Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ναύπλιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναύπλιος είναι γνωστός ο ιδρυτής και επώνυμος ήρωας της Ναυπλίας και κυρίως ο μετά 5 γενεές απόγονός του, που αποκαλείται και Ναύπλιος Β΄ ή Ναύπλιος ο Νεώτερος.

Ο πρώτος Ναύπλιος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα και της Αμυμώνης, που ήταν μια από τις Δαναΐδες. Ο Ναύπλιος γεννήθηκε πριν αυτή και οι αδελφές της παντρευτούν τους γιους του Αιγύπτου. Αυτός ο Ναύπλιος είχε δύο γιους, τον Δαμάστορα και τον Προίτο.

Ωστόσο, όλες οι άλλες παραδόσεις αναφέρονται στον Ναύπλιο τον Νεώτερο (στο εξής απλώς «Ναύπλιο»). Κατ' αρχή αυτός έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Γιος ο ίδιος του Κλυτονήου και εγγονός του Ναυβόλου, πήρε ως σύζυγό του τη Φιλύρα ή την Ησιόνη ή την Κλυμένη και απέκτησαν τρεις γιους: τον Παλαμήδη, τον Οίακα και τον Ναυσιμέδοντα. Ο Ναύπλιος ήταν πρώτιστα θαλασσοπόρος ήρωας και τον εκτιμούσαν πολύ για τις γνώσεις του. Σύμφωνα με τις κυριότερες παραδόσεις, ο Αλεός παρέδωσε στον Ναύπλιο την κόρη του Αύγη για να την πνίξει στη θάλασσα, επειδή αυτή είχε γεννήσει νόθο γιο, τον Τήλεφο, από τον Ηρακλή. Ο Ναύπλιος όμως λυπήθηκε την Αύγη και το νεογέννητο παιδί της και τους παρέδωσε σε κάποιους εμπόρους που έφευγαν προς τη Μυσία. Την ίδια θλιβερή εντολή είχε λάβει και από τον μέλλοντα πεθερό του, τον Κατρέα, ο οποίος του παρέδωσε τις κόρες του Αερόπη και Κλυμένη. Ο Ναύπλιος διέσωσε και αυτές, παντρεύοντας την Αερόπη με τον Ατρέα και, κατά μία εκδοχή, παίρνοντας την Κλύμενη για δική του σύζυγο.

Μετά τον λιθοβολισμό του γιου του Παλαμήδη (βλ.λ.), ο Ναύπλιος ορκίσθηκε να εκδικηθεί τους αρχηγούς της Τρωικής Εκστρατείας: Διέφθειρε τις συζύγους των Ελλήνων ηρώων όταν αυτοί έλειπαν στην Τροία, παρεμβάλλοντας εραστές στη ζωή τους. Οι εραστές αυτοί έφθασαν και να σκοτώσουν τους νόμιμους συζύγους όταν αυτοί επέστρεψαν. Με αυτό τον τρόπο ο Ναύπλιος υπενόμευσε τον Αγαμέμνονα, τον Ιδομενέα και τον Διομήδη. Επίσης, όταν ο στόλος των νικητών του Τρωικού Πολέμου πλησίαζε στην επιστροφή του το ακρωτήριο Καφηρέας, ο Ναύπλιος άναψε φωτιές σε απόκρημνες ακτές, προσελκύοντας έτσι τα πλοία στα φοβερά εκείνα βραχώδη σημεία και προκαλώντας ναυάγια. Για τον λόγο αυτό τον θεωρούσαν κατά την αρχαιότητα «δεινό πειρατή», ακόμα και δαιμονικό θαλάσσιο τέρας.

Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, ο Ναύπλιος δολοφονήθηκε ή αυτοκτόνησε όταν η μητέρα του Οδυσσέα Αντίκλεια του ανήγγειλε ψευδώς τον θάνατο του ενός από τους γιους του. Τους μύθους του Ναυπλίου χρησιμοποίησε ο Αισχύλος για την τραγωδία του "«Παλαμήδης»". Με τον ίδιο τίτλο αναφέρονται και τραγωδίες των Σοφοκλή και Ευριπίδη. Στην εποχή του Λουκιανού συνήθιζαν να αναπαριστούν την οργή του Ναυπλίου με τη μιμική τέχνη.
Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης βρίσκεται στο διατηρητέο κτήριο της Αποθήκης Α του λιμανιού, στην προβλήτα Α΄, στο τέρμα της παραλίας, κοντά στην Πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης. Στο μουσείο μπορεί κανείς να παρακολουθήσει την εξέλιξη του κινηματογράφου στην Ελλάδα. 

Στο μουσείο φιλοξενούνται διάφορα αντικείμενα από τις συλλογές του μουσείου, ένα πλούσιο κινηματογραφικό αρχείο και μια συλλογή από γιγαντοαφίσες. Επίσης στο χώρο του μουσείου υπάρχει και η αίθουσα προβολών "Τάκης Κανελλόπουλος", όπου προβάλλονται ταινίες από την Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης. 

Το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι το μοναδικό μουσείο κινηματογράφου στην Ελλάδα. 

Σκοπός του Μουσείου «"είναι η συγκέντρωση, διάσωση και μουσειολογική προβολή των στοιχείων της κινηματογραφικής ζωής της χώρας. Στο πλαίσιο του στόχου αυτού, το Μουσείο μεριμνά για τη μελέτη και τεκμηρίωση υλικού που αφορά στην κινηματογραφική τέχνη καθώς και στην οργάνωση ερευνητικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε συνεργασία με άλλους συναφείς φορείς"».
Γαβριήλ Γ΄

Ο Γαβριήλ Γ΄ (... - 17 Οκτωβρίου 1707) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 1702-1707.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη. Σε μικρή ηλικία χειροτονήθηκε κληρικός και απέκτησε σπουδαία μόρφωση. Διετέλεσε Μητροπολίτης Χαλκηδόνος.

Στις 29 Αυγούστου 1702 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Με συνοδικές αποφάσεις αντιμετώπισε ζητήματα που έχουν σχέση με τη νηστεία, την εξομολόγηση, το γάμο, κλπ, ενώ αντιτάχθηκε στη μετάφραση των Ιερών Κειμένων στη δημοτική, καθώς και στον προσηλυτισμό των καθολικών στις Κυκλάδες. Με ενέργειές του ιδρύθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το πρώτο ελληνικό σχολείο, η μετέπειτα Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης. Το 1704 αναγόρευσε "διδάσκαλο" τον Ηλία Μηνιάτη και του ανέθεσε την «επιστασία του διδασκαλικού υπουργήματος». Επί των ημερών της Πατριαρχίας του έγινε η αγιοκατάταξη του Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου.

Παρέμεινε Πατριάρχης μέχρι το θάνατό του, στις 17 Οκτωβρίου 1707. Ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη.
Τίτος Όουτς

Ο Τίτος Όουτς ("Titus Oates", 15 Σεπτεμβρίου 1649 – 12/13 Ιουλίου 1705) ήταν Άγγλος προτεστάντης ιερέας που διέπραξε ψευδορκία «κατασκευάζοντας» συνωμοσία για δήθεν δολοφονία του βασιλιά από Καθολικούς.
Παΐσιος Α΄

Ο Παΐσιος Α΄ ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1652-1653 και 1654-1655.

Καταγόταν από τη Λέσβο. Διετέλεσε μητροπολίτης Λαρίσης και τον Ιούλιο του 1652 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Αθανάσιο Πατελάρο. Τον Απρίλιο του 1653 επαύθη και εξορίστηκε στη Χάλκη. Τον Μάρτιο του 1654 επανεξελέγη. Στη δεύτερη αυτή Πατριαρχία του επικύρωσε απόφαση συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας περί αναθεώρησης των εκκλησιαστικών βιβλίων.

Καθαιρέθηκε το Μάρτιο του 1655 και του δόθηκε «εις ζωαρκείαν» η Μητρόπολη Κυζίκου και κατόπιν και η Μητρόπολη Εφέσου. Πέθανε (πιθανότατα στη Χάλκη) περί το 1688.
Ναχιτσεβάν

H Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν (αζερικά: "Naxçıvan Muxtar Respublikası", τουρκικά: "Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti", "Nahçıvan Muhtar Cumhuriyeti", αρμενικά: Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն, ρωσικά: "Нахичеванская Автономная Республика") αποτελεί αποσπασμένο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν. Έχει έκταση 5.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνορεύει με την Αρμενία, την Τουρκία και με το Ιράν. Η πρωτεύουσά του είναι η πόλη του Ναχιτσεβάν, η οποία είναι και έδρα κρατικού πανεπιστημίου. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2007, το Ναχιτσεβάν έχει πληθυσμό 382.059 κατοίκων, η πλειοψηφία των οποίων είναι Αζέροι, ενώ υπάρχουν επίσης Κούρδοι και Ρώσοι.
Γκέφγιουν

Στην Σκανδιναβική μυθολογία η Γκέφγιουν ("Gefjun" ή "Gefjon" ή "Gefyon" ή "Gefn") ήταν μάντισσα και θεά, μέλος και των Εσίρ και των Βανίρ. Όσες γυναίκες πεθαίνουν παρθένες στέλνονται στην κατοικία της και για αυτό χαρακτηρίζεται ως θεά της αρετής, αν και ήταν επίσης και θεά της γονιμότητας. 

