Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ζώνη του Ωρίωνα

Στην Αστρονομία η «Ζώνη του Ωρίωνα» αποτελείται από τρεις αστέρες του αστερισμού Ωρίωνα. Πρόκειται για τους αστέρες δεύτερου μεγέθους δ Ωρίωνα (Μιντάκα), ε Ωρίωνα (Αλνιλάμ), και ζ του Ωρίωνα (Αλνιτάκ), που φέρονται ως ζωστήρας του μυθικού ήρωα, σε ευθεία γραμμή μέσα στο τετράπλευρο του αστερισμού και σχεδόν κατά μήκος προς τον ουράνιο ισημερινό.

Οι αστέρες αυτοί είναι επίσης γνωστοί και με τα ονόματα «Τρεις Βασιλείς», «Τρεις Μάγοι», «Πήχυς», και «Ράβδος του Ααρών» ή «Ράβδος του Ιακώβ». Το 1827 το Πανεπιστήμιο της Λειψίας, προκειμένου να τιμήσει τον Μέγα Ναπολέοντα, ονόμασε τους αστέρες αυτούς «Ράβδο του Ναπολέοντα» πλην όμως η ονομασία αυτή δεν επεκράτησε. Επίσης, οι αστέρες είναι γνωστοί και με την ονομασία «Τελαμών».

Επεκτείνοντας τη γραμμή που σχηματίζει η Ζώνη του Ωρίωνα προς τα ανατολικά βρίσκουμε τον Σείριο.
ΦΚ Βασιλεία

thumb|130px|Παλαιό λογότυπο

Η ΦΚ Βασιλεία 1893 (γερμανικά: "FC Basel 1893") ευρέως γνωστή στην Ελλάδα ως Βασιλεία, είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ελβετίας. Συμμετέχει στην πρώτη κατηγορία του Πρωταθλήματος Ελβετίας, την Ράϊφαϊζεν Σούπερ Λιγκ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1893. Η βάση της είναι στην πόλη της Βασιλείας, ενώ το γήπεδό της Ζανκτ Γιάκομπ-Παρκ έχει χωρητικότητα 38.512 θέσεων. Η Βασίλεια είναι από τις πιο γνωστές ομάδες της χώρας της, έχοντας κατακτήσει πολλούς εγχώριους τίτλους, ανάμεσά τους προς στιγμή (2017) 20 πρωταθλήματα, από τα οποία 12 τα τελευταία 15 χρόνια.
Αθλητική Ένωση Ευόσμου

Η Αθλητική Ένωση Ευόσμου είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Εύοσμο. Ιδρύθηκε το 1992 και προέκυψε από τη συγχώνευση του «Μακεδών Ευόσμου» και του «Ατρομήτου Ευόσμου». 

Η Α.Ε. Ευόσμου ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Έχει 1 παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής τη σεζόν 1999-00, ενώ από την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2020-21, αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική, 4η τη τάξει κατηγορία.
Μάρκος Δεφαράνας

Ο Μάρκος Δεφαράνας ήταν Έλληνας ποιητής του 16ου αιώνα. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Έγραψε στην αρχή του 16ου αιώνα δύο ποιήματα, τα οποία χαρακτηρίζονται για την άγρια αντίληψη και τις χυδαίες φράσεις τους.
Παρασπόνδυλος Ζωτικός

Ο Παρασπόνδυλος Ζωτικός ήταν Έλληνας ποιητής του 16ου αιώνα. Δεν έχουμε στοιχεία για την ζωή του. Έγραψε σε 465 ομοιοκατάληκτους στίχους για την μάχη της Βάρνας του 1444, στην οποία ο σουλτάνος Μουράτ Β' νίκησε τον ενωμένο στρατό των Ούγγρων και Πολωνών. Ο ποιητής ισχυρίζεται ότι διηγείται ως αυτόπτης μάρτυρας, που είχε κρυφτεί στο δάσος. Όπως λέει, η καρδιά του απολιθώθηκε από την θέα του πλήθους των ανθρώπων, και γενικά υπερβάλλει ως προς τους αριθμούς. Περιγράφει όμως σωστά τα πολεμικά γεγονότα, και δίνει λεπτομέρειες άγνωστες από άλλες πηγές.
Περδίκκας ο Εφέσιος

Ο Περδίκκας ο Εφέσιος ήταν Έλληνας ποιητής του 14ου αιώνα. Είχε το αξίωμα του πρωτονοτάριου. Έγραψε ποίημα διακοσίων εξήντα στίχων, με το οποίο πραγματεύτηκε το θέμα «Περί των Ιεροσολύμοις κυριακών θεμάτων».
Γεώργιος ο Κύπριος

Ο Γεώργιος ο Κύπριος ήταν Έλληνας πεζογράφος γεωγράφος του 7ου αιώνα. Στις αρχές της βασιλείας του Φωκά έγραψε πολιτική περιγραφή του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους.

Τίποτα δεν είναι γνωστά για τη ζωή του, εκτός του ότι γεννήθηκε στη Λάπηθο στο νησί της Κύπρου. Είναι γνωστός για το Descriptio Orbis Romani («Περιγραφή του ρωμαϊκού κόσμου»), γραμμένο στη δεκαετία 600-610. Είναι γραμμένο στα ελληνικά, και απαριθμεί τις πόλεις, κωμοπόλεις, φρούρια και τα διοικητικά τμήματα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο κατάλογος αρχίζει με την Ιταλία και κινείται αριστερόστροφα κατά μήκος της Μεσογείου, από την Αφρική, την Αίγυπτο και την Διοίκηση Ανατολικής. Η σωζόμενη λίστα είναι προφανώς ελλιπής, οπού τα Βαλκάνια αποκλείονται. Η περιγραφή σώθηκε μόνο σε μια συλλογή, πιθανότατα από τον 9ο αιώνα, μαζί με άλλες λίστες, όπως εκκλησιαστικά τακτικά. Είναι πιθανό ότι ο μεταφραστής, πιστεύεται ότι είναι ο Αρμένιος Βασίλειος του Ialimbana, τροποποίησε κείμενο του Γιώργου.
Ιωάννης Χούμνος

Ο Ιωάννης Χούμνος ήταν Έλληνας βυζαντινός ρήτορας. Πατέρας του ήταν ο Νικηφόρος Χούμνος. Είχε το αξίωμα του παρακοιμωμένου της μεγάλης σφενδόνης. Έγραψε επιστολές προς τους επισκόπους Φιλιππούπολης και Εφέσου, προς κάποιον Ματαφάγκο, προς τον μέγα διοικητή Καβάσιλα και προς τον «φιλόσοφο» Ιωσήφ. Προς τον Ιωάννη Χούμνο έγραψε μονωδία ο Νικηφόρος Γρηγοράς
Θορ Χέιερνταλ

Ο Θορ Χέιερνταλ, ("Thor Heyerdahl", 6 Οκτωβρίου 1914 - 18 Απριλίου 2002) ήταν Νορβηγός επιστήμονας, εξερευνητής και συγγραφέας. Από τους πρωτοπόρους της πειραματικής αρχαιολογίας,κατασκεύασε πιστά αντίγραφα αρχαίων σκαφών με τα οποία έκανε πολλά ταξίδια διανύοντας τεράστιες αποστάσεις, αποδεικνύοντας ότι οι αρχαίοι λαοί είχαν την δυνατότητα να τα πραγματοποιήσουν. Έγινε γνωστός όταν κατασκεύασε το Κον - Τίκι, (μια μικρή σχεδία με πανιά) με το οποίο ταξίδεψε 4.300 μίλια (8.000 χιλ.) αρχίζοντας από το Περού και καταλήγοντας στα νησιά Τουαμότου. Για τα ταξίδια αυτά και τις έρευνες του τιμήθηκε από πολλές Ακαδημίες και Πανεπιστήμια παγκοσμίως.
Κοσμοβιτράλ, Τολούκα

right|thumb|300px|Άποψη του Κοσμοβιτράλ, Τολούκα - Μεξικό

To Κοσμοβιτράλ ("Cosmovitral") είναι η παλιά αγορά με τα βιτρώ και το βοτανικό κήπο στην πόλη Τολούκα (Toluca) του Μεξικού.
Internet Explorer 9

Ο Windows Internet Explorer 9 (συντομογραφία IE9) είναι η έκδοση του προγράμματος περιήγησης διαδικτύου Internet Explorer της Microsoft. Κυκλοφόρησε στις 14 Μαρτίου του 2011. Ο Internet Explorer 9 υποστηρίζει στοιχεία CSS 3, χρωματικών προφίλ ICC έκδοσης 2 ή 4 μέσω του Windows Color System, ενώ διαχειρίζεται καλύτερα τον μηχανισμό JavaScript. Διαφέρει από τις προηγούμενες εκδόσεις, καθώς χρησιμοποιεί πόρους της κάρτας γραφικών με τη χρήση του Direct2D για την απεικόνιση των ιστοσελίδων, του DirectWrite για κείμενο, του Media Foundation για βίντεο, του Windows Imaging Component για εικόνες και του XPS για καλύτερη ποιότητα εκτύπωσης.
Ο IE9 υποστηρίζει επίσης βίντεο HTML5 και προσθήκη ετικετών ήχου και Web Open Font Format. Η Microsoft κυκλοφόρησε τον IE9 ως λογισμικό που δεν περιλαμβάνεται σε καμία έκδοση των Windows ως προεγκατεστημένο.

