Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Οπ Αρτ

Η Οπ Αρτ ("Op Art") είναι μια μορφή αφηρημένης, γεωμετρικής τέχνης που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1960. Σκοπός της Οπ Αρτ είναι κυρίως η πρόκληση του θεατή μέσω φαινομένων οπτικής απάτης και οπτικών ψευδαισθήσεων, συχνά σε ασπρόμαυρες συνθέσεις. Ως καλλιτεχνικό ρεύμα, θεωρείται σε ένα βαθμό συγγενές των κινημάτων του κονστρουκτιβισμού και του νεοπλαστικισμού. 

Ο όρος "Οπ Αρτ" (από το Optical Art) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1964, στο περιδικό "Time", ωστόσο έργα που ανήκουν σήμερα στο καλλιτεχνικό ύφος της Οπ Αρτ είχαν αρχίσει να δημιουργούνται μερικά χρόνια νωρίτερα. Ως πρώτα πρώιμα δείγματα του ρεύματος της Οπ Αρτ θεωρούνται οι πίνακες του Βικτώρ Βαζαρελί, κατά τη δεκαετία του 1930 και συγκεκριμένα έργα όπως η "Ζέβρα" (1938), μία ασπρόμαυρη σύνθεση που δίνει την αίσθηση μιας τρισδιάστατης εικόνας.

Το 1965, μία έκθεση -- υπό τον γενικό τίτλο "The Responsive Eye" -- αποτελούμενη αποκλειστικά από έργα της Οπ Αρτ διοργανώθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης, γεγονός που ενίσχυσε σημαντικά τη θέση της Οπ Αρτ και την κατέστησε αρκετά δημοφιλή. 

Η Bridget Riley αποτελεί ίσως την σημαντικότερη εκπρόσωπο της Οπ Αρτ, μαζί με τους Jesus-Rafael Soto, Cruz Diez, Youri Messen-Jaschin, Julio Le Parc, Agam, Daniel Burren, Nicolas Schöffer και Richard Anuszkiewicz.
Ετρουσκική μυθολογία

Οι Ετρούσκοι ήταν μια φυλή βόρειων Ιταλών που ενσωματώθηκαν τελικά στη Ρώμη. Πολλές από τις θεότητές τους τελικά απότέλεσαν μέρος του Ρωμαϊκού πάνθεου.

Από τη στιγμή που δεν έχουν επιβιώσει Ετρουσκικά λογοτεχνικά κείμενα, παρά μόνο δύο ανολοκλήρωτα κείμενα και ένας μέτριος αριθμός επιγραφών, η Ετρουσκική γλώσσα δεν είναι ακόμα ικανοποιητικά κατανοήσιμη. Τα έργα νεώτερων Λατίνων συγγραφέων πάνω στην Ετρουσκική θρησκεία θα μπορούσαν να είχαν καλύψει το κενό, αλλά κανένα από αυτά δεν διασώθηκε.

Οποιαδήποτε σύγχρονη συζήτητση για την Ετρουσκική μυθολογία πρέπει να βασιστεί στην έκδοση του "Praenestine cistae": περίπου δύο ντουζίνες από φυλλάδια του "Corpus Speculorum Etruscorum" έχουν κάνει την εμφανισή τους. Ιδιαίτερα Ετρουσκικές μυθολογικές και θρησκευτικές μορφές εμφανίζονται στο "Lexicon Iconographicum Mythologiae Classicae". Επίσης, πρόσφατα, έχει δοθεί μια πιο επίσημη παρουσίαση των Ετρουσκικών επιγραφών από τον Helmut Rix ("Etruskische Texte").
Βούλα Ζουμπουλάκη

Η Βούλα Ζουμπουλάκη (Κάιρο, 24 Σεπτεμβρίου 1924 - Αθήνα, 7 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, σύζυγος του Δημήτρη Μυράτ (νυμφ. 1951).
Πωλ Σεζάν

Ο Πωλ Σεζάν (, 19 Ιανουαρίου 1839 – 22 Οκτωβρίου 1906) ήταν σημαντικός Γάλλος ζωγράφος. Το έργο του αντιπροσωπεύει την μετάβαση από τον ιμπρεσιονισμό στο κίνημα του κυβισμού.
Ουρανία

Στην Ελληνική μυθολογία, η Ουρανία είναι μία από τις εννιά ιερές Μούσες του Ελικώνα, κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. Θεωρούνταν ιδεατή ανθρωπόμορφη θεά, εφευρέτης και προστάτης της Αστρονομίας και της Αστρολογίας. 

Συνήθως απεικονίζεται φορώντας αστεροειδή στέφανο και εσθήτα κυανή, κρατώντας στο αριστερό χέρι παγκόσμια σφαίρα και στο δεξιό διαβήτη, που αποτελούν και τα «ιερά» σύμβολά της. Ζωγράφιζαν την Ουρανία στεφανωμένη με αστέρια και προμετωπίδιο, μπλε φόρεμα, μπροστά της τρίποδα που επάνω είχε την ουράνια σφαίρα και διαβήτη.

Φέρεται ως μητέρα του Υμεναίου, από τον Διόνυσο, και του Λίνου από τον Απόλλωνα.

Οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν στην Ουρανία και μαντικές δυνάμεις. Κατοικία της ήταν ο ουράνιος θόλος, εξ ου και το όνομά της.

Επίσης «Ουρανίδες» ή «Ουρανίωνες» ονόμαζαν οι αρχαίοι τους 6 γιους και τις 7 κόρες του Ουρανού και της Γαίας, δηλαδή τους Τιτάνες (Ωκεανός, Κοίος, Υπερίων, Κρίος, Ιαπετός, Κρόνος) και τις Τιτανίδες (Τηθύς, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη, Διώνη και Θεία). Tην ίδια δε ονομασία απέδιδαν εξ ίσου και σε όλους τους θεούς που κατοικούσαν στον ουρανό («"Θεοί Ουρανίωνες"», Ιλιάδα Α 570).
Απόκρυφα

Με τον γενικό όρο Απόκρυφα, ονομάζονται αρχαία κείμενα θρησκευτικού περιεχομένου που έχουν αποκλεισθεί από τον Κανόνα της Αγίας Γραφής. Οι χριστιανικές εκκλησίες θεωρούν ότι τα κείμενα αυτά έχουν συνταχθεί κατ' απομίμηση των κανονικών βιβλίων της Αγίας Γραφής και έχουν αποκλειστεί από τους κανόνες τους. Κατά κύριο λόγο, οι ερευνητές θεωρούν ότι τα βιβλία αυτά συντάχθηκαν μεταξύ του 2ου π.Χ. και του 4ου μ.Χ. αιώνα από Ιουδαίους και χριστιανούς συγγραφείς (αν και συνέχισαν να γράφονται ανάλογα κείμενα μέχρι και τον 13ο αιώνα μ.Χ.), οι οποίοι με απομίμηση του τίτλου, του ονόματος του συγγραφέα, της μορφής και του περιεχομένου, επιδίωκαν να εξασφαλίσουν στα έργα τους κανονικό κύρος. Τα βιβλία αυτά διακρίνονται σε απόκρυφα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.
Οι Προτεστάντες χριστιανοί, ονομάζουν «ψευδεπίγραφα» τα ως «απόκρυφα» χαρακτηριζόμενα βιβλία της Π. Διαθήκης από τους Ορθόδοξους και τους Ρωμαιοκαθολικούς, ενώ ως «απόκρυφα» χαρακτηρίζουν συνήθως τα ονομαζόμενα από τους Ρωμαιοκαθολικούς «δευτεροκανονικά» και από τους Ορθόδοξους «αναγιγνωσκόμενα» ή «δευτεροκανονικά» βιβλία της Π. Διαθήκης.
Ιωάννης Β΄ Κομνηνός

Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός ή Ιωάννης ο Καλός ή Καλοϊωάννης (13 Σεπτεμβρίου 1087 - 8 Απριλίου 1143) ήταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου (1118 - 1143). Ιωάννης Β΄ Κομνηνός, τρίτο παιδί και ο πρώτος γιος (και διάδοχος) του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και της συζύγου του Ειρήνης Δούκαινας, ήταν ο δεύτερος και κορυφαίος αυτοκράτορας από την Δυναστεία των Κομνηνών. Στάθηκε αρκετά ευσεβής και αφοσιωμένος Αυτοκράτορας· ο βασικός του στόχος ήταν να αποκαταστήσει τη ζημιά, που είχε προκαλέσει πριν από μισό αιώνα στην Αυτοκρατορία η ήττα στη Μάχη του Μαντζικέρτ. Τα 25 χρόνια που κυβέρνησε έκανε συμμαχίες με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στα Βαλκάνια ηττήθηκαν οι Πετσενέγοι, οι Ούγγροι και οι Σέρβοι. Ο ίδιος ηγήθηκε σε πολλές εκστρατείες εναντίον των Σελτζούκων στην Μικρά Ασία. 

