Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Σίμων ο Μάγος

Ο Σίμων ο Μάγος θεωρείται ιδρυτής μιας δραστήριας θρησκευτικής ομάδας, ο οποίος έζησε κατά το δεύτερο τέταρτο του 1ου αιώνα μ.Χ.. Κάποιοι από τους πρώτους εκκλησιαστικούς συγγραφείς τον ταυτίζουν με τον Σίμωνα, ο οποίος αναφέρεται από τον ευαγγελιστή Λουκά στις Πράξεις των Αποστόλων (""). Κατ' άλλους, θα μπορούσε να είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον Σίμωνα που αναφέρεται στις "Πράξεις", ή ακόμη και να αποτελεί μυθικό πρόσωπο.
Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ

Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ ("Johann Sebastian Bach", Άϊζεναχ, 21/31 Μαρτίου 1685 - Λειψία, 28 Ιουλίου 1750) ήταν Γερμανός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας, μουσικοπαιδαγωγός και εκτελεστής (οργανίστας, κλειδοκυμβαλίστας, βιολίστας και βιολονίστας) της περιόδου Μπαρόκ.

Υπήρξε αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος συνθέτης αυτής της περιόδου, καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους στην ιστορία της έντεχνης Δυτικής μουσικής. Τα περισσότερα από 1000 έργα του που έχουν διασωθεί έως τις μέρες μας, φέρουν όλα τα χαρακτηριστικά της εποχής Μπαρόκ, τα οποία και απογειώνουν στην τελειότητα. Παρόλο που δεν εισάγει κάποια νέα μουσική φόρμα, εμπλουτίζει το γερμανικό μουσικό στυλ της εποχής με μια δυνατή και εντυπωσιακή αντιστικτική τεχνική, έναν φαινομενικά αβίαστο έλεγχο της αρμονικής και μοτιβικής οργάνωσης, και την προσαρμογή ρυθμών και ύφους από άλλες χώρες, ιδιαίτερα από την Ιταλία και τη Γαλλία. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα, αρτιστικό υπόβαθρο και, κυρίως, υψηλή πνευματικότητα.

Τα έργα του καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα τόσο της οργανικής (έργα για τσέμπαλο, εκκλησιαστικό όργανο, κοντσέρτα), όσο και της φωνητικής μουσικής (ορατόρια, λειτουργίες, πάθη, καντάτες, κ.α.). Ως χαρακτηριστικά έργα του Μπαχ μπορούν να αναφερθούν: η "Τοκάτα και Φούγκα σε Ρε Ελάσσονα", η "Λειτουργία σε σι ελάσσονα", τα "Κατά Ματθαίον Πάθη", τα "Βρανδεμβούργια Κοντσέρτα", το "Καλοσυγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο" και η "Τέχνη της Φούγκας".
Παγκόσμιος Ιστός

thumb|120px|Ιστορικό λογότυπο του παγκόσμιου ιστού σχεδιασμένο από τον Ρόμπερτ Κάιλιου
Ο "παγκόσμιος ιστός" (αγγ.: "World Wide Web" ή "www") είναι ένα ανοιχτό σύστημα διασυνδεδεμένων πληροφοριών και πολυμεσικού περιεχομένου, που επιτρέπει στους χρήστες του Διαδικτύου να αναζητήσουν πληροφορίες μεταβαίνοντας από ένα έγγραφο στο άλλο..

Κάθε δικτυακή δομομονάδα του διαδικτύου αποτελείται από συνδεδεμένους υπολογιστές σε τοπικό επίπεδο, για παράδειγμα το δίκτυο υπολογιστών των κεντρικών γραφείων μιας εταιρείας. Αυτά τα δίκτυα με τη σειρά τους συνδέονται σε ευρύτερα δίκτυα, όπως εθνικά και υπερεθνικά. Το ευρύτερο δίκτυο στον κόσμο λέγεται παγκόσμιος ιστός το οποίο είναι μοναδικό (δηλαδή δεν υπάρχουν παραπάνω από ένα δίκτυα υπολογιστών παγκόσμιας κλίμακας), και συμπεριλαμβάνεται τόσο τα γήινα δίκτυα, όσο και τα δίκτυα των δορυφόρων της και άλλων διαστημικών συσκευών που είναι συνδεδεμένα σε αυτό.

Η τεχνολογία του ιστού καθιστά δυνατή την δημιουργία "υπερκειμένων", μία διασύνδεση δηλαδή πάρα πολλών μη ιεραρχημένων στοιχείων που παλαιότερα ήταν απομονωμένα. Τα στοιχεία αυτά μπορούν να πάρουν και άλλες μορφές πέραν της μορφής του γραπτού κειμένου, όπως εικόνας και ήχου.

Η τεχνολογία του ιστού δημιουργήθηκε το 1989 από τον Βρετανό Τιμ Μπέρνερς Λη, που εκείνη την εποχή εργαζόταν στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στην Γενεύη της Ελβετίας. Το όνομα που έδωσε στην εφεύρεσή του ο ίδιος ο Lee είναι World Wide Web, όρος γνωστός στους περισσότερους από το "www". Αυτό που οδήγησε τον Lee στην εφεύρεση του Παγκόσμιου ιστού ήταν το όραμά του για ένα κόσμο όπου ο καθένας θα μπορούσε να ανταλλάσσει πληροφορίες και ιδέες άμεσα προσβάσιμες από τους υπολοίπους. Το σημείο στο οποίο έδωσε ιδιαίτερο βάρος ήταν η μη ιεράρχηση των διασυνδεδεμένων στοιχείων. Οραματίστηκε κάθε στοιχείο, κάθε κόμβο του ιστού ίσο ως προς την προσβασιμότητα με τα υπόλοιπα. Αν σκεφτεί, όμως, κανείς τον βαθμό ιεράρχησης με τον οποίο λειτουργούν οι μηχανές αναζήτησης του ιστού, όπως για παράδειγμα το google, γίνεται εύκολα κατανοητό ότι στην πράξη κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τουλάχιστον στον βαθμό που το είχε οραματιστεί ο Lee.
Λετονική Βικιπαίδεια

Η Λετονική Βικιπαίδεια ("Vikipēdija latviešu valodā") είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη λετονική γλώσσα. Σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 89.200 λήμματα.
Ουγγρική Βικιπαίδεια

Η Ουγγρική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ουγγρική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 8 Ιουλίου 2003 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 440.200 λήμματα, κατατασσόμενη στην 25η θέση από αυτή την άποψη ανάμεσα σε όλες τις γλωσσικές εκδόσεις της Βικιπαίδειας.
Αλέξανδρος Οθωναίος

Ο Αλέξανδρος Οθωναίος (Γύθειο, 1879 - Αθήνα, 20 Σεπτεμβρίου 1970) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Απόφοιτος της σχολής Ευελπίδων, έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο καπετάν Παλμίδης, στο Κίνημα στο Γουδί ως μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου, καθώς και στους Βαλκανικούς Πολέμους. Ήταν ο πρόεδρος του στρατοδικείου που καταδίκασε σε θάνατο τους έξι ως πρωταίτιους της μικρασιατικής καταστροφής. Μετά τη Κατοχή ήταν κοντά στο ΕΑΜ και διετέλεσε για λίγο αρχιστράτηγος των Ελληνικών δυνάμεων.
Βασκική Βικιπαίδεια

Η Βασκική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη βασκική γλώσσα. Σήμερα (Ιούνιος 2018) έχει περίπου 294.000 λήμματα..
Φινλανδική Βικιπαίδεια

Η Φινλανδική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη φινλανδική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στα τέλη του 2002 και σήμερα (Δεκέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 447.700 λήμματα (22η σε αριθμό λημμάτων από όλες τις εκδόσεις της Βικιπαίδειας).
Αραβική Βικιπαίδεια

Η Αραβική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην αραβική γλώσσα. Δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2003 και σήμερα (Νοέμβριος 2019) έχει πάνω από 1.000.000 λήμματα.