Επιπλέον το όνομα "Gefn" είναι μία από τις εναλλακτικές ονομασίες της Φρέγια.

Σχετιζόταν με το όργωμα, τις παρθένες και την καλή τύχη. Ο σύζυγός της ήταν ο Σκγιόλντ, γιος του Οντίν, ενώ πολλοί θρυλικοί Δανοί βασιλιάδες ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από αυτήν.


Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες της γνώσης
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Φρέιρ

Ο Φρέιρ (αρχαία σκανδιναβικά: Freyr, προφορά: -"Φρέυρ"-) είναι ένας πολύ σημαντικός θεός της Σκανδιναβικής θρησκείας και όχι τόσο της Σκανδιναβικής μυθολογίας όσο θα περίμενε κανείς, καθώς εκεί εμφανίζεται μόνο σε μία από τις σωζόμενες ιστορίες. Αντιθέτως εμφανίζεται συχνά στη λατρεία.

Ο Φρέυρ είναι μέλος των Βάνιρ, θεός της αρσενικής γονιμότητας και θεός της αγάπης. Είναι αδελφός της Φρέυγια και γιος του Νιορντ. Μαζί με τον Όδινν και τον Θωρ είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς θεούς και δέκτης πολλών προσφορών. Η υπηρέτρια του Φρέυρ, η Μπέιλα, ήταν η θεά των μελισσών και/ή των γαλακτοκομικών προϊόντων. 

Περιγράφεται ως όμορφος, δυνατός, ελεήμων και καλός και αποκαλείται και «Θεός του Κόσμου» ("veraldar goð, -βέραλνταρ γκοδ-").
Ελέγχει τον καιρό, βροχερό και ηλιόλουστο, και έτσι και την γονιμότητα της γης. Στον Φρέυρ επίσης γίνονταν προσευχές για καλό μέλλον, ειρήνη και ευημερία. 

Ως θεός της γονιμότητας συχνά απεικονιζόταν με προεξέχον γεννητικό όργανο και η λατρεία του περιελάμβανε τραγούδια και δρώμενα που σόκαραν τους σύγχρονους και μεταγενέστερους Χριστιανούς που τα καταδίκασαν ως ανήθικα.

Μετά τον πόλεμο μεταξύ των Αίσιρ και των Βάνιρ, ο Φρέυρ, η αδερφή του και ο πατέρας τους εστάλησαν στους Αίσιρ ως όμηροι ειρήνης. Κατείχε ένα μαγικό σπαθί το οποίο όμως αναγκάστηκε να παραχωρήσει προκειμένου να παντρευτεί την γιγάντισσα Γκερντ. Ως αποτέλεσμα ο Φρέυρ θα πρέπει να πολεμήσει χωρίς σπαθί στο Ράγναρωκ όπου και θα είναι ο πρώτος που θα πεθάνει και μάλιστα από το φλεγόμενο σπαθί του Σουρτ.
Φρέγια

Η Φρέγια ("Freyja"), αδερφή του Φρέιρ και κόρη του Νγιορντ συνήθως περιγράφεται ως η θεά της γονιμότητας της Σκανδιναβικής μυθολογίας. "Freyja" σημαίνει κυρία, θηλυκός ηγέτης. Ήταν η θεά της οικειότητας και τα δάκρυά της ήταν χρυσά. Ήταν επίσης θεά της αγάπης, του σεξ και της θελκτικότητας και έγινε μία από τις πιο δημοφιλείς θεές. Η δημοτικότητά της ίσως να οφείλεται και στην προθυμία της να κοιμηθεί με άλλους.

Κάποια στιγμή μπορεί να ήταν το ίδιο πρόσωπο με τη Φριγκα και μπορεί να θεωρηθεί το αντίστοιχο της Βένους και της Αφροδίτης.
Πιστευόταν επίσης πως ήταν η πιο επιθυμητή από τις θεές εξαιτίας ενός ελκυστικού κοσμήματος, του Μπροσινγκάμεν, για την εύρεση του οποίου αναγκάστηκε να κοιμηθεί με 4 νάνους.

Η Φρέγια ήταν άγρια θεά: ελεύθερη με τις σεξουαλικές της ορέξεις και μανιώδης όταν υποχρεωνόταν να κάνει κάτι παρά την θέλησή της. Ερωμένη του Οντίν και άλλων θεών. Σύμφωνα μάλιστα με τον Λόκι επέτρεπε ακόμα και στον αδελφό της να έρθει στο κρεβάτι της. 

Η Φρέγια οδηγεί ένα κάρο το οποίο σέρνουν οκτώ γάτες. Ήταν Βασίλισσα των ξωτικών, ενώ οι γίγαντες συνεχώς προσπαθούν να την αρπάξουν από τους θεούς.
* Ο αστεροειδής 76 Φρεία (76 Freia), που ανακαλύφθηκε το 1862, πήρε το όνομά του από τη θεά αυτή.
Κιλικία

thumb|right|350px|Χάρτης ιστορικών περιοχών της Μικράς Ασίας
Η Κιλικία είναι η νοτιοανατολικότερη παράλια περιοχή της Μικράς Ασίας (έναντι της Κύπρου). Αρχαιότερη ονομασία της ήταν Αώα από το όνομα ποταμού της, του Αώου, αγνώστου προσδιορισμού σήμερα.
Νέρτους

Στη Σκανδιναβική μυθολογία η Νέρτους ("Nerthus") είναι θεά της γονιμότητας που περιγράφεται από τον Τάκιτο. Περιγράφει μια θυσία στη θεά σε μια λίμνη, πιθανότατα στο νησί Φυν ("Fyn") στην Δανία.

Εξαιτίας των χιλιάδων χρόνων που μεσολάβησαν μεταξύ αυτής της περιγραφής και των Έντα, ο ρόλος της Νέρτους στη Σκανδιναβική μυθολογία μπορεί να γίνει αντικείμενο μόνο εικασιών. 

Αμφιβολίες έχουν υπάρξει και για το φύλο της θεότητας που αναφέρεται με αυτό το όνομα. Λόγω παρόμοιας ετυμολογίας, το όνομα της Νέρτους σχετίστηκε με το όνομα του θεού Νγιορντ, ακόμα και ως η θηλυκή εκδοχή του, με αποτέλεσμα να εκφραστεί μια θεωρία αρχικά ότι επρόκειτο για μα ερμαφρόδιτη θεότητα. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, είναι αδερφή και σύζυγος του Νγιορντ και μητέρα των παιδιών του, του Φρέιρ και της Φρέγια.

Το όνομά της επίσης σχετίζεται με την αρχαιοελληνική λέξη "νέρτεροι", με την οποία υποδηλώνονταν οι χθόνιες θεότητες.
Αντχριμνίρ

Στην Σκανδιναβική μυθολογία ο Αντχριμνίρ (Andhrímnir) ήταν ο μάγειρας των Εσίρ. 

Καθημερινά σκότωνε το Σαχριμνίρ, το κοσμικό αγριογούρουνο, και το μαγείρευε στο Ελντχριμνιρ, το καζάνι του με μαγικές δυνάμεις. Την ίδια νύχτα το αγριογούρουνο επανερχόταν στη ζωή για να ξαναφαγωθεί την επόμενη μέρα. 

Επίσης παρασκεύαζε το ρόφημα των Εσίρ από το γάλα της κατσίκας Χεϊθρούν.
Μπούρι

Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο Μπούρι (Búri) ήταν ο πρώτος θεός. Δημιουργήθηκε από την αγελάδα Αουντχούμλα που έγλειψε τον αλμυρό πάγο του Γκιννούνγκαγκαπ. Ήταν πατέρας του Μπορ και παππούς του Οντίν. Η μόνη πηγή αυτού του μύθου προέρχεται από την Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον:



Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Γιορντ

Στην Σκανδιναβική μυθολογία η Γιορντ (Jord) ήταν θεά της Γης. Ήταν παντρεμένη με τον Οντίν και μητέρα του Θωρ. Ενδέχεται να ήταν απλά ένα ψευδώνυμο της συζύγου του Οντίν, της Φρίγκα. 

Άλλες ονομασίες της ήταν: "Hlódyn", "Fjörgyn", "Jörd".

Γιόρντεν ("Jorden") είναι το νορβηγικό, δανέζικο και σουηδικό όνομα για τη λέξη "Η Γη".
Αουρβαντίλ

Ο Αουρβαντίλ ("Aurvandil") αναφέρεται μόνο μία φορά στην Σκανδιναβική μυθολογία, σε ένα κομμάτι της Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον. 

