Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Πρώτος Κρητικός Πόλεμος

Ο Πρώτος Κρητικός Πόλεμος (205 π.Χ. έως 200 π.Χ.) ήταν εμπόλεμη σύρραξη, που έφερε αντιμέτωπους τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Ε΄, την Αιτωλική Συμπολιτεία, πολυάριθμες πόλεις της Κρήτης (από τις οποίες οι πιο αξιόλογες ήταν οι πόλεις Ολούς και Ιεράπυτνα) και η Σπάρτη από τη μία πλευρά, με τις δυνάμεις της Ρόδου από την άλλη, με την οποία αργότερα συμμάχησε ο Άτταλος Α΄ της Περγάμου, το Βυζάντιο, η Κύζικος, η Αθήνα και η Κνωσός.

Το 205 π.Χ., ολοκληρώθηκε ο Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος ενάντια στη Ρώμη. Επιθυμώντας να πάρει τον έλεγχο του συνόλου του ελληνικού κόσμου και επωφελούμενος του γεγονότος ότι οι Ρωμαίοι ήταν απασχολημένοι σε πόλεμο κατά της Καρχηδόνας, ο Φίλιππος συμμάχησε με την Αιτωλική Συμπολιτεία και την Σπάρτη με στόχο την υποταγή της Ρόδου, της κυριότερης αντιπάλου του. Συμμάχησε επίσης και με αρκετές σημαντικές κρητικές πόλεις, ανάμεσα στις οποίες η Ιεράπυτνα και η Ολούς. Με τον στόλο και την οικονομία των Ροδίων κατεστραμμένα από την δραστηριότητα του σπαρτιατικού στόλου, ο Φίλιππος υπολόγιζε πως θα νικούσε εύκολα. Προκειμένου να επιτύχει ευκολότερα τους στόχους του, συμμάχησε επίσης με τον βασιλιά των Σελευκιδών, Αντίοχο Γ΄ τον Μέγα, ενάντια στον βασιλιά της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, Πτολεμαίο Ε΄. Έχοντας ολοκληρώσει τις προετοιμασίες αυτές, ο Φίλιππος επιτέθηκε κατά πόλεων της Θράκης και της Προποντίδα που ήταν σύμμαχοι της Ρόδου και του Πτολεμαίου. Το 202 π.Χ., η Ρόδος και οι σύμμαχοί της, Πέργαμος, Κύζικος και Βυζάντιο, ένωσαν τους στόλους τους και νίκησαν τον Φίλιππο στη Ναυμαχία της Χίου. Λίγους μήνες μετά, ο μακεδονικός στόλος με τη σειρά του αναδείχτηκε νικητής στη Ναυμαχία της Λάδης. Όσο όμως ο Φίλιππος ήταν απασχολημένος με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στα εδάφη της Περγάμου, ο βασιλιάς της, Άτταλος Α΄, μετέβη στην Αθήνα προκειμένου να προκαλέσει αντιπερισπασμό. Πέτυχε να έρθει σε συμφωνία με τους Αθηναίους, οι οποίοι κήρυξαν αμέσως τον πόλεμο στον Φίλιππο, ο οποίος επιτέθηκε κατά της Αθήνας με τον στόλο και το πεζικό του. Στο μεταξύ, οι Ρωμαίοι τον προειδοποίησαν πως αν δεν απέσυρε τις δυνάμεις του θα εμπλέκονταν και πάλι στη διαμάχη. Ο Φίλιππος γνώρισε νέα ήττα από το συνασπισμένο στόλο των Ροδίων και της Περγάμου, αφού όμως πρώτα κατέλαβε την Άβυδο, πόλη του Ελλησπόντου. Η πόλη έπεσε μετά από μακρά πολιορκία και η πλειονότητα των κατοίκων της αυτοκτόνησε.

Επιτιθέμενος και πάλι κατά της Αθήνας το 200 π.Χ., ο Φίλιππος απέρριψε de facto το τελεσίγραφο των Ρωμαίων που τον προειδοποιούσε να σταματήσει να επιτίθεται κατά των πόλεων της νότιας Ελλάδας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την είσοδο της Ρώμης στον πόλεμο την ίδια χρονιά. Με τον τρόπο αυτό ο Κρητικός Πόλεμος φτάνει στο τέλος του, παραχωρώντας τη θέση του στον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 197 π.Χ. με τη συντριπτική νίκη των Ρωμαίων στις Κυνός Κεφαλές. Οι όροι της Συνθήκης των Τεμπών ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, καθώς ο Φίλιππος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όλες τις πόλεις της νότιας Ελλάδας που είχε υπό την κατοχή του, να παραδώσει ολόκληρο τον στόλο του, να αποστείλει τον γιο του, Δημήτριο, στη Ρώμη ως όμηρο και να πληρώσει μια τεράστια πολεμική αποζημίωση.
Σκέφρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκέφρος είναι γνωστός ένας από τους 5 γιους του Τεγεάτη και της Μαίρας. Αδέλφια του Σκέφρου ήταν οι Λειμώνας, Κύδωνας, Αρχήδιος και Γόρτυς. Ο Σκέφρος δολοφονήθηκε από τον Λειμώνα, γιατί ο τελευταίος νόμισε ότι ο Σκέφρος τον συκοφάντησε στον Απόλλωνα και στην Αρτέμιδα, που τριγυρνούσαν στη Γη για να τιμωρήσουν όσους είχαν αρνηθεί να δώσουν άσυλο στη Λητώ. Με την πράξη του αυτή ο Λειμώνας προδόθηκε μόνος του ως προς το ότι δεν είχε φιλοξενήσει τη Λητώ, και γι' αυτό σκοτώθηκε αμέσως από την `Αρτεμι. Οι Αρκάδες απέδωσαν επικήδειες τιμές στον Σκέφρο για να απαλλαγούν από τα δεινά.
Λορέντσο Βάλλα

Ο Λορέντσο Βάλλα ("Lorenzo Valla", 1407 - 1 Αυγούστου 1457) ήταν Ιταλός λόγιος, κληρικός, καθηγητής Πανεπιστημίου και ανθρωπιστής στην εποχή της Αναγέννησης. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός όταν απέδειξε, αντίθετα με ότι ισχυρίζονταν οι Καθολικοί για 7 αιώνες, οτι η Δωρεά του Κωνσταντίνου είναι πλαστογραφία.
Σκίταλοι

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Σκίταλοι είναι γνωστοί πονηροί δαίμονες, που οι αρχαίοι τους θεωρούσαν προστάτες των... απατεώνων της αγοράς. Οι Σκίταλοι ήταν συγγενικοί δαίμονες με τους Φένακες, τους Βερεσχέθες, τους Κοβάλους και άλλες ομάδες δαιμόνων. Τους Σκιτάλους επικαλούνταν οι παραπάνω κατά τις συναλλαγές τους, για να τους συμπαρασταθούν στις απάτες τους και να τους προστατεύσουν.
Σκίρωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο Σκίρωνας (Σκίρων) ήταν ένας περιβόητος Κορίνθιος ληστής, γιος του Πέλοπα. Ο Σκίρων είχε το λημέρι του στον γκρεμό που είχε το όνομά του, τις λεγόμενες Σκιρωνίδες πέτρες, τη σημερινή «Κακιά Σκάλα». Παραμόνευε στον δρόμο Αθηνών-Πελοποννήσου και όταν περνούσε από εκεί μοναχικός ταξιδιώτης, τον λήστευε, τον αιχμαλώτιζε και τον βασάνιζε. Συνήθως ο Σκίρων υποχρέωνε τον αιχμάλωτό του να του πλύνει τα πόδια στην άκρη του γκρεμού, και την ώρα που αυτός ήταν απασχολημένος, του έδινε μια κλοτσιά και τον έριχνε από τον γκρεμό στη θάλασσα. Εκεί έβγαινε μια τεράστια χελώνα και έτρωγε τα κομμάτια του. 

Ο ήρωας Θησέας σκότωσε τον Σκίρωνα είτε κατά το πρώτο του ταξίδι από την Τροιζήνα προς την Αθήνα, είτε αργότερα, όταν, βασιλιάς πια της Αθήνας, εξεστράτευσε κατά της Ελευσίνας. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Σκίρωνας ήταν γιος του Κανήθου και της Ηνιόχης, κόρης του Πιτθέα και αδελφής της Αίθρας, της μητέρας του Θησέα. Επομένως ο Σκίρων και ο Θησέας ήταν πρώτα εξαδέλφια από τις μητέρες τους.
Σκιάποδες

thumb|285px|Σκιάποδας από το "«Χρονικό της Νυρεμβέργης»" (1493).
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκιάποδες είναι γνωστός ένας μυθικός λαός που ζούσε στην Ινδία ή στην Αιθιοπία. Οι Σκιάποδες οφείλουν την ονομασία τους στον θρύλο ότι είχαν ένα μεγάλο και πολύ χοντρό πόδι που, στα τροπικά κλίματα στα οποία ζούσαν, τους χρησίμευε ως εξής: Κατά τις θερμές ημέρες ξάπλωναν, σήκωναν το πόδι τους και αυτό τους έκανε σκιά σαν να ήταν δέντρο. Συνώνυμα είναι οι όροι «Μονόποδες» και «Μονόκωλοι».
Σκάμανδρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκάμανδρος φέρονταν τόσο ο ποταμός στην πεδιάδα της Τροίας, ο σημερινός Καραμεντερές, όσο και ο αντίστοιχος ποτάμιος θεός. Ο Σκάμανδρος λεγόταν και Ξάνθος από τους θεούς, είτε επειδή είχε κοκκινωπά νερά, είτε επειδή κοκκίνιζε το μαλλί («ποκάρι») των προβάτων που πλένονταν στα νερά του. Ο μύθος έλεγε επίσης ότι η θεά Αφροδίτη, προτού παρουσιασθεί στον Πάρι για να διεκδικήσει το πρωτείο της ομορφιάς, λούστηκε στον Σκάμανδρο για να ξανθύνουν τα μαλλιά της.

