Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ουνουνέννιο

Το Ουνουνέννιο, είναι η προσωρινή ονομασία από την IUPAC για το υπερβαρύ χημικό στοιχείο με τον ατομικό αριθμό 119 και προσωρινό σύμβολο το Uue. Είναι επίσης γνωστό ως εκαφράγκιο ή στοιχείο 119. Σήμερα,μόνο επιστημονικές ομάδες έχουν πει ότι το ανακάλυψαν. Δεδομένου ότι είναι κάτω από τα αλκαλικά μέταλλα θα μπορούσε να έχει ιδιότητες παρόμοιες με εκείνες του φραγκίου ή και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά δραστικά με το νερό και τον αέρα (αν τα σχετικιστικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να το καταστήσουν λιγότερο δραστικό από το φράγκιο). Μια προβλεπόμενη κατάσταση οξείδωσης είναι το 1. Ωστόσο, σε αντίθεση με όλα τα άλλα αλκαλιμέταλλα, αυτό έχει επίσης προβλεφθεί για να δείξει την κατάσταση οξείδωσης +3.
Το Ουνουνέννιο θα είναι το πρώτο στοιχείο στην όγδοη περίοδο του περιοδικού πίνακα και το έβδομο στη σειρά των αλκαλιμετάλλων.
Ιάκωβος Παξιμάδης

Ο Ιάκωβος Παξιμάδης (1788/9 - 21 Φεβρουαρίου 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του '21 και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας.
Ειρηναίος Ασώπιος

Ο Ειρηναίος Ασώπιος (1825-1905) ήταν Έλληνας συγγραφέας και κριτικός.
Ετιέν Ζοφρουά ντε Σεν Ιλέρ

Ο Ετιέν Ζοφρουά ντε Σεν Ιλέρ ("Étienne Geoffroy Saint-Hilaire", 15 Απριλίου 1772 - 19 Ιουνίου 1844) ήταν Γάλλος φυσιοδίφης ο οποίος καθιέρωσε την αρχή της «ενότητας της σύνθεσης». Ήταν συνάδελφος του Ζαν Μπατίστ Λαμάρκ και επεξέτεινε και υπεραμύνθηκε των εξελικτικών του θεωριών. Οι επιστημονικές απόψεις του Ζοφρουά είχαν μια υπερβατική αντίληψη εν αντιθέσει με τις υλιστικές απόψεις του Λαμάρκ, και ήταν παρόμοιες με αυτές των Γερμανών μορφολογιστών, όπως του Λόρεντζ Όκεν. Πίστευε στην υποκείμενη ενότητα των σχεδίων των οργανισμών, και την πιθανότητα μεταλλαγής των ειδών με τον χρόνο, συγκεντρώνοντας στοιχεία για τους ισχυρισμούς του μέσω έρευνας στη συγκριτική ανατομία, την παλαιοντολογία και την εμβρυολογία.
Παναγής Βαλλιάνος

Ο Παναγής Βαλλιάνος (Κεραμειές Κεφαλονιάς, 1814 - Λονδίνο, 25 Ιανουαρίου 1902) ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος, εφοπλιστής, τραπεζίτης με έδρα την Αγγλία –όπου έζησε και τα περισσότερα χρόνια της ζωής του– και εθνικός ευεργέτης της Ελλάδας. Θεωρείται ο «πατριάρχης» της ελληνικής ναυτιλίας ή «ο πατήρ του ελληνικού ναυτεμπορικού κόσμου» αφού ήταν ο πρώτος Έλληνας εφοπλιστής με τόσο μεγάλο στόλο. Μαζί με τα αδέρφια του, Μαρή και Ανδρέα Βαλλιάνο –μέλη της ευρύτερης οικογένειας των Βαλλιάνων–, δημιούργησε μια από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές επιχειρήσεις της εποχής, την «Vagliano Bros» («Αδερφοί Βαλλιάνου») και απέκτησε τεράστια περιουσία, της οποίας μεγάλο μέρος πήγε σε φιλανθρωπίες και δωρεές προς το Ελληνικό κράτος. Η πιο σημαντική δωρεά του, ήταν αυτή που έκανε –μαζί με τα δυο αδέρφια του– για το κτίσιμο και τη λειτουργία της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Η καθηγήτρια Ναυτιλιακής Ιστορίας Τζελίνα Χαρλαύτη τον περιγράφει ως "«ο πρώτος Έλληνας μεγιστάνας της ναυτιλίας»" και ως "«ο Ωνάσης της εποχής του»".
Ελίζα Σούτσου

Η Ελίζα Σούτσου (Αθήνα, 1837 - Αθήνα, Ιανουάριος 1887) ήταν Ελληνίδα λογοτέχνις του 19ου αιώνα. Ασχολήθηκε κυρίως με τις μεταφράσεις.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1986

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1986 ήταν ο 31ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision και πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαΐου 1986 στο Grieghallen στο Μπέργκεν της Νορβηγίας. Ήταν η πρώτη περίσταση στην οποία η Νορβηγία φιλοξένησε το διαγωνισμό. Παρουσιάστρια ήταν η Όσε Κλέβελαντ, γνωστή λαϊκή κιθαρίστρια που ήταν Πρόεδρος της Νορβηγικής Ένωσης Μουσικών (και πρώην συμμετέχων της Eurovision, το 1966)

Ο διαγωνισμός του 1986 ήταν ο πρώτος για την Eurovision, όπου οι βασιλείς ήταν μεταξύ των προσκεκλημένων - ο πρίγκιπας Χάραλντ, η πριγκίπισσα Σόνια, η πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα και ο πρίγκιπας Χάακον Μάγκνους ήταν όλοι στο κοινό.

Η Σάντρα Κιμ ήταν η νικήτρια αυτής της Eurovision με το τραγούδι "J'aime la vie", εκπροσωπώντας το Βέλγιο. Σε ηλικία 13 ετών, η Κιμ ήταν η νεότερη νικήτρια της Eurovision. Οι ισχύοντες κανόνες απαιτούν από τους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision να είναι τουλάχιστον 16, οπότε αν δεν αλλάξει ο κανόνας, το ρεκόρ της Κιμ δεν θα σπάσει ποτέ. Στους στίχους του τραγουδιού της, η Κιμ ισχυρίστηκε ότι ήταν 15 ετών, αλλά μετά τον διαγωνισμό, αποκαλύφθηκε ότι ήταν στην πραγματικότητα 13. Η Ελβετία, η οποία τερμάτισε δεύτερη, υπέβαλε ένσταση και ζήτησε να αποκλειστεί η Κιμ, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε.
Αχμέντ Αρίφ Εφέντι

O Αχμέντ Αρίφ Εφέντι (γ. Φιλιππούπολη, 1252/1836, θ. Κωνσταντινούπολη, 1327/1909) ήταν οθωμανός καλλιγράφος του 19ου αιώνα. Γεννημένος στη Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) της Βουλγαρίας, διδάχτηκε τις γραφές σουλούς και νεσίχ από τον Ισμαϊλ Σαμπίρ. Το 1293/1876 κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αρχικά εργάστηκε ως οπωροπώλης στη συνοικία Σαράτσχανέ, γεγονός για το οποίο αναφέρεται συχνά και ως «Μπακάλ» Αρίφ Εφέντη. 

Ο καλλιγράφος Σεβκί Εφέντι ενθάρρυνε τον Αρίφ να συνεχίσει το καλλιγραφικό έργο του και τελικά έγινε δάσκαλός του. Από τον Σεβκί Εφέντι απέκτησε το δεύτερο δίπλωμά του (τουρ. "icazet") και αφού εγκατέλειψε το οπωροπωλείο του αφοσιώθηκε στην καλλιγραφία, διδάσκοντας παράλληλα στο μεντρεσέ του τεμένους Νουροσμάνιγιε, αλλά και κατ' οίκον. Επιφανέστερος μαθητής του ήταν ο Σεΐχ Αζιζούρ Ριφάι (1288/1871—1353/1934), ο οποίος διέδωσε την τεχνοτροπία του Μεχμέντ Σεβκί Εφέντι σε περισσότερες χώρες. Μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη, έζησε παράλυτος κατά τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του. Πέθανε κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού του 1327/1909 και τάφηκε στο κοιμητήριο του Εντιρνέ Καπού.