Με τις εκστρατείες του αποκατέστησε σε μεγάλο βαθμό την εξουσία των Βυζαντινών στην Ανατολή: στα νοτιοανατολικά είχε επεκταθεί από την Μαγνησία του Μαιάνδρου μέχρι την Κιλικία και την Ταρσό. Στις προσπάθειες του να αποκαταστήσει την αυτοκρατορική εξουσία έκανε εκστρατείες σαν αρχηγός στις ενωμένες δυνάμεις των Βυζαντινών και των Σταυροφόρων· απέτυχε ωστόσο, επειδή οι υπόλοιποι Σταυροφόροι ήταν απρόθυμοι να πολεμήσουν. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η Αυτοκρατορία ανέκαμψε δημογραφικά με πληθυσμό 10 εκατομμύρια ανθρώπους.
Γκυστάβ Μορώ

Ο Γκυστάβ Μορώ ("Gustave Moreau", 6 Απριλίου 1826 – 18 Απριλίου 1898) ήταν Γάλλος ζωγράφος και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του συμβολισμού.
Άννα Καλουτά

Η Ειρήνη-Άννα Καλουτά (Αθήνα 29 Σεπτεμβρίου 1918 - Αθήνα 17 Απριλίου 2010) του Στεφάνου, ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης.
Κορώνη

Η Κορώνη είναι παραλιακή κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας. Απέχει 52 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Καλαμάτα και έχει 1.409 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Είναι φημισμένη για το Βενετσιάνικο κάστρο που δεσπόζει πάνω από την πόλη. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, ενώ με βάση το Σχέδιο «Καποδίστριας», αποτελούσε έδρα του Δήμου Κορώνης.
Η Αγία Γραφή, Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα

thumb|200px|right|Το εξώφυλλο της μετάφρασης"Η Αγία Γραφή, Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα"
Η Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα ή Νέα Μετάφραση Βίβλου αποτελεί σύγχρονη μετάφραση της Αγίας Γραφής στα Ελληνικά, και την εκδίδει η Ελληνική Βιβλική Εταιρία από το 1997. Συντομογραφείται ως ΜΠΚ και ΝΜΒ.

Για τη μετάφραση αυτή εργάστηκαν οι εξής καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Θεσσαλονίκης:
* Για την Παλαιά Διαθήκη:
:Β. Βέλλας, Η. Οικονόμου, Ν. Παπαδόπουλος, Π. Σιμωτάς και Β. Τσάκωνας.
* Για την Καινή Διαθήκη:
:Π. Βασιλειάδης, Ι. Γαλάνης, Γ. Γαλίτης, Ι. Καραβιδόπουλος, Σ. Αγουρίδης και Β. Στογιάννος.

thumb|180px|left|Απόσπασμα από την μετάφραση(Εκκλησιαστής κεφ. 9)
Για την απόδοση των λεγόμενων πρωτοκανονικών βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης χρησιμοποιήθηκε ως βάση η Μπίμπλια Χεμπράικα Στουτγκαρτένσια και για το κείμενο των λεγόμενων δευτεροκανονικών βιβλίων η Μετάφραση των Εβδομήκοντα από το κείμενο του Ραλφς (A. Rahlfs). Η απόδοση της Καινής Διαθήκης βασίστηκε στο Εκκλησιαστικό Κείμενο κατά την Πατριαρχική έκδοση του 1904.

Η μετάφραση αυτή έγινε με την έγκριση (15/5/1997) της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας. Επίσης, χρησιμοποιείται σε βιβλία για το μάθημα των θρησκευτικών του υπουργείου Παιδείας. Σήμερα, πολλές Ευαγγελικές και Πεντηκοστιανές εκκλησίες της Ελλάδας, χρησιμοποιούν την μετάφραση παράλληλα με την παραδοσιακή Νεοελληνική Μετάφραση, σε εκδόσεις οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνουν τα "Δευτεροκανονικά" βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης.
Τιτάνες

Η πτώση των Τιτάνων ([[Cornelis van Haarlem]], 1588)
μικρογραφία|δεξιά|250px|Τιτάν, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
μικρογραφία|δεξιά|250px|Τιτάν στον Τάρταρο (γλυπτό, Μουσείο του Λούβρου)

Οι Τιτάνες ήταν φυλή υπερφυσικών όντων της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, αποτελούμενη από ισχυρές θεότητες που γεννήθηκαν από τη Γαία και τον Ουρανό και κυβέρνησαν την περίοδο της Χρυσής Εποχής. Ο Όμηρος αναφέρει τρεις Τιτάνες, τον Κρόνο, τη Ρέα και τον Ιαπετό, οι οποίοι ήταν τέκνα του Ουρανού και της Τηθύος. Όλοι οι Τιτάνες, κάτοικοι του Ουρανού, ονομάζονταν και Ουρανίδες (Ουρανιώνας).
Ζωρζ Μπρακ

Ο Ζωρζ Μπρακ ("Georges Braque", 13 Μαΐου 1882 – 31 Αυγούστου 1963) ήταν Γάλλος ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης και σκηνογράφος, από τις ηγεμονικές φυσιογνωμίες της εικαστικής δημιουργίας του 20ού αιώνα και ένας από τους θεμελιωτές του κινήματος του κυβισμού μαζί με τον Πάμπλο Πικάσο.
Λυκόβρυση

Η Λυκόβρυση είναι η μία από τις δύο δημοτικές ενότητες του Δήμου Λυκόβρυσης-Πεύκης. Προηγουμένως ανεξάρτητος δήμος, συνενώθηκε με αυτόν της Πεύκης κατ'εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης του Ν.3852/2010.

Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του πολεοδομικού συγκροτήματος των Αθηνών, στην Αττική. Τοποθετείται στα περίχωρα της Κηφισιάς, στις ανατολικές όχθες του Κηφισού ποταμού και καθίσταται προσβάσιμη από την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, στο τμήμα της οποίας εκτείνεται η βιομηχανική ζώνη της περιοχής.
Σεπτεμβριανά

thumb|Οι κύριοι στόχοι των Σεπτεμβριανών
thumb|Ο πληθυσμός και το ποσοστό των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη 1844-1997

Με την ονομασία «Σεπτεμβριανά» έμεινε στην ιστορία το οργανωμένο πογκρόμ της νύχτας της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, εξ ου και η ονομασία, που συνέβη στη Κωνσταντινούπολη, όταν καθοδηγούμενος τουρκικός όχλος προκάλεσε βίαια επεισόδια κατά των περιουσιών των Ελλήνων ομογενών και των Αρμένιων, πλην όμως Τούρκων υπηκόων, καθώς και άλλων μη μουσουλμανικών μειονοτήτων, λεηλατώντας και πυρπολώντας ελληνικά καταστήματα, σπίτια, σχολεία και βεβηλώνοντας εκκλησίες ακόμα και νεκροταφεία δημιουργώντας τρομοκρατία και ανασφάλεια για τις υφιστάμενες μειονότητες. Αφορμή έδωσε μια βομβιστική επίθεση στο πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στην Θεσσαλονίκη, που όπως αποδείχτηκε στην συνέχεια ήταν σκηνοθετημένη προβοκάτσια από την ίδια την τουρκική κυβέρνηση. 

Πραγματική αιτία του πογκρόμ αυτού ήταν η εξέλιξη του Κυπριακού ζητήματος, η συγκυρία του οποίου μεθόδευσε την προβοκάτσια.

Τα «Σεπτεμβριανά» αποτελούν ένα μέρος ενός μακρύ καταλόγου διώξεων κατά αλλοθρήσκων μειονοτήτων, οι οποίοι ξεκίνησαν περίπου στα τέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και εντάθηκαν από την εποχή των Νεοτούρκων και ύστερα.
Γοργίας

:"«Γοργίας» είναι επίσης ο τίτλος ενός αμφισβητούμενου έργου του Αριστοτέλη."
Ο Γοργίας ο Λεοντίνος (Λεοντίνοι, Μεγάλη Ελλάδα, περ. 483 π.Χ. – Λάρισα, Θεσσαλία, περ. 375 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της τέχνης του και σύγχρονος του Πρωταγόρα και του Σωκράτη. Επηρεάστηκε σημαντικά από την σκέψη της Ελεατικής σχολής και ιδιαίτερα από την σκέψη του Εμπεδοκλή, με τον οποίο φέρεται να είχε σχέσεις. Ο Γοργίας έδειξε επίσης μια στενή συγγένεια με τον ελεατικό στοχασμό και ιδιαίτερα με τη σκέψη του Παρμενίδη και του Ζήνωνα, αν και από το αντιθετικό του ύφος δείχνει επίσης συγγένεια με το αντιθετικό ύφος των ηρακλείτειων κειμένων. Περιπλανώμενος, όπως οι περισσότεροι των σοφιστών, ο Γοργίας εμφανίζεται στην Αθήνα στην περίοδο κορύφωσης της δόξας του, όπου ασκεί σημαντική επίδραση στη διαμόρφωση της "αττικής πεζογραφίας" και "ποίησης". Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στη Θεσσαλία, όπου και πέθανε σε βαθύ γήρας σε πλήρη πνευματική διαύγεια.
Πολιτιστικός φεμινισμός

<br>
Πολιτιστικός φεμινισμός είναι η θεωρία πως υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές προσωπικότητας μεταξύ αντρών και γυναικών, και πως οι διαφορές των γυναικών είναι ιδιαίτερες και θα πρέπει να εξυμνούνται. Αυτή η θεωρία φεμινισμού υποστηρίζει την έννοια πως υπάρχουν βιολογικές διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών. Για παράδειγμα, «"οι γυναίκες είναι πιο καλές και ευγενικές από τους άντρες"», πράγμα που οδηγεί στη νοοτροπία πως αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο δεν θα υπήρχαν πόλεμοι ή πως οι γυναίκες φροντίζουν καλύτερα τα παιδιά τους. 

