Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Αγχίσης

Ο Αγχίσης στην ελληνική μυθολογία ήταν Τρωαδίτης, γιος του Κάπυος και της Θέμιδας, απόγονος του Δαρδάνου και του Δία από αμφότερους τους γονείς του. Ο Αγχίσης είναι γνωστότερος ως ο πατέρας του ήρωα Αινεία.

Ο Αγχίσης ήταν πολύ όμορφος άνδρας και γι' αυτό τον αγάπησε με πάθος η θεά της ομορφιάς Αφροδίτη. Η θεά, αφού στολίστηκε καλά (κατά μία εκδοχή μεταμφιέστηκε σε πριγκίπισσα της Φρυγίας), έτρεξε γελαστή στο όρος Ίδη αναζητώντας τον Αγχίση. Αφού τον βρήκε να βόσκει βόδια, ενώθηκε μαζί του με τη σύμφωνη γνώμη του Δία και γέννησε δύο γιους, τον Αινεία και τον Λύρο. Τον έρωτα της Αφροδίτης προς τον Αγχίση περιγράφει ο Όμηρος στον ύμνο προς τη θεά. Για τον έρωτα αυτό η Αφροδίτη αποκλήθηκε Αγχισιάς.

Ο Αγχίσης, παρά την εντολή της Αφροδίτης να κρατήσει μυστική την ένωσή τους (γιατί δεν ήθελε να μαθευτεί πως από αυτόν γέννησε τον Αινεία), καυχήθηκε στους ανθρώπους ότι είχε ερωτικό δεσμό με την ωραία θεά. Αυτός ο κομπασμός εξόργισε τον Δία εναντίον του και κατά μία εκδοχή ο Αγχίσης χτυπήθηκε από τον κεραυνό του Δία, ενώ σύμφωνα με άλλη παράδοση κουτσάθηκε ή τυφλώθηκε.

Κατά τους σχολιαστές, ο Αγχίσης είχε και μία θνητή σύζυγο, την Εριοπίδα, καθώς και μία ακόμα κόρη, την Ιπποδάμεια, η οποία παντρεύτηκε τον Αλκάθοο. Ως νόθος γιος του Αγχίση αναφέρεται και ο Έλυμος.

Πολύ αργότερα, όταν η Τροία έπειτα από δεκάχρονη πολιορκία κυριεύθηκε από τους Έλληνες, τον γέροντα πλέον Αγχίση τον σήκωσε στους ώμους του ο γιος του ο Αινείας και τον φυγάδευσε έξω από την πόλη. Θαυμάζοντας οι Έλληνες την πράξη του αυτή, του επέτρεψαν να πάρει ελεύθερα ό,τι ήθελε από το σπίτι τους. Στη συνέχεια, ο Αγχίσης ακολούθησε τον γιο του στην Ιταλία, συμβουλεύοντάς τον και καθοδηγώντας τον σε όλες τις περιπλανήσεις τους. Για τον τόπο του θανάτου του Αγχίση υπάρχουν πολλές εκδοχές. Πολλές από αυτές αναφέρουν ότι πέθανε όχι στην Ιταλία (τη νότια ή το Λάτιο), αλλά αφού είχε μεταβεί στην Ελλάδα ή στο όρος Ίδη της Τροίας. Ως τόποι θανάτου του στην Ελλάδα αναφέρονται η Αγχισία (μικρή ορεινή λωρίδα ανάμεσα στις πεδιάδες του Ορχομενού και της Μαντινείας), η χερσόνησος Παλλήνη και ο Αγχισός της Ηπείρου. Ο Αινείας αργότερα επισκέφθηκε τον Άδη και είδε τον πατέρα του στα Ηλύσια Πεδία.
Τυνδάρεως

Στην ελληνική μυθολογία ο Τυνδάρεως ήταν γιος του Περιήρους (ή του Οιβάλου) και της Γοργοφόνης, κόρης του Περσέα.
Ελεονώρα της Προβηγκίας

thumb|right|250px|Η Ελεονώρα της Προβηγκίας με τον σύζυγο της βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ' όπως απεικονίζεται από τον Ματθαίο των Παρισίων την δεκαετία του 1250.
Η Ελεονώρα της Προβηγκίας ("Eleanor of Provence", 1223 – 25 Ιουνίου 1291) βασίλισσα της Αγγλίας ως σύζυγος Ερρίκου Γ' της Αγγλίας ήταν δεύτερη κόρη του Ραϊμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ κόμητος της Προβηγκίας και της Βεατρίκης της Σαβοΐας. Η Ελεονώρα ήταν αντιβασιλιάς της Αγγλίας κατά την διάρκεια της απουσίας του συζύγου της (1253). Γεννημένη στο Αιξ-αν-Προβάνς εκπαιδεύτηκε με ευρύτατη μόρφωση και αγάπη στο διάβασμα μαζί με τις αδελφές της Μαργαρίτα της Προβηγκίας, Σάντσια της Προβηγκίας και Βεατρίκη της Προβηγκίας όλες αξιόλογες που έγιναν σύζυγοι μεγάλων Ευρωπαίων βασιλιάδων, ήταν γνωστή για την εξυπνάδα της, την ικανότητα της να γράφει ποιήματα και την πρωτοπορία της στην μόδα.
Θωμάς του Γούντστοκ

Ο Θωμάς του Γούντστοκ ("Thomas of Woodstock, 1st Duke of Gloucester", 7 Ιανουαρίου 1355 – 8 Σεπτεμβρίου 1397) ήταν ο 1ος δούκας του Γκλόστερ, 1ος κόμης του Μπάκινγκχαμ και 1ος κόμης του Έσσεξ. Ήταν το δέκατο τρίτο και μικρότερο τέκνο του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄ και της Φιλίππης του Αινώ και ο πέμπτος γιος που επέζησε μέχρι την ενηλικίωση.
Μαγνητοϋδροδυναμική

Μαγνητοϋδροδυναμική (συντομογραφικά ΜΥΔ) ονομάζεται ο επιστημονικός κλάδος που μελετά τη δυναμική των ηλεκτρικά αγώγιμων ρευστών. Παραδείγματα τέτοιων ρευστών είναι τα λιωμένα μέταλλα, το πλάσμα και το αλατόνερο (στο οποίο τα ιόντα χλωρίου και νατρίου είναι οι φορείς του ηλεκτρισμού). Ο κλάδος της ΜΥΔ αρχικά αναπτύχθηκε από τον Σουηδό Χάνες Αλφβέν, στον οποίο απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1970.

Η βασική ιδέα της μαγνητοϋδροδυναμικής έγκειται στο ότι είναι δυνατό να δημιουργηθεί ρεύμα σε ένα αγώγιμο υγρό, όταν αυτό βρεθεί υπό την επίδραση εξωτερικών μαγητικών πεδίων. Τα ηλεκτρικά ρεύματα που δημιουργούνται στο ρευστό δημιουργούν δυνάμεις εξ επαγωγής, λόγω της ροής του ρευστού και κατά συνέπεια μπορούν να μεταβάλλουν το συνολικό μαγνητικό πεδίο.

Το σύνολο των εξισώσεων που περιγράφουν τη ΜΥΔ είναι ένας συνδυασμός των εξισώσεων Νάβιερ-Στόουκς της δυναμικής των ρευστών μαζί με τις εξισώσεις Μάξουελ του ηλεκτρομαγνητισμού. Αυτές οι εξισώσεις πρέπει να επιλυθούν ταυτόχρονα, είτε αναλυτικά είτε αριθμητικά, ώστε να υπάρξει περιγραφή των φαινομένων της ΜΥΔ.

Οι αρχές της ΜΥΔ έχουν εφαρμογές στη γεωλογία, για τη μελέτη του πυρήνα της Γης, στην αστροφυσική, όπου μελετώνται μεταξύ άλλων αστέρες, νεφελώματα και σχετικιστικοί πίδακες, καθώς και στη μηχανική, όπου μελετώνται μεταξύ άλλων η σταθεροποίηση και ο περιορισμός του πλάσματος, η ψύξη πυρηνικών αντιδραστήρων με υγρό μέταλλο και η χύτευση μετάλλων με ηλεκτρομαγνητικά μέσα.
Τερματοφύλακας

thumb|right|Ένας τερματοφύλακας
Τερματοφύλακας (αγγλικά "goalkeeper", "goalie" ή απλά "keeper") είναι ποδοσφαιρικός όρος, που αναφέρεται στη θέση του παίκτη ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την προστασία της "ποδοσφαιρικής εστίας", του τέρματος δηλαδή της κάθε ομάδας. 

Ο τερματοφύλακας (σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές) επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέλος του σώματός του, προκειμένου να αποτρέψει την επίτευξη τέρματος ("goal") από τους αντιπάλους παίκτες, αρκεί να κινείται εντός των ορίων της μεγάλης περιοχής της εστίας του. Στον υπόλοιπο αγωνιστικό χώρο, δεν επιτρέπεται να ακουμπήσει τη μπάλα με τα χέρια του.

