Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Αυτοκρατορία της Θεσσαλονίκης

Η Αυτοκρατορία της Θεσσαλονίκης είναι ιστορικός όρος που αναφέρεται στην πολύ σύντομη Βυζαντινή κυριαρχία της Θεσσαλονίκης από την δυναστεία των Κομνηνοδουκών που κυβέρνησε το Δεσποτάτο της Ηπείρου και ήταν κλάδος του Οίκου των Αγγέλων (1224 - 1246). Ιδρυτής ήταν ο ικανός Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας που βρέθηκε σε σύγκρουση με την Αυτοκρατορία της Νίκαιας και την Βουλγαρία, την ισχυρότερη δύναμη στα Βαλκάνια. Ο στόχος του ήταν να διαλύσει την Λατινική Αυτοκρατορία, να ανακτήσει την Κωνσταντινούπολη από τους Φράγκους και να ανακηρυχτεί ο πρώτος Βυζαντινός αυτοκράτορας μετά το 1204. Η κυριαρχία του Θεόδωρου στην Θεσσαλονίκη ήταν σύντομη: με την συντριβή του στην Μάχη της Κλοκοτνίτσας (1230) ο Βούλγαρος τσάρος Ιβάν Ασέν Β΄ τον αιχμαλώτισε και τον τύφλωσε. Ο αδελφός του Μανουήλ Κομνηνός Δούκας, γαμπρός του Βούλγαρου τσάρου τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη του πεθερού του, ενώ στο Δεσποτάτο της Ηπείρου διαδέχθηκε τον θείο του ο Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας. Ο ανίκανος Μανουήλ έχασε σύντομα το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας και την Θράκη. 

Ο Θεόδωρος ελευθερώθηκε όταν ο Βούλγαρος τσάρος έμεινε χήρος και παντρεύτηκε την κόρη του (1237), αν και είχε τυφλωθεί ανέκτησε την Θεσσαλονίκη από τον Μανουήλ και τοποθέτησε αυτοκράτορα τον μεγαλύτερο γιο του Ιωάννη. Ο Μανουήλ κατέφυγε στην Νίκαια και με την υποστήριξη του αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη ανέκτησε από τον αδελφό του την Θεσσαλία (1239). Ο Ιωάννης πέθανε (1244) και τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Δημήτριος δεσπότης Θεσσαλονίκης υπό την υψηλή κυριαρχία του πατέρα του Θεόδωρου που δεν μπορούσε να κυβερνήσει ο ίδιος λόγω της ασθένειας του. Ο Δημήτριος ανίκανος με τάσεις σε διασκεδάσεις και σπατάλες προκάλεσε την οργή των κατοίκων της πόλης, ο Βατάτζης ανέτρεψε εύκολα την δυναστεία και διέλυσε την Αυτοκρατορία (1246).
Κρις Γουντς

Ο Κρις Γουντς (γεν. Christopher Charles Eric Woods, 14 Νοεμβρίου 1959, ύψος 1,88 μ.) είναι Άγγλος παλαίμαχος πρώην διεθνής τερματοφύλακας και προπονητής τερματοφυλάκων. Γεννήθηκε στο "Swineshead" του "Lincolnshire" της Αγγλίας και αγωνίσθηκε επί 22 έτη (1976 – 1998) στις ομάδες της Α΄ κατηγορίας Αγγλίας και εν-συνεχεία της Πρέμιερ Λιγκ Νότιγχαμ Φόρεστ, Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, "Norwich City", "Sheffield Wednesday", "Reading", "Southampton" και "Burnley", καθώς επίσης και στην Σκωτσέζικη "Rangers" της Γλασκόβης, όπως και στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, για λογαριασμό των "Colorado Rapids". Ήταν διεθνής με τις Εθνικές Ομάδες Αγγλίας όλων των κατηγοριών, επί πολλά έτη αναπληρωματικός του Πίτερ Σίλτον στην Εθνική ομάδα Ανδρών Αγγλίας, για να γίνει τελικά, βασικός σε αυτήν στις αρχές της δεκαετίας του ’90, με συνολικά 43 συμμετοχές. Ως προπονητής ανέλαβε τις ομάδες Έβερτον, Εθνική ΗΠΑ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όπως και τη "West Ham United".
Ρόζαλιντ Ράσελ

Η Ρόζαλιντ Ράσελ (αγγλ. Rosalind Russell), (4 Ιουνίου 1907 - 28 Νοεμβρίου 1976) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, σεναριογράφος και τραγουδίστρια, γνωστή για τη συμμετοχή της στις ταινίες: "Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου (His Girl Friday)", πλάι στον Κάρι Γκραντ, στο ρόλο της δημοσιογράφου Χίλντι, "Η Θεία μου κι Εγώ (Auntie Mame, 1958)" στο ρόλο της Μέιμ Ντένις και "Γυμνή Κάθε Βράδυ (Gypsy, 1962)", πλάι στην Νάταλι Γουντ, στο ρόλο της Ρόουζ. Ικανότατη κομεντιέν, η Ράσελ κατάφερε να κερδίσει πέντε Χρυσές Σφαίρες και τις πέντε φορές που ήταν υποψήφια για το βραβείο. Βραβεύτηκε επίσης με βραβείο Τόνι το 1953 για την ερμηνεία της στο μιούζικαλ "Wonderful Town", βασισμένο στην ταινία "My Sister Eileen", στην οποία είχε πρωταγωνιστήσει το 1942. Προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά δεν κέρδισε ποτέ το βραβείο. 

Πέρα από τις ικανότητές της ως κομεντιέν, η Ράσελ ήταν καλή κι ως καρατερίστα, ιδιαίτερα σε ρόλους πλουσίων και καθωσπρέπει γυναικών. Η καριέρα της κράτησε σαράντα χρόνια, από τη δεκαετία του '30 εώς και το θάνατό της από καρκίνο του μαστού στα μέσα της δεκαετίας του '70. Σημαντική θέση στην φιλμογραφία της έχουν η ταινίες: "Γκρεμισμένα Είδωλα (The Citadel, 1938)", "Γυναίκες (Women, 1939)", "Σίστερ Κέννυ (Sister Kenny, 1946)", "Το Πένθος Ταιριάζει στην Ηλέκτρα (Mourning Becomes Electra, 1947)", "Πικ-νικ (Picnic, 1955)" και "Η Πλειοψηφία του Ενός (A Majority of One, 1961)".
Καίσαρ Εμμανουήλ

Ο Καίσαρ Εμμανουήλ (1902 ή 1904–1970) ήταν Έλληνας ποιητής και μεταφραστής.
Αρίδωλις

Ο Αρίδωλις ήταν τύραννος της Αλαβάνδας στην Καρία, ο οποίος συνόδευσε τον Αχαιμενίδη βασιλιά Ξέρξη Α' στην εκστρατεία του κατά της Ελλάδας. Αιχμαλωτίστηκε από τους Έλληνες του Αρτεμισίου το 480 π.Χ. και στάλθηκε αλυσοδεμένος στον Κόλπο της Κορίνθου. Ο διάδοχός του μπορεί να ήταν ο Αμύντας Β '(υιός του Βουβάρη).
Βουβάρης

Ο Βουβάρης ήταν γιος του [[Μεγάβαζος|Μεγάβαζου]].
Ο Βουβάρης έκτισε τη [[Διώρυγα του Ξέρξη]] για τη διέλευση της [[Δεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα|δεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα]]. Η χερσόνησος του [[Άγιο Όρος|Αγίου Όρους]] από τη [[στρατόσφαιρα]] (σε υψόμετρο 23 χλμ.) και η προσομοίωση της Διώρυγας του Ξέρξη (όπως φαίνεται από το βορρά).
μικρογραφία| Το βόρειο άκρο της Διώρυγας του Ξέρξη, τώρα επικαλυμμένη.
Ο Βουβάρης (πέθανε μετά το 480 π.Χ.) ήταν Πέρσης ευγενής και μηχανικός στην υπηρεσία της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας του 5ου αιώνα π.Χ.. Ήταν ένας από τους γιους του Μεγάβαζου και ξάδερφος δευτέρου βαθμού του Ξέρξη Α' της Περσίας.
Σιν-Ιτίρο Τομονάγκα

O Σιν-Ιτίρο Τομονάγκα (朝永 振一郎, 31 Μαρτίου 1906 – 8 Iουλίου 1979) ήταν ένας Ιάπωνας φυσικός, σημαντικός στην ανάπτυξη της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής, στον οποίο απονεμήθηκε για την εργασία του Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1965 μαζί με τους Ρίτσαρντ Φάινμαν και Τζούλιαν Σουίνγκερ.
Φιντ Λεκλέρ

