Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Γιάννης Καλαϊτζής

Ο Γιάννης Καλαϊτζής (11 Νοεμβρίου 1945 - 12 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Έλληνας σκιτσογράφος, γνωστός για τις πολιτικές γελοιογραφίες και τα κόμικς "Τσιγγάνικη ορχήστρα" και "Το μαύρο είδωλο της Αφροδίτης". Είχε συνεργαστεί με πολλά έντυπα, όπως η "Αυγή", η "Ελευθεροτυπία", το "9" και η "Εφημερίδα των Συντακτών", ενώ διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού "Γαλέρα". Αναγνωρίζεται ευρέως ως ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες γελοιογράφους και δημιουργούς κόμικς.
Άγιοι Σαράντα

Οι Άγιοι Σαράντα (αλβ. "Sarandë" ή "Saranda") είναι πόλη και ομώνυμος δήμος του νομού Αυλώνα στη νότια Αλβανία. Βρίσκεται σε έναν ανοικτό κόλπο του Ιονίου Πελάγους στην κεντρική Μεσόγειο, περίπου 14 χλμ. ανατολικά του βόρειου άκρου της Κέρκυρας. Έχει πληθυσμό περίπου 41.173 (εκτίμηση 2013). Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης του Βουθρωτού, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Οι Άγιοι Σαράντα είναι ένα από τα δύο κέντρα της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην περιοχή της Βορείου Ηπείρου, στη νότια Αλβανία.
Σπύρος Δερβενιώτης

Ο Σπύρος Δερβενιώτης (Αθήνα, 1969) είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς και γελοιογράφος. Δουλειές του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες, ενώ συνεργάζεται με διαφημιστικές εταιρείες και εκδοτικούς οίκους ως εικονογράφος. Πρώτη δημοσίευση τον Μάρτιο 1986 στο κόμικς περιοδικό "Μικρό Παρά Πέντε".
Έχει σπουδάσει σκηνογραφία στη Σχολή Σταυράκου.

right|200px|thumb|Το εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ του "Φωτογράφου" σε σχέδιο Δερβενιώτη

1986 - 1990 : Σποραδικές δημοσιεύσεις γελοιογραφιών (όντας μαθητής Λυκείου) στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία". Στριπ "Το Ροκάκι" στην εφημερίδα "Πρώτη". Συνεργασίες με περιοδικά "Cine-7" και "Σινεμά".

1991 - 2000 : Συνεργασίες με εφημερίδες "Ελλάδα Σήμερα" και "Αδέσμευτος του Μήτση". Κόμικς σε σενάρια Δημήτρη Βανέλλη και Δημήτρη Καλαϊτζή, στο περιοδικό "Βαβέλ". Σειρές "Αληθινά Ψέμματα" και "Έρρολ ο αιώνιος προβολατζής" με κείμενα Δημήτρη Βανέλλη, στο περιοδικό "Σινεμά". Στριπ "Χμούρφα Κλογκ ο δεινός Λιθοσυκλετιστής", στο περιοδικό "Motosport". 

2001 - 2010 : Στριπ "Αταίριαστοι", στην εφημερίδα "Μetrorama". Καθημερινή γελοιογραφία και στριπ "Το Ροκάκι" και "Αταίριαστοι", στην εφημερίδα "City Press". Στριπ "Κομμωτές χωρίς σύνορα", στο περιοδικό "Hairstyle". Εικονογραφήσεις στην εφημερίδα "Free Sunday". Καθημερινή γελοιογραφία στο φωτοπρακτορείο "Εurokinissi". Συνεργασίες με περιοδικά "Γαλέρα" από την αρχή της κυκλοφορίας του (σειρά "Διαρκής Ειρήνη", κ.α.) και "Παρά Πέντε". Σειρές "Μάνα Ρέιβερ" και "Του Κτηνοτρόφου", στο ένθετο "9" στην "Ελευθεροτυπία". 

2011 - 2016 : Καθημερινή γελοιογραφία και στριπ "Εσχατόγερος", στην εφημερίδα "Ελλάδα Αύριο". Σειρές "Μάνα Ρέιβερ" και "Κροκό" και "Fish Eye", στην ιστοσελίδα "Socomic". Σειρά "Πουτάνες", στο περιοδικό "UNFOLLOW". Στριπ "Εφημερίδα: Οδηγίες Χρήσεως", στην "Εφημερίδα των Συντακτών".

Είναι ο εκπρόσωπος τύπου του ΜέΡΑ25.
Ακακία

Η Ακακία αποτελεί γένος φυτών, που ανήκει στην οικογένεια των Μιμηλεοειδών, στην τάξη των Κυαμωδών.

Η ακακία είναι δέντρο ή θάμνος, αειθαλής ή φυλλοβόλος, με φύλλα σύνθετα διπτεροειδή, με αγκάθια μικρά και ισχυρά. Τα άνθη της είναι μικρά ωχροκίτρινα, κίτρινα, πορτοκαλοκίτρινα και σπανιότερα λευκά, τοποθετημένα σε ταξιανθίες που σχηματίζουν σφαιρικές κεφαλές, κυλινδρικούς ίουλους ή στάχεις.

thumb|left|250px|Ακακία

Χαρακτηριστικό της ακακίας είναι ότι εκκρίνει το αραβικό κόμμι ακόμη και σε άριστες συνθήκες καλλιέργειας, το οποίο θεωρείται παθολογικό φαινόμενο. Ο φλοιός και οι λοβοί πολλών ειδών περιέχουν μεγάλη ποσότητα δεψικών ουσιών και χρησιμοποιούνται στη βυρσοδεψία και τη φαρμακευτική. Το αραβικό κόμμι, διαλυμένο σε κρύο νερό, δίνει τη γνωστή «γόμα» για τα χαρτιά.
Ντιναμό Ζάγκρεμπ

H Ντιναμό Ζάγκρεμπ (κροατικά: "Dinamo Zagreb") είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Ζάγκρεμπ της Κροατίας. Αναφέρεται και ως "Δυναμό" ή "Ντιναμό" (ορθή προφορά "Ντινάμο", αν και έχει επικρατήσει το "Ντιναμό" στην ελληνική αθλητικογραφία). Χρώματα έχει το μπλε και άσπρο.
Μπόρατς Μπάνια Λούκα

H Μπόρατς Μπάνια Λούκα (Σερβικά: "Борац", κροάτικα: "Borac"), είναι αθλητικός σύλλογος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, με έδρα την πόλη Μπάνια Λούκα.
Μπλάκφουτ

thumb|250px|Αρχηγός της φυλής Μπλάκφουτ (αριστερά)

Με τη συλλογική ονομασία Μπλάκφουτ (Μαυροπόδαροι) είναι γνωστές τρεις φυλές ιθαγενών στην καναδική επαρχία Αλμπέρτα και μια φυλή ερυθρόδερμων στην πολιτεία Μοντάνα των ΗΠΑ. Μεταξύ τους αποκαλούνται με το όνομα Niitsitapii, οι "Αληθινοί Άνθρωποι", κι έχουν κοινή γλώσσα και πολιτισμό.
Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος

Ως Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος αναφέρεται στην ιστοριογραφία η σειρά ενόπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στη ΒΑ Ευρώπη κατά τις πρώτες δεκαετίες του 18ου αι. για τον έλεγχο της Βαλτικής, ανάμεσα στη Σουηδία και μία συμμαχία χωρών με επικεφαλής το Βασίλειο της Ρωσίας. Ξεκίνησε το 1700 και ενεπλάκη σε αυτόν ολόκληρη η Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη. Έληξε με νίκη των Ρώσων το 1721. 

Στο πλευρό των Ρώσων πολέμησαν από την αρχή το Βασίλειο της Δανίας-Νορβηγίας και η Σαξονία. Το 1701 προστέθηκε η Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία και το 1713 το Βασίλειο της Πρωσίας - Βρανδεμβούργου και το Εκλεκτοράτο του Αννόβερου. Οι Σουηδοί προσπάθησαν να εξισορροπήσουν τα πράγματα εξωθώντας την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε πόλεμο με τους Ρώσους το 1710, χωρίς όμως επιτυχία.
Ακτοφυλακή

Με τον όρο ακτοφυλακή (Coast Guard) χαρακτηρίζεται γενικά η φύλαξη των ακτών μιας χώρας που διαθέτει ακτές. Κατ΄ επέκταση ονομάζεται έτσι και η Υπηρεσία ή το οργανωμένο Σώμα στο οποίο έχει ανατεθεί το έργο αυτό.

Ειδικότερα με τον αγγλικό όρο ονομάζεται το ομώνυμο στρατιωτικό Σώμα των ΗΠΑ, το οποίο και έχει ως αντικείμενο τη φύλαξη και αστυνόμευση των αμερικανικών ακτών παράλληλα με εκείνες των χωρικών υδάτων.

