Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Μποέμ

Η γαλλική ομόηχη λέξη Μποέμ (Bohème) αρχικά σήμαινε καταγωγή από τη Βοημία δηλαδή Βοημός και συνεκδοχικά αυτός που κάνει ζωή τσιγγάνου, χωρίς τη φροντίδα και τη σκέψη της επαύριον. Η ονομασία αυτή χρησιμοποιήθηκε από τους Γάλλους προκειμένου να χαρακτηρίσουν έτσι τους Παρισινούς λογοτέχνες και καλλιτέχνες, για τον ανέμελο τρόπο της σκέψης και της ζωής τους, που αντιστρατεύονταν τα πλαίσια του βίου των οικονομικών στενών ορίων των πολιτών με τις καθημερινές ανάγκες και υποχρεώσεις, αλλά και περισσότερο για την ατημέλητη εμφάνισή τους ιδιαίτερα των καφενόβιων του "Καρτιέ Λατέν". 

Τα χαρακτηριστικά των μποέμ ήταν η αδιαφορία για τη ζωή και τις έγνοιες της, η ξενοιασιά, η διαρκής ευθυμία, η σπατάλη χρημάτων, τα όνειρα για νέα και μεγαλύτερα έσοδα, έτσι που να μπορούν να εξασφαλίσουν και για την επόμενη τον ίδιο τρόπο ζωής. Συμβαίνει συχνά όμως υπό την εξωτερική εμφάνιση ενός "μποέμ" να υποκρύπτονται πρόσωπα άσημα και ανίκανα να συμμορφώσουν ζωή ανάλογη των οικονομικών τους δυνάμεων φερόμενα περισσότερα από ανόητη επιδειξιομανία. Αναμφίβολα όμως, συμβαίνει να εμφανίζονται ως "μποέμ" και πρόσωπα πραγματικοί καλλιτέχνες (ποιητές, ζωγράφοι, μουσικοί κ.λπ.) αλλά και άλλα πρόσωπα που χαίρουν ιδιαίτερης κοινωνικής εκτίμησης σαφώς προνοητικοί και άριστοι διαχειριστές των οικονομικών τους. Τέτοιοι λεγόμενοι "μποέμ" ήταν ο ποιητής Πωλ Βερλαίν, ο ζωγράφος Γκωγκέν κ.ά.

Τον τρόπο ζωής των "μποέμ" περιέγραψε αριστοτεχνικά και πολύ γλαφυρά ο Μυρζέρ στο μυθιστόρημά του "Σκηνές από τη ζωή των Μποέμ".
Στην ελληνική δημώδη γλώσσα πέρασε η λέξη ομόηχα χαρακτηρίζοντας γενικά την ανέμελη ζωή γεμάτη απολαύσεις και μάλιστα χωρίς κανένα ιδιαίτερο μειωτικό χαρακτήρα ή προέκταση. Στα δε ελληνικά λαϊκά τραγούδια απαντώνται ευρύτατα οι ονομασίες "μποέμης" και "μποέμισσα". 

::::::::"Τώρα τ΄ αποφάσισα μποέμης για να γίνω"
::::::::"και για το κόσμο στο εξής δεκάρα πια δε δίνω"

::::::::"Σ΄ αυτό το ψεύτικο ντουνιά μποέμικα θα ζήσω"
::::::::"τη λεβεντιά, τα νειάτα μου να τα ευχαριστήσω"

::::::::"Στο κόσμο πια μποέμικα τώρα διασκεδάζω"
::::::::"και πόνο μέσα στη καρδία κανένα πια δε βάζω"
::::::::::(μερικοί στίχοι από το "Μποέμης" των Στ. Περπινιάδη και Στρ. Παγιουμτζή, στίχοι του Δ. Σέμση)
Φωνή

Φωνή είναι ο ήχος που παράγεται από το στόμα και το λάρυγγα των ζώων και των ανθρώπων. Σε κάθε ζωντανό οργανισμό υπάρχει ένας ειδικός μηχανισμός ή ένας τρόπος διαμέσου του οποίου δημιουργείται η φωνή, ο ήχος με τον οποίο αυτός συνεννοείται με το περιβάλλον του. Στον άνθρωπο η φωνή παράγεται με τη λειτουργία του φωνητικού συστήματος. Στα φωνητικά όργανα σχηματίζονται οι φθόγγοι.
Βεζούβιος

thumb|right|250px|Ο Βεζούβιος όπως φαίνεται από την Πομπηία
thumb|right|250px|Εσωτερικό κρατήρα του Βεζούβιου
Ο Βεζούβιος είναι βουνό-ηφαίστειο στις δυτικές ακτές της Ιταλίας και σε απόσταση 12 χλμ. από τη Νάπολη. Μέχρι το 79 μ.Χ. το θεωρούσαν ένα απλό βουνό. Ο Στράβων μάλιστα λέει ότι το βουνό "Ουεσούϊον" (έτσι αποκαλεί τον Βεζούβιο) ήταν σκεπασμένο με ωραίους αγρούς, εκτός από την κορυφή του, που ήταν επίπεδη, μαύρη και σκεπασμένη εδώ και 'κει και βγάζει το συμπέρασμα ότι το βουνό είχε πάρει φωτιά και είχε καεί, αλλά η φωτιά έσβησε, επειδή έλειπε το καύσιμο υλικό. Η πρώτη έκρηξη του Βεζούβιου κατά τους ιστορικούς χρόνους, η οποία κατέστρεψε ολοκληρωτικά και εξαφάνισε μέσα στη λάβα τρεις μεγάλες πόλεις, την Πομπηία, το Ηράκλειο ή Ηράκλεια (σημερινό Ερκολάνο) και τις Σταβίες, καθώς και το Oplontis, έγινε στις 24 Αυγούστου το 79 μ.Χ. Την έκρηξη περιέγραψε ο Πλίνιος ο Νεότερος, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας της καταστροφής. Άλλες μεγάλες εκρήξεις καταγράφηκαν το 1794, το 1872 και το 1906, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές και θανάτους πολλών ανθρώπων. Η τελευταία έκρηξη του Βεζούβιου καταγράφηκε το 1944. Σήμερα οι περιοχές γύρω από τον Βεζούβιο είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένες, παρά τον κίνδυνο που γνωρίζουν οι κάτοικοι ότι διατρέχουν, καθώς το ηφαιστειογενές έδαφος του βουνού είναι ιδιαίτερα εύφορο (προσχωσιγενές).

Τη μορφή και τη διαμόρφωση που έχει σήμερα ο Βεζούβιος την πήρε μετά την έκρηξή του το 79 μ.Χ., αν και οι μεταγενέστερες εκρήξεις προξένησαν κάποιες μεταβολές στην όψη του. Έχει τρεις κορυφές, τη Σόμμα βόρεια, τον καθαυτό Βεζούβιο νότια και τον Οτταγιάνο ανάμεσα. Σήμερα ο καθαυτό Βεζούβιος έχει περιφέρεια βάσης 45 χιλιόμετρα και η διάμετρος του κρατήρα του είναι 570 μέτρα περίπου. Το ύψος του μεταβάλλεται μετά από κάθε ισχυρή έκρηξη και είναι σήμερα 1.180 μέτρα. Οι πλαγιές του βουνού είναι κατάφυτες από κήπους και αγρούς μέχρι ένα ορισμένο ύψος. Ιδιαίτερα ευδοκιμούν τα αμπέλια από αρχαιοτάτων χρόνων. Τα κρασιά του Βεζούβιου τα εκτιμούσαν ιδιαίτερα από τη Ρωμαϊκή εποχή και είναι περιζήτητο το θαυμάσιο κρασί «"Λάκριμα Κρίστι"» (Δάκρυα του Χριστού). Ο Βεζούβιος αναφέρεται σε πολλές ταινίες, περιοδικά, κόμικς και βιβλία. 


Κατηγορία:Βουνά της Ιταλίας
Παγοδρομία

Παγοδρομία ονομάζεται ο περίπατος και το τρέξιμο στον πάγο με παγοπέδιλα. Εξασκείται σε παγωμένα ποτάμια και παγωμένες λίμνες ή σε τεχνητά παγοδρόμια.

Η παγοδρόμια με παγοπέδιλα είναι γνωστή από την αρχαιότητα και έγινε δημοφιλής το δέκατο όγδοο αιώνα στις κάτω χώρες που μεχρί σήμερα η παγοδρόμια ταχύτητας είναι εθνικό σπορ. Άλλα Ολυμπιακά αθλήματα είναι το καλλιτεχνικό πατινάζ και το χόκεϊ επί πάγου. 

Σε ένα του έργο ο Μ. Καραγάτσης γράφει: "Ήταν γιορτή η παγοδρομία πάνω στο μαρμαρωμένο νερό".

Κατηγορία:Χειμερινά αθλήματα
Σκι

thumb|right|250px|Σκιέρ
Μία πίστα γιά [[Άλμα με σκι]]
Το σκι ή χιονοδρομία είναι ένα χειμερινό άθλημα και τρόπος μετακίνησης ο οποίος γίνεται με τη χρήση ειδικού εξοπλισμού για την ολίσθηση πάνω σε χιόνι. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι οι ποικίλες καιρικές συνθήκες σε ορεινό έδαφος και οι αντικειμενικοί και υποκειμενικοί κίνδυνοι. Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες τεχνικές κίνησης όπως σε άλλα αθλήματα. Είναι ατομικό άθλημα και ο κάθε αθλητής χρησιμοποιεί ειδική προστατευτική ενδυμασία, παπούτσια και κατάλληλα πέδιλα. Υπάρχει διεθνής χιονοδρομική ομοσπονδία, και στην Ελλάδα έχει εξαπλωθεί τα τελευταία χρόνια, το σκι όπως και η δημιουργία και οργάνωση χιονοδρομικών κέντρων στον Παρνασσό, στο Παγγαίο, στο Βέρμιο και σε πολλές άλλες ορεινές τοποθεσίες.

