Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Esperantujo

μικρογραφία|360εσ|Esperantujo
Esperantujo (μερικές φορές επίσης Esperantio, βλέπε παρακάτω) είναι το ανεπίσημο όνομα της κοινότητας των χρηστών της Εσπεράντο και η κουλτούρα εκείνων, που προέρχονται από τόπους και θεσμούς όπου η γλώσσα αυτή χρησιμοποιείται. Λέμε "Esperantujo" —χρησιμοποιώντας την κατάληξη -ujo— στην περίπτωση που αναφερόμαστε σε χώρα, παρόλο που είναι κατανοητό ότι η Εσπεράντο δεν έχει δική της εδαφική επιφάνεια. Ενίοτε λέγεται, ότι αυτή είναι εκεί, όπου συνυπάρχουν εσπεραντιστές. Η λέξη διατηρεί την παραδοσιακή μορφή "Esperantujo" παρά το γεγονός, ότι στις ονομασίες των χωρών στη γλώσσα Εσπεράντο είναι πολύ διαδεδομένη και η κατάληξη "-io". Ένα κίνητρο, εκτός από την ισχυρή παράδοση, είναι ότι εδώ το επίθεμα "-ujo" είναι πολύ κοντά στην πυρηνική της σημασία ως ‘"αυτό που περιέχεται μέσα σε κάτι άλλο"’.
Φαρούκ Ιρεμέτ

Ο Φαρούκ Ιρεμέτ είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος και γράφει στην Σουηδική, Τουρκική και Ζαζαϊκή γλώσσα. Γράφει στο περιοδικό «Ζαζάκι» και έχει δημοσιεύσει παλαιότερες ποιητικές του συλλογές σε αυτές τις γλώσσες. Υπήρξε εκδότης Οικονομικού περιοδικού. Επίσης έχει εκδοτικό οίκο και είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Σουηδίας.

Γεννήθηκε το 1965 στο Σιβερέκ της Νοτιοανατολικής Τουρκίας όπου έκανε και την υποχρεωτική του εκπαίδευση. Την δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευσή την έκανε στο Ντιγιάρμπακιρ.

Το 1982 εργάστηκε ως γραμματέας της Ένωσης του Κρατικού Φορέα ΥSΕ (Δρόμοι, Ύδρευση και Ηλεκτρισμός). Σταμάτησε την εργασία αυτή λόγω πιέσεων του στρατού. Το 1983 σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Εσκί Σεχίρ. Ταυτόχρονα ξεκίνησε να εργάζεται σαν δάσκαλος στο χωριό Σάτι ("Sati") κοντά στο Ντιγιάρμπακιρ. Σε αυτό το χρονικό διάστημα τα ποιήματα και τα άρθρα του δημοσιευόντουσαν σε διάφορα περιοδικά. Το 1985 το «Εθνικό Συμβούλιο Για Την Παιδεία» αποφάσισε να του απαγορεύσει την διδασκαλία, λόγω της νομοθεσίας σχετικά με τον κίνδυνο για την ασφάλεια της χώρας. Έτσι άρχισε να έχει μεγαλύτερο συγγραφικό έργο. Το 1985 επίσης η Γιέσιλ Γιουρουγιούς του απένειμε βραβείο για τα άρθρα του, στην Άγκυρα.

Το 1986 πήγε στη Σουηδία όπου ολοκλήρωσε την ανώτατη εκπαίδευσή του και σπούδασε τη γλώσσα προγραμματισμού Pascal. Το 1988 άρχισε να εργάζεται στη Βιομηχανία Νoble. Το 1989 δημιούργησε τον Εκδοτικό Οίκο «SUK».

Το 1995 εξέδωσε με κάποιους φίλους το "Kormiskan-Bulten" πρώτο περιοδικό στη Ζαζαϊκή γλώσσα, όπου ήταν και αρχισυντάκτης. Η έκδοση του περιοδικού, μετά την έκδοση του έκτου τεύχους, διακόπηκε για οικονομικούς λόγους. Στην συνέχεια τον Απρίλιο του 2000 ξεκίνησε μόνος του την έκδοση του περιοδικού «ZazaPress»

Από το 1996 έως 2000 εργάστηκε ως καθηγητής ηλεκτρονικών υπολογιστών κάνοντας ταυτόχρονα και διαλέξεις. Διάφορες μελέτες του εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από διάφορες Αρχές. Από το 2002 εργάζεται στο Γραφείο Απασχόλησης και Αποκατάστασης στη Στοκχόλμη.

Ο Φαρούκ Ιρεμέτ είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων και της Ένωσης Καθηγητών της Σουηδίας.
Λήμνος, Βικτόρια

H Λήμνος, Βικτόρια (αγγλ.: "Lemnos VIC, Victoria") είναι πόλη (κατοικημένο προάστιο) που βρίσκεται στην Αυστραλία. Διοικητικά υπάγεται στην πολιτεία Βικτόρια.
Οι τρεις κορώνες του ναύτη

Οι τρεις κορώνες του ναύτη είναι μια ταινία γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία του Ραούλ Ρουίς (1983).
Κάτω Πολεμίδια

Τα Κάτω Πολεμίδια είναι δήμος της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της μείζονος Λεμεσού.
Δήμος Δυστίων

Ο Δήμος Δυστίων ήταν ένας από τους καποδιστριακούς δήμους του νομού Εύβοιας. Βρίσκεται στην νότια χερσόνησο του νησιού της Εύβοιας, ανάμεσα στους τέως δήμους Ταμιναίων, Αυλώνα και Στυραίων. Είχε πληθυσμό 5.579 κατοίκους. Αναλυτικά η πορεία του πληθυσμού του δήμου:
*Απογραφή - πληθυσμός 
*(2001) 5.579, 
*(1991) 5.074, 
*(1981) 4.710, 
*(1971) 4.632,
*(1961) 4.924,
*(1951) 4.785

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: Δ.δ. Κριεζών [987]
::* τα Κριεζά [733]
::* η Δροσιά [254]
: Δ.δ. Αργυρού [561]
::* το Αργυρό [358]
::* ο Άγιος Δημήτριος [98]
::* το Μπούφαλο [105]
: Δ.δ. Βέλους -- το Βέλος [623]
: Δ.δ. Δύστου [727]
::* η Δύστος [590]
::* ο Κουτουμουλάς [137]
: Δ.δ. Ζαράκων [930]
::* οι Ζάρακες [855]
::* η Παραλία Ζαράκων [75]
: Δ.δ. Κοσκίνων [474]
::* τα Κόσκινα [376]
::* τα Αλώνια [98]
: Δ.δ. Λεπούρων -- τα Λέπουρα [331]
: Δ.δ. Πετριών [946]
::* οι Πετριές [285]
::* οι Άγιοι Απόστολοι [622]
::* το Κλιμάκι [20]
::* η Λιάναμμο [19]
Μέσα Γειτονιά

Η Μέσα Γειτονιά είναι δήμος της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της μείζονος Λεμεσού.
Κώστας Γιαννίδης

Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης (21 Αυγούστου 1903 - 17 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας συνθέτης, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Κώστας Γιαννίδης στο χώρο του ελαφρού τραγουδιού, ενώ με το πραγματικό του επώνυμο υπέγραφε τα έργα του στη «σοβαρή» (συμφωνική) μουσική. Ο Κώστας Γιαννίδης ήταν ένας από τους πλέον διακεκριμένους Έλληνες συνθέτες, μαέστρους και πιανίστες.
Γερμασόγεια

Η Γερμασόγεια είναι δήμος της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της μείζονος Λεμεσού.
Αραδίππου

Η Αραδίππου είναι δήμος της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους έξι δήμους της επαρχίας Λάρνακας.
Τιγκράι

250px|thumb|left|Βουνά στο δυτικό Τιγκράι
Το Τιγκράι (αμχ. ትግራይ ክልል) είναι περιφέρεια της Αιθιοπίας που βρίσκεται στα βόρεια της χώρας. Συνορεύει με την Ερυθραία στα βόρεια και με το Σουδάν στα δυτικά.

Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Μεκέλε. Έχει πληθυσμό περίπου 7 εκατ. κατοίκων και έκταση 50.000 τετ.χλμ. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι οι Αντίγκρατε, Άδουα και Αξούμ. Κυριότερη θρησκευτική ομάδα είναι οι χριστιανοί ορθόδοξοι (95,5%).
Γεώργιος Σίνας

Ο Γεώργιος Σίνας (Νις, 20 Νοεμβρίου 1783 - Βιέννη, 18 Μαΐου 1856) υπήρξε Έλληνας επιχειρηματίας, τραπεζίτης και εθνικός ευεργέτης, με καταγωγή από την Μοσχόπολη Κορυτσάς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Βόρεια Ήπειρος). Υπήρξε επίσης ο ιδρυτής του Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Παραλίμνι

Το Παραλίμνι είναι δήμος της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους οκτώ δήμους της επαρχίας Αμμοχώστου.
Δερύνεια

Η Δερύνεια είναι δήμος της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους οκτώ δήμους της επαρχίας Αμμοχώστου.
Τιμπόρ Σέκελι

Ο Τιμπόρ Σέκελι (ουγγ. Tibor Székely) (14 Φεβρουαρίου 1912, Σπίσκα-Σόμποτα, Πόπραντ – 20 Σεπτεμβρίου 1988, Σουμπότιτσα) ήταν Γιουγκοσλάβος δημοσιογράφος, εξερευνητής, συγγραφέας και νομικός. Πήρε μέρος σε αποστολές στην Νότια Αμερική, Ασία και Αφρική. Μιλούσε Ουγγρικά, Κροατικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Εσπεράντο. Ήταν μέλος της Ακαντέμιου ντε Εσπεράντο και της Παγκόσμιας Εταιρείας Εσπεράντου.
Λευκόνοικο

Το Λευκόνοικο είναι δήμος της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους οχτώ δήμους της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση του Δήμου Λευκονοίκου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Μαρσρούτκα

Μια συνηθισμένη μαρσρούτκα, [[GAZelle]]
Μαρσρούτκα (βουλγαρικά, ρωσικά:маршру́тка,προφορά:mɘr'ʂrutkɘ), από τη φράση "μαρσρούτνοε ταξί" (Маршрутное такси) είναι ένα ομαδικό ταξί στις χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών, στις Βαλτικές Δημοκρατίες και στην Βουλγαρία. Ο όρος "Μαρσρούτνοε ταξί" σημαίνει κατά κυριολεξία "ταξί σε δρομολόγιο". Ο ρόλος της σύγχρονης μαρσρούτκας είναι βασικά παρόμοιος με αυτόν του minibus σε άλλες χώρες εκτός από κάποιες εφαρμογές της μαρσρούτκας που παρέχουν την δυνατότητα όρθιων επιβατών.
Μιχάλης Αδάμης

Ο Μιχάλης Αδάμης (19 Μαΐου 1929 – 21 Ιανουαρίου 2013) ήταν Έλληνας συνθέτης και διδάκτωρ Πανεπιστημίου.

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 19 Μαΐου του 1929. Σπούδασε στο Ωδείο Πειραιώς απ΄ όπου και έλαβε δίπλωμα βυζαντινής μουσικής (1955) καθώς και αρμονίας το 1956. Συνέχισε στο Ελληνικό Ωδείο απ΄ όπου και έλαβε δίπλωμα Αντίστιξης, Φούγκας και Σύνθεσης το 1959. Παράλληλα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Θεολογία (πτυχίο 1954) . Στη συνέχεια μετέβη στη Βοστώνη στο Πανεπιστήμιο Μπραντάις όπου και ολοκλήρωσε τις ανώτερες μουσικές σπουδές του σε σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής αλλά και βυζαντινής παλαιογραφίας (1962-1965). Κατά τη παραμονή του στη Βοστώνη δίδαξε βυζαντινή μουσική και διεύθυνε τη Χορωδία της Θεολογικής Σχολής Τίμιος Σταυρός.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ο Μιχάλης Αδάμης κατόπιν πρόσκλησης των Βασιλέων ίδρυσε και ανέλαβε τη διεύθυνση της Παιδικής Χορωδίας των Ανακτόρων και τη Χορωδία Δωματίου Αθηνών μέχρι το 1967. Από το 1968 ανέλαβε επικεφαλής του μουσικού τμήματος και διευθυντής του Κολεγίου Πηρς στην Αθήνα. Το 1965 ίδρυσε το πρώτο ηλεκτρονικό μουσικό εργαστήρι.

Από το μεγάλο αριθμό έργων του, που υπολογίζονται σε περισσότερα από 300, ξεχωρίζουν, για όργανα: η «Αποκάλυψη – έκτη σφραγίδα», «Τετέλεσται», «Ορέστης», «Παραμύθι», για ορχήστρα: «Συμφωνιέττα», «Λειτουργικό Κοντσέρτο», ενώ για ηλεκτρονική μουσική: «Προσχήματα», «Κοριολανός» κ.ά.<br> 
Επίσης έγραψε μουσική για αρχαίες τραγωδίες, εκκλησιαστική μουσική και διάφορες μελέτες για τη βυζαντινή μουσική. Του είχε ανατεθεί ακόμα και σύνθεση έργων σε διεθνή Φεστιβάλ.

Ο Μιχάλης Αδάμης διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών (1971-1977), Αντιπρόεδρος (1973-1975) και από το 1976 Πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Σύγχρονης Μουσικής και του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρίας Σύγχρονης Μουσικής, όπως επίσης και μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. Συμμετείχε σε πολλά Φεστιβάλ με εκτέλεση πολλών έργων του.

Σημειώνεται ότι κατά το 11ο Συνέδριο της Διεθνούς Εταιρίας Μουσικολογίας που συνήλθε στη Κοπεγχάγη το 1972 ανακοίνωσε επίσημα την ανακάλυψη του αρχαιότερου δείγματος πολυφωνικής μουσικής στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τον 14ο-15ο αιώνα.

Το 1962 ο Μιχάλης Αδάμης τιμήθηκε από τον Βασιλέα Παύλο με το Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα ενώ το 1964 και 1965 τιμήθηκε με το Μουσικό Βραβείο «Σάμουελ Βέσχλερ». Ο Μιχάλης Αδάμης χαρακτηρίζεται, απ΄ όλη τη καλλιτεχνική του παρουσία ένας από τους μεγαλύτερους αναθεωρητές της μουσικής πρακτικής παιδείας, και από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης μουσικής παραγωγής στην Ελλάδα. Το 1991 επιμελήθηκε της ίδρυσης του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου στο οποίο και το 1999 αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Ομιλεί επίσης αγγλικά. Για 31 χρόνια από (το 1968 ως το 1999) υπήρξε επι κεφαλής του Μουσικού τμήματος και διευθυντής της χορωδίας του Pierce College στην Αθήνα.

Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 2013.
Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄

Ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ (ιταλικά:"Vittorio Emanuele II", 14 Μαρτίου 1820 - 9 Ιανουαρίου 1878) ήταν βασιλιάς του Πεδεμοντίου, Δούκας της Σαβοΐας και Βασιλιάς της Σαρδηνίας ( 1849 - 1861). Έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Ιταλίας, όταν στις 18 Φεβρουαρίου 1861 του δόθηκε ο τίτλος. Παρέμεινε στον θρόνο του μέχρι και το θάνατό του το 1878.
Μπαλούκ παζάρ

thumb|right|250px|Η Γέφυρα του Γαλατά.
Το Μπαλούκ παζάρ (=ιχθυαγορά) είναι η συνοικία της Κωνσταντινούπολης που βρίσκεται αριστερά του εισερχομένου στον Κεράτιο Κόλπο ή δεξιά του εξερχομένου της γέφυρας Γαλατά προς την παλιά πόλη όπου και η μεγάλη ιχθυαγορά. Η περιοχή αυτή στη περίοδο των Βυζαντινών ονομαζόταν "Πέραμα" ή "Πύλη Περάματος", λόγω του ότι εκεί βρισκόταν μια μεγάλη πύλη του παραθαλάσσιου τείχους. Από το σημείο αυτό διεξάγονταν, με τις λεγόμενες "περαμίδιες" λέμβους, η συγκοινωνία με την απέναντι όχθη του Γαλατά, πριν τη δημιουργία της ομώνυμης γέφυρας, όπου σήμερα βρίσκεται εκεί η μεγάλη ιχθυαγορά.
Πέγεια

H Πέγεια είναι δήμος της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους τέσσερις δήμους της επαρχίας Πάφου.
Πόλη Χρυσοχούς

H Πόλη Χρυσοχούς είναι δήμος της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους τέσσερις δήμους της επαρχίας Πάφου.
Ακανθού

Η Ακανθούς είναι δήμος της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους οχτώ δήμους της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση του Δήμου Ακανθούς δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Δημοσθένης Κόκκινος

Ο Δημοσθένης Κόκκινος (1926 - 1991) είναι Έλληνας συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας.

Γεννήθηκε στην Νεράιδα Τζουμέρκων το 1926. Έγραψε ποίηση, διήγημα, θέατρο, κριτική. Επί 40 και πλέον ετη εξέδιδε στα Ιωάννινα το μοναδικό στο είδος του μηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς στα συγχρονα Νεοελληνικά γράμματα. Τιμήθηκε γιά το λογοτεχνικό του έργο με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών καί επίσης με την ανώτατη διάκριση του Ελληνικού κράτους τον Σταύρο του Φοίνικα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη απένειμε στον Δημοσθένη Κοκκινο το ουφίκιο του Πατριαρχείου γιά την συμβολή του στην λογοτεχνία της νεώτερης Ελλάδος. Ο Δημοσθένης Κόκκινος πέθανε στα Ιωάννινα το 1991 και το έργο του είναι αντικείμενο μελέτης σε πολλά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό 

Σημαντικότερα έργα του είναι:

Ποιήματα

*Ο παλαιός των ημερών, 1980
*Ο αφοπλισμός, 1981
*Εσπερινά, 1978
*Η γη και το νερό, 1972
*Τα χέρια της άρνησης, 1958
*Η πεδιάδα με την τέφρα, 1975.

