Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Γεώργιος Λεοναρδόπουλος

Ο Γεώργιος Λεοναρδόπουλος (1867 - 1936) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού. 

Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1867 και αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του Μηχανικού από τη Σχολή Ευελπίδων το 1889. Πήρε μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και στον Α΄ Βαλκανικό ως διοικητής λόχου γεφυροποιών όπου και τραυματίσθηκε στη μάχη του Κόμανου. Στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο μετείχε ως επιτελής αξιωματικός της 3ης Μεραρχίας και ως μέλος της επιτροπής χάραξης των ελληνοσερβικών συνόρων. Προσχώρησε από τους πρώτους στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας όπου και ανέλαβε αρχικά επιτελάρχης Σώματος και στη συνέχεια διορίστηκε προσωπάρχης του υπουργείου Στρατιωτικών της προσωρινής κυβέρνησης Θεσσαλονίκης (1916). 
Την περίοδο 1918-1920 είχε τον βαθμό του υποστράτηγου και ήταν επικεφαλής της 4ης Μεραρχίας, στις επιχειρήσεις της Θράκης. Στη συνέχεια συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία αναλαμβάνοντας διοικητής της 10ης Μεραρχίας, παρά την αλλαγή του καθεστώτος, στις επιχειρήσεις του Σαγγάριου (1921). 
Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την καταστροφή που υπέστησαν οι Έλληνες Μικρασιάτες εισχώρησε στην επανάσταση του 1922 όπου και διορίστηκε απ΄ αυτή διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού για την αναδιοργάνωση της στρατιάς του Έβρου. 

Μετά όμως την αμαχητί παράδοση στους Τούρκους της κατεχόμενης ανατολικής Θράκης οργάνωσε το αποτυχόν Eπαναστατικό Kίνημα της 22ης Οκτωβρίου 1923 μαζί με τον Π. Γαργαλίδη και άλλους αξιωματικούς όπου τελικά συνελήφθη παρά τον Κιθαιρώνα. Στις 15 Νοεμβρίου το συσταθέν "Στρατοδικείο Εκστρατείας" στην Ελευσίνα, τον καταδίκασε σε θάνατο, δια τεσσάρων ψήφων υπέρ και μιας κατά, ενώ οι άλλοι συγκατηγορούμενοι του στην ίδια πρώτη δίκη, Γαργαλίδης και αντισυνταγματάρχες Αβράμπος και Νικολαρέας παμψηφεί και σε στρατιωτική καθαίρεση, ενώ άλλοι 58 σε μικρότερες ποινές. Με την εμπλοκή και του Πάπα της Ρώμης Πίου ΙΑ΄ για χορήγηση αμνηστίας η κυβέρνηση δεν τόλμησε να προχωρήσει σε εκτελέσεις και τελικά tου δόθηκε αμνηστία και απομακρύνθηκε από τον στρατό. 

Αποκαταστάθηκε το 1935 αναδρομικά. Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο, το 1936.
Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1993

Η (3η) και τελευταία Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1993 (Οκτώβριος 1993 - Ιανουάριος 1996), ανέλαβε την εξουσία μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993. 

Στις 2 Δεκεμβρίου του 1993 ο Πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στο υπουργικό συμβούλιο αλλά και στον ελληνικό λαό, σκιαγραφεί την οικονομική κατάσταση της χώρας με μελανά χρώματα. 

"«...Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά της, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πρώτου μεγέθους κρίση στα οικονομικά του Δημοσίου. Το Ελληνικό Κράτος δεν είχε διαθέσιμα αρκετά χρήματα για τις άμεσες υποχρεώσεις του, που περνούσαν τα 2,5 τρις δρχ τους τελευταίους τρεις μήνες του 1993. Εξασφαλισμένους χρηματικούς πόρους είχε μόλις 450 δις. Τα υπόλοιπα δυο τρις έπρεπε να βρεθούν, με τακτικό και έκτακτο δανεισμό. Ο κρατικός προϋπολογισμός του 1993 είχε πέσει άσχημα έξω. Την κρίση αυτή δεν την προκαλέσαμε εμείς. Βρισκόταν εκεί και μας περίμενε. Χωρίς να είμαστε υπεύθυνοι για την δημιουργία της, είχαμε την ευθύνη για την αντιμετώπισή της. Το πετύχαμε χάρις στην ακούραστη δουλειά των αρμόδιων Υπουργών και άλλων στελεχών της Κυβέρνησης, τους οποίους θέλω όλους να ευχαριστήσω. Τη στιγμή αυτή οι αναγκαίοι χρηματικοί πόροι για να κλείσει ομαλά το 1993 έχουν βρεθεί. Μια πολύ επικίνδυνη για την οικονομία της χώρας κατάσταση ξεπεράστηκε χωρίς καν να γίνει αισθητή στις αγορές. Χωρίς να διαταράξει την οικονομική ζωή του τόπου...»"
Τα αίτια της κρίσης τα εντοπίζει στην κακή δημοσιονομική διαχείριση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και υπόσχεται: επενδύσεις και άνοδο της παραγωγικότητας, πάταξη της φοροδιαφυγής ή/και της φοροαπαλλαγής, μείωση του χρέους και των δημοσίων ελλειμμάτων, πλήρη αξιοποίηση των ποσών που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση στη χώρα.

Τον Νοέμβριου του 1995 ο Πρωθυπουργός, ύστερα από νέα επιδείνωση της υγείας του, εισήχθη με βαριά αναπνευστικά προβλήματα στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο όπου νοσηλεύτηκε μέχρι και τον Φεβρουάριο του 1996, ενώ στις 15 Ιανουαρίου 1996, μέσα από το νοσοκομείο υπέγραψε την παραίτησή του από την Πρωθυπουργία την οποία απέστειλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του. Η επιστολή προς την κοινοβουλευτική ομάδα ζητούσε τη διενέργεια εσωκομματικών εκλογών για την ανάδειξη νέου Πρωθυπουργού. (Ο Παπανδρέου παρέμεινε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μέχρι το τέλος της ζωής του, λίγους μήνες μετά, τον Ιούνιο του 1996).Στις 18 Ιανουαρίου 1996 και ύστερα από εκλογική διαδικασία δύο γύρων ο Κώστας Σημίτης με 86 ψήφους (έναντι 75 του Άκη Τσοχατζόπουλου) εκλέγεται νέος Πρωθυπουργός, ενώ στις 22 Ιανουαρίου σχηματίζει την πρώτη κυβέρνησή του.
Αναστάσιος Χαραλάμπης

Ο Αναστάσιος Χαραλάμπης (1862 - 11 Μαρτίου 1949) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1862 και καταγόταν από ιστορική οικογένεια της Αχαΐας. Διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (1917-1920) καθώς και δύο φορές υπουργός των Στρατιωτικών (1917, 1922). Το 1922 η Επαναστατική Επιτροπή διόρισε πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, και επειδή έλειπε στο εξωτερικό διόρισε προσωρινό πρωθυπουργό τον Σωτήριο Κροκιδά. Αλλά επειδή και αυτός έλειπε εκτός Αθηνών, όρκισε ως πρωθυπουργό μόνο για μια ημέρα τον ταυτόχρονα ορκισθέντα υπουργό Στρατιωτικών, αντιστράτηγο Αναστάσιο Χαραλάμπη. 

Απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 1949.

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Οικογένεια Χαραλάμπη
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Στοματικό σεξ

[[Πεολειχία]]: Ερεθισμός του πέους με το στόμα

Αιδοιολειχία από τοιχογραφία στην [[Πομπηία]]

Στοματικό σεξ ονομάζονται οι σεξουαλικές πράξεις στις οποίες χρησιμοποιείται το στόμα και η γλώσσα ως μέσο ερεθισμού των γεννητικών οργάνων.

Στην περίπτωση ερεθισμού ανδρικού γεννητικού οργάνου, το στοματικό σεξ ονομάζεται πεολειχία. Στην περίπτωση ερεθισμού αιδοίου με τη γλώσσα και τα χείλη, το στοματικό σεξ ονομάζεται αιδοιολειχία (από το αρχαίο ρήμα "λείχω", που σημαίνει «γλείφω»).

Ταυτόχρονη πεολειχία και αιδοιολειχία, ονομάζεται «εξήντα εννέα», επειδή η στάση των σωμάτων θυμίζει τον αριθμό 69. Το «εξήντα εννέα» μπορεί να συμβεί και με πεολειχία μεταξύ ανδρών και αιδοιολειχία μεταξύ γυναικών, αν πρόκειται για ομοφυλοφιλική και λεσβιακή αντίστοιχα συνεύρεση.

