Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας

Ο Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας (απεβ. μετά τις 28 Φεβρουαρίου 929), δεύτερο ιστορικό πρόσωπο από τον Οίκο της Ιρβέας, ήταν μάργραβος της Ιβρέας από τα τέλη της δεκαετίας του 890 μέχρι το 923, που τον διαδέχθηκε ο γιος του Βερεγγάριος Β΄. Ο Άνταλμπερτ Α΄ ήταν γιος του Άνσκαρ Α΄ μαργράβου της Ιβρέας, με καταγωγή από το Οσερέτ στην Άνω Βουργουνδία και διαδέχθηκε τον πατέρα του την περίοδο 896-900. Διατήρησε αρχικά ουδετερότητα, ενώ στην συνέχεια τάχθηκε στο πλευρό όλων των διεκδικητών του Ιταλικού θρόνου. Όταν ο Λουδοβίκος ο Τυφλός επιτέθηκε στην Ιταλία (900), ο Άνταλμπερτ Α΄ αρχικά αρνήθηκε να τον υποστηρίξει. Τελικά τον αναγνώρισε, όταν ο Λουδοβίκος στέφθηκε αυτοκράτορας (901). Μετά την ήττα τού Λουδοβίκου από τον αντίπαλό του Βερεγγάριο Α΄, άλλαξε πλευρά και υποστήριξε τον Βερεγγάριο Α΄. Ο νέος βασιλιάς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας"), για να επιβραβεύσει την υποστήριξή του, έδωσε στον Άνταλμπερτ Α΄ ως σύζυγο την κόρη του Γκίζελα του Φρίουλι. Ο γάμος του Άνταλμπερτ Α΄ με την Γκίζελα δεν καταγράφεται πότε έγινε· η πρώτη αναφορά ότι ήταν σύζυγοι, έγινε στις 13 Ιουνίου 910. Πρέπει να έγινε περίπου 15 χρόνια πριν παραχωρηθεί μία κομητεία στην ίδια και στον γιο της Βερεγγάριο Β΄ (918). 
Μέσα στο διάστημα 913-915 η Γκίζελα απεβίωσε και ο Άνταλμπερτ Α΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, με την Ερμενγάρδη (901 - 931), κόρη του Άνταλμπερτ Β΄ μαργράβου της Τοσκάνης. Η προτεραιότητά του στη συνέχεια ήταν οι επιδρομές των Σαρακηνών (916 - 917). Την περίοδο (920 - 921), μαζί με πολλούς άλλους ευγενείς με καταγωγή από την Βουργουνδία, υποστήριξε την άνοδο στον Ιταλικό θρόνο του συμπατριώτη τους Ροδόλφου Β΄ βασιλιά της Βουργουνδίας. Ο Άνταλμπερτ Α΄, ο Λάμπερτ αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου και ο Γιλβέρτος κόμης του Μπέργκαμο δημιούργησαν μία στρατιωτική δύναμη στα βουνά έξω από την Μπρέσια, με σκοπό να βαδίσουν στη Βερόνα και να συλλάβουν τον Βερεγγάριο Α΄. Αυτός έμαθε τα σχέδιά τους και έστειλε έναν αριθμό Μαγυάρων μισθοφόρων να τους αιφνιδιάσουν· στο μέσο της μάχης ο Άνταλμπερτ Α΄ άλλαξε ρούχα με κάποιον από τους μισθοφόρους του και δήλωσε υποτέλεια. Αργότερα, όταν ο Ροδόλφος Β΄ μπήκε στην Ιταλία και στέφθηκε βασιλιάς (921), ο Άνταλμπερτ Α΄ του δήλωσε υποτέλεια, αλλά οι εμφανίσεις του στη βασιλική Αυλή ήταν σπάνιες, σε σχέση με τη σύζυγό και τους δύο γιους του. Ο συγγενής του Ούγος της Προβηγκίας διαδέχθηκε τον Ροδόλφο Β΄, αλλά εν τω μεταξύ ο Άνταλμπερτ Α΄, σύμφωνα με τον χρονικογράφο Λιουτπράνδο της Κρεμόνας, σχεδόν εξαφανίστηκε· οι πηγές λένε ότι ήταν βαριά άρρωστος. Τελευταία πληροφορία γι' αυτόν πριν από το τέλος του καταγράφεται στις 28 Φεβρουαρίου 929, με τη δωρεά του στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο Τορίνο, ύστερα από επιθυμία του βασιλιά Ούγου.
Μιλτιάδης Μπουφίδης

Ο Μιλτιάδης Μπουφίδης (1857 - 1927) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ρήγας Πάντος

Ο Ρήγας Πάντος (1886 - 1936) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Νικόλαος Αντωνόπουλος

Ο Νικόλαος Αντωνόπουλος (1897 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Δημοσθένης Ρίζος

Ο Δημοσθένης Ρίζος (Άγιος Βλάσιος Μαγνησίας 1875 – Θεσσαλονίκη 1941) ήταν Έλληνας πολιτικός και δημοσιογράφος.
Κλεάνθης Αιγιαλείδης

Ο Κλεάνθης Αιγιαλείδης (1866 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ιωάννης Πάντος

Ο Ιωάννης Πάντος (1890 - 1951) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ουροκύων

Το γένος Ουροκύων (δηλ. "σκύλος με ουρά") είναι γένος που περιέχει δύο (ή ενδεχομένως τρεις) ζωντανές αλεπούδες του δυτικού ημισφαιρίου στην οικογένεια των Κυνιδών· τη γκρίζα αλεπού ("Urocyon cinereoargenteus") και την στενά συγγενική νησιωτική αλεπού ("Urocyon littoralis"), που είναι ένας ξάδερφος νάνος της γκρίζας αλεπούς· καθώς και ένα απολιθωμένο είδος, τον "Urocyon progressus".

Ο "ουροκύων" και ο σκύλος ρακούν είναι τα μόνα κυνοειδή που μπορούν να αναρριχηθούν σε δέντρα. Ο "ουροκύων" είναι ένα από τα παλαιότερα γένη αλεπούδων που υπάρχουν ακόμη. Απόδειξη της ύπαρξης της αλεπούς Κοσουμέλ, ένα αμφισβητούμενο εξαφανισμένο ή επικίνδυνο για εξαφάνιση είδος τρίτου βαθμού, βρέθηκε στο νησί Κοσουμέλ του Μεξικού. Η αλεπού του Κοσουμέλ, η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει περιγραφεί επιστημονικά, είναι μια μορφή νάνου όπως η νησιωτική αλεπού, αλλά λίγο μεγαλύτερη, περίπου στα τρία τέταρτα του μεγέθους της γκρίζας αλεπούς.
Δημήτριος Λιαπίδης

Ο Δημήτριος Λιαπίδης (1871 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Σπυρίδων Αλεξιάδης

Ο Σπυρίδων Αλεξιάδης (1885 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Γεώργιος Μπάρδας

Ο Γεώργιος Μπάρδας (1881 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ερμόδωρος-Ιωάννης Καυταντζόγλου

Ο Ερμόδωρος-Ιωάννης Καυταντζόγλου (συχνά αναφερόμενος απλώς ως "Ιωάννης Καυταντζόγλου", 1873 - 1930) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Σωτήριος Γιαννούσης

Ο Σωτήριος Γιαννούσης (1869 - 1934) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Αεροδρόμιο Μαξίμοβκα της Ουφά

Το Αεροδρόμιο Μαξίμοβκα της Ουφά () είναι μικρός αερολιμένας στο Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά της Ουφά. Εξυπηρετεί μικρά μεταφορικά αεροσκάφη. Είναι δευτερεύον, σε σχέση με το Αεροδρόμιο της Ουφά, νοτιοδυτικά της πόλης.
Ανάποδο Τσε

Το Ανάποδο Τσε  (Ꙡ ꙡ, πλάγια γραφή: "Ꙡ ꙡ") είναι γράμμα του Κυριλλικού αλφαβήτου. Είναι το γράμμα Τσε (Ц ц, πλάγια γραφή: "Ц ц") περιστραμμένο σε οριζόντια φορά (δηλ. σε κάθετο άξονα). Το ανάποδο Τσε χρησιμοποιείτο στην Παλαιά εκκλησιαστική Σλαβονική γλώσσα, όπως και στην παλαιορωσική ή ανατολικό-σλαβική (π. 10ος-15ος αιώνας).
Το Ανάποδο Τσε αντιστοιχεί στην ακόλουθη κωδικοποίηση του Unicode :
Αγρότης