Οι απαιτήσεις συστήματος για τον IE9 είναι Windows 7, Windows Server 2008 R2, Windows Vista ή Windows Server 2008 (με Service Pack 2, Ενημέρωση πλατφόρμας για Windows Vista, Windows Server 2008 και IE8), ενώ τα Windows XP δεν υποστηρίζονται. Το πρόγραμμα διατίθεται σε εκδόσεις 32-bit και 64-bit.
Θεόδωρος Πεδιάσιμος

Ο Θεόδωρος Πεδιάσιμος ήταν Έλληνας βυζαντινός λογοτέχνης του 14ου αιώνα. Έλαβε την εκπαίδευση του στη Θεσσαλονίκη και ενδεχομένως είχε καταγωγή από τις Σέρρες. Έγραψε ρητορικούς λόγους εκκλησιαστικού και άλλου περιεχομένου και δύο από αυτούς αναφέρονται στην Θεσσαλία των Σερρών. Ως φίλοι του αναφέρονται οι Νικόλαος Καβάσιλας, Ανδρόνικος Ζαρίδης, και ο Σοφιανός. Συνέταξε επίσης μια λεπτομερή μελέτη σχετικά με τον καθεδρικό ναό των Σερρών, και ένα ιστορικό των θαυμάτων των αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτη και άγιου Θεόδωρου του Τύρου εντός του οποίου αναφέρεται και η κοινή Τουρκική και Καταλανική επίθεση στις Σέρρες το 1307. Έζησε την ίδια εποχή με τον Ιωάννη Πεδιάσιμο, του οποίου ήταν νεώτερος, ενώ πιθανώς να ήταν και συγγενής του.
Ο Γολγοθάς

Ο Γολγοθάς (γαλλ. "Le Calvaire") είναι μυθιστόρημα του Γάλλου δημοσιογράφου, μυθιστοριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Οκτάβ Μιρμπώ με θέμα το πάθος ενός εραστή που δημοσιεύτηκε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Ollendorf το Νοέμβριο του 1886.
Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας

Ο Aυτοκράτορας (), tennō;, κυριολεκτικά «ουράνιος κυρίαρχος», αναφέρεται επίσης ως Μικάντο (帝)) της Ιαπωνίας είναι η κεφαλή του κράτους της Ιαπωνίας και επικεφαλής της ιαπωνικής αυτοκρατορικής οικογένειας. Είναι, επίσης, η ανώτατη αρχή της θρησκείας Σίντο. Σύμφωνα με το ισχύον σύνταγμα της Ιαπωνίας, ο αυτοκράτορας είναι το "«σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού»".

Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας είναι η παλαιότερη συνεχής κληρονομική μοναρχία του κόσμου. Στο Νιχόν Σόκι (日本書紀), ένα βιβλίο της ιαπωνικής ιστορίας του 8ου αιώνα, λέγεται ότι η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας ιδρύθηκε το 660 π.Χ. από τον αυτοκράτορα Τζίμου, που σύμφωνα με την παράδοση είχε θεϊκή καταγωγή. Ο πρώτος αυτοκράτορας για τον οποίο υπάρχουν επίσημα καταγεγραμμένα ιστορικά στοιχεία είναι ο 29ος, ο Αυτοκράτορας Κιμμέι (539–571). Σημερινός αυτοκράτορας της Ιαπωνίας είναι ο Ναρουχίτο. Ο πλήρης τίτλος του είναι "«η Αυτού Αυτοκρατορική Μεγαλειότης ο Αυτοκράτωρ (της Ιαπωνίας)»" και διαδέχθηκε τον πατέρα του Αυτοκράτορα Ακιχίτο την 1η Μαΐου 2019 μετα απο παραίτηση του τελευταίου. Ο Ναρουχίτο είναι ο 126ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας.

Ο ρόλος του αυτοκράτορα της Ιαπωνίας έχει ιστορικά παρουσιάσει διάφορες εναλλαγές ανάμεσα σε ένα εθιμοτυπικό και συμβολικό ρόλο και σε έναν πραγματικό κυβερνήτη της χώρας. Σήμερα, ο ρόλος του είναι καθαρά εθιμοτυπικός, καθώς το πολίτευμα της χώρας είναι βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατίακαι σύμφωνα με το ισχύον σύνταγμα, εκτός από κάποιες συγκεκριμένες πράξεις, "«…δεν πρέπει να έχει αρμοδιότητες σχετικές με την κυβέρνηση…»" (άρθρο 4). Σύμφωνα με το 3ο άρθρο του Συντάγματος απαιτείται η συμβουλή και η έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου για όλες τις πράξεις του στα κρατικά (αλλά όχι κυβερνητικά) θέματα όπως αυτές ορίζονται από το σύνταγμα (στο άρθρο 7).

Από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, το αυτοκρατορικό παλάτι ονομάζεται «Κιούτζο» (宫城) και αργότερα «Κόκιο» (皇居). Βρίσκεται στην περιοχή του Κάστρου του Έντο, στο κέντρο του Τόκιο. Παλαιότερα η Αυτοκρατορική Οικογένεια κατοικούσε στο Κιότο, για σχεδόν έντεκα αιώνες. Στην Δύση ο θρόνος του είναι γνωστός και ως «ο Θρόνος των Χρυσανθέμων».

Τα γενέθλια του εκάστοτε Αυτοκράτορα (σήμερα στις 23 Φεβρουαρίου), τιμούνται ως εθνική εορτή στην Ιαπωνία.
Όρος Ράσμορ

right|thumb|300px|Το Εθνικό μνημείο στο Όρος Ράσμορ
Το Εθνικό Μνημείο του Όρους Ράσμορ (Mount Rushmore National Memorial) βρίσκεται στην Νότια Ντακότα των Η.Π.Α. 

Πρόκειται για τις μορφές τεσσάρων προέδρων των Η.Π.Α., ύψους 18 μέτρων, τις οποίες σκάλισαν σε μια γρανιτένια πλαγιά του όρους Ράσμορ ο γλύπτης Γκάτζον Μπόργκλουμ και ο γιος του Λίνκολν. Οι τέσσερις πρόεδροι είναι, από αριστερά προς τα δεξιά: ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Θεόδωρος Ρούζβελτ και ο Αβραάμ Λίνκολν. Η ιδέα για την κατασκευή του μνημείου αποδίδεται στον ιστορικό Ντόαν Ρόμπινσον (Doane Robinson).

Το μνημείο επισκέπτονται κάθε χρόνο δύο εκατομμύρια άνθρωποι.
Μέσα στον ουρανό

Το Μέσα στον ουρανό (Dans le ciel) είναι ένα γαλλικό μυθιστόρημα εκπληκτικού νεωτερισμού του Οκτάβ Μιρμπώ. Είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στην εφημερίδα "L'Écho de Paris" από τον Σεπτέμβριο του 1892 μέχρι τον Μάιο του 1893, αλλά η πρώτη έκδοσή του ως αυτοτελούς βιβλίου πραγματοποιήθηκε μόλις το 1989. Τα κυριότερα γνωρίσματά του είναι:

right|thumb|285px|Βίνσεντ βαν Γκογκ: "Έναστρη Νύχτα" (1889), Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης
* Πρόκειται για μυθιστόρημα "en abyme" (διηγήματα που συναρμολογούνται, υπάρχουν τρία εγώ διαφορετικά), που εγκαταλείπει κάθε έννοια ρεαλισμού (η διακόσμηση της κορυφής, κυρίως, πλήττεται λοξά από το συμβολισμό) και που εκδηλώνει μια ολική περιφρόνηση των συνηθισμένων κανόνων σύνθεσης: το διήγημα δεν υπακούει σε καμία λογική ή χρονολογική σειρά και φαίνεται ανολοκλήρωτο (δεν υπάρχει επιστροφή στον πρώτο αφηγητή).
* Μαρτυρεί μια προ-υπαρξιακή θεώρηση της ανθρώπινης κατάστασης: ο άνθρωπος, «vil fétu», χάνεται σε έναν κόσμο χωρίς καμιά λογική ή αλληλουχία, που δεν είναι στα μέτρα του. Είναι καταδικασμένος σε μια παράλογη ζωή, στην υπαρξιακή αγωνία, στη μοναξιά και στο αμεταβίβαστο.
* Πραγματεύεται την τραγωδία του καλλιτέχνη και σκηνοθετεί κυρίως έναν ζωγράφο, τον Λυσιέν, εμπνευσμένο από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ. 
Ο απαιτητικός καλλιτέχνης και ο οποίος βλέπει τον κόσμο με τα δικά του μάτια, αντί να αρκεσθεί στην ακαδημαïκή ρουτίνα ή να παράγει για την αγορά, είναι καταδικασμένος να τρέχει αδιάκοπα πίσω από ένα ιδανικό το οποίο συνεχώς ξεφεύγει, γιατί τα μέσα που διαθέτει, ο εγκέφαλός του και το χέρι του, δεν φθάνουν ποτέ στο ύψος του ιδανικού που φαντάζεται. Η αρρώστια του πάντα καλύτερα τον καταδικάζει στην οδύνη και στη ματαίωση, ακόμα και στην τρέλα και το θάνατο. Είναι πολύ διαφορετικός από «τις λιμνάζουσες νύμφες» που είναι οι απλοί άνθρωποι, οι «καθώς πρέπει», εκφυλισμένοι νοητικά από την πατριαρχική οικογένεια και από το σχολείο, οπότε είναι ακατανόητος και γελοιοποιημένος.
Χλαίνιος

