Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Εζέν - Λουί Λεκέν

thumb|left|200px|"Ο Φαύνος που χορεύει" (1851). Έργο του Εζέν - Λουί Λεκέν. Παρίσι, Κήπος του ΛουξεμβούργουΟ Εζέν – Λουί Λεκέν (Eugène – Louis Lequesne, Παρίσι 1815 – 1887) ήταν Γάλλος γλύπτης. Μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού το 1841, στο εργαστήριο του Ζαν-Ζακ Πραντιέ (Jean – Jacques Pradier, 1790 – 1852). Βραβεύτηκε το 1844 με το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) με το έργο του «Ο Πύρρος (Νεοπτόλεμος) φονεύοντας τον Πρίαμο» (Pyrrhus tuant Priam). 

Επιστρέφοντας από τη Ρώμη στο Παρίσι, o Λεκέν φέρνει μαζί του το ορειχάλκινο γλυπτό «Φαύνος που χορεύει» (1851, Faune dansant), ένα από τα πιο γνωστά και πιο αγαπητά έργα του, που βρίσκεται σήμερα στον Κήπο του Λουξεμβούργου στο Παρίσι. Ο Λεκέν φιλοτέχνησε αγάλματα για προσόψεις πολλών κτιρίων στο Παρίσι: Λούβρου, Παλαί ντε Ζυστίς, Σταθμού του Βορά και Όπερας Γκαρνιέ. Έργα του βρίσκονται και στις Εκκλησίες Αγίας Κλοτίλδης, Σαιν-Πωλ Σαιν-Λουί, Σαιν-Ωγκυστέν και Αγίας Τριάδας (Τρινιτέ).

Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα έργα του Λεκέν, που βρίσκονται στο Παρίσι, περιλαμβάνονται: «Ισχύς, Δικαιοσύνη, Αθωότητα, Έγκλημα» (Παλαί ντε Ζυστίς), «Άγιος Λουδοβίκος» (Εκκλησία Σαιν-Πωλ Σαιν-Λουί), «Φιλανθρωπία, Πίστη, Ελπίδα» (Εκκλησία Τρινιτέ), «Η Φήμη χαλιναγωγώντας τον Πήγασο» (Όπερα Γκαρνιέ), «Προτομή του Ζαν-Ζακ Πραντιέ» (Ανάκτορο του Λουξεμβούργου), «Αμιένη» και «Ρουέν» (Σταθμός του Βορά). Στο Μουσείο του Λούβρου υπάρχει, μεταξύ άλλων, το γλυπτό «Σαπφώ και Φάων», ενώ στο Μουσείο Ορσέ το έργο του «Η Φήμη αναχαιτίζοντας τον Πήγασο». 

Στην κορυφή του καμπαναριού του καθεδρικού ναού της Μασσαλίας Νοτρ-Νταμ-ντε-λα-Γκαρντ (Notre Dame de la Garde), πάνω σ' ένα βάθρο 12 μέτρων, υψώνεται το ύψους 9,7 μ. επιχρυσωμένο άγαλμα της Παρθένου Μαρίας (1867, La bonne mère), μία από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του Εζέν Λεκέν.
Χουάν Πόνθε ντε Λεόν

Ο Χουάν Πόνθε ντε Λεόν ("Juan Ponce-de Leon", 8 Απριλίου 1460 - Ιούλιος 1521) ήταν Ισπανός εξερευνητής και κατακτητής. 
Το 1493 συνόδευσε τον Χριστόφορο Κολόμβο στο δεύτερο ταξίδι του και το 1502 είναι κυβερνήτης του Άγιου Δομίνικου. Το 1509 κατέκτησε το Πουέρτο Ρίκο και έγινε ο πρώτος κυβερνήτης του. Το 1513 αποβιβάσθηκε στα δυτικά παράλια της Φλόριντας αλλά συνάντησε αντίσταση από τους ιθαγενείς. Κατέφυγε στην Κούβα, όπου πέθανε από τα τραύματά του. Συνδέθηκε στενά με τον μύθο περί της Πηγής της Νεότητας, καθώς ξεκίνησε ένα ταξίδι για την εύρεση του βασισμένος σε ιστορίες ντόπιων του Πουέρτο Ρίκο.
Εγιαλέτι του Μοριά

Εγιαλέτι του Μοριά (οθωμανικά τουρκικά: ایالت موره, "Eyālet-i Mōrâ") ή πασαλίκι της Πελοποννήσου ήταν το σύστημα οθωμανικής διοίκησης που ίσχυσε στην περιοχή της Πελοποννήσου κατά την περίοδο της Δεύτερης Τουρκοκρατίας (1715-1821). Κατά τους πρώτους αιώνες της οθωμανικής κατάκτησης η Πελοπόννησος υπάγονταν στην δικαιοδοσία του Οθωμανού αρχιναύαρχου (Καπουδάν πασά) και είχε ως έδρα το Ναύπλιο. Ο αρχιναύαρχος διοικούσε απευθείας τις περιφέρειες (σαντζάκια) Ναυπλίου και Μυστρά. Μετά την νέα κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς το 1715, προβιβάστηκε σε ξεχωριστό πασαλίκι με έδρα την Τριπολιτσά.
Η Περίπτωση Λάρι Κράουν

Η Περίπτωση Λάρι Κράουν (αγγλικά: "Larry Crowne") είναι αμερικανική αισθηματική δραματική κομεντί παραγωγής 2011. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τομ Χανκς και το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τη Νία Βαρντάλος. Αποτελεί τη δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του Χανκς, στην οποία συμπρωταγωνιστεί μαζί με την Τζούλια Ρόμπερτς.

Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους την 1η Ιουλίου 2011 στις ΗΠΑ και στις 30 Ιουνίου 2011 στην Ελλάδα.
Σοφία Χατζηπανταζή

Η Σοφία Χατζηπανταζή (1872 - 1964) (το γένος Τζιμπίρη), γνωστή και ως Καπετάνισσα Σοφία, ήταν σημαντική Ελληνίδα οπλαρχηγός και πράκτορας του Μακεδονικού Αγώνα από την Σκοτούσσα (τότε Πρόσνικ) Σερρών. Σύζυγός της ήταν ο επίσης Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Αθανάσιος Χατζηπανταζής. Υπήρξε η μοναδική οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα, ενώ ήταν και μία από τις ελάχιστες γυναίκες Μακεδονομάχους.
Καλύβια Καρδίτσας

Τα Καλύβια είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Πεζούλας του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα στο Νομό Καρδίτσας, όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκαν διοικητικά στο Δ.δ. Πεζούλας του Δήμου Νεβρόπολης Αγράφων. Πρόκειται για έναν αναπτυσσόμενο οικισμό με πολλές εξοχικές κατοικίες. Βρίσκεται σε απόσταση 42 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Καρδίτσας και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 223 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πριν από τη δημιουργία της λίμνης οι κάτοικοι του οικισμού δούλευαν στα χωράφια της Νεβρόπολης και διατηρούσαν εδώ τα καλύβια τους· από την ύπαρξή τους πήρε και το ονομά της η περιοχή.

χωρίς-πλαίσιο|δεξιά|Καλύβια Καρδίτσας Απο την πανήγυρη του Ιερού Ναού
Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Ιουνίου 1929

Η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Ιουνίου 1929 (Ιούνιος - Δεκέμβριος 1929) προέκυψε μετά την ανάγκη ανασχηματισμού του υπουργικού συμβουλίου της προηγούμενης κυβέρνησης Βενιζέλου. 
Ο Βενιζέλος διαμορφώνει τη δομή της κυβέρνησης, με αλλαγές υπουργείων και προσθήκες θέσεων και προσώπων και λαμβάνει τη δεύτερη συνεχόμενη εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στις 7 Ιουνίου 1929.
Από τις σημαντικότερες νομοθετικές πρωτοβουλίες της περιόδου αυτής, αλλά και των μετέπειτα χρόνων είναι ο νόμος 4229, της 24ης Ιουλίου 1929, "«Περί των μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών»", το γνωστό "Ιδιώνυμο", με τον οποίο "εγκαινιάστηκαν" οι διώξεις των μελών του ΚΚΕ, που θα συνέχιζαν όλες οι επόμενες κυβερνήσεις, μέχρι και τη Μεταπολίτευση.
Το Δεκέμβριο του 1929, παραιτείται (λόγω ηλικίας) ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ναύαρχος Κουντουριώτης. Η πιο δημοφιλής υποψηφιότητα για τη θέση ήταν αυτή του Γεώργιου Καφαντάρη, ο οποίος υποστηριζόταν από ένα μεγάλο κομμάτι των Φιλελευθέρων αλλά και από την αντιπολίτευση. Ωστόσο, ο Βενιζέλος πρότεινε το μετριοπαθή Ζαΐμη, ο οποίος υπερψηφίστηκε από Βουλή και Γερουσία, με 257 ψήφους σε σύνολο 327, και ανακηρύχτηκε ο τρίτος πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η κυβέρνηση υπέβαλλε, ως όφειλε, την παραίτησή της, και, με την έγκριση του νέου Προέδρου πλέον, ορκίστηκε εκ νέου.
Wanted

Wanted είναι αμερικανική/γερμανική περιπετειώδης ταινία παραγωγής 2008. Βασίζεται στο ομότιτλο κόμικ του Μαρκ Μίλαρ και τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ, ενώ το σενάριο έγραψαν οι Μάικλ Μπραντ, Ντιν Γεωργαρής, Ντέρεκ Χάας και Κρις Μόργκαν. Πρωταγωνιστούν γνωστοί ηθοποιοί με κυριότερους τους: Τζέιμς Μακαβόι, Αντζελίνα Τζολί και Μόργκαν Φρίμαν.