Αγρότης είναι ένα πρόσωπο που ασχολείται με τη γεωργία, την αύξηση ζωντανών οργανισμών που προορίζονται για τρόφιμα ή πρώτες ύλες. Ο όρος συνήθως αφορά άτομα που κάνουν κάποιο συνδυασμό αύξησης βιοτικών οργανισμών σε πεδία όπως οι καλλιέργειες, οι οπωρώνες, οι αμπελώνες, τα πουλερικά ή άλλα ζώα. Ένας αγρότης μπορεί να είναι κάτοχος μιας φάρμας που φιλοξενεί καλλιέργεια φυτών ή εκτροφή ζώων ή μπορεί να εργάζεται σε γη που ανήκει σε τρίτους. Αυτό συμβαίνει στις προηγμένες οικονομίες, ωστόσο, συναντάται και ο αγρότης που είναι ο ίδιος κάτοχος της γης και ταυτόχρονα εργάτης σε αυτήν.
Απόστολος Ζάππας

Ο Απόστολος Ζάππας (1862 - 1915) ήταν Έλληνας βλάχικης καταγωγής πολιτικός.
Γεώργιος Αγαθοκλής

Ο Γεώργιος Αγαθοκλής (1865 - 1910) ήταν Έλληνας πολιτικός και αλευροβιομήχανος.
Γκαστόν Πελτιέ

Ο Γκαστόν Πελτιέ (1876 - άγνωστη χρονολογία θανάτου) ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής. 

Στην Ολυμπιάδα του Παρισιού, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο μαζί με την ομάδα του, Ένωση Γαλλικών Αθλητικών Συλλόγων.
Τα τρία πρόσωπα της Άνα

Τα τρία πρόσωπα της Άνα (Ισπανικά: "Tres veces Ana") είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2016. Η σειρά είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1995, "Μόνο η αγάπη" ("Lazos de amor").

Πρωταγωνιστούν Αντζελίκ Βογιέρ, Σεμπαστιάν Ρούλι, Νταβίντ Σεπέδα, Σουσάνα Ντοσαμάντες και Μπλάνκα Γκέρρα.
Salomé

Η Μαρία Ρόζα Μάρκο Ποκέτ (Maria Rosa Marco Poquet, γεννημένη στις 21 Ιουνίου 1939), καλύτερα γνωστή με το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο Salomé είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια. Ήταν μία από τους τέσσερις νικητές του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 1969 με το τραγούδι "Vivo Cantando".
Διάσκεψη του Δέλβινου

Η Πανηπειρωτική Διάσκεψη του Δέλβινου υπήρξε σειρά συσκέψεων των εκπροσώπων της Βορείου Ηπείρου που επικύρωσε την αυτονομία της περιοχής. Πραγματοποιήθηκε στην πόλη Δέλβινο της Βορείου Ηπείρου (σημερινή νοτία Αλβανία) την περίοδο Ιουνίου-Ιουλίου 1914 και επικύρωσε τους όρους του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας Το συγκεκριμένο Πρωτόκολλο αναγνώριζε τον ελληνικό χαρακτήρα της Βορείου Ηπείρου και σειρά δικαιωμάτων στον τοπικό ελληνικό πληθυσμό, εντός των συνόρων του νεοσύστατου αλβανικού κράτους.

Στη διάσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι από όλοι τη Βόρεια Ήπειρο και ξεκίνησε την 23 Ιουνίου, με πέρας την 26 Ιουλίου 1914. Αρχικά είχαν διατυπωθεί από διάφορους βορειοηπειρώτες αντιπρόσωπους ισχυρές ενστάσεις για τη βιωσιμότητα του Πρωτοκόλλου. Κυβερνητικοί κύκλοι από την Ελλάδα και ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, επέμειναν στην επικύρωση ως μοναδική λύση για την ασφάλεια και την ειρήνη στην περιοχή, ενώ από την άλλη πλευρά οι εκπρόσωποι της Χειμάρρας, παράκτιας περιοχής της Βορείου Ηπείρου, επέμειναν στην ένωση με την Ελλάδα ως μόνη ουσιαστική λύση για την περιοχή. Τελικά πραγματοποιήθηκε η επικύρωση των όρων του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, που είχε υπογραφεί τον προηγούμενο Μάιο μεταξύ της βορειοηπειρωτικής και της αλβανικής κυβέρνησης.
Γιάνα Φραντσίσκα Πολ

Η Γιάνα Φραντσίσκα Πολ (γερμ.: "Jana Franziska Poll", 7 Μαΐου 1988, Μέπεν) είναι Γερμανίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα της Αλιάντς Στουτγάρδης στο Πρωτάθλημα Γερμανίας ως ακραία.
Μαργαρίτα της Ουγγαρίας

Η Μαργαρίτα της Ουγγαρίας ("Margit magyar királyi hercegnő", 1175 - μετά το 1223) ήταν αυτοκράτειρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, σύζυγος του Ισαάκιου Β΄ Άγγελου. Ήταν κόρη του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας από τη σύζυγό του, Αγνή (Άννα) των Σατιγιόν, κόρη του Ραϋνάλδου.
Sniper Elite 4

Το Sniper Elite 4 είναι βιντεοπαιχνίδι τακτικής βολών με στοιχεία κάλυψης, που δημιουργήθηκε από την Rebellion Developments. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows, PlayStation 4 και Xbox One στις 14 Φεβρουαρίου του 2017, ως συνέχεια του "Sniper Elite III".
Battles in the North

Το Battles in the North είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του νορβηγικού black metal συγκροτήματος Immortal. Κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου από τη δισκογραφική Osmose. Όπως και τα προηγούμενα άλμπουμ του συγκροτήματος ο δίσκος αυτός φέρει τυπικά χαρακτηριστικά, όπως γρήγορος ρυθμός κομματιών και εσκεμμένα χαμηλή παραγωγή. Το κύριο θέμα των στίχων, οι οποίοι υπογράφονται από τον κιθαρίστα Demonaz, είναι παγωμένα χειμερινά τοπία. Το "Battles in the North" είναι ο τελευταίος δίσκος των Immortal στον οποίο τα ντραμς διαχειρίζεται ο Abbath.

Για το κομμάτι "Grim and Frostbitten Kingdoms" κυκλοφόρησε μουσικό βίντεο, με τον Hellhammer των Mayhem στα ντραμς. Είναι το δεύτερο βίντεο του συγκροτήματος, μετά το "Call of the Wintermoon" από το πρώτο τους άλμπουμ, "Diabolical Fullmoon Mysticism".
Σεντ Χέλιερ

thumb|200px|right|Το ερημητήριο του Αγίου Χέλιερ βρίσκεται στον κόλπο του Αγίου Χέλιερ και είναι προσβάσιμο με τα πόδια στην άμπωτη
thumb|200px|right|Το άγαλμα στην πλατεία Ελευθερίας
Το Σεντ Χέλιερ (αγγλικά: "Saint Helier") είναι μια από τις 12 ενορίες του Τζέρσεϊ, του μεγαλύτερου από τα νησιά της Μάγχης. Το Σεντ Χέλιερ έχει πληθυσμό 33.522 κατοίκων (2011), δηλαδή περίπου το 34,2% του συνολικού πληθυσμού της νήσου Τζέρσεϊ και είναι η πρωτεύουσα του νησιού (αν και το σπίτι του κυβερνήτη βρίσκεται στο Σαιν-Σωβέρ). Η αστική περιοχή της ενορίας του Σεντ Χέλιερ αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της μεγαλύτερης πόλης του Τζέρσεϊ, αν και μέρος της πόλης βρίσκεται στην παρακείμενη ενορία του Σαιν-Σωβέρ, ενώ τα προάστια της πόλης εκτείνονται και στις ενορίες του Σεντ Λόρενς και του Σαιν-Κλεμάν. Η ενορία καλύπτει μια έκταση 10,6 τ. χλμ., δηλαδή το 9% της συνολικής έκτασης του νησιού. Το έμβλημα της ενορίας είναι δύο χρυσά τσεκούρια σε μπλε φόντο. Το μπλε συμβολίζει τη θάλασσα και τα τσεκούρια συμβολίζουν το μαρτύριο του Αγίου Χέλιερ στα χέρια Σαξόνων πειρατών το 555 μ.Χ.
Αικατερίνη της Βουλγαρίας

Η Αικατερίνη της Βουλγαρίας (βουλγαρικά: Екатерина) ήταν βυζαντινή αυτοκράτειρα, σύζυγος του Ισαάκιου Α΄. Ήταν κόρη του Ιβάν Βλαντισλάβ της Βουλγαρίας και της συζύγου του Μαρίας.
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός

Ο Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός (1934-) είναι πρόεδρος της Ενώσεως των Ελλήνων τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών από το 2005 έως και σήμερα. Είναι επτανησιακής καταγωγής.
Κώστας Σκρέκας

Ο Κώστας Σκρέκας (14 Μαρτίου 1973) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής εκλεγμένος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στην περιφέρεια Τρικάλων από τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 και υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Διατελεί Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) από τον ανασχηματισμό της 04 Ιανουαρίου 2021. Διετέλεσε υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας από τον Οκτώβριο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015.
Μαξιμίλιαν Φίλιππ

Ο Μαξιμίλιαν Φίλιππ (γερμ. "Maximilian Philipp", γενν. 1 Μαρτίου 1994 στο Βερολίνο) είναι γερμανός ποδοσφαιριστής της SC Freiburg. Φοράει από τον Ιούλιο του 2017 την φανέλα της Μπορούσια.
Μαχητές των Δρόμων 8

Οι Μαχητές των Δρόμων 8 (στα αγγλικά γνωστό ως "Fast & Furious 8" ή "The Fate of the Furious", ή και με τη συντομογραφία "F8") είναι αμερικανική ταινία δράσης του 2017 σε σκηνοθεσία του F. Gary Gray και σενάριο του Chris Morgan. Είναι η όγδοη ταινία της σειράς "Μαχητές των Δρόμων" και πρωταγωνιστούν οι Βιν Ντίζελ, Ντουέιν Τζόνσον, Τζέισον Στέιθαμ, Μισέλ Ροντρίγκεζ, Ταϊρίς Γκίμπσον, Κρις Μπρίτζες, Νάταλι Εμάνιουελ, Κερτ Ράσελ, Σκοτ Ίστγουντ, Σαρλίζ Θερόν και Έλεν Μίρεν.



Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες δρόμου
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κούβα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κλίβελαντ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:The Fast and the Furious
Λένι Κουρ

Η Λένι Κουρ (Lenny Kuhr , γεννημένη στις 22 Φεβρουαρίου 1950 στην Αϊντχόφεν) είναι Ολλανδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή από τη νίκη της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1969, όπου κέρδισαν και άλλες 3 τραγουδίστριες.
Ουλβιγιέ Σουλτάνα

Η Ουλβιγιέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:بلند سلطان) (Τούρκικα: "Ulviye Sultan", 1868 - 1875) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ουλβιγιέ γεννήθηκε το 1868 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της πρώτης συζύγου του Ναζικεντά Καντινεφέντι. Η Ουλβιγιέ ήταν η αγαπημένη κόρη του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Η Ουλβιγιέ το 1875 σε ένα ατύχημα που είχε, κάηκε ζωντανή και πέθανε. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη. Ο θάνατος της βύθισε στον πόνο τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Η αδελφή της Ουλβιγιέ, Χαμιντέ Αϊσέ Σουλτάν στα απομνημονεύματα της αναφέρει:
Επαρχία Καμπάρσκι

Η Επαρχία Καμπάρσκι (ρωσικά: Камба́рский райо́н, ουντμούρτικα: Камбарка ёрос) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις 25 στην Δημοκρατία των Ουντμούρτ της Ρωσίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της δημοκρατίας. Η έκταση της επαρχίας είναι 762,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι η Καμπάρκα. Η επαρχία είχε πληθυσμό 18.106 κατοίκων στην Ρωσική απογραφή του 2010. Στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 21.243 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 22.680 κατοίκων. Ο πληθυσμός της Καμπάρκα αντιστοιχεί στο 60,9% του πληθυσμού της επαρχίας.
Τζων Φίλιπ Σούζα

Ο Τζων Φίλιπ Σούζα (. Ουάσιγκτον, 6 Νοεμβρίου 1854 - Ρέντινγκ της Πενσυλβάνιας, 6 Μαρτίου 1932) ήταν Αμερικανός αξιωματικός, μαέστρος στρατιωτικής μπάντας, συνθέτης πολλών δημοφιλών εμβατηρίων και συνθέτης οπερετών.
Επαρχία Πορέτσκι

Η Επαρχία Πορέτσκι (ρωσικά: Поре́цкий район, τσουβασικά: Пăрачкав районĕ) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις είκοσι μία στην Δημοκρατία της Τσουβασίας, στην Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της επαρχίας. Η έκταση της περιοχής είναι 1.116,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Πορέτσκογιε. Στην απογραφή του 2010, η επαρχία είχε πληθυσμό 13.992 κατοίκων. Επίσης, στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 17.311 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 19.486 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Πορέτσκογιε αντιστοιχεί στο 41,6% του πληθυσμού της επαρχίας.
Χρίστος Τεγόπουλος

Ο Χρίστος Τεγόπουλος (1870 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Φιλίππη της Τουλούζης

Η Φιλίππη της Τουλούζης ("Philippe de Toulouse", περί το 1073 - 28 Νοεμβρίου 1118) διεκδικητής της κομητείας της Τουλούζης και δούκισσα της Ακουιτανίας με τον γάμο της με τον Γουλιέλμο Θ΄ της Ακουιτανίας ήταν κόρη και το μοναδικό παιδί του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη της Τουλούζης και της Έμμας του Μορτέν. Σύμφωνα με την νομοθεσία της Τουλούζης αφού ο πατέρας της δεν είχε γιο διάδοχος της κομητείας θα έπρεπε να είναι η ίδια.
Θεόδωρος Φίλιος

Ο Θεόδωρος Φίλιος του Ευσταθίου (1869 - 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός και κτηματίας.
Φίλιππος Χριστοδήμος

Ο Φίλιππος Χριστοδήμος (1888 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Παναγιώτης Καραλής

Ο Παναγιώτης Καραλής (1892 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ιωάννης Κοττίκας

Ο Ιωάννης Κοττίκας (1862 - 1914) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ζεκιγιέ Σουλτάνα

Η Ζεκιγιέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:زکیه سلطان) (Τούρκικα: "Zekiye Sultan", 12 Ιανουαρίου 1870 - 13 Ιουνίου 1950) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ζεκιγιέ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1870 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της δεύτερης συζύγου του Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι. Η Ζεκιγιέ έχει πάρει μαθήματα πιάνου στη Λομβαρδία της Ιταλίας. Στις 20 Απριλίου 1889 παντρεύτηκε τον γιο του Γαζή Οσμάν Πασά, τον Αλί Νουρεντίν Πασά μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί μια κόρη, την Φατμά Αλιγιέ Χανίμσουλταν. 

Το 1924 η Ζεκιγιέ μαζί με τον σύζυγό της και με άλλα μέλη της Οθωμανικής δυναστείας πήγαν στην Γαλλία. Η Ζεκιγιέ πέθανε στις 13 Ιουνίου 1950 σε ηλικία 79 ετών, στο Που της Γαλλίας.
Original 21

Η Original 21 (ελληνική προφορά "Ορίτζιναλ εικοσιένα", αντί της ορθής αγγλικής προφοράς ori:d͡ʒɪɴɒl), ή απλά Ορίτζιναλ είναι ο δημοφιλέστερος σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών της Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως.

Δημιουργήθηκε το 1975, ως Θύρα 21 παίρνοντας το όνομά της από την θύρα 21 του Σταδίου Νίκος Γκούμας, στην Νέα Φιλαδέλφεια, από όπου παρακολουθούσαν τα παιχνίδια της ομάδας οι αντιφασίστες σκληροπυρηνικοί οπαδοί της. Από το 1982, οπότε κατασκευάστηκε δεύτερο διάζωμα κερκίδας στις απέναντι θύρες του πετάλου της θύρας 21 (9-11) και αφού διασπάστηκε από την Θύρα 21, η "έδρα" της Original μεταφέρθηκε σε εκείνες τις θύρες, έκτοτε γνωστές με το όνομα "σκεπαστή". Το όνομα της Original προέρχεται από την μετάφραση του "Γνήσια Θύρα 21".

