Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ίμβρος

Η Ίμβρος (παλαιότερη τουρκική ονομασία: "İmroz", σήμερα στα Τουρκικά: "Gökçeada"), είναι νησί του Αιγαίου, το οποίο ανήκει στην Τουρκία και διοικητικά στη νομαρχία του Τσανάκκαλε. Βρίσκεται στο βόρειο Αιγαίο, στην είσοδο του Ελλησπόντου. Έχει έκταση 279 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 10.106 κατοίκων (2020), εκ των οποίων περίπου 700 είναι Έλληνες. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία, η αλιεία, η μελισσοκομική, η καλλιέργεια σιτηρών/ελαιόδενδρων και ο τουρισμός. Το νησί φημίζεται επίσης για τα αμπέλια του και το εκλεκτό κρασί του.
Δήμος Θεστιέων

Ο Δήμος Θεστιέων Αιτωλοακαρνανίας συστάθηκε με το νόμο 2539/97 και έπαψε να υφίσταται το 2010 με την ψήφιση και εφαρμογή του νόμου για την τοπική αυτοδιοίκηση με την ονομασία "Καλλικράτης". Αρχικά από το 1994, με το νόμο 1416/86, είχαν συσταθεί σε δήμο οι κοινότητες Καινούριου και Προσηλίων, οι οποίες παρέμειναν ως δημοτικά διαμερίσματα και στις οποίες προστέθηκαν, και οι κοινότητες Παναιτωλίου και Νέας Αβόρανης. Όλα τα δημοτικά διαμερίσματα του τέως Δήμου Θεστιέων, εντάχθηκαν στον διευρυμένο Δήμο Αγρινίου.

Έδρα του Δήμου Θεστιέων ήταν το Καινούργιο.

Βορειοανατολικά του Καινούριου υψώνεται ο κώνος του Βλοχού, η ακρόπολη των Θεστιέων στην αρχαιότητα . 

Η πόλη έφερε το όνομα του μυθικού βασιλιά Θέστιου. Ο Βλοχός στα βυζαντινά χρόνια ήταν οχυρό κάστρο. Δόθηκε κι αυτό ως προίκα το 1294 στο Φίλιππο του Τάραντα. Από του Τούρκους καταλήφθηκε το 1450, για να ερημωθεί στη συνέχεια. Σήμερα σώζονται υπολείμματα της οχύρωσης της. Σε πλάτωμα νότια της κορυφής βρίσκεται η Μονή Βλοχού του 18ου αιώνα. Το τέμπλο του ναού είναι αξιομνημόνευτο. Στη Μονή ασκήθηκε ο διδάσκαλος του γένους Γιαννούλης ο Αιτωλός (1595-1682). 

Στην έξοδο του Καινουρίου, αριστερά του δρόμου, βρίσκεται τετράκρουνη πηγή του 4ου π.Χ. αιώνα. Στο Δήμο Θεστιέων, κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, γίνονται οι πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις "Θέστια".
Μπάρεντσεγια

Το Μπάρεντσεγια (Νορβηγικά: "Barentsøya") είναι νησί της Νορβηγίας και βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος μεταξύ 78° 30΄ και 78° 50΄ και σε ανατολικό γεωγραφικό μήκος μεταξύ 20° 10΄ και 22° 20΄, μεταξύ της Σπιτσβέργης και της νήσου Έντγκεγια, ΒΔ. στη ομώνυμη θάλασσα Μπάρεντς.

Με έκταση 1.288 τ.χλμ. είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ μετά την Σπιτσβέργη, τη Βορειοανατολική Γη και την Έντγκεγια και το όνομά της οφείλεται στον Ολλανδό θαλασσοπόρο Γουλιέλμο Μπάρεντς.
Ντομινίκ ντε Βιλπέν

Ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν (γαλλικά: "Dominique de Villepin", 14 Νοεμβρίου 1953) είναι Γάλλος διπλωμάτης και πολιτικός, πρωθυπουργός της Γαλλίας από τις 31 Μαΐου 2005 μέχρι το 2007.
Ρωξάνη

Η Ρωξάνη (βακτριανά "Roshanak", μετ. «αστέρι», αρχαία ιρανικά: "Raoxshna," περ. 347 π.Χ. - περ. 310 π.Χ.) ήταν η πρώτη σύζυγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.₩
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (τουρκ. "Recep Tayyip Erdoğan", , Κωνσταντινούπολη, 26 Φεβρουαρίου 1954) είναι Τούρκος πολιτικός τουρκικής, λαζικής και γεωργιανής καταγωγής, πρόεδρος της Τουρκίας από τον Αύγουστο του 2014. Διετέλεσε επίσης πρωθυπουργός της χώρας από το 2003 έως το 2014, για τρεις συνεχόμενες θητείες, ενώ υπηρέτησε και ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης (1994 - 1998). Υπήρξε ο Ιδρυτής και πρώτος αρχηγός του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Με τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές τον Αύγουστο του 2014 ο Ερντογάν έγινε ο πρώτος Τούρκος πρόεδρος που εκλέχθηκε από το λαό, μετά τον Αμπντουλάχ Γκιούλ. 

Ο Ερντογάν είναι γνωστός για τις συντηρητικές του θέσεις στο θέμα των σχέσεων Κράτους και Ισλαμικής θρησκείας, οι οποίες οδήγησαν στις αιματηρές διαδηλώσεις στην Τουρκία το 2013, την υιοθέτηση των θέσεων του Νέο-Οθωμανισμού στην εξωτερική πολιτική, τη σύγκρουσή του με τον Στρατό της χώρας και την αναπτυξιακή του οικονομική πολιτική, που τον βοήθησε να έχει μια άνετη πολιτική επικράτηση στις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Επί των ημερών του η Τουρκία ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 45 χρόνια μετά το πρώτο αίτημα της για αυτό.
Γιάννης Αγγούρης

Ο Γιάννης Αγγούρης (20 Ιουλίου 1930 - 8 Ιανουαρίου 2006) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.
Γενικά top-level domains

Γενικά top-level domains ονομάζονται τα top-level domains που προορίζονται, θεωρητικά τουλάχιστον, για συγκεκριμένες κατηγορίες οργανώσεων. Στην πράξη, ο καθένας μπορεί να κατοχυρώσει κάποιο από τα περισσότερα από αυτά. Τα domains αυτά είναι:

* .aero - για αερομεταφορείς
* .biz - για επιχειρήσεις (business)
* .cat - για καταλανική γλώσσα και πολιτισμό
* .com - για εμπόριο, ελεύθερο domain και το πλέον χρησιμοποιούμενο
* .coop - για συνεταιρισμούς
* .edu - για εκπαιδευτικά ιδρύματα
* .gov - για κυβερνητικές υπηρεσίες
* .info - για πληροφοριακά site, ελεύθερο
* .int - για διεθνείς οργανισμούς
* .jobs - για site σχετικά με την εργασία
* .mil - για τον αμερικανικό στρατό
* .mobi - για την αγορά κινητής τηλεφωνίας
* .museum - για μουσεία
* .name - για οικογένειες και μεμονωμένα άτομα
* .net - αρχικά για δίκτυα, τώρα ελεύθερο
* .org - αρχικά για οργανώσεις, τώρα ελεύθερο
* .pro - για επαγγέλματα
* .travel - για ταξιδιωτικά γραφεία, κλπ.

Αναμένεται η έγκριση για τα παρακάτω:

* .asia - για ασιατικές κοινότητες
* .post - για ταχυδρομικές υπηρεσίες
* .tel - για υπηρεσίες δισύνδεσης τηλεφώνου και Διαδικτύου
* .geo - για site σχετικά με τη γεωγραφία
Citroën DS

Το Citroën DS (από το γαλλικό Déesse, δηλαδή θεά, και γνωστό ως "βάτραχος" στην Ελλάδα) ήταν ένα καινοτόμο πολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1955 έως τις 24 Aπριλίου 1975. Κατά τη διάρκεια μιας παραγωγής που διήρκησε σχεδόν 20 έτη, συνολικά κατασκευάστηκαν 1.455.746 αντίτυπα σειράς DS, καθώς και της σειράς Citroën ID, όπως ονομαζόταν η φθηνότερη εξοπλιστικά εκδοχή του DS. Και οι δύο αυτές εκδοχές, αντικατέστησαν το, επίσης πρωτοποριακό για την εποχή του, Citroën Traction Avant και αντικαταστάθηκαν τον Αύγουστο του 1974 από το Citroën CX.

To DS υπήρξε, και θεωρείται ακόμα και σήμερα, εξαιρετικά δημοφιλές, τόσο για τον φουτουριστικό, αεροδυναμικό σχεδιασμό του, όσο και για την καινοτόμο τεχνολογία του. Ιδιαίτερα με το πρωτοποριακό υδραυλικό σύστημα του DS, που τροφοδοτούσε την υδροπνευματική ανάρτηση, το σύστημα διεύθυνσης και τα φρένα, όπως και με το γεγονός ότι ήταν το πρώτο αυτοκίνητο ευρείας παραγωγής με μπροστινά δισκόφρενα, και μάλιστα ως στάνταρ, έθεσε και υψηλά στάνταρ στην ποιότητα κύλισης, την οδική συμπεριφορά και την αποτελεσματικότητα των φρένων.