Ο Φιντ Λεκλέρ (1924, Γαλλία - 20 Σεπτεμβρίου 2010, Βέλγιο) ήταν Βέλγος τραγουδιστής και πιανίστας στην ορχήστρα της Ιουλίας Γκρέκο. Εκπροσώπησε το Βέλγιο στον Διαγωνισμό της Eurovision το 1956, το 1958, το 1960 και το 1962 όμως δεν κατάφερε να αποσπάσει ποτέ την πρώτη θέση στον διαγωνισμό.
Μονή Αγίου Παντελεήμονος Χρυσοκάστρου

Η Μονή Αγίου Παντελεήμονος Χρυσοκάστρου βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Παγγαίο στο νομό Καβάλας και απέχει 29,5 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την πόλη της Καβάλας, 7 χλμ. από τον κόμβο Ελευθερούπολης της Εγνατίας Οδού και μόλις 2 χλμ. από το Χρυσόκαστρο.
Λάσλο Μόχολι-Νάγκι

Ο Λάσλο Μόχολι-Νάγκι (20 Ιουλίου 1895 – 24 Nοεμβρίου 1946) ήταν Ούγγρος ζωγράφος και φωτογράφος καθώς και καθηγητής στη σχολή Μπάουχαους. Ο κονστρουκτιβισμός τον επηρέασε πολύ και ήταν ένθερμος υποστηρικτής της ιδέας για ενσωμάτωση της τεχνολογίας και της βιομηχανίας στις τέχνες.
Χένρι Μπέσσεμερ

Ο Χένρι Μπέσσεμερ (, 19 Ιανουαρίου 1813 - 15 Μαρτίου 1898) ήταν Άγγλος εφευρέτης. Ανακάλυψε πως να μετατρέπει τον τηγμένο χυτοσίδηρο σε χάλυβα με εμφύσηση οξυγόνου σε έναν κάδο (μεταλλάκτη) επενδυμένο με πυρίμαχα τούβλα. Ήταν η σημαντικότερη τεχνική παραγωγής χάλυβα στον 19ο αιώνα για σχεδόν εκατό χρόνια από το 1856 έως το 1950. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση του Σέφιλντ ως βιομηχανικό κέντρο. Σήμερα, η ανακάλυψη του Μπέσσεμερ χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για την απανθράκωση του χυτοσιδήρου.

Ο Μπέσσεμερ προσπαθούσε να μειώσει το κόστος κατασκευής χάλυβα για στρατιωτικό εξοπλισμό και ανέπτυξε το σύστημα του για να φυσάει τον αέρα μέσω πηγμένου χυτοσιδήρου για να αφαιρέσει τις ακαθαρσίες. Αυτό έκανε τον χάλυβα πιο εύκολο, γρηγορότερο και φθηνότερο στην κατασκευή του και έφερε την επανάσταση στη δομική μηχανική. Είναι ένας από τους σημαντικότερους πρωτοπόρους της δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης. Ο Μπέσσεμερ έκανε επίσης πάνω από 100 άλλες εφευρέσεις στους τομείς του σιδήρου, του χάλυβα και του γυαλιού. Σε αντίθεση με τους περισσότερους εφευρέτες, κατόρθωσε να φέρει εις πέρας τα δικά του έργα και κέρδισε οικονομικά από την επιτυχία τους.
Ασβεστόπετρα Κοζάνης

Η Ασβεστόπετρα Κοζάνης είναι χωριό στην Πτολεμαΐδα, το οποίο ανήκει στον δήμο Εορδαίας του νομού Κοζάνης. Σε αυτό το χωριό υπάρχει βενζινάδικο ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (εκκλησία), καφενείο, μίνι μάρκετ, ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, το κοιμητήριο Αγίου Δημητρίου, δημοτικό σχολείο, 5-7 παιδικές χαρές και το εκκλησάκι πάνω στο βουνό προφήτη Ηλία.

Το χωριό είχε πληθυσμό 740 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 629 μέτρων.
Ντίμιταρ Ποπγκεοργκίεφ

Ο Ντίμιταρ Ποπγκεοργκίεφ Μπέροφσκι (, , 1840, Μπέροβο, Οθωμανική Αυτοκρατορία – 1907, Κιουστεντίλ, Βασίλειο της Βουλγαρίας) ήταν Βούλγαρος επαναστάτης από τη Μακεδονία. 

Σπούδασε στην Οδησσό όπου συναντήθηκε με τον Γκεόργκι Σάβα Ρακόβσκι και έπεσε υπό την επιρροή του. Αργότερα ο Μπέροφσκι συμμετείχε στη βουλγαρική λεγεώνα στο Βελιγράδι. Στη συνέχεια εργάστηκε ως Βούλγαρος δάσκαλος στη Μακεδονία. Για την πολιτική του κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας, φυλακίστηκε. Για μια σύντομη περίοδο έγινε σύμμαχος της Βουλγαρικής Καθολικής Εκκλησίας. Αργότερα μετανάστευσε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε ένα από τα μέλη της Βουλγαρικής Εξαρχίας. Το 1876 ήταν ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης Ραζλοφτσι. Συμμετείχε επίσης στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877-1878) και ήταν ηγέτης της εξέγερσης Κρέσνα–Ραζλόγκ. 

Αργότερα έλαβε την άδεια να τηλεγραφεί στο βουλγαρικό Κοινοβούλιο σχετικά με την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου και την διατήρηση της ενοποίησης της Βουλγαρίας και να εκπροσωπεί τους Βούλγαρους Μακεδόνες στη σύνοδο. Μετά από αυτό μετανάστευσε στη Βουλγαρία και εργάστηκε ως αξιωματικός της αστυνομίας και περιφερειακός διοικητής στο Κιουστεντίλ, Τσλαριμπροντ και Ραντομιρ. Ο Μπέροφσκι έλαβε μέρος στη βουλγαρική ενοποίηση και στον Σερβοβουλγαρικό πόλεμο το 1885. Αργότερα υποστήριξε την Εσωτερική Μακεδονική Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΑΕΟ). Μερικά από τα προσωπικά του αντικείμενα φυλάσσονται στο μοναστήρι «Άγιος Αρχάγγελος Μιχαήλ» το οποίο χρησιμεύει ως το μουσείο της πόλης του Μπέροβο.
Νταμίρ Κάναντι

Ο Νταμίρ Κάναντι (γερμανικά: "Damir Canadi," γενν. στις 6 Μαΐου 1970) είναι Αυστριακός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής του Ατρομήτου.
Όσκαρ Σλέμερ

O Όσκαρ Σλέμερ (γερμανικά: "Oskar Schlemmer", 4 Σεπτεμβρίου 1888 - 13 Απριλίου 1943) ήταν Γερμανός ζωγράφος, γλύπτης, σχεδιαστής και χορογράφος, ο οποίος ήταν συνδεδεμένος με τη σχολή Μπάουχαους.
Άλμα Μπούσερ

Η Άλμα Μπούσερ (4 Ιανουαρίου 1899 – 25 Σεπτεμβρίου 1944) ήταν Γερμανίδα σχεδιάστρια. Εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Ρέιμαν στο Βερολίνο, στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών του Βερολίνου και στο Μπάουχαους.
Βασιλική του Αγίου Βιταλίου

Η Βασιλική του Αγίου Βιταλίου (ιταλικά: "Basilica di San Vitale") είναι χριστιανικός ναός στη Ραβέννα. Είναι ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα της παλαιοχριστιανική Βυζαντινής τέχνης και αρχιτεκτονικής στη δυτική Ευρώπη. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 527, όταν η Ραβέννα ήταν υπό την εξουσία των Οστρογότθων και ολοκληρώθηκε το 546 επί του Βυζαντινού Εξαρχάτου της Ραβέννας. Είναι περισσότερο γνωστή για τον πλούτο των Βυζαντινών ψηφιδωτών της, τα μεγαλύτερα και καλύτερα διατηρημένα εκτός Κωνσταντινούπολης. Η εκκλησία είναι τεράστιας σημασίας για τη Βυζαντινή τέχνη, καθώς είναι η μόνη μεγάλη εκκλησία από την περίοδο του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ που σώζεται ουσιαστικά ανέπαφη μέχρι σήμερα. Έχει λάβει τον τιμητικό τίτλο βασιλική για την ιστορία της, αν και αρχιτεκτονικά δεν ανήκει στον τύπο της βασιλική. Έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO, μαζί με άλλα εφτά μνημεία της πόλης.
Πιερ Πετιέ

Ο Πιερ Πετιέ ή Ζαν Πιερ Εζέν Φελισιάν Πετιέ (μερικές φορές ονομάζεται και Εζέν Πετιέ) (γαλλικά: "Pierre Peytier ή Jean Pierre Eugène Félicien Peytier") - ήταν Γάλλος αξιωματικός, γεωγράφος και χαρτογράφος. Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1793 στο Ζενεστέλ ("Genestelle"), στο Αρντές, και πέθανε το 1864.
Επιχείρηση Εντέμπε

