Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Σιν Σανγκ-οκ

Ο Σιν Σανγκ-οκ (κορεατικά: 신상옥, Χάντσα: 申相玉, RR: "Shin Sangok", MR: "Shin Sangok", 11 Οκτωβρίου 1926 - 11 Απριλίου 2006) ήταν Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης και παραγωγός κινηματογράφου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, η οποία κράτησε περίπου πέντε δεκαετίες, συμμετείχε σε πάνω από 100 παραγωγές και σκηνοθέτησε 70 ταινίες. Περισσότερο είναι γνωστός για τη δουλειά του κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του 1960, όπου μάλιστα του είχαν αποδόσει και το προσωνύμιο του "Βασιλιά του Νοτιοκορεατικού Κινηματογράφου". Ο Σιν, έχει λάβει μία από τις μεγαλύτερες βραβεύσεις τη χώρα του για καλλιτέχνη, λαμβάνοντας το Μετάλλιο Πολιτισμού (문화훈장). 

Ο Σιν, γεννήθηκε ως Σιν Τε-σο, στην Ιαπωνοκρατούμενη Κορέα. Αργότερα σπούδασε στο Τόκιο, στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών, ενώ τρία χρόνια αργότερα επέστρεψε στην πατρίδα του. Την κινηματογραφική του καριέρα την ξεκίνησε με την ταινία "Viva Freedom!", ως μέλος της παραγωγής. Κατά τις επόμενες δύο δεκαετίες έβγαζε τις περισσότερες ταινίες του, σκηνοθετώντας περίπου δύο κάθε χρόνο. Παράλληλα ίδρυσε και τη δική του εταιρεία, ονόματι Shin Films, η οποία βάσει στοιχείων, συμμετείχε στην παραγωγή σε πάνω από 300 ταινίες. Κατά τη διάρκεια του 1970, ο Σιν, έγινε λιγότερο ενεργός, αντιμετοπίζοντας μάλιστα και λογοκρισία στο έργο του, με πολλές από τις ταινίες του να μην κυκλοφορούν ποτέ. Το 1978, η εταιρεία του έκλεισε, υπό τις διαταγές του στρατηγού Παρκ Τζονγκ-χούι. 

Κατόπιν, στη ζωή του συνέβη κάτι που μάλλον για το οποίο είναι περισσότερο παγκοσμίως. Κατά τη δεκαετία του 1980, η πρώην σύζυγός του Τσόι Ίαν-χι πέφτει θύμα απαγωγής από τη Βόρεια Κορέα, ενώ έξι μήνες αργότερα το ίδιο και αυτός. Ο Κιμ Τζονγκ-ιλ, που ήταν λάτρης του κινηματογράφου, ήθελε να ανεβάσει το επίπεδο του κινηματογράφου στη χώρα του, για αυτό προχώρησε σε αυτήν την απαγωγή, όπως αναφέρει ο ίδιος ο Σιν, χωρίς η χώρα να έχει παραδεχτεί κάτι τέτοιο. Εκείνη την περίοδο, ο Σιν, σκηνοθέτησε έξι ταινίες, όπως το "Pulgasari" (1985). Κατόπιν, ζήτησε άσυλο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το πήρε, όπου εργάστηκε εκεί για λίγα χρόνια, με το όνομα Σάιμον Σιν. Εκεί σκηνοθέτησε μερικές ταινίες όπως το "3 Ninjas Knuckle Up" (καθώς και σίκουελ πρίκουελ αυτού). Ο Σιν γύρισε μετά στη Νότια Κορέα κάπου τη δεκαετία του 2000, όπου απεβίωσε στη Σεούλ, το 2006.
Χαϊκασάρ

Το Χαϊκασάρ (αρμενικά: ', έως το 1947 γνωστό ως Σιβριμπάς"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Μείζων Υεμένη

Σε αυτόν τον λεπτομερή χάρτη του 17ου αιώνα, σχεδόν όλη η [[Αραβία|αραβική χερσόνησος]] είναι η «Υεμένη».
Η Μείζων Υεμένη (), επίσης γνωστή ως Νότια Αραβία, είναι ένας γεωγραφικός όρος που δηλώνει εδάφη της ιστορικής Νότιας Αραβίας που περιελάμβαναν το παρόν έδαφος της Δημοκρατίας της Υεμένης, καθώς και τις Σαουδικές περιοχές των Ασίρ, Νατζράν, Τζιζάν, γειτονικών νησιών στην Ερυθρά Θάλασσα, γειτονικών κομματιών Τιχάμα και το Κυβερνείο Ντοφάρ στο Ομάν.

Η Μείζων Υεμένη είναι επίσης ένας πολιτικός όρος που υποδηλώνει την αλυτρωτική φιλοδοξία της ένωσης αυτών των περιοχών κάτω από ένα κοινό κράτος. Οι ισχυρισμοί αυτοί βασίζονται στην ιστορική έννοια του Bilad al-Yaman (η Χώρα της νότιας Χερσονήσου), καθώς και στο κράτος της Δυναστείας των Ρασουλιδών του 13ου-15ου αιώνα και στο κράτος Ζαϊντίγια στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, τα οποία περιελάμβαναν το μεγαλύτερο μέρος της επικράτεια της Μείζονος Υεμένης.

Τον 20ο αιώνα, ο Ιμάμης Γιάχια Μουχάμαντ Χαμίντ εντ-Ντιν, Βασιλιάς του Βασιλείου των Μουταβακιλιτών της Υεμένης (Βόρεια Υεμένη), προσπάθησε να πραγματοποιήσει αυτές τις φιλοδοξίες, αλλά κατάφερε να εδραιώσει τον έλεγχό του μόνο στην Άνω Υεμένη, στην Κάτω Υεμένη, στη Μαρίμπ και στην Κάτω Τιχάμα. Εξέφρασε την αξίωση του προς το Άντεν και το Προτεκτοράτο του Άντεν σε συνθήκες, όπως στη Συνθήκη Ιταλίας-Υεμένης του 1926. Αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον έλεγχο της Σαουδικής Ασίας στην Ασίρ και δεν μπόρεσε να απομακρύνει τους Βρετανούς από την ενδοχώρα του Άντεν ή το Χαντραμαούτ. Ο βρετανικός έλεγχος του Άντεν αμφισβητήθηκε επίσης από τον διάδοχό του, Βασιλιά Άχμαντ μπιν Γιάχια, ο οποίος δεν αναγνώριζε τη βρετανική κυριαρχία στη Νότια Αραβία και είχε επίσης φιλοδοξίες να δημιουργήσει μια ενοποιημένη Μείζων Υεμένη. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η Υεμένη συμμετείχε σε μια σειρά συνοριακών αψιμαχιών κατά μήκος της αμφισβητούμενης Βιολετί Γραμμής, μια Άγγλο-Οθωμανική οριοθέτηση του 1913 που χρησίμευσε για τον διαχωρισμό της Υεμένης από το Προτεκτοράτο του Άντεν.

Αφού το Άντεν πέτυχε την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία στη δεκαετία του 1960, ενώθηκε με τη Βόρεια Υεμένη το 1990 για να σχηματιστεί η Δημοκρατία της Υεμένης, η οποία είδε την πλειοψηφία της Μείζονος Υεμένης να κυβερνάται ως ενιαία πολιτεία για πρώτη φορά σε σχεδόν δύο αιώνες, αλλά το Νότιο Κίνημα επιδίωξε από το 1994 την απόσχιση της νότιας Υεμένης.
Ζιλμάρ

Ο Ζιλμάρ Ντος Σάντος Νέβες ("Gylmar dos Santos Neves", πορτογαλικά: [ʒiwˈmaɾ duˈsɐ̃tus ˈnˈvis] , 22 Αυγούστου 1930 – 25 Αυγούστου 2013), γνωστός ως Ζιλμάρ, ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Εκλέχθηκε ο καλύτερος στη θέση του για τη Βραζιλία στον 20ό αιώνα και 11ος στον κόσμο στις εκλογές της IFFHS.
Χορόμ

Το Χορόμ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Στότζας

Ο Στότζας ή Στούτιας ήταν ένας Ρωμαίος στρατιωτικός, ηγέτης μίας στρατιωτικής εξέγερσης στη praefectura praetorio Africae στη δεκαετία του 530. Ο Στότζας, που είχε εκλεγεί από τους στρατιώτες ως ο αρχηγός τους, σχεδόν κατάφερε να καταλάβει την Καρχηδόνα. Προσπάθησε να κάνει την Αφρική ξεχωριστό κράτος, αλλά ηττήθηκε στη μάχη του ποταμού Βαγράδα από τον Βελισάριο και διέφυγε στη Νουμιδία, όπου ανασυντάχθηκε. Έπειτα από ακόμη μία προσπάθεια να πάρει την εξουσία στην Αφρική, ο Στότζας νικήθηκε από τον Γερμανό το 537 και διέφυγε με μερικούς ακολούθους του στη Μαυριτανία. 

