Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Λεχίτες

Οι αδελφοί [[Λεχ, Τσεχ και Ρους|Λέχ και Τσέχ]], θρυλικοί ιδρυτές των [[Δυτικοί Σλάβοι|δυτικών σλαβικών]] εδαφών της [[Λεχία|Λεχίας]] ([[Πολωνία]]) και της [[Βοημία|Βοημίας]], στο «Chronica Polonorum» (1506) του [[Μάτσεϊ Μιεχοβίτα]].
Οι Λεχίτες (πολωνικά: "Lechici", γερμανικά: "Lechiten"), επίσης γνωστοί ως λεχιτικές φυλές (πολωνικά: "plemiona lechickie", γερμανικά: "lechitische Stämme"), είναι ένα όνομα που δίνεται σε ορισμένες δυτικές σλαβικές φυλές, οι οποίες κατοικούσαν στη σύγχρονη Πολωνία και ήταν ομιλητές των λεχιτικών γλωσσών. Διακρίνονται από την τσεχική-σλοβακική υποομάδα, καθώς είναι οι πιο κοντινοί πρόγονοι των εθνοτικών Πολωνών και των εξαφανισμένων Πομεράνιων και Πολάβων.
Δεύτερη γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία

Δεύτερη γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία είναι οι αποικιακές κατακτήσεις της Γαλλίας από το 1830 έως το 1946. Είναι η δεύτερη περίοδος της Γαλλικής αποικιακής αυτοκρατορίας και αποτελείται μεταξύ άλλων από περιοχές της Αφρικής (Γαλλική Ισημερινή Αφρική), της Βορειοδυτικής Αφρικής (Αλγερία, Τυνησία, Μαρόκο), της Ασίας (Γαλλική Ινδοκίνα) και της Ωκεανίας (Γαλλική Πολυνησία, Νέα Καληδονία, Νέες Εβρίδες). 

Η Δεύτερη γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία ήταν κατά το δεύτερο μισό του 19ου και του 20ού αιώνα η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο, πίσω από τη βρετανική αποικιακή αυτοκρατορία. Παρούσα σε όλες τις ηπείρους, επεκτάθηκε στο αποκορύφωμά της, από το 1919 έως το 1939, σε πάνω από 12.347.000 χμ2, με πληθυσμό το 1939 περίπου 68.690.000 κατοίκους.
Κονστάντι Πλισόφσκι

Ο Κονστάντι Πλισόφσκι (πολωνικά: "Konstanty Plisowski", 1890–1940) ήταν Πολωνός στρατιωτικός του 20ού αιώνα, ο οποίος συμμετείχε στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους, καθώς και στους πολέμους της Πολωνίας με την Ουκρανία και τη Σοβιετική Ένωση κατά την περίοδο 1919-1920. Συγκαταλέγεται στα θύματα της σφαγής του Κατύν από τη σοβιετική NKVD.
Γουέντι Γκονσάλες

Η Γουέντι Γκονσάλες ("Wendy González", γεννημένη ως Γουέντι Γκονσάλες Σαλίνας "Wendy González Salinas", 17 Αυγούστου 1985 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, μοντέλο και τηλεπαρουσιάστρια.
Μάργκαρετ Τσαν

Η Μάργκαρετ Τσαν Φουνγκ Φου-Τσαν, TBE , ΔΕ, ΜΕΚΦ (γεννημένη στις 21 Αυγούστου 1947) είναι Κινέζα - Καναδή γιατρός, η οποία διετέλεσε ως Γενική Διευθύντρια της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) που ανέθεσε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας για την περίοδο 2006-2017. H Τσαν είχε υπηρετήσει προηγουμένως ως Διευθύντρια της ΠΟΥ στην Κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ (1994–2003), εκπρόσωπος του Γενικού Διευθυντή της ΠΟΥ για την Πανδημία Γρίπης και Βοηθός Γενική Διευθύντρια της ΠΟΥ για τις Μεταδοτικές Ασθένειες (2003–2006). Το 2014, η "Forbes την" κατέταξε ως την 30η πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο. Στις αρχές του 2018 προσχώρησε στην Πολιτική Συμβουλευτική Διάσκεψη του Λαού της Κίνας (ΠΣΔΛΚ). 

Έχει επικριθεί ευρέως για το χειρισμό της όσον αφορά το ξέσπασμα της γρίπης των πτηνών H5N1 το 1997 και το ξέσπασμα SARS το 2003 στο Χονγκ Κονγκ και για υπερβολικά έξοδα ταξιδιού ενώ υπηρετούσε ως γενική διευθύντρια της ΠΟΥ.
Επιχείρηση Υάκινθος

Η Επιχείρηση Υάκινθος (πολωνικά: "Akcja Hiacynt") ήταν μια μυστική μαζική επιχείρηση της πολωνικής κομμουνιστικής αστυνομίας, που πραγματοποιήθηκε κατά τα έτη 1985-87. Σκοπός της ήταν να δημιουργήσει μια εθνική βάση δεδομένων για όλους τους Πολωνούς ομοφυλόφιλους και τα άτομα που ήρθαν σε επαφή μαζί τους και είχε ως αποτέλεσμα την καταγραφή περίπου 11.000 ατόμων.
Καθολική Εκκλησία στην Πολωνία

Μνημείο στο [[Πόζναν]] του Κάρολ Βοϊτίουα, ενός Πολωνού που ήταν ο [[Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄]] από το 1978 έως το 2005.
Η Καθολική Εκκλησία στην Πολωνία, ή Πολωνική Καθολική Εκκλησία, είναι μέρος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, υπό την πνευματική ηγεσία του Πάπα της Αγίας Έδρας στη Ρώμη και της Επισκοπικής Διάσκεψης της Πολωνίας. Υπάρχουν 41 καθολικές επισκοπές της Λατινικής Εκκλησίας και δύο επαρχίες των Ανατολικών Καθολικών Εκκλησιών στην Πολωνία. Αυτές περιλαμβάνουν περίπου 10.000 ενορίες και θρησκευτικά τάγματα. Υπάρχουν 33 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι Καθολικοί (τα δεδομένα περιλαμβάνουν τον αριθμό των βρεφών που έχουν βαφτιστεί) στην Πολωνία. Το αρχιεπίσκοπος της Εκκλησίας είναι ο Βόιτσεχ Πόλακ, Αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο. Σύμφωνα με τα δημογραφικά στοιχεία του 2015, το 92,9% του πληθυσμού της Πολωνίας ακολουθεί τον Ρωμαιοκαθολικισμό.
Εθνικό Μουσείο του Γκντανσκ

Το Εθνικό Μουσείο του Γκντανσκ (πολωνικά: "Muzeum Narodowe w Gdańsku"), το οποίο ιδρύθηκε το 1972 στο Γκντανσκ (αν και η ιστορία του χρονολογείται από το τρίτο τέταρτο του 19ου αιώνα), είναι ένας από τα κύρια παρακλάδια του συστήματος εθνικών μουσείων της Πολωνίας.
Σίλβια Μαρισκάλ

Η Σίλβια Μαρισκάλ ("Silvia Mariscal", γεννημένη Σίλβια Ραμίρες Αγκιλάρ ως "Silvia Ramírez Aguilar", 28 Απριλίου 1946 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε

250px|thumb|Η πέτρα Lauci σε παραλία του Βίντζεμε, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
250px|thumb|Το σπήλαιο των Αγγέλων (Eņģeļu ala) στον ποταμό Σάλατσα, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
250px|thumb|Ιστορικό μονοπάτι με πεύκα κοντά στο χωριό Ματίσι, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
Το Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε (λετονικά: Ziemeļvidzemes biosfēras rezervāts) είναι το μόνο φυσικό καταφύγιο στη Λετονία, που βρίσκεται στην περιοχή του βόρειου Βίντζεμε κατά μήκος των συνόρων με την Εσθονία.

Το φυσικό καταφύγιο περιλαμβάνει μία πληθώρα διαφορετικών φυσικών και ημιφυσικών οικοτόπων. Περιλαμβάνει τεράστιες περιοχές αρχέγονων και παραδοσιακών τοπίων. Η περιοχή περιλαμβάνει 25 φυσικά καταφύγια, ένα φυσικό πάρκο και δύο θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές. Πάνω από το μισό της περιοχής του Φυσικού καταφυγίου Βόρειου Βίντζεμε καλύπτεται από δάση και βάλτους.

