Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Αθάμας

Ο Αθάμας ή Αθάμαντας είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, ήρωας της Θεσσαλίας και της Βοιωτίας, βασιλιάς του Ορχομενού. Ο μύθος του Αθάμαντα συναντάται σε διάφορες παραλλαγές.

Ο Αθάμας ήταν γιος του Αιόλου και της Εναρέτης. Παντρεύτηκε πρώτα τη θεά Νεφέλη από την οποία απέκτησε τα δίδυμα Φρίξο και Έλλη. Αργότερα χώρισε με τη Νεφέλη και παντρεύτηκε την Ινώ, θυγατέρα του Κάδμου. Με την Ινώ, απέκτησε δύο παιδιά: τον Λέαρχο και τον Μελικέρτη, κατά μία εκδοχή και τον Χαλκό. Ο Αθάμας είχε επίσης ένα αδελφό, τον Σαλμονέα, ο οποίος ήταν πατέρας της Τυρούς.

Ο Φρίξος και η Έλλη μισούνταν από τη μητριά τους Ινώ. Η Ινώ κατέστρωσε ένα σατανικό σχέδιο για να απαλλαχθεί από τα παιδιά, ψήνοντας όλους τους σπόρους της πόλης ώστε να μην μπορούν να βλαστήσουν. Οι ντόπιοι αγρότες, φοβούμενοι την πείνα, ζήτησαν συμβουλές από ένα γειτονικό μαντείο. Η Ινώ δωροδόκησε τους απεσταλμένους να πουν ψέμματα ότι το μαντείο ζήτησε τη θυσία του Φρίξου. Ο Αθάμας ακουσίως δέχθηκε. Πριν ωστόσο δολοφονηθούν, ο Φρίξος και η Έλλη διασώθηκαν από ένα ιπτάμενο χρυσόμαλλο κριάρι που έστειλε η Νεφέλη, η φυσική τους μάνα. Η Έλλη έπεσε από το κριάρι στον Ελλήσποντο (που μετονομάστηκε έτσι προς τιμή της) και πέθανε, αλλά ο Φρίξος επέζησε και έφθασε στην Κολχίδα, όπου ο βασιλιάς Αιήτης τον καλοδέχθηκε, δίνοντάς του την κόρη του, τη Χαλκιόπη, για σύζυγο. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, ο Φρίξος έδωσε στο βασιλιά το χρυσόμαλλο δέρας του κριαριού.

Αργότερα, η Ινώ ανέθρεψε τον Διόνυσο, ανιψιό της, γιο της αδελφής της Σεμέλης, προκαλώντας την αμέριστη ζήλεια της `Ηρας. Αντεκδικούμενη, η Ήρα τρέλανε τον Αθάμαντα. Ο Αθάμας σκότωσε στην τρέλα του ένα γιο του, τον Λέαρχο. Η Ινώ, για να ξεφύγει από την καταδίωξη του φρενήρη συζύγου της, έπεσε στη θάλασσα με το γιό της Μελικέρτη. Και οι δύο αργότερα λατρεύτηκαν ως θαλάσσιες θεότητες, η Ινώ ως Λευκοθέα, και ο Μελικέρτης ως Παλαίμων.

Ο Αθάμας, με την ενοχή για το φόνο του γιου του, εξαναγκάστηκε να φύγει από τη Βοιωτία. Διατάχθηκε από το μαντείο να εγκατασταθεί σε ένα μέρος όπου θα μπορούσε να φιλοξενηθεί από άγρια θηρία. Αυτό το βρήκε στη Φθιώτιδα της Θεσσαλίας, όπου ξάφνιασε μια αγέλη λύκων που έτρωγαν πρόβατα. Όταν τους πλησίασε έφυγαν, αφήνοντάς του τα κόκαλα. Ο Αθάμας, βλέποντάς αυτό ως οιωνό εκπλήρωσης της προφητείας, έμεινε στην περιοχή και παντρεύτηκε μια τρίτη γυναίκα, τη Θεμιστώ. Με αυτή ο Αθάμαντας απέκτησε άλλα 4 ή 5 παιδιά: τον Λεύκωνα, τον Ερύθριο, τον Σχοινέα και τον Πτώο, ίσως και τον Πορφυρίωνα. Η περιοχή αργότερα ονομάστηκε Αθαμανική πεδιάδα.

Όταν ο Αθάμας επέστρεψε στη δεύτερη γυναίκα του, την Ινώ, η Θεμιστώ ζήτησε εκδίκηση ντύνοντας τα παιδιά της στα άσπρα και της Ινώς στα μαύρα. Η Ινώ άλλαξε τα ρούχα χωρίς η Θεμιστώ να το γνωρίζει, οπότε η Θεμιστώ σκότωσε η ίδια τα δικά της παιδιά.

Ο μύθος του Αθάμα ενέπνευσε τον Αισχύλο, τον Φερεκύδη, τον Ευριπίδη και τον Σοφοκλή. Ο Αισχύλος και ο Σοφοκλής έγραψαν τραγωδίες, ο δεύτερος μάλιστα δύο. με τίτλο "Αθάμας", οι οποίες όμως δεν σώζονται.
Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον

Ο σερ Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον ("Arthur Stanley Eddington", Kendal Αγγλίας, 28 Δεκεμβρίου 1882 – Κέμπριτζ, 22 Νοεμβρίου 1944), Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας ήταν Βρετανός αστροφυσικός. Το όριο Eddington, το φυσικό άνω όριο που συνδέει την ακτινοβολία με τη βαρύτητα που εξισορροπεί την πίεσή της ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του. Είναι ιδιαιτέρως γνωστός για την εργασία του στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, την οποία και διέδωσε ευρύτερα στον επιστημονικό κόσμο μετά την ανάπτυξή της από τον Αϊνστάιν.
Αυτοκρατορία

Αυτοκρατορία είναι μια γεωγραφικά εκτεταμένη ομάδα κρατών και ανθρώπων (εθνοτήτων), ενωμένων κάτω από την κυριαρχία του αυτοκράτορα ή μιας ολιγαρχίας, οι οποίοι ασκούν απόλυτο εξωτερικό και εσωτερικό έλεγχο σ' αυτή. 

Συνήθως, ο αυτοκράτορας για να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα την αυτοκρατορία, αναθέτει κάποιες εξουσίες σε «τοπικούς» κυβερνήτες (έπαρχους), που ασκούν εσωτερική διοίκηση στις επαρχίες, ή σε αντιβασιλείς και βασιλείς που ασκούν διοίκηση σε ομόσπονδα κράτη, χωρίς τα κράτη αυτά να αμφισβητούν την κυριαρχία του αυτοκράτορα και να παύουν να υπόκεινται εδαφικά και διοικητικά στην αυτοκρατορία. Επίσης, μια αυτοκρατορία είναι συνήθως ένα πολυεθνικό κράτος, δηλαδή στην επικράτεια της ζουν διάφοροι λαοί και πολιτισμοί. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτοκρατοριών στην ιστορία είναι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η συνέχεια της, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η Βρετανική Αυτοκρατορία, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Γαλλική αυτοκρατορία, η Ρωσική Αυτοκρατορία, ή ακόμα και η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κ.α. Κατά το τέλος του 19ου αιώνα, οι περισσότερες αυτοκρατορίες είχαν παρακμάσει ή κατακτηθεί/αλλάξει πολίτευμα. Σήμερα δεν υπάρχουν άλλες αυτοκρατορίες. Οι αυτοκρατορίες μπορούν να διοικούνται από έναν αυτοκράτορα ή ένα σουλτάνο κ.ο.κ.

*
Αλέξης Μινωτής

Ο Αλέξης Μινωτής (8 Αυγούστου 1900 - 11 Νοεμβρίου 1990) ήταν ένας από τους κορυφαίους δραματικούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου.
Μανουέλ Αθάνια

Ο Μανουέλ Αθάνια Ντίαθ ("Manuel Azaña Díaz", 1880-1940) ήταν πρόεδρος της Β΄ Ισπανικής Δημοκρατίας από το 1936 έως το 1939.

Γεννήθηκε στο Αλκαλά ντε Ενάρες στις 10 Ιανουαρίου 1880. Σπούδασε νομική στο Παρίσι, ασχολήθηκε αρχικά με τη δημοσιογραφία και το 1930 εξελέγη πρόεδρος του Φιλοσοφικού Συλλόγου Μαδρίτης. Το 1931 έγινε πρωθυπουργός της Ισπανίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1933. Τον Μάιο του 1936 εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ξέσπασε ο Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος. Είχε την φήμη ισχυρού και δυναμικού πολιτικού άνδρα. Μετά την πτώση της Βαρκελώνης στα χέρια των επαναστατών το 1939, ο Αθάνια πέρασε με τα πόδια από τα Πυρηναία και κατέφυγε στη Γαλλία.
Πέθανε στο Μωντομπάν της Γαλλίας στις 3 Νοεμβρίου 1940, λίγο μετά τη νίκη του Φράνκο.
Χουάν Νεγρίν

Ο Χουάν Νεγρίν (ισπανική γλώσσα: "Juan Negrín López", 3 Φεβρουαρίου 1892 - 12 Νοεμβρίου 1956) ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας.

