Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Πεπίνος του Χέρσταλ

Ο Πεπίνος του Χέρσταλ (Γαλλική γλώσσα : "Pepin de Herstal", 645 – 16 Δεκεμβρίου 714) ήταν Μαγιορδόμος στα ανάκτορα της Αυστρασίας (680 – 714), της Νευστρίας και της Βουργουνδίας (687 – 795). Ήταν γιος του Ανσέγκιζελ, γιου του Αγίου Αρνούλφου επισκόπου του Μετς και της Αγίας Μπέγκας, κόρης του Πιπίνου Α΄ του πρεσβύτερου. Ο γάμος των γονέων του ένωσε τους Οίκους των Αρνουλφιδών και των Πεπινιδών· ο Οίκος των Αρνουλφιδών αργότερα συνεχίστηκε με το όνομα Δυναστεία των Καρολιδών. Ο Πιπίνος Β΄ γεννήθηκε στο Χέρσταλ, περιοχή που βρίσκεται στο σημερινό Βέλγιο. 

Ο Πεπίνος του Χέρσταλ προχώρησε σε πολλούς πολέμους με στόχο να επεκτείνει την δύναμη του, όταν κατέκτησε την Νευστρία και την Βουργουνδία (687) ένωσε όλα τα Φραγκικά βασίλεια. Η δύναμη του έγινε μεγαλύτερη όταν κατέκτησε την Αλαμμανία, την Φρισία και την Φραγκονία, ξεκίνησε τότε τον εκχριστιανισμό των Γερμανικών φύλων. Οι εξουσίες του αυξήθηκαν σημαντικά χάρη στην μεγάλη παρακμή της δυναστείας των Μεροβίγγειων, μπόρεσε να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις στα χέρια του. Διάδοχος του ορίστηκε ο εγγονός του Θευδοάλδος, αυτό έφερε έντονη αντίδραση από τον πανίσχυρο γιο του Κάρολο Μαρτέλο, με τον θάνατο του Πεπίνου ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος στον οποίο ο Κάρολος βγήκε νικητής. 
Ο Πεπίνος του Χέρσταλ ή "Πεπίνος Β΄" ή "Πεπίνος ο Μεσαίος" πήρε το όνομα του από τον μητέρα παππού του Πεπίνο Α΄. Ο εγγονός του ήταν ο Πεπίνος ο Βραχύς και δισέγγονος του ο πρώτος Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρλομάγνος.
Οκρόσκα

Οκρόσκα παρασκευασμένη με [[κβας]]

Η Οκρόσκα (ρωσικά: окрошка) είναι μια κρύα σούπα, που αποτελεί μέρος της κουζίνας της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Το όνομα της πιθανότατα προέρχεται από το ρήμα крошить που σημαίνει τεμαχίζω ή σπάω σε μικρά κομμάτια. 

Η κλασσική της εκδοχή είναι ένα μίγμα κυρίως από ακατέργαστα λαχανικά (όπως τα αγγούρια και τα φρέσκα κρεμμυδάκια), βραστές πατάτες, αυγά και μαγειρεμένο βοδινό ή μοσχάρι (ή μαγειρεμένα λουκάνικα ή χοιρομέρι) με κβας. Η Οκρόσκα συνήθως γαρνίρεται με όξινη κρέμα γάλακτος. Μετέπειτα παραλλαγές της που εμφανίστηκαν στην Σοβιετική περίοδο χρησιμοποιούν ελαφρύ ή διυλισμένο κεφίρ, μεταλλικό νερό, ή και μπύρα ακόμα αντί για κβας. Οι σύγχρονες συνταγές επιτρέπουν επίσης την αντικατάσταση της κρέμας γάλακτος με μαγιονέζα.

Τα υλικά τεμαχίζονται και αναμιγνύονται με το κβας λίγο πριν το φαγητό. Η αναλογία τους τεμαχισμένων υλικών και κβας είναι παρόμοια με αυτήν των δημητριακών με το γάλα. Αυτό επιτρέπει στα λαχανικά να διατηρούν την υφή τους. Για τον ίδιο λόγο, παρόλο που τα υλικά είναι παρόμοια με αυτά που βάζουμε σε μια ρώσικη σαλάτα, η γεύση της οκρόσκα είναι πολύ διαφορετική από αυτήν της σαλάτας. Αλάτι και ζάχαρη μπορούν να προστεθούν ανάλογα με την προτίμηση.
Οι Γενναίοι του Βορρά

Οι Γενναίοι του Βορρά είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κινηματογραφικής πολεμικής ταινίας του 1970, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη, σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη και Αντώνη Δαυίδ.
Μπέρνλι

Το Μπέρνλι (αγγλικά: "Burnley", ) είναι πόλη της Αγγλίας, κύρια πόλη του δήμου Μπέρνλι (borough of Burnley). Βρίσκεται στην περιοχή του Λάνκασαϊρ. Ο πληθυσμός του είναι περίπου 73.500 κάτοικοι. Η πόλη βρίσκεται στην ένωση των ποταμών Μπρουν και Κάλντερ. Βρίσκεται 18 χιλιόμετρα ανατολικά του Μπλάκμπερν και 40 χλμ ανατολικά του Πρέστον. Στην περιοχή έχουν βρεθεί προϊστορικά ευρήματα της λίθινης περιόδου. Οι πρώτες αναφορές για την πόλη χρονολογούνται το 1122. Η πόλη όμως γνώρισε την μεγαλύτερή της ανάπτυξη κατά την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης, όταν ήταν κέντρο παραγωγής βαμβακερών υφασμάτων. Τα τελευταία χρόνια οι μεγάλες εργοστασιακές μονάδες της περιοχής έχουν κλείσει. Οι κύρια πηγή εισοδημάτων των πολιτών της είναι σήμερα οι υπηρεσίες και οι κατασκευές, ενώ μετά το κλείσιμο ενός εργοστασίου της εταιρίας ελαστικών Μισελέν στην περιοχή , ιδρύθηκε εκεί το Κέντρο Ψηφιακής Τεχνολογίας του Λάνκασαϊρ, με σκοπό την ανάπτυξη στην περιοχή εταιριών, στο χώρο της τεχνολογίας.
Ice Cube

O Ό'Σι Τζάκσον (αγγλικά: "O'Shea Jackson", 15 Ιουνίου 1969), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Ice Cube, είναι Αμερικανός ράπερ, ηθοποιός, μουσικός παραγωγός και παραγωγός ταινιών.
Κόρδοβα

Η Κόρδοβα (ισπ. "Córdoba", αραβ. "قرطبه" Qurţuba) είναι πόλη στα νότια της Ισπανίας. Στα ελληνικά απαντάται και ως Κορδούη ή Κορδύβη στις αρχαίες πηγές. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Γουαδαλκιβίρ και αποτελεί πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Κόρδοβας. Έχει 325.453 κάτοικους. Είναι έδρα επισκοπής.

Η Κόρδοβα γνώρισε μεγάλη ακμή από το 756 και καθ' όλη τη διάρκεια του 8ου αιώνα μ.Χ., όταν γνώρισε την εξουσία των Μαυριτανών και έγινε πρωτεύουσα Εμιράτου του Αμπντ αλ Ραχμάν Γ' (912-961). Ήταν περίφημη για τα δέρματα της ("cordwainer") και για τους αργυροχόους της, οι οποίοι λέγεται ότι προέρχονταν από τη Δαμασκό. Σήμερα, η οικονομία της βασίζεται στην απόσταξη οινοπνευματωδών ποτών και στην χειροτεχνία (προϊόντα από μαλλί, λινό και μετάξι).

Το ιστορικό κέντρο της πόλης ανακηρύχθηκε το 1984 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Η ίδια η πόλη αποτελεί αμάλγαμα διαφορετικών πολιτισμών και θρησκειών κατά το πέρασμα των αιώνων και την μακραίωνη ιστορία της.
Λουί Σαχά

O Λουί Σαχά ("Louis Saha") είναι Γάλλος πρωην ποδοσφαιριστής γεννημένος στο Παρίσι στις 8 Αυγούστου 1978.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 στη Μετς, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2000. Ενδιάμεσα είχε αγωνιστεί στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ ως δανεικός, βοηθώντας την στην πορεία προς τον τελικό του κυπέλλου Αγγλίας, όταν πέτυχε το μοναδικό γκολ της ομάδας του στον επαναληπtικό αγώνα με την Μπλάκμπερν Ρόβερς. 

