Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ευρωπόλ

thumb|Παλαιό λογότυπο
Η Ευρωπόλ (αγγλικά: "European Police Office", Europol), όπως αποδίδεται στην ελληνική, είναι η υπηρεσία πληροφοριών σε ζητήματα εγκληματικής φύσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχοντας ασυλία από δικαστικές διώξεις, η Ευρωπόλ τέθηκε σε πλήρη λειτουργία στην 1 Ιανουαρίου 1999.

Η ίδρυση της Ευρωπόλ ξεκίνησε σαν ιδέα στη δεκαετία του 1980 μεταξύ αστυνομικών οργανώσεων της Ευρώπης και έφθασε να συμφωνηθεί επίσημα πλέον στην Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992, και να ισχύει από τον επόμενο χρόνο, το Νοέμβριο του 1993. Η υπηρεσία άρχισε περιορισμένες αποστολές ως η "Μονάδα (δίωξης) Ναρκωτικών της Ευρωπόλ". Στις 3 Ιανουαρίου 1994 το Πρωτόκολλο της Ευρωπόλ επικυρώθηκε από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και άρχισε να ισχύει από τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.

Η Ευρωπόλ χειρίζεται τους πόρους της (περίπου 410 υπάλληλους και 90 διοικητές) από την έδρα της στη Χάγη. Το μέγεθος της Ευρωπόλ δείχνει ότι συνεργάζεται με πολλές άλλες αστυνομικές υπηρεσίες, κατά τμήματα Χωρών μελών, το καθένα με έναν υπάλληλο ή μια ομάδα, και με κύριο καθήκον να διευκολύνει τις δραστηριότητες της Ευρωπόλ.

Από το 2007 η Ευρωπόλ δρα σε όλα τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβάνοντας τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία οι οποίες ήδη ήταν μέλη του Ευρωπόλ πριν γίνουν μέλη της ΕΕ τον Ιανουάριο του 2007. Αυτό έγινε και με μερικά κράτη της κεντρικής Ευρώπης τα οποία έγιναν μέλη της ΕΕ το 2004, αλλά είχαν γίνει μέλη του Ευρωπόλ το 2002 για να κάνουν πιό σταδιακή τη διαδικασία εισχώρησης στην ΕΕ και την μετακίνηση πληθυσμών.
Ισάιας Αφεγουέρκι

Ο Ισάιας Αφεγουέρκι ("Isaias Afewerki", 1946-) είναι ο πρώτος πρόεδρος της Ερυθραίας και πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της χώρας από τον Μάιο του 1993. Έγινε αρχηγός κράτους της χώρας του έπειτα από τον πόλεμο για την ανεξαρτησία από την Αιθιοπία και ηγείται του μοναδικού νόμιμου πολιτικού κόμματος στη χώρα.
Ουνιβέρς

thumb|left|280px|Univers 55
Η Ουνιβέρς ("Univers") είναι μια οικογένεια γραμματοσειρών "sans-serif" που σχεδιάστηκε από τον Άντριαν Φρούτιγκερ το 1956.

Η Ουνιβέρς και η Ελβέτικα προερχονται από τη γραμματοσειρά "Akzidenz Grotesk" του 1896. Αυτές οι γραμματοσειρές βρίσκονται κυρίως στο ελβετικό ύφος του γραφικού σχεδιασμού. Η οικογένεια Univers αποτελείται από 14 βάρη συν 14 αντίστοιχα πλάγια βάρη συν 16 παραλλαγές με χαρακτήρες της Κεντρικής Ευρώπης, στο κυριλλικό και το ελληνικό αλφάβητο.
Δημήτρης Θ. Γκότσης

O Δημήτρης Θ. Γκότσης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου 1945 από γονείς μουσικούς, από τους οποίους και πήρε πλήρη μόρφωση στη φωνητική Μουσική. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Μετεκπαιδεύτηκε κι εργάστηκε για πολλά χρόνια στην -τότε Δυτική- Γερμανία. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα στην ώριμη ηλικία των 44 χρόνων. Το 1986 εγκαταστάθηκε στην Πάφο της Κύπρου κι εργάστηκε σαν γιατρός μέχρι το 1999. Από τότε ζει σαν ελεύθερος συγγραφέας και μεταφραστής. Διετέλεσε εξωτερικός συνεργάτης του Κέντρου Χορωδιακής Πράξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας σε θέματα μετάφρασης λιμπρέττων, ποιητικής και αισθητικής της φωνητικής Μουσικής (ειδικά Ορατορίου και Λήντερ).
Ανήκει στα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου, ενώ είναι επίσης και μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, του Pen Club Κύπρου καθώς και της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας.
Ποιήματά του έχουν ανθολογηθεί στα Γαλλικά, Αγγλικά, Ισπανικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Φινλανδικά, Βουλγαρικά και Περσικά. Επίσης πρωτότυπα γερμανικά του ποιήματα έχουν συμπεριληφθεί σε γερμανικές ποιητικές ανθολογίες, εκδομένες στο Μόναχο και στο Κίελο.
Μονή Φιλοσόφου

thumb|right|250px|Το τέμπλο στην εκκλησία της νέας μονής
Η Μονή Φιλοσόφου είναι μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην χαράδρα του ποταμού Λούσιου, νότια της Δημητσάνας, στο Νομό Αρκαδίας.

Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει στην απόδοση της εορτής, στις 23 Αυγούστου. Είναι χτισμένη στη δυτική πλευρά του φαραγγιού του Λούσιου, 11 χλμ. νοτιοδυτικά της Δημητσάνας και περίπου 86 χλμ. από την Τρίπολη. Η Μονή αποτελείται από δύο μοναστηριακά συγκροτήματα, ένα παλαιό και ένα νέο, τα οποία βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους.

Η παλαιά Μονή Φιλοσόφου είναι η πιο ιστορική και παλαιά μονή της Αρκαδίας και από τα παλαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 963 από τον Ιωάννη Λαμπαρδόπουλο από τη Δημητσάνα, τον επονομαζόμενο «φιλόσοφο», ο οποίος ήταν γραμματέας («"Πρωτοκρίτης"») του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά. Από το προσωνύμιό του πήρε και η Μονή το όνομά της. Είχε χαρακτηριστεί σταυροπηγιακή. Ήταν χτισμένη στο εσωτερικό μιας σπηλιάς, πάνω από μια απόκρημνη χαράδρα και σήμερα διατηρείται μόνο ένα μικρό εκκλησάκι Βυζαντινής τεχνοτροπίας του 10ου αιώνα με τις αξιόλογες τοιχογραφίες του. Είναι ναός εγγεγραμμένος τετράστηλος σταυροειδής με οκτάπλευρο τρούλο. Από την υπόλοιπη μονή σώζονται μόνο ερείπια κελλιών και άλλων κτισμάτων, καθώς και μια στέρνα.

Η παλαιά μονή είναι γνωστή και ως «Κρυφό Σχολειό», γιατί κατά την παράδοση λειτουργούσε εκεί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας σχολείο που αργότερα εξελίχθηκε σε σπουδαία ιερατική σχολή που λειτούργησε στη Νέα Μονή. Στη Σχολή αυτή φοίτησε πλήθος δασκάλων, ιερέων, μοναχών, ανωτέρων κληρικών, καθώς και ηγετικές μορφές της Εκκλησίας. Από αυτήν αναδείχτηκαν τέσσερις πατριάρχες Ιεροσολύμων, δύο Οικουμενικοί Πατριάρχες και πολλοί ανώτατοι εκκλησιαστικοί άνδρες (Γρηγόριος ο Ε΄, Παλαιών Πατρών Γερμανός).