Η θέση του τερματοφύλακα είναι η μόνη υποχρεωτική θέση σύμφωνα με τους κανονισμούς του ποδοσφαίρου. Αν ο βασικός τερματοφύλακας αναγκαστεί να αφήσει τον αγώνα, πρέπει οπωσδήποτε να αντικατασταθεί - ακόμη και αν δεν υπάρχουν διαθέσιμες αλλαγές κάποιος άλλος παίκτης πρέπει να λάβει τη θέση του. Θεωρείται ως εκ τούτου πολύ σημαντική σε μια ομάδα, αφού αποτελεί το έσχατο εμπόδιο στην προσπάθεια σκοραρίσματος. Καταλαμβάνεται συνήθως από αθλητές που διαθέτουν υψηλό σωματότυπο, γρήγορα αντανακλαστικά και μεγάλη ικανότητα εκτίναξης.
Τερματοφύλακας
Ιερά Μητρόπολις Μάνης

Η Ιερά Μητρόπολις Μάνης είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Περιλαμβάνει τμήματα του Νομού Μεσσηνίας (τις Δημοτικές Ενότητες Αβίας, Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης και οικισμούς του Δήμου Καλαμάτας) και τμήματα του νομού Λακωνίας (τις πρώην επαρχίες Γυθείου και Οιτύλου). Έδρα της Μητροπόλεως είναι το Γύθειο. 

Παλαιότερα ονομαζόταν Ιερά Μητρόπολις Γυθείου και Οιτύλου. 

Σήμερα, Μητροπολίτης Μάνης είναι ο Χρυσόστομος Παπαθανασίου, ο οποίος εξελέγη από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 7 Φεβρουαρίου 2018.
Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ

O Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ (Melih Cevdet Anday) (13 Μαρτίου 1915 - 29 Νοεμβρίου 2002), ήταν Τούρκος ποιητής και συγγραφέας, ο οποίος αποτέλεσε την εμπροσθοφυλακή του κινήματος Γκαρίπ μαζί με τους Ορχάν Βελί και Οκτάυ Ριφάτ.

Η μοναδική του ποίηση στέκεται εκτός των παραδοσιακών ποιητικών κινημάτων αναζητώντας νέους δρόμους για την ποίηση.

Η καινούρια αυτή ποιητική έκφραση προσπάθησε να είναι απλή, στην καθομιλουμένη, πραγματική, καθημερινή—μια "άτεχνη" τέχνη για την εξυπηρέτηση των απλών ανθρώπων.
Κεντρικός επιθετικός

Κεντρικός επιθετικός (Αγγλικά "centre forward" ή απλούστερα "center for") είναι ο ποδοσφαιριστής που ηγείται της επιθετικής γραμμής της ομάδας του, επιφορτισμένος με το βασικό καθήκον να σκοράρει, να στέλνει δηλαδή τη μπάλα στην αντίπαλη εστία.

Ικανότητες που διακρίνουν γνωστούς κεντρικούς επιθετικούς είναι το ισχυρό μυϊκό σύστημα, η ταχύτητα, η αλτικότητα και η ευελιξία, καθώς και η χαρακτηριστική στην ποδοσφαιρική ορολογία "αίσθηση του γκολ", η ικανότητα δηλαδή να αντιλαμβάνεται τις αλλαγές θέσεων των αμυντικών και να λαμβάνει έγκαιρα την κατάλληλη θέση, προκειμένου να πετύχει το στόχο του.

Κάποιος κεντρικός επιθετικός μπορεί να διαθέτει μια ή περισσότερες από τις παραπάνω ικανότητες και αυτό να χαρακτηρίζει το παιχνίδι του και να κάνει την ομάδα του να προσαρμόζει τον τρόπο παιχνιδιού της στις ικανότητές του αυτές. 

Κλασσικά παραδείγματα είναι ο άγγλος Μάικλ Όουεν που στηρίζει το παιχνίδι του στην ταχύτητα και την εκρηκτικότητά του, ο γερμανός Όλιβερ Μπίρχοφ ικανότατος στο ψηλό παιχνίδι, ο ολλανδός Ντένις Μπέργκαμπ με την άριστη τεχνική κατάρτιση, ο ιταλός Φιλίππο Ιντζάγκι που διαθέτει όσο λίγοι την αίσθηση του γκολ. Όλοι οι παραπάνω επιθετικοί διέπρεψαν και κάποιοι συνεχίζουν να διαπρέπουν, εκμεταλλευόμενοι το δυνατό τους σημείο, ο καθένας τους ξεχωριστά. 

Κεντρικοί επιθετικοί που συνδυάζουν πολλές από τις αρετές αυτές μαζί, γίνονται εξαιρετικά περιζήτητοι και συνήθως ακολουθούν σπουδαία καριέρα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, ο Ρονάλντο, ο Ντιντιέ Ντρογκμπά, ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, ο Άλαν Σίρερ. Επιθετικοί δυνατοί, γρήγοροι, τεχνίτες και με αίσθηση του γκολ. 

Η θέση του επιθετικού, από τη φύση της συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη προσοχή και τα φώτα της δημοσιότητας. Τις περισσότερες φορές, τις υποψηφιότητες για τα ετήσια βραβεία καλύτερων παιχτών αλλά και τα μεγαλυτερα συμβόλαια στις ομάδες τους τα μονοπωλούν οι επιθετικοί. 

Δεν είναι λίγες πάντως οι φορές που κάποιος κεντρικός επιθετικός θα επιφορτιστεί με πρόσθετες ευθύνες κατά τη διάρκεια του αγώνα, πέρα από το να σκοράρει. Σε στημένες φάσεις που η ομάδα του αμύνεται, ένας υψηλόσωμος επιθετικός είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στο να αποτρέψει πιθανή κεφαλιά προς την εστία του, από παίκτη της αντίπαλης ομάδας, μαρκάροντας τον αντίστοιχο κεντρικό επιθετικό της αντίπαλης ομάδας ή κάποιον από τους ψηλούς παίκτες. Πολλές φορές επίσης η χρησιμότητα του επιθετικού έγκειται στο να κρατάει τη μπάλα όσο μπορεί περισσότερο στα πόδια του, μακριά από την εστία της ομάδας τους, απασχολώντας έτσι τους αντίπαλους αμυντικογενείς παιχτες, κερδίζοντας χρόνο και ανοίγοντας χώρους για τους πιο γρήγορους ή πιο τεχνίτες παίχτες της ομάδας του. 

Παραδείγματα του πιο μακρινού παρελθόντος που όμως έχουν μείνει στην ιστορία αποτελούν ο Σίλβιο Πιόλα, ο Ούβε Ζέελερ, ο Γκούναρ Νόρνταλ, ο Ζυστ Φονταίν, ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο, ο Τζίμι Γκριβς, ο Γκερντ Μύλερ, ο Εουσέμπιο, ο Μάριο Κέμπες, ο Πάολο Ρόσι, ο Ίαν Ρας, ο Γκάρι Λίνεκερ, ο Μάρκο Βαν Μπάστεν, o Γιόζεφ Μπίτσαν και ο Ρομάριο.

Κεντρικός επιθετικός
Δήμος Λεύκης

Ο Δήμος Λεύκης ήταν δήμος του νομού Λασιθίου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σητείας. Βρισκόταν στα νότια και ανατολικά του νομού Λασιθίου και είχε σαν έδρα την Ζίρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.177 κατοίκους και έκταση 152.303 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Ζίρου 
::* η Ζίρος 
::* η Αγία Ειρήνη
::* η Αγριλιά
::* το Καλόν Χωρίον
::* το Λαμνώνι
::* ο Ξερόκαμπος
::* το Χαμαίτουλο
: Δ.δ. Αγίας Τριάδος 
::* η Αγία Τριάς
::* το Κουφονήσι (νησίδα)
: Δ.δ. Απιδίων (Μέσα Απιδίου) 
::* ο Γούδουρας
::* το Έξω Απίδι
::* ο Καλός Λάκκος
::* το Μέσα Απίδι
: Δ.δ. Αρμένων 
::* οι Αρμένοι
::* ο Ασπρόλιθος
::* η Ετιά
: Δ.δ. Παππαγιαννάδων 
::* οι Παππαγιαννάδες
::* το Βορί
::* οι Σκλάβοι
::* η Συκέα
: Δ.δ. Χανδρά 
::* ο Χανδράς
::* ο Άγιος Παντελεήμων
::* ο Κατελιώνας
Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου

Ο Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου βρίσκεται στα δυτικά του νομού Λασιθίου και έχει σαν έδρα το Τζερμιάδο. Πρόκειται για ορεινό δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει συνολικά 2.387 κατοίκους και έκταση 129.976 στρέμματα. Ο Δήμος παρέμεινε αμετάβλητος με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης.
Δήμος Ιτάνου

Ο Δήμος Ιτάνου ήταν δήμος του νομού Λασιθίου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σητείας. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού Λασιθίου και είχε σαν έδρα το Παλαίκαστρο. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.514 κατοίκους και έκταση 197.406 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Παλαικάστρου 
::* το Παλαίκαστρο
::* τα Αγκάθια
::* η Βίγλα
::* ο Κουρεμένος
::* το Κυριαμάδι
::* η Λύδια
::* τα Μερτύδια
::* το Τοπλού
::* η Χιώνα
::* οι Χοχλακιές
: Δ.δ. Ζάκρου 
::* η Ζάκρος
::* ο Άγιος Γεώργιος
::* οι Αδραβάστοι
::* ο Αζοκέραμος
::* ο Κάτω Ζάκρος
::* τα Κελλάρια
::* το Κλησίδι
::* ο Ξεροκαμπιάς
::* η Σφάκα
: Δ.δ. Καρυδίου (Σητείας)
::* το Καρύδι
::* η Καμάρα
::* η Λαγκάδα
: Δ.δ. Μητάτου 
::* το Μητάτο
::* ο Άγιος Νικόλαος
::* το Βρυσίδι
::* το Κρυονέρι
::* η Ξηρολίμνη
::* ο Χώνος
Δήμος Μακρύ Γιαλού

Ο Δήμος Μακρύ Γιαλού ανήκε έως το 1998 στην επαρχία Σητείας και έκτοτε ήταν ανεξάρτητος δήμος του νομού Λασιθίου, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας, από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ιεράπετρας. Βρισκόταν στα νότια του νομού Λασιθίου και είχε σαν έδρα τον Κουτσουρά, 22 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιεράπετρας και 38 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Σητείας. Σήμερα, ο Κουτσουράς είναι η έδρα της δημοτικής ενότητας Μακρύ Γιαλού του Δήμου Ιεράπετρας. 
Πρόκειται για παραθαλάσσια δημοτική ενότητα, καθώς βρέχεται από το Λιβυκό πέλαγος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε συνολικά 4.204 κατοίκους και έκταση 159.229 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 8 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Σταυροχωρίου 
::* ο Κουτσουράς
::* η Λάπιθος
::* το Σταυροχώρι
::* τα Τσικκαλαριά
: Δ.δ. Αγίου Στεφάνου 
::* ο Άγιος Στέφανος
::* ο Μακρύ Γιαλός
: Δ.δ. Λιθινών 
::* οι Λιθίνες
::* το Αζάλι
::* η Λαγκάδα
: Δ.δ. Ορεινού 
::* το Ορεινό
::* ο Άγιος Παντελεήμων
::* ο Ανδριανός
::* ο Καλυβίτης
: Δ.δ. Περιβολακίων 
::* τα Περιβολάκια
::* τα Επάνω Περιβολάκια
::* το Καλό Νερό
::* η Μονή Καψά
::* ο Πεζούλας
: Δ.δ. Πεύκων 
::* η Ανάληψις
::* ο Άσπρος Ποταμός
::* οι Πεύκοι
::* τα Πιλαλήματα
: Δ.δ. Σχινοκαψάλων 
::* τα Σχινοκάψαλα
::* τα Αχλιά
::* η Γαλήνη
::* ο Μαύρος Κόλυμπος
: Δ.δ. Χρυσοπηγής 
::* η Χρυσοπηγή
::* ο Μπέμπονας
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών (αγγλικά: "FIFA Women's World Cup") είναι η σημαντικότερη διεθνής διοργάνωση του γυναικείου ποδοσφαίρου. Σε αυτήν μετέχουν κυρίως αθλήτριες από τις χώρες- μέλη της ΦΙΦΑ. Διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια. Για πρώτη φορά διεξήχθη το 1991 με την ονομασία "Παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών", εξήντα ένα ολόκληρα χρόνια μετά τη διεξαγωγή του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου στους άνδρες. Η τρέχουσα μορφή του είναι 16 ομάδες. 

Τη διοργάνωση του 2007 κέρδισε η Γερμανία. Στον τελικό που έγινε στην Κίνα, στις 30 Σεπτεμβρίου νίκησε τη Βραζιλία με 2-0.
Στη διοργάνωση του 2019, οι ΗΠΑ κέρδισαν τον 4ο τους τίτλο.
Τζάρβις

thumb|250px|Η νήσος Τζάρβις.
250px|right|thumb|Ορθογραφική προβολή με κέντρο πάνω από την Νήσο Τζάρβις
250px|right|thumb|Χάρτης Νήσου Τζάρβις
Η Νήσος Τζάρβις (παλαιότερα γνωστή και ως Νήσος Μπάνκερ) είναι ένα ακατοίκητο κοραλλιογεννές νησί με έκταση 4,5 χμ2 και βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό, περίπου στη μέση της απόστασης από την Χαβάη στα Νησιά Κουκ. Είναι ένα από τα Νησιά Γραμμής Ισημερινού, στο κεντρικό τμήμα της ομάδας. Είναι ένα μη ενσωματωμένο έδαφος των Η.Π.Α., και διοικείται από την Ουάσινγκτον, Δ.Κ. από την Υπηρεσία Αλιείας και Άγριας Ζωής των Ηνωμένων Πολιτειών του Διαμερίσματος Εσωτερικού των Η.Π.Α. ως τμήμα του Εθνικού συστήματος καταφυγίων Άγριας Ζωής. 

Για στατιστικούς λόγους, η Νήσος Τζάρβις ταξινομείται ως ένα από τα Μικρά Εξωτερικά Νησιά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μπάμπης Τσετίνης

Ο Μπάμπης Τσετίνης (Δράμα, 15 Φεβρουαρίου 1941 — 29 Σεπτεμβρίου 2007) ήταν Έλληνας τραγουδιστής από τη Μακεδονία, ο οποίος θεωρείται ως ένας από τους γνησιότερους και αντιπροσωπευτικότερους εκπροσώπους του λαϊκού τραγουδιού.
Αλ Έρτερ

Ο Αλ Έρτερ ("Alfred Adolf Oerter, Jr.", 19 Σεπτεμβρίου 1936 - 1 Οκτωβρίου 2007) ήταν Αμερικανός αθλητής, τέσσερις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης στη δισκοβολία. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αθλητές του εικοστού αιώνα.
Μάρινερ 10

Ο Μάρινερ 10 (αγγλ. "Mariner", "ναυτικός") ήταν ένα διαστημικό σκάφος 
που εκτοξεύτηκε στις 3 Νοεμβρίου 1973 με προορισμό από τον Ερμή και την Αφροδίτη. Η εκτόξευσή του ακολούθησε περίπου δυο χρόνια μετά από του Μάρινερ 9 και ήταν το τελευταίο διαστημικό σκάφος στο πρόγραμμα Μάρινερ. Τα Μάρινερ 11 και 12 μεταφέρθηκαν στο πρόγραμμα Βόγιατζερ. Οι στόχοι της αποστολής του ήταν η μελέτη του περιβάλλοντος του Ερμή, η ατμόσφαιρα, η επιφάνεια, και τα χαρακτηριστικά του πλανήτη καθώς και παρόμοιες έρευνες με την Αφροδίτη. Δευτεροβάθμιοι στόχοι του ήταν η εκτέλεση επιστημονικών πειραμάτων στο διαπλανητικό μέσο και ο πειραματισμός με τα πεδία βαρύτητας κατά τους ελιγμούς μεταξύ των δυο πλανητών.
Απομακρυσμένες Νησίδες των Ηνωμένων Πολιτειών