Η περιοχή του Φυσικού καταφυγίου Βόρειου Βίντζεμε είναι ελκυστική για τους τουρίστες λόγω της εκπληκτικής του φυσικής ομορφιάς. Ο ποταμός Σάλατσα ξεκινά το ταξίδι του από τη γραφική λίμνη Μπουρτνιέκο και εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα.
Τελευταίο Στάδιο

Το Τελευταίο Στάδιο (πολωνικά: Ostatni etap) είναι πολωνική ταινία του 1947 σε σκηνοθεσία και συγγραφή της Βάντα Γιακουμπόφκσα, που απεικονίζει τις εμπειρίες της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ταινία ήταν μια από τις πρώτες κινηματογραφικές προσπάθειες για να περιγράψει το Ολοκαύτωμα και εξακολουθεί να αναφέρεται εκτενώς από τους επερχόμενους σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένου του Στίβεν Σπίλμπεργκ στο "Η Λίστα του Σίντλερ".
Λάουρα Βινιάτι

Η Λάουρα Βινιάτι ("Laura Vignatti", γεννημένη ως Λάουρα Αντρέα Βινιάτι Ντεργόν "Laura Andrea Vignatti Derghon", 3 Σεπτεμβρίου 1989 -) είναιΑργεντίνα ηθοποιός.
Αθλητική Ομάδα Διόνυσος Στρουμπίου

Η Αθλητική Ομάδα Διόνυσος Στρουμπίου ήταν μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα την Πάφο.
Έφη Μιχελή

Η Έφη Μιχελή (Αθήνα, 1906-1984) είναι ναΐφ ζωγράφος, σύζυγος του Παναγιώτη Μιχελή .
Βιβλίο του Χενρίκουφ

μικρογραφία| Η παλαιότερη γνωστή παλαιά πολωνική πρόταση, επισημασμένη με κόκκινο χρώμα.
Μνημείο "Βιβλίο του Χενρίκουφ" στο [[Μπρουκαλίτσε]].
Το Βιβλίο του Χενρίκουφ (πολωνικά: "Księga henrykowska", λατινικά: "Liber fundationis claustri Sanctae Mariae Virginis in Heinrichau") είναι λατινικό χρονικό του αβαείου των Κιστερκιανών στο Χενρίκουφ στην Κάτω Σιλεσία. Αρχικά δημιουργήθηκε ως μητρώο λαφύρων κατά τη διάρκεια των μογγολικών επιδρομών του 1241 και με την πάροδο του χρόνου επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει την ιστορία της μονής. Είναι αξιοσημείωτο ως το παλαιότερο έγγραφο που περιλαμβάνει μια πρόταση γραμμένη εξ ολοκλήρου σε αυτό που μπορεί να ερμηνευθεί ως μια Παλαιά Πολωνική γλώσσα. Επί του παρόντος το βιβλίο εκτίθεται στο Αρχιεπισκοπικό Μουσείο του Βρότσουαφ. Στις 9 Οκτωβρίου 2015, το "Βιβλίο του Χενρίκουφ" καταχωρήθηκε στον κατάλογο «Μνήμη του Κόσμου» της UNESCO.

Το πρώτο μέρος του βιβλίου 100 σελίδων είναι αφιερωμένο στην πρώιμη ιστορία της μονής, από την ίδρυσή της από τον Ερρίκος Α΄ τον Γενειοφόρο το 1227 έως το 1259. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει την μεταγενέστερη ιστορία έως το 1310. Στο αρχείο για το 1270, ένας έποικος από το κοντινό χωριό αναφέρεται ότι είπε στη σύζυγό του «Day, ut ia pobrusa, a ti poziwai», το οποίο θα μπορούσε να μεταφραστεί περίπου ως «Αφήστε με, θα αλέσω και εσύ ξεκουράσου».

Οι συνθήκες υπό τις οποίες γράφτηκε αυτή η πρόταση αντικατοπτρίζουν στενά τις πολιτιστικές και λογοτεχνικές συνθήκες στην Πολωνία κατά τους πρώτους αιώνες της εθνικής της ύπαρξης. Εμφανίστηκε σε ένα λατινικό χρονικό, γραμμένο από έναν Γερμανό ηγούμενο. Ο άντρας που φέρεται να εκφώνησε την πρόταση σχεδόν εκατό χρόνια νωρίτερα ήταν ο Μπόγκβαλ, ένας Τσέχος ("Bogwalus Boemus") ντόπιος κάτοικος και υπήκοος του Μπολέσλαφ Α΄ του Υψηλού, καθώς ένιωθε συμπόνια για την ντόπια σύζυγό του, η οποία «πολύ συχνά στεκόταν και άλεθε στον πέτρινο χειρόμυλο». Το τοπικό χωριό, Μπρουκαλίτσε, πήρε το όνομά του από αυτόν.
Θέσπισμα του Κάλις

Ο Γενικός Χάρτης των Εβραϊκών Ελευθεριών, γνωστός ως το Θέσπισμα του Κάλις και ως το Προνόμιο του Κάλις, εκδόθηκε από τον Δούκα της Μείζονος Πολωνίας, Μπολέσλαφ τον Ευσεβή, στις 8 Σεπτεμβρίου 1264 στο Κάλις.

Το θέσπισμα παραχώρησε στους Εβραίους άνευ προηγουμένου νομικά δικαιώματα στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της αποκλειστικής δικαιοδοσίας επί εβραϊκών θεμάτων σε εβραϊκά δικαστήρια και δημιούργησε ένα ξεχωριστό δικαστήριο για άλλα ποινικά θέματα που αφορούσαν Χριστιανούς και Εβραίους. Το καταστατικό επικυρώθηκε από τους επόμενους Πολωνούς Βασιλείς: τον Καζίμιρ Γ΄ το 1334, τον Καζίμιρ Δ΄ το 1453 και τον Σιγισμούνδο Α΄ το 1539.
Βιβλία του Γιάκομπ

Το Βιβλία του Γιάκομπ (πολωνικά: "Księgi Jakubowe") είναι ένα επικό μυθιστόρημα της Όλγκα Τοκάρτσουκ, που εκδόθηκε από το Wydawnictwo Literackie τον Οκτώβριο του 2014. Είναι το ένατο μυθιστόρημα της Τοκάρτσουκ και είναι προϊόν εκτεταμένης ιστορικής έρευνας, που χρειάστηκε επτά χρόνια για να γραφεί.

Το "Βιβλία του Γιάκομπ" είναι ένα μυθιστόρημα 912 σελίδων χωρισμένο σε επτά βιβλία. Ξεκινά το 1752 στο Ροχατίν και τελειώνει στην Κορολούφκα εποχής του Ολοκαυτώματος. Το θέμα του τίτλου είναι ο Γιάκομπ Φρανκ, ένας Πολωνός Εβραίος που ισχυρίστηκε ότι ήταν ο Μεσσίας. Το μυθιστόρημα συνδυάζει δεκάδες οπτικές τρίτων ατόμων που συνδέονταν με τον Γιάκομπ Φρανκ. Κατά τη δημοσίευσή του, ήταν ένα άμεσο best-seller και κέρδισε το πιο υψηλού κύρους λογοτεχνικό βραβείο της Πολωνίας, το Βραβείο Νίκε.

Όσον αφορά τα ιστορικά και ιδεολογικά χάσματα της πολωνικής λογοτεχνίας, το μυθιστόρημα έχει χαρακτηριστεί ως αντι-Σιενκιέβιτς. Σύντομα αναγνωρίστηκε από κριτικούς και αναγνώστες, αλλά η υποδοχή του ήταν εχθρική σε ορισμένους πολωνικούς εθνικιστικούς κύκλους και η Όλγκα Τοκάρτσουκ έγινε στόχος μιας διαδικτυακής εκστρατείας μίσους και παρενόχλησης. Η απεικόνιση της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας του 18ου αιώνα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εξιδανικευμένη εκδοχή που διαδόθηκε στην Τριλογία του Σιενκιέβιτς.

Μέχρι τον Οκτώβριο του 2015, η κυκλοφορία του μυθιστορήματος είχε φτάσει τα 100.000 αντίτυπα.
Ναβόικα

Η Ναβόικα (πολωνικά: "Nawojka") (14ος αιώνας - 15ος αιώνας) ήταν μια θρυλική Πολωνή γυναίκα κατά το Μεσαίωνα, η οποία ήταν γνωστό ότι είχε ντυθεί ως αγόρι για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας τον 15ο αιώνα. Αργότερα έγινε μοναχή. Θεωρείται η πρώτη γυναίκα φοιτήτρια και δασκάλα στην Πολωνία.
Ινστιτούτο Πάουλ Έρλιχ

Το Ινστιτούτο Πάουλ Έρλιχ ("γερμ". Paul-Ehrlich-Institut – Bundesinstitut für Impfstoffe und biomedizinische Arzneimittel, PEI, "αγγλ". Paul Ehrlich Institute) είναι ένα γερμανικό ινστιτούτο υπεύθυνο για τα εμβόλια και τα βιοϊατρικά φάρμακα, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Υγείας της Γερμανίας. Πήρε τ' όνομά του από τον γιατρό και επιστήμονα Παουλ Έρλιχ, ο οποίος έλαβε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής μαζί με τον Ίλια Μέτσνικοφ, για τη συμβολή τους στην ανοσολογία.

Στα βασικά καθήκοντα του ινστιτούτου περιλαμβάνονται η έρευνα, η αξιολόγηση και η άδεια κυκλοφορίας των βιοϊατρικών φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, καθώς και ανοσολογικών κτηνιατρικών φαρμάκων. Στην αρμοδιότητά του περιλαμβάνεται επίσης η έγκριση των κλινικών δοκιμών και της φαρμακοεπαγρύπνησης, δηλαδή η καταγραφή και η αξιολόγηση πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών. Τέλος το ινστιτούτο είναι υπεύθυνο για τον επίσημο έλεγχο παρτίδων, παρέχει επιστημονικές συμβουλές και κάνει επιθεωρήσεις. 