Γεννήθηκε στο Λας Πάλμας των Κανάριων νήσων , ήταν από εύπορη οικογένεια και σπούδασε ιατρική στην Γερμανία. Νέος εντάχτηκε στο Σοσιαλιστικό κόμμα ενώ διετέλεσε και υπουργός Οικονομικών (1939). Το 1937 έγινε πρόεδρος της Κυβέρνησης διαδεχόμενος τον Καμπαγιέρο ενώ μαινόταν ακόμα ο Ισπανικός εμφύλιος. Στην προεδρία παρέμεινε μέχρι το 1939. Μετά την νίκη του Φράνκο αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι και διετέλεσε πρωθυπουργός της εξόριστης ισπανικής κυβέρνησης. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1956.
Ινταλέθιο Πριέτο

Ο Ινταλέθιο Πριέτο (ισπ. "Indalecio Prieto") ήταν Ισπανός πολιτικός.

Γεννήθηκε στο Μπιλμπάο στις 30 Απριλίου 1883. Καταγόταν από φτωχή οικογένεια και για να ζήσει πουλούσε εφημερίδες. Το 1899 γράφεται στο Σοσιαλιστικό κόμμα και το 1911 εκλέγεται βουλευτής, ο πρώτος στην ιστορία του Σοσιαλιστικού κόμματος. Ταυτόχρονα ασχολείται και με τη δημοσιογραφία. Ήταν πολιτικός αντίπαλος του Καμπαγιέρο. Το 1930 αναλαμβάνει το Υπουργείο των Οικονομικών ενώ πραγματοποιεί μεγάλα οδικά και αρδευτικά έργα και επεκτείνει το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας. Διεκδίκησε την πρωθυπουργία και διετέλεσε ακόμα Υπουργός Ναυτικού και Αεροπορίας, Υπουργός Άμυνας και πρόεδρος του Σοσιαλιστικού κόμματος. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου καταφεύγει στο Μεξικό και πεθαίνει στις 11 Φεβρουαρίου 1962.

Πριέτο
Νιθέτο Αλκαλά-Θαμόρα

Ο Νιθέτο Αλκαλά-Θαμόρα ("Niceto Alcalá-Zamora y Torres", 6 Ιουλίου 1877 - 18 Φεβρουαρίου 1949) ήταν Ισπανός πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1877. Σπούδασε νομική. Ήταν αντιβασιλικός και φυλακίστηκε για αυτήν την δράση του. Διετέλεσε υπουργός Άμυνας το 1931 και ακόμα φυλακισμένος, καλείται και αναλαμβάνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Έχασε στις προεδρικές εκλογές του 1936 και αυτοεξορίστηκε στην Αργεντινή, όπου και πέθανε το 1949.
Χοσέ Ενρίκε Βαρέλα

Ο Χοσέ Ενρίκε Βαρέλα (ισπ. "José Enrique Varela") ήταν στρατιωτικός και πολιτικός της Ισπανίας.

Γεννήθηκε στο Σαν Φερνάντο του Κάδιξ το 1891 και πέθανε στη Ταγγέρη το 1951. Έφτασε μέχρι τον βαθμό του Στρατηγού και πολέμησε σε όλες τις μάχες του εμφυλίου. Το 1939 διετέλεσε Υπουργός Άμυνας. Πέθανε το 1951.

Βαρέλα
Φρανθίσκο Λάργο Καμπαγιέρο

Ο Φρανθίσκο Λάργο Καμπαγιέρο (Ισπανικά: Francisco Largo Caballero, 1869-1946) ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας. Γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1869. Ήταν σοσιαλιστής και αρχηγός της Γενικής Ένωσης Εργατών. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ισπανίας εν μέσω του Ισπανικού εμφυλίου, διαδεχόμενος τον Χοσέ Χιράλ, από τον Σεπτέμβριο του 1936 έως τον Μάιο του 1937. Στα νεανικά του χρόνια ήταν ελαιοχρωματιστής και το 1931 έγινε μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Το 1917, μετά από μια εργατική απεργία, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται και τον επόμενο χρόνο (1918) εκλέγεται βουλευτής και απελευθερώνεται. Εκτός από πρωθυπουργός, διετέλεσε υπουργός Εργασίας (1931-1933) και υπουργός Άμυνας (1936-1937). Το 1939 αποσύρθηκε από την πολιτική και αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι. Το 1940 συνελήφθη από τους Γερμανούς και στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στο Νταχάου. Πέθανε στο Νταχάου το 1946, λίγο μετά το τέλος του πολέμου.
Μιγέλ Πρίμο ντε Ριβέρα

Ο Μιγέλ Πρίμο ντε Ριβέρα (Miguel Primo de Rivera, 8 Ιανουαρίου 1870 - 16 Μαρτίου 1930) ήταν στρατιωτικός και δικτάτορας της Ισπανίας.

Γεννήθηκε το 1870 και καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Υπηρέτησε σαν στρατιωτικός στις τότε ισπανικές αποικίες στην Κούβα, το Μαρόκο και τις Φιλιππίνες. Από το 1917 διετέλεσε φρούραρχος σε μεγάλες πόλεις της Ισπανίας. Το 1923 ο Βασιλιάς Αλφόνσος Η΄ τον βοήθησε να πάρει την εξουσία με κίνημα και να καταλύσει την Α΄ Ισπανική Δημοκρατία. Σύμφωνα με τον Μπίβορ, το πραξικόπημα προκλήθηκε λόγω της στρατιωτικής αποτυχίας του Στρατηγού Silvestre, ο οποίος έπεσε σε ενέδρα των Μαροκινών στο Annual. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανικανότητας κατά το οποίο 10000 στρατιώτες σκοτώθηκαν και 4000 αιχμαλωτίστηκαν. Η αντίδραση ήταν έντονη, ο βασιλιάς επικρίθηκε οδηγώντας τον Μιγέλ Ριβέρα σε πραξικόπημα, αφήνοντας όμως τον βασιλιά Αλφόνσο ΙΓ στην θέση του ως αρχηγό κράτους. Iδρυσε την δική του πολιτική οργάνωση, την Πατριωτική ένωση (Union Patriotica) και διόρισε στην κυβέρνηση του, τον σοσιαλιστή Λάργκο Καμπαλέρο με σκοπό να συστήσει συμβούλια επίλυσης βιομηχανικών διαφορών. Πέτυχε να τελειώσει τον πόλεμο στο Μαρόκο, στην οροσειρά Ριφ. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού διπλασιάστηκε το 1925 και 1929 μετά από διάφορα κατασκευαστικά έργα υποδομώνΥπήρξε φυγή κεφαλαίων και το εθνικό νόμισμα της ισπανίας, η Πεσέτα έχασε το 50% της αξίας της. Ο Αλφόνσος ΙΓ άρχισε να ανησυχεί και μια αντιπολίτευση που είχε αναπτυχθεί από αριστερούς και φιλελεύθερους γνωστή ως Δημοκρατική Συμμαχία (Ισπανία) (Alianza Republicana) με σκοπό της εκδίωξη του καθεστώτος αλλά και της μοναρχίας αντιτάχθηκε σε αυτήν. 
Στις 28 Ιανουαρίου 1930, παραιτήθηκε και αυτοεξορίστηκε στην Γαλλία μέχρι τον θάνατο του. Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ εμπιστεύθηκε την επόμενη κυβέρνηση στον Στρατηγό, Ντάμασο Μπερενγκιέρ. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1930.
Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες

Ο Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες (ισπ. "José María Gil-Robles") είναι Ισπανός πολιτικός.Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου του 1935 στη Μαδρίτη. Διετέλεσε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Πρόεδρός του από το 1997 ως το 1999.


Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Αγλαΐα

Η Αγλαΐα λέγεται ότι ήταν η νεότερη από τις Τρεις Χάριτες, οι οποίες προσωποποιούσαν τη γοητεία, την ομορφιά, τη φύση, τη γονιμότητα και τη δημιουργικότητα στην Ελληνική Μυθολογία. Το όνομα «Αγλαΐα» εξάλλου σημαίνει "λαμπερή" και "ωραία".

Η Αγλαΐα παντρεύτηκε το θεό Ήφαιστο, αλλά απέκτησε ένα γιο, το Νιρέα, με το βασιλιά της Σύμης Χάροπο. Ο Νιρέας ήταν ονομαστός για την ομορφιά του.
Δνείπερος

thumb|right|250px|Δορυφορική φωτογραφία του Δνείπερου
Ο Δνείπερος (ρωσικά: Днепр, λευκορωσικά: Дняпро, ουκρανικά: Дніпро) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος ποταμός στην Ευρώπη μετά το Βόλγα και το Δούναβη. Έχει συνολικό μήκος 2.285 χλμ. εκ των οποίων τα 485 είναι στη Ρωσία, τα 595 στη Λευκορωσία και τα υπόλοιπα 1.095 χλμ. στην Ουκρανία. Σε μήκος 1.677 χλμ. είναι πλωτός και η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 504.000 τ.χλμ. από τα οποία τα 289.000 τ.χλμ. βρίσκονται σε ουκρανικό έδαφος.