Λίγο πριν τις 3:50 μ.μ. της 17ης Νοεμβρίου 2019 έφτασε τα 1.000.000 λήμματα, και έγινε η 16η Βικιπαίδεια που έφτασε σε αυτό τον αριθμό λημμάτων.
Βουλγαρική Βικιπαίδεια

Η Βουλγαρική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην βουλγαρική γλώσσα. Σήμερα (Ιούλιος 2015) έχει πάνω από 203.000 άρθρα .
Ρουμανική Βικιπαίδεια

Η Ρουμανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη ρουμανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2003 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 389.900 λήμματα, κατατασσόμενη στην 28η θέση από αυτή την άποψη ανάμεσα σε όλες τις γλωσσικές εκδόσεις της Βικιπαίδειας.
Εβραϊκή Βικιπαίδεια

Η Εβραϊκή Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην εβραϊκή γλώσσα. Δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2003 και σήμερα (Φεβρουάριος 2017) έχει πάνω από 201.600 άρθρα .
Ισλανδική Βικιπαίδεια

Η Ισλανδική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ισλανδική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2003 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 46.000 λήμματα .
6ος αιώνας

1η χιλιετία | 2η χιλιετία | 3η χιλιετία
<br>

4ος αιώνας | 5ος αιώνας| 6ος αιώνας | 7ος αιώνας | 8ος αιώνας |
Ο 6ος αιώνας είναι η περίοδος 501-600, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο στην Κοινή Εποχή. Στη Δύση αυτόν τον αιώνα σηματοδοτεί το τέλος της Κλασσικής Αρχαιότητας και την αρχή του Μεσαίωνα.
Μετά την κατάρρευση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, η Ευρώπη έσπασε σε πολλά μικρά γερμανικά βασίλεια, τα οποία ανταγωνίζονταν σκληρά για τη γη και τον πλούτο. Από αυτή την αναταραχή οι Φράγκοι ήρθαν στο προσκήνιο, και χάραξαν μια αρκετά μεγάλη περιοχή που περιελάμβανε ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης Γαλλίας και της Γερμανίας. Εν τω μεταξύ, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία άρχισε να επεκτείνεται υπό τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο οποίος τελικά ανακαταλάβει τη Βόρεια Αφρική από τους βανδάλους, και προσπάθησε να ανακτήσει πλήρως την Ιταλία, καθώς με την ελπίδα της αποκαταστάσεως του ρωμαϊκού έλεγχου των περιοχών που κάποτε κυριαρχούσαν από τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μετά το θάνατο του Ιουστινιανού, τα περισσότερα από τα εδάφη του χάθηκαν.

Κατά τη δεύτερη Χρυσή Εποχή των Σασσανιδών η αυτοκρατορία τους έφτασε στο απόγειο της δύναμής της υπό τον Χοσρόη Α. Η αυτοκρατορία Γκούπτα της βόρειας Ινδίας, σε μεγάλο βαθμό κατακλύστηκε από την Χουνα, στα μέσα του 6ου αι. Στην Ιαπωνία, η περίοδος Κοφούν έδωσε τη θέση της στην περίοδο Ασουκα. Στην Κίνα μετά την διάσπαση για περισσότερα από 150 χρόνια στην Νότια και Βόρεια δυναστεία, η Κίνα επανασυνδέθηκε με τη δυναστεία Σουι προς το τέλος του 6ου αιώνα. Τα τρία βασίλεια της Κορέας παρέμειναν όλον των 6ου αιώνα. Η Γκοκτουρκς έγιναν μια μεγάλη δύναμη στην Κεντρική Ασία μετά την ήττα των Ρουναν.

Στην Αμερική, οι Τεοτιουακάν άρχισαν να παρακμάζουν τον 6ο αιώνα, αφού έφθασε στο αποκορύφωμά τους μεταξύ του 150 και του 450 μ.Χ. Η Κλασική Περίοδο του πολιτισμού των Μάγια στην Κεντρική Αμερική.
Δανική Βικιπαίδεια

Η Δανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην δανική γλώσσα. Σήμερα (Ιούλιος 2015) έχει πάνω από 203.000 άρθρα .
Αλβανική Βικιπαίδεια

Η Αλβανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην αλβανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2003 και σήμερα (Ιούνιος 2018) έχει πάνω από 74.000 λήμματα .
Ολιγαρχία

Ολιγαρχία λέγεται το πολίτευμα στο οποίο η πολιτική εξουσία ασκείται από ένα μικρό τμήμα της κοινωνίας. Η λέξη προέρχεται από τις λέξεις ὀλίγον και ἄρχω.
Κορεατική Βικιπαίδεια

Η Κορεατική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην κορεατική γλώσσα. Σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 432.000 λήμματα .
Ουκρανική Βικιπαίδεια

thumb|Η κύρια σελίδα της Ουκρανικής Βικιπαίδειας
Η Ουκρανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ουκρανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2004 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 868.700 λήμματα, κατατασσόμενη στη 16η θέση από αυτή την άποψη ανάμεσα σε όλες τις γλωσσικές εκδόσεις της Βικιπαίδειας.
Ποια είναι η Μαργαρίτα

Το Ποια είναι η Μαργαρίτα είναι κωμική ταινία του 1961 σε παραγωγή Γ. Καρατζόπουλος & ΣΙΑ, και σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα. Το σενάριο γράφτηκε από τον Γιάννη Δαλιανίδη.
Τιπιτάπα

Ο Τιπιτάπα είναι ποταμός της Νικαράγουας. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χώρας και συνδέει τη λίμνη Νικαράγουα με τη λίμνη Μανάγουα. Παλαιότερα είχε μόνιμη ροή, ωστόσο πλέον η ροή του εξαρτάται από τις βροχοπτώσεις και την υπερχείλιση της λίμνης Μανάγουα.
Διώρυγα Νικαράγουα

thumb|370px|Η διώρυγα της Νικαράγουα που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Χάρτης σχεδίου του 1888
Η Διώρυγα Νικαράγουα είναι ίσως η μοναδική στο κόσμο διώρυγα με τόσες επανειλημμένες σχεδιάσεις και που δεν κατορθώθηκε μέχρι σήμερα η πραγματοποίησή της.

Πρώτοι που σκέφθηκαν τη διάνοιξη αυτής ήταν ο εξερευνητής Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα, ακολούθησε ο Πεδράριο Ντάβιλα και ακολούθως ο Βασιλεύς της Ισπανίας Φίλιππος Γ' ο οποίος και είχε αναθέσει σε Ιταλό μηχανικό τη κατασκευή του έργου προκειμένου να γίνεται διάπλους από τον Ειρηνικό στον Ατλαντικό Ωκεανό και αντίστροφα.

Αργότερα το έργο αυτό αποφάσισαν να το επιχειρήσουν οι Ολλανδοί και αργότερα οι Γάλλοι, αλλά και πάλι αυτό λόγω διαφόρων πολεμικών γεγονότων, ματαιώθηκε.

Εν τω μεταξύ οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν στις κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών ναυτικών χωρών την απόφασή τους να επιχειρήσουν εκείνες μόνες τους τη διάνοιξη. Για το σκοπό αυτό μετέβη στη Νικαράγουα ο διάσημος τότε Γάλλος μηχανικός Λεσσέψ ο οποίος και άρχισε τις επίσημες διαπραγματεύσεις. Μετά όμως από αλλεπάλληλες εσωτερικές ταραχές και συγκρούσεις το 1902 προτιμήθηκε ο Παναμάς για τη διάνοιξη της εν λόγω διώρυγας όπου σήμερα είναι αυτή που συνδέει τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Στα τέλη του 2006 η κυβέρνηση της Νικαράγουας παρουσίασε ένα νέο μεγαλεπήβολο σχέδιο της τελικής διάνοιξης της διώρυγας.
Panx Romana

Οι Panx Romana είναι ελληνικό πανκ συγκρότημα. Έχουν κυκλοφορήσει 6 δίσκους και έχουν συμμετάσχει σε πολλές συλλογές. Συνεχίζουν να πραγματοποιούν συναυλίες σε τακτά διαστήματα με την αρχική τους σύνθεση.
Λίμνη Νικαράγουα

Η Λίμνη Νικαράγουα, που τοπικά ονομάζεται Κοσίμπολκα (= γλυκό νερό), είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Δημοκρατίας της Νικαράγουας, αλλά και της κεντρικής Αμερικής. Βρίσκεται σε υψόμετρο 33 μέτρα, στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, και χωρίζεται από τον Ειρηνικό ωκεανό με τον ισθμό Ρίβας.

Έχει σχήμα ωοειδές, μήκος 162 χιλιόμετρα, πλάτος 71 χιλιόμετρα, βάθος έως 70 μέτρα και συνολική επιφάνεια 9.583 τ.χλμ. Από το νοτιοανατολικό άκρο της πηγάζει ο ποταμός Σαν Χουάν, που χύνεται στην Καραϊβική Θάλασσα. Αντιδιαμετρικά αντίθετα, το βορειοδυτικό άκρο της συνδέεται με τη λίμνη Μανάγουα μέσω του ποταμού Τιπιτάπα.

Στη λίμνη Νικαράγουα υπάρχουν πολλά νησιά, μεγαλύτερο των οποίων είναι το Ομετέπε, επί του οποίου υπάρχουν δύο ηφαίστεια, καθώς και η Σαπατέρα.
Κυριότερες παραλίμνιες πόλεις της λίμνης Νικαράγουα είναι η Γρανάδα και η «Σαν Κάρλος» (Άγιος Κάρολος) που βρίσκεται κοντά στις πηγές του Σαν Χουάν. Από την παραλίμνια πόλη Σαν Κάρλος και σε απόσταση 2 ώρες με το λιμναίο φεριμπότ βρίσκεται το λιμναίο αρχιπέλαγος Σολεντινάμε.

