Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τζένγκις Χαν

Ο Τσίνγκις Χαν ("Чингис Хаан", που σημαίνει «καθολικός κυβερνήτης», 1162 - 18 Αυγούστου 1227), σήμερα εκ παραφθοράς γνωστός ως Τζένγκις Χαν, ήταν Μογγόλος πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης. Ένωσε τις μογγολικές φυλές και ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Μογγόλων (1206 - 1368), μια από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες στην ιστορία. Γεννημένος στη φυλή Μποργιτζήν, δημιούργησε έναν ισχυρό στρατό και έγινε ένας απο τους σημαντικότερους και πλέον επιτυχημένους στρατιωτικούς ηγέτες στην ιστορία.

Παρά το γεγονός ότι ο Τζένγκις Χαν σε πολλές περιοχές του κόσμου θεωρείται διαχρονικά ένας κατ' εξοχήν αιμοβόρος κατακτητής, στη Μογγολία είναι μια αγαπητή προσωπικότητα και θεωρείται ως ο πατέρας του μογγολικού έθνους. Η σύγχρονη και πιο ψύχραιμη ιστορική έρευνα μας λέει ότι στην πραγματικότητα οι Μογγόλοι κυβέρνησαν τις περιοχές που κατάκτησαν με μεθόδους πολύ προοδευτικές για την εποχή τους, ενώ επέβαλλαν θρησκευτική ανεξιθρησκεία και προστάτευσαν τους εμπορικούς δρόμους της Ασίας. Πριν γίνει Χαν (Хаан, ελλ. Κυβερνήτης), εξόντωσε και κατόπιν ένωσε πολλές από τις νομαδικές φυλές της ανατολικής και κεντρικής Ασίας και τους έδωσε ταυτότητα ως Μογγόλους.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Τεμουζίν, και σε ηλικία δεκατριών χρονών έγινε αρχηγός τριάντα μογγολικών φυλών, μετά το θάνατο του πατέρα του.

Συνάντησε βίαιη αντίδραση από το μέρος των υποτελών του φυλών, αλλά όταν παντρεύτηκε την κόρη του μεγάλου Χαν των Κοραϊτών Μογγόλων Ουνγκ και πήρε βοήθεια και υποστήριξη από αυτόν, γρήγορα επιβλήθηκε κι απέδειξε τις έξοχες στρατιωτικές του ικανότητες. Τόση μεγάλη ήταν η δύναμη που απέκτησε, ώστε ο πεθερός του άρχισε να φοβάται για την αρχή του και διέταξε να τον σκοτώσουν. Ο Τζένγκις Χαν όμως δραπέτευσε και κατόρθωσε μετά από πολλές συγκρούσεις να ανακηρυχθεί Χαν και να στραφεί ενάντια στην Κίνα. Κατέλαβε το Πεκίνο κι ύστερα τη Μπουχάρα και τη Σαμαρκάνδη και έφτασε μέχρι τη Ρωσία. Πέθανε αφού νίκησε ολοκληρωτικά το βασιλιά της βορειοδυτικής Κίνας.
Δημήτριος Παπαδιαμαντόπουλος

Ο Δημήτριος Παπαδιαμαντόπουλος (1816-1877) ήταν αξιωματικός του στρατού.
Μπουρίνι

Μπουρίνι κατά την κοινή ναυτική γλώσσα και όχι μόνο, χαρακτηρίζεται γενικά η απότομη μεταβολή του καιρού, σχετικά μικρής διάρκειας, με αύξηση της έντασης του ανέμου, που συνοδεύεται όμως με καταιγίζουσα βροχόπτωση, αστραπές, βροντές και κεραυνούς. Το "μπουρίνι" είναι ταυτόσημος όρος με τον επίσημο λαίλαψ ή λαίλαπα και με τον αρχαίο Αριστοτελικό όρο "εκνεφίας".

Το μπουρίνι είναι το συνηθέστερο μετεωρολογικό φαινόμενο, σημείο προγνωστικό ιδιαίτερα στους ναυτικούς, της μετάπτωσης του νοτίου ανέμου σε σφοδρό βόρειο. Σε πολλά νησιά ονομάζεται "προβέντζα". Πολλές φορές το μπουρίνι μπορεί να ξεσπάσει χωρίς να υπάρχουν νέφη ή υετός.
Γεώργιος Παπαδιαμαντόπουλος

Ο Γεώργιος Παπαδιαμαντόπουλος (1845 - 23 Αυγούστου 1908) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και βουλευτής Αχαΐας.

Γεννήθηκε στην Πάτρα, ήταν γιος του Δημητρίου Παπαδιαμαντόπουλου. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και κατατάχθηκε στον στρατό ως αξιωματικός εύζωνας. Έφτασε μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη, οπότε και αποστρατεύθηκε. Από το 1895 έως το 1899 διετέλεσε βουλευτής Αχαΐας.

Απεβίωσε στην Πάτρα στις 23 Αυγούστου του 1908. Αδέρφια του ήταν οι Ανδρέας και Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος.
Αδαμάντιος Παπαδιαμαντόπουλος

Ο Αδαμάντιος Παπαδιαμαντόπουλος (1815 - 1896) ήταν δικαστής και λόγιος που διετέλεσε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Αντίγονος Β΄ Γονατάς

Ο Αντίγονος Β΄ Γονατάς (319 π.Χ. – 239 π.Χ.) ήταν ισχυρός Μακεδόνας ηγέτης κατά την ελληνιστική περίοδο που ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την πνευματική του καλλιέργεια επισκεπτόμενος πολλές φορές την Αθήνα, όπου έγινε μαθητής του στωικού φιλοσόφου Ζήνωνα, ενώ παράλληλα φρόντισε για την εδραίωση της μακεδονικής επιρροής στη νότια Ελλάδα.
Πέτρος Παπαρρηγόπουλος

Ο Πέτρος Παπαρρηγόπουλος (1817-1891) ήταν Έλληνας δικαστικός και πανεπιστημιακός.
Αλβανοί

300px|thumb|Αλβανικός πληθυσμός στα Βαλκάνια (κόκκινο:Αλβανία, Ανοιχτό κόκκινο:Πλειοψηφία ή μειονότητα)

Ως Αλβανοί (αλβανικά: "Shqiptarët") αναφέρονται οι ανήκοντες στο αλβανικό έθνος ή οι πολίτες της Αλβανίας. Ο χώρος κατοίκησης της εθνοτικής ομάδας εντοπίζεται στην δυτική πλευρά της βαλκανικής χερσονήσου. Είχε υποστηριχθεί σε μια θεωρία ότι υπάρχει κάποια πιθανή φυλετική σύνδεση με αρχαία ιλλυρικά φύλλα, τα οποία αργότερα αναμείχθηκαν κυρίως με σλαβικά, ελληνικά και με θρακικά φύλα. Η πλειοψηφία τους ομιλεί την Αλβανική γλώσσα. Οι Αλβανοί είναι συγκεντρωμένοι, κατά πλειοψηφία, στην σημερινή Αλβανία και το Κόσοβο. Μεγάλοι πληθυσμοί υπάρχουν επίσης στη Βόρεια Μακεδονία και στο Μαυροβούνιο. Αλβανική διασπορά έχει δημιουργήσει κοινότητες σε πολλές χώρες στον κόσμο όπως στην Ελβετία, τη Γερμανία, τη γειτονική Ελλάδα και Ιταλία, τις ΗΠΑ. Η πλειοψηφία των Αλβανών ακολουθεί το Σουνιτικό Ισλάμ, ύστερα από την άφιξη των Οθωμανών στην περιοχή ενώ, υπάρχουν πληθυσμοί Ορθοδόξων Χριστιανών, Καθολικών, Άθρησκων και Άθεων.
Καστίλλη και Λεόν

:"Για άλλες χρήσεις, δείτε: Καστίλλη (αποσαφήνιση)."
Η Καστίλλη και Λεόν (ισπανικά: "Castilla y León", ), γνωστή παλαιότερα ως Κοινότητα της Καστίλλης και Λεόν, είναι μία από τις 17 Αυτόνομες Κοινότητες (περιφέρειες) της Ισπανίας. Δημιουργήθηκε από τη διοικητική ένωση της Παλαιάς Καστίλλης (Ισπανικά: "Castilla la Vieja") και της Λεόν το 1983, και σήμερα είναι η μεγαλύτερη σε έκταση διοικητική περιφέρεια της Ισπανίας. Η έκτασή της είναι 94.233 τετρ. χλμ. και ο πληθυσμός της με βάση τα επίσημα στοιχεία του 2005 ανέρχεται σε 2,5 εκατ. κατοίκους.
Ναβάρρα

Η Ναβάρρα (ισπανικά: "Navarra", βασκικά: "Nafarroa") είναι μια από τις 17 αυτόνομες κοινότητες (περιοχές) της Ισπανίας. Πρωτεύουσά της είναι η Παμπλόνα. Οι κάτοικοι ομιλούν ισπανικά και βασκικά.
Βίκτωρ Σαριγιαννίδης

Ο Βίκτωρ Σαριγιαννίδης ή Σαρηγιαννίδης ("Ви́ктор Ива́нович Сариани́ди", 23 Σεπτεμβρίου 1929 - 22 Δεκεμβρίου 2013) ήταν ποντιακής καταγωγής Έλληνας αρχαιολόγος. Γεννήθηκε το 1929 στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν και πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 2013 στη Μόσχα. Κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση για το ανασκαφικό του έργο στο Αφγανιστάν, όπου ανακάλυψε την αρχαία νεκρόπολη και τον θησαυρό του Τίλια Τεπέ, και στο Τουρκμενιστάν.
Καστίλλη-Λα Μάντσα

Η Καστίλλη-Λα Μάντσα (ισπανικά: "Castilla-La Mancha") είναι μια από τις 17 αυτόνομες κοινότητες (περιφέρειες) της Ισπανίας. Βρίσκεται ανάμεσα στις κοινότητες Μαδρίτης, Βαλένθιας, Μούρθιας, Εξτρεμαδούρας, Ανδαλουσίας, Καστίλης και Λεόν και της Αραγωνίας.

