Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κέβιν Λαβ

O Κέβιν Λαβ ("Kevin Wesley Love", 7 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται για τους Κλίβελαντ Καβαλίερς στο National Basketball Association (NBA).

Είναι δύο φορές All-Star και κατέχει το μεγαλύτερο σερί νταμπλ-νταμπλ σε συνεχόμενα παιχνίδια σημειώνοντας διψήφιο αριθμό σε πόντους και ριμπάουντ. O Λαβ έπαιξε μία σεζόν κολεγιακό μπάσκετ για τους UCLA Bruins και οδήγησε την ομάδα στο Final Four στο NCAA πρωτάθλημα του 2008. Αναδείχθηκε ως Παίκτης της Χρονιάς και μπήκε στην καλύτερη Πρώτη ομάδα. Επέλεξε να μην ολοκληρώσει τα υπόλοιπα τρία χρόνια του κολεγίου και μπήκε στο Ντραφτ του NBA το 2008. Εκεί επιλέχθηκε πέμπτος συνολικά από τους Μέμφις Γκρίζλις και έγινε ανταλλαγή με τους Τίμπεργουλβς. Ήταν επίσης μέλος των εθνικής ομάδας των ΗΠΑ που κέρδισε το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο.

Το 2014 έγινε ανταλλαγή στους Κλήβελαντ Καβαλίερς με αντάλλαγμα τους Άντριου Γουίγκινς και Άντονι Μπένεττ. Στη νέα του ομάδα βρήκε τον Κάιρι Ίρβινγκ και τον ΛεΜπρόν Τζέιμς.
Νίκος Φωτόπουλος

Ο Νίκος Φωτόπουλος είναι ποιητής και πανεπιστημιακός. 

Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1970. Σήμερα είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνιολογίας στη Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Έχει διδάξει επί σειρά ετών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και ως επισκέπτης καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα κινούνται γύρω από την Κοινωνιολογία του Πολιτισμού, την Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης, την Κριτική Πολιτισμική Θεωρία, τη Δια βίου Μάθηση και την Εκπαίδευση Ενηλίκων. Άρθρα και δημοσιεύσεις κειμένων του, έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικούς τόμους και πρακτικά συνεδρίων, ενώ έχει συμμετάσχει σε πλήθος επιτροπών εμπειρογνωμόνων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό πάνω σε θέματα χάραξης πολιτικών για την εκπαίδευση και τον πολιτισμό, την κατάρτιση και τη δια βίου μάθηση. Τα τελευταία χρόνια αρθρογράφησε τακτικά στην Ελευθεροτυπία, ενώ συνεχίζει να δημοσιεύει κείμενά του σε επιλεγμένους ιστοχώρους. Εκτός από το εκπαιδευτικό και κοινωνιολογικό σκέλος του έργου του, ασχολείται ενεργά με την ποίηση και τη δημιουργική γραφή.
Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά

Η ταινία Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά (αγγλ. "The Man Who Knew Too Much") είναι θρίλερ παραγωγής 1956, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Τζέιμς Στιούαρτ και η Ντόρις Ντέι. Η ταινία αποτελεί επανεκτέλεση της ταινίας του 1934 "Ο άνθρωπος που ήξερε πολλά (The Man Who Knew Too Much)" σκηνοθετημένης επίσης από το Χίτσκοκ. Στο βιβλίο του Φρανσουά Τρυφώ του 1967, με τίτλο "Hitchcock/Truffaut", το οποίο βασίζεται στη συζήτηση των δυο σκηνοθετών πάνω στο έργο του Χίτσκοκ, ο Τρυφώ τόνισε ότι η επανεκτέλεση είναι σε πολλά σημεία ανώτερη του πρωτότυπου. Ο Χίτσκοκ του απάντησε: «Ας πούμε ότι η πρώτη εκτέλεση είναι το αποτελεί το αποτέλεσμα της δουλειάς ενός ταλαντούχου ερασιτέχνη κι ότι η επανεκτέλεση είναι το έργο ενός επαγγελματία».

Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού για το τραγούδι "Whatever Will Be, Will Be (Que Sera, Sera)" που ερμηνεύει η Ντέι στην ταινία. Συμμετείχε επίσης στο Φεστιβάλ των Καννών του 1956.
Φέλιξ Κάουφμαν

Ο Φέλιξ Κάουφμαν (Felix Kaufmann) (1895 - 1949) ήταν Αυστριακός-Αμερικανός φιλόσοφος, νομικός και κοινωνιολόγος.
Αριστόβουλος Δ΄

Ο Αριστόβουλος Δ΄ (31 π.Χ. - 7 π.Χ.) από την Ηρωδιανή Δυναστεία ήταν γιος του Ηρώδη Α΄ του "Μεγάλου", βασιλιά της Ιουδαίας και της Μαριάμνης Α΄ των Ασμοναίων/Μακκαβαίων, κόρης του Αλέξανδρου της Ιουδαίας .
Έδαφος του Μπελφόρ

Το Έδαφος του Μπελφόρ (γαλλικά: "Territoire de Belfort") είναι γαλλικός νομός με έτος δημιουργίας το 1922 στο διαμέρισμα του Μπελφόρ, μοναδικό τμήμα της Αλσατίας και του Άνω Ρήνου που παρέμεινε υπό γαλλική κατοχή μετά την ήττα της Γαλλίας στον πόλεμο με την Πρωσία του 1871. Δεν θα επανενταχθεί στον Άνω Ρήνο μετά το 1919 και με ένα διάταγμα του 1960, θα προσαρτηθεί οριστικά στην περιοχή της Φρανς-Κοντέ, απόφαση που επικυρώθηκε το 1982 με τους νόμους της αποκεντροποίησης.

Η INSEE και η La Poste του αποδίδουν τον κωδικό 90.
Τσιτόργκαρθ

Η πόλη Τσιτόργκαρθ (Ουρντού:چِتوڑگڑھ, Χίντι चित्तौड़गढ़ ), γνωστό και ως "Τσιτόρ" (Τσιτόργκαρθ σημαίνει το οχυρό (γκαρθ) του Τσιτόρ) είναι μια πόλη δυτικά στο κρατίδιο Ρατζαστάν στην Ινδία. Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Μπεράτς, ένα παραπόταμο του ποταμού Μπανάς και αποτελεί διοικητικό κέντρο της ομώνυμης διοικητικής περιοχή. Η πόλη βρίσκεται 115 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Ουνταϊπούρ. Η πόλη έχει 116.409 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού το 2011 .
Τζον Κασσαβέτης

Ο Τζον Κασσαβέτης (John Nicholas Cassavetes, 9 Δεκεμβρίου 1929-3 Φεβρουαρίου 1989), με καταγωγή από την Ζαγορά του Πηλίου, ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και ηθοποιός. Ο Κασσαβέτης ήταν ένας από τους πρώτους σκηνοθέτες που ασχολήθηκαν με τον ανεξάρτητο κινηματογράφο. Σπούδασε υποκριτική με τον Ντον Ρίτσαρντσον, ο οποίος χρησιμοποιούσε μια τεχνική υποκριτικής βασισμένη στη μυική μνήμη. Συνόδευσε την υποκριτική του με την κινηματογραφική έρευνα και αφήγηση από τις αρχές της καριέρας του και το δείγμα της δουλειάς χαρακτηρίζεται από τον πειραματισμό, το ρεαλισμό, τον αυτοσχεδιασμό, την έλλειψη μέσων παραγωγής και τη μορφή ντοκιμαντέρ των ταινιών. 

