Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Μεσαιωνική ελληνική γλώσσα

thumb|right|261px|" Μεσαιωνική ελληνική γλώσσα": Στην εικόνα αυτή, η λέξη «Ευδοκία» είναι γραμμένη με «Η»

Μεσαιωνική Ελληνική είναι η γλωσσική περίοδος που περιγράφεται και ως η πέμπτη χρονική περίοδος της ιστορίας της ελληνικής γλώσσας. Η περίοδος αυτή τυπικά αρχίζει κατά τον 12ο αιώνα, οπότε και εμφανίζονται κείμενα της μεσαιωνικής δημώδους Ελληνικής και τελειώνει περίπου το 1700 μ.Χ., σε μια περίοδο έντονων πολιτιστικών αλλαγών. Ως πρόγονος της μεσαιωνικής κοινής θεωρείται η "Κοινή" και απόγονος της η "Νέα Ελληνική". Kατά τον γλωσσολόγο Γεώργιο Μπαμπινιώτη, η περίοδος της είναι ευρύτερη, με τις απαρχές της στον 6ο αιώνα και το τέλος της στον 19ο, ενώ διακρίνει τρεις υποπεριόδους στην εξέλιξη της Μεσαιωνικής Ελληνικής: Πρώιμη Βυζαντινή (6ος – 12ος αι.), Όψιμη Βυζαντινή (12ος – 15ος αι.) και Μεταβυζαντινή (15ος – 19ος αι.). Η πρώτη υποπερίοδος αρχίζει επί Ιουστινιανού, ο οποίος και καθιερώνει την Ελληνική ως επίσημη γλώσσα του κράτους αντί της Λατινικής. Η Δεύτερη υποπερίοδος τοποθετείται συνήθως τον 13ο αι. οπότε αρχίζουν να δημιουργούνται οι νεοελληνικές διάλεκτοι ως αποτέλεσμα της πολιτικής διάσπασης του βυζαντινού κράτους το 1204 · την ίδια περίοδο αρχίζει να χρησιμοποιείται σποραδικά η δημώδης γλώσσα στη λογοτεχνία. Η Τρίτη υποπερίοδος ξεκινά συμβατικά με την υποταγή του κράτους στους Τούρκους έπειτα από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 · αυτό το διάστημα χαρακτηρίζεται από την πτώση της στάθμης της γλωσσικής επικοινωνίας λόγω της καταπίεσης του κατακτητή και την ανυπαρξία οργανωμένης σχολικής παιδείας. Η περίοδος αυτή σφραγίζεται με την ανάπτυξη τοπικών λογοτεχνιών (Κρητικής, Κυπριακής, Ροδιακής, Επτανησιακής) γραμμένων στις τοπικές διαλέκτους.
Ροβέρτος του Κλερμόν

Ο Ροβέρτος του Κλερμόν ("Robert de Clermont", 1256 - 7 Φεβρουαρίου 1317) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν ο πρώτος Κόμης του Κλερμόν από τον Οίκο των Βουρβόνων (1268 - 1317).
Βίων ο Σμυρναίος

Ο Βίων ο Σμυρναίος ήταν αρχαίος Έλληνας βουκολικός ποιητής, που έζησε στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. και μιμείται τον κυριότερο βουκολικό ποιητή, τον Θεόκριτο, όντας νεότερός του.

Από τα ποιήματα του Βίωνος σώζονται 17 αποσπάσματα. Το εκτενέστερο ποίημά του είναι ο "«Επιτάφιος Αδώνιδος»". Ο ποιητικός του λόγος ενέχει αρμονία, συγκινεί και φανερώνει αληθινό ποιητή. Σε μερικά αποσπάσματά του υπάρχει διαλογικός στίχος βουκόλων που συνομιλούν μεταξύ τους. Μερικά πάλι δεν έχουν καθόλου βουκολικό χαρακτήρα, αλλά μιλούν για τον έρωτα, με περισσότερη όμως λογοτεχνική αβρότητα και λιγότερο πάθος. Ο Βίων είναι ασφαλώς κατώτερος από τον Θεόκριτο, θεωρείται όμως ανώτερος από τον Μόσχο.
Βίων ο Βορυσθενίτης

Ο Βίων ο Βορυσθενίτης ήταν αρχαίος Έλληνας κυνικός φιλόσοφος, που έζησε τον 4ο ή 3ο αιώνα π.Χ. και καταγόταν από την περιοχή της νοτιοδυτικής Ουκρανίας, από όπου και το «Βορυσθενίτης» (από τον ποταμό Βορυσθένη).

Ο Βίων έζησε κυρίως στην Αθήνα, όπου υπήρξε μαθητής του Κράτητος και ανάμεσα σε άλλους φιλοσόφους άκουσε και τον Θεόφραστο. Παρότι κυνικός, η φιλοσοφία του εμπεριέχει και κάποιες ηδονιστικές τάσεις. Ο Βίων διακρίθηκε πάντως περισσότερο ως σατιρικός συγγραφέας και λιγότερο ως φιλόσοφος. Διακωμώδησε γραμματικούς, μουσικούς και όλους τους σημαντικούς φιλοσόφους σε έργα πεζά και έμμετρα. Το έργο του "«Διατριβαί»" έχει δηκτικό οίστρο και το ζήλεψε και το μιμήθηκε ο κορυφαίος Ρωμαίος λυρικός ποιητής Οράτιος. Εξαιτίας της ευστροφίας του στη διακωμώδηση, έχει συγκριθεί με τον Τίμωνα τον σιλλογράφο και με τον Βολταίρο.
Πτολεμαίος Ευπάτωρ

Ο Πτολεμαίος Ευπάτωρ ( π.166 – 152 π.Χ. ) ήταν πρίγκιπας της αρχαίας Αιγύπτου, γιος του Πτολεμαίου Στ' του Φιλομήτορος και μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Μητέρα του ήταν η αδερφή του πατέρα του, Κλεοπάτρα Β' και παππούς του ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, βασιλιάς των Σελευκιδών. Το όνομα "Ευπάτωρ" σημαίνει «αυτός που κατάγεται από ευγενή πατέρα».

Για μία σύντομη περίοδο το 152 π.Χ. υπήρξε συμβασιλέας του πατέρα του και μελλοντικός διάδοχος και είχε, επιπροσθέτως, ανακηρυχθεί ανώτατος διοικητής της Κύπρου. Την ίδια χρονιά ενσωματώθηκε στην οικογενειακή λατρεία ως "Θεός Ευπάτωρ". Πέθανε όμως στο νησί λίγο καιρό μετά, ίσως και την ίδια χρονιά, από μεταδοτική ασθένεια. Πληροφορίες γι’ αυτόν αντλούμε από επιγραφές σε μνημεία, αν και όταν ανακαλύφθηκε η ύπαρξή του από τους σύγχρονους ερευνητές, υπήρχαν αντιγνωμίες σχετικά με την τοποθέτησή του στο οικογενειακό δέντρο και κατά πόσο ήταν ο Πτολεμαίος που εστάλη στην Κύπρο. Σύμφωνα με κάποιες επιγραφές ο θάνατός του συνέπεσε με μια έκλειψη σελήνης.
Μάνος Χωριανόπουλος

Ο Μάνος Χωριανόπουλος (1925 - 30 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος. 

Γεννήθηκε το 1925 στο Χαλκί της Νάξου. Ήταν αυτός που πήρε συνέντευξη από τη θρυλική Κυρά της Ρω. Ο Μάνος Χωριανόπουλος πέθανε στις 30 Ιουλίου 2007 στα 82 του χρόνια.


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Δημήτριος ο Σκήψιος

Ο Δημήτριος ο Σκήψιος ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός και γραμματικός, που έζησε τον 2ο αιώνα π.Χ.. Η επωνυμία «Σκήψιος» προέρχεται από τον τόπο καταγωγής του, την πόλη Σκήψη της Μυσίας. Υπήρξε γόνος καλής οικογένειας και ικανός φιλόλογος (Διογένης Λαέρτιος, V 84).

Ο Δημήτριος άφησε πίσω του ένα μεγάλο ιστορικό έργο αποτελούμενο από τριάντα βιβλία, που επιγραφόταν "«Τρωικός διάκοσμος»" (Στράβων ΧΙΙΙ σ.603 κ.ε., Αθήναιος ΙΙΙ σ.80,91) και συνιστά πλουσιότατη πηγή πληροφοριών για τις αρχαιότητες της Τρωάδας και της ομηρικής γεωγραφίας, αφορμώμενο από το τμήμα της ραψωδίας Β της "Ιλιάδας" όπου απαριθμούνται οι δυνάμεις των Τρώων.
Δημήτριος Σκήψιος
Δημήτριος Σκήψιος
Νίκος Ζαχαρίου

Ο Νίκος Ζαχαρίου (9 Μαρτίου 1923 - 24 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας βαθύφωνος.

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 9 Μαρτίου του 1923 και πέθανε στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 2007. Ο πρόωρος θάνατος των γονέων του ανάγκασε τον Νίκο και τα αδέλφια του, Δημήτρη και Βαρβάρα, να μεγαλώσουν με τη θεία τους. Η ιδιαίτερη σχέση της με την εκκλησία πιθανόν να ήταν και ο λόγος που ο Ζαχαρίου έγινε αρχικά μέλος της χορωδίας της Αγίας Τριάδας στον Πειραιά και στην συνέχεια της χορωδίας Πειραιώς υπό τη διεύθυνση του Μενέλαου Παλλάντιου. Έτσι, μέσω των Βυζαντινών ψαλμωδιών, ήρθε σε επαφή με τη συμφωνική μουσική και την όπερα. 