Το άθλημα του σκι περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.
Αντρέι Ζαχάρωφ

Ο Αντρέι Ζαχάρωφ ή ορθότερα Σάχαροβ (ρωσικά: "Андре́й Дми́триевич Са́харов", ΔΦΑ: [ɐnˈdrʲej ˈsaxərəf] 21 Μαΐου 1921 – 14 Δεκεμβρίου 1989) ήταν Ρώσος πυρηνικός φυσικός, ένας από τους επιστήμονες που δημιούργησαν την πρώτη σοβιετική βόμβα υδρογόνου, συγγραφέας του Συντάγματος της Ένωσης Σοβιετικών Δημοκρατιών της Ευρώπης και της Ασίας, βουλευτής της ΕΣΣΔ, Νομπελίστας Ειρήνης για το έτος 1975, αντιφρονών και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων είχε στερηθεί όλων των σοβιετικών διακρίσεων και βραβείων και εξορίστηκε από τη Μόσχα.
Αλεξίπτωτο

thumb|right|250px|Αλεξίπτωτο
Το αλεξίπτωτο είναι συσκευή που περιορίζει την ταχύτητα πτώσης ενός σώματος στην ατμόσφαιρα. Η λειτουργία του βασίζεται στην εκμετάλλευση της αντίστασης του αέρα. Για πρώτη φορά ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι διατύπωσε την υλοποίηση αυτής της συσκευής, την οποία και σχεδίασε το 1514 και την περιέγραψε στον Ατλαντικό Κώδικα. Αργότερα το 1595 και ο Βενάντσιο σχεδίασε ένα άλλο αλεξίπτωτο.

Για πρώτη φορά χρησιμοποίησαν αλεξίπτωτο οι Γάλλοι, στο τέλος του 18ου αιώνα και ειδικά ο Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν και η οικογένειά του, που απόκτησε μεγάλη φήμη. Πρώτος, ωστόσο, ήταν στις 26 Δεκεμβρίου 1783 ο Λουί-Σεμπαστιάν Λενορμάν στο Μονπελιέ της Γαλλίας. Αλλά το αλεξίπτωτο τελειοποιήθηκε και διαδόθηκε ουσιαστικά μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Χρησιμοποιήθηκε πολύ το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και από τους Γερμανούς κι από τους συμμάχους (στην κατάληψη της Κρήτης το 1941 από τους Γερμανούς και στις αποβάσεις των συμμάχων στη Σικελία).

Κατασκευάστηκε, για να χρησιμοποιείται σαν μέσο διάσωσης σε περιπτώσεις κινδύνου, εφαρμόζεται όμως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Μετά το 1945 διαδόθηκε ο αλεξιπτωτισμός σαν άθλημα, ιδιαίτερα στη Γαλλία και στην ανατολική Ευρώπη.
Κροίσος

Ο Κροίσος (596 π.Χ. - 546 π.Χ.), γιος του Αλυάττη, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Λυδίας της δυναστείας των Μερμνάδων. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του η Λυδική επιρροή έφτασε στην μεγαλύτερη ακμή της αφού διοικούσε όλη την περιοχή δυτικά του ποταμού Άλυ.

Ήταν ξακουστός σε όλο τον αρχαίο κόσμο για τα αμύθητα πλούτη του και το παλάτι του στις Σάρδεις ήταν ένα από τα μεγαλύτερα οικοδομήματα της εποχής.

Από τους φόρους που του έδιναν οι ελληνικές αποικίες της Μικράς Ασίας και από τα χρυσωρυχεία του Πακτωλού ποταμού, γινόταν όλο και πιο πλούσιος και πιο περήφανος για τα πλούτη του. Πίστευε μάλιστα ότι δεν υπήρχε πιο ευτυχισμένος άνθρωπος από αυτόν στον κόσμο. Γι' αυτό παραξενεύτηκε και θύμωσε πολύ όταν κάποτε πήγε στο παλάτι του ο Σόλων και όταν ο Κροίσος περηφανεύτηκε ότι είναι ο ευτυχέστερος άνθρωπος του κόσμου, ο σοφός Έλληνας του αποκρίθηκε: «"μηδένα πρό του τέλους μακάριζε"», δηλαδή, «"μην καλοτυχίζεις κανέναν προτού δεις το τέλος του"».

Και στ' αλήθεια πλήθος συμφορές βρήκαν τον Κροίσο. Ο γιος του ο Άτυς σκοτώθηκε στο κυνήγι και ο ίδιος νικήθηκε από το βασιλιά των Περσών Κύρο και αιχμαλωτίστηκε. Τη στιγμή μάλιστα που ανεβασμένος στη φωτιά ο Κροίσος ετοιμαζόταν να πεθάνει, θυμήθηκε τα λόγια του Σόλωνα και φώναξε μετανιωμένος τρεις φορές «"Σόλων! Σόλων! Σόλων!"». Ο Κύρος, που τον άκουσε, ζήτησε να μάθει τι σήμαινε η επίκληση αυτή, και ακούγοντας την ιστορία, χάρισε στον Κροίσο τη ζωή και τον κράτησε κοντά του ως σύμβουλο.
Γκουανγκτζόου

thumb|Η θέση της Kουανγκτσόου στην επαρχία Κουανγκντόνγκ της Κίνας

Η Γκουανγκτζόου (, παραδοσιακά κινέζικα: 廣州, απλοποιημένα κινέζικα: 广州, Wade–Giles: "Kuang-chou", μετάφραση στα ελληνικά: "Μεγαλούπολη") ή Καντόνα (παραδοσιακή μετάφραση στις ευρωπαϊκές γλώσσες: "Canton") είναι πόλη και εμπορικό λιμάνι της νότιας Κίνας. Έχει πληθυσμό περίπου 13.080.500 κατοίκους (στοιχεία του 2014). Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Τζου Τζιανγκ και είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ. 

Επειδή ο κόλπος του ποταμού είναι ρηχός, τα μεγάλα πλοία σταματούν 12 μίλια μακριά και φορτώνουν ή ξεφορτώνουν με μικρά πλοία ή με τη βοήθεια φορτηγίδων. Το λιμάνι της ήταν πάντα από τα μεγαλύτερα της Άπω Ανατολής. Ιδιαίτερα μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Νανκίνγκ για το τέλος του πολέμου του Οπίου, η πόλη έγινε ένα από τα πέντε λιμάνια ελεύθερου εμπορίου, ενώ εγκαταστάθηκαν σ' αυτήν πολλοί Ευρωπαίοι. Ονομαστά είναι τα μεταξωτά της, το τσάι και οι πορσελάνες της. Εξαιρετικά αναπτυγμένη είναι και η βιομηχανία της (εργοστάσια πορσελάνης, μεταξωτών και βαμβακερών, μεταλλουργίας, χαρτοποιίας κλπ.)

Η Καντόνα έχει πολύ παλιά ιστορία. Χωρίζεται στην παλιά πόλη, που έχει σπουδαία ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία και παρουσιάζει μια έντονη ιδιοτυπία και στη νέα πόλη, με όψη ολότελα εξευρωπαϊσμένη. Στον ποταμό υπάρχουν πλωτά σπιτάκια, όπου από πολλά χρόνια ζουν πάρα πολλές οικογένειες.

Συγκοινωνίες υπάρχουν στο αεροδρόμιο και στο μετρό της Καντόνας.
Croquet

Το Croquet είναι ένας συνδυασμός open-source λογισμικού και δικτυακής αρχιτεκτονικής peer to peer που παρέχει την υποδομή για την σύγχρονη επίλυση προβλημάτων σε πραγματικό χρόνο μέσα σε διαμοιραζόμενες προσομοιώσεις. Ο εικονικός χώρος που δημιουργείται βασιζόμενος στην αρχιτεκτονική peer to peer αναπαράγει τους υπολογισμούς και με αυτό τον τρόπο διαδίδει τις οποιεσδήποτε αλλαγές. Επομένως, δεν υπάρχει ανάγκη για servers ή server overhead. Είναι γραμμένο στη γλώσσα Squeak.

Κάτι το οποίο αποτελεί και ένα από τα βασικότερα προβλήματα του ίντερνετ. Το ότι δηλαδή, γίνεται χρήση servers οι οποίοι ουσιαστικά δεν συνεργάζονται μεταξύ τους. Επιπλέον, η πλοήγηση στο ίντερνετ είναι κυρίως μια αρχιτεκτονική χωρίς καταστάσεις (stateless), στο ότι ο server ξεχνάει τον χρήστη και την διάδραση μαζί του. Μερικά άλλα χαρακτηριστικά προβλήματα του ίντερνετ είναι ότι είναι εγγραφοστραφής (document oriented), ότι χρησιμοποιείται ένας γενικός πλοηγητής για κάθε είδους διάδραση και πως η διάδοση της πληροφορίας έχει κυρίως την φορά «άνθρωποι προς πληροφορίες» και όχι «πληροφορίες προς ανθρώπους» ή «άνθρωποι προς ανθρώπους».

