Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Λίνα Κοστένκο

Η Λίνα Κοστένκο (ουκρανικά: "Ліна Василівна Костенко", 19 Μαρτίου 1930) είναι ουκρανίδα ποιήτρια και συγγραφέας, η οποία τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Σεβτσένκο το 1987. Είναι μία από τους κύριες εκπροσώπους του ουκρανικού κινήματος ποιητών της δεκαετία του 1960. Η ομάδα αυτή ξεκίνησε να γράφει και να εκδίδει συλλογές ήδη από το τη δεκαετία του 1950. Κατά την περίοδο αυτή, εξέδωσε σε γνωστά ουκρανικά περιοδικά τα πρώτα ποιήματά της και η Κοστένκο. Δύο χρόνια μετά το Εθνικό Βραβείο Σεβτσένκο, το 1989, έλαβε άλλο ένα βραβείο, το Βραβείο Antonovych. Το 1994, έλαβε και το βραβείο Petrarch.

Η Κοστένκο γεννήθηκε το 1930 στο Ρζίστσιβ, περιοχή του Κιέβου, της Σοβιετικής Ένωση. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε οικογένεια καθηγητών. Αργότερα, η οικογένειά της μετακόμισε στο Κίεβο, από όπου τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το 1956 αποφοίτησε με αριστείο από το Ινστιτούτο Λογοτεχνίας Μαξίμ Γκόρκι στη Μόσχα. Μετά την αποφοίτησή της κυκλοφόρησε τρεις ποιητικές συλλογές, το 1957, το 1958 και το 1961. Οι συλλογές αυτές έγιναν ταχύτατα δημοφιλείς στο ουκρανικό αναγνωστικό κοινό. Τα προβλήματά της με το καθεστώς επιβράδυναν τις επόμενες κυκλοφορίες της.

Το 1977, μετά από κενό 16 ετών, κυκλοφόρησε άλλη μία μεγάλη ποιητική συλλογή. Ακολούθως κυκλοφόρησε πολλές ακόμα συλλογές, καθώς και το παιδικό βιβλίο, "The Lilac King". Το 1979 κυκλοφόρησε ένα από τα σπουδαιότερα έργα της, το ιστορικό μυθιστόρημα "Marusia Churai", το οποίο έχει ως επίκεντρο μία ουκρανίδα τραγουδίστρια του 17ου αιώνα. Το 2010, κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα "Notes of a Ukrainian Madman", το οποίο την επόμενη χρονιά έγινε best-seller στην Ουκρανία. Η τελευταία της κυκλοφορία ήταν η συλλογή "Berestechko".

Το 1999 έγινε επίτιμος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Kyiv-Mohyla Academy. Έχει αρνηθεί τον τίτλο του "Ήρωα της Ουκρανίας". Το 2015, ένας μικρός πλανήτης, ο "290127 Linakostenko", πήρε το όνομά του από την Κοστένκο. Έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες μεταξύ των οποίων η γαλλική, η εσθονική, η αγγλική, η γερμανική, η πολωνική και η τσεχική.
Μάργκαρετ Σαμπίρια

Η Μάργκαρετ Σαμπίρια (περί το 1230 - 1282) βασίλισσα της Δανίας λόγω του γάμου της με τον Δανό βασιλιά Χριστόφορο Α΄ και αντιβασίλισσα - κηδεμόνας του ανήλικου γιου της Έρικ Ε΄ ήταν κόρη του Σαμπόρ Β΄ της Πομαρανίας απο την βασιλική οικογένεια των Σαμποριδών που κυβερνούσε την Πομερανία και της συζύγου του Ματθίλδης του Μέκλενμπουργκ. Η μητέρα της προερχόταν από την Σκανία και οι γονείς της ανήκαν στην υψηλή αριστοκρατία της ανατολικής Δανίας, το όνομα της ήταν σπάνιο στην πατρίδα του πατέρα της στην Πομερανία σχετίζεται περισσότερο με τις σχέσεις της οικογένειας της μητέρας της με την Σκανδιναβία από παλιότερα..
Η Μάργκαρετ παντρεύτηκε τον πρίγκηπα της Δανίας Χριστόφορο (1248) νεώτερο γιο του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και της δεύτερης συζύγου του Μπερενγκάριας της Πορτογαλίας, ανέβηκε στην θρόνο της Δανίας (1252) μετά την δολοφονία του δεύτερου αδελφού του Άβελ και στέφθηκε μαζί του βασίλισσα.
Τζούλια Περελί

Η Τζούλια Περελί ("ιταλικά : Giulia Perelli") (Μιλάνο 1897 - ?) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν αθλήτρια του "Τένις Κλαμπ Μιλάνου".
1897

Στο Ιταλικό πρωτάθλημα αντιφαίρισης ήταν πρώτη στο απλό το 1923 και το 1925, στο διπλό γυναικών το 1927 με συμπαίκτρια την Λουτσία Βαλέριο και στο διπλό μεικτό το 1914, 1919, 1920, 1925 και το 1928. Το 1924 ήταν φιναλίστ στο τουρνουά του Μοντρέ.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι, αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο στο απλό, στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ροζέτα Γκαλιαρντί και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ουμπέρτο ντε Μορπούργκο.
Τζέιμς Κακαλιός

Ο Τζέιμς Κακαλιός ("James Kakalios", γενν. 1958) είναι Αμερικανός φυσικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Στην επιστημονική κοινότητα είναι γνωστός για τις έρευνές του στους άμορφους ημιαγωγούς, τα κοκκώδη υλικά και τον θόρυβο 1/f, αλλά στο γενικό κοινό είναι γνωστός ως ο συγγραφέας του βιβλίου "The Physics of Superheroes" («Η φυσική των υπερηρώων», 2005), το οποίο εξετάζει τους υπερήρωες των περιοδικών κόμικς από την πλευρά της βασικής φυσικής.

Ο Τζέιμς Κακαλιός, που πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου το 1985, άρχισε τη συλλογή περιοδικών και βιβλίων κόμικς από την εποχή που ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής, ως έναν τρόπο να ελαφραίνει το άγχος του. Στη Μινεσότα δίδαξε ένα σεμινάριο για πρωτοετείς φοιτητές που εστίαζε στη φυσική των υπερηρώων ως ένα κίνητρο για τους φοιτητές να σκεφθούν για τη φυσική.

Το σεμινάριο σημείωσε μεγάλη επιτυχία, οδηγώντας σε άρθρα σε περιοδικά όπως το "People", και στη συγγραφή του ομώνυμου βιβλίου. Στις διαλέξεις του Κακαλιός αγαπημένα παραδείγματα είναι π.χ. το αν μπορεί ο Σούπερμαν να εκτελεί άλματα πάνω από ψηλά κτίρια και τι μάς λέει αυτό για τον πλανήτη καταγωγής του, οι υψηλής ταχύτητας δράσεις του Φλας και το πρόβλημα συρρικνώσεως του Έιτομ. Η ανάλυσή του για τον θάνατο της Γκουέν Στέισυ (της φιλενάδας του Spider-Man) εντάχθηκε τελικώς στην υπόθεση μιας νέας ιστορίας του ήρωα.

Ο Κακαλιός έχει τη γνώμη ότι η λιγότερο ρεαλιστική πλευρά του κόσμου των κόμικς είναι συχνά η κοινωνιολογία τους. Σημειώνει ότι οι πεζοί δεν εκφέρουν συνήθως μακρούς μονολόγους περιγράφοντας το κάθε τι γύρω τους.

Ο Τζέιμς Κακαλιός ορίσθηκε από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα ως ένας από τους 50 «Nifty Fifty» Ομιλητές του Φεστιβάλ Επιστήμης και Μηχανικής των ΗΠΑ, που μίλησαν για το έργο και τη σταδιοδρομία τους σε μαθητές γυμνασίων και λυκείων τον Οκτώβριο του 2010. Το νέο του βιβλίο, "Η φυσική της καθημερινότητας", θα κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα μέσα στο 2017.
Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα

Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα... είναι μια ελληνική δραματική πειραματική ανεξάρτητη σουρεαλιστική υπόγεια ταινία τέχνης του 1979, σε σκηνοθεσία Νίκου Νικολαϊδη. Είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας τα "Χρόνια της Χολέρας", συνεχίζοντας με τη "Γλυκιά Συμμορία" (1983) και τελειώνοντας με το "Ο Χαμένος τα Παίρνει Όλα" (2002).
Μπασκιρικό άλογο

Το Μπασκιρικό άλογο είναι η φυλή αλόγου που χρησιμοποιείται από τους Μπασκίρ. Εκτρέφεται κυρίως στο Μπασκορτοστάν, παλαιότερα γνωστή ως Μπασκιρία. Είναι μια δημοκρατία εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που βρίσκεται στο δυτικό μέρος των νότιων Ουράλιων Ορέων και εκτείνεται στο Βόλγα Ποταμό. Το κύριο κέντρο της εκτροφής είναι η πρωτεύουσα της δημοκρατίας, η Ουφά.
Τόμας Μπρόντι-Σάνγκστερ