Μάλιστα το DS κατέλαβε την τρίτη θέση σε σχετική ψηφοφορία που διεξήχθη τον Δεκέμβριο του 1999 στο Λας Βέγκας από διεθνείς ειδικούς, για το Αυτοκίνητο του Αιώνα, πίσω μόνο από το Ford Model T και το κλασικό Mini του 1959. Αναλυτικά, η τελική κατάταξη στην ψηφοφορία της τελικής 5άδας μοντέλων ήταν η εξής:

Επίσης, τοποθετήθηκε στην πέμπτη θέση από το περιοδικό Automobile Magazine στον επίσημο διαγωνισμό των «100 Coolest Cars» που έγινε το 2005, ενώ κέρδισε τον τίτλο του ομορφότερου αυτοκινήτου όλων των εποχών από το περιοδικό Classic & Sports Car, μετά από διαγωνισμό όπου κριτές ήταν 20 από τους μεγαλύτερους σχεδιαστές αυτοκινήτων, όπως οι Giorgetto Giugiaro (Τζορτζέτο Τζουτζιάρο), Ian Callum, Roy Axe, Paul Bracq και Leonardo Fioravanti.
Πύργος του Άιφελ

Ο Πύργος του Άιφελ (γαλλικά: "La Tour Eiffel", ΔΦΑ [la tuʁ‿ɛˈfɛl]) είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης του Παρισιού που βρίσκεται στη Γαλλία. Κατασκευάστηκε το 1889 από τον μηχανικό Γουστάβο Άιφελ και σήμερα αποτελεί ένα από τα γνωστότερα κτίρια στον κόσμο. Με ύψος 324 μέτρα (300 χωρίς την κεραία) ήταν το πιο ψηλό κτίριο στον κόσμο μέχρι που το ξεπέρασε το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ της Νέας Υόρκης το 1931. Έχει βάρος 10.000 τόνους και η κατασκευή του είναι τόσο σταθερή, ώστε παρεκκλίνει μόλις έως 7,5 εκατοστά με σφοδρό άνεμο. 
μικρογραφία
Έχει τρία επισκέψιμα επίπεδα, καθένα προσβάσιμο με σκάλες ή με ανελκυστήρα. Για την άνοδο μέχρι το πρώτο επίπεδο χρειάζονται 302 βήματα (το ίδιο και για το δεύτερο). Το τρίτο και μεγαλύτερο επίπεδο είναι προσβάσιμο μόνο με τον ανελκυστήρα. Τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο επίπεδο διαθέτουν εστιατόριο. 

Αυτός ο πύργος έχει χρησιμοποιηθεί επίσης και για πολλές σκηνές Ταινιών.
Πατριάρχης Ιγνάτιος

thumb|330px|Ο Πατριάρχης Ιγνάτιος με μοναχούς, μικρογραφία από χειρόγραφο
Ο Ιγνάτιος (Κωνσταντινούπολη, 798 – 23 Οκτωβρίου 877) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 846 έως το 858 και από το 867 έως το 877. Θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη και τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, με ημέρα εορτής την 23η Οκτωβρίου.
Αρκτική ζώνη

Ο όρος αρκτική ζώνη απαντάται ως γεωγραφικός όρος και ως αστρονομικός.

# Ως γεωγραφικός όρος: η Αρκτική ζώνη ή Βόρεια πολική ζώνη είναι η ζώνη της Γης που εκτείνεται από τον Βόρειο Πόλο της Γης μέχρι του γήινου αρκτικού κύκλου ή Βόρειου πολικού κύκλου, με γενικό εύρος τις 23° και 27΄.
# Αντίστοιχα ως αστρονομικός όρος:(ουράνια) αρκτική ζώνη ονομάζεται η ζώνη της Ουράνιας σφαίρας που εκτείνεται από τον Ουράνιο Βόρειο Πόλο μέχρι τον ουράνιο αρκτικό κύκλο, με ίδιο του επίγειου εύρους, δηλαδή 23° και 27΄.

*Η αρκτική ζώνη είναι η 1η από Βόρειο Πόλο ή η 3η από Ισημερινό ζώνη της Γης.

Χώρες με σημαντικές περιοχές εντός της αρκτικής ζώνης, εκτός της Ισλανδίας που περιέχεται ολόκληρη κατά ισόθερμη γραμμή είναι :

*Ρωσία (Βόρειες ακτές)
*Καναδάς (Βόρειες ακτές)
*Δανία ( Γροιλανδία μεγαλύτερο μέρος)
*ΗΠΑ ( Αλάσκα Βόρειες ακτές )
*Νορβηγία (μικρό τμήμα Β. ακτών) και
*Φινλανδία (μικρό τμήμα Β. ακτών)
Μουσείο του Λούβρου

right|thumb|300px|Μουσείο του Λούβρου


Το μουσείο του Λούβρου (γαλλικά: "Musée du Louvre") είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού, στις όχθες του Σηκουάνα και εκθέτει 35.000 έργα τέχνης - το 8% των αποκτημάτων του, που υπολογίζονται στα 445.000 κομμάτια. Οι μόνιμες συλλογές του μουσείου καταλαμβάνουν συνολικά έκταση 60.600 τετραγωνικών μέτρων και ανάμεσα σε αυτές είναι και οι ελληνικές, που καλύπτουν 25 αίθουσες ή χώρους.
Χοσέ Μπεναζέραφ

Ο Χοσέ Μπεναζέραφ ("José Bénazéraf", 8 Ιανουαρίου 1922 – 1 Δεκεμβρίου 2012) ήταν σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός του γαλλικού κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στην Καζαμπλάνκα του Μαρόκου. Αφού τελείωσε τις σπουδές του στις πολιτικές επιστήμες, ξεκίνησε την καριέρα του κάνοντας το 1958 την παραγωγή του φιλμ "Les lavandières du Portugal" με σκηνοθέτη τον Pierre Gaspard-Huit. Στη δεκαετία του 1960 άρχισε να σκηνοθετεί ερωτικές ταινίες ξεκινώντας με το "L'éternité pour tous" το 1961. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 μετακινήθηκε στο χώρο του πορνό γυρίζοντας κυρίως χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγές κατευθείαν για την αγορά του βίντεο, κάτι που αποτέλεσε πλήγμα στην όποια φήμη του.
Αποκάλυψη του Ιωάννη

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Σύμφωνα με την τελικά επικρατούσα χριστιανική παράδοση θεωρείται ότι γράφτηκε από τον απόστολο Ιωάννη την περίοδο που ήταν εξόριστος στην Πάτμο το 96 μ.Χ., κατά το 14ο έτος της βασιλείας του αυτοκράτορα Δομιτιανού. Ωστόσο η πατρότητα του κειμένου έχει αμφισβητηθεί, με πρώτη σοβαρή αμφισβήτηση αυτή που διατυπώθηκε από τον Διονύσιο Αλεξανδρείας (247 - 265). Είναι ένα προφητικό, εσχατολογικό βιβλίο.
Αρτεμίδωρος Δαλδιανός

Ο Αρτεμίδωρος ο Δαλδιανός (ή "Ονειροκριτικός") ήταν γνωστός ερμηνευτής ονείρων, που έζησε το δεύτερο μισό του 2ου μ.Χ. αιώνα στην Έφεσο. Αν και ο πατέρας του ονομαζόταν "Φωκάς", ο Αρτεμίδωρος υιοθέτησε την προσωνυμία "Δαλδιανός" από την Δάλδη, μια πόλη στα σύνορα Μυσίας, Φρυγίας και Λυδίας, από την οποία καταγόταν η μητέρα του.

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τη ζωή του "Αρτεμίδωρου" και κυρίως όσα ο ίδιος μας παραθέτει μέσα στο έργο του.