Το έργο του περιλαμβάνει πληθώρα καλλιγραφικών συνθέσεων στις γραφές σουλούς και νεσίχ. Ξεχωρίζει η μπισμιλάχ που συνέθεσε σε μία από τις εισόδους του τεμένους Σεχζαντέ.
Μεχμέντ Σεβκί Εφέντι

O Μεχμέντ Σεβκί Εφέντι (τουρκ. Mehmed Sevki Efendi, γ. Κασταμονού, 1245/1829, θ. Ιστανμπούλ, 1304/1887) ήταν οθωμανός καλλιγράφος του 19ου αιώνα.
Στυλιανός Γαλερός

Ο Στυλιανός Γαλερός (Καλονύκτης Ρεθύμνου, Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 1878 - Καλονύκτης Ρεθύμνου, 21 Φεβρουαρίου 1934) υπήρξε Έλληνας έφεδρος αξιωματικός και οπλαρχηγός της Κρήτης.
Κόμητες Βασιλείς

190px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Ροδόλφος των Αψβούργων, ο πρώτος από τους Κόμητες Βασιλείς

Κόμητες Βασιλείς (Γερμανικά: "Grafenkönige", Αγγλικά: "Count-kings") ήταν μια περιγραφή που δόθηκε από τον ιστορικό, Bernd Schneidmüller, προς τους ηγεμόνες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μεταξύ της Μεγάλης Μεσοβασιλείας (Great Interregnum) και της τελικής απόκτησης του βασιλικού θρόνου από τη δυναστεία των Αψβούργων το 1438. Αυτοί ήταν ως ακολούθως:

* Ροδόλφος των Αψβούργων, βασιλιάς (1273–1291)
* Αδόλφος του Νασσάου, βασιλιάς (1292–1298)
* Αλβέρτος των Αψβούργων, βασιλιάς (1298–1308)
* Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου, βασιλιάς από το 1308, αυτοκράτορας (1312–1313)
* Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας, βασιλιάς από το 1314, αυτοκράτορας (1328–1347), Οίκος του Βίττελσμπαχ
* Κάρολος Δ΄ του Λουξεμβούργου, βασιλιάς από το 1346 (επανεκλογή το 1347), αυτοκράτορας (1355–1378)
* Βεντσεσλάβος του Λουξεμβούργου, βασιλιάς (1378–1400)
* Ρούπερτ του Παλατινάτου, βασιλιάς (1401–1410), Οίκος του Βίττελσμπαχ
* Γιοστ της Μοραβίας, βασιλιάς (1410–1411), Οίκος των Λουξεμβούργων
* Σιγισμόνδος του Λουξεμβούργου, βασιλιάς από το 1410, αυτοκράτορας (1433–1437)

Η κατηγοριοποίηση αυτή, ωστόσο, δεν είναι καθολικά αναγνωρισμένη από τους ιστορικούς. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μόνο ο Ροδόλφος Α΄, ο Αδόλφος του Νασσάου και ο Ερρίκος Ζ΄ ήταν Αυτοκρατορικοί Κόμητες, όλοι οι άλλοι ηγεμόνες ήταν είτε δούκες, είτε βασιλιάδες (της Βοημίας), είτε πρίγκιπες εκλέκτορες.
Πύργος

[[Γουίλις Τάουερ]] (πρώην Σίαρς Τάουερ), στο [[Σικάγο]], [[ΗΠΑ]]. Ήταν το ψηλότερο κτήριο στον κόσμο από το 1973 μέχρι το 1998.
Ο [[Πύργος του Άιφελ]] στο [[Παρίσι]].
Πύργος τηλεόρασης στην [[Πράγα]].
[[El Faro towers]] στο [[Μπουένος Άιρες]] της [[Αργεντινή|Αργεντινής]].
Πύργος στην [[Μόσχα]].

Οι πύργοι είναι υψηλά συνήθως κτίρια στα οποία το ύψος υπερβαίνει το πλάτος. Είναι κατασκευασμένα για να εκμεταλλευτούν το ύψος τους. Μπορούν σταθούν μόνα τους ή να αποτελούν μέρους ενός άλλου κτιρίου.
Επαρχία Λοκρίδας

right|300px|thumb|Η επαρχία Λοκρίδας
Η Επαρχία Λοκρίδας ήταν επαρχία της Στερεάς Ελλάδας, του Νομού Φθιώτιδας.
Πιε-νουάρ

Αρχικά ο όρος Πιε-νουάρ (γαλλικά: "Pieds-Noirs") χρησιμοποιήθηκε για τους κατοίκους της γαλλικής Αλγερίας με γαλλική καταγωγή ενώ μετά τον πόλεμο της Αλγερίας και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας ο όρος χρησιμοποιήθηκε και για τους Σεφαραδίτες Εβραίους (που κατοικούσαν στην Αλγερία ήδη πολλούς αιώνες πριν τη γαλλική εισβολή) καθώς επίσης και για κατοίκους με καταγωγή από την Ισπανία, την 
Ιταλία και την Μάλτα πολλοί από τους οποίους είχαν γεννηθεί στην Αλγερία. Επίσης ορισμένοι συμπεριλαμβάνουν στους πιε-νουάρ και τους γαλλικής καταγωγής κατοίκους άλλων βορειοαφρικανικών χωρών όπως το Μαρόκο και η Τυνησία.

thumb|right|Η Παναγία της Αφρικής, εκκλησία χτισμένη από τους πιε-νουάρ στην Αλγερία
Σύμφωνα με το Oxford English Dictionary, ο όρος πιε-νουάρ αναφέρεται «σε άνθρωπο ευρωπαϊκής, κυρίως γαλλικής, καταγωγής που ζούσε στη γαλλική Αλγερία και που εκπατρίστηκε μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλγερίας το 1962». Το λεξικό Le Robert αναφέρει ότι το 1901 η φράση αυτή υποδείκνυε ναύτη που εργαζόταν με γυμνά πόδια στα αμπάρια πλοίων όπου αποθηκευόταν το κάρβουνο και έτσι τα πόδια του γινόταν μαύρα. Στη Μεσόγειο ο όρος αυτός συχνά ήταν ταυτόσημος του Αλγερινού μέχρι το 1955 οπότε χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για τους Γάλλους που είχαν γεννηθεί στη χώρα αυτή. Υπάρχει και η θεωρία ότι ο όρος αυτός προήλθε από τις μαύρες μπότες των Γάλλων στρατιωτών σε αντίθεση με τους Αλγερινούς που περπατούσαν με γυμνά πόδια. Σύμφωνα με άλλες θεωρίες η ονομασία αυτή προήλθε από τα βρώμικα ρούχα των αποίκων που δούλευαν σε βαλτώδεις περιοχές ή πατούσαν τα σταφύλια για να φτιάξουν κρασί. Ανεξάρτητα πάντως από την προέλευση της φράσης επρόκειτο για υποτιμητικό και υβριστικό χαρακτηρισμό.
Νικόλαος Νικολαΐδης

Ο Νικόλαος Νικολαΐδης (1830 - 1889) ήταν Έλληνας καθηγητής Μαθηματικών στο Εθνικό Πανεπιστήμιο.
Ανεξάρτητον Γεωργικόν Κόμμα

Με την επίσημη επωνυμία Ανεξάρτητον Γεωργικόν Κόμμα ιδρύθηκε το 1950 ένα ακόμη από τα λεγόμενα τότε μικρά πολιτικά κόμματα της περιόδου εκείνης. Ιδρυτής του κόμματος αυτού ήταν ο Τ. Μπατσαβιάς.

Το Ανεξάρτητον Γεωργικόν Κόμμα εκπροσωπούσε κυρίως τα συμφέροντα των αγροτών της Επτανήσου και ειδικότερα της Κεφαλονιάς. Τελικά το κόμμα αυτό έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 1950, με δύο μόνο υποψήφιους στη Κεφαλονιά, πλην όμως δεν κέρδισε καμία έδρα.
Α.Ο. Θεαγένης Θάσου

O Α.Ο. Θεαγένης Θάσου είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε το 1969 και εδρεύει στο Λιμένα της Θάσου. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του στο Δημοτικό Στάδιο Λιμένα Θάσου χωρητικότητας 1.000 θεατών.
Κατερίνα Τσεμπερλίδου

Η Κατερίνα Τσεμπερλίδου είναι Ελληνίδα συγγραφέας και αρθρογράφος καθώς και διαφημίστρια.
Λουξ

Η "Λουξ" Μαρλαφέκας ΑΒΕΕ είναι μια ελληνική εταιρεία παραγωγής αναψυκτικών (μη αλκοολούχων ποτών), που ιδρύθηκε και λειτουργεί από το 1950, με έδρα την Πάτρα. 

Κύρια δραστηριότητά της είναι η παραγωγή αναψυκτικών και φυσικών χυμών και η διάθεσή τους στην ελληνική και κυπριακή αγορά αλλά και σε αγορές του εξωτερικού.
ΕΕΛ/ΛΑΚ

Η Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών(ΕΕΛΛΑΚ) είναι μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που ιδρύθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2008 στην Ελλάδα με αρχική ονομασία «Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα ΕΕΛ/ΛΑΚ», μέτοχοι της ΕΕΛΛΑΚ είναι 36 Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα με αντικείμενο το ελεύθερο λογισμικό καθώς και το λογισμικό ανοικτού κώδικα στο χώρο της εκπαίδευσης, του δημόσιου τομέα και των επιχειρήσεων στην Ελλάδα.
Ιωάννης Βελλιανίτης

Ο Ιωάννης Βελλιανίτης (περ. 1750-1820) ήταν Έλληνας λόγιος, γιατρός και πολιτικός του 18ου αιώνα.
Νικόλαος Γλυκύς

Ο Νικόλαος Γλυκύς (1619-1693) ήταν Έλληνας τυπογράφος του 17ου αιώνα.
Φίλιππος Μανουηλίδης

Ο Φίλιππος Μανουηλίδης (1881 - 27 Οκτωβρίου 1968) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Κάθοδος του Χριστού στον Άδη

thumb|200px|Ορθόδοξη εικόνα της καθόδου του Χριστού στον Άδη
Κατά κάποιες Χριστιανικές παραδόσεις, ο όρος Κάθοδος του Χριστού στον Άδη ορίζει τη μετάβαση της ψυχής του Ιησού Χριστού, στον τόπο των νεκρών (στα ελληνικά «Άδης»), όπου μίλησε στους νεκρούς κατά το διάστημα του τριήμερου θανάτου του, όπως είχε κάνει και στους ζωντανούς, (βλ. γι’ αυτό την ορθόδοξη εικόνα «Εις Άδου κάθοδος», αλλά και τη μαρτυρία του αποστόλου Πέτρου, μαθητή του Χριστού, στην πρώτη επιστολή του, Επιστολή Πέτρου Α΄ - Κεφάλαιο 3, στίχοι 19-20). 

:ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν, ἀπειθήσασί ποτε, ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ Θεοῦ μακροθυμία ἐν ἡμέραις Νῶε κατασκευαζομένης κιβωτοῦ, εἰς ἣν ὀλίγαι, τοῦτ' ἔστιν ὀκτὼ ψυχαί, διεσώθησαν δι' ὕδατος.<br>Νέα ελληνικά: "Με αυτό και κήρυξε, αφού πορεύτηκε στα πνεύματα που ήταν στη φυλακή," "τα οποία κάποτε απείθησαν, όταν περίμενε η μακροθυμία του Θεού κατά τις ημέρες του Νώε, ενώ κατασκευαζόταν η κιβωτός, στην οποία λίγοι, τουτέστι οχτώ ψυχές, διασώθηκαν διαμέσου του νερού."</br>

Κατά την Κάθοδο του Ιησού στον Άδη, ο Άγιος Επιφάνιος Κύπρου, αναφέρει ότι ο Χριστός σώζει όσους πίστεψαν.

Τότε πήρε τις ψυχές των νεκρών από τον Άδη και τις έφερε στον τόπο όπου πηγαίνουν οι ψυχές τώρα, τόπο που τον ονομάζουμε «ουρανό». Εκεί οι ψυχές των προ Χριστού νεκρών και οι ψυχές των ανθρώπων που έζησαν μετά το Χριστό, μαζί, περιμένουν την ανάσταση, για να ζήσουν στη βασιλεία του Θεού παίρνοντας πάλι τα σώματά τους, αλλά ως αθάνατα και φωτεινά πλέον σώματα.

Η Κάθοδος του Χριστού στον Άδη αναφέρεται και στην ομιλία του αποστόλου Πέτρου, στις Πράξεις των Αποστόλων, Κεφάλαιο 2, στίχος 31.

:προϊδὼν ἐλάλησε περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ὅτι οὐ κατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ᾅδου οὐδὲ ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδε διαφθοράν.<br>Νέα ελληνικά: "προείδε και μίλησε για την ανάσταση του Χριστού ότι ούτε εγκαταλείφτηκε στον άδη ούτε η σάρκα του είδε φθορά."</br>

Το "Σύμβολο των Αποστόλων" λέει ότι ο Χριστός "παθόντα ὑπὸ Ποντίου Πιλάτου, σταυρωθέντα, θανόντα, καὶ ταφέντα, κατελθόντα εἰς τὰ κατώτατα".
Αρχαιολεμούριος

Ο Αρχαιολεμούριος ("Archaeolemur") είναι εξαφανισμένο γένος λεμούριου που περιλαμβάνει δύο είδη, το Archaeolemur edwardsi και το A. majori. 

Το γένος ήταν διαδεδομένο στην Μαδαγασκάρη κατά το μεγαλύτερο μέρος του Ολόκαινου, και τα υπολείμματά του είναι συχνά άφθονα σε τοποθεσίες απολιθωμάτων σε όλο το νησί. Το μεγάλο γεωγραφικό και χρονικό εύρος του γένους μπορεί να αποδοθεί στο ότι ήταν γενικευμένο είδος. Ο Αρχαιολεμούριος ήταν ημιεδαφόβιο τετράποδο που περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο έδαφος, όντας ωστόσο προσαρμοσμένο και στην δενδρόβια κίνηση. Παρά την τάση του για κυρίως εδαφικό τρόπο ζωής, δεν ήταν καλά προσαρμοσμένος για τρέξιμο όπως οι μακάκοι και οι μπαμπουίνοι, επιζώντα πρωτεύοντα με τα οποία συχνά συγκρίνεται. Εν σχέσει με τους κατά κύριο λόγο εδαφόβιους μπαμπουίνους, ο Αρχαιολεμούριος είχε πιο κοντά και ρωμαλέα άκρα, μικρότερα δάκτυλα και ευρύτερο κορμό. Η δίαιτά του πιστεύεται ότι αποτελούνταν από μεγάλο εύρος τροφών, συμπεριλαμβανομένων σπόρων από φυτά της σαβάνας. Οι κοπτήρες του Αρχαιολεμούριου ήταν μεγεθυμένοι και προσαρμοσμένοι στην αφαίρεση σκληρών κελυφών και φλοιών από σπόρους και φρούτα. Η ευρυτοπική προσαρμογή του Αρχαιολεμούριου ενδέχεται να εξηγεί το γιατί ήταν ένας από τους τελευταίους λεμούριους γνωστούς από υποαπολιθώματα που εξαφανίστηκε. Εξαφανίστηκε από την Μαδαγασκάρη γύρω στο 1047-1280 ΚΕ.
Αδροπίθηκος

Ο Αδροπίθηκος ("Hadropithecus") είναι μέσου μεγέθους εξαφανισμένο γένος λεμούριου από την Μαδαγασκάρη που περιλαμβάνει μόνο ένα είδος, το είδος Αδροπίθηκος ο στενόγναθος ("Hadropithecus stenognathus"). Λόγω της σπανιότητάς του και της έλλειψης επαρκών σκελετικών κατάλοιπων, είναι ένα από λιγότερο κατανοητά είδη εξαφανισμένων λεμούριων. Μαζί με τον Αρχαιολεμούριο είναι γνωστοί ως «λεμούριοι μαΐμούδες» ή «λεμούριοι μπαμπουίνοι» εξαιτίας της σωματικής κατασκευής τους και του οδοντικού τύπου τους που υποδεικνύουν εδαφικό τρόπο ζωής και δίαιτα παρόμοια με των σύγχρονων μπαμπουίνων. Ο Αδροπίθηκος είχε εκτεταμένους γομφίους και κοντό, δυνατό σαγόνι, υποδεικνύοντας ότι και βοσκούσε και τρέφονταν με σπόρους.

Οι λεμούριοι μαϊμούδες θεωρείται ότι συγγενεύουν περισσότερο με τους ινρδιίδες και τους προσφάτως εξαφανισμένους βραδύποδες λεμούριους, παρόλο που πρόσφατα ευρήματα προκάλεσαν μερικές διαφωνίες ως προς το ενδεχόμενο να συγγενεύουν περισσότερο με τους λεμουρίδες. Γενετικές εξετάσεις ωστόσο επιβεβαίωσαν την αρχική υπόθεση. Ο Αδροπίθηκος ζούσε σε ανοιχτά μέρη στα κεντρικά υψίπεδα και στις νότιες και νοτιοδυτικές περιοχές της Μαδαγασκάρης. Είναι γνωστός μόνο από υποαπολιθώματα ή πρόσφατα κατάλοιπα και θεωρείται σύγχρονος τύπος μαλαγασικού λεμούριου. Εξαφανίστηκε περίπου το 444-772 ΚΕ, λίγο μετά την άφιξη των ανθρώπων στο νησί.
Βιβλιοθήκη Δημητσάνας

Η Βιβλιοθήκη Δημητσάνας είναι ελληνική δημόσια βιβλιοθήκη στη Δημητσάνα της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας.
Πέτρος Γαρουφαλιάς

Ο Πέτρος Γαρουφαλιάς (1901 - 17 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας πολιτικός, βιομήχανος, διπλωμάτης και συγγραφέας, που διατέλεσε βουλευτής, υπουργός και αρχηγός πολιτικού κόμματος.

