Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

H Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 (, "Επιχείρηση ειρήνευσης Κύπρου" ή , "Επιχείρηση Αττίλας") ήταν τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 1974, πέντε μέρες μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Η Τουρκία υποστηρίζει πως η επιχείρηση αποτελεί ειρηνευτική επέμβαση νομιμοποιημένη από το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων (συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου). Τόσο τα Ηνωμένα Έθνη όσο και το Συμβούλιο της Ευρώπης την αναφέρουν ως εισβολή.

Το πραξικόπημα διατάχθηκε από την Χούντα των Αθηνών και πραγματοποιήθηκε από την κυπριακή Εθνική Φρουρά σε συνεργασία με την οργάνωση ΕΟΚΑ Β΄. Το πραξικόπημα ανέτρεψε τον πρόεδρο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και στόχος του ήταν η ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Ο τοποθετημένος από τους πραξικοπηματίες νέος Πρόεδρος, Νίκος Σαμψών, ανακήρυξε την Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου.

Στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία εισέβαλε στο νησί, προφασιζόμενη το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων. Οι τούρκικες δυνάμεις εντός τριών ημερών κατέλαβαν την Κερύνεια και την περιοχή γύρω από την πόλη. Στις 23 Ιουλίου κηρύχθηκε εκεχειρία και τόσο η Χούντα των Αθηνών όσο και η πραξικοπηματική κυβέρνηση της Κύπρου κατέρρευσαν. Ακολούθησαν δύο γύροι διαβουλεύσεων στη Γενεύη μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών, στις οποίες η Τουρκία ζητούσε ομοσπονδιακή λύση, ανταλλαγή πληθυσμού και το 34% των εδαφών της Κύπρου να ελέγχεται από τους Τουρκοκύπριους. Στις 14 Αυγούστου, οι συνομιλίες της Γενεύης κατέρρευσαν και η Τουρκία ξεκίνησε δεύτερη επιχείρηση («Αττίλας ΙΙ») κατά την οποία κατέλαβε το 36,2% του νησιού και εκτόπισε 120 χιλιάδες Κύπριους (άλλες 20 χιλιάδες παρέμειναν εγκλωβισμένοι), ενώ συνολικά σκοτώθηκαν περίπου 3 χιλιάδες Ελληνοκύπριοι.

Γύρω στις 150.000 άνθρωποι (πάνω από το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού και το ένα τρίτο των Ελληνοκυπρίων) προσφυγοποιήθηκαν. Ένα χρόνο αργότερα, 60 000 περίπου Τουρκοκύπριοι, μετακινήθηκαν από τις ελεύθερες νότιες περιοχές, στις ελεγχόμενες από τις τουρκικές δυνάμεις βόρειες περιοχές. Το 1983, ανακηρύχθηκε η Τούρκικη Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου, αναγνωρισμένη μόνο από την Τουρκία. Η διεθνής κοινότητα θεωρεί τα εδάφη της ΤΔΒΚ ως κατεχόμενη από τις τουρκικές δυνάμεις περιοχή της Δημοκρατίας της Κύπρου Η κατοχή εξακολουθεί να θεωρείται παράνομη, ενώ οι συνομιλίες για λύση του Κυπριακού ζητήματος συνεχίζονται.
Ρονάλντο

Ο Ρονάλντο Λουίς Ναζάριο ντε Λίμα (πορτογαλικά: "Ronaldo Luiz Nazário de Lima", γεννήθηκε 18 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Γνωστός με το προσωνύμιο «Φαινόμενο», ο Ρονάλντο θεωρείται ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. 

Διακρινόταν για την ικανότητά του να ντριμπλάρει και να προσποιείται πολύ γρήγορα με τη μπάλα, καθώς και για την ιδιαίτερη έφεση στο σκοράρισμα. Στη δεκαετία του 1990 αγωνίστηκε με τις φανέλες των Κρουζέιρο, Αϊντχόφεν, Μπαρτσελόνα και Ίντερ. Η μετακίνησή του στην Ισπανία και την Ιταλία, τον κατέστησε μόλις τον δεύτερο ποδοσφαιριστή -μετά τον Ντιέγκο Μαραντόνα- που κατάφερε να καταρρίψει δύο φορές το ρεκόρ της ακριβότερης μεταγραφής, γεγονός που σημειώθηκε πριν συμπληρώσει τα 21 του χρόνια. 

Κατέκτησε το βραβείο του Παίκτη της Χρονιάς της ΦΙΦΑ τρεις φορές και τη Χρυσή Μπάλα δύο. Κέρδισε και το Χρυσό Παπούτσι με τα 34 γκολ που πέτυχε στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Συμπεριλαμβάνεται στη λίστα FIFA 100 που συνέταξε ο Πελέ το 2004 για τους σπουδαιότερους εν ζωή ποδοσφαιριστές.
Με την Εθνική Βραζιλίας πέτυχε 62 γκολ, όντας ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της "σελεσάο", μόνο μετά τον Πελέ. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 πήρε τη "Χρυσή Μπάλα" του καλύτερου παίκτη της διοργάνωσης, φτάνοντας στον τελικό. Κέρδισε δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2002, όπου ήταν ο κύριος πρωταγωνιστής.

Ως πολυδιάστατος επιθετικός, έδωσε μία νέα οπτική στην αντίληψη για τη θέση και επηρέασε σημαντικά την γενιά των επιθετικών που επακολούθησε. Μετά το τέλος της καριέρας του συνέχισε να είναι Πρέσβης Καλής Θέλησης των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη, θέση για την οποία είχε επιλεγεί από το 2000. Επίσης διετέλεσε Πρέσβης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 που έλαβε χώρα στη Βραζιλία. Από τον Σεπτέμβριο του 2018 έγινε ιδιοκτήτης της Ρεάλ Βαγιαδολίδ.
Πρόγραμμα Surveyor

[[Το Surveyor 3]] σε φωτογραφία που πήραν οι αστροναύτες του [[Απόλλων 12]]. (NASA)
Το τοπίο της προσσελήνωσης του [[Surveyor 7]].

Το Πρόγραμμα Surveyor ("Επιθεωρητής") αφορούσε διαστημικό πρόγραμμα της NASA, στα πλαίσια του οποίου, μεταξύ των ετών 1966 και 1968, απεστάλησαν επτά διαστημικά σκάφη στην Σελήνη. Αρχικός στόχος του ήταν να καταδείξει τη δυνατότητα πραγματοποίησης μιας ομαλής προσσελήνωσης. Το πρόγραμμα εκτελέσθηκε από το Jet Propulsion Laboratory (JPL) της NASA ως προκαταρκτική άσκηση για το πρόγραμμα Απόλλων. 

Τα διαστημικά σκάφη παρέμειναν στη Σελήνη, αφού καμία από τις αποστολές δεν προέβλεπε την επιστροφή τους στη γη. Μόνο το Απόλλων 12 συνέλεξε μερικά τμήματα του Surveyor 3 τα οποία και επέστρεψε στη γη. Η φωτογραφική μηχανή του είναι ένα από τα εκθέματα του εθνικού μουσείου αεροδιαστημικής National Air and Space Museum.
Ιωάννης της Αγγλίας

thumb|right|250px|Οι γονείς του Ιωάννη Ερρίκος Β' και Ελεονόρα της Ακουιτανίας.
Ο Ιωάννης της Αγγλίας ή Ιωάννης ο Ακτήμων (Νορμ.: "Johan sanz Terre", Οξφόρδη, 24 Δεκεμβρίου 1166 - 19 Οκτωβρίου 1216) βασιλιάς της Αγγλίας και δούκας της Ακουιτανίας (1199 - 1216) από τον Οίκο του Ανζού ήταν πέμπτος γιος του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας. Διαδέχτηκε στο θρόνο της Αγγλίας τον άτεκνο αδελφό του Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.
Ο πατέρας του κληρονόμησε σημαντικές εκτάσεις στην Γαλλία όπως το Ανζού και την Νορμανδία, κατέκτησε την Βρετάνη και μέσω της συζύγου του Ελεονώρας κληρονόμησε την Ακουιτανία. Απέκτησε σοβαρά κληρονομικά δικαιώματα στην Τουλούζη και την Οβέρν επειδή πρώτος σύζυγος της Ελεονώρας ήταν ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας.
Αρχιπέλαγος Κροζέ

right|thumb|200px|Ορθογραφική προβολή με επίκεντρο πάνω από τις Νήσους Κροζέ
Το Αρχιπέλαγος Κροζέ (Γαλλικά: Îles Crozet; ή, επίσημα, Archipel Crozet) είναι ένα υπό-ανταρκτικό αρχιπέλαγος μικρών νησιών στον νότιο Ινδικό Ωκεανό. Σχηματίζουν ένα από τα πέντε διοικητικά διαμερίσματα των Γαλλικών Νοτίων και Ανταρκτικών Εδαφών.
Μίλτος Σαπάνης

Ο Μίλτος Σαπάνης (28 Ιανουαρίου 1976) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Στο τέλος της σεζόν 2009-2010 είχε παίξει σε 247 ματς πρωταθλήματος και είχε πετύχει 37 γκολ.
Χημική εξίσωση

right|thumb|300px|Η πρώτη διαγραμματική αναπαράσταση χημικής αντίδρασης από τον Ζαν Μπεγκέν (1615)
Με τον όρο Χημική εξίσωση αναφέρεται η συμβολική αναπαράσταση μιας χημικής αντίδρασης. Στην εξίσωση αναγράφονται στο αριστερό μέλος τα αντιδρώντα σώματα και στο δεξιό μέλος τα προϊόντα. Η πρώτη συμβολική παράσταση χημικής εξίσωσης υπό μορφή διαγράμματος εμφανίστηκε στην έκδοση του 1615 του συγγράμματος "Tyrocinium Chymicum" του Ζαν Μπεγκέν (Jean Beguin).

Πριν από κάθε χημικό τύπο εισάγονται αριθμητικοί συντελεστές, καλούμενοι στοιχειομετρικοί συντελεστές, προκειμένου η μάζα των αντιδρώντων σωμάτων να είναι ίση με την μάζα των προϊόντων. Συντελεστές ίσοι με την μονάδα παραλείπονται. Τα σύμβολα που συνδέουν τα δύο μέλη της χημικής εξίσωσης είναι:

= στοιχειομετρική εξίσωση

→ αντίδραση με σαφή φορά από τα αντιδρώντα στα προϊόντα

⇆ αντίδραση η οποία μπορεί να λάβει χώρα και προς τις δύο κατευθύνσεις (αμφίδρομη)

⇋ χημική ισορροπία

Κάθε παράσταση χημικής εξίσωσης οφείλει να είναι ισορροπημένη που σημαίνει ότι και τα δύο μέλη της (αντιδρώντα - προϊόντα) θα πρέπει να απεικονίζουν ίσο αριθμό ατόμων από κάθε χημικό στοιχείο.

Σε πολλές χημικές αντιδράσεις χρησιμοποιείται, επίσης, συμβολισμός για την φυσική κατάσταση αντιδρώντων και προϊόντων, ειδικά αν πρόκειται περί ιοντικών αντιδράσεων. Τα χρησιμοποιούμενα διεθνώς σύμβολα είναι:

(s): Στερεό

(l): Υγρό

(g): Αέριο

(aq): Υδατικό διάλυμα

Αν για την πραγματοποίηση μιας αντίδρασης απαιτείται ενέργεια, αυτό καταδεικνύεται με το σύμβολο (Δ) επάνω από το βέλος της αντίδρασης. Σε περίπτωση που η αντίδραση απαιτεί ενέργεια υπό μορφή φωτός, χρησιμοποιείται ο συμβολισμός hν.
Αγγλικό κόμμα

Το Αγγλικό κόμμα ήταν ελληνική πολιτική παράταξη των πρώτων χρόνων ύπαρξης του ελληνικού κράτους.

Αρχηγός του κόμματος ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Το κόμμα ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης εθνοσυνέλευσης στο Άστρος το 1824. Στην εθνοσυνέλευση αυτή ιδρύθηκαν και οι βασικότεροι αντίπαλοί του, που ήταν το Γαλλικό κόμμα του Ιωάννη Κωλέττη και το Ρωσικό κόμμα του Ανδρέα Μεταξά, σαν συνέπεια της επίδρασης που είχαν οι τρεις μεγάλες δυνάμεις της εποχής και ανάλογα ποια υποστήριζε ο καθένας ότι θα βοηθήσει την Ελλάδα. Το Αγγλικό κόμμα είχε απήχηση στους Φαναριώτες, νησιώτες και μικρή απήχηση στην Πελοπόννησο. Μέσω του αρχηγού του υιοθέτησε μια σταθερά αγγλόφιλη πολιτική, πιστεύοντας ότι η Αγγλία, λόγω των συμφερόντων της στην Ανατολή, ήταν η μόνη δύναμη που μπορούσε να αντιταχθεί στα επεκτατικά σχέδια της Ρωσίας. Επίσης, υποστήριξε τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, ενάντια στα ρωσικά σχέδια για τρεις ηγεμονίες.

Στην δίκη του Κολοκοτρώνη το Αγγλικό κόμμα επενέβη υπέρ των κατηγορουμένων και ο Μαυροκορδάτος επέκρινε τον τρόπο διεξαγωγής της δίκης με αποτέλεσμα η Αντιβασιλεία να τον παύσει από την Κυβέρνηση.
Μαρσέλ Μαρσώ

thumb|Ο Μαρσέλ Μαρσώ ως ο κλόουν Μπιπ, το 1977
Ο "Μαρσέλ Μανζέλ" (Marcel Mangel), πιο πολύ γνωστός ως "Μαρσέλ Μαρσώ" ("Marcel Marceau", 22 Μαρτίου 1923 – 22 Σεπτεμβρίου 2007 ήταν ένας παγκοσμίου φήμης μίμος. Θεωρείται ο μόνος υπεύθυνος για την αναβίωση της τέχνης του μιμικού θεάτρου έπειτα από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Αυγή

Η Αυγή είναι ιστορική ημερήσια πρωινή εφημερίδα της Ελλάδας.
Μαύρη Οχιά

thumb|300px|right|Οι πρωταγωνιστές του τέταρτου κύκλου της σειράς Blackadder
Η Μαύρη Οχιά (αγγλ.: "Black Adder") ήταν μια βρετανική κωμική σειρά. Αποτελούσε μια χιουμοριστική ματιά στην ιστορία της Βρετανίας, και στους τέσσερις κύκλους της περιλάμβανε διάφορες ιστορικές περιόδους ξεκινώντας από τον μεσαίωνα και καταλήγοντας στην περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε συνολικά 24 επεισόδια που το κάθε ένα διαρκούσε 25 με 30 λεπτά.

Η σειρά, παραγωγή του BBC, έχει κερδίσει πολλά βραβεία και διακρίσεις. Ανάμεσά τους, 1 βραβείο Emmy, 4 βραβεία Cable ACE, 1 βραβείο RTS, η 16η θέση στα 100 καλύτερα βρετανικά τηλεοπτικά προγράμματα και η 2η θέση στις καλύτερες βρετανικές κωμικές σειρές το 2004.

Η σειρά ανέδειξε το υποκριτικό ταλέντο του Ρόουαν Άτκινσον που πρωταγωνιστούσε, και αργότερα έγινε γνωστός από την σειρά Μίστερ Μπην.

Το 1999 κυκλοφόρησε η μικρού μήκους ταινία "" που αναφερόταν και στους 4 κύκλους της σειράς.
Ρωσικό κόμμα

Ο [[Ιωάννης Καποδίστριας]]
Ο [[Ανδρέας Π. Μεταξάς|Ανδρέας Μεταξάς]], αρχηγός του Ρωσικού κόμματος
Το Ρωσικό κόμμα ήταν ελληνική πολιτική παράταξη, των πρώτων χρόνων ύπαρξης του ελληνικού κράτους, φίλα προσκείμενη στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Άρχισε να διαμορφώνεται περί το 1825-26 με αρχηγό τον Ανδρέα Μεταξά, συγχρόνως περίπου με τα άλλα δύο κόμματα, το Γαλλικό υπό τον Ιωάννη Κωλέττη και το Αγγλικό υπό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Όπως φαίνεται και από την ονομασία, η κάθε παράταξη προσέβλεπε στην αντίστοιχη μεγάλη Δύναμη για βοήθεια σε εθνικό επίπεδο αλλά και για να επιβάλει την κυριαρχία της στην Ελλάδα. Εννοείται ότι η ρωσόφιλη παράταξη υποστήριζε θερμά τον Καποδίστρια (το 1823 ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν "υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας" του Τσάρου Αλεξάνδρου) και την πολιτική του αλλά μόνο μετά την δολοφονία του το 1831 πήρε, καθώς και τα άλλα δύο κόμματα, οριστική μορφή.

Το Ρωσικό κόμμα λεγόταν και "κόμμα των Ναπαίων" από κάποιον Κερκυραίο "Νάπα", φανατικό υποστηρικτή του Καποδίστρια. Το Ρωσικό κόμμα διατηρούσε επαφή με τη Ρωσική διπλωματική αποστολή και είχε μεγάλη υποστήριξη στην Πελοπόννησο. Έριχνε μεγάλο βάρος στην προάσπιση της Ορθοδοξίας, γεγονός που του προσέδωσε μεγαλύτερο λαϊκό έρεισμα. Επιφανείς υποστηρικτές του ήταν και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Κίτσος Τζαβέλας και ο Ανδρέας Μεταξάς, ο οποίος διετέλεσε και αρχηγός του. Αρχηγοί της παράταξης εκτός του Μεταξά είχαν διατελέσει και οι Γενναίος Κολοκοτρώνης και Κωνσταντίνος Οικονόμος. 

Το "Ρωσικό κόμμα" κυβέρνησε το 1832 και από τις 3 Σεπτεμβρίου 1843 έως τις 16 Φεβρουαρίου 1844 με αρχηγό τον Α. Μεταξά, ο οποίος, μετά από λαϊκή εξέγερση, ανέλαβε πρωθυπουργός και αργότερα προκήρυξε εκλογές για τη σύνταξη και την ψήφιση συντάγματος. Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές του 1844 έχασε την πρωθυπουργία από τον Κωλέττη.
Γαλλικό κόμμα

Το Γαλλικό κόμμα γνωστό και ως Συνταγματικό κόμμα ήταν ελληνική πολιτική παράταξη των πρώτων χρόνων ύπαρξης του Βασιλείου της Ελλάδος. 

Αρχηγός του κόμματος ήταν ο Ιωάννης Κωλέττης και ιδρύθηκε κατά την διάρκεια της δεύτερης εθνοσυνέλευσης στο Άστρος το 1824, στην εθνοσυνέλευση αυτή ιδρύθηκαν και οι βασικότεροι αντίπαλοί του, που ήταν το Αγγλικό κόμμα του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και το Ρωσικό κόμμα του Ανδρέα Μεταξά, σαν συνέπεια της επίδρασης που είχαν οι τρεις μεγάλες δυνάμεις της εποχής και ανάλογα ποια υποστήριζε ο καθένας ότι θα βοηθήσει την Ελλάδα. Σημειώνεται ότι όταν ο Ναπολέων επιχειρούσε τη εκστρατεία του στην Αίγυπτο ο Αδαμάντιος Κοραής καλούσε τους Έλληνες να πολεμήσουν στο πλευρό του.

Το "Γαλλικό κόμμα" έδρασε κυρίως στη περίοδο της βασιλείας του Όθωνα όταν και ευνοήθηκε ιδιαίτερα από την αρχή από δύο μέλη της Αντιβασιλείας τον Λουδοβίκο φον Μάουρερ και τον Κάρολο Άμπελ. Όταν όμως ενηλικιώθηκε ο Όθωνας προσπάθησε να αποδυναμώσει τόσο το Γαλλικό Κόμμα όσο και το τότε Ρωσικό ορίζοντας τον Ιωάννη Κωλέττη πρέσβη στο Παρίσι, τον δε Ανδρέα Μεταξά πρέσβη στη Μαδρίτη. 

Ο [[Ιωάννης Κωλέττης]] ιδρυτής και αρχηγός του Γαλλικού κόμματος

Μετά την λεγόμενη επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843, ο Ιωάννης Κωλέττης συμμετέχοντας το επόμενο έτος στις βουλευτικές εκλογές του 1844 εξήλθε νικητής όταν και διακρίθηκε ιδιαίτερα στην Εθνοσυνέλευση με την αγόρευσή του "υπέρ των ετεροχθόνων" Ελλήνων που είχαν ήδη εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Την εποχή εκείνη το Γαλλικό κόμμα ήταν κυρίως το κόμμα των διανοούμενων, αλλά μαζί του είχαν συμπαραταχθεί κυρίως πρόκριτοι, στρατιωτικοί, λόγιοι και έμποροι που είχαν σπουδάσει και διαμείνει στη Δυτική Ευρώπη. Επιφανείς υποστηρικτές του Ι. Κωλέττη ήταν ο Βάσος Μαυροβουνιώτης, ο Ιωάννης Μακρυγιάννης, ο Γεώργιος Κουντουριώτης, ο Κωνσταντίνος Κανάρης και άλλοι, αλλά και ως Κόμμα είχε ενθουσιάσει ιδιαίτερα τον ελληνικό λαό θέτοντας κύριο στόχο την επέκταση του Βασιλείου, σε αντίθεση με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, του Αγγλικού Κόμματος που έθετε πρώτο στόχο την οργάνωση του κράτους και αργότερα την επέκτασή του. Έτσι με αυτά τα δεδομένα ο Ιωάννης Κωλέττης νίκησε και στις Βουλευτικές εκλογές του 1847. 

Το Γαλλικό κόμμα συνέχισε να υπάρχει και μετά τον θάνατο του ηγέτη του το 1847 και ήταν μακροβιότερο από τους δύο βασικούς του αντιπάλους. Η απήχησή του όμως άρχισε να μειώνεται ειδικότερα κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο (1853-1855) όταν γαλλικά και αγγλικά αγήματα έφθασαν και αποβιβάστηκαν στον Πειραιά προκειμένου να πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση και τον Βασιλέα Όθωνα να αποκηρύξουν όλα τα επαναστατικά κινήματα που είχαν εκδηλωθεί στις αλύτρωτες ελληνικές περιοχές. Έναντι εκείνης της εξέλιξης λαός και Βασιλεύς αντιστάθηκαν των αξιώσεων αυτών ενώ το Γαλλικό και Αγγλικό κόμμα άρχισαν να σβήνουν. Μετά δε και την λεγόμενη έξωση του Όθωνα που οργανώθηκε πρωτίστως από τους Άγγλους, λίγα χρόνια αργότερα και τα τρία μέχρι τότε κυρίαρχα κόμματα της Ελλάδας παραχώρησαν τη θέση τους σε νέους πολιτικούς σχηματισμούς.
Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας

thumb|right|250px|O Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας όπως απεικονίζεται στο "Cassell's History of England" (1902)
Ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας (Μόνμουθ, 16 Σεπτεμβρίου 1386 – 31 Αυγούστου 1422), δεύτερος μονάρχης της Αγγλίας από τον Οίκο του Λάνκαστερ (1413 - 1422), ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας και της Μαρίας του Μπόχουν. Ο Ερρίκος ήρθε γρήγορα σε σύγκρουση με τον πατέρα του που η κατάσταση της υγείας του από το 1405 χειροτέρεψε ταχύτατα. Μετά το θάνατο του πατέρα του ανέλαβε πλήρως τον έλεγχο της χώρας (1412) και ξεκίνησε εκ νέου τον Εκατονταετή Πόλεμο με τη Γαλλία (1337-1453), με αποκορύφωμα των στρατιωτικών του επιτυχιών το θρίαμβο στη "μάχη του Αζενκούρ" (1415), στην οποία παραλίγο να κατακτήσει ολόκληρη τη Γαλλία. Μετά από μήνες διαπραγματεύσεων με τον Κάρολο ΣΤ΄ της Γαλλίας υπέγραψε τη "Συνθήκη της Τρουά" (1420) που όριζε το γάμο του με την κόρη του Καρόλου ΣΤ' Αικατερίνη του Βαλουά, και ορίστηκε αντιβασιλιάς της Γαλλίας και διάδοχος του γαλλικού θρόνου. Ο αιφνίδιος και πρόωρος θάνατος του δυο χρόνια αργότερα σταμάτησε τα αυτοκρατορικά του σχέδια, τον διαδέχθηκε δε ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας, γιος του με την Αικατερίνη, σε βρεφική ηλικία.
Νέτο Γκουερίνο

Ο Νέτο Γκουερίνο είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού και είναι .
Άκαμπα

Η Άκαμπα (στα αραβικάلعقبة, "Al-Aqabah") είναι μια παραθαλάσσια πόλη της νότιας Ιορδανίας στον μυχό του ομώνυμου κόλπου της Ερυθράς Θάλασσας, με πληθυσμό 86.000 (εκτίμηση) ή το 2% του πληθυσμού της Ιορδανίας. Είναι στρατηγικής σημασίας για τη χώρα, καθώς αποτελεί το μοναδικό της λιμάνι και πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας. Γειτονεύει με το λιμάνι Εϊλάτ του Ισραήλ και υπάρχει συνοριακή δίοδος μεταξύ τους. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι 29° 31΄ βόρειο πλάτος και 35° 00΄ ανατολικό μήκος. Η έκταση του δήμου είναι 375 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η τοπική πολιτική ώρα είναι η ίδια με την ώρα Ελλάδας.

Η πόλη είναι γνωστή σήμερα για τον τουρισμό της, ιδίως στους φίλους των καταδύσεων, αλλά εξάγει και θαλασσινά, όπως και φωσφορικά άλατα.
right|thumb|300px|Το φρούριο της Άκαμπα.
Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα

Το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα (ή Ευρωπαίοι Πράσινοι) (αγγλ. "European Green Party") είναι ένα ευρωπαϊκό πράσινο πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2004 και αποτελεί διάδοχο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Πράσινων Κομμάτων. Απαρτίζεται από 40 εθνικά κόμματα-μέλη. Συμπρόεδροι του κόμματος είναι η Έβελιν Χάιτερμπρουκ από το Βέλγιο και ο Τόμας Βάιτζ από την Αυστρία. 

Το κόμμα εκπροσωπείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από 54 ευρωβουλευτές, στην ομάδα Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία. Είναι επίσης μέλος των Παγκόσμιων Πράσινων, ενώ συνδέεται με την Ομοσπονδία Νέων Ευρωπαίων Πρασίνων.
Πόλεμος των Έξι Ημερών

Ο Πόλεμος των Έξι Ημερών, γνωστός και ως Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος του 1967 ή Τρίτος Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος, ξέσπασε μεταξύ του Ισραήλ και των Αράβων γειτόνων του, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και την Συρία. Το Ιράκ, η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και η Αλγερία συνεισέφεραν με άντρες και οπλισμό στις αραβικές δυνάμεις.

Τον Μάιο του 1967 η Αίγυπτος εκδίωξε τις δυνάμεις του Ο.Η.Ε. (UNEF) από τη χερσόνησο του Σινά, οι οποίες στάθμευαν εκεί από το 1957 (ως συνέπεια της εισβολής του Ισραήλ στο Σινά το 1956) για να παρέχουν μία ειρηνευτική νεκρή ζώνη. Μετά τις απειλές του Ισραήλ εναντίον της συμμάχου της Συρίας, η Αίγυπτος συγκέντρωσε 1000 τεθωρακισμένα και 100.000 στρατιώτες στα σύνορα, έκλεισε τα στενά του Τιράν σε όλα τα πλοία που έφεραν ισραηλινή σημαία ή μετέφεραν υλικά στρατηγικής σημασίας και έκανε πρόσκληση για ενωμένη αραβική απάντηση στο Ισραήλ. Στις 5 Ιουνίου 1967 το Ισραήλ εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον των αεροπορικών δυνάμεων της Αιγύπτου, φοβούμενο, όπως υποστήριξε, άμεση εισβολή από την Αίγυπτο. Η υπεροχή στον αέρα (κατέστρεψε τα περισσότερα αιγυπτιακά αεροσκάφη) υπήρξε το καθοριστικό ισραηλινό όπλο.

Σε απάντηση η Ιορδανία επιτέθηκε στη δυτική Ιερουσαλήμ και τη Νετάνια, αλλά η ισραηλινή απάντηση ήταν άμεση. Στο τέλος του πολέμου το Ισραήλ είχε κερδίσει τον έλεγχο της ανατολικής Ιερουσαλήμ, της Λωρίδας της Γάζας, της Δυτικής Όχθης, των υψιπέδων του Γκολάν και της χερσονήσου του Σινά.
Αρχιπέλαγος Κεργκελέν

Το Αρχιπέλαγος Κεργκελέν ή Νήσοι Κεργκελέν (στα Γαλλικά: συνήθως Îles Kerguelen ή Archipel de Kerguelen αλλά επίσημα Archipel des Kerguelen ή Archipel Kerguelen), που είναι επίσης γνωστό και ως Νήσος της ερήμωσης / απόγνωσης ("Desolation Island"), είναι μια ομάδα νησιών στον νότιο Ινδικό Ωκεανό. Είναι έδαφος της Γαλλίας.

right|thumb|400px|Χάρτης του Αρχιπελάγους Κεργκελέν.
Οι Νήσοι Κεργκελέν βρίσκονται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 49°15′Ν, 69°35′Α, που είναι αντίποδας στην περιοχή όπου η Αλμπέρτα, Σασκατσηουάν και Μοντάνα συναντιόνται στην Βόρειο Αμερική. Το κύριο νησί, η Μεγάλη Γη (Grande Terre), έχει έκταση 6.675 χμ² και είναι περικυκλωμένο από άλλα 300 μικρότερα νησιά και νησίδες, που σχηματίζουν ένα αρχιπέλαγος με έκταση 7.215 χμ². Το κλίμα είναι τραχύ και ψυχρό αλλά όχι σφοδρά παγωμένο καθ' όλη την χρονιά - μοιάζει με αυτό των εξωτερικών Αλεούτιων Νήσων της Αλάσκας - με συχνούς δυνατούς ανέμους, και ενώ οι γύρω θάλασσες είναι γενικά άγριες, παραμένουν ελεύθερες πάγου όλο τον χρόνο. Το σύνολο των ακτογραμμών του αρχιπελάγους είναι 2.800 χλμ.
Ριάντ

Το Ριάντ (στην αραβική γλώσσα الرياض, "ar-Riyāḍ", αραβική : [rɪˈjaːðˤ], Ριάδ) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Σαουδικής Αραβίας. Είναι επίσης πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας (Αρ Ριγιάντ). Το Ριάντ βρίσκεται στην ιστορική περιοχή Νετζντ, στο κέντρο της αραβικής χερσονήσου, πάνω σε ένα μεγάλο υψίπεδο. Ο πληθυσμός του Ριάντ ανέρχεται κατά την τελευταία απογραφή σε πάνω από 4.260.000 κατοίκους (4,9 εκατομμύρια κατ' εκτίμηση του 2009), περί το 20% του πληθυσμού της χώρας.

Η πόλη κείται στον «κεντρικό διάδρομο» της ανάπτυξης της Σαουδικής Αραβίας, μαζί με το Μπουραϊντά στον βορρά και το Αλ Χαρτζ στον νότο. Οι άλλες περιοχές συγκεντρώσεως του πληθυσμού είναι οι δύο παραλιακές, γύρω από τη Τζέντα και τη Μέκκα στην Ερυθρά Θάλασσα, και γύρω από το Τζουμπάι και τη Νταμάμ στον Περσικό Κόλπο. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του Ριάντ είναι 24° 42΄ 42΄΄ βόρειο πλάτος και 46° 43΄ 27΄΄ ανατολικό μήκος.

Η πόλη υποδιαιρείται σε 15 «δημοτικούς κλάδους» υπό τον έλεγχο του Δήμου του Ριάντ και της Αναπτυξιακής Αρχής του Ριάντ, με πρόεδρο τον κυβερνήτη της επαρχίας Ριάντ, πρίγκηπα Σαλμάν μπιν Αμπντουλαζίζ. Δήμαρχος της πόλεως είναι ο Αμπντουλαζίζ ιμπν Αγιάφ αλ Μιγκρίν. Η έκταση του δήμου είναι 1000 τ.χλμ., επομένως η πυκνότητα πληθυσμού είναι 4878 κάτοικοι ανά τ.χλμ.

Η θερμοκρασία το καλοκαίρι βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα και συνήθως υπερβαίνει τους 45 βαθμούς C. Οι χειμώνες είναι ήπιοι με δροσερές νύκτες. Παρότι σε ξηρή περιοχή, η πόλη δέχεται κάποιες βροχές. Πέντε φράγματα αποθηκεύουν τα νερά τους. Υπάρχουν επίσης 96 πηγάδια και 467 χιλιόμετρα αγωγών που φέρνουν τεράστιες ποσότητες νερού από εγκαταστάσεις αφαλατώσεως στον Περσικό Κόλπο.

Η ώρα του Ριάντ είναι 1 ώρα μπροστά από την ώρα Ελλάδας τον χειμώνα και 0 το καλοκαίρι, αφού δεν εφαρμόζεται εκεί η θερινή ώρα.
Κάθριν Χάιγκλ

Η Κάθριν Χάιγκλ (αγγλικά: "Katherine Marie Heigl", 24 Νοεμβρίου 1978) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, γερμανο-ιρλανδικής καταγωγής.
Ιωάννης Β΄ του Νεβέρ

O Ιωάννης Β΄ του Νεβέρ (Γαλλική γλώσσα : "Jean de Bourgogne", 1415 - 25 Σεπτεμβρίου 1491) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν κόμης του Νεβέρ και του Ρετέλ (1464-1491), του Ε (1472-1491) και του Ετάμπ (1442-1465). Ήταν γιος του Φιλίππου Β΄, κόμη του Νεβέρ και της Μπόνης του Αρτουά, αδελφής του Καρόλου κόμη του Ε, τον οποίο, αφού πέθανε άτεκνος, τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Ε (1472). Τους τίτλους του Νεβέρ και του Ρετέλ (Rethel) κατείχε ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος Α΄ του Νεβέρ που ήταν άτεκνος και μετά τον θάνατό του πέρασαν στον αδελφό του Ιωάννη (1464). Ο Ιωάννης Β΄ του Νέβερ πολέμησε το πλευρό του θετού του πατέρα Φιλίππου του Αγαθού, ήταν ενεργός στην Πικαρδία (1434), στο Καλαί (1436), στοΛουξεμβούργο (1443) και στην Φλάνδρα (1453). Συγκρούστηκε με τον γιο και διάδοχο του Κάρολο τον Ισχυρό και αποστάτησε στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας. Πολέμησε στο πλευρό του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄ στον "πόλεμο της δημόσιας ευτυχίας" και διορίστηκε "Γενικός στρατηγός της Νορβηγίας". Ο ίδιος δεν είχε αποκτήσει γιο και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ένγκελμπερτ, από την κόρη του Ελισάβετ, η οποία είχε παντρευτεί τον Ιωάννη Α΄, δούκα του Κλεβ.
Νήσος Άμστερνταμ

right|250px
Η Νήσος Άμστερνταμ ("Île Amsterdam", από το όνομα της ολλανδικής πρωτεύουσας) ή Νέο Άμστερνταμ είναι γαλλικό νησί στον Ινδικό Ωκεανό, στις γεωγραφικές συντεταγμένες 37°50′Ν, 77°32′Α. Το νησί είναι ηφαιστειογενές αλλά το ηφαίστειο είναι ανενεργό από το 1792. Έχει έκταση 55 χλμ², με μήκος 21 χλμ στη μακρύτερη πλευρά του, και φθάνει σε ύψος τα 867 μ., στο Mont de la Dives. 

Το νησί είναι τμήμα των γαλλικών Νότιων και Ανταρκτικών Εδαφών, και μαζί με τη γειτονική Νήσο Άγιος Παύλος (85 χμ στα νότια) σχηματίζει ένα από τα 5 διαμερίσματα του εδάφους. Η βάση του Μαρτίν ντε Βιβιέ, που παλαιότερα λεγόταν La Roche Gódon, είναι η πρωτεύουσα της περιοχής. Σε αντίθεση με πολλά τμήματα των Γαλλικών Νοτίων Εδαφών, η Νήσος Άμστερνταμ έχει ένα ήπιο, ωκεάνιο κλίμα, με μέση ετήσια θερμοκρασία τους 13°C, βροχόπτωση 1.100 χιλιοστά, επίμονους δυτικούς ανέμους και υψηλά επίπεδα υγρασίας.

right|380px
Κωνσταντίνος Λομβάρδος

Ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος (1820 - 17 Ιουλίου 1888) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από τη Ζάκυνθο, βουλευτής Ζακύνθου στο Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων, πληρεξούσιος και υπουργός.
Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας

thumb|right|250px|Εδουάρδος Γ' - αβαείο του Ουέστμινστερ
thumb|right|250px|Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας απεικονιζόμενος στο Cassell's History of England (1902)
Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας ("Edward III", 13 Νοεμβρίου 1312 – 21 Ιουνίου 1377) βασιλιάς της Αγγλίας (25 Ιανουαρίου 1327 - 21 Ιουνίου 1377) και δούκας της Ακουιτανίας (1325 - 1360 και 1372 - 1377) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας, και της Ισαβέλλας της Γαλλίας κόρης του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου του Ωραίου. Την περίοδο 1360 - 1372 παραχώρησε το δουκάτο της Ακουιτανίας στον μεγαλύτερο γιο του Εδουάρδο τον Μαύρο πρίγκιπα. 

Η μητέρα του συγκρούστηκε σκληρά με τον πατέρα του όταν ο ίδιος ο Εδουάρδος Γ΄ ήταν 15 ετών, συνωμότησε με τον εραστή της Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ο κόμη του Μαρς έκαναν στρατιωτική επίθεση στην Αγγλία τον ανέτρεψαν και τον φυλάκισαν, ο Εδουάρδος Β΄ πέθανε στην φυλακή πιθανώς δολοφονηθείς. Την εξουσία ανέλαβαν στην συνέχεια η Ισαβέλλα της Γαλλίας μαζί με τον εραστή της Ρότζερ Μόρτιμερ, ο μικρός Εδουάρδος Γ΄ ήταν τυπικά βασιλιάς αλλά η θέση του ήταν επισφαλής. Όταν έφτασε 18 ετών και γέννησε τον μεγαλύτερο γιο του Εδουάρδο, τον μαύρο πρίγκιπα συνέλαβε τον Ρότζερ Μόρτιμερ, τον εκτέλεσε για εσχάτη προδοσία, έστειλε στην εξορία την μητέρα του και ανέλαβε εξ'ολοκλήρου την εξουσία.
Μάικλ Κλάνσι

Ο Μάικλ Κλάνσι ("Michael Clancy", 1949-2010) ήταν από τις 15 Οκτωβρίου 2004 έως τις 11 Νοεμβρίου του 2007 ο Κυβερνήτης και Ανώτατος Διοικητής της Αγίας Ελένης και των Κτήσεων (Νήσος Αναλήψεως και Τριστάν ντα Κούνια).

Γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1949 και ήταν παντρεμένος με την Κλαιρ Κλάνσι. Ο Κλάνσι κατοικούσε στην Αγία Ελένη. Η χήρα του είναι σήμερα επικεφαλής της Εθνοσυνέλευσης της Ουαλίας. Ο Κλάνσι αποχώρησε από το αξίωμά του, καθώς διορίστηκε από τη βασίλισσα της Αγγλίας ο διάδοχός του, Άντριου Γκαρ. Ο Γκαρ ανέλαβε καθήκοντα στις 11 Νοεμβρίου του 2007. 

Απεβίωσε από καρκίνο σε ηλικία 60 ετών στις 23 Φεβρουαρίου 2010.
Ταριέλ Ζιντιρίδης

Ο Ταριέλ Ζιντιρίδης (20 Δεκεμβρίου 1987) είναι πρωταθλητής του τζούντο, γεννημένος στη Γεωργία και μέλος της εθνικής Ελλάδας στο εν λόγω άθλημα. Αγωνίζεται στην κατηγορία των 66 κιλών και ανήκει στο σύλλογο Φίλιππος Αμυνταίου.
Κόμμα των Ριζοσπαστών

Το Κόμμα των Ριζοσπαστών ήταν Ελληνικό πολιτικό κόμμα στα Επτάνησα και στις Ηνωμένες Πολιτείες των Ιονίων Νήσων και θεωρείται το πρώτο πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στην Ελλάδα με κομματική δομή.

Το "κόμμα των Ριζοσπαστών" ιδρύθηκε το 1848 και διαλύθηκε αμέσως μετά την ένωση των Ιόνιων νήσων με την Ελλάδα το 1864 , ήταν ενάντια στην Αγγλική κατοχή των Ιόνιων νήσων και υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα . Η Αγγλία είχε αναλάβει την προστασία του νέου κράτους που δημιουργήθηκε με την Συνθήκη των Παρισίων το 1815 η οποία προέβλεπε την την προστασία του ελευθέρου και ανεξαρτήτου κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών των Ιονίων Νήσων , αλλά αντί για προστασία είχε επιβάλει καθεστώς αποικίας. Το κόμμα των Ριζοσπαστών εναντιωνόταν στην Αγγλική κατοχή με κύριο αίτημα την ένωση.
μικρογραφία|Αναμνηστική φωτογραφία των πληρεξουσίων του Ιονίου κοινοβουλίου που ψήφισε την ένωση με την Ελλάδα, 5 Οκτωβρίου 1863

Οι Ριζοσπάστες με την πολιτική τους καθοδήγηση ξεσήκωναν τον λαό ενάντια στην Βρετανία και υπέρ της ενώσεως. Στις 26 Νοεμβρίου 1850 ο Ριζοσπάστης βουλευτής Ιωάννης Δετοράτος Τυπάλδος σε μια ενθουσιώδη βουλή προτείνει το ψήφισμα για την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα. Το ψήφισμα το υπέγραψαν και οι Γεράσιμος Λιβαδάς, Ναδάλης Δομενεγίνης, Γεώργιος Τυπάλδος, Φραγκίσκος Δομενεγίνης, Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος, Ιωσήφ Μομφεράτος, Τηλέμαχος Παΐζης, Ιωάννης Τυπάλδος, Άγγελος Σιγούρος – Δεσύλλας, Στ. Πυλαρινός, Χριστόδουλος Ποφάντης. Η Βρετανία απάντησε με διωγμούς, συλλήψεις, φυλακίσεις, εξορίες και κλείσιμο των εφημερίδων. Οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές εξορίζονται, ο Ηλίας Ζερβός στα Αντικύθηρα και ο Ιωσήφ Μομφεράτος στην Ερικούσα. Η οργάνωση των Ριζοσπαστών ουσιαστικά διαλύεται, Τότε στον χώρο των ριζοσπαστών εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος επικεφαλής των "νέων Ριζοσπαστών". Ο Λομβάρδος ακολούθησε διαφορετική πολιτική από τους προκατόχους του και επιζητούσε μόνο την ένωση .

Το 1862 Ηλίας Ζερβός ως Πρόεδρος τότε της Βουλής ανεβαίνει στο βήμα και προτείνει την αναστολή του εθνικού ζητήματος και την ψήφιση διαφόρων βελτιώσεων με τις οποίες θα ανακουφιζόταν ο επτανησιακός λαός , μαζί του τάχτηκε ο "Ιωσήφ Μομφεράτος" και οι "παλιοί ριζοσπάστες" ενώ ο "Λομβάρδος" και "νέοι ριζοσπάστες" διαφώνησαν με αποτέλεσμα την διάσπαση των ριζοσπαστών σε "αληθινούς" , ή "παλιούς" Ριζοσπάστες, (Κόμμα Αληθινών Ριζοσπαστών), που απέβλεπε σε ένωση με την Ελλάδα, ανεξαρτησία και δικαιοσύνη, με αρχηγούς τον Ηλία Ζερβό-Ιακωβάτο και τον Ιωσήφ Μομφεράτο, και σε Κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών ("Νέοι ριζοσπάστες"), ή απλά "ενωτικών", που απέβλεπαν μόνο σε ένωση με την Ελλάδα, με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο .
Η Μεσόγειος φλέγεται

Η Μεσόγειος φλέγεται είναι ο τίτλος μίας ελληνικής πολεμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1970, σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα και σενάριο Αντώνη Δαυίδ και Σταμάτη Φιλιππούλη, με πρωταγωνιστές τον Κώστα Πρέκα και τον Κώστα Καρρά.
Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά - Βόρεια Πράσινη Αριστερά

H Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά - Βόρεια Πράσινη Αριστερά (Ε.Ε.Α.-Β.Π.Α.) είναι μια σοσιαλιστική και κομμουνιστική ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο. Σήμερα έχει 52 ευρωβουλευτές. Επικεφαλής της ομάδας είναι από το 2012 η Γερμανίδα Γκάμπι Τσίμερ του κόμματος Η Αριστερά.

Αποτελείται από δύο υποομάδες, την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά (ΕΕΑ / EUL) που απαρτίζεται από έναν πυρήνα κομμάτων που είναι μέλη του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και μερικά ανεξάρτητα αριστερά κόμματα και τη Βόρεια Πράσινη Αριστερά (ΒΠΑ / NGL) που αποτελείται από τους ευρωβουλευτές που ανήκουν στη Σκανδιναβική Πράσινη Αριστερή Συμμαχία της Σουηδίας και της Φινλανδίας.
Ιξώδες

Το ιξώδες ("αγγλ." viscocity) ενός ρευστού (στη Φυσικοχημεία) είναι το μέτρο της αντίστασης που αυτό προβάλει στη σταδιακή παραμόρφωσή του μετά από διατμητική ή εντατική τάση, που εκφράζεται επίσης και με την αντίσταση που προβάλει κατά τη ροή του. Για υγρά, ειδικότερα, αντιστοιχεί στην ιδιότητα της «πηκτότητας». Για παράδειγμα, το μέλι έχει πολύ υψηλότερο ιξώδες από το νερό.

Το ιξώδες είναι μια ιδιότητα ενός ρευστού που προκύπτει από τις συγκρούσεις μεταξύ γειτονικών σωματιδίων (δηλαδή μορίων, με την ευρεία έννοια), καθώς τμήματα του ρευστού αυτού κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες, αλλά και από την εφαρμογή των δυνάμεων συνοχής μεταξύ των μορίων αυτών. Όταν ένα ρευστό υποχρεώνεται να ρεύσει μέσα από ένα σωλήνα, τα σωματίδια από τα οποία αποτελείται το ρευστό κινούνται ταχύτερα κατά μήκος του άξονα του σωλήνα στο εσωτερικό του και βραδύτερα κοντά στα τοιχώματα του σωλήνα. Γι' αυτό χρειάζεται να ασκηθεί κάποια τάση, όπως μια διαφορά πίεσης ανάμεσα στα δυο άκρα του σωλήνα, για να υπερπηδηθεί η τριβή ανάμεσα στα στρώματα του ρευστού που κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες και να συνεχιστεί η ροή του ρευστού. η τάση που απαιτείται για ένα δεδομένο μοτίβο κίνησης αντιστοιχει στο ιξώδες του ρευστού αυτού.

Ένα ρευστό που δεν αντιστέκεται καθόλου στην τάση διάτμησής του ονομάζεται «"ιδανικό"» ή «ιδεατό» υγρό. Το μηδενικό ιξώδες, όμως, παρατηρείται μόνο σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στα υπερρευστά. Διαφορετικά, τεχνικά όλα τα ρευστά έχουν θετικό ιξώδες. Στην καθομιλουμένη, η έννοια του «ιξώδους», δηλαδή της πηκτότητας, αναφέρεται ειδικότερα σε υγρά και συνήθως σε σύγκριση με την αντίστοιχη ιδιότητα του νερού. Ένα ρευστό με σχετικά υψηλό ιξώδες, όπως η πίσσα, μπορεί να παρουσιάζεται σαν στερεό, και τότε συχνά χαρακτηρίζεται ως «ημίρευστο».

Η ιδιότητα του ιξώδους για τα υγρά εξετάζεται ιδιαίτερα από την Υδροδυναμική.

Το μέτρο του ιξώδους είναι ο "συντελεστής συνεκτικότητας" ή "συντελεστής εσωτερικής τριβής" ή συντελεστής ιξώδους του υγρού. Όσο πιο παχύρρευστο είναι ένα υγρό, τόσο μεγαλύτερο ιξώδες λέμε ότι έχει, π.χ. το μέλι έχει μεγαλύτερο ιξώδες από το λάδι.

Το ιξώδες μετριέται με ειδικό όργανο που λέγεται ιξωδόμετρο. Η μέτρηση γίνεται σε βαθμούς, που σήμερα σε χρήση είναι οι «βαθμοί Engler», ή «βαθμοί Redwood», ή «βαθμοί Saybolt», κ.λπ, που παρέχονται από το εγχειρίδιο του, κατά περίπτωση χρήσης τύπου, ομώνυμου οργάνου.
Κυπερούντα

Η Κυπερούντα είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Διονύσης Ηλιάδης

O Διονύσης Ηλιάδης (22 Ιανουαρίου 1983) είναι Έλληνας πρωταθλητής του τζούντο, με διεθνείς διακρίσεις. Κατάγεται από την περίφημη οικογένεια Ηλιάδη, που έχουν δώσει σημαντικούς αθλητές του τζούντο, με ολυμπιακές και διεθνείς διακρίσεις.
Μάρινερ 9

Ο Μάρινερ 9 (αγγλ. "Mariner", "Ναυτικός") είναι διαστημικό όχημα της NASA που, στο πλαίσιο του προγράμματος «Μάρινερ», τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Άρη για την εξερεύνηση του πλανήτη αυτού.
Αεροζίνη 50

Η Αεροζίνη 50 (αγγλ. "Aerozine 50") είναι μείγμα που αποτελείται από ίσα μέρη υδραζίνης και ασύμμετρης δυμεθυλυδραζίνης (UDMH) που ανακαλύφθηκε προς το τέλος της δεκαετίας του '50 από τη Aerojet-General Corporation και χρησιμοποιείται ως καύσιμο πυραύλων.
Ντάρκο Κοβάτσεβιτς

Ο Ντάρκο Κοβάτσεβιτς (σερβικά: Дарко Ковачевић) γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 1973 στο Κόβιν της Σερβίας και είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Μητροπολίτης Νικαίας Γεώργιος

Ο Μητροπολίτης Νικαίας Γεώργιος Παυλίδης (24 Ιουνίου 1916 - 9 Αυγούστου 1990) ήταν ο πρώτος Μητροπολίτης της Μητρόπολης Νικαίας (Αττικής).
Μίλος Τεόντοσιτς

Ο Μίλος Τεόντοσιτς (σερβικά: "Милош Теодосић", Βάλιεβο, Γιουγκοσλαβία, 19 Μαρτίου 1987) είναι Σέρβος διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του Πλέι μέικερ με τη φανέλα της ιταλικής Βίρτους Μπολόνια. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους εν ενεργεία Ευρωπαίους καλαθοσφαιριστές, με πληθώρα ατομικών διακρίσεων και συλλογικών τίτλων και με παρουσία στην Ευρωλίγκα, το NBA, αλλά και σε διεθνείς διοργανώσεις με την εθνική ομάδα της Σερβίας.
Άκαστος

Ο Άκαστος στην ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Πελία και της Αναξιβίας. Υπήρξε ο τελευταίος χρονικά από τους μυθικούς βασιλιάδες της Ιωλκού. Χωρίς τη θέληση του πατέρα του έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία, με τον αρχηγό της, τον Ιάσονα, να είναι πρώτος του εξάδελφος.
Γόρδυς

Ο Γόρδυς στην ελληνική μυθολογία ήταν ήρωας, γιος του Τριπτολέμου. Αποίκησε τη Γορδυηνή με Ελευσίνιους πριν εγκατασταθούν εκεί οι Ερετριείς, που τους είχαν απομακρύνει ως αιχμαλώτους από την Ερέτρια οι Πέρσες (Στράβων, XV, 747 και 750). Ο Γόρδυς παραδίδεται ότι οδήγησε τους Ελευσίνιους που είχαν σταλεί μαζί με Αργείους να βρουν την Ιώ, στη Γορδυηνή. Οι Αργείοι που τον συνόδευαν αποσπάσθηκαν από αυτόν και έκτισαν την πόλη Ταρσό.

Απόγονοι του Γόρδυος υποτίθεται ότι υπήρχαν στη Γορδυηνή μέχρι την εποχή του Σελεύκου Νικάτορα, ο οποίος τους μετέφερε στην Αντιόχεια. Προς τιμή του Γόρδυος και του Τριπτολέμου οι Αντιοχείς τελούσαν μεγαλοπρεπείς εορτασμούς στο Κάσιο Όρος.
Δαυνία

Η Δαυνία ήταν αρχαία περιοχή της Απουλίας, στη Μέση Ιταλία, μεταξύ της Αδριατικής Θάλασσας και των βουνών Γάργανο και Απέννινα. Κατά την παράδοση, οι κάτοικοί της κατάγονταν από τον Δαύνο, που πρώτος την κατέκτησε. Οι Δαυνίτες (ή Δαύνιοι κατά τον Στράβωνα και Πολύβιο) ήταν φυλή των Ιαπύγων και κατά τον Σκύλακα κατείχαν ολόκληρη τη δυτική ακτή της Αδριατικής.

Η Δαυνία κατακτήθηκε νωρίς από τους Ρωμαίους, που κατέστρεψαν 81 πόλεις της και σκότωσαν δέκα χιλιάδες άνδρες. Από τη Δαυνία περνούσε η Αππία Οδός, που συνέδεε τη Ρώμη με το Βρινδήσιο. Υπήρχε στην περιοχή ιερό της Αθηνάς-Μινέρβας με τα όπλα του Διομήδους και των συντρόφων του. Στη Δαυνία εκτρέφονταν σκυλιά, τα οποία υποτίθεται ότι υποδέχονταν με χαρά τους περαστικούς Έλληνες.
Ιωάννης της Γάνδης

Ο Ιωάννης της Γάνδης, 1ος δούκας του Λάνκαστερ ("John of Gaunt", 24 Ιουνίου 1340 - 3 Φεβρουαρίου 1399) μέλος της βασιλικής οικογένειας των Πλανταγενετών της Αγγλίας ήταν τρίτος γιος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ. Κέρδισε το προσωνύμιο "της Γάνδης" από τον τόπο γέννησής του, τη Γάνδη, που τότε ονομαζόταν Γένδη. Έγινε πολύ αντιδημοφιλής λόγω της αυταρχικότητάς του. Είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι ήταν νόθος γιος κάποιου κρεοπώλη της Γένδης, επειδή ο πατέρας του Εδουάρδος Γ΄ απουσίαζε κατά τη γέννησή του· η ιστορία αυτή τον είχε εξοργίσει.
Γουλιέλμος της Τύρου

Ο Γουλιέλμος της Τύρου ("Guillaume de Tyr", 1130 - 29 Σεπτεμβρίου 1186) ήταν αρχιεπίσκοπος της Τύρου, και ο κυριότερος χρονογράφος των μεσαιωνικών Σταυροφοριών. Γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από τη δεύτερη γενιά των πρώτων Σταυροφόρων από οικογένεια μη ευγενών ενώ αδελφό είχε κάποιον Ραλφ, έμπορο. Εκπαιδεύθηκε στα Ιεροσόλυμα σε Λατινικά, Ελληνικά, Αραβικά και ένας από τους σημαντικότερους μαθητές του ήταν ο μέλλων βασιλιάς των Ιεροσολύμων Βαλδουίνος Γ΄. Σε ηλικία 16 ετών στάλθηκε στο Παρίσι και στην Ορλεάνη όπου για 10 χρόνια εκπαιδεύτηκε σε τέχνες, φυσικές επιστήμες, μαθηματικά, φιλοσοφία, θεολογία και νομικά από τους διασημότερους δασκάλους της εποχής του.
Sunrise Avenue

Οι Sunrise Avenue είναι ροκ συγκρότημα από τη Φινλανδία. Το μουσικό τους είδος ποικίλλει από χαρντ ροκ όπως στο "Forever Yours", έως μελωδικές μπαλάντες όπως στο "Heal Me".
Βάλτερ Μάισνερ

Ο Φριτς Βάλτερ Μάισνερ ("Fritz Walther Meißner", Βερολίνο, 16 Δεκεμβρίου 1882 − Μόναχο, 15 Νοεμβρίου 1974) ήταν Γερμανός φυσικός, γνωστός από το ομώνυμο φαινόμενο.

Ο Μάισνερ σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Μονάχου, αλλά συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φυσική, κάνοντας διδακτορικό υπό τον Μαξ Πλανκ. Στη συνέχεια εργάσθηκε στο ινστιτούτο Φυσικής και Μετρολογίας "Physikalisch-Technische Reichsanstalt". Από το 1922 ως το 1925 η ομάδα του κατασκεύασε τον τρίτο μεγαλύτερο υγροποιητή ηλίου στον κόσμο και με τη βοήθειά του ανακάλυψε το 1933 το γνωστό σήμερα ως Φαινόμενο Meissner, την «έξωση» δηλαδή των μαγνητικών πεδίων από το εσωτερικό των υπεραγωγών. Το 1934 κλήθηκε και ανέλαβε την έδρα της Τεχνικής Φυσικής στο Πολυτεχνείο του Μονάχου. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Μάισνερ έγινε πρόεδρος της Βαυαρικής Ακαδημίας Θετικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών. Το 1946 διορίσθηκε διευθυντής της πρώτης επιτροπής ερευνών χαμηλών θερμοκρασιών της Ακαδημίας. Τα εργαστήριά της βρίσκονταν στο Herrsching am Ammersee μέχρι το 1965, οπότε και μετακόμισαν στο Garching. Μετά τον θάνατό του, η επιτροπή αναβαθμίσθηκε σε ινστιτούτο και έλαβε το όνομά του. Ο Βάλτερ Μάισνερ δημοσίευσε πάνω από 200 επιστημονικές εργασίες.
Αντρέ Γκορζ

Ο Αντρέ Γκορζ (Φεβρουάριος 1923 – 22 Σεπτεμβρίου, 2007), γεννημένος Γκέρχαρντ Χιρς (γερμ. "Gerhart Hirsch") επίσης γνωστός με το δημοσιογραφικό του όνομα Μισέλ Βοσκέ (γαλ. "Michel Bosquet") ήταν Αυστριακός και Γάλλος κοινωνικός φιλόσοφος. Ως δημοσιογράφος ήταν το 1964 συνιδρυτής της εβδομαδιαίας πολιτικής επιθεώρησης "Le Nouvel Observateur" με το ψευδώνυμο «Μισέλ Μποσκέ». Ήταν επίσης υποστηρικτής της υπαρξιστικής εκδοχής του μαρξισμού του Ζαν Πολ Σαρτρ μετά τον Πόλεμο. Τον Μάη του '68 διαχώρισε τη θέση του και στράφηκε στην πολιτική οικολογία, γενόμενος μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της. Το κεντρικό θέμα της ενασχόλησής του ήταν η απελευθέρωση από την εργασία, η δίκαιη κατανομή της εργασίας, η εργασία ως κοινωνική αποξένωση, κ.λπ. Ήταν επίσης ένας από τους υποστηρικτές του εγγυημένου ελάχιστου εισοδήματος.
Θανάσης Λεβέντης

Ο Θανάσης Λεβέντης είναι Έλληνας γιατρός, καθηγητής Νευροχειρουργικής και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, o οποίος ανεξαρτητοποιήθηκε το 2010. Είναι ιδρυτικό μέλος και βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Γεννήθηκε στα Βίλλια Αττικής το 1937. Τελείωσε την Ιατρική Σχολή Αθηνών, της οποίας ανακηρύχθηκε διδάκτωρ, και στη συνέχεια επίκουρος καθηγητής Νευροχειρουργικής. Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία και έχει εργαστεί για πολλά χρόνια ως Α' Επιμελητής στην Πολυκλινική και τον Ευαγγελισμό και ως διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στο Μεταξά και το Κρατικό Αθηνών. Έχει χρηματίσει Πρόεδρος της Ελληνικής Νευροχειρουργικής Εταιρείας, εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή Εκπαίδευσης Ευρωπαίων Νευροχειρουργών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΙΝΑΠ, του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, του ΚΑΤ και μέλος της Επιτροπής Ανέγερσης του Νοσοκομείου Ελευσίνας "Θριάσιο". Είναι ιδρυτής του περιοδικού "Ελληνική Νευροχειρουργική". Έχει δημοσιεύσει πάνω από 220 εργασίες σε Ελληνικά και ξένα Ιατρικά περιοδικά, ανάμεσά τους 9 Ελληνικά και 3 ξενόγλωσσα βιβλία.
Υπήρξε στέλεχος της προδικτατορικής ΕΔΑ, της Νεολαίας Λαμπράκη και του ΚΚΕ. Στέλεχος του Συνασπισμού από την ίδρυσή του, σήμερα μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του. Εκλέχτηκε βουλευτής Αττικής του ΣΥΝ και έπειτα του ΣΥΡΙΖΑ το 1989, το 2000, το 2004 και το 2007. Είναι μέλος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής και της Επιτροπής Αποτίμησης Τεχνολογίας. Επικεφαλής Νομαρχιακού ψηφοδελτίου στις εκλογές του 1994, 1998 και 2002 και Νομαρχιακός Σύμβουλος Δυτικής Αττικής την ίδια περίοδο. Δραστηριοποιείται ιδιαίτερα στους τομείς υγείας, πρόνοιας και προστασίας του περιβάλλοντος. Έχει δημοσιεύσει στον Αθηναϊκό και Τοπικό Τύπο πάνω από 400 εργασίες για κοινωνικά, ιατρικά, πολιτικά και οικολογικά θέματα.
Νεολαία Χίτλερ

Η Νεολαία Χίτλερ ή Χιτλερική Νεολαία (γερμ.: , αρχικά "HJ"), ονομαζόταν το σκέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος στο οποίο συμμετείχαν παιδιά και νέοι ηλικίας 10 έως 18 χρονών. Ιδρύθηκε το 1922 και το 1926 πήρε το όνομα "Hitler-Jugend, Bund deutscher Arbeiterjugend" - «Χιτλερική Νεολαία, Ένωση Νεολαίων Γερμανών εργατών». 
To 1923 η Χιτλερική Νεολαία αριθμούσε 1.000 περίπου μέλη. Πέντε χρόνια αργότερα, τα μέλη της έφτασαν τα 25.000. Μέχρι το τέλος του 1932 (μερικές εβδομάδες πριν το Κόμμα έρθει στην εξουσία) τα μέλη της ανέρχονταν σε 107.956. Στο τέλος του 1933, η Χιτλερική Νεολαία έφτασε τα 2.300.000 μέλη. Αρχηγός της οργάνωσης ήταν, αρχικά, ο Μπάλντουρ φον Σίραχ (Baldur von Schirach) τον οποίο διαδέχτηκε, το 1940, ο Άρτουρ Άξμαν (Artur Axmann).
Από το 1933 μέχρι και το τέλος της το 1945 ήταν η μόνιμη νόμιμη οργάνωση νεολαίας στην Γερμανία ενώ κατά τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου διεύρυνε την δράση της, αναλαμβάνοντας και παραστρατιωτικές επιχειρήσεις. Χωριζόταν ανάλογα με την ηλικία και το φύλο σε: «οργάνωση παίδων από 10 έως 14 ετών» , «νέων από 14 έως 18 ετών» και «κορασίδων από 10 έως 21 ετών». 
Με το τέλος του καθεστώτος, η οργάνωση έπαψε να υφίσταται, και στις 10 Οκτωβρίου 1945 τέθηκε - μαζί με τις υπόλοιπες ναζιστικές οργανώσεις - εκτός νόμου, από το Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου.
Nek

