Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τόμας Μύντσερ

Ο Τόμας Μύντσερ (γερμ.: "Thomas Müntzer", 21 Δεκεμβρίου 1489 – 27 Μαΐου 1525) ήταν Γερμανός θεολόγος και σημαντική προσωπικότητα της πρώιμης εκκλησιαστικής μεταρρύθμισης του 16ου αιώνα.

Αρχικά εντάχθηκε στο κίνημα του Μαρτίνου Λούθηρου, όμως αργότερα ήρθε σε αντιπαλότητα με το Λουθηρανισμό. Λαμβάνοντας εξίσου αποστάσεις από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, τάχθηκε ενάντια στην φεουδαρχική εξουσία της κεντρικής Γερμανίας, κηρύσσοντας πως "οι αφέντες κάνουν μόνοι τους εχθρό τους τους φτωχούς". Αναδείχθηκε σε ηγέτη της θρησκευτικής και κοινωνικής εξέγερσης των αγροτών και των κατώτερων τάξεων που οδήγησε στον Πόλεμο των Χωρικών. Συνελήφθη στις 15 Μαΐου 1525 στη Μάχη του Φρανκενχάουζεν, βασανίστηκε και στις 27 Μαΐου εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό.

Στο Μύντσερ αποδίδεται η γνωστή φράση "omnia sunt communia" ("όλα είναι κοινά").
Κλοντ Γκουντιμέλ

Ο Κλοντ Γκουντιμέλ ("Claude Goudimel", Μπεζανσόν 1514; – Λυών Αύγουστος 1572) ήταν Γάλλος συνθέτης και θεωρητικός μουσικής του 15ου αιώνα, καθώς και από τους σημαντικότερους εκδότες μουσικών έργων της Αναγέννησης.
Ιωάννης Ν. Φραγκούλας

Ο Ιωάννης Ν. Φραγκούλας (Σκιάθος 31 Οκτωβρίου 1906 – Βόλος 2001) ήταν θεολόγος διδάκτορας και καθηγητής. Υπηρέτησε σε σχολεία και σχολές της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης. 
Το 1971 ονομάστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Άρχων Διδάσκαλος του Ευαγγελίου. Τιμήθηκε επίσης από το δήμο Σκιάθου με το μετάλλιο της πόλεως, και από το Σύλλογο των Απανταχού Σκιαθιτών ανακηρύχθηκε ισόβιος επίτιμος Πρόεδρος. 
Πολυγραφότατος, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ιστορία και τον πνευματικό βίο της πατρίδας του της Σκιάθου, όπου σε τέσσερις τόμους, με το γενικό τίτλο "Σκιαθίτικα", συγκέντρωσε 45 δημοσιευμένες και αδημοσίευτες εργασίες του. 
Τα "Σκιαθίτικα" τιμήθηκαν το 1987 με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. 
Συνεργάστηκε με την Εγκυκλοπαίδεια Υδρία. 
Τέλος, ο κτηματίας Φραγκούλης Κ. Φραγκούλας στο διήγημα του Παπαδιαμάντη «Ρεμβασμός του Δεκαπενταυγούστου» ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του παππού του, ενώ ο γερο-Φραγκούλας στο διήγημα του Παπαδιαμάντη «Τα Φραγκλέικα» ήταν ο προπάππος του Κωνσταντής Φραγκούλιας. 
Σύμφωνα με τον εκδότη του Παπαδιαμάντη φιλόλογο Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλο, ο Ιωάννης Ν. Φραγκούλας θεωρείται, μετά τον Παπαδιαμάντη και τον Μωραϊτίδη, το τρίτο πνευματικό τέκνο της Σκιάθου.
Douzelage

Μνημείο για τον εορτασμό της 20ης επετείου του Douzelage στις 3 Σεπτεμβρίου 2011 στο Μαρσάσκαλα στην [[Μάλτα]].
Το Douzelage είναι σύνδεσμος αδελφοποίησης πόλεων με μία πόλη από κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το όνομα είναι σύνθετη λέξη από τις γαλλικές λέξεις "douze", μτφρ. δώδεκα και "jumelage", μτφρ. αδελφοποίηση και προέρχεται από τα δώδεκα ιδρυτικά μέλη, ένα για κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκή Ένωση το 1991 όταν ο Χάρτης Douzelage υπογράφηκε στο Γκρανβίλ στη Γαλλία.

Παρόλο που τα μέλη της ΕΕ και του συνδέσμου έχουν αυξηθεί, το όνομα Douzelage έχει παραμείνει αμετάβλητο.
Βαϊανός

Ο Βαϊανός (πέθανε το 690, επίσης γνωστός ως Μπατμπαγιάν, Μπαγιάν ή Μπογιάν, Μπεζμέρ ή Μπέζμες) ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χαγάνου Χουβράτη. Μετά τον Χουβράτη, ο Μπατμπαγιάν κυβερνούσε την Παλιά Μεγάλη Βουλγαρία από την Πολτάβα τα εδάφη βόρεια της Μαύρης και της Αζοφικής Θάλασσας.
Σεβάρ

Ο Σεβάρ (βουλγαρικά: Севар) ήταν ηγεμόνας της Βουλγαρίας κατά τον 8ο αιώνα.

Το Ονόματα των βουλγαρικών χάνων, αναφέρει ότι ανήκε στο βασιλικό κλάδο Ντούλο και κυβέρνησε για 15 χρόνια. Σύμφωνα με τη χρονολογία που αναπτύχθηκε από τον Μόσκοφ, ο Σεβάρ βασίλεψε το 721–737. Άλλοι θέτουν την βασιλεία του στο 738–754, αλλά δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με τη μαρτυρία του "Καταλόγου ονομάτων". Σύμφωνα με ιστορικούς, όπως ο Στήβεν Ράνσιμαν και ο Ντέιβιντ Μάρσαλ Λανγκ ο Σεβάρ είναι ο τελευταίος ηγεμόνας της δυναστείας Ντούλο.

Έχει προταθεί ότι το όνομά του προέρχεται από την περσικό Ζιβάρ (στολισμός). Αν και αρχικά ήταν θηλυκό όνομα, μπορούσε επίσης να χρησιμεύσει ως συστατικό ανδρικών ονομάτων, όπως προτείνεται από το τσουβασικό προχριστιανικό όνομα Ακσεβέρ.

Είναι πιθανό ότι η βασιλεία του ήταν ειρηνική, επειδή τα Βυζαντινά χρονικά δεν αναφέρουν κάποιο γεγονός στα βόρεια σύνορα της Αυτοκρατορίας εκείνη την περίοδο. Αν και αυτό είναι ένα επιχείρημα από τη σιωπή, είναι μια εύλογη υπόθεση. Το σημείο Σεβάρ στο νησί Λίβινγκστον στα Νότια Νησιά Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάζεται από τον Σεβάρ της Βουλγαρίας.
Ανδρέας Γιαννιώτης

Ο Ανδρέας Γιαννιώτης (Σέρρες, 18 Δεκεμβρίου 1992) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Ατρόμητο, με δανεισμό από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ.
Λεωνίδας Αλάογλου

Ο Λεωνίδας Αλάογλου (αγγλικά: Leonidas ("Leon") Alaoglu, 19 Μαρτίου 1914 – Αύγουστος 1981) ήταν Καναδοαμερικανός μαθηματικός ελληνικής καταγωγής γνωστός για την εργασία του στην τοπολογία και το θεώρημα Αλάογλου.
Λαξμί Μαχαντεβάν

Η Λαξμί Μαχαντεβάν ("λατινικό αλφάβητο : Lakshmi Mahadevan"), ήταν Ινδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν Νο1 αντισφαιρίστρια στην Ινδία για το 1964 και σταμάτησε την αντισφαίριση το επόμενος έτος το 1965 λόγω προβλημάτων υγείας. 

Μεγαλύτερες επιτυχίες της, ήταν νικήτρια στο Ασιατικό πρωτάθλημα στην Καλκούτα το 1964. Ήταν φιναλίστ στο Όπεν Ινδίας το 1964, και στο πρωτάθλημα της Σρι Λάνκα το προηγούμενο έτος το 1963.

Πρώτος σύλλογος της ήταν το "Club Gandhi Nagar", και έπειτα ανέλαβε προπονητής της ο Τεκανσί Κρισνάιγιερ Ραμανάθαν (Tenkasi Krishnaiyer Ramanathan.) στο ιδιωτικό του γήπεδο στο Μαντράς, πατέρας του Ραμανάθαν Κρίσναν με τον οποίο η Λαξμί προπονούνταν μαζί .
Έιστειν Μπελί

Ο Έιστειν Μπελί ήταν ημιμυθικός βασιλιάς της Σουηδίας στα τέλη του 8ου αιώνα. Οι "Ιστορίες των γιων του Ράγκναρ" τον συσχετίζουν με τους γιους του Ράγκναρ Λόθμπροκ οι οποίοι εγκατέλειψαν την Σουηδία και κατέκτησαν την Σγιέλαν, την Γιουτλάνδη, την Γκότλαντ, την Έλαντ και όλα τα μικρότερα νησιά. Ο μεγαλύτερος γιος του Ράγκναρ Άιβαρ ο Ασπόνδυλος ήταν ο αρχηγός της εκστρατείας, στην συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Λέζρ μαζί με τα μικρότερα αδέλφια του. 