Σύμφωνα λοιπόν με τον μύθο μια μέρα ο Θωρ γύρισε σπίτι του με μια ακονόπετρα κολλημένη στο κεφάλι του την οποία δεν μπορούσε να αφαιρέσει. Έπειτα τον επισκέφτηκε η Γκρόα, σύζυγος του Αουρβαντίλ του Θαρραλέου, και τραγουδώντας μαγικά λόγια λάσκαρε την σφηνωμένη πέτρα. Προς ανταμοιβή της επερχόμενης ανακούφισής του ο Θωρ διηγήθηκε στην Γκρόα πως επιστρέφοντας από το Γιοτουνχέιμ έφερε μαζί του σε ένα καλάθι τον άντρα της ο οποίος δεν θ'αργήσει να επιστρέψει κοντά της. Ανέφερε ακόμα πως στη διαδρομή ένα από τα δάχτυλα του ποδιού του Αουρβαντίλ, που εξείχε από το καλάθι, πάγωσε και ο Θωρ αναγκάστηκε να το κόψει και να το πετάξει στον ουρανό δημιουργώντας το γνωστό αστέρι Δάχτυλο του Αουρβαντίλ. Η Γκρόα ενθουσιάστηκε από τα νέα και δυστυχώς ξέχασε τα υπόλοιπα ξόρκια της. Έτσι η πέτρα δεν ξεκόλλησε αλλά βρίσκεται ακόμα στο κεφάλι του Θωρ.

Οι υποθέσεις για την ταυτότητα του αστεριού περιλαμβάνουν τον πολικό αστέρα , τον πλανήτη Αφροδίτη, τον Σείριο και το αστέρι Ρίγκελ που σχηματίζει το δάχτυλο του ποδιού στον αστερισμό του Ωρίωνα.
Αστρίλντ

Αστρίλντ (Astrild), που σημαίνει "Έρωτας" ή "φωτιά", είναι ένα παλιό Σκανδιναβικό όνομα συνώνυμο του Έρωτα ή του Κιούπιντ. Πιθανότατα προέρχεται από τα γραπτά του Σουηδού ποιητή του 17ου αιώνα Γκεόργκ Στιέρνχιελμ, και από τότε χρησιμοποιείται στην Σκανδιναβική ποίηση, κυρίως κατά την εποχή του Μπαρόκ και του Ροκοκό.

Ο Αστρίλντ δεν εμφανίζεται στην Σκανδιναβική μυθολογία. 

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Σγιουφν

Στην Σκανδιναβική μυθολογία, η Σγιουφν ("Sjöfn") είναι μία από τις Ασύνγιουρ. Γίνεται σύντομη αναφορά της στην Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον:

:"Sjaunda er Sjöfn, hon gætir mjök til at snúa hugum manna til ásta, kvenna ok karla, ok af hennar nafni er elskuginn kallaðr sjafni." 

:"Η έβδομη (από τις Ασύνγιουρ) είναι η Σγιουφν. Προσπαθεί να αλλάξει τα μυαλά των ανθρώπων με έρωτα, και των γυναικών και των αντρών, και από το όνομά της ο/η ερωτευμένος/η ονομάζεται "sjafni"."

Δεν είναι ξεκάθαρο αν η Σγιουφν ήταν ποτέ μια μεγάλη θεά. Είναι πιθανό πως ήταν απλά μια άλλη ονομασία για την Φρέγια.

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Δήμος Βουπρασίας

Ο Δήμος Βουπρασίας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Στον δήμο περιλαμβάνονταν εννέα δημοτικά διαμερίσματα και είχε μόνιμο πληθυσμό 10.333 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Πρωτεύουσα του Δήμου ήταν η Βάρδα. Μεγάλα χωριά του δήμου είναι η Μανωλάδα και η Νέα Μανωλάδα.
Βίνταρ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο Βίνταρ ("Vidar" ή "Víðar" ή "Viðarr" ή "Widar") είναι γιος του Οντίν και της γιγάντισσας Γκριντ. Είναι ο θεός της Σιωπής, της Κρυψίνοιας και της Εκδίκησης. Στον αναγεννημένο κόσμο που θα αναδειχθεί μετά το Ράγκναροκ ο Βίνταρ προορίζεται να κυβερνήσει στη θέση του Οντίν και να επαναφέρει την ειρήνη με τη βοήθεια του αδερφού του Βάλι. 

Κατά τη διάρκεια του Ράγκναροκ ο Οντίν καταβροχθίζεται από τον λύκο Φένριρ και ο Βίνταρ εκδικείται τον θάνατό του σκοτώνοντας το τέρας.
Χοντ

Στην Σκανδιναβική μυθολογία ο Χοντ ("Hod") (αρχαία σκανδιναβικά: Hǫðr, προφορά: -"Χωδρ-") ήταν ο τυφλός αδελφός του Μπαλντρ και γιος του Οντίν και της Φρίγκα. 

Ο Χοντ ήταν αυτός που, καθοδηγούμενος από τον Λόκι, πέταξε το βέλος από γκυ που σκότωσε τον Μπαλντρ. Σύμφωνα με τον μύθο, η Φρίγκα έκανε όλες τις υπάρξεις να ορκιστούν πως δεν θα πειράξουν ποτέ τον Μπαλντρ. Όλα τα υπαρκτά πράγματα πήραν τον όρκο εκτός από το γκυ. Η Φρίγκα δεν το θεώρησε σημαντικό. Μια μέρα οι θεοί διασκέδαζαν εκσφεδονίζοντας πράγματα στον Μπαλντρ τα οποία πάντα άλλαζαν κατεύθυνση και ποτέ δεν τον χτυπούσαν. Ο Λόκι, ο οποίος είχε μάθει για την αχίλλειο πτέρνα του Μπαλντρ, έφτιαξε ένα ακόντιο (ή ένα βέλος) από γκυ και βοήθησε τον Χοντ να το ρίξει στον Μπαλντρ. Εξαιτίας αυτού του εγκλήματος ο Οντίν και η γιγάντισσα Ριντ γέννησαν τον Βάλι με σκοπό να σκοτώσει τον Χοντ. Ο Βάλι ενηλικιώθηκε και σκότωσε τον Χοντ μέσα σε μια μέρα.
Ευρωβουλευτής

Ο Ευρωβουλευτής αποτελεί μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι Ευρωβουλευτές επιλέγονται μετά από εκλογές που γίνονται κάθε πέντε χρόνια, ταυτόχρονα όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα έχει 21 έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Κύπρος 6.

*
Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου

Η Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (αγγλικά: "London School of Economics and Political Science", LSE) ή συντομότερα Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (αγγλικά: "London School of Economics") είναι ένα από τα διασημότερα, παγκοσμίως, κέντρα διδασκαλίας και επεξεργασίας της οικονομικής και πολιτικής επιστήμης. Είναι το μόνο πανεπιστήμιο στο Ηνωμένο Βασίλειο που ειδικεύεται στη μελέτη των κοινωνικών επιστημών και έχει παγκόσμια φήμη στον τομέα, αφού συγκαταλέγεται στα καλύτερα και αρτιότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα του κόσμου.
Κολλέγιο Άμερστ

Το Κολλέγιο Άμερστ ("Amherst College") είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα ανθρωπιστικών σπουδών στην πόλη Άμερστ της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ. Το Κολλέγιο Άμερστ λειτουργεί αποκλειστικά ως τετραετές ίδρυμα προπτυχιακών, ενώ το φθινόπωρο του 2012 φοιτούσαν στο κολλέγιο 1.817 φοιτητές. Οι φοιτητές μπορούν να επιλέξουν μαθήματα ανάμεσα από 38 αντικείμενα σπουδών στο πλαίσιο ενός ασυνήθιστα ανοικτού προγράμματος σπουδών. Το Κολλέγιο Άμερστ κατατάσσεται δεύτερο στη λίστα με τα καλύτερα κολλέγια ελευθέριων τεχνών σύμφωνα με το περιοδικό U.S. News & World Report, πίσω από το Κολλέγιο Ουίλιαμς, ενώ κατατάσσεται στη 13η θέση στη λίστα των καλύτερων πανεπιστημίων και κολλεγίων των Ηνωμένων Πολιτειών σύμφωνα με το περιοδικό Forbes.

Το Κολλέγιο Άμερστ είναι ένα από τα παλαιότερα ιδρύματα ανωτάτης εκπαίδευσης στην πολιτεία της Μασαχουσέτης, καθώς ιδρύθηκε το 1821 ύστερα από την προσπάθεια του Ζεφάνια Σουΐφτ Μουρ, προέδρου του Κολλεγίου Ουίλιαμς, να μεταθέσει το κολλέγιο. Μέχρι το 1975, το κολλέγιο ήταν αποκλειστικά για άνδρες, οπότε και έγινε μικτό.

Το κολλέγιο έχει κοντινές σχέσεις με το Κολλέγιο Ουίλιαμς και το Ουεσλεϊανό Πανεπιστήμιο, με τα οποία συνιστά την ομάδα των Μικρών Τριών κολλεγίων. Είναι, επίσης, μέλος του Συνδέσμου Πέντε Κολλεγίων μαζί με το Κολλέγιο Χάμσαϊρ, το Κολλέγιο Μάουντ Χόλιοουκ, το Κολλέγιο Σμιθ και το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Άμερστ.