Η ενασχόλησή του με το τραγούδι ξεκίνησε στις τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου, όταν παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής από τον Μίλτο Βιθηνό. Συνέχισε με πιο συστηματικό τρόπο τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο του Μανώλη Καλομοίρη, από όπου αποφοίτησε με άριστα παμψηφεί και με τιμητική διάκριση. Το 1943 προσελήφθη στη Χορωδία της Λυρικής Σκηνής και από το 1950 συμμετείχε σποραδικά ως σολίστ σε διάφορες όπερες και οπερέτες, με αποκορύφωμα το 1953, όταν εμφανίστηκε σε συναυλίες στο αρχαίο θέατρο της Πάτρας και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. 

Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς και με τη συμβουλή του διάσημου προπολεμικά Έλληνα δραματικού τενόρου Οδυσσέα Λάππα, ο Νίκος Ζαχαρίου μετέβη στην Ιταλία για να τελειοποιήσει τις φωνητικές του ικανότητες στη Σχολή Τραγουδιού της Σκάλας του Μιλάνου. Εκεί πληροφορήθηκε, ότι η αρμόδια επιτροπή υπό τον Τοσκανίνι εισηγήθηκε την ένταξή του στο δυναμικό της Σκάλας ως σολίστ. Στις 16 Δεκεμβρίου του 1953 ο "Nicola Zaccaria", όπως ήταν το ψευδώνυμο που υιοθέτησε έκτοτε, έκανε το ντεμπούτο του στην Σκάλα του Μιλάνου ως Σπαραφουτσίλε στον Ριγκολέττο του Βέρντι.

Οι εμφανίσεις του στη Σκάλα και στα σημαντικότερα λυρικά θέατρα όλου του κόσμου (Κρατική Όπερα Βιέννης, Όπερα Παρισίων, Βερολίνου, Κόβεντ Γκάρντεν, Κάρνεγκι Χολ κ.ά.) πύκνωναν. Αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα ως σολίστ σε διάφορες μεγάλες παραγωγές στο Ηρώδειο και στην Επίδαυρο. Είχε την τύχη να εμφανιστεί στα πιο σημαντικά μουσικά φεστιβάλ του κόσμου, όπως του Σάλτσμπουργκ, του Εδιμβούργου και αλλού. Καθιερώθηκε ως ένας από τους σπουδαιότερους βαθύφωνους του κόσμου με ένα ευρύ ρεπερτόριο που περιλάμβανε έργα συνθετών όπως Μοντεβέρντι, Μότσαρτ, Βάγκνερ, Ροσίνι, Μπελίνι, Ντονιτσέτι, Βέρντι και πολλών άλλων. Πολλά από αυτά ηχογραφήθηκαν ή βιντεοσκοπήθηκαν και κυκλοφόρησαν από τις εταιρείες ΕΜΙ, Columbia, Decca κ.ά.

Ξεχωριστή θέση στην σταδιοδρομία του αποτέλεσε το γεγονός της αδιάκοπης και στενής συνεργασίας του με την Μαρία Κάλλας σε 14 όπερες, με την πρώτη τους κοινή εμφάνιση το 1955 στη Σκάλα του Μιλάνου με την όπερα «Λουτσία ντι Λαμερμούρ» του Ντονιτσέτι υπό τη διεύθυνση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν.
Μαύρη αγορά

H μαύρη αγορά είναι μια παράνομη μορφή εμπορίου, εξ ου και οι συνώνυμοι όροι παραοικονομία και παραεμπόριο.

Συνήθως βασίζεται σε μια έλλειψη ενός εμπορεύματος στη νόμιμη αγορά. Ο αγοραστής έχει συνήθως εδώ την δυνατότητα να αποκτήσει ένα εμπόρευμα το οποίο είτε δεν είναι διαθέσιμο είτε είναι πολύ ακριβό στη νόμιμη αγορά. Κατά τη διάρκεια των πολέμων / εμπορικών αποκλεισμών εμφανίζονται σε μεγάλη έκταση φαινόμενα μαύρης αγοράς.

Συνήθως στη μαύρη αγορά διακινούνται απαγορευμένα προϊόντα όπως, όπλα, ναρκωτικά, πλαστογραφημένα επώνυμα προϊόντα, συνάλλαγμα, γούνες ζώων καθώς και αντικείμενα με υψηλή φορολογία όπως π.χ. τα καύσιμα, τα ποτά και τα τσιγάρα ή άλλα είδη με υψηλά περιθώρια κέρδους (π.χ. δισκογραφικές παραγωγές, κασσέτες, CD, DVD κ.λπ.)

Η μαύρη αγορά θεωρείται σοβαρό ποινικό αδίκημα και αν ο έμπορος, που στην περίπτωση αυτή λέγεται μαυραγορίτης, πιαστεί, έχει σοβαρές ποινικές κυρώσεις.

Δεν θα πρέπει να συγχέεται με την καθ' όλα νόμιμη παράλληλη αγορά που συμβαίνει άνευ αγορανομικών διατάξεων, ούτε και με την αισχροκέρδεια που αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση εκμετάλλευσης ανάγκης συμβαλλομένου.
Πρίγκιπας Χριστόφορος της Ελλάδας και της Δανίας

Ο Πρίγκιπας Χριστόφορος της Ελλάδας και της Δανίας (10 Αυγούστου 1888 - 21 Ιανουαρίου 1940) ήταν το όγδοο και τελευταίο παιδί του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ των Ελλήνων και της Βασίλισσας Όλγας των Ελλήνων.
Πτολεμαίος Ζ΄ Νέος Φιλοπάτωρ

Ο Πτολεμαίος Ζ΄ Νέος Φιλοπάτωρ, (π. 152 – 145 π.Χ.) συνήθως ταυτίζεται από τους μελετητές με τον γιο του βασιλιά της Αιγύπτου, Πτολεμαίου ΣΤ΄ Φιλομήτορα και της Κλεοπάτρας Β΄ που επρόκειτο να ανακηρυχθεί βασιλιάς μετά το θάνατο του πατέρα του, αλλά τελικά δολοφονήθηκε. Έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο και ήταν μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων. Η βασιλεία του είναι αμφιλεγόμενη και κατά πάσα πιθανότητα δεν έλαβε χώρα ποτέ, αλλά του αποδόθηκε ο τίτλος τιμητικά μετά θάνατον.
Fallen

Το Fallen ήταν το πρώτο και πιο επιτυχημένο άλμπουμ που κυκλοφόρησε το αμερικανικό συγκρότημα Evanescence. Βγήκε στην αγορά στις 4 Μαρτίου του 2003 και αρκετά από τα τραγούδια του έγιναν επιτυχίες σε πολλές χώρες του κόσμου. Το "Fallen" έχει κυκλοφορήσει σε αρκετές διαφορετικές εκδόσεις, με έξτρα τραγούδια και εκτελέσεις.
Πίτσμπουργκ Στίλερς

thumb|Το έμβλημα των Pitsburgh Steelers
Οι Πίτσμπουργκ Στίλερς (Pittsburgh Steelers) είναι επαγγελματική ομάδα του Αμερικανικού Ποδοσφαίρου και συμμετέχει στο NFL. Εδρεύει στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνιας, στο στάδιο Heinz Feild, χωρητικότητας 65.050 θέσεων. Τα χρώματα της είναι το κίτρινο και το μαύρο και είναι οι μοναδικοί στο NFL που έχουν το διακριτικό της ομάδας μόνο στην δεξιά πλευρά του κράνους εν αντιθέσει με τις άλλες ομάδες του NFL που το έχουν και στις δυο πλευρές ή και καθόλου. 

Ο σύλλογος έχει κατακτήσει εξι φορές το πρωτάθλημα ("Super Bowl") και πολλές φορές τον τίτλο του Πρωταθλητή Ομίλου ΑFC. Ειναι η μοναδικη ομαδα στο NFL που εχει εξι τιτλους ("Super Bowl"). Ιστορικα η ομαδα των Steelers εχει ιδιαιτερη σημασια και αξια για τους ανθρωπους της πολης του Πιτσμπουργκ. Εχει αναπτυχθει μια στενη οικογενειακη σχεση αναμεσα τους απο την δεκαετια του 1970 οταν ειχε καταρευσει οικονομικα η πολη και το μονο ηθικο στηριγμα των πολιτων ηταν η ομαδα των Steelers. Οι υποστηρικτες των Steelers ονομαζονται Steelers Nation(Εθνος των Steelers). Η ομαδα των Steelers εχει χαρακτηρισθει ως America's Team (Ομαδα της Αμερικης). 

Οι Pittsburgh Steelers δημιουργήθηκαν στις 8 Ιουλίου του 1933 από τον Άρθουρ Τζόσεφ Ρούνεϊ, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον αθλητικό τότε κόσμο. Ο γιος του, Νταν Ρούνεϊ, είναι σήμερα ιδιοκτήτης και πρόεδρος της ομάδας. Ο σύλλογος ονομάστηκε αρχικά Pittsburgh Pirates (πειρατές του Πίτσμπουργκ), ωστόσο το 1940 μετονομάστηκε σε Pittsburgh Steelers ("steelers" ονομάζονται οι τεχνίτες που κατασκευάζουν μεταλλικά κτίρια, ουρανοξύστες).

* Επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α.
Κατηγορία:Ομάδες αμερικανικού ποδοσφαίρου
Bell 47

Το Bell 47 είναι ελικόπτερο γενικής χρήσης, Αμερικανικής σχεδίασης. Ήταν επίσης το πρώτο ελικόπτερο που πιστοποιήθηκε για πολιτική χρήση στις 8 Μαρτίου 1946. Σχεδιάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Άρθουρ Μ. Γιάνγκ (Arthur M. Young) ο οποίος συνεργάστηκε με την Bell Helicopter από το 1941. Κατασκευάστηκαν περισσότερα από 5,600 μέχρι το 1974, συμπεριλαμβανομένων 1,200 που κατασκευάστηκαν στην Ιταλία κατόπιν άδειας, 239 στην Ιαπωνία και 239 στη Μεγάλη Βρετανία

Το Bell 47 εισήλθε σε υπηρεσία στις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στα τέλη του 1946 και υπηρέτησε σε μία μεγάλη γκάμα ρόλων και αποστολών για τις επόμενες τρεις δεκαετίες. Η χρήση του στον Πόλεμο της Κορέας από τον Αμερικανικό Στρατό, με την κωδική ονομασία H-13 Sioux, υπήρξε από τις σημαντικότερες στιγμές του.
Ο Ναύτης του Αιγαίου

μικρογραφία|379x379εσ|Εξώφυλλο εμβατηρίου "Ο ΝΑΥΤΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ"
Το εμβατήριο «o Ναύτης του Αιγαίου» είναι ελληνικό εμβατήριο. Γράφτηκε (στίχοι και μουσική) το 1912 από τον Κωνσταντίνο Λυκόρτα ο οποίος και το είχε αφιερώσει στον Παύλο Κουντουριώτη με την εξής φράση: "ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΤΩ ΓΕΝΝΑΙΩ ΠΡΟΜΑΧΩ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΠΑΥΛΩ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΩ". 

Έχει καθιερωθεί ως ο "ύμνος" του Πολεμικού Ναυτικού και εκτελείται συνεχώς από την μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού σε όλες τις τελετές.

Με το ίδιο όνομα υπάρχει κινηματογραφική ταινία του 1968, του σκηνοθέτη Κώστα Στράντζαλη, με πρωταγωνιστές τους Γιάννη Μαλούχο, Ανδρέα Παπαδόπουλο, Περικλή Χριστοφορίδη και τη Ντίνα Τριάντη.
::::::::::Ο Ναύτης του Αιγαίου
::::::::::"Είμαι ο Ναύτης του Αιγαίου"
::::::::::"κρεβάτι έχω τα βαθιά νερά"
::::::::::"και για την ένδοξη πατρίδα"
::::::::::"είμαι όλος φλόγα και καρδιά"
::::::::::"Εγώ της Θάλασσας δελφίνι"
::::::::::"Τις τρικυμίες όλες αψηφώ"
::::::::::"Και περιμένω να ΄ρθει η ώρα"
::::::::::"Να πολεμήσω τον εχθρό"
::::::::::"Να του κολλήσω μια τορπίλα"
::::::::::"Το έταξα στην Παναγιά"
::::::::::"Και τα καράβια τ΄όλα να βουλιάξω"
::::::::::"Κάτω εις τα βαθιά νερά"
::::::::::"Είμαι ο Ναύτης του Αιγαίου"
::::::::::"Άλλος εγώ Θεμιστοκλής"
::::::::::"Απόγονος εγώ της Μπουμπουλίνας"
::::::::::"Και του Μιαούλη συγγενής"
::::::::::"Με την ανδρεία του Κανάρη"
::::::::::"Και με του Βότση την ψυχή"
::::::::::"Τον δυστυχή εχθρό εγώ τρομάζω"
::::::::::"Και δε τολμά να κινηθεί"
::::::::::"Άγιε Νικόλα μας βοήθα"
::::::::::"Ο Στόλος πάντα να νικά"
::::::::::"Να προστατεύει την Ελλάδα"
::::::::::"Την Κύπρο μας και τα νησιά".

[Εξωτερικοί σύνδεσμοι: http://www.youtube.com/watch?v=7CRfUawLWRM]
Τρεμπεσίνα

Η Τρεμπεσίνα (αλβανικά "Trebeshina") είναι όρος της Αλβανίας με ύψος 1.923 μ. Είναι βόρεια του Αώου ποταμού και βορειοδυτικά της κωμόπολης Κλεισούρας και έχει μήκος 26 χλμ. Το νότιο άκρο της Τρεμπεσίνας και το βόρειο άκρο του όρους Νεμέρτσικα (Λουτζερίτσα) σχηματίζουν το στενό της Κλεισούρας από όπου περνάει ο Αώος ποταμός. Έχει μεγάλη στρατηγική σημασία και γι' αυτό έγιναν σκληρές και πολύνεκρες μάχες το 1940-1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου για την κατοχή της Τρεμπεσίνας. Στις 31 Ιανουαρίου του 1941, που τελείωσαν οι μεγάλες μάχες, οι ελληνικές δυνάμεις κατείχαν την κορυφογραμμή και την ανατολική πλευρά του όρους κι οι ιταλικές τη δυτική πλευρά.
Ελίνι Δημούτσος

Ο Χαράλαμπος - Ελίνι Δημούτσος (Λαμία, 18 Ιουνίου 1988), είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος. Η καταγωγή του είναι από ένα χωριό της Χειμάρρας, μερικά χιλιόμετρα μακριά από εκείνο του Σωτήρη Νίνη, κάτι που αμφότεροι ανακάλυψαν αργότερα.
Νίκος Μιχιώτης

Ο Νίκος Μιχιώτης (1929 - 20 Απριλίου 2014) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, ιατρός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929. Κατοικούσε στο Αιγάλεω από το 1935. Το Νοέμβριο του 1943 εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και από τον Ιανουάριο του 1944 ήταν στέλεχος του ενόπλου τμήματός της. Την 1η Ιουνίου του ’44 συνελήφθη από τις αρχές κατοχής σε διαδήλωση στην Αθήνα και φυλακίσθηκε στα κρατητήρια της οδού Μπουμπουλίνας.

Το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου αποχώρησε οικογενειακά μαζί με τα τελευταία τμήματα του ΕΛΑΣ και εγκαταστάθηκε στην Κοζάνη.

Το 1948 πήγε κρυφά στην Αθήνα, πήρε μέρος σε εξετάσεις, πέτυχε και γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συνδέθηκε με τις παράνομες ομάδες του ΚΚΕ στο Αιγάλεω και στον Πανεπιστημιακό χώρο, όπου λόγω της συνδικαλιστικής δράσης που ανέπτυξε αντιμετώπισε πολλά προβλήματα (αποκλεισμός από τις εξετάσεις, πειθαρχικές ποινές κ.α.).

Από τον Απρίλιο του 1951 είχε την κομματική ευθύνη για τα δημοτικά πράγματα στο Αιγάλεω. Εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στην πόλη από το 1959 έως το 1995, ενώ διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου αλλά και "Δημαρχεύων" (αναπληρωτής Δήμαρχος) κατά τη διάρκεια ασθένειας του Σταύρου Μαυροθαλασσίτη.

Την 21η Απριλίου του 1967 συνελήφθη από τα όργανα των πραξικοπηματιών και εκτοπίστηκε στη Γυάρο.

Το 1998 εξέδωσε το έργο του «"60 χρόνια τοπική αυτοδιοίκηση στο Αιγάλεω"» που αποτελεί μια μελέτη πάνω στα κοινά της πόλης και το 2001 το βιβλίο «"Χρέος Τιμής"», ένα ντοκουμέντο για την άνανδρη δολοφονία 100 άοπλων Αιγαλιωτών από τα Γερμανικά στρατεύματα, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1944.

Το 2007 εξέδωσε το τρίτο του βιβλίο, με τίτλο ""Τα έκτακτα στρατοδικεία της περιόδου 1946-1960" και το 2011 το τέταρτο, με τίτλο "Δεν θέλω να μου κλείσετε τα μάτια (Οι εκτελέσεις του 1946-1960)""

Ο Νίκος Μιχιώτης απεβίωσε στο σπίτι του στις 20 Απριλίου, ανήμερα το Πάσχα του 2014 και κηδεύτηκε στις 23 Απριλίου 2014 στο Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Φίλιππος Ε΄ της Γαλλίας

