Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Μπίργκιτ Μίνισμαγερ

Η Μπίργκιτ Μίνισμαγερ (γερμανικά: "Birgit Minichmayr", 3 Απριλίου 1977) είναι Αυστριακή ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Γεννήθηκε στο Λιντς της Αυστρίας και σπούδασε υποκριτική, στη Βιέννη, στη σχολή Max Reinhardt Seminar. Γνωστή αρχικά έγινε μετά από την επιτυχία της σε παραστάσεις στο θέατρο Burgtheater, της Βιέννης, σε έργα όπως το "Der Reigen", του Άρτουρ Σνίτσλερ, το "Troilus and Cressida", του Ουίλιαμ Σέξπιρ και το "Der Färber und sein Zwillingsbruder", του Γιόχαν Νέστροϋ. Το 2000, έλαβε και το βραβείο "Nestroy Theatre Prize", στην κατηγορία Καλύτερου Νέου Ταλέντου, για τις εμφανίσεις της στο θέατρο. Την ίδια χρονιά, ήτοι το 2000, έκανε και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, με το "Abschied".

Το 2000, έκανε και ντεμπούτο της και στην τηλεόραση, συμμετέχοντας στην τηλεοπτική σειρά "Tatort". Και κατά το υπόλοιπο της δεκαετίας συνέχισε να είναι ενεργή τόσο στην τηλεόραση όσο και στον κινηματογράφο, με σειρές ή τηλεταινίες όπως το "Spiel im Morgengrauen" (2001), το "Daniel Käfer - Die Villen der Frau Hürsch" (2004) και το "Polizeiruf 110 - Kellers Kind" (2006). Και σε κινηματογραφικές ταινίες όπως το "Kronprinz Rudolfs letzte Liebe" (2006) και το "Η Λευκή Κορδέλα" (2009), ταινία που πήρε μερικά από τα σπουδαιότερα κινηματογραφικά βραβεία της Ευρώπης: Χρυσό Φοίνικα, Χρυσή Άρκτο και από το Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Παράλληλα δεν άφησε το θέατρο, δίνοντας εμφανίσεις στο προαναφερθέν θέατρο της Βιέννης, σε έργα όπως το Βασιλιάς Ληρ.

Το 2009, ήρθε και η διεθνής καταξίωση, με την ταινία "Everyone Else", μέσω της οποίες κέρδισε την Ασημένια Άρκτο, στο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου κι έγινε η μόνη Αυστριακή ηθοποιός που κερδίζει βραβείο σε ένα από τα σπουδαία κινηματογραφικά φεστιβάλ της Ευρώπης, μετά το 1956. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει συνεργαστεί με σπουδαίους Ευρωπαίους σκηνοθέτες όπως ο Μίχαελ Χάνεκε και ο Τομ Τίκβερ. Ζει στο Βερολίνο και στη Βιέννη και γνωρίζει αγγλικά, γεγονός που της έχει επιτρέψει να συμμετάσχει και σε διεθνής παραγωγές, συνεργαζόμενη με τον Ιστβάν Σαμπό και τον Όλιβερ Χιρσμπίγκελ, μεταξύ άλλων και σε ταινίες όπως το "Perfume: The Story of a Murderer" (2006). Επιπλέον έχει ασχοληθεί και ελάχιστα με το τραγούδι. Μερικές από τις βραβεύσεις είναι το βραβείο Nestroy Theatre Prize, το 2004 και το 2009, στην κατηγορία Καλύτερης Ηθοποιού.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης

Το Γαλλικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (γαλλικά: "Championnat de France de tennis de table") είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση της Γαλλίας, που διοργανώνεται από την Γαλλική Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Fédération Française de Tennis de Table).

Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Γαλλίας σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1928 στο Παρίσι.
Madita

Η Εντίτα Μάλοβτσιτς (γερμανικά: "Edita Malovčić", 21 Ιανουαρίου 1978), περισσότερο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Madita, είναι Αυστριακή τραγουδίστρια και ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Γεννήθηκε στη Βιέννη, με την οικογένεια της να έχει βοσνιακή καταγωγή. Ο πατέρας της ήταν παραδοσιακός τραγουδιστής της Βοσνίας, ονόματι Κεμάλ Μάλοβτσιτς, ενώ η μάνα της ήταν από τη Σερβία. Η ίδια λέει ότι δεν έχει επαφές πλέον με τον πατέρα της, επειδή δεν έχει καλές αναμνήσεις από αυτόν. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει ασχοληθεί με διάφορα μουσικά είδη όπως το synthpop, το R&B και η Jazz. Σπούδασε μουσικολογία και υποκριτική σε ιδιαίτερα μαθήματα. 

Το 1999, έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με τη ταινία "Nordrand", η οποία έλαβε πολλά βραβεία. Η ταινία αφορούσε τον Πόλεμο της Βοσνίας. Μετά από αυτήν την επιτυχία εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες μέσα στη δεκαετία όπως το "Želary" (2003), το "Four Minutes" (2006), το "The Bone Man" (2009) και το "Zweiohrküken" (2009). Παράλληλα και συγκεκριμένα το 2000, ξεκίνησε και την καριέρα της στην τηλεόραση, συμμετέχοντας σε σειρές όπως το "Medicopter 117", το "Υπαστυνόμος Ρεξ", το "SOKO Kitzbühel", το "Tatort" και το "Altes Geld", σε διάφορες μικρούς ή μεγάλους χαρακτήρες. Ενώ και κατά την επόμενη δεκαετία συνέχισε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο, μικρότερη παρουσία, παίζοντας σε δύο ταινίες το "Blood Glacier" (2013) και το T"he Lies You Sleep With" (2014). 

Στη μουσική, η καριέρα της ξεκίνησε περί το 2002, όταν τραγούδησε με το ντούο dZihan & Kamien, στο άλμπουμ τους "Gran Riserva". Το 2005, κυκλοφόρησε τον πρώτο της σόλο άλμπουμ, ονόματι "Madita", το οποίο κυκλοφόρησε μέσω iTunes Music Store, με το οποίο έφτασε στο νούμερο 3 των "Electronic Album Chart", συμπεριλαμβανομένων και άλλων charts άλλων χωρών. Ακολούθως, το 2007, το τραγούδι "Ceylon" της από μία τηλεοπτική σειρά, έφτασε το νούμερο 1 στα βρετανικά UK World Music iTunes chart, κάνοντάς το τη μεγαλύτερη της επιτυχία. Το 2008, κυκλοφόρησε κι άλλον σόλο δίσκο, το "Too". Εν συνεχεία ακολούθησαν άλλα τρία σόλο άλμπουμ, το "Pacemaker" (2010), το "Madita Deluxe" (2012) και το "Flavours" (2012). Το 2013, η Matida, απέκτησε και το πρώτο της παιδί, έναν γιο.
Ξένια Κακουράτου

Η Ξένια Κακουράτου (16 Σεπτεμβρίου 1993, Πειραιάς) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως λίμπερο.
Τζοβάννι Αρντουίνο

Ο Τζοβάννι Αρντουίνο ("Giovanni Arduino", 16 Οκτωβρίου 1714 – 21 Μαρτίου 1795) ήταν Ιταλός γεωλόγος, που αποκλήθηκε «πατέρας της ιταλικής γεωλογίας».

Ο Αρντουίνο γεννήθηκε στο Καπρίνο Βερονέζε του Βένετο. Υπήρξε ειδικός στα ορυχεία και ανέπτυξε την πρώτη ίσως γεωχρονολόγηση, με βάση τη μελέτη των πετρωμάτων της βόρειας Ιταλίας και ειδικότερα των νότιων Άλπεων. Συγκεκριμένα διαίρεσε την ιστορία της Γης στις εξής 4 περιόδους: την «Πρωτόγονη», τη Δευτερογενή, την Τριτογενή και την Ηφαιστειακή ή Τεταρτογενή.

thumb|left|Η στρωματογραφική τομή του Αρντουίνο στην Επαρχία της Βιτσέντσα (μελάνι με πενάκι), 1758
Το σχήμα αυτό που πρότεινε ο Αρντουίνο το 1759, ομαδοποίησε τα πετρώματα σε 4 σειρές. Εκτός από την Τεταρτογενή, αυτές ήταν: η Πρωτογενής σειρά, που αποτελείτο από τους σχίστες του πυρήνα των βουνών, η Δευτερογενής, από τα σκληρά ιζηματογενή πετρώματα στις πλαγιές των βουνών, και η Τριτογενής σειρά, την οποία αποτελούσαν τα λιγότερο σκληρυμένα ιζηματογενή πετρώματα, που βρίσκονταν στους πρόποδες. Επειδή αυτή η κατανομή δεν ίσχυε πάντοτε για άλλες οροσειρές πλην των Άλπεων, η πρώτη και η δεύτερη σειρά, και οι αντίστοιχες γεωλογικές περίοδοι, καταργήθηκαν στη γενική περίπτωση. Ωστόσο, ο όρος «τριτογενής» διασώθηκε στη γεωλογική ορολογία, όπως και ο όρος «τεταρτογενής», αν και πολύ πρόσφατα διαδόθηκαν οι προσεγγιστικά αντίστοιχοι όροι Παλαιογενής περίοδος και Νεογενής περίοδος για την τριτογενή. Ο Καινοζωικός αιώνας μελετήθηκε και υποδιαιρέθηκε περαιτέρω αργότερα από ανθρώπους όπως ο Σκωτσέζος γεωλόγος Κάρολος Λάιελ.