300px|right|thumb|Χάρτης θέσης των νησιών στον Ειρηνικό Ωκεανό (σε κόκκινη παράθεση)
Απομακρυσμένες Νησίδες των Ηνωμένων Πολιτειών ένας στατιστικός χαρακτηρισμός, που καθορίζεται με το ISO 3166-1, για τις 9 απομονωμένες νησιωτικές κτήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ατόλλη Παλμύρα είναι η μόνη ενσωματωμένη περιοχή ανάμεσα τους. Επί του παρόντος κανένα δεν έχει μόνιμους κατοίκους. Με πιο πρόσφατη απογραφή πληθυσμού αυτήν του 1980 να δίνει στοιχεία για τρία από τα νησιά: Ατόλλη Τζόνστον (327), Ατόλλη Μίντγουαιη (453) και Νήσο Ουέηκ (302). Οι ακόλουθες απογραφές του 1990 και 2000 μόνο σημειώνουν ότι δεν υπάρχει ιθαγενής πληθυσμός, που ήταν επίσης αληθές για όλες τις προηγούμενες απογραφές πλην αυτής του 1940. Το Πλάνο Αποίκησης των Μπαίηκερ, Χάουλαντ και Τζάρβις προσπάθησε να εγκαταστήσει Αμερικανούς σε αυτά τα τρία νησιά με αρχή το 1935, αλλά και τα τρία εκκενώθηκαν το 1942 ως αποτέλεσμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατατάσσονται μαζί εντελώς για μια στατιστική διευκόλυνση. Δεν διοικούνται συλλογικά, ούτε μοιράζονται μια κοινή πολιτισμική ή πολιτική ιστορία πέρα του ότι επί του παρόντος είναι ακατοίκητα νησιά υπό την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αντιπροσωπεύονται συλλογικά υπό τον ISO 3166-1 alpha-2 κωδικό UM. Ο Διαδικτυακός κωδικός χώρας ανώτατου επιπέδου ορισμός (ccTLD) ".um" έχει δοθεί ιστορικά στα νησιά, όμως, αποσύρθηκε τον Ιανουάριο του 2007.
Οκτάυ Ριφάτ

Ο Οκτάυ Ριφάτ ("Oktay Rifat", 10 Ιουνίου 1914 - 18 Απριλίου 1988) ήταν Τούρκος συγγραφέας λογοτεχνικών έργων, θεατρικών έργων και ένας από εμπροσθοφύλακες της μοντέρνας Τουρκικής ποίησης από τα τέλη της δεκαετίας του 1930. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του κινήματος Γκαρίπ, μαζί με τους Ορχάν Βελί και Μελίχ Τζεβντέτ. 

Ο Οκτάυ Ριφάτ είχε σημαντικό αντίκτυπο στην σύγχρονη Τουρκική ποίηση, κινούμενος έξω από παραδοσιακές ποιητικές συμβάσεις και δημιουργώντας ένα νέο κίνημα.
Αλκμήνη

thumb|250px|"«Η Γέννηση του Ηρακλή», Jean Jacques Francois Le Barbier (1738-1826)." Στην ελληνική μυθολογία η Αλκμήνη ήταν η μητέρα του ημίθεου Ηρακλή.
Βαλδουίνος Δ΄ της Ιερουσαλήμ

Ο Βαλδουίνος Δ΄ της Ιερουσαλήμ ("Baudouin IV de Jérusalem", 1161 - 16 Μαρτίου 1185), ο αποκαλούμενος "λεπρός," ήταν βασιλιάς της Ιερουσαλήμ από το 1174 έως το θάνατό του. Ήταν γιος και διάδοχος του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ και της πρώτης συζύγου του Αγνής του Κουρτεναί, κόρης του Ζοσλέν Β΄ κόμη της Έδεσσας.
Εριχθώ

Με αυτόν τον τρόπο περιγράφεται η μάγισσα Eριχθώ στα "Pharsalia" του Ρωμαίου ποιητή Μάρκου Ανναίου Λουκανού (39-65). Στο τεράστιο σε έκταση επικό ποίημά του για τον εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στον Ιούλιο Καίσαρα και τον Πομπήιο, απαντάται μια τρομακτική μορφή, που φαίνεται να είναι συνδυασμός όλων των προηγούμενων μαγισσών, και θυμίζει πολύ την περιγραφή του Βιργίλιου για την Εκάτη στην "Αινειάδα". Η Εριχθώ ζει στη Θεσσαλία, την κλασική γη της μαγείας, και τη συμβουλεύεται εκεί ο γιος του Πομπηΐου την παραμονή της μάχης των Φαρσάλων (48 Π.Κ.Ε.). Έχει τεράστιες δυνάμεις και μοιάζει περισσότερο με θεά παρά με μάγισσα. Προβάλλει ως ένα είδος της μεγάλης μητέρας Κάλι, να μαζεύει τα οστά και τις στάχτες των νεκρών. Στα "Pharsalia", αντί να καθοδηγήσει τον νέο στον κάτω κόσμο, η Εριχθώ φέρνει τον κάτω κόσμο στους ζωντανούς μέσω της νεκρομαντείας και εμψυχώνει ένα πτώμα που προφητεύει το αποτέλεσμα της μάχης. Τέτοιες πρακτικές, βέβαια, συζητούνταν ως τον 19ο αι. στους επιστημονικούς κύκλους και ο Georg Luck αναφέρει ότι ο Shelley διάβασε τον Λουκανό μαζί με τη γυναίκα του Μαίρη Σέλλεϋ και ότι έτσι άντλησε εκείνη την έμπνευση για να γράψει τον "Frankenstein". 


Λίγο πολύ αυτά είναι τα λόγια της νεκρομαντείας. Το πλήρες κείμενο, για το οποίο ο Λουκανός εξετάζεται σήμερα ακόμη και ως σχιζοφρενής, εξαιτίας της τολμηρής φαντασίας του, παρέχει ακόμη περισσότερη ζοφερή εικονοπλασία.
Γιώργος Χατζηνάσιος

Ο Γιώργος Χατζηνάσιος (Θεσσαλονίκη, 19 Ιανουαρίου 1942) είναι Έλληνας συνθέτης.
Ελίφ Σαφάκ

Η Ελίφ Σαφάκ (Elif Şafak ή Elif Shafak), (Στρασβούργο, Γαλλία, 1971) είναι συγγραφέας Τουρκικής καταγωγής. Έχει δημοσιεύσει μυθιστορήματα γραμμένα στα Αγγλικά, στα Τούρκικα και τα Γαλλικά.
Αμφιτρύωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο Αμφιτρύωνας ("Αμφιτρύων") ήταν γιος του Αλκαίου, βασιλιά της Τίρυνθας, και της Αστυδάμειας (ή Λυσιμάχης ή Λαονόμης). Επομένως ο Αμφιτρύωνας ήταν εγγονός του ήρωα Περσέα. Από τον πατέρα του κληρονόμησε τον θρόνο της Τίρυνθας και από τον πεθερό του Ηλεκτρύωνα τον θρόνο των Μυκηνών.

Κυνηγώντας κάποτε ο Αμφιτρύωνας με ένα χοντρό ρόπαλο κάποιο βόδι, σκότωσε κατά λάθος τον Ηλεκτρύωνα, οπότε ο θείος του Σθένελος βρήκε αφορμή να τον διώξει και να σφετερισθεί ο ίδιος τους δύο θρόνους, της Τίρυνθας και των Μυκηνών. Ο Αμφιτρύωνας τότε κατέφυγε στη Θήβα μαζί με τη σύζυγό του Αλκμήνη και τον ετεροθαλή αδελφό της Λικύμνιο. Ο βασιλιάς των Θηβών Κρέοντας τους υποδέχθηκε καλά, καθάρισε από το μίασμα του φόνου, με ειδική τελετή, τον Αμφιτρύωνα και έκανε γαμβρό του τον Λικύμνιο. Αλλά και ο Αμφιτρύωνας εξυπηρέτησε τον Κρέοντα λυτρώνοντας τη Θήβα από την τρομερή αλεπού Τευμασία με τον ακατανίκητο σκύλο του.

Οι παραπάνω θα ζούσαν ήρεμα όλη την υπόλοιπη ζωή τους στη Θήβα, αν η Αλκμήνη δεν ζητούσε από τον Αμφιτρύωνα να εκστρατεύσει κατά των Τηλεβοών ή Ταφίων για να τους εκδικηθεί επειδή είχαν σκοτώσει όλα της τα αδέλφια εκτός από τον Λικύμνιο. Με αυτό τον όρο εξάλλου του είχε δώσει την Αλκμήνη ως σύζυγο σε «λευκό γάμο» ο Ηλεκτρύων, δηλαδή να μη την αγγίξει προτού εκδικηθεί τους Ταφίους. Ο Αμφιτρύων αναγκάσθηκε τότε να εκστρατεύσει κατά των Τηλεβοών με συμμάχους τον βασιλιά του Θορικού Αττικής Κέφαλο, τον βασιλιά των Φωκέων Πανοπέα, τον βασιλιά του Άργους Έλειο και τον ίδιο τον Κρέοντα. Η συμμαχία αυτή κατενίκησε τους Τηλεβόες, και σύμφωνα με τον Απολλόδωρο το πέτυχε με την βοήθεια της Κομαιθούς κόρης του βασιλιά Πετρέλαου, η οποία τον είχε ερωτευτεί (Ηρόδοτος Ε 59, Πινδ. "Νεμ." Χ 14, Απολλόδωρος Β 4-7).