Το 2000 αποκτήθηκε από την Φούλαμ έναντι 2,1 εκατ. λιρών, την οποία βοήθησε να ανέβει στην Πρέμιερ Λιγκ. Στα 4 χρόνια του στην ομάδα του Λονδίνου πέτυχε συνολικά 63 τέρματα (53 στο πρωτάθλημα). Τον Ιανουάριο του 2004, έχοντας ήδη μέχρι εκείνη την στιγμή πετύχει 15 γκολ στο πρωτάθλημα της περιόδου, αποκτήθηκε έναντι 12,8 εκατ. λιρών από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Με την ομάδα αγωνίστηκε μέχρι το 2008 και κατέκτησε με αυτή δύο πρωταθλήματα, ένα Λιγκ καπ και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ του 2008. Το 2008 αποκτήθηκε από την Έβερτον, ενώ τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε ως ελεύθερος από την Τότεναμ Χότσπερ για 6 μήνες.Τον Αυγουστο του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Σάντερλαντ ΦΚ.Στις 8 Αυγούστου 2013 ημέρα των γενεθλίων του ανακοίνωσε την απόφαση του να τερματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Ο Σαχά κατέχει το ρεκορ του ταχύτερου γκολ στην ιστορία των τελικών του κυπέλλου Αγγλίας, όταν στις 30 Μαΐου του 2008, σκόραρε με την Έβερτον εναντίον της Τσέλσι ΦΚ στο 25 δευτερόλεπτα από την έναρξη του αγώνα.
Βίγλιστα

Η Βίγλιστα ( ή "Bilishti", ) είναι πόλη στα νοτιοανατολικά της Αλβανίας. Είναι η πρωτεύουσα του δήμου Ντεβόλ στον νομό Κορυτσάς. Η Βίγλιστα βρίσκεται 27 χιλιόμετρα από την Κορυτσά. 

Το 2015, ο δήμος της Βίγλιστας διαλύθηκε και ενσωματώθηκε στον νέο δήμο Ντεβόλ ο οποίος περιλαμβάνει όλες τις κοινότητες της πρώην επαρχίας Ντεβόλ.
Αζιμουθιακή προβολή

Η Αζιμουθιακή προβολή (azimuthal projection) αποτελεί μία από τις τρεις βασικές μεθόδους γεωμετρικής απεικόνισης που χρησιμοποιούνται στις χαρτογραφικές προβολές. Χρησιμοποιείται για την απεικόνιση της σφαιρικής (ή ελλειψοειδούς) επιφάνειας της Γης σε μία αναπτυκτή επιφάνεια, όπου στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ένα επίπεδο που εφάπτεται σ΄ ένα σημείο της Γης. Η προβολή θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως εκφυλισμένη κωνική προβολή, με μηδενικό ύψος κώνου. Η ονομασία της προέρχεται από την κύρια ιδιότητα της να απεικονίζει τη διόπτευση (ή αλλιώς το αζιμούθιο) οποιουδήποτε σημείου από το σημείο επαφής ως ευθεία γραμμή.
<br><br>
Η απλούστερη και αρκετά συνηθισμένη περίπτωση αζιμουθιακής προβολής είναι εκείνη κατά την οποία το επίπεδο εφάπτεται σ΄ έναν από τους Πόλους της Γης. Οι μεσημβρινοί στους χάρτες αυτών των προβολών απεικονίζονται ως ευθείες γραμμές που συναντώνται στον Πόλο, Βόρειο, ή Νότιο, ενώ οι παράλληλοι ως ομόκεντροι κύκλοι με κέντρο τον Πόλο. Οι αποστάσεις των ομόκεντρων κύκλων ποικίλουν αναλόγως του είδους της αζιμουθιακής προβολής.
Μόθακες

Μόθακες αποκαλούνταν στην αρχαία σπαρτιατική κοινωνία τα τέκνα εκείνα που υπό άλλες συνθήκες δεν θα μπορούσαν να ανήκουν στην τάξη των "ομοίων", ωστόσο αποκτούσαν τελικά κλήρο και πολιτικά δικαιώματα εφόσον είχαν ακολουθήσει και ολοκληρώσει επιτυχώς τη σπαρτιατική αγωγή.

Ένας μόθακας μπορούσε να κατάγεται αρχικά από οικογένεια ξένων. Έχοντας όμως ανατραφεί στη Σπάρτη ακολουθώντας τα τοπικά έθιμα μπορούσε να θεωρηθεί ισάξιος πολεμιστής και πολίτης με τα παιδιά των Λακεδαιμονίων. Μια άλλη υπόθεση θέλει τους μόθακες τέκνα Σπαρτιατών (επίσημα ή νόθα) από γυναίκες που κατάγονταν από την τάξη των ειλώτων. Τρίτη περίπτωση είναι τα τέκνα Σπαρτιατών που για κάποιο λόγο είχαν απολέσει τα πολιτικά τους δικαιώματα, π.χ. γιατί είχαν πέσει σε δυσμένεια, ή γιατί ζούσαν σε οικονομική ανέχεια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεισφέρουν στα συσσίτια. Κοινός παρονομαστής όλων τον ανωτέρω ήταν η συμμετοχή στη σπαρτιατική αγωγή και στις περισσότερες περιπτώσεις η "υιοθεσία" του από κάποια εύπορη οικογένεια. 

Μετά την ολοκλήρωση της αγωγής, κάποιος που δεν γεννήθηκε γνήσιος Σπαρτιάτης μπορούσε να γίνει όμοιος πολεμιστής (έκτοτε ονομαζόταν "νεοδαμώδης"), να αποκτήσει πολιτικά δικαιώματα και κλήρο, ακόμη και να ανέλθει πολύ κοινωνικά, όπως έπραξε κάποτε ο περίφημος Λύσανδρος.
Φαράγγι του Βίκου

Το φαράγγι του Βίκου είναι ένα από τα πιο ξακουστά φαράγγια στην Ελλάδα. Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Ιωαννίνων και είναι το βαθύτερο φαράγγι, σε αναλογία μήκους-πλάτους-ύψους παγκοσμίως, σύμφωνα με το "Βιβλίο Guinness". Αποτελεί τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, στην περιοχή του οποίου βρίσκει καταφύγιο με μεγάλη ποικιλία σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας.
thumb|Το φαράγγι του Βίκου από τη θέση Μπελόη.|259x259px
Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 11 χιλιόμετρα και σε πολλά σημεία του το βάθος ξεπερνάει τα 1.000 μέτρα. Ο παραπόταμος του Αώου, Βοϊδομάτης, που το διατρέχει, έχει νερό όλες τις εποχές. 

Το φαράγγι δημιουργήθηκε μετά από έντονες γεωλογικές ανακατατάξεις κατά τη διάρκεια των γεωλογικών εποχών. Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή που έχουν εντοπισθεί, χρονολογήθηκαν στο 40.000 π.Χ.. Η χλωρίδα που συναντάται στην περιοχή του φαραγγιού είναι ιδιαίτερα μεγάλης ποικιλίας. Χαρακτηριστικά, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα τα βότανα του φαραγγιού χρησιμοποιούνταν από πρακτικούς γιατρούς, τους λεγόμενους «βικογιατρούς», για θεραπευτικούς σκοπούς.

Το Φαράγγι του Βίκου αποτελεί δημοφιλή διαδρομή περιηγητών. Η περιήγηση για μία έμπειρη ομάδα διαρκεί από 4 έως και 5 ώρες, προσφέροντας θαυμάσιες εικόνες. Από το χωριό Βραδέτο στη θέση Μπελόη, όπως και από τη θέση Οξιά, η θέα προς το φαράγγι είναι πανοραμική.

Στην περιοχή του φαραγγιού απαγορεύεται αυστηρά κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει σχέση με κτηνοτροφία και φυσικά υλοτομία. 
μικρογραφία|center|Πανοραμική θέα του φαραγγιού του Βίκου|825x825px
Αδώνια

thumb|right|312x312px|Εορτασμός των Αδωνίων. Τμήμα ερυθρόμορφου αττικού "λέβητα", 430-420 π.Χ.
Τα Αδών(ε)ια ή Αδώνια μυστήρια ήταν ετήσια γιορτή σε ανάμνηση του θανάτου και της ανάστασης του Άδωνη σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Αρχαίας Ελλάδας. Ο θάνατος και η ανάσταση του Άδωνη είχε σχέση με τον ετήσιο κύκλο της βλάστησης και της καρποφορίας. Η διάρκειά τους ποίκιλλε: αλλού κρατούσαν δυο, τρεις ή και εφτά ημέρες, ενώ δεν εορτάζονταν παντού την ίδια εποχή του έτους.
Α.Ε. Νίκαια

Η Αθλητική Ένωση Νίκαια είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Νίκαια Αττικής. Ιδρύθηκε το 1948 ως «Αθλητική Ένωση Νίκαιας» και προπολεμικά υπήρχε από το 1926 ως «Άμυνα Πειραιώς» ή «Άμυνα Κοκκινιάς» και είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Πειραιώς 2 φορές, το 1931 και το 1932. Το 1965 συγχωνεύτηκε με τον Άρη Πειραιά και δημιούργησαν τον Ιωνικό Νικαίας. Το σωματείο επανιδρύθηκε ως «Α.Ε. Νίκαια» και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Την τρέχουσα περίοδο δραστηριοποιείται ως σωματείο της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.
Ab ovo

Η λατινική φράση Ab ovo κυριολεκτικά σημαίνει "από το αβγό, από την αρχή". 

