Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Η Μάσκα

Η Μάσκα είναι Αμερικάνικη κωμική ταινία φαντασίας-δράσης παραγωγής του 1994, βασισμένη σε σειρά κόμικς της Αμερικάνικης εταιρίας "Dark Horse Comics". Σκηνοθέτης της ταινίας ήταν ο Τσακ Ράσελ και παραγωγοί οι εταιρίες Dark Horse Entertainment και New Line Cinema. Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 29 Ιουλίου 1994. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία παίζει ο Τζιμ Κάρεϊ, στον ρόλο του Στάνλεϊ Ίπκις ενός τραπεζίτη που βρίσκει μια πράσινη μάσκα που τον κάνει άλλο άνθρωπο.
Δημήτριος Ιατρίδης

Ο Δημήτριος Ιατρίδης του Μιχαήλ (1894 - Αθήνα, 12 Σεπτεμβρίου 1961) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Μαγνησίας με την ΕΡΕ.
Αλέξα Νενάντοβιτς

Ο Αλέξα Νενάντοβιτς ("σερβικά : Алекса Ненадовић") (Μπρανκοβίνα 1749 - Βάλιεβο 23 Ιανουαρίου 1804) , ήταν Σέρβος Κνέζης - προύχοντας της Ταμνάρα - Ποσαβίνα στην περιοχή του Βάλιεβο της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σήμερα Σερβία. 

Αδελφός του Αλέξα ήταν ο Γιάκοβ Νενάντοβιτς από τους πρωτεργάτες της πρώτης Σερβικής εξέγερσης και πρωθυπουργός. Γιοι του ήταν ο Ματέια Νενάντοβιτς , ιερωμένος αγωνιστής της πρώτης σερβικής επανάστασης και πρώτος πρωθυπουργός της Σερβίας, και ο Σίμα Νενάντοβιτς αγωνιστής της δεύτερης σερβικής ανάστασης. 

Ο Αλέξα είχε εμπορική συνεργασία με τον Χατζή Μουσταφά Πασά βεζίρη του Πασαλικίου του Βελιγραδίου, συνεργασία είχε και με τον Πέτρο Ίτσκο που του έσωσε και την ζωή όταν χρειάστηκε. Το καλοκαίρι του 1797 ο σουλτάνος διόρισε τον Μουσταφά πασά στη θέση του Μπεηλέρμπεη της Ρωμυλίας και έφυγε από τη Σερβία για την Φιλιππούπολη για την καταπολέμηση του Πασβάτζογλου. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Μουσταφά Πασά οι δυνάμεις της Πασβάτζογλου μαζί με γενίτσαρους κατέλαβαν το Ποζάρεβατς και πολιόρκησαν το φρούριο του Βελιγραδίου. Στα τέλη του Νοέμβρη του 1797 Ο Αλέξα Νενάντοβιτς μαζί με άλλους Κνέζες από το Βάλιεβο, τον Ίλια Birčanin και τον Νίκολα Grbović, έφεραν τις δυνάμεις τους στο Βελιγράδι και πολιορκούσαν τους γενίτσαρους που υποχώρησαν στο Σμεντέρεβο.

Συνελήφθη από τους γενίτσαρους μαζί με άλλους Κνέζες- ιερείς και προύχοντες των Σέρβων κι αποκεφαλίστηκε στο Βάλιεβο τον Ιανουάριο του 1804. Τα κεφάλιαα των θυμάτων στήθηκαν στην πλατεία της πόλης για παραδειγματισμό. Η ενέργεια αυτή των γενίτσαρων έμεινε γνωστή στην ιστορία σαν Η Σφαγή των Κνέζων και πυροδότησε την Πρώτη Σερβική Επανάσταση.
Thunar

Το Thunar είναι ένα πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων (αγγλ. file manager). Είναι το προεπιλεγμένο πρόγραμμα του είδους στο περιβάλλον εργασίας Xfce.
Μιχάλης Ασλάνης

Ο Μιχάλης Ασλάνης (1951 - 28 Αυγούστου 2013) ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας.
Μιλόγιε Τοντόροβιτς

Ο Μιλόγιε Τοντόροβιτς ("σερβικά : Милоје Тодоровић"), (Crnče της Γιάγκοντινα 1762 - 1832), ήταν Σέρβος επαναστάτης της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κνεζ του Λέβατσκ και πρωθυπουργός της Σερβίας για λίγες ημέρες το 1816. 

Γεννήθηκε το 1762 στο χωριό Crnče της Γιάγκοντινα και βαφτίστηκε σε ένα κοντινό μοναστήρι. Ξεκίνησε να ασχολείται με το εμπόριο. Με το ξέσπασμα του Αυστρο-τουρκικού πόλεμου το 1788, εντάχθηκε στο τμήμα εθελοντών του αυστριακού αξιωματικού Μίχαελ Μιχαλίεβιτς, όπου ήταν μαζί με τον Καραγιώργη και άλλους Σέρβους, και παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου . Για το θάρρος του τιμήθηκε με μετάλλιο ανδρείας και προαγωγή. Μετά την ανακωχή που υπεγράφη το 1791 ο Μιλόγιε επιστρέφει στην πατρίδα του, όπου συνέχισε το εμπόριο. 

Το 1803 εξελέγη κυβερνήτης της περιοχής της Μπελίτσα. Συμμετείχε ενεργά στις προετοιμασίες για την πρώτη σερβική επανάσταση, είχε άριστη γνώση της τουρκικής γλώσσας. Κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης ήταν επικεφαλής δικού του στρατιωτικού σώματος με άντρες από την περιοχή που εξουσίαζε. Λόγω της εξαιρετικής αξίας του ο Καραγιώργης τον ανακηρύσσει Κνεζ το 1811. Μετά την κατάρρευση της επανάστασης με τον Καραγιώργη κι άλλους επαναστάτες κατέφυγαν στο μοναστήρι του Fennec. 

Στη Σερβία επιστρέφει το 1814 και παίρνει ενεργά μέρος στις προετοιμασίες της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης. Τον Απρίλιο του 1815 νίκησε τον τουρκικό στρατό κοντά στο χωριό Βέλιτσα, με αυτή την επιτυχία οι επαναστάτες κατέλαβαν το πέρασμα από το Νις στο Βελιγράδι. Τον Ιούνιο του 1814 ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για ανακωχή ανάμεσα στους Οθωμανούς και Σέρβους στο μοναστήρι Josanica και ο Τοντόροβιτς ήταν ένας από τους διαπραγματευτές. 

Προκειμένου να επιβεβαιώσει τους όρους της ανακωχής Μίλος Ομπρένοβιτς στα μέσα Αυγούστου του 1815 έστειλε στην Κωνσταντινούπολη αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Μιλόγιε Τοντόροβιτς. Εκεί ο σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ τελικά αποδέχτηκε την ανακωχή κι έδωσε στον Τοντόροβιτς ένα χρυσοκέντητο ασημένιο σπαθί, που φυλάσσεται σήμερα στο Στρατιωτικό Μουσείο στο Βελιγράδι .

Μετά την ανακωχή διορίσθηκε σε διάφορες δημόσιες θέσεις και πρωθυπουργός για λίγες ημέρες. Πέθανε το 1832 στην γενέτειρα του όπου είχε αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια, τάφηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του στην αυλή του μοναστηριού Jošanice όπου είχε βαπτιστεί.
Ρίτσαρντ Μάιερ

Ο Ρίτσαρντ Μάιερ (Richard Meier, γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1934) είναι Αμερικανός αρχιτέκτονας, του οποίου τα ρασιοναλιστικά κτίρια κάνουν εμφανή τη χρήση του λευκού χρώματος.
Συνέλευση του Ορασάκ

thumb|right|300px|Η Συνέλευση του Ορασάκ
Η Συνέλευση του Ορασάκ ("σερβικά : Збор у Орашцу") ήταν μία συγκέντρωση Σέρβων επαναστατών που έγινε τον χειμώνα του 1804 στο Ορασάκ της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σήμερα Σερβία.

Η συνέλευση έγινε μετά την σφαγή των Κνέζων και όσοι Κνεζ γλίτωσαν συγκρότησαν αυτή την συνέλευση για να αποφασίσουν τι θα κάνουν. Μαζεύτηκαν 300 περίπου επαναστάτες που αποφάσισαν να πολεμήσουν τους γενίτσαρους που είχαν καταλάβει την εξουσία από τον νόμιμο εκπρόσωπο της Υψηλής πύλης στο πασαλίκι του Βελιγραδίου και είχαν διαπράξει την σφαγή. Πρότειναν την αρχηγία στον Στάνοτζιε Γκλάβας και έπειτα στον Θεοδόσιο Μαρίσεβιτς που αρνήθηκαν , έπειτα πρότειναν τον Καραγιώργη ο οποίος δέχτηκε.