Η ταινία αποτέλεσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αφού τα κέρδη της στο αμερικανικό box office ανέρχονται σε 134.294.280 δολλάρια. Η ταινία προτάθηκε για 2 Όσκαρ από τα οποία δεν κατάφερε να αποσπάσει κανένα. Στο Λονδίνο η ταινία έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη 12 Ιουνίου του 2008, στις ΗΠΑ (Φεστιβάλ Ταινιών του Λος Άντζελες) την Πέμπτη 19 Ιουνίου του 2008 και στην Ελλάδα την Πέμπτη 23 Αυγούστου 2008. Η ταινία γυρίστηκε στην Τσεχία.
Αντριάνο Μπανκιέρι

Ο Αντριάνο Μπανκιέρι ("Adriano Banchieri", 3 Σεπτεμβρίου 1568 - 1634) ήταν Ιταλός συνθέτης, μουσικός θεωρητικός και ποιητής της ύστερης Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ. Επίσης, ίδρυσε την Accademia dei Floridi στη Μπολόνια.
The Essential Michael Jackson

right|thumb|200px|Εξώφυλλο του άλμπουμ

Το The Essential Michael Jackson είναι ένα απάνθισμα greatest hits (2005), η οποία κυκλοφόρησε από τη Legacy Recordings ως μέρος της σειράς "The Essential". Το απάνθισμα, το οποίο έχει δύο δίσκους, περιέχει 38 κομμάτια του Μάικλ Τζάκσον, από της ημέρες του στη Motown με τους Τζάκσον 5 έως το hit "You Rock My World" (2001). Κυκλοφόρησε στις 19 Ιουλίου 2005 στις ΗΠΑ (κυκλοφόρησε μια μέρα νωρίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο). 

Στις 26 Αυγούστου 2008, το "The Essential Michael Jackson 3.0" κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ως Limited Edition συμπεριλαμβάνοντας ένα επιπρόσθετο δίσκο με 7 νέα τραγούδια του Τζάκσον. Μια επανακυκλοφορία του άλμπουμ ως "The Hits" ήταν προγραμματισμένη για τις 6 Ιουλίου 2009, αλλά ακυρώθηκε εξαιτίας του θανάτου του Τζάκσον. Έως το 2009, το άλμπουμ έγινε 2x πλατινένιο στις ΗΠΑ, και υπολογίζεται ότι πώλησε 7 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ της σειράς "The Essential" της Sony.
Ζυλ-Φελίξ Κουτάν

Ο Ζυλ-Φελίξ Κουτάν (Jules-Felix Coutan, 1848 – 1939) ήταν Γάλλος γλύπτης. Μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού και μαθήτευσε στο εργαστήριο του Πιερ-Ζυλ Καβελιέ (Pierre-Jules Cavelier, 1814 - 1894). Βραβεύτηκε με το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) το 1872 με το έργο του «Ο Αίας αψηφώντας τους θεούς, κεραυνώνεται» (Ajax bravant les dieux et foudroye).

Από το 1876, ο Κουτάν άρχισε να εκθέτει έργα του στο Σαλόν του Παρισιού και ανέλαβε πολλές δημόσιες παραγγελίες για το Δημαρχείο (Hotel de Ville) του Παρισιού, το Δικαστικό Μέγαρο (Palais de justice) και την Εθνική Βιβλιοθήκη (Bibliotheque Nationale). Από το 1900 δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών και το 1905 εκλέχτηκε μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών.

Το 1889, ο Κουτάν φιλοτέχνησε για την Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού ένα γλυπτικό σύμπλεγμα μιας κρήνης «Η Γαλλία φέροντας το δαυλό του πολιτισμού», που θεωρήθηκε μια από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του. Ανάμεσα σ’ άλλα αξιόλογα έργα του στο Παρίσι περιλαμβάνονται: «Η Συγγνώμη» (Παλαί ντε Ζυστίς), «Καλλιγραφία» (Εθνική Βιβλιοθήκη), «Βολταίρος» (Δημαρχείο Παρισιού), «Καρυάτιδες» (1899, Όπερα Κωμωδίας), «Επίθεση αετών» (πρόσοψη Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, Βοτανικός Κήπος), «Η Γαλλία της Αναγέννησης» (1900, Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄), «Στήλη της αρματωμένης Ειρήνης» (1889, Πάρκο Μονσουρί), «Επιστήμη» και «Εργασία» (1900, Γέφυρα Bir – Hakeim), ταφικό μνημείο «Προτομή του Γάλλου μηχανικού Ζαν-Σαρλ Αλφάν (Alphand, Κοιμητήριο Περ Λασαίζ), «Οι κυνηγοί αετών» (Μουσείο Ορσέ).

Αριστουργηματικό θεωρείται το έργο του Κουτάν «Μνημειακή στοά» (1900, Portique monumental), με πολύχρωμα ανάγλυφα από σμαλτωμένη τερακότα, που φιλοτέχνησε για το εργοστάσιο Πορσελάνης των Σεβρών και βρίσκεται στο Μπουλβάρ Σαιν-Ζερμαίν του Παρισιού, πίσω ακριβώς από την εκκλησία Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε.
Ιέρων Α΄ ο Συρακούσιος

Ο Ιέρων Α΄ ο Συρακούσιος (πέθανε το 466 π.Χ.) ήταν Τύραννος της Τζέλα (485 π.Χ. - 478 π.Χ.) και Τύραννος των Συρακουσών (478 π.Χ. - 466 π.Χ.). Ο Ιέρων Α΄ ήταν δευτερότοκος γιος του Δεινομένη από την Γέλα, αδελφός και διάδοχος του πρωτότοκου Γέλωνα.
Τσαρλς Μπάμπατζ

Ο Τσαρλς Μπάμπατζ (26 Δεκεμβρίου 1791 – 18 Οκτωβρίου 1871) ήταν Βρετανός μαθηματικός, φιλόσοφος, εφευρέτης και μηχανικός ο οποίος επινόησε τον προγραμματίσιμο υπολογιστή. Θεωρείται ο «πατέρας του υπολογιστή». Του αποδίδεται η εφεύρεση του πρώτου μηχανικού υπολογιστή, ο οποίος σταδιακά οδήγησε σε πιο προχωρημένο σχεδιασμό. Τμήματα των μη ολοκληρωμένων μηχανών του εκτίθενται στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου. To 1991 κατασκευάστηκε μια πλήρως λειτουργική διαφορική μηχανή από τα αρχικά σχέδια του Μπάμπατζ, με μεθόδους κατασκευής που αντιστοιχούσαν στον 19ο αιώνα. Η επιτυχής κατασκευή της μηχανής έδειξε ότι η μηχανή θα μπορούσε να λειτουργήσει. Εννέα χρόνια αργότερα το Μουσείο Επιστημών ολοκλήρωσε τον εκτυπωτή που ο Μπάμπατζ είχε σχεδιάσει για την διαφορική μηχανή, μια εξαιρετικά πολύπλοκη συσκευή για τον 19ο αιώνα.
Λάρυγγας

thumb|right|300px|Με το νούμερο 10 διακρίνουμε το λάρυγγα
Ο λάρυγγας αποτελεί όργανο του αναπνευστικού συστήματος και συνέχεια του φάρυγγα. Ο λάρυγγας βρίσκεται μέσα στο λαιμό.

Ο λάρυγγας χρησιμεύει τόσο για την αναπνοή όσο και για την παραγωγή φωνής με τα δύο ζευγάρια των φωνητικών χορδών που υπάρχουν σε αυτό. Ο εκπνεόμενος αέρας θέτει σε παλμική κίνηση τις φωνητικές χορδές του λάρυγγα και παράγεται ήχος. Ο ήχος διαμορφώνεται σε έναρθρο λόγο στην στοματική κοιλότητα με την βοήθεια της γλώσσας, των δοντιών και των χειλιών. Στη συνέχεια του λάρυγγα είναι η τραχεία.
Καίτη Χωματά

Η Καίτη Χωματά (24 Οκτωβρίου 1947 - 24 Οκτωβρίου 2010) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια του λεγόμενου Νέου Κύματος του ελληνικού τραγουδιού.
Κλέων Ρίζος Ραγκαβής

Ο Κλέων Ρίζος Ραγκαβής (10 Οκτωβρίου 1842 - 20 Ιανουαρίου 1917) ήταν Έλληνας λόγιος, θεατρικός συγγραφέας και διπλωμάτης.
Πρόεδρος της Ζανζιβάρης

Ο Πρόεδρος της Ζανζιβάρης είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης της Ζανζιβάρης, η οποία είναι ημιαυτόνομη κυβέρνηση εντός της Τανζανίας.Ο Πρόεδρος είναι επίσης πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου, του οποίου τα μέλη διορίζονται από αυτόν, και μερικά από τα οποία πρέπει να επιλεγούν από την Βουλή των Αντιπροσώπων της Ζανζιβάρης. Συγκεκριμένα ο Πρόεδρος διορίζει τον πρωθυπουργό, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις καθημερινές λειτουργίες της κυβέρνησης.

Ο Πρόεδρος εκλέγεται πλειοψηφικά. Οι προεδρική θητεία διαρκεί για πέντε χρόνια και ένας υποψήφιος μπορεί να επανεκλεγεί μόνο μία φορά.. 

Μετά την Ζανζιβαρινή Επανάσταση το 1964, ο Αμάνι Καρούμε έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ζανζιβάρης, ως ηγέτης του Κόμματος Αφρο-Σιράζι.
Ουίλιαμ Χένρι Μπραγκ

Ο Ουίλιαμ Χένρι Μπραγκ ("William Henry Bragg", 2 Ιουλίου 1862 – 12 Μαρτίου 1942), μέλος του Τάγματος της Αξίας, Ιππότης-Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, ήταν Βρετανός φυσικός, χημικός, μαθηματικός, και ενεργός αθλητής που μοναδικώς μοιράστηκε ένα βραβείο Νόμπελ με το γιο του, τον Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ - το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1915. Βραβεύτηκε για την εργασία του πάνω στην περίθλαση των ακτίνων Χ. Το ορυκτό μπραγκίτης ονομάστηκε έτσι προς τιμήν των Μπραγκ, καθώς ήταν το πρώτο ορυκτό που μελετήθηκε με τη βοήθεια ακτίνων Χ.
Mercedes-Benz C215

Το Mercedes-Benz C215 ήταν η δεύτερη γενιά της Mercedes-Benz CL-Class και παρήχθη μεταξύ του 1999 και του 2006. Επρόκειτο ουσιαστικά για την 2-πορτη 4-θέσια κουπέ έκδοση της σεντάν Mercedes S-Class W220, αλλά με μικρότερο κατά 203 χιλιοστά μεταξόνιο. Επίσης, η αισθητική της C215 με τους δίδυμους κυκλικούς μπροστινούς προβολείς, παρέπεμπε εμφανισιακά στις E-Class W210 και W211, αντί στην S-Class.
Mercedes-Benz W203

Το Mercedes-Benz W203, γνωστό και ως Mercedes C-Class W203, ήταν ένα compact πολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Μάρτιο του 2000 έως τον Οκτώβριο του 2007. Το μοντέλο κατατάχθηκε εμπορικά στη μεσαία κατηγορία D, αν και θεωρήθηκε παράλληλα και ως compact αυτοκίνητο πολυτελείας. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του, ήταν η BMW Σειρά 3 E46, το Audi A4 και το Lexus IS.

Το W203 κατασκευαζόταν σε τρία είδη αμαξωμάτων: σεντάν, στέισον βάγκον και κουπέ, γνωστό ως Sportcoupe. Αντικατέστησε το Mercedes-Benz W202 και αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2007 από το Mercedes-Benz W204, αν και ειδικά το Sportcoupe συνέχισε να κυκλοφορεί έως το 2010 με την ονομασία CLC.
Αλέξανδρος Μουρούζης

Ο Αλέξανδρος Μουρούζης (1750/1760-1816) ήταν Μέγας Διερμηνέας (Dragoman) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διετέλεσε Πρίγκιπας της Μολδαβίας και Πρίγκιπας της Βλαχίας.
Ντούτσε Ντραγκάνια

Ο Ντούτσε Ντραγκάνια ("Duje Draganja", γεννημένος στις 27 Φεβρουαρίου του 1983 στην πόλη Σπλιτ της Κροατίας) είναι κολυμβητής από την Κροατία και κάτοχος ασημένιου ολυμπιακού μεταλλίου στα 50 μέτρα ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Ο Ντραγκάνια κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 50 μέτρα στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα υγρού στίβου 2005, που διεξήχθη στο Μόντρεαλ. Απέσπασε επίσης τέσσερα μετάλλια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης της FINA. Στα πλαίσια της διετούς αυτής οργάνωσης κέρδισε τόσο το 2006 όσο και το 2008 χρυσό μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο. Κατέχει επίσης χάλκινα μετάλλια στα 100 μέτρα ελεύθερο (2008)και στα 50 μέτρα πεταλούδα (2006).

Ο Ντραγκάνια είναι επίσης ο πρώην κάτοχος του ρεκόρ του αμερικανικού πανεπιστημιακού πρωταθλήματος (NCAA) στις 100 γιάρδες ελεύθερο, με χρόνο 41.49, το 2005, ενώ αγωνιζόταν για το Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνια. Όπως πολλοί άλλοι παγκόσμιοι μη Αμερικανοί αθλητές, επέλεξε να περάσει τέσσερα χρόνια σε ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο προκειμένου να προπονηθεί και να εξασκηθεί. Τα τέσσερα αυτά χρόνια, κέρδισε 10 τίτλους κολύμβησης Pacific-10 Conference και οκτώ εθνικά πανεπιστημιακά πρωταθλήματα. Την περίοδο αυτή, προπονούνταν υπό την καθοδήγηση του παγκοσμίου φήμης προπονητή, Μάικ Μπότομ. Η συνεργασία τους διήρκεσε 7 χρόνια μέχρι και τους Ολυμπιακούς του 2008, οπότε και χώρισαν οι δρόμοι τους. Σήμερα ο Ντραγκάνια αγωνίζεται στο Ζάγκρεμπ με τον κολυμβητικό σύλλογο Ντουμπράβα.

Η απόφασή του να αποκτήσει καταρινή υπηκοότητα και να συνεχίσει την καριέρα του αγωνιζόμενος για το Κατάρ, μετά από μία δελεαστική πρόταση που του έγινε, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στην Κροατία. Η κοινή γνώμη στράφηκε εναντίον του σε σημείο μάλιστα που ο τύπος τον παρουσίασε σαν ένα παλιάνθρωπο που δεν σέβεται την πατρίδα του. Ο Ντραγκάνια απέκτησε καταρινό διαβατήριο τον Αύγουστο του 2005, ενώ παράλληλα ισχυρίστηκε ότι θα κρατήσει το κροατικό του διαβατήριο και δε θα αλλάξει τη θρησκεία του.

Ωστόσο, το Φεβρουάριο του 2006 ξεκαθάρισε ότι άλλαξε γνώμη και θα συνεχίσει να αγωνίζεται για την πατρίδα του.
Εδουάρδο Γκαλεάνο

Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο ("ισπανικά: Eduardo Germán María Hughes Galeano", ισπανική : [eˈðwarðo ɣaleˈano], Μοντεβιδέο, 3 Σεπτεμβρίου 1940 - 13 Απριλίου 2015), ήταν Ουρουγουανός δημοσιογράφος, λογοτέχνης και συγγραφέας, μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας.

Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Τα πιο γνωστά έργα του είναι τα "Μνήμες φωτιάς" (1986) και "Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής" (1971), που έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. Οι δουλειές του υπερβαίνουν τις ορθόδοξες τεχνοτροπίες, συνδυάζοντας το ντοκιμαντέρ, το μυθιστόρημα, τη δημοσιογραφία, την πολιτική ανάλυση και την ιστορία. Ο Γκαλεάνο αρνείτο ότι ήταν ιστορικός: «είμαι ένας συγγραφέας που θα ήθελε να συνεισφέρει στη διάσωση της απηχθείσας μνήμης όλης της Αμερικής, αλλά πάνω από όλα της Λατινικής Αμερικής, πατρίδα περιφρονημένη και αγαπητή».
Ρόμπερτ Χουκ

Ο Ρόμπερτ Χουκ ("Robert Hooke", 28 Ιουλίου 1635 – 3 Μαρτίου 1703) ήταν Άγγλος φυσικός και αρχιτέκτονας, ο οποίος διαδραμάτισε πολύ σημαντικό ρόλο στην επιστημονική επανάσταση τόσο με το πειραματικό όσο και με το θεωρητικό έργο του.
Ξενοφών Μόσχου

Ο Ξενοφών Μόσχου ή Μόσχος (1858-1939) ήταν σημαντικός ποιμένας της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας, αναζωογονητής του Προτεσταντικού έργου στην Μικρά Ασία και ιδρυτής της Β' Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας Αθηνών.
Πόλη της Ζανζιβάρης

Η Πόλη της Ζανζιβάρης (αγγλικά: "Zanzibar City") είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νησιού των ημιαυτόνομων νησιών της Ζανζιβάρης της Τανζανίας. Είναι επίσης πρωτεύουσα της περιφέρειας Αστικής-Δυτικής Ζανζιβάρης. Το 2002 ο πληθυσμός της ήταν 205.870 κάτοικοι.

Η πόλη βρίσκεται στην δυτική ακτή της Ουγκούτζα. Κύριο αξιοθέατο της πόλης είναι η Λίθινη Πόλη, το ιστορικό κέντρο. Η Λίθινη Πόλη είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Πολλά σπίτια είναι φτιαγμένα από κοραλιογενή πέτρα και έχουν ανακαινισθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Η Αστική Περιοχή της Ζανζιβάρης χωρίζεται σε 40 διοικητικές περιφέρειες ("wards").
Ουνγκούτζα

Η Ουνγκούτζα ("Unguja", γνωστή και ως Νήσος Ζανζιβάρη) είναι ένα από τα δύο κύρια νησιά της Ζανζιβάρης, το άλλο είναι η Πέμπα.

Το νησί και οι γύρω νησίδες χωρίζονται σε τρεις περιφέρειες. Την Κεντρο-Νότια Ζανζιβάρη, την Νότια Ζανζιβάρη και την Αστική-Δυτική Ζανζιβάρη. Η Πόλη της Ζανζιβάρης, στην κεντρική δυτική ακτή είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ζανζιβάρης καθώς και της περιφέρειας Αστικής-Δυτικής Ζανζιβάρης. Ο πληθυσμός της Ουνγκούτζα ήταν 620.957 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2002, και οι πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές βρίσκονται στην Αστική περιφέρεια της Ζανζιβάρης.

Η Ουγκούτζα είναι το μεγαλύτερο σε έκταση και πληθυσμό νησί της Ζανζιβάρης ενώ απέχει από την Πέμπα 48 χιλιόμετρα. Από την κυρίως Τανζανία και το Νταρ Ες Σαλάμ απέχει πολύ λιγότερο ενώ χωρίζεται από αυτήν από το Κανάλι της Ζανζιβάρης. Από τα μικρότερα γύρω νησιά σημαντικότερα είναι το Τουμπάτου στα βορειοδυτικά, το Ούζι στα νότια και η Ατόλλη Μνέμπα στα βορειοανατολικά. Σημαντικός αριθμός μικρότερων νησιών και υφάλων βρίσκονται απέναντι από την νοτιοδυτική ακτή.

ΤΟ μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας της Ζανζιβάρης βρίσκεται στην Ουγκούτζα. Εκτός από την πρωτεύουσα μεγάλες πόλεις του νησιού είναι η Μπβένι ("Mbweni"), η Μανγκπβάνι ("Mangapwani"), η Τσβάκα ("Chwaka") και η Νούνγκβι ("Nungwi").
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1988

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1988 ήταν η 33η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου 1988 στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, μετά τη νίκη της χώρας στην . Οι παρουσιαστές ήταν οι Πατ Κένι και Μικέλε Ρόκα. Ο κεντρικός διοργανωτικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ήταν το Radio Telefís Éireann (RTÉ) είχε την επιμέλεια της παραγωγής, την οποία άλλαξε ως προς το στιλ σε σχέση με τους προηγούμενους διαγωνισμούς, δίνοντάς της έναν πιο νεανικό τόνο (ώστε να προσελκύσει και νεότερα σε ηλικία κοινά).

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Ελβετία με το τραγούδι "Ne partez pas sans moi", ερμηνευμένο από την Καναδέζα τραγουδίστρια Σελίν Ντιόν σε σύνθεση του Ατίλα Σερεφτούγ και γαλλικούς στίχους της Νέλα Μαρτινέτι. Η Ελβετία νίκησε το Ηνωμένο Βασίλειο με μόλις ένα βαθμό διαφορά στην τελευταία ψηφοφορία της βραδιάς. Είκοσι μία χώρες συμμετείχαν, μετά από ένα αρχικό σχέδιο είκοσι δύο χωρών, καθώς η Κύπρος αποκλείστηκε επειδή παραβίασε τους κανόνες του διαγωνισμού δημοσιεύοντας λίγα χρόνια νωρίτερα το τραγούδι που θα την εκπροσωπούσε, σε μια προσπάθεια εκπροσώπησης της χώρας σε προηγούμενη έκδοση του διαγωνισμού. Το κυπριακό τραγούδι είχε σχεδιαστεί για να εκτελεστεί 2ο σε σειρά.
Τιμ Μπάρτον

Ο Τίμοθι Ουόλτερ Μπάρτον ("Timothy Walter Burton", 25 Αυγούστου 1958), γνωστός ως Τιμ Μπάρτον, είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.
The Jackson 5

Οι The Jackson 5 ήταν οικογενειακό μουσικό συγκρότημα της οικογένειας Τζάκσον. Ιδρυτικά μέλη του ήταν οι Τζάκι, Τίτο, Ζερμαίν, Μάρλον και Μάικλ Τζάκσον.
Καστράτος

Καστράτος ονομαζόταν κατά το παρελθόν ο άνδρας ερμηνευτής της εκκλησιαστικής μουσικής και της όπερας, ο οποίος είχε υποστεί ευνουχισμό κατά την παιδική ηλικία, ώστε η φωνή του να διατηρήσει την ικανότητα να αποδίδει πολύ υψηλές νότες. Ως όρος προέρχεται από το λατινικό "castratus" που σημαίνει τον ευνουχισμένο - πάντως στην εποχή τους αποκαλούνταν συνήθως με τον αφηρημένο ευφημισμό "musico", δηλαδή "μουσικός".

Οι καστράτοι έχουν ταυτιστεί με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της αναγεννησιακής και της μπαρόκ μουσικής, δηλ. μιας περιόδου που διήρκεσε από το 16ο έως τα τέλη του 18ου αιώνα. Στη συνέχεια πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, εξαιτίας αλλαγών στις τεχνοτροπίες της όπερας και της ηθικής απαξίωσης του ευνουχισμού. Ο τελευταίος καστράτος - Alessandro Moreschi- πέθανε το 1922.
Ζανζιβαρινή Επανάσταση

Η Ζανζιβαρινή Επανάσταση πραγματοποιήθηκε το 1964 και οδήγησε στην ανατροπή του Σουλτάνου της Ζανζιβάρης και της κυρίως αραβικής κυβέρνησής του από ντόπιους Αφρικανούς επαναστάτες. Η Ζανζιβάρη, ένα εθνικώς ανάμικτο κράτος αποτελούμενο από διάφορα νησιά στην ανατολική ακτή της Τανγκανίκα, είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία το 1963. Ωστόσο, μία σειρά από βουλευτικές εκλογές που προηγήθηκαν της ανεξαρτησίας, είχαν ως αποτέλεσμα η αραβική μειονότητα να παραμείνει στην εξουσία την οποία είχε κληρονομήσει από την πρότερη ύπαρξη της Ζανζιβάρης ως υπερπόντιας κτήσης του Ομάν. Αναστατωμένο από την υποεκπροσώπηση στο κοινοβούλιο παρά το ότι έλαβε το 54% των ψήφων στις εκλογές του Ιουλίου του 1962, το Κόμμα Αφρο-Σιράζι (ASP) συμμάχησε με το αριστερό Κόμμα Ούμα ("Umma"), και νωρίς το πρωί της 12ης Ιανουαρίου 1964, ο Τζον Οκέλο, μέλος του ASP, κινητοποίησε 600–800 επαναστάτες στο κύριο νησί Ουνγκούτζα. Έχοντας υπερνικήσει τις αστυνομικές δυνάμεις της χώρας και αρπάξει τον οπλισμό τους, οι επαναστάτες προχώρησαν προς την Πόλη της Ζανζιβάρης όπου ανέτρεψαν τον Σουλτάνο και την κυβέρνησή του. Ακολούθησαν αντίποινα εναντίον Αράβων και Νοτιοασιατών πολιτών στο νησί, με τον αριθμό των νεκρών να αμφισβητείται, κυμαινόμενος σύμφωνα με εκτιμήσεις από μερικές εκατοντάδες έως 20.000 άτομα. Ο μετριοπαθής ηγέτης του ASP Αμπέιντ Αμάνι Καρούμε έγινε ο νέος πρόεδρος της χώρας, ενώ δόθηκαν κυβερνητικές θέσεις και σε μέλη του κόμματος Ούμα.

Οι εμφανείς κομμουνιστικοί δεσμοί της νέας κυβέρνησης ανησύχησαν τη Δύση και καθώς η Ζανζιβάρη βρισκόταν στη βρετανική σφαίρα επιρροής, η βρετανική κυβέρνηση κατάρτισε μια σειρά από σχέδια παρέμβασης. Ωστόσο, η φοβούμενη κομμουνιστική κατάληψη δεν υλοποιήθηκε ποτέ και εφόσον οι Βρετανοί και Αμερικανοί υπήκοοι μεταφέρθηκαν επιτυχώς, τα σχέδια παρέμβασης δεν εφαρμόστηκαν. Εν τω μεταξύ οι δυνάμεις του ανατολικού μπλοκ, Κίνα, Ανατολική Γερμανία και Σοβιετική Ένωση σύναψαν φιλικές σχέσεις με τη νέα κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας τη χώρα και στέλνοντας συμβούλους. Ο Καρούμε διαπραγματεύτηκε επιτυχώς τη συνένωση της Ζανζιβάρης με την Τανγκανίκα, προς σχηματισμό του νέου κράτους της Τανζανίας, κίνηση που σχολιάστηκε από τα μέσα της εποχής ως προσπάθεια να αποτραπεί ο κομμουνιστικός έλεγχος της Ζανζιβάρης. Η επανάσταση έβαλε τέλος στα 200 χρόνια αραβικής κυριαρχίας της Ζανζιβάρης και μνημονεύεται κάθε χρόνο στο νησί με επετειακούς εορτασμούς και δημόσια αργία.
Antonov An-225

Το Antonov An-225 Mriya (Ουκρανικά: Антонов Ан-225 Мрія, Όνομα αναφοράς ΝΑΤΟ: 'Cossack'
) είναι μεταφορικό αεροσκάφος κατασκευασμένο από την Antonov το 1988 στη Σοβιετική Ένωση. Είναι το μεγαλύτερο αεροπλάνο στον κόσμο. Σχεδιάστηκε για την μεταφορά του διαστημικού λεωφορείου Μπουράν και είναι μεγέθυνση του An-124 Ruslan. ("Mriya (Мрiя)" στα Ουκρανικά σημαίνει "Όνειρο"). Το "Antonov An-225" είναι διαθέσιμο για εμπορικές μεταφορές βαρέων φορτίων λόγω του μεγάλου εσωτερικού χώρου της ατράκτου του. Προς το παρόν (08/2020) υπάρχει μόνο ένα αεροσκάφος σε υπηρεσία.
Νικομήδειον

Το Νικομήδειον ήταν ελληνιστική πόλη στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. 

Η ίδρυσή της ανάγεται πιθανότατα στον βασιλιά της περιοχής "'Νικομήδη Α'" (που ίδρυσε και την "Νικομήδεια"). Η ύπαρξη της πόλεως αυτής από πουθενά αλλού δεν πιστοποιείται, παρά μόνο από τον ιστορικό Φλάβιο Αρριανό (στο βιβλίο του «Βιθυνιακά») και από το λεξικό του Σουϊδα στο λήμμα «Νικομήδεια» ("δοκεί δε της Νικομηδείας παρώνυμον είναι και το εν Βιθυνία Νικομήδειον εμπόριον αυτό Βιθυνίας"). 

Η θέση της ελληνιστικής αυτής πόλης τυγχάνει όλως άγνωστη.
Α.Ε. Δόξα Λευκάδας

Η Αθλητική Ένωση Δόξα Λευκάδας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο νησί της Λευκάδας στα Επτάνησα. Έτος ίδρυσής του είναι το 1982, οπότε και καλλιεργούσε τα αθλήματα τόσο του ποδοσφαίρου όσο και της καλαθοσφαίρισης. Το πρώτο σταδιακά εγκαταλήφθηκε με αποτέλεσμα ο σύλλογος να αποτελεί σήμερα αμιγώς καλαθοσφαιρικό σωματείο. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε, το κόκκινο και το λευκό. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Λευκάδας, χωρητικότητας 1.200 θεατών.

Ο σύλλογος διατηρεί τμήμα ενηλίκων ανδρών αλλά και ερασιτεχνικά τμήματα υποδομής για νεαρούς άρρενες αθλητές. Για ένα σύντομο διάστημα το ανδρικό τμήμα διαγωνίσθηκε επαγγελματικά στην Α1 Εθνική Κατηγορία με τη νομική ονομασία Κ.Α.Ε. Δόξα Λευκάδας. Αποτελεί την πρώτη στην ιστορία ομάδα που εκπροσώπησε τα Ιόνια νησιά στην κορυφαία κατηγορία της ελληνικής ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Στο παρελθόν η Δόξα διέθετε επίσης και γυναικείο τμήμα, το οποίο και αυτονομήθηκε στη συνέχεια για να σχηματίσει τον Α.Σ. Νίκη Λευκάδας.
Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ

Ο Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ ("William Lawrence Bragg", 31 Μαρτίου 1890 – 1 Ιουλίου 1971) ήταν Βρετανός φυσικός που γεννήθηκε στην Αυστραλία και μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1915 με τον πατέρα του, τον Ουίλιαμ Χένρι Μπραγκ. Μέχρι σήμερα είναι ο νεαρότερος που έχει κερδίσει Νόμπελ Φυσικής. Ήταν διευθυντής στο Εργαστήριο Κάβεντις στο Κέιμπριτζ όταν έγινε η ιστορική ανακάλυψη της δομής του DNA από τους Τζέιμς Γουότσον και Φράνσις Κρικ το Φεβρουάριο του 1953.
Mercedes-Benz W140

Το Mercedes-Benz W140 (S-Class W140) ήταν μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Απρίλιο του 1991 έως τον Σεπτέμβριο του 1998. Αντικατέστησε τη σειρά W126 και αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1998 από τη σειρά W220. Η S-Class W140 κατασκευάστηκε ως 4-πορτο σεντάν, σε δύο μεταξόνια, κοντό και μακρύ, καθώς και ως 2-πορτο κουπέ, γνωστό ως Mercedes-Benz C140. Συνολικά παρήχθησαν 432.732 αντίτυπα σειράς W140 και C140, αριθμός κατά πολύ μικρότερος από αυτόν της προκατόχου σειράς W126.
Φαρισαίοι

Οι Φαρισαίοι ήταν κατά διαφορετικούς καιρούς πολιτικό κόμμα, κοινωνικό κίνημα, και σχολή (ρεύμα) σκέψης στους Αγίους Τόπους κατά την περίοδο περίπου 515 π.Χ. έως 70 μ.Χ. Μετά την καταστροφή του δεύτερου Ναού το 70 μ.Χ., τα Φαρισαϊκά είχαν γίνει η ιδρυτική, λειτουργική, και τελετουργική βάση του Ραβινικού Ιουδαϊσμού (ο όρος 'Ιουδαϊσμός' σήμερα αναφέρεται σχεδόν πάντα στον Ραβινικό Ιουδαϊσμό). 

Συγκρούσεις μεταξύ των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων υπήρξαν στο πλαίσιο μιας πιο ευρείας και μακροχρόνιας κοινωνικής και θρησκευτικής αντιπαράθεσης και συγκρούσεων μεταξύ των Εβραίων, που επιδείνωνε η Ρωμαϊκή κατάκτηση. Μία άλλη διαμάχη ήταν πολιτιστική, μεταξύ αυτών που υποστήριζαν τον εξελληνισμό (Σαδδουκαίοι) και εκείνων που αντιστέκονταν σ’ αυτόν (Φαρισαίοι). Μια τρίτη διαμάχη ήταν δικαιοδοσίας-θρησκευτική μεταξύ αυτών που υποστήριζαν τη σημασία του Δεύτερου Ναού με τα τυπολογικά λατρευτικά στοιχεία του, και εκείνων που υποστήριζαν τη σημασία άλλων Μωσαϊκών Νόμων. Ένα τέταρτο σημείο σύγκρουσης, πιο συγκεκριμένο όσον αφορά τη θρησκεία, αφορούσε τις διαφορετικές ερμηνείες της Τορά και πώς μπορεί να εφαρμοστεί στην καθημερινή Εβραϊκή ζωή, με τους Σαδδουκαίους να αναγνωρίζουν μόνο τη γραπτή Τορά (με Ελληνική φιλοσοφία), και απορρίπτοντας δόγματα όπως η Προφορική Τορά, τα Βιβλία Προφήτες (Νεβιίμ) (π.χ. Κριτές, Α΄ Χρονικών), τα Βιβλία Γραφές (Κετουβίμ) (π.χ. Ψαλμοί, Παροιμίες), και την ανάσταση των νεκρών. 

Ο Ιώσηπος (37 – περ. 100 μ.Χ.), ένας Φαρισαίος, εκτιμούσε το συνολικό πληθυσμό των Φαρισαίων πριν την πτώση του Δεύτερου Ναού στις περίπου 6.000. Ο Ιώσηπος ισχυριζόταν ότι οι Φαρισαίοι είχαν την πλήρη υποστήριξη και καλή θέληση των κοινών ανθρώπων, προφανώς σε αντίθεση με τους πιο ελιτιστικούς Σαδδουκαίους, οι οποίοι αποτελούσαν την ανώτερη τάξη. Οι Φαρισαίοι επικαλούνταν την Μωσαϊκή αυθεντία για τις ερμηνείες τους των Εβραϊκών Νόμων, ενώ οι Σαδδουκαίοι αντιπροσώπευαν το κύρος των ιερατικών προνομίων και δικαιωμάτων που είχαν εγκαθιδρυθεί από την εποχή του Σολομόντα, όταν ο Σαδώκ, ο πρόγονός τους, τοποθετήθηκε Αρχιερέας του Ισραήλ. Στα γραπτά του Ιώσηπου η φράση "κοινοί άνθρωποι" υπονοεί ότι η περισσότεροι Εβραίοι ήταν "απλά Εβραίοι", διαχωρίζοντάς τους από τις ιερατικές ομάδες. 

Έξω από την Εβραϊκή ιστορία και λογοτεχνία η προσοχή στους Φαρισαίους υπάρχει από αναφορές στην Καινή Διαθήκη από τις διενέξεις τους με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και τον Ιησού. Υπάρχουν ακόμα πολλές αναφορές στην Καινή Διαθήκη για τον Απόστολο Παύλο ως Φαρισαίο. Οι σχέσεις όμως μεταξύ του Πρώιμου Χριστιανισμού και των Φαρισαίων δεν ήταν πάντα εχθρική: π.χ. ο Γαμαλιήλ μνημονεύεται συχνά σαν Φαρισαίος ηγέτης που ήταν συμπαθών προς τους Χριστιανούς.
Φράνκλιν Πιρς

Ο Φράνκλιν Πιρς ("Franklin Pierce", 23 Νοεμβρίου 1804 - 8 Οκτωβρίου 1869) ήταν ο 14ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήταν ο νεαρότερος πρόεδρος των Η.Π.Α. εκείνη την εποχή. Αν και προερχόταν από πολιτεία του Βορρά, η φήμη του σε αυτές τις περιοχές έπεσε δραματικά μετά την εκλογή του, καθώς ενίσχυσε τη δουλεία στις ΗΠΑ. Μάλιστα, ψηφίστηκε ως ένας από τους χειρότερους προέδρους των Η.Π.Α. Ο Πιρς εκδιώχθηκε από το κόμμα του, δεν εξελέγη υποψήφιος από το Δημοκρατικό Κόμμα για τις εκλογές του 1856, ενώ αργότερα στράφηκε προς τον αλκοολισμό, με αποτέλεσμα τον θάνατό του από κίρρωση ήπατος.
Διεθνές Βραβείο Ίψεν

Το Διεθνές Βραβείο Ίψεν θεσμοθετήθηκε από την νορβηγική κυβέρνηση με σκοπό να τιμηθεί ένα πρόσωπο, οργανισμός ή ίδρυμα στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού για τις προσπάθειές τους στο πνεύμα του Ίψεν.

Συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 2,5 εκατ. νορβηγικών κορονών. Ο πρώτος που τιμήθηκε με το βραβείο ήταν ο Πίτερ Μπρουκ στις 31 Αυγούστου 2008 στη διάρκεια του Φεστιβάλ Ίψεν στο Εθνικό Θέατρο ("Nationaltheatret"). Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής ήταν η Λιβ Ούλμαν.
Φιλίπ Πινέλ

Ο Φιλίπ Πινέλ ("Philippe Pinel", Σαν Αντρέ, Ταρν, 1745- Παρίσι 1826) ήταν Γάλλος ψυχίατρος της Γαλλικής Επανάστασης, γνωστός ως ανθρωπιστής γιατί ήταν ο πρώτος που κατήργησε τις αλυσίδες στα ψυχιατρικά άσυλα, μέτρο που αποτέλεσε σταθμό στην ψυχιατρική. Αναγνωρίζεται σήμερα ως μια από τις μεγάλες μορφές του κλάδου της ψυχιατρικής καθώς μαζί με τον Chiarugi και τον Turke έθεσε τις θεωρητικές και πρακτικές βάσεις για τη θεραπεία των διανοητικά ασθενών οι οποίες πρακτικά έμειναν αμετάβλητες μέχρι το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Ο Πινέλ είναι ιδιαίτερα γνωστός για δυο λόγους: την ανάλυση και συλλογή συμπτωμάτων των διάφορων διανοητικών παθήσεων σε ορισμένες κατηγορίες, και την εφαρμογή της ηθικής θεραπείας στην αντιμετώπιση των διανοητικά ασθενών. Παράλληλα, γνωστά συγγράμματα του Πινέλ αποτελούν η "Φιλοσοφική Νοσογραφία" (Nosographie philosophoque), (1798) στην οποία διέκρινε διάφορες ψυχώσεις και περιέγραφε, μεταξύ άλλων φαινομένων, συμπτώματα, όπως τις ψευδαισθήσεις και τα σύνδρομα αποστερήσεως και η "Ιατρο-φιλοσοφική πραγματεία γύρω από την παραφροσύνη ή μανία"(Traite medico-philosophique sur l' alienation mentale ou la manie), (Paris, 1801) στην οποία συζητεί τον ψυχολογικό προσανατολισμό της προσέγγισής του. 
O Δρ. Φιλίπ Πινέλ στη  [[Σαλπετριέρ]] (1795 από τον Tony Robert-Fleury). Ο Πινέλ διατάζει την απομάκρυνση των αλυσίδων από ασθενείς του Ασύλου του Παρισιού για ψυχικά πάσχουσες γυναίκες.
Γείωση

δεξιά

Γείωση ονομάζεται η αγώγιμη σύνδεση ενός ακροδέκτη ηλεκτρικού κυκλώματος με το έδαφος ή άλλο αντικείμενο μηδενικού δυναμικού. Η σύνδεση ενός σημείου με τη γείωση συμβολίζεται με τρεις παράλληλες γραμμές μία μεγαλύτερη και δύο μικρότερες άνισες με τη μεσαία στη μέση ή σπανιότερα ισομήκεις. Οποιοδήποτε σημείο είναι συνδεδεμένο με τη γείωση έχει δυναμικό ίσο με το μηδέν, δηλαδή Vγειωμένο=0.
Κιθ Μακελρόι

O Κιθ Μακελρόι (1951 - 1980) ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της Υποβρύχιας αρχαιολογίας. Το 1976 δημοσίευσε μία επιστημονική ανακοίνωση στο οποίο πρότεινε μια θεωρία για τον σχηματισμό αρχαιολογικών θέσεων στα συμφραζόμενα της διαχείρισης ναυαγίων.
Αλλάχ

Με το αραβικό όνομα Αλλάχ (αραβ. الله , Allāh) οι μουσουλμάνοι κάθε εθνικότητας αναφέρονται στον ένα και μοναδικό Θεό του κόσμου.
Τζορτζ Μπεστ

Ο Τζορτζ Μπεστ ("George Best", 22 Μαΐου 1946 – 25 Νοεμβρίου 2005) ήταν Βορειοϊρλανδός ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως πλάγιος μέσος και επιθετικός μέσος, έγινε παγκόσμια γνωστός για την καριέρα του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και αναδείχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους όλων των εποχών. Ψηφίστηκε 16ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Τα σοβαρά προβλήματα αλκοολισμού που αντιμετώπιζε σε όλη την ενήλικη ζωή του τελικά τον οδήγησαν στον θάνατο.
Citroën Xsara

Το Citroën Xsara ήταν ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Αύγουστο του 1997 έως τον Νοέμβριο του 2004, αν και ειδικότερα η έκδοση station wagon διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Μάιο του 2006. Η Citroën πώλησε 1.127.255 αντίτυπα σειράς Xsara κατά τη διάρκεια των 9 ετών παραγωγής του. Αντικατέστησε το Citroën ZX και αντικαταστάθηκε στα τέλη του 2004 από την πρώτη γενιά του Citroën C4.
Πρωτοπόρο πλοίο

thumb|right|260px|Ομοβροντία από το πρωτοπόρο Θ/Κ Αϊόβα
Με τη διεθνή ονομασία Ληντ Σηπ, εκ του αγγλικού όρου “Lead ship”, και στην ελληνική γλώσσα Πρωτοπόρο πλοίο, ή "Πρώτο πλοίο", ή "Πλοίο οδηγός", καθιερώθηκε να ονομάζεται στη ναυπηγική και στον ναυτιλιακό χώρο γενικότερα το πλοίο εκείνο που επί των ναυπηγικών του σχεδίων ακολουθείται η ναυπήγηση και καθέλκυση άλλων ομοίων προς αυτό πλοίων χωρίς σπουδαία παρέκκλιση, (ναυπηγική, ή διαταξική), καθιστώντας αυτά σε ενιαία κατά ναυπήγηση κλάση πλοίων. 

Κάθε τέτοια σειρά ναυπηγούμενων πλοίων, κλάση, λαμβάνει την ονομασία του «πρωτοπόρου πλοίου», ή πλοίου οδηγού.

Για παράδειγμα, το αγγλικό θωρηκτό "HMS Dreadnought (1906)" ήταν το «Ληντ σηπ» της ομώνυμης κλάσης, "Ντρέντνωτ" , ή το αεροπλανοφόρο "Φόρεσταλ", ήταν το «πρωτοπόρο πλοίο» της ομώνυμης επίσης κλάσης "Φόρεσταλ".

Η ονομασία "πρωτοπόρο πλοίο" δίδεται σε αντιδιαστολή με το πρότυπο σκάφος Νηογνωμόνων, που δεν θα πρέπει να συγχέονται.

Κατηγορία:Ναυπηγική
Άλαν Σίρερ

Ο Άλαν Σίρερ ("Alan Shearer", γεννήθηκε 13 Αυγούστου 1970) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ως ποδοσφαιριστής ήταν ένας από τους δεινότερους σκόρερ της εποχής του και κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων γκολ μέχρι στιγμής στην Πρέμιερ Λιγκ. Συνολικά σε 441 αγώνες στην Πρέμιερ Λιγκ πέτυχε 260 γκολ και έδωσε 64 ασίστ. Είναι τρίτος σκόρερ όλων των εποχών στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ποδοσφαίρου με 7 τέρματα.
SMERSH

Ο SMERSH (ρωσ.: СМЕРШ) (ελληνική απόδοση: Ειδικές Μέθοδοι Ανίχνευσης Κατασκοπείας) ήταν τμήμα αντικατασκοπείας του Σοβιετικού Στρατού και ιδρύθηκε στις στις 14 Απριλίου 1943. Το κύριο καθήκον του ήταν να εξασφαλίσει την επιτυχία των επιχειρήσεων του Σοβιετικού Στρατού: Τη διερεύνηση, τη σύλληψη και την εξουδετέρωση αντισοβιετικών ατόμων, δολιοφθορείς, κατασκόπους, συνωμότες, στασιαστές, λιποτάκτες, καθώς και τα άτομα που χαρακτηρίζονται ως προδότες στο μέτωπο μάχης.. Το όνομα πιστώνεται στον Ιωσήφ Στάλιν. Ο αρχικός λόγος της δημιουργίας του ήταν η αποτροπή των προσπαθειών των γερμανικών δυνάμεων να διεισδύσουν στον Κόκκινο Στρατό.
Ο οργανισμός έμεινε επίσημα σε ύπαρξη έως τις 4 Μαΐου 1946 όταν τα καθήκοντά του συγχωνεύτηκαν με NKGB. Κεφαλή του οργανισμού σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του ήταν ο Βίκτορ Αμπακούμοφ, ο οποίος έγινε Υπουργός Ασφαλείας του Κράτους στα μεταπολεμικά χρόνια.
Ανδρέας Νινιάδης

Ο Ανδρέας Νινιάδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής ποντιακής καταγωγής, γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1971 στην Τιφλίδα της Γεωργίας, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.
Παστιάς Γιατσόπουλος

Ο Παστιάς Γιατσόπουλος (1897-1979) ήταν ηγετικό στέλεχος του ΣΕΚΕ, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ την περίοδο 1926-1927 και μετέπειτα ένας από τους σημαίνοντες στην Ελλάδα τροτσκιστές ηγέτες.
Gambas

Η Gambas είναι μία αντικειμενοστραφής διερμηνευμένη γλώσσα προγραμματισμού, διάλεκτος της BASIC, που παρέχει και ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης (IDE). Τρέχει σε Linux και άλλα παρεμφερή Λειτουργικά Συστήματα. Σκοπός της είναι να παρέχει ένα παρόμοιο περιβάλλον για την ανάπτυξη βασικών προγραμμάτων περίπου σαν αυτό της Visual Basic. Αποτελεί μια προσπάθεια για τη δημιουργία εναλλακτικής λύσης προς τους πρώην προγραμματιστές της Visual Basic οι οποίοι αποφάσισαν να μεταβούν στο Linux.

Το «Gambas» είναι ένα ακρωνύμιο για το "Gambas Almost Means Basic". Επίσης gambas είναι η λέξη για τις γαρίδες στα ισπανικά, από όπου προέρχεται και το λογότυπο του έργου.
Ίδρυμα Νόμπελ

Το Ίδρυμα Νόμπελ (Σουηδικά: "Nobelstiftelsen") είναι ένα ιδιωτικό ίδρυμα το οποίο ιδρύθηκε στις 29 Ιουνίου 1900 για να διαχειριστεί τα οικονομικά και τη διοίκηση των βραβείων Νόμπελ. To ίδρυμα βασίζεται στην τελευταία επιθυμία του Άλφρεντ Νόμπελ, εφευρέτη του δυναμίτη.
Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον

Η Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον ή Κλίμακα Τυφώνων των Σαφίρ-Σίμπσον (Saffir–Simpson Hurricane Scale) είναι κλίμακα που χρησιμοποιείται στο Δυτικό Ημισφαίριο για τους τροπικούς κυκλώνες (γνωστοί στο Δυτικό Ημισφαίριο ως hurricanes / τυφώνες) που υπερβαίνουν τις εντάσεις των τροπικών υφέσεων και τροπικών καταιγίδων. Η κλίμακα κατατάσσει τους τυφώνες σε πέντε «κατηγορίες» με βάση την ένταση των ανέμων και για την ακρίβεια τη σταθερή ταχύτητα ανέμου, χωρίς να υπολογίζονται οι στιγμιαίες ισχυρότερες ριπές ανέμου.
Πιερ Κιουρί

Ο Πιερ Κιουρί (15 Μαΐου 1859 – 19 Απριλίου 1906) ήταν Γάλλος φυσικός, ο οποίος ασχολήθηκε με την κρυσταλλογραφία, τον μαγνητισμό και την ραδιενέργεια. Το 1903 πήρε το Νόμπελ Φυσικής μαζί με τη σύζυγό του Μαρία Κιουρί και τον Ανρί Μπεκερέλ «για τις έρευνές τους πάνω στα φαινόμενα ακτινοβολίας που ανακάλυψε ο Ανρί Μπεκερέλ».
Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

Η Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (Αγγλικά: Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF)), είναι μία χρόνια και σχετικά σπάνια πνευμονική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από προοδευτική και μη αναστρέψιμη μείωση της πνευμονικής λειτουργίας. Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση ("IPF") είναι μια πνευμονική πάθηση η οποία χαρακτηρίζεται από προοδευτική διάμεση ίνωση. Τα συμπτώματα τυπικά περιλαμβάνουν βαθμιαία έναρξη της δύσπνοιας και ξηρό βήχα. Άλλες αλλαγές μπορεί να περιλαμβάνουν αίσθημα κόπωσης και πληκτροδακτυλία ("clubbing") στα δάχτυλα των χεριών ή/και των ποδιών (βλ. σχετική εικόνα). Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν πνευμονική υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονία ή πνευμονική εμβολή.

Τα αίτια είναι άγνωστα. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν το κάπνισμα τσιγάρων, ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις και το οικογενειακό ιστορικό της πάθησης. Ο υποκείμενος μηχανισμός περιλαμβάνει ουλές στους πνεύμονες. Η διάγνωση απαιτεί την εξάλειψη άλλων πιθανών αιτιών και μπορεί να υποστηριχθεί από αξονική τομογραφία ή βιοψία πνευμόνων. Πρόκειται για έναν τύπο διάμεσης πνευμονικής νόσου ("ILD").

Οι πάσχοντες από "IPF", συχνά επωφελούνται με την πνευμονική αποκατάσταση και το συμπληρωματικό οξυγόνο. Ορισμένα φάρμακα όπως το "Esbriet" ή το "Ofev", τα οποία περιέχουν αντίστοιχα πιρφενιδόνη ("pirfenidone") ή νιντεδανίμπη ("nintedanib"), μπορεί να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου (βλ. παρακάτω «Θεραπευτική αγωγή»). Η μεταμόσχευση πνεύμονα μπορεί επίσης να είναι μια επιλογή. Περίπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι προσβάλλονται παγκοσμίως.Η ασθένεια εμφανίζεται πρόσφατα σε περίπου 12 ανά 100.000 άτομα ετησίως. Αυτοί που ηλικιακά βρίσκονται μεταξύ 60 και 70 ετών, είναι αυτοί οι οποίοι προσβάλλονται περισσότερο. Οι άντρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. Το μέσο προσδόκιμο ζωής, μετά τη διάγνωση, είναι περίπου τέσσερα έτη με μέγιστο τα 10 έτη.
Γιακούτ αλ-Μουστασιμί

O Γιακούτ αλ-Μουστασιμί (Yākūt al-Mustaʿṣimī, ; - Βαγδάτη, 1298) ήταν επιφανής καλλιγράφος που έζησε το 13ο αιώνα, εξέχουσα μορφή της αραβικής καλλιγραφίας. Πιστεύεται πως καταγόταν από την Αβησσυνία, ενώ σύμφωνα με άλλη παράδοση ήταν Έλληνας από την Αμάσεια. Δάσκαλός του υπήρξε ο τελευταίος χαλίφης της Δυναστείας των Αββασιδών στη Βαγδάτη, αλ-Μουστασίμ (1213-1258), στον οποίο οφείλει και το όνομα με το οποίο έγινε γνωστός. 

Δεν εγκατέλειψε ποτέ τη Βαγδάτη. Την περίοδο του χαλιφάτου των Αβασιδών εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος σε μεντρεσέ της πόλης. Διατήρησε επίσης σχολή καλλιγραφίας και οι έξι πρώτοι μαθητές του απέκτησαν το δικαίωμα να υπογράφουν τα έργα τους με το όνομά του, γεγονός που καθιστά σήμερα πολύ δύσκολη την ταυτοποίηση των αυθεντικών συνθέσεών του. Σύμφωνα με μία παράδοση, οι έξι μαθητές του ήταν οι Aḥmad ibn al-Suhrawardī, ʿAbd Allāh al-Ṣayrafī, Muḥammad ibn Ḥ aydar al-Ḥ usaynī, Arghūn al-Kamilī, Mubārakshāh ibn Quṭb και Pīr Yaḥyá al-Ṣūfī.

Ο Γιακούτ ήταν συνεχιστής του έργου του Ibn al-Bawwab (θ. 413/1022) που με τη σειρά του είχε εξελίξει τις γραφές με αναλογίες του Ιμπν Μουκλά, που είχαν αναπτυχθεί τον 4ο/10ο αιώνα. Με κατάλληλη επεξεργασία της μύτης της καλλιγραφικής γραφίδας, ο Γιακούτ ανέπτυξε μια γραφή πιο εκλεπτυσμένη από εκείνη του Ibn al-Bawwab, διατηρώντας παράλληλα τους κανόνες αναλογιών που ίσχυαν για τις έξι καθιερωμένες γραφές. Αναφέρεται πως ολοκλήρωνε την αντιγραφή δύο Κορανίων κάθε μήνα, ενώ θεωρείται πως συνολικά φιλοτέχνησε 1001 αντίγραφα στη διάρκεια της ζωής του. Ενδεικτική της αδιάκοπης εργασίας του είναι η παράδοση σύμφωνα με την οποία, κατά την επιδρομή των Μογγόλων στη Βαγδάτη, βρήκε καταφύγιο σε μιναρέ όπου συνέχισε το καλλιγραφικό του έργο.
Φαινομενολογία της Αντίληψης

Η Φαινομενολογία της Αντίληψης (1944) είναι το magnum opus του φιλοσόφου Μωρίς Μερλώ-Ποντύ "(Maurice Merleau-Ponty)", ενός από τους ιδρυτές της φαινομενολογίας. Ακολουθώντας πιστά το έργο του Έντμουντ Χούσερλ, ο σκοπός του Μερλώ-Ποντύ είναι η αποκάλυψη της φαινομενολογικής δομής της αντίληψης. Ασκεί ακόμη κριτική και στην καρτεσιανή και νοησιαρχική αντίληψη της γλώσσας, που καθιστά τις λέξεις απλές αναπαραστάσεις των νοητικών εννοιών ή των εξωτερικών αντικειμένων.


Κατηγορία:Φαινομενολογία
Κατηγορία:Αντίληψη
Α.Ο. Κιλκισιακός

Ο Α.Ο. Κιλκισιακός είναι μια επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου που βρίσκεται στη πόλη του Κιλκις.Έχει καταφερεί να μείνει 17 χρόνια στη Β' Εθνική κατηγορία,κανόντας το την καλύτερο σερί τους μέχρι τώρα.Την σεζον 2020-21 θα παίζει στο Α' ΕΠΣ Κιλκίς

Έχει πολυετή παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα με κορυφαία του επίδοση τις συμμετοχές του στην Β΄ Εθνική κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε συνολικά 17 χρονιές. Έχει αγωνιστεί στα επαγγελματικά πρωταθλήματα ως ΠΑΕ με την επωνυμία Α.Ο. Κιλκισιακός ΠΑΕ. Από την αγωνιστική περίοδο 2019-20 αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας.Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Κιλκίς.
Εμίνονου

right|thumb|250px|Χάρτης της Ιστανμπούλ και θέση του Εμίνονου
thumb|right|250px|H Αγία Σοφία

Το Εμίνονου (τουρκ. Eminönü) είναι συνοικία της Κωνσταντινούπολης επί του ιστορικού κέντρου της πόλης, που ανήκει στο δήμο Φατίχ. Καλύπτει συνολική επιφάνεια 5 τ.χλμ. και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες τουριστικές περιοχές της πόλης. Στα αξιοθέατα της περιοχής ανήκει το Γενί ή Βαλιντέ τζαμί που ξεκίνησε να χτίζεται το 16ο αιώνα, η πλατεία Σουλταν Αχμέτ, στη θέση του αρχαίου ιπποδρομίου της Κωνσταντινούπολης, το ανάκτορο Τοπ Καπί, η Αγία Σοφία, το τέμενος του Σουλεϊμάν, το Μπλε Τζαμί και η μεγάλη σκεπαστή αγορά Καπαλί τσαρσί. Από τα τέλη του 11ου αιώνα, το Εμίνονου ήταν σημαντικό εμπορικό κέντρο και λιμάνι επί του Κεράτιου κόλπου. Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από το σουλτάνο Μωάμεθ Β', μεγάλος πληθυσμός μεταφέρθηκε στη συνοικία, στα πλαίσια ενός εκτεταμένου προγράμματος επανεποικισμού και οικοδόμησης της οθωμανικής πλέον πόλης. 

To 1990 ο πληθυσμός του Εμίνονου ανερχόταν στις 83.444 κατοίκους. Ελαττώθηκε σημαντικά τα επόμενα χρόνια, φθάνοντας τις 32.557 κατοίκους κατά την απογραφή του 2007. Μέχρι το 2008, όταν και ενσωματώθηκε διοικητικά στο δήμο Φατίχ, αποτελούσε ξεχωριστό δήμο της Κωνσταντινούπολης.
Επιχείρηση Παρθενών

μινιατούρα|240εσ|Η Ζανζιβάρη

Η Επιχείρηση Παρθενών ("Operation Parthenon") ήταν βρετανικό σχέδιο για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Ζανζιβάρη μετά την επανάσταση του 1964. Η επιχείρηση είχε εγκριθεί από την Βρετανική Διοικητική Επιτροπή Ανατολικής Αφρικής στις 30 Ιανουαρίου. Οι κύριοι αντικειμενικοί στόχοι ήταν η αποκατάσταση του νόμου και της τάξης στην Ζανζιβάρη και η αποτροπή του ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος Ούμα να πάρει τον έλεγχο της κυβέρνησης από το μετριοπαθές κόμμα Αφρο-Σιράζι. Οι δυνάμεις που θα λάμβαναν μέρος στην επιχείρηση περιλάμβαναν δύο αεροπλανοφόρα, τρία αντιτορπιλικά, ένα βοηθητικό πλοίο του Βασιλικού Στόλου ("Royal Fleet Auxiliary"), 13 ελικόπτερα, ένα τάγμα των "Foot Guards", ένα τάγμα των Βασιλικών Πεζοναυτών και ένα ανεξάρτητο λόχο αλεξιπτωτιστών. Το σχέδιο ήταν να εξαπολυθεί επίθεση με ελικόπτερα και αλεξιπτωτιστές στο κύριο νησί της Ζανζιβάρης, Ουνγκούτζα, και μετά να καταληφθεί και το μικρότερο νησί Πέμπα. Αν είχε εκτελεστεί, η Επιχείρηση Παρθενών, θα ήταν η μεγαλύτερη Βρετανική αμφίβια και από αέρος επιχείρηση από την εποχή της Κρίσης του Σουέζ το 1956. Η επιχείρηση Παρθενών ακυρώθηκε στις 20 Φεβρουαρίου και αντικαταστάθηκε με την Επιχείρηση Μπόρις.
Μανουήλ Χρυσολωράς

O Μανουήλ Χρυσολωράς (Κωνσταντινούπολη, 1355 – Κωνσταντία, 15 Σεπτεμβρίου 1415) ήταν από τους κυριότερους συγγραφείς και πρωτεργάτες της εισαγωγής της ελληνικής παιδείας και γραμματείας στην Ιταλία κατά τα τελευταία έτη ζωής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453). Το συγγραφικό του έργο δεν ήταν εκτεταμένο, ο διδακτικός του όμως ρόλος στην πρώιμη Αναγέννηση υπήρξε αποφασιστικός.