Αναφέρεται σε ένα από τα δίδυμα αυγά από τα οποία, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, γεννήθηκε η Ωραία Ελένη, όταν ο Ζευς είχε μεταμορφωθεί σε κύκνο και είχε ζευγαρώσει με τη Λήδα. Αν δεν είχε γίνει το αβγό, δε θα είχε γεννηθεί η Ελένη, δε θα είχε ερωτευτεί τον Πάρη και δε θα την έχει κλέψει για να πάνε στην Τροία κι έτσι δε θα είχε αρχίσει ο Τρωικός πόλεμος κοκ.

Η λογοτεχνική χρήση του όρου υπονοεί τη λεπτομερή εξαρχής έκθεση των γεγονότων σε ένα λογοτεχνικό έργο. Προέρχεται από το έργο Αρς Ποέτικα (λατ. "Ars Poetica", Η τέχνη της ποίησης) του Οράτιου, ο οποίος περιγράφει ότι ο ιδανικός επικός ποιητής δε θα ξεκινούσε την αφήγηση του Τρωικού πολέμου (Ιλιάδα) "από το αβγό", δηλαδή το προγενέστερο χρονικά γεγονός, αλλά τοποθετεί τον ακροατή στο "μέσο των πραγμάτων" (in medias res). 

Η χρήση αυτή είναι διαφορετική από τη φράση "ab ovo usque ad mala ("από το αβγό ως τα μήλα"), η οποία εμφανίζεται στο έργο Σάτιρες, πάλι του Οράτιου. Αναφέρεται στα εδέσματα ενός ρωμαϊκού γεύματος, που ξεκινούσε με αυγά και τελείωνε με φρούτα. Συνεπώς, η φράση "ab ovo" μπορεί να σημαίνει την ολότητα ενός αντικειμένου.

Ab ovo είναι επίσης η ονομασία του βραβευμένου στις Κάννες(1988) sand animation toυ Ferenc Caco. Sand animation είναι μία κατηγορία animation στην οποία ο καλλιτέχνης δημιουργεί το animation -ενίοτε σε πραγματικό χρόνο- ζωγραφίζοντας με άμμο πάνω σε διάφανη επιφάνεια.
Λαμιακός

Ο Λαμιακός ιδρύθηκε το 1962 από τη συγχώνευση του Ολυμπιακού Λαμίας και του Παμφθιωτικού. 
Την περίοδο 1963-64 η ομάδα αγωνίστηκε στον 3ο όμιλο της Β΄ Εθνικής και κατέλαβε την 10η θέση.

Στις 27 Μαΐου 1964 με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου της Λαμίας και των ποδοσφαιρικών παραγόντων του νομού πραγματοποιήθηκε γενική συνέλευση με σκοπό τη συγχώνευση του Λαμιακού και της Παλλαμιακής (που θα αγωνιζόταν την επόμενη περίοδο κι αυτή στη Β' Εθνική) η οποία δεν είχε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, αφού κατέληξε στην δημιουργία δύο νέων συλλόγων του Α.Σ. Λαμία και του Α.Σ. Θερμοπυλών. Τελικά όμως, μετά από μία εβδομάδα, την 1η Ιουνίου του 1964 ο Α.Σ. Θερμοπυλών συγχωνεύτηκε με τον Α.Σ. Λαμία.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1962
Ιουδήθ της Φλάνδρας

H Ιουδήθ της Φλάνδρας ("Judith de France", 844 – μετά το 870) βασίλισσα του Ουέσσεξ και κόμισσα της Φλάνδρας ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά των Φράγκων και αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου του Φαλακρού και της Ερμεντρούδης της Ορλεάνης. Έγινε βασίλισσα του Ουέσσεξ με τους δύο διαδοχικούς γάμους της με τους βασιλείς Έθελγουλφ και Εθελμπάλντ, με τον τρίτο της γάμο με τον Βαλδουίνο έγινε κόμισσα της Φλάνδρας και μαζί με τον Βαλδουίνο γενάρχες του οίκου της Φλάνδρας. Ένας από τους γιους της Ιουδήθ με τον Βαλδουίνο παντρεύτηκε την Έλφθριθ της Φλάνδρας την κόρη του μικρότερου αδελφού του Εθελμπάλντ Αλφρέδου του Μέγα, ήταν πρόγονος της Ματθίλδης της Φλάνδρας συζύγου του ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία Γουλιέλμου του Κατακτητή.
Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης

O Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης ήταν ποδοσφαιρική ομάδα της Κατερίνης (μία από τις αρχαιότερες) και είναι ο πρόγονος του Πιερικού. Ιδρύθηκε το 1927 και είχε χρώματα μπλε και κίτρινο. 

Στο Δ/Σ του Μ. Αλεξάνδρου ήταν οι Κοϊδάκης, Πετρίδης, Ατματζίδης, Τσινόπουλος κ.α. Οι διοικούντες και παράγοντες του Μ. Αλεξάνδρου ήταν σε όλες της κοινωνικές εκδηλώσεις της Κατερίνης και ήταν στο πλείστον τους Καταστηματάρχες, Συμβολαιογράφοι, Δικηγόροι, και κρατικοί υπάλληλοι. 

Ο Μ. Αλέξανδρος εκείνη την εποχή ήταν ομάδα που εξέφραζε τους αστούς της Κατερίνης σε αντίθεση με την έτερη μεγάλη ομάδα της Κατερίνης και μεγάλο του αντίπαλο, τον Όλυμπο, που εξέφραζε τις λαϊκότερες μάζες, την εργατιά. Έδρα της ομάδας ήταν το γήπεδο του πάρκου και έκοβε 500 εισιτήρια κάνοντας περισσότερες εισπράξεις από τον Όλυμπο που είχε 3000 φιλάθλους στο γήπεδο. 

Αξιοσημείωτοι παίκτες του Μ. Αλέξανδρου ήταν οι ποδοσφαιριστές Καζαντζίδης, Ζακαπίδας, Πεντζίδης, Κοσμάς, Ταξίδης, Μητσάκος, Πόδας, Χοχκλακάς, Πατσιάδης και Κ.Κοσμάς. Μερικοί από αυτούς μεταπήδησαν στον Πιερικό μετά την συγχώνευση.

Συμμετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα, σε μορφή εθνικής κατηγορίας, του 1959-60. Κατέλαβε την προτελευταία θέση (15η) και υποβιβάστηκε. Σημείωσε 4 νίκες (ξεχωρίζουν οι νίκες με 1-0 επί του ΠΑΟΚ στην Κατερίνη και του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη), 9 ισοπαλίες (πιο σημαντικές αυτές με 0-0 με τον ΠΑΟ στην Κατερίνη και με την ΑΕΚ στην Αθήνα) και 17 ήττες. Τα τέρματά του ήταν 27-60.

Την επόμενη χρονιά (1960-61) ο Μέγας Αλέξανδρος συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής στον Κεντρικό Όμιλο, καταλαμβάνοντας την 3η θέση. 

Το 1961 ο Μέγας Αλέξανδρος Κατερίνης συγχωνεύτηκε με τον Όλυμπο Κατερίνης (που επίσης αγωνιζόταν στην Β' Εθνική) και δημιούργησαν τον Πιερικό.
Παλλαμιακή Ένωση

Η Παλλαμιακή Ένωση , συχνά αναφερόμενη απλά ως «Παλλαμιακή», ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε τις 14 Μαρτίου του 1928 και είχε χρώματα το κίτρινο και το μαύρο.

Την περίοδο 1959-60 αγωνίστηκε στη Β' Εθνική στον Κεντρικό όμιλο και κατέλαβε την 6η θέση. Την επόμενη χρονιά (1960-61) κατετάγη 4η. Με την λήξη του πρωταθλήματος της περιόδου 1961-62 σε γενική συνέλευση που πραγματοποίησαν τα μέλη του Ολυμπιακού Λαμίας (17 Ιουνίου 1962) αποφάσισαν να προτείνουν στην Παλλαμιακή την συγχώνευσή τους σε ένα καινούργιο σύλλογο με καινούργιο όνομα. Παρόλο που η απάντηση της Παλλαμιακής ήταν καταφατική, η πρότασή να ονομαστεί και η καινούργια ομάδα Παλλαμιακή δεν έγινε δεκτή και έτσι έγινε η συγχώνευση. 

Την περίοδο 1962-63 η Παλλαμιακή τερμάτισε 10η στον 4ο όμιλο της Β' Εθνικής.