Ο Ράγκναρ άρχισε να ζηλεύει τις επιτυχίες των γιων του, τοποθέτησε σαν Γιαρλ στην Σουηδία τον Έινστειν Μπελί με εντολή να προστατεύσει την χώρα από τους γιους του και ο ίδιος προχώρησε σε εκστρατεία στην Βαλτική Θάλασσα για να λεηλατήσει και να δείξει τις ικανότητες του. Οι γιοι του Ράγκναρ Έρικ και Αγκνάρ αποβιβάστηκαν στην λίμνη Μέλαρεν ζητώντας από τον Έινστειν Μπελί να υποταχθεί στους ίδιους και στα αδέλφια τους, ο Έρικ ζήτησε επιπλέον από τον Έινστειν την κόρη του Μπόργγκχιλ σαν σύζυγο. Ο Έινστειν του απάντησε ότι θα ζητήσει πρώτα την γνώμη από το βασιλικό συμβούλιο, το συμβούλιο απέρριψε την πρόταση και κήρυξε τον πόλεμο στα δυο αδέλφια, στην μάχη που ακολούθησε ο Αγκνάρ σκοτώθηκε και ο Έρικ συνελήφθη αιχμάλωτος από τις Σουηδικές δυνάμεις. Ο Έινστειν Μπελί πρότεινε στον Έρικ να τον κάνει κυβερνήτη στην Ουψάλα και να του δώσει την κόρη του σύζυγο αλλά ο Έρικ του απάντησε ότι μετά από αυτή την ατιμωτική ήττα δεν ήθελε τίποτε άλλο παρά μονάχα να θανατωθεί, η επιθυμία του έγινε αποδεκτή. Στην Σγιέλαν ο Μπγερν ο Σιδηρόπλευρος, ο Χβίτσερκ και η μητέρα τους Άσλεγκ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην συνέχεια, επιτέθηκαν στην Σουηδία με την ίδια την Άσλεγκ που αποκαλούσε τον εαυτό της "Ρανταλίν" επικεφαλής του ιππικού, στην μάχη που ακολούθησε οι Σουηδοί ηττήθηκαν και ο Έινστειν Μπελί σκοτώθηκε.
Μετά τον θάνατου του Έινστειν Μπελί ο Μπγερν έγινε νέος βασιλιάς της Σουηδίας.
Αμυντικός Στρατώνας Άρτας

Ο Αμυντικός Στρατώνας Άρτας ήταν ένα οχυρωματικό έργο στην πόλη της Άρτας. Η κατασκευή του ορίζεται στα μέσα του 19ου αιώνα και υπήρξε στενά συνδεδεμένος με τα κυριότερα πολεμικά γεγονότα της περιοχής.
Μαλαμίρ

Ο Μαλαμίρ (βουλγαρικά: Маламир) ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας το 831-836.

Ο Μαλαμίρ ήταν γιος του Ομουρτάγ και εγγονός του Κρούμου. Το όνομά του μπορεί να είναι Σλαβικής προέλευσης, το οποίο θα τον έκανε τον πρώτο Βουλγάρο χάνο που διέθετε Σλαβικό όνομα, και αυτό οδήγησε στην εικασία ότι η μητέρα του ήταν Σλάβοι, αν και αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί. Μια άλλη θεωρία είναι ότι είναι Ιρανικό όνομα, καθώς υπάρχει μια Ιρανική πόλη με το όνομα Μαλαμίρ.

Ο Μαλαμίρ έγινε ηγεμόνας της Βουλγαρίας σε 831 μετά τον θάνατο του πατέρα του Ομουρτάγ, γιατί ο μεγαλύτερος αδελφός του Ενραβότα (Βόιν) είχε χάσει το δικαίωμα για την κληρονομική διαδοχή καθώς έγινε Χριστιανός. Είναι πιθανό ότι ο Μαλαμίρ ήταν νέος και άπειρος κατά τη στιγμή της προσχώρησης, και ότι οι υποθέσεις του κράτους διαχειριζόταν από τον καβχάνο του, τον Ισμπούλ.

Γύρω στο 833 ο Μαλαμίρ εκτέλεσε τον μεγαλύτερο αδερφό του Ενραβότα επειδή αρνήθηκε να αποκηρύξει τον Χριστιανισμό. Μετά τη λήξη της αρχικής εικοσαετής συνθήκης ειρήνης με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 836, ο αυτοκράτορας Θεόφιλος επιτέθηκε στις περιοχές μέσα στα βουλγαρικά σύνορα. Οι Βούλγαροι ανταπέδωσαν, και υπό την ηγεσία του Ισμπούλ έφτασαν στην Αδριανούπολη. Αυτή τη στιγμή, αν όχι νωρίτερα, οι Βούλγαροι κατέλαβαν την Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) και τα περίχωρά της. Διάφορες σωζόμενα μνημειακές επιγραφές από αυτή τη βασιλεία κάνουν αναφορά στις βουλγαρικές νίκες και άλλες για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων κατασκευών σε και κοντά στην Πλίσκα. Ο Μαλαμίρ πέθανε σε 836, ίσως ως αντίποινα για την εκτέλεση του μεγαλύτερου αδελφού του.

Σε πολλές παλαιότερες μελέτες ο Μαλαμίρ ταυτίζεται με τον διάδοχό του Πρεσιάν Α΄, και είναι δεδομένο ότι επέζησε μέχρι την δεκαετία του 850 ως ο άμεσος προκάτοχος του Βόρη Α΄. Αυτό είναι πολύ απίθανο, καθώς ο Μαλαμίρ πιστοποιείται ότι τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του (ο γιος του αδερφού του Ζβίνιτσα), ενώ ο Βόρις Α΄ είχε προηγηθεί από τον πατέρα του Πρεσιάν. Ο Ζλατάρσκι επίλυσε τα προβλήματα στις αποσπασματικές πηγές προσδιορίζοντας ότι ο ανώνυμος ανιψιός του Μαλαμίρ ήταν ο Πρεσιάν Α΄, και ότι ο Μπόρις ήταν ο τελευταίος γιος του.

Τον 17ο αιώνα η συλλογή Τζαφάρ Ταρίχ των Βουλγάρων του Βόλγα (αμφισβητούμενης γνησιότητας) αντιπροσωπεύει τον Μπαλαμίρ (δηλαδή τον Μαλαμίρ) ως γιος του Γιομιρτσάκ (δηλαδή τον Ομουρτάγ), και ως  αδερφό του Σαμπάνσα (δηλαδή τον Ζβίνιτσα), ο οποίος ήταν ο πατέρας του Μπιρντζιχάν (δηλαδή τον Πρεσιάν).

Ο λοφίσκος Μαλαμίρ στην νήσο Γκρίνουιτς στα Νότια Νησιά Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάζεται από τον χάνο Μαλαμίρ της Βουλγαρίας
Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου

Η Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου βρίσκεται έξω από το χωριό Μικρόκαστρο, στο δήμο Βοΐου, στη Δυτική Μακεδονία. Από το 1993 είναι γυναικείο μοναστήρι.
Σίγκουρντ Ίρινγκ

Ο Σίγκουρντ Ίρινγκ ("Sigurd Hring", π. 750 - ...) ήταν ήμι-μυθικός βασιλιάς της Σουηδίας ο οποίος αναφέρεται σε πολλά αρχαία Σκανδιναβικά Σάγκας. Στις παλιές πηγές αναφέρεται η συμμετοχή και η νίκη του στην μάχη του Μπραβάλλα εναντίον του Χάραλντ του Πολεμοδόντη όπως επίσης και το γεγονός ότι ήταν ο πατέρας του Ράγκναρ Λόθμπροκ, η περίπτωση του έχει πολλές ομοιότητες με τον ιστορικό βασιλιά της Δανίας Ζίγκφρηντ.
Χόρχε Σαλίνας

Ο Χόρχε Σαλίνας ("Jorge Salinas Pérez", 27 Ιουλίου 1968 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός. 

Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1968. Είναι γιος του Χόρχε Σαλίνας Ινίγες και της Μαρίας Γουαδαλούπε Πέρες Οκάνια. Το 1990 σπούδασε ηθοποιία στο CEA (Centro de Educación Artística) της Televisa. Ένα χρόνο αργότερα έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεόραση ως Ρομπέρτο Ερρέρα στην τηλενουβέλα "Cadenas de amargura". 

Έχει συμμετάσχει επίσης στις τηλενουβέλες "El abuelo y yo", "Valeria y Maximiliano", "Mágica juventud", " Dos mujeres, un camino" και "María Isabel".

Το 1999 συμμετείχε στην ταινία "Sexo, pudor y lágrimas" και το 2000 στην ταινία του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου, "Amores perros". Η ταινία κέρδισε το βραβείο BAFTA και ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα και το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Έχει παίξει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε τηλενουβέλες όπως "Tres mujeres", "Mi Destino Eres Tú", "Las Vías del Amor", "Mariana de la Noche" και "La esposa virgen".

Έχει παίξει επίσης στις τηλενουβέλες "Fuego en la sangre", "La que no podía amar" και "Qué bonito amor". Το 2014 έπαιξε στην κωμική τηλενουβέλα "Mi corazón es tuyo".
Μεγάλη Βουλγαρία

H Μεγάλη Βουλγαρία είναι η ανεπίσημη ονομασία η οποία δόθηκε στα βουλγαρικά εδάφη, όπως αυτά ορίστηκαν βάση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου του 1878, η οποία, έπειτα από τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878, στόχευε στην, εν μέρει, επανασύσταση των μεσαιωνικών βουλγαρικών βασιλείων, προ της τουρκική κατάληψης. Η ημέρα της υπογραφής της συνθήκης αποτελεί την εθνική εορτή της Βουλγαρίας.

Οι [[αλυτρωτισμός|αλυτρωτικές]] ιδέες εντός των Βαλκανίων το 1912, μεταξύ των οποίων και η «Μεγάλη Βουλγαρία».

Ωστόσο, η Βρετανική Αυτοκρατορία και η Αυστροουγγαρία αντιτάχθηκαν στην συγκεκριμένη συνθήκη, η οποία, σύμφωνα με τις τελευταίες, ενθάρρυνε τον πανσλαβισμό. Συγκεκριμένα, φοβόντουσαν πως μια ισχυρή Βουλγαρία θα καθίστατο ως ένας δορυφόρος της Ρωσίας και μια απειλή για την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις 13 Ιουλίου 1878, έπειτα από την Συνέδριο του Βερολίνου, η Συνθήκη του Βερολίνου ακύρωσε εκείνη του Αγίου Στεφάνου, ιδρύοντας ένα μικρού μεγέθους πριγκιπάτο στην Βουλγαρία, το οποίο εκτεινόταν γεωγραφικά από τον Δούναβη έως τον Αίμο, υποτελές του Σουλτάνο, καθώς και την οθωμανική αυτόνομη επαρχία της Ανατολικής Ρωμυλίας, ενώ η Μακεδονία παρέμεινε υπό τουρκικό έλεγχο. Η νέα αυτή συνθήκη άφησε μόνιμη δυσαρέσκεια στην Βουλγαρία, της οποίας οι δύο οντότητες πέτυχαν να ενωθούν παρά μόνον το 1885, ενώ η ανεξαρτησία της αναγνωρίστηκε παρά μόνον το 1908. Οι συγκεκριμένες επιπτώσεις διήρκεσαν έως τα μέσα του 20ού αιώνα, με την Βουλγαρία να προσπαθεί, μάταια, να επανέλθει στα σύνορά της, όπως αυτά είχαν οριοθετηθεί στο πλαίσιο της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, συμμαχώντας, παράλληλα, κατά την διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων με την Γερμανία.

Σήμερα, μια μειοψηφία εθνικιστικών κινημάτων υπερασπίζεται μια εθνοτική ιδέα, σύμφωνα με την οποία οι Βούλγαροι και οι Σλαβομακεδόνες αποτελούν έναν και μοναδικό λαό, καθώς και μια εδαφική αλυτρωτική ιδέα, βάση της οποίας διεκδικούν εδάφη τα οποία είχαν τα οποία είχαν προσδιοριστεί ως βουλγαρικά, στο πλαίσιο της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (μεταξύ άλλων, η Βόρεια Μακεδονία), καθώς και άλλα εδάφη, ελληνικά (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη), σερβικά (Πιρίν), ρουμανικά (Δοβρουτσά) και ουκρανικά (Μπουντζάκ), τα οποία ανήκαν κατά το παρελθόν σε κάποιο εκ των ιστορικών βουλγαρικών κρατών, ή τα οποία φιλοξενούν βουλγαρικούς πληθυσμούς.
Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας

Ο Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας ήταν βασιλιάς της Νορθουμβρίας στα τέλη του 9ου αιώνα αλλά ελάχιστες πηγές υπάρχουν για την περίοδο της βασιλείας του.
Σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Ρίκζιγκ της Νορθουμβρίας ο οποίος είχε βασιλεύσει σε ολόκληρη την Νορθουμβρία μετά την εκθρόνιση του Εγβέρτου Α΄ πρώτου υποτελή βασιλιά μετά την κατάκτηση των Βίκινγκ ο Εγβέρτος Β΄ βασίλευσε μόνο σε ένα μικρό τμήμα στην βόρεια Αγγλία και στην νότια Σκωτία βόρεια του ποταμού Τιν. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την κυβέρνηση των εδαφών που βρίσκονταν βόρεια από το βασίλειο του Εγβέρτου.
Η άνοδος του Εγβέρτου Β΄ και ο θάνατος του βασιλιά Ρίκζιγκ καταγράφονται από τον Συμεών του Νταρχάμ το έτος 876 :

""Ο παγανιστής βασιλιάς Χάλφνταν διένειμε το βασίλειο της Νορθουμβρίας ανάμεσα στον εαυτό του και τους οπαδούς του, μετά τον θάνατο του βασιλιά των Νορθουμβρίων Ρίκζιγκ νέος βασιλιάς εξελέγη ο Εγβέρτος αλλά μονάχα στα βόρεια του ποταμού Τιρ"."

Ο Συμεών του Νταρχάμ καταγράφει επίσης την εκλογή νέου βασιλιά στην Γιορκ και στην νότια Νορθουμβρία μετά τον θάνατο του Χάλφνταν Ράγκναρσον (883) :

"Ο Άγιος Κάθμπερτ υπό την καθοδήγηση ενός οράματος διέταξε τον κόμη Ίντριντ να πει στον επίσκοπο και σε ολόκληρο τον στρατό των Άγγλων και των Δανών να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση του Γκάθριντ, του γιου του Αρδικνούτου τον οποίο οι Δανοί είχαν πουλήσει σαν δούλο σε μια χήρα στο Ουίτινγκαμ και να τον αναθρέψουν ως βασιλιά, τελικά βασίλευσε στην Γιορκ και ο Εγβέρτος στην υπόλοιπη Νορθουμβρία".

Οι πηγές γράφουν ότι ο δεύτερος Εγβέρτος βασίλευσε μόνο δυο χρόνια αλλά αυτό πιθανότατα να αναφέρονται στα δικαιώματα του να διεκδικήσει τον θρόνο σε ολόκληρη την Νορθουμβρία. Ο Νίκολας Χιγκάμ βλέπει αυτή την αναφορά του Συμεών σαν μια ανεπίσημη καταγραφή για την εγκατάσταση Βίκινγκ στην στην νότια Νορθουμβρία ενώ ο Εγβέρτος βασίλευσε στην βόρεια.
Διάδοχος του Εγβέρτου Β΄ ήταν ο Ίντγουλφ Β΄ της Νορθουμβρίας.
Ενρίκο Φορλανίνι

Ο Ενρίκο Φορλανίνι (, 13 Δεκεμβρίου 1848 – 9 Οκτωβρίου 1930) ήταν Ιταλός μηχανικός, εφευρέτης και πρωτοπόρος της αεροπορίας, γνωστός για την εργασία του στα ελικόπτερα, αεροσκάφη, υδροπτέρυγα και αερόπλοια. Γεννήθηκε στο Μιλάνο, και ο μεγαλύτερος αδελφός του, Κάρλο Φορλανίνι, ήταν ιατρός.
Τζον Νάπιερ

Ο Τζον Νάπιερ (αγγλικά: "John Napier", 1 Φεβρουαρίου 1550 – 4 Απριλίου 1617, λατινικά: "Ioannes Neper / Ιωάννης Νέπερ") ήταν Σκωτσέζος μαθηματικός, φυσικός και αστρονόμος με καταγωγή από το Εδιμβούργο. Ως μαθηματικός είναι κυρίως γνωστός για την μέθοδο που εισήγαγε σχετικά με την χρήση των λογαρίθμων και για την ονομασία τους ως "λογάριθμους", ενώ εφηύρε και την υπολογιστική συσκευή γνωστή ως κόκκαλα του Νάπιερ για τον υπολογισμό γινομένων και πηλίκων.
Έρικ Μπαρν Αντρέ

Ο Έρικ Μπαρν Αντρέ ("λατινικό αλφάβητο : Eric Burn Andreae"), (Λονδίνο 4 Δεκεμβρίου 1892 - Χάμιλτον, Νέα Ζηλανδία 12 Φεβρουαρίου 1968), ήταν Βρετανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης που εκπροσώπησε σε διεθνή τουρνουά την Αγγλία και την Ινδία.

