Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ρούλα Γεωργιάδου

Η Ρούλα Γεωργιάδου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένη με την Αλληλεγγύη.
The Chain

To "The Chain" είναι ένα τραγούδι του αμερικανο-βρετανικού rock συγκροτήματος Fleetwood Mac, του 1977, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο "Rumors" (1977). Είναι, επίσης, το μόνο τραγούδι από όλο τον δίσκο, που πιστώνονται και τα πέντε μέλη του σχήματος για το γράψιμό του. Το κομμάτι γράφτηκε από παλιότερα απορριφθέντα υλικά των μελών. Ο δίσκος, στον οποίο συμπεριλήφθηκε, σημείωσε μεγάλη επιτυχία, και μαζί του κι αυτό το τραγούδι, το οποίο έγινε το σύνηθες κομμάτι για να ανοίξουν τις συναυλίες τους. Το 2019, το κομμάτι διασκευάστηκε με επιτυχία από τους Evanescence.
Τάσος Γαϊτάνης

Ο Τάσος Γαϊτάνης (Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 1976), είναι Έλληνας πολιτικός, εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας, διδάκτορας και μηχανικός βιοϊατρικής τεχνολογίας.

Τον Ιανουάριο του 2016 ορίστηκε Γραμματέας Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΝΔ ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια του Β3′ Νότιου Τομέα Αθηνών αλλά λαμβάνοντας 12.901 ψήφους δεν κατάφερε να εκλεγεί .

Από τον Αύγουστο του 2019 έως και σήμερα είναι ο Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας.
Εκτελέσεις της Παραμυθιάς

Οι Εκτελέσεις της Παραμυθιάς, επίσης γνωστές και ως Σφαγή της Παραμυθιάς (19-29 Σεπτεμβρίου 1943), ήταν έγκλημα πολέμου το οποίο έγινε από κοινού από τη Ναζιστική Γερμανία και τους Τσάμηδες, από μέλη της 1ης Γερμανικής Ορεινής Μεραρχίας και της Μουσουλμανικής Τσαμικής πολιτοφυλακής, στην πόλη της Παραμυθιάς και των γύρω περιοχών κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του εγκλήματος, δολοφονήθηκαν 201 Έλληνες χωρικοί και καταστράφηκαν 19 δήμοι στην περιοχή της Παραμυθιάς. Τα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου και της ήττας των Δυνάμεων του Άξονα, μία σειρά από δίκες για εγκλήματα πολέμου καταδίκασαν αυτές τις πράξεις, ωστόσο δεν συνελήφθη ποτέ κανένας και κανένας κατηγορούμενος δεν δικάστηκε, καθώς είχαν ήδη καταφύγει στην Αλβανία. Στη Δίκη των Ομήρων που έγινε στη Νυρεμβέργη το 1948, οι Αμερικανοί δικαστές αποφάσισαν πως οι εκτελέσεις της Παραμυθιάς ήταν «καθαρές δολοφονίες».
Επιχείρηση Ζώα

Η Επιχείρηση Animals (ελληνική απόδοση: Επιχείρηση Ζώα) ήταν μία αποστολή των Βρετανικών Επιχειρήσεων Ειδικών Αποστολών (SOE) κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και η οποία έγινε σε συνεργασία με τις ομάδες Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ), Δίας, Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (ΕΔΕΣ) και Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση (ΠΑΟ) της Εθνικής Αντίστασης, και τις Αεροπορικές Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών (USAAF). Η επιχείρηση έλαβε χώρα από τις 21 Ιουνίου μέχρι τις 11 Ιουλίου 1943 και συμπεριλάμβανε μία οργανωμένη εκστρατεία σαμποτάζ στην Ελλάδα που είχε ως σκοπό να εξαπατήσει τις Δυνάμεις του Άξονα να πιστεύουν πως η Ελλάδα αποτελούσε στόχο μίας Συμμαχικής απόβασης αντί της εισβολής των Συμμάχων στη Σικελία. Παρά την επιτυχία της επιχείρησης, ο Ελληνικός άμαχος πληθυσμός υπέστη μαζικά αντίποινα και η Βρετανική παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της εθνικής αντίστασης επιδείνωσε τις εντάσεις που υπήρχαν μεταξύ των διαφόρων συνιστωσών της.
Have You Ever Seen the Rain?

To "Have You Ever Seen the Rain?" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Creedence Clearwater Revival, του 1970, που συμπεριλήφθηκε στον έκτο δίσκο τους "Pendulum" (1970). Το 1971, κυκλοφόρησε και ως το πρώτο single του δίσκου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 1 των καναδικών και των νοτιοαφρικανικών charts. Και μεταξύ άλλων υψηλών θέσεων σε διάφορα charts ανά τον κόσμο, έφτασε στο νούμερο 8 των αμερικανικών "Billboard Hot 100" και στο νούμερο 36 των βρετανικών. Ενώ ήταν το όγδοο single του σχήματος που γίνεται χρυσό. 

Οι στίχοι του κομματιού έχουν δημιουργήσει διάφορες υποθέσεις, όπως για παράδειγμα ότι η λέξη "rain" (βροχή) είναι ουσιαστικά μία μεταφορά για τις βόμβες, αναφερόμενοι στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Στην κριτική του στο AllMusic, ο Μαρκ Ντέμινγκ, λέει ότι το κομμάτι αφορά τον ιδεαλισμό της δεκαετίας του 1960, ο οποίος σιγά σιγά έσβηνε. Ο συνθέτης του κομματιού Τζον Φόγκερτι είπε ότι τα θέματα που υπήρχαν τη δεκαετία του 1960 συνεχίστηκαν και την επόμενη, με τους ανθρώπους πλέον να μην πολεμούν για αυτά. Σε κάθε περίπτωση, πλέον αποτελεί ένα από τα γνωστότερα κομμάτια του συγκροτήματος.
Μοσάμεντες

Το Μοσάμεντες () είναι πόλη στη νοτιοδυτική Ανγκόλα, πρωτεύουσα της επαρχίας Ναμίμπε. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 255.000 κατοίκους (απογραφή 2014). Ιδρύθηκε το 1840 από την πορτογαλική αποικιακή διοίκηση, και ονομαζόταν Ναμίμπε μεταξύ 1985 και 2016. Το Μοσάμεντες έχει δροσερό ξηρό κλίμα και βλάστηση ερήμου, επειδή βρίσκεται κοντά στην έρημο Ναμίμπ.
Πλατεία Εξαρχείων

Η Πλατεία Εξαρχείων είναι μικρή πλατεία της Αθήνας η οποία θεωρείται και το "κέντρο" της ομώνυμης συνοικίας. Βρίσκεται ανάμεσα από το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, τη πλατεία Κάνιγγος και τον Λόφο Στρέφη και έχει σχήμα ορθογώνιου τριγώνου το οποίο σχηματίζουν οι οδοί Στουρνάρη, Σπύρου Τρικούπη και Θεμιστοκλέους. Η τελευταία από το ύψος της πλατείας είναι πεζοδρομημένη με χώρους εστίασης, ενώ η πεζοδρόμηση συνεχίζει για το υπόλοιπο μήκος της οδού μέχρι το Λόφο Στρέφη. Η πλατεία είναι χώρος συνάθροισης ατόμων όλων των ηλικιών αλλά ιδιαίτερα νέων και σε αυτή λαμβάνουν χώρα πολλές δραστηριότητες αντιεξουσιαστών.

Το κέντρο της πλατείας κοσμεί το μπαρόκ έργο τέχνης "Τρείς Έρωτες", ένας ορειχάλκινος φανοστάτης του οποίου τον στύλο στολίζουν τρία ανάγλυφα αγοριών. Το γλυπτό χρονολογείται περίπου το 1909 και έχει διαχρονικά δεχτεί πολλούς βανδαλισμούς.
Φραντς Κρεχ

Ο Υποστράτηγος ("Generalmajor") Φραντς Κρεχ ήταν Γερμανός διοικητής της 41ης Μεραρχίας Πεζικού (Βέρμαχτ) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος σκοτώθηκε στις 27 Απριλίου 1944 από μια διμοιρία του ΕΛΑΣ στη Λακωνία.

Η επιχείρηση και η εκτέλεση του από τον ΕΛΑΣ οδήγησε σε σκληρά αντίποινα από τις κατοχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των εκτελέσεων 200 ατόμων στη Καισαριανή. Ο Κρεχ προβιβάστηκε μεταθανάτια στον βαθμό του αντιστράτηγου ("Generalleutnant") από τον Χίτλερ και τάφηκε στην Αθήνα.
Αμαλαφρίδα

Η Αμαλαφρίδα (άκμασε το 523) ήταν κόρη του Θευδέμιρου βασιλιά των Οστρογότθων και της Ερελέουβας. Αδελφός της ήταν ο Θευδέριχος ο Μέγας και γιος της Θεοδαχάτος, και οι δύο βασιλείς των Οστρογότθων.
Ρικ Άστλυ

Ο Ρίτσαρντ Πωλ Άστλυ ("Richard Paul Astley", γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1966), γνωστός απλώς ως Ρικ Άστλυ ("Rick Astley"), είναι Άγγλος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ραδιοφωνική προσωπικότητα. Αναδείχθηκε μέσα από τη συνεργασία του με το τρίο παραγωγών Stock Aitken Waterman: η ηχογράφηση το 1987 του τραγουδιού τους «Never Gonna Give You Up» έγινε νο. 1 επιτυχία σινγκλ σε 25 χώρες, ενώ κέρδισε και το Βραβείο BRIT του 1988 για το Καλύτερο βρετανικό σινγκλ. Μέχρι το 1993 που αποσύρθηκε, ο Άστλυ είχε πουλήσει περίπου 40 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.

