Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία της Αμπχαζίας

Η Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία της Αμπχαζίας (ΣΣΔ Αμπχαζίας) ήταν μια βραχύβια δημοκρατία στην περιοχή του Καυκάσου. Ανήκε στην Σοβιετική Ένωση και κάλυπτε την επικράτεια της Αμπχαζίας. Υπήρξε από τις 31 Μαρτίου 1921 έως τις 19 Φεβρουαρίου 1931. Σχηματίστηκε ως επακόλουθο της σοβιετικής εισβολής στην Γεωργία το 1921 και ήταν ανεξάρτητη μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου 1921, όταν υπεγράφη μια συνθήκη ένωσης με την Γεωργιανή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (Γεωργιανή ΣΣΔ). Το καθεστώς της ΣΣΔ Αμπχαζίας έμοιαζε περισσότερο με αυτό μιας αυτόνομη Σοβιετική δημοκρατία, αν και διατήρησε την ντε φάκτο ανεξαρτησία από την Γεωργία. Είχε χαρακτηριστικά που είχαν μόνο οι ενωσιακές δημοκρατίες όπως οι ξεχωριστές στρατιωτικές μονάδες. Μέσω του καθεστώτος της ως "δημοκρατίας της συνθήκης" με τη Γεωργία, η Αμπχαζία έγινε μέλος της Υπερκαυκασιανής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας, η οποία ένωσε τη Γεωργία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν (Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες) σε μια ομοσπονδιακή μονάδα, η οποία ιδρύθηκε το 1922. Η ΣΣΔ Αμπχαζία υποβαθμίστηκε σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Γεωργιανής ΣΣΔ το 1931.

Σε όλη την ύπαρξή της, ο επικεφαλής της ΣΣΔ Αμπχαζίας ήταν ο Νέστορ Λακόμπα, ο οποίος υπηρετούσε επίσημα ως πρόεδρος του Συμβουλίου των Επιτρόπων του Λαού, αλλά ασκούσε τέτοιο έλεγχο στην δημοκρατία και έτσι αναφερόταν κοροϊδευτικά ως Λακομπιστάν. Λόγω της στενής σχέσης του Λακόμπα με τον Ιωσήφ Στάλιν, η κολεκτιβοποίηση καθυστέρησε μέχρι την ένταξη της Αμπχαζίας στη Γεωργία. Η Αμπχαζία ήταν σημαντικός παραγωγός καπνού εκείνη την εποχή, καλλιεργώντας πάνω από το ήμισυ της Σοβιετικής παραγωγής. Επίσης, παρήγαγε άλλα γεωργικά προϊόντα, όπως τσάι, κρασιά και εσπεριδοειδή, κάνοντας την Αμπχαζία πλούσια περιοχή στην Σοβιετική Ένωση. Το υποτροπικό κλίμα την έκανε τουριστικό προορισμό. Ο Στάλιν και άλλοι Σοβιετικοί ηγέτες είχαν ντάτσα (εξοχικές κατοικίες) στην περιοχή και πέρασαν αρκετό χρόνο εκεί.

Όντας περιοχή με εθνοτική πολυμορφία, η ονομαστική ηγεσία της Αμπχαζίας ανήκε στους Αβασγούς, οι οποίοι αποτελούσαν λιγότερο από το 30 τοις εκατό του πληθυσμού. Άλλες μεγάλες ομάδες ήταν οι Γεωργιανοί, οι Αρμένιοι, οι Έλληνες και οι Ρώσοι. Αν και δεν αποτελούσαν την πλειοψηφία, οι Αμπχάζιοι ευνοήθηκαν πάρα πολύ και η αμπχαζική γλώσσα προωθήθηκε, αποτέλεσμα της πολιτικής κορενιζατσίγια. Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν στην ανάπτυξη της αμπχαζικής εθνικής ταυτότητας και επομένως στον αμπχαζικό εθνικισμό. Η κύρια κληρονομιά της ΣΣΔ Αμπχαζίας είναι η δημιουργία μιας γεωγραφικά καθορισμένης οντότητας με το όνομα Αμπχαζία για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία. Αν και το καθεστώς της ημιανεξάρτητης δημοκρατίας υποβαθμίστηκε το 1931, οι Αμπχάζιοι δεν ξέχασαν το παλιό καθεστώς της περιοχής τους. Με την έλευση της γκλάσνοστ και της περεστρόικα στα τέλη της δεκαετίας του 1980, οι Αμπχάζιοι ηγέτες ζητούσαν την επαναδημιουργία του κράτους τους και την απόσχιση τους από την Γεωργία, αναφέροντας την ΣΣΔ Αμπχαζίας ως προηγούμενο. Αυτό οδήγησε τους αποκατάσταση του συντάγματος της Αμπχαζικής ΣΣΔ του 1925, οδηγώντας σε πόλεμο το 1992-1993 ανάμεσα στους Αμπχάζιους αυτονομιστές και τη Γεωργία, καθώς και στην συνεχιζόμενη αμπχαζογεωργιανή σύγκρουση.

Κατηγορία:Γεωργιανή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Κατηγορία:20ός αιώνας στη Γεωργία
Κατηγορία:Πολιτική της Αμπχαζίας
Κατηγορία:Πρώην σοσιαλιστικές δημοκρατίες
Κατηγορία:Πρώιμες Σοβιετικές δημοκρατίες
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γεωργιανά (ka)