Μάο Τσετούνγκ

-->
| αξίωμα = Πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας 
| έναρξη = 20 Μαρτίου 1943 
| λήξη = 9 Σεπτεμβρίου 1976
| προκάτοχος = Zhang Wentian (στη θέση του Γενικού Γραμματέα)
| διάδοχος = Χούα Γκούο Φενγκ
| αξίωμα2 = Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κϊνας 
| έναρξη2 = 27 Σεπτεμβρίου 1954
| λήξη2 = 27 Απριλίου 1959
| πρωθυπουργός2 = Τσου Εν Λάι
| αναπληρωτής2 = Zhu De
| προκάτοχος2 =
| διάδοχος2 = Liu Shaoqi
| αξίωμα3 = Πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής
| έναρξη3 = 8 Σεπτεμβρίου 1954
| λήξη3 = 9 Σεπτεμβρίου 1976
| αντιπρόεδρος3 = 
| προκάτοχος3 =
| διάδοχος3 = Χούα Γκούο Φενγκ
| παρατσούκλι =
| σύζυγος =Γιανγκ ΚαϊχούιΧε ΖιζένΤσιανγκ Σινγκ 
| παιδιά =
| τόπος_διαμονής = Πεκίνο
| θρησκεία =αθεϊσμός
| υπογραφή =

Ο Μάο Τσετούνγκ (毛泽东 / 毛澤東 , πινγίν: Máo Zédōng, Ουέιντ-Τζάιλς: Mao Tse-tung· 26 Δεκεμβρίου 1893 – 9 Σεπτεμβρίου 1976, έχει επικρατήσει στην ιστοριογραφία αυτή η ονομασία, ορθή προφορά στα μανδαρινικά κινεζικά: Μάο Τζεντόν(γκ)) ήταν Κινέζος κομμουνιστής επαναστάτης και ιδρυτής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στην οποία κυβέρνησε ως ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, ως Πρόεδρος της χώρας (1949-1959) και ως Κορυφαίος Ηγέτης (1949-1976), συνολικά από την ίδρυση της το 1949, έως και το θάνατό του, το 1976. Οι Μαρξιστικές - Λενινιστικές του θεωρίες, οι στρατιωτικές στρατηγικές και οι πολιτικές του θέσεις είναι γνωστές ως Μαοϊσμός. 

Διφορούμενη προσωπικότητα, ο Μάο θεωρείται ως ένας εκ των σημαντικότερων προσωπικοτήτων του 20ού αιώνα. Είναι επίσης γνωστός ως πολιτικός διανοούμενος, θεωρητικός, στρατιωτικός στρατηγιστής, καθώς και ως ποιητής. Κατά τη διάρκεια της περιόδου διακυβέρνησης του Μάο, η Κίνα ενεπλάκη στον Πόλεμο της Κορέας, στη Σινοσοβιετική Ρήξη, στον Πόλεμο του Βιετνάμ, καθώς και στην άνοδο των Ερυθρών Χμερ. Σύμφωνα με το μεγαλύτερο μέρος των αναλυτών, ο Μάο κυβέρνησε την Κίνα μέσω ενός αυταρχικού και ολοκληρωτικού καθεστώτος, υπεύθυνο για μαζική καταστολή, καθώς και για την καταστροφή θρησκευτικών και πολιτισμικών αντικειμένων και χώρων. Παράλληλα, το συγκεκριμένο καθεστώς, θεωρείται υπεύθυνο για μεγάλο αριθμό θανάτων το εύρος των οποίων εκτιμάται μεταξύ 40 και 80 εκατομμυρίων θυμάτων, μέσω λιμοκτονίας, διώξεων, εργασίας εντός φυλακών, καθώς και μαζικών εκτελέσεων. Αντιθέτως, οι υποστηρικτές του Μάο του αποδίδουν την μεταμόρφωση της Κίνας από μία κατάσταση ημιαποικίας σε εκείνη ενός ισχυρού κυρίαρχου κράτους, με αυξημένο επίπεδο αλφαβητισμού και προσδόκιμο ζωής.

Ο Μάο υπήρξε γόνος εύπορης αγροτικής οικογένειας από την περιοχή Σαοάν, στην επαρχία της Χουνάν. Από την νεανική του ηλικία επηρεασμένος από τα γεγονότα της Κινεζικής Επανάστασης του 1911 και του Κινήματος της 4ης Μαΐου, οδηγήθηκε σε μια αντι-ιμπεριαλιστική και εθνικιστική πολιτική τοποθέτηση, που αργότερα, κατά την διάρκεια των χρόνων που δούλευε στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, εξελίχτηκε στον ενστερνισμό των μαρξιστκών - λενινιστικών θεωριών. Έγινε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, ενώ ηγήθηκε της Αγροτικής Επανάστασης το 1927. Κατά τη διάρκεια του Κινεζικού Εμφυλίου Πολέμου, μεταξύ του Εθνικιστικού και του Κομμουνιστικού κόμματος, συνέβαλε στη δημιουργία του Κινεζικού Κόκκινου Στρατού. Αν και το ΚΚΚ προσωρινώς συμμάχησε με το Κουομιντάνγκ, στο ενιαίο μέτωπο της Κίνας κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Σινοϊαπωνικού Πολέμου (1937–45), μετά την ήττα της Ιαπωνίας όμως, ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίστηκε μέχρι και το 1949, όταν οι κομμουνιστές νίκησαν οριστικά τις αντίπαλες δυνάμεις που αποσύρθηκαν στην Ταϊβάν.

Στην 1η του Οκτώβρη 1949, ο Μάο, διακήρυξε τη ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Με το πέρας των χρόνων ο Μάο παγίωσε τον έλεγχο του μέσω τον αγροτικών μεταρρυθμίσεων, με την εκστρατεία του ενάντια στους γαιοκτήμονες. Το 1958, προχώρησε και σε άλλη μία εκστρατεία, γνωστή ως το Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός, η οποία επέτυχε την ταχεία αλλαγή της οικονομίας στην Κίνα, δηλαδή από αγροτική σε βιομηχανική αλλά οδήγησε την Κίνα σε μία δύσκολη τριετία. Το 1966 ξεκίνησε Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση, κατά την οποία απομακρύνθηκαν τα «αντί-επαναστατικά» στοιχεία της κινεζικής κοινωνίας, με αποτέλεσμα να σημειωθούν σκληρές συγκρούσεις μεταξύ των τάξεων για μία δεκαετία και, παράλληλα, να υπάρξει μια εκτεταμένη καταστροφή των πολιτιστικών αντικειμένων και, τέλος, μία άνευ προηγουμένου, προσωπολατρεία στο πρόσωπο του Μάο. Το 1972 ο Μάο υποδέχθηκε τον Αμερικανό Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον, κίνηση που σηματοδοτούσε ένα πολιτικό άνοιγμα για την Κίνα.