Ο πολιτιστικός φεμινισμός προσπαθεί να βελτιώσει την σχέση μεταξύ των δύο φύλων και συχνά τις κουλτούρες κατά πολύ εξυμνώντας τις ιδιαίτερες ποιότητες, τρόπους και εμπειρίες των γυναικών, συχνά πιστεύοντας πως ο «"γυναικείος τρόπος"» είναι ο καλύτερος τρόπος, ή πως η υπό συζήτηση κουλτούρα είναι σε μεγάλο βαθμό αντρική και χρειάζεται ισορροπία που θα επέλθει μέσω γυναικείων προοπτικών. 

Ο πολιτιστικός φεμινισμός είναι μία μορφή φεμινισμού διαφορών.
Μανιερισμός

Πίνακας του [[Δομήνικος Θεοτοκόπουλος|Ελ Γκρέκο]] με στοιχεία μανιερισμού ([[1614]]). 
Ο Μανιερισμός (ιταλ.: "Manierismo") είναι καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε κατά την τελευταία περίοδο της Αναγέννησης και ειδικότερα το χρονικό διάστημα, από τη δεκαετία του 1520 ως το 1600 περίπου. Ο Μανιερισμός είχε ως καταγωγή την Ιταλία, με κέντρα τη Ρώμη και τη Φλωρεντία και αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο μία αντίδραση στην αισθητική της ώριμης Αναγέννησης, σηματοδοτώντας παράλληλα την μετάβαση στην μπαρόκ εποχή.
Θεώρημα του Έρενφεστ

Το Θεώρημα του Έρενφεστ (Ehrenfest) είναι θεώρημα της κβαντικής μηχανικής και ονομάστηκε έτσι, επειδή διατυπώθηκε από τον φυσικό και μαθηματικό Πάουλ Έρενφεστ.
Χρησιμοποιώντας το θεώρημα αυτό, βρίσκουμε κάποιες σχέσεις οι οποίες μας θυμίζουν την κλασική μηχανική. Δηλαδή οι κβαντικές μέσες τιμές εξελίσσονται κλασικά.
Αναρχοφεμινισμός

Ο Αναρχοφεμινισμός συνδυάζει τον αναρχισμό με τον φεμινισμό. Ο όρος επινοήθηκε, και η φιλοσοφία του κατάγεται, από το δεύτερο κύμα φεμινισμού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60. 

Οι αναρχοφεμινιστές θεωρούν την πατριαρχία ως μια εκδήλωση ιεραρχίας και έτσι ως ένα θεμελιώδες πρόβλημα της κοινωνίας. Οι αναρχο-φεμινιστές πιστεύουν ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πάλης των τάξεων και του αναρχικού αγώνα ενάντια στο κράτος. 

Ο αναρχοφεμινισμός έλαβε την έμπνευσή του από συγγραφείς και θεωρητικούς των αρχών του 20ου αιώνα όπως η Έμμα Γκόλντμαν και η "Voltairine de Cleyre". Η φεμινίστρια του πρώτου κύματος "Mary Wollstonecraft" είχε πρωτοαναρχικές ιδέες. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφύλιου πολέμου, μια αναρχική και φεμινιστική ομάδα, οι “"Ελεύθερες Γυναίκες"”, οργανώθηκε για την υπεράσπιση αναρχικών και φεμινιστικών ιδεών. 

Οι αναρχοφεμινιστές κριτικάρουν τις ιδέες πολλών από τους παραδοσιακούς αναρχικούς θεωρητικούς όπως οι Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν και Μιχαήλ Μπακούνιν. Αυτοί έβλεπαν την πατριαρχία ως ένα ελάσσον πρόβλημα που είναι αναπόσπαστο μόνο στον καπιταλισμό και θα εξαφανιστεί μαζί με τον καπιταλισμό, ή όπως στη περίπτωση του Προυντόν έφταναν να υποστηρίζουν την πατριαρχία (ο Προυντόν έβλεπε την οικογένεια ως την πιο βασική μονάδα της κοινωνίας και της ηθικότητάς της και πίστευε πως οι γυναίκες είχαν την ευθύνη να εκπληρώσουν έναν παραδοσιακό ρόλο εντός της οικογένειας). 
μικρογραφία|Σύμβολο του αναρχοφεμινισμού.
Σοσιαλιστικός φεμινισμός

Ο Σοσιαλιστικός φεμινισμός είναι κλάδος του φεμινισμού που εστιάζει και στην δημόσια και την ιδιωτική σφαίρα της ζωής μιας γυναίκας και υποστηρίζει πως η απελευθέρωση μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από την δουλειά για τον τερματισμό των οικονομικών και πολιτιστικών πηγών της καταπίεσης της γυναίκας. Ο σοσιαλιστικός φεμινισμός είναι μια δυϊστική θεωρία που διευρύνει το επιχείρημα του Μαρξιστικού φεμινισμού για τον ρόλο του καπιταλισμού στην καταπίεση των γυναικών και την θεωρία του ριζοσπαστικού φεμινισμού για τον ρόλο του φύλου και της πατριαρχίας. 

Την ίδια στιγμή, οι συντελεστές της φιλοσοφίας αυτής έχουν, ως ένα βαθμό, κριτικάρει τον παραδοσιακό Μαρξισμό για την αποτυχία του να εντοπίσει μια έμφυτη σύνδεση μεταξύ της πατριαρχίας και της ταξικότητας.
Τζάκσον Πόλοκ

μικρογραφία|306px|Eyes in the Heat, 1946, Τζάκσον Πόλοκ. Τεχνική ντρίπινγκ.
Ο Τζάκσον Πόλοκ ("Paul Jackson Pollock", 28 Ιανουαρίου 1912 – 11 Αυγούστου 1956) ήταν Αμερικανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Αποτελεί έναν από τους μείζονες αλλά και δημοφιλέστερους ζωγράφους της Αμερικής.

Ο Πόλοκ γεννήθηκε στο Κόντυ του Ουαϊόμινγκ και μεγάλωσε στην Αριζόνα. Η οικογενειακή του κατάσταση κατά τα νεανικά του χρόνια περιγράφεται ως ιδιαίτερα περίπλοκη, με συχνές μετακινήσεις σε διάφορες πόλεις και πολιτείες της Αμερικής. 

Το 1929 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε ζωγραφική κοντά στον Τόμας Χαρτ Μπένσον. Τα πρώτα έργα του Πόλοκ θεωρούνται επηρεασμένα από τους Μεξικανούς ζωγράφους Νταβίντ Αλφάρο Σικέιρος και Ντιέγο Ριβέρα, ωστόσο μετά από την πρώτη του επαφή με έργα του Πικάσο και των υπερρεαλιστών, οι πίνακες γίνονται περισσότερο συμβολικοί. Επιπλέον – πιθανά και λόγω του γεγονότος ότι έπασχε από κατάθλιψη την οποία προσπαθούσε να αντιμετωπίσει μέσω της ψυχανάλυσης – είναι επηρεασμένος από τις ψυχολογικές θεωρίες του Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ. Τα έργα του της περιόδου 1938-1944 είναι βασισμένα σε αυτές, αν και δεν τυγχάνουν θετικής κριτικής.

Το 1944 παντρεύεται την – επίσης ζωγράφο – Λη Κράσνερ και ένα χρόνο αργότερα μετακομίζουν στο Λονγκ Άιλαντ. Η Κράσνερ εργάζεται για τη συντήρησή τους, ενώ ο Πόλοκ αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Την περίοδο αυτή, η οποία θεωρείται από τις δημιουργικότερες για τον Πόλοκ, επινοεί την τεχνική του "dripping". Οι τεχνικές που αναπτύσσει καλούνται συχνά και με τον ευρύτερο όρο "action painting". Παρά τον φαινομενικά τυχαίο χαρακτήρα που εμπεριέχεται στην τεχνική του, ο Πόλοκ επεξεργάζεται σχολαστικά τους πίνακές του, οι οποίοι αποτελούν ως επί το πλείστον αφηρημένες συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων ("murals"). 

Οι πρώτοι πίνακες που ακολουθούν την τεχνική του "dripping" εκτίθενται για πρώτη φορά το 1948, στην Betty Friedman Gallery και τυγχάνουν καθολικής καλλιτεχνικής αναγνώρισης, αλλά και μεγάλης εμπορικής επιτυχίας. Το περιοδικό Time φιλοξενεί εκτενές άρθρο για τον Πόλοκ το 1951, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον "μεγαλύτερο εν ζωή Αμερικανό καλλιτέχνη". Οι πίνακες του Πόλοκ μετά το 1951 διαφοροποιούνται και χαρακτηρίζονται από περισσότερο σκοτεινά χρώματα.