O Τόμας Μπρόντι-Σάνγκστερ αλλιώς γνωστός ως Τόμας Σάνγκστερ, είναι γεννημένος στις 16 Μαΐου του 1990, είναι Άγγλος ηθοποιός, μουσικός και μοντέλο κυρίως γνωστός για τον ρόλο του ως Jojen Reed στο "Game of Thrones", στην μεταγλώττιση που έχει κάνει ως Ferb στην παιδική σειρά του Disney Channel, "Φινέας και Φερμπ", στον ρόλο του ως Σαμ στο "Love Actually", στον ρόλο του ως Νίουτ στην τριλογία ταινιών "Maze Runner" και τέλος στον ρόλο του ως Σάιμον στο "Nanny McPhee". Πρόσφατα μάλιστα έπαιξε τον ρόλο του "Benny" Watts στην σειρα του netflix "The queen's gambit"
Ζαν-Πιερ Τιολλέ

Ο Ζαν-Πιερ Τιολλέ (Jean-Pierre Thiollet, γεννημένος στις 9 Δεκεμβρίου 1956 στο Πουατιέ), είναι Γάλλος συγγραφέας και δημοσιογράφος. 
Έχει γράψει πολλά βιβλία και είναι ενεργό μέλος στο γαλλικό τμήμα της CEDI - Confédération européenne des indépendants (ευρωπαϊκό συνδικάτο ανεξάρτητων εργαζομένων).To 2017 δημιούργησε τον InterHallier κύκλο σε φόρο τιμής Jean-Edern Hallier.
Σι Χέι Φα

Ο Σεβάσμιος Δάσκαλος Σι Χέι Φα (κινεζικά: 海法大和尚; πινγίν: Hǎi fǎ dà héshàng, 1921-1997), ήταν ένας Κινέζος βουδιστής μοναχός, θρησκευτικός λόγιος και ο Αρχιερέας του Μοναστηριού του Λευκού Αλόγου της Λουόγιανγκ (κινεζικά: 洛阳白马寺方丈; πινγίν: Luòyáng báimǎsì fāng zhang), της επαρχίας Χονάν της Κίνας.

Διετέλεσε εκπρόσωπος του Εθνικού Λαϊκού Κονγκρέσου, Αντιπρόεδρος της Βουδιστικής Ένωσης της Επαρχίας Χενάν, Διευθυντής της Βουδιστικής Ένωσης της Κίνας, Πρόεδρος της Βουδιστικής Ένωσης της επαρχίας Χενάν και Πρόεδρος της Βουδιστικής Ένωσης της πόλης Λουόγιανγκ.
Ευγένιο Μιγκόνε

Ο Ευγένιο Μιγκόνε ("ιταλικά : Eugenio Migone") (Φλωρεντία 17 Ιουνίου 1916 - Φλωρεντία 20 Απριλίου 2010)ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Αρχηγός της Ιταλίας στο Κύπελλο Ντέιβις, τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι.

Ιδιοκτήτης της βιομηχανίας "Ceraria Migone", που ιδρύθηκε το 1860 από τον παππού του και στη συνέχεια τον διαδέχτηκε ο πατέρας του, ήταν πρόεδρος της εμπορικής τράπεζας για δώδεκα χρόνια μεταξύ των 80 και στις αρχές του 90. Αθλητής από το 1930 κι έπειτα πρόεδρος της "Κλαμπ τένις Φλωρεντίας" το 1977-2000 (οπότε έπειτα και διορίστηκε επίτιμος πρόεδρος), σύμβουλος της Federtennis μεταξύ 1960 και 1961. Ήταν παντρεμένος σε δεύτερο γάμο με την Φιάμμα ενώ από τον πρώτο του γάμο είχε έναν γιο τον Νίκολα . Η κηδεία του έγινε στην εκκλησία της Σάντα Φελίτσια στο Ολτράλνο μόλις λίγα βήματα από το σπίτι όπου ζούσε.
Πρωταθλητής Ιταλίας στην Β΄κατηγορία το 1949 στο διπλό αντρών και στο διπλό μεικτό. 

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Ερίκα Βόλμερ. Ήταν δεύτερος στα τουρνουά του Φλισμς και του Σεν Μόριτς το 1950, δεύτερος στο απλό στο Διεθνές πρωτάθλημα Ιταλίας το 1958.
Χόικ

Το Χόικ (, προφορά: , σκωτικά: Haaick, σκωτικά γαελικά: Hamhaig) είναι πόλη στην περιφέρεια Σκότις Μπόρντερς και της ιστορικής κομητείας του Ροξμπουργκσάιρ στα ανατολικά Νότια Υψίπεδα της Σκωτίας. Βρίσκεται 16,1 χιλιόμετρα (10 μίλια) νοτιοδυτικά από το Τζέντμπρα και 14,3 χιλιόμετρα (8,9 μίλια) νότια-νοτιοανατολικά από το Σέλκερκ. Είναι μια από τις πιο απομακρυσμένες από τη θάλασσα πόλεις της Σκωτίας, στην καρδιά του Τεβιοτντέιλ, και η μεγαλύτερη πόλη στην πρώην κομητεία του Ροξμπουργκσάιρ. Η αρχιτεκτονική του Χόικ είναι ξεχωριστή και η πόλη διαθέτει αρκετά κτίρια από αμμόλιθο με οροφές από σχιστόλιθο. Στην πόλη βρίσκεται η συμβολή του ρέματος Σλίτριγκ και του ποταμού Τέβιοτ. Το Χόικ είναι γνωστό για το ετήσιο φεστιβάλ Common Riding, για την ομάδα ράγκμπι Hawick RFC και τη βιομηχανία πλεκτών.

Στην απογραφή του 2001 το Χόικ είχε πληθυσμό 14.801 κατοίκων. Μέχρι το 2011, ο αριθμός αυτός είχε μειωθεί στους 14.294 κατοίκους.
Λεωφόρος Μπαγκραμιάν

Η Λεωφόρος Μπαγκραμιάν (αρμενικά: Մարշալ Բաղրամյան Պողոտա) είναι λεωφόρος η οποία μοιράζεται μεταξύ των περιοχών-επαρχιών Κέντρον και Αραμπκίρ του Γερεβάν της Αρμενίας. Η λεωφόρος ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Σοβιετικού Αρμένιου διοικητή και Στρατάρχη της Σοβιετικής Ένωσης Χοβχάννες Μπαγκραμιάν το άγαλμα του οποίου βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της λεωφόρου. Ήταν γνωστή ως Λεωφόρος Φιλίας (Λεωφόρος Συντροφικότητας) από το 1970 έως το 1995, ως φόρο τιμής στην φιλία των κρατών-εθνών της Σοβιετικής Ένωσης.

Η λεωφόρος έχει μήκος 2,2 χιλιομέτρων. Ξεκινάει από την Πλας ντε Φρανς (Πλατεία της Γαλλίας) στα ανατολικά, και τελειώνει στην πλατεία Μπαρεκαμουτγιούν στα δυτικά και το πλάτος της είναι 17 μέτρα. Κατά μήκος της οδού, βρίσκονται κυβερνητικά και εκπαιδευτικά κτίρια.
Ροζέτα Γκαλιαρντί

Η Ροζέτα Γκαλιαρντί ("ιταλικά : Rosetta Gagliardi") (Μιλάνο 9 Φεβρουαρίου 1895 - Ελβετία 31 Ιουλίου `1975) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν η πρώτη Ιταλίδα που αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς αγώνες, και ήταν αθλήτρια του "Τένις Κλαμπ Μιλάνου".

Ξεκίνησε τον αθλητισμό από δέκα ετών, ταυτόχρονα με την αντισφαίριση ασχολούνταν και με την ποδηλασία στο “Veloce Club Milano”, το πατινάζ από το 1912 έως το 1922 που ήταν πρωταθλήτρια Ιταλίας έξι φορές, και την κολύμβηση. Σύζυγος της από το 1932 ήταν ο Νεοζηλανδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης Τζόρτζ Προύς (George S. Prouse), ο πρώτος της γιος, Τζόνι, έγινε και αυτός αντισφαριστής.

Στο Ιταλικό πρωτάθλημα αντιφαίρισης ήταν πρώτη στο απλό το 1919, 1920, 1921, 1922 και το 1924, στο διπλό γυναικών το 1923, 1924, 1928, 1931, και το 1932, στο διπλό μεικτό το 1921, 1922, 1923 και το 1924. Ήταν πρώτη καλύτερη Ιταλίδα αντισφαιρίστρια, στην εγχώρια κατάταξη γυναικών, το 1922, 1923, 1924, 1925, 1927 και 1928.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 και στην Αμβέρσα στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο και στον πρώτο γύρο του μεικτού διπλού με συμπαίκτη τον Τσέζαρε Κολόμπο. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι, στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο ενώ στο διπλό γυναικών στον δεύτερο γύρο με συμπαίκτρια την Τζούλια Περελί.
Βέρα Άτσεβα

Η Βέρα Άτσεβα - Ντόστα (, 24 Νοεμβρίου 1919 - 10 Νοεμβρίου 2006) ήταν κομμουνίστρια και πολιτικός από την Βόρεια Μακεδονία, η οποία από τη δράση της κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στην περιοχή της Γιουγκοσλαβίας, έγινε εθνική ηρωίδα. 