Η λίμνη Νικαράγουα ή Κοσίμπολκα είναι σήμερα μεγάλος τουριστικός πόλος έλξης.
Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε

thumb|Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε
Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε είναι ίσως το μοναδικό στον κόσμο λιμναίο αρχιπέλαγος. 

Βρίσκεται μέσα στη λίμνη Νικαράγουα στην ομώνυμη Χώρα και ανήκει στο διαμέρισμα Ρίο Σαν Χουάν. Απαρτίζεται από 36 κατάφυτες νησίδες και βραχονησίδες στο νότιο τμήμα της λίμνης κοντά στα σύνορα με την Κόστα Ρίκα. Σημαντικότεροι νήσοι του αρχιπελάγους είναι το Μανκαρρόν, το βορειότερο και υψηλότερο με υψόμετρο 257 μ., το Μακαρρονσίτο, δυτικά της προηγουμένης, το Σαν Φερνάντο, ΝΑ. της πρώτης, και το Λα Βενάδα , Ν.ΝΑ. των προηγουμένων. Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε έχει χαρακτηριστεί εθνικό μνημείο και αποτελεί μία από τις 78 προστατευόμενες περιοχές της Νικαράγουας. Η δε χλωρίδα και η πανίδα του είναι τροπική.

Το Μανκαρρόν αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Νικαράγουας.

Το αρχιπέλαγος αυτό ήταν άλλοτε η έδρα της επανάστασης εναντίον της δικτατορίας του Σομόσα.<br> 
Σήμερα τα νησιά του, αποτελούν το ιδανικότερο ίσως καταφύγιο φυσιολατρών ιδίως ζωγράφων "ναΐφ" καθώς τόσο η χλωρίδα όσο και η πανίδα αποτελούν πηγές έμπνευσης.
thumb|160px|left|Άποψη του Αρχιπελάγους Σολεντινάμε
Όπως σημειώνει σε σχετική δημόσια δήλωσή του ο Μιγκέλ ντ΄ Αγκόστο, επίτιμο μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών της Νικαράγουας,: ""Το αρχιπέλαγος εμπνέει τους "πριμιτιβιστές" ζωγράφους, πρωτόγονους, απλοϊκούς που τολμούν απλά να εκφράσουν τα όνειρα και τις ελπίδες τους. Ο κόσμος της παραδοσιακής αυτής τέχνης είναι περισσότερο ένας κόσμος μελλοντικός, αθώος και καθαρός. Οι "ναΐφ" καλλιτέχνες αρνούμενοι βαρβαρικές εκδοχές της πραγματικότητας, μπορεί να θεωρηθεί ότι υπηρετούν μια επαναστατική μορφή τέχνης"".

Κατά την ανατολή αλλά και τη δύση του ήλιου τα νησιά αυτά φαντάζουν σαν πολύτιμες πέτρες στο γαλάζιο της λίμνης αλλά και σαν αντιστάσεις στον ψυχοφθόρο υλισμό και τα κατασκευάσματα του σύγχρονου πολιτισμού.
Αληθινή χώρα του "πριμιτιβισμού" όπως απεικονίζει στα έργα του ο Πωλ Γκωγκέν.

Πολλά από τα νησιά αυτά είναι κατοικήσιμα με ενοικιαζόμενα δωμάτια και μικρές ψαροταβέρνες που ως πρώτο πιάτο σερβίρουν μαγειρεμένη χελώνα.
Μικρές Αφροδίτες

Οι Μικρές Αφροδίτες είναι δραματική ταινία του 1963 σε σκηνοθεσία του Νίκου Κούνδουρου. Το σενάριο, βασισμένο στο "Δάφνις και Χλόη" του αρχαίου συγγραφέα Λόγγου και στα "Ειδύλλια" του Θεοκρίτου, υπογράφουν οι Βασίλης Βασιλικός και Κώστας Σφήκας. Η μουσική της ταινίας είναι του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου.

Ξενόγλωσσοι τίτλοι: "The Sign of Aphrodite, Young Aphrodites"

Με διεθνή και ελληνικά βραβεία, οι "Μικρές Αφροδίτες" «επιδίωκαν να ενηλικιώσουν ερωτικά τον ελληνικό κινηματογράφο», σύμφωνα με δήλωση του σκηνοθέτη.

Η ταινία γυρίστηκε κυριολεκτικά με το τίποτε. Κανένας δεν είχε πληρωθεί, ο δε Κούνδουρος έκανε και τον οπερατέρ, ενώ η μητέρα του είχε ράψει τα κοστούμια. Προβλήθηκε τη σαιζόν 1963–1964 και έκοψε 114.047 εισιτήρια, ενώ έφτασε στην 44η θέση ανάμεσα σε 92 ταινίες.

Οι "Μικρές Αφροδίτες" είναι η ταινία που ανέβασε το Νίκο Κούνδουρο επαγγελματικά και οικονομικά. Η εταιρεία που τον εκπροσωπούσε και διαπραγματευόταν τα δικαιώματά του ήταν η "Ανζερβός" και το 1963 τα πούλησε στο εξωτερικό για 200.000 δολάρια.
Μελίνα Κανά

Η Μελίνα Κανά (γενν. 29 Μαΐου 1966) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Το πραγματικό της όνομα είναι Μελίνα Κανατά.
Τουρκική Βικιπαίδεια

Η Τουρκική Βικιπαίδεια (τουρκικά: Türkçe vikipedi) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην τουρκική γλώσσα. Δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2002 και σήμερα (29 Απριλίου 2019) έχει 349,750 λήμματα (τριακοστή σε αριθμό λημμάτων από όλες τις γλωσσικές εκδόσεις της Βικιπαίδειας).

Τον Νοέμβριο του 2006, η Τουρκική Βικιπαίδεια προτάθηκε για την κατηγορία Επιστήμες στα βραβεία Αλτίν Ορούμτζεκ (Βραβεία Διαδικτύου Χρυσή Αράχνη), που είναι γνωστά ως "Όσκαρ του Διαδικτύου" στην Τουρκία. Τον Ιανουάριο του 2007, η Τουρκική Βικιπαίδεια έλαβε το βραβείο "Καλύτερο Περιεχόμενο" σε αυτό το διαγωνισμό. Το βραβείο δόθηκε σε τελετή στις 25 Ιανουαρίου 2007 στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης.

Το 2015, η μπάρα της που έδινε προσοχή στην προκατάληψη των φύλων στη Βικιπαίδεια καλύφθηκε ευρέως από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Στην Τουρκία, η τουρκική Αρχή Πληροφοριών και Επικοινωνιών διέκοψε την πρόσβαση στην Βικιπαίδεια στις 29 Απριλίου 2017. Είχε προηγηθεί αίτημα για αφαίρεση περιεχομένου από συγγραφείς που, κατά τις τουρκικές αρχές, «στηρίζουν την τρομοκρατία». Η Αρχή επικαλέστηκε τον τουρκικό νόμο 5651 για εγκλήματα μέσω Ίντερνετ, αλλά δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες. Στις 22:30 ώρα Τουρκίας (21:30 ώρα Ελλάδας) η διακοπή της πρόσβασης ήρθη, ενώ νωρίτερα την ίδια μέρα η απόφαση για την άμεση άρση της διακοπής πρόσβασης δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης.

Τον Δεκέμβριο του 2019, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας έκρινε ότι η εν λόγω απαγόρευση συνιστά «παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης». Στις 15 Ιανουαρίου 2020 η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης και η απόφαση πέρασε στην Αρχή Τεχνολογίας της Πληροφορίας και Επικοινωνιών, με αποτέλεσμα την λήξη της απαγόρευσης πρόσβασης στις 22:30 ώρα Τουρκίας (21:30 ώρα Ελλάδας) την ίδια ημέρα.
Έγκλημα πολέμου

Έγκλημα πολέμου είναι όρος του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου που θεσπίσθηκε από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (28 Ιουνίου 1919) και εφαρμόστηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σύμφωνα με αυτό τον όρο, τιμωρείται γενικά κάθε προσβολή της ηθικής και του κύρους των διεθνών νόμων, συνθηκών και συμβάσεων, η οποία συνέβη κατά τη διάρκεια πολέμου.

Οι χαρακτηριζόμενοι ως εγκληματίες πολέμου προσάγονται στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο και καθίσταται αρμόδιο για την εκδίκασή τους.
Νινλίλ

Στη σουμεριακή μυθολογία, η Νινλίλ είναι η κόρη της Νάμου και του Άνου. Ζούσε με την οικογένειά της στη Ντιλμούν, την κατοικία των θεών. Ο άδερφός της, κι αργότερα σύζυγός της, Ενλίλ, τη βίασε και γι' αυτό τιμωρήθηκε, αφού οι υπόλοιποι θεοί τον εξόρισαν από την Ντιλμούν. Η Νινλίλ γέννησε ένα αγόρι, το Νάννα, που έγινε ο θεός της σελήνης.