Ο Φίλιππος Ε΄ της Γαλλίας ή Φίλιππος ο Υψηλός ("Philippe V le Long", Λυών, 1293 - 3 Ιανουαρίου 1322) βασιλιάς της Γαλλίας και της Ναβάρρας (ως Φίλιππος Β΄) (1316 - 1322) ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Δ΄ του Ωραίου και της Ιωάννας της Ναβάρρας. Όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Ι΄ της Γαλλίας ανέβηκε στον θρόνο πήρε τον τίτλο του κόμητος του Πουατιέ. Ο αδελφός του πέθανε σύντομα (1316) αφήνοντας μια κόρη από τον πρώτο του γάμο την Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας και την δεύτερη σύζυγο του έγκυος, ο Φίλιππος ορίστηκε αντιβασιλιάς στο όνομα του νεογέννητου παιδιού το οποίο αν ήταν γιος θα ήταν ο επόμενος βασιλιάς της Γαλλίας. Το παιδί ήταν γιος αλλά έζησε και βασίλευσε μόνο 5 μέρες ως Ιωάννης Α΄ της Γαλλίας. Με τον θάνατο του βρέφους ο Φίλιππος ορκίστηκε νέος βασιλιάς της Γαλλίας, απέκλεισε την ανιψιά του Ιωάννα για μια σειρά από λόγους όπως ότι ήταν πολύ νέα, ανίκανη ενώ βασικότερο επιχείρημα του ήταν ο Σαλικός νόμος σύμφωνα με τον οποίο οι γυναίκες δεν είχαν δικαιώματα διαδοχής στο Γαλλικό στέμμα. Ο Φίλιππος αποκατέστησε τις καλές σχέσεις με την Φλάνδρα στην οποία οι ευγενείς είχαν επαναστατήσει κατά την διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του αλλά στις σχέσεις του με τον γαμπρό του Εδουάρδο Β΄ της Αγγλίας ξεκίνησε κρίση λόγω του ότι αρνήθηκε να του δώσει όρκο υποτέλειας σαν δούκας της Γκιγιέν. Μια δημοφιλής Σταυροφορία ξεκίνησε εκείνη την εποχή στην Νορμανδία με στόχο την απελευθέρωση της Ιβηρικής από τους Σαρακηνούς. Ο Φίλιππος κατά την διάρκεια της βασιλείας του έκανε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις που αφορούσαν την δημιουργία ανεξάρτητου οικονομικού συμβουλίου, την σταθεροποίηση του νομισματικού συστήματος και την σταθεροποίηση των μέτρων και των βαρών.
Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας

Ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας ή Φίλιππος ο Ωραίος ("Philippe IV", Απρίλιος/Ιούνιος 1268 - 29 Νοεμβρίου 1314), βασιλιάς της Γαλλίας (1285 - 1314) ήταν δεύτερος γιος και διάδοχος του Φίλιππου Γ΄ του Τολμηρού και της Ισαβέλλας της Αραγωνίας. 
Με τον γάμο του με την Ιωάννα της Ναβάρρας έγινε βασιλιάς της Ναβάρρας (1284 - 1308). Έγινε για σύντομο χρονικό διάστημα κόμης της Καμπανίας αλλά μετά την άνοδο του στον θρόνο στην Γαλλίας παρέμεινε μοναδική κυβερνήτης της κομητείας η σύζυγος του (1285 - 1305) και στην συνέχεια ο γιος του Λουδοβίκος (1305 - 1314).
Ο Φίλιππος είχε στην υπηρεσία του ικανούς συμβούλους οι οποίοι απέκτησαν σταδιακά τον έλεγχο του βασιλείου σε βάρος των βαρόνων, οι ίδιοι μετέτρεψαν την Γαλλία από διάσπαρτα φέουδα σε ένα κεντρικό κράτος. Οι φιλοδοξίες του τον οδήγησαν σε μεγάλη συμμετοχή στις Ευρωπαϊκές υποθέσεις, οι στόχοι του ήταν να τοποθετήσει συγγενείς του σε Ευρωπαϊκούς θρόνους, το κατάφερε στην Νάπολη και την Ουγγαρία αλλά απέτυχε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το βασίλειο της Γαλλίας επεκτάθηκε ανατολικότερα αποκτώντας την κυριαρχία σε διάσπαρτα φέουδα. 
Οι πιο σοβαρές συγκρούσεις του Φιλίππου Δ΄ έγιναν με τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας ο οποίος ήταν υποτελής του στο δουκάτο της Ακουιτανίας και με την κομητεία της Φλάνδρας η οποία κατόρθωσε να αποκτήσει μια σχετική αυτονομία μετά από την ήττα του Φιλίππου στην μάχη της Χρυσής Ορδής (1302). Προσπάθησε να αποκτήσει την εξουσία στον Γαλλικό κλήρο, αυτό τον οδήγησε σε σύγκρουση με τον πάπα Βονιφάτιο Η΄, ο επόμενος υποτελής του πάπας Κλήμης Ε΄ μετέφερε την έδρα του στην Αβινιόν (1309).
Ο Φίλιππος εκδίωξε τους Ιουδαίους από την Γαλλία (1306) και εξουδετέρωσε το τάγμα των Ναΐτών Ιπποτών (1307), τις δυο ομάδες τις έβλεπε σαν "κράτος εν κράτη" που απειλούσαν την εξουσία του.
Στο τέλος της ζωής του είδε στην οικογένεια του ένα μεγάλο σκάνδαλο στο οποίο οι τρεις νύφες του, οι σύζυγοι των τριών γιων του κατηγορήθηκαν για μοιχεία.
Αρχαία Βερενίκη

Η Αρχαία Βερενίκη (ή "Βερενίκεια", ή "Βερονικίδα") χτίστηκε το έτος 290 π.Χ., στή χερσόνησο της Ηπείρου, σε θέση πλησίον της σημερινής Πρέβεζας, από το Βασιλιά της Ηπείρου Πύρρο (318-272 π.Χ.), προς τιμήν τής πεθεράς του Βερενίκης, γυναίκας του βασιλιά Πτολεμαίου Α’ της Αιγύπτου. Ο Πτολεμαίος Α΄ ήταν στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, συγγραφέας ιστορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ιστορική πηγή για τον διάσημο ιστορικό Φλάβιο Αρριανό, ο οποίος σπούδασε στη Νικόπολη. Ο Βασιλιάς Πύρρος είχε ως πρώτη σύζυγο την Αντιγόνη κόρη του Πτολεμαίου Α, δεύτερη σύζυγο τη Λανάσα, κόρη του Αγαθοκλή και τρίτη σύζυγο τη Βικέρνα.
thumb|Ο Λέων του Μιχαλιτσίου, Μουσείο Ιωαννίνων|250px|right
thumb|Χρυσό περιδέραιο, από τάφο λόφων Μιχαλιτσίου (Αρχαία Βερενίκη)|250px|right
Ντένες ναντ Μακεντόνιγια

Το τραγούδι Ντένες ναντ Μακεντόνιγια (κυριλλικά: Денес над Македонија, Ελληνική μετάφραση: «Σήμερα πάνω απ' τη Μακεδονία») είναι ο εθνικός ύμνος της Βόρειας Μακεδονίας.

Οι στίχοι του τραγουδιού γράφηκαν από τον Βλάντο Μάλεσκι το 1941 και η μουσική είναι του Τόντορ Σκαλόφκσι. Χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 1944 ως ύμνος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στην ενιαία, τότε, Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και από το 1992 αποτελεί τον ύμνο της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας.
Κρακ των Ιπποτών

Το Κρακ των Ιπποτών (Krak des Chevaliers ή και Crac des Chevaliers), είναι φρούριο κτισμένο από σταυροφόρους, το οποίο βρίσκεται στη Συρία και είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία μεσαιωνικής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής στον κόσμο. Στα Αραβικά το φρούριο καλείται Qal'at al-Ḥiṣn, η λέξη «Krak» που προέρχεται από το Συριακό "karak", που σημαίνει «φρούριο». Βρίσκεται 65 χλμ δυτικά της πόλης Χομς, κοντά στα σύνορα του Λιβάνου. Το Κρακ των Ιπποτών ήταν η έδρα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών. Επεκτάθηκε μεταξύ των ετών 1150 και 1250 και στέγαζε φρουρά 2.000 ανθρώπων. Το φρούριο έχει εξωτερικά τείχη που έχουν πάχος 30 μέτρων, με επτά πύργους διαμέτρου 10 μέτρων.

Ο Βασιλιάς Εδουάρδος Α' της Αγγλίας είδε το φρούριο κατά τη διάρκεια της ένατης σταυροφορίας το 1272 και το χρησιμοποίησε σαν πρότυπο για τα κάστρα του στην Αγγλία και την Ουαλία. Το φρούριο περιγράφηκε όπως "ίσως το καλύτερα συντηρημένο και πληρέστερο αξιοθαύμαστο κάστρο στον κόσμο" από τον Τ. Ε. Λόρενς

Αυτό το φρούριο έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, μαζί με την ακρόπολη του Σαλαντίν (Qal’at Salah El-Din) το 2006 και είναι ιδιοκτησία του κράτους της Συρίας. Το φρούριο είναι μια από τις λίγες περιοχές όπου έχει διατηρηθεί σταυροφορική τέχνη (υπό μορφή τοιχογραφιών με την τεχνική φρέσκο).
Αξούμ

Η πόλη Αξούμ (Αξώμη) (አክሱም) βρίσκεται στη βόρεια Αιθιοπία. Ήταν το ναυτικό εμπορικό κέντρο του Βασιλείου Αξούμ, το οποίο έφτασε στην ακμή του κατά την εποχή της γέννησης του Ιησού, υπήρξε εν μέρει σύμμαχος του Βυζαντίου εναντίον της τότε Περσικής Αυτοκρατορίας και παρήκμασε μετά τον 7ο αιώνα, πιθανότατα λόγω της εξάπλωσης του Ισλάμ, η οποία εμπόδισε το εμπόριο με την Άπω Ανατολή, καθώς και τις μεγάλες αγορές στην Αλεξάνδρεια, το Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τη νότια Ευρώπη. 