Ο Τζοβάννι Αρντουίνο απεβίωσε στη Βενετία σε ηλικία 81 ετών. Η ράχη Dorsum Arduino στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.
Βινσέντε Μινέλι

Ο Βινσέντε Μινέλι ("Lester Anthony Minnelli", 28 Φεβρουαρίου 1903 - 25 Ιουλίου 1986) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1958 "Ζιζί (Gigi)". Ο Μινέλι διέπρεψε κατά τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ σκηνοθετώντας μιούζικαλ της εταιρίας παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer όπως: "Καταφύγιο στους Αιθέρες (Cabin in the Sky, 1943)", "Το Τραγούδι της Αγάπης (Meet Me in St. Louis, 1944)", "Το Ρολόι (The Clock, 1945)", "Ένας Αμερικανός στο Παρίσι (An American in Paris, 1951)" (που βραβεύτηκε και με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας), "Ένα Χορό για Σένα (The Band Wagon, 1953)" και "Ζιζί (Gigi, 1958)", ενώ ήταν εξίσου ικανός στη σκηνοθεσία κωμωδιών και μελοδραμάτων όπως: "Ο Μπαμπάς της Νύφης (Father of the Bride, 1950)", "Η Ωραία και το Κτήνος (The Bad and the Beautiful, 1952)", "Ένας ξένος στον παράδεισο (Kismet, 1955)", "Η ζωή ενός ανθρώπου (Lust for Life, 1956)", "Τσάι και συμπάθεια (Tea And Sympathy, 1956)" και "Το Στίγμα του Κολασμένου (Some Came Running, 1958)". Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό και τραγουδίστρια Τζούντι Γκάρλαντ από το 1945, ως και το 1951, με την οποία απέκτησε την ηθοποιό και τραγουδίστρια Λάιζα Μινέλι.
Μηνάς Σπυρίδης

Ο Μηνάς Σπυρίδης (Αθήνα, 1938-Αθήνα, 25 Μαρτίου 2020), ευρύτερα γνωστός υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Minas, ήταν Έλληνας σχεδιαστής κοσμημάτων.
Ιμπάγκα

Η Ιμπάγκα (αγγλικά / σουαχίλι: "Ibaga"), είναι Μεικτό Τμήμα στην Περιοχή Μκαλάμα ("Mkalama District"), στην Περιφέρεια Σινγκίντα ("Singida Region") της Τανζανίας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στο Μεικτό Τμήμα ήταν 10.648 κάτοικοι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στο Αγροτικό Τμήμα αυξήθηκε σε 11.712 κατοίκους.
Όρος Μέρου

Το Όρος Μέρου (αγγλικά: "Mount Meru", σουαχίλι: "Mlima Meru"), είναι ένα στρωματοβόλο ηφαίστειο το οποίο βρίσκεται στην Τανζανία, 70 χλμ. δυτικά του Όρους Κιλιμαντζάρο. Το ύψος του είναι 4.562,13 μ. (14.968 ft) και αν η μέρα είναι καθαρή, είναι ορατό από το Όρος Κιλιμαντζάρο. Αναλόγως του ορισμού, είναι το πέμπτο υψηλότερο όρος της Αφρικής.

Το Όρος Μέρου βρίσκεται μόλις βόρεια της πόλης Αρούσα, στην Περιφέρεια Αρούσα της Τανζανίας. Είναι το δεύτερο ηψηλότερο όρος μετά το Όρος Κιλιμαντζάρο. Η διαδρομή Μομέλα ("Momella route") – η οποία ξεκινά από την πύλη Μομέλα ("Momella gate"), στην ανατολική πλαγιά του όρους – η οποία χρησιμοποιείται για την ανάβαση του Όρους Μέρου.

Μεγάλο μέρος του όγκου του απωλέσθηκε πριν από περίπου 7.800 έτη, λόγω κατάρρευσης της κορυφής. Το διάστημα Οκτώβριο - Δεκέμβριο του 1910, το Όρος Μέρου είχε ελαφρές εκρήξεις. Οι αρκετοί μικροί κώνοι και κρατήρες που φαίνονται στην πέριξ περιοχή, πιθανώς αντανακλούν πολυάριθμα επεισόδια ηφαιστειακής δραστηριότητας. Ο κρατήρας του Όρους Μέρου έχει πλάτος 3,5 χλμ.

Ο πρώτος Ευρωπαίος που αναρρηχήθηκε στην κορυφή του Όρους Μέρου, ήταν ο Γερμανός "Fritz Jäger" κατά το 1904.

Το Όρος Μέρου είναι το κεντρικό τοπογραφικό σημείο του Εθνικού Πάρκου Αρούσα ("Arusha National Park"). Οι εύφορες πλαγιές του ανεβαίνουν πάνω από τη γύρω σαβάνα και υποστηρίζουν ένα δάσος που φιλοξενεί ποικίλα είδη άγρια ζώα, περιλαμβάνοντας σχεδόν 400 είδη πτηνών καθώς επίσης πιθήκους και λεοπαρδάλεις.
Αντίλε Νόιχαουζερ

Η Αντίλε Νόιχαουζερ (γερμανικά: "Adele Neuhauser", 17 Ιανουαρίου 1959) είναι Αυστριακή ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Η Νόιχαουζερ γεννήθηκε στην Αθήνα, σε ηλικία όμως τεσσάρων ετών, η οικογένεια της μετακόμισε στην Αυστρία. Λίγο αργότερα, η μητέρα τους τους άφησε, και αυτή και ο αδελφός της έμειναν με τον Έλληνα πατέρας τους, τον Γιώργο. Κατά τα πρώτα έτη πρώιμης εφηβείας της προσπάθησε αρκετές φορές να αυτοκτονήσει, κόβοντας φλέβες του καρπού της, πράγμα που κράτησε περίπου μέχρι και τα 12 της. Οι παππούδες της ήταν ακαδημαϊκοί ζωγράφοι, με τον αδελφό της Πίτερ, να ακολουθεί τα βήματα αυτών. Το sgraffito στο Vienna Künstlerhaus, δημιουργήθηκε από τους παππούδες της. Ο παππούς της θεώρησε ότι μόνο ένας ζωγράφος πρέπει να υπάρχει στην οικογένεια, η γιαγιά της επικεντρώθηκε στην ταπετσαρία.

Η Νόιχαζουερ, είχε τη θέληση να γίνει ηθοποιός, από παιδική ηλικία, όταν ακόμα ήταν έξι ετών. Μεταξύ το 1976 και το 1978, παρακολούθησε τη δραματική σχολή "Schauspielschule Krauss". Στις αρχές της τρίτης δεκαετίας της ζωής της μετακόμισε στη Γερμανία και ξεκίνησε την καριέρα της, αρχικά σε θέατρα του Μύνστερ, του Έσσεν και του Ρέγκενσμπουργκ, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις και στη Βιέννη. Δημοτικότητα άρχισε να λαμβάνει, όταν έπαιξε το "Φάουστ", του Γκέτε, στο Stadttheater, της τελευταίες προαναφερθείσας πόλης. Το 1978, έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση, στη σειρά "Kottan ermittelt". Παράλληλα άρχισε να εμφανίζεται και στον κινηματογράφο σε ταινίες όπως το "Helden in Tirol, Gone – eine tödliche Leidenschaft" και το "Wo ist Fred?".

Ιδιαίτερα γνωστή έγινε και η ιδιαίτερη φωνή της, ειδικότερα από τον ρόλο της σειρά "Vier Frauen und ein Todesfall". Ωστόσο, το 2008, προσχώρησε σε επέμβαση στις φωνητικές χορδές λόγω οιδήματος του Ράινκε, γεγονός που της ανέβασε τον τόνο στη φωνή, χάνοντας την ιδιαιτερότητά αυτής. Η Νόιχαουζερ είναι μέλος της Αυστριακής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Είχε, επίσης παντρευτεί τον Ζόλταν Πάουλ, με τον οποίο χώρισε, που πάραυτα είχαν αποκτήσει κι έναν γιο, ο οποίος σπούδασε μουσική στο Γκρατς. Της αρέσει ιδιαιτέρως η πεζοπορία, την οποία απολαμβάνει κυρίως μόνη της. Μεταξύ των βραβεύσεων που έχει λάβει είναι δύο βραβεία του αυστριακού Romy (το 2012 και το 2013), για την ερμηνεία της στη σειρά "Beliebteste Seriendarstellerin".
Λίντα Χαντ

Η Lydia Susanna Hunt (2 Απριλίου 1945), περισσότερο γνωστή με το όνομα Λίντα Χαντ, είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Μετά την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην ταινία "Popeye" (1980), έγινε γνωστή όταν ενσάρκωσε τον ανδρικό χαρακτήρα Billy Kwan στην ταινία "The Year of Living Dangerously" (1982), για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου και έγινε το πρώτο άτομο που κέρδισε Όσκαρ για χαρακτήρα του αντίθετου φύλου.