Από το Άμερστ έχουν αποφοιτήσει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευρωβουλευτής Σταύρος Λαμπρινίδης.
Μεσοπόλεμος

thumb|right|280px|Πολιτικός χάρτης της Ευρώπης κατά την περίοδο μεσοπολέμου.
Με την έννοια Μεσοπόλεμος (λατ.: Interbellum / αγγλ.: "Interwar period" / γερ.: "Zwischenkriegszeit" / γαλλ.: "Entre-deux-guerres") αναφερόμαστε στη χρονική περίοδο μεταξύ Πρώτου και Δευτέρου Παγκοσμίων Πολέμων. Την περίοδο αυτή συγκλόνισε η οικονομική κρίση του 1929. Παράλληλα, το κίνημα του αναθεωρητισμού οδήγησε στην άνοδο του αυταρχισμού και του εθνικισμού που κορυφώθηκε με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρονολογικά υφίσταται από τα τέλη του 1918 έως τα τέλη του 1939.
Χέρμοντ

Στην Σκανδιναβική μυθολογία ο Χέρμοντ ο Γενναίος ("Hermód" ή "Hermóðr") παρουσιάζεται ως θεός μόνο στην εξιστόρηση ενός περιστατικού, όταν στέλνεται ως αγγελιοφόρος του Οντίν να μάθει ποια λύτρα θα ζητούσε η Χελ για να δεχτεί να επιστρέψει τον Μπαλντρ στο Άσγκαρντ. 

Ο Χέρμοντ αποκαλείται εκεί ‘γιος’ του Οντίν στα περισσότερα χειρόγραφα. Επίσης σε άλλο σημείο αποκαλείται αδερφός του Μπαλντρ. 

Σύμφωνα λοιπόν με την ιστορία ο Χέρμοντ ίππευσε το Σλέιπνιρ, το άλογο του Οντίν, για εννιά νύχτες μέσω βαθιών και σκοτεινών κοιλάδων ως την γέφυρα Γκγιουλλ, που καλυπτόταν από χρυσό. Η γέφυρα φυλασσόταν από την παρθένα Μοντγκούντ, η οποία είπε στον Χερμόντ πως ο Μπαλντρ είχε ήδη διασχίσει τη γέφυρα.

Φτάνοντας στην πύλη της Χελ ο Χέρμοντ κατέβηκε από το άλογο, έσφιξε την ζώνη της σέλας του, ανέβηκε ξανά και παρακίνησε το Σλέιπνιρ να πηδήξει την πύλη. Όταν εισήλθε στην αίθουσα της Χελ είδε τον Μπαλντρ να κάθεται στην πιο τιμημένη θέση. Ικέτευσε την Χελ να απελευθερώσει τον Μπαλντρ αναφέροντας τον θρήνο των Εσίρ. Τότε η Χελ ανακοίνωσε πως θα τον αφήσει μόνο αν όλα τα πράγματα, νεκρά ή ζωντανά, έκλαιγαν γι αυτόν . 

Ο Μπαλντρ έδωσε στον Χέρμοντ το δαχτυλίδι Ντράουπνιρ με το οποίο είχε αποτεφρωθεί για να το δώσει στον Οντίν. Η Νάννα του έδωσε δώρα και ένα λινό φόρεμα για την Φρίγκα και ένα δαχτυλίδι για τη Φούλα. Μετά από αυτά ο Χέρμοντ επέστρεψε στον πάνω κόσμο με το μήνυμά του.
Χέιμνταλ

Ο Χέιμνταλ (Heimdallr, το πρόθεμα "Heim"- σημαίνει κόσμος και το επίθεμα –"dallr" είναι αβέβαιης προέλευσης, ίσως σημαίνει πόλος, ίσως φωτεινός) είναι ένας από τους θεούς της Σκανδιναβικής μυθολογίας. Είναι ο φύλακας των θεών και σε περίπτωση κινδύνου θα φυσήξει στο Γκγιάλλαρχορν. Οι αισθήσεις του είναι τόσο οξείς που μπορεί να ακούσει το γρασίδι να αναπτύσσεται και μπορεί να δει μέχρι το τέλος του κόσμου. Κοιμάται πολύ λίγο και φυλάει καθημερινά την Γέφυρα Μπιφρόστ. 

Ήταν ο γιος εννέα διαφορετικών μητέρων (πιθανόν των εννέα κορών του Εγκίρ) και ονομαζόταν ο Λευκός Θεός. 

Σύμφωνα με το πεπρωμένο του ο Χέιμνταλ θα είναι ο τελευταίος από τους θεούς που θα πεθάνει στο Ράγκναροκ όταν θα αλληλοσκοτωθεί με τον Λόκι.
Χούλντρα

Στην Σκανδιναβική λαϊκή παράδοση η χούλντρα ("huldra", Νορβηγική λέξη με ρίζα τη λέξη καλυμμένος ή μυστικός) ή σκόγκσρα/σκόγκσφρου ("skogsrå ή skogsfru", σουηδική λέξη που σημαίνει «κυρία του δάσους») ή Ταλλεμάγια ("Tallemaja"), είναι ένα σαγηνευτικό πλάσμα του δάσους. Αν την δεις από μπροστά είναι μια εκπληκτικά όμορφη, συχνά γυμνή γυναίκα με μακρυά καστανοκόκκινα μαλλιά, αλλά αν τη δεις από πίσω είναι κούφια σαν τον κορμό γέρικου δέντρου. Στην Νορβηγία έχει ουρά αγελάδας, το ίδιο και στη Σουηδία όπου άλλες φορές έχει ουρά αλεπούς. Η χούλντρα δελεάζει τους άντρες να περπατήσουν μες στο δάσος και να κάνουν σεξ μαζί της. Αν ικανοποιηθεί μπορεί να δώσει κάποιο δώρο στον άντρα. Η σχέση όμως αυτή μπορεί να επιφέρει και τρέλα. Σύμφωνα με μια πιο θετική πλευρά μπορεί να προσφέρει καλό κυνήγι, πράγμα που μάλλον ήταν και η πρωταρχική της λειτουργία. Ένα φύσημα από χούλντρα στην οπή του τουφεκιού κυνηγού έφερε ως αποτέλεσμα το όπλο αυτό να μην αστοχήσει ποτέ πια. 

Επίσης η Χούλντρα ήταν καλή με τους καρβουνιάρηδες που ήθελαν να αναπαυτούν. Πρόσεχε τα κάρβουνα όταν ο καρβουνιάρης κοιμόταν και αν κάτι πήγαινε στραβά χτυπούσε την πόρτα και τον ξύπναγε. Σε αντάλλαγμα ο καρβουνιάρης έπρεπε να μοιραστεί τις προμήθειές του μαζί της, αφήνοντάς τις σε συγκεκριμένο σημείο. Γενικά η χούλντρα μπορεί να ήταν πολύ καλή, ιδιαίτερα αν τύχαινε σεβασμού. 

Αντίθετα με τα παραπάνω η χούλντρα δεν είναι αρεστή από τον Σκανδιναβό θεό Οντίν, του οποίου η κύρια ασχολία μετά την εισαγωγή του Χριστιανισμού στην Σκανδιναβία ήταν να κυνηγάει και να σκοτώνει όσες περισσότερες χούλντρα ήταν δυνατόν. Η αιτιολογία για την αντιπάθεια αυτή δεν εξηγείται ποτέ καθαρά.


Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Λοφν

Στη Σκανδιναβική μυθολογία η Λοφν ("Lofn") είναι μία από τις Ασύνγιουρ. Σύντομη αναφορά στο όνομά της γίνεται στην Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον. 

:"Átta Lofn, hon er svá mild ok góð til áheita at hon fær leyfi af Alföðr eða Frigg til manna samgangs, kvenna ok karla, þótt áðr sé bannat eða þvertekit. Fyrir því er af hennar nafni lof kallat, ok svá þat er lofat er mjök af mönnum".

:"Η όγδοη είναι η Λοφν. Είναι τόσο ευγενική και καλή να την επικαλεστείς που έχει άδεια από τον πατέρα όλων και την Φρίγκα να ενώνει άντρες και γυναίκες για τους οποίους ο γάμος ήταν απαγορευμένος ή αφορισμένος. Από το όνομά της προέρχεται η λέξη «άδεια» επίσης ότι επαινείται πολύ από τους άντρες."

Δεν είναι ξεκάθαρο αν ποτέ η Λοφν ήταν μια μείζων θεά. Είναι πιθανόν να ήταν απλά άλλη μια ονομασία για την Φρέγια.

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας
Όσκαρ Λαφοντέν

Ο Όσκαρ Λαφοντέν (* 16 Σεπτεμβρίου 1943) είναι Γερμανός πολιτικός (Η Αριστερά). Μαζί με τον Λόταρ Μπίσκι ανέλαβε το 2007 την ηγεσία του κόμματος.
Γεράσιμος Αρσένης

Ο Γεράσιμος Αρσένης (30 Μαΐου 1931 - 19 Απριλίου 2016) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υπουργός.
Γιοτουνχέιμ

Το Γιοτουνχέιμ (Jotunheim, αρχαία σκανδιναβικά: Jǫtunheimr) είναι ο κόσμος των γιγάντων (δύο τύποι: βράχων και πάγων, που συλλογικά ονομάζονται Γιοτούν) στη Σκανδιναβική μυθολογία. Από εκεί οι γίγαντες απειλούν τους ανθρώπους στο Μίντγκαρντ και τους θεούς στο Άσγκαρντ (από τους οποίους χωρίζονται από τον ποταμό Ίρβινγκ). 

