Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Πρυτανείο

Το Πρυτανείο ήταν κτήριο στην Ακρόπολη των Αθηνών. Βρισκόταν στους βόρειους πρόποδες της Ακρόπολης προς την αγορά κάτω από τον ναό της Πολιάδος Αθηνάς, πιο κάτω από το Ανάκειο και κοντά στο Αγλαύρειο. Μέσα στο κτήριο υπήρχε άγαλμα της Εστίας και της Ειρήνης και η άσβεστος λύχνος απ' όπου έπαιρναν φωτιά οι αποικιζόμενοι. Από εδώ άρχιζε η οδός των Τριπόδων, η οποία έφερε στον ιερό περίβολο του Διονυσίου κοντά στο θέατρο. 

Το Πρυτανείο χρονολογείται από μερικούς μέχρι και στους χρόνους του Θησέα, ο οποίος όρισε τους δώδεκα δήμους της Αττικής και διόρισε ως πρωτεύουσα την Κεκροπία. Ως τόπο συναθροίσεως των αντιπροσώπων όρισε το Πρυτανείο. Αργότερα, όταν η πόλη επεκτάθηκε προς τα δυτικά και νότια, οι πρυτάνεις συνέρχονταν στο Βουλευτήριο, ενώ το Πρυτανείο μεταφέρθηκε από την Ακρόπολη μαζί με την ιερή εστία του έθνους και την έδρα του βασιλιά των Αθηνών στο άστυ.

Υπάρχει επίσης η θεωρία πως το κτήριο χρονολογείται κατά την εποχή του Σόλωνα (6ος αιώνας π.Χ.).

Ήταν αφιερωμένο στην Πολιάδα Αθηνά και χρησίμευε ως Αρχείο. Εδώ δειπνούσαν πρέσβεις και επίσημοι πολίτες, καθώς και οι αείσιτοι, οι οποίοι ήταν δημόσιοι της Βουλής και του Δήμου, και λόγω της θέσης τους είχαν το δικαίωμα της διαρκούς σιτίσεως στο Πρυτανείο καθ' όλη την διάρκεια της θητείας τους. Ο Σωκράτης στην απολογία του αντέτεινε αντί της θανατικής του καταδίκης την σίτισή του στο Πρυτανείο. Στο Πρυτανείο ήταν ανηρτημένοι οι νόμοι του Σόλωνα. Εκεί εκδικάζονταν οι δίκες των αψύχων. Εκτός από τα αγάλματα της Εστίας και της Ειρήνης υπήρχε και πλήθος άλλων αγαλμάτων επισήμων ανδρών, του Θεμιστοκλή, Μιλτιάδη, και άλλων, καθώς και αγάλματα των νικητών των αγώνων. 

Κατά την εισβολή των Περσών κατά το 480 π.Χ. το νότιο τμήμα του κτηρίου καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς. Μετά το τέλος των Περσικών Πολέμων το κτήριο διαμορφώθηκε χωρίς ιδιαίτερη σπουδή σε αίθουσα που χρησιμοποίησε μόνο το κεντρικό τμήμα του προγενέστερου κτιρίου μαζί με το αντίστοιχο τμήμα της κιονοστοιχίας για την κάλυψη θεσμικών αναγκών, όπως για την εναπόθεση νομικών κειμένων και αρχείων. 

Δεν είναι γνωστό που ακριβώς βρίσκονταν το κτήριο αυτό. Πιστεύεται ότι βρέθηκε η τοποθεσία του σε ένα ψηλό και εκτεταμένο επίπεδο ανάμεσα στους ναούς του Σωτήρα και του Αγίου Συμεώνος. Μια άλλη άποψη αναφέρει ότι βρισκόταν στην πλατεία Αγίας Αικατερίνης, κοντά στο μνημείο Λυσικράτους, όπου έχει ανακαλυφθεί τμήμα περιστύλιου.
Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας

O Γυμναστικός Ναυτικός Όμιλος Άρης Νίκαιας (Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Νίκαιας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό (πρώην Εθνικό) Αθλητικό Κέντρο «Πλάτων». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1973, οπότε και αποσχίστηκε από το συντοπίτη του Ιωνικό. Στο έμβλημά του φέρει ένα αστέρι και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το κίτρινο.Το όνομα του συλλόγου προέρχεται από τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, κολύμβησης, συγχρονισμένης κολύμβησης, υδατοσφαίρισης, στίβου, ρυθμικής γυμναστικής, ενόργανης γυμναστικής, πυγμαχίας, αντισφαίρισης και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Στο παρελθόν διατηρούσε επιπλέον τμήματα ποδοσφαίρου (παλαιότερο προπολεμικό σωματείο), ξιφασκίας, ποδηλασίας, πετοσφαίρισης, άρσης βαρών, πάλης και σκακιού.
Κώστας Δράμπης

Ο Κώστας Δράμπης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που έπαιξε για δέκα χρόνια στην ομάδα του Άρη και τρία ακόμη στον Μακεδονικό.
Τίλντα Σουίντον

Η Τίλντα Σουίντον ("Katherine Matilda "Tilda" Swinton", 5 Νοεμβρίου 1960) είναι Βρετανίδα ηθοποιός γνωστή για καλλιτεχνικές αλλά και mainstream ταινίες. Έχει εμφανιστεί σε μεγάλο αριθμό ταινιών όπως "Η Παραλία" (The Beach, 2000), "Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον" (The Curious Case of Benjamin Button, 2008), "Καυτό Απόρρητο" (Burn After Reading, 2008) και "Ξενοδοχείο Grand Budapest" (The Grand Budapest Hotel, 2014). Έχει δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα για τις ταινίες "The Deep End" και "Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν" (We Need to Talk About Kevin). Το 2007 κέρδισε το Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου για την ταινία "Michael Clayton".

Συμπεριελήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό "Time" για τα "«Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως»" για το έτος 2012.
Παιώνιος

Ο Παιώνιος από την Μένδη ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης, γνωστός για το άγαλμα της Νίκης που κοσμούσε άλλοτε τον χώρο μπροστά τον Ναό του Δία στην Ολυμπία. Διέπρεψε στο δεύτερο ήμισυ του 5ου αιώνα π.Χ.
Βελούδινο Βιβλίο

Με την ονομασία «Βελούδινο Βιβλίο» ("Бархатная книга") είναι γνωστό ένα βιβλίο-κατάλογος των αριστοκρατικών οικογενειών της Ρωσίας και των γενεαλογιών τους. Το όνομα αυτό το οφείλει στο δέσιμό του από κόκκινο βελούδο. Ο κατάλογος αυτός ξεκινά χρονικά στα μέσα του 16ου αιώνα (1555) με τη λεγόμενη «Βασιλική γενεαλογία» ("Gosudarev Rodoslovets") των Ρουρικιδών και των Γεδιμινιδών, και συμπληρώθηκε με νεότερο υλικό ύστερα από σχετικό διάταγμα του έτους 1682, επί αντιβασιλείας της Σοφίας, οπότε όλα τα προγενέστερα αντίστοιχα βιβλία κάηκαν.

Το «Βελούδινο Βιβλίο» τυπώθηκε για πρώτη φορά μόλις το 1787 από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Μόσχας με επιμέλεια του συγγραφέα Νικολάι Νοβίκοφ και αποτελεί σημαντική πηγή για τους ιστορικούς. Ο πλήρης κατάλογος των οικογενειών που περιέχονται στο «Βελούδινο Βιβλίο» υπάρχει εδώ.
Νέητο

Το Νέητον υπήρξε σημαντική αρχαία Ελληνική πόλη στην Νότια Σικελία. Σήμερα αποτελεί συνοικία της σύγχρονης πόλης Νότο.
Άγιος Μηνάς της Ψαμάθειας

Ο Άγιος Μηνάς της Ψαμάθειας (στα τουρκικά η εκκλησία είναι γνωστή ως "Ayios Minas Kilisesi") είναι μία ελληνική ορθόδοξη εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη η οποία σήμερα λειτουργεί ως θρησκευτικός χώρος.

Η εκκλησία που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την ακτή της Θάλασσας του Μαρμαρά, χτίστηκε το 1833 σε κοντινή απόσταση από μία πρωτοχριστιανική μονή του 5ου αιώνα μ.Χ. με την ονομασία "Μονὴ τῶν ἁγιων Κάρπου κάι Παπὺλου" αλλά και σε μια αρχαία εκκλησία που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Πολύκαρπο. Ο σύγχρονος ναός χτίστηκε δίπλα σε μια πηγή νερού (Αγίασμα). Tο 1878 τέσσερις αρχαίοι τάφοι βρέθηκαν κάτω από την εκκλησία.

Η εκκλησία υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια των Σεπτεμβριανών, οργανωμένο πογκρόμ της νύκτας της 6ης Σεπτεμβρίου 
1955, αλλά από τότε έχει ανεγερθεί κι αποκατασταθεί.
Βασίλειος Σουλήνης

Ο Βασίλειος Σουλήνης (-1878) ήταν Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Δημήτριος Λεοναρδόπουλος

Ο Δημήτριος Λεοναρδόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Καταγόταν από τη Ζάτουνα Αρκαδίας.

Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 έλαβε μέρος σε πολλές μάχες μεταξύ των οποίων στη Τρίπολη, το Ναύπλιο, τα Δερβενάκια, την Πάτρα κ.ά. Στις περισσότερες των περιπτώσεων τελούσε υπό τις διαταγές του Θ. Κολοκοτρώνη.
Λεονάρδος Λεοναρδόπουλος

Ο Λεονάρδος Λεοναρδόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Καταγόταν από τη Ζάτουνα Αρκαδίας.

Πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν έμπορος, αδελφοποιητός του Θ. Κολοκοτρώνη. Στη διάρκεια του Αγώνα προσέφερε αξιόλογη ποσότητα πολεμοφοδίων.
Σπύρος Λεοναρδόπουλος

Ο Σπύρος Λεοναρδόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.
Γουέντελ Φίλιπς

Ο Γουέντελ Φίλιπς (αγγλ. Wendell Phillips, 29 Νοεμβρίου 1811-2 Φεβρουαρίου 1884) ήταν αμερικανός διανοούμενος, δικηγόρος και ρήτορας, υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και έδωσε μάχη για τα δικαιώματα των σκλάβων και των Ινδιάνων, όπως και για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών. Επίσης υπήρξε φιλέλληνας και όταν δημιουργήθηκε το Κρητικό Ζήτημα (1866-1869) τάχθηκε υπέρ της απελευθέρωσης της Κρήτης
Δυνάμεις φαν ντερ Βάαλς

Δυνάμεις φαν ντερ Βάαλς είναι ασθενείς δυνάμεις που αναπτύσσονται έξω από το μόριο. Πρόκειται για διαμοριακές ηλεκτροστατικές δυνάμεις (δυνάμεις Κουλόμπ), οι οποίες πήραν το όνομά τους από τον Ολλανδό φυσικό Γιοχάννες φαν Ντερ Βάαλς, ο οποίος τις περιέγραψε πρώτος, το 1873. Ουδέτερα άτομα και μόρια τα οποία δεν έχουν διαθέσιμα ηλεκτρόνια σθένους προς δημιουργία ιοντικού, ομοιοπολικού ή μεταλλικού δεσμού δείχνουν μια ασθενή έλξη το ένα για το άλλο όταν βρεθούν πολύ κοντά. Η ασθενής αυτή ελκτική δύναμη ονομάζεται "δεσμός" φαν ντερ Βάαλς και οφείλεται σε στιγμιαίες μετατοπίσεις των ηλεκτρονίων και των πυρήνων σε αντίθετα άκρα των ατόμων, που έχουν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό διπόλων.
Strange Kind of Woman

Το Strange Kind of Woman είναι ο τίτλος τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή 7" βινυλίου στις 12 Φεβρουαρίου του 1971 και έφτασε ως το # 8 των βρετανικών τσαρτ.
Έτα Τζέιμς

Η Έτα Τζέιμς ("Etta James", πραγματικό όνομα: "Jamesetta Hawkins", 25 Ιανουαρίου 1938 - 20 Ιανουαρίου 2012) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια, της οποίας το στυλ κάλυπτε μια ποικιλία μουσικών ειδών, μεταξύ των οποίων τη μπλουζ, τη rhythm and blues, τη ροκ εν ρολ, τη σόουλ, την γκόσπελ και την τζαζ. Έχοντας ξεκινήσει την καριέρα της στα μέσα της δεκαετίας του 1950, έγινε γνωστή με επιτυχίες όπως "Dance With Me, Henry", "At Last", "Tell Mama", και "I'd Rather Go Blind", για τα οποία σύμφωνα με τα λεγόμενά της έγραψε η ίδια τους στίχους. Αντιμετώπισε αρκετά προσωπικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων εθισμό σε τοξικές ουσίες, πριν κάνει την επανεμφάνισή της στη μουσική στα τέλη της δεκαετίας του 1980 με το άλμπουμ "The seven year Itch".

Θεωρείται ότι γεφύρωσε το κενό μεταξύ της rhythm and blues και της ροκ εν ρολ, και είναι η νικήτρια 6 βραβείων Γκράμι και 17 βραβείων Blues Music. Συμπεριλήφθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1993, στο Blues Hall of Fame το 2001, και στο Grammy Hall of Fame το 1999 καθώς και το 2000. Το περιοδικό Rolling Stone την κατέταξε στη θέση 22 της λίστας των 100 πιο σημαντικών τραγουδιστών όλων των εποχών και στη θέση 62 της λίστας των 100 πιο σημαντικών καλλιτεχνών.
Hessenpark

thumb|
thumb|Εργαστήριο για βούρτσες
Το Hessenpark είναι ένα υπαίθριο μουσείο στο Neu-Anspach, βόρεια της Φρανκφούρτης. 

Ιδρύθηκε το 1974 με τον σκοπό να συγκεντρώσει παραδοσιακά κτίρια του κρατίδιο της Έσσης χτισμένα σε ξυλοδεσιά. Εκτος από τα παραδοσιακά χωρια το μουσείο διαθέτη και εργαστήρια με τον σκοπό την διατήρηση τις τεχνολογίας κατασκευής και διατήρησης παραδοσιακών κτιρίων. Μικρά καταστήματα όπως ένας φούρνος και ένα τυροκομείο προσφέρουν και παραδοσιακά τρόφιμα.
We Be Clubbin'

Το We Be Clubbin' είναι το πρώτο single από το σάουντρακ του Ice Cube, "The Player's Club". Το single δεν είχε μεγάλη επιτυχία, καθώς έφθασε μόνο στην 32η θέση του Rhythmic Top 40 Single Chart. Έγιναν αρκετά remixes του τραγουδιού, όπου συμμετείχαν οι DMX και DJ Clark Kent, οι 2 Clark World Remixes, ένα με τον DMX και την Σόντζα Μπλέιντ και ένα χωρίς την Μπλέιτζ και το The Eye of the Tiger Remix έχοντας στοιχεία από το "Eye of the Tiger" του συγκροτήματος Survivor. Στο τέλος του κομματιού, ο Ice Cube φωνάζει στους εργάτες του κέντρου νυχτερινής διασκέδασης και ζητά από τις πόλεις να τουν δείξουν αγάπη στο κέντρο νυχτερινής διασκέδασης - οι πόλεις ήταν: Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο, Σικάγο, Σέντ Λούις, Μαιάμι, Νέα Υόρκη, Ντετρόιτ, Χιούστον, Κάνσας, Ντένβερ, Ουάσινγκτον (μόνο explicit version), Ατλάντα, Μέμφις, Ντάλλας και Νέα Ορλεάνη.
Αβραάμ Λέμπενσον

Ο Αβραάμ Μπερ Λέμπενσον (1794 - 1878) ήταν Εβραίος λόγιος ταλμουδιστής και ποιητής.

Γεννήθηκε στη Βίλνα της Λιθουανίας ένα χρόνο πριν την εισβολή της Ρωσίας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αδάμ Κοέν (στην εβραϊκή: אד"ם הכהן). Αρχικά υπήρξε έμπορος και το 1849 έγινε διδάκτωρ της εβραϊκής και αραμαϊκής γλώσσας στη νεοσύστατη εβραϊκή σχολή της Βίλνας. Έγραψε αξιόλογα έργα επί θεμάτων της Βίβλου και του Ταλμούδ.

Ο Α. Λέμπενσον συνέγραψε επίσης και ποιήματα. Σπουδαιότερα εξ αυτών είναι δύο, το "Σιρ Xαμπιμπίν", προς τιμή του γάμου ενός ευγενή της περιοχής και το "Ιμπέλ Καμπέλ" που αποτελεί ελεγεία η οποία και τον καθιέρωσε.

Γιος του Αβραάμ Λέμπενσον ήταν ο Μίχα Ζοσέφ Λέμπενσον (1828 -1852) που αν και πέθανε νέος θεωρείται ένας από τους καλύτερους Εβραίους λυρικούς ποιητές.
Τζεφ Μπρίτζες