Το καλλιτεχνικό σκηνοθετικό του στυλ φημίζεται για τον αυτοσχεδιασμό των ηθοποιών με τους οποίους συνεργάστηκε και για την ικανότητά του να αφηγείται ρεαλιστικές ιστορίες. Ο κινηματογράφος του Κασσαβέτη απασχόλησε μια σειρά ηθοποιών με τους οποίους διατηρούσε φιλικές σχέσεις για πολλά χρόνια όπως οι: Σέιμουρ Κασέλ, Μπεν Γκάζαρα και Πίτερ Φολκ, καθώς και συγγενικά του πρόσωπα όπως η σύζυγός του Τζίνα Ρόουλαντς (πρωταγωνίστρια των περισσότερών του ταινιών), με τη βοήθεια των οποίων περιέγραψε τις δυσκολίες στη ζωή των μεγαλουπόλεων και διηγήθηκε τις δυσκολίες στη ζωή των ζευγαριών. Πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του σκηνοθέτη ήταν η ταινία "Σκιές" "(Shadows," 1959")". Πέρα από τις ανεξάρτητες παραγωγές, ο Κασσαβέτης πρωταγωνίστησε σε μια σειρά χολιγουντιανών παραγωγών όπως την ταινία του Μάρτιν Ριτ "Έσπασα τα Δεσμά Μου" "(Edge of the City," 1957")", το πολεμικό δράμα του Ρόμπερτ Όλντριτς "Και οι 12 Ήταν Καθάρματα" "(The Dirty Dozen," 1967")" και το θρίλερ του Ρόμαν Πολάνσκι "Το Μωρό της Ρόζμαρι" "(Rosemary's Baby," 1968")". Από τις ταινίες εκείνες αποκόμισε τα χρήματα για να κάνει την παραγωγή των δικών του ταινιών. Ο σκηνοθέτης ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Τζίνα Ρόουλαντς με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Απεβίωσε το 1989 λόγω επιπλοκών κίρρωσης ήπατος.
Αριθμός 13

Το 1922 ο Άλφρεντ Χίτσκοκ είχε την ευκαιρία να κάνει την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα με την ταινία Αριθμός 13 (Number 13)" γνωστή επίσης και ως Mrs. Peabody". Στην ταινία επρόκειτο να πρωταγωνιστήσουν οι Κλερ Γκριτ και ο Έρνεστ Θέσινγκερ. Η ταινία ξεπέρασε τον αρχικό της προϋπολογισμό και δεν κυκλοφόρησε ποτέ στους κινηματογράφους, ενώ είχαν γυριστεί κάποιες σκηνές.
Λέων του Μπελφόρ

Ο Λέων του Μπελφόρ είναι ένα μεγάλο μνημείο σε ανάγλυφο του Αλσατού γλύπτη Φρεντερίκ-Ωγκύστ Μπαρτολντί, το οποίο βρίσκεται στο Μπελφόρ της Γαλλίας στους πρόποδες του λόφου του φρουρίου. Αναπαριστά ένα ξαπλωμένο λιοντάρι, τραυματισμένο αλλά έτοιμο να ανασηκωθεί και το οποίο βρίσκεται πάνω σε πετρώδες βάθρο και συμβολίζει την αντίσταση της πόλης κατά την πολιορκία της από τους Πρώσσους στη διάρκεια του πολέμου του 1870, με το πέρας του οποίου η ζώνη που αντιστοιχεί στο σημερινό Έδαφος του Μπελφόρ θα είναι το μοναδικό τμήμα της Αλσατίας που θα παραμείνει γαλλικό.
Αριστόβουλος ο Νεότερος

thumb|right|270 px| Άποψη της περιοχής της Έμεσας
Ο Αριστόβουλος ο Νεότερος γιος του Αριστόβουλου Δ΄ ήταν αδελφός του Ηρώδη Αγρίππα Α΄ και του Ηρώδη Ε΄ (μετέπειτα βασιλιά της Χαλκίδας του Λιβάνου). Ήταν επίσης παντρεμένος με την Ιωτάπη, κόρη του βασιλιά της Έμεσας Σαμψιγεράμου.
Τζον Χιούστον

Ο Τζον Χιούστον (αγγλ.: "John Marcellus Huston", 5 Αυγούστου 1906 - 28 Αυγούστου 1987) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός του κινηματογράφου βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας και διασκευασμένου σεναρίου για την ταινία του 1948 "Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε (The Treasure of the Sierra Madre)". Ο Χιούστον έγραψε το σενάριο στις περισσότερες από τις 37 ταινίες που σκηνοθέτησε στην καριέρα του, αρκετές από τις οποίες θεωρούνται κλασσικές μέχρι και σήμερα ("Το Γεράκι της Μάλτας (The Maltese Falcon, 1941)", "Η ύαινα (In this our Life, 1942)", "Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε (The Treasure of the Sierra Madre, 1948)", "Στη βοή της καταιγίδος (Key Largo, 1948)", "Η Ζούγκλα της Ασφάλτου (The Asphalt Jungle, 1950)", "Η Βασίλισσα της Αφρικής (The African Queen, 1951)", "Μουλέν Ρουζ (Moulin Rouge, 1952)", "Οι Αταίριαστοι (The Misfits, 1961)", "Ο Άνθρωπος που θα Γινόταν Βασιλιάς (The Man Who Would Be King, 1975)" και "Η Τιμή των Πρίτσι (Prizzi's Honor, 1985)". Κατά την διάρκεια της καριέρας του έλαβε 15 υποψηφιότητες για Όσκαρ, είτε για τη σκηνοθεσία είτε για τη συγγραφή σεναρίου. Σκηνοθέτησε τόσο τον πατέρα του ηθοποιό Γουόλτερ Χιούστον στην ταινία "Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε", όσο και την κόρη του Αντζέλικα Χιούστον στην ταινία "Η Τιμή των Πρίτσι" σε ρόλους που τους απέφεραν Όσκαρ Β' Ανδρικού και Β' Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα.

Έχοντας σπουδάσει Καλές Τέχνες στο Παρίσι, ο Χιούστον ήταν γνωστός για το γεγονός ότι σκηνοθετούσε έχοντας το όραμα του καλλιτέχνη. Εξερευνούσε την οπτική προοπτική των ταινιών του σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του, σχεδιάζοντας την κάθε σκηνή σε χαρτί πριν τη γυρίσει κι έπειτα απαθανάτιζε τους ηθοποιούς του με το φακό του. Σε αντίθεση με τους περισσότερους σκηνοθέτες της περιόδου, που βασίζονταν στο τελικό μοντάζ του έργου τους για να του δώσουν μορφή, ο Χιούστον δημιουργούσε τις ταινίες του ενώ γυρίζονταν, καθιστώντας τις περισσότερο οικονομικές κι εγκεφαλικές κι ελαττώνοντας το χρόνο του τελικού τους μοντάζ.

Η θεματολογία του σκηνοθέτη είναι ποικίλη. Πολλές από τις ταινίες του ήταν βασισμένες σε σημαντικά μυθιστορήματα με έντονο το ηρωικό στοιχείο, ενώ άλλες ανήκουν στην κατηγορία των Φιλμ Νουάρ. Τα θέματα τα οποία απασχόλησαν σε μεγαλύτερο βαθμό το σκηνοθέτη ήταν η θρησκεία, η ελευθερία, η αλήθεια, η ψυχολογία, η αποικιοκρατία και ο πόλεμος.

Πριν γίνει δημιουργός ταινιών του Χόλιγουντ, ο Χιούστον υπήρξε ερασιτέχνης πυγμάχος, δημοσιογράφος, συγγραφέας διηγημάτων, ζωγράφος στο Παρίσι και στρατιώτης του ιππικού στο Μεξικό. Στους κύκλους του Χόλιγουντ συχνά αναφερόταν ως "Τιτάνας", "Επαναστάτης" κι "Άνδρας της Αναγέννησης". Ο συγγραφέας Ίαν Φριρ τον περιγράφει, ως τον "Έρνεστ Χέμινγουεϊ" του Χόλιγουντ, καθώς δεν φοβήθηκε ποτέ να πραγματευτεί θέματα ταμπού για την εποχή τους.
Βέρμντο

Το Βέρμντο (Σουηδικά: "Värmdö") είναι το πέμπτο, σε έκταση, μεγαλύτερο νησί της Σουηδίας, μετά το Γκότλαντ, το Έλαντ το Όρουστ και το Χίσινγκεν, με έκταση 181,4 τ.χλμ..
Αθηνά Μαξίμου

Η Αθηνά Μαξίμου (Θεσσαλονίκη 1975) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Δήμος Αγριάς

Ο Δήμος Αγριάς λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του νομού Μαγνησίας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Αγριά.

Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις πλαγιές του Πηλίου. Ο δήμος αποτελείτο από 2 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 25,2 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 6.112 κατοίκους. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Βόλου της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: Δ.δ. Αγριάς -- η Αγριά [ 5.229 ]
: Δ.δ. Δρακείας [ 883 ] 
::* η Δράκεια [ 575 ] 
::* η Ανεμούτσα [ 31 ] 
::* τα Χάνια [ 277 ]
Π.Α.Ο. Θρίαμβος Αθηνών

Ο Π.Α.Ο. Θρίαμβος Αθηνών είναι αθλητικός σύλλογος του Νέου Κόσμου στην Αθήνα με έτος ίδρυσης το 1930. Το 1927 αναφέρεται ως ανεξάρτητο σωματείο με τo όνομα "Θρίαμβος Χαροκόπου" και το 1946 ως "Θρίαμβος Κυνοσάργους". Σταδιακά τα διάφορα ανεξάρτητα σωματεία της συνοικίας (Φοίνιξ, Ελπίς, Ένωσις Δουργουτίου, Πράσινη Θύελλα κ.ά.) διαλύθηκαν και απέμειναν ο Π.Α.Ο. Φοίβος και η Δόξα Αθηνών. Το 1967 ο Θρίαμβος ξαναπήρε το αρχικό του όνομα, μετά από τη συγχώνευση Φοίβου και Δόξας. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και χάντμπολ.
Μεσσηνιακές Οινούσσες

Οι Μεσσηνιακές Οινούσσες (και Πελοποννησιακές Οινούσσες) είναι νησιωτικό σύμπλεγμα που βρίσκεται στα νότια της Μεσσηνίας. Αναφέρονται με αυτό το όνομα από την αρχαιότητα, ενώ σε νεότερες εποχές αποκαλούνταν και Σαπιέντζες. Το σύμπλεγμα αποτελείται από τα νησιά Σχίζα, Σαπιέντζα, Βενέτικο, Αγία Μαριανή και τις βραχονησίδες Δύο Αδέλφια (νότια της Σαπιέντζας), Μπόμπα (ανατολικά της Σαπιέντζας) και Αυγό (νότια του Βενέτικου). Τα μεγαλύτερα νησιά του συμπλέγματος είναι η Σχίζα και η Σαπιέντζα, που καταλαμβάνουν περισσότερο από το 90% της συνολικής έκτασης του συμπλέγματος. Νότια των Μεσσηνιακών Οινουσσών βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου που είναι γνωστό ως τάφρος των Οινουσσών ή Φρέαρ των Οινουσσών με βάθος 5.267 μ.