Η νέα Μονή Φιλοσόφου ιδρύθηκε μετά τα μέσα του 17ου αιώνα (λειτουργούσε ήδη το 1691). Βρίσκεται σε απόσταση τετρακοσίων περίπου μέτρων από την παλαιά Μονή, σε ομαλότερη θέση. Το καθολικό της κτίστηκε το 1661, και κατόπιν κτίσθηκαν και αρκετά κελλιά, χωρίς όμως να εγκαταλειφθεί η παλαιά μονή. Το τέμπλο του καθολικού είναι ξυλόγλυπτο με εξαιρετική διακόσμηση και φέρει εικόνες κρητικής τεχνοτροπίας που αποδίδονται στο ζωγράφο Βίκτωρα (1663). Ο ναός αγιογραφήθηκε το 1693 με δαπάνη του «Μαυραηδή-πασά Φαρμάκη» από τη Στεμνίτσα, ο οποίος είχε εξισλαμισθεί, αλλά επανήλθε στο Χριστιανισμό επί Ενετοκρατίας. Απεικόνιση του χορηγού υπάρχει στη δυτική πλευρά του ναού (υπό τη μορφή τυπικού Ανατολίτη με βλοσυρό ύφος, πολυτελές ένδυμα και κομπολόι) δίπλα στην αγία Ελένη. 
Μεταξύ των ετών 1834-1836 η Μονή διαλύθηκε με απόφαση της Βαυαρικής Αντιβασιλείας, με τη δικαιολογία ότι είχε κάτω από έξι μοναχούς. Η περιουσία της δημεύθηκε και πωλήθηκε σε ιδιώτες. Μετά τη διάλυση, η Μονή ερήμωσε και σταδιακά κατέρρευσε. Σήμερα λειτουργεί ως ανδρική Μονή, μετόχι (με βασιλικό διάταγμα, από τις 14 Απριλίου 1922) της γειτονικής Μονής Τιμίου Προδρόμου Στεμνίτσας. Το 1955 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο και από το 1992 άρχισε να ανακαινίζεται ριζικά με την επίβλεψη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Δήμος Αντιγονιδών

Ο Δήμος Αντιγονιδών ήταν δήμος του Νομού Ημαθίας. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο Δήμο Αλεξάνδρειας. Είχε έκταση 57874 στρέμματα, 5360 κατοίκους και συνολικά 7 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Καβασίλων -- τα Καβάσιλα [ 742 ]
: Δ.δ. Επισκοπής [ 777 ] 
::* η Επισκοπή [ 535 ] 
::* το Καλοχώρι [ 242 ] 
: Δ.δ. Κεφαλοχωρίου -- το Κεφαλοχώρι [ 788 ]
: Δ.δ. Ξεχασμένης [ 906 ] 
::* η Ξεχασμένη [ 700 ] 
::* το Ραψομανίκι [ 206 ] 
: Δ.δ. Παλαιού Σκυλλιτσίου -- το Παλιό Σκυλλίτσι [ 649 ]
: Δ.δ. Σταυρού -- ο Σταυρός [ 1.498 ]
Μπαντού

thumb|right|200px|Οι περιοχές των νέγρων Μπαντού στην Αφρική

Οι Μπαντού είναι μια ομοεθνία (ομάδα συγγενικών εθνών) για πάνω από 400 εθνοτικές ομάδες (φυλές) στην Αφρική, που τις ενώνει μια κοινή γλωσσική οικογένεια (ομογλωσσία), οι γλώσσες Μπαντού, καθώς και πολλά κοινά ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Μέσα στις εντοπισμένες περιοχές οι Μπαντού γλώσσες μπορούν να είναι λίγο-πολύ αμοιβαία καταληπτές, αλλά οι Μπαντού γλώσσες συνολικά είναι τόσο διαφορετικές όπως, Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες (γλώσσες της Ινδοευρωπαϊκής ομογλωσσίας, π.χ. ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά, κ.τ.λ.). Ο πολιτιστικός χώρος των Μπαντού (κυρίως με βάση την ομογλωσσία τους) εντοπίζεται γεωγραφικά σήμερα στις ακόλουθες περιοχές της υποσαχάριας (νότια της ερήμου Σαχάρας) Αφρικής: από το νότιο Καμερούν ως τη νοτιοδυτική Κένυα και από το βόρειοδυτικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό μέχρι τη Νότια Αφρική. Oι Μπαντού είναι γεωργοί και καλλιεργούν μανιόκα, από το οποίο παρασκευάζουν το ψωμί τους, καλαμπόκι, μπανάνες και άλλα φυτά.
Πύργος του Βάρτμπουργκ

Ο Πύργος Βάρτμπουργκ στη [[Γερμανία]]
Ο Πύργος του Βάρτμπουργκ "(γερμ. "Wartburg")" είναι ένας από τους ιστορικότερους πύργους της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Γερμανίας. Βρίσκεται στο κρατιδίο της Θουριγγίας στη Γερμανία, κτισμένος σε απόκρημνο λόφο ύψους 394 μέτρων που δεσπόζει πάνω από την πόλη Άιζεναχ.

Η τοποθεσία φέρεται να ήταν οχυρωμένη από το 1080. Τον πύργο αυτό ανήγειρε ο Λαντγκράβος (χωροδεσπότης) Χέρμαν Α΄ τον οποίο και κατέστησε έδρα μιας σπουδαίας και ζωηρής Αυλής στην περιοχή όπου επισκέπτονταν διάφοροι περιπλανώμενοι ποιητές, μουσικοί κ.ά. Μέχρι το 1440 υπήρξε έδρα των Λαντγκράβων της Θουριγγίας. Ο Πύργος Βάρτμπουργκ που περιλαμβάνει και ένα υπέροχο ανάκτορο ρομανικού ρυθμού είναι ο τόπος της δράσης του περίφημου έργου του Ρίχαρντ Βάγκνερ «Τανχόυζερ» που έχει ως υπόθεση τον διαγωνισμό τραγουδιστών που έγινε εκεί το 1207. Μερικά χρόνια αργότερα υπήρξε πύργος - κατοικία της Αγίας Ελισάβετ της Ουγγαρίας μέχρι τον γάμο της με τον Λουδοβίκο που είχε αρραβωνιαστεί σε ηλικία 4 μόλις ετών. Ο Βάγκνερ τοποθετεί «ποιητική αδεία» το γεγονός της δράσης του έργου του σ' εκείνη την εποχή, αν και ο διαγωνισμός είχε γίνει 20 χρόνια πριν.

Σε αυτόν επίσης τον Πύργο παρέμεινε για λόγους ασφαλείας, φιλοξενούμενος από τον εκλέκτορα Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας, για περίπου 10 μήνες ο Λούθηρος (από τον Μάιο του 1521 μέχρι τον Μάρτιο του 1522) χρησιμοποιώντας τον χρόνο της εκεί παραμονής του για την συμπλήρωση της μετάφρασης της Καινής Διαθήκης εκ της λατινικής στη γερμανική γλώσσα.

Τόσο ο εν λόγω πύργος όσο και η πόλη Άιζεναχ από το 1485 ανήκε στους δούκες του Οίκου Έρνεστιν της Σαξονίας. Το 1817 συνέβη μεγάλη διαδήλωση των Γερμανών εθνικιστών φοιτητών εναντίον των οποίων λήφθηκαν κατασταλτικά μέτρα από τις κυβερνήσεις των τότε κρατιδίων. Η μεγαλύτερη ανακαίνιση του πύργου όπως εμφανίζεται αυτός σήμερα έγινε από τον Κάρολο Αλέξανδρο του Οίκου Έρνεστιν του κρατιδίου Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1818-1901).

Το 1999 ο Πύργος του Βάρτμπουργκ συμπεριελήφθη στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς αποτελώντας κτίσμα - μουσείο της μεσαιωνικής εποχής ενώ στους χώρους του φιλοξενείται σπουδαία πινακοθήκη. Αξιολογότερα σημεία του πύργου ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος είναι ο μεγάλος τετράγωνος πύργος, τα ακροπύργια, η αίθουσα των λαντγκράβων και η κρεμαστή γέφυρα - καταπέλτης της εισόδου του.
Ευρωμπάσκετ 2005

right
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2005, γνωστό ως Ευρωμπάσκετ 2005, διεξήχθη στη Σερβία και Μαυροβούνιο από τις 16 Σεπτεμβρίου ως τις 25 Σεπτεμβρίου του 2005. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που το Βελιγράδι διοργάνωσε ένα τουρνουά του Ευρωμπάσκετ (οι προηγούμενες ήταν το 1961 και το 1975). Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχτηκε, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο η Εθνική Ελλάδος, ενώ το αργυρό η Γερμανία και το χάλκινο η Γαλλία. Ο Γερμανός καλαθοσφαιριστής Ντιρκ Νοβίτσκι ανακηρύχθηκε ο MVP του τουρνουά. Η μασκότ της διοργάνωσης ήταν η αλεπού με το όνομα Foxy.