Μετά το θάνατό της, η Νινλίλ έγινε θεότητα των ανέμων, όπως κι ο Ενλίλ. Δείχνει επίσης έλεος προς όσους αδικεί η μοίρα. Μαζί με τον Ενλίλ λατρεύονταν κυρίως στην πόλη της Νιπούρ.
Νικελίνης

Ο νικελίνης (αγγλ. nickeline, αμερικανική βιβλιογραφία, niccolite, ευρωπαϊκή βιβλιογραφία) είναι ορυκτό του αρσενικού και του νικελίου. Χημικά είναι αρσενικούχο νικέλιο. Το όνομά του προέρχεται από την γερμανική έκφραση "Kupfernickel" (αποδίδεται ως "στοιχειωμένος χαλκός"), επειδή (λόγω χρώματος) πιστευόταν ότι περιέχει χαλκό, αλλά δεν μπορούσαν να τον εξαγάγουν. Συνώνυμό του είναι ο μιλλερίνης.

Χαρακτηρίζει μια ομάδα ορυκτών (ομάδα νικελίνη), την οποία συνιστούν τα εξής ορυκτά:
* Βραϊτχαουπτίτης (Breithauptite) (NiSb)
* Φρεμπολντίτης (Freboldite) (CoSe)
* Ιμγκρεΐτης (Imgreite) (NiTe)
* Λανγκιστίτης (Langistite) (Co,Ni)As)
* Νικελίνης
*Πυρροτίτης (Pyrrhotite) (FexS, x=0 - 0,2)
* Σεντερολμίτης (Sederholmite) (NiSee)
* Στουμπφλίτης (Stumpflite) (Pt(Sb,Bi))
* Σαντμπουρίτης (Sudburyite) ((Pd,Ni)Sb))

Ο νικελίνης στον αέρα καλύπτεται από σκούρο χρώμα (χρώμα επιπολής), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εξαλλοιώνεται προς ανναβεργίτη. Λόγω του περιεχομένου αρσενικού, εμφανίζει, σε ορισμένες περιπτώσεις, οσμή σκόρδου.

Είναι δευτερεύον ορυκτό νικελιούχων - χαλκούχων κοιτασμάτων σε υψηλής θερμοκρασίας υδροθερμικές φλέβες. Εμφανίζεται, επίσης, παρενεσπαρμένος σε περιδοτίτη και νορίτη.

Ανευρίσκεται στην Γερμανία (Σαξωνία, όρη Χαρτς, Έσση), στην Αυστρία, στην Τσεχία και την Σλοβακία, στην Γαλλία (περιοχή Ιζέρ, Isère) και στις ΗΠΑ (Κολοράντο). Απαντά, επίσης, στον Καναδά, στην Βολιβία, στο Μαρόκο, στο Ιράν και στο Βιετνάμ.
Ενλίλ

Ο Ενλίλ, στους αρχαίους σουμεριακούς και βαβυλωνιακούς μύθους, είναι ο θεός των ανέμων και των καταιγίδων. Ο Ενλίλ είναι ο επιφανέστερος του πάνθεου των λαών της Μεσοποταμίας και μερικές φορές αναφέρεται ως "Κουρ-Γκαλ", που σημαίνει "μεγάλο βουνό". Γεννήθηκε από την ένωση του ουρανού και της γης, του Άνου και της Κι. Έτσι τους χώρισε μεταξύ τους κι απέκτησε το δικό του κομμάτι, τη γη. 

Σύζυγός του είναι η Νινλίλ, με την οποία απέκτησε πολλά παιδιά, τον Νάννα, τον Νεργκάλ, τον Νινούρτα (ή Νινγκίρσου), την Νισάμπα και άλλα. Ο Ενλίλ έχει στην κατοχή του τις Πινακίδες του Πεπρωμένου, έχοντας έτσι εξουσία σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάποιες φορές είναι στοργικός προς την ανθρωπότητα, αλλά μπορεί να γίνει μοχθηρός και να τιμωρήσει τους ανθρώπους, όπως τότε που έστειλε το μεγάλο κατακλυσμό που αφάνισε όλους τους ανθρώπους από προσώπου γης, εκτός από τον Ουτναπιστίμ. 

Ο Ενλίλ απεικονίζεται να φοράει ένα στέμμα με κέρατα, σύμβολο της εξουσίας του, ενώ ο πιο μεγαλοπρεπής ναός του βρισκόταν στην πόλη Νιππούρ, της οποίας ήταν και προστάτης θεός.

Το κυριότερο ιερό του είναι το Ι-κούρ (E-kur) στην πόλη Νιππούρ. Υπήρχαν όμως και άλλοι σημαντικοί ναοί στους οποίους λατρευόταν, όπως στην Ασσούρ, στην Βαβυλώνα και στην Ούρουκ. Το Κουρ-Γκαλ, που ήταν ένα από τα επίθετα που τον συνόδευαν, του προσδίδει ιδιότητες θεού του καιρού τις οποίες είχε και ο πατέρας του, Άνου, για αυτό τον ονομάζουν και θεό της καταιγίδας. 

Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Ανζού, που ήταν μία τερατόμορφη φτερωτή θεότητα με σώμα αετού και κεφαλή λιονταριού, ξεγέλασε τον Ενλίλ και του έκλεψε τις Πινακίδες του Πεπρωμένου. Ο γιος του Ενλίλ, ο Νινουρτά, ήταν αυτός που κυνήγησε τον Ανζού για να πάρει πίσω τις κλεμμένες πινακίδες.

Επίσης, οι Μεσοποτάμιοι πίστευαν πως ο Ενλίλ εφηύρε την αξίνα και το άροτρο για να τους βοηθήσει να καλλιεργήσουν ευκολότερα τη γη, χαρίζοντάς τους έτσι αφθονία αγροτικών αγαθών και ευημερία.
Καταλανοί

Χάρτης της [[Ισπανία|Ισπανίας]], όπου φαίνεται η Καταλονία, πατρίδα των Καταλανών
Οι Καταλανοί είναι έθνος της βόρειας Ιβηρικής χερσονήσου, που ζει κυρίως στην Καταλονία, στους πρόποδες των Πυρηναίων στα σύνορα με τη Γαλλία.

Μιλάνε καταλανικά, απολαμβάνουν αυξημένη αυτονομία από την Ισπανία και τα τελευταία χρόνια, οι Καταλανοί θεωρούν τους εαυτούς τους όλο και περισσότερο ξεχωριστό έθνος σε σχέση με τους υπόλοιπους Ισπανούς. Η ύπαρξή τους ως Καταλανικό Έθνος, χωριστού από το ισπανικό, συμπεριλήφθηκε μάλιστα στο νέο (2006) Σύνταγμα της αυτόνομης περιοχής.

Στην Ελλάδα ο όρος χρησιμοποιείται και για να περιγράψει τους στρατιώτες της Καταλανικής Εταιρείας, ενός στρατιωτικού σώματος Καταλανών που έδρασαν το 14ο αιώνα ως μισθοφόροι στο χώρο της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, στα εδάφη της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας. Κατέλαβαν μάλιστα το Δουκάτο των Αθηνών από τους Φράγκους, στο οποίο και παρέμειναν κυρίαρχοι από το 1311 έως και το 1388, οπότε και εκδιώχθηκαν από τον Ιταλό Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι.

Ο λεγόμενος «καταλανικός εθνικισμός» έχει ιστορικά ερείσματα. Η Καταλονία δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα, όταν έγινε ανεξάρτητη περιοχή από την αυτοκρατορία του Καρόλου του Μεγάλου. Μετά αποτέλεσε βασίλειο μαζί με την Αραγωνία, το ονομαζόμενο Στέμμα της Αραγωνίας. Οι Καταλανοί βασιλείς της Αραγωνίας απέκτησαν τη Βαλένθια και τις Βαλεαρίδες. Κατόπιν απέκτησαν επικυριαρχία στη Σικελία, τη Νάπολη και τη Σαρδηνία, για λίγο καιρό και στην Αθήνα και είχαν σχέσεις με τους τελευταίους Βυζαντινούς αυτοκράτορες.