Η πρωτεύουσα της κοινότητας αυτής είναι το Τολέδο ενώ η πιο μεγάλη πόλη είναι η Αλμπαθέτε.

Παλαιότερα, η Καστίλλη-Λα Μάντσα αποτελούσε κοινότητα της Μαδρίτης, και λεγόταν Νέα Καστίλλη ή στα ισπανικά "Castilla la Nueva". Αργότερα όμως χωρίστηκαν αναμεταξύ τους και από τότε θεωρείται ως αυτόνομη κοινότητα όπως και οι υπόλοιπες.

Η Καστίλλη είναι γνωστή για το παιδικό μυθιστόρημα του Δον Κιχώτη αλλά και για τους μεγάλους ανεμόμυλους, για το τυρί "Μαντσένκο", για τα ηλιοτρόπια και για την παραγωγή ελαιολάδου.
Δημοτικό Γήπεδο Αιγάλεω «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης»

Το Δημοτικό Γήπεδο Αιγάλεω «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης» είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο που βρίσκεται στο Αιγάλεω, δυτικά του κέντρου της Αθήνας. Το γήπεδο ανήκει στο Δήμο Αιγάλεω και η χωρητικότητά του είναι 8.217 (καθήμενων) θεατών. Αποτελεί την μόνιμη έδρα του Α.Ο. Αιγάλεω. Επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί και από την άλλη τοπική ομάδα Ορφέα Αιγάλεω, από τον Διαγόρα Δρυοπιδέων, το Θεμιστοκλή, τον Ιωνικό και από τον Ηλυσιακό.

Θεμελιώθηκε στα 1963, επί δημαρχίας Σταύρου Μαυροθαλασσίτη (του οποίου το όνομα φέρει από το 1988) και τα εγκαίνιά του πραγματοποιήθηκαν στις 4 Φεβρουαρίου του 1968, πριν τον νικηφόρο αγώνα (1-0) της τοπικής ομάδας Α.Ο. Αιγάλεω εναντίον του ΠΑΟΚ ενώπιον 10.000 θεατών, για την πρώτη αγωνιστική του δευτέρου γύρου του πρωταθλήματος Α' Εθνικής κατηγορίας περιόδου 1967-68. Από τη θεμελίωση του, το δημοτικό γήπεδο του Αιγάλεω διέθετε χωμάτινο αγωνιστικό χώρο, ο οποίος αντικαταστάθηκε με φυσικό χλοοτάπητα το 1980. Την Κυριακή 30 Μαρτίου 1980 εγκαινιάστηκε ο φυσικός χλοοτάπητας του γηπέδου σε αγώνα του Α.Ο. Αιγάλεω με αντίπαλο την Προοδευτική για την 29η αγωνιστική του πρωταθλήματος Β΄ Εθνικής της περιόδου 1979-80. Από τα τέλη του 2002 έχει ξεκινήσει η πλήρης ανακαίνισή του, που κρίθηκε απαραίτητη μετά τις φθορές τις οποίες υπέστη στο σεισμό του Σεπτεμβρίου 1999.
Το Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω (Άποψη [[Λεωφόρος Θηβών|Λεωφόρου Θηβών]], Ιανουάριος 2009)

Το ρεκόρ προσέλευσης θεατών για ποδοσφαιρική συνάντηση στο γήπεδο είναι "18.100", όπου καταγράφηκε στην αναμέτρηση Ορφέας Αιγάλεω - Καλαμάτα (0-0) για το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας περιόδου 1971-72. Επίσης μία από τις μεγαλύτερες προσελεύσεις θεατών για ποδοσφαιρική συνάντηση είναι "17.917", όπου καταγράφηκε στην αναμέτρηση Α.Ο. Αιγάλεω - Ολυμπιακός Πειραιώς (0-0) στις 04/03/1973, για το πρωτάθλημα Α' Εθνικής κατηγορίας περιόδου 1972-73.

Εκτός των ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων, στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί για διάφορες εκδηλώσεις, όπως μουσικές συναυλίες και επίσης, έχουν διοργανωθεί αγώνες κατς, κυρίως κατά τη δεκαετία του '80.
Κάρντιφ

Το Κάρντιφ (ουαλικά: "Caerdydd" «Καϊρντύδ», αγγλικά: "Cardiff") είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της Ουαλίας. Βρίσκεται στη νότια ακτή της χώρας και κατοικείται από 350.000 ανθρώπους.

Μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν μια μικρή πόλη, ώσπου η εισαγωγή της βιομηχανίας στην περιοχή την ανέδειξε σε ένα σημαντικό λιμάνι εξυπηρετώντας την μεταφορά κάρβουνου. Αναπτύχθηκε τόσο ώστε να καταλήξει στο να γίνει η μεγαλύτερη πόλη στην Ουαλία και σήμερα αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό κέντρο πολιτισμού, αθλητισμού και ιστορίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το Κάρντιφ ανακηρύχτηκε πρωτεύουσα της Ουαλίας το 1955 και σήμερα είναι η 10η σε έκταση πόλη στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Βαλεαρίδες Νήσοι

Οι Βαλεαρίδες Νήσοι (καταλανικά "Illes Balears", ισπανικά "Islas Baleares") είναι σύμπλεγμα έντεκα νήσων στα ανατολικά της Ισπανίας, στη Μεσόγειο και σε διάταξη από ΝΔ. προς ΒΑ., οι οποίες συναποτελούν μια από τις 17 αυτόνομες κοινότητες (Περιφέρειες) της χώρας.

Σημαντικότερες εξ αυτών είναι οι εξής τέσσερις, η Μαγιόρκα, η Μενόρκα, η Ίμπιζα και η Φορμεντέρα. Πρωτεύουσά τους είναι η Πάλμα επί της Μαγιόρκας, που είναι και η μεγαλύτερη νήσος. Η συνολική τους έκταση φθάνει περίπου τα 4.992 τ.χλμ και ο πληθυσμός τους περίπου 1.100.000 κατοίκους (2011).
Εστρεμαδούρα

Η Εστρεμαδούρα (ισπανικά: "Extremadura" [ekstɾemaˈðuɾa], εστρεμαδουρικά: "Εstremaura" [ɛhthɾemɑˈuɾa]) είναι μια από τις 17 αυτόνομες κοινότητες (περιφέρειες) της Ισπανίας.

Βρίσκεται κεντροδυτικά της χώρας και συνορεύει βόρεια, ανατολικά και νότια με τις αυτόνομες περιφέρειες της Καστίλλης και Λεόν, Καστίλλης-Λα Μάντσα και της Ανδαλουσίας αντίστοιχα, ενώ δυτικά συνορεύει με την Πορτογαλία. Η συνολική της έκταση είναι 41.602 τ.χλμ. και ο πληθυσμός υπερβαίνει το 1.050.000 κατοίκους (1984). Γεωφυσικά η περιφέρεια αυτή διαρρέεται από δύο σημαντικούς ποταμούς της Ισπανίας τον Τάγο και τον Γουαδιάνα, νοτιότερα του προηγουμένου, που με κατεύθυνση από Α. προς Δ. καταλήγουν αμφότεροι στον Ατλαντικό διερχόμενοι από την Πορτογαλία. Οι ποταμοί αυτοί χωρίζουν έτσι την περιφέρεια σε τρία γεωγραφικά μέρη τη βόρεια, την κεντρική και τη νότια Εστρεμαδούρα.

Η Εστρεμαδούρα διοικητικά περιλαμβάνει δύο επαρχίες, την Μπαδαχόθ ("Badajoz") και την Κάθερες ("Cáceres"). 