Η πλατφόρμα Croquet παρουσιάζει μερικές βασικές ομοιότητες και διαφορές με την τεχνολογία και τις υπηρεσίες του ίντερνετ. Μερικές ομοιότητες είναι πως οι χρήστες έχουν την δυνατότητα να δημιουργήσουν και να μορφοποιήσουν μια δική τους σελίδα (ή δικό τους κόσμο στα πλαίσια του Croquet) και να συνδέσουν σελίδες (ή κόσμους) μεταξύ τους μέσω υπερσυνδέσεων (ή πυλών, portals). Οι κυριότερες διαφορές των δύο τεχνολογιών είναι πως το Croquet είναι ένα πλήρως δυναμικό περιβάλλον, όπου κάθε στοιχείο είναι ένα συνεργατικό αντικείμενο και πως οι χρήστες μπορούν να τροποποιήσουν τον κώδικά του καθώς αυτός εκτελείται.
Εβραϊκό Αυτόνομο Όμπλαστ

Το Εβραϊκό Αυτόνομο Όμπλαστ (ρωσικά: Евре́йская автоно́мная о́бласть, γίντις: ייִדישע אווטאָנאָמע געגנט) είναι ομόσπονδη ενότητα της Ρωσίας (όμπλαστ, περιφέρεια), στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Άπω Ανατολής. Πρωτεύουσά του είναι το Μπιρομπιτζάν (75.413 κάτοικοι, απογραφή 2010). Εν συντομία ονομάζεται και Γιεβρέι.

Ουσιαστικά το όμπλαστ αυτό είναι απομεινάρι της σοβιετικής εποχής. Σύμφωνα με τον Στάλιν, για να αναγνωρισθούν εθνικά δικαιώματα σε μια μειονότητα, έπρεπε αυτή να διαθέτει δική της περιοχή. Οι Εβραίοι όμως ήταν διάσπαρτοι στη χώρα και δεν διέθεταν συγκεκριμένη κοιτίδα, επομένως κινδύνευαν να μην αναγνωρισθούν ως εθνότητα, παρ' ότι αριθμούσαν σχεδόν δύο εκατομμύρια. Τότε εβραίοι κομμουνιστές πρότειναν τη δημιουργία μιας "σοβιετικής Σιών" στην Κριμαία, όπου θα συγκεντρώνονταν οικειοθελώς για να αναθρέψουν τις νέες γενιές με σοσιαλιστικά ιδεώδη και προλεταριακή κουλτούρα. Η Κριμαία απορρίφθηκε ως ιδέα από τον Στάλιν, που αντιπρότεινε το σχεδόν έρημο Μπιρομπιτζάν στην Άπω Ανατολή. Πράγματι, το 1928 ιδρύθηκε το Εβραϊκό Αυτόνομο Όμπλαστ και μέσα σε μία πενταετία κατέφθασαν 20.000 εθελοντές που ξεκίνησαν τον εποικισμό της, αλλά το πείραμα απέτυχε, καθότι η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραίων της Σοβιετικής Ένωσης κατοικούσε στα ευρωπαϊκά εδάφη και αρνήθηκε να μετακινηθεί τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Ο πληθυσμός του Εβραϊκού Αυτόνομου Όμπλαστ είναι κατά βάση ρωσικός (89,9%). Ακολουθούν οι Ουκρανοί (4,4%) και οι Εβραίοι με μόλις 1,2%.
Όμπλαστ του Αμούρ

Το Όμπλαστ του Αμούρ (ρωσικά: "Аму́рская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, στο Διαμέρισμα της Άπω Ανατολής. Πήρε το όνομά της από τον ποταμό Αμούρ. Συνορεύει με την Κίνα και πριν κατακτηθεί από τους Ρώσους, υπήρξε κοιτίδα των Μαντσού που κατέλαβαν τον κινεζικό θρόνο το 18ο αι. 

Πρωτεύουσά της περιφέρειας είναι το Μπλαγκοβέστσενσκ (214.390 κάτοικοι - απογραφή 2010), το οποίο συγκεντρώνει το 1/4 του πληθυσμού. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Μπελογκόρσκ, το Σβομπόντνι και η Τύντα. Ο πληθυσμός της είναι κατά τα 2/3 αστικός και κατά 1/3 αγροτικός.
Squeak

Η γλώσσα Squeak είναι μια ανοικτού κώδικα αντικειμενοστραφής και ανακλώμενη (reflective) γλώσσα προγραμματισμού. Ο όρος ανακλώμενη αναφέρεται στο γεγονός ότι ο κώδικας ενός προγράμματος γραμμένο στην γλώσσα αυτή, είναι τροποποιήσιμος από τον προγραμματιστή καθώς το πρόγραμμα εκτελείται. Χάρη σε αυτήν την δυνατότητα, κάθε εφαρμογή που μεταφέρεται στο εσωτερικό του περιβάλλοντος του Croquet, γίνεται αυτόματα και άμεσα αντικείμενο συνεργασίας. Για παράδειγμα, μπορούν ταυτόχρονα δύο χρήστες να χειρίζονται το ίδιο παράθυρο και καθώς ο ένας το μετακινεί, ο άλλος να τροποποιεί το μεγεθός του.
Αποτελεί εξέλιξη της γλώσσας Smalltalk και είναι διαθέσιμη σε πολλές πλατφόρμες και προγράμματα που παράγονται σε μια πλατφόρμα εκτελούνται πανομοιότυπα και στις υπόλοιπες. Οι δημιουργοί του Croquet επέλεξαν την γλώσσα αυτή διότι θεωρούν τον κώδικα ως ένα ακόμα είδος μέσου και επομένως θα πρέπει να παρουσιάζει τα ίδια χαρακτηριστικά μεταφερσιμότητας με τα άλλα μέσα.

Όπως προαναφέρθηκε, η γλώσσα αυτή δίνει την δυνατότητα επεξεργασίας καθώς εκτελείται. Επιπλέον, μέσα από αυτή την δυνατότητα μπορούν να δημιουργηθούν προγράμματα και συστήματα τα οποία αυτοπροσδιορίζονται, αυτοτροποποιούνται και επομένως εξελίσσονται. Γενικότερα η γλώσσα Squeak αποτελεί ένα ευρύ φάσματος περιβάλλον συγγραφής και λειτουργικότητας με υποστήριξη για δυναμικά αντικείμενα. Επιπλέον, παρέχει γενικευμένους storage allocator και συλλέκτη απορριμάτων (garbage collector).
Ουράλια Όρη

right|thumb|250px|Τα Ουράλια όρη στον χάρτη
thumb|upright|Τα Ουράλια Όρη
Τα Ουράλια όρη (ρωσικά: Ура́льские го́ры, ΔΦΑ:[ʊˈralʲskʲɪjə ˈgorɨ], [ʊˈrɑl]) είναι οροσειρά της Ρωσίας που αρχίζει από τον Αρκτικό ωκεανό και κατευθύνεται προς τα νότια, έως τον ποταμό Ουράλη και το βορειοδυτικό Καζακστάν. Το συνολικό μήκος της είναι γύρω στα 2.500 χιλιόμετρα. Μαζί με τον ποταμό Ουράλη αποτελούν τα φυσικά σύνορα που χωρίζουν την Ευρώπη από την Ασία. Το νησί Βαϊγκάτς και τα νησιά Νόβαγια Ζεμλιά αποτελούν μια περαιτέρω συνέχεια της οροσειράς προς τα βόρεια στον Αρκτικό ωκεανό.

Τα βουνά βρίσκονται εντός της γεωγραφικής περιοχής Ουράλ και αλληλεπικαλύπτονται σημαντικά με το Ουραλικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα και την οικονομική περιοχή του Ουράλ. Έχουν πλούσιους πόρους, όπως μεταλλεύματα μετάλλων, άνθρακα και πολύτιμους και ημιπολύτιμους λίθους. Από τον 18ο αιώνα τα βουνά έχουν συμβάλει σημαντικά στον τομέα των ορυκτών της ρωσικής οικονομίας.
Ουράνιες συντεταγμένες

Οι Ουράνιες συντεταγμένες, ή ουρανογραφικές συντεταγμένες, είναι εκείνες που προσδιορίζουν το ίχνος (τη θέση) ενός ουρανίου σώματος στην ουράνια σφαίρα. Είναι αντίστοιχες με τις γεωγραφικές συντεταγμένες ενός τόπου στην επιφάνεια της Γήινης σφαίρας. Το σύστημα των συντεταγμένων αυτών βασίζεται στον ουράνιο ισημερινό και για αυτό το λόγο ονομάζονται επίσης και ισημερινές συντεταγμένες.

Οι ουράνιες ή ισημερινές συντεταγμένες είναι η απόκλιση αστέρος ή κλίση "δ" που μετριέται σε μοίρες, και η αστρική ωρική γωνία, που επίσης μετριέται σε μοίρες, όμως αντί της δεύτερης ειδικότερα οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν την "ορθή αναφορά", (RA) που μετριέται πάνω στον ισημερινό σε χρόνο (00h 00' 00") με αρχικό σημείο της μέτρησης το εαρινό σημείο, όπου τέμνονται η εκλειπτική και ο ουράνιος ισημερινός. Χοντρικά μπορεί να ειπωθεί ότι η απόκλιση ισοδυναμεί με το γεωγραφικό πλάτος, καθώς εκφράζει την απόσταση ενός σημείου από τον ουράνιο ισημερινό, ενώ η ορθή αναφορά με το γεωγραφικό μήκος, εκφράζοντας την απόστασή του πάνω στον ισημερινό από το εαρινό σημείο.