Στα τέλη του 15ου αιώνα, ο βασιλέας της Αραγωνίας και η βασίλισσα της Καστίλλης παντρεύτηκαν, αλλά το Βασίλειο της Αραγωνίας δεν έχασε τα δικαιώματά του. Μόνο το 1716, όταν έγινε βασιλέας ο Γάλλος Φίλιππος Ε΄, καταργήθηκαν τα δικαιώματα και οι νόμοι της Αραγωνίας, και η Ισπανία υπήρξε το μοναδικό βασίλειο. Η γλώσσα των Καταλανών, που μιλιέται επίσης από τους κατοίκους της Βαλένθιας και των Βαλεαρίδων, δεν χάθηκε και έχει μεγάλη ιστορία ως γλώσσα στην οποία έχουν συνταχθεί λογοτεχνικά έργα.
Νάφθα

Η νάφθα είναι "ενδιάμεσο" προϊόν διύλισης του πετρελαίου. Δηλαδή δεν αποτελεί τελικό εμπορεύσιμο καύσιμο, αλλά προϊόν της πρώτης απόσταξης του αργού, ή και προϊόν άλλων διεργασιών όπως η καταλυτική πυρόλυση και άλλες, το οποίο τυγχάνει κατόπιν περαιτέρω επεξεργασίας για να δώσει καύσιμα προϊόντα επιθυμητών προδιαγραφών όπως η βενζίνη. O όρος νάφθα είναι ένας αρκετά γενικός όρος και όχι αρκετά ακριβής όρος, διότι κάθε ένα διυλιστήριο δεν είναι ποτέ ακριβώς το ίδιο με κάποιο άλλο και η «νάφθα» που παράγει κάποια μονάδα δεν είναι η ίδια με τη «νάφθα» κάποιας άλλης. Ωστόσο γενικά μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για μείγμα υδρογονανθράκων που έχει αρχικό σημείο βρασμού περίπου 35 °C και τελικό σημείο βρασμού περίπου 200 °C και αποτελείται κυρίως από παραφίνες, ναφθένια και αρωματικούς υδρογονάνθρακες τεσσάρων ως και δέκα ή έντεκα ατόμων άνθρακα.

Το σημείο ανάφλεξης της νάφθας είναι από -2 έως 37 βαθμούς Κελσίου περίπου και το σημείο αυτανάφλεξης στους 227 °C.

Νάφθα δηλαδή αποκαλείται γενικά, αλλά όχι μόνο, το κλάσμα της απόσταξης του αργού πετρελαίου που βρίσκεται μεταξύ του LPG (δηλαδή των αερίων της κορυφής της απόσταξης) και της κηροζίνης. Το κλάσμα αυτό αποτελείται κυρίως από αλκάνια και ναφθένια με 5 έως 9 άτομα άνθρακα.

Η νάφθα ως παράγωγο του πετρελαίου ανήκει στα πετροχημικά προϊόντα.

Με το όνομα νάφθα χαρακτηρίζεται και το ακάθαρτο πετρέλαιο καθώς και διάφορα κλάσματα λιθανθρακόπισσας τα οποία περιέχουν κυρίως ξυλόλιο και άλλα ανώτερα ομόλογα.
Έπος του Γκιλγκαμές

Το Έπος του Γκιλγκαμές είναι επικό ποίημα από την περιοχή της Βαβυλωνίας κι αποτελεί το αρχαιότερο γνωστό λογοτεχνικό έργο, και που ανάγεται σήμερα στην Ασσυρο-Βαβυλωνιακή φιλολογία. Πρόκειται για τη συλλογή θρύλων και ποιημάτων των Σουμερίων για τον Γκιλγκαμές, μυθικό ή/και ιστορικό πρόσωπο Βασιλέα ήρωα της Ουρούκ που θεωρείται ότι έζησε την 3η χιλιετία π.Χ. Το Έπος του Γκιλγκαμές, αποτελεί μια ποιητική παράδοση, στην αρχή προφορική, που μετά από κάποιους αιώνες απετέλεσε τον πυρήνα ενός ποιητικού κύκλου σε σουμερική γλώσσα. Οι μεταγενέστεροι ποιητές του Ακκάδ εμπνεύστηκαν ένα έπος όπου στη πληρέστερη μορφή του, (όπως έχει διασωθεί), περιείχε δώδεκα άσματα. 
Το έπος αυτό περιλαμβάνει και τον περίφημο μύθο του Κατακλυσμού των Σουμερίων. Η βασική ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη σχέση φιλίας που αναπτύσσεται ανάμεσα στο βασιλιά Γκιλγκαμές και τον Ενκίντου, έναν ημιάγριο άνθρωπο που γίνεται φίλος του βασιλιά και μαζί αναλαμβάνουν ριψοκίνδυνες αποστολές, ενώ δίνει μεγάλη σημασία και στο συναίσθημα απώλειας που διακατέχει τον Γκιλγκαμές μετά το θάνατο του Ενκίντου.

Το Έπος του Γκιλγκαμές έχει παρουσιαστεί από πολλούς συγγραφείς είτε ως μετάφραση είτε ως μυθιστορηματική αφήγηση του πρωτότυπου κειμένου.
Γιώργος Χ. Θεοχάρης

Ο Γιώργος Χ. Θεοχάρης (1951) είναι Έλληνας ποιητής, λογοτέχνης και εκδότης.
Χρήστος Γιανναράς

Ο Χρήστος Γιανναράς (γενν. Αθήνα, 10 Απριλίου 1935) είναι σύγχρονος Έλληνας καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και του Παρισιού (Σορβόνη). Είναι διδάκτωρ φιλοσοφίας της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Σορβόνης και της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης, είναι επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, του "St. Vladimir's Orthodox Seminary" της Νέας Υόρκης, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και της Σχολής του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης.
Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού "Σύνορο", που εξέδωσε δώδεκα τεύχη από το 1964 ως το 1967.

Από το 1982 μέχρι το 2002 υπήρξε τακτικός καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών της Αθήνας, αρχικά στο τότε ενιαίο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών και μετά στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών. Δίδαξε φιλοσοφική ορολογία, και μέθοδο, πολιτική φιλοσοφία και πολιτιστική διπλωματία. Επίσης έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια Παρισιού, Γενεύης, Λωζάννης και Κρήτης.

Έχει επιδείξει πλούσιο συγγραφικό έργο με θεματολογία που σχετίζεται με την έρευνα των διαφορών ανάμεσα στην ελληνική και στην δυτικοευρωπαϊκή φιλοσοφία και ορθόδοξη χριστιανική παράδοση. Το βιβλίο του "Η ελευθερία του ήθους" θεωρείται ότι όρισε τον πυρήνα αυτού που αργότερα ονομάστηκε «νεορθοδοξία» και έχει χαρακτηριστεί «ο Μάης του '68 στην Ορθόδοξη θεολογία και ηθική». Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 10 τουλάχιστον ευρωπαϊκές γλώσσες.

Ο Χρήστος Γιανναράς υπήρξε υπότροφος του γερμανικού Ιδρύματος Υποτροφιών "Alexander von Humboldt Stiftung". Είναι εκλεγμένο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων, καθώς επίσης και της Διεθνούς Ακαδημίας Ανθρωπιστικών Επιστημών (Academie International des Sciences Humaines) (Βρυξέλλες). Παρέμβαινε και συνεχίζει να παρεμβαίνει στην κοινωνική και πολιτική επικαιρότητα μέσω τακτικής αρθρογραφίας στις εφημερίδες, "Το Βήμα", παλαιότερα, επί 13 χρόνια, και από το 1993 μέχρι σήμερα στην "Καθημερινή", με παράλληλες τηλεοπτικές εμφανίσεις.
Φέρντιναντ Κρίστιαν Μπάουρ

O Γερμανός Φέρντιναντ Κρίστιαν Μπάουρ ("Ferdinand Christian Baur", 1792-1860) ήταν Προτεστάντης θεολόγος και εκκλησιαστικός ιστορικός, εκπρόσωπος της περίφημης θεολογικής σχολής του Τύμπινγκεν. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Tubingen (Τύμπινγκεν) και εκεί εργάστηκε ως καθηγητής από το 1826 μέχρι το θάνατό του.

Εφάρμοσε το εγελιανό σχήμα της εξέλιξης στην ιστορία του αρχικού Χριστιανισμού ("θέση-αντίθεση-σύνθεση"). Δέχθηκε έτσι ως απαραίτητη προϋπόθεση προς εξήγηση της χριστιανικής Εκκλησίας του 2ου αιώνα, τη σκληρή και αμείλικτη πάλη μέχρι το 150 περίπου, ανάμεσα σε δυο μερίδες μέσα στην Εκκλησία, την ιουδαΐζουσα και την ελληνίζουσα, με επικεφαλής της πρώτης τον Πέτρο, και της δεύτερης τον Παύλο. 

Σύμφωνα με την εγελιανή θεωρία, από τη θέση (Πετριανισμός), προκλήθηκε η αντίθεση (Παυλιανισμός) και εξ αυτών προήλθε η σύνθεση δηλ. η Εκκλησία του 2ου αιώνα, η λεγόμενη και "Καθολική Εκκλησία" που είχε ως πρώτο εκπρόσωπό της τον Ευαγγελιστή Ιωάννη.

Ασφαλώς, ένα από τα μειονεκτήματα της θεωρίας του Baur, ήταν το γεγονός ότι την εφάρμοσε μόνο στα κείμενα όπου αυτό ήταν δυνατόν. Για το λόγο αυτό δέχτηκε ως αυθεντικές μόνο 4 επιστολές του Παύλου (προς Γαλάτες, Α' και Β' προς Κορινθίους, προς Ρωμαίους) ενώ απέρριψε την αυθεντικότητα του βιβλίου των Πράξεων.