Εμφανίστηκε με μεγάλη επιτυχία στις ταινίες "The Bostonians" (1984), "Dune" (1984), "Silverado" (1985), "Eleni" (1985), "Waiting for the Moon" (1987), "She-Devil" (1989), "Kindergarten Cop" (1990), "If Looks Could Kill" (1991), "Rain Without Thunder" (1992), "Twenty Bucks" (1993), "Younger and Younger" (1993), "Prêt-à-Porter" (1994), "Pocahontas" (1995), "The Relic" (1997), "Pocahontas II: Journey to a New World" (1998), "Dragonfly" (2002), "Yours Mine and Ours"(2005) και "Stranger than Fiction" (2006).

Είχε επίσης μια επιτυχημένη τηλεοπτική καριέρα. Συμμετείχε στην τηλεοπτική ταινία "Basements" (1987) και ήταν η αφηγήτρια στην τηλεοπτική ταινία "The New Chimpanzees". Έκανε μια γκεστ εμφάνιση στην ταινία "Hallmark Hall of Fame" (1978 και 1987), "Space Rangers" (1993), "Carnivale" (2003 και 2005), "Without a Trace" (2008), "The Unit" (2008) και "Nip/Tuck" (2009). Από το 1997 έως το 2002, η Χαντ συμμετείχε στην ταινία "The Practice". Από το 2009 μέχρι σήμερα συμμετέχει στην τηλεοπτική σειρά του CBS "", για την οποία έχει λάβει δυο Teen Choice Awards. Είναι επίσης η αφηγήτρια της ελληνικής περιόδου στο video game "God of War".
Σαμπατίνα Τζέιμς

Η Σαμπατίνα Τζέιμς (λατινική γραφή: "Sabatina James", 1982), γνωστή και ως απλά Sabatina, είναι Αυστριακή-Πακιστανή συγγραφέας. Περισσότερο γνωστή έγινε για το αυτοβιογραφικό βιβλίο της "From Islam to Christianity – a death sentence", που κυκλοφόρησε το 2003, και περιγράφει την ιστορία της που άφησε το Ισλάμ για να ακολουθήσει τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Η Σαμπαντίνα γεννήθηκε στο Νταντάρ του Πακιστάν και έως και τα 10 της παρέμεινε εκεί. Στη συνέχεια οι γονείς της μετανάστευσαν στην Αυστρία και συγκεκριμένα στο Λιντς. Η Σαμπατίνα γρήγορα συνήθισε και εντάχθηκε την αυστριακή κοινωνία, με τους γονείς της να μην είναι ιδιαίτερα ευχαριστημένοι για αυτό, καθότι η παραμονή τους στην Αυστρία θα ήταν σύντομη. 

Αφού, λοιπόν, οι όσοι περιορισμοί που της επέβαλε η οικογένεια της δεν έπιασαν τόπο, αποφάσισαν να τη στείλουν πίσω στο Πακιστάν, και συγκεκριμένα στη Λαχόρη, για να παντρευτεί έναν ξάδελφό της. Οι γονείς της την ανάγκασαν, λοιπόν, να παραμείνει εκεί και αργότερα να πάει και σε ίδρυμα μόρφωσης, τα λεγόμενα Μεντρεσές. Η Τζέιμς, άρχισε σιγά σιγά να σκέφτεται να πραγματοποιήσει τον γάμο, ώστε να επιστρέψει στην Αυστρία. Παρόλα αυτά, όταν γύρισε στην Αυστρία αρνήθηκε να παντρευτεί τελικά τον ξάδελφό της. Τότε η οικογένεια της εξοργίστηκε και την απείλησε ότι θα τη σκοτώσει. Έτσι, η Τζέιμς, αναγκάστηκε να κρυφτεί και να κρύψει την ταυτότητά της, γεγονός που έφερε την απόλυτη ρίξη με την οικογένεια της. Τότε ξεκίνησε να εργάζεται για να επιβιώσει σε μία τοπική καφετέρια στο Λιντς, ενώ κοιμόταν σε καταφύγια. 

Οι γονείς την εντόπισαν και της προκάλεσαν φασαρία και στα δύο μέρη, ώστε να πραγματοποιήσει οπωσδήποτε τον γάμο. Τότε η Τζέιμς διέφυγε στη Βιέννη, με τη βοήθεια κάποιων φίλων της. Στη Βιέννη άλλαξε τη ζωή της τελείως, αρχικά αλλάζοντας το όνομά της, αλλά και εν συνεχεία να απαρνηθεί τον ισλαμισμό και να ακολουθήσει των ρωμαιοκαθολικισμό. Εκείνη την περίοδο έγραψε το προαναφερθέν βιβλίο για όλη αυτήν την ιστορία της, με τους γονείς της τελικά να τη μηνύουν για δυσφήμιση. Η δίκη τελείωσε υπέρ της. Το 2003, βαφτίστηκε σε μία μικρή εκκλησία μπαρόκ. Είναι πρέσβειρα της οργάνωσης υπέρ των γυναικείων δικαιωμάτων Terre des Femmes, με την οργάνωση από το 2006 να επικεντρώνεται στην ισότητα των μουσουλμάνων γυναικών. Αργότερα, κυκλοφόρησε άλλα τέσσερα βιβλία.
Βαγγέλης Λιοδάκης

Ο Βαγγέλης Λιοδάκης (1965) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Έγινε γνωστός μέσα από τη συμμετοχή του στην νεανική-κοινωνική σειρά "Λόγω τιμής".

Έναυσμα για την καλλιτεχνική του πορεία αποτέλεσε η παρακολούθηση των μαθημάτων του Θεατρικού Εργαστηρίου "Κύτταρο". Ακολούθησαν οι σπουδές με υποτροφία στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών.
Τζιοβάνι Σάντι

Ο Τζιοβάνι Σάντι ("Giovanni Santi", 1435 - 1 Αυγούστου 1494) ήταν Ιταλός ζωγράφος, διακοσμητής και πατέρας του Ραφαήλ. Ήταν ζωγράφος της Αυλής του δούκα του Ουρμπίνο και ζωγράφισε διάφορους πίνακες για το ιερό ναών. Πέθανε στο Ουρμπίνο.
Σοφία Μανωλάκου

Η Σοφία Μανωλάκου (Αθήνα, 4 Δεκεμβρίου 1987) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και παρουσιάστρια.
Άντονι Μπρεντάνο

Η Άντονι Μπρεντάνο (γερμανικά: "Antonie Brentano", 28 Μαΐου 1780 - 12 Μαΐου 1869) ήταν Αυστριακή φιλάνθρωπος, συλλέκτης τέχνης, πατρόνα καλλιτεχνών και στενή φίλη του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, της οποίας της αφιέρωσε και τα έργα του "Diabelli Variations". Γεννήθηκε στη Βιέννη ως Γιοχάννα Άντονι Γιοσέφα Εντλ φον Μπίρκενστοκ ("Johanna Antonie Josefa Edle von Birkenstock") και ήταν κόρη Αυστριακού διπλωμάτη, εκπαιδευτικού μεταρρυθμιστή και συλλέκτη τέχνης, ονόματι Γιόχαν Μέλσιορ Έντλερ φον Μπίρκενστοκ. Η μητέρα της λεγόταν Καρολίνα Γιοσέφα φον Χάι. Η Μπρεντάνο είχε τρία αδέλφια, όλα τους αγόρια. Θείος της ήταν ο Γιόζεφ φον Ζόνενφελς, στον οποίον ο Μπετόβεν είχε αφιερώσει την 28η Σονάτα για πιάνο.

Τον Σεπτέμβριο του 1797, ο Φραντς Μπραντάνο, πλούσιος έμπορας, έρχεται με την οικογένεια του στη Βιέννη για να συναντήσει την οικογένειά της. Και μετά από μακροσκελή συζήτηση συμφώνησαν για γάμο, ο οποίος έγινε στις 12 Ιουλίου του 1798. Το ζευγάρι μετά μετακόμισε στη Φρανκφούρτη, όπου απέκτησε έξι παιδιά. Τον Αύγουστο του 1809, επιστρέφει στη Βιέννη για να φροντίσει τον πολύ άρρωστο πατέρας της, ο οποίος πεθαίνει μερικούς μήνες μετά. Η παραμονή της εκεί κράτησε για άλλη τρία χρόνια, ώστε να φροντίσει τη μεγάλη συλλογή του πατέρας της. Αργότερα, την ακολούθησε και ο άντρας της στη Βιέννη. Περί το 1810, η οικογένεια δημιούργησε δεσμούς φιλίας με τον Μπετόβεν, αλλά και με τον Γκέτε, ιδιαίτερα με τον πρώτο, ο οποίος της αφιέρωσε τα προαναφερθέντα έργα, αλλά και στην κόρη τους Μαξιμιλιάνα, την 30η σονάτα για πιάνο του.