Άξιο προσοχής είναι ότι η αστρική ωρική γωνία μετριέται επί του ουράνιου ισημερινού από τον μεσημβρινό του τόπου παρατήρησης μέχρι τον ωρικό κύκλο του αστέρα, με ανάδρομη φορά και ολοκυκλικά, σε μοίρες. Η ορθή αναφορά, που χρησιμοποιούν οι αστρονόμοι, έχει ως αρχή μέτρησης το εαρινό σημείο και μετριέται επίσης πάνω στον ουράνιο ισημερινό μέχρι τον ωρικό κύκλο του αστέρα με την ορθή φορά, δηλαδή αριστερόστροφα, εξ ου και η ονομασία της. Επίσης αντίθετα με την ωρική γωνία, η ορθή αναφορά μετριέται σε χρόνο (ώρες, λεπτά και δευτερόλεπτα), καθώς συνηθίζεται να μετράται με βάση τη διάβαση ενός ουράνιου σώματος πάνω από τον μεσημβρινό ενός τόπου καθώς η Γη περιστρέφεται. Οι ποσότητες αυτές όμως τελικά εκφράζουν γωνία (ενδεικτικά μια ώρα ορθής αναφοράς ισοδυναμεί με γωνία 15 μοιρών).
Πύλος

Η Πύλος, ιστορικά γνωστή παλαιότερα και με την ενετική-ιταλική ονομασία ως Ναβαρίνο ή Ναυαρίνο, είναι παραθαλάσσια κωμόπολη, η οποία υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος και βρίσκεται στα δυτικά του Νομού Μεσσηνίας, ενώ ως το 2010, αποτελούσε έδρα του ομώνυμου Δήμου.

Είναι γνωστή για την πλούσια αρχαία, μεσαιωνική και σύγχρονη ιστορία της. Επισημαίνεται πάντως ότι η πρώτη και αρχαιότερη πόλη της Πύλου, η Αρχαία Πύλος, δεν ταυτίζεται γεωγραφικά με την σημερινή κωμόπολη, αν και η δεύτερη, αποτελεί τόσο την τιμητική, όσο και την ουσιαστική οικιστική συνέχεια της πρώτης. Επίσης, όσον αφορά την αρχαία Πύλο, αυτή ταυτίζεται, μερικώς μόνο, με διάφορα αρχαιολογικά κατάλοιπα ανακτόρων και λοιπών διοικητικών και οικιστικών υποδομών σε διάφορες άλλες γειτονικές αρχαιολογικές θέσεις της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας, αλλά παραμένει ουσιαστικά αταυτοποίητη, εν συνόλω, σύμφωνα με τους παλαιότερους και τους σύγχρονους ειδικούς-ερευνητές. Χαρακτηριστικό σημείο αναφοράς της μυκηναϊκού περιόδου της αρχαίας πόλης είναι το Ανάκτορο του Νέστορα, αλλά και άλλα ανάκτορα, όπως αυτά που έχουν ανεβρεθεί και ανασκάπτονται στην κοντινή Ίκλαινα.

Η Πύλος είναι σήμερα η έδρα του Δήμου Πύλου - Νέστορος, που υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, η οποία συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Στην τελευταία απογραφή πληθυσμού που έγινε το 2011, ο Δήμος Πύλου - Νέστορος είχε πληθυσμό 21.077 κατοίκους, η "Δημοτική Ενότητα Πύλου" 5.287 κατοίκους, η "Δημοτική Κοινότητα Πύλου" 2.767 κατοίκους, ενώ η Πύλος είχε 2.345 κατοίκους και ήταν η έκτη σε πληθυσμό πόλη της "Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας", μετά την πρωτεύουσα Καλαμάτα (54.100), την Μεσσήνη (6.065), τα Φιλιατρά (5.969) την Κυπαρισσία (5.131) και τη Χώρα (3.454)..

Η σύγχρονη κωμόπολη της Πύλου βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της Πελοποννήσου, δίπλα στις ακτές του Ιονίου. Το λιμάνι της Πύλου αποτελεί επίσης ένα σημαντικό ναυτιλιακό κέντρο της δυτικής περιοχής της Μεσσηνίας με ανοδική εμπορική και επιβατική/τουριστική ανάπτυξη. Λόγω της στενόμακρης μορφής της νήσου νήσου Σφακτηρίας η οποία «κλείνει» τον όρμο του Ναυαρίνου, γνωστού και ως Κόλπου της Πύλου, και η οποία λειτουργεί ως φυσικός κυματοθραύστης, ο Κόλπος του Ναυαρίνου και το λιμάνι της Πύλου θεωρείται ως ένα από τα ασφαλή αγκυροβόλια στη Μεσόγειο.
Κοριακία

180px|right|thumb|Η θέση της Κοριακίας στο ρωσικό χάρτη.
thumb|Σημαία του θύλακα της Κοριακίας
Η Κοριακία είναι περιοχή της ρωσικής Άπω Ανατολής, στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου Καμτσάτκα. Είναι η πατρίδα των Κοριάκων. Από τις αρχές της δεκαετίας του '30 έως το 2007 αποτελούσε ξεχωριστό ομοσπονδιακό υποκείμενο με την ονομασία "Αυτόνομος θύλακας της Κοριακίας" (Коря́кский автоно́мный о́круг). Την 1η Ιουλίου 2007 ενώθηκε με την Περιφέρεια Καμτσάτκα, σχηματίζοντας το νέο Κράι Καμτσάτκα.

Παρά τη μεγάλη της έκταση (301.500 χμ² - όσο η Ιταλία, 160 τ. χλμ μεγαλύτερη από αυτήν), είναι πάρα πολύ αραιοκατοικημένη και ο πληθυσμός συνεχώς μειώνεται. Χαρακτηριστικά με την απογραφή του 2010 ήταν 18.759 ενώ το 2002 ήταν 25.157, ενώ ακόμα παλιότερα το 1989 ήταν 39.363. Πρωτεύουσά της είναι η κωμόπολη Παλάνα (3.928 κάτοικοι, απογραφή 2002). Σύμφωνα με την ίδια απογραφή, το ήμισυ των κατοίκων της είναι εθνικά Ρώσοι, ενώ οι αυτόχθονες πληθυσμοί εκπροσωπούν περίπου το 40% - κυρίως κοριάκες (26,7%) και τσούκτσι (5,6%).
Κράι Χαμπάροφσκ

Το Κράι Χαμπάροφσκ (ρωσικά: Хаба́ровский кра́й) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, στο Διαμέρισμα της Άπω Ανατολής. Πρωτεύουσά του είναι το Χαμπάροφσκ (577.441 κάτοικοι - απογραφή 2010), το οποίο είναι και διοικητικό κέντρο ολόκληρου του διαμερίσματος. Άλλες σημαντικές πόλεις του κράι είναι η Κομσομόλσκ (263.906) στον ποταμό Αμούρ και το Αμούρσκ.

Ένα πολύ μικρό τμήμα του Κράι στο νότο συνορεύει με την Κίνα. Η πλειοψηφία του πληθυσμού του είναι Ρώσοι (89,8%) και ακολουθούν οι Ουκρανοί (3,4%). Οι υπόλοιπες εθνότητες εκπροσωπούνται με λιγότερο από 1% η καθεμία.
Συμμαχία

Ο όρος Συμμαχία κατά το Διεθνές Δίκαιο, και με τη στενή ερμηνεία του όρου, σημαίνει συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Κρατών περί κοινής πολεμικής, αμυντικής ή επιθετικής, δράσης (military assistance) έναντι τρίτου εκ των προτέρων καθορισμένου Κράτους ή άνευ προσδιορισμού, μελλοντικού κράτους που θα επιχειρούσε πολεμική αναμέτρηση με ένα εκ των συμβαλλομένων Κρατών. Η συμφωνία αυτή επισημοποιείται με σχετική συνθήκη καλούμενη "συνθήκη συμμαχίας".

Οι συνθήκες συμμαχίας αποτελούν διεθνείς συνθήκες και υπόκεινται στις γενικές περί ΄συνθηκών διατάξεις, όπου διατυπώνονται οι όροι βάσει των οποίων οι συμβαλλόμενες χώρες συνομολογούν αφενός το αντικείμενο αυτών καθώς και τις μεταξύ τους υποχρεώσεις. Στη πράξη πολλές φορές ο σκοπός αυτών δεν είναι πάντοτε σαφής, παρά ταύτα όλες κατά κανόνα παρουσιάζουν αμυντικό χαρακτήρα. Σημαντικότερη διάκριση των συμμαχιών είναι οι φανερές και οι μυστικές συμμαχίες.
Σημειώνεται όμως ότι, για να ΄συνομολογηθεί μια συμμαχία απαιτείται προηγουμένως αμοιβαία συγκατάθεση. Πλείστα όμως είναι τα παραδείγματα της μονομερούς κατάργησης μιας συνθήκης ιδίως τον τελευταίο αιώνα.