Η βασική πόλη του είναι το Ούτγκαρντ. Στο Γιοτουνχέιμ βρίσκονταν και οι περιοχές Γκαστρόπνιρ και Θρυμχέιμ. Κυβερνήτης ήταν ο Βασιλιάς Θρυμ. 

Γιοτουνχέιμεν ("Jotunheimen") είναι και η ονομασία μιας μεγάλης οροσειράς στη Νορβηγία. Η υψηλότερη κορυφή της, το Γκαλντχούπιγκεν (Galdhøpiggen) βρίσκεται σε υψόμετρο 2469 μέτρων και είναι επίσης το υψηλότερο βουνό της Σκανδιναβίας.

Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Εκλογική Εναλλακτική για την Κοινωνική Δικαιοσύνη

Η Εκλογική Εναλλακτική για την Κοινωνική Δικαιοσύνη (γερμ. Arbeit & soziale Gerechtigkeit – Die Wahlalternative, WASG) ήταν ένα πολιτικό κόμμα της Γερμανίας.
Κεραμωτή Νάξου

Η Κεραμωτή είναι χωριό της κεντρικής-ορεινής Νάξου σε υψόμετρο 470-500 μέτρων και 58 κατοίκους (απογραφή 2011). Διοικητικά υπάγεται στο δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων της Περιφερειακής Ενότητας Νάξου της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου (κατά το Σχέδιο Καλλικράτης). Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.

Παλαιότερα ανήκε στην άλλοτε επαρχία Νάξου του νομού Κυκλάδων. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Δρυμαλίας. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί ιδία έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Δρυμαλίας, του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων.Η Κεραμωτή μαζί με την Απείρανθο, Κόρωνο και Κωμιακή αποτελούν τα σμυριδοχώρια (εξόρυξης σμύριδας) της Νάξου. Κατά την απογραφή του 2001 είχε 76 κατοίκους. Βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του νησιού και συνδέεται μέσω της διασταύρωσης Σταυρού Κεραμωτής με τρεις επαρχιακούς δρόμους με τα χωριά Απείρανθο, Κόρωνο, Κυνίδαρο και Μονή. Το όνομά της πιθανόν να οφείλεται στη μορφή οικισμού που μοιάζει ως κέραμος να επιστέφει χαμηλού λόφου.

Βόρεια και Νότια της Κεραμωτής δημιουργούνται οι δύο σημαντικοί ποταμοί της Νάξου ο ένας από το όρος Κόρωνος και ο άλλος από το όρος Φανάρι. Οι δύο αυτοί ποταμοί συνδέονται στο δυτικό άκρο του χωριού στη θέση "διποτάματα" οπότε και συνεχίζει ενιαία το δυτικό ρου, δημιουργώντας το μοναδικό καταράκτη στη Νάξο ύψους 6 μέτρων, όπου συνεχίζοντας φθάνει στο χωριό Εγγαρές αρδρεύοντας τη περιοχή πριν καταλήξει στη θάλασσα. 
right|thumb|344x344px|Κατταρράκτης στην Κεραμωτή Νάξου.

Ο κάτοικος ονομάζεται Κεραμιώτης - Κεραμιώτισσα. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία. Διαθέτει μονοθέσιο δημοτικό σχολείο, που σήμερα παραμένει κλειστό λόγω έλλειψης παιδιών. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο όπου και στο περίβολο του ναού υφίσταται και εμπλουτίζεται λαογραφικό μουσείο. Η ηλεκτροδότηση του χωριού έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ενώ η οδική σύνδεση του χωριού με τον οδικό άξονα Χώρας - Απειράνθου - Απόλλωνα, στη δεκαετία του 1970 με επιχορήγηση της Νομαρχίας Κυκλάδων.Στην ίδια αυτή δεκαετία έγινε και η υδροδότηση όλων των οικιών.

Τουριστικού ενδιαφέροντος σημεία στη Κεραμωτή αποτελούν η παλιά γέφυρα του νότιου ποταμού, ο νερόμυλος, το παλαιο "λιοτρίβι" στη πλατεία ("πλάτσα") του χωριού και βεβαίως οι πηγές των δύο ποταμών.
Μετάφραση των Εβδομήκοντα

Απόσπασμα ([[Εσθήρ (βιβλίο)|Εσθήρ]] 2:3-8) από τον [[Σιναϊτικός Κώδικας|Σιναϊτικό Κώδικα]], του 4ου αιώνα [[μ.Χ.]].
Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αποτελεί τη σπουδαιότερη από τις πρώτες μεταφράσεις της "Παλαιάς Διαθήκης" και την πρώτη, στην ουσία, γραπτή μετάφραση από την εβραϊκή στην ελληνιστική κοινή γλώσσα. Η μετάφραση έγινε τον 3ο αιώνα π.Χ. από 72 διγλωσσους Ιουδαίους και μεταγενέστερα περιέλαβε επιπλέον βιβλία, πέρα από αυτά που ανήκουν στον Ιουδαϊκό Βιβλικό κανόνα ("Τανάκ"). Μερικά ταργκούμ που αποτελούσαν μεταφράσεις ή παραφράσεις των Εβραϊκών Γραφών στην αραμαϊκή έγιναν επίσης εκείνη την εποχή.

Συμβολίζεται στην ελληνική βιβλιογραφία ως Ο' (ο αριθμός εβδομήντα στον αλφαβητικό τρόπο αρίθμησης, δηλαδή «κατά τους εβδομήκοντα» απλοποιηση για να ειναι ευμνημονευτος ο αριθμος, αντι Οβ) και στην αγγλική βιβλιογραφία ως LXX (ο αριθμός εβδομήντα στον λατινικό τρόπο αρίθμησης, ή αλλιώς "Septuaginta").
Νορν

thumb|right|285px|Οι Νορν
Οι Νορν (norn, πληθυντικός nornir) της σκανδιναβικής μυθολογίας είναι τρεις γριές που ονομάζονται Ουρντ ("Urd", δηλαδή "αυτό που έχει γίνει"), Βερντάντι ("Verdandi", "αυτό που γίνεται") και Σκουλντ ("Skuld", "το πρέπον").

Κατοικούν κάτω από τις ρίζες του Υγκντράσιλ, του παγκόσμιου δέντρου στο κέντρο του κόσμου (αν και κάποιες διηγήσεις αναφέρουν πως ζουν πάνω από τη Γέφυρα Μπιφρόστ), όπου υφαίνουν το κέντημα των μοιρών. Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι μια κλωστή στον αργαλειό τους, και το μήκος της κλωστής είναι το μήκος της ζωής του προσώπου.

Έτσι καθετί έχει τον προορισμό του στη Σκανδιναβική θρησκεία: ακόμα και οι θεοί έχουν τις δικές τους κλωστές, αλλά οι νορν δεν τους αφήνουν να τις δουν. Αυτή η υποταγή των θεών σε μια δύναμη πέρα από τον έλεγχό τους και η συνέπειά της, ότι δηλαδή και αυτοί θα έχουν ένα τέλος, είναι μείζονα θέματα της λογοτεχνίας που περιβάλλει τη σκανδιναβική μυθολογία.

Οι τρεις υφάντρες γριές που ελέγχουν το πεπρωμένο υπάρχουν σε ένα βαθύ μυθικό επίπεδο, αν και πιθανά όχι τόσο παλιό όσο η τέχνη της υφαντουργίας. Το αντίστοιχο των Νορν στους Έλληνες ήταν οι Μοίρες, που ήταν γνωστές στους Ρωμαίους ως Πάρκε ("Parcae").

Στον "Μάκβεθ" του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ τρεις αδερφές λένε στον πρωταγωνιστή το πεπρωμένο του.

Σκουλντ ονομάζεται και μια βαλκυρία.
Παλαιά Διαθήκη

Ο όρος Παλαιά Διαθήκη δηλώνει την αρχαιότερη από τις δύο συλλογές βιβλίων που αποτελούν την χριστιανική Αγία Γραφή, η οποία και αναφέρεται ειδικότερα στην αποκάλυψη του Θεού (Γιαχβέ), και στην αρχική συνδιαλλαγή του με το "περιούσιο" έθνος Ισραήλ, με σκοπό να ευλογηθεί πρώτα αυτό και στη συνέχεια όλη η ανθρωπότητα. Τα βιβλία που συγκροτούν την Παλαιά Διαθήκη, γράφτηκαν από διάφορους συγγραφείς σε διάστημα αρκετών εκατονταετηρίδων. Συνώνυμες ονομασίες είναι επίσης οι όροι Εβραϊκές Γραφές, Εβραϊκή Βίβλος —με βάση την προέλευση των συγγραφέων— και Δεύτερη Διαθήκη. Η Τορά αποτελεί την βάση της Παλαιάς Διαθήκης (βλέπε Πεντάτευχος).