Ο Χλαίνιος (Chlaenius) είναι γένος εντόμων της τάξης των κολεοπτέρων και της οικογένειας των "Carabidae". Το γένος "Χλαίνιος" περιλαμβάνει πέντε υπογένη με 16 είδη στην Ευρώπη, ενώ παγκοσμίως έχουν περιγραφεί περίπου 50 είδη. Το πρώην υπογένος "Χλαινιέλλος" "(Chlaeniellus)" του γένους "Χλαίνιος" σήμερα θεωρείται γνήσιο γένος με άλλα 11 είδη στην Ευρώπη, π.χ. "Χλαινιέλλος ο μελανόκερως" "(Chlaeniellus nigricornis)".

Στην Ελλάδα συναντούμε έξι ή επτά είδη ("Chlaenius (Chlaenites) spoliatus", "Chlaenius (Chlaenius) festivus", "Chlaenius (Chlaenius) velutinus", "Chlaenius (Trichochlaenius) aeneopcephalus", "Chlaenius (Trichochlaenius) chrysocephalus", "Chlaenius (Trichochlaenius) gracilis" και ίσως "Chlaenius (Trichochlaenius) auriceps").

Το όνομα «Chlaenius» (Χλαίνιος) προέρχεται από τη λέξη «χλαῖνα» και κάνει αναφορά στο πυκνό βελούδινο τρίχωμα που σκεπάζει την άνω πλευρά του εντόμου σχεδόν όλων των ειδών του γένους.
Οι Ατρόμητοι

Οι Ατρόμητοι (ισπανικά: Cebollitas) είναι νεανική τηλεοπτική σειρά αργεντινικής παραγωγής που προβλήθηκε τις χρονιές 1997-1998 από το αργεντίνικο κανάλι Telefe. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από την ΕΤ1 την περίοδο 2000-2003 αλλά έκανε και αρκετές επαναλήψεις ανάμεσα στα έτη 2005-2006 χωρίς να προβληθεί ολόκληρη. Η σειρά αφηγείται τις ιστορίες μιας ομάδας αγοριών ποδοσφαιριστών σε ένα κλαμπ της γειτονιάς του Μπουένος Άιρες. Αποτελείται συνολικά από 2 κύκλους (457 επεισόδια + 1 με αναδρομή σε παλιές σκηνές). Ο πρώτος κύκλος αρχίζει με τους Ατρόμητους να τερματίζουν στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και τελειώνει με τη νίκη τους στο Μουντιάλ όπου ανακηρύσσονται και Παγκόσμιοι Πρωταθλητές. Στο δεύτερο κύκλο στην ομάδα θα προστεθούν νέα πρόσωπα και το τέλος επιφυλάσσει πολλές ευχάριστες εκπλήξεις για τους Ατρόμητους καθώς θα στεφθούν πρωταθλητές.
Ένας κύριος

Το μυθιστόρημα Ένας κύριος είναι ένα ατελές έργο του Οκτάβ Μιρμπώ, από το οποίο απομένουν μόνο τα τρία πρώτα κεφάλαια. Ο Μιρμπώ ξεκίνησε να το γράφει κατά τα έτη 1900-1902, αλλά γρήγορα το εγκατέλειψε. Τα βιβλίο εκδόθηκε το 1920, μετά το θάνατό του, από τη χήρα σύζυγό του.

Ενώ ο Μιρμπώ σκόπευε να αναδείξει την πολιτική και κοινωνική ζωή της Γαλλίας κατά το τέταρτο του αιώνα που ακολούθησε το πραξικόπημα της 16ης Μαïου 1877 διέκοψε την αφήγηση την παραμονή της 16ης Μαΐου. Πρέπει να δούμε ένα είδος χλευασμού όπως στο έργο "Tristram Shandy" του Στερν που θαύμαζε; Ή η μη ολοκλήρωση του έργου οφείλεται στην ανικανότητα του μυθιστοριογράφου να καλύψει μια τόσο τεράστια ύλη σύμφωνα με το μοντέλο του «Πόλεμος και Ειρήνη»; Αυτό το σύντομο διήγημα δεν είναι λιγότερο συναρπαστικό για την κατανόηση που μας προσφέρει του ντεμπούτου του «προλετάριου των γραμμάτων» μας, που έπρεπε όπως ο χλωμός ήρωάς του να εκπορνεύσει την πένα του για χρόνια, ως ιδιαίτερος γραμματέας, ως «εκείνος που γράφει έργα τα οποία υπογράφει γνωστός συγγραφέας», ως δημοσιογράφος που πληρώνεται για να κάνει τα πάντα, πριν να μπορέσει τελικά να πετάξει με τα δικά του φτερά και να υπερασπιστεί τις δικές του αξίες.

Επιστρέφοντας στο ξεκίνημα του, για χάρη της μυθοπλασίας, ο μυθιστοριογράφος αναπτύσσει μια τυπικά αναρχική ανάλυση της πορνείας και θεωρεί ότι αυτή του πνεύματος είναι πολύ πιο βρώμικη από τη σωματική πορνεία.

Μια κριτική έκδοση του «Κυρίου» πραγματοποιήθηκε από τον Πιερ Μισέλ στον 3ο τόμο του "Œuvre romanesque" του Mirbeau, εκδόσεις Buchet/Chastel / Société Octave Mirbeau, 2001.
Το κείμενο του μυθιστορήματος που προλογίζει ο Πιερ Μισέλ είναι διαθέσιμο δωρεάν στη σελίδα του διαδικτύου éditions du Boucher.
Βέρνερ φον Ζίμενς

Ο Βέρνερ φον Ζίμενς, πλήρες όνομα Ερνστ Βέρνερ φον Ζίμενς (γερμ. Ernst Werner von Siemens, 13 Δεκεμβρίου 1816 – 6 Δεκεμβρίου 1892), ήταν Γερμανός μηχανικός ηλεκτρολόγος, εφευρέτης, βιομήχανος, ιδρυτής της εταιρείας Ζίμενς-Χάλσκε.

Γεννήθηκε κοντά στο Ανόβερο, στη πόλη Γκέρντεν στις 13 Δεκεμβρίου του 1816. Οι γονείς του ήταν πολύτεκνοι αγρότες και ήταν το 4ο παιδί από τα 14 παιδιά που είχαν αποκτήσει. Πριν ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του εγκατέλειψε το σχολείο και κατατάχθηκε στον στρατό προκειμένου να τύχει τεχνικής εκπαίδευσης στη μηχανική, γεγονός που τον βοήθησε πολύ στα μετέπειτα χρόνια.

Εγκαταλείποντας αργότερα τον στρατό άρχισε να ασχολείται με τις τότε σύγχρονες του καιρού του εφευρέσεις και κατάφερε να φτιάξει ηλεκτρικό τηλέγραφο με ακίδα – δείκτη. Με δεδομένη την εφεύρεση αυτή στις 1 Οκτωβρίου του 1847 δημιουργεί την κατασκευαστική εταιρεία Ζίμενς – Χάλσκε. Στα επόμενα δύο χρόνια, 1848 – 1849, αναπτύσσει την πρώτη τηλεγραφική γραμμή Βερολίνου – Φραγκφούρτης, ενώ τα αδέλφια του αναλαμβάνουν να αντιπροσωπεύουν την εταιρεία στο εξωτερικό. 
Το 1865 ο Β. Ζίμενς κατασκευάζει την πρώτη δυναμοηλεκτρική μηχανή με τυμπανοειδές επαγώγιμο και το 1869 τον πρώτο ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις για τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης.

Το 1888 ο Αυτοκράτορας της Γερμανίας τον αναγνωρίζει με τον τίτλο του φον και ο εφευρέτης έχει πλέον το δικαίωμα να αναγράφει το όνομά του ως Βέρνερ φον Ζίμενς. Δύο χρόνια μετά το 1890 αποχώρησε από την εταιρεία. Απεβίωσε στο Βερολίνο στις 6 Δεκεμβρίου του 1892.