Στη διπλωματική ιστορία απαντάται απειρία συνθηκών συμμαχίας από τους αρχαιότατους χρόνους. Μάλιστα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναπτύξει τη συμμαχία ακόμα και σε θεσμό όχι πάντα για πολεμικούς σκοπούς αλλά και για ειρηνικούς (περισσότερο εμπορικούς). Στη συνέχεα οι Ρωμαίοι φέρονται να οργάνωσαν το σύστημα συμμαχιών κατά θαυμάσιο τρόπο καταφέρνοντας έτσι να κυριαρχήσουν. Με την εμφάνιση των πολλών Ευρωπαϊκών Βασιλείων οι συμμαχίες απέκτησαν κύριο σκοπό την οποιαδήποτε παρεμπόδιση ενός Βασιλείου σε όλη την Ευρώπη. 

Η Μεγάλη Συμμαχία όπως ονομάστηκε η τριπλή συμμαχία του 1689 είχε συναφθεί κατά του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Αργότερα η Τετραπλή Συμμαχία του 1814 συνάφθηκε κατά του Μ. Ναπολέοντα. Νεότερα με τη χρήση αυτού του όρου υπήρξε η Τριπλή Συμμαχία (1879-1882 που αποτελούσε διεθνή συνασπισμό μεταξύ Γερμανίας, Aυστρίας και Ιταλίας για την αντιμετώπιση, από κοινού, τυχόν Γαλλικής ή Γαλλορωσικής επίθεσης. Αυτή η επώνυμη συμμαχία διαλύθηκε επίσημα τον Μάιο του 1915 όταν η Ιταλία εισήλθε στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων.<br>
Ακόμα δε νεότερα υπήρξε η λεγόμενη συμμαχία του Άξονα μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας στην οποία εισήλθε αργότερα και η Ιαπωνία.

Τέλος κατά τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ νόμιμες σήμερα υπάρχουσες Συμμαχίες θεωρούνται μόνον οι υφιστάμενες αμυντικού χαρακτήρα καλούμενες και "Περιφερειακά Σύμφωνα" όπως για παράδειγμα είναι το ΝΑΤΟ, το ΣΕΑΤΟ, το ΣΕΝΤΟ κ.ά.

*Ανεξάρτητα όμως των παραπάνω, σήμερα, στη διεθνή πολιτική σκηνή ο όρος συμμαχία αποδίδεται εναλλακτικά ως συνασπισμός, παρότι θεωρείται άτυπος ως προς την ερμηνεία της συμμαχίας αφού δεν προσδιορίζεται εχθρός αλλά ούτε και προέκταση εμπόλεμης κατάστασης αλλά με την ερμηνεία της "συνεργασίας" σε ενδεχόμενη αντίθεση (ή αντιπαράθεση). Έτσι ο όρος συμμαχία περιπλέκεται στη πολιτική καθώς και στο εμπόριο, στην οικονομία κ.λπ. με ξεχωριστό νόημα για τις κοινωνικές επιστήμες.
Δημοκρατία της Αντιγκέα

Η Δημοκρατία της Αντιγκέα (ρωσικά: Респу́блика Адыге́я, Αντιγκεϊκά Адыгэ Республик) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Βρίσκεται στους πρόποδες του Καυκάσου και περιβάλλεται από το Κράι Κρασνοντάρ.

Πρωτεύουσα της Αντιγκέα είναι η πόλη Μαϊκόπ (144.249 κάτοικοι το 2010). Η γενική σχέση αστικού προς αγροτικό πληθυσμό είναι 1 προς 1. 

Η [[σημαία της Αντιγκέας]].
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, κυρίαρχες εθνότητες είναι οι Αντίγκε (24,2%) και οι Ρώσοι (64,5%). Υπήρξαν επίσης 1.726 κάτοικοι (0,4%) που δήλωσαν Έλληνες.
Φαίδρα

Η Φαίδρα ήταν κόρη του Μίνωα, βασιλιά της αρχαίας Κρήτης, και της Πασιφάης. Ήταν η δεύτερη γυναίκα του ήρωα και βασιλιά της Αθήνας Θησέα.
Αυτόνομος θύλακας Τσουκότκα

Ο Αυτόνομος θύλακας Τσουκότκα (ρωσικά: Чуко́тский автоно́мный о́круг) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, στο Διαμέρισμα της Άπω Ανατολής. Εκτείνεται στη βορειοανατολική εσχατιά της χώρας, στο σημείο που συναντώνται δύο ωκεανοί, ο Αρκτικός και ο Ειρηνικός. Πρωτεύουσά του είναι το Ανάντιρ (11.038 κάτοικοι - απογραφή 2002), η μοναδική πόλη ολόκληρης της περιοχής. Πληθυσμός: 50.526 (απογραφή 2010), 53.824 (απογραφή 2002), 157.528 (απογραφή 1989).

Το ανατολικό άκρο της Τσουκότκα (ακρωτήριο Ντεζνιόβ και νήσος Μεγάλος Διομήδης) βρίσκεται ανατολικά του 180ου μεσημβρινού, κάνοντάς το το μοναδικό σημείο της Ρωσίας που βρίσκεται στο δυτικό ημισφαίριο! Η απόστασή του Ντεζνιόβ από το ακρωτήριο "Πρίγκηψ της Ουαλίας" (Αλάσκα) είναι πολύ μικρή - μόλις 85 χιλιόμετρα, όσο είναι το πλάτος του Βερίγγειου Πορθμού που τα χωρίζει. Για το λόγο αυτό η Τσουκότκα παραμένει ακόμα και σήμερα τόσο στρατιωτικοποιημένη που χρειάζεται κανείς ειδική άδεια για να την επισκεφθεί. Μάλιστα το χειμώνα ο πορθμός παγώνει, εξωθώντας τους τολμηρούς σε απόπειρες διάβασής του!

Το καθεστώς και το όνομα του θύλακα οφείλεται στους Τσούκτσι, έναν αυτόχθονα πληθυσμό που σήμερα αντιπροσωπεύει το 1/4 του πληθυσμού. Άλλοι αυτόχθονες πληθυσμοί (Εσκιμώοι, Εβένοι, Τσουβάνοι) δεν ξεπερνούν αθροιστικά το 10%. Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ρώσοι (52%).

Από το 2001 έως το 2008, κυβερνήτης της Τσουκότκα ήταν ο Ρομάν Αμπράμοβιτς, ιδιοκτήτης της αγγλικής ποδοσφαιρικής ομάδας Τσέλσι. Ο Αμπραμόβιτς έχει επενδύσει πολιτικά στην περιοχή με μια σειρά ευεργεσιών, αλλά και οικονομικά, μιας και το υπέδαφός της είναι πλούσιο σε πόρους που έως τώρα έχουν μείνει ανεκμετάλλευτοι. Επένδυσε δισεκατομμύρια ρούβλια στην οικονομία της περιοχής, συμπεριλαμβάνοντας δικά του χρήματα αναπτύσσοντας την υποδομή της περιοχής με σχολεία και κατοικίες. Αυτό βοήθησε να αυξηθεί το ΑΕΠ της περιοχής και το εισόδημα των κατοίκων έχει πολλαπλασιαστεί. Το 2004, προσπάθησε να παραιτηθεί από την θέση αυτή, αλλά διορίστηκε κυβερνήτης για δεύτερη θητεία από τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Στις αρχές Ιουλίου 2008 ανακοινώθηκε ότι ο Πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ είχε δεχτεί το νέο αίτημα του Αμπράμοβιτς να παραιτηθεί από κυβερνήτης, αν και θα συνεχιζόντουσαν οι φιλανθρωπίες στην περιοχή. Κατά την περίδο 2000-06 ο μέσος μισθός αυξήθηκε από τα 117 ευρώ ανά μήνα κατά το 2000, στα 588 ευρώ ανά μήνα το 2006. Στις 11 Ιουλίου, ο Ρομάν Κόπιν προτάθηκε από τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ να γίνει κυβερνήτης. Στις 13 Ιουλίου, οι τοπικοί νομοθέτες επιβεβαίωσαν ομόφωνα τον Κόπιν ως επόμενο κυβερνήτη της περιοχής. 

Η Λίμνη Ελγκιτγκιτγκίν, ένας κρατήρας λίμνης βρίσκεται στην Τσουκότκα, στο χωριό Ουελέν, που είναι ο πλησιέστερος ρωσικός οικισμός προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ζαΐρ

Το Ζαΐρ, επίσημα γνωστό ως Δημοκρατία του Ζαΐρ (Γαλλικά: République du Zaïre), ήταν η ονομασία της χώρας της
Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό για τρεις δεκαετίες περίπου και πιο συγκεκριμένα για μια περίοδο 26 χρόνων, από τις 27 Οκτωβρίου 1971 έως και τις 17 Μαΐου 1997.
Ηώς

Η Ηώς (αρχ. Έως ή Αύως), η Αουρόρα των Λατίνων, στην Ελληνική Μυθολογία ήταν η θεότητα-προσωποποίηση της αυγής, κόρης του Τιτάνα Υπερίωνα και της Τιτανίδας Θείας, επομένως, αδελφή του Ήλιου - του οποίου προηγείται κάθε μέρα στο ουράνιο ταξίδι του - και της Σελήνης.

Κατ΄ άλλη παράδοση ήταν κόρη της Ευρυφάεσσας (χαρακτηριστικό επίθετο της Ηούς) ή του Ηλίου (γενόμενος πατέρας εξ αδελφού) και της Ευφροσύνης (άλλο όνομα της Νύκτας).
Όμπλαστ της Σαχαλίνης

Το Όμπλαστ της Σαχαλίνης (ρωσικά: "Сахали́нская о́бласть") είναι το μοναδικό νησιωτικό ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Αποτελείται από τη νήσο Σαχαλίνη και τις Κουρίλες Νήσους, και πρωτεύουσά του είναι το Γιούζνο Σαχαλίνσκ (181.728 κάτοικοι - απογραφή 2010).