Ο Άστλυ επανήλθε στο προσκήνιο το 2007, αυτή τη φορά ως διαδικτυακό φαινόμενο, όταν το μουσικό κλιπ του «Never Gonna Give You Up» έγινε αναπόσπαστο τμήμα ενός ιντερνετικού μιμίδιου γνωστού ως «rickrolling». Ο καλλιτέχνης ψηφίστηκε «Best Act Ever» από χρήστες του Διαδικτύου στα MTV Europe Music Awards του 2008. επίσης, το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2016 με τίτλο "50" έγινε νο. 1 στη Μεγάλη Βρετανία.
Ιωάννης Μάρκου

Ο Ιωάννης Μάρκου (Έδεσσα, 18ος αιώνας - Αταλάντη, 1834) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Έδεσσα της Μακεδονίας. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις στη Μακεδονία, στην Ήπειρο, στην Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία, τις Βόρειες Σποράδες και τη Στερεά Ελλάδα, συνεργαζόμενος με τον Αγγελή Γάτσο.
Το Μοναστήρι της Πάρμας

Το Μοναστήρι της Πάρμας (Γαλλικά: La Chartreuse de Parme) είναι μυθιστόρημα του Σταντάλ που δημοσιεύθηκε το 1839. 

Ο τίτλος του είναι εμπνευσμένος από ένα μοναστήρι που βρίσκεται κοντά στην Πάρμα της Ιταλίας, το οποίο αναφέρεται μόνο στην τελευταία σελίδα του μυθιστορήματος και δεν εμφανίζεται σημαντικά στην πλοκή. Ο Σταντάλ έγραψε το βιβλίο σε διάστημα μόλις 52 ημερών, από τις 4 Νοεμβρίου 1838 έως τις 26 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

Το μυθιστόρημα έχει προσαρμοστεί επανειλημμένα για την όπερα, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Τσβι Κόρετς

Ο Τσβι Κόρετς (2 Ιουνίου 1884 - 3 Ιουνίου 1945), ορισμένες φορές αναφερόμενος και ως Τσεβί Κόρετς, υπήρξε αρχιραβίνος της σημαντικής εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα, μεταξύ του 1933 και του 1943, προτού αποβιώσει κατά τον εκτοπισμό του, τον Μάρτιο του 1945.
Charmander

To Charmander (προφορά: /ˈtʃɑːrmændər/) (γνωστό και ως Hitokage στην Ιαπωνία, ヒトカゲ) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που ανήκει στα είδη των "Pokémon", του γνωστού και ομώνυμου franchise του Nintendo. Ο χαρακτήρας σχεδιάστηκε από τον Ατσούκο Νισίντα. Η πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα έγινε στα βιντεοπαιχνίδια "Pokémon Red and Blue", το 1996. Μετά από αυτό είχε κι άλλες πολλές εμφανίσεις και σε άλλα βιντεοπαιχνίδια της σειράς, καθώς και στη σειρά anime "Pokémon" και σε ταινίες που κυκλοφόρησαν αργότερα. Πλέον πρόκειται για έναν από τους γνωστότερους χαρακτήρες της σειράς. Χαρακτηριστικό του Charmander είναι η φλόγα στη μακριά του ουρά, της οποίας η ένταση δείχνει και την κατάσταση (ψυχική και σωματική) του πλάσματος. Επίσης, είναι γνωστός και ως το Pokémon Σαύρα (Lizard Pokemon).

Το Charmander δημιουργήθηκε αρχικά ως ένα από την πρώτη τριάδα των αρχικών Pokémon, που θα μπορούσε ο εκάστοτε παίκτης να επιλέξει στα βιντεοπαιχνίδια "Pokémon Red" και "Blue" (καθώς και στα remakes τους "Pokémon FireRed" και "LeafGreen"), κι έγινε έκτοτε ένα από τα πιο πολυχρησιμοποιημένα πλάσματα της σειράς. Επίσης, εμφανίστηκε και στο manga "Pokémon Adventures", όπου ο Blue το πήρε από τον Professor Oak. Ενώ στο anime, η πρώτη του εμφάνιση έγινε στο 11ο επεισόδιο, με τίτλο "Charmander – The Stray Pokémon". Από τη στιγμή της αρχικής του κυκλοφορίας, ο χαρακτήρας, έχει αποσπάσει θετικές κριτικές.

Το Charmander ανήκει στον τύπο "Fire" (φωτιά) και έχει δύο εξελίξεις (evolves), το Charmeleon και το Charizard. Παρόλα αυτα, στα βιντεοπαιχνίδια "Pokémon X and Y" (2013), έλαβε και άλλες δύο μορφές, ονόματι Mega Charizard, απλά με διαφορά στον τύπο, το οποίο διαρκεί μόνο κατά την περίοδο μάχης. Το Charmander έκανε την εμφάνισή του και στα τελευταία βιντεοπαιχνίδια της σειράς "Pokémon Sword and Shield" (2019).
Άρντα της Αρμενίας

Η Άρντα της Αρμενίας (πέθανε μετά το 1116) μάλλον από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν η πρώτη βασίλισσα της Ιερουσαλήμ ως δεύτερη σύζυγος του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Διετέλεσε πρώτη βασίλισσα στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της και ιδρυτής του βασιλείου Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν πέθανε ανύπαντρος. Το όνομα της αμφισβητείται και η καταγωγή της οικογένειας της είναι κατά τους περισσότερους άγνωστη. Οι σύγχρονοι ιστορικοί την καταγράφουν ως Άρντα της Αρμενίας και σχετίζουν τον πατέρα της με τον Θόρος του Μαράς, άρχοντα του Μαράς. Ο Βαλδουίνος Α΄ την παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1097) καθώς η πρώτη σύζυγος του Γκολντεχίλδη, κόρη του Ραούλ Β΄ του Τόσνι πέθανε στην Α΄ Σταυροφορία όπου είχε ταξιδεύσει μαζί του. Ο γάμος είχε πολιτικές σκοπιμότητες καθώς ο Βαλδουίνος Α΄ ήταν ο πρώτος Κόμης της Έδεσσας, ένα από τα Σταυροφορικά κράτη που είχαν χαράξει στην Αρμενική περιοχή στην Μεσοποταμία. Ο Βαλδουίνος Α΄ έγινε επίσημα ο πρώτος Βασιλέας της Ιερουσαλήμ (1100) αλλά η Άρντα δεν τον συνόδευσε αμέσως, έφτασε στην πόλη την επόμενη χρονιά (1101). Αργότερα (1105) ο Βαλδουίνος Α΄ ζήτησε διαζύγιο με την δικαιολογία της απιστίας, ο Γκόμπερτ του Νοζάν γράφει ότι βιάστηκε από πειρατές στο ταξίδι της προς την Ιερουσαλήμ. 

Ο πατέρας της είχε δώσει ωστόσο στον Βαλδουίνο μόνο ένα πολύ μικρό ποσό από την προίκα που είχε υποσχεθεί, η Άρντα δεν έκανε παιδιά και μια Αρμένισσα σύζυγος δεν ήταν τόσο χρήσιμη στα Ιεροσόλυμα όσο στην Έδεσσα. Ο Φούλχερ του Σαρτρ ο χρονικογράφος που ήταν πιο πιστός στον Βαλδουίνο Α΄ αγνοεί πλήρως το γεγονός, το πιθανότερο το έκανε επειδή ο Βαλδουίνος δεν είχε καμιά νόμιμη δικαιολογία για το διαζύγιο. Ο Βαλδουίνος Α΄ την ανάγκασε να κλειστεί στο μοναστήρι της Αγίας Άννας, αργότερα ελευθερώθηκε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη να συναντήσει τον πατέρα της, είχε δραπετεύσει όταν είχε κατακτήσει τα εδάφη του η Έδεσσα. Ο Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Αδελαΐδα ντελ Βάστο χήρα του Ρογήρου Μπόσο και αντιβασίλισσα για λογαριασμό του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας. Ο γάμος ήταν άκυρος αφού ο Βαλδουίνος ήταν ήδη παντρεμένος με την Άρντα, δεν είχε εκδοθεί το διαζύγιο, ο πατριάρχης Αρνούλφος του Τσοκ εξέπεσε επειδή τέλεσε τον γάμο (1116). Ο Πάπας Πασχάλης Β΄ αποκατέστησε τον πατριάρχη υπό τον όρο να ακυρώσει τον γάμο με την Αδελαΐδα, ο Βαλδουίνος συμφώνησε επειδή ήταν άρρωστος, το θεώρησε θεία τιμωρία για την διγαμία του. Προσπάθησαν να την πείσουν να επιστρέψει από την Κωνσταντινούπολη, αυτό δεν έγινε ποτέ μέχρι τον θάνατο του Βαλδουίνου (1118). Οι χρονιές της γέννησης και του θανάτου της Άρντας της Αρμενίας παραμένουν άγνωστες.
Βόλφγκανγκ Γκραφ φον Μπλύχερ

