Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Σάντα Κρους ντε λα Σιέρρα

Η Σάντα Κρους ντε λα Σιέρρα (ισπανικά: "Santa Cruz de la Sierra") ή απλά Σάντα Κρους ("Santa Cruz") είναι πρωτεύουσα του διαμερίσματος Σάντα Κρους, στη Βολιβία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012 έχει 1.453.549, συγκεντρώνοντας το 70% του πληθυσμού του διαμερίσματος, και είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας και μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις του κόσμου. Η μητροπολιτική περιοχή της έχει 2.102.998 και είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη στη χώρα μετά από αυτή της Λα Παζ-Ελ Άλτο.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1561 από τον Ισπανό εξερευνητή Νιούφλο ντε Τσάβες περίπου 200 χιλιόμετρα ανατολικά της σημερινής της τοποθεσίας και μετακινήθηκε αρκετές φορές μέχρι τελικά να μεταφερθεί στη σημερινή της θέση στον ποταμό Πιράι στο τέλος του 16ου αιώνα. Για αρκετό χρονικό διάστημα, η Σάντα Κρους ήταν μια πόλη γύρω από ένα απομακρυσμένο φυλάκιο, και ακόμη μετά την ανεξαρτησία της Βολιβίας το 1825 η πόλη παρέμεινε παραμελημένη. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με πολύ μεγάλο ρυθμό μόλις μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετά από αγροτικές μεταρρυθμίσεις.

Το διαμέρισμα της Σάντα Κρους συνεισφέρει περισσότερο από το 80% της εθνικής αγροτικής παραγωγής και πάνω από 35% του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια. Το αεροδρόμιο της πόλης, το διεθνές αεροδρόμιο Βίρου Βίρου είναι το μεγαλύτερο της χώρας.
Κυβερνείο της Δαμασκού

Το Κυβερνείο της Δαμασκού (αραβικά: محافظة دمشق, Muḥāfaẓat Dimashq, "Μουχαφαζάτ Ντιμάσκ") είναι ένα από τα 14 κυβερνεία της Συρίας και αποτελείται μόνο από την πόλη της Δαμασκού και το προάστιο του Γιαρμούκ, στο οποίο υπάρχει προσφυγικός καταυλισμός Παλαιστινίων.

Το Κυβερνείο περιβάλλεται από όλες τις πλευρές από το αντίστοιχο Κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ.
Αστρική εξέλιξη

thumb|285px|Ο κύκλος της ζωής ενός αστέρα όμοιου με τον Ήλιο.
Καλλιτεχνική αναπαράσταση του κύκλου ζωής ενός αστέρα όμοιου με τον Ήλιο: ο αστέρας αρχίζει τη ζωή του στην Κύρια ακολουθία κάτω αριστερά, κατόπιν διογκώνεται κατά τις φάσεις του [[Υπογίγαντας|υπογίγαντα]] και του [[Ερυθρός γίγαντας|ερυθρού γίγαντα]], μέχρι που ο εξωτερικός του θύλακας αποχωρίζεται για να σχηματίσει ένα [[πλανητικό νεφέλωμα]] άνω δεξιά.

Αστρική εξέλιξη ονομάζεται η διαδικασία μεταβολής ενός αστέρα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η διάρκεια ζωής (που κυμαίνεται από μερικά εκατομμύρια μέχρι τρισεκατομμύρια έτη) και η εξέλιξη ενός αστέρα εξαρτώνται πολύ από τη μάζα του. Οι αστέρες δημιουργούνται από τη βαρυτική κατάρρευση σχετικώς πυκνών νεφελωμάτων αερίου και σκόνης, συνήθως μοριακών νεφών. Μέσα σε μερικά εκατομμύρια έτη, αυτοί οι πρωτοαστέρες καταλήγουν σε μία κατάσταση ισορροπίας, οπότε λέγεται ότι βρίσκονται στην Κύρια ακολουθία.

Η πυρηνική σύντηξη δίνει την ενέργεια που εκπέμπει ένας αστέρας για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Αρχικώς η ενέργεια αυτή παράγεται από τη σύντηξη πυρήνων υδρογόνου στην κεντρική περιοχή του αστέρα. Αργότερα, με την εξάντληση του υδρογόνου εκεί, επικρατεί το στοιχείο ήλιο, και αστέρες όπως ο Ήλιος αρχίζουν να συντήκουν υδρογόνο σε ένα σφαιρικό κέλυφος γύρω από τον πυρήνα τους. Αυτή η μεταβολή προκαλεί τη βαθμιαία διόγκωση του αστέρα, ο οποίος περνά από τα εξελικτικά στάδια του υπογίγαντα και του ερυθρού γίγαντα. Αστέρες με τουλάχιστον τη μισή μάζα του Ήλιου αρχίζουν επίσης να παράγουν ενέργεια από σύντηξη ηλίου στους πυρήνες τους, ενώ μεγαλύτερης μάζας αστέρες αρχίζουν να συντήκουν και βαρύτερα στοιχεία σε μία σειρά από ομόκεντρα κελύφη γύρω από το κέντρο τους. Μόλις ένας αστέρας όπως ο Ήλιος εξαντλήσει τα πυρηνικά του καύσιμα, ο πυρήνας του καταρρέει, δημιουργώντας έναν πυκνό λευκό νάνο, ενώ τα εξωτερικά του στρώματα αποχωρίζονται και σχηματίζουν ένα πλανητικό νεφέλωμα. Αστέρες με 10 ως 11 φορές την ηλιακή μάζα εκρήγνυνται συνήθως ως υπερκαινοφανείς αστέρες, καθώς ο αδρανής πυρήνας τους καταρρέει σε έναν εξαιρετικά πυκνό αστέρα νετρονίων ή σε μία μαύρη τρύπα. Παρά το ότι το Σύμπαν δεν είναι αρκετά μεγάλο σε ηλικία ώστε οι μικρότεροι σε μάζα αστέρες να πλησιάζουν στο τέλος της ζωής τους, σύμφωνα με τα θεωρητικά πρότυπα θα αποκτήσουν μεγαλύτερη λαμπρότητα, αλλά και επιφανειακή θερμοκρασία προτού εξαντλήσουν το υδρογόνο τους και καταστούν λευκοί νάνοι μικρής μάζας.

Η μελέτη της αστρικής εξελίξεως δεν μπορεί να γίνει παρατηρώντας τη ζωή ενός και μόνο αστέρα, αφού οι περισσότερες μεταβολές που υφίσταται συμβαίνουν με υπερβολικά αργό ρυθμό για να ανιχνευθούν κατά την πάροδο μερικών αιώνων. Αντί για αυτό, οι αστροφυσικοί κατανοούν την αστρική εξέλιξη παρατηρώντας πολλούς αστέρες που τυχαίνει να βρίσκονται σε διάφορα σημεία του βίου τους, και προσομοιώνοντας την αστρική δομή με τη χρήση υπολογιστικών μοντέλων.
Totally Driven

Totally Driven είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, η οποία κυκλοφόρησε στις 12 Νοεμβρίου 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Cherry Red".

Η συλλογή περιλαμβάνει 27 επανεκτελέσεις τραγουδιών των Uriah Heep, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 2000 και το 2001, με σκοπό να προετοιμαστεί το συγκρότημα για τις περιοδείες οι οποίες οδήγησαν στους δίσκους ""Acoustically Driven" και "Electrically Driven"".
Διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ

Διάγραμμα Hertzsprung-Russell με 22.000 πραγματικούς αστέρες από τον [[Κατάλογος HIPPARCOS|Κατάλογο HIPPARCOS]] και 1000 από τον [[Κατάλογος Gliese|Κατάλογο Gliese]]. Οι αστέρες τείνουν να συσσωεύονται σε ορισμένες περιοχές του διαγράμματος. Η κυριότερη είναι η διαγώνιος από άνω αριστερά (θερμοί και λαμπροί αστέρες) μέχρι κάτω δεξιά (ψυχροί και αμυδροί), που ονομάζεται [[Κύρια ακολουθία]]. Κάτω αριστερά βρίσκονται οι [[Λευκός νάνος|λευκοί νάνοι]], ενώ πάνω από αυτή είναι οι [[Υπογίγαντας|υπογίγαντες]], οι [[Γίγαντας αστέρας|γίγαντες]] και οι [[Υπεργίγαντας|υπεργίγαντες]]. Ο [[Ήλιος]] κείται στην Κύρια Ακολουθία, σε λαμπρότητα 1 ([[απόλυτο μέγεθος]] 4,8) και [[Δείκτης χρώματος|δείκτη χρώματος]] B-V 0,66 (ενεργός θερμοκρασία 5780 K, [[Φασματικοί τύποι αστέρων|φασματ. τύπος]] G2V).