Γεννημένη στο Πρίλεπ, αναγκάστηκε ελέω κακής οικονομικής κατάστασης, να σταματήσει τις σπουδές της στο γυμνάσιο και να εργαστεί σε εργοστάσιο καπνού. Εκεί, σε ηλικία 16 ετών, έγινε μέλος του εργατικού κινήματος, ενώ κατά τις αρχές του 1940, έγινε και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γιουγκοσλαβίας. Κατά την ένταξή της εκεί έγινε μέλος της Τοπικής Γενικής Επιτροπής στην περιοχή της Βόρειας Μακεδονίας. Από το 1940 έως και το 1941, ήταν και η Γραμματέας της επιτροπής αυτής.

Όταν ξεκίνησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Άτσεβα, ήταν από τα πρώτα πρόσωπα που συμμετείχαν στην οργάνωση των ανταρτών, στην περιοχή της, το Πρίλεπ. Ήδη, από το 1942, δούλευε για το Κόμμα, στα Σκόπια, ενώ αργότερα ως καθοδηγητής στις περιοχές Στρώμνιτσα, Μπίτολα και Στιπ. Τον Αύγουστο του 1942, έγινε επίτροπος του αποσπάσματος του Σερ, ενώ στις 11 Νοεμβρίου του 1943, εκλέχτηκε πολιτικός επίτροπος στην πρώτη ταξιαρχία που δημιουργήθηκε μεταξύ Κοσόβου και Βόρειας Μακεδονίας. Τη θέση την κράτησε έως και τον Γενάρη του 1944, όπου μετά έγινε Πολιτική Γραμματέας της 3ης και της 4ης περιοχής του Κόμματος. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στη Αντι-φασιστική Συνέλευση για την ελευθερία της περιοχής, όπου εκλέχτηκε πρόεδρος.

Μετά την απελευθέρωση της περιοχής, η Άτσεβα, συνέχισε να εργάζεται για το Κόμμα. Το 1948, έγινε δήμαρχος της πόλης των Σκοπίων. Την ίδια χρονιά, στην 5η Συνέλευση του Κόμματος, εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του. Κατά την περίοδο της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ανέλαβε υπουργός Γεωργίας. Το 1960, ήρθε σε ρήξη με την Γενικό Γραμματέα του Κόμματος, του πΓΔΜ, Λάζαρ Κολισέφσκι, τον οποίον κατηγόρησε ότι παίρνει αποφάσεις μαζί με τον Βιντόε Σμιλέφσκι, μακριά από την Επιτροπή. Στις 18 Οκτωβρίου του ίδιους έτους, ο Αλεξάνταρ Ράνκοβιτς, πήρε το μέρος του Σμιλέφκσι, με την Άτσεβα, να αναγκάζεται να υποχωρήσει, και να σταλθεί στο Βελιγράδι, ώστε να συνεχίσει να εργάζεται. Το 1991, κυκλοφόρησε το βιβλίο "Letter to Svetozar Vukmanovik - Tempo", βλέποντας παράλληλα και την ανεξαρτησία της Βόρειας Μακεδονίας, από τη Γιουγκοσλαβία. Απεβίωσε το 2006, στα Σκόπια.
Ιταλική Κάριτας (Caritas Italiana)

Η Ιταλική Κάριτας (Caritas Italiana) είναι η ποιμαντική οργάνωση της CEI ( Ιταλική Επισκοπική Διάσκεψη, η μόνιμη ένωση των καθολικών επισκόπων στην Ιταλία) για την προώθηση της φιλανθρωπίας. Έχει δηλαδή σκοπό να προωθήσει "τη μαρτυρία της φιλανθρωπίας στην ιταλική εκκλησιαστική κοινότητα, σε μορφές που συνάδουν με την εποχή και τις ανάγκες, αποσκοπώντας στην πλήρη ανάπτυξη του ανθρώπου, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρήνης, με ιδιαίτερη προσοχή στις τελευταίες και με πρωτίστως παιδαγωγική λειτουργία" (αρ.1 του Καταστατικού).

Ιδρύθηκε το 1971, κατ ' εντολή του Παύλου Στ΄, με τη βοήθεια του  Τζοβάνι Νέρβο, στο πνεύμα της ανανέωσης που δρομολογήθηκε από τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού.
Έχει κυρίως  παιδαγωγική λειτουργία, δηλαδή αποβλέπει στο να αναπτύσσει στα άτομα, στις οικογένειες, στις κοινότητες, το χριστιανικό πνεύμα  αλληλεγγύης.

Προκειμένου να τηρήσει τη δέσμευσή της για την κατάρτιση και την πληροφόρηση, η ιταλική Κάριτας κάθε χρόνο προσφέρει ένα πρόγραμμα διαρθρωμένο σε μαθήματα, συνέδρια, σεμινάρια μελέτης και εμβάθυνσης.

Θεμελιώδης είναι η σύνδεση και η σύγκριση με τις  220 επισκοπικές Κάριτας, που ασχολούνται σε όλη την επικράτεια με την κινητοποίηση της εκκλησιαστικής και πολιτικής κοινότητας και την προώθηση των ποιμαντικών οργάνων και υπηρεσιών: Κέντρα Ακρόασης, Παρατηρητήρια της Φτώχειας και των Πόρων, ενοριακές Κάριτας, Κέντρα Φιλοξενίας, κ.λ.π.
Βαυαρική Σοβιετική Δημοκρατία

Η Βαυαρική Σοβιετική Δημοκρατία (') ήταν η βραχύβια προσπάθεια ίδρυσης ενός σοσιαλιστικού κράτους στο Ελεύθερο Κράτος της Βαυαρίας κατά τη διάρκεια της γερμανικής Επανάστασης. Έλαβε τη μορφή δημοκρατίας των εργατικών συμβουλίων. Το όνομά της αποδίδεται ποικιλοτρόπως στα ελληνικά ως Δημοκρατία της Βαυαρίας ή ως Σοβιετική Δημοκρατία του Μονάχου"' (η γερμανική ονομασία "Räterepublik" σημαίνει δημοκρατία των συμβουλίων ή επιτροπών, συμβούλιο ή επιτροπή είναι επίσης η έννοια της ρωσικής λέξης "σοβιέτ") μετά την πρωτεύουσα του Μονάχου. Επιδίωξε την ανεξαρτησία της από την πρόσφατα ανακηρυχθείσα Δημοκρατία της Βαϊμάρης.
Τζεντίλε Μπελλίνι

Ο Τζεντίλε Μπελλίνι (Gentile Bellini, 1429 ; - 1507) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης. Γεννήθηκε στην Βενετία και ήταν γιος του ζωγράφου Τζάκοπο Μπελλίνι, αδελφός του περίφημου Τζοβάννι Μπελλίνι, και κουνιάδος του Αντρέα Μαντένια. 

Η πιο γνωστή συνεργασία των τριών Μπελλίνι είναι τέσσερα τρίπτυχα για την εκκλησία της μονής της Carità της Βενετίας, η οποία σήμερα αποτελεί τμήμα της Πινακοθήκης της Ακαδημίας, όπου τα τρίπτυχα φυλάσσονται.

Οι δύο αδελφοί συνέχισαν το έργο του πατέρα τους, ξεπερνώντας τον μάλιστα, και ο Τζεντίλε θαυμαζόταν για τους πίνακές του, όντας από το 1474 ο επίσημος προσωπογράφος του δόγη. Πολλά από τα έργα του όμως έχουν χαθεί, μεταξύ αυτών και οι πίνακες που ζωγραφισε για τον Μωάμεθ Β΄ κατά το διάστημα της παραμονής στην Κωνσταντινούπολη (1479-1481). 
Κατά τον Βαζάρι, ο σουλτάνος ήταν ενθουσιασμένος με τον Τζεντίλε και ο θαυμασμός του έφτασε στο έπακρο, όταν ο ζωγράφος του παρουσίασε την αυτοπροσωπογραφία του, που την έκανε κοιτάζοντας στον καθρέφτη. Σώθηκε πάντως η προσωπογραφία του Μωάμεθ, σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.

Τα γνωστότερα από τα σωζόμενα έργα του Τζεντίλε είναι η «Λιτανεία στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου» (1496) και «Το θαύμα του Σταυρού στην γέφυρα του Σαν Λορέντσο» (1500). Μας δίνουν μιαν εικόνα της Βενετίας όχι πολύ διαφορετική από την σημερινή (στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας και οι δύο).