Ο πληθυσμός της πόλης εκτιμάται περίπου στους 48.000 κατοίκους. Το 85% του πληθυσμού είναι μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αιθιοπίας, ενώ οι υπόλοιποι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί άλλων δογμάτων. 

Λόγω της ιστορικής του αξίας, το 1980 ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Νίκος Γεωργέας

Ο Νίκος Γεωργέας (Καλαμάτα, 27 Δεκεμβρίου 1976) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν κυρίως ως ακραίος αμυντικός αλλά και ως αμυντικός μέσος.
Μαργαρίτα της Προβηγκίας

thumb|right|250px|Ο γάμος της Μαργαρίτας της Προβηγκίας και του Λουδοβίκου Θ' - Γουλιέλμος του Αγίου Πάθου (1330 - 1340)
Η Μαργαρίτα της Προβηγκίας ("Marguerite de Provence", Φορκαλκιέ 1221 - 20 Δεκεμβρίου 1295), βασίλισσα της Γαλλίας, ήταν η μεγαλύτερη θυγατέρα του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας και της Βεατρίκης της Σαβοΐας. Οι αδελφές της ήταν:

*Ελεονώρα της Προβηγκίας
*Σάντσια της Προβηγκίας 
*Βεατρίκη της Προβηγκίας

Η Μαργαρίτα ήταν περισσότερο συνδεδεμένη στενά με την Ελεονώρα με την οποία μεγάλωσε μαζί και είχαν την μικρότερη διαφορά ηλικίας.
Ένας ντελικανής

Το Ένας ντελικανής είναι ο τίτλος έγχρωμης ελληνικής κωμικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Μανώλη Σκουλούδη. Παραγωγή του 1963. Είναι γυρισμένη στην Κρήτη. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο ηθογραφικό μυθιστόρημα του Ιωάννη Κονδυλάκη "Ο Πατούχας".

Ο Μανώλης Σκουλούδης αρχικά διασκεύασε το μυθιστόρημα για το θέατρο, με τίτλο "Ο ντελικανής" και αργότερα έγραψε και το σενάριο της ομώνυμης ταινίας. Οι Κρητικοί αποκαλούν ντελικανή το όμορφο παλικάρι, τον γυναικοκατακτητή, αλλά εδώ ο δεκαεννιάχρονος ήρωας, δεν κατακτά μόνον αυτός τις γυναίκες, αλλά και εκείνος τρελλαίνεται από αυτές. Στην αναζήτηση του πρωταγωνιστή, ο Σκουλούδης επέλεξε ανάμεσα σε πολλούς ως ιδανικό ερμηνευτή τον 21χρονο τότε εντυπωσιακό Άλκη Γιαννακά, του οποίου ήταν η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση.

Λέγεται πως ήταν πολύ ατίθασος. Μετά το γύρισμα, πήγαινε στο ξενοδοχείο αλλά αντί να ξεκουραστεί πηδούσε από τα παράθυρα, καβαλούσε μηχανές, χανόταν και εμφανιζόταν την άλλη μέρα. Μάλιστα έτρεχε τόσο πολύ με την μηχανή που ξεσηκωνόταν όλη η τροχαία να τον κυνηγήσει. Ένας άνθρωπος που δεν έμπαινε σε καλούπια, δημιουργούσε προβλήματα στα γυρίσματα με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να βγαίνουν εκτός χρόνου γυρισμάτων με μεγάλη οικονομική ζημία.
Μισέλ ντε Γκρες

Ο Μισέλ ντε Γκρες (Michel de Grèce) είναι συγγραφέας μυθιστορηματικών βιογραφιών και μυθιστορημάτων στα Γαλλικά, γεννήθηκε στη Ρώμη, Ιταλία, στις 7 Ιανουαρίου 1939.
Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας

Ο Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας ("Charles IV de France", 18 Ιουνίου 1294 - 1 Φεβρουαρίου 1328) βασιλιάς της Γαλλίας (1322-1328) ήταν ο τρίτος και μικρότερος γιος του Φιλίππου Δ΄ του Ωραίου και της Ιωάννας της Ναβάρρας, μικρότερος αδελφός των βασιλέων Λουδοβίκου Ι΄ του Ισχυρογνώμονα και Φιλίππου Ε΄ του Ψηλού. Το προσωνύμιο του όπως και του πατέρα του ήταν Κάρολος ο Ισχυρός ή Κάρολος ο Ωραίος. 
Αντιμετώπισε τον πρώτο χρόνο της βασιλείας του εξέγερση στην Φλάνδρα (1323), στην συνέχεια έκανε αποτυχημένη απόπειρα να εκλεγεί Ρωμαίος αυτοκράτορας (1324). Ο γαμπρός του Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας σαν δούκας της Γκιγιέν ήταν υποτελής του Καρόλου αλλά ο Εδουάρδος αρνήθηκε να του δώσει φόρο υποτέλειας και ο Κάρολος Δ΄ κυρίευσε την Γκιγιέν σαν αντίποινο σε έναν πόλεμο γνωστό σαν των "Πόλεμος των Αγίων Σάρδεων" (1324). Ο Εδουάρδος εξαναγκάστηκε να του δώσει όρκο υποταγής και να πληρώσει πρόστιμο, σαν αντάλλαγμα του επεστράφη η Γκιγιέν αλλά αρκετά εξασθενημένη. Ο Κάρολος Δ΄ πέθανε χωρίς απογόνους και το Γαλλικό στέμμα πέρασε χάρη του Σαλικού νόμου στον πρώτο ξάδελφο του Φίλιππο Βαλουά με αποτέλεσμα την έκρηξη του Εκατονταετούς Πολέμου.

Διεκδίκησε τον τίτλο του βασιλιά της Ναβάρρας χάρη στα δικαιώματα της μητέρας του, με την άνοδο στον θρόνο του μεγαλύτερου αδελφού του Λουδοβίκου Ι΄ πήρε τον τίτλο του κόμη του Λε Μάρς (1314), με τον θάνατο του δεύτερου αδελφού του Φιλίππου του Υψηλού στέφθηκε βασιλιάς της Γαλλίας στον Καθεδρικό ναό του Ρενς (1322). Ο Κάρολος σε αντίθεση με τον πατέρα του και τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς του είχε την φήμη του σφικτού και συντηρητικού βασιλιά που αρνήθηκε να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις.
Μαρίνα Καρέλλα

Η Μαρίνα Καρέλλα (17 Ιουλίου 1940 - ) γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Ελληνίδα καλλιτέχνιδα. Γονείς της ήταν ο βιομήχανος Θεόδωρος Καρέλλας και η Έλλη Χαλικιοπούλου. Είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Μιχαήλ της Ελλάδας.
Σοφικό Κορινθίας

Το Σοφικό Κορινθίας είναι ένα χωριό στα νοτιοανατολικά του Νομού Κορινθίας. Ως το 2010 ήταν η έδρα του Δήμου Σολυγείας και απ' την 1 Ιανουαρίου 2011 ανήκει διοικητικά στο Δήμο Κορινθίων.
Δημήτρης Καλλιβωκάς

Ο Δημήτρης Καλλιβωκάς (Αθήνα 30 Ιουλίου 1930-) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Γύρος της Γαλλίας

Ο Ποδηλατικός Γύρος της Γαλλίας, γνωστότερος ως "Tour de France", είναι η πιο γνωστή διεθνής αθλητική διοργάνωση της ποδηλασίας και η σημαντικότερη διοργάνωση ανοιχτού δρόμου, με ιστορία άνω των 110 ετών. Διεξάγεται κάθε χρόνο (ανελλιπώς με εξαίρεση τους δύο παγκοσμίους πολέμους. ), στα τέλη Ιουνίου. Η διαδρομή περνά από πολλά μέρη σε όλη την έκταση της Γαλλίας (και κάποια σε γειτονικές χώρες), καλύπτοντας απόσταση πάνω από 4.000 χιλιόμετρα. Η διαδρομή διακρίνεται σε είκοσι "ετάπ" ("στάδια", "étapes") το καθένα από τα οποία είναι αυτόνομη κούρσα και έχει δικά του χαρακτηριστικά (π.χ. υπάρχουν ετάπ ανάβασης, ατομικής και ομαδικής χρονομέτρησης κλπ). Νικητής θεωρείται ο ποδηλάτης που αθροιστικά, όταν τελειώσουν όλα τα ετάπ, έχει τον καλύτερο χρόνο από όλους.

Μαζί με το Γύρο της Ιταλίας και το Γύρο της Ισπανίας, ο Γύρος της Γαλλίας είναι μια από τις τρεις βασικές διοργανώσεις (και η μεγαλύτερη σε διάρκεια) της Διεθνούς Ένωσης Ποδηλασίας ("Union Cycliste Internationale") και γεγονός γνωστό ακόμα και σε αυτούς που δεν ασχολούνται συστηματικά με την ποδηλασία. Θεωρείται μια από τις πιο απαιτητικές διοργανώσεις, και κατά τη διάρκειά του έχουν συμβεί και μερικοί θάνατοι ποδηλατών.