Ο Βέρνερ φον Ζίμενς υπήρξε μέλος της Πρωσσικής Ακαδημίας των Επιστημών, καθώς και μέλος της Πρωσσικής Βουλής των Αντιπροσώπων. Είχε τελέσει δύο γάμους. Από τον πρώτο του γάμο με την Ματθίλδη απέκτησε τον Άρνολντ φον Ζίμενς και τον Γεώργιο Γουλιέλμο φον Ζίμενς. Μετά το θάνατο της συζύγου του (1867), τέλεσε τον δεύτερο γάμο του με την Αντωνία με την οποία και απέκτησε τον Κάρολο Φρειδερίκο φον Ζίμενς.
Λέων Σγουρός

Ο Λέων Σγουρός (... - 1208) ήταν Βυζαντινός άρχοντας του Ναυπλίου στις αρχές του 13ου αιώνα. Μεταξύ 1201 και 1208 έλεγχε ως ουσιαστικά "de facto" ανεξάρτητες τις περιοχές της Ναυπλίας (ευρύτερη περιοχή Ναυπλίου), το Άργος, την Κόρινθο, την Αττική και τη Βοιωτία, περιοχές οι οποίες κατόπιν περιήλθαν στους Φράγκους της Δ΄ Σταυροφορίας.
Τζόαν Μπαέζ

Η Τζόαν Μπαέζ ("Joan Chandos Báez", 9 Ιανουαρίου 1941 - ...) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια της φολκ, κυρίως, μουσικής και στιχουργός. Από το 1959 που ξεκίνησε την καριέρα της μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει περισσότερα από τριάντα άλμπουμ, στα οποία ερμήνευσε τόσο δικά της τραγούδια όσο και τραγούδια άλλων δημιουργών. Οι στίχοι των τραγουδιών της είναι κυρίως στα Αγγλικά και στα Ισπανικά, αλλά έχει ερμηνεύσει τραγούδια και σε άλλες γλώσσες.

Επιπλέον είναι ιδιαίτερα γνωστή για την ενεργό συμμετοχή της στο αντιπολεμικό κίνημα (κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ συνελήφθη και φυλακίστηκε για τη συμμετοχή της στη διαμαρτυρία στο "Armed Forces Induction Center") και την υποστήριξη του κινήματος κατά των φυλετικών διακρίσεων. Πολλά από τα τραγούδια της μιλούν για τον πόλεμο και για μια σειρά από κοινωνικά προβλήματα.
Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά

Το Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά (Τουρκικά: Lala Mustafa Paşa Camii) είναι γοτθικής αρχιτεκτονικής ναός στην Αμμόχωστο τον οποίο μετέτρεψαν σε τζαμί οι Οθωμανοί αμέσως μετά την κατάληψη της πόλης το 1571.
Βασίλης Αντωνιάδης

Ο Βασίλης Αντωνιάδης είναι γεννημένος στις 04-02-1960. Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο. Σαν ποδοσφαιριστής έπαιξε στις θέσεις του αμυντικού μέσου και του λίμπερο.

Στη συνέχεια σταμάτησε το ποδόσφαιρο και ξεκίνησε το επάγγελμα του προπονητή. Φοίτησε στη σχολή προπονητών στην Καλαμάτα και ολοκλήρωσε τα μαθήματα για να αποκτήσει το δίπλωμα
προπονητού Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στις 27 Νοεμβρίου 2014 έκανε προπονητικό ντεμπούτο ξανά με τον Οδυσσέα Κορδελιού μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών

Το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών (αγγλικά: "Office of Strategic Services", OSS) ήταν υπηρεσία πληροφοριών που σχηματίστηκε από τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Υπήρξε ο πρόγονος της CIA και σχηματίστηκε ως συντονιστικό όργανο των κατασκοπευτικών δραστηριοτήτων πίσω από τις εχθρικές γραμμές για την απόκτηση κυρίως στρατιωτικής φύσεως πληροφοριών.
Τεοτιουακάν

right|thumb|300px|Τεοτιουακάν: Η πυραμίδα του Ήλιου
Tο Τεοτιουακάν, ισπανικά: Teotihuacan (Τεοτιουάκαν) ή Teotihuacán (Τεοτιουακάν), στην Νάουατλ Teōtīhuacān (Τεοτιουάκαν), η Νάουατλ έχει πάντα τον τονισμό στην προτελευταία συλλαβή, είναι η σημαντικότερη και μεγαλύτερη προκολομβιανή πόλη του Μεξικού. Teotihuacán (Τεοτιουακάν) είναι η ισπανοποιημένη μορφή της νάουατλ Teotihuacan (Τεοτιουάκαν), αλλά πρόσφατα στα ισπανικά έχει αντικατασταθεί συχνά από την αρχική νάουατλ λέξη Teotihuacan (Τεοτιουάκαν). Βρίσκεται 40 περίπου χιλιόμετρα βορειοανατολικά της σύγχρονης πόλης του Μεξικού. Μέχρι τη δεκαετία του 1920, ελάχιστα πράγματα ήταν γνωστά για το Τεοτιουακάν. Σήμερα, η αρχαιολογική έρευνα κατάφερε να αναπαραστήσει τη χιλιόχρονη ιστορία της αρχαίας αυτής μητρόπολης του Μεξικού.

Από το 1987, η προκολομβιανή πόλη του Τεοτιουακάν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των πολιτιστικών μνημείων της UNESCO.
Φίλυρο

Το Φίλυρο είναι κωμόπολη, που βρίσκεται βόρεια της Θεσσαλονίκης και απέχει από το κέντρο της 10 χιλιόμετρα. Το μέσο σταθμικό υψόμετρο είναι στα 400 μέτρα ενώ η ψηλότερη κορυφή φτάνει τα 550 μέτρα. Οι λαγκαδιές, το δρυοδάσος και τα μονοπάτια του αποδεικνύουν τη μοναδικότητα του Φιλύρου, η οποία συνίσταται στη μεγάλη ποικιλία βλάστησης.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11 ήταν η 56η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Άρης Λεμεσού για 4η φορά στην ιστορία του.
Lancia Prisma

Το Lancia Prisma (Tipo 831) ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Lancia, από τον Νοέμβριο του 1982 έως τον Απρίλιο του 1989. Ήταν βασικά η 4-πορτη έκδοση σεντάν 3 όγκων του Lancia Delta πρώτης γενιάς και, όπως συνέβη και με το αρχικό Delta, μοιραζόταν το ίδιο αμάξωμα και κινητήρες με τα Fiat Ritmo και Fiat Regata. Αντίθετα με το Delta πρώτης γενιάς του 1979 - 1994, ωστόσο, που μέχρι σήμερα παραμένει το πιο πετυχημένο αυτοκίνητο στην ιστορία των ράλλυ, το Prisma δεν γνώρισε καμία καριέρα στους αγώνες αυτοκινήτων.
Ινιάτσιο Σιλόνε

Ο Ινιάτσιο Σιλόνε (Ignazio Silone), (ψευδώνυμο του Σεκόντο Τρανκουίλι) (1η Μαΐου 1900– 22 Αυγούστου 1978), ήταν Ιταλός συγγραφέας και πολιτικός. Το πιο γνωστό έργο του, το μυθιστόρημα "Φονταμάρα", που έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, αποτελεί καταγγελία της φτώχειας, της καταπίεσης και της κοινωνικής αδικίας.
Ο Σιλόνε ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος ("PCI") αλλά αντιτάχθηκε στην μορφή που πήρε το καθεστώς στη ΕΣΣΔ μετά την άνοδο στην εξουσία του Στάλιν και διεγράφη από το κόμμα το καλοκαίρι του 1931. Από τις αρχές της δεκαετίας του τριάντα και μέχρι τον Οκτώβριο του 1944 έζησε εξόριστος στην Ελβετία.

Το 2000 ξέσπασε στην Ιταλία μια έντονη συζήτηση μεταξύ των ιστορικών με αφορμή τους ισχυρισμούς των ιστορικών Mauro Canali και Dario Biocca, που βασίστηκαν σε έγγραφα από τα αρχεία του φασιστικού καθεστώτος, ότι ο Σιλόνε ενώ ήταν μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος ήταν συγχρόνως και συνεργάτης της φασιστικής αστυνομίας. Οι ισχυρισμοί των δύο ιστορικών αμφισβητήθηκαν από τον συνάδελφό τους Giuseppe Tamburrano ο οποίος, αν και δεν αρνήθηκε ότι ο Σιλόνε είχε επαφές με τη φασιστική αστυνομία προκειμένου να βοηθήσει τον αδερφό του που ήταν στη φυλακή, υποστήριξε ότι ο συγγραφέας δεν έδωσε ποτέ στο καθεστώς χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το κόμμα και τους συντρόφους του.
Κέντρος

Το Κέντρος ή ο Κέδρος είναι ένα από τα ψηλότερα βουνά της Κρήτης με ύψος 1.776 μέτρα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της οροσειράς του Ψηλορείτη με τον οποίο οριοθετεί την κοιλάδα του Αμαρίου. Το Κέντρος αποτελείται από ασβεστολιθικά πετρώματα και έχει κωνικό σχήμα. Το τοπίο χαρακτηρίζεται από φαράγγια, βράχους και σχεδόν γυμνές πλαγιές, με την κύρια μορφή βλάστησης να αποτελείται από θάμνους και φρύγανα. Στην περιοχή φύονται ενδημικές και σπάνιες ποικιλίες φυτών όπως τουλίπες, ανεμώνες, ορχιδέες, υάκινθοι, κ.ά. Στις μικρές σπηλιές και τις προφυλαγμένες προεξοχές των γύρω ορθοπλαγιών φωλιάζουν αρπακτικά πτηνά όπως γεράκια, γυπαετοί και χρυσαετοί. Λόγω της σημασίας της χλωρίδας και της πανίδας του, το Κέντρος περιλαμβάνεται στο πανευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000. Ένα πεζοπορικό μονοπάτι (Ε4) οδηγεί στην κορυφή του βουνού. Στα βορειοδυτικά του Κέντρους βρίσκονται το οροπέδιο Γιούς Κάμπος και το Κισσανό φαράγγι.

Στις υπώρειες του Κέντρους και σε υψόμετρο από 400 έως 600 μέτρα είναι χτισμένα μια σειρά από μικρά χωριά, γνωστά συλλογικά ως τα "χωριά του Κέντρους". Κατά τη διάρκεια του Β' ΠΠ, οι κάτοικοι των χωριών του Κέντρους παρείχαν βοήθεια στους αντάρτες που χρησιμοποιούσαν το Κέντρος ως κρησφύγετο. Σε αντίποινα, τον Αύγουστο του 1944 οι Γερμανοί κατακτητές κατέστρεψαν τα χωριά και σκότωσαν πολλούς από τους κατοίκους τους (en).
Βασίλης Σαμπράκος

Ο Βασίλης Σαμπράκος, γεννημένος το 1973 στην Αθήνα, είναι Έλληνας αθλητικογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και εκδότης.

Πραγματοποίησε τις σπουδές του στο Κέντρο Δημοσιογραφικών Σπουδών, ξεκινόντας την πορεία του το 1992 ως μαθητευόμενος στην εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ». Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως ρεπόρτερ αθλητικών θεμάτων για τις εφημερίδες «Κόσμος των Σπορ», «Το Βήμα», «Sportime» και «Φίλαθλος».

Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες στη δημιουργία της εφημερίδας «SportDay», της οποίας διετέλεσε και αρχισυντάκτης. Παράλληλα συνεργάστηκε και με το ραδιοφωνικό σταθμό του ίδιου ομίλου, το «NovaSport FM». Ρεπορτάζ του περιέλαβαν αρκετές ακόμη εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί. Για μία περίοδο υπήρξε αρχισυντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ.

Το Μάρτιο του 2008 ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα «Εξέδρα των Σπορ», που ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, από κοινού με την αθλητική ιστοσελίδα exedrasports.gr. Αποχώρησε το καλοκαίρι του 2011 επιστρέφοντας στο δυναμικό της «SportDay». Παράλληλα εργάζεται ως παραγωγός και υπεύθυνος αθλητικού τμήματος στον ραδιοφωνικό σταθμό «Arrena 89,2», ενώ επίσης αρθρογραφεί στην ιστοσελίδα Gazzetta.gr.

Το 2009 εξέδωσε ένα μυθιστόρημα που αντλεί υλικό από τις προσωπικές του εμπειρίες στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τον τίτλο "«Σκίσε το manual»", από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα».
Είναι παντρεμένος με την επίσης δημοσιογράφο Μαρία Λιάσκα.
Επιχείρηση Ultra

Με την επωνυμία Επιχείρηση Ultra φέρεται η επιχείρηση που οργάνωσαν οι Βρετανοί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για την αποκωδικοποίηση των κρυπτογραφημένων ραδιομηνυμάτων ή μηνυμάτων τηλετύπου (teleprinter) των δυνάμεων του Άξονα. Η κωδική αυτή ονομασία επεκτάθηκε σε όλες τις ανάλογες συμμαχικές προσπάθειες κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η ονομασία προέρχεται από το γεγονός ότι η επιχείρηση παρέμεινε μυστική καθ' όλη τη διάρκεια διεξαγωγής της, αποτελώντας ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα μυστικά του πολέμου: Δεν ήταν απλώς χαρακτηρισμένη ως «άκρως απόρρητη» (top-secret) αλλά «υπέρ - άκρως απόρρητη» (ultra-secret).
Έγκον Σίλε

Ο Έγκον Σίλε (γερμανικά: "Egon Schiele", 12 Ιουνίου 1890 - 31 Οκτωβρίου 1918) ήταν Αυστριακός ζωγράφος. Ήταν προστατευόμενος του Γκούσταβ Κλιμτ και ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους πορτραίτων του 20ου αιώνα. Οι πίνακές του χαρακτηρίζονται κυρίως από ένταση. Χαρακτηρίστηκε επίσης ως ζωγράφος του εξπρεσιονισμού, ωστόσο είχε και επιρροές από την Αρ Νουβό. Το Μουσείο Λέοπολντ της Βιέννης περιέχει την μεγαλύτερη συλλογή έργων του, με πάνω από 200 εκθέματα. Άλλες σημαντικές συλλογές έργων του βρίσκονται στο Μουσείο Έγκον Σίλε στη γενέτειρά του Τουλν αν ντερ Ντόναου και στην Αυστριακή Πινακοθήκη Μπελβεντέρε στη Βιέννη.
Βακάι Χαϊριγιέ

Με την τουρκική ονομασία «Βακάι Χαϊριγιέ» (Vaka-i Hayriye) που σημαίνει κατά λέξη γεγονός ευνοϊκό ή ευτυχές (ευτυχές γεγονός) φέρεται στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η διάλυση των Γενιτσάρων που συνέβη τον Ιούνιο του 1826 κατόπιν διαταγής του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄.

Συγκεκριμένα όταν την εποχή εκείνη ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ αποφάσισε την ανασυγκρότηση του οθωμανικού στρατού κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα που θα είχε ως συνέπεια τη διάλυση των Γενιτσάρων, οι τελευταίοι θεωρώντας δεδομένο ότι θα έχαναν όλες τις απολαβές που είχαν μέχρι τότε προκάλεσαν επανάσταση κατά του Σουλτάνου περικυκλώνοντας τα ανάκτορα. Ο Σουλτάνος όμως που περίμενε μια τέτοια εξέλιξη είχε καλέσει γύρω από την Κωνσταντινούπολη μεγάλες στρατιωτικές μονάδες και πυροβολικό τις οποίες και διέταξε να διαλύσουν τους επαναστάτες και να καταστρέψουν το στρατόπεδό τους. 
Κατά τη μάχη που ακολούθησε περικυκλώθηκαν οι Γενίτσαροι όπου και ακολούθησε ο όλεθρος αυτών. Περίπου 4.000 φονεύτηκαν μέσα σε μία ημέρα ενώ οι εκκαθαρίσεις συνεχίστηκαν εντός και γύρω από την Κωνσταντινούπολη τις επόμενες ημέρες όπου εκατοντάδες συνελήφθησαν και εξορίστηκαν και εκτελέστηκαν είτε δι΄ αποκεφαλισμού είτε δια στραγγαλισμού. Οι δε περιουσίες των Γενιτσάρων δημεύτηκαν και όσοι επέζησαν της καταστροφής διέφυγαν στη Βαλκανική. Κάποιοι ελάχιστοι μόνο που δήλωσαν υποταγή φέρονταν να σώθηκαν.

Ήταν γεγονός ότι τελευταία οι Γενίτσαροι από άλλοτε αυτοκρατορικά τάγματα (ελίτ) είχαν μεταβληθεί σε φόβο και τρόμο των Σουλτάνων σε κάθε διοικητική αλλαγή προς εκσυγχρονισμό που προέβαιναν σε σημείο που να φαίνεται αυτοί να διοικούσαν φθάνοντας στο σημείο άλλους Σουλτάνους να καθαιρούν και άλλους ακόμα και να φονεύουν. Παράλληλα την ίδια εποχή υπήρχε ενα γενικότερο αντι-γενιτσαρικό κλίμα σ΄ όλη τη δυτική αυτοκρατορία που και αυτό βοήθησε την ολοκληρωτική καταστροφή τους.

Οι στρατιωτικές δυνάμεις που έλαβαν τότε μέρος στο «βακάι χαϊρίγιε» αποτέλεσαν την αρχή του νέου σουλτανικού στρατού που έλαβε το όνομα «Ασκέρι Μανσούρι Μωχαμεντιγιέ» (= Νικηφόρος στρατός του Μωχάμεντ) (Asakir-i Mansure-i Muhammediye).
Γαιοπλασία

thumb|250px|right|Καλλιτεχνική αναπαράσταση της Γαιοπλασίας του πλανήτη Άρη, σε τέσσερα διαδοχικά στάδια της σχετικής διαδικασίας, από το ξεκίνημα έως την ολοκλήρωσή της.