Στην εποχή τους, ή τουλάχιστον στην αρχή της σταδιοδρομίας τους, ο Τζεντίλε απολάμβανε μεγαλύτερης εκτίμησης ως ζωγράφος, από τον Τζοβάννι. Η κρατούσα σήμερα άποψη είναι διαφορετική. Η σχέση πάντως των δύο αδελφών ήταν μέχρι τέλους υποδειγματική.
Σλοβακική Σοβιετική Δημοκρατία

Η Σλοβακική Σοβιετική Δημοκρατία (σλοβακικά: "Slovenská republika rád", ουγγρικά: "Szlovák Tanácsköztársaság", ουκρανικά: Словацька Радянська Республіка, κυριολεκτικά: "Σλοβακική Δημοκρατία των Συμβουλίων" - το όνομα προήλθε πριν η ρωσική λέξη ""Σοβιέτ"" (συμβούλιο) γίνει ευρέως διαδεδομένη στα σλοβακικά και σε άλλες γλώσσες συμπεριλαμβανομένων των ουγγρικών και των ουκρανικών) αποτέλεσε ένα πολύ βραχύβιο κομμουνιστικό κράτος στη νότια Σλοβακία από τις 16 Ιουνίου έως τις 7 Ιουλίου 1919 με πρωτεύουσα την πόλη του Πρέσοβ. Επικεφαλής ήταν ο Τσέχος δημοσιογράφος Antonín Janoušek.
μικρογραφία|Ανακήρυξη της Σλοβακικής Σοβιετικής Δημοκρατίας στο Πρέσοβ
Το Μάρτη του 1919, τα τσεχοσλοβακικά στρατεύματα άρχισαν να καταλαμβάνουν τη βόρεια Ουγγαρία σύμφωνα με τις εδαφικές υποσχέσεις της Αντάντ στους Τσεχους πολιτικούς κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, ο Κόκκινος Στρατός της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας, αντεπιτέθηκε και κατέλαβε εδάφη της Σλοβακίας. Σε αυτά ανακηρύχτηκε η Σλοβακική Σοβιετική Δημοκρατία που υιοθέτησε πολλά μέτρα παρόμοια με αυτά που είχε υιοθετήσει η Ουγγρική Σοβιετική Δημοκρατία. Βασικό μέτρο ήταν η εθνικοποίηση των απαλλοτριωμένων εκτάσεων των μεγαλοκτηματιών και όχι η διανομή της γης.

Μετά από απαίτηση του Κλεμανσώ, η Ουγγρική Σοβιετική Δημοκρατία στα τέλη Ιουνίου του 1919 άρχισε να αποσύρει τα στρατεύματά της. Στα στρατεύματα της Σλοβακικής Σοβιετικής Δημοκρατίας, που αποτελούνταν από εθελοντές και τα συνδικάτα που κλήθηκαν να στρατολογήσουν ένα ποσοστό μελών τους, επικράτησε σύγχυση. Η κυβέρνηση της Σλοβακικής Σοβιετικής Δημοκρατίας τελικά πέρασε τα σύνορα και η Σλοβακία εντάχθηκε στη Τσεχοσλοβακία.
Ανδρόνικος Λαπαρδάς

Ο Ανδρόνικος Λαπαρδάς ήταν Βυζαντινός στρατηγός ο οποίος υπηρέτησε κατά την διάρκεια της βασιλείας των τελευταίων αυτοκρατόρων προερχόμενων από την οικογένεια των Κομνηνών. 

Με μεγάλο μέρος της αριστοκρατίας να έχει ταχθεί υπέρ της Μαρίας Κομνηνής (κόρης του Μανουήλ Α΄), ο ίδιος αντιτάχθηκε στην αντιβασιλεία, της οποίας ηγούνταν η Μαρία της Αντιόχειας και ο πρωτοσέβαστος Αλέξιος Κομνηνός, έπειτα από τον θάνατο του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού το 1180. Το 1182, ο Ανδρόνικος Λαπαρδάς έλαβε διαταγή εκ μέρους τού αντιβασιλέα Ανδρόνικου Κομνηνού να βαδίσει προς τα δυτικά, προκειμένου να συναντήσει τα στρατεύματα του εξεγερθέντα στρατηγού Ιωάννη Κομνηνού Βατάτζη, ο οποίος είχε ξεσηκώσει την πόλη της Φιλαδέλφειας. Ο Λαπαρδάς ηττήθηκε στην μάχη, ωστόσο, μετά τον θάνατο τού Βατάτζη, οι κάτοικοι της Φιλαδέλφειας τάχθηκαν με το μέρος του αντιβασιλέα. 

Στην διάρκεια της ίδιας περιόδου, ο Βασιλέας Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας πραγματοποίησε εκστρατεία εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η ηγεσία των βυζαντινών στρατευμάτων, τα οποία ήσαν παρατεταγμένα επί των συνόρων, στο Νις και το Μπρανίτσεβο, ανατέθηκε στον Λαπαρδά, καθώς και σε έναν ακόμη στρατηγό, τον Αλέξιο Βρανά. Η γνωστοποίηση της ανόδου στον θρόνο του Ανδρόνικου Κομνηνού, ως Ανδρόνικου Α΄, διαίρεσε τους δύο διοικητές, οι οποίοι και υποχώρησαν προς την Πύλη του Τραϊανού. Πράγματι, σε αντίθεση με τον Βρανά, ο Λαπαρδάς είχε ταχθεί ενάντιος στον νέο αυτοκράτορα. Συνελήφθη αιχμάλωτος και φονεύθηκε, καθώς διέφευγε προς τα ανατολικά.
Μάρα Νάτσεβα

Η Μάρα Νάτσεβα (, 28 Σεπτεμβρίου 1920 - 1 Ιουλίου 2013) ήταν κομμουνίστρια από την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και εθνικός ήρωας της, που συμμετείχε στα δρώμενα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που έλαβαν χώρα στην πΓΔΜ, αλλά και στη Γιουγκοσλαβία. Γεννημένη στο Κουμάνοβο, από φτχωική εργατική οικογένεια. Αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο, αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων, δε σπούδασε. Αργότερα, έγινε, σε ηλικία 16 ετών, μέλος της Νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Γιουγκοσλαβίας, ενώ το 1939, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γιουγκοσλαβίας. 

Εξ αιτίας της συμμετοχής απεργικές διαδηλώσεις, έφυγε από τη γενέτειρά της και πήγε στο Νις, όπου συνέχισε τη δράση της. Εκεί έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Νις, συνεχίζοντας τη δράση του, το 1940, ενώ έπαιξε τον ρόλο του αντιπροσώπου της Σερβίας, στην 5η συνέλευση του Κόμματος, που έλαβε χώρα στο Ζάγκρεμπ. Από το 1941 και μετά υπήρξε μέλος της Τοπικής Επιτροπής του Κόμματος στην πΓΔΜ. Το 1942, συνελήφθη από τη Βουλγαρική αστυνομία και στάλθηκε σε στρατόπεδο θηλέων, στο Ασένοβγκραντ. Προσφάτως, ο δημοσιογράφος Μπλάζο Βίντοβ, ο οποίος εργαζόταν και διέμενε στη βουλγαρική πρωτεύουσα, τη Σόφια, ανακάλυψε ένα γράμμα του Στράσο Πίντζουρ, προς την οικογένειά του, στο οποίο τους αποκαλύπτει ότι προσπαθεί να βρει τρόπο, ώστε να ελευθερώσει τη φίλη του, Νάρα Νάτσεβα.

Τον Μάρτιο του 1943, κι ενώ απουσίαζε εκλέχτηκε Γραμματέας Οργάνωσης, στο πρόσφατα ιδρυμένο, Κομμουνιστικό Κόμμα της πΓΔΜ. Επίσης, η Νάτσεβα, διετέλεσε και αντιπρόσωπος του, στην Αντιφαστιστική Συνέλευση για την Εθνική Ελευθερία της Γιουγκοσλαβίας, όπως επίσης και στη Αντιφαστιστική Συνέλευση την Εθνική Ελευθερία της πΓΔΜ. Με το πέρας του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμο, η Νάτσεβα συνέχισε τη δράση της και συμμετείχε σε διάφορες πολιτικές λειτουργίες. Μετά την απόσυρσή της, έζησε με τον άντρα της, Σάβο Ντρλεβιτς, στο Βελιγράδι. Πέθανε την 1η Ιουλίου του 2013, ενώ ήταν ο τελευταίος εν ζωή εθνικός ήρωας της Γιουγκοσλαβίας και του πΓΔΜ. Ενταφιάστηκε στη γενέτειρά της, στο Κουμάνοβο.
Φυλακή Γουόλνατ Στριτ

Η Φυλακή Γουόλνατ Στριτ (), η οποία έλαβε το όνομα της από την ομώνυμη οδό στην οποία βρίσκεται στην Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, ήταν η πρώτη φυλακή που κατασκευάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής η οποία διέθετε ατομικά κελιά και απόσπασμα εργασίας.
Όγκειον

Το Όγκειον ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας, κοντά στον ποταμό Λάδωνα. 

Πήρε το όνομά της από τον πρώτο βασιλιά της τον Όγκιο γιο του Απόλλωνα. Ο Όγκιος ήταν γνωστός για τα περίφημα άλογα που εξέτρεφε στους στάβλους του. Ένα από αυτά ήταν ο Αρίων που γεννήθηκε από τη θεά Δήμητρα και τον θεό Ποσειδώνα. 

Σύμφωνα με τον Παυσανία όταν κάποτε ο Ποσειδώνας καταδίωξε τη Δήμητρα για να ενωθεί μαζί της αυτή για να ξεφύγει μεταμορφώθηκε σε φοράδα και μπήκε στο κοπάδι του Όγκιου. Ο Ποσειδώνας όμως αντιλήφτηκε το τέχνασμα αυτό και με τη σειρά του μεταμορφώθηκε σε άλογο κατορθώνοντας τελικά να ενωθεί με τη θεά.
Από την ένωση των δύο θεών γεννήθηκε μια κόρη που το όνομά της ήταν γνωστό μόνο στους μυημένους στα Ελευσίνια μυστήρια και ένα άλογο ο Αρίωνας τον οποίο αργότερα ο Όγκιος έδωσε στον Ηρακλή που τότε πολεμούσε εναντίων των Ηλείων. Στο Όγκειο υπήρχε ιερό της "Δήμητρας Ερινύος" και του "Απόλλωνα Ογκαίου". 