Το ινστιτούτο Πάουλ Έρλιχ παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες τόσο σε ομόσπονδο επίπεδο (ομόσπονδη κυβέρνηση, ομόσπονδα κρατίδια) όσο και σε διεθνές επίπεδο (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Συμβούλιο της Ευρώπης).
Ζόφια Ρίντετ

Η Ζόφια Ρίντετ (πολωνικά: "Zofia Rydet") (5 Μαΐου 1911 - 24 Αυγούστου 1997) ήταν Πολωνή φωτογράφος, γνωστή για το έργο της «Κοινωνιολογικό Αρχείο», που είχε ως στόχο την καταγραφή κάθε νοικοκυριού στην Πολωνία. Άρχισε να εργάζεται στο «Κοινωνιολογικό Αρχείο» το 1978 σε ηλικία 67 ετών και τράβηξε σχεδόν 20.000 φωτογραφίες μέχρι το θάνατό της το 1997. Πολλές από τις εικόνες παραμένουν χωρίς εμφάνιση. Οι φωτογραφίες είναι κυρίως πορτραίτα παιδιών, ανδρών, γυναικών, ζευγαριών, οικογενειών και ηλικιωμένων ανάμεσα στα υπάρχοντά τους. Η Ρίντετ έτεινε να φωτογραφίζει τα θέματα της ευθεία, χρησιμοποιώντας έναν ευρυγώνιο φακό και ένα φλας.
Άννα Ραγέτσκα

μικρογραφία| "Ένα κορίτσι με ένα περιστέρι" ("Dziewczyna z gołąbkiem"),
("Αλληγορία της χαμένης αθωότητας"), 1790
"Προσωπογραφία του [[Ιγκνάτσι Ποτότσκι]]", 1784
Η Άννα Ραγέτσκα (πολωνικά: "Anna Rajecka", περ. 1762, Βαρσοβία - 1832, Παρίσι), ήταν Πολωνή ζωγράφος και παστελίστρια. Ήταν επίσης γνωστή ως Μαντάμ Γκο ντε Σαν-Ζερμάν (γαλλικά: "Madame Gault de Saint-Germain").
Σφιεντοσουάβα της Πολωνίας

Η Σφιεντοσουάβα της Πολωνίας ή Σφιεντοσουάβα Σφατάβα (πολωνικά: "Świętosława Swatawa", τσεχικά: "Svatava Polská") (περ. 1046-1048 - 1 Σεπτεμβρίου 1126) ήταν η τρίτη σύζυγος του Δούκα (αργότερα Βασιλιά) Βρατίσλαου Β΄ της Βοημίας και η πρώτη Βασίλισσα της Βοημίας από το 1085.
Τέκλα Τερέσα Γουμπιένσκα

Η Τέκλα Τερέσα Γουμπιένσκα (πολωνικά: "Tekla Teresa Łubieńska") (6 Ιουνίου 1767, Βαρσοβία - 15 Αυγούστου 1810, Κρακοβία) ήταν Πολωνή θεατρική συγγραφέας, ποιήτρια και μεταφράστρια.
Κλεμεντίνα Χοφμανόβα

Ο τάφος της συγγραφέα στο [[Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ]]
Η Κλεμεντίνα Χοφμανόβα (πολωνικά: "Klementyna Hoffmanowa"), γεννημένη ως Κλεμεντίνα Τάνσκα ("Klementyna Tańska") (23 Νοεμβρίου 1798 - 21 Σεπτεμβρίου 1845) ήταν Πολωνή μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, συντάκτρια, μεταφράστρια, δασκάλα και ακτιβίστρια. Ήταν η πρώτη γυναίκα στην Πολωνία που υποστήριξε τον εαυτό της από το γράψιμο και τη διδασκαλία, καθώς και μία από τις πρώτες συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας της Πολωνίας.
Ιρένα Κσιβίτσκα

Η Ιρένα Κσιβίτσκα (πολωνικά: "Irena Krzywicka" "," το γένος Γκόλντμπεργκ) (28 Μαΐου 1899, Γενισέισκ - 12 Ιουλίου 1994, Μπουρ-σουρ-Ιβέτ) ήταν Πολωνή φεμινίστρια, συγγραφέας, μεταφράστρια και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, η οποία προώθησε τη σεξουαλική διαπαιδιαγώγηση, την αντισύλληψη και τον οικογενειακό προγραμματισμό.
Πολωνοί

Οι Πολωνοί (πολωνικά: "Polacy," ["Πολάτσι"], αρσενικό ενικό: "Polak" ["Πόλακ"], θηλυκό ενικό: "Polka" ["Πόλκα"]) είναι δυτική σλαβική εθνοτική ομάδα και ένα ιθαγενές έθνος της Πολωνίας στην Κεντρική Ευρώπη, που μοιράζονται μια κοινή πολωνική καταγωγή, ιστορία και πολιτισμό και είναι ομιλητές της πολωνικής γλώσσας.

Ο πληθυσμός των αυτοδηλωθέντων Πολωνών στην Πολωνία εκτιμάται σε 37.394.000 από ένα συνολικό πληθυσμό 38.538.000 (βάσει της απογραφής του 2011), των οποίων 36.522.000 δήλωσαν μόνο Πολωνοί. Μια ευρεία πολωνική διασπορά ("Polonia") υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλασία. Σήμερα, οι μεγαλύτερες αστικές συγκεντρώσεις των Πολωνών βρίσκονται στις μητροπολιτικές περιοχές της Βαρσοβίας και της Σιλεσίας.

Οι εθνοτικοί Πολωνοί θεωρούνται οι απόγονοι των αρχαίων δυτικών σλαβικών Λεχιτών και άλλων φυλών που κατοικούσαν στα πολωνικά εδάφη κατά την ύστερη περίοδο της αρχαιότητας. Η καταγεγραμμένη ιστορία της Πολωνίας χρονολογείται προς τα πίσω για πάνω από χίλια χρόνια έως περίπου το 930-960 μ.Χ., όταν οι Δυτικοί Πολάνοι - μια ισχυρή φυλή στην περιοχή της Μείζονος Πολωνίας - ένωσε διάφορες λεχιτικές φυλές κάτω από αυτό που έγινε ο Οίκος των Πιάστ, δημιουργώντας έτσι το πρώτο πολωνικό κράτος. Ο επακόλουθος εκχριστιανισμός της Πολωνίας από την Καθολική Εκκλησία, το 966 μ.Χ., σηματοδότησε την έλευση της Πολωνίας στην κοινότητα του Δυτικού Χριστιανισμού. Ωστόσο, καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του, το πολωνικό κράτος ακολούθησε μια ανεκτική πολιτική απέναντι στις μειονότητες με αποτέλεσμα την ύπαρξη πολλών εθνοτικών και θρησκευτικών ταυτοτήτων των Πολωνών, όπως οι Πολωνοί Εβραίοι.

Οι Πολωνοί έχουν συνεισφέρει σημαντικά στον κόσμο σε κάθε σημαντικό πεδίο των ανθρώπινων εγχειρημάτων, μεταξύ των οποίων οι: Νικόλαος Κοπέρνικος, Μαρία Κιουρί, Τζόζεφ Κόνραντ, Φρεντερίκ Σοπέν και Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄. Σημαντικοί Πολωνοί μετανάστες - πολλοί από τους οποίους εξαναγκάστηκαν να φύγουν από την πατρίδα τους από ιστορικές αντιξοότητες - συμπεριλαμβάνουν τον φυσικό Τζόζεφ Ρότμπλατ, τον μαθηματικό Στανίσουαφ Ούλαμ, τον πιανίστα Άρτουρ Ρούμπινσταϊν, τις ηθοποιούς Χελένα Μοντιέσκα και Πόλα Νέγκρι, τους στρατιωτικούς ηγέτες Ταντέους Κοστσιούσκο και Καζίμιρ Πουλάσκι, τον Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Ζμπίγκνιεφ Μπζεζίνσκι, την πολιτικό Ρόζα Λούξεμπουργκ, τη ζωγράφο Ταμάρα ντε Γουεμπίτσκα, τους σκηνοθέτες Σάμιουελ Γκόλντγουϊν και τους αδερφούς Γουόρνερ, τον γελοιογράφο Μαξ Φλάισερ και τους αισθητικούς Χελένα Ρούμπινσταϊν και Μαξ Φάκτορ.
Κιγιόσι Σίγκα

Ο Κιγιόσι Σίγκα ("ιαπωνικά:" 志賀 潔, "αγγλικά:" Shiga Kiyoshi) ήταν Ιάπωνας γιατρός και βακτηριολόγος (1871-1957), ο οποίος ανακάλυψε τη φερώνυμη τοξίνη Shiga, και επίσης, το γένος βακτηρίων "Shigella".
Αβαείο του Κσέσουφ

Το Αβαείο του Κσέσουφ, παλαιότερα γνωστό ως Αβαείο του Γκρύσαου (πολωνικά: "Klasztor w Krzeszowie", γερμανικά: "Kloster Grüssau"), αναφέρεται σε ένα ιστορικό μοναστήρι του Τάγματος των Κιστερκιανών στο Γκρύσαου της Κάτω Σιλεσίας, μετά το 1945 Κσέσουφ στην Πολωνία. Το όνομα Αβαείο του Γκρύσαου, που ιδρύθηκε το 1947, αναφέρεται σε ένα σπίτι του Τάγματος του Αγίου Βενέδικτου στην πόλη Μπαντ Βίμπφεν στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, όπου η γερμανική κοινότητα του Γκρύσαου (Κσέσουφ) βρήκε καταφύγιο μετά την κατάληψη του «Μοναστηρίου του Γκρύσαου» από την Πολωνία.