Ο Βόλφγκανγκ Γκραφ φον Μπλύχερ (γερμανικά:Wolfgang Graf von Blücher, 31 Ιανουαρίου 1917 - 21 Μαΐου του 1941 ) ήταν Γερμανός αλεξιπτωτιστής της Λουφτβάφε που σκοτώθηκε στις 21 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης.Τα δύο από τα αδέλφια του σκοτώθηκαν επίσης την ίδια μέρα. Στον Βόλφγκανγκ είχε απονεμηθεί ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού.Είναι θαμμένος μαζί με έναν από τους αδελφούς του στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μάλεμε της Κρήτης.
1996 PW

Το 1996 PW είναι ένα υπερποσειδώνιο ουράνιο σώμα και δαμοκλοειδής αστεροειδής που κινείται σε τροχιά πολύ μεγάλης εκκεντρότητας (πολύ μακρόστενη), χαρακτηριστική ενός κομήτη μεγάλης περιόδου, αλλά δεν έχει δείξει ίχνη κόμης ή ουράς την εποχή που ανακαλύφθηκε. Το ασυνήθιστο αυτό σώμα έχει διάμετρο περί τα 10 χιλιόμετρα, περίοδο περίστροφής 35,4 ώρες και πιθανώς επίμηκες σχήμα.
Τα Χέρια πάνω από την Πόλη

Τα Χέρια πάνω από την Πόλη (Ιταλικά: Le mani sulla città) είναι μια δραματική πολιτική ταινία Ιταλικής παραγωγής του 1963 σε σκηνοθεσία Φρανσίσκο Ρόσι και σενάριο των Φρανσίσκο Ρόσι, Ραφαέλε Λα Κάπρια και Έντσο Φορσέλλα. Πρωταγωνιστούν οι Ροντ Στάιγκερ, Σάλβο Ραντόνε και Γκουίντο Αλμπέρτι.

Η ταινία βραβεύτηκε με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1963.
Μπέρτιλ Ρόος

Ο Μπέρτιλ Ρόος (Γκέτεμποργκ Σουηδίας, 12 Οκτωβρίου 1943 - Ιστ Στρούντσμπεργκ Πενσιλβάνια ΗΠΑ, 31 Μαρτίου 2016) ήταν Σουηδός οδηγός αγώνων. Το πέρασμά του από το Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο.Κατά αυτή τη μοναδική του συμμετοχή δεν μπόρεσε να σημειώσει κανένα απολύτως αποτέλεσμα.
Δήμος Ληξουρίου

[[Ληξούρι]]
[[Ληξούρι]]
[[Ληξούρι]]
Ο Δήμος Ληξουρίου είναι Δήμος της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, ο οποίος επανασυστάθηκε το 2019, από τη διάσπαση του Δήμου Κεφαλονιάς και λειτουργεί από 01-09-2019, με έδρα το Ληξούρι.
Αντελίνα της Ολλανδίας

Η Αντελίνα της Ολλανδίας (περί το 990 - περί το 1045) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν πιθανότατα κόρη του Αρνούλφου της Ολλανδίας και της συζύγου του Λουτγκάρδης του Λουξεμβούργου. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Βαλδουίνο Β΄ κόμη της Βουλώνης με τον οποίο απέκτησε :

* Ευστάθιος Α΄ απεβ. 1049, κόμης της Βουλώνης.

Μετά το τέλος του πρώτου συζύγου της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ανγκυεράν Α΄ κόμη του Ποντιέ.
Καθεδρικός της Σάντα Σκολάστικα

Ο Καθεδρικός της Σάντα Σκολάστικα (La cattedrale di Santa Scolastica) είναι ο ναός της Μονής της Σάντα Σκολάστικα, που βρίσκεται κοντά στη πόλη Σουμπίακο, στη μητροπολιτική πόλη της Ρώμης, και ανήκει στο Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου.

Φέρει το τίτλο της "basilica minore".
End SARS

Το End SARS ή το #EndSARS είναι αποκεντρωμένο κοινωνικό κίνημα κατά της αστυνομικής βίας στη Νιγηρία . Το σύνθημα ζητά τον τερματισμό της Ειδικής Ομάδας κατά των Ληστειών (SARS), μιας διαβόητης μονάδας της Νιγηριανής Αστυνομίας με μακρύ ιστορικό καταχρήσεων. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν το 2017 ως εκστρατεία Twitter χρησιμοποιώντας το hashtag #ENDSARS για να απαιτήσουν από την κυβέρνηση της Νιγηρίας να διαλύσει τη μονάδα. Το κίνημα αναζωπυρώθηκε τον Οκτώβριο του 2020, με μαζικές διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Νιγηρίας και το hashtag συγκέντρωσε περίπου 28 εκατομμύρια tweets. Οι Νιγηριανοί έχουν μοιραστεί τόσο ιστορίες όσο και βίντεο για το πώς μέλη του SARS εμπλέκονται σε απαγωγές, δολοφονίες, κλοπές, βιασμούς, βασανιστήρια, παράνομες συλλήψεις, ταπείνωση, παράνομη κράτηση, εξωδικαστικές δολοφονίες και εκβιασμούς στη Νιγηρία. 

Μέσα σε λίγες ημέρες από την έναρξη του νέου κύματος διαμαρτυριών, την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020, η αστυνομική δύναμη της Νιγηρίας ανακοίνωσε ότι διαλύει άμεσα τη μονάδα. Η κίνηση έγινε ευρέως αποδεκτή ως θρίαμβος των διαδηλώσεων. Ωστόσο, παρατηρήθηκε σε πολλά διαμερίσματα της χώρας ότι παρόμοιες ανακοινώσεις είχαν γίνει τα τελευταία χρόνια προκειμένου να καθησυχαστεί ο κόσμος χωρίς να έχει γίνει πραγματικά η διάλυση της μονάδας, και ότι η κυβέρνηση είχε απλώς προγραμματίσει να μεταθέσει και να επανεξετάσει αξιωματικούς του SARS σε ιατρικά κέντρα αντί να διαλύσει πλήρως τη μονάδα. Οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται, και η κυβέρνηση της Νιγηρίας διατηρεί ένα μοτίβο βίαιης καταστολής, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας διαδηλωτών. Υπήρξαν διεθνείς διαδηλώσεις αλληλεγγύης με εκείνες που συμβαίνουν στη χώρα, και το κίνημα έχει γίνει όλο και πιο επικριτικό για την κυβερνητική απόκριση του Μουχάμεντ Μπουχάρι στις διαμαρτυρίες.

Οι αξιωματικοί του SARS φέρεται να στοχοποιούν νεαρούς Νιγηριανούς, κυρίως ανδρες, με βάση τις επιλογές μόδας, τα τατουάζ και τα χτενίσματά τους. Έγινε επίσης γνωστό ότι στήνουν παράνομα οδοφράγματα, διεξάγουν αδικαιολόγητους ελέγχους και έρευνες, συλλαμβάνουν και κρατούν χωρίς ένταλμα ή δίκη, βιάζουν γυναίκες και εκβιάζουν νεαρούς άνδρες Νιγηριανούς για την οδήγηση ακριβών οχημάτων και τη χρήση φορητών υπολογιστών και iPhone. Οι Νιγηριανοί έχουν μοιραστεί ιστορίες και αποδεικτικά στοιχεία σε μορφή βίντεο σχετικά με το πώς αστυνομικοί του SARS εμπλέκονται σε απαγωγές, δολοφονίες, κλοπές, βιασμούς, βασανιστήρια, παράνομες συλλήψεις, ταπείνωση, παράνομη κράτηση, εξωδικαστικές δολοφονίες και εκβιασμούς Νιγηριανών πολιτών. Ένα μεγάλο τμήμα των θυμάτων των βιαιοπραγιών της μονάδας SARS ήταν νεαροί άνδρες Νιγηριανοί.
Τρύφων-Τριαντάφυλλος Νάτσης

Ο Τρύφων-Τριαντάφυλλος Νάτσης (1883-1929) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με καταγωγή από το Βογατσικό. Ήταν πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του ΕΜΠ αλλά και με σπουδές στο Παρίσι. Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Καστοριά και στη Θεσσαλονίκη

* μικρογραφία|Ξενοδοχείο Μέγας Αλέξανδρος (1920) Εγνατία 47 & Ιων. ΔραγούμηΞενοδοχείο “Μέγας Αλέξανδρος” (πρώην), (1920), Εγνατία 47 & Ίωνος Δραγούμη, Θεσσαλονίκη. Aποτελεί μια από τις πρώτες οικοδομικές άδειες που εκδόθηκαν από το Πολεοδομικό Γραφείο Θεσσαλονίκης (α/α 7) μετά την πυρκαγιά του 1917.