Την εποχή του Παυσανία το Όγκειον ήταν πλέον κώμη και ανήκε στην πόλη - κράτος της Θέλπουσας. Η ακριβής θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει εντοπιστεί αλλά εικάζεται ότι βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού χωριού Καλλιάνι Αρκαδίας
Δουλεμπόριο

Δουλεμπόριο ονομάζεται το εμπόριο των δούλων. Οι δούλοι έχουν στερηθεί κάθε προσωπική τους ελευθερία καθώς και κάθε δικαίωμα τους σαν άνθρωποι ενώ ταυτόχρονα γίνονται αντικείμενο αγοραπωλησίας. Δημιουργήθηκε παράλληλα με την εμφάνιση της δουλείας και είναι μια από τις παλαιότερες μορφές εμπορίου. Κατ´ επέκταση χαρακτηρίζεται και η μεταφορά παράνομων μεταναστών με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση τους. Στις μέρες μας, παρά τις προσπάθειες εξάλειψης του φαινομένου παρατηρείται ακόμα και σήμερα σε μερικές χώρες του κόσμου.
Ερρίκος Β΄ του Σλέσβιχ

Ο Ερρίκος Β΄ του Σλέσβιχ ή Ερρίκος Βάλντεμαρσον ("Erik 2. af Sønderjylland", 1290 - 12 Μαρτίου 1325), δούκας του Σλέσβιχ (1312-1325) ήταν γιος και διάδοχος του Βάλντεμαρ Δ΄ του Σλέσβιχ και της Ελισάβετ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, κόρης του Ιωάννη Α΄ της Σαξονίας. Είχε στεφθεί συγκυβερνήτης και χρησιμοποιούσε τον τίτλο του δούκα από την εποχή που ζούσε ο πατέρας του.

Με την άνοδό του στον θρόνο συμμετείχε στην εκστρατεία του Ερρίκου ΣΤ΄ της Δανίας στο Ρόστοκ, κατά τη διάρκεια της οποίας ορκίστηκε δούκας. Ήρθε σε σύγκρουση με τον βασιλιά διεκδικώντας το νησί του Λάνγκελαιν. Ο βασιλιάς το αρνήθηκε και ως αντάλλαγμα του παραχώρησε το δουκάτο του Σλέσβιχ. Όταν πέθανε ο Ερρίκος ΣΤ΄ το 1319, ήταν υποψήφιος διάδοχος του θρόνου, αλλά εξελέγη ο αδελφός του Χριστόφορος Β΄ της Δανίας, ο οποίος αναγκάστηκε να παραχωρήσει το Λάνγκελαιν στον Ερρίκο Β΄ του Σλέσβιχ για να τον αναγνωρίσει. Ο Ερρίκος Β΄ πέθανε στις 12 Μαρτίου 1325 και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σλέσβιχ.
Αζίζα Μουσταφά Ζαντέ

Η Αζίζα Μουσταφά Ζαντέ (αζερικά: "Əzizə Mustafazadə", γενν. 19 Δεκεμβρίου 1969), γνωστή και ως "η πριγκίπισσα της τζαζ" ή ως "Jazziza", είναι Αζέρα τραγουδίστρια, πιανίστρια και συνθέτρια, η οποία παίζει έναν συνδυασμό τζαζ και μουγκάμ (παραδοσιακό αυτοσχεδιαστικό στυλ του Αζερμπαϊτζάν) με κλασικές και πρωτοποριακές επιρροές. Μερικοί κριτικοί λένε πως έχει επιρροές κι από τον Κιθ Τζάρετ. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Μάιντς της Γερμανίας, μαζί με τη μητέρα της Ελίζα, η οποία είναι και μάνατζερ της. Οι πιο ευχάριστες δραστηριότητες της, όπως η ίδια έχει πει, είναι η ζωγραφική και ο ύπνος. Είναι επίσης, χορτοφάγος και πιστεύει στην ύπαρξη ενός Θεού, χωρίς να ανήκει σε καμία θρησκεία.
Φραντσέσκα ντα Πολέντα

Η Φραντσέσκα ντα Πολέντα ή Φραντσέσκα ντα Ρίμινι, ήταν κόρη του Γκουίντο Ντα Πολέντα, επικεφαλής της οικογένειας των Ντα Πολέντα, αρχόντων της Ραβέννας. Παντρεύτηκε τον Τζαντζότο Μαλατέστα, έναν ηγέτη που πολέμησε μαζί με τον αδερφό του Πάολο για τους Ντα Πολέντα στον πόλεμο εναντίον της αντίπαλης οικογένειας των Τραβερσάρι για την κυριαρχία της πόλης. Ο Τζαντζότο ήταν γιος του άρχοντα του Ρίμινι, Μαλατέστα Ντα Βερούκιο. Ο γάμος έγινε σε συνδυασμό με τις οικογένειες, τουλάχιστον από το έτος 1266, αλλά δεν είναι σαφές αν έγινε για να επικυρώσει μια διαρκή ειρήνη μεταξύ των δύο αρχόντων, οι οποίοι συχνά λογομαχούσαν και συγκρούονταν, ή μάλλον, ως αναγνώριση για τον Μαλατέστα, ο οποίος βοήθησε τον Γκουίντο να επιβάλει την κυριαρχία του στην Ραβέννα.

Ωστόσο, δεν είναι σίγουρο ότι πρόκειται για έναν γάμο από έρωτα, καθώς το 1275, όταν εκείνη ήταν 15-16 χρονών, πρόδωσε τον Τζαντζότο Μαλατέστα με τον αδερφό του Πάολο.
Κωνσταντίνος Γαβράς

Ο Κωνσταντίνος Γαβράς ήταν κυβερνήτης ή "δουξ" της βυζαντινής επαρχίας της Χαλδίας, διοικητικό κέντρο της οποίας ήταν ο λιμένας της Τραπεζούντας στη Μαύρη Θάλασσα και η ορεινή ενδοχώρα του, οι Ποντιακές Άλπεις, στη βορειοανατολική Ανατολία, σήμερα τμήμα της Τουρκίας. Ο Γαβράς κυβέρνησε την Χαλδία ως ημιαυτόνομος ηγεμόνας από το 1126 έως το 1140.
Breadwinners

Οι Breadwinners είναι σειρά κινούμενων σχεδίων που παίζει στη τηλεόραση με πρωταγωνιστές δύο πάπιες
Monster High

Το Monster High είναι αμερικανική διαδικτυακή και τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από την Mattel και ξεκίνησε να προβάλλεται στις 5 Ιουλίου του 2010 στο διαδίκτυο (με webisodes), ενώ στην Ελλάδα προβλήθηκε τηλεοπτικά στο Nickelodeon και στο Smile TV. Η σειρά επινοήθηκε από τον Garrett Sander και εικονογραφήθηκε από την Kellee Riley και τον Glen Hanson.
Danny Phantom

O Danny Phantom είναι σειρά κινουμένων σχεδίων Καναδικής/Αμερικανικής παραγωγής που δημιουργήθηκε από τον Butch Hartman για το Nickelodeon. Έκανε πρεμιέρα στις 3 Απριλίου, 2004 στην Αμερική αμέσως μετά τα Kids' Choice Awards 2004 και το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 24 Αυγούστου, 2007. Η σειρά ακολουθεί τη ζωή του 14χρονου Ντάνι Φέντον ο οποίος, μετά από ένα ατύχημα με μία πύλη που συνδέει τον κόσμο μας με την Ζώνη των Φαντασμάτων, αποκτά δυνάμεις φαντάσματος και σώζει την πόλη του και στο τέλος τον κόσμο από επιθέσεις φαντασμάτων. Στο πλευρό του είναι οι δύο κολλητοί του και αργότερα η αδερφή του που τον βοηθούν να κρατήσει την διπλή του ταυτότητα κρυφή.
Haytarma

Το Haytarma (ή και Khaytarma) (πρωτότυπος τίτλος: "Хайтарма") είναι μία ουκρανική πολεμική δραματική ταινία του 2013, σε σκηνοθεσία Αχτέμ Σεϊτμπλάγιεφ, κατά τη διάρκεια των απελάσεων των Τατάρων της Κριμαίας, το 1944. Το σενάριο γράφτηκε από την Μικόλα Ριμπάλκα, το οποίο βασίστηκε στη ζωή του πιλότου, ήρωα της ΕΣΣΔ, Αμέτ-χαν Σουλτάν. Πρωταγωνιστούν οι Αχτέμ Σεϊτμπλάγιεφ και Ολέκσι Χορμπούνοφ. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου του 2013, στην Ουκρανία.
Ιστιαίος ο Μιλήσιος

Ο Ιστιαίος ήταν τύραννος της αρχαίας Μιλήτου, ο οποίος έζησε κατά το τέλος του 6ου με αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. την περίοδο που βασιλιάς της Περσικής Αυτοκρατορίας ήταν ο Δαρείος Α΄. Υπήρξε ικανότατος ναυτικός και στρατιωτικός και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της Ιωνικής Επανάστασης. 