Το γνωστό, βυζαντινό εγκυκλοπαιδικό λεξικό, Σούδα γράφει για τον ίδιο:

:"Αρτεμίδωρος Δαλδιανός (πόλις δε έστι Λυδίας η Δάλδις), φιλόσοφος, έγραψεν Ονειροκριτικά [...] Οιωνοσκοπικά και Χειροσκοπικά."
:(Σούδα, α', 4025)

Αν και το έργο του δεν μπορεί να καταλάβει σημαντική θέση στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, καθώς ούτε θέτει, ούτε λύνει φιλολογικά προβλήματα, αναμφισβήτητα όμως έχει μεγάλη σημασία για την ιστορία του πολιτισμού.
Suzuki Jimny

:"Δείτε επίσης τα Suzuki LJ και Suzuki SJ, που χρησιμοποίησαν το όνομα Jimny"

Το Suzuki Jimny είναι mini SUV αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Suzuki. Δύο τύποι αμαξωμάτων παράγονται, το Hard top και το Convertible (καμπριολέ).
Μάγκι Κιου

Η Μάγκι Κιου ("Maggie Q", πραγματικό όνομα: "Margaret Denise Quigley", 22 Μαΐου 1979) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων. Είναι γνωστή για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στις ταινίες δράσης "Επικίνδυνη Αποστολή ΙΙΙ" και "Live Free or Die Hard" αλλά και για τον ομώνυμο ρόλο στην σειρά δράσης-θρίλερ του CW "Nikita", που προβλήθηκε από το 2010 έως το 2013. Το 2014, ενσάρκωσε την Tori Wu στην κινηματογραφική προσαρμογή του μυθιστορήματος της Veronica Roth "Divergent", έναν ρόλο που είχε και στις συνέχειες της ίδιας ταινίας, "Insurgent" and "Allegiant". Σήμερα, πρωταγωνιστεί στον ρόλο της πράκτορα του FBI Hannah Wells στο πολιτικό δράμα "Designated Survivor".
Παπαγάλος της Σενεγάλης

thumb|250px|Παπαγάλος της Σενεγάλης
Ο παπαγάλος της Σενεγάλης ή παπαγάλος με κεφάλι νέγρου (επιστημονικό όνομα: "Poicephalus senegalus" - "Ποικέφαλος ο σενεγαλός") είναι από τους πιο γνωστούς αφρικάνικους παπαγάλους μαζί με τον Γκρίζο και τον Αγαπόρνιθα. Αποτελεί ένα από τα 9 είδη του γένους "Ποικέφαλος" ("Poicephalus"). Απαντάται σε μια μεγάλη έκταση από τη Σενεγάλη μέχρι τη Νιγηρία και το Βόρειο Καμερούν. Ζει από 30 μέχρι 50 χρόνια. Το θηλυκό γεννάει 3-4 αυγά τα οποία επωάζει για 24 με 26 ημέρες. Τα μικρά αποκτούν την ανεξαρτησία τους μετά από 11 εβδομάδες.
Μοράνα

Η Μοράνα, Μόρανα ή Μορένα είναι σλαβική θεότητα. Θεωρείται συχνά ως θεότητα της γεωργίας και της μαγείας. Σε κάποιες μεσαιωνικές χριστιανικές πηγές, συγκρίνεται με την Εκάτη, ενώ σε μεσαιωνικά τσεχικά κείμενα αποτελεί θεότητα του χειμώνα, αλλά και του θανάτου. 
left|300px|
Στη Σλοβακία, σε λαϊκές γιορτές επιζεί ακόμα το κάψιμο ομοιώματος της Μοράνα, ενώ ανάλογα έθιμα υπάρχουν στη λαογραφία της Πολωνίας. Οι γιορτές αυτές συμβολίζουν τον ερχομό της άνοιξης και την ήττα του χειμώνα. 


Κατηγορία:Σλαβικός παγανισμός
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Frankfurter Allgemeine Zeitung

thumb|right|250px|Κτίριο της εφημερίδας στη Φραγκφούρτη
Η Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) είναι μία από τις σημαντικότερες καθημερινές εφημερίδες της Γερμανίας, και ιδρύθηκε το 1949. Κυκλοφορεί καθημερινά στην Φραγκφούρτη. Η έκδοση της Κυριακής είναι η Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung. Η FAZ έχει κυκλοφορία πάνω από 380.000 φύλλα.

Η εκδοτική πολιτική της δεν καθορίζεται από έναν συντάκτη, αλλά συνεταιριστικά από πέντε συντάκτες. Έχει ένα καθημερινό αναγνωστικό κοινό άνω του ενός εκατομμυρίου και είναι η γερμανική εφημερίδα με την ευρύτερη κυκλοφορία στο εξωτερικό, καθώς οι συντάκτες της υποστηρίζουν ότι παραδίδεται σε 148 χώρες κάθε ημέρα. Συγκρίνεται με την Süddeutsche Zeitung.

Η ψηφιακή της έκδοση είναι η δημοφιλέστερη εφημερίδα στα γερμανικά στο Διαδίκτυο.
Όνειρος

Στην ελληνική μυθολογία Όνειρος ή Όνειροι ονομαζόταν θεότητα που αποτελούσε προσωποποίηση των ονείρων. Ήταν άγγελος του Δία ο οποίος τον έστελνε στους ανθρώπους την ώρα του ύπνου για να τους συμβουλεύσει, να τους καθοδηγήσει ή να τους κάνει γνωστά αυτά που πρόκειται να συμβούν. 

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, τα "Όνειρα" είναι παιδιά της Νύκτας και αδέλφια του Θανάτου και του Ύπνου.

Στην Οδύσσεια, ο Όμηρος περιγράφει τον "Όνειρο" ως δαίμονα του Άδη ενώ αναφέρεται ότι τα απατηλά όνειρα έβγαιναν από μια πύλη από ελεφαντόδοντο, ενώ τα αληθινά έμπαιναν από μια κεράτινη πύλη.. Παρόμοια αναφορά γίνεται και στην Αινειάδα ("VI, 894"), το έπος που έγραψε ο Λατίνος ποιητής Βιργίλιος (1ος αι. π.Χ.). 

Στην Ιλιάδα ο Όνειρος παρουσιάζεται ως πλάνος ( απατηλός ), τον οποίο στέλνει ο Δίας στον ύπνο του Αγαμέμνονα ( ραψωδία β ) και τον αποπλανεί οτι δήθεν ήρθε η ώρα να κυριεύσει την Τροία 

Ο Λατίνος ποιητής Οβίδιος τους παρουσιάζει όχι σαν αδέλφια του Ύπνου αλλά σαν κάποια από τα χίλια παιδιά του, αναφέρει δε τρεις με τα ονόματα Μορφέας, Φοβήτορας και Φάντασος. Οι μεταγενέστεροι ποιητές έδωσαν στο θεό των ονείρων το όνομα του Μορφέα. Ο Όνειρος, ως θεός των ονείρων, απεικονιζόταν σε έργα τέχνης, και τον τιμούσαν στα ονειρομαντεία και στα Ασκληπιεία.
Σερ Έκτορ

Στον αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Έκτορ είναι ο πατέρας του Σερ Κέι και ανάδοχος πατέρας του Βασιλιά Αρθούρου. Ο χαρακτήρας του παρουσιάζεται σε κείμενα σχετικά με την εποχή του Αρθούρου και το Άγιο Δισκοπότηρο, καθώς και σε έργα όπως το "Le Morte d'Arthur" του Τόμας Μάλορι. Στις πηγές αυτές, ο Μέρλιν παίρνει τον Αρθούρο από τους φυσικούς γονείς του, το βασιλιά Ούθερ Πεντράγκον και την Ιγκρέιν, και αναθέτει την ανατροφή του στο Σερ Έκτορ, που τον μεγαλώνει σαν γιο του μαζί με το Σερ Κέι, χωρίς να του αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα. 

Μετά το θάνατο του Ούθερ Πεντράγκον, γίνεται στο Λονδίνο διαγωνισμός, όπου συγκεντρώνονται όλοι οι πιθανοί διάδοχοι του θρόνου. Εκεί πηγαίνουν κι ο Σερ Έκτορ με τον Κέι και τον Αρθούρο. Όταν ο πρώτος χάνει το σπαθί του σε έναν αγώνα, ο Αρθούρος υπόσχεται να του βρει άλλο κι έτσι, σύμφωνα με το θρύλο, βρίσκει σε ένα βράχο το Εξκάλιμπερ και το παίρνει έυκολα. Ο Κέι προσπαθεί να ιδιοποιηθεί την ιστορία, αλλά ο Σερ Έκτορ αναγνωρίζει την αλήθεια κι έτσι είναι ανάμεσα στους πρώτους που χρίζονται Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.
Μόριτζ Πας

Ο Μόριτζ Πας ("Moritz Pasch", Μπρέσλαου, 8 Νοεμβρίου 1843 – Μπαντ Χόμπουργκ, 20 Σεπτεμβρίου 1930) ήταν Γερμανός μαθηματικός, που ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αξιωματική θεμελίωση της Ευκλείδειας Γεωμετρίας.
Νεωλκείο

Νεωλκείο ή "νεώλκιο" (από το ουσιαστικό "νεωλκός" < ναυς /γεν. "νεώς" +έλξις) ονομάζεται το επικλινές (κεκλιμένο) κατασκεύασμα ή ανάλογη διαμόρφωση της ακτής επί της οποίας στηρίζεται και γλυστρά ειδική ναυπηγική σχάρα επί της οποίας πλοία ή σκάφη κατασκευάζονται, επισκευάζονται ή καθαρίζονται και βάφονται τα ύφαλά τους.

Το κατασκεύασμα αυτό ή η επικλινής αυτή διαμόρφωση χρησιμεύει για την ανέλκυση ή καθέλκυση των σκαφών. Συνήθως βρίσκεται μπροστά από μικρό ναυπηγείο και αποτελεί μέρος αυτού.