Το πιο συναρπαστικό παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδος ήταν ο ημιτελικός με τη Γαλλία. Με 1 λεπτό και 12 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του παιχνιδιού και την Ελλάδα να βρίσκεται εφτά πόντους πίσω από τους Γάλλους, οι τελευταίοι άφησαν τη διαφορά να μειωθεί στο 64-66 υπέρ τους. Με έντεκα δευτερόλεπτα στο χρονόμετρο, ο Ζήσης κατέβασε τη μπάλα στην επίθεση, και τη γύρισε στον Διαμαντίδη ο οποίος με ένα αριστερόχειρο τρίποντο έφερε την Ελλάδα στο 67-66 και στη νίκη-πρόκριση στον τελικό λίγα δευτερόλεπτα μετά. Ο τελικός με τη Γερμανία ήταν σχεδόν περίπατος σε σύγκριση και έδωσε στην Ελλάδα το δεύτερο χρυσό της μετάλλιο στη διοργάνωση μετά τον θρίαμβο του 1987.
Ζουλού

right|thumb|250px|Πολεμιστές Ζουλού (τέλη 19ου αιώνα)
Οι Ζουλού είναι το πιο πολυπληθές έθνος της Νότιας Αφρικής, αριθμώντας σχεδόν 11 από τα 33 εκατομμύρια μαύρων κατοίκων της χώρας. Μέλη των Ζουλού ζουν επίσης στη Ζιμπάμπουε, τη Ζάμπια και τη Μοζαμβίκη. Η γλώσσα τους, η ζουλού ή ισιζουλού, είναι γλώσσα προέλευσης Μπαντού. 

Το βασίλειο των Ζουλού έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Νοτιοαφρικανική ιστορία κατά τον 19ο και 20ο αιώνα. Στη διάρκεια του απαρτχάιντ υπέφεραν από τις φυλετικές διακρίσεις και θεωρούνταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Σήμερα έχουν ίσα δικαιώματα με όλους τους πολίτες της Νότιας Αφρικής. Στη γλώσσα των Ζουλού, το όνομά τους σημαίνει "Ουρανός". 

Πολύ γνωστή προσωπικότητα των Ζουλού ήταν ο Σάκα Ζούλου. Ήταν νόθος γιος του αρχηγού των Ζουλού, Σενζανγκακόνα. Γεννήθηκε περί το 1787. Ο ίδιος και η μητέρα του, Νάντι, εξορίστηκαν από τον Σενζανγκακόνα και βρήκαν καταφύγιο στη Μθεδουα. Ο Σάκα πολέμησε στο πλευρό του αρχηγού της Μθεδουα, Ντινγκισγουαγιο. Μετά το θάνατο του Σενζανγκακόνα, ο Ντινγκισγουάγιο βοήθησε τον Σάκα να διεκδικήσει το θέση του αρχηγού του βασιλείου των Ζουλού. Τον Σάκα διαδέχθηκε ο Ντινγκάνε, ετεροθαλής αδελφός του, ο οποίος συνωμότησε σε με τον Μλανγκάνα, άλλον ετεροθαλή αδερφό του για να τον δολοφονήσουν. Μετά τη δολοφονία του Σάκα, ο Ντιγκάνε δολοφόνησε και τον Μλανγκάνα και ανέλαβε την εξουσία. Στα επόμενα χρόνια εκτέλεσε πολλούς υποστηρικτές του Σάκα για να διασφαλίσει την εξουσία. 

Ο σύγχρονος πληθυσμός είναι εξίσου κατανεμημένος σε αστικές και αγροτικές περιοχές. Η γλώσσα ισιζούλου είναι η πιο διαδεδομένη γλώσσα στην περιοχή, με αμέσως επόμενη τη Σέσοτο. Οι Ζουλού παίζουν σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή της Νοτίου Αφρικής. Ο Μανγκοσούθου Μπουθελέζι υπήρξε ένας από τους δυο αναπληρωτές Προέδρους της κυβέρνησης εθνικής ενότητας που ανέλαβε εξουσία το 1994. Σπουδαία είναι η μουσική των Ζουλού, που έχει διαδοθεί παγκοσμίως. 

Το διεθνώς γνωστό συγκρότημα των Ζουλού Ladysmith Black Mambazo είναι μεταξύ των καλλιτεχνών που έκαναν τη μουσική παράδοση των Ζουλού να αντηχήσει σε όλο τον κόσμο.
Μελέτιος Β΄

Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος Β΄ γεννήθηκε στην Τένεδο.

Από το 1750 έως το 1768 διετέλεσε Μητροπολίτης Λαρίσης και μετά την παραίτηση του Σαμουήλ Χαντζερή εξελέγη παμψηφεί Οικουμενικός Πατριάρχης.

Η Πατριαρχία του ήταν ολιγόμηνη και χαρακτηρίζεται «ο ατυχέστερος των πατριαρχών της ΙΗ΄ εκατονταετηρίδος». Υπέστη πολλές περιπέτειες λόγω του Ρωσοτουρκικού Πολέμου που μαινόταν τότε. Κατά την εξέγερση του 1769 απομακρύνθηκε από το Θρόνο και εξορίστηκε στη Μυτιλήνη. Το 1775, με άδεια του Σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ επέστρεψε στην Τένεδο και το 1777 στην Κωνσταντινούπολη, όπου και πέθανε πάμπτωχος.
Ανρί Πουανκαρέ

thumb|Ο Ανρί Πουανκαρέ
Ο Ζυλ Ανρί Πουανκαρέ (γαλλ. "Jules Henri Poincaré") ήταν ένας από τους κορυφαίους Γάλλους μαθηματικούς και θεωρητικούς φυσικούς, καθώς και φιλόσοφος της επιστήμης. Ο Πουανκαρέ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1854 στην πόλη Νανσύ της Γαλλίας και πέθανε στις 17 Ιουλίου 1912 στο Παρίσι. Συχνά περιγράφεται ως πολυμαθής, και στον κόσμο των μαθηματικών είναι γνωστός ως ο «τελευταίος πανεπιστήμονας», καθώς διέπρεπε σε όλα τα επιστημονικά πεδία τα οποία υπήρχαν στη διάρκεια της ζωής του.
Κύριλλος Ζ΄

Ο Κύριλλος Ζ΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης για πέντε χρόνια (1855-1860).

Γεννήθηκε το 1775 στην Αδριανούπολη και είχε το κοσμικό όνομα Κωνσταντίνος. Τον Μάιο του 1831 εξελέγη Μητροπολίτης Αίνου και τον Μάρτιο του 1847 Αμασείας.

Πατριάρχης εξελέγη στις 20 Σεπτεμβρίου1855. Επί της πατριαρχίας του συγκλήθηκε συνέλευση αντιπροσώπων των επαρχιών του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη σύνταξη και κύρωση των "Γενικών Κανονισμών", οι οποίοι προκάλεσαν δυσαρέσκειες. Ο Κύριλλος υπέβαλε την παραίτησή του το 1859, αλλά αυτή δεν έγινε δεκτή από την Υψηλή Πύλη.

Προσπάθησε να αντιμετωπίσει το Βουλγαρικό ζήτημα χειροτονώντας Βούλγαρους αρχιερείς. Ήταν όμως ήδη αργά, και επί των ημερών του, συγκεκριμένα το Πάσχα του 1860, για πρώτη φορά δεν μνημονεύτηκε το όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχη στον Βουλγαρικό ναό του Αγίου Στεφάνου στην Κωνσταντινούπολη. Λόγω της αποτυχίας του στο ζήτημα αυτό, παραιτήθηκε την 5 Ιουλίου 1860 και αποσύρθηκε στην Χάλκη, όπου και πέθανε στις 13 Μαρτίου 1872.
Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη 1980

Η Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη 1980 (Μάιος 1980 - Οκτώβριος 1981), διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τσάτσο, ως συνέχεια της προηγούμενης κυβέρνησης Καραμανλή. Ο Γεώργιος Ράλλης, μετά την απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή να παραιτηθεί από αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, προκειμένου να μεταπηδήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας, εκλέχτηκε στις 8 Μαΐου 1980 από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, ως ο επόμενος αρχηγός. Έτσι, στις 10 Μαΐου ως αρχηγός πλέον του κυβερνώντος κόμματος ανέλαβε και την Πρωθυπουργία.