Το Λιμενικό Σώμα − Ελληνική Ακτοφυλακή είναι το σώμα με αποστολή και ρόλο Ακτοφυλακής στην Ελλάδα
Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξανδρείας

Η Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξανδρείας (ΑΕΕΑ) είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ιδρύθηκε το 1910 με χρώματα το μπλε και άσπρο και έμβλημα το δικέφαλο αετό με ανοιχτά φτερά. Αργότερα στην ΑΕΕΑ συγχωνεύτηκε και ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Αλεξανδρείας που είχε ιδρυθεί επίσης το 1910. Στην πολύχρονη ιστορία της η Ένωση διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου αντρών και γυναικών, καλαθοσφαίρισης αντρών και γυναικών, πετοσφαίρισης αντρών και γυναικών, ενόργανης γυμναστικής, κλασικού αθλητισμού, χόκεϊ επί χόρτου και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Διαθέτει ιδιόκτητο οίκημα και αγωνίζεται στο κοινοτικό στάδιο της Ελληνικής Κοινότητας.

Ήταν μέλος των τοπικών εφορειών του ΣΕΓΑΣ στην Αίγυπτο κατακτώντας πολλά τοπικά πρωταθλήματα. Το τμήμα στίβου έχει συμμετάσχει σε πολλά πανελλήνια πρωταθλήματα έχοντας αναδείξει πολλούς πανελληνιονίκες. Τον Ιούλιο του 1939 η Ένωση ξεκίνησε την έκδοση αθλητικού περιοδικού με τίτλο: "Αθλητική Ένωσις", Δελτίον της Αθλητικής Ενώσεως Ελλήνων Αλεξανδρείας, το οποίο εκδιδόταν τουλάχιστον ως το 1975.
Σημαία ευκαιρίας

Ως Σημαία ευκαιρίας ή σημαία ευκολίας (flag of convenience) , σύμφωνα με τον ορισμό που έδωσε ο ΟΟΣΑ το 1959: "χαρακτηρίζονται οι σημαίες κάποιων Χωρών όπως, κατά πρώτα, της Λιβερίας, του Παναμά, της Ονδούρας και της Κόστα Ρίκας των οποίων οι νόμοι επιτρέπουν και επί της ουσίας διευκολύνουν τα νηολογημένα υπό την σημαία τους πλοία ξένης πλοιοκτησίας, αντίθετα απ΄ ότι ισχύουν στις ναυτιλιακές και άλλες Χώρες στις οποίες το δικαίωμα χρησιμοποίησης της σημαίας των παρέχεται με αυστηρούς περιορισμούς που συνεπάγουν βαριές υποχρεώσεις".

Πράγματι οι παραπάνω Χώρες που επιγραμματικά αναφέρονται στον διεθνή ναυτιλιακό χώρο ως "Πανονλίμπ", (Panamas, Hondura, Liberia = Panhonlib) έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς πλοιοκτήτες να υψώσουν τη σημαία αυτών, στα πλοία τους προκειμένου να τα κάνουν ανταγωνιστικότερα και να αποφύγουν βάρη και υποχρεώσεις που θα είχαν στη σημαία της πατρίδας τους. Και επειδή η διεθνής οικονομία δεν αναγνωρίζει τέτοια συναισθήματα, πατρίδας κλπ το φαινόμενο αυτό γρήγορα γενικεύθηκε. Αλλά και από την άλλη πλευρά αυτά τα κράτη που στερούνταν εσωτερικής ναυτιλίας με τα μέτρα που εφήρμοσαν ελαχιστότατης φορολογίας σε αλλοεθνή πλοία βρέθηκαν στη πρώτη γραμμή εμπορικού στόλου παγκοσμίως!

Με τις σημαίες ευκαιρίας, οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ακόμη και σήμερα: την πλέον ευμενέστατη φορολογική μεταχείρηση, ευκολότερη δανειοληψία με πλείστες επασφαλίσεις, λιγότερους κινδύνους από πολεμικές εμπλοκές ή διεθνείς υποχρεώσεις των Χωρών τους, απαλλαγή από κρατικές αναμίξεις στην εκμετάλλευση των πλοίων τους (τέτοιο δεν συνέβαινε στην Ελλάδα), ελαστικότητα στην έκδοση αποδεικτικών ναυτικής ικανότητας των ναυτικών (πτυχία, διπλώματα) κ.ά.

Μετά από τα παραπάνω, πολύ σύντομα από το 1974 η Λιβερία ήταν η πρώτη ναυτιλιακή Χώρα του κόσμου με 2.258 πλοία, ολικής χωρητικότητας 50.575.502 κ.ο.χ., ο δε Παναμάς 8η δύναμη με 1.498 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 10.272.442 κ.ο.χ. (στοιχεία 1 Ιουνίου 1974).

Είναι γεγονός πάντως πως γενικά οι σημαίες ευκολίας δημιουργούν πολλά προβλήματα στις ναυτιλιακές χώρες τις οποίες και υποχρεώνουν να λαμβάνουν συνεχώς ευνοϊκότερα μέτρα προκειμένου συγκρατήσουν τα πλοία στις δικές τους σημαίες, στα νηολόγιά τους, κάνοντας έτσι δυσκολότερη την Ναυτιλιακή Πολιτική τους.

Και όμως η εξέλιξη αυτού του φαινομένου άνοιξε το δρόμο στη δημιουργία των οικονομικών παραδείσων δηλαδή στη δημιουργία των "Οφ-Σορ" εταιρειών.
Ρωμαίοι

Ρωμαίοι είναι οι κάτοικοι της αρχαίας Ρώμης και κατ΄ επέκταση στην αρχαιότητα οι πολίτες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Μεγανήσι

Το Μεγανήσι είναι νησί μεταξύ Λευκάδας και Αιτωλοακαρνανίας. Είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων Λευκάδας, γι' αυτό και ονομάζεται έτσι. Έχει έκταση 22,356 τ. χλμ. και πληθυσμό 1.090 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Το Μεγανήσι ανήκει επίσης στο ευρύτερο σύμπλεγμα των Τηλεβοΐδων νήσων.

Το Μεγανήσι αποτελεί δήμο του νομού Λευκάδας, με πληθυσμό 1.092 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Στο νησί υπάρχουν τρία χωριά, το Κατωμέρι (έδρα του δήμου), το Βαθύ και το Σπαρτοχώρι. Στον δήμο Μεγανησίου ανήκει και η γνωστή νησίδα Σκορπιός.

Η πρόσβαση στο νησί γίνεται μόνο από την πλευρά της Λευκάδας. Για το Μεγανήσι υπάρχουν τακτικά δρομολόγια πλοίου από το Νυδρί. Το πλοίο πιάνει στο λιμάνι του Σπαρτοχωρίου, τα Σπήλια. Η διάρκεια της διαδρομής δεν υπερβαίνει τα 25 λεπτά.
Πυλαία

Η Πυλαία είναι προάστιο και περιοχή του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης (ΠΣΘ). Έχει έκταση 26.362 στρέμματα και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 34.625 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη, που αποτελεί τον μεγαλύτερο σε έκταση Δήμο του ΠΣΘ.
Ερεικούσσα

Η Ερεικούσσα ή Ερείκουσα (παλαιότερη ονομασία: "Μέρλερε" ή "Μερλέρα", που προέρχεται από την ιταλική ονομασία του νησιού Merlera) είναι το δεύτερο σε μέγεθος από τα τρία Διαπόντια νησιά βορείως της Κέρκυρας, αποτελεί το βορειότερο σημείο των Επτανήσων και έχει έκταση 4,449 τ. χλμ. Αποτελεί την ομώνυμη Κοινότητα του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει 496 κατοίκους. Το νησί θεωρείται ότι οφείλει το όνομά του στον θάμνο Ερείκη (ή Ρείκι), που φύεται παντού σε ολόκληρο το νησί και ανθίζει τον Οκτώβριο. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι το Σαντάρδο που έχει υψόμετρο περίπου 130 μέτρα.

Το νησί είναι καταπράσινο και προσφέρεται για ήσυχες αποδράσεις. Οι κυριότερες παραλίες του είναι στο "Πόρτο" και το "Μπραγκίνι". Είναι το βορειότερο ελληνικό νησί του Ιονίου.
Λίμνη της Γενεύης

Η Λίμνη της Γενεύης ή Λίμνη Λεμάν (γαλλικά: "Lac Leman" ή "Lac de Genève") είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στην κεντρική Ευρώπη (μετά από τη λίμνη Μπάλατον). Το 60% της επιφάνειάς της ανήκει στην Ελβετία (καντόνια Γενεύης, Βω και Βαλαί) και το 40% στη Γαλλία (νομός Άνω Σαβοΐας). Η ακτή μεταξύ Νυόν και της Λωζάνης αποκαλείται Λα Κοτ (La Côte), και μεταξύ της Λωζάνης και Βεβέ καλείται Λαβώ (Lavaux).

Η συνολική επιφάνειά της είναι περίπου 582 τ.χλμ., μετρώντας 73 χλμ. στο μήκος. Λόγω της ημισεληνοειδούς μορφής γύρω από το Υβουάρ (Yvoire) στη νότια ακτή, η λίμνη μπορεί να διαιρεθεί σε μια «μεγάλη» στην ανατολή και μια «μικρή λίμνη» στη δύση. 