Σπούδασε ιατρική στο Γουανγκανούι της Νέας Ζηλανδίας, κατά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε σαν στρατιωτικός γιατρός στον Βρετανικό στρατό στην Ινδία και το Αφγανιστάν έως το 1948 που επέστρεψε στην Νέα Ζηλανδία.

Είχε συμμετάσχει χωρίς να κερδίσει κάποιο τίτλο στο πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας. Ήταν πρώτος στο απλό στο πρωτάθλημα Ινδίας το 1924 εκπροσωπώντας την Αγγλία και το 1925 την Ινδία. Το 1931 και 1932 ήταν φιναλίστ στο πρωτάθλημα του Ούταρ Πραντές (τότε United Provinces).

Με την εθνική ομάδα της Ινδίας συμμετείχε στο Κύπελλο Ντέιβις του 1925 όπου κέρδισε δύο αγώνες κι έχασε έναν, φτάνοντας με την Ινδία στα προημιτελικά όπου έχασαν από την Αυστρία με 4-0.
Φρανσουά Κλουζέ

Ο Φρανσουά Κλουζέ (21 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Το 2007 κέρδισε το βραβείο Σεζάρ για τον ρόλο του ως γιατρός ύποπτος για διπλή δολοφονία στο θρίλερ "Tell No One" (πρωτότυπος τίτλος "Ne le dis à personne"). Ο Κλουζέ είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Φιλίπ στην ταινία "Οι Άθικτοι" (2011).
Μαρί Μερντράκ

Η Μαρί Μερντράκ (Marie Meurdrac, 1610-1680) ήταν Γαλλίδα αλχημίστρια, χημικός, ιατρός και ανθρωπίστρια του 17ου αιώνα που προωθούσε την εκπαίδευση των γυναικών. Συνέγραψε το «Φιλανθρωπική και Εύκολη Χημεία για Γυναίκες» (La Chymie Charitable et Facile, Enfaveur des Dames) το 1656 και θεωρείται η πρώτη χημική πραγματεία που γράφτηκε από γυναίκα όπως επίσης και ένα από τα πρώτα εκπαιδευτικά εγχειρίδια για γυναίκες.
Κορμισός

Ο Κορμισός (βουλγαρικά: Кормисош) ήταν ηγεμόνας της Βουλγαρίας κατά τη διάρκεια του 8ου αιώνα.

Ο Κατάλογος ονομάτων των βουλγάρων Ηγεμόνων αναφέρει ότι ανήκε στην φυλή Ουκίλ (ή Βοκίλ) και κυβέρνησε για 17 χρόνια. Σύμφωνα με τη χρονολογία που αναπτύχθηκε από τον Μόσκοφ, ο Κορμισός βασίλεψε από το 737 έως το 754. Άλλες χρονολογίες θέτουν την βασιλεία του στο 753-756, αλλά δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη μαρτυρία του "Καταλόγου ονομάτων" (ή αυτό θα απαιτούσε μια μακρά περίοδο συμαντιβασιλείας).

Ο "Κατάλογος ονομάτων" τονίζει το γεγονός ότι η  άνοδος του Κορμισός αντιπροσωπεύει μια αλλαγή  δυναστείας, αλλά παραμένει ασαφές το κατά πόσον αυτό έγινε μέσω της βίας. Η βασιλεία του Κορμισός εγκαινίασε μια παρατεταμένη περίοδο πολέμου με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ είχε αρχίσει να οχυρώνει τα σύνορα και άρχισε να εποικίζει Αρμένιους και Σύριους στη Βυζαντινή Θράκη. Σε απάντηση ο Κορμισός απαίτησε την πληρωμή φόρου, ίσως αυτό να αποτελούσε μια αύξηση στη παραδοσιακή πληρωμή. Μετά την απόρριψη, ο Κορμισός έκανε επιδρομή στη Θράκη, φθάνοντας στο Αναστάσειο Τείχος που εκτείνεται μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Θάλασσας του Μαρμαρά 40 χλμ. μπροστά από την Κωνσταντινούπολη. Ο Κωνσταντίνος Ε΄ βάδισε με το στρατό του, νίκησε τους Βούλγαρους και τους έκανε να τραπούν σε φυγή. Η διαμάχη επιλύθηκε με μια συνθήκη ειρήνης μεταξύ του Κορμισός και του Κωνσταντίνου Ε΄ που μάλλον επιβεβαίωσε τα υφιστάμενα σύνορα. Μερικές φορές υποτίθεται ότι αυτή η ήττα έφερε τη βασιλεία του Κορμισός στο τέλος μέσα από ένα πραξικόπημα, αλλά ο επόμενος ηγέτης Βίνεχ μπορεί να είναι από τον ίδιο βασιλικό οίκο.
Τιλ Λίντεμαν

Ο Τιλ Λίντεμαν ( Till Lindemann, 4 Ιανουαρίου 1963) είναι Γερμανός τραγουδιστής, στιχουργός, μουσικός, ηθοποιός, ποιητής και πυροτεχνικός. Είναι κυρίως γνωστός ως o τραγουδιστής του γερμανικού Neue Deutsche Härte συγκροτήματος Rammstein. Φημίζεται για το μυώδες ανάστημά του, τη μοναδική σκηνική παρουσία του ( συμπεριλαμβανομένων της χρήσης πυροτεχνημάτων και μιας συγκεκριμένης κίνησης γνωστής ως "The Till Hammer"), και την μπάσα φωνή του. Είναι επίσης γνωστός για τους στίχους του, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν διχάσει την κοινή γνώμη. Παγκοσμίως, οι Rammstein έχουν πουλήσει πάνω από 45 εκατομμύρια δίσκους, 5 από τα 6 άλμπουμ τους να έχουν γίνει πλατινένια. 

Ο Λίντεμαν έχει συμπεριληφθεί στους "50 Καλύτερους Τραγουδιστές Metal Όλων των Εποχών" από τους Roadrunner Records. Έχει εμφανιστεί σε μερικές ταινίες σε μικρούς ρόλους, και έχει δημοσιεύσει επίσης δύο βιβλία ποιητικής, το ένα με τίτλο "Messer" (2002) και το άλλο "In stillen Nächten" (2013). Έχει παρουσιάσει ορισμένα από τα πρωτότυπα ποιήματα και χειρόγραφά του σε διάφορες εκθέσεις. Το 2015 ανακοινώθηκε ότι ο Λίντεμαν ξεκίνησε ένα καινούργιο πρότζεκτ με τον Peter Tägtgren με όνομα Lindemann.
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Η Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ρωσικά: Комитет государственной безопасности Армянской ССР) ή KGB της ΑΣΣΔ ήταν ο οργανισμός ασφάλειας και τοπικό παράρτημα της Επιτροπής Κρατικής Ασφαλείας της ΕΣΣΔ για την Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Η Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ρωσικά: Комитет государственной безопасности молдавский ССР) ή KGB της ΜΣΣΔ ήταν ο οργανισμός ασφαλείας της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το τοπικό παράρτημα της Επιτροπής Κρατικής Ασφάλειας της ΕΣΣΔ.Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1991, η KGB της ΜΣΣΔ μετατράπηκε στο Υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας.
Ευάγγελος Μαχαίρας

Ο Ευάγγελος Μαχαίρας (Αγιωργήτικα Αρκαδίας, 1918 – 13 Νοεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος (πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, 1981 – 1984) δημοσιογράφος, συνθέτης, συγγραφέας και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, ως διοικητής μονάδων του ΕΛΑΣ. Το 1940 – 1941 πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο Αλβανικό μέτωπο και τραυματίσθηκε ενώ του απονεμήθηκε αριστείο ανδρείας. Ωστόσο στα 1947 συνελήφθη και εκτοπίσθηκε αρχικά στην Ικαρία και αργότερα στη Μακρόνησο. Υπήρξε μέλος πολλών οργανισμών για την προαγωγή της διεθνούς ειρήνης, για την επίτευξη της οποίας υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (εκλέχθηκε το 1989) και πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (1990). Ήταν νυμφευμένος επί 43 έτη με την ηθοποιό Δάφνη Σκούρα.
Λούκα Γκουαντανίνο

Ο Λούκα Γκουαντανίνο (ιταλικά: "Luca Guadagnino", γενν. 10 Αυγούστου 1971) είναι Ιταλοαλγερινός σκηνοθέτης και παραγωγός.
Άλμα Μουριέλ

Η Άλμα Μουριέλ ("Alma Muriel del Sordo", 20 Οκτωβρίου 1951 - 5 Ιανουαρίου 2014) ήταν Μεξικανή ηθοποιός. 

Έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός στα τέλη της δεκαετίας του 60'. Είχε συμμετάσχει σε πάνω από είκοσι τηλενουβέλες, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις.

Η Μουριέλ είχε παντρευτεί δυο φορές. Την πρώτη φορά με τον επιχειρηματία Σέρχιο Ρόμο και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Σέρχιο Τζ.. Την δεύτερη φορά με τον τραγουδιστή Χοσέ Μαρία Ναπολεόν, αλλά έχασαν ένα παιδί πριν γεννηθεί. Η Μουριέλ είχε αποκτήσει και μια κόρη με τον ηθοποιό Ρικάρδο Κορτές, την Λίσα. Υπήρξε επίσης σύντροφος του Μαουρίσιο Σομουάνο και του ηθοποιού Χοακίν Κορδέρο.

Πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή στις 5 Ιανουαρίου 2014 στο διαμέρισμά της στην Πλάγια ντελ Κάρμεν της Κιντάνα Ρόο.
Hotel Avala

Το Hotel Avala (σερβικά κυριλλικά: ) είναι κτίριο ευρισκόμενο επί του όρους Άβαλα, στη Σερβία, εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου και εντός του Δήμου του Βόζντοβατς. Ανεγερθέν το 1931, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.
Ονειρούπολη Δράμας

μικρογραφία
Η Ονειρούπολη Δράμας είναι γιορτή του Δήμου Δράμας, στην ανατολική Μακεδονία, η οποία οργανώνεται κάθε χρόνο στο κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα στον Δημοτικό Κήπο Δράμας και την Πλατεία Ελευθερίας. 

Διαρκεί σχεδόν ένα μήνα και στο πρόγραμμά της συμπεριλαμβάνονται εκδηλώσεις όπως συναυλίες, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, αθλητικές δράσεις, παιχνίδια και άλλα προγράμματα ενημερωτικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα. 

Η είσοδος σε όλες τις δράσεις είναι ελεύθερη. Η έναρξη της Ονειρούπολης πραγματοποιείται συνήθως παραμονή της εορτής της Αγίας Βαρβάρας, πολιούχου της Δράμας (4 Δεκεμβρίου) και συνεχίζεται για ένα μήνα, συνήθως μέχρι 7-8  Ιανουαρίου.

Το χωριό του Αη-Βασίλη ξεκίνησε την λειτουργία του τον Δεκέμβριο του 2003 και συνεχίζει να λειτουργεί επί 14 χρόνια. Την οργάνωσή του αναλαμβάνει ο Δήμος Δράμας και δεκάδες εθελοντές  κάθε ηλικίας. 

Επιπλέον, υπάρχει και το τρενάκι της Ονειρούπολης, η διαδρομή του οποίου ξεναγεί τον επισκέπτη σε σημεία της πόλης.
Σουμάντ Μίσρα

Ο Σουμάντ Μίσρα ("λατινικό αλφάβητο : Sumant Misra"), (11 Ιανουαρίου 1923 - 3 Σεπτεμβρίου 2011) , ήταν Ινδός πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης. 

Γεννήθηκε στο Φαϊζαμπάντ της πολιτείας Ούταρ Πραντές κι έμαθε αντισφαίριση από τον πατέρα του. Έπαιξε στην ομάδα της Ινδίας στο κύπελλο Ντέιβις για εννέα χρόνια μεταξύ 1947 και 1956 και ήταν αρχηγός της το 1952 και το 1953. Έφτασε στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον στο διπλό μαζί με τον Τζίμυ Μεχτά το 1947 και το 1948 και και στο Αμερικανικό όπεν το 1947. Γιος του είναι ο Γκόραβ Μίσρα επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Κέρδισε στο απλό το πρωτάθλημα αντισφαίρισης της Ινδίας, το μετέπειτα "Indian open", το 1945, το 1947 και το 1952, ήταν φιναλίστ το 1948 και το 1949. Κέρδισε επίσης τον τίτλο στο απλό στο πρωτάθλημα Κευλάνης το 1958 και 1959 και το πρωτάθλημα Μαλαισίας το 1959. Ήταν ο φιναλίστ στο πρώτο πρωτάθλημα αντισφαίρισης της Ασίας το 1949. 

Διετέλεσε γραμματέας της Ινδικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης από το 1963 έως το 1966 και της επιτροπής διαχείρισης της ITF (Διεθνής ομοσπονδία αντισφαίρισης) κατά τη διάρκεια του 1965-67.

Εκτός από αντισφαίριση έπαιζε σε υψηλό επίπεδο τοιχοσφαίριση (σκουός) και γκολφ.
Έλλιοτ Πέιτζ

Ο Έλλιοτ Πέιτζ (γεννηθείς Έλλεν Πέιτζ, 21 Φεβρουαρίου,1987) είναι Καναδός ηθοποιός και παραγωγός ταινιών. Έγινε γνωστός για τον ρόλο του στην ταινία και τηλεοπτική σειρά Pit Pony (1997–2000) για τον οποίο έλαβε υποψηφιότητα για το Βραβείο Young Artist, όπως και για τους ρόλους του στη σειρά Trailer Park Boys (2002) και ReGenesis (2004). Έχει επίσης λάβει αναγνώριση για τον ρόλο του στην ταινία Hard Candy (2004) για τον οποίο κέρδισε και το βραβείο της Ένωσης Κριτών Κινηματογράφου του Ώστιν. 

Η κινηματογραφική του ανακάλυψη έγινε με τον ομότιτλο ρόλο στην ταινία του Τζέισον Ρέιτμαν Juno (2007), για τον οποίο έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ, βραβείο BAFTA, Βραβείο Broadcast Film Critics Association, βραβείο χρυσής σφαίρας και βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Έλαβε έπαινο και για τους ρόλους του στα: The Tracey Fragments (2007), Whip It (2009), Super (2010), Inception (2010) και Tallulah (2016). 

Ο Πέιτζ έπαιξε την Kitty Pryde στην ταινία X-men The Last Stand (2006) και X-men Days of Future Past (2014), παρήγαγε την ταινία Freeheld (2015) στην οποία και πρωταγωνίστησε, ενώ έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το ντοκιμαντέρ There's Something in the Water (2019). Από το 2019, έχει υιοθετήσει τον ρόλο της Vanya Hangreeves στη σειρά The Umbrella Academy του Netflix. 

Τον Φεβρουάριο του 2014 ανακοίνωσε πως είναι ομοφυλόφιλη γυναίκα, ενώ τον Δεκέμβριο του 2020 αποκάλυψε δημόσια ότι αυτοπροσδιορίζεται ως διεμφυλικό άτομο. Έτσι έγινε ο πρώτος ανοιχτά διεμφυλικός άνδρας που εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Time.
Βενετική Γερουσία

Η Βενετική Γερουσία (Senato), επισήμως γνωστή ως Consiglio dei Pregadi ("Συμβούλιο των Παρακλήτων", ), ήταν το κύριο νομοθετικό και βουλευτικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας.

Η Γερουσία δημιουργήθηκε ως μια εξηνταμελή ειδική επιτροπή, επιλεγμένη από το Μέγα Συμβούλιο, με αρμοδιότητα την επεξεργασία διαταγμάτων σχετικών με την φορολογία, την εξωτερική πολιτική, και στρατιωτικές επιχειρήσεις, στη θέση τπυ πολύ μεγαλύτερου, και ως εκ τούτου βραδυκίνητου, Μεγάλου Συμβουλίου. Στην αρχή ήταν υποδεέστερη ενός άλλου παρόμοιου σώματος, του Συμβουλίου των Σαράντα, αλλά με την πάροδο του καιρού απέκτησε μεγαλύτερη ισχύ και σημασία. 

Τον 15ο αιώνα, οι Σαράντα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε μια διευρυμένη Γερουσία, οι οποία επιπρόσθετα μπορούσε να περιλαμβάνει μια έκτακτη επιτροπή («ζόντα») 60 μελών, που εκλεγόταν από τους ίδιους τους γερουσιαστές. Επιπλέον, οι πρεσβευτές και ανώτεροι στρατιωτικοί διοικητές δικαιούνταν ex officio μια θέση στην Γερουσία από την ημέρα εκλογής τους έως το τέλος του έτους που ακολουθούσε την επιστροφή τους από τον διορισμό τους. Συνολικά, περίπου 300 άνδρες (από ένα σύνολο περίπου 2.500 ευγενών το 1500) είχαν θέση στην Γερουσία, αλλά μόνο περίπου 230 από αυτούς είχαν δικαίωμα ψήφου. Ο ελάχιστος αριθμός για απαρτία ήταν 70, αλλά συνήθως στις συνεδριάσεις συμμετείχαν περίπου 180 ευγενείς. Η εκλογή στην Γερουσία γινόταν για ετήσιες θητείες, αλλά πολύ συχνά επανεκλέγονταν οι ίδιοι γερουσιαστές, διασφαλίζοντας τόσο εμπειρία όσο και συνέχεια στην λήψη αποφάσεων. Οι συνεδριάσεις της Γερουσίας προεδρεύονταν από το λεγόμενο «Pien Collegio» ("Ολομέλεια του Κολλεγίου"), το εκτελεστικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας, που ήταν υπεύθυνο και για την προετοιμασία της ημερήσιας διάταξης προς συζήτηση στην Γερουσία δια των «Savii del Consiglio» ("Σοφοί του Συμβουλίου").
Νίκος Χατζίσκος

Ο Νίκος Χατζίσκος (1921 – 1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και θιασάρχης. Ερμήνευσε πλήθος ρόλων του κλασικού (στο Φεστιβάλ Αθηνών και στην Επίδαυρο) και του μοντέρνου ρεπερτορίου, ενώ εμφανίσθηκε επίσης στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Η πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια έγινε το 1955 όταν παρουσίασε τον Ερωτόκριτο.

Ο Χατζίσκος αποφοίτησε με άριστα από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου υπήρξε μαθητής του Δημήτρη Ροντήρη και του Αιμίλιου Βεάκη. Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας συνεργάστηκε με πάρα πολλά γνωστά ονόματα της θεατρικής σκηνής όπως τους ηθοποιούς Κατερίνα, Μαρίκα Κοτοπούλη, Θάνο Κωτσόπουλο, Δημήτρη Χορν, Βάσω Μανωλίδου, Χρήστο Τσαγανέα, Βασίλη Διαμαντόπουλο, Γιώργο Παππά, Χριστίνα Καλογερίκου, Μαίρη Αρώνη, Άννα Συνοδινού, Μίμη Φωτόπουλο, Κούλη Στολίγκα, Αντιγόνη Βαλάκου, Τιτίκα Νικηφοράκη, Μάνο Κατράκη, χορογράφους όπως η Ραλλού Μάνου και σκηνοθέτες σαν το Μάνο Χατζιδάκι. Υπήρξε παράλληλα, δημιουργός πολλών θεατρικών σκηνών, όπως το Θέατρο του Εθνικού Κήπου (1954), το υπαίθριο Θέατρο της Οδού Μαυρομματαίων (1958) κ.α. Στην τηλεόραση διακρίθηκε στο ρόλο του "παπά Φώτη" στη σειρά "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", 1975 - 1976.
Όλαφ Γκούθφριθσον

Ο Όλαφ Γκούθφριθσον ("Óláfr Guðrøðsson", ... - 941) ήταν Βίκινγκ οπλαρχηγός που βασίλευσε στο Δουβλίνο και στην Νορθουμβρία κατά την διάρκεια του 10ου αιώνα, ήταν γιος του Γκοφραίντ ουα Αιμάρ και δισέγγονος του Αιμάρ. Ο Όλαφ διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν βασιλιάς του Δουβλίνου (934) και κυριάρχησε στους Βίκινγκ του Λίμερικ αιχμαλωτίζοντας τον βασιλιά τους Αμλάιμπ Κεννκάιρεχ (937). Την ίδια χρονιά συμμάχησε με τον Κωνσταντίνο Β΄ της Σκωτίας σε μια προσπάθεια να ανακτήσει το βασίλειο της Νορθουμβρίας στο οποίο ο πατέρας του είχε κυβερνήσει σύντομα το 927, οι δυνάμεις τους ηττήθηκαν στην "μάχη του Μπρούναμπουρ" από τον Έθελσταν της Αγγλίας. Ο Όλαφ επέστρεψε στην Ιρλανδία (938) αλλά με τον θάνατο του Έθελσταν την επόμενη χρονιά πήγε στην Γιορκ στην οποία ανακηρύχτηκε βασιλιάς ενώ ο αδελφός του Μπλακαίρ μακ Γκοφράιντ παρέμεινε βασιλιάς στο Δουβλίνο. Ο Όλαφ και ο διάδοχος του Έθελσταν Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας συναντήθηκαν στο Λέστερ (939) και αποφάσισαν να μοιράσουν μεταξύ τους την Αγγλία, η συμφωνία αυτή δεν κατόρθωσε να επιβιώσει και σε λίγα χρόνια οι Βίκινγκ είχαν καταλάβει τις πέντε επαρχίες του Ντέρμπι, του Λέστερ, του Λίνκολν, του Νότιγχαμ και του Στάμφορντ. Ο Όλαφ πέθανε (941) και τον διαδέχθηκε στην Νορθουμβρία o ξάδελφος του Αμλάιμπ Κουαράν, την εποχή που πέθανε τα Ιρλανδικά χρονικά τον καταγράφουν σαν "βασιλιά των Δανών" και ""βασιλιά των πέντε επαρχιών"."
Προυσιάνος

Ο Προυσιάνος (βουλγαρικά: Пресиян II, Πρεσιάν Β΄) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου τσάρου της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, Ιβάν Βλαντισλάβ, ο οποίος εισήλθε σε βυζαντινή υπηρεσία το 1018. Ορίστηκε μάγιστρος και στρατηγός του Θέματος Βουκελλαρίων, αλλά ενεπλάκη σε συνωμοσία κατά του αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄, τυφλώθηκε, και εκάρη μοναχός. Σύμφωνα με μια ταφική επιγραφή που βρέθηκε στη σημερινή Σλοβακία, που πιθανώς αφορά τον Προυσιάνο, το έτος γέννησης του μπορεί να είναι το 996/997 και μπορεί να πέθανε εξόριστος το 1060/1061.
Πάγκαν

Ο Πάγκαν (βουλγαρικά: "Паган", ... - 768) ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας από το 767 έως το 768.

Ο Πάγκαν έχει αναγνωριστεί ως μέλος της παράταξης της βουλγαρικής αριστοκρατίας, η οποία επεδίωκε ειρηνικές σχέσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Μετά την διαδοχή στο θρόνο μετά τη δολοφονία του προκατόχου του Τόκτου, ο Πάγκαν όρισε μαζί με τους αυλικούς του διαπραγματεύσεις με τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄ κάπου στη Θράκη. Στις ομιλίες ο αυτοκράτορας αντιπροσώπευε τον εαυτό του ως πρόθεση για τη διατήρηση της ειρήνης στη Βουλγαρία και επίκρινε τους Βουλγάρους για την αναρχία και την καθαίρεση του πρώην ηγεμόνα Σαμπίν, που έζησε ως πρόσφυγας στην αυτοκρατορική αυλή. Ο αυτοκράτορας, ωστόσο, συμφώνησε να κάνει ειρήνη, και ο Πάγκαν επέστρεψε στην χώρα του.

Σε αυτό το σημείο ο Κωνσταντίνος Ε΄ ξαφνικά εισέβαλε στη Βουλγαρία και κατάφερε να διεισδύσει μέσα από τα βουνά στην περιοχή του πυρήνα του βουλγαρικού κράτους, καίγοντας κάποιους οικισμούς γύρω από την πρωτεύουσα της χώρας Πλίσκα. Αν και ο Κωνσταντίνος Ε΄ δεν ακολούθησε τη σχετικά επιτυχημένη εισβολή και επέστρεψε στην χώρα του, ο Πάγκαν αντιμετώπισε την οργή των υπηκόων του που τον κατηγόρησε για την ευπιστία και την αδυναμία του να αντιταχθεί στον εχθρό. Ο μονάρχης κατέφυγε στην προς την Βάρνα, αλλά δολοφονήθηκε από τους υπηρέτες του.

Η συλλογή των Βουλγάρων του Βόλγα Τζαφάρ Ταρίχ του 17ου αιώνα (αμφισβητούμενης γνησιότητας) αντιπροσωπεύει τον Μπογιάν (δηλαδή τον Πάγκαν) ως γιος του πρώην κυβερνήτη Μπούνεκ (δηλαδή τον Βίνεχ), και του αποδίδει την απέλαση του Σαΐν (δηλαδή τον Σαμπίν).
Στρατής Χαβιαράς

Ο Στρατής Χαβιαράς (Νέα Κίος Αργολίδας, 28 Ιουνίου 1935 - Αθήνα, 3 Μαρτίου 2020) ήταν δίγλωσσος συγγραφέας, με λογοτεχνικά έργα στα ελληνικά και στα αγγλικά. Διακρίθηκε στην Αμερική με τα μυθιστορήματά του "When the Tree Sings" ("Όταν τραγουδούσαν τα δέντρα", βραχεία λίστα, Natiοnal Book Awards και ALA Notable book), και "The Heroic Age" ("Τα ηρωικά χρόνια)," τα οποία απέσπασαν διθυραμβικές κριτικές στον Αμερικανικό τύπο και μεταφράστηκαν σε πολλές Ευρωπαϊκές γλώσσες. Στην Αμερική, ίδρυσε και επιμελήθηκε αρκετές περιοδικές εκδόσεις, οι πιο σημαντικές εκ των οποίων είναι τα περιοδικά ποίησης "Arion’s Dolphin", "Erato" και "Harvard Review."
Ιωάννης Βρετός

Ο Ιωάννης Βρετός (1836–1920) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.
Τέλετς

Ο Τέλετς (βουλγαρικά: "Телец"), μέλος της φυλής Ουγκαΐν, ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας από το 762 έως το  765. Βυζαντινές πηγές δείχνουν ότι ο Τέλετς αντικατέστησε τους νόμιμους ηγεμόνες της Βουλγαρίας. Οι ίδιες πηγές περιγράφουν τον Τέλετς ως γενναίο και ενεργητικό άνθρωπο στην ακμή του (περίπου 30 ετών). Μελετητές εικάζουν ότι ο Τέλετς μπορεί να ανήκε σε μια αντισλαβική παράταξη της βουλγαρικής αριστοκρατίας.

Μετά την ενθρόνιση, ο Τέλετς οδήγησε ένα καλά εκπαιδευμένο και καλά οπλισμένο στρατό εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και κατέστρεψε την παραμεθόρια ζώνη της αυτοκρατορίας, καλώντας τον αυτοκράτορα σε διαγωνισμό αντοχής. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ βάδισε βόρεια στις 16 Ιουνίου 763, ενώ ένας άλλος στρατός κινήθηκε με ένα στόλο από 800 πλοία (το καθένα μετέφερε πεζικό και 12 ιππείς) με την πρόθεση να δημιουργήσει κλοιό από τον βορρά.

Ο Τέλετς πρώτα οχύρωσε τα ορεινά περάσματα με τα στρατεύματά του και περίπου είκοσι χιλιάδες βοηθητικούς Σλάβους στρατιώτες. Αργότερα άλλαξε γνώμη και οδήγησε έξω τα στρατεύματά του προς την πεδιάδα της Αγχίαλου (Πομόριε) στις 30 Ιουνίου. Η αιματηρή μάχη της Αγχίαλου στη συνέχεια άρχισε στη μέση του πρωινού κράτησε μέχρι το σούρουπο. Στο τέλος, οι Σλάβοι βοηθοί του Τέλετς τον εγκατέλειψαν για τον αυτοκράτορα, ο οποίος κέρδισε τη μάχη, αλλά επέλεξαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους με θρίαμβο. Σύμφωνα με τις Βυζαντινές πηγές, ο Κωνσταντίνος Ε΄ έφερε στην πατρίδα ένα πλήθος από βούλγαρους αιχμαλώτους σε ξύλινα δεσμά, για την ψυχαγωγία του λαού της Κωνσταντινούπολης.

Η στρατιωτική ήττα σφράγισε την μοίρα του Τέλετς, που λιντσαρίστηκε μαζί με τους υποστηρικτές του από επαναστάτες.
Γκι Ουελέτ

Ο Γκι Ουελέτ (γαλλικά: "Guy Ouellette", γεν. στο Σερμπρούκ στις 13 Δεκεμβρίου 1951) είναι πολιτικός από το Κεμπέκ του Καναδά. Διατελεί Βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια του Σόμεντι. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως αστυνομικός, ενώ εκλέγεται συνεχόμενα από το 2007, βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης του Κεμπέκ. Η ενασχόλησή του με την σύλληψη μελών της εγκληματικής οργάνωσης "Χελς Έιντζελς", τον έκανε ευρύτερα γνωστό κατά τη δεκαετία του 1990.
Μπάλα Κουσαρκισλάκ

Το Μπάλα Κουσαρκισλάκ (επίσης, Μπάλα-Κουσάρι) είναι ένα χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Χεσενκαλά.
Γέρηνος ο Ναυκρατίτης

Ο Γέρηνος ο Ναυκρατίτης (2ος/3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την πόλη Ναύκρατις στην Αίγυπτο, ο οποίος αναδείχτηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης κατά τους 247ους (209 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Κατά τον φιλόσοφο Φλάβιο Φιλόστρατο στο σύγγραμμα "Γυμναστικά", ο Γέρηνος μετά την νίκη του γλεντούσε για 2 ημέρες ασταμάτητα χωρίς να ξεκουραστεί. Την 3η ημέρα, πέθανε κατά την διάρκεια της προπόνησης του καθώς ο προπονητής του επέμενε να εξασκηθεί ακόμα και αν ήταν άυπνος και καταβεβλημένος.
Θεόγνητος ο Αιγινίτης

Ο Θεόγνητος ο Αιγινίτης (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Αίγινα, ο οποίος αναδείχτηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης παίδων κατά τους 76ους (476 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο αδερφός του ο Αριστομένης υπήρξε νικητής στα Πύθια, και ο ανιψιός του ο Κλειτόμαχος κέρδισε στα Ίσθμια. Ο ίδιος ο Θεόγνητος ενδέχεται να είχε επίσης νίκες στα Πύθια και τα Ίσθμια.
Κενέε

Το Κενέε (επίσης, Κενέ'ε, Κγιανάγκα, και Κιανάγκγια) είναι ένα χωριό της επαρχίας Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ερεκίτ.
Τζον Σ. Τρέιλ

Ο Τζον Σ. Τρέιλ (), (γέννηση 1939), είναι Καναδός ακαδημαϊκός, ομότιμος καθηγητής στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Τορόντο, ιδρυτής και επικεφαλής του Προγράμματος «Αθηναίοι» (Athenians Project).
Μπαγκελί

Το Μπαγκελί είναι ένα χωριό στην επαρχία Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ερεκίτ.
Φερίας ο Αιγινίτης

Ο Φερίας ο Αιγινίτης (γιος του Χάρη, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Αίγινα, ο οποίος αναδείχτηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης παίδων κατά τους 79ους (464 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Κατά τον Παυσανία ο ανδριάντας του βρισκόταν δίπλα από αυτόν του Αριστοφώντα του Αθηναίου. Ο Φερίας είχε προσπαθήσει να συμμετέχει στην προηγούμενη διοργάνωση των αγώνων, όμως του είχε αρνηθεί η συμμετοχή από τους ελλανοδίκες καθώς ήταν πολύ νέος.
Ερεκίτ

Το Ερεκίτ είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,106. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ερεκίτ, Μπαγκελί, Ναμαζγκάχ και Κενέε.
Χιβερί

Το Χιβερί (επίσης, Χίβερι, Ιβερί, και Χιβέρι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κοσμαλγιάν.
Κεσχούρτ

Το Κεσχούρτ (επίσης, Κέσχουρτ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκεραϊμπεϊλί.
Πιρεκανίμ

Το Πιρεκανίμ (επίσης, Πιρ-Αγκάνι και Πιραγκανίμ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μιουντρεσέ. Σύμφωνα με την κρατική επιτροπή Στατιστικών του Αζερμπαϊτζάν, μόνο 2 κάτοικοι ζουν στο χωριό το 2014.
Μέτσκε-Χατσέ

Το Μέτσκε-Χατσέ (επίσης, Μετσκέ-χατσέ) είναι ένα χωριό στο δήμο Ρούστοφ στην επαρχία Κούμπα στο Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος του Αζερμπαϊτζάν.
Βασίλειος Εξαμιλίτης

Ο Βασίλειος Εξαμιλίτης (έδρασε το 956) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός ηγέτης ο οποίος συνέτριψε τον ναυτικό στόλο της Ταρσού το 956.
Ελγιασαλιλάρ

Το Ελγιασαλιλάρ (επίσης, Ελ'γιασαλιλάρ και Ελλά-Ζαλλάρ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Καλμπατζάρ στο βορειοδυτικό Αζερμπαϊτζάν. Έχει υψόμετρο 1,518 μέτρα (4,980 μέτρα), και βρίσκεται στο έδαφος της μη αναγνωρισμένης δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Ρούστοφ

Το Ρούστοφ είναι ένα χωριό και δήμος στην επαρχία Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,956 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ρούστοφ, Πουστεκασίμ, Κελεμπάκ, Γιεκντάρ, Μπαντ, Μετσκέ-Χατσέ, Τσαντάρι και Τσιντάρ.
Γλαύκος ο Χίος

Ο Γλαύκος ο Χίος (Αρχαία Ελληνικά: Γλαῦκος) ήταν Έλληνας μεταλλουργός, γνωστός ως ο εφευρέτης της τέχνης της συγκόλλησης μετάλλων (Αρχαία Ελληνικά: σιδήρου κόλλησις). 

Το πιο γνωστό έργο του ήταν μια σιδηροκολλημένη βάση που υποστήριζε ένα ασημένιο κρατήρα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, αυτός ο κρατήρας προσφέρθηκε από τον Αλυάττη Β΄, το Λυδό, βασιλιά και πατέρα του Κροίσου, στο Μαντείο των Δελφών. Η βάση, ίσως χωρίς τον ο κρατήρας, αναφέρεται σε περιγραφή του Παυσανία, και από τον Αθήναιο, που λέει ότι διακοσμούνταν με μικρές φιγούρες από ζώα, έντομα και φυτά. Ίσως αυτός ο χαρακτηρισμός οδήγησε τον Meyer και άλλους σε λάθος χαρακτηρισμό της έννοιας "κόλλησις", ως ένα είδος χαρακτικής σε χάλυβα, η οποία τώρα ονομάζεται δάμασκηνος επένδυση. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το "κόλλησις" σήμαινε μια τεχνική που συνδέει τα μέταλλα, χωρίς τη βοήθεια καρφιών, γάντζων, ή και των δυο. Ο Πλούταρχος μιλά επίσης για αυτό το δίσκο, ως περιβόητο και περίφημο.

Η παροιμία "Γλαύκου τέχνη" χρησιμοποιήθηκε σκόπιμα από κάποιους ότι αναφέρεται στον Γλαύκο τον Χίο, ενώ θα μπορούσε να αναφέρεται στην εξαιρετική τεχνική γραφής που εφευρέθηκε από τον Γλαύκο τον Σάμιο. Βλ. Στέφανος ο Βυζάντιος (s. v. Αἰθάλη) και Σούδας (s. v. γλαῦξ ἴπταται), που φαίνεται να συγχέουν αυτά τα δύο πρόσωπα με το όνομα Γλαύκος. Ένα σχολιαστής για τον Πλάτωνα ξεχωρίζει τους δύο.

Ο Γλαύκος τοποθετείται χρονικά από τον Ευσέβιο στο 2ο έτος της 22ης Ολυμπιάδας (691 π.Χ.). Όμως, ο Αλυάττης Β΄ βασίλεψε 617-560 π.Χ, αλλά οι ημερομηνίες δεν τόσο είναι αντιφατικές, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στα κείμενα του Ηροδότου που να αποκλείει την υπόθεση ότι η βάση σιδήρου είχε κατασκευαστεί πριν από τον Αλυάττη και κατόπιν στάλθηκε στους Δελφούς.
Κρητική Επιθεώρηση

Η εφημερίδα Κρητική Επιθεώρηση είναι η αρχαιότερη καθημερινή εφημερίδα της Κρήτης και εκδίδεται στο Ρέθυμνο.
Περιοχή Κιγκαμπόνι

Η Περιοχή Κιγκαμπόνι (Αγγλικά: "Kigamboni District", Σουαχίλι: "Wilaya ya Kigamboni"), είναι πρώην Τμήμα της Περιοχής Τεμέκε "(Temeke District)", στην Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ "(Dar es Salaam Region)", της Τανζανίας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το Τμήμα είχε συνολικό πληθυσμό 36.701 άτομα και το 2012, 30.496 σε άτομα. Η Γέφυρα Κιγκαμπόνι "(Kigamboni Bridge)", επί του παρόντος υπό κατασκευή, θα συνδέει την περιοχή με την κεντρική επιχειρηματική περιοχή.
Περιοχή Ουμπούνγκο

Η Περιοχή Ουμπούνγκο (Αγγλικά: "Ubungo District", Σουαχίλι: "Wilaya ya Ubungo"), είναι πρώην Τμήμα της Περιοχής Κινοντόνι "(Kinondoni District)", στην Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ "(Dar es Salaam Region)", της Τανζανίας. 

Η Επαρχία Ουμπούνγκο βρίσκεται στα δυτικά της περιφέρειας και είναι γνωστή σε ολόκληρο το Νταρ ες Σαλαάμ "(Dar es Salaam)" ως ένας κεντρικούς σταθμούς μεταφοράς, λόγω των πολυαρίθμων αφετηριών τοπικών λεωφορείων, οι οποίοι βρίσκονται απέναντι από το Πανεπιστήμιο του Νταρ ες Σαλαάμ. Ο τερματικός σταθμός Ουμπούνγκο, είναι ένας από τους κεντρικούς της πόλης και εξυπηρετεί ως σύνδεσμος μεταξύ των περισσοτέρων μεγάλων αστικών κόμβων του Νταρ ες Σαλαάμ. Ο προαστιακός σιδηρόδρομος ξεκινά από εδώ προς το κέντρο της πόλης, αλλά, δεν είναι αρκετά γρήγορο (στενό εύρος) και υπάρχουν δέκα οδικές διασταυρώσεις κατά μήκος της διαδρομής. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το Τμήμα είχε συνολικό πληθυσμό 44.114 άτομα και το 2012, 56.015 σε άτομα.
Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας

Το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας (Βουλγάρικα: Княжество България, "Κνιαζέστβο Μπαλγκάριγια") ήταν ένα "de facto" ανεξάρτητο και "de jure" κράτος υποτελές υπό την επικυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ιδρύθηκε με τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878.

Μετά τον τερματισμό του Ρωσοτουρκικού Πολέμου με νίκη των Ρώσων, στις 3 Μαρτίου 1878 υπεγράφη η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου από τη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Με αυτή συμφωνήθηκε η ίδρυση ενός μεγάλου Υποτελούς Βουλγαρικού κράτους που ήταν σημαντικά μεγαλύτερο : τα εδάφη της περιέκλειαν σχεδόν όλους τους Βούλγαρους των Βαλκανίων και περιελάμβαναν το μεγαλύτερο μέρος της Μοισίας, τη Θράκη και τη Μακεδονία, εκτεινόμενα από τη Μαύρη Θάλασσα με το Αιγαίο. Ωστόσο το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστροουγγαρία ήταν αντίθετα στη δημιουργία ενός τόσο μεγάλου κράτους-δορυφόρου της Ρωσίας στα Βαλκάνια, γιατί φοβόντουσαν ότι θα ανέτρεπε την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή της Μεσογείου. Για το λόγο αυτό οι Μεγάλες Δυνάμεις συγκάλεσαν και υπέγραψαν τη Συνθήκη του Βερολίνου, σε αντικατάσταση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, που ποτέ δεν τέθηκε σε ισχύ. Αυτή δημιούργησε ένα πολύ μικρότερο πριγκιπάτο, παράλληλα με μια αυτόνομη Ανατολική Ρωμυλία εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Αν και υποτελής στους Οθωμανούς, η Βουλγαρία αναγνώριζε μόνο τυπικά την εξουσία της Υψηλής Πύλης. Είχε δικό της Σύνταγμα, σημαία και ύμνο και ακολουθούσε τη δική της εξωτερική πολιτική. Το 1885 μια αναίμακτη επανάσταση είχε ως αποτέλεσμα τη de facto προσάρτηση από τη Βουλγαρία της Ανατολικής Ρωμυλίας, γεγονός που η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποδέχθηκε με τη συμφωνία του Τόπχανε. Στις 5 Οκτωβρίου 1908 η Βουλγαρία κήρυξε την ανεξαρτησία της ως Βασίλειο της Βουλγαρίας.
Ρόμπερτ Βον

Ο Ρόμπερτ Βον (αγγλικά: "Robert Francis Vaughn", 22 Νοεμβρίου 1932 - 11 Νοεμβρίου 2016) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Ο Ρόμπερτ Βον έγινε γνωστός κυρίως από την συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά "Man from U.N.C.L.E." καθώς και από άλλες τηλεοπτικές σειρές, όπως το "The Protectors".Στον κινηματογράφο έγινε γνωστός από τις ταινίες "The Magnificent Seven", "The Bridge at Remagen" και "Σούπερμαν 3".Είχε παίξει επίσης στην ταινία "The Young Philadelphians" για την οποία προτάθηκε για βραβείο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. 

Από το 1955 ξεκίνησε την ενασχόλησή με την υποκριτική και συνέχισε να ασχολείται με αυτό μέχρι και τον θάνατο του, το 2016.