Τα προβλήματα από τις διεθνείς συγκυρίες αλλά και η κόπωση του κυβερνώντος κόμματος, από τα έξι συνεχόμενα χρόνια διακυβέρνησης του τόπου, έγιναν ορατά κατά την διάρκεια της κυβέρνησης Ράλλη.
Τα επεισόδια του εορτασμού της 7ης επετείου του Πολυτεχνείου, με τον θάνατο των δυο διαδηλωτών Κουμή και Κανελλοπούλου θα αμαυρώσουν την εικόνα της κυβέρνησης στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, ενώ η απόφαση για την επάνοδο της Ελλάδας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ θα πυροδοτήσει μια σειρά διαδηλώσεων αφού θα βρει αντίθετη την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις αλλά και τη δράση νέων τρομοκρατικών οργανώσεων όπως ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας. 
Το 1981 θα κάνει την εμφάνισή του το νέο φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού. Ο Ξενοφών Ζολώτας, ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, θα επισημάνει πρώτος το φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού: μειούμενοΑ.Ε.Π (-1,6 %) και επιταχυνόμενος πληθωρισμός (24,5 %). Αποτέλεσμα όλων αυτών των παραγόντων ήταν η ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 (εκλογές που η κυβέρνηση διοργάνωσε ταυτόχρονα με τις πρώτες Ευρωεκλογές), και η ακόλουθη παραίτηση του Γεωργίου Ράλλη από την αρχηγία του κόμματός του.
Ταν Σουέ

Ο Ταν Σουέ (ή Θαν Σουέ) είναι στρατιωτικός από τη Μιανμάρ, δικτάτορας της χώρας από τις 23 Απριλίου 1992 ως τις 30 Μαρτίου 2011.

Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1933. Έγινε στρατιωτικός σε ηλικία 20 ετών, έχοντας εργαστεί προηγουμένως στην Ταχυδρομική Υπηρεσία της χώρας. Ανέλαβε Πρόεδρος του Συμβουλίου για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη το 1992. Συνδέθηκε με την ανατροπή και σύλληψη του Πρωθυπουργού Κιν Νιουντ, γεγονός που αισθητά επαύξησε την εξουσία του.
Σόε Γουίν

Ο Σόε Γουίν (10 Μαΐου 1947 – 12 Οκτωβρίου 2007) ήταν στρατιωτικός από τη Μιανμάρ, πρωθυπουργός από το 2004 μέχρι το θάνατό του, το 2007.
Εμίλ Μπουτρού

O Εμίλ Μπουτρού ("Étienne Émile Marie Boutroux", 28 Ιουλίου 1845 - 22 Νοεμβρίου 1921) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και ιστορικός της φιλοσοφίας. 

Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1845 και το πλήρες όνομά του ήταν Ετιέν Εμίλ Μαρί Μπουτρού. Ήταν πολέμιος του υλισμού στην επιστήμη. Υπήρξε πνευματικός φιλόσοφος ο οποίος υπερασπίστηκε την ιδέα ότι η θρησκεία και η επιστήμη είναι συμβατές, σε μια εποχή που η δύναμη της επιστήμης μεγάλωνε ραγδαία. Η δουλειά του επισκιάστηκε από τον Ανρί Μπεργκσόν. Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών το 
1898 και της Γαλλικής Ακαδημίας το 1912. 

Γεννήθηκε στη Μονρούζ, κοντά στο Παρίσι, στο σημερινό διαμέρισμα Ο-ντε-Σεν. Φοίτησε στο λύκειο Ναπολεόν (σημερινό Λύκειο Ανρί IV), και το 1865 συνέχισε τις σπουδές του στην Εκόλ Νορμάλ Σουπεριέρ. Στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης τα έτη 1869-1870 όπου ήρθε σε επαφή με τη Γερμανική φιλοσοφία με καθηγητή του τον Χέρμαν φον Χέλμχολτζ (Hermann von Helmholtz). 

Εργάστηκε για πρώτη φορά ως καθηγητής φιλοσοφίας στο λύκειο της Καν. Το 1874 δημοσίευσε το βιβλίο όπου βασίστηκε η διπλωματική του διατριβή "Το Απρόοπτο των νόμων της φύσης", μια ανάλυση της φιλοσοφίας του Καντ για την επιστήμη. 

Μεταξύ του 1874 και 1876 ο Μπουτρού δίδαξε αρχικά στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ και στη συνέχεια στο Τμήμα Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Νανσύ και εκεί ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Αλίν Πουανκαρέ, αδελφή του επιστήμονα και μαθηματικού Ανρί Πουανκαρέ. Το 1880 γεννήθηκε ο γιος τους Πιέρ, ο οποίος έγινε διακεκριμένος μαθηματικός και ιστορικός της επιστήμης. 

Το 1888 ο Μπουτρού ανακηρύχθηκε καθηγητής ιστορίας της σύγχρονης φιλοσοφίας στη Σορβόννη. 

Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών το 1898 και το 1902 έγινε Διευθυντής του "Ιδρύματος Thiers". Εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1912.

Πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1921.
Σημαία του Ναουρού

200px|thumb|right|Σημαία του Ναουρού. Αναλογίες: 1:2

Έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας, η σημαία του Ναουρού υψώθηκε για πρώτη φορά. Επιδεικνύει τη γεωγραφική θέση του νησιωτικού κράτους. Μια στενή κίτρινη λωρίδα με πλάτος του 1/24 του μήκους της σημαίας αντιπροσωπεύει τον ισημερινό. Το δωδεκάκτινο άσπρο αστέρι δηλώνει τη θέση του νησιού στα γαλάζια νερά του Ειρηνικού Ωκεανού, νότια του Ισημερινού. Ο διαχωρισμός του μπλε υφάσματος σε δύο ίσα μέρη υπενθυμίζει το μακροσκελές περιπετειώδες έπος, σύμφωνα με το οποίο οι πρώτοι κάτοικοι επρόκειτο να παρουσιαστούν στη γη από δύο λίθους. Οι δώδεκα ακτίνες στο αστέρι αντιπροσωπεύουν τις δώδεκα αρχικές φυλές του νησιού.Το λευκό συμβολίζει τα φωσφάτα, που αποτελούν πηγή ορυκτού πλούτου για το νησί. Η σημαία δημιουργήθηκε από έναν κάτοικο που προσέλαβε ο δημιουργός της αυστραλιανής σημαίας, Evans. Υιοθετήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1968. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 29 Ιανουαρίου 1968.Μία εναλλακτική σημαία του Ναουρού χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τους προσκόπους.
Αλέξανδρος Τζόρβας

O Αλέξανδρος Τζόρβας (Αθήνα, 12 Αυγούστου 1982-) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Χρονικό των Τόκκων

Το Χρονικό των Τόκκων είναι ένα έμμετρο χρονικό στην μεσαιωνική ελληνική γλώσσα που αναφέρεται στην δράση της οικογένειας των Τόκκων και ιδιαιτέρως στα χρόνια της διακυβέρνησης του Κάρολου Α΄ Τόκκου, κόμητα Κεφαλληνίας και Ζακύνθου. Καλύπτει την χρονική περίοδο 1375-1425 περίπου.

Ο άγνωστος συγγραφέας ήταν σύγχρονος με τα γεγονότα που περιγράφει, όπως φαίνεται από σημεία του κειμένου στα οποία αφηγείται ως αυτόπτης μάρτυρας, και ανήκε πιθανότατα στο περιβάλλον του Κάρολου Α΄ Τόκκου. Η καταγωγή του ήταν μάλλον από τα Ιωάννινα. Από το κείμενο συνάγεται ότι δεν είχε ιδιαίτερη μόρφωση· γι' αυτό η γλώσσα και η αφήγησή του είναι απλές. 

Ο συγγραφέας είναι πολύ εγκωμιαστικός απέναντι στους Τόκκους· τους παρουσιάζει ως δίκαιους άρχοντες, που ενδιαφέρονται για τον λαό. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι δεν αναφέρεται καθόλου στην λατινική καταγωγή της αρχοντικής οικογένειας. Η στάση του απέναντι στους Έλληνες (τους οποίους αποκαλεί Ρωμαίους) είναι φιλική, ενώ αντίθετα είναι πολύ εχθρικός απέναντι στους Αλβανούς. 

Το Χρονικό εκτυπώθηκε και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1975 από τον G. Schirò. Αποτελείται από 3923 δεκαπεντασύλλαβους ανομοιοκατάληκτους στίχους και παραδίδεται από τον κώδικα Vaticanus Graecus 1831 από τον οποίον λείπει η αρχή και το τέλος του κειμένου. Ο κώδικας, τον οποίον ο Schirò θεωρεί αυτόγραφο, γράφτηκε πριν από τον Ιούνιο του 1429 και σώζεται και ένα πιστό αντίγραφό του, ο κώδικας Vatic. gr. 2214, του 16ου αιώνα. Η αρίθμηση των σελίδων του κώδικα είναι προβληματική και η διάταξη των τετραδίων είχε διαταραχθεί, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται χάσματα και δυσκολία κατανόησης για τους πρώτους 1000 στίχους περίπου· έχει προταθεί μια διαφορετική διάταξη αυτών των στίχων από την Ελισάβετ Ζαχαριάδου, η οποία αποκαθιστά την νοηματική αλληλουχία του κειμένου και αποδεικνύει ότι οι στίχοι που λείπουν από την αρχή του κειμένου είναι λιγότεροι από όσους υπολόγιζε ο Schirò.