Ο εβραϊκός Βιβλικός όρος ("brit") που αποδίδεται "διαθήκη" σημαίνει «συνθήκη, συμμαχία, σύμβαση ή συμφωνία». Έτσι, στη Βίβλο ο όρος χρησιμοποιείται για να δηλώσει την συμφωνία που συνάπτει ο Θεός είτε με μεμονωμένα άτομα είτε συλλογικά το λαό Ισραήλ και στοχεύει στη δημιουργία των προϋποθέσεων για τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας. 

Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης αποτέλεσαν τις μοναδικές Ιερές Γραφές που χρησιμοποιήθηκαν από τον Ιησού Χριστό, τους αποστόλους και την πρωτοχριστιανική κοινότητα. Η πρώτη χριστιανική εκκλησία αποκαλούσε αυτό το σύνολο των προγενέστερων βιβλίων «ο Νόμος και οι Προφήτες» ή απλά «οι Γραφές». Περίπου από τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο όρος «"Παλαιά" Διαθήκη» άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτερα για τις Γραφές που είχαν ολοκληρωθεί πριν τον Χριστό. Αυτός ο όρος χρησιμοποιήθηκε σε αντιδιαστολή προς τη χρονικά μεταγενέστερη Καινή Διαθήκη, τη συλλογή των βιβλίων που αναφέρονται στην εκπλήρωση των επαγγελιών της παλαιάς και τη σύναψη της νέας διαθήκης δια του Ιησού Χριστού, μιας συμφωνίας μεταξύ Θεού και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Η αρχαιότερη μετάφραση του εβραϊκού κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης έγινε στην ελληνική γλώσσα και έχει επικρατήσει να ονομάζεται "Μετάφραση των Εβδομήκοντα."
Κιλίκιες Πύλες

Κιλίκιες Πύλες ονομάζονται τα στενά περάσματα-δίοδοι των απόκρημνων βουνών της Κιλικίας από τα οποία οι αρχαίοι κάτοικοι της χώρας επικοινωνούσαν με τις όμορες αρχαίες χώρες Λυκαονία, Καππαδοκία και Συρία.

Κυριότερες εξ αυτών ήταν τρεις προς Β. στην οροσειρά του Ταύρου προς Λυκαονία και Καππαδοκία και ακόμη δύο ΝΑ στην οροσειρά του Αμανού όρους προς Συρία καλούμενες και Αμανίδες Πύλες. Εξ εκείνων του Ταύρου σημαντικότερη ήταν η ανατολική μεταξύ των Τυάνων (αρχ. πόλη της Καππαδοκίας) και Ταρσού (πόλης της Κιλικίας) με υψόμετρο 1000μ. καλούμενη σήμερα Γκιουλέκ Μπογκάζ.

Τη δίοδο αυτή που ο Ξενοφών χαρακτήριζε αδιάβατη διάβηκε η στρατιά του Κύρου του νεότερου το 401 π.Χ. και η στρατιά του Μ. Αλέξανδρου το 333πΧ. Αργότερα, κατά τους Αραβοβυζαντινούς πολέμους, η κατοχή των οχυρών που δέσποζαν στα περάσματα αυτά έπαιξε σημαντικό ρόλο.

Από δε τις Αμανίδες Πύλες ονομαστές στρατιωτικές διαβάσεις ήταν οι κατ΄ επανάληψη εκείνες του Μ. Αλεξάνδρου για στρατηγικούς λόγους και η κατά το 314 π.Χ. γενόμενη υποχώρηση του Αντιγόνου της Συρίας μετά την ανεπιτυχή εισβολή του στα εδάφη που κατείχε τότε ο Πτολεμαίος.
Ουλλρ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο Ουλλρ είναι γιος της Σιφ και θετός γιος του Θωρ. Παρόλο που οι επιζώσες πηγές είναι λίγες θεωρείται πως σε κάποιο σημείο υπήρξε μείζων θεός. 

Στην Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον υπάρχει μια σύντομη περιγραφή του Ουλλρ.

: "Ullr heitir einn, sonr Sifjar, stjúpsonr Þórs. Hann er bogmaðr svá góðr ok skíðfœrr svá at engi má við hann keppask. Hann er ok fagr álitum ok hefir hermanns atgervi. Á hann er ok gott at heita í einvígi". 

: " Ο Ουλλρ, γιος της Σιφ και θετός γιος του Θωρ, είναι επίσης ένας. Είναι τόσο καλός τοξότης και δρομέας του σκι που κανείς δεν μπορεί να τον ανταγωνιστεί. Είναι επίσης όμορφος στην εμφάνιση και έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός πολεμιστή. Είναι επίσης καλό να τον επικαλεστείς σε μονομαχίες. "

Ο Σνόρρι πληροφορεί τους αναγνώστες του επίσης πως ο Ουλλρ μπορεί να αποκληθεί και θεός του σκι, θεός του τόξου, θεός του κυνηγιού και θεός της ασπίδας. Αντίστοιχα μια ασπίδα μπορεί να αποκληθεί και το πλοίο του Ουλλρ.


Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Κλάους Ερνστ

Ο Κλάους Ερνστ ("Klaus Ernst", Μόναχο, 1 Νοεμβρίου 1954) είναι Γερμανός συνδικαλιστής και πολιτικός (Η Αριστερά). Πριν ο οικονομολόγος Ερνστ ήταν από το 2005 μέχρι το 2007 πρόεδρος του αριστερού κόμματος Εκλογικής Εναλλακτικής για την Κοινωνική Δικαιοσύνη (WASG), μέχρι που αυτό ενώθηκε με το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS).
Θρουντρ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία η Θρουντρ (σωστότερα Θρουδρ,"Þrúðr") ήταν κόρη του Θωρ και της Σιφ. Ήταν μια βαλκυρία που υπηρετούσε τους εϊνχέργιαρ στη Βαλχάλλα. 

Η Θρουντρ δόθηκε ως υπόσχεση στον Άλβις, ένα νάνο, και ως αντάλλαγμα ο Άλβις κατασκεύασε όπλα για τους θεούς. Ο Θωρ μηχανεύτηκε ένα σχέδιο για να εμποδίσει τον γάμο μεταξύ του Άλβις και της κόρης του. Του είπε πως εξαιτίας του μικρού του ύψους έπρεπε να αποδείξει πως διέθετε σοφία. Ο Άλβις συμφώνησε και ο Θωρ τον έβαλε σε δοκιμασίες που διήρκεσαν ως την ανατολή του ηλίου. Όλοι οι νάνοι όμως που εκτίθενται στο ηλιακό φως μετατρέπονται σε πέτρες και έτσι ο Άλβις απολιθώθηκε και η Θρουντρ παρέμεινε ανύπαντρη. 

Η Θρουντρ αναφέρεται στην Έντα του Σνόρρι Στούρλουσον.
Αντώνης Σαμαράς

Ο Αντώνης Σαμαράς (Αθήνα, 23 Μαΐου 1951) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας (20 Ιουνίου 2012 - 26 Ιανουαρίου 2015) μετά τη νίκη του στις εκλογές 2012.
Επίσης διετέλεσε πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας (29 Νοεμβρίου 2009 - 5 Ιουλίου 2015) και της Πολιτικής Άνοιξη καθώς και ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (1 Ιουλίου 2004 - 1 Οκτωβρίου 2007).
Υπηρέτησε ως υπουργός στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα και μετά τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 1990 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών. Μετά από διαφωνία με τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για το χειρισμό του μακεδονικού ονοματολογικού ζητήματος αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1992. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους παραιτήθηκε από βουλευτής, αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία και το 1993 ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη στην οποία παρέμεινε πρόεδρος ως τη διάλυση του κόμματος το 2004.
thumb|left|Ο Αντώνης Σαμαράς στην 77η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης
Το 2004 επανήλθε στη Νέα Δημοκρατία ως ευρωβουλευτής και το 2007 επανεξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας. Τον Ιανουάριο του 2009 διορίστηκε υπουργός Πολιτισμού. Στις εσωκομματικές εκλογές του 2009 εξελέγη πρόεδρος του κόμματος και έγινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τον Νοέμβριο του 2011 η Νέα Δημοκρατία έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου και μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012 σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον ίδιο. Στις 5 Ιουλίου 2015, ο Σαμαράς δήλωσε ότι παραιτείται από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Αποτέλεσε έναν από τους πρωταγωνιστές των Ελληνικών συμφωνιών με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, υπερψηφίζοντας τη δανειακή σύμβαση του 2012 και εν συνεχεία συνεργάστηκε με σκοπό τη δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας ως πρωθυπουργός με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Έχει δεχθεί έντονη κριτική για τη στάση του απέναντι στη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, την αντιμνημονιακή ρητορική που υιοθέτησε για τα πρώτα δύο χρόνια από την είσοδο στο πρόγραμμα του ΔΝΤ και το κλείσιμο της ΕΡΤ τον Ιούνιο του 2013.
Μίντγκαρντ

Ως Μίνγκαρντ, επίσης, Μιδγάρδη (από το Miðgarðr "-προφορά: Μίδγαρδρ-" στα αρχαία σκανδιναβικά, Midgård στα δανέζικα και σουηδικά ή Middangeard στα αρχαία αγγλικά) στη σκανδιναβική μυθολογία είναι η ονομασία για τον κόσμο των ανθρώπων. Στην κυριολεξία σημαίνει μέση περίφραξη. Στα Μεσαιωνικά Αγγλικά η ονομασία έγινε "Middel-erde" και από κει προήλθε το σύγχρονο όνομα "Μέση Γη" ή "Middle-earth".

