Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Διμετρόδοντας

thumb|250px|Απολιθωμένος σκελετός Διμετρόδοντα
Ο Διμετρόδοντας είναι γένος σαρκοφάγου θηλαστικόμορφου ερπετού που έζησε την Πέρμια περίοδο, 295-270 εκατομμύρια χρόνια πριν. Συγγενεύει περισσότερο με τα θηλαστικά παρά με τις σαύρες. Ήταν ένας πελυκόσαυρος. Τα απολιθώματά του βρίσκονται στην Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, ενώ έχουν ανακαλυφθεί πατημασιές του στο Νέο Μεξικό.
4492 Ντεμπυσσύ

Ο 4492 Ντεμπυσσύ (γαλλικά:4492 Debussy) είναι ένας αστεροειδής της Κυρίας ζώνης αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1988, από τον Ερίκ Ελστ (Eric Elst). Εκτιμάται πως η διάμετρός του είναι περίπου 10 χιλιόμετρα.

Πήρε το όνομά του από τον Γάλλο συνθέτη, Κλοντ Ντεμπυσσύ (Claude Debussy).
Ελευθερούπολη

Η Ελευθερούπολη είναι κωμόπολη του Δήμου Παγγαίου στον νομό Καβάλας. Είναι χτισμένη στο βόρειο σημείο της κοιλάδας του Μαρμαρά. Βρίσκεται 16 χιλιόμετρα δυτικά της Καβάλας και έχει πληθυσμό 5.555 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έχει τρία δημοτικά σχολεία, ένα γυμνάσιο και δύο λύκεια (ΓΕΛ, ΕΠΑΛ).
Κουβανική Επανάσταση

thumb|250px|Εικόνα από δρόμο της Αβάνας με φιλοεπαναστατικό περιεχόμενο.
Ως Κουβανική Επανάσταση (ισπαν.: Revolución Cubana) νοείται ο ένοπλος αγώνας για την αποτίναξη του υποστηριζόμενου από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής καθεστώτος του δικτάτορα Φουλχένθιο Μπατίστα στην Κούβα. Η έναρξη της επανάστασης τοποθετείται με την αποτυχημένη προσπάθεια κατάληψης από ομάδα επαναστατών υπό τους αδελφούς Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο του στρατοπέδου "Μονκάδα", στις 26 Ιουλίου 1953. Ο στόχος του ένοπλου αγώνα για τον έλεγχο της χώρας πραγματοποιήθηκε την πρωτοχρονιά του 1959, μετά τη νίκη των επαναστατών στην μάχη της Σάντα Κλάρα και τη διαφυγή του Μπατίστα. Το νέο καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε στην Κούβα με την επιτυχία της επανάστασης το 1959 εξακολουθεί να έχει τα ηνία της διακυβέρνησης της χώρας μέχρι και σήμερα. 

Την εποχή που εδραιώθηκε το επαναστατικό καθεστώς Κάστρο, ο Ψυχρός Πόλεμος, μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων: των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Σοβιετικής Ένωσης βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη. Η Κούβα λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης θεωρήθηκε έτσι προπύργιο του Κομμουνισμού και του φιλοσοβιετικού μπλοκ στην αμερικανική ήπειρο. Ιδιαίτερα από συγκεκριμένους αμερικανικούς πολιτικούς κύκλους θεωρήθηκε ακόμη και δυνάμει απειλή για τις Η.Π.Α..
Άννα Καρένινα

Η Άννα Καρένινα (ρωσικά: "Анна Каренина"), είναι μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα Λέοντα Τολστόι. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες στο περιοδικό «Ρούσκιι Βέστνικ» μεταξύ 1873 και 1877, ενώ εκδόθηκε για πρώτη φορά ως βιβλίο το 1878. Μαζί με το «"Πόλεμος και Ειρήνη"» θεωρείται ένα από τα κορυφαία έργα του συγγραφέα, αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Τολστόι περιγράφει το πώς το πάθος ενός ανθρώπου μπορεί να τον οδηγήσει στο προσωπικό δράμα και την καταστροφή, ενώ αναλύει ψυχολογικά τους ανθρώπινους χαρακτήρες.
Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς

Ο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς ("Christian Heinrich Friedrich Peters", 19 Σεπτεμβρίου 1813–18 Ιουλίου 1890) ήταν ένας Γερμανοαμερικανός αστρονόμος, γνωστός για τις πολλές ανακαλύψεις αστεροειδών. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Γερμανό αστρονόμο Κρίστιαν Άουγκουστ Φρήντριχ Πέτερς (1806-1880).

Ο Πέτερς γεννήθηκε στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, που τότε ήταν μέρος της Δανίας, και σπούδασε υπό τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους. Μιλούσε πολλές γλώσσες (εκτός από σύγχρονες ευρωπαϊκές, γνώριζε και αρχαία ελληνικά, λατινικά, εβραϊκά, περσικά και τουρκικά) και έζησε για κάποιο διάστημα στην Ιταλία και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία πριν μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής το 1854.

Εργαζόμενος στο Χάμιλτον Κόλετζ, στο Κλίντον της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, ο Πέτερς ανεκάλυψε 48 αστεροειδείς, αρχίζοντας με τον 72 Φερονία το 1861 και τελειώνοντας με τον 287 Νέφθυς το 1889.

Ο Πέτερς είχε μία εμπλοκή σε δικαστική διαμάχη το 1889 με τον πρώην βοηθό του Τσαρλς Α. Μπορστ («υπόθεση του Μεγάλου Καταλόγου των Αστέρων»), που έφθασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο της Νέας Υόρκης. Ο δικαστής πήρε το μέρος του Πέτερς, αλλά πολλοί αστρονόμοι και εφημερίδες πήραν το μέρος του Μπορστ. Μετά τον θάνατο του Πέτερς ασκήθηκε έφεση και ορίσθηκε νέα δίκη, που όμως δεν διεξάχθηκε ποτέ.

Εκτός από τους αστεροειδείς, ο Πέτερς ανεκάλυψε τον περιοδικό κομήτη 80P/Peters-Hartley, καθώς και διάφορα νεφελώματα και γαλαξίες.
Πένι Ζαβίχα

Η Πένι Ζαβίχα (γεν. 1938, Penny Zavichas) είναι ελληνοαμερικανίδα παλαίμαχη παίκτρια και μια από τις παλιότερες δασκάλες του γκολφ στις ΗΠΑ.
Άουγκουστ Στρίντμπεργκ

Ο Άουγκουστ Στρίντμπεργκ ("August Strindberg", 22 Ιανουαρίου 1849 – 14 Μαΐου 1912) ήταν Σουηδός θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και ζωγράφος.
Κυριάκος Μαυρονικόλας

Ο Κυριάκος Μαυρονικόλας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας και ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περίοδο 2009-2012.
Λούντβιχ Χόλμπεργκ

Ο Λούντβιχ Χόλμπεργκ, βαρόνος του Χόλμπεργκ ("Ludvig Holberg",3 Δεκεμβρίου 1684 - 28 Ιανουαρίου 1754) ήταν συγγραφέας, δοκιμιογράφος, ιστορικός και θεατρικός συγγραφέας, που γεννήθηκε στο Μπέργκεν της Νορβηγίας κατά την περίοδο της Δανονορβηγικής δυαδικής μοναρχίας. Επηρεάστηκε από τον Ανθρωπισμό, το Διαφωτισμό και το μπαρόκ.

Μετά τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, πρωτεύουσας τότε του δυαδικού βασιλείου Δανίας - Νορβηγίας, ταξίδεψε επί δώδεκα χρόνια στη δυτική Ευρώπη, ως επί το πλείστον πεζός, σπουδάζοντας στα πιο σπουδαία κέντρα μόρφωσης και κερδίζοντας τα προς το ζην διδάσκοντας μουσική και ξένες γλώσσες. Ο Χόλμπεργκ θεωρείται ιδρυτής της νεότερης Δανικής και Νορβηγικής λογοτεχνίας. Είναι περισσότερο γνωστός για τις κωμωδίες που έγραψε το 1722-23 για το θέατρο "Lille Gronnegade" της Κοπεγχάγης. Τα έργα του για το φυσικό και το κοινό δίκαιο έχουν ευρέως διαβαστεί από πολλούς φοιτητές της νομικής επί διακόσια χρόνια, από το 1736 ως το 1936.
Προτιάων

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Προτιάων (Προτιάονας) είναι γνωστός ένας Τρώας που έζησε κατά την εποχή του Τρωικού Πολέμου. Ο γιος του Προτιάονος, ο Αστύνοος, πολέμησε στον πόλεμο αυτό. Ο Προτιάων αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Ο, στίχος 455).
Ρούμπεν Ζάκρας