Η καλλιτεχνική πορεία του Τζάκσον Πόλοκ διακόπηκε απότομα, καθώς σκοτώθηκε το 1956 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και ενώ, σύμφωνα με πολλές ενδείξεις, οδηγούσε μεθυσμένος.
Γ΄ Σταυροφορία

Η Τρίτη Σταυροφορία (1189 - 1192), γνωστή και ως Σταυροφορία των Βασιλέων, ήταν μία προσπάθεια των Ευρωπαίων ηγετών να ανακαταλάβουν τους Αγίους Τόπους από τον Σαλαντίν. Ήταν σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη, αλλά δεν επέτυχε τον απώτερο σκοπό της, που ήταν η επανάκτηση της Ιερουσαλήμ.

Μετά την αποτυχία της Β΄ Σταυροφορίας, η Δυναστεία των Ζενγιδών είχε υπό τον έλεγχο της μια ενωμένη πλέον Συρία και συμμετείχε σε συγκρούσεις με τους ηγέτες της Αιγύπτου, γεγονός το οποίο οδήγησε στην απόλυτη ένωση των αιγυπτιακών και συριακών δυνάμεων υπό τις διαταγές του Σαλαντίν, ο οποίος τις χρησιμοποίησε για να αντιμετωπίσει τα Χριστιανικά κράτη και να ανακαταλάβει την Ιερουσαλήμ το 1187.
Ωθούμενοι από θρησκευτικό ζήλο, ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας και ο Φίλιππος Β' "Αύγουστος" της Γαλλίας σταμάτησαν τη μεταξύ τους σύγκρουση, για να οδηγήσουν μια νέα Σταυροφορία (αν και με το τέλος του Ερρίκου Β' το 1189 το αγγλικό στράτευμα τέθηκε αντίθετα, υπό την ηγεσία του Ριχάρδου Α΄ του "Λεοντόκαρδου". Ο ηλικιωμένος αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκος Α΄ "Βαρβαρόσσα" απάντησε στο κάλεσμα των όπλων και οδήγησε έναν τεράστιο στρατό μέσα από τη Μ. Ασία, αλλά πνίγηκε σε ένα ποτάμι στη Μικρά Ασία στις 10 Ιουνίου 1190, πριν φτάσει στους Αγίους Τόπους. Το τέλος του δημιούργησε τη μεγαλύτερη θλίψη στους Γερμανούς Σταυροφόρους. Οι περισσότεροι από τους αποθαρρυμένους πλέον στρατιώτες έφυγαν για την πατρίδα.

Αφού έδιωξαν τους Μουσουλμάνους από την Άκρα, ο διάδοχος του Φρειδερίκου Α', ο Λεοπόλδος Ε΄ της Αυστρίας και ο Φίλιππος Β' άφησαν τους Αγίους Τόπους τον Αύγουστο του 1191. Ο Σαλαντίν δεν κατάφερε να νικήσει τον Ριχάρδο Α' σε καμία ένοπλη σύγκρουση και ο Ριχάρδος Α' διασφάλισε ακόμα περισσότερες σημαντικές παραλιακές πόλεις. Παρόλα αυτά στις 2 Σεπτεμβρίου 1192 ο Ριχάρδος Α' οριστικοποίησε μια συνθήκη με τον Σαλαντίν, κατά την οποία η Ιερουσαλήμ θα παρέμενε κάτω από μουσουλμανικό έλεγχο, αλλά θα επιτρέπονταν σε άοπλους Χριστιανούς προσκυνητές και σε εμπόρους να επισκέπτονται την πόλη. Ο Ριχάρδος Α' αποχώρησε από τους Αγίους Τόπους στις 9 Οκτωβρίου. Οι επιτυχίες της Γ΄ Σταυροφορίας θα επέτρεπαν στους Σταυροφόρους να διατηρήσουν ένα σημαντικό βασίλειο με βάση την Κύπρο και τη συριακή ακτή. Η αποτυχία όμως της ανακατάληψης της Ιερουσαλήμ θα οδηγούσε στο κάλεσμα για την Δ΄ Σταυροφορία έξι χρόνια αργότερα.
Πρίαπος

thumb|250 px|right|Γυναίκα προσεύχεται στον Πρίαπο, μπροστά από βωμό με αφιερώματα. Σχέδιο από την Πομπηία

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Πρίαπος είναι θεός της γονιμότητας, προστάτης των υποζυγίων και οικόσιτων ζώων, των καρποφόρων φυτών, των κήπων και των ανδρικών γεννητικών οργάνων. O (ρωμαϊκός, αντίστοιχος θεός ήταν ο Mutinus Titinus). Είναι υιός του Διονύσου και της Αφροδίτης. Γλυπτά του Πριάπου με μεγάλα, ιθυφαλλικά γεννητικά όργανα ήταν τοποθετημένα σε κήπους και χωράφια για να εγγυηθούν μια άφθονη σοδειά. Ήταν πολύ πιο δημοφιλής στη ρωμαϊκή μυθολογία απ' όσο στην ελληνική. Συλλογή με, περίπου, 95 ποιήματα και επιγράμματα της ρωμαϊκής εποχής για τον Πρίαπο έχει σωθεί στο βιβλίο "Πριάπεια".

Σύμφωνα με τους μύθους, προσπάθησε να βιάσει τη Λωτίδα, με αυτή να μεταμορφώνεται σε δένδρο λωτού, ώστε να γλιτώσει. Στο "Fasti" του Οβιδίου, ο Πρίαπος επιχειρεί να αποκτήσει τη Λωτίδα, αλλά ένας όνος (γάιδαρος) του Σειληνού που παρέθετε την εορτή, με το "βραχνό ογκάνισμά του" (γκάρισμα) «πρόδωσε» τις προθέσεις του Πριάπου και όλο το συγκεντρωμένο πλήθος γέλασε εις βάρος του. 

Ο ιατρικός όρος πριαπισμός προέρχεται από το όνομα του Πριάπου.
Πωλ Γκωγκέν

Ο Πωλ Γκωγκέν (γαλλικά: "Eugène Henri Paul Gauguin", Παρίσι, 7 Ιουνίου 1848 – Νήσοι Μαρκέζας, 8 Μαΐου 1903) ήταν σημαντικός Γάλλος ζωγράφος, εκπρόσωπος του ρεύματος του μεταϊμπρεσιονισμού και έντονα πειραματικός καλλιτέχνης που επηρέασε τα ρεύματα της μοντέρνας τέχνης. Θεωρείται σήμερα ένας από τους μείζονες ζωγράφους όλων των εποχών.
Φούρνοι Κορσεών

Οι Φούρνοι Κορσεών (ή απλώς Φούρνοι) είναι συστάδα νήσων, νησίδων και βραχονησίδων του ανατολικού Αιγαίου. Η Θέση τους είναι δυτικά-νοτιοδυτικά της Σάμου και ανατολικά της Ικαρίας (λίγο νότια ανάμεσα στα δύο νησιά). Συγκεκριμένα ανάμεσα στο τρίγωνο των ακρωτηρίων Δομένικος της Σάμου, Φανάρι της Ικαρίας και Τζουλούφι της Πάτμου.

Κυριότερες αυτών είναι, δυτικά: η Θύμαινα, το Θυμαινάκι (ή Θυμαινονήσι), το Αλατονήσι (ή Αλαφονήσι ή Αλατσονήσι), κεντρικά: οι Φούρνοι, Κισηριά (ή Διαπόρι), νότια: το Στρογγυλό, το Πλατύ (ή Πλάκα), Μακρονήσι ή Μακρύ και ανατολικά: Ανθρωποφάς (ή Ανθρώ), ο μικρός Ανθρωποφάς, η Κεδρό (ή Μικρή Ανθρωποφάς), η Αγριδιό (ή Πρασονήσι), ο Άγιος Μηνάς, ο μικρός Άγιος Μηνάς και το Πλακάκι.
Φούρνοι Κορσεών και [[Κισηριά Φούρνων|Κισηριά]]
Πάουλ Έρενφεστ

Ο Πάουλ Έρενφεστ ("Paul Ehrenfest", 18 Ιανουαρίου 1880 – 25 Σεπτεμβρίου 1933) ήταν Αυστριακός φυσικός και μαθηματικός. Πέρασε άσχημα σχολικά χρόνια, μιας και, ως Εβραίος, ήταν δακτυλοδεικτούμενος στο σχολείο και έχασε και τους δυο γονείς του σε νεαρή ηλικία. Ο δάσκαλός του Λούντβιχ Μπόλτζμαν τον έκανε και αγάπησε τα Μαθηματικά και τη Φυσική. Μετά από ένα διάστημα στην Αγία Πετρούπολη, όπου πήγε με τη σημαντική μαθηματικό ρωσίδα γυναίκα του Τατιάνα Αλεξέγεβνα, τελικά προσελήφθη καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Λέιντεν στην Ολλανδία ως διάδοχος του Λορέντς το 1912. Εκεί έκανε το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς του και κέρδισε τη φήμη του καλύτερου δασκάλου της γενιάς του κατά τον Αϊνστάιν, με τον οποίο ήταν προσωπικός φίλος, όπως και με τον Μπορ.