Γαιοπλασία (από το πρόθεμα της Γαίας, δηλαδή της Γης) ή Γαιοδιαμόρφωση (αγγλικά: Terraforming) ενός πλανήτη, δορυφόρου ή άλλου ουράνιου σώματος, καλείται επίσημα η εσκεμμένη αλλαγή της ατμόσφαιρας, θερμοκρασίας, κλίματος και επιφανειακής τοπογραφίας του ουράνιου σώματος, με σκοπό να αποκτήσει συνθήκες παρόμοιες με το περιβάλλον στην Γη, έτσι ώστε η πλανητική κατοικησιμότητα να είναι εφικτή από τους γήινους οργανισμούς.
Θεόδωρος Μανέτας

Ο Θεόδωρος Μανέτας (1881 - 4 Οκτωβρίου 1947) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Βρετανικό Μουσείο

Το Βρετανικό Μουσείο είναι μουσείο της ανθρώπινης ιστορίας και πολιτισμού στο Λονδίνο. Οι συλλογές του, οι οποίες αριθμούν περισσότερα από επτά εκατομμύρια αντικείμενα, είναι από τις μεγαλύτερες και πιο περιεκτικές στον κόσμο και προέρχονται από όλες τις ηπείρους, απεικονίζοντας και καταγράφοντας την ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού από την απαρχή του έως και σήμερα. 

Το Βρετανικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1753, βασιζόμενο κυρίως στις συλλογές του φυσιολόγου και επιστήμονα Σερ Χανς Σλόαν ("Sir Hans Sloane"). Το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό στις 15 Ιανουαρίου 1759 στο Μέγαρο Μόνταγκιου ("Montagu House") στο Μπλούμσμπερυ ("Bloomsbury"), στο σημείο όπου βρίσκεται το σημερινό κτίριο του μουσείου. Η επέκτασή του κατά τους επόμενους δυόμιση αιώνες ήταν κυρίως αποτέλεσμα της επεκτεινόμενης Βρετανικής αποικιοκρατίας και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών παραρτημάτων, με πρώτο το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Λονδίνου στο Νότιο Κένσινγκτον το 1887. Κάποια αντικείμενα της συλλογής του μουσείου, με κυριότερα τα Ελγίνεια Μάρμαρα από τον Παρθενώνα, βρίσκονται στο επίκεντρο έντονων διαμαχών και απαιτήσεων για την επιστροφή τους στις χώρες προέλευσής τους. 

Μέχρι το 1997, τότε που η Βρετανική Βιβλιοθήκη (που προηγουμένως στεγαζόταν στο Κυκλικό Αναγνωστήριο) μετακόμισε σε νέα τοποθεσία, το Βρετανικό Μουσείο είχε τη μοναδικότητα να στεγάζει ένα εθνικό μουσείο αρχαιοτήτων και μία εθνική βιβλιοθήκη στο ίδιο κτίριο. Το μουσείο είναι Μη Κυβερνητικό Δημόσιο Ίδρυμα ("non-departmental public body") το οποίο χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού, Τύπου και Αθλητισμού και όπως όλα τα εθνικά μουσεία στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν χρεώνει εισιτήριο. Από το 2002 διευθυντής του μουσείου είναι ο Νηλ ΜακΓκρέγκορ ("Neil MacGregor"). Ο συντηρητικός Λόρδος Σαίνσμπουρι ("Lord Sainsbury") δεσμεύτηκε να δωρίσει £25 εκατομμύρια στο Μουσείο για να βοηθήσει στη χρηματοδότηση μίας μεγάλης κλίμακας επέκτασης, με σκοπό με την ολοκλήρωση του να γίνει το μεγαλύτερο σε συλλογές μουσείο του κόσμου.
Σερδινή

Η Σερδινή (ή "Σερδενή" ή "Σαρδενή" ή και "Σαρδινή") είναι παραπόταμος του ποταμού Πείρου του Νομού Αχαΐας και εκβάλλει σε αυτόν νότια του χωριού Κάτω Αλισσός και ανατολικά του οικισμού Στεναΐτικα του πρώην Δήμου Δύμης. Πηγάζει πολύ κοντά στο χωριό Φλόκας του πρώην Δήμου Ωλενίας. Παλιότερα ονομαζόταν "η/ο Καύκων".

Το ποτάμι δημιουργεί μια κοιλάδα διασχίζοντας όλο τον πρώην Δήμο Ωλενίας περνώντας βόρεια από το χωριό Ζησιμαίικα και δυτικά, διαδοχικά, από τα χωριά Άνω Σουδεναίικα, Αυγεραίικα, Κράλι, Θωμαίικα, Λουσικά, και πριν εκβάλλει στον Πείρο, ανατολικά, από τους οικισμούς Σπαλιαραίικα και Υψηλή Ράχη.

Έχει μήκος 15,6 χιλιόμετρα.
Κωνσταντίνος Μανέτας

Ο Κωνσταντίνος Μανέτας (1879 - 9 Δεκεμβρίου 1960) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Παναγιώτης Μανέτας

Ο Παναγιώτης Μανέτας (1837 - 20 Ιανουαρίου 1908) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ταχίρ Μπέης

Ο Ταχίρ Μπέης ήταν ανώτερος αξιωματικός του ναυτικού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Συγκεκριμένα είχε λάβει μέρος στη Ναυμαχία της Λήμνου στις 5 Ιανουαρίου του 1913 ως πλοίαρχος της ναυτικής μοίρας υπό την γενική αρχηγία του Τούρκου ναυάρχου Ραμίζ Μπέη όπου μετά τη νικηφόρο εκείνη ναυμαχία των Ελλήνων τον αντικατέστησε στα καθήκοντά του.

Στις 24 Ιανουαρίου του 1913 ο Ταχίρ Μπέης υπέβαλε απ΄ ευθείας στον Σουλτάνο Μεχμέτ Ε΄ ειδικό υπόμνημα στο οποίο και περιέγραφε την οικτρή κατάσταση που συνέβαινε στον οθωμανικό στόλο κατά τη ναυμαχία εκείνη, τόσο από έλλειψη εκπαίδευσης αξιωματικών και ναυτών, όσο και από τεχνικές αδυναμίες των υφιστάμενων παλαιών και ασυντήρητων πολεμικών πλοίων καταλογίζοντας τεράστιες ευθύνες στην προηγούμενη ηγεσία του οθωμανικού στόλου, διατυπώνοντας στο τέλος την άποψη ότι ήταν αδύνατον πλέον υπό εκείνες τις συνθήκες να συνεχιστούν οι κατά θάλασσα επιχειρήσεις με τους Έλληνες.
Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας

Οι Ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας γνωστότεροι με το όνομα Αβορίγινες, (στα αγγλικά «Aborigines») όπως προσδιορίζονται από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας, θεωρούνται όσοι κάτοικοι της χώρας κατάγονται βιολογικά από τους αυτόχθονες κάτοικους της ηπείρου.
Καμίλ Ανλάρ

Ο Καμίλ Ανλάρ ("Camille Enlart") ήταν Γάλλος αρχαιολόγος, που γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1862 στην πόλη Μπουλόν-συρ-μερ της Γαλλίας και πέθανε στο Παρίσι στις 14 Φεβρουαρίου 1927. Υπήρξε επίσης ιστορικός της γαλλικής και της ιταλικής γοτθικής αρχιτεκτονικής, που διετέλεσε και Διευθυντής του Μουσείου Συγκριτικής Γλυπτικής 1903-1927.

Παρακολούθησε μαθήματα πρώτα στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι όπου σπούδασε σχέδιο, και έπειτα, το 1885, στην École des Chartes της Σορβόνης. Η διατριβή του είχε ως θέμα τις ρωμανικές εκκλησίες της Πικαρδίας. Στη συνέχεια ο Enlart ταξίδεψε στην Ιταλία το 1889 για δύο χρόνια, μελετώντας τη γαλλική επιρροή στην ιταλική γοτθική αρχιτεκτονική. Το 1894 εκδόθηκαν σε δύο τόμους οι λεπτομερειακές και εμπεριστατωμένες έρευνές του σχετικά με τις γοτθικές ρίζες της ιταλικής τέχνης.

Το 1896 επισκέφθηκε υπό την αιγίδα του γαλλικού κράτους την Κύπρο, για την οποία αναφέρει ότι είχε τη χαρά να βρει «καθαρή» γοτθική αρχιτεκτονική, που δεν είχε παραποιηθεί από προσπάθειες συντήρησης, όπως είχε συμβεί στη Γαλλία, αλλάζοντας τον χαρακτήρα πολλών μεσαιωνικών κτιρίων. Στην Κύπρο ο Ανλάρ συνάντησε οικοδομήματα από την εποχή των Σταυροφοριών. Αν και στον τομέα αυτό είχε επιτελεστεί σημαντικό έργο από τους συμπατριώτες του Vogue, Rey, I'Anson και Vacher, ο Ανλάρ ήταν ο πρώτος που εργάστηκε τόσο συστηματικά επί των κτιρίων (Σελιμιγιέ τζαμί στη Λευκωσία και Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά στην Αμμόχωστο) για τη συστηματική τεκμηρίωση της έρευνάς του, αποτέλεσμα της οποίας αποτελεί το σπουδαιότερο (δίτομο) έργο για τη γοτθική αρχιτεκτονική της Κύπρου: "L'Architecture gothique et de la Renaissance en Chypre", που δημοσιεύθηκε το 1899. 