*Ιστιαίος ο Μιλήσιος από την Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
Αντόνι Μαρία Αλκοβέ

Ο Αντόνι Μαρία Αλκοβέ (Antoni Maria Alcover i Sureda, Σαντασίργα, Μανακό, 1862 - Πάλμα ντε Μαγιόρκα, 1932) ήταν ιερέας, γλωσσολόγος και συγγραφέας από τη Μαγιόρκα. Είναι γνωστός για το πρωτοποριακό λεξικό της καταλανικής γλώσσας "Diccionari català-valencià-balear" που συνέγραψε σε συνεργασία με τον έτερο γλωσσολόγο Φρανσέσκ ντε Μπόρζα Μολ, ένα από τα σημαντικότερα λεξικογραφικά έργα των ρομανικών γλωσσών του 20ού αιώνα.
Θωμάς Λαναράς

Ο Θωμάς Λαναράς(Νάουσα Ημαθίας 12 Μαρτίου 1890 - Αθήνα 10 Δεκεμβρίου 1961) ήταν Έλληνας βιομήχανος, ιδιοκτήτης την γνωστής κλωστοϋφαντουργίας Κλωνατέξ.
Αν ντε Μπόρμαν

Η Αν ντε Μπόρμαν ("Christine Anne de Borman - πατρικό επώνυμο : de Selliers de Moranville") (Βρυξέλλες 3 Φεβρουαρίου 1881 – Βαλόν 30 Σεπτεμβρίου 1962) ήταν Βελγίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Εκπροσώπησε το Βέλγιο σε δύο Ολυμπιάδες το 1920 και το 1924.

Στο Βελγικό πρωτάθλημα στο απλό γυναικών ήταν πρώτη το 1911, 1912, 1914, 1919, 1920, 1922 και το 1924, στο διπλό γυναικών ήταν πρώτη το 1906, 1907, 1912, 1914, και το 1925 με συμπαίκτρια την κόρη της Ζενεβιέβ. Στο διπλό μεικτό ήταν τις χρονιές 1911, 1913, 1919 και το 1925.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στο απλό αποκλείστηκε από την Κίτι Μακ Λέιν στα προημιτελικά, στο διπλό γυναικών και μεικτό διπλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο απλό και στο διπλό γυναικών αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο ενώ στο διπλό μεικτό από τον πρώτο γύρο.

Στο Γουίμπλεντον συμμετείχε το 1921 στο απλό που έχασε στον πρώτο γύρο, στο διπλό γυναικών έφτασε μέχρι τα προημιτελικά και στο μικτό διπλό με συμπαίκτη τον άντρας της στον πρώτο γύρο. Το 1912 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σε σκληρό τερέν με συμπαίκτη τον Μαξ Ντεκουζί ήταν πρώτοι στο διπλό μικτό. 

Το 1907 παντρεύτηκε τον Πολ ντε Μπόρμαν επίσης αθλητή της αντισφαίρισης όπου θεωρείται πρωτοπόρος του βελγικού τένις. Από το 1946 έως το 1947 ήταν πρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας αντισφαίρισης. Τα παιδιά τους Ζενεβιέβ (1908), Λέοπολντ ( 1909) και Μιριάμ (1915) έγιναν επίσης Βέλγοι πρωταθλητές της αντισφαίρισης.
Άρπαγος

Ο Άρπαγος ήταν Μήδος στρατηγός που έζησε τον 6ο π.Χ. αιώνα και αρχικά υπήρξε συγγενής και έμπιστος φίλος του βασιλιά Αστυάγη. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο βασιλιάς του ανέθεσε να σκοτώσει τον νεογέννητο εγγονό του Κύρο Β’, ο οποίος ήταν γιος της κόρης του Μανδάνης και του βασιλιά των Περσών Καμβύση Α’. Επειδή όμως ο Άρπαγος δεν πραγματοποίησε την εντολή του, εκείνος για να τον εκδικηθεί σκότωσε τον γιο του και αφού τον κάλεσε σε γεύμα, του έδωσε να φάει το κρέας του παιδιού του. Όταν ο Κύρος ενηλικιώθηκε, ο Άρπαγος τον έπεισε να επαναστατήσει εναντίον του παππού του Αστυάγη, ο οποίος μη γνωρίζοντας τίποτα έστειλε εναντίον του Κύρου στρατό με επικεφαλής τον Άρπαγο. Αυτός τότε αυτομόλησε στον Κύρο και σε νέα μάχη που ακολούθησε νίκησε και αιχμαλώτισε τον Αστυάγη. Στη συνέχεια και γύρω στο 540 π.Χ. διορίστηκε στρατηγός των Περσών και κυρίευσε, για λογαριασμό του Κύρου, τις ιωνικές πόλεις της Μικράς Ασίας.
Πολ ντε Μπόρμαν

Ο Πολ ντε Μπόρμαν ("γαλλικά : Paul de Borman", 1 Δεκεμβρίου 1879 - 21 Απριλίου 1948) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης. Θεωρείται πρωτοπόρος της βελγικής αντισφαίρισης. Από το 1946 έως το 1947 ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τένις.

Ο Μπόρμαν ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του συλόγου "Ρόαγιαλ Λέοπολντ Κλαμπ" των Βρυξελλών το 1898 και αργότερα χρημάτισε και πρόεδρος του. Μεταξύ 1904 και 1919 έπαιξε σε δέκα διοργανώσεις για τη Βελγική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις όπου μαζί της έπαιξε στον τελικό του 1904 εναντίον της Βρετανικής ομάδας. Την ίδια χρονιά έφθασε στον ημιτελικό του πρωταθλήματος Γουίμπλεντον του 1904. Το 1903 κέρδισε το διεθνές τουρνουά της Οστάνδης, κερδίζοντας τον Αμερικανό Κλάρενς Χόμπαρτ στον τελικό.

Στο Βελγικό πρωτάθλημα ήταν πρώτος στο απλό τις χρονιές 1898, 1899, 1900, 1902, 1903, 1904, 1905, 1911 και το 1912, στο διπλό αντρών το 1900. Στο διπλό μεικτό ήταν τις χρονιές 1904 και το 1905.

Από το 1920 το βραβείο για το κατώτερο πρωτάθλημα του Βελγίου, Β΄κατηγορία, ονομάζεται Κύπελλο Μπόρμαν. Το γήπεδο του Λέοπολντ κλαμπ, που χτίστηκε το 1952, φέρει επίσης το όνομά του.

Το 1907 ο Πολ ντε Μπόρμαν παντρεύτηκε την Αν ντε Σελιέρς ντε Μορανβίλ που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 και του 1924. Τα παιδιά τους Ζενεβιέβ (1908), Λέοπολντ ( 1909) και Μιριάμ (1915) έγιναν επίσης Βέλγοι πρωταθλητές της αντισφαίρισης
Μιλένα Ντράβιτς

Η Μιλένα Ντράβιτς (σερβικά κυριλλικά: "Милена Дравић", mǐlena drǎːvit͡ɕ, 5 Οκτωβρίου 1940 -) είναι Σέρβα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Η καριέρα της ξεκίνησε τέλη του 1959 και έως σήμερα έχει συμμετάσχει σε πάνω από 150 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Έχει βραβευτεί στην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Pula, to 1962.
Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας

O Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας ή Βάλντεμαρ Ε΄ του Σλέσβιχ (1314 - 1364), βασιλιάς της Δανίας (1326 - 1329) και δούκας του Σλέσβιχ (1325 - 1326 και 1330 - 1364) ήταν γιος και διάδοχος του Έρικ Β΄ του Σλέσβιχ και της συζύγου του Αδελαΐδας του Χόλσταϊν - Ρέντσμπουρκ. Ο Βάλντεμαρ ήταν αντίπαλος του Δανού βασιλιά Χριστοφόρου Β΄, μερικές φορές ως Βάλντεμαρ Γ΄ αναφέρεται ο Βάλντεμαρ ο Νέος. Όταν ο μακρινός του ξάδελφος Χριστόφορος Β΄ εξορίστηκε οι Δανοί ευγενείς τον εξέλεξαν νεο βασιλιά σε ηλικία 12 ετών (1326), ήταν ο μοναδικός εκπρόσωπος του Οίκου του Άβελ της Δανίας ο οποίος έγινε έστω και τόσο σύντομα βασιλιάς της Δανίας, κηδεμόνας του ορίστηκε ο από μητέρα θείος του Γεράρδος Γ΄ του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ. Με την άνοδο του στον θρόνο του επιβλήθηκαν πολλοί περιορισμοί, όλα τα κάστρα στην Σκανία θα έπρεπε να κατεδαφιστούν και δεν μπορούσε να είναι ταυτόχρονα βασιλιάς της Δανίας και δούκας του Σλέσβιχ, γι'αυτό την περίοδο που ήταν βασιλιάς της Δανίας (1326 - 1329) δούκας του Σλέσβιχ ορίστηκε ο κηδεμόνας θείος του Γεράρδος.
Την εποχή του ανήλικου Βάλντεμαρ την εξουσία στην Δανία ασκούσε μια ομάδα ευγενών οι περισσότεροι ξένοι, επέβαλαν σκληρούς φόρους που δυσαρέστησαν τους αγρότες, η πρώτη αγροτική εξέγερση στην Σγιέλαν (1328) κατεστάλλη αλλά η δεύτερη στην Γιουτλάνδη (1329) είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του Βαλντεράμ Γ΄ και την επαναφορά στον θρόνο του Χριστόφορου Β΄. Ο Βάλντεμαρ μετά την ανατροπή του εγκαταστάθηκε ξανά δούκας του Σλέσβιχ, το 1340 έδωσε την μοναδική αδελφή του Έλβιγκ σύζυγο στον νέο βασιλιά Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας το υπόλοιπο διάστημα μέχρι τον θάνατο του είχε αμφίρροπες σχέσεις με τον θρόνο της Δανίας.
Αν Τσολ-σου