Ο Τζεφ Μπρίτζες ("Jeffrey Leon "Jeff" Bridges", 4 Δεκεμβρίου 1949) είναι Αμερικανός ηθοποιός και μουσικός. Το 2009 κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία "Crazy Heart". Προέρχεται από γνωστή οικογένεια υποκριτικής και έχει δουλέψει από παιδί με τον πατέρα του Λόιντ Μπρίτζες και τον αδερφό του Μπο στο τηλεοπτικό "Sea Hunt". Κάποιες από τις πιο γνωστές ταινίες του είναι: "Η Τελευταία Παράσταση (The Last Picture Show, 1971)", "Η Μεγάλη Ληστεία της Μοντάνα (Thunderbolt and Lightfoot, 1974)", "Τρον (Tron, 1982)" (και τη συνέχεια "Tron: Legacy"), "Στάρμαν (Starman, 1984)", "Έρωτας Δίχως Αύριο (Against All Odds, 1984)", "Η Άκρη του Νήματος (Jagged Edge, 1985)", "Το Επόμενο Πρωινό (The Morning After, 1986)", "Σχέσεις Πάθους (The Fabulous Baker Boys)", "Ο Βασιλιάς της Μοναξιάς (The Fisher King, 1991)", "Σχέση Ζωής (Fearless, 1993)", "Ο Καθρέφτης Έχει Δυο Πρόσωπα (The Mirror Has Two Faces, 1996)", "Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι (The Big Lebowski, 1998)", "Η Αντιπρόεδρος (The Contender, 2000)", "Το Μεγάλο Φαβορί (Seabiscuit, 2003)" και "Iron Man, 2008". Το 2010 έλαβε την έκτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ταινία "True Grit".
Μισέλ Ρολ

thumb|right|Η "Πραγματεία της Άλγεβρας" του Μισέλ Ρολ, που εκδόθηκε το 1690.Ο Μισέλ Ρολ (γαλλικά: "Michel Rolle", 21 Απριλίου 1652 – 8 Νοεμβρίου 1719) ήταν σπουδαίος Γάλλος μαθηματικός. Είναι γνωστός για την Γκαουσιανή απαλοιφή (1690) και για το ομώνυμο θεώρημα (1691). Το θεώρημά του είναι ένα από τα σημαντικότερα του διαφορικού λογισμού και μέσω αυτού αποδεικνύεται το θεώρημα μέσης τιμής διαφορικού λογισμού.
Βασίλειος Τσιατούρας

Ο Βασίλειος Τσιατούρας είναι Έλληνας αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας, της οποίας διετέλεσε Αρχηγός το διάστημα 2008-2009. Η θητεία του συνέπεσε με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008 και το θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, και ο Τσιατούρας έγινε στόχος δριμείας κριτικής.
Fieseler

Η Fieseler-Werke ήταν μια εταιρεία κατασκευής αεροσκαφών στο Κάσσελ της Γερμανίας γνωστή για το αεροσκάφος συνδέσμου Fieseler Fi 156 ("Storch"). 

Ιδρύθηκε το 1930 από τον Γκέρχαρντ Φίζελερ (Fieseler) που αγόρασε τις εγκαταστάσεις της "Raab-Katzenstein" που είχε κηρύξει πτώχευση. Κατά την διάρκεια του 1930 και 1940 κατασκεύασε αεροπλάνα το πλείστον για την Λουφτβάφε. Ουσιαστικά το 1945 σταμάτησε η παραγωγή και ο αρχιμηχανικός της εταιρείας πλέον εργαζόταν σε εταιρία κατασκευής τροχόσπιτων. Η εταιρεία το 1947 επίσημα διαλύθηκε από τους συμμάχους. Η οδός "Am Fieseler Werk" στο Λοφέλντεν βρίσκεται στην θέση του παλαιού εργοστασίου.

Κατηγορία:Ιστορικές επιχειρήσεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Κάσσελ
Πανναξιακός Α.Ο.

:"Δεν θα πρέπει να συγχέεται με το αθλητικό σωματείο Πανναξιακός Α.Ο.Ν."


Ο Πανναξιακός Αθλητικός Όμιλος είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Χώρα της νήσου Νάξου. Ιδρύθηκε το 1960, όταν ο Απόλλων Νάξου συγχωνεύτηκε με τον Ολυμπιακό Νάξου. Διατηρούσε τμήματα σε έξι αθλήματα: ποδόσφαιρο (την περίοδο 2011-12 αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική, στην οποία έχει παίξει και παλιότερα), στίβος, πετοσφαίριση ανδρών και γυναικών (το 2011-12 αγωνίζεται στην Α2), καλαθοσφαίριση ανδρών-γυναικών, ιστιοπλοΐα και τρίαθλο.

Έχει χρώματα κυανόλευκα και έμβλημα την γνωστή αρχαία «Πορτάρα» της Νάξου. Στο σωματείο αθλούνται πάνω από 450 αθλητές και αγωνίζεται στο «Δημοτικό Στάδιο Νάξου», στο οποίο το 2011 τοποθετήθηκε χλοοτάπητας.

Ο Πανναξιακός Α.Ο. διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Στο παρελθόν διέθετε τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης, τα οποία απορροφήθηκαν από τον Α.Ο. Νάξου 2004 δημιουργώντας τον «Πανναξιακό Α.Ο.Ν.».
Α.Π.Ο. Αναγέννηση Νάξου

Ο Α.Π.Ο. Αναγέννηση Νάξου είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Εδρεύει στο χωριό «Άγιος Αρσένιος» ή Αγερσανί (όπως αποκαλείται στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα) της δυτικής Νάξου.

Ιδρύθηκε το 1980 με την επωνυμία «Α.Ο. Αγερσανί» και τη δεκαετία του '90 κατάφερε από το τοπικό πρωτάθλημα της Νάξου (Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων) να αναρριχηθεί ως τη Γ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε για δύο σεζόν (1998 ως 2000). Η "ΠΑΕ Αγερσανί" είχε χρώματα πορτοκαλί και μαύρο και έμβλημα το νησί της Νάξου σε ριγέ μαύρη-πορτοκαλί ασπίδα.

Το 2001 που επανήλθε στις τοπικές διοργανώσεις η ΠΑΕ Αγερσανίου διαλύθηκε. Στη θέση του παλιού συλλόγου δημιουργήθηκε ο «Α.Π.Ο. Αναγέννηση». Ως έδρα έχει το γήπεδο Αγερσανίου αλλά όταν αγωνιζόταν στις εθνικές κατηγορίες χρησιμοποιούσε το Δημοτικό Γυμναστήριο Νάξου στη Χώρα.
Κώστας Σουλιώτης

Ο Κώστας Σουλιώτης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

Ήταν οπλαρχηγός στην Πελοπόννησο. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Το 1825 πολιορκήθηκε μαζί με την εξ 70 ανδρών ομάδα του από πολυπληθείς τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις στο πυργόκαστρο που κατείχε παρά τα Τρίνησα, ΒΑ. του Γυθείου. 
Τελικά μετά από διαπραγμάτευση του δόθηκε άδεια εξόδου κατά την οποία όμως φονεύθηκε από Αιγυπτίους που παρασπόνδησαν.
Κοσμάς Σουλιώτης

Ο Κοσμάς Σουλιώτης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Διακρίθηκε στη μάχη της Γραβιάς υπό τον Πανουργιά υπερασπίζοντας την ομάδα του Ο. Ανδρούτσου, κατά την έξοδό από το χάνι στις 8 Μαΐου του 1821, από τον υπερκείμενο λόφο Σούτσικα όπου είχε ταμπουρωθεί με την ομάδα του, δημιουργώντας αντιπερισπασμό στο τουρκικό στρατό, συμβάλλοντας στη περιφανή ελληνική νίκη.
VHDL

[[Πηγαίος κώδικας]] σε VHDL για έναν [[Αθροιστές (ηλεκτρονικά κυκλώματα)|αθροιστή]] με πρόσημο.

Η VHDL (VHSIC hardware description language ή γλώσσα περιγραφής υλικού VHSIC) είναι μια γλώσσα περιγραφής υλικού που χρησιμοποιείται στον αυτοματισμό ηλεκτρονικών σχεδιάσεων (electronic design automation) για την περιγραφή ψηφιακών και μεικτών (mixed-signal) συστημάτων, όπως οι συστοιχίες επιτόπια προγραμματιζόμενων πυλών (FPGA) και τα ολοκληρωμένα κυκλώματα.
Θωμάς Μαλαβέτας

Ο Θωμάς Μαλαβέτας (1900-1944) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης εφημερίδων και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1900 και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία διατελώντας συντάκτης των κυριοτέρων εφημερίδων της γενέτειράς του. Συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία υπηρετώντας στο 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων όπου και τιμήθηκε με το παράσημο Ανδρείας και τον Πολεμικό Σταυρό. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας αυτής εξέδιδε στο μέτωπο την εφημερίδα "Η Φούντα".
Από το 1923 άρχισε να εργάζεται στις κυριότερες εφημερίδες της Αθήνας συμπληρώνοντας εικοσαετία στην εφημερίδα "Έθνος" στην οποία τελούσε συντάκτης ύλης.

Όταν ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος το 1940 από τις πρώτες ημέρες ακολουθούσε την πρώτη γραμμή του αλβανικού μετώπου ως πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας Έθνος σε όλες τις επιχειρήσεις. Κατά την γερμανική κατοχή έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση εκδίδοντας την εφημερίδα "Δημοκρατική Σημαία".

Παράλληλα ο Θωμάς Μαλαβέτας υπήρξε επί σειρά ετών γραμματέας της Ένωσης Συντακτών. 
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται πολλές πραγματείες ιστορικού ενδιαφέροντος από εποχής της τουρκοκρατίας και μετέπειτα. Επίσης εξέδωσε το βιβλίο "Άγιον Όρος" στο οποίο εξέθεσε τις εντυπώσεις που του προκάλεσε ο χώρος κατά την εκεί επίσκεψή του.

