Omraam Mikhaël Aïvanhov

Ο Omraam Mikhaël Aïvanhov (Mikhail Ivanov) (31 Ιανουαρίου 1900 - 25 Δεκεμβρίου 1986) ήταν Μακεδόνας φιλόσοφος, παιδαγωγός, μυστικιστής και εσωτερικός . Ένας κορυφαίος δάσκαλος του Δυτικού Εσωτερισμού του 20ου αιώνα στην Ευρώπη, ήταν μαθητής του Peter Deunov (Beinsa Douno), του ιδρυτή της Παγκοσμίας Λευκής Αδερφότητας . 

Γεννήθηκε Μιχαήλ Ντιμιτρόφ Ιβάνοφ στην Σρπί (τότε στο Μαναστίρ Βιλαέτ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ), ένα χωριό στο Δήμο Μπίτολα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας. Ο πατέρας του, Ιβάν Ντιμιτρόφ ίδρυσε επιχείρηση άνθρακα και πέθανε όταν ο Αϊβάνοφ ήταν επτά ετών. 

Η μητέρα του, η Ντόλια, ήταν θρησκευτική γυναίκα, η οποία αφιέρωσε τον γιο της στο Θεό από την παιδική του ηλικία. Όπως οι περισσότεροι Βούλγαροι που ήταν το κυρίαρχο εθνοτικό στοιχείο στην περιοχή της Μακεδονίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η οικογένεια του Μιχαήλ Ιβάνοφ διώχθηκε από τον σερβικό στρατό μετά το τέλος του Βαλκανικού Πολέμου . Αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους την άνοιξη, το 1907 λόγω καταστροφής του χωριού. Η οικογένεια βρήκε τελικά καταφύγιο και εγκαταστάθηκε στη Βάρνα της Βουλγαρίας. Στην ηλικία των 17, μετά από μια παιδική ηλικία που πέρασε στη φτώχεια, συνάντησε τον Δάσκαλο Peter Deunov (1864-1944), τον ιδρυτή της Παγκοσμίας Λευκής Αδελφότητας, στην πόλη της Βάρνας της Βουλγαρίας. Λίγους μήνες αργότερα το 1918, ακολούθησε τον Master Deunov στην πρωτεύουσα, τη Σόφια . 

Κατά τα πρώτα χρόνια της μαθητείας του, ο Αϊβάνοφ ήταν αρκετά φτωχός. Είχε ένα κρεβάτι, μερικά βιβλία, ένα βιολί (που του δόθηκε από τον Deunov) και μερικά άθλια ρούχα. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του σε πνευματικά αποδράσεις στα βουνά, όπου σπούδαζε και διαλογιζόταν, παίρνοντας περιστασιακά δουλειά για να κερδίσει τη διατήρηση του. Ο Deunov τον υποχρέωσε επίσης να διευρύνει τις συμβατικές του γνώσεις παρακολουθώντας σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και εγγράφηκε σε μαθήματα ψυχολογίας, φιλοσοφίας, παιδαγωγικής, μαθηματικών, χημείας, αστρονομίας και ιατρικής μεταξύ του 1923 και του 1931. Από περίπου το 1932 έως το 1937, εργάστηκε ως δάσκαλος σχολείου και έπειτα διευθυντής γυμνασίου. 

Το 1937 με την προσέγγιση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Peter Deunov προέβλεπε ότι η πολιτική αναταραχή, ο πόλεμος και η εξάπλωση του κομμουνισμού θα οδηγούσε σε απαγόρευση όλων των πνευματικών ενώσεων στη Βουλγαρία και έτσι ανέθεσε στον Μιχαήλ Ιβάνοφ να φέρει τη διδασκαλία του στη Γαλλία. Ο Ντενόφ επέλεξε τον Αϊβάνοφ από 40.000 άλλους μαθητές. 

Στις 22 Ιουλίου 1937 έφτασε στη Γαλλία, χωρίς γνώση των Γαλλικών και μόνο ένα άτομο επαφής στη Γαλλία, η Στέλλα Μπελέμιν, Βούλγαρος απόδημος . Στις 29 Ιανουαρίου 1938, έδωσε την πρώτη του δημόσια ομιλία στην αίθουσα του Λουξεμβούργου, στην πλατεία Place de la Sorbonne. Αυτή ήταν η πρώτη από περισσότερες από 5000 διασκέψεις. Δεν πήρε χρήματα από τους μαθητές του ούτε χρεώθηκε για τις διαλέξεις του, εκτός από μια εξαίρεση κατά την περιοδεία της στην Αμερική. Τα χρήματα κατατέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για ένα έργο δημοσίευσης. Το 1944 δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή συνομιλιών. Στις 21 Ιανουαρίου 1948 συνελήφθη με ψευδή κατηγορία και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4 ετών, αλλά τον Μάρτιο του 1950 απελευθερώθηκε. 

Δίδαξε κυρίως στη Γαλλία και δημιούργησε τα πνευματικά κέντρα Bonfin στο Φρεζύς και Izgrev, στη Γαλλία, αλλά ταξίδεψε επίσης πολύ. Από το 1938 έως το 1986 έδωσε περίπου 4.500 ομιλίες στα γαλλικά, πρώτα στη Γαλλία (στο Παρίσι και στα περίχωρά του, και αργότερα στο Φρεζύς στην περιοχή Var) και στη συνέχεια στην Ελβετία (πνευματικό κέντρο Videlinata), στο Καναδά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ινδία, Σουηδία και Νορβηγία. Επισκέφτηκε επίσης πολλές άλλες χώρες.

Τα έργα του που περιλαμβάνουν 44 βιβλία τσέπης και 32 πλήρη έργα βασίζονται στις διαλέξεις του, οι οποίες πρώτα σημειώθηκαν στο στενό και από το 1960 ηχογραφήθηκαν σε μαγνητοταινία και βίντεο. Τέλος, το 1972 το εκδοτικό οίκο Prosveta κυκλοφόρησε αρκετές συλλογές αυτών των ομιλιών με τη μορφή βιβλίων και φυλλαδίων (μεταφρασμένα σε 30 γλώσσες), CD και DVD με υπότιτλους. 

Το 1959 ταξίδεψε στην Ινδία, όπου γνώρισε τον Άγιο, τον Νεμέλ Κάρολι Μπάμπα, τον οποίο ο Μπαμπ Ράμ Ντας / ο Ρίτσαρντ Άλπερτ έκανε διάσημο στη Βόρεια Αμερική. Ο Μπαμπατζί αναφέρθηκε στον Αϊβάνοφ ως «ο Γάλλος Σαντού» Το όνομα Omraam του δόθηκε από τρεις σοφούς που πλησίασαν τον Αϊβάνχοφ ενώ ήταν στην Ινδία, διαλογιζόμενος και έλεγε τη λέξη «Omraam» μετά από αυτό ήταν γνωστός ως Omraam Mikhaël Aïvanhov. Μετά από αυτό επέτρεψε στον εαυτό του να ονομαστεί "Δάσκαλος". Έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα λίγο πριν από το θάνατό του. Πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1986 στο Φρεζύς της Γαλλίας.