Το Χρονικό έχει μεγάλη σημασία ως ιστορική πηγή και ως γλωσσική μαρτυρία για την δημώδη γλώσσα της εποχής· η λογοτεχνική του αξία όμως είναι περιορισμένη.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από την αρχή του Χρονικού:
Μαζάο Τακεμότο

Ο Μαζάο Τακεμότο () "Masao Takemoto", 29 Σεπτεμβρίου 1919 - 2 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Ιάπωνας επτάκις ολυμπιονίκης (1952, 1956, 1960) της ρυθμικής γυμναστικής. Το 1997 μπήκε στο Hall of Fame της Παγκόσμιας Γυμναστικής. Πέθανε το 2007 στην Καναγκάβα.
Σωτήρης Λεοντίου

Ο Σωτήρης Λεοντίου είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος και αριστερός μπακ. Έχει αγωνιστεί στις εθνικές κατηγορίες, φορώντας μεταξύ άλλων τη φανέλα του Παναθηναϊκού, από τον οποίο και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο. Ανήκει στον Π.Ο. Ψυχικού με τη φανέλα του οποίου αγωνίζεται στα αθηναϊκά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών και παράλληλα αποτελεί προπονητής των τμημάτων υποδομής του συλλόγου.
Μίκαελ Νίλσον

Ο Μίκαελ Νίλσον ("Mikael Nilsson", 24 Ιουνίου 1978) είναι πρώην διεθνής Σουηδός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού αμυντικού και μέσου. Αγωνίστηκε και στον Παναθηναϊκό.
Φίλιππος Δάρλας

Ο Φίλιππος Δάρλας (Αγρίνιο, 23 Οκτωβρίου 1983) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού.
Άντονι Σέριτς

Ο Άντονι Σέριτς ("Anthony Šerić", 15 Ιανουαρίου 1979) είναι ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας και έχει κροατική εθνικότητα. 

Έχει ύψος 1,84, αγωνίζεται στη θέση του αριστερού αμυντικού διαθέτοντας και επιθετικές και οργανωτικές αρετές. 

Στον Παναθηναϊκό ήρθε με μεταγραφή από την ιταλική Λάτσιο το 2005 και αγωνίστηκε έως το 2008.



Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντουκ Σπλιτ
Λουκάς Βύντρα

Ο Λουκάς Βύντρα (Μέστο Άλμπρεχτισε, γενν. Τσεχία 5 Φεβρουαρίου 1981) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής (από Τσέχο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα, με καταγωγή από την Αλμωπία της Πέλλας), ο οποίος αγωνίζεται στις θέσεις του δεξιού και του κεντρικού αμυντικού.
Ίγκορ Μπίσκαν

Ο Ίγκορ Μπίσκαν, ή Μπίστσαν, (Igor Bišćan, γενν. 4 Μαΐου 1978, Ζάγκρεμπ) είναι Κροάτης παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίο αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Κροατίας.
Αττίκ

:"Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Τριανταφύλλου"

Ο Αττίκ (πραγματικό όνομα: Κλέων Τριανταφύλλου, 19 Μαρτίου 1885 - 29 Αυγούστου 1944) ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής των τραγουδιών του. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού στις αρχές του 20ού αιώνα.
Γιώργος Θεοδωρίδης

Ο Γιώργος Θεοδωρίδης (Φρανκφούρτη, 3 Ιουλίου 1980) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.
Βαγγέλης Μάντζιος

Ο Βαγγέλης Μάντζιος (Αθήνα, 22 Απριλίου 1983) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός.
Θανάσης Τσίγκας

Ο Θανάσης Τσίγκας (20 Σεπτεμβρίου 1982) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,86 και αγωνίζεται ως επιθετικός.
Αντρέας Ίβανσιτς

Ο Αντρέας Ίβανσιτς ("Andreas Ivanschitz", 15 Οκτωβρίου 1983) είναι Αυστριακός ποδοσφαιριστής της Βικτόρια Πλζεν.

Γεννήθηκε στην πόλη Έιζενσταντ της Αυστρίας στις 15 Οκτωβρίου του 1983. Έχει ύψος 1,83, αγωνίζεται ως μέσος, χρησιμοποιεί θαυμάσια το αριστερό του πόδι και συνεισφέρει στην οργάνωση και ανάπτυξη του παιχνιδιού έχοντας πλούσιες επιθετικές αρετές. Είναι διεθνής με την εθνική Αυστρίας και ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του Αυστριακού ποδοσφαίρου, ενώ είναι αρχηγός της Εθνικής Αυστρίας μόλις στα 23 του χρόνια. Στον Παναθηναϊκό αγωνίζεται δανεικός από τη Σάλτσμπουργκ από τη σεζόν 2006-2007, ενώ ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα του Παναθηναϊκού και θα αγωνίζεται δανεικός τη σεζον 2007-2008 και έπειτα αποκτείται από την αθηναϊκή ομάδα έναντι 500.000 ευρώ για δύο χρόνια έπειτα μετακινείτε στην γερμανική Μαιντζ μέχρι το 2013 οπου η Λεβάντε τον αποκτά έναντι 2.500.000 ευρώ με την Μαιτζ είχε σημειώσει 15 γκολ σε 50 αγώνες
Μίλο Μανάρα

Ο Μίλο Μανάρα ("Milo Manara", γεν. Λουσόν 12 Σεπτεμβρίου 1945, πραγμ. όνομ. Maurilio Manara), είναι Ιταλός δημιουργός κόμικς και ζωγράφος, παγκόσμια φημισμένος ιδιαίτερα για τον ερωτισμό των έργων του. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σκιτσογράφους των κόμικς.
Λογισμός

Λογισμός είναι η μαθηματική μελέτη της συνεχούς μεταβολής των τιμών. Έχει δύο κύριους κλάδους τον διαφορικό λογισμό (σχετικά με τα ποσοστά των αλλαγών και τις κλίσεις των καμπυλών) και τον ολοκληρωτικό λογισμό (σχετικά με τη σώρευση των ποσοτήτων και τις περιοχές κάτω από τις καμπύλες), αυτοί οι δύο κλάδοι συνδέονται μεταξύ τους με το θεμελιώδες θεώρημα του λογισμού. Και οι δύο κλάδοι κάνουν χρήση των θεμελιωδών εννοιών της σύγκλισης άπειρων ακολουθιών και άπειρων σειρών σε ένα καλά καθορισμένο όριο. Ο λογισμός έχει ευρέως διαδεδομένες χρήσεις στον τομέα της επιστήμης, της οικονομίας, και της μηχανικής και μπορεί να λύσει πολλά προβλήματα που η άλγεβρα μόνη της δεν μπορεί.

Ο λογισμός είναι ένα σημαντικό μέρος της σύγχρονης εκπαίδευσης μαθηματικών. Ένα μάθημα λογισμού αποτελεί πύλη για άλλα, πιο προχωρημένα θέματα στα μαθηματικά που είναι αφιερωμένα στη μελέτη των συναρτήσεων και των ορίων, και γενικά ονομάζονται μαθηματική ανάλυση.

Ο λογισμός ιστορικά έχει τίτλο "ο λογισμός των απειροελάχιστων» ή "απειροστικός λογισμός". Μερικά παραδείγματα άλλων γνωστών λογισμών είναι ο προτασιακός λογισμός (propositional calculus), ο λογισμός των μεταβολών (calculus of variations) και ο Λογισμός λάμδα.
Περθ

To Περθ (αγγλικά: "Perth", ), ή εξελληνισμένα "Πέρθη", είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας της Δυτικής Αυστραλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2016 ο πληθυσμός της Μητροπολιτικής περιοχής του Περθ υπολογίζεται σε 2.022.044 κατοίκους. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της Δυτικής Αυστραλίας, όπου διαμένουν περίπου τα τρία τέταρτα των κατοίκων της περιοχής. Είναι η τέταρτη σε πληθυσμό πόλη σε όλη την Αυστραλία, με μέσο όρο ανάπτυξης πάνω από αυτό της Αυστραλίας. 