Άλλα του έργα:

Θεατρικά

Ανδρόνικος Κομνηνός, 1977

Διηγήματα

*Κριτικά Σημειώματα, 1960
*Άουσβιτς, 1963
*Στο ματωμένο πάσσαλο, 1971
*Χωρίς εξώφυλλα, 1958
*Ηρωικά, 1977
*Λυρικά, 1979
*Διόδια, 1984
*Αρσένης Γεροντικός, 1978.

Κορυφαίο του έργο: 
*Μικρόν Απόδειπνον,1990.

Δοκίμια

* Θέματα διοικητικού δικαίου[Ανέκδοτο δοκίμιο], Αθήνα, 1991.

Μεταφράσεις έργων

Μορίς Ντιβερζιέ ή Ντιβερζέ(Γάλλος Στοχαστής) Περί βουλευτικής και εκλογικής μεταρρύθμισης[Τετράτομο], Αθήνα, Ικαρος, 1978. 
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Χρυσοχού

Η Χρυσοχού είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Toblerone

Toblerone ονομάζεται η ιδιαίτερα γνωστή μάρκα ελβετικής σοκολάτας. Το σχήμα των κομματιών της είναι πρισματικό (τριγωνικά πρίσματα). Παρασκευάζεται από την εταιρεία Kraft Foods.

Δημιουργήθηκε το 1908 από τους Τέοντορ Τόμπλερ (Theodor Tobler) και Εμίλ Μπάουμαν (Emil Baumann) στη Βέρνη της Ελβετίας και περιέχει νουγκά, αμύγδαλα και μέλι. Η σοκολάτα πωλείται σε duty free και αεροδρόμια σε όλο τον κόσμο.
Κώστας Ασημακόπουλος

Ο Κώστας Ασημακόπουλος του Αθανασίου (20 Μαΐου 1930 - 7 Σεπτεμβρίου 2020) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός.
Λούτον Τάουν

Η Λούτον Τάουν (αγγλικά: "Luton Town") είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Λούτον στο Μπέντφορντσαϊρ. Φέρουν το παρατσούκλι "The Hatters" ("οι κατασκευαστές καπέλων") εξαιτίας των ιστορικών καταβολών της πόλης, όπου άνθησε το συγκεκριμένο επάγγελμα. Ο σύλλογος αγωνίζεται στη Λιγκ ουαν για τη σεζόν 2018-2019,μετά την άνοδο τους από τη League Two. Προπονητής τους είναι ο Μικ Χάρφορντ, παίκτης-σύμβολο της ομάδας από το 1984 έως το 1990, και έπειτα από το 1991 έως το 1992. 

Πρώτη και μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του League Cup υπό την καθοδήγηση του Ρέι Χάρφορντ, νικώντας την Άρσεναλ 3-2. Η Λούτον έφτασε στα τελικά και την επόμενη χρονιά, ωστόσο απέτυχε να υπερασπιστεί τον τίτλο της χάνοντας 3-1 από τη Νότιγχαμ Φόρεστ.

Η Λούτον Τάουν αποτέλεσε τον πρώτο επαγγελματικό σύλλογο της νότιας Αγγλίας, που πλήρωνε τους παίκτες του από το 1890. Το 1936, ο παίκτης της ομάδας Τζο Πέιν σημείωσε 10 τέρματα σε έναν μόνο αγώνα, κάτι που παραμένει ρεκόρ μέχρι τις ημέρες μας.
Στανισλάβ Στρατίεβ

Ο Στανισλάβ Στρατίεβ ("Станислав Стратиев", 9 Σεπτεμβρίου 1941 - 20 Σεπτεμβρίου 2000) ήταν Βούλγαρος μυθιστοριογράφος και δραματουργός. Το πρώιμο έργο του συνδέεται με το θέατρο του παραλόγου.
Τα καλύτερά μας χρόνια

Τα καλύτερά μας χρόνια (αγγλ. The Way We Were) είναι μία δραματική ταινία του 1973 του Σίντνεϊ Πόλακ.
Πρωταγωνιστές αυτής της ταινίας είναι η Μπάρμπρα Στράιζαντ κι ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Το φιλμ αυτό προτάθηκε για 6 βραβεία Όσκαρ (μεταξύ των οποίων και Α' γυναικείου ρόλου για τη Στρέιζαντ) κι απέσπασε δύο.
Νούσα Ντούα

thumb|280px|Η περιοχή της Νούσα Ντούα
thumb|right|280px|Νούσα Ντούα
Η Νούσα Ντούα είναι περιοχή στα νοτιο-ανατολικά του νήσιού Μπαλί, στην Ινδονησία. Είναι η περιοχή όπου βρίσκονται τα περισσότερα και καλύτερα ξενοδοχεία του νησιού. Βρίσκεται σε απόσταση 40 χιλομέτρων απο την πόλη Ντενπασάρ που είναι η πρωτεύουσα του νησιού. Στη Νούσα Ντούα έλαβε χώρα η δίασκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τις κλίματικές αλλαγές απο τις 3 εως τις 14 Δεκεμβρίου 2007.Η Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) συγκαλεί συχνά τις διασκέψεις της στην Νούσα Ντούα.


Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδονησίας
Ραούλ Ρουίς

Ο Ραούλ Ρουίς ("Raúl Ruiz", 25 Ιουλίου 1941 - 19 Αυγούστου 2011) ήταν Χιλιανός σκηνοθέτης. Ήταν γνωστός για τις σουρρεαλιστικές, πειραματικές και ονειρικές του ταινίες. Αξιοσημέιωτα έργα του συμπεριλαμβάνουν τα "La Ville des Pirates", "Manoel dans l'île des merveilles" και "Τα Μυστήρια της Λισαβόνας."

Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1941 στο Πουέρτο Μοντ της Χιλής. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του "Tres tristes tigres" του χαρίζει τη Χρυσή λεοπάρδαλη στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο το 1969. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη συνεργάτιδά του, Βαλέρια Σαρμιέντο ("Valeria Sarmiento"). Το 1973, μετά το πραξικόπημα του δικτάτορα Αουγούστο Πινοσέτ, εγκατέλειψε τη Χιλή και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία.
Λαϊκή Δημοκρατία της Φινλανδίας

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Φινλανδίας (φινλανδικά: "Suomen kansanvaltainen tasavalta") ήταν μια βραχύβια κυβέρνηση στα κατεχόμενα από την Σοβιετική Ένωση κατά τον Πόλεμο του Χειμώνα εδάφη της Φινλανδικής Καρελίας, γνωστή και ως Κυβέρνηση Τεριγιόκι (από την πόλη στην οποία έδρευε). Αναγνωρίστηκε μόνον από την Σοβιετική Ένωση και ήταν πλήρως εξαρτημένη από αυτήν. Η Σοβιετική Ένωση θεωρούσε ότι ήταν η μόνη νόμιμη κυβέρνηση όλης της Φινλανδίας και η μόνη που θα μπορούσε να δώσει τέλος στον Πόλεμο του Χειμώνα, ώστε να αποκατασταθεί η ειρήνη. Όμως οι Σοβιετικοί εγκατέλειψαν πριν το τέλος του πολέμου αυτή την ρητορεία και συνήψαν ειρήνη με την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Φινλανδίας του Στρατάρχη Μάννερχάιμ.

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Φινλανδίας Ιδρύθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1939 στην φινλανδική συνοριακή πόλη Τεριγιόκι (σημερινό Ζελένογκορσκ στην Ρωσία). Καθόλη την διάρκεια ύπαρξής της πρόεδρος της κυβέρνησης ήταν ο Όττο Βίλλε Κουουζίνεν.

Στις 12 Μαρτίου 1940 συνενώθηκε με την Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Καρελίας για την ίδρυση της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας αφού τα εδάφη της παραχωρήθηκαν στην Σοβιετική Ένωση με την Συνθήκη Ειρήνης της Μόσχας.