Η συνέλευση αυτή ουσιαστικά ήταν η έναρξη της πρώτης Σερβικής επανάστασης.
La Velata

right|thumb|250px|La Velata
Ο πίνακας La Velata είναι έργο του Ραφαήλ, ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 82 x 60,5 εκατοστών. Φιλοτεχνήθηκε το 1515-16 και βρίσκεται στο Παλάτσο Πίτι της Φλωρεντίας. 

Πολλοί τεχνοκριτικοί πιστεύουν ότι η γυναίκα του πίνακα είναι η Margherita Luti, ερωμένη του ζωγράφου. Άλλοι (οι περισσότεροι) θεωρούν ότι η Margherita Luti είναι εκείνη που απεικονίζεται στον πίνακα La Fornarina. Και όντως αν κρίνουμε από όσα λέει η παράδοση για τη Margherita, μάλλον πρέπει να είναι η La Fornarina.

Ο τίτλος La Velata οφείλεται στο ότι φέρει στο κεφάλι πέπλο, το οποίο φορούσαν γυναίκες παντρεμένες με παιδιά. Είναι γυρισμένη κατά τα 3/4 προς τα αριστερά. Στην απεικόνιση του προσώπου έχει εφαρμοστεί η τεχνική του σφουμάτο, προερχόμενη από τον ντα Βίντσι. Το δεξί χέρι είναι ανασηκωμένο στο στήθος, κάτι που υποδηλώνει θρησκευτική ευλάβεια.

Τον πίνακα αυτόν τον είδε ο Τζόρτζιο Βαζάρι στο σπίτι του εμπόρου Matteo Botti, στη Φλωρεντία. Το 1519 περιήλθε στην κατοχή της οικογένειας των Μεδίκων.
Μπίλη Βέμη

Η Μπίλη Βέμη (Στρυμονοχώρι Σερρών, 12 Νοεμβρίου 1954 - Βερολίνο, 11 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και πανεπιστημιακός.
La Fornarina

right|thumb|250 px|La Fornarina

Ο Ραφαήλ φιλοτέχνησε το 1518-19 τον πίνακα με τίτλο «La Fornarina», μια ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 85 x 60 εκατοστών. Η προκλητική της απεικόνιση είχε οδηγήσει στο συμπέρασμα τον 18ο αιώνα ότι πρέπει να είναι η Margherita, μια κοπέλα την οποία είχε ερωτευτεί ο Ραφαήλ, κόρη κάποιου φούρναρη (fornaio) ονόματι Francesco Luti, που κατοικούσε στην περιοχή Αγία Δωροθέα, στο Τραστέβερε.
Δεν έχει απαντηθεί το ερώτημα πάντως με βεβαιότητα, αν τελικά η ερωμένη του ζωγράφου ήταν η Fornarina ή η κοπέλα που απεικονίζεται στον πίνακα La Velata.

Η κοπέλα φέρει στο αριστερό της μπράτσο ένα βραχιόλι, όπου υπάρχουν οι λέξεις «RAPHAEL URBINAS». Η σύγχρονη έρευνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο πίνακας έγινε δια χειρός Ραφαήλ και μόνο το πρόσωπο πιθανώς φιλοτεχνήθηκε από τον ικανότατο μαθητή του Τζούλιο Ρομάνο. Παλαιότερα πολλοί πίστευαν ότι ολόκληρο το έργο είναι του Ρομάνο. Επίσης, φοράει μεταξωτό ριγέ πράσινο τουρμπάνι, κρατάει με το δεξί της χέρι ένα πέπλο, κόκκινος μανδύας καλύπτει τα πόδια της και είναι στραμμένη κατά τα 3/4 προς τα αριστερά. Ως φόντο υπάρχει μια μυρτιά, φυτό που είναι αφιερωμένο στη θεά Αφροδίτη.

Η κόμησσα di Santafiora είχε τον πίνακα αυτό στα τέλη του 16ου αιώνα, στο σπίτι της στη Ρώμη, όπως αναφέρει ο αντικαγκελάριος Corasduz σε επιστολή του προς τον αυτοκράτορα Ροδόλφο Β΄ το 1595. Μετά το θάνατο της κόμισας, το 1605, ο πίνακας εντάχθηκε στη συλλογή Buoncompagni για να καταλήξει στην Galleria Nazionale d'Arte Antica, η οποία στεγάζεται στο Παλάτσο Μπαρμπερίνι, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Τζάρβις Κένρικ

Ο Τζάρβις Κένρικ (13 Νοεμβρίου 1852 - 29 Ιανουαρίου 1949) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.
Σαντζάκι του Σμεντέρεβο

thumb|right|350px|Το Σαντζάκι κατά το 1791
Το Σαντζάκι του Σμεντέρεβο ("σερβικά :Смедеревски санџак") ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα εδάφη της Μοραβίας στην σημερινή Σερβία από το 1459 έως το 1817. Μέχρι την έναρξη της πρώτης Σερβικής επανάστασης είχε περίπου 400.000 κατοίκους, από τους οποίους περίπου 40-50.000 ήταν Μουσουλμάνοι και κυρίαρχη γλώσσα τα Σερβικά.
Αέριο CS

Το oρθοχλωροβενζαμαλονονιτρίλιο με χημικό τύπο C10H5ClN2 είναι συστατικό ενός "δακρυγόνου" που αναφέρεται γενικά ως κατασταλτικό Αέριο CS. Στην πραγματικότητα είναι είδος αεροζόλ, πτητικό διάλυμα που εξατμίζεται εύκολα με 2-2-χλωροβενζαμαλονονιτρίλιο, το οποίο είναι σε στερεά κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίου. Το αέριο CS είναι γενικά αποδεκτό ως "μη θανατηφόρο" και ανακαλύφθηκε από δύο Αμερικανούς, τον Μπεν Κόρσον και τον Ρότζερ Στάουτον στο Κολέγιο Μίντλμπουρι το 1928. Το όνομα του χημικού προέρχεται από τον συνδυασμό των πρώτων γραμμάτων των επωνύμων των δύο επιστημόνων.
Τσαρλς Έιβισον

Ο Τσαρλς Έιβισον (Charles Avison, προφ. '|eɪ|v|ɨ|s|ən, βάπτιση Νιούκαστλ, 16 Φεβρουαρίου 1709 – 10 Μαΐου 1770), ήταν Άγγλος συνθέτης, οργανίστας και συγγραφέας, εξέχουσα μορφή της Αγγλικής μουσικής του 18ου αιώνα.
Πύργος των Κρανίων

Ο Πύργος των Κρανίων ("σερβικά: Ћеле-кула") είναι ένα ιστορικό μνημείο της πρώτης σερβικής επανάστασης στην σημερινή Σερβία . Το μνημείο στήθηκε από τους Οθωμανούς μετά την νικηφόρα μάχη τους, Μάχη του Τσεγκάρ, επί των επαναστατημένων Σέρβων το οποίο έχτισαν με τα κρανία των ηττημένων. Βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ. από την πόλη της Νις.

Στις 31 Μαΐου 1809, στον λόφο Cegar οι Σέρβοι επαναστάτες υπέστησαν την μεγαλύτερη ήττα τους από τους Οθωμανούς, παρ'όλα αυτά 6000 Οθωμανοί έχασαν την ζωή τους. Ο Χουρσίτ Πασάς μετά το τέλος της μάχης έδωσε εντολή κι αποκεφαλίστηκαν οι νεκροί επαναστάτες, γδάρθηκαν τα κρανία τους και αφού τα γέμισαν με βαμβάκι τα έστειλαν στον Σουλτάνο, τα κρανία που έμειναν τα έχτισαν φτιάχνοντας ένα τείχος για παραδειγματισμό.

Ο πύργος ή τείχος χτίστηκε από τον Ιούνιο έως το φθινόπωρο του 1809, αποτελείται από τέσσερις τοίχους αντιστήριξης (πλάτος 4,5 m και 0,5 m πάχος) που ακουμπούν ο ένας πάνω στον άλλο κάνοντας ένα κοίλο, το αρχικό του ύψος ήταν 5 πόδια. Σε αυτό χτίστηκαν τα κρανία 952 σέρβων επαναστατών, σήμερα έχουν απομείνει 52, τα υπόλοιπα έπεσαν λόγω κακοκαιρίας ή αποκολλήθηκαν από ντόπιους ή συγγενείς των νεκρών και θάφτηκαν. Στην κορυφή του έβαλαν το κρανίο του Στεβάν Σίντελιτς, Σέρβου ηγέτη της μάχης.

Παρά το γεγονός ότι κατά το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα ο Μιτάτ Πασάς αποφάσισε να γκρεμιστεί το τείχος αυτό παρέμεινε μέχρι το 1892. Αργότερα η το Σερβικό κράτος κατασκεύασε ναό στο σημείο. Σήμερα το τμήμα που διασώζεται αποτελεί μουσείο κι μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Σερβίας.
Ντέρμπι της Κυανής Ακτής

Το Ντέρμπι της Κυανής Ακτής είναι ποδοσφαιρική αναμέτρηση η οποία φέρνει αντιμέτωπες δύο ομάδες οι οποίες πρόσκεινται στην FFF : την ΟΖΚ Νις και την ΑΣ Μονακό. Η ονομασία του ντέρμπι προέρχεται από το γεγονός ότι και οι δύο σύλλογοι εδρεύουν στην περιοχή της Κυανής Ακτής.