Το Περθ ιδρύθηκε τον Ιουνίο του 1829 από τον Πλοίαρχο Τζέημς Στέρλινγκ (Captain James Stirling). Αποτελεί έδρα της Κυβέρνησης της Δυτικής Αυστραλίας έως σήμερα. 

Η μητροπολιτική περιοχή βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της ηπείρου, ανάμεσα από τον Ινδικό Ωκεανό και το Ντάρλινγκ Ρέηντζ. Το εμπορικό κέντρο της πόλης και τα προάστια του Περθ αναπτύσσονται πέριξ του ποταμού Σουάν.
Τριγωνομετρία

Τριγωνομετρία (από την ελληνική τρĩγονον "τρίγωνο" + μέτρον "μέτρο" ) είναι ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με τη μελέτη ειδικών συναρτήσεων των γωνιών και τις εφαρμογές τους σε διάφορους υπολογισμούς , όπως στην "επίλυση τριγώνου", δηλαδή με τον προσδιορισμό άγνωστων στοιχείων τριγώνου, σε συνάρτηση πλευρών και γωνιών. Η τριγωνομετρία ανάλογα του είδους των τριγώνων διακρίνεται σε "επίπεδη" και "σφαιρική τριγωνομετρία".

Τα βασικά της τριγωνομετρίας συχνά διδάσκονται στο σχολείο, είτε ως ξεχωριστό μάθημα ή ως μέρος ενός μαθήματος λογισμού. Οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις είναι διάχυτες σε τμήματα των καθαρών μαθηματικών και των εφαρμοσμένων μαθηματικών, όπως η ανάλυση Φουριέ και την εξίσωση του κύματος, που με τη σειρά τους είναι απαραίτητα για πολλούς κλάδους της επιστήμης και της τεχνολογίας. Η σφαιρική τριγωνομετρία μελετά τρίγωνα σε σφαίρες και επιφάνειες με σταθερή θετική καμπυλότητα στην ελλειπτική γεωμετρία. Είναι θεμελιώδους σημασίας για την αστρονομία και την πλοήγηση. Η τριγωνομετρία σε επιφάνειες αρνητικής καμπυλότητας είναι μέρος της υπερβολικής γεωμετρίας.
Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας

H Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας (αγγλικά: International Mother Language Day, IMLD) είναι μια παγκόσμια εορτή που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Φεβρουαρίου. Καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 17 Νοεμβρίου 1999 και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2000. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε επίσημα την Διεθνή Ημέρα Μητρικής Γλώσσας και καθιέρωσε το 2008 ως το Διεθνές Έτος Γλωσσών. 

Σκοπός της ημέρας αυτής είναι να προωθήσει την γλωσσική και πολιτιστική πολυμορφία, την πολυγλωσσία και την διάσωση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών.
Ντομ Περινιόν

Ο Ντομ Πιερ Περινιόν ("Dom Pierre Pérignon", Σαιν-Μενεούλντ, Δεκέμβριος 1638 – Αββαείο Σαιν-Πιέρ ντ'Ωτβιγιέ, 24 Σεπτεμβρίου 1715) ήταν Βενεδικτίνος μοναχός στον οποίο συχνά αποδίδεται η εφεύρεση της σαμπάνιας. 

Ο Ντομ Περινιόν γεννήθηκε στην περιοχή Καμπανία (Champagne) της Γαλλίας. Σε ηλικία 19 ετών κατετάγη στο τάγμα των Βενεδικτίνων, υπηρετώντας στο Αββαείο του Σεν Βαν στην πόλη Βερντέν. Το 1668 μεταφέρθηκε στο Αββαείο Οτβιγιέ (Saint-Pierre d'Hautvillers) κοντά στην πόλη Επερναί, όπου και έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, με την ιδιότητα του επιστάτη του κελαριού. Υπό την επίβλεψή του το Αββαείο διπλασίασε τους αμπελώνες του. 

Αν και ο Περινιόν δούλεψε σκληρά και κατάφερε να βελτιώσει την ποιότητα των κρασιών της περιοχής, δεν ήταν ο πρώτος που εφηύρε το αφρώδες κρασί ούτε την σαμπάνια. Νέα στοιχεία υποδηλώνουν ότι για πρώτη φορά αφρώδες κρασί κυκλοφόρησε στην Αγγλία αρκετές δεκαετίες πριν παραχθεί στη Γαλλία.

Η διάσημη σαμπάνια "Dom Pérignon" της γαλλικής οινοποιίας "Moët & Chandon" ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του.
Κύπελλο Εθνών Αφρικής

Το Κύπελλο Εθνών Αφρικής (γαλλικά: "Coupe d'Afrique des Nations", γνωστό και ως "CAN") είναι η σημαντικότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση της Αφρικής. Διοργανώνεται από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Ο εκάστοτε κάτοχος του τίτλου προκρίνεται στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ.
Παπαρούνα

H παπαρούνα είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες φυτό η οποία ανήκει στην τάξη των Μηκωνωδών (Papaverales) και στην οικογένεια Μηκωνοειδών (Papaveraceae).

Οι παπαρούνες βρίσκονται στις εύκρατες και ψυχρές περιοχές της Γης. Χαρακτηριστικά τους είναι τα φύλλα τους, που είτε αναπτύσσονται μέσα σε λοβό είτε είναι κομμένα σε διάφορα μέρη διασκορπισμένα, η ύπαρξη ενός γαλακτώδους υγρού στον βλαστό, καθώς και τα μεγάλα τους άνθη που φύονται μεμονωμένα σε μίσχους άφυλλους ή σε φυλλώδεις βλαστούς.

Ο καρπός της παπαρούνας είναι πολύσπερμη κάψα.

Υπάρχουν πολλά είδη παπαρούνας (100 περίπου) που είτε είναι αυτοφυή λουλούδια των αγρών είτε καλλιεργούνται.

thumb|right|250px|Λιβάδι με παπαρούνες
thumb|right|250px|Μήκων η υπνοφόρος
Σούπερ Μπόουλ

To Σούπερ Μπόουλ (αγγλικά: "Super Bowl") είναι ο σημαντικότερος και δημοφιλέστερος ετήσιος αγώνας του αθλήματος του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Το Σούπερ Μπόουλ είναι πρώτο σε τηλεθέαση κάθε χρόνο στις ΗΠΑ και δεύτερο παγκοσμίως πίσω από τον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.

Στο 45ο Σούπερ Μπόουλ, που διεξήχθη στις 6 Φεβρουαρίου 2011 στο Ντάλας, Τέξας οι Γκριν Μπέι Πάκερς νίκησαν με 31-25 τους Πίτσμπουργκ Στίλερς, κατακτώντας το τρόπαιο.. Στο 48ο Σούπερ Μπόουλ που έγινε στις 2 Φεβρουαρίου 2014 στην Νέα Υόρκη, οι Σιάτλ Σίχοκς επικράτησαν των Ντένβερ Μπρόνκος με 43-8 και κέρδισαν το τρόπαιο. Στο "χρυσό" 50ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στο Σαν Φραντσίσκο, έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 2016 και τον τίτλο κέρδισαν για 3η φορά στην ιστορία τους οι Ντένβερ Μπρόνκος επικρατώντας των Καρολίνα Πάνθερς με 24-10 στο τελευταίο ματς της θρυλικής καριέρας του Πέϊτον Μάνινγκ.

Στο 51ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 5 Φεβρουαρίου 2017 στο Χιούστον, Τέξας οι Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς κέρδισαν 34-28 τους Ατλάντα Φάλκονς κατακτώντας το τρόπαιο κάνοντας την μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του θεσμού καθώς έχαναν με διαφορά 25 πόντων. Το 2018 ο τίτλος κατακτήθηκε από τους Φιλαδέλφεια Ιγκλς και το 2019 από τους Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς.

Στο 54ο Σούπερ Μπόουλ που σηματοδότησε το φινάλε της 100ης σεζόν του NFL, διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου 2020 στο Μαϊάμι, Φλόριντα με τους Κάνσας Σίτι Τσίφς να επικρατούν επί των Σαν Φραντσίσκο 49ερς με 31-20. Μάλιστα οι Τσιφς επέστρεψαν και κατέκτησαν τον τίτλο μετά από 50 χρόνια.