Υπήρξε στενός φίλος, συνεργάτης και βασικός χρηματοδότης του κουμπάρου του Γεωργίου Παπανδρέου, που τον είχε παντρέψει με τη χήρα του μεγαλοβιομήχανου Ιωάννη Φιξ. Ωστόσο, η σύγκρουσή του με τον Ανδρέα Παπανδρέου για τον έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων και η ταύτισή του με τα ανάκτορα κατά τα Ιουλιανά συνέβαλλαν στην πτώση της κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου και στο ξεκίνημα της ανώμαλης περιόδου που οδήγησε στην επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών. Μεταπολιτευτικά υπήρξε ηγέτης ακροδεξιού φιλοχουντικού κόμματος.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος αποτελεί τον κορυφαίο θεματοφύλακα και διαχειριστή της πνευματικής παρακαταθήκης των Ελλήνων. Αποστολή της είναι να εντοπίζει, να συγκεντρώνει, να οργανώνει, να περιγράφει και να διαφυλάσσει στο διηνεκές τα τεκμήρια της επιστήμης και του πολιτισμού που δημιουργούνται στην Ελλάδα ή διεθνώς και σχετίζονται με τον ελληνισμό στη διαχρονία του, προσφέροντας ανοικτή και ισότιμη πρόσβαση σε κάθε ενδιαφερόμενο. Ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια το 1829 και η πορεία της είναι παράλληλη με την ιστορία του ελληνικού κράτους. Στα 188 συναπτά έτη λειτουργίας της αποθησαυρίζει την πνευματική περιουσία του ελληνισμού και μέχρι σήμερα έχει αναπτύξει μια μοναδικής αξίας συλλογή 2.000.000 τεκμηρίων.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) και εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Ως βιβλιοθήκη με δικαιώματα "κατά νόμο κατάθεσης" αποκτά αντίτυπο από όλα τα τεκμήρια που παράγονται στην Ελλάδα - αλλά και από τεκμήρια που παράγονται στο εξωτερικό και αφορούν στον ελληνικό πολιτισμό.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος μέχρι το 2017 στεγαζόταν στο Βαλλιάνειο κτίριο επί της οδού Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας. Το έτος 2018 σηματοδοτεί την ιστορική μετεγκατάστασή της από το εμβληματικό Βαλλιάνειο στο νέο της κτίριο, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Λάμπρος Πορφύρας

Ο Λάμπρος Πορφύρας (ψευδώνυμο του Δημητρίου Συψώμου, 1879 - 3 Δεκεμβρίου 1932) ήταν Έλληνας λυρικός μεσολεμικής περιόδου.
Αεροδρόμιο Ταν Σον Νιάτ

<br>

250px|right|thumb|Αεροδρόμιο Ταν Σον Νιάτ
Το Αεροδρόμιο Ταν Σον Νιάτ ("Sân bay quốc tế Tân Sơn Nhất") είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στο Βιετνάμ.

Βρίσκεται στο Χο Τσι Μιν (πόλη), στο νότιο Βιετνάμ. 

Το αεροδρόμιο έχει έκταση 850 εκτάρια, διαθέτει δύο τερματικά και μπορεί να εξυπηρετήσει 23,5 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. 

Το 2009 εξυπηρέτησε πάνω από 13 εκατομμύρια επιβάτες. 

Κατασκευάστηκε από τους Γάλλους το 1930, και ξαναχτίστηκε από τον στρατό των ΗΠΑ για τις ανάγκες του πολέμου του Βιετνάμ. Από το 2020 θα εξυπηρετεί μόνο εγχώρεις πτήσεις, καθώς την θέση του ως διεθνές αεροδρόμιο της πόλης θα το πάρει το νέο αεροδρόμιο Λονγκ Ταν.
Χένρυ Φορντ

Ο Χένρυ Φορντ ("Henry Ford", 30 Ιουλίου 1863 - 7 Απριλίου 1947) ήταν Αμερικανός βιομήχανος και ο ιδρυτής της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford Motor Company (1903) και θεωρείται ο πατέρας της γραμμής συναρμολόγησης που χρησιμοποιείται στην μαζική παραγωγή, αρχής γενομένης με το πρώτο «αυτοκίνητο για το λαό», το περίφημο Ford Model T του 1908 - 1927.
Call of Duty

Το Call of Duty ήταν μία σειρά βιντεοπαιχνιδιών βολών πρώτου προσώπου. Το πρώτο μέρος της κυκλοφόρησε στον προσωπικό υπολογιστή, ενώ τα επόμενα και σε οικιακές και φορητές κονσόλες.
Έντουαρτ Σάουμπερτ

Ο Έντουαρτ Σάουμπερτ (γερμ. "Eduard Schaubert", γραφή "Έδουαρδ Σάουμπερτ") (1804 - 1860) ή στην εξελληνισμένη του μορφή Εδουάρδος Σάουμπερτ ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας που έδρασε στην νεοσύστατη Ελλάδα τον 19ο αιώνα. Σχεδίασε το πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας, του Πειραιά και της Ερέτριας. Πήρε μέρος σε αρχαιολογικές έρευνες.
Αλέξανδρος Λυκουρέζος

Ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος (γενν. 4 Φεβρουαρίου 1934) είναι γνωστός Έλληνας ποινικολόγος.
Κωνσταντίνος Λυκουρέζος

Ο Κωνσταντίνος Λυκουρέζος (1860 - 25 Ιουνίου 1945) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.
Αντώνιος Γεωργαντάς

Ο Αντώνιος Γεωργαντάς (Μάρτιος 1799 - Ιανουάριος 1884) ήταν Έλληνας υποστράτηγος και αγωνιστής του 1821.
Θανάσης Τζήμητρας

Ο Θανάσης Τζήμητρας (1898 - 1976) γεννήθηκε στην Αρκαδιούπολη (Λουλέμπουργκαζ) της Ανατολικής Θράκης το 1898. Σπούδασε νομικά και άσκησε στη Θεσσαλονίκη το επάγγελμα του δικηγόρου. Το έτος 1929 εξέδωσε μία σειρά διηγημάτων (ηθογραφιών) με τίτλο «Θρακικά διηγήματα» τα οποία είχε δημοσιεύσει παλαιότερα σε λογοτεχνικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης (επανεκδόθηκαν το 1961 με την προσθήκη ενός επιπλέον διηγήματος). Πρωτοστάτησε με άλλους επιφανείς Θρακιώτες στην ίδρυση της Θρακικής Εστίας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε ενεργά στην πνευματική ζωή της πόλης, μέχρι το θάνατό του το Φεβρουάριο του 1976.
Miodio

thumb|250px|Οι Miodio στον πρώτο ημιτελικό της Eurovision το 2008.
Οι Miodio είναι ένα συγκρότημα από τον Άγιο Μαρίνο. Τρία από τα μέλη του κατάγονται από την Ιταλία και δύο από τον Άγιο Μαρίνο. Το 2008 συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι «Complice». Μάλιστα αποτέλεσε την πρώτη συμμετοχή του Αγίου Μαρίνου στο διαγωνισμό. Εντούτοις, κατέλαβαν την τελευταία θέση του πρώτου ημιτελικού (19οι) με 5 βαθμούς.
Παυσανίας Λυκουρέζος

Ο Παυσανίας Λυκουρέζος (Σύρος, 1904 - Μιλάνο, 13 Οκτωβρίου 1968) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Λυκουρέζου, νομικού και υπουργού. Αδελφός του ήταν ο Παναγιώτης Λυκουρέζος. Σπούδασε νομικά και ανέλαβε το δικηγορικό γραφείο του πατέρα του. Ασχολήθηκε με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του Μαρτίου 1946 έχοντας αποτύχει ήδη τρεις φορές. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1951, του 1952 και 1961. Απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1956, του 1958, του 1963 και 1964. Ανέλαβε το υπουργείο εσωτερικών στην κυβέρνηση Παπάγου. Επίσης στην ίδια κυβέρνηση διετέλεσε προσωρινώς υπουργός δικαιοσύνης και υπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως. Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την Ένωση Κέντρου.

Το 1964 και ενώ αυτοκίνητο είχε συγκρουσθεί με το δικό του με αποτέλεσμα να τραυματισθεί αυτός και η γυναίκα, διερχόμενο αυτοκίνητο σκότωσε τον Γιώργο Ριζόπουλο, ο οποίος μαζί με δύο φίλους του είχε σταματήσει για να βοηθήσει τον Παυσανία Λυκουρέζο. 