Από γεωγραφικής άποψης, το ντέρμπι αυτό είναι εκείνο με την μικρότερη απόσταση, στην Λιγκ 1, μεταξύ των δύο ομάδων που συμμετέχουν, με μόλις 20 χιλιόμετρα να χωρίζουν τη Νις και το Μονακό.
Μαντλέν ντε Σκυντερύ

Η Μαντλέν ντε Σκυντερύ (Madeleine de Scudéry, 15 Νοεμβρίου 1607 - 2 Ιουνίου 1701), γνωστή ως Δεσποινίς ντε Σκυντερύ (Mademoiselle de Scudéry) ήταν Γαλλίδα μυθιστοριογράφος. 

Πήρε εξαιρετική μόρφωση και το 1637 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι με τον επίσης συγγραφέα αδελφό της Ζωρζ, με το όνομα του οποίου δημοσίευσε αρκετά έργα της. Έγινε δεκτή στον όμιλο του "Hôtel de Rambouillet" κι αργότερα άνοιξε δικό της σαλόνι, όπου δεχόταν κάθε Σάββατο («les samedis de Mlle de Scudéry» – τα Σάββατα της δεσποινίδος ντε Σκυντερύ) λογίους της εποχής. Μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν γνωστή με το ψευδώνυμο Σαπφώ. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και ζούσε με τον αδελφό της του οποίου επέζησε κατά τριάντα χρόνια.

Τα πρώτα της δεκάτομα μυθιστορήματα (κανένα δεν καταλάμβανε λιγότερους από τέσσερις τόμους) σημείωσαν εξαιρετική επιτυχία γιατί, εκτός των άλλων, τα μέλη της υψηλής παρισινής κοινωνίας ανακάλυπταν τους εαυτούς τους κάτω από τα εξωτικά ονόματα των ηρώων των έργων. Σύντομα άρχισαν ν’ αλληλοπροσφωνούνται με τα ονόματα αυτά και να ερωτοτροπούν σύμφωνα με τα γραφόμενα της Σκυντερύ. 

Στα έργα της υπάρχουν σελίδες που διακρίνονται για την λεπτότητα του αισθήματος και την ανάλυση των χαρακτήρων, αλλά σήμερα βέβαια «δέκα τόμοι είναι δέκα τόμοι, δηλαδή 15.000 σελίδες».

Θεωρήθηκε η λογιότερη γυναίκα της εποχής της και τα μυθιστορήματά της είχαν μεγάλη επιτυχία σε όλη την Ευρώπη. Επέσυρε όμως την σάτιρα του Μολιέρου στις κωμωδίες του "Les Précieuses ridicules" (1659) and "Les Femmes savantes" ("Οι σοφές γυναίκες", 1672) .

Η Δεσποινίς ντε Σκυντερύ είναι η ηρωίδα της φερώνυμης αστυνομικής μορφής νουβέλλας του Ε.Τ.Α. Χόφμαν "Das Fräulein von Scuderi" (1819).
Κριστίν ντε Πιζάν

Η Κριστίν ντε Πιζάν ("Christine de Pizan", Βενετία, 1364 - 1430) ήταν Ιταλίδα συγγραφέας του ύστερου Μεσαίωνα. Υπηρέτησε ως αυλική συγγραφέας για αρκετούς δούκες (Λουδοβίκο Α' της Ορλεάνης, Φίλιππο Β' της Βουργουνδίας και Ιωάννη της Βουργουνδίας) και τη γαλλική βασιλική αυλή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου ΣΤ' της Γαλλίας. Θεωρείται η πρώτη Ευρωπαία επαγγελματίας λογοτέχνις. Την εποχή της ήταν πολύ γνωστή και είχε μεγάλη φήμη.

Γεννήθηκε στην Βενετία αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας και της ενηλικιότητάς της στο Παρίσι και αποσύρθηκε μετά στο Αββαείο του Πουασύ. Παντρεύτηκε το 1380 και χήρεψε δέκα χρόνια αργότερα. Ώθηση να γράψει έδωσε το γεγονός ότι χρειαζόταν χρήματα για να θρέψει τον εαυτό της και τα τρία παιδιά της.
Αλέκσα Σίμιτς

Ο Αλέκσα Σίμιτς ("σερβικά: Алекса Симић") (Boljevci Αυστροουγγαρίας, 18 Μαρτίου 1800 - Βελιγράδι, 17 Φεβρουαρίου 1872) ήταν Σέρβος πολιτικός του Πριγκιπάτου της Σερβίας.

Ήρθε στην Σερβία από το Σρεμ το 1819 κι άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος στο γραφείο του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς. Το 1835 έγινε υπουργός οικονομικών του Πριγκιπάτου της Σερβίας. Το 1842 διετέλεσε διπλωματικός αντιπρόσωπος της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη. Την περίοδο 1843-1844 ήταν εκπρόσωπος του υπουργού εσωτερικών. Την περίοδο 1849-1852 υπουργός Δικαιοσύνης και παιδείας. Την περίοδο 1852-1853 διορίσθηκε υπουργός Εσωτερικών. Από το 1853 έως το 1855 ήταν και πάλι ο πριγκιπικός εκπρόσωπος του υπουργού εξωτερικών. 

Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος και την εκδίωξη των Ομπρένοβιτς δεν έχει πάλι πολιτικό ρόλο. Αδελφός του ήταν Στόγιαν Σίμιτς.
Κάρσον ΜακΚάλλερς

Η Κάρσον ΜακΚάλλερς ("Carson McCullers", 19 Φεβρουαρίου 1917 – 29 Σεπτεμβρίου 1967) ήταν Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, ποιήτρια, θεατρικός συγγραφέας, και δοκιμιογράφος. Τα έργα της διαδραματίζονται στον Νότο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Γεννήθηκε τις 19 Φεβρουαρίου 1917 ως Λούκα Κάρσον Σμιθ στο Κολόμπους στην Τζόρτζια. Αφότου αποφοίτησε πήγε στην Σαβάνα θέλοντας να γίνει πιανίστρια αλλά άλλαξε γνώμη αφότου αρρώστησε. Σπούδασε δημιουργική γραφή και το 1936 δημοσίευσε το πρώτο έργο της, Wunderkind, με αυτοβιογραφικά στοιχεία, και το 1940, όσο βρισκόταν στην Βόρεια Καρολίνα, έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα, "The Heart Is a Lonely Hunter". Συνολικά έγραψε 8 μυθιστορήματα. Πέρα από το "The Heart Is a Lonely Hunter", άλλα γνωστά έργα της είναι τα " Reflections in a Golden Eye" (1941) και "The Member of the Wedding" (1946). Το "The Heart Is a Lonely Hunter" μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1968 και το " Reflections in a Golden Eye" το 1967 με τους Μάρλον Μπράντο και Ελίζαμπεθ Τέιλορ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Παντρεύτηκε τον Ριβς ΜακΚάλλερς το 1937. Το ζευγάρι χώρισε το 1941 και ξαναπαντρεύτηκε το 1945. Το 1948 επιχείρησε να αυτοκτονήσει λόγω κατάθλιψης. Τελικά πέθανε το 1967 από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Μαργκερίτ Ντυράς

Η Μαργκερίτ Ντυράς ("Marguerite Duras", 4 Απριλίου 1914 - 3 Μαρτίου 1996) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και σκηνοθέτις γεννημένη στην Ινδοκίνα. Το 1984 κέρδισε το βραβείο Γκονκούρ για το μυθιστόρημά της "L'Amant" (Ο Εραστής).
The Marshall Mathers LP 2

Το The Marshall Mathers LP 2 είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού ράπερ Eminem, που κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2013 από τις Aftermath Entertainment, Shady Records και Interscope Records. Το άλμπουμ είναι μια συνέχιση του τρίτου άλμπουμ του Eminem από το 2000, "The Marshall Mathers LP". Η παραγωγή για το άλμπουμ πραγματοποιήθηκε από το 2011 ως το 2013 σε αρκετά στούντιο ηχογραφήσεων και έγινε από τον Eminem και διάφορους άλλους μουσικούς παραγωγούς, συμπεριλαμβανομένων των Rick Rubin, Luis Resto, Emile Haynie και Alex da Kid. Το άλμπουμ έχει συμμετοχές από τους τραγουδιστές Skylar Grey, Rihanna και τον frontman των fun., Nate Ruess, με τον μόνο άλλο ράπερ που εμφανίζεται στο άλμπουμ να είναι ο Kendrick Lamar που μοιράζεται την ίδια δισκογραφική εταιρεία με τον Eminem (την Aftermath).