Είχε πολλές σημαντικές συνεισφορές στη Στατιστική Φυσική, την Κβαντομηχανική (μεταξύ άλλων εργασίες για τη φύση του φωτονίου,τη στατιστική της Κβαντομηχανικής και το γνωστό πλέον σαν Θεώρημα του Έρενφεστ), τη Θερμοδυναμική και τις μετατροπές φάσεων.

Ο Έρενφεστ δεν ήθελε να συμβαδίσει με την επανάσταση της Κβαντομηχανικής την οποία θεωρούσε λανθασμένη. Όλα αυτά τα χρόνια δυστυχίας και αμφιβολίας τον κατέβαλλαν και, στις 23 Σεπτέμβρη του 1933, αυτοκτόνησε αφού πρώτα πυροβόλησε τον γιο του που υπέφερε από ανίατη ασθένεια.
Ρομά

Οι Ρομά (στον ενικό αριθμό Ρομ), γνωστοί και ως "αθίγγανοι", είναι ένας κατά βάση νομαδικός λαός με ινδική καταγωγή.
Καταυλισμός Ρομά στο [[Κόσοβο]].
Θωμάς ο Κεμπήσιος

Ο Θωμάς ο Κεμπήσιος, Θωμάς ο εκ Κέμπης ("Thomas à Kempis") ή Θωμάς του Κέμπεν (1380 - 25 Ιουλίου 1471) ήταν Ρωμαιοκαθολικός μοναχός. Καταγόταν από την πόλη Κέμπεν (Kempen) της Γερμανίας και ήταν ο συγγραφέας του περίφημου βιβλίου "Η Μίμηση του Χριστού".
Ερπυσμός

Ερπυσμός λέγεται το φαινόμενο κατά το οποίο σε στερεό σώμα στο οποίο ασκείται μια σταθερή δύναμη εκδηλώνεται αργή και συνεχής παραμόρφωση παρότι η τάση η οποία το καταπονεί είναι μικρότερη από το όριο διαρροής του υλικού. Το φαινόμενο εκδηλώνεται σε ψηλές θερμοκρασίες και όταν ασκούνται μηχανικές καταπονήσεις για παρατεταμένο χρόνο. Στον ερπυσμό η παραμόρφωση δίνεται σε συνάρτηση με τον χρόνο επιβολής της τάσης, το μέγεθος της τάσης και τη θερμοκρασία, ε = f(t,σ,T). Σαν προσεγγιστικός κανόνας, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια πρώτη εκτίμηση της περιοχής ερπυσμού για πολλά υλικά, έχει παρατηρηθεί ότι ο ερπυσμός συμβαίνει σε θερμοκρασίες πάνω από περίπου το 1/3 της θερμοκρασίας τήξης του υλικού.
Μαρξιστικός φεμινισμός

Ο Μαρξιστικός φεμινισμός είναι μια υποκατηγορία της φεμινιστικής θεωρίας που εστιάζει στην αποσύνθεση/ανατροπή του καπιταλισμού, ως τρόπο για την απελευθέρωση των γυναικών. Ενώ δηλώνει πως ο καπιταλισμός, ο οποίος αυξάνει την οικονομική ανισότητα, την εξάρτηση, την πολιτική καταπίεση και τελικά τις μη υγιείς κοινωνικές σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών, είναι η ρίζα της καταπίεσης των γυναικών. 

Η φεμινιστική θεωρία (ή ο ριζοσπαστικός φεμινισμός) αναδύθηκε τη δεκαετία του '70 δηλώνοντας πως η σύγχρονη κοινωνία και οι κατασκευές της (νόμοι, θρησκεία, πολιτική, τέχνη κλπ.) είναι βασικά προϊόντα των ανδρών και επομένως έχουν πατριαρχικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με τους οπαδούς της θεωρίας αυτής, η καλύτερη λύση για την καταπίεση των γυναικών θα ήταν η αντικατάσταση της πατριαρχίας με έναν πολιτισμό ισότιμο απέναντι στα δύο φύλα. 

Μερικοί φεμινιστές της περιόδου αυτής ένιωσαν πως η έμφαση που δίνεται στην κριτική εναντίον μιας αντιληπτής πατριαρχίας ήταν αρκετά περιοριστική και/ή παραπλανητική και έτσι σύντομα αναδείχθηκαν φεμινιστές που ξεκίνησαν να αναλύουν την κατάσταση των γυναικών μέσω μιας βασισμένης στις τάξεις μαρξιστικής / σοσιαλιστικής προοπτικής. 

Σύμφωνα με τη Μαρξιστική θεωρία, στις καπιταλιστικές κοινωνίες η συνείδηση του ατόμου καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό, μέσα από τις ταξικές σχέσεις. Δηλαδή οι ικανότητες των ανθρώπων, οι ανάγκες και τα ενδιαφέροντά τους, καθορίζονται από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την θέση που έχει το κάθε άτομο μέσα σε αυτόν. 

Οι μαρξιστές φεμινιστές βλέπουν συνεπώς, την ανισότητα των φύλων να καθορίζεται τελικά από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και τους κοινωνικούς διαχωρισμούς που σχετίζονται με τις τάξεις και την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας. Η υποταγή της γυναίκας θεωρείται ως μία μορφή καταπίεσης (παρά σαν ανελεύθερη διάκριση) που διατηρείται (όπως ο ρατσισμός) γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και της ηγετικής τάξης. Οι μαρξιστές φεμινιστές έχουν επίσης επεκτείνει την παραδοσιακή μαρξιστική ανάλυση, θεωρώντας την οικιακή εργασία σαν έμμισθη εργασία. 

Κατηγορία:Φεμινισμός δευτέρου κύματος
Πομάκοι

Οι Πομάκοι (βουλγαρικά: Помаци, "Πομάτσι" - πληθυντικό, και "Πομάκ" – ενικό, τουρκικά: "Pomaklar", "Πομακλάρ") είναι μία μουσουλμανική πληθυσμιακή ομάδα που μιλάει μία διάλεκτο της βουλγαρικής και συγκεκριμένα την «Πομακική γλώσσα». Η διάλεκτος αυτή χρησιμοποιείται στην οροσειρά της Ροδόπης, στη Βουλγαρια, από Βούλγαρους Χριστιανούς και από Βούλγαρους Μουσουλμάνους. Αυτή η διάλεκτος έχει το δικό της λεξικό και δεν χρησιμοποιεί κάποιο αλφάβητο. 

Η γλώσσα των Πομάκων αναφέρεται ως παλαιοσλαβική (αλλιώς, αρχαία βουλγαρική ή εκκλησιαστική σλαβική), με πολλές τουρκικές λέξεις, λόγω της τουρκικής παρουσίας στα Βαλκάνια. Η γλώσσα αυτή αντιπροσωπεύει την πρώτη γραπτή φιλολογική μορφή σλαβικής γλώσσας και με τα αρχαϊκά χαρακτηριστικά της βρίσκεται πολύ κοντά στην κοινή σλαβική ή πρωτοσλαβική (στη γλώσσα δηλαδή εκείνη που αποκαθίσταται υποθετικά βάσει της σύγκρισης των παραδεδομένων σλαβικών γλωσσών.)﻿

Σήμερα η πληθυσμιακή αυτή ομάδα είναι διασκορπισμένη μεταξύ Ελλάδος, Βουλγαρίας, Βόρειας Μακεδονίας, Τουρκίας και Αλβανίας. Η πλειοψηφία των Πομάκων συγκεντρώνεται στην Βουλγαρία. Οι Πομάκοι είναι Σουνίτες μουσουλμάνοι αλλά κυρίως στα πομακοχώρια του Έβρου και της ανατολικής Ροδόπης υπάρχουν οι Κιζιλμπάσηδες, μια αλεβίτικη αίρεση Μπεκτασήδων με ξεχωριστά πολιτιστικά χαρακτηριστικά και εκτιμάται ότι είναι το 5% του πληθυσμού των Πομάκων.
Θερμαϊκός Κόλπος

thumb|270px|Ο Θερμαϊκός κόλπος από δορυφόρο.
Ο Θερμαϊκός Κόλπος είναι ο μεγαλύτερος κόλπος του Αιγαίου πελάγους. Βρέχει τη Θεσσαλονίκη στο βορειότερο σημείο του, την Πιερία και ένα τμήμα του Νομού Λαρίσης στα δυτικά και τη Χαλκιδική στα ανατολικά. Το πλάτος του κυμαίνεται από 5 χιλιόμετρα στην περιοχή της Θεσσαλονίκης μέχρι 50 στο νοτιότερο τμήμα του. Στον Θερμαϊκό εκβάλλουν οι ποταμοί Αξιός, Αλιάκμονας, Λουδίας, Γαλλικός ,Πηνειός και Δενδροπόταμος, καθώς και αρκετοί μικρότεροι. Στις δυτικές του ακτές δεσπόζουν τα Πιέρια όρη και ο Όλυμπος. Οι ακτές του συγκεντρώνουν μερικές από τις ομορφότερες παραλίες της Ελλάδας, τις οποίες επισκέπτεται μεγάλος αριθμός τουριστών.
Πήρε το όνομά του από την Αρχαία Θέρμη, πόλη που βρισκόταν στην θέση της σημερινής Θεσσαλονίκης. Από τους Ρωμαίους ονομαζόταν Thermaicus ή Thermaeus sinus (Θερμαϊκός κόλπος) ή Macedonicus sinus (Μακεδονικός κόλπος).
Θεός

Απεικόνιση του θεού [[Τετραγράμματο|Γιαχβέ]] όπως τον φαντάστηκε ο [[Μιχαήλ Άγγελος]].
Με τον γενικό όρο Θεός (πληθ. "θεοί") εννοείται η υπέρτατη οντότητα, το υπερφυσικό όν ή γενικότερα μία οντότητα με υπερφυσικές δυνατότητες. Στις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες, ο Θεός φέρεται ως ο δημιουργός όλου του Κόσμου. Ο Θεός (στον συνήθη μονοθεϊσμό) θεωρείται φορέας προσωποσύνης ("personhood"), η παναιτία και ο πανσκοπός. Η πίστη σε αυτόν θεραπεύει και προστατεύει τα δημιουργήματά του, μάλιστα στην θρησκεία του χριστιανισμού αναφέρεται και ως αγάπη.