Όπως και στους περισσότερους αγώνες ποδηλασίας, οι διαγωνιζόμενοι λαμβάνουν μέρος ως μέλη ομάδων. Σε κάθε αγώνα υπάρχουν συνήθως 20 με 22 ομάδες, η καθεμιά με εννιά αναβάτες. Κατά παράδοση, η συμμετοχή στο Γύρο της Γαλλίας γίνεται κατόπιν πρόσκλησης, που απευθύνεται από τους διοργανωτές μόνο στις καλύτερες από τις επαγγελματικές ομάδες του κόσμου. Κάθε ομάδα, που παίρνει το όνομα του κύριου χορηγού της, φορά χαρακτηριστικές φανέλες, ενώ τα μέλη της συνεργάζονται. Κάθε ομάδα επίσης διαθέτει το δικό της αυτοκίνητο, που ακολουθεί τους ποδηλάτες και τους παρέχει μικρές διευκολύνσεις, όπως νερό, μηχανική βοήθεια, πληροφορίες για την εξέλιξη της κούρσας κ.α.

Θεωρείται ο "πολυτιμότερος και δυσκολότερος αγώνας ποδηλασίας στον κόσμο".

Στην πρώτη του διεξαγωγή, το 1903, αρμόδιο ήταν το περιοδικό "Auto". Σήμερα διοργανώνεται από την Amaury Sport Organisation.
Κινηματική

Η Κινηματική ("Kinematics", απ'το ελληνικό "κινεῖν") είναι κλάδος της μηχανικής που περιγράφει την κίνηση των σωμάτων αδιαφορώντας για τη μάζα τους ή τις αιτίες, δυνάμεις, που προκαλούν την κίνησή τους. Εν αντιθέσει, με τη Δυναμική που λαμβάνει υπόψιν της και τη μάζα και τις δυνάμεις που ενεργούν στα σώματα και την αλληλεπίδραση τους που τελικά προκαλούν την κίνηση των σωμάτων καθώς και τον τρόπο της κίνησης της ύλης.

Γενικά η Φυσική είναι η επιστήμη που μελετά την εξέλιξη των φυσικών φαινομένων. Στην έρευνα και μελέτη αυτή κυριαρχούν δύο γεωμετρικές έννοιες η "θέση" και το "μήκος". Αν σ΄ αυτές προστεθεί η έννοια του "χρόνου" τότε η όλη μελέτη ανάγεται στο αντικείμενο της "Κινηματικής". Συνεπώς η Κινηματική είναι η γεωμετρία της κίνησης. Υπάρχουν όμως και διαδικασίες τέτοιες μη αντιληπτές άμεσα όπως η κίνηση των ηλεκτρονίων, των πλανητών, των φορτίων, των μορίων των αερίων που προκαλούν πίεση κ.λ.π.

Στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις έρχεται η δυναμική, κλάδος επίσης της Μηχανικής που εξετάζει εκτός τις παραπάνω βασικές έννοιες και τις έννοιες της μάζας, και της δύναμης αιτιολογώντας έτσι τη κίνηση της ύλης. Η θέση μετράται σε σχέση με ένα σύστημα συντεταγμένων. Ταχύτητα είναι ο ρυθμός μεταβολής της θέσης του σώματος. Επιτάχυνση είναι ο ρυθμός μεταβολής της ταχύτητας. Η ταχύτητα και η επιτάχυνση είναι δύο βασικές ποσότητες που περιγράφουν πως μεταβάλλεται η θέση ενός σώματος.

Η πιο απλή εφαρμογή της κινηματικής είναι η μελέτη της μεταφορικής κίνησης των σημειακών σωμάτων (γραμμική κινηματική). Η περιγραφή της περιστροφής (περιστροφική κινηματική) είναι πιο πολύπλοκη. Η περιγραφή της κίνησης ενός μηχανικού στερεού γίνεται χρησιμοποιώντας τόσο γραμμική όσο και περιστροφική κινηματική (κινηματική του στερεού σώματος). Μια πιο περίπλοκη περίπτωση είναι η μελέτη της κίνησης ενός "συστήματος" σωμάτων, πιθανώς ενωμένα μεταξύ τους με μηχανικούς δεσμούς. Η περιγραφή της κίνησης της ρευστών, που είναι περισσότερο περίπλοκη, δεν περιγράφεται μέσα στο πλαίσιο της κινηματικής, αλλά αποτελεί κύριο αντικείμενο μελέτης της Υδροδυναμικής.
Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Σωματείων Αντιπτέρισης

Η Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Σωματείων Αντιπτέρισης (Ε.Ο.Φ.Σ.Α.) είναι το συντονιστικό όργανο του μπάντμιντον στην Ελλάδα.
Σημαία της Λευκορωσίας

thumb|Σημαία της Λευκορωσίας. Λόγος σημαίας: 1:2

Η σύγχρονη σημαία της Λευκορωσίας υιοθετήθηκε στις 7 Ιουνίου 1995 έπειτα από δημοψήφισμα που διεξήχθη τον προηγούμενο μήνα. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος (το οποίο δεν αναγνωρίστηκε ως «μη δημοκρατικό» από τους διεθνείς παρατηρητές) ήταν υπέρ της αλλαγής της ιστορικής σημαίας του 1918, η οποία επαναφέρθηκε μετά την ανεξαρτησία της χώρας από την ΕΣΣΔ, το 1991. Η σημερινή σημαία είναι μία τροποποίηση της σημαίας της σοβιετικής Λευκορωσίας του 1951.

Το σχέδιο της σημερινής σημαίας είναι ένα ορθογώνιο ύφασμα που αποτελείται από δύο μακριές λωρίδες. Η επάνω λωρίδα είναι κόκκινη (τα 2/3 της σημαίας) και η κάτω είναι πράσινη (το 1/3 της σημαίας). Υπάρχει επίσης ένα ερυθρόλευκο κάθετο διακοσμητικό σχέδιο, το οποίο καταλαμβάνει το 1/9 του μήκους της σημαίας.

Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει την αρχαία ιστορία της Λευκορωσίας και το πράσινο είναι για τα δάση και το λαμπρό μέλλον της.

center|frame|Δομή της σημαίας της Λευκορωσίας
Οτλ Άιχερ

Ο Οτλ Άιχερ ("Otl Aicher", 13 Μαΐου 1922 - 1 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν ένας από του σημαντικότερους σχεδιαστές στο τομέα του εταιρικού σχεδιασμού στην διάρκεια του 20ου αιώνα. Το 1952 παντρεύτηκε την Inge Scholl, (η αδελφή της Sophie και του Hans Scholl, που ίδρυσαν την ομάδα αντίστασης «το λευκό τριαντάφυλλο» κατά το ναζιστικό καθεστώς), ενώ έναν χρόνο αργότερα ίδρυσε την Σχολή του Ουλμ. Ο Άιχερ σχεδίασε την εταιρική ταυτότητα για πολλές μεγάλες εταιρίες της Γερμανίας, όπως την Lufthansa, ZDF και τους Ολυμπιακούς στο Μόναχο.
Φιλιππιάδα

Η Φιλιππιάδα είναι κωμόπολη του νομού Πρέβεζας χτισμένη σε ένα κομβικό σημείο, βορειοανατολικά της Πρέβεζας, δυτικά της Άρτας, νοτιοανατολικά των Ιωαννίνων και βορειοδυτικά της Αμφιλοχίας. Ταυτίζεται με την αρχαία πόλη Χάραδρο, που άκμασε τον 7ο και 8ο αι. π.Χ. και ερείπια της οποίας βρίσκονται στη θέση Καστρί.

Το όνομα της το οφείλει στην αγάπη των κατοίκων της για τα άλογα. Επίσης είναι γνωστή και για τον μεγάλο αριθμό πελαργών που φιλοξενεί κάθε χρόνο. Οι κάτοικοι φρόντισαν να δημιουργήσουν ιδανικές συνθήκες για τους πελαργούς και έτσι αυτοί καταφθάνουν στην Φιλιππιάδα κάθε χρόνο και περνούν το καλοκαίρι στην πόλη. Οι πελαργοί είναι πια το σύμβολο της Φιλιππιάδας.

Η πόλη έχει στα πόδια της μια εύφορη πεδιάδα. Επόμενο ήταν λοιπόν οι κάτοικοι της να ασχοληθούν με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή μεγάλες μονάδες μεταποίησης κτηνοτροφικών προϊόντων και εκτροφεία ζώων, δίνοντας ώθηση στην τοπική οικονομία και την ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή.
Θεία Λειτουργία

Η Θεία Λειτουργία αποτελεί το κορυφαίο λατρευτικό γεγονός Χριστιανικών Εκκλησιών και μάλιστα των περισσοτέρων ανατολικών Ομολογιών, το οποίο κορυφώνεται με την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Ουσιαστικά αποτελεί το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, με τη διαμόρφωση που όρισε η Εκκλησία. Η Θεία Λειτουργία για τις Ομολογίες που την τελούν, δεν αποτελεί απλώς μια κοινή προσευχή, αλλά μια Θεόδοτη απόδοση τιμών, ευχαριστιών και παρακλήσεων, με τη συμμετοχή των πιστών και των λειτουργικών πνευμάτων.
Κινζάνγκ Ντορζί

Ο Κινζάνγκ Ντορζί ("Lyonpo Kinzang Dorji") είναι πολιτικός από το Μπουτάν.
Διονύσιος Αλεξανδρείας

Ο Διονύσιος ήταν αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας από το 247 έως το θάνατό του, το 264 ή 265.

Υπήρξε δραστήριος επίσκοπος, ο οποίος, κατά το Μέγα Αθανάσιο, διακρινόταν για την άρτια θεολογική του κατάρτιση και τη σημαντική αντιμετώπιση των κυριοτέρων εκκλησιαστικών ζητημάτων που είχαν προκύψει στην τοπική εκκλησία, σε ότι αφορά τη μετάνοια των πεπτωκότων, τον εορτασμό του Πάσχα, του Σαβελλιανισμού και του δυναμικού Μοναρχιανού Παύλου Σαμοσατέα. Υπήρξε μαθητής του Ωριγένη και σφοδρός πολέμιος του Σαβελλιανισμού, γράφοντας πλήθος επιστολών.

Αντέκρουσε τον Σαβελλιανισμό και την πεποίθηση που εξέφραζε πως ο Υιός και ο Πατήρ είναι ως υποστάσεις το ίδιο και το αυτό, προχώρησε όμως σε μια διατύπωση (ότι ο «Υιός ουκ ήν πριν γέννηται» και πως σε σχέση με τον Πατέρα «μήτε φύση ίδιος» και «ξένος κατ'ουσίαν» και «ποίημα» και «κτίσμα»), ουσιαστικά υιοθετώντας παρεμφερείς, Ωριγενιστικές απόψεις. Ο Διονύσιος μάλιστα απέφυγε επιμελώς τη διατύπωση «πρόσωπο», που ήταν προσφιλείς στους μοναρχιανούς, χρησιμοποιώντας τον όρο «υπόσταση». Αυτή η διδασκαλία του, αλλά και η επιτυχής αντιμετώπιση του Σαβελλιανισμού, τον είχαν καταστήσει ιδιαίτερα αντιπαθή ανάμεσα στους Σαβελλιανιστές. Έτσι, οι οπαδοί του Σαβελλίου διεμήνυσαν στον Ρώμης Διονύσιο τις απόψεις που εξέφρασε ο Διονύσιος Αλεξανδρείας, συνακολουθούμενοι και από πολλούς πιστούς της εκκλησίας που διαφωνούσαν με τις απόψεις αυτές. Έτσι προέκυψε η λεγόμενη «έριδα των Διονυσίων».

Βρήκε μαρτυρικό θάνατο επί Ουαλεριανού στις 17 Νοεμβρίου του 264 ή 265. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 3 Οκτωβρίου και η Καθολική στις 17 Νοεμβρίου.
Death Rap

Death Rap ονομάζεται ο πέμπτος προσωπικός μουσικός δίσκος του Αμερικάνου καλλιτέχνη χιπ χοπ Necro, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2007, από την εταιρία Psycho+Logical-Records. Όπως φαίνεται κι από τον τίτλο, το άλμπουμ ενδέχεται να σηματοδοτήσει μια επιστροφή στο στην death rap θεματολογία του Necro, η οποία περιστρεφόταν, στον τελευταίο του δίσκο με τίτλο "The Sexorcist", γύρω από το σεξ.
The Sexorcist

The Sexorcist είναι ο τίτλος του τέταρτου προσωπικού δίσκου του Αμερικάνου χιπ χοπ καλλιτέχνη Necro.Ο Necro έγινε γνωστός με τα αιματηρά τραγούδια ραπ του, ωστόσο ο συγκεκριμένος δίσκος έχει θεματολογία που περιστρέφεται γύρω από το σεξ και το πορνό. Η διείσδυση του Necro στη βιομηχανία του σεξ είναι εμφανής στο δίσκο αυτό καθώς στα διαλείμματα του εμφανίζονται προσωπικότητες της σκηνής όπως οι Ron Jeremy, Joey Silvera, Brittany Andrews και Katja Kassin. Θεματολογικά, ο δίσκος είναι γεμάτος φρίκη, ταπείνωση, σεξ, βασανιστήρια και άλλα, ωστόσο ο Necro επέλεξε να μην τοποθετήσει αυτοκόλλητο Γονικής Συναίνεσης στο εξώφυλλο.
Παύλος Χαϊκάλης

Ο Παύλος Χαϊκάλης (Κατάκολο Ηλείας, 30 Οκτωβρίου 1959) είναι Έλληνας ηθοποιός και πολιτικός.
Εθνικός Κήπος

O Εθνικός Κήπος αποτελεί χαρακτηρισμένο Ιστορικό Τόπο στο κέντρο της Αθήνας ανάμεσα στις συνοικίες του Κολωνακίου και του Παγκρατίου.
Ill Bill

O William Braunstein, ή όπως τον γνωρίζουν οι περισσότεροι, ο Ill Bill (γεννηθείς το 1972, είναι ένας MC από το Μπρούκλυν, στη Νέα Υόρκη. Είναι επίσης παραγωγός, και ο ιδρυτής της δισκογραφικής Uncle Howie Records. Επίσης ήταν ο βασικός τραγουδιστής στο διαλυμένο πλέον γκρουπ Non Phixion, συνεργάζεται με τους La Coka Nostra (Everlast, Slaine, Big Left, Danny Boy και DJ Lethal), συμμετείχε στο Horrorcore συγκρότημα ραπ Circle Of Tyrants μαζί με τους Goretex, Mr. Hyde και Necro και το 2004 κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Whats Wrong with Bill?" μέσα από τη δισκογραφική εταιρία Psycho+Logical Records του αδερφού του Necro.

Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ
Γιούκιο Μισίμα

O Γιούκιο Μισίμα (, 14 Ιανουαρίου 1925 - 25 Νοεμβρίου 1970) ήταν Ιάπωνας συγγραφέας, ηθοποιός, μοντέλο, σκηνοθέτης και εθνικιστής.
Κυκλαδικός πολιτισμός

thumb|200px|Αγαλματίδιο εγκύου γυναίκας.
Την ονομασία Κυκλάδες χρησιμοποίησαν οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς για να χαρακτηρίσουν το πυκνό σύμπλεγμα των μικρών νησιών στο κέντρο του Αιγαίου πελάγους, τα οποία φαίνονται να σχηματίζουν έναν νοητό κύκλο γύρω από το ιερό νησί τους και τόπο λατρείας του Απόλλωνα, τη Δήλο. Τα νησιά αυτά υπήρξαν το λίκνο ενός σημαντικού πολιτισμού, του λεγόμενου Κυκλαδικού πολιτισμού, που άνθησε κατά την 3η χιλιετία π.X.

Τρεις είναι οι λόγοι που συνέτειναν στη γένεση και στην ανάπτυξη πολιτισμού στις Κυκλάδες κατά τους αρχαιότατους αυτούς χρόνους. Πρώτον, η στρατηγική γεωγραφική τους θέση, δεύτερον, οι περιορισμοί του φυσικού τους περιβάλλοντος οι οποίοι ανάγκασαν τους νησιώτες να στραφούν εξαρχής στην θάλασσα προκειμένου να προσποριστούν τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους και τρίτον, ο ορυκτός τους πλούτος, συγκεκριμένα ο οψιανός της Μήλου, η σμύριδα της Νάξου, ο μόλυβδος της Σίφνου, ο χαλκός της Κύθνου και της Σέριφου και, τέλος, η κατεξοχήν πρώτη ύλη των νησιών, το μάρμαρο.

Ο όρος "κυκλαδικός πολιτισμός", τον οποίο ο Χρήστος Τσούντας χρησιμοποίησε με γεωγραφική και χρονολογική σημασία, είναι συνώνυμος των όρων "Πρωτοκυκλαδικός πολιτισμός" ή "Πρώιμη εποχή του Χαλκού" ή "Πρωτοχαλκή εποχή". Με τους όρους αυτούς προσδιορίζεται η πρώτη από τις τρεις περιόδους στις οποίες διακρίνεται συμβατικά η εποχή του χαλκού στα νησιά των Κυκλάδων.

Η εποχή αυτή καλύπτει περίπου δύο χιλιετίες, δηλαδή το διάστημα από το 3200 έως το 1100 π.Χ., και διακρίνεται σε Πρωτοκυκλαδική, Μέση και Υστεροκυκλαδική. Ο Κυκλαδικός πολιτισμός όμως άκμασε περισσότερο την περίοδο της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3000-2000).
Πτολεμαίος Μεμφίτης

Ο Πτολεμαίος Μεμφίτης ήταν πρίγκιπας της Δυναστείας των Πτολεμαίων που κυβέρνησαν την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν γιος της Βασίλισσας Κλεοπάτρας Β΄ από το δεύτερο γάμο της με τον αδερφό της Πτολεμαίο Η΄ Φύσκονα.
Ελέιν Κάσιντυ

Η Ελέιν Κάσιντυ ("Elaine Cassidy", 31 Δεκεμβρίου 1979) είναι Ιρλανδή ηθοποιός.
Μασάσι Κισιμότο

Ο Μασάσι Κισιμότο (, 8 Νοεμβρίου 1974) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής μάνγκα. Γεννημένος στην επαρχία Οκαγιάμα, ο Κισιμότο είναι ευρέως γνωστός για τη δημιουργία της σειράς μάνγκα με τίτλο "Naruto".
Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας

Ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας ή Φίλιππος Βαλουά ("Philippe VI de Valois", 1293 – 22 Αυγούστου 1350) βασιλιάς της Γαλλίας (1328 – 1350) ήταν γιος του Καρόλου Βαλουά ιδρυτή του Οίκου των Βαλουά και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας του Ανζού, εγγονός του Φιλίππου του Τολμηρού. Η βασιλεία του Φιλίππου Βαλουά έμεινε γνωστή για τις σκληρές συγκρούσεις στην διαδοχή του Γαλλικού θρόνου. 