Το Μοναστήρι του Γκρύσαου (Αβαείο), ένα ίδρυμα των Βενεδικτίνων του 1242, από το 1289 έως το 1810 διευθύνονταν από Κιστερκιανούς, έως ότου κοσμικοποιήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας. Από το 1919, το Μοναστήρι του Γκρύσαου διευθύνθηκε και πάλι από τους Βενεδικτίνους, εξόριστους από την Πράγα. Η νέα τοποθεσία στη μεταπολεμική Δυτική Γερμανία αναφέρεται ως Αβαείο του Γκρύσαου ή Γκρύσαου-Βίμπφεν. Η τοποθεσία του αβαείου στο Κσέσουφ της Πολωνίας, έγινε γνωστή ως Αβαείο του Κσέσουφ.

Το αρχικό αβαείο είναι πλέον ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας ("Pomnik historii"), όπως ορίστηκε την 1η Μαΐου 2004, και παρακολουθείται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Ταντέους Έστραϊχερ

Ο Ταντέους Έστραϊχερ (πολωνικά: "Tadeusz Estreicher") (19 Δεκεμβρίου 1871 - 8 Απριλίου 1952) ήταν Πολωνός χημικός, ιστορικός και πρωτοπόρος της κρυογενετικής.
Μάρια Γκζεγκοζέφσκα

Η Μάρια Γκζεγκοζέφσκα (πολωνικά: "Maria Grzegorzewska") (18 Απριλίου 1888 - 7 Μαΐου 1967) ήταν Πολωνή εκπαιδευτικός, η οποία έφερε το κίνημα ειδικής εκπαίδευσης στην Πολωνία. Γεννημένη από μια οικογένεια από την Σαμογιτία, επηρεάστηκε έντονα από τις πεποιθήσεις των γονιών της στον ανθρωπισμό. Αφού φοιτούσε σε κρυφά σχολεία για να κερδίσει τη βασική της εκπαίδευση από Πολωνούς και όχι Ρώσους εκπαιδευτικούς, απέκτησε τα διδακτικά της διαπιστευτήρια στη Λιθουανία. Συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας και το 1913 μετακόμισε με τη συμπατριώτισσα της Γιουζέφα Γιοτέικο στις Βρυξέλλες για να σπουδάσει στη Διεθνή Παιδαγωγική Σχολή. Όταν οι σπουδές της στο Βέλγιο διακόπηκαν λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Γκζεγκοζέφσκα πήγε στο Παρίσι και κέρδισε το διδακτορικό της από τη Σορβόννη το 1916.

Μετά την ίδρυση της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1918, η Γκζεγκοζέφσκα επέστρεψε στην Πολωνία με πρόθεση να δημιουργήσει προγράμματα που θα κάλυπταν τις ανάγκες των παιδιών με ειδικές ανάγκες και θα εισήγαγε εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της ζωής τους. Το 1919, άρχισε να εργάζεται για το Υπουργείο Θρησκευμάτων και Δημόσιας Εκπαίδευσης, δημιουργώντας εγκαταστάσεις για τη φροντίδα των παιδιών με ειδικές ανάγκες, σχολεία ειδικής αγωγής και προγράμματα κατάρτισης για εκπαιδευτικούς. Χρησιμοποιώντας τη δική της μεθοδολογία, σχεδίασε πρόγραμμα σπουδών που το 1922 υλοποιήθηκαν στη νεοσύστατη Κρατική Ακαδημία Ειδικής Αγωγής ("Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej"). Διεύθηνε αυτό το ινστιτούτο από την ίδρυσή του μέχρι το θάνατό της.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Γκζεγκοζέφσκα εργάστηκε ως νοσοκόμα, ήταν ενεργή στο πολωνικό κίνημα αντίστασης και δίδαξε στη Βαρσοβία. Προσχώρησε στην Ζεγκότα και παρείχε βοήθεια στους Εβραίους. Όταν η Πολωνία απελευθερώθηκε το 1945, η Γκζεγκοζέφσκα επανενεργοποίησε το Ινστιτούτο Ειδικής Αγωγής και μέσα σε πέντε χρόνια εισήγαγε μεταπτυχιακά και εξωσχολικά μαθήματα στα προγράμματα σπουδών. Το 1950, κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του σταλινικού δόγματος στην Πολωνία, το σχολείο μετονομάστηκε σε Κρατικό Κολέγιο Ειδικής Αγωγής ("Państwowe Studium Pedagogiki Specjalnej") και εισήχθη ένα κρατικό πρόγραμμα σπουδών. Αγωνίστηκε ενάντια στο κρατικό πρόγραμμα, θέλοντας να προστατεύσει την ειδική εκπαίδευση και τα άτομα με αναπηρία. Μετά τον Πολωνικό Οκτώβρη του 1956, το ινστιτούτο ανέκτησε την κυβερνητική υποστήριξη και επανήλθε στο αρχικό του όνομα. Μεταξύ 1957 και 1960, ήταν πλήρης καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Το έργο της στην επιστήμη και στο πολωνικό εκπαιδευτικό σύστημα τιμήθηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις.
Μάρια Ντομπρόφσκα

μικρογραφία|250x250εσ| Οικογενειακό αρχοντικό στο Ρούσουφ, όπου μεγάλωσε η Ντομπρόφσκα.
Η Μάρια Ντομπρόφσκα (πολωνικά: "Maria Dąbrowska", ), γεννημένη ως Μάρια Σούμσκα ("Maria Szumska") (6 Οκτωβρίου 1889 - 19 Μαΐου 1965) ήταν Πολωνή συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Ήταν η συγγραφέας του δημοφιλούς πολωνικού ιστορικού μυθιστορήματος "Noce i dnie" (Νύχτες και Μέρες), γραμμένο μεταξύ 1932 και 1934 σε τέσσερις ξεχωριστούς τόμους. Το μυθιστόρημα μετατράπηκε σε ταινία με τον ίδιο τίτλο το 1975 από τον Γέζι Άντσακ. Η Ντομπρόφσκα έλαβε την περίφημη Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας το 1935. Ήταν πέντε φορές υποψήφια για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Μετέφρασε το του Σάμιουελ Πιπς στα πολωνικά.
Μπολέσουαφ Λιμανόφσκι

Ο Μπολέσουαφ Λιμανόφσκι (πολωνικά: "Bolesław Limanowski", ) (18 Οκτωβρίου 1835 - 15 Φεβρουαρίου 1935) ήταν Πολωνός σοσιαλιστής πολιτικός, καθώς και ιστορικός, δημοσιογράφος και υποστηρικτής του αγροτικισμού. Ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που προώθησαν σοσιαλιστικές ιδέες στην Πολωνία.
Καζίμιες Προυσίνσκι

Ο Προυσίνσκι μαγνητοσκοπεί τους δρόμους του [[Παρίσι|Παρισιού]] το 1909 με το αεροσκόπιο του.
Ο Καζίμιες Προυσίνσκι (πολωνικά: "Kazimierz Prószyński") (4 Απριλίου 1875 - 13 Μαρτίου 1945) ήταν Πολωνός εφευρέτης που δραστηριοποιήθηκε στον τομέα του κινηματογράφου. Πατεντάρισε την πρώτη του κάμερα, τον πλεογράφο (πολωνικά: pleograf), πριν από τους αδελφούς Λυμιέρ, και αργότερα συνέχισε να βελτιώνει τον κινηματογραφικό προβολέα για την εταιρεία Gaumont, καθώς επίσης εφηύρε το ευρέως χρησιμοποιούμενο φορητό αεροσκόπιο.
Culture.pl

Το Culture.pl είναι μια μεγάλη δικτυακή πύλη αφιερωμένη στον πολωνικό πολιτισμό. Ιδρύθηκε από το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς τον Μάρτιο του 2001. Ο ιστότοπος είναι στα πολωνικά, αγγλικά και ρωσικά, προωθεί το έργο Πολωνών καλλιτεχνών σε όλο τον κόσμο και είναι μια δημοφιλής βάση δεδομένων πληροφοριών για όλες τις καλλιτεχνικές πτυχές του πολωνικού πολιτισμού. Ο διεθνής μοναδικός αριθμός σειρών (ISSN) του είναι 1734-0624.
Ζόφια Στριγένσκα

Η Ζόφια Στριγένσκα (πολωνικά: "Zofia Stryjeńska", το γένος Λουμπάνσκα ["Lubańska"]) (13 Μαΐου 1891, Κρακοβία - 28 Φεβρουαρίου 1976, Γενεύη) ήταν Πολωνή ζωγράφος, γραφίστρια, εικονογράφος, σκηνογράφος και εκπρόσωπος του αρ ντεκό. Μαζί με την Όλγκα Μποζνάνσκα και την Ταμάρα ντε Γουεμπίτσκα, ήταν μια από τις πιο γνωστές Πολωνές καλλιτέχνιδες της περιόδου του μεσοπολέμου. Στη δεκαετία του 1930, ήταν υποψήφια για την υψηλού κύρους Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας, αλλά απέρριψε την προσφορά.
Ζωολογικός Κήπος του Λοτζ

Ο Ζωολογικός Κήπος του Λοτζ (πολωνικά: "Miejski Ogród Zoologiczny w Łodzi") είναι ζωολογικός κήπος στο Λοτζ του Βοεβοδάτου Λοτζ στην Πολωνία. Ιδρύθηκε το 1938, καλύπτει έκταση 166,4 στρέμματα στην περιοχή Πολέσιε και φιλοξενεί 2.245 ζώα που αντιπροσωπεύουν 667 είδη. Είναι ο μοναδικός ζωολογικός κήπος στην Πολωνία που στεγάζει τα απειλούμενα ασιατικά λιοντάρια.