O Θωμάς Μαλαβέτας δολοφονήθηκε από κομμουνιστές στις 12 Δεκεμβρίου του 1944. Γιος του ήταν ο ηθοποιός Δημήτρης Μαλαβέτας.
The Charms

Οι The Charms ήταν ελληνικό pop μουσικό συγκρότημα. Ιδρύθηκε το 1964 και διατηρήθηκε ως τα τέλη του 1973. Συμμετείχαν οι Πέτρος Πολλάτος (σαξόφωνο), Βασίλης Τζαβάρας (κρουστά), Μιχάλης Ροζάκης (τραγούδι, μπάσο), Κώστας Νικολόπουλος (κιθάρα), Θεόδωρος Λάσκαρης (πλήκτρα), Σπύρος Καρούτας (κιθάρα, μπάσο), Τέρης Ιερεμίας, Γιώργος Στρατής (κρουστά), Κώστας Λιάκης (πνευστά) και Γιώργος Μελέκης.
Αντιόχου φάραγξ

Η Αντιόχου φάραγξ (και μονολεκτικώς Αντιόχεια) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην επαρχία της Ιτουραίας της Κοίλη Συρίας. 

Βρισκόταν κοντά στις όχθες της Σαμαχωνίτιδος λίμνης (η σημερινή Huleh)-μια μικρή λίμνη βορείως της Τιβεριάδος- κοντά στις πηγές του Ιορδάνου και βορείως της Σελεύκειας. Η μοναδική αναφορά για την ελληνιστική Αντιόχεια έγινε από τον Φλάβιο Ιώσηπο ("περί Ιουδαϊκού πολέμου", στο κεφάλαιο Ι.4.8). Η πόλη ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Γ΄, σε ανάμνηση της νίκης του στο Πάνειον όρος κατά των πτολεμαϊκών στρατευμάτων του Σκόπα (198 π.Χ.). Σκοπός της ήταν η αποτελεσματική φύλαξη των περασμάτων της περιοχής. Κατά την εκστρατεία του Ιουδαίου βασιλιά Αλεξάνδρου Ιανναίου' προς τα βόρεια της Ιουδαίας το 83 π.Χ., η Αντιόχεια έπεσε στην κατοχή του και ίσως καταστράφηκε. 

Μερικοί ερευνητές ταυτίζουν την Αντιόχεια με ττον αρχαιολογικό χώρο Τελ Ανάφα, αλλά πολύ πιο πιθανόν να είναι η σημερινή Mesad Athereth των βορείων συνόρων του Ισραήλ, όπου υπάρχει ένας λόφος στα νότια της Σαμαχωνίτιδος, κοντά σε μια φυσική χαράδρα (εξ'ού και η ονομασία της πόλεως) του Ιορδάνη, στον οποίο βρέθηκαν θραύσματα ελληνιστικών αγγείων.
Πανθηραϊκός Α.Ο.

Ο Πανθηραϊκός Α.Ο. είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Σαντορίνη. Ιδρύθηκε το 1969 αλλά ως επίσημο έτος ίδρυσής του θεωρείται το 1970. Έχει χρώματα κυανόλευκα και έμβλημα το περίγραμμα του νησιού και την επιγραφή της ονομασίας του. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου.

Η ποδοσφαιρική ομάδα έχει αγωνιστεί για πολλές σεζόν στη Δ΄ Εθνική. Οι εντός έδρας αγώνες της διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Πανθηραϊκού, το οποίο έχει χλοοτάπητα και χτιστή κερκίδα. Αυτή την περίοδο ο Πανθηραϊκός συμμετέχει στον 4ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Ανδρέας Οσίανδρος

Ο Ανδρέας Οσίανδρος (γερμ. Andreas Osiander, 19 Δεκεμβρίου 1498 – 17 Οκτωβρίου 1552) ήταν Γερμανός θεολόγος κατά την εποχή της θρησκευτικής μεταρρύθμισης του Λουθήρου.

Γεννήθηκε στο Γκούνσενχάουζεν και σπούδασε στο Ίνγκολστατ. Από το 1520 κατοικούσε στη Νυρεμβέργη και αφού έγινε υποστηρικτής του λουθηρανισμού, βοήθησε να γίνει βασικό κίνημα της πόλης.

Αποτέλεσμα της γνωριμίας του με τον Μεγάλο Μάγιστρο του Τευτονικό Τάγμα, Αλβέρτο της Πρωσσίας, ήταν η προσχώρηση του τελευταίου στον Λουθηρανισμό και η επακόλουθη μετατροπή της Πρωσσίας σε κοσμικό προτεσταντικό δουκάτο.
Επίσης, επέδρασε σημαντικά στην αποδοχή του Λουθηρανισμού εκ μέρους της πόλεως της Νυρεμβέργης.

Αργότερα επήγε στο Μπρέσλαου της Σιλεσίας και τελικά στην Καινιξβέργη της Πρωσσίας, όπου διορίσθηκε καθηγητής του εκεί πανεπιστημίου, ιδρυθέντος υπό του Αλβέρτου της Πρωσσίας. Εργάσθηκε εκεί μέχρι τον θάνατό του. Ο γιος του και δύο εγγονοί του έγιναν και αυτοί θεολόγοι.

Προλόγισε το έργο του Κοπέρνικου "De Revolutionibus Orbium Coelestium." («"Περί των Περιστροφών των Ουρανίων Σφαιρών"»)(1543)
Αθανάσιος Σουλιώτης

Ο Αθανάσιος Σουλιώτης (1878-1945) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, μακεδονομάχος και πολιτικός.
Μοστσένα

Το Μοστσένα (ουκρανικά: Мощена) είναι ένα χωριό στη βορειοδυτική Ουκρανία, περιφέρειας Βολύν. Είναι πρωτεύουσα ενός ξεχωριστού δήμου (χωριό του Συμβουλίου) εντός της διοικητικής περιοχής του Kovel και έχει περίπου 581 κάτοικους (απογραφή του 2010).
Γουίλιαμ Μπουθ

Ο Γουίλιαμ Μπουθ ("William Booth", 10 Απριλίου 1829 - 20 Αυγούστου 1912) ήταν Άγγλος μεθοδιστής ιεροκήρυκας, ο οποίος ίδρυσε το Στρατό της Σωτηρίας και έγινε ο πρώτος του Στρατηγός (1878-1912). Ένα χριστιανικό κίνημα με σχεδόν στρατιωτική δομή και διοίκηση, ιδρύθηκε το 1865 και εξαπλώθηκε από το Λονδίνο σε πολλά μέρη του κόσμου και είναι γνωστός ως ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές ανθρωπιστικής βοήθειας. 

Ο Γουίλιαμ Μπουθ γεννήθηκε στο Σνέιτον, έξω από το Νόττινχαμ της Αγγλίας, ο μόνος γιος από τα τέσσερα σωζόμενα παιδιά που γεννήθηκαν από τον Σάμιουελ Μπουθ και τη Μαρία Μος.
Κωνσταντίνος Βλασόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Βλασόπουλος ήταν γιος του Ιωάννη Βλασόπουλου.

Είχε διατελέσει υποπρόξενος της Ρωσίας στην Πύλο και το 1827 στην Σύρο.
Κατά την διάρκεια της θητείας του στην Πύλο ξυλοκοπήθηκε αγρίως από τις Οθωμανικές αρχές με την κατηγορία ότι παρείχε διευκολύνσεις στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη για να κάνει απόβαση στην Μάνη.
Παναγιώτης Γαργαλίδης

Ο Παναγιώτης Γαργαλίδης (1870-1942) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και κινηματίας.

Γεννήθηκε το 1870 στη Μεσσήνη. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φοιτώντας στη Σχολή Υπαξιωματικών του Στρατού. Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως υπαξιωματικός και ως αξιωματικός στους Βαλκανικούς πολέμους. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη μάχη της Νιγρίτας και στη μάχη του Ογνιάρ Μαχαλά.
Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν διοικητής του 35ου Συντάγματος Πεζικού της Β΄ Μεραρχίας. Κατά τη συμμαχική επίθεση του Σεπτεμβρίου 1918 προς διάσπαση του γερμανοβουλγαρικού αμυντικού μετώπου, δια της ορμητικής του επίθεσης που ενήργησε με το σύνταγμά του πέτυχε τη ταχύτατη κατάληψη του ορεινού όγκου Πρεσλάπ. Για την επιτυχία του αυτή του απενεμήθη στο πεδίο της μάχης ο γαλλικός πολεμικός σταυρός μετά επίχρυσου αστέρος και μνημονεύθηκε υπό τον Γάλλο αρχιστράτηγο Ντ΄ Εσπεραί στην ημερήσια διαταγή της στρατιάς. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στην Εκστρατεία της Κριμαίας κατά των Μπολσεβίκων. Μετά την ατυχή κατάληξη αυτής, συνέπεια της οποίας ήταν και ο διωγμός των Ελλήνων εκ της περιοχής αυτής, το 1920 μεταφέρθηκε στη Μικρασιατική εκστρατεία όπου και οργάνωσε την 11η Μεραρχία. Με την κατάρρευση του μετώπου και την άτακτη υποχώρηση του ελληνικού στρατού συντάχθηκε με τους κινηματίες της επανάστασης του 1922 όπου και ανέλαβε τη διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού της Θράκης προαχθείς σε υποστράτηγο.