250px|μικρογραφία|Ισραηλινοί πράκτορες στο Sayeret Matkal μετά την επιχείρηση.
Επιχείρηση Εντέμπε ήταν κωδική ονομασία για μία πολύνεκρη επέμβαση ειδικών δυνάμεων (κομάντος) των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων (IDF) στο αεροδρόμιο της πόλης Εντέμπε της Ουγκάντα (το κυριότερο της χώρας, που εξυπηρετεί και την πρωτεύουσα Καμπάλα), όπου είχε καθηλωθεί από αεροπειρατές ένα πολιτικό αεροσκάφος (AirBus A300) της εταιρείας Air-France, το οποίο είχε απογειωθεί από το Τελ Αβίβ με κατεύθυνση το Παρίσι, με ενδιάμεσο σταθμό το αεροδρόμιο του Ελληνικού στην Αθήνα όπου και επιβιβάστηκαν οι αεροπειρατές, μεταφέροντας 248 επιβάτες. Οι αεροπειρατές μετείχαν στην οργάνωση " Λαϊκό Μέτωπο Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης" - "Ομάδα ειδικών αποστολών" και δρούσαν υπό την ηγεσία του Wadie Haddad, γνωστό και ως Άμπου Χάνι (Abu Hani) και δύο Γερμανών μελών επαναστατικής οργάνωσης. Η κυβέρνηση της Ουγκάντα, υπό τον Ίντι Αμίν έλαβε ξεκάθαρη θέση υπέρ των αεροπειρατών. Οι Παλαιστίνιοι (μέλη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης), Γερμανοί της οργάνωσης "Επαναστατικοί Πυρήνες" και Άραβες αεροπειρατές είχαν καταλάβει το αεροπλάνο στις 27 Ιουνίου 1976 και ζητούσαν την απελευθέρωση συνολικά 53 Παλαιστινίων που κρατούνταν σε φυλακές του Ισραήλ και τεσσάρων ακόμη χωρών, προκειμένου να ανταλλαχθούν με τους 106 από τους 248 επιβάτες, που κράτησαν τελικά ως ομήρους απελευθερώνοντας σταδιακά τους υπόλοιπους, όλους μη Ισραηλινούς. Δώδεκα μέλη του πληρώματος του αεροσκάφους κρατήθηκαν ως όμηροι. Οι αεροπειρατές απείλησαν επανειλημμένα ότι θα σκότωναν τους ομήρους σε περίπτωση μη υλοποίησης του αιτήματός τους και αυτή η απειλή οδήγησε στην επέμβαση των ειδικών δυνάμεων, κατόπιν σχεδιασμού της κυβέρνησης του Ισραήλ σε συνεργασία με τη μυστική της υπηρεσία (Μοσάντ). Η επιχείρηση υλοποιήθηκε από 100 κομάντος, που μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στο Εντέμπε από το Ισραήλ, είχε στόχο την απελευθέρωση των ομήρων και έλαβε χώρα τις πρώτες πρωινές ώρες της 4 Ιουλίου 1976. Το αποτέλεσμά της, μέσα σε 90 λεπτά που διάρκεσε, υπήρξε επιτυχές, καθώς όλοι οι αεροπειρατές έπεσαν νεκροί από τα πυρά των Ισραηλινών, ενώ σκοτώθηκαν ο επικεφαλής των Ισραηλινών, 55 στρατιώτες της Ουγκάντα (οι οποίοι επενέβησαν υπέρ των αεροπειρατών) και τέσσερις όμηροι. Επίσης, καταστράφηκαν 11 αεροπλάνα των ενόπλων δυνάμεων της Ουγκάντα. Μετά την σύγκρουση έγιναν μαζικές εκτελέσεις Κενυατών ως αντίποινα για την συνεργασία των τελευταίων με τις δυνάμεις του Ισραήλ.
Χέρμαν Όμπριστ

μικρογραφία|Ένα σιντριβάνι από Όμπριστ
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Μια απλοποιημένη έκδοση του Κυκλάμινου
Ο Χέρμαν Όμπριστ (23 Μαΐου 1862 στο Κίλχμπεργκ κοντά στη Ζυρίχη, Ελβετία - 26 Φεβρουαρίου 1927, Μόναχο , Γερμανία ) ήταν Γερμανός γλύπτης του κινήματος Γιούγκεντστιλ (Αρ Νουβό). Σπούδασε Βοτανική και Ιστορία. Η επίδραση αυτών των θεμάτων εντοπίζεται στο μεταγενέστερο έργο του στον τομέα των εφαρμοσμένων τεχνών. Ως δάσκαλος, άσκησε σημαντική επιρροή στην άνοδο και στη μετέπειτα ανάπτυξη του Γιούγκεντστιλ στη Γερμανία.
Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας

O Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ), πρώην Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ), συνιστά το επιχειρησιακό κέντρο σχεδιασμού και υλοποίησης δράσεων προστασίας της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα με προληπτικό, λειτουργικό και παρεμβατικό χαρακτήρα. Εποπτεύεται από το Υπουργείο Υγείας και έχει έδρα τον Δήμο Αμαρουσίου Αττικής. 

Ο ΕΟΔΥ είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) που ιδρύθηκε αρχικά με το Νόμο 4600 το Μάρτιο του 2019 (ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, ΝΠΔΔ) και έλαβε την τωρινή του μορφή με το Νόμο 4633 τον Οκτώβριο του 2019. Αποτελεί τον καθολικό διάδοχο του προϋφιστάμενου ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ, το οποίο αντικαταστάθηκε από τον Νόμο 4600/2019.
Non ho l'età

"Non ho l'età (per amarti)" (Ιταλικά: "Δεν είμαι αρκετά μεγάλη (για να σε αγαπώ)"), μερικές φορές και ως "Non ho l'età per amarti" ήταν το νικητήριο τραγούδι στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1964 που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη. Εκτέλεσε στα ιταλικά η Τζιλιόλα Τσινκουέτι που εκπροσώπησε την Ιταλία. Όπως όλες οι προηγούμενες ιταλικές συμμετοχές στην Eurovision, το τραγούδι είχε επίσης κερδίσει το Φεστιβάλ Μουσικής Sanremo. Η Cinqueti ήταν δεκαέξι ετών, καθιστώντας της τον νεαρότερο νικητή της ιστορίας της Eurovision μέχρι το 1986, όταν η Σάντρα Κιμ κέρδισε τον διαγωνισμό με το "J'aime la vie" - αρχικά ισχυριζόμενη ότι ήταν δεκαπέντε, αργότερα αποκαλύφθηκε ότι η Kim ήταν μόνο δεκατρία.

Το τραγούδι ερμηνεύτηκε δωδέκατο ανά σειρά εμφάνισης την βραδιά, μετά τον Πορτογάλο António Calvário με "Oração" και πριν από την Sabahudin Kurt της Γιουγκοσλαβίας με το "Život je sklopio krug". Μέχρι το πέρας της ψηφοφορίας, είχε λάβει 49 πόντους, τοποθετώντας την πρώτη σε ένα πεδίο των 16.

Το "Non ho l'età" αποτέλεσε σημαντική εμπορική επιτυχία για την Τσινκουέτι, στην Ιταλία, στην υπόλοιπη Ευρώπη, στη Σκανδιναβία και σε άλλες χώρες παγκοσμίως. Επίσης, ηχογράφησε το τραγούδι στα αγγλικά ("This is my prayer"), στα ισπανικά ("No Tengo Edad"), στα γαλλικά ("Je suis à toi"), στα γερμανικά ("Luna nel blu"). Από τότε το τραγούδι καταγράφηκε από ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών σε άλλες γλώσσες, για παράδειγμα στην ισλανδική ως "Heyr mína bæn" του Ellý Vilhjálms. Η πολωνή τραγουδίστρια Wiesława Drojecka διασκεύασε το τραγούδι στα πολωνικά ("Nie wolno mi"). [2] [3] Η Λίλι Ιβάνοβα, μια διάσημη βουλγάρα τραγουδίστρια και η τραγουδίστρια Rebecca Pan του Χονγκ Κονγκ, διασκεύασαν το τραγούδι το 1964. Η Anneli Sari έκανε διασκευή στα φινλανδικά ("Liian nuori rakkauteen"). Η Sandra Reemer κατέγραψε το τραγούδι στα ολλανδικά ("Als jij maar wacht").

Ως νικητής του διαγωνισμού, ακολούθησε η Φρανς Γκαλ το που τραγούδησε το "Poupée de cire, poupée de son" για το Λουξεμβούργο.

Ακολούθησε ως Ιταλός εκπρόσωπος στο Διαγωνισμό του 1965 ο Bobby Solo με το "Se piangi, se ridi".