Το Μίντγκαρντ είναι το βασίλειο των ανθρώπων στη Σκανδιναβική μυθολογία. Απεικονίζεται τοποθετημένη κάπου στη μέση του Ύγκντρασιλ και περιβάλλεται από έναν υδάτινο κόσμο ή ωκεανό που είναι αδιαπέραστος. Ο ωκεανός κατοικείται από το γιγάντιο θαλάσσιο ερπετό Γιορμουνγκάντ που είναι τόσο μεγάλο που περικυκλώνει ολόκληρο τον κόσμο δαγκώνοντας την ουρά του (ουροβόρο). Το αρχικό όνομα αυτού που οι σημερινοί ερευνητές ονομάζουν Μίντγκαρντήταν "Μαννχέιμ" ("Mannheim"/το σπίτι των ανθρώπων) αλλά η αρχική έρευνα μπέρδεψε το Μαννχέιμ με το πιο εξέχον κτήριο του, το Μίντγκαρντ, που αρχικά ήταν το όνομα ενός κάστρου στη μέση του Μαννχέιμ.

Απεικονίζεται ως ενδιάμεσος κόσμος μεταξύ του κόσμου των θεών στον ουρανό (Άσγκαρντ) και της κόλασης (Χελχέιμ ή Νίφελχέιμ). Θεωρείται πως δημιουργήθηκε από τη σάρκα και το αίμα του παγωμένου γίγαντα Υμίρ. Η σάρκα του δημιούργησε τη γη και το αίμα του τους ωκεανούς. Συνδέεται με την Ασγάρδη με τη Γέφυρα Μπιφρόστ η οποία φυλάσσεται από τον θεό Χέιμνταλ. 

Σύμφωνα με το θρύλο, όπως καταγράφεται στα ισλανδικά έπη (Έντα), το Μίντγκαρντ θα καταστραφεί στο Ράγκναροκ, τη μάχη που θα σημάνει το τέλος του κόσμου. Ο Γιορμουνγκάντ θα βγει από τον ωκεανό και θα δηλητηριάσει τη γη και τη θάλασσα με το δηλητήριο του προκαλώντας την ανύψωση της θάλασσας που θα σκεπάσει στη γη. Η τελική μάχη θα δοθεί στην κοιλάδα του Βίγκροντ, κατά την οποία το Μίντγκαρντ και σχεδόν όλη η ζωή πάνω του θα καταστραφεί, ενώ η γη θα βυθιστεί στη θάλασσα. 

Το όνομα Μίντγκαρντ έγινε ευρύτερα γνωστό με τη μορφή "Μέση γη" ("Middle-earth") από τον Τόλκιν, που τη χρησιμοποίησε έντονα στις μυθοπλασίες του. Αν και στα βιβλία του Τόλκιν η Μέση γη δεν έχει καμία σχέση με τον Σκανδιναβικό κόσμο.

Το όνομα "middangeard" συναντάται στο αγγλοσαξωνικό επικό ποίημα Μπέογουλφ ("Beowulf"), και είναι η ίδια λέξη με το Μίντγκαρντ της αρχαίας σκανδιναβικής γλώσσας. Αντίστοιχη σημασία έχει και ο ελληνικός όρος "Οικουμένη", ως αναφορά στον γνωστό και κατοικήσιμο κόσμο.
Στωικισμός

Ο Στωικισμός αποτελεί μία σημαντική φιλοσοφική σχολή των Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων (300 π.Χ. – περίπου 250 μ.Χ.), η οποία ιδρύθηκε στην Αθήνα από τον Ζήνωνα τον Κιτιέα με κέντρο την "«Ποικίλη Στοά»" από όπου και πήρε το όνομά της η Σχολή.
Γκιννουνγκαγκάπ

Στη Σκανδιναβική μυθολογία, το Γκιννουνγκαγκάπ (αρχαία σκανδιναβικά: Ginnungagap, προφορά: "Γκιννούγγαγαπ," σημασία: "φαινομενική κενότητα") ήταν το τεράστιο χάσμα που υπήρχε ανάμεσα στο Νιφλχέιμ και το Μουσπελχέιμ πριν τη δημιουργία. Βορείως του Γκιννουνγκαγκάπ βρίσκεται το έντονο κρύο του Νιφλχέιμ, ενώ νοτίως η αφόρητη ζέστη του Μουσπελχέιμ. Στην αρχή του χρόνου, οι δύο τοποθεσίες συναντήθηκαν στο Γκιννουνγκαγκάπ και έτσι η ζέστη συνάντησε τον πάγο και οι παγωμένες σταγόνες έλιωσαν και δημιούργησαν την ύλη έιτρ (eitr), η οποία απέκτησε ζωή στη μορφή του γίγαντα Υμίρ, πατέρα όλων των παγωμένων γιγάντων. Σύμφωνα όμως με τις αρχαίες γραφές το Γκιννουνγκαγκάπ ήταν επίσης ένας γαμιστρωνας
Χελχέιμ

Το Χελχέιμ ή Χέλγκαρντ ( Helgardh, "σπίτι των ομιχλών" ), που είναι επίσης γνωστό ως Χελ, έχει το ίδιο όνομα με τη θεά που το κυβερνά. Στη Σκανδιναβική μυθολογία , το Χελ είναι ένας από τους εννέα κόσμους, κατοικία των νεκρών και κυβερνάται από την Χελ. Είναι γεμάτο με τρεμάμενα και σκιώδη φαντάσματα αυτών που έχουν πεθάνει άδοξα από ασθένειες ή γηρατειά. Το Χέλγκαρντ είναι κρύο και βρίσκεται χαμηλά στη συνολική οριοθέτηση του σύμπαντος. Βρίσκεται κάτω από την τρίτη ρίζα του Υγκντράσιλ και πλησίον των "Χβεργκελμίρ" και "Ναστρόντ".

Δεν είναι σίγουρο αν το Χέλγκαρντ και το Νιφλχέιμ είναι εντελώς διαφορετικά μέρη, αν ένα είναι μέρος του άλλου ή αν είναι και τα δύο ονομασίες του ίδιου μέρους. 


Κατηγορία:Τοποθεσίες της νορβηγικής μυθολογίας
Κατηγορία:Νορβηγική μυθολογία
Αντεργκράουντ

Ο όρος αντεργκράουντ προέρχεται από την αγγλική λέξη "underground" και σημαίνει το υπό το έδαφος, το υπόγειο (λ.χ. «υπόγειος σιδηρόδρομος»).
Στον χώρο της πολιτικής δράσεως, δηλώνει την (συνήθως ένοπλη) παρανομία ή την αντίσταση κατά του κατακτητή σε περίπτωση ξένης κατοχής (λ.χ. οι Γάλλοι «Μακί» κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου).

Στον χώρο της κουλτούρας, το αντεργκράουντ ταυτίζεται με κάθε πολιτιστική έκφραση που κινείται συνειδητά κάτω από τον φλοιό της εκάστοτε κυρίαρχης κουλτούρας ("mainstream"), κάθε ιδιόρρυθμη και εναλλακτική έκφραση. Πολλές φορές ταυτίζεται με την λεγόμενη Αντικουλτούρα ("Counter-Culture").

Το Αντεργκράουντ στην μουσική, την τέχνη και την έντυπη έκφραση έφτασε στην μεγαλύτερη έως σήμερα ακμή του κατά την διάρκεια των δεκαετιών του ’60 και ’70 και ειδικότερα με τα κινήματα των χίπις και του πανκ.
Φερεκύδης

Ο Φερεκύδης, υιός του Βάβυος, ήταν θεογονιστής ποιητής και φιλόσοφος από τη νήσο Σύρο. Ανέπτυξε τη δική του κοσμολογική θεωρία που επηρεάστηκε από τις ορφικές ιδέες, τη θεωρία του Θαλή, τη μυθολογική Θεογονία του Hσιόδου και τις δοξασίες των ιερέων της αρχαίας Aιγύπτου. Κατ’ αυτόν υπάρχουν τρία κοσμογονικά στοιχεία, ο Ζας, ο Χρόνος και η Χθονίη, τρεις Θεοί που «"ήσαν αεί"», δηλαδή υπήρχαν ανέκαθεν μέσα στο Σύμπαν και εξ αυτών γεννήθηκε η πρώτη θεϊκή γενεά, η λεγόμενη «"Πεντάμυχος"». Έγραψε σε ιωνική διάλεκτο.

Ποιητές σαν τον Φερεκύδη, περιγράφοντας τη γένεση και τη ζωή του κόσμου και των θεών έστω και ανεπίγνωστα προσπάθησαν να δώσουν μια εξήγηση της πρώτης αρχής των πραγμάτων.

Τον 6ο π.Χ αιώνα, ο τύραννος της Σάμου Πολυκράτης επέκτεινε την κυριαρχία του και στη Σύρο. Μέσω αυτής της κυριαρχίας ο Φερεκύδης βρέθηκε στη Σάμο όπου δίδαξε τον μεγάλο Πυθαγόρα. Ήταν τέτοια η αγάπη και η ευγνωμοσύνη του Πυθαγόρα προς το δάσκαλο του, που δε δίστασε όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του Φερεκύδη να έρθει στη Σύρο να πάρει τη σορό του και να επιβάλει να ενταφιαστεί στη Δήλο, αφού οι τότε ιερείς τον υπελάμβαναν ως άθεον και αντιστρατευόμενο κατά της τότε θρησκείας (Αμπελάς Τ.). Μέτρησε τον Ήλιο και θεωρείται ο εφευρέτης το πρώτου ηλιακού ρολογιού.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (αγγλικά: "William Shakespeare," ΔΦΑ:" ʃeɪkspɪə", Απρίλιος 1564 - 3 Μαΐου 1616) ήταν Άγγλος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Θεωρείται ευρέως ως ο σημαντικότερος συγγραφέας που έγραψε στην αγγλική γλώσσα και ένας από τους σημαντικότερους δραματουργούς παγκοσμίως. Συχνά αποκαλείται εθνικός ποιητής της Αγγλίας και «Βάρδος του Έιβον». Τα σωζόμενα έργα του, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων συνεργασιών, αποτελούνται από περίπου 38 θεατρικά έργα, 154 σονέτα, δύο μεγάλα αφηγηματικά ποιήματα και πολλά άλλα ποιήματα. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου και ερμηνεύονται περισσότερο συχνά από τα έργα οποιουδήποτε άλλου θεατρικού συγγραφέα.

Δεν έχουν σωθεί παρά λίγες καταγραφές για την ιδιωτική ζωή του Σαίξπηρ και έχουν σημειωθεί σημαντικές εικασίες για ζητήματα όπως η εξωτερική του εμφάνιση, η σεξουαλικότητά του, οι θρησκευτικές του πεποιθήσεις και κατά πόσον τα έργα που του αποδίδονται είναι γραμμένα από άλλους.
Ο Σαίξπηρ έγραψε τα περισσότερα από τα γνωστά έργα του μεταξύ του 1589 και του 1613 και κατάφερε να χειριστεί με απόλυτη δεξιοτεχνία τόσο την κωμωδία όσο και το δράμα και την τραγωδία. Τα έργα του διαπνέονται από μία βαθειά κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και παραμένουν επίκαιρα. Η επίδρασή του, ειδικότερα στην αγγλική λογοτεχνία, θεωρείται τεράστια. Οι Ρομαντικοί αναγνώρισαν την ιδιοφυΐα του και οι Βικτωριανοί τον λάτρεψαν κατά τρόπο που ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω αποκάλεσε «βαρδολατρεία».
Εξαπλά

Τα Εξαπλά αποτελούν έργο του διακεκριμένου και πολυγραφότατου λόγιου Ωριγένη. Τα Εξαπλά αποτελούσαν μια κολοσσιαία "πολύγλωττη" (πολυγλωσσική) έκδοση των Εβραϊκών Γραφών σε 50 τόμους και γράφτηκαν γύρω στο 245 Κ.Χ. Ο Ωριγένης ταξινόμησε τα Εξαπλά σε έξι παράλληλες στήλες οι οποίες περιείχαν: (1) το εβραϊκό και το αραμαϊκό κείμενο σε τετράγωνη γραφή, (2) το ίδιο κείμενο με ελληνικούς χαρακτήρες, (3) την ελληνική μετάφραση του Ακύλα, (4) την ελληνική μετάφραση του Συμμάχου, (5) τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα την οποία αναθεώρησε ο Ωριγένης σημειώνοντας τις αποκλίσεις της (προσθήκες ή παραλείψεις) από το εβραϊκό ώστε να καταδείξει τη σχέση των δύο κειμένων και (6) την ελληνική μετάφραση του Θεοδοτίωνα.

Ο λόγιος των χειρογράφων της Αγίας Γραφής Τζον Χορτ σχολιάζει: «Με αυτόν το συνδυασμό κειμένων, ο Ωριγένης έλπιζε ότι θα έριχνε φως στο νόημα πολλών περικοπών οι οποίες είτε θα δημιουργούσαν σύγχυση στον Έλληνα αναγνώστη είτε θα τον παροδηγούσαν αν είχε διαθέσιμη μόνο τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα». Αντιθέτως, ο καθ. Καλαντζάκης θεωρεί ότι μία από τις αιτίες της αναθεώρησης ήταν να χρησιμοποιηθεί για την "αντίκρουση από μέρους των χριστιανών των περί αναξιοπιστίας της Μεταφράσεως των Ο' ιουδαϊκών διαβολών".

Σήμερα σώζονται μόνο μερικά αποσπάσματα από αυτό το τεράστιο έργο, το οποίο εξαφανίσθηκε μετά την αραβική κατάκτηση της Καισάρειας της Παλαιστίνης το έτος 638 μ.Χ..

Μια επιστημονική Αναδημοσίευση των αποσπασμάτων των Εξαπλών είναι τώρα στην προετοιμασία από το "Hexapla Institute".
Δαβίδ του Ντινάν

Ο Δαβίδ του Ντινάν (David de Dinant; 1160 - 1217) ήταν Γάλλος σχολαστικός πανεπιστημιακός, γεννημένος στο Βέλγιο. 

Προσπαθώντας να εφαρμόσει στην εκκλησιαστική διδασκαλία τις αριστοτελικές αρχές (από τα πρόσφατα τότε μεταφρασμένα από τα αραβικά στα λατινικά «Φυσικά»), κατέληξε εκτός Χριστιανισμού σε έναν υλιστικό Πανθεϊσμό, όπου δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ «δημιουργού» και «δημιουργήματος» και ο Θεός ταυτίζεται με την αρχική υλική υπόσταση του κάθε όντος (ως «materia prima» σε μία τρισυπόστατη πραγματικότητα «ύλη» - «νους» - «Θεός » στην οποία η τρίτη υπόσταση εμπεριέχει όλες τις άλλες).

Για αυτές τις θέσεις του, που θεωρήθηκαν «ειδωλολατρικές», αφορίστηκε το 1209 από την Καθολική Εκκλησία. Το επόμενο έτος, που επίσης κάηκαν ζωντανοί δεκάδες πανθεϊστές Αμαλρικιανοί ή «Αμαυριανοί» (οπαδοί του φιλόσοφου Αμαλρίκου - Amalric de Bena), απαγορεύθηκε στο Παρίσι με παπική Βούλα η οποιαδήποτε ασχολία με την φιλοσοφία του Αριστοτέλους και καταστράφηκαν σε δημόσια πυρά τα βιβλία «Quaternuli» και «De Tomis, seu Divisionibus» του Δαβίδ του Ντινάν που είχε φύγει από την χώρα για να γλιτώσει την ζωή του και έκτοτε κανείς δεν γνωρίζει γι’ αυτόν.
Μόριτς Μπλάιμπτροϊ

O Μόριτς Μπλάιμπτροϊ ("Moritz Johann Bleibtreu", γενν. 13 Αυγούστου 1971) είναι Γερμανός ηθοποιός.
Unicode

Στους υπολογιστές, το διεθνές πρότυπο Unicode στοχεύει στην κωδικοποίηση όλων των συστημάτων γραφής που χρησιμοποιούνται στον πλανήτη, ώστε να γίνει δυνατή η αποθήκευση -στη μνήμη ενός υπολογιστή- γραπτού κειμένου όλων των γλωσσών συμπεριλαμβανομένων και συμβόλων επιστημών, όπως μαθηματικά, φυσική κτλ. 

Η καθιέρωση του Unicode είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο αφού σκοπεύει να αντικαταστήσει όλες τις υπάρχουσες κωδικοποιήσεις συνόλων χαρακτήρων, οι οποίες έχουν περιορισμούς που τις καθιστούν προβληματικές για χρήση σε πολυγλωσσικά υπολογιστικά συστήματα.

Παρά τα τεχνικά προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί το Unicode έχει καθιερωθεί ως το πιο πλήρες σύνολο χαρακτήρων και ως η προτιμότερη κωδικοποίηση σε πολυγλωσσικό λογισμικό. Πολλά πρόσφατα πρότυπα όπως το XML, καθώς και λογισμικό συστήματος όπως λειτουργικά συστήματα, έχουν υιοθετήσει το Unicode για να αναπαριστούν εσωτερικά κείμενο.