Μετά την κατεδάφιση του ιστορικού γηπέδου της ΑΕΚ το 2003, και την χρήση του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών (ΟΑΚΑ), ο σύνδεσμος έχει κάνει "έδρα" του το ένα από τα δύο πέταλα, αυτό στις θύρες 1-35, ακριβώς απέναντι από το άλλο πέταλο του σταδίου, στη θύρα 21. Αριθμεί 47 συνολικά υποσυνδέσμους σε διάφορα μέρη του κόσμου, στην Ελλάδα, την Κύπρο, το Λονδίνο και δύο σημαντικές ελληνικές παροικίες της Αυστραλίας, το Σίδνευ και τη Μελβούρνη. "Κεντρικό" κλαμπ και εδρα της οργάνωσης, είναι το λεγόμενο "Δωματιάκι" στην Πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας, στην περιοχή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας,
κοντά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

Ιστορική στιγμή στην πορεία της οργάνωσης υπήρξε η αποχώρηση του φυσικού ηγέτη της, του Δημήτρη Χατζηχρήστου, ο οποίος αποχώρησε από τις τάξεις της με τον υποβιβασμό της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ. Έκτοτε η Original δεν έχει κάποιο πρόσωπο που να χαρακτηρίζεται ηγέτης της οργάνωσης.
Επαρχία Ομσουκτσάνσκι

Η Επαρχία Ομσουκτσάνσκι () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μια από τις οκτώ στην Περιφέρεια Μαγκαντάν στην Ρωσία. Βρίσκεται στο κεντροανατολικό τμήμα της περιφέρειας. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ομσουκτσάν. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 5.531 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002, η επαρχία είχε πληθυσμό 6.209 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 19.419. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η επαρχία απώλεσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της, όπως και η υπόλοιπη περιφέρεια. Ο πληθυσμός του Ομσουκτσάν αντιστοιχεί στο 75,2% του πληθυσμού της επαρχίας.
Ντον Μακνίλ

Ο Ντον Μακνίλ (αγγλικά: "William Donald "Don" McNeill", Τσικάσα, Οκλαχόμα, 30 Απριλίου 1918 – Βέρο Μπιτς, Φλόριντα, 28 Νοεμβρίου 1996) ήταν Αμερικανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Μακνίλ κέρδισε τον πρώτο σημαντικό του τίτλο το 1938 στο εθνικό πρωτάθλημα αντισφαίρισης των Η.Π.Α. σε κλειστό χώρο. Το 1939 έγινε ο δεύτερος Αμερικανός πού κέρδισε τον τίτλο του γαλλικού πρωταθλήματος μετά τον Ντον Μπατζ όταν νίκησε τον συμπατριώτη Μπόμπι Ριγκς στον τελικό. Στη συνέχεια έπαιξε στο Γουίμπλεντον, η μόνη φορά που συμμετείχε και έχασε στον δεύτερο γύρο του απλού, έφτασε στον τρίτο γύρο στο διπλό και στον προημιτελικό στο μικτό. Κέρδισε την ίδια χρονιά το All England Plate, έναν διαγωνισμό αντισφαίρισης που διεξήχθη στο πρωτάθλημα Γουίμπλεντον ανάμεσα στους παίκτες που αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο του απλού. Το 1939 στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείουήταν πρώτος στο απλό, δεύτερος στο διπλό με συμπαίκτη τον Τσαρλς Χάρις, και πρώτος στο μεικτό με συμπαίκτρια την Γκάμπι Κέρτις.

Τον Ιούνιο του 1940 κέρδισε τον τίτλο του απλού στο Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ στο Σικάγο. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους κέρδισε επίσης το τουρνουά του Σαουθάμπτον, δύο εβδομάδες αργότερα κέρδισε το τουρνουά του Νιούπορτ καζίνο. Τον Σεπτέμβριο κέρδισε τον δεύτερο τίτλο σε Γκραμ σλαμ, όταν νίκησε τον Ριγκς στον τελικό του Εθνικού πρωταθλήματος των Η.Π.Α.. 

Δεν υπήρξαν "επίσημες" ερασιτεχνικές κατατάξεις κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου - ο Μακνίλ έφθασε στο υψηλότερο επίπεδο του κόσμου, Νο 7 στην ερασιτεχνική κατάταξη του Gordon Lowe κατά το 1939. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Μακ Νάιλ υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο Ναυτικό των Η.Π.Α. και υπηρέτησε στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί κέρδισε το πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1942 και το 1943.

Μετά τον πόλεμο ο Μακνίλ αποφάσισε να επικεντρωθεί στην επαγγελματική του σταδιοδρομία. Το 1950 κέρδισε τον δεύτερο τίτλο του στο εσωτερικό πρωταθλήμα των ΗΠΑ, δώδεκα χρόνια μετά τη κατάκτηση του πρώτου, στον τελικό νίκησε τον Φρέντερικ Κοβαλέσκι σε τέσσερα σετ. Επιπρόσθετα υπήρξε επιλαχόντας το 1940 και το 1946.

Εκλέχθηκε στην Διεθνή αίθουσα Τένις της Φήμης το 1965. Μετά την καριέρα του στην αντιφαίριση έγινε διαφημιστικό στέλεχος στη Νέα Υόρκη. Ο Μακνίλ πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 1996 στο Βέρο μπίτς λόγω επιπλοκών από την πνευμονία που τον ταλαιπωρούσε.
Ανατόλι Μαρτσένκο

Ο Ανατόλι Μαρτσένκο (Anatoli Marchenko) (1938-1986) ήταν ένας από τους γνωστότερους αντιφρονούντες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Πέθανε σε ηλικία 48 ετών στη φυλακή της Τσίστοπολ έπειτα από τρίμηνη απεργία πείνας για την απελευθέρωση όλων των σοβιετικών κρατουμένων συνείδησης. Είχε περάσει πάνω από μια 20ετία στη φυλακή και σε εσωτερική εξορία. Η διεθνής κατακραυγή που ακολούθησε τον θάνατό του υπήρξε σημαντικός παράγοντας προκειμένου να αναγκαστεί τελικά ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, τότε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος, να εγκρίνει τη μαζική απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων το 1987.

Ο Μαρτσένκο έγινε ευρύτερα γνωστός με την αυτοβιογραφία του «Η μαρτυρία μου», έργο του 1966 στο οποίο εξιστορούσε τις εμπειρίες του στα σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας και στη φυλακή. Το βιβλίο αυτό, το οποίο αντιγράφηκε με το χέρι, κρυφά, από αντιφρονούντες και στη συνέχεια εκδόθηκε στη Δύση, ήταν το πρώτο στο οποίο γινόταν λόγος για τα στρατόπεδα και τις φυλακές της μετασταλινικής περιόδου, κάνοντας τους πάντες να συνειδητοποιήσουν ότι τα γκούλαγκ δεν είχαν τελειώσει με τον Στάλιν. Η έκδοσή του οδήγησε τον Μαρτσένκο και πάλι στη φυλακή για αντισοβιετική προπαγάνδα, αλλά, πριν φυλακιστεί ξανά το 1968, εκδήλωσε ανοιχτά τη διαφωνία του, καταγγέλλοντας δημόσια τις συνθήκες φυλάκισης των πολιτικών κρατουμένων. Σε ανοιχτή επιστολή που έστειλε στα μέσα ενημέρωσης τον Ιούλιο του 1968, προειδοποιούσε ότι η Σοβιετική Ένωση δεν θα επέτρεπε στην Άνοιξη της Πράγας να συνεχιστεί, μια πρόβλεψη που επαληθεύτηκε τον Αύγουστο, όταν τανκς του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία και ο Μαρτσένκο καταδικάστηκε για μια ακόμα φορά σε φυλάκιση και μετά σε εξορία.

Έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας Ελσίνκι της Μόσχας, μαζί με τον Αντρέι Ζαχάρωφ και τη που ηγείται της οργάνωσης μετά το 1996. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1976 για να παρακολουθεί τη συμμόρφωση της Σοβιετικής Ένωσης με τις ρήτρες ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι του 1975, που ήταν η πρώτη πράξη της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και είχε στόχο τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ του κομμουνιστικού στρατοπέδου και της Δύσης.
Ο Μαρτσένκο συνελήφθη και φυλακίστηκε για τελευταία φορά το 1980, επειδή εξέδωσε το τελευταίο βιβλίο του, το «Να ζεις σαν τον καθένα». Δεν πρόλαβε να εκτίσει τη δεκαπενταετή ποινή του. Ο θάνατός του στη φυλακή το 1986 δεν διερευνήθηκε ποτέ δημοσίως.

Η χήρα του, , ακτιβίστρια και η ίδια και υποψήφια για το Βραβείο Ζαχάρωφ, παρέλαβε εξ ονόματός του το βραβείο που του απονεμήθηκε μετά θάνατον το 1988, όταν θεσπίστηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αλέκος Μπατζανός

Ο Αλέκος Μπατζανός, (1888, Σηλυβρία - 1950, Κωνσταντινούπολη) ήταν Έλληνας μουσικός και συνθέτης.

Ήταν γιός του Χαράλαμπου Μπατζανού, ο οποίος είχε τσιγγάνικη καταγωγή και ήταν συνθέτης και βιρτουόζος. Ο Γιώργος Μπατζανός ήταν αδερφός του.

Ξεκίνησε τη μουσική παίζοντας βιολί από νεαρή ηλικία. Άρχισε να παίζει αργότερα το Kemen. Εργάστηκε με διάφορα όργανα, και συνόδευε τους πιο επιτυχημένους τραγουδιστές εκείνων των ετών. Έδωσε συναυλίες σε πόλεις όπως το Παρίσι, το Βερολίνο και το Κάιρο.

Το 1915, δημοσίευσε ένα περιοδικό με τίτλο Nevzad-i Musiki, καντίνα από το καντό και τραγούδια. Υπάρχουν δεκάδες στενοί συνθέτες σε διάφορες μαζάμες. Δεδομένου ότι επηρεάζεται από τη φωνή του Deniz Kiz Eftalya Han, ενός από τα σημαντικότερα ονόματα της τουρκικής παραδοσιακής μουσικής, συνέθεσε το έργο του Nazlı Kiz Nazlı Şarab Et, το οποίο είναι το πιο γνωστό έργο του Αλέκου Μπατζανού.

Ο Αλέκος πέθανε το 1950 κατά τη διάρκεια ενός εκκλησιασμού στο Türkuvaz Gazinosu και θάφτηκε στο κοιμητηριακό ναό του Αγίου Ελευθέριου στα Ταταύλα.
Γεώργιος Επιτήδειος

Ο Γεώργιος Επιτήδειος (Ψαχνά, 2 Μαρτίου 1953) είναι Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Εξελέγη ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές του 2014 με το συνδυασμό του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Τώρα είναι στέλεχος με τους Έλληνες για την Πατρίδα.

Γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1953 και κατάγεται από τα Ψαχνά της Εύβοιας. Είναι γιος του Αθανάσιου Επιτήδειου (1921-2003), που γεννήθηκε στα Ψαχνά, φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων και πολέμησε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41, ως αξιωματικός στα ευζωνικά Τάγματα Ασφαλείας της Εύβοιας τους τελευταίους μήνες της Κατοχής, το 1944 και στον εμφύλιο πόλεμο. Μεταπολεμικά έφτασε ως το αξίωμα του Α' υπαρχηγού ΓΕΣ και το βαθμό του αντιστρατήγου το 1974 επί Ιωαννίδη, ώσπου αποστρατεύθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 1975. Ο Γεώργιος Επιτήδειος είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου και της Σχολή Εθνικής Αμύνης. Επί πλέον έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Βασικής Εκπαιδεύσεως Αξιωματικών Κατευθυνομένων Βλημάτων ΧΩΚ της Ελλάδος και των ΗΠΑ και το Τμήμα Προκεχωρημένης Εκπαιδεύσεως Αξιωματικών Πυροβολικού της Σχολής Πυροβολικού της Ελλάδος και των ΗΠΑ.

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ομιλεί Αγγλικά και Γαλλικά.

Έχει υπηρετήσει  επί 16 έτη σε Μονάδες του Όπλου του ως Διοικητής Πυροβολαρχίας Ρυμουλκουμένου, Αυτοκινουμένου και Ελαφρού Αντιαεροπορικού Πυροβολικού και Αξιωματικός Τακτικού Ελέγχου Πυροβολαρχίας ΚΒ ΧΩΚ.  Επίσης ως Υποδιοικητής Μοίρας Ελαφρού Αντιαεροπορικού Πυροβολικού και Διοικητής Μοίρας Ρυμουλκουμένου Πυροβολικού. Υπηρέτησε ως Επιτελής στο ΓΕΣ και το ΓΕΕΘΑ. Επίσης διετέλεσε Υποδιοικητής Mεραρχίας Μηχανοκινήτου Πεζικού, Διοικητής της Σχολής Πυροβολικού, Διευθυντής Διευθύνσεως και Διευθυντής Κλάδου στο ΓΕΕΘΑ. Επιπλέον υπηρέτησε ως Επιτελής στο Στρατηγείο των Συμμαχικών Δυνάμεων της Ευρώπης (SHAPE), το Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ (IMS)  και ως Διευθυντής του Τμήματος Τρεχουσών Επιχειρήσεων και Χειρισμού Κρίσεων του Στρατιωτικού Επιτελείου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (EUMS). Χειρίσθηκε επί 14 έτη θέματα ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ενώσεως (Σχέδια Επιχειρήσεων, Χειρισμό Κρίσεων, Δόγματα, Πολιτική, Ασκήσεις καί Επιχειρησιακή Διοικητική Μέριμνα). Εκπροσώπησε την χώρα μας ως ανώτερος Εθνικός Αντιπρόσωπος στις συσκέψεις γιά τη σχεδίαση των Ασκήσεων, του Δόγματος καί την Επιχειρησιακή Διοικητική Μέριμνα του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Του έχουν απονεμηθεί όλα τα παράσημα και οι διαμνημονεύσεις που προβλέπονται για τον βαθμό του. Είναι έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών. Κατά το χρονικό διάστημα 2008-2011 υπήρξε εκλεγμένο μέλος του ΔΣ της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Ξηράς. Τον Μάιο του 2014 εξελέγη Ευρωβουλευτής του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή.

Στις 23 Απριλίου 2019, ο ευρωβουλευτής Γεώργιος Επιτήδειος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη Χρυσή Αυγή.
Επαρχία Ταζόφσκι

Η Επαρχία Ταζόφσκι () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις επτά στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς της Περιφέρειας Τιουμέν, στην Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στο βόρειο, στο βορειοανατολικό και στο ανατολικό τμήμα του αυτόνομου θύλακα. Η έκταση της επαρχίας είναι 174.343,92 τετραγωνικά χιλιόμετρα (67.314,56 τετραγωνικά μίλια). Το διοικητικό κέντρο είναι το Ταζόφσκι. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 16.537 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 15.600 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 18.515 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Ταζόφσκι αντιστοιχεί στο 41,1% του συνολικού πληθυσμού της επαρχίας.
Boeing 720

Το Boeing 720 είναι ένα τετρακινητήριο αεριωθούμενο αεροσκάφος στενής ατράκτου μικρών και μεσαίων αποστάσεων. Αναπτύχθηκε από την Boeing στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ως εξέλιξη του Boeing 707. Το 720 έχει βραχύτερη άτρακτο και μικρότερη εμβέλεια από το 707. Το 720 πέταξε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1959, και το μοντέλο μπήκε σε υπηρεσία εξυπηρετώντας επιβατικό κοινό από την "United Airlines" τον Ιούλιο του 1960.
Επαρχία Όλσκι

Η Επαρχία Όλσκι () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις οκτώ στην Περιφέρεια Μαγκαντάν στην βορειοανατολική Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στο νότιο μέρος της περιφέρειας, και αποτελείται από δύο ασύνδετα ηπειρωτικά τμήματα που χωρίζονται από την Επαρχία Χασίνσκι και την πόλη περιφερειακής σημασίας της. Μαγκαντάν. Στην δικαιοδοσία της επαρχίας, περιλαμβάνονται και αρκετά νησιά. Το διοικητικό κέντρο είναι η Ολά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 10.496 άτομα. Ο πληθυσμός της Ολά αντιστοιχούσε στο 59,2% του πληθυσμού της επαρχίας.
Παλάτσο Καρτσιότι

Το Παλάτσο Καρτσιότι (ιταλικά:"Palazzo Carciotti") είναι ένα μεγαλοπρεπές μέγαρο του 18ου αιώνα, που βρίσκεται στην πόλη της Τεργέστης, στην αρχή του μεγάλου καναλιού της πόλης.
Μυρίανδρος

Η Μυρίανδρος ή εκ παραφθοράς Μυρίανδος ήταν αρχαία Φοινικική κωμόπολη και λιμάνι που βρίσκόταν κοντά στην Αλεξανδρέττα της Τουρκίας.

Το 333 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος είχε ως στόχο να κάνει στη Μυρίανδρο ενέδρα στο Δαρείο Γ΄ της Περσίας, αλλά στο τέλος η μάχη έλαβε χώρα κοντά στην Ισσό.

Η πόλη επιβιώνει μέχρι και τους Πρώιμους Βυζαντινούς χρόνους. Αν και η ανάπτυξη της Αλεξάνδρειας κατ’ Ισσόν (Αλεξανδρέττα) σταδιακά υποσκέλισε τη Μυρίανδρο, η παράλια περιοχή πρέπει να κατοικήθηκε μέχρι την Πρωτοβυζαντινή περίοδο.
Στρατής Περγαλίδης

Ο Στρατής Περγαλίδης (Προύσα, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1908 – Ηράκλειο Κρήτης, 14 Ιουνίου 1947) ήταν Έλληνας κομμουνιστής με δράση στο εργατικό κίνημα του Ηρακλείου την περίοδο του μεσοπολέμου και ως αντιστασιακός την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε από βασανιστήρια στην Ασφάλεια Ηρακλείου στις 14 Ιουνίου 1947, λόγω του ότι αρνήθηκε να αποκηρύξει τα κομμουνιστικά πιστεύω του.
Αυτοκρατορία των Τιμουριδών

Η Αυτοκρατορία των Τιμουριδών (περσικά: تیموریان‎‎), αυτοπροσδιοριζόμενη ως Γκουρκάνι (περσικά: گورکانیان‎‎, Γκουρκανιγιάν), ήταν μία εξιρανισμένη τουρκομογγολική αυτοκρατορία υπό την πολιτειακή μορφή εμιράτου, που περιελάμβανε το σημερινό Ιράν, Μεσοποταμία, Αφγανιστάν, ένα μεγάλο τμήμα της Κεντρικής Ασίας, καθώς και τμήματα του σημερινού Πακιστάν, Συρίας και Τουρκίας.

Ιδρύθηκε το 1370 από τον Τιμούρ (γνωστό επίσης ως Ταμερλάνο), έναν πολέμαρχο τουρκομογγολικής καταγωγής. Ο Τιμούρ οραματίστηκε τον εαυτό του ως τον άνθρωπο που θα αποκαθιστούσε την περίφημη Αυτοκρατορία των Μογγόλων του Τζένγκις Χαν, και παρότι δεν καταγόταν από αυτόν, θεωρούσε τον εαυτό του ως διάδοχό του και συναναστρεφόταν σε μεγάλο βαθμό τους Μπορτζιγκίν, τη μογγολική φυλή από την οποία καταγόταν ο Τζένγκις Χαν.

Οι Τιμουρίδες, όπως ονομάστηκε η δυναστεία που ίδρυσε, απώλεσαν το 1467 το μεγαλύτερο τμήμα της Περσίας, από τους πρώην υποτελείς τους, τη συνομοσπονδία των Τουρκομάνων Ακ Κογιουνλού, μέλη όμως της δυναστείας συνέχισαν να άρχουν σε μικρότερα κράτη, γνωστά κάποιες φορές ως εμιράτα των Τιμουριδών, στην Κεντρική Ασία και τμήματα της Ινδίας. Τον 16ο αιώνα, ο Μπαμπούρ, ένας Τιμουρίδης πρίγκιπας από την περιοχή της κοιλάδας Φεργκάνα στο σημερινό Ουζμπεκιστάν, εισέβαλε στο Καμπουλιστάν (τμήμα του σημερινού Αφγανιστάν) και ίδρυσε ένα μικρό βασίλειο εκεί, από το οποίο μετά από είκοσι έτη εισέβαλε στην ινδική υποήπειρο όπου και ίδρυσε την περίφημη Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας.
Γουέι Τζινσένγκ

Ο Γουέι Τζινσένγκ (κινέζικα 魏京生 , πινγίν Wèi Jīngshēng), ο «πατέρας του κινεζικού δημοκρατικού κινήματος», ζει εξόριστος, αλλά παραμένει δραστήριος ηγέτης της αντίστασης κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Κίνα.

Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Το κουράγιο της ανεξαρτησίας: επιστολές από τη φυλακή και άλλα γραπτά», μια συλλογή άρθρων που έγραψε αρχικά σε χαρτί υγείας στη φυλακή και έχουν δημοσιευτεί πλέον σε καμιά δεκαριά και πλέον γλώσσες.

Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο φορές για 29 χρόνια συνολικά και εξέτισε πάνω από 18 χρόνια για τις δραστηριότητες και τα γραπτά του υπέρ της δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου του ανατρεπτικού δοκιμίου του «Ο πέμπτος εκσυγχρονισμός: της Δημοκρατίας» το 1978. Το δοκίμιο αυτό ξεκίνησε ως μια ενυπόγραφη αφίσα στον «Τοίχο της Δημοκρατίας» στο Πεκίνο, όπου εργάτες, καλλιτέχνες και διανοούμενοι ασκούσαν το δικαίωμά τους στην ελευθερία της έκφρασης. Το δοκίμιο του Γουέι προκάλεσε αίσθηση, όχι μόνο επειδή έβαλε ανοιχτά κατά της «λαϊκής δημοκρατικής δικτατορίας» των κομμουνιστών, αλλά επειδή τόλμησε να το υπογράψει με το πραγματικό του όνομα και στοιχεία επικοινωνίας.

Αρθρογραφώντας το 1979 στο παράνομο περιοδικό «Εξερευνήσεις» (探索), του οποίου ιδρυτής και συντάκτης ήταν ο ίδιος, ο Γουέι έγραψε το άρθρο «Δημοκρατία ή νέα δικτατορία;», όπου κατονόμαζε τον τότε ηγέτη των κομμουνιστών Ντενγκ Σιαοπίνγκ ως τον νέο δικτάτορα. Ο Γουέι συνελήφθη μερικές ημέρες αργότερα και καταδικάστηκε για «αντεπαναστατικά εγκλήματα» με αποτέλεσμα να φυλακιστεί για 15 χρόνια. Πρώτα καταδικάστηκε σε θάνατο, μετά κρατήθηκε σε απομόνωση και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων υπό αυστηρή επιτήρηση μέχρι το 1993, οπότε και αφέθηκε ελεύθερος καθώς η Κίνα είχε αποφασίσει να διεκδικήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000.

Μέσα σε έξι μήνες από την απελευθέρωσή του συνελήφθη για δεύτερη φορά, δικάστηκε εκ νέου και καταδικάστηκε σε 14ετή φυλάκιση για «αντεπαναστατικά εγκλήματα».
Όταν του απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ, το 1996, βρισκόταν ακόμα στη φυλακή. Το 1997, κατόπιν επίμονων διεθνών πιέσεων, μεταξύ άλλων και από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο Γουέι αποφυλακίσθηκε και απελάθηκε άμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Υποστηρίζει ότι δεν απελευθερώθηκε, αλλά ότι η εξορία του αποτελεί περαιτέρω τιμωρία του. Από την Ουάσινγκτον, ο Γουέι ηγείται του Ιδρύματος Γουέι Τζινσένγκ, του Δημοκρατικού Συνασπισμού του Κινέζων του Εξωτερικού για τη Δημοκρατία και του Ασιατικού Συνασπισμού για τη Δημοκρατία, και εξακολουθεί να είναι μια ενεργή και ισχυρή φωνή υπέρ της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα.

Έχει συμμετάσχει ενεργά σε διασκέψεις του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ, ζητώντας ευρωπαϊκή και διεθνή στήριξη για την απελευθέρωση υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κρατούνται στην Κίνα.
Επαρχία Ταβριτσέσκι

Η Επαρχία Ταβριτσέσκι (ρωσικά: Таври́ческий райо́н) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις 32 επαρχίες στην Περιφέρεια Ομσκ της Ρωσίας. Η επαρχία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της περιφέρειας. Καλύπτει μια έκταση 2.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ταβριτσέσκογιε. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η επαρχία είχε πληθυσμό 36.458 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η επαρχία είχε πληθυσμό 38.840 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 47.751 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Ταβριτσέσκογιε αντιστοιχεί στο 36,0% του πληθυσμού της επαρχίας.
Σαλιμά Γκεζαλί

Η Σαλιμά Γκεζαλί (1958, Μπουιρά Αλγερίας) είναι αλγερινή δημοσιογράφος, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών και της δημοκρατίας στην Αλγερία. Η θαρραλέα στάση της υπέρ της ειρήνης κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας δέχθηκε τα πυρά τόσο της κυβέρνησης όσο και των ισλαμιστών, και η αλγερινή εβδομαδιαία εφημερίδα La Nation, της οποίας ήταν αρχισυντάκτρια, έκλεισε με παρέμβαση των αρχών.