Απεβίωσε στο Μιλάνο το 1968 και η σορός του μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου και κηδεύτηκε. Ήταν παντρεμένος και γιος του είναι ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.
Ούγγροι

Οι Ούγγροι, επίσης γνωστοί ως Μαγυάροι (ουγγρικά: "magyarok"), είναι έθνος και εθνοτική ομάδα από την Ουγγαρία και ιστορικές ουγγρικές περιοχές που μοιράζονται έναν κοινό πολιτισμό, ιστορία και μιλούν την ουγγρική γλώσσα. Υπάρχουν περίπου 13,1–14,7 εκατομμύρια Ούγγροι και απόγονοί τους σε όλο τον κόσμο, εκ των οποίων 8,5–9,8 εκατομμύρια ζουν στη σημερινή Ουγγαρία (από το 2011). Περίπου 2,2 εκατομμύρια Ούγγροι ζουν σε περιοχές που εντάσσονταν στο Βασίλειο της Ουγγαρίας πριν από τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας και της Συνθήκης του Τριανόν το 1918–1920 και σήμερα αποτελούν μέρος των επτά γειτονικών χωρών της Ουγγαρίας, ιδιαίτερα της Ρουμανίας, της Αυστρίας, της Σλοβακίας, της Σερβίας και της Ουκρανίας. Σημαντικοί πληθυσμοί με ουγγρική καταγωγή ζουν σε διάφορα άλλα μέρη του κόσμου, οι περισσότεροι από τους οποίους βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Βραζιλία, την Αυστραλία και την Αργεντινή. Οι Ούγγροι μπορούν να ταξινομηθούν σε διάφορες υποομάδες σύμφωνα με τα τοπικά γλωσσικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Υποομάδες με ξεχωριστές ταυτότητες περιλαμβάνουν τους Σέκελι, τους Τσάνγκο, τους Πάλοτς και τους Γιας.
Κόσεν τζούντο

thumb|Ασκούμενοι του Κόσεν τζούντο εκτελούν τεχνικές πάλης εδάφους.
Κόσεν τζούντο (kosen judo), είναι το όνομα του στυλ τζούντο που εξασκείτο στα τεχνικά και επαγγελματικά κολέγια της Ιαπωνίας στις αρχές του 20ού αιώνα και που συνεχίζει μέχρι εξασκείται σήμερα. Η προπόνηση στο Κόσεν τζούντο γίνεται με ιδιαίτερη έμφαση στις τεχνικές πάλης εδάφους (νε-βάζα).

Εύκολα κάποιος μπορεί να παρατηρήσει αρκετές ομοιότητες μεταξύ Κόσεν τζούντο και brazilian jiu jitsu, αφού και τα δύο ειδικεύονται στην πάλη εδάφους. Αυτή ήταν και η μορφή που είχε το τζούντο την εποχή που ο Mitsuyo Maeda (7ο dan kodokan judo) το δίδαξε στους ιδρυτές του brazilian jiu jitsu, Carlos Gracie και Hélio Gracie.

Σήμερα συνεχίζονται οι αγώνες στο Κόσεν τζούντο αλλά με διαφορετικούς κανόνες, που επιτρέπουν σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ό,τι στο Κοντόκαν τζούντο να αναπτύσσονται οι τεχνικές πάλης εδάφους.
Γεωγραφική Ένωση

Η Γεωγραφική Ένωση (Geographical Association) είναι οργανισμός που έχει στόχο να διαδοθεί η διδασκαλία της γεωγραφίας και να κατανοηθεί η αξία του να μάθουν όλοι γεωγραφία. Έδρα της είναι το Σέφιλντ της Αγγλίας.
Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα

Το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα (ΑΕΚ) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1926. Ιδρυτής του κόμματος αυτού ήταν ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, ο οποίος κατάφερε και το συνέδεσε με τα αντίστοιχα διεθνή πολιτικά κόμματα και οργανώσεις της Πράγας και των Παρισίων.

Τον Σεπτέμβριο του 1932 ομάδες πολιτευτών και παλαιών οπαδών του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδος του Σ. Χασιώτη, που είχε προηγουμένως διαλυθεί συνεργάστηκαν με το κόμμα αυτό του Α. Παπαναστασίου όπου και στις εκλογές του ίδιου έτους κέρδισε 8 έδρες, (ποσοστό περίπου 5,9%).

*Σημειώνεται ότι το κόμμα αυτό είναι διαφορετικό από το Αγροτικόν και Εργατικόν Κόμμα, που ιδρύθηκε το 1956 από τον Αλ. Μπαλτατζή.
Sonic X

Το Sonic X (ιαπωνικά: ソニックX, Χέπμπορν: "Sonikku Ekkusu") είναι σειρά anime βασισμένη στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών "Sonic The Hedgehog". Την παραγωγή της σειράς ανέλαβε η TMS Entertainment σε συνεργασία με την Sega και την Sonic Team. Η σειρά άρχισε να προβάλλεται από το ιαπωνικό κανάλι TV Tokyo στις 6 Απριλίου του 2003 και ολοκληρώθηκε στις 28 Μαρτίου του 2004 με 78 επεισόδια.
Πρασιές

Οι Πρασιές (Πρασιαὶ), επίσης Βρασιαί και Ομηρικά Βρυσειαί, ήταν αρχαία πόλη της Κυνουρίας, χτισμένη στην περιοχή του σημερινού Λεωνιδίου. Κατοικούνταν από τον 16ο αιώνα π.Χ. Αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών. Ήταν μία από τις επτά πόλεις που συμμετείχαν στην Αμφικτυονία της Καλαυρίας καθώς ήταν από τις πόλεις που βρίσκονταν συνεχώς κάτω από την διαρκή απειλή του Άργους. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η πόλη βρέθηκε στο πλευρό της Σπάρτης με αποτέλεσμα να πολιορκηθεί και να καταστραφεί από τους Αθηναίους και τους Αργείους το 414 π.Χ. Ο Παυσανίας που πέρασε από την πόλη τον 2ο αιώνα συγκαταλέγει τις Πρασιές στις πόλεις που ανήκαν στο Κοινό των Ελευθερολακώνων.
Η θέση της πόλης εντοπίζεται, σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, στην περιοχή του σημερινού χωριού Πλάκα, κοντά στο Λεωνίδιο.
Σκλαβηνίες

Σκλαβηνίες (Σκλαυινίαι) ονομάζονταν πολιτικά αυτόνομες, οργανωμένες σε ιδιότυπες διοικητικές μονάδες, νησίδες σλαβικού πληθυσμού διάσπαρτες ανάμεσα σε ελληνικούς πληθυσμούς. Ιδρύθηκαν στις αρχές του έβδομου αιώνα από τις εγκαταστάσεις Σλάβων σε εδάφη της σημερινής ηπειρωτικής Ελλάδας. Αρχικά ο πληθυσμός εκεί ζούσε από τις λεηλασίες αλλά έπειτα ανέπτυξαν εμπόριο και ήρθαν σε επαφή με τους ντόπιους πληθυσμούς. Έπειτα ακολούθησε ο εξελληνισμός τους που έγινε σε 3 στάδια. Πρώτα υποτάχθηκαν στρατιωτικά, εκχριστιανίστηκαν και αφομοιώθηκαν κοινωνικά και εθνολογικά. Ο Νικηφόρος Α' δημιούργησε τις σκλαβηνίες και τις συμπεριέλαβε στην πρώτη κάκωση. Κακώσεις ονομάζονταν τα τολμηρά οικονομικά μέτρα που απέβλεπαν στην ανάκαμψη του εμπορίου και την αύξηση των εσόδων του βυζαντινού κράτους.

Στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, όπως προαναφέρθηκε, οι σκλαβηνίες αποτελούσαν αυτόνομες νησίδες σλαβικού πληθυσμού, μικρότερης ή μεγαλύτερης έκτασης. Στη διάρκεια του 9ου αι.(μ.Χ.), οι σκλαβηνίες που βρίσκονταν βορειοδυτικά της Χερσονήσου του Αίμου (Βαλκανική Χερσόνησος) εξελίχθηκαν στα πρώτα κρατίδια Σέρβων και Κροατών. Η ύπαρξη και ανάπτυξη αυτών των κρατιδίων διευκόλυνε τον εκχριστιανισμό τους από τον Βασίλειο Α'. Την ίδια εποχή, οι σκλαβηνίες που βρίσκονταν στα νότια της Χερσονήσου του Αίμου άρχισαν να ενσωματώνονται στην επεκτεινόμενη θεματική διοίκηση του Βυζαντινού κράτους. Οι σκλαβηνίες ήταν αρχικά ημιαυτόνομες και πλήρωναν φόρο υποτέλειας.
Στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, όπως προαναφέρθηκε, οι σκλαβηνίες αποτελούσαν αυτόνομες νησίδες σλαβικού πληθυσμού, μικρότερης ή μεγαλύτερης έκτασης. Στη διάρκεια του 9ου αι.(μ.Χ.), οι σκλαβηνίες που βρίσκονταν βορειοδυτικά της Χερσονήσου του Αίμου (Βαλκανική Χερσόνησος) εξελίχθηκαν στα πρώτα κρατίδια Σέρβων και Κροατών. Η ύπαρξη και ανάπτυξη αυτών των κρατιδίων διευκόλυνε τον εκχριστιανισμό τους από τον Βασίλειο Α'. Την ίδια εποχή, οι σκλαβηνίες που βρίσκονταν στα νότια της Χερσονήσου του Αίμου άρχισαν να ενσωματώνονται στην επεκτεινόμενη θεματική διοίκηση του Βυζαντινού κράτους. Οι σκλαβηνίες ήταν αρχικά ημιαυτόνομες και πλήρωναν φόρο υποτέλειας.
Καρλ Νίκολαους Φράας

Ο Καρλ Νίκολαους Φράας (γερμανικά: "Carl Nikolaus Fraas", 1810 - 1875) ήταν Γερμανός πανεπιστημιακός καθηγητής φυτολογίας του 19ου αιώνα.
Τζόρτζε Σένιτς

Ο Τζόρτζε Σένιτς ("σερβικά : Ђорђе Ценић ") (Βελιγράδι, 25 Ιανουαρίου 1825 - Βιέννη, 24 Σεπτεμβρίου 1903 ) ήταν σέρβος νομικός, καθηγητής και πολιτικός.