Η μοναδική επίγεια οδός απορροής των υδάτων της λίμνης είναι ο ποταμός Ροδανός ο οποίος είναι και ο βασικός τροφοδότης της λίμνης σε νερό. Εισέρχεται στη λίμνη στην πόλη Βιλνέβ (Villeneuve) και εξέρχεται στη Γενεύη.
Οθωνοί

Οι Οθωνοί είναι ελληνικό νησί και το δυτικότερο σημείο της Ελλάδας. Είναι το μεγαλύτερο από τα Διαπόντια νησιά, που βρίσκονται βόρεια της Κέρκυρας (Ιόνιο Πέλαγος) και ανήκουν στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Έχει 393 κατοίκους (2011) και χωρίζεται σε 2 περιοχές (Άνω και Κάτω Πάντα). Σε σχέση με τις Ιταλικές ακτές, οι Οθωνοί απέχουν 43 ναυτικά μίλια από το ακρωτήριο του Οτράντο και 48 από τα Λευκά (Santa Maria di Leuca), τα οποία διακρίνονται όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν.
ΧΝΚ Ριέκα

Η ΧΝΚ Ριέκα (κροατικά: "HNK Rijeka") είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Ριέκα της Κροατίας. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάντιον Ρουγέβιτσα χωρητικότητας 8.279 θεατών.
Σεγκολέν Ρουαγιάλ

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ("Marie Ségolène Royal", 22 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Γαλλίδα πολιτικός, υποψήφια του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2007.
Ιννοκέντιος της Αλάσκας

O Ιννοκέντιος της Αλάσκας ο ισαπόστολος (κατά κόσμον Ιβάν Ευσέγιεβιτς Ποπώφ – Βενιαμίνωφ, 26 Αυγούστου 1797 - 31 Μαρτίου 1879), ήταν Ρώσος ιερέας, επίσκοπος, αρχιεπίσκοπος και μητροπολίτης της Μόσχας και Πασών των Ρωσιών. Είναι γνωστός για το ιεραποστολικό του έργο στην Αλάσκα και τη ρωσική Άπω Ανατολή κατά το 1800, καθώς επίσης καθώς και για τον μεγάλο ζήλο που επέδειξε στο έργο του. Ως λόγιος επέδειξε σημαντικές ικανότητες κατανόησης των γηγενών γλωσσών και των τοπικών ιδιωμάτων στις περιοχές που επισκέφθηκε. Έγινε επίσκοπος και αρχιεπίσκοπος της Αλάσκας και της ρωσικής Άπω Ανατολής. Στη διάρκεια του βίου του έμαθε αρκετές από τις γηγενείς γλώσσες και ιδιώματα και υπήρξε συγγραφέας πολλών πρώιμων δοκιμίων για τους γηγενείς και τις γλώσσες τους, όπως επίσης και πολλών λεξικών και θρησκευτικών έργων σε αυτές τις γλώσσες. Μετέφρασε επίσης τμήματα της Βίβλου σε αρκετές γηγενείς γλώσσες. Πέθανε στις 31 Μαρτίου 1879 και ετάφη στην Λαύρα της Τρόιτσε-Σεργκίγεβα.

Στις 6 Οκτωβρίου 1977 η Ρωσική Εκκλησία ενεργώντας εκ μέρους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής ανακήρυξε τον Ιννοκέντιο άγιο. Η μνήμη του εορτάζεται στις 31 Μαρτίου.

Το 1994, κατά τη διάρκεια ανασκαφών κοντά στον Ναό του Αγίου Πνεύματος στην Μονή Τρόιτσε-Σεργκίγιεβα ανακαλύφθηκαν τα λείψανα του Αγίου Ιννοκέντιου, τα οποία τιμήθηκαν τόσο από πιστούς της Αμερικής, όσο και από πιστούς της Ρωσίας.
Αρχάγγελος Γαβριήλ

thumb|right|220px|Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, βυζαντινή εικόνα (1387–1395)
Ο αρχάγγελος Γαβριήλ είναι ένας από τους αρχαγγέλους. Το όνομά του σημαίνει «άνθρωπος του Θεού» και είναι ένας από τους λίγους αγγέλους που αναφέρονται στην Αγία Γραφή.

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ είναι ο άγγελος που εμφανίστηκε στο προφήτη Δανιήλ, στην γυναίκα του Μανωέ, και της ανήγγειλε πως θα γεννήσει τον Σαμψών. Στον ιερέα Ζαχαρία, πως θα γεννήσει τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Αυτός ήταν ο άγγελος που έφερε το χαρμόσυνο μήνυμα στην Μαριάμ περί της γεννήσεως του Ιησού Χριστού. Αυτός καθησύχασε τους φόβους του Ιωσήφ. O ίδιος παρουσιάστηκε στους βοσκούς. Επίσης, ανήγγειλε στον Ιωσήφ να πάρει την Μαρία και το βρέφος και να φύγει στην Αίγυπτο και ύστερα από καιρό, να επιστρέψει στη γη του Ισραήλ.

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 26 Μαρτίου, στις 13 Ιουλίου, καθώς επίσης και στις 8 Νοεμβρίου, μαζί με τον Μιχαήλ (η Σύναξη αυτών).
Πορτοκάλι

thumb|right|250px|Πορτοκάλι

Το πορτοκάλι είναι φρούτο που καρπίζει από το δέντρο πορτοκαλιά. Είναι ένα από τα πιο γνωστά εσπεριδοειδή.
ΣΚ Γιουγκοσλάβια

<br>
Η ΣΚ Γιουγκοσλάβια (SK Jugoslavija) ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος του Βελιγραδίου στην Γιουγκοσλαβία.
Παναγιώτης Σούτσος

Ο Παναγιώτης Σούτσος (Κωνσταντινούπολη 1806- Αθήνα 1868) ήταν φαναριώτης ρομαντικός πεζογράφος και ποιητής της Α’ Αθηναϊκής Σχολής. Το εκτενές ποίημά του Ο Οδοιπόρος (1831) είναι το πρώτο ποιητικό έργο του αθηναϊκού ρομαντισμού και το μυθιστόρημά του "Ο Λέανδρος" (1834) είναι το πρώτο νεοελληνικό μυθιστόρημα. Ήταν αδελφός του σατιρικού συγγραφέα Αλέξανδρου Σούτσου και ξάδερφος του συγγραφέα και διπλωμάτη Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή.
Σκαντζόχοιρος

thumb|right|Σκαντζόχοιρος
Σκαντζόχοιροι λέγονται τα μικρά αγκαθωτά θηλαστικά της υποοικογένειας των ερινακεϊνών, της οικογένειας των ερινακεϊδών, της τάξης των εντομοφάγων. Υπάρχουν 15 είδη σκαντζόχοιρων σε 4 γένη, που συναντώνται στην Ασία, την Ευρώπη, την Αφρική και τη Νέα Ζηλανδία (όπου έχουν εισαχθεί).
Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων

thumb|right|Το Μουσείο Η.Σ.Α.Π. στον σταθμό Πειραιά
Η δημιουργία του Μουσείου Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων ήταν ένα όραμα του Μανώλη Φωτόπουλου, (υπαλλήλου των Η.Σ.Α.Π.) από το 1990. Ο ίδιος ξεκίνησε, αμέσως μετά την συνταξιοδότησή του το 1995, την υλοποίησή του.

Στην αρχή με κάποιο καπέλο και ένα φανάρι άρχισε ν΄ αναζητά οτιδήποτε που θα μπορούσε να συμβάλει στο όραμά του σε αποθήκες, σε μάντρες, σε παλαιοπωλεία, ακόμη και σε σκουπίδια από καθαρισμούς αποθηκών και άλλων φορέων (δήμων, μηχανουργείων κλπ). Παράλληλα προτρέπει συναδέλφους του συνταξιούχους να συμβάλουν και εκείνοι στο όνειρο της ζωής του καθώς και στη Διεύθυνση των Η.Σ.Α.Π. Δεν άργησαν έτσι να συγκεντρώνονται παλιές στολές, φωτογραφίες, βιβλία, αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών ενώ και η εταιρεία αρχίζει και αυτή πλέον να αναζητά οτιδήποτε θα ήταν χρήσιμο για το μελλοντικό μουσείο όπως βαγόνια, ράγες, βοηθητικές άμαξες και άλλα μεγάλα αντικείμενα τροχαίου υλικού και ελέγχου.

Όταν πλέον οι προμήθειες υλικών παρουσίαζαν ικανό αριθμό για την έκθεσή τους άρχισε η αναζήτηση του κατάλληλου χώρου. Τελικά μετά από πολλές και μεγάλες προσπάθειες βρέθηκε και παραχωρήθηκε ο χώρος που βρίσκεται σήμερα το μουσείο αυτό εντός του Σταθμού Πειραιώς.

Επίσης με σχετική απόφαση και χρηματοδότηση της εταιρείας πραγματοποιούνται στο διάστημα 2003-2004 η αρχιτεκτονική μελέτη και οι απαραίτητες εργασίες για την μετατροπή του εγκεκριμένου χώρου σε εκθεσιακό. Ακολούθησε η φωτογράφιση και η δημιουργία μητρώου εκθεμάτων της μέχρι τότε συλλογής. Τέλος εκπονήθηκε μουσειογραφική μελέτη όπου και ακολούθησαν συμπληρωματικές εργασίες.