Ο Αν Τσολ-σου (Χάνγκουλ: 안철수 (Ahn Cheol-soo), 26 Φεβρουαρίου 1962) είναι ο νοτιοκορεάτης πολιτικός, γιατρός, και προγραμματιστής υπολογιστών. Έλαβε το χρίσμα του «Κόμμα του Λαού» (국민의당, People's Party) για τις νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές του 2017.
Χονγκ Τζουν-πιο

Ο Χονγκ Τζουν-πιο (Χάνγκουλ: 홍준표 (Hong Jun-pyo), 5 Δεκεμβρίου 1954) είναι ο νοτιοκορεάτης πολιτικός. Έλαβε το χρίσμα του «Liberty Korea Party» (자유한국당) για τις νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές του 2017.
Άρτα Ντομπρόσι

Η Άρτα Ντομπρόσι (αλβανικά: "Arta Dobroshi", 2 Οκτωβρίου 1980 -) είναι Αλβανοκοσοβάρα ηθοποιός του κινηματογράφου. Είναι, επίσης, η πρώτη γυναίκα ηθοποιός από το Κόσοβο, που περπάτησε στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ των Κανών, του Φεστιβάλ του Βερολίνου και του Sundance, καθώς επίσης και η πρώτη που υπήρξε υποψήφια στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Μουν Τζε-ιν

Ο Μουν Τζε-ιν (χάνγκουλ: 문재인, "Moon Jae-in", 24 Ιανουαρίου 1953-) είναι Νοτιοκορεάτης πολιτικός και ο τρέχων πρόεδρος της Νότιας Κορέας. Έλαβε το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος της Κορέας (더불어민주당) για τις νοτιοκορεατικές προεδρικές εκλογές του 2017.
Βραβείο Καλίνγκα

[[Λουί ντε Μπρολί]], ο πρώτος αποδέκτης του Βραβείου
Το Βραβείο Καλίνγκα για την εκλαΐκευση της Επιστήμης είναι βραβείο που απονέμεται ετησίως από την Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών («Ουνέσκο», UNESCO) για εξαιρετική ικανότητα στην παρουσίαση επιστημονικών θεμάτων στο ευρύ κοινό. Θεσμοθετήθηκε το 1952, μετά από δωρεά του Ινδού πολιτικού Μπίτζου Πατνάικ (Biju Patnaik), ιδρυτή και πρόεδρο του Ιδρύματος Καλίνγκα στην Ινδία.
Όσκαρ Λόοριτς

Ο Όσκαρ Λόοριτς (εσθονικά: "Oskar Loorits", 27 Οκτωβρίου/9 Νοεμβρίου 1900 – 12 Δεκεμβρίου 1961) ήταν Εσθονός λαογράφος και ακαδημαϊκός.
Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ

Ο Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ ("Pierre-André Taguieff", Παρίσι, 4 Αυγούστου 1946) είναι Γάλλος φιλόσοφος, ιστορικός των πολιτικών ιδεών και διευθυντής ερευνών στο CNRS. Eίναι επίσης μέλος του "Cercle de l'Oratoire", μιας «δεξαμενής σκέψεων».

Ο Ταγκιέφ είναι γνωστός ως ο συγγραφέας αρκετών βιβλίων με θέμα τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό, καθώς και του "Θεωρίες συνωμοσίας" ("La foire aux Illuminés"). Επίσης, για τις μελέτες του για τον λαϊκισμό και το Εθνικό Μέτωπο. Βιβλία του και άλλα κείμενα έχουν μεταφραστεί και στα Ελληνικά.
Αρνόλφο ντι Κάμπιο

Ο Αρνόλφο ντι Κάμπιο ("Arnolfo di Cambio", π. 1240 – π. 1310) ήταν Ιταλός γλύπτης και αρχιτέκτονας. 

Γεννήθηκε στο Colle Val d'Elsa της Τοσκάνης και υπήρξε βοηθός του Νικόλα Πιζάνο στην κατασκευή του μαρμάρινου άμβωνα του καθεδρικού ναού της Σιένας (1268-68). Το 1277 πήγε στην Ρώμη και τέθηκε στην υπηρεσία του Καρόλου του Ανζού. Το άγαλμά του τού Καρόλου είναι από τα πρώτα γλυπτά-προσωπογραφίες που φιλοτεχνήθηκαν μετά την αρχαιότητα (σήμερα στα Musei Capitolini της Ρώμης). Εξαίρετο έργο του θεωρείται το επιτάφιο μνημείο του καρδιναλίου Guillaume de Braye στον San Domenico του Ορβιέτο, με τον οποίο καθιέρωσε τον τύπο των επιτοιχίων τάφων που κυριάρχησε για έναν αιώνα. Το περιφημότερο πάντως έργο του είναι το ορειχάλκινο άγαλμα του Αγίου Πέτρου στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου της Ρώμης.

Ως αρχιτέκτονας, ξεκίνησε την ανέγερση του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας και δημιούργησε επίσης μια σειρά αγαλμάτων για την πρόσοψη του ναού. Όσα σώζονται, φυλάσσονται στο μουσείο της μητρόπολης (Museo dell'Opera del Duomo). Κατά τον πολύ γενναιόδωρο εν προκειμένω Βαζάρι, ο Αρνόλφο σχεδίασε επίσης την Santa Croce, το Palazzo Vecchio και τη νέα πόλη San Giovanni Valdarno που έκτισαν οι Φλωρεντίνοι.

Γεγονός πάντως είναι ότι η Φλωρεντία φέρει την αρχιτεκτονική σφραγίδα του Αρνόλφο και ότι τα ταφικά μνημεία του υπήρξαν το υπόδειγμα της γοτθικής επιτύμβιας τέχνης.
Ερρίκος ΣΤ΄ της Δανίας

thumb|right|250px|H σφραγίδα του Ερρίκου Μένβεντ
Ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Δανίας ή Ερρίκος ΣΤ΄ Μένβεντ (1274 - 13 Νοεμβρίου 1319), βασιλιάς της Δανίας (1286-1319) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Ερρίκου Ε΄ της Δανίας και της Αγνής του Βρανδεμβούργου και έγινε βασιλιάς μετά τη δολοφονία του πατέρα του, σε ηλικία 12 ετών υπό την κηδεμονία της μητέρας του έως το 1294. Η περίοδος της βασιλείας του Ερρίκου ΣΤ΄ ήταν περίοδος παρακμής για τη Δανία, όπου είχαν καθιερωθεί στην εξουσία οι συγγενείς της μητέρας του από τη Γερμανία.
Ύμνος του ΕΑΜ

Το Ύμνος του ΕΑΜ (ή αλλιώς Τρία Γράμματα (Ύμνος του ΕΑΜ)) είναι ένα ελληνικό αντάρτικο τραγούδι, που έγινε γνωστό κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου του 1946-1949. Η μουσική του τραγουδιού πάρθηκε από το ρωσικό παραδοσιακό τραγούδια Katyusha, σε σύνθεση Ματβέι Μπλάντερ. Οι στίχοι που είχε γράψει ο Μιχαήλ Ισακόφσκι στο πρωτότυπο δεν μεταφράστηκαν, αλλά προσαρμόστηκαν στις ανάγκες των ανταρτών. Το κομμάτι είναι γραμμένο για το ΕΑΜ, εξυμνώντας, παράλληλα, τη δράση του με στίχους όπως: "Το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα θα μας σώσει και πάλι απ’ την σκλαβιά". Τους στίχους της ελληνικής έκδοσης τους έγραψε ο Βασίλης Ρώτας.

Το παραδοσιακό ρωσικό τραγούδι δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο από τους Έλληνες αντάρτες αλλά και από τους Ιταλούς παρτιζάνους, σε στίχους Φελίτσε Κατσιόνε, υπό τον τίτλο "Fischia il vento". Το 1981, ο Θάνος Μικρούτσικος το συμπεριέλαβε στον δίσκο του "Τα Αντάρτικα", μαζί με άλλα τραγούδια της περιόδου, κι από τότε το κομμάτι έγινε ιδιαίτερα γνωστό με τη φωνή της Μαρίας Δημητρίαδη. Το κομμάτι ακολουθεί τον ρυθμό 2/4 και εμφανίζεται συνήθως γραμμένο σε Μι ελάσσονα. Το 2015, το κομμάτι διασκευάστηκε σε μία rock/metal έκδοση από τα Κίτρινα Ποδήλατα, ενώ συμπεριλήφθηκε στον συλλογικό δίσκο "Πήραμε Τα Βουνά (Ναι, Αντάρτικα Εν Έτει 2015)".
Λέοπολντ ντε Μπόρμαν

Ο Λέοπολντ ντε Μπόρμαν ("γαλλικά : Léopold de Borman") (21 Μαρτίου 1909 - 9 Μαρτίου 1979) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν γιος των Βέλγων πρωταθλητών της αντισφαίρισης Πολ ντε Μπόρμαν και Αν ντε Μπόρμαν, αδέλφια του, επίσης πρωταθλήτριες στην αντισφαίριση, ήταν η Ζενεβιέβ και η Μιριάμ. Παντρεύτηκε στις 14 Απριλίου 1937 την Ζορζέτ ντε Τοράν (1910-1994).

Στο Βελγικό πρωτάθλημα ήταν πρώτος στο απλό τις χρονιές 1929, 1930 και το 1931, στο διπλό αντρών το 1929, 1931, 1935, 1936, 1939, 1941 και το 1950. Στο διπλό μεικτό ήταν τις χρονιές 1930, 1937, 1939, 1941, και το 1945.

Στο Κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με το Βέλγιο το 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, και το 1939 έχοντας ρεκόρ 14 νίκες και 11 ήττες.
Φρίτγιοφ Κάπρα

Ο Φρίτγιοφ Κάπρα ("Fritjof Capra", γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1939) είναι Αυστριακός φυσικός και συγγραφέας αρκετών βιβλίων, από τα οποία είναι κυρίως γνωστός, όπως "Το ταό και η φυσική" (1975), "Η κρίσιμη καμπή" (1982), κ.ά.. Το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του έγινε στις ΗΠΑ, την υπηκοότητα των οποίων απέκτησε.
Αδελαΐδα της Σαξονίας-Μάινινγκεν

Η Αδελαΐδα της Σαξονίας-Μάινινγκεν ("Adelheid von Sachsen-Meiningen", 13 Αυγούστου 1792 - 2 Δεκεμβρίου 1849) ήταν η σύζυγος του Γουλιέλμου Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. 

Η Αδελαΐδα, πρωτεύουσα της Νότιας Αυστραλίας, ονομάστηκε προς τιμήν της.
Νετζμίε Παγκαρούσα

Η Νετζμίε Παγκαρούσα (αλβανικά: "Nexhmije Pagarusha", 7 Μαΐου 1933 -7 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Αλβανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός από το Κόσοβο. Πολλές φορές της είχε δοθεί ο τίτλος της Βασίλισσας της Αλβανικής Μουσικής. 

Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Παγκαρούσα, κοντά στην πόλη Μαλίσεβε, στο Κοσόβου, όπου τελείωσε και το γυμνάσιο. Αργότερα πήγε στο Βελιγράδι, όπου παρακολούθησε μουσικό σχολείο για τρία χρόνια. Τα πρώτα της βήματα τα έκανε ως τραγουδίστρια στον ραδιοφωνικό σταθμό της Πριστίνα, το 1948.

Στην πολυετή καριέρα της είναι δύσκολο να πεις κανείς σε ποιο είδος ανήκε καθότι τραγούδησε πολλά διαφορετικά είδη. Οι ερμηνείες της τόσο στην παραδοσιακή μουσική όσο και στην κλασσική μουσική — και ιδιαίτερα στην όπερα — θεωρούνται εξίσου σπουδαίες. Μερικά άλλα παρωνύμια που της έχουν αποδοθεί είναι "Το Αηδόνι του Κοσόβου" και "Madam Butterfly". Ενώ στο Κόσοβο την αποκαλούσαν η "Τραγουδίστρια του Αιώνα". 

Εκτός από το Κόσοβο και την Αλβανία είναι γνωστή και στη Βόρεια Μακεδονία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και τη Βουλγαρία καθώς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες έκανε πολλές περιοδείες όπως και στο Ισραήλ. Ένα από τα πιο γνωστά της τραγούδια είναι το "Baresha", το οποίο το συνέθεσε ο άνδρας της Ρέτζο Μουλίκι ενώ τους στίχους τους έγραψε ο Ριφάτ Κουκάι. Εκτός από το τραγούδι ασχολήθηκε και με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η καριέρα της τερματίστηκε το 1984, με μια μεγάλη συναυλία στο Σαράγιεβο. Το 2000 τραγούδησε μετά από 16 χρόνια απουσίας το τραγούδι "Për ty", για ένα αλβανικό τηλεοπτικό σόου. Το 2012 έλαβε το βραβείο "Nderi i Kombit", από τον Αλβανό πρόεδρο Μπουγιάρ Νισάνι.
Έρα Ιστρέφι

Η Έρα Ιστρέφι (αλβανικά: "Era Istrefi", 4 Ιουλίου 1994 -) είναι Αλβανίδα του Κοσόβου τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Απέκτησε εγχώρια αναγνώριση, το 2013, με την κυκλοφορία του single "Mani për money", όταν ήταν ακόμα 19 ετών. To 2016, πέτυχε παγκόσμια αναγνώριση με την κυκλοφορία του single BonBon. Μετά από αυτό άρχισαν να τη συγκρίνουν με δημοφιλείς τραγουδιστές του είδους όπως τη Rihanna και τη Sia. Μετά τη μεγάλη επιτυχία της, υπέγραψε συμβόλαιο με την αμερικανική δισκογραφική εταιρεία Sony Music, ενώ λίγο αργότερα και με την Ultra Music. Το 2017, κέρδισε το European Border Breakers Awards.
Υφηγητής

Ο Υφηγητής (αντίστοιχος προς το γερμανικό "Privatdozent") είναι ανώτατος ακαδημαϊκός-πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών, αμέσως πριν τον τίτλο του καθηγητή.

Στην Ελλάδα, ο τίτλος ήταν σε ισχύ από το 1954 μέχρι το 1982 και απονεμόταν σε διδάκτορες ύστερα από εκπόνηση διατριβής "επί υφηγεσία" εγκεκριμένη από πανεπιστημιακή επιτροπή. Ο τίτλος των υφηγητών αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο (τομέα πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα "Υφηγητής Αστικού Δικαίου" σε αντιδιαστολή με το διδακτορικό τίτλο με ευρύ γνωστικό αντικείμενο (πανεπιστημιακού τμήματος), όπως για παράδειγμα "Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών".

Συχνά, οι υφηγητές διορίζονταν σε πανεπιστημιακή θέση ως "Εντεταλμένοι Υφηγητές". Μετά την κατάργηση των πανεπιστημιακών εδρών και την αναδιάρθρωση των πανεπιστημιακών βαθμίδων με το Νόμο-Πλαίσιο 1268/1982, οι υφηγητές υπέβαλλαν αιτήσεις για να ενταχθούν στη νέα βαθμίδα των "Επίκουρων Καθηγητών".
Κριστιάν Μερκελίς

Η Κριστιάν Μερκελίς ("Christiane Mercelis") , γεννημένη στις 5 Οκτωβρίου 1931, είναι Βελγίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Στο πρωτάθλημα αντισφαίρισης του Βελγίου σε όλη της την καριέρα έχει κατακτήσει 83 τίτλους σε όλες τις κατηγορίες, από αυτούς στις γυναίκες είχε 13 στο απλό, 14 στο διπλό γυναικών και 16 στο διπλό μεικτό.

Ήταν αθλήτρια της Ρασίνγκ κλαμπ Βρυξελλών, πρωταθλήτρια Βελγίου στο απλό τις χρονιές 1951, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964 και το 1966, στο διπλό γυναικών το 1950, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1961, 1963, 1964, 1966, 1967 και το 1968. Στο διπλό μεικτό ήταν τις χρονιές 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1966, 1967, και το 1968.

Έχει αγωνιστή με το Βέλγιο στα Φεντ Καπ του 1963, 1964, 1966, 1967, 1968 και 1969, με ρεκόρ 2 νίκες και 11 ήττες.

Το 1949 ήταν πρώτη στο τουρνουά Τζούνιορς του Γουίμπλεντον, στο Ρολάν Γκαρός μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν τα προημιτελικά το 1957. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερη το 1955 όπου στον τελικό έχασε από την Μοντ Γκατιέ.
Χριστόφορος Β΄ της Δανίας

thumb|right|250px|Η σφραγίδα του βασιλιά της Δανίας Χριστόφορου Β΄
Ο Χριστόφορος Β΄ της Δανίας (δαν: "Christoffer 2", 29 Σεπτεμβρίου 1276 - 2 Αυγούστου 1332), βασιλιάς της Δανίας (1320 - 1326, 1329 - 1332) ήταν δεύτερος γιος του Έρικ Ε΄ της Δανίας και της Αγνής του Βρανδεμβούργου. Διαδέχτηκε τον αδελφό του Έρικ ΣΤ΄ της Δανίας, το όνομα του συνδέεται με εθνικές καταστροφές και την διάλυση του κράτους της Δανίας που έφερε η καταστροφική του βασιλεία.
Χιίτολα

Το Χιίτολα (; ) είναι μια αγροτική κοινότητα (ένας οικισμός) στην επαρχία Λαχντενπόχσκι στην Δημοκρατία της Καρελίας στην Ρωσία.