Ο Ρούμπεν Ζάκρας ("Ruben R. Zackhras", 4 Δεκεμβρίου 1947 - 1 Ιανουαρίου 2019) ήταν ο υπηρεσιακός Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από τον Οκτώβριο του 2009 ως τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών από το 1989 ως το 1997.
Ινοστρανσέβια

Η Ινοστρανσέβια είναι εξαφανισμένο γένος σαρκοφάγων θηριαψιδωτών, που περιέχει τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας των γοργονόψιδων, θηρευτών που χρακτηρίζονται από μακρείς, ξιφοειδείς κυνόδοντες. Τα διάφορα είδη του έζησαν στη βόρεια Ρωσία κατά την άνω Τατάρια (Βιάτσκια), τοπική ρώσικη φάση της ύστερης Πέρμιας αντίστοιχη της Βουτζιαπινγκιανής, η οποία χρονολογείται στα 260 έως 254 mya. Το γένος είναι γνωστό από αρκετά κρανία και δύο σχεδόν πλήρεις σκελετούς.
Πρυμνεύς

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρυμνεύς (εναλλακτικά: Πρυμνέας), δηλαδή ουσιαστικά ο ναυτικός του οποίου η θέση είναι στην πρύμνη του πλοίου και συνεκδοχικά πηδαλιούχος, είναι γνωστός ένας από τους νεαρούς ευγενείς Φαίακες που πήγαν στους αγώνες τους οποίους διοργάνωσε ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος προς τιμή του Οδυσσέα. Ο Πρυμνεύς αναφέρεται στο ηρωικό έπος της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας "Οδύσσεια" του Ομήρου και συγκεκριμένα στον Στίχο 112 της Ραψωδίας Θ (ως «Πρυμνιάς» στη μετάφραση του Ζ. Σίδερη).
Μάγκεν

Μάγκεν (Εβραϊκά: מָגֵן,= ασπίδα), είναι μια κοινότητα του Ισραήλ, που βρίσκεται στην βορειοδυτική έρημο Νεγκέβ και καλύπτει 8.500 σκάλες, (11.371.300 τετραγωνικά μέτρα). Υπάγεται στην αρμοδιότητα της Τοπικού Συμβουλίου του Εσκόλ. Το 2019 είχε πληθυσμό 532 κατοίκους.

Το Κιμπούτζ ιδρύθηκε από μετανάστες με καταγωγή από την Ρουμανία στις 16 Αυγούστου 1949.
Ντανιγιάρ Ουσένοφ

Ο Ντανιγιάρ Ουσένοφ (Daniyar Üsönov, και Ντανιάρ Ουσένοφ) είναι πολιτικός από την Κιργιζία και τραπεζίτης. Από τον Οκτώβριο του 2009 ως την ανατροπή του προέδρου Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ το 2010 ήταν επίσης πρωθυπουργός του κράτους. Προτού γίνει πρωθυπουργός ήταν δήμαρχος του Μπισκέκ.
Βαλδουίνος Β΄ της Φλάνδρας

Ο Βαλδουίνος Β΄ της Φλάνδρας (865 – 10 Σεπτεμβρίου 918), δεύτερος Κόμης της Φλάνδρας (879–918) ήταν υιός και διάδοχος του Βαλδουίνου Α΄ της Φλάνδρας γενάρχη του Οίκου της Φλάνδρας και της Ιουδήθ της Φλάνδρας κόρης του Καρόλου του Φαλακρού. Πρόγονος του από την πλευρά της μητέρας του ήταν ο Καρλομάγνος.
Μιχάι Γκίμπου

Ο Μιχάι Γκίμπου (Mihai Ghimpu) είναι πολιτικός από τη Μολδαβία, πρόεδρος του κοινοβουλίου από τις 28 Αυγούστου 2009 και υπηρεσιακός πρόεδρος μετά την παραίτηση του Βλαντιμίρ Βορόνιν , από τις 11 Σεπτεμβρίου 2009 ως τις 28 Δεκεμβρίου 2010.
Άαρον Άπελφελντ

Ο Άαρον Άπελφελντ (1932-2018) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Ισραηλινούς συγγραφείς.
Έλιο ντε Άντζελις

Ο Έλιο ντε Άντζελις (Elio de Angelis) ήταν Ιταλός οδηγός αγώνων. Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 26 Μαρτίου 1958 και όταν πρωτοεμφανίσθηκε στη Φόρμουλα 1, ήταν ένας από τους νεότερους οδηγούς. Αν και ποτέ δεν αναδείχθηκε σε κορυφαίο οδηγό, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής για την καλλιέργειά του - έπαιζε πιάνο σε επίπεδο επαγγελματία πιανίστα και γενικά περιγράφεται ως "ο τελευταίος τζέντλεμαν του πρωταθλήματος". Πέθανε στις 15 Μαΐου 1986, σε ηλικία 28 ετών, μετά από ανάφλεξη του μονοθεσίου του κατά τη διάρκεια δοκιμών.
Φέρεντς Μολνάρ

Ο Φέρεντς Μολνάρ ("Ferenc Molnár", 12 Ιανουαρίου 1878 - 1 Απριλίου 1952) ήταν Ούγγρος θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, γεννημένος στη Βουδαπέστη το 1878. Ήταν γιος πλούσιας οικογένειας και απολάμβανε τις ανέσεις της ζωής και το γόητρο της ανώτερης κοινωνίας. Με πλούσια μόρφωση, γοητευτικός και πνευματώδης, έγινε σύντομα γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους της Βουδαπέστης, όταν, εγκαταλείποντας τις σπουδές του στα νομικά, στράφηκε στη δημοσιογραφία και στο μυθιστόρημα.
Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας

thumb|250px|left|Ο Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας σε μικρογραφία του 15ου αιώνα
Ο Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας (Γαλλική γλώσσα : "Baudouin Ier de Flandre", περί το 830 – 879), γνωστός και ως Βαλδουίνος ο Σιδεροχέρης ("Bras de Fer", το επίθετο καταγράφτηκε για πρώτη φορά τον 12ο αιώνα), ήταν ο πρώτος κόμης της Φλάνδρας. Ήταν γιος κάποιου άσημου με το όνομα Οντασέρ, για τον οποίον τίποτε δεν είναι γνωστό, όπως επίσης δεν είναι τίποτε γνωστό για την παιδική ηλικία του Βαλδουίνου. Έγινε γνωστός με τον γάμο του με την Ιουδήθ της Φλάνδρας, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Β΄ του "Φαλακρού", παρά τη θέληση του πατέρα της. 
Η Ιουδήθ είχε παντρευτεί στους δύο προηγούμενους γάμους της τους βασιλείς του Ουέσσεξ Εθελγούλφ και τον γιό του Εθελμπάλντ, αλλά μετά τον θάνατο του τελευταίου επέστρεψε στη Γαλλία (860). O Κάρολος ο Φαλακρός δεν συμφωνούσε με τον γάμο, αλλά η Ιουδήθ κατάφερε να δραπετεύσει στην Αγγλία με τον Βαλδουίνο Α΄ με τη βοήθεια του αδελφού της Λουδοβίκου Β΄ του "Τραυλού". Ο Κάρολος Β΄ τους καταδίωξε, αλλά δεν κατάφερε να τους συλλάβει και έβαλε τους επισκόπους του να αφορίσουν το ζευγάρι. Ο Βαλδουίνος Α΄ και ο Ιουδήθ δραπέτευσαν στη Ρώμη, όπου κατάφεραν να πάρουν τη συγκατάθεση του πάπα Νικολάου Α΄ για τον γάμο τους, κάτι που έκανε τον Κάρολο Β΄ να υποκύψει και να τους δεχτεί (23 Νοεμβρίου 862). Ο γάμος τους έγινε στην Οσέρ στις 13 Δεκεμβρίου 863, όπου τού παραχωρήθηκε τότε από τον πεθερό του η διοίκηση της Φλάνδρας, με καθήκον να τον προστατεύει από τις επιδρομές των Βίκινγκς. Ο Βαλδουίνος Α΄ κατάφερε να κυβερνήσει επιτυχώς την περιοχή και να εδραιώσει την κυριαρχία του.
Αστύνοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστύνοος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Τρώας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αστύνοος σκοτώθηκε σε αυτό τον πόλεμο μαζί τον συμπατριώτη του Υπείρονα από τον ήρωα Διομήδη, όπως αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Ε, στίχος 144). Ο Διομήδης σκότωσε τον Αστύνοο με ακόντιο, ενώ τον Υπείρονα με σπαθί.
# Κι άλλος Τρώας της εποχής του Τρωικού Πολέμου. Αυτός ήταν γιος του Προτιάονος και δεν είναι γνωστό αν σκοτώθηκε στον πόλεμο, απλώς αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ο 455) ότι ο Πολυδάμας του έδωσε τα ηνία των αλόγων του άρματος του Κλείτου μετά τον θάνατο του τελευταίου για να τα συγκρατήσει.
Ντάνι Σάλιβαν

Ο Ντάνι Σάλιβαν (πλήρες όνομα:" Daniel John Sullivan III", 9 Μαρτίου 1950 - ...) είναι Αμερικανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων αυτοκινήτου. 

Γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1950 στο Λούισβιλ (Κεντάκι). Σχεδόν ολόκληρη την καριέρα του (δεκαετία '80 και αρχές '90) την πέρασε οδηγώντας για διάφορες ομάδες του αμερικανικού πρωταθλήματος μονοθεσίων, με μεγαλύτερη διάκριση τη νίκη στο "Indy 500" της Ινδιανάπολης (1985).

Αγωνίσθηκε επίσης για μία χρονιά στη Φόρμουλα 1 (σαιζόν 1983) με τη βρετανική Τίρελ. Η επιλογή του είχε γίνει με εμπορικά κριτήρια - τον επέβαλε ο βασικός χορηγός της Τίρελ, η βιομηχανία Μπένετον, πιστεύοντας ότι τα προϊόντα της θα αποκτούσαν μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα στις ΗΠΑ, εάν με την ομάδα αγωνιζόταν κάποιος γνωστός Αμερικανός οδηγός. Στα 15 γκραν-πρι που συμμετείχε, καλύτερη επίδοσή του ήταν η 5η θέση στο Μονακό.

Επισήμως η καριέρα του έληξε το 1993, αλλά συνέχισε να συμμετέχει περιστασιακά σε αγώνες χαμηλότερων απαιτήσεων για μια δεκαετία. Ζει μόνιμα στη Γαλλία και ασχολείται με την ανεύρεση νέων ταλέντων για τους αγώνες αυτοκινήτου.
Μπρούνο Τζακομέλι

Ο Μπρούνο Τζακομέλι (Bruno Giacomelli) είναι Ιταλός παλαίμαχος οδηγός αγώνων αυτοκινήτου, γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1952 στο Πονκαράλε της Λομβαρδίας. Συμμετείχε για λίγες χρονιές στη Φόρμουλα 1 με συνολικό απολογισμό 82 αγώνες, 18 βαθμούς, 1 πόντιουμ και 1 pole position.

Αγωνίσθηκε στις κατηγορίες υποδομής κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, με μεγαλύτερη διάκριση τον τίτλο της Φόρμουλα 2 το 1978. Την ίδια περίοδο, συμμετείχε ως ανερχόμενο ταλέντο σε λίγα γκραν-πρι της Φόρμουλα 1 με τη Μακλάρεν (1 το 1977 και 5 το 1978) έχοντας ως καλύτερη επίδοση μια 7η θέση. 

Το 1979 αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη Φόρμουλα 1 υπογράφοντας για την Άλφα Ρομέο, η οποία επέστρεφε στο κορυφαίο μηχανοκίνητο πρωτάθλημα ως κατασκευάστρια μετά από μακρόχρονη απουσία. Έμεινε για 4 σαιζόν και κινήθηκε στη μετριότητα, καταδικασμένος από την αναξιοπιστία των μονοθεσίων της ομάδας. Μοναδικές αναλαμπές υπήρξαν η pole position στο γκραν-πρι της Νέας Υόρκης το 1980 και η τρίτη θέση (το μοναδικό πόντιουμ της καριέρας του) στο Λας Βέγκας το 1981.

Τη σαιζόν 1983 εντάχθηκε στη βρετανική Τόλμαν αλλά και πάλι τα αποτελέσματά του ήταν άσχημα, έχοντας μόνο έναν τερματισμό στη βαθμολογούμενη εξάδα. Την επόμενη χρονιά η Τόλμαν τον αντικατέστησε με ένα νεαρό Βραζιλιάνο, τον Άιρτον Σένα, και ο Τζακομέλι επέστρεψε στις λιγότερο ανταγωνιστικές κατηγορίες. 

Παρ' όλα αυτά το 1990 στρατολογήθηκε από ένα νεοεμφανιζόμενο στη Φόρμουλα 1 ιταλό κατασκευαστή, τη Λάιφ. Η χρονιά υπήρξε καταστροφική: τα μονοθέσια της Λάιφ ήταν με διαφορά τα χειρότερα του πρωταθλήματος και ο Τζιακομέλι δεν πέτυχε σε κανέναν προκριματικό γύρο να τερματίσει με διαφορά μικρότερη των 20 δευτερολέπτων απ' τον πρώτο, απαραίτητη προϋπόθεση για να συμμετάσχει στον κανονικό αγώνα της επόμενης μέρας. Η Λάιφ διαλύθηκε πριν τη λήξη της σαιζόν και ο ιταλός οδηγός έμεινε με την αρνητική στατιστική, ότι κόπηκε στα προκριματικά σε όλα τα γκραν-πρι (12) που συμμετείχε.
Ρίγμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ρίγμος είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Θράκη, γιος του Πείρoou. Ο Ρίγμος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Αχιλλέα, ο οποίος τον χτύπησε με το ακόντιο στην κοιλιά και ο Ρίγμος έπεσε από το άρμα στο οποίο επέβαινε. Ο Ρίγμος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Υ, στίχοι 485 κ.ε.), όπου χαρακτηρίζεται ως "«μαχητής εξαίσιος»" (μετάφρ. Ι. Πολυλά).
Πάπας Ιλάριος

Ο Πάπας Ιλάριος ("Papa Ilario", ... - 28 Φεβρουαρίου 468) ήταν Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από το 461 έως τις 28 Φεβρουαρίου 468. Αγιοποιήθηκε μετά τον θάνατο του.



Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα
Μουργόλυκοι

Οι Μουργόλυκοι - Beagle Boys είναι χαρακτήρες της Ντίσνεϋ. Είναι μια συμμορία ατζαμήδων κακοποιών που έχουν βάλει στόχο την αμύθητη περιουσία του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Έχουν προσπαθήσει αρκετές φορές να τον ληστέψουν, αλλά όπως πάντα χωρίς καθόλου επιτυχία. Ξέρουν πολύ καλά ότι ο Σκρουτζ είναι σκληρό καρύδι και δύσκολος αντίπαλος, αλλά δεν θα τα βάλουν κάτω μέχρι να τα καταφέρουν. Είναι δημιουργήματα του Καρλ Μπαρκς, του σπουδαιότερου σχεδιαστή κόμικς στην ιστορία της Ντίσνεϋ. Οι Μουργόλυκοι έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση τον Νοέμβριο του 1951 στον τρόμο των Μουργόλυκων. Η ελληνική έκδοση της ιστορίας δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1996 στο ΚΟΜΙΞ #100.

Η συμμορία των Μουργόλυκων αποτελείται από τον Μόργκαν Μουργόλυκο (τον παππού τον Μουργόλυκων) που είναι μόνο κλεφτοκοτάς και τους εφτά μουργόλυκους εγγονούς του. Οι Μουργόλυκοι φοράνε ενδυμασίες με αριθμό κρατουμένου στο στήθος τους. Οι πιο συνηθισμένοι αριθμοί τους είναι 176-176, 176-167 και 176-761, οι περισσότεροι σύγχρονοι σχεδιαστές χρησιμοποιούν συνήθως τρεις Μουργόλυκους.

Ο μεγαλύτερος εχθρός των Μουργόλυκων είναι κυρίως ο Σκρουτζ Μακ Ντακ και τα ανίψια του, με τους οποίους μονομάχησαν πολλές φορές, μα ποτέ δεν κέρδισαν. Όμως μερικές φορές έρχονται αντιμέτωποι και με τον Μίκυ Μάους,τον Σούπερ Γκούφυ και την παρέα τους. Έχουν συμμαχήσει αρκετές φορές με κακούς. Με κλασσικούς κακούς όπως ο Κακός Λύκος, ο Μαύρος Πητ και ο Κάπτεν Χουκ, το Μαύρο Φάντασμα, ο Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης και η Μάτζικα Ντε Σπελ

Παλαιότερα είχε γίνει συζήτηση για το αν οι Μουργόλυκοι θα ή Λύκοι ή Μούργοι. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μίκυ Μάους μια αίτηση για να ψηφίσουν οι αναγνώστες. Το όνομα τους όμως κατέληξε να ήταν Μουργόλυκοι.


Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι
Ρηξήνωρ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ρηξήνωρ (Ρηξήνορας) είναι γνωστός ο αδελφός του Αλκίνοου, που σκοτώθηκε όμως από τον Απόλλωνα όταν ήταν νιόπαντρος ακόμα, οπότε μετά τον θάνατο του πατέρα τους, βασιλιά Ναυσίθοου, ο Αλκίνοος ανέβηκε στον θρόνο των Φαιάκων και πήρε ως σύζυγό του τη μονάκριβη κόρη του αδελφού του, την Αρήτη. Ο Ρηξήνωρ, που δεν είχε άλλο παιδί εκτός από την Αρήτη, αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (ραψωδία η, στίχος 63).
* Η λέξη "ρηξήνωρ" αναφέρεται επίσης τόσο στην "Οδύσσεια" (δ 5) όσο και στην "Ιλιάδα" (Η 228, Ν 324 κ.α.) ως επίθετο του Αχιλλέα, προερχόμενο από τις λέξεις "ρήγνυμι" και "ανήρ", δηλ. με την έννοια αυτού που διασπά τους άνδρες (τις φάλαγγες ή τα στίφη των ανδρών του εχθρού).
Σάτνιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σάτνιος είναι γνωστός ο γιος του Τρωαδίτη βουκόλου `Ηνοπα και μιας Ναϊάδας Νύμφης. Ο Σάτνιος ονομάσθηκε έτσι από τον ποταμό Σατνιόεντα, στην ακροποταμιά του οποίου γεννήθηκε. Πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και τραυματίσθηκε θανάσιμα σε αυτόν από τον Αίαντα τον Λοκρό, ο οποίος τον χτύπησε από κοντά με ακόντιο στην κοιλιακή χώρα. Ο Σάτνιος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Ξ, στίχος 443 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του: "«ο νέος έπεσε νεκρός τ' ανάσκελα και μάχην / επάνω του έσμιξαν κακήν οι Δαναοί και οι Τρώες. / `Ηλθεν εκείνου εκδικητής ο ανδρείος Πολυδάμας...»" (Ξ 447-449, μετάφρ. Ι. Πολυλά)
Μάρκελος - Μιχαήλ Κοντοπίδης

Ο Μάρκελος - Μιχαήλ Κοντοπίδης (1651-1716) ήταν Έλληνας ιατροφιλόσοφος που γεννήθηκε στη Νάξο. Υπήρξε μαθητής της Σχολής Καπουτσίνων της Νάξου και στη συνέχεια σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία στη Πάδοβα στην Ιταλία στο Πανεπιστήμιο της οποίας ανέλαβε στη συνέχεια καθηγητής. Υπήρξε δε πολλές φορές συνοδικός σύμβουλος και πρύτανης. 

.<br> 
Στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, όπου είχε αναρτηθεί το πορτραίτο του, παρέμεινε μέχρι το 1697 όταν μετέβη στη Κωνσταντινούπολη και εργάσθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα ως ιατρός. Από την Κωνσταντινούπολη τελικά επέστρεψε στη Νάξο συγγράφοντας ιατρικές μελέτες μέχρι τον θάνατό του.
Σουχμπααταρίν Μπάτμπολντ

Ο Σουχμπααταρίν Μπάτμπολντ (Sukhbaataryn Batbold, στα μογγολικά Сүхбаатарын Батболд) είναι πολιτικός από τη Μογγολία. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 29 Οκτωβρίου 2009 ως τις 10 Αυγούστου 2012 και νωρίτερα υπηρέτησε ως υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση του προκατόχου του, Σαντζίν Μπαγιάρ.
Τούλα Σταθοπούλου

Η Τούλα Σταθοπούλου (1932 - 19 Ιουλίου 2006) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Σφαγή του Κατύν

thumb|Το κείμενο της πρότασης του Λαβρέντι Μπέρια προς τον Ιωσήφ Στάλιν για την μαζική εκτέλεση Πολωνών αξιωματικών
thumb|Ορισμένοι από τους μαζικούς τάφους της περιοχής

Σφαγή του Κατύν (γερμανικά: Massaker von Katyn, πολωνικά: zbrodnia katyńska, ρωσικά: Катынский расстрел) ονομάζεται το έγκλημα των μαζικών εκτελέσεων χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών, αστυνομικών, διανοούμενων, πολιτικών κρατουμένων και αιχμαλώτων πολέμου, που διαπράχθηκε από τη μυστική αστυνομία Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων (γνωστότερο από τα αρχικά NKVD ως Εν-Κα-Βε-Ντε) της Ε.Σ.Σ.Δ. κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και συγκεκριμένα από τις αρχές Απριλίου μέχρι τα τέλη Μαΐου του 1940. Η Ε.Σ.Σ.Δ. ισχυριζόταν επίσημα ότι ο Γκαίμπελς χρησιμοποίησε το γεγονός προπαγανδιστικά . Ο τόπος της σφαγής ανακαλύφθηκε από Γερμανούς κατά την προέλασή τους στην Ε.Σ.Σ.Δ. εφαρμόζοντας την τακτική του κεραυνοβόλου πολέμου.

Σε απόσταση περίπου 500 χιλιομέτρων από τα σύνορα της Πολωνίας, εντός του Ρωσικού εδάφους, παρά το δάσος του Κατύν, που βρίσκεται 6,5 χλμ. από την ομώνυμη πόλη, θανατώθηκαν κατά χιλιάδες, κρατούμενοι από το στρατόπεδο συγκεντρώσεως του Κοζέλσκ. Ομοίως και σε άλλες περιοχές, εκτελέστηκαν κρατούμενοι των στρατοπέδων του Οστασκόφ και του Στάρομπελσκ, καθώς και από φυλακές της δυτικής Λευκορωσίας και δυτικής Ουκρανίας. Το γεγονός της σφαγής επηρέασε βαθιά τις σχέσεις Πολωνίας και Σοβιετικής Ένωσης για αρκετά χρόνια. Εκτιμάται πως ο αριθμός των θυμάτων έφτασε περίπου τις 22.000. Η πρώτη δημόσια αναφορά στο γεγονός της σφαγής του Κατύν έγινε στις 11 Απριλίου του 1943 μετά από ανακοίνωση αρχών της Ναζιστικής Γερμανίας περί της ανακάλυψης ομαδικού τάφου στο Σμολένσκ. Η Σοβιετική Ένωση αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη, επιρρίπτοντάς τη στη Ναζιστική Γερμανία μέχρι το 1990, όταν επισήμως αναγνώρισε και καταδίκασε το έγκλημα εκ μέρους της NKVD, όπως και μεταγενέστερες προσπάθειες συγκάλυψής του. Το 2008 τα ρωσικά δικαστήρια προχώρησαν σε αποχαρακτηρισμό των σχετικών σοβιετικών αρχείων και το 2010 η Ρωσία αναγνώρισε πως η σφαγή του Κατύν διαπράχθηκε με εντολή του Ιωσήφ Στάλιν και της σοβιετικής ηγεσίας. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσίας υποστηρίζει και σήμερα πως υπεύθυνη για τη σφαγή είναι η Ναζιστική Γερμανία, ενώ η Ρωσική κυβέρνηση, πέραν της αποδοχής των συμβάντων, απέφυγε να αποδεχτεί τον χαρακτηρισμό της γενοκτονίας ή των εγκλημάτων πολέμου για τα γεγονότα.

Αν και δεν διασώζεται κανένα έγγραφο που να μαρτυρά το κίνητρο του Στάλιν για την απόφαση της μαζικής εκτέλεσης των κρατουμένων, ισχυρή θεωρείται η άποψη μεταξύ Ρώσων και Πολωνών ιστορικών πως την έλαβε, έστω εν μέρει, διότι συνιστούσαν μια ελίτ μελλοντικών ηγετών υπέρ μιας ανεξάρτητης Πολωνίας.
Άντριου Ντάλμπυ

Ο Άντριου Ντάλμπυ (Andrew Dalby, 13 Ιουνίου 1947) είναι συγγραφέας και ακαδημαϊκός, ο οποίος γεννήθηκε στην Αγγλία. Είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, στο οποίο και δίδαξε φιλολογία. Έχει συγγράψει πλήθος βιβλίων σε θέματα ιστορίας τροφίμων και γλωσσολογίας. Ο Ντάλμπυ μένει στη Γαλλία και φτιάχνει μηλίτη.

Το θέμα του νέου του βιβλίου είναι η Βικιπαίδεια, στην οποία είναι τακτικός συντάκτης: :en:User:Andrew Dalby
S/2003 J 4

Ο S/2003 J 4 είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2003.

Ο S/2003 J 4 έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 23.571.000 χιλιομέτρων, σε 739,294 ημέρες, με κλίση 147 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,3003.

Ο S/2003 J 4 ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Πασιφάης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 22,8 και 24,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 144,5° έως 158,3°.
S/2003 J 9

Ο S/2003 J 9 είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2003.

Ο S/2003 J 9 έχει διάμετρο 1 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 23.858.000 χιλιομέτρων, σε 752,839 ημέρες, με κλίση 165 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,276.

Ο S/2003 J 9 ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Κάρμης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.