Ο Σκάμανδρος ποταμός δημιουργήθηκε κατά τη μυθολογία ως εξής: Κατά την εκστρατεία του Ηρακλή στην Τροία, πολύ πριν τον Τρωικό Πόλεμο, ο ήρωας δίψασε κάποτε σε τόπο όπου δεν υπήρχε νερό. Παρακάλεσε τότε τον πατέρα του τον Δία να του υποδείξει μία πηγή. Πραγματικά, ο Δίας έκανε να τρέξει μπροστά του ένα μικρό ρυάκι, το οποίο ωστόσο δεν φάνηκε αρκετό στον Ηρακλή. Τότε ο Ηρακλής έσκαψε τη γη και βρήκε μία μεγάλη φλέβα νερού. Αυτό ήταν η πηγή του Σκαμάνδρου, του οποίου το όνομα προέρχεται από το ρήμα "«σκάπτω»" = σκάβω, σκαλίζω. Στην "Ιλιάδα" (Χ 147 κ.ε.) αναφέρεται ότι ο Σκάμανδρος είχε δύο πηγές κοντά στην πόλη της Τροίας, μία θερμή και μία με κρύο νερό, ενώ ο Στράβων (13.1.43) και άλλο χωρίο της "Ιλιάδας" (Μ 21) υποστηρίζουν ότι πήγαζε από το όρος Ίδη. Στη συνέχεια ο ποταμός περνούσε νότια από την Τροία και λίγο πριν τη θάλασσα ενωνόταν με τον ποταμό Σιμόεντα (Ε 774). Η εκβολή τους βρισκόταν λίγο βορειότερα από το Σίγειον (Φ 125). Κοντά σε αυτό το στόμιο είχαν εγκαταστήσει το στρατόπεδό τους οι Αχαιοί κατά τον Τρωικό Πόλεμο σύμφωνα με τον Όμηρο.

Στην "Ιλιάδα" ο Σκάμανδρος παρουσιάζεται ως ποτάμιος θεός (και με τα δύο ονόματα), γιος του ίδιου του Δία ή (όπως όλοι σχεδόν οι ποτάμιοι θεοί) του Ωκεανού και της Τηθύος. Σε μία μάχη του Τρωικού Πολέμου ο Σκάμανδρος, αγανακτισμένος από το να βλέπει τόσα πτώματα και αίματα μέσα στα νερά του, ξεχείλισε και εμπόδιζε έτσι τον Αχιλλέα να τον διασχίσει. Απειλούσε να τον πνίξει, ώσπου ο θεός `Ηφαιστος τον καθησύχασε και τον έπεισε να μαζευτεί στην κοίτη του προκειμένου να κρατήσει ουδέτερη στάση (Φ 136 κ.ε., 223).

Ο θεός Σκάμανδρος πήρε ως σύζυγό του μία Νύμφη, την Ιδαία, και απέκτησαν μαζί ένα παιδί, τον Τεύκρο, που αναδείχθηκε στον πρώτο βασιλιά της Τροίας. Για τον λόγο αυτό ο Σκάμανδρος θεωρείται γενάρχης των Τρώων, οι οποίοι τον τιμούσαν στις παραδόσεις τους και αρκετοί έπαιρναν το όνομά του.
Άγιος Θεμιστοκλής

Ο Άγιος Θεμιστοκλής είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς αγίους της Ορθόδοξης εκκλησίας. Έζησε κατά το 3ο αιώνα μ.Χ. στη περιοχή Μύρα της Λυκίας, στη Μικρά Ασία, η οποία σήμερα ονομάζεται Καλέ και βρίσκεται στα νότια παράλια της Τουρκίας. Την εποχή εκείνη, η Λυκία αποτελούσε τμήμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο Θεμιστοκλής έζησε την εποχή κατά την οποία στον αυτοκρατορικό θρόνο βρισκόταν ο Διοκλητιανός. Αυτός ήταν υπεύθυνος για το ανατολικό μέρος της αυτοκρατορίας ενώ ο Μαξιμιανός για το δυτικό μέρος. Ο Διοκλητιανός κατά την περίοδο 284-303 μ.Χ. και αφού θεμελίωσε τη λεγόμενη Τετραρχία, κίνησε διωγμό κατά των χριστιανών. Ο Άγιος Θεμιστοκλής ήταν ένας από τους πολλούς μάρτυρες της περιόδου αυτής. 

Κατά το διωγμό, ο Άγιος Διόσκουρος καταδιωκόταν από τον Ασκλήπιο, άρχοντα της Λυκίας. Βρήκε όμως για καταφύγιο τον Άγιο Θεμιστοκλή, βοσκό της περιοχής, ο οποίος τον έκρυψε και τον προστάτεψε. Όταν οι στρατιώτες βρήκαν τον Άγιο Θεμιστοκλή τον ρώτησαν εάν ήξερε οτιδήποτε για το Διόσκουρο. Τους είπε να τον αφήσουν και να μην τον πάρουν στο δικαστή διότι εκείνος θα τον θανάτωνε, και ότι ήταν και οι δυο χριστιανοί. 

Τον συνέλαβαν λοιπόν και τον παρέδωσαν στον Ασκλήπιο ο οποίος διέταξε να τον βασανίσουν. Δέχθηκε φρικτά βασανιστήρια. Τέντωσαν τα άκρα του και τον μαστίγωσαν στην κοιλιά τόσο πολύ ώστε φάνηκαν τα εσωτερικά του όργανα. Έγδαραν το σώμα του με σιδερένιες χτένες αφού τον είχαν κρεμάσει πάνω σε ένα ξύλο. Στο σημείο αυτό δήλωσε στον Ασκλήπιο ότι και ο Χριστός έσωσε τον κόσμο από την αμαρτία πάνω σε ένα τέτοιο ξύλο. Ο Ασκλήπιος διέταξε τέλος την εκτέλεσή του. Σύρθηκε πάνω σε καρφιά τα οποία είχαν τοποθετήσει στο έδαφος και καθ’ αυτό τον τρόπο πέθανε. Η μνήμη του τιμάται στις 21 Δεκεμβρίου.
Αθηνά Κακούρη

Η Αθηνά Κακούρη (1928) είναι Ελληνίδα συγγραφέας, κυρίως ιστορικών μυθιστορημάτων και αστυνομικών διηγημάτων.
Ζακ Ντεριντά

Ο Ζακ Ντεριντά (γαλλ. "Jacques Derrida", 15 Ιουλίου 1930 – 9 Οκτωβρίου 2004) ήταν Γάλλος φιλόσοφος γεννημένος στην Αλγερία, γνωστός και ως θεμελιωτής της αποδόμησης. Το ευρύ και λεπτομερές έργο του είχε βαθιά επίδραση στο πεδίο της λογοτεχνικής θεωρίας και στην "φιλοσοφία" (καθώς αυτό το έργο στάθηκε κρίσιμο για τον διαχωρισμό ανάμεσα σε "ηπειρωτική" (continental philosophy) και "αγγλοσαξωνική" (anglosaxon philosophy) φιλοσοφία. Το έργο του επηρέασε πολλά επιστημονικά πεδία που δεν σχετίζονταν ευθέως με την φιλοσοφία όπως το πεδίο των επιστημών του δικαίου και της αρχιτεκτονικής. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του έργα συγκαταλέγονται το "Περί Γραμματολογίας", "Τα φαντάσματα του Μάρξ", "Η φωνή και το φαινόμενο".
Πόλεμος της Λύττου

Ο Πόλεμος της Λύττου (221 έως 219 π.Χ.) ήταν σύρραξη που έλαβε χώρα στο νησί της Κρήτης κατά την ελληνιστική περίοδο. Αντιμαχόμενες παρατάξεις ήταν από τη μία η Κνωσός, κυρίαρχη δύναμη στο νησί και οι σύμμαχοί της (με πιο αξιόλογη στην περίπτωση αυτή τη Γόρτυνα), ενώ από την άλλη
η Λύττος, μια αποικία των Σπαρτιατών, η αρχαιότερη πόλη στο νησί σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιστορικού Πολύβιου. Η Κνωσός, σύμμαχος της Γόρτυνας, είχε επιβάλλει την κυριαρχία της στο νησί με εξαίρεση την πόλη της Λύττου, τη μοναδική που αρνήθηκε να υποταχτεί. Για το λόγο αυτό η Κνωσός αποφάσισε να εμπλακεί σε πόλεμο, ώστε να την αφανίσει απομακρύνοντας τους κατοίκους από τις εστίες τους, παρέχοντας δε και μια γεύση φόβου στις υπόλοιπες πόλεις του νησιού.
Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι

Η Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι ("Caroline Bouvier Kennedy", 27 Νοεμβρίου 1957) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας, δικηγόρος και πολιτικός.
Αβαίος

Στην ελληνική αρχαιότητα το όνομα Αβαίος, (καθαρεύσα ), αποτελούσε τοπωνυμικό επίθετο του θεού Απόλλωνα προς τιμή του οποίου υπήρχε περισπούδαστος ναός αλλά και περίφημο μαντείο στην αρχαία πόλη Άβαι, αφιερωμένη και αυτή στον Απόλλωνα, εξ ου και το επίθετο, που βρισκόταν ανατολικά της Φωκίδας και κοντά στα όρια της Βοιωτίας, δηλαδή κοντά στο σημερινό χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Όπως εξιστορεί ο Ηρόδοτος, από το Μαντείο αυτό είχαν λάβει χρησμό ακόμα και ο Κροίσος, και αργότερα ο Μαρδόνιος.

Ο περίφημος αυτός ναός και μαντείο του Αβαίου Απόλλωνα, που θεωρούνταν εφάμιλλο του Μαντείου των Δελφών, καταστράφηκε από τους Πέρσες στην εκστρατεία του Ξέρξη (480 π.Χ.), και για δεύτερη φορά από τους Βοιωτείς. Ανοικοδομήθηκε όμως εκ νέου από τον Ανδριανό.
Στύγνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Στύγνη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Στύγνης ήταν η Πολυξώ, και επομένως η Στύγνη ήταν ομοθαλής αδελφή της Ανθηλείας, της Αυτονόης, της Βρύκης, της Γλαυκίππης, της Ερατούς, της Ευίππης, της Ευρυδίκης, της Ηλέκτρας, της Θεανούς, της Κλεοδώρης και της Κλεοπάτρας. Η Στύγνη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Πολύκτορα και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Κλεοδώρη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κλεοδώρη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Κλεοδώρης ήταν η Πολυξώ, και επομένως η Κλεοδώρη ήταν ομοθαλής αδελφή της Ανθηλείας, της Αυτονόης, της Βρύκης, της Γλαυκίππης, της Ερατούς, της Ευίππης, της Ευρυδίκης, της Ηλέκτρας, της Θεανούς, της Κλεοπάτρας και της Στύγνης. Η Κλεοδώρη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Λίξο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Νησιά Λος

Τα Νησιά Λος ή Νησιά Λους αποτελούν ένα μικρό αρχιπέλαγος στην περιοχή του Κονακρί, στη Γουινέα.

Το αρχιπέλαγος σχηματίζεται από τις νήσους, Ταμάρα, Ρούμε και Κάσα, καθώς και τρεις μικρότερες νησίδες. Ένα μέρος του Κονακρί, που βρίσκεται στο γειτονικό νησί Τόμπο, έχει επεκταθεί και συνδεθεί με τη μικρή χερσόνησο Καλούμ των Λος.
Κέρι Κένεντι

Η Μέρι Κέρι Κένεντι ("Mary Kerry Kennedy", 8 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Αμερικανίδα ακτιβίστρια.
Αγία Νάπα

Η Αγία Νάπα είναι δήμος της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους οκτώ δήμους της επαρχίας Αμμοχώστου.
Επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας (2008-2009)

thumb|300px|right|Η περιοχή της σύρραξης

Ο όρος Επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας (2008-2009) αναφέρεται στην επίθεση του Ισραήλ κατά της Λωρίδας της Γάζας, που ξεκίνησε στις 27 Δεκεμβρίου του 2008 στις 11:30 π.μ. (ώρα Ισραήλ) όταν το Ισραήλ πραγματοποίησε ρίψεις πυραύλων και όλμων σε μια σειρά χτυπημάτων από αέρος, με το κωδικό όνομα "Επιχείρηση Συμπαγές Μολύβι" (ή "Βαρύ Μολύβι") (Εβραϊκά : מבצע עופרת יצוקה), εναντίον στόχων της Λωρίδας της Γάζας. Ο συνεχιζόμενος βομβαρδισμός ακολουθήθηκε μετά τις 3 Ιανουαρίου 2009 από χερσαίες επιχειρήσεις.Η τελευταία εξαμηνιαία εκεχειρία μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ έληξε στις 19 Δεκεμβρίου του 2008, με το τέλος της οποίας προβλέπονταν η άρση του 18μηνου αποκλεισμού. Η εκεχειρία δεν ανανεώθηκε, με τη Χαμάς να κατηγορεί το Ισραήλ για το συνεχιζόμενο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας. Το Ισραήλ, αποφεύγοντας ν΄ αναφερθεί στην άρση του αποκλεισμού, δήλωσε πως στόχος της επιχείρησης είναι να καταστείλει τη δυνατότητα της Χαμάς να εκτοξεύει ρουκέτες στο Ισραήλ.
Κατά το πρώτο απόγευμα της επίθεσης αναφέρθηκε πως ένα μόνο πολεμικό αεροσκάφος των Ισραηλινών έριξε περίπου 100 τόνους εκρηκτικών. Σύμφωνα με τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, το Ισραήλ βομβάρδισε σχεδόν 100 στόχους ασφαλείας, που κατά το ίδιο διαχειριζόταν η Χαμάς, συμπεριλαμβανομένων αστυνομικών τμημάτων, φυλακών και διοικητικών υποδομών, μέσα στα πρώτα τέσσερα λεπτά του πρώτου κύματος επιθέσεων. Χτυπήθηκαν στόχοι σε όλες τις κεντρικές πόλεις της Λωρίδας της Γάζας, συμπεριλαμβανομένης της πόλης τής Γάζας και του Μπασΐτ Χανούν στα βόρεια, της Χαν Γιουνίς και της Ράφα στον Νότο.

Το «Παλαιστινιακό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» εξέδωσε μια αναθεωρημένη έκθεση των απωλειών στις 12 Μαρτίου για τους «τελικούς» αριθμούς των θυμάτων, με βάση τον οποίο η 22ήμερη επιδρομή στοίχισε τη ζωή σε 1.417 ανθρώπους από τους οποίους οι 926 ήταν άμαχοι, οι 255 αστυνομικοί και οι 236 μαχητές.
Μπράουνσβαϊγκ

<br>

Το Μπράουνσβαϊγκ (γερμανικά: "Braunschweig"), παλαιότερη γραφή Βρουνσβίκη, είναι μια πόλη 245.810 κατοίκων, που βρίσκεται στην Κάτω Σαξονία της Γερμανίας. 

Βρίσκεται βόρεια των βουνών Χαρτς και ανατολικά του Αννόβερου. Κοντά στο Μπράουνσβαϊγκ βρίσκεται η πόλη Βόλφσμπουργκ (που είναι έδρα της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen).

Το Μπράουνσβαϊγκ ήταν μια ναυτική πόλη με μεγάλο στόλο, αν και δεν είναι παραθαλάσσια. Η πόλη πλούτισε με την Μούμε "(Braunschweiger Mumme)", ένα ποτό για ναυτικούς που είναι μια πηχτή μπίρα. Ήταν η μοναδική κατάλληλη να μεταφερθεί και να διατηρηθεί σε κρύες ή τροπικές περιοχές. Όταν οι μπίρες βελτιώθηκαν τον 19ο αιώνα, η πώληση περιορίστηκε αποκλειστικά στην πόλη. Σήμερα αυτό το προϊόν προσφέρεται σε μείγμα με κανονική μπίρα ή χρησιμοποιείται σε παραδοσιακά γλυκά και καραμέλες. Το Μπράουνσβαϊγκ έδωσε και το όνομά του στο καναδικό κρατίδιο Νέα Βρουνσβίκη.

Σήμερα η πόλη έχει δύο πανεπιστήμια, από τα οποία το ένα, το TU Braunschweig, θεωρείται καλό Πολυτεχνείο. Έχει επίσης ένα εργοστάσιο της Volkswagen, όπου κατασκευάζεται η σειρά "Transporter" η "T-Modell". Το 2007 απέκτησε τον τίτλο "Πόλη της Επιστήμης" "(Stadt der Wissenschaft 2007)". Το 7,1% του ακαθάριστου προϊόντος της περιοχής διατίθεται στην επιστήμη, το μεγαλύτερο ποσοστό σε όλη την Ευρώπη.
Γιαλιάς

Ο Γιαλιάς (τουρκικά: "Çakıllı Dere" ή "Yalya Deresi") είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός, στην ουσία χείμαρρος, της Κύπρου. Έχει μήκος 88 χιλιόμετρα πηγάζει στο Τρόοδος και τα βουνά του Μαχαιρά, στη πορεία του περνάει από τη κοιλάδα της Μεσαορίας και χύνεται στον κόλπο της Αμμοχώστου.Το βάθος του φτάνει μέχρι τα 9 μετρα. 

Στον Γιαλιά έχει κατασκευαστεί το 1952 το φράγμα "Πάνω Λυθροδόντα" χωρητικότητας 32.000 m3 και ύψους 10 μέτρων.
Αμιτάμπ Μπατσάν

thumb|250 px|Ο Αμιτάμπ Μπατσάν το 2006
Ο Αμιτάμπ Μπατσάν ("अमिताभ बच्चन", 11 Οκτωβρίου 1942 - ...) είναι Ινδός ηθοποιός. Έγινε διάσημος στις αρχές της δεκαετίας του '70 και έκτοτε υπήρξε μια από τις πιο διακεκριμένες φυσιογνωμίες του Ινδικού σινεμά. Ο πιο αναγνωρίσιμος άνθρωπος του κινηματογράφου στην Ινδία, θεωρείται πλέον ο ζωντανός θρύλος του Μπόλιγουντ.

Στη διάρκεια της καριέρας του κέρδισε αναρίθμητα βραβεία και τιμές, ενώ κατέχει ακόμα το ρεκόρ του ηθοποιού με τις περισσότερες υποψηφιότητες για βραβείο "Ά' Ανδρικού Ρόλου" στα βραβεία Filmfare. Εκτός από ηθοποιός έχει εργαστεί σαν τραγουδιστής πλεϊμπάκ, παραγωγός και τηλεπαρουσιαστής. Υπήρξε εκλεγμένο μέλος του Ινδικού κοινοβουλίου από το 1984 έως το 1987. Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Τζάγια Μπαντούρι και έχει δύο παιδιά. Ο γιος του Αμπισέκ Μπατσάν είναι επίσης γνωστός ηθοποιός και παντρεμένος με την πρώην Μις Κόσμος και δημοφιλέστερη ηθοποιό του Μπόλιγουντ, Εσβάρια Ράι.
Άβαι

Άβαι (επίσης Άβες, Άβα, και Αβαί), ονομάζονταν πόλη της αρχαίας Φωκίδας στα όρια με τη σημερινή Βοιωτία, κοντά στο χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Βρισκόταν πάνω στη συμβολή των ποταμών Άσσου και Κηφισού. Την πόλη φέρεται να είχε ιδρύσει ο μυθικός βασιλιάς του Άργους, Άβας, εγγονός του Δαναού και γιος του Λυγκέα και της Υπερμνήστρας, όπως αναφέρει ο Παυσανίας (Φωκ. 35, 1). Αντίθετα, κατά την άποψη του Αριστοτέλη και, με πηγή τον Στράβωνα, (Στράβ. 10, 1, 3), η πόλη ιδρύθηκε από το θρακικό πρωτοελληνικό φύλο των Αβάντων, οι οποίοι αργότερα αποίκησαν την Εύβοια.

Η πόλη ήταν φημισμένη στους αρχαίους Έλληνες για το ναό και το μαντείο της, αφιερωμένη στον Αβαίο Απόλλωνα. Σύμφωνα με τον Βυζάντιο, εκεί «ην μαντείον προ του εν Δελφοίς» και, «πλούσιον, θησαυροίσι τε και αναθήμασι πολλοίσι κατεσκευασμένον» (Ηρόδ. Η, 33). Οι Φωκείς, και μόνον, μετά από τη νίκη τους κατά των Θεσσαλών, είχαν αφιερώσει στο μαντείο 2000 ασπίδες και ανδριάντες (Ηρόδ. Η, 27).

Τη συμβουλή του μαντείου είχαν ζητήσει, μεταξύ άλλων, ο Κροίσος και ο Μαρδόνιος (Ηρόδ. Η, 27), ενώ ο Ηρόδοτος αναφέρει (Α’, 46-7), ότι ο πρώτος θέλοντας να δοκιμάσει την αξιοπιστία των ελληνικών μαντείων, απέστειλε πρέσβεις σε όλα για να ρωτήσουν, τί ακριβώς έκανε σε μία καθορισμένη ημέρα της ζωής του, και μόνο το μαντείο των Δελφών απάντησε σωστά. Από τότε όλα τα μαντεία, πλην των Δελφών, παρήκμασαν και μαζί τους εκείνο των Αβών. Πάντως ο Μαρδόνιος επανασυμβουλεύτηκε το συγκεκριμένο μαντείο, το 490 π.Χ. (Ηρόδ. Η, 33).

Οι Άβες κατελήφθησαν από τους Πέρσες του Ξέρξη, το 480 π.Χ. και τους Θηβαίους κατά τη διάρκεια του Φωκικού Πολέμου (355-346 π.Χ.), οπότε και τις δύο φορές ο ναός κάηκε. Πάντως, ήταν η μόνη πόλη των Φωκέων που δεν καταστράφηκε από τον Φίλιππο κατά το Τρίτο Ιερό Πόλεμο, διότι δεν είχε λάβει μέρος στον Φωκικό πόλεμο ούτε στη λεηλασία των θησαυρών του Μαντείου των Δελφών από τους υπόλοιπους Φωκείς, σύμφωνα με απόφαση του αμφικτυονικού συνεδρίου.

Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η πόλη τιμήθηκε με αυτονομία, μάλιστα ο Αδριανός, κατασκεύασε μικρό ναό αφιερωμένο στον Απόλλωνα, χωρίς μαντείο αυτή τη φορά (Παυσανίας, 10, 35).

Σε βραχώδη λόφο κοντά στο χωριό Έξαρχος, σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια αυτού του ναού, μια πύλη ακρόπολης καθώς και κάποια ίχνη των τειχών της πόλης. Αυτά βρέθηκαν μετά από ανασκαφές που διενήργησαν από κοινού, η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία και Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, υπό τον Γ. Σωτηριάδη. Επίσης βρέθηκαν τάφοι, διάφορα αγγεία του 5ου και του 4ου αιώνα π.Χ., ειδώλια, λάρνακες, κοσμήματα, κ.α. Πολλοί από τους τάφους είχαν συληθεί από τους ντόπιους, μέχρι που επενέβη η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία και προέβη στη κατάσχεση των ευρημάτων τα οποία σήμερα φυλάσσονται και εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Χαιρώνειας.
Μάρω Βαμβουνάκη

Η Μάρω Βαμβουνάκη είναι σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας.
Σάμος IV (αρματαγωγό)

Σάμος ΙV (Αρματαγωγό) / 33, L-174, L-175

Ομοίου τύπου πλοία ‘Λήμνος ΙΙ’, ‘Λέσβος ΙΙΙ’ , ‘Χίος V’ και ‘ Σάμος ΙV’

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Dravo Corp. West Yard, Nevilla Island, Pitteburgh, Pa’. Στην ενεργεία από τις 19 Ιουλίου 1943.

Εκτόπισμα : 1625/4080 ΤΝ – Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’ / 50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1934 στη Νέα Ορλεάνη των Η.Π.Α. Συμμετείχε στις αποβατικές επιχειρήσεις του ‘ΑΝΤΖΙΟ’ της Νότιας Γαλλίας. Μετά την απελευθέρωση της χώρας χρησιμοποιήθηκε εκτός από τις ασκήσεις και για κρατικές και στρατιωτικές μεταφορές. Παροπλίστηκε στις 25 Οκτωβρίου 1977.
Πύργος του ΟΤΕ

Ο Πύργος του ΟΤΕ είναι πύργος τηλεπικοινωνιών ύψους 76 μέτρων στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται στην κεντρική Θεσσαλονίκη, στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, η οποία είναι ένα από τα πιο μεγάλα γεγονότα του είδους της σε όλη την Ευρώπη.

Κατασκευάστηκε το 1970 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Αναστασιάδη και χρησιμοποιήθηκε για αρκετά χρόνια ως περίπτερο του ΟΤΕ στη Διεθνή Έκθεση. Ανακαινίστηκε εσωτερικά το 2005. Σήμερα, χρησιμοποιείται από το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας της Cosmote. Στην κορυφή του πύργου λειτουργεί το περιστρεφόμενο εστιατόριο "SKYLINE Café-Bar".
Περιστρεφόμενο εστιατόριο

Το εσωτερικό του περιστρεφόμενου εστιατορίου στον πύργο Prima Tower της [[Σιγκαπούρη|Σιγκαπούρης]]
Περιστρεφόμενο εστιατόριο ονομάζεται ένα εστιατόριο το δάπεδο του οποίου περιστρέφεται κατά 360ο. Το κύριο σώμα του κτηρίου παραμένει σταθερό και τα γεύματα μεταφέρονται στον περιστρεφόμενο όροφο. Η συχνότητα περιστροφής ποικίλει από μία έως τρεις φορές ανά ώρα έτσι ώστε οι επισκέπτες να μπορούν να απολαύσουν τη θέα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα χωρίς να μετακινηθούν από τις θέσεις τους. Τέτοια εστιατόρια συχνά βρίσκονται στους τελευταίους ορόφους ξενοδοχείων, τηλεοπτικών πύργων, και ουρανοξυστών.
Κάστρο της Λεμεσού

Το Κάστρο της Λεμεσού είναι μεσαιωνικό κτίσμα στη πόλη της Λεμεσού στην Κύπρο.

Το κάστρο πήρε τη σημερινή του μορφή το 1590 περίπου, κατά τη περίοδο της τουρκοκρατίας και χτιστηκε πάνω σε προγενέστερο κάστρο πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων. Η αρχαιότερη αναφορά για το κάστρο της Λεμεσού μας έρχεται από το 1128 όταν ο Φρειδερίκος ο Β' της Γερμανίας φυλάκισε εκεί ομήρους από τον αντιβασιλέα της Κύπρου Ιβελίνο. Η αναφορά αυτή αποτελεί σοβαρή ένδειξή στο χώρο υπήρχε ένα Βυζαντινό κτίσμα παρόλο που δεν βρέθηκε κάποιο αρχαιολογικό εύρημα που να υποστηρίζει αυτή τη θέση. Ωστόσο σε στρωματογραφική δομή που έγινε από το τμήμα αρχαιοτήτων βρέθηκαν βάσεις κιονοστοιχίας που ανήκαν σε παλαιοχριστιανική βασιλική που βρισκόταν στη θέση του κάστρου και ίσως αποτελούσε μέρος του βυζαντινού αυτού κτίσματος. 

Οι Τούρκοι αρχικά το χρησιμοποίησαν σαν φυλακή, χρήση που διατήρησε και κατά την Αγγλοκρατία μέχρι και το 1948, όταν λειτούργησαν οι κεντρικές φυλακές στη Λευκωσία, οπότε πέρασε στη δικαιοδοσία της Αρχαιολογικής υπηρεσίας και φιλοξένησε το πρώτο επαρχιακό αρχαιολογικό μουσείο. 

Σήμερα λειτουργεί σαν μεσαιωνικό μουσείο. Σύμφωνα με την παράδοση εδώ νυμφεύτηκε ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος την αγαπημένη του "Βερεγγάρια".
Γιάννης Φέρτης

Ο Γιάννης Φέρτης (Αθήνα, 21 Απριλίου 1938) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Πρωταγωνιστής από τη δεκαετία του 1960 έως και σήμερα, σε κλασικά και σύγχρονα θεατρικά έργα, στην πρόζα και το αρχαίο δράμα.

Κατάγεται από το ορεινό χωριό Δάφνη του Νομού Φθιώτιδας. Αποφοίτησε από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν το 1958.
Γεωθερμία

thumb|right|right|300px|Αποθέσεις αλάτων από την επιφανειακή απορροή της θερμής πηγής (Θέρμες Ξάνθης).
Γεωθερμία ή γεωθερμική ενέργεια ονομάζουμε τη φυσική θερμική ενέργεια της Γης που διαρρέει από το θερμό εσωτερικό του πλανήτη προς την επιφάνεια. Η μετάδοση θερμότητας πραγματοποιείται με δύο τρόπους:

α) Με αγωγή από το εσωτερικό προς την επιφάνεια με ρυθμό 0,04 - 0,06 W/m² 

β) Με ρεύματα μεταφοράς, που περιορίζονται όμως στις ζώνες κοντά στα όρια των λιθοσφαιρικών πλακών, λόγω ηφαιστειακών και υδροθερμικών φαινομένων.

Μεγάλη σημασία για τον άνθρωπο έχει η αξιοποίηση της γεωθερμικής ενέργειας για την κάλυψη αναγκών του, καθώς είναι μια πρακτικά ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. Ανάλογα με το θερμοκρασιακό της επίπεδο μπορεί να έχει διάφορες χρήσεις.

H υψηλής ενθαλπίας (>150 °C) χρησιμοποιείται συνήθως για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η ισχύς τέτοιων εγκαταστάσεων το 1979 ήταν 1.916 ΜW με παραγόμενη ενέργεια 12×106 kWh/yr.

Η μέσης ενθαλπίας (80 έως 150 °C) που χρησιμοποιείται για θέρμανση ή και ξήρανση ξυλείας και αγροτικών προϊόντων καθώς και μερικές φορές και για την παραγωγή ηλεκτρισμού (π.χ. με κλειστό κύκλωμα φρέον που έχει χαμηλό σημείο ζέσεως).

Η χαμηλής ενθαλπίας (25 έως 80 °C) που χρησιμοποιείται για θέρμανση χώρων, για θέρμανση θερμοκηπίων, για ιχθυοκαλλιέργειες, για παραγωγή γλυκού νερού.
Ζωροαστρισμός

Ζωροαστρικός ναός του πυρός στο [[Γιαζντ]] του Ιράν
Ζωροαστρικό νεκροταφείο "[[Πύργοι της σιωπής]]" στο [[Γιαζντ]] του Ιράν

Ο Ζωροαστρισμός είναι μια από τις παλαιότερες θρησκείες που έχουν ακόμη οπαδούς. Η εμφάνισή του χρονολογείται περίπου 2.600 χρόνια πριν, ως ριζική αναμόρφωση της πολυθεϊστικής ιρανικής θρησκείας, η οποία επικράτησε στην Περσική Αυτοκρατορία με κρατική υποστήριξη. Ο Ζωροαστρισμός διατηρεί κάποιες από τις πρακτικές της προϊστορικής, κοινής ινδοϊρανικής θρησκείας και επομένως παρουσιάζει ομοιότητες με τον Ινδουισμό της βεδικής περιόδου, όπως π.χ. την πυρολατρεία, ορισμένες μυθικές αφηγήσεις και τον σεβασμό προς τις δυνάμεις της φύσης.
Λίμνη Παραλιμνίου

Η Λίμνη Παραλιμνίου είναι μια φυσική εποχιακή υφάλμυρη λίμνη στο ανατολικό άκρο της Κύπρου, κοντά στην επαρχία Αμμόχωστου. Βρίσκεται στα όρια των Δήμων Παραλιμνίου, Δερύνειας και Σωτήρας και έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000.

Η λίμνη εμπλουτίζεται αποκλειστικά από τις απορροές ομβρίων υδάτων κατά την χειμερινή περίοδο, κυρίως από τον χείμαρρο Πλατύ που εισρέει ανατολικά της λίμνης, ενώ την θερινή περίοδο, αποξηραίνεται. Σε περιόδους με έντονες βροχοπτώσεις, τα ύδατα της λίμνης διοχετεύονται μέσω του καναλιού το οποίο κατασκευάστηκε την δεκαετία του 60', σε μικρά εμπλουστιστικά φράγματα για τον εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφορέα της περιοχής. Τα πρώτα αρδευτικά κανάλια κατασκευάστηκαν το 1893.

Η λίμνη Παραλιμνίου είναι σημαντικός υδροβιότοπος της Κύπρου με σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, ο οποίος όμως έχει υποστεί σημαντική υποβάθμιση. Μεταξύ των ειδών ξεχωρίζει ένα σπάνιο είδος νερόφιδου, το "Natrix natrix cypriaca", που συναντάται μόνο στην Κύπρο και ως εκ τούτου είναι προστατευόμενο είδος. Η βλάστηση κυριαρχείται από αλλοφυτικά είδη, ενώ μεγάλος αριθμός πτηνών φιλοξενείται μόνιμα ή παροδικά στην περιοχή, με σημαντικότερο είδος το "Vanellus spinosus" (πελλοκατερίνα).
Smit Internationale

H Smit Internationale (ή Smit International) είναι μια Ολλανδική εταιρεία που δραστηριοποιείται στο ναυτικό τομέα. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Φοπ Σμιτ το 1842, ως εταιρεία ρυμούλκησης, διαθέτοντας ένα ατμοκίνητο ρυμουλκό. Έπειτα συγχωνεύθηκε με την Internationale Sleepdienst, και της δόθηκε το παρόν όνομα. Η εταιρεία ειδικεύεται κυρίως στην ανέλκυση αντικειμένων, ενώ δραστηριοποιείται και στην έρευνα τεχνικών για τη γρήγορη εκκαθάριση θαλάσσιων περιοχών. Η Smit Internationale έλαβε μέρος, μαζί με την Μαμούτ, στην ανέλκυση του Κουρσκ.

Έδρα της εταιρείας είναι το Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Απασχολεί διεθνώς 2.653 άτομα (2006).
Mammoet

thumb|200px|right|Τα κεντρικά γραφεία της Mammoet.
Η Μαμούτ (Ολλανδικά:Mammoet, δηλαδή "Μαμούθ") είναι ιδιωτική Ολλανδική εταιρεία που ειδικεύεται στην ανέλκυση και μεταφορά βαρέων αντικειμένων. Ανέσυρε το Ρωσικό υποβρύχιο Κούρσκ. Η εταιρεία έχει εμπειρία στις εκτός των συνόρων πετροχημικές και κατασκευαστικές βιομηχανίες, παρέχοντας άμεσες αντικαταστάσεις γεφυρών στις τελευταίες, χρησιμοποιώντας αυτοκινούμενα μεταφορικά οχήματα. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στο Σχιντάμ, σε ένα ιδιόμορφο κτήριο, γνωστό με την ονομασία "De Bolder" ("ο συγκρατητής"). Το κτήριο κατασκευάστηκε σε ένα εργοστάσιο και μεταφέρθηκε έπειτα με πλοίο στην τωρινή του τοποθεσία, προς εξοικονόμηση χρόνου και χρημάτων. Η Μαμούτ διατηρεί γραφεία στη Βόρεια και Νότια Αμερική, τη Νότια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ασία. Η εταιρεία απασχολεί περίπου 3200 εργαζομένους παγκοσμίως, από τους οποίους οι 850 εργάζονται στην Ολλανδία.
Ουαϊόμινγκ

Το Ουαϊόμινγκ (en: State of Wyoming, ) είναι μια πολιτεία στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Τα δυτικά δύο τρίτα της πολιτείας καλύπτονται περισσότερο από οροσειρές και βοσκοτόπους στους πρόποδες των Ανατολικών Βραχωδών Ορέων, ενώ το ανατολικό τρίτο της πολιτείας είναι ένα υπερυψωμένο λιβάδι, οροπέδιο, γνωστό ως οι Υψηλές Πεδιάδες. Έχει έκταση 253.335 τ.χλμ. και πληθυσμό 581.099 κατοίκους (εκτίμηση 2021). Ενώ είναι η δέκατη μεγαλύτερη πολιτεία των ΗΠΑ σε έκταση, το Ουαϊόμινγκ είναι η πιο αραιοκατοικημένη. Η πρωτεύουσα και πιο πολυπληθής πόλη είναι η Τσεγιέν.
Αΐν Τεμουχέντ

Η Αΐν Τεμουχέντ είναι πόλη και περιοχή της Αλγερίας.
thumb|left|Το έμβλημα της Αΐν Τεμουχέντ

Η πόλη Αΐν Τεμουχέντ βρίσκεται στην ομώνυμη επαρχία, περίπου 500 χλμ δυτικά από το Αλγέρι. Το 1950 αριθμούσε 18.000 κατοίκους, ενώ σήμερα πλησιάζει τις 93.000. Τα κτίσματα της πόλης ακολουθούν γενικά γαλλική αρχιτεκτονική ενώ η ευρύτερη περιοχή της παρουσιάζει αξιόλογη σταφυλοπαραγωγή με μεγάλο εξαγωγικό εμπόριο κυρίως προς τη Γαλλία. Οι κάτοικοί της ομιλούν αραβικά και γαλλικά.

Το όνομά της προέρχεται από την αραβική λέξη ""αΐν" και την βερβερική "ουχέντ"". Πρόκειται για την άλλοτε ρωμαϊκή πόλη "Άλμπουλε".
Αλυκή Λεμεσού

thumb|right|200px|Η περιοχή του Ακρωτηρίου με τη λίμνη

Η Αλυκή Λεμεσού ή Αλυκή Ακρωτηρίου, είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Κύπρου. 

Βρίσκεται στην Επαρχία Λεμεσού στα νότιο ανατολικά της πόλης της Λεμεσού και καταλαμβάνει επιφάνεια 13.67 τ.χλμ.. Το χαμηλότερο σημείο της είναι 2,7 μ. κάτω από το επίπεδο της θάλασσας . . 

Αυτό είναι το φαινόμενο "τόμπολο" κατά το οποίο ένα νησί ενώνεται με την ηπειρωτική χώρα. Στην προκειμένη περίπτωση η περιοχή του ακρωτηρίου ήταν αρχικά νησί. Οι δύο ποταμοί Κούρης και Γαρίλλης μετέφεραν υλικά στις εκβολές τους και σταδιακά το νησί ενώθηκε με την Κύπρο. Με αυτή την ένωση εγκλωβίστηκε μεγάλη ποσότητα θαλασσινού νερού σχηματίζοντας την αλυκή. 

Η λίμνη θεωρείται από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους της Ανατολικής Μεσογείου. Το γεγονός ότι η στάθμη του νερού πάνω από το 50% της λίμνης είναι μικρότερη από 70 εκατοστά βάθος προσελκύει χιλιάδες πουλιά που τη χρησιμοποιούν ως ενδιάμεσο σταθμό κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης. Η Birdlife International εκτιμά ότι από 2000 έως και 20.000 Μεγαλύτερη Φλαμίνγκο (Phoenicopterus roseus) θα περάσουν το χειμώνα στην λίμνη.

Η λίμνη βρίσκεται εντός των ορίων της βρετανικής Βάσης του Ακρωτηρίου, έναν τομέα που διέπεται από το Ηνωμένο Βασίλειο, υπό τους όρους που καθορίζονται από την ανεξαρτησία το 1960. Το 2003 δημιουργήθηκε αντιπαράθεση από την ανέγερση δύο γιγαντιαίων κεραιών ως τμήμα του δικτύου κατασκοπείας στη Μέση Ανατολή. Τοπικοί παράγοντες και οργανώσεις οικολόγων ισχυρίζονταν ότι οι κεραίες κοντά σε αυτό το εύθραυστο οικοσύστημα μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην άγρια πανίδα, , .
Μιχάλης Μπεκίρης

Ο Μιχάλης Μπεκίρης (Πάτρα, 1971) είναι πολιτικός, βουλευτής Αχαΐας και έχει διατελέσει υφυπουργός.
Steyr 91

260px|thumb|right|Steyr 91 της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Το Steyr 91 ήταν ένας τύπος φορτηγού της εταιρίας Steyr με τον κινητήρα "WD 615". Κατασκευαζόταν και στην Ελλάδα το διάστημα 1978 - 1984 από την ΣΤΑΓΙΕΡ ΕΛΛΑΣ ΑΒΕ (σήμερα ΕΛΒΟ) και χρησιμοποιήθηκε ως επί το πλείστον από διάφορες δημόσιες υπηρεσίες και κυρίως ως απορριμματοφόρα από τους Δήμους Αθηναίων και Θεσσαλονίκης.
Γιάννης Γιαννέλης

Ο Γιάννης Γιαννέλης-Θεοδοσιάδης είναι Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και κατάγεται από παλιά οικογένεια του νησιού. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και συγκαταλέγεται στα ιδρυτικά της μέλη. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος Μυτιλήνης ενώ το 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μυτιλήνης. Επανεξελέγη το 1990, το 2004 με 11.760 σταυρούς και το 2007. Λόγω του εκλογικού συστήματος ο νομός Λέσβου δεν εξέλεγε βουλευτή για 11 χρόνια με αποτέλεσμα να μένει συνεχώς εκτός βουλής. Επίσης εχει θέσει δύο φορές υποψηφιότητα για τη νομαρχία χωρίς επιτυχία.

Στην ιδιοκτησία του βρίσκεται ο πατρογονικός πύργος της οικογένειας Γιαννέλη, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1910 από τον αρχιτέκτονα Αδαλή κατόπιν παραγγελίας του προγόνου του Γιαννέλη - Θεοδοσιάδη, Ιωάννη Γιαννέλη. Στον πύργο έχουν φιλοξενηθεί σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Οδυσσέας Ελύτης κ.α. ενώ σήμερα υπάρχουν παλιά βιβλία και σπάνιες συλλογές.

Είναι διαζευγμένος. Κατοικεί μόνιμα στη Μυτιλήνη και έχει συγγράψει αρκετά βιβλία. Έχει τιμηθεί από την ολλανδική κυβέρνηση με το ανώτατο παράσημο του Τάγματος των Ιπποτών της Οράγγης-Νάσσαου και είναι επίτιμος πρόξενος της Ολλανδίας.

Στις 15 Μάη 2012 ο Γιάννης Γιαννέλης αποχώρησε από τη Ν.Δ. και εντάχθηκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Σκωτικός Τύπος

Ο "Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος" του Ελευθεροτεκτονισμού, γνωστός απλά και ως "Σκωτικός Τύπος", είναι μια ενιαία πνευματικά και εννοιολογικά σειρά 33 προοδευτικών βαθμών, οργανωμένων σε δύο διακριτές σειρές:
* Τον "Συμβολικό Τεκτονισμό" (1°- 3°) που συνήθως έχει διακριτή δομή και υπάγεται στη διοίκηση της οικείας Μεγάλης Στοάς.
* Τον "Φιλοσοφικό Τεκτονισμό" (4°- 33°), διοικούμενο από το Ύπατο Συμβούλιο (υπό την προεδρία του Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχη), που συνιστά και «φύλακα» (δηλαδή τον πνευματικό καθοδηγητή και «προστάτη») του Τύπου.

Ο Φιλοσοφικός Τεκτονισμός είναι μία από τις δύο κύριες εξελίξεις του Συμβολικού Τεκτονισμού (1°- 3°) που ένας Διδάσκαλος Τέκτων μπορεί να ακολουθήσει για εμβάθυνση στις αρχές και έννοιες του Ελευθεροτεκτονισμού. Η άλλη κύρια εξέλιξη είναι ο Τύπος της Υόρκης, που καθιδρύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βαγγέλης Αθανασόπουλος

Ο Βαγγέλης Αθανασόπουλος (Πειραιάς, 1946 - Αθήνα, 2011) υπήρξε Έλληνας νεοελληνιστής, πεζογράφος, ποιητής, κριτικός, και μεταφραστής.
Νικηφόρος Μανδηλαράς

Ο Νικηφόρος Μανδηλαράς (19 Φεβρουαρίου 1928 - 18 Μαΐου 1967) ήταν Έλληνας νομικός, δημοσιογράφος και εκδότης εφημερίδας. Είναι περισσότερο γνωστός ως δικηγόρος υπερασπίσεως στη δίκη για την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε. Σκοτώθηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, καθώς προσπαθούσε να διαφύγει από την Ελλάδα, όπου κινδύνευε να συλληφθεί από το καθεστώς της χούντας.
Καρλ Μπραντ

Ο Καρλ Μπραντ ("Karl Brandt", 8 Ιανουαρίου 1904 - 2 Ιουνίου 1948) ήταν Γερμανός ιατρός, μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και της SS, ηγετικό στέλεχος του Προγράμματος Ευθανασίας Τ-4 και προσωπικός ιατρός του Χίτλερ. Δικάστηκε στην συνακόλουθη της Δίκης της Νυρεμβέργης Δίκη των Ιατρών και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε το 1948.
Κατά Ιουδαίων

Κατά Ιουδαίων ονομάζονται 8 ομιλίες του Ιωάννη του Χρυσοστόμου.
Κάβο Γάτα

thumb|right|Η περιοχή του Ακρωτηρίου, το Κάβο Γάτα κάτω δεξιά.
Το Κάβο Γάτα είναι ακρωτήριο της Κύπρου, είναι το νότιο ανατολικό σύνορο του κόλπου του Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στη χερσόνησο Ακρωτηρίου και ανήκει στη βάση Ακρωτηρίου. Είναι το νοτιοανατολικό σημείο της Ευρώπης, κείμενο 14 πρώτα λεπτά της μοίρας ή 25 χιλιόμετρα νοτιότερα από το ακρωτήριο Τρυπητή της Γαύδου.

Η ονομασία του ακρωτηρίου προέρχεται από το κοντινό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Όπως αναφέρει ο Γιώργος Σεφέρης, είναι ιστορία που άκουσε από κάποιο μοναχό όταν πέρασε από εκεί το 1952: Κάποτε έπεσε ανομβρία στο νησί για πολλά χρόνια και γέμισε ο τόπος φίδια. Τότε οι μοναχοί ανέθρεψαν γάτες και κάθε μέρα το χάραμα αλλά και το βράδυ τις έστελναν έξω από το μοναστήρι να κυνηγήσουν τα φίδια. Η μάχη αυτή των φιδιών με τις γάτες κράτησε χρόνια, στο τέλος εξολόθρευσαν τα φίδια αλλά και οι ίδιες χάθηκαν αφού δεν άντεξαν το δηλητήριο. Άλλη παράδοση αναφέρει ότι τις γάτες τις έφερε η Αγία Ελένη
Σκηνές από έναν γάμο

Σκηνές από έναν γάμο ("Scener ur ett äktenskap", 1973) είναι ταινία και τηλεοπτική σειρά σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Η ταινία του Μπέργκμαν είναι η ιστορία αγάπης ενός ζευγαριού σε έξι επεισόδια. Η ταινία γυρίστηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα - μόνο σε τέσσερις μήνες, θεωρείται όμως μια από τις κεντρικές στη φιλμογραφία του Σουηδού σκηνοθέτη. Ήταν τόσο συνεπαρμένος με τη ιστορία του Γιόχαν και της Μαριάννας (τους οποίους έπαιξαν οι αγαπημένοι του ηθοποιοί - Έρλαντ Γιόζεφσον και Λιβ Ούλμαν), που στο τέλος της κινηματογραφικής καριέρας του σκηνοθέτησε και γύρισε τη "Σαραμπάντα" ("Saraband", 2003), όπου μας δείχνει τη ζωή τους μετά από πολλά χρόνια.

Αρχικά γυρίστηκε και προβλήθηκε η τηλεοπτική σειρά (Απρίλιος - Μάιος 1973) και μετά από ένα χρόνο βγήκε η ταινία στη βάση της σειράς (Σεπτέμβριος 1974).

Όπως και πολλές άλλες ταινίες του Μπέργκμαν, οι "Σκηνές από έναν γάμο" γυρίστηκε στο στυλ των λεγόμενων ταινιών δωματίου. Μόνο στη αρχή της ταινίας εμφανίζονται οι ήρωες της Μπίμπι Άντερσον, του Γιαν Μάλμσε και της Ανίτας Βαλ. Το υπόλοιπο χρόνο παρατηρούμε στην οθόνη μόνο τη Μαριάννα και το Γιόχαν.
Αδαμάντιος Διαμαντής

Ο Αδαμάντιος Διαμαντής (Λευκωσία, 23 Ιανουαρίου 1900 - Λευκωσία, 28 Απριλίου 1994) ήταν Κύπριος ζωγράφος. Από τους σημαντικότερους Κύπριους καλλιτέχνες, θεωρείται ο πατέρας της Κυπριακής τέχνης. Έργα του σήμερα υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές αλλά και στην Εθνική Πινακοθήκη της Λευκωσίας.
Πάπας Στέφανος Ε΄

:"Σε μερικές πηγές, ο Πάπας Στέφανος Ε΄ ονομάζεται "Στέφανος ΣΤ΄" και ο Στέφανος Δ΄, "Στέφανος Ε΄". Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το άρθρο Στέφανος, εκλεγμένος Πάπας."

Ο Πάπας Στέφανος Ε΄ , (885-891), διετέλεσε Πάπας Ρώμης από το Σεπτέμβριο του 885 έως τις 14 Σεπτεμβρίου του 891. Στις διαπραγματεύσεις του με την Κωνσταντινούπολη για το ζήτημά του Πατριάρχη Φωτίου Α΄, καθώς και στις σχέσεις του με τη νεοσύστατη σλαβική εκκλησία, συνέχισε την πολιτική του Νικόλαου Α΄.
Ρεβανί

thumb|right|250px|Ρεβανί
Το ρεβανί, (τουρκ: revani), γνωστό κι ως ριβανί, είναι παραδοσιακό γλύκισμα της Μέσης Ανατολής, γνωστό στην ελληνική και αρμένικη κουζίνα και ως σάμαλι (περσ. samali). Παρασκευάζεται από σιμιγδάλι και γιαούρτι και αφού ψηθεί στο φούρνο, περιχύνεται με σιρόπι. Το ρεβανί της Βέροιας είναι παραδοσιακό γλυκό της πόλης και έχει ιδιαίτερη φήμη σε όλη την Ελλάδα. Στην νότια Ελλάδα κυρίως μπορεί να το συναντήσει κανείς και ως "ραβανί". 

Το ίδιο γλυκό παρασκευάζεται και στην Τουρκία, φέροντας το ίδιο όνομα με τα ελληνικά (revani), στον Αραβικό κόσμο όπου αποκαλείται basbousa, αλλά και σε όλη την υπόλοιπη ανατολική Μεσόγειο φέροντας διάφορα ονόματα. Σε κάποιες παραλλαγές, στα υλικά προστίθεται και τριμμένη καρύδα και σε κάποιες άλλες μπορεί να συνδυαστεί με καϊμάκι (παγωτό).

Κατηγορία:Γλυκά
Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Ταρσίζιος

Ο Ταρσίζιος, ο οποίος συγκαταλλέγεται στους Χριστανούς αγίους, υπήρξε σε νεαρή ηλικία, μάρτυρας της πρώιμης εκκλησίας, κατά τον 3ο αιώνα.

Ήταν μαθητής του επισκόπου Ρώμης Στεφάνου και από μικρή ηλικία διακονούσε στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις.
Ιωάννης Ιουστινιάνης

Ο Τζιοβάνι Τζουστινιάνι Λόγγο ("Giovanni Giustiniani Longo", 1418 – 1 Ιουνίου 1453), η εξελληνισμένα Ιωάννης Ιουστινιάνης, ήταν Γενουάτης στρατιωτικός, μέλος μίας από τις σημαντικότερες οικογένειες της Γένοβας, και Πρωτοστράτωρ της Βυζαντινής αυτοκρατορίας το 1453. Μεγάλωσε στη Χιο και τη Γένοβα της βόρειας Ιταλίας. Ήταν ένας από τους πιο γενναίους υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης κατά την πολιορκία κι Άλωση από τους Οθωμανούς, ως επικεφαλής ενόπλου τμήματος 700 Γενουατών κι ο θανάσιμος τραυματισμός του επιτάχυνε την πτώση.
Νίκος Φώσκολος

Ο Νίκος Φώσκολος, του Ροβέρτου και της Εριφίλης, (Αθήνα 26 Νοεμβρίου 1927 (3 Μαρτίου 1927 - 30 Οκτωβρίου 2013) ήταν σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, σεναριογράφος και κριτικός του ραδιοφώνου και του θεάτρου, σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Λουκάς Νοταράς

Ο Λουκάς Νοταράς (5 Απριλίου 1402 - 3 Ιουνίου 1453) ήταν Έλληνας αξιωματούχος, ο τελευταίος Μέγας Δουξ (12 Ιουλίου 1450 - 29 Μαΐου 1453) και Μεσάζων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Σάρα

Η Σάρρα (εβρ.:"שָׂרָה", μεταφρ.: "ηγεμονίς"), σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ήταν κόρη του Θάρα, σύζυγος του Αβραάμ, μητέρα του Ισαάκ και θεία του Λωτ. Ήταν ετεροθαλής αδερφή του Αβραάμ, από διαφορετική μητέρα , και δέκα χρόνια μικρότερη από αυτόν.

Η Σάρα παντρεύτηκε τον Αβραάμ στην Ουρ των Χαλδαίων, (κοντά στον μυχό του σημερινού Αραβικού ή Περσικού Κόλπου) και τον συνόδεψε από εκεί στην Χαρράν, βόρεια της συριακής ερήμου, (κοντά στο σημερινό Κιρκούκ του Ιράκ), όταν μετά το θάνατο του αδελφού τους Άρραν, ο πατέρας τους Θάρα, αποφάσισε να μετοικίσει με όλη την οικογένειά του δυτικότερα για άγνωστους λόγους. Στη συνέχεια παίρνοντας μαζί τους τον Λωτ και εγκαταλείποντας εκεί τον γηραιό πατέρα τους μετέβησαν στη Συχέμ στο κέντρο της γης Χαναάν, (σημερινή Παλαιστίνη).

Από εκεί μέσω της νότιας, ξερής περιοχής που υπήρχε πολλή δυστυχία, (σημερινή έρημος του Σινά), αναγκάζει τον Αβραάμ να μεταβεί στην Αίγυπτο. Επειδή η Σάρα ήταν ιδιαίτερα όμορφη, όταν πήγε με τον Αβραάμ στην Αίγυπτο, από φόβο μήπως τον σκοτώσουν για να του την πάρουν, (σύμφωνα με την εξιστόρηση της Παλαιάς Διαθήκης), συμφώνησαν να πουν ότι ήταν αδερφή του. Αν και τότε ήταν 65 ετών, ήταν τόσο όμορφη που οι Αιγύπτιοι την πήραν στο παλάτι του Φαραώ. Εξ αιτίας όμως της Σάρας, ο Θεός (Γιαχβέ), έφερε μεγάλες πληγές στην Αίγυπτο, και ο Φαραώ κάλεσε τον Αβραάμ και του την έδωσε ξανά, αφού τον επέπληξε που είπε ψέματα ότι ήταν αδερφή του.

Η Σάρα για πολλά χρόνια ήταν στείρα. Κατόπιν και ενώ ήταν περίπου 90 ετών, ο Θεός υποσχέθηκε ότι θα της χαρίσει ένα γιο. Ένα χρόνο αργότερα γεννήθηκε ο Ισαάκ.

Μετά την καταστροφή των Σοδόμων και της Γόμορας, ο Αβραάμ κατευθύνθηκε προς το νότο και κατοίκησε στα Γέραρα, όπου βασιλιάς των Φιλισταίων ήταν ο Αβιμέλεχ. Αυτός απήγαγε τη Σάρα, την οποία και πάλι ο Αβραάμ παρουσίασε ως αδερφή του, αλλά κατόπιν οδηγίας από το Θεό, ο Αβιμέλεχ την έδωσε πίσω στον Αβραάμ. Η Σάρα πέθανε στην ηλικία των 127 ετών στη Χεβρώνα ("Κιριάθ-αρβά") και τάφηκε σε σπηλιά του αγρού Μαχπελάχ, τον οποίο είχε αγοράσει ο Αβραάμ για οικογενειακό τάφο (γύρω στο 1980 π.Χ. -σύμφωνα με την παραδοσιακή Βιβλική χρονολόγηση.
Η Καινή Διαθήκη—Εγχειρίδιο Μελέτης και Ζωής

thumb|200px|right|Το εξώφυλλο της βασικής έκδοσης
Η Καινή Διαθήκη—Εγχειρίδιο Μελέτης και Ζωής είναι μία σύγχρονη ελληνική μετάφραση της Καινής Διαθήκης, που κυκλοφόρησε το 1994 από τις Εκδόσεις «Ο Λόγος». Ως βάση της μετάφρασης χρησιμοποιήθηκε το αρχαίο Παραδεδεγμένο Κείμενο ("Textus Receptus") της Καινής Διαθήκης. Τη μετάφραση εκπόνησε ο Συμεών Ιωαννίδης υπό την γενική εποπτεία του Σπύρου Ζωδιάτη, την θεολογική επεξεργασία του Γεώργιου Χατζηαντωνίου και την φιλολογική επεξεργασία της Φρίντας Χατζηβαρίτη-Τέγου. Συντομογραφείται ως ΕΜΖ.

Η βασική έκδοση περιλαμβάνει:
*Το αρχαίο κείμενο της Καινής Διαθήκης.
*Τη μετάφραση της Καινής Διαθήκης σε σύγχρονη γλώσσα.
*Συνοπτικό εγκυκλοπαιδιακό λεξικό της Καινής Διαθήκης.
*Πλήρες Ταμείο του Αρχαίου Κειμένου.
*Πίνακα όλων των εδαφίων της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρονται στην Καινή.

Σε μετέπειτα εκδόσεις της μετάφρασης αυτής, παρατίθενται συγχαρητήριες και ευχαριστήριες επιστολές για το έργο, από δώδεκα Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδας, από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, από την Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής και από την Πάτμιο Εκκλησιαστική Σχολή. Επίσης, η μετάφραση χρησιμοποιείται ευρέως και από την Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία.

Το 2010, ο "«Λόγος»" κυκλοφόρησε την "Καινή Διαθήκη Μαθητείας" όπου περιείχε το πρωτότυπο κείμενο της Καινής Διαθήκης, τη μετάφραση του "Εγχειριδιου", ερμηνευτικές σημειώσεις, παραπομπές, ταμείο κειμένου, εγκυκλοπαιδικό λεξικό και διάφορα βοηθήματα μελέτης.
Corona

Οι Corona είναι ιταλικό μουσικό eurodance συγκρότημα, το οποίο το 1994 σημείωσε διεθνή επιτυχία με το τραγούδι "The Rhythm of the Night". Επικεφαλής των Corona είναι η Βραζιλιάνα Όλγα Σούζα.
Καμπινέ Κομαρά

Ο Καμπινέ Κομαρά (Kabiné Komara, 8 Μαρτίου 1950-) (το όνομά του αναφέρεται και ως Kabinet, Kabineh, Kabinè) είναι πολιτικός από τη Γουινέα, πρωθυπουργός από τον Δεκέμβριο του 2008 ως τις 19 Ιανουαρίου 2010. Υπήρξε διευθυντής της Αφρικανικής Τράπεζας Εισαγωγών-Εξαγωγών στο Κάιρο. Είναι παντρεμένος και πατέρας 6 παιδιών.
Δημοκρατία της Γένοβας

Η Δημοκρατία της Γένοβας (Ιταλικά: "Repubblica di Genova", Λιγουριανά: "Repúbrica de Zêna") ήταν ανεξάρτητο κράτος στη σημερινή Λιγουρία της βορειοδυτικής Ιταλίας από τον 11ο αιώνα ως το 1797, οπότε και κατελήφθη κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους. Υπήρξε σημαντική ναυτική και εμπορική δύναμη στη Μεσόγειο και ανταγωνιστής της Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας.

Ο πληθυσμός της Δημοκρατίας αυτής αναφέρεται από στην ελληνική βιβλιογραφία ως Γενουάτες ή Γενοβέζοι, ή η Δημοκρατία και ως Αυτοκρατορία των Γενουατών.
Βενετική Δημοκρατία

Η Γαληνοτάτη Βενετική Δημοκρατία (Βενετικά: (Serenìsima) Repùblica Vèneta ή Repùblica de Venesia, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di Venezia) υπήρξε ανεξάρτητο κράτος με πρωτεύουσα την πόλη της Βενετίας στην βορειοανατολική Ιταλία. Επιβίωσε για πάνω από χίλια χρόνια, από τα τέλη του 7ου αιώνα ως το 1797 και αποτέλεσε σημαντικό οικονομικό και εμπορικό κέντρο κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και την Αναγέννηση.