Ο ζωολογικός κήπος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων, της Παγκόσμιας Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων και είναι επίσης μέρος του Διεθνούς Συστήματος Πληροφοριών για τα Είδη.
Manufaktura

Η Manufaktura (ελλ. απόδοση: "Μανουφακτούρα") είναι ένα κέντρο τεχνών, εμπορικό κέντρο και συγκρότημα αναψυχής στο Λοτζ της Πολωνίας. Ένα σημαντικό τουριστικό πλεονέκτημα της πόλης, το οποίο περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη δημόσια πλατεία στο Λοτζ, η οποία λειτουργεί ως χώρος για πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις.

Η Manufaktura άνοιξε στις 17 Μαΐου 2006, μετά από 5 χρόνια προγραμματισμού και τα επόμενα 4 χρόνια κατασκευής. Η συνολική έκταση του συγκροτήματος είναι 270 στρέμματα. Το έργο περιελάμβανε την ανακαίνιση ενός παλαιού κτιρίου εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας. Η Manufaktura βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της πόλης, στο πρώην βιομηχανικό συγκρότημα που ιδρύθηκε από τον Ίζραελ Ποζνάνσκι, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως η τοποθεσία των γυρισμάτων της ταινίας του μυθιστορήματος του Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ με τίτλο "Η γη της επαγγελίας", σχετικά με τη βιομηχανοποίηση του Λοτζ.
Κωνσταντίνος Λεβίδης

Ο Κωνσταντίνος Λεβίδης (Κωνσταντινούπολη 1790-Αθήνα 4 Οκτωβρίου 1868) ήταν Έλληνας λόγιος, συγγραφέας και συντάκτης που θεωρήθηκε ως ο "πατέρας της ελληνικής δημοσιογραφίας".
Τσι Κορόνι

Η Τσι Κορόνι (πολωνικά: "Trzy Korony", «Τρεις Κορυφές», σλοβακικά: "Tri Koruny") είναι η κορυφή του ορεινού όγκου Τσι Κορόνι, ένα ανεξάρτητο τμήμα μιας οροσειράς ονομάζεται Όρη Πιενίνι στα νότια της Πολωνίας. Η Τσι Κορόνι αποτελεί το κεντρικό τμήμα μιας συμπαγούς ομάδας συνδεδεμένων βουνών γνωστών ως Μεσαία Πιενίνι, που αποτελείται κυρίως από ασβεστολιθικά και δολομιτικά πετρώματα. Η Τσι Κορόνι βρίσκεται εντός του Εθνικού Πάρκου Πιενίνι στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας.
Καντέλα Μαρκές

Η Καντέλα Μαρκές ("Candela Márquez", 28 Φεβρουαρίου 1988 -) είναι Ισπανή ηθοποιός, μοντέλο και χορεύτρια.
Το Παρίσι μας ανήκει

Το Παρίσι μας ανήκει (Γαλλικά: "Paris nous appartient") είναι γαλλική ταινία μυστηρίου του 1958 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ζακ Ριβέτ. Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Ζακ Ριβέτ και θεωρείται μία από τις πρώτες που εγκαινίασαν και όρισαν το καλλιτεχνικό κίνημα της Νουβέλ Βαγκ. 

Ο τίτλος είναι εξαιρετικά ειρωνικός γιατί οι χαρακτήρες είναι πολιτικοί πρόσφυγες ή αποξενωμένοι και δεν αισθάνονται ότι ανήκουν καθόλου στο Παρίσι.
Έρβιν Χέλμχεν

Ο Έρβιν Χέλμχεν (γερμανικά: "Erwin Helmchen", 10 Μαΐου 1907 – 8 Ιουνίου 1981) ήταν Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Έχοντας σημειώσει τουλάχιστον 982 τέρματα σε 575 επίσημους αγώνες είναι ο παίκτης που έχει τα περισσότερα γκολ στην καταγεγραμμένη ιστορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου σύμφωνα με την "Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation" (RSSSF). Είναι επίσης ο ποδοσφαιριστής τόσο με τα περισσότερα γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος (726) όσο και ο σκόρερ με τα περισσότερα χατ-τρικ σε επίσημους αγώνες έχοντας τουλάχιστον 141.
Σίλβια Μανρίκες

Η Σίλβια Μανρίκες ("Silvia Manríquez", γεννημένη ως Σίλβια Λορένα Μανρίκες Φλόρες "Silvia Lorena Manríquez Flores", 27 Ιανουαρίου 1953 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Έλσα Πατάκι

Η Έλσα Λαφουέντε Μεντιάνου (ισπανικά: Elsa Lafuente Medianu, γενν. 18 Ιουλίου 1976) ευρύτερα γνωστή ως Έλσα Πατάκι είναι Ισπανίδα ηθοποιός.
Γκάμπι Μεγιάδο

Η Γκάμπι Μεγιάδο ("Gaby Mellado", γεννημένη ως Γκαμπριέλα Μεγιάδο "Gabriela Mellado", 14 Ιουνίου 1991 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Εθνικό Πάρκο Ντάιτι

Το Εθνικό Πάρκο Ντάιτι ( ) είναι ένα εθνικό πάρκο, που ιδρύθηκε το 1966 στην κεντρική Αλβανία και εκτείνεται σε μια έκταση από το 2006. Το πάρκο είναι ανατολικά της Αδριατικής θάλασσας και ανατολικά των Τιράνων . Η περιοχή βρίσκεται υπό την κοινή δικαιοδοσία μεταξύ της Αλβανικής Υπηρεσίας Προστατευόμενων Περιοχών (AKZM) και του Οργανισμού Πάρκων και Ψυχαγωγίας του Δήμου των Τιράνων (APR). Είναι δίπλα στο εθνικό πάρκο Στάμε Πάς (Shtamë Pass) στα βορειοδυτικά, το προστατευόμενο τοπίο Κράστε-Βεριόν (Kraste-Verjon) στα δυτικά, και το προστατευόμενο τοπίο Μάλι με Γκρόπα-Μπίζα-Μαρτανές (Mali me Gropa-Bizë-Martanesh) στα ανατολικά. Το πάρκο χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά κατακερματισμένη, τραχιά τοπογραφία, που δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για μια μεγάλη ποικιλία οικοσυστημάτων και βιοποικιλότητας .

Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) έχει κατατάξει το πάρκο ως Κατηγορία II. Το πάρκο έχει αναγνωριστεί ως σημαντική περιοχή φυτών διεθνούς σημασίας από την Plantlife . 

Το 2019, άνοιξε το νέο κέντρο τουριστικών πληροφοριών Dajti Mt National Park, που βρίσκεται κοντά στους πύργους της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου κατά μήκος του δρόμου SH47 στο Φούσε Ντάιτ (Fushe Dajt). 

Η περιοχή είναι γνωστή για το τελεφερίκ Dajti Ekspres και το Adventure Park, καθώς και τα παραδοσιακά παραδοσιακά εστιατόρια της περιοχής, που σερβίρουν τοπικά πιάτα σύμφωνα με την παράδοση της αργής κουζίνας.
Πανδημία COVID-19 στη Βουλγαρία

Η Πανδημία COVID-19 στη Βουλγαρία είναι μέρος της παγκόσμιας πανδημίας της νόσου του κορανοϊού 2019 (COVID-19) που προκαλείται από σοβαρό οξέος αναπνευστικό σύνδρομο (SARS-CoV-2). Ο ιός επιβεβαιώθηκε ότι εξαπλώθηκε στη Βουλγαρία όταν επιβεβαιώθηκαν οι πρώτες περιπτώσεις της χώρας, ενός 27χρόνου άνδρα από το Πλέβεν και μιας 75χρονης γυναίκας από το Γκάμπροβο, στις 8 Μαρτίου 2020. Κανείς από τους δύο δεν είχε ταξιδέψει σε περιοχές με γνωστές περιπτώσεις κορανοϊού, κάτι που ίσως οφείλεται στο ότι η τεστ PCR που χρησιμοποιήθηκε είναι ανεπαρκής. Ο άνδρας έδειξε θετικός στον ιό αφοτού νοσηλεύτηκε για αναπνευστική λοίμωξη και οι αρχές ανακοίνωσαν σχέδια για τεστ πολλών ατόμων που ήρθαν σε επαφή με τα δύο άτομα.

Δύο άλλα δείγματα στο Πλέβεν και στο Γκάμπροβο βρέθηκαν θετικά στις 8 Μαρτίου. Ο ασθενής νούμερο μηδέν παραμένει άγνωστος.

Όταν ο αριθμός των ασθενών στη χώρα είχε φτάσει τους 23, το βουλγαρικό κοινοβούλιο ψήφισε ομόφωνα να κηρύξει στην Βουλγαρία κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τις 13 Μαρτίου έως τις 13 Απριλίου. 