Στην αρχαιότητα, στην βοιωτική διάλεκτο, σύμφωνα με το λεξικό Liddell-Scott, η λέξη απαντούσε ως "θιός" ή "σιός", στην Λακωνική "σιός", στη Δωρική "θεύς", στη μετάφραση των Εβδομήκοντα και στην Καινή Διαθήκη, ως "θεός". Η έκταση της δικαιοδοσίας της έννοιας του θεού ή των Θεών στην Ελληνική Μυθολογία ποικίλλει από μυθολογία σε μυθολογία. Ως "Θέαινα" ή "Θεά" απαντάται η θηλυκή θεότητα, παρούσα κυρίως στις πολυθεϊστικές θρησκείες. Οι περισσότεροι θεοί εμφανίζουν ανθρωπομορφικό χαρακτήρα, κίνητρα και συμπεριφορά.
Πατριαρχία

Πατριαρχία (από τα Αρχαία Ελληνικά: "πατήρ" και "αρχή", δηλαδή εξουσία) ονομάζεται το κοινωνικό σύστημα στο οποίο οι άντρες κρατούν κατά κύριο λόγο την εξουσία και κυριαρχούν στην πολιτική, αποτελούν ηθικές και ιδεολογικές αυθεντίες και διαθέτουν κοινωνικά προνόμια ενώ συνήθως διαθέτουν τον έλεγχο της περιουσίας. Οι πατριαρχικές κοινωνίες είναι συνήθως ανδρογραμμικές,δηλαδή η περιουσία και το οικογενειακό όνομα κληρονομούνται από άντρα σε άντρα. Πατριάρχης είναι η αρσενική κεφαλή μιας εκτεταμένης οικογένειας που ασκεί δεσποτική και απόλυτη εξουσία, ή, κατέπέκταση, ένα μέλος της άρχουσας τάξης ή κυβέρνησης μιας κοινωνίας που ελέγχεται από γηραιούς άντρες. Ο όρος πατριάρχης δηλώνει και διάφορους υψηλόβαθμους επισκόπους σε μερικές ιεραρχικές εκκλησίες, ενώ ο όρος πατριαρχείο δηλώνει στη θέση και τον τομέα του. 

Η πατριαρχία στηριζεται σε ένα σύστημα ιδεών που εξηγεί και δικαιολογεί την αντρική κυριαρχία και συνήθως την αποδίδει σε εγγενείς φυσικές διαφορές ανάμεσα στους άντρες και τις γυναίκες. Οι κοινωνιολόγοι όμως τείνουν να θεωρούν την πατριαρχία ως κοινωνικό προϊόν και όχι ως προϊόν εγγενών διαφορών ανάμεσα στα φύλα και μελετούν τους τρόπους με τους οποίους οι ρόλοι των φύλων επηρεάζουν τη δυναμική ανάμεσα στις γυναίκες και τους άντρες. 

Ιστορικά οι περισσότερες κοινωνίες ήταν οργανωμένες πατριαρχικά. Οι περισσότερες σύγχρονες κοινωνίες, δεν είναι πατριαχικές.
Ζώνη του Κάιπερ

Το εξώτερο ηλιακό σύστημα. Τα αντικείμενα της ζώνης του Κάιπερ απεικονίζονται με πράσινο χρώμα. Οι μονάδες είναι σε [[Αστρονομική Μονάδα|αστρονομικές μονάδες]]. 
thumb|300px|Καλλιτεχνική απεικόνιση του μικρότερου γνωστού αντικειμένου της Ζώνης του Κάιπερ (μήκους 975 μ.).

Η Ζώνη του Κάιπερ (ΔΦΑ: /ˈkʌɪpə bɛlt/, αγγλικά: Kuiper belt) ή Ζώνη του Κούιπερ, είναι μεγάλο σύνολο μικρών σωμάτων στην περιοχή του εξωτερικού Ηλιακού συστήματος. Είναι ένας δίσκος στο επίπεδο της κίνησης των πλανητών και σε απόσταση από 30 μέχρι 50 περίπου αστρονομικές μονάδες από τον Ήλιο.

Αποτελείται από δύο ειδών αντικείμενα: μικρά σώματα, παρόμοια με τον πλανήτη νάνο Πλούτωνα, σε αργή τροχιά γύρω από τον Ήλιο, και πυρήνες κομητών. Θεωρείται και ως μία δεύτερη ζώνη αστεροειδών, πέρα από την «κύρια ζώνη των αστεροειδών». Αυτοί οι αστεροειδείς και κομητικοί πυρήνες, τα Αντικείμενα Διασκορπισμένου Δίσκου και το Νέφος του Όορτ είναι γνωστοί ως Μεταποσειδώνια αντικείμενα (TransNeptunian Objects, TNOs).

Με βάση την τροχιά τους, τα αντικείμενα της ζώνης του Κάιπερ χωρίζονται σε δύο κύριες κατηγορίες: α) Αν η τροχιά τους δεν επηρεάζεται από τον Ποσειδώνα, τότε λέμε πως αποτελούν «Κλασικά αντικείμενα της Ζώνης του Κάιπερ» («Classical KBOs» ή «cubewanos»). (Παράδειγμα τέτοιου αντικειμένου αποτελεί ο Μακεμάκε). β) Αντίθετα, αν παρουσιάζουν τροχιακό συντονισμό με τον Ποσειδώνα, τότε αναφέρονται με τον όρο «Resonant KBOs». Στην περίπτωση που αυτός ο τροχιακός συντονισμός έχει λόγο 2:3 (δηλαδή για κάθε 2 περιφορές του αντικειμένου, ο Ποσειδώνας περιφέρεται 3 φορές, όπως ακριβώς συμβαίνει με τον Πλούτωνα) τότε τα αντικείμενα ονομάζονται «plutinos». Εκτός από τον Πλούτωνα, παράδειγμα plutino αποτελεί ο 90482 Όρκος.

Η βασική υποψία για την ύπαρξη μιας τέτοιας ζώνης γύρω από το Ηλιακό σύστημα ήταν οι τροχιές των κομητών με μικρές περιόδους, που έδειχναν ότι πρέπει να προέρχονται από μια τέτοια περιοχή. Η ύπαρξή της προτάθηκε για πρώτη φορά το 1951 από τον αστρονόμο Γκέραρντ Κάιπερ "(Gerard P. Kuiper") και επιβεβαιώθηκε παρατηρησιακά το 1992 με τον εντοπισμό του σώματος 1992 QB1.

Από τότε έχουν αναγνωριστεί πολλές εκατοντάδες σώματα στη ζώνη, μερικά από τα οποία φτάνουν σε διάμετρο τα χίλια χιλιόμετρα. Πρόκειται για παγωμένους κόσμους με κόκκινο χρώμα (λόγω της διάσπασης των υλικών της επιφάνειάς τους από την ακτινοβολία) και τροχιές που έχουν περίοδο εκατοντάδες έως χιλιάδες χρόνια. Μερικές φορές η βαρύτητα των μεγάλων πλανητών αποσπά ένα σώμα από τη ζώνη προς το εσωτερικό του Ηλιακού συστήματος. Αυτά τα αντικείμενα λέγονται Κένταυροι και πρόσφατα διαπιστώθηκε ότι ο δορυφόρος του Κρόνου, Φοίβη είναι πιθανότατα ένα τέτοιο σώμα.

Η Ζώνη του Κάιπερ θα εξερευνηθεί για πρώτη φορά γύρω το 2015, όταν η αμερικανική διαστημοσυσκευή «Νέοι Ορίζοντες» ("New Horizons"), αφού μελετήσει τον Πλούτωνα και το δορυφόρο του Χάροντα, θα προσεγγίσει ένα ή περισσότερα σώματα της ζώνης.
Πάνος Κυπαρίσσης

Ο Πάνος Κυπαρίσσης (1945) είναι Έλληνας ποιητής, σκηνοθέτης και εικαστικός.
Τόρι Έιμος

Η Τόρι Έιμος (γεννημένη ως Μύρα–Έλεν Έιμος, "Myra Ellen Amos", 22 Αυγούστου 1963) είναι Αμερικανίδα πιανίστρια, τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Πρωτοστάτησε στη μουσική σκηνή κατά τη δεκαετία του 1990 και στις αρχές της καριέρας της στάθηκε αξιοσημείωτο πως ήταν μια από τις λίγες σταρ που χρησιμοποίησαν το πιάνο ως πρωταρχικό μουσικό τους όργανο. Είναι γνωστή για τα έντονα συναισθηματικά της τραγούδια που καταπιάνονται με μια πληθώρα θεμάτων ανάμεσα στα οποία η σεξουαλικότητα, η θρησκεία και η προσωπική τραγωδία. Κάποια από τα γνωστότερα τραγούδια της είναι το «Cornflake Girl», «A Sorta Fairytale», «Precious Things» και «Bliss». Στο ενεργητικό της διαθέτει δύο πολυπλατινένια, τρία πλατινένια και δύο χρυσά άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει μια σταθερή βάση θαυμαστών. Σήμερα είναι παντρεμένη με τον Άγγλο μηχανικό ήχου Μαρκ Χόλεϋ. Μαζί έχουν μια κόρη, τη Νατάσα Λόριεν Χόλεϋ, που ήρθε στον κόσμο στις 5 Σεπτεμβρίου, 2000.
Εκχριστιανισμός

Εκχριστιανισμός (εκ + χριστιανισμός) ονομάζεται η προσχώρηση στη χριστιανική θρησκεία με αποκήρυξη της προηγούμενης θρησκευτικής πίστης, είτε με την πειθώ είτε με τη βία. Το φαινόμενο του προσηλυτισμού στον Χριστιανισμό υπήρξε σε όλες τις εποχές λόγω της εντολής του Ιησού «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» ("Ματθ". κη,19) και πραγματοποιείτο άλλοτε ειρηνικά και άλλοτε με φαινόμενα ακραίας βίας.

Η πρώτη περίπτωση βίαιου εκχριστιανισμού ήταν επί βυζαντινού αυτοκράτορα Θεοδόσιου, όταν και απαγορεύτηκε κάθε άλλη λατρεία. Με διατάγματα απαγορεύτηκε η είσοδος στους αρχαίους ναούς με ποινή θανάτου.

Από τα πιο έντονα γεγονότα βίαιου εκχριστιανισμού συντελέστηκαν από τους καθολικούς, Ισπανούς κονκισταδόρες τον 16ο αιώνα, στην κατάκτηση της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής από τη χώρα τους.

Στη διάρκεια των επιχειρήσεων αυτών, πολλοί ιστορικοί υπογραμμίζουν τις ωμότητες των Ισπανών ενάντια στους ιθαγενείς και τον θρησκευτικό φανατισμό τους που οδήγησε σε βίαιο εκχριστιανισμό των ντόπιων πληθυσμών, με υποχρεωτικές βαπτίσεις κ.ά. Ελάχιστα φωτεινά παραδείγματα υπήρξαν που προστάτεψαν τους ντόπιους από τη βία, η οποία συνεχίστηκε και μετά την κατάκτηση των περιοχών τους.

Τα φαινόμενα βίαιης αντιμετώπισης ανθρώπων από εκπροσώπους του Χριστιανισμού συνδέονται έντονα και με την Ιερά Εξέταση, ένα εκκλησιαστικό δικαστήριο που ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα με σκοπό να καταπολεμήσει τις αιρέσεις και που εφάρμοζε συχνά, βίαιες μεθόδους για να αποσπάσει ομολογίες ενοχής.

Στα μέσα του 13ου αιώνα η Ιερά Εξέταση είχε εγκατασταθεί σχεδόν σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες ενώ από τα μέσα του 14ου και τις αρχές του 15ου αι. το έργο της άρχισε να εξασθενεί παντού, εκτός από την Ισπανία, όπου την περίοδο αυτή κάνει τη σκληρότερη επανεμφάνισή της, και μεταβάλεται σε ένα πολιτικό όργανο εξόντωσης στα χέρια των καθολικών βασιλέων.
Αδαμάντιος Κοραής

Ο Αδαμάντιος Κοραής (Σμύρνη, 27 Απριλίου 1748 – Παρίσι, 6 Απριλίου 1833), ήταν Έλληνας φιλόλογος με βαθιά γνώση του ελληνικού πολιτισμού. Ο Κοραής είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νεοελληνικού διαφωτισμού και μνημονεύεται, ανάμεσα σε άλλα, ως πρωτοπόρος στην έκδοση έργων αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αλλά και για τις γλωσσικές του απόψεις στην υποστήριξη της καθαρεύουσας, σε μια μετριοπαθή όμως μορφή της, με σκοπό την εκκαθάριση των πλείστων ξένων λέξεων που υπήρχαν στη γλώσσα του λαού.
Οινοχόη

Οινοχόη, [[Λούβρο]]
H Οινοχόη είναι αγγείο για την έκχυση του κρασιού που χρησιμοποιούσαν στην αρχαιότητα. Το όνομά της είναι σύνθετη λέξη από το οίνος και το χέω. Το όνομα εφαρμόζεται για τον συγκεκριμένο τύπο, έτσι όπως απαντάται στις εκάστοτε φιλολογικές μαρτυρίες.
Υπάρχουν πολλές ποικιλίες της οινοχόης. Η όλπη είναι ο πρωιμότερος τύπος με σιγμοειδές προφίλ. Η οινοχόη τύπου α´ έχει τριφυλλοειδές στόμιο και υψηλή κάθετη λαβή, ενώ η οινοχόη τύπου β´ έχει χαμηλότερη λαβή. Ο τύπος γ´ ονομάζεται επίσης χ"ους" και έχει βολβοειδές σώμα. Υπάρχουν επίσης πολλά άλλα σχήματα που ταξινομούνται αριθμητικά από τον τύπο δ´ έως τον τύπο ι´. Η οινοχόη παρήχθη από την αρχή του μελανόμορφου έως το τέλος του ερυθρόμορφου ρυθμού, αν και τα εκάστοτε προτιμώμενα σχήματα διαφέρουν από περίοδο σε περίοδο. Η διακοσμητική σκηνή εκτυλίσσεται συνήθως στο σώμα του αγγείου, μέσα σε πλαίσιο. Οι οινοχόες ήταν τόσο κοσμημένες όσο και ακόσμητες
Άγγελος Σικελιανός

Ο Άγγελος Σικελιανός (Λευκάδα, 14 Μαρτίου 1884 – Αθήνα, 19 Ιουνίου 1951) ήταν ένας από τους μείζονες Έλληνες παραδοσιακούς ποιητές. Το έργο του διακρίνεται από έντονο λυρισμό και ιδιαίτερο γλωσσικό πλούτο.
Μπελλ Χουκς

Η Μπελλ Χουκς (bell hooks ή Bell Hooks ή Gloria Watkins) (γεν. 25 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Αμερικανίδα καθηγήτρια πανεπιστημίου που ειδικεύεται στην κοινωνική κριτική που εστιάζει σε ομάδες που διακρίνονται από εγκαθιδρυμένες διαφορές στην κοινωνική εξουσία. 

Γεννήθηκε ως Γκλόρια Γουότκινς αλλά λέει πως χρησιμοποιεί το όνομα "μπελλ χουκς" ("bell hooks"), για να τιμήσει την μητέρα της και τη γιαγιά της. Υποστηρίζει ως σωστή τη γραφή με μικρούς χαρακτήρες όλων των λέξεων (ακόμα και σε περιπτώσεις, όπως η αρχή προτάσεων), αλλά άλλοι συγγραφείς, ευμενείς προς αυτήν, αναφέρονται σ’ αυτήν μερικές φορές με τα κεφαλαία B και H. 

Το 1973 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και ακολούθησε ένα πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν το 1976 και ένα διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σάντα Κρουζ, το 1983. 

Ως φεμινίστρια κοινωνική κριτικός είναι περισσότερο γνωστή για την κριτική της και την στρατηγική της εναντίον αυτού που ορίζει ως “λευκή ρατσιστική καπιταλιστική πατριαρχία”. 

Πιστεύει, μεταξύ άλλων, πως πολλά σύγχρονα κοινωνικά θέματα (ιδιαίτερα η φυλή, το γένος, το φύλο, η τάξη και ο σεξουαλικός προσανατολισμός) είναι αξεδιάλυτα διασυνδεδεμένα και πως η θετική κοινωνική αλλαγή απαιτεί την αντιμετώπισή τους “ως ένα”. 

Επίσης είναι Βουδίστρια, και πολλά από τα γραπτά και τις συνεντεύξεις της ασχολούνται με τον Βουδισμό.
Αθεϊσμός

Αθεϊσμός σημαίνει την άρνηση πίστης στην ύπαρξη Θεών ή Θεού. Αθεϊσμός, υπό την ευρύτερη έννοια, ονομάζεται η απουσία πίστης σε ύπαρξη θεοτήτων. Υπό μια πιο στενή έννοια, ο αθεϊσμός δηλώνει την απόρριψη της πίστης στην ύπαρξη θεοτήτων. Σε ακόμη πιο στενή έννοια, ο αθεϊσμός λαμβάνει τη συγκεκριμένη θέση πως δεν υπάρχουν θεότητες. Ο αθεϊσμός βρίσκεται σε αντίθεση με τον ντεϊσμό και τον θεϊσμό, σύμφωνα με τους οποίους μια θεότητα είναι υπαρκτή.

Ο αθεϊσμός εμφανίστηκε περίπου την ίδια χρονική περίοδο στην Αρχαία Ελλάδα και την Κίνα. Επεκτάθηκε στην Αρχαία Ρώμη, αλλά εξασθένισε δραματικά κατά την περίοδο του Μεσαίωνα στην Ευρώπη. Μετά την αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, ο αθεϊσμός εμφανίστηκε ξανά στην Ευρώπη, και επηρέασε αρκετά φιλοσοφικά και πολιτικά ρεύματα του 19ου και 20ου αιώνα. Σήμερα οι άθεοι αριθμούν σημαντικά ποσοστά -αν και δύσκολο να καταμετρηθούν επακριβώς εξ αιτίας της πληθώρας ορισμών- και είναι σε ανάπτυξη κυρίως σε ευρωπαϊκές χώρες, την Αυστραλία και τον Καναδά

Τα επιχειρήματα για τον αθεϊσμό κυμαίνονται από φιλοσοφικά σε κοινωνικά και ιστορικά. Η λογική για να μην πιστεύει κάποιος σε θεό, περιλαμβάνει επιχειρήματα τα οποία δείχνουν την έλλειψη εμπειρικών δεδομένων, το πρόβλημα του κακού, το επιχείρημα της θρησκευτικής ποικιλομορφίας, την απόρριψη θέσεων που δεν μπορούν να επαληθευτούν και το Eπιχείρημα από τη μη πίστη. Υπερασπιστές του αθεϊσμού ισχυρίζονται πως το "βάρος της απόδειξης" είναι στους ώμους των θεϊστών να αποδείξουν την ύπαρξη του θεού. Παρόλο που ορισμένοι άθεοι έχουν υιοθετήσει κοσμικές φιλοσοφίες, όπως για παράδειγμα ο ανθρωπισμός, δεν υπάρχει μία ιδεολογία ή συμπεριφορά την οποία αποδέχονται όλοι οι άθεοι. .Όπως και το αντίστροφο : στον ίδιο θεό δεν πιστεύουν όλοι οι ένθεοι.

Οι άθεοι αναλόγως των επιχειρημάτων που εκφράζουν μπορούν να ταξινομηθούν σε διάφορες κατηγορίες, "σκληρός" ή "μαλακός" αθεϊσμός (σκληρός δηλώνει καταφατικά πως δεν υπάρχουν Θεοί ή Θεός, ενώ μαλακός περιλαμβάνει τις υπόλοιπες μορφές αθεϊσμού). "Νέοι άθεοι" ονομάζεται μια ομάδα άθεων συγγραφέων οι οποίοι προσέλκυσαν τα φώτα της δημοσιότητας με την επιθετική τους γλώσσα απέναντι στις θρησκείες. Οι άθεοι σήμερα τονίζουν την ανάγκη για εκκοσμίκευση του κράτους και της εκπαίδευσης, η οποία, πρέπει να σταματήσει να χρησιμοποιείται ως εργαλείο για κατήχηση των παιδιών σε θρησκείες.
Έμμα Γκόλντμαν

Η Έμμα Γκόλντμαν ("Emma Goldman", 27 Ιουνίου 1869 – 14 Μαΐου 1940) ήταν αναρχοκομμουνίστρια, γνωστή για τα αναρχικά γραπτά και ομιλίες της. Υιοθετήθηκε από τις φεμινίστριες δεύτερου κύματος και ανάχθηκε σε πρότυπη εικόνα “επαναστάτριας γυναίκας” φεμινίστριας. Ωστόσο, η Γκόλντμαν διαδραμάτισε και ζωτικής σπουδαιότητας ρόλο στην ανάπτυξη του αναρχισμού στις ΗΠΑ και την Ευρώπη καθ’όλο το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Γεννημένη στη Λιθουανία, μετανάστευσε στις ΗΠΑ στα δεκαεπτά της και αργότερα εκτοπίστηκε στη Ρωσία, όπου έγινε μάρτυρας της Ρωσικής Επανάστασης. Πέρασε κάποια χρόνια στο νότο της Γαλλίας όπου συνέγραψε την αυτοβιογραφία της, "Ζώντας τη ζωή μου" ("Living my life"), και άλλα έργα, προτού λάβει μέρος στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο το 1936 ως η αγγλόφωνη εκπρόσωπος στο Λονδίνο του "CNT-FAI" ("Αναρχική Ιβηρική Ομοσπονδία").
Χρήμα

Το χρήμα είναι οποιοδήποτε στοιχείο ή επαληθεύσιμη εγγραφή που είναι γενικά αποδεκτό ως πληρωμή για αγαθά και υπηρεσίες και εξόφληση χρεών σε συγκεκριμένη χώρα ή κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο. Οι κύριες λειτουργίες του χρήματος διακρίνονται σε: μέσο ανταλλαγής, λογιστική μονάδα, παρακαταθήκη αξιών και, μερικές φορές, ως μέτρο αναβαλλόμενης πληρωμής. Κάθε στοιχείο ή επαληθεύσιμο αρχείο που πληροί αυτές τις λειτουργίες μπορεί να θεωρηθεί ως χρήμα.

Τα χρήματα είναι ιστορικά ένα φαινόμενο της αναδυόμενης αγοράς που καθιέρωσε ένα χρηματικό αγαθό, αλλά σχεδόν όλα τα σύγχρονα χρηματικά συστήματα βασίζονται στο παραστατικό χρήμα.

Η φυσική μορφή των χρηματικών στοιχείων μπορεί να διαφέρει, και διαφορετικές μορφές χρημάτων έχουν υπάρξει ιστορικά. Για παράδειγμα, σε κάποιους αρχαίους πολιτισμούς χρησιμοποιούσαν κοχύλια ως χρήμα, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου πολέμου χρησιμοποιούσαν τσιγάρα ως χρήμα, και ούτω καθ εξής. Πάντως για τον ακριβή προσδιορισμό της έννοιας του χρήματος είναι χρήσιμο να γίνεται με σαφήνεια η διάκριση ανάμεσα στα χρηματικά περιουσιακά στοιχεία (π.χ. κέρματα) και τα "μη-χρηματικά" περιουσιακά στοιχεία (όλα τα άλλα εκτός από τα χρηματικά, π.χ. προϊόντα).

Σήμερα ο ορισμός του τι είναι χρήμα σε μια οικονομία είναι πολύ συγκεκριμένος: "Χρήμα είναι το σύνολο των κερμάτων, τραπεζογραμματίων και καταθέσεων". Οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτά τα τρία δεν είναι χρήμα. Ο όρος τραπεζογραμμάτιο είναι συνώνυμος με τον όρο χαρτονόμισμα. Το σύνολο κερμάτων και χαρτονομισμάτων ονομάζεται σύνολο νομισματικής κυκλοφορίας. Χρήμα όμως δεν είναι μόνο η νομισματική κυκλοφορία. Οι καταθέσεις είναι καταθέσεις των ιδιωτών στις εμπορικές τράπεζες και καταθέσεις των εμπορικών τραπεζών στην κεντρική τράπεζα. Ο σύγχρονος ορισμός του χρήματος σημαίνει για παράδειγμα ότι οι επιταγές "είναι" χρήμα (αρκεί βέβαια το ποσό της επιταγής να υπάρχει διαθέσιμο στο λογαριασμό καταθέσεων του εκδότη, και η επιταγή αντιπροσωπεύει ακριβώς μια άμεση εγγραφή στο λογαριασμό καταθέσεων χωρίς την ανάγκη μεταφοράς χαρτονομισμάτων). Επίσης χρήμα είναι η χρέωση πιστωτικών και χρεωστικών καρτών. Αντίθετα, για παράδειγμα, τα ομόλογα και άλλα παρόμοια χρεόγραφα, τα αμοιβαία κεφάλαια και αξιόγραφα όπως οι μετοχές "δεν" είναι χρήμα (παρότι καταρχήν θα μπορούσε να γίνει απευθείας ανταλλαγή για παράδειγμα ακίνητων περιουσιακών στοιχείων με μετοχές ή ομόλογα, η χρήση τέτοιων αξιογράφων για πληρωμές δεν είναι βέβαια ευρέως αποδεκτή). Γι' αυτό και τα διάφορα χρηματοδοτικά αξιόγραφα ονομάζονται γενικά και χρηματοδοτικά ή χρηματοοικονομικά "προϊόντα".
Τυρταίος

μικρογραφία|180 px|δεξιά|Έκδοση του 1759 για την ποίηση του Τυρταίου
Ο Τυρταίος ήταν αρχαίος Έλληνας ελεγειακός ποιητής, γιος του Αρχεμβρότου, καταγόμενος από τις Αφιδνές της Λακεδαίμονος (σημερινό Δαφνί Λακωνίας) και έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ., ως σύγχρονος ή λίγο παλαιότερος των επτά σοφών της αρχαιότητας.