Η Cinqueti επέστρεψε για να εμφανιστεί στο Διαγωνισμό το , όταν τερμάτισε δεύτερη με το "Sì" μετά το "Waterloo" των ABBA. Το 1991 παρουσίασε το Διαγωνισμό με τον Τότο Κουτούνιο όταν πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη.
De troubadour

Το "De troubadour", που τραγουδιέται στα ολλανδικά από την Λένι Κουρ και εκπροσώπησε την Ολλανδία, ήταν - μαζί με τα "Boom Bang-a-Bang", "Un jour, un enfant" και "Vivo cantando" του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Ισπανίας αντιστοίχως - ένα από τα τέσσερα νικητήρια τραγούδια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision το 1969.

Σε μια μπαλάντα εμπνευσμένη τόσο μουσικά όσο και λυρικά από τις παραδόσεις λαϊκών τραγουδιών, η Kuhr τραγουδάει για ένα τροβαδούρο του Μεσαίωνα, περιγράφοντας τον αντίκτυπο που έχει η μουσική στο ακροατήριό του. Η Kuhr επίσης κατέγραψε το τραγούδι στα αγγλικά (με τίτλο "The troubadour"), στα γαλλικά ("Le troubadour"), στα γερμανικά ("Der troubadour"), στα ιταλικά ("Un canta storie") και στα ισπανικά ("El trovador"). Ο Διαγωνισμός του 1969 πραγματοποιήθηκε αμφισβητούμενος στη Μαδρίτη, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο. 5 χρόνια μετά τον διαγωνισμό, η Kuhr κατέγραψε επίσης το τραγούδι με τους αναθεωρημένους ολλανδικούς στίχους, και στη συνέχεια επανατίμησε το "De generaal", το οποίο ήταν φόρος τιμής στον ολλανδό εθνικό προπονητή ποδοσφαίρου Rinus Michels, ο οποίος ονομάστηκε "De Generaal" από τους παίκτες της ολλανδικής ομάδας.

Το τραγούδι ερμηνεύτηκε όγδοο τη νύχτα, μετά τη Λουλού του Ηνωμένου Βασιλείου με το "Boom Bang-a-Bang" και πριν από τον Tommy Körberg της Σουηδίας με το "Judy, min vän". Με το κλείσιμο των ψηφοφοριών, έλαβε 18 πόντους, τοποθετώντας την στην πρώτη θέση σε ένα πεδίο 16 χωρών.

Διαδέχθηκε ως Ολλανδός εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του από τους Hearts of Soul με το "Waterman".
Άκοπο Διαμάντι

Το Άκοπο Διαμάντι (πρωτότυπος τίτλος: Uncut Gems) είναι Αμερικανική αστυνομική θρίλερ ταινία, του 2019, σε σκηνοθεσία αδελφών Σαφντάι, οι οποίοι έγραψαν και το σενάριο, μαζί με τον Ρόναλντ Μπρόνστεϊν. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Άνταμ Σάντλερ και με τους Κέβιν Γκαρνέτ, Ιντίνα Μένζελ, Λάκιθ Σάντφιλντ, Τζούλια Φοξ και Έρικ Μπογκοσιάν να συμπληρώνουν το υπόλοιπα καστ. Η πλοκή της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον Εβραίο κοσμηματοπώλη, ο οποίος είναι κι εθισμένος στον τζόγο, που προσπαθεί να πάρει πίσω ένα πολύτιμο πετράδι, ώστε να πληρώσει τα χρέη του.

Η ταινία γυρίστηκε στη Νέα Υόρκη, μεταξύ τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο του 2018. Τη μουσική την έγραψε ο Ντάνιελ Λοπάτιν. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Telluride, τον Αύγουστο του 2019, και κυκλοφόρησε περιορισμένα στις κινηματογραφικές αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών τον Δεκέμβριο του 2019. Αργότερα, το Netflix ανέλαβε τη διανομή του παγκοσμίως μέσω streaming. 

Η ταινία επαινέθηκε από τους κριτικούς, ιδιαίτερα για τη σκηνοθεσία της, το σενάριο της, το μοντάζ της, τη φωτογραφία της και την ερμηνεία του Σάντλερ, ο οποίος απέσπασε κι ένα βραβείο Καλύτερου Άνδρα Ηθοποιού σε Α ρόλο από τα National Board of Review, τα οποία τη συμπεριέλαβαν ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες του 2019. Για πολλούς κριτικούς, η εν λόγω ερμηνεία του Σάντλερ, κατατάχθηκε ως η καλύτερη της καριέρας του. Η εταιρεία διανομής, A24, έκανε τις μεγαλύτερες εγχώριες εισπράξεις της που έχει πετύχει ποτέ..
Μαντούντα

Η Μαντούντα (αγγλικά / σουαχίλι: "Madunda"), είναι ένας μικρός οικισμός που διοικητικά ανήκει στο Αγροτικό Τμήμα Μαουένγκι ("Mawengi Rural Ward"), στην Περιοχή Λουντέουα ("Ludewa District"), στην Περιφέρεια Ντζόμπε ("Njombe Region") της Τανζανίας. Περιβάλλεται από τα Όρη Λίβινγκστον, από τα οποία μπορεί να δει κανείς τη Λίμνη Μαλάουι ("Lake Malawi").

Η υλοτομία είναι η κύρια απασχόληση των κατοίκων της. 
μικρογραφία|αριστερά|Ο "Gerold Pangisa Haule", ιδρυτής και πρώτος Διευθυντής του Δευτεροβάθμιου Σχολείου της Μαντούντα ("Madunda Secondary School").
Το Δευτεροβάθμιο Σχολείο της Μαντούντα ("Madunda Secondary School"), ένα οικοτροφείο το οποίο βασίζεται στην πρωτοβουλία των γονέων, βρίσκεται εκεί, πλησίον της Καθολικής εκκλησίας. Το σχολείο και η περιοχή υποστηρίζονται από την οργάνωση "Afrikahilfe Schondorf", η οποία έχει προμηθεύσει προϊόντα για το σχολείο και ένα ιατρείο που διευθύνεται από την τοπική εκκλησία. 

Το Αγροτικό Τμήμα Μίλο βρίσκεται περί τα 15 χλμ. ανατολικά της Μαντούντα ("Madunda")
Ντανιέλ Μπενσαΐντ

-->
Ο Ντανιέλ Μπενσαΐντ (γαλλ. "Daniel Bensaïd") ήταν φιλόσοφος και ηγετική προσωπικότητα του τροτσκιστικού κινήματος στη Γαλλία. Ήταν, επίσης, ηγετική προσωπικότητα του Μάη του '68 κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Πανεπιστημίου Παρί X-Ναντέρ.
Αεροδρόμιο Σόνγκουε

Το Αεροδρόμιο Σόνγκουε (αγγλικά:"Songwe Airport", σουαχίλι: "Uwanja wa Ndege wa Songwe — ICAO: HTGW"), που αναφέρεται συνήθως στις εισερχόμενες πτήσεις, ως Μπέυα ("Mbeya" - χρησιμοποιώντας τον κωδικό της "IATA" "MBI" από τον μη ασφαλτοστρωμένο Αεροδρόμιο Μπέυα), είναι ένα αεροδρόμιο στην νότια ορεινή περιοχή της Τανζανίας, εξυπηρετώντας την πόλη Μπέυα ("Mbeya") και τη γύρω Περιφέρεια Μπέυα ("Mbeya Region"). Βρίσκεται 20 χλμ. δυτικά της πόλης, έξω από την κύρια οδό A104 και είναι σε θέση να εξυπηρετήσει την κυκλοφορία επιβατικών - εμπορικών αεριωθουμένων αεροσκαφών, ενώ το μη ασφαλτοστρωμένο Αεροδρόμιο Μπέυα ("Mbeya Airport") δεν είναι.

Ο μη κατευθυνόμενος φάρος (κωδικός: SW) του Σόνγκουε ("Songwe") βρίσκεται 4,8 ναυτικά μίλια (8,9 χλμ.) από το κατώφλι του διαδρόμου 28.
Ματέμα

Η Ματέμα (Αγγλικά ή Σουαχίλι: "Matema"), είναι Αγροτικό Τμήμα στην Περιοχή Κυέλα ("Kyela District"), στην Περιφέρεια Μπέυα ("Mbeya Region"), στη νοτιοδυτική Τανζανία. Η πόλη είναι πρωταρχικά ψαροχώρι με κάποια γεωργική δραστηριότητα. Βρίσκεται στο βορειότερο σημείο της Λίμνης Νυάσα και απέχει (σε ευθεία γραμμή) 90 km νοτιοανατολικά της Μπέυα.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στη Ματέμα ήταν 12.391 άτομα, το 2012, αυξήθηκαν σε 17.103 άτομα. 

Στη Ματέμα, η Καθολική Επισκοπή της Λουθηρανικής Εκκλησίας έχει σημαντική παρουσία με ξενώνες, μεγάλη κλινική και ένα ιστορικό Λουθηρανικό Οίκο. Μικρότερη παρουσία έχουν επίσης η Ιδρυτική Ευαγγελική Εκκλησία και η Καθολική Εκκλησία.

Από το 2010, η Ματέμα έχει πλέον συνδεθεί με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας της "TANESCO". 

Ένα από τα αξιοθέατα πέριξ της Ματέμα, είναι και οι Καταρράκτες Μουαλάλο ("Mwalalo Waterfalls").
Άνα Σόκλιτς

Η Άνα Σόκλιτς (Σλοβένικα: Ana Soklič) είναι Σλοβένα τραγουδίστρια που θα εκπροσωπήσει στο Σλοβενία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας με το τραγούδι "Voda".
Ο διαγωνισμός του 2020 αναβλήθηκε και η Σόκλιτς εκπροσώπησε τη χώρα της με το τραγούδι "Amen" στον επόμενο διαγωνισμό, το 2021.
Rock 'n' Roll Kids

Το "Rock 'n' Roll Kids" ήταν το νικητήριο τραγούδι του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 1994, που γράφτηκε από τον Brendan Graham και ερμήνευσαν για την Ιρλανδία οι Paul Harrington και Charlie McGettigan. Το τραγούδι ήταν η έκτη γενική νίκη της Ιρλανδίας και αντιπροσώπευσε μια άνευ προηγουμένου τρίτη συνεχή φορά που η ίδια χώρα είχε κερδίσει τον διαγωνισμό.

Υπήρχε ένας μύθος μεταξύ των ιρλανδικών μέσων ενημέρωσης ότι το τραγούδι ήταν σκόπιμα επιλεγμένο να μην κερδίσει. Καθώς οι κανόνες του Διαγωνισμού απαιτούν από τον νικητή του προηγουμένου έτους να φιλοξενήσει την επόμενη έκδοση του διαγωνισμού, το επιχείρημα ότι ο ιρλανδικός τηλεοπτικός οργανισμός δεν ήταν έτοιμος να το κάνει για τρίτο συνεχές έτος, επομένως η επιλογή, αλλά ποτέ δεν έχει αποδειχθεί πραγματικό. Ακόμη και όταν η Ιρλανδία φιλοξένησε την εκδήλωση το 1997, ο ιρλανδός Marc Roberts επιβεβαίωσε ότι η RTE ήθελε να βγει και να κερδίσει, καθώς είχαν κάνει μια συμφωνία με το BBC για να το φιλοξενήσει το επόμενο έτος.

Το τραγούδι, όμως, κέρδισε τον διαγωνισμό και είναι δημοφιλές στους οπαδούς της Eurovision, που εκτελούνται εν μέρει από τον McGettigan και τον Jakob Sveistrup στα επετειακό σόου Congratulations στα τέλη του 2005. Ήταν το πρώτο νικητήριο τραγούδι που έπαιζε ποτέ χωρίς ορχηστρική συνοδεία, αφού η κιθάρα του McGettigan και το πιάνο του Harrington ήταν τα μόνα απαραίτητα μέσα. Ήταν επίσης η πρώτη φορά στο διαγωνισμό, που ένα τραγούδι σημείωσε πάνω από 200 πόντους.

Λυρικά, το τραγούδι είχε αρχικά επτά στίχους, που αντιπροσωπεύουν τις διάφορες δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένης της δεκαετίας του '60, της δεκαετίας του '70, της δεκαετίας του '80 και της δεκαετίας του '90, αλλά με τη συμβουλή ενός DJ, ο Brendan έριξε τους δύο τελευταίους στίχους, καθώς αισθάνθηκε ότι το τραγούδι ήταν πολύ μεγάλο. Ο Brendan πήρε την έμπνευση για τον τίτλο ενώ παρακολούθησε συναυλία Fats Domino στο Εθνικό Στάδιο του Δουβλίνου το 1991. Εισήλθε το 1992 και δεν κατάφερε να περάσει και πάλι το 1993, αλλά ήταν τρίτη φορά τυχερός το 1994. 

Το τραγούδι πραγματοποιήθηκε το τρίτο το βράδυ, ακολουθώντας το CatCat της Φινλανδίας με το "Bye Bye Baby" και προηγήθηκε της Κύπρου με την Ευρυδίκη και το "Είμαι άνθρωπος και εγώ". Κατά το πέρας της ψηφοφορίας, είχε λάβει 226 πόντους, τοποθετώντας το πρώτο σε ένα πεδίο 25 συμμετοχών.

Ακολούθησε ως νικητής του διαγωνισμού το οι Secret Garden της Νορβηγίας με το "Nocturne". Ακολούθησε ως Ιρλανδός εκπρόσωπος στο Διαγωνισμό του 1995 ο Eddie Friel με το "Dreamin".

Για τον εορτασμό της 20ης επετείου της νίκης τους, οι Paul & Charlie πραγματοποίησαν συναυλία στο Sugar Club στο Δουβλίνο το 2014 και ο Brendan θυμήθηκε την έμπνευση του τραγουδιού, ενώ δέχτηκε το τρόπαιο της Eurovision. "Καθώς βρισκόμουν στη σκηνή στο Point Depot, μέσα από τα χειροκροτήματα και τα χαμόγελα, άκουσα ένα ηχηρό ρολό πάνω από τις Liffey Banks - τον ήχο ενός ρολλού, τραγουδώντας πιάνο ... και για μια στιγμή, Ήμουν πίσω στο Στάδιο στην οδό Bourbon, εκείνη την ατμόσφαιρα νύχτα του Δουβλίνου το 1991. Σας ευχαριστώ Fats!"
Νεστοριανικό σχίσμα

Νεστοριανικό σχίσμα ονομάζεται το εκκλησιαστικό σχίσμα το οποίο εκδηλώθηκε το 431 - κατόπιν της καταδίκης των χριστολογικών απόψεων τού έως τότε Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου από την Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου - με την απόσχιση από την κανονική Εκκλησία, της Εκκλησίας των Ασσυρίων, η οποία Εκκλησία είχε διακηρύξει την ανεξαρτησία της το 424 στη Σύνοδο του Μαρκάμπτα. Η Εκκλησία των Ασσυρίων είχε την περίοδο της εκδήλωσης του σχίσματος έξι μητροπόλεις, τις εξής : α) Βαβυλώνος : που περιλάμβανε τη Βαβυλωνία και είχε έδρα την Κτησιφώνα, πρωτεύουσα του κράτους των Σασσανιδών Περσών, που βρισκόταν ΝΑ της σημερινής Βαγδάτης, β) Σουσιανής : ήταν περιφέρεια ΒΑ της Βαβυλωνίας (όμορες) με σημαντικότερη πόλη τη Σελεύκεια, γ) Βορείου Μεσοποταμίας, δ) Μεσηνής : η Μεσήνη ή Μεσηνή ή Χαρακηνή ήταν περιφέρεια στον εσώτερο μυχό του Περσικού Κόλπου, νότια και ανατολικά της Βαβυλωνίας, με πρωτεύουσα την Αντιόχεια ή Χάρακα. Περιελάμβανε το βόρειο τμήμα του σημερινού Κουβέιτ, και τις όμορες σε αυτό παραθαλάσσιες περιοχές του Ιράκ και Ιράν, ε) Αδαβηνής : η Αδαβηνή ή Αδιαβηνή ήταν περιοχή της βορείου Ασσυρίας, στην περιοχή του σημερινού ιρακινού Κουρδιστάν, στο βόρειο Ιράκ, με έδρα της μητρόπολης την σημερινή Αρμπίλ, στ) Καραμέας : περιοχή νοτίως της Αδιαβηνής (όμορες) με έδρα το σημερινό Κιρκούκ του Ιράκ. Από την ως άνω γεωγραφική οριοθέτηση της Ασσυριακής Εκκλησίας καθίσταται πρόδηλο ότι ο Νεστοριανισμός υϊοθετήθηκε κυρίως σε περιοχές που ανήκαν στα όρια της Περσίας των Σασσανιδών, αλλά διάδοση υπήρξε και σε όμορες σ' αυτές περιοχές. Έτσι, η Ασσυριακή Εκκλησία με την έντονη δραστηριότητα που ανέπτυξε, έπληξε καίρια την Εκκλησία της Αντιόχειας, στερώντας της μεγάλο αριθμό πιστών Ας μεταφερθούμε όμως στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να παρακολουθήσουμε την εκδήλωση της νεστοριανικής χριστολογικής έριδας στο κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Δέκα φόνοι για τον Ντετέκτιβ Μάρλοου

Οι Δέκα φόνοι για τον Ντετέκτιβ Μάρλοου (πρωτότυπος τίτλος Farewell, My Lovely), είναι ταινία μυστηρίου (νεο-νουάρ) αμερικανικής παραγωγής του 1975. Η σκηνοθεσία είναι του Ντικ Ρίτσαρντς και στον ρόλο του Ιδιωτικού Ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου ο Ρόμπερτ Μίτσαμ. Η ταινία είναι βασισμένη στη νουβέλα του Ρέημοντ Τσάντλερ "Farewell, My Lovely" (Αντίο , γλυκιά μου).
Επίσης πρωταγωνιστούν ;Σάρλοτ Ράμπλινγκ, Σίλβια Μάιλς, Τζακ Ό Χάλοραν, Τζον Άιρλαντ, και ο Σιλβέστερ Σταλόνε στην πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση.
Ο Ρόμπερτ Μίτσαμ θα επιστρέψει ξανά μετά από τρία χρόνια, το 1978 με το ριμέικ της ταινίας "Ο Μεγάλος Ύπνος", κανόντας τον μοναδικό ηθοποιό που θα υποδυθεί τον Ιδιωτικό Ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου σε δύο ταινίες.
Τζουσέππε Μπιάζι

μικρογραφία| "Σαρδιναϊκό βάπτισμα", 1910 Συλλογές τέχνης του Ιδρύματος Cariplo

O Τζουσέππε Μπιάζι (Σάσαρι,23 Οκτωβρίου 1885- Αντόρνο Μίκα, 20 Μαΐου 1945) ήταν Ιταλός ζωγράφος, χαράκτης και εικονογράφος. 

Μια κορυφαία φιγούρα στην εικονογράφηση και τη ζωγραφική της Σαρδηνίας, ήταν σημαντικός συγγραφέας του 20ου αιώνα .
Νίκι ντε Γιάγκερ

Η Νίκι ντε Γιάγκερ (γεννημένη ως Nikkie de Jager στις 2 Μαρτίου 1994), γνωστή με το όνομα του καναλιού της στο YouTube NikkieTutorials, είναι ολλανδή καλλιτέχνης μακιγιάζ και beauty vlogger. Έχει κερδίσει τη δημοτικότητα του διαδικτύου το 2015, αφού το βίντεο της στο YouTube "The Power of Makeup" έγινε viral και ενέπνευσε πολλά άλλα βίντεο των ανθρώπων που εμφανίζουν τα πρόσωπά τους με και χωρίς μακιγιάζ. Από τον Ιανουάριο του 2020, το κανάλι στο YouTube έχει 13 εκατομμύρια συνδρομητές και πάνω από 1,2 δισεκατομμύρια προβολές.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ακράτας

Ο παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Ακράτας ήταν σιδηροδρομικός σταθμός που εξυπηρετούσε την Ακράτα ενώ βρισκόταν στο Κράθι Αχαΐας (Παραλία Ακράτας), επί της κατηργημένης σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας. Ο σταθμός εγκαινιάστηκε το 1887 ενώ στις 9 Ιουλίου 2007 έπαυσε να λειτουργεί, καθώς αναμενόταν να αντικατασταθεί από νέο. Ο παλαιός συνέχισε να χρησιμοποιείται μόνο για εκδρομική λειτουργία μέχρι το 2009, οπότε και έκλεισε οριστικά.

Ο νέος σταθμός επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας παραδόθηκε προς επιβατική χρήση στις 22 Ιουνίου 2020, ενώ εκκρεμεί η ολοκλήρωση των έργων ηλεκτροκίνησης του τμήματος Αιγίου–Κιάτου.

Ο σταθμός έχει 4 γραμμές εκ των οποίων οι 2 διαθέτουν στεγασμένες πλευρικές αποβάθρες, καθιστώντας δυνατή την στάθμευση αμαξοστοιχιών. Στο κτήριο του σταθμού υπάρχει χώρος αναμονής, σκάλες για την πρόσβαση των γραμμών, καθώς και ανελκυστήρας.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ξυλοκάστρου

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ξυλοκάστρου είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος στο Ξυλόκαστρο του Νομού Κορινθίας στη χιλιομετρική θέση 136,839. Βρίσκεται λίγο νότια από τα όρια του αστικού ιστού και έλαβε την ονομασία του από την πόλη την οποία εξυπηρετεί. Ο σταθμός παραδόθηκε προς επιβατική χρήση στις 22 Ιουνίου 2020, οπότε περαιώθηκαν τα έργα για την απόλυτη ετοιμότητα της νέας γραμμής που εξυπηρετείται από τα τρένα υψηλών ταχυτήτων ανάμεσα στην Αθήνα και την Πάτρα. Το 2022 θα γίνει ο τερματικός σταθμός του προαστιακού Αθηνών, όταν ολοκληρωθεί η ηλεκτροκίνηση.

Ο σταθμός Ξυλοκάστρου δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο παλαιό σιδηροδρομικό επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας των πρώην Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά του σημερινού σταθμού, εγγύτερα της παραλίας του Κορινθιακού Κόλπου.
Αλίτσια Σιεμπλίνσκα

Η Αλίτσια Σιεμπλίνσκα (γεννημένη στις 29 Απριλίου 2002 στο Ciechanów) είναι πολωνή τραγουδίστρια κέρδισε την δέκατη σεζόν του "The Voice of Poland" το 2019. Την επόμενη χρονιά, κέρδισε την εθνική επιλογή της Πολωνίας για τη Eurovision "Szansa na sukces" με το τραγούδι "Empires", όπου θα το ερμηνεύσει στον δεύτερο ημιτελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ στις 14 Μαΐου 2020.
Ληστεία αλά Ιταλικά

Η Ληστεία αλά Ιταλικά (αγγλικά): The Italian Job) είναι μια Βρετανική κωμική περιπέτεια του 1969 σε σενάριο Τρόι Κέννεντι Μάρτιν, παραγωγή του Μάικλ Ντιλέι και σκηνοθεσία του Πίτερ Κόλινσον. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι οι Μάικλ Κέιν, Μπένι Χιλ και Νόελ Κάουαρντ.

Η δημοτικότητα της ταινίας έχει οδηγήσει σε παρωδίες και παραπομπές σε άλλες ταινίες και παραγωγές, συμπεριλαμβανομένου ενός ριμέικ του 2003, μια αναφορά σε επεισόδιο των The Simpsons με τίτλο "The Italian Bob" και επανεξέταση της απόδρασης των Mini Cooper στο επεισόδιο της σειράς MacGyver "Ο Κλέφτης της Βουδαπέστης". Η ταινία ενέπνευσε το φιλανθρωπικό γεγονός που πραγματοποιήτε ετησίως από το 1990 και περιλαμβάνει Μίνι Κούπερ καθώς και άλλα οχήματα που παρουσιάστηκαν στην αρχική ταινία, οδηγώντας από το Ηνωμένο Βασίλειο στη βόρεια Ιταλία και πίσω, επισκέπτοντας τις ιστορικές ιταλικές πόλεις και τις τοποθεσίες στο Τορίνο που παρουσιάζονται στην ταινία, με σκοπό την συγκέντρωση χρημάτων για φιλανθρωπικές οργανώσεις παιδιών. Η εκδήλωση έφερε μέχρι στιγμής σχεδόν 2.600.000 λίρες αγγλίας. 
Στα 50χρονα της ταινίας, τον Ιούνιο του 2019, οι οδηγοί με κόκκινα, λευκά και μπλε Μίνι Κούπερ πραγματοποιήσαν μια διαδρομή της περίφημης εκστρατείας της ταινίας γύρω από το Τορίνο μέχρι το εργοστάσιο των Μίνι Κούπερ στην Οξφόρδη.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Κιάτου-Σικυώνας

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κιάτου-Σικυώνας ήταν σιδηροδρομικός σταθμός στο Κιάτο της Κορινθίας, επί της γραμμής Πειραιά - Πάτρας. Ο σταθμός εγκαινιάστηκε το 1885. Στις 9 Ιουλίου 2007, ο σταθμός έπαυσε να λειτουργεί, καθώς αντικαταστάθηκε από τον νέο ομώνυμο σταθμό, ενώ ο παλαιός συνέχισε να χρησιμοποιείται μόνο για εκδρομική λειτουργία μέχρι το 2009, οπότε και έκλεισε οριστικά.
Γεώργιος Ζουγανέλης

Ο Γεώργιος Ζουγανέλης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1961 στην  Αθήνα. 

Χρημάτισε Διευθυντής του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ) των Φυλακών Κορυδαλλού, από την ίδρυσή του, το 2005, ως τον αιφνίδιο θάνατό του το Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016. Αποφοίτησε το 1979 από την Αθωνιάδα  Εκκλησιαστική Ακαδημία, από όπου έλαβε και πτυχίο Αγιογραφίας, και το 1984 από την Θεολογική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, ενώ παράλληλα έκανε σπουδές Βυζαντινής Μουσικής και Θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών. 

Εργάστηκε ως Θεολόγος στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και υπήρξε διακεκριμένος ιεροψάλτης και αγιογράφος. Ο Γιώργος Ζουγανέλης είναι από τους πρωτοπόρους της εκπαίδευσης στις φυλακές και στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας με τεράστια προσφορά που συνομολογείται από κρατούμενους, συναδέλφους του εκπαιδευτικούς, σωφρονιστικούς υπαλλήλους, αξιωματούχους του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού και τους συναφείς κρατικούς φορείς. 

Η πολιτεία, άλλωστε, κατόπιν πρότασης των εκπαιδευομένων του Σχολείου, τίμησε την προσφορά του ονομάζοντας το σχολείο σε: 2ο ΣΔΕ Κορυδαλλού «Γεώργιος Ζουγανέλης».  Στην μνήμη του φίλοι και συνεργάτες του στην εκπαίδευση των κρατουμένων ίδρυσαν το Δίκτυο για τον Πολιτισμό και την Εκπαίδευση στις Φυλακές «Γεώργιος Ζουγανέλης». 

Μέλος υπερπολύτεκνης οικογένειας, η οποία κατείχε μάλιστα από το 1984 το ρεκόρ Γκίνες με 19 παιδιά από τους ίδιους γονείς, είναι γιος του Σταύρου Ζουγανέλη και της Βασιλικής, το γένος Μαρινάκη. 
μικρογραφία|Ο Γιώργος Ζουγανέλης στο Παράρτημα του 2ου ΣΔΕ Κορυδαλλού
Η προσωπικότητα και το έργο του ενέπνευσαν στη συγγραφέα Ελένη Λαδιά, συνεργάτη του Γιώργου Ζουγανέλη και εθελόντρια στο Σχολείο των φυλακών, τον «Λουκά», ήρωα του μυθιστορήματός της "Θεοφόροι και Δαιμονοφόροι", καθώς και διηγήματα που περιλαμβάνονται στην συλλογή "Το άγιο περιστέρι και ο Κορυδαλλός οδύνης""." 

https://www.youtube.com/watch?v=4OnE3s0ncvo
Βίλμα Κύρου

Η Βίλμα Κύρου (Σέρρες, 1924 – Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 2013 ) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και, του σινεμά. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής της Μαρίκας Κοτοπούλη, ανέβηκε για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι του «Θεάτρου ΡΕΞ» σε ηλικία 19 ετών, παίρνοντας μέρος στην παράσταση «Ποπολάρος» του Γρηγορίου Ξενοπούλου. Συνεργάστηκε με τους θιάσους των Βασίλη Λογοθετίδη, Δημήτρη Μυράτ και εσχάτως με εκείνον του Γιώργου Μεσσάλα, ενώ από το 1955 υπήρξε η ίδια θιασάρχης ανεβάζοντας έργα του παγκοσμίου ρεπερτορίου, αρκετά εκ των οποίων μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο. Επίσης, εμφανίστηκε σε ταινίες αλλά και σε θεατρικές παραστάσεις της Κρατικής τηλεόρασης στο πλαίσιο της εκπομπής «Το Θέατρο της Δευτέρας».
Νικόλαος Καστρινός

Ο Νικόλαος Καστρινός (Ερεσσός Μυτιλήνης,  Λέσβος, 1888 – Θεσσαλονίκη, 23 Φεβρουαρίου 1981) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και πολιτικός. Για τη συνολική του προσφορά στο συνδικαλιστικό κίνημα, στην πολιτική και την κοινωνία βραβεύτηκε με το αργυρό μετάλλιο της πόλης της Θεσσαλονίκης, το 1970, ενώ άφησε και πλούσιο συγγραφικό έργο.
Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στην Οδησσό της –σημερινής- Ουκρανίας, που τότε ανήκε αρχικά στη Ρωσική Αυτοκρατορία κι ακολούθως στην ΕΣΣΔ. Ακολούθως μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου άρχισε να δημοσιογραφεί, στην αρχή ως ανταποκριτής Ρωσικών εφημερίδων, ακολούθως δε, χρήματισε ο ίδιος εκδότης. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης εγκαταστάθηκε εκεί και έλαβε μέρος στα κοινά της πόλης, καθώς εκλέχθηκε επανειλημμένα, δημοτικός σύμβουλος. Υποστήριξε, μέσα από τα κείμενά του, εργατικά αιτήματα και δημοκρατικές διεκδικήσεις, ενώ από το 1917 έως το 1945 εξέδιδε τα δικά του φύλλα εφημερίδων, ενώ συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Θεσσαλονίκη» και «Μακεδονία». Πήρε μέρος στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας (1917). Συνδεόταν φιλικά με τους Νίκο Καζαντζάκη, Κωστή Παλαμά, Δημήτρη Γληνό, ενώ υπήρξε πολιτικός φίλος του Ελευθέριου Βενιζέλου και του Αλέξανδρου Παπαναστασίου.
Πέθανε σε ηλικία 93 ετών και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη την επομένη του θανάτου του, στις 24 Φεβρουαρίου 1981, από τον Ι.Ν. της Ευαγγελίστριας Θεσσαλονίκης.
Βασιλική της Σάντα Κρότσε

Η Βασιλική της Σάντα Κρότσε (ιταλικά: "Basilica di Santa Croce", μτφ. "Βασιλική του Τιμίου Σταυρού") είναι χριστιανικός ναός στη Φλωρεντία και ανήκει στο τάγμα των Φραγκισκανών. Βρίσκεται στην Πιάτσα ντι Σάντα Κρότσε, περίπου 800 μέτρα νοτιοανατολικά από τον Ντουόμο. Όταν άρχισε η κατασκευή του στα τέλη του 13ου αιώνα, βρισκόταν εκτός των τειχών της πόλης, σε μια βαλτώδη περιοχή. Ο ναός είναι τόπος ταφής κάποιων από των επιφανέστερων Ιταλών, όπως ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Γαλιλαίος, ο Μακιαβέλλι, ο ποιητής Ούγκο Φόσκολο, ο φιλόσοφος Τζοβάνι Τζεντίλε και ο συνθέτης Τζοακίνο Ροσσίνι, και έτσι είναι γνωστός ως ο Ναός των Ιταλικών Δοξών ("Tempio dell'Itale Glorie").
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ανθείας

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ανθείας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Πάτρα. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 29 Φεβρουαρίου 2020 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Οι συνοικίες που εξυπηρετεί είναι τα Ζαρουχλέικα, η Κυψέλη και του Παπαθωμά.
Ξαβιέ Μπισά

Ο Μαρί Φρανσουά Ξαβιέ Μπισά (γαλλικά: "Marie François Xavier Bichat") (1771 - 1802) ήταν Γάλλος χειρουργός, ανατόμος, παθολογοανατόμος και ιστολόγος. Παρά το γεγονός ότι ο όρος «κύτταρο» είχε επινοήθηκε το 1600, τα δομικά στοιχεία της ζωής εξακολουθούσαν να είναι οι 21 ιστοί του Μπισά, μια έννοια που περιγράφεται από τον Μπισά.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ιτεών

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ιτεών είναι σιδηροδρομικός σταθμός στις Ιτιές, συνοικία της Πάτρας στο νότιο δημοτικό διαμέρισμα. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 29 Φεβρουαρίου 2020 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Οι συνοικίες που εξυπηρετεί είναι οι Ιτιές, ο Κόκκινος Μύλος, η Λεύκα, τα Αναπηρικά, οι εργατικές κατοικίες «ΠΑΤΡΑ VIII» στον Γλαύκο και η Κρύα Ιτεών.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Παραλίας

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Παραλίας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Παραλία, κωμόπολη και προάστιο της Πάτρας. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 29 Φεβρουαρίου 2020 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Εξυπηρετεί μεγάλο τμήμα του οικιστικού ιστού της Παραλίας Πάτρας, όπως λ.χ. τις Εργατικές Κατοικίες "Εύας", τις συνοικίες Μαραγκόπουλου, Χαραλαμπόπουλου κ.λπ., τμήμα της συνοικίας Κόκκινος Μύλος, τη συνοικία Φιλοθέη, την Κάτω Οβρυά, το Χαντζηλιάκο κ.ά.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βραχναίικων

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Βραχναίικων είναι σιδηροδρομικός σταθμός στα Βραχναίικα, κωμόπολη και προάστιο της Πάτρας. Ως σταθμός άνοιξε στις 15/12/1888 και έκλεισε το 2011. Επαναλειτούργησε στις 29 Φεβρουαρίου 2020 εξυπηρετούμενος από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Εξυπηρετεί τα Βραχναίικα, τα Δρεσθενά και το Μονοδένδρι.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μιντιλογλίου

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μιντιλογλίου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Μιντιλόγλι, κωμόπολη και προάστιο της Πάτρας, στην παραλιακή θέση Τσαούση. Ως σταθμός άνοιξε στις 15/12/1888 και έκλεισε το 2011. Επαναλειτούργησε στις 29 Φεβρουαρίου 2020 εξυπηρετούμενος από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Εξυπηρετεί μεγάλο τμήμα του οικιστικού ιστού της Παραλίας Πατρών, όπως λ.χ. τις συνοικίες Εγγλέζικα και Μουρτάς, το Μιντιλόγλι και τα Ροΐτικα.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τσουκαλαίικων

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Τσουκαλαίικων είναι σιδηροδρομικός σταθμός στα Τσουκαλαίικα, χωριό και προάστιο της Πάτρας. Ως σταθμός άνοιξε στις 15/12/1888 και έκλεισε το 2011. Επαναλειτούργησε στις 29 Φεβρουαρίου 2020 εξυπηρετούμενος από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Εξυπηρετεί τα Τσουκαλαίικα και τη συνοικία Ανεμόμυλος, τα κοντινά Θεριανό και Μοιραίικα. 

Προβλέπεται να λειτουργήσει λεωφορειακή ανταπόκριση με τη Βιομηχανική Περιοχή Πάτρας από και προς το σταθμό.
Γούλονγκονγκ

Το Γούλονγκονγκ ("Wollongong"), ανεπισήμως αναφερόμενο και ως «το Γκονγκ» ("The Gong"), είναι παραθαλάσσια πόλη στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας. Το Γούλονγκονγκ βρίσκεται στην περιοχή Ιλαγουάρα (Illawarra), 68 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο του Σίδνεϊ. Τον Ιούνιο του 2018 ο πληθυσμός του Γούλονγκονγκ ήταν κατά εκτίμηση 302.739 κάτοικοι, γεγονός που το καθιστά την τρίτη σε πληθυσμό πόλη στη Νέα Νότια Ουαλία μετά το Σίδνεϊ και το Νιούκασλ, αλλά και τη δέκατη σε πληθυσμό πόλη ολόκληρης της Αυστραλίας.

Η μητροπολιτική περιοχή του Γούλονγκονγκ εκτείνεται από την κωμόπολη Έλενσμπεργκ στα βόρεια έως το Σελ Κόουβ στα νότια. Γεωλογικώς η πόλη βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Λεκάνης του Σίδνεϊ, που εκτείνεται από το Νιούκασλ έως το Νάουερε.

Το Γούλονγκονγκ είναι αξιοσημείωτο για τη βαριά βιομηχανία του, τη δραστηριότητα του λιμανιού του και το φυσικό τοπίο του, που διακρίνεται από μία στενή λωρίδα ανάμεσα στις παραλίες του και τις μακρές, απότομες και πυκνοδασωμένες πλαγιές της Ιλαγουάρα. Διαθέτει ακόμη δύο καθεδρικούς ναούς, άλλες εκκλησιές πολλών δογμάτων και τον μεγαλύτερο βουδιστικό ναό σε ολόκληρο το Νότιο Ημισφαίριο, τον Ναό του Ναν Τιεν. Το Γούλονγκονγκ έχει μακρά ιστορία ανθρακωρυχίας και χαλυβουργίας. Από την άλλη, προσελκύει πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο και αποτελεί τοπικό κέντρο για τη βιομηχανία αλιευμάτων του νότου. Το Πανεπιστήμιο του Γούλονγκονγκ έχει περίπου 37.000 φοιτητές και χαίρει διεθνούς φήμης.

Το όνομα «Γούλονγκονγκ» πιστεύεται ότι σημαίνει «θάλασσες του Νότου» στην τοπική γλώσσα των ιθαγενών, τη θαραγουάλ, αναφερόμενο στη Νότια Ακτή της Νέας Νότιας Ουαλλίας. Ωστόσο έχουν προταθεί και άλλες ετυμολογήσεις-σημασίες, όπως «μεγάλη γιορτή των ψαριών», «σκληρό έδαφος κοντά στο νερό», «τραγούδι της θάλασσας», «ήχος των κυμάτων», «πολλά φίδια» και «πέντε νησιά».
Θηρεσία του Νάσσαου

Η Θηρεσία του Νάσσαου ("Therese, Prinzessin von Nassau-Weilburg", 17 Απριλίου 1815 - 8 Δεκεμβρίου 1871) ήταν κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου.
Άινο Ακτέ

Η Άινο Ακτέ ("Aino Ackté", αρχικώς "Achte", 23 Απριλίου 18768 Αυγούστου 1944) ήταν Φινλανδή υψίφωνος τραγουδίστρια της όπερας. Υπήρξε η δεύτερη στην ιστορία Φινλανδή τραγουδίστρια της όπερας που έκανε διεθνή σταδιοδρομία μετά την Άλμα Φόστρεμ.
Μαρία του Νάσσαου

Η Μαρία του Νάσσαου ("Marie, Prinzessin von Nassau-Weilburg", 29 Ιανουαρίου 1825 - 24 Μαρτίου 1902) ήταν κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου, και μητέρα της Ελισάβετ της Ρουμανίας.
Πέτερ Σίμον Παλάς

Ο Πέτερ Σίμον Παλάς ("Peter Simon Pallas", 22 Σεπτεμβρίου 1741 – 8 Σεπτεμβρίου 1811) ήταν Πρώσος ορνιθολόγος, βοτανολόγος και φυσιοδίφης, που εργάσθηκε στη Ρωσία.
Ντάβιντε Μάσα

Ο Ντάβιντε Μάσα ("Davide Massa", γενν. στις 15 Ιουλίου 1981) είναι Ιταλός διαιτητής ποδοσφαίρου, που διαιτητεύει στη Σέριε Α. Είναι διαιτητής της FIFA από το 2014 και κατατάσσεται ως διαιτητής της πρώτης κατηγορίας της UEFA.
Οι Δύο Πάπες

Το Οι Δύο Πάπες (πρωτότυπος τίτλος: The Two Popes) είναι βιογραφική - δραματική ταινία, συμπαραγωγής Ιταλίας, Αμερικής και Βρετανίας, του 2019, σε σκηνοθεσία Φερνάντο Μεϊρέγιες και σε σενάριο Άντονι ΜακΚάρτεν, το οποίο βασίστηκε σε θεατρικό έργο ("The Pope") του τελευταίου, που ανέβηκε, το 2019, στο Royal & Derngate. Η πλοκή της ταινίας ξεκινά όταν αναλαμβάνει τον παπικό θώκο ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ και τα γεγονότα που προέκυψαν, κατά τη διάρκεια της θητείας του, από το σκάνδαλο εγγράφων που διέρρευσαν στο Βατικανό, με τον Βενέδικτο ΙΣΤ, που υποδύθηκε από τον Άντονι Χόπκινς, να προσπαθεί να πείσει τον Φραγκίσκο, που υποδύθηκε ο Τζόναθαν Πράις, να μην παραιτηθεί από τον τίτλο του Καρδινάλιου.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Telluride, τον Αύγουστο του 2019. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ξεκίνησε μία περιορισμένη προβολή της, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις κινηματογραφικές αίθουσες. Τον Δεκέμβριο του 2019, το Netflix, ανέλαβε την παγκόσμια διανομή της μέσω streaming. Η ταινία συνάντησε θετική κριτική, ιδιαίτερα για τους ρόλους του Χόπκινς και του Πράις, καθώς επίσης και για το σενάριο του ΜακΚάρτεν. Και οι τρεις, στον τομέα τους, βρέθηκαν υποψήφια και στα Όσκαρ, και στις Χρυσές Σφαίρες και στα BAFTA. Παρά τις πολλές υποψηφιότητες που έλαβε η ταινία, τη μόνη βράβευση την είχε για το σενάριο από τα Hollywood Film Awards.
Παρζ

thumb|right|255px|Η λίμνη Παρζ στη βόρεια Αρμενία
Η λίμνη Παρζ (αρμεν. Պարզ Լիճ) είναι μικρή λίμνη στο Εθνικό Πάρκο Ντιλιντζάν, ανατολικά της πόλεως Ντιλιντζάν, στην Αρμενία (Νομός Ταβούς). Η λίμνη σχηματίσθηκε από φυσικές κλιματικές αλλαγές και δεν είναι τεχνητή. Το όνομά της στην αρμενική γλώσσα σημαίνει «καθαρή».

Η έκταση της λίμνης είναι μόλις 30 στρέμματα, με μέγιστο μήκος 350 μέτρα και μήκος περί τα 100. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 40°45΄05΄΄ Βόρειο και μήκος 44°57΄38΄΄ Ανατολικό, σε υψόμετρο 1.334 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το 2017 δημιουργήθηκε το «Τρανσκαυκασιανό Μονοπάτι» για να συνδέσει τη λίμνη Παρζ με την πόλη Ντιλιντζάν και, προς την αντίθετη κατεύθυνση, με το χωριό και τη λίμνη Γκος. Λίγο αργότερα, το 2018, η μη κυβερνητική οργάνωση «Μονοπάτια για την αλλαγή» κατασκεύασε ένα νέο μονοπάτι που κάνει τον γύρο της λίμνης Παρζ.

Σήμερα στις όχθες της λίμνης υπάρχει εστιατόριο, και ενοικιάζονται βάρκες και κανό.