Ένα χρόνο αργότερα και μετά την αμαχητί παράδοση στους Τούρκους της κατεχόμενης ανατολικής Θράκης οργάνωσε το αποτυχόν Eπαναστατικό Kίνημα της 22ης Οκτωβρίου 1923 μαζί με τον Γεώργιο Λεοναρδόπουλο και άλλους αξιωματικούς όπου τελικά συνελήφθη παρά τον Κιθαιρώνα. Στις 15 Νοεμβρίου το συσταθέν "Στρατοδικείο Εκστρατείας" στην Ελευσίνα, τον καταδίκασε σε θάνατο, παμψηφεί και σε στρατιωτική καθαίρεση μαζί με τους Γεώργιο Λεοναρδόπουλο και τους αντισυνταγματάρχες Αβράμπο και Νικολαρέα. Με την εμπλοκή και του Πάπα της Ρώμης Πίου ΙΑ΄ για χορήγηση αμνηστίας η κυβέρνηση δεν τόλμησε να προχωρήσει σε εκτελέσεις και τελικά του δόθηκε αμνηστία και απομακρύνθηκε από τον Στρατό.

Αποκαταστάθηκε το 1935 αναδρομικά. Απεβίωσε το 1942 στη Καλαμάτα.
Άβιλα Δεκαπόλεως

Η Άβιλα Δεκαπόλεως, μεταγενέστερα Σελεύκεια Δεκαπόλεως, ήταν αρχαία πόλη στη Δεκάπολη της Κοίλης Συρίας. 

Η πόλη ήταν γνωστή και ως Ραφάνα. Η ονομασία Άβιλα προέρχεται από τη σημιτική λέξη 'Αβελ (λειβάδι στα Εβραϊκά)
. Βρισκόταν κοντά στον παραπόταμο Γιαρμούκ (Yarmouk) του Ιορδάνη. Ο Ευσέβιος τοποθετεί την πόλη 19 χλμ ανατολικά των Γαδάρων .

Η περιοχή των Αβίλων-Σελευκείας είχε κατοικηθεί ήδη από το 3000 π.Χ. κατά την εποχή του Χαλκού. Από τότε και μέχρι σήμερα η ανθρώπινη παρουσία είναι διαρκής, όπως αποδεικνύεται από τις ανασκαφές
. Τα Άβιλα απέκτησαν μεγαλύτερη σημασία κατά την ελληνιστική περίοδο. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.) πέρασε στην πτολεμαϊκή κατοχή. Η πόλη φαίνεται ότι αρχικά αποικίστηκε από αυτή τη μακεδονική δυναστεία της Αιγύπτου. Το 218 π.Χ. ο Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Γ΄ κατανίκησε τις πτολεμαϊκές ενισχύσεις του στρατηγού Νικία και κατέκτησε την πόλη. 

Η πόλη περιήλθε και πάλι στον πτολεμαϊκό έλεγχο, αλλά πέρασε οριστικά στην σελευκιδική κατοχή μετά την νίκη στο Πάνειον όρος (198 π.Χ.) και ίσως τότε να επανιδρύθηκε ως ελληνική πόλη με το όνομα Σελεύκεια. Έκτοτε οι κάτοικοι της πόλεως καλούνταν "Σελευκεῑς Ἀβιληνοί". Το 83/2 π.Χ. η πόλη πέρασε στην κατοχή του Αλεξάνδρου Ιανναίου (103-76 π.Χ.) βασιλιά των Ιουδαίων . Το 64 π.Χ. έπεσε στα χέρια των Ρωμαίων του Πομπήιου, ο οποίος την κατέστησε αυτόνομη. Από την περίοδο εκείνη έγινε τμήμα της Δεκαπόλεως και έκοψε τα νομίσματά της. Στην εποχή του Καρακάλλα έφερε τον τίτλο Σελεύκεια Άβιλα. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ανήκε στην επαρχία "Palestina Secunda" (Παλαιστίνη Β΄). 

Την θέση της Ιορδανικής Σελεύκειας κατέχει το χωριό Τελλ Αμπίλ (αγγλικά: Tell Abil) της Ιορδανίας. Παρόλο που αρκετές από τις αρχαίες δομές της έχουν ανασκαφεί όπως υδραγωγεία, τάφοι, πύλες και δημόσια κτίρια, τα Άβιλα είναι ιδιαίτερα συναρπαστικά, επειδή τόσο μεγάλο μέρος των λειψάνων τους είναι ακόμα θαμμένα στο έδαφος. Ο πρώτος Ευρωπαίος που επισκέφθηκε την τοποθεσία ήταν ο Ούλριχ Τζάσπερ Seetzen το 1806. Τα ερείπια έχουν περιγραφεί σε δημοσιευμένη βιβλιογραφία ήδη από το 1889 από τον Guy Le Strange. Η περιοχή χωρίζεται σε ξεχωριστές περιοχές με βάση τη θέση τους και τα αρχαιολογικά χαρακτηριστικά. Οι περιοχές αυτές ορίζονται ως εξής: Περιοχή Α, πεδίο AA, Χώρος Β, Περιοχή Γ, Τομέας Δ, Περιοχή DD, E Χώρος και Χώρος Η. 

Μεγαλιθικές στήλες υπάρχουν στο Ουμ Ελ-Αμάντ (η μητέρα των στηλών). Ο χώρος έχει ανασκαφεί σε μεγάλο βαθμό από το 1980. Οι ανασκαφές έχουν δείξει διηνεκή κατοίκηση στην Σελεύκεια από το 4000 π.Χ. έως το 1500 και έχουν έλθει στο φως πολλά έργα τέχνης, τμήματα των τειχών της πόλης, θέατρο και εκκλησία του 6ου αιώνα. Η πόλη παραμένει έδρα επισκόπου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με τον τίτλο Abilenus. Η επισκοπική έδρα παραμένει κενή από το 1977. Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ένα ναό στην περιοχή που χρησιμοποιήθηκε για τη λατρεία του Ηρακλή, της Τύχης και της Αθηνάς. Περαιτέρω στοιχεία έχουν δείξει ότι ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για τη χριστιανική λατρεία, τουλάχιστον τον έβδομο έως τον όγδοο αιώνα.
Ζώτος Τζιγαράς

Ο Ζώτος Τζιγαράς ήταν Έλληνας πολιτικός και στρατιωτικός του 16ου αιώνα (;; - 1599, Βενετία).
Μάκης Τσίτας

Ο Μάκης Τσίτας είναι σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας.
Χερμ

thumb|Το Χερμ.
Το Χερμ (αγγλικά: "Herm", στα γαλλικά "Herm" και τη γλώσσα Sercquiais: "Haerme") είναι ένα μικρό νησί στα νοτιοδυτικά της Μάγχης. Αποτελεί ένα από τα νησιά της Μάγχης και είναι μέρος του Κτήματος (Bailiwick) του Γκέρνσεϊ. Ο πληθυσμός του είναι περίπου 60 άνθρωποι.
Μάριος Ιωάννου Ηλία

O Μάριος Ιωάννου Ηλία (19 Ιουνίου 1978, Πάφος) είναι συνθέτης και διευθυντής καλλιτεχνικών και πολιτιστικών θεσμών, κυπριακής καταγωγής, από την Κερύνεια. Έχει χαρακτηριστεί από Ευρωπαίους ομότεχνους του, μουσικολόγους και μουσικοκριτικούς ως «μουσικό φαινόμενο» και «πρωτοπόρος μεταξύ των συνθετών της γενιάς του» και «παιδί θαύμα της σύγχρονης μουσικής». 

Υπήρξε ο νεώτερος καλλιτεχνικός διευθυντής στην ιστορία της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης (Πάφος 2017). Υπήρξε διευθυντής του μεγάλου έργου «O ήχος του Βλαδιβοστόκ», εκ μέρους του Ιδρύματος Zarya, στη Ρωσία, το οποίο βραβεύθηκε με το Grand Prix «Silver Archer» της Άπω Ανατολής. Ακολούθως η Ιαπωνική Κυβέρνηση (τμήμα πολιτιστικών υποθέσεων), μαζί με την Πόλη του Κιότο και το Κέντρο Τεχνών Κιότο του ανέθεσαν την υλοποίηση του «Ήχου του Κιότο», στο οποίο συμπράττουν 43 φορείς και 18 μουσικά σύνολα. 

Είναι εκλεγμένο τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών και επικεφαλής της Τάξης των Τεχνών στην Επιτροπή Αξιολόγησης της (2018). 

Έχει εφεύρει την έννοια της πολυμεσότητας στη μουσική (2003), την οποία αναλύει στο βιβλίο του «The Concept of Polymediality» (έκδοση οίκου Schott). Σε αυτήν αξιοποιεί μη συμβατικά μουσικά στοιχεία, μέσα και μορφές τέχνης καθώς και την τεχνολογία στην υλοποίηση της μουσικής ιδέας.

Έίναι εξωτερικός επιτηρητής διδακτορικών σπουδών στο Βασιλικό Κονσερβατόριο των Βρυξελλών και στη διευθυντική ομάδα καλλιτεχνικού προγραμματισμού και διεθνής στρατηγικής συνεργασίας της «Σλαβικής Ευρώπης» στις Βρυξέλλες. 

Έχει διδάξει σε Πανεπιστήμια (Σάλτσμπουργκ, Λειψία, Σεούλ, Κιότο, κλπ), ηγήθηκε της ανάπτυξης της Συμφωνικής Ορχήστρας του Πανεπιστημίου της Οσάκα ενώ υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής της Φιλαρμονικής Πριμόριε, Ρωσία. 

Είναι πρεσβευτής τουρισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τηλέμαχος Λεπενιώτης

:"Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Λεπενιώτης"

Ο Τηλέμαχος Λεπενιώτης (1877 - 1945) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός του θεάτρου.

Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1877. Από πολύ νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το θέατρο μιμούμενος στην αρχή τους πάντες. Πρώτη του επιτυχία ήταν όταν ακόμα έφηβος εμφανίσθηκε σε ερασιτεχνική παράσταση του Δραματικού συλλόγου της πατρίδας του, όπου τόσος υπήρξε ο ενθουσιασμός του κόσμου ώστε ο Κερκυραϊκός δραματικός σύλλογος να του εμπιστευτεί στη συνέχεια όλους τους κύριους κωμικούς ρόλους των εκάστοτε παραστάσεων. Στη δε ηλικία των 20 ετών ανέλαβε και τη διεύθυνση του συλλόγου στην επιλογή των θεατρικών παραστάσεων, θέση που διατήρησε για τέσσερα χρόνια και που θεωρήθηκαν τα δημιουργικότερα του συλλόγου.

Το 1901 ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, κατόπιν των όσων είχε ακούσει για τον Λεπενιώτη, τον κάλεσε στην Αθήνα προκειμένου να γνωρίσει το ταλέντο του και τον προσέλαβε στη Νέα Σκηνή που είχε δημιουργήσει. Παρότι τον κράτησε επί τρίμηνο παραγκωνισμένο τελικά του έδωσε τον κύριο ρόλο στη κωμωδία του Καπύς «"Ο Μπινιόλ και η κόρη του"» όπου από την πρώτη ακόμα παράσταση άρχισε να κερδίζει το αθηναϊκό θεατρόφιλο κοινό που τον έκρινε από τα σημαντικότερα στελέχη του θιάσου.

Μετά τη διάλυση της Νέας Σκηνής το 1905, ο Τ. Λεπενιώτης εξακολούθησε να εμφανίζεται είτε με ξένους θιάσους είτε και με δικούς του που άρχισε να δημιουργεί. Με τη σύσταση του Βασιλικού Θεάτρου και μετέπειτα Εθνικού ο Λεπενιώτης προσλήφθηκε σ΄ αυτό όπου και έπαιξε με μεγάλη επιτυχία διάφορους ρόλους.

Διετέλεσε πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1927 ως το 1936, όταν τον διαδέχτηκε ο Νίκος Παρασκευάς.

Ο Τηλέμαχος Λεπενιώτης πέθανε στην Αθήνα στις 21 Αυγούστου του 1945, σε ηλικία 68 ετών.
Α.Ο. Σύρου

Ο Α.Ο. Σύρου είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Ερμούπολη. Υπήρξε για πολλά χρόνια ο πιο επιτυχημένος ποδοσφαιρικός σύλλογος του νησιού της Σύρου, με δύο παρουσίες στη Β΄ Εθνική και πάρα πολλές στη Δ΄ Εθνική. Ιδρύθηκε το 1968 από συγχώνευση των ιστορικών αθλητικών συλλόγων Ελλάς Σύρου και Άρης Σύρου. Τη δεκαετία του '80 αγωνίστηκε για λίγα χρόνια ως «Α.Ε. Σύρας». Επίσης, είχε τμήματα ανδρικού και γυναικείου στίβου και ανδρικού μπάσκετ.

Ο σύλλογος επαναδραστηριοποιήθηκε το 2012. Το τμήμα ποδοσφαίρου μετέχει στις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων. Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Ερμούπολης, χωρητικότητας 2.500 θεατών.
Ανδρέας Γαρουφαλιάς

Ο Ανδρέας Γαρουφαλιάς, (1850 - 1886), ήταν Έλληνας αξιωματικός, από τους διαπρεπέστερους, του άλλοτε ελληνικού ναυτικού.

Γεννήθηκε στην Ύδρα περί το 1850. Το 1866, όπου ακόμα δεν υπήρχε ιδιαίτερη ναυτική σχολή εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων ως "ναυτικός υπότροφος". Αποφοιτώντας με άριστα κατατάχθηκε στο πολεμικό ναυτικό ως δόκιμος α΄ τάξης (σημερινός σημαιοφόρος) όπου και στάλθηκε αμέσως με υποτροφία στον αγγλικό στόλο για εκπαίδευση. Παρουσιασθείς στο Πόρτσμουθ τοποθετήθηκε στο τρίκροτο "Δουξ του Γουέλιγκτον". Διαπιστώνοντας οι Άγγλοι τη μεγάλη του κλίση στη ναυτική πυροβολική που την εποχή εκείνη άρχισε να εξελίσσεται ως ιδιαίτερη πολεμική επιστήμη του ενέκριναν την ελεύθερη κυκλοφορία στον ναύσταθμο παρέχοντάς του κάθε διευκόλυνση για τη μελέτη στη διεύθυνση πυροβολικού.

Ο Ανδρέας Γαρουφαλιάς πολύ γρήγορα αναδείχθηκε όχι μόνο άριστος στους υπολογισμούς της πυροβολικής αλλά ήταν και ο πρώτος αξιωματικός που κατέδειξε την ανάγκη της ειδίκευσης των αξιωματικών του ναυτικού στη ναυτική πυροβολική όπου συμβαίνει βάλλων και βαλλόμενος να μετακινούνται σε αντίθεση με τις σταθερές θέσεις του πυροβολικού ξηράς. Η δε σωρεία των υπομνημάτων του και των σχετικών αναφορών του στο ελληνικό Υπουργείο Ναυτικών καταδείκνυε την αξίαν του, την οποία οι Άγγλοι είχαν αναγνωρίσει. Δυστυχώς αντ΄ αυτών επέσυρε τον εναντίον του φθόνο, τη χλεύη και την αντίδραση, που τολμούσε ως νεότερος αξιωματικός να υπαγορεύει σε ναυάρχους περί του πρακτέου.

Όταν τελικά ο Α. Γαρουφαλιάς επέστρεψε στην Ελλάδα και διαπίστωσε ότι ούτε ναυτικά γυμνάσια εκτελούνταν ούτε ιδιαίτερα μαθήματα ναυτικής πυροβολικής γίνονταν στα πολεμικά πλοία ακολουθώντας κατάσταση ραστώνης κατάντησε σε λίγο χρόνο ψυχοπαθής. Όταν μάλιστα απορρίφθηκε αίτησή του να αναλάβει ο ίδιος τη διοργάνωση σχολής πυροβολητών και την εκπαίδευση των ναυτών και αντ΄ αυτού η τότε ηγεσία του ναυτικού τον έστειλε προς καταδίωξη λαθρεμπόρων στο Αιγαίο, αυτοκτόνησε κόβοντας τον λάρυγγά του με ξυράφι στο λιμένα της Σύρου, επί της ατμοημιολίας "Πληξαύρα" της οποίας ήταν κυβερνήτης (1886).
Mein Widerstand

right|thumb|350 px|Τα τετράδια του ημερολογίου φωτογραφημένα το 2003 από τον Ρόμπερτ Σκοτ Κέλνερ, εγγονό του συντάκτη.
Mein Widerstand, στα ελληνικά "Η αντίστασή μου", ονομάζεται το ημερολόγιο που τηρούσε ο Γερμανός Φρίντριχ Κέλνερ καθ' όλη τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939-1945). Συγκαταλέγεται στα πιο εκτεταμένα προσωπικά ημερολόγια που διασώζονται απ' τη συγκεκριμένη περίοδο, παρουσιάζοντας ένα σχεδόν καθημερινό χρονικό τού πώς έβλεπε τον πόλεμο ένας μέσος πολίτης του Γ' Ράιχ - ο Κέλνερ δεν ήταν παρά ένας τυπικός μεσήλικας δημόσιος υπάλληλος, με μάλλον μετριοπαθείς σοσιαλδημοκρατικές ιδέες που επιμελώς απέκρυβε για να μην μπλέξει σε περιπέτειες στην επαρχιακή κωμόπολη όπου ζούσε. Παράλληλα το περιεχόμενό του καταρρίπτει το μύθο που κυριάρχησε στη μεταπολεμική Γερμανία, ότι ο απλός λαός αγνοούσε τα εγκλήματα της Βέρμαχτ και των Ες-Ες στις κατακτημένες χώρες.

Αν και η ύπαρξη του ημερολογίου ήταν γνωστή εντός κάποιων ακαδημαϊκών κύκλων, δεν είχε τύχει ευρείας δημοσιότητας κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Τα τελευταία όμως χρόνια, το ενδιαφέρον έχει αναθερμανθεί: Το 2007 αποτέλεσε αντικείμενο ντοκιμαντέρ, ενώ το 2011 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε ολοκληρωμένη έκδοση από γερμανικό εκδοτικό οίκο.
Λιακάτ Αλή Χαν

Ο Λιακάτ Αλή Χαν (1 Οκτωβρίου 1895 - 16 Οκτωβρίου 1951) ήταν Ινδός μουσουλμάνος, νομικός και πολιτικός. Ο πρώτος πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν και πρώτος υπουργός οικονομικών της Ινδίας, επί βρετανικής κατοχής λίγο πριν την ανεξαρτησία της.
Αντώνης Ξενάκης

Ο Αντώνης Ξενάκης (1926-7 Φεβρουαρίου 1979) ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Προσωβράγχια

Τα Προσωβράγχια είναι η μία από τις τρεις υφομοταξίες της ομοταξίας των Γαστεροπόδων της γενικότερης συνομοταξίας των Μαλακίων.
Γενέττα

<br>
Η γενέττα είναι αιλουροειδές που έχει μακρινή σχέση με τις γάτες και ζει στους αγρούς, κυρίως της Αφρικής.

Το σώμα της έχει ραβδώσεις κατά μήκος, αλλά η ουρά της έχει σκούρους δακτυλίους. Ζει αποκλειστικά στην Αφρική με εξαίρεση την κοινή γενέττα (επιστ. "Genetta genetta" - "Γενέττα η γενέττα") που ζει και στην νοτιοδυτική Ευρώπη και βορειοδυτική Αφρική, τις Βαλεαρίδες νήσους και τμήματα της Μέσης Ανατολής. Έχει γίνει σπάνιο είδος. 
Ζει κυρίως στα χέρσα εδάφη, μέσα στα σπαρτά.

Είναι σαρκοφάγο ζώο: της αρέσουν τα βλαβερά τρωκτικά. Άλλοτε τη συντηρούσαν στα σπίτια για να τρώει ποντίκια.

Το μήκος της είναι γύρω στα 50 εκατοστά, συν 40 εκατοστά η ουρά. Το ύψος της είναι περίπου 20 εκατοστά και το βάρος της είναι περίπου 2 κιλά.

Κατηγορία:Μοσχογαλίδες
Scyliorhinus canicula

O Scyliorhinus canicula (Σκυλιόρινος ο σκυλούλης), γνωστός και ως "σκυλοψαράκι", "κουτάβι" και "γάτος", είναι ένα είδος καρχαρία που ανήκει στην οικογένεια Σκυλιορινίδες. Απαντάται στον βορειοανατολικό Ατλαντικό, από τη Νορβηγία μέχρι τη Σενεγάλη, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου, στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Προτιμά αμμώδη και λασπώδη πυθμένα, σε βάθος από λίγα μέτρα μέχρι τα 400 μέτρα. Μοιράζεται το ενδιαίτημά του με το συγγενικό γάτο. Φτάνει σε μήκος το ένα μέτρο και βάρος τα δύο κιλά. Έχει λεπτό σώμα, με δύο ραχιαία πτερύγια τοποθετημένα προς τα πίσω. Έχει πολλά μικρά σκούρα καφέ και μαύρα στίγματα.

Είναι ένας ευκαιριακός θηρευτής που τρέφεται με μεγάλη ποικιλία. Η διατροφή του περιλαμβάνει μαλάκια, εχινόδερμα και καρκινοειδή. Αυτό το είδος καρχαρία είναι ωοτόκο, εναποθέτοντας αυγά μήκους έως 6 εκατοστών πάνω σε φύκη. Τα έμβρυα εκκολάπτονται ύστερα από 5 έως 11 μήνες.

Είναι ένας από τους αφθονότερους ελασμοβράγχιους στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, με τους περισσότερους πληθυσμούς να είναι σταθεροί.
Ιωάννης Κομνηνός Μόλυβδος

Ο Ιωάννης Κομνηνός Μόλυβδος (μέσα Δεκεμβρίου 1657 - 1717) ήταν Έλληνας μητροπολίτης και ο τελευταίος γόνος του γένους των Κομνηνών.
Πόπη Τσαπανίδου

Η Πόπη Τσαπανίδου (Θεσσαλονίκη 20 Απριλίου 1967) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια.
Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον

Ο Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον (αγγλ. "William Henry Harrison", 9 Φεβρουαρίου 1773 - 4 Απριλίου 1841) ήταν ο 9ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Διετέλεσε Πρόεδρος από τις 4 Μαρτίου 1841 έως το θάνατό του στις 4 Απριλίου 1841. Ήταν ο πρώτος Πρόεδρος που πέθανε κατά τη διάρκεια της θητείας του. Ήταν 68 ετών και 23 ημερών όταν εξελέγη, ο μεγαλύτερος μέχρι τότε σε ηλικία Πρόεδρος, μέχρι την εκλογή του Ρόναλντ Ρήγκαν το 1980. Ακόμη, ήταν ο τελευταίος Πρόεδρος που γεννήθηκε πριν από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ. Ο Χάρισον πέθανε στη 32η ημέρα της θητείας του από επιπλοκές πνευμονίας, εξυπηρετώντας με αυτό τον τρόπο τη συντομότερη θητεία στην προεδρική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο θάνατός του πυροδότησε μια σύντομη συνταγματική κρίση, αλλά αυτή η κρίση τελικά έδωσε απάντηση σε πολλά ερωτήματα σχετικά με την προεδρική διαδοχή, τα οποία έμεναν αναπάντητα από το Σύνταγμα μέχρι το πέρασμα της 25ης τροπολογίας.
Do the Bartman

Το «Do the Bartman» είναι ποπ ραπ κομμάτι από το άλμπουμ των Σίμσονς, "The Simpsons Sing the Blues". Εκτελέστηκε από το μέλος του κάστινγκ της σειράς "The Simpsons", Νάνσι Κάρτραϊτ, και κυκλοφόρησε ως προωθητικό single του άλμπουμ, στις 20 Νοεμβρίου 1990. Το τραγούδι γράφτηκε και παράχθηκε από τους Μάικλ Τζάκσον και Μπράιαν Λόρεν. Αν και ο Τζάκσον δεν αναφέρεται ως παραγωγός, καθώς είχε συμβόλαιο με άλλη δισκογραφική εταιρεία, ήταν μεγάλος θαυμαστής της σειράς "The Simpsons" - ειδικά του χαρακτήρα Μπαρτ - και τηλεφώνησε, μια νύχτα, προτείνοντας να γράψει ένα #1 single για τον Μπαρτ. 

Το «Do the Bartman» δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως επίσημο single στις ΗΠΑ, αλλά έλαβε τις πρώτες θέσεις στα τσαρτ της Αυστραλίας, της Ιρλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Νορβηγίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Επιπλέον, έφθασε στα top ten της Σουηδίας και της Ολλανδίας, και έγινε χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ένα μουσικό βίντεο, το οποίο διευθύνθηκε από τον Μπραντ Μπερντ, κυκλοφόρησε το 1991. Έγινε έγινε hit στο κανάλι MTV και έλαβε υποψηφιότητα στα 1991 MTV Video Music Awards.
Fiat 127

Το Fiat 127 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευάστηκε από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat και παραγόταν μεταξύ του 1971 και του 1983 στην Ιταλία, και μεταγενέστερα σε άλλα κράτη διεθνώς.
Κυπριανός Σταυροβουνιώτης

O Ιερομόναχος Κυπριανός Σταυροβουνιώτης (1878 - 1η Φεβρουαρίου 1955), γνωστός και ως "Παπά-Κυπριανός Σταυροβουνιώτης" ήταν Ορθόδοξος Μοναχός που ασκήτεψε στην Κύπρο και στο Άγιο Όρος και υπήρξε ένας από τους σύγχρονους οσίους Γέροντες .
ICIUM

Ο θαυματότοπος πάγου ICIUM είναι ένα χειμερινό πάρκο ψυχαγωγίας χτισμένο στο Λέβι της Φινλανδίας, από πάγο και χιόνι. Το πρώτο πάρκο άνοιξε στις 18 Δεκεμβρίου του 2010. Στο πάρκο υπάρχουν εκθέματα τόσο γλυπτών από πάγο όσο και γλυπτών από χιόνι σε μια έκταση περίπου ενός εκταρίου.
Τζον Τάιλερ

}}

Ο Τζον Τάιλερ (αγγλ. "John Tyler", 29 Μαρτίου 1790 - 18 Ιανουαρίου 1862) ήταν ο 10ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Διετέλεσε Πρόεδρος από τις 4 Απριλίου 1841 έως τις 4 Μαρτίου 1845.

Ήταν ο πρώτος Πρόεδρος που ανέλαβε τα καθήκοντά του εξαιτίας του θανάτου του προκατόχου του. Η στάση του Τάιλερ εναντίον του Εθνικισμού και η εμφατική υποστήριξη των δικαιωμάτων των πολιτειών, τον έκαναν ιδιαίτερα προσφιλή στους πολίτες της Βιρτζίνια, αλλά τον αποξένωσαν από τους περισσότερους πολιτικούς του συμμάχους, οι οποίοι τον έφεραν στην εξουσία στην Ουάσινγκτον. 