Για τον Baur, το "Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον" και οι "Ποιμαντικές Επιστολές" , γράφτηκαν προς το τέλος του 2ου μ.Χ. αιώνα και στον χρόνο αυτό τοποθετεί και τη συγγραφή της "Β' Πέτρου", ενώ τα υπόλοιπα βιβλία, τα οποία θεωρεί ότι γράφτηκαν στην μεταποστολική εποχή, εκφράζουν τις προσπάθειες και των δύο μερίδων, για εξομάλυνση των αντιθέσεων τους. 

Για τα Συνοπτικά Ευαγγέλια θεωρεί πως το κατα Ματθαίον απηχεί το ιουδαϊκό πνεύμα, το κατά Λουκάν απηχεί το πνεύμα του Παύλου, και το κατά Μάρκον απηχεί την ουδετερότητα έναντι των άλλων δύο. Τη συγγραφή τους την τοποθετεί μεταξύ του 130 και του 170 μ.Χ.

Από τα 1850 μέχρι το τέλος του αιώνα, οι απόψεις του "Baur" πέρασαν μέσα από πολλές κριτικές και σταθμίστηκαν με προσοχή από τους ερευνητές τα λαθεμένα αλλά και τα θετικά στοιχεία που είχαν.

Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Τάγμα του Σωτήρος

Το Τάγμα του Σωτήρος είναι ιεραρχικά, το ανώτερο Τάγμα Αριστείας της Ελληνικής Δημοκρατίας και παλαιότερα του Βασιλείου της Ελλάδος. 

Η δημιουργία του αποφασίστηκε το 1829, τελευταίο χρόνο της επανάστασης, από την Δ΄ Εθνική Συνέλευση του Άργους, πλην όμως συστάθηκε δια του από 20 Μαΐου 1833 Β.Δ. "Περί συστάσεως Τάγματος Αριστείας δια το Βασίλειον της Ελλάδος" (ΦΕΚ 19/1833), όπου και απονέμεται από το 1833. 

Πρώτος αρχηγός του Τάγματος αυτού ήταν ο Βασιλεύς Όθων της Ελλάδος. 

Ο πρώτος που τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος ήταν ο Βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α΄, πατέρας του Βασιλιά Όθωνα κατά την ημέρα της θεμελίωσης των Ανακτόρων Αθηνών το 1836.

Το Τάγμα του Σωτήρος αποτέλεσε για 80 περίπου χρόνια το μοναδικό τάγμα. Το όνομα και η μορφή του διασήμου επελέγη για να υπενθυμίζει ότι χάρη στη Θεία συμπαράσταση του Σωτήρα πραγματοποιήθηκε η Εθνική Παλιγγενεσία.
Χερουβείμ

thumb|right|180px|Εξαπτέρυγο χερούβ σε μεσαιωνικό χειρόγραφο (1156)
Τα χερουβείμ ή χερουβίμ (, "χερούβ" στον ενικό) είναι υψηλόβαθμα αγγελικά ή πνευματικά πλάσματα στην υπηρεσία του Θεού.

Οι πληροφορίες που δίνονται στη Βίβλο είναι ότι:
:α) πρόκειται για αγγελικά πλάσματα, ή αγγελιοφόρους,
:β) ενήργησαν ως φύλακες του Κήπου της Εδέμ μετά την εκδίωξη του Αδάμ και της Εύας, προασπίζοντας το θεϊκό θέλημα (),
:γ) περιστοιχίζουν τον θρόνο του Θεού, δηλαδή βρίσκονται ενώπιον της παρουσίας του Θεού, έτοιμα να εκπληρώσουν οποιαδήποτε εντολή Του και
:δ) αποτελούν μέρος του ουράνιου άρματος του Θεού (· · · ).

Στη σκηνή του μαρτυρίου του αρχαίου Ισραήλ, δυσδιάστατες και τρισδιάστατες απεικονίσεις χερουβείμ χρησιμοποιήθηκαν στην εσωτερική διακόσμησή της, ενώ το ίδιο συνέβη και με τη διακόσμηση του Ναού που οικοδόμησε ο Σολομών. (· · · · · )

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία περιγράφονται ως τάγμα ασωμάτων, το οποίο πλαισιώνει τον Θρόνο του Θεού. Ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης στο έργο του "Περί της ουρανίου Ιεραρχίας" λέει ότι η Εβραϊκή λέξη "χερουβείμ" ερμηνεύεται στα Ελληνικά σαν "πλήθος γνώσεως" ή "απόσταγμα σοφίας". Γι᾽ αυτό και στην Ορθόδοξη εικονογραφία, τα χερουβείμ εμφανίζονται ως «"πολυόμματα"», δηλαδή ως αγγελική μορφή περιτριγυρισμένη με πολλά μάτια. Αναφέρονται μάλιστα συχνά ως «"πολυόμματα χερουβείμ"», σε αντίθεση με τα «"εξαπτέρυγα σεραφείμ"». Στην ορθόδοξη υμνολογία, είναι γνωστός ο χερουβικός ύμνος (ή απλώς «"χερουβικό"»), του οποίου το όνομα αναφέρεται στα Χερουβείμ.
Λουγκαλμπάντα

Σύμφωνα με τον κατάλογο των βασιλιάδων των Σουμερίων, ο Λουγκαλμπάντα ήταν ο τρίτος βασιλιάς της Ουρούκ, πατέρας του διάσημου Γκιλγκαμές. Σύμφωνα με το μύθο, σύζυγός του ήταν η θεά Νινσούν. 

Στο Έπος του Γκιλγκαμές, όχι μόνο ζευγάρωσε με τη θεά Νινσούν, αποκτώντας έτσι τον Γκιλγκαμές, αλλά παρουσιάζεται ως θεός κι ο ίδιος. Εξάλλου, δυο αρχαιολογικά επικά ποιήματα αναφέρουν το Λουγκαλμπάντα ως κεντρικό χαρακτήρα τους. Δεν τον αναφέρουν σαν βασιλιά, αλλά ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή του ήρωα από το μέσον της στρατιωτικής και πολιτικής του σταδιοδρομίας, η οποία μάλλον θα πρέπει να συνετέλεσε κάποια χρόνια αργότερα στην επιλογή του ως διάδοχος του βασιλιά Ενμερκάρ στο θρόνο της Ουρούκ. 

Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι δε γίνεται αναφορά σε καμία μάχη που μπορεί να ενεπλάκη ο Λουγκαλμπάντα, αν και ήταν αρχηγός του στρατού του Ενμερκάρ. Έτσι, πολλοί θεωρούν το έπος του Λουγκαλμπάντα σαν έπος της ειρήνης.
Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς

Ο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς ("Gottfried Wilhelm Leibniz", σερ. Готфрид Вилхелм Лајбниц, 1 Ιουλίου 1646, Λειψία − 14 Νοεμβρίου 1716, Ανόβερο) ήταν Γερμανός φιλόσοφος καθώς και επιστήμονας της σερβίας προέλευσης, μαθηματικός, διπλωμάτης, φυσικός, ιστορικός, βιβλιοθηκονόμος και διδάκτορας των λαϊκών και εκκλησιαστικών Νομικών. Κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία των μαθηματικών και της φιλοσοφίας, έχοντας αναπτύξει τον διαφορικό και ολοκληρωτικό λογισμό, ανεξάρτητα από τον Νεύτωνα. Ο Λάιμπνιτς ήταν ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 17ου και του 18ου αιώνα και θεωρείται ως καθολικό πνεύμα της εποχής του ("homo universalis"): έχει αποκληθεί "«ο πολυμαθέστερος ανήρ μετά τον Αριστοτέλην»"). Η σημειογραφία του Λάιμπνιτς έχει χρησιμοποιηθεί ευρύτατα από τότε που δόθηκε στη δημοσιότητα. Ήδη από τον 20ο αιώνα ο νόμος της Συνέχειας και του Υπερβατικού Δικαίου της ομοιογένειας βρήκαν μαθηματική εφαρμογή (μέσω της μη-τυπικής ανάλυσης). Έγινε ένας από τους πιο παραγωγικούς εφευρέτες στον τομέα της μηχανικής αριθμομηχανών. Ενώ εργαζόταν για την προσθήκη αυτόματου πολλαπλασιασμού και διαίρεσης στην αριθμομηχανή του Πασκάλ, ήταν ο πρώτος που περιέγραψε μια αριθμομηχανή pinwheel το 1685 και εφηύρε τον τροχό Leibniz, που χρησιμοποιείται στην αριθμομετρία, η πρώτη μαζικής παραγωγής μηχανική αριθμομηχανή. Όρισε επίσης το δυαδικό αριθμητικό σύστημα, το οποίο είναι το θεμέλιο όλων σχεδόν των ψηφιακών υπολογιστών. Στη φιλοσοφία, ο Λάιμπνιτς είναι πιο γνωστός για την αισιοδοξία του, δηλαδή το συμπέρασμά του ότι το Σύμπαν μας είναι, σε μια περιορισμένη έννοια, το καλύτερο δυνατό που θα μπορούσε να δημιουργήσει ο Θεός, μια ιδέα που συχνά διακωμωδείται από άλλους, όπως ο Βολταίρος. Ο Λάιμπνιτς, μαζί με τον Ρενέ Ντεκάρτ και τον Μπαρούχ Σπινόζα, ήταν ένας από τους τρεις μεγάλους υποστηρικτές του ορθολογισμού τον 17ο αιώνα. Είχε σημαντική συνεισφορά στη φυσική και την τεχνολογία, σε έννοιες που εμφανίστηκαν πολύ αργότερα στην φιλοσοφία, τη θεωρία πιθανοτήτων, τη βιολογία, την ιατρική, τη γεωλογία, την ψυχολογία, την γλωσσολογία και την επιστήμη των υπολογιστών. Έγραψε έργα για τη φιλοσοφία, την πολιτική, το δίκαιο, την ηθική, τη θεολογία, την ιστορία και τη φιλολογία. Οι συνεισφορές του Λάιμπνιτς σε αυτό το ευρύ θεματικό φάσμα διασκορπίστηκαν σε διάφορα γνωστά περιοδικά, σε δεκάδες χιλιάδες επιστολές και αδημοσίευτα χειρόγραφα. Έγραψε σε πολλές γλώσσες, αλλά κυρίως στη λατινική, τη γαλλική και την γερμανική. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει πλήρης συλλογή των γραπτών του.
Νικολάε Τσαουσέσκου