Όταν μια τέτοια διαμόρφωση χρησιμοποιείται μόνο για ανέλκυση ή καθέλκυση λέμβων ή μικρών σκαφών χωρίς την ανάγκη ναυπηγικής σχάρας π.χ. από τρέιλερ, τότε αυτή ονομάζεται κοινώς "γλύστρα" και είναι συνήθως τσιμέντινη ή μεταλλική.

Στην αρχαιότητα το στεγασμένο νεωλκείο ονομάζονταν "νεώσοικος".
Ανδρέας Φούρας

Ο Ανδρέας Φούρας (5 Αυγούστου 1947) είναι Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε, μεταξύ άλλων, βουλευτής Αχαΐας, γενικός γραμματέας και υφυπουργός σε υπουργεία, καθώς και δήμαρχος Πατρέων.
Γουστάβος Άιφελ

<br>

Ο Γουστάβος Άιφελ (, ΔΦΑ · πραγματικό επώνυμο: "Bönickhausen" ή "Bοnickhausen", 15 Δεκεμβρίου 1832 - 27 Δεκεμβρίου 1923), ορθότερα στα ελληνικά: "Εφέλ", ήταν Γάλλος μηχανικός και αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στη Ντιζόν και έγινε γνωστός χτίζοντας γέφυρες. Ο Άιφελ ήταν διάσημος από τα μεγαλοφυή του σχέδια και την άριστη τεχνογνωσία του στις σιδηροκατασκευές. Κάποτε είχε δηλώσει ότι ο διάσημος πύργος του «πήρε το σχήμα του από τον ίδιο τον άνεμο». Το 1890 επικεντρώθηκε στη μελέτη της αεροδυναμικής και διατήρησε ένα γραφείο μέσα στον πύργο έως το θάνατό του. Το 1889, όταν ανεγέρθηκε ο Πύργος του Άιφελ, βραβεύτηκε για το επίτευγμά του με το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής.


Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Ζάχα Χαντίντ

thumb|O πυροσβεστικός σταθμός της Βίτρα στο Βάιλ αμ Ράιν της Γερμανίας, που η Ζάρα Χαντίντ εμπνεύστηκε το διάστημα 1991–1993.

Η Ζάχα Χαντίντ (31 Οκτωβρίου 1950 – 31 Μαρτίου 2016) ήταν Ιρακινή-Βρετανή αρχιτέκτονας, εκπρόσωπος της σχολής της αποδόμησης (deconstruction).
Γέφυρα του Καρόλου

Η Γέφυρα του Καρόλου (τσεχικά "Karlův Most") είναι μία από τις πλέον φημισμένες αψιδωτές και ιστορικές γέφυρες της Ευρώπης. Βρίσκεται στον ποταμό Μολδάβα στο κέντρο της Πράγας. Η κατασκευή της άρχισε το 1357 υπό την αιγίδα του βασιλιά Καρολου Δ' προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομα, και τελείωσε στην αρχή του 15ου αιώνα. Ηταν η σημαντικότερη σύνδεση μεταξύ της Παλαιάς Πόλης και των παρακείμενων περιοχών μέχρι το 1841. Επίσης, η κτιστή αυτή γέφυρα κατέστησε την Πράγα σημαντικό κόμβο στον εμπορικό δρόμο μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Ευρώπης. 
Η γέφυρα ονομάστηκε αρχικά «Πέτρινη Γέφυρα» ("Kamenný Most") ή «Γέφυρα της Πράγας» ("Pražský Most") και από το 1870 «Γέφυρα του Καρόλου». 

Η γέφυρα έχει μήκος 516 μέτρα και σχεδόν 10 μέτρα πλάτος, είναι αψιδωτή, φέρει 16 αψίδες που στηρίζονται σε 15 εγκάρσια βάθρα. Η γέφυρα διακοσμείται σ΄ όλο το μήκος της με 30 αγάλματα και γλυπτά, τα περισσότερα από τα οποία χρονολογούνται από το 1700.
Λόνι Σάντερς

Η Λόνι Σάντερς ("Loni Sanders", 12 Ιανουαρίου 1958) είναι Αμερικανίδα πορνοστάρ. Ο πατέρας της είναι Αμερικανός ενώ η μητέρα της Γιαπωνέζα και εκεί οφείλεται η εξωτική εμφάνιση της.
Γιαν Πάλαχ

thumb|left|200px|Μνημείο προς τιμήν του Γιαν Πάλαχ στην Πράγα

O Γιαν Πάλαχ (τσεχική γλώσσα: "Jan Palach", 11 Αυγούστου 1948 – 19 Ιανουαρίου 1969) ήταν Τσέχος φοιτητής που είχε αυτοπυρποληθεί διαμαρτυρόμενος κατά της σοβιετικής εισβολής στην Τσεχοσλοβακία και της καταστάσεως που αυτήν επέφερε.

Η σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία τον Αύγουστο του 1968 είχε ως σκοπό να συντρίψει τις μεταρρυθμίσεις φιλελευθεροποίησης της κυβέρνησης του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ κατά τη διάρκεια της Άνοιξης της Πράγας. 

Ο Πάλαχ αυτοπυρπολήθηκε στην Πλατεία Βέντσεσλας στην Πράγα, στις 16 Ιανουαρίου 1969, ως διαμαρτυρία. Τρεις ημέρες αργότερα κατέληξε. Η κηδεία του Πάλαχ μετατράπηκε σε σημαντική διαμαρτυρία.

Έναν μήνα αργότερα, στις 25 Φεβρουαρίου 1969 ένας άλλος φοιτητής, ο Ίαν Ζάγιατς, αυτοπυρπολήθηκε στην ίδια θέση και ακολουθήθηκε τον Απρίλιο του ίδιου έτους από τον Έβζεν Πλότσεκ στην πόλη Γιχλάβα. 

Μετά από τη Βελούδινη επανάσταση ο Πάλαχ τιμήθηκε στην Πράγα με έναν χάλκινο σταυρό στο δάπεδο της πλατείας.
Λένα Διβάνη

Η Λένα Διβάνη (Βόλος, 1955) είναι Ελληνίδα συγγραφέας και καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου διδάσκει ελληνική και βαλκανική ιστορία εξωτερικής πολιτικής του 20ού αιώνα σε προπτυχιακό επίπεδο και μειονοτικά προβλήματα των Βαλκανίων σε μεταπτυχιακό. Υπήρξε Επισκέπτρια Μελετήτρια (Visiting Research Fellow) στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, στο Βασιλικό Κολλέγιο (King’s College) του Λονδίνου, δύο φορές στα Αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών (League of Nations Archives) στη βιβλιοθήκη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη και υπότροφος του Ελληνικού Ινστιτούτου (Greek Institute) στο Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης.

Συνεργάστηκε με το ιστορικό αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας με αντικείμενο τη δημοσίευση των διπλωματικών εγγράφων της Ελλάδας που σχετίζονται με τα εθνικά θέματα. Συνεργάστηκε επίσης με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου στην κατάρτιση βιβλιογραφικής πρότασης για το πρόβλημα των μειονοτήτων και με το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού με θέμα την ελληνική διασπορά.

Είναι ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΡΤ, αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων Λόγου.
Σιντ Μάιερ

Ο Σιντ Μάιερ ("Sidney K. "Sid" Meier", 24 Φεβρουαρίου 1954) είναι Καναδός προγραμματιστής και σχεδιαστής παιχνιδιών. Έχει δημιουργήσει μερικά από τα πιο καλοφτιαγμένα και εμπορικά επιτυχημένα παιχνίδια για υπολογιστές, όλων των εποχών κερδίζοντας δεκάδες διακρίσεις τόσο για την ποιότητα των τίτλων του όσο και για την τεράστια εμπορική τους επιτυχία. Θεωρείται ένας από τους ζωντανούς θρύλους της βιομηχανίας των παιχνιδιών.
Τόλμη και Γοητεία

Η Τόλμη και Γοητεία (αγγλικός τίτλος The Bold and the Beautiful) είναι σαπουνόπερα αμερικάνικης παραγωγής. Ξεκίνησε να προβάλλεται στην Αμερική στις 23 Μαρτίου 1987 και το 2012 γιόρτασε 25 χρόνια συνεχούς προβολής. Έως τις αρχές Νοεμβρίου 2017 έχουν μεταδοθεί περί τα 7.700 επεισόδια. Η σειρά έχει μπει και στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες καθώς την παρακολουθούν καθημερινά πιο πολλοί τηλεθεατές από οποιαδήποτε άλλη σειρά στον κόσμο (400 εκατομμύρια). Στην Ελλάδα προβλήθηκε για πρώτη φορά από την ΕΤ1 τον Νοέμβριο του 1988 και στη συνέχεια καθημερινά από την συχνότητα της ΕΤ3 μέχρι τον Ιούνιο του 2013 που σταμάτησαν τα κανάλια της ΕΡΤ, ΕΤ1,ΝΕΤ,ΕΤ3 και αντικαταστάθηκαν από την Δημόσια Τηλεόραση. 