Ο Φιλίπο Νεβιάνι ("Filippo Neviani", 6 Ιανουαρίου 1972), περισσότερο γνωστός ως Nek, είναι δημοφιλής Ιταλός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Ο Νεκ τραγουδάει τόσο στα ιταλικά όσο και στα ισπανικά.
Μιχάλης Παπαγιαννάκης

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης (19 Αυγούστου 1941 - 26 Μαΐου 2009) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίου, πολιτικός της Αριστεράς και βουλευτής.
Ανύψωση Μουτσουάρ

Η Ανύψωση Μουτσουάρ (στα Γαλλικά "Mouchoir" σημαίνει "μαντήλι χεριού", στα Ισπανικά λέγεται επίσης και "Banco de Pañuelo Blanco" δηλαδή "Ανύψωση λευκού μαντηλιού χειρός") βρίσκεται νοτιοανατολικά των Νήσων Τερκς στις γεωγραφικές συντεταγμένες 20°57′Β, 70°42′Δ, και γεωγραφικά είναι συνέχεια του Αρχιπελάγους των Μπαχάμας (ή Λουκάγιαν). Είναι τμήμα των Νήσων Τερκς και Κέικος και πέφτουν εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης τους. Το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας πλευράς της πλυμμηρίζεται από 2 ομάδες κοραλλιογεννών υφάλων. Ένας βράχος βάθους 1,8 μέτρων βρίσκεται ανάμεσα στις 2 ομάδες. Υπάρχουν πολυάριθμα ρηχά τμήματα στην ανύψωση όπου σπάει το κύμα. Ο Βορειοανατολικός Κυματοθραύστης είναι ένας επικίνδυνος βράχος στα βορειοανατολικά.

Το Πέρασμα Μουτσουάρ, που χωρίζει την Ανύψωση Μουτσουάρ από τις Νήσους Τερκς, είναι περίπου 26 χμ πλατύ και πολύ βαθύ. Το Πέρασμα της Ασημένιας Ανύψωσης χωρίζει την Ανύψωση Μουτσουάρ από την Ασημένια Ανύψωση μακρύτερα στα νοτιοανατολικά, που ανήκει στην Δομινικανή Δημοκρατία.


Κατηγορία:Τερκς και Κέικος
Ασημένιος Ύφαλος

Ο Ασημένιος Ύφαλος είναι μια υφαλογενής περιοχή στον Ατλαντικό Ωκεανό βόρεια της Δομινικανής Δημοκρατίας και νοτιοανατολικά του Εδάφους των Τερκς και Κέικος. Χωρίζεται από τον Ύφαλο Μουτσουάρ στα δυτικά από το Πέρασμα του Ασημένιου Ύφαλου και από τον Ύφαλο Ναβιδάδ στα ανατολικά από το Πέρασμα του Ύφαλου Ναβιδάδ, Είναι μια ρηχή υποθαλάσσια περιοχή που σχεδόν φτάνει την επιφάνεια του ωκεανού σε πολλά σημεία της (18 μέτρα στα ρηχά τμήματα της), αλλά είναι τελείως βυθισμένη. Στα βόρεια άκρα της πολλές κοραλλιογενείς κεφαλές φτάνουν την επιφάνεια του ωκεανού, ειδικά στην χαμηλότερη στάθμη ("άμπωτη") της παλίρροιας. Επίσης, ανάμεσα στις κοραλλιακές κεφαλές είναι το βυθισμένο φορτηγό πλοίο "Πολυξένη", το μεγαλύτερο μέρος του οποίου είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού. Η άνοδος στο "Πολυξένη" επιτρέπεται μόνο με κυβερνητική άδεια.

Επειδή ο Ασημένιος Ύφαλος είναι ρηχός, η περιοχή δεν είναι κατάλληλη για μεγάλα πλοία να χρησιμοποιούν την περιοχή ως πέρασμα. Στην πραγματικότητα, κάθε βάρκα στην περιοχή πρέπει να κατέχει άδεια προτού εισέλθει στον ύφαλο. 

Αυτή η περιοχή θεωρείται τμήμα της Δομινικανής Δημοκρατίας, όπως και ο Ύφαλος Ναβιδάδ στα ανατολικά της. Στις 14 Οκτωβρίου 1986, η Δομινικανή Δημοκρατία ίδρυσε το "Καταφύγιο Ασημένιου Ύφαλου" για την προστασία αυτής της περιοχής ως καταφύγιο (θαλάσσιο πάρκο) για τα θαλάσσια θηλαστικά. Στις 5 Ιουλίου 1996, μια νεότερη απόφαση της Δομινικανής κυβέρνησης διεύρυνε την περιοχή και την ανακήρυξε ως Καταφύγιο Θαλάσσιων Θηλαστικών. Ο Ασημένιος Ύφαλος για πολύ καιρό είναι τόπος αναπαραγωγής και θηλασμού της καμπούρας φάλαινας (του γένους megaptera).

Για το λόγο αυτό, τουρίστες ξεναγούνται στην περιοχή για να δουν τις φάλαινες και άλλα άγρια είδη.

Μόλις στα νοτιοανατολικά βρίσκεται ο Ύφαλος Ναβιδάδ, επίσης στην δικαιοδοσία της Δομινικανής Δημοκρατίας.

Ο Ασημένιος Ύφαλος, η Ανύψωση Ναβιδάδ, καθώς και ο Ύφαλος Μουτσουάρ (τμήμα των Νήσων Τερκς και Κέικος) μακρύτερα στα βορειοδυτικά, θεωρούνται γεωγραφικά μια συνέχεια του Αρχιπελάγους Λουκάγιαν (πιο γνωστό ως Αρχιπέλαγος των Μπαχάμας).
Νήσος Αναλήψεως

Η Νήσος Αναλήψεως (αγγλικά: "Ascension Island") είναι νησί στον νότιο Ατλαντικό ωκεανό, περίπου 1.600 χλμ. από τις ακτές της Αφρικής. Είναι εξαρτημένη περιοχή του Βρετανικού υπερπόντιου εδάφους της Νήσου Αγίας Ελένης, που βρίσκεται 1.287 χλμ. στα νοτιοανατολικά. Το νησί πήρε το όνομα του από την καταγεγραμμένη ημέρα της ανακάλυψης του, την ημέρα της Αναλήψεως του Σωτήρα.

Στο νησί βρίσκεται το Αεροδρόμιο Γουαϊντεγουέηκ (Wideawake Airfield), που είναι μία από κοινού εγκατάσταση της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας και της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Το νησί χρησιμοποιούταν από τον Βρετανικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Φώκλαντ. Στη νήσο Αναλήψεως βρίσκεται μία από τις πέντε κεραίες (οι άλλες τέσσερις βρίσκονται στην Ατόλλη Κβαζαλέιν, στην Ατόλλη Ντιέγκο Γκαρσία, στο Κολοράντο Σπρινγκς και στη Χαβάη) που βοηθούν στη λειτουργία του Συστήματος Παγκόσμιας Θέσης (GPS).

Η νήσος Αναλήψεως δεν έχει δική της σημαία ή εθνόσημο. Χρησιμοποιούνται η Σημαία της Ένωσης και το Βασιλικό εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου. 

300px|right|thumb|Η Αγία Ελένη με τις εξαρτήσεις της, Νήσο Αναλήψεως και Συστάδα Τριστάν ντα Κούνια
Τεοντόρ ντε Μπανβίλ

Ο Τεοντόρ ντε Μπανβίλ ("Étienne-Claude-Jean-Baptiste-Théodore-Faullain de Banville", 14 Μαρτίου 1823, Μουλέν - 13 Μαρτίου 1891, Παρίσι) ήταν Γάλλος ρομαντικός ποιητής και μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της σχολής των παρνασσιστών, με επίδραση στο κίνημα του συμβολισμού. Η πρώτη ποιητική συλλογή του εκδόθηκε το 1842, με τον τίτλο "Οι Καρυάτιδες" (γαλλ. "Les Cariatides"), ενώ η πιο γνωστή συλλογή ποιημάτων του είναι εκείνη που φέρει τον τίτλο "Φανταστικές Ωδές" ("Les Odes funambulesques", 1857), έργο που εκθείασε ο Βίκτωρ Ουγκό.

Όπως διαφαίνεται και από την "Μικρή Πραγματεία για τη γαλλική ποίηση" ("Petit Traité de poésie française", 1872), ο Τεοντόρ ντε Μπανβίλ απέδιδε μεγάλη αξία στο ποιητικό μέτρο και θεωρούσε την ομοιοκαταληξία ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ποίησης. Αξιοποίησε και εξερεύνησε παραμελημένες φόρμες, όπως τη μπαλάντα ή το ροντό, που είχαν σχεδόν εγκαταλειφθεί από το 16ο αιώνα, ακολουθώντας το παράδειγμα του κριτικού Σαρλ Σεντ-Μπεβ που συνέβαλε στην αναβίωση του σονέτου. Συνεργάστηκε επίσης με πολυάριθμα περιοδικά, γράφοντας κριτικές λογοτεχνίας, καθώς και για το θέατρο και τη μουσική.