Το 1902 ξεκίνησε τη συγγραφή και την έκδοση του τετράτομου έργου "Εγχειρίδιο της Μεσαιωνικής Γαλλικής Αρχαιολογίας" ("Manuel d'archéologie française depuis les temps mérovingiens jusqu'à la Renaissance"), το οποίο ολοκλήρωσε το 1916. Το 1903 έγινε επιμελητής του Μουσείου του Τροκαντερό ("Musée de Sculpture comparée", Μουσείο Συγκριτικής Γλυπτικής), ένα μουσείο με γύψινα εκμαγεία των κυριότερων γαλλικών μνημείων.

Ο Ανλάρ πίστευε ότι ο γοτθικός ρυθμός (Διεθνής γοτθικός ρυθμός) στην Ευρώπη προερχόταν από τη Γαλλία. Ασχολήθηκε κυρίως με τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική στην ανατολική Μεσόγειο και την Ιταλία. Η πεποίθησή του ότι ο γοτθικός ρυθμός ήταν τόσο στενά συνυφασμένος με τον γαλλικό πολιτισμό (μεσαιωνικό και νεώτερο) τον οδήγησε να προτείνει τη μετονομασία της γοτθικής αρχιτεκτονικής σε «γαλλική αρχιτεκτονική».
Ουίλιαμ Μπάντινγκ

Ο Ουίλιαμ Μπάντινγκ (αγγ. William Banting, 1797 – 16 Μαρτίου 1878) κατέγραψε και δημοσίευσε την πρώτη δίαιτα αδυνατίσματος που διατέθηκε εμπορικά για το κοινό. Στο παρελθόν, είχε υπάρξει παχύσαρκος και εργαζόταν ως νεκροθάφτης. Θεωρείται ο πατέρας των διαιτών που βασίζονται σε χαμηλά ποσοστά υδατανθράκων.
Νικηφόρος Βυζαντινός

Ο Νικηφόρος Βυζαντινός (φιλολογικό ψευδώνυμο του Πάνου Χατζηγεωργιάδη), ανήκει στην νέα γενιά Ελλήνων λογοτεχνών με ιδιαίτερη αγάπη και ενδιαφέρον για την ποίηση και θεματολογία η οποία έχει πατριδοκεντρικό χαρακτήρα αλλά και κοινωνικό/καταγγελτικό ύφος. Εργάζεται επίσης ως επαγγελματιας μουσικος παραγωγος και συνθετης κινηματογραφικης μουσικης. 

Η ποίηση του έχει ήδη κριθεί άξια συμμετοχής σε επίσημους ποιητικούς διαγωνισμούς, όπως αυτούς οι οποίοι και διεξάγονται από την Π.Ε.Λ. (Πανελλήνια Ενωση Λογοτεχνών) υπό την μορφή Δελφικών αγώνων ποίησης κατά τα πρότυπα Άγγελου Σικελιανού, καθώς και βραβευθεί από άλλους, όπως τον ετήσιο ποιητικό διαγωνισμό UNESCO (Β' βραβείο ποίησης αυτογνωσίας για το ποίημα «Τι Ψάχνεις») με την επωνυμία «Σικελιανά», ενώ ήδη πέραν των δημοσιευμένων πονημάτων του από τον έντυπο τύπο, βρίσκονται υπό έκδοση δύο ποιητικές συλλογές σε διαφορετικό ύφος.

Πέραν των δραστηριοτήτων που αφορούν την λογοτεχνία, ο Νικηφόρος Βυζαντινός αρθρογραφεί κατά τακτά χρονικά διαστήματα στον έντυπο τύπο με θεματολογία αντλούμενη από τα εθνικά ζητήματα της Ελλάδος, την ιστορία της, αλλά και τις κοινωνικές εξελίξεις και προβληματισμούς.
Ιωάννης Μανέτας

Ο Ιωάννης Μανέτας (1878 - 1943) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν πρωτότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στην Ελευθέρα Σχολή Πολιτικών Επιστημών των Παρισίων. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος πολλάκις βουλευτής Μαντινείας και Αρκαδίας με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και γερουσιαστής (1929 - 1935). Στην κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου (1925) διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως.

Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος, τον Ταξιάρχη του Τάγματος Λευκού Αετού (Σερβία) και το Σταυρό του Τάγματος της Λεγεώνος της Τιμής (Γαλλία). 

Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Μίνδλερ (1886 - 1964) και είχε αποκτήσει μια κόρη, τη Ζωή Μανέτα, σύζυγο του Αλέξανδρου Ράλλη, αντιναυάρχου και μέλους της οικογένειας Ράλλη.
Γαβριήλ Ανδρονικίδης

Ο Γαβριήλ Ανδρονικίδης (Θεσσαλονίκη, 1958) είναι Έλληνας γλύπτης και ζωγράφος.
Ραμίζ Μπέης

Ο Ραμίζ Μπέης, ή Ραμήζ Μπέης, ήταν αρχηγος του ναυτικού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Είχε διατελέσει αρχηγός της β΄ ναυτικής μοίρας του οθωμανικού στόλου όταν επιβαίνοντας του "Ασαρί Ταφίκ" προέβη τον Ιούνιο του 1909 σε έξοδο της μοίρας στο Αιγαίο ακολουθώντας διάφορους προκλητικούς για τους Έλληνες πλόες. Στη συνέχεια μετά τον ιταλοτουρκικό πόλεμο ανέλαβε διοικητής του οθωμανικού ναυστάθμου στη Κωνσταντινούπολη. Με το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, το 1912, ανέλαβε αρχηγός του στόλου. Μετά τη ναυμαχία της Έλλης και της Λήμνου, όπου νίκησαν και στις δύο οι Έλληνες, αντικαταστάθηκε, μετά από απαίτηση του κομιτάτου, επειδή εγκατέλειψε τον αγώνα σε κρίσιμη στιγμή επιστρέφοντας στα Δαρδανέλια, όπου τη θέση του ανέλαβε ο Ταχίρ Μπέης.

Στη δίκη που προσάχθηκε ενώπιον πολεμικού στρατοδικείου που τελούσε υπό την προεδρία του Εμβέρ Πασά αποκαλύφθηκε ύπαρξη διαταγής του τότε υπουργού των ναυτικών Ναζίμ Πασά κατά την οποία δεν έπρεπε ν΄ απομακρυνθεί στίγματος το οποίο ρητά ορίζονταν. Εξηγώντας δε ο ίδιος Ραμίζ τους λόγους στροφής του προς τον Ελλήσποντο τελικά αθωώθηκε παμψηφεί.
Lancia Thema

Το αρχικό Lancia Thema ήταν ένα μεσαίο πολυτελές, καθώς και σπορ, αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, σχεδιασμένο από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Lancia, από τον Οκτώβριο του 1984 έως τον Ιούλιο του 1994. Αντικατέστησε το Lancia Gamma ως το ακριβότερο μοντέλο της εταιρείας και πήρε το όνομά του από την ελληνική λέξη «θέμα». Συνολικά παρήχθησαν 357.572 αντίτυπα σειράς Thema στα 10 έτη παραγωγής του μοντέλου. Ήταν μεταξύ των αγαπημένων αυτοκινήτων που προτιμούσε να μετακινείται ο τότε πρόεδρος του γκρούπο, ο "avvocato" Τζιοβάνι Ανιέλι (Giovanni «Gianni» Agnelli). Επίσης, ήταν από τα οχήματα που είχε χρησιμοποιήσει ως επίσημα μέσα μεταφοράς το Ιταλικό κράτος.

Αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 1994 από την νέα ναυαρχίδα της Lancia, την Lancia Kappa. Τον Οκτώβριο του 2011, η Lancia αναβίωσε το όνομα Thema με ένα νέο πολυτελές μοντέλο, σε κοινή πλατφόρμα με το Chrysler 300 δεύτερης γενιάς, το οποίο πωλήθηκε ως Chrysler στις αγγλόφωνες χώρες, ενώ στις υπόλοιπες αγορές ως Lancia Thema, με μικρές μόνο εμφανισιακά διαφορές. Το νέο μοντέλο, ωστόσο, δεν είχε καμία σχέση με το πρωτοποριακό / καινοτόμο, πολυτελές και σπορ προφίλ που είχε καθιερώσει η Lancia στο ένδοξο παρελθόν της, με αποτέλεσμα να μην γνωρίσει καμία απήχηση στο κοινό και τελικώς διακόπηκε τον Οκτώβριο του 2014 χωρίς διάδοχο. Η νεότερη Thema παρήχθη από την Chrysler, έπειτα από την εξαγορά της από τη FIAT και για λογαριασμό της Lancia, ως ο επίσημος διάδοχος του Lancia Thesis.
Ζαν Βικτόρ Μορό

Ο Ζαν Βικτόρ Μορό (γαλλ. "Jean Victor Marie Moreau") ήταν Γάλλος στρατηγός, ο οποίος γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1763 στην Μορλέ (Morlaix (Finistère)) και πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου 1813. Το σώμα του είναι θαμμένο κοντά στην Καθολική Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, στην Αγία Πετρούπολη, μαζί με το σώμα του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ, τον οποίο είχε αντιμετωπίσει στην εκστρατεία του τελευταίου στην Ιταλία.
Νικόλαος της Ελλάδας

thumb|230px|O Νικόλαος το 2007 (πρώτος από αριστερά).
Ο πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας και της Δανίας (1 Οκτωβρίου 1969-) είναι το τρίτο παιδί του τέως βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου Β΄ και της Άννας-Μαρίας.
Δήμος Ζαγορίου

Ο Δήμος Ζαγορίου είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ανατολικού και Κεντρικού Ζαγορίου, Τύμφης και των κοινοτήτων Βοβούσας και Πάπιγκου.