Διαγράμματα H-R των αστέρων δύο [[Ανοικτό σμήνος|ανοικτών σμηνών]], του [[Μεσιέ 67|M67]] και του [[NGC 188]], που δείχνει το όριο της [[Κύρια ακολουθία|Κύριας Ακολουθίας]] σε διαφορετικές ηλικίες.

Το Διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ ("Hertzsprung–Russell diagram"), που συντομογραφείται συχνά ως Διάγραμμα H-R, είναι ένα διάγραμμα αστέρων που δείχνει τη σχέση ανάμεσα στο απόλυτο μέγεθος ή λαμπρότητα των αστέρων (δηλαδή την ισχύ) και τον φασματικό τους τύπο ή την ενεργό θερμοκρασία τους. Απλούστερα, θέτει τον κάθε αστέρα σε ένα διάγραμμα που απεικονίζει τη λαμπρότητά του ως συνάρτηση της επιφανειακής θερμοκρασίας του ή του χρώματός του. Δεν χαρτογραφεί τις θέσεις των άστρων στον ουρανό ή στον Γαλαξία.

Το Διάγραμμα αυτό επινοήθηκε περί το 1910 από τον Δανό αστρονόμο Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ και τον Αμερικανό Χένρυ Νόρις Ράσελ, και επικράτησε να αναφέρεται με τα ονόματά τους. Αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο βήμα προς την κατανόηση της αστρικής εξελίξεως, δηλαδή του τρόπου με τον οποίο ο κάθε αστέρας μεταβάλλεται με την πάροδο των αιώνων.
Σώμα Ελλήνων Προσκόπων

Το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων (ΣΕΠ) είναι η εθνική οργάνωση του Προσκοπισμού στην Ελλάδα. Ο Προσκοπισμός στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1910 και ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Προσκοπικής Κίνησης (WOSM) το 1922. Η κίνηση αριθμεί 19.428 μέλη (στοιχεία 2018). Αποτελεί Ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου υπό την εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Αθανάσιος Λευκαδίτης

O Αθανάσιος Λευκαδίτης (1872–1944) γεννήθηκε στην Αθήνα με καταγωγή από το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Γονείς του ήταν ο Κοσμάς Λευκαδίτης (1810-1902) και η Χαρίκλεια Λούδη (1840-1918). Εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1893 και στην Ειδική Γυμναστική Σχολή το 1897. Το 1899 λαμβάνει το δίπλωμα Καθηγητή Γυμναστικής. Η αγάπη του για τον αθλητισμό τον οδηγεί να γίνει άριστος αθλητής της γυμναστικής και άρχων αγώνων. Υπήρξε, επίσης, διευθυντής του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου και καθηγητής της γυμναστικής στο Μαράσλειο Διδασκαλείο και το Ελληνικό Εκπαιδευτήριο του Δημήτρη Μακρή.

Το 1908 με την ευκαιρία των 4ων Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο της Αγγλίας, ως μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας, συνάντησε σ' ένα κατάστημα ένα μικρό παιδί που φορούσε την Προσκοπική του στολή. Τον ρώτησε τι είναι "Πρόσκοπος". Εκείνο πρόθυμα του εξήγησε ότι "Πρόσκοπος είναι ένα παιδί που είναι πάντα έτοιμο να βοηθάει τους άλλους και να κάνει μια καλή πράξη κάθε μέρα". Η ωραία αυτή απάντηση του Άγγλου Προσκόπου έδωσε την αφορμή στον Αθανάσιο Λευκαδίτη να μελετήσει τον Προσκοπισμό και να τον μεταφέρει και στην Ελλάδα. Τον Νοέμβριο του 1910 ίδρυσε με μαθητές του Ελληνικού Εκπαιδευτηρίου του Δημητρίου Μακρή, όπου δίδασκε ως καθηγητής, την πρώτη ομάδα Ελλήνων Προσκόπων και το 1911 συνέστησε την πρώτη επιτροπή του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων (ΣΕΠ), της οποίας το πρώτο Καταστατικό δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το 1912.

Λάτρης της φύσης και της ζωής της υπαίθρου, κληροδότησε με τη διαθήκη του στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο (σήμερα Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης) το επί των οδών Σόλωνος και Μηλιώνη διαμπερές ακίνητό του στο Κολωνάκι. Παράλληλα, ανέπτυξε και έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητα. Το 1922 μυήθηκε στον Ελευθεροτεκτονισμό και διετέλεσε μέλος της Στοάς "Σκενδέρμπεης" υπ´ αρ. 31 των Αθηνών. Ο Δήμος Αθηναίων τον ανακήρυξε Εθνικό Ευεργέτη.
Πέθανε άγαμος, στις 18 Ιουνίου 1944, στην Αθήνα.
Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το χωριό Άγιοι Τριμιθιάς της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει 2 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Σπυρίδων Παυλίδης

Ο Σπυρίδων Παυλίδης (Κωνσταντινούπολη, 23 Απριλίου 1818 - Αθήνα, 16 Δεκεμβρίου 1890) ήταν Έλληνας τυπογράφος και ο πρώτος σοκολατοβιομήχανος της Ελλάδας.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Σε πολύ μικρή ηλικία, ήρθε κι εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα όπου γύρω στο 1835 άνοιξε ένα τυπογραφείο. Το 1841 νοίκιασε ένα χώρο στη συμβολή των οδών Αιόλου και Βύσσης στο κέντρο 
της Αθήνας και σ' αυτόν άνοιξε ένα μικρό ζαχαροπλαστείο το οποίο ονομάστηκε Γλυκισματοποιείον Παυλίδου και παρήγαγε τα γλυκίσματα της εποχής δηλαδή μπακλαβά, λουκούμια και κουφέτα. Εκείνη την εποχή η σοκολάτα ήταν ακόμα άγνωστη στους Έλληνες.
Γύρω στα τέλη Μαΐου του 1843, ο Παυλίδης βλέποντας πως δεν ήταν πλέον πρόθυμος να μοιράζει το χρόνο του μεταξύ μελάνης και
γλυκισμάτων, έκλεισε το τυπογραφείο του και ξεκίνησε τα ταξίδια του στην υπόλοιπη Ευρώπη με σκοπό να πάρει εμπειρίες και να
πλουτίσει τις γνώσεις του. Στα ταξίδια του αυτά επισκέφθηκε πολλές πόλεις της Ευρώπης μεταξύ των οποίων ήταν το Παρίσι, 
η Βιέννη, η Γενεύη, το Άμστερνταμ, οι Βρυξέλλες, η Μαδρίτη, η Νάπολη και η Ρώμη. Στις επισκέψεις 
του αυτές στις διάφορες Ευρωπαϊκές πόλεις ήρθε σ' επαφή με τον Κόσμο της σοκολάτας και μόλις επέστρεψε στην Ελλάδα,έκανε πράξη εκείνα τα οποία είχε μάθει. Έτσι το 1852 παρασκεύασε στο εργαστήριο του Γλυκισματοποιείου του την 1η Ελληνική σοκολάτα ως ρόφημα. Γύρω στα Χριστούγεννα του 1860 ταξίδεψε για 2η φορά στο Παρίσι απ' όπου έφερε ένα χειροκίνητο μηχάνημα παρασκευής σοκολάτας και λίγες μέρες μετά την Πρωτοχρονιά του 1861 παρασκεύασε την 1η σοκολάτα Υγείας Παυλίδου. Το 1873 ο Παυλίδης διαπίστωσε πως οι δραστηριότητες της σοκολατοβιομηχανίας του ολοένα αυξάνονταν και ο σχετικά μικρός χώρος του Γλυκισματοποιείου του δεν μπορούσε να τις χωρέσει. Έτσι το Φθινόπωρο του έτους αυτού αγόρασε ένα οικόπεδο στην οδό Πειραιώς 135 στα Κάτω Πετράλωνα όπου ξεκίνησε η κατασκευή ενός νέου κτιρίου και μόλις αυτή ολοκληρώθηκε, την 1 Μαΐου του 1876, η σοκολατοβιομηχανία μεταφέρθηκε και στεγάστηκε σ' αυτό. Ο Σπυρίδων Παυλίδης βγήκε στη σύνταξη την 1 Σεπτεμβρίου του 1878 και τα ηνία των 2 επιχειρήσεών του ανέλαβε ο γιος του Δημήτρης. Στις 16 Δεκεμβρίου του 1890 ο Σπυρίδων Παυλίδης πέθανε σε ηλικία 72 ετών.