Στο μεταξύ όμως, μέσα στο ίδιο το σπίτι του Αμφιτρύωνα συνέβαινε κάτι που δεν θα το φανταζόταν: Ο θεός Δίας, έχοντας πάρει τη μορφή του Αμφιτρύωνα, παραπλάνησε την Αλκμήνη και κοιμήθηκε μαζί της τρεις ολόκληρες νύκτες, ή μάλλον διέταξε τον Ήλιο να μη βγει για δύο ημέρες, τριπλασιάζοντας έτσι τη διάρκεια μιας νύκτας, ώστε να απολαύσει τον έρωτά του καλύτερα. Επιστρέφοντας ο πραγματικός σύζυγος την επόμενη ημέρα από την εκστρατεία, δεν βρήκε την Αλκμήνη όσο «θερμή» την περίμενε ύστερα από την πολύμηνη απουσία του. Ακούγοντας μάλιστα τις εξηγήσεις της υποψιάσθηκε εύλογα απιστία και απεφάσισε να την κάψει ζωντανή. Αλλά ο Δίας έσβησε με μία καταρρακτώδη βροχή την πυρά και ο Αμφιτρύωνας πείσθηκε τελικώς για ό,τι πραγματικά είχε γίνει, ύστερα και από σχετικές διαβεβαιώσεις του μάντη Τειρεσία. Μετά από εννέα μήνες η Αλκμήνη γέννησε τον Ηρακλή και τον Ιφικλή. Ο πρώτος ήταν γιος του Δία (αφού νήπιο κιόλας στην κούνια του κατόρθωσε να πνίξει δύο φίδια), ενώ ο δεύτερος του Αμφιτρύωνα. Ο Απολλόδωρος αναφέρει (Β 4, 11) ότι ο Αμφιτρύωνας σκοτώθηκε πολεμώντας κατά των Μινυών.
Μάρινερ 8

Ο Μάρινερ 8 (αγγλ. "Mariner", "ναυτικός"), γνωστός και ως "Μάρινερ-Η", ήταν μαζί με τον Μάρινερ 9 μέρος του διαστημικού προγράμματος "Μάρινερ Άρης 71". Είχε προοριστεί να πάει στην τροχιά του Άρη και να συλλέξει και να διαβιβάσει στην γη φωτογραφικό υλικό και πληροφορίες επιστημονικού ενδιαφέροντος για τον πλανήτη, αλλά λόγω αποτυχημένης απογείωσης καταποντίστηκε στην θάλασσα πριν ακόμα ξεφύγει από την γη.
Θέιν Σέιν

O πτέραρχος Θέιν Σέιν ("Thein Sein") ήταν ο Πρόεδρος της Μιανμάρ από τις 30 Μαρτίου 2011 ως τις 30 Μαρτίου 2016. Χρημάτισε προσωρινός Πρωθυπουργός από το 2007 ως το 2011, παράλληλα με το αξίωμα του πρώτου Γραμματέα στο Κρατικό Συμβούλιο για την Ειρήνη και για την Ανάπτυξη.

Συμπεριλήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό "Time" για τα "«Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως»" για το έτος 2012.
Dio vi Salvi Regina

Το Dio vi Salvi Regina ("Ντίο βι Σάλβι Ρετζίνα") είναι θρησκευτικό παραδοσιακό τραγούδι της Κορσικής. Οι ντόπιοι εθνικιστές το θεωρούν επίσης ως τον εθνικό ύμνο της Κορσικής. Συνηθίζεται να τραγουδιέται στο τέλος κάθε Κορσικάνικης παραδοσιακής συναυλίας. 

Το τραγούδι γράφτηκε ως ύμνος στην Ιταλία από τον Φραγκίσκο ντε Τζερόνιμο (ο οποίος αργότερα αγιοποιήθηκε) γύρω στα 1675. Υιοθετήθηκε ως εθνικός ύμνος της ανεξάρτητης Κορσικής όταν οι κάτοικοί της ανεκήρυξαν την ανεξαρτησία τους από τη Δημοκρατία της Γένοβας στο Κόρτε, στις 30 Ιανουαρίου 1735. 

Παραδοσιακά, η μετατροπή του ύμνου από Κορσικανικός ύμνος σε σύμβολο εκστρατείας για την Κορσικάνικη ανεξαρτησία, αποδίδεται σε έναν βοσκό, τον "Sauveur Costa". Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο παρεκκλήσι του Αγίου Μάρκου (San Marco) στις 25 Απριλίου 1720.

Η ευρέως χρησιμοποιούμενη εκδοχή της τελευταίας στροφής, γραμμένη στην Κορσικανική γλώσσα, ήταν προσθήκη στο αρχικό κείμενο, και κάνει αναφορά σε νίκη εναντίον των εχθρών της Κορσικής, για να τονίσει την σκοπιμότητα χρήσης των υιοθετούμενων πρόσθετων στίχων.
Αντονέλλο ντα Μεσσίνα

Ο Αντονέλλο ντα Μεσσίνα ή Αντονέλλο της Μεσσήνης ("Antonello da Messina", 1430 - Φεβρουάριος 1479) ήταν Ιταλός ζωγράφος από τη Μεσσήνη της Σικελίας, κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Αναγέννησης.
Beloved Isle Cayman

Το Beloved Isle Cayman ("Αγαπημένο Νησί Καϋμάν") είναι ο ανεπίσημος εθνικός ύμνος των Νησιών Καϋμάν. Ο ύμνος έχει συντεθεί από τον "Leila Ross-Shier". Ως Βρετανική αποικία, ο επίσημος εθνικός ύμνος των Νησιών Καϋμάν είναι ακόμα ο God Save the Queen.
Bahrainona

Το Bahrainona ("Το Μπαχρέιν μας") (Αραβικά: نشيد البحرين الوطني) είναι ο εθνικός ύμνος του Μπαχρέιν. Με την ίδια μουσική αλλά διαφορετικούς στίχους έχουν δημιουργηθεί δύο εκδοχές. Η πρώτη χρησιμοποιήθηκε από την ανεξαρτησία του Μπαχρέιν το 1971 μέχρι το 2002, και η άλλη χρησιμοποιείται από τότε που ο ηγέτης της χώρας Σεΐχης Χαμάντ μπιν Ισά αλ Χαλίφα ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά και την χώρα βασίλειο μέχρι σήμερα. 

Τα αυθεντικά λόγια γράφτηκαν από τον "Mohamed Sudqi Ayyash" (γεν. 1925). Ο συνθέτης της μελωδίας είναι άγνωστος.
The Fray

Οι The Fray είναι ένα πιανιστικό ροκ συγκρότημα που αποτελείται από 4 μέλη , τα οποία κατάγονται από το Ντένβερ του Κολοράντο.

Δημιουργήθηκε το 2002 από τους συμμαθητές Ισαάκ Σλέιντ και Τζο Κινγκ. Το παρθενικό άλμπουμ τους με τίτλο "How to Save a Life" κυκλοφόρησε το 2005. Το πιο γνωστό τραγούδι τους είναι το πλατινένιο "How to Save a Life ", όπως και το "Over My Head (Cable Car)".
Μάρινερ 4

Το Μάρινερ 4 (αγγλ. "Mariner", "ναυτικός"), γνωστός και ως "Μάρινερ-Άρης 1964" (αγγλ. "Mariner-Mars 1964"), ήταν το τέταρτο διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ που χρησιμοποιήθηκε για την εξερεύνηση του πλανητικού συστήματος και εκτέλεσε πρώτο επιτυχή προσέγγιση του πλανήτη Άρη), στέλνοντας τις πρώτες εικόνες της επιφάνειας του Άρη. 
Για πρώτη φορά εικόνες ενός άλλου πλανήτη διαβιβάζονταν από το βαθύ διάστημα στην γη, αποκαλύπτοντας έναν φαινομενικά νεκρό κόσμο γεμάτο κρατήρες. 
Ο Μάρινερ 4 είχε ως σκοπό να διευθύνει τις επιστημονικές παρατηρήσεις κινηματογραφήσεων σε πρώτο πλάνο τον Άρη και να διαβιβάσει αυτές τις εικόνες στη γη. 
Άλλοι στόχοι της αποστολής ήταν η καταμέτρηση πεδίων, η ανίχνευση ιόντων στο διαπλανητικό διάστημα κοντά στον Άρη και η εξάσκηση και η εκμάθηση των ικανοτήτων εφαρμοσμένης μηχανικής για τις διαπλανητικές πτήσεις μακροχρόνιας διάρκειας.
Μάρινερ 5

Ο Μάρινερ 5 (αγγλ. "Mariner", "ναυτικός"), γνωστός και ως "Μάρινερ-Αφροδίτη 67" (αγγλ. "Mariner Venus '67"), ήταν ένα διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ που μελέτησε την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης μέσω της απόκρυψης αστέρων, καταμέτρησε την ακτινοβολία Lyman-alpha (σκληρή υπεριώδης ακτινοβολία) του υδρογόνου, όπως επίσης τα σωματίδια ηλιακού ανέμου και τις διακυμάνσεις του μαγνητικού πεδίου στην περιοχή γύρω από τον πλανήτη.
Τληπόλεμος

Ο Τληπόλεμος, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν ο βασιλιάς των Ροδίων που έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο στο πλευρό των Αχαιών.
Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα 1961

Η Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα 1961 (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος 1961) διαδέχθηκε την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή όταν αυτή παραιτήθηκε με σκοπό τη διεξαγωγή εκλογών.