Σπούδασε νομικά στη Γερμανία και μετά την αποφοίτησή του έγινε καθηγητής ποινικού δικαίου στο Βελιγράδι και από το 1853 πρόεδρος του πρωτοδικείου. Διετέλεσε πρωθυπουργός του πριγκιπάτου της Σερβίας από 3 Ιουνίου 1868 έως 8 Αυγούστου 1869. Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης το 1860 στην κυβέρνηση του Φιλίπ Χρίστιτς, το 1873 και 1874 στη κυβέρνηση Μαρινόβιτσα. Το 1868 και 1869 ήταν πρόεδρος του συμβουλίου και του υπουργού δικαιοσύνης. 

Ως υπουργός κατέβαλε προσπάθειες για να εκσυγχρονίσει τα κέντρα κράτησης στη Σερβία, το 1873 κατάργησε την σωματική τιμωρία (ράβδισμα). Βοήθησε στην θέσπιση νέων νόμων χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το τουρκικό σύνταγμα του 1838. Έγραψε το 1866 το βιβλίο "Објашњење казнителног закона за Књажевство Србију". Πιστεύεται ότι η εργασία αυτή έθεσε τις βάσεις της ποινική θεωρίας του νόμου στην Σερβία, και μακρά χρησίμευσε ως βάση για την άσκηση της ποινικής δικαιοσύνης στη Σερβία.
Μπράνισλαβ Μπέλιτς

Ο Μπράνισλαβ Μπέλιτς ("σερβικά : Бранислав Белић," Βελιγράδι 1932 - Βελιγράδι 17 Ιουλίου 2016) ήταν Σέρβος νομικός και πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος.

Αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου κι εργάστηκε ως δικηγόρος. Διετέλεσε μέλος του δημοτικού συμβουλίου και προσωρινός δήμαρχος του Βελιγραδίου. Επίσης αναπληρωματικό μέλος της Εθνικής Συνέλευσης της Σερβίας και μέλος της Συνέλευσης της Ένωσης Κρατών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.

Διετέλεσε προσωρινός δήμαρχος του Βελιγραδίου και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, μετά τις εκλογές του 2008 και συγκεκριμένα στις 22 Ιουλίου, ως το παλαιότερο μέλος. Πριν από αυτόν, σε αυτή τη θέση ήταν ο Ζόραν Αλίμπιτς, παραιτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2008 για λόγους υγείας. Διάδοχος του ήταν ο Ντράγκαν Τζίλας.

Πέθανε στις 17 Ιουλίου 2016 στο Βελιγράδι.
Ελ Λισίτσκι

O Ελ Λισίτσκι (λατινική γραφή: "Lazar Markovich Lissitzky", ) (22 Νοεμβρίου 1890 - 30 Δεκεμβρίου 1941), (Ρωσικά : Эль Лисицкий, γίντις : על ליסיצקי), ήταν ένας Ρώσος καλλιτέχνης , σχεδιαστής, φωτογράφος και αρχιτέκτονας, από τους σημαντικότερους του μοντέρνου κινήματος. Ήταν σημαντικό πρόσωπο της ρωσικής πρωτοπορίας που συνέβαλε στην ανάπτυξη του σουπρεματισμού με τον μέντορά του τον Καζιμίρ Μαλέβιτς, κάνοντας εκθέσεις και έργα προπαγάνδας για την πρώην Σοβιετική Ένωση. Το έργο του επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το Μπάουχαους και κυριάρχησε στον 20ό αιώνα στον τομέα της γραφιστικής. 

Όλη η καριέρα του Ελ Λισίτσκι ήταν δεμένη με την πεποίθηση ότι ο καλλιτέχνης θα μπορούσε να είναι ένας παράγοντας για την αλλαγή, αργότερα συνόψισε με διάταγμα του «das zielbewußte Schaffen" (με προσανατολισμό στο στόχο της δημιουργίας). Ο Λισίτσκι ξεκίνησε την καριέρα του με εικονογραφήσεις παιδικών βιβλίων στη γλώσσα Γίντις, σε μια προσπάθεια για την προώθηση της εβραϊκής κουλτούρας στη Ρωσία, μια χώρα που βρισκόταν σε μαζική αλλαγή και είχε μόλις καταργήσει τους αντισημιτικούς νόμους. 

Με τα χρόνια, δίδαξε σε διάφορες θέσεις συνεργάστηκε με τον Καζιμίρ Μαλέβιτς στη suprematist ομάδα τέχνης "UNOVIS", . Στα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του έφερε σημαντική καινοτομία και την αλλαγή στην γραφιστική, το σχεδιασμό της έκθεσης, τα φωτομοντάζ, και τον σχεδιασμό βιβλίων. Το 1941 παρήγαγε ένα από τα τελευταία έργα του - μια σοβιετική αφίσα προπαγάνδας για την καταπολέμηση της ναζιστικής Γερμανίας.
ERT World

Η ERT World (πρώην "ERT Sat") είναι το διεθνές δημόσιο δορυφορικό τηλεοπτικό κανάλι της ΕΡΤ για τους Έλληνες ομογενείς. Μεταδίδει επιλεγμένα προγράμματα και από τα τρία κύρια κανάλια της ΕΡΤ (ΕΡΤ1, ΕΡΤ2 και ΕΡΤ3) και έκτακτες συνεδριάσεις από τον τηλεοπτικό σταθμό της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και δικό του πρόγραμμα, με δελτία ειδήσεων, ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές κ.ά.
Bootstrap

Το Bootstrap είναι μια συλλογή εργαλείων ανοιχτού κώδικα (ελεύθερο λογισμικό) για τη δημιουργία ιστοσελίδων και διαδικτυακών εφαρμογών. Περιέχει HTML και CSS για τις μορφές τυπογραφίας, κουμπιά πλοήγησης και άλλων στοιχείων του περιβάλλοντος, καθώς και προαιρετικές επεκτάσεις JavaScript.
Είναι το πιο δημοφιλές πρόγραμμα στο GitHub και έχει χρησιμοποιηθεί από τη NASA και το MSNBC, μεταξύ άλλων.
Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας

Η Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας, (αγγλικά: "Food and Agriculture Organization", FAO) είναι ένας διεθνής διακρατικός οργανισμός και αποτελεί εξειδικευμένη διεύθυνση του ΟΗΕ.

Η ιδέα της δημιουργίας του FAO ανήκει στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούσβελτ, στο Χοτ Σπριγκς στη Βιρτζίνια, το 1943, όταν τότε 34 κράτη-μέλη του ΟΗΕ συγκρότησαν τον διεθνή αυτόν οργανισμό του οποίου και η πρώτη σύνοδος συνήλθε στο Κεμπέκ (Καναδά) τον Οκτώβριο του 1945, όπου και συνομολογήθηκε και υπεγράφη ο καταστατικός χάρτης του. Η έδρα σήμερα του FAO είναι στη Ρώμη (Ιταλία).

Η έδρα του είναι η Ρώμη και στα 194 μέλη του συμπεριλαμβάνεται και η Ρωσία από τις 11 Απριλίου 2006. Έχει ως σκοπό τη βελτίωση του επιπέδου διατροφής των κατοίκων των αναπτυσσόμενων χωρών, την εξασφάλιση και βελτίωση των συστημάτων παραγωγής και διανομής των γεωργικών πόρων και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των αγροτικών, κτηνοτροφικών και αλιευτικών πληθυσμών, με απώτερο σκοπό τη συμβολή τους στην ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας.
Αβραάμ Μάσλοου

Ο Αβραάμ Μάσλοου ("Abraham Harold Maslow", 1 Απριλίου 1908 – 8 Ιουνίου 1970) ήταν Αμερικανός ψυχολόγος ο οποίος έμεινε γνωστός για τη θεωρία ιεράρχησης των αναγκών που υποστηρίζει ότι υπάρχουν πέντε επίπεδα αναγκών, από τα οποία εξαρτάται όλη σχεδόν η συμπεριφορά μας. Αυτά τα ταξινόμησε ιεραρχικά, από τα πιο βασικά και πρωτόγονα (σε σχέση με τη συμπεριφορά που προκαλούν), μέχρι τα πιο πολιτισμένα και ώριμα. Σύμφωνα με την οποία οι ανάγκες των ανθρώπων είναι ιεραρχημένες από τις ανάγκες για επιβίωση, ανάγκες ασφαλείας, ανάγκες κοινωνικής αποδοχής, ανάγκες αυτοεκτίμησης, και κορυφώνονται με τις ανάγκες για αυτοολοκλήρωση (γνωστή και ως Πυραμίδα αναγκών του Μάσλοου). Η θεωρία του Μάσλοου έχει επηρεάσει σημαντικά τον κόσμο των επιχειρήσεων.
Αιγίνιον