Εκεί ο Στότζας νυμφεύτηκε την κόρη ενός τοπικού ευγενούς, ίσως του Μαυριτανο-Ρωμαίου βασιλιά Μασούνα ή του Μαστίγα και επρόκειτο να διαδεχθεί τον Μαστίγα το 541 ως βασιλιάς των Μαυριτανών και των Ρωμαίων. Ακολούθησε τον Αντάλα βασιλιά των Βερβέρων στην εξεγερσή του εναντίον των Ρωμαίων το 544. Στη Μάχη της Θακίας, το φθινόπωρο του 545, ο Στότζας πληγώθηκε μοιραία από τον Ιωάννη, στρατηγό των Ρωμαίων και απεβίωσε σύντομα μετά.
Χαϊρενιάτς

Το Χαϊρενιάτς (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Σανγκιαρλού"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Μεγρασέν

Το Μεγρασέν (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Γαζαντσί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Νταράγια

H Νταράγια () είναι ένα προάστιο της Δαμασκού στη Συρία. Το κέντρο της Νταράγια απέχει 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κέντρου της Δαμασκού. Διοικητικά ανήκει στο κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ.
Ναχαπεταβάν

Το Ναχαπεταβάν (αρμενικά: ', έως το 1935 γνωστό ως Χατσακιλισά, ενώ, έως το 1961, ως Παρός"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Πεμζασέν

Το Πεμζασέν (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Ποκρ Μαντάς

Το Ποκρ Μαντάς (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Κιμ Τζονγκ-ναμ

Ο Κιμ Τζονγκ-ναμ (κορεατικά: 김정남, Χάντσα: 金正男, προφορά: kim.dzʌŋ.nam, RR: "Gim Jeong-nam", MR: "Kim Chŏng-nam", 10 Μαΐου 1971 - 13 Φεβρουαρίου 2017) ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ανώτατου Ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Τζονγκ-ιλ, ο οποίος ήταν και πιθανότερος ανεπίσημος διάδοχος του πατέρα του, μεταξύ το 1994 και το 2001. Λέγεται ότι έχασε τελείως την εύνοια του πατέρα του και της κυβέρνησης και μαζί την πιθανή διαδοχή, από τη στιγμή που επιχείρησε με πλαστά έγγραφα να επισκεφτεί την Disneyland του Τόκυο, το 2001, ωστόσο ο ίδιος ο Τζονγκ-ναμ, δεν υποστήριζε την άποψη αυτή, κι ότι για άλλο λόγο έχασε την εύνοια του πατέρα του. 

Ο Τζονγκ-ναμ γεννήθηκε στην Πιονγιάνγκ και η μητέρα του ήταν η Σονγκ Χίε-ριμ, μία από τις τρεις γυναίκες που είχε ο Τζονγκ-ιλ, της οποίες κρατούσε κρυφές, ειδικά τη Σονγκ, την οποία ο πατέρας του, Κιμ Ιλ-σονγκ, δεν ενέκρινε. Ο Τζονγκ-ναμ πέρασε τα πρώτα του παιδικά χρόνια στην αδελφή της Σονγκ, όπου δεν πέρασε ωραία χρόνια. Κατόπιν, πήγε στη Σοβιετική Ένωση, όπου ξεκίνησε να πηγαίνει σχολείο τόσο εκεί, όσο και στην Ελβετία, γυρνώντας στην πατρίδα του το 1988. Έχει αναφερθεί ότι είχε ίδιο χαρακτήρα με τον πατέρα του, η θεία του δε, έλεγε πως είναι οξύθυμος αλλά ευαίσθητος και προικισμένος στις τέχνες, κι αυτός όπως και ο πατέρας του είχε ιδιαίτερη αγάπη για τον κινηματογράφο. Αρχής γενομένης το 1995, ο Τζονγκ-ναμ, έκανε μυστικές επισκέψεις στην Ιαπωνία. 

Από το 2003, όπου ζούσε σε εξορία, άρχισε να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση της οικογένειάς του. Το 2006, έγινε απόπειρα δολοφονίας του. Το 2010, ονομάζεται διάδοχος του Τζονγκ-ιλ, ο ετεροθαλής αδελφός του Κιμ Τζονγκ-ουν, από πριν είχε δηλώσει, παρόλα αυτά ότι δεν ενδιαφερόταν για τη διαδοχή, αν και είχε πει ότι μόνο ο πατέρας του μπορεί να αποφασίσει. Στις 13 Φεβρουαρίου του 2017, κι ενώ βρισκόταν στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Κουάλα Λουπού, της Μαλαισίας, δολοφονήθηκε με δηλητήριο, γεγονός που πιθανόν διαπράχθηκε από τη Βόρεια Κορέα. Ο Τζονγκ-ναμ είχε τουλάχιστον 2 γυναίκες και μία ερωμένη, και τουλάχιστον έξι παιδιά. Ένας από αυτούς ο Κιμ Χαν-σολ, ο οποίος κι αυτός θεωρούνταν διάδοχος του πατέρα του. Επίσης, είχε αρκετά τατουάζ στο σώμα του, όπως δύο δράκους.
Τουφασέν

Το Τουφασέν (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Μετζ Μαντάς

Το Μετζ Μαντάς ή Μετς Μαντάς (αρμενικά: ', έως το 1935 γνωστό ως Μετς Αρχβαλί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία, η οποία βρίσκεται σε απόσταση 40 χιλιομέτρων ανατολικά της πρωτεύουσας της περιοχής, Γκιουμρί, και σε απόσταση 5 χιλιομέτρων ανατολικά του Αρτίκ.

Το 2008, η συγκεκριμένη αγροτική κοινότητα αριθμούσε κατοίκους, ενώ διασχίζεται από τον ποταμό Μαντάς.
Σπανταριάν

Το Σπανταριάν (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Γκιουλιτζά"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους. Ονομάστηκε προς τιμήν του Σουρέν Σπανταριάν.
Βαρντακάρ

Το Βαρντακάρ (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Τομαρτάς"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Αρπενί

Το Αρπενί (αρμενικά: ', έως το 1978 γνωστό ως Παλουτλού"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Ντζορασέν

Το Ντζορασέν (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Μπαβρά

Το Μπαβρά (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Τιτόι Χαραμπά"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Ασότσκ

Το Ασότσκ (αρμενικά: ', έως το 1938 γνωστό ως Γζλγος"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Γαζαντσί

Το Γαζαντσί (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Μπασγκιούγ

Το Μπασγκιούγ (αρμενικά: ', έως το 1945 γνωστό ως Γιασαγούλ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Λερναγκιούγ

Το Λερναγκιούγ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Κακαβασάρ

Το Κακαβασάρ (αρμενικά: ', έως το 1978 γνωστό ως Κεφλί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Καρμραβάν

Το Καρμραβάν (αρμενικά: ', έως το 1935 γνωστό ως Γζλκιλισά"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Κρασάρ

Το Κρασάρ (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Κουρντμπουλάγ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Μετς Σεπασάρ

Το Μετς Σεπασάρ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Μουσαϊελιάν

Το Μουσαϊελιάν (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Μποζ Γκιούγ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Ποκρ Σεπασάρ

Το Ποκρ Σεπασάρ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Ποκρ Σαριάρ

Το Ποκρ Σαριάρ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Arabia Felix

μικρογραφία|250x250εσ|Ένας γαλλικός χάρτης του 1787 της "Arabia Felix" από τον Κλοέ, ΖΜΛ (Ζαν Μπατίστ Λουί).
Arabia Felix (κυριολεκτικά: "Εύφορη/Ευτυχισμένη/Τυχερή Αραβία", επίσης αρχαία ελληνικά: "Ευδαίμων Αραβία") ήταν το λατινικό όνομα που χρησιμοποιούνταν προηγουμένως από γεωγράφους για να περιγράψουν τη Νότια Αραβία, ή αυτό που είναι τώρα Υεμένη.
Σαραγκιούγ

Το Σαραγκιούγ (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Νταρακόι"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Σαραπάτ

Το Σαραπάτ (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Σαμρλού"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Τουβαΐκ

Μια άποψη του κρημνού Τουβαΐκ από τα δυτικά. Η [[Σαουδική Αραβία|Σαουδική]] πρωτεύουσα [[Ριάντ]] βρίσκεται ακριβώς πέρα από τον ορίζοντα.
Ο κρημνός Τουβαΐκ () είναι ένας στενός κρημνός που διασχίζει το οροπέδιο του Νατζντ στην κεντρική Αραβία, όπου καλύπτει περίπου 800 χιλιόμετρα από τα νότια σύνορα της Επαρχίας Κασίμ στα βόρεια, μέχρι το βόρειο άκρο της ερήμου Ρουμπ αλ Κάλι κοντά στο Ουαντί αντ-Νταουασίρ στο νότο. Έχει ύψος 600 μέτρων και έχει επίσης ένα στρωματογραφικό τμήμα Μέσης Ιουρασικής. Η ανατολική πλευρά κλίνει προς τα κάτω σταδιακά, ενώ η δυτική πλευρά καταλήγει απότομα. Ο κρημνός μπορεί να θεωρηθεί ως ένα στενό οροπέδιο, αν και οι ντόπιοι το αποκαλούν ως "jebel" («βουνό»). Η Marshall Cavendish χρησιμοποίησε το όνομα «Όρη Τουουαΐρ» για να περιγράψει τα βουνά της κεντρικής Αραβίας, που διακρίνονται από τα Όρη Σαμάρ στα βόρεια, τα Όρη Ντοφάρ στο νότο και τα Όρη Αλ Χατζάρ στα ανατολικά.

Πολλοί στενές κοιλάδες ("ουάντι") βρίσκονται κατά μήκος των πλευρών του, όπως η Ουάντι Χανίφα, και μια ομάδα πόλεων βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα της, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής πρωτεύουσας, Ριάντ. Πολλοί οικισμοί υπήρχαν ιστορικά και στις δύο πλευρές του, όπως εκείνοι του Σουνταΐρ και της Αλ-Ουάσμ. Ο κρημνός Τουβαΐκ αναφέρεται στη γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια του 13ου αιώνα του Γιακούτ αλ-Χαμαουί με το όνομα «"Αλ-Αρίντ"», αν και για τους τελευταίους αιώνες αυτό το όνομα έχει εφαρμοστεί μόνο στο κεντρικό τμήμα του, γύρω από το Ριάντ.

Στο πλαίσιο της πρόσφατης τάσης της Σαουδικής Αραβίας για προώθηση της ψυχαγωγίας, μια ομάδα 100 νεαρών πεζοπόρων συμμετείχε στο Tuwaiq Mountains Challenge τον Φεβρουάριο του 2019. Οι πεζοπόροι ανέβηκαν περίπου 25 χιλιόμετρα.
Τοροσγκιούγ

Το Τοροσγκιούγ (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Γκιουρτζιγιόλ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Τσογαμάργκ

Το Τσογαμάργκ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Ταβσούτ

Το Ταβσούτ (αρμενικά: ', έως το 1967 γνωστό ως Ταζακέντ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Αραβική πλάκα

Η Αραβική πλάκα είναι μια τεκτονική πλάκα στο βόρειο και ανατολικό ημισφαίριο.

Είναι μία από τις τρεις ηπειρωτικές πλάκες (μαζί με τις Αφρικανικές και Ινδικές πλάκες) που έχουν κινηθεί προς τα βόρεια στην πρόσφατη γεωλογική ιστορία και συγκρούονται με την Ευρασιατική πλάκα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συγχώνευση τεμαχίων πλάκας και οροσειρών που εκτείνονται στα δυτικά από τα Πυρηναία, διασχίζοντας τη Νότια Ευρώπη προς το Ιράν, σχηματίζοντας τα Όρη Αλμπόρζ και Ζάγκρος στα Ιμαλάια και τις περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Βαρνταγμπιούρ

Το Βαρνταγμπιούρ (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Γκιουλιμπουλάγ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Ζουιγκαγμπιούρ

Το Ζουιγκαγμπιούρ (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Τσιφταλί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε κατοίκους.
Κιμ Χιονγκ-τζικ

Ο Κιμ Χιονγκ-τζικ (κορεατικά: 김형직, Χάντσα: 金亨稷, RR: "Gim Hyeong-jik", MR: "Kim Hyŏng-jik", 10 Ιουλίου 1894 - 5 Ιουνίου 1926) ήταν Κορεάτης ακτιβιστής της ανεξαρτησίας. Περισσότερο γνωστός, ωστόσο, είναι ως ο πατέρας του ιδρυτή και του πρώτου Ανώτατου Ηγέτη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας, Κιμ Ιλ-σονγκ, παππούς του Κιμ Τζονγκ-ιλ, δεύτερου Ανώτατου Ηγέτη, καθώς και προπάππους του τωρινού Ανώτατου Ηγέτη, Κιμ Τζονγκ-ουν. Πατέρας του Κιμ, ήταν ο Κιμ Μπο-χιον, κι αυτός ακτιβιστής της ανεξαρτησίας. Ενώ η γυναίκα του και μητέρα του Ιλ-σονγκ, ήταν η Κανγκ Παν-σοκ.

Ο Κιμ γεννήθηκε στο μικρό χωρίο Μανγκιονγκντέ κατά την περίοδο της μεγάλη χώρας της Τζοσόν, όπου σήμερα βρίσκεται στη Βόρεια Κορέα. Απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την Πιονγιάνγκ. Ο Κιμ, αργότερα τελείωσε το "Sungshil School", το οποίο διοικούνταν από Αμερικανούς ιεραποστόλους, και αποφοίτησε λίγο καιρό αργότερα ως δάσκαλος και φαρμακοποιός βοτάνων. Ο Κιμ, πέθανε σε ιδιαίτερα μικρή ηλικία, ήταν μόλις 31 ετών, από πολλά θέματα υγείας που είχε, όπως παραδείγματος χάριν κρυοπάγημα. Εκείνος και η γυναίκα του ήταν πιστοί άνθρωποι και επισκεπτέντουσαν τη χριστιανική εκκλησία, μάλιστα δε για ελάχιστο χρονικό διάστημα διετέλεσε και προτεστάντης ιεαραπόστολος. Μάλιστα, λέγεται ότι ο γιος του Ιλ-σονγκ, έως και τα εφηβικά του χρόνια επισκεπτόνταν κι αυτός την εκκλησία, πριν γίνει αθεϊστής, αργότερα στη ζωή του.

Ο Κιμ Ιλ-σονγκ, μιλούσε συχνά για τον πατέρα του, λέγοντας ότι ήταν είχε μεγάλη επιρροή σε αυτόν. H επίσημη κρατική βιογραφία του αναφέρει πως ήταν ηγετική φιγούρα της αντίστασης κατά της ιαπωνικής κατοχής, καθώς και εξαιρετικά σημαντικός ήταν ο ρόλος του, στην αλλαγή του εθνικιστικού κινήματος να γίνει, τελικά, κομμουνιστικό κίνημα, στην Κορέα. Ωστόσο, ακαδημαϊκοί και άλλες ανεξάρτητες πηγές θεωρούν απίθανο να ισχύει κάτι τέτοιο, τοποθετώντας λίγο πιο πάνω από τον μέσο πολίτη που είχε κουραστεί με την κατοχή. Ο Ιλ-σονγκ, είχε πει ότι οι απόγονοί του συμμετείχαν στο ηρωικό περιστατικό "General Sherman" εις βάρος των Αμερικανικών, αλλά κι αυτό είναι αμφισβητήσιμο.
Ακναλίτζ

Το Ακναλίτζ ή Ακναλίτς (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας

Το Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας, επίσης γνωστό ως Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη (), είναι ένα θρησκευτικό κτίριο στη Φλωρεντία της Ιταλίας και έχει το καθεστώς μιας μικρής βασιλικής. Το οκταγωνικό βαπτιστήριο βρίσκεται τόσο στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο όσο και στην Πιάτσα Σαν Τζοβάνι, απέναντι από τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας και το Καμπαναριό του Τζότο.