Παυλίδης Σπυρίδων
Παρμενίων Τζίφρας

Ο Παρμενίων Τζίφρας (1925 - 5 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός που διατέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου. Ευρύτερα γνωστός έγινε από τη συμμετοχή του στο ειδικό δικαστήριο για το Σκάνδαλο Κοσκωτά, όπου διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην αθώωση του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο πολιτικός του ΠΑΣΟΚ και πολλές φορές υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, Ευάγγελος Γιαννόπουλος, τον είχε χαρακτηρίσει «δάσκαλο των δικαστών».
Dornier Do 26

Το Dornier Do 26 ήταν τετρακινητήρια αεράκατος ολομεταλλικής κατασκευής που παρήχθη σε μικρούς αριθμούς από την γερμανική εταιρεία Dornier Flugzeugwerke λίγο πριν από το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε τετραμελές πλήρωμα και μπορούσε να μεταφέρει ως και τέσσερις επιβάτες ή 500 kg σε υπερατλαντικές πτήσεις.
My Love Is Cool

Το "My Love Is Cool" είναι το ντεμπούτο άλμπουμ των Wolf Alice. Κυκλοφόρησε στις 22 Ιουνίου 2015 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 23 Ιουνίου του 2015 στις ΗΠΑ από την Dirty Hit Records και την RCA. Στο άλμπουμ εμφανίζονται τα singles "Bros" και "Fluffy" σε επαναηχογραφημένες εκδόσεις, το "Moaning Lisa Smile", που κυκλοφόρησε μόνο στις ΗΠΑ και τα "Giant Peach" και "You're a Germ". Το single "Moaning Lisa Smile" μπήκε στο top 10 του "Billboard" Alternative Songs φτάνοντας στη θέση #9. Το άλμπουμ ήταν υποψήφιο για το Mercury Music Prize του 2015.
Φρέντερικ Σόντυ

Ο Φρέντερικ Σόντυ ("Frederick Soddy", 2 Σεπτεμβρίου 1877 – 22 Σεπτεμβρίου 1956) ήταν Άγγλος ραδιοχημικός που προσδιόρισε, μαζί με τον Έρνεστ Ράδερφορντ, ότι η ραδιενέργεια οφείλεται στη µεταστοιχείωση χημικών στοιχείων. Απέδειξε επίσης την ύπαρξη των ισοτόπων ορισμένων ραδιενεργών στοιχείων.
Σώμα Κυπρίων Οδηγών

To Σώμα Κυπρίων Οδηγών (ΣΚΟ) είναι η εθνική οργάνωση Οδηγισμού στην Κύπρο. Ο Οδηγισμός στην Κύπρο ξεκίνησε το 1912, ενώ η οργάνωση έγινε μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων‎ (WAGGGS) το 1962. Η μικτή εκπαιδευτική οργάνωση έχει 2.763 μέλη (από το 2006).
Ξεβράκωτοι, Πλούσιοι και Ζάπλουτοι

Η ταινία με τον τίτλο Ξεβράκωτοι, Πλούσιοι και Ζάπλουτοι είναι ιταλική ταινία, παραγωγής 1982, διάρκειας 116', η οποία αποτελείται από τρία επεισόδια. Στο πρώτο, ο "Cesare Domenichini", ένας φτωχός οικογενειάρχης, για να κάνει η οικογένειά του καλοκαιρινές διακοπές χτίζει μια παράνομη παράγκα δίπλα στη θάλασσα, όμως μέσα σε μια παραλία… γυμνιστών Στο δεύτερο, ο επιχειρηματίας "Mario Zamboni", καθώς είναι σε διακοπές στο Λιβόρνο μαζί με τη γυναίκα του και την κόρη του, πέφτει θύμα της γοητείας τής "Frau Krupper", μιας πλούσιας Γερμανίδας καλλονής, η οποία έχει πάθος με τη χαρτοπαιξία. Στο τρίτο, ο "Alberto Del Pra", ιδιοκτήτης ενός ναυπηγείου που βρίσκεται στο χείλος της χρεωκοπίας, πρόκειται να συνάψει συμφωνία για την κατασκευή ενός τεράστιου γιοτ για λογαριασμό ενός ζάπλουτου Άραβα εμίρη, υπό τον όρο η πανέμορφη γυναίκα του, η Francesca, να περάσει μια νύχτα με τον Άραβα…
Ντούτσιο ντι Μπουονινσένια

Ο Ντούτσιο ντι Μπουονινσένια ή και απλά Ντούτσιο (ιταλικά: Duccio di Buoninsegna, περ. 1255-1260 - 1318-1319) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Σχολής της Σιένα, όπου και γεννήθηκε. Θεωρείται ο ιδρυτής της Σχολής ζωγραφικής της Σιένα και, μαζί με άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες, από τους "πατέρες" της Δυτικής Τέχνης. Κατά τη διάρκεια του βίου του προσλήφθηκε για να δημιουργήσει πολλά σημαντικά έργα σε κυβερνητικά και θρησκευτικά κτίρια σε όλη την Ιταλία. Ο Ντούτσιο θεωρείται ο θεμελιωτής του στυλ ζωγραφικής του "trecento" (=ενν. της εκατονταετίας του 1300) και της Σχολής της Σιένα, ενώ συνέβαλε σημαντικά στη διαμόρφωση του γοτθικού στυλ της Σχολής.
Τάκης Ζαχαράτος

Ο Τάκης Ζαχαράτος (Πάτρα, 6 Ιουνίου 1970) είναι Έλληνας μίμος, τραγουδιστής και ηθοποιός, γνωστός για τις μιμήσεις του προσωπικοτήτων της ελληνικής και της παγκόσμιας καλλιτεχνικής σκηνής και πολιτικής.
Αδαλβέρτος της Βρέμης

Ο Αδαλβέρτος της Βρέμης (γερμανικά: "Adalbert von Bremen") ήταν αρχιεπίσκοπος του Αμβούργου και επίσκοπος της Βρέμης από το 1043 μέχρι το θάνατό του το 1072. Αποκαλούμενος και ως "Εφημέριος του Βορρά", ήταν μια σημαντική πολιτική φυσιογνωμία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ υπήρξε παπικός έξαρχος και αντιβασιλέας για τον Αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄.
Depression Cherry

Το "Depression Cherry" είναι το πέμπτο άλμπουμ των Beach House. Παραγωγός ήταν ο Chris Coady σε συνεργασία με τη μπάντα. Κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου του 2015 από την Sub Pop. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Studio in the Country στη Bogalusa της Λουιζιάνα. Το "Sparks" κυκλοφόρησε ως το πρώτο single την 1η Ιουλίου του 2015. Το άλμπουμ ανακοινώθηκε στις 26 Μαΐου του 2015, μαζί με τους σταθμούς της παγκόσμιας περιοδείας της μπάντας. Λιγότερο από δύο μήνες αργότερα κυκλοφόρησε το έκτο άλμπουμ της μπάντας "Thank Your Lucky Stars".
NGC 6104

Ο NGC 6104 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Βόρειο Στέφανο (Corona Borealis). Είναι τύπου S(R)Pec και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 16 Μαΐου 1787. Απέχει περίπου 371 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη.<ref name="NASA/IPAC"></ref>
Thank Your Lucky Stars

Το "Thank Your Lucky Stars" είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ των Beach House. Παραγωγός ήταν ο Chris Coady σε συνεργασία με τη μπάντα. Κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου του 2015 από την Sub Pop. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε λιγότερο από δύο μήνες αργότερα από το πέμπτο άλμπουμ της μπάντας, "Depression Cherry". Ανακοινώθηκε 9 μέρες πριν την κυκλοφορία του, στις 7 Οκτωβρίου του 2015 από την μπάντα στο Twitter. Σύμφωνα με τη μπάντα το άλμπουμ "ούτε συνοδεύει το Depression Cherry, ούτε είναι έκπληξη, ούτε είναι b-sides που δεν συμπεριλήφθηκαν στο Depression Cherry".
NGC 6152

Το NGC 6152 είναι ανοικτό σμήνος τύπου (Trumpler) II2m στον αστερισμό Γνώμονα. Έχει φαινόμενο μέγεθος +8,1 mag και απέχει περίπου 3.500 έτη φωτός από την Γη. Η ηλικία του υπολογίζεται στα 450 εκατομμύρια έτη. Το σμήνος ανακαλύφθηκε στις 8 Ιουλίου 1834 από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel).
Λορέντσο Πιρέττο

Ο σεβασμιότατος Λορέντσο Πιρέττο (ιταλικά: "Lorenzo Piretto", ο οποίος γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1942) είναι αρχιεπίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στη Σμύρνη της Τουρκίας, για την οποία υποδείχθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2015, αντικαθιστώντας τον Ρουτζέρο Φραντσεσκίνι ("Ruggero Franceschini").
NGC 6212

thumb|right|255px|Ο NGC 6212
Ο NGC 6212 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ηρακλή. Είναι τύπου Sb και τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 26 Ιουλίου 1870. Υπολογίζεται ότι απέχει περίπου 400 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη.<ref name="NASA/IPAC"></ref>
NGC 6239

Ο NGC 6239 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ηρακλή. Είναι τύπου SB(s)B και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 12 Απριλίου 1788. Με βάση ανεξάρτητες από την μετατόπιση προς το ερυθρό μετρήσεις, απέχει 75 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη.<ref name="NASA/IPAC"></ref>

Ο γαλαξίας έχει ασύμμετρη εμφάνιση, με δύο νημάτια να εκτείνονται βορειοδυτικά του και μια δομή σαν θηλιά στα νοτιοανατολικά. Σύμφωνα με τη μελέτη ΗΙ, ο NGC 6239 αλληλεπιδρά με ένα μικρότερο γαλαξία στα ανατολικά, τον SDSS J165045.93+424320.4, ενώ άλλα δεδομένα δείχνουν ότι είναι απομονωμένος γαλαξίας.
NGC 6207

thumb|right|250px|Ο NGC 6207
Ο NGC 6207 είναι σπειροειδής γαλαξίας τύπου SA(s)C ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Παρατηρείται σχετικά κοντά στο σφαιρωτό σμήνος Μεσιέ 13<ref name="NASA/IPAC"></ref> και απέχει περίπου 60 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Η διάμετρός του υπολογίζεται σε 60.000 έτη φωτός.

Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 16 Μαΐου 1787. Το 2004 παρατηρήθηκε στον γαλαξία ένας υπερκαινοφανής, ο SN 2004A.
NGC 6256

thumb|right|250px|Το NGC 6256
Το NGC 6256 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Σκορπιό. Ταξινομείται ως GCL και ανακαλύφθηκε από τον Σκωτσέζο αστρονόμο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 24 Ιουνίου 1834. Απέχει περίπου 33.600 έτη φωτός από την Γη.<ref name="NASA/IPAC"></ref>
NGC 6284

thumb|right|255px|Το NGC 6284
Το NGC 6284 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Οφιούχο. Ταξινομείται ως IX και το ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 22 Μαΐου 1784. Υπολογίζεται πως απέχει 49.900 έτη φωτός από την Γη.<ref name=NASA/IPAC></ref>
Βερμπάσκο

Το Βερμπάσκο "(Verbascum)" γνωστό με τη δημώδη ονομασία φλόμος ή φλώμος (επίσης γνωστό και ως βελούδινο φυτό "(velvet plant)"), είναι ένα γένος από περίπου 360 είδη από ανθοφόρα φυτά της οικογένειας των χοιραδιίδων "(figwort) ή" Σκροφουλαριίδων "(Scrophulariaceae)". Είναι εγγενές στην Ευρώπη και την Ασία, με την υψηλότερη ποικιλομορφία των ειδών στην περιοχή της Μεσογείου.

Ο φλόμος ή το "φλομόφυλλο", αναφέρεται συχνά στα φύλλα του Φλόμου του θάψου "(Verbascum thapsus)", τον μεγάλο ή κοινό φλόμο, ο οποίος χρησιμοποιείται συχνά στη βοτανική φαρμακευτική.
Μπακόπα του Μονιέ

Το Μπακόπα του Μονιέ "(Bacopa monnieri)", κοινώς (το μπράχμι ή μπράμι "(brahmi)", το βότανο της χάριτος "(herb of grace)", ο υδροΰσσωπος "(waterhyssop" ή "water hyssop)," είναι πολυετές "(perennial)" υφέρπον βότανο, εγγενές στους υγρότοπους της νότιας Ινδίας, Αυστραλίας, Ευρώπης, Αφρικής, Ασίας, Βόρειας και Νότιας Αμερικής. Το Μπακόπα είναι θεραπευτικό βότανο που χρησιμοποιείται στην Αγιουρβέντα, όπου είναι επίσης γνωστό και ως Μπράχμι "("Brahmi")", από τον Βράχμα "(Brahmā)", τον δημιουργό Θεό στο Ινδουιστικό πάνθεον.
Εουτζένιο Μοντάλε

Ο Εουτζένιο Μοντάλε ("Eugenio Montale", 12 Οκτωβρίου 1896 – 12 Σεπτεμβρίου 1981) ήταν Ιταλός ποιητής, μεταφραστής και πεζογράφος, που το 1975 βραβεύθηκε με το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας. Θεωρείται από πολλούς ως ο μεγαλύτερος Ιταλός λυρικός ποιητής από την εποχή του Τζάκομο Λεοπάρντι.
Radio Free Europe/Radio Liberty

To Radio Free Europe/Radio Liberty (RFE/RL) είναι ένας κρατικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός των ΗΠΑ που παρέχει ειδήσεις, πληροφορίες και αναλύσεις σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Κεντρικής Ασίας και της Μέση Ανατολή «όπου η ελεύθερη ροή των πληροφοριών, είτε απαγορεύεται από κυβερνητικές αρχές ή δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένη». Το RFE/RL είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός που δέχεται κρατική χρηματοδότηση και εποπτεύεται από το Ραδιοφωνικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, μια υπηρεσία που εποπτεύει όλες τις διεθνείς ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Ιδρύθηκε ως αντικομμουνιστική πηγή ειδήσεων το 1949 από την Εθνική Επιτροπή για μια Ελεύθερη Ευρώπη, ως μέρος μιας μεγάλης κλίμακας ψυχολογικής επιχείρησης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Το RL ιδρύθηκε δύο χρόνια αργότερα και οι δύο οργανισμοί συγχωνεύτηκαν το 1976. Το RFE/RL λάμβανε χρηματοδότηση από την CIA μέχρι το 1972. Κατά τα πρώτα χρόνια της ύπαρξης του RFE, η CIA και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέδωσαν οδηγίες ευρείας πολιτικής, και εξελίχθηκε ένα σύστημα όπου η πολιτική εκπομπής προσδιοριζόταν μέσω διαπραγματεύσεων μεταξύ αυτών και του προσωπικού του RFE.

Το RFE/RL είχε την έδρα του στον Αγγλικό Κήπο στο Μόναχο από το 1949 έως το 1995, οπότε και η έδρα του μεταφέρθηκε στην Πράγα. Οι ευρωπαϊκές λειτουργίες μειώθηκαν σημαντικά από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Εκτός από την έδρα του, η υπηρεσία διατηρεί 20 τοπικά γραφεία σε χώρες σε όλη την περιοχή εκπομπής της, καθώς και μια εταιρική έδρα στην Ουάσιγκτον. Εκπέμπει σε 28 γλώσσες σε 21 χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Αρμενίας, της Ρωσίας, του Ιράν, του Αφγανιστάν, του Πακιστάν και του Ιράκ.
Ακράμ Γιάρι

Ο Ακράμ Γιάρι (περσικά: اکرم یاری‎‎, 1940 - 1 Ιανουαρίου 1979) ήταν πολιτικός από το Αφγανιστάν, επαναστάτης, ιδρυτής του Προοδευτικής Οργάνωσης Νεολαίας(περσικά: سازمانی جوانانی مترقی) και του "Shalleh-ye Javiyd" (περσικά: شعلهی جاوید), ηγετική φυσιογνωμία του αφγανικού κομμουνιστικού κινήματος. Ιδεολόγος και θεωρητικός του μαοϊσμού.
Ενέντα Ταρίφα

Η Ενέντα Ταρίφα (αλβανικά: "Eneda Tarifa", γεν. 30 Μαρτίου 1982) είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια. Θα εκπροσωπήσει την Αλβανία στην Eurovision του 2016 με το τραγούδι "Përrallë", ως νικήτρια του Αλβανικού Εθνικού Τελικού "Festivali i Këngës 54". Έχει προσπαθήσει να εκπροσωπήσει την χώρα της ξανά,το 2003 και το 2007.
Ιερά Μητρόπολις Ιεραπύτνης και Σητείας

Η Ιερά Μητρόπολις Ιεραπύτνης και Σητείας είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Μητρόπολη έχει έδρα της την Ιεράπετρα Λασιθίου και περιλαμβάνει τις άλλοτε επαρχίες Ιεράπετρας και Σητείας της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου, ήτοι πόλεις και οικισμούς των δήμων Ιεράπετρας, Σητείας, καθώς και κάποιων οικισμών του Δήμου Αγίου Νικολάου και του Δήμου Βιάννου.
Κάστρο Μόντε Μάουρο

Το Κάστρο Μόντε Μάουρο είναι βυζαντινή οχύρωση, σήμερα ερειπωμένη, που βρίσκεται στην Ιταλία κοντά στην πόλη της Ραβένα στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια. Βρίσκεται κτισμένο στον ομώνυμο λόφο όπου εποπτεύει την κοιλάδα της Σιντρία.

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς κατασκευάστηκε, πιθανολογείται από τους Βυζαντινούς. Αναφέρεται πρώτη φορά το 953 και το 1025 σε έγγραφο μίσθωσης του με την ονομασία "Μόντισματιόρι", το σημερινό του όνομα το πήρε τον 13ο αιώνα. Πέρασε από αρκετά χέρια όταν το 1470 κατακτήθηκε από την οικογένεια Σφόρτσα, τον 18ο αιώνα το κατέκτησαν οι Ενετοί όπου το πούλησαν στην οικογένεια Βεσπιγκάνη όπου το κράτησαν μέχρι τον 17ο αιώνα. Μετά την εγκατάλειψη του και το 1835 κατέρρευσε ο πύργος του και έπειτα σταδιακά αρκετά τείχη και κτίρια. Σήμερα διασώζονται τμήμα των τειχών του και μία δεξαμενή.
Σοφία Δωροθέα του Αννόβερου

Η Σοφία Δωροθέα του Αννόβερου ("Sophie Dorothea von Hannover", 16 Μαρτίου 1687 - 28 Ιουνίου 1757) ήταν η σύζυγος του Πρώσου Βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄.
Ρουτζέρο Φραντσεσκίνι

Ο σεβασμιότατος Ρουτζέρο Φραντσεσκίνι, Τάγμα Αδελφών Ελάσσονων Καπουτσίνων, (ιταλικά: Ruggero Franceschini, γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1938 στο Πρινιάνο σούλλα Σέκκια (Prignano sulla Secchia)) είναι από τις 7 Νοεμβρίου 2015 επίτιμος αρχιεπίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στη Σμύρνη της Τουρκίας, αντικαθιστώντας τον Τζουζέππε Τζερμάνο Μπερναρντίνι (Giuseppe Germano Bernardini).
Κάστρο της Μεσιάνο

Το Κάστρο της Μεσιάνο είναι, ερειπωμένο σήμερα, κάστρο στην κωμόπολη Μεσιάνο στην Ιταλία στην περιφέρεια της Καλαβρίας.

Κατασκευάστηκε τον 8ο αιώνα από τους Βυζαντινούς, αποτελούσε τότε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ονομαζόταν "φρούριο του Αγίου Ιωάννη". Τον 10ο αιώνα, ανάμεσα στο κάστρο και την Μονή του Αγίου Ιωάννη, κτίστηκε οικισμός που εξελίχθηκε στην πόλη της Μεσιάνο. Το κάστρο είναι κατασκευασμένο πάνω σε λόφο που περιβάλλεται από ποτάμι σε υψόμετρο 530 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, κι είναι ιδιαίτερα δυσπρόσιτο. Σε έγγραφο του 1273 αναφέρεται επισκευή του κάστρου ενώ είναι άγνωστο πότε εγκαταλείφθηκε.
The Astonishing

Το The Astonishing είναι το 13ο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Ιανουαρίου 2016 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Roadrunner Records".
Μόνος στο Σπίτι

Το Μόνος στο σπίτι (πρωτότυπος τίτλος: Home Alone) είναι αμερικανική Χριστουγεννιάτικη κωμική ταινία που κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου 1990, σε σκηνοθεσία του Κρις Κολόμπους και σε σενάριο του Τζον Χιουζ. Τη σύνθεση της μουσικής ανέλαβε ο Τζον Γουίλιαμς. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Μακόλεϊ Κάλκιν στον ρόλο του Κέβιν ΜακΚάλιστερ, ένα αγόρι που η οικογένειά του αφήνει κατά λάθος μόνο στο σπίτι, όταν φεύγουν για τις διακοπές των Χριστουγέννων στο Παρίσι. Ο Κέβιν, αρχικά, απολαμβάνει το γεγονός του να είναι μόνος στο σπίτι, αλλά σύντομα πρέπει να αντιμετωπίσει δύο διαρρήκτες τους οποίους υποδύονται οι Τζο Πέσι και Ντάνιελ Στερν. Τους γονείς του Κέβιν υποδύονται οι Κάθριν Ο'Χάρα και Τζον Χερντ.

Ο Κάλκιν προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Α' Αντρικού Ρόλου σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ, ενώ η ταινία προτάθηκε για 2 Όσκαρ: Καλύτερης Μουσικής (Τζον Γουίλιαμς) και Καλύτερου Τραγουδιού (μουσική/στίχοι: Τζον Γουίλιαμς/Λέσλι Μπρικούς. Μετά την κυκλοφορία της, το "Μόνος στο Σπίτι" έγινε η κωμωδία με τα περισσότερα έσοδα στο box office όλων των εποχών στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα ρεκόρ το οποίο κατείχε και παγκοσμίως μέχρι και το 2011 όταν κυκλοφόρησε η ταινία "The Hangover II", η οποία το ξεπέρασε. Το "Μόνος στο Σπίτι" αποτελεί την Χριστουγεννιάτικη ταινία με τα περισσότερα έσοδα στο box office της Νότιας Αμερικής.

Λόγω της επιτυχίας της, ακολούθησαν τέσσερις συνέχειες: "Μόνος στο Σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη" το 1992, "Μόνος στο Σπίτι 3" το 1997, "Μόνος στο Σπίτι 4" το 2002 και "Μόνος στο Σπίτι 5" το 2012. Το "Μόνος στο Σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη" είναι η μόνη συνέχεια στην οποία πρωταγωνιστούν οι ίδιοι ηθοποιοί με την αυθεντική ταινία.
Ζιλ Ντελέζ

Ο Ζιλ Ντελέζ ("Gilles Deleuze", 18 Ιανουαρίου 1925 - 4 Νοεμβρίου 1995) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, ακαδημαϊκός και συγγραφέας, ο οποίος έγραψε πολλά βιβλία σχετικά με τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και την πολιτική. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη θεωρία του αναρχισμού, την οποία και εξέλιξε. 

Γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας και δίδαξε το μάθημα της φιλοσοφίας σε πολλά Λύκεια της χώρας. Το 1969 τον δέχτηκε το περιβόητο για την εποχή, ριζοσπαστικό πανεπιστήμιο Paris VII στην Βενσέν, κατόπιν πρότασης του Μισέλ Φουκώ. Από το 1968 άρχισε να πάσχει από μία πνευμονική πάθηση, η οποία επιδεινώθηκε το 1992. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αυτοκτονήσει το Νοέμβρη του 1995, σε ηλικία 70 ετών.
Κάστρο της Τροπαία

Το Κάστρο της Τροπαία ("ιταλικά : Castello Tropea") ήταν Βυζαντινό κάστρο στην Ιταλία στην περιφέρεια της Καλαβρίας και στην κωμόπολη Τροπαία της επαρχίας Βίμπο Βαλέντια, η αρχαία ελληνική "Τράπεια". 

Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς και συγκεκριμένα τον 8ο αιώνα από τον στρατηγό Βελισάριο. Πιθανότατα κτίστηκε πάνω στην ακρόπολη της αρχαίας πόλης χωρίς αυτό να είναι αποδεδειγμένο πλήρως. Βρισκόταν μέσα στην κωμόπολη αλλά το 1725 άρχισε το γκρέμισμα του κάστρου και στην θέση του χτίστηκε το Παλάτι της Τροπαίας, από τα αξιοθέατα σήμερα της κωμόπολης Τροπαία. Παρόλα αυτά διασώζονται τα ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού του κάστρου.
Καρολίνα της Μεγάλης Βρετανίας

Η Πριγκίπισσα Καρολίνα της Μεγάλης Βρετανίας (1713 - 1757) ήταν το τέταρτο παιδί και η τρίτη κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και της συζύγου του Καρολίνας. 

Η "Καρολίνα Ελισάβετ" γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Χερενχάουζεν στο Αννόβερο στις 10 Ιουνίου 1713.

Το 1714, η Βασίλισσα Άννα πέθανε, και ο παππούς της Καρολίνας έγινε Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας ως Γεώργιος Α΄ και ο πατέρας της Πρίγκιπας της Ουαλίας. Έτσι, η Καρολίνα μαζί με την οικογένειά της μετακόμισε στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου του Λονδίνου.

Η Πριγκίπισσα Καρολίνα ήταν το αγαπημένο παιδί της μητέρας της και έμεινε γνωστή για το γεγονός ότι δεν έλεγε ψέματα. Θεωρείται ότι ήταν δίκαιη και καλή, αλλά και δυστυχισμένη εξαιτίας ίσως της αγάπης της για τον παντρεμένο Λόρδο Τζον Χέρβεϋ. Όταν ο Χέρβεϋ πέθανε το 1743, η Καρολίνα αποσύρθηκε για τα επόμενα χρόνια της ζωής της στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, όπου την έβλεπαν μόνο η οικογένεια και οι στενοί της φίλοι.

Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 1757, σε ηλικία 44 ετών, και ενταφιάστηκε στο Αββαείο του Γουεστμίνστερ.
Κάστρο του Μπελκάστρο

Το Κάστρο του Μπελκάστρο (ιταλικά: "Castello di Belcastro") είναι Βυζαντινό κάστρο στην Ιταλία στην περιφέρεια της Καλαβρίας και στην κωμόπολη Μπελκάστρο της επαρχίας Βίμπο Βαλέντια. Κατασκευάστηκε, πιθανότατα πριν τον 9ο αιώνα κατά τις Αραβικές επιδρομές, από τους Βυζαντινούς και σήμερα διασώζεται ερειπωμένο στην κορυφή του λόφου Ρούπε. 

Αναφέρεται αρχικά με την ονομασία "Γενόκαστρο", στην "Νοτίσια Γ΄" του αυτοκράτορα Αλέξιου Κομνηνού τον 10ο αιώνα αναφέρεται με την ονομασία Παλαιόκαστρο. Το σημερινό του όνομα το απέκτησε το 1331 Το 896 καταλήφθηκε από τους Άραβες που έδιωξαν τους βυζαντινούς, το 936 το ανακατέλαβαν οι Βυζαντινοί με την βοήθεια των Λομβαρδών έως το 1065 που το κατέλαβαν οι Νορμανδοί. Έπειτα το κάστρο και η γύρω περιοχή αποτέλεσε φέουδο αλλάζοντας πολλούς ιδιοκτήτες. Τον 17ο αιώνα έπαθε ζημιές από σεισμούς και εγκαταλείφθηκε.
Τόνι Γκαούντιο

Ο Τόνι Γκαούντιο (ιταλικά: "Gaetano Antonio Gaudio", 20 Νοεμβρίου 1883 - 10 Αυγούστου 1951) ήταν Ιταλό-Αμερικανός κινηματογραφιστής και ο πρώτος που έκανε μοντάζ σε ένα φιλμ. Είναι, επίσης, βραβευμένος με Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας.
Ιωάννης Κακριδής

Ο Ιωάννης Κακριδής (1901–1992) ήταν Έλληνας κλασικός φιλόλογος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901. Πατέρας του ήταν ο λατινιστής Θεοφάνης Κακριδής και μητέρα του η Μαρία-Ελένη Χατζηδάκη. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Βερολίνου, Βιέννης και Λειψίας. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως προγυμναστής φιλολογικών μαθημάτων. Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1925. Διετέλεσε υφηγητής από το 1930 ως το 1939 και έκτακτος καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από το 1939 ως το 1945 τακτικός καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1948 ως το 1968 τακτικός καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε μετά από πρόσκληση στο Τύμπινγκεν, Στοκχόλμης, Λουντ και Ουψάλα. Ο Κακριδής ήταν μελετητής του Ομήρου και ένας από τους σημαντικότερους κλασικιστές του 20ού αιώνα στην Ελλάδα. Ήταν επίσης ένας από τους πρώτους και πλέον ένθερμους υποστηρικτές του μονοτονικού συστήματος στην Ελληνική γλώσσα.
Υπαρχία Ιλλυρικού

250px|thumb|(375-379)
Η Υπαρχία Ιλλυρικού ή Επαρχότης του πραιτορίου του Ιλλυρικού () ήταν μια από τις τέσσερις Υπαρχίες στις οποίες διαιρούνταν η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μέχρι τον 7ο αιώνα, οπότε οι Υπαρχίες αντικαταστάθηκαν με τα βυζαντινά Θέματα.

Το διοικητικό κέντρο της Υπαρχίας ήταν αρχικά το Σίρμιο (375-379) στην Παννονία και μετά το 379 η Θεσσαλονίκη.

Ωστόσο ο διοικητής της Θεσσαλονίκης έμεινε ως Ύπαρχος ως τον 9ο αιώνα, αλλά λίγο πριν το 840 δημιουργήθηκε χωριστό Θέμα Θεσσαλονίκης με επικεφαλής στρατηγό.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΑΠ: Δημόσιος και ιδιωτικός Βίος στην Ελλάδα Ι: Από την Αρχαιότητα έως και τα Μεσοβυζαντινά χρόνια. ΤΟΜΟΣ Β΄
Γιον Όλα Σαντ

Ο Γιον Όλα Σαντ (γεν. 21 Δεκεμβρίου 1961) είναι Νορβηγός και στέλεχος της τηλεόρασης, που εργάζεται για τον εθνικό τηλεοπτικό φορέα της Νορβηγίας, NRK.

Ο Σαντ έχει εμπειρία 15 χρόνων, δουλεύοντας για μεγάλες παραγωγές και συμπαραγωγές στον NRK και στον TV2, καθώς επίσης και σε ιδιωτικές εταιρίες παραγωγών. Ο Σαντ είναι μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας για την τέχνη και τις επιστήμες της Τηλεόρασης. Επιπλέον, υπήρξε παραγωγός διαφόρων προγραμμάτων, όπως το Κονσέρτο για την απονομή του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, τα Νορβηγικά Βραβεία Κινηματογράφου, καθώς και το Melodi Grand Prix(τον εθνικό τελικό της χώρας για την Eurovision).

To 2010 ορίστηκε "εκτελεστικός επόπτης" του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, έπειτα από την αποχώρηση του Svante Stocksellius.Οπού υπηρέτησε αυτήν την θέση μέχρι το 2020 οπού ανακοινώθηκε η διαδοχή του από τον Μάρτιν Έστερνταλ
Γουίλιαμ Ντίτερλε

Ο Γουίλιαμ Ντίτερλε (γερμανικά: "William Dieterle", 15 Ιουλίου 1893 - 9 Δεκεμβρίου 1972) ήταν Γερμανός σκηνοθέτης και ηθοποιός, ο οποίος την περισσότερη καριέρα του την πέρασε στο Χόλιγουντ. Το 1937 ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας για την ταινία του "Η ζωή του Εμίλ Ζολά".
Σιμόνε Μαρτίνι

Ο Σιμόνε Μαρτίνι (ιταλικά: Simone Martini, περ. 1284, Σιένα - 1344, Αβινιόν) ήταν Ιταλός ζωγράφος γεννημένος στη Σιένα. Αποτέλεσε μεγάλη μορφή στην εξέλιξη της πρώιμης ιταλικής ζωγραφικής και επηρέασε σημαντικά τη διεθνή γοτθική τεχνοτροπία. Ήταν, επίσης, αυτός που έκανε τα περισσότερα από κάθε άλλο καλλιτέχνη για να διαδώσει την επίδραση της Σχολής της Σιένας.

Πιστεύεται ότι ο Μαρτίνι υπήρξε μαθητής του Ντούτσιο ντι Μπουονινσένια, της ηγέτιδας μορφής της Σχολής της Σιένας εκείνη την εποχή. Ο καλλιτέχνης και βιογράφος Τζόρτζιο Βαζάρι αναφέρει ότι ο Μαρτίνι ήταν μαθητής του Τζιότο, με τον οποίο μετέβη στη Ρώμη για να ζωγραφίσει στην παλαιά Βασιλική του Αγίου Πέτρου, όπου ο Τζιότο ήδη δημιουργούσε εκεί ένα ψηφιδωτό. Ωστόσο ο Βαζάρι αναφέρει, εσφαλμένα, ότι ο Μαρτίνι ήταν γιος του ζωγράφου Μέμμο ντι Φιλιππούτσιο (Memmo di Filippuccio) βασιζόμενος σε επιτύμβια πλάκα, αναγόμενη προ του 14ου αιώνα, όπου διαβάζει κανείς ότι ο Μαρτίνι, του οποίου ο τάφος βρίσκεται στον Άγιο Φραγκίσκο της Σιένας, έπρεπε να έχει αποβιώσει σε ηλικία 60 ετών. Το 1324 ο Μαρτίνι νυμφεύτηκε τη θυγατέρα του επίσης ζωγράφου Μέμμο Μέμμι και γίνεται γαμπρός του ζωγράφου Λίππο Μέμμι, με τον οποίο συνεργάστηκαν.
Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας

Η Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας (1737 - 1813) ήταν εγγονή του Γεωργίου Β΄ και αδελφή του Γεωργίου Γ΄. Παντρεύτηκε τον Δούκα Κάρολο-Γουλιέλμο-Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας

Η Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας (1751 - 1775) ήταν η Βασίλισσα της Δανίας και της Νορβηγίας ως σύζυγος του Βασιλιά Χριστιανού Ζ΄.
Ράντου Τσέπες

Ο Ράντου Τσέπες ή Ράντου ο όμορφος ("Radu cel Frumos", 1437 έως 1439 - 1475) ήταν ο μικρότερος αδελφός του Βλαντ Γ΄ Τσέπες και βοεβόδας (πρίγκιπας) της Βλαχίας. Αμφότεροι ήταν γιοι του Βλαντ Β΄ Ντρακούλ.
Ντάνιελ Μαν

Ο Ντάνιελ Μαν ("Daniel Mann"), γνωστός και ως Ντάνιελ Σέγκερμαν ("Daniel Chugerman", 8 Αυγούστου 1912 – 21 Νοεμβρίου 1991) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον κατά μία γενεά μεταγενέστερο κινηματογραφικό σκηνοθέτη, σεναριογράφο και παραγωγό Μάικλ Μαν.
Ουόρεν Λο

Ο Ουόρεν Λο (αγγλικά: "Warren Low", 12 Αυγούστου 1905 – 27 Ιουλίου 1989) ήταν ένας γνωστός Αμερικανός μοντέρ. Μεταξύ άλλων εργάσθηκε στις ταινίες "Το ξέσπασμα μιας ψυχής", "Το στιγματισμένο ρόδο" κ.ά. Υπήρξε ένας από τους "πρωτομάστορες" της Ένωσης Αμερικανών Μοντέρ, οι οποίοι, αργότερα, τον τίμησαν.
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου (Black Sea Economic Cooperation , γνωστός με το αρκτικόλεξο BSEC) είναι διεθνής οικονομικός οργανισμός.

Η ιδρυτική διακήρυξη για τη σύστασή του υπογράφηκε από 11 χώρες στις 25 Ιουνίου 1992, σε σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη. Είναι γνωστή ως Διακήρυξη του Βοσπόρου και αποτέλεσμά της ήταν η γένεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου. Ξεκίνησε ως μια οικονομικοπολιτική πρωτοβουλία για την αλληλεπίδραση και τις αρμονικές σχέσεις των χωρών μελών, όπως και για την εξασφάλιση ειρήνης , ευημερίας και την ενθάρρυνση σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας ανάμεσα στις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου.

Το 1994 η έδρα του οργανισμού και η Γραμματεία του αποφασίστηκε να βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη.

Ο οργανισμός απέκτησε νομική υπόσταση με την ισχύ του καταστατικού του, την 1η Μαΐου 1999. Με την ένταξη της Σερβίας το 2004, ο οργανισμός έγινε 12μελής.

Μία από τις σημαντικές πλευρές του οργανισμού είναι και η επιχειρηματική δραστηριότητα ανάμεσα στα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό, μια σειρά εργαστηρίων έχουν οργανωθεί σε συνεργασία με το Konrad-Adenauer-Stiftung και το ERENET.
Ναός Τιμίου Προδρόμου Νάουσας (Μέσα Πρόδρομος)

thumb|Ο ναός του Τιμίου Προδρόμου το 1910
Ο ναός του Τιμίου Προδρόμου στην Νάουσα (Μέσα ή Μεγάλος Πρόδρομος) βρίσκεται στην κεντρική περιοχή της πόλης ανάμεσα στους ενοριακούς Ναούς της Παναγίας και του Αγίου Μηνά. Αποτελούσε αρχικά μετόχι της Μονής Τιμίου Προδρόμου που βρίσκεται βορειοανατολικά της πόλης (Έξω Πρόδρομος). Σήμερα λειτουργεί ως παρεκκλήσι του ενοριακού ναού του Αγίου Μηνά Νάουσας. Η ιστορία του ναού του Τιμίου Προδρόμου είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την ιστορία της Νάουσας, αφού αποτελεί την μοναδική εκκλησία που διασώθηκε από την καταστροφή της πόλης το 1822.
Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ

Ο Ζαν Μαξιμιλιάν Λαμάρκ ("Jean Maximilien Lamarque", 1770–1832) ήταν Γάλλος διοικητής κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων που αργότερα έγινε μέλος του Γαλλικού Κοινοβουλίου. Ο Λαμάρκ υπηρέτησε με διάκριση σε πολλές από τις εκστρατείες του Ναπολέοντα. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την κατάληψη του Κάπρι από τους Βρετανούς, καθώς και για τη νίκη του επί των Βασιλοφρόνων δυνάμεων στη Βαντέ το 1815. Η τελευταία εκστρατεία έλαβε μεγάλο έπαινο από το Ναπολέοντα, ο οποίος είπε ότι ο Λαμάρκ είχε «πραγματοποιήσει θαύματα, και ακόμα ξεπέρασε τις ελπίδες μου».

Μετά την Παλινόρθωση των Βουρβόνων ο Λαμάρκ έγινε σφοδρός αντίπαλος της επιστροφής του Παλαιού Καθεστώτος. Με την ανατροπή των Βουρβόνων στην Ιουλιανή Επανάσταση, τοποθετήθηκε στην διοίκηση μιας δύναμης για την καταστολή τυχόν εξεγέρσεων από τους υποστηρικτές τους, που ήταν γνωστοί ως Νομιμόφρονες.

Ωστόσο, σύντομα έγινε κορυφαίος κριτικός της νέας συνταγματικής μοναρχίας του Λουδοβίκου Φιλίππου, υποστηρίζοντας ότι απέτυχε στην υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πολιτικής ελευθερίας. Συνηγορούσε επίσης για την υποστήριξη των Γάλλων στους αγώνες ανεξαρτησίας στην Πολωνία και την Ιταλία. Οι απόψεις του Λαμάρκ τον έκαναν μια δημοφιλή προσωπικότητα. Ο θάνατός του από χολέρα ήταν ο καταλύτης της παριζιάνικης Ιουνιανής Εξέγερσης του 1832, η οποία έγινε το υπόβαθρο για τα γεγονότα που περιγράφονται στο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκό, "Οι Άθλιοι".
Ούστασε

Το Κροατικό Επαναστατικό Κίνημα των Ούστασε (Κροατικά: "Ustaša - Hrvatski revolucionarni pokret"), κοινώς γνωστή ως Ούστασε (Κροατικά: "Ustaše"), ήταν Κροατική φασιστική, ρατσιστική, υπερεθνικιστική και τρομοκρατική οργάνωση, που έδρασε στην αρχική της μορφή, μεταξύ 1929 και 1945. Τα μέλη της δολοφόνησαν εκατοντάδες χιλιάδες Σέρβους, Εβραίους και Ρομά καθώς και πολιτικούς αντιφρονούντες στη Γιουγκοσλαβία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ιδεολογία του κινήματος ήταν ένας συνδυασμός φασισμού, Καθολικισμού και Κροατικού εθνικισμού. Η Ούστασε υποστήριζε τη δημιουργία μιας Μεγάλης Κροατίας και πέραν του ποταμού Δρίνου, που θα εκτεινόταν μέχρι τα όρια του Βελιγραδίου. Το κίνημα υπογράμμιζε την ανάγκη για μια φυλετικά «καθαρή» Κροατία και προωθούσε γενοκτονία εναντίον Σέρβων, Εβραίων και Ρομά και διώξεις αντιφασιστών ή αντιφρονούντων Κροατών και Βόσνιων Μουσουλμάνων. Η Ούστασε θεωρούσε τους Βόσνιους Μουσουλμάνους ως «Μουσουλμάνους Κροάτες» και ως εκ τούτου αυτοί δεν διώκονταν με βάση τη φυλή.

Φανατικά Ρωμαιοκαθολική η Ούστασε υποστήριζε τον Καθολικισμό και το Ισλάμ ως θρησκείες των Κροατών και των Βοσνίων (Μουσουλμάνων) και καταδίκαζε την Ορθοδοξία, που ήταν η κύρια θρησκεία των Σέρβων. Ο Καθολικισμός ταυτίστηκε με τον Κροατικό εθνικισμό, ενώ το Ισλάμ, που είχε πολλούς πιστούς στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εγκωμιαζόταν από την Ούστασε ως θρησκεία που «διαφύλαξε καθαρό το αίμα των Κροατών».

Όταν ιδρύθηκε το 1930 ήταν μια εθνικιστική οργάνωση που προσπάθησε να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο Κροατικό κράτος. Όταν η Ούστασε κατέλαβε την εξουσία στο NDH, ένα οιονεί προτεκτοράτο που ιδρύθηκε από τη Φασιστική Ιταλία και τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η στρατιωτική της πτέρυγα έγινε ο Στρατός του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας και η πολιτοφυλακή της Ούστασε (Κροατικά: "Ustaška vojnica"). Ωστόσο η Ούστασε δεν απέκτησε ποτέ μαζική υποστήριξη.

Το κίνημα λειτουργούσε ως τρομοκρατική οργάνωση πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά τον Απρίλιο του 1941 διορίστηκε για να κυβερνήσει ένα τμήμα της κατεχόμενης από τον Αξονα Γιουγκοσλαβίας ως Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας (NDH), που έχει χαρακτηρισθεί από κοινού ιταλογερμανικό οιονεί προτεκτοράτο και ως κράτος-μαριονέτα της Ναζιστικής Γερμανίας
Καρλόττα της Μεγάλης Βρετανίας

Η Καρλόττα της Μεγάλης Βρετανίας (1766 - 1828) ήταν Βασίλισσα της Βυρτεμβέργης ως σύζυγος του Βασιλιά Φρειδερίκου και κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Η "Καρλόττα Αυγούστα Ματθίλδη" γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1766 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαπτίσθηκε στις 27 Οκτωβρίου στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Τόμας Σέκερ.

Δεδομένου ότι ήταν η πρώτη κόρη του μονάρχη, η Καρλόττα προοριζόταν για ένα σημαντικό ευρωπαϊκό γάμο, ενώ η εκπαίδευσή της που ξεκίνησε ότι εκείνη ήταν μόλις 18 μηνών θεωρούνταν ότι είναι υψίστης σημασίας. Δεδομένου ότι τα γαλλικά ήταν η επίσημη γλώσσα σε κάθε ευρωπαϊκή αυλή, η πριγκίπισσα απέκτησε μια Γαλλίδα δασκάλα για την σωστή εκμάθηση της γλώσσας.

Στις 18 Μαΐου 1797 η Πριγκίπισσα παντρεύτηκε στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου τον Διάδοχο Φρειδερίκο της Βυρτεμβέργης.

Ο Φρειδερίκος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Δούκας της Βυρτεμβέργης στις 22 Δεκεμβρίου 1797. Εκείνος είχε αποκτήσει ήδη τέσσερα παιδιά από τον πρώτο γάμο του με την Πριγκίπισσα Αυγούστα. Ο γάμος μεταξύ του Φρειδερίκου και της Καρλόττα έφερε μόλις ένα παιδί, που γεννήθηκε νεκρό, στις 27 Απριλίου 1798.

Το 1800 ο γαλλικός στρατός κατέλαβε τη Βυρτεμβέργη και η Καρλόττα με το σύζυγό της κατέφυγαν στη Βιέννη. Το επόμενο έτος ο Δούκας Φρειδερίκος σύναψε ιδιωτική συνθήκη παραχωρώντας το Μονμπελιάρ στη Γαλλία και λαμβάνοντας σε αντάλλαγμα το Έλβανγκεν δύο χρόνια αργότερα. Στις 25 Φεβρουαρίου 1803 απέκτησε τον τίτλο του "Ελέκτορα της Βυρτεμβέργης" και στις 26 Δεκεμβρίου 1805 ο Ναπολέων, αναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες του, τον ονόμασε "Βασιλιά της Βυρτεμβέργης".

Έτσι η Καρλόττα έγινε Βασίλισσα, όταν ο σύζυγός της ενθρονίστηκε επίσημα στις 1 Ιανουαρίου 1806 στην Στουτγκάρδη. Το 1813, λίγο πριν το τέλος του πολέμου, ο Φρειδερίκος άλλαξε στρατόπεδο, με αποτέλεσμα στο Συνέδριο της Βιέννης να συμμετέχει με το πλευρό των νικητών ως βασιλιάς.

Η Βασίλισσα Καρλόττα συνέχισε να ζει και μετά το θάνατο του συζύγου της το 1816 στο Παλάτι του Λούντβιγκσμπουργκ, όπου λάμβανε επισκέψεις από τα μικρότερα αδέλφια της Εδουάρδο, Αύγουστο Φρειδερίκο, Αδόλφο, Ελισάβετ και Αυγούστα Σοφία. Το 1819 έγινε ανάδοχος μέσω αντιπροσώπου στη βάπτιση της ανιψιάς της, Πριγκίπισσας Βικτωρίας (της μελλοντικής Βασίλισσας Βικτωρίας). Για πρώτη φορά μετά το 1797 επέστρεψε στη Βρετανία το 1827, προκειμένου να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση κατά της υδρωπικίας. Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1828 στο Παλάτι Λούντβιγκσμπουργκ όντας σε ηλικία 62 ετών.
Καρολίνα του Γκλόστερ

Η Πριγκίπισσα Καρολίνα του Γκλόστερ (1774 – 1775) ήταν κόρη του Πρίγκιπα Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου, και της Πριγκίπισσας Μαρίας, Δούκισσας του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Βασιλιά Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄.

Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1774 στο Γκλόστερ Χάουζ του Λονδίνου και βαπτίσθηκε εικοσιεννιά ημέρες αργότερα Καρολίνα Αυγούστα Μαρία. Ανάδοχοί της ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης, η Αυγούστα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και η μητέρα της Μαρία.

Στις αρχές Μαρτίου 1775 ο πατέρας της Δούκας του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου αρρώστησε σοβαρά με ευλογιά. Εκείνος, αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό, προκειμένου να ευεργετηθεί από μια αλλαγή τοπίου. Πριν φύγει, όμως, ήθελε να βεβαιωθεί ότι κανένα από τα παιδιά του δεν θα υπέφερε έτσι και διέταξε τον εμβολιασμό της Πριγκίπισσας Σοφίας και της Πριγκίπισσας Καρολίνας, κάτι που έγινε στις 3 Μαρτίου. Η Σοφία, δύο ετών τότε, δεν είχε καμία παρενέργεια από τον εμβολιασμό. Ωστόσο, η αδελφή της Πριγκίπισσα Καρολίνα αρρώστησε σοβαρά στις 13 Μαρτίου, παρουσιάζοντας επιληπτικές κρίσεις και σπασμούς. Πέθανε στις 14 Μαρτίου, σε ηλικία σχεδόν εννέα μηνών, και ετάφη στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο Κάστρο Γουίντσορ.
Λορέντσο Μόνακο

Ο Λορέντσο Μόνακο (ιταλικά: Lorenzo Monaco, πραγματικό όνομα Πιέρο ντι Τζοβάννι (Piero di Giovanni, περ. 1370 - περ. 1425) ήταν Ιταλός ζωγράφος της ύστερης γοτθικής - πρώιμης αναγεννησιακής περιόδου. Γεννήθηκε στη Σιένα αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Φλωρεντία.
Σοφία του Γκλόστερ

Η Πριγκίπισσα Σοφία του Γκλόστερ (1773 - 1844) ήταν κόρη του Πρίγκιπα Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου, και της Πριγκίπισσας Μαρίας, Δούκισσας του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Βασιλιά Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄.

Γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1773 στο Μέιφερ του Μίντλσεξ και πήρε τον τίτλο προσφώνησης "Αυτού Υψηλότητα". Βαπτίσθηκε στο Γκλόστερ Χάουζ στις 26 Ιουνίου 1773 από τον Τσαρλς Μος, Επίσκοπο του Σαιντ Ντέιβιντς. Οι ανάδοχοί της ήταν ο Δούκας Ερρίκος του Κάμπερλαντ, η Δούκισσα Άννα του Κάμπερλαντ και η Βασίλισσα Καρολίνα Ματθίλδη της Δανίας. Ο Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ είχε προσκληθεί στη βάπτιση για ανάδοχος, όμως αρνήθηκε εξαιτίας της επιλογής του αδελφού του να παντρευτεί την Μαρία.

Στις 23 Ιουλίου 1816 η Σοφία απέκτησε τον τίτλο προσφώνησης "Αυτού Βασιλική Υψηλότητα", εξαιτίας του γάμου του αδελφού της Γουλιέλμου Φρειδερίκου με την Πριγκίπισσα Μαίρη, κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄.

Η Σοφία θεωρήθηκε ως πιθανή νύφη για τον Δούκα του Κλάρενς (μετέπειτα Βασιλιά Γουλιέλμου Δ΄), όμως εκείνη δεν εξέφρασε ενθουσιασμό για πιθανό γάμο μαζί του. Έτσι, δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε απέκτησε παιδιά. Έζησε στο Νιου Λοτζ του Γουίνκφιλντ και κατείχε το αξίωμα του Δασοφύλακα του Μεγάλου Πάρκου του Γουίντσορ. Πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 1844 σε ηλικία 71 ετών και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Γουίντσορ.