Ο [[Βιατσεσλάβ Μολότωφ]] υπογράφει συμφωνία μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Φινλανδίας
Κίνγκσταουν

250px|thumb|right|Η θέση της πόλης στο χάρτη του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων.
250px|thumb|right|Η πόλη στα τέλη του 19ου αιώνα.
Η Κίνγκσταουν ("Kingstown") είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων. Έχει πληθυσμό 15.900 κατοίκους (εκτ. του 1999) και βρίσκεται στο νησί Άγιος Βικέντιος καθώς και στην ενορία Άγιος Γεώργιος. Αποτελεί επίσης το κυριότερο λιμάνι στη νησιωτική χώρα. Είναι έδρα αεροδρομίου (διεθνές αεροδρόμιο Ε. Τ. Τζόσουα, IATA: SVD – ICAO: TVSV), κοντά στο Άρνος Βαλ.
SVG Air

Οι SVG Air (St. Vincent and the Grenadines Air) είναι ο κρατικός αερομεταφορέας του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων, μαζί με τη Mustique Airways. Η κύρια έδρα του είναι το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας Ε. Τ. Τζόσουα , στο Άρνος Βέιλ. Έχει επίσης άλλες έδρες στα Μπαρμπάντος, στη Γρενάδα και στην Αγία Λουκία. Η εν λόγω εταιρεία έχει σταθμό συντήρησης στο κοντινό νησί Μπεκία. Οι SVG Air εξυπηρετούν προγραμματισμένες πτήσεις και πτήσεις τσάρτερ και προς άλλα νησιά της Καραϊβικής. Άλλες υπηρεσίες φτάνουν ως την Τζαμάικα προς τα βόρεια και ως τη Γουιάνα στο Νότο, ενώ πτήσεις πραγματοποιούνται και σε άλλα νησιά των Γρεναδίνων τα οποία διαθέτουν αεροδρόμιο.
Μαμαντού Ντιά

Ο Μαμαντού Ντιά ("Mamadou Dia", 1910-2009) ήταν Σενεγαλέζος πολιτικός, ο οποίος υπήρξε πρώτος πρωθυπουργός της χώρας από το 1957 ως το 1962, οπότε και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση εν μέσω καταγγελιών για σχεδιασμό απόπειρας πραξικοπήματος με σκοπό την ανατροπή του προέδρου Λεοπόλντ Σεντάρ Σανγκόρ.
Τήλεμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τήλεμος είναι γνωστός ένας γιος του ήρωα Ευρύμου — στην "Οδύσσεια" (ραψωδία ι, στίχος 509) αναφέρεται ως Ευρυμίδης. Ο Τήλεμος πέρασε τη ζωή του κοντά στους Κύκλωπες, και μάλιστα ήταν ο μάντης τους, περίφημος για τις ικανότητές του: Ο τυφλωμένος από τον Οδυσσέα Πολύφημος λέει μουγκρίζοντας:

<poem>«Αχ, βγήκαν τώρα τα παλιά της μοίρας τα γραμμένα. / `Ενας προφήτης ζούσε εδώ, τρανός και φημισμένος, / ο Τήλεμος, του Ευρύμου ο γιος, στη μαντοσύνη πρώτος, / που γέρασε στους Κύκλωπες να προφητεύει χρόνια, / και μου προφήτεψε όλα αυτά μια μέρα πως θα γίνουν, / το φως μου πως θα στερηθώ απ' του Δυσέα τα χέρια.» </poem> ("Οδύσσεια", μετάφρ. Ζ. Σίδερη, ι 507-512)
Τούρνος

Στη ρωμαϊκή μυθολογία με το όνομα Τούρνος ("Turnus") είναι γνωστός ένας βασιλιάς των Ρουτύλων της Αρδέας. Ο Τούρνος ήταν γιος του Δαύνου και αποτελεί έναν από τους ήρωες της "Αινειάδας" του Βιργιλίου (βιβλία ΙΧ, Χ, ΧΙΙ).

Ο Τούρνος ήταν ο κυριότερος μνηστήρας της Λαβινίας, κόρης του βασιλιά Λατίνου. Μετά την απόβαση του Αινεία στην Ιταλία όμως, ο Λατίνος υποσχέθηκε τη Λαβινία στον Αινεία. Γι' αυτό, ο Αινείας και οι σύντροφοί του δέχθηκαν επίθεση από τον Τούρνο, τον οποίο νίκησαν και στις δύο μάχες που δόθηκαν, παρά τη γενναιότητα που επέδειξε ο Τούρνος. Τελικώς ο αγώνας κρίθηκε κατά τον Βιργίλιο από τη μονομαχία των δύο αρχηγών, κατά την οποία σκοτώθηκε ο Τούρνος. Ο τελευταίος στίχος της "Αινειάδας" περιγράφει το πέρασμα του Τούρνου στον Κάτω Κόσμο.
Τράμβηλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τράμβηλος αναφέρεται ένας γιος του βασιλιά της Σαλαμίνας Τελαμώνα και της Ησιόνης, θυγατέρας του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και αδελφής του Πριάμου. Ο Τράμβηλος ήταν ομοθαλής αδελφός του Τεύκρου και ετεροθαλής αδελφός του Αίαντα (μητέρα του Αίαντα ήταν η Ερίβοια).
Τρικόλωνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τρικόλωνος αναφέρεται ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα. Ο Τρικόλωνος αναφέρεται ως ο επώνυμος ήρωας και ιδρυτής της πόλεως των Τρικολώνων στην Αρκαδία. Ο όρος «επώνυμος ήρωας» σημαίνει απλώς ότι έδωσε το όνομά του στην πόλη Τρικόλωνοι.
Στυλίδα

Η Στυλίδα είναι παραλιακή κωμόπολη και λιμένας του Νομού Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 4.892 κατοίκους.

Αποτελεί την έδρα του Δήμου Στυλίδας, βρίσκεται στο 223 χλμ. της Παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης και αποτελεί το επίνειο της Λαμίας.

Γνωστή από την αρχαιότητα με το όνομα «Φάλαρα», εκτείνεται λίγο παραπάνω από μισό χλμ. μέσα στην σημερινή θάλασσα του Μαλιακού κόλπου. Ερείπια των δύο ακρινών κάστρων βρίσκονται στις θέσεις «Αγία Αικατερίνη» (δυτικά) και «Καλόγερος» (ανατολικά) αντίστοιχα. Η υποθαλάσσια χάραξη του λιμένα της Στυλίδας τον προηγούμενο αιώνα κατάστρεψε ολοκληρωτικά το ανατολικό κάστρο, αφήνοντας τα συντρίμμια της βάσης του τείχους στην θέση «Νησάκι» όπου είναι ορατά ακόμα και σήμερα. Σύμφωνα με ανασκαφές που πραγματοποιούνται για την ανέγερση καινούργιων κτιρίων, η ιστορία της Στυλίδας φαίνεται να είναι πιο ποικίλη από ότι οι παρόντες κάτοικοι της περιοχής γνωρίζουν. Εικάζεται ότι τα Φάλαρα δεν αναπτύχθηκαν σαν οικισμός παρά μόνο από την ρωμαϊκή κατοχή και μεταγενέστερα. Πολύ αργότερα η Στυλίδα έγινε γνωστή ως η βορειότερη πόλη πριν την οθωμανική γη, όταν για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε και οριοθετήθηκε το πρώτο ελληνικό κράτος. Λόγω της στρατηγικής της σημασίας η Στυλίδα ήταν ακριτικός σταθμός του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου, πιθανότατα γιατί η Στυλίδα όριζε τότε το ανατολικό (και μοναδικό βατό) πέρασμα στη βόρεια Ελλάδα. 

Στη σύγχρονη ιστορία, αξιοσημείωτο είναι ότι στη Στυλίδα δημιουργήθηκε το πρώτο Κέντρο Περιβαλλοντολογικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, με δίδυμο σταθμό στην Υπάτη, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος του οικοσυστήματος Μαλιακού - Οίτης- Σπερχειού.
Τηλέπυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τηλέπυλος αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (κ 82, ψ 318) η πόλη ή η χώρα των Λαιστρυγόνων ("«λαιστρυγονίη»"). Το όνομα, από το "τηλε-" = μακριά και το "πύλη", έχει ίσως σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς την έννοια του «ευρύπυλος, μεγαλόπυλος», ή και «μακρόπυλος» (Ευστάθιος: "«ου τω διαστήματι απ' αλλήλων, αλλά τω πλάτει των πυλών ή τω μήκει»"). Κατά τη γνώμη των μεταγενέστερων αρχαίων Ελλήνων (π.χ. Θουκυδίδης, 6.2) η Τηλέπυλος βρισκόταν στη Σικελία, ενώ οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι βρισκόταν στην κυρίως Ιταλία, στις Φορμίες (τη σημερινή Mola di Gaeta).