Δημιουργοί: Λι Φίλιπ Μπελ, Γουίλιαμ Τζ. Μπελ. Πρωταγωνιστούν: Ρον Μος (Ριτζ), Κάθριν Κέλι Λανγκ (Μπρουκ), Σούζαν Φλάνερι (Στέφανι), Τζον Μακ Κουκ (Έρικ), Χάντερ Τάιλο (Τέιλορ), Λέσλι Κέι (Φελίσια), Γουίνσορ Χάρμον (Θορν), Ντάρλιν Κόνλεϋ (Σάλι), Νταν Μακ Βίκαρ (Κλαρκ), Λέσλι Αν Ντάουν (Τζάκι), Τζακ Βάγκνερ (Νικ), Άσλεϊ Τζόουνς (Μπρίτζετ) κ.ά.
Ιωάννης της Γραβίνας

Ο Ιωάννης της Γραβίνας ("Giovanni di Gravina", 1294 - 5 Απριλίου 1336) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κόμης της Γκραβίνα της Απουλίας, παλατινός κόμης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, δούκας του Δυρραχίου, πρίγκιπας της Αχαΐας και του Τάραντα.
Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής

Ο Σουλεϊμάν Α΄ ("I. Süleyman", 6 Νοεμβρίου 1494 – 7 Σεπτεμβρίου 1566), κοινώς γνωστός ως Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής στον δυτικό κόσμο και "Κανουνί" (ο Νομοθέτης) στο βασίλειό του, ήταν ο δέκατος σουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, από το 1520 έως τον θάνατό του το 1566. Κατά τη βασιλεία του η Οθωμανική αυτοκρατορία έφτασε στη μέγιστη γεωγραφική της επέκταση και στο απόγειο της δύναμής της. Υπήρξε ο επιφανέστερος των σουλτάνων.
Ντιτρόιτ

Το Ντιτρόιτ (αγγλικά: Detroit, γαλλικά: Détroit), είναι η μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία του Μίσιγκαν στις Η.Π.Α και έδρα της κομητείας Γουέιν (Wayne County). Υπήρξε πρωτεύουσα του Μίσιγκαν μεταξύ 1805 και 1847.

Η θέση του είναι επί του ποταμού Ντιτρόιτ, στις μεσοδυτικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, και αποτελεί μεγάλο λιμάνι. Η πόλη είναι γνωστή σήμερα ως το παγκόσμιο κέντρο της αυτοκινητοβιομηχανίας, αλλά και ως πηγή πολλών μουσικών ρευμάτων. Τα προσωνύμια "Motor City" και "Motown" αντικατοπτρίζουν τους δύο αυτούς κλάδους. Η πόλη είναι επίσης γνωστή με το προσωνύμιο "Paris of the West" («To Παρίσι της Δύσης»). Το όνομα της πόλης προήλθε από τον ομώνυμο ποταμό, που με τη σειρά του ονομάστηκε από τους Γάλλους "Rivière du Détroit" ήτοι "Το ποτάμι του Πορθμού". Το όνομα αυτό προέκυψε πιθανότατα από το γεγονός ότι ο ποταμός συνδέει τη λίμνη Σαιν Κλαιρ (St. Clair) με τη λίμνη Ήρι.

Το 2005 το Ντιτρόιτ ήταν η 11η σε μέγεθος πόλη των Η.Π.Α, με 886.675 κατοίκους, τους μισούς περίπου από όσους κατοικούσαν εκεί στα χρόνια της μεγάλης ακμής, τη δεκαετία του 1950. Η πόλη είναι, άλλωστε, ανάμεσα στις πρώτες των Η.Π.Α σε μείωση αστικού πληθυσμού τα τελευταία 50 χρόνια. Η αύξηση της εγκληματικότητας, τα φυλετικά προβλήματα και ποικίλες οικονομικές αστοχίες, κυρίως η πτώση των αυτοκινητοβιομηχανιών, οδήγησαν στον μαρασμό της πόλης. 

Εν τούτοις, τα τελευταία χρόνια γίνεται μια προσπάθεια αναζωογόνησης με την κατασκευή αθλητικών εγκαταστάσεων και καζίνο, την εγκατάσταση μεγάλων εταιρειών Πληροφορικής και την αναπαλαίωση των ουρανοξυστών του "Renaissance Center". To 2012, το Ντιτρόιτ θεωρήθηκε από το περιοδικό Forbes ως η «πιο μίζερη πόλη των ΗΠΑ». 

Στις 18 Ιουλίου 2013, το Ντιτρόιτ έκανε αίτηση για πτώχευση με χρέος που φτάνει τα 18 δις δολάρια και είναι η μεγαλύτερη αμερικανική πόλη όπου έγινε αυτό. Για την ενίσχυση της πόλης απελευθερώθηκε ομοσπονδιακό κονδύλιο ύψους 300 εκατομμυρίων δολαρίων.
Δημήτρης Διαμαντίδης

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης (Καστοριά, 6 Μαΐου 1980) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν γενικός διευθυντής της ΚΑΕ Παναθηναϊκός. Έχει ύψος 1.96 μ. και αγωνιζόταν στις θέσεις Πόιντ γκαρντ και Σούτινγκ γκαρντ (κόμπο γκαρντ) αλλά και ως Σμολ φόργουορντ, εφόσον χρειαζόταν. Η σταδιοδρομία του διήρκεσε δεκαεπτά χρόνια: πέντε χρόνια (1999-2004) υπήρξε μέλος του Ηρακλή και τα υπόλοιπα δώδεκα (2004-2016) αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία στην ομάδα του Παναθηναϊκού, φορώντας το νούμερο 13. Υπήρξε αρχηγός της ομάδας για οκτώ χρόνια (2008-2016) και συνολικά αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους και πληρέστερους παίκτες όλων των εποχών στο ελληνικό αλλά και ευρωπαϊκό μπάσκετ, καθώς και ο κορυφαίος Έλληνας αμυντικός. 

Ο Καστοριανός γκαρντ με την ομάδα του Παναθηναϊκού έχει τις περισσότερες διακρίσεις σε ατομικό, επίπεδο για τον 21ο αιώνα στην Ευρώπη, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο κατέκτησε συνολικά 22 τίτλους (9 Πρωταθλήματα Ελλάδος, 10 Κύπελλα Ελλάδος και 3 Πρωταθλήματα Ευρώπης), κατατάσσοντας τον στους πολυνίκεις του αθλήματος πανευρωπαϊκά. Η πορεία του υπήρξε κυριαρχική, καθόσον στην Ελλάδα είναι ο μοναδικός αθλητής με 6 βραβεία MVP Ελληνικού Πρωταθλήματος και 6 MVP για τους Ελληνικούς τελικούς, μαζί με 2 MVP του τελικού του Ελληνικού Κυπέλλου. Οι πληθώρες διακρίσεις του στην Ευρωλίγκα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων ένα βραβείο MVP της σεζόν, δυο βραβεία MVP Φάιναλ Φορ, καθώς και τον αριθμό ρεκόρ των έξι βραβείων καλύτερου αμυντικού της διοργάνωσης. Είναι επίσης ο μοναδικός Έλληνας που βρίσκεται στις δύο καλύτερες ομάδες των δυο δεκαετιών στην ιστορία της Ευρωλίγκα (2000-2010, 2010-2020), ενώ ήταν υποψήφιος για να αναδειχθεί μία από τις πενήντα σημαντικότερες προσωπικότητες της Ευρωλίγκα, για τα πενήντα χρόνια της διοργάνωσης (1958-2008). Την 1η Απριλίου 2016 η Ευρωλίγκα ανδρών του απένειμε το βραβείο του Θρύλου της διοργάνωσης. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης, σφράγισε με τον πολυδιάστατο τρόπο παιχνιδιού του μια ολόκληρη εποχή, μένοντας στην ιστορία του ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ και αποτελώντας πρότυπο αθλητή για τις επόμενες γενιές καλαθοσφαιριστών. 

Επίσης ο ρόλος του στην επανάκαμψη της εθνικής ομάδας μπάσκετ στη νέα χιλιετία, υπήρξε καθοριστικός για τις μεγάλες επιτυχίες με το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 2005, σκοράροντας τον νικητήριο τρίποντο που έστειλε την Ελλάδα στον τελικό καθώς και το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2006. Ήταν παρών σε δυο Ολυμπιάδες της Αθήνας 2004 και του Πεκίνο 2008, όπου η Ελλάδα πήρε την πέμπτη θέση, που είναι και η καλύτερη στα χρονικά. 

Ο Δήμος της Καστοριάς για να τιμήσει τον Δημήτρη Διαμαντίδη για την προσφορά του στον ελληνικό αθλητισμό, έδωσε το όνομα του αθλητή στο κλειστό γυμναστήριο της πόλης.
Διαμήκη κύματα

right|300px|thumb|Επιφανειακό διαμήκες κύμα
Διαμήκη κύματα ονομάζονται τα κύματα των οποίων η διεύθυνση διάδοσής τους είναι παράλληλη στη διεύθυνση της ταλάντωσης των σωματιδίων που αποτελούν το μέσο διάδοσης. Με την κίνηση που πραγματοποιούν τα σωματίδια του μέσου στα διαμήκη κύματα παρατηρούνται πυκνώματα και αραιώματα. Διαμήκη κύματα διαδίδονται και στα στερεά και στα υγρά και στα αέρια σώματα. Τα διαμήκη κύματα καθώς και τα εγκάρσια κύματα αποτελούν τα δύο βασικά είδη κυμάτων.
Ιορδανικό δηνάριο

Το ιορδανικό δηνάριο (αραβικά: دينار أردني, κωδικός ISO 4217 JOD, ανεπίσημα αρχικά JD) είναι το νόμισμα της Ιορδανίας από το 1950.