Το Αιγίνιον ήταν αρχαία πόλη στα σύνορα μεταξύ Θεσσαλίας και Ηπείρου. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, ανήκε στους Τυμφαίους. Απαντάται επίσης στις αφηγήσεις του Λίβιου περί του Μακεδονικού πολέμου, όπου περιγράφεται ως ασφαλής και απόρθητη τοποθεσία. Καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 167 Π.Κ.Ε.. Κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων ο Καίσαρας συναντήθηκε εκεί με τον Δομίτιο Καλβίνο (Domitius Calvinus) πριν εκστρατεύσει κατά του Πομπηίου (Gnaeus Pompeius Magnus) στoν Φάρσαλο δηλαδή τα σημερινά Φάρσαλα. Η αρχαία πόλη ταυτίστηκε με την Καλαμπάκα. Ωστόσο, καθώς δεν υφίστανται τα απαραίτητα αρχιτεκτονικά λείψανα, η φιλολογική μαρτυρία στρέφει την προσοχή στον Κατσικά, βόρεια του χωριού Νέα Κουτσούφλιανη, (σήμερα Παναγία Μαλακασίου Τρικάλων). Πρόκειται για μια αρχαιολογική θέση -πιθανώς ακρόπολη- που περιβάλλεται από απότομους βράχους και στην οποία διατηρούνται ακόμη ίχνη πύργου και τειχών δομημένων με τετραγωνισμένους λίθους. Έχει επίσης διανοιχτεί σύγχρονος δρόμος ανατολικά της ακρόπολης ο οποίος έφερε στην επιφάνεια μια ομάδα ταφικών κιστών και πιθοταφών.
Χένρι Τάσκα

Ο Χένρι Τάσκα ("Henry Joseph Tasca", 23 Αυγούστου 1912 - 22 Αυγούστου 1979) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, καθώς και συγγραφέας.
Αντώνιος Τζίζης

Ο Αντώνιος Τζίζης (και Τζιζής, 1901 - 8 Φεβρουαρίου 1983) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Αθηνών το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου.
Άσσια

Η Άσσια είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ντράγκαν Γιόσιτς

Ο Ντράγκαν Γιόσιτς ("σερβικά : Драган Јочић") γεννημένος στο Βελιγράδι στις 7 Σεπτεμβρίου 1960, είναι πρώην βουλευτής στο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Σερβίας, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Σερβίας, πρώην υπουργός Εσωτερικών και πρώην δήμαρχος Βελιγραδίου.

Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου , όπου και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή. Μετά την αποφοίτησή του άσκησε τη δικηγορία. Είναι μέλος του Δημοκρατικού κόμματος της Σερβίας από την ίδρυση του και είναι σήμερα αντιπρόεδρος του κόμματος. Από το 1992 μέχρι το 1997 , ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Σερβίας . Ήταν δημοτικός σύμβουλος της πόλης του Βελιγραδίου το 2000 και προσωρινός δήμαρχος την ίδια χρονιά για λίγες ημέρες.

Όταν διορίστηκε υπουργός εσωτερικών τον Μάρτιο του 2004 πολλά έντυπα έγραψαν ότι το 1981, σε νεαρή ηλικία, είχε άμεση εμπλοκή σε ληστεία περιπτέρου και αργότερα καταδικάστηκε σε ποινή έξι μήνες με αναστολή. Ο ίδιος επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς, αλλά χαρακτήρισε την πράξη ως «αγορίστικη φάρσα». Υπουργός Εσωτερικών διορίσθηκε και στις 15 Μαΐου 2007.

Στις 25η Ιανουαρίου του 2008 ο Γιότσιτς είχε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, όπου τραυματίστηκε στους αυχενικούς σπονδύλους. Το Ατύχημα συνέβη επειδή το όχημα της αστυνομίας που επέβαινε χτύπησε σκύλο και ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος.
Τολένζε

μικρογραφία|Ο ποταμός Τολέζσε
Ο Τολλένζε ("Tollense") είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία στη ΝΑ Γερμανία. Ο ποταμός ξεκινάει ως μια εκροή της λίμνης Τολένσεσι στο Νεοβραδεμβούργο. Ο Τολένζε είναι δεξιός παραπόταμος του ποταμού Πεένε και έχει μήκος 68 χλμ.
Μαρ ντελ Πλάτα

Το Μαρ ντελ Πλάτα ("Mar del Plata") είναι πόλη της Αργεντινής κτισμένη στις ακτές του Ατλαντικού. Ανήκει στην επαρχία Μπουένος Άιρες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Μαρ ντελ Πλάτα έχει 614.350 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην επαρχία μετά την Λα Πλάτα και έβδομη μεγαλύτερη στην Αργεντινή. Είναι το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο θέρετρο της Αργεντινής και δέχεται ετησίως περίπου 8 εκατομμύρια τουρίστες. Είναι επίσης το μεγαλύτερο λιμάνι για αλιευτικά πλοία στην Αργεντινή και έχει δύο ναυπηγεία. Στην πόλη υπάρχουν υφαντουργίες και ορυχεία χαλαζίτη. Η πόλη είναι εμπορικό κέντρο για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της ευρύτερης περιοχής.

Η περιοχή του Μαρ ντελ Πλάτα εξερεύνηθηκε το 1581 από τον Χουάν δε Γκαράι. Το 1746 οι Ιησουΐτες μετά από παράκληση της Ισπανικής Κυβέρνησης ίδρυσαν στις όχθες της λιμνοθάλασσας Λας Καντρίγιας την Ρεδουξιούν ντε Νουέστρα Σενιόρα ντελ Πιλάρ και μετέφεραν σε αυτήν 1.200 ανθρώπους ώστε να αναγνωριστεί ως πόλη. Παρόλα αυτά ήταν βραχύβια και το 1751 εγκαταλήφθηκε εξαιτίας επιθέσεων Ινδιάνων. Σε μια προσπάθεια να ενισχυθούν οι συναλλαγές με την Βραζίλια οι Πορτογάλοι κατασκεύασαν στην περιοχή εγκατάστασεις για την παραγωγή παστού βοδινού. Το 1856 αυτές οι εγκαταστάσεις αγοράστηκαν από τον Χοσέ Κοέλο ντε Μεϊρέλες και γύρω τους αναπτύχθηκε ένας οικισμός που αποκαλούταν Πουέρτο ντε λα Λαγούνα ντε λος Πάδρες. Η επιχείρηση αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες και το 1873 πουλήθηκε στον Πατρίσιο Περάλτα Ράμος το 1873, ο οποίος αντιλαμβανόμενος τις δυνατότητες της περιοχής προσπάθησε να αναπτύξει την περιοχή. Έκτισε το εξωκκλήσι της Σάντα Σεσίλια και έκανε αίτηση να αναγνωριστεί ως πόλη με το όνομα Μαρ ντελ Πλάτα. Η αίτηση έγινε δεκτή και το Μαρ ντελ Πλάτα αναγνωρίστηκε ως πόλη τις 10 Φεβρουαρίου 1874. Το 1877 κατασκευάστηκε στο Μαρ ντελ Πλάτα ένας μύλος και μια αποβάθρα ωθώντας την πόλη σε ανάπτυξη. Τα πρώτα ξενοδοχεία στο Μαρ ντελ Πλάτα εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1880, όπου παραθέριζε η ανώτερη τάξη του Μπουένος Άιρες. 

Στην πόλη έλαβαν χώρα παιχνίδα του Μουντιάλ του 1978 και φιλοξένησε του Παναμερικανικούς Αγώνες του 1995. Το 2012 το Ράλι Ντακάρ ξεκίνησε από το Μαρ ντελ Πλάτα. Επίσης, στο Μαρ ντελ Πλάτα λαμβάνει χώρα κάθε Νοέμβριο το Φεστιβάλ Κινηματγράφου Μαρ ντελ Πλάτα.
Σάλτα

Η Σάλτα ("Salta") είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Σάλτα, Αργεντινή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Σάλτα έχει 535.303 κατοίκους, ενώ υπολογίζεται ότι η μητροπολιτική περιοχή της έχει 619.000 κατοίκους, καθιστόνταν την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην βόρεια Αργεντινή μετά το Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν, και 8η μεγαλύτερη στην χώρα. Η πόλη είναι χτισμένη σε μια κοιλάδα στους πρόποδες των Άνδεων. Η πόλη ιδρύθηκε το 1582 από τον Ισπανό κονκισταδόρ Ερνάνδο ντε Λέρμα. Η πόλη διαθέτει μεγάλο αριθμό κτιρίων από τον 18ο, 19ο και αρχές του 20ου αιώνα. Από το 1973 λειτουργεί στην πόλη το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σάλτα.
Φίλιπς Τάλμποτ

Ο Ουίλιαμ Φίλιπς Τάλμποτ ("William Phillips Talbot", 7 Ιουνίου 1915 - 1 Οκτωβρίου 2010) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης.
Μπελέμ