Ο Αμερικανός ψυχολόγος και παραγωγής μουσικής, Μάιναρντ Σόλομον, συμπεριέλαβε την Μπρεντάνο ως μία από τις πιθανές παραλήπτες του περίφημου γράμματος του Μπετόβεν, Unsterbliche Geliebte. Αν και η εκδοχή αυτή έμοιαζε πολύ πιθανή, ιδιαίτερα μετά τους δεσμούς σχέσεων των δύο, κατά το 1812, τίποτε δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα. Λέγοντας ότι μετά από τέσσερις δεκαετίες ψαξίματος, η Μπρεντάνο παραμένει η πιθανότερη παραλήπτρια. Περί το 1816, ωστόσο, η οικογένεια έφυγε από τη Βιέννη για τη Φρανκφούρτη όπου ο άνδρας της έλαβε το πόστο του γερουσιαστή. Την περίοδο αυτή, η Άντονι ξεκίνησε ένα ενεργό φιλανθρωπικό αγώνα, κάνοντάς την γνωστή ως η "Μητέρα των Φτωχών". Απεβίωσε, εκεί στη Φρανκφούρτη, στις 12 Μαΐου του 1869.
Μπαμπάλα

Η Μπαμπάλα (αγγλικά / σουαχίλι: "Mpambala, δφα: m:pa·mbála:" ), είναι Αγροτικό Τμήμα στην Περιοχή Μκαλάμα ("Mkalama District"), στην Περιφέρεια Σινγκίντα ("Singida Region") της Τανζανίας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η Μπαμπάλα ("Mpambala") είχε συνολικό πληθυσμό 10.882 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2012, ο πληθυσμός της αυξήθηκε σε 11.192 κατοίκους.

Το κλίμα στην Μπαμπάλα είναι το υγρό, της τροπικής σαβάνας.
Σαμπίνε Ντέρφλινγκερ

Η Σαμπίνε Ντέρφλινγκερ (γερμανικά: "Sabine Derflinger", 1963) είναι Αυστριακή σκηνοθέτης κινηματογράφου, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών. 

Γεννήθηκε στη Βιέννη, όπου και ζει και εργάζεται έως σήμερα (μαζί και στο Βερολίνο). Το 1991 ξεκίνησε τις σπουδές της στο Filmacademy Vienna, στην παραγωγή σεναρίου και στη δραματουργία αφού προηγουμένως είχε ήδη ξεκινήσει την καριέρα της στη κινηματογραφική βιομηχανία είτε ως βοηθός σκηνοθέτη είτε ως βοηθός παραγωγής. Το 1996 ολοκλήρωσε τις σπουδές της γράφοντας εργασία σχετικά με τις "αφηγήσεις ταινιών μεταξύ δράματος και έπους". Η πρώτη της ταινίας ως σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος έγινε το 1991, με το "Es war einmal". Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ταινίες. 

Παράλληλα ξεκίνησε να σκηνοθετεί και ντοκιμαντέρ και στην τηλεόραση. Μάλιστα έγινε η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτις που σκηνοθετεί επεισόδιο της καλτ αυστριακής σειράς, "Tatort". Η σειρά είναι και γερμανικής και ελβετικής παραγωγής, με τη Ντέρφλινγκερ να έχει σκηνοθετήσει δύο κεφάλαια της αυστριακής παραγωγής και ένα της γερμανικής. Μερικές ακόμα δημοφιλείς σειρές της χώρας στις οποίες σκηνοθέτησε ήταν το P"aul Kemp - Alles kein Problem" και το "Vier Frauen und ein Todesfall" αμφότερες του ORF. Το 2010 κυκλοφόρησε μία από τις πιο δημοφιλείς της ταινίες στην Αυστρία, το "Tag und Nacht", του οποίου η πρωταγωνίστρια κέρδισε βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νέας Υόρκης, στην κατηγορία Καλύτερης Ηθοποιού. 

Το 2010 επίσης ίδρυσε τη δική της εταιρείας παραγωγής, την Derflinger Film. Με την εταιρεία αυτή κυκλοφόρησε τις εξής ταινίες: "The Rounder Girls", "Schnelles Geld", "Eine von 8" και "What Remains". Το 2013, η εταιρεία προσλήφθηκε από τον βραζιλιανικό σταθμό Globo TV, για την παραγωγή του "Em Família", των οποίων κάποια επεισόδια γυρίστηκαν στη Βιέννη. Πολλές από τις ταινίες της και τα ντοκιμαντέρ της έχουν βραβευθεί, όπως το "Geraubte Kindheit", το "Vollgas", το "Kleine Schwester", το "42plus" και το "Tag und Nacht". Στην Αυστρία θεωρείται μία από τις πιο σπουδαίες γυναίκες σκηνοθέτιδες της χώρας. Το 2012, έλαβε το βραβείο της Βιενέζικης Γυναίκας, για το συνολικό της έργο έως τώρα.
Γκουαρίνο Γκουαρίνι

Ο Καμίλλο-Γκουαρίνο Γκουαρίνι ("Camillo-Guarino Guarini", 17 Ιανουαρίου 1624 – 6 Μαρτίου 1683) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας του μπαρόκ, που εργάσθηκε στο Τορίνο, όπως και στη Σικελία, στη Γαλλία και στην Πορτογαλία. Επιπλέον ήταν ιερομόναχος του Τάγματος των Θεατίνων, μαθηματικός και συγγραφέας.
Μία Σωτηρίου

Η Μία Σωτηρίου είναι Βρετανή, ελληνικής καταγωγής, μουσικός και ηθοποιός.
Έμμα Έκσταϊν

Η Έμμα Έκσταϊν (γερμανικά: "Emma Eckstein", 1865 - 1924) ήταν Αυστριακή συγγραφέας. Περισσότερο, όμως, είναι γνωστή, ως μία από τις σημαντικότερες ασθενείς του Σίγκμουντ Φρόιντ, ενώ για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, γύρω στο 1897, έγινε κι αυτή ψυχαναλύτρια. Πλέον θεωρείται η πρώτη γυναίκα ψυχαναλύτρια στην ιστορία, ενώ υπήρξε και ασθενής και συνάδελφος του Φρόιντ. Ως ψυχαναλύτρια ασχολήθηκε κυρίως στον σεξουαλικό τομέα και με την κοινωνική υγιεινή, ενώ διεύρυνε την εξερεύνησή της στις ονειροπολήσεις, τις οποίες ονόμασε "παρασιτικά φυτά" και πώς αυτά επηρεάζουν τη ζωή των νέων κοριτσιών. Ο Έρνεστ Τζόουνς την εξίσωσε με τις Λου-Αντρεάς Σαλομέ και Τζοάν Ριβίρ και είπε ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του.

Γεννήθηκε στη Βιέννη μέσα σε μία γνωστή στην πόλη οικογένεια της μπουρζουαζίας, η οποία είχε σχέσεις με τον Φρόιντ. Ο αδελφός της Γκουστάβ Έκσταϊν ήταν σοσιαλδημοκράτης, ο οποίος είχε επαφές και με τον Καρλ Κάουτσκι, ενώ και η αδελφής της Τερέσα ήταν μία από τις πρώτες γυναίκες που μπήκαν στη βουλή. Η ίδια ήταν ενεργό μέλος του γυναικείου κινήματος της πόλης, ενεργώντας με οργανώσεις όπως η "Dokumente der Frauen" και η "Neues Frauenleben". Σε ηλικία 27 ετών επισκέφτηκε τον Φρόιντ ως ασθενής για τους ανεξήγητους πόνους στο στομάχι, άλλα ασαφή συμπτώματα, και ίσως μία ελαφρά κατάθλιψη, η οποία μπορεί να συσχετιζόταν με την εμμηνόρροια. Η διάγνωση ήταν ότι έπασχε από υστερία και ότι αυνανιζόταν σε υπερβολικό βαθμό (πράγμα που θεωρούταν ανθυγιεινό την εποχή). 