Υποδιαιρείται σε 10 ντιρχάμ, 100 κιρς ή πιάστρες, ή 1.000 φιλς (fils), τα οποία προφέρονται το ίδιο στον ενικό και πληθυντικό. Επειδή τα φιλς στην αιγυπτιακή γλώσσα φέρονται κακόηχα, στην Αίγυπτο ονομάζονται φλους.

Το Ιορδανικό δηνάριο κυκλοφορεί σε:
# χαρτονομίσματα:5, 10, 20 και 50 δηνάρια
# κέρματα: 0,5, 1, 2,5, 5 και 10 πιάστρες, 0,25, 0,5 και 1 δηνάριο.

Τον Οκτώβριο του 2006, ένα ιορδανικό δηνάριο αντιστοιχούσε σε 1,1 ευρώ.
Εγκάρσια κύματα

thumb|right|300px|Επιφανειακό εγκάρσιο κύμα
Εγκάρσια κύματα ονομάζονται τα κύματα των οποίων η διεύθυνση διάδοσής τους είναι κάθετη στη διεύθυνση της ταλάντωσης των σωματιδίων που αποτελούν το μέσο διάδοσης. Στα εγκάρσια κύματα εμφανίζονται μέγιστα και ελάχιστα που ονομάζονται «όρη» και «κοιλάδες» αντίστοιχα. Εγκάρσια κύματα διαδίδονται μόνο στα στερεά σώματα και κατά προσέγγιση στην επιφάνεια υγρών. Τα εγκάρσια κύματα καθώς και τα διαμήκη κύματα αποτελούν τα δύο βασικά είδη κυμάτων.
Κυματομορφή

Με τον όρο Κυματομορφή χαρακτηρίζεται το γεωμετρικό σχήμα ή στερεόγραμμα του στιγμιότυπου ενός κύματος.

Για παράδειγμα η καμπύλη ενός θαλάσσιου κύματος φανερώνει το ανεβοκατέβασμα ενός σκάφους όταν δέχεται το συγκεκριμένο κύμα. Στη πραγματικότητα η κυματομορφή παρουσιάζει την μεταβολή της ενέργειας καθώς κινείται το κύμα.

Στην οθόνη του παλμογράφου, για παράδειγμα, παρατηρούμε την κυματομορφή ενός ηχητικού κύματος η οποία και προσδιορίζει τον τόνο του ήχου.

Στις οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών, το κυματομορφικό στερεόγραμμα (γράφημα) παρουσιάζει την εναλλαγή της ενεργειακής στάθμης του κύματος, καθώς αυτό ταξιδεύει στον χώρο.
Μιλτιάδης Ιατρίδης

Ο Μιλτιάδης Ιατρίδης (ή Μίλτων Ιατρίδης) (1906 - 18 Φεβρουαρίου 1960) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Γεννήθηκε στο Σοφικό Κορινθίας, τον τόπο καταγωγής της μητέρας του, Σοφίας. Ο πατέρας του, Βασίλειος Ιατρίδης, καταγόταν απ' τον Πύργο Ηλείας και ασκούσε το επάγγελμα του επιθεωρητή της Μέσης Εκπαίδευσης. Μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του, ο Μ. Ιατρίδης εισήλθε το 1921 στη Στρατιωτική Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων και αποφοίτησε ως μάχιμος σημαιοφόρος στις 26 Ιανουαρίου 1926. Από τότε υπηρέτησε κυρίως στα υποβρύχια. Δεκατρία χρόνια αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1939, προβιβάστηκε στο βαθμό του πλωτάρχη. Από τη θέση αυτή και με τη συνακόλουθη ανάληψη του αξιώματος του κυβερνήτη του, γηραιού τότε, υποβρυχίου «Παπανικολής», συνέβαλε τα μέγιστα στον αγώνα εναντίον του Άξονα.

Στις 24 Δεκεμβρίου 1940, το υποβρύχιο «Παπανικολής» επιτέθηκε εναντίον μεγάλης ιταλικής νηοπομπής στην Αδριατική Θάλασσα και κατόρθωσε να βυθίσει στα Στενά του Οτράντο τρία ιταλικά οπλιταγωγά, συνολικού βάρους 25.000 τόνων, που μετέφεραν όπλα, πολεμοφόδια και εν γένει πολεμικό υλικό στα παράλια της Αλβανίας, για να ενισχυθούν οι ιταλικές μονάδες που προσπαθούσαν να νικήσουν τους Έλληνες. Για το κατόρθωμά του αυτό, ο κυβερνήτης Μ. Ιατρίδης προβιβάστηκε άμεσα σε αντιπλοίαρχο επ' ανδραγαθία και του απονεμήθηκε το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας», στις 30 Δεκεμβρίου 1940. 

Μετά την Απελευθέρωση διετέλεσε Διοικητής Αρχιπελάγους (1944-1945), Διοικητής Στολίσκου Βορείου Αιγαίου (1947), καθώς και Διοικητής της Ναυτικής Ακαδημίας (1948). Κατά τα έτη 1950-1951, επιστάτησε στις επισκευές του ιταλικού καταδρομικού «Ευγένιος της Σαβοΐας», που είχε δοθεί, τότε, στην Ελλάδα ως πολεμική αποζημίωση και μετονομάστηκε «Έλλη».

Ο Μιλτιάδης Ιατρίδης αποστρατεύτηκε αυτεπάγγελτα στις 29 Δεκεμβρίου 1952, με σύγχρονη προαγωγή στον βαθμό του πλοιάρχου. Οκτώ χρόνια αργότερα, στις 18 Φεβρουαρίου 1960, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, σε ηλικία 54 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη Λέλα Ιατρίδη και έχει μια κόρη, την Αδριατική. Η πολιτεία τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε μία πλατεία του Πύργου Ηλείας. Στην ομώνυμη πλατεία του Πύργου βρίσκεται και ο ανδριάντας του. Προτομή του Μ. Ιατρίδη υπάρχει στη γενέτειρά του το Σοφικό Κορινθίας, και στο Κατάκολο Ηλείας, αλλά και στην πόλη της Κορίνθου δίπλα στην Στρατιωτική Λέσχη. Η δράση του Ιατρίδη και του Υποβρυχίου Παπανικολής ενέπνευσε και την ταινία 'Υποβρύχιον Παπανικολής' του 1971 με τον Κώστα Καζάκο στο ρόλο του Ιατρίδη.
Στάσιμο κύμα

Το στάσιμο κύμα είναι το κύμα που προκύπτει σε ένα υλικό μέσο από τη συμβολή δυο κυμάτων με ίδια συχνότητα που κινούνται μέσα στο μέσο προς αντίθετες κατευθύνσεις. Λέγεται στάσιμο (δηλαδή σταθερό σε μια θέση) επειδή όλα τα σημεία του μέσου εκτελούν μεν αρμονική ταλάντωση, με διαφορετικό πλάτος όμως το καθένα αντίθετα με ότι συμβαίνει σε ένα διαδιδόμενο (τρέχον) κύμα, όπου τα σημεία του μέσου εκτελούν το ένα μετά το άλλο την ίδια ακριβώς κίνηση, εξασφαλίζοντας έτσι τη διάδοση της διαταραχής (του κύματος).

Ένα παράδειγμα στάσιμου κύματος είναι αυτό που δημιουργείται στις χορδές των εγχόρδων μουσικών οργάνων. Οι άκρες των χορδών είναι σταθερά στερεωμένες και δεν εκτελούν ταλάντωση, σε αντίθεση με το υπόλοιπο μέρος τους. Όταν λοιπόν πάλλεται μια χορδή, τα παραγόμενα κύματα "ταξιδεύουν" και προς τις δύο κατευθύνσεις των άκρων της χορδής, όπου εκεί ανακλώνται προς το αρχικό σημείο ταλάντωσης. Λόγω της διαφορετικής διεύθυνσης της κίνησης του κύματος που προέκυψε από την αρχική διαταραχή και αυτού που ανακλάστηκε από το άκρο της, τα δυο κύματα συμβάλλουν (δηλαδή συνδυάζονται) δημιουργώντας ένα στάσιμο κύμα, του οποίου το μέγιστο πλάτος ταλάντωσης είναι διπλάσιο από αυτό των αρχικών κυμάτων που συμβάλλουν. Η δε συχνότητα του τελικού κύματος είναι σταθερή, δίνοντας μια συγκεκριμένη νότα από την κάθε χορδή.