<br>

thumb|250px|Από πάνω αριστερά με την φορά των δεικτών του ρολογιού: Τεάτρο ντα Παζ, ο Ζωολογικός Κήπος, άποψη της πόλης, η αγορά Βερ-ο-πέσο και ο Καθεδρικός
Η Μπελέμ (πορτογαλικά: "Belém", κυριολεκτικά: Βηθλεέμ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία Παρά, στην βόρεια Βραζιλία. Η πόλη είναι κτισμένη στον ποταμό Παρά, τον νότιο κλάδο του Αμαζονίου, και χωρίζεται από το μεγαλύτερο τμήμα του Δέλτα με το νησί Μαραζό. Η πόλη βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα από τον Ατλαντικό ωκεανό και είναι η πύλη εισόδου στον Αμαζόνιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Μπελέμ έχει 1.392.031 κατοίκους και είναι η 11η μεγαλύτερη πόλη στην χώρα και η δεύτερη μεγαλύτερη στο Βορρά μετά την Μανάους. Η μητροπολιτική περιοχή της Μπελέμ υπολογίστηκε το 2009 ότι είχε 2.142.185 κατοίκους.
Volkswagen Golf

Το Volkswagen Golf είναι ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen από τις 29 Μαρτίου 1974 έως και σήμερα. Μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει 8 γενιές του μοντέλου και συνολικά είναι το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Volkswagen, με την παραγωγή του να φτάνει τα 27.190.000 αντίτυπα τον Μάιο του 2010, ενώ το 2019 έφτασε τα 35 εκατομμύρια αυτοκίνητα μέσα σε 45 χρόνια εμπορικής παρουσίας, από τα οποία τα 26 εκατομμύρια κατασκευάστηκαν στο Βόλφσμπουργκ, Γερμανία, την έδρα της εταιρείας. Από το 2012 ξεκίνησε εγχώρια παραγωγή και στο Τσβίκαου της Γερμανίας.

Αντικατέστησε με επιτυχία, το καλοκαίρι του 1974, το Volkswagen Beetle (Σκαραβαίο), το οποίο όμως συνέχισε τότε να κατασκευάζεται και η παραγωγή του στο Μεξικό έφτασε έως το 2003. Το Golf διατήρησε την υψηλή δημοτικότητα του προκατόχου του και μάλιστα στις 25 Ιουνίου 2002 ο συνολικός αριθμός αντιτύπων του ξεπέρασε αυτόν του κλασικού Σκαραβαίου, που όμως είχε παραχθεί σε μία μόνο γενιά. Μέχρι σήμερα, έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς: η τρίτη γενιά, για το 1992, και η έβδομη γενιά, για το 2013, ενώ όλες οι γενιές του μοντέλου ήταν μεταξύ των φιναλίστ για τον τίτλο. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του Golf στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους, είναι το Opel Astra και το Ford Focus. 

Το Golf είναι διαθέσιμο σε αρκετούς τύπους αμαξώματος: 3-πορτο και 5-πορτο hatchback, 5-πορτο station wagon (Variant, από το 1993), 2-πορτο καμπριολέ (Cabriolet και Cabrio, 1979 - 2002 και 2011 - 2016), 5-πορτο πολυμορφικό MPV (Golf Plus, από το 2005, στην 5η και στην 6η γενιά, ενώ στην 7η γενιά αντικαταστάθηκε από το Golf Sportsvan). Διαχρονικά, υπάρχει και 4-πορτη sedan έκδοση του Golf με διάφορα ονόματα, αναλόγως με τη γενιά και με τις χώρες κυκλοφορίας, με το συνηθέστερο όνομα για το σεντάν να είναι το Volkswagen Jetta, αλλά επίσης και ως Volkswagen Vento (από το 1992) και ως Volkswagen Bora (από το 1999). Επιπλέον, πολλά ακόμα μοντέλα αρκετών εταιρειών του Ομίλου Volkswagen βασίζονται στο Golf.

Η ονομασία Golf προήλθε από τη γερμανική λέξη Golfstrom, το λεγόμενο Ρεύμα του Κόλπου (στα αγγλικά Gulf Stream), αλλά συμπίπτει και με το ομώνυμο άθλημα του γκολφ.

Το ταμπλό ενός Volkswagen Golf έκτης γενιάς με [[Σύστημα πλοήγησης αυτοκινήτου|σύστημα δορυφορικής πλοήγησης]]
Ίλιγια Γκαρασάνιν

Ο Ίλιγια Γκαρασάνιν ("σερβικά : Илија Гарашанин") (Γκαράσι 16 Ιανουαρίου 1812 - Γκρότκα 10 Ιουνίου 1874 ) ήταν σέρβος πολιτικός, πρωθυπουργός, ένας από τους υπερασπιστές του Συντάγματος , ο δημιουργός της "Načertanije", ένα μυστικό πρόγραμμα εξωτερικής και εθνικής πολιτικής της Σερβίας.

Ήταν γιος του πλούσιου εμπόρου Μιλούτιν Σάβιτς Γκαρασάνιν. Τα πρώτα γράμματα τα διδάχτηκε στο σπίτι από ιδιωτικούς δασκάλους, έπειτα πήγε στο ελληνικό σχολείο του Ζεμούν και στο Οραχόβιτσι όπου διδάχτηκε γερμανικά. Τελειώνοντας τις σπουδές του ασχολήθηκε με το εμπόριο βοηθώντας τον πατέρα του κι αργότερα διορίσθηκε στην δημόσια διοίκηση. 

Όταν ο Μίλος Ομπρένοβιτς δημιούργησε σώμα τακτικού στρατού ανέλαβε καθήκοντα με τον βαθμό του συνταγματάρχη. Ακολούθησε τον Ομπρένοβιτς στην εξορία και μετέβη στην Βλαχία. Το 1842 έχοντας επιστρέψει στην Σερβία διορίσθηκε αναπληρωτής υπουργός εσωτερικών και το 1843 υπουργός εσωτερικών μέχρι το 1852. Το 1844 έγραψε ένα μυστικό σχέδιο , το "Načertanije", και τις θέσεις του πως η Σερβία θα πρέπει να εργαστεί για τη δημιουργία ενός μεγάλου Γιουγκοσλαβικού κράτος υπό την ηγεσία του. Το 1848 προσπάθησε να ενισχύσει και ξεσηκώσει τους Σέρβικους πληθυσμούς της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, προτάθηκε μάλιστα για παράσημο αλλά αρνήθηκε.

Το 1852 έγινε εκπρόσωπος, σημερινός πρωθυπουργός, και υπουργός εξωτερικών του Πρίγκιπα, αλλά σε αυτή τη θέση μόνο μέχρι την άνοιξη του 1853. Στις αρχές του 1858 διετέλεσε υπουργός εσωτερικών κι αντιπολιτεύτηκε τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Καραγιώργεβιτς με σκοπό να τον ανατρέψει. Η Συνέλευση της ημέρας του Αγίου Ανδρέα κήρυξε έκτοπο τον Καραγιώργεβιτς και ο Γκαρασάνιν δέχτηκε το αίτημα του να τον μεταφέρει στην εξορία. Παρόλο που εκδιώχτηκε η πριγκιπική οικογένεια επανήλθε ο οίκος των Ομπρένοβιτς σε αντίθεση με την απόφαση της συνέλευσης κάτι που έγινε σε άγνοια του Γκαρασάνιν.

Το 1861 χρημάτισε πρόεδρος του συμβουλίου των υπουργών και υπουργός εξωτερικών. Δέχτηκε την ιδέα του πρίγκιπα για πόλεμο με την Τουρκία και μετά το πέρας του πολέμου έκανε συμμαχία με το Μαυροβούνιο και την Ελλάδα. Κατά την διάρκεια της υπουργίας του όλες οι τουρκικές φρουρές εγκατέλειψαν το Βελιγράδι. 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γκαρασάνιν τα πέρασε μακριά από την πολιτική στο σπίτι του στο Γκρότκα.
Σβίνα

Ο Σβίνα (Γερμ: Swine, Πολ: Świna) είναι ποταμός στην Πολωνία και στην Γερμανία που ρέει από την λιμνοθάλασσα του Όντερ προς τη Βαλτική Θάλασσα, ανάμεσα στα νησιά Ούζεντομ και Βόλιν. Eίναι ένα μέρος των εκβολών του Όντερ, και μεταφέρει το 75% του νερού του ποταμού. Το υπόλοιπο 25% το μεταφέρουν ο Πεένεστρομ (15%) και ο Τζίβνα (10%). Η Σβινούιστσιε είναι μια σημαντική πόλη πάνω στον ποταμό.

Η Γερμανική Αυτοκρατορία κατασκεύασε φράγμα και εκβάθυνε τον ποταμό την περίοδο 1874-1880 για να δημιουργήσει το κανάλι Πιαστ. Συνέδεσε το βόρειο τμήμα του Σβίνα κατευθείαν με τη λιμνοθάλασσα του Όντερ και το Πομερανικό ναυπηγείο της πόλης Στσέτσιν. Ο ποταμός έτσι απέκτησε σημασία ως ένας άμεσος υδάτινος δρόμος προς μια βιομηχανική πόλη. Η περιοχή κατά μήκος του ποταμού μεταφέρθηκε στην Πολωνία στον επερχόμενο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.