Επεβλήθηκε 14 ημέρες προληπτικής καραντίνας για τους πολίτες που ήρθαν σε επαφή με έναν ασθενή που είχε τον COVID-19 ή που επέστρεψαν από μια υπερπόντια περιοχή με μεγάλο αριθμό περιπτώσεων. Για τους ασθενείς που ήταν θετικοί στον ιό, επεβλήθηκε καραντίνα 21 ημερών στο σπίτι. Αυτό το χρονικό διάστημα προσμετράται από την ημέρα που το επόμενο τεστ βγει αρνητικό αφοτού έχουν υποβληθεί σε θεραπεία σε νοσοκομείο ή στο σπίτι. Όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) διαπίστωσε ότι ο ιός COVID-19 είναι πιο ανθεκτικός από ό, τι έδειξαν τα αρχικά δεδομένα, το Εθνική Επιτροπή Διαχείρισης Κρίσεων αύξησε τις μέρες καραντίνας στα σπίτια κατά μία εβδομάδα σε 28 ημέρες. 
Με τη συνεχιζόμενη αύξηση των περιπτώσεων του COVID-19 σε καθημερινή βάση, η βουλγαρική κυβέρνηση ζήτησε την 1η Απριλίου από το Κοινοβούλιο να παρατείνει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης κατά ένα μήνα έως τις 13 Μαΐου.

Από την 1η Φεβρουαρίου 2021, υπάρχουν 218.748 επίσημα επιβεβαιωμένα κρούσματα σε όλες τις επαρχίες της Βουλγαρίας, με 9.045 καταγεγραμμένους θανάτους και 187.052 εξιτήρια. Συνολικά 1.391.560 τεστ PCR (ή 201.163 ανά εκατομμύριο πολίτες) είχαν πραγματοποιηθεί έως την 1η Φεβρουαρίου, με το 15,71% να είναι θετικά.
Καθεδρικός της Ουαγκαντούγκου

Ο Καθεδρικός της Ουαγκαντούγκου (στα γαλλικά: Cathédrale de l'Immaculée-Conception de Ouagadougou -Καθεδρικός της Άμμωμης Σύλληψης της Ουαγκαντούγκου) είναι η έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής της Ουαγκαντούγκου.
Ξεκίνησε να χτίζεται το 1934, όταν η Άνω Βόλτα ήταν γαλλική αποικία, με πρωτοβουλία του Αποστολικού Βικάριου Joanny Thévenoud, που ανήκε στην αδελφότητα των Λευκών Πατέρων. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1936.
Φλορίν Σαλάμ

Ο Φλορίν Στοϊάν (ρουμανικά: "Florin Stoian"), γεννημένος στις 1 Οκτωβρίου 1979 στη Γκρίβιτσα της Ρουμανίας, γνωστός υπό τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Φλορίν Σαλάμ (ρουμανικά: "Florin Salam") και Φλορίν Φερμεκατόρου (ρουμανικά: "Florin Fermecătoru"), είναι Ρουμάνος, ρομά καταγωγής, τραγουδιστής ρουμανικού μανέλε.
Αρχείο Ρίνγκελμπλουμ

Το Αρχείο Ρίνγκελμπλουμ είναι συλλογή εγγράφων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από το Γκέτο της Βαρσοβίας, που συλλέχθηκαν και διατηρήθηκαν από μια ομάδα γνωστή με το κωδικό όνομα Oyneg Shabbos (στα σύγχρονα ισραηλινά Εβραϊκά, Oneg Shabbat, εβραϊκά: עונג שבת), με επικεφαλής τον Εβραίο ιστορικό Δρ. Εμάνουελ Ρίνγκελμπλουμ. Η ομάδα, η οποία περιελάμβανε ιστορικούς, συγγραφείς, ραβίνους και κοινωνικούς λειτουργούς, ήταν αφιερωμένη στη χρονολόγηση της ζωής στο Γκέτο κατά τη διάρκεια της ναζιστικής γερμανικής κατοχής. Εργάστηκαν ως ομάδα, συλλέγοντας έγγραφα και ζητώντας μαρτυρίες και αναφορές από δεκάδες εθελοντές όλων των ηλικιών. Το υλικό που υποβλήθηκε περιελάμβανε δοκίμια, ημερολόγια, σχέδια, αφίσες τοίχου και άλλα υλικά που περιγράφουν τη ζωή στο Γκέτο. Το έργο συλλογής ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1939 και έληξε τον Ιανουάριο του 1943.

Σήμερα το ανακαλυφθέν μέρος της συλλογής, που περιέχει περίπου 6.000 έγγραφα (περίπου 35.000 σελίδες), στεγάζεται στο Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο της Βαρσοβίας.
Συναδηνή

Η Συναδηνή () από τον Οίκο των Συναδηνών ήταν μία Κωνσταντινουπολίτισσα, ανιψιά του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε για λίγο βασίλισσα της Ουγγαρίας, πιθανώς το διάστημα 1077-79. Μάλλον ήταν παντρεμένη με τον Γκέζα Α΄ της Ουγγαρίας.
Τσεζάρια Γιεντζεγιεβιτσόβα

Η Τσεζάρια Γιεντζεγιεβιτσόβα (πολωνικά: "Cezaria Jędrzejewiczowa") ή Τσεζάρια Άννα Μπουντουάν ντε Κορτονέ Έρενκροϊτς-Γιεντζεγιεβιτσόβα ("Cezaria Anna Baudouin de Courtenay Ehrenkreutz-Jędrzejewiczowa") (1885-1967) ήταν Πολωνή επιστήμονας, ιστορικός τέχνης και ανθρωπολόγος. Ήταν μία από τις πρωτοπόρες της εθνολογίας στην Πολωνία και μία από τις πρώτες επιστήμονες που υιοθέτησαν την εμπειρική έρευνα στις μελέτες του λαογραφικού πολιτισμού.
Νίνα Χάρτλεϊ

Η Νίνα Χάρτλεϊ (γεν. 11 Μαρτίου του 1959 στο Μπέρκλεϊ, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ ως "Marie Louise Hartman)" είναι αμερικανίδα ηθοποιός πορνό
Χάιμε Καμίλ

Ο Χάιμε Καμίλ ("Jaime Camil", γεννημένος ως Χάιμε Φεδερίκο Σαϊντ Καμίλ Σαλδάνια ντα Γκάμα "Jaime Federico Said Camil Saldaña da Gama", 22 Ιουλίου 1973 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και κωμικός.
Άνταμ Ζαγκαγιέφσκι

Ο Άνταμ Ζαγκαγιέφσκι (πολωνικά: "Adam Zagajewski") (21 Ιουνίου 1945 – 21 Μαρτίου 2021) ήταν Πολωνός ποιητής, μυθιστοριογράφος, μεταφραστής και δοκιμιογράφος. Είναι ο παραλήπτης σημαντικών βραβείων, όπως το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Νόιστατ 2004, το Βραβείο Ποίησης Γκρίφιν στην κατηγορία της Ισόβιας Αναγνώρισης το 2016, το Βραβείο Πριγκίπισσας των Αστουριών για τη Λογοτεχνία 2017 και το Χρυσό Στεφάνι Ποίησης στις ποιητικές βραδιές της Στρούγκας το 2018. Θεωρείται κορυφαίος ποιητής της Γενιάς του '68, η οποία στην πολωνική λογοτεχνία λέγεται και Νέο Κύμα (πολωνικά: "Nowa fala"). Είναι ένας από τους σημαντικότερους Πολωνούς σύγχρονους ποιητές.
Γκονσάλο Πένια

Ο Γκονσάλο Πένια ("Gonzalo Peña", γεννημένος ως Γκονσάλο Πένια Σουλουέτα "Gonzalo Peña Zulueta", 3 Ιουνίου 1989 -) είναι Ισπανός ηθοποιός.
Σαλομέα της Πολωνίας

Η Σαλομέα της Πολωνίας, επίσης γνωστή ως "Σαλομέα της Κρακοβίας" ή "η Ευλογημένη Σαλομέα", πολων.: Błogosławiona Salomea, (1211 – 1268) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλικίας από το 1215 έως το 1219.
Η Πόλη του Ήλιου

Η Πόλη του Ήλιου (; ) είναι φιλοσοφικό έργο του Ιταλού Δομινικανού μοναχού και φιλόσοφου Τομάζο Καμπανέλα. Είναι ένα σημαντικό πρώιμο ουτοπικό έργο. Το έργο γράφτηκε στα ιταλικά το 1602, λίγο μετά τη φυλάκιση του Καμπανέλα με κατηγορίες για αίρεση και προδοσία. Η λατινική έκδοση γράφτηκε το 1613 - 1614 και δημοσιεύθηκε στη Φρανκφούρτη το 1623.
Φενένα της Κουγιάβια

Η Φενένα της Κουγιάβια ή του Ινόβροτσλαφ (Inowrocław), πολων.: Fenenna kujawska ή inowrocławska, (π. 1276 – 1295) από τον Οίκο των Πιαστ, ήταν κόρη του δούκα του Ινόβροτσλαφ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.
Σάρνια

Η Σάρνια (αγγλικά: Sarnia) είναι πόλη στο Νοτιοδυτικό Οντάριο του Καναδά, με πληθυσμό 71.594 κατοίκους το 2016. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στη λίμνη Χιούρον και στην Κομητεία Λάμπτον. Η Σάρνια βρίσκεται στην ανατολική όχθη της διασταύρωσης μεταξύ των Άνω και Κάτω Μεγάλων Λιμνών, όπου η λίμνη Χιούρον ρέει στον ποταμό Σαιντ Κλαιρ, ο οποίος σχηματίζει τα σύνορα Καναδά-Ηνωμένων Πολιτειών, ακριβώς απέναντι από το Πορτ Χιούρον του Μίσιγκαν. Το φυσικό λιμάνι της περιοχής προσέλκυσε για πρώτη φορά τον Γάλλο εξερευνητή Λα Σαλ. Ονόμασε την τοποθεσία «Τα Ορμητικά Ρεύματα» στις 23 Αυγούστου 1679, όταν έβαλε άλογα και άνδρες να τραβήξουν τον μυοδρόμωνά του βάρους 45 τόνων ονόματι Le Griffon βόρεια έναντι του ρεύματος τεσσάρων κόμβων του ποταμού Σαιντ Κλαιρ.
Μοναστήρι του Ρόιττε

