Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Βιβλιοδεσία

Βιβλιοδεσία ή βιβλιοδέτηση είναι η συρραφή των φύλλων ενός χειρογράφου ή εντύπου και η ένωσή τους με προστατευτικό κάλυμμα (εξώφυλλο), ώστε να πάρουν μορφή που να διευκολύνει την ανάγνωση και να προστατεύονται από τη φθορά. Το αποτέλεσμα λέγεται βιβλίο, περιοδικό, κατάλογος, κλπ. ανάλογα με τη χρήση και τον τρόπο διάθεσής του στην κυκλοφορία. Η βιβλιοδεσία είναι πιο παλιά από την τυπογραφία. Αρχικά, στην Ελλάδα, λεγόταν στάχωσις. Ακόμα και σήμερα, σε αρκετά μέρη της Ελλάδας, ονομάζουν στάχωμα τη βιβλιοδεσία. Η βιβλιοδεσία εκτελείται σε μεγάλα τυπογραφεία ή σε μικρές βιοτεχνίες. Η διαδικασία συμπεριλαμβάνει και το κόψιμο του χαρτιού κατά την κατασκευή του βιβλίου. Τα απαραίτητα εργαλεία είναι: μηχανήματα κοπής, πρέσες, ψαλίδια, κόλλες, αυτόματα μηχανήματα, γραμμές παραγωγής και επιδέξια χέρια του βιβλιοδέτη. Παραδοσιακοί βιβλιοδέτες κάνουν και επισκευή βιβλίων. 
thumb|200px|Βιβλιοδέτης
Ελνούρ Χουσέινοφ

thumb|Ο Ελνούρ Χουσέινοφ στη Γιουροβίζιον 2015

Ο Ελνούρ Χουσέινοφ ("Elnur Hüseynov", 3 Μαρτίου 1987) είναι Αζέρος τραγουδιστής.
Δήμος Ανδανίας

Ο Δήμος Ανδανίας ήταν Δήμος του Νομού Μεσσηνίας, που συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας», από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Οιχαλίας. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού. Έδρα του ήταν το Διαβολίτσι, ο πληθυσμός του Δήμου, ήταν 3.084 κάτοικοι και η έκταση του, 88.694 στρέμματα.
Σαρ 'αρ Χαγκολάν

thumb|Ειδώλιο της μητέρας θεάς από το Σαρ 'αρ Χαγκολάν
Το Σαρ 'αρ Χαγκολάν "(Sha 'ar Hagolan)" είναι αρχαιολογικός τόπος στην ομώνυμη περιοχή του σημερινού Ισραήλ. Βρίσκεται στην κοιλάδα του Ιορδάνη κοντά στα Υψώματα Γκολάν και στα σύνορα με την Συρία. Στην θέση αυτή έχει ανασκαφή προϊστορικός οικισμός της μέσης νεολιθικής εποχής.

Το 1930 βρέθηκαν τυχαία από κατοίκους του "Κιμπούτ Σαρ 'αρ Χαγκολάν" ειδώλια και λίθινα εργαλεία και το 1949 ξεκίνησαν οι πρώτες ανασκαφές. Ο οικισμός ανήκει στον Γαρμούκιο πολιτισμό πού άκμασε την Νεολιθική εποχή και πιστεύεται ότι ήταν το μεγαλύτερο και σημαντικότερο κέντρο της προϊστορικής τέχνης στην Μέση Ανατολή. Οι ανασκαφικές έρευνες έφεραν στο φως πήλινα ή ξύλινα αποθηκευτικά μέσα, καλάθια, δοχεία , σκεύη . Πολλά επίσης εργαλεία και βέλη από πυριτόλιθο, δρεπάνια, πέλεκυς , αιχμές δοράτων κ.α. και πήλινα ειδώλια .

Από το πλήθος αντικειμένων που έχουν βρεθεί οι αρχαιολόγοι συμπεραίνουν ότι το Σαρ 'αρ Χαγκολάν ήταν κέντρο κατασκευής τέτοιων αντικειμένων και κύρια ασχολία των κατοίκων του. Οι ανασκαφές έδειξαν ότι οι κάτοικοι του οικισμού καλλιεργούσαν σιτάρι και κριθάρι. Βρέθηκαν ερείπια πολλών κτιρίων άλλα ορθογώνια και άλλα κυκλικά, στο κέντρο του οικισμού βρισκόταν ένα μεγάλο στρογγυλό κτίριο που πιστεύεται ότι ήταν σιλό.
Φονγκαφάλε

thumb|right|250px|Η θέση της Φονγκαφάλε στην ατόλη Φουναφούτι.
Η Φονγκαφάλε (Fongafale, επίσης γράφεται: Fogale ή Fagafale) είναι η μοναδική πόλη του Τουβαλού. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της ατόλης Φουναφούτι, η οποία είναι εξολοκλήρου η επίσημη πρωτεύουσα. Απαρτίζεται από 30 κοραλλιογενή νησιά τα οποία σχηματίζουν μια λιμνοθάλασσα. Το 25% του πληθυσμού της χώρας κατοικεί σε αυτήν την πόλη. Οι πιο πολλοί από τους κατοίκους ζουν σε σπίτια με στέγες που είναι φτιαγμένες από άχυρο.

Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αλιεία και η γεωργία. Ειδικότερα καλλιεργούνται μπανάνες, κοκοφοίνικες και άλλα τροπικά φρούτα.

Αποτελεί επίσης διοικητικό και οικονομικό κέντρο και έδρα των κρατικών υπηρεσιών. Σχετικά ανεπτυγμένη είναι η τουριστική κίνηση. Το αεροδρόμιο που βρίσκεται στην πόλη κτίστηκε από Αμερικανούς κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και είναι το μοναδικό στη χώρα.
Ζιβανία

thumb|228x228px|Τυποποιημένο μπουκάλι ζιβανίας.
Η Ζιβανία ή ζιβάνα είναι ένα παραδοσιακό κυπριακό απόσταγμα που παράγεται στο νησί της Κύπρου από στέμφυλα, δηλαδή το υπόλειμμα σταφυλιών που πιέστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας οινοποίησης (συμπεριλαμβανομένων των μίσχων και των σπόρων) που αναμειγνύονται με ξηρά κρασιά που παρήχθησαν από τις τοπικές ποικιλίες σταφυλιών της Κύπρου. Το μείγμα στέμφυλων/κρασιού αποστάζεται έπειτα στις ειδικές παραδοσιακές συσκευές απόσταξης, παράγοντας τη ζιβανία. Η ζιβανία είναι άχρωμο οινοπνευματώδες με ελαφρύ άρωμα σταφίδων. Η τυπική περιεκτικότητα σε οινόπνευμα είναι 45%vol. Δεν περιέχει ζάχαρη και δεν έχει καμία οξύτητα.
Αδελαΐδα

Η Αδελαΐδα (αγγλικά: "Adelaide", ) είναι η πέμπτη σε πληθυσμό πόλη της Αυστραλίας, με πάνω από 1.324.279 κατοίκους (2016). Επίσης είναι πρωτεύουσα της πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας. Είναι κτισμένη στην ανατολική πλευρά του κόλπου του Αγίου Βικεντίου (αγγλικά: "Gulf Saint Vincent") στην πεδιάδα της Αδελαΐδας και δυτικά του βουνού "Lofty Ranges" που φτάνει τα 700 μέτρα υψόμετρο. Απέχει 729 χλμ. από τη Μελβούρνη, 1408 από το Σίδνεϊ και 2700 από το Περθ. Επίσης φημίζεται και για τις πολλές γιορτές ("festivals") που διεξάγονται κάθε χρόνο στη πόλη αλλά και για τις φαρδιές οδικές αρτηρίες, τις πλατείες και τα πάρκα που διαθέτει (το σημαντικό αυτό επίτευγμα πιστώνεται κυρίως ο Γουίλιαμ Λάιτ).
Γκρέτζιο

To Γκρέτζιο (ιταλικά: "Greggio") είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι με πληθυσμό 381 κατοίκους και έκταση 12 τ.χλμ.. Βρίσκεται σε απόσταση 18χμ. από το Βερτσέλλι.

Βρίσκεται στα όρια της επαρχίας του Βερτσέλλι με την επαρχία της Νοβάρας.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Αλμπάνο Βερτσελλέζε, Αρμπόριο, Βιλλαρμπόιτ, Ρετσέτο και Σαν Νατζάρο Σέζια.
Δήλωση Συνεννόησης (1907)

Η λεγόμενη Δήλωση Συνεννόησης (1907) ήταν μια διμερής συμφωνία, μορφής διακήρυξης, μεταξύ Ελλάδας και (Αλβανίας) Αλβανών, στα πλαίσια της ελληνοαλβανικής προσέγγισης εκείνη την εποχή, που συντάχθηκε στις 22 Μαρτίου του 1907 με κύριο σκοπό αφενός τη σύσφιξη των εθνικών δεσμών Ελλήνων και Αλβανών και κατ΄ επέκταση την αναγνώριση δικαιωμάτων αμφοτέρων πλευρών.

Γεγονός πάντως ήταν πως ο πρόκριτος τότε Αλβανός μεγαλοϊδεάτης Ισμαήλ Κεμάλ, Μπέης του (Αυλώνα), είχε εργασθεί με πολύ ζήλο υπέρ αυτής της σύμπραξης.
Ζεκάρια Σίτσιν

Ο Ζεκάρια Σίτσιν ("Zaxariya Sitçin", 11 Ιουλίου 1920 - 9 Οκτωβρίου 2010) ήταν Αμερικανός συγγραφέας ο οποίος μέσω των βιβλίων του προέβαλλε τη θεωρία των λεγόμενων «αρχαίων αστροναυτών». 

Γεννήθηκε στο Μπακού, Σοβιετική Ένωση, και μεγάλωσε στην Παλαιστίνη. Έμαθε τα Σουμεριακά και τα αρχαία και σύγχρονα εβραϊκά. Σπούδασε στο Λονδίνο την Ιστορία της Οικονομίας και εργάστηκε ως δημοσιογράφος και εκδότης στο Ισραήλ.

Κατά τον Σίτσιν υπάρχει ένας υποθετικός πλανήτης στο σύμπαν ο οποίος ονομάζεται Νιμπίρου (πλανήτης της διασταυρώσεως) από τον οποίο επισκέφτηκαν τη Γη πριν από αρκετά χρόνια (450.000 κατά τον ίδιο) οι θεοί των Σουμερίων, οι Αννουνάκι (σουμεριακά κείμενα) ή Νεφιλίμ (κατά τη Βίβλο). Ισχυρίζεται ότι οι θεοί από τον Νιμπίρου μετέτρεψαν γενετικά το ανθρώπινο είδος σε "Homo Sapiens" για να το χρησιμοποιούν ως δούλου με γενετική τροποποίηση του "Homo Erectus". Υποστηρίζει ότι αυτά αναφέρουν οι περίφημες στήλες της Μεσοποταμίας των Σουμερίων. Εκφράζει τις απόψεις του μέσω της σειράς βιβλίων του "Τα Χρονικά της Γης".
Άλεξ Φέργκιουσον

150px|thumb|right|Σερ Άλεξ Φέργκιουσον
Ο Σερ Αλεξάντερ Τσάπμαν Φέργκιουσον ("Sir Alexander Chapman Ferguson", Γλασκώβη 31 Δεκεμβρίου 1941), περισσότερο γνωστός ως Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, είναι Σκωτσέζος ποδοσφαιριστής και πετυχημένος προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει συνδεθεί με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην οποία υπήρξε προπονητής από το 1986 μέχρι το 2013. Έχει κατακτήσει περισσότερα τρόπαια από οποιονδήποτε άλλο προπονητή στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου και θεωρείται από πολλούς παίκτες, προπονητές και αναλυτές ως ένας από τους καλύτερους και πετυχημένους προπονητές όλων των εποχών.

Ο Φέργκιουσον αγωνίστηκε ως επιθετικός σε αρκετές σκωτσέζικες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων της Dunfermline Athletic και της Rangers. Ενώ ήταν στην Dunfermline, έγινε ο καλύτερος σκόρερ στο πρωτάθλημα της Σκωτίας κατά την σεζόν 1965-1966. Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, εργάστηκε ως προπονητής ξεκινώντας την καριέρα του με την East Stirlingshire και την St Mirren. Έπειτα ο Φέργκιουσον ξεκίνησε μια επιτυχημένη καριέρα ως προπονητής της Αμπερντίν (1978-1986), με την οποία κέρδισε τρία πρωταθλήματα, τέσσερα Κύπελλα και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1983. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα ήταν ο προπονητής της ποδοσφαιρικής ομάδας της Σκωτίας, αμέσως μετά τον θάνατο του Jock Stein, και οδήγησε την ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986.

Τον Νοέμβριο του 1986 ο Φέργκιουσον έγινε προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κατά την διάρκεια της καριέρας του στην Μάντσεστερ κέρδισε 38 βραβεία, συμπεριλαμβανομένων 13 τίτλων στην Premier League, πέντε FA Cups και δυο τίτλους στο UEFA Champions League. Το 1999 υπήρξε η πρώτη φορά που ψηφίστηκε ως ο καλύτερος προπονητής του κόσμου και μπήκε στη λίστα "Queen's Birthday Honours" για τις υπηρεσίες που έχει προσφέρει στο ποδόσφαιρο. Ο Φέργκιουσον είναι ο μεγαλύτερος σε χρονική διάρκεια προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στις 19 Δεκεμβρίου 2010 ξεπέρασε το ρεκόρ του Ματ Μπάσμπι. Το 2009 ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος προπονητής για το 2008 από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του ποδοσφαίρου (IFFHS). Με το πέρας της αγωνιστικής σεζόν 2012-2013 συνταξιοδοτήθηκε από την καριέρα του ως προπονητής, έχοντας κερδίσει την Premier League κατά την ίδια χρονιά.
Πτολεμαίος Ανδρομάχου

Ο Πτολεμαίος Ανδρομάχου ήταν γιος του φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Β' Φιλάδελφου, δεύτερου ηγεμόνα της Δυναστείας των Πτολεμαίων, οι οποίοι κυβέρνησαν τη χώρα καθ’ όλη της διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Το όνομα της μητέρας του είναι υπό αμφισβήτηση, κατά μια εκδοχή ήταν γιος της Βιλιστίχης, μιας από τις ευνοούμενες παλλακίδες του βασιλιά.

Κύρια πηγή για τη ζωή του είναι ένας αποσπασματικός πάπυρος που φέρει την κωδική ονομασία "pHaun 6". Γεννήθηκε περίπου το 269 / 266 π.Χ. Συμμετείχε στη Ναυμαχία_της_Άνδρου_(245_π.Χ.) το 245 π.Χ., γεγονός που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου Γ' και σε κάποια περίοδο της ζωής του είχε κάποιο σημαντικό αξίωμα στην Έφεσο. Υπάρχει περίπτωση να ταυτίζεται με τον Πτολεμαίο, γιο του Πτολεμαίου Β', που σφαγιάστηκε στην Έφεσο περίπου το 243 π.Χ. μαζί με την παλλακίδα του, την Ειρήνη.
Λεμβοδρομία

Η Λεμβοδρομία είναι ναυτικός αγώνας ταχύτητας μεταξύ λέμβων που ανάλογα του μέσου πρόωσης αυτών χαρακτηρίζεται: κωπήλατος, ιστιοφόρος ή μηχανοκίνητος.

Το αθλητικό αυτό αγώνισμα εισήχθηκε στην Αγγλία και Γαλλία τον 18ο αιώνα, στην αρχή κωπήλατος και στη συνέχεια τον 19ο αιώνα συστηματοποιήθηκε σε μεγέθη, σχήμα και βάρος των λέμβων όπου και βελτιούμενων των τύπων διακρίθηκαν οι λέμβοι σε "εξώσκαλμοι κέλητες" με κώπες (κουπιά) μεγάλου μοχλοβραχίονα ερεσίας (κωπηλασίας) και με ολκωτό (παλινδρομούμενο) σέλμα (κάθισμα κωπηλάτη) όπου παρέχει μεγαλύτερη απόδοση από το σταθερό σέλμα του κωπηλάτη που ασκεί μυϊκή δύναμη. Εκτός των κωπήρων (κωπήλατων) λεμβοδρομικών αγώνων, γίνονται και ιστιοπλοϊκοί αγώνες από μικρά σκάφη μέχρι θαλαμηγούς και κερκούρους, καθώς και αγώνες μηχανοκινήτων, ταχυπλόων σκαφών

Στους αγώνες αυτούς δίδονται διάφορα έπαθλα, αναμνηστικά μετάλλια και διπλώματα. Χαρακτηριστικοί είναι οι αγώνες αυτοί ναυταθλητικών ομίλων στη διάρκεια εορτασμού της Ναυτικής Εβδομάδας. Μεγάλο αριθμό θεατών προσελκύουν κατ΄ έτος, τον μήνα Απρίλιο, οι μεγάλες λεμβοδρομίες (κωπηλατικοί αγώνες) που διενεργούνται στην Αγγλία μεταξύ των φοιτητών των Πανεπιστημίων Καίμπριτζ και Οξφόρδης (Boat Race).
Πάντειο Πανεπιστήμιο

Το Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, το οποίο συνήθως αναφέρεται απλά ως Πάντειο Πανεπιστήμιο, είναι πανεπιστήμιο με έδρα την Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1930 ως "Ελευθέρα Σχολή Πολιτικών Οικονομικών Επιστημών" από την Εταιρεία "Εκπαιδευτική Αναγέννησις" και ξεκίνησε να λειτουργεί επίσημα στις 18 Νοεμβρίου 1930. Είναι το πέμπτο αρχαιότερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα και η πρώτη σχολή πολιτικών επιστημών της Ελλάδας. Η σύνδεσή του με το κράτος επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση στην προεδρία της Διοικούσας Επιτροπής του Υπουργού Παιδείας. Το 1931 μετονομάστηκε σε "Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών", προς τιμήν του Αλέξανδρου Πάντου που άφησε κληροδότημα για την ίδρυση της σχολής, το 1937 ανακηρύχθηκε σε ανώτατη σχολή και γίνεται ίδρυμα δημοσίου δικαίου και το 1939 έλαβε την ονομασία "Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίων Υπαλλήλων". Είναι το πέμπτο αρχαιότερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα και η πρώτη σχολή πολιτικών επιστημών της Ελλάδας. Σήμερα το Πάντειο Πανεπιστήμιο διαθέτει εννέα ακαδημαϊκά τμήματα, τα οποία καλύπτουν το φάσμα των κοινωνικών και πολιτικών επιστημών. Πρύτανις του Ιδρύματος από την 1η Σεπτεμβρίου 2020 είναι η κ. Χριστίνα Κουλούρη, Καθηγήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας της σχολής Πολιτικών Επιστημών.
Κιβωτός του Νώε

Η ονομασία Κιβωτός του Νώε (Εβραϊκά: תיבת נח, Teyvat Noaḥ στα Κλασικά εβραϊκά) αναφέρεται στο μεγάλο πλοίο το οποίο ο Θεός ανέθεσε στο Νώε να κατασκευάσει λόγω του μεγάλου κατακλυσμού που επρόκειτο να φέρει, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη.
Αντιρίξ και Συμφωνίξ

μικρογραφία|230x230εσ|Το λογότυπο της σειράς

Αντιρίξ και Συμφωνίξ (ισπανικά: "Mortadelo y Filemón") είναι ισπανική χιουμοριστική σειρά κόμικς του Φρανθίσκο Ιμπάνιεθ. Ξεκίνησε το 1958 στο περιοδικό "Pulgarcito" και μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει 207 άλμπουμ. Πρωταγωνιστές της σειράς είναι δύο γκαφατζήδες μυστικοί πράκτορες της ΘΙΑ ("TIA" στο πρωτότυπο, παρήχηση της λέξης "tia", δηλαδή «θεία», και αναφορά στη CIA), οι περιπέτειες των οποίων βασίζονται κυρίως στο slapstick χιούμορ.

Θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα ισπανικά κόμικς, καθώς οι πωλήσεις του ανέρχονται στα 150 εκατομμύρια αντίτυπα. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ενώ κυκλοφορεί επίσης στη βασκική και καταλανική γλώσσα. Η σειρά έχει εμπνεύσει τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και βιντεοπαιχνίδια.
Αμαλία Μεγαπάνου

Η Αμαλία Μεγαπάνου (Αθήνα 1929 - Αθήνα 2 Ιουνίου 2020), το γένος Κανελλοπούλου, ήταν Ελληνίδα συγγραφέας. Υπήρξε σύζυγος του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Φαζίλ Κιουτσούκ

Ο Δρ. Φαζίλ Κιουτσούκ (στην κυπριακή βιβλιογραφία Κουτσιούκ, τουρκ.: "Fazιl Küçük", 14 Μαρτίου 1906 - 15 Ιανουαρίου 1984) ήταν Τουρκοκύπριος πολιτικός.
Αχάρακα

Η Αχάρακα ήταν αρχαία Μικρασιατική πόλη στην κοιλάδα του Μαιάνδρου, στην σημερινή Τουρκία.

Βρισκόταν πάνω στον αρχαίο δρόμο από τις Τράλλεις στη Νύσσα και φημιζόταν για το μαντείο της που ήταν αφιερωμένο στον Πλούτωνα. Το μαντείο ήταν μια σπηλιά , το "Χαρώνειον άντρον", όπου ο χρησμός έβγαινε με την ερμηνεία των ονείρων, εκεί πήγαιναν ασθενείς οι οποίοι κοιμόντουσαν εκεί και την άλλη μέρα οι ιερείς ερμήνευαν τα όνειρα τους . Κάθε χρόνο γινόταν γιορτή όπου αφηνόταν ένας ταύρος στο σπήλαιο-μαντείο όπου πέθαινε αμέσως από τις αναθυμιάσεις. Δίπλα στο σπήλαιο ήταν ο ναός του Πλούτωνα το άλσος. 

Η πόλη έχει ανασκαφεί, 3 χιλιόμετρα από την αρχαία Νύσσα, και έχει βρεθεί ο ναός του Πλούτωνα αλλά όχι το Χαρώνειον άντρον.
Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ

Ο Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ (αγγλικά: "William McKinley, Jr.", 29 Ιανουαρίου 1843 - 14 Σεπτεμβρίου 1901) ήταν ο 25ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, από τις 4 Μαρτίου 1887 έως τη δολοφονία του, τον Σεπτέμβριο 1901, κατά τη διάρκεια των 6 μηνών της δευτεροετής θητείας του. Ο ΜακΚίνλεϊ οδήγησε το έθνος σε νίκη του Ισπανοαμερικανικού πολέμου, ανύψωσε τους φορολογικούς δασμούς ώστε να προωθήσει την Αμερικανική Βιομηχανία και διατήρησε τον πληθωρικό ισολογισμό στα ταμεία του έθνους. Καταγόταν από το Οχάιο και σπούδασε στο Albany Law School της πολιτείας της Νέας Υόρκης ενώ το 1860, στην αρχή του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, κατατάχθηκε στο στρατό των Βορείων και ήταν ο τελευταίος πρόεδρος που υπηρέτησε ως απλώς στρατιώτης και απολύθηκε με τιμητικό βαθμό. 

Το 1876, εκλέχθηκε στο Κογκρέσο, όπου ήταν υπεύθυνος, ως Ρεπουμπλικάνος, για τη τροπολογία των φόρων με την οποία υποσχόταν ευημερία. Η άποψη του για τους φόρους ("McKinley Tariff", 1890), ήταν αρκετά αμφιλεγόμενη το οποίο σε συνδυασμό με τη νοθεία των εκλογών από τους Δημοκρατικούς, για αλλαγή περιφερειών, ώστε να τον απομακρύνουν, οδήγησε στην ήττα του στη Δημοκρατική περιφέρεια το 1890. Το 1891 και το 1893, εκλέχθηκε ως κυβερνήτης του Οχάιο, όπου σχεδίαζε και συντόνιζε τόσο τα ενδιαφέροντα της πόλης όσο και της υπαίθρου. Με τη βοήθεια του προσωπικού συμβούλου του, Μαρκ Χάννα, κατάφερε να εξασφαλίσει την υποψηφιότητά του για πρόεδρος, το 1896, εν μέσω μιας βαθιάς οικονομικής δυσκολίας. Κατάφερε να νικήσει, τελικώς, τον Δημοκρατικό Αντίπαλό του, Ουίλιαμ Τζένινγκς Μπράιαν, έπειτα από μια "από πόρτα σε πόρτα" καμπάνια στην οποία διαλαλούσε τη φράση "ασφαλή λεφτά" ("sound money", την παγκόσμια συμφωνία τιμών χρυσού) και υποσχόμενος ότι οι υψηλοί φόροι θα επαναφέρουν την ευημερία.
Σωτήριος Γερούσης

Ο Σωτήριος Γερούσης (1803-1870) ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη γύρω στα 1803, είχε άλλα τρία αδέρφια και καταγόταν από σπουδαία εμπορική οικογένεια του Ιονίου. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και εγκαταστάθηκε για τις ανάγκες αυτού στην Ερμούπολη της Σύρου και στη συνέχεια στην Πάτρα, η οποία απετέλεσε και την έδρα της επιχείρησής του. Σύντομα ο εμπορικός οίκος Γερούση καταξιώθηκε στον ευρωπαϊκό χώρο διατηρώντας υποκαταστήματα στο Λονδίνο, την Τεργέστη, τη Σμύρνη κ.α. Ήταν ιδρυτής της ασφαλιστικής εταιρείας Ανατολή καθώς και διαφόρων άλλων ναυτικών επιχειρήσεων. Στην Πάτρα η οικογένεια Γερούση ανέπτυξε πλούσια κοινωνική δραστηριότητα ενώ ο ίδιος είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος.

Απεβίωσε το 1870 στην Πάτρα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Πατρών. Ο Γερούσης είχε προβεί στην αγορά κτηματικών εκτάσεων στα Σαγέϊκα όπου είχε διαμορφώσει πρότυπες καλλιέργειες. Η περιοχή ονομάζεται ακόμα και σήμερα Γερουσαίικα. Ήταν παντρεμένος και είχε παιδιά. Ανιψιός του ήταν ο Περικλής Γερούσης.
Αλμπαϊσίν

Το Αλμπαϊσίν ("El Albayzín", "Albaicín" ή "El Albaicín") είναι περιοχή της Γρανάδας που διατηρεί τους στενούς δρόμους του μεσαιωνικού Μαυριτανικού παρελθόντος της. Ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1984, μαζί με την Αλάμπρα ("Alhambra") και την Χενεραλίφε ("Generalife").

Βρίσκεται σε ένα λόφο απέναντι από την Αλάμπρα και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό εξαιτίας της θέας που προσφέρει προς την Αλάμπρα από την Εκκλησία του Αγίου Νικολάου ("iglesia de San Nicolas").

Στα αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνονται τα ερείπια ενός συμπλέγματος Αραβικών λουτρών, το αρχαιολογικό μουσείο της Γρανάδας και η εκκλησία του Σαν Σαλβαδόρ ("iglesia de San Salvador"), η οποία είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια ενός Μαυριτανικού Τζαμιού. Στο Αλμπαϊσίν διατηρούνται ακόμα μερικά αυθεντικά Μαυριτανικά σπίτια ενώ υπάρχουν αρκετά εστιατόρια των οποίων η κουζίνα έχει επιρροές από τη Βόρεια Αφρική.
Ιταγουί

Το Ιταγουί ("Itagüí") ισπανική : [itaˈɣwi] είναι πόλη και δήμος στο νομό Αντιόχειας της Κολομβίας. Ανήκει στο μητροπολιτικό συγκρότημα της πρωτεύουσας Μεδεγίν. Το Ιταγουί θεωρείται η πλέον βιομηχανοποιημένη πόλη της Κολομβίας και για το λόγο αυτό φέρει το παρατσούκλι "La Ciudad Industrial". Είναι επίσης αρκετά πυκνοκατοικημένη με περισσότερους από 220.000 κατοίκους. 

Βρίσκεται σε κοντινή απόσταση τόσο από το Μεδεγίν όσο και από την πρωτεύουσα Μπογκοτά, ενώ διαθέτει δύο σταθμούς μετρό που το συνδέουν με το Μεδεγίν. και τους παρακείμενους δήμους.
Ντάρρο

Ο Ντάρρο είναι ποταμός της Γρανάδας, στην Ισπανία, ο οποίος έχει δώσει το όνομά του και σε μία περιοχή της πόλης. Ο ποταμός αρχικά είχε την ονομασία "Aurus", από την ρωμαϊκή λέξη χρυσός, λόγω του γεγονότος ότι οι κάτοικοι της περιοχής συνήθιζαν να ψάχνουν για χρυσό στις όχθες του. Το όνομα άλλαξε από τους Άραβες σε Χαντάρρο ("Hadarro"), για να μετονομαστεί σε Ντάουρο ("Dauro") από τους Χριστιανούς και να μείνει τελικά γνωστός ως Ντάρρο ("Darro").

Υπάρχουν πέντε γέφυρες που διασχίζουν τον ποταμό, μεταξύ των οποίων η Γέφυρα της Δεξαμενής ("Puente del Aljibillo"), η Γέφυρα των Αυλητών ("Puente de las Chirimias") και οι γέφυρες της Καμπρέρα ("Puente de Cabrera") και της Εσπινόσα ("Puente de Espinosa") που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα.

Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας
Μπέγιο

Το Μπέγιο (Ισπ. "Bello") είναι πόλη και δήμος στο νομό Αντιόχειας της Κολομβίας. Βρίσκεται στη κοιλάδα ντε Αμπουρρά, μια κοιλάδα στην ορορσειρά των Άνδεων και ανήκει στο μητροπολιτικό συγκρότημα της πρωτεύουσας Μεδεγίν. Συνορεύει στα βόρεια με το δήμο του Σαν Πέδρο δε λος Μιλάγρος, στα ανατολικά με το δήμο Κοπακαμπάνα, στα νότια με το δήμο του Μεδεγίν και στα δυτικά με τους δήμους Μεδεγίν και Χερόνιμο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2005 έχει 532.973 κατοίκους και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο νομό της Αντιόχειας.
Γκαστόν Τονγκ Σανγκ

Ο Γκαστόν Τονγκ Σανγκ (Gaston Tong Sang) είναι πολιτικός από τη Γαλλική Πολυνησία, , ο οποίος χρημάτισε τρεις φορές Πρόεδρος, με τελευταία την περίοδο από το Νοέμβριο του 2009 ως τον Απρίλιο του 2011 . Ήταν επίσης Πρόεδρος την περίοδο από το 2006 ως το 2007 και από το 2008 ως το Φεβρουάριο του 2009.
Μιχαήλ ο Γενναίος

Ο Μιχαήλ ο Γενναίος (ρουμανικά: "Mihai Viteazul" ή "Mihai Bravu", ουγγρικά: "Vitéz Mihály", 1558 - 19 Αυγούστου 1601) ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (ως "Μιχαήλ Β΄", 1593–1601), της Μολδαβίας (1600) και "de facto" ηγεμόνας της Τρανσυλβανίας (1599–1600). Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους εθνικούς ήρωες της Ρουμανίας και θεωρείται από τη Ρουμανική ιστοριογραφία ο πρωτουργός της Ρουμανικής ενότητας. 

Η διοίκησή του της Βλαχίας άρχισε το φθινόπωρο του 1593. Δύο χρόνια αργότερα ξεκίνησε πόλεμος με τους Οθωμανούς, μια σύγκρουση κατά την οποία ο Πρίγκιπας πολέμησε στη μάχη του Τσιλουγκιρένι, που θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μάχες της βασιλείας του. Παρόλο που οι Βλάχοι εξήλθαν νικητές από τη μάχη, ο Μιχαήλ αναγκάστηκε να υποχωρήσει με τα στρατεύματά του και να περιμένει βοήθεια από τους συμμάχους του, τον πρίγκιπα Σιγισμόνδο Μπάτορι της Τρανσυλβανίας και το Ροδόλφο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο πόλεμος συνεχίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 1597, αλλά η ειρήνη κράτησε μόνο ενάμισι χρόνο, για να επανέλθει στα τέλη του 1599, όταν ο Μιχαήλ δεν μπόρεσε να συνεχίσει τον πόλεμο λόγω έλλειψης υποστήριξης από τους συμμάχους του.

Το 1599 ο Μιχαήλ κέρδισε τη Μάχη του Σέλιμπιρ και σύντομα εισήλθε στην Άλμπα Ιούλια, γινόμενος αυτοκρατορικός κυβερνήτης (δηλαδή "de facto" ηγεμόνας) της Τρανσυλβανίας. Λίγους μήνες αργότερα τα στρατεύματα του Μιχαήλ εισέβαλαν στη Μολδαβία και έφθασαν στην πρωτεύουσα της, το Ιάσιο. Ο ηγέτης της Μολδαβίας Ιερεμίας Μοβίλα κατέφυγε στην Πολωνία και ο Μιχαήλ ανακηρύχθηκε Πρίγκιπας της Μολδαβίας. Ο Μιχαήλ διατήρησε τον έλεγχο και των τριών επαρχιών για λιγότερο από ένα χρόνο πριν οι ευγενείς της Τρανσυλβανίας και ορισμένοι βογιάροι στη Μολδαβία και στη Βλαχία ξεσηκωθούν εναντίον του με μια σειρά εξεγέρσεων. Στη συνέχεια ο Μιχαήλ συμμάχησε με το στρατηγό της Αυτοκρατορίας Τζόρτζο Μπάστα και κατέστειλε μια εξέγερση των Ούγγρων ευγενών στο Γκουρουσλάου της Τρανσυλβανίας. Αμέσως μετά από αυτή τη νίκη, ο Ροδόλφος διέταξε τη δολοφονία του Μιχαήλ, που πραγματοποιήθηκε στις 9 Αυγούστου 1601 από τους άνδρες του Μπάστα.
Νιχάτ Ερίμ

Ο Νιχάτ Ερίμ ("İsmail Nihat Erim", 1912 - 19 Ιουλίου 1980) ήταν Τούρκος διαπρεπής συνταγματολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Νικομήδεια το 1912. Σπούδασε νομικά στην Κωνσταντινούπολη και στο Παρίσι. Το 1942 έγινε καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Διορίστηκε νομικός σύμβουλος στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών το 1943, ενώ υπηρετούσε ακόμα στο πανεπιστήμιο. Υπήρξε σύμβουλος της τουρκικής επιτροπής στη διάσκεψη για την ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών στο Σαν Φρανσίσκο των Η.Π.Α. το 1945. Χρημάτισε αντιπρόσωπος της Τουρκίας στο Συμβούλιο της Ευρώπης μεταξύ 1961 και 1970 και εξελέγη αντιπρόεδρος του Συμβουλίου το έτος 1969.
Η πολιτική σταδιοδρομία του Ερίμ άρχισε το 1946, οπότε και εξελέγη ανεξάρτητος βουλευτής. Αργότερα όμως προσχώρησε στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα του Ισμέτ Ινονού. Ο Νιχάτ Ερίμ ήταν ο πολιτικός που χάραξε την γραμμή επί της οποίας θα στηριζόταν επί πολλά έτη η πολιτική της Τουρκίας επί του Κυπριακού ζητήματος. Με δύο υπομνήματά του, το έτος 1956, προς την κυβέρνηση Μεντερές υποστήριξε ότι η απαίτηση της Τουρκίας για επιστροφή ολόκληρης της Κύπρου στην ίδια δεν είχε πιθανότητες επιτυχίας, αφού δεν θα έβρισκε τα απαραίτητα διεθνή ερείσματα. Στο αίτημα των Ελληνοκυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα η Τουρκία θα αντιπαρέτασσε το αίτημα για χωριστή αυτοδιάθεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, πράγμα το οποίο θα οδηγούσε σε διχοτόμηση.

Ο Ερίμ επεσκέφθη την Κύπρο κατά την διάρκεια του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., έλαβε μέρος σε διάφορες συνομιλίες σχετικές με το Κυπριακό ζήτημα και το 1959 ήταν μέλος την τουρκικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις που έλαβαν χώρα στη Ζυρίχη και κατέληξαν στις γνωστές συμφωνίες. Μεταξύ των ετών 1959 και 1960 ήλθε στην Κύπρο ως εκπρόσωπος της τουρκικής κυβερνήσεως για την σύνταξη και επεξεργασία του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ερίμ υπηρέτησε και στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ως επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας. Εκεί υπερασπίσθηκε τις θέσεις της χώρας του σχετικά με το Κυπριακό.

Μετά το πραξικόπημα των υπό τον στρατηγό Μεμντούχ Ταγμάτς στρατιωτικών ο Ερίμ σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού (Μάρτιος 1971 – Απρίλιος 1972), ενώ ο στρατιωτικός νόμος ήρθη τον Σεπτέμβριο του 1973. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του ο Ερίμ κυβέρνησε απολυταρχικά, δίωξε, φυλάκισε και βασάνισε πολλούς αντιφρονούντες, ενώ ανέχθηκε και τις δολοφονίες αριστερών. Αυτός ήταν ο λόγος που δολοφονήθηκε εκδικητικά στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 1980 από δύο άτομα αριστερών φρονημάτων. Η δολοφονία του επετάχυνε το υπό τον στρατηγό Κενάν Εβρέν στρατιωτικό πραξικόπημα στις 12 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.
Κερδώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κερδώ αναφέρεται σε κάποιες πηγές, και συγκεκριμένα από τον Παυσανία (Β΄ 21.1), η σύζυγος του Αργείου ήρωα Φορωνέως. Προς τιμή της είχαν ανεγερθεί ξεχωριστά μνημεία και τάφος στην κεντρική αγορά του `Αργους, κοντά στον ναό του Ασκληπιού. Σε άλλες όμως πηγές ως σύζυγος του Φορωνέως αναφέρεται η Τηλεδίκη.
Κέρθη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κέρθη αναφέρεται μία από τις 50 Θεσπιάδες, η οποία γέννησε από τον Ηρακλή τον Ιόβη ή Ίολο. Το όνομα της Κέρθης συνδέθηκε με την ιστορική πόλη Καρχηδόνα ("Carthage", Καρθάγη ή Κερθάγη), καθώς υποτίθεται ότι ο γιος της Ιόβης λεγόταν και Κάρθαγος, ο άνθρωπος που έδωσε το όνομά του στην Καρθάγη-Καρχηδόνα.
RapidShare

Η RapidShare ήταν μια Γερμανική εταιρεία εύκολης αποθήκευσης αρχείων (one-click hosting), προσφέροντας υπηρεσίες επί πληρωμή είτε και δωρεάν (αλλά με περιορισμούς). Λειτουργεί σε εξυπηρετητές που βρίσκονται στην Ελβετία και χρηματοδοτείται από τους συνδρομητές. Στις 3 Ιουνίου 2008 ο ιστότοπος άλλαξε εμφάνιση καθώς επίσης και η εταιρεία το λογότυπό της.
Ματίας Σμόντις

<br>

Ο Ματίας Σμόντις ("Matjaž Smodiš", 13 Δεκεμβρίου 1979) είναι Σλοβένος καλαθοσφαιριστής. 

Γεννήθηκε στο Νόβο Μέστο. Από το 2005 έως το 2011 έπαιζε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Έχει υπάρξει παίκτης της ΚΡΚΑ Νόβο Μέστο (Σλοβενία), της Βίρτους Μπολόνια (Ιταλία) καθώς και της Κλιμάμιο Μπολόνια (Ιταλία).


Κατηγορία:Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ
Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κεντρικής Μακεδονίας

Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κεντρικής Μακεδονίας (Τ.Ε.Ι.Κ.Μ.) ήταν ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα της Ελλάδας.

Ιδρύθηκε το 1983 ως «ΤΕΙ Σερρών» με το Νόμο 1404/83 και εντάχθηκε στην Ανώτατη Εκπαίδευση με το Νόμο 2916/2001. Το 2013 μετονομάστηκε σε ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας βάσει του προεδρικού διατάγματος 102/2013.

Στο ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας λειτουργούσαν δύο σχολές, η Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών (ΣΤΕΦ) με τέσσερα τμήματα και η Σχολή Διοίκησης & Οικονομίας (ΣΔΟ) με τρία τμήματα. Η Σχολή Γραφικών Τεχνών & Καλλιτεχνικών Σπουδών καταργήθηκε το 2013 και το Τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής. Στο ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας λειτουργούσαν, επίσης, αρκετά Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών. Ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων σπουδαστών ανέρχονταν στους 14.000, ενώ ο αριθμός του διοικητικού, διδακτικού και τεχνικού προσωπικού στα 400 μέλη.

Στα πλαίσια της αποστολής του, το ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας παρείχε θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου για την εφαρμογή επιστημονικών, τεχνολογικών γνώσεων και διεξήγαγε εφαρμοσμένη και τεχνολογική έρευνα. Ένας σπουδαστής για να καταστεί πτυχιούχος έπρεπε να παρακολουθήσει με επιτυχία τα μαθήματα του τμήματός του, να εκπονήσει πτυχιακή εργασία και να πραγματοποιήσει εξάμηνη πρακτική άσκηση. 

Από τις 25/04/2019, όπου και ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κεντρικής Μακεδονίας, πλέον υπάγεται στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος.
Άγιος Ιωάννης ο Καλοκτένης

Ο Άγιος Ιωάννης ο Καλοκτένης είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έζησε κατά τον 12ου αιώνα και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη.

Γεννήθηκε από εύπορους γονείς, τον Κωνσταντίνο Καλοκτένη και τη Μαρία. Έγινε μοναχός σε κάποια μονή της Κωνσταντινουπόλεως και λόγω της αρετής και των ικανοτήτων του εξελέγη Μητροπολίτης Θηβών και Έξαρχος πάσης Βοιωτίας.
Διοίκησε την Εκκλησία των Θηβών από το 1166 έωςτο 1182.
Έλαβε μέρος στις Συνόδους του 1166 και 1170 στη Κωνσταντινούπολη επί αυτοκράτορος Μανουήλ του Κομνηνού

Ο Άγιος Ιωάννης αφιερώθηκε πλήρως στο ποίμνιό του, το οποίο διακόνησε με πιστότητα και ζήλο. Έχτισε ναούς (όπως της Υπερενδόξου Θεοτόκου, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Δημαρχείο της Θήβας), ανέπτυξε αρδευτικά έργα όπως μια τρίτοξη γέφυρα για το πέρασμα του Ασωπού, η οποία καταστράφηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, ίδρυσε παρθενώνα, στον οποίο έμεναν παρθένες. Ακόμη κατασκεύασε Νοσοκομείο, Γηροκομείο, Πτωχοκομείο και Ξενώνα.
Πλήρωσε τις κενές επισκοπικές έδρες με επισκόπους στα 1169, αλλά επειδή το έπραξε ερήμην της μεγάλης Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως , συνήλθε Σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη από "ενησμούντες αρχιερείς" με σκοπό να εξετάσει αν ορθώς προέβη στην ενέργεια αυτή. Τελικά δεν επιτιμήθηκε καθώς δικαιολογήθηκε πως το έπραξε αυτό λόγω της κατάπτωσης του θρησκευτικού αισθήματος των κατοίκων της περιοχής.
Η φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη του, του χάρισαν το όνομα «Νέος Ελεήμων».

Είναι πολιούχος της Θήβας και η μνήμη του εορτάζεται στις 29 Απριλίου.
Λεμούρια

Στην Ρωμαϊκή μυθολογία τα Λεμούρια "(Lemures)" ήταν κακοήθη πνεύματα (φαντάσματα) των νεκρών.

Τα Λεμούρια ήταν ενοχλητικά αφού επέστρεφαν στα σπίτια για να τρομοκρατήσουν τους ενοίκους τους. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι ήταν η κακοήθης μορφή της Λάρες. Πολλοί τα θεωρούσαν νύμφες. 

Οι Ρωμαίοι για να τα εξευμενίσουν και να τα διώξουν τελούσαν τα Λεμουράλια ή Λεμούρια στις 9 - 11 και 13 Μαΐου.. Η τελετή των Λεμούριων γινόταν την νύχτα αφού έριχναν κουκιά και χτύπαγαν χάλκινα αντικείμενα για να τα τρομάξουν. Κατά τη διάρκεια της γιορτής απαγορεύονταν οι γάμοι και οι ναοί ήταν κλειστοί.
Κερκέτιδα

Στην ελληνική μυθολογία η Κερκέτιδα (Κερκέτις) ήταν μία από τις 50 Δαναΐδες, θυγατέρα του Δαναού και μιας ανώνυμης γυναίκας από την Αιθιοπία. Η Κερκέτιδα παντρεύτηκε τον Αιγυπτιάδη Δώριο, τον οποίο δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν και οι άλλες 48 από τις αδελφές της.
Εισόδημα

Το καλοκαίρι του 2013 ψηφίστηκε ο νέος κώδικας φορολογίας εισοδήματος (Κ.Φ.Ε.) με το νόμο 4172/2013. Με το νόμο αυτόν τροποποιήθηκε σημαντικά η φορολογία εισοδήματος των φυσικών προσώπων, ενώ ορίστηκε ότι η ισχύς του ξεκινάει για τα εισοδήματα που προκύπτουν από 1.1.2014.
Η πρώτη σημαντική διαφορά του νέου νόμου σε σχέση με το παλαιότερο καθεστώς είναι ότι η φορολόγηση των εισοδημάτων υπολογίζεται χωριστά ανά κατηγορία πηγής εισοδήματος, και συγκεκριμένα οι πηγές μειώνονται πλέον από "έξι" σε "τέσσερις", ως εξής:
#Εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις (π.χ. μισθός, σύνταξη)
#Εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα και ελευθέρια επαγγέλματα (π.χ. κέρδος)
#Εισόδημα από κεφάλαιο (π.χ. τόκος, μέρισμα)
#Εισόδημα από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου

Ο φόρος επιβάλλεται στο εισόδημα που προέρχεται από κάθε πηγή ύστερα από την αφαίρεση των δαπανών που έγιναν για την απόκτησή του. Συμψηφισμός ζημιών από εμπορικές, γεωργικές, βιομηχανικές, βιοτεχνικές, μεταλλευτικές και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις γίνεται διαδοχικώς στα επόμενα 5 έτη. Δεν αναγνωρίζονται για έκπτωση από το ακαθάριστο εισόδημα ο φόρος εισοδήματος, τα πρόστιμα και οι πρόσθετοι φόροι.
Ακολούθως παρέχονται βασικές πληροφορίες σ’ ό,τι αφορά τις νέες διατάξεις ανά πηγή εισοδήματος.
Κερκηίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κερκηίδα (Κερκηίς) είναι γνωστή μία από τις Ωκεανίδες, θυγατέρες του μυθικού Ωκεανού και της Τηθύος. Η Κερκηίδα αναφέρεται στη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Α΄ 2.2), από τον Ησίοδο στη "Θεογονία" (346) και από τον Υγίνο στους "Fabulae" (πρόλογος).
Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ

Ο Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ ("Baudouin Ier de Jerusalem", γύρω στο 1060 - 2 Απριλίου 1118) ένας από τους αρχηγούς της Α΄ Σταυροφορίας και πρώτος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1100 - 1118) ήταν τρίτος και μικρότερος γιος του Ευστάθιου Β΄ της Βουλώνης και της Ίδας της Λωρραίνης. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Ευστάθιος Γ΄ της Βουλώνης και ο Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν. Ο Βαλδουίνος σαν μικρότερος γιος προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Εγκατέλειψε την εκκλησία όταν παντρεύτηκε την Νορμανδή ευγενή Γκολντεχίλδη του Τόσνι και δέχτηκε την κομητεία του Βερντέν (1096). Συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία με τον αδελφό του Γοδεφρείδο του Μπουγιόν και έγινε κορυφαίος πολέμαρχους.

Ο Βαλδουίνος συμμετείχε το φθινόπωρο του 1097 σε εκστρατεία στην Κιλικία με τον Νορμανδό πρίγκιπα Ταγκρέδο που προσπάθησε να καταλάβει την Ταρσό αλλά ο Βαλδουίνος αντέδρασε με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Ο Θεόδωρος Χετάμης προσκάλεσε τον Βαλδουίνο στην Έδεσσα για να πολεμήσει εναντίον των Σελτζούκων, εκμεταλλεύτηκε μια εξέγερση εναντίον του Χετάμη για να καταλάβει την πόλη και να ιδρύσει το πρώτο Σταυροφορικό κράτος (10 Μαρτίου 1098). Ο χήρος Βαλδουίνος για να ενισχύσει την θέση του παντρεύτηκε κόρη Αρμένιου βασιλιά και εξόπλισε με τρόφιμα τους Σταυροφόρους στην πολιορκία της Αντιόχειας. Ο Βαλδουίνος υπερασπίστηκε τρεις βδομάδες την Έδεσσα από τον κυβερνήτη της Μοσούλης Κερμπογκά, δεν έφτασε στην Αντιόχεια πριν την κυριεύσουν οι Σταυροφόροι. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Γοδεφρείδος που οι Σταυροφόροι εξέλεξαν κυβερνήτη τους μετά την άλωση των Ιεροσολύμων πέθανε (1100), ο Λατίνος πατριάρχης Δαγοβέρτος και ο Ταγκρέδος έδωσαν το στέμμα στον θείο του Ταγκρέδου Βοημούνδο Α΄ της Αντιόχειας. Οι οπαδοί του Γοδεφρείδου εξεγέρθηκαν και ζήτησαν από τον Βαλδουίνο να διεκδικήσει το στέμμα σαν κληρονόμος του αδελφού του, όταν ένας Μουσουλμάνος κυβερνήτης αιχμαλώτισε τον Βοημούνδο ο Βαλδουίνος βάδισε στα Ιεροσόλυμα με ελάχιστη αντίσταση. Ο πατριάρχης τον έστεψε βασιλιά της Ιερουσαλήμ στην Βηθλεέμ (25 Δεκεμβρίου 1100). 

Ο Βαλδουίνος Α΄ κατέλαβε την Απολλωνία-Αρσούφ και την Καισάρεια (1101), την Άκρα (1104), την Βηρυτό (1110) και την Σιδώνα (1111) με την βοήθεια του στόλου της Γένοβας και της Βενετίας αλλά οι προσπάθειες να καταλάβει την Ασκελόν και την Τύρο απέτυχαν. Μετά την επιτυχία του στην τρίτη μάχη της Ράμλα (1105) οι Αιγύπτιοι δεν έκαναν νέες επιθέσεις στο βασίλειο των Ιεροσολύμων. Ο Βερτράνδος της Τουλούζης κατέλαβε την Τρίπολη με την βοήθεια του Βαλδουίνου (1109). Ο Βαλδουίνος Α΄ ως ο πρώτος εστεμμένος μονάρχης στην Λατινική Ανατολή ζήτησε υποταγή από τους Σταυροφόρους κυβερνήτες, ο Βερτράνδος και ο Βαλδουίνος Β΄ της Έδεσσας του ορκίστηκαν πίστη. Ο Ταγκρέδος που κυβερνούσε το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας υπάκουσε επίσης και βοήθησε τον Βαλδουίνο όταν ο διάδοχος του Κερμπογκά έκανε επιθέσεις στην Έδεσσα και στην Αντιόχεια στις αρχές της δεκαετίας του 1110. Ανήγειρε πολλά φρούρια ανατολικά του ποταμού Ιορδάνη για να ελέγξει τα καραβάνια που ταξίδευαν ανάμεσα στην Συρία και την Αίγυπτο, πέθανε σε μια εκστρατεία εναντίον της Αιγύπτου.
Ορέστεια

Η Ορέστεια είναι τριλογία από αρχαίες Ελληνικές τραγωδίες, τις οποίες έγραψε ο τραγικός ποιητής Αισχύλος και παρουσίασε για πρώτη φορά το 458 π.Χ. στη γιορτή των Διονυσίων. Αποτελείται από τις τραγωδίες «Αγαμέμνων», «Χοηφόροι» και «Ευμενίδες» και συνοδευόταν από το σατυρικό δράμα «Πρωτέας», ενώ είναι η μόνη αρχαία εξ ολοκλήρου σωζόμενη τριλογία. Οι τραγωδίες μεταξύ τους παρουσιάζουν συνάφεια, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι και οι τρεις τους διηγούνται μία κοινή ιστορία σε τρία διαφορετικά μέρη. Η τριλογία ασχολείται με τα γεγονότα στο βασίλειο του Άργους μετά την επιστροφή του Αγαμέμνονα σε αυτό, τη δολοφονία του από την Κλυταιμνήστρα με τη βοήθεια του Αιγίσθου, τον φόνο αυτών από τον Ορέστη με τη βοήθεια της Ηλέκτρας και την τελική αθώωση του Ορέστη, μετά τη δίκη του.
Ριονέγρο

<br>

Το Ριονέγρο (ισπανικά: "Rionegro", ισπανική : [rioˈneɣɾo]) είναι πόλη και δήμος στο νομό Αντιόχειας της Κολομβίας. Το επίσημο όνομα της πόλης είναι "Ciudad Santiago de Arma de Rionegro". Ανήκει στο μητροπολιτικό συγκρότημα της πρωτεύουσας Μεδεγίν. Το Ριονέγρο θεωρείται η πλέον βιομηχανοποιημένη πόλη της Κολομβίας και για το λόγο αυτό φέρει το παρατσούκλι "Cuna de la Libertad". Είναι επίσης αρκετά πυκνοκατοικημένη με περισσότερους από 101.000 κατοίκους.
Βραβείο Ειρήνης Λένιν

thumb|right|150px
Το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Λένιν δημιουργήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1949 από τη Σοβιετική κυβέρνηση και μέχρι το 1955 έφερε την ονομασία Διεθνές Βραβείο Στάλιν για την Ενίσχυση της Ειρήνης μεταξύ των Λαών. Η απονομή του γινόταν ετησίως ως το 1990. Μεταξύ των τιμηθέντων ήταν οι Έλληνες Κώστας Βάρναλης, Μανώλης Γλέζος, Γιάννης Ρίτσος, Μίκης Θεοδωράκης, Χαρίλαος Φλωράκης, καθώς και οι Πάμπλο Νερούδα, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ίντιρα Γκάντι, Νέλσον Μαντέλα και άλλοι.
Μπράιαν Κόουεν

Ο Μπράιαν Κόουεν ("Brian Cowen", 10 Ιανουαρίου 1960-) είναι Ιρλανδός πολιτικός, πρώην αρχηγός του κόμματος Φίανα Φαλ και ο 11ος πρωθυπουργός της χώρας του από το 2008 ως το 2011. Ανακοίνωσε το τέλος της πολιτικής του καριέρας το 2011. Ο Κόουεν σήμερα θεωρείται ένας από τους χειρότερους Πρωθυπουργούς της Ιρλανδίας, λόγω του κακού χειρισμού της κυβέρνησής του στη σοβαρή οικονομική κρίση που έπληξε την Ιρλανδία το 2008 και έχει ασκηθεί σκληρή κριτική στο πρόσωπό του ακόμα και από μέλη του κόμματός του.
Καρλ Βιρτ

Ο Καρλ Βιρτ ("Carl Veart", 21 Μαΐου 1970) είναι παλαίμαχος διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της επίθεσης.

Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου του 1970 στην Γουαϊάλλα της Νότιας Αυστραλίας και ξεκίνησε την καριέρα του το 1989 από την Αντελάιντ Σίτυ όπου παρέμεινε ως το 1994 κατακτώντας 3 πρωταθλήματα "NSL" και 2 κύπελλα.

Το 1994 μετακινείται στην αγγλική Σέφιλντ Γιουνάιτεντ όπου έμεινε επί μια διετία. Στη συνέχεια ακολούθησαν η Κρίσταλ Πάλας και ένα σύντομο πέρασμα από τη Μίλγουολ ΦΚ έτσι το 1998 ο Βιρτ επιστρέφει στην Αυστραλία και την Αντελάιντ Σίτυ.Το 2005 μεταγράφηκε στην Αντελάιντ Γιουνάιτεντ με την οποία συμμετείχε για 2 σαιζόν στη νεοσύστατη "A-League" μέχρι το 2007 όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Με την Εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε 18 φορές από το 1992 μέχρι το 2000 πετυχαίνοντας 7 τέρματα.
Τιφλίδα

thumb|260px|Πανοραμική θέα της Τιφλίδας με τον νέο Καθεδρικό στο βάθος.
Η Τιφλίδα ή Τυφλίδα (γεωργιανά: თბილისი "Τμπίλισι") είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Γεωργίας. Πρόκειται για παλαιά πόλη αφού ιδρυθήκε τον πέμπτο αιώνα μ.Χ. από τον Γεωργιανό βασιλιά Βαχτάνγκ Γκοργκασάλι. Ο πληθυσμός της πόλης είναι λίγο πάνω από ένα εκατομμύριο κατοίκους. Την Τιφλίδα διαπερνά ο ποταμός Κούρα ο οποίος έλαβε το όνομά του από τον Πέρση βασιλιά Κύρο τον Μέγα.
Σαρλότε Περέλι

Η Σαρλότε Περέλι ("Anna Jenny Charlotte Jensen Perrelli", 7 Οκτωβρίου 1974-) είναι δημοφιλής Σουηδή τραγουδίστρια, ηθοποιός και παρουσιάστρια της τηλεόρασης. Έγινε ευρύτερα γνωστή μετά τη νίκη της στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 1999 με το τραγούδι "Take me to your heaven" (ως "Σαρλότε Νίλσον", με το πατρικό της τότε επώνυμο). Από τότε έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ. Το 2008 επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει τη χώρα της για δεύτερη φορά στο Διαγωνισμό που διεξήχθη στο Βελιγράδι. Αν και μεγάλο φαβορί, η επιτυχία της δεν επαναλήφθηκε αφού πήρε την 18η θέση. Παρόλα αυτά το τραγούδι της "Hero" κάνει μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη και είναι από τα λίγα τραγούδια της Eurovision του 2008 που έμειναν στην μνήμη των Ευρωπαίων. Έχει δύο γιους. Έχει συνεργαστεί με την επίσης Σουηδή σταρ Καρόλα
Σέριε Α

Η Σέριε Α (ιταλικά: "Serie A") είναι η κορυφαία επαγγελματική κατηγορία του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Ιταλίας. Είναι ένα από τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα παγκοσμίως.

Το πρωτάθλημα διεξάγεται από το 1898, αλλά από την περίοδο 1929–30 οργανώθηκε σε κατηγορίες και ιδρύθηκε η Σέριε Α ως η πρώτη κατηγορία. Η Γιουβέντους είναι η ομάδα με τους περισσότερους τίτλους, ενώ συνολικά 16 διαφορετικές ομάδες έχουν στεφθεί πρωταθλήτριες Ιταλίας.

Υπεύθυνη για τη διοργάνωση του πρωταθλήματος είναι η Λέγκα Σέριε Α (LNPA). Το πρωτάθλημα αναφέρεται και ως "Serie A TIM" λόγω υφιστάμενης χορηγίας του από την εταιρεία TIM.
DokuWiki

Το DokuWiki είναι βίκι λογισμικό που απευθύνεται σε μικρές εταιρίες, ή ομάδες ατόμων που επιζητούν να στήσουν απλούς βίκι ιστοτόπους. Διατίθεται υπό την άδεια GPL 2 και είναι γραμμένο στην γλώσσα προγραμματισμού PHP.

Δουλεύει πάνω σε απλά αρχεία κειμένου και για αυτό δε χρειάζεται βάση δεδομένων. Το συντακτικό 
του είναι παρόμοιο με αυτό του MediaWiki .
Κερκύονας

Στην ελληνική μυθολογία ο Κερκύονας (Κερκύων) ήταν περιβόητος ληστής, γιος του θεού Ποσειδώνα. Είχε το λημέρι του στα περίχωρα της Ελευσίνας, σε μια τοποθεσία που στα χρόνια του Παυσανία την αποκαλούσαν ακόμα «Κερκύονος Παλαίστρα». Εκεί σκότωνε τους διαβάτες εξαναγκάζοντάς τους να παλαίψουν μαζί του και πνίγοντάς τους με έναν ισχυρό εναγκαλισμό-λαβή. Ο ήρωας Θησέας κατά το ταξίδι του προς την Αθήνα πάλεψε με τον Κερκύονα και τον θανάτωσε χτυπώντας το κεφάλι του στη γη.

Ακόμα και ο φιλόσοφος Πλάτων αναφέρει τον Κερκύονα ως μεγάλο παλαιστή. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Κερκύων είχε μία κόρη, την Αλόπη, που έγινε ερωμένη του παππού της Ποσειδώνα και γέννησε από αυτόν τον Ιπποθόωντα. Μετά από αυτό ο Κερκύονας τη σκότωσε θάβοντάς τη ζωντανή ή τοξεύοντάς την, και αυτή η ιστορία απετέλεσε την υπόθεση σε ομώνυμες τραγωδίες. Ο Ποσειδώνας τη μετέτρεψε τότε στην ομώνυμη πηγή κοντά στην Ελευσίνα. Σε άλλες παραδόσεις ο Κερκύονας δεν είναι γιος του Ποσειδώνα, αλλά του Βάκχου και της Αγριόπης, ή του Αγαμήδη, ή και του θεού Ηφαίστου.
Τελαμώνας

Ο Τελαμώνας (αρχ. ελλ: "Τελαμών") ήταν ήρωας της ελληνικής μυθολογίας από την Αίγινα. Ήταν γιος του Ακταίου ή του Αιακού και της Γλαύκης ή της Ενδηίδας αντίστοιχα, αδελφός του Πηλέα, της Αλκιμάχης και του Φώκου.

Ο Τελαμών διώχθηκε από το πατρώο νησί του μαζί με τον αδελφό του Πηλέα, όταν ο πρώτος κατά την εξάσκησή του στη δισκοβολία, σκότωσε κατά λάθος τον μικρότερο αδελφό του Φώκο. Εκδιωγμένα έτσι τα δύο αδέλφια κατέφυγαν ο μεν Πηλέας στη Θεσσαλία, ο δε Τελαμών στη Σαλαμίνα, όπου νυμφεύθηκε τη Γλαύκη, την κόρη του βασιλέα της περιοχής Κυχρέα, με την οποία όμως δεν απέκτησε παιδιά. Όταν πέθανε ο Κυχρέας, ο Τελαμών ανέλαβε βασιλιάς της Σαλαμίνας. Μετά τον θάνατο της Γλαύκης, έλαβε ως σύζυγο την Περίβοια, την κόρη του Αλκάθου, με την οποία και απέκτησε τον Αίαντα και τον Τράμβηλο.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Τελαμώνας έλαβε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία, αλλά και βοήθησε τον ήρωα Ηρακλή στην εκστρατεία κατά του Λαομέδοντα, του οποίου την κόρη Ησιόνη έλαβε ως αριστείο της βοήθειας που παρέσχε. Με την Ησιόνη ο Τελαμών απέκτησε ένα ακόμη γιο, τον Τεύκρο (τον νόθο). Κατά μία άλλη εκδοχή ο Τελαμών έλαβε και άλλη μία αιχμάλωτη, τη Θεάνειρα (μερικοί την ταυτίζουν με την Ησιόνη), με την οποία και απέκτησε τον Τράμβηλο ή Στράμβηλο, που αργότερα πολέμησε στο πλευρό των Τρώων κατά των Ελλήνων. Τον Τράμβηλο τελικά σκότωσε ο Αχιλλέας.

Επίσης ο Τελαμώνας έλαβε μέρος και σε διάφορες άλλες μάχες του Ηρακλή, όπως κατά των Αμαζόνων, κατά των Μερόπων στη Κω, καθώς και στη μάχη κατά του γίγαντα Αλκυονέως στην Κόρινθο.
Κεστρία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κεστρία αναφέρεται σε κάποιες πηγές μία θυγατέρα του βασιλιά της Ηπείρου Κάμπου, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση, παντρεύτηκε τον πρίγκηπα `Ελενο της Τροίας. Ως σύζυγος του Ελένου, η Κεστρία είχε πεθερικά τον Πρίαμο και την Εκάβη. Ο Έλενος σύμφωνα με μία παράδοση είχε ένα εξώγαμο τέκνο με την Ανδρομάχη, το οποίο ωστόσο πήρε το όνομα Κεστρίνος από την Κεστρία.
Αύσονες

Οι Αύσονες "(Ausoni)" ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη νότια Ιταλία.

Σύμφωνα με την μυθολογία, βασιλιάς των Αύσονων ήταν ο Αύσονας γιος του Οδυσσέα και της Κίρκης ή της Καλυψούς. Γιος του Αύσονα ήταν ο Λίπαρος επώνυμος της νήσου Λίπαρος.

Οι Αύσονες κατοικούσαν σε μια περιοχή που ονομαζόταν Αυσονία και καταλάμβανε τις σημερινές επαρχίες Λάτσιο, Καμπανία, Ρέτζιο Καλάμπρια και Σέλε, στις περιοχές αυτές εγκαταστάθηκαν αργότερα Έλληνες άποικοι. Η γλώσσα τους ήταν παρακλάδι της ινδοευρωπαϊκής, πιστεύεται ότι είχαν έρθει στην Ιταλία πριν τον 17ο αιώνα π.χ. . Γύρω στο 1271 π.Χ. Αύσονες εγκαταστάθηκαν και στην Σικελία. Κυριότερες πόλεις τους ήταν η Αύσονα, η "Minturnae", η "Vescia "και η "Sinuessa".

Στην επαρχία Καζέρτα έχει βρεθεί ή αρχαία Αύσονα. Στο πάρκο της Roccamonfina έχουν ανασκαφή πολυγωνικά τείχη που ανήκουν στον πολιτισμό των Αύσονων. 

Οι Ρωμαίοι της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Ρωμανίας) χρησιμοποιούσαν μέχρι το 12ο αιώνα τον όρο Αύσονες για να περιγράψουν τον εαυτό τους, στα πλαίσια του κλασικιστικού μοντέλου ιστοριογραφίας της εποχής που απέδιδε σε σύγχρονους λαούς αρχαία ονόματα (π.χ. οι Άραβες καλούνταν Ασσύριοι). Από τον Μιχαήλ Ψελλό και έπειτα αρχίζει να χρησιμοποιείται, σε αυτό το κλασικιστικό πλαίσιο, ο όρος Έλληνες (που μέχρι τότε σήμαινε τον ειδωλολάτρη) γα να περιγράψει τους ελληνόφωνους Ρωμαίους της Ρωμανίας.

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Σικελίας
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Λάτιο

Κατηγορία:Καμπανία
Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης

Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (ρωσικά: Герой Советского Союза) ήταν το όνομα του ανώτατου Σοβιετικού μεταλλίου ανδραγαθίας. Ο τίτλος δημιουργήθηκε στις 16 Απριλίου 1934 και απονεμόταν έως τη διάλυση της ΕΣΣΔ σε συνδυασμό με το παράσημο του Τάγματος του Λένιν. Το χαρακτηριστικό διάσημο του ΗΣΕ, το μετάλλιο Χρυσός Αστέρας (ρωσ. "Золотая Звезда") καθιερώθηκε το 1939. Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, ο τίτλος συνέχισε να χρησιμοποιείται από αρκετές διάδοχες χώρες, με τις ανάλογες τροποποιήσεις (λ.χ. "Ήρωας της Ρωσικής Ομοσπονδίας").
Κεστρίνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κεστρίνος αναφέρεται ένα εξώγαμο τέκνο του πρίγκηπα Ελένου της Τροίας και της συζύγου του αδελφού του Ελένου Έκτορα, της Ανδρομάχης. Επειδή ο πατέρας του πέθανε χωρίς να αποκτήσει παιδιά με τη νόμιμη σύζυγό του, την Κεστρία, βασίλισσα της Ηπείρου, άφησε τον θρόνο της Ηπείρου στον γιο του Πύρρου, τον Μολοσσό. Τότε ο Κεστρίνος μετανάστευσε στην Καμμανία, μια περιοχή κοντά στον ποταμό Θύαμι. Από αυτόν η περιοχή αυτή μετονομάσθηκε σε Κεστρίνη ή Κεστρινία.
Ιάπυγες

Οι Ιάπυγες "(Iapyges)" ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη νότια Ιταλία, στη σημερινή Απουλία, πριν αφομοιωθεί από τους Ρωμαίους.

Κατά μία εκδοχή, οι Ιάπυγες ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία από την Ιλλυρία. Κατά την εκδοχή του Ηροδότου, προέρχονται από την Κρήτη, ως απόγονοι Κρητών στρατιωτών του Μίνωα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά από τρικυμία που κατέστρεψε τα πλοία τους. Το όνομα Ιάπυγες δόθηκε από τους Έλληνες αρχαίους συγγραφείς και ανέφεραν σχετικά τον μύθο του Ιάπυγα θεωρώντας τον ιδρυτή και επώνυμο των Ιαπύγων. Οι Ρωμαίους συγγραφείς τους αποκαλούσαν "Απουλίους", "Σαλεντίνους" ή "Καλαβρούς".
Πλατωνισμός

Ο όρος «Πλατωνισμός» αναφέρεται στις ιδέες του Πλάτωνα. Στον πυρήνα της φιλοσοφίας του, όμως, υπάρχει μία εντυπωσιακά πρωτότυπη μεταφυσική θεωρία που δέχεται την ύπαρξη μιας σφαίρας από αιώνιες και αμετάβλητες πραγματικότητες, διαχωρισμένη από τον μεταβαλλόμενο κόσμο της καθημερινής εμπειρίας. Αυτές οι οντότητες είναι το αίτιο των πάντων και η πηγή κάθε αξίας και νοήματος, και η διερεύνηση της υπερβατικής φύσης τους και του τρόπου με τον οποίο τις γνωρίζουμε είναι το πιο χαρακτηριστικό μέρος του Πλατωνισμού. Έτσι, αυτή η πλευρά του έργου του είναι που μπορεί να χαρακτηριστεί πιο σωστά «πλατωνική», και κατ’ επέκταση από αυτή την ιδιόμορφη σύλληψη της υπέρτατης πραγματικότητας ο όρος «πλατωνισμός» χρησιμοποιείται μερικές φορές και για άλλες θεωρίες, που είναι ρεαλιστικές (ιδεαλιστικές) στον χαρακτήρα τους. Αυτές συνήθως υποστηρίζουν ότι οι αφηρημένες οντότητες, ιδιαίτερα οι μαθηματικές, υπάρχουν έξω από τον χώρο και τον χρόνο, ανεξάρτητα από το εάν εμείς τις αντιλαμβανόμαστε ή τις βιώνουμε.