* Οικία Ζάχου (1920) Οδού Τυπάδη 9, Άργος Ορεστικό. Ο Ιωάννης Ζάχος ήταν ιατρός, βουλευτής και δήμαρχος Πιθανό έργο του Τριαντάφυλλου Νάτση. Η οικία κάτω από τη στέγη φέρει μετάλλιο με τα αρχικά του ιδιοκτήτη
* Οικία Θ. Γουλιωτίδη (1925) στο αλσύλλιο του Αγίου Αθανασίου στην Καστοριά. Χαρακτηριζόταν από δύο πύργους με πυραμιδοειδείς απολήξεις και απότομες στέγες, παρόμοιο με σαλέ των Άλπεων.
Σεμπαστιάν Ρομέρο Ραδιγάλες

Ο Σεμπαστιάν Ρομέρο Ραδιγάλες (ισπανικά: "Sebastián Romero Radigales", Γκράους, Ουέσκα, Αραγωνία, 20 Ιανουαρίου 1884 - Μαδρίτη, 31 Ιουλίου 1970) ήταν Ισπανός διπλωμάτης, ο οποίος, ως Γενικός Πρόξενος της Ισπανίας στην Αθήνα (1943-1944), οργάνωσε τον επαναπατρισμό μέσω στεριάς, θαλάσσης και αέρος των Εβραίων σεφαρδίτικης καταγωγής. Λόγω των αντιδράσεων εμπρός στην πιθανότητα εισόδου τους στην Ισπανία, ο ίδιος πρότεινε την μεταφορά τους στο Μαρόκο. Μεταξύ του Μαρτίου και του Ιουνίου του 1943, συνολικά, 48.000 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης εκτοπίστηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Ο Ρομέρο Ραδιγάλες έδρασε προκειμένου να πετύχει την απελευθέρωση των εκτοπισμένων Σεφαρδιτών. Αγνοώντας τις γερμανικές αρχές, πέτυχε να μεταφέρει, συνολικά, 150 Σεφαρδίτες από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα.

Εμπρός στην έλλειψη απάντησης εκ μέρους του Καθεστώτος του Φράνκο αναφορικά με το ζήτημα του επαναπατρισμού των Σεφαρδιτών Εβραίων, η Γερμανία πρότεινε ως προσωρινή λύση την κράτηση των τελευταίων εντός του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλσεν. Ο Ρομέρο αντιτάχθηκε εντόνως, αιτούμενος την κράτησή τους εντός ελληνικού εδάφους και την εξαίρεση από την συγκεκριμένη διαδικασία παιδιών και ηλικιωμένων, καθώς και την μεταφορά τους υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Στις 13 Αυγούστου 1943, συνολικά, 367 Σεφαρδίτες Εβραίοι κατέφθασαν στο Μπέργκεν, έπειτα από ταξίδι χρονικής διάρκειας 12 ημερών, μεταξύ των οποίων και 40 ηλικίας μικρότερης των 14 ετών και 17 ηλικίας μεγαλύτερης των 70 ετών. Ο Πρόξενος πέτυχε να αποφύγει την κατάσχεση της περιουσίας ορισμένων Σεφαρδιτών Εβραίων, οι οποίοι και κατέφθασαν στην Ισπανία μεταξύ της 10ης και της 13ης Φεβρουαρίου του 1944.

Ο Σεμπαστιάν Ρομέρο, καθώς και άλλοι Ισπανοί διπλωμάτες οι οποίοι, όπως ο ίδιος, παρείχαν βοήθεια σε Εβραίους προκειμένου αυτοί να γλιτώσουν από το Ολοκαύτωμα, ανασύρθηκαν από την λήθη της ιστορίας το 2000, όταν το Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ισπανίας προχώρησε στη δημιουργία ιστότοπου προς τιμήν τους, υπό την ονομασία "Diplomáticos españoles durante el Holocausto", υπό τον υπουργό Αβέλ Ματούτες. Στη συνέχεια, το 2007, τιμήθηκαν εκ νέου στο πλαίσιο εκθέσεως υπό τον τίτλο "Visados para la libertad", της οποίας την οργάνωση επιμελήθηκε η Σεφαρδιτική Οικία (ισπανικά: "Casa Sefarad") της Μαδρίτης.

Οι Σεμπαστιάν Ρομέρο, Χούλιο Παλένσια Τουμπάου και Μπερνάρδο Ρολλάντ ντε Μιότα προτάθηκαν, το 2008, από το Ίδρυμα Ραούλ Βάλλενμπεργκ ως υποψήφιοι για τον τίτλο των Δικαίων των Εθνών, διάκριση την οποία το Κράτος του Ισραήλ απονέμει σε πρόσωπα τα οποία, χωρίς να είναι ιουδαϊστικού θρησκεύματος ή εβραϊκής καταγωγής, παρείχαν βοήθεια σε Εβραίους οι οποίοι υπήρξαν θύματα αντισημιτικών διώξεων κατά την περίοδο του Γ΄ Ράιχ.

Στις 26 Φεβρουαρίου 2014, το Γιαντ Βασέμ αναγνώρισε τον Ρομέρο Ραδιγάλες ως Δίκαιο των Εθνών.
Ονώριχος

Ο Χουνέρικ, γερμ. Hun(n)eric/Honeric, ελλην. Ονώριχος (απεβ. 23 Δεκεμβρίου 484) ήταν βασιλιάς των Βανδάλων στη Βόρειο Αφρική (477-484) και ο μεγαλύτερος γιος του Γιζέριχου. Εγκατέλειψε τις επεκτατικές πολιτικές του πατέρα του και επικεντρώθηκε περισσότερο σε εσωτερικά ζητήματα. Νυμφεύτηκε την Ευδοκία, κόρη του Βαλεντινιανού Γ΄ Αυτοκράτορα του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους (425-455) και είχε γιο τον Χιλδέριχο.

Ο Χουνέρικ ήταν ο πρώτος βασιλιάς των Βανδάλων, που χρησιμοποίησε τον τίτλο "βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών". Παρά τον τίτλο αυτόν και παρά το ότι οι Βάνδαλοι διατήρησαν τα νησιά τους στη Δυτική Μεσόγειο και τη θαλάσσια ισχύ τους, ο Χουνέρικ δεν είχε το κύρος που είχε ο πατέρας του με τα άλλα κράτη.
Τάσος Γουδέλης

Τάσος Γουδέλης (Αθήνα, 1949) είναι Έλληνας Συγγραφέας, Κριτικός και Σεναριογράφος. Από το 1983, συνεκδίδει με τον Κώστα Μαυρουδή το λογοτεχνικό περιοδικό "Το Δέντρο".
Quebonafide

Ο Kuba Grabowski (7 Ιουλίου 1991), γνωστός και με το καλλιτεχνικο ψευδωνυμο Quebonafide, ειναι Πολωνός ράπερ, τραγουδοποιός και μουσικός, με καταγωγή απο το Ciechanów.
O Quebonafide εχει βραβευτεί στην κατηγορία hip hop album της χρονιάς στα Fryderyk music awards, για το άλμπουμ Soma 0,5 mg, το οποίο έγινε σε συνεργασία με τον ράπερ Taco Hemingway.
Taco Hemingway

O Filip Tadeusz Szcześniak (29 Ιουλίου 1990), γνωστός με το ψευδώνυμο Taco Hemingway (παλαιότερα FV), είναι Πολωνός ράπερ, τραγουδοποιός και μουσικός, όπου έχει συνεργαστεί και με τον Quebonafide στο μουσικό ντουέτο Taconafide.
Γιώργος Σαραμαντάς

Ο Γιώργος Σαραμαντάς είναι έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως αμυντικός στην ομάδα της Λαμίας.
Επικίνδυνος Διάπλους

Ο Επικίνδυνος Διάπλους (αγγλ.: "Dangerous Crossing") είναι δραματική ταινία μυστηρίου αμερικανικής παραγωγής του 1953 σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Μ. Νιούμαν και σενάριο των Τζων Ντίκσον Καρ και Λέο Τάουνσεντ βασισμένο στη ραδιοφωνική εκπομπή «Καμπίνα B-13» του Τζων Ντίκσον Καρ (1943). Πρωταγωνιστούν οι Ζιν Κρέιν,  Μάικλ Ρένι και  Καρλ Μπετς.
Βασίλειος Τελλίδης

Ο Βασίλειος Τελλίδης είναι αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος το 2015-2017 υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Ο Τελλίδης γεννήθηκε στο Κοκκινόχωμα του νομού Καβάλας στις 29 Σεπτεμβρίου 1958. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1980 ως ανθυπολοχαγός Ιππικού–Τεθωρακισμένων. Ως αξιωματικός τεθωρακισμένων, παρακολούθησε διάφορες στρατιωτικές σχολές σχετικά με τον τομέα του, καθώς και την Σχολή Εκπαίδευσης στα Θωρακισμένα Ιππικά Τμήματα στη Γαλλία. Επιπλέον, έλαβε εκπαίδευση ως αλεξιπτωτιστής. Ως ανώτερος αξιωματικός, αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Πολέμου της Ελλάδας, το γαλλικό Διαστρατιωτικό κολέγιο Αμύνης και τη Σχολή Εθνικής Αμύνης της Ελλάδας.

Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες τεθωρακισμένων ως υπεύθυνος της ταξιαρχίας, ως μέλος του επιτελείου και ως , διοικητής. Κατά την περίοδο 2005-08 ήταν στρατιωτικός ακόλουθος στη Γαλλία. Από το 2008 ήταν επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού στο Ελληνικό Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) μέχρι το 2011. Στη συνέχεια υπηρέτησε για λίγο ως διευθυντής του τρίτου παραρτήματος του ΓΕΕΘΑ, πριν από το διορισμό του ως Πρώτος Αναπληρωτής Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (2011-12). Το 2012-13 διετέλεσε διοικητής της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού και Νήσων. Το 2013-14 υπηρέτησε ως Γενικός Επιθεωρητής Στρατού. Το 2014-15 υπηρέτησε ως διοικητής της Πρώτης στρατιάς και στις 25 Φεβρουαρίου 2015 στη θέση του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Μαζί με τους επικεφαλείς του επιτελείου του Ναυτικού και της αεροπορίας, έπειτα από απόφαση του ΚΥΣΕΑ, παύθηκε από τα καθήκοντα του στις 16 Ιανουαρίου 2017 και αντικαταστάθηκε από τον Αλκιβιάδη Στεφανή, τότε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά.
Αγκοστίνο Βεσπούτσι

Ο Αγκοστίνο Βεσπούτσι (ιταλικά: "Agostino Vespucci") ήταν Φλωρεντίνος, μεταξύ άλλων, υπάλληλος της καγκελαρίας, κληρικός και βοηθός του Νικολό Μακιαβέλι. Είναι πιο γνωστός για τη συνδρομή του στην επιβεβαίωση του θέματος της "Μόνα Λίζα" του Λεονάρντο ντα Βίντσι ως Λίζα ντελ Τζοκόντο, αλλά επίσης και για τη συγγραφή πολλών επιζώντων επιστολών και χειρογράφων.
Λυσιέν Λεβέν

Ο Λυσιέν Λεβέν (Γαλλικά: Lucien Leuwen) είναι το δεύτερο μεγάλο μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Σταντάλ. Γράφτηκε το 1834 μετά το Κόκκινο και το Μαύρο (1830) και παρέμεινε ημιτελές λόγω της ανησυχίας του συγγραφέα να χάσει την κυβερνητική του θέση προσβάλλοντας την κυβέρνηση της Ιουλιανής Μοναρχίας.

Δημοσιεύθηκε το 1894, πολύ αργότερα από τον θάνατο του Σταντάλ (1842).

Το μυθιστόρημα περιγράφει την κοινωνική και επαγγελματική σταδιοδρομία του Λυσιέν, γιου ενός παρισινού τραπεζίτη, στα χρόνια μετά την Ιουλιανή επανάσταση του 1830 που έφερε τον Λουδοβίκο-Φίλιππο στο θρόνο και αποτελεί μια σατυρική και καυστική κριτική της πολιτικής και της καθεστηκυίας τάξης.
Ευθάριχος

Ο Ευθάρχιος, γερμ. Eutharic, λατιν. Flavius Eutharicus Cillica (απεβ. 522) ήταν (μάλλον πρίγκιπας των Οστρογότθων) από την Ιβηρική, όπου κατά τον 6ο αι. υπηρέτησε ως Ρωμαίος ύπατος (consul) και filius per arma (γιος για το όπλα) μαζί με τον Ιουστίνο Α΄ μετέπειτα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε γαμπρός -και έτσι πιθανός διάδοχος- του Θεοδώριχου βασιλιά των Οστρογότθων, αλλά απεβίωσε το 522 σε ηλικία 42 ετών, πριν μπορέσει τον διαδεχθεί. Ο Θεοδώριχος ισχυριζόταν ότι ο Ευθάριχος ήταν απόγονος του Γοτθικού Οίκου των Αμάλ, βασιλικής οικογένειας των Οστρογότθων. Ο Θεοδώριχος ήθελε με τον γάμο αυτόν της κόρης του Αμαλασούνθας να ενώσει τα Γοτθικά βασίλεια, ιδρύοντας δυναστεία και να ενδυναμώσει τη Γοτθική κατοχή επί της Ιταλίας. 

Κατά το έτος 519 της υπατείας του, έληξε το 2ο από τα Ακακιανά σχίσματα και άκμασαν οι σχέσεις με την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αν και ο Ευθάριχος ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήταν Αρειανιστής και οι απόψεις του συγκρούστηκαν με την Ορθόδοξη πλειοψηφία. Ως ύπατος ενίσχυσε την πολιτική ανοχής προς τους Εβραίους, έτσι εισέπραξε τη δυσαρέσκεια από τους Ορθοδόξους του τόπου, που οι παραδόσεις τους ήταν λιγότερο ανεκτικές. Έπειτα από τις αναταραχές στη Ραβέννα, όταν οι Ορθόδοξοι έκαψαν τελείως έναν αριθμό συναγωγών, πήρε το μέρος των Εβραίων, πράγμα που αναφέρει με δυσαρέσκεια ένα χρονικό της εποχής του, που σώθηκε αποσπασματικά.

Λίγο καιρό μετά το τέλος του Ευθάριχου, ο γιος του Αθαλάριχος έγινε βασιλιάς των Οστρογότθων σε ηλικία 18 ετών, για οκτώ έτη. Έπειτα από το τέλος και του Αθαλάριχου, η Αμαλασούνθα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου περαιτέρω προσπάθειες εγκαθίδρυσης της δυναστείας της απέτυχαν.
Καρλ Φρέντρικ Άντελκραντς

Ο Καρλ Φρέντρικ Άντελκραντς ("Carl Fredrik Adelcrantz", 30 Ιανουαρίου 1716 – 1 Μαρτίου 1796) ήταν Σουηδός αρχιτέκτονας και δημόσιος αξιωματούχος. Το αρχιτεκτονικό ύφος του εξελίχθηκε από ένα ροκοκό επηρεασμένο από τον Καρλ Χόρλεμαν, τον κορυφαίο αρχιτέκτονα στη Σουηδία στις αρχές του 18ου αιώνα, σε ένα κλασικιστικό ιδίωμα επηρεασμένο από τις στιλιστικές εξελίξεις στη Γαλλία κατά το β΄ μισό του αιώνα. Ως επιθεωρητής ("överintendent"), ο Άντελκραντς ήταν επικεφαλής των βασιλικών και δημόσιων οικιστικών έργων από το 1767 έως την απόσυρσή του το 1795.
Εμπάνζα Κόνγκο

Το Εμπάνζα Κόνγκο (, γνωστό και ως Σάο Σαλβαντόρ στα πορτογαλικά από το 1570 έως το 1975), είναι η πρωτεύουσα της βορειοδυτικής επαρχίας Ζαΐρε της Ανγκόλας με πληθυσμό 148.000 κατοίκους (2014). Η πόλη ιδρύθηκε λίγο πριν από την άφιξη των Πορτογάλων το 1483 και ήταν η πρωτεύουσα της δυναστείας των Κιλουκένι που κυβερνούσε εκείνη την εποχή. Η τοποθεσία εγκαταλείφθηκε προσωρινά κατά τη διάρκεια εμφυλίων πολέμων τον 17ο αιώνα. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ανγκόλας με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Βρίσκεται στην κορυφή ενός βουνού με επίπεδη κορυφή, το οποίο ονομάζεται Μόνγκο α Καΐλα (βουνό διαχωρισμού) μιας και οι θρύλοι αναφέρουν ότι ο βασιλιάς δημιούργησε τις φυλές του βασιλείου και τους απομάκρυνε από εκεί. Στην κοιλάδα στα νότια εκτείνεται ο ποταμός Λουέζι. Το 2017, το Εμπάνζα Κόνγκο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Φωκίων Ζησιάδης