Ο δήμος αποτελείται αποκλειστικά από χωριά, τα καλούμενα Ζαγοροχώρια. Πρωτεύουσά του είναι οι Ασπράγγελοι και περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές ενότητες, τοπικές κοινότητες, πόλεις, κωμοπόλεις, χωριά και οικισμούς μαζί με τους αντίστοιχους πληθυσμούς τους σύμφωνα με την απογραφή του 2011:
Δήμος Δωδώνης

Ο Δήμος Δωδώνης είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αγίου Δημητρίου, Δωδώνης, Λάκκας Σουλίου, Σελλών και έδρα του είναι η Αγία Κυριακή. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους γεωγραφικά δήμους της Π.Ε. Ιωαννίνων, με 56 Τοπικές Κοινότητες και περισσότερους από 120 οικισμούς.

Στο Δήμο βρίσκεται ένας από τους σπουδαιότερους αρχαιολογικούς χώρους. Πρόκειται για τον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης, με το μεγαλύτερο σωζόμενο θέατρο και το αρχαιότερο ιερό- μαντείο των Ελλήνων. Τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες αναστήλωσης από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων.

Επίσης, από τα βουνά του Σουλίου στον Δήμο Δωδώνης και την Τοπική Κοινότητα Σιστρουνίου, πηγάζει ο μυθικός ποταμός Αχέροντας, ενώ στην Τοπική Κοινότητα Σεριζιανών βρίσκονται οι Πύλες του Άδη. Ο Δήμος χαρακτηρίζεται για το πλήθος των Βυζαντινών και μεταβυζαντινών εκκλησιών και μοναστηριών, τα οποία διατηρούν μέχρι σήμερα το μεγαλείο τους. 

Ο Δήμος Δωδώνης περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές ενότητες, τοπικές κοινότητες, πόλεις, κωμοπόλεις, χωριά και οικισμούς:
Δήμος Φιλιατών

Ο Δήμος Φιλιατών είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Σαγιάδας και Φιλιατών.

Πρωτεύουσά του είναι η κωμόπολη Φιλιάτες.
Δυναστεία Τσινγκ

Η Δυναστεία Τσινγκ επίσης γνωστή ως Δυναστεία Μαντσού, ήταν η τελευταία αυτοκρατορική δυναστεία της Κίνας, η οποία εξουσίαζε την περίοδο 1644 - 1912 (με μία σύντομη, άκαρπη αποκατάσταση το 1917). Είχε προηγηθεί η δυναστεία Μινγκ και ακολουθεί το αστικό δημοκρατικό καθεστώς του Σουν Γιατ Σεν. 

Κατά το πρώτο ήμισυ της Δυναστείας, τον 17ο και 18ο αιώνα, οι Αυτοκράτορες των Τσινγκ δημιούργησαν το μεγαλύτερο κράτος στην ιστορία της Κίνας, με έκταση 14,7 εκατομμύρια χιλιόμετρα, καλύπτοντας περίπου το 11% της επιφάνειας της Γης και σχεδόν διπλασιάζοντας την παραδοσιακή κινεζική επικράτεια. Ανάμεσα στις περιοχές που κατακτήθηκαν ήταν ολόκληρη η ιστορική Μογγολία (τόσο το σημερινό κράτος της Μογγολίας όσο και η Εσωτερική Μογγολία), το Θιβέτ, το Σιντσιάνγκ (η "Ανατολικό Τουρκιστάν"), ένα τμήμα της σημερινής Ρωσικής Άπω Ανατολής, καθώς και ένα μεγάλο κομμάτι της Κεντρικής Ασίας που σήμερα ανήκει στο Καζακστάν, το Τατζικιστάν, το Κιργιστάν και την ρωσική δημοκρατία της Τιβά.

Ωστόσο, από τις αρχές του 19ου αιώνα η Δυναστεία Τσινγκ άρχισε να παρακμάζει με ραγδαίο ρυθμό, καθώς απέτυχε πλήρως να ακολουθήσει τις Δυτικές δυνάμεις και την Ιαπωνία στην τεχνολογική και επιστημονική εξέλιξη, με αποτέλεσμα οι Δυτικοί και οι Ιάπωνες να εκμεταλλευθούν την Κίνα υποχρεώνοντάς την σε ταπεινωτικές και ημι-αποικιακές συμφωνίες, ενώ οι Ρώσοι απέσπασαν πολλά εδάφη της Κίνας σε Κεντρική Ασία και Άπω Ανατολή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την καταρράκωση του κύρους της Δυναστείας στον κινεζικό λαό και, εν τέλει, την ανατροπή της.
Δήμος Σουλίου

:"Για λοιπά τοπωνύμια στην Ελλάδα κ.λπ. με την ονομασία Σούλι, δείτε: Σούλι (αποσαφήνιση)"

μικρογραφία|Πανοραμική άποψη Σουλίου
μικρογραφία|Κιάφα
μικρογραφία|Έλατα στο Σούλι
μικρογραφία|Όρη Σουλίου
μικρογραφία|Χορός του Ζαλόγγου (Claude Pinet)
Ο Δήμος Σουλίου, είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας και υπάγεται στην Περιφέρεια Ηπείρου. Συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων, Αχέροντα, Παραμυθιάς και της Κοινότητας Σουλίου. Έχει πληθυσμό 10.185 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή 2011. Έδρα του Δήμου, είναι η κωμόπολη Παραμυθιά. Η Σαμονίδα έχει ορισθεί, «ιστορική έδρα» του Δήμου Σουλίου.
Κόσκινο του Ερατοσθένη

δεξιά|250px|Το Κόσκινο του Ερατοσθένη: τα βήματα του αλγόριθμου για πρώτους αριθμούς μικρότερους από το 120 (περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση της εκκίνησης από τετράγωνα)
Στα μαθηματικά, το Κόσκινο του Ερατοσθένη είναι ένας απλός αλγόριθμος για την εύρεση όλων των πρώτων αριθμών μέχρι έναν συγκεκριμένο ακέραιο.
Σαν αλγόριθμος είναι γρήγορος για μικρούς πρώτους (κάτω από 10 εκατομμύρια).
Δημιουργήθηκε από τον Ερατοσθένη, μαθηματικό της Αρχαίας Ελλάδας. Αν και κανένα από τα μαθηματικά του έργα δεν έχει διασωθεί, το κόσκινο περιγράφεται και αποδίδεται στον Ερατοσθένη στην "Εισαγωγή στην Αριθμητική" του Νικόμαχου.
Νταν Όζμαν

Ο Νταν Όζμαν (Dan Osman) (11 Φεβρουαρίου, 1963 – 23 Νοεμβρίου, 1998) ήταν Αμερικανός αναρριχητής, γνωστός για την ενασχόλησή του με την ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση και άλλα ακραία αθλήματα, όπως το «άλμα με σκοινί», δηλαδή πτώση εκατοντάδων μέτρων από βραχοπλαγιά και το σταμάτημα της πτώσης με σκοινί ασφαλείας. Το προσωπικό του ρεκόρ στο συγκεκριμένο άλμα ήταν 305 m. Ήταν επίσης γνωστός για τον ανέμελο τρόπο ζωής του, καθώς εργαζόταν σπάνια και ζούσε σε δενδρόσπιτο επί σειρά μηνών. Έκανε την ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση γνωστή στο ευρύ κοινό με τα διάφορα βίντεο που παρήγαγε. Είχε μία κόρη.
Αντρέ Μασσενά

Ο Αντρέ Μασσενά ("André Masséna", 6 Μαΐου 1758 – 4 Απριλίου 1817) ήταν Γάλλος στρατιωτικός, ενώ αργότερα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ναπολέοντα, στρατάρχης. Ήταν επίσης πρίγκιπας του Έσλινγκ. Πολέμησε στους Ναπολεόντιους Πολέμους και στους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης. Ήταν ένας από τους δεκαοχτώ στρατάρχες του Ναπολέοντα Α΄.