Η Γκεζαλί, επί του παρόντος πρόεδρος της Ένωσης για τη Χειραφέτηση των Γυναικών, συμμετείχε τη δεκαετία του 1980 στο φεμινιστικό κίνημα της Αλγερίας, μεταξύ άλλων ως ιδρυτικό μέλος της Ένωσης «Γυναίκες της Ευρώπης και του Μαγκρέμπ» και ως αρχισυντάκτρια του γυναικείου περιοδικού NYSSA, το οποίο ίδρυσε η ίδια.

Αρχικά δασκάλα και αργότερα δημοσιογράφος, η Γκεζαλί έγινε το 1994 αρχισυντάκτρια της γαλλόφωνης La Nation, της πιο δημοφιλούς εβδομαδιαίας εφημερίδας στην Αλγερία. Η La Nation, μέχρι το 1996 που έκλεισε, ήταν η μόνη εφημερίδα που επέκρινε τόσο την κυβέρνηση όσο και τις ισλαμιστικές ομάδες και υποστήριζε τον πολιτικό διάλογο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης για όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές. Ο 11ετής εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε το 1991, μετά την ακύρωση των πρώτων πολυκομματικών εκλογών στην Αλγερία μετά την ανεξαρτησία λόγω του φόβου μιας νίκης των ισλαμιστών, και κόστισε τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε, το 1997, το θάρρος της στην υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου και το έργο της για τα δικαιώματα των γυναικών, η Γκεζαλί ανήκε σε μια κοινότητα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «που έμοιαζε μικρή και αδύναμη» στην Αλγερία. Όταν παρέλαβε το Βραβείο Ζαχάρωφ, η Γκεζαλί υπογράμμισε τη δραματική κατάσταση της Αλγερίας έπειτα από χρόνια πολέμου, με εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά να ζουν μέσα στον φόβο καθώς «ένας διπλός τρόμος τούς στερεί την πρωταρχική ελευθερία, την ελευθερία να ζήσουν».

Το 2011, ενώ τα μηνύματα αφύπνισης από την Αραβική Άνοιξη δονούσαν τις γειτονικές χώρες, η Γκεζαλί συνέχισε την έκδοση της La Nation στο διαδίκτυο, καθώς, όπως έγραψε, «δεν μπορούμε να αδιαφορούμε μπροστά στη δυναμική των νέων ανθρώπων στον αραβικό κόσμο που μάχονται για αξιοπρέπεια και ελευθερία. Δεν μπορούμε να αδιαφορούμε για ό,τι συμβαίνει στη χώρα μας. Θέλουμε οι Αλγερινοί να είναι ευτυχισμένοι, επειδή τους αξίζει. Θέλουμε ισχυρούς θεσμούς, καλύτερο ανθρώπινο δυναμικό σε μια πραγματική δημοκρατία και την ύπαρξη κράτους δικαίου».

Από το 2000 η Γκεζαλί συμμετέχει και στην πολιτική ως μέλος του Front des Forces Socialistes (FFS, ) και σύμβουλος του ιστορικού ηγέτη του FFS, . Μαζί με άλλες δύο κατόχους του Βραβείου Ζαχάρωφ, τη και την  Τασλίμα Νασρίν, η Γκεζαλί δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης με το οποίο καλούνται «οι ηγέτες και εκπρόσωποι της ΕΕ να ενθαρρύνουν ενεργά και ανοιχτά την Παλαιστινιακή Αρχή να προσχωρήσει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο». Η Σαλιμά Γκεζαλί συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Δίκτυο Βραβείου Ζαχάρωφ για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδίως της ελευθερίας της έκφρασης.
Κλαυδία Αυγούστα

Η Κλαυδία Αυγούστα ήταν η μόνη κόρη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα από τη δεύτερη σύζυγό του αυτοκράτειρα Ποππαία Σαβίνα. Γεννήθηκε στο Άντιουμ (Άντζιο) στις 21 Ιανουαρίου 63.

Ο Νέρωνας τιμούσε την Κλαυδία και τη μητέρα της με τον τίτλο της Αυγούστας. Χρυσά αγάλματα τοποθετήθηκαν σε ναούς και παιχνίδια τσίρκου πραγματοποιήθηκαν προς τιμήν της Κλαυδίας. Πέθανε τρεις μήνες μετά τη γέννησή της από ασθένεια. Ο Νέρωνας και η Ποππαία θρήνησαν τον θάνατό της και η Κλαυδία ανακηρύχθηκε θεά. Ένα ιερό και ένας ιερέας ήταν αφιερωμένοι σε αυτήν λίγο μετά.
Νέρων Ιούλιος Καίσαρ

Ο Νέρων Ιούλιος Καίσαρ (6 - 30/31) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν γιος του Γερμανικού και της Αγριππίνας της Πρεσβύτερης. Ήταν αδελφός του αυτοκράτορα Καλιγούλα και δισέγγονος του Αύγουστου.
Ευρύτερη Μέση Ανατολή

Η Ευρύτερη Μέση Ανατολή είναι όρος που χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια και εισηχθεί στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και όπως μαρτυρά και η ονομασία του αναφέρεται σε μια ευρύτερη προσέγγιση της γεωγραφικής περιοχής της Μέσης Ανατολής, κυρίως από πολιτική σκοπιά και χωρίς να έχει σαφή στενά γεωγραφικά όρια.

Περιλαμβάνει πέραν από τις χώρες της Μέση Ανατολής (Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία, Ιράκ, Ιράν, Κατάρ, Κουβέιτ, Λίβανος, Μπαχρέιν, Παλαιστινιακά Εδάφη, Σαουδική Αραβία, Συρία, Ομάν και Υεμένη, Ισραήλ, Τουρκία και Κύπρος), και άλλες κυρίως μουσουλμανικές χώρες της ευρύτερης περιοχής, κυρίως της βόρειας Αφρικής (Αλγερία, Λιβύη, Μαρόκο, Τυνησία, δηλαδή οι χώρες του Μάγκρεμπ) και άλλα αφρικανικά κράτη όπως το Σουδάν, η Σομαλία κ.ά., αλλά και κάποιες φορές πιο ανατολικές ασιατικές χώρες όπως το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.

Η Τουρκία, παρόλο που γεωγραφικά ανήκει σχεδόν εξ ολοκλήρου στην Ασία, ένεκα τμήματος ευρωπαϊκού εδάφους κατατάσσεται άλλοτε στη Μέση Ανατολή, και άλλοτε στην Ευρώπη, ομοίως το Ισραήλ για πολιτικούς, κοινωνικο-οικονομικούς λόγους όμως. Η Κύπρος που είναι μια νησιωτική χώρα που βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο και παρότι γεωγραφικά συμπεριλαμβάνεται στην Ασία και την Μέση Ανατολή, θεωρείτο ευρωπαϊκό κράτος με στενούς ιστορικούς, πολιτικούς, πολιτισμικούς και θρησκευτικούς δεσμούς με την Ελλάδα και την γηραιά ήπειρο ανήκοντας ουσιαστικά στον Δυτικό κόσμο.
Μπάστα Για!

Η Μπάστα Για! (¡Basta Ya!) ήταν μια πρωτοβουλία πολιτών κατά της τρομοκρατίας και της πολιτικής βίας στη Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία, που δημιουργήθηκε το 1999 από διανοούμενους, ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικούς ακτιβιστές, συνδικαλιστές και άλλους εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.

Η «Μπάστα Για!», της οποίας το όνομα μεταφράζεται ως «Φτάνει πια!», ήταν αντίδραση στην τρομοκρατία της βασκικής οργάνωσης ΕΤΑ και στην απειλή που συνιστούσε αυτή, καθώς και άλλα πιο μετριοπαθή αλλά ολοένα και πιο εθνικιστικά και ξενοφοβικά κόμματα, για τις βασικές πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως των «μη εθνικιστών» πολιτών.

Τα μέλη της Μπάστα Για! προέρχονταν από διαφορετικά ιδεολογικά περιβάλλοντα, είχαν όμως κοινούς στόχους τον αγώνα κατά της οποιασδήποτε μορφής τρομοκρατίας, τη στήριξη όλων των θυμάτων της τρομοκρατίας και της πολιτικής βίας, και την προάσπιση του κράτους δικαίου, του ισπανικού Συντάγματος και του καθεστώτος αυτονομίας της Χώρας των Βάσκων.