Ο τίτλος του άλμπουμ αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των 2013 MTV Video Music Awards στις 25 Αυγούστου με ένα preview του lead single "Berzerk", που κυκλοφόρησε δυο μέρες αργότερα στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο τρία του "Billboard" Hot 100. Ακολούθησαν δύο singles: το "Survival", που κυκλοφόρησε στις 8 Οκτωβρίου, και το "Rap God", που κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου, 2013. Το πρώτο έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 17 του Hot 100 και το δεύτερο στο νούμερο επτά. Το "The Monster", με τη συμμετοχή της Rihanna, κυκλοφόρησε ως το τέταρτο single του άλμπουμ στις 29 Οκτωβρίου του 2013.

Το άλμπουμ έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς μουσικής, επαινώντας την ικανότητα ραπαρίσματος του Eminem και τις επιλογές παραγωγής του. Ήταν η καλύτερη αξιολόγηση για άλμπουμ του Eminem στο Metacritic από το "The Eminem Show" (2002).
Αλ-Μααρί

Ο Άμπουλ Αλά Αλ-Μααρί (973 - 1057) ήταν τυφλός Άραβας φιλόσοφος και συγγραφέας. 

Σε ηλικία τεσσάρων ετών ο Άμπουλ Αλά Αλ-Μααρί τυφλώθηκε από ευλογιά. Μορφώθηκε όμως και ταξίδεψε πολύ. Έζησε και πέθανε μέσα στην φτώχεια αλλά την κηδεία του ακολούθησαν 180 ποιητές και 84 σοφοί που απήγγειλαν εγκώμια πάνω στον τάφο του. Ήταν οικολόγος μέχρις υπερβολής αποφεύγοντας ακόμη και το γάλα και το μέλι. 

Σπουδαιότερο έργο του ήταν η συλλογή "Λουζουμιγιάτ" ("Υποχρεώσεις") που περιλάμβανε 1592 σύντομα ποιήματα στα οποία κυριαρχεί ο σκεπτικισμός και η απαισιοδοξία. Στο επιτάφιο ποίημα που συνέθεσε για τον εαυτό του λέει ότι την ζωή τού την επέβαλε ο πατέρας του αλλά ο ίδιος δεν την επέβαλε σε κανένα.

Κατηγορία:Σύροι ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Άλμπερτ Λόρτσινγκ

Ο Άλμπερτ Λόρτσινγκ (Gustav Albert Lortzing, Βερολίνο, 23 Οκτωβρίου 1801 – Βερολίνο 21 Ιανουαρίου 1851) ήταν Γερμανός συνθέτης, ηθοποιός και τραγουδιστής. Θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος της Spieloper, είδους ελαφράς όπερας.
Αλ-Μουταμίντ

Ο Αλ-Μουταμίντ (Μουχαμάντ Ιμπν Αμπάντ Αλ Μουταμίντ, 1040 - 1095) ήταν εμίρης της Σεβίλλης, ο τρίτος της δυναστείας των Αββαδιδών, και ο μεγαλύτερος ποιητής της μουσουλμανικής Ισπανίας. Πολέμησε με επιτυχία κατά του Αλφόνσου ΣΤ΄της Καστίλλης και έπειτα κατά του πρώην συμμάχου του Γιουσούφ Ιμπν Τασχφίν της δυναστείας των Αλμοραβιδών του Μαρόκου. Πέθανε εξόριστος στο Μαρόκο, γράφοντας ποιήματα μέχρι τον θάνατό του. 



Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Δημήτριος Γράψας

Ο στρατηγός εν αποστρατεία Δημήτριος Γράψας είναι πρώην Ανώτατος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.
Raining Blood

thumb|220px|Ο Τζεφ Χάνεμαν, βασικός συνθέτης του κομματιού
Το Raining Blood είναι τραγούδι του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Slayer, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1986 με το δίσκο "Reign in Blood" και ένα χρόνο αργότερα σε μορφή 7" σινγκλ.
Η διάρκεια του κομματιού αγγίζει τα τέσσερα λεπτά και δεκαεπτά δευτερόλεπτα, όντας ένα από τα τρία τραγούδια του δίσκου τα οποία ξεπερνούν τα τρία λεπτά. Το λίγο πιο αργό ριφ σε σύγκριση με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου υποδεικνύει μία μικρή μελωδικότητα, η οποία σε συνδυασμό με την ατονικότητα τους προσδίδει μία παραπάνω σκοτεινότητα στο τραγούδι.
Το ""Raining Blood" μαζί με το "Angel of Death"" είναι τα δύο τραγούδια τα οποία παρέμειναν στο set list των ζωντανών εμφανίσεων των Slayer για όλη την υπόλοιπη καριέρα τους. Ζωντανές εκτελέσεις του υπάρχουν στις εξής κυκλοφορίες:
* "Decade of Aggression - Live" (1991)
* "Live Intrusion" (1995, DVD)
* "War at the Warfield" (2003, DVD)
* "Soundtrack to the Apocalypse" (2003)
* "Still Reigning" (2004, DVD)
Οι στίχοι του τραγουδιού μιλούν για την ενδυνάμωση του κακού, τόσο ώστε να καταλάβει τον παράδεισο και ο τίτλος του είναι αναφορά στο αίμα των αγγέλων. Ο κιθαρίστας Τζεφ Χάνεμαν είχε δηλώσει ότι το τραγούδι αναφέρεται σε κάποιον που βρίσκεται στο Καθαρτήριο λόγω ότι εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο. Ο σκοπός του είναι να εκδικηθεί για τον διωγμό του, κάτι που περιγράφεται στη συνέχεια των στίχων.
Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει διασκευαστεί από την Τόρι Έιμος για το δίσκο της "Strange Little Girls"" του 2001. Επίσης, διασκευές του έχουν κάνει οι Malevolent Creation, Vader, Erik Hinds, Diecast, κ.α..
Αλόνσο Κάνο

Ο Αλόνσο Κάνο ("Alonso Cano", 1601-1667) ήταν Ισπανός ζωγράφος, αρχιτέκτονας και γλύπτης στο μεταίχμιο του ιταλικού μανιερισμού και του μπαρόκ.
Αλφρέ ντε Βινύ

Ο Αλφρέ ντε Βινύ (Alfred Victor, comte de Vigny, Λος (Loches), 1797 - Παρίσι, 1863) ήταν Γάλλος ρομαντικός ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από υψηλόφρονα στωικισμό, πλούσιο σε συμβολισμούς και προαναγγέλλει την γραφή των Μπωντλαίρ, Βερλαίν και Μαλλαρμέ.
United Abominations

Το United Abominations είναι το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε το Μάιο του 2007 μέσω της "Roadrunner Records".
Αλφόνς Ντωντέ

Ο Αλφόνς Ντωντέ (Alphonse Daudet, Νιμ (Nîmes) 13 Μαΐου 1840 - Παρίσι 16 Δεκεμβρίου 1897) ήταν Γάλλος πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Περίφημα έγιναν τα έργα του Tartarin de Tarascon και το τρίπρακτο δράμα L'Arlésienne.
Ηλίας Μαριολόπουλος

Ο Ηλίας Μαριολόπουλος ( Αθήνα, 1900- Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 1991) ήταν Έλληνας φυσικός και ακαδημαϊκός. Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη μελέτη του κλίματος της Ελλάδας. Θεωρείται "πατέρας" της σύγχρονης ελληνικής μετεωρολογίας και κλιματολογίας.
Βάρνο

Ο Βάρνο ("Warnow") είναι ποταμός στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας της Γερμανίας. Ρέει προς τη Βαλτική περνώντας δίπλα από την πόλη Ρόστοκ. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 3.324 τετραγωνικά χλμ. Το μήκος του φτάνει τα 155 χλμ.

Η πηγή του ποταμού είναι στο Γκρέμπιν, ένα μικρό χωριό 10 χλμ νότια του Πάρχιμ, στα δυτικό άκρο του λιμνότοπου Μέκλενμπουργκ. Έπειτα ρέει προς τα βόρεια περνώντας από τις πόλεις Στέρνμπεργκ, Μπούτσοου και Σβάαν πριν φτάσει στο Ρόστοκ.

Το 2003 άνοιξε ο πρώτος μοντέρνος δρόμος με διόδια στη Γερμανία, το τούνελ Βάρνο, ενώνοντας το λιμάνι του Ρόστοκ στην ανατολική όχθη με την δυτική όχθη του ποταμού.

Οι Βάρναμπι, μια μεσαιωνική Σλάβικη φυλή, πιθανότατα πήραν το όνομά τους από τον ποταμό.


Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Πάρχιμ

Το Πάρχιμ είναι μια πόλη στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας. Eίναι πρωτεύουσα του δήμου Λούντβιχσλουστ-Πάρχιμ. Είναι η γενέτειρα του Χέλμουτ Καρλ φον Μόλτκε, στον οποίο ανεγέρθηκε ένα μνημείο το 1876. Η πόλη ιδρύθηκε γύρω στο 1210. Κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα ένας κλάδος της οικογένειας του δούκα του Μεκλεμβούργου κατοικούσε στο Πάρχιμ. Έγινε ευημερούσα βιομηχανική πόλη κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, αλλά αυτή η ευημερία καταστράφηκε από τον τριακονταετή πόλεμο. Έχει έκταση 106,61 τετραχωνικά χλμ και πληθυσμό 17.174 κατοίκους σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2012.
Θεόδωρος Χαβίνης

Ο Θεόδωρος Χαβίνης (Φυτείες Αιτωλοακαρνανίας, 1886- Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 1960) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής και υπουργός σε πολλές κυβερνήσεις. Υπήρξε ο βουλευτής Πρέβεζας με τη μεγαλύτερη συνολικά θητεία (18 χρόνια και 4 μήνες) και κατόρθωσε να εκλεγεί 10 φορές βουλευτής της περιφέρειας αυτής.
Στέλιος Λύτρας

Ο Στέλιος Λύτρας (1953-1993) ήταν Έλληνας ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής, σκηνοθέτης κινηματογράφου και φωτογράφος.
Αλφρέ Ζαρρύ

Ο Αλφρέ Ζαρρύ ("Alfred Jarry", 8 Σεπτεμβρίου 1873 - 1 Νοεμβρίου 1907) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, που επινόησε την Παταφυσική, μια παρωδία της σύγχρονης επιστήμης. Θεωρείται πρόδρομος των Σουρεαλισμού και του Φουτουρισμού καθώς και του Μεταμοντερνισμού.Επηρέασε σημαντικούς συγγραφείς όπως τον Ιονέσκο [Υμπύ βασιλιάς - Ο βασιλιάς πεθαίνει].

Γεννημένος στο Λαβάλ (Laval) της Γαλλίας, είχε Βρετονική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του. Σε όλη τη διάρκεια του βίου του, αν και είχε συσχετιστεί με το κίνημα του Συμβολισμού, ο Ζαρρύ ήταν ευρύτερα γνωστός για το έργο του "Ubu Roi" (1896), το οποίο συχνά αναφέρεται ως προδρομικό των κινημάτων του Σουρεαλισμού και του Φουτουρισμού, που εκδηλώθηκαν κατά τις δεκαετίες του 1920 και 1930. Συνέγραψε χρησιμοποιώντας μια ποικιλία υφών, προαναγγέλλοντας έτσι το μεταμοντέρνο. Έγραψε θεατρικά, νουβέλες, ποιήματα, δοκίμια και θεωρητικά άρθρα. Τα έργα του θεωρούνται πρωτοποριακά στα πεδία της λογοτεχνίας του παραλόγου και της μεταμοντέρνας φιλοσοφίας.
Ντιμίτριγιε Νταβίντοβιτς

Ο Ντιμίτριγιε Νταβίντοβιτς (σερβικά : Димитрије Давидовић) (Ζεμούν, 23 Οκτωβρίου 1789 - Σμεντέρεβο, 6 Απριλίου 1838), ήταν Σέρβος πολιτικός και διπλωμάτης, ιατρός, εκδότης εφημερίδων, δημοσιογράφος και αρθρογράφος. Ξεκίνησε την καριέρα του σαν ιδιωτικός γιατρός, έπειτα έγινε γραμματέας του πρίγκιπα και συνέχισε ως γραμματέας του κράτους, πήγε στην Κωνσταντινούπολη ως διπλωμάτης και αργότερα κέρδισε τη θέση του υπουργού και πρωθυπουργού. Είχε καταφέρει να γίνει το δεξί χέρι του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς, μιλούσε πολλές γλώσσες σλαβικά, ρωσικά, λατινικά, γερμανικά και γαλλικά.
Headless Cross

Headless Cross είναι ο τίτλος του 14ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "I.R.S.".
Η απαγορευμένη εκπαίδευση

Η απαγορευμένη εκπαίδευση (ισπανικός τίτλος La Educación Prohibida) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία, και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ΄ οίκον διδασκαλία. Είναι η πρώτη ταινία στην ισπανική γλώσσα που χρηματοδοτήθηκε από το κοινό.
Αβραάμ Πετρόνιεβιτς

Ο Αβραάμ Πετρόνιεβιτς ("σερβικά : Аврам Петронијевић") (Τεκίτζια , Κλάδοβο 13, Σεπτεμβρίου 1791 - Κωνσταντινούπολη 22 Απριλίου 1852), ήταν Σέρβος πολιτικός. Είχε διατελέσει πολλές φορές πρωθυπουργός κι υπουργός εξωτερικών του πριγκιπάτου της Σερβίας.

Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1791 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) στο Τεκίτζια της περιοχής του Κλάδοβο, σχολείο πήγε στη γειτονική πόλη Orsay (σήμερα ανήκει στη Ρουμανία). Το 1817 επέστρεψε στη Σερβία όπου έγινε ιδιαίτερος γραμματέας του πρίγκιπα Μήλου Ομπρένοβιτς. Ήταν μέλος των σωμάτων αντιπροσώπων της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη από το 1821. Το 1826 και αργότερα ήταν επανειλημμένα Σέρβος αναπληρωτής (Αρχειονόμος) με την τουρκική κυβέρνηση. 

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πρίγκιπα Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς το 1844 μέχρι το θάνατό του διετέλεσε υπουργός εξωτερικών και εκπρόσωπος του πρίγκιπα (που ισοδυναμεί με τον Πρωθυπουργό σήμερα). Στα μέσα του 19ου αιώνα κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής γυαλιού στη Μπέλιτσα. Ήταν το πρώτο εργοστάσιο υαλουργίας στα Βαλκάνια, αν όχι η πρώτη βιομηχανική μονάδα. 

Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 22 Απριλίου 1852 και θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου.
Ζάρκο Κόρατς

Ο Ζάρκο Κόρατς ("σερβικά : Жарко Кораћ") , γεννημένος στις 9 Μαρτίου 1947 στο Βελιγράδι, είναι Σέρβος πολιτικός και ψυχολόγος. Σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Βελιγραδίου.

Σπούδασε ψυχολογία στο Βελιγράδι όπου αποφοίτησε το 1970, και έπειτα απέκτησε το διδακτορικό του. Ένας από τους ιδρυτές και σημερινός πρόεδρος της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης. Ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός στην κυβέρνηση της Σερβίας μεταξύ 2001 και 2003 , και εν συντομία πρωθυπουργός στις 17-18 Μαρτίου 2003 μετά την δολοφονία του Ζόραν Τζίντζιτς. Έπειτα ο Κόρατς ήταν βουλευτής στο Κοινοβούλιο της Σερβίας ως μέρος ενός συνασπισμού που σχηματίζεται γύρω από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα. Μέλος του Κοινοβουλίου της Σερβίας ήταν κατά την περίοδο από το 1993 έως το 1997 και από το 2003 μέχρι σήμερα.

Αξιοσημείωτες είναι οι εμφανίσεις του σε μια σειρά εκπαιδευτικών και ψυχαγωγικών σειρών της τηλεόρασης για τα παιδιά.
Υπερασπιστές του συντάγματος

Οι Υπερασπιστές του συντάγματος ("σερβικά : Уставобранитељи") ήταν μία ομάδα πολιτικών, υπουργών, του Πριγκιπάτου της Σερβίας κατά τον 19ο αιώνα που ήταν κατά του δεσποτισμού της οικογένειας Ομπρένοβιτς που κυβερνούσαν την Σερβία τότε. Ο προσδιορισμός "υπερασπιστές του συντάγματος" είχε δοθεί από τους ίδιους τους πολιτικούς.

Οι υπερασπιστές αντιπολιτεύονταν την οικογένεια Ομπρένοβιτς, ζητούσαν θέσπιση συντάγματος και νόμους που να περιορίζουν τις εξουσίες του εκάστοτε πρίγκιπα της Σερβίας. Ζητούσαν μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση και στην δημόσια διοίκηση, τάξη στα υπουργεία, επίσης ζητούσαν την έγκριση του συντάγματος του 1838. Η ομάδα των υπερασπιστών ήταν οι εξής : Τομά Βούσιτς Πέρισιτς , Αβραάμ Πετρόνιεβιτς, Στόγιαν Σίμιτς και Αλέξα Σίμιτς , Μιλούτιν Γκαρασάνιν και Ίλιγια Γκαρασάνιν.
Ερνέστας Σέτκους

Ο Ερνέστας Σέτκους είναι Λιθουανός τερματοφύλακας, διεθνής με την Εθνική Λιθουανίας. Από το 2014 αγωνίζεται στον Α.Ο. Κέρκυρα.
The World at War

Το The World at War (1973-1974) είναι βρετανική τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ 26 επεισοδίων που καταγράφει τα γεγονότα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη στιγμή της ολοκλήρωσής της το 1973 ήταν η πιο ακριβή σειρά που έγινε ποτέ, κοστίζοντας 900.000 £ Παρήχθη από τον Jeremy Isaacs, με αφηγητή τον Λώρενς Ολίβιε και περιέλαβε μουσική από τον Carl Davis. Ένα βιβλίο, "The World at War", γράφτηκε από τον Mark Arnold-Forster, και κυκλοφόρησε το 1973, για να συνοδεύσει την τηλεοπτική σειρά.