Κατά την αρχαιότητα ήταν γνωστός με την ονομασία "Βορυσθένης", που σημαίνει «αυτός που ρέει από τα βόρεια» και αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. Χρησιμοποιήθηκε ήδη από νωρίς ως υδάτινη οδός και ιδιαίτερα κατά το Μεσαίωνα όταν αποτελούσε τμήμα της Εμπορικής Οδού Βαράγγων- Ελλήνων ανάμεσα στη Βαλτική Θάλασσα και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Πηγάζει από τα υψώματα Βαλντάι στην κεντρική Ρωσία δυτικά της Μόσχας σε μια περιοχή σκεπασμένη από έλη και τύρφη και στη συνέχεια ρέει προς νότον για να καταλήξει στον Εύξεινο Πόντο δυτικά της Χερσώνας. Για μήκος 115 χλμ. σχηματίζει το φυσικό σύνορο μεταξύ Λευκορωσίας και Ουκρανίας ενώ στα τελευταία 800 χλμ. έχουν δημιουργηθεί μέσω φραγμάτων, μια σειρά από τεχνητές λίμνες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Τα φράγματα αυτά, κατασκευασμένα την σοβιετική εποχή, έχουν ιδιαίτερη οικονομική σημασία και παράγουν το 10% περίπου της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ουκρανία. Ενδεικτικά αναφέρεται ο υδροηλεκτρικός σταθμός ισχύος 750 MW κοντά στην πόλη Ζαπορίζια που είναι ένας από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη. Κατά μήκος του, συγκεντρώνονται πολυάριθμες βιομηχανικές μονάδες, με αποτέλεσμα, την εμφάνιση ιδιαίτερα έντονων προβλημάτων ρύπανσης των υδάτων του.

Κατά μήκος των όχθεών του είναι χτισμένες πολυάριθμες πόλεις με σημαντικότερες την πρωτεύουσα της Ουκρανίας Κίεβο, το Σμολένσκ (Ρωσία), το Ντνίπρο, τη Ζαπορίζια και τη Χερσώνα.



Κατηγορία:Ποταμοί της Ουκρανίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Λευκορωσίας
Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες ι Κινιόνες

Ο Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες ι Κινιόνες (ισπανικά: "José María Gil-Robles y Quiñones de León", 22 Νοεμβρίου 1898 - 14 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Ισπανός πολιτικός.

Γεννήθηκε στη Σαλαμάνκα το 1898. Ήταν μέλος του Λαϊκού κόμματος και υποστηρικτής του Ριβέρα. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας. Το 1937 με την νίκη του Φράνκο αυτοεξορίζεται για να επιστρέψει ξανά το 1960. Πέθανε το 1980.
Ρόμπλες
Πλάκα

Η Πλάκα είναι συνοικία στο κέντρο της Αθήνας κάτω από την Ακρόπολη. Συνορεύει νότια με την συνοικία Μακρυγιάννη, ανατολικά με την περιοχή των Στύλων του Ολυμπίου Διός και του Ζαππείου, βόρεια με το εμπορικό κέντρο της Αθήνας και δυτικά με το Μοναστηράκι. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Η Πλάκα είναι από τις λιγοστές συνοικίες της πόλης -αν όχι η μοναδική- οι οποία κατοικείτο αδιάκοπα από την αρχαιότητα και ήταν εκτός άλλων το κέντρο των Αρχαίων Αθηνών. Η άμεση σύνδεση της περιοχής με το λαμπρό παρελθόν της Αρχαίας Αθήνας, η οποία γίνεται προφανής στον επισκέπτη από τα δεκάδες μνημεία που βρίσκονται διάσπαρτα σε αυτή την έχουν κάνει γνωστή -και όχι άδικα- ως τη «Συνοικία των Θεών».

Μεταπολεμικά, τα κτίσματα της Πλάκας κρίθηκαν διατηρητέα στο σύνολό τους, με αποτέλεσμα η Πλάκα να αποτελεί τη μοναδική συνοικία της Αθήνας που σε τέτοια έκταση μπορεί κάποιος να δει την πόλη όπως ήταν πριν 100 χρόνια. Στην περιοχή λειτουργούν μουσεία, ταβέρνες, εστιατόρια, καφετέριες και καταστήματα με τουριστικά είδη, ενώ σώζονται κτίρια διάσημων πολιτών της παλιάς Αθήνας.

Στο τμήμα της Πλάκας προς την Ακρόπολη υπάρχουν τα Αναφιώτικα. Πρόκειται για μια συνοικία σε κυκλαδίτικο ρυθμό, που κατασκευάστηκε από Αναφιώτες οικοδόμους, οι οποίοι, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, αναζητούσαν μια συνοικία να κτίσουν τα σπίτια τους, αφού στην υπόλοιπη Αθήνα το κόστος ενοικίασης ή αγοράς γης ήταν ακριβό γι' αυτούς. Παρόμοιες περιοχές, στις οποίες οι εσωτερικοί μετανάστες μετέφεραν την αρχιτεκτονική του τόπου καταγωγής τους, υπήρξαν και αλλού στην Αθήνα, αλλά δεν κατάφεραν να επιβιώσουν από την οικοδομική αναμόρφωση στο πέρασμα των χρόνων. Στην Πλακα ζούσε και εργαζόταν ο καλλιτέχνης Γιώργος Σαββάκης.
Πάλμα ντε Μαγιόρκα

Η Πάλμα ή Πάλμα ντε Μαγιόρκα είναι ισπανική πόλη και λιμένας, πρωτεύουσα της διοικητικά αυτόνομης περιοχής των Βαλεαρίδων νήσων στη Μεσόγειο Θάλασσα. Βρίσκεται στη Μαγιόρκα, στη μεγαλύτερη νήσο των Βαλεαρίδων, στη Ν.Δ. ακτή της και στον ομώνυμο όρμο της Πάλμας.
Γιώργος Πολ. Παπαδάκης

Ο Γιώργος Πολ. Παπαδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Έλληνας μαθηματικός, καθηγητής πληροφορικής, συγγραφέας, ποιητής και λογοτέχνης . Μέλος της Εταιρίας Ελλήνων λογοτεχνών, έχει ασχοληθεί με όλα τα είδη του λόγου (ποίηση, διήγημα, δοκίμιο), ενώ δίνει ομιλίες σε τηλεοπτικές εκπομπές αλλά και διάφορους φορείς, όπως «"Η στοά του βιβλίου"», «Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών», «"Πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων"» και αρθρογραφεί σε έντυπα όπως «"Πνευματική Ζωή"», «"Φιλολογική πρωτοχρονιά"», «"Νέα Σκέψη"», «"Περίπλους"», «"Νέα Αριάδνη"», «"Ευκλείδης"», «"Τα ΝΕΑ"», «"Ελευθεροτυπία"», «"Νουμάς"», "mystery", κ.α. Υπό την αιγίδα της «"Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών"» οργάνωσε τον Μάιο του 2003 μια ημερίδα πάνω στο «Φανταστικό». Στίχοι του μελοποιήθηκαν από Έλληνες συνθέτες όπως οι Ιωσήφ Μπενάκης, Χρύσανθος Μουζακίτης και Ηλίας Καραγιάννης.
Αμμάν

Το Αμμάν (αραβ.:"عمان") είναι η πρωτεύουσα της Ιορδανίας (χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας) και του κυβερνείου του Αμμάν και η μόνη με σύγχρονη πολεοδομική υποδομή. Κατοικείται από 2.125.400 ανθρώπους (εκτίμ. 2005).

thumb|right|250px|Άποψη του Αμμάν από την ακρόπολη
Είναι χτισμένη σε λοφώδες έδαφος στα ανατολικά όρια του Τζέμπελ Ατζλούν, πάνω στις όχθες του μικρού Ουάντι Αμμάν, που ρέει σχεδόν όλο τον χρόνο, και των παραποτάμων του.

Επίκεντρο του οικισμού σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της πόλης ήταν και είναι το μικρό ψηλό τριγωνικό οροπέδιο (το σημερινό Τζέμπελ αλ-Κάλα), βόρεια του ποταμού. Πάνω σε αυτό είχαν χτιστεί οχυρωμένοι οικισμοί από τη μακρινή Αρχαιότητα.
Γ.Α.Σ. Βέροια

Ο Γ.Α.Σ. Βέροια είναι ερασιτεχνικό σωματείο της ομώνυμης πόλης Βέροιας. Ιδρύθηκε το 1960 μετά από συγχώνευση των τοπικών ομάδων "Βέρμιο" και "Ερμής".
Ντολόρες Ιμπάρρουρι

Η Ντολόρες Ιμπάρρουρι (ισπανικά: "Isidora Dolores Ibárruri Gómez", 9 Δεκεμβρίου 1895 - 12 Νοεμβρίου 1989), περισσότερο γνωστή ως Πασιονάρια (Λουλούδι του πάθους), ήταν Ισπανίδα κομμουνίστρια πολιτικός καταγόμενη από τη Χώρα των Βάσκων. Έμεινε γνωστή στην ιστορία για τη σθεναρή αντίστασή της κατά του φασισμού κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου, καθώς και για τα σύνθηματά της «"Είναι καλύτερα να πεθαίνεις όρθιος, παρά να ζεις γονατιστός"» και «"Είναι καλύτερα να είσαι χήρα ενός ήρωα, παρά σύζυγος ενός δειλού"», «"No pasaran"» ("Δεν θα περάσουν"), στη Μάχη της Μαδρίτης.