Ο Φωκίων Ζησιάδης είναι Έλληνας αρχιτέκτονας – φωτογράφος, γνωστός κυρίως για τις μεγάλης κλίμακας fine art φωτογραφίες του που απεικονίζουν φυσικά τοπία. Μετά από μία πολυετή καριέρα στον χώρο του τουρισμού (1988–2016), ο Φωκίων Ζησιάδης ασχολείται αποκλειστικά με την οργάνωση φωτογραφικών projects και, στο πλαίσιο αυτό, την υλοποίηση μοναχικών αποστολών περιπέτειας σε απόμακρες κυρίως περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και ενδιαφέροντος. Κάθε ολοκληρωμένη φωτογραφική ενότητα της δουλειάς του εκδίδεται στη συνέχεια σε fine art φωτογραφικά λευκώματα, την έκδοση των οποίων επιμελούνται και αναλαμβάνουν οι διεθνώς αναγνωρισμένοι εκδοτικοί οίκοι Rizzoli και teNeues.
Αμαλάριχος

Ο Αμαλάριχος, γοτθ. Amalareiks, ισπαν. Amalarico (502 - 531) από τον Οίκο των Μπαλτ, ήταν βασιλιάς των Βησιγότθων από το 522 ως το 531, όταν σκοτώθηκε σε μάχη. Ήταν γιος του Αλάριχου Β΄ των Βησιγότθων και της 1ης συζύγου του Θεοδεγόθας, κόρης του Θεοδώριχου των Οστρογότθων.
Τζέιν Χάντινγκ

Τζέιν Χάντινγκ ή, με γαλλική προφορά, Ζαν Αντέν(ζ) ("Jane Hading") ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Γαλλίδας ηθοποιού του θεάτρου Ζαν-Αλφρεντέν Τρεφουρέ ("Jeanne-Alfrédine Tréfouret", 25 Νοεμβρίου 1859 – 28 Φεβρουαρίου 1941).
Φορμπάκ

Το Φορμπάκ (Γαλλικά: Forbach) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στην περιοχή Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία, στα γαλλογερμανικά σύνορα. 

Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης και είναι υπονομαρχία του νομού. Έχει πληθυσμό 21.552 κατοίκους (2017) και είναι η πιο πυκνοκατοικημένη κοινότητα στην πρώην ανθρακοφόρο λεκάνη της Λωρραίνης και η τέταρτη στο νομό.

Το Φορμπάκ με το Σααρμπρύκεν της Γερμανίας σχηματίζουν διασυνοριακή αστική περιοχή. 

Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Φορμπασουά (ζ).
Νικόλαος Ντούβας

Ο στρατηγός Νικόλαος Ντούβας (γεν. το 1947) υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Ο Ντούβας αποστρατεύτηκε τιμητικά από τον Ελληνικό Στρατό την 1η Μαρτίου 2006. Μετά την απόλυση του από το στρατό έχει διοριστεί ως πρόεδρος της ΕΚΟ (της μεγαλύτερης ελληνικής κρατικής εταιρείας πετρελαίου).
Έτορε Μεσίνα

Ο Έτορε Μεσίνα (ιταλικά: "Ettore Messina") (30 Σεπτεμβρίου 1959, Κατάνια) είναι Ιταλός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής της Ολίμπια Μιλανο. 

Ο Μεσίνα έχει κερδίσει τέσσερις τίτλους Ευρωλίγκα ως προπονητής. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους προπονητές καλαθοσφαίρισης της Ευρώπης όλων των εποχών, έχοντας ανακηρυχθεί ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκας το 2008.

Ο Μεσίνα βραβεύτηκε τρεις φορές ως ο καλύτερος προπονητής του Πρωταθλήματος Ιταλίας, τα έτη 1998, 2001 και 2005. Επιπλέον, έχει ανακηρυχθεί δύο φορές ως προπονητής της χρονιάς της Ευρωλίγκα, το 2006 και το 2008. Εντάχθηκε στο Hall of Fame του Πρωταθλήματος Ιταλίας το 2008 και στο Hall of Fame της VTB Λίγκα, το 2019. Έχει επίσης εργαστεί στους Σαν Αντόνιο Σπερς, ως βοηθός προπονητή του Γκρεγκ Πόποβιτς, από το 2014 έως το 2019.
Νέσσος ο Χίος

:"Για τον Κένταυρο της ελληνικής μυθολογίας, δείτε: Νέσσος."

Ο Νέσσος ο Χίος ήταν προσωκρατικός αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος από τη Χίο.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και το έργο του Νέσσου. Το μόνο πράγμα που είναι γνωστό είναι ότι ήταν ο δημοκριτικός φιλόσοφος και ο συμπατριώτης του Μητρόδωρος ο Χίος ήταν ο μαθητής του. Αυτό υποστηρίζεται στα σχόλια των ερμηνειών των ομηρικών και ησιόδειων έργων.
50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008)

Οι 50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008) της Ιστορίας του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της FIBA και της Ευρωλίγκας βραβεύτηκαν και επιλέχθηκαν στις 3 Φεβρουαρίου 2008, στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Η περίσταση ήταν για την πεντηκοστή επέτειο από την εναρκτήρια σεζόν του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της FIBA, η οποία αναγνωρίζεται επίσημα ως προκάτοχος της σημερινής διοργάνωσης της Ευρωλίγκα, το οποίο είναι το κορυφαίο επίπεδο καλαθοσφαίρισης ανδρών στην Ευρώπη.

Ο κατάλογος αποτελείται από 35 παίκτες, 10 προπονητές και 5 διαιτητές που θεωρήθηκαν ότι συνέβαλαν περισσότερο στην ανάπτυξη της Ευρωλίγκα. Περιλάμβανε επίσης άλλους υποψηφίους για κάθε κατηγορία. Συνολικά, προτάθηκαν 105 παίκτες, 20 προπονητές και 12 διαιτητές.
Άαρον Μοκοένα

Ο Τεμπόχο Άαρον Μοκοένα ("Teboho Aaron Mokoena") (25 Νοεμβρίου 1980, Μποϊπατόνγκ) είναι Νοτιοαφρικανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός/αμυντικός μέσος.
Νταν Άντερσον

Ο Νταν Άντερσον ("Dan Andersson", 6 Απριλίου 1888 – 16 Σεπτεμβρίου 1920) ήταν Σουηδός ποιητής, πεζογράφος και συνθέτης. Μερικές φορές έγραφε υπό το ψευδώνυμο «Μπλακ Τζιμ».
Νίτωκρις Β΄

Η Νίτωκρις Β΄ (αρχαία αιγυπτιακά: "Nt-jqrt", Νιτικρέτ) ήταν αρχαία Αιγύπτια πριγκίπισσα και αρχιέρεια κατά η βασιλεία του φαραώ Άμασι Β΄ της 26ης Δυναστείας.
Οι Σουάνοι

Οι Σουάνοι (Γαλλικά: Les Chouans) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου μυθιστοριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ (1799-1850) που δημοσιεύθηκε το 1829 και περιλαμβάνεται στην ενότητα "Σκηνές της στρατιωτικής ζωής" της μυθιστορηματικής συλλογής του Ανθρώπινη κωμωδία, η οποία αποτελεί μια κοινωνική τοιχογραφία της γαλλικής κοινωνίας από τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 έως τη σύγχρονη εποχή του.

Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στη γαλλική περιοχή της Βρετάνης και σε ένα αληθινό ιστορικό σκηνικό αφηγείται μια φανταστική ιστορία αγάπης. Η υπόθεση εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου της εξέγερσης των Σουάνων το 1799 στη Φουζέρ.

Ο Μπαλζάκ συνέλαβε την ιδέα για το μυθιστόρημα κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Βρετάνη σε έναν οικογενειακό φίλο του το 1828. Ενθουσιασμένος από τους ανθρώπους και την ατμόσφαιρα της περιοχής, άρχισε να συλλέγει σημειώσεις και περιγραφές για μελλοντική χρήση. Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1829 με τίτλο "Ο τελευταίος Σουάνος ή η Βρετάνη το 1800" και υπήρξε η πρώτη εμπορική επιτυχία του Μπαλζάκ και το πρώτο δημοσιευθέν χωρίς ψευδώνυμο.
Νεφερτκαού Α΄

Η Νεφερτκαού Α΄ ήταν πριγκίπισσα της Τέταρτης Δυναστείας της αρχαίας Αιγύπτου. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του φαραώ Σνεφρού, και έτσι ετεροθαλής αδελφή του Χέοπα. Ήταν η μητέρα του Νεφερμαάτ Β΄ και γιαγιά του Σνεφερουχάφ.

Η Νεφερτκαού αναφέρεται καθαρά ότι ήταν κόρη του Σνεφρού σε επιγραφές από το τάφο του γιου και του εγγονού της. Ο αιγυπτιολόγος Kurt Sethe υποστήριξε από την επιγραφή στο τάφο του Νεφερμαάτ ότι η Νεφερτκαού είχε παντρευτεί τον ίδιο της τον πατέρα και ότι ο Νεφερμαάτ ήταν γιος του Σνεφρού. Ο Ράισνερ επιχειρηματολόγησε εναντίον αυτής της θεωρίας και υποστήριξε ότι η Νεφερτκαού μπορεί να ήταν παντρεμένη με το Χέοπα. Αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο η Νεφερτκαού να είχε παντρευτεί έναν ευγενή το όνομα του οποίου έχει χαθεί.