Αφότου η παραγωγή ολοκληρώθηκε, το World at War έχει προσελκύσει αναγνώριση και θεωρείται πλέον ως ένα ορόσημο στην ιστορία της βρετανικής τηλεόρασης. Μετά από την στιγμή της ολοκλήρωσής της, και καθώς ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος παρέμεινε νωπός στο μυαλό πολλών ανθρώπων, ο παραγωγός Jeremy Isaacs θεωρήθηκε μπροστά από την εποχή του στο να αναβιώνει μελέτες της στρατιωτικής ιστορίας. Η σειρά επικεντρώθηκε, μεταξύ άλλων, στην απεικόνιση των καταστροφικών ανθρώπινων εμπειριών της σύγκρουσης; στο πώς η ζωή και ο θάνατος στη διάρκεια του πολέμου έπληξε τους στρατιώτες, ναύτες και αεροπόρους, αμάχους, τα τραγικά θύματα της τυραννίας και τους τροφίμους στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Καρόλι Μάγιερ

Ο Καρόλι Μάγιερ, επίσης γνωστός ως Φρανσουά Μαγιέρ ή Φέρεντς Μάγιερ, ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 1 Ιανουαρίου 1908 στο Ναγκιβάραντ, απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 2000. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Νέμπελ

Ο Νέμπελ είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της ανατολικής Γερμανίας. Έχει συνολικό μήκος 60 χλμ και είναι δεξιός παραπόταμος του Βάρνο. Ρέει προς το Γκούστρο και ενώνεται με τον Βάρνο στο Μπούτσοου.

Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Στέβαν Μαραζίνοβιτς

Ο Στέβαν Μαραζίνοβιτς, ("σερβικά : Стеван Магазиновић") (Ρούμα, 1804 - Βελιγράδι, 17 Φεβρουαρίου 1874). Ήταν Σέρβος πολιτικός όπου διετέλεσε υπουργός και εκπρόσωπος του πρίγκιπα, σημερινός πρωθυπουργός, μια εποχή που η Σερβία ήταν μια αυτόνομη επαρχία στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην πόλη Ρούμα όπου τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία κι αργότερα σπούδασε νομικά. 

Το 1829 μπήκε προσελήφθη στο γραφείο του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς όπου παρέμεινε μέχρι το 1833. 

Το 1852 έγινε πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου της Σερβίας και στη συνέχεια από το 1854 έως το 1855 διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών. 

Διορίστηκε εκπρόσωπος του Πρίγκιπα, πρωθυπουργός, στις 12 Ιούνη 1858 , σε μια εποχή που ο Αλέξανδρος Καραγιώργεβιτς παραιτήθηκε. Παρέμεινε στο γραφείο μέχρι τις 18 Απριλίου 1859 , όταν ο πρίγκιπας Μίλος Ομπρένοβιτς επέστρεψε στην εξουσία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν επίσης υπουργός εξωτερικών του Πριγκιπάτου της Σερβίας.
Μωρίς Κοτενέ

Ο Μωρίς Κοτενέ ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 11 Φεβρουαρίου 1895 στο Ραινσί και πεθαμένος στις 11 Απριλίου 1972. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Τζοβάνι Μπελλίνι

O Τζοβάνι Μπελλίνι ("Giovanni Bellini", περ. 1430 - 26 Νοεμβρίου 1516) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης από την Βενετία, ο πιο γνωστός της οικογένειας Μπελλίνι. Θεωρείται o ιδρυτής βενετσιάνικης σχολής ζωγραφικής και οδήγησε στην ανάπτυξη ενδιαφέροντος για την Αναγέννηση στην Βενετία, η οποία έγινε κέντρο της Αναγέννησης που ανταγωνιζόταν την Φλωρεντία και την Ρώμη και το έργο του αντανακλά αυτό το αυξανόμενο ενδιαφέρον. Ήταν δάσκαλος των Τζορτζόνε και Τιτσιάνο. Χρησιμοποίησε ένα πιο αισθησιακό όσον αφορά το χρώμα και τη μορφή τρόπο σχεδίασης και με νέο βαθμό ρεαλισμού και είναι γνωστός για την πρωτοποριακή απεικόνιση του φυσικού φωτός.
Τζόρτζε Πρότιτς

Ο Τζόρτζε Πρότιτς ("σερβικά : Ђорђе Протић"), (Bela Crkva 1793 - Βελιγράδι 7 Δεκεμβρίου 1857). Ήταν σέρβος πολιτικός όπου διετέλεσε εκπρόσωπος του πρίγκιπα, σημερινός πρωθυπουργός, σε μια εποχή που η Σερβία ήταν μια αυτόνομη ηγεμονία εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στο πλαίσιο της βασιλείας του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς ο Πρότιτς εργάστηκε σαν νομικός έως το 1829.

Το 1835 , πέρασε μερικούς μήνες σαν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και έπειτα του προέδρου του δικαστηρίου του Βελιγραδίου .

Από το 1837 ήταν μέλος της αρμόδιας επιτροπής για την προετοιμασία της νομοθεσίας.

Από τις 15 Μαΐου 1840 έως τις 7 Σεπτεμβρίου 1842 ήταν ο εκπρόσωπος του πρίγκιπα Μιχαήλ, το ισοδύναμο σήμερα ενός πρωθυπουργού.

Το 1842 όμως ο πρίγκιπας Μιχαήλ ανατράπηκε από μια εξέγερση με επικεφαλής τον Τομά Βούσιτς Πέρισιτς , ηγέτη των «υπερασπιστών του συντάγματος». Εξαιτίας αυτής της εξέγερσης η οικογένεια Καραγιώργεβιτς ήρθε στην εξουσία στο πρόσωπο του πρίγκιπα Αλέξανδρου . Πιστός στον Ομπρένοβιτς ο Πρότιτς εγκατάλειψε τη Σερβία. Έζησε στην εξορία από το 1842 στο 1857 που επέστρεψε στην Σερβία.
Πεένεστρομ

Ο Πεένεστρομ ("Peenestrom") είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας. Έχει μήκος 20 χλμ. και είναι το δυτικότερο κανάλι που ενώνει τη λιμνοθάλασσα Σέζιν με την Βαλτική θάλασσα (τα άλλα κανάλια είναι ο Σβίνα και ο Τζβίνα). Είναι ένα από τα τρία κανάλια του Όντερ.
Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Λίσσος

Ο Λίσσος ή Φιλιουρής είναι ποταμός της Θράκης. Πηγάζει από την οροσειρά της Ροδόπης (όρος Μεγάλο Λιβάδι) και εκβάλει στο Θρακικό πέλαγος δίπλα στο χωριό Ίμερος.
Ρέκνιτς

Ο Ρέκνιτς ("Recknitz"), ιστορικά γνωστός ως «Ράξα» ("Raxa"), είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της ΒΑ Γερμανίας. Η παγετώδης κοιλάδα του Ρέκνιτς εκτείνεται προς τα νότια και συγκεκριμένα προς την πόλη Γκύστρο. Ο ποταμός δεν έχει συγκεκριμένη πηγή, αλλά σχηματίζεται από χειμάρρους και κανάλια. Έχει λεκάνη απορροής 669 τετραγωνικών χιλιομέτρων και συνολικό μήκος 72 χιλιομέτρων.

Ο κάτω Ρέκνιτς ήταν το ιστορικό σύνορο μεταξύ των περιοχών Μεκλεμβούργου και Πομερανίας. Στις μέρες μας ωστόσο είναι απλά το σύνορο μεταξύ της Λουθηρανικής εκκλησίας του Μεκλεμβούργου και της Ευαγγελικής εκκλησίας της Πομερανίας.

Αρχίζοντας από την πόλη Τέσσιν, ο ποταμός είναι πλωτός με κανό ολόκληρο το χρόνο. Tα τελευταία χρόνια έχουν γίνει έργα κατά μήκος της διαδρομής του ποταμού με σκοπό την αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, κάνοντας το τοπίο ακόμα ελκυστικότερο. Σε μήκος 30 χιλιομέτρων, τρία τμήματα της όχθης του ποταμού έχουν ανακηρυχθεί τόποι φυσικής προστασίας. Ο ποταμός εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα.