Το Βαπτιστήριο είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια της πόλης, που κατασκευάστηκε μεταξύ 1059 και 1128 σε φλωρεντιανό ρομανικό στυλ. Παρόλο που το στιλ της Φλωρεντίας δεν εξαπλώθηκε σε όλη την Ιταλία όσο ο ρομανικός ρυθμός της Πίζας ή της Λομβαρδίας, η επιρροή του ήταν καθοριστική για την επακόλουθη ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής, καθώς αποτέλεσε τη βάση από την οποία οι Φραντσέσκο Ταλέντι, Λεόν Μπατίστα Αλμπέρτι, Φιλίππο Μπρουνελλέσκι και άλλοι δάσκαλοι αρχιτέκτονες της εποχής τους δημιούργησαν την αναγεννησιακή αρχιτεκτονική. Στην περίπτωση του Ρομανικού ρυθμού της Φλωρεντίας, μπορεί κανείς να μιλήσει για «πρωτο-αναγέννηση» αλλά ταυτόχρονα και για ακραία επιβίωση της ύστερης αρχαίας αρχιτεκτονικής παράδοσης στην Ιταλία, όπως στην περίπτωση της Βασιλικής του Σαν Σαλβατόρ στο Σπολέτο, ο Ναός του Κλιτούμνου και η εκκλησία του Σαντ'Αλεσσάντρο στη Λούκα.

Το Βαπτιστήριο φημίζεται για τις τρεις δίφυλλες καλλιτεχνικά σημαντικές χάλκινες πόρτες με ανάγλυφα γλυπτά. Οι νότιες πόρτες δημιουργήθηκαν από τον Αντρέα Πιζάνο και οι βόρειες και ανατολικές πόρτες από τον Λορέντζο Γκιμπέρτι. Ο Μιχαήλ Άγγελος ονόμασε τις ανατολικές πόρτες τις "πύλες του παραδείσου".

Ο Ιταλός ποιητής Δάντης Αλιγκέρι και πολλές άλλες αξιοσημείωτες αναγεννησιακές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων μελών της οικογένειας των Μεδίκων, βαφτίστηκαν σε αυτό το βαπτιστήριο.

Το κτίριο περιέχει τον μνημειακό τάφο του Αντιπάπα Ιωάννη ΚΓ΄, έργο του Ντονατέλλο.
Κόκκινη Βασιλική

Η Κόκκινη Βασιλική (Τουρκικά : "Kızıl Avlu"), που ονομάζεται επίσης η Κόκκινη Αίθουσα και η Κόκκινη Αυλή, είναι μνημειακός ερειπωμένος ναός στην αρχαία πόλη της Περγάμου (σήμερα Μπέργκαμα) στη δυτική Τουρκία. Ο ναός χτίστηκε κατά τους Ρωμαϊκούς Χρόνους, πιθανότατα την εποχή του Αδριανού και πιθανώς κατόπιν εντολής του. Είναι μια από τις μεγαλύτερες ρωμαϊκές κατασκευές που σώζονται ακόμη στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Ο ναός πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε για τη λατρεία των Αιγυπτιακών θεών - συγκεκριμένα της Ίσιδας και / ή του Σεράπι, και ενδεχομένως και των Όσιρι, του Αρποκράτη και άλλων μικρότερων θεών, που μπορεί να λατρεύονταν στις δύο ροτόντες, και οι δύο σωζόμενες σχεδόν άθικτες, δίπλα στον κύριο ναό.

Αν και το ίδιο το κτίριο είναι τεράστιου μεγέθους, ήταν μόνο ένα μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου ιερού συγκροτήματος, που περιβαλλόταν από ψηλά τείχη, που επισκιάζει ακόμη και τον κολοσσιαίο ναό του Δία στο Μπάαλμπεκ. Ολόκληρο το συγκρότημα χτίστηκε ακριβώς πάνω από τον ποταμό Σελινούς σε ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα μηχανικής που περιλάμβανε την κατασκευή μιας τεράστιας γέφυρας πλάτους 196 μέτρων για να διοχετεύσει το ποτάμι μέσω δύο καναλιών κάτω από το ναό. Η γέφυρα της Περγάμου εξακολουθεί να στέκεται σήμερα, υποστηρίζοντας σύγχρονα κτίρια και ακόμη και κυκλοφορία οχημάτων. Μια σειρά από σήραγγες και θαλάμους βρίσκεται κάτω από τον κεντρικό ναό, συνδέοντάς τον με τις πλευρικές ροτόντες και δίνοντας ιδιωτική πρόσβαση σε διαφορετικές περιοχές του συγκροτήματος. Διάφορες αποχετεύσεις, κανάλια νερού και λεκάνες βρίσκονται μέσα, γύρω και κάτω από τον κύριο ναό και μπορεί να έχουν χρησιμοποιηθεί για συμβολική αναπαράσταση της πλημμύρας του Νείλου.

Ο ναός μετατράπηκε από τους Βυζαντινούς σε χριστιανική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη αλλά στη συνέχεια καταστράφηκε. Σήμερα τα ερείπια του κύριου ναού και μία από τις πλευρικές ροτόντες είναι επισκέψιμα, ενώ η άλλη πλευρά ροτόντα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως μικρό τζαμί.
Αραζάπ

Το Αραζάπ (αρμενικά: ', έως το 1947 γνωστό ως Εβτζιλάρ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Γου Α-ιν

Ο Ουμ Χονγκ-σικ (κορεατικά: 엄홍식, Χάντσα: 劉亞仁, RR: "Eom Hong-sik", MR: "Om Hongsik", 6 Οκτωβρίου 1986), γνωστότερος περισσότερο με το καλλιτεχνικό του Γου Α-ιν, είναι Νοτιοκορεάτης ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, δημιουργικός διευθυντής και γκαλερίστας. Είναι γνωστός για τον πλουραλισμό διαφορετικότητας στους ρόλους του. Γεννήθηκε στο Ντέγκου, το μικρότερο από τρία παιδιά της οικογένειας, και παρακολούθησε μαθήματα Καλών Τεχνών στο σχολείο "Gyeongbuk", ο οποίος στο πρώτο έτος του εκεί, ανακαλύφθηκε από ένα κινηματογραφικό ατζέντη, και σε μικρή ηλικία πήγε να ζήσει μόνος στη Σεούλ, να ακολουθήσει την κινηματογραφική του καριέρα. Παράτησε το σχολείο και αργότερα τελείωσε το Πανεπιστήμιο Ντανκούκ και το Πανεπιστήμιο Κόνκουκ. Πριν κάνει το ντεμπούτο του στην κινηματογράφο, δοκίμασε να ξεκινήσει καριέρα και στην βιομηχανία της K-Pop.

Το ντεμπούτο του στην τηλεόραση έγινε το 2003, σε μία διαφήμιση. Κι εκεί πρωτοξεκίνησε να χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό του, το οποίο προέρχεται από τη λέξη "ένα" στα γερμανικά. Την ίδια χρονιά έκανε και το ντεμπούτο του σε τηλεοπτική σειρά, την εφηβική "Sharp", ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε στην "April Kiss". Το 2006, έκανε και το ντεμπούτο στον κινηματογράφο με το "Boys of Tomorrow". Το 2007, συμμετείχε και στο "Skeletons in the Closet", από όπου έλαβε υποψηφιότητα στα βραβεία Blue Dragon. Από το 2010 άρχισε να λαμβάνει εσωτερική και εξωτερική δημοσιότητα, αρχής γενομένης με το "Punch" (2011). Το 2015, συμμετείχε στην ταινία "The Throne", η οποία είναι μία από τις επιτυχημένες στη Νότια Κορέα, ενώ υπήρξε και επίσημη συμμετοχή της Νότιας Κορέας για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Καλύτερης Ταινίας. 

Το 2018, συμμετείχε και στο "Burning", η οποία υπήρξε κι αυτή υποψήφια. Οι "The New York Times", τον κατέταξαν για αυτόν τον ρόλο 9ο Καλύτερο Ηθοποιό για το 2018, ο πρώτος Κορεάτης που το καταφέρνει. Η ταινία υπήρξε και υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα. Γενικά, έχει υπάρξει πολυάριθμες φορές υποψήφιος για βραβείο, και με αρκετές νίκες. Από το 2013, ξεκίνησε να έχει κι ένεργό φιλανθρωπικό έργο με δωρεές. Από το 2014, έχει ξεκινήσει ερασιτεχνικά και τη συγγραφή. Του αρέσει ιδιαίτερα η μαγειρική, στην οποία κιόλας έχει επενδύσει. Το 2017, αποκάλυψε ότι είχε όγκο στα κόκαλα και για αυτόν τον λόγο δεν πήγε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, από την οποία πήρε οριστική αναβολή το καλοκαίρι του 2017.
Επαρχία Μαρτουνί

Η Επαρχία Μαρτουνί (αρμενικά: Մարտունի) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το έδαφος σχηματίστηκε από το ραγιόν της περιφέρειας Μαρτουνί της σοβιετικής εποχής εντός του πρώην αυτόνομου όμπλαστ του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το ανατολικό τμήμα αυτής της περιφέρειας βρίσκεται υπό τον de facto έλεγχο της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το έδαφος της επαρχίας αναγνωρίζεται διεθνώς ως το de jure τμήμα της ευρύτερης περιοχής Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν.
Επαρχία Κασατάγ

Η Επαρχία Κασατάγ (αρμενικά: Քաշաթաղի շրջան) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Είναι η μεγαλύτερη επαρχία ανά περιοχή (3.376,60 τ.χλμ). Ο πληθυσμός κατά το 2013 ήταν 9.656 κάτοικοι. Η πρωτεύουσά της είναι το Λατσίν (Μπερντζόρ).
Επαρχία Μαρτακέρτ

Η Επαρχία Μαρτακέρτ (αρμενικά: Մարտակերտ) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Ο πληθυσμός είναι κυρίως αρμενικός. Η Επαρχία Μαρτακέρτ έχει 43 κοινότητες, εκ των οποίων η 1 θεωρείται αστική και οι 42 αγροτικές.
Επαρχία Σαχουμιάν

Η Επαρχία Σαχουμιάν (αρμενικά: Շահումյան) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία δεν αναγνωρίζεται και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το δυτικό τμήμα ελέγχεται από τον Αμυντικό Στρατό του Αρτσάχ. Το βόρειο τμήμα της επαρχίας, που ήταν αρχικά η Αζερική περιοχή του Σαχουμιάν, βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν. Μια λωρίδα γης κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός που βρισκόταν στο νότιο άκρο της περιοχής Γκοράνμποϊ του Αζερμπαϊτζάν, περιέχει εκείνο το τμήμα της επαρχίας Σαχουμιάν το οποίο διεκδικείται από το Αρτσάχ. Σχεδόν κανένα από τα ισχυριζόμενα τμήματα του Αρτσάχ δεν βρίσκονταν στο πρώην αυτόνομο όμπλαστ του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ωστόσο, πριν από τον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ο πληθυσμός του ήταν κυρίως αρμενικός. Οι δυνάμεις του Αρτσάχ απέτυχαν να το καταλάβουν κατά τη διάρκεια του πολέμου το 1992.

Η Επαρχία Σαχουμιάν έχει 16 κοινότητες από τις οποίες η 1 θεωρείται αστική και οι 16 αγροτικές.
Αρεβαντάστ

Το Αρεβαντάστ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Κινεζική ποίηση

σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Quatrain_on_Heavenly_Mountain.jpg|μικρογραφία|200x200εσ|"Τετράστιχο στο παραδεισένιο βουνό" του αυτοκράτορα Γκαοζόνγκ
Η κινεζική ποίηση είναι ποίηση γραμμένη, προφορική ή τραγουδιστή στην κινεζική γλώσσα. Ως κινεζική γλώσσα, εννοούνται τα Κλασικά Κινέζικα, τα Κοινά Κινέζικα, τα Μανδαρίνικα Κινέζικα, τα Κινέζικα Γιουέ, και άλλες ιστορικές και κλασικές μορφές της κινεζικής. Η ποίηση στη κινεζική γλώσσα εντάσσεται γενικά στην Κλασική Κινεζική ποίηση ή στην Σύγχρονη Κινεζική ποίηση, ανάλογα με το πότε έχει γραφτεί το έργο. 

Η ποίηση συγκέντρωνε πάντα εξαιρετικά υψηλή προσοχή στην Κίνα. Συχνά η κινεζική ποίηση εφάρμοζε εκφράσεις της λαϊκής τάξης, φιλτραρισμένα από τους συγγραφείς της κινεζικής λογοτεχνίας. Στον κινεζικό πολιτισμό η ποίηση έχει δώσει μια μορφή και ένα χώρο για δημόσιες και ιδιωτικές εκφράσεις με βαθύ συναίσθημα, προσφέροντας σε ένα κοινό συνομηλίκων, αναγνωστών ή μελετητών μια εικόνα για την εσωτερική ζωή των Κινέζων συγγραφέων για περισσότερες από δύο χιλιετίες. Οι Δυτικοί βρίσκουν την κινεζική ποίηση σαν ένα ενδιαφέρον και ευχάριστο πεδίο μελέτης, στο παράδειγμα των ουσιαστικών αντιθέσεων μεταξύ του δυτικού κόσμου και του κινεζικού πολιτισμού, και με τους δικούς τους όρους.
Αρεβίκ

Το Αρεβίκ (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Αγτζά-Αρχ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Αρτασάρ

Το Αρτασάρ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Αϊγκεβάν

Το Αϊγκεβάν (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Ντζερτζινσκί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Μπαμπακασάτ

Το Μπαμπακασάτ (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Μουλά-Μπαγιαζίντ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Μπερκασάτ

Το Μπερκασάτ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Γκετασέν

Το Γκετασέν (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Τζαφαραμπάντ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Ελισάβετ Κάβεντις του Ντέβονσαϊρ

Η Ελισάβετ Κάβεντις του Ντέβονσαϊρ ("Elizabeth Cavendish of Devonshire", Ελισάβετ Χριστιάνα Χέρβεϊ "Elizabeth Christiana Hervey", 13 Μαΐου 1758 - 30 Μαρτίου 1824) ήταν Βρετανίδα ευγενής.
Τζανφιντά

Το Τζανφιντά (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Κοινός Χώρος Ασφάλειας

Ο Κοινός Χώρος Ασφάλειας (ΚΧΑ) (κορεατικά: 공동경비구역, Χάντσα: 共同警備區域, RR: "Gongdong Gyeongbi Guyeok", MR: "Kongdong Kyŏngbi Kuyŏk", διεθνής ονομασία Joint Security Area), γνωστός επίσης και ως το Χωριό της Ανακωχής ή Πανμουτζόν) είναι ο μοναδικός τρόπος — και μέρος — εισόδου της Αποστρατιωτικοποιημένης Ζώνης της Κορέας (ΑΖΚ) από τη Νότια Κορέα στη Βόρεια Κορέα και το αντίστροφο, όπου ο στρατός τους στέκεται εκεί, πρόσωπο με πρόσωπο. Ο Κοινός Χώρος Ασφαλείας, ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ιδιαίτερα από το 1991, όπου οι δύο χώρες άρχισαν τις διπλωματικές σχέσεις, καθώς και τις στρατιωτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ τους και των Ηνωμένων Εθνών. Ο χώρος αυτός βρίσκεται 800 μέτρα από το χωριό Πανμουτζόν, δυτικά της ΑΖΚ. Ο χώρος βρίσκεται υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών.

Το 1953, μετά την υπογραφή της Συνθήκης Παύσης Πυρών, η οποία σταμάτησε τον Πόλεμο της Κορέας, δημιουργήθηκε από τη Βόρεια Κορέα, την Κίνα και τα Ηνωμένα Έθνη η Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας, και στα δυτικά του ο χώρος αυτός, ο οποίος φυλάσσεται και από τους δύο στις εξωτερικές του πλευρές, αν και εντός αυτού είναι ουδέτερη ζώνη. Η περιοχή εκεί έχει και σημαντικά κτίρια, από την πλευρά της Βόρειας Κορέας τα Phanmun Pavilion και Ενοποίησης Pavilion, ενώ από τη πλευρά της Νότιας το Σπίτι της Ελευθερίας και το Σπίτι της Ειρήνης. Σημαντικό κτίσμα στην περιοχή είναι η Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή, που χρησιμοποιούνταν για ανταλλαγή κρατουμένων κυρίως. 

Ο Κοινός Χώρος Ασφάλειας, έχει κι από τις δύο πλευρές, αρκετά γεγονότα και περιστατικά, ήδη από το 1953, που χτίστηκε. Το πρώτο σημαντικό περιστατικό ήταν ο επαναπατρισμός κρατουμένων του πολέμου, μετά τη Συνθήκη Παύσης Πυρών του Πολέμου, όπου διεξήχθη στην προαναφερθείσα γέφυρα. Το 2018, τόσο οι Βόρειοι όσο και οι Νότιοι αξιωματικοί συμφώνησαν να αδειάσουν τον χώρο από σύμβολα και όπλα. Αυτή η ενέργεια ολοκληρώθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 2018, και πλέον ο ΚΧΑ, διαθέτει περίπου 35 άοπλους φρουρούς. Επίσης, συμφωνήθηκε κι από τους δύο, το χώρος να χρησιμοποιείται για τουριστικούς σκοπούς, ως αξιοθέατο.
Στίβεν Γιον

Ο Στίβεν Γιον (αγγλικά: "Steven Yeun", 21 Δεκεμβρίου 1983), γεννημένος ως Γιον Σανγκ-γκιοπ (κορεατικά: 연상엽, RR: "Yeon Sang-yeop", MR: "Yôn Sangyǒp"), είναι Νοτιοκορεατο-Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστός είναι για τη συμμετοχή του στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά "The Walking Dead", στον ρόλο του Γκλεν Ρι, καθώς και για τη συμμετοχή του στη νοτιοκορεατική ταινία "Burning", στον ρόλο του Μπεν. Ο τελευταίος ρόλος επαινέθηκε ιδιαίτερα από τους κριτικούς, λαμβάνοντας και υποψηφιότητες και βραβεύσεις, όπως από το Βραβείο της Εθνικής Εταιρείας Κριτικών Κινηματογράφου (N"ational Society of Film Critics Award"). Στην καριέρα του έχει υπάρξει δις υποψήφιος στα βραβεία Σάτερν. 

Ο Γιον, γεννήθηκε στη Σεούλ. Ο πατέρας του ήταν αρχιτέκτονας, που το 1998, μετακόμισε στη Ρεγγίνα του Σασκάτσουαν στον νότιο Καναδά, ενώ αργότερα στο Μίσιγκαν. Ο Γιον μεγάλωσε σε μία χριστιανική οικογένεια, και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, στο Μίσιγκαν, στην πόλη Τρόι, το 2001. Κάπου εκείνη την περίοδο οι γονείς του άρχισαν να τον αποκαλούν «Στίβεν». Το 2005, αποφοίτησε από το Κολέγιο Καλαμαζού, λαμβάνοντας πτυχίο στην ψυχολογία. Εκεί γνώρισε την αδελφή του κωμικού Τζόρνταν Κλέπερ, και πήγε μαζί του στο Σικάγο, στο The Second City - κωμικός θίασος. Αφού πέρασαν περίπου πέντε χρόνια άρχισε να συμμετέχει και στην τηλεόραση, με την πρώτη του μεγάλη επιτυχία το "The Walking Dead", το 2010, στην οποία συμμετείχε έως και το 2016, ως μέλος του βασικού καστ. Ωστόσο, το ντεμπούτο του το έκανε λίγο καιρό πριν σε επεισόδιο της 3ης σεζόν του "The Big Bang Theory".

Το ντεμπούτο του στις ταινίες έγινε το 2009, στην μικρού μήκους ταινία "The Kari Files". Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 2010, με το "My Name Is Jerry". Ενώ κατά τη δεκαετία του 2010, έχει συμμετάσχει σε ταινίες όπως το "I Origins"(2014), το "Okja" (2017), και "Sorry to Bother You" (2018). Αξιοσημείωτα βέβαια είναι και τα έργα του ως ηθοποιός φωνής, όπως οι συμμετοχές του στο "American Dad!" και το "Ο Θρύλος της Κόρρα". καθώς και στο βιντεοπαιχνίδι "Crysis". Ο Γιον επίσης έχει ένα ρεστοράν στο Λος Άντζελες, με τον αδελφό του, όπου ειδικεύονται σε κορεατική και μεσογειακή κουζίνα. Ο Γιον παντρεύτηκε την φωτογράφο Τζοάνα Πακ στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Είναι παντρεμένος κι έχει δύο παιδιά, ενώ, μεγαλώνοντας στο Μίσιγκαν, είναι μεγάλος υποστηρικτής των Detroit Pistons και των Detroit Red Wings.
Ιτελμένοι

Οι Ιτελμένοι (ιτελμενικά: Итәнмән, ) είναι μια εθνοτική ομάδα από τη χερσόνησο Καμτσάτκα στη Ρωσία. Η ιτελμενική γλώσσα σχετίζεται μακρινά με την τσουκοτική γλώσσα και την κοριακική, αλλά τώρα έχει σχεδόν εξαφανιστεί, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των Ιτελμένων είναι γηγενείς ομιλητές της ρωσικής γλώσσας. Έχει δημοσιευτεί και γραμματική της ιτελμενικής γλώσσας.

Οι γηγενείς λαοί της Καμτσάτκα (Ιτελμένοι, Αϊνού, Κοριάκες και Τσουβάνοι), που αναφέρονται συλλογικά ως Καμτσαντάλ, είχαν μια σημαντική κοινωνία κυνηγών-τροφοσυλλεκτών και ψαράδων με έως και πενήντα χιλιάδες ιθαγενείς, που κατοικούσαν στη χερσόνησο, πριν αποδεκατιστούν από την κατάκτηση των Κοζάκων τον 18ο αιώνα. 

Τόσες πολλές επιμειξίες έλαβαν χώρα μεταξύ γηγενών και Κοζάκων, που ο όρος "Καμτσαντάλ" αναφέρεται πλέον στην πλειοψηφία του μικτού πληθυσμού, ενώ ο όρος "Ιτελμένοι" παρέμεινε αποκλειστικά για ομιλητές της ιτελμένικης γλώσσας. Μέχρι το 1993, είχαν απομείνει λιγότεροι από 100 ηλικιωμένοι ομιλητές της γλώσσας, αλλά περίπου 2.400 άτομα αυτοχαρακτηρίζονταν Ιτελμένοι στην απογραφή του 1989. Μέχρι το 2002, ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 3.180 και υπάρχουν προσπάθειες αναβίωσης της γλώσσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, υπήρχαν 3.193 Ιτελμένοι στη Ρωσία.

Οι Ιτελμένοι κατοικούσαν κυρίως στην κοιλάδα του ποταμού Καμτσάτκα στη μέση της χερσονήσου. Μία από τις λίγες πηγές, που περιγράφουν τους Ιτελμένους πριν από την αφομοίωση, είναι ο Γκέοργκ Βίλχελμ Στέλερ, ο οποίος συνόδευσε τον Βίτους Μπέρινγκ στη Μεγάλη Βόρεια Εκστρατεία του (Δεύτερη εκστρατεία στην Καμτσάτκα).
Ασοκαβαντάνα

Το Ασοκαβαντάνα είναι ένα ινδικό σανσκριτικό κείμενο που περιγράφει τη γέννηση και τη βασιλεία του τελευταίου αυτοκράτορα της Αυτοκρατορίας των Μαουρύα Ασόκα. Περιέχει θρύλους, καθώς και ιστορικές αφηγήσεις, και δοξάζει τον Ασόκα ως βουδιστή αυτοκράτορα του οποίου η μόνη φιλοδοξία ήταν να διαδώσει τον Βουδισμό όλο και περισσότερο.

Το Ασοκαβοντάνα, επίσης γνωστό ως "Ασοκαρατζαβαντάνα" ("Ashokarajavadana"), είναι ένα από τα κείμενα αβαντάνα (όνομα που δίνεται σε έναν τύπο Βουδιστικής λογοτεχνίας που συσχετίζει τις ενάρετες πράξεις των προηγούμενων ζωών με τα γεγονότα των επόμενων ζωών) που περιέχονται στο Ντιβγιαβαντάνα ("Divyāvadāna", "Θεία αφήγηση"), μια ανθολογία πολλών βουδιστικών θρύλων και αφηγήσεων. Σύμφωνα με τον Τζιν Πρζυλίσκι, το κείμενο συντάχθηκε από τους βουδιστές μοναχούς (μπίκου) της Μαθούρα (πόλη στην ινδική πολιτεία Ούταρ Πραντές), καθώς επαινεί ιδιαίτερα την πόλη Μαθούρα, τα μοναστήρια και τους μοναχούς της.
Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή

Η αποκαλούμενη Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή (κορεατικά: 돌아올 수 없는 다리, RR: "Doraol su eomneun dari", MR: "Toraol su ŏmnŭn tari") βρίσκεται στον Κοινό Χώρο Ασφάλειας και διασχίζει την Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνης της Κορέας, χωρίζοντας τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα.
Λουκασίν

Το Λουκασίν (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Λενουγί

Το Λενουγί (αρμενικά: ', έως το 1946 γνωστό ως Αγλανλί Νερκίν ή Γιασαχλί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Μο Σιόνγκ

Ο Μο Σιόνγκ (, πινγίν: Mò Xióng, 1891 - Φεβρουάριος 1980) γεννήθηκε στη Γινγκντέ, στη Γκουανγκντόνγκ και ήταν στενός φίλος του Σουν Γιατ-Σεν και μέλος του Τονγκ-μενγκ Χούι ("Κινεζική Επαναστατική Συμμαχία"), μέλος του Κουομιντάνγκ, και κομμουνιστής συμπατριώτης / πράκτορας. Υπηρέτησε σε υψηλού επιπέδου θέσεις τόσο στη Δημοκρατία της Κίνας όσο και στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Κατά τα λόγια του Μάο Τσετούνγκ και του Τσου Εν Λάι, ο Μο Σιόνγκ έσωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (Κ.Κ.Κ.) και την κινεζική επανάσταση το 1934 όταν παρείχε σημαντικές πληροφορίες για τα στρατιωτικά σχέδια του Τσιάνγκ Κάι Σεκ, και έτσι έσωσε τους Κομμουνιστές από τον πλήρη αφανισμό.
Μργκασάτ

Το Μργκασάτ (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Γκετσρλί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Mnet

Το Mnet (αρκτικόλεξο του Music Network) είναι μουσικό κανάλι συνδρομητικής τηλεόρασης της Νότιας Κορέας που ανήκει στην CJ E&M, τμήμα της CJ ENM, μέρος του CJ Group.

Το CJ E&M Center Studio που βρίσκεται στο Sangam-dong, Mapo-gu, Σεούλ είναι το κέντρο μετάδοσης και ηχογράφησης πολλών προγραμμάτων Mnet με κοινό στούντιο, δηλαδή τη ζωντανή εβδομαδιαία μουσική εκπομπή M Countdown. Είναι επίσης ο χώρος για ζωντανές εμφανίσεις σε επιδείξεις επιβίωσης όπως Superstar K, Show Me The Money, Unpretty Rapstar, σειρά Produce 101, Queendom και Road to Kingdom. Άλλες εκπομπές γυρίστηκαν στο CJ E&M Studio στο Ίλσαν.
Φρούριο Ναχάλ

Το Φρούριο Ναχάλ (αραβικά: قَلْعَة نَخَل, "Qalʿat Nakhal") είναι ένα μεγάλο οχύρωμα στην Περιοχή Αλ Μπατίνα του Ομάν. Πήρε το όνομά του από την "Βιλαέτι" του Νακάλ. Στο φρούριο στεγάζεται ένα μουσείο, το οποίο διαχειρίζεται το Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο διαθέτει εκθέματα ιστορικών όπλων και το φρούριο φιλοξενεί επίσης μια εβδομαδιαία αγορά αιγών.
Μιχαήλ Νουαϊμά

Ο Μιχαήλ Νουαϊμά (αραβ. ميخائيل نعيمة), γνωστότερος στον αγγλόφωνο κόσμο με το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο Μιχαήλ Ναΐμι ("Mikhail Naimy", νόμιμο όνομα στις ΗΠΑ "Michael Joseph Naimy" = «Μάικλ Τζόζεφ Ναΐμι») ήταν Λιβανέζος ποιητής, πεζογράφος και φιλόσοφος, περίφημος για την πνευματικότητα των κειμένων του, όπως του "Βιβλίου του Μιρδάδ" (1948). Γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1889 και πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1988. Αναγνωρίζεται ευρύτατα ως μία από τις σημαντικότερες μορφές στη σύγχρονη αραβική λογοτεχνία και ένας από τους σημαντικότερους πνευματικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα.
Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας

Η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας (ΚΤτΤ) (τούρκικα: "Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası" ή ΚΤτΤ) είναι η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας. Ιδρύθηκε το 1930 επί Προεδρίας της Δημοκρατίας του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και Πρωθυπουργίας του Ισμέτ Ινονού. Οι αρμοδιότητές της περιλαμβάνουν τη νομισματική και συναλλαγματική πολιτική, τη διαχείριση διεθνών αποθεμάτων της Τουρκίας, καθώς και την εκτύπωση και την έκδοση τραπεζογραμματίων και τη δημιουργία, διατήρηση και ρύθμιση συστημάτων πληρωμών στη χώρα. Η ΚΤτΤ επιφορτίζεται από το νόμο να επιτυγχάνει και να διατηρεί την τιμή και την χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Τουρκία και έχει την εντολή να χρησιμοποιήσει, κατά τη διακριτική της ευχέρεια, όποιο μέσο πολιτικής έχει στη διάθεσή του για την επίτευξη αυτών των στόχων. Επομένως, έχει όργανα αλλά όχι ανεξαρτησία στόχου. Από το 2006, η ΚΤτΤ ακολουθεί μια ολοκληρωμένο καθεστώς με στόχο την καταπολέμηση του πληθωρισμού .
Στέλιος Τατασόπουλος

Ο Στέλιος Τατασόπουλος (Κωνσταντινούπολη 1908 - Αθήνα 13 Ιουλίου 2000) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου. Από τις πιο σημαντικές ταινίες του θεωρούνται η Κοινωνική σαπίλα (1932) και η Μαύρη Γη (1952), η οποία πήρε το Α' Βραβείο των Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και την πρώτη τιμητική διάκριση του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1973, ενώ τιμήθηκε και σε Διεθνές Φεστιβάλ της Σοβιετικής Ένωσης.
Πιέτρο Γκαετάνι

Ο Πιέτρο Γκαετάνι (Pietro Gaetani) (πέθανε το 1500) ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιερέας που υπηρέτησε ως δεύτερος Επίσκοπος του Φοντί την περίοδο 1476-1500.

Στις 31 Μαΐου 1476, επί Πάπα Σίξτου Δ΄ διορίστηκε Επίσκοπος Φοντί αντικαθιστώντας τον Νίκολα Κολαφάκιο. Υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί μέχρι το θάνατό του το 1500 όπου και τον αντικατέστησε ο Νίκολα Πελλεγκρίνι.
Γκου Χάρα

Η Γκου Χάρα (κορεατικά: 구하라, RR: "Gu Ha-ra" MR: "Ku Hara", 3 Ιανουαρίου 1991 - 24 Νοεμβρίου 2019), γνωστή κι απλά ως Hara, ήταν Νοτιοκορεάτισσα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Υπήρξε μέλος του δημοφιλούς girl group Kara, κι από το 2015 έγινε και σόλο καλλιτέχνης. Ενώ πρόλαβε - ως ηθοποιός - να κάνει και κάποιες συμμετοχές τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση. Γεννήθηκε στο Γκουάνγκτζου και μεγάλωσε με τον πατέρα της και τη γιαγιά της μετά τα οχτώ της, αφού η μητέρα της τους εγκατέλειψε. Για μερικά χρόνια, σε νεαρή ηλικία, προσπάθησε να ακολουθήσει καριέρα αθλητή, ενώ κατά φοιτητικά της χρόνια, υπήρξε μοντέλο ρούχων του διαδικτύου. 

Το 2008, εντάχθηκε στο νοτιοκορεατικό γκρουπ Kara, αφού έφυγε ένα μέλος. Ενώ το 2009, συμμετείχε και για πρώτη φορά στην τηλεόραση, με το σόου "Invincible Youth". Το 2011, έκανε το ντεμπούτο της σε τηλεοπτικές σειρές, στη "City Hunter". Το 2014, ξεκίνησε και το δικό της ριάλιτι σόου, ονόματι "On & Off", ενώ, γενικά, εμφανίστηκε σε αρκετά ριάλιτι σόου. Το 2015, το πρώτο της προσωπικό σινγκλ, "Alohara (Can You Feel It?)", έφτασε στο νούμερο 4 της χώρας. Το 2013, έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε ταινία κινουμένων σχεδίων, "Kara The Animation", δίνοντας τη φωνή της στον ίδιο της τον χαρακτήρα, ενώ το 2017, συμμετείχε στην τελευταία της (διαδικτυακή) ταινία, ονόματι "Sound of a Footstep". 