Στάσιμο κύμα μπορεί να δημιουργηθεί όταν κύμα που διαδίδεται μέσα σε ένα μέσο ανακλάται στο ένα ή και τα δυο άκρα του μέσου. Μπορεί τα άκρα να είναι και τα δυο σταθερά στερεωμένα ("πακτωμένα", όπως λέγεται μερικές φορές) όπως στο παράδειγμα της χορδής, ή μόνο το ένα (για παράδειγμα ένα σχοινί δεμένο σε τοίχο) ή το μέσο μπορεί να είναι "ανοικτό" και στα δυο του άκρα, όπως συμβαίνει με το φλάουτο, στο οποίο οι νότες αποτελούν το ηχητικό αποτέλεσμα των στάσιμων κυμάτων που δημιουρούνται στο εσωτερικό του.

Όταν η ανάκλαση του αρχικού κύματος στο άκρο είναι πλήρης, το κύμα διαδίδεται μετά την ανάκλαση στην αντίθετη διεύθυνση με διαφορά φάσης "π" από το προσπίπτον κύμα, δηλαδή εντελώς αντεστραμμένο. Σε αυτή την περίπτωση η συμβολή των δυο κυμάτων -προσπίπτοντος και ανακλώμενου- θα οδηγήσει στην αλληλοαναίρεση των δυο κυμάτων σε ορισμένα σημεία. Στα σημεία αυτά το προκύπτον πλάτος για την αρμονική ταλάντωση που θα εκτελέσει το μέσο είναι μηδέν. Τα σημεία αυτά ονομάζονται "δεσμοί". Τα σημεία όπου η συμβολή δίνει μέγιστο πλάτος ονομάζονται "κοιλίες".

Στην περίπτωση που η ανάκλαση δεν είναι πλήρης, δεν εμφανίζονται δεσμοί και κοιλίες καθώς το ανακλώμενο κύμα δεν έχει το ίδιο πλάτος με το προσπίπτον. Το μέγεθος που χαρακτηρίζει ένα τέτοιο στάσιμο κύμα είναι ο "λόγος στάσιμου κύματος" που εξαρτάται από το συντελεστή ανάκλασης του κύματος πάνω στα άκρα του μέσου.
Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία

Η Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι εκπομπή στον χώρο ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας υπό μορφή κυμάτων που ονομάζονται ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα είναι συγχρονισμένα ταλαντούμενα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία τα οποία ταλαντώνονται σε κάθετα επίπεδα μεταξύ τους και κάθετα προς την διεύθυνση διάδοσης. Διαδίδονται στο κενό με ταχύτητα ίση με την ταχύτητα του φωτός (c=299.792.458 m/s) αλλά και μέσα στην ύλη με ταχύτητα λίγο μικρότερη απ' την ταχύτητα του φωτός.

Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα παράγονται από επιταχυνόμενα ηλεκτρικά φορτία. Δημιουργούνται επίσης όταν ένα ηλεκτρόνιο κάποιου ατόμου χάνει μέρος της ενέργειάς του και μεταπίπτει σε χαμηλότερη τροχιά ή ενεργειακή στάθμη κοντά στον πυρήνα. Αυτό έχει ως συνέπεια να δημιουργηθεί μια ταλάντωση που διαδίδεται πλέον στο χώρο με τη μορφή ενός ταυτόχρονα ηλεκτρικού και μαγνητικού πεδίου. Τα δύο αυτά πεδία είναι, αφενός μεν, κάθετα μεταξύ τους, αφετέρου και κάθετα με τη διεύθυνση διάδοσης του παραγόμενου κύματος, του λεγόμενου ηλεκτρομαγνητικού κύματος. Όταν το ηλεκτρομαγνητικό κύμα προσκρούσει σε κάποιο άτομο τα δύο συνδυαζόμενα αυτού πεδία μπορούν να προσφέρουν μεταφερόμενη ενέργεια σε ένα ηλεκτρόνιο με αποτέλεσμα να το εξαναγκάσουν να μεταπηδήσει αυτό σε ανώτερη ενεργειακή στάθμη, ή ακόμα και να το απελευθερώσει από το άτομο σε περίπτωση που βρίσκεται στην εξωτερική στοιβάδα (φωτοηλεκτρικό φαινόμενο).
400px|right|thumb|Γραφική αναπαράσταση ηλεκτρομαγνητικού κύματος
Ράντσταντ

right|thumb|400px|Σχηματικός χάρτης του Ράντσταντ
Το Ράντσταντ (Ολλανδικά Randstad) είναι μια συσσώρευση πόλεων στις Κάτω Χώρες. Αποτελείται από τις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις Άμστερνταμ, Ρότερνταμ, Χάγη και Ουτρέχτη και πολλές δευτερεύουσες. Με 7,5 εκατομμυρια κατοίκους (τον μισό πληθυσμό της Ολλανδίας· αν προσθέσουμε και άλλες περιοχές φτάνει τα 10 εκατομμύρια, σχεδόν 2/3 του ολλανδικού πληθυσμού είναι μια από τις μεγαλύτερες πολεοδομικές συναθροίσεις στην Ευρώπη. Κύριες πόλεις είναι οι Αλμέρε, Άμστερνταμ, Ντελφτ, Ντόρντρεχτ, Χάουντα, Χάαρλεμ, Χίλφερσουμ, Λέιντεν, Ρότερνταμ, Χάγη, Ουτρέχτη και Ζούτεμεϊρ. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι οι Άλπεν αν ντε Ράιν, Άμερσφοορτ, Άμστελφεϊν, Καπέλλε αν ντε Άισελ, Χόοφτντορπ, Κάτβαϊκ, Λάιντσενταμ, Νιούβεχαϊν, Πούρμερεντ, Ράισβαϊκ, Σχιντάμ, Σπάικενισσε, Φλάαρντιχεν, Φόορμπουρχ, και Ζάανσταντ. 

Μαζί με τις συναθροίσεις της Κοιλάδας του Ρουρ, την Αμβέρσα, τις Βρυξέλλες, το Παρίσι, την ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου, και μερικές μικρότερες αστικές περιοχές όπως Λιλ - Κορτράικ και Μάαστριχτ - Λιέγη - Άαχεν, είναι η οικονομική ατμομηχανή της ΕΕ. Η περιοχή είναι και η πιο αστικοποιημένη στην ΕΕ, με περίπου 50 εκ. κατοίκους.

Οι πόλεις του Ράντσταντ είναι διατεταγμένες περίπου στο σχήμα μιας αλυσίδας ή κύκλου. Αυτό δίνει στην περιοχή το όνομα της ("rand" είναι η περιφέρεια και "stad" σημαίνει πόλη). Η περιοχή ανάμεσα στις πόλεις ονομάζεται και πράσινη καρδιά (Groene Hart).
Μπαμπ ελ Μαντέμπ

<br>
thumb|right|255px|Τα στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ όπως φαίνονται από το διάστημα
Τα στενά που ενώνουν την Ερυθρά θάλασσα με τον Ινδικό Ωκεανό (Κόλπος του Άντεν) ονομάζονται στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ ή διαφορετικά από τους ιστορικούς χρόνους Οι Πύλες των Δακρύων.


Κατηγορία:Ερυθρά Θάλασσα
Κατηγορία:Πορθμοί της Ασίας
Κατηγορία:Πορθμοί της Αφρικής
Κατηγορία:Πορθμοί του Ινδικού Ωκεανού
Κατηγορία:Γεωγραφία της Υεμένης
Σηκουάνας

Ο Σηκουάνας (γαλλ. "Seine, "προφέρεται [sɛn]) είναι ένας από τους κυριότερους ποταμούς της βορειοδυτικής Γαλλίας. Έχει μήκος 780 χιλιόμετρα και αποτελεί σημαντικότατη υδάτινη εμπορική αρτηρία. Αποτελεί επίσης πόλο έλξης τουριστών, κυρίως στην πόλη του Παρισιού.
British Leyland Motor Corporation

Η British Leyland Motor Corporation (BLMC) ήταν μια μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία του Ηνωμένου Βασιλείου που δημιουργήθηκε το 1968. Στην συνέχεια, μετά την κρατικοποίησή της έγινε γνωστή ως "British Leyland Ltd (Limited)" ή απλά ως "BL".
Ευαγγελία Αραβανή

Η Ευαγγελία Αραβανή (Λευκάδα, 29 Νοεμβρίου 1985) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο, βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 2005.
Νότης Σφακιανάκης

Ο Νότης Σφακιανάκης ("Παναγιώτης Σφακιανάκης") (Ηράκλειο Κρήτης, 2 Νοεμβρίου 1959) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής. Πρωτοεμφανίστηκε στην δισκογραφία το 1991 και είναι ο πιο επιτυχημένος Έλληνας τραγουδιστής των τελευταίων δεκαετιών κατέχοντας παράλληλα το ρεκόρ φυσικών πωλήσεων για την ίδια περίοδο, με πωλήσεις δίσκων που ξεπερνούν τα 5 εκατομμύρια. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Platinum.
Χοσέ Μανουέλ Καστανιόν