Τον Νοέμβριο του 2005 εγκαινιάζεται το Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων έχοντας πλέον στη συλλογή του περισσότερα από 2000 αντικείμενα καθώς και περισσότερα από 3000 βιβλία, έντυπα και φωτογραφίες τα οποία και αποτελούν τη βάση για την μελλοντική επέκταση με παράλληλη δημιουργία βιβλιοθήκης.
Σουέζ

Ο λιμένας του Σουέζ στα αριστερά και το βόρειο τμήμα της [[διώρυγα του Σουέζ|διώρυγας του Σουέζ]] από δορυφόρο
Το Σουέζ (αραβικά: السويس) είναι λιμένας στα βορειοανατολικά της Αιγύπτου με πληθυσμό περίπου 497.000 στον κόλπο του Σουέζ, δίπλα στην γνωστή, ομώνυμη διώρυγα, της οποίας αποτελεί το νότιο στόμιο. Στην πραγματικότητα ο λιμένας του Σουέζ απαρτίζεται από δύο φυσικούς λιμένες τον "λιμένα Ιμπραήμ" και τον "λιμένα Ταουφίκ" με πολλές ναυτιλιακές διευκολύνσεις και πλήθος ναυτιλιακών γραφείων - πρακτορείων. 

Στην πόλη υπάρχει μεγάλο εργοστάσιο πετροχημικών με επιμέρους διυλιστήρια εκ των οποίων αγωγοί πετρελαίου φθάνουν στο Κάιρο και το Πoρτ Σάιντ. Το Σουέζ συνδέεται επίσης με τις παραπάνω πόλεις σιδηροδρομικώς και με αυτοκινητόδρομο. Αποτελεί ακόμη τον ενδιάμεσο σταθμό για προσκυνητές Μουσουλμάνους που κατευθύνονται στη Μέκκα.
Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος (2 Μαρτίου 1892 - 25 Οκτωβρίου 1962) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής πολλές φορές από το 1928 την δεκαετία του 1950, ενώ διορίστηκε και σε υπουργικές θέσεις. Πέθανε εν ενεργεία υπουργός.
Γεώργιος Μπαλής

Ο Γεώργιος Μπαλής (1879 - 19 Μαΐου 1957) ήταν διαπρεπής Έλληνας νομικός.

Γεννήθηκε στο Δερβένι Κορινθίας και καταγόταν από το χωριό Ευρωστίνα. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ, και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Βερολίνο. Το 1909 εξελέγη υφηγητής του αστικού δικαίου και το 1918 εξελέγη έκτακτος καθηγητής, θέση την οποία δεν αποδέχθηκε θεωρώντας ότι έπρεπε να εκλεγεί τακτικός καθηγητής. Το 1925 εξελέγη τακτικός καθηγητής Αστικού Δικαίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1950 οπότε αποχώρησε ως ομότιμος καθηγητής. Το 1931 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1945 διετέλεσε πρόεδρος της. Το 1938 ανέλαβε την αναθεώρηση του σχεδίου του Αστικού Κώδικα, καταρτίζοντας το οριστικό σχέδιο, που ισχύει από το 1946 μέχρι και σήμερα.

Την περίοδο 1929 - 1933 διετέλεσε πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών ενώ την περίοδο 1941 - 1942 πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.

Θεωρείται ο πατέρας του ελληνικού Αστικού Κώδικα και τα βιβλία του επηρέασαν και επηρεάζουν ακόμη την ελληνική Νομική επιστήμη. Προτομές του κοσμούν την είσοδο των Δικαστικών μεγάρων Δερβενίου και Κορίνθου καθώς και πλατεία στο χωριό Ευρωστίνα (Ζάχολη).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 1957 από καρδιακή προσβολή.
Μλάντοστ Ζάγκρεμπ

Η Μλάντοστ Ζάγκρεμπ (κροατικά: "Mladost Zagreb", HAŠK) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας. Ιδρύθηκε το 1903 από το Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ.
Πλοηγίδα

thumb|right|280px|«Πλοηγίδα λιμένος» στον προλιμένα του Πειραιά
Η πλοηγίδα ή πλοηγίς (Pilot boat), είναι μικρό ελαφρύ σχετικά σκάφος που ανήκει στη κατηγορία των βοηθητικών πλοίων της ναυτιλίας και που παρέχει εξυπηρετήσεις κυρίως σε εμπορικά πλοία (φορτηγά και επιβατηγά πλοία).

Με τις πλοηγίδες μεταφέρονται και παραλαμβάνονται οι Πλοηγοί από τα διάφορα πλοία κατά τον είσπλου ή έκπλου των από την περιοχή πλοήγησης. Οι πλοηγίδες διακρίνονται ανάλογα α) του φορέα τους σε κρατικές και ιδιωτικές π.χ. βιομηχανικών εγκαταστάσεων και β) ανάλογα του μεγέθους τους σε «μεγάλες» ή «ανοικτής θάλασσας», σε «μεσαίες» και σε «μικρές» ή «πλοηγίδες λιμένων» κοινώς "πιλοτίνες", οι οποίες στη σύγχρονη εποχή είναι μηχανοκίνητες. Οι κρατικές είναι κατανεμημένες στους Πλοηγικούς Σταθμούς της επικράτειας, σε αριθμό ανάλογα των αναγκών. Τα σκάφη αυτά εποπτεύει η κεντρική Πλοηγική Υπηρεσία, του κάθε ναυτικού κράτους υπαγόμενη σε αντίστοιχο υπουργείο. Στην Ελλάδα την γενική εποπτεία αυτών ασκεί το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (Υ.ΝΑ.Ν.Π.).

Σύμφωνα με διεθνή κανονισμό οι πλοηγίδες, ανεξάρτητα διάκρισης, φέρουν εμφανώς ιδιαίτερη διακριτική σημαία που ονομάζεται «πλοηγική σημαία» ή σημαία πλοηγού ("pilot flag") και στα πλευρά τους την ένδειξη «PILOT», ενώ κατά τη διάρκεια της νύκτας δύο περίβλεπτους φανούς σε κάθετη διάταξη μεταξύ τους, με άνω λευκό σταθερό φανό και κάτω ερυθρό σταθερό φανό, πέραν των άλλων υποχρεωτικών φανών ναυσιπλοΐας, ανάλογα του μεγέθους τους.
ΝΚ Όσιγιεκ

Η ΝΚ Όσιγιεκ (NK Osijek ) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Όσιγιεκ της Κροατίας.
Όμπιλιτς Βελιγραδίου

thumb|50%|right|Η Όμπιλιτς το 1924 
Η Όμπιλιτς Βελιγραδίου (σερβικά: Обилић Београд / Obilić Beograd) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Βελιγράδι της Σερβίας. Αγωνίζεται στο Στάντιον ΦΚ Όμπιλιτς, χωρητικότητας 4.600 θεατών.
Ζαχολήτικος

Ο Ζαχολήτικος είναι ποταμός της Πελοποννήσου. Πηγάζει από την περιοχή του Σαρανταπήχου και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο στην ανατολική πλευρά του Δερβενίου. Ο Ζαχολήτικος ποταμός ονομάζεται και Δερβένιος.
Γκουρού

<br>

Με τον θρησκευτικό τίτλο Γκουρού ή Γκούρου ("Guru") που στη σανσκριτική σημαίνει "σεβαστός", αναφερόμαστε στον "Πνευματικό Δάσκαλο" του ινδουισμού, ένα πρόσωπο που πιστεύεται από τους οπαδούς της θρησκείας αυτής πως έχει φθάσει στην εσώτερη φώτιση ή έστω έχει προχωρήσει πολύ προς τον τελικό σκοπό.

Έργο του Γκουρού είναι να μελετήσει προσεκτικά την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία των μαθητών του και να καθορίζει για τον καθένα από αυτούς, την κατάλληλη μέθοδο "Προσήλωσης". Αν και πολλοί Ινδοί επισκέπτονται συχνά ένα Γκουρού για να τον ακούσουν να απαγγέλλει και να σχολιάζει τα ιερά κείμενα, εντούτοις, για μια επιτυχή μαθητεία στον Γιόγκα, πρέπει ο μαθητής να ακολουθήσει τις διδασκαλίες του Γκουρού με πίστη, υπακοή και απόλυτη αυτοεγκατάλειψη.
Αβατάρα

Αβατάρ ή Αβατάρα, (σανσκριτικά: "अवतार", Avatāra) ονομάζεται κατά την Ινδουιστική θρησκεία η θεία ενσάρκωση ανώτερων όντων ή του Υπέρτατου Όντος (Θεού) στη Γη. Οι «κάθοδοι» αυτές του υπέρτατου όντος στον φυσικό κόσμο είναι επανειλημμένες και η μορφή μπορεί να είναι ανθρώπινη, ζώου ή και συνδυασμού των δύο. Ο σκοπός της καθόδου είναι η επαναφορά στην τάξη και η καταπολέμηση του κακού. Για παράδειγμα ο Βισνού, ο Σίβα, ο Γκανέσα και άλλοι, θεωρείται πως έρχονται ή έχουν έλθει στη Γη με μορφή αβατάρ, το ίδιο και ο Κρίσνα και ο Βούδας. Ακόμα και ο Χριστός και ο Μωάμεθ περιγράφονται από μερικούς Ινδουιστές ως αβατάρ. Σύγχρονοι φιλόσοφοι αποδίδουν ως αβατάρ ένα ανθρώπινο ον που πετυχαίνει τη φώτιση και απεμπλέκουν τη θεϊστική προσέγγιση.
Δήμος Ανατολικού Ολύμπου

thumb|Το Δημαρχείο του Ανατολικού Ολύμπου, στη Λεπτοκαρυά
Ο Δήμος Ανατολικού Ολύμπου του Νομού Πιερίας με έδρα τη Λεπτοκαρυά, ήταν δήμος που συστάθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Ήταν ο νοτιότερος δήμος του νομού και αποτελούσε το σύνορο μεταξύ των περιφερειών της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Συνόρευε βόρεια με τον Δήμο Λιτοχώρου, νότια με τον Νομό Λαρίσης, ενώ ανατολικά βρεχόταν από τον Θερμαϊκό Κόλπο. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον Δήμο Δίου - Ολύμπου.
Τζίμι Χέντριξ

O Τζίμι Χέντριξ ("James Marshall "Jimi" Hendrix", 27 Νοεμβρίου 1942 – 18 Σεπτεμβρίου 1970), γεννημένος ως Τζόνι Άλεν Χέντριξ, ήταν Αμερικανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Θεωρείται από πολλούς ως ο κορυφαίος κιθαρίστας στην ιστορία της ροκ μουσικής. 

Ξεκίνησε το 1961 να παίζει 
διάφορους ρυθμούς μπλουζ της εποχής. Το 1966, μετέβη στο Λονδίνο όπου και δημιούργησε ως Τζίμι Χέντριξ, μαζί με τους Μιτς Μίτσελ στα τύμπανα και τον Νόελ Ρέντινγκ στο μπάσο, το φημισμένο συγκρότημά του, The Jimi Hendrix Experience, που γνώρισε τεράστια επιτυχία ξεκινώντας τις μεγάλες του εμφανίσεις από τη Γαλλία συνεχίζοντας σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, με μεγάλες επιτυχίες τα τραγούδια ""Hey, Joe'", ""Purple Haze" και "The Wind Cries Mary'". Το 1968, το συγκρότημα διαλύθηκε και τον αμέσως επόμενο χρόνο, ο Χέντριξ συνέχισε με το συγκρότημα Band of Gypsys. Μια από τις πιο γνωστές του εμφανίσεις ήταν αυτή στο φεστιβάλ του Γούντστοκ στις 18 Αυγούστου του 1969, όπου, μεταξύ άλλων, παρουσίασε μια διασκευή του Εθνικού ύμνου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Τζίμι Χέντριξ χρησιμοποιώντας στο μέγιστο δυνατό τους ηλεκτρικούς ενισχυτές καθώς και τις δυνατότητες της μουσικής μίξης άνοιξε νέους ορίζοντες στο είδος αυτό της μουσικής με συνέπεια να καθιερωθεί πολύ γρήγορα.
Βρέθηκε νεκρός στις 18 Σεπτεμβρίου 1970 στο ξενοδοχείο "Samarkand" στο Λονδίνο όπου διέμενε. Αν και ως αιτία θανάτου προσδιορίστηκε αναρρόφηση τροφών, οι συνθήκες που οδήγησαν στο θάνατό του οφείλονταν σε υπερβολική λήψη βαρβιτουρικών. Ο τελευταίος άνθρωπος που ήταν μαζί του ήταν η Γερμανίδα σύντροφός του Μόνικα Ντάνεμαν.
Χλωρίδα

Χλωρίδα είναι ο γενικός όρος που χαρακτηρίζει το σύνολο των φυτών τα οποία φύονται στη γη, σε αντίθεση προς τον όρο «πανίδα», που αναφέρεται στο σύνολο των ζώων.

Ο όρος χλωρίδα μπορεί να έχει και πιο περιορισμένη σημασία: να αναφέρεται στο σύνολο των φυτών που αυτοφύονται σε μια ορισμένη γεωγραφική περιοχή (π.χ. μεσογειακή χλωρίδα, ινδική χλωρίδα) ή σε ένα ορισμένο γεωμορφολογικό περιβάλλον (π.χ. αλπική χλωρίδα, χλωρίδα των ερειπίων, τροπική χλωρίδα, χλωρίδα των τελμάτων ή των ερήμων). Μπορεί ακόμη να αφορά μία ορισμένη περίοδο του έτους (π.χ. του θέρους ή χειμερινή χλωρίδα) ή ακόμη ορισμένες γεωλογικές περιόδους (π.χ. χλωρίδα της λιθανθρακοφόρου, χλωρίδα της δεβονίου).

Ο όρος μικροχλωρίδα (microflora), χαρακτηρίζει είτε τη χλωρίδα ενός μικροβιότοπου, είτε οποιοδήποτε μικροσκοπικό φυτό που δεν είναι ορατό με γυμνό οφθαλμό.
Πανίδα

thumb|250px|Πανίδα
Με τον όρο πανίδα ή πανίσκη χαρακτηρίζεται το σύνολο των διαφόρων ειδών ζωϊκών οργανισμών. Ο αντίστοιχος όρος που περιγράφει το σύνολο των φυτών είναι χλωρίδα. Η πανίδα είναι όρος της ζωολογίας και παλαιοζωολογίας για το σύνολο του ζωικού βασιλείου μιας γεωγραφικής περιοχής ή χώρας ή και γεωλογικής περιόδου.
Explosions in the Sky

Οι Explosions in the Sky είναι ένα αμερικανικό συγκρότημα από το Ώστιν του Τέξας. Έχει αποκτήσει σχετική φήμη πέρα από τη μουσική σκηνή του post-rock ιδιαίτερα για την ανεπτυγμένη χρήση της ηλεκτρικής κιθάρας, για τα ορχηστρικά κομμάτια διηγηματικού ύφος με χαρακτήρα "μίνι-συμφωνίας κάθαρσης", και για τις ενθουσιώδεις, συναισθηματικά φορτισμένες παραστάσεις τους. Παίζουν πρωτίστως με τρεις ηλεκτρικές κιθάρες και τύμπανα.
Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου

Το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου (συντομογραφία SMC) είναι ένας νάνος ανώμαλος γαλαξίας, δορυφόρος του δικού μας Γαλαξία. Είναι γνωστός και με τα ονόματα σε καταλόγους NGC 292 και PGC 3085. Τα απώτατα όριά του του δίνουν διαστάσεις 19.000 × 11.000 έτη φωτός, ενώ απέχει από τη Γη περίπου 190.000 ως 205.000 έτη φωτός. Είναι ορατός με γυμνό μάτι (φαινόμενο μέγεθος 2,7) από το νότιο ημισφαίριο της Γης και τους τροπικούς, αλλά όχι από την Ελλάδα ή την Ευρώπη, καθώς κείται πολύ νότια στην ουράνια σφαίρα: ανήκει στον αστερισμό Τουκάνα. Εξαιτίας του ονόματός του, θα πρέπει να τονίζεται πάντα ότι πρόκειται για γαλαξία, και όχι για «αστρικό νέφος» ή νεφέλωμα. Για ιστορικές αναφορές και την προέλευση του ονόματος παραπέμπουμε στο λήμμα Νέφη του Μαγγελάνου.

Παρότι ανώμαλος γαλαξίας, το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου εμπεριέχει μία χονδρή ράβδο με αποτέλεσμα η εξωγαλαξιακή βάση δεδομένων της NASA να τον κατατάσσει ως τύπου SB(s)m pec, δηλαδή ως «ιδιόμορφο ραβδωτό σπειροειδή». Ορισμένοι εικάζουν ότι το SMC ήταν κάποτε ένας μικρός ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, του οποίου η μορφή αλλοιώθηκε από τις παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις που του ασκεί ο δικός μας Γαλαξίας. Ως νεαρότερος γαλαξίας από τον δικό μας, το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε διαστρικό αέριο και μεγαλύτερο ποσοστό από νεαρούς αστέρες και από γιγάντιους κυανούς αστέρες (κυανούς γίγαντες) που ζουν πολύ λιγότερο από τον Ήλιο και εκρήγνυνται στο τέλος της ζωής τους δίνοντας τις θεαματικές εκρήξεις υπερκαινοφανών.

Εξαιτίας κυρίως της κινήσεώς του περί το κέντρο του Γαλαξία, στην εποχή μας το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 158 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.
Χοακίν Αλμούνια

Ο Χοακίν Αλμούνια ("Joaquín Almunia", 17 Ιουνίου 1948 - ...) ήταν αρμόδιος Επίτροπος για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2004 ως το 2009.

Γεννήθηκε στο Μπιλμπάο της Ισπανίας το 1948. Μετά την ολοκλήρωση της βασικής του εκπαίδευσης και τη συνέχιση σε Νομικά και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Deusto (του Μπιλμπάο) ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, στην "École Pratique des Hautes Études", και στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ όπου και ειδικεύτηκε σε θέματα "Κεντρικής Διοίκησης" και "Κυβερνητικής".

Στις αρχές της 10ετίας του '70 επέστρεψε στην Ισπανία όπου και ανέλαβε βοηθός λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Alcalá de Henares διδάσκοντας εκεί Δίκαιο απασχόλησης και Κοινωνική Ασφάλιση. Παρά ταύτα ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την εφαρμοσμένη πολιτική. Έτσι στη περίοδο 1972-1975 εργάσθηκε ως οικονομολόγος στο Γραφείο του Ισπανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου στις Βρυξέλλες, ενώ από το 1976 ως το 1979 ως επικεφαλής οικονομολόγος ενός μεγάλου εργατικού (σοσιαλιστικά προσκείμενου) σωματείου της Ισπανίας του UGT.

Το 1979 γίνεται μέλος - πυρήνας του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Ισπανίας (PSOE) απ΄ όπου και ανέλαβε δύο συνεχόμενες φορές Υπουργός στη Κυβέρνηση του Φελίπε Γκονθάλεθ. Την πρώτη, στη 4ετία 1982-1986 ως Υπουργός Εργασίας και τη δεύτερη, 1986-1991, ως Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης, ενώ στο επόμενο διάστημα 1994-1997 υπήρξε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματός του.

Το 1997, όταν ο Φελίπε Γκονθάλεθ ανακοίνωσε την απόφασή του για παραίτησή του από την θέση του Γ.Γ. που κατείχε επί 23 χρόνια, διάδοχό του όρισε τον Χοακίν Αλμούνια ο οποίος και εξελέγη στην ηγεσία του κόμματος με συντριπτική πλειοψηφία αποσπώντας το 73% των ψήφων των συνέδρων εκ των οποίων μόλις το 3% τον είχε καταψηφίσει. Στις κομματικές όμως αρχαιρεσίες στις 24 Απριλίου 1998, για την ανάδειξη υποψήφιου για την Πρωθυπουργία, οι εκλέκτορες υπερψήφισαν με ποσοστό 55% τον πρώην Υπουργό Δημοσίων Έργων και σημερινό (Νοέμβριος 2006) Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Χοσέ Μπορέλ. Διατηρώντας έτσι τη θέση του Γ.Γ. ο Χοακίν Αλμούνια, και παρά το οικονομικό σκάνδαλο που ξέσπασε με πρωταγωνιστές δύο εκ των συνεργατών του, διατήρησε την αμέριστη στήριξη του κόμματός του, μέχρι τις εθνικές Ισπανικές εκλογές του 2000 όπου το Σοσιαλιστικό Κόμμα έλαβε μόλις το 34,1% των ψήφων και 125 κοινοβουλευτικές έδρες που τον ανάγκασαν να παραιτηθεί και να τον διαδεχθεί στη θέση του ο Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο.

Παράλληλα όμως ο Αλμούνια δεν είχε σταματήσει να ασχολείται σε ερευνητικά προγράμματα για κοινωνική ισότητα και ανακατανομή εισοδήματος, έτσι το 2002 ίδρυσε και ανέλαβε την διεύθυνση μιας πρωτοποριακής αλλά και προοδευτικής ερευνητικής ομάδας με αντικείμενο την σύγχρονη εφαρμογή σοσιαλιστικών αρχών. Ίσως αυτή η πλούσια συσσώρευση επιστημονικής αλλά και πολιτικής δράσης να υπήρξε και ο λόγος που το 2004 βρέθηκε στο σημερινό Γραφείο του αρμόδιου Επιτρόπου για οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις, όταν το εγκατέλειψε ο Πέδρο Σόλμπες προκειμένου να ενταχθεί στη νεοεκλεγείσα Κυβέρνηση του Θαπατέρο.



Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Γεράσιμος Β΄

Ο Γεράσιμος Β΄ καταγόταν από τη Χίο. Έγινε κληρικός σε νεαρή ηλικία και κατόπιν ανέλαβε τις Μητροπόλεις Προϊλάβου στη Ρουμανία και Τορνόβου στη Βουλγαρία, οι οποίες ήταν τότε επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εκλέχθηκε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στις 14 Αυγούστου του 1673, μετά από ενέργειες της συζύγου του τότε Μεγάλου Διερμηνέα της Υψηλής Πύλης Παναγιώτη Νικουσίου.

Εκθρονίστηκε το Δεκέμβριο του 1674 και ανέλαβε τη Μητρόπολη Χίου. Το 1676 προσπάθησε ανεπιτυχώς να επανέλθει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Ανέλαβε τη Μητρόπολη Άνδρου, από την οποία καθαιρέθηκε τον Μάιο του 1678. Κατόπιν έγινε Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας και εκθρονίστηκε εκ νέου το 1683 με ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχη Διονυσίου του Δ΄.

Κατόπιν αυτών, ζήτησε την προστασία των Ενετών που κυριαρχούσαν την εποχή εκείνη στο Αιγαίο. Ο Ιωάσαφ, διάδοχός του στη Μητρόπολη Παροναξίας, του παραχώρησε τη Μονή της Αγίας Κυριακής στη Νάξο, όπου και πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1689.
Μπέρτα φον Ζούτνερ

Η Μπέρτα φον Ζούτνερ ("Bertha von Suttner", 9 Ιουνίου 1843 - 21 Ιουνίου 1914) ήταν Αυστριακή λογοτέχνης, ειρηνίστρια και κάτοχος Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.

Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1843 στην Πράγα της τότε Αυστροουγγαρίας. Ήταν γόνος φτωχής οικογένειας. Αρραβωνιάστηκε το μηχανικό και λογοτέχνη Βαρόνο Άρτουρ Γκούντακαρ φον Ζούτνερ, τον οποίο αργότερα παντρεύτηκε κρυφά, λόγω της αντίθεσης της οικογένειάς της.

Αναδείχθηκε σε κορυφαία μορφή του ειρηνιστικού κινήματος με τη δημοσίευση του βιβλίου της "Die Waffen nieder!" ("Κάτω τα όπλα!") το 1889 και με την ίδρυση ειρηνιστικής οργάνωσης δυο χρόνια αργότερα.

Εργάστηκε για μικρό διάστημα ως γραμματέας του Άλφρεντ Νόμπελ και είχε μαζί του μακρά αλληλογραφία ως το θάνατό του το 1896. Θεωρείται ότι επηρέασε την απόφασή του να συμπεριλάβει και το Βραβείο Ειρήνης Νόμπελ μαζί με τα υπόλοιπα που θεσμοθέτησε στη διαθήκη του. Η ίδια είναι η πρώτη γυναίκα στην οποία δόθηκε το βραβείο αυτό, το 1905.

Πέθανε στη Βιέννη στις 21 Ιουνίου 1914. Η μορφή της εικονίζεται τιμητικά στο αυστριακό κέρμα των 2 ευρώ.
Αντώνης Κατσαντώνης

Ο Αντώνης Κατσαντώνης, (1775 - 28 Σεπτεμβρίου 1809) γεννημένος ως "Αντώνης Μακρυγιάννης", ήταν ονομαστός Έλληνας Σαρακατσάνος κλέφτης ο οποίος έδρασε επί Τουρκοκρατίας στα προεπαναστατικά χρόνια στις περιοχές των Αγράφων, του Βάλτου και του Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας.
Ορντού

Η Ορντού (Ordu), αναφερόμενη και με το ελληνικό όνομα ως Κοτύωρα, είναι πόλη της Τουρκίας που βρίσκεται στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, δυτικά της Κερασούντας.
Κοζάκοι

"Οι Ζαποροζιανοί Κοζάκοι απαντούν στον σουλτάνο", έργο του [[Ιλιά Ρέπιν]]
Οι Κοζάκοι (ουκρανικά: козаки, ρώσικα: казаки) είναι ομάδα κυρίως ανατολικοσλαβικών λαών, οι οποίοι αρχικά ήταν μέλη δημοκρατικών, ημιστρατιωτικών κοινοτήτων και κατοικούσαν σε αραιοκατοικημένες περιοχές και νησιά στις λεκάνες του κάτω Δνείπερου και του Ντον, στην περιοχή της σημερινής Ουκρανίας και νότιας Ρωσίας. Οι Κοζάκοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορική εξέλιξη αυτών των εθνών. Κοινό χαρακτηριστικό τους ανά τους αιώνες ήταν το φιλοπόλεμο και ατίθασο πνεύμα τους.

Η προέλευση των πρώτων Κοζάκων είναι αντικείμενο διαμάχης. Η παραδοσιακή ιστοριογραφία χρονολογεί την εμφάνιση των Κοζάκων στον 14ο έως τον 15ο αιώνα. Προς τα τέλη του 15ου αι., οι Κοζάκοι στην Ουκρανία σχημάτισαν τους Ζαποροζιανούς Κοζάκους που εγκαταστάθηκαν γύρω από τα οχυρωμένα νησιά του Δνείπερου. Αρχικά ήταν υποτελείς στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, αλλά η αυξανόμενη κοινωνική και θρησκευτική καταπίεση τούς ανάγκασε, στα μέσα του 17ου αιώνα, να εξεγερθούν υπό τον Μπογκντάν Χμελνίτσκι, ανακηρύσοντας το ανεξάρτητο Αταμανάτο των Κοζάκων. Στη συνέχεια, η περιοχή των Κοζάκων τέθηκε υπό ρωσικό έλεγχο για τα επόμενα 300 χρόνια.

Οι Κοζάκοι του Ντον, οι οποίοι είχαν οργανωθεί από τον 16ο αιώνα, συμμάχησαν με το Βασίλειο της Ρωσίας. Μαζί ξεκίνησαν συστηματική κατάκτηση και εποικισμό εδαφών, προκειμένου να ασφαλίσουν τα σύνορα στον Βόλγα, σε ολόκληρη τη Σιβηρία, και τους ποταμούς Ουράλη και Τερέκ. Μέχρι τον 18ο αιώνα, οι θύλακες των Κοζάκων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας λειτουργούσαν ως ζώνες προστασίας στα σύνορά της. Ωστόσο, οι επεκτατικές βλέψεις της αυτοκρατορίας βασίστηκαν στην εξασφάλιση της εμπιστοσύνης των Κοζάκων, η οποία ερχόταν σε αντίθεση με τον παραδοσιακά ανεξάρτητο τρόπο ζωής τους. Το γεγονός αυτό οδήγησε, τον 17ο και 18ο αιώνα, σε εξεγέρσεις των Κοζάκων, με μεγαλύτερη αυτή του Εμελιάν Πουγκατσιόφ. Σε ακραίες περιπτώσεις, διαλύονταν ολόκληροι πληθυσμοί Κοζάκων, όπως ήταν η μοίρα των Ζαποροζιανών Κοζάκων το 1775. Μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα, οι Κοζάκοι μετατράπηκαν σε ειδική κοινωνική τάξη. Υπηρετούσαν ως συνοριακοί φύλακες και τακτικά παρείχαν άνδρες σε συγκρούσεις όπως οι διάφοροι Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι.

Κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφύλιου Πολέμου, οι περιοχές των Κοζάκων έγιναν κέντρα του αντι-επαναστατικού Λευκού Στρατού, ένα μέρος του οποίου θα αποτελέσει τη Λευκή Μετανάστευση. Ακόμα και οι Κοζάκοι του Ντον και του Κουμπάν σχημάτισαν βραχύβια ανεξάρτητα κράτη στα αντίστοιχα εδάφη τους. Με τη νίκη του Κόκκινου Στρατού, οι Κοζάκοι υπέφεραν από λιμό και εκτεταμένη καταστολή. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι ιδέες και ο τρόπος ζωής των Κοζάκων επανήλθαν στη Ρωσία. Στον Ρωσικό Στρατό υπάρχουν ειδικές μονάδες Κοζάκων, ενώ οι Κοζάκοι έχουν επίσης παράλληλη πολιτική διοίκηση και αστυνομικά καθήκοντα στις περιοχές τους, έχοντας καταστεί αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης κοινωνίας. Οργανώσεις Κοζάκων υπάρχουν στο Καζακστάν, την Ουκρανία και άλλες χώρες.
Μάχη του Στάλινγκραντ

Με τον όρο Μάχη του Στάλινγκραντ (ρωσ: Сталинградская битва, γερ: Schlacht von Stalingrad) εννοούμε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Βέρμαχτ και του Κόκκινου Στρατού στην περιοχή του Στάλινγκραντ, από τις 17 Ιουλίου 1942 μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 1943.

Αρχικά, ο Αδόλφος Χίτλερ διέταξε τις δυνάμεις που είχε στη Νότια Ρωσία (Ομάδα Στρατιών «Νότος») να επιτεθούν στον Καύκασο, με σκοπό να καταλάβουν τις πετρελαιοπηγές της περιοχής, οι οποίες θα επέτρεπαν στους Γερμανούς να συνεχίσουν τον πόλεμο. Ωστόσο αποφάσισε να χωρίσει την Ομάδα Στρατιών «Νότος» στα δύο: Ομάδα Στρατιών «Α» και Ομάδα Στρατιών «Β».

Σύμφωνα με το σχέδιο της Επιχείρησης «Κυανό» (ή «Μπλε»), η Ομάδα Στρατιών «Α», υπό τις διαταγές του Στρατάρχη Βίλχελμ Λιστ, ανέλαβε την επιχείρηση στον Καύκασο, ενώ η Ομάδα Στρατιών «Β», υπό τις διαταγές του Στρατάρχη Μαξιμίλιαν φον Βάιχς, ανέλαβε την επίθεση στο Στάλινγκραντ. Η Ομάδα Στρατιών «Β» αποτελούνταν από την 6η Στρατιά του Φρίντριχ Πάουλους (συχνά λανθασμένα αναφέρεται ως «φον» Πάουλους) και την 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων του Χέρμαν Χοτ, καθώς και από συμμαχικές μονάδες.

Ο Χίτλερ ήθελε να καταλάβει το Στάλινγκραντ, καθώς ήταν βιομηχανικό κέντρο στην περιοχή του ποταμού Βόλγα και συγκοινωνιακός ποτάμιος κόμβος γιά μεταφορές από τις πετρελαιοφόρες πηγές του Καυκάσου προς τον Βορρά. Η επίθεση των Γερμανών στην πόλη είχε και προπαγανδιστικό χαρακτήρα - η πόλη έφερε το όνομα του τότε Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν. Γι' αυτό τον λόγο, εξάλλου, οι δύο ηγέτες διέταξαν τις δυνάμεις τους να κρατήσουν τις θέσεις τους «πάση θυσία».

Η πρώτη φάση της μάχης (γερμανική επίθεση) ξεκινήσε στις 17 Ιουλίου 1942. Η 6η Στρατιά απώθησε τις σοβιετικές δυνάμεις στον ποταμό Ντον. Γι' αυτό τον λόγο, ο Χίτλερ αποφάσισε να αποσύρει την 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων από το μέτωπο του Στάλινγκραντ. Το χτύπημα της 6ης Στρατιάς δέχθηκε η 62η Στρατιά του Βασίλι Τσουϊκόφ. Στα τέλη Αυγούστου, η Λουφτβάφε μετέτρεψε σε ερείπια το 80% της πόλης.

Τον Νοέμβριο, το μεγαλύτερο μέρος της πόλης βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. Ωστόσο, στις 19 Νοεμβρίου, οι Σοβιετικοί αντεπιτέθηκαν (Επιχείρηση «Ουρανός») και περικύκλωσαν 250.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς. Ο Κόκκινος Στρατός πρότεινε στον Πάουλους να παραδοθεί, αλλά ο Χίτλερ του το απαγόρευσε. Στα μέσα Δεκεμβρίου 1942, οι Σοβιετικοί προσπάθησαν να περικυκλώσουν την Ομάδα Στρατιών «Α» (Επιχείρηση «Κρόνος»), ωστόσο, η αντίσταση της 6ης Στρατιάς καθήλωσε τους Σοβιετικούς και έδωσε την ευκαιρία στον φον Κλάιστ να υποχωρήσει.

Καθώς η μάχη του Στάλινγκραντ έβαινε στο τέλος της, ο Πάουλους έλαβε τον βαθμό του Στρατάρχη, πράγμα που ο ίδιος εξέλαβε ως προτροπή να αυτοκτονήσει, καθώς κανένας Γερμανός στρατάρχης δεν είχε ποτέ συλληφθεί αιχμάλωτος. Ωστόσο, στις 31 Ιανουαρίου, αναγκάστηκε να παραδοθεί στον Κόκκινο Στρατό και οι τελευταίοι γερμανικοί θύλακες ακολούθησαν στις 2 Φεβρουαρίου. Μαζί του παραδόθηκαν 22 στρατηγοί και 91.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς. Η μάχη του Στάλινγκραντ έληξε στις 2 Φεβρουαρίου 1943 με νίκη των Σοβιετικών και έδωσε την υπεροχή στον Κόκκινο Στρατό, ο οποίος την κράτησε μέχρι το τέλος του πολέμου.
Μαρκήσιος ντε Σαντ

Ο Ντονασιάν Αλφόνς Φρανσουά, Κόμης ντε Σαντ (γαλλικά: "Donatien Alphonse François de Sade") (Παρίσι, 2 Ιουνίου 1740 – Σαραντόν Σαιν Μορίς, 2 Δεκεμβρίου 1814), ευρύτερα γνωστός ως Μαρκήσιος ντε Σαντ (γαλ.: "Marquis de Sade") (όπως ονομαζόταν πριν το θάνατο του πατέρα του και τη λήψη του τίτλου του κόμη), επικαλούμενος από τους θαυμαστές του ο «"Θεϊκός Μαρκήσιος"», ήταν Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος με ηδονιστικές, κυρίως, και αθεϊστικές θεωρήσεις, που κατέστη περιώνυμος για τη γενετήσια διαστροφή της απόλαυσης του εκδηλούμενου φόβου, τρόμου και πόνου που προκαλούσε στις συντρόφους του, όπου και εκ του τίτλου του η καθιέρωση του όρου "σαδισμός". 

Η φιλοσοφία του πρεσβεύει μία ακραία μορφή ελευθερίας, η οποία συνδέεται άμεσα με την ηθική ελευθεριότητα, και σκοπεί στην απεξάρτηση του ατόμου από κάθε κατεστημένη νομική, ηθική ή θρησκευτική αρχή με τελικό στόχο την επίτευξη της απόλυτης ατομικής ικανοποίησης, που θεωρεί ως την ανώτατη αξία. 

Τα έργα του περιέχουν ακραίες μορφές ερωτικών πρακτικών και συχνά οι περιγραφές του κινούνται μέσα στα όρια της πορνογραφίας. Εξ αιτίας της προκλητικής γραφής του και των ιδεών του πέρασε είκοσι εννέα χρόνια έγκλειστος σε άσυλα και σωφρονιστικά ιδρύματα. Το έργο του προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί αντιμαχόμενες κριτικές ενώ κατέστη πόλος έμπνευσης για άλλους συγγραφείς και καλλιτέχνες διαχρονικά. Η δική του άποψη για το έργο του συμπυκνώνεται στην παρακάτω ρήση του :
«"Ο τρόπος σκέψης μου είναι το αποτέλεσμα των στοχασμών μου. Είναι κομμάτι της εσώτερης ύπαρξής μου, του τρόπου που είμαι φτιαγμένος. Για το σύστημά μου, το οποίο αποδοκιμάζετε, είναι επίσης η μέγιστη παρηγοριά στη ζωή μου, η πηγή της ευτυχίας μου. Σημαίνει περισσότερα για μένα απ' ό,τι η ίδια μου η ζωή."»
Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης

Ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης Βατάτζης (1222 - 18 Αυγούστου 1258) ήταν αυτοκράτορας της Νίκαιας από το 1254 έως τις 18 Αυγούστου 1258, οπότε και πέθανε.
Άννα Κομνηνή

Η Άννα Κομνηνή (1 Δεκεμβρίου 1083 – 1153) ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, ιστορικός και ιατρός, από τις σημαντικότερες μορφές της πνευματικής ζωής της αυτοκρατορίας κατά τον 12ο αιώνα, κόρη και πρωτότοκο παιδί του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και της αυτοκράτειρας Ειρήνης Δούκαινας. Θεωρείται η πρώτη γυναίκα ιστορικός Στο ιστορικό της έργο "Αλεξιάς" καθρεφτίζεται η μεγάλη παιδεία της, η αρχαιομάθειά της, η εξοικείωσή της με την "Αγία Γραφή" και προπαντός η αφοσίωση και ο θαυμασμός της για τον πατέρα της.
Σουσίλο Μπάμπανγκ Γιουντχογιόνο

Ο Σουσίλο Μπάμπανγκ Γιουντχογιόνο ("Susilo Bambang Yudhoyono", 1949-) είναι πολιτικός και απόστρατος στρατιωτικός, ο 6ος πρόεδρος της Ινδονησίας. Ήταν υποψήφιος για επανεκλογή και το 2009. Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 8 Ιουλίου του 2009.

Τον διαδέχτηκε ο Τζόκο Ουιντόντο στις 20 Οκτωβρίου 2014.
Ζωρζ Σαρή

Η Ζωρζ Σαρή (πραγματικό όνομα (Γεωργία Σαρηβαξεβάνη) Αθήνα, 22 Αυγούστου 1925 - Αθήνα, 9 Ιουνίου 2012) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας, κυρίως παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας.
Φίλιπποι

thumb|right|200px|Η θέση των Φιλίππων στον χάρτη της Ελλάδας
thumb|right|200px|Η πόλη των Φιλίππων
thumb|right|200px|Η Αγορά της πόλης
thumb|right|200px|Ερείπια Βασιλικής στον Αρχαιολογικό Χώρο των Φιλίππων

Οι Φίλιπποι ήταν αρχαία πόλη της Ανατολικής Μακεδονίας με αρχικό όνομα "Κρηνίδες". Βρίσκεται στον σημερινό Νομό Καβάλας. 

Ο Απόστολος Παύλος ίδρυσε στους Φιλίππους την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία επί Ευρωπαϊκού εδάφους.
Τύρναβος

Ο Τύρναβος, ή παλαιότερα Τούρναβος, είναι η πέμπτη σε πληθυσμό πόλη της Θεσσαλίας και βρίσκεται στο Νομό Λάρισας. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, γνωστή για το τοπικό τσίπουρο και ούζο, καθώς και για το καρναβάλι Διονυσιακών καταβολών, και το μοναδικό έθιμο στον κόσμο, το Μπουρανί.
Ρεντγκένιο

Το Ρεντγκένιο είναι ένα χημικό στοιχείο του περιοδικού πίνακα με σύμβολο "Rg". Έχει ατομικό αριθμό 111. Είναι συνθετικό στοιχείο και το πιο σταθερό ισότοπό του έχει διάρκεια ημιζωής 3,6 δευτερόλεπτα.
Χασάν Γκουλέντ Απτιντόν

Ο Χασάν Γκουλέντ Απτιντόν (15 Οκτωβρίου 1916 - 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν ο πρώτος πρόεδρος του ανεξάρτητου Τζιμπουτί, υπηρετώντας από το 1977 ως το 1999. Επίσης, το 1977 χρημάτισε πρωθυπουργός και την δεκαετία του '60 υπουργός Παιδείας.
Φρανσουά Μπουσέ

Ο Φρανσουά Μπουσέ (François Boucher, 29 Σεπτεμβρίου 1703 — 30 Μαΐου 1770) ήταν Γάλλος ζωγράφος, αντιπροσωπευτικός του ροκοκό, γνωστός για τους ειδυλλιακούς και ηδονικούς πίνακές του σε κλασικά θέματα και για τις διακοσμητικές αλληγορίες του που παρίσταναν τις τέχνες ή τα αγροτικά επαγγέλματα. 

Ήταν γιος του επίσης ζωγράφου Νικολά Μπουσέ. Το 1720 έγινε μαθητευόμενος του Φρανσουά Λε Μουάν (François Le Moine). Το 1723 κέρδισε το βραβείο "Prix de Rome" της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών με έπαθλο μια τετράχρονη υποτροφία στη Ρώμη.
Από το 1734 εργαζόταν για την βασιλική οικία του Λουδοβίκου ΙΕ΄, και από το 1746 για τη μεγάλη προστάτιδά του, την μαρκησία ντε Πομπαντούρ. Επίσης, εκτός από ζωγράφος εργάστηκε και ως διακοσμητής, ενώ το 1755 μάλιστα ανέλαβε τη διοίκηση του βασιλικού εργοστασίου ταπισερί Γκομπλέν.

Επίσημος ζωγράφος του βασιλιά έγινε το 1765. Δούλευε σκληρά και παρήγαγε εκατοντάδες πίνακες, ενώ απέκτησε και διεθνή φήμη στην Ευρώπη.
Πεντηκοστιανισμός

right|thumb|270px|Πεντηκοστιανή συνάθροιση στην Βραζιλία

Ο Πεντηκοστιανισμός είναι Χριστιανικό κίνημα, το οποίο στους κόλπους του περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές εκκλησίες και υπογραμμίζει το έργο του Αγίου Πνεύματος με την άμεση εμπειρία της παρουσίας Θεού στον πιστό. Ανήκει στο ευρύτερο δόγμα του Προτεσταντισμού και συνδέεται με το Χαρισματικό κίνημα.

Οι Πεντηκοστιανοί θεωρούν ότι στην πίστη πρέπει να περιλαμβάνει και την προσωπική εμπειρία του Χριστιανού, και να μην στηρίζεται μόνο στις τελετουργιές ή στις σκέψεις. Το κίνημα είναι ενεργητικό και δυναμικό, από την άποψη πως τα μέλη του θεωρούν ότι οδηγούνται από τη δύναμη του Θεού που ενεργεί μέσα τους. Οι Εκκλησίες της Πεντηκοστής τονίζουν τη σημασία του βαπτίσματος στο Άγιο Πνεύμα, λέγοντας πως το να πληρώνεται ο πιστός με Άγιο Πνεύμα, του δίνει τη δύναμη να ζει μια αληθινή Χριστιανική ζωή.

Η άμεση εμπειρία του Αγίου Πνεύματος αποκαλύπτεται με χαρίσματα, όπως η ομιλία στις γλώσσες, η προφητεία και η θεραπεία. Οι Πεντηκοστιανοί για τις εμπειρίες τους, συχνά επικαλούνται ένα βασικό γεγονός της ζωή των πρώτης εκκλησίας, στο βάπτισμα των δώδεκα Αποστόλων από το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής. Έτσι οι περισσότεροι Πεντηκοστιανοί έχουν την πεποίθηση ότι το κίνημά τους επιστρέφει το Χριστιανισμό σε μια καθαρή και απλή μορφή του, που έχει πολλά κοινά με τη ζωή της πρώτης Χριστιανικής εκκλησίας.
Ιάκωβος Ψαρράς

Ο Ιάκωβος Ψαρράς (Νάξος, 1936 - Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός και από τις πιο σεμνές παρουσίες του θεάτρου.