Το κάποτε Καθολικό κορίτσι έγινε επαναστάτρια και προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (ΚΚΙ) κατά την ίδρυσή του το 1921. Τη δεκαετία του '30 έγινε συγγραφέας στην εφημερίδα του ΚΚΙ "Mundo Obrero" (Κόσμος της εργασίας) και εκλέχθηκε στο Κοινοβούλιο ως βουλευτής του ΚΚΙ από την περιοχή της Αστούριας το 1936. Μετά την εξορία της από την Ισπανία στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, διορίστηκε Γενική Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΙ, θέση που κράτησε από το 1942 ως το 1960. Έπειτα ονομάστηκε επίτιμη πρόεδρος του ΚΚΙ ως το τέλος της ζωής της. Με την επιστροφή της στην Ισπανία το 1977 επανεκλέχθηκε βουλευτής της ίδιας περιοχής (Αστούριας). Θεωρείται ως μία από τους ικανότερους ομιλητές του 20ου αιώνα.

Καταγόταν από φτωχή οικογένεια και δούλεψε στην αρχή ως υπηρέτρια, ράφτρα, μαγείρισσα και αργότερα δημοσιογράφος. Ο γιος της Ρουμπέν, υπηρετώντας με το βαθμό του υπολοχαγού στο σοβιετικό στρατό το Σεπτέμβριο του 1942, σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ σε ηλικία 22 ετών.

Το 1962 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της με τίτλο "El unico camino".

Ο αστεροειδής 1277 Ντολόρες, που ανακαλύφθηκε το 1933, πήρε το όνομα της.
Α.Π.Σ. Πανθρακικός

Ο Α.Π.Σ. Πανθρακικός είναι ομάδα ποδοσφαίρου με έδρα την Κομοτηνή. Ιδρύθηκε το 1963, είναι από τις ιστορικές ομάδες της Θράκης και το έμβλημα της ομάδας είναι ο αναμμένος πυρσός. Ο Α.Π.Σ. Πανθρακικός ΠΑΕ αγωνιζόταν στις επαγγελματικές κατηγορίες έως το 2017. Το καλοκαίρι του 2017, ο Πανθρακικός ανακοίνωσε την διάλυση της ομάδος και τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες. Πλέον αγωνίζεται στην Α’ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Θράκης.
Α.Π.Ο. Λεβαδειακός

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Λεβαδειακός είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα την πόλη της Λιβαδειάς. Η έδρα του είναι το Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς και τα χρώματά του το πράσινο, το λευκό και το μπλε.

Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς χωρητικότητας 8.000 θεατών.

Από το 2005 λαμβάνει μέρος στα επαγγελματικά πρωταθλήματα με την επωνυμία Α.Π.Ο. Λεβαδειακός ΠΑΕ.
Μάγας ο Κυρηναίος

Ο Μάγας ο Κυρηναίος (~317 π.Χ. – 250 π.Χ.) ήταν Μακεδόνας που βασίλεψε στην Κυρήνη (σημερινή Λιβύη) από το 276 έως το 250 π.Χ.
Χάσμα

Οι Χάσμα ήταν ελληνικό punk rock μουσικό συγκρότημα που ιδρύθηκε στον Πύργο το 1994. Το πρώτο live του group και η εισαγωγή του στο χώρο της punk σκηνής έγινε το Μάρτιο του 1994 στο Πύργο, κάνοντας support στους Panx Romana. Δύο χρόνια αργότερα το 1996 κυκλοφορεί το πρώτο τους demo σε μορφή κασέτας με τίτλο ' Όλοι τόσο μόνοι'. Το συγκρότημα αρχίζει να γνωρίζει επιτυχία στο χώρο της punk σκηνής και το όνομα του ακούγεται και έξω από τα στενά τοπικά όρια. Τρία χρόνια αργότερα το 1999 έρχεται η πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά ανεξάρτητης παραγωγής με το τίτλο 'Τα χρώματα Του Μίσους'. Η μπάντα δίνει live σε στέκια, καταλήψεις και ανεξάρτητους χώρους. Ένα χρόνο μετά το 2000 έρχεται και ο δεύτερος δίσκος τους με τίτλο' Αντεκδίκηση'. Οι Χάσμα είναι πλέον γνωστοί και έξω από το χώρο της underground punk σκηνής καθώς πλέον αναγνωρίζεται από όλους η ποιότητα της μπάντας στιχουργικά και τεχνικά. Το συγκρότημα συνεχίζει τις ανεξάρτητες και αλληλεγγύης συναυλίες σε όλη τη χώρα. Μετά από τη πάροδο τριών ετών το 2003 οι 'Χάσμα' κυκλοφορούν τη τελευταία τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο 'Κάθε Φορά Που Άλλος Γίνομαι'. Διαλύθηκαν το 2011, λόγω προσωπικών και μουσικών διαφορών, με τα μέλη του να ακολουθούν ξεχωριστούς επαγγελματικούς και μουσικούς δρόμους.
Κούταλη

Η Κούταλη (σημερινή ονομασία Εκινλίκ, τουρκικά: "Ekinlik Adası") είναι νησί της Προποντίδας, στο σύμπλεγμα των νησιών της θάλασσας του Μαρμαρά βόρεια της Οφιούσης (Αφησιάς) με έκταση 3,27 τ.χλμ. Με μήκος δύο μίλια και πλάτος μισό μίλι, έχει στα Νοτιοδυτικά το ύψωμα του Προφήτη Ηλία, με ύψος πεντακόσια πόδια. Συνδέεται με την Αφησιά με υφαλισμό 24 ποδών. Στην Κούταλη κατοικούσαν Έλληνες ως το 1923. Από το 1922 ανήκει στην Τουρκία. Με την ανταλλαγή πληθυσμών οι Κουταλιανοί εγκαταστάθηκαν στη Λήμνο, όπου δημιούργησαν τη Νέα Κούταλη. Οι λιγοστοί κάτοικοι ασχολούνται με την αλιεία. Τουριστικές υποδομές δεν υπάρχουν.
Ιππόλυτος Ντελεαί

Ο Ιππόλυτος Ντελεαί (γαλλ.: "Hippolyte Delehaye", γενν. στην Αμβέρσα, 19 Αυγούστου 1859 - Βρυξέλλες, 1 Απριλίου 1941) ήταν Βέλγος ιησουΐτης ιερέας και εκκλησιαστικός συγγραφέας. Θεωρείται ως ένας από τους διαπρεπέστερους αγιολόγους του 20ού αιώνα.
Δήμος Διακοπτού

Ο Δήμος Διακοπτού ήταν δήμος του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε ως Δημοτική Ενότητα στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας.

Έδρα του δήμου ήταν το Διακοπτό.
Πατραϊκός κόλπος

300px|right|thumb|Δορυφορική φωτογραφία του Πατραϊκού κόλπου.
Ο Πατραϊκός κόλπος (αγγλικά: Gulf of Patras, ιταλικά: Golfo di Patrasso) είναι τμήμα του Ιονίου Πελάγους μεταξύ της δυτικής Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου, που βρέχει μεταξύ άλλων και την πόλη της Πάτρας, από την οποία έχει πάρει και την ονομασία του.
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας (ΕΣΕ) είναι χρηματοδοτικό όργανο για την επιστήμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι μέρος του έβδομου προγράμματος πλαίσιο για την έρευνα (FP7), το οποίο διαδέχτηκε το FP6 το 2007. 

Στις 18 Ιουλίου 2005, ανακοινώθηκαν τα 22 ιδρυτικά μέλη του επιστημονικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας. Ο Έλληνας καθηγητής Φώτης Καφάτος ήταν ο πρώτος Πρόεδρος και η Χέλγκα Νοβότνι και ο Ντάνιελ Εστέβε είναι οι δύο αντιπρόεδροι των Επιστημονικών Συμβουλίων. Μετά την παραίτηση του Καφάτου, πρόεδρος εξελέγη η Νοβότνι. Από το 2014, πρόεδρος του ΕΣΕ είναι ο Ζαν-Πιερ Μπουρζινιό.

Στις 27 Φεβρουαρίου 2007 στο Βερολίνο έγινε η επίσημη έναρξη των εργασιών του ΕΣΕ παρουσία της προεδρεύουσας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ.Το Συμβούλιο διαθέτει έναν προϋπολογισμό €7.5 δις έως το 2013, και θα εστιάσει αποκλειστικά σε βασικές έρευνες, ή "γαλάζιους ουρανούς". Η πρωτοβουλία αυτή αναμένεται να προωθήσει την ευρηματικότητα - και τελικά νέα προϊόντα και υπηρεσίες - για να παραμείνει η οικονομία της ΕΕ ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ΕΣΕ προβλέπεται να είναι ένα ανεξάρτητο, χρηματοδοτικό όργανο με βάση την ποιότητα και το οποίο θα οργανώνεται από τους ίδιους τους επιστήμονες. 

Οι δημιουργοί του αναμένουν από το ΕΣΕ να αναζωογονήσει τον ανταγωνισμό και κατ' επέκταση, να ανεβάσει την ποιότητα όλης της επιστημονικής προσπάθειας στην Ευρώπη. "Έχουμε ένα σύνολο μικρών επιστημονικών κοινοτήτων, και αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια τάση να επιλέγουμε το καλύτερο σε μικρά μέρη, παρά να αναζητάμε αυτό που θα επιβιώσει στον παγκόσμιο ανταγωνισμό", εξηγεί ο καθηγητής Φώτης Καφάτος, ο Πρόεδρος του ΕΣΕ. "Το ΕΣΕ αποσκοπεί στην συγκέντρωση των προσπαθειών μας έτσι ώστε η όλη η Ευρώπη να μπορεί να είναι ένας μεγάλος παίκτης. Θέλουμε να είμαστε οι καλύτεροι στον κόσμο, όχι μόνο οι καλύτεροι στην τοπική γειτονιά." 