Αν και ο Κ. Καραμανλής επεδίωκε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον στρατηγό Θρασύβουλο Τσακαλώτο, ο Βασιλιάς διόρισε στις 20 Σεπτεμβρίου Πρωθυπουργό τον αρχηγό του Βασιλικού Στρατιωτικού Οίκου του, στρατηγό Κωνσταντίνο Δόβα. Με τον διορισμό μάλιστα, ως Υπουργού Εθνικής Αμύνης, του φιλο-βασιλικού πτέραρχου Χαράλαμπου Ποταμιάνου καθώς και άλλων φιλο-βασιλικών υπουργών δημιούργησε στην ουσία μια κυβέρνηση από ανθρώπους του περιβάλλοντός του..
Τις επόμενες ημέρες τόσο η νεο-ιδρυθείσα «Ένωση Κέντρου» όσο και η «ΕΔΑ» ζήτησαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση, να πάρει μέτρα ώστε προφυλαχθεί το αδιάβλητο των εκλογών. Συγκεκριμένα, ο ηγέτης της «Ένωσης Κέντρου», Γεώργιος Παπανδρέου, ζήτησε την αντικατάσταση των Νομαρχών, την παράδοση του οπλισμού των αντρών των ΤΕΑ, τον "αποχρωματισμό" του Ραδιοφώνου (ΕΙΡ), ώστε να μην συμμετέχει στην προεκλογική εκστρατεία υπέρ της ΕΡΕ, και την παύση των διορισμών που ξεκίνησε η κυβέρνηση λίγο πριν την παραίτησή της. 
Στις 17 Οκτωβρίου μάλιστα και αφού η κυβέρνηση Δόβα δεν έλαβε κανένα από τα μέτρα που ζητήθηκαν, ο Γ. Παπανδρέου προχώρησε σε διάβημα προς τον Πρωθυπουργό Δόβα και προς τον Βασιλιά, έπειτα και από πολλά περιστατικά επίθεσης σε μέλη της «Ένωσης Κέντρου». 
Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το τηλεγράφημα για απεστάλη στους αρχηγούς Παπανδρέου και Μαρκεζίνη (Κόμμα Προοδευτικών) από υποψήφιους βουλευτές του νομού Μεσσηνίας: 

Μάλιστα, την τελευταία εβδομάδα πριν τις εκλογές, τα επεισόδια είχαν κλιμακωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Γ. Παπανδρέου με εγκύκλιό του προς τις οργανώσει του κόμματος του, κάλεσε τα μέλη τους "«...να ασκήσουν νόμιμον άμυναν εναντίον πάσης εκδηλώσεως βίας και τρομοκρατίας εκ μέρους των οργάνων του κράτους ή παρακρατικών οργανώσεων ώστε να κατοχυρώσουν ούτω την ελευθέραν εκδήλωσιν του φρονήματος του λαού.»"
Οι εκλογές τελικά "«διεξήχθησαν σε κλίμα τρομοκρατίας και έμειναν στην ιστορία ως εκλογές «βίας και νοθείας» με υποκινητές και αυτουργούς στρατιωτικούς και αξιωματικούς των σωμάτων ασφαλείας, οι οποίοι ήταν οργανωμένοι σε παραστρατιωτικές ομάδες και είχαν αυτονομήσει τη δράση τους από το επίσημο κράτος.»"
Γκυ των Λουζινιάν

Ο Γκυ των Λουζινιάν ή Γουΐδων των Λουζινιάν ("Guy de Lusignan", περί το 1150 - 18 Ιουλίου 1194) Γάλλος ευγενής από τον Οίκος των Λουζινιάν και Βασιλικός σύζυγος των Ιεροσολύμων ήταν πέμπτος γιος του Ούγου Η΄ των Λουζινιάν και της Βουργουνδίας του Ρανκόν. Έμεινε γνωστός σαν ο μοιραίος βασιλιάς που οδήγησε τα στρατεύματα των Σταυροφόρων στην καταστρεπτική "μάχη του Χαττίν" (1187) και την πτώση των Ιεροσολύμων από τον Σαλαντίν. Ο Γκυ των Λουζινιάν ήταν ο ιδρυτής του Βασιλείου της Κύπρου.
Μονόπρακτο

Μονόπρακτο έργο, ή πιο συνηθισμένα «μονόπρακτο», είναι ένα σύντομο θεατρικό έργο που διαδραματίζεται σε μία πράξη ή σε μία σκηνή, σε αντίθεση με έργα που διαδραματίζονται σε πλήθος σκηνών σε μία ή περισσότερες πράξεις. Τείνουν να είναι απλούστερα και έχουν λιγότερα αντικείμενα, σκηνικά και ηθοποιούς (μερικές φορές μόνο έναν).

Στοιχεία ενός μονόπρακτου έργου μπορούν να εντοπιστούν στις απαρχές του δράματος όπως για παράδειγμα στο σατυρικό δράμα "Κύκλωψ" του Ευριπίδη.
Μάρινερ 3

Ο Μάρινερ 3 (αγγλ. "Mariner", "ναυτικός") ήταν διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ με σκοπό να προσεγγίσει και να εξερευνήσει τον πλανήτη Άρη.
Αργώ

Η Αργώ, πίνακας του [[Κωνσταντίνος Βολανάκης|Κωνσταντίνου Βολανάκη]]
Η Αργώ κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν το πλοίο στο οποίο επιβιβάστηκαν οι Αργοναύτες με σκοπό να μεταβούν στην Κολχίδα και να πάρουν το χρυσόμαλλο δέρας. Πήρε το όνομα της από τον κατασκευαστή της Άργο, υιό του Φρίξου κι της Χαλκιόπης.
Μάρινερ 1

Ο Μάρινερ 1 (αγγλ. "Mariner", "ναυτικός") ήταν το πρώτο διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ της NASA. Προοριζόταν να προσεγγίσει την Αφροδίτη, η αποστολή απέτυχε όμως κατά την φάση της απογείωσης, στις 22 Ιουλίου 1962.

Κατά την διάρκεια της εκτόξευσης, ο πύραυλος έχασε την επαφή με το σύστημα πλοήγησης εδάφους, λόγω βλάβης μιας κεραίας, έτσι τον έλεγχο του πυραύλου ανέλαβε ο υπολογιστής του. Δυστυχώς όμως το λογισμικό του περιείχε ένα σφάλμα που οδήγησε στην καταστροφή.

Το σφάλμα είχε προέλθει κατά την δια χειρός μεταγραφή μιας εξίσωσης στις προδιαγραφές του προγράμματος του συστήματος καθοδήγησης. Ο συγγραφέας παρέλειψε την παύλα στο επάνω μέρος του formula_1 (που συμβολίζει την ομαλοποιημένη νιοστή τιμή της χρονικής παραγώγου της απόστασης). Χωρίς την ομαλοποίηση που υποδήλωνε η παύλα, το λογισμικό αντιμετώπιζε τυπικές μικροαλλαγές ταχύτητας ως σοβαρές, προκαλώντας έντονες διορθώσεις οι οποίες έστειλαν τον πύραυλο εκτός πορείας. Έτσι ο αξιωματικός ασφάλειας πεδίου (αγγλ. "Range Safety Officer", "RSO") επενέβη, και με τηλεχειρισμό κατέστρεψε τον πύραυλο.

Λίγο καιρό αργότερα η αποστολή προς την Αφροδίτη εκτελέστηκε με επιτυχία από τον δίδυμο του Μάρινερ 1, τον Μάρινερ 2.
Δημήτριος Γρίβας

: "Για τον νεότερο πολιτικό και βουλευτή Δράμας, δείτε Δημήτριος Θ. Γρίβας"
Ο υποστράτηγος Δημήτριος Γρίβας (1829 - 1889) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός της νεώτερης Ελλάδας, πληρεξούσιος, βουλευτής και τέσσερις φορές υπουργός.
Θεόδωρος Γρίβας

Ο Θεόδωρος Γρίβας γνωστός και ως Θεοδωράκης Γρίβας (1797 - 24 Οκτωβρίου 1862) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821, στρατηγός και πολιτικός.
Μετέωρο

Μετέωρο ονομάζεται στην αστρονομία κάθε φωτεινό φαινόμενο που εμφανίζεται μέσα στην ατμόσφαιρα της Γης ως αποτέλεσμα της εισόδου σε αυτή κάποιου μετεωροειδούς, δηλαδή κάποιου βραχώδους σώματος που μπορεί να έχει μέγεθος από λίγα χιλιοστά έως αρκετά μέτρα. Η κίνηση του μετεωροειδούς με μεγάλη ταχύτητα και η τριβή της επιφάνειάς του με τα μόρια της ατμόσφαιρας έχει ως αποτέλεσμα τον έντονο ιονισμό των μορίων του αέρα και, συνήθως, την συνεπακόλουθη εκπομπή φωτεινής ακτινοβολίας.