Στις 27 Μαΐου 1964 με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου της Λαμίας και των ποδοσφαιρικών παραγόντων του νομού πραγματοποιείται γενική συνέλευση με σκοπό τη συνένωση της Παλλαμιακής και του Λαμιακού (προέκυψε από συγχώνευση του Ολυμπιακού Λαμίας και του Παμφθιωτικού), η οποία δεν είχε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, αφού κατέληξε στην δημιουργία δύο νέων συλλόγων του Α.Σ. Λαμία και του Α.Σ. Θερμοπυλών. Πάντως, η ζωή του δεύτερου δεν ήταν και πολύ μεγάλη, καθώς δεν κράτησε παραπάνω από μία εβδομάδα και την 1η Ιουνίου του 1964 συγχωνεύτηκε με τον Α.Σ. Λαμία.
Δήμος Νέας Μάκρης

Ο Δήμος Νέας Μάκρης ήταν δήμος της Ανατολικής Αττικής ο οποίος λειτούργησε στο διάστημα 1990-2010, οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του αυτοδιοικητικού Προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στις ανατολικές ακτές της Αττικής ανάμεσα στους Δήμους Μαραθώνα και Ραφήνας. Αποτελείτο από ένα δημοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 36,662 χμ2 και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, ανερχόταν σε 14.809 κατοίκους.. Έδρα του δήμου ήταν η Νέα Μάκρη. Η Νεα Μακρη συνορεύει με τον Μαραθώνα , τη Ραφήνα , την Πεντέλη , τον Διόνυσο και τη Ροδόπολη.
Λοθάριος Β΄ της Λοθαριγγίας

Ο Λοθάριος Β΄ της Λοθαριγγίας (835 – 8 Αυγούστου 869) Βασιλεύς της Λοθαριγγίας (23 Σεπτεμβρίου 855 - 8 Αυγούστου 869) ήταν δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Λοθαρίου Α΄ και της Ερμενγάρδης του Τουρ. Παντρεύτηκε την Τευτβέργα, μέλος του Οίκου των Μποζονιδών κόρη του Μπόζο του πρεσβύτερου, ο πατέρας του τον πάντρεψε μαζί της για πολιτικούς λόγους. Με τον θάνατο του πατέρα του (855) ο μεγαλύτερος αδελφός του, Λουδοβίκος Β΄ της Ιταλίας έλαβε το Βασίλειο της Ιταλίας και τον τίτλο του αυτοκράτορα. Ο ίδιος ο Λοθάριος Β΄ δέχτηκε στην Μέση Φραγκία μια περιοχή που επεκτεινόταν από την Βόρεια Θάλασσα ως την Οροσειρά του Ιούρα, έγινε γνωστή ως Λοθαριγγία ή Λωρραίνη και εξελίχθηκε στο Δουκάτο της Λωρραίνης. Ο μικρότερος αδελφός του Κάρολος της Προβηγκίας δέχτηκε τα δυτικά τμήματα του βασιλείου του πατέρα του που περιείχαν την Προβηγκία και την Βουργουνδία. Με τον πρόωρο θάνατο του Καρόλου (863) δέχθηκε τμήματα του βασιλείου του νότια από τα Όρη του Γιούρα αλλά δεν τα υπερασπίστηκε εκτός από μερικές εκστρατείες εναντίον των Βίκινγκ. Έχουν διασωθεί περίπου 36 διατάγματα από την εποχή που κυβέρνησε ο Λοθάριος Β΄.
Ενυάλιος

Ο Ενυάλιος ("Ἐνυάλιος") είναι αρχαιοελληνική θεότητα που λατρευόταν ως θεός του πολέμου. Δεν έχει αποσαφανισθεί, αν αρχικά ήταν απλώς προσωνύμιο του Άρη, όπως απαντά στον Όμηρο ή αυτοτελής θεότητα. Οι μεταγενέστεροι συγγραφείς τον θεωρούν γιο του Άρη και της Ενυούς ή του Κρόνου και της Ρέας.
Στα μυκηναϊκά χρόνια διαφοροποιείται ως ξεχωριστή θεότητα. Στη Γραμμική Β της Κνωσού το όνομα Ενυάλιος αναφέρεται στον ίδιο. Στον Όμηρο αναφέρεται στην Ιλιάδα πέντε φορές: τέσσερις στον καταγόμενο από την Κρήτη Μηριόνη ακόλουθο του Ιδομενέα και μια φορά στον Αχιλλέα, που τους αποκαλεί ίσους προς τον ανδροφόνο Ενυάλιον, αλλά και στον όρκο των Αθηναίων οπλιτών.
Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς

Το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς (αγγλικά: Johns Hopkins University ή JHU) είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, στη Βαλτιμόρη. Το Τζονς Χόπκινς διατηρεί πανεπιστημιουπόλεις και σε άλλα μέρη της πολιτείας Μέριλαντ, στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον, στην Ιταλία, στην Κίνα και στη Σιγκαπούρη. Υπήρξε ένα από τα 14 ιδρυτικά μέλη της Ενώσεως Αμερικανικών Πανεπιστημίων ("Association of American Universities").

Το πανεπιστήμιο φέρει το όνομα του Τζονς Χόπκινς, που κληροδότησε 7 εκατομμύρια δολάρια το έτος 1873 για την ίδρυση πανεπιστημίου και νοσοκομείου ("νοσοκομείο Τζονς Χόπκινς"). Στην εποχή της, αυτή ήταν η μεγαλύτερη φιλανθρωπική δωρεά στη μέχρι τότε ιστορία των ΗΠΑ, το ισοδύναμο 132 εκατομμυρίων δολαρίων σε σημερινές (2009) τιμές. Το πανεπιστήμιο άνοιξε τις πύλες του στις 22 Φεβρουαρίου 1876, με σκοπό "«την ενθάρρυνση της έρευνας... ...και την προαγωγή μορφωμένων ανθρώπων»"
Λουδοβίκος Ε΄ της Γαλλίας

Ο Λουδοβίκος Ε΄ της Γαλλίας ή Λουδοβίκος ο Οκνηρός ("Louis V le Faineant", 967 – 21 Μαΐου 987) ήταν Βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων (2 Μαρτίου 986 - 21 Μαΐου 987). Ο Λουδοβίκος Ε΄ ήταν γιος του βασιλιά Λοθάριου της Γαλλίας και της Έμμας της Ιταλίας, κόρης του Λοθαρίου Β΄ της Ιταλίας, ο τελευταίος βασιλιάς από την Δυναστεία των Καρολιδών. Στην σύντομη διάρκεια της βασιλείας του το βασίλειο έγινε όργανο της αριστοκρατίας, πέθανε άτεκνος με αποτέλεσμα να λήξει η δυναστεία.
Τζίντζερ Λιν

Η Τζίντζερ Λιν (αγγλ. Ginger Lynn) γεννημένη στις 14 Δεκεμβρίου του 1962 είναι μια Αμερικανίδα πορνοστάρ, ιδιαίτερα δημοφιλής τη δεκαετία του '80. Στη διάρκεια της μακροχρόνιας καριέρας της εμφανίστηκε σε περισσότερες από 240 ταινίες πορνό ενώ περιστασιακά συμμετείχε σε ταινίες Β' διαλογής και τηλεοπτικά σήριαλ. Το γνωστό περιοδικό του χώρου AVN την κατατάσσει 7η στη λίστα με τις 50 μεγαλύτερες πορνοστάρ όλων των εποχών.
Κάρολος το Παιδί

Ο Κάρολος το Παιδί ή Κάρολος ο Παις (Γαλλική γλώσσα : "Charles l'Enfant", Λατινική γλώσσα : "Karolus puer", 847 – 866), Δούκας της Ακουιτανίας (855 – 866) ήταν δεύτερος γιος του Καρόλου του Φαλακρού και της Ερμεντρούδης της Ορλεάνης, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος ο Τραυλός. Αν υπολογιστούν ο πατέρας του και ο παππούς του, Καρλομάγνος ή "Κάρολος Α΄ ο Μέγας" των Φράγκων, ως βασιλείς της Ακουιτανίας, μπορεί να ονομαστεί και ως Κάρολος Γ΄ της Ακουιτανίας.
Όταν πέθανε ο θείος του και νόμιμος βασιλιάς Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας (838) ο παππούς του Λουδοβίκος ο Ευσεβής διόρισε νέο βασιλιά τον μικρότερο γιο του Κάρολο τον Φαλακρό αγνοώντας τον νόμιμο διάδοχο Πεπίνο Β΄. Ο Κάρολος ο Φαλακρός και ο Πεπίνος ο Νεότερος βρίσκονταν από τότε συνέχεια σε σύγκρουση για τον θρόνο της Ακουιτανίας. Ο Πεπίνος Β΄ έδιωξε τελικά τον Κάρολο με την βοήθεια των Βίκινγκ (845) αλλά ο Κάρολος ο Φαλακρός αργότερα τον συνέλαβε τον φυλάκισε και ανέλαβε ξανά την εξουσία (852). Οι Ακουιτανοί έντονα δυσαρεστημένοι από την κυβέρνηση του Καρόλου κάλεσαν τον ετεροθαλή αδελφό του Λουδοβίκο τον Γερμανικό να στείλει έναν γιο του να τον ανατρέψει. Ο Λουδοβίκος ο Νεότερος, δεύτερος γιος του Λουδοβίκου του Γερμανικού έφτασε με τον στρατό του στην Λιμόζ αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στην Γερμανία (855). 

Την ίδια χρονιά ο Κάρολος το Παιδί διορίστηκε από τον πατέρα του δούκας της Ακουιτανίας σαν υποτελής και διεκδικητής του Πεπίνου Β΄. Ο Πεπίνος δυσαρέστησε έντονα τους Ακουιτανούς επειδή χάρη στην συμμαχία του με τους Βίκινγκ απαρνήθηκε τον Χριστιανισμό και ασπάστηκε την Ειδωλολατρεία, κάλεσαν ξανά τον Κάρολο να αποκαταστήσει οριστικά τον Λουδοβίκο το Παιδί στον θρόνο. Ο στρατός των Δυτικών Φράγκων αιχμαλώτισε τον Πεπίνο Β΄ στην Τουλούζη (864), από τότε παρέμεινε φυλακισμένος στο Σανλίς μέχρι τον θάνατο του σε άγνωστο χρόνο.
Σε αντίθεση με τους προκατόχους του Λουδοβίκο τον Ευσεβή, Πεπίνο Α΄ και Πεπίνο Β΄ o Κάρολος το Παιδί δεν είχε βασιλική εξουσία επειδή ο Κάρολος ο Φαλακρός ήθελε να έχει ολόκληρο τον έλεγχο στην περιοχή σαν βασιλιάς στην Δυτική Φραγκία. Ο Κάρολος ο Φαλακρός και ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος ο Τραυλός την εποχή που ζούσε ο πατέρας τους δεν μπορούσαν να εκδώσουν διατάγματα, να κάνουν δωρεές σε μοναστήρια και να χειριστούν την βασιλική περιουσία. Την εποχή που απουσίαζε ο βασιλιάς η εξουσία των ευγενών στην περιοχή αυξήθηκε κατακόρυφα. 
Σε ηλικία 15 ετών (862) ερωτεύτηκε μια άσημη γυναίκα που ήταν χήρα ενός κόμη με το όνομα Ουμβέρτος, ήθελε να την παντρευτεί κάτι που προκάλεσε την σφοδρή αντίδραση του πατέρα του, τον ανάγκασε να την χωρίσει με την βία (863). Την επόμενη χρονιά δέχτηκε ένα δολοφονικό χτύπημα ενός ξίφους στο κεφάλι σε ατύχημα σε ένα κυνήγι που συμμετείχε μαζί με τον επίσκοπο Άντο της Βιέννης, ο επίσκοπος αναγκάστηκε να πει ότι ο Κάρολος "αφορίστηκε επειδή υπέφερε". Το χτύπημα τον άφησε σωματικά ανάπηρο, πέθανε άτεκνος στην Μπουρζ από τα τραύματα του (866).
Σεμπαστιάν Λέτο

Ο Σεμπαστιάν Λέτο (πλήρες όνομα Sebastián Eduardo Leto) είναι Αργεντίνος πρώην ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Μπουένος Άιρες στις 30 Αυγούστου 1986. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Έχει αγωνιστεί έξι σεζόν στην Ελλάδα με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό κατακτώντας δυο συνεχόμενα νταμπλ και με τις δυο ομάδες. Επίσης στην καριέρα του αγωνίστηκε σε ομάδες όπως η Λίβερπουλ, η Κατάνια, η Λανούς και η Έμιρειτς Κλάμπ.
Φασολάδα

thumb|right|200px|Φασολάδα
Η φασολάδα ή φασουλάδα είναι ένα από τα δημοφιλέστερα παραδοσιακά πιάτα της ελληνικής κουζίνας. Καθιερώθηκε ως το εθνικό φαγητό των Ελλήνων, την εποχή της δικτατορίας Μεταξά. Πρόκειται για σούπα από φασόλια και διάφορα λαχανικά ή και κρέας. Η φασολάδα είναι επίσης συνηθισμένο πιάτο και σε άλλες χώρες της Μεσογείου, όπως στην Κύπρο, την Ιταλία, την Ισπανία, την Τουρκία, την Αίγυπτο και αλλού. 

Στην Ελλάδα ανάλογο φαγητό συναντάμε από την αρχαιότητα. Ως φαγητό και θυσία στον θεό Απόλλωνα ήταν βασικό στοιχείο του εθίμου των πυανοψίων (που σήμαινε κυριολεκτικά «ημέρα της φασολάδας») και είχε δώσει το όνομα στον αντίστοιχο μήνα του αττικού ημερολογίου. Στην Ευρώπη η έλευσή της φασολιάς (επιστημονική ονομασία: Φασίολος ο κοινός", "Phaseolus vulgaris) συντελέστηκε το 16ο αιώνα, έπειτα από την ανακάλυψη της Αμερικής. Το φυτό που ονομαζόταν κατά τους αρχαίους χρόνους φασίολος, φάσηλος ή φασήολος, πιθανολογείται ότι ήταν ένα είδος λούπινου.
Bad Company

Οι Bad Company είναι βρετανικό ροκ συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1973 από τον τραγουδιστή Πωλ Ρότζερς, τον ντράμερ Σάιμον Κερκ, τον κιθαρίστα Μικ Ραλφς και τον μπασίστα Μποζ Μπάρελ.
Μπρούνο Τσιρίλο

Ο Μπρούνο Τσιρίλο (Bruno Cirillo, 21 Μαρτίου 1977) είναι παλαίμαχος επαγγελματίας Ιταλός ποδοσφαιριστής. Πλέον εργάζεται ως μάνατζερ.
Βασίλης Κουτσιανικούλης

Ο Βασίλης Κουτσιανικούλης (Λάρισα, 9 Αυγούστου 1988), είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του μεσοεπιθετικού.
Κρίστοφ Βαλτς

Ο Κρίστοφ Βαλτς ("Christoph Waltz", 4 Οκτωβρίου 1956) είναι Αυστριακός ηθοποιός βραβευμένος με δύο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Ηλίας Αναστασάκος

Ο Ηλίας Αναστασάκος είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Σπάρτη στις 3 Μαρτίου 1978. Αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού. Κατάγεται από το Δαφνί Λακωνίας όπου στην τοπική ομάδα έκανε και τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα. Αυτή την περίοδο αγωνίζεται με τον Άρη Σκάλας.
Δημήτρης Φατσέας

Ο Δημήτρης Φατσέας υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος και βαλκανιονίκης στίβου κατά τη δεκαετία του ’30 στα 110 μ. εμπ. και στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. Ήταν αθλητής του Πανιωνίου Γ.Σ. αλλά η αθλητική καριέρα του υπήρξε σχετικά σύντομη.
Έμμα της Ιταλίας

Η Έμμα της Ιταλίας (γεννήθηκε το 948) ήταν κόρη του Λοθαρίου Β΄ της Ιταλίας και της Αδελαΐδας της Ιταλίας ή "Αγίας Αδελαΐδας" που έγινε αργότερα αυτοκράτειρα, τελευταία γόνος του Οίκου των Μποζονιδών.
Βιεντιάν

H Βιεντιάν είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Λάος και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μεκόνγκ, κοντά στα σύνορα με την Ταϊλάνδη. H Βιεντιάν έγινε η πρωτεύουσα το 1563 λόγω φόβων εισβολής Βιρμανών κάτι το οποίο συνέβει πολύ αργότερα το 1827, η πόλη λεηλατήθηκε και καταστράφηκε συθέμελα από τους Ταϊλανδούς. H Βιεντιάν ήταν η διοικητική πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια της γαλλικής κυριαρχίας και, λόγω της πρόσφατης οικονομικής ανάπτυξης, είναι σήμερα το οικονομικό κέντρο του Λάος. Στην πόλη βρίσκεται το σημαντικότερο εθνικό μνημείο του Λάος: Το Λουάνγκ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 783.000 κάτοικοι (2013). Η πόλη φιλοξένησε τους 25ούς Αγώνες της Νοτιοανατολικής Ασίας τον Δεκέμβριο του 2009, γιορτάζοντας τα 50 χρόνια των Αγώνων της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Σπύρος Καμιζούλης

Ο Σπύρος Καμιζούλης υπήρξε αθλητής στίβου κατά τη δεκαετία του ’30 στους αγώνες δρόμων ταχύτητας και βαλκανιονίκης με την ομάδα σκυταλοδρομίας της Ελλάδας. Όμως έμεινε γνωστός κυρίως ως αθλητής και παράγοντας του μπάσκετ του Πανιωνίου Γ.Σ., αλλά και ως ένας από τους σπουδαιότερους διαιτητές του μπάσκετ. Χαρακτηριστικό είναι ότι ήταν υποψήφιος για το Hall of fame της FIBA (Σεπτέμβριος 2007), μαζί με άλλους τρεις Έλληνες διαιτητές, ως ένας από τους σπουδαιότερους διαιτητές μπάσκετ παγκοσμίως.
Α.Ε. Ελευθερούπολης

|right|180px

Η Α.Ε. Ελευθερούπολης ιδρύθηκε το 1929 στην ομώνυμη συνοικία της Νέας Ιωνίας της Αθήνας και έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο. Το αρχικό της όνομα ήταν Ένωσις Ελευθερουπόλεως.
Παναγιώτης Ρετέλας

Ο Παναγιώτης Ρετέλας ήταν από τη Σμύρνη και υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στίβου τη δεκαετία του 1910 και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1920 στους δρόμους μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Αγωνίστηκε με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ. και κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ των 5.000 μ. Πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες το 1920. Επίσης, υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες πετοσφαιριστές.
Ειρήνη Αρμάου

Η Ειρήνη Αρμάου υπήρξε πρωτοπόρος αθλήτρια στίβου από τα τέλη της δεκαετίας του ’20 ως τα μέσα της δεκαετίας του '30 στη δισκοβολία και σφαιροβολία με τα χρώματα του Πανιωνίου Γ.Σ., κάτοχος του πρώτου πανελλήνιου ρεκόρ στο δίσκο και πρωταθλήτρια Ελλάδας στη σφαίρα.
Το τσίμπημα της καρφίτσας

Το τσίμπημα της καρφίτσας -- (αγγλ. τίτλος "Evil Under the Sun") είναι αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι και πρωτοεκδόθηκε στην Αγγλία από την "Collins Crime Club" τον Ιούνιο του 1941και στις ΗΠΑ από την "Dodd, Mead and Company" τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. 

Το βιβλίο μεταφέρθηκε στο κινηματογράφο με τον πρωτότυπο τίτλο του, "Evil Under the Sun", ) το 1982 με πρωταγωνιστή, στον ρόλο του Ηρακλή Πουαρό, τον Πίτερ Ουστίνοφ.
Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας

Ο Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας ("Lotario II d'Italia", 925 – 22 Νοεμβρίου 950) βασιλιάς της Ιταλίας (948 – 950) μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν γιος και διάδοχος του Ούγου της Προβηγκίας και της Άλδας.
Υρκανία

Η Υρκανία ήταν αρχαία χώρα της ΝΔ. Ασίας στη θέση της σημερινής επαρχίας Γκολεστάν του Ιράν.

Στην αρχαιότητα η Υρκανία ήταν περίφημη για την εξαιρετική ευφορία της γης της. 
Κάτοικοί της ήταν οι "Υρκάνιοι" ή "Υρκανοί".

Οι γηγενείς κάτοικοι αποκαλούσαν τη χώρα αυτή Βαρκάνα, που σήμαινε "Χώρα των λύκων". Η χώρα αυτή όταν κατακτήθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο ήταν ενωμένη με την Παρθία, οπότε και μετατράπηκε σε μία σατραπεία με Έλληνες διοικητές (Έπαρχους) για μερικούς αιώνες.

Μεταξύ των σημαντικότερων πόλεων της Υρκανίας, όπως αναφέρει ο Στράβων ήταν η "Ταλαβρόκη", τα "Ζαβράκατα", η "Σαμαριανή" και η πρωτεύουσα της χώρας η "Τάπη". Είχε επίσης και την ελληνική αποικία Ευμένεια.
Μποτσαραίοι

Οι Μποτσαραίοι ή Μποτσαράτες υπήρξαν μία από τις πιο σημαντικές και ιστορικές οικογένειες (φάρες) των Σουλιωτών, με ονομαστότερο τον ήρωα της Επανάστασης του 1821, Μάρκο Μπότσαρη. 
Η σημαία των Μποτσαραιών. Τελευταίος κάτοχός της ήταν ο [[Μάρκος Μπότσαρης]].
Η οικογένεια των Μποτσαραίων αναφέρεται πριν την τουρκοκρατία της Ηπείρου, και μάλιστα να έχει συμπράξει με τον Γεώργιο Καστριώτη ή Σκεντέρμπεη. Σύμφωνα με τον Χριστόφορο Περραιβό, τόπος καταγωγής των Μποτσαραίων ήταν το χωριό Δράγανη της Θεσπρωτίας. Κατά τον επικοισμό του Σουλίου, στις αρχές του 17ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην θέση Λάκκα ή Κακολάκκα, που λέγεται και "Παλιοκατούντι" (= Παλιοχώρι), που μέχρι και σήμερα καλείται «Λάκκα του Μπότσαρη», δηλώνοντας ότι οι Μποτσαραίοι ήταν από τους αρχικούς οικιστές και θεμελιωτές της Σουλιώτικης ομοσπονδίας.
Δήμος Λαυρεωτικής

Ο Δήμος Λαυρεωτικής είναι δήμος της Περιφέρειας Αττικής ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και προήλθε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Λαυρεωτικής, Κερατέας και της κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 176.87 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 25.102 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι το Λαύριο. Το έμβλημα του Δήμου Λαυρεωτικής είναι "μεταλλευτική κάμινος εκπέμπουσα καπνόν" σύμφωνα με το Β.Δ. της 22 Νοεμβρίου 1891 (ΦΕΚ 333) "Περί μετονομασίας του Δήμου Σουνιέων εις Δήμον Λαυρεωτικής και καθορισμού του εμβλήματος της σφραγίδος αυτού".. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Λαυρεωτική, βλέπε στο αντίστοιχο λήμμα.
Δήμος Παιανίας

Ο Δήμος Παιανίας είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Παιανίας και Γλυκών Νερών. Περιλαμβάνει τους οικισμούς Παιανία, Γλυκά Νερά και Αργιθέα. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 47,14 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του είναι 26.668 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Βίκτορ Βιτόλο

Ο Βίκτορ Βιτόλο ή απλά Βιτόλο (πλήρες όνομα Victor José Añino Bermúdez), είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Σάντα Κρουθ της Τενερίφης στις 9 Σεπτεμβρίου 1983. Παίζει στην Ελάζιγκσπορ, στη θέση του μέσου.
Το Χόλλοου

Το Χόλλοου είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι και πρωτοεκδόθηκε στις ΗΠΑ από την Dodd, Mead and Company το 1946 και στο Ηνωμένο Βασίλειο από το Collins Crime Club το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Η έκδοση των ΗΠΑ κυκλοφόρησε με τιμή $2.50 και η έκδοση του ΗΒ με τιμή οκτώ σελίνια και έξι πέννες (8/6). Μια χαρτόδετη έκδοση στις ΗΠΑ από την Dell books το 1954 άλλαξε το τίτλο σε Φόνος μετά από Ώρες. 

Το μυθιστόρημα είναι ένα τέλειο παράδειγμα "μυστηρίου εξοχικού σπιτιού" και ήταν το πρώτο από τα μυθιστορήματα της σε τέσσερα χρόνια που παρουσιάζει τον Βέλγο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό- ένα από τα μακρύτερα κενά σε όλη την σειρά. Η Κρίστι, που συχνά δεχόταν ότι δεν της άρεσε ο Πουαρό (γεγονός που παρωδείται από τον συμμετοχικό χαρακτήρα της μυθιστοριογράφου Αριάδνης Όλιβερ), συγκεκριμένα δεν την άρεσε η εμφάνιση του μέσα στο μυθιστόρημα. Η αργή του άφιξη, παράταιρη, με δεδομένη την καθεστηκυία ατμόσφαιρα, την οδήγησε να ισχυρισθεί στην "Αυτοβιογραφία της" ότι "κατέστρεψε [το μυθιστόρημα] με την παρουσίαση του Πουαρό"..
Αντικλείδης

Ο Αντικλείδης υπήρξε αρχαίος Έλληνας Αθηναίος ιστορικός που έζησε στις αρχές του 3ου αι. π.Χ..<br> 
Μεταξύ των ιστορικών έργων που έγραψε περιλαμβάνεται και η ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Νουρ-Σουλτάν

Το Νουρ-Σουλτάν ή Αστάνα (καζακικά: Нұр-Cұлтан, ρώσικα: Нур-Cултан, ) είναι η πρωτεύουσα και δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν (μετά το Αλμάτι). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ισίμ στο βόρειο-κεντρικό τμήμα του Καζακστάν, στην επαρχία Ακμόλα, αν και διοικητικά διαχωρίζεται από την υπόλοιπη επαρχία. Ο πληθυσμός της είναι 1.078.362 κάτοικοι (2019). 

Ιδρύθηκε το 1830 με την ονομασία Ακμόλι (καζακικά: Ақмолы) ή Ακμολίνσκι Πρικάζ (ρωσικά: Акмолинский приказ) και υπηρέτησε ως αμυντική οχύρωση των Κοζάκων της Σιβηρίας. Το 1832 στον οικισμό χορηγείται καθεστώς πόλης και μετονομάζεται σε Ακμόλινσκ. Στις 20 Μαρτίου 1961 η πόλη μετονομάστηκε σε Τσελίνογκραντ για να σηματοδοτήσει την εξέλιξη της πόλης ως πολιτιστικό και διοικητικό κέντρο. Το 1992 μετονομάστηκε σε Ακμόλα, το τροποποιημένο αρχικό όνομα που σημαίνει «λευκός τάφος». Στις 10 Δεκεμβρίου 1997 η Ακμόλα αντικατέστησε την Αλμάτι και έγινε η πρωτεύουσα του Καζακστάν. Στις 6 Μαΐου 1998, μετονομάστηκε σε Αστάνα, που σημαίνει «η πρωτεύουσα» στα Καζακικά.

Το Νουρσουλτάν είναι μια σχεδιασμένη πόλη, όπως η Μπραζίλια στη Βραζιλία, η Καμπέρα στην Αυστραλία και η Ουάσινγκτον των ΗΠΑ. Το ρυθμιστικό σχέδιο του Νουρσουλτάν σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κίσο Κουροκάβα. Δεδομένου ότι είναι η έδρα της κυβέρνησης του Καζακστάν, στο Νουρσουλτάν βρίσκονται η Βουλή, το Ανώτατο Δικαστήριο, το Ακ Όρντα Προεδρικό Μέγαρο και πολλές δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί. Η Αστάνα φιλοξένησε την Expo 2017.

Στις 19 Μαρτίου 2019 η πόλη μετονομάστηκε σε Νουρ-Σουλτάν προς τιμήν του πρώτου προέδρου του Καζακστάν.
Επιστροφή στο Μέλλον

Το Επιστροφή στο Μέλλον (Back to the Future) είναι κωμική ταινία επιστημονικής φαντασίας. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ στις 3 Ιουλίου 1985. Πρόκειται για το πρώτο κομμάτι της ομώνυμης τριλογίας. Πρωταγωνιστούν ο Μάικλ Τζέι Φοξ και ο Κρίστοφερ Λόιντ.
Το 2007 η Βιβλιοθήκη Κογκρέσου πρόσθεσε την ταινία στο Εθνικό Μυτρώο Κινηματογράφου με αιτιολόγηση ότι είναι "πολιτιστικά", "ιστορικά" και "αισθητικα"σημαντική.
Έκβασος

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο Έκβασος ήταν μυθικός ήρωας του Άργους. Θεωρούνταν γιος του ημίθεου Άργου, του γιου του Δία, βασιλέως του Άργους και της κόρης του Στρυμόνα Ευάδνης, πατέρας του Αγήνορα και παππούς του πανόπτη Άργου.

Κατ' άλλη εκδοχή των Αργείτικων μύθων ο Έκβασος ήταν πατέρας του Αρέστορα και παππούς του Πελασγού.

Η αλληγορική ερμηνεία των μύθων αυτών θα πρέπει ν΄ αναζητηθεί αφενός στις μετακινήσεις και τις μεταξύ των σχέσεις των προελληνικών φυλών και αφετέρου στη επιδιωκόμενη θεϊκή καταβολή (έκβαση) των αρχαϊκών βασιλέων προκειμένου να τυγχάνουν από τους λαούς τους, άνευ νόμων, σεβαστοί.

Κατηγορία:Αρχαίο Άργος
Παγώνδας

Ο Παγώνδας ήταν στρατηγός της Βοιωτικής Συμμαχίας, που εκλέχθηκε κατά την περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου Βοιωτάρχης. Είναι γνωστός από τη νίκη του στη μάχη ενάντια στους Αθηναίους στο Δήλιο της Βοιωτίας που με το βάθος των 50 ανδρών της θηβαϊκής φάλαγγας κατέστρεψε τους Αθηναίους και σκότωσε τον αρχηγό τους, τον Ιπποκράτη.

Από τον Πίνδαρο αναφέρεται ότι καταγόταν από οικογένεια ευγενών της Θήβας, γιος του Αιολίδα, ενώ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του πέρα από μια μικρή αναφορά του Θουκυδίδη, καθώς και την αναφορά του ιστορικού στο λόγο που απηύθυνε ο Παγώνδας στο στράτευμά του:
Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας

Η Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.

Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα η ιστορία της καλαθοσφαίρισης ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με επίκεντρο τις πόλεις της Χαλκίδας και των Θηβών. Σε αυτές διοργανώνονταν επί σειρά ετών δικά τους ανεξάρτητα πρωταθλήματα στα οποία λάμβαναν μέρος οι τοπικές ομάδες. Το 1980 ιδρύθηκε η Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Στερεάς Ελλάδας, την οποία διαδέχθηκε το 1986 η Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας με τη σημερινή της μορφή.

Η έδρα της Ένωσης βρίσκεται στην πόλη της Θήβας. Στην δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Ευβοίας, Βοιωτίας, Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας.
Παιδική χορωδία της Βιέννης

Η Παιδική χορωδία της Βιέννης (στα γερμανικά: Wiener Sängerknaben) είναι αυστριακή παιδική χορωδία που ιδρύθηκε το 1498.

Στη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας της, συνθέτες όπως ο Γκλουκ, ο Μότσαρτ, ο Καλντάρα και ο Σαλιέρι, για να αναφέρουμε λίγα, μόνο, ονόματα, συνεργάστηκαν με τη χορωδία ενώ άλλοι, όπως για παράδειγμα ο Φραντς Σούμπερτ, υπήρξαν μέλη της.
Θέρμες του Τραϊανού

thumb|200px|Οι Θέρμες του Τραϊανού στο χάρτη της Αρχαίας Ρώμης.
Οι Θέρμες του Τραϊανού (λατινικά: "Thermae Traiani") ήταν ένα ογκώδες σύμπλεγμα λουτρών της αυτοκρατορικής Ρώμης, η οικοδόμηση του οποίου ξεκίνησε το 104 μ.Χ. και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 109 μ.Χ. Το οικοδόμημα αυτό πιστεύεται πως κατασκεύασε ο περίφημος αρχιτέκτων Απολλόδωρος από τη Δαμασκό, ενώ εγκαινιάστηκε από τον Αυτοκράτορα Τραϊανό. Βρισκόταν νότια του Mons Oppius (Όππιου Λόφου), στα περίχωρα της πόλης, ωστόσο εντός του Σερβίου Τείχους. Γενικά αναγνωρίζονται ως εξαίρετο παράδειγμα της πρώιμης αυτοκρατορικής αρχιτεκτονικής.
Μάχη του Πανείου

Η Μάχη του Πανείου πραγματοποιήθηκε το 198 π.Χ. ανάμεσα στους Σελευκίδες ( Αντίοχος Γ' ο Μέγας ) και τους Πτολεμαίους (στρατηγός Σκόπας ο Αιτωλός ), στα πλαίσια των Συριακών πολέμων στην περιοχή της Πανειάδος, στην βορειοανατολική Παλαιστίνη .
Θέρμες του Αγρίππα

thumb|200px|Οι Θέρμες του Αγρίππα στο χάρτη της Αρχαίας Ρώμης.
Οι Θέρμες του Αγρίππα (λατινικά: "Thermae Agrippae") ήταν δημόσια λουτρά στην αυτοκρατορική πόλη της Ρώμης. Κατασκευάστηκαν από το Μάρκο Αγρίππα και αποτέλεσαν τις πρώτες θέρμες της πόλης.
Στην αρχική τους μορφή κατασκευάστηκαν την ίδια περίοδο με το Πάνθεον και στην ίδια ευθεία με αυτό. Κατά πάσα πιθανότητα επρόκειτο για ένα είδος σάουνας (). Σε θέρμες μετατράπηκε όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή της Άκουα Βίργκο, ενός υδραγωγείου που επίσης κατασκεύασε ο Αγρίππας το 19 π.Χ..

Οι Θέρμες διακοσμήθηκαν με ψηφιδωτά και έργα τέχνης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο "«Αποξυόμενος»" του Λυσίππου, ένα άγαλμα που στεκόταν στον περιβάλλοντα χώρο τους και που σήμερα φιλοξενείται στα Μουσεία Βατικανού.
Μετά το θάνατό του, το 12 π.Χ., ο Αγρίππας κληροδότησε τις Θέρμες του στο λαό της Ρώμης. Μια μεγάλη φωτιά το 80 μ.Χ. οδήγησε στην καταστροφή τους, ωστόσο αποκαταστάθηκαν και επεκτάθηκαν από τον Τίτο ή το Διομητιανό και αργότερα υπό τον Αδριανό και τους διαδόχους του. Κατά τον 7ο αιώνα αποσπάστηκαν πολλά κομμάτια τους ώστε να χρησιμοποιηθούν για οικοδομικά υλικά, ωστόσο μεγάλο μέρος τους έστεκε ακόμη τον 16ο αιώνα όταν αποτυπώθηκαν σε σχέδια διάφορων καλλιτεχνών της εποχής.
Ούγος της Προβηγκίας

Ο Ούγος της Αρλ ή Ούγος της Προβηγκίας ("Hugues d'Arles", 880 – 10 Απριλίου 947) ήταν βασιλιάς της Ιταλίας από το 926 έως τον θάνατό του το 947. Προερχόταν από τον Οίκο των Μποζονιδών και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Θεοβάλδου της Αρλ και της Μπέρτας, θυγατέρας του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας.
Κατά την διάρκεια της βασιλείας του προσπάθησε να δημιουργήσει σχέσεις με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην Κωνσταντινούπολη. Είχε πολλές επιτυχίες με τους εξωτερικούς εχθρούς του, αλλά οι πολιτικές του δημιούργησαν πολλούς εσωτερικούς εχθρούς, που αποδυνάμωσαν την εξουσία του ως τον θάνατό του.
Πολεμικό ρέκβιεμ

Το Πολεμικό ρέκβιεμ είναι μουσικό έργο το οποίο γράφτηκε από τον Μπέντζαμιν Μπρίτεν το 1961 και πρωτοπαίχτηκε στον Καθεδρικό Ναό του Κόβεντρι τον επόμενο χρόνο. Η επιλογή του ναού αυτού είχε και συμβολική σημασία, αφού είχε καταστραφεί ολοσχερώς στη διάρκεια της Μάχης της Βρετανίας στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Το «Πολεμικό Ρέκβιεμ» βασίστηκε σε εννέα ποιήματα του Γουίλφρεντ Όουεν, ποιητή του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, του λεγόμενου Μεγάλου Πολέμου. Σύμφωνα με τον Έντμοντ Μπλάμντεν, στα ποιήματά του o Όουεν μιλά σαν ένας στρατιώτης ο οποίος έχει πλήρη συνείδηση ενός ατόμου που, μέσα στη δίνη του πολέμου, στα χαρακώματα όπου παραμένει τόσες μέρες, θρηνεί όλη αυτή την απώλεια αίματος και πνεύματος, τις ψυχές των νέων ανθρώπων που έχασαν η ζωή τους. Ο ίδιος ο Όουεν μάλιστα υπήρξε ένας από αυτούς, καθώς σκοτώθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1918, οκτώ μόλις μέρες πριν από τη συνθηκολόγηση.