Το ΕΣΕ δημιουργήθηκε σε απάντηση των φόβων ότι η Ευρώπη θα καθυστερούσε σε αυτόν τον τομέα, λόγω των δαπανών της (σε σχέση με το ΑΕΠ) στην επιστημονική έρευνα που είναι λιγότερες από τις αντίστοιχες των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας, και μόλις προηγούνται της Ινδίας και της Κίνας.
Κλεόβουλος Κλώνης

<br>

Ο Κλεόβουλος Κλώνης (1907-1988) ήταν σκηνογράφος του Εθνικού Θεάτρου.

Γεννήθηκε στην Κούταλη της Προποντίδος το 1907. Ζωγράφος και σκηνογράφος. Μεγάλωσε στον Πειραιά, τελείωσε εκεί το Γυμνάσιο και γράφτηκε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την διάρκεια των σπουδών του δημοσίευσε θαυμάσια σκίτσα σε εφημερίδες και περιοδικά. Στο δημοσιογραφικό χώρο έκανε την γνωριμία του Σπύρου Μελά, ο οποίος πρώτος τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με την σκηνογραφία όταν ίδρυσε το 1926 μαζί με την Μαρίκα Κοτοπούλη την «Ελεύθερη Σκηνή». 

Το 1930 ο Κλώνης, επιτυχημένος πλέον σκηνογράφος, ήταν ο πρώτος που προσλήφθηκε στο «Εθνικό Θέατρο» για να το επισκευάσει και να το παραδώσει στον θίασο προς χρήση.

Από την πρώτη παράσταση του θεάτρου αυτού (1932) και ως την συνταξιοδότησή του (1963) ο Κλώνης σχεδίασε και κατασκεύασε πάνω από 1.000 σκηνικά 

Από το 1932 έως το 1951 υπήρξε αποκλειστικός και από το 1961 πρώτος σκηνογράφος του Εθνικού Θεάτρου, ενώ παράλληλα από το 1935 και ως την έξοδό του από την ενεργό δράση διευθυντής των τεχνικών υπηρεσιών και εργαστηρίων του Ιδρύματος. 

O γενικός γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου [[Κωστής Μπαστιάς]], σκίτσο του Κλεόβουλου Κλώνη το 1931.
Ο Κλώνης σκηνογράφησε έργα όλων των εποχών, όλων των στύλ και όλων των θεατρικών ειδών, από την αρχαία ελληνική τραγωδία ως τον Ζιρωντού. Τα σκηνικά του είχαν αρχιτεκτονική δόμηση και πλαστική αντίληψη. Ο Κλώνης έκτισε κυριολεκτικά τα σκηνικά του χωρίς αυτό να σημαίνει πως κατέφυγε στο νατουραλισμό, μολονότι ο νατουραλισμός με το σκηνικό που σχεδίασε (1933) για το Φυντανάκι του Παντελή Χόρν θριάμβευσε κατά τρόπον ανεπανάληπτο για την Ελλάδα.

Ο Κλώνης είναι ο πρώτος σκηνογράφος στον κόσμο που ανέλαβε να λύσει τα σκηνογραφικά προβλήματα της αναβίωσης του αρχαίου δράματος σε αρχαία υπαίθρια θέατρα και σε αυτόν τον τομέα θα μείνουν ανεπανάληπτες οι λύσεις του στην Ηλέκτρα (1938) στους Πέρσες (1939) στη Ορέστεια (σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη) και τον Ιππόλυτο (σκηνοθεσία Ροντήρη) στην Επίδαυρο και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.

Ο Κλώνης εκτός από ευαίσθητος σκηνογράφος υπήρξε και άκρως ενημερωμένος τεχνικός του θεάτρου. Στα 60 χρόνια της δημιουργικής εργασίας του ανακαίνισε πολλές φορές τον εξοπλισμό σκηνής και τα εργαστήρια του Εθνικού Θεάτρου, ώστε να ανταποκρίνονται σ όλες τις απαιτήσεις των συγχρόνων σκηνοθεσιών και των προχωρημένων αισθητικών σχολών.

Ο Κλεόβουλος Κλώνης απεβίωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1988 και κηδεύτηκε στο Α΄Νεκροταφείο της Αθήνας.
Παναχαϊκό

Το Παναχαϊκό όρος (επίσης Παναχαϊκός ή Βοδιάς) είναι το βορειότερο βουνό της Πελοποννήσου και καταλαμβάνει το βόρειο-κεντρικό τμήμα του Νομού Αχαΐας. Εκτείνεται ανατολικά της πόλης της Πάτρας. Άλλωστε στους κατοίκους της δυτικής Στερεάς το Παναχαϊκό είναι γνωστό και ως "βουνό της Πάτρας".
Θούριος

Ο Θούριος είναι πατριωτικός ύμνος, έργο του Ρήγα Βελεστινλή, τον οποίο είχε γράψει το 1797 και τραγουδούσε σε συγκεντρώσεις, με σκοπό να ξεσηκώσει τους Έλληνες.
Αποτελεί το τρίτο μέρος του επαναστατικού πολιτικού φυλλαδίου του "Νέα Πολιτική Διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης της Μικράς Ασίας των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας". Πρόκειται για έμμετρο κείμενο με πολλά στοιχεία αφηγηματικότητας, μέσω του οποίου ο Ρήγας αποβλέπει να μεταφέρει και να καταστήσει κατανοητές τις αφηρημένες ιδέες των «Δικαίων του Ανθρώπου» και της «Νομοθετικής Πράξεως».
Για να τιτλοφορήσει το κείμενο αυτό επιλέγει το αρχαιοελληνικό "θούριος", ορμητικός, μαινόμενος, πολεμικός, για να προσδιορίσει την ψυχική διάθεση που επιδιώκει να καλλιεργήσει με αυτό. 
Στην επιλογή του τίτλου του επαναστατικού ύμνου διαφαίνεται η εσωτερική συνάφεια του έργου του με το ιδεολογικό κλίμα του επαναστατικού κλασικισμού της εποχής του. Γίνεται έτσι ο «"Εθνικός Βάρδος"» με το έργο αυτό.
Σχολή Ναυτικών Δοκίμων

Η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (Σ.Ν.Δ.) αποτελεί Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΣΕΙ), ισότιμο με Πανεπιστήμιο, το οποίο οργανώνεται και λειτουργεί συμφωνα με τον οργανισμό του, παρέχοντας ισότιμη εκπαίδευση και χορηγώντας ισότιμα πτυχία με τα ιδρύματα του πανεπιστημιακού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης. Οι Καθηγητές της ΣΝΔ θεωρούνται Πανεπιστημιακοί Καθηγητές καθώς εκλέγονται με τις ίδιες ακριβώς διαδικασίες από μητρώο εκλεκτόρων από τα ελληνικά Πανεπιστήμια. Μπορούν να επιβλέπουν διδακτορικά και να αναλαμβάνουν ερευνητικά προγράμματα. Η εποπτεία στη ΣΝΔ ασκείται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας δια μέσου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Γ.Ε.Ν.). Σκοπός λειτουργίας της Σχολής είναι να παρέχει στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.) Αξιωματικούς με την κατάλληλη αγωγή και εκπαίδευση για την κάλυψη των αναγκών του, καθώς επίσης να παράγει γνώση και να προάγει την έρευνα περί τη ναυτική επιστήμη και τεχνολογία. 

Η Σχολή έχει έδρα στον Πειραιά στην Αθήνα. Είναι 4ετούς φοίτησης και οι Ναυτικοί Δόκιμοι αποφοιτούν με το βαθμό του Σημαιοφόρου. Η εισαγωγή στη Σχολή των ημεδαπών σπουδαστών ακολουθεί το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων, παράλληλα με κάποια ψυχοτεχνικά, ιατρικά και αθλητικά τεστ. Στη ΣΝΔ φοιτούν επίσης και αλλοδαποί σπουδαστές - στελέχη ξένων Ενόπλων Δυνάμεων.

Στη ΣΝΔ λειτουργεί Τμήμα Ναυτικών Επιστημών με κατευθύνσεις Μαχίμων και Μηχανικών. Η εκπαίδευση των Ναυτικών Δοκίμων είναι χωρισμένη σε ακαδημαϊκό, ναυτικό και στρατιωτικό μέρος. Η ναυτική εκπαίδευση περιλαμβάνει ταξίδια σε διάφορα μέρη του κόσμου επ' ωφελεία των Ναυτικών Δοκίμων.

Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων εκπαιδεύονται επίσης και οι Δόκιμοι Σημαιοφόροι του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής.
Μύρα

thumb|200px|Ο τάφος του αγίου Νικολάου
Μύρα ήταν αρχαία πόλη της Λυκίας στη Μικρά Ασία, στη θέση της σημερινής μικρής πόλης Kale (Demre) της επαρχίας της Αττάλειας στην Τουρκία. Η ονομασία προερχόταν από τον ποταμό Μύρο. Από τα Μύρα ήταν η καταγωγή του Αγίου Νικολάου.


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυκίας
Σιντάρτα Γκαουτάμα

Ο Σιντάρτα Γκαουτάμα ή Σιντάτα/Σιδάρτα Γκοτάμα (στα σανσκριτικά सिद्धार्थ गौतम "Σιντάρτα Γκαουτάμα", στα παλικά "Σιντάτα Γκοτάμα") υπήρξε πνευματικός δάσκαλος από την αρχαία Ινδία και ιστορικός ιδρυτής του Βουδισμού, που γεννήθηκε στο σημερινό Νεπάλ. Αναγνωρίζεται ευρέως από τους βουδιστές ως ο Υπέρτατος Βούδας της εποχής μας. Ο χρόνος της γέννησης και του θανάτου του είναι ανεξακρίβωτα· οι περισσότεροι σύγχρονοι ιστορικοί χρονολογούν τη ζωή του από το 563 ως το 483 ΠΚΕ, αν και έχει προταθεί από άλλους χρονολόγηση κατά έναν αιώνα αργότερα από αυτή.

Ο Γκαουτάμα, γνωστός και ως "Σακιαμούνι" που σημαίνει «σοφός (ή άρχοντας) [της φυλής] των Σάκυα» (Σάκυα στη Σανσκριτική, Σάκκα στη γλώσσα Πάλι), αποτελεί κεντρική μορφή του Βουδισμού. Βιογραφικές αφηγήσεις, ομιλίες και μοναστικοί κανόνες συγκεντρώθηκαν μετά το θάνατό του και απομνημονεύτηκαν από τις "σάνγκα", δηλαδή τάγματα βουδιστών μοναχών. Αυτά μεταβιβάστηκαν μέσω της προφορικής παράδοσης, έως ότου 400 χρόνια αργότερα καταγράφηκαν και αποτέλεσαν την Τριπιτάκα (στα παλικά "Τιπιτάκα", που σημαίνει «Τρία Καλάθια» ή «Τρεις Συλλογές»), μια συλλογή ομιλιών που αποδίδονται στο Γκαουτάμα.
Αλφρέδος ο Μέγας

Ο Αλφρέδος του Ουέσσεξ ή Αλφρέδος ο Μέγας ("Alfred the Great", 849 - 26 Οκτωβρίου 899) ήταν βασιλιάς του Ουέσσεξ (871 - 899), πέμπτος και μικρότερος γιος του Εθελγούλφ του Ουέσσεξ από την πρώτη σύζυγο του Οσμπούργκα, ήταν ο κορυφαίος βασιλιάς από τον Οίκο του Ουέσσεξ και διαδέχθηκε τον τέταρτο αδελφό του, Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ. O Αλφρέδος θεωρείται ήρωας του Χριστιανισμού στην Αγγλικανική Κοινωνία και τιμάται στις 26 Οκτωβρίου.
Το κυριότερο χαρακτηριστικό της βασιλείας του ήταν οι σημαντικές νίκες εναντίον των Βίκινγκ οι οποίες, την εποχή του θανάτου του, τον είχαν μετατρέψει σε κυρίαρχο βασιλιά ολόκληρης της Αγγλίας. Ο Αλφρέδος και ο Κνούτος είναι οι δυο μοναδικοί μονάρχες που κυβέρνησαν την Αγγλία και απέκτησαν το προσωνύμιο ""Μέγας"." Οι περισσότερες πληροφορίες για τον Αλφρέδο μας παρέχονται από τον Ουαλό συγγραφέα και επίσκοπο του 9ου αιώνα, Ασσέρ.
Ο Αλφρέδος είχε τη φήμη ενός πολύ μορφωμένου και φιλεύσπλαχνου βασιλιά, καθιέρωσε την αγγλική γλώσσα σαν γλώσσα εκμάθησης αντί της Λατινικής, δημιούργησε νομοθετικό σύστημα και βελτίωσε την ποιότητα ζωής των υπηκόων του. Σε ψηφοφορία που έγινε το 2002, ο Αλφρέδος κατατάχθηκε 14ος στην σειρά ανάμεσα στους 100 κορυφαίους Βρετανούς.
Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος

Ο Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος ("Edward the Elder", περί το 870 - 17 Ιουλίου 924) βασιλιάς των Αγγλοσαξόνων (899 – 924) από τον Οίκο του Ουέσσεξ ήταν γιος και διάδοχος του Αλφρέδου του Μέγα και της Ίαλσουιθ. Κατέλαβε την ανατολική Αγγλία και την ανατολική Μίνλαντς από τους Δανούς (917) και στην συνέχεια έγινε βασιλιάς της Μερκίας μετά τον θάνατο της αδελφής του Έθελφλιντ. 
Τα δυο καταστατικά τα οποία υπέγραψε στην διάρκεια της βασιλείας του αποδίδουν στον Εδουάρδο τον τίτλο του "βασιλιά των Αγγλοσαξόνων" ένας τίτλος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον πατέρα του Αλφρέδο τον Μέγα. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι οι βασιλείς της Σκωτίας, του Στραθκλάιντ και οι κυβερνήτες της Νορθούμπριας επέλεξαν τον Εδουάρδο σαν "βασιλιά και αφέντη τους" (920) αν και η αναφορά αμφισβητήθηκε από τους σύγχρονους ιστορικούς. Ο Εδουάρδος αναφέρεται ως πρεσβύτερος στο έργο του Βούλφσταν "η ζωή του Αγίου Έθελγουλντ" (996) για να τον διακρίνει από τον εγγονό του μετέπειτα βασιλιά Εδουάρδο τον Μάρτυρα.

Η Μερκία ήταν το κυρίαρχο βασίλειο στην Αγγλία τον 8ο αιώνα, παρέμεινε σε αυτή την θέση μέχρι την ήττα της από το Ουέσσεξ στην "Μάχη του Ελλαντάν" (825). Τα δυο βασίλεια στην συνέχεια έγιναν σύμμαχοι με αμοιβαία μεταξύ τους υποστήριξη απέναντι στις επιδρομές των Βίκινγκ. Το 865 ο Μεγάλος Δανικός Στρατός χρησιμοποίησε την Ανατολική Αγγλία σαν ορμητήριο για τις επιθέσεις του, οι κάτοικοι της Ανατολικής Αγγλίας πιέστηκαν να εξαγοράσουν την ειρήνη γι'αυτό την επόμενη χρονιά οι Βίκινγκ επιτέθηκαν στην Νορθούμπρια διορίζοντας στην περιοχή έναν υποτελή τους βασιλιά (867). Στην συνέχεια οι Βίκινγκ επιτέθηκαν στην Μερκία στην οποία πέρασαν τον χειμώνα του 867-868. Ο βασιλιάς Μπούργκρεντ της Μερκίας συμμάχησε με τον Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ και τον μικρότερο αδελφό του τον μελλοντικό Αλφρέδο τον Μέγα προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους Βίκινγκ οι οποίοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε συμφωνία, στο τέλος οι κάτοικοι της Μερκίας αναγκάστηκαν να αγοράσουν την ειρήνη. Την επόμενη χρονιά οι Δανοί κατέκτησαν την Ανατολική Αγγλία, στην συνέχεια έδιωξαν τον βασιλιά Μπούργκρεντ απο την Μερκία τοποθετώντας νέο δικό τους υποτελή βασιλιά τον Κέολγουλφ (874), αργότερα οι Βίκινγκ μοίρασαν την Μερκία στα δυο επιτρέποντας στον Κέολγουλφ να κυβερνήσει στο δυτικό τμήμα ενώ οι ίδιοι κράτησαν το ανατολικό (877). Την επόμενη χρονιά ο Αλφρέδος συνέτριψε τους Δανούς στην "Μάχη του Έντινγκτον" κατορθώνοντας να κερδίσει από τους Βίκινγκ το Ουέσσεξ και την δυτική Μερκία ενώ οι ίδιοι διατήρησαν την ανατολική Μερκία, την Νορθούμπρια και την Ανατολική Αγγλία.
Μέμος Μακρής

"Μνημείο για τους Ούγγρους Αγωνιστές στις Ισπανικές Διεθνείς Ταξιαρχίες", 1970, [[Βουδαπέστη]].
Ο Μέμος Μακρής ("Αγαμέμνων Μακρής", Αγγλικά: "Memos Makris", Ουγγρικά: "Makrisz Agamemnon") (Πάτρα 1 Απριλίου 1913 - Αθήνα 26 Μαΐου 1993) ήταν Έλληνας γλύπτης του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα. Το 1919, η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα με δασκάλους τους Μιχάλη Τόμπρο, Επαμ. Θωμόπουλο και Κ. Δημητριάδη. Αναμίχθηκε γρήγορα στην καλλιτεχνική και πολιτιστική ζωή της δεκαετίας του '30. 

Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ). 

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Μακρής πήρε μέρος με έντονη δράση στην Εθνική Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Απελάθηκε από τη Γαλλία το 1950, λόγω των αριστερών πολιτικών πεποιθήσεών του και βρήκε πολιτικό άσυλο στην Ουγγαρία. Στην Ουγγαρία δραστηριοποιήθηκε ενεργά στην καλλιτεχνική, πολιτική και πολιτιστική κίνηση της χώρας, όπου καθιερώθηκε ως ένας από τους γλύπτες που εξέφραζαν την επίσημη αισθητική του κράτους με συνθέσεις μέσα στο πνεύμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. 

Το 1964, του αφαιρέθηκε η ελληνική υπηκοότητα, την οποία επανέκτησε το 1975 μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Το 1978 στην Εθνική Πινακοθήκη, πραγματοποιήθηκε η πρώτη αναδρομική έκθεσή του στην Ελλάδα .
Μπιόρνι Χέριολφσον

Ο Μπιόρνι Χέριολφσον (ισλανδικά: "Bjarni Herjólfsson") (σύμφωνα με την "Σάγκα των Γροιλανδών") ήταν Ισλανδός, Βίκινγκ, θαλασοπόρος και εξερευνητής που περιέπλευσε πρώτος τις βόρειες ακτές της Αμερικάνικης ηπείρου

Ο Μπιόρνι κατοικούσε σε οικισμό της Γροιλανδίας και είχε πάρει μέρος στον εποικισμό της νήσου. Το 985 ο Μπιόρνι συνέχιζε την εξερεύνηση της Γροιλανδίας για πιο γόνιμες εκτάσεις. Το πλοίο του έφτασε σε άγνωστη περιοχή που ταυτίζεται με το σημερινό Λαμπραντόρ του Καναδά. Ο Μπιόρνι δεν αποβιβάστηκε στην νέα χώρα αλλά την περιέπλευσε για δύο μέρες και γύρισε στην Γροιλανδία. 

Οι αφηγήσεις του Μπιόρνι δεν εξέπληξαν τους Εσκιμώους αλλά ενέπνευσαν τον Λέιφ Έρικσον να πραγματοποίηση νέα αποστολή στην νέα χώρα την οποία θεωρούσαν συνέχεια της Γροιλανδίας.

Χεριολφσον
Χεριολφσον
Χεριολφσον
Λέιφ Έρικσον

Ο Λέιφ Έρικσον ήταν, σύμφωνα με την "Σάγκα των Γροιλανδών", θαλασσοπόρος εξερευνητής που έφτασε μέχρι την Αμερική και την ανακάλυψε πριν τον Κολόμβο.
thumb|left|Χάρτης με την πορεία του Λέιφ Έρικσον
Ήταν γιος του Έρικ του Ερυθρού ο οποίος ήταν εξερευνητής και εποικιστής της Γροιλανδίας. Ο Λέιφ ακούγοντας τις αφηγήσεις του Μπιόρνι αποφάσισε να εξερευνήσει τα νέα εδάφη με την προοπτική εγκατάστασης εκεί. Σημειωτών ο Λέιφ και ο Μπιόρνι θεωρούσαν τα νέα εδάφη συνέχεια της Γροιλανδίας.

Ξεκίνησε από τη Γροιλανδία το 1000 περίπου αγοράζοντας το πλοίο του Μπιόρνι αλλά ακολουθώντας διαφορετική διαδρομή από αυτόν, από βορά προς νότο. Φτάνοντας στα νέα εδάφη ο Λέιφ αρχικά αντίκρισε βραχώδεις εκτάσεις με πάγους και την ονόμασε "Χέλουλαντ" (Helluland). Η περιοχή αυτή σήμερα ταυτίζεται με την Νήσο Μπάφιν. Συνεχίζοντας νότια αντίκρισαν γη με δάση και ήπιο κλίμα, την ονόμασαν "Μέρκλαντ" (Μarkland ), "Γη των Δασών". Θεωρείται ότι είναι η σημερινή χερσόνησος Λαμπραντόρ στον Καναδά. Οσο ο Λέιφ κατέβηκε πιο νότια είδε πιο πυκνή βλάστηση και ηπιότερο κλίμα και αυτή την περιοχή την ονόμασε "Βίνλαντ" (Vinland), "Γη της αμπέλου". Οι μελετητές την ταυτίζουν είτε με τη Νέα Γη του Καναδά είτε στον κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου στις Η.Π.Α.. Εδώ αποβιβάστηκαν για να ξεχειμωνιάσουν ο Λέιφ και οι άντρες του κατασκευάζοντας και έναν οικισμό. Το καλοκαίρι επέστρεψαν στην Γροιλανδία, όπου και ο Έρικσον εγκαταστάθηκε μόνιμα.

Ο αδελφός του Λέιφ, Θόρβαλντ, συνέχισε τον επόμενο χρόνο τις εξερευνητικές αποστολές στα νέα εδάφη, όπου είχε και την πρώτη επαφή με ιθαγενείς.

Σήμερα έχουν βρεθεί μικρός οικισμός στη θέση Λ' Ανζ ο Μήντοους (L'Anse aux Meadows) στη Νέα Γη που είναι ευρύτερα αποδεκτό ότι ταυτίζεται με την εγκατάσταση του Λέιφ και της ομάδας του στη Βίνλαντ.



Ερικσον Λειφ
Ερικσον Λειφ
Ερικσον Λειφ
Ερικσον Λειφ
Θόρφιν Καρλσέφνι

Ο Θόρφιν Καρλσέφνι (Thorfinn Karlsefni) (Σύμφωνα με την σάγκα του Έρικ) ήταν Θαλασοπόρος από την Ισλανδία.

Ο Θόρφιν Καρλσέφνι ήταν Ισλανδός έμπορος ο οποίος είχε πάει στην Γροιλανδία να πουλήσει τα εμπορεύματα του. Εκεί άκουσε τις ιστορίες για την νέα γη και τους Λέιφ, Θόρβαλντ και αποφάσισε να εποικίσει την νέα χώρα.

Ξεκίνησε από την Γροιλανδία με τρία πλοία και 160 άντρες τις οικογενειές τους και την περιουσία τους. Έφτασε στην "Βίτλαντ" και εκεί συνάντησε τους ιθαγενείς "Σκέρλινγκ" όπως τους είχε ονομάσει ο Θόρβαλντ Έρικσον. Στην αρχή έκαναν μαζί τους εμπορικές συναλλαγές με ανταλλαγή ειδών. Στην συνέχεια όμως άρχισαν αψιμαχίες μεταξύ τους αναγκάζοντας την αποστολή σταδιακά να αποχωρήσει από την περιοχή. Αυτή ήταν η τελευταία μαρτυρία για παρουσία Βίκινγκς στην Αμερικάνικη ήπειρο. Σταδιακά οι Βίκινγκς θα αποχωρήσουν και από την Γροιλανδία ξεχνώντας τα νεα εδάφη.

Καρλσέφνι
Κάλγκαρι

right|250px|thumb|Κάλγκαρι: Το κέντρο της πόλης και το κλειστό γήπεδο χόκεϊ Πενγκρόουθ Σάντλντομ (Pengrowth Saddledome)
Το Κάλγκαρι ή Κάλγκαρυ (αγγλικά: "Calgary, Alberta"), είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της καναδικής επαρχίας της Αλμπέρτας. Η πόλη βρίσκεται στα νότια της επαρχίας σε απόσταση περίπου 80 χλμ. ανατολικά από τα Βραχώδη Όρη. 

O πληθυσμός του Κάλγκαρι, ανέρχεται σε 1,361,852 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2020), ενώ ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Κάλγκαρι, αγγίζει τους 1,654,503 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021).

Το Κάλγκαρι αποτελεί το νότιο άκρο μίας πολύ πυκνοκατοικημένης περιοχής που εκτείνεται για 300 χλμ. περίπου βόρεια μέχρι το Έντμοντον. Το Κάλγκαρι είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη του Καναδά και ο πληθυσμός του αυξάνεται με εντυπωσιακό ρυθμό λόγω της οικονομικής ανάπτυξης που έχει φέρει η άντληση πετρελαίου στην Αλμπέρτα.

Το Κάλγκαρι φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1988.
Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά

Η Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (Α.Κ.Ο.Α.) (παλαιότερα Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά) ήταν ένα ελληνικό κομμουνιστικό κόμμα, θεωρούμενο ως ο συνεχιστής της ευρωκομμουνιστικής παράδοσης στην Ελλάδα. Επικεφαλής της ήταν ο πρώην βουλευτής Γιάννης Μπανιάς. 

Το 2013 συγχωνεύτηκε μαζί με άλλα κόμματα της αριστεράς στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και αυτοδιαλύθηκε.
Τουργκάις

Ο Τουργκάις ("Turgeis", ... - 845) ήταν πολέμαρχος (Βίκινγκ) που ίδρυσε το Δουβλίνο στην Ιρλανδία.

Ο Τουργκάις ήρθε στην Ιρλανδία σε μια επιδρομή των Βίκινγκς και αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί το 840. Έχτισε ένα μικρό φρούριο για να το χρησιμοποιεί σαν ναυτική βάση για τις επιδρομές του. Το φρούριο αυτό σταδιακά εξελίχθηκε σε οικισμό και αργότερα σε Βασίλειο. Ο οικισμός αυτός είναι η σημερινή πόλη του Δουβλίνου.

Ο θάνατός του αναφέρεται στα Χρονικά του Ώλστερ: το 845 αιχμαλωτίστηκε από τον Máel Sechnaill mac Máele Ruanaid και πνίγηκε στη λίμνη Όουελ.
Έθελρεντ του Ουέσσεξ

Ο Έθελρεντ του Ουέσσεξ ή Έθελρεντ ο Ανέτοιμος ("Æthelred the Unready", 966 – 23 Απριλίου 1016) βασιλιάς της Αγγλίας (978-1013 και 1014-1016) από τον Οίκο του Ουέσσεξ. ήταν ο μικρότερος γιος του Έντγκαρ του ειρηνικού και της Έλφθραιθ, διάδοχος του μεγαλύτερου αδελφού του Εδουάρδου του μάρτυρα μετά τον τραγικό θάνατο του. Το προσωνύμιο "Ανέτοιμος" προέρχεται από την αρχαία Αγγλική γλώσσα και μεταφράζεται ως "κακή συμβουλή".

Διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Εδουάρδο τον Μάρτυρα σε ηλικία μόλις 12 ετών, οι δολοφόνοι του αδελφού του ήταν δικοί του οπαδοί οι οποίοι απαιτούσαν να ανέβει στον θρόνο της Δανίας ο Έθελρεντ αν και η ηλικία του ήταν πολύ μικρή γι'αυτή την θέση. Το βασικότερο πρόβλημα την περίοδο της βασιλείας του Έθελρεντ ήταν οι επιθέσεις των Δανών, μετά από πολλά χρόνια ειρήνης οι Δανοί ξεκίνησαν τις επιθέσεις την δεκαετία του 980. Οι Άγγλοι ηττήθηκαν στην "μάχη του Μάλντον" (991) και ο Έθελρεντ εξαναγκάστηκε να πληρώσει φόρο υποτέλειας στον Δανό βασιλιά. Το 1002 ο Έθελρεντ διέταξε να πραγματοποιηθεί το περίφημο μακελειό της νύχτας του Αγίου Μπράις με την σφαγή των Δανών εποίκων, το μακελειό αυτό ανάγκασε τον Σβεν Α΄ της Δανίας να ξεκινήσει δυναμικές επιθέσεις για την κατάληψη του Αγγλικού θρόνου. Στα τέλη του 1013 ο Σβεν προσωπικά ανέλαβε επίθεση στην Αγγλία, ο Έθελρεντ με όλη την οικογένεια του δραπέτευσε στην Νορμανδία, ο Σβεν ο Διχαλογένης ανακηρύχτηκε βασιλιάς αλλά πέθανε αμέσως μετά. Ο Έθελρεντ επέστρεψε και ανακατατέλαβε τον θρόνο από τον νεαρό γιο του Σβεν Κνούτο, η βασιλεία του Έθελρεντ ήταν η μεγαλύτερη σε μήκος βασιλεία Αγγλο-Σάξονα μονάρχη, την ξεπέρασε αργότερα ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας. Ο Κνούτος σε δυο χρόνια αποφάσισε να πραγματοποιήσει νέα εισβολή (1016), ο Έθελρεντ παραιτήθηκε για λογαριασμό του γιου του Έντμουντ του Σιδηρόπλευρου και πέθανε λίγους μήνες αργότερα την εποχή που ο Κνούτος πολιορκούσε την χώρα του.
Θόρβαλντ Έρικσον

Η πιθανή πορεία που ακολούθησε ο αδελφός του [[Λέιφ Έρικσον|Λέιφ]] και κατα μικρή απόκλιση και ο ίδιος
Ο Θόρβαλντ Έρικσον (ισλανδικά: "Þorvaldr Eiríksson") (975-1006) ήταν, σύμφωνα με την "σάγκα των Γροιλανδών", θαλασσοπόρος και εξερευνητής που πρώτος είχε επαφή με τους ιθαγενείς της Αμερικανικής ηπείρου.

Ο Θόρβαλντ ήταν αδελφός του Λέιφ Έρικσον και συνέχισε την εξερεύνηση που άρχισε αυτός. Ακολουθώντας την ίδια πορεία με τον Λέιφ πραγματοποίησε αναγνωρίσεις στα νέα εδάφη. Σε κάποιες από αυτές είχε επαφή με ιθαγενείς τους οποίους ονόμασε "Σκρέλινγκ (Skraeling) (Εξαθλιωμένοι)". Σε κάποια ένοπλη σύγκρουση με τους ιθαγενείς ο Θόρβαλντ σκοτώθηκε και οι άντρες του τον έθαψαν εκεί.

Ερικσον Θορβαλντ
Ερικσον Θορβαλντ
Ερικσον Θορβαλντ
Γκρίμουρ Καμπάν

thumb|right|200px|Γραμματόσημο των νησιών Φερόες αφιερωμένο στο μύθο του Γκρίμουρ.
Ο Γκρίμουρ Καμπάν ("Grimur Kamban") ήταν Νορβηγός, Βίκινγκ, εποικιστής των νησιών Φερόες.

Ο Γκρίμουρ έφυγε από τη Νορβηγία γύρω στο 825 σαν αρχηγός αποστολής για να εποικίσει το νησί που την εποχή εκείνη ήταν ακατοίκητο. Ο Γκρίμουρ παρακινήθηκε από διηγήσεις Ιρλανδών ιεραποστόλων οι οποίοι είχαν ανακαλύψει πρώτοι το νησί.

Η μαρτυρία για τον Γκρίμουρ Καμπάν προέρχεται από την "Σάγκα των νησιών Φερόες".
Ζίγκφρηντ

Ο Ζίγκφρηντ ("Sigfred", ... - 804) ήταν Δανός, Βίκινγκ, πολέμαρχος.

Ο Ζίγκφρηντ το 885 κατέπλευσε με στόλο στις ακτές της Γαλλίας και μέσω του Σηκουάνα έφτασε στο Παρίσι. Το Παρίσι εκείνη την εποχή ήταν χτισμένο σε ένα νησάκι στο μέσο του Σηκουάνα (Ιλ-ντε-Φρανς) και είχε δύο γέφυρες που το ένωναν με την ξηρά και έλεγχαν τη διέλευση του ποταμού. Ο Ζίγκφρηντ ζήτησε να να περάσει με ασφάλεια από τις γέφυρες αλλά οι κάτοικοι του Παρισιού αρνήθηκαν και έτσι άρχισε η πολιορκία. 

Το Παρίσι άντεξε ένα χρόνο και εν τω μεταξύ οι Βίκινγκς είχαν καταστρέψει τις γέφυρες. Τον Οκτώβριο του 886 έφτασε στην περιοχή ο Βασιλιάς Κάρολος με ενισχύσεις. Αυτός διαπραγματεύτηκε μαζί τους και τους επέτρεψε την είσοδο στην ενδοχώρα καταβάλλοντας και 700 λίμπρες αργυρού. Ο στρατός του Ζίγκφρηντ εγκατέλειψε την πολιορκία και στην συνέχεια λεηλάτησε την Βουργουνδία επιστρέφοντας στην Δανία με πολλά λάφυρα.
Γιόχαν Γιοάχιμ Βίνκελμαν

Ο Γιόχαν Γιοάχιμ Βίνκελμαν, (γερμ. Johann Joachim Winckelmann 9 Δεκεμβρίου 1717 - 8 Ιουνίου 1768) ήταν Γερμανός θεολόγος, βιβλιοθηκάριος (από το 1748 έως το 1754, στην περίφημη βιβλιοθήκη του κόμητα "Heinrich von Bünau" στο "Nothnitz", κοντά στη Δρέσδη) και επιφανής αρχαιογνώστης.
Νάντοντ

Ο Νάντοντ (Αρχαία Σκανδιναβικά: Naddoðr ή Naddaðr) ήταν Νορβηγός Βίκινγκ εξερευνητής της Ισλανδίας και αποικιστής των νησιών Φερόες.

Ο Νάντοντ τυχαία συνέχισε την εξερεύνηση του νησιού που είχε αρχίσει ο Γκάρνταρ Σβάβαρον την ίδια χρονιά. Ο Νάντοντ ξεκίνησε από τις Φερόες με κατεύθυνση την Νορβηγία, αλλά στον δρόμο παρασύρθηκε από τα ρεύματα και κατέληξε σε κάποια ακτή της Ισλανδίας. Αποβιβάστηκε στο νησί και ανέβηκε σε κάποιο βουνό για να εντοπίσει ίχνη ανθρώπινης παρουσίας. Τότε διαπίστωσε ότι βρισκόταν σε ένα ακατοίκητο νησί και γύρισε στο πλοίο του. Ο Νάντοντ ονόμασε το νησί "Χώρα του Χιονιού" (Snaeland).
Ίνγκολφουρ Άρναρσον

Ο Ίνγκολφουρ εγκαθίσταται στην [[Ισλανδία]]
Ο Ίνγκολφουρ Άρναρσον ("Ingólfur Arnarson") μαζί με τον αδελφό του Χιόρλεϊφ ήταν οι πρώτοι που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Ισλανδία.

Τα δύο αδέλφια, έχοντας χάσει όλη τους την περιουσία στην Νορβηγία, ξεκίνησαν το 870 για να εγκατασταθούν στο νέο νησί. Στην διαδρομή οι δούλοι του Χιόρλεϊφ επαναστάτησαν και αφού τον σκότωσαν εγκαταστάθηκαν σε ένα κοντινό νησάκι. Ο Ίνγκολφουρ τους κατεδίωξε και τους σκότωσε όλους, και αυτοί ήταν οι πρώτοι φόνοι που έγιναν στην Ισλανδία. Ο Ίνγκολφουρ, αφού πρώτα εξερεύνησε το νησί για τρία χρόνια για να βρει την καλύτερη περιοχή για να εγκατασταθεί, το 874 δημιούργησε τον πρώτο οικισμό που σήμερα είναι το Ρέυκιαβικ.