Η νήσος Σαχαλίνη κατοικήθηκε αρχικά από Ιάπωνες αλιείς. Το 1853 έφθασαν οι πρώτοι Ρώσοι που κατοίκησαν το βόρειο τμήμα της με συνέπεια το 1855 η νήσος να μοιραστεί μεταξύ Ρωσίας και Ιαπωνίας. Το 1875 η Ρωσία κατέλαβε ολόκληρη τη νήσο ανταλλάσσοντάς την με τις Κουρίλες νήσους. Μετά το Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο και τη συνθήκη Πόρτσμουθ (1905) η Ιαπωνία έλαβε το νότιο τμήμα της το οποίο και ονόμασε Καραφούτο. Το 1918 μετά τη Ρωσική Επανάσταση οι Ιάπωνες ανακατέλαβαν ολόκληρη τη νήσο από την οποία όμως αποχώρησαν το 1924, ενώ τον επόμενο χρόνο εκδιώχθηκαν οι Λευκορώσοι από το βόρειο τμήμα της. Το 1945 η Σοβιετική Ένωση με τη λήξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου επανέκτησε το νότιο τμήμα της μαζί με τις Κουρίλες νήσους και οι Ιάπωνες εκδιώχθηκαν οριστικά από την περιοχή, αν και η Ιαπωνία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να διεκδικεί τέσσερα νησιά από τις Κουρίλες.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι ρωσικής καταγωγής (84,3%). Ακολουθούν οι Κορεάτες (5,4%) και οι Ουκρανοί (4%).

Η περιοχή επανήλθε στο προσκήνιο και έγινε παγκοσμίως γνωστή την 1η Σεπτεμβρίου 1983, όταν η πτήση KAL007 της Korean Airlines (Νότια Κορέα) παραβίασε το σοβιετικό εναέριο χώρο πάνω από τη Σαχαλίνη και καταρρίφθηκε. Το περιστατικό αυτό, που θεωρείται ως η μεγαλύτερη στιγμιαία τραγωδία του Ψυχρού Πολέμου, άφησε πίσω του 269 νεκρούς.
Δημοκρατία των Σαχά

Η Δημοκρατία των Σαχά ή Γιακουτία (ρωσικά: Респу́блика Саха́ - Яку́тия, μεταγραφή "Respublika Sakha (Yakutiya)", Σαχά: Саха Өрөспүүбүлүкэтэ, μεταγραφή "Sakha Öröspüübülükete"), ή απλά Σαχά (Γιακουτία) (Ρωσικά: Саха (Якутия), Σαχά: Саха Сирэ, μεταγραφή "Sakha Sire") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, στο Διαμέρισμα της Άπω Ανατολής. Πρωτεύουσά της είναι το Γιακούτσκ (269.601 κάτοικοι απογραφή 2010), το σημαντικότερο λιμάνι του ποταμού Λένα. Από τους Σαχά πήρε το όνομά της και η περιοχή Σαχαλίνη.

Με τα εδάφη της να απλώνονται σε έκταση 3.103.200 χλμ² (εκ των οποίων το 40% εντός του Αρκτικού Κύκλου) στην ανατολική Σιβηρία, η Γιακουτία είναι σχεδόν ίση με την Ινδία. Χαρακτηριστικό του μεγέθους της είναι ότι το ανατολικό της σημείο έχει 2 ώρες διαφορά από το δυτικό! Ακόμη είναι το μόνο ομοσπονδιακό υποκείμενο με 2 ή πάνω ζώνες ώρας. Είναι όμως και μία από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές του κόσμου, με την πυκνότητα πληθυσμού να φθάνει μετά βίας τους 0,3 κατ. ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Το νομικό καθεστώς της Γιακουτίας (Δημοκρατία) οφείλεται στο ότι είναι η πατρίδα ενός αυτόχθονος τουρκογενούς λαού, των Σαχά (ή Γιακουτίων). Κατά την απογραφή του 2002, Σαχά δήλωσε το 45,5% των κατοίκων. Ακολούθησαν οι Ρώσοι (41,2%), οι Ουκρανοί (3,6%) και άλλοι αυτόχθονες πληθυσμοί (αθροιστικά ~4%).

Η Δημοκρατία των Σαχά είναι παγκοσμίως γνωστή για τα άλογα και τους πολύτιμους λίθους της - το 1/4 της παγκόσμιας παραγωγής διαμαντιών εξορύσσεται από το υπέδαφός της. Επίσης, στα αρκτικά εδάφη της έχει καταγραφεί η χαμηλότερη θερμοκρασία σε όλο το βόρειο ημισφαίριο: −72.2 °C τον Ιανουάριο του 1926, στο χωριό Οϊμιακόν. Ο πληθυσμός έφτασε τα 1.115.000 κατοίκους το 1990, που έπεσε με την πτώση της ΕΣΣΔ στα 960.000 περίπου σήμερα, όπου έχει σταθεροποιηθεί τα τελευταία χρόνια και υπάρχει μια ελαφριά αυξητική τάση κατά την δεκαετία του 2010.
Ιντί Αμίν Νταντά

Ο Ιντί Αμίν Νταντά ("Idi Amin Dada", περ. 1925 - 16 Αυγούστου 2003) ήταν δικτάτορας της Ουγκάντας κατά το χρονικό διάστημα 1971-1979.
Τίνα Κάρολ

Η Τίνα Κάρολ (πραγματικό όνομα: Τετιάνα Λιμπέρμαν, " Тетя́на Григо́рівна Ліберма́н", 25 Ιανουαρίου 1985) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στην Ορότουκαν της Περιφέρειας Μαγκαντάν στη Ρωσία. Συμμετείχε στην Eurovision 2006 με το τραγούδι "Show Me Your Love" όπου κατέλαβε την 7η θέση με 145 βαθμούς.
Μιχάι Τραϊσταρίου

Ο Μιχάι Τραϊσταρίου ("Mihai Trăistariu", 16 Δεκεμβρίου 1979) είναι Ρουμάνος τραγουδιστής. 

Γεννήθηκε στην Πιάτρα Νεάμτ στις 16 Δεκεμβρίου 1979. Εκπροσώπησε την Ρουμανία στην Eurovision 2006, η οποία έγινε στην Αθήνα, με το τραγούδι Tornerò, όπου ήρθε 4ος με 172 βαθμούς.
DJ BoBo

Ο Ρενέ Μπάουμαν, επίσης γνωστός ως DJ BoBo (5 Ιανουαρίου 1968), είναι Ελβετός τραγουδιστής. Στις 21 Φεβρουαρίου 2007 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελβετία στην Eurovision του 2007 με το τραγούδι "Vampires are alive", το οποίο όμως δεν προκρίθηκε στον τελικό.
Νέλι Φουρτάντο

Η Νέλι Φουρτάντο (αγγλικά: "Nelly Kim Furtado", 2 Δεκεμβρίου 1978) είναι Καναδή τραγουδίστρια πορτογαλικής καταγωγής. Έχει πουλήσει 20 εκατομμύρια αντίτυπα άλμπουμ παγκοσμίως και 18 εκατομμύρια αντίτυπα singles, φτάνοντας συνολικά τα 40 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Η Φουρτάντο έγινε γνωστή το 2000 όταν κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ "Whoa, Nelly!", το οποίο συμπεριλάμβανε το βραβευμένο με Grammy τραγούδι "I'm Like a Bird". Το 2003 έγινε μητέρα και κυκλοφόρησε το δεύτερο και λιγότερο επιτυχημένο άλμπουμ "Folklore" αλλά το 2006 επέστρεψε στην κορυφή με το άλμπουμ "Loose" που περιείχε τις επιτυχίες "Promiscuous", "Maneater", "All Good Things (Come to an End)" και "Say It Right". Το 2009 κυκλοφόρησε το πρώτο της ισπανόφωνο άλμπουμ με τίτλο "Mi Plan", για το οποίο κέρδισε το βραβείο Latin Grammy Καλύτερου Ποπ Άλμπουμ. Το 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο best of άλμπουμ με τίτλο "The Best of Nelly Furtado".

Το καινούριο της άλμπουμ με τίτλο "The Spirit Indestructible" κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2012.
Υβόν Κάττερφελντ

Η Υβόν Κάττερφελντ ("Yvonne Catterfeld", 2 Δεκεμβρίου 1979) είναι Γερμανίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια.

Γεννήθηκε στην Ερφούρτη.
Ο Στρατής παραστράτησε

Ο Στρατής παραστράτησε είναι ελληνική κωμική ταινία του 1969, σε παραγωγή Καραγιάννης - Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Ασημάκη Γιαλαμά και τον Κώστα Πρετεντέρη. Πρωταγωνιστούν οι Ντίνος Ηλιόπουλος και Άννα Φόνσου.
Θεόδωρος Πεζόπουλος

Ο Θεόδωρος Πεζόπουλος (1894 - 22 Απριλίου 1941) ήταν Έλληνας αντιπλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού και ένας από τους ήρωες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γεννήθηκε το 1894 στην Αθήνα και σκοτώθηκε από πυρά γερμανικών αεροσκαφών. Ήταν κυβερνήτης του αντιτορπιλικού "ΥΔΡΑ" το οποίο βυθίσθηκε στις 22 Απριλίου 1941, έξω από τις Λαγούσες νήσους, κοντά στην Αίγινα.

Ως αξιωματικός του Ναυτικού υπηρέτησε διοικητής της Μοίρας Υποβρυχίων και κυβερνήτης στο υποβρύχιο "Τρίτων". 
Το Πολεμικό Ναυτικό ως ένδειξη τιμής έχει ονομάσει πυραυλάκατο με το όνομα Πεζόπουλος P 73. Η φωτογραφία του βρίσκεται στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, ενώ ο Δήμος Αθηναίων τιμώντας την μνήμη του έχει ονομάσει οδό, κάθετη στην Λεωφόρο Κηφισίας, κοντά στον Ερυθρό Σταυρό.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Αιμιλία Τσουλφά

Η Αιμιλία Τσουλφά (15 Μαΐου 1973) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιώς, πρωταθλήτρια Ελλάδας στην ιστιοπλοΐα και χρυσή Ολυμπιονίκης το 2004 στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας.
Σακίρα

Η Σακίρα Ισαμπέλ Μεμπάρακ Ριπόλ (Shakira Isabel Mebarak Ripoll, 2 Φεβρουαρίου 1977), ευρύτερα γνωστή ως Σακίρα, είναι Κολομβιανή τραγουδίστρια, συνθέτρια, στιχουργός, χορεύτρια και ηθοποιός. 

Γεννήθηκε στην Μπαρανκίγια και ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο, σε ηλικία δεκατριών ετών από τη Sony Music Colombia. Οι δύο της πρώτοι δίσκοι, "Magia" (1991) και "Peligro" (1993) δεν είχαν μεγάλη απήχηση ενώ οι επόμενοι, "Pies Descalzos" (1995) και "Donde Estan Los Lardones?" (1998) γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Εντάχθηκε στην αγγλόφωνη δισκογραφία, το 2001, με τον δίσκο "Laundry Service", ο οποίος πούλησε πάνω από 13 εκατομμύρια αντίγραφα. Το τραγούδι που την καθιέρωσε από τον δίσκο, ήταν το "Whenever, Whenever".

Έχει κερδίσει 3 βραβεία Γκράμι και 13 Λάτιν Γκράμι, 5 MTV Video Music Awards, 7 βραβεία Billboard Music Awards, 39 Billboard Latin Music Awards και ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα. Είναι επίσης η Κολομβιανή καλλιτέχνιδα με τις υψηλότερες πωλήσεις όλων των εποχών, και η δεύτερη κατά σειρά πιο επιτυχημένη Λατίνα τραγουδίστρια μετά την Γκλόρια Εστέφαν, με πωλήσεις να ξεπερνούν τους 70 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Οι πωλήσεις της στην Αμερική κυμαίνονται στα 9,9 εκατομμύρια. Το φθινόπωρο του 2009 η Σακίρα κυκλοφόρησε τον έκτο δίσκο της με το όνομα "She Wolf" κερδίζοντας τους κριτικούς παγκοσμίως με την εκκεντρικότητα των στίχων της. Ο δίσκος πούλησε μετά βίας δύο εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Το τραγούδι της, "Waka Waka (This Time for Africa)", επιλέχτηκε ως ο ύμνος της Διοργάνωσης του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου το 2010. Το τραγούδι απέσπασε γενικά θετικές κριτικές και έγινε παγκόσμια επιτυχία αλλά και το μεγαλύτερο σε πωλήσεις τραγούδι του Παγκοσμίου Κυπέλλου όλων των εποχών. Στο YouTube, η αγγλόφωνη εκδοχή του βίντεο κλιπ βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της λίστας των βίντεο με τις περισσότερες προβολές (πάνω από 2 δισεκατομμύρια προβολές). Με την κυκλοφορία του έβδομου δίσκου της "Sale El Sol" τον Οκτώβριο του 2010, κέρδισε ξανά το λάτιν κοινό της, κάτι που η ίδια περιέγραψε πως ήταν ο κύριος στόχος του δίσκου. Ο δίσκος πούλησε πάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Από το 2009, η μουσική πορεία της Σακίρα υπέφερε από την περιοριστική σχέση της με την εταιρία της Epic Records, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την ελλιπή προώθηση και επένδυση από τη μεριά της εταιρείας για τους δύο τελευταίους δίσκους της "She Wolf" (2009) και "Sale El Sol" (2010). Ωστόσο, η Σακίρα πρόκειται να μπει σε ένα δημοπρατικό πόλεμο δισκογραφικών εταιριών όπως η Warner Musicκαι η Def Jam Records, μετά την κυκλοφορία του DVD, με τίτλο "", της παγκόσμιας περιοδείας της που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2010 από το Μόντρεαλ του Καναδά και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2011 στο Πουέρτο Ρίκο.
Ακρίτες

right|350px
Ακρίτες αποκαλούνταν από τους Βυζαντινούς οι φύλακες των συνόρων, που την εποχή εκείνη τα ονόμαζαν «"άκρες"». Οι ακρίτες αντικατέστησαν τους milites limitaneos (στρατός που φύλαγε τα σύνορα) των αυτοκρατορικών χρόνων της Ρώμης, τους οποίους οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες είχαν εγκαταστήσει μονίμως για να προφυλάξουν τη χώρα από αιφνιδιασμούς και επιδρομές των βαρβάρων.

Στους ακρίτες δωρίζονταν κτήματα για να τα καλλιεργούν και απαλλάσσονταν από τους φόρους, με μόνη υποχρέωση να φυλάσσουν τα σύνορα από τις επιδρομές των Αράβων και των απελατών (μεσαιωνικοί κλέφτες). Ήταν δηλαδή ένα είδος μόνιμων μισθοφόρων φρουρών και στρατιωτών.

Τον αριθμό τους ελάττωσε ο Μέγας Κωνσταντίνος όταν εγκατέστησε πολλούς από αυτούς στις πόλεις. Την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού το σώμα των ακριτών σχεδόν διαλύθηκε, αλλά όταν ξεκίνησαν οι επιδρομές των Αράβων την εποχή του αυτοκράτορα Ηρακλείου, το σώμα των ακριτών αναπτύχθηκε πάλι και διατηρήθηκε μέχρι τους χρόνους των εικονομάχων.

Αργότερα, ο Μιχαήλ Παλαιολόγος διέλυσε ουσιαστικά τους ακρίτες όταν κατάργησε το αφορολόγητο και τους επέβαλε φόρους. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό, αφού πολλοί από τους ακρίτες αγανάκτησαν και πήγαν με τους Σελτζούκους Τούρκους, που την εποχή εκείνη είχαν ήδη αναπτυχθεί στις μικρασιατικές χώρες. Οι υπόλοιποι ακρίτες αφού δεν είχαν προσωπικό ενδιαφέρον για την τήρηση της ασφάλειας των συνόρων, τα παραμέλησαν με αποτέλεσμα αυτά να αφεθούν ανοιχτά στους Τούρκους και τον επεκτατισμό τους.

Την εποχή της δόξας τους (7ος – 10ος αιώνας) οι ακρίτες αγωνίζονταν ακατάπαυστα εναντίον των Σαρακηνών απελατών. Η ζωή τους ήταν κατ’ εξοχήν πολεμική και επικίνδυνη, ιδιαίτερα στις παραμεθόριες μικρασιατικές περιοχές του Πόντου και της Καππαδοκίας. Αυτό συνετέλεσε στην ανάπτυξη πνεύματος ηρωικού (ανάλογο με αυτό της μεσαιωνικής Δύσης), στο οποίο και οφείλεται η γένεση και ανάπτυξη ποίησης κατ’ εξοχήν ηρωικής, της λεγόμενης «ακριτικής». Λείψανα τέτοια έχουμε μέχρι και σήμερα στα παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια μας και ιδιαίτερα στο σωζόμενο σε χειρόγραφα μεσαιωνικό «έπος του Βασίλειου Διγενή Ακρίτα». Δεν πρέπει όμως να ξεχάσουμε και τους υπόλοιπους εξυμνούμενους ήρωες ακρίτες όπως, ο Ανδρόνικος, ο Αρμούρης, ο Βάρδας Φωκάς, ο Νικηφόρος, ο Πετροτράχηλος, ο Πορφύρης και άλλοι.

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Παναγιώτης Δαγκλής

Ο Παναγιώτης Δαγκλής (Αταλάντη, 30 Αυγούστου 1853 - Αθήνα, 9 Μαρτίου 1924) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός καθώς και δημιουργός του ορειβατικού πυροβόλου Σνάιντερ - Δαγκλή.
Αθανάσιος Σιώκος

Ο Αθανάσιος Σιώκος (1895 - 1 Μαρτίου 1935) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1895 και σκοτώθηκε την 1η Μαρτίου 1935 στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας.

Ήταν Αντιπλοίαρχος-αρχιεπιστολέας και στο χώρο της δολοφονίας του από τους στασιαστές υπάρχει επιτύμβιος πλάκα, στην οποία αναγράφεται το εξής κείμενο: 
Υπήρξε ακόμη διοικητής μοίρας αντιτορπιλικών και ανθυποβρυχιακών έργων, ενώ το 1919 έφερε στο Ναύσταθμο τα γερμανικά υπερτηλεβόλα ΡΥΡ.

Το 1924, βραβεύθηκε για τη μελέτη του "Η νήσος Ελιγολάνδη". Δρόμοι στην Αθήνα, στην Καλλιθέα και στο Ναύπλιο έχουν το όνομά του. Νυμφεύθηκε την Αγγελική Πεζοπούλου, κόρη του καθηγητή ιατρικής Νικολάου Πεζόπουλου, και απέκτησε δύο παιδιά: το Χρήστο Σιώκο, ηλεκτρολόγο-μηχανολόγο, και την Καίτη Λιακοπούλου, σύζυγο του ιατρού Αντωνίου Λιακόπουλου.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Εύπολις

Ο Εύπολις (Αρχαία Αθήνα, 446 π.Χ. - Ελλήσποντος, 411 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας κωμωδιογράφος που γεννήθηκε το 445 π.Χ. στην Αθήνα. Ήταν πολύ φίλος του Αριστοφάνη, μετά όμως μάλωσαν, γιατί ο ένας κατηγορούσε τον άλλο για λογοκλοπή. Η πρώτη του κωμωδία είχε τον τίτλο «Μαρικάς», όπου διακωμωδούσε το δημαγωγό Υπέρβολο, το φημισμένο για τον κυνισμό του.

Στα έργα του κτύπησε τους δημαγωγούς και τους σοφιστές. Έκανε αυστηρή κριτική σε καθετί που θεωρούσε ότι ήταν άσχημο. Έγραψε 14 κωμωδίες και κατ' άλλους 17. Απ' αυτές σώθηκαν μόνο 400 αποσπάσματα. Πέθανε το 412 π.Χ. στην Αθήνα.

Τα έργα του είναι: «Μαρικάς», «Βάπται», «Είλωτες», «Αίγες», «Κόλακες», «Πόλεις», «Αντόλυκες», «Δήμοι» κ.ά.
Γιόχαν Στράους ο νεότερος

O Γιόχαν Στράους ο νεότερος (, 25 Οκτωβρίου 1825 - 3 Ιουνίου 1899), αναφερόμενος και ως Γιόχαν Στράους υιός, ήταν συνθέτης, γιος του Γιόχαν Στράους. Καταγόταν από την Αυστρία από οικογένεια μουσικών που ασχολήθηκαν με τη μουσική χορού (βαλς) και την οπερέτα. Ο Γιόχαν Στράους ο πρεσβύτερος ήταν βιολονίστας και διηύθυνε μια ορχήστρα, που απέκτησε μεγάλη φήμη παίζοντας τα βαλς του. Όταν πέθανε, το 1849, τη διεύθυνση της ορχήστρας ανέλαβε ο γιος του, ο Γιόχαν ο νεότερος, που έγινε ο πιο φημισμένος Στράους.

Έκανε περιοδείες σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και μεγαλουπόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, όπου γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Εγκατέλειψε την ορχήστρα στα χέρια των νεώτερων αδελφών του, Γιόζεφ και Έντουαρτ, οι οποίοι συνέχισαν τη μουσική παράδοση της οικογένειας κι ο ίδιος στράφηκε στην οπερέτα. Έδωσε το θεαμα μιας μεγαλόπρεπης, αλλά και έτοιμης να γκρεμιστεί, αυτοκρατορίας, γεμάτης κατάφωτα σαλόνια, που τα διακατέχει όμως μια αίσθηση μελαγχολίας και θλίψης. Τα βαλς του νεότερου Στράους διακρίνονται για τη γοητευτική μελωδία τους και τον παιχνιδιάρικο ρυθμό τους, από τα οποία και του αποδόθηκε ο τίτλος «Βασιλιάς του Βαλς». Πράγματι αυτός, περισσότερο από τον πατέρα του, έκανε το βαλς δημοφιλές και κομψό. Του έδωσε τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μουσικού πολιτισμού της Αυστρίας, δηλαδή τη λικνιστική διάθεση, τη μελωδικότητα, την ξεχωριστή ευαισθησία στην ενορχήστρωση και στο ρυθμό. Ο Λιστ, ο Βάγκνερ, ο Μπραμς και άλλοι μουσικοί μελέτησαν με ενδιαφέρον και θαυμασμό τα γοητευτικά βαλς του.

Από τα 500 περίπου έργα του ξεχωρίζουν: «Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης», «Αυτοκρατορικό βαλς», «Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης», «Πόλκα Τριτς-Τρατς», «Φωνές της άνοιξης», «Βιεννέζικο αίμα». Έγραψε επίσης οπερέτες, όπως "Ο βαρώνος αθίγγανος", "Η νυχτερίδα" και "Μια νύκτα στη Βενετία".
Ρίχαρντ Στράους

Ο Ρίχαρντ Στράους ("Richard Georg Strauss", 11 Ιουνίου 1864 – 8 Σεπτεμβρίου 1949) ήταν Γερμανός συνθέτης της ύστερης ρομαντικής περιόδου. Είναι γνωστός για τις όπερές του, μεταξύ των οποίων "Ο Ιππότης με το Ρόδο" και η "Σαλώμη", τα λήντερ, ιδιαίτερα τα "Τέσσερα Τελευταία Τραγούδια", και τα συμφωνικά ποιήματα και άλλα ορχηστρικά έργα, όπως τα "Θάνατος και εξαΰλωση", "Τα φαιδρά καμώματα του Τιλ Οϊλενσπίγκελ", "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" και "Μεταμορφώσεις".
Βεληγκέκας

Ο Βεληγκέκας ή Βελή Γκέκας (... - 1808) ήταν δερβέναγας αλβανικής καταγωγής, από την πόλη Σκόδρα, έμπιστος του Αλή Πασά. Υπήρξε ονομαστός τόσο για τη σκληρότητα, όσο και την ανδρεία του, την οποία είχε εκτιμήσει ο Αλής, προσλαμβάνοντάς τον στην υπηρεσία του. Έγινε πολύ γνωστός στη Θεσσαλία και τη Δυτική Στερεά -και αργότερα ευρύτερα- για την αγριότητα και την τραχύτητα που επέδειξε στην εκτέλεση των εντολών του Πασά.
Σοφία Μπεκατώρου

Η Σοφία Μπεκατώρου (26 Δεκεμβρίου 1977, Αθήνα) είναι Ελληνίδα ιστιοπλόος, αθλήτρια του Ν.Ο. Τζιτζιφιών Καλλιθέας και δύο φορές Ολυμπιονίκης (2004, 2008). Έχει επτά συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, σε τέσσερα εκ των οποίων (2000, 2001, 2002, 2003) κατέκτησε μαζί με την Αιμιλία Τσουλφά το χρυσό μετάλλιο. Οι δύο ιστιοπλόοι πήραν επίσης τρεις φορές το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία 470. Μετά την αποχώρηση της Αιμιλίας Τσουλφά άλλαξε κατηγορία περνώντας στα σκάφη Ίνγκλινγκ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο.
Επιστολή

Επιστολή της [[Σαρλότ Μπροντέ]] προς την Ellen Nussey
Επιστολή (ή γράμμα) είναι μια γραπτή ανακοίνωση ή μια αγγελία, που στέλνεται ανοιχτή ή κλειστή σε φάκελο. Η επιστολή όταν είναι ιδιωτική, διακρίνεται σε: απαντητική, δηλ. απάντηση σε μια ανακοίνωση, συλλυπητήριο η συγχαρητήριο, όταν εκφράζει δηλ. συλλυπητήρια για κάποιο θάνατο, ατύχημα ή συγχαρητήρια για μια επιτυχία.
* η εμπορική επιστολή είναι αυτή, που στέλνεται από τον έναν έμπορο στον άλλο και αναφέρεται σ' εμπορικές υποθέσεις.
* η πιστωτική επιστολή συνήθως στέλνεται από τράπεζα ή κάποιον εμπορικό οίκο και ανοίγει πίστωση σε άλλο οίκο για κάποιο πελάτη του.
* συστατική, μ' αυτή γίνεται σύσταση κάποιου προσώπου από κάποιον έμπορο ή τράπεζα για άλλη πόλη.
* η εγγυητική, με την οποία ένας εμπορικός οίκος εγγυάται τη καταβολή ποσού σε ορισμένη προθεσμία ή την εκτέλεση κάποιου έργου.

Η επιστολή στο ταχυδρομείο είναι απλή ή συστημένη, η πρώτη στέλνεται με το κοινό τέλος (γραμματόσημο) και η άλλη με περισσότερο τέλος, δίνεται απόδειξη στον αποστολέα και όταν φτάσει στον παραλήπτη, αυτός υπογράφει στο βιβλίο του ταχυδρόμου, για να την πάρει.
Όμπλαστ του Άστραχαν

Το Όμπλαστ του Άστραχαν (ρωσικά: "Астраха́нская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά της είναι το Άστραχαν, χτισμένο στο δέλτα του ποταμού Βόλγα στην Κασπία Θάλασσα. Στην πρωτεύουσα ζει ο μισός πληθυσμός της περιφέρειας (520.339 κάτοικοι - απογρ. 2010).

Πληθυσμιακά πλειοψηφούν οι Ρώσοι (69,7%) και ακολουθούν οι Κοζάκοι (14,2%) και οι Τάταροι (7%).

Κατά τον ύστερο μεσαίωνα στα εδάφη της περιφέρειας βρισκόταν η πρωτεύουσα της Χρυσής Ορδής, το Σαράι.