Χου Τζιά

Ο Χου Τζιά (κινέζικα: 胡佳 ή 胡嘉, πινγίν: Hú Jiā), (25 Ιουλίου 1973, Πεκίνο), είναι από τους πιο ένθερμους και σεβαστούς ακτιβιστές για τη δημοκρατία στην Κίνα. Ζει υπό συνεχή παρακολούθηση και υπομένει περιόδους αυθαίρετης κράτησης, συνεχείς απειλές, ξυλοδαρμούς και παρενοχλήσεις, σε σημείο που να αισθάνεται ότι η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο και να φοβάται για την οικογένειά του.

Ως ακτιβιστής δραστηριοποιείται επίσης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος και ξεκίνησε να ασχολείται με το πρόβλημα του AIDS όταν ο ιός HIV και το AIDS ήταν ακόμα απαγορευμένο θέμα στην Κίνα και οι ανάλογες περιπτώσεις αντιμετωπίζονταν ως «κρατικό μυστικό». Έχει επανειλημμένως ζητήσει να πραγματοποιηθεί επίσημη έρευνα για τη σφαγή στην Πλατεία Τιενανμέν και την καταβολή αποζημίωσης στις οικογένειες των θυμάτων, ενώ κάθε χρόνο τίθεται σε κατ’ οίκον περιορισμό περίπου στην επέτειο των δολοφονιών που έλαβαν χώρα στην Τιενανμέν στις 4 Ιουνίου, έπειτα από κατάθεση λουλουδιών που πραγματοποίησε στην εν λόγω πλατεία το 2004.

Το 2007, κατά τη διάρκεια τηλεδιάσκεψης με την Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επέστησε θαρραλέα την προσοχή στο ένα εκατομμύριο ανθρώπους που διώκονται από το τμήμα εθνικής ασφάλειας της Κίνας επειδή μάχονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πολλοί από τους οποίους κρατούνται σε φυλακές, στρατόπεδα εργασίας ή ψυχιατρεία. Ζήτησε να ανακηρυχθεί το 2008, έτος διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο, έτος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα. Ως αποτέλεσμα, ο Χου Ζία συνελήφθη στις 27 Δεκεμβρίου 2007, κατηγορήθηκε για «υποκίνηση ανατροπής της κρατικής εξουσίας» και καταδικάστηκε στις 3 Απριλίου 2008 σε τριάμισι χρόνια φυλάκιση και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για έναν χρόνο.

Όταν, στην εικοστή επέτειο του Βραβείου Ζαχάρωφ, ανακοινώθηκε η απονομή του βραβείου στον Χου Ζία, η κρατική αστυνομία άσκησε πιέσεις στον ίδιο και την οικογένειά του ώστε να το αρνηθεί. Ο Χου Ζία το αποδέχθηκε με γενναιότητα χαρακτηρίζοντάς το «σημαντικό βραβείο για την Κίνα». Η τότε σύζυγός του και συνυποψήφια για το βραβείο το 2007, , μίλησε στην τελετή απονομής, στην οποία ο Χου Ζία δεν μπόρεσε να παρευρεθεί, μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος. Χαρακτήρισε το βραβείο επιβεβαίωση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα που ακολουθούν τον μακρύ και δύσκολο δρόμο της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μια επιλογή για την οποία τόσο οι ίδιοι όσο και οι συγγενείς τους πληρώνουν εξαιρετικά υψηλό τίμημα.

Σε επιστολή προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Ιούλιο του 2012, ο Χου Ζία δήλωσε ότι θεωρεί το βραβείο «πραγματικά εξαιρετική τιμή» που «με ενθάρρυνε και βελτίωσε σημαντικά τη μεταχείρισή μου στη φυλακή». Αφέθηκε ελεύθερος τον Ιούνιο του 2011 και παρέμεινε στην Κίνα για να συνεχίσει εκεί τον θαρραλέο αγώνα του κατά της καταπίεσης. Κατήγγειλε τη συνεχιζόμενη καταστολή των ακτιβιστών επί ηγεσίας του προέδρου Σι Τσινπίνγκ, την οποία θεωρεί σημάδι νευρικότητας από ένα καθεστώς που προσπαθεί να κρατηθεί στην εξουσία, αντιμέτωπο με ένα ολοένα και πιο δυνατό ρεύμα που ζητά τη δημοκρατία.

Ως συντονιστής των «ξυπόλυτων δικηγόρων», μιας άτυπης ομάδας νομικών συμβούλων που υπερασπίζονται ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, ο Χου Ζία έχει επίσης προειδοποιήσει ότι το νέο σχέδιο νόμου της Κίνας κατά της τρομοκρατίας θα περιορίσει το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο των κατηγορουμένων για τρομοκρατία σε μια χώρα στην οποία «είσαι τρομοκράτης αν αυτό λέει η κυβέρνηση, εφόσον αυτή ελέγχει την προπαγάνδα».