Τον Οκτώβριο του 955 μ.Χ. η ευρύτερη περιοχή του ποταμού ήταν η τοποθεσία όπου έγινε η γνωστή μάχη του Ρέκνιτς ανάμεσα στο γερμανικό στρατό του αυτοκράτορα Όθωνα της Γερμανίας που διοικούνταν από τον Γκέρο τον Μέγα και το στρατό των Οβοτριτών και άλλων Σλάβων κάτω από τις διαταγές του πρίγκιπα Στόινεφ, αδερφού του πρίγκιπα Νάκον.
Πεένε

μικρογραφία|250px|Ο ποταμός Πεένε
Ο Πεένε είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας. Oι Βεστπένε, Κλάινε Πεένε και Οστπεένε εκβάλλουν στη λίμνη Κουμμερόβερ Σέε και από κει οι τρεις ποταμοί ενωμένοι ως Πεένε ρέουν προς το Άνκλαμ και έπειτα στη λιμνοθάλασσα του Όντερ. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει έκταση 5.110 τετραγωνικά χλμ και ο ποταμός έχει συνολικό μήκος 143 χλμ. Σημαντικές πόλεις πάνω στον ποταμό είναι οι Βόλγκαστ (Wolgast), Τετέροβ (Teterow), Ντέμμιν (Demmin) και Άνκλαμ (Anklam).

Η κοιλάδα του Πέενε αποτελεί ένα έλος (αγγλ.fen), το μεγαλύτερο στο είδος του στην Ευρώπη. Χάρη στην ερημικότητά της και την άθικτη φύση της, ο ποταμός και η κοιλάδα του χαρακτηρίζονται ως η «Αμαζονία του Βορρά».

Το δυτικό παρακλάδι του ποταμού Όντερ, το οποίο χωρίζει το νησί Ούζεντομ από την ηπειρωτική Γερμανία, ονομάζεται επίσης Πεένε, αλλά στην ουσία είναι μέρος της Βαλτικής που ονομάζεται Πεένεστρομ. Είναι ένα από τα τρία κανάλια που συνδέουν τον κόλπο της Πομερανίας με την Βαλτική θάλασσα (τα άλλα δύο είναι ο Σβίνα και ο Τζβίνα).
Snake Bite Love

Snake Bite Love είναι ο τίτλος του 14ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 3 Μαρτίου 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CMC International".
Ράντομαν Μπόζοβιτς

Ο Ράντομαν Μπόζοβιτς (σερβικά : Radoman Božović) γεννημένος στο Σίπακνο (Sipacno) της Γιουγκοσλαβίας, σήμερα Μαυροβούνιο, στις 13 Ιανουαρίου 1953, είναι Σέρβος πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Σερβίας.

Αποφοίτησε από τη σχολή Οικονομικών της Σουμπότιτσα και πήρε μάστερ το 1978 ενώ έλαβε το διδακτορικό του το 1981 στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Βελιγραδίου. Ενώ ήταν ακόμα φοιτητής ασχολήθηκε με την πολιτική και ήταν μέλος του συνδέσμου Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας (LHR).

Από το 1990 ήταν στο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Σερβίας, όπου το 1991 διορίστηκε πρόεδρος του εκτελεστικού Συμβουλίου της Βοϊβοντίνα, και στη συνέχεια ως πρωθυπουργός της Σερβίας έως τον Φεβρουάριο του 1993. Από το Μάρτιο του 1999 έως τις 5 Οκτωβρίου του 2000 διετέλεσε διευθυντής της ομάδας Genex.

Έχει εργαστεί στη σχολή της Σουμπότιτσα ως βοηθός καθηγητής, αναπληρωτής καθηγητής και τακτικός καθηγητής στην πολιτική Οικονομία. Καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Νόβι Σαντ όπου διδάσκει Πολιτική Οικονομία.
Γιάνκο Κάτιτς

Ο Γιάνκο Κάτιτς (σερβικά: Јанко Катић) ( 18ος αιώνας - 1806) ήταν σέρβος βοδεβόδας κι ένας από τους ηγέτες της πρώτης σερβικής επανάστασης. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων της κυβέρνησης των επαναστατών.

Γεννήθηκε γύρω στα 1770 στο Ρογάτσι (Рогачи) και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Βελιγράδι στην αδελφή του και τον Οθωμανό σύζυγο της. Από την αρχή της Σερβικής επανάστασης πήρε τα όπλα και ήταν από τους γενναιότερους αρχηγούς της. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες που έγιναν μέχρι τον θάνατο του κι έμεινε γνωστός για την γενναιότητα και τον ηρωισμό του. Θεωρήται από τους μεγαλύτερους ήρωες της εποχής του και ήταν πολύ εύγλωττος και έξυπνος καπετάνιος. Ο ίδιος διακρίθηκε ως διαπραγματευτής , μιλούσε τέλεια Τούρκικα. Πέθανε την παραμονή της μάχης του Μισάρ κοντά στο Σάμπατς σε μάχη με τους Οθωμανούς. 

Στο μουσείο της πρώτης σερβικής εξέγερσης στο Ορασάκ στο Αραντιέλοβατς υπάρχουν τα όπλα του, το γιαταγάνι του και το όπλο του. Το 2004 ανεγέρθηκε χάλκινο μνημείο στην γενέτηρά του 2,4 μέτρα ύψος.
Γιόβαν Μαρίνοβιτς

Ο Γιόβαν Μαρίνοβιτς ("σερβικά : Јован Мариновић") (Σεράγεβο , 1821 - Βιλαίς σουρ Μερ, 20 Αυγούστου 1893), ήταν πολιτικός και διπλωμάτης της Σερβίας , μέλος του Συντηρητικού κόμματος και πρωθυπουργός του Πριγκιπάτου της Σερβίας από τις 3 Νοεμβρίου 1873 έως τις 7 Δεκεμβρίου 1874.

Γεννήθηκε στο Σαράγεβο και η οικογένεια του μετακόμισε στο Κραγκούγεβατς όταν ήταν σε μικρή ηλικία.

Μετά τις σπουδές του στο Παρίσι , έγινε ο βοηθός του Ίλιγια Γκαρασάνιν. Είχε διορισθεί υπουργός Οικονομικών του πριγκιπάτου από το 1856 στο 1858 .

Στη συνέχεια αποστέλλεται ως διπλωμάτης στην Αγία Πετρούπολη , στο Παρίσι , έπειτα στο Λονδίνο και την Κωνσταντινούπολη.

Το Νοέμβριο του 1873 διορίστηκε πρωθυπουργός διατηρώντας το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου εξωτερικών. Η κυβέρνηση Μαρίνοβιτς προχώρησε σε διάφορες φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις για να διασφαλίσει την ελευθερία του τύπου και της έκφρασης και για τον εκσυγχρονισμό της χώρας.

Από το 1879 στο 1889 ήταν πρεσβευτής στο Παρίσι.
Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν

Το Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν ("San Miguel de Tucumán"), γνωστό απλά ως Τουκουμάν, είναι πρωτεύουσα της επαρχίας της Αργεντινής Τουκουμάν. Βρίσκεται στην βόρεια Αργεντινή και είναι η σημαντικότερη πόλη στη βόρεια Αργεντινή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 527.607 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της έχει 763.460 κατοίκους. Η πόλη είναι χτισμένη στις δυτικές όχθες του Ρίο Σαλί (ή Ρίο Ντούλσε) και εκτείνεται μέχρι την οροσειρά Σιέρρα ντε Σαν Χαβιέρ, που είναι τμήμα της οροσειράς Ακονκίχα (Aconquija).

Η πόλη αρχικά ιδρύθηκε το 1565 από τον Ντιέγο ντε Βιγιαρρόελ στο Ιμπατίν, κοντά στην σημερινή πόλη Μοντέρος και περίπου 60 χιλιόμετρα από την σημερινή θέση της πόλης. Η πόλη μεταφέρθηκε στην σημερινή θέση (Λα Τόμα) το 1685. Η ρυμοτομία της πόλης είναι κλασσική της ρυμοτομίας των πόλεων της Λατινικής Αμερικής του 16ου και 17ου αιώνα, με οικοδομικά τέτραγωνα 7 επί 7 στο Ιμπαντίν και 9 επί 9 με μια κεντρική πλατεία στην Λα Τόμα. Το συμβούλιο και οι εκκλησίες βρίσκονταν στην περίμετρο.

Τις 21 Σεπτεμβρίου 1812 δόθηκε για την υπεράσπιση της πόλης η Μάχη του Τουκουμάν. Η διακήρυξη της Ελευθερίας της Αργεντινής εγκρίθηκε το τις 9 Ιουλίου 1816 από την βουλή του Τουκουμάν, ένα συμβούλιο που συνεδρίαζε στην πόλη. Το μέρος όπου συνεδρίαζε, η Κάσα ντε Τουκουμάν είναι σήμερα εθνικό μνημείο της Αργεντινής. Στα τέλη του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Ισπανοί, Άραβες, Εβραίοι και Ιταλοί μετανάστες. Στις αρχές του 20ού αιώνα δόθηκαν 400 εκτάρια για αστικά πάρκα στα πρότυπα του Λονδίνου και του Παρισιού. Μέσα στα επόμενα 40 χρόνια ο πληθυσμός της πόλης διπλασιάστηκε και άρχισαν να κατασκευάζονται ουρανοξύστες.