Η Τηλέπυλος ήταν παραθαλάσσιος τόπος και λιμάνι, στα οποία κυριαρχούσε επιβλητικό το απόκρημνο κάστρο του Λάμου ("«αιπύ πτολίεθρον»"):
<poem>«... και φτάσαμε την έβδομη στ' ορθοχτισμένο κάστρο / του Λάμου, στην Τηλέπυλο, τη γη των Λαιστρυγόνων ... / ... Σαν ήρθαμε στο ξακουστό λιμάνι, που τριγύρω / το κλειούσαν βράχοι απότομοι κι από τα δυο τα μέρη, / κι έβγαιναν άκρες πεταχτές, αγνάντια η μια στην άλλη / στη θάλασσα, κι ήταν στενό του λιμανιού το στόμα / εκεί τ' αψηλοκέφαλα τ' αράξαμε καράβια ... / ... γιατί ποτέ δε φούσκωνε το κύμα στο λιμάνι ...» </poem> ("Οδύσσεια", μετάφρ. Ζ. Σίδερη, κ 81-82, 87-91, 93)
Ολιμπίκ Λυών

Η Ολιμπίκ Λυών (γαλλικά: "Olympique Lyonnais" (προφ. Ολιμπίκ Λιονναί), γνωστή και ως Λιόν, ή ΟΛ) είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Λυών. Αγωνίζεται στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, την Λιγκ 1. Έδρα της είναι το το Ολυμπιακό πάρκο της Λυών.
Fundamento de Esperanto

Το Fundamento de Esperanto ("Το Θεμέλιο της Εσπεράντο") είναι ένα βιβλίο του Ζαμένχοφ, που δημοσιεύτηκε την άνοιξη του 1905. Στις 9 Αυγούστου, 1905 έγινε το επίσημο εγχειρίδιο για την γλώσσα σύμφωνα με το άρθρο 4 της "Διακήρυξης της Βουλώνης" στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Εσπεράντο στην Βουλώνη της Γαλλίας. Θεωρείται ως το μοναδικό κείμενο αυθεντία πάνω από την Εσπεράντο και για αυτόν τον λόγο δεν επιδέχεται καμία μεταβολή.

Έχει επανεκδοθεί 11 φορές από την αρχική έκδοση του, με πιο πρόσφατη αυτή του 2007, με επιμέλεια του Αντρέ Αλμπώ. Η έκδοση του 2007 αποτελείται από 355 σελίδες.
Βαγγέλης Γκούφας

Ο Βαγγέλης Γκούφας (2 Ιανουαρίου 1925 - 1 Νοεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ποιητής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1925. Σπούδασε νομικά. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος και από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το θέατρο ως σεναριογράφος. Ομοίως στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και τη τηλεόραση καθώς και με τη διαφημιστική εταιρία «Γνώμη».

Ο Βαγγέλης Γκούφας είχε γράψει πολλά θεατρικά έργα, κινηματογραφικά σενάρια, πρωτότυπα ραδιοφωνικά σκετς και παρλάτες, πολλές διασκευές για τη τηλεόραση και στίχους πολλών τραγουδιών γνωστών συνθετών όπως των Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Κουνάδη, Πλέσσα κ.ά., από τα οποία και ξεχώρισαν το «Όνειρο δεμένο», «Χάθηκε το φεγγάρι», «Τα δάκρυά μου είναι καυτά», «Το σύννεφο έφερε βροχή» κ.ά. Οι πρώτες του ραδιοφωνικές συνεργασίες ήταν σε κείμενα της ραδιοφωνικής μακρόχρονης σειράς «Μικρή πικρή μου αγάπη». Ανάμεσα στα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν τα μονόπρακτα: «Το κρατητήριο», «Η επιστροφή του ευεργέτη», «Η οργή», «Μικρή παρένθεση», καθώς και τα «Μια πόρτα δραχμές 500», «Το έμπα και έβγα του κόσμου», «Μη πατάτε τη χλόη» που συνέγραψε με τον Β. Ανδρεόπουλο. Παράλληλα έγραψε και πολλές ποιητικές συλλογές.

Ο Βαγγέλης Γκούφας ήταν ο ιδρυτής του θεατρικού σχηματισμού «Δωδεκάτη Αυλαία» και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Επίσης ήταν μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Το 2006 η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος τον τίμησε ιδιαίτερα για τη συνολική πλούσια καλλιτεχνική του προσφορά. Ομιλούσε επίσης γαλλικά και ήτανμόνιμος κάτοικος Αθήνας.

Απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 2016.
Περιφέρεια των λαών του νότου

Η Περιφέρεια των λαών του νότου (αμχ. ደቡብ ብሔሮች ብሔረሰቦችና ሕዝቦች ክልል) είναι περιφέρεια της Αιθιοπίας που βρίσκεται στα νότια της χώρας. Συνορεύει με τις περιφέρειες Ορόμια και Γκαμπέλα. Έχει πληθυσμό περίπου 14,9 εκατ. κατοίκων και έκταση 112.343 τετ.χλμ. Η περιφέρεια μοιράζεται σε 9 ζώνες. Πρωτεύουσα είναι η Αουάσα. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι Άρμπα Μινχ, Μπόνγκα, Μιζάν Ταιφέρι και Σόδο.
Σίμων Σίνας

Ο Σίμων Σίνας (Βιέννη, 15 Αυγούστου 1810 - 15 Απριλίου 1876) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης, διπλωμάτης και επιχειρηματίας του 19ου αιώνα.
Λουντμίλα Ένγκουιστ

Η Λουντμίλα Ένγκουιστ ("Людмила Николаевна Энквист", 21 Απριλίου 1964) είναι Ρωσοσουηδή αθλήτρια του στίβου, η οποία αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΕΣΣΔ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και με την Ενιαία Ομάδα της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992.Επίσης, αγωνίστηκε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 με τα χρώματα της Σουηδίας. Σήμερα ζει στην Ισπανία με το σύζυγό της, Γιόχαν Ένγκουιστ.
Άλεν Μοντγκόμερι Λιούις

Ο σερ Άλεν Μοντγκόμερι Λιούις ("Allen Montgomery Lewis", 26 Οκτωβρίου 1909 - 18 Φεβρουαρίου 1993) ήταν δικηγόρος και δημόσιος υπάλληλος από την Αγία Λουκία. Υπήρξε πρώτος Γενικός Κυβερνήτης στη χώρα του από την ανεξαρτησία της, για δύο θητείες. Τιμήθηκε από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCMG), το Βασιλικό Τάγμα της Βικτωρίας (GCVO) και από το Σεβαστό Τάγμα του Αγίου Ιωάννη (K.St.J).
Χίντι

Τα Χίντι (हिन्दी), Ινδικά ή ακριβέστερα σύγχρονο πρότυπο χίντι (मानक हिन्दी "μάνακ χίντι"), είναι γνωστή διαδεδομένη γλώσσα στην Ινδία, η οποία ομιλείται στην πλειονότητα των πολιτειών της Ινδίας. Ανήκει στην ομάδα των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Κατατάσσεται τρίτη γλώσσα σε αριθμό ομιλητών αλλά έχει μικρό αριθμό χρηστών στο διαδίκτυο. Αποτελεί διάλεκτο της ινδουστανικής γλώσσας, με την άλλη μεγάλη διάλεκτο να είναι τα Ούρντου.

Στις 26 Ιανουαρίου 1965 η χίντι έγινε η επίσημη γλώσσα της Ινδίας (μαζί με τα αγγλικά). Έχει μεγάλη συγγένεια με τη γλώσσα ούρντου, ενώ παραδοσιακή γραφή της χίντι είναι η γραφή ντεβανάγκαρι .

Ως γλωσσική ποικιλία, η Χίντι είναι η τέταρτη πιο ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο, μετά τα μανδαρινικά, ισπανικά και αγγλικά. Τα Ούρντου, όταν θεωρούνται ενιαία με τα Χίντι, είναι η τρίτη πιο ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο, μετά την κινεζική και αγγλική γλώσσα.
Εξαρτημένο κράτος

Εξαρτημένο κράτος στις διεθνείς υποθέσεις είναι το κράτος το οποίο είναι οικονομικά, πολιτικά ή στρατιωτικά υποταγμένο σε άλλο πιο ισχυρό κράτος . Είδη εξαρτημένων κρατών περιλαμβάνουν: κράτος-δορυφόρος, συνδεδεμένο κράτος, κράτος-μαριονέτα, νεοαποικία, προτεκτοράτο, υποτελές κράτος, κράτος φόρου υποτελές.
Χαμίτκιοϊ

Το Χαμίτκιοϊ είναι χωριό της επαρχίας Λεφκόσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Μάνδρες Λευκωσίας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Χίντου Κους

Χάρτης του 1879 που απεικονίζει την οροσειρά Ινδοκούς και τα περάσματα προς [[Καμπούλ]] και ποταμό [[Ώξος|Ώξο]].
To Χίντου Κους ("Hindu Kush") ή Ινδοκούς ή (εξελληνισμένα) Ινδοκούχος ή Ινδοκαύκασος, είναι μεγάλος ορεινός όγκος ή οροσειρά στη νοτιοκεντρική Ασία. Το μεγαλύτερο μέρος του ορεινού αυτού όγκου βρίσκεται εντός του Αφγανιστάν. Το μήκος του υπολογίζεται στα 1600 χιλιόμετρα και αναπτύσσεται μεταξύ της κοιλάδας του Αμού Ντάρια βορειοδυτικά, και της κοιλάδας του Ινδού ποταμού νοτιοανατολικά. Ο ορεινός όγκος Χίντου Κους αρχίζει από το Παμίρ, (στα πακιστανοκινεζικά σύνορα), και με κατεύθυνση νοτιοδυτική μέσω του Αφγανιστάν καταλήγει ως κεντρική οροσειρά κοντά στα ιρανοαφγανικά σύνορα.

Ολόκληρος ο όγκος του Ινδοκούχου διακρίνεται σε τρία κύρια τμήματα, στο ανατολικό, το κεντρικό (βόρεια της Καμπούλ), και το δυτικό γνωστό και ως Κοχ-ι-Μπάμπα. Έχει περί τις 25 κορυφές, υψηλότερη των οποίων είναι η Τίριχ Μιρ με υψόμετρο 7.708 μέτρα. Στο ανατολικό τμήμα αυτού του όγκου παρατηρούνται και κάποιοι κορυφο-παγετώνες, ενώ μεγάλα επιμέρους τμήματα αυτού είναι μονίμως χιονισμένα.

Η περιοχή είναι αραιοκατοικημένη και με περιορισμένους φυσικούς πόρους, με συνέπεια να παρατηρείται περιορισμένη γεωργία και κτηνοτροφία. Στον ορυκτό πλούτο του Χίντου Κους περιλαμβάνονται φυσικά κοιτάσματα ορυκτού αλατιού, αντιμονίου, γαιάνθρακα, κάποιων επμέρους μεταλλευμάτων, καθώς και πετρελαίου και φυσικού αερίου, που όμως παραμένουν αναξιοποίητα. Στις τοπικές πηγές ενέργειας περιλαμβάνονται και κάποιοι ακόμη υδροηλεκτρικοί σταθμοί.
Παρί Σεν Ζερμέν

Η Παρί Σεν Ζερμέν (γαλλικά: "Paris Saint-Germain", , "Παρί Σαιν-Ζερμάν"), συχνά συντομευμένη σε Παρί ΣΖ ή ΠΣΖ, είναι γαλλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Παρίσι, ο οποίος προέρχεται από την συγχώνευση, το 1970, της Σταντ Σαιν-Ζερμάν, με έτος ίδρυσης το 1904, και της Παρί ΦΚ, με έτος ίδρυσης το 1969.

Παρούσα στη πρώτη κατηγορία από το 1974, η Παρί ΣΖ αποτελεί από το 2007 τον γαλλικό σύλλογο με τη μεγαλύτερη σε διάρκεια συνεχόμενη παρουσία στο πρωτάθλημα : η σεζόν 2013-2014 αποτελεί την 40ή συνεχόμενη σεζόν της στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η ομάδα έχει κατακτήσει συνολικά 9 φορές το Γαλλικό πρωτάθλημα, 14 το Κύπελλο Γαλλίας, 9 το Λιγκ Καπ και 1 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1996, το μοναδικό που έχει κατακτήσει ποτέ γαλλική ομάδα. Παρά το νεαρό της ύπαρξής της, οι ευρωπαϊκές της επιδόσεις την κατατάσσουν στην τρίτη θέση της σχετικής κατάταξης μεταξύ των γαλλικών ομάδων (και στην 49η σε ευρωπαϊκή κλίμακα) για την κατάταξη των ποδοσφαιρικών ομάδων του 20ού αιώνα σύμφωνα με το IFFHS.

Η Παρί Σεν Ζερμέν δίνει τις εντός έδρα αναμετρήσεις της στο Παρκ ντε Πρενς από τον Ιούλιο του 1974 και χρησιμοποιεί ως προπονητικό κέντρο το "Camp des Loges" στο Σαιν-Ζερμάν-αν-Λαι, ιδιοκτησία που κληρονόμησε από την Σταντ Σαιν-Ζερμάν. Με πρόεδρο τον Ντανιέλ Εκτέρ και στη συνέχεια τον Φρανσίς Μπορελί, αγοράστηκε το 1991 από τον κάτοχο των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του πρωταθλήματος, Canal+, το οποίο οδήγησε την ομάδα του Παρισιού σε ορισμένες επιτυχίες στη διάρκεια των πρώτων ετών παρουσίας του στα διοικητικά του συλλόγου. Το 2006, η ΠΣΖ πέρασε στα χέρια της αμερικάνικης επενδυτικής εταιρείας Colony Capital, η οποία έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προσεχή ανακαίνιση του Παρκ ντε Πρενς. Το 2011 και το 2012, η Qatar Investment Authority, βασιλική επενδυτική εταιρεία του Εμιράτου του Κατάρ, αγόρασε με την σειρά της την ομάδα, προσφέροντάς της, με αυτό τον τρόπο, αξιόλογα χρηματικά ποσά και κάνοντάς την τμήμα του νέου αθλητικού συλλόγου της Παρί Σεν Ζερμέν. Ο Νασέρ Αλ-Κελαϊφί ανέλαβε χρέη προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου.
Ντοντόμα

Η Ντοντόμα (Αγγλικά και Σουαχίλι Dodoma), είναι η πρωτεύουσα του Αφρικανικού κράτους Τανζανία και διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Ντοντόμα "(Dodoma Region)". Η Ντοντόμα βρίσκεται στο κέντρο της Τανζανίας, σε υψόμετρο 1.290 μ. και 320 χλμ. από τις ακτές του Ινδικού ωκεανού, απέχει 162 μίλια από την Ιρίνγκα, 273 μίλια από την Αρούσα και ο πληθυσμός της στην απογραφή του 2012, ήταν 410.956 κάτοικοι. 

Η πόλη ιδρύθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα. Το 1993, η Ντοντόμα έγινε η επίσημη πρωτεύουσα της Τανζανίας, με την πλειονότητα των δημόσιων υπηρεσιών και επιχειρήσεων να βρίσκονται εκεί. Η πλειονότητα του πληθυσμού είναι Χριστιανοί. Διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό και αερολιμένα.
Μπίγαν

Η πόλη Μπίγαν ("Siudad ti Vigan") βρίσκεται στις Φιλιππίνες, στην επαρχία Ιλόκος Σουρ, της οποίας είναι και πρωτεύουσα. Βρίσκεται στις δυτικές ακτές της νήσου Λουζόν και βλέπει τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Το 1999, ανακηρύχθηκε από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Έχοντας ιδρυθεί το 16ο αιώνα, το Βιγκάν είναι ένα έξοχο παράδειγμα οργανωμένης ισπανικής αποικιακής πόλης, και παράλληλα εμπορικού κέντρου, στην Ασία. Η αρχιτεκτονική του αντανακλά τη μείξη πολιτισμικών στοιχείων από τις Φιλιππίνες, την Κίνα και την Ευρώπη, δίνοντας ως αποτέλεσμα έναν πολιτισμό και ένα αστικό τοπίο μοναδικό στη Νοτιοανατολική Ασία.

Το 2007, η πόλη είχε 47.246 κατοίκους, το 80% των οποίων προέρχονται από μείξη πληθυσμού Κίνας και Φιλιππίνων. Δήμαρχος της Βιγκάν είναι ο Φέρντιναντ Μεντίνα.
Ζαμπίντ

Η Ζαμπίντ ή Ζεμπίντ (αραβ. "زبيد") είναι μία πόλη στη δυτική Υεμένη, που απέχει 16 χιλιόμετρα από τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας. Πήρε το όνομά της από την Ουάντι Ζαμπίντ, που βρίσκεται νότια της πόλης.

Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες πόλεις της χώρας. Ιδρύθηκε το 820 από το Μοχάμεντ ιμπν Ζιγιάντ, απεσταλμένο του χαλίφη Αλ-Μαμούν. Αποτέλεσε πρωτεύουσα της Υεμένης από το 13ο ως το 15ο αιώνα και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον Αραβικό και Ισλαμικό Κόσμο, καθώς θεωρούνταν σημαντικό κέντρο μάθησης λόγω του φημισμένου ισλαμικού πανεπιστημίου που είχε ιδρυθεί εκεί και των 53 τουλάχιστον ιερατικών σχολών, όπου διδάσκονταν όλα τα δογματικά παρακλάδια του Ισλάμ. Ήταν κέντρο υφαντουργίας, βαφής υφασμάτων και βυρσοδεψίας.

Η Ζαμπίντ ανακηρύχθηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1993, ως σημαντικός αρχαιολογικός και ιστορικός χώρος λόγω της αστικής και στρατιωτικής αρχιτεκτονικής της. Εξέχοντα σημεία της πόλης αποτελούν τα τείχη της, το Μεγάλο Τζαμί και τα απομεινάρια του παλαιού πανεπιστημίου.

Σήμερα, η πόλη βρίσκεται σε παρακμή και κινδυνεύει να καταστραφεί: περίπου το 40% των κατοικιών της πόλης αντικαταστάθηκαν από σκυρόδετα κτίρια, ενώ άλλες κατοικίες και το παραδοσιακό σουκ της πόλης έχουν υποστεί μεγάλες φθορές. Γι' αυτό το λόγο, η κυβέρνηση της Υεμένης αιτήθηκε να συμπεριληφθεί η περιοχή στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε Κίνδυνο, κάτι που έγινε από την UNESCO το 2000.
Πάπας Ζώσιμος

Ο Πάπας Ζώσιμος ("Papa Zosimo", ... - 26 Δεκεμβρίου 418) διετέλεσε Πάπας από τις 18 Μαρτίου του 417 μέχρι το θάνατό του το 418.