Τα νησιά είναι ενταγμένα στο δίκτυο Natura 2000, μαζί με την περιοχή του ακρωτηρίου Ακρίτας, με τον κωδικό GR2550003.
Δήμος Μηλεών

Ο Δήμος Μηλεών λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του νομού Μαγνησίας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τις Μηλιές.

Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις πλαγιές του Πηλίου, αποτελείτο από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 63,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.513 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Νοτίου Πηλίου της Περιφέρειας Θεσσαλίας. 

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: Δ.δ. Μηλεών 1.056 
::* οι Μηλιές 636 
::* η Κορόπη 398 
::* το Σταυροδρόμι 22 
: Δ.δ. Αγίου Γεωργίου Νηλείας 1.092 
::* ο Άγιος Γεώργιος Νηλείας 179 
::* η Αγία Τριάδα 221 
::* η Άνω Γατζέα 289 
::* τα Δύο Ρεύματα 27 
::* η Κάτω Γατζέα 376 
: Δ.δ. Βυζίτσης 330 
::* η Βυζίτσα 277 
::* τα Αργυραίικα 53 
: Δ.δ. Καλών Νερών -- τα Καλά Νερά 723 
: Δ.δ. Πινακατών 312
::* οι Πινακάτες 182
::* ο Άγιος Αθανάσιος 130
Ελευθέριο - Κορδελιό

Το Ελευθέριο - Κορδελιό είναι πόλη στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης και βρίσκεται στα βορειοδυτικά αυτού. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 26.850 κατοίκους. Αποτελούσε έδρα δήμου μέχρι την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, οπότε εντάχθηκε στον Δήμο Κορδελιού - Ευόσμου. Μαζί με τον πληθυσμό του Ευόσμου αποτελεί πλέον τον μεγαλύτερο δήμο της Θεσσαλονίκης. Το "Νέο Κορδελιό" δημιουργήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 από Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες (282 άτομα) από το χωριό Παπά-Σκάλα του Κορδελιού της Σμύρνης. Το Νέο Κορδελιό έχει ενωθεί πλέον με τον εκσυγχρονισμένο Εύοσμο, καθώς και έχει αναβαθμιστεί αρκετά σαν περιοχή.
Μενεμένη

Η Μενεμένη (παλιότερα: Νέα Μαινεμένη) είναι περιοχή στα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης η οποία ανήκει στον Δήμο Αμπελοκήπων - Μενεμένης. Έως το 2011 αποτελούσε ξεχωριστό Δήμο του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης, που συνόρευε με τους δήμους Θεσσαλονίκης, Αμπελοκήπων, Ελευθερίου - Κορδελιού και Ευόσμου. Ο πληθυσμός της είναι 15.039 κάτοικοι (σύμφωνα με την Απογραφή του 2011).
Δήμος Αρτέμιδας

Ο Δήμος Αρτέμιδας λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του νομού Μαγνησίας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Άνω Λεχώνια.

Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις πλαγιές του Πηλίου. Ο δήμος αποτελείτο από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβάνε έκταση 29 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.583 κατοίκους. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Βόλου της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: Δ.δ. Άνω Λεχωνίων [ 1.468 ] 
::* τα Άνω Λεχώνια [ 1.215 ] 
::* τα Πλατανίδια [ 253 ] 
: Δ.δ. Αγίου Βλασίου [ 785 ] 
::* ο Άγιος Βλάσιος [ 485 ] 
::* το Μαλάκι [ 208 ] 
::* το Παλαιόκαστρο [ 65 ] 
::* ο Στρόφιλος [ 27 ] 
: Δ.δ. Αγίου Λαυρεντίου [ 664 ] 
::* ο Άγιος Λαυρέντιος [ 402 ] 
::* ο Άγιος Απόστολος ο Νέος [ 151 ] 
::* η Βροχιά [ 85 ] 
::* οι Σερβανάτες [ 26 ] 
: Δ.δ. Κάτω Λεχωνίων [ 1.666 ] 
::* τα Κάτω Λεχώνια [ 1.646 ] 
::* ο Άγιος Μηνάς [ 20 ]
Άμπου Ντάμπι

Το Άμπου Ντάμπι (αγγλ. Abu Dhabi, Αραβική γλώσσα: أبو ظبي, αραβική : [ɐbuˈðˤɑbi], Αμπού Δάμπι) είναι η πρωτεύουσα και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Η πόλη εκτείνεται κατά μήκος μίας μακρόστενης παράκτιας νησίδας στον Περσικό κόλπο, η οποία περιβάλλεται από άλλα μικρότερα νησιά και κολπίσκους. Ο πληθυσμός της ξεπερνά τις 945.268 κατοίκους (2008), και η έκταση της μητροπολιτικής περιοχής είναι 67.340 τετρ.χλμ.. Η πόλη, όπως και ολόκληρο το εμιράτο, έχει ένα από τα μεγαλύτερα κατά κεφαλή εισοδήματα στον κόσμο.

Το Άμπου Ντάμπι είναι έδρα των σημαντικότερων υπηρεσιών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΑΕ, καθώς και της βασιλικής οικογένειας. Σήμερα, η πόλη θεωρείται μία κοσμοπολίτικη μητρόπολη, καθώς η γρήγορη ανάπτυξη και αστικοποίησή της, παράλληλα με το συγκριτικά υψηλό εισόδημα των κατοίκων, την έχουν μετατρέψει στην πιο προηγμένη πόλη από τις αραβικές μητροπόλεις. Αποτελεί κέντρο πολιτικών, βιομηχανικών, πολιτιστικών και εμπορικών δραστηριοτήτων, ενώ παράγει το 15% του ΑΕΠ της χώρας. Στο Άμπου Ντάμπι έχουν επίσης την έδρα τους το τοπικό χρηματιστήριο, η κεντρική τράπεζα των ΗΑΕ, καθώς και πολλές πολυεθνικές επιχειρήσεις. Το εμιράτο του Άμπου Ντάμπι είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου στον κόσμο, αλλά παράλληλα η οικονομία του είναι πολυδιάστατη, με παράλληλη ανάπτυξη των οικονομικών υπηρεσιών και του τουρισμού. Θεωρείται η τρίτη πιο ακριβή πόλη στην ευρύτερη περιοχή, και η 26η στον κόσμο. 
Η αραβική αεροπορική εταιρία Etihad έχει έδρα το Άμπου Ντάμπι.
Μαρίνο Μπαρλέτι

Ο Μαρίνο Μπαρλέτι (λατ.: "Marinus Barletius", ιταλ.: "Marino Barlezio", 1450 - 1513) ήταν καθολικός ιερέας· θεωρείται ο πρώτος Αλβανός ιστορικός, κυρίως λόγω της βιογραφίας του για τον Σκεντέρμπεη, που μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες τον 16ο έως τον 18ο αι. 
Το 1474, οι Τούρκοι πολιόρκησαν τη Σκόδρα και ο Μπαρλέτι συμμετείχε στην άμυνα της πόλης, τόσο κατά την πρώτη πολιορκία το 1474 όσο και στη δεύτερη το 1478. Και οι δύο γονείς του σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των πολιορκιών. Όταν η Σκόδρα έπεσε στα χέρια των Οθωμανών, δραπέτευσε στην Ιταλία, όπου έγινε μελετητής της ιστορίας, στην κλασική λογοτεχνία και στη λατινική γλώσσα. 
thumb|left|200px|Εξώφυλλο του βιβλίου του Μαρίνο Μπαρλέτι «De vita et gestis Scanderbegi Epirotarum Principis» (1508)
Η βιογραφία του Σκεντέρμπεη γράφτηκε από τον σύγχρονό του Μαρίνο Μπαρλέτι στα λατινικά και είναι σχεδόν η μοναδική αυθεντική πηγή για την ζωή του Γεωργίου Καστριώτη. Αυτή η βιογραφία, λόγω της φήμης του ήρωα, μεταφράστηκε στα γαλλικά, τα αγγλικά και άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Το βιβλίο τυπώθηκε στη Ρώμη μεταξύ 1508 και 1510 και κατά τη διάρκεια του 16ου αι. διαδόθηκε σε πολλές γλώσσες και τελικά ήταν μεταφρασμένο από τα λατινικά στα γαλλικά έξι φορές, 1576, 1593, 1596, 1597,1604, 1621, στα πορτογαλικά τέσσερεις φορές και στα γερμανικά επτά φορές. Επίσης μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον Zachary Jones το 1596 και ετοιμάζεται για αναδημοσίευση στα αγγλικά το 2013.

Μετέπειτα γράφτηκαν πολλές βιογραφίες και λογοτεχνικά έργα γύρω από τον Σκεντέρμπεη, τα οποία εμπλουτίστηκαν με φανταστικά στοιχεία και αυθαίρετες ερμηνείες όρων και γεγονότων με αποτέλεσμα σήμερα, στη μη ειδικευμένη βιβλιογραφία, να επικρατεί συσκότιση για τα πραγματικά περιστατικά.
Πεπίνος της Ιταλίας

Ο Πεπίνος της Ιταλίας ("Pepin Carloman", Απρίλιος 773 - 8 Ιουλίου 810) ήταν δεύτερος γιος του Καρλομάγνου από την τρίτη σύζυγο του Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν "Καρλομάνος" αλλά ονομάστηκε Πεπίνος όπως ο ετεροθαλής αδελφός του Πεπίνος ο Κυφός και ο παππούς του Πιπίνος ο Βραχύς όταν ήταν μικρό παιδί. Όταν κατέκτησε ο πατέρας του την Ιταλία πήρε τον τίτλο του "Βασιλιά της Λομβαρδίας" (781), ο Πάπας Αδριανός Α΄ τον έστεψε με το Σιδηρούν Στέμμα της Λομβαρδίας, στην συνέχεια εργάστηκε σκληρά για την επέκταση της Αυτοκρατορίας των Φράγκων. Ο Πεπίνος βάδισε με Λομβαρδικό στρατό στην πεδιάδα του Δράβου και λεηλάτησε την Παννονία (791), ο πατέρας του διασχίζοντας τον Δούναβη πήγε προς την περιοχή των Άβαρων.
Μουσκάτ

thumb|right|Μουσκάτ
H Μουσκάτ, ή αλλιώς Μασκάτ, είναι η πρωτεύουσα η μεγαλύτερη πόλη και η έδρα της κυβέρνησης του Ομάν. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 1.090.797(2008) κάτοικοι. Γνωστή από τις αρχές του 1ου αιώνα ως σημαντικό εμπορικό λιμάνι η Μουσκάτ κυβερνήθηκε από διάφορες φυλές ιθαγενών, καθώς και ξένες δυνάμεις, όπως οι Πέρσες και η Πορτογαλική Αυτοκρατορία σε διάφορα σημεία της ιστορίας της.
Κάρολος ο Νεότερος

Ο Κάρολος ο Νεότερος (περί το 772 - 4 Δεκεμβρίου 811) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν ο δεύτερος γιος του Καρλομάγνου και ο μεγαλύτερος από την τρίτη σύζυγό του Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου. Οι μικρότεροι αδελφοί του ήταν ο Πεπίνος της Ιταλίας και ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής, όταν ο πατέρας του μοίρασε την αυτοκρατορία τον όρισε βασιλιά των Φράγκων. Ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Πεπίνος ο Κυφός αποσύρθηκε σε μοναστήρι στο Προυμ ύστερα από αποτυχημένη εξέγερση εναντίον του πατέρα τους Καρλομάγνου (792). Ο δεύτερος αδελφός του Πεπίνος δέχτηκε το Βασίλειο της Ιταλίας και ο μικρότερος αδελφός του Λουδοβίκος ο Ευσεβής την Ακουιτανία. Ο Κάρολος ο Νεώτερος πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας του σε εκστρατείες εναντίον των Βρετόνων που ήταν στα σύνορα του βασιλείου του, επαναστάτησε τουλάχιστον δύο φορές εναντίον του πατέρα του αλλά συμμετείχε πολλές φορές σε εκστρατείες απέναντι στους Σάξονες. Πέθανε πρίν από τον πατέρα του αλλά η αυτοκρατορία πέρασε στον μικρότερο αδελφό του Λουδοβίκο τον Ευσεβή αφού και ο Πεπίνος είχε επίσης πεθάνει. 

Ο Καρλομάγνος ζήτησε να παντρέψει τον γιο του Κάρολο με την κόρη του Όφα της Μερκίας Έλφλιντ της Μερκίας, ο Όφα ωστόσο του ζήτησε να παντρευτεί ο γιος του Έγκφριθ της Μερκίας με την κόρη του Καρλομάγνου Μπέρτα. Η πρόταση εξόργισε τον Καρλομάγνο, διέκοψε τις εμπορικές σχέσεις και έκλεισε όλα τα λιμάνια με την Αγγλία.
Η παρεξήγησε λύθηκε σύντομα και ο Καρλομάγνος κατάργησε τον αποκλεισμό (796), οι δύο ηγεμόνες υπέγραψαν την πρώτη γνωστή εμπορική συνθήκη στην Αγγλική ιστορία. Ο Κάρολος ο Νεότερος τοποθετήθηκε από τον πατέρα του κυβερνήτης των Φράγκων και των Σαξόνων (790) με τον τίτλο του βασιλιά. Ο Καρλομάγνος τον έστεψε Βασιλιά των Φράγκων την ίδια μέρα που ο ίδιος στέφτηκε Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (25 Δεκεμβρίου 800). Σε εκστρατεία στο Βάισενφελς (806) ο Κάρολος ο Νεώτερος σκότωσε τον δούκα των Σορβών και τον Σλάβο Κνιάζ. Ο Κάρολος ο Νεότερος πέθανε άτεκνος από ατύχημα πριν από τον πατέρα του.
Βάσω Γουλιελμάκη

Η Βάσω Γουλιελμάκη (Θεσσαλονίκη 27 Φεβρουαρίου 1970) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έχει συμμετάσχει σε πλήθος τηλεοπτικών σειρών και θεατρικών παραστάσεων, ενώ έχει παίξει και σε αρκετές ταινίες.
Σαντιάγο

thumb|300px|right|Το εμπορικό κέντρο του Σαντιάγου
To Σαντιάγο (ισπανικά: Santiago de Chile) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Χιλής. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 5.278.044 κάτοικοι (2009). Βρίσκεται στην κεντρική κοιλάδα της χώρας σε υψόμετρο 520 μέτρων. Περίπου τρεις δεκαετίες συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης έχουν μετατρέψει το Σαντιάγο σε ένα από τα πλέον σύγχρονα και μοντέρνα αστικά κέντρα της Λατινικής Αμερικής, με εκτενή προαστιακή ανάπτυξη, δεκάδες εμπορικά κέντρα, και την εντυπωσιακή αύξηση κτηρίων υψηλής αρχιτεκτονικής.

Η πόλη ιδρύθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1541 από τον Ισπανό κονκισταδόρ (κατακτητή), Πέδρο ντε Βαλδίβια και η αρχική της ονομασία ήταν 'Σαντιάγο ντελ Νουέβο Εξτρέμο'. Κατά τις πρώτες δεκαετίες της ύπαρξής του το Σαντιάγο δέχτηκε επιθέσεις γειτονικών ιθαγενών φύλων, ενώ δεν έλειψαν και καταστροφικά χτυπήματα από σεισμούς και πλημμύρες αρκετές. Κατά την περίοδο της ισπανικής αποικιοκρατίας οικοδομήθηκαν μεγαλεπήβολα έργα, όπως η γέφυρα του Καλικάντο (1779), τα Ταχαμάρες ντελ Μαπότσο (1767) και το νομισματοκοπείο (1786). Στις 12 Φεβρουαρίου 1817, κατά τη διάρκεια του χιλιανού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, ανακηρύχτηκε η ανεξαρτησία της χώρας και το 1843 ιδρύθηκε το πρώτο πανεπιστήμιο. Κατά τις δεκαετίες του 1940 και 1950 η πόλη γνώρισε τεράστια πληθυσμιακή αύξηση με την είσοδο μεταναστών από χώρες της Ευρώπης.

Το Σαντιάγο χαρακτηρίζεται από μεγάλες εκτάσεις πρασίνου σε διάσπαρτα σημεία εντός των πυκνά δομημένων συνοικιών. Χαρακτηριστικά αξιοθέατα της πόλης είναι η κεντρική πλατεία 'Πλάσα ντε Άρμας' και η εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου (1613).
Καλανός

Ο Καλανός (4ος αιώνας π.Χ. - θάνατος το 323 π.Χ.) ήταν Ινδός βραχμάνος γυμνοσοφιστής ή Βουδιστής γυμνοσοφιστής που καταγόταν από τα Τάξιλα, και έζησε στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου του οποίου και το στρατό οικοιοθελώς ακολουθούσε. . Η ινδική ονομασία του ήταν "Σφίνης". Η γνωριμία του Αλέξανδρου με τον Δάνδαμη, τον πνευματικό ηγέτη των ασκητών της περιοχής, ήταν μέσω του Καλανού.
S/2003 J 2

Ο S/2003 J 2 είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με επικεφαλής τους Σκοτ Σέπαρντ και τον Ντέιβιντ Τζιούιτ και ανακοινώθηκε στις 4 Μαρτίου του 2003.

Ο S/2003 J 2 έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 29,54 Γιγαμέτρων (0,1975 Α.Μ.) ή 29.540.000 χλμ., σε 980 ημέρες, με κλίση 154 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,2255.

Φαίνεται πως αποτελεί μόνο του μια ομάδα δορυφόρων, με ημιάξονα τροχιάς ~30 γιγαμέτρων (0,20 Α.Μ).

Τα όρια της βαρυτικής επίδρασης του Δία ορίζονται από τη σφαίρα Hill, του οποίου η ακτίνα είναι 52 γιγαμέτρα (0,35 Α.Μ.) Οι οπισθοδρομικοί δορυφόροι με άξονες έως 67% της ακτίνας Hill, πιστεύεται ότι η ακτίνα τους είναι σταθερή. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό ότι ακόμα πιο απομακρυσμένοι δορυφόροι του Δία μπορεί να ανακαλυφθούν. 

Ο S/2003 J 2 δεν έχει ξαναεντοπιστεί από το 2003 που ανακαλύφθηκε και θεωρείται χαμένος. Θα ακολουθήσουν παρατηρήσεις το 2018 με σκοπό να εντοπίσουν και να εξακριβώσουν την τροχιά του.
Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας

O Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας ή Πεπίνος ο Νεότερος (Γαλλική γλώσσα : "Pépin II d'Aquitaine", 823 - μετά το 864), Βασιλιάς της Ακουιτανίας (838 - 864) ήταν μεγαλύτερος γιος του Πεπίνου Α΄ της Ακουιτανίας και της Ινγκελτρούδης, εγγονός του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Ευσεβούς. Εξελέγη βασιλιάς από τους ευγενείς της Ακουιτανίας αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα του (838), ήθελαν να κρατήσουν την ανεξαρτησία τους από την κεντρική εξουσία. Ο παππούς του Λουδοβίκος ο Ευσεβής αποφάσισε να δώσει την Ακουιτανία στον θείο του και μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του πατέρα του Κάρολο τον Φαλακρό, ήταν 15 ετών όσο ο μικρός Πεπίνος. Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής είχε εκθρονίσει τον γιο του Πεπίνο Α΄ από το βασίλειο της Ακουιτανίας λόγω εξέγερσης με τα αδέλφια του (832), ακολούθησε την ίδια τακτική με τον γιο του Πεπίνο Β΄ (838). Ο Πεπίνος Β΄ βρέθηκε αμέσως σε σύγκρουση με τον ετεροθαλή θείο του αλλά ο παππούς του τον αποκλήρωσε σε δύο διαδοχικές Συνόδους.

Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής ζήτησε από τους Ακουιτανούς να του στείλουν τον μικρό Πεπίνο στο Άαχεν για να του διδάξει τις μεθόδους διακυβέρνησης αλλά εκείνοι το αρνήθηκαν. Ο Πεπίνος Β΄ είχε τον πλήρη έλεγχο στην Ακουιτανία μέχρι την εποχή που συμμάχησε με τον μεγαλύτερο θείο του Λοθάριο Α΄ (841), την προηγούμενη χρονιά (840) ο αυτοκράτορας παππούς του πέθανε σε ηλικία 62 ετών. Ο Πεπίνος Β΄ νίκησε τον Κάρολο τον Φαλακρό αλλά στην συνέχεια ο Λοθάριος Α΄ που είχε κληρονομήσει την Μέση Φραγκία συνετρίβη από τον τρίτο αδελφό του Λουδοβίκο τον Γερμανικό που είχε κληρονομήσει την Ανατολική Φραγκία. Ο Πεπίνος Β΄ επέστρεψε την Ακουιτανία και συνέχισε τις συγκρούσεις με τον Κάρολο τον Φαλακρό για την κυριαρχία της Ακουιτανίας. 
Με την Συνθήκη του Βερντέν που ακολούθησε όταν τα αδέλφια του πατέρα του έκλεισαν μεταξύ τους ειρήνη (843) η Ακουιτανία πέρασε στον Κάρολο τον Φαλακρό.
Δήμος Σηπιάδος

Ο Δήμος Σηπιάδος λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του νομού Μαγνησίας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Λαύκος.

Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στα νότια του Πηλίου, αποτελείτο από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.358 κατοίκους. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Νοτίου Πηλίου της Περιφέρειας Θεσσαλίας. 

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: Δ.δ. Λαύκου [ 721 ] 
::* ο Λαύκος [ 538 ] 
::* οι Άγιοι Απόστολοι [ 33 ] 
::* ο Άγιος Ανδρέας [ 27 ] 
::* τα Κουκουλαίικα [ 23 ] 
::* ο Μαραθιάς [ 28 ] 
::* το Μικρό [ 38 ] 
::* η Χονδρή Άμμος [ 34 ] 
: Δ.δ. Μηλίνης [ 734 ] 
::* η Μηλίνα [ 677 ] 
::* οι Κυδωνιές [ 0 ] 
::* η Μαύρη Πέτρα [ 32 ] 
::* οι Πηγές [ 25 ] 
: Δ.δ. Προμυρίου [ 903 ] 
::* το Προμύρι [ 377 ] 
::* ο Άγιος Γεώργιος [ 115 ] 
::* το Βοδίνι [ 21 ] 
::* το Καστρί [ 34 ] 
::* η Λύρη [ 72 ] 
::* η Μορτιά [ 32 ] 
::* οι Μούσγες [ 36 ] 
::* το Πατριχώρι [ 20 ] 
::* η Πλατανιά [ 153 ] 
::* η Ροδιά [ 21 ] 
::* τα Τρόχαλα [ 22 ]
Φέλιξ Σάντσες

Ο Φέλιξ Σάντσες ("Félix Sánchez", 30 Αυγούστου 1977) είναι δρομέας από την Δομινικανή Δημοκρατία. Αγωνίζεται κατά κύριο λόγο στο αγώνισμα των 400 μέτρων μετ' εμποδίων. Το 2004 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ενώ επανέλαβε το ίδιο κατόρθωμα και το 2012 στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου. 

Γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου του 1977 στην Νέα Υόρκη. Οι γονείς του κατάγονται από την Δομινικανή Δημοκρατία και ο Σάντσες ξεκίνησε να αγωνίζεται με τα χρώματά της από το 1999. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Νότια Καλιφόρνιας ψυχολογία.
Ψηφιακή υπογραφή

Η Ψηφιακή υπογραφή είναι ένα μαθηματικό σύστημα που χρησιμοποιείται για την απόδειξη της γνησιότητας ενός ψηφιακού μηνύματος ή εγγράφου. Μια έγκυρη ψηφιακή υπογραφή δίνει στον παραλήπτη την πιστοποίηση ότι το μήνυμα που δημιουργήθηκε ανήκει στον αποστολέα που το υπέγραψε ψηφιακά και ότι δεν αλλοιώθηκε-παραποιήθηκε κατά την μεταφορά. Οι ψηφιακές υπογραφές χρησιμοποιούν συνδυασμό μιας κρυπτογραφικής συνάρτησης κατατεμαχισμού (hash function) για δημιουργία της σύνοψης (hash) σε συνδυασμό με ασυμμετρική κρυπτογραφία για κρυπτογράφηση/αποκρυπτογράφηση σύνοψης (ο συνδυασμός σύνοψης και κρυπτογράφησης με ασυμμετρική κρυπτογραφία αποδεικνύει την ακεραιότητας του εγγράφου αλλά και την απόδειξη ταυτότητας του αποστολέα).

Σε μερικές χώρες όπως τις ΗΠΑ και κάποιες χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης, οι ψηφιακές υπογραφές έχουν και νομική υπόσταση. Οι ψηφιακές υπογραφές σε ψηφιακά έγγραφα είναι παρόμοιες με τις αντίστοιχες χειρόγραφες υπογραφές σε έντυπα έγγραφα. Όταν οι ψηφιακές υπογραφές υλοποιούνται - εφαρμόζονται σωστά (με χρήση ασφαλών κρυπτογραφικών αλγορίθμων), είναι πολύ δυσκολότερο να πλαστογραφηθούν σε σχέση με τις αντίστοιχες χειρόγραφες. Επίσης το φυσικό πρόσωπο που ψηφιακά υπογράφει το ψηφιακό έγγραφο δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν το υπόγραψε (όσο το ιδιωτικό κλειδί που χρησιμοποίησε δεν υποκλάπηκε). Κάποιες υλοποιήσεις των ψηφιακών υπογραφών προσθέτουν και την ημερομηνία υπογραφής του εγγράφου, ώστε και το ιδιωτικό κλειδί να υποκλαπεί, η ψηφιακή υπογραφή να είναι έγκυρη. Η ψηφιακή υπογραφή μπορεί να προστεθεί σε οποιαδήποτε σειρά από bits (δηλαδή δεδομένα): παραδείγματα χρήσης είναι τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου,έγγραφα, μηνύματα που στέλνονται στο Διαδίκτυο κλπ. Πολλοί οργανισμοί υιοθετούν την χρήση των ψηφιακών υπογραφών ώστε να αποφεύγεται η αποστολή τυπωμένων εγγράφων (επικυρωμένα με χρήση σφραγίδων και υπογραφών).
Ζανγκ Γινίνγκ

Η Ζανγκ Γινίνγκ (απλά κινέζικα: "张怡宁", παραδοσιακά κινέζικα: "張怡寧", πινγίν: "Zhāng Yíníng", 5 Οκτωβρίου 1981) είναι Κινέζα πρώην αθλήτρια της επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Άντριου Τζάκσον

Ο Άντριου Τζάκσον ("Andrew Jackson", 15 Μαρτίου 1767 - 8 Ιουνίου 1845) ήταν Αμερικανός στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο έβδομος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1829 έως το 1837 και θεωρείται ο ιδρυτής του Δημοκρατικού Κόμματος. Ήταν στρατιωτικός κυβερνήτης της Φλόριντα (1821) και διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στη Μάχη της Νέας Ορλεάνης (1815). 
Η κληρονομιά που άφησε θεωρείται μικτή, ως προστάτης της λαϊκής δημοκρατίας και της ατομικής ελευθερίας, διασταυρωμένη με την υποστήριξή του για την απομάκρυνση των Ινδιάνων και τη δουλεία. Το πορτραίτο του εμφανίζεται στο αμερικάνικο χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων.
Πόλη του Παναμά

thumb|right|Η πόλη του Παναμά
Η Πόλη του Παναμά είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Παναμά. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 880.691 ενώ η μητροπολιτική περιοχή έχει 1.272.672 κατοίκους. Η πόλη είναι στην Διώρυγα του Παναμά από την πλευρά του Ειρηνικού Ωκεανού. Με μέσο ΑΕΠ ανά κάτοικο 38.900 δολάρια η πόλη του Παναμά είναι επί 8 χρόνια στις 5 πρώτες θέσεις για τη συνταξιοδότηση του κόσμου σύμφωνα με τα Διεθνή περιοδικά. Είναι μια σύγχρονη πόλη με πολλούς ουρανοξύστες,συγκροτήματα γραφείων και ξενοδοχείων.
Γεώργιος Γεννάδιος

Ο Γεώργιος Γεννάδιος (1786 Σηλυβρία Θράκης - 1854) ήταν διδάσκαλος του Γένους στην Επανάσταση του 1821.
Ντανιέλ Χάρκε

Ο Ντανιέλ Χάρκε ("Daniel Jarque González", 1 Ιανουαρίου 1983 - 8 Αυγούστου 2009) ήταν Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του στην ομάδα της Εσπανιόλ και ορίστηκε αρχηγός της ομάδας έναν μόλις μήνα πριν τον αδόκητο θάνατό του, από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 26 ετών.
Αιξ-λε-Μπαιν

Η Αιξ-λε-Μπαιν (Aix-les-Bains), ή κατά τους Λατίνους Γρατιανές Θέρμες, ("Aquae Gratianae"), ή Δομιτιανές Θέρμες, ("Aquae Domitiane"), είναι παραλίμνια πόλη της NA. Γαλλίας με πολλές ιαματικές πηγές. Αποτελεί την πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας στο νομό της Σαβοΐας. Είναι κτισμένη στην ανατολική όχθη της λίμνης Μπουρζέ περίπου 100 χλμ. ανατολικά της Λυών. Λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης βρίσκεται το αλπικό χιονοδρομικό κέντρο Ρεβάρ στο ομώνυμο όρος. Στη περιφέρειά της πόλης αυτής υφίστανται πολλές βιομηχανίες όπως παραγωγής μηχανών, οχημάτων και ηλεκτρικών ειδών. Το 1975 αριθμούσε περίπου 22.300 κατοίκους. Το 2006 ο πληθυσμός της έφθασε τους 28.000 κατοίκους.

Η Αιξ-λε-Μπαιν είναι περισσότερο γνωστή, και από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν οι ονομασίες της, από τις θερμές και ιαματικές της πηγές που είναι πλούσιες σε θειούχα και ανθρακικά άλατα ασβεστίου, μαγνησίου, νατρίου που θεωρούνται κατάλληλες για θεραπεία κυρίως χρόνιων ρευματισμών και τις αλκαλικές πηγές της κατάλληλες για υδροθεραπεία. Εξ αιτίας αυτών κατά τους θερινούς μήνες η πόλη παρουσιάζει σχεδόν διπλάσιο πληθυσμό.

Σημαντικό αρχαιολογικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σωζόμενα ερείπια κτισμάτων ρωμαϊκής περιόδου όπως της αψίδας του Καμπανού και του ναού της Αρτέμιδας. Στη πόλη υφίσταται αρχαιολογικό μουσείο καθώς και μουσείο σύγχρονης ζωγραφικής (το Μουσείο Φορ). Ιδιαίτερο όμως κόσμημα της πόλης είναι το παλαιό κτίριο του Δημαρχείου, κατασκευής του 16ου αιώνα που ανακαινίσθηκε και σήμερα λειτουργεί ως καζίνο.
Χριστόφορος Περραιβός

Ο Χριστόφορος Περραιβός ήταν Έλληνας στρατιωτικός, πολιτικός, αγωνιστής του εικοσιένα, δάσκαλος, στιχουργός και συγγραφέας πολεμικών απομνημονευμάτων. Στενός συνεργάτης του Ρήγα Βελεστινλή (Φεραίου), μέλος της Φιλικής Εταιρείας από το 1817, εθναπόστολος στην κυριολεξία διατρέχει όλη την Ελλάδα. Άλλοτε τον βρίσκουμε στη Μάνη, άλλοτε στο Μωριά, αλλά και στο Σούλι, στην Πάργα όπου ο μητροπολίτης Ιερόθεος τον αποκηρύττει από τον άμβωνα αλλά και στην Κέρκυρα το 1816 που τον συλλαμβάνουν οι Άγγλοι και τον εξορίζουν.
Άνθρωπος της δράσης, τον βρίσκουμε δίπλα στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο στη μάχη του Πέτα. Πήρε μέρος στην Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους, το 1823. Οι παλιοί αγώνες του από τον καιρό του Ρήγα, ο ρόλος του στη Φιλική Εταιρεία, η δράση του στο Μωριά και το Σούλι τον έκαμαν γνωστό με φήμη έξοχη σ΄ όλην την Ελλάδα. Οι πολέμαρχοι της Ανατολικής Ελλάδας τον κάλεσαν μ΄ επιμονή ν΄αναλάβει το πολεμικό Υπουργείο και να διευθύνει τα πολεμικά πράγματα στον τόπο τους. Γνωρίστηκε με τον Ρήγα στην Βιέννη και έγινε οπαδό του.
Πιπίνος ο Βραχύς

Ο Πιπίνος ο Βραχύς (, περί το 714 – 24 Σεπτεμβρίου 768) μέλος του Οίκου των Καρολιδών ήταν Βασιλιάς των Φράγκων (751 - 768).. Ήταν ο πρώτος Καρολίδης που έγινε βασιλιάς των Φράγκων και πατέρας του κορυφαίου βασιλιά Καρλομάγνου. Ήταν γιος του Κάρολου Μαρτέλου δούκα των Φράγκων με την σύζυγο του Ροτρούδη του Εσμπαί (690 – 724). O Πιπίνος ο Βραχύς μεγάλωσε στην Βασιλική Σαιν-Ντενί, πήρε σημαντική εκκλησιαστική εκπαίδευση από τους μοναχούς. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Μαγιορδόμος των ανακτόρων της Νευστρίας (741), βασίλευσε στην Φραγκία μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Καρλομάν. Ο Πεπίνος βασίλευσε στην Νευστρία, την Βουργουνδία και την Προβηγκία, ο μεγαλύτερος αδελφός του Καρλομάν βασίλευσε στην Αυστρασία, την Αλαμαννία και την Θουριγγία. Τα αδέλφια αντιμετώπισαν ασταμάτητες εξεγέρσεις στις οποίες προχώρησαν οι Βαυαροί, οι Ακουιτανοί, οι Σάξονες και οι Αλαμαννοί στα πρώτα χρόνια της βασιλείας τους. Το κενό στον θρόνο έληξε όταν εξελέγη νέος βασιλιάς ο Χιλδέριχος Γ΄, ο τελευταίος Μεροβίγγειος μονάρχης που έγινε βασιλιάς των Φράγκων.

Με σωστή εκκλησιαστική ανατροφή ο Καρλομάν και ο Πεπίνος συνέχισαν το έργο του πατέρα τους, βοήθησαν σημαντικά τον Άγιο Βονιφάτιο να μεταρρυθμίσει την Φραγκική εκκλησία και να εκχριστιανίσει τους Σάξονες. Ο μεγαλύτερος αδελφός Καρλομάν άντρας έντονα θρησκευτικός αποσύρθηκε σε μοναστήρι με αποτέλεσμα ο Πεπίνος να γίνει κυρίαρχος σε ολόκληρη την Φραγκία αφού κατέστειλε μια εξέγερση του αδελφού του Γκρίφο. Ο Πεπίνος ο Βραχύς προχώρησε στην τελευταία του πράξη, ανάγκασε τον Χιλδέριχο Γ΄ να αποσυρθεί σε μοναστήρι και ανακηρύχτηκε βασιλιάς ο ίδιος, τον έστεψε ο Πάπας Ζαχαρίας (751). Η απόφαση αυτή δημιούργησε πολλές αντιδράσεις και έφερε εξεγέρσεις από μέλη της βασιλικής οικογένειας όπως ο αδελφός του Γκρίφο και ο γιος του Καρλομάν Ντρόγκο.
Ο Πεπίνος ο Βραχύς ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για να ενισχύσει την βασιλεία του, ξεκίνησε τις πολιτικές και θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις του Βονιφάτιου. Υποστήριξε τον Στέφανο Β΄ που βρισκόταν εκείνη την εποχή σε πόλεμο με τους Λομβαρδούς, έδωσε σαν δωρεά μερικές πόλεις στον πάπα που έμειναν γνωστές σαν "Δωρεά του Πεπίνου", οι δωρεές αυτές ήταν βάση για να δημιουργηθούν τα Παπικά Κράτη τον Μεσαίωνα. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία έβλεπε με δέος την άνοδο του Πεπίνου, ήθελε να έχει καλές σχέσεις μαζί του και του παραχώρησε τον τίτλο του Πατρικίου. Ο Πεπίνος κατέκτησε την Χαλιφάτο των Ομεϋαδών και νίκησε τον Ουάιφερ με τα στρατεύματα του από την Γασκώνη, μετά τις νίκες αυτές οι Ακουιτανοί λόρδοι του δήλωσαν την υποταγή τους. Ο Πεπίνος ενοχλήθηκε έντονα από τις συνεχείς εξεγέρσεις των Σαξόνων και των Βαυαρών, προχώρησε σε πολλές εκστρατείες αλλά η τελική υποταγή έγινε με τους διαδόχους του. Ο Πεπίνος ο Βραχύς πέθανε (866) και τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοι του Καρλομάγνος και Καρλομάν Α΄, αν και ήταν πανίσχυρος και επιτυχημένος βασιλιάς η φήμη του καλύφτηκε από τον διάδοχο του.
Παναγιώτης Κρεββαττάς

Ο Παναγιώτης Κρεββαττάς ή Κρεββατάς (1785 - 16 Νοεμβρίου 1822) ήταν αγωνιστής και πολιτικός της εποχής του 1821.
Λίνα Κάσδαγλη

Η Λίνα Κάσδαγλη (1921-2009) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, επιμελήτρια βιβλίων και μεταφράστρια. Έγραψε κυρίως ποιήματα και μετέφρασε πολλά έργα ξένων λογοτεχνών. Έλαβε μέρος σε επιτροπές του υπουργείου Παιδείας για τη σύνταξη των σχολικών βιβλίων στην Ελλάδα. Ήταν παντρεμένη με τον συγγραφέα Εμμανουήλ Κάσδαγλη και απέκτησαν τρία παιδιά.
Λοθάριος Α΄

Ο Λοθάριος Α΄ (Ιταλική γλώσσα : "Lotario I", 795 – 29 Σεπτεμβρίου 855) ήταν Βασιλιάς της Ιταλίας (818 - 23 Σεπτεμβρίου 855), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (817 - 23 Σεπτεμβρίου 855), και Βασιλεύς της Μέσης Φραγκίας (843 - 23 Σεπτεμβρίου 855). Ο Λοθάριος Α΄ ήταν μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του ευσεβούς από την πρώτη σύζυγο του Ερμενγάρδη του Τουρ. Οι μικρότεροι αδελφοί του ήταν ο Πεπίνος Α' της Ακουιτανίας και ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός, μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Κάρολος ο Φαλακρός. Ο Λοθάριος Α΄ ξεσήκωσε τους μικρότερους αδελφούς του Πεπίνο Α΄ και Λουδοβίκο τον Γερμανικό εναντίον του πατέρα τους στις προσπάθειες που έκανε να ορίσει συμβασιλέα τον Κάρολο τον Φαλακρό. Ο Πεπίνος Α΄ πέθανε πριν τον πατέρα τους (838), με τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς (840) ξεκίνησε σκληρός τριετής εμφύλιος πόλεμος, ο Κάρολος ο Φαλακρός και ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός συμμάχησαν εναντίον του Λοθάριου Α΄ και του γιου του Πεπίνου Α΄ Πεπίνου του Νεώτερου. Οι συγκρούσεις έληξαν με την Συνθήκη του Βερντέν (843) με την οποία τα αδέλφια μοίρασαν την απέραντη αυτοκρατορία του παππού τους Καρλομάγνου, ο Λοθάριος Α΄ παρέλαβε την Μέση Φραγκία, ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός την Ανατολική Φραγκία και ο Κάρολος ο Φαλακρός την Δυτική Φραγκία. Με την διαίρεση θα δημιουργηθούν δυο τεράστια Ευρωπαϊκά κράτη τα οποία θα μείνουν γνωστά τα σύγχρονα χρόνια ως Γαλλία και Γερμανία.
Ακτινοβόλο σημείο

Ακτινοβόλο σημείο (αγγλ. radiant) ονομάζεται το σημείο της Ουράνιας Σφαίρας από το οποίο φαίνεται να έρχονται διάττοντες αστέρες που έχουν κοινή προέλευση, όπως τους παρατηρεί ένας παρατηρητής που βρίσκεται στην επιφάνεια της Γης (ή γενικότερα στην επιφάνεια ενός πλανήτη). Η ύπαρξη του ακτινοβόλου σημείου γίνεται εμφανής κατά τις βροχές διαττόντων, επειδή ακριβώς οι διάττοντες που τις αποτελούν έχουν κοινή προέλευση. Ο αστερισμός μέσα στα όρια του οποίου βρίσκεται το ακτινοβόλο σημείο έχει δώσει μάλιστα το όνομά του στην κάθε βροχή διαττόντων, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Π.χ. οι Περσείδες είναι βροχή διαττόντων το ακτινοβόλο σημείο των οποίων βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα.

Κάποιος παρατηρητής μπορεί να δει ένα διάττοντα σε οποιοδήποτε μέρος του ουρανού, αλλά η κατεύθυνση της κινήσεώς του, όταν ακολουθηθεί προς τα πίσω, θα καταλήξει στο ακτινοβόλο σημείο του. Το μετέωρο εκείνο που η κίνησή του δεν ανάγεται στο γνωστό ακτινοβόλο σημείο της βροχής διαττόντων της εποχής ονομάζεται σποραδικό και δεν θεωρείται ότι ανήκει στη συγκεκριμένη βροχή.
right|thumb|Διάγραμμα διαδοχικών διαττόντων μιας βροχής και του ακτινοβόλου σημείου τους, το οποίο σημειώνεται με «ο».
Ερνστ Λίντεμαν

O Ερνστ Λίντεμαν (γερμ., Ernst Lindemann), (28 Μαρτίου 1894 στο Άλτενκιρχεν - 27 Μαΐου 1941 στο Βόρειο Ατλαντικό) ήταν Γερμανός αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ναυτικού και αργότερα του Kriegsmarine. Ήταν ο πρώτος και τελευταίος κυβερνήτης του Βίσμαρκ.
Κόβεντρι

Το Κόβεντρι (αγγλ. "Coventry") είναι πόλη της Αγγλίας στα Γουεστ Μίντλαντς. Έχει πληθυσμό περίπου 306.000 κατοίκων και είναι η 9η μεγαλύτερη πόλη στην Αγγλία και η 11η μεγαλύτερη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Βρίσκεται 153 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου και 30 χιλιόμετρα ανατολικά του Μπέρμιγχαμ. Το Κόβεντρι ήταν η πρώτη πόλη παγκοσμίως που αδελφοποιήθηκε με μια άλλη πόλη, συγκεκριμένα με το Στάλινγκραντ της ΕΣΣΔ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή οι κάτοικοι της πόλης ήθελαν να δείξουν τη συμπαράστασή τους στον σοβιετικό Κόκκινο Στρατό κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ.

Η πόλη συνδυάζει τον τωρινό βιομηχανικό της χαρακτήρα με τα απομεινάρια της μεσαιωνικής της ιστορίας. Αποτελεί δείγμα του αστικού σχεδιασμού της δεκαετίας του '50, η ανάγκη για τον οποίο δημιουργήθηκε από τις αρχές της πόλης και τις καταστροφές από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε αντίθεση με άλλες μεγάλες πόλεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Κόβεντρι δεν έχει κάποιου είδους "επεκταμένη" μητροπολιτική αστική περιοχή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα όρια της πόλης σχεδιάστηκαν έτσι, ώστε να περιλαμβάνουν όλα τα προάστιά της, αν και είναι λίγα σε αριθμό.

Στην πόλη έχουν την έδρα τους δυο πανεπιστήμια, το Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι στο κέντρο και το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ στα νότια προάστια. Επίσης, 6,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται το Αεροδρόμιο Κόβεντρι.
Βάλτερ Ούλμπριχτ

Ο Βάλτερ Ούλμπριχτ ("Walter Ulbricht", 30 Ιουνίου 1893 - 1 Αυγούστου 1973) ήταν Γερμανός κομμουνιστής ηγέτης και πολιτικός. Ως Γενικός Γραμματέας του Κόμματος ΕΣΚΓ από το 1950 έως το 1971, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρόωρη ανάπτυξη και καθιέρωση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία).
Τνούβα

Η Τνούβα είναι συνεταιρισμός στο Ισραήλ, με εξειδίκευση στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων. Ιδρύθηκε το 1926.

Η Τνούβα είναι η μεγαλύτερη παραγωγός γαλακτοκομικών προϊόντων στο Ισραήλ. Οι πωλήσεις της αντιστοιχούν στο 70% της χώρας στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων και κρέατος, αυγών και συσκευασμένων τροφίμων.
Πράσινη Νέα Συμφωνία

Η Πράσινη Νέα Συμφωνία είναι μία έκθεση η οποία συντάχθηκε στις 21 Ιουλίου 2008 από την Ομάδα Πράσινη Νέα Συμφωνία και δημοσιεύθηκε από το Ίδρυμα Νέα Οικονομικά, το οποίο περιγράφει μία σειρά πολιτικών προτάσεων για να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή, η τωρινή Χρηματοοικονομική κρίση, και όριο πετρελαίου. Η αναφορά ζητάει την αναρρύθμιση των χρηματοοικονομικών και φορολογίας, με μαζικές δημόσιες επενδύσεις σε ΑΠΕ. Ολόκληρος ο τίτλος της είναι: "A Green New Deal: Joined-up policies to solve the triple crunch of the credit crisis, κλιματική αλλαγή and high oil prices".
Καρλομάν Α΄

Ο Καρλομάν Α΄ (Γερμανική γλώσσα : "Carloman Ier", 28 Ιουνίου 751 – 4 Δεκεμβρίου 771) ήταν Βασιλιάς των Φράγκων (768 - 771) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Καρλομάγνο. Ήταν ο δεύτερος επιζήσας γιος του Πιπίνου του Βραχέος και της Μπερτράντα του Λον, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Καρλομάγνος.
Ναθάνιελ Χόθορν

Ο Ναθάνιελ Χόθορν ("Nathaniel Hawthorne", 4 Ιουλίου 1804 - 19 Μαΐου 1864) ήταν Αμερικανός συγγραφέας μυθιστορημάτων και διηγημάτων, με διασημότερο έργο του «Το άλικο γράμμα».
Ουίλιαμ Όρμπιτ

Ο Ουίλιαμ Όρμπιτ (γεννημένος William Mark Wainwright, 15 Δεκεμβρίου 1956, Shoreditch, Hackney) είναι ένας Βρετανός μουσικός, συνθέτης και μουσικός παραγωγός, ο οποίος ίσως είναι περισσότερο γνωστός για το έργο του στο δίσκο "Ray of Light" της "Madonna", που κατάφερε να κερδίσει 4 Grammy Awards και έχει πουλήσει παγκοσμίως 16 εκατομμύρια αντίτυπα. Επίσης, ανέλαβε να κάνει παραγωγή σε αρκετά ανέκδοτα τραγούδια της "Madonna", τα οποία έχουν ηχογραφηθεί για άλλα albums αλλά δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ., Επιπρόσθετα, έχει κάνει παραγωγή στο album 13 από τους "Blur", και διασκεύασε αρκετά τραγούδια από τον ίδιο δίσκο. Σχετικά πρόσφατα επέστρεψε στις ορχηστρικές του συνθέσεις. Συνολικά έχει κερδίσει 3 Grammy Awards.
Μαραθώνιος

right|320px|thumb|Τερματισμός Μαραθώνιου Αθήνας, Παναθηναικό Στάδιο, Νοέμβριος 2005
Ο Μαραθώνιος Δρόμος είναι αγώνας αντοχής δρόμου κάλυψης επίσημης απόστασης 42,195 χιλιομέτρων (26,229 μίλια), που περιλαμβάνεται στα σύγχρονα ολυμπιακά αθλήματα.
Ο αγώνας ονομάζεται έτσι από την ιστορική διαδρομή του Αθηναίου στρατιώτη ημεροδρόμου Φειδιππίδη που μετά τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ) έτρεξε από το πεδίο της μάχης στην Αθήνα για να μεταφέρει τα νικητήρια νέα με τη λέξη «νενικήκαμεν». Η ιστορική ακρίβεια αυτού του γεγονότος επιβεβαιώνεται από τον Φιλόστρατο, που αναφέρεται στο θεσμό των στρατιωτών ημεροδρόμων αγγελιαφόρων, τον Ηρόδοτο, τον Πλούταρχο και τον Λουκιανό.
Ίκαρος Κανελλόπουλος

Ο Λευτέρης-Ίκαρος Κανελλόπουλος (Αθήνα ~1920 - Αθήνα 20 Μαρτίου 1993) ήταν ο παρουσιαστής των πρώτων τηλεπαιχνιδιών της Ελληνικής τηλεόρασης, ηθοποιός και στιχουργός, περισσότερο γνωστός με το μικρό του όνομα "Ίκαρος".
Τάσος Υφαντής

Ο Τάσος Υφαντής και Υφάντης (Καβάλα 13 Μαΐου 1942 - Αθήνα 14 Αυγούστου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βασίλης Διαμαντόπουλος

Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος (Πειραιά 15 Νοεμβρίου 1920 – 5 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Νέου Θεάτρου. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που εμφανίστηκε ζωντανά στην ελληνική τηλεόραση, στο μονόπρακτο "Αυτός και το παντελόνι του" του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το 1966. Από τους πιο χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν αυτός του αυστηρού καθηγητή στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη "Νόμος 4000" και αργότερα, σε σειρές, όπως "Εκμέκ παγωτό", στην ιδιωτική τηλεόραση.
Ανσέγκιζελ

Ο Ανσέγκιζελ (602/610 – δολοφονηθείς 662/679) από τον Οίκο των Αρνουλφιδών ήταν γιος του Αγίου Αρνούλφου επισκόπου του Μετς και της συζύγου του Αγίας Ντόντα. 
Ο Ανσέγκιζελ ήταν Δομέστικος (στρατιωτικός αρχηγός) και δούκας του Σιγβέρτου Γ΄ της Αυστρασίας (634 – 656), προπάτορας του Καρλομάγνου. Σκοτώθηκε σε κάποιον εμφύλιο πόλεμο από έναν εχθρό.