Τα μετέωρα διακρίνονται σε:
*Διάττοντες: Κατηγορία μετεώρων πολύ μικρών διαστάσεων (περίπου όσο ένας κόκκος άμμου). Παρατηρούνται συχνότερα από όλα τα μετέωρα. 
*Βολίδες: Αρκετά σπάνιες. Διαρκούν περισσότερο, φωτίζουν αρκετά έντονα και συνήθως συνοδεύονται από έκρηξη. 

Όταν το μετεωροειδές δεν εξαερωθεί πλήρως στην ατμόσφαιρα ή δεν εκραγεί, φτάνει στο έδαφος και αν είναι αρκετά μεγάλο σε μέγεθος δημιουργεί κρατήρα. Το τμήμα του μετεωροειδούς που καταλήγει στο έδαφος ονομάζεται μετεωρίτης.

Εμφανίζονται κυρίως σε ύψος 120km και, τα μικρότερα από αυτά, εξαφανίζονται αφού διανύσουν 60-80km. Κινούνται με ταχύτητες μερικών δεκάδων χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο. Οι λαμπρότεροι διάττοντες και οι βολίδες συνοδεύονται από μια φωτεινή ουρά η οποία διατηρείται μερικά λεπτά μετά την εξαέρωση του μετεώρου. Οι ουρές αυτές δεν είναι πάντα ευθύγραμμες και συχνά παρουσιάζουν κυματισμούς ή και καμπές.

Αρκετά εκατομμύρια μετεωροειδών εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης κάθε εικοσιτετράωρο. Ο αριθμός αυτός δεν είναι σταθερός αλλά σε μερικές περιόδους το φαινόμενο παρουσιάζεται αρκετά έντονο, οπότε λέμε ότι έχουμε βροχή διαττόντων. Δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός της μάζας που προσθέτουν στον πλανήτη μας αλλά γενικά θεωρείται ελάχιστη σε σχέση με τη μάζα του πλανήτη.
Διάχυση φωτός

Η Διάχυση φωτός ή "διάχυση του φωτός" είναι ειδική περίπτωση του φαινομένου της ανάκλασης που παρατηρείται όταν φωτεινά κύματα κατά τη πρόσπτωσή τους σε σώματα με ακανόνιστες επιφάνειες ανακλώνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην ύπαρξη ενός εξαιρετικά μεγάλου αριθμού λείων μικροσκοπικών επιφανειών που απαρτίζουν τις ακανόνιστες ή τραχιές επιφάνειες των σωμάτων. Έτσι η ανάκλαση από τις μικροσκοπικές αυτές επιφάνειες παρουσιάζεται και αυτή ακανόνιστη με συνέπεια το φως να διαχέεται και να ονομάζεται "διάχυτο φως".
*Η διάχυση του φωτός είναι μηδενική για τελείως μαύρες επιφάνειες καθώς και για τις απόλυτα λείες και στιλπνές (π.χ. κάτοπτρα).

Το φαινόμενο αυτό της διάχυσης του φωτός έχει μεγάλη εφαρμογή στη Χημεία ειδικά των πολυμερών ουσιών προκειμένου να προσδιορισθεί το μέσο μοριακό βάρος των μεγαλομορίων τους. Όταν μια μονοχρωματική ακτίνα προσπέσει σε διάλυμα πολυμερούς ένωσης τότε ένα μέρος της διαχέεται. Η ένταση αυτής της διαχεόμενης ακτινοβολίας υπό ορισμένη γωνία εξαρτάται μεταξύ άλλων και από το μοριακό βάρος του εν διαλύσει πολυμερούς. Η δε μέτρηση της έντασης του διάχυτου φωτός υπό ορισμένη γωνία γίνεται με διάφορους υπολογισμούς. Βέβαια η τεχνική αυτή δεν έχει σήμερα την άλλοτε ευρύτητα εφαρμογής της, παρ΄ όλα αυτά όμως ακολουθείται περιορισμένα.

Η διάχυση του φωτός συνήθως γίνεται χωρίς διαφοροποίηση της συχνότητας προσπίπτοντος και διαχεόμενου φωτός, χαρακτηριζόμενη «διάχυση Ρέιλι» (Rayleigh), συμβαίνει όμως και να παρατηρηθεί διαφοροποίηση όπου τότε καλείται «διάχυση Ράμαν» (Raman), ή «διάχυση Μπριγιέν» (Brillouin)
*Το όργανο με το οποίο γίνεται η παραπάνω μέτρηση διάχυσης φωτός ονομάζεται "διαχυσίμετρο" και επίσημα ""φωτογωνιοδιαχυσίμετρο".
*Στο φαινόμενο της διάχυσης του φωτός οφείλονται τα φαινόμενα του λυκαυγούς και του λυκόφωτος.


Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική
Κατηγορία:Φως
Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πέτρου

Ο Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πέτρου (1845 – Παρίσι, 5 Ιανουαρίου 1910) ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας και για πολλά χρόνια πρεσβευτής της Ελλάδας στη Γαλλία.
Μάρινερ 2

Ο Μάρινερ 2 (αγγλ. "Mariner", "ναυτικός") ήταν το πρώτο επιτυχημένο διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ της NASA. Οι Μάρινερ 1 και 2 ήταν απλουστευμένες εκδόσεις του διαστημικού σκάφους Μπλοκ 1 του διαστημικού προγράμματος Ranger.

Η άτρακτος του διαστημοπλοίου είχε σχήμα εξαγωνικό και διάμετρο ένα μέτρο. Πάνω σ' αυτήν ήταν προσαρμοσμένοι οι ηλιακοί συλλέκτες, οι βραχίονες και οι κεραίες τηλεπικοινωνίας. O επιστημονικός εξοπλισμός του διαστημικού σκάφους περιείχε
* ένα ραδιόμετρο μικροκυμάτων
* ένα ραδιόμετρο υπέρυθρης ακτινοβολίας, τοποθετημένο σε μια επικλινή πλατφόρμα 
* έναν ανιχνευτή μικρομετεωριτών
* έναν ανιχνευτή ηλιακού πλάσματος
* έναν ανιχνευτή ιόντων
* και έναν μετρητή μαγνητικής ροής.

Αυτά τα όργανα σχεδιάστηκαν για να μετρήσουν τη κατανομή θερμοκρασίας στην επιφάνεια της Αφροδίτης, καθώς επίσης και για να κάνουν βασικές μετρήσεις της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης. Το σκάφος δεν ήταν εξοπλισμένο με φωτογραφικές κάμερες, επειδή η ατμόσφαιρα του πλανήτη είναι πυκνή και χωρίς ιδιαίτερα οπτικά χαρακτηριστικά. Αργότερα, με την αποστολή του Μάρινερ 10, ανακαλύφθηκε ότι τα νέφη της Αφροδίτης εμφανίζουν πλήθος λεπτομερειών στο υπεριώδες φως.

Ο στόχος του ήταν να μελετήσει την ατμόσφαιρα του πλανήτη και να κάνει μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου, να ανιχνεύσει ιόντα και να προσδιορίσει την μάζα του πλανήτη. 

Ο πύραυλος Άτλαντας-Agena που μετέφερε τον δίδυμό του, τον Μάρινερ 1, βγήκε εκτός πορείας κατά την εκτόξευσή του στις 22 Ιουλίου 1962, και το διαστημόπλοιο καταστράφηκε. Έναν μήνα αργότερα, ο Μάρινερ 2 εκτοξεύθηκε με επιτυχία στις 27 Αυγούστου 1962, εκτελώντας μια πτήση τρεισήμισι μηνών στην Αφροδίτη. 

Κατά την διάρκεια της πτήσης μέτρησε τον ηλιακό άνεμο, ένα σταθερό ρεύμα ιόντων που εκπέμπει ο ήλιος, και επιβεβαίωσε τις μετρήσεις που έκανε το luna 1 το 1959. Μέτρησε επίσης τη διαπλανητική σκόνη, η οποία αποδείχθηκε λιγότερη από τις προβλέψεις. 