Ο πρώτος του ξάδελφος Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας πέθανε με την σύζυγο του έγκυο (1328), ο πλησιέστερος συγγενής του ήταν ο ανιψιός του Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας που η μητέρα του Ισαβέλλα της Γαλλίας ήταν αδελφή του Καρόλου Δ΄. O Σαλικός νόμος απαγόρευε την διαδοχή στον Γαλλικό θρόνο από κόρες ή αδελφές βασιλιάδων, η διαδοχή συνεπώς πήγαινε αυτόματα στον πρώτο ξάδελφο του τελευταίου βασιλιά Φίλιππο Βαλουά. Η χήρα βασίλισσα Ιωάννα του Εβρέ γέννησε σε λίγους μήνες κόρη με αποτέλεσμα ο Φίλιππος Βαλουά να ανακηρυχτεί νέος βασιλιάς ως Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας αρχικά το δέχτηκε σεβόμενος τον Σαλικό νόμο αλλά σταδιακά μετά από συγκρούσεις με τον Φίλιππο αποφάσισε να τον ανατρέψει και να διεκδικήσει ο ίδιος τον θρόνο χάρη στα δικαιώματα της μητέρας του, το αποτέλεσμα ήταν η έκρηξη του Εκατονταετούς Πολέμου (1337). Μετά από μερικές επιτυχίες των Γάλλων αρχικά στην θάλασσα ο στόλος του Φιλίππου συνετρίβη στην "Ναυμαχία του Σλούς" (1340) και ο πόλεμος μεταφέρθηκε στην ηπειρωτική Γαλλία. Οι Άγγλοι προχώρησαν σε άλλο ένα σκληρό χτύπημα στους Γάλλους στην "μάχη του Κρεσί" (26 Αυγούστου 1346), η Μαύρη πανώλη που χτύπησε την Γαλλία την ίδια χρονιά αποδεκάτισε πλήρως την χώρα. Ο Φίλιππος ΣΤ΄ αγόρασε το Ντωφινέ από τον Ουμβέρτο Β΄ της Βιέννης και έδωσε την διοίκηση στον εγγονό του Κάρολο, πέθανε την επόμενη χρονιά και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης ο Αγαθός.
Nikkatsu

Η Nikkatsu (ιαπωνικά: 日活株式会社, Χέπμπορν: "Nikkatsu kabushikigaisha") είναι ιαπωνική εταιρεία παραγωγής και διανομής κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων. Είναι το παλιότερο από τα μεγάλα ιαπωνικά στούντιο. Το όνομα Nikkatsu προήλθε από τη σύντμηση των λέξεων "Nippon Katsudō Shashin" ("Κινηματογραφική Εταιρεία Ιαπωνίας").

Αν και παρήγαγε διάφορα είδη ταινιών, η εταιρεία είναι κυρίως γνωστή για τις ερωτικές-αισθησιακές ταινίες που ξεκίνησε να παράγει στη δεκαετία του '70 και αποτέλεσαν κατά της δεκαετίας του '80 αποκλειστικά ολόκληρη την παραγωγή της. Οι παραγωγές εκείνες ονομάστηκαν "roman porno" (romantic porno) και σε αντίθεση με τα καθαρά πορνογραφικά φιλμ ("πίνκου έιγκα") ήταν ακριβές καλογυρισμένες παραγωγές με γνωστούς ηθοποιούς, πολλοί από τους οποίους εμφανιζόταν σε κανονικές ταινίες και στην τηλεόραση.
Αντώνιος Βασιλάκης

Ο Αντώνιος Βασιλάκης ("Antonio Vassilacchi" ή "Il Aliense", 1556 - 27 Αυγούστου 1629) ήταν σημαντικός Έλληνας αναγεννησιακός ζωγράφος που εργάστηκε κυρίως στην Βενετία και στο Βένετο .
Πτολεμαίος Απίων

Ο Πτολεμαίος Απίων ήταν γιος του φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Η' Φύσκονος, μέλους της Δυναστείας των Πτολεμαίων που κυβέρνησαν στη χώρα καθ’ όλη της διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Δεν γνωρίζουμε το όνομα της μητέρας του, αλλά ήταν πιθανόν κάποια από τις παλλακίδες του βασιλιά. Επίσης άγνωστη είναι η ακριβής χρονολογία γέννησής του.

Έγινε Βασιλιάς της Κυρήνης πιθανότατα το 116 ή το 101 π.Χ., λαμβάνοντας τη χώρα ως κληρονομιά από τη διαθήκη του πατέρα του. Απεβίωσε το 96 π.Χ. χωρίς απογόνους, κληροδοτώντας την Κυρηναϊκή στους Ρωμαίους.
Τίτος Βανδής

Ο Τίτος Βανδής (7 Νοεμβρίου 1917 - 23 Φεβρουαρίου 2003) ήταν Έλληνας ηθοποιός και βουλευτής του ΚΚΕ.
Εθνόσημο της Μάλτας

thumb|150px|Το σύγχρονο εθνόσημο της Μάλτας
Το Εθνόσημο της Μάλτας είναι το έμβλημα του κράτους της Μάλτας.
Στο σημερινό εθνόσημο υπάρχει μια απεικόνιση της σημαίας της Μάλτας και πάνω από το θυρεό υπάρχει ένα χρυσό στέμμα και η απεικόνιση των φρουρίων της χώρας, με 8 πυργίσκους, εκ των οποίων είναι ορατοί οι 5. Γύρω από το θυρεό υπάρχει ένα στεφάνι από δύο κλαδιά: το δεξί από ελιά και το αριστερό από φοίνικα, σύμβολα της ειρήνης. Αυτά είναι δεμένα στο κάτω μέρος με κορδέλα λευκή. Από πάνω είναι γραμμένο το επίσημο όνομα της χώρας "Repubblika ta' Malta" με μαύρα κεφαλαία γράμματα.

Το παλαιό εθνόσημο (1975-88) είχε μια σκηνή από παραλία, με τον ανατέλλοντα ήλιο, ένα πλεούμενο dgħajsa, ένα φτυάρι και μία τσουγκράνα. Από κάτω ήταν γραμμένο το : "Repubblika Ta' Malta" (Δημοκρατία της Μάλτας).

Το ακόμα παλαιότερο εθνόσημο (1964-75) απεικόνιζε, ανάμεσα στα άλλα, δύο δελφίνια που κρατούσαν τα χρώματα της σημαίας της Μάλτας και κρατούσαν ένα κλαδί φοίνικα και ένα κλαδί ελιάς.
Μαστόδοντας

Ο Μαστόδοντας είναι γένος προϊστορικών προβοσκιδωτών, που έζησε στην Βόρεια και την Κεντρική Αμερική από το Μειόκαινο μέχρι το Πλειστόκαινο (από 5,3 εκατομμύρια έως 11 χιλιάδες χρόνια πριν). Η ονομασία του οφείλεται στο ότι τα δόντια τους είχαν διάσπαρτα φύματα που έμοιαζαν με μαστούς και με αυτόν τον τρόπο άλεθαν την τροφή τους.
*Απολιθώματα όμοιων προβοσκιδωτών βρέθηκαν και στην Ευρώπη (και την Ελλάδα) και μερικοί τα συγχέουν με αυτά του μαστόδοντα. Όμως αυτά τα οστά ανήκουν στο γένος Ζυγολοφόδον (Zygolophodon).
Necro

Ο Ρον Μπράουνσταιν (Ron Raphael Braunstein), πιο γνωστός και ως Necro, είναι ανεξάρτητος death rap, hardcore hip hop MC από το Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη, γνωστός στη χιπ χοπ κοινότητα για τους εξαιρετικά περιγραφικούς του στίχους. Εφηύρε τον όρο death rap προκειμένου να περιγράψει το σκληροπυρηνικό, βίαιο χιπ χοπ του και για να ξεχωρίσει από τα άλλα είδη μουσικής που προβάλλονταν από τα μέσα ενημέρωσης. Είναι επίσης ο αδερφός του ράπερ Ill Bill.
Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά

Ο Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά ή Ροβέρτος ο Καλός (γαλλικά: "Robert Ier d'Artois", 25 Σεπτεμβρίου 1216 – 8 Φεβρουαρίου 1250) ήταν ο πρώτος Κόμης του Αρτουά (1237 - 1250) και ο γενάρχης του κλάδου του Αρτουά από τον Οίκο των Καπετιδών. Ο Ροβέρτος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Η΄ του Λέοντος και της Λευκής της Καστίλης δεύτερος αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Αγίου. Ο Ροβέρτος Α΄ ήταν ο γενάρχης του Οίκου του Αρτουά, κλάδου της δυναστείας των Καπετιδών. .
Ζάππειον Μέγαρο

Το Ζάππειον Μέγαρο, ή απλά Ζάππειο, είναι ένα από τα σημαντικότερα κτήρια της Αθήνας. Βρίσκεται νότια του Εθνικού Κήπου και των παλαιών Ανακτόρων και δυτικά του Παναθηναϊκού Σταδίου. Η ανέγερσή του χρηματοδοτήθηκε από τον εθνικό ευεργέτη Ευαγγέλη Ζάππα και ολοκληρώθηκε το 1888. Το νεοκλασικό μέγαρο είναι συνυφασμένο με την ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Σήμερα λειτουργεί ως συνεδριακό και εκθεσιακό κέντρο.