Ο Νικολάε Τσαουσέσκου (ρουμ.: "Νicolae Ceaușescu", 26 Ιανουαρίου 1918 - 25 Δεκεμβρίου 1989) ήταν ηγέτης της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας από το 1965 μέχρι την εκτέλεσή του τα Χριστούγεννα του 1989.
Ιρκάλλα

Στη σουμεριακή μυθολογία, η Ιρκάλλα είναι ο Κάτω Κόσμος, ο κόσμος των νεκρών, από τον οποίο δεν υπάρχει επιστροφή. Στην Ιρκάλλα βασιλεύουν ο θεός του θανάτου Νεργκάλ κι η θεά Ερεσκιγκάλ, αδερφή της Ινάννα. Μερικές φορές, η ίδια η Ερεσκιγκάλ ονομάζεται και Ιρκάλλα, όπως και στην Ελληνική μυθολογία η ονομασία Άδης αναφερόταν και στο θεό του Κάτω Κόσμου και στον ίδιο τον Κάτω Κόσμο.
Βασίλειος Νικολόπουλος

Ο Βασίλειος Νικολόπουλος (1816-1887) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα, εκλεγμένος βουλευτής και πολλές φορές υπουργός σε πολλά υπουργεία από το 1862 έως το 1874.
Άντολφ Βέλφλι

Ο Άντολφ Βέλφλι ("Adolf Wölfli", 29 Φεβρουαρίου 1864 - 6 Νοεμβρίου 1930) ήταν αυτοδίδακτος Ελβετός καλλιτέχνης, ζωγράφος και συγγραφέας, εξέχουσα μορφή της αποκαλούμενης τέχνης του περιθωρίου. Διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια και έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του έγκλειστος στην ψυχιατρική κλινική του Βαλντάου στη Βέρνη, μέσα στην οποία ξεκίνησε η ενασχόλησή του με την τέχνη. 

Είναι δημιουργός ενός μεγάλης έκτασης και εξαιρετικά σύνθετου έργου που είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί. Επιμελώς αριθμημένα, χρονολογημένα και οργανωμένα σε χειροποίητα βιβλία, η ζωγραφική και τα σχέδιά του συνοδεύονται από εικόνες, κείμενα, αριθμητικούς υπολογισμούς, μουσική σημειογραφία και γεωμετρικά σύμβολα, συνιστώντας συνολικά ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό έργο αποτελούμενο από περίπου 25.000 σελίδες. Η ζωγραφική του διακρίνεται για την πρωτότυπη και εξόχως ιδιοσυγκρασιακή χρήση του χρώματος, ενώ οι συνθέσεις του διακρίνονται για την λεπτομερή δομή και οργάνωσή τους.
Σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφικό, το σύνολο του έργου του πραγματεύεται μια προσωπική μυθολογία, με κέντρο βάρους τη φανταστική δημιουργία του άλτερ έγκο του, Αγίου Άντολφ. Υπό αυτή την οπτική, η τέχνη του Βέλφλι θεωρείται πως εισέρχεται στη σφαίρα των αρχετύπων και διαθέτει μια επίδραση που σχετίζεται περισσότερο με την τέχνη των μάγων, των γιόγκι και των σαμάνων.

Κυρίως μετά τα μέσα του 20ού αιώνα και στα πλαίσια ενός γενικότερου ενδιαφέροντος για την αποκαλούμενη «πρωτόγονη» τέχνη, το έργο του αναγνωρίστηκε διεθνώς, φιλοξενήθηκε σε μουσεία, βιβλιοθήκες και πινακοθήκες ανά τον κόσμο, ασκώντας επίδραση σε σύγχρονους καλλιτέχνες και μουσικούς. Αποτιμώντας το σύνολο του έργου του, θεωρείται επίτευγμα του Βέλφλι το γεγονός πως κατάφερε να συγκεράσει τις δημιουργικές τάσεις και το καλλιτεχνικό του όραμα με τη σχιζοφρένειά του, κληροδοτώντας τελικά ένα ενιαίο καλλιτεχνικό έργο που εκφράζει την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεσή του.
Ενκίντου

Στην σουμεριακή μυθολογία, ο Ενκίντου κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο μαζί με τον Γκιλγκαμές στο ομώνυμο έπος. Είναι ένας μυθικός αγριάνθρωπος που ανατράφηκε μέσα στα δάση από τα ζώα. «"Όλο του το σώμα ήταν μαλλιαρό κι είχε μακριά μαλλιά [...] και φορούσε δέρματα ζώων αντί για ρούχα"». Ημέρεψε όμως από την γοητεία μιας ιερόδουλης, με την οποία κοιμήθηκε για έξι ημέρες. Σταδιακά άρχισε να εξανθρωπίζεται: τα ζώα τον απέφευγαν και ο δεσμός που είχε μαζί τους έσπασε.
Ζλιν

Το Ζλιν (τσέχικα: "Zlín", που ονομαζόταν Γκοτβάλντοφ κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής διακυβέρνησης της Τσεχίας στα 1949-90) είναι πόλη στην περιφέρεια (κράι) Ζλίνσκι, στη νοτιοανατολική Μοραβία της Τσεχίας, στον ποταμό Ντρέβνιτσε. Η ανάπτυξη της πόλης συνδέεται στενά με την επιχείρηση παπουτσιών Bata. Λόγω των εξαιρετικών χειρισμών διαχείρισης από πλευράς της εταιρίας, το Ζλιν έγινε διάσημο για το εξαιρετικό κοινωνικό πρόγραμμα της εταιρίας και την μοντέρνα αστικοποίηση της πόλης που αναπτύχθηκε μετά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Το σχέδιο πόλης εκπονήθηκε από τον Λε Κορμπυζιέ και σήμερα το Ζλιν είναι ένα σύμβολο της πρόωρης μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής.
Νικήτας Κλιντ

Ο Νικήτας Κλιντ, γνωστός και ως Xray, είναι Έλληνας hip-hop καλλιτέχνης, πρώην μέλος του hip-hop/low bap συγκροτήματος Active Member αλλά και του συγκροτήματος Ρόδες.

Γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1975 στην Αθήνα.

Το 1993 αποφοίτησε από το 3ο Γενικό Λύκειο Αθηνών.

Από το 1992 έως το 1994 φοίτησε στις Σχολές Πλάκα ελεύθερο και γραμμικό σχέδιο.
Φρέντρικ Ράινφελντ

-->
O Φρέντρικ Ράινφελντ ("John Fredrik Reinfeldt", 4 Αυγούστου 1965) είναι αρχηγός της αντιπολίτευσης της Σουηδίας, ηγέτης του φιλελεύθερου συντηρητικού Κόμματος των Μετριοπαθών (Moderata samlingspartiet) και πρώην πρωθυπουργός. Είναι παντρεμένος, με τρία παιδιά. Το 2010 έγινε ο πρώτος κεντροδεξιός πρωθυπουργός που εξελέγη ξανά.
Φερδινάνδος Μαγγελάνος

O Φερδινάνδος Μαγγελάνος ("Fernão de Magalhães", 1480 - 27 Απριλίου 1521) ήταν Πορτογάλος θαλασσοπόρος του οποίου το όνομα στη γλώσσα της πατρίδας του προφερόταν "Μαγαλιάις" (πορτ. "Fernão de Magalhães") ενώ ισπανικά "Magallanes" ("Μαγαγιάνες") και γαλλικά "Magellan" ("Μαζεγιάν"), αντίστοιχα).

Ηγήθηκε της αποστολής εκείνης, με την οποία πραγματοποιήθηκε ο πρώτος περίπλους της Γης. Δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ταξίδι του προς τα Δυτικά, καθώς σκοτώθηκε από ιθαγενείς στρατιώτες του φύλαρχου Λάπου Λάπου στη μάχη του Μακτάν στο νησί Μακτάν των Φιλιππίνων. Παρόλα αυτά, έγινε ένας από τους πρώτους ανθρώπους που διέσχισε όλους τους μεσημβρινούς της Γης. Έγινε επίσης ο πρώτος που ηγήθηκε μιας ευρωπαϊκής αποστολής προς τα δυτικά της Ευρώπης και που διέσχισε τον Ειρηνικό ωκεανό.
Πάγος

thumb|right|250px|Κομμάτι πάγου
Παγωμένος [[Έλβας]] στην [[Δρέσδη]].
Πάγος ονομάζεται το στερεής κατάστασης καθαρό νερό, είναι δηλαδή η στερεά κατάσταση στην οποία μετατρέπεται το νερό όταν βρεθεί σε θερμοκρασία 0 °C (273,15 °K ή 32 °F) υπό κανονική ατμοσφαιρική πίεση. Στην αρχαία Ελλάδα "πάγος" ονομαζόταν και κάθε μεγάλων διαστάσεων γυμνός βράχος π.χ. Άρειος Πάγος ο επ' αριστερά της εισόδου της Ακρόπολης των Αθηνών, βράχος.
Ισπανική μυθολογία

Η Ισπανική μυθολογία αποτελεί τη μελέτη των λαϊκών παραμυθιών και των θρύλων της Ισπανίας. Περιλαμβάνει την καταλανική και τη βασκική μυθολογία, καθώς και μύθους της Αραγωνίας, της Γαλικίας, της Αστούριας και της Κανταβρίας. Επίσης, περιλαμβάνει τους μύθους και τη θρησκεία των Κελτών, των Ιβήρων, των Κελτιβήρων, των Καρχηδονίων, των Βησιγότθων, των Ισπανών, καθώς και κάποια στοιχεία της ελληνικής μυθολογίας.
Μάκβεθ

Ο Μάκβεθ (αγγλ. "Macbeth", προφέρεται Μακμπέθ) είναι θεατρικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ γύρω από μία βασιλοκτονία και τα επακόλουθά της. Είναι η μικρότερη τραγωδία του Σαίξπηρ και πιστεύεται ότι γράφτηκε μεταξύ του 1603 και του 1606.

Πηγές του Σαίξπηρ γι' αυτήν την τραγωδία ήταν παλιότερες περιγραφές για τον Μάκμπεθ της Σκωτίας, τον Μακντόφ και τον Ντάνκαν Α' της Σκωτίας. Ωστόσο η ιστορία του Μάκβεθ όπως ειπώθηκε από τον Σαίξπηρ έχει ελάχιστη σχέση με τα πραγματικά γεγονότα της ιστορίας της Σκωτίας, αφού ο Μάκβεθ ήταν ένας θαυμαστός μονάρχης.

Στον κόσμο του θεάτρου, κάποιοι πιστεύουν ότι το έργο είναι καταραμένο και δεν κατονομάζουν τον τίτλο του, αλλά προτιμούν να το αναφέρουν ως "το Σκωτσέζικο έργο". Εντούτοις, όλα αυτά τα χρόνια το έργο έχει προσελκύσει μερικούς από τους σημαντικότερους ηθοποιούς για τους ρόλους του Μάκβεθ και της Λαίδης Μάκβεθ, έχοντας μεταφερθεί στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στην όπερα, σε κόμικς κ.α.
Νέφη του Μαγγελάνου

Το [[Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου]] (LMC) -δεξιά- και το [[Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου]] (SMC) - αριστερά
Με το όνομα Νέφη του Μαγγελάνου (αγγλ. "Magellanic Clouds") είναι γνωστοί στην αστρονομία δύο μικροί ανώμαλοι γαλαξίες, το Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου ("Large Magellanic Cloud, LMC") και το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου ("Small Magellanic Cloud, SMC"). Οι γαλαξίες αυτοί, νεαρότεροι σε ηλικία από τον Γαλαξία μας, είναι μέλη της Τοπικής Ομάδας γαλαξιών, και οι κοντινότεροι γαλαξίες που είναι ορατοί με γυμνό μάτι, ευρισκόμενοι σε απόσταση από τη Γη 168.000 έτη φωτός (το Μέγα Νέφος στον αστερισμό της Δοράδος) και 195.000 έτη φωτός (το Μικρό Νέφος,20 μοίρες δυτικότερα στον τον αστερισμό Τουκάνα). Ο μόνος άλλος γαλαξίας που φαίνεται με γυμνό μάτι είναι ο Μέγας Γαλαξίας της Ανδρομέδας (Μ31), αλλά πολύ πιο δύσκολα από τα Νέφη του Μαγγελάνου. Ωστόσο, αντίθετα από αυτόν, τα Νέφη του Μαγγελάνου δεν φαίνονται ποτέ στον ελληνικό ή τον ευρωπαϊκό ουρανό, επειδή είναι πολύ νότια «αντικείμενα», αόρατα ακόμα και από τη βόρεια Αίγυπτο. Σε αυτό οφείλουν και το όνομά τους, καθώς ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος, γνωστός από τον πρώτο γύρο της Γης, τα έβλεπε επί πολλούς μήνες πλέοντας στις νότιες θάλασσες, ιδίως περιπλέοντας την νότιο Αμερική, το ίδιο όπως τα θαυμάζουν και σήμερα οι ναυτικοί του εμπορικού ναυτικού.
Στήλη της Ροζέττας

thumb|250px|Η στήλη της Ροζέττας
Η Στήλη της Ροζέττας είναι μια πέτρινη πλάκα από γρανοδιορίτη (και όχι από βασάλτη ή γρανίτη όπως συχνά αναφέρεται λανθασμένα), που προέρχεται από τον ναό του Πτολεμαίου Ε’ του Επιφανούς.
Προγραμματισμός

Προγραμματισμός υπολογιστών (αγγλ.: «"computer programming"») καλείται το σύνολο των διαδικασιών σύνταξης ενός υπολογιστικού προγράμματος, συνήθως ως υλοποίηση κάποιων αλγορίθμων ύστερα από προσεκτική σχεδίαση, για την αυτοματοποιημένη εκτέλεση εργασιών ή επίλυση κάποιου υπολογιστικού προβλήματος από έναν υπολογιστή. Ο προγραμματισμός περιλαμβάνει επίσης τον έλεγχο του προγράμματος για την επαλήθευση της ακρίβειας και της ορθότητάς του (αποσφαλμάτωση), και την προπαρασκευή των οδηγιών με τις οποίες ένας υπολογιστής θα εκτελέσει τις εντολές που καθορίζονται στις προδιαγραφές του προγράμματος. Θεμελιώδη ρόλο στον υπολογιστικό προγραμματισμό διαδραματίζουν οι χιλιάδες διαφορετικές γλώσσες προγραμματισμού, δηλαδή οι προτυποποιημένες τυπικές γλώσσες απαραίτητες για τη σύνθεση ενός προγράμματος. Ο πηγαίος κώδικας του προγράμματος αποτελείται από τις εντολές που έχει γράψει ο προγραμματιστής χρησιμοποιώντας μία γλώσσα προγραμματισμού. Το πηγαίο πρόγραμμα για εκτελεστεί από την Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας (ΚΜΕ) του Η/Υ -τον επεξεργαστή, πρέπει στη συνέχεια να μεταφραστεί σε γλώσσα μηχανής από εξειδικευμένο λογισμικό, τους μεταγλωττιστές (compilers) και τους διερμηνείς (interpreters).
Εντερλέζι

Εντερλέζι (σέρβικα Đurđevdan / Ђурђевдан, "Τζούρτζεβνταν", σημ. "Μέρα του Γεωργίου") ονομάζεται μια σερβική θρησκευτική γιορτή, που λαμβάνει χώρα στις 23 Απριλίου του Ιουλιανού ημερολογίου ή στις 6 Μαΐου του Γρηγοριανού ημερολογίου. Είναι η γιορτή του Αγίου Γεωργίου, ενός από τους πιο σημαντικούς αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η γιορτή σηματοδοτεί και την αρχή της άνοιξης, ενώ εορτάζεται σε όλη τη σερβική διασπορά, αλλά κυρίως στη Σερβία, το Μαυροβούνιο και τη Σερβική Δημοκρατία. Ανήμερα της γιορτής, συνηθίζεται στο γεύμα το ψήσιμο ενός αρνιού, ενώ απαραίτητη θεωρείται η συνοδεία μουσικής για το μετέπειτα γλέντι.