Στο 55ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 7 Φεβρουαρίου 2021 στην Τάμπα, Φλόριντα οι Τάμπα Μπέι Μπακανίερς με σκορ 31-9 εκθρόνισαν τους Τσιφς και κατέκτησαν τον τίτλο για 2η φορά στην ιστορία τους. Επίσης, οι Μπακανίερς έγιναν η πρώτη ομάδα που έπαιξε Σούπερ Μπόουλ μέσα στην έδρα της. Λόγω της πανδημίας COVID-19 το φετινό Σούπερ Μπόουλ είχε τους λιγότερους θεατές (ο αριθμός περιορίστηκε σε 25.000) στην ιστορία του.
Γουίλι Γουάιτ

Η Γουίλι Γουάιτ ("Willye White", 31 Δεκεμβρίου 1939- 6 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Αμερικανίδα ολυμπιονίκης του στίβου. Αγωνίστηκε κυρίως στα 100 μέτρα και στο άλμα εις μήκος. Ήταν η μόνη Αμερικανίδα, η οποία εκπροσώπησε τη χώρα της σε πέντε διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων. Έκανε το 1956 στη Μελβούρνη την πρώτη της εμφάνιση, σε ηλικία 16 ετών και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο μήκος. Το 1964 στο Τόκιο κατέκτησε για δεύτερη φορά το ασημένιο μετάλλιο με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100, ενώ εκπροσώπησε ακόμη τη χώρα της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, του 1968 και του 1972. Πέθανε το 2007, από καρκίνο του παγκρέατος.
Λάμορακ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο Σερ Λάμορακ (αγγλ. "Sir Lamorak") είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, γιος του Πέλλινορ και αδερφός του Πέρσιβαλ και του Άγκλοβαλ. 

Ο Λάμορακ ήταν εραστής της Μοργκάουζ, βασίλισσας του Όρκνεϊ και χήρας του βασιλιά Λοτ, ο οποίος είχε σκοτωθεί στη μάχη από τον πατέρα του Λάμορακ, Πέλλινορ. Όταν τους ανακαλύπτει ο γιος της, Γκάχερις (σε άλλες εκδοχές της ιστορίας παρουσιάζεται διαφορετικός γιος), σκοτώνει τη μητέρα του, αλλά χαρίζει τη ζωή στο Λάμορακ, επειδή ήταν άοπλος. Ο Γκαγουέιν και τα υπόλοιπα αδέρφια του Γκάχερις σκοτώνουν το Λάμορακ για εκδίκηση.
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1974

Η (6η) Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1974 (Νοέμβριος 1974 - Νοέμβριος 1977) σχηματίστηκε μετά την νίκη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης.
Η κυβέρνηση σχεδόν αμέσως μετά τον διορισμό της, πραγματοποίησε το δημοψήφισμα για την αλλαγή του Πολιτεύματος. Με πλειοψηφία 69,8% ο ελληνικός λαός αποφάσισε την κατάργηση της Μοναρχίας και την εγκαθίδρυση προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Αμέσως μετά το δημοψήφισμα, και έπειτα από ψηφοφορία της Βουλής, εκλέχτηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1974 προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, ο οποίος μετά την ψήφιση του νέου Συντάγματος, αντικαταστάθηκε από τον κανονικό Πρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσάτσο.

Η κυβέρνηση προχώρησε σε πρόωρες εκλογές τον Νοέμβριο του 1977, κίνηση που ο Κ. Καραμανλής μελετούσε ήδη από το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Όπως έγραψε ο ίδιος :"'«(...)εάν δεν τις επέσπευδα και τις άφηνα για το φθινόπωρο του 1978, ηµπορούσε να µεσολαβήσουν γεγονότα που θα επιτάχυναν τη φθορά της Νέας ∆ηµοκρατίας µε αποτέλεσµα να χάσει τις εκλογές. Και θα τις έχανε ασφαλώς, εάν µέχρι τότε εδηµιουργείτο κλίµα που θα ενεθάρρυνε τα κόµµατα της αντιπολιτεύσεως να κατέλθουν υπό µορφήν Μετώπου στις εκλογές. Και αυτό το θεωρούσα επικίνδυνο, δεδοµένου ότι η πολιτική της αντιπολιτεύσεως είχε σαν κύριο σκοπό την ανατροπή των εξωτερικών σχέσεων της χώρας. »". Στις εκλογές ήρθε πρώτο και πάλι το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σχημάτισε την τελευταία (όπως αποδείχτηκε) κυβέρνησή του.
Γκάρεθ

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Γκάρεθ είναι γιος του βασιλιά Λοτ και της Μοργκάουζ του Όρκνεϊ, ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Ο χαρακτήρας του εμφανίζεται στο έργο του Τόμας Μάλορι "Le Morte d'Arthur", όπου αποτελεί παράδειγμα ιπποτισμού.

Όταν η Γκουίνεβιρ καταδικάζεται στην πυρά κι ο Λάνσελοτ οργανώνει τη διάσωσή της, κατά λάθος σκοτώνει στη μάχη τον Γκάρεθ και τον Γκάχερις. Ο Γκάγουεν απαιτεί την τιμωρία του Λάνσελοτ και στρέφει τον Αρθούρο εναντίον του, οδηγώντας έτσι στη ρήξη μεταξύ των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης.
Γκάχερις

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Γκάχερις (αγγλ. "Sir Gaheris") είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, γιος του Λοτ και της Μοργκάουζ και αδερφός του Γκάγουεν, του Άγκραβαϊν, του Γκάρεθ και του Μόρντρεντ (όταν ο τελευταίος εμφανίζεται ως γιος της Μοργκάουζ αντί της Μοργκάνα λε Φέι). 

Ο Γκάχερις δολοφονεί τη μητέρα του, όταν την ανακαλύπτει με τον εραστή της, Λάμορακ. Πεθαίνει μαζί με τον αδερφό του, Γκάρεθ, στη μάχη που ακολούθησε τη διάσωση της Γκουίνεβιρ απ' την πυρά από το Λάνσελοτ.
Νικόλαος Βότσης

Ο Νικόλαος Βότσης (1877 - 5 Σεπτεμβρίου 1931) ήταν ανώτατος αξιωματικός του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που διετέλεσε ύπατος αρμοστής στη Κωνσταντινούπολη.
Σερ Κέι

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Κέι (αγγλ. "Sir Cai, Kay") είναι γιος του Σερ Έκτορ, ο οποίος ήταν θετός πατέρας του Βασιλιά Αρθούρου. Είναι ένας από τους πρώτους και πιο πιστούς Ιππότες στον Αρθούρο.

Ο Κέι κι ο Αρθούρος ανατράφηκαν σαν αδέρφια από το Σερ Έκτορ. Μετά το θάνατο του Ούθερ Πεντράγκον, γίνεται στο Λονδίνο διαγωνισμός, όπου συγκεντρώνονται όλοι οι πιθανοί διάδοχοι του θρόνου, όπου πηγαίνουν κι εκείνοι. Όταν ο Κέι χάνει το σπαθί του σε έναν αγώνα, ο Αρθούρος υπόσχεται να του βρει άλλο κι έτσι, σύμφωνα με το θρύλο, βρίσκει σε ένα βράχο το Εξκάλιμπερ και το παίρνει. Ο Κέι προσπαθεί να ιδιοποιηθεί την ιστορία, αλλά τελικά λέει την αλήθεια κι έτσι αποκαλύπτεται η πραγματική ταυτότητα του Αρθούρου.

Στο έργο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ "Historia Regum Britanniae", εμφανίζεται μαζί με τον Μπέντβιρ να συνοδεύουν τον Αρθούρο και να αντιμετωπίζουν ένα γίγαντα στο Μον Σεν Μισέλ.

Πολύ λίγα στοιχεία υπάρχουν για το θάνατό του. Κατά τον Geoffrey Monmouth και άλλους, σκοτώνεται στον πόλεμο ενάντια στο Ρωμαίο αυτοκράτορα Λούκιο, ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές σκοτώνεται στη Γαλατία, σε μάχη ενάντια των Ρωμαίων.
Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα

Ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα ("Luiz Inácio Lula da Silva", 27 Οκτωβρίου 1945) είναι αριστερός πολιτικός από τη Βραζιλία, πρόεδρος της χώρας από το 2003 έως το 2011.

Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1945 στο Γκαρανιούς του Περναμπούκο. Κατάγεται από φτωχή οικογένεια. Το 1966 παντρεύτηκε τη Μαρία ντε Λούρδες, που πέθανε στον τοκετό μαζί με το γιο του. Παντρεύτηκε αργότερα ξανά, τη Μαρίσα Λετίσια Λούλα ντα Σίλβα.

