Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Δημοκρατία του Νταγκεστάν

Η Δημοκρατία του Νταγκεστάν (ρωσικά: Респу́блика Дагеста́н) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Το όνομά του έχει περσική-τουρκική καταγωγή και σημαίνει "Χώρα των Βουνών". Υπάγεται στο Νότιο Διαμέρισμα και συνορεύει με το Αζερμπαϊτζάν στα νότια και τη Γεωργία στα νοτιοδυτικά. Πρωτεύουσά του είναι η Μαχατσκαλά (572.076 κάτοικοι - απογρ. 2010). 

Πληθυσμιακά το Νταγκεστάν είναι το πιο ανομοιογενές ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Στα εδάφη του ζει μια πανσπερμία εθνοτήτων, εκ των οποίων οι εννέα ξεπερνούν τα 80.000 μέλη: Άβαροι (29,4%), Δαργίνοι (16,5%), Κουμίκοι (14,2%), Λεζγίνοι (13,1%), Λακ (5,4%), Ρώσοι (4,7%), Αζέροι (4,3%), Ταβασαράνοι (4,3%), Τσετσένοι (3,4%). Με εξαίρεση τους Ρώσους, τα υπόλοιπα φύλα είναι είτε καυκάσια είτε τουρκικά, τα οποία έχουν διατηρήσει τις ιδιαιτερότητές τους λόγω του ορεινού αναγλύφου της περιοχής και της χαμηλής αστικοποίησης (σχεδόν 60% ζει σε χωριά). Για τη συνεννόηση όλων αυτών μεταξύ τους χρησιμοποιείται κυρίως η ρωσική, ενώ απαντώνται τριάντα ακόμα γλώσσες.

Από το 2000 η πολιτική κατάσταση στο Νταγκεστάν είναι ασταθής - μια σειρά τρομοκρατικών ενεργειών και επιχειρήσεων ατάκτων εναντίον κρατικών αξιωματούχων, δείχνουν ότι υπάρχει προσπάθεια μεταφοράς στο Νταγκεστάν του πολέμου της Τσετσενίας.

Κατηγορία:Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Αντουάν Βαττώ

Ο Ζαν Αντουάν Βαττώ ("Jean-Antoine Watteau", 10 Οκτωβρίου 1684 – 18 Ιουλίου 1721), περισσότερο γνωστός με το όνομα Αντουάν Βαττώ ("Antoine Watteau") ήταν Γάλλος ζωγράφος και ένας από τους πρώτους εκπροσώπους του ροκοκό. Μερικά από τα πιο δημοφιλή θέματά του αναπαριστούν σκηνές από το χώρο του θεάτρου.
Χρήστος Ρίμπας

Ο Χρήστος Ρίμπας (1913 ή 1914 – 19 Οκτωβρίου 1981) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 14 ετών, αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός ποδοσφαιριστής με την ομάδα της Α.Ε. Νέας Ιωνίας το 1927. Τον επόμενο χρόνο ο Ούγγρος προπονητής Σβεγκ τον παρακολούθησε να παίζει τερματοφύλακας στην ομάδα του Παραρτήματος Κολεγίου Αθηνών στο γήπεδο του Πανελληνίου και τον καλεί να εγγραφεί στα τμήματα υποδομής ("τσικό") της ΑΕΚ. Το 1929 προωθείται στην πρώτη ομάδα και το 1931 διαδέχεται το σπουδαίο Γιάμαλη, σε ένα Χριστουγεννιάτικο φιλικό με την Αυστριακή Βάλκερ, στο οποίο και εντυπωσιάζει. Αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα με την ΑΕΚ και 9 φορές στην εθνική Ελλάδας, την τελευταία ως αρχηγός. Το 1933 είχε κληθεί στη μικτή Βαλκανίων για αγώνα με τη μικτή Κόσμου, ο οποίος τελικά αναβλήθηκε. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1947. Ήταν νυμφευμένος και απέκτησε έναν γυιό, τον Αλέξανδρο. Απεβίωσε στις 19 Οκτωβρίου 1981.
Osmoderma eremita

Η Osmoderma eremita είναι έντομο από την τάξη των κολεοπτέρων και την οικογένεια των Cetoniidae. 

Το σπάνιο έντομο, που εξαιτίας του τρόπου ζωής του ονομάζεται ερημίτης, είναι ένα από τα λίγα κολεόπτερα, που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙV της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ως "είδος" "«κοινοτικού ενδιαφέροντος»", και μάλιστα "«είδος προτεραιότητας" (με αστερίσκο)».

Στην Ευρώπη ζουν τρία υποείδη της Osmoderma eremita, O. eremita eremita, O. eremita lassallei και O. eremita christinae . Πιθανολογείται η ύπαρξη ενός τέταρτου υποείδους O. eremita italica, αλλά οι σχετικές έρευνες με r-DNA (ριβοσωμικό DNA) ακόμα δεν έχουν τελειώσει .
Αυτόνομος θύλακας της Νενετσίας

Ο Αυτόνομος θύλακας της Νενετσίας¹ (ρωσικά: Нене́цкий автоно́мный о́круг) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Βορειοδυτικό Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά του είναι το παραποτάμιο λιμάνι Ναριάν-Μαρ (21.658 κάτοικοι - απογρ. 2010).

Το καθεστώς του "Αυτόνομου θύλακα" της Νενετσίας οφείλεται στην ύπαρξη δύο φθινόντων αυτοχθόνων λαών, των σαμογετών Νένετς (18,7%) και των Κόμι (10,9%). Πάντως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Ρώσοι (62,4%).

¹
Ευρωμπάσκετ 1999

right
Το τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών το 1999 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1999) ήταν το 31ο, το οποίο διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Το τουρνουά διοργάνωσε η Γαλλία, από τις 21 Ιουνίου ως τις 3 Ιουλίου του 1999. Νικήτρια ήταν η εθνική ομάδα της Ιταλίας, η οποία μετά τον χαμένο τελικό της προηγούμενης διοργάνωσης στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας κατάφερε να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, με αντίπαλο την Ισπανία στον τελικό. Το προηγούμενο Ευρωμπάσκετ που διοργάνωσε η Γαλλία ήταν το '83, το οποίο είχε κερδίσει πάλι η Ιταλία, σε έναν τελικό με αντίπαλο και πάλι την Ισπανία. Αυτό ήταν επίσης το Ευρωμπάσκετ στο οποίο η Ελλάδα κατέλαβε την τελευταία θέση της διοργάνωσης, προκαλώντας μεγάλη απογοήτευση στους φιλάθλους της.
Φερδινάνδος Άλβαρο ντε Τολέδο

Ο Φερδινάνδος Άλβαρο ντε Τολέδο ή "Φερνάντο Άλβαρεθ ντε Τολέδο ι Πιμεντέλ" ("Fernando Álvarez de Toledo y Pimentel", Πιεδραΐτα, 29 Οκτωβρίου 1507 - Λισαβόνα, 11 Δεκεμβρίου 1582) ήταν Ισπανός ευγενής, 3ος Δούκας της Άλμπα, δούκας του Ουέσκαρ, αντιβασιλέας της Νεαπόλεως, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών, καταγόταν από μία εκ των σημαντικότερων οικογενειών ευγενών της Καστίλλης.

Είχε σημαντικό ρόλο σε αριθμό μαχών, ευρισκόμενος στην υπηρεσία της Ισπανίας, κερδίζοντας, με αυτό τον τρόπο, την εύνοια και την συμπάθεια του Καρόλου Κουίντου. Υπό τον Φίλιππο Β΄, επιχείρησε να περιορίσει την δράση των επαναστατών στις Ισπανικές Κάτω Χώρες, ενώ έλαβε το αξίωμα του αντιβασιλέα διαδεχόμενος την Μαργαρίτα της Πάρμας από το 1567 ως το 1573, ημερομηνία κατά την οποία ο Λουίς ντε Θουνίγα ι Ρεκεσένς τον διαδέχτηκε.

Η ονομασία με την οποία έχει μείνει γνωστός προήλθε από το κάστρο του στην Άλμπα ντε Τόρμες.
Βελγικό Κονγκό

Το Βελγικό Κονγκό (, ) ήταν Βελγική Αποικία στην Κεντρική Αφρική από το 1908 ως το 1960, εκεί που σήμερα βρίσκεται η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Η Αποικιοκρατία έφτασε στο Κονγκό στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Βασιλιάς Λεοπόλδος ο Β’ του Βελγίου προσπάθησε να πείσει την βελγική κυβέρνηση και να υποστηρίξει την εξάπλωση αποικιοκρατίας στο ανεξερεύνητο έως τότε Κονγκό. Με την υποστήριξη ενός σημαντικού αριθμού δυτικών χωρών, ο Λεοπόλδος κέρδισε την διεθνή αναγνώριση μιας προσωπικής του αποικίας, την Ελεύθερη Πολιτεία του Κονγκό το 1885. Όμως, η βία που χρησιμοποιούσαν οι επίσημοι εναντίον των αυτοχθόνων και ένα αδίστακτο σύστημα οικονομικής εκμετάλλευσης οδήγησε στον επίσημο έλεγχο του Κονγκό από το Βέλγιο το 1908. Έτσι, δημιουργήθηκε το βελγικό Κονγκό.

Η βελγική κυριαρχία στο Κονγκό βασιζόταν στην «αποικιακή τριάδα» (trinité coloniale) των κρατικών, ιεραποστολικών και ιδιωτικών εταιρικών συμφερόντων. Το προνόμιο των εμπορικών συμφερόντων του Βελγίου σήμαινε ότι μεγάλος αριθμός κεφαλαίων έπεσε στο Κονγκό και ότι οι μεμονωμένες περιφέρειες εξειδικεύτηκαν. Σε πολλές περιπτώσεις, τα συμφέροντα της κυβέρνησης και των ιδιωτικών επιχειρήσεων συνδέθηκαν στενά και το κράτος βοήθησε τις εταιρείες να σπάσουν τις απεργίες και να άρουν άλλα εμπόδια που έθεσε ο αυτόχθονος πληθυσμός. Η αποικία χωρίστηκε σε ιεραρχικά οργανωμένες διοικητικές υποδιαιρέσεις και διεξήχθη ομοιόμορφα σύμφωνα με μια σειρά «ιθαγενών πολιτικών» (politique indigène). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πρακτική της βρετανικής και της γαλλικής αποικιακής πολιτικής, η οποία γενικά ευνοούσε τα συστήματα έμμεσης κυριαρχίας, διατηρώντας τους παραδοσιακούς ηγέτες σε θέσεις εξουσίας υπό αποικιακή εποπτεία.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και του 1950, το βελγικό Κονγκό γνώρισε εκτεταμένη αστικοποίηση και η αποικιακή διοίκηση ξεκίνησε διάφορα αναπτυξιακά προγράμματα με στόχο να καταστήσει το έδαφος "μοντέλο αποικίας". Ένα αποτέλεσμα έβλεπε την ανάπτυξη μιας νέας μεσαίας τάξης Ευρωπαίων "Αιγλουέζ" στην Ευρώπη. Μέχρι τη δεκαετία του 1950 το Κονγκό είχε μισθολογικό εργατικό δυναμικό δύο φορές μεγαλύτερο από αυτό σε οποιαδήποτε άλλη αφρικανική αποικία.

Το 1960, υπό τον Πατρίς Λουμούμπα και τον πρόεδρο Τζόσεφ Κάσα Βούμπου, το Κονγκό έγινε ανεξάρτητο. Το 1960 ξεκινά η Κρίση του Κονγκό, καθώς υπήρχε πόλεμος, πολιτική αστάθεια και πολλά προβλήματα στη χώρα. Τελικά, η κρίση έληξε τον Νοέμβριο του 1965.
Όμπλαστ του Κουργκάν

Το Όμπλαστ του Κουργκάν (ρωσικά: "Курга́нская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Ουραλικό Διαμέρισμα. 

Πρωτεύουσά της περιφέρειας είναι το Κουργκάν (333.606 κάτοικοι - απογρ. 2010). Πήρε το όνομά του από την πληθώρα αρχαίων κουργκάν ("θολωτοί τάφοι - λέξη τουρκικής προέλευσης") που απαντώνται στα εδάφη του.

Κουργκαν
Τζέιμς Πρέσκοτ Τζάουλ

Ο Τζέιμς Πρέσκοτ Τζάουλ (ορθή προφορά: Τζουλ, αγγλικά: "James Prescott Joule", 24 Δεκεμβρίου 1818 - 11 Οκτωβρίου 1889) ήταν Άγγλος φυσικός, μαθητής του Τζον Ντάλτον, που συνέβαλε τα μέγιστα στην ανάπτυξη των σύγχρονων γνώσεων σε πολλά επιστημονικά πεδία, όπως η θερμότητα, ο ηλεκτρισμός και η θερμοδυναμική. Υπήρξε από τους πρώτους που διέγνωσαν την αναγκαιότητα και τη σημασία που έχουν για τις επιστήμες οι ακριβείς μετρήσεις των φυσικών φαινομένων και σε όλη του τη ζωή ασχολήθηκε περισσότερο με την ανεύρεση των ποσοτικών σχέσεων.
Τζάουλ (μονάδα μέτρησης)

Το τζάουλ (Joule) (ορθή προφορά: τζουλ) με σύμβολο J, είναι μονάδα μέτρησης ενέργειας, έργου, ή ποσότητας θερμότητας στο Διεθνές σύστημα μονάδων. Είναι ίσο προς την ενέργεια που ξοδεύεται (ή το έργο που παράγεται) όταν εφαρμόζεται δύναμη ενός νιούτον που μετακινεί το σημείο εφαρμογής της σε απόσταση ενός μέτρου (1 newton metre ή N·m), ή για να διαρρεύσει ηλεκτρικό ρεύμα με ένταση ενός αμπέρ διαμέσου ηλεκτρικής αντίστασης ενός Ωμ επί ένα δευτερόλεπτο. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Άγγλου φυσικού Τζέιμς Πρέσκοτ Τζαουλ. 

Σε όρους αρχικά βασικών μονάδων SI και μετά με όρους άλλων μονάδων SI:
:formula_1
όπου kg είναι το χιλιόγραμμο, m είναι το μέτρο, s είναι το δευτερόλεπτο, N είναι το Νιούτον, Pa είναι το Πασκάλ, W είναι το Βατ, C είναι το Κουλόμπ, και V είναι το Βολτ.
Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ

Το Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ (ρωσικά: "Челя́бинская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Υπάγεται στο Ουραλικό Διαμέρισμα και συνορεύει στα νότια με το Καζακστάν.

Πρωτεύουσά του όμπλαστ είναι το Τσελιάμπινσκ (1.130.132 κάτοικοι - απογρ. 2010), ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα βαριάς βιομηχανίας σε ολόκληρη τη χώρα. Άλλες μεγάλες πόλεις (και επίσης σημαντικά βιομηχανικά κέντρα) είναι το Μαγκνιτογκόρσκ (407.775), το Ζλατούστ ("Άγιος Χρυσόστομος", 174.962) και το Μιάς (151.751).

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, κύριο εθνικό στοιχείο του όμπλαστ είναι το ρωσικό (82,3%). Ακολουθούν οι τάταροι (5,7%) και μια σειρά άλλων εθνοτήτων, από τις οποίες καμία δεν ξεπερνά το 5%.
Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (στα αγγλικά, "Party of the European Left") ή απλά Ευρωπαϊκή Αριστερά (στα αγγλικά, "European Left"), γνωστό και με το ακρωνύμιο Κ.Ε.Α., είναι ένα πολιτικό κόμμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο το οποίο αποτελείται από σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Τον Ιανουάριο του 2004 μετά από πρωτοβουλία 11 κομμάτων, μεταξύ των οποίων ο Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας από την Ελλάδα, προτάθηκε η δημιουργία του, η οποία επικυρώθηκε τον Μάιο του 2004.
Δεσποινίς ετών 39

Το Δεσποινίς ετών 39 είναι δραματική κομεντί του 1954, σε σκηνοθεσία του Αλέκου Σακελλάριου, με πρωταγωνιστές τους Βασίλη Λογοθετίδη, Σμάρω Στεφανίδου, Ίλυα Λιβυκού κ.α.

Πρόκειται για το κλασικό θέμα του αδελφού που δεν μπορεί να παντρευτεί αν πρώτα δεν αποκαταστήσει την αδελφή του. Σε αυτήν την περίπτωση ο εύπορος αδελφός, ερωτευμένος με μια νεώτερή του αποφασίζει να επιστρατεύσει ως έσχατο μέσο τις αγγελίες γάμου. Για να κρύψει την πραγματική ηλικία της αδελφής του την παρουσιάζει ως δεσποινίδα 39 ετών (απ’ όπου και ο τίτλος). Τελικά μετά από διάφορες κωμικοτραγικές καταστάσεις το σχέδιο θα αποτύχει. Η ταινία ξαναγυρίστηκε από τον ίδιο σκηνοθέτη το 1968 με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τίτλο Ο Ρωμιός έχει φιλότιμο.

Η ταινία αυτή γυρίστηκε στην Αίγυπτο, στο στούντιο Ναχάς (Nahas) του Καΐρου.
Όμπλαστ του Τιουμέν

Το Όμπλαστ του Τιουμέν¹ (ρωσικά: "Тюме́нская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Ουραλικό Διαμέρισμα. 

Σημαντικότερες πόλεις του όμπλαστ είναι το Τιουμέν (581.907 κάτοικοι - απογρ. 2010) και το Τομπόλσκ (99.694). Το Τομπόλσκ είναι μάλιστα η αρχαιότερη ρωσική πόλη ανατολικά των Ουραλίων - ιδρύθηκε το 1586 από κοζάκους μισθοφόρους, κατά τη διάρκεια της πρώτης απόπειρας των Ρώσων να εποικίσουν τη Σιβηρία.

Κυρίαρχο εθνικό στοιχείο είναι οι ρώσοι (71,6%) και ακολουθούν οι τάταροι (7,2%) και οι ουκρανοί (6,5%).

¹ 


*
Ηχητική ενέργεια

Ηχητική ενέργεια χαρακτηρίζεται εκείνη η ενέργεια που γίνεται αντιληπτή από το αισθητήριο όργανο της ακοής, το αφτί. Δηλαδή η ενέργεια που προκαλεί (διεγείρει) την αίσθηση της ακοής , δηλαδή το έργο που παράγει η ηχητική πηγή το οποίο μετατρέπεται σε κινητική και δυναμική ενέργεια των μορίων του μέσου διάδοσης και έτσι μεταφέρεται από κάθε μόριο στα γειτονικά του.

Η "ηχητική ενέργεια" δεν είναι τίποτε άλλο από ταλαντώσεις που φθάνουν ως ηχητικό κύμα στο αφτί όπου και μετατρέπεται σε ηλεκτρικό σήμα που μέσω του ακουστικού νεύρου οδηγείται στον εγκέφαλο και δημιουργεί την αίσθηση της ακοής. Ο ήχος διαδίδεται σε όλα τα υλικά οποιασδήποτε μορφής. Να σημειωθεί ότι ο ήχος δεν διαδίδεται στο κενό.

Κατηγορία:Μορφές ενέργειας
Κατηγορία:Ήχος
Αυτόνομος θύλακας της Χαντίας - Μανσίας

Ο Αυτόνομος θύλακας της Χαντίας - Μανσίας (ρωσικά: Ха́нты-Манси́йский автоно́мный о́круг) ή Χαντιμανσία είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Ουραλικό Διαμέρισμα. Συχνά χρησιμοποιείται και η μεσαιωνική ονομασία Γιούγκρα. Αποτελεί μία από τις κύριες πετρελαιοπαραγωγές περιοχές της ομοσπονδίας. Στην Ρωσική απογραφή του 2010, είχε πληθυσμό 1.532.243 κατοίκων. 

Αν και ο θύλακας οφείλει το νομικό του καθεστώς στα αυτόχθονα ουγγρικά φύλα των Χάντι ("Οστυάκες") και των Μάνσι ("Βόγουλοι"), αυτά δεν ξεπερνούν αθροιστικά το 2%. Κυρίαρχη εθνότητα είναι οι Ρώσοι (66,1%) με δεύτερους τους Ουκρανούς (8,6%). Υπήρξαν επίσης 1.105 κάτοικοι (0,07%) που δήλωσαν Έλληνες. Επίσης, οι τοπικές γλώσσες Χάντι και Μάνσι, μαζί με τον μακρινό συγγενή τους, την Ουγγρική γλώσσα απολαμβάνουν ειδικό καθεστώς στην περιοχή. Επίσης, αποτελούν μέρος του Ουγγρικού κλάδου των Φιννο-Ουγγρικών γλωσσών. Η Ρωσική είναι η μόνη επίσημη γλώσσα.

Πρωτεύουσα της Χαντιμανσίας είναι το Χαντιμανσίνσκ (80.151 κάτοικοι - απογρ. 2010), αλλά σημαντικότερες πόλεις είναι το Σουργκούτ(306.675), και το Νιζνιβάρτοφσκ (251.694). 
μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης της Χαντιμανσίας
Το 2012, η πλειοψηφία (51%) του πετρελαίου που παράχθηκε στην Ρωσία προερχόταν από τον Αυτόνομο θύλακα της Χαντιμανσίας, δίνοντας μεγάλη οικονομική σημασία στην περιοχή.
Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ

Το Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ (ρωσικά: "Свердло́вская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Ουραλικό Διαμέρισμα. Πρωτεύουσα του όμπλαστ και ολόκληρου του Ουραλικού διαμερίσματος είναι το Γεκατερίνμπουργκ (1.349.772 κάτοικοι - απογρ. 2010). 

Το Σβερντλόφσκ είναι το 5ο σε πληθυσμό ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας και το 1ο στα ασιατικά εδάφη. Πέραν της πρωτεύουσας, διαθέτει ακόμα πέντε πόλεις με πληθυσμό κοντά ή άνω των 100.000 κατοίκων: Νίζνι Ταγκίλ (361.811), Κάμενσκ Ουράλσκι (174.689), Περβουράλσκ (124.528), Σερόφ (99.373), Νοβουράλσκ (85.522). Το Νοβουράλσκ είναι κλειστή πόλη λόγω των πυρηνικών του εγκαταστάσεων - για να το επισκεφθεί κανείς, χρειάζεται ειδική αιτιολογημένη άδεια από τις αρχές. Γενικά είναι μια περιοχή με υψηλή αστικοποίηση, οφειλόμενη στη βαριά βιομηχανία - περίπου 12% της ρωσικής βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα είναι συγκεντρωμένο σε αυτό το όμπλαστ.

Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2002, υπερτερούν οι ρωσικής καταγωγής (89,2%) και ακολουθούν οι Τάταροι (3,8%).Υπήρξαν επίσης 1.979 κάτοικοι (0,05%) που δήλωσαν Έλληνες.
Λουί Μπράιγ

Ο Λουί Μπράιγ ("Louis Braille", 4 Ιανουαρίου 1809 - 6 Ιανουαρίου 1852) ήταν Γάλλος, εφευρέτης συστήματος γραφής και ανάγνωσης για τυφλούς που χρησιμοποιείται έως σήμερα.

Γεννήθηκε το 1809 στο χωριό Κουπβρέ (Coupvray) κοντά στο Παρίσι. Τυφλώθηκε στο ένα μάτι πολύ μικρός, στην ηλικία των τριών ετών, ύστερα από τραυματισμό με αιχμηρό αντικείμενο, καθώς βοηθούσε τον πατέρα του στην κατασκευή εξαρτημάτων ίππευσης, ενώ αργότερα η μόλυνση μεταδόθηκε και στο άλλο του μάτι, και ως την ηλικία των 5 ετών είχε μείνει τυφλός. Οι γονείς του τον έστειλαν στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τυφλών στο Παρίσι, όπου εκπαιδεύονταν τυφλά παιδιά.

Ο Μπράιγ όμως δεν ήταν ευχαριστημένος, γιατί το σύστημα ανάγνωσης που χρησιμοποιούσαν ήταν δύσχρηστο με χοντρούς χαρακτήρες και τα βιβλία ήταν μόνο 14 με αποτέλεσμα το μάθημα να γίνεται προφορικά. Έτσι κατάφερε, μετά από προσπάθειες πέντε ετών, να δημιουργήσει ένα καινούριο ειδικό αλφάβητο για τυφλούς. Όταν παρουσίασε την μέθοδό του, άλλοι έδειξαν την ικανοποίησή τους, ενώ άλλοι υποστήριξαν πως το σύστημα ήταν κουραστικό και όχι αποδοτικό.

Ο Μπράιγ απογοητεύτηκε, αλλά δεν σταμάτησε τις προσπάθειες και βρήκε τρόπο ώστε οι τυφλοί να διδάσκονται και μαθηματικά και μουσική. Εφηύρε ακόμα και μια γραφομηχανή, με την οποία έχουν τη δυνατότητα οι τυφλοί να γράφουν, όπως και οι βλέποντες.

Το έργο του Μπράιγ, που πέθανε το 1852, αναγνωρίστηκε πάντως όσο ζούσε και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως σήμερα.
Ντέλουα Κασιρέ Κουμακόγιε

Ο Ντέλουα Κασιρέ Κουμακόγιε ("Nouradine Delwa Kassiré Koumakoye", 31 Δεκεμβρίου 1949-) είναι πολιτικός από το Τσαντ. Χρημάτισε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από το 1993 ως το 1995 και ξανά από το 2007 ως το 2008. Στη συνέχεια ανέλαβε πρόεδρος του Οικονομικού, Κοινωνικού και Πολιτιστικού Συμβουλίου.
Ευρωμπάσκετ 2001

Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών του 2001, γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 2001, διοργανώθηκε για πρώτη φορά από την Τουρκία. Με την συμπαράσταση του κόσμου, η εθνική ομάδα της Τουρκίας έφτασε ως τον τελικό, αλλά ηττήθηκε από την ανωτερότητα της Γιουγκοσλαβίας του Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς και του Ντέγιαν Μποντίρογκα με 78-69. Η Γερμανία, έχοντας για πρώτη φορά τον Ντιρκ Νοβίτσκι για επιθετικό όπλο, έφτασε ως τα ημιτελικά. Στον μικρό τελικό έχασαν το χάλκινο μετάλλιο από τους Ισπανούς, οι οποίοι παρουσίασαν την καινούρια τους φουρνιά από παίκτες, όπως τον -ύψους 2,13μ παίκτη της Μπαρτσελόνα- Πάου Γκασόλ. Η εθνική ομάδα της Ελλάδας δεν κατάφερε να προκριθεί στην τελική οκτάδα, εξαιτίας του Νοβίτσκι, ο οποίος μόνος του ανέτρεψε διαφορά 20 πόντων και γύρισε το ματς υπέρ των Γερμανών στο μεταξύ τους ματς-πρόκρισης.

Το σύστημα διεξαγωγής ήθελε τους πρώτους των 4 ομίλων να περνάνε κατ' ευθείαν στα προημιτελικά ενώ οι ομάδες που καταλάμβαναν τις θέσεις 2 και 3 να διασταυρώνονται μεταξύ τους σε αγώνες νοκ-άουτ. Ήταν επίσης το πρώτο τουρνουά που διεξήχθη τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο, μετά το Ευρωμπάσκετ του 1977, και το πρώτο τουρνουά στο οποίο ίσχυσαν οι νέοι κανονισμοί (4 δεκάλεπτα, 24" επίθεση κτλ.).
Μάνη

Η Μάνη είναι ιστορική περιοχή της Πελοποννήσου. 

Γεωγραφικά η κυρίως Μάνη ή Μέσα Μάνη, όπως ονομάζεται τοπικά, ορίζεται από τον αυχένα του Ταΰγετου Σαγιά και καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο. Η Μέσα Μάνη διακρίνεται με βάση την κατά μήκος κορυφογραμμή στην Ανατολική Μάνη ή προσηλιακή Μάνη, που βλέπει προς το Λακωνικό Κόλπο και στη Δυτική Μάνη ή απόσκερη ή αποσκιερή Μάνη, που βλέπει στο Μεσσηνιακό Κόλπο. Βορειότερα της Δυτικής Μάνης, δηλαδή από την περιοχή της Καρδαμύλης, βρίσκεται η Μεσσηνιακή Μάνη, ή όπως την αποκαλούν τοπικά η Έξω Μάνη. Ο διαχωρισμός αυτός διακρίνεται και στα επίθετα των κατοίκων, όπου κατά κανόνα της μεν Λακωνικής Μάνης καταλήγουν σε -άκος και στη Μεσσηνιακή Μάνη σε -έας.

Η περιοχή της Μάνης περιλαμβάνει τις άλλοτε επαρχίες του Γυθείου και Οιτύλου της Λακωνίας. Η συνολική της έκταση φθάνει τα 1800 τ.χλμ. επί συνολικού μήκους 75 χλμ. και μέγιστου πλάτους 28 χλμ. που καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο, με σπονδυλική στήλη το όρος Ταΰγετος και ψηλότερη κορυφή τον Προφήτη Ηλία (2.404 μ.). Ο συνολικός πληθυσμός της το 1961 έφθανε τους 20.300 κατοίκους, που ζούσαν σε 150 περίπου οικισμούς.

Σήμερα, μετά τη διοικητική αναδιοργάνωση Καλλικράτης (2011), η περιοχή της Μάνης αποτελείται από τους δήμους Δυτικής Μάνης, με έδρα την Καρδαμύλη, και Ανατολικής Μάνης, με έδρα το Γύθειο και ιστορική έδρα την Αρεόπολη. 

Ο δήμος Δυτικής Μάνης ανήκει στην Π.Ε. Μεσσηνίας (πρώην νομό Μεσσηνίας) και προέκυψε από τη συνένωση των (καποδιστριακών) Μεσσηνιακών δήμων Λεύκτρου και Αβίας. Ο δήμος Ανατολικής Μάνης ανήκει στην Π.Ε. Λακωνίας (πρώην νομό Λακωνίας) και προέκυψε από τη συνένωση των Λακωνικών δήμων Σμήνους, Γυθείου, Οιτύλου και Ανατολικής Μάνης.
Νταβίντ Μπεν Γκουριόν

Ο Νταβίντ Μπεν Γκουριόν (πραγματικό επώνυμο Grün, 16 Οκτωβρίου 1886 - 1 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Ισραηλινός πολιτικός, ο κύριος ιδρυτής και ο πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ.
Ναντσίνγκ

200px|thumb|Το κέντρο της πόλης.
Η Ναντσίνγκ (γνωστή και ως Ναντζίνγκ ή Νανκίνγκ) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Γιανγκσού της Κίνας και πόλη με μια προεξέχουσα θέση στην κινεζική ιστορία και τον πολιτισμό αφού η ονομασία της σημαίνει "Νότια πρωτεύουσα". Υπήρξε πρωτεύουσα σε διάφορες κινέζικες δυναστείες, βασίλεια και σε δημοκρατικές κυβερνήσεις που χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα μ.Χ μέχρι το 1949. Είναι επίσης μια από τις δεκαπέντε υποεπαρχιακές πόλεις στη διοικητική δομή της Κίνας, που απολαμβάνουν δικαιοδοτική και οικονομική αυτονομία ως μόλις λιγότερο από αυτή μιας επαρχίας. Επιπλέον, η "Δημοκρατία της Κίνας", που ελέγχει την Ταϊβάν και