Κατόπιν, προχώρησε σε μία επέμβαση στη μύτη μέσω του γιατρού Βίλχελμ Φίλες (που εμπιστευόταν ο Φρόιντ), αφήνοντάς την τελικά με δυσμορφία στη μύτη. Πρακτική που σήμερα ενάγεται στην ψευδοεπιστήμη. Το 1904, η Έκσταϊν κυκλοφόρησε κι ένα βιβλίο σχετικό με τη σεξουαλική εκπαίδευση σε ανηλίκους, ονόματι "Die Sexualfrage in der Erziehung des Kindes". Το 1910, η Έκσταϊν μετά από μία επέμβαση που της έγινε έμεινε σχεδόν ακινητοποιημένη στον καναπέ και απεβίωσε, το 1924, από εγκεφαλική αιμορραγία. Η βιογραφία της έχει εμπνεύσει τον συγγραφέα Τζόζεφ Σκίμπελ και τη συμπεριέλαβε στο βιβλίο του "A Curable Romantic". Την ίδια χρονιά, ο Δανός μουσικός Άντρες Τοντ, κυκλοφόρησε τραγούδι για αυτήν.
Θα Ζήσω

Η ταινία Θα Ζήσω (Πρωτότυπος τίτλος Dead Man Walking) είναι δικαστικό δράμα, παραγωγής 1995 σε σκηνοθεσία Τιμ Ρόμπινς. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου της αδελφής Έλεν Πρεζάν που πραγματεύεται την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ εκείνης και ενός βαρυποινίτη που ζητούσε εξιλέωση, λίγο πριν την εκτέλεσή του. Η κινηματογραφική διασκευή έγινε από τον ίδιο τον Τιμ Ρόμπινς, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονται η Σούζαν Σαράντον και ο Σον Πεν. Η Σαράντον βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην τελετή του 1996.
Ντόσα Ζούνιορ

Ο Ντόσα Μόμαντ Όμαρ Χάσαμο Ζούνιορ (πορτογαλικά:"Dossa Momad Omar Hassamo Júnior", γενν. στις 28 Ιουλίου 1986), γνωστός ως Ντόσα Ζούνιορ, είναι Κύπριος-Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την ΑΕΛ Λεμεσού.
The Emperor Waltz

Το The Emperor Waltz (γερμανικά: "Ich küsse Ihre Hand, Madame") είναι αμερικανική μουσική ταινία του 1948, σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Τσαρλς Μπράκετ, με τον τελευταίο να είναι και ο παραγωγός του έργου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπινγκ Κρόσμπι και Τζόαν Φοντέιν. Η ταινία αφορά έναν Αμερικανικό πωλητή γραμμοφώνων, ο οποίος βρίσκεται στην Αυστρία και προσπαθεί να πουλήσει ένα γραμμόφωνο στον Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας, ώστε το εν λόγω προϊόν να γίνει περιζήτητο στην Αυστρία. Κατά τα άλλα, η παραγωγή και η διανομή της ταινίας έγιναν από την Paramount Pictures, ενώ τη μουσική έγραψε ο Βίκτορ Γιανγκ.

Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν το 1946 κι έλαβαν μέρος στο Jasper National Park, του Καναδά. Τα φυτά που έμπαιναν στα πλάνα της ταινίας δεν ικανοποίησαν τον σκηνοθέτη, με την παραγωγή να χαλάει 20.000 δολάρια στη μεταφορά και φύτευση πεύκων, ενώ φύτεψε και 4.000 μαργαρίτες. Στην παραγωγή επίσης υπήρξαν και κάποια θέματα τον Κρόσμπι, ο οποίος ήταν ακατάδεκτος τόσο με τους συμπρωταγωνιστές του όσο και με τον σκηνοθέτη. Ο Γουάιλντερ, στον απολογισμό του, θεωρεί πως δεν πέτυχε πλήρως αυτό που ήθελε με την ταινία. Παρόλα αυτά, την Άνοιξη του 1948, η ταινία έκανε την πρεμιέρα της σε Λονδίνο, Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες. Ενώ, το τραγούδι "The Kiss in Your Eyes", κατάφερε να γίνει κάπως δημοφιλές. 

Η ταινία θεωρείται εισπρακτικά επιτυχημένη, καταλαμβάνοντας την 14η θέση στο box-office του 1948 και εισπράττοντας $3,209,000. Ενώ και οι κριτικές που δέχτηκε ήταν οι περισσότερες θετικές, και κατά την κυκλοφορία του και κατοπινές. Το 1949, η ταινία υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ενδυμασίας σε Έγχρωμη Ταινία, αλλά αντί αυτού, το κέρδισε η ταινία "Joan of Arc" (1948). Ενώ είχε υποψηφιότητα και για άλλο ένα ακόμα όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Μουσικής σε Μουσική Ταινία, αλλά το έχασε από την ταινία "Easter Parade" (1948). Επίσης, υποψήφιοι υπήρξαν για το σενάριο τους οι Γουάιλντερ και Μπράκετ από τα Βραβεία Writers Guild of America, στην κατηγορία Καλύτερο Σενάριο Μουσικής Ταινίας, αλλά το έχασαν από την "Easter Parade".
Νέα Ακρόπολη

μικρογραφία|Το logo της Νέας Ακρόπολης
Η Νέα Ακρόπολη (ΝΑ, ισπανικά: "Organización Internacional Nueva Acrópolis "OINA" – Organisation Internationale Nouvelle Acropole, association internationale sans but lucratif") είναι ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε στην Αργεντινή το 1957 από τον Χόρχε Άνχελ Λιβράγκα Ρίτζι. Αυτοχαρακτηρίζεται φιλοσοφική σχολή, αν και ορισμένοι ερευνητές την χαρακτηρίζουν ως νεο-θεοσοφικό θρησκευτικό κίνημα. Ο τωρινός πρόεδρος είναι η Ντέλια Στέινμπεργκ Γκουσμάν.

Η ΝΑ είναι εγγεγραμμένη στο Βέλγιο ως διεθνής μη κερδοσκοπική ένωση από το 1981. Ο οργανισμός κατηγορήθηκε από μερικούς μελετητές και ερευνητές ότι είναι ακροδεξιά αίρεση. Η ΝΑ ισχυρίζεται ότι δεν έχει πολιτική ή θρησκευτική σχέση.
Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Σκωτίας

Το Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Σκωτίας (αγγλικά: "Scottish National Table Tennis Championships") είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση της Σκωτίας, που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Σκωτίας (Table Tennis Scotland).

Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Σκωτίας σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1947.
Μαρία Αντρέγιεβα Παλαιολογίνα

Η Μαρία Αντρέγιεβα Παλαιολογίνα ήταν βυζαντινής καταγωγής ευγενής, πριγκίπισσα του Πριγκιπάτου Βερέγια-Μπελόζερσκ, και πριγκίπισσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τιτουλάρια εφόσον η αυτοκρατορία δεν υφίσταται.

Ήταν κόρη του Ανδρέα Παλαιολόγου, τιτουλάριου βυζαντινού αυτοκράτορα και της Αικατερίνης, ή άλλης γυναίκας από άγνωστο γάμο του πατέρα της ή και ακόμα τέκνο κάποιας παράνομης σχέσης του Ανδρέα. Είχε έναν ακόμα αδελφό τον Κωνσταντίνο. Η Μαρία είχε γεννηθεί και αυτή πιθανότατα στην Ρώμη και το Παπικό κράτος όπου είχε καταφύγει ο πατέρας της στην προστασία του πάπα.

Σε ένα ταξίδι του πατέρα της στην Μόσχα και την αδελφή του Ζωή το 1480, αποφασίστηκε ο γάμος της με τον Βασίλι πρίγκιπα του Βερέγια-Μπελόζερσκ. Πιστεύεται ότι η Μαρία τότε ήταν σε πολύ μικρή ηλικία , παιδική, ο γάμος έγινε και η Μαρία έζησε στην Ρωσία όπου είναι άγνωστη η μετέπειτα ζωή της εκεί. Απεβίωσε το 1505 χωρίς να αφήσει απογόνους.
Κάμερον Μπόις

Ο Κάμερον Μπόις (Πλήρες όνομα Κάμερον Μίκα Μπόις, 28 Μαΐου 1999 - 6 Ιουλίου 2019), ήταν Αμερικανός ηθοποιός και σταρ του Χόλιγουντ.
Γιούλια Σέντρεϊ

Η Γιούλια Σέντρεϊ (ουγγρικά: "Szendrey Júlia", 29 Δεκεμβρίου 1828 - 6 Σεπτεμβρίου 1868) ήταν Ουγγαρέζα ποιήτρια, συγγραφέας και μεταφράστρια, μα περισσότερο γνωστή ήταν ως η γυναίκα του σημαίνοντος Ούγγρου ποιητή Σάντορ Πετέφι. Γεννήθηκε στο Κεστέλι και ήταν κόρη επιτηρητή φάρμας ευγενών οικογενειών. Η Τζούλια σπούδασε τέσσερα χρόνια στην Πέστη, σε ινστιτούτο θηλέων εύπορων οικογενειών. Μιλούσε άπταιστα ξένες γλώσσες ενώ ήξερε να παίζει πιάνο και να χορεύει, χωρίς όμως να την έλκουν τα πάρτι, προτιμώντας τη μελέτη ποιημάτων και μυθιστορημάτων, αγαπημένους της μεταξύ άλλων να είναι οι Χάινριχ Χάινε και Ζορζ Σάντ. Το 1846 συναντά τον Πετέφι, και τον ερωτεύεται σχεδόν αμέσως. 

Η οικογένεια της δεν ενέκρινε τη σχέση της αυτή, όμως εκείνοι παντρεύτηκαν λίγο καιρό αργότερα, όμως το 1848 χωρίστηκαν γιατί ξέσπασε η ουγγρική επανάσταση με τον Πετέφι να συμμετάσχει. Στα τέλη του ίδιου έτους γεννήθηκε και ο γιος τους.} Κατά τη διάρκεια του πολέμου χάθηκαν τα ίχνη του Πετέφι, όμως η Σέντρεϊ δεν δέχτηκε ποτέ τον θάνατό του και προσπάθησε να ταξιδέψει να πάει να τον βρει. Κάτι τέτοιο δεν της επιτράπηκε και το 1850, επάνω στην απόγνωσή της παντρεύεται τον φίλο της Άρπαντ Χόρβατ, με τον περίγυρο της να την αποδοκιμάζει που παντρεύτηκε ξανά. Παρόλα αυτά, το πιθανότερο είναι ο Πετέφι να πέθανε γύρω στο 1849. Βάσει του ημερολογίου της πρέπει να παντρεύτηκε περισσότερο για προστασία. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Οι σχέσεις της με τον πρωτότοκο γιο της έγιναν άσχημες, ο οποίος απεβίωσε σε πολύ νεαρή ηλικία λόγω φυματίωσης. Κατά τη δεκαετία του 1850 η Σέντρεϊ γράφει το μεγαλύτερο όγκο έργων της, ενώ μετέφρασε πολλά έργα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. 

Κι ο δεύτερος γάμος της τελείωσε άσχημα κι αφού διαγνώστηκε με καρκίνο στον τράχηλο της μήτρας άφησε τον άνδρα της κι έζησε μόνη της στην Πέστη, βοηθούμενη από τον πατέρα της. Εκεί στο ημερολόγιο της έγραψε ότι ο δεύτερος άνδρας της δεν της ήταν πιστός, ενώ κι αφού είχε διαγνωστεί με καρκίνο εκείνος την πίεζε να πράξει τα "συζυγικά της καθήκοντα". Απεβίωσε το 1868 στο νεκροκρέβατό της εκεί στο μικρό διαμέρισμά της στην Πέστη, αφήνοντας ένα γράμμα στον πατέρας της που έλεγε: Πατέρα, μου είπες ότι θα δυστυχήσω με τον Σάντορ, αλλά δεν υπήρξε πιο ευτυχισμένη γυναίκα από εμένα, όταν ήμουν μαζί του, ήμασταν το πιο χαρούμενο ζευγάρι στον κόσμο, ήμουν η βασίλισσα του, με λάτρευε και τον λάτρευα κι αν η μοίρα είχε άλλα σχέδια, ακόμα έτσι θα ήμασταν. Ο πατέρας τότε δεν άφησε καθόλου τον άνδρα της να αναμειχθεί με την κηδεία της, ενώ αργότερα, αν και γυναίκα του Χόρβατ, μεταφέρθηκε στον οικογενειακό τάφο του Σάντορ Πετέφι.
Βασίλι Εροσένκο

Ο Βασίλι Εροσένκο η Βασίλι Γιακόβλεβιτς Εροσένκο (  (12 Ιανουαρίου 1890 – 23 Δεκεμβρίου 1952) ήταν ένας τυφλός συγγραφέας, μεταφραστής, εσπεραντιστής, γλωσσολόγος, ποιητής και δάσκαλος. Έγραψε στα Εσπεράντο και στα Ιαπωνικά.
Χας Μουράτ πασάς

Ο Χας Μουράτ πασάς ήταν Οθωμανός στρατιωτικός βυζαντινής καταγωγής, σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς από την Δυναστεία των Παλαιολόγων.

Σύμφωνα με το "Ecthesis chronica" του 16ου αιώνα ήταν γιος κάποιου Γίδου Παλαιολόγου αδελφού, σύμφωνα και με το βιβλίο "Historia Turchesca", του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ΄ και είχε άλλον έναν αδελφό τον Μεσίχ πασά. Κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 οι δύο αδελφοί πιάστηκαν αιχμάλωτοι και εντάχθηκαν στους γενίτσαρους. Η αληθινή ταυτότητα του πατέρα τους είναι άγνωστη, δεν μπορεί να ταυτιστεί με κάποιον αδελφό του Κωνσταντίνου ούτε οι ίδιοι με κάποιον ανιψιό του, από κάποιους ερευνητές προτείνεται να έχουν νόθα προέλευση και συγγένεια με τον Κωνσταντίνο.

Σε αντίθεση με τον αδελφό του, η πρώιμη ζωή και η καριέρα του Μουράτ στην οθωμανική υπηρεσία είναι ασαφείς. Πρέπει να έχει απολαύσει τη εύνοια του σουλτάνου, το όνομα Χας, με τον οποίο είναι γνωστός, είναι επίθετο που χαρακτηρίζει οικειότητα και εύνοια από έναν άρχοντα. Είχε πολλά πλούτη αφού το 1465/66 άρχισε να κατασκευάζει ένα τζαμί στην περιοχή Ακσαράι της Κωνσταντινούπολης, το οποίο ολοκληρώθηκε από τον αδελφό του ο οποίος τελικά θάφτηκε εκεί.

Όταν ο Μαχμούτ Πασάς Αντζέλοβιτς απολύθηκε από Μεγάλος Βεζίρης μπεηλέρμπεης του Εγιαλέτ της Ρούμελης το 1468, ο Χας Μουράτ τον διαδέχτηκε. Φαίνεται ότι έμεινε στην θέση αυτή μέχρι το 1473, όταν συμμετείχε σε μια εκστρατεία εναντίον του Ουζούν Χασάν  στην Ανατολία, όπου νικήθηκε και σκοτώθηκε. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, διέταξε τη δεξιά πτέρυγα στρατού μια δύναμη 20.000 ανδρών με 40 σαντζάκ μπέηδες. Κατά την μάχη ο Ουζούν Χασάν υποχώρησε πέρα ​​από τον Ευφράτη. Σύμφωνα με ορισμένους οθωμανούς ιστορικούς, ο Μαχμούντ Πασάς προσπάθησε να τον προειδοποιήσει ότι ήταν τέχνασμα αλλά ο Μουράτ, ο οποίος ως νέος ήταν ορμητικός και πρόθυμος να διεκδικήσει δόξα για τον εαυτό του, δεν τον άκουσε. Αντ 'αυτού, προχώρησε με μέρος του στρατού του, διέσχισε τον Ευφράτη και έπεσε σε ενέδρα στις 4 Αυγούστου. Η επακόλουθη μάχη του Τερτσάν ήταν μια καταστροφή για τους Οθωμανούς: ο Μουράτ σκοτώθηκε - αν και η επιστολή του Ουζούν Χασάν ισχυρίζεται ότι συνελήφθη μαζί με ένα μεγάλο μέρος του οθωμανικού στρατού, και αρκετοί διακεκριμένοι διοικητές, όπως ο Τουραχάνογλου Ομέρ μπέης και ο Φενάριογλου Αχμέτ πασάς, κρατήθηκαν φυλακισμένοι. Άλλοι ιστορικοί, όμως, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων ελληνικών και λατινοαμερικανικών πηγών, κατηγορούν τον Μαχμούντ πασά ότι γνώριζε την ενέδρα και δεν προειδοποίησε τον Μουράτ επειδή τον ζήλευε.
Κλάρα Καταρίνα Πόλατζεκ

Η Κλάρα Καταρίνα Πόλατζεκ (γερμανικά: "Clara Katharina Pollaczek", 15 Ιανουαρίου 1875 - 22 Ιουλίου 1951) ήταν Αυστριακή συγγραφέας ελαφρών μυθιστορημάτων, ιστοριών και στροφών. Γεννήθηκε ως Κλάρα Λόεμπ ("Clara Loeb") στη Βιέννη, σε οικογένεια εβραϊκής καταγωγής. Πολλά από τα έργα της κυκλοφόρησαν υπό το ψευδώνυμο "Bob" ή "Bob Béol". Γνωστή ιδιαίτερα σου ερευνητές έγινε κι από τη σχέση της με τον ιατρό Άρτουρ Σνίτσλερ, με τη σχέση του να διήρκησε από το 1923 έως και το 1931. Η οικογένεια της γενικά ήταν εύπορη, με την Κλάρα να αρχίζει τη συγγραφή σε ηλικία 19 ετών χρησιμοποιώντας ανδρικά ψευδώνυμα. Το 1897 κυκλοφόρησε σε εφημερίδα το "Mimi. Schattenbilder aus einem Mädchenleben", το οποίο σημείωσε κάποια επιτυχία τότε. 

Στις 10 Μαΐου του 1898 παντρεύτηκε τον Όττο Πόλατζεκ, ο οποίος ήταν πλούσιος έμπορος, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους. Ο γάμος της δεν ήταν ευτυχισμένος, ενώ η επιχείρηση σιγά σιγά είχε μειωμένα κέρδη. Όταν άρχισε να απομακρύνεται από τον άνδρα της τα οικονομικά της δεν ήταν καθόλου καλά, και ξεκίνησε να πουλάει προσωπικά της πράγματα για να επιβιώσει, με την κατάσταση να χειροτερεύει κατά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1918 γύρισε στο πατρικό της και λίγα χρόνια αργότερα ξεκίνησε να γράφει ξανά να προσφέρει στην οικογένειά της, ως μεταφράστρια. Στις δεκαετίες του 1920 και 1930 έγραψε με τον μεγαλύτερο όγκο του έργου της και πέτυχε να κυκλοφορήσει αυτό, σε σημαντικές εφημερίδες της εποχής, έχοντας πλέον μαζέψει αρκετούς θαυμαστές. 

Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έτυχε θύμα αντισημιτισμού, φεύγοντας από την Αυστρία που είχε προσαρτηθεί στη Ναζιστική Γερμανία, για προορισμό την Τσεχοσλοβακία, αφού είχε διαβατήριο μετά τον γάμο της. Όταν πια η περιοχή κι αυτή είχε καταληφθεί, για καλή της τύχη είχε ήδη πάει στην Ελβετία, όπου παρέμεινε μέχρι και το τέλος του πολέμου. Κατά αυτήν την περίοδο ασπάστηκε και τον καθολικισμό. Το 1945, πήγε να ζήσει στην Αγγλία με τον γιο της, όμως δεν ένιωσε ποτέ οικεία εκεί, και το 1948 επέστρεψε στη Βιέννη. Μία περίληψη της λογοτεχνική της καριέρας φάνηκε αδύνατη, γιατί όλες της οι λογοτεχνικές ή είχαν πεθάνει ή είχαν μετακομίσει από τους τόπους τους. Πέθανε το 1951, από καρκίνο χωρίς όμως να έχει διαγνωστεί.
Ρόμαν Γεράλα

Ο Ρόμαν Γεράλα (γεννημένος το 1962) είναι Σλοβένος βιοχημικός και συνθετικός βιολόγος, παγκοσμίως γνωστός ως ηγέτης των σλοβενικών ομάδων, που κέρδισαν το Μεγάλο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Γενετικής Μηχανικής αρκετές φορές.
Γερόλαμα Ορσίνι

Η Γερόλαμα Ορσίνι ("Gerolama Orsini", 1504 - 1569) ήταν η σύζυγος του Πέτρου Λουδοβίκου Φαρνέζε.
Λουκρητία Μπαρμπερίνι

Η Λουκρητία Μπαρμπερίνι ("Lucrezia Barberini", 24 Οκτωβρίου 1628 - 24 Αυγούστου 1699) ήταν η σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄, Δούκα της Μόντενα.
Crash Twinsanity

Το Crash Twinsanity είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας του 2004 που αναπτύχθηκε από την Traveller's Tales και εκδόθηκε από την Vivendi Universal Games (VU Games) για τα PlayStation 2 και Xbox. Είναι η ενδέκατη δόση της σειράς "Crash Bandicoot" και το πέμπτο παιχνίδι στο κύριο franchise. Η ιστορία του παιχνιδιού λαμβάνει πριν από τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του "Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex" τον κύριο πρωταγωνιστή και τον κύριο ανταγωνιστή της σειράς, Crash Bandicoot και Doctor Neo Cortex, οι οποίοι πρέπει να συνεργαστούν για να σταματήσουν τα Evil Twins, ένα ζευγάρι πολυδιάστατων παπαγάλων, από την καταστροφή του νησιού Ν. Sanity.

"Το Crash Twinsanity" άρχισε να αναπτύσσεται ως "Crash Bandicoot Evolution" και προοριζόταν να έχει έναν πιο σοβαρό τόνο από τα προηγούμενα παιχνίδια. Η ομοιότητα της υπόθεσης του παιχνιδιού με το βιντεοπαιχνίδι "Ratchet & Clank" έπεισε την εταιρία Traveller's Tales να ξαναρχίσει την παραγωγή και να δημιουργήσει το "Crash Twinsanity" ως κωμικό τίτλο στον οποίο ο Cortex θα συνεργαζόταν με τον Crash ως μέσο εξερεύνησης του χαρακτήρα του. Το παιχνίδι σηματοδοτεί το ντεμπούτο του Λεξ Λανγκ ως τη φωνή του Cortex, αντικαθιστώντας τον προηγούμενο ηθοποιό Κλάνσι Μπράουν. 

"Το Crash Twinsanity" έλαβε μικτές κριτικές κατά την κυκλοφορία του. Οι κριτικοί επαίνεσαν την ποικιλία του παιχνιδιού, τα γραφικά, το χιούμορ και τη φωνή του Λανγκ, αλλά είχαν μικτές αντιδράσεις στη μουσική και επέκριναν τα τμήματα της κάμερας, των στοιχείων ελέγχου και της πλατφόρμας. Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν δύο κινητές εκδόσεις του παιχνιδιού.
Ρόμπερτ φαν ντεν Χούκε

"Πορτρέτο του Ρόμπερτ φαν ντεν Χούκε" από τον [[Χονζάλες Κόκουες]]
Ο Ρόμπερτ φαν ντεν Χούκε (Robert van den Hoecke, 30 Νοεμβρίου 1622 Αμβέρσα - 1668 στο Μπεργκ-Σαιν-Βινόκ (Bergues-Saint-Winoc)) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, χαράκτης και αρχιτέκτονας . Είναι κυρίως γνωστός για τις πανοραμικές σκηνές μάχης καθώς και για τους πίνακες τοπίου. Μια μοναδική νεκρή φύση από το χέρι του είναι γνωστή. 

Μετά την εκπαίδευση και την έναρξη της σταδιοδρομίας του στην Αμβέρσα, ο καλλιτέχνης μετακόμισε στις Βρυξέλλες όπου μπήκε στην υπηρεσία του Αρχιδούκα Λεοπόλδου Γουλιέλμου της Αυστρίας , κυβερνήτη της Αψβουργιανής Ολλανδίας . Μετά τον διορισμό του από τον Αρχιδούκα στη θέση των "οχυρώσεων Côntroleur des le sa de de Maj. En Flandre" (Ελεγκτής οχυρώσεων στην υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας στη Φλάνδρα) έζησε από το 1661 έως το θάνατό του το 1668 στοΜπεργκ-Σαιν-Βινόκ.

* </img>
Μονή Αστερίου

Η Μονή Αστερίου είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του Υμηττού, στην Αττική, αφιερωμένη στους Ταξιάρχες. Η μονή δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Πολλές δημοσιεύσεις τοποθετούν την ίδρυσή της τον 11ο με 13ο αιώνα, ενώ ο Χαράλαμπος Μπούρας τη χρονολόγησε στον 16ο αιώνα. Το όνομά της πιθανόν αναφέρεται στον Όσιο Λουκά τον Στειριώτη. Το καθολικό της μονής έχει τρούλο και βρίσκεται στο κέντρο της αυλής. Στη βόρεια πτέρυγα βρίσκονται τα κελιά, το διαβατικό και οι τράπεζες. Στη δυτική πτέρυγα βρίσκονται λειτουργικοί χώροι. Το μοναστήρι περιβάλλεται από τετράπλευρο περίβολο.
Μπένκα Πούλκο

Η Μπένκα Πούλκο (σλοβενικά: "Benka Pulko") (γενν. στις 15 Μαΐου 1967) είναι Σλοβένα παγκόσμια ταξιδιώτισσα, κάτοχος παγκόσμιου ρεκόρ Guinness, συγγραφέας και φωτογράφος.
Τόζιμ

Το Τόζιμ (πολωνικά: "Torzym", γερμανικά: "Sternberg in der Neumark") είναι κωμόπολη του Πόβιατ Σουλέντσιν στο Βοεβοδάτο Λούμπους στη δυτική Πολωνία. Είναι η διοικητική έδρα της αστικής-αγροτικής Γκμίνα Τόζιμ. Το Τόζιμ ήταν γνωστό ως "Toruń Lubuski" ("Τόρουν Λουμπούσκι") μεταξύ 1945 και 1946.
Κομητεία Στοκχόλμης

Η Κομητεία Στοκχόλμης () είναι κομητεία της Σουηδίας στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας. Συνορεύει με την Κομητεία Ουψάλας και την Κομητεία Σόντερμανλαντ. Συνορεύει επίσης με τη λίμνη Μέλαρεν και τη Βαλτική Θάλασσα. Η πόλη της Στοκχόλμης είναι η πρωτεύουσα της Σουηδίας. Η κομητεία της Στοκχόλμης χωρίζεται από τις ιστορικές επαρχίες του Ούπλαντ και του Σόντερμανλαντ.

Περισσότερο από το ένα πέμπτο του σουηδικού πληθυσμού ζει στο νομό. Η κομητεία της Στοκχόλμης είναι επίσης μία από τις στατιστικές εθνικές περιοχές, σύμφωνα με την ονοματολογία εδαφικών στατιστικών μονάδων εντός της ΕΕ. Με περισσότερους από δύο εκατομμύρια κατοίκους, η Στοκχόλμη είναι η πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία της Σουηδίας.
Σελένγκα

200px|right|thumb|Ο Σελένγκα στο ρωσικό τμήμα του.
200px|right|thumb|Χάρτης του Σελένγκα και των παραποτάμων του.
Ο Σελένγκα ή Σελένγκε (; μπουριατικά: Сэлэнгэ гол / Сэлэнгэ мүрэн, Σελένγκε γκολ - Σελένγκε μιουρέν, ) είναι σημαντικός ποταμός στη Μογγολία και τη Μπουριατία στη Ρωσία. Προέρχεται από τους παραποτάμους του Ίντερ και Ντελγκέρ, διασχίζοντας 992 με 1.024 χιλιόμετρα πριν εκβάλλει στην Λίμνη Βαϊκάλη. Ως εκ τούτου, ο Σελένγκε είναι το πιο απόμακρο τμήμα του συστήματος ποταμών Γενισέι-Αγγαρά.

Μεταφέρει 935 κυβικά μέτρα νερού το δευτερόλεπτο στη Λίμνη Βαϊκάλη, συνεισφέροντας σχεδόν το ήμισυ της εισροής νερού από ποταμούς στη λίμνη και σχηματίζει ένα ευρύ δέλτα 680 τ.χλμ. όταν φτάνει στη λίμνη.
Κάιντο Κάμα

Ο Κάιντο Κάμα (γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1957, Βιλτζάντι) είναι Εσθονός πολιτικός, διατηρητής και δάσκαλος. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης της Εσθονίας από το 1992 έως το 1994, καθώς και Υπουργός Εσωτερικών της Εσθονίας από το 1994 έως το 1995.
Ραντόμσκο

Το Ραντόμσκο (πολωνικά: "Radomsko") είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Ραντόμσκο στο Βοεβοδάτο Λοτζ στην κεντρική Πολωνία. Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Ραντόμκα. Τα έτη 1975-1998 ανήκε στο πρώην Βοεβοδάτο Πιότρκουφ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 45.843 κάτοικοι (2019).
Κομητεία Ουψάλας

Η Κομητεία Ουψάλας () είναι κομητεία στην ανατολική ακτή της Σουηδίας, της οποίας η πρωτεύουσα είναι η πόλη της Ουψάλα. 

Συνορεύει με τις κομητείες Νταλάρνα, Στοκχόλμης, Σόντερμανλαντ, Βέστμανλαντ, Γιέβλεμποργκ και τη Βαλτική Θάλασσα.
Άννα Κολεσάροβα

Η Άννα Κολεσάροβα (14 Ιουλίου 1928 - 22 Νοεμβρίου 1944) ήταν Σλοβάκα Ρωμαιοκαθολική. Η ζωή της τερματίστηκε μόλις το 1944, όταν ένας Σοβιετικός στρατιώτης τη σκότωσε, αφού αντιστάθηκε στην απόπειρα βιασμού της. Εκείνοι που την γνώριζαν καλύτερα την περιέγραψαν ως μια σεμνή και απλή κοπέλα, που παρακολουθούσε τη Θεία Λειτουργία κάθε πρωί και ανέλαβε τη φροντίδα του νοικοκυριού μετά το θάνατο της μητέρας της στα τέλη της παιδικής της ηλικίας. 

Η διαδικασία της οσιοποίησής της ξεκίνησε το 2004 και της απονεμήθηκε ο τίτλος Υπηρέτης του Θεού κατά την έναρξη της διαδικασίας. Η διαδικασία κορυφώθηκε στις 6 Μαρτίου 2018, αφού ο Πάπας Φραγκίσκος επιβεβαίωσε ότι πέθανε «"in defensum castitatis"» (που σημαίνει για να διατηρηθεί ως παρθένα) και είχε επιβεβαιώσει την οσιοποίησή της. Η οσιοποίηση γιορτάστηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2018 στη Σλοβακία.
Μπουράκ Γιλμάζ

Ο Μπουράκ Γιλμάζ (γεννημένος στις 15 Ιουλίου 1985) είναι Τούρκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για το γαλλικό σύλλογο Λιλ και την εθνική ομάδα της Τουρκίας. Ο Γιλμάζ είναι ένας από τους εννέα παίκτες που παίζουν για καθέναν από τους τρεις μεγάλους συλλόγους της Τουρκίας, και ένας από τους δύο μόνο παίκτες που έχουν παίξει για αυτούς τους τρεις συλλόγους καθώς και την Τράμπζονσπορ.

Γεννημένος στην Αττάλεια της Τουρκίας, γιος του πρώην τερματοφύλακα της Αντάλιασπορ, Φικρέτ Γιλμάζ, ο Μπουράκ Γιλμάζ άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο στην Αντάλιασπορ, όπου υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο τον Ιούλιο του 2002 και έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην σεζόν 2002-03 του τουρκικού πρωταθλήματος. Μετά από τέσσερις σεζόν στην Αντάλιασπορ, ο Γιλμάζ αποκτήθηκε από την Μπεσίκτας πριν από τη σεζόν 2006-07, όπου έπαιξε μιάμιση σεζόν και αναπτύχθηκε κυρίως στο φτερό. Ο Γιλμάζ είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Μανίσασπορ πριν ενταχθεί στη Φενερμπαχτσέ για τη σεζόν 2008-09. Δόθηκε δανεικός στην Εσκισεχίρσπορ για την επόμενη σεζόν και αποκτήθηκε από την Τραμπζονσπόρ στο χειμερινό παράθυρο της σεζόν 2009–10, όπου έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα υπό τον προπονητή Σενόλ Γκιουνές, και έγινε ο κορυφαίος σκόρερ της Süper Lig με 33 γκολ στην σεζόν 2011–12.

Μετά από τρεις σεζόν που πέρασε στη Τραμπζονσπόρ, όπου κέρδισε ένα τουρκικό κύπελλο και ένα τουρκικό σούπερ καπ, ο Γιλμάζ προσχώρησε στη Γαλατασαράι, παραμένοντας για τέσσερις σεζόν και κέρδισε δύο τίτλους Süper Lig το 2012–13 και το 2014–15, καθώς και ως αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ της Süper Lig για δεύτερη φορά στην καριέρα του στην σεζόν 2012–13. Το 2016, ο Γιλμάζ εντάχθηκε στην κινεζική ομάδα Μπεϊτζίν Γκουοάν για δύο σεζόν, όπου σημείωσε συνολικά 28 γκολ. Ο Γιλμάζ επέστρεψε στη συνέχεια στην Τραμπζονσπόρ για μια δεύτερη φορά που διήρκεσε δύο σεζόν. Για τη σεζόν 2018-19, ο Γιλμάζ επέστρεψε στη Μπεσίκτας, σημειώνοντας 11 και 13 γκολ αντίστοιχα στις δύο σεζόν του, πριν ενταχθεί στη γαλλική Λιλ το 2020. Με τη Λιλ σημείωσε 25 γκολ σε 41 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις και βοήθησε τη Λιλ να κατακτήσει το πρωτάθλημα.

Εκπροσωπώντας την Τουρκία σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες μεταξύ 2001 και 2006, ο Γιλμάζ έκανε το ντεμπούτο του σε ένα φιλικό παιχνίδι εναντίον του Αζερμπαϊτζάν το 2006. Με 28 γκολ όσον αφορά το 2021, ο Γιλμάζ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σκόρερ της Τουρκίας μετά τον Χακάν Σουκούρ.
Γιάκομπ Μπογκντάνι

δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| "Φλαμίνγκο και άλλα πουλιά σε ένα τοπίο"
Ο Γιάκομπ Μπογκντάνι (Jakob Bogdani) (6 Μαΐου 1658 - 11 Νοεμβρίου 1724), του οποίου τα ονόματα γράφονται μερικές φορές Jacob και Bogdány, ήταν ένας Ούγγρος και Βρετανός καλλιτέχνης γνωστός για τη νεκρή φύση και τους εξωτικούς πίνακες πουλιών.
Γιαν Τσαρνογκούρσκι

Ο Γιαν Τσαρνογκούρσκι (γεννήθηκε στη 1 Ιανουαρίου, 1944) είναι ένας Σλοβάκος πρώην πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός της Σλοβακίας (1991-1992) και ο πρώην πρόεδρος του Δημοκρατικού Κινήματος Χριστιανικής (1990-2000). Σήμερα είναι πρόεδρος της Σλοβακικής-Ρωσικής ένωσης με έδρα στη Μπρατισλάβα.

Είναι παντρεμένος και έχει τέσσερα παιδιά.
Βρέμη-Βέρντεν

Η Βρέμη-Βέρντεν, (γερμανικά: "Bremen-Verden"), επισήμως τα Δουκάτα της Βρέμης και του Βέρντεν ("Herzogtümer Bremen und Verden"), ήταν δύο εδάφη και άμεσα φέουδα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που εμφανίστηκαν και απέκτησαν αυτοκρατορική αμεσότητα το 1180. Με το αρχικό τους σύνταγμα ήταν Πρίγκιπες-Επίσκοποι της Αρχιεπισκοπής της Βρέμης και της Επισκοπής του Βέρντεν.

Το 1648, και τα δύο εκκοσμικεύτηκαν, πράγμα που σημαίνει ότι μετατράπηκαν σε κληρονομικές μοναρχίες από το σύνταγμα, και από τότε και το Δουκάτο της Βρέμης και το Δουκάτο του Βέρντεν κυβερνούσαν πάντα σε προσωπική ένωση, αρχικά από τους βασιλικούς οίκους της Σουηδίας, των Βάσα και Παλατινάτου-Τσβάιμπρύγκεν, και αργότερα από τον οίκο του Ανόβερου.

Με τη διάλυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1806, το καθεστώς της Βρέμης-Βέρντεν ως φέουδοι της αυτοκρατορικής αμεσότητας κατέστη άκυρο. Καθώς είχαν προσωπική ένωση με το γειτονικό Βασίλειο του Ανόβερου, ενσωματώθηκαν σε αυτό το κράτος.