Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Λεβοθυροξίνη

thumb|250px|Η χημική δομή της λεβοθυροξίνης
Λεβοθυροξίνη, επίσης γνωστή ως -θυροξίνη, είναι μια επεξεργασμένη μορφή της ορμόνης του θυρεοειδούς θυροξίνης (Τ4). Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ανεπάρκειας θυρεοειδικής ορμόνης, συμπεριλαμβανομένης της σοβαρής μορφής που είναι γνωστή ως μυξοιδηματικό κώμα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία και την πρόληψη ορισμένων τύπων όγκων του θυρεοειδούς. Δεν ενδείκνυται για απώλεια βάρους. Η λεβοθυροξίνη λαμβάνεται από το στόμα ή χορηγείται με ένεση σε φλέβα. Η μέγιστη επίδραση από μια συγκεκριμένη δόση μπορεί να χρειαστεί έως και έξι εβδομάδες για να εμφανιστεί. 

Οι παρενέργειες από υπερβολικές δόσεις περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, δυσκολία στην ανοχή της θερμότητας, εφίδρωση, άγχος, προβλήματα ύπνου, τρόμο και γρήγορο καρδιακό ρυθμό. Η χρήση δεν συνιστάται σε άτομα που είχαν πρόσφατα καρδιακή προσβολή. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει αποδειχθεί ασφαλής. Η δοσολογία πρέπει να βασίζεται σε τακτικές μετρήσεις των θυρεοειδικών ορμονών (TSH) και των επιπέδων T 4 στο αίμα. Μεγάλο μέρος της επίδρασης της λεβοθυροξίνης ακολουθεί μετατροπή της σε τριιωδοθυρονίνη (Τ3). 

Η λεβοθυροξίνη παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1927. Είναι στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Η λεβοθυροξίνη διατίθεται ως γενικό φάρμακο. Η λεβοθυροξίνη ήταν η τρίτη πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2017, με περισσότερες από 101 εκατομμύρια συνταγές.
Μαίρη Χάμιλτον του Άμπερκορν

Η Μαίρη Χάμιλτον του Άμπερκορν ("Mary Hamilton of Abercorn", γεννημένη ως Μαίρη Άννα Κάρζον-Χάου "Mary Anna Curzon-Howe", 23 Ιουλίου 1848 - 10 Μαΐου 1929) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα και Κυρία Επί Των Τιμών της Βασίλισσας Αλεξάνδρας.
Μάσα Μπρούσκινα

Η Μαρία Μάσα Μπρούσκινα (λευκορωσικά: Марыя Барысаўна Брускіна, ρωσικά: Мария Борисовна Брускина "Μαρία Μπορίσοβνα Μπρούσκινα", 1924 - 26 Οκτωβρίου 1941) ήταν Λευκορωσίδα εβραϊκής καταγωγής νοσοκόμα και μέλος της Αντίστασης του Μινσκ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εργάστηκε εθελοντικά ως νοσοκόμα φροντίζοντας Σοβιετικούς στρατιώτες και βοηθώντας τους να δραπετεύσουν από τις γερμανικές δυνάμεις. Τελικά συνελήφθη και εκτελέστηκε για τον ρόλο της.
μικρογραφία|Η Μάσα Μπρούσκινα με τα άλλα μέλη της αντίστασης πριν κρεμαστούν. Το πλακάτ γράφει «Είμαστε αντάρτες και πυροβολήσαμε Γερμανούς στρατιώτες», Μινσκ, 26 Οκτωβρίου 1941|εναλλ.=
Η Μάσα Μπρούσκινα έζησε στο Μινσκ με τη μητέρα της, ανώτερη διευθύντρια του Γραφείου Εμπορίου Βιβλίων του Κρατικού Εκδοτικού Οίκου της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Ήταν συνεπής μαθήτρια και διάβαζε πολύ. Ήταν επίσης πρωτοπόρα ηγέτιδα και μέλος της σχολικής επιτροπής της Κομσομόλ. Τον Δεκέμβριο του 1938, η εφημερίδα "Πρωτοπόρος της Λευκορωσίας" δημοσίευσε μια φωτογραφία της με τη λεζάντα: «Μάσα Μπρούσκινα - η μαθήτρια της 8ης τάξης νο28, Μινσκ. Έχει μόνο καλές και εξαιρετικές βαθμολογίες σε όλα τα μαθήματα». Τον Ιούνιο του 1941, η Μαρία Μπρούσκινα αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Μινσκ.
Νίκος Αναγνωστόπουλος

Ο Νίκος Αναγνωστόπουλος (γεν. 8 Ιουλίου 1987) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Γκέτο της Κρακοβίας

Χάρτης του [[Ολοκαύτωμα στην Πολωνία|Ολοκαυτώματος στην Πολωνία]]. Τα [[Στρατόπεδα εξόντωσης|στρατόπεδα θανάτου]] συμβολίζονται με νεκροκεφαλές, τα γκέτο της ναζιστικής περιόδου με ερυθρόχρυσα αστέρια. Η κόκκινη κουκίδα δείχνει την τοποθεσία του Γκέτο της Κρακοβίας στην [[Μεσοπόλεμος|μεσοπολεμική]] περίοδο.
Το γκέτο της Κρακοβίας ήταν ένα από τα πέντε μεγάλα μητροπολιτικά ναζιστικά γκέτο, που δημιουργήθηκαν από τη Γερμανία στη νέα επικράτεια της Γενικής Κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Ιδρύθηκε με σκοπό την εκμετάλλευση, τον τρόμο και τη δίωξη τοπικών Πολωνών Εβραίων. Το γκέτο αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως περιοχή για το διαχωρισμό των "ικανών για εργασία" από όσους θα απελάσσονταν σε στρατόπεδα εξόντωσης στην Επιχείρηση Ράινχαρντ στην Κρακοβία. 

Το Γκέτο εκκαθαρίστηκε μεταξύ Ιουνίου 1942 και Μαρτίου 1943, με τους περισσότερους από τους κατοίκους του να μεταφέρονται στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ, καθώς και στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας Πλάζοφ και στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς.
Επιχείρηση Μπράντοκ

Η Επιχείρηση Μπράντοκ (αγγλικά: Operation Braddock) ήταν μυστικό πρόγραμμα που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τη Βρετανική Διευθύνση Ειδικών Επιχειρήσεων (SOE) από το 1943 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο στόχος αυτού του προγράμματος ήταν να δημιουργηθεί σύγχυση, φόβος, ανασφάλεια και αποθάρρυνση στο εχθρικό έδαφος, ρίχνοντας τα λεγόμενα «πακέτα επίθεσης». Τα ριφθέντα πακέτα περιείχαν ειδικές χειροβομβίδες, ένα μικρό πυροβόλο όπλο ή εμπρηστικές βόμβες. Οι αντιστασιακές δυνάμεις, οι αιχμάλωτοι πολέμου ή καταναγκαστικοί εργάτες, εξοπλισμένα με αυτά τα «πακέτα επίθεσης» θα δρούσαν στο εχθρικό έδαφος, όπου θα έπρεπε στη συνέχεια να πραγματοποιούν επιθέσεις που αποτελούσαν σημαντική απειλή για τον εχθρό.
Καταστροφή των Ανωγείων

δεξιά|μικρογραφία|Άποψη των Ανωγείων μετά την καταστροφή τους
Η Καταστροφή των Ανωγείων ή το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων ονομάζεται η ολοκληρωτική καταστροφή του χωριού των Ανωγείων στο Ρέθυμνο της Κρήτης και την σφαγή 25 κατοίκων στις 13 Αυγούστου 1944 από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν η τρίτη φορά που καταστράφηκαν τα Ανώγεια, καθώς οι Οθωμανοί τα είχαν καταστρέψει δύο φορές, πρώτα τον Ιούλιο του 1822 κατά την Ελληνική Επανάσταση και πάλι τον Νοέμβριο του 1867 κατά την Μεγάλη Κρητική Επανάσταση.
Φίλιππος Πρόσπερος της Ισπανίας

Ο Φίλιππος Πρόσπερος της Ισπανίας ("Φίλιππος Πρόσπερος Ιωσήφ Φραγκίσκος Δομήνικος Iγνάτιος Αντώνιος Μπουεναβεντούρα Ντιέγκο Μιχαήλ Λουδοβίκος Αλφόνσος Ισίδωρος Ραμόν Βίκτωρ" : 28 Νοεμβρίου 1657 - 1 Νοεμβρίου 1661) ήταν ο πρώτος γιος του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας από τη σύζυγό του Μαριάννα της Αυστρίας που επιβίωσε από τη βρεφική ηλικία. Ο Φίλιππος Δ΄ δεν είχε αρσενικό κληρονόμο από το θάνατο του Βαλτάσαρ Καρόλου, του γιου του από την πρώτη του σύζυγο, την Ελισάβετ της Γαλλίας, έντεκα χρόνια πριν, και καθώς η δύναμη της Ισπανίας συνέχιζε να φθίνει το ζήτημα της διαδοχής είχε γίνει ζήτημα έντονων και ανήσυχων προσευχών.
Τζάνετ Μοντγκόμερι του Έγκλιντον και του Γουίντον

Η Τζάνετ Μοντγκόμερι του Έγκλιντον και του Γουίντον ("Janet Montgomerie of Eglinton and Winton", γεννημένη ως Τζάνετ Λουκρητία Κάνινγκχεϊμ "Janet Lucretia Cuninghame" 1854 - 6 Οκτωβρίου 1923) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα και διοικητής του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού.
Tesla Supercharger

Tesla Supercharger στην [[Φινλανδία]]
Tesla Supercharger είναι ένα δίκτυο ταχυφορτιστών που κατασκευάστηκε και επεκτείνετε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Tesla Inc. για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητά της. Το δίκτυο Tesla Supercharger κυκλοφόρησε το 2012. Ως τον Φεβρουάριο του 2021, η Tesla έχει κατασκευάσει 23.277 Supercharger φορτιστές σε 2.564 Supercharger σταθμούς παγκοσμίως (κατά μέσο όρο 9 φορτιστές ανά σταθμό). Αυτά περιλαμβάνουν 1.101 σταθμούς στην Βοριά Αμερική, 592 στην Ευρώπη και 398 στην περιοχή Ασίας / Ειρηνικού. Κάθε φορτιστής διαθέτει βύσμα για παροχή ηλεκτρικής ισχύος έως και 250 kW συνεχούς ρεύματος. 