Ένα χαρακτηριστικό του στοματικού σεξ είναι ότι μπορεί κανείς να αποφύγει τη σύλληψη όταν μια εγκυμοσύνη είναι ανεπιθύμητη, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσει κάποιο μέσο αντισύλληψης, εφόσον δεν εισχωρεί σπέρμα στον κόλπο. Αντιθέτως με το στοματικό σεξ χωρίς προφυλάξεις δεν αποφεύγεται η μετάδοση σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Το στοματικό σεξ χρησιμεύει και για προκαταρκτικό ερωτικό παιχνίδι.
Σαχάρα

thumb|right|350px|Η Σαχάρα από δορυφόρο
Η Σαχάρα είναι η αμμώδης έκταση ερήμου που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας Αφρικής. Πρόκειται για περιοχή ακαλλιέργητη και με δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Στην διάλεκτο των Βερβέρων καλείται "σαχρά" και σημαίνει έκταση με χρώμα παραπλήσιο στο ξανθό.
Έφεσος

thumb|right|250px|Το αρχαίο θέατρο της Εφέσου, όπως είναι σήμερα
Η Έφεσος ήταν μία από τις σημαντικότερες Ιωνικές πόλεις της Μικράς Ασίας σχεδόν στα παράλια του Αιγαίου. Ήταν χτισμένη παρά τον μυχό του Καΰστριου κόλπου Α.ΒΑ. της Σάμου.
Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1981

Η (1η) Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1981 (Οκτώβριος 1981 - Ιούνιος 1985) ανέλαβε μετά την νίκη στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 την διακυβέρνηση της χώρας. 
Το ΠΑΣΟΚ με κεντρικό άξονα της πολιτικής του, το σύνθημα "«Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Κοινωνική Απελευθέρωση - Δημοκρατία»" όπως εκφράστηκε στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος, το 1974, έστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού, προς μια κεντρο-αριστερή πολιτική ύστερα από δεκαετίες διακυβέρνησης της Δεξιάς.

Από την κυβέρνηση Παπανδρέου αναγνωρίζεται η Εθνική Αντίσταση, και η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
Ιδρύεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας, καταργείται η Ελληνική Χωροφυλακή και η Αστυνομία Πόλεων και συγχωνεύονται σε ένα ενιαίο σώμα, την Ελληνική Αστυνομία, αποστρατικοποιείται η ΥΕΝΕΔ και μετονομάζεται σε ΕΡΤ2, συστήνεται ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, θεσπίζονται διάφορα επιδόματα, αναγνωρίζεται και αποζημιώνεται το εργατικό ατύχημα, επεκτείνεται η πενθήμερη εργασία, ενώ μειώνονται οι ώρες εργασίας σε 40, επεκτείνεται η δυνατότητα άδειας με αποδοχές, καθιερώνεται η Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (Α.Τ.Α.) του μισθού. Επίσης, καθιερώνεται ο πολιτικός γάμος, καταργείται ο αναχρονιστικός θεσμός της προίκας, θεσπίζεται το συναινετικό διαζύγιο και εξισώνονται τα δύο φύλα σύμφωνα με το νέο οικογενειακό δίκαιο (Ν.1329/1983). Στον τομέα της εκπαίδευσης, εισήχθη το μονοτονικό σύστημα και καταργείται η σχολική ενδυμασία (1982), καθώς και η ακαδημαϊκή έδρα. Τέλος, το δικαίωμα ψήφου επεκτείνεται και στους 18χρονους.

Στο τομέα της εξωτερικής πολιτικής, τον Μάρτιο του 1985, ύστερα από πρόταση της Ελλάδας, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καθιέρωσε τα «Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα» (ΜΟΠ), η εφαρμογή των οποίων στόχευε στη βελτίωση των κοινωνικοοικονομικών διαρθρώσεων στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές της Κοινότητας. Το 1985 η Ελλάδα σταματά επιτυχώς την διένεξη Γαλλίας και Λιβύης, οι οποίες υποστήριζαν αντιμαχόμενες δυνάμεις στο Τσαντ, με την υπογραφή της «Συμφωνίας της Ελούντας». Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν επίσης ένας εκ των έξι ηγετών των τεσσάρων Ηπείρων (Ευρώπη, Αφρική, Ασία, Αμερική) οι οποίοι πήραν την πρωτοβουλία κίνησης υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης και αφοπλισμού των υπερδυνάμεων. Στη 1 Μαρτίου 1982 πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στην Κύπρο.
Οϊτίν

<br>

Το Οϊτίν (στα γερμανικά "Eutin") αποτελεί με 17.213 κάτοικους τοπικό κέντρο του ανατολικού Χόλσταϊν στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν ("Schleswig-Holstein") της Γερμανίας. 
Το πρώην σλαβικό Ούτιν ("Utin") κατακτήθηκε στο 12ο αιώνα από ολλανδούς αποίκους. Το 1156 το Οϊτίν απέκτησε δικαίωμα αγοράς (Marktrecht). Τα δικαιώματα πόλης χορηγήθηκαν στο Οϊτίν το 1257. Αργότερα η πόλη έγινε έδρα της επισκοπής του Λύμπεκ, καθώς ότι το Λύμπεκ ήταν πλέον αυτοκρατορική ελεύθερη πόλη. Το 1803 έγινε μέρος του δουκάτου του Όλντενμπουργκ.

Στο κέντρο της πόλης επικρατεί χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του 18ου αιώνα. Σε αυτή την περίοδο το Οϊτίν ήταν πολιτιστικό κέντρο του γερμανικού βορρά και τόπος κατοικίας πολλών ποιητών. Το διασημότερο πρόσωπο της πόλης είναι ο μεταφραστής της ομηρικής Οδύσσειας και Ιλιάδας στα γερμανικά Γιόχαν Χάινριχ Φος (Johann Heinrich Voss). Στην πόλη γεννήθηκαν ο συνθέτης Καρλ Μαρία φον Βέμπερ (Carl Maria von Weber), ο μαθηματικός Νικόλαος Μερκάτωρ και ο Ιούλιος Σμιτ Διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Φρανσουά Μιτεράν

-->

Ο Φρανσουά Μιτεράν (πλήρες όνομα Φρανσουά Μορίς Αντριάν Μαρί Μιτεράν) ("François Maurice Adrien Marie Mitterrand", 26 Οκτωβρίου 1916 - 8 Ιανουαρίου 1996) ήταν Γάλλος σοσιαλιστής πολιτικός και συγγραφέας, και Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Μάρτιος 1950

Η Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Μάρτιος 1950 σχηματίστηκε μετά τις βουλευτικές εκλογές 1950 που διεξήγαγε η προηγούμενη υπηρεσιακή κυβέρνηση.
Οι βουλευτικές εκλογές δεν κατάφεραν να δώσουν την αυτοδυναμία σε κανένα κόμμα, και έτσι ο Βασιλιάς πέρασε στο στάδιο των διερευνητικών εντολών. Ο πρώτος που πήρε την εντολή, ο αρχηγός του πρώτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος, ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης, του Λαϊκού, την κατέθεσε άπρακτος ύστερα από λίγες ημέρες. Ο αρχηγός του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος, ο Σοφοκλής Βενιζέλος του «Φιλελεύθερου Κόμματος» όμως, κατάφερε να αποκτήσει με την ανοχή του «Λαϊκού» και την συνεργασία «Εθνικού Ενωτικού κόμματος», του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, μια σχετική πλειοψηφία και στις 23 Μαρτίου διορίστηκε Πρωθυπουργός.
Ωστόσο όταν αυτό ο κυβερνητικός συνασπισμός εμφανίστηκε στην Βουλή για να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης, δεν τα κατάφερε, και η κυβέρνηση τελικά παραιτήθηκε. 
Το κυβερνητικό της έργο περιορίστηκε στην κύρωση νομοθετημάτων που είχαν μείνει ανολοκλήρωτα από την προηγούμενη κυβέρνηση, όπως η δημιουργία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (στο οποίο συγχωνεύτηκαν τα τρία στρατιωτικά υπουργεία) και η κύρωση του κανονισμού λειτουργίας του Οργανισμού Αναμορφωτηρίων Μακρονήσου, όπου "αναμορφώνονταν" χιλιάδες Έλληνες κομμουνιστές.
Πετς

Το Πετς (ουγγρικά: Pécs) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Ουγγαρίας και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της χώρας. Αποτελεί διοικητικό και οικονομικό κέντρο της επαρχίας Μπαράνια.

Το Πετς είχε επιλεγεί ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2010 μαζί με τη γερμανική πόλη Έσσεν και την Κωνσταντινούπολη. Το σλόγκαν της πόλης ήταν "Πόλη χωρίς σύνορα".

Κατά τη διάρκεια των ρωμαϊκών χρόνων στη θέση του Πετς βρισκόταν η πόλη "Σοπιάναι" ("Sopianæ") και πιθανόν αποτελεί τον πληθυντικό τη κέλτικης λέξης "sop" που σημαίνει "βάλτος". Σώζεται η παλαιοχριστιανική νεκρόπολη από τον 4ο αιώνα π.Χ., με τους διακοσμημένους υπόγειους τάφους, τα μαυσωλεία και τα παρεκκλήσια. Η Πρώιμη Χριστιανική Νεκρόπολη του Πετς έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 2000.

Η μεσαιωνική πόλη του Πετς αναφέρεται για πρώτη φορά το 871 με το όνομα "Πέντε Βασιλικές" ("Quinque Basilicae"). Το όνομα παραπέμπει στο γεγονός ότι όταν κατασκευάζονταν οι εκκλησίες της πόλης, οι χτίστες χρησιμοποίησαν υλικό από πέντε παλιά Χριστιανικά παρεκκλήσια. Σε μεταγενέστερα λατινικά έγγραφα η πόλη αναφέρεται ως "Πέντε Εκκλησίες" ("Quinque Ecclesiae").

Το όνομα "Pécs" ("Πετς") εμφανίζεται σε έγγραφα του 1235 ως "Πέτσγιουτ" που σημαίνει "προς/από το Πετς". Το όνομα "Πετς" είναι σλάβικης προέλευσης και φωνητικά σημαίνει "πέντε" ή "φούρνος".
Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1950

H Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1950 (Απρίλιος – Αύγουστος 1950), σχηματίστηκε μετά την αποτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης Βενιζέλου να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή. Την νέα κυβέρνησης, υπό την ηγεσία του αρχηγού της ΕΠΕΚ, Νικολάου Πλαστήρα, στήριξαν τα κόμματα του Κέντρου, Κόμμα Φιλελευθέρων και το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό, τα οποία έλαβαν και τα ανάλογα της εκλογικής τους δύναμης, υπουργεία. Στις προγραμματικές του δηλώσεις ο νέος Πρωθυπουργός τόνιζε τον συμφιλιωτικό χαρακτήρα της κυβέρνησής του και την προσπάθεια επούλωσης των πληγών του εμφυλίου πολέμου:"«..Η Κυβέρνησις του Κέντρου της οποίας προΐσταμαι θα εκπληρώσει όλας της τας υποσχέσεις με σταθερότητα αλλά και με γοργόν ρυθμόν. Και μεταξύ αυτών πρώτην θέσιν κατέχει εις την εκτίμησιν και εμού και των συνεργατών μου η ειρήνευσις των Ελλήνων…. Οι πολίται όλων των αποχρώσεων καλούνται να εμπιστευθούν εις το κράτος την ασφάλειάν των και την αποκατάστασιν του δικαίου όπου χρειάζεται. Εν τη εφαρμογή της πολιτικής Λήθης η Κυβέρνησις απεφάσισεν ήδη να καταργήση την Μακρόνησον ως στρατόπεδον πολιτικών κρατουμένων ….. Καλώ ολόκληρον τον ελληνικόν λαόν εις συναγερμόν ημερώσεως , εργασίας και χαράς….»"

Ο Πλαστήρας όμως, δεν ήταν αρεστός σε αρκετούς κύκλους, κυρίως ανάμεσα στους Αμερικανικούς. Ο στρατηγός Βαν Φλιτ, φεύγοντας από την Ελλάδα, τον Ιούλιο του 1950 εξέφρασε την άποψη (μέσω επιστολής στον βασιλιά) ότι, "«...Εφόσον φοβόμαστε γενικό πόλεμο, εξαιτίας της Κορέας, η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου ασφαλής με την παρούσα κυβέρνηση Πλαστήρα. Σε περίπτωση διεθνών περιπλοκών η κυβέρνηση αυτή θα αποτελέσει ουσιαστικά μια πέμπτη φάλαγγα του εχθρού. Οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας έχουν αρχίσει ραγδαίως να αποσυντίθενται. Τέλος, νομίζω ότι την κατάσταση θα έσωζε μόνο μια κυβέρνηση υπό τον στρατάρχη Παπάγο...»", προετοιμάζοντας έτσι την επόμενη πολιτική λύση.

Ο ίδιος ο Πλαστήρας επιβεβαίωσε σε ομιλία του, στην Τήνο, στις 15 Αυγούστου, τις δυσχέρειες που αντιμετώπιζε στην διακυβέρνηση της χώρας: « Δυστυχώς κύριοι, η ειρήνευσις είναι αδύνατος υπό την παρούσαν σύνθεσιν της κυβερνήσεως. Οι μετ’ εμού κυβερνώντες δεν συμφωνούν μαζί μου. Η σύνθεσις επομένως της κυβερνήσεως δεν μου επιτρέπει να εφαρμόσω τα εξαγγελθέντα υπ’ εμού μέτρα…. Εάν είχον την πλειοψηφίαν ή εάν την αποκτήσω και σχηματίσω ομοιογενή κυβέρνησιν η πρώτη διαταγή μου θα είναι η κατάργησις της θανατικής ποινής . Η Δευτέρα η επιβολή ευρύτατης επιείκιας.» Φυσικά, μετά από τέτοια δήλωση, το Κόμμα Φιλελευθέρων, δεν μπορούσε πάρει να άρει την υποστήριξή του στην κυβέρνηση, και να οδηγήσει τον Πλαστήρα σε παραίτηση.
Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (γερμανικά: "Schleswig-Holstein", , κάτω γερμανικά: "Sleswig-Holsteen", δανικά: "Slesvig-Holsten", φρισικά: "Slaswik-Holstiinj") είναι το πιο βόρειο από τα 16 ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας. Η έκτασή του είναι 15.776 τετρ. χλμ., έχει 2,8 εκ. κατοίκους και πρωτεύουσά του είναι το Κίελο. Βρίσκεται στη βάση της χερσονήσου της Γιουτλάνδης μεταξύ της θάλασσας της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας.
Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950

Η Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950 (Ιανουάριος - Μάρτιος 1950), ανέλαβε να διεξαγάγει τις Ελληνικές Βουλευτικές εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950. 
Η πρωθυπουργοποίηση του Ιωάννη Θεοτόκη καθώς και οι επιλογές ορισμένων προσώπων (όπως του Ιωάννη Μαυρομμάτη καθώς ήταν γνωστός ακραίος βασιλόφρων και του Γεωργίου Κορωναίου ο οποίος σχετιζόταν με την 4η Αυγούστου, ), σχολιάστηκαν αρνητικά από τα κόμματα του Κέντρου, καθώς θεώρησαν ότι η κυβέρνηση δεν πληρούσε τις απαιτήσεις αμεροληψίας και ουδετερότητας που απαιτούνταν. 
Ο βασιλιάς Παύλος και η κυβέρνηση διέλυσαν την Δ΄ Αναθεωρητική βουλή και προκήρυξαν εκλογές για τις 19 Φεβρουαρίου 1950 (ημερομηνία που αργότερα μεταφέρθηκε στις 5 Μαρτίου του ίδιου έτους). Με την διάλυση της Βουλής έπαψαν να ισχύουν τα ψηφίσματά της, επομένως καταργήθηκε και το διαβόητο «Γ΄ Ψήφισμα του 1946» (με το οποίο νομιμοποιήθηκαν οι διωγμοί των αντιφρονούντων αριστερών) μάλιστα έγιναν και κάποιες συζητήσεις για εκ νέου νομιμοποίηση του ΚΚΕ ώστε να συμμετάσχει στις εκλογές, οι οποίες όμως βρήκαν αντίθετους κυρίως τα δυο μεγάλα πολιτικά κόμματα. Θετικοί υπέρ αυτής της προοπτικής ήταν μόνο οι αρχηγοί της ΕΠΕΚ και του Νέου Κόμματος, Ν. Πλαστήρας και Σπ.Μαρκεζίνης.. Οι επόμενες διαβουλεύσεις αφορούσαν το ζήτημα του εκλογικού νόμου, για το οποίο τελικά αποφασίστηκε να μείνει ως είχε - απλή αναλογική - αλλά να μειωθούν οι βουλευτικές έδρες από 354 σε 250. 
Η κυβέρνηση Θεοτόκη παρέδωσε αμέσως μετά τις εκλογές, στην πρώτη κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου.
Φλένσμπουργκ

Το Φλένσμπουργκ (γερμανικά: "Flensburg", δανικά: "Flensborg", Κατοσαξονικά: "Flensborg", Φρισιακά: "Flansborj") είναι πόλη στο βόρειο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Γερμανίας. Το Φλένσμπουργκ είναι το κέντρο της περιοχής Νοτιου Σλέσβιχ ("Südschleswig"). Μετά από το Κίελο και Λίμπεκ είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Οι κοντινότερες μεγαλύτερες πόλεις είναι το Κίελο (69 χλμ νότια) και η Όντενσε (Odense) στη Δανία (92 χλμ βορειοανατολικά). Το Φλένσμπουργκ είναι η δεύτερη πιο βόρεια πόλη της Γερμανίας μετά από το Βέστερλαντ στο νησί Ζιλτ (Sylt) και βρίσκεται περίπου 7 χλμ από τα δανικά σύνορα.

Κατά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το Φλένσμπουργκ υπήρξε η έδρα της Γερμανικής Κυβέρνησης με επικεφαλής τον Ναύαρχο Καρλ Ντένιτς, τον οποίο ο Χίτλερ όρισε ως διάδοχό του μετά την αυτοκτονία του.

Στη Γερμανία το Φλένσμπουργκ είναι γνωστό για: 
* Την εθνική υπηρεσία κυκλοφορίας και το αρχείο των παραβατών 
* Τη μπύρα Flensburger Pilsener
* Το κέντρο της δανικής εθνικής μειονότητας στη Γερμανία 
* Το χαιρετισμό "Moin" 
* Τις μεγάλες επιχειρήσεις ερωτικών προϊόντων Beate Uhse και Orion 
* Την ομάδα χάντμπολ SG Flensburg-Handewitt
Παύλος Α΄ της Ελλάδας

Ο Παύλος Α΄ της Ελλάδας (Αθήνα, 14 Δεκεμβρίου 1901 - 6 Μαρτίου 1964) ήταν Βασιλιάς της Ελλάδας από το 1947 έως το θανατό του, το 1964.
Παξοί

εναλλ.=Πανοραμική άποψη του Γάιου|μικρογραφία|Γάιος
μικρογραφία|Γάιος
μικρογραφία|ΓάιοςΟι Παξοί και οι Αντίπαξοι είναι νησιά των Επτανήσων, στο Ιόνιο Πέλαγος. Βρίσκονται 7 μίλια νότια της Κέρκυρας, σε απόσταση 8 μιλίων από τις Ηπειρωτικές ακτές και διοικητικά ανήκουν στο Νομό Κέρκυρας. Πρωτεύουσα των Παξών είναι ο γραφικός Γάιος ο οποίος προστατεύεται φυσικά από δύο νησάκια, την Παναγιά και τον Άγιο Νικόλαο. Άλλοι οικισμοί των Παξών είναι η Λάκκα και ο Λογγός. Ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 2.374 κάτοικοι και η έκτασή του 25,322 τ.χλμ.

Σύμβολο του Δήμου Παξών είναι μια τρίαινα δεξιά και αριστερά από την οποία στέκονται από ένα δελφίνι, μια αναφορά στο μύθο του διαχωρισμού των Παξών από την Κέρκυρα από τον Ποσειδώνα με την τρίαινά του.

Παξινός ήρωας είναι ο Γιώργος Ανεμογιάννης, μπουρλοτιέρης και πυρπολητής που έπεσε μαρτυρικά κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα του 1821, σε ηλικία 23 χρόνων στη Ναύπακτο.
Υπνοβάτις

Η Υπνοβάτις είναι μια ιταλική όπερα σε δύο πράξεις σε λιμπρέτο του Φελίτσε Ρομάνι και με μουσική επένδυση του Βιντσέντζο Μπελίνι, που πρωτοανεβάσθηκε στο Μιλάνο το 1831.
Δίκη της Νυρεμβέργης

thumb|right|300px|Η αίθουσα της Δίκης κατά τις συνεδριάσεις, (από αριστερά προς τα δεξιά: οι κατηγορούμενοι και στο βάθος οι διερμηνείς, προ αυτών οι δικηγόροι τους και δεξιότερα οι υπάλληλοι, οι κατήγοροι και η έδρα των δικαστών)
Με την ονομασία Δίκη της Νυρεμβέργης φέρεται η δίκη των Γερμανών ναζιστών εγκληματιών πολέμου που διενεργήθηκε από επί τούτω συγκροτημένο ομώνυμο Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο, που συνεδρίασε στο δικαστικό μέγαρο της Νυρεμβέργης, από τις 20 Νοεμβρίου του 1945 μέχρι την 1η Οκτωβρίου 1946, με κατηγορούμενους 24 μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος και οκτώ ναζιστικές οργανώσεις.
Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1951

Η Κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1951 (Οκτώβριος 1951 - Οκτώβριος 1952) ήταν ακόμα μια κυβέρνηση συνεργασίας των δυο μεγαλύτερων κομμάτων του Κέντρου, (Κόμμα Φιλελευθέρων και ΕΠΕΚ) - για την ακρίβεια ήταν η τελευταία κυβέρνηση κομμάτων του Κέντρου μέχρι και το 1981 , αν εξαιρεθεί το "διάλειμμα" των ετών 1963 - 1965, και προέκυψε μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 9ης Σεπτεμβρίου 1951.
Αν και οι εκλογές του Σεπτεμβρίου έδωσαν την νίκη στο πρωτο-εμφανιζόμενο κόμμα του στρατάρχη Παπάγου, τον Ελληνικό Συναγερμό, αλλά όχι και την αυτοδυναμία στο Κοινοβούλιο, η άρνηση του Παπάγου να συνεργαστεί με οποιοδήποτε άλλο κόμμα, οδήγησε τελικά, ύστερα από 48 ημέρες μετά τις εκλογές, στη συνεργασία των κομμάτων του Κέντρου και στο σχηματισμό κυβέρνησης.
«Η θητεία της κυβέρνησης ΕΠΕΚ - ΚΦ επρόκειτο να αποδειχθεί εξαιρετικά δυσχερής. Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της και οι «έξωθεν» πιέσεις, τόσο από τον «αμερικανικό παράγοντα» όσο και από τα Ανάκτορα σε συνδυασμό με τα κρίσιμα γεγονότα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει και την έντονη αντιπολιτευτική τακτική του Συναγερμού, οδήγησαν στην εφαρμογή μιας αντιφατικής πολιτικής και έθεσαν συχνά σε δοκιμασία την σταθερότητά της.» 
Χαρακτηριστικά παραδείγματα, είναι ο διορισμός στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, του ναυάρχου Αλέξανδρου Σακελλαρίου, ο οποίος έγινε κατόπιν πιέσεων από τον Αμερικανό πρεσβευτή Τζον Πιουριφόυ και τα Ανάκτορα, που ο Πλαστήρας αναγκάστηκε αν αποδεχτεί, και η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συγκατηγορουμένων του, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού. Ειδικότερα η υπόθεση Μπελογιάννη, θα δημιουργούσε για την κυβέρνηση μια άνευ προηγουμένου φθορά, αφού τα "αριστερά" στελέχη του κόμματος θα συνιστούσαν εσωκομματική αντιπολίτευση που θα σταδιακά θα έφθειρε όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και την ίδια την ΕΠΕΚ.
Στις 10 Μαρτίου 1952 ο Πρωθυπουργός Πλαστήρας υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και ημιπληγία, που τον ανάγκασε να αποσυρθεί προσωρινά από την Πρωθυπουργία, ενώ τη θέση του κατέλαβε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Βενιζέλος. Αν και ο Πλαστήρας επανέκαμψε, η κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεπε πλέον να έχει τον πλήρη έλεγχο των πολιτικών δρώμενων. Εκτός από αυτό όμως, από τον Μάρτιο οι ανακατατάξεις στην πολιτική σκηνή είναι συνεχείς και οδηγούν αργά αλλά σταθερά στην απώλεια της κυβερνητικής πλειοψηφίας και τέλος, στην παραίτηση της κυβέρνησης.
Λέων Τολστόι

Ο Λέων Τολστόι (ρωσ. Лев Никола́евич Толсто́й, προφέρεται [lʲef nʲɪkɐˈlaɪvʲɪtɕ tɐlˈstoj] - "Λεφ Νικολάιεβιτς Τολστόι") 9 Σεπτεμβρίου 1828 – 20 Νοεμβρίου 1910 (ή με το τότε ισχύον ημερολόγιο στη Ρωσία 28 Αυγούστου 1828 - 7 Νοεμβρίου 1910) ήταν Ρώσος συγγραφέας. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών.
Τροβατόρε

Ο Τροβατόρε (, που σημαίνει Ο τροβαδούρος) είναι ιταλική όπερα σε τέσσερις πράξεις του συνθέτη Τζουζέπε Βέρντι, σε λιμπρέτο του Σαλβατόρε Καμαράνο. Η υπόθεση του "Τροβατόρε" έχει βασιστεί σε ισπανικό δράμα που είχε συγγράψει ο Αντόνιο Γκαρθία Γκουτιέρεϋ. Ανεβάσθηκε για πρώτη φορά στη Ρώμη το 1853. Έπειτα στο Ιταλικό θέατρο στο Παρίσι στις 23 Δεκεμβρίου 1854 και με γαλλικό κείμενο του Ε. Πασίνι στην Όπερα των Παρισίων στις 12 Ιανουαρίου 1857.
Σαντιάγο Καλατράβα

Ο Σαντιάγο Καλατράβα ("Santiago Calatrava Valls", 28 Ιουλίου 1951) είναι διεθνώς γνωστός και βραβευμένος Ισπανός αρχιτέκτονας και πολιτικός μηχανικός, ο οποίος εργάζεται στη Ζυρίχη.

Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1951 στη Βαλένθια της Ισπανίας, όπου μελέτησε προπτυχιακά στη Σχολή Αρχιτεκτονικής και το σχολείο τεχνών. 
H μητέρα του είναι εβραϊκής καταγωγής που όμως είχαν οικογενειακώς αλλαξοπιστήσει κατά τον μεσαίωνα. Το επίθετό του έφερε και περίφημο τάγμα Ισπανών ιπποτών.
Μετά από την αποφοίτηση το 1975, εγγράφτηκε στο ελβετικό ομοσπονδιακό ίδρυμα τεχνολογίας (ETH Ζυρίχης). Η πρόωρη σταδιοδρομία του Καλατράβα αφιερώθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος στις γέφυρες και τους σταθμούς τραίνων, τα σχέδια για τους οποίους ανύψωσαν τη θέση του ως πολιτικό μηχανικό με νέα άποψη. Εν τούτοις, το ύφος του είναι πολύ προσωπικό και προκύπτει από τις πολυάριθμες μελέτες του ανθρώπινου σώματος και του φυσικού κόσμου που έκανε.
Εμιλιάνο Μερκάδο ντελ Τόρο

Ο Εμιλιάνο Μερκάδο ντελ Τόρο (Emiliano Mercado del Toro, 21 Αυγούστου 1891- 24 Ιανουαρίου 2007) ήταν υπεραιωνόβιος από το Πουέρτο Ρίκο, ο γηραιότερος μαχητής του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. To 2001, μετά το θάνατο του Φρεντ Χέιλ έγινε ο γηραιότερος άνδρας στον κόσμο και στις 11 Δεκεμβρίου του 2006 το γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στον κόσμο. Ως τον Ιανουάριο του 2005 αναγνωρίστηκε από το βιβλίο Γκίνες ως ο "μεγαλύτερος σε ηλικία άνδρας στον κόσμο, του οποίου η ηλικία αποδείχθηκε". Επίσης, ως βετεράνος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατέρριψε το ρεκόρ του Αντόνιο Τόντε, για το μακροβιότερο βετεράνο οποιασδήποτε στρατιωτικής δύναμης στον κόσμο (Ο Τόρο ήταν εκπαιδευόμενος όταν υπογράφηκε η ανακωχή του 1918). Δεν παντρεύτηκε ποτέ του αλλά είχε τρεις φιλενάδες. Πέθανε σε ηλικία 115 ετών και 5 μηνών, από φυσικά αίτια, το 2007.Τον διαδέχθηκε στον τίτλο του γηραιότερου άνδρα στον κόσμο ο Γιαπωνέζος Τομότζι Τανάμπε.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας (Ε.Π.Σ.Η.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Ηλείας. Εδρεύει στην πόλη του Πύργου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Απαγωγή από το Σεράι

Η Απαγωγή από το Σεράι ή «Αρπαγή από το Σεράι» (γερμ. "Die Entführung aus dem Serail") είναι όπερα σε τρεις πράξεις του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Το λιμπρέτο είναι του Κρίστοφ Φρίντριχ Μπρέτζνερ με παραλλαγές του Γκότλιμπ Στέφανι. Το έργο αποτελεί ένα αριστούργημα χάριτος και δροσερότητας.

Σημειώνεται ότι η όπερα αυτή ήταν παραγγελία του Αυστριακού Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ των Αψβούργων και πρωτοπαίχθηκε στις 16 Ιουλίου 1782 στο Μπούργκτεατερ της Βιέννης. Η πρεμιέρα είχε επιτυχία και εδραίωσε τη φήμη του Μότσαρτ στη Βιέννη, ο οποίος είχε έρθει μόλις πριν ένα χρόνο στην πόλη, από τη γενέτειρά του, το Σάλτσμπουργκ. Η όπερα εκπλήρωσε μια παλιά επιθυμία του Αυτοκράτορα, δηλαδή να ανέβει στο Burgtheater μια επιτυχημένη γερμανική όπερα. Οι προηγούμενες παραστάσεις στο συγκεκριμένο χώρο είχαν επιτυχία μόνο και εφόσον ήταν παραλλαγές ή μεταφράσεις ξένων έργων.
Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ

O Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ (επίσης Χέντελ; , ή ; 5 Μαρτίου 1685 - 14 Απριλίου 1759) ήταν Γερμανός συνθέτης της ύστερης περιόδου της μπαρόκ μουσικής, που διακρίθηκε κυρίως για τα ορατόριά του. Έζησε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αγγλία και απέκτησε την αγγλική ιθαγένεια το 1726. Συνέθεσε "concerti grossi", όπερες και ορατόρια. Το πιο διάσημο έργο του είναι το ορατόριο "Μεσσίας". Επηρέασε βαθιά πολλούς από τους μεταγενέστερους συνθέτες, μεταξύ των οποίων ήταν ο Φραντς Γιόζεφ Χάυντν, ο Μότσαρτ και ο Μπετόβεν, ενώ το έργο του συνέβαλε στη μετάβαση από την εποχή της μουσικής Μπαρόκ στην Κλασική περίοδο. Οι συνθέσεις του περιλαμβάνουν περίπου 50 όπερες, 23 ορατόρια και πολλές συνθέσεις εκκλησιαστικής μουσικής, καθώς και ορχηστρικά κομμάτια.
Μελέτιος Πηγάς

Ο Μελέτιος Πηγάς (1550-1601) ήταν μεγάλη εκκλησιαστική προσωπικότητα του 16ου αιώνα, που διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας και τοποτηρητής του Οικουμενικού Θρόνου. Έχει ανακηρυχθεί άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη του τιμάται στις 13 Σεπτεμβρίου.
Μαχμούτ Β΄

Ο Μαχμούτ Β΄ (Οθ. τουρκ: محمود ثان, τουρκ.: "II. Mahmud" ) (20 Ιουλίου 1785 – 1 Ιουλίου 1839) ήταν ο 30ός Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από το 1808 μέχρι τον θάνατό του το 1839.
Περιστέρι Αττικής

thumb|Άγιος Ιωάννης Θεολόγος Νέων Σεπολίων - Περιστέρι Αττικής.
Tο Περιστέρι είναι αστική περιοχή και αποτελεί τον πολυπληθέστερο δήμο του Δυτικού Τομέα της Αθήνας,καθώς και τον 8ο πολυπληθέστερο στην Ελλάδα με 139.981 κατοίκους. Συνορεύει με τους Δήμους Ιλίου (βόρεια), Αθηναίων (ανατολικά), Αιγάλεω (νότια), Χαϊδαρίου (δυτικά) και Πετρούπολης (βορειοδυτικά).
Αγώνες Καλής Θέλησης

Οι Αγώνες Καλής Θέλησης (αγγλ. "Goodwill Games") ήταν μια διεθνής αθλητική διοργάνωση, ιδρυτής της οποίας ήταν ο Τεντ Τέρνερ. Ξεκίνησαν ως αντίδραση στα πολιτικά προβλήματα που εμφανίστηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, το 1980. Η εισβολή των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν το 1979 είχε ως αποτέλεσμα το μποϋκοτάζ των Αγώνων από τις ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες, γεγονός που ανταπέδωσαν οι χώρες του σοβιετικού μπλοκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984.
Κυρά Φροσύνη

μικρογραφία|251x251εσ|Η Κυρά Φροσύνη
Η Κυρα-Φροσύνη όπως έγινε γνωστή η Ευφροσύνη Βασιλείου (1773 - 11 Ιανουαρίου 1801) συνδέθηκε με την ιστορία του Αλή Πασά των Ιωαννίνων και το τραγικό τέλος της στις 11 Ιανουαρίου του 1801 τραγουδήθηκε σε δημοτικά τραγούδια αλλά έγινε και όπερα, μυθιστόρημα και ταινία. Υπήρξε μητέρα δύο παιδιών και σύζυγος του εμπόρου και προκρίτου των Ιωαννίνων Δημητρίου Βασιλείου -επίσης ανιψιά του μητροπολίτη Λάρισας και μετέπειτα Ιωαννίνων Γαβριήλ Γκάγκα. Ο Αλή Πασάς αποφάσισε να την εκτελέσει μαζί με άλλες 17 συντοπίτισσές της δια πνιγμού στη λίμνη των Ιωαννίνων, με την επίσημη αιτιολογία ότι ζούσαν ανήθικα, κάτι για το οποίο έχουν εκφραστεί αμφιβολίες και η Ευφροσύνη Βασιλείου έφτασε να θεωρείται έως και θύμα πολιτικών διώξεων. Τα πραγματικά περιστατικά σε γενικές γραμμές έχουν χαθεί ή παραμορφωθεί από συναισθηματικούς, οικονομικούς, ακόμα και εθνικούς παράγοντες τόσο της εποχής εκείνης, όσο και των επόμενων δεκαετιών που μεταμόρφωσαν την Ελλάδα και τον τρόπο που η κοινωνία της αντιμετώπιζε παρόμοια γεγονότα.
Τζένη Καρέζη

Η Τζένη Καρέζη (γεννημένη ως Ευγενία Καρπούζη Αθήνα 12 Ιανουαρίου 1934 - 26 Ιουλίου 1992) ήταν μία από τις δημοφιλέστερες Ελληνίδες ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου, με σημαντική αντιδικτατορική δράσηαλλά και σημαντική θεατρική επιχειρηματίας. Υπήρξε ένα από τα εμπορικότερα και πιο ακριβοπληρωμένα ονόματα του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Σεργκέι Μπούμπκα

Ο Σεργκέι Μπούμπκα ("Сергі́й Наза́рович Бу́бка", 4 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ουκρανός επικοντιστής που υπήρξε κορυφαίος στο άθλημά του. Εκπροσωπούσε τη Σοβιετική Ένωση πριν τη διάλυσή της το 1991. Θεωρείται ο καλύτερος επικοντιστής όλων των εποχών και ένας από τους καλύτερους σύγχρονους αθλητές. 

Ο Μπούμπκα έχει κατακτήσει 6 συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου, ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς και έχει σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ άλματος επι κοντώ 35 φορές (17 ανοιχτού και 18 κλειστού στίβου). Είναι ο πρώτος που πέρασε τα 6 μέτρα και ο μόνος που είχε περάσει τα 6,10 μέτρα έως τον Ιανουάριο του 2007. 

Κατέχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών με 6,14 μέτρα σε ανοικτό στίβο από τις 31 Ιουλίου 1994 στο Σεστριέρε της Ιταλίας.

Στον κλειστό στίβο κατέχει την τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, πίσω από τα 6,18 και 6,17 μέτρα του Αρμάντ Ντουπλάντις στις 15 και 8 Φεβρουαρίου 2020 και τα 6,16 μέτρα του Γάλλου Ρενό Λαβιλενί (επετεύχθη στις 15 Φεβρουαρίου 2014). Το άλμα του Μπούμπκα ήταν στα 6,15 μέτρα και σημειώθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1993 στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας.

Κατηγορία:Επικοντιστές
Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ουκρανοί Ολυμπιονίκες
Δημήτριος Γερμίδης

Ο Δημήτρης Γερμίδης (1936 - 24 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου & συγγραφέας.

Ήταν γιος του στρατηγού και συγγραφέα Άγγελου Γερμίδη. Σπούδασε οικονομικά στη Θεσσαλονίκη και το Παρίσι, όπου αναγορεύτηκε Docteur d'État στις οικονομικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού, στο οποίο διατέλεσε και καθηγητής. Επίσης διατέλεσε καθηγητής οικονομικών επιστημών σε διάφορα πανεπιστήμια του κόσμου όπως των Παρισίων, της Νικαίας, της Λιλ κ.α.

Κατα την περίοδο 1989-1991 χρημάτισε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πρόεδρος της Ένωσης Eλληνικών Tραπεζών και αντιπρόεδρος της Eυρωπαϊκής Oμοσπονδίας Tραπεζών (1989-1991) και εν συνεχεία πρέσβης της Eλλάδας στον OOΣA (1991-1994). Επίσης ήταν πρόεδρος του Forum του Διεθνούς Oργανισμού των Γαλλόφωνων στην Eλλάδα ενώ είχε εργαστεί στην παγκόσμια τράπεζα, στον Ο.Η.Ε. και στην UNESCO. Ο Δημήτριος Γερμίδης υπήρξε κάποτε υποψήφιος στόχος της τρομοκρατική οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Είχε γράψει πολλά επιστημονικά και λογοτεχνικά βιβλία μεταξύ των οποίων τα: "«International Banks and Financial Markets in Developing Countries»" (1984), "«Le transfert technologique par les firmes multinationales»" (1977), "«Stratégie Syndicale et Inflation dans les Sociétés Modernes»" (1970), "«Le Maghreb la France et l’enjeu technologique»" (1976), "«Πληθωρισμός και Συνδικάτα»" (1976), "«Διεθνής Tραπεζική»" (1981), "«Θύελλα στην Παγκοσμιοποίηση. Aπό το κραχ του 1987 στην εξαθλίωση της παγκοσμιοποίησης»" (2005), "«Περιπλάνηση»" (2005), "«Mια Aνθοδέσμη για τον Mίδα»" (2003) κ.α. 

Απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου του 2006. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.
Δημήτρης Ροντήρης

Ο Δημήτρης Ροντήρης (1899 - 20 Δεκεμβρίου 1981) ήταν Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης.
Σάρι

Το Σάρι (γλώσσα Ταβαρί: Sari) είναι σημαντική πόλη και πρωτεύουσα του Μαζανταράν, Ιράν. Βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Ελμπούρζ και την Κασπία Θάλασσα. Ήταν πρωτεύουσα του μεσαιωνικού κράτους του Ταμπαριστάν. Έχει περίπου 300.000 κατοίκους.
Μαρίκα Κοτοπούλη

Η Μαρίκα Κοτοπούλη (3 Μαΐου 1887 - 11 Σεπτεμβρίου 1954) ήταν σημαντική Ελληνίδα ηθοποιός. Διακρίθηκε περισσότερο ως τραγωδός στα έργα ξένων κι Ελλήνων κλασικών συγγραφέων. Πρωταγωνίστησε, ωστόσο, σε πολλά διαφορετικά θεατρικά είδη, ανάμεσά τους η κομεντί και η φάρσα. Η ερμηνεία της σε έργα σύγχρονων συγγραφέων θεωρείται ανεπανάληπτη. Μολονότι δε διακρινόταν για την εξωτερική της εμφάνιση, κέρδισε το θαυμασμό με τη γοητεία που εξέπεμπε, καθώς και με τη σπιρτάδα του μυαλού και τη δημιουργικότητα της σκέψης της.
Ευγένιος Ιονέσκο

Ο Ευγένιος Ιονέσκο ("Eugen Ionescu", 26 Νοεμβρίου 1909 - 28 Μαρτίου 1994) ήταν Ρουμάνος θεατρικός συγγραφέας, από τους επιφανέστερους εκπροσώπους του Θεάτρου του παραλόγου. 

Αν κι έγραψε στη γαλλική γλώσσα, θεωρείται από τους πιο αξιόλογους ανθρώπους της διανόησης της Ρουμανίας. Στα έργα του, ο Ιονέσκο διακωμωδεί τις πιο κοινότοπες καταστάσεις, ενώ απεικονίζει τη μοναξιά του ανθρώπου και την ασημαντότητα της ύπαρξής του. Στα δοκίμια του εναντιώθηκε σε κάθε ολοκληρωτισμό και πολέμησε όσο κανένας άλλος διανοούμενος της Δύσης τον κομμουνισμό, κινούμενος τόσο από τις εμπειρίες που απέκτησε στην πατρίδα του Ρουμανία και στον στρατό της που υπηρέτησε, όσο και από τα σταλινικά συστήματα, όπου ερχόταν σε συχνή επαφή με αντιφρονούντες και ενημέρωνε το κοινό του για τις πραγματικές συνθήκες ζωής που επικρατούσαν στις αντίστοιχες χώρες, αντίθετα από τις πληροφορίες που διέδιδε η αριστερή προπαγάνδα. Επίσης στήριξε με κάθε τρόπο τους αντιφρονούντες .Ενώ ειδοποιούσε με απελπισμένα κείμενα τους Δυτικούς ότι ο κομμουνισμός συν τω χρόνω θα επικρατήσει στην εκλογική διαδικασία και θα παγιωθεί καταργώντας το κοινοβούλιο. Έγραφε το 1978 : "Σε λίγο η Αφρική θα βρίσκεται στα χέρια των Σοβιετικών. Ήδη οι εφημερίδες με τις οποίες συνεργαζόμουν τακτικά αρνήθηκαν να πάρουν συγκεκριμένες συνεργασίες μου, λόγω της σφοδροτητάς τους. Οι ρωσικές στρατιές στα σύνορα της Γερμανίας είναι έτοιμες να καταλάβουν όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης προφανώς και της Γαλλίας .Η Αμερική αδιαφορεί ...η Κίνα θα πάρει το πάνω χέρι..." , εκφράζοντας ένα παράλογο άγχος που παρόμοιο θα βρούμε μόνο στα δικά του θεατρικά έργα.
Ευάγγελος Αβέρωφ

Ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας (17 Απριλίου 1910 – 2 Ιανουαρίου 1990) ήταν Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας.
Βιττόριο ντε Σίκα

Ο Βιττόριο ντε Σίκα ("Vittorio de Sica", 7 Ιουλίου 1901 - 13 Νοεμβρίου 1974) ήταν Ιταλός κινηματογραφικός σκηνοθέτης και ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του ιταλικού νεορεαλισμού.

Ο Βιτόριο ντε Σίκα γεννήθηκε το 1901 στο Σόρα (Sora) της επαρχίας Φροζινόνε του Λατίου. Γιος Ιταλού επιχειρηματία, αρχικά ξεκίνησε σπουδές για σταδιοδρομία τραπεζικού, πλην όμως οικονομική ανάγκη τον υποχρέωσε το 1923 να συμμετάσχει ως μέλος σε θεατρικό θίασο όπου και ακολούθησε το επάγγελμα του ηθοποιού. Το 1926, παράλληλα με την ενασχόλησή του με το θέατρο, στράφηκε προς τον κινηματογράφο. Πρώτος του ρόλος στον κινηματογράφο, που τον καθιέρωσε και ως κινηματογραφικό αστέρι, ήταν στην ταινία Οι άντρες, τι παλιάνθρωποι! (1932) σε σκηνοθεσία του Μάριο Κομερίνι. Η δε πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης ήταν το Δυο ντουζίνες κόκκινα τριαντάφυλλα (1940). 
Οι επόμενες ταινίες του, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως Λούστρο Παπουτσιών (Sciuscia, 1946), Κλέφτης ποδηλάτων (Ladri Di Biciclette, 1948), Θαύμα στο Μιλάνο (Miracolo A Milano, 1951), Ό,τι μου αρνήθηκαν οι άνθρωποι (Umberto D., 1952) θεωρούνται κορυφαία έργα του νεορεαλισμού, καθώς εκφράζουν με πόνο και ανθρωπιά τη δραματική κοινωνική κατάσταση της μεταπολεμικής Ιταλίας (εγκαταλειμμένα παιδιά, άνεργοι, άστεγοι). Με την ταινία Η Ατιμασμένη (La Ciociara, 1960), βασισμένη στο μυθιστόρημα του Αλμπέρτο Μοράβια και με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Λόρεν, έκλεισε η νεορεαλιστική περίοδος. Έπειτα, ο Βιτόριο ντε Σίκα σκηνοθέτησε κυρίως εμπορικές ταινίες όπως Φιλουμένα Μαρτουράνο - Γάμος Αλά Ιταλικά (Matrimonio All' Italiana, 1964) βασισμένη στο θεατρικό του Εντουάρντο ντι Φιλίππο Φιλουμένα Μαρτουράνο. Ακόμα δύο ταινίες του, πάντως, κέρδισαν το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας: Χθες, σήμερα, αύριο (Ieri, Oggi E Domani, 1963) και Ο κήπος των Φίντζι-Κοντίνι (Il Giardino Dei Finzi Contini, 1970) που βασίζεται στο δημοφιλές μυθιστόρημα του Τζόρτζο Μπασάνι. Τελευταίες του ταινίες ήταν Το ιντερμέντσο μιας παντρεμένης (Una Breve Vacanza, 1974) και το Τελευταίο ταξίδι (Il Viaggio, 1974). Πέθανε στο Παρίσι το ίδιο έτος, 1974. Υπήρξε υποστηρικτής του Κομμουνιστικού κόμματος Ιταλίας.

Σημειώνεται ότι η πρεμιέρα της ταινίας του "Τελευταίο ταξίδι" δόθηκε στο Παρίσι λίγο μετά τον θάνατό του.
Αθανάσιος Κανελλόπουλος

Ο Αθανάσιος Κανελλόπουλος (1923 - 16 Δεκεμβρίου 1994) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Γιάννης Τσεκλένης

Ο Γιάννης Τσεκλένης (Αθήνα, 6 Νοεμβρίου 1937-29 Ιανουαρίου 2020) ήταν Έλληνας, σχεδιαστής μόδας διεθνούς φήμης. Πέθανε σε ηλικία 82 ετών την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2020.
Όπερα του Σίδνεϊ

Η Όπερα του Σίδνεϊ () είναι πολυχώρος τεχνών θεάματος στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Είναι ένα από τα πιο διασημότερα κτίρια του 20ού αιώνα και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χώρους άσκησης τεχνών στον κόσμο. Τοποθετημένο στο σημείο Bennelong στο λιμάνι του Σίδνεϊ και κοντά στην εξίσου διάσημη γέφυρά του, το κτίριο και τα περίχωρά του διαμορφώνουν μια εικονική αυστραλιανή εικόνα. Είναι ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο. Εκτός από πολλά περιοδεύοντα θέατρα, μπαλέτα, και μουσικές παραγωγές, η όπερα είναι το σπίτι της όπερας της Ελλάδας, θεάτρων της Αθήνας και της συμφωνικής ορχήστρας του Σύδνεϋ. Σχεδιάστηκε από τον Δανό αρχιτέκτονα Γιερν Ούντσον και εγκαινιάστηκε επισήμως τις 20 Οκτωβρίου 1973.
Γεώργιος Σταυρόπουλος

Ο Γεώργιος Σταυρόπουλος (αγγλικά: "George Stavropoulos", Τρίπολη Αρκαδίας, 1920 - Νέα Υόρκη, 1990) ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας που πραγματοποίησε σημαντική καριέρα στις ΗΠΑ.
Δαναός

Ο Δαναός ήταν γιος του βασιλιά της Αιγύπτου («χώρας των Μελαμπόδων» όπως την αποκαλούσαν τότε) Βήλου, απογόνου της Ιούς, και της Αγχινόης ή Αγχιρρόης, κόρης του Νείλου, και δίδυμος αδελφός του Αιγύπτου. Ο Ευριπίδης αναφέρει ότι είχε αδέλφια και τους Κηφέα και Φινέα και κατά άλλο μύθο και τους Φοίνικα και Αγήνορα. 

Ο Βήλος πριν πεθάνει όρισε τον Δαναό ως βασιλιά της Λιβύης, όπου και ίδρυσε το ιερό του Άμμωνος, και τον Αίγυπτο βασιλιά της Αραβίας, την οποία και ονόμασε «Αίγυπτο». Ο Αίγυπτος απέκτησε 50 γιους και ο Δαναός 50 κόρες, τις Δαναΐδες, από τις γυναίκες που παντρεύτηκε: (Ευρώπη, Αντινόη, Τεγέα και Κασσιέπεια). Όμως ο Δαναός φοβούμενος τους 50 γιους του Αίγυπτου καθοδηγούμενος από την Θεά Αθηνά ναυπήγησε πλοίο με 50 κουπιά, και με αυτό έφυγε μαζί με τις κόρες του.

Πρώτα προσέγγισαν τη Λίνδο της Ρόδου (αποικία των Αργείων) όπου ο Δαναός ίδρυσε το ιερό της Λινδίας Αθηνάς. Τελικά αποβιβάστηκαν στο χωριό Απόβαθμοι (το σημερινό Κιβέρι του Νομού Αργολίδας) απ’ όπου και ο Δαναός μετέβη στο Άργος. Βασιλιάς του Άργους τότε ήταν ο Γελάνωρας. Σαν έφτασε εκεί, ο Δαναός ζήτησε να του παραδώσουν τον θρόνο, διότι του ανήκε, αφού η προγιαγιά του Ιώ, ήταν κόρη του βασιλιά Ινάχου του Άργους. Οι Αργείοι επιφυλάχθηκαν να απαντήσουν και έθεσαν το θέμα σε δημοψήφισμα. Αλλά ενώ αναμενόταν η απάντηση του λαού, ένας λύκος μπήκε στην πόλη και επιτέθηκε σε ταύρο που ζούσε μέσα σε αυτή. Οι Αργείοι παρακολούθησαν την πάλη των δύο ζώων. Τελικά ο ταύρος νικήθηκε και κατασπαράχτηκε από το λύκο. Τότε οι κάτοικοι του Άργους, θεώρησαν το αποτέλεσμα οιωνό ευνοϊκό για το Δαναό και του παραχώρησαν το βασίλειο.

Μετά από αυτό, ο Δαναός έχτισε το ναό του Λύκειου Απόλλωνα και αφιέρωσε γλυπτό που παρίστανε την πάλη των δύο ζώων και μια νεαρή κοπέλα (προφανώς την Αρτέμιδα) που πετούσε πέτρες στον ταύρο. Μετά αφιερώθηκε στο να διδάξει τα γράμματα και την καλλιέργεια των αγρών στους Αργείους, να ανοίξει πηγάδια και να ποτίσει τις καλλιέργειες. Όμως, ενώ ζούσε ευτυχής με τις κόρες του και τους υπηκόους του, κατέφθασαν στο Άργος οι γιοι του αδελφού του, που ήθελαν να παντρευτούν τις κόρες του, τις Δαναΐδες. Υπήρξαν αντιρρήσεις, αλλά οι γιοι του Αίγυπτου, δε σήκωναν κουβέντα. Έτσι ακολούθησε ομαδικός γάμος, αλλά την πρώτη νύχτα του γάμου οι Δαναΐδες κατάσφαξαν τους συζύγους με μικρά ξίφη που τις είχε εφοδιάσει ο πατέρας τους. Ο μόνος γιος του Αίγυπτου που γλίτωσε ήταν ο Λυγκεύς, διότι τον ερωτεύθηκε η Δαναϊδα Υπερμήστρα, που του έτυχε, και τον φυγάδευσε.

Ο Δαναός βασίλευσε ως τα βαθιά γεράματά του.
Ντίμης Κρίτσας

Ο Ντίμης Κρίτσας γεννήθηκε στην Αθήνα. Η οικογένειά του τον προόριζε για σπουδές στη Σορβόννη με στόχο το διπλωματικό σώμα, αλλά τον κέρδισε η μόδα. Τελείωσε την "École de Saint Rocque" την "École du Louvre" και την "Académie de Coupe" κατόπιν δούλεψε με τον Μπαλενθιάγα και τον Jacques Fath. To 1954 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου άνοιξε το “Maison de Couture Kritsas” στην οδό Βουκουρεστίου, με πελάτισσες πολλές από τις κομψές Αθηναίες της εποχής. Το 1965 έκανε το άνοιγμά του στο διεθνή χώρο, ξεκινώντας από την Αυστραλία και αμέσως μετά στην Αμερική, όπου η Elizabeth Arden αγόρασε όλη τη δουλειά του. Το 1970 δημιούργησε τη δική του “Dimitris Kritsas Incorporated”. Εκτός από τις δημιουργίες υψηλής ραπτικής, έχει κάνει κοστούμια για τον κινηματογράφο και το θέατρο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο ορισμός του για την κομψότητα είναι: απλότητα και προσωπικοτητα.

Στην Ελλαδα έντυσε τις μεγαλύτερες πρωταγωνίστριες του θεάτρου και του κινηματογράφου.Οπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, Έλλη Λαμπέτη, Τζένη Καρέζη, Βούλα Ζουμπουλάκη, Ρίτα Μυράτ, Βάσω Μανωλίδου, Μαίρη Χρονοπούλου και την εξαδέλφη του Μελίνα Μερκούρη σε πολλά διεθνή κινηματογραφικά φιλμς. Επίσης έντυσε πολλές διεθνής σταρς οπως η Ρόμι Σνάιντερ, η Λάνα Τάρνερ, η Χέντι Λαμάρ, Φρανσουάζ Αρντύ και Λίλιαν Γκις όταν πήρε το τιμητικό Όσκαρ. Στην Νέα Υόρκη, όπου εργάσθηκε με επιτυχία για 25 χρονια, σχεδίασε φορέματα για πολύ μεγάλα ονόματα και τιτλουχους όπως η Πριγκήπισσα του Κεντ της Αγγλιας, την Πριγκήπισσα Αλλα Αουσμπεργκ, Chantal de Lion, Κριστινα Χενρυ Φορντ, Σαρλοτ Φοντ Νιαρχος, Βαρμπαρα Χαττον, όπως και στο Λας Βέγκας την Ann–Margret και στην Αθήνα τη Ζωή Λάσκαρη στον κινηματογραφο και στην προσωπική της ζωη.
Ντάλια Ιτσίκ

Η Ντάλια Ιτσίκ (20 Οκτωβρίου 1952) είναι Ισραηλινή πολιτικός, πρόεδρος του Κοινοβουλίου. Υπηρέτησε 2 φορές ως προσωρινή πρόεδρος της χώρας της. Ανήκει στο κόμμα Καντίμα. Είναι παντρεμένη με 3 παιδιά.
Τζέιμς Μάντισον

"Για τον Άγγλο ποδοσφαιριστή, δείτε Τζέιμς Μάντισον (ποδοσφαιριστής)."

Ο Τζέιμς Μάντισον (αγγλικά: "James Madison", 16 Μαρτίου 1751 - 28 Ιουνίου 1836) ήταν ο 4ος πρόεδρος και ένας από τους «Iδρυτικούς Πατέρες» των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. 

Διετέλεσε Πρόεδρος από τις 4 Μαρτίου 1809 έως τις 4 Μαρτίου 1817.
Γκι Φερχόφστατ

Ο Γκι Φερχόφστατ ("Guy Maurice Marie-Louise Verhofstadt", 11 Απριλίου 1953) είναι πολιτικός από το Βέλγιο, που διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1999 ως το 2008. Από το 2009 ηγείται της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, της τρίτης μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου, η οποία τον επέλεξε και ως υποψήφιο για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενόψει των επικείμενων Ευρωεκλογών.
Ροβέρτειος Σχολή

Η Ροβέρτειος Σχολή (αγγλικά: "Robert College", τουρκικά: "Robert Koleji") είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Κωνσταντινούπολη.

Αποτελεί συγκρότημα ανωτέρων σχολών εγκατεστημένο σε περίοπτη θέση επί της ευρωπαϊκής όχθης του Βοσπόρου πάνω από τα υψώματα Μπεμπέκιου και Ρούμελη Χισάρ. Ιδρύθηκε το 1863 από τον Κύρο Χάμλιν και που συμπληρώθηκε με δωρεά εκ 400.000 δολαρίων του νεοϋορκέζου εμπόρου Κρίστοφερ Ρόμπερτ (Christopher Rhinelander Robert). Είναι το παλαιότερο αμερικανικό σχολείο εκτός των ΗΠΑ.

Μέσα σε 12 κτίρια που πληρούν όλους τους σύγχρονους χώρους παιδαγωγικής και αθλημάτων περιλαμβάνονται γυμνάσιο, λύκειο, πρακτικό Λύκειο, εμπορική ανώτερη σχολή, τμήματα ανωτέρων σπουδών και από του 1912 σχολή μηχανικών.
Εξυπηρέτησε τη χριστιανική μειονότητα της οθωμανικής αυτοκρατορίας και των αλλοδαπών που ζουν στην Κωνσταντινούπολη. Προ της κεμαλικής μεταπολίτευσης στη Ροβέρτειο Σχολή φοιτούσαν εκτός από πρίγκιπες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας πολλοί ξένοι κυρίως εκ των Χωρών της Βαλκανικής, γόνοι υψηλόβαθμων και ευκατάστατων ιδίως από Βουλγαρία και Ρουμανία καθώς Τούρκοι, Αρμένιοι και Ισραηλίτες. Το δε ελληνικό στοιχείο υπερείχε και ποσοτικά αλλά και ποιοτικά. Μεταξύ των καθηγητών της Σχολής υπήρχαν και πολλοί Έλληνες μεταξύ των οποίων ο Ευγένιος Ευγενίδης, ο Μιχαηλίδης, ο Κωνσταντίνου, ο Σαββίδης, καθώς και ο αρχαιότερος όλων ο Λοΐζος Ηλιού.

Όμως από το 1954 η Ροβέρτειος Σχολή έπαυσε να έχει τον παλαιό διεθνή χαρακτήρα, παραμένοντας όμως σε υψηλή θέση μεταξύ των αξιόλογων Σχολών του είδους στην Τουρκία.

Από το 1971, το σχολείο λειτουργεί ως γυμνάσιο στην πανεπιστημιούπολη Arnavutkoy. Η πανεπιστημιούπολη Bebek δόθηκε στην Τουρκική Δημοκρατία και καθιερώθηκε ως πανεπιστήμιο Bogazici.
Τιμολέων Βάσσος

Ο Τιμολέων Βάσσος (Σεπτέμβριος 1836 - Οκτώβριος 1929) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, γιος του περίφημου στρατηγού του 1821 Βάσου Μαυροβουνιώτη και αδελφός του στρατηγού Αλέξανδρου Βάσσου.
Ράλι Ντακάρ

thumb|right|200px|Η πορεία του ράλι Ντακάρ το 2006: από την Λισαβόνα στο Ντακάρ
Το Ράλι Ντακάρ είναι ένας από τους δυσκολότερους αγώνες με μηχανοκίνητα οχήματα. Διεξάγεται κάθε χρόνο από το 1979. Παλαιότερα ονομαζόταν «Ράλι Παρίσι - Ντακάρ», «Paris- Dakar» ενώ σήμερα ονομάζεται απλώς «Ράλι Ντακάρ». 

Μέχρι και το 2007, ο αγώνας εξελισσόταν κυρίως στην Αφρική. Λίγες μόλις ώρες πριν την εκκίνηση του αγώνα, 12:30 της Παρασκευής 4/1/2008, οι οργανωτές του Dakar 2008, ανακοίνωσαν επίσημα την ματαίωση του αγώνα. Ο αγώνας αναβλήθηκε για λόγους "ασφαλείας". Οκτώ από τις φάσεις του Ράλι θα διεξάγονταν στη Μαυριτανία, όπου όμως φονεύτηκαν 4 Γάλλοι τουρίστες Οι διοργανωτές έκαναν λόγο επίσης για "τρομοκρατικές απειλές".

Το Φεβρουάριο του 2008 ανακοινώθηκε ότι η αντίστοιχη διοργάνωση του 2009 διεξηχθεί στην αμερικανική ήπειρο, και συγκεκριμέναστην Αργεντινή και στη Χιλή, με εκκίνηση και τερματισμό το Μπουένος Άιρες. H διοργάνωση του 2011 ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 16 Ιανουαρίου της χρονιάς αυτής (έγινε επίσης σε Αργεντινή και Χιλή). Στην διάρκεια της διοργάνωσης του 2011 σκοτώθηκαν 4 άνθρωποι, φτάνοντας τον συνολικό αριθμό των θυμάτων του ράλι σε 63 μέσα σε 42 χρόνια (τα επιβεβαιωμένα θύματα).

Ο δημιουργός του Dakar ήταν ο Thierry Sabine.
Ντέηβιντ Ρικάρντο

Ο Ντέηβιντ Ρικάρντο (αγγλ. "David Ricardo") (18 Απριλίου 1772 – 11 Σεπτεμβρίου 1823) θεωρείται ένας από τους πατέρες των Κλασσικών Οικονομικών, με μεγαλύτερη συμβολή του στην εξέλιξη της οικονομικής θεωρίας τη θεωρία του συγκριτικού "πλεονεκτήματος".