Η Νεφερτκαού μπορεί να είχε ταφεί στο μασταμπά G 7050 στη Γκίζα. Ο τάφος δεν έχει όμως επιγραφές και έτσι ο ιδιοκτήτης του είναι εν μέρει ζήτημα υποθέσεων.
Νεμπάνχ

Ο Νεμπάνχ ήταν αρχαίος Αιγύπτιος αξιωματούχος της Δέκατης τρίτης Δυναστείας. Είναι μία από τις πιο καλά γνωστές προσωπικότητες της περιόδου αυτής.
Κααπέρ

Ο Κααπέρ ή Κα-απέρ, ή γνωστός επίσης ως Σεΐχ ελ Μπελέντ, ήταν ένας αρχαίος Αιγύπτιος γραφέας και ιερέας που έζησε μεταξύ του τέλους της Τέταρτης Δυναστείας και αρχή της Πέμπτης Δυναστείας (γύρω στο 2500 π.Χ.). Παρόλο που η θέση του δεν είναι υψηλή, είναι γνωστός από το διάσημο ξύλινο άγαλμά του.

Για τη ζωή του Κααπέρ είναι γνωστά λίγα πράγματα. Οι τίτλοι του ήταν "αναγνώστης ιερέας" ("χερ-χεντ") και "πολεμικός γραφέας του Βασιλιά", ο τελευταίος να σχετίζεται ίσως με κάποιες στρατιωτικές εκστρατείες στην Παλαιστίνη. Ο μασταμπάς του ( με την ονομασία "Saqqara C8") ανακαλύφθηκε από τον Ογκίστ Μαριέτ στη νεκρόπολη της Σακάρα, λίγο βόρεια από την Βαθμιδωτή Πυραμίδα του Ζοζέρ. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, οι Αιγύπτιοι εργάτες έφεραν στο φως το άγαλμα, και προφανώς εντυπωσιασμένοι από τον ιδιαίτερο ρεαλισμό του, το ονόμασαν "Σεΐχ ελ Μπελέντ" (αραβικά για for "Αρχηγός του χωριού", είναι γνωστό και ως Δήμαρχος του χωριού), και ίσως επειδή το άγαλμα έμοιαζε με το τοπικό πρεσβύτερο του χωριού. Το άγαλμα – σήμερα στο Μουσείο του Καΐρου, CG 34 – έχει ύψος 112 εκατοστά και είναι φτιαγμένο από ξύλο συκομουριάς, και αναπαριστά τον Κααπέρ, ευτραφή, σε βηματισμό με ράβδο. Το στρογγυλό, γαλήνιο πρόσωπο είναι σαν ζωντανό χάρη στα μάτια, τα οποία είναι φτιαγμένα από κρύσταλλο και μικρές πλάκες από χαλκό. Συχνά αναφέρεται ως παράδειγμα εξαίσιας τέχνης και ρεαλισμού, του τέλους της 4ης Δυναστείας. Στον ίδιο μασταμπά βρέθηκε ένα ξύλινο άγαλμά γυναίκας, που θεωρείται ότι είναι η γυναίκα του Κααπέρ (άγαλμα CG 33).
Υπεραγώγιμος μαγνήτης

Υπεραγώγιμος μαγνήτης (superconducting magnet) είναι ένας ηλεκτρομαγνήτης που παρασκευάζεται από σπείρες υπεραγώγιμου σύρματος. Πρέπει να ψυχθεί σε κρυογονικές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της λειτουργίας. Στην υπεραγώγιμη κατάσταση το καλώδιο μπορεί να άγει πολύ μεγαλύτερα ηλεκτρικά ρεύματα από το κανονικό καλώδιο, δημιουργώντας έντονα μαγνητικά πεδία. Οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες μπορούν να παραγάγουν μεγαλύτερα μαγνητικά πεδία από όλους σχεδόν τους ισχυρότερους ηλεκτρομαγνήτες και μπορεί να είναι φτηνότεροι στη λειτουργία τους επειδή δεν χάνεται ενέργεια ως θερμότητα στις περιελίξεις. Χρησιμοποιούνται σε μηχανήματα μαγνητικής τομογραφίας σε νοσοκομεία και σε επιστημονικό εξοπλισμό όπως στα φασματοφωτόμετρα πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, σε φασματογράφους μάζας (mass spectrometers) και σε επιταχυντές σωματιδίων.
Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων του Τορίνο

Το Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων του Τορίνο ή απλά γνωστό ως Αιγυπτιακό Μουσείο (ιταλικά, Museo Egizio), είναι αρχαιολογικό μουσείο στο Τορίνο, Πιεμόντε, Ιταλία, εξειδικευμένο στην αρχαία αιγυπτιακή αρχαιολογία και ανθρωπολογία. Φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες συλλογές αρχαίων αιγυπτιακών αρχαιοτήτων με πάνω από 30.000 αντικείμενα. Το 2015 δέχτηκε περίπου 772.900 επισκέπτες.
Αμένιρδις Β΄

Η αρχαία πριγκίπισσα από τη Νουβία Αμένιρδις Β΄, κόρη του κουσίτη φαραώ Ταχάρκα της 25ης Δυναστείας, υιοθετήθηκε από την Σεπενουπέτ Β΄, κόρη του Πιύ, ως η επόμενη "ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα", από το περίπου 650 ως το 640 π.Χ., κατά τη διάρκεια της 26ης Δυναστείας. Η Αμένιρδις υιοθέτησε ως διάδοχό της τη Νίτωκρι Α΄, κόρη του Ψαμμήτιχου.
Χουφουχάφ

Ο Χουφουχάφ ήταν αρχαίος Αιγύπτιος πρίγκιπας και βεζίρης της Τέταρτης Δυναστείας. 
Ήταν γιος του φαραώ Χέοπα, ετεροθαλής αδελφός του φαραώ Ρετζεντέφ και αδελφός του φαραώ Χεφρήνου και του πρίγκιπα Μινχάφ. Η μητέρα του ίσως ήταν η βασίλισσα Χενουτσέν, η πυραμίδα της οποίας είναι δίπλα στο μασταμπά του. Η γυναίκα του ήταν η Νεφερτκαού Β΄ η οποία είχε θαφθεί μαζί του στη Γκίζα.

Υπηρέτησε ως βεζίρης, ίσως κατά το τέλος της βασιλείας του Χέοπα ή κατά τη διάρκεια βασιλείας του αδελφού του, Χεφρήνου.

Ο Χουφουχάφ είχε διπλό μασταμπά στη Γκίζα (τάφος G 7130-7140), στο ανατολικό πεδίο της Γκίζας, μέρος της Νεκρόπολης της Γκίζας. Ο μασταμπάς G 7130 αποδίδεται στη γυναίκα του Χουφουχάφ Νεφερτκαού, ενώ ο G 7140 στον ίδιο. Ο Χουφουχάφ απεικονίζεται στην κεντρική αίθουσα του μασταμπά μαζί με τη βασίλισσα Χενουτσέν, ενώ αναφέρονται και αρκετοί γιοί. Ένας γιος με το όνομα Ουαετκά (επίσης αποκαλείται Τούκα) απεικονίζεται στο ναΐσκο του μασταμπά, ενώ επίσης ένας άλλος γιος με το όνομα Ιουενκά (ή Ιούν-κα) απεικονίζεται και αυτός εκεί. Ο Ιουνκά φέρει το όνομα «Γιος του Βασιλιά». Ο Χουφουχάφ είχε επίσης μια κόρη.
Φιλίππο Τόρτου

Ο Φιλίππο Τόρτου (γεν. 15 Ιουνίου 1998) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, που εξειδικεύεται στα σπριντ και συγκεκριμένα στα 100 και 200 μέτρα. Είναι ο πρώτος Ιταλός αθλητής που κατεβαίνει τα 10 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα, με επίδοση 9.99, που είναι και εθνικό ρεκόρ.
Νεφερτκαού Β΄

Η Νεφερτκαού Β΄ ήταν αρχαία Αιγύπτια ευγενής, γυναίκα του πρίγκιπα Χουφουχάφ, γιου του φαραώ Χέοπα.

Η Νεφερτκαού και ο Χουφουχάφ είχαν αρκετά παιδιά, περιλαμβανομένων δύο γιων με το όνομα Ουαετκά και Ιουενκά, όπως και μια κόρη που δεν μας έχει διασωθεί το όνομα. Και οι δύο γιοι εμφανίζονται στον τάφο του Χουφουχάφ και της Νεφερτκαού να προσφέρουν πάπυρους. Και οι δύο έχουν τον τίτλο «Γιος του Βασιλιά». Μια κόρη που δεν φέρει όνομα απεικονίζεται πίσω από τους καθιστούς γονείς της στην εσωτερική αίθουσα του μασταμπά. Υπάρχει περίπτωση ένας άλλος αξιωματούχος με το όνομα Χουφουχάφ Β΄ να είναι ο τρίτος γιος του Χουφουχάφ και της Νεφερτκαού.
Πυραμίδα του Ρετζεντέφ

Η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ αποτελείται σήμερα κυρίως από ερείπια και βρίσκεται στο Αμπού Ροάς. Είναι η πιο βόρεια πυραμίδα της Αιγύπτου, και πιστεύεται ότι χτίστηκε από το Ρετζεντέφ, γιο και διάδοχο του Χέοπα. Αν και κάποιοι αιγυπτιολόγοι στις τελευταίες δεκαετίες έχουν προτείνει άλλη θέση, πρόσφατες ανασκαφές στο Αμπού Ροάς από τον Michael Baud του Μουσείου του Λούβρου υποδηλώνουν ότι η πυραμίδα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Αν ολοκληρωνόταν όμως, πιστεύεται ότι θα είχε περίπου το ίδιο μέγεθος με την Πυραμίδα του Μυκερίνου — την τρίτη σε μέγεθος από τις Πυραμίδες της Γκίζας. Πιστεύεται ότι ήταν μία από τις πιο όμορφες πυραμίδες με εξωτερική κάλυψη από γυαλισμένο γρανίτη και ασβεστόλιθο και με μεγάλο πυραμίδιο στην κορυφή. Το αρχαίο όνομα της πυραμίδας ήταν "Ο Έναστρος Ουρανός του Ρετζεντέφ". 

Υπάρχει η εικασία ότι στην πραγματικότητα η πυραμίδα καταστράφηκε επίτηδες, ίσως επειδή ο Ρετζεντέφ ήταν μη δημοφιλής φαραώ. Ο Μίροσλαβ Βέρνερ έγραψε στο έργο του «Οι Πυραμίδες»: «Η καταστροφή άρχισε στο τέλος του Νέου Βασιλείου το πολύ, και εντατικοποιήθηκε ιδιαίτερα κατά τη ρωμαϊκή και πρώιμη χριστιανική περίοδο όταν στο κοντινό Ουάντι Καρίν χτίστηκε Κοπτικό μοναστήρι. Έχει επίσης αποδειχτεί ότι στα τέλη του 19ου αιώνα, από το σημείο μεταφερόταν πέτρα ακόμα, με ρυθμό ακόμα και 300 καμήλες την ημέρα». 

Η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ διαφέρει αρχιτεκτονικά από εκείνες των αμέσως προηγούμενων προκατόχων του, στο ότι οι θάλαμοι ήταν κάτω από την πυραμίδα αντί για μέσα σε αυτή. Η πυραμίδα έχει χτιστεί πάνω σε φυσικό λόφο και οι θάλαμοι χτίστηκαν με τη μέθοδο λάκκου-ράμπας. Σκάφτηκε ένας λάκκος 21 επί 9 μέτρα, μέσα στο φυσικό λόφο. Κατόπιν φτιάχτηκε μία ράμπα με κλίση 22º35' και οι θάλαμοι και οι διάδρομοι χτίστηκαν μέσα στο λάκκο και πάνω στη ράμπα. Μόλις ολοκληρώθηκαν οι θάλαμοι ο λάκκος και και η ράμπα καλύφθηκαν και η πυραμίδα χτίστηκε από πάνω. Αυτό επέτρεψε να μην χρειαστεί σκάψιμο τούνελ για την κατασκευή των θαλάμων, και για να αποφευχθεί η πολυπλοκότητα της κατασκευής μέσα στην εσωτερική δομή της πυραμίδας.
Πόρτα Νίγκρα

Η Πόρτα Νίγκρα (λατινικά: "Porta Nigra", μτφ. «Μαύρη Πόρτα», γερμανικά: "Schwarzes Tor") είναι ρωμαϊκή πύλη στο Τριρ της Γερμανίας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ρωμαϊκή πύλη που διασώζεται βόρεια των Άλπεων. 
Η ονομασία Πόρτα Νίγκρα, που έχει τις ρίζες της στο Μεσαίωνα, προέρχεται από το σκούρο χρώμα που έχουν οι πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν για τη κατασκευή της. Η ρωμαϊκή ονομασία της πύλης δεν είναι γνωστή.

Η Πόρτα Νίγκρα μαζί με άλλα ρωμαϊκά μνημεία στο Τριρ ανήκουν στο κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Καλοήθης όγκος

Καλοήθης όγκος (ή και καλόηθες νεόπλασμα), είναι κυτταρική μάζα που δημιουργείται σε οποιαδήποτε περιοχή του ανθρώπινου οργανισμού (αν και παρόμοιες διεργασίες παρατηρούνται και στα ζώα) και χαρακτηρίζεται από άναρχο πολλαπλασιασμό και επέκταση, κατά συνέχεια ιστού. Διακρίνεται από τον κακοήθη όγκο (ή κακόηθες νεόπλασμα), λόγω του ότι αναπτύσσεται με πιο αργό ρυθμό, δεν διασπά το τοίχωμα των γειτονικών του ιστών ή οργάνων (δηλαδή δεν τους διηθεί αλλά απλώς τους πιέζει), δεν χορηγεί μεταστάσεις και δεν προκαλεί το θάνατο του ασθενή, παρά μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις. Η αιτιολογία του παραμένει ασαφής, αφού θεωρείται αποτέλεσμα της συνέργειας διαφόρων παραγόντων (εξωγενών, επίκτητων ή συγγενών) όπως και, ενίοτε, συνέπεια Κληρονομικότητας. Λόγω της ευνοϊκής τους πρόγνωσης οι καλοήθεις όγκοι δεν βλάπτουν, σε γενικές γραμμές, την υγεία των ασθενών, ενώ η θεραπεία τους (αφαίρεση ή καταπολέμηση) είναι, βασικά, χειρουργική και συνήθως δεν απαιτούν συμπληρωματικές επεμβάσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις, όταν η θέση τους κρίνεται παραπλήσια σε ζωτικά όργανα και η διαδικασία αφαίρεσής τους είναι δυνατόν να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές ή βλάβες σε αυτά (π.χ. πλησίον εγκεφάλου, βασικών αγγείων ή νεύρων κλπ) τότε μπορεί να συστηθεί η παραμονή και παρακολούθησή τους, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Στον αντίποδα, υπάρχουν τύποι καλοήθων όγκων, οι οποίοι, αν αφεθούν δίχως θεραπεία, δύνανται να εξελιχθούν σε κακοήθεις (Κακοήθης μεταπλασία). Η εξακρίβωση της μη κακοήθειάς τους, γίνεται ή κλινικά ή (το ορθότερο) με λήψη ιστοτεμαχίου και ιστολογική εξέταση («βιοψία»).
Ιωάννα Μπέλλα

Η Ιωάννα Μπέλλα (Βέροια, 31 Μαρτίου 1996) είναι Ελληνίδα μοντέλο, βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 2018 και εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος. Συνεργάζεται με τα εξής πρακτορεία μοντέλων: The Legion MGT (Ελλάδα), MMG Models (Ηνωμένο Βασίλειο) και Bareface Model Agency (Ντουμπάι).

Γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1996 στη Βέροια, όπου και μεγάλωσε. Από την ηλικία των επτά ετών και για περίπου δέκα χρόνια, ασχολούνταν με το βόλεϊ, ενώ υπήρξε και μέλος της Εθνικής Ομάδας Πετοσφαίρισης. Σταμάτησε όμως εξαιτίας σοβαρού τραυματισμού που υπέστη. Σε ηλικία 18 ετών, εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει αισθητική και δερματολογία ενώ για μικρό χρονικό διάστημα, δούλευε παράλληλα ως υποδοχή σε νυχτερινό μαγαζί.

Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να ακολουθήσει σπουδές δημοσιογραφίας στο ANT1 MediaLab. Παράλληλα, εργαζόταν αρχικά σε ινστιτούτο αισθητικής και έπειτα ως βοηθός του makeup artist Παντελή Τουτουντζή.
Παπαχαραλάμπειο Εθνικό Στάδιο

Το Παπαχαραλάμπειο Εθνικό Στάδιο είναι ένα στάδιο στη Ναύπακτο της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου, Ναυπακτιακός Αστέρας. Ονομάστηκε από τον ευεργέτη Δημήτριο Παπαχαραλάμπους, ο οποίος χρηματοδότησε την αγορά της έκτασης για την ανέγερση του σταδίου. 

Έχει χωρητικότητα 1.650 θέσεων.
Τούρτα

μικρογραφία|Τούρτα Βανίλια
Η τούρτα είναι γλυκό με βασικά συστατικά αλεύρι, ζάχαρη, αβγά και λάδι ή βούτυρο, συχνά με άλλα πρόσθετα όπως φρούτα, μπισκότα, σοκολάτα, χρώματα ζαχαροπλαστικής, σαντιγί και άλλα. Ψήνεται στο φούρνο για συγκεκριμένη ώρα (αναλόγως την συνταγή) και σερβίρεται ειδικά σε γενέθλια, ονομαστικές γιορτές, γάμους και σε άλλες εκδηλώσεις.