Επιπλέον, ο Μάρινερ 2 ανίχνευσε ιόντα υψηλής ενέργειας που προέρχονται από τον ήλιο, συμπεριλαμβανομένων διάφορων σύντομων ηλιακών κηλίδων, καθώς επίσης και κοσμικές ακτίνες προέλευσης έξω από το ηλιακό σύστημα. Κατά την προσέγγιση της Αφροδίτης στις 14 Δεκεμβρίου 1962, ο Μάρινερ 2 ανίχνευσε τον πλανήτη με το ζευγάρι ραδιομέτρων του, και αποκάλυψε ότι η Αφροδίτη έχει ψυχρά σύννεφα μα εξαιρετικά θερμή επιφάνεια. Το διαστημόπλοιο βρίσκεται ακόμα στο διάστημα, σε ηλιοκεντρική τροχιά. Έχει πάψει να λειτουργεί και είναι μάλλον κατεστραμμένο από την μακροχρόνια επίδραση της ισχυρής ηλιακής ακτινοβολίας.
Έντου Ντρασένα

Ο Έντου Ντρασένα ("Eduardo Luiz Abonízio de Souza", 18 Μαΐου 1981) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Ωστόσο έχει και ιταλική υπηκοότητα. Από το 2016 είναι ποδοσφαιριστής της Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας.
Ranger 9

Το Ranger 9 (αγγλ. "Ranger", "δασοφύλακας") ήταν διαστημικό σκάφος του προγράμματος Ranger της NASA με προορισμό να διαγράψει τροχιά σύγκρουσης με την σελήνη και να τηλεμεταδώσει φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας κατά την κάθοδο και μέχρι την τελική σύγκρουση. 
Το διαστημικό σκάφος έφερε έξι τηλεοπτικές φωτογραφικές μηχανές vidicon. Δύο από αυτές ήταν ευρείας οπτικής γωνίας (τις φωτογραφικές μηχανές "Α" και "Β" στο κανάλι "F") και τέσσερις οξείας οπτικής γωνίας (τις φωτογραφικές μηχανές "P1", "P2", "P3" και "P4" στο κανάλι "P"). 
Οι φωτογραφικές μηχανές αποτελούσαν δύο διαφορετικά αλλά και ανεξάρτητα κανάλια, κάθε ένα με ανεξάρτητη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, χρονόμετρα, και τηλεπικοινωνιακό σύστημα μετάδοσης, ώστε να προσφέρουν μέγιστη δυνατή αξιοπιστία και πιθανότητα λήψης των υψηλής ποιότητας τηλεοπτικών εικόνων. Άλλα πειράματα δεν μετέφερε το διαστημικό σκάφος.
Δήμος Αρμένων

Ο Δήμος Αρμένων ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αποκορώνου. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το χωριό Καλύβες. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 3.250 κατοίκους και έκταση 55.292 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Καλυβών 
::* οι Καλύβες
::* ο Τσιβαράς
: Δ.δ. Αρμένων -- οι Αρμένοι
: Δ.δ. Καρών Αποκορρώνου -- οι Καρές
: Δ.δ. Μαχαιρών -- οι Μαχαιροί
: Δ.δ. Νιό Χωριού Αποκορρώνου -- το Νιό Χωριό
: Δ.δ. Ραμνής 
::* η Ραμνή
::* τα Κυριακοσέλλια
::* η Χιλιομουδού
: Δ.δ. Στύλου 
::* ο Στύλος
::* το Πρόβαρμα
::* ο Σαμωνάς
::* το Φαράγγι
Δήμος Ακρωτηρίου

Ο Δήμος Ακρωτηρίου ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Χανίων. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το Πυθάρι. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 10.321 κατοίκους και έκταση 112.644 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 5 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Αρωνίου 
::* το Πυθάρι
::* ο Άγιος Νικόλαος
::* οι Ανεμόμυλοι
::* ο Ζορνάδης
::* τα Καθιανά (τα Καθανιά)
::* ο Παζινός (ο Παξινός)
: Δ.δ. Κουνουπιδιανών 
::* τα Κουνουπιδιανά
::* ο Καλαθάς
::* το Καμπάνι
::* ο Σταυρός
::* τα Χωραφάκια
: Δ.δ. Μουζουρά 
::* ο Μουζουράς
::* η Αγία Ζώνη
::* η Γαλήνη
::* το Καλόρρουμα
::* ο Κουμαρές
::* η Μονή Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων
: Δ.δ. Στερνών 
::* οι Στέρνες
::* το Αεροδρόμιο
::* το Κάτω Μαράθι
::* το Μαράθι
: Δ.δ. Χωρδακίου 
::* το Χωρδάκιον
::* η Ακρόπολη
::* η Μονή Κυρίας των Αγγέλων
Δήμος Βάμου

Ο Δήμος Βάμου ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αποκορώνου. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το χωριό Βάμο. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 2.932 κατοίκους και έκταση 67.035 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 9 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Βάμου 
::* ο Βάμος
::* τα Δουλιανά
: Δ.δ. Γαβαλοχωρίου 
::* το Γαβαλοχώρι
::* το Άσπρο
: Δ.δ. Κάινας 
::* η Κάινα
::* ο Πλάτανος
: Δ.δ. Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου Χανίων -- το Καλαμίτσι Αλεξάνδρου
: Δ.δ. Κεφαλά 
::* ο Κεφαλάς
::* ο Δράπανος
::* το Παλαιλώνι
: Δ.δ. Κοκκίνου Χωρίου -- το Κόκκινο Χωριό
: Δ.δ. Ξηροστερνίου 
::* η Λιτσάρδα
::* το Ξηροστέρνι
: Δ.δ. Πλάκας 
::* η Πλάκα
::* η Αλμυρίδα
::* τα Καμπιά
: Δ.δ. Σελλίων 
::* τα Σελλία
::* η Λικοτιναρέα
::* η Σούρη
Δήμος Ελευθερίου Βενιζέλου

Ο Δήμος Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Χανίων. Βρισκόταν νότια του Δήμου Χανίων και είχε σαν έδρα τις Μουρνιές. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 10.586 κατοίκους και έκταση 18.806 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 2 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Μουρνιών 
::* οι Μουρνιές 
::* το Κρύο Νερό 
: Δ.δ. Νεροκούρου -- ο Νεροκούρος
Δήμος Γεωργιουπόλεως

Ο Δήμος Γεωργιουπόλεως ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αποκορώνου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το Καβρό (τέως Παραλία Κουρνά) Χανίων. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 2.483 κατοίκους και έκταση 53.498 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 5 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Κουρνά 
::* η Παραλία Κουρνά (τ. ο Καβρός)
::* η Κουρνά
: Δ.δ. Γεωργιουπόλεως 
::* η Γεωργιούπολη
::* οι Ασπρουλιάνοι
::* ο Κάβαλλος
::* ο Μαθές
::* το Μουρίον
: Δ.δ. Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου 
::* το Καλαμίτσι Αμυγδάλιον
::* η Εξώπολη
: Δ.δ. Καστέλλου 
::* ο Κάστελλος
::* η Μεταμόρφωση
::* το Πάτημα
: Δ.δ. Φυλακής 
::* τα Δράμια
::* η Φυλακή
Δήμος Θερίσου

Ο Δήμος Θερίσου ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Χανίων. Βρισκόταν στα βόρεια του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το Βαμβακόπουλο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 6.313 κατοίκους και έκταση 74.106 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 5 δημοτικά διαμερίσματα:

: Δ.δ. Βαμβακοπούλου -- το Βαμβακόπουλο
: Δ.δ. Αγιάς 
::* η Αγιά
::* η Επισκοπή
::* ο Κυρτωμάδος
: Δ.δ. Βαρύπετρου 
::* το Βαρύπετρο
::* ο Λυγιδές
::* ο Μαρμαράς
::* τα Μυλωνιανά
::* η Όασις
::* τα Ποτιστήρια
: Δ.δ. Θερίσου -- το Θέρισο
: Δ.δ. Περιβολίων Κυδωνίας -- τα Περιβόλια Κυδωνίας
Δήμος Γαύδου

[[Γαύδος]], Άγιος Ιωάννης
[[Γαύδος]], Τρυπητή
[[Γαύδος]], Τρυπητή, Καρέκλα
[[Γαύδος]], [[Κρήτη]]
[[Γαύδος]], Σαρακηνικο
[[Γαύδος]], Λακούδι
Ο Δήμος Γαύδου αποτελείται από το νησί Γαύδος και τη νησίδα Γαυδοπούλα και έχει 6 οικισμούς, Άμπελος, Βατσιανά, Καραβέ, Καστρί, Φώκια και Γαυδοπούλα. Έδρα έχει το Καστρί. Βρίσκεται στα νότια της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων, στην Περιφέρεια Κρήτης και έχει 158 κατοίκους, σύμφωνα με την . Από το 1925 μέχρι και το 2010, αποτελούσε την Κοινότητα Γαύδου και από 01-01-2011, αναγνωρίσθηκε σε Δήμο Γαύδου.