Στην πόλη λειτουργεί διεθνές αεροδρόμιο και είναι έδρα του Εθνικού Πανεπιστημίου του Τουκουμάν.
Americana

Το "Americana" είναι το πέμπτο άλμπουμ των The Offspring. Κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου του 1998. Γράφτηκε μετά την κατάληξη της παγκόσμιας περιοδείας για την προώθηση του "Ixnay on the Hombre" (1997). Η μουσική του άλμπουμ σημείωσε μια αλλαγή στο μουσικό στυλ της μπάντας, η οποία επέκτεινε τους μουσικούς της ορίζοντες στο ποπ πανκ.

Το "Americana" ήταν μια τεράστια εμπορική επιτυχία, ντεμπουτάροντας στο νούμερο 6 του Billboard 200, πουλώντας 175,000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας , φτάνοντας 2 φορές στο νούμερο 2 των τσάρτς, και περνώντας 22 εβδομάδες στο top 10. To νούμερο 2 είναι η πιο υψηλή θέση της μπάντας στα τσάρτς. Είναι δεύτερο σε πωλήσεις πίσω από το "Smash" του 1994. Το "Americana" έχει πουλήσει πάνω από 15 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Το άλμπουμ περιέχει τα πετυχημένα singles "Pretty Fly (for a White Guy)", "Why Don't You Get a Job?" και "The Kids Aren't Alright". Το "She's Got Issues" ήταν το τελευταίο single που κυκλοφόρησε αλλά δεν γνώρισε ανάλογη επιτυχία. Τα singles (εκτός του "She's Got Issues") συμπεριλήφθηκαν στο "Greatest Hits".

Το Americana ήταν υποψήφιο για το βραβείο καλύτερου άλμπουμ στα MTV Europe Music Awards του 1999, αλλά έχασε από το "By Request" των Boyzone. Οι Offspring έκαναν μια παγκόσμια περιοδεία για την προώθηση του και εμφανίστηκαν στο περιβόητο Woodstock του 1999.
Βουκάσιν Πέτροβιτς

Ο Βουκάσιν Πέτροβιτς ("σερβικά : Вукашин Петровић") (Βελιγράδι, 12η Οκτωβρίου 1847 - Βελιγράδι, 1 Σεπτεμβρίου 1924) ήταν Σέρβος οικονομολόγος και υπουργός Οικονομικών.
Λούκα Λαζάρεβιτς

Ο Λούκα Λαζάρεβιτς ("σερβικά : Лука Лазаревић") (1774 - 1852) είναι Σέρβος εθνικός ήρωας και Κνεζ της πρώτης σερβικής επανάστασης και Ορθόδοξος ιερέας.

Γεννήθηκε στην Σβίλουβα το 1774, ήταν γιος του Μάτζκε και της Θεοδώρας Γεβρόσιμ. Πήγε σχολείο στο Σρεμ της τότε Αυστροουγγαρίας και μόλις αποφοίτησε επέστρεψε στην Σερβία. Παντρεύτηκε την Μαρίκα το 1796 όπου πέθανε το 1803 , μαζί της απέκτησε δυο γιους τον Μιχαήλ και τον Κοσμά. 

Αγαπούσε πολύ τα άλογα και τα όπλα, μερικά από τα οποία ποτέ δεν τα αποχωρίστηκε. Είχε δεκαπέντε πληγές, και μια σφαίρα στο σώμα. Πέθανε στο Σάμπατς στις 29 Απρίλιου 1852 και τάφηκε δίπλα στην εκκλησία της πόλης.

Το 1804 πήρε μέρος στην επανάσταση , εξελέγη Κνεζ του Σάμπατς και του Πόσεβατς και αμέσως συγκρούστηκε με τον Οθωμανικό στρατό στην περιοχή που διοικούσε. Έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου, δηλαδή της πρώτης σερβικής κυβέρνησης. Συμμετείχε στην απελευθέρωση της Σόκο και του Ούζιτσε. Την άνοιξη του 1806 οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην γενέτηρά του και την έκαψαν μαζί και το σπίτι του, ο Λούκα τους περίμενε στο Čučuge και τους προκάλεσε βαριές απώλειες.

Συμμετείχε σε όλες τις μάχες κατά των Τούρκων στην κοιλάδα του Ντρίνα και διακρίθηκε ιδιαίτερα στην Μάχη του Μισάρ το 1806. Σε αυτή την μάχη σαν διοικητής του ιππικού έκανε έναν αποφασιστικό ελιγμό κι επίθεση που συνέβαλε αποφασιστικά στην σερβική νίκη. 

Μετά την απελευθέρωση του Σάμπατς ο Καραγιώργης Πέτροβιτς τον διόρισε διοικητή του φρουρίου της, θέση που κατείχε από το 1807 έως το 1813. Την άνοιξη του 1809 επιτέθηκε και περικύκλωσε τους Οθωμανούς στην Janja και Μπιγελτζινα αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει στον ποταμό Ντρίνα. Στο τέλος του Ιουνίου 1811 διορίστηκε διοικητής του τομέα της ložnice.

Με την κατάρρευση της επανάστασης το 1813 και πήγε στην Σρεμ, αργότερα στην Στυρία , από εκεί, ο ίδιος και άλλοι αξιωματούχοι πήγε στη Βεσσαραβία (τότε Ρωσία), όπου έζησε μέχρι το 1832.

Το 1833 επέστρεψε στην πατρίδα του με μεγάλη τιμή και εγκαταστάθηκε στο Σάμπατς . Ο Μίλος Ομπρένοβιτς τον διόρισε μέλος του Δικαστηρίου του Σάμπατς και του έδωσε ένα σπίτι στην πόλη. Πριν από το τέλος της ζωής του, ο ίδιος βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και αναγκάστηκε να πάρει δάνειο κάτω από αντίξοες συνθήκες. Στις αρχές του 1847 έλαβε σύνταξη.

Αντιπολιτευόταν τον πρίγκιπα Μίλος και τη δυναστεία Ομπρένοβιτς. Το 1842 πήρε μέρος στην εξέγερση κατά των Ομπρένοβιτς, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Μετά την αλλαγή της δυναστείας και την ανάληψη του πριγκιπάτου από τους Καραγιώργεβιτς βγήκε από την φυλακή κι έγινε μέλος του συμβουλίου της Επικρατείας.
Eyes of the Insane

Το Eyes of the Insane είναι τραγούδι του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Slayer, το οποίο εκδόθηκε στο δίσκο "Christ Illusion" τον Αύγουστο του 2006 και κυκλοφόρησε σε μορφή CD σινγκλ τρεις μήνες αργότερα.
Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στην ψυχολογική κατάσταση ενός αμερικάνου στρατιώτη μετά την επιστροφή του από τον πόλεμο στο Ιράκ. Για την προώθηση του σινγκλ γυρίστηκε βίντεο κλιπ, με σκηνοθέτη τον Ιρανικής καταγωγής Τόνι Πετροσιάν. Τα γυρίσματα του βίντεο έγιναν στις 13 Αυγούστου 2006 στο Λος Άντζελες και το θέμα του ήταν η αφήγηση μέσα από τα μάτια του στρατιώτη για τη φρίκη την οποία βιώνει μέχρι και τις τελευταίες στιγμές του, μέσα από μία σειρά εικόνων, συγχρονισμένων με τους ρυθμούς του τραγουδιού.
Το τραγούδι κέρδισε το βραβείο "Grammy" για την κατηγορία "Best Metal Performance" στην 49η απονομή των βραβείων, το 2007.
Το κομμάτι, διάρκειας 3 λεπτών και 23 δευτερολέπτων, ξεκινάει με μία αργή εισαγωγή από τα τύμπανα του Ντέιβ Λομπάρντο, πάνω στην οποία οι κιθάρες παίζουν σε φθίνουσα κλίμακα. Αξιοσημείωτα είναι τα φωνητικά του Τομ Αράγια, ο οποίος βρίσκει την ευκαιρία να φανερώσει την ευρύτητα τους.
Το ""Eyes of the Insane" έλαβε θετικές κριτικές και συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας "Saw III"", η οποία προβλήθηκε στα τέλη Οκτωβρίου του 2006. Επίσης, έγινε το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος το οποίο κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών οποιασδήποτε χώρας μετά το 1995, ανεβαίνοντας στο Top-20 της Δανίας.
Δημήτριος Τσούμπας

Ο Δημήτριος Τσούμπας του Αντωνίου (1907 - 9 Νοεμβρίου 1975) ήταν Έλληνας τραπεζικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου.