Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
The Curse of Monkey Island

Το The Curse of Monkey Island είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας που εκδόθηκε από την LucasArts το 1997. Είναι το δωδέκατο και τελευταίο παιχνίδι της LucasArts που χρησιμοποίησε την μηχανή SCUMM. Επίσης είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς "Monkey Island". Είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς που δεν σχεδιάστηκε από τον Ρον Γκίλμπερτ, ο οποίος είχε αποχωρήσει από την LucasArts το 1992. Τη θέση του στην παραγωγή πήραν οι Jonathan Ackley και Larry Ahern.
Ιερισσός

Η Ιερισσός, με 3.455 κατοίκους το 2011 (ΦΕΚ 3465 τεύχος Β / 28-12-2012), βρίσκεται στην αρχή της τρίτης κατά σειρά χερσονήσου του Άθω της Χαλκιδικής και απέχει περίπου 100 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να την προσεγγίσει κανείς είτε μέσω της εθνικής οδού 16 (Θεσσαλονίκης - Ιερισσού), είτε μέσω της Εγνατίας οδού βγαίνοντας στην έξοδο της Ρεντίνας ή στην έξοδο της Ασπροβάλτας. Αποτελεί μια όμορφη και σύγχρονα δομημένη παραλιακή κωμόπολη, με πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Αποτελεί την έδρα του Δήμου Αριστοτέλη.

Στη θέση της σημερινής Ιερισσού βρίσκεται η αρχαία Άκανθος, η οποία φημιζόταν για το κρασί της. Οι νεότεροι Ιερισσιώτες ασχολούνται με την αλιεία, τη ναυπηγική, το εμπόριο, την κατασκευή έργων στο Άγιο Όρος και τον τουρισμό. Χαρακτηρίζονται μάλιστα σαν σπουδαίοι καραβομαραγκοί, συνεχίζοντας ένα παμπάλαιο επάγγελμα που περνάει ατόφιο και γνήσιο από γενιά σε γενιά. Τα καρνάγια Ιερισσού είναι από τα παλιότερα στην Ελλάδα, με μεγάλους καραβομαραγκούς. Δάσκαλος της παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης θεωρείται ο Παπαστεριανός Σ. Δημήτριος, ο οποίος δεν βρίσκεται εν ζωή. Είχε κατασκευάσει σκαριά για όλες τις θάλασσες της Ευρώπης αλλά και για συστήματα ναυτοπροσκόπων με πιο σημαντική μια 8κουπη βάρκα ονόματι Αιγέας.

Στο κέντρο της κωμόπολης λειτουργεί από το 2005 το Κέντρο Πολιτισμού που φιλοδοξεί να φιλοξενεί, προς τέρψη των επισκεπτών του (και κυρίως των γυναικών που αδυνατούν να παραβιάσουν το άβατον), αντικείμενα θρησκευτικής λατρείας μεγάλης αξίας, που σήμερα φυλάσσονται επιμελώς από τους πατέρες της μοναστικής πολιτείας. Στο πρώτο ψηφιακό αμφιθέατρο 3D στην Ελλάδα, που διαθέτει το Κέντρο, μπορεί κανείς με τη βοήθεια ειδικών γυαλιών να δει στερεοσκοπικά ντοκιμαντέρ με θέματα το Άγιο Όρος και τη Θαλάσσια Ζωή. Εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ως κέντρο ανάδειξης της Αγιορείτικης κληρονομιάς και προβολής της προ του Άθω περιοχής με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας.

Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου ήταν ένα από τα Μαδεμοχώρια.
Οι κάτοικοι της Ιερισσού συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο οπλαρχηγός Βλαχομιχάλης, οι γιοι του Αθανάσιος και ο Κωνσταντίνος, ο προύχοντας Αστέριος Πέτρουπου έδωσε την περιουσία του στον αγώνα κ.α.. Το 1932 η παλιά Ιερισσός ισοπεδώθηκε από σεισμό εντάσεως 7.0 R. Οι περισσότεροι επισκέπτονται σήμερα την Ιερισσό είτε για να μεταβούν από εδώ στο Άγιο Όρος είτε για τις μοναδικής ομορφιάς, αμμουδιές της.
Δημοπτόλεμος

Στην ελληνική μυθολογία ο Δημοπτόλεμος ήταν ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης, που αναφέρεται στην "Οδύσσεια" του Ομήρου (ραψωδία Χ, στίχοι 242 και 266). Ο Δημοπτόλεμος καταγόταν από το Δουλίχιο. Τον σκότωσε ο Οδυσσέας στη δεύτερη φάση της «μνηστηροφονίας», μαζί με τους τελευταίους μνηστήρες που είχαν μείνει ζωντανοί, χρησιμοποιώντας μυτερό δόρυ.
Ντενί Παπέν

thumb|Ο Ντενί Παπέν το 1706
thumb|Μνημείο του Παπέν από το 1906 στην πόλη Κάσσελ της Γερμανίας.
right|thumb|250px|Ο Ρόμπερτ Μπόιλ και ο Παπέν επιθεωρούν τον αποστακτήρα του Παπέν.
Ο Ντενί Παπέν ("Denis Papin", 22 Αυγούστου 1647 - 1712) ήταν Γάλλος φυσικός, μαθηματικός και εφευρέτης, γνωστός για την πρωτοποριακή εφεύρεση μίας χύτρας, που αποτελεί τον πρωτεργάτη της ατμομηχανής και της χύτρας ταχύτητας.

Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1647 στο Σιτενέ της Γαλλίας, γιος διαμαρτυρομένου γιατρού. Αρχικά σπούδασε στην Ανζιέρ και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού, γρήγορα όμως στράφηκε στις φυσικές επιστήμες για τις οποίες αισθανόταν απεριόριστη κλίση. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και προσλήφθηκε ως βοηθός από τον διάσημο φυσικό Κρίστιαν Χόιχενς και συνεργάσθηκε μαζί του στη κατασκευή της αεραντλίας. Αργότερα, το 1671 μετέβη στην Αγγλία όπου και γνωρίσθηκε με τον επίσης τότε διάσημο χημικό Ρόμπερτ Μπόιλ. Το 1675 δημοσίευσε το μνημόνιο "Νέα πειράματα επί του κενού" με περιγραφή μηχανών δημιουργίας κενού. Τότε επιφέροντας πολλές τελειοποιήσεις στην αεραντλία, εφηύρε τη καταθλιπτική αντλία και το 1679 επινόησε τη περίφημη χύτρα που προς τιμή του φέρει το όνομά "χύτρα Παπίνου" ή "χύτρα Παπέν".

Το 1687 διορίσθηκε καθηγητής των Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ (Γερμανία) όπου και παρέμεινε μέχρι το 1696. Από εκεί μετέβη στο Κάσσελ όπου και μεταξύ άλλων επιδόθηκε σε έρευνες κατασκευής ατμομηχανής. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων του δημοσίευσε το 1707. Την ίδια εποχή προχώρησε στην έρευνα της ατμοκίνησης πλοίου και πολύ γρήγορα κατασκεύασε αντίστοιχη μηχανή την οποία και τοποθέτησε σε ιστιοφόρο, με τους περίεργους τότε "ανεμόμυλους". Δυστυχώς όμως κατά τη διάρκεια των δοκιμών του πειραματικού αυτού πλοίου στον ποταμό Φούλντα καταστράφηκε από εξαγριωμένους ναυτικούς της παρακείμενης πόλης Μούντεν. Η καταστροφή αυτή στοίχισε στον Παπέν ανεπανάληπτα τόσο ηθικά όσο και οικονομικά με συνέπεια να εγκαταλείψει κάθε περαιτέρω προσπάθεια και μετά από λίγα χρόνια να πεθάνει γεμάτος πικρία και απογοήτευση στο Λονδίνο, ξεχασμένος από τους πάντες.

Στις εφευρέσεις του Παπέν περιλαμβάνονται επίσης τα ακόλουθα:
# Βελτίωσε τις μηχανές πεπιεσμένου αέρα με τη χρήση δεύτερου εμβόλου. Η αντλία πεπιεσμένου αέρα χρησιμοποιήθηκε μετά από έναν αιώνα περίπου για την αποστολή αέρα σε καταδυτικό κώδωνα, παρατείνοντας τον χρόνο παραμονής σε υποβρύχια κατάδυση.
# Φυγοκεντρικός ανεμιστήρας, για τον εξαερισμό των ορυχείων,
# Κλίβανος τήξης γυαλιού,
# Αντλία αλατωρυχείων,
# Φυσητήρας εστιών,
# Ατμομηχανή ανύψωσης ύδατος.

Ωστόσο όμως οι ατμομηχανές θ΄ αρχίσουν να εμφανίζονται στην Αγγλία το 1710 από τον Νιούκομεν.

* Σημειώνεται ότι ο Παπέν σε παλαιότερα βιβλία και εγκυκλοπαίδειες φέρεται με το εξελληνισμένο όνομα Διονύσιος Παπίνος.
Έξαρχος

Έξαρχος είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού και πολιτικού αξιώματος που ανάγεται στον 9ο αιώνα.

Στους βυζαντινούς χρόνους ήταν ο μόνιμος, ο προσωπικός απεσταλμένος (κάτι σαν Πρεσβευτής) του Πατριάρχη ή του Αυτοκράτορα σε διπλωματικές αποστολές. Κύριο αντικείμενό του ήταν η προώθηση όλων των αιτημάτων του Οικουμενικού Πατριάρχη ή του Αυτοκράτορα στους ηγέτες των κρατών.

Σήμερα ο Τίτλος του Εξάρχου δίδεται σε Μητροπολίτες υπερόριων Μητροπόλεων του Οικουμενικού Θρόνου (Οικουμενικού Πατριαρχείου) και υποδηλώνει τη δικαιοδοσία και υπεροχή έναντι των άλλων Επισκόπων πάνω σε μία περιοχή του Μητροπολίτη που φέρει τον συγκεκριμένο τίτλο.
Πρωτοσύγκελλος

Πρωτοσύγκελλος είναι τίτλος (οφφίκιο) εκκλησιαστικού αξιώματος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που ανάγεται στον 8ο αιώνα.

Η λέξη σημαίνει τον Πρώτο των Συγκέλλων, των «ομοδιαίτων» της επισκοπής, των σημερινών δηλαδή γραμματέων μίας Επισκοπής - Μητρόπολης. Διοικητικά ο Πρωτοσύγκελλος αποτελεί ιεραρχικά τον πρώτο βοηθό του Αρχιεπισκόπου ή Μητροπολίτη και είναι ο δεύτερος τη τάξη μετά εκείνου αξιωματούχος της Μητρόπολης. Ο Πρωτοσύγκελλος αντικαθιστά τον Μητροπολίτη όταν αυτός απουσιάζει ή κωλύεται σε διοικητικές υποθέσεις ή εκκλησιαστικές τελετές. 

Ο τίτλος αυτός δίδεται κυρίως σε άγαμους κληρικούς που φέρουν το αξίωμα (Οφίκκιο) του Αρχιμανδρίτου συνήθως πτυχιούχων Πανεπιστημίου ή της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Ιδιαίτερης σημασίας είναι το οφφίκιο του "Μεγάλου Πρωτοσύγκελλου" του Οικουμενικού Πατριαρχείου που εκπροσωπεί σε κάθε περίπτωση τον Πατριάρχη και που διευθύνει τον κλήρο της Αρχιεπισκοπής.
Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς

Ο Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς ("Nebojša Radmanović", 1 Οκτωβρίου 1949) είναι Σερβοβόσνιος πολιτικός.
Δημώ

Το Δημώ είναι αρχαίο ελληνικό όνομα με το οποίο είναι γνωστό το ιστορικό πρόσωπο:

* Δημώ (εταίρα), (3ος αιώνας π.Χ.), εταίρα που έζησε στην Αρχαία Αθήνα.

Επίσης, τα παρακάτω τρία πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:

# Η μία από τις 4 κόρες του βασιλιά της Ελευσίνας Κελεού και της Μετανείρας (ομηρικός "`Υμνος στη Δήμητρα", 109). Αδελφές της Δημώς ήταν οι Καλλιδίκη, Καλλιθόη και Κλεισιδίκη, ενώ αδελφοί της ήταν οι Δημοφών και Τριπτόλεμος. Οι 4 αδελφές οδήγησαν την περιπλανώμενη θεά Δήμητρα και τη φιλοξένησαν στο σπίτι τους.
# Υποκοριστικό όνομα της ίδιας της θεάς Δήμητρας, που συμπεραίνεται από το "Λεξικό της Σούδας" σε συνδυασμό με το "Μέγα Ετυμολογικόν" (264, 8).
# Ονομασία της Κυμαίας Σίβυλλας. Ο Βιργίλιος την αποκαλεί και Δηιφόβη, και τη θεωρεί κόρη του Γλαύκου, του γιου του Μίνωα. Η Δημώ κατοικούσε σε ένα άντρο κοντά στον ναό του Ζωστηρίου Απόλλωνα και η ηλικία της ήταν ακαθόριστη. Ο Παυσανίας γράφει ότι οι κάτοικοι της Κύμης δεν είχαν να αναφέρουν στην εποχή του κανένα της χρησμό. Κάποιο σύγγραμμα του Υπερόχου για τη Σίβυλλα έχει χαθεί.
Αχαγκάρ

thumb|330px|left|Πιθανώς μια "Olea laperrinei" είναι το δέντρο που στέκεται όρθιο σ' αυτό το τραχύ τοπίο του Αχαγκάρ.
Τα Αχαγκάρ ή Χογκάρ ("Ahaggar/Hoggar"), είναι συγκρότημα βουνών και υψιπέδων ηφαιστειακής προέλευσης στη κεντρική Σαχάρα στα νότια εδάφη της Αλγερίας. Αυτό το υψίπεδο έχει γενικά ένα μέσο όρο υψομέτρου περί τα 900 μ. με υψηλότερες κορυφές τους να είναι το Ταχάτ με 3.003 μ., το Ασσεκρέμ, το οποίο είναι αρκετά διάσημο, και άλλες πάμπολλες ηφαιστειακές κορυφές, συμπεριλαμβανομένου και του "Χογκάρ-Τασσίλι ν' Ατζέρ".

Το κλίμα της περιοχής παρουσιάζει χαρακτηριστικά ακραίων θερμοκρασιακών διακυμάνσεων ανάμεσα στο καλοκαίρι και τον χειμώνα, καθώς οι μέγιστες καλοκαιρινές σκαρφαλώνουν συχνά στους 50οC αλλά τον χειμώνα είναι συχνό το φαινόμενο των ελάχιστων ημερησίων θερμοκρασιών να πέφτουν στους 0οC ή ακόμη και σε "αρνητικές" μονάδες, ελάχιστα όμως κάτω από το μηδέν, παρόλο που το Αχαγκάρ βρίσκεται στην μέση μιας θερμής ερήμου σαν τη Σαχάρα, και μάλιστα στον Τροπικό του Καρκίνου.

Η βλάστηση στα βουνά, είναι η πιο αντιπροσωπευτική ξηροφυλλική με αυτής των περιοχών της δυτικής Αφρικής, με διάφορα είδη ακανθωδών θάμνων, λίγα είδη ακακίας και τέλος με ένα φυτικό "άρωμα μεσογείου", καθώς στην περιοχή φύονται ένα είδος ελιάς ("Olea laperrinei"), ενδημικό του Αχαγκάρ και του Αϊρ στο Νίγηρα και ένα είδος κυπαρισσιού ("Tassili Cypress"), ενδημικό μόνο της περιοχής του "Χογκάρ-Τασσίλι ν' Ατζερ" και του Ακακούς της Λιβύης.

thumb|330px|right|Βραχογραφίες στο Τασσίλι ν' Ατζέρ
Λόγω των πιο ευνοϊκών συνθηκών με την ύπαρξη κάποιων παραπάνω βροχοπτώσεων σε σχέση με τις γύρω κατάξηρες ερημικές περιοχές, την ύπαρξη νερού και την αραιή έστω βλάστηση όπως προαναφέραμε και παραπάνω, και με πληθώρα οάσεων, η κατοίκιση είναι εμφανής με την ύπαρξη της πόλης της Ταμανρασσέτ στο υψίπεδο, η οποία είναι κτισμένη μέσα σε μια ερημική κοιλάδα (ουάντι), και με την κυριαρχία των Τουαρέγκ Κελ Ατζέρ εκεί. 

Η ύπαρξη ανατολικότερα του "Χογκάρ-Τασσίλι ν' Ατζέρ", αναρίθμητων βραχογραφιών ξακουστή περιοχή, του "Εθνικού Πάρκου του Αχαγκάρ" και γενικότερα τα επιβλητικά βραχώδη ηφαιστειακά ερημικά τοπία σε όλο το Αχαγκάρ, κατέστησε την περιοχή να έχει γίνει μια από τις πιο τουριστικές της Αλγερίας αλλά και γενικότερα της Σαχάρας.
Η θέση του Αχαγκάρ και του Εθνικού Πάρκου του Αχαγκάρ στην [[Αλγερία]].



Κατηγορία:Βουνά της Αλγερίας
Μάνκο Κάπακ

Ο Μάνκο Κάπακ (Κέτσουα: "Manqo Qhapaq" "θαυμάσιο εύρημα", "Manku Qhapaq", ισπ. "Manco Cápac") στη μυθολογία των Ίνκας, ήταν ο πρώτος βασιλιάς του Κούσκο. Για την προέλευσή του, υπάρχουν διάφοροι μύθοι.
Παγκοσμιοποίηση

Ξεκάθαρη εικόνα της παγκοσμιοποίησης στην επικοινωνία είναι το [[ίντερνετ]]. Στο σχήμα διακρίνονται οι υπερπόντιες διασυνδέσεις στην υφήλιο.
Παγκοσμιοποίηση ή διεθνοποίηση είναι η αυτονόμηση όλων εκείνων των παραμέτρων (οικονομία, επικοινωνία κλπ) οι οποίες μέχρι πρόσφατα (μερικές δεκαετίες) επεδίωκαν να έχουν σύνορα μέσα σε ένα κράτος - προστάτη. Παράμετροι που τείνουν να ελευθερώνονται και να διαχέονται, ακολουθώντας την παγκοσμιοποίηση, είναι το εμπόριο, η κοινωνική δομή, η τεχνολογία, η κουλτούρα, το πολιτικό σύστημα, η γνώση κλπ. Ο όρος συχνά χρησιμοποιείται στην επιχειρηματολόγηση για την ανάγκη μιας νέας καθολικού τύπου ηγεμονίας στον κόσμο. Ο όρος χρησιμοποιείται τουλάχιστον από το 1944 και ο πρώτος που τον χρησιμοποίησε σε οικονομικό πλαίσιο ήταν ο Θήοντορ Λέβιτ.

Ορισμός Ένας τυπικός, αν και περιοριστικός, ορισμός είναι αυτός που δίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο οποίος δίνει έμφαση στην αυξανόμενη οικονομική αλληλεξάρτηση των χωρών παγκόσμια μέσω του αυξανόμενου όγκου και ποικιλίας διεθνών συναλλαγών αγαθών και υπηρεσιών, της ελεύθερης ροής κεφαλαίου διεθνώς, και της γρήγορης και ευρείας διάχυσης της τεχνολογίας. Παρόλο που η παγκοσμιοποίηση είναι ένα ιδιαίτερα περίπλοκο σύμπλεγμα φαινομένων και σχέσεων, εντούτοις μπορεί κάποιος να διαχωρίσει διάφορες πτυχές της:
* "βιομηχανική" παγκοσμιοποίηση - η ενίσχυση και επέκταση των πολυεθνικών εταιρειών
* "χρηματοπιστωτική" παγκοσμιοποίηση - η ανάδυση παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών αγορών και η πιο εύκολη πρόσβαση σε εξωτερικές χρηματοδοτήσεις για εταιρικούς και κρατικούς δανειζόμενους
* "πολιτική" παγκοσμιοποίηση - η επέκταση των πολιτικών συμφερόντων σε περιοχές και χώρες που δεν γειτονεύουν με τα πολιτικά ισχυρά κράτη
* παγκοσμιοποίηση της "πληροφόρησης" - αύξηση της ροής πληροφόρησης μεταξύ γεωγραφικά μακρινών περιοχών
* "πολιτισμική" παγκοσμιοποίηση - ανάπτυξη διαπολιτισμικών επαφών και δημιουργία μιας παγκόσμιας κουλτούρας.

Σύμφωνα με τον Ισμαήλ Σαρίφ, η παγκοσμιοποίηση είναι η παγκόσμια διαδικασία ομογενοποίησης τιμών, προϊόντων, απολαβών, τόκων, και κερδών. Η ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης έγκειται σε τρεις παράγοντες: στον ρόλο της μετανάστευσης ανθρώπων, στο διεθνές εμπόριο, και στις γρήγορες μετακινήσεις κεφαλαίων και την ολοκλήρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών.
Βιρακότσα

Στη μυθολογία των Ίνκας, ο Κον Τίκι Βιρακότσα, ή απλά Βιρακότσα ή Ουιρακότσα (η «Αόρατη Φωτιά, αυτός που γεννιέται από τον αφρό της θάλασσας») , θεωρείται ο δημιουργός του σύμπαντος, του χρόνου και του πολιτισμού κι ένας από τους σημαντικότερους θεούς των Ίνκας. Είχε ένα γιο, τον Ίντι, και μια κόρη, τη Μάμα Κίγια 

Υπάρχει μόνο μία αναπαράσταση του θεού στην «Πύλη του Ήλιου», ένα μονόλιθο, όπου αναπαριστάνεται ο θεός σε γλυπτό. Έχει ως στέμμα του τον ήλιο, από τα μάτια του τρέχουν δάκρυα βροχής και κρατά στα χέρια του δύο κόνδορες-ραβδιά. Κατά άλλη ερμηνεία κρατά κεραυνούς (αντιστοίχους με του Δία ή του Odin - Όντιν). Στέκεται πάνω σε ένα βάθρο, στο οποίο οδηγούν σκαλοπάτια, και είναι πλαισιωμένος από 6 Αγγέλους.
Βάλτερ φον Μπράουχιτς

Ο Έριχ Άλφρεντ Χέρμαν Βάλτερ φον Μπράουχιτς ("Walther Heinrich Alfred Hermann von Brauchitsch", 4 Οκτωβρίου 1881 - 18 Οκτωβρίου 1948) ήταν Γερμανός στρατιωτικός. Προερχόταν από πρωσική αριστοκρατική οικογένεια που είχε μεγάλη στρατιωτική παράδοση. Το 1912 διορίστηκε στο Γενικό Επιτελείο όπου και υπηρέτησε σε όλη τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά την ανακωχή αποστρατεύθηκε. Όταν, όμως, ο γερμανικός στρατός αναδιοργανώθηκε, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών, ο Μπράουχιτς επανήλθε στην Ράιχσβερ με τον βαθμό του ταγματάρχη.

Το 1922 διορίστηκε αρχηγός της Διεύθυνσης Πυροβολικού στο Υπουργείο των Στρατιωτικών και το 1930 προήχθη σε συνταγματάρχη και τοποθετήθηκε επικεφαλής της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Το 1931 προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε Αρχηγός του Γερμανικού Πυροβολικού και δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε Στρατιωτικός Διοικητής της Ανατολικής Πρωσίας. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών, βέβαια, απαγόρευε την κατοχή κανονιών μεγάλου διαμετρήματος από την Ράιχσβερ.

Λόγω του θαυμασμού του απέναντι στον Χίτλερ, γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη του Γερμανού δικτάτορα. Έτσι, το 1937 διορίστηκε Στρατιωτικός Διοικητής της περιοχής της Λειψίας και το 1938 Αρχηγός του Γερμανικού Στρατού και μέλος του μυστικού συμβουλίου της Εξωτερικής Πολιτικής. Ο Μπράουχιτς ηγήθηκε προσωπικά των στρατευμάτων που κατέλαβαν την Αυστρία (Άνσλους) το 1938 και αργότερα τη Σουδητία και την Τσεχοσλοβακία. Όταν ο Χίτλερ αποφάσισε να εισβάλει στη Πολωνία, τον Σεπτέμβριο του 1939, ο Μπράουχιτς, έχοντας τη θέση του Αρχηγού του Επιτελείου της Βέρμαχτ, ανέλαβε και έφερε σε πέρας την επιχείρηση σε 19 ημέρες. Το ίδιο συνέβη και στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες την άνοιξη του 1940. Έπειτα από αυτές τις επιτυχίες, στις 19 Ιουλίου του 1940, ο Μπράουχιτς ονομάσθηκε στρατάρχης. 

Το 1941 ο Μπράουχιτς ηγήθηκε των γερμανικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια και στη συνέχεια στην ΕΣΣΔ με ομολογουμένως απρόβλεπτη βραδύτητα (εποχιακά). Έτσι, λόγω της αποτυχίας της Βέρμαχτ, της οποίας ηγείτο, να καταλάβει τη Μόσχα, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Τη θέση του ανέλαβε ο ίδιος ο Χίτλερ, ο οποίος έκτοτε (20 Δεκεμβρίου του 1941) ανέλαβε και την ηγεσία όλων των γερμανικών στρατευμάτων.

Ο Βάλτερ φον Μπράουχιτς συνελήφθη από τα συμμαχικά στρατεύματα μετά την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας και πέθανε στις 18 Οκτωβρίου του 1948 στο βρετανικό νοσοκομείο του Αμβούργου, στο οποίο βρισκόταν κρατούμενος ως υπόδικος εγκληματίας πολέμου.
Αγγελικούλα

Η Αγγελική ("Pittosporum tobira") ευρύτερα γνωστή με το υποκοριστικό Αγγελικούλα είναι φυτό του γένους Πιττόσπορον και της οικογένειας των Πιττοσποροειδών που στην Ελλάδα καλλιεργείται ως διακοσμητικό και καλλωπιστικό φυτό σε γλάστρες και κήπους.

Είναι θάμνος, πολυετής με ύψος που φτάνει τα 4 μέτρα και τα φύλλα του είναι στιλπνά και δερματώδη . Ωστόσο υπάρχουν και ποικιλίες νάνες.

Οι καρποί είναι σκληροί μικροί και στρογγυλοί πράσινου χρώματος. Τα άνθη ανοίγουν την άνοιξη και είναι λευκά ή κιτρινωπά με ωραίο άρωμα που θυμίζει αυτό της πορτοκαλιάς.

Είναι ανθεκτικό φυτό και δεν χρειάζεται ιδιαίτερες περιποιήσεις.

Η καταγωγή του φυτού είναι από την Ιαπωνία και την Κίνα.
Τοχαρικές γλώσσες

Οι Τοχαρικές γλώσσες αποτέλεσαν μια ομάδα δύο γλωσσών (με τα ως τώρα δεδομένα) ινδοευρωπαϊκής προέλευσης. Η ύπαρξή τους ανακαλύφθηκε πρόσφατα, στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν αρχαιολόγοι βρήκαν πινακίδες γραμμένες σε αυτές. Οι γλωσσολόγοι διακρίνουν την ομάδα αυτή σε Τοχαρική Α (ή Ανατολική Τοχαρική) και σε Τοχαρική Β (ή Δυτική Τοχαρική) και πιθανότατα ομιλούντο ήδη είτε αυτές είτε ο κοινός τους πρόγονος από τον δεύτερο αιώνα π.Χ. στην περιοχή της Ανατολικής Τουρκμενίας. Τα πρώτα κείμενα στις γλώσσες αυτές που έχουν σωθεί χρονολογούνται από τον έκτο μ.Χ αιώνα και το περιεχόμενό τους αφορά σε μεγάλο βαθμό μεταφράσεις από τα Σανσκριτικά. Η Τοχαρική γραφή αποτελεί μια εκδοχή γειτονικών βόρειων ινδικών συστημάτων γραφής. Η γλώσσα ομιλούνταν στην κεντρική Ασία στη σημερινή επαρχία Ξινγιάνγκ της Κίνας. Τα Τοχαρικά έπαψαν να μιλιούνται ίσως μετά το 840 μ.Χ, κάτω από την πίεση της μετανάστευσης των Ουιγούρων.
thumb
Μάμα Ζάρα

Στη μυθολογία των Ίνκας, η Μάμα Ζάρα ή Ζαραμάμα ήταν η θεότητα των σιτηρών. Τη συσχέτιζαν με ανθούς καλαμποκιού που είχαν παράξενο σχήμα, ενώ συχνά χρησιμοποιούσαν τα άνθη αυτά, δημιουργώντας μικρά ομοιώματα της θεάς. 

Η Μάμα Ζάρα σχετίζεται επίσης με τις ιτιές.
Κωνσταντίνος Φανέλλης

Ο Κωνσταντίνος Φανέλλης (Σμύρνη, 1791 — Αίγιο, 1863) υπήρξε Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος του 19ου αιώνα. Θεωρείται ο πρώτος αξιόλογος Έλληνας ζωγράφος των πρώτων μετεπαναστατικών ετών.
Κούσκο

Το Κούσκο, επίσης Κούζκο (ισπανικά "Cuzco", Κέτσουα "Qosqo" ή "Qusqu") ισπανική : [ˈkusko], είναι μια πόλη στο νοτιοανατολικό Περού. Έχει πληθυσμό 300.000 κατοίκων, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο 3.500 μέτρων. Η πόλη αποτελούσε την αρχαία ιστορική πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Ίνκα. Κατά τη βασιλεία του Σάπα Ίνκα Πατσακούτι, η μικρή πόλη-κράτος μεταμορφώθηκε σε μια τεράστια και δυνατή αυτοκρατορία. 

Οι πρώτοι Ισπανοί κατέφτασαν στο Κούσκο στις 15 Νοεμβρίου 1533, ενώ επίσημα ανακαλύφθηκε το 1534 από το Φρανσίσκο Πισάρρο. Πολλά κτίρια που κατασκευάστηκαν μετά την κατάκτηση του Περού έχουν ισπανικές επιρροές, αλλά εμπνέονται και από την αρχιτεκτονική των Ίνκα. Οι Ισπανοί έχτισαν εκκλησίες στη θέση των παλαιών ναών και επαύλεις στη θέση των αρχαίων παλατιών. Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας, η πόλη ευημερούσε χάρη στη γεωργία, την κτηνοτροφία, τα μεταλλεία και το εμπόριο με την Ισπανία. 

Ο μεγάλος σεισμός του 1950 στην πόλη του Κούσκο κατέστρεψε το ηγουμενείο και την εκκλησία του Αγίου Δομήνικου, τα οποία είχαν χτιστεί πάνω από τον Ναό του Ήλιου. Ωστόσο, τα κτίρια των Ίνκα άντεξαν το σεισμό, ενώ ήρθαν στην επιφάνεια και κάποια από τα παλαιά τείχη της πόλης. 

Το Κούσκο είναι αδελφοποιημένη πόλη με την Αθήνα.
Μάμα Όκλιο

Στη μυθολογία των Ίνκας, η Μάμα Όκλιο ή Μάμα Όκγιο (Κέτσουα: "Mama Ocllo", ισπ. Mama Ocllo) λατρευόταν σαν μητέρα-θεά και θεά της γονιμότητας. Κατά έναν μύθο, ήταν κόρη του Ίντι και της Μάμα Κίγια, ενώ σε άλλο μύθο είναι κόρη του Βιρακότσα και της Μάμα Κότσα.
Η Μάμα Όκλο είναι αδερφή και σύζυγος του Μάνκο Κάπακ, με τον οποίο ανακάλυψαν και ίδρυσαν την πόλη του Κούζκο. Έμαθε το γνέσιμο στους Ίνκας. 

Στην γλώσσα Κέτσουα, το όνομά της γράφεται σαν "Mama Uqllu". 

Κατηγορία:Μυθολογία Ίνκα
Σολομών

Σολομών (εβρ. ), γιος του Δαβίδ (5ο τέκνο) και της Βηρσαβεέ, 3ος Βασιλιάς του Ισραήλ, ανέβηκε στο θρόνο του Ισραήλ το 972 π.Χ. και βασίλεψε επί 40 χρόνια. Ο δε προφήτης Νάθαν, στον οποίο εμπιστεύθηκε την ανατροφή του ο Δαυίδ, τον ονόμασε Ιεδιδία («Ιδεδί», "Ο'"Rahlfs · «Ιεδδεδί», "Ο'"Brenton · εβρ. "Γεντιτζέ", που σημαίνει «Αγαπητός του Ιαχβέ»). (Βασ.Β' 12:25)
Αντώνης Νικοπολίδης

Ο Αντώνης Νικοπολίδης (Άρτα, 14 Ιανουαρίου 1971) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνίστηκε τόσο στην ομάδα του Παναθηναϊκού, όσο και του Ολυμπιακού, ενώ υπήρξε αρχηγός και στους δύο συλλόγους, κατακτώντας αρκετούς τίτλους με αμφότερους. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του ήταν η κατάκτηση του Euro 2004 με την Εθνική Ελλάδος.
Γιάφα

thumb|right|Γενική άποψη.
Η Γιάφα, (Εβραϊκά: יפו Yafo, Αραβικά: يَافَا Yāfā) γνωστή στην αρχαιότητα ως Ιόππη, κατά μία άποψη από τη μυθική σύζυγο του Κηφέα, είναι μία παραθαλάσσια ιστορική πόλη και αρχαίο λιμάνι της Παλαιστίνης στην ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για έναν από τους πιο επικίνδυνους λιμένες της Μεσογείου λόγω των κατάσπαρτων υφάλων και σκοπέλων που βρίσκονται γύρω από αυτόν. Βρίσκεται στα νότια του Τελ Αβίβ, στο Ισραήλ. 

Ήταν επίνειο της Ιερουσαλήμ, περίπου 56 χλμ. μακριά. Αναφέρεται τέσσερις φορές στην Εβραϊκή Βίβλο, ως μια από τις πόλεις της φυλής του Δαν, ως πύλη εισόδου για τους κέδρους του Λιβάνου για το ναό του Σολομώντα (Β' Χρονικών 2:16), ως το μέρος απ' όπου ο προφήτης Ιωνάς απέπλευσε για τη Ταρσό (Ιωνάς 1:3) και σαν πύλη εισόδου για τους κέδρους του Λιβάνου για το δεύτερο Ναό των Ιεροσολύμων. Στην Ιόππη ο Απόστολος Πέτρος ανέστησε την Δορκάδα (Ταβιθά) κι εκεί είδε όραμα για να καταλάβει πως το ευαγγέλιο ήταν για όλα τα έθνη και όχι μόνο για τους Ιουδαίους (Πράξεις κεφ. 10, 11).

Υπήρξε επίσης σημαντική πόλη για την αραβική Μέση Ανατολή. Κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών ήταν προπύργιο του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Η πόλη αποτέλεσε τόπο σφοδρών συγκρούσεων μεταξύ Ισραηλινών και Αράβων στα 1947-1948 και καταλήφθηκε από τη Χαγκάνα αμέσως πριν από την έναρξη του Αραβοϊσραηλινού πολέμου του 1948, οπότε την εγκατέλειψαν οι Άραβες κάτοικοί της. Μετά τον πόλεμο, Εβραίοι έποικοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Σήμερα αποτελεί τμήμα του δήμου του Τελ Αβίβ.
Ευκάλυπτος

Ο ευκάλυπτος είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ιθαγενές φυτό και ανήκει στην τάξη Μυρτώδη και στην οικογένεια των Μυρτίδων. Περιλαμβάνει 550 περίπου είδη μεγάλων ως επί το πλείστον δέντρων που καλλιεργούνται στις εύκρατες περιοχές για εμπορική εκμετάλλευση και για τη σκιά τους.

Τα φύλλα του είναι μακριά , δερματώδη και κρέμονται από το δέντρο. Ο καρπός είναι κάψα που περιβάλλεται από μία θήκη και περιέχει πολλά μικρά σπόρια ενώ τα άνθη όταν ανοίγουν ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα μικρό δοχείο. Τα φύλλα πολλών ειδών περιέχουν ένα έλαιο γνωστό και ως ευκαλυπτέλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική σε διάφορα σπρέι κατά της ρινικής καταρροής. Από τον κορμό κάποιων άλλων ειδών λαμβάνεται η ρητίνη, χρήσιμη στη βυρσοδεψία και στη φαρμακευτική. Τα δέντρα είναι ψηλά και μπορούν να φτάσουν σε ύψος και τα 90 μέτρα και η περιφέρεια του κορμού τα 8 μέτρα. Είναι τα ψηλότερα ανθοφόρα φυτά.

Ο φλοιός του ευκαλύπτου έχει χρήσεις στη βυρσοδεψία, ενώ το ξύλο του, επειδή έχει την ιδιότητα να είναι σκληρό και στερεό, έχει χρήσεις στη ναυπηγική σε βαριές και ελαφριές κατασκευές, στην κατασκευή αποβάθρων, στη γεφυροποιία, σε τηλεγραφικούς στύλους και σε οικοδομές. Στην Αυστραλία χρησιμοποιείται ως καύσιμο. Επίσης χρησιμοποιείται πολύ σε αναδασώσεις γιατί αναπτύσσεται πολύ γρήγορα ενώ παράλληλα δεν είναι ευαίσθητος στις διάφορες ασθένειες.

Στην Ελλάδα βρίσκουμε το είδος "Ευκάλυπτος ο σφαιρικός" ("Eucalyptus globulus") που φτάνει σε ύψος τα 80 μέτρα. Ο ευκάλυπτος εισήχθη στην Ελλάδα από τον βοτανολόγο και λόγιο Θεόδωρο Ορφανίδη το 1862. Φυτεύθηκαν αρχικά στο Δνα απορροφήσει το νερό. Στην Κύπρο διάφορα δέντρα ευκαλύπτου, εισήχθησαν το 1894 από την Αυστραλία, από την Βρετανική αποικιακή κυβέρνηση κατά την διοίκηση του νησιού από αυτούς, στο πλαίσιο προσπάθειας αποξύρανσης των ελών, λόγο της μεγάλης απορόφυσης νερού που κάνει ο Ευκάλιπτος, με αρκετά μεγάλη επιτυχία. Το πρώτο έλος που αποξυράθηκε με αυτό τον τρόπο ήταν στο χώρο που βρίσκεται το Δάσος Άλσος την Αγλαντζιά. 
Έχει ξερό φλοιό που μαδάει βγάζοντας μακριές ταινίες αφήνοντας τον κορμό λείο και το χρώμα του σταχτίλευκο.
Καλλιεργείται κυρίως στη νότια Ελλάδα και στη Χαλκιδική και βρίσκεται σε δάση και κήπους.

Μερικοί τον φυτεύουν στον κήπο του σπιτιού τους αφού εκτός της σκιάς και της δροσιάς που παρέχει έχει τη δυνατότητα να απομακρύνει και τα κουνούπια.

Ο γενετικός κώδικας του ευκαλύπτου έχει περισσότερα από 36000 γονίδια.
Ο ανιψιός του Ραμώ

Ο ανιψιός του Ραμώ είναι μια φανταστική φιλοσοφική συζήτηση, εμπνευσμένη και γραμμένη από τον Ντενί Ντιντερό, μεταξύ του Αυτός και Εγώ.

Τα θέματα που κυριαρχούν σε αυτήν την συζήτηση είναι η εκπαίδευση των παιδιών, το χρήμα κτλ.


Κατηγορία:Ντενί Ντιντερό
Η Τελευταία Μέρα ενός Κατάδικου

Η Τελευταία Μέρα ενός Κατάδικου είναι ένα μυθιστόρημα του Βίκτωρ Ουγκό γραμμένο το 1829, το οποίο αποτελεί μια καταγγελία κατά της θανατικής ποινής.
Πάολο Μενεγκούτσι

Ο Πάολο Μενεγκούτσι (ιταλικά: "Paolo Meneguzzi", 6 Δεκεμβρίου 1976) είναι Ελβετός τραγουδιστής. Είναι ιδιαίτερα γνωστός στη χώρα του αλλά και στην Ιταλία. Το 2008 εκπροσώπησε την Ελβετία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που διεξήχθη στο Βελιγράδι, με το τραγούδι "Era Stupendo", με ιταλικούς στίχους. Το εν λόγω τραγούδι αποκλείστηκε από τον τελικό, κατά τη διεξαγωγή του πρώτου ημιτελικού.

Έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο με τις εξής συμμετοχές:
*(2001) - "Ed io non ci sto più" (7η θέση)
*(2004) - "Guardami negli occhi" (4η θέση)
*(2005) - "Non capiva che l'amavo" (δεν προκρίθηκε στον τελικό)
*(2007) - "Musica" (6η θέση)
*(2008) - "Grande"
Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του

Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του είναι ο τίτλος μυθιστορήματος του Ντενί Ντιντερό, του οποίου η συγγραφή εκτείνεται από το 1771 ως τον θάνατο του συγγραφέα. Πρώτη φορά εκδόθηκε στην Γαλλία το 1796.

Αυτό το περίπλοκο μυθιστόρημα υπήρξε αδιαμφισβήτητα το έργο του Ντιντερό με τη μεγαλύτερη κριτική και τον περισσότερο σχολιασμό.
Οι Εργάτες της Θάλασσας

Οι Εργάτες της Θάλασσας είναι ένα μυθιστόρημα του Βίκτωρ Ουγκό, που εκδόθηκε το 1866, κατά την διάρκεια της εξορίας του συγγραφέα στο νησί του Guernesey. Πρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο υμνεί την τεχνολογική πρόοδο της εποχής. Το μυθιστόρημα αφηγείται τη δημιουργία του πρώτου ατμόπλοιου στη θάλασσα της Μάγχης, στα αφιλόξενα βράχια του νησιού όπου ο συγγραφέας (Βίκτωρ Ουγκό)είναι εξόριστος.

ΣΥΝΟΨΗ:Ο ηλικιωμένος πλοιοκτήτης Lethierry έχει στην κατοχή του ένα από τα πρώτα ατμόπλοια της εποχής στο οποίο έχει δώσει το όνομα "Durande". Το ατμόπλοιο αυτό διασφαλίζει τη μεταφορά ανάμεσα στο Σαιν-Μαλό και το νησί Guernesey. Οι ψαράδες όμως και οι ναυτικοί του νησιού παρακολουθούν με αμφιβολία τον αθέμιτο ανταγωνισμό που έχει προκαλέσει. Ο υποκριτής συνεργάτης του Lethierry και καπετάνιος της "Durande" αποφασίζει να βυθίσει το πλοίο και να φύγει κρυφά στην Αγγλία. Το πλοίο καταστρέφεται εντελώς, αλλά η μηχανή του έχει μείνει ανέπαφη. Κανένας όμως δεν δέχεται να ανελκύσει τη μηχανή από τα σκοτεινά, αφιλόξενα και φονικά βράχια. Έτσι ο Lethierry ανακοινώνει ότι προσφέρει το χέρι της πανέμορφης ανιψιάς του, της Deruchette, στον γενναίο που θα του φέρει πίσω τη μηχανή του πλοίου. Ένας ψαράς, ο Gilliat, ο οποίος είναι ένας πραγματικός θαλασσόλυκος, προσφέρεται να ανελκύσει τη μηχανή του πλοίου καθώς είναι ήδη ερωτευμένος με την Deruchette. Μετά από συνεχείς και μακρόχρονες δυσκολίες ο «εργάτης της θάλασσας» Gilliat καταφέρνει τελικά να παραδώσει πίσω τη μηχανή του βυθισμένου ατμόπλοιου, αλλά με μεγάλη απογοήτευση ανακαλύπτει ότι η Deruchette είναι ερωτευμένη με το νεαρό πάστορα της περιοχής...

Κανένα έργο του Βίκτορα Ουγκό δεν αντικατοπτρίζει μια τόσο βαθιά θλίψη όσο αυτό. Το μυθιστόρημα μπορεί να ξεκινάει σαν μια ευχάριστη ιστορία αλλά καταλήγει όπως ένας εφιάλτης.
Άνταμ Σμιθ

O Άνταμ Σμιθ (αγγλικά: "Adam Smith", 16 Ιουνίου 1723 – 17 Ιουλίου 1790) ήταν Σκωτσέζος οικονομολόγος και ηθικός φιλόσοφος. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της πολιτικής οικονομίας και θεμελιωτής της σχολής των κλασικών οικονομικών. Ένας από τους κύριους εκπροσώπους του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού, ο Σμιθ είναι συγγραφέας των έργων «"Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων"» (1759) και «"Μια έρευνα της φύσης και των αιτιών του πλούτου των εθνών"» (1776), με το δεύτερο να αναφέρεται συνήθως απλά ως "Ο Πλούτος των Εθνών" και να θεωρείται ως το κύριο έργο του Σμιθ και η πρώτη νεωτερική εργασία πάνω στα οικονομικά.

Ο Σμιθ μελέτησε ηθική φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια της Γλασκώβης και της Οξφόρδης, όπου ήταν ένας από τους πρώτους φοιτητές που επωφελήθηκαν των υποτροφιών που θέσπισε ο Τζον Σνελ. Με το πέρας των σπουδών του έδωσε μια σειρά από δημόσιες διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου που οδήγησαν στη συνεργασία του με τον Ντέιβιντ Χιουμ κατά τη διάρκεια του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού. Ο Σμιθ κατέλαβε θέση καθηγητή στην Γλασκώβη όπου δίδαξε ηθική φιλοσοφία και δημοσίευσε τη "Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων". Αργότερα ανέλαβε θέση επισκέπτη καθηγητή, κάτι που του επέτρεπε να ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη και να συναναστραφεί με άλλους διανοούμενους της εποχής του. Ο Άνταμ Σμιθ έθεσε τα θεμέλια της κλασικής οικονομικής θεωρίας της ελεύθερης αγοράς. Ο "Πλούτος των Εθνών" ήταν ο προάγγελος των σύγχρονων οικονομικών. Σε αυτό και σε άλλα έργα του, εξήγησε το πώς το λελογισμένο ατομικό συμφέρον και ο ανταγωνισμός μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική ευημερία. Ο Σμιθ ήταν αμφιλεγόμενος στην εποχή του και η γενική του προσέγγιση και το στυλ γραφής του πολλές φορές σατιρίστηκε από συγγραφείς προσκείμενους στους Τόρις, σύμφωνα με την ηθικοπλαστική παράδοση των Hogarth και Swift.

Το 2005, ο "Πλούτος των Εθνών" ανακηρύχθηκε ανάμεσα στα 100 καλύτερα σκωτσέζικα βιβλία όλων των εποχών. Η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ λέγεται ότι συνήθιζε να έχει στην τσάντα της ένα αντίγραφο του βιβλίου.
Μάμα Πάτσα

Στη μυθολογία των Ίνκας, η Μάμα Πάτσα ή Πατσαμάμα ήταν δράκαινα θεά της γονιμότητας και σχετιζόταν με τη σπορά και το θερισμό. Προκαλούσε σεισμούς. Σε διάφορους μύθους, σύζυγοί της εμφανίζονται είτε ο θεός του ήλιου Ίντι είτε ο Πάτσα Καμάκ. Οι πιστοί θυσίαζαν λάμα προς τιμήν της. 

Με την έλευση των καθολικών κατακτητών, η Μάμα Πάτσα αντικαταστάθηκε από την Παρθένο Μαρία, με την οποία και ταυτίζεται σε περιοχές της Χιλής, της Βολιβίας και του Περού.
Καταλανική Βικιπαίδεια

Η Καταλανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην καταλανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 17 Μαρτίου 2001 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει πάνω από 595.000 λήμματα . Ακόμη είναι μια από τις μεγαλύτερες Βικιπαίδειες ως προς τη μετάφραση λημμάτων.
Σουπάι

Στη μυθολογία των Ίνκας, με την ονομασία Σουπάι (ισπ. Supay) ή Σούπαϊ ή (ισπ. Súpay)είναι γνωστά τα κακά πνεύματα, αλλά και ο θεός του θανάτου. Ο Σουπάι ήταν επίσης άρχοντας του Ούκα Πάτσα, του Κόσμου των Νεκρών.

Με την έλευση του χριστιανισμού, οι ιθαγενείς του Περού και της Βολιβίας αποκαλούν με αυτό το όνομα το Διάβολο.

Κατηγορία:Μυθολογία Ίνκα
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Πατσακάμακ

Στη μυθολογία των Ίνκας, ο Πατσακάμακ (Κέτσουα "Pacha Kamaq", ισπ. "Pachacámac"), που σημαίνει "Δημιουργός του Κόσμου", ήταν θεότητα της γης, που λατρευόταν από ιθαγενείς λαούς του Περού κι αργότερα υιοθετήθηκε και από τους Ίνκας. 

Ο Πάτσα Κάμακ πιστεύεται ότι δημιούργησε τον κόσμο, καθώς και τον πρώτο άνδρα και την πρώτη γυναίκα. Ξέχασε, όμως, να τους εφοδιάσει με φαγητό κι ο άνδρας πέθανε. Η γυναίκα καταράστηκε τον Πάτσα Κάμακ, επειδή τους αμέλησε, κι εκείνος την έκανε να μείνει έγκυος. Όταν γέννησε ένα γιο, ο θεός τον σκότωσε και διαμέλισε το πτώμα του, απ' όπου φύτρωσαν τα φρούτα και τα λαχανικά στη φύση. Ο δεύτερος γιος της κατάφερε να ξεφύγει, οπότε ο θεός σκότωσε τη γυναίκα. Ο γιος της, όμως, εκδικήθηκε το θάνατό της, ρίχνοντας τον Πάτσα Κάμακ στη θάλασσα. 

Αργότερα, όταν η θεότητα υιοθετήθηκε από τους Ίνκας, ο Πατσακάμακ λατρευόταν ως γιος του θεού Ίντι και της Μάμα Κίγια, σύζυγος της Μάμα Πάτσα. Μαζί με τα αδέρφια του, Βιρακότσα και Μάνκο Κάπακ, έφεραν τον πολιτισμό στη γη.
Μανδρίτσα

Η Μανδρίτσα (βουλγαρικά: "Мандрица") είναι ένα χωριό της Βουλγαρίας. Βρίσκεται στην οροσειρά της Ροδόπης, δυτικά του Διδυμοτείχου δύο χιλιόμετρα εντός του βουλγαρικού εδάφους και απέχει 50 χλμ. από την Αδριανούπολη και 15 χλμ. από το Ορτάκιοϊ (σημερινό Ιβαΐλογκραντ).
Ασμοδαίος

Ο Ασμοδαίος (, "«Ασμεντάι»") είναι ένας βασιλέας των δαιμόνων στις αβρααμικές θρησκείες μα όχι στα κύρια δογματικά κείμενα. Είναι γνωστός κυρίως από το βιβλίο του Τωβίτ. Αναφέρεται επίσης σε ορισμένους ταλμουδικούς θρύλους και στη δαιμονολογία, ως ηγετική μορφή κατά την κατασκευή του ναού του Σολομώντα. Κατά τη γνώμη πολλών ακαδημαϊκών, θρύλοι για τον Ασμοδαίο προέρχονται από το ζωροαστρισμό, και ενσωματώθηκαν στον ιουδαϊσμό (και επομένως και στον Χριστιανισμό) κατά την κυριαρχία των Αχαιμενιδών Περσών στους Ιουδαίους.

Ο Ασμοδαίος είναι ένας από τους τέσσερεις πρίγκηπες της Κόλασης, και ειδικότερα αυτός που κυβερνά τις ανατολικές περιοχές. Ως δαίμονας της λαγνείας φέρεται ως υπεύθυνος για τη διαστροφή των σεξουαλικών επιθυμιών των ανθρώπων, όπως φαίνεται κυρίως στο βιβλίο του Τωβία. Φέρεται, επίσης, ότι είναι εδώ στη Γη μετά από εκατομμύρια χρόνια στην Κόλαση. Στην εβραϊκή και ισλαμική θρησκεία είναι ο βασιλιάς των δαιμόνων (Shedim/Jinn).
Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος

Ο Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος ή Γουίδων Β΄ ντε Λα Ρος (1280 – 5 Οκτωβρίου 1308) ήταν ο τελευταίος Δούκας των Αθηνών από τον Οίκο ντε Λα Ρος (1287 - 1308) και Ανδεγαυός Βάϊλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1307 - 1308). Ο Γκυ Β΄ ήταν γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Α' ντε Λα Ρος και της Ελένης Αγγελίνας Κομνηνής κόρης του ηγεμόνα της Θεσσαλίας Ιωάννη Α΄ Δούκα. Διαδέχθηκε τον πατέρα του την εποχή που το Δουκάτο των Αθηνών είχε ξεπεράσει το πριγκιπάτο της Αχαΐας σε πλούτο, δύναμη και ισχύ.
Ο Μέγας Ανατολικός

Ο Μέγας Ανατολικός είναι μυθιστόρημα του Ανδρέα Εμπειρίκου που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, την περίοδο 1990-9 και χωρίζεται σε οκτώ τόμους. Η συγγραφή του διήρκεσε από το 1945 μέχρι το 1951, ενώ η τελική του μορφή οριστικοποιήθηκε περίπου το 1970. Χαρακτηρίζεται ως το «έργο ζωής» του Εμπειρίκου και ένα από τα τολμηρότερα βιβλία στην ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας. Αποτελεί το ογκωδέστερο ελληνικό μυθιστόρημα, το οποίο περιλαμβάνει, στην τελική μορφή του, πέντε μέρη που εκτείνονται σε 100 αριθμημένα κεφάλαια και περίπου 2.100 σελίδες. Η ελευθεροστομία του και το άκρως ερωτικό περιεχόμενό του προκάλεσαν αντιδράσεις, επιτρέποντας τη σύγκρισή του με άλλα γνωστά έργα της ερωτικής λογοτεχνίας, όπως τις "120 Μέρες των Σοδόμων" του Μαρκήσιου ντε Σαντ.
Κάντυ Κάντυ

Η Κάντυ Κάντυ (ιαπωνικά: キャンディ・キャンディ, Χέπμπορν: "Kyandi Kyandi," αγγλικά: "Candy Candy") είναι ιαπωνικό ρομαντικό manga, anime και νουβέλα. Πρωταγωνίστρια είναι η Κάντας "Κάντυ" Γουάιτ Άρντλεϊ, μία κοπέλα με φακίδες, μεγάλα σμαραγδοπράσινα μάτια και μακριά σγουρά ξανθά μαλλιά, τα οποία κάνει κοτσίδες με κορδέλες. Η "Κάντυ Κάντυ" εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1975 σε μια νουβέλα της Γιαπωνέζας συγγραφέα Κέικο Νάγκιτα υπό το ψευδώνυμο Κιόκο Μιζούκι. Όταν η Μιζούκι συνεργάστηκε με την εικονογράφο manga Γιούμικο Ιγκαράσι, το ιαπωνικό περιοδικό "Nakayoshi" έδειξε ενδιαφέρον για την "Κάντυ Κάντυ". Εκδιδόταν στο περιοδικό στη χρονική περίοδο των τεσσάρων ετών, και το 1977 κέρδισε το πρώτο βραβείο Kodansha Manga Award στη θεματολογία shōjo. Το manga έγινε σειρά anime με εταιρεία παραγωγής την Toei Animation. Επίσης, υπάρχουν τέσσερις ταινίες μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων.
Αλκμάν

Ο Αλκμάν (τέλη 7ου αιώνα π.Χ. - περ. 612 π.Χ.) ήταν Λυδός ή Ίωνας μελικός-χορικός και εν γένει λυρικός ποιητής, ο οποίος διαμόρφωσε σε ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος τη χορική ποίηση στη Σπάρτη.
Βαβυλώνα

Η Βαβυλώνα την εποχή του [[Χαμουραμπί]]
thumb|300px|Ανακατασκευή των τειχών της αρχαίας Βαβυλώνας
thumb|300px|Τα ερείπια της Βαβυλώνας όπως φωτογραφήθηκαν το 1932
Η θεά [[Ιστάρ]]
Αναπαράσταση του πύργου της Βαβέλ - [[Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος]] ([[1563]])
Η ερμηνεία του ονείρου του [[Ναβουχοδονόσωρ Β´|Ναβουχοδονόσορα]] από τον προφήτη [[Δανιήλ]]

Η Βαβυλώνα, ήταν αρχαία περίφημη πόλη που για ολόκληρους αιώνες ήταν η πρωτεύουσα του Βαβυλωνιακού κράτους. Ήταν κτισμένη πάνω στις δύο όχθες του ποταμού Ευφράτη, στην επαρχία της Βαβυλωνίας του σημερινού Ιράκ περίπου 85 χιλιόμετρα νότια της σημερινής πρωτεύουσας της χώρας Βαγδάτης στην πόλη Χιλάχ.

Περιτριγυρισμένη από ένα τεράστιο τείχος, που είχε συνολικό μήκος 85χλμ., ύψος που έφθανε τα 50 μ. και κάπου τριακόσιους εξήντα πύργους σε απόσταση πενήντα μέτρων ο ένας από τον άλλον, υπήρξε η μεγαλύτερη οχυρωμένη πόλη ολόκληρης της Ανατολής.
Μουσθένη Καβάλας

Η Μουσθένη Καβάλας είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Παγγαίου. Το χωριό έχει πληθυσμό 647 κατοίκων. Στη Μουσθένη, επίσης βρίσκεται και το δημαρχείο του δήμου Πιερέων. Με την αλλαγή των ορίων και συγχωνεύσεων των αυτοδιοικητικών δήμων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη, η Μουσθένη καθώς και ο Δήμος Πιερέων ενσωματώθηκε στον νέο Δήμο Παγγαίου με πρωτεύουσα την Ελευθερούπολη Καβάλας. 

Στη Μουσθένη το 1915 γεννήθηκε ο Νικόλαος Μάρτης.
Υδατοσφαίριση

thumb|350px|Διεθνής αγώνας water polo

Η Υδατοσφαίριση είναι ομαδικό άθλημα, το οποίο διεξάγεται σε πισίνα, από δύο επταμελείς ομάδες - έξι παίκτες και έναν τερματοφύλακα. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι η επίτευξη τερμάτων με την ρίψη της μπάλας μέσα στο τέρμα που φυλάσσεται από τον τερματοφύλακα, και νικήτρια είναι η ομάδα με τα περισσότερα τέρματα. Το παιχνίδι έχει ομοιότητες με τη χειροσφαίριση.Στην Ελλάδα μεγαλύτερη κατηγορία είναι η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών. Μεγάλη απήχηση έχουν επίσης και τα Πρωταθλήματα Υποδομών, με συμμετοχές ομάδων από όλη την Ελλάδα.
Ζωροάστρης

right|thumb|180px|Σύγχρονη απεικόνιση του προφήτη Ζωροάστρη.
Ο Ζωροάστρης, Ζαρατούστρα (Ζαραθούστρα) ή Ζαρτόστ ήταν θρησκευτικός προφήτης των Περσών και ιδρυτής της θρησκείας τού Ζωροαστρισμού. Το πότε έζησε, ποια ήταν η ζωή του και τι πραγματικά αντιπροσωπεύει, δεν είναι τόσο γνωστό και βέβαιο. Οι πληροφορίες που υπάρχουν γύρω από την προσωπικότητά του είναι πολύ λίγες και συγκεχυμένες. Οι μόνες πηγές, που μας κατατοπίζουν μερικώς, είναι η βίβλος των Περσών, η Αβέστα, και μερικά συγγράμματα αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων. Διαφορετικές πηγές τοποθετούν τη δράση σε μια μεγάλη περίοδο χρόνου, από τον 18ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 6ο αιώνα π.Χ. Αυτό το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει τη ζωή του Ζωροάστρη, συντέλεσε στο να γεννηθούν διάφοροι μύθοι γύρω από αυτόν και συγκεκριμένα ότι ο Ζωροάστρης ήταν μια κάποια θεϊκή δύναμη. Εντούτοις, στην αρχαιότερη πηγή, στους "Γκατάς" (τμήμα της "Αβέστα") αναφέρεται κατηγορηματικά πως ο Ζωροάστρης υπήρξε άνθρωπος και προφήτης.

Το κήρυγμα του Ζωροάστρη, ο οποίος ήταν θεμελιωτής της πυρολατρίας, αναφερόταν στο ανώτατο ον, που ήταν ένα και μοναδικό. Όλοι οι άλλοι θεοί ήταν δαίμονες. Ο θεός, στον οποίο πίστευε ο προφήτης, ήταν ο Ωρομάσδης (Αχούρα Μάζντα), πάνσοφος θεός του φωτός και κυβερνήτης του ουρανού. Ο Ωρομάσδης βρισκόταν σε διαρκή αγώνα με το πνεύμα του κακού, τον Αριμάν. Ο Μίθρας, ο γιος του Ωρομάσδη, αποτελεί το πνεύμα της δικαιοσύνης. Ο Μίθρας μεσιτεύει στον πατέρα του για τους ανθρώπους, αγωνίζεται για το καλό τους και βασανίζεται για χάρη τους. Τελικά, αναμένεται ότι ο Μίθρας θα νικήσει το πνεύμα του κακού και θα εγκαταστήσει πάνω στη γη τη βασιλεία του θεού. Ο Ζωροάστρης καλούσε τους πιστούς να κάνουν μόνο το καλό, υποσχόμενος ως ανταμοιβή, τον παράδεισο. Πολλά στοιχεία της διδασκαλίας του Ζωροάστρη έχουν ομοιότητες με αντίστοιχα της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού.
Συνθήκη Αγίου Γερμανού

thumb|right|Η διαίρεση της Αυστρο-Ουγγαρίας με τη Συνθήκη Αγίου Γερμανού
Η Συνθήκη του Αγίου Γερμανού, όπως είναι γνωστή στην Ελλάδα, ή Συνθήκη του Σαιν-Ζερμάν-αν-Λαι (γαλλικά: Saint-Germain-en-Laye) ήταν συνθήκη η οποία υπογράφτηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1919 μεταξύ των νικητών Συμμάχων Δυνάμεων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αφενός και αφετέρου της νεοδημιουργηθείσας Δημοκρατίας της Αυστρίας. Η συνθήκη περιέχει επαχθείς όρους για την Αυστρία.

Η Συνθήκη συντάχθηκε σε τρεις γλώσσες, την αγγλική, τη γαλλική και την ιταλική. Στο προοίμιό της αναφέρονται τα αντίπαλα κράτη.
* "Προέχουσες Δυνάμεις": ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και Ιαπωνία
* "Συνασπισμένες συμμαχικές δυνάμεις": το Βέλγιο, η Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα, η Κίνα, η Κούβα, η Νικαράγουα, ο Παναμάς, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, το Σιάμ και η Τσεχοσλοβακία

Αντίπαλη χώρα όλων των παραπάνω ήταν η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.
Software bug

Software bug είναι ένα λάθος, σφάλμα, αποτυχία, ή ελάττωμα σε ένα πρόγραμμα λογισμικού που το οδηγεί σε ανεπιθύμητη συμπεριφορά (π.χ. εμφάνιση λανθασμένου αποτελέσματος). Τα περισσότερα bugs προέρχονται από ανθρώπινα λάθη ή σφάλματα που γίνονται είτε στον πηγαίο κώδικα είτε στον σχεδιασμό/αρχιτεκτονική του προγράμματος, και μερικά προέρχονται από την εσφαλμένη παραγωγή κώδικα από έναν μεταγλωττιστή. Αναφορές που λεπτομερώς καταγράφουν τα bugs σε ένα πρόγραμμα αποκαλούνται συνήθως αναφορές bugs, αναφορές σφαλμάτων, αναφορές προβλημάτων, αναφορές αλλαγών, και τα λοιπά.

Τα bugs μπορεί να έχουν μια ποικιλία επιδράσεων, με διάφορα επίπεδα δυσχέρειας προς τον χρήστη του προγράμματος. Μερικά bugs έχουν μόνο μια λεπτή επίδραση στην λειτουργικότητα του προγράμματος, και μπορούν έτσι να παραμείνουν μη ανιχνευθέντα για πολύ καιρό. Σοβαρότερα bugs μπορεί να προκαλέσουν στο πρόγραμμα πάγωμα που οδηγεί σε αδυναμία εκτέλεσης.

Τα αποτελέσματα των bugs μπορούν να είναι εξαιρετικά σοβαρά. Λόγω ενός bug, ο πρωτότυπος πύραυλος Ariane 5 της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας καταστράφηκε σε λιγότερο από 1 λεπτό μετά την εκτόξευση. Τον Ιούνιο του 1994, ένα CH-47_Chinook της RAF (Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας της Αγγλίας) συνετρίβη στο Mull of Kintyre, σκοτώνοντας 29 άτομα. Αυτό καταχωρήθηκε αρχικά ως ανθρώπινο λάθος, αλλά μια έρευνα από το "Computer Weekly" αποκάλυψε επαρκή στοιχεία για να πειστεί η Βουλή των Λόρδων ότι μπορεί να είχε προκληθεί από ένα bug λογισμικού στο αεροσκάφος.
Φέλτινς Αρένα

Φέλτινς Αρένα (γερμ. Veltins-Arena) ονομάζεται το νέο στάδιο ποδοσφαίρου της ποδοσφαιρικής ομάδας Σάλκε του Γκελζενκίρχεν. Το αρχικό όνομα του σταδίου ήταν "Arena AufSchalke". Το 2005 η Σάλκε και η Φέλτινς (γερμ.Veltins), εταιρεία ζυθοποιίας, η οποία θα είναι ο χορηγός του ονόματος του γηπέδου για τα επόμενα 10 χρόνια, προχώρησαν σε συμφωνία και η "Arena AufSchalke" μετονομάστηκε "Veltins-Arena".
Ντίτερ Μπόλεν

Ο Ντίτερ Μπόλεν (γερμ. "Dieter Bohlen", 7 Φεβρουαρίου 1954) είναι Γερμανός μουσικοσυνθέτης, παραγωγός και στιχουργός. Τις πρώτες του επιτυχίες είχε το 1984 ως μέλος, παραγωγός και στιχουργός των Modern Talking, που αναδείχθηκε ως το πιο επιτυχημένο συγκρότημα μέχρι σήμερα στη Γερμανία. Ο Μπόλεν ζει σήμερα στο Αμβούργο.
Ψαμάθεια

200px|thumb|Δρόμος στην Ψαμάθεια
200px|thumb|Ο ναός του αγίου Μήνα
Η Ψαμάθεια (τουρκ. Samatya) αποτελεί ιστορική συνοικία της Κωνσταντινούπολης, στο νοτιοδυτικό τμήμα της μεσαιωνικής πόλης, μεταξύ του Γεντί Κουλέ και της Θάλασσας του Μαρμαρά. Διασώζονται αρκετές ελληνικές και αρμενικές εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Μηνάς της Ψαμάθειας.
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης
Ευρωμπάσκετ 1991

Το τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης 1991 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1991) ήταν το 27ο, το οποίο διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν οχτώ εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Ιταλία και έλαβε χώρα στη Ρώμη.
Ροσάλια η αλπική

Η Ροσάλια η αλπική (Rosalia alpina) είναι έντομο από την τάξη των κολεοπτέρων και την οικογένεια των Cerambycidae. Με τον εκπληκτικό χρωματισμό της και το εντυπωσιακό μέγεθός της σίγουρα είναι ένα από τα ωραιότερα κολεόπτερα της Ευρώπης. Σε πολλές χώρες έγινε έμβλημα της καλής ποιότητας του περιβάλλοντος και της προστασίας της φύσης. Το γεγονός πως περιλαμβάνεται στα παράρτημα ΙΙ και ΙV της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ της προσδίδει ευρύτερο ενδιαφέρον.
Ευρωμπάσκετ

Ευρωμπάσκετ (αγγλικά: "FIBA EuroBasket") ονομάζεται το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης για τις εθνικές ομάδες ανδρών της ευρωπαϊκής ζώνης της FIBA ( αν και δεν ταυτίζεται απολύτως με την Ευρώπη ως ήπειρο). Παλαιότερα ονομαζόταν επισήμως Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης. Τρέχουσα κάτοχος του τίτλου είναι η Σλοβενία.

Διοργανώνεται κάθε τέσσερα έτη από τη FIBA Europe, στις μονές χρονιές ώστε να μη συμπίπτει με τις παγκόσμιες διοργανώσεις. Πέραν του ότι αναδεικνύει τον πρωταθλητή της ζώνης, το Ευρωμπάσκετ χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια και ως κριτήριο για πρόκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ανάλογα με το ποια διοργάνωση ακολουθεί την επόμενη χρονιά.
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 1990

Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 1990 (Απρίλιος 1990 - Οκτώβριος 1993) ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας μετά την νίκη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, στις βουλευτικές εκλογές της 8ης Απριλίου 1990. Η Ν.Δ. αν και πρώτευσε στις εκλογές, δεν κατόρθωσε να πάρει την αυτοδυναμία, αφού εξέλεξε μόνο 150 βουλευτές. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήρθε σε συμφωνία με τον πρόεδρο της ΔΗ.ΑΝΑ., Κωστή Στεφανόπουλο, ώστε ο εκλεγμένος βουλευτής του, Θεόδωρος Κατσίκης, να στηρίξει την κυβέρνηση, η οποία πλέον είχε 151 βουλευτές. 
Η κυβέρνηση αντιμετώπισε σε όλη σχεδόν την διάρκεια της θητείας της εσωκομματική αντίδραση, άλλοτε συγκαλυμμένη (Μιλτιάδης Έβερτ) και άλλοτε απροκάλυπτη (Αντώνης Σαμαράς), που οδήγησε στην παραίτηση του Σαμαρά από την κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1992. Μετά την παραίτησή του, ο Αντώνης Σαμαράς ίδρυσε, στις 30 Ιουνίου 1993, πολιτικό σχήμα με την ονομασία «Πολιτική Άνοιξη» και το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους προέτρεψε τους προσκείμενους σε αυτόν βουλευτές της ΝΔ να ανεξαρτητοποιηθούν. Η δήλωση παραίτησης από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας του βουλευτή Κιλκίς, Γιώργου Συμπιλίδη, οδήγησε την κυβέρνηση στην απώλεια της εύθραυστης ούτως ή άλλως, πλειοψηφίας της. Τον Σεπτέμβριο του 1993 η κυβέρνηση αναγκάστηκε να διεξάγει πρόωρες εκλογές στις 10 Οκτωβρίου.
Πέρσιβαλ

Ο [[Γκάλαχαντ]], ο [[Μπορς]] κι ο Πέρσιβαλ βρίσκουν το [[Άγιο Δισκοπότηρο]]
Ο Πέρσιβαλ ή Πέρσεβαλ είναι ένας από τους θρυλικούς Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης του βασιλιά Αρθούρου. Είναι γνωστός για τη συμμετοχή στην αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου.

Στις περισσότερες ιστορίες, πατέρας του είναι ο βασιλιάς Πέλλινορ, ενώ αδέρφια του οι ιππότες Σερ Τορ, Σερ Άγκλοβεϊλ, Σερ Λάμορακ και Σερ Ντόρναρ.

Μετά το θάνατο του πατέρα του, μεγαλώνει με τη μητέρα του στα δάση της Ουαλίας μέχρι να γίνει 15 ετών. Όταν συναντάει σε εκείνα τα μέρη τυχαία μια ομάδα ιπποτών, εντυπωσιάζεται από την ηρωική τους όψη και τα κατορθώματά τους και επιθυμεί να γίνει κι ο ίδιος ιππότης. Καταφθάνει στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου, όπου αποδεικνύει την αξιοσύνη του σαν πολεμιστής κι έτσι γίνεται ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. 

Ο Πέρσιβαλ είναι ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες στην αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου. Μαζί με τον Σερ Μπορς, συνόδευσε τον Γκάλαχαντ στην αναζήτησή του, μέχρι και την ολοκλήρωση της αποστολής τους.