Ο Χοσέ Μανουέλ Καστανιόν ("José Manuel Castañón", 10 Φεβρουαρίου 1920 – 6 Ιουνίου 2001) ήταν Ισπανός συγγραφέας και νομικός, ο οποίος γεννήθηκε στη Πόλα δε Λένα της Αστούριας. Συμμετείχε και τραυματίσθηκε στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας στο πλευρό του Φράνκο αλλά, μετά την επικράτηση των επαναστατών, απογοητευμένος από τη διαχείριση της νίκης και τις επακόλουθες πολιτικές εξελίξεις αντιτάχθηκε ενεργά, αυτεξοριζόμενος επί εικοσαετία στη Βενεζουέλα. Το πλέον γνωστό του έργο "«Μολετού – Μολεβά»", μια σάτιρα για τη παράλογη λαγνεία στο χρήμα, εκδόθηκε στη Μαδρίτη το 1956 διαφεύγοντας της λογοκρισίας και έγινε εκδοτική επιτυχία με πολλές επανεκδόσεις.
Κλάση πλοίου

Με τον ναυτικό όρο Κλάση πλοίου (class, ship-class) χαρακτηρίζεται αφενός η ταξινόμηση πλοίου από τον Νηογνώμονα ή άλλο επίσημο ασφαλιστικό φορέα που παρακολουθεί το πλοίο και αφετέρου η κατηγοριοποίηση ναυπηγηθέντων ή ναυπηγουμένων αδελφών πλοίων, δηλαδή πλοίων με ίδια ναυπηγικά σχέδια ή ίδιες καινοτομίες είτε ναυπηγικές είτε εξοπλισμού.

* A. "Κλάση πλοίου" (κατά ταξινόμηση): Όταν διενεργείται η ταξινόμηση πλοίου (classification) π.χ. στον αγγλικό νηογνώμονα, υπάρχουν δύο κλάσεις. Η μία φέρει επιμέρους δύο υποκατηγορίες: μία με τα χαρακτηριστικά 100 Α1, που ση0μαίνει πως όσα πλοία έχουν αυτό το διακριτικό, έχουν ναυπηγηθεί με υλικά και εξοπλισμό υψηλής αντοχής και μια δεύτερη με διακριτικό 100 Α1 freeboard που σημαίνει πως τα υλικά και ο εξοπλισμός δεν είναι τόσο ικανοποιητικής αντοχής. Οπότε για να αντισταθμισθεί αυτό το μειονέκτημα δίνεται μεγαλύτερο ύψος στα έξαλα (freeboard). Η 2η κλάση ταξινόμησης φέρει τα χαρακτηριστικά 90 Α1 και αφορά σκάφη κάποιας ηλικίας. 
Μετά την ταξινόμηση ο Νηογνώμονας χορηγεί πιστοποιητικό κλάσεως (certificate of class).<br>
Είναι όμως δυνατόν ένα πλοίο να χάσει την προσδιορισθείσα κλάση του όταν πάψει πλέον να τηρεί τις απαιτούμενες προυποθέσεις (π.χ. μετά από ναυτικό ατύχημα) ή όταν δεν συμμορφώνεται σε υποδείξεις των επιθεωρητών (surveyors) μετά από επιθεώρηση και ειδικότερα στη ανά 4ετία επιθεώρηση (special survey). Τα σχετικά με την κλάση των πλοίων περιέχονται σε ετήσιες εκδόσεις του Lloyd's Register of Shipping.

* B. "Κλάση πλοίου" (κατά ναυπήγηση): Εκτός από την παραπάνω ταξινόμηση στη παγκόσμια ναυτική ορολογία καθιερώθηκε να λέγεται κλάση πλοίου και η αρχική ναυπήγηση ενός πλοίου με του οποίου τα ναυπηγικά σχέδια ναυπηγούνται έτερα πλοία είτε κατά διαστάσεις είτε κατά εξοπλισμό είτε με αμφότερα τα χαρακτηριστικά. Σ΄ αυτή την περίπτωση η κλάση λαμβάνει το όνομα του αρχικού πλοίου. Τέτοιου είδους κλάσεις απαντώνται συνήθως σε ειδικού φορτίου εμπορικά πλοία, όπως ήταν τα Λίμπερτυ, περισσότερο όμως σε ναυπηγήσεις πολεμικών πλοίων. Τέτοιες κλάσεις είναι για παράδειγμα οι κλάσεις των Ναρκαλιευτικών αλλά ακόμη και θωρηκτών όπως υπήρξε το καινοτόμο Θωρηκτό Ντρέντνωτ.
British Motor Corporation

Η British Motor Corporation (BMC - Μπρίτις Μότορ) ήταν μια αυτοκινητοβιομηχανία του Ηνωμένου Βασιλείου, που δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της Austin Motor Company και της Nuffield Organisation (που ήταν η μητρική εταιρεία της αυτοκινητοβιομηχανίας Morris, της MG, της Riley και της Wolseley), το 1952.
Θωρηκτό Ντρέντνωτ

Στη παγκόσμια ναυτική ορολογία με τον όρο Θωρηκτό Ντρέντνωτ εκτός από το καινοτόμο και για την εποχή του περισπούδαστο ομώνυμο Βρετανικό θωρηκτό HMS Dreadnought χαρακτηρίζεται και η καθιερωθείσα ομώνυμη κλάση αυτού. 

Μετά τη ναυπήγηση του εν λόγω θωρηκτού πρωτοπόρου σε δύναμη πυρός, θωράκιση και ταχύτητα δημιουργήθηκαν τρεις κλάσεις περί αυτού του πλοίου:
# Κλάση "πρό-Ντρεντνωτ": Αφορούσε τα μέχρι της εποχής του θωρηκτά με παλαιότερη διάταξη πυροβόλων.
# Κλάση "Ντρέντνωτ": Αφορούσε θωρηκτά που ναυπηγούνταν πάνω στα σχέδια του ομώνυμου θωρηκτού, και στη
# Κλάση "υπέρ-Ντρεντνωτ": Που αφορούσε νεότερα θωρηκτά που υπερέβαιναν σε χαρακτηριστικά εκείνων του Ντρέντνωτ. Και υπήρξε γεγονός πως η κλάση αυτή συνεχώς εξελισσόμενη και βελτιούμενη με αύξηση των πυροβόλων από 305 χιλ. σε 334 χιλ. έφθασε αργότερα σε 381 χιλ. και τέλος σε 406 χιλ. με αντίστοιχη αύξηση της θωράκισης, της ταχύτητας και φυσικά και του εκτοπίσματος που κατέληξε στα τεράστια θωρηκτά των 35.000 τόνων αλλά και 45.000 τόνων.<br> 
Η Ιαπωνία μάλιστα διαρκούντος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εφοδίασε το Αυτοκρατορικό της Ναυτικό με την ναυπήγηση δύο θωρηκτών 62.000 τόνων έκαστο με οπλισμό 9 πυροβόλων των 456 χιλ. Εξ όυ και δικαιολογημένη η κλάση σε "υπέρ-Ντρεντνωτ".

*Το Ελληνικό Θωρηκτό Γ. Αβέρωφ πρόλαβε στην ναυπήγησή του την καινοτόμο διάταξη αυτού του τύπου θωρηκτού του οποίου αποτελεί ναυπηγικό και διαταξικό ομοίωμα.

Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Κατηγορία:Βρετανικά πολεμικά πλοία
Στέφανος Μαυρογένης

Ο Στέφανος Μαυρογένης (1750-1821) ήταν δραγουμάνος του στόλου και Μέγας Λογοθέτης του Πατριαρχείου.
Νεκροταφείο

μικρογραφία|Νεκροταφείο
Νεκροταφείο (ή Κοιμητήριο) ονομάζεται ο χώρος ο προορισμένος για την ταφή των νεκρών. Στην Ελλάδα συνηθίζεται η φύτευση κυπαρισσιών στα νεκροταφεία. Κοντά στα νεκροταφεία υπάρχουν συνήθως μαρμαράδικα - καταστήματα τεχνιτών κατασκευαστών τάφων και καφενεία μαζικής εστίασης λόγω του εθίμου του καφέ της παρηγοριάς που είναι μέρος των συνηθειών που απαρτίζουν τις κηδείες στην Ελλάδα. Κοντά στα νεκροταφεία υπάρχουν συνήθως ανθοπωλεία επειδή συνηθίζεται αφενός κατά την κηδεία να παρουσιάζονται στεφάνια με λουλούδια, αλλά και γενικά κατά την επίσκεψη των τάφων σε άλλες στιγμές, οι συγγενείς να φέρνουν λουλούδια.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά (Ε.Π.Σ.Π.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην πρώην νομαρχία Πειραιά. Ιδρύθηκε το 1925, εδρεύει στον Πειραιά και είναι ένα από τα τρία ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν τον Πειραιά σε εθνικό επίπεδο.

Πρόεδρος της ΕΠΣΠ είναι σήμερα ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και πρώην βουλευτής Γιώργος Ανατολάκης, και γενικός γραμματέας ο πρώην διαιτητής Ιωάννης Σπάθας.