Ανήκει στο Κόμμα των Εργατών ("Partido dos Trabalhadores"). Το 2002 εξελέγη Πρόεδρος της χώρας του και ορκίστηκε την 1 Ιανουαρίου 2003. Στις 27 Οκτωβρίου 2002 αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές, στο β΄ γύρο. Στις προεδρικές εκλογές της 1 Οκτωβρίου 2006, ο Λούλα πήρε 48,6% στον α΄ γύρο. Επανεξελέγη στις 29 Οκτωβρίου 2006 στην προεδρία της Βραζιλίας με 60,8%, έναντι 39,1% για τον Σοσιαλδημοκράτη Ζεράλντο Αλκμίν. Ορκίστηκε για δεύτερη θητεία, την 1η Ιανουαρίου του 2007.
Φωτονική

Φωτονική ονομάζεται ο κλάδος των επιστημών και της τεχνολογίας που ασχολείται με την δημιουργία, τον έλεγχο και την ανίχνευση φωτονίων ιδιαίτερα στην περιοχή του ορατού φωτός και στο κοντινό υπέρυθρο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα. 

Η Φωτονική ως επιστήμη σχετίζεται με την κβαντική οπτική και την οπτοηλεκτρονική, ενώ τα όρια μεταξύ τους δεν είναι σαφή. Συνήθως με τον όρο «κβαντική οπτική» αναφέρεται κανείς στην βασική έρευνα και με τον όρο «φωτονική» αναφέρεται στην εφαρμοσμένη έρευνα. Ο όρος «οπτοηλεκτρονική» αναφέρεται στην στενή περιοχή της μελέτης ενεργών αλλά και παθητικών υλικών που αλληλιπεδρούν ηλεκτρικά με το φως. Επιπλέον, δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ αυτών των πεδίων και της οπτικής, ενώ χρησιμοποιούνται διαφορετικοί ορισμοί σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές και σε διαφορετικές βιομηχανίες.
Το πεδίο της φωτονικής παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις οπτικές τηλεπικοινωνίες. Η επιστήμη και οι εφαρμογές της φωτονικής στηρίζονται κυρίως στην χρήση των λέιζερ.
Ιωάννης Βελισσαρίου

Ο Ιωάννης Βελισσαρίου (Πλοέστι Ρουμανίας, 26 Νοεμβρίου 1861 - Κρέσνα, 12 Ιουλίου 1913) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ήρωας των Βαλκανικών Πολέμων. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη Μάχη του Μπιζανίου όπου η ελληνική νίκη οφείλεται στην αποφασιστικότητά του, αναγκάζοντας τον οθωμανικό στρατό να παραδοθεί άνευ όρων. Ο Βελισσαρίου αναδείχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της Στρατιωτικής Ιστορίας της νεότερης Ελλάδας. Σκοτώθηκε στη Μάχη της Κρέσνας τις τελευταίες ημέρες του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου.
Προσπέρ Ζολιό ντε Κρεμπιγιόν

Ο Προσπέρ Ζολιό ντε Κρεμπιγιόν ("Prosper Jolyot de Crébillon" αποκαλούμενος και "Κρεμπιγιόν πατέρας" προς διάκρισιν από τον επίσης λογοτέχνη γιο του Κλωντ Προσπέρ Ζολιό ντε Κρεμπιγιόν) ήταν Γάλλος δραματικός ποιητής (13 Ιανουαρίου 1674 – 17 Ιουνίου 1762). Γεννήθηκε στην πόλη Ντιζόν όπου ο πατέρας του ήταν βασιλικός γραμματέας. Ακολούθησε εγκύκλιες σπουδές στο Κολέγιο των Ιησουϊτών της πόλης και στη συνέχεια φοίτησε στο Κολέγιο Μαζαρέν (Collège Mazarin). Αρχικά ασχολήθηκε με τη δικηγορία βρίσκοντας εργασία στο δικηγόρο Πριέρ (Prieur) στο Παρίσι. 

Από το 1705 μέχρι το 1711 ανέβηκαν στη σκηνή με μεγάλη επιτυχία τέσσερις τραγωδίες του. Η αποτυχία του "Ξέρξη" (1714) και της "Σεμιράμιδος" (1917) τον απομάκρυναν από το θέατρο. Επανήλθε επιτυχώς το 1726 με τον "Πύρρο" και μετά από άλλη μια περίοδο σιωπής 22 χρόνων, με τον "Κατιλίνα" και την Τριανδρία".
Το 1731 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και το 1745 εξασφάλισε σύνταξη και αργομισθία από την Μαντάμ ντε Πομπαντούρ.

Στις τραγωδίες του έντεχνα εναλλάσσονται το απρόοπτο, ο τρόμος, το πάθος και η σκευωρία. Ορισμένοι τον έκριναν ανώτερο από τον Βολταίρο στην δραματική τέχνη. Ο τελευταίος, εκνευρισμένος από την σύγκριση, έγραψε έργα πάνω σε θέματα του Κρεμπιγιόν για ν' αποδείξει την ανωτερότητά του.
Ορέστης Λάσκος

Ο Ορέστης Λάσκος (11 Νοεμβρίου 1907- 17 Οκτωβρίου 1992) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ποιητής και θεατρικός επιχειρηματίας. Ήταν αδελφός του ήρωα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Βασίλη Λάσκου, αξιωματικού του Βασιλικού Ναυτικού.
Μπορονάλι

thumb|right|280px|Ο γερο-Φρεντέ και ο γάιδαρος του Λολό ή Αλιμπορόν, μπροστά στο Λαπέν Αζίλ.
Ο Μπορονάλι είναι ένας επινοημένος ζωγράφος της αρχής του 20ου αιώνα, που έχει ζωγραφίσει μόνο έναν πίνακα.

Στο Σαλόν των Ανεξάρτητων του 1910 εμφανίστηκε ένας πίνακας με τον τίτλο "Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική" (Coucher de soleil sur l'Adriatique). Ο κατάλογος δήλωνε ότι ο ζωγράφος ήταν ο “Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι, ζωγράφος γεννημένος στη Γενεύη” (JR. Boronali, peintre né à Gênes). Λόγω του αφηρημένου χαρακτήρα του πίνακα, οι κριτικοί (μεταξύ των οποίων και ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ) ενθουσιάστηκαν με τον πίνακα. Ο πίνακας συζητήθηκε έντονα, μέχρι τη μέρα που στην εφημερίδα «Le Matin» ο συγγραφέας Ρολάν Ντορζελέ αποκάλυψε ότι το πίνακα ζωγράφισε ο «Λολό», ο γάιδαρος του πατρόνα του μικρού καμπαρέ Λαπέν Αζίλ στη Μονμάρτρη.

thumb|left|250px|Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι-‘Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική’

Μπορονάλι είναι αναγραμματισμός του Αλιμπορόν (Boronali-Aliboron), το όνομα που είχε δοθεί στο γάιδαρο από τον Ζαν ντε λα Φονταίν και χαϊδευτικά ονομαζόταν Λολό. Ο Ντορζελέ, μαζί με δύο φίλους του ζωγράφους, τους Αντρέ Βαρνώ και Ζυλ Ντεπακί, έδεσαν μία βούρτσα στην ουρά του Λολό και τον άφησαν να ζωγραφίσει σε έναν καμβά έξω από την πόρτα του Λαπέν Αζίλ, ο οποίος εκτέθηκε στη συνέχεια στο Σαλόν των Ανεξάρτητων.

Ο πίνακας πωλήθηκε τελικά στην τιμή των 400 φράγκων.
Ζύμωση

thumb|right|Ζύμωση μπύρας
Με τον όρο ζύμωση στη Χημεία εννοείται η διαδικασία παραγωγής ενέργειας κατά τη μετατροπή μιας ή περισσοτέρων οργανικών ενώσεων, όπως είναι οι υδατάνθρακες, σε ένα οξύ ή μια αλκοόλη. Ειδικότερα, ο όρος ζύμωση είναι πιθανό να αναφέρεται στη χρήση μιας ειδικής κατηγορίας μυκήτων (τους λεγόμενους "ζυμομύκητες") για τη μετατροπή ενός σακχάρου (είδος υδατάνθρακα) σε αλκοόλη ή στη χρήση βακτηρίων για την παραγωγή γαλακτικού οξέος σε μερικά τρόφιμα.

Κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, η ζύμωση πραγματοποιείται αυθόρμητα σε πολλές τροφές. Πρόκειται για μια διαδικασία που εδώ και χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι εκμεταλλεύτηκαν, ευνοώντας την πραγματοποίησή της. Η παρασκευή, για παράδειγμα, άρτου και αλκοολούχων ποτών, όπως το κρασί και η μπύρα, γίνεται με ζύμωση.