Ο δορυφόρος χάθηκε μετά την ανακάλυψη του το 2003, αλλά επανεντοπίστηκε έπειτα από εκτενείς παρατηρήσεις το 2017.
Citroën BX

Το Citroën BX ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Αύγουστο του 1982 έως τον Δεκέμβριο του 1993, αν και η έκδοση Break (station wagon), που είχε προστεθεί τον Απρίλιο του 1985, διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Νοέμβριο του 1994, σε λίγα αντίτυπα. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.315.739 αντίτυπα σειράς ΒΧ κατά τη διάρκεια των 14 ετών παραγωγής του. Αντικατέστησε το Citroën GSΑ (το οποίο στην εποχή του είχε καταταχτεί στη μικρομεσαία κατηγορία C) και αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1993 από το λίγο μεγαλύτερο Citroën Xantia.
Ζακ Πρεβέρ

Ο Ζακ Πρεβέρ ("Jacques Prévert", 4 Φεβρουαρίου 1900 - 11 Απριλίου 1977) ήταν Γάλλος ποιητής και σεναριογράφος. Υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα των γαλλικών γραμμάτων, με ιδιαίτερη συνεισφορά στο χώρο της ποίησης και του θεάτρου. Κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων στο Παρίσι έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για το θέατρο, μια αγάπη που καλλιέργησε και ο πατέρας του που υπήρξε κριτικός θεάτρου. Ολοκλήρωσε μόνο την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και εγκατέλειψε το σχολείο μόλις έλαβε το "Certificat d'études". Εργάστηκε στο παρισινό πολυκατάστημα "Le Bon Marché" μέχρι το 1918, οπότε κατετάγη στο στρατό για την εκπλήρωση της υποχρεωτικής θητείας του.
Επέλι Ναϊλατικάου

O ταξίαρχος Ρατού Επέλι Ναϊλατικάου (Epeli Nailatikau, συχνά αναφέρεται ως "Na Turaga Mai Naisogolaca", 1941-) είναι στρατιωτικός των Φίτζι και από το 2009 ως το 2015 πρόεδρος της νησιωτικής χώρας. Σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός επί 20 χρόνια, πολιτικός και διπλωμάτης επί 17 χρόνια. 
Στις 14 Ιουνίου του 2005 διορίστηκε από την UNAIDS ειδικός απεσταλμένος για τον Ειρηνικό. Στις 30 Ιουλίου του 2009 ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος έπειτα από την παραίτηση του προέδρου Ρατού Ζοζέφα Ιλόιλο. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 5 Νοεμβρίου του 2009. Αναμένεται να παραδόσει την προεδρία του κράτους στις 5 Νοεμβρίου 2015 όπου θα τον αντικαταστήσει ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος Τζόρτζ Κονρότε.
Δίας LV

Ο Δίας LV είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Μπρετ Γκλάντμαν, το 2003. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2003 J 18.

Ο Δίας LV έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.219.648 χιλιομέτρων, σε 587,38 ημέρες, με κλίση 146,376 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,1048.

Ο Δίας LV ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°.
Αθηνά Μερτύρη

Η Αθηνά Μερτύρη (και "Μερτήρη", Αλεξανδρούπολη 1931 - 24 Νοεμβρίου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Οσμάν Σαΐτ Ιμπραήμ Χακή Βέης

Ο Οσμάν Σαΐτ Ιμπραήμ Χακή Βέης ήταν δήμαρχος Θεσσαλονίκης κατά τις περιόδους 1912-1916 και 1920-1922. Ήταν και ο τελευταίος μουσουλμάνος δήμαρχος της Θεσσαλονίκης αφού μετά την ανταλλαγή πληθυσμών που όριζε η συνθήκη της Λωζάνης το 1923, ο πληθυσμός της πόλης έγινε σε συντριπτικό ποσοστό χριστιανικός. Πεθανε στην Τουρκία το 1934.
S/2003 J 16

Ο S/2003 J 16 είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Μπρετ Γκλάντμαν, το 2003.

Ο S/2003 J 16 έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.744.000 χιλιομέτρων, σε 610,362 ημέρες, με κλίση 151 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,3185.

Ο S/2003 J 16 ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°.

Ο δορυφόρος θεωρούταν χαμένος από την ανακάλυψή του έως τον Σεπτέμβριο του 2020, όταν και βρέθηκε σε ανάλυση φωτογραφιών του τηλεσκοπίου Καναδά-Γαλλίας-Χαβάης που είχαν ληφθεί το 2010. Ο δορυφόρος επανεντοπίστηκε σε μελέτες που διήρκησαν ως τον Μάιο του 2018. Ο επαντοπισμός του ανακοινώθηκε επίσημα στις 4 Νοεμβρίου του 2020, από το κέντρο μικρών πλανητών.
Αινιάνες

200px|right|thumb|Τα κράτη της κοιλάδας του Σπερχειού κατά την αρχαιότητα
Οι Αινιάνες ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο εγκατεστημένο στην δυτική πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού. Μοιράζονταν την κοιλάδα του Σπερχειού με τους Μαλιείς, οι οποίοι κατείχαν την ανατολική πλευρά της κοιλάδας. Βόρεια συνόρευαν με τους Δόλοπες και νότια με τους Οιταίους, με τους οποίους βρίσκονταν συχνά σε συμμαχία. Οι Αινιάνες προέρχονταν από την περιοχή της Θεσσαλίας απ' όπου εκτοπίστηκαν τον 11ο αιώνα π.Χ. από τους Θεσσαλούς και εγκαταστάθηκαν νοτιότερα, στην κοιλάδα του Σπερχειού. Η κύρια πόλη τους ήταν η Υπάτη, κτισμένη στους πρόποδες της Οίτης. 

Οι Αινιάνες συμμετείχαν στο Αμφικτυονικό Συνέδριο των Δελφών με δύο ψήφους. Στα τέλη του 7ου αιώνα ήταν στενοί σύμμαχοι των Θεσσαλών. Στους Περσικούς πολέμους οι Αινιάνες κράτησαν κοινή στάση με τους Θεσσαλούς και δεν πρόβαλλαν αντίσταση στους Πέρσες. Στον Λαμιακό πόλεμο φαίνεται να συμμετείχαν στην ομοσπονδία των ελληνικών πόλεων κατά των Μακεδόνων.

Ο Στράβων κατέγραψε πως άκουσε να λέγεται ότι οι Αινιάνες έκτισαν τειχισμένη πόλη ονόματι "Αινιάνα" στην περιοχή της Ατροπατηνής - ευρύτερης Αρμενίας, όπου -όπως πάλι λεγόταν- διασώζονταν ελληνικά όπλα, χάλκινα σκεύη και ταφικά μνημεία.. Η αναφορά του αρχαίου ιστορικού, η μοναδική για την πόλη, συσχετίστηκε λανθασμένα με τη Θεσσαλία και τους Θεσσαλούς. Παραβλέφθηκε ότι υπήρχαν στην Αρμενία και ΝΔ της λίμνης Ούρμια (στο σημερινό Ιράν) δυο τοποθεσίες με το όνομα «Χάνι» και άλλη μια ονόματι «Άνι» στο άνω τμήμα του ποταμού Αράξη. Πρόκειται για τοπικές, αρχαίες ονομασίες και όχι ελληνικές. Λανθασμένη είναι, επίσης, και η συσχέτιση της φυλής των "Οὐιτίων" και της "Οὐιτίας", στην περισχή του Αράξη, με την "Οἰταία" και την "Οἴτη".
Γέφυρα των Λιμύρων

Η Γέφυρα των Λιμύρων (τουρκικά: "Kırkgöz Kemeri", "γέφυρα των σαράντα αψίδων") είναι μια υστερορωμαϊκή γέφυρα κοντά στην αρχαία πόλη Λίμυρα της Λυκίας, στη σημερινή νοτιοδυτική Τουρκία, και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα γέφυρας με καταβιβασμένα τόξα στον κόσμο. Έχει μήκος 360 μέτρα και 26 αψίδες, οι οποίες με αναλογία ύψους προς πλάτος 1:5,3 της προσδίδουν ένα εξαιρετικά επίπεδο προφίλ. Η αρχιτεκτονική αυτή ιδιαιτερότητα κάνει τη συγκεκριμένη γέφυρα να ξεχωρίζει, καθώς παρόμοιες αναλογίες δεν επετεύχθησαν ξανά παρά κατά τον ύστερο Μεσαίωνα. Παρόλα αυτά, η γέφυρα παραμένει σχετικά άγνωστη. Μόλις τη δεκαετία του 1970 γερμανοί αρχαιολόγοι διεξήγαγαν τη μοναδική μέχρι σήμερα επί τόπου μελέτη του κτίσματος.
S/2003 J 23

Ο S/2003 J 23 είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2004 από φωτογραφίες που τραβήχτηκαν το 2003.

Ο S/2003 J 23 έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 22.740.000 χιλιομέτρων, σε 700,538 ημέρες, με κλίση 149 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,3931.

Ο S/2003 J 23 ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Πασιφάης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 22,8 και 24,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 144,5° έως 158,3°.
Καλάβρυτα

right|260px|thumb|Άποψη των Καλαβρύτων.
Τα Καλάβρυτα είναι μικρή ορεινή κωμόπολη του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένα στα Αροάνια Όρη (Χελμό) σε υψόμετρο 735 μέτρων. Αποτελούν έδρα του ομώνυμου Δήμου, καθώς και της άλλοτε ομώνυμης Επαρχίας. Ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 1.674 μόνιμους κατοίκους, ενώ τα καθιστά ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του νομού και το σημαντικότερο της ενδοχώρας του ανατολικού τμήματός του. Το 2001 είχαν 1.679 μόνιμους κάτοικους.
Κομπότι

Το Κομπότι είναι πεδινή κωμόπολη (υψόμ. 90μ. ) στην Δυτική Ελλάδα, 14 χλμ νοτιονανατολικά της Άρτας, κοντά στον ποταμό Άραχθο και έδρα ομώνυμου δήμου του Νομού Άρτας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Νικολάου Σκουφά. Η οικονομία του βασίζεται στη γεωργία και την κτηνοτροφία.Το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνεται κατά 1000 άτομα περίπου.
Πείραιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πείραιος είναι γνωστός ένας πιστός φίλος του Τηλεμάχου, γιος του Κλυτία ("«Κλυτίδης»"), που αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (ραψωδία ο, στίχοι 539 κ.ε. και ραψωδία ρ, στ. 55 κ.ε.). Εκεί ο Τηλέμαχος αναθέτει στον Πείραιο να φιλοξενήσει στο σπίτι του τον Οδυσσέα, που είναι μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο. Και ο "«ξακουστός κονταριστής ο Πείραιος έτσι του 'πε: / `Οσον καιρό, Τηλέμαχε, θέλεις εδώ να μείνεις, / εγώ θα τον φιλοξενώ και θάχει ό,τι θελήσει.»" (ο 544-546, μετάφραση του Ζησίμου Σίδερη).
369 Αερία

Η 369 Αερία (Aëria) (προσωρινή ονομασία:1893 AE) είναι μεγάλος αστεροειδής της κύριας ζώνης αστεροειδών που ανακαλύφθηκε στις 4 Ιουλίου 1893 από τον Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από την Μασσαλία. Το φαινόμενο μέγεθός της είναι 12,7, ενώ όταν βρίσκεται σε απόσταση μιας αστρονομικής μονάδας έχει απόλυτο μέγεθος 8,52. Πήρε το όνομά της από τον αέρα, με την αριστοτελική έννοια του ενός από τα 4 θεμελιώδη στοιχεία του Σύμπαντος.
Βρύγες

Οι Βρύγες (αρχαία:"Βρυξ") ή Βρύγοι ή Βρυγοί ή Βρυκοί ή Βρίγες (Βρίγαι) ή Βρίγαντες ήταν πολυάριθμος Θρακικός λαός, του οποίου η κοιτίδα πιστεύεται πως ήταν η χώρα των Κικόνων (τα παράλια μεταξύ Έβρου και Νέστου) και η περιοχή γύρω από τις Βρυγηΐδες λίμνες (μικρή και μεγάλη Πρέσπα). Πρόκειται για τους προγόνους των Φρυγών που αρχικά κατοικούσαν στη Βαλκανική και στη συνέχεια μετανάστευσαν στη Μικρά Ασία μεταβάλλοντας το όνομά τους από "Βρύγες" σε "Φρύγες". Η χώρα των Κικόνων λεγόταν στους αρχαιότατους χρόνους Βριαντική και Γαλλαϊκή, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ("ἡ δὲ χώρη αὕτη πάλαι μὲν ἐκαλέετο Γαλλαϊκή, νῦν δὲ Βριαντική· ἔστι μέντοι τῷ δικαιοτάτῳ τῶν λόγων καί αὕτη Κικόνων") [7.108.3] Κι αυτή η περιοχή τον παλιό καιρό ονομαζόταν Γαλλαϊκή, σήμερα όμως Βριαντική· αλλά, αν κάποιοι μ᾽ όλο τους το δίκιο μπορούν κι αυτή να τη λένε δική τους, είναι οι Κίκονες.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο: "Οι δε Φρύγες, ως Μακεδόνες λέγουσι, εκαλέοντο Βρίγες, όσον Ευρωπαίοι έοντες σύνοικοι ήσαν Μακεδόσι, μεταβάντες δε εις την Ασίην, άμα τη χώρα και το όνομα μετέβαλον" (VII, 73) [7.73.1] αυτοί οι Φρύγες, όπως λεν οι Μακεδόνες, ονομάζονταν Βρύγες όσο καιρό ήταν στην Ευρώπη και κατοικούσαν στην ίδια περιοχή με τους Μακεδόνες· όταν όμως μετανάστευσαν στην Ασία, μαζί με τον τόπο άλλαξαν και τ᾽ όνομα[7.73.1]. Στην συνέχεια, περί το 700 π.Χ. οι Βρύγες εγκαταστάθηκαν στα βόρεια εδάφη της Ηπείρου, όπου και μνημονεύονται ως Ιλλυρική φυλή. Από εκεί και με αφετηρία την περιοχή γύρω από την Επίδαμνο (το σημερινό Δυρράχιο της Αλβανίας) απλώθηκαν στην ιλλυρική ενδοχώρα κοντά στην Λυχνίτιδα λίμνη, την σημερινή Αχρίδα, όπως διασώζει ο Σκύμνος ο Χίος ("Περιήγησις", 434), στην Αδριατική θάλασσα, όπου συναντώνται οι "Βρυγηΐδες νήσοι", καθώς και στους ομοφύλους τους Παίονες, στις όχθες του Εριγώνα ποταμού. Στην χώρα των Παιόνων ο Στέφανος ο Βυζάντιος αναφέρει τις πόλεις "Βρυγιάδα" και "Βρύγιον". Χαρακτηριστικό των Θρακών Βριγάντων κατά τον Ησύχιο ήταν οι καταλήξεις "-βρίγα" ή "-βρία" που έδιναν στις πόλεις τους.
Στρόφιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Στρόφιος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Βασιλιάς της Φωκίδας. Ο Στρόφιος υπήρξε σύζυγος της Αναξίβιας, γνωστής και ως Αστυόχης, η οποία ήταν κόρη του Ατρέα ή του Πλεισθένους, και επομένως αδελφή του Αγαμέμνονα και του Μενελάου. Ο Στρόφιος και η Αναξιβία απέκτησαν ένα μόνο παιδί, τον Πυλάδη, πιστό σύντροφο του Ορέστη. Την εποχή που ο Ορέστης, ως παιδί και έφηβος, κρυβόταν από τη φόνισσα μητέρα του Κλυταιμνήστρα, ο Στρόφιος του προσέφερε καταφύγιο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Ορέστης και ο γιος του Στροφίου έγιναν αχώριστοι φίλοι.
# Τρωαδίτης που έζησε περί την εποχή του Τρωικού Πολέμου. Ο γιος του Στροφίου, ο Σκαμάνδριος, έλαβε μέρος σε αυτό τον πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Μενέλαο. Από το όνομα του πατέρα του, ο Σκαμάνδριος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" του Ομήρου (ραψωδία Ε, στίχος 49) ως «Στροφίδης».
Renault 19

Το Renault 19 ήταν ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Μάιο του 1988 έως τον Ιανουάριο του 2000. Αντικατέστησε τα Renault 9 / 11 και υπήρξε το τελευταίο μοντέλο της εταιρείας με «αριθμητικό» όνομα. Επίσης, γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, με την συνολική διεθνή παραγωγή του να φτάνει τα 5,9 εκατομμύρια αντίτυπα. Αντικαταστάθηκε τον Ιανουάριο του 1996 από το Renault Mégane πρώτης γενιάς.
Σιμοείσιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σιμοείσιος (από τον ποταμό Σιμόεντα της Τρωάδας, επειδή γεννήθηκε στις όχθες του) είναι γνωστός ένας Τρώας που πολέμησε στον Τρωικό Πόλεμο. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ανθεμίωνας. Ο Σιμοείσιος, που σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αίαντα τον Τελαμώνιο με ακόντιο, αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Δ, στίχοι 474 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του, όπου ο Όμηρος χρησιμοποιεί παρομοίωση:

"«... έπεσεν αυτός στα χώματα, ωσάν λεύκα / οπού εις μεγάλην λιβαδιά γεννήθηκε κι ανδρώθη / ομαλή όλη και υψηλά μόνον γεννά τους κλώνους, / την έκοψε αμαξοποιός με την λαμπρήν αξίνην / να την λυγίσει για τροχόν εις εύμορφον αμάξι, / κείτεται αυτού και φρύγεται στου ποταμού την όχθην, / όμοιον τον Σιμοείσιον έστρωσε κάτ' ο Αίας»" (Δ 482-488)
* Ο αστεροειδής 32720 Σιμοείσιος (32720 Simoeisios), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό Τρωαδίτη πολεμιστή.
Φρανκ Βέντεκιντ

Ο Φρανκ Βέντεκιντ ("Frank Wedekind", 24 Ιουλίου 1864 - 9 Μαρτίου 1918) ήταν Γερμανός θεατρικός συγγραφέας, που γεννήθηκε στο Αννόβερο το 1864, λίγο μετά την επιστροφή των γονέων του στη Γερμανία από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η μητέρα του, μια νεαρή Γερμανίδα (κατ' άλλους Ουγγαρέζα) ηθοποιός που ζούσε στο Σαν Φρανσίσκο, γνωρίστηκε με τον κατά πολύ μεγαλύτερό της στα χρόνια σύζυγό της, που ήταν γιατρός, είχε φύγει από τη Γερμανία και είχε εγκατασταθεί στην Καλιφόρνια. 

Ο πατέρας του Βέντεκιντ ήταν ένας παθιασμένος δημοκράτης που αντιπαθούσε τον Μπίσμαρκ. Ήταν επόμενο τις πολιτικές πεποιθήσεις του πατέρα να κληρονομήσει και ο γιος του. Το 1899, ο Βέντεκιντ φυλακίστηκε, γιατί δημοσίευσε κάποια ποιήματά του με πολιτικό περιεχόμενο στο σατιρικό περιοδικό "Simplicissimus".

Ο Βέντεκιντ ήταν θαυμαστής του Ίψεν και του Στρίντμπεργκ. Είχε συμπαραταχθεί επίσης με τους νατουραλιστές συγγραφείς, πιο πολύ με το σύγχρονό του «ηγέτη» της νατουραλιστικής σχολής στη Γερμανία, το μεγάλο θεατράνθρωπο Γκέρχαρτ Χάουπτμαν (1862 - 1946). 

Ο Βέντεκιντ άρχισε τη θεατρική σταδιοδρομία του το 1890, με το εικονοκλαστικό και αισθησιακό έργο του «Το Ξύπνημα της Νιότης», όπου περιγράφει τις ερωτικές ανησυχίες της νεότητας σ' ένα οικοτροφείο θηλέων. Το πιο αξιόλογο έργο του Βέντεκιντ, «Το Ξύπνημα της Άνοιξης» (Fruehling Erwachen, 1891) έχει ως θέμα και πάλι το σεξουαλικό ξύπνημα στα χρόνια της εφηβείας και προαναγγέλλει τις ψυχαναλυτικές ιδέες του Σίγκμουντ Φρόυντ στο θέατρο. 

Στο «Πνεύμα της Γης» (Der Erdgeist, 1895), η ηρωίδα του, η διαβολική Λούλου (Lulu), που την πλημμυρίζει μια ασυγκράτητη λαγνεία, ενσαρκώνει τη δύναμη του κακού. Σχετίζεται διαδοχικά με τρεις άνδρες και τους ξεπαστρεύει τον ένα μετά τον άλλο: Ένας ηλικιωμένος γιατρός πεθαίνει πρώτος από αποπληξία, ο ζωγράφος που τον διαδέχεται κόβει το λαιμό του, ενώ τον τρίτο εραστή της τον σκοτώνει η ίδια, αφού κάνει πρώτα σχέση με το γιο του. 

Άλλα θεατρικά έργα που εδραίωσαν τη φήμη του Βέντεκιντ είναι: «Το Κουτί της Πανδώρας» (1903), όπου η Πανδώρα είναι η προσωποποίηση του έρωτα, «Ο Μαρκήσιος του Κάιτ» (1901), το αρσενικό αντίστοιχο της Λούλου, «Ο Χορός του Θανάτου» (1906), «Η Λογοκρισία» (1908), «Θάνατος και Διάβολος» (1909), «Ο Πύργος του Βέττερσταιν» (1910), «Ο Βασιλιάς Νικολό ή Έτσι είναι η ζωή» (1911), «Μπίσμαρκ» (1916), «Ηρακλής» (1917). Ο βαγκνερικός «Τενόρος» (Der Kammersaenger, 1899) είναι το πιο δημοφιλές και πολυπαιγμένο σ' όλο τον κόσμο έργο του Βέντεκιντ.

Αμοραλισμός, άκρατος αισθησιασμός, ελευθεροστομία, λεσβιακές σχέσεις, σεξουαλικές φαντασιώσεις, προπαγάνδα του ελεύθερου έρωτα, αλλά και νατουραλιστική ειλικρίνεια για τη σεξουαλικότητα και την «τυραννία του σεξ», βασιλεύουν στα έργα του Βέντεκιντ. Έχει δίκαια αναγνωρισθεί ως ιδεολόγος του εξπρεσιονισμού και προάγγελος του Θεάτρου του Παράλογου (Theatre of the Absurd).

O Βέντεκιντ πέθανε στο Μόναχο το 1918.
Μάξγουελ Άντερσον

Ο Μάξγουελ Άντερσον ("James Maxwell Anderson", 15 Δεκεμβρίου 1888 - 28 Φεβρουαρίου 1959) ήταν Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος, γιος ιεροκήρυκα.

Γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1888 στο Ατλάντικ της Πενσυλβάνιας. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα κι αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (Stanford) στο Κονέκτικατ. Στα 1914 εργάστηκε ως καθηγητής των αγγλικών. Οι ιδέες του όμως άσκησαν αρνητική επιρροή στην καριέρα του. Ήταν αιτία να απολυθεί από τη θέση που είχε στο Κολλέγιο Whittier στην Καλιφόρνια, προπαγανδίζοντας το ειρηνιστικό κίνημα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Εμβατήριο του Αρχιδούκα Αλβέρτου

Το Εμβατήριο του Αρχιδούκα Αλβέρτου (γερμ. "Erzherzog-Albrecht-Marsch"), (Opus 136 και Συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων ΑΜ II, αρ. 263) είναι γερμανικό στρατιωτικό εμβατήριο. Συνετέθη το 1887 από τον Καρλ Κομτσάκ νεότερο (Karel Komzák II) προς τιμήν του στρατάρχη Αρχιδούκα Αλβέρτου, δούκα του Τέσεν για το 13ο Σύνταγμα Πεζικού της Κρακοβίας. Ήταν ένα δημοφιλές εμβατήριο το οποίο χρησιμοποιήθηκε από πολλούς στρατιωτικούς σχηματισμούς του Γερμανικού Στρατού. Κατά τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το εμβατήριο παιζόταν κατά την αποχώρηση αλλά και κατά την επιστροφή των γερμανικών υποβρυχίων (U-Boote) από και στις βάσεις τους. Κατά την εποχή του Γ' Ράιχ, το εμβατήριο του Αρχιδούκα Αλβέρτου απετέλεσε το επίσημο εμβατήριο του 231ου Συντάγματος των Ταγμάτων Εφόδου (SA) (SA-Standarte 231) στο Αννόβερο.

Εκτελέσεις του εμβατηρίου αυτού έχουμε από επίκαιρα της περιόδου του Γ' Ράιχ, όπως στην προπαγανδιστική ταινία "Η Γερμανία ξυπνά!" (Deutschland erwacht!) του 1933, όπου τα Τάγματα εφόδου παρελαύνουν υπό τους ήχους του εμβατηρίου, καθώς και στην παρέλαση για τα πεντηκοστά γενέθλια του Αδόλφου Χίτλερ, το 1939, κατά την έλευση των μηχανοκίνητων σωμάτων. Το εμβατήριο ακούγεται στο τέλος της ταινίας "Το Υποβρύχιο" (Das Boot), (εκτελείται από μία στρατιωτική μπάντα, καθώς το U-96 επιστρέφει στο λιμάνι του).

;Introduction
<score vorbis="1">
 \relative g" {
 \new PianoStaff «
 \new Staff { \key fis \minor \time 4/4
 \set Score.tempoHideNote = ##t
 \tempo "" 2. = 64
 <cis, e a>4.\f <cis e a>8 <cis e a>4 e a8 e cis e a4 r8 \times 2/3 { b16( cis d) } <e, b' e>2 <fis b fis'> <e b' e>4 e8 e e4 e
 \new Staff { \key fis \minor \time 4/4 \clef bass
 <a, e' a>4. <a e' a>8 <a e' a>4 e' a8 e cis e a4 r <gis b d>2 <a b d> <gis b d>4 r r2
 »
</score>
Γεώργιος Φωκάς - Κοσμετάτος

Ο Γεώργιος Φωκάς - Κοσμετάτος (1876 - 1973) ήταν Έλληνας οφθαλμίατρος και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Μέγιστος κοινός διαιρέτης

Μέγιστος κοινός διαιρέτης στη θεωρία αριθμών ονομάζεται ο μεγαλύτερος ακέραιος που διαιρεί δύο ή περισσότερους ακέραιους αριθμούς. Ο μέγιστος κοινός διαιρέτης των formula_1, formula_2 συμβολίζεται με ΜΚΔformula_3 ή formula_4 ή απλούστερα formula_3.
Θρόνιο

Το Θρόνιο ήταν αρχαία ελληνική πόλη χτισμένη στις όχθες του Μαλιακού, κάτω από το όρος Καλλίδρομο (Κνημίς). Ήταν η πρωτεύουσα των Επικνημίδιων Λοκρών. Σύμφωνα με τον Όμηρο ήταν μία από τις πόλεις των Λοκρών που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Η πόλη, κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, καταλήφθηκε από τους Αθηναίους. Γύρω στο 427 π.Χ., δέχτηκε μεγάλες καταστροφές από ισχυρό σεισμό. Η πόλη καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Γ' Ιερού πολέμου, από το στρατηγό των Φωκέων, Ονόμαρχο. Μετά τους Φωκείς, η πόλη πέρασε στους Μακεδόνες και στη συνέχεια έγινε μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας.
Ηράκλεια Τραχινία

Η Ηράκλεια Τραχινία είναι πόλη που ίδρυσαν οι Σπαρτιάτες στην περιοχή της αρχαίας Μαλίδας. Η πόλη ιδρύθηκε το 426 π.Χ., κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού και ο σκοπός της ίδρυσής της ήταν η υπεράσπιση των Μαλιέων απέναντι στους Οιταίους με τους οποίους οι Μαλιείς βρίσκονταν σε πόλεμο. Οι βαθύτεροι σκοποί όμως της ίδρυσης της πόλης, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, ήταν ότι η πόλη παρείχε σημαντικά πλεονεκτήματα στους Σπαρτιάτες στον πόλεμο που διεξήγαγαν με την Αθήνα. Η πόλη παρείχε ένα βορειότερο καταφύγιο του στόλου τους και ελεγχε το πέρασμα από την νότια στην βόρεια Ελλάδα. 

Η πόλη αποικίστηκε από Δωριείς που προσκλήθηκαν από τους Σπαρτιάτες να εγκατασταθούν σ' αυτή. Σύντομα εξελίχθηκε σε ισχυρό κέντρο της περιοχής ανησυχώντας τους Θεσσαλούς οι οποίοι μέχρι τότε έλεγχαν την κοιλάδα του Σπερχειού. Το 420 π.Χ. έξι χρόνια μετά την ίδρυση της πόλης Ηράκλεια πολιορκήθηκε από την συμμαχία των γειτονικών της κρατών στην οποία ηγούνταν οι Θεσσαλοί. Οι Σπαρτιάτες προτίμησαν να παραδώσουν την πόλη στους Βοιωτούς ώστε να αποφύγει την Αθηναϊκή κυριαρχία. Τα επόμενα χρόνια η πόλη πέρασε στον έλεγχο των Θεσσαλών, στην συνέχεια στους Οιταίους και στην Αιτωλική Συμπολιτεία μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση.

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Σπάρτης
Αδαλούλφος της Βουλώνης

Ο Αδαλούλφος της Βουλώνης ή Αδελόλφος (890 – 933) ευγενής από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν δεύτερος γιος του Βαλδουίνου Β΄ κόμη της Φλάνδρας και της Έλφθριθ των Ουέσσεξ, μικρότερης κόρης του Αλφρέδου της Αγγλίας. Ο πατέρας του, όταν απεβίωσε, κληροδότησε τα εδάφη του βόρεια της σημερινής Γαλλίας και δυτικά του Βελγίου στους γιους του. Ο μεγαλύτερος Αρνούλφος Α΄ έγινε κόμης της Φλάνδρας, ενώ ο μικρότερος Αδαλούλφος έγινε κόμης της Βουλώνης, Σαιν-Πολ & Τερουάν και επίτροπος στο αββαείο του Αγίου Μπερτίνου και στο Σαίντ–Ομέρ.
Άροους

Ο [[Ντέιμον Χιλ]] ενώ οδηγεί την Arrows A18 στο γκραν-πρι της Μ. Βρετανίας ([[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1997)|1997]]).
Η Άροους (Arrows) είναι παλαιά βρετανική ομάδα της Φόρμουλα 1, με παρουσία από το 1978 έως το 2002. Κάποιες χρονιές ονομαζόταν για εμπορικούς λόγους "Φούτγουορκ" (Footwork).

Αν και συμμετείχε με πλήρη ομάδα σε 372 γκραν-πρι, δεν είδε ποτέ οδηγό της να ανεβαίνει στο πρώτο σκαλί του βάθρου.Συνολικά είχε μόλις εννέα πόντιουμ σε είκοσι πέντε πρωταθλήματα. Πιο αξιοπρεπής χρονιά της ήταν το 1988, όταν κατέλαβε την 4η θέση στη βαθμολογία των κατασκευαστών, χάρη στη συχνή (για τα δεδομένα της ομάδας) παρουσία των Ουώργουϊκ και Τσίβερ στις βαθμολογούμενες εξάδες.

Μεγάλοι οδηγοί που πέρασαν κατά καιρούς από τα μονοθέσια της Άροους ήταν οι Ρικάρντο Πατρέζε, Γκέρχαρντ Μπέργκερ, Μικέλε Αλμπορέτο, Ενρίκε Μπερνόλντι και Ντέιμον Χιλ. Ο Χιλ μάλιστα εντάχθηκε στην ομάδα ως παγκόσμιος πρωταθλητής, αλλά γνώρισε στη μοναδική σαιζόν που παρέμεινε (1997) τη χειρότερη χρονιά της καριέρας του.
Υποσαχάρια Αφρική

Απλοποιημένος κλιματικός χάρτης της Αφρικής: Η Υποσαχάρια Αφρική αποτελείται από τα άνυδρα [[Σαχέλ]] και [[Κέρας της Αφρικής]] στα βόρεια (κίτρινο), την [[σαβάνα]] (ανοιχτό πράσινο), τα [[τροπικό δάσος|τροπικά δάση]] της [[Ισημερινή Αφρική|Ισημερινής Αφρικής]], την άνυδρη [[Λεκάνη Καλαχάρι]] (κίτρινο) και την «[[Μεσογειακό κλίμα|Μεσογειακή]]» νότια ακτή της [[Νότια Αφρική|Νότιας Αφρικής]]. Οι αριθμοί αντιστοιχούν στην χρονολογία όλων των [[Εποχή του Σιδήρου|σιδερένιων]] αντικειμένων που σχετίζονται με την εξάπλωση των [[Μπαντού]].

Υποσαχάρια Αφρική είναι γεωγραφικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το τμήμα της αφρικανικής ηπείρου που εκτείνεται νότια από την Σαχάρα, ή τις χώρες της Αφρικής που βρίσκονται πλήρως ή εν μέρει νοτίως της Σαχάρας. Χρησιμοποιείται αντιθετικά με τον όρο Βόρεια Αφρική, που λογίζεται ως μέρος του Αραβικού κόσμου.

Το Σαχέλ είναι η μεταβατική ζώνη μεταξύ της Σαχάρας και της σαβάνας (η περιοχή Σουδάν) καθώς και του μωσαϊκού δασών-σαβάνας νοτιότερα. Το Κέρας της Αφρικής και μεγάλες περιοχές του Σουδάν είναι γεωγραφικά μέρος της Υποσαχάριας Αφρικής, έχουν εντούτοις μεγάλες επιρροές από την Μέση Ανατολή, και με εξαίρεση την Αιθιοπία, θεωρούνται επίσης μέρος του Αραβικού κόσμου.

Η Υποσαχάρια Αφρική είναι επίσης γνωστή και ως Μαύρη Αφρική, εξαιτίας των πολλών μαύρων στο χρώμα του δέρματος πληθυσμών της. Οι Άραβες κατά τον μεσαίωνα χρησιμοποιούσαν τον παρόμοιο όρο "bilâd as-sûdân", ο οποίος σημαίνει "«χώρα των μαύρων»" εν αντιθέσει με τους πληθυσμούς του κλασσικού Ισλαμικού κόσμου.
Η επικρατέστερη θρησκεία στην Υποσαχάρια Αφρική είναι ο Χριστιανισμός (με ταχύτερα αναπτυσσόμενη ομάδα τους Πεντηκοστιανούς) σε αντίθεση με την Βόρεια Αφρική που κυριαρχεί το Ισλάμ. Υπάρχει ωστόσο και μια σημαντική μουσουλμανική παρουσία που είναι εντονότερη στην βορειοδυτική Υποσαχάρια Αφρική καθώς και στη Σομαλία και τις ακτές της ανατολικής Αφρικής. Τέλος υπάρχουν και οι παραδοσιακές αφρικανικές ανιμιστικές λατρείες ιδίως σε απομακρυσμένα μέρη της ηπείρου.