Η Χάρα το 2018, είχε ένα περιστατικό που συντάραξε την σόου μπίζ της Νότιας Κορέας, όταν ο σύντροφος με τον οποίο ήταν μαζί εκείνο το διάστημα, εισέρχεται στο σπίτι της, και τη χτύπησε βίαια. Αργότερα, κι αυτός κι αυτή κυκλοφόρησαν εικόνες τους από τη σωματική πάλη που είχαν. Όταν η Χάρα πήγε στο νοσοκομείο διαγνώστηκε με διάφορα κατάγματα, κι έτσι του έκανε μήνυση. Λίγο καιρό αργότερα αυτός την απείλησε ότι θα κυκλοφορήσει sex tape με αυτήν πρωταγωνίστρια. Τελικά, στη δίκη, του καταλογήθηκε 1,5 χρόνο φυλάκιση για ξυλοδαρμό, καταστροφή ξένης περιουσίας και απειλή κυκλοφορίας του βίντεο. Αν και η Χάρα υπήρξε το θύμα στην υπόθεση, λόγω του αναφερόμενου βίντεο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έπεσε θύμα διαδικτυακού εκφοβισμού. Τον Νοέμβριο του 2019, βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της, με πιθανότερη αιτία θανάτου την αυτοκτονία, με την αστυνομία να βρίσκει ένα σημείωμα αυτοκτονίας γραμμένο από τη Γκου, χωρίς σιγουριά, αφού η οικογένειά της δεν επέτρεψε να γίνει αυτοψία, ενώ βρέθηκε και γράμμα. Αργότερα ο αδελφός της ξεκίνησε έναν αγώνα ώστε γονείς που έχουν εγκαταλείψει τα παιδιά τους, να μην έχουν δικαίωμα στην κληρονομία, αν και σε ψηφοφορία του κοινού μαζεύτηκαν οι απαιτούμενες υπογραφές, δεν πέρασε κάποιος σχετικός νόμος στο κοινοβούλιο.
Καυνάκης

μικρογραφία|Ανάγλυφη πλάκα από ναό που έχτισε ο Ουρ-Νάνσε, βασιλιάς της σουμεριακής πόλης Λαγκάς. Πρώιμη Δυναστική περίοδος ΙΙΙ, περ. 2500 π.Χ.
αριστερά|μικρογραφία|241x241εσ|Ο βασιλιάς Ουρ-Νάνσε σε συμπόσιο, φορώντας καυνάκη. Λεπτομέρεια από ανάγλυφη πλάκα ναού που χτίστηκε με δική του πρωτοβουλία.
Καυνάκης (ή γαυνάκης) είναι ένα είδος αρχαίου ενδύματος που συνήθιζαν να φορούν στην Αρχαία Ελλάδα. Η λέξη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Αριστοφάνη στην κωμωδία του "Σφήκες". Πιθανώς η λέξη προέρχεται από το περσικό "gαunαkα" που μεταφράζεται ως """τριχωτός". Στα ακκαδικά "gunαkku" σημαίνει "είδος πανωφοριού". Στα σουμεριακά η λέξη που μεταφράζεται ως ένδυμα είναι "TÚG".
Νορ Αρμαβίρ

Το Νορ Αρμαβίρ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Ναλμπαντιάν

Το Ναλμπαντιάν (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Σαχριάρ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.

Ο γλύπτης Νικολάι Νικογκοσιάν γεννήθηκε εντός της συγκεκριμένης αγροτικής κοινότητας τον Δεκέμβριο του 1918. Έζησε έως την ηλικία των 99 ετών και απεβίωσε το 2018, στη Μόσχα.
Νορ Αρταγκές

Το Νορ Αρταγκές (αρμενικά: ') ή Νορ Αρταγκέρς"' είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Νοραπάτ

Το Νοραπάτ (αρμενικά: "") είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Σάντα Μαρία Νοβέλλα

Η Σάντα Μαρία Νοβέλλα (ιταλικά: "Santa Maria Novella") είναι χριστιανικός ναός στη Φλωρεντία από το τάγμα των Δομινικανών. Η εκκλησία μαζί με το διπλανό στεγασμένο διάδρομο περιλαμβάνουν πολυάριθμα έργα τέχνης και ταφικά μνημεία. Ιδιαίτερα διάσημες είναι οι τοιχογραφίες από καλλιτέχνες της γοτθικής και πρώιμης αναγεννησιακής εποχής. Χρηματοδοτήθηκαν από σημαίνουσες Φλωρεντιανές οικογένειες οι οποίες κατασκεύασαν τα ταφικά παρεκκλήσια σε καθαγιασμένο τόπο.

Η εκκλησία αποκαλείται Νοβέλλα (Νέα) επειδή κτίστηκε σε θέση ενός ναού του 9ου αιώνα. Όταν ο χώρος δόθηκε στο τάγμα των Δομινικανών το 1221, αποφάσισαν να κτίσουν ένα νέο ναό και τον πλευρικό διάδρομο. Η εκκλησία σχεδιάστηκε από δύο Δομινικανούς μοναχούς, τους Φρα Σίστο Φιορεντίνο και τον Φρα Ριστόρο ντα Κάμπι. Η κατασκευή άρχισε στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα (περί το 1276) και διήρκησε 80 χρόνια, και ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψη του Ιακόπο Ταλέντι με την κατασκευή του κωδωνοστασίου ύψους 68 μέτρων το 1333. Το 1360 προστέθηκαν τα γοτθικά τόξα στην πρόσοψη, με την πρόθεση να στεγάσουν σαρκοφάγους. Η εκκλησία καθαγιάστηκε το 1420. Η πρόσοψη από λευκό και πράσινο μάρμαρο είναι έργο του Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι και έγινε την περίοδο 1456-1470 σε αναγεννησιακό ρυθμό.

Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική σε σχήμα Τ. Έχει μήκος 99,2 μέτρα, πλάτος 28,2 μέτρα και στο εγκάρσιο κλίτος 61,54 μέτρα. Το εσωτερικό αποπνέει εικόνα αυστηρότητας. Οι κιονοστοιχίες με οξυκόρυφα τόξα βασίζονται σε κίονες κορινθιακού ρυθμού. Πολλά από τα παράθυρα έχουν βιτρώ του 15ου-16ου αιώνα. Ο άμβωνας είναι έργο του 1443. Από τις τοιχογραφίες του κλίτους ξεχωρίζει η "Αγία Τριάδα" από τον Μαζάτσο, όπου περιλαμβάνει πρωτοπόρα απεικόνιση της προοπτικής και των μαθηματικών αναλογιών. Στην τοιχογράφηση του ναού έχουν εργαστεί πάρα πολλοί καλλιτέχνες, από τον Τζόττο μέχρι τον Σάντρο Μποττιτσέλλι.

Το παρεκκλήσι Τουρναμπουόνι έχει τοιχογραφίες από τον Ντομένικο Γκιρλαντάιο τη περίοδο 1485-1490 και ο εσταυρωμένος είναι έργο του Τζαμπολόνια. Το παρεκκλήσι Φιλίππο Στρότσι έχει τοιχογραφίες του 1502 με τη ζωή των Αποστόλων από τον Φιλίππο Λίππι. Στο παρεκκλήσι Γκόντι βρίσκεται ο ξύλινος Εσταυρωμένος του Φιλίππο Μπρουνελέσκι. Στο παρεκκλήσι Στρότσι ντι Μαντόνα έχει τοιχογραφίες του μέσου του 14ου αιώνα με σκηνές εμπνευσμένες από τη "Θεία Κωμωδία" του Δάντη. Το Ισπανικό Παρεκκλήσι (Καπέλλα ντέλι Σπανιόλι), στο πράσινο περιστήλιο, είναι έργο του μέσου του 14ου αιώνα με τοιχογραφίες του Αντρέα ντα Φιρέντσε (1365-1367). Πέρα από το πράσινο περιστήλιο, σώζεται επίσης το μεγάλο περιστήλιο και το περιστήλιο των νεκρών.
Πσαταβάν

Το Πσαταβάν (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Ιγκνταλί"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.
Σαρνταραπάτ

Το Σαρνταραπάτ (αρμενικά: ', παλαιότερα γνωστό ως Χοκτεμπέρ"') είναι αγροτική κοινότητα του "μαρζ" του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε κατοίκους.