Πρωτεύουσα είναι η πόλη Μέριδα ("Mérida"). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι: η Πλασένθια ("Plasencia") στο βόρειο τμήμα, η Βιγιανουέβα ντε λα Σερένα ("Villanueva de la Serena") ανατολικά της Μέριδα, και στη νότια περιοχή η Αλμεντραλέχο ("Almendralejo").
Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης (Αγλαντζιά Λευκωσίας, 19 Σεπτεμβρίου 1969) είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Η μεγάλη καλλιτεχνική του οικογένεια (ο πατέρας του είναι ζωγράφος και ο αδερφός του ποιητής) αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον ίδιο.
Βαλενθιανική Κοινότητα

Η Βαλενθιανική Κοινότητα (βαλενσιανικά: "Comunitat Valenciana", ισπανικά: "Comunidad Valenciana") ή Βαλενθιανική Χώρα (βαλενσιανικά: "País Valencià", ισπανικά: "País Valenciano") είναι μια αυτόνομη κοινότητα της Ισπανίας που εντοπίζεται στην κεντρική και νοτιοανατολική Ιβηρική Χερσόνησο. Η πρωτεύουσα της και μεγαλύτερη πόλη είναι η Βαλένθια. Η περιοχή διαιρείται σε τρεις επαρχίες: το Αλικάντε, το Καστεγιόν και τη Βαλένθια, και τριάντα τέσσερις φυσικές επαρχίες (κομάρκες). Το 2013 η Κοινότητα είχε πάνω από 4.900.000 κατοίκους. 

Συνορεύει στα βόρεια με την Καταλονία και την Αραγωνία, στα δυτικά με την Καστίλη-Λα Μάντσα και στα νότια με τη Μούρθια. Τα 644 χιλιόμετρα ακτών της βρέχονται από τη Μεσόγειο θάλασσα· ανοικτά της Βαλενσιανικής Κοινότητας εντοπίζονται οι Βαλεαρίδες Νήσοι. Στην αυτόνομη κοινότητα ανήκουν το αρχιπέλαγος των νήσων Κολουμπρέτες, στα ανοικτά της Καστελιό, η νήσος Νόβα Ταβάρκα, στα ανοικτά της Ντενία, και το εξκλάβιο του Αδεμούς. Κύριες πόλεις της είναι η Βαλένσια (797.654 κάτοικοι), το Αλικάντε (333.408 κάτ.), η Έλτσε (222.422 κάτ.), η Καστελιό δε λα Πλάνα και η Τορεβέλια (105.205 κάτ.).

Επίσημες γλώσσες της κοινότητας είναι τα καταλανικά, που στην επικράτειά της λαμβάνουν το όνομα των βαλενσιανικών, και τα ισπανικά που μιλιούνται στις δυτικές κομάρκες και στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η παραδοσιακά καταλανόφωνη πλευρά αποτελεί μέρος των ευρύτερων καταλανικών χωρών ("Països Catalans").

Σύμφωνα με το Καταστατικό Χάρτη της περιφερειακής της Αυτονομίας θεωρείται μια ιστορική εθνικότητα που εμφανίζεται ως διακριτό μόρφωμα στην Ιβηρική από το 1239 με την κατάκτηση του μουσουλμανικού βασιλείου της "Balansiya" από τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγώνας. Το επονομαζόμενο Βασίλειο της Βαλένσιας αποτέλεσε σημαντικότατο συστατικό στοιχείο του Στέμματος της Αραγώνας και η πρωτεύουσά, πόλη της Βαλένσιας, επιτέλεσε τον ρόλο της πολιτισμική του πρωτεύουσας κατά τον 15ο αιώνα, τον λεγόμενο και Χρυσό Αιώνα των Βαλενσιανικών Γραμμάτων. Η ενσωμάτωση του βασιλείου στην Ισπανική Μοναρχία επί Καρόλου Κουίντου επέφερε την σταδιακή παρακμή: το εμπόριο με τη Μεσόγειο ανακόπηκε και η βαλενσιανική ελίτ στράφηκε προς την Καστίλη. Ως αποτέλεσμα, από τον 16ο αιώνα κι έπειτα, οι ανώτερες τάξεις σταμάτησαν την καλλιέργεια των βαλενσιανικών, που περιορίστηκαν στην επαρχία. 

Η υποστήριξη του διεκδικητή Καρόλου κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και η πρώιμη κατάκτηση του Βασιλείου της Βαλένθια από τον Φίλιππο Ε΄ το 1707 έθεσε τέλος στην αυτόνομη νομική, πολιτική και διοικητική ύπαρξή του. Οι τρεις επαρχίες της Κοινότητας ανέκτησαν περιφερειακή αυτονομία με την επιστροφή της δημοκρατίας στην Ισπανία το 1978 και την ψήφιση των Καταστατικών Χαρτών της Περιφερειακής Αυτονομίας για τη Βαλενσιανική Χώρα.
Αραγωνία

Η Αραγωνία, ή Αραγώνα, ή Αραγονία, (ισπανικά: "Aragón", καταλανικά: "Aragó") είναι μια από τις αυτόνομες κοινότητες (περιφέρειες) της Ισπανίας. Ευρισκόμενη στην βορειοανατολική Ισπανία, η περιοχή περιλαμβάνει τρεις επαρχίες από τα βόρεια προς τα νότια: την Ουέσκα, τη Σαραγόσα, και το Τερουέλ. Η πρωτεύουσα της είναι η Σαραγόσα.

Η βορειότερη επαρχία, της Ουέσκας, συνορεύει με τη Γαλλία και βρίσκεται στο μέσο των Πυρηναίων. Μέσα στην Ισπανία, η περιοχή περικλείεται από την Καταλωνία στα ανατολικά, τη Βαλένθια και την Καστίλλη-Λα Μάντσα στα νότια, και την Καστίλλη και Λεόν, τη Λα Ριόχα, και τη Ναβάρρα στα δυτικά.

Καλύπτοντας μια περιοχή 47.719 τ.χλμ., το έδαφος της περιοχής κυμαίνεται ποικίλως από μόνιμους παγετώνες, ως χλοερές κοιλάδες, πλούσια βοσκοτόπια και περιβόλια, μέχρι τις άνυδρες στέπες-πεδιάδες των κεντρικών κάμπων. Στην Αραγωνία πηγάζουν πολλοί ποταμοί — περισσότερο γνωστός εξ' αυτών ο ποταμός Έβρος — ο μεγαλύτερος ποταμός της Ισπανίας σε όγκο, ο οποίος κυλά δυτικο-ανατολικά κατά μήκος όλης της περιοχής μέσα από την επαρχία της Σαραγόσας. Στην Αραγωνία βρίσκεται επίσης το Ανέτο, το υψηλότερο βουνό στα Πυρηναία.

Το 2006, ο πληθυσμός ήταν 1.277.471 με τους μισούς κατοίκους της περιοχής να ζουν στη Σαραγόσα, την πρωτεύουσα της.

Εκτός από τις τρεις επαρχίες της, η Αραγωνία υποδιαιρείται επίσης σε 33 κομάρκες ή κομητείες· όλες με μια πλούσια γεωπολιτική και πολιτισμική ιστορία από την προρωμαϊκή και Ρωμαϊκή εποχή· και από τους μετέπειτα τέσσερις αιώνες της Ισλαμικής περιόδου, όταν η περιοχή ήταν γνωστή ως "Marca Superior" της Αλ-Άνταλους ή ως βασιλείο (ή ταϊφά) της Σαρακούστα. Τα εδάφη αυτά αργότερα ανήκαν στην Φραγκική Ισπανική Παραμεθόριο ή Ισπανική Μαρκιωνία (Marca Hispanica) και στα οποία δημιουργήθηκαν κράτη που αργότερα σχημάτισαν το Βασίλειο της Αραγωνίας τα οποία στη συνέχεια ανήκαν στο Στέμμα της Αραγωνίας.
Στρογγύλη

Η Στρογγύλη ήταν ηφαιστειακό νησί, το οποίο δημιουργήθηκε κατά την περίοδο του πλειοτεταρτογενούς, και το οποίο χρωστούσε το όνομα του στο κυκλικό σχήμα του. Το ηφαιστειακό σύστημα που την δημιούργησε είναι το πιο ενεργό της Ελλάδας και ένα από τα πιο βίαια στον κόσμο. Τα τελευταία 400.000 χρόνια έχει δώσει 12 καταστροφικές εκρήξεις, οι οποίες κατά κανόνα προκαλούσαν καλδερικό βύθισμα. Στην συνέχεια γίνεται σταδιακά ανάδυση νέων ηφαιστειακών κώνων, μια διαδικασία που συνεχίζεται μέχρι την επόμενη καταστροφική έκρηξη. Μετά την Μινωική έκρηξη, γύρω στο 1613 π.Χ., στο κεντρικό τμήμα του νησιού δημιουργήθηκε "ελλειψοειδής καλδέρα", της οποίας ο άξονας από βορρά έως νότο είναι περίπου 11 χιλιόμετρα και ο άξονας από ανατολή προς δύση 7,5 χιλιόμετρα, ενώ απομεινάρια του προϊστορικού νησιού είναι η σημερινή Σαντορίνη, η Θηρασία και το Ασπρονήσι. 

Το ηφαιστειακό σύστημα της Στρογγύλης θεωρείται ότι έχει παραγάγει τουλάχιστον έξι με επτά ηφαιστειακούς κώνους, περιλαμβανομένων αυτών στην περιοχή της χερσονήσου Ακρωτηρίου, π.χ. κοντά στο σημερινό Μαυροραχίδι.

Μια μικρή δίοδος μεταξύ της θέσης που βρίσκεται σήμερα ο Φάρος του Ακρωτηρίου και του Ασπρονησίου επέτρεπε στην θάλασσα να εισέρχεται σε μία καλδέρα, στο κέντρο της οποίας χέρσευε η κορυφή ενός υποθαλάσσιου ηφαιστείου αντίστοιχου με τις σημερινές Καμένες. Ο κώνος της Μινωικής έκρηξης πρέπει να βρισκόταν κοντά στα σημερινά Φηρά, κάτι που αποδεικνύεται από το μεγαλύτερο πάχος στην περιοχή αυτή των πρώτων στρώσεων ηφαιστειακής κίσσηρης.

Η Στρογγύλη ήταν κατοικημένη ήδη από το 6.000 π.Χ., όπως αποδεικνύεται από ευρήματα που έχουν βρεθεί σε ορυχείο στα Φηρά, ενώ μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί προεκρηξιακοί οικισμοί ή ενδείξεις οικισμών στην Θηρασιά, στο Ακρωτήρι και στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Ειδικά στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου έχει βρεθεί μεγάλος αριθμός από τοιχογραφίες που μας δίνουν μία αρκετά καλή εικόνα του τοπίου πριν από την μεγάλη ηφαιστειακή καταστροφή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η τοιχογραφία της Άνοιξης. Θεωρείται ότι είχε από τις πλουσιότερες πανίδες και χλωρίδες στο Αιγαίο.
Αδάμ Μπουσδούκος

Ο Αδάμ Μπουσδούκος (Αμβούργο, 25 Ιανουαρίου 1974) είναι Γερμανός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής που ζει και εργάζεται στη Γερμανία.
Ακαριαίο χτύπημα

Ακαριαίο χτύπημα ή Βαθιά, κοφτά, ανθρώπινα (πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά "Kurz und schmerzlos", στα αγγλικά "Short Sharp Shock") είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Φατίχ Ακίν, παραγωγή του 1998. Το κοινωνικό δράμα είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ακίν.
Δημήτρης Πηγαδίτης

Ο Δημήτρης Πηγαδίτης (γεν.Χατζηκυριάκειο, Πειραιάς 30 Οκτωβρίου 1954) είναι Έλληνας παλαίμαχος αριστεροπόδαρος, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίσθηκε στη μεσαία γραμμή και διακρίθηκε για τη δεξιοτεχνία του στις εκτελέσεις χτυπημάτων φάουλ και πέναλτι. Διέθετε τεχνική κατάρτιση, μακρινή πάσα ακρίβειας και διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Α.Ο. Αιγάλεω τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη Εθνική κατηγορία, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '70 και του '80.
Γιάννης Σκοπελίτης

Ο Γιάννης Σκοπελίτης (γενν. 2 Μαΐου 1978) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Α.Ο. Αιγάλεω (προερχόμενος από τους ερασιτέχνες του Απόλλωνα Αθηνών) με τα χρώματα της οποίας αγωνίστηκε από το 1997 έως και το καλοκαίρι του 2007. Διακρίνεται για το παθιασμένο του παιχνίδι και τις ηγετικές του ικανότητες αγωνιζόμενος στη θέση του ανασταλτικού μέσου.

Ξεκίνησε από το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής και έφθασε να αγωνισθεί έως και το κύπελλο UEFA. Είναι ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του συλλόγου που πήρε μετεγγραφή για το εξωτερικό και συγκεκριμένα την Αγγλική "Πόρτσμουθ", με τη φανέλα της οποίας συμμετείχε στο πρωτάθλημα της "Premier League" από τον Ιανουάριο του 2005 έως τον Ιανουάριο του 2006.

Στη συνέχεια επέστρεψε στο Αιγάλεω και από το φθινόπωρο του 2007 ο Σκοπελίτης αγωνίσθηκε στο κυπριακό πρωτάθλημα, με τα χρώματα του συλλόγου της Ανόρθωσης. 

Τον Ιανουάριο του 2008 υπέγραψε στον Ατρόμητο Αθηνών αλλά ύστερα από τον υποβιβασμό της ομάδας γύρισε και επανεντάχθηκε στο δυναμικό του κυπριακού σωματείου, με τη φανέλα του οποίου κέρδισε το δικαίωμα να λάβει μέρος στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ 2008-09. Σε ηλικία 39 ετών ο ποδοσφαιριστής υπέγραψε ξανά στο Αιγάλεω για να το ενισχύσει στο πρωτάθλημα της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής.
Ανδρέας Σταματιάδης

Ο Ανδρέας Σταματιάδης (Αθήνα, 16 Αυγούστου 1935) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ. και προπονητής, με συνεισφορά ως βοηθός αλλά και ως πρώτος προπονητής στην ομάδα των "κιτρινόμαυρων" της διετίας 1977-79.
Μιχάλης Αρναούτης

Ο Μιχάλης Αρναούτης (6 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Έλληνας επαγγελματίας πυγμάχος.

Το παρατσούκλι του είναι Mighty Mike, έχει γεννηθεί στην Αθήνα (Ζεφύρι) στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 και ζει στο Νιου Τζέρσεϊ. Έχει αγωνιστεί με την ομάδα της ΑΕΚ. Το 2001 ταξίδεψε στις ΗΠΑ για να αγωνιστεί επαγγελματικά μαζί με τους πυγμάχους της ΑΕΚ Τιγκράν Ουζλιάν και Νίκο Ανδρεάδη.

Σήμερα αγωνίζεται επαγγελματικά στις ΗΠΑ στην κατηγορία ελαφρών βαρών και είναι κάτοχος του τίτλου WBO-NABO (παγκόσμιος τίτλος για αθλητές που έχουν στο ενεργητικό τους έως 20 αγώνες), ενώ διεκδίκησε το 2007 τον παγκόσμιο τίτλο της WBO.
Αγγίτης

Ο Αγγίτης είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Στρυμόνα με μήκος περίπου 75 χλμ. Αναφέρεται ήδη τον 5ο π.Χ. αιώνα από τον Ηρόδοτο και τον 1ο μ.Χ. αι. από τον Αππιανό, ο οποίος περιγράφει τις μάχες που έλαβαν χώρα το 42 π.Χ. κοντά στους Φιλίππους, στη διάρκεια ρωμαϊκού εμφύλιου πολέμου. Κατά τη διαδρομή του, ο ποταμός διασχίζει μέρος του Νομού Δράμας στην Ανατολική Μακεδονία και του Νομού Σερρών στην Κεντρική Μακεδονία.
Εχετλαίος

Εχετλαίος ή Έχετλος ήταν το όνομα ενός αγνώστου ως τότε ήρωα που εμφανίστηκε στη μάχη του Μαραθώνα και βοήθησε να αναχαιτιστεί η Περσική εισβολή στην Ελλάδα. Το όνομά του συνδέεται πιθανώς με την εχέτλη (= λαβή αρότρου) που λέγεται ότι κρατούσε για να πολεμά με τους Πέρσες. Για αυτό άλλωστε
αναφέρεται ενίοτε ως αγρότης. Προσδιορίζεται από τον Pfister ως "επιφάνεια" της μεταβατικής περιόδου από την ομηρική ηρωολατρεία στους νέους θεούς της κλασικής περιόδου. Στην εικόνα του Πάναινου, αδελφού του Φειδία που βρισκόταν στην Ποικίλη Στοά απεικονιζόταν και ο Έχετλος ανάμεσα στους ήρωες της μάχης του Μαραθώνα, δείγμα της υψηλής πίστης των Ελλήνων της περιόδου στους ήρωες, την επιφάνεια των οποίων έβλεπαν συχνά στη μάχη (βλ. Θησέας για παράδειγμα) ή τους επικαλούνταν πριν τη μάχη (βλ Αίας ο Τελαμώνιος και Τελαμών) στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Οι ήρωες θεωρούνταν ικανοί να επανέρχονται στη ζωή όχι μόνον εσχατολογικά, στις άχρονες παραδείσιες κατοικίες τους, αλλά και στον παρόντα χρόνο. Τέτοιες σποραδικές εμφανίσεις θεωρούνταν επιφάνειες
Όθων ντε Λα Ρος

Ο Όθων ντε Λα Ρος ("Otto de la Roche", πέθανε πριν το 1234) ήταν Γάλλος ευγενής από την επαρχία Φρανς-Κοντέ στην Βουργουνδία και γενάρχης του Οίκος ντε Λα Ρος. Συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία (1204) και έγινε ο πρώτος άρχοντας του Φραγκικού Δουκάτου των Αθηνών, διεκδίκησε επίσης την Βαρωνία της Θήβας (1211). Ο χρονικογράφος Αλμπερίκ του Τρουά - Φονταίν γράφει ότι ήταν γιος ενός "σημαντικού ευγενούς του Πονς από το Λα Ρος στην Βουργουνδία". Η θέση του Λα Ρος αμφισβητείται επειδή δεν είναι γνωστό αν το όνομα "Βουργουνδία" αναφέρεται στην ελεύθερη κομητεία ή στο Δουκάτο της Βουργουνδίας. Το χωριό Λα Ρος-συρ-Λ'Όνιον στην Ρίγκνεϊ της ελεύθερης κομητείας είναι η πιθανότερη θέση επειδή βρίσκεται δίπλα από το Φλάγκει, την Βενετία και τα υπόλοιπα εδάφη της οικογένειας του Όθωνος.
Όμπλαστ του Ορενμπούργκ

Το Όμπλαστ του Ορενμπούργκ (ρωσικά: "Оренбу́ргская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας (Διαμέρισμα του Βόλγα), στα σύνορα με το Καζακστάν. Σημαντικότερες πόλεις της είναι η πρωτεύουσα Ορενμπούργκ (548.331 κάτοικοι - απογραφή 2010), το Ορσκ (239.800) και το Νοβοτρόιτσκ (106.315). Αν και η περιοχή ήταν ρωσική καθ' όλο το 18ο και 19ο αιώνα, τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης (1920 - 1925) υπαγόταν στο Καζακστάν.

Το Όμπλαστ του Ορενμπούργκ είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγροτικά κέντρα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το κλίμα της (εαρινές βροχοπτώσεις, ξηρά καλοκαίρια, μεγάλη ηλιοφάνεια) ευνοεί την καλλιέργεια πληθώρας γεωργικών προϊόντων όπως σιτηρά, ηλιάνθους, πατάτες, φασόλια, καλαμπόκι και κολοκύθια. Είναι επίσης βιομηχανικά ανεπτυγμένη - χάρη στην απόστασή της από το μέτωπο των συγκρούσεων και τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα, μεταφέρθηκαν εκεί βιομηχανίες από τα δυτικά της Ρωσίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ώστε να υποστηριχθεί η παραγωγή πολεμικού υλικού και καυσίμων για τον Κόκκινο Στρατό.
Σύμφωνα με την πανρωσική απογραφή του 2002, η πλειοψηφία των κατοίκων της περιφέρειας είναι ρωσικής καταγωγής (73,9%). Αρκετοί είναι επίσης οι Τάταροι (7,6%) και οι Καζάκοι (5,8%).

Από το 1938 έως το 1957 ονομαζόταν περιφέρεια Τσκάλοφ () προς τιμήν του Βαλέρι Τσκάλοφ. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 2.033.072 κατοίκων.
Ο [[Οίκος των Σοβιέτ]] (τοπικό διοικητικό κέντρο)
Τζέιμς Μόνροου

Ο Τζέιμς Μόνροου (αγγλ."James Monroe", 28 Απριλίου 1758 – 4 Ιουλίου 1831), αναφερόμενος στην ελληνική βιβλιογραφία και ως Τζέιμς Μονρόε, ήταν ο 5ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θητεία του διήρκεσε από τις 4 Μαρτίου 1817 έως τις 4 Μαρτίου 1825.

Ο Μόνροου γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1758 στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ και σπούδασε νομικά υπό τον Τόμας Τζέφερσον από το 1780 έως το 1783. Το 1782 εκλέχθηκε βουλευτής. Ο Μονρόε ανήκε στο Δημοκρατικό-Ρεπουμπλικανικό κόμμα, το οποίο υποστήριζε το συγκεντρωτικό σύστημα και υπήρξε αντίπαλος του Ουάσινγκτον. Για ένα διάστημα διορίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Το 1806 εκλέχθηκε διοικητής της Βιρτζινίας. Το 1811, ο Πρόεδρος Μάντισον τον τοποθέτησε υπουργό εξωτερικών. Το 1816 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Συμπολιτείας και το 1820 εκλέχθηκε παμψηφεί, εκτός από μία ψήφο.

Το όνομα του Μόνροου έχει συνδεθεί με το δόγμα, που φέρει το όνομά του και καθιέρωνε την ουδετερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι των Ευρωπαϊκών διενέξεων.

Ο Μόνροου πέθανε στις 4 Ιουλίου 1831 από καρδιακή ανεπάρκεια και φυματίωση. Με αυτό το τρόπο, έγινε ο τρίτος στη σειρά Πρόεδρος που πέθανε την ημέρα της εθνικής γιορτής της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.
Αντώνιος Ρικάκης

Ο Αντώνιος Ρικάκης (1824 - 1909) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπήρξε βουλευτής, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Χερσόνησος του Σινά

thumb|right|250px|Δορυφορική φωτογραφία της χερσονήσου του Σινά
Η Χερσόνησος του Σινά ή το Σινά () είναι μια τριγωνικού σχήματος ασιατική χερσόνησος περίπου 60.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που συνδέει την Ασία με την Αφρική και πολιτικά ανήκει στην Αίγυπτο. Έχει πληθυσμό περίπου 1.400.000 άτομα.
Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης

right|275px|thumb|Θ. Τριανταφυλλίδης, "Μενίδι" (1925). Λάδι σε χαρτόνι, 16 εκ. x 19 εκ.
Ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης (Σμύρνη, 1881 – Αθήνα, 1955) ήταν ένας πρωτοπόρος, αλλά άγνωστος στο ευρύ κοινό, έλληνας ζωγράφος του α΄ μισού του 20ού αι.
Θρασύβουλος Μάνος

Ο Θρασύβουλος Μάνος (Ναύπλιο, 1835 - Αθήνα, 1922) ήταν Έλληνας συνταγματάρχης Πυροβολικού, απόγονος της μεγάλης φαναριώτικης οικογένειας των Μάνων.
Θέμης Βάγγης

Ο Θέμης Βάγγης (γεν. 1 Αυγούστου 1956) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. 

Αγωνίσθηκε επί σειρά ετών στις ομάδες του Π.Α.Ο. Ρουφ, του Παναθηναϊκού, του Ατρομήτου Αθηνών, του Α.Ο. Αιγάλεω, του Άρη Θεσσαλονίκης (26 συμμετοχές/ 1 γκολ) , του Βύζαντα Μεγάρων κ.α.

Ήταν ταλαντούχος ντριμπλέρ και διεμβολιστής, ενώ ξεχώριζε για το ιδιαίτερό του αγωνιστικό στυλ κάτι που τον καθιέρωσε στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων ως έναν από τους πιο χαρισματικούς παίκτες που πέρασαν τόσο από τα Ελληνικά όσο και τα Ευρωπαϊκά γήπεδα, αφού φορώντας τη φανέλα του Άρη συμμετείχε σε αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1979-80, με ξεχωριστή επιτυχία. Τα τελευταία χρόνια μένει μόνιμα στη Σύρο .
Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα

100px|thumb|Η σημαία της ΕΚΑΧ
[[1952]]-[[1958|58]] - Η Ευρώπη των Έξι
thumb|right|100px|Οι χώρες μέλη της ΕΚΑΧ
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα ιδρύθηκε το 1951 με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης των Παρισίων και αποτελείτο από το Βέλγιο, τη Δυτική Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. Σκοπός της ήταν να θέσει την παραγωγή και εμπορία του άνθρακα και του χάλυβα, δηλαδή των δύο κύριων πρώτων υλών της πολεμικής βιομηχανίας μέχρι και το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό κοινή διαχείριση των πρώην εμπολέμων κρατών. Η Συνθήκη υπεγράφη στις 18 Απριλίου του 1951 και ετέθη σε ισχύ στις 23 Ιουλίου 1952, ορισμένη να διαρκέσει για πενήντα χρόνια. Έληξε στις 23 Ιουλίου 2002.
Ιωάννης Σκώτος Εριγένης

Ο Ιωάννης Σκώτος Εριγένης ("John Scotus Eriugena" ή "Johannes Scotus Eriugena", 815 - 877) ήταν Ιρλανδός θεολόγος, νεοπλατωνιστής φιλόσοφος και ποιητής. Είναι κυρίως γνωστός για τις μεταφράσεις και τα σχόλιά του στο έργο του Ψευδο-Διονύσιου.
Γιάννης Κυράστας

Ο Γιάννης Κυράστας (25 Οκτωβρίου 1952 - 1 Απριλίου 2004) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής.
Φάνης Χριστοδούλου

Ο Φάνης Χριστοδούλου (Ελευσίνα, 22 Μαΐου 1965) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές για την ιστορία του αθλήματος στην Ελλάδα. Ήταν μαζί με τους Νίκο Γκάλη, Παναγιώτη Γιαννάκη και Παναγιώτη Φασούλα οι σημαντικότεροι παίκτες της Εθνικής Ελλάδας για πολλά χρόνια. Αδελφός του είναι ο επίσης πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής Χρήστος Χριστοδούλου.

Ο Φάνης Χριστοδούλου ήταν ένας μπασκετμπολίστας που μπορούσε να αγωνιστεί σε όλες τις θέσεις κατά τη διάρκεια του αγώνα (παλαιότερα στην μπασκετική ορολογία της χώρας μας για να αποδοθεί αυτός ο όρος χρησιμοποιούταν η λέξη "ταλέντο": στην πορεία όμως άλλαξε σημασία και χρησιμοποιείται ευρέως για κάποιον χαρισματικό παίκτη νεαρής ηλικίας. Ενώ στα αγγλικά ο όρος που χρησιμοποιείται για να αποδοθεί η αρχική σημασία του "ταλέντου" είναι "all-around-player"). Ήταν ασυναγώνιστος στη θέση του σμολ φόργουορντ αλλά και ως πάουερ φόργουορντ, όμως όταν χρειαζόταν μπορούσε να γίνει ένας εξίσου καλός πλέι μέικερ ή σούτιγκ γκαρντ αλλά και ένας αξιόμαχος σέντερ (έστω και με δυσκολία λόγω ύψους). Μεγάλη έφεση στο τρίποντο, εξαιρετικός στην πάσα και συνήθως αναλάμβανε το μαρκάρισμα του καλύτερου παίκτη της αντίπαλης ομάδας. Πολλοί τον συνέκριναν με τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ ο οποίος μάλιστα είχε πει: "Με έχουν δυσκολέψει αρκετοί παίκτες στο ΝΒΑ αλλά θυμάμαι ένας παίκτης της Εθνικής Ελλάδας που με έπαιξε απίστευτη άμυνα στο Μουντομπάσκετ. Ήταν το νούμερο 15."
Αντώνης Αντωνιάδης

Ο Αντώνης Αντωνιάδης (Πετροχώρι Ξάνθης, 25 Μαΐου 1946) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες σκόρερ. Είχε το προσωνύμιο "ο ψηλός".
Ιωνάς Κωνσταντινίδης

Ο Ιωνάς Κωνσταντινίδης ήταν φιλικός και πολιτικός.
Ινστιτούτο Θερβάντες

Το Ινστιτούτο Θερβάντες (ισπανικά: "Instituto Cervantes") είναι ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός ο οποίος δημιουργήθηκε από την ισπανική κυβέρνηση το 1991 με σκοπό τη διδασκαλία της ισπανικής γλώσσας, καθώς και για την προώθηση του ισπανικού πολιτισμού σε μη ισπανόφωνες χώρες. Τα κεντρικά της γραφεία στεγάζονται στη Μαδρίτη και στην Αλκαλά ντε Ενάρες, τον τόπο γέννησης του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, του συγγραφέα του Δον Κιχώτη.
Επίνειο

Με τον όρο Επίνειο χαρακτηρίζεται παράλια πόλη ή οικισμός με λιμάνι ή όρμο που εξυπηρετεί την εγγύτερη ηπειρωτική, συνήθως μεγαλύτερη, πόλη. Για παράδειγμα επίνειο της Αθήνας είναι ο Πειραιάς, της Λαμίας η Στυλίδα, του Πύργου Ηλείας το Κατάκολο, της Σπάρτης το Γύθειο κ.λπ.

Υπάρχουν περιπτώσεις που μια παράλια πόλη μπορεί να εξυπηρετεί ακόμη και μια ή περισσότερες ηπειρωτικές χώρες όπως η Θεσσαλονίκη για τη Βόρεια Μακεδονία, η Τεργέστη για την Αυστρία κ.λπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνάπτονται σχετικές συνθήκες ελεύθερης διακίνησης προϊόντων (τράνζιτ), ή δημιουργούνται και ειδικές υπηρεσίες εξυπηρέτησης εμπορικού ναυτικού των ηπειρωτικών Χωρών (όπως π.χ. Νηολόγιο, επιθεώρησης πλοίων κ.λπ.).

Επίσης με τον ίδιο όρο "επίνειο" χαρακτηρίζονται οι παρόχθιες πόλεις ποταμών και λιμνών απ΄ όπου εκτελούνται αντίστοιχες συγκοινωνίες εξυπηρετώντας ενδότερες περιοχές.
Ρωσικός φορμαλισμός

Ο Ρωσικός φορμαλισμός είναι μία θεωρία της λογοτεχνίας που εμφανίστηκε στη Ρωσία στις αρχές του εικοστού αιώνα. Αποτελεί την πρώτη κειμενοκεντρική θεώρηση του κειμένου στη θεωρία της λογοτεχνίας. 

Ο φορμαλισμός εκφράστηκε στη Ρωσία γύρω από δύο ομάδες μελετητών: τον Γλωσσολογικό κύκλο της Μόσχας, που ιδρύθηκε το 1915 με μέλη τους Ρόμαν Γιάκομπσον (Roman Jakobson), Pëtr Bogatyrëv, Grigorij Vinokur, και την Εταιρεία για την μελέτη της ποιητικής γλώσσας (OPOJAZ) στην Αγία Πετρούπολη που ιδρύθηκε το 1916 με μέλη τους Boris Ejchenbaum, Viktor Sklovskij και Jurij Tynjanov. Τα μέλη του Γλωσσολογικού Κύκλου της Μόσχας επέμεναν ιδιαιτέρως στην σχέση της μελέτης της θεωρίας της λογοτεχνίας και της ποιητικής με την γλωσσολογία, ενώ τα μέλη της άλλης ομάδας ήταν πιο αποστασιοποιημένα από την γλωσσολογία. 

Βασικός στόχος των Ρώσων φορμαλιστών ήταν η ανάπτυξη μιας μεθόδου επιστημονικής και αντικειμενικής μελέτης της λογοτεχνίας, που θα ενδιαφερόταν για την αναζήτηση των μηχανισμών της λογοτεχνίας και των δομικών αρχών των λογοτεχνικών κειμένων, αυτών δηλαδή των ιδιοτήτων που καθιστούσαν ένα λογοτεχνικό κείμενο έργο τέχνης. Επιχείρησαν να αποκαθάρουν το κείμενο από κάθε υποκειμενική και αυθαίρετη ερμηνεία του περιεχομένου και να αποστασιοποιηθούν από τις αναλύσεις που «περιορίζονταν» στην αναζήτηση των ιδεών που εξέφραζε το κείμενο. Το ενδιαφέρον τους στράφηκε στη μελέτη της μορφής ενός έργου, αφού σύμφωνα με τις θεωρίες τους το περιεχόμενο καθοριζόταν από τη μορφή, επομένως κάθε διαφορετική μορφή είχε και διαφορετική σημασία. 

Σύμφωνα με τη φορμαλιστική θεωρία, η λογοτεχνία θεωρείται ως τέχνη του λόγου. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη λογοτεχνικότητα του κειμένου, η οποία ανακαλύπτεται στην «ανοικείωση» και στις τεχνικές που τη διασφαλίζουν. Ως ανοικείωση εννοούσαν την χειραφέτηση των λέξεων από την συνηθισμένη τους σημασία μέσω νέων συνδυασμών. Η απόκλιση από τη γλωσσική νόρμα για τους φορμαλιστές αποτελεί βασική επιδίωξη επειδή πιστεύουν ότι η ανοικείωση αυτή αποτελεί εξωτερίκευση βιώματος το οποίο λειτουργεί μέσα σε συγκινησιακό πλαίσιο. 

Παράλληλα με τους θεωρητικούς προβληματισμούς και τις συγκεκριμένες εφαρμογές των μεθόδων ανάλυσης που ανέπτυξαν πάνω σε συγκεκριμένα κείμενα, οι φορμαλιστές ενδιαφέρθηκαν και για την και διατύπωσαν μία διαφορετική πρόταση για την μελέτη αυτού του κλάδου. Έχοντας ως βασική αρχή την θέση ότι αυτό που μεταβάλλεται στη λογοτεχνία είναι οι λειτουργίες και τα μορφικά στοιχεία, πρότειναν την συγγραφή ιστορίας της λογοτεχνίας που θα μελετά τις διάφορες "μορφές" και την αλλαγή λειτουργίας τους 
από σύστημα σε σύστημα. Με τον όρο «μορφές» εννοούσαν στοιχεία όπως η περιγραφή, ο τρόπος αφήγησης, η μεταφορά.
Κουλουρτζής

thumb|right|250 px|Κουλουράς με προθήκη

Ο Κουλουρτζής ή κουλουράς ή σιμιτζής είναι ένας υπαίθριος μικροπωλητής ο οποίος πουλάει κουλούρια (στα Τούρκικα «σιμίτ»). 

Στην Ελλάδα και στην Τουρκία, οι κουλουρτζήδες συχνάζουν σε μέρη όπου περνά πολύς κόσμος, συνήθως σε κεντρικά σημεία πόλεων, για να πουλήσουν τα κουλούρια τους. Μεταφέρουν τα κουλούρια είτε σε μεγάλα καλάθια, είτε σε τάβλες πάνω στις οποίες είναι τακτοποιημένα τα κουλούρια και τα πωλούν είτε κατευθείαν από αυτά είτε από γυάλινες, τροχήλατες προθήκες, όπως φαίνεται στις εικόνες. 

Ο κουλουρτζής, όπως και ο καστανάς, είναι ένας από τους λίγους πλανόδιους που δεν έχουν εκλείψει σήμερα, όπως ο λούστρος, ο στραγαλατζής, ο παγοπώλης, ο παγωτατζής, ο εφημεριδοπώλης, ο λεμοναδοπώλης κλπ , που αν ήδη δεν έχουν εκλείψει, τείνουν να εκλείψουν. 

Το κύριο εμπόρευμά τους είναι το κουλούρι Θεσσαλονίκης, με δακτυλιοειδές σχήμα και πολύ σουσάμι. Χαρακτηριστική είναι η προτροπή των κουλουρτζήδων («Φρέσκα ξεροψημένα κουλούρια») για να αγοράσει κανείς το προϊόν τους, καθώς και η μεταφορά με το κεφάλι, όταν έχουν τα κουλούρια σε τάβλα.
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ, γνωστό και ώς "Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου", ΕΔΔΑ, συχνά αναφέρεται ανεπίσημα και ως Δικαστήριο του Στρασβούργου), ιδρύθηκε με σκοπό να συστηματοποιήσει την εξέταση προσφυγών που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά των κρατών μελών βάσει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1950. Έργο του Δικαστηρίου είναι ο έλεγχος της εφαρμογής της Σύμβασης, εκδικάζοντας προσφυγές πολιτών κατά παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οι οποίες διαπράχθηκαν από κράτη μέλη.

Πρόκειται για τον πρώτο σε διεθνές επίπεδο δικαστικό μηχανισμό προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρέχει τη δυνατότητα τόσο διακρατικής όσο και ατομικής προσφυγής, μετά την εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων. Η Επιτροπή Υπουργών επιμελείται της πιστής εφαρμογής και εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΑΔ εκ μέρους των κρατών μελών.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εδρεύει στο Στρασβούργο. Κάθε κράτος μέλος της Σύμβασης διαθέτει σε αυτό έναν δικαστή. Από ελληνικής πλευράς, μετέχει ο Ιωάννης Κτιστάκις με θητεία 9 χρόνων (2021-2030).

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν πρέπει να συγχέεται με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο είναι όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εδρεύει στο Λουξεμβούργο και μεριμνά για την ορθή εφαρμογή του Ευρωπαϊκού δικαίου.
Ιβηρική θάλασσα

Η Ιβηρική θάλασσα είναι η δυτικότερη θάλασσα της Μεσογείου. Αρχίζει από τις Ηράκλειες στήλες γεωγραφόντας τις νότιες και νοτιοανατολικές ακτές της Ιβηρικής ή Πυρηναϊκής Χεσονήσου και απολήγει στις αρχαίες «Γυμνησίας νήσους» ή «Πυτιούσες νήσους» όπως τις αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, που δεν είναι άλλες από τις σημερινές Βαλεαρίδες, όπου και συνδέεται με την Βαλεαρική θάλασσα.

Σήμερα η Ιβηρική θάλασσα ονομάζεται Ισπανική θάλασσα όπου και εκτείνονται τα χωρικά ύδατα της Ισπανίας.

Κατηγορία:Θάλασσες και πελάγη της Μεσογείου
Πωλ ΜακΚάρτνεϋ

Ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ ("Paul McCartney", 18 Ιουνίου 1942) είναι βραβευμένος Άγγλος τραγουδιστής, στιχουργός και συνθέτης, καθώς και χρισμένος ιππότης, ο οποίος κέρδισε παγκόσμια φήμη ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη του μουσικού συγκροτήματος των Beatles. Κατέχει τον τίτλο του πιο εμπορικά επιτυχημένου τραγουδοποιού στην ιστορία της δημοφιλούς μουσικής, σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες. Μαζί με τον Τζων Λένον έγραψαν τραγούδια τα οποία έχουν γίνει γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μετά από την αποχώρησή του από τους Beatles, ο ΜακΚάρτνεϋ προώθησε μία επιτυχή σόλο σταδιοδρομία και διαμόρφωσε το μουσικό συγκρότημα "Wings" με τη σύζυγό του, Λίντα ΜακΚάρτνεϋ. Έχει ασχοληθεί επίσης με γυρίσματα ταινιών, με την κλασσική μουσική και την περιβαλλοντική/ηλεκτρονική μουσική καθώς επίσης έχει συμμετάσχει στα προγράμματα βοήθειας για τις διεθνείς φιλανθρωπίες. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, Λίντα, ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ ασχολείται με φιλανθρωπικές συναυλίες.
Τζωρτζ Χάρισον

Ο Τζωρτζ Χάρισον (αγγλικά: "George Harrison", 25 Φεβρουαρίου 1943 - 29 Νοεμβρίου 2001) ήταν Άγγλος κιθαρίστας και τραγουδιστής του μουσικού συγκροτήματος The Beatles. Αν και τα περισσότερα τραγούδια του συγκροτήματος γράφτηκαν από τους Τζον Λένον και Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, στα περισσότερα άλμπουμ υπήρχε τουλάχιστον μια σύνθεση του Χάρισον.

Στη δεκαετία των 60s, ασχολήθηκε με το κίνημα Χάρε Κρίσνα και υπήρξε θαυμαστής του Ινδικού πολιτισμού και μυστικισμού, βοηθώντας στην εισαγωγή του στον Δυτικό κόσμο.
Πάνος Σπηλιόπουλος

Ο Πάνος Σπηλιόπουλος, (γεν. Αρχαία Ολυμπία Ηλείας, 6 Δεκεμβρίου 1939) είναι Έλληνας πολιτικός. Συνταξιούχος δικηγόρος σήμερα, έχει διατελέσει νομάρχης Λακωνίας και τρεις τετραετίες δήμαρχος Αιγάλεω.
Εμρέ Αϊντίν

O Εμρέ Αϊντίν (Emre Aydın, γεννήθηκε στην Ισπάρτα στις 2 Φεβρουαρίου 1981) είναι Τούρκος τραγουδιστής.

Αποφοίτησε από το Λύκειο Antalya Anadolu και σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Dokuz Eylü στην Σμύρνη. Κέρδισε το διαγωνισμό «Sing Your Song» το 2002 μαζί με το γκρουπ του 6. Cadde. Εκείνη τη χρονιά το τραγούδι του "Dönersen" ("Οταν επιστρέψεις") επιλέχηκε από την Universal για μία συλλογή τραγουδιών. Το 2003 το πρώτο του άλμπουμ με τους 6. Cadde κυκλοφόρησε αλλά ο Εμρέ αποχώρησε από την μπάντα για να ακολουθήσει σόλο καριέρα. Στο πρώτο του σόλο άλμπουμ "Afili Yalnizlik" ("υπερβολική μοναξιά") κυκλοφόρησε από την Sony BMG και την GRGDN . Αυτό το άλμπουμ του Εmre έγινε τεράστια επιτυχία στην Τουρκία, κέρδισε αρκετά μουσικά βραβεία, ανάμεσα στα οποία και του ΜΤV Europe Music Awards 2008 στην κατηγορία Europe’s Favourite Act.
Γενιά του Χάους

Οι Γενιά του Χάους, γνωστοί και ως ΓΤΧ, ήταν ελληνική πανκ μπάντα που δημιουργήθηκε το 1982 από τους Νίκο Βοσδογάννη (κιθάρα, φωνή, στίχοι), τον ξάδερφο του Νίκο Βοσδογάννη (μπάσσο) και τον Θοδωρή Ηλιακόπουλο (ντραμς). Το πρώτο όνομα της μπάντας ήταν "Αντικουλτούρα". Το 1983, ο κιθαρίστας Βοσδογιάννης αποχώρησε και αντικαταστάθηκε από τον Κώστα Χατζόπουλο. Έπειτα, μέλος της μπάντας έγινε ο Άρης Λαμπρίδης (φωνή). Η μπάντα μετονομάστηκε σε "Chaos Generation" και το 1984 σε "Γενιά Του Χάους". 

Αν και κάποιοι θέλουν τους Γενιά Του Χάους να έχουν αντιπαλότητα με τους Αδιέξοδο, στην πραγματικότητα τα δυο συγκροτήματα είχαν πολύ στενές σχέσεις, καθώς παίζανε σε κοινά στέκια και συναυλίες στην Αθήνα και την επαρχία.

Το γκρουπ διαλύθηκε το 1989. Μέχρι τότε, είχαν κάνει αρκετές αλλαγές και είχαν περάσει αρκετά άτομα από το συγκρότημα: Δημήτρης Παππάς κιθάρα και φωνητικά, Άκης Αμπράζης μπάσο και φωνή, Γιώργος Δρακόπουλος πλήκτρα, Αλέξης Αλιφέρης μπάσο και πλήκτρα.
Γιάννης Μυστακόπουλος

Ο Γιάννης Γ. Μυστακόπουλος (γεν. Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 1946) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει τρεις φορές δήμαρχος Αιγάλεω, με την υποστήριξη των δυνάμεων της Αριστεράς και ιδιαίτερα του Συνασπισμού, ως επικεφαλής του ανεξάρτητου συνδυασμού "Ανάπλαση Αιγάλεω".

Για πρώτη φορά εκλέχθηκε το 1986 σε ηλικία μόλις 40 ετών, για δεύτερη το 1994 και για τελευταία το 1998. Στις εκλογές του 2002 ηττήθηκε από τον Δημήτρη Καλογερόπουλο που υποστηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ το 2006 ήταν για τελευταία φορά υποψήφιος και μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων αποσύρθηκε από την ηγεσία του συνδυασμού του και αποχώρησε από το Δημοτικό Συμβούλιο, ανοίγοντας το δρόμο σε νεώτερα στελέχη. 

Επί των ημερών του αναπτύχθηκαν στην πόλη σημαντικές υποδομές στους τομείς πρόνοιας και πολιτισμού.

Έχει επίσης ασχοληθεί ενεργά με το χώρο του αθλητισμού αφού σε πολύ νεαρή ηλικία κατείχε διοικητικές θέσεις στην ομάδα του Α.Ο. Αιγάλεω, ενώ το 1979 ήταν επικεφαλής της συντονιστκής επιτροπής αγώνα των ομάδων Β' Εθνικής, κατά τη διάρκεια της απεργιακής τους κινητοποίησης με θεσμικά και οικονομικά αιτήματα. Ακόμη, το 1995 ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης για τα διοικητικά της ομάδας του Αιγάλεω. 

Ως δήμαρχος της πόλης, χρεώθηκε με μια ημιτελή προσπάθεια ανακαίνισης του Δημοτικού Σταδίου στα τέλη της τρίτης θητείας του, την οποία χρησιμοποίησαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι για να τον εμφανίσουν σαν υπόλογο. 

Τελευταία του δημαρχιακή θητεία ήταν την περίοδο 1999-2002 αφού γνώρισε την ήττα στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2002. 
Το 2006 είχε ανακοινώσει ότι δε θα ήταν υποψήφιος για την αρχηγία του συνδυασμού του, ωστόσο στη συνέχεια συμμετείχε στη διαδικασία εκλογής και επανεξελέγη. Στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του ίδιου έτους όμως ηττήθηκε κατά τον πρώτο γύρο, όταν και βρέθηκε πίσω από τους κ.κ. Καλογερόπουλο (μετέπειτα δήμαρχο) και Καρδαρά, τότε υποψήφιο δήμαρχο με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ. 

Ο Γιάννης Μυστακόπουλος παραμένει ενεργός πολίτης με άποψη και συμμετοχή σε δημόσιες εκδηλώσεις, ενώ παράλληλα συνεχίζει την επαγγελματική του δραστηριότητα ως φαρμακοποιός. Όπως δήλωσε για αυτόν ο Γιώργος Καφετζής, εκδότης της τοπικής εφημερίδας Αιγάλεω:

"«Ο Γιάννης Μυστακόπουλος, που σφράγισε θετικά και αρνητικά τα συμβαίνοντα στο Αιγάλεω κυρίως από το 1982 και μετά, ένας άνθρωπος που τον αποκαλούσαμε δήμαρχο από πολύ παλιά και μας έλεγε τότε “Μη λες τέτοια, θα με πάρουν στο ψιλό, πού θα αφήσω το φαρμακείο;”, φαίνεται ότι ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Σίγουρα, από άλλα λεγόμενά του, φαίνεται καθαρά ότι πιστεύει πως έκανε μεγάλο έργο στο Αιγάλεω και είναι πάρα πολύ απογοητευμένος από την κρίση τού Αιγαλιώτικου λαού που τον αποδοκίμασε με την ψήφο του τρεις φορές, το 1990, το 2002 και το 2006 (το τελευταίο για μας δεν σημαίνει τίποτα, γιατί είναι δεδομένη η παρακμή, ηθική, πολιτική και πνευματική, της πλειοψηφίας των Αιγαλιωτών).»"
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγάλεω
Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ

Ο Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ (αγγλικά: "Edward Emerson Barnard", 16 Δεκεμβρίου 1857 – 6 Φεβρουαρίου 1923) ήταν Αμερικανός αστρονόμος, με ιδιαίτερη ικανότητα στην αστρονομική παρατήρηση.
Η Σιωπή

Η Σιωπή ("Tystnaden", 1963) είναι ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σουηδού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Δεν συνιστάται η παρακολούθηση της ταινίας από παιδιά και νέους κάτω των 16 ετών.

Η ταινία αποτελεί την τρίτη και τελευταία πράξη της τριλογίας "ταινιών δωματίου" που άνοιξε με το "Μέσα από το σπασμένο καθρέφτη" και συνεχίστηκε με το "Χειμωνιάτικο φως". Αρχικά ο Μπέργκμαν σκόπευε να ονομάσει την ταινία "Η σιωπή του Θεού. Το αρνητικό αποτύπωμα".
Γάιος Κάσσιος Λογγίνος

Ο Γάιος Κάσσιος Λογγίνος ("Gaius Cassius Longinus", 87 π.Χ. ή 86 π.Χ. – 3 Οκτωβρίου 42 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και ηγετικός υποκινητής της συνωμοσίας για τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα. Ήταν διοικητής των στρατευμάτων με τον Μάρκο Ιούνιο Βρούτο κατά τη διάρκεια της μάχης των Φιλίππων εναντίον των συμμαχικών δυνάμεων του Μάρκου Αντώνιου και του Οκταβιανού, πρώην υποστηρικτών του Καίσαρα, και αυτοκτόνησε μετά την ήττα του από τον Μάρκο Αντώνιο.

Εκλέχθηκε δήμαρχος των πληβείων το 49 π.Χ. Εναντιώθηκε στον Καίσαρα και διοίκησε έναν στόλο εναντίον του κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Καίσαρα. Αφού ο Καίσαρας νίκησε τον Πομπήιο στη μάχη των Φαρσάλων ανάγκασε τον Κάσσιο να παραδοθεί. Μετά τη δολοφονία του Καίσαρα, ο Κάσσιος διέφυγε στην Ανατολή, όπου συγκέντρωσε έναν στρατό δώδεκα λεγεώνων.
Πάπας Ουρβανός Ζ΄

Ο Πάπας Ουρβανός Ζ΄ ("Papa Urbano VII", 4 Αυγούστου 1521 - 27 Σεπτεμβρίου 1590) ήταν Πάπας για δεκατρείς ημέρες το Σεπτέμβριο του 1590.
Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλας

Με το όνομα Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλας είναι γνωστά τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα στην Αρχαία Ρώμη: 
*Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλας, ύπατος το 44 π.Χ., που έζησε κατά την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα.
*Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλας, ύπατος το 10 μ.Χ., εγγονός του προηγούμενου.
WonderSwan

Το WonderSwan είναι φορητή παιχνιδομηχανή η οποία κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από την εταιρεία Bandai το Μάρτιο του 1999. Αναπτύχθηκε από την εταιρεία Koto του Gunpei Yokoi (ο οποίος ήταν ο δημιουργός του Game Boy Classic) και την Bandai. Το WonderSwan δημιουργήθηκε με σκοπό να ανταγωνισθεί το Neo Geo Pocket Color της SNK και τον κυρίαρχο της αγοράς, Game Boy Color της Nintendo.

To WonderSwan αντικαταστάθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα από το WonderSwan Color εξ'αιτίας του γεγονότος ότι οι ανταγωνιστικές κονσόλες είχαν ήδη τη δυνατότητα έγχρωμης απεικόνισης γραφικών. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του ήταν ότι τα περισσότερα παιχνίδια του απόγονου του, WonderSwan Color, ήταν συμβατά και με αυτό, αν και μερικά όταν τοποθετούνταν σε αυτό έβγαζαν το μήνυμα "This cartridge is for WonderSwan Color only". Μία άλλη ιδιομορφία ήταν ότι μπορούσε κανείς να παίξει κρατώντας το είτε οριζόντια είτε κάθετα, αφού η εικόνα των παιχνιδιών μπορούσε να περιστραφεί.

Κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας του κατάφερε να αποκτήσει αρκετά μεγάλο αρχείο παιχνιδιών, αν και η συντριπτική πλειοψηφία τους ήταν μόνο στα ιαπωνικά και ελάχιστα είχαν τη δυνατότητα εναλλαγής του κειμένου από ααπωνικά σε αγγλικά επειδή σχεδιάστηκε εξ' αρχής για να κυκλοφορήσει μόνο στην ιαπωνική αγορά.
Αναστάσιος Καρατάσος

Ο Αναστάσιος Καρατάσος (Δοβράς Ημαθίας, 1764 - Ναύπακτος, 1830) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός στην Επανάσταση του 1821. Έδρασε κυρίως κατά το 1822, στην επανάσταση της Βεροίας και στη Μάχη της Μαρούσιας Βεροίας και αργότερα μετά την αποτυχία και το ολοκαύτωμα της Ναούσης, κατέφυγε σε νοτιότερες περιοχές της Ελλάδος για να συνεχίσει τον αγώνα για ανεξαρτησία.