Το Tesla Model S ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που μπόρεσε να χρησιμοποιήσει το δίκτυο, έπειτα ακολούθησαν το Tesla Model X, το Tesla Model 3 και το Tesla Model Y. Μερικά αυτοκίνητα της Tesla έχουν δωρεάν φόρτιση για όλη ζωή τους ενώ αλά έχουν δωρεάν 100-400 kWh ετησίως. 

Ανεξάρτητα από τους Supercharger , η Tesla διαθέτει επίσης φορτιστές προορισμού Tesla. Ως το 2019 η Tesla έχει διανείμει 23.963 φορτιστές προορισμού σε τοποθεσίες (όπως ξενοδοχεία, εστιατόρια και εμπορικά κέντρα ) παγκοσμίως. Αυτοί οι φορτιστές είναι πιο αργοί (συνήθως 22kW) από τους Supercharger και προορίζονται να φορτίσουν αυτοκίνητα για αρκετές ώρες. Αυτοί οι φορτιστές είναι συνήθως δωρεάν στους κατόχους Tesla που είναι πελάτες της επιχείρησης στην τοποθεσία. 
μικρογραφία| Το λογότυπο της Tesla σε σταθμό Supercharger |εναλλ.=|495x495εσ
Βόλφραμ Ζίβερς

Ο Βόλφραμ Ζίβερς (10 Ιουλίου 1905 - 2 Ιουνίου 1948) ήταν ο "Ραϊχγκεσαφτφύρερ" ή διευθύνων σύμβουλος της Ανενέρμπε από το 1935 έως το 1945.
Ελισάβετ Λέβεσον-Γκόουερ του Σάδερλαντ

Η Ελισάβετ Λέβεσον-Γκόουερ του Σάδερλαντ ("Elizabeth Leveson-Gower of Sutherland", γεννημένη ως Ελισάβετ Σάδερλαντ "Elizabeth Sutherland" 24 Μαΐου 1765 - 29 Ιανουαρίου 1839) ήταν Σκωτσέζα ευγενής.
Γκέτο του Μπζέσκο

Το Γκέτο του Μπζέσκο ήταν ένα ναζιστικό γκέτο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην κατεχόμενη Πολωνία. 

Το γκέτο δημιουργήθηκε από το Τρίτο Ράιχ το 1941 στην πολωνική πόλη Μπζέσκο, που βρίσκεται περίπου 64 χλμ. από την Κρακοβία. Το γκέτο ήταν ανοιχτό, όταν δημιουργήθηκε για πρώτη φορά. Το 1942, τοποθετήθηκαν τείχη και το γκέτο έγινε κλειστό. 

Εκτιμάται ότι ζούσαν εκεί 4.000 Εβραίοι, αλλά άλλοι 2.000 μετακόμισαν εκεί το 1942, όταν έφτασαν πολλοί από το γκέτο της Κρακοβίας και τη γύρω περιοχή. Οι Εβραίοι, που ζούσαν στο Μπζέσκο, στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ και στο Άουσβιτς. Μετά τις εξοντώσεις, το στρατόπεδο έκλεισε στα τέλη του 1942.
Κύρια [[Ναζιστικά γκέτο|γκέτο]] στην Πολωνία και την Ανατολική Ευρώπη (1941-1942). Το Μπζέσκο βρίσκεται μεταξύ [[Κρακοβία|Κρακοβίας]] και [[Τάρνουφ]]
Γιαν Κούμπις

O Γιαν Κούμπις (τσέχικα: Jan Kubiš) (24 Ιουνίου 1913 - 18 Ιουνίου 1942) ήταν Τσέχος στρατιώτης που συμμετείχε στην επιχείρηση «Ανθρωποειδές» το 1942, στόχος της οποίας ήταν η εξάλειψη του ενεργού προστάτη του Ράιχ της Βοημίας και της Μοραβίας Ράινχαρντ Χάιντριχ. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Κούμπις έριξε τη χειροβομβίδα που τραυμάτισε θανάσιμα τον Χάιντριχ.
Βάλντεμαρ Χόφεν

μικρογραφία|Ο Χόφεν καταθέτει κατά τη διάρκεια της δίκης
Ο Βάλντεμαρ Χόφεν (Waldemar Hoven, 10 Φεβρουαρίου 1903 - 2 Ιουνίου 1948) ήταν Ναζί ιατρός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ.

Ο Χόφεν γεννήθηκε στο Φράιμπουργκ. Μεταξύ των ετών 1919 και 1933, επισκέφθηκε τη Δανία, τη Σουηδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία και επέστρεψε το 1933 στο Φράιμπουργκ, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο λύκειο. Στη συνέχεια παρακολούθησε τα Πανεπιστήμια του Φράιμπουργκ και του Μονάχου. Το 1934, έγινε μέλος των Ες Ες. Το 1939, ολοκλήρωσε τις ιατρικές του σπουδές και έγινε γιατρός των Ες Ες. 

Ο Χόφεν έφτασε στο αξίωμα του Χαουπτστουρμφύρερ στη Waffen SS.

Συμμετείχε στη διεξαγωγή ιατρικών πειραμάτων σχετικά με τον τύφο και την ανοχή σε ορό φαινόλης, που οδήγησε στο θάνατο πολλών κρατουμένων. Συμμετείχε επίσης σε προγράμματα ναζιστικής ευθανασίας, κατά τη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκαν άτομα με αναπηρίες, όπως και Εβραίοι, που θεωρούνταν ακατάλληλοι για εργασία.

Συνελήφθη από τους Ναζί το 1943, κατηγορούμενος ότι χορήγησε θανατηφόρο ένεση φαινόλης σε αξιωματικό των Ες Ες, που ήταν πιθανός μάρτυρας σε έρευνα εναντίον της Ίλζε Κοχ, με την οποία φημολογούνταν ότι είχε σχέση. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, αν και αφέθηκε ελεύθερος τον Μάρτιο του 1945 λόγω έλλειψης γιατρών από τους Ναζί.
Γκέοργκ Λίντεμαν

Ο Γκέοργκ Λίντεμαν (8 Μαρτίου 1884 - 25 Σεπτεμβρίου 1963) ήταν Γερμανός στρατηγός κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Διοίκησε την 18η Στρατιά κατά τη διάρκεια της σοβιετικής επίθεσης Κίνγκισεπ-Γκντοβ.
Τέοντορ Μπούσε

Ο Ερνστ Χέρμαν Άουγκουστ Τέοντορ Μπούσε (15 Δεκεμβρίου 1897 - 21 Οκτωβρίου 1986) ήταν Γερμανός αξιωματικός κατά τον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο .
Ανκαράτρα

Το ηφαιστειακό πεδίο Ανκαράτρα σε απεικόνιση από δορυφόρο [[Πρόγραμμα Landsat|"Landsat"]] της NASA. Ο βορράς είναι προς τα επάνω.
Ο Ανκαράτρα ("Ankaratra") είναι ηφαιστειογενής ορεινός όγκος και ηφαιστειακό πεδίο, που βρίσκεται στην κεντρική Μαδαγασκάρη, περίπου 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Ταναναρίβη, την πρωτεύουσα του νησιωτικού αυτού κράτους. Ανήκει στα λεγόμενα Κεντρικά Υψίπεδα και πλαισιώνεται από τις μικρότερες πόλεις Αριβονιμαμό στα βόρεια, Αμπατολαμπύ στα ανατολικά, Φαρατσιό (Faratsiho) στα δυτικά και Μπεταφό στα νότια. Αποτελείται από ηφαιστειακούς κόλουρους κώνους τέφρας, θόλους τραχιτικής λάβας, σχίσματα και μάαρ. Η έκτασή του εκτιμάται σε 5 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ηφαιστειακά πεδία της Μαδαγασκάρης, εκτεινόμενο σε μήκος περίπου εκατό χιλιομέτρων. Θεωρείται το «πλέον εξέχον και ηφαιστειολογικώς ποικιλόμορφο» της χώρας. Η υψηλότερη κορυφή του Ανκαράτρα έχει υψόμετρο 2.644 μέτρα και φέρει το χαρακτηριστικό όνομα Τσιαφατζαβόνα ("Tsiafajavona"), που στη μαλαγασική γλώσσα σημαίνει «ποτέ έξω από την ομίχλη».