Ο Τάιλερ ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας της Βιρτζίνια αγγλικής καταγωγής. Ήρθε στο πολιτικό προσκήνιο σε μια περίοδο πολιτικής αναταραχής. Μέχρι το 1820 το μόνο πολιτικο κόμμα των ΗΠΑ, το Δημοκρατικό - Ρεπουμπλικανικό, άρχισε να διασπάται σε τμήματα, κανένα από τα οποία δεν μοιραζόταν τις ίδιες ιδέες με τον Τάιλερ. Η αντίθεσή του με τους ηγέτες του Δημοκρατικού κόμματος Άντριου Τζάκσον και Μάρτιν Βαν Μπιούρεν τον οδήγησαν στο να εκλεγεί Αντιπρόεδρος του κόμματος των Ουίγων. Στις 4 Απριλίου 1841, ο θάνατος του Προέδρου Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον, ένα μόλις μήνα μετά την ορκωμοσία του, πυροδότησε μια σύντομη συνταγματική κρίση σχετικά με τη διαδικασία διαδοχής. Αυτή η κρίση τελικά έδωσε απάντηση σε πολλά ερωτήματα σχετικά με την προεδρική διαδοχή, τα οποία έμεναν αναπάντητα από το Σύνταγμα μέχρι το πέρασμα της 25ης τροπολογίας του Συντάγματος. Ο Τάιλερ ανέλαβε τα καθήκοντα ως Πρόεδρος στις 6 Απριλίου 1841. 

Μόλις έγινε Πρόεδρος στάθηκε ενάντια στο κόμμα του και άσκησε βέτο σε αρκετές από τις προτάσεις του. Ως αποτέλεσμα, το μεγαλύτερο μέρος του υπουργικού του συμβουλίου παραιτήθηκε, και οι Ουίγοι τον έδιωξαν από το κόμμα. Αν και αντιμετώπισε αδιέξοδο στην εσωτερική του πολιτική, πραγματοποίησε πολλές επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική, υπογράφοντας τη Συνθήκη Webster–Ashburton με τη Βρετανία και τη Συνθήκη της Wanghia με την Κίνα. Ο Τάιλερ αφοσίωσε τα τελευταία δύο χρόνια της θητείας του στο μεγαλύτερο όπως αποδείχθηκε επίτευγμά του, την προσάρτηση της Δημοκρατίας του Τέξας το 1845. Με ελάχιστες ελπίδες επανεκλογής, δημιούργησε έναν τρίτο κόμμα με στόχο την αλλαγή της γνώμης του λαού υπέρ της προσάρτησης, το οποίο οδήγησε στη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 1844 του επεκτατικού Δημοκράτη Τζέιμς Νοξ Πολκ εις βάρος των αντιπάλων του Τάιλερ, Χένρι Κλέι και Βαν Μπιούρεν.

Ο Τάιλερ ουσιαστικά αποσύρθηκε από την εκλογική πολιτική μέχρι το ξέσπασμα του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου το 1861. Τάχθηκε με το μέρος της Συνομοσπονδίας (Νότος) και εκλέχτηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Συνομοσπονδίας λίγο πριν το θάνατό του. Εξαιτίας της αντίθεσής του με τις ΗΠΑ (Βορράς), ο θάνατός του ήταν ο μόνος στην προεδρική ιστορία ο οποίος δεν θρηνήθηκε επίσημα από την Ουάσινγκτον. Αν και μερικοί έχουν εγκωμιάσει την πολιτική βούληση του Τάιλερ, η προεδρία του γενικά είναι χαμηλής εκτίμησης από τους ιστορικούς. Σήμερα θεωρείται ένας αφανής πρόεδρος, με μικρή παρουσία στην Αμερικανική πολιτιστική μνήμη.
Χαλύβδινο Σύμφωνο

thumb|170px|right|Τσιάνο, Χίτλερ, Μουσολίνι
Το λεγόμενο Χαλύβδινο Σύμφωνο (γερμανικά: Stahlpakt, Ιταλικά: Patto d'Acciaio) και κατά το επισημότερο «"Γερμανο-Ιταλικό Σύμφωνο Φιλίας και Συμμαχίας"» ήταν ένα διμερές σύμφωνο που συνομολογήθηκε στο Βερολίνο, μεταξύ της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας και της Φασιστικής Ιταλίας στις 22 Μαΐου του 1939.
thumb|150px|right|Ο Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ
Κροκάιντε

Το Κροκάιντε () είναι χωριό κοντά στο Φανά στο Μπέργκεν στη Νορβηγία. Την 1η Ιανουαρίου 2008 είχε πληθυσμό 352 κατοίκους.
Τζέιμς Νοξ Πολκ

}}

Ο Τζέιμς Νοξ Πολκ ("James Knox Polk", 2 Νοεμβρίου 1795 - 15 Ιουνίου 1849) ήταν ο 11ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Διετέλεσε Πρόεδρος από τις 4 Μαρτίου 1845 έως τις 4 Μαρτίου 1849.

Ο Πολκ γεννήθηκε στο Πάινβιλ της Βόρειας Καρολίνας, ενώ αργότερα έζησε και αντιπροσώπευσε το Τενεσί. Ο Πολκ ανήκε στο Δημοκρατικό Κόμμα και υπηρέτησε ως Ομιλητής της Βουλής των Αντιπροσώπων (1835–1839) και ως Κυβερνήτης του Τενεσί (1839–1841). Στις προεδρικές εκλογές του 1844 ο Πολκ δεν υπήρξε φαβορί για τη νίκη. Παρ' όλα αυτά κατάφερε να κερδίσει τον Χένρι Κλέι του αντίπαλου κόμματος Whig, υποσχόμενος την προσάρτηση του Τέξας.

Ο Πολκ είναι γνωστός για τις επιτυχίες του στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Όταν το Μεξικό απέρριψε την προσάρτηση του Τέξας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πολκ οδήγησε το έθνος σε μια σαρωτική νίκη στον Μεξικανο-Αμερικανικό Πόλεμο, που έδωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Νοτιοδυτικής έκτασης του κράτους.

Είχε δηλώσει ότι θα υπηρετήσει για μία μόνο θητεία και πράγματι δεν έθεσε υποψηφιότητα στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Πέθανε από χολέρα τρεις μήνες μετά τη λήξη της θητείας του.

Οι μελετητές κατατάσουν τον Πολκ στη λίστα με τους καλύτερους Προέδρους της Αμερικής για την ικανότητά του να καθορίσει τους στόχους του και να τους επιτύχει όλους.


Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Μπέτυ Αμπατιέλου

Η Μπέτυ Μπάρτλετ Αμπατιέλου (Νότια Ουαλία, Οκτώβριος 1917 - Πειραιάς, 16 Οκτωβρίου 2011), σύζυγος του στελέχους του ΚΚΕ Αντώνη Αμπατιέλου, ήταν ανταποκρίτρια της "Daily Worker" κατά την περίοδο του εμφυλίου και ενεργό στέλεχος του Συνδέσμου για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα στο Λονδίνο. Συνελήφθη από την χούντα στην Ελλάδα το 1967 και εκδιώχθηκε στην Αγγλία ως Βρετανίδα υπήκοος. Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση.

Το 1963 η Μπέτυ Αμπατιέλου έμεινε γνωστή ως η γυναίκα που σταμάτησε και διαμαρτυρήθηκε έντονα "εν μέση οδώ" στο Λονδίνο στο βασιλικό ζεύγος της Ελλάδας που επισκεπτόταν επίσημα τη Μεγάλη Βρετανία και κυρίως στην Φρειδερίκη, προσπαθώντας να της μεταφέρει υπόμνημα για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Νωρίτερα, η Αμπατιέλου είχε ζητήσει ακρόαση από την Φρειδερίκη, όμως μέσω του υπασπιστή της το αίτημα απορρίφθηκε. Μετά το περιστατικό, ζήτησε ακρόαση από την Βασίλισσα Ελισάβετ, η οποία και την δέχτηκε.

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης διαμαρτυρίας στο πλευρό της Αμπατιέλου σε βάρος της Φρειδερίκης, είχε συλληφθεί ένας Κύπριος φοιτητής ο οποίος οδηγήθηκε στο αυτόφωρο, όμως το αγγλικό δικαστήριο τον αθώωσε με το σκεπτικό ότι "οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί όχι μόνο να απευθύνει τον λόγο προς μία βασίλισσα, αλλά και να εκφράζει τις γνώμες του γι αυτήν με πλακάτ, έστω κι αν αυτές οι γνώμες είναι δυσάρεστες για την βασίλισσα. Σε μια χώρα στην οποία υπάρχει πλήρης ελευθερία λόγου, η πράξη του κατηγορούμενου δεν συνιστά αδίκημα. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος κηρύσσεται αθώος."

Στο πλευρό της Αμπατιέλου είχε μεταβεί και ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης, προκειμένου να της συμπαρασταθεί. Εικοσιτρείς μέρες μετά τα επεισόδια του Λονδίνου, ο Λαμπράκης δολοφονήθηκε από παρακρατικούς στην Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με μαρτυρία του τότε Αρχηγού της Βασιλικής Χωροφυλακής Στρατηγού Βαρδουλάκη, ο οποίος συμμετείχε στην προσπάθεια συγκάλυψης της δολοφονίας, η εντολή για το χτύπημα των παρακρατικών δόθηκε από τη Φρειδερίκη ως πράξη εκδίκησης για τα γεγονότα του Λονδίνου.