Ο Μπρίτεν θεωρούσε τον Όουεν μακράν το μεγαλύτερο ποιητή του πολέμου και έναν από τους πιο αυθεντικούς του 20ού αιώνα. Τον θαύμαζε και τον εκτιμούσε ενώ, εξαιτίας του πρόωρου χαμού του, τον παρομοίαζε με τον Τζων Κητς και τον Πέρσι Σέλλεϋ. 

Η ποίηση του Όουεν είναι περίεργη και ενδιαφέρουσα. Το νόημα των συγκεκριμένων ποιημάτων που επέλεξε ο Μπρίτεν για το έργο του συνοψίζεται στα λόγια του ποιητή: 

Ο συνθέτης εμπνεύστηκε από την ανάθεση του έργου, η οποία του έδωσε πλήρη ελευθερία να επιλέξει τον τύπο του. Η βασική του σύλληψη ήταν να συνθέσει την παραδοσιακή μορφή της «Λειτουργίας για τους νεκρούς», δηλαδή του γνωστού ρέκβιεμ, σε συνδυασμό με τα εννέα ποιήματα του Όουεν, επομένως να έχει χαρακτήρα θλιβερό και πένθιμο.

Το έργο αυτό δεν είναι ένα φιλοβρετανικό έργο ή ένας ύμνος προς τους νεκρούς Βρετανούς στρατιώτες. Αντίθετα, αποτελεί μια δημόσια δήλωση των πεποιθήσεων του Μπρίτεν, ένα ρέκβιεμ για όσους έχασαν άδικα τη ζωή τους, από όποια χώρα κι αν κατάγονταν. Μάλιστα, επέλεξε για σολίστες τρεις συγκεκριμένους: το Βρετανό τενόρο Πίτερ Πίαρς, τη Ρωσίδα σοπράνο Γκαλίνα Βισνέφσκαγια και το Γερμανό βαρύτονο Ντίτριχ Φίσερ-Ντίσκαου, ανθρώπους από διαφορετικές χώρες, οι οποίες μάλιστα είχαν έρθει σε σύγκρουση κατά τη διάρκεια των δύο Παγκοσμίων Πολέμων (Μεγάλη Βρετανία & Ρωσία εναντίον Γερμανίας).

Το γεγονός αυτό μας δείχνει ότι δεν είχε στο μυαλό του μόνο τις απώλειες της δικής του πατρίδας, αλλά πρέσβευε τη συμφιλίωση των λαών. Το έργο επίσης έχει το νόημα προειδοποίησης για τις μελλοντικές γενιές (όπως υποστήριζε και ο Όουεν) σχετικά με τον παραλογισμό του πολέμου και της ιδέας να προσπαθούν οι άνθρωποι να επιβληθούν στους υπολοίπους μέσω των όπλων.

Το «Πολεμικό Ρέκβιεμ» αποτελείται από έξι μέρη: “Requiem aeternam”, “Dies irae”, “Offertorium”, “Sanctus”, “Agnus Dei” και “Libera me”. Σε όλη τη διάρκεια του έργου, οι ομάδες των οργάνων εναλλάσσονται κι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Η μοναδική φορά στην οποία ακούγονται ταυτόχρονα είναι στο τελευταίο μέρος, όσο ο τενόρος κι ο βαρύτονος τραγουδούν τον τελευταίο στίχο του ποιήματος “Strange Meeting” (Let us sleep now…”) και η χορωδία το “In Paradisum deducant”.

Κατηγορία:Κλασική μουσική
Λάμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λάμος (από τη λέξη "λάμος" = χάσμα) είναι γνωστός ο ομηρικός βασιλιάς των Λαιστρυγόνων και θεμελιωτής της πόλης τους, της Τηλεπύλου. Κατά τον Ευστάθιο και τους αρχαίους, ο Λάμος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα (πρβλ. και τις "Μεταμορφώσεις" του Οβιδίου, 14:23). Ο Λάμος αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (ραψωδία κ, στίχος 81).

Κάποιοι από τους αρχαίους και νεότερους ερμηνευτές της "Οδύσσειας" θεώρησαν λανθασμένα ότι «Λάμος» ονομαζόταν η πόλη, από το "«Λάμου αιπύ πτολίεθρον»" κατά το "«Τροίης ιερόν πτολίεθρον»". Αλλά η πόλη είναι η Τηλέπυλος.
Θεοβάλδος της Αρλ

Ο Θεοβάλδος της Αρλ ("Théobald d'Arles", 860 - 895) ήταν Φράγκος από την Οίκος των Μποζονιδών, γιος του Χούκμπερτ. 

Παντρεύτηκε την Μπέρθα, κόρη του βασιλιά της Λοθαριγγίας Λοθαρίου Β’, που διακρινόταν για την εξυπνάδα και την ομορφιά της, με την οποία παιδιά του ήταν :
* Ούγος της Προβηγκίας
* Μπόζο της Τοσκάνης

Κατηγορία:Φράγκοι
Λαέρκης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαέρκης (που δεν πρέπει να συγχέεται με το Λαέρτης) είναι γνωστός ένας από τους ευγενείς Μυρμιδόνες και υπαρχηγούς του στρατού τους κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Λαέρκης ήταν γιος του Αίμονα και πατέρας του Αλκιμέδοντα, του τελευταίου ηνιόχου του Αχιλλέως. Ο Λαέρκης αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Π, στίχος 197, και ραψωδία Ρ, στ. 467).

* Με το όνομα Λαέρκης αναφέρεται και κάποιος χρυσοχόος τεχνίτης στην Πύλο ("Οδύσσεια", ραψωδία γ, στ. 425).
Λιμνώρεια

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λιμνώρεια είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. Η Λιμνώρεια είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Σ, στίχοι 39 κ.ε., για τη Λιμνώρεια στίχος 41), ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από τα βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον επικείμενο θάνατο του γιου της Αχιλλέα.
Γ.Σ. Άρης Δράμας

Ο Γ.Σ. Άρης Δράμας ιδρύθηκε το 1926. Μαζί με την Ελπίδα Δράμας και τη Δόξα Δράμας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Δραμινού ποδοσφαίρου. Είχε χρώματα το κίτρινο και το μαύρο.

Μέχρι το 1931 ο Άρης έδινε φιλικές συναντήσεις στα χωριά και τις γειτονικές πόλεις Καβάλας, Ξάνθη και Σέρρες. Το 1931 η Ε.Π.Σ.Α.Μ. προκηρύσσει το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας. Επικρατούσαν, βέβαια, οι απόψεις των Καβαλιωτών που είχαν και το βέτο γιατί στην κατηγορία είχαν τρία σωματεία πρώτης κατηγορίας: ο Ηρακλής Καβάλας, η Α.Ε.Κ. Καβάλας και οι Φίλιπποι Καβάλας ενώ από την Δράμα μόνο η Δόξα. Έτσι κρατούσαν στη Β΄ κατηγορία την Ελπίδα Δράμας και τον Άρη μαζί με τρεις άλλες ομάδες: την Ασπίδα Δράμας, τον Ερμή Δράμας (μια ομάδα εμποροϋπάλληλων) και τον Πανδραμαϊκό. 

Την περίοδο 1963–64 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής (4ος όμιλος). Κατέλαβε την 10η θέση με 6 νίκες, 8 ισοπαλίες και 12 ήττες. Στη Β΄ Εθνική αγωνίστηκε και την περίοδο 1964–65 καταλαμβάνοντας την 12η θέση στον 3ο όμιλο με 11 νίκες, 6 ισοπαλίες και 13 ήττες.

Το 1969 συγχωνεύτηκε με την Ελπίδα Δράμας και έφτιαξαν τον Πανδραμαϊκό Αθλητικό Όμιλο.