγα του συγκροτήματος του Βασιλικού Ανακτόρου στο Τορίνο της βορειοδυτικής Ιταλίας. Ήταν η διαμονή του Μπενεντέττο δούκα του Καμπλαί (νεότερου αδελφού του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας), έπειτα του ανιψιού του Καρόλου-Φήλικα της Σαρδηνίας και μετά του Φερδινάνδου δούκα της Γένουας από τον κλάδο του Καρινιάνο. Στην εποχή μας στεγάζει μία πολιτιστική συλλογή για την ιστορία του Πεδεμοντίου (Piedmont). Είναι ανοικτό στο κοινό Τετάρτη ως Παρασκευή ώρες 16:00-20:00 και κατά τις συνεντεύξεις τύπου, πολιτιστικά γεγονότα και συναυλίες.
Λουντοβίκο Μανίν

Ο Λουντοβίκο Μανίν (14 Μαΐου 1725 - 24 Οκτωβρίου 1802) ήταν κορυφαίος Βενετός πολιτικός και ο τελευταίος Δόγης της Βενετίας (9 Μαρτίου 1789 - 12 Μαΐου 1797). Αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν ο Ναπολέων Α΄ κατέλαβε την Δημοκρατία της Βενετίας.
Αλβίζε Δ΄ Μοτσενίγκο

Ο Αλβίζε Δ΄ Μοτσενίγκο ή Αλβίζε Τζιοβάννι Μοτσενιγκο (Ιταλικά : "Alvise IV Mocenigo", 19 Μαΐου 1701 - 31 Δεκεμβρίου 1778) ήταν ο 118ος Δόγης της Βενετίας (19 Απριλίου 1763 - 31 Δεκεμβρίου 1778). Διαδέχθηκε τον δόγη Μάρκο Φοσκαρίνι και διάδοχος του ήταν ο δόγης Πάολο Ρενιέρ. Ο Αλβίζε προσπάθησε να περιορίσει τα προνόμια του κλήρου και ήρθε σε σύγκρουση με τον πάπα Κλήμη ΙΓ΄. Προσπάθησε με όλα τα μέσα να φέρει οικονομική ανάπτυξη στην Δημοκρατία της Βενετίας και έκλεισε εμπορικές σχέσεις με την Λιβύη, την Τυνησία, το Μαρόκο, την Ρωσική Αυτοκρατορία και την Αμερική. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1739) την Πιζάνα Κορνάρο (πέθανε το 1769) και σε δεύτερο γάμο (1771) την Πολυξένη Κονταρίνι Ντα Μούλα.
Κατερίνα Ντούσκα

Η Κατερίνα Ντούσκα (5 Νοεμβρίου 1989) είναι Ελληνοκαναδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019. και κατέκτησε την "21η" "Θέση" στον μεγάλο τελικό στις 18 Μαΐου 2019.
Πάολο Ρενιέρ

Ο Πάολο Ρενιέρ (Ιταλικά : "Paolo Renier", Βενετία, 21 Νοεμβρίου 1710 - Βενετία, 13 Φεβρουαρίου 1789) ήταν ο 119ος και προτελευταίος Δόγης της Βενετίας (14 Ιανουαρίου 1779 - 13 Φεβρουαρίου 1789). Ο Πάολο ήταν σημαντικός πολιτικός και διπλωμάτης, η Δημοκρατία της Βενετίας τον διόρισε πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη και στην Βιέννη. Η εκλογή του στην θέση του Δόγη μετά τον θάνατο του προκατόχου του Αλβίζε Δ΄ Μοτσενίγκο δεν έγινε δεκτή από τον λαό της Βενετίας και φαίνεται ότι ήταν αποτέλεσμα εκβιαστικών επιστολών. Τον Πάολο Ρενιέρ διαδέχθηκε ο Λουντοβίκο Μανίν, τελευταίος Δόγης της Βενετίας. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1733) την Χριστίνα Ντονά (πέθανε το 1751) και σε δεύτερο γάμο (1751) την Μαργαρίτα Ντελμάζ (πέθανε το 1817).
Πολλόκειοι Οίκοι

μικρογραφία|300x300εσ| Άποψη των Πολλοκείων Οίκων
Οι Πολλόκειοι Οίκοι (Αγγλικά: Pollock Halls of Residence) είναι το κύριο σύμπλεγμα φοιτητικών εστιών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Βρίσκονται στους πρόποδες του Καθίσματος του Αρθούρου, στην άκρη του Πάρκου Χόλυρουντ, 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Εδιμβούργου.
Αλέξανδρος Βέλιος

Ο Αλέξανδρος Βέλιος ή και Βέλλιος (14 Μαΐου 1953 - 4 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και μεταφραστής.
Οικία Βελίτσκοβιτς στο Μάσκαρ

Η Οικία Βελίτσκοβιτς στο Μάσκαρ (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) ευρίσκεται στο Μάσκαρ, εντός του Δήμου της Τοπόλα και εντός του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια, στη Σερβία. Είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 2106).
Η Ωραία Μυλωνού

Η Ωραία Μυλωνού (γερμανικά: "Die schöne Müllerin)" (Op. 25, D. 795) είναι ένας κύκλος τραγουδιών του Φραντς Σούμπερτ σε ποίηση του Βίλχελμ Μύλλερ. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του και κορυφαίο κομμάτι "Ληντ," πολύ γνωστό και τραγουδημένο.

"Η Ωραία Μυλωνού" εκτελείται από έναν πιανίστα και έναν τραγουδιστή σολίστα. Τα φωνητικά προορίζονται για τενόρο ή σοπράνο, αλλά υπάρχουν διασκευές του κύκλου κατάλληλες για όλες τις φωνές. Μία τυπική παράσταση διαρκεί 60-70 λεπτά.

Τα ποιήματα του Μύλλερ δημοσιεύθηκαν το 1820, και ο Σούμπερτ μελοποίησε τα περισσότερα μεταξύ Μαίου- Σεπτεμβρίου 1823, ενώ εργαζόταν παράλληλα στην όπερά του "Fierrabras". Ήταν 26 χρονών τότε. Το έργο του δημοσιεύτηκε το 1824.σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Franz_Schubert_c1827.jpg|μικρογραφία|Πορτραίτο του Σούμπερτ, πίνακας του Φραντζ Έιμπλ (1827)|εναλλ.=|αριστερά
Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου

Το Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου, γνωστότερο ως απλώς το Αιγυπτιακό Μουσείο ή Μουσείο του Καΐρου, είναι αρχαιολογικό μουσείο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Διαθέτει εκτεταμένη συλλογή τέχνεργων από την αρχαία Αίγυπτο, περίπου 120.000, από τα οποία εκτίθενται τα πλέον αντιπροσωπευτικά, ενώ τα υπόλοιπα φυλάσσονται σε αποθήκες. Το σημερινό κτήριο ανεγέρθηκε το 1901 από την ιταλική εταιρεία Garozzo-Zaffarani και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σε έκταση μουσεία της Αφρικής.
Τιερύ Βινιερόν

Ο Τιερύ Βινιερόν ("Thierry Vigneron", γενν. 9 Μαρτίου 1960) είναι παλαίμαχος Γάλλος επικοντιστής. Κατά τη δεκαετία του 1980 ήταν ένας από τους κορυφαίους επικοντιστές στον κόσμο. Ωστόσο ήταν κυρίως ένας αθλητής των ρεκόρ και όχι τόσο των (πολύ) μεγάλων αγώνων: Κατέρριψε 4 φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα, αλλά κέρδισε μόλις ένα χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ένα αργυρό σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου.
Ράντμιλα Σεκερίνσκα

Η Ράντμιλα Σεκερίνσκα Γιανκόφσκα (Радмила Шекеринска Јанковска, γενν. 10 Ιουνίου 1972) είναι πρώην πρόεδρος της Σοσιαλδημοκρατικής Ενώσεως Μακεδονίας και σήμερα Υπουργός Άμυνας της Βόρειας Μακεδονίας.
Χρονικό της Νυρεμβέργης

Το Χρονικό της Νυρεμβέργης είναι μια εικονογραφημένη βιβλική παράφραση και ταυτόχρονα μία παγκόσμια ιστορία που ακολουθεί την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας, όπως περιγράφεται στη Βίβλο. Περιλαμβάνει τις ιστορίες πολλών σημαντικών Δυτικών πόλεων. Το πρωτότυπο έργο είναι γραμμένο στη λατινική από τον Χάρτμαν Σέντελ, έναν Γερμανό φυσικό, ουμανιστή, ιστορικό και χαρτογράφο, και δημοσιεύθηκε το 1493. Το έργο θεωρείται μία από τις καλύτερες πρώιμες τεκμηριωμένες πηγές— ένα αρχέτυπο—που συνδύασε με πρωτοφανή επιτυχία εικόνες και κείμενο.

Οι Λατίνοι μελετητές αναφέρονται στο έργο με τον χαρακτηρισμό "Βιβλίο των Χρονικών" ("Liber Chronicarum"), όπως εμφανίζεται και στην εισαγωγή της λατινικής έκδοσης. Οι Βρετανοί αναφέρονται σε αυτό ως το "Χρονικό της Νυρεμβέργης" από την πόλη στην οποία δημοσιεύθηκε, ενώ οι Γερμανοί ως "Παγκόσμια Ιστορία του Σέντελ (Die Schedelsche Weltchronik)" προς τιμήν του συγγραφέα του.μικρογραφία|Τυπικές σελίδες, αχρωμάτιστες|εναλλ.=|αριστερά
Τρότα του Σαλέρνο

Η Τρότα του Σαλέρνο (Trota ή Trocta, 12ος αιώνας) ήταν μεσαιωνική γιατρός και καθηγήτρια ιατρικής ("magistra medicinae") στην Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο, την μοναδική σχολή στην Ευρώπη που δέχονταν γυναίκες ως μαθήτριες αλλά και ως καθηγήτριες. Αποτελεί ίσως την πιο γνωστή από τις λεγόμενες Γυναίκες του Σαλέρνο. 

Αν εξαιρέσουμε το ιατρικό κείμενο της Μητροδώρας η Τρότα μαζί με την σύγχρονή της Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν θεωρούνται οι μοναδικές γυναίκες που συνέγραψαν ιατρικά εγχειρίδια κατά τον Μεσαίωνα. Το έργο της Τρότα, που έμεινε γνωστο με τον τίτλο «Τροτούλα», χρησιμοποιούνταν ως το βασικό γυναικολογικό εγχειρίδιο στην Δυτική Ευρώπη μέχρι περίπου τον 17ο αιώνα.

Η Τρότα θεωρείται ο πρώτος γυναικολόγος του κόσμου αν και είχε σφαιρικές ιατρικές γνώσεις και θεράπευε γυναίκες και άντρες.
Ο Χορός των Νεκρών Εραστών

Ο Χορός των Νεκρών Εραστών (Saraband for Dead Lovers) είναι τίτλος Βρετανικής κινηματογραφικής, δραματικής ταινίας εποχής, παραγωγής 1948, σε σκηνοθεσία του Basil Dearden, με βασικούς πρωταγωνιστές το Στιούαρτ Γκρέιντζερ και τη Τζόαν Γκρίνγουντ. Είναι βασισμένη σε νουβέλα (1935) της Helen Simpson (1897 – 1940).
Κέιτ Μίλλερ-Χάιντκι

Η Κέιτ Μίλλερ-Χάιντκι (Kate Miller-Heidke, 16 Νοεμβρίου 1981-) είναι Αυστραλιανή τραγουδίστρια-τραγουδοποιός και ηθοποιός. Αν και έχει εκπαιδευτεί κλασικά, έχει ακολουθήσει μια καριέρα στην εναλλακτική ποπ μουσική. Υπέγραψε στην Sony Australia, Epic στις ΗΠΑ και RCA στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά τώρα είναι ανεξάρτητη καλλιτέχνης. Εκπροσώπησε την Αυστραλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ με το τραγούδι "Zero Gravity".
Το τραγούδι προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό, όπου κατέκτησε την 9η θέση με 285 βαθμούς.
Βασίλης Μπούζας

Ο Βασίλης Μπούζας (γεννημένος στις 30 Ιουνίου 1993) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος στη Γουάντι Ντέγκλα.
Χωρίς Σκοπό

Το "Χωρίς Σκοπό" ήταν η Ελληνική συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1990, ερμηνευμένο στα Ελληνικά από τον Χρήστο Κάλοου με το συγκρότημα Wave.

Το τραγούδι παρουσιάστηκε δεύτερο τη βραδιά, μετά τους Azúcar Moreno της Ισπανίας με το "Bandido" και πριν τον Philippe Lafontaine του Βελγίου με το "Macédomienne". Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 11 βαθμούς και την 19η θέση ανάμεσα στους 22.

Το τραγούδι είναι μια μπαλάντα, με τον Κάλοου να τραγουδάει για την επιθυμία του να είναι με τον εραστή του. Τραγουδάει ότι του λέει ότι την αγαπάει και στη συνέχεια "πηγαίνεις μακριά χωρίς σκοπό" και αυτό του προκαλεί σημαντική θλίψη.

Ακολούθησε ως Έλληνας εκπρόσωπος στο Διαγωνισμό του 1991 από την Σοφία Βόσσου, με το "Η Άνοιξη".

Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Βασίλης Καραγκούνης

Ο Βασίλης Καραγκούνης (γεννημένος στις 18 Ιανουαρίου 1994), είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός στον Ερμή Αραδίππου.
Δήμος Μπερόβου

Ο Δήμος Μπερόβου ( ) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Ανατολικής Στατιστικής Περιφέρειας. Μπέροβο ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μπερόβου.
Στιούαρτ Γκρέιντζερ

Ο Στιούαρτ Γκρέιντζερ (Stewart Grager, γεννηθείς ως James Lablache Stewart, Κένσινγκτον, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 6 Μαΐου 1913 – Santa Monica, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 16 Αυγούστου 1993) ήταν Βρετανός ηθοποιός του σινεμά, ο οποίος ερμήνευε, κυρίως, ηρωϊκούς και αισθηματικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους. Για το διάστημα των δεκαετιών του ’40 έως του ’60 ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής, χάρις, βασικά στη συμμετοχή του στα Μελοδράματα Gainsborough.
Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί

Ο Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί (15 Ιουλίου 1917–8 Οκτωβρίου 1979) ήταν Αφγανός κομμουνιστής πολιτικός κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Αφγανιστάν από το 1978 έως το 1979. Ο Ταρακί γεννήθηκε κοντά στην Καμπούλ και σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως δημοσιογράφος. Αργότερα έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν και εξελέγη γενικός γραμματέας του κόμματος στο πρώτο συνέδριο του. Υπήρξε υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του 1965 στο Αφγανιστάν, αλλά απέτυχε να εξασφαλίσει την εκλογή του. Το 1966 δημοσίευσε το πρώτο φύλλο της κομματικής εφημερίδας "Khalq", η οποία έκλεισε λίγο αργότερα από την κυβέρνηση. Ηγήθηκε της συνιστώσας Χαλκ του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν. Το 1978, ο Ταρακί, μαζί με τον Χαφιζουλάχ Αμίν και τον Μπαμπράκ Καρμάλ υπήρξαν πρωτεργάτες της Εξέγερσης του Σαούρ και ίδρυσαν τη Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν. 

Η προεδρία του Ταρακί, αν και βραχύβια, χαρακτηρίστηκε από συνεχείς διαμάχες. Η κυβέρνηση διαιρέθηκε μεταξύ των δύο συνιστωσών του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος: τους υποστηρικτές του Χαλκ (του οποίου ηγέτης ήταν ο Ταρακί και αποτελούσαν την πλειοψηφία), και τους υποστηρικτές του Παρτσάμ, που αποτελούσαν τη μειοψηφία. Ξεκίνησε εκκαθάριση της κυβέρνησης και του κόμματος που οδήγησε σε πολλά υψηλόβαθμα μέλη του Παρτσάμ σε εκ των πραγμάτων εξορία με την ανάθεση να υπηρετούν στο εξωτερικό ως πρεσβευτές. Ο Ταρακί πραγματοποίησε μεταρρύθμιση στη χερσαία ιδιοκτησία την 1η Ιανουαρίου 1979, η οποία αποδείχθηκε αρκετά μη δημοφιλής. Το καθεστώς του, επίσης, καταπίεσε βίαια τους αντιφρονούντες και επιθεώρησε τις σφαγές των χωρικών. Αυτοί οι παράγοντες, μεταξύ άλλων, οδήγησαν σε μια λαϊκή αντίδραση που ξεκίνησε μια εξέγερση. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Ταρακί αποδείχθηκε αδύνατος να πείσει τη Σοβιετική Ένωση να παρέμβει υπέρ της αποκατάστασης της πολιτικής τάξης. 

Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από μία δικτατορικού τύπου λατρεία προσωπικότητας με επίκεντρο τον εαυτό του που είχε καλλιεργηθεί από τον Αμίν. Ο κρατικός τύπος και η ακόλουθη προπαγάνδα άρχισαν να τον παρουσιάζουν ως τον «Μεγάλο ηγέτη» και τον «Μεγάλο Δάσκαλο». Η σχέση του με τον Αμίν δυσχεράνθηκε κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, καταλήγοντας τελικά στην ανατροπή του Ταρακί στις 14 Σεπτεμβρίου 1979 και στη συνέχεια στη δολοφονία του στις 8 Οκτωβρίου κατόπιν εντολής του Αμίν. Ο θάνατός του ήταν ένας παράγοντας που οδήγησε στη σοβιετική εισβολή τον Δεκέμβριο. 

Πέρα από την ενασχόλησή του με την πολιτική, από τη δεκαετία του 1940 έγραφε και μυθιστορήματα και διηγήματα στο ύφος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.
Άννι Άλμπερς

Η Άννι Άλμπερς (γεννήθηκε ως Ανελίζ Έλζε Φρίντα Φλάισμαν, 12 Ιουνίου 1899 – 9 Μαΐου 1994) ήταν γερμανοαμερικανίδα καλλιτέχνης της κλωστοϋφαντουργίας, δημιουργός έργων τέχνης με εκτύπωση , γνωστή για τη δημιουργία έργων που κινούνται μεταξύ των παραδοσιακών τεχνικών και της τέχνης.
Βάις βουρστ

Το Βάις βουρστ (γερμανικά "Weißwurst" ) είναι ένα παραδοσιακό Βαυαρικό λουκάνικο φτιαγμένο από μοσχαρίσιο κιμά και μπέικον από χοιρινό καρέ. Συνήθως προστίθενται αρτύματα όπως μαϊντανός, λεμόνι, μοσχοκάρυδο, κρεμμύδια, πιπερόριζα και κάρδαμο. Στη συνέχεια, το μείγμα εισάγεται σε περιβλήματα από έντερα χοίρου και χωρίζεται σε επιμέρους λουκάνικα μήκους 10-12 εκ. και πάχους 3-4 εκ.

Επειδή είναι ευπαθή τρόφιμα, "τα βάις βουρστ" παραδοσιακά παρασκευάζονταν νωρίς το πρωί και καταναλώνονταν ως σνακ μεταξύ πρωινού και μεσημεριανού, μάλιστα όπως λέει μία παροιμία: «"τα λουκάνικα δεν πρέπει να ακούσουν τις καμπάνες της εκκλησίας να χτυπούν για μεσημέρι»". Παραδοσιακά, τα βάις βουρστ πρέπει να τρώγονται πριν το μεσημέρι επειδή δεν έχουν συντηρητικά ούτε είναι καπνιστά, και ως εκ τούτου, χαλάνε εύκολα και πρέπει να φτιάχνονται φρέσκα κάθε μέρα. Αποκαλούνται έως και πρωινά λουκάνικα. Ακόμα και σήμερα που υπάρχουν ψυγεία για την συντήρηση των τροφίμων, οι περισσότεροι Βαυαροί δεν τρώνε "βάις βουρστ" μετά την ώρα του μεσημεριανού.μικρογραφία|"Τα βάις βουρστ" σερβίρονται στο τραπέζι δίπλα σε ένα μεγάλο μπολ με το νερό του μαγειρέματος.|εναλλ.=|αριστεράΔιαδικασία παρασκευής: Τα λουκάνικα ζεσταίνονται σε νερό — σχεδόν βράζονται — για περίπου δέκα λεπτά, οπότε αλλάζουν χρώμα και γίνονται γκριζωπά-άσπρα, επειδή στην παρασκευή τους δεν χρησιμοποιήθηκαν νιτρώδη συντηρητικά χρωμάτων.

Τα βάις βουρστ φέρονται στο τραπέζι σε ένα μεγάλο μπολ μαζί με το ζεστό νερό που χρησιμοποιήθηκε στο μαγείρεμα (έτσι ώστε να διατηρούνται ζεστά), τότε καταναλώνονται χωρίς τα περιβλήματά τους. Υπάρχουν πολλοί παραδοσιακοί τρόποι να φαγωθούν, όπως ο "ζουζελν" (σημαίνει ρούφηγμα στα Βαυαρικά), στον οποίο κάθε άκρο του λουκάνικου κόβεται ή δαγκώνεται για να ανοίξει, και τότε το κρέας μπορεί να ρουφηχτεί έξω από την θήκη του. Εναλλακτικά, δημοφιλής και διακριτικός τρόπος κατανάλωσης είναι κόψιμο των λουκάνικων κατά μήκος και μετά εξαγωγή του κρέατος από την θήκη με ένα πιρούνι. Ή αλλιώς μπορεί να ξεφλουδιστεί στο ένα άκρο και να φαγωθεί όπως μια μπανάνα, σταδιακά αποκαλύπτοντας περισσότερο λουκάνικο και βυθίζοντας το μέσα στη μουστάρδα.

Τα βάις βουρστ κανονικά σερβίρονται με μια Βαυαρική γλυκιά μουστάρδα ("Βάισβουρστσενφ") και συνοδεύονται με Βαυαρικά μπρέτσελ και μπύρα σίτου.

Τα βάις βουρστ, των οποίων η κατανάλωση παραδοσιακά συνδέεται με τη Βαυαρία, βοήθησε στην επινόηση ενός χιουμοριστικού όρου, το "Βάισβουρστεκβατορ, που" κυριολεκτικά σημαίνει ισημερινός του λευκού λουκάνικου, και οριοθετεί ένα πολιτιστικό σύνορο που χωρίζει τις άλλες γλωσσικές και πολιτισμικές περιοχές από τη Νότια Γερμανία.

Λέγεται ότι τα βάις βουρστ ανακαλύφθηκαν το 1857 στην πλατεία Μαρίενπλατς στο Μόναχο.
Boo!

Το Boo! είναι παιδική τηλεοπτική σειρά που ξεκίνησε από το κανάλι CBeebies στο Ηνωμένο Βασίλειο, και αρχικά στο BBC Two, από τα Universal Studios. Διαθέτει πολλούς χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων που παίζουν ένα παιχνίδι παρόμοιο με το κρυφτό. Ο σχολιασμός γίνεται από έναν ενήλικα αφηγητή και μια παιδική χορωδία. Η σειρά παρήχθη από την ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής Tell-Tale Productions, η οποία ήταν επίσης υπεύθυνη για την "Tweenies". Από το 2007 έως το 2012, παίζονταν επαναλήψεις και από τον Ιανουάριο του 2019 παίζεται στις ΗΠΑ από το Qubo.

Η σειρά είχε συνολικά 102 επεισόδια και ένα ειδικό χριστουγεννιάτικο, και ήταν υποψήφια για BAFTA το 2002-03.
Πρεσβεία της Βόρειας Μακεδονίας στη Γαλλία

Η Πρεσβεία της Βόρειας Μακεδονίας στη Γαλλία (γαλλικά: "Ambassade de Macédoine du Nord en France") είναι η διπλωματική αντιπροσωπεία της Βόρειας Μακεδονίας ενώπιον της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ευρίσκεται επί του αριθμού 5 της Οδού του Φασιανοτροφείου, εντός του 16ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Παρισιού, πρωτεύουσας της χώρας. Πρέσβης της διατελεί, από το 2010, ο Αγκρόν Μπουτζάκου.

Στεγάζεται εντός της ίδιας πολυκατοικίας με την Πρεσβεία του Μαυροβουνίου στη Γαλλία.