Η Μπάστα Για! έτυχε πρωτοφανούς στήριξης σε ολόκληρη τη χώρα το 1999 και το 2000, καθώς ξέσπασε οργή σε εθνικό επίπεδο κατά της ΕΤΑ, η οποία έως τότε είχε σκοτώσει εκατοντάδες ανθρώπους σε διάφορα μέρη της Ισπανίας και είχε προβεί σε εκφοβισμό, εκβίαση και επιθέσεις κατά χιλιάδων άλλων, μεταξύ άλλων κατά οικογενειών και περιουσιών, σε ολόκληρη τη Χώρα των Βάσκων.

Η οργάνωση ήταν αντίθετη σε κάθε μορφής εθνικισμό και ασκούσε επίσης κριτική στις αρχές της Χώρας των Βάσκων για εθνικιστικές πολιτικές και ρητορική. Η Μπάστα Για! οδήγησε χιλιάδες ανθρώπους να ξεχυθούν στους δρόμους του Σαν Σεμπαστιάν ζητώντας κατάλληλες πολιτικές για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τον σεβασμό του Συντάγματος, σε δύο μεγάλες διαδηλώσεις το 2000.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε, το ίδιο έτος, το έργο της οργάνωσης με αφορμή τη δραστήρια εκστρατεία της για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και την ανεκτικότητα στη Χώρα των Βάσκων με την απονομή του Βραβείου Ζαχάρωφ. Το βραβείο αυτό δεν αποτέλεσε μόνο την αναγνώριση του έργου της οργάνωσης, αλλά ήταν και η αφορμή για να ξεκινήσει να συζητείται ως ευρωπαϊκό το πρόβλημα της τρομοκρατίας στη Χώρα των Βάσκων και όχι μόνον ως ισπανικό. Η Μπάστα Για! κέρδισε την υποστήριξη διεθνών οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ΕΤΑ χαρακτηρίστηκε τρομοκρατική οργάνωση από άλλες χώρες.

Τα τελευταία χρόνια η Μπάστα Για! έχει αλλάξει χαρακτήρα, καθώς η κατάσταση στην Ισπανία εξελίχθηκε και η ΕΤΑ ανακοίνωσε το οριστικό τέλος της ένοπλης δράσης της το 2011.

Οι ηγέτες της Μπάστα Για!, συμπεριλαμβανομένου του , ο οποίος την εκπροσώπησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στις διασκέψεις του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ, ίδρυσαν το 2007 το πολιτικό κόμμα Ένωση, Πρόοδος και Δημοκρατία στη βάση μιας πλατφόρμας στήριξης για την ενότητα της Ισπανίας.

Το κόμμα εκπροσωπείται επί του παρόντος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα μέλη της Μπάστα Για! πιστεύουν ότι οι ιδέες και το πνεύμα της οργάνωσης ζουν μέσα από τον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, του οποίου ηγούνται τώρα άλλοι.
Σαντιγιέ Σουλτάνα

Η Σαντιγιέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:شادية سلطان) (Τούρκικα: "Şadiye Sultan", 1887 - 20 Νοεμβρίου 1977) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ναϊμέ Σουλτάνα

Η Ναϊμέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:نعیمه سلطانه) (Τούρκικα: "Naime Sultan", γνωστή και ως "Φάτιμα Ναϊμέ Σουλτάνα", 5 Αυγούστου 1876 - 1944) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ναϊμέ γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1876 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της τέταρτης συζύγου του Μπιντάρ Καντινεφέντι. Ο πρώτος μνηστήρας ήταν ο χεδίβης της Αιγύπτου Αμπάς Χιλμί Πασάς αλλά απορρίφθηκε για πολιτικούς λόγους. Στις 17 Μαρτίου 1898 η Ναϊμέ παντρεύτηκε τον γιο του Γαζή Οσμάν Πασά, τον Μεχμέτ Κεμαλεντίν Πασά. Αρχικά έμειναν στο παλάτι στο Ορτακόϊ. Το 1904 η Ναϊμέ και ο Μεχμέτ Κεμαλεντίν χώρισαν.

Το 1907 η Ναϊμέ παντρεύτηκε τον Ισκόντραλι Τζελαλεντίν Πασά μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Σουλτανζάντε Μεχμέτ Τζαχίντ Μπέη και την Αντιλέ Χανίμσουλταν. Με την εξορία της Οθωμανικής δυναστείας, στο εξωτερικό το 1924, η Ναϊμέ μετά την Γαλλία και την Ιταλία, εγκαταστάθηκε στην Αλβανία. Η Ναϊμέ πέθανε το 1944 σε ηλικία 68 ετών στα Τίρανα.
Ρεφιά Σουλτάνα

Η Ρεφιά Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:رفیع سلطان) (Τούρκικα: "Refia Sultan", 13 Ιουνίου 1891 - 1938) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ρεφιά γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1891 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της ένατης συζύγου του Σαζκάρ Χανιμεφέντι. Το 1912 η Ρεφιά παντρεύτηκε τον Αλί Φουάντ Μπέη και μαζί απέκτησαν δυο κόρες, την Ρεμπιά Χανίμσουλταν και την Χαμιντέ Χανίμσουλταν. 

Το 1924 η Ρεφιά και οι οικογένειά της έφυγαν στην εξορία και εγκαταστάθηκαν στην Βηρυτό. Η Ρεφιά πέθανε το 1938 στη Βηρυτό σε ηλικία 47 ετών. Είναι θαμμένη στο Σελιμιγιέ Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Πιράν

Το Πιράν (σλοβενικά: "Piran", ιταλικά: "Pirano") είναι πόλη στη νοτιοδυτικά Σλοβενία, στις ακτές της Αδριατικής. Είναι μία από τις τρεις μεγάλες πόλεις στη Σλοβενική Ίστρια. To 2012 είχε 4.092 κατοίκους, ενώ ο δήμος είχε 17.642 κατοίκους το 2018. Με τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική, τους στενούς δρόμους και τα μικρά σπίτια, αποτελεί ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα της Σλοβενίας. Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, τα ιταλικά ήταν η κυρίαρχη γλώσσα, αλλά με την δημογραφική αλλαγή, αντικαταστάθηκαν από τα σλοβενικά.
Χουάν Γκοϊτισόλο

Ο Χουάν Γκοϊτισόλο ("Juan Goytisolo Gay", 5 Ιανουαρίου 1931 – 4 Ιουνίου 2017) ήταν Ισπανός συγγραφέας.

Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη. Όπως δήλωνε, το ότι η οικογένειά του ήταν σε προνομιούχα θέση, οφειλόταν στη σκληρότητα του προπάππου του και στη φιλαργυρία του παππού του. Αυτό το ανακάλυψε διαβάζοντας παλιά γράμματα και ντοκουμέντα και αυτό ήταν ο βασικότερος λόγος που έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ισπανίας από πολύ νεαρή ηλικία. Ο πατέρας του φυλακίστηκε από την κυβέρνηση στη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου κι η μητέρα του, η "Τζούλια Γκάι" σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου βομβαρδισμού από αέρος της Βαρκελώνης από τις δυνάμεις του Φράνκο το 1938. Μόλις τελείωσε τις σπουδές του, ο Γκοϊτισόλο εξέδωσε την πρώτη του νουβέλα η οποία είχε τίτλο "Οι νεαροί δολοφόνοι" το 1954.

Ο Γκοϊτισόλο ήταν παντρεμένος με τη Γαλλίδα εκδότρια, μυθιστοριογράφο και θεατρική συγγραφέα Μονίκ Λανζ με την οποία δεν απέκτησε παιδιά. Η Λανζ πέθανε το 1996 και το 1997 αυτός εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μαρακές όπου πέθανε στις 4 Ιουνίου του 2017 σε ηλικία 86 ετών. Η Λανζ ήταν συγγενής με το δημοσιογράφο και ιστορικό Εμμανουέλ Μπερλ και το φιλόσοφο Ανρί Μπερξόν. Επίσης ο Γκοϊτισόλο είχε άλλους 2 αδελφούς οι οποίοι ήταν επίσης συγγραφείς. Αυτοί ήταν ο Χοσέ Αγκουστίν Γκοϊτισόλο κι ο Λουίς Γκοϊτισόλο.
Αν Μαρί Νταβίντ

Η Αν Μαρί Νταβίντ (Anne-Marie David, γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1952 στην Καζαμπλάνκα, στην Γαλλικό προτεκτοράτο του Μαρόκου) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια. Έλαβε μέρος στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, εκπροσωπώντας δύο διαφορετικές χώρες και αναδείχθηκε νικήτρια το 1973.