Το Μοναστήρι του Ρόιττε είναι πρώην Ρωμαιοκαθολική Φραγκισκανή θρησκευτική κοινότητα και η συνδεδεμένη εκκλησία της στην εμπορική πόλη Ρόιτ στο Αυστριακό Τιρόλο, περίπου 100 χλμ. (60 μίλια) δυτικά του Ίνσμπρουκ . Η εκκλησία και το μοναστικό συγκρότημα του οποίου είναι μέρος απολαμβάνουν καθεστώς προστατευόμενου μνημείου σύμφωνα με την αυστριακή νομοθεσία. Οι τελευταίοι Φραγκισκανοί εγκατέλειψαν τη μονή στα τέλη του 2014, ωστόσο, ως μέρος μιας γενικότερης περικοπής, μετά από αρκετές δεκαετίες μείωσης των αριθμών που εμφανίστηκαν ως δόκιμοι μοναχοί.
Άντονι Μπλόκλαντ φαν Μόντφοορτ

Ο Άντονι Μπλόκλαντ φαν Μόντφοορτ (Anthonie Blocklandt van Montfoort γνωστός επίσης και ως Anthonie van Blocklandt ή Anthonie van Montfoort, 1533 ή 1534 - 18 Οκτωβρίου 1583) ήταν Ολλανδός ζωγράφος.

* Σχετικά με το πορτρέτο του Anthonie Blocklandt van Montfoort του 1580: Elizabeth Bathory - Πορτρέτο μιας κυρίας, μήκους τριών τετάρτων, σε ένα χαλί με ταιριαστό καπάκι δαντέλας και μανσέτες, Μάθετε για το πρωτότυπο πορτραίτο Elizabeth Bathory του 1580 που βρέθηκε πρόσφατα από τον Anthonie Blocklandt van Montfoort.
Ελισάβετ του Τες

Η Ελισάβετ της Ουγγαρίας, επίσης γνωστή ως "Ευλογημένη Ελισάβετ του Τες, OP" (ie Ordo Praedicatorum, Tάγμα Ιεροκηρύκων) (1292 - 31 Οκτωβρίου 1336 ή 6 Μαΐου 1338) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και το τελευταίο μέλος του Οίκου της. Έγινε Δομινικανή μοναχή, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στο μοναστήρι Tες στη σημερινή Ελβετία. Παρά το γεγονός ότι ήταν το μοναδικό επιζόν μέλος του βασιλικού Οίκου της Ουγγαρίας, η Ελισάβετ δεν είχε ποτέ επιρροή στην Ουγγρική πολιτική. Τιμήθηκε από τον τοπικό πληθυσμό ως αγία.
Κριστιάν ντε λα Φουέντε

Ο Κριστιάν ντε λα Φουέντε ("Cristián de la Fuente", γεννημένος ως Κριστιάν Αντρές ντε λα Φουέντε Σαμπάροτς "Cristián Andrés de la Fuente Sabarots", 10 Μαρτίου 1974 -) είναι Χιλιανός ηθοποιός, μοντέλο, παρουσιαστής και παραγωγός.
Ντιρκ Μπάρεντς

Ο Ντιρκ Μπάρεντς (Dirck Barendsz,) γνωστός και ως Τέοντορ Μπάρεντσζον (Theodor Barendszoon), (1534–1592) ήταν Ολλανδός ζωγράφος από το Άμστερνταμ που ταξίδεψε στην Ιταλία κατά τη νεότητά του για να μάθει από τους Ιταλούς δασκάλους, κυρίως τον Τιτσιάνο.

Εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του, ζωγράφο γνωστό ως "Dooven Barent" (="κωφός Μπάρεντ)" και, το 1555, σε ηλικία είκοσι ενός ετών, ο Μπάρεντς ταξίδεψε στην Ιταλία . Κατά τη διάρκεια της επταετούς παραμονής του εκεί, ο Κάρελ φαν Μάντερ μας λέει ότι «εκπαιδεύτηκε στο μεγάλο εργαστήριο του Τιτσιάνο». 

Ήταν μεγάλος φίλος του συγγραφέα και πολιτικού ανδρός Φίλιπ φαν Μάρνιξ ((Philip Van Marnix, πιθσνού δημιουργού του ολλανδικού εθνικού ύμνου), τον οποίο γνώρισε στη Ρώμη και του Ντομίνικους Λαμψόνιους, με τον οποίο αλληλογραφούσε στα λατινικά. Ήταν καλός μουσικός και το πιο αξιοσημείωτο έργο του, ανάμεσα σε άλλα έργα που ο φαν Μάντερ περιγράφει ότι ζωγράφισε στο Άμστερνταμ, ήταν ένας πίνακας με την Ιουδήθ. Ανάμεσα σε κομμάτια που αξίζει να αναφερθούν στο Λάιντεν που άρεσε στον φαν Μάντερ ήταν πίνακας με την Αφροδίτη που τη στιγμή που ο φαν Μάντερ έγραφε (το 1604) ήταν στην κατοχή του Συμπράντ Μπουίκ (Sybrandt Buyck, γιος του τελευταίου καθολικού δημάρχου του Άμστερνταμ, Joost Sijbrantsz Buyck). Ο φαν Μάντερ απαριθμεί επιπλέον ένα "τραπέζι" και ένα χριστουγεννιάτικο κομμάτι στην κατοχή των Φραγκισκανών στη Χάουντα, και ένα αντίγραφο ενός tronie από τον Titian, στην κατοχή του Πίτερ Ίζαακς (Pieter Isaacsz, 1569–1625), ενός ζωγράφου και εμπόρου τέχνης του Άμστερνταμ.
μικρογραφία| Γεύμα των φρουρών του Άμστερνταμ το 1566, γνωστό ως "Poseters"
Το παρεκκλήσι του για την πολιτοφυλακή του Άμστερνταμ, που ονομάζεται "πτώση του Λούσιφερ" από τον Μάντερ, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Μπέελντενστορμ, αλλά το πορτρέτο της πολιτοφυλακής του για την ίδια ομάδα που κρέμασε στην αίθουσα συσκέψεών τους επέζησε. Πέθανε στο Άμστερνταμ.
Αδελαΐδα της Ουγγαρίας

Η Αδελαΐδα της Ουγγαρίας (π. 1040 - 27 Ιανουαρίου 1062) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βοημίας.
Σάρολτ

Η Σάρολτ (π. 950 - π. 1008) από τον Οίκο των Γκιούλα ήταν κόρη του Ούγγρου διοικητή της Τρανσυλβανίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη πριγκίπισσα των Ούγγρων.
Φανκ ροκ

Η Φανκ ροκ είναι ένα υποείδος της ροκ μουσικής, το οποίο συνδυάζει την φανκ μουσική με τη ροκ, δηλαδή χαρακτηρίζεται από τα ντραμς και το έντονο μπάσο της φανκ, με τα riffs και τα κιθαριστικά σόλο της ροκ . Αυτό το είδος άρχισε να ανθίζει κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960, με τους πρώτους πειραματισμούς να γίνονται από τον μεγάλο κιθαρίστα Τζίμι Χέντριξ, στο άλμπουμ Band Of Gypsys. Αργότερα αναπτύχθηκε από πειραματισμούς φανκ μουσικών και ροκ μουσικών, όπως ο David Bowie, οι Led Zeppelin, οι Parliament και οι Funkadelic. Ωστόσο, το συγκεκριμένο είδος έγινε αρκετά δημοφιλές την δεκαετία του 1990, με την εμπορική επιτυχία των Red Hot Chili Peppers και των Rage Against The Machine.
Ντανίλο Καρρέρα

Ο Ντανίλο Καρρέρα ("Danilo Carrera", γεννημένος ως Ντανίλο Χαβιέρ Καρρέρα Ουέρτα "Danilo Xavier Carrera Huerta", 17 Ιανουαρίου 1989 -) είναι Εκουαδοριανός ηθοποιός, μοντέλο, παρουσιαστής και ποδοσφαιριστής.
Πινακοθήκη Χαλ'ας Κουν

Η Πινακοθήκη Χαλ'ας Κουν, επίσης γνωστή ως Καλτζού Ματζά, είναι γκαλερί τέχνης στο χωριό Ομπινίτσα, κοινότητα Σετόμα, Επαρχία Βόρου, νοτιοανατολική Εσθονία.

Η πινακοθήκη εμφανίζει μοντέρνα τέχνη των Σέτος (εθνοτικές και γλωσσικές Φιννοουγκρικές μειονότητες), αλλά και εποχιακές εκθέσεις άλλων ιθαγενών. Τα ακόλουθα άτομα εκπροσωπούνται στην γκαλερί: Ιβάνοφ Αλεξάντερ, Ντ. Ιρίν Γιούρι, Μικούσεβ Πασά, Ρτζάμποβ Πιότρ (έρζα), Μαρκ Κοστάμπι, Λωρίτσα Πιίτρε, Τουμ Μάλεβ, Κάλβε Τούμας, Μάργκνα Επ, Κύισων Λέμπιτ, Κούουσινγκ Ματί, Ριίτσααρ Έβαρ, Ριίτσααρ Ραΐλι, Γκαλκ Άλμπερτ, Ναβιτρόλα, Τζουρίσε Έρκι, Κάλντε Όβε και Κάλντε Κάλι, Μπάφαλο Γουίντ, Ιτζαβόινεν Εέρο, Καχούσκ Σάλμε, Καχούσκ Παϊβί, Καχούσκ Μααλί και Καουκσί Ούλε.
Τζαμί Σαραγιονού

Το Τζαμί Σαραγιονού ( ), επίσης γνωστό ως το Τζαμί του Σεράι, είναι ένα τζαμί στα τείχη της Λευκωσίας στην Κύπρο. Σήμερα βρίσκεται στη Βόρεια Λευκωσία. Είναι πολύ κοντά στην πλατεία Σαραγιονού και παλαιότερα βρισκόταν επάνω στην πλατεία.
Χριστιανισμός στην Αλβανία

Βυζαντινή Ορθόδοξη Εκκλησία στο [[Μπεράτ]].
Ο Χριστιανισμός στην Αλβανία εγκαθιδρύθηκε σε όλη τη χώρα το 325 μ.Χ.. Από το 1100 μ.Χ., η Βυζαντινή Αυτοκρατορία πραγματοποίησε εκκλησιαστικές αποστολές στην περιοχή. Σε σχέση με την αυξανόμενη επιρροή της Βενετίας, το Τάγμα των Φραγκισκανών άρχισε να την εγκατάσταση στην περιοχή τον 13ο αιώνα. Από τον 15ο αιώνα έως τον 19ο αιώνα, υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Χριστιανισμός αντικαταστάθηκε από το Ισλάμ ως η θρησκεία της πλειοψηφίας στην Αλβανία κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η αλβανική κυβέρνηση δίνει τα ποσοστά θρησκευτικών συσχετίσεων με 58% μουσουλμάνους, 10% καθολικούς, 7% ορθόδοξους και 15% άθεους ή μη θρησκευόμενους από την πτώση του κομμουνισμού το 1991, ωστόσο η απογραφή του 2011 δεν έλαβε υπόψιν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού λόγω ανεπαρκούς καταμέτρησης του πληθυσμού και την αδυναμία προσέγγισης των περισσότερων πολιτών. Στην απογραφή του 2011, η δηλωμένη θρησκευτική σχέση του πληθυσμού ήταν: 56,7% Μουσουλμάνοι, 13,79% αδήλωτοι, 10,03% Καθολικοί, 6,75% Ορθόδοξοι, 2,5% άθεοι, 2,09% Μπεκτασήδες, 0,07% άλλοι Χριστιανοί και 0,02% άλλοι.

Μια μελέτη του 2015 υπολόγισε περίπου 13.000 προσηλυτίσεις στον χριστιανισμό από άτομα με μουσουλμανικό υπόβαθρο.
Ελένη του Παλατινάτου

Η Ελένη του Παλατινάτου (9 Φεβρουαρίου 1493, Χαϊδελβέργη - 4 Αυγούστου 1524, Σβερίν) του Οίκου του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του κόμη του Παλατινάτου-Ζίμερν και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου.
Γιαν Βέλλενς ντε Κοκ

μικρογραφία| "Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου" στο Μουσείο Thyssen-Bornemisza
Ο Γιαν Βέλλενς ντε Κοκ (φλαμανδική γλώσσα Jan Wellens de Cock,περ. 1480 - 1527) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής της Αναγέννησης στον Βορρά .

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και την σταδιοδρομία του. Γεννήθηκε πιθανώς στο Λάιντεν της Ολλανδίας αλλά εγκαταστάθηκε στην Αμβέρσα . Το 1506 ο Γιαν καταγράφεται στα αρχεία της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα ως μαθητευόμενος που ονομάζεται «Loduwyck». Δεν είναι σαφές σε ποια χρονιά έγινε Δάσκαλπς. Ο ντε Κοκ θα μπορούσε να είναι ο ίδιος με κάποιον αναφερόμενο ως «Γιαν φαν Λάιντεν» (Jan Van Leyen) που έγινε Δάσκαλος το 1503-1504. Στις 6 Αυγούστου 1502 ο ντε Κοκ νυμφεύτηκε την Κλάρα, κόρη του Πέτερ φαν Μπεερίνγκεν (Peter van Beeringen). Ο ντε Κοκ ήταν πιθανώς ταυτοσημος με τον «Jan de Cock» που εργάστηκε ως υπάλληλος του συνδικάτου «Onze-Lieve-Vrouw Lof» για το οποίο εκτέλεσε πολλές παραγγελίες τα επόμενα χρόνια. Το 1507 ο ντε Κοκ πληρώθηκε για τη ζωγραφική Αγγέλων και την αποκατάσταση του Αγίου Πνεύματος στον πίνακα για την Αγία Τράπεζα της συντεχνίας στον καθεδρικό ναό της Αμβέρσας. Αυτά τα έργα πιθανότατα χάθηκαν στο " beeldenstorm " του 1566. Το 1511 η συντεχνία πλήρωσε τον ντε Κοκ για το κόψιμο ενός ξύλου ως τελάρου για κάποιον πίνακα για χρήση στη λιτανεία που θα πραγματοποιούσε η συντεχνία. Αυτή είναι η μόνη ένδειξη ότι ο ντε Κοκ, στον οποίο έχουν αποδοθεί πολλοί πίνακες, ήταν πράγματι στην κοπή τέτοιων ξύλινων τελάρων.

Το 1520 ήταν πρύτανης της συντεχνίας του Αγίου Λουκά, μαζί με τον Γιόος φαν Κλέφε. Η καλλιτεχνική δραστηριότητα του Γιαν αποτέλεσε αντικείμενο σημαντικών αντιπαραθέσεων και δεν υπάρχει ούτε ένα έργο που να του αποδίδεται με βεβαιότητα. Οι αποδόσεις που έκανε ο Friedländer αργότερα απορρίφθηκαν από τους N. Beets και GJ Hoogewerff. Έχουν προταθεί νέες αποδόσεις από πολλούς άλλους συγγραφείς.

Ήταν πατέρας δύο γιων, οι οποίοι στη συνέχεια έγιναν εξαιρετικοί καλλιτέχνες. Ο Ματτάις Κοκ (1505–1548) ήταν διάσημος ζωγράφος τοπίων και ο αδερφός του Χιερόνυμους Κοκ (1518–1570) εκπαιδεύτηκε αρχικά ως ζωγράφος και τοπιογράφος πριν γίνει εκδότης και χαράκτης. Καθώς το τοπίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στο έργο και των δύο γιων του, έχει συχνά υποστηριχθεί ότι το έργο του de Cock επικεντρώθηκε και σε αυτό το είδος . Τα έργα που αποδίδονται στον Γιαν εν γένειανήκουν στη λεγόμενη σχολή του Μανιερισμού της Αμβέρσας ενώ δείχνουν και την επιρροή του Ιερώνυμου Μπος .
Φόγιος

Το Φόγιος (καταλανικά: Foios) είναι δήμος στην κομάρκα της Όρτα Νορντ στην Βαλενθιανή Κοινότητα στην ανατολική Ισπανία. Έχει πληθυσμό 7.342 κατοίκων το 2019 σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ισπανίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 8 μέτρων και σε μικρή απόσταση από την ακτή.
Αλέξιος Μαγιέ

Ο Αλέξιος Μαγιέ (στα γαλλικά: Alexis Maillet) (1794 -1833) ήταν Γάλλος φιλέλληνας, που πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Σιραρπί Ντερ Νερσεσιάν

Η Σιραρπί Ντερ Νερσεσιάν (5 Σεπτεμβρίου 1896 - 5 Ιουλίου 1989) ήταν Αρμένισα ιστορικός τέχνης, η οποία ειδικευόταν στις Αρμενικές και Βυζαντινές σπουδές. Η Νερσεσιάν ήταν διάσημη ακαδημαϊκός και πρωτοπόρος στην ιστορία της αρμενικής τέχνης. Δίδαξε σε διάφορα ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένου του Κολεγίου Ουέλσλεϊ στη Μασαχουσέτη και ως Καθηγήτρια Τέχνης και Αρχαιολογίας Ανρί Φοσιγιόν στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Ήταν ανώτερη συνάδελφος στο Νταμπάρτον Όουκς, αναπληρωτής διευθύντρια του από το 1954-55 και το 1961-62 και μέλος του διοικητικού συμβουλίου των υποτρόφων. Η Νερσεσιάν ήταν επίσης μέλος πολλών διεθνών ιδρυμάτων, όπως η Βρετανική Ακαδημία (1975), η "Académie des Inscriptions et Belles-Lettres" (1978) και η Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Αρμενίας (1966).
Χάινριχ Λίνστεντ

μικρογραφία| Κατάλογος συμμετοχής στο Φεστιβάλ του Βάρτμπουργκ, στη μέση οι βουλευτές της Λειψίας Linstedt και Seyffert, οι μόνοι με το ειδικό σήμα «Zirkel»
Ο Χάινριχ Λίνστεντ (Heinrich Linstedt - Ερρίκος Λίνστεντ) (περίπου 1795, Δρέσδη - 1821, Ελλάδα ) ήταν Γερμανός φιλέλληνας .