Ορισμένα ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας παραμένουν στο νοτιότατο μέρος του όγκου και εκδηλώνονται με την παρουσία θερμών πηγών στην περιοχή γύρω από τη μεγάλη πόλη Αντσιραμπέ. Η τελευταία έκρηξη στον Ανκαράτρα έλαβε χώρα πριν από κάποιες δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Έντιτ Στάιν

Η Έντιτ Στάιν (Edith Stein, γεννημένη ως Teresia Benedicta a Cruce, γνωστή και σαν «"Αγία Θηρεσία Βενεδίκτη του Σταυρού"», Μπρέσλαου, Γερμανική Αυτοκρατορία, 12 Οκτωβρίου 1891 – στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, Άνω Σιλεσία, Γερμανοκρατούμενη Πολωνία, 9 Αυγούστου 1942) ήταν Γερμανίδα μοναχή Εβραϊκής καταγωγής, φιλόσοφος και φεμινίστρια που ασπάσθηκε τον Καθολικισμό και σήμερα αναγνωρίζεται σαν μάρτυς και Αγία της Καθολικής Εκκλησίας, μία από τις έξι στην Ευρώπη.
Στα νεανικά της χρόνια δήλωνε άθεη. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1915) έλαβε μαθήματα ώστε να εργασθεί ως βοηθός νοσηλεύτριας σε νοσοκομείο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ το 1916 και προσλήφθηκε εκεί.

Την 1 Ιανουαρίου του 1922 βαπτίσθηκε ως καθολική και, εν συνεχεία, προσλήφθηκε ως διδάσκουσα φιλόλογος στο Καθολικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του Speyer. Ωστόσο, βάσει του νόμου περί αναμόρφωσης της επαγγελματικής κοινωνικής υπηρεσίας, τον οποίο, εν τω μεταξύ (Απρίλιος 1933), θέσπισαν οι αρχές, ο οποίος έθετε την προϋπόθεση κατοχής ενός πιστοποιητικού Άριας καταγωγής για όσους επιθυμούσαν να εργάζονται στο συγκεκριμένο τομέα, που η Στάιν δεν διέθετε, υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την θέση της.

Η Στάιν απευθύνθηκε στη Μονή Καρμηλιτών της Κολωνίας και εντάχθηκε σε αυτό ως μοναχή τον Απρίλιο του 1934, λαμβάνοντας το ιερατικό της όνομα. Το 1938 η Έντιτ και η αδελφή της, Σάρα, μαζί με μερικές άλλες κοπέλες, στάλθηκαν για περισσότερη ασφάλεια στο αντίστοιχο μοναστήρι στο Εχτ (Echt) της Ολλανδίας. Δεν ενοχλήθηκαν για αρκετό καιρό, παρά την εισβολή της Βέρμαχτ εκεί, το 1940, αλλά στις 2 Αυγούστου 1942 συνελήφθησαν και στάλθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς. Επτά μόλις μέρες μετά την άφιξή τους στο Άουσβιτς, δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια στους θαλάμους αερίων.
Στη ζωή και το έργο της είναι αφιερωμένη η ταινία «"A Rose in Winter"» (2018) του σκηνοθέτη Joshua Sinclair.
Ούλριχ Κλέμαν

Ο Ούλριχ Κλέμαν (23 Μαρτίου 1892 - 1 Ιανουαρίου 1963) ήταν Γερμανός στρατηγός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αποδέκτης του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού της Ναζιστικής Γερμανίας. 

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Δωδεκανήσων, ο Κλέμαν διοικούσε 7.500 άνδρες της Μεραρχίας "Ρόδος" κατά τη διάρκεια της επίθεσης στην ιταλική φρουρά της Ρόδου. Ο Κλέμαν νίκησε τους Ιταλούς εντός δύο ημερών, προτού φτάσουν οι βρετανικές ενισχύσεις στο νησί. 

Τον Σεπτέμβριο του 1943, μόλις δύο εβδομάδες μετά την παράδοση των Ιταλών, οι βρετανικές δυνάμεις προσγειώθηκαν στη Σάμο, τη Λέρο και την Κω. Ο Κλέμαν αντεπιτέθηκε και εντός δύο μηνών υπερέβη τις τρεις βρετανικές φρουρές.

Τον Ιούνιο του 1944, δύο αξιωματικοί των SS έφτασαν με αεροπλάνο στη Ρόδο στις συζητήσεις με τον Κλέμαν για τους (ομιλούντες λαντίνο) Εβραίους της Ρόδου. Στις 13 Ιουλίου, ο Κλέμαν εξέδωσε εντολή, με την οποία διατάχθηκε ο εβραϊκός πληθυσμός του νησιού να συγκεντρωθεί στην πόλη της Ρόδου και στις πόλεις Τριάντα, Κρεμαστό και Βιλανόβα έως τις 17 Ιουλίου το μεσημέρι. Στις 16 Ιουλίου, ο Κλέμαν αναγκάστηκε να εκδώσει άλλη μια διαταγή, που να δηλώνει ότι το Εβραϊκό Ζήτημα στη Ρόδο προφανώς προκάλεσε "αμφιβολίες" και εμπόδισε περαιτέρω αγνόηση εντολών από τα στρατεύματα. 1.700 μέλη της αρχαίας εβραϊκής κοινότητας της Ρόδου, από έναν πληθυσμό περίπου 2.000, συγκεντρώθηκαν και μεταφέρθηκαν στην ηπειρωτική Ευρώπη. Μόνο 160 από αυτούς επέζησαν από τα στρατόπεδα. Από τους 6.000 Εβραίους, που μιλούσαν λαντίνο, στα Δωδεκάνησα συνολικά, περίπου 1.200 επέζησαν διαφεύγοντας στα κοντινά παράλια της Τουρκίας.

Από τις 27 Νοεμβρίου 1944 έως τις 8 Μαΐου 1945, ο Κλέμαν διοικούσε το τάγμα "Feldherrnhalle" στο Ανατολικό Μέτωπο. Τα τεθωρακισμένα του Klέμαν πολέμησαν στην Ουγγαρία και καταστράφηκαν στην Πολιορκία της Βουδαπέστης.
Λεηλασία στη Πολωνία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η Λεηλασία στη Πολωνία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο των πολιτιστικών έργων τέχνης και βιομηχανικών υποδομών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση μετά την εισβολή στην Πολωνία του 1939. Ένα σημαντικό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πολωνίας, που εκτιμάται σε περίπου μισό εκατομμύριο αντικείμενα τέχνης, λεηλατήθηκε από τις κατοχικές δυνάμεις. Τα καταγεγραμμένα αντικείμενα εξακολουθούν περιστασιακά να ανακτώνται μέχρι σήμερα σε απ' όλο τον κόσμο και να επιστρέφονται στην Πολωνία.

Στο πλαίσιο των προσπαθειών του να εντοπίσει και να ανακτήσει τα αντικείμενα τέχνης που λείπουν, το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς δημιούργησε μια βάση δεδομένων για τις απώλειες του πολέμου. Από το 2013 περιείχε πάνω από 63.000 αντικείμενα τέχνης. Ο κατάλογος, που δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο, υποβάλλεται στο Εθνικό Ινστιτούτο Μουσειολογίας και Προστασίας Συλλογών, σε πολωνικές πρεσβείες, και στο Κεντρικό Μητρώο Πληροφοριών για τη Κλεμένη Πολιτιστική Ιδιοκτησία 1933-1945 (lootedart.com). Αποστέλλεται περιοδικά σε πάνω από 100 οίκους δημοπρασιών σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, το Υπουργείο δημιούργησε επίσης τον ιστότοπο "The Lost Museum", ένα εικονικό μουσείο που περιέχει ιστορικές φωτογραφίες από τα πολλά αντικείμενα τέχνης που λείπουν ακόμη.
Κατουμπέλα

Η Κατουμπέλα () είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Μπενγκέλα στην Ανγκόλα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 175.805 κατοίκων το 2014.
Καρλ Χέρμαν Φρανκ

Ο Καρλ Χέρμαν Φρανκ (γερμανικά: Karl Hermann Frank, 24 Ιανουαρίου 1898 - 22 Μαΐου 1946) ήταν Γερμανός Ναζί αξιωματούχος στο Προτεκτοράτο της Βοημία και Μοραβίας πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Φτάνοντας στον βαθμό του Obergruppenführer, ήταν επικεφαλής της ναζιστικής αστυνομίας στο προτεκτοράτο, συμπεριλαμβανομένης της Γκεστάπο, της SD και της Kripo. Μετά τον πόλεμο, ο Φρανκ δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε για το ρόλο του στην οργάνωση των σφαγών στα τσεχικα χωριά Λίντιτσε και Λεζάκυ.
Αεροδρόμιο της Κατουμπέλα

Το Αεροδρόμιο της Κατουμπέλα είναι αεροδρόμιο στην ομώνυμη πόλη, στις ακτές του Ατλαντικού στην επαρχία της Μπενγκέλα της Ανγκόλας. Αφού επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε, το αεροδρόμιο άνοιξε το 2012 και λόγω της χωρητικότητας και του μεγέθους του, θα λάμβανε ετήσια επιβατική κίνηση περίπου 2,2 εκατομμυρίων. Το αεροδρόμιο της Κατουμπέλα θα αποτελέσει εναλλακτική για το αεροδρόμιο στη Λουάντα. Η εθνική διαδικασία πιστοποίησης για το αεροδρόμιο Catumbela της επαρχίας Benguela αναμενόταν να ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο του 2019, υπό την προϋπόθεση ότι τα πρότυπα ασφαλείας συμμορφώνονται με την «Empresa Nacional de Navegação Aérea» σχετικά με τις υποδομές. Το αεροδρόμιο διαθέτει δύο φυσούνες επιβίβασης, διάδρομο 3.700 μέτρων και 16 γκισέ check-in. Διαθέτει επίσης εστιατόρια και μπαρ.
Φινλανδοί αιχμάλωτοι πολέμου στη Σοβιετική Ένωση

Οι Φινλανδοί αιχμάλωτοι πολέμου στη Σοβιετική Ένωση (αγγλικά:Finnish prisoners of war in the Soviet Union) αναφέρονται στους αιχμάλωτους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και χωρίζονται σε δύο κύματα: Το πρώτο κύμα ήταν κατά τη διάρκεια του χειμερινού πολέμου και το δεύτερο κύμα κατά του συνεχιζόμενου πολέμου.
Ζυλιέτ Γκρεκό

Η Ζυλιέτ Γκρεκό (Juliette Greco, Μονπελιέ, 7 Φεβρουαρίου 1927 – Ramatuelle, 23 Σεπτεμβρίου 2020) ήταν Γαλλίδα καλλιτέχνιδα, ηθοποιός και τραγουδίστρια των καμπαρέ. Αποτελεί εμβληματική φυσιογνωμία της Παρισινής μουσικής σκηνής. Με τα πλέον γνωστά της τραγούδια να είναι τα Jolie Mome, Deshabillez-moi, La Javanaise. Ερμήνευσε λυρικές συνθέσεις πάνω σε έργα που δημιούργησαν Γάλλοι ποιητές, όπως οι Jacques Prevert, Boris Vian και τραγουδιστές όπως ο Jacques Brel, ο Serge Gainsbourg κ.α. Η 60χρονη σταδιοδρομία της τερματίσθηκε το 2015, όταν πραγματοποίησε την παγκόσμια, αποχαιρετιστήρια περιοδεία της, με τίτλο Merci.
Τζέιν Φέλοους

Η Τζέιν Φέλοους ("Jane Fellowes", γεννημένη ως Σίνθια Τζέιν Σπένσερ "Cynthia Jane Spencer", 11 Φεβρουαρίου 1957 -) είναι Βρετανίδα ευγενής και αδελφή της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.
Κουρτ Γκέρρον

Ο Κουρτ Γκέρρον (γερμ.: "Kurt Gerron", 11 Μαΐου 1897 - 28 Οκτωβρίου 1944) ήταν Γερμανός Εβραίος ηθοποιός και σκηνοθέτης ταινιών.
Χέρτα Ομπερχόιζερ

Η Χέρτα Ομπερχόιζερ (γερμανικά: Herta Oberheuser, 15 Μαΐου 1911 - 24 Ιανουαρίου 1978) ήταν Ναζί ιατρός, η οποία καταδικάστηκε ως εγκληματίας Πολέμου στη Δίκη των Ιατρών (μία από τις συνακόλουθες δίκες της Δίκη της Νυρεμβέργης), καθώς προέβη σε φρικαλεότητες επί κρατουμένων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ. Αρχικά καταδικάστηκε σε είκοσι έτη φυλάκισης, αλλά εξέτισε μόνον τα πέντε. Μια επιζώσα του Ράβενσμπρικ την χαρακτήρισε ως "κτήνος με ανθρώπινη μορφή".
Ραλφ Δ΄ του Βαλουά

Ο Ραλφ Δ΄ του Βαλουά (Γαλλική γλώσσα : "Rudolf IV", 1025 - 1074) ήταν Γάλλος ευγενής που κατείχε μια μεγάλη σειρά από ηγεμονίες γύρω από το Ιλ-ντε-Φρανς, από το Δουκάτο της Νορμανδίας στα βορειοδυτικά μέχρι την Καμπανία στο νοτιοανατολικά. Ο Ραλφ κατείχε 7 κομητείες : Βαλουά (1037), Μπαρ-συρ-Ωμπ και Βιτρί την δεκαετία του 1040, Μοντιντιέ (1054), Βεξάν και Αμιένη (1063) και Ταρντενουά. Κατείχε επίσης 7 κομητείες τις Κορμπί, Νταμαρτέν, Μελάν, Μόντφορτ, Περόν, Σουασόν and Βερμαντουά και 5 Αββαεία.
Αρχικά ήταν αντίπαλος των Καπετιδών αλλά αργότερα έγινε βασιλικός σύμμαχος (1041). Ο ιστορικός Τζων Κάουντρυ αναφέρει ότι τα εδάφη του Ραλφ βρίσκονταν "στο βόρειο άκρο της κυριαρχίας των Καπετιδών". Όταν πέθανε ο Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας (1060) ο Ραλφ παντρεύτηκε την χήρα του Άννα του Κιέβου, παρέμεινε σύμβουλος του διαδόχου Φιλίππου Α΄ μέχρι τον θάνατο του. Ο ιστορικός Γκίμπερτ του Νόζαν που έζησε την ίδια εποχή με τον Ραλφ έγραψε "το πόσο σπουδαίος ήταν φαίνεται από το γεγονός ότι παντρεύτηκε την χήρα του βασιλιά Φιλίππου μετά τον θάνατο του".

Με βάση την πολυπλοκότητα των τίτλων του η προφορά του ονόματος του δημιούργησε πολλά προβλήματα επειδή στην εποχή του η προφορά ήταν στα αρχαία Λατινικά. Ο Δουκάγγιος τον 17ο αιώνα και μετέπειτα ιστορικοί όπως ο Λουί Κάρολους-Μπαρέ τον 20ο αιώνα γράφουν ότι ο Ραλφ του Γκουί (πέθανε το 926) δεν έχει καταγραφεί ποτέ σαν βασιλιάς, συνεπώς ο Ραλφ Δ΄ γίνεται Ραλφ Γ΄ και ο πατέρας του Ραλφ Γ΄ γίνεται Ραλφ Β΄. Στην παλιότερη λογοτεχνία καταγράφεται πολλές φορές ως "Ραλφ ο Μέγας". Οι χρονικογράφοι της εποχής του τον αναφέρουν συχνά σαν "Ραλφ του Κρεπί", οι σύγχρονοι αντίστοιχα "Ραλφ των Βαλουά". Ο σύγχρονος Άγγλος ιστορικός Όρντερικ Βιτάλις που ζούσε στην Νορμανδία τον κατέγραψε σαν "Ραλφ του Μοντιντιέ" και "Ραλφ του Μαντ" με διαφορετική προφορά του ονόματος του κάθε φορά. Σε ένα βασιλικό έγγραφο (27 Μαίου 1067) καταγράφεται σαν "Ρόντουλφ, κόμης του Κρεπί", τα ονόματα "Ρόντουλφ" και "Ράντουλφ" σύμφωνα με τις σύγχρονες πηγές έχουν Γερμανική προέλευση.
Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου στην Αυστραλία

Οι Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου στην Αυστραλία (αγγλικά:Italian prisoners of war in Australia) ήταν Ιταλοί στρατιώτες που συνελήφθησαν από τις Βρετανικές και τις Συμμαχικές Δυνάμεις κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην Αυστραλία.
Φριτς Κλάιν

Ο Φριτς Κλάιν (γερμανικά:Fritz Klein ,24 Νοεμβρίου 1888 - 13 Δεκεμβρίου 1945) ήταν Γερμανός ναζί γιατρός και εγκληματίας πολέμου και απαγχονίστηκε για το ρόλο του στις φρικαλεότητες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν Μπέλζεν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Βάλτερ Βάρλιμοντ

Ο Βάλτερ Βάρλιμοντ (3 Οκτωβρίου 1894 - 9 Οκτωβρίου 1976) ήταν Γερμανός αξιωματικός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Υπηρέτησε ως αναπληρωτής προϊστάμενος του Επιτελείου Επιχειρήσεων, ένα από τα τμήματα της OKW, της Ανώτατης Διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων. Μετά τον πόλεμο, ο Βάρλιμοντ καταδικάστηκε στη Δίκη της Ανώτατης Διοίκησης (από τις Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης) και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη ως εγκληματίας πολέμου. Απελευθερώθηκε το 1954.
Φριτς Ντάργκες

Ο Φριτς Ντάργκες (γερμανικά:Fritz Darges ,8 Φεβρουαρίου 1913 - 25 Οκτωβρίου 2009) ήταν Γερμανός αξιωματικός στα Waffen-SS κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του απονεμήθηκε ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού. Υπηρέτησε ως βοηθός του Μάρτιν Μπόρμαν και αργότερα έγινε προσωπικός βοηθός του Αδόλφου Χίτλερ.
Διάδης ο Πελλαίος

Ο Διάδης ο Πελλαίος (4ος αιώνας π.Χ.), γνωστός και με την επωνυμία Διάδης ο Πολιορκητής, ήταν Θεσσαλός μηχανικός, εφευρέτης πολλών πολιορκητικών μηχανών και μαθητής του Πολύειδου του Θεσσαλού, στρατιωτικού μηχανικού του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας.

Ο Διάδης συνόδευσε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία. Επινόησε ή βελτίωσε κινητούς πύργους, πολιορκητικούς κριούς, μηχανές με κλίμακες με τις οποίες σκαρφάλωναν στα τείχη και γερανούς με βάρη για την καταστροφή των τειχών των πόλεων. Ο Διάδης έγινε γνωστός και ως «ο άνθρωπος που άλωσε την Τύρο με τον Αλέξανδρο» (332 π.Χ.). Επίσης ο Βιτρούβιος αναφέρει (βιβλίο VII, εισαγωγή) ότι ο Διάδης συνέγραψε μια πραγματεία περί μηχανών.
Έντουαρντ Ρόσμαν

Ο Έντουαρντ Ρόσμαν (γερμανικά: Eduard Roschmann) (25 Νοεμβρίου 1908 - 8 Αυγούστου 1977) ήταν Αυστριακός υπολοχαγός των SS και διοικητής του γκέτο της Ρίγας κατά τη διάρκεια του 1943. Ήταν υπεύθυνος για πολλές δολοφονίες και άλλες φρικαλεότητες. 

Ως αποτέλεσμα μιας φανταστικής απεικόνισης στο μυθιστόρημα Φάκελος Οντέσσα του Φρέντερικ Φορσάιθ και της μετέπειτα ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας, ο Ρόσμαν έγινε γνωστός ως «Ο Χασάπης της Ρίγας».
Αγνή Βισκόντι

Η Αγνή Βισκόντι (1363 - 7 Φεβρουαρίου 1391) ήταν κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι από τη σύζυγό του Βεατρίκη Ρεγκίνα ντελα Σκάλα. Ήταν σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄ της Μάντουα.
Γκέτο της Ρίγας

Το Γκέτο της Ρίγας (αγγλικά: Riga Ghetto) ήταν ένα από τα μεγαλύτερα από τα ναζιστικά γκέτο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στις περιοχές που κατακτήθηκαν μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Ιδρύθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1941 και χρησίμευσε ως προσωρινός τόπος συγκέντρωσης για τους 30.000 Εβραίους της πόλης, οι οποίοι σχεδόν όλοι δολοφονήθηκαν σταδιακά τους επόμενους μήνες. Το γκέτο επανεγκαταστάθηκε εν μέρει χάρη στην άφιξη μεταξύ Δεκεμβρίου 1941 και Φεβρουαρίου 1942, περίπου 16.000 Εβραίων από τη Γερμανία, την Αυστρία και το προτεκτοράτο της Βοημίας και της Μοραβίας. Και αυτοί θα υποστούν την ίδια μοίρα καταστροφής, έως την τελική εκκαθάριση του γκέτο τον Νοέμβριο του 1943.
Δημήτριος Φυλλίζης

Ο Δημήτριος Φυλλίζης (1883-1965) από την Τραπεζούντα του Πόντου ήταν πολιτικός μηχανικός που αποφοίτησε το 1906 από το Ε.Μ.Π. και εργάστηκε από το 1923 ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη, σε οικοδομικές εργασίες (συνοικισμοί, καπναποθήκες, έργα εταιρείας "Ulen" κλπ.)
Κομιτάς

Ο Σογομόν Σογομονιάν (αρμενικά: Սողոմոն Սողոմոնեան, εκκλησιαστικό όνομα και γνωστότερη ονομασία του: Κομιτάς, γεν. 8 Οκτωβρίου [Π.Η. 26 Σεπτεμβρίου] 1869 - 22 Οκτωβρίου 1935) ήταν Αρμένιος ιερέας, μουσικολόγος, συνθέτης, τραγουδιστής και μέλος χορωδίας. Θεωρείται ως ο ιδρυτής της εθνικής σχολής μουσικής της Αρμενίας. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους πρωτοπόρους της εθνομουσικολογίας.

Ορφάνεψε σε μικρή ηλικία. Ο Κομιτάς μεταφέρθηκε στο Ετσμιαντζίν, το θρησκευτικό κέντρο της Αρμενίας, όπου εκπαιδεύτηκε στο Σεμινάριο Γκεβοργκιάν. Μετά την χειροτόνησή του ως βαρνταπέτ (άγαμος ιερέας) το 1895, σπούδασε μουσική στο Πανεπιστήμιο του Φρειδερίκου Ουιλιέλμου στο Βερολίνο. Μετά "χρησιμοποίησε τη Δυτική του εκπαίδευση για να χτίσει μια μουσική παράδοση". Συνέλεξε και απέδωσε γραπτώς πάνω από 3.000 αρμενικά λαϊκά τραγούδια, εκ των οποίων πάνω από τα μισά έχουν χαθεί και περίπου 1.200 τραγούδια έχουν διατηρηθεί. Εκτός από τα αρμενικά λαϊκά τραγούδια, ενδιαφέρθηκε και για άλλους πολιτισμούς και το 1903 δημοσίευσε τη πρώτη συλλογή Κουρδικών λαϊκών τραγουδιών με τίτλο "Κουρδικές μελωδίες". Η χορωδία του τραγουδούσε αρμενικά τραγούδια σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις, κερδίζοντας θετικά σχόλια του Κλωντ Ντεμπισϋ, μεταξύ άλλων. Το 1910 μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη για να διαφύγει από την κακή αντιμετώπιση των υπερσυντηρητικών κληρικών στο Ετσμιαντζίν, αλλά και για να προωθήσει την αρμενική λαϊκή μουσική σε μεγαλύτερο κοινό. Οι αρμενικές κοινότητες αντέδρασαν θετικά προς αυτόν. Ο Αρσάγκ Τσομπανιαν τον ονόμασε "σωτήρα της αρμένικης μουσικής".

Κατά την διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων—μαζί με εκατοντάδες άλλους Αρμένιους διανοούμενους—ο Κομιτάς συνελήφθη και απελάθηκε σε στρατόπεδο φυλακής τον Απρίλιο του 1915 από τις οθωμανικές αρχές. Σύντομα αποφυλακίστηκε υπό άγνωστες περιστάσεις, όπου πέρασε μια ψυχική διαταραχή και ανέπτυξε μια σοβαρή περίπτωση διαταραχής μετατραυματικού στρες. Το εχθρικό περιβάλλον στη Κωνσταντινούπολη και οι αναφορές για πορείες θανάτου Αρμενίων επιδείνωσαν την ήδη εύθραυστη ψυχική υγεία του. Τοποθετήθηκε πρώτα σε τουρκικό στρατιωτικό νοσοκομείο όπου παρέμεινε μέχρι το 1919 και μετά μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Παρίσι, όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε αγωνία. Ο Κομιτάς θεωρείται ευρέως ως μάρτυρας της γενοκτονίας και απεικονίζεται ως ένα από τα κύρια σύμβολα της Γενοκτονίας των Αρμενίων στις τέχνες.
Α.Ε. Κως

Η Αθλητική Ένωση Κως, γνωστή συντμημένα και σαν «Α.Ε. Κως» είναι ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στην πόλη της Κω στο ομώνυμο νησί. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1986, έχει σαν έμβλημα το νησί της Κω και χρώματα βυσσινί και λευκό.

Αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Νέο Δημοτικό Στάδιο Κω «Ανταγόρας». 

Έχει πολυετή παρουσία στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία, έχοντας εκπροσωπήσει μάλιστα τις περισσότερες φορές τα Δωδεκάνησα στην εν λόγω κατηγορία.
Άνχελες Μπάρριο Αλόνσο

Η Άνχελες Μπάρριο Αλόνσο ("Ángeles Barrio Alonso", γεννημένη το 1955) είναι Ισπανίδα ιστορικός, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Κανταβρίας.
Ανιέζε ντελ Μάινο

H Ανιέζε ντελ Μάινο, ιταλ. Agnese del Maino (π. 1411 - 13 Δεκεμβρίου 1465) ήταν μία ευγενής από το Μιλάνο, ερωμένη του Φιλίππο-Μαρία Βισκόντι, δούκα του Μιλάνου. Η κόρη της έγινε δούκισσα του Μιλάνου, καθώς ήταν το μόνο τέκνο του Φιλίππο-Μαρία.

* Nadia Covini. (2006). Princesses and Ladies of Power at the Sforza court. Retrieved on 3 December 2008
Ίβη Κάβεντις-Μπέντινκ του Πόρτλαντ

Η Ίβη Κάβεντις-Μπέντινκ του Πόρτλαντ ("Ivy Cavendish-Bentinck of Portland", γεννημένη ως Ίβη Γκόρντον-Λένοξ "Ivy Gordon-Lennox", 16 Ιουνίου 1887 - 3 Μαρτίου 1982) ήταν Βρετανίδα αριστοκράτισσα.
Βατάτσα Λάσκαρις

H Βατάτσα Λάσκαρις, ιταλ. Vataça Lascaris di Ventimiglia (1268 ή π. 1272 - 1335 ή π. 1336) από τον Οίκο της Βεντιμίλια ήταν κόρη του κόμη της Βεντιμίλια και με τον 2ο γάμο της έγινε κυρία του Λοάρες στην Πορτογαλία.
Ραλφ Γ΄ του Βαλουά

Ο Ραλφ Γ΄ του Βαλουά (Γαλλική γλώσσα : "Raoul", πέθανε το 1038) ήταν δεύτερος γιος του Βάλτερ Β΄ κόμη του Βαλουά, του Βεξίν και της Αμιένης και της συζύγου του Αδέλας. Ο πατέρας του πέθανε την περίοδο 1017/1024, ο μεγαλύτερος αδελφός του Ντρόγκο του Μαντ κληρονόμησε το Βεξίν και την Αμιένη, ο Ραλφ Γ΄ κληρονόμησε το Βαλουά. Ο Ραλφ Γ΄ παντρεύτηκε την Αλίκη του Μπρετέγ, κληρονόμο της ηγεμονίας του Ναντέιγ. Απέκτησαν δυο γιους τον Ραλφ Δ΄ του Βαλουά και τον Θεοβάλδο. Ο Ραλφ Δ΄ κληρονόμησε το Βαλουά και ο Θεοβάλδος τα εδάφη της μητέρας του στο Ναντέιγ, ίδρυσε τον Οίκο των Κρεπί-Ναντέιγ. Το κάστρο του Κρεπί μοιράστηκε στους δυο γιους του, τα κτίρια στο εσωτερικό της πόλης τα πήρε ο Ραλφ Δ΄.
Χέρμπερτ Λάνγκε

Ο Χέρμπερτ Λάνγκε (γερμανικά: "Herbert Lange", 29 Σεπτεμβρίου 1909 - 20 Απριλίου 1945) ήταν Στούρμπανφυρερ της Σούτσσταφφελ και διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης του Χέλμνο μέχρι τον Απρίλιο του 1942, ηγέτης της "Ειδικής Ομάδας Λάνγκε των SS" που οργάνωσε τη δολοφονία των Εβραίων από το Γκέτο του Λοτζ. Ήταν υπεύθυνος για πολλά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου ψυχασθενών στην Πολωνία και στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του προγράμματος «Ευθανασίας» Aktion T4.
Συμβούλιο Περεϊάσλαβ

Το Συμβούλιο Περεϊάσλαβ (Pereyaslav Council, , ), ήταν μια επίσημη συνάντηση που συγκλήθηκε στην πόλη του "Περεϊάσλαβ" (στη Κεντρική Ουκρανία ) τον Ιανουάριο του 1654, για το τελετουργικό όρκου πίστης από τους Κοζάκους στο Τσάρο της Μόσχοβας. Η τελετή πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα με συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν με πρωτοβουλία του Αταμάνου Μπογκντάν Χμελνίτσκι (Bohdan Khmelnytsky) για την αντιμετώπιση του ζητήματος του Χετμανάτου/Αταμανάτου των Κοζάκων ενόψει της συνεχιζόμενης Εξέγερσης Χμελνίτσκι κατά της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν στη Συνθήκη του Περεϊάσλαβ (επίσης γνωστή ως Άρθρα του Μαρτίου ή Συμφωνία Περεϊάσλαβ ). Η ίδια η συνθήκη οριστικοποιήθηκε στη Μόσχα τον Απρίλιο του 1654 (τον Μάρτιο με παλιό ημερολόγιο).

Σύμφωνα με τη ρωσική ιστοριογραφία, ο Χμελνίτσκι εξασφάλισε τη στρατιωτική προστασία του Βασίλειου της Ρωσίας με αντάλλαγμα την υποταγή στον Τσάρο. Δόθηκε όρκος πίστης προς τον Ρώσο μονάρχη από την ηγεσία του Κοζάκου Αταμάνου, ακολουθούμενος από την ορκωμοσία και άλλων αξιωματούχων, κληρικών και κατοίκων του Αταμανάτου. Η ακριβής φύση της σχέσης που προβλέπεται από τη συμφωνία μεταξύ του Αταμανάτου και της Ρωσίας είναι θέμα επιστημονικής αντιπαράθεσης. Ακολούθησε το Συμβούλιο του Περεϊάσλαβ μετά την ανταλλαγή των επίσημων εγγράφων των 'Αρθρων του Μαρτίου (από τη μεριά του Αταμανάτου των Κοζάκων) και της Διακήρυξης του Τσάρου (από τη πλευρά της Μόσχοβας).

Στο Συμβούλιο παρευρέθηκε αντιπροσωπεία από τη Μόσχα με επικεφαλής τονVasiliy Buturlin . Στη συνέχεια, ακολούθησε η υιοθέτηση στη Μόσχα των Άρθρων του Μαρτίου που προέβλεπαν ένα καθεστώς αυτονομίας του Αταμανάτου στο ρωσικό κράτος. Η συμφωνία πυροδότησε Ρωσο-Πολωνικό Πόλεμο (1654–67). Η οριστική νομική διευθέτηση του ζητήματος πραγματοποιήθηκε μέσω της "Συνθήκης Αιώνιας Ειρήνης του 1686" που συνομολογήθηκε από τη Ρωσία και τη Πολωνία, και επιβεβαίωσε εκ νέου την κυριαρχία της Ρωσίας στα εδάφη της αυτοδιοικούμενης Ζαπορίζια (Zaporizhian Sich) και της Αριστερής Όχθης της Ουκρανίας, καθώς και της πόλης του Κιέβου .
Φραντς Γκύρτνερ

Ο Φραντς Γκύρτνερ (26 Αυγούστου 1881 - 29 Ιανουαρίου 1941) ήταν Γερμανός Υπουργός Δικαιοσύνης στο υπουργικό συμβούλιο του Αδόλφου Χίτλερ, υπεύθυνος για τον συντονισμό της νομολογίας στο Τρίτο Ράιχ. Παρείχε επίσημες κυρώσεις και νομικό υπόβαθρο για μια σειρά ενεργειών υπό τις κυβερνήσεις των Φραντς φον Πάπεν, Κουρτ φον Σλάιχερ και Χίτλερ από το 1932 μέχρι το θάνατό του το 1941.
Γκρετλ Μπράουν

Η Γκρετλ Μπράουν (γερμανικά: Margarete Berta "Gretl" Braun· 31 Αυγούστου 1915 - 10 Οκτωβρίου 1987) ήταν μια από τις δύο αδελφές της Εύα Μπράουν. Ήταν μέλος του στενού κοινωνικού κύκλου του Αδόλφου Χίτλερ στο Μπέργκχοφ. Η Μπράουν παντρεύτηκε τον SS-Gruppenführer Χέρμαν Φέγκελαϊν, αξιωματικό του προσωπικού του Χίτλερ, στις 3 Ιουνίου 1944. Ο Φέγκελαϊν εκτελέστηκε για λιποταξία τις τελευταίες ημέρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γκρετλ έγινε η κουνιάδα του Ναζί δικτάτορα μετά τον γάμο του με την Εύα, λιγότερο από 40 ώρες πριν το ζευγάρι αυτοκτονήσει.
Καφούνφο

Το Καφούνφο () είναι πόλη με πληθυσμό 90.000 κατοίκους (2014), στη βορειοανατολική Ανγκόλα (επαρχία Λούντα Νόρτε) η οποία κυριαρχείται από την ανεπίσημη και επίσημη βιομηχανία εξόρυξης διαμαντιών. Η περιοχή έχει πολυάριθμα αποθέματα διαμαντιών.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990 αποτέλεσε αντικείμενο έντονης διαμάχης μεταξύ της Εθνικής Ένωσης για την Ολοκληρωτική Ανεξαρτησία της Ανγκόλας (UNITA) και των Λαϊκών Ένοπλων Δυνάμεων για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (FAPLA) ή των Ενόπλων Δυνάμεων της Ανγκόλας σε πολλές περιπτώσεις. Σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις οι ξένοι εργάτες των ορυχείων υπήρξαν όμηροι από την UNITA κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σε μία περίπτωση μάλιστα περιλαμβανόταν αναγκαστική πορεία προς την έδρα της UNITA στην Ζάμπα στα νότια της χώρας.

Παρά τις σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές και ανάπτυξη από την κυβέρνηση της Ανγκόλας και τις εταιρείες των ορυχείων διαμαντιών κάθε φορά που η UNITA κατέλαβε την πόλη και μετά την έχασε, το επαναστατικό κίνημα μετέφερε εξοπλισμό και υποδομές σε άλλους χώρους πριν από την αναχώρηση, αφήνοντας το Καφούνφο χωρίς τα θεμέλια για οικονομική ευημερία.

Οι επίσημες εξορύξεις δεν άρχισαν μετά την κατάληψη της πόλης από την κυβέρνηση στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και η περιοχή έγινε οχυρό για την παράνομη εξόρυξη διαμαντιών.

Κατά τις περιόδους έντασης ήταν δυνατή μόνο η αεροπορική πρόσβαση στο Καφούνφο. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Καφούνφο.
Αριστερή Όχθη της Ουκρανίας

μικρογραφία|200x200εσ|Αριστερή όχθη Ουκρανία
Αριστερή Όχθη της Ουκρανίας (; ; ) αποκαλείται ιστορικά το τμήμα της Ουκρανίας στην αριστερή (ανατολική) όχθη του ποταμού Δνείπερου, που περιλαμβάνει τις σύγχρονες περιφέρειες του Τσερνίχιβ, της Πολτάβα και του Σούμι, καθώς και τα ανατολικά μέρη του Κιέβου και του Τσερκάσι.

Ο όρος εμφανίστηκε το 1663 με την εκλογή του Ivan Bryukhovetsky (Μπρέιχαβέτσκι) ως Αταμάνου της Ουκρανίας αντί του Pavlo Teteria . Ο Μπρέιχαβέτσκι ήταν ο πρώτος γνωστός αταμάνος της «αριστερής όχθης της Ουκρανίας» στην περιοχή που ήταν υπό ρωσική επιρροή.

Μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα, η περιοχή ανήκε στη Κοινοπολιτεία Πολωνίας-Λιθουανίας, και από τη Συνθήκη του Περεγιάσλαβ του 1654, "τέθηκε" υπό Ρωσικό έλεγχο εκτός από το νότιο τμήμα της (μέρος της "Ταυρίδας"). Ο Ρωσικός έλεγχος επιβεβαιώθηκε αργότερα με τη Συνθήκη του Ανδρούσοβο ( 1667) και τη Συνθήκη για την Αιώνια Ειρήνη (1686) μεταξύ της Κοινοπολιτείας Πολωνίας-Λιθουανίας και του Βασιλείου της Ρωσίας . Υπό τη ρωσική κυριαρχία, η Αριστερή Όχθη της Ουκρανία απολάμβανε αρχικά έναν βαθμό αυτονομίας εντός του Βασιλείου (από το 1721, Αυτοκρατορική Ρωσία ) ως Χετμανάτο των Κοζάκων, το οποίο καταργήθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια του δέκατου όγδοου αιώνα, όταν καταστράφηκε το κράτος της Ζαπορίζια.
Μέτωπο του Ντον

Το Μέτωπο του Ντον ήταν ένα από τα μέτωπα του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ Σεπτεμβρίου 1942 και Φεβρουαρίου 1943. Διοικήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια του από τον Κονσταντίν Ροκοσόφσκι. 

Πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ντον στη Ρωσία.
Μπούρκαρντς Τζένις

Ο Μπούρκαρντς Τζένις (λετονικά: "Burkards Dzenis"), γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1879 στο Στόπινι και αποβιώσας στις 17 Αυγούστου 1966 στο Ντέιτον των Ηνωμένων Πολιτειών, ήταν Λετονός γλύπτης. Αυτοεξορίστηκε στη Γερμανία το 1944, ενώ, στη συνέχεια, το 1950, στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και παρέμεινε έως τον θάνατό του.
Γιόχαν Νίμαν

Ο Γιόχαν Νίμαν (4 Αυγούστου 1913 - 14 Οκτωβρίου 1943) ήταν Γερμανός SS και αυτουργός του Ολοκαυτώματος, ο οποίος υπηρέτησε ως αναπληρωτής διοικητής στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπουρ κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ. Υπηρέτησε επίσης ως "Leichenverbrenner" (αποτεφρωτής πτωμάτων) στα κέντρα ευθανασίας Γκράφενεκ, Βρανδεμβούργου και Μπέρνμπουργκ κατά τη διάρκεια του Προγράμματος Ευθανασίας T-4 (Aktion T4) του προγράμματος «ευθανασίας» των SS. Ο Νίμαν σκοτώθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1943, κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης των φυλακισμένων στο Σομπίμπουρ.
Βουζιέ

Το Βουζιέ (Γαλλικά: Vouziers) είναι κοινότητα στο νομό Αρδέννες, στην περιοχή Γκραντ Εστ της βορειοανατολικής Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο.

Με διάταγμα της 11ης Μαΐου 2016, από την 1η Ιουνίου 2016, οι κοινότητες Βριζί και Τερρόν-συρ-Αιν συνδέθηκαν με την κοινότητα Βουζιέ και σχημάτισαν τη νέα κοινότητα Βουζιέ.

Είναι υπονομαρχία του νομού και ο πληθυσμός ανέρχεται σε 4.340 κατοίκους (2017).

Οι κάτοικοι ονομάζονται Βουζινουά (ζ).
Σφαγή του Τσιεπιέλουφ

Ως Σφαγή του Τσιεπιέλουφ (στα πολωνικά: Zbrodnia w Ciepielowie, στα γερμανικά: Massaker von Ciepielów) είναι γνωστή η δολοφονία περισσότερων από 250 Πολωνών αιχμαλώτων από άνδρες της Βέρμαχτ, στις 8 Σεπτεμβρίου 1939, στο δάσος δίπλα στο χωριό Τσιεπιέλουφ, στην ανατολική Πολωνία, κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στη Πολωνία. 

Η Σφαγή του Τσιεπιέλουφ αναφέρεται στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, στη Βαρσοβία. Κάθε χρόνο την επέτειο της σφαγής γίνονται εκδηλώσεις μνήμης στο Τσιεπιέλουφ.
Δεξιά Όχθη της Ουκρανίας

μικρογραφία|260x260εσ|Δεξιά Όχθη της Ουκρανίας.
μικρογραφία|250x250εσ|Η Νότια Δεξιά Όχθη της Ουκρανίας ως υποτελής στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Δεξιά Όχθη της Ουκρανίας (, "Pravoberezhna Ukrayina"; , "Pravoberezhnaya Ukraina"; , , ) αποκαλούνται ιστορικά τα εδάφη ενός μέρους της σύγχρονης Ουκρανίας στη δεξιά (δυτική) όχθη του ποταμού Δνείπερου. Τα εδάφη αυτά αντιστοιχούν στις σύγχρονες Περιφέρειες (Oblast) των Βίνιτσα, Ζιτόμιρ, Κιροβογκράντ, καθώς και τα δυτικά μέρη του Κιέβου και του Τσερκάσι. Χωρίστηκε από την Αριστερή Όχθη κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα.

Δεξιά-τράπεζα Ουκρανία οριοθετείται από τις ιστορικές περιοχές της Volhynia και Podolia στα δυτικά, τη Μολδαβία στα νοτιοδυτικά, Yedisan και Zaporozhia προς τα νότια, την Αριστερή Όχθη της Ουκρανίας στα ανατολικά, και Polesia προς τα βόρεια.

Οι κύριες πόλεις της περιοχής περιλαμβάνουν το Τσερκάσι, το Κροπιβνίτσκι, τηΜπίλα Τσέρκβα (Bila Tserkva), το Ζιτόμιρ και την Ολεξάντρια (Oleksandriia).
Μάχη του Βέστερπλαττε

μικρογραφία|282x282εσ|Χάρτης της μάχης
Η μάχη του Βέστερπλαττε ήταν μια από τις πρώτες μάχες, κατά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, που σηματοδότησαν την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1920, η Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία ίδρυσε την Πολωνική Αποθήκη Στρατιωτικής Διαμετακόμισης (Wojskowa Składnica Tranzytowa (WST), στη χερσόνησο Βέστερπλαττε, στο λιμάνι της ελεύθερης πόλης του Ντάντσιχ. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939 ο γερμανικός στρατός, η Kriegsmarine, η Λούφτβαφε και η αστυνομία του Ντάντσιχ επιτέθηκαν στις αποθήκες. Παρά την αρχική εκτίμηση και από τις δύο πλευρές ότι η πολωνική φρουρά θα μπορούσε να αντισταθεί μόνο για αρκετές ώρες χωρίς ενίσχυση ή προτού αναγκαστεί να υποχωρήσει, οι Πολωνοί κράτησαν επί επτά ημέρες και απέτρεψαν δεκατρείς επιθέσεις ,συμπεριλαμβανομένων αυτών που έγιναν με ρίψη βομβών.

Η υπεράσπιση του Βέστερπλαττε ήταν μια έμπνευση για τον Πολωνικό Στρατό και τους Πολωνούς πολίτες ενώ η γερμανική εισβολή ήταν σε εξέλιξη και αποτελεί σύμβολο αντίστασης στη σύγχρονη Πολωνία.
2020 SO

Ο 2020 SO είναι μικροσκοπικός αστεροειδής ή τεχνητό αντικείμενο κοντά στη Γη που ανακαλύφθηκε από την έρευνα Pan-STARRS1 στο Παρατηρητήριο Haleakala στις 17 Σεπτεμβρίου 2020. Προς το παρόν πλησιάζει τη Γη και αναμένεται ότι θα συλληφθεί προσωρινά από τη Γη έως τις 15 Οκτωβρίου 2020. Θα εισέλθει μέσω του εξωτερικού σημείου Lagrange L2 και θα βγει μέσω του σημείου Lagrange L1 . Κατά τη διάρκεια της τροχιάς γύρω από τη Γη, ο SO 2020 θα κάνει μια κοντινή προσέγγιση στη Γη περίπου την 1 Δεκεμβρίου 2020, με απόσταση περίπου 50.000 χιλιόμετρα. Θα κάνει επίσης μια άλλη προσέγγιση γύρω στο Φεβρουάριο του 2021, περίπου στα 220.000 χλμ. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2021, ο χρόνος της πλησιέστερης προσέγγισης στη Γη έχει αβεβαιότητα ± 2 ημέρες.
Ιερά Μητρόπολις Φθιώτιδος

Η Ιερά Μητρόπολις Φθιώτιδος είναι μια από τις σαράντα έξι Μητροπόλεις της Παλαιάς Ελλάδας και ογδόντα δύο συνολικά της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η Μητρόπολη καλύπτει έκταση 4.442 τ.χλμ και περιλαμβάνει τους δήμους Αμφίκλειας–Ελάτειας, Δομοκού, Καμένων Βούρλων, Λαμιέων, Λοκρών, Μακρακώμης και Στυλίδας. Έχει έδρα την Λαμία, πρωτεύουσα του νομού Φθιώτιδας, όπου βρίσκεται ο Μητροπολιτικός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Σημερινός Μητροπολίτης είναι ο Συμεών (Βολιώτης), από τις 11 Οκτωβρίου 2019, οπότε εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στάδιο της Κάμζα

Το Στάδιο της Κάμζα (αλβανικά: "Stadiumi Kamëz") είναι πολλαπλών χρήσεων στάδιο στην Κάμζα του Νομού Τιράνων, στην Αλβανία. Το στάδιο τελεί υπό την ιδιοκτησία και διαχείριση του Δήμου της Κάμζα, ενώ αποτελεί έδρα της ΚΣ Κάμζα.
Ιωάννης Λαζαρίμος

Ο Ιωάννης Λαζαρίμος (1849–1913) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας.
Καγκελαρία του Χίτλερ

Η Καγκελαρία του Χίτλερ, επίσημα γνωστή ως Kanzlei des Führers der NSDAP («Καγκελαρία του Φύρερ του Κόμματος των Ναζί», συντομογραφείται ως KdF), ήταν οργάνωση του Ναζιστικού κόμματος. Επίσης γνωστή ως "Privatkanzlei des Führers" («Ιδιωτική Καγκελαρία του Φύρερ»), η οργάνωση εξυπηρετούσε ως η ιδιωτική καγκελαρία του Αδόλφου Χίτλερ, διαχειριζόταν διάφορα ζητήματα που αφορούσαν θέματα όπως παράπονα κατά αξιωματικών του κόμματος, προσφυγές στα δικαστήρια του κόμματος, επίσημες αποφάσεις, αναφορές επιείκειας από συνεργάτες του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος (NSDAP) και προσωπικές υποθέσεις του Χίτλερ. Η Καγκελαρία του Φύρερ ήταν επίσης ένας βασικός παίκτης στο Ναζιστικό πρόγραμμα ευθανασίας.
Peugeot 2008

Το Peugeot 2008 είναι ένα κόμπακτ crossover SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot από το 2013. Η πρώτη γενιά του μοντέλου, κατασκευάστηκε από τον Μάρτιο του 2013 έως τον Μάιο του 2019, ενώ τον Ιούνιο του 2019 εισήχθη η δεύτερη γενιά του. Επίσημα, το αρχικό Peugeot 2008 αντικατέστησε το Peugeot 207 station wagon, καθώς η Peugeot ήδη από τότε δεν είχε σχέδια για εκδοχή station wagon στο Peugeot 208.
Ίρμφριντ Έμπερλ

Ο Ίρμφριντ Έμπερλ (γερμανικά: "Irmfried Eberl") (8 Σεπτεμβρίου 1910 – 16 Φεβρουαρίου 1948) ήταν Αυστριακός ψυχίατρος και ιατρικός διευθυντής των κέντρων ευθανασίας στο Βρανδεμβούργο και στο Μπέρνμπουργκ, ο οποίος βοήθησε να στηθούν. Ήταν επίσης ο πρώτος διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης στην Τρεμπλίνκα, όπου εργάστηκε ως SS-"Obersturmführer" από τις 11 Ιουλίου 1942 μέχρι την απόλυσή του στις 26 Αυγούστου 1942. Συνελήφθη μετά το τέλος του πολέμου, τον Ιανουάριο του 1948. Για να αποφύγει τη δίκη, έβαλε τέλος στη ζωή του τον επόμενο μήνα.
Δημοτική Ενότητα Σουλίου

Η Δημοτική Ενότητα Σουλίου, είναι μία από τις τρείς Δημοτικές Ενότητες, του Δήμου Σουλίου, στη Θεσπρωτία.
Κουίτο

Το Κουίτο (), πρώην Σίλβα Πόρτο (), είναι πόλη και δήμος στην κεντρική Ανγκόλα, πρωτεύουσα της επαρχίας Μπιέ. Ο δήμος είχε πληθυσμό 450.881 το 2014.
Επιχείρηση Ανθρωποειδές

Επιχείρηση Ανθρωποειδές (Operation Anthropoid) ήταν το κωδικό όνομα για τη δολοφονία, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου του" Obergruppenführer" και στρατηγού της Αστυνομίας Ράινχαρντ Χάιντριχ (Reinhard Heydrich), επικεφαλής του Reichssicherheitshauptamt (Κεντρικού Γραφείου Ασφαλείας του Ράιχ), της Ναζιστικής Γερμανίας ο οποίος είχε το αξίωμα του "Reichsprotektor" στο προτεκτοράτο της Βοημίας και της Μοραβίας.

Ο Χάιντριχ ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς άνδρες στη ναζιστική Γερμανία και σημαντική προσωπικότητα κατά την άνοδο του Χίτλερ. Του ανατέθηκε η γενική ευθύνη για την «Τελική Λύση στο Εβραϊκό ζήτημα» (το Ολοκαύτωμα) στην Ευρώπη. Οι Τσεχοσλοβάκοι ανέλαβαν την εκτέλεση της επιχείρησης για να βοηθήσουν προσδίδοντας νομιμότητα στην εξόριστη κυβέρνηση του Έντουαρντ Μπένες στο Λονδίνο, καθώς και ως αντίποινα για τη βάναυση συμπεριφορά του Χάιντριχ απέναντι στη χώρα τους.

Η επιχείρηση εκτελέστηκε από στρατιώτες του εν εξορία τσεχοσλοβάκικου στρατού, στην Πράγα στις 27 Μαΐου 1942, μετά από προετοιμασία και εκπαίδευση από τη Βρετανική μονάδα Επιχειρήσεων Ειδικών Αποστολών, με την έγκριση της εξόριστης τσεχοσλοβακικής κυβέρνησης. Τραυματισμένος από την επίθεση, ο Χάιντριχ απεβίωσε από τα τραύματά του του στις 4 Ιουνίου 1942. Αυτή ήταν η μόνη δολοφονία ανώτερου Ναζί αξιωματούχου που υποστηρίχθηκε από κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο θάνατός του οδήγησε σε κύμα αντιποίνων από μονάδες της SS, συμπεριλαμβανομένων της καταστροφής χωριών και μαζικών δολοφονιών αμάχων.

* Highland HER entry for Arisaig memorial
Σφαγή της Οδησσού

Η Σφαγή της Οδησσού (αγγλικά:Odessa massacre) ήταν η μαζική εξόντωση μεγάλου μέρους του εβραϊκού πληθυσμού της Οδησσού και των γύρω πόλεων στο Κυβερνείο της Υπερδνειστερίας, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ 22 και 24 Οκτωβρίου 1941, όταν, σε αντίποινα για μια επίθεση εναντίον των στρατευμάτων κατοχής, ένας αριθμός μεταξύ 25.000 και 34.000 Εβραίων πυροβολήθηκαν ή κάηκαν ζωντανοί από τις δυνάμεις κατοχής της Ρουμανίας και της Γερμανίας.

Με μια γενικότερη έννοια, ο όρος «Σφαγή της Οδησσού» αναφέρεται συχνά στην εξόντωση περισσότερων από 100.000 Ουκρανών Εβραίων που κατοικούσαν στην πόλη και τις περιοχές μεταξύ των ποταμών Δνείστερου και Μπουγκ, κατά τη διάρκεια της ρουμανικής και γερμανικής κατοχής, 
με τους βασικούς δράστες αυτής της σφαγής να ήταν Ρουμάνοι στρατιώτες, τα Einsatzgruppen των SS και τοπικοί Γερμανοί άποικοι.
Κόνραντ Σέφερ

Ο Κόνραντ Σέφερ ήταν Γερμανός γιατρός, που διετέλεσε ερευνητής στο Ινστιτούτο Ιατρικής της Αεροπορίας στο Βερολίνο. 

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, προσκλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πραγματοποίησε για σύντομο χρονικό διάστημα έρευνα για την Αμερικανική Αεροπορία στην Αεροπορική Βάση Ράντολφ.

Δικάστηκε και αθωώθηκε για διάφορα εγκλήματα κατά τη δίκη των Ιατρών στις Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης.
Κομερσί

Το Κομερσί (Γαλλικά: Commercy) είναι κοινότητα στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ της βορειοανατολικής Γαλλίας, υπονομαρχία του νομού Μεζ. Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης.

Έχει πληθυσμό 5.536 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 7.454 κατοίκους (2015).

Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Κομερσιάν.