Διαδέχτηκε τον Ιννοκέντιο Α΄, και τον διαδέχτηκε ο Βονιφάτιος Α΄. Ο Ζώσιμος έλαβε αποφασιστικό μέρος στη διαμάχη στη Γαλατία σε σχέση, με τη δικαιοδοσία της έδρας της Αρλ σε αυτή της Βιέν, λαμβάνοντας αποφάσεις υπέρ της πρώτης, αλλά χωρίς να δώσει τέλος στη διαμάχη. Ο ευερέθιστος χαρακτήρας του επηρέασε όλες τις διαμάχες στις οποίες αναμίχθηκε, στη Γαλατία, την Αφρική και την Ιταλία, συμπεριλαμβανομένης και της Ρώμης, όπου μετά το θάνατό του ο κλήρος της πόλης ήταν διχασμένος.

Με βάση το "Liber Pontificalis", ο Ζώσιμος ήταν Έλληνας και ο πατέρας του ονομαζόταν Άβραμ. Ορισμένοι μελετητές συμπεραίνουν από αυτό ότι η οικογένεια του ήταν εβραϊκής καταγωγής, αλλά αυτό δε μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά.

Δεν υπάρχει καμία πληροφορία για τη ζωή του Ζώσιμου πριν γίνει επίσκοπος Ρώμης. Η ενθρόνιση του έγινε στις 18 Μαρτίου του 417. Τις τελετές παρακολούθησε ο Πάτροκλος, επίσκοπος της Αρλ, που αντικατέστησε τον προηγούμενο επίσκοπο Ήρως, ο οποίος είχε απομακρυνθεί βιαίως και αδίκως από τη θέση του από τον αυτοκρατορικό εκπρόσωπο Κωνσταντίνο. Ο Πάτροκλος κέρδισε αμέσως την εμπιστοσύνη του νέου Πάπα. Μόλις στις 22 Μαρτίου έλαβε μία επιστολή από τον Πάπα, με την οποία τον καθιστούσε μητροπολίτη των γαλατικών επαρχιών της Βιέν και της Ναρμπόν Α και Β . Επιπλέον έγινε ένα είδος παπικού αντιπροσώπου ολόκληρης της Γαλατίας. Κανείς εκπρόσωπος από τη εκκλησία της Γαλατίας δεν επιτρεπόταν να ταξιδέψει στη Ρώμη αν δεν είχε μαζί του πιστοποιητικό που θα αποδείκνυε την ταυτότητά του, υπογεγραμμένο από τον Πάτροκλο.

Το 400, η Τριέρη αντικατέστησε την Αρλ σαν έδρα του αυτοκρατορικού εκπροσώπου της επαρχίας της Γαλατίας, του "Prefectus Praetorio Galliarum". Ο Πάτροκλος, που είχε τη στήριξη του κυβερνήτη Κωνσταντίνου, αξιοποίησε την ευκαιρία για να αυξήσει τη δικαιοδοσία της επισκοπής του, επιβάλλοντας στο Ζώσιμο τις ιδέες του. Οι επίσκοποι της Βιέν, της Ναρμπόν και της Μασσαλίας θεώρησαν ότι η ενέργεια αυτή παραβίαζε τα δικαιώματά τους και εναντιώθηκαν σε αυτή, κάτι που οδήγησε τον Ζώσιμο να γράψει αρκετές επιστολές. Η διαμάχη αυτή ωστόσο δε διευθετήθηκε μέχρι και τον Πάπα Λέοντα Α΄.
Μπέκια

thumb|190px|right|Τοπίο από την Μπέκια του 1966
Η Μπέκια (αγγλικά: "Bequia", ορθή προφορά μπεκ-ουέι, beck-way) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Γρεναδίνων. Αποτελεί τμήμα του κράτους Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες και απέχει γύρω στα 15 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας, Κίνγκσταουν. Έχει πρωτεύουσα το Πορτ Ελίζαμπεθ. Το νησί αποτελεί προορισμό για πολλούς τουρίστες, ιδιαίτερα την περίοδο των πασχαλινών εκδηλώσεων. Είναι ένα από τα ελάχιστα μέρη όπου επιτρέπεται, με περιορισμούς, το κυνήγι φάλαινας από τη Διεθνή Φαλαινοθηρική Επιτροπή. Έχει αεροδρόμιο, που έχει το όνομα του Τζέιμς Μίτσελ, από το 1992.
Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα

Ο Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα (Álvaro Marcelo García Linera) είναι πολιτικός από τη Βολιβία, αντιπρόεδρος της χώρας από το 2006. Εξελέγη μαζί με τον πρόεδρο Έβο Μοράλες. Αμφότεροι ανήκουν στο κόμμα Κίνημα για το Σοσιαλισμό.
Χερσίας

Ο Χερσίας ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής από τον Ορχομενό της Βοιωτίας.

Τον Χερσία αναφέρει ο Πλούταρχος στο "Συμπόσιο των επτά Σοφών", αποδίδοντάς του έτσι ιδιαίτερη αξία. Το ποιητικό του έργο, όμως, φέρεται πως είχε ήδη χαθεί κατά τα χρόνια του Παυσανία (9,38,6).

Στον Χερσία αποδίδεται το επίγραμμα που φέρεται στον τάφο του Ησιόδου στον Ορχομενό.
Καμπούλ (ποταμός)

Κρεμαστή [[γέφυρα]] επί του Καμπούλ
thumb|Η ίδια κρεμαστή πεζογέφυρα

Ο ποταμός Καμπούλ, ή Καμπάλ, (αρχαία ελληνικά: Κωφής, γεν.: Κωφήνος, αιτ.: Κωφήνα, Παστού: کابل سیند, Περσικά & Ουρντού: دریای کابل), είναι ένας από τους σημαντικότερους ποταμούς του Αφγανιστάν.

Πηγάζει από τα όρη Σάγκλαχ Γκάμα του Αφγανιστάν. Το συνολικό του μήκος είναι 700 περίπου χλμ. πριν ενωθεί με τον Ινδό ποταμό, στην Αττόκ, (πόλη της περιοχής Παντζάμ του Πακιστάν). Σημαντικότερες πόλεις από τις οποίες διέρχεται ο Καμπούλ είναι η πρωτεύουσα Καμπούλ, η Σαχαρμπάχ, και η Τζαλαλαμπάτ, Μεγαλύτεροι παραπόταμοι του Καμπούλ ποταμού είναι: ο Λογκάρ, ο Παντζσίρ, ο Κουνάρ, ο Αλινγκάρ και ο Μπάρα.

Ο ποταμός Καμπούλ τον περισσότερο χρόνο παραμένει σχεδόν ξεροπόταμος που όμως κατά τη διάρκεια του Καλοκαιριού που λιώνουν τα χιόνια αυτός γεμίζει. Παρότι συνδέεται κατά τον ρου του με τους άλλους παραποτάμους του ,για ιστορικούς λόγους συνεχίζεται η ονομασία του μέχρι την εκβολή του στον Ινδό ποταμό.
Μπόσγουελ Ουίλιαμς

Ο Μπόσγουελ Ουίλιαμς ("Boswell Williams", 16 Μαΐου 1926 - 20 Ιουλίου 2014) ήταν πολιτικός από την Αγία Λουκία. Υπηρέτησε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη του κράτους, το διάστημα 1980-1982.
Βίσμπυ

Το Βίσμπυ (σουηδικά: "Visby", : [ˈviːsbʏ]) είναι πόλη της Σουηδίας στο νησί Γκότλαντ, του οποίου αποτελεί πρωτεύουσα και κύριο λιμάνι. Η ονομασία του προέρχεται από το αρχαίο σκανδιναβικό "Vis", που σημαίνει "τόπος θυσίας", και το "by", που σημαίνει "πόλη". Συχνά η πόλη, αλλά και ολόκληρο το νησί, αποκαλείται "πόλη των ρόδων και των ερειπίων". Αποτελεί έδρα λουθηρανικής επισκοπής.

Το Βίσμπυ αποτελούσε το κυρίως κέντρο της Χανσεατικής Ένωσης στη Βαλτική θάλασσα από το 12ο έως το 14ο αιώνα. Οι οχυρώσεις από το 13ο αιώνα και οι 200 αποθήκες και κτίρια των πλούσιων εμπόρων από την ίδια περίοδο καθιστούν την πόλη την καλύτερα διατηρημένη μεσαιωνική πόλη στη Σουηδία και ολόκληρη τη σκανδιναβική Βόρεια Ευρώπη. Το 1810, αναγνωρίστηκε από το κράτος ως προστατευόμενο μνημείο και ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1995.

Έχει πληθυσμό περίπου 22.593 κατοίκων (2011) και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό για τη Σκανδιναβία κάθε καλοκαίρι.
Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας

thumb|right|Μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, από την αναφορά του Γιούργκεν Στρόοπ προς τον Χάινριχ Χίμλερ σχετικά με την κατάπνιξη της εξέγερσης στο γκέτο της Βαρσοβίας. Η λεζάντα που τη συνοδεύει στην αναφορά: "Βγαίνουν με τη βία από τα λαγούμια τους".
Η Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας (γερμανικά: "Aufstand im Warschauer Ghetto", εβραϊκά: "מרד גטו ורשה", πολωνικά: "Powstanie w getcie warszawskim") ήταν ο ξεσηκωμός των Εβραίων έγκλειστων στο Γκέτο της Βαρσοβίας, στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Πολωνία, πράξη αντίστασης στην προσπάθεια των Ναζιστών να μεταφέρουν τους εναπομείναντες κατοίκους του γκέτο στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα.

Η εξέγερση κατά των Γερμανών ξεκίνησε στις 19 Απριλίου του 1943 και τελείωσε όταν η φτωχά εξοπλισμένη αντίσταση συντρίφτηκε από τα γερμανικά στρατεύματα υπό τις διαταγές του Γιούργκεν Στρόοπ. Ήταν η μεγαλύτερη εξέγερση των Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Χέρσελτ

Η Χέρσελτ είναι πόλη (δήμος) του Βελγίου στη περιφέρεια της Αμβέρσας, βόρεια βορειοανατολικά του Άαρσχοτ.

Σήμερα ο δήμος της Χέρσελτ περιλαμβάνει την πόλη Χερσελτ και τις όμορες πόλεις Ράμσελ, Μπλάουμπεργκ, Βέργκομ και Βάρεντογκ. Παλαιότερα η Χέρσελτ αποτελούσε γεωργικό κέντρο. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 52,5 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της το 1980 ανέρχονταν σε 11.100 κατοίκους. Στις 1 Ιανουαρίου του 2006 αριθμούσε περί τους 13.836 κατοίκους.
Άξυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Άξυλος είναι γνωστός ένας Θρακιώτης, γιος του Τεύθραντα από την πόλη Αρίσβη. Ο Άξυλος πολέμησε στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων και σκοτώθηκε στο πόλεμο αυτό από τον Διομήδη μαζί με τον ακόλουθό του και ηνίοχό του Καλήσιο. Αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ζ 12-13) και ως «Τευθρανίδης» από το όνομα του πατέρα του.

Στην πατρίδα του ο Άξυλος ήταν περίφημος για τα φιλόξενα αισθήματά του. Ο Όμηρος αναφέρει ότι κοντά στο σπίτι του είχε χτίσει ένα ξενώνα όπου έβρισκε καταφύγιο ο κάθε περαστικός ταξιδιώτης. Από αυτό δικαιολογείται η φράση «Αξύλου φιλοξενία», που μεταχειρίζονταν οι αρχαίοι `Ελληνες σε περιπτώσεις μεγάλης φιλοξενίας.
Υακίνθια

Τα Υακίνθια ήταν μία αρχαία ελληνική θρησκευτική τοπική εορτή, από τις σημαντικότερες, που γινόταν στις Αμύκλες, κοντά στη Σπάρτη, κάθε χρόνο τον μήνα Υακίνθιο, αντίστοιχο του Ιουνίου ή των αρχών του αττικού Εκατομβαιώνα. Το όνομα προήλθε από τον Υάκινθο, τον πανέμορφο ερωμένο του θεού Απόλλωνα. Σχετικές πληροφορίες μας δίνουν ο Αθήναιος και ο Δίδυμος. Ο Ξενοφών στα "«Ελληνικά»" (Δ΄ 5, 11) γράφει ότι οι Σπαρτιάτες διέκοπταν ακόμα και τις εκστρατείες τους ώστε να μπορούν να παρευρίσκονται στα Υακίνθια. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι έφθαναν στο σημείο να διαπραγματεύονται ανακωχές ειδικά για τον λόγο αυτό. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, κατά τη Νικίειο ειρήνη οι Αθηναίοι, σε ένδειξη «καλής θελήσεως» προς τη Σπάρτη, υποσχέθηκαν να βοηθήσουν στη διεξαγωγή των εορταστικών εκδηλώσεων των Υακινθίων.

Η γιορτή λάβαινε χώρα στην ιερή Υακινθίδα οδό έξω από τις Αμύκλες και διαρκούσε τρεις ημέρες. Η πρώτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στον θάνατο του Υακίνθου, πένθιμη, και απαγορεύονταν τα άσματα και οι παιάνες, ενώ προσφέρονταν θυσίες για τους νεκρούς. Οι υπόλοιπες δύο ημέρες ήταν αφιερωμένες στον Απόλλωνα, ήταν χαρούμενες (ιδίως η δεύτερη) και γιορτάζονταν τόσο από τους ελεύθερους όσο και από τους δούλους (είλωτες) και τους ξένους. Κατά τη δεύτερη ημέρα οι νέοι έπαιζαν κιθάρα και αυλό ή τραγουδούσαν, ενώ άλλοι συμμετείχαν σε ιπποδρομίες. Αρκετές χορωδίες ανταγωνίζονταν στην πόλη, τραγουδώντας και χορεύοντας. Θυσιάζονταν αίγες που προσφέρονταν στις "κοπίδες", υπαίθριες δεξιώσεις κάτω από σκηνές, όπου οι πολίτες προσκαλούσαν φίλους και συγγενείς. Στον Απόλλωνα προσφερόταν ένα πέπλο ("«χιτών»") υφασμένο από παρθένες (όπως γινόταν στην Αθηνά κατά τα Παναθήναια).
Αφροαμερικανοί

Διάσημοι αφροαμερικανοί. Από αριστερά:[[Ουίλιαμ ντυ Μπουά]], [[Μάρτιν Λούθερ Κινγκ]], [[Μπαράκ Ομπάμα]] (επάνω)[[Μάλκολμ Χ]], [[Ρόζα Παρκς]], [[Σοτζέρνερ Τρουθ]].
Ως Αφροαμερικανοί (αμερικανικά αγγλικά: african-american (μετ. αφρικανοαμερικανός)) εννοούνται οι κάτοικοι ή πολίτες των ΗΠΑ οι οποίοι κατάγονται από οποιανδήποτε Μαύρη περιοχή της Αφρικής . Αυτό υποδηλώνει κυρίως περιοχές της Υποσαχάριας Αφρικής (γενικά νοτίως της Σαχάρας). Κατά κύριο λόγο είναι απόγονοι σκλάβων του εμπορίου δουλείας προηγούμενων αιώνων και κατά μικρότερο μέρος απόγονοι μεταναστών. 

Αποτελούν τη μεγαλύτερη φυλετική ομάδα στις ΗΠΑ μετά τους λευκούς .
Υπερμνήστρα

Κατά την ελληνική μυθολογία, με το όνομα Υπερμνήστρα απαντώνται τα εξής δύο, διαφορετικά, πρόσωπα:
# Μία από τις Δαναΐδες, η μόνη από τις 50 αδελφές που δεν υπάκουσε στην εντολή του πατέρα τους Δαναού και δεν σκότωσε τον σύζυγό της, Λυγκέα, την πρώτη νύχτα του γάμου της. Για την πράξη της αυτή οδηγήθηκε από τον πατέρα της σε δίκη, αλλά αθωώθηκε από τους Αργείους. Ο Αισχύλος είχε πραγματευθεί την Κρίση της Υπερμήστρας σε μια χαμένη του τραγωδία. Είναι γνωστή περισσότερο με το όνομα Υπερμήστρα, όπου και παραπέμπουμε.
# Η μητέρα του Αμφιαράου, Αργεία, ηρωίδα, της οποίας ο τάφος βρισκόταν κοντά σε εκείνον της παραπάνω Δαναΐδας. Αυτή η Υπερμνήστρα ήταν θυγατέρα του Θεστίου και της Ευρυθέμιδας, ήταν, δηλαδή, μία από τις «Θεστιάδες». Σύζυγος της Υπερμνήστρας ήταν ο Οικλής και, εκτός από τον Αμφιάραο, είχαν και πολλά άλλα τέκνα, από τα οποία αναφέρονται η Ιφιάνειρα και η Πολύβοια. Αδέλφια της Υπερμνήστρας ήταν οι Ίφικλος, Εύιππος ή Τοξέας, Πλήξιππος, Ευρύπυλος, Αλθαία και Λήδα. Επομένως, η Υπερμνήστρα ήταν θεία των Διοσκούρων και του σημαντικού ήρωα Μελεάγρου.
Πάπας Σιλβέριος

Ο Πάπας Σιλβέριος ("Papa Silverio", 480 - 2 Δεκεμβρίου 537) κυβέρνησε την Αγία Έδρα από τις 8 Ιουνίου του 536 έως την εκθρόνισή του το 537, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του.
Πάπας Βιγίλιος

Ο Πάπας Βιγίλιος (Papa Vigilio, ... - 7 Ιουνίου 555) ήταν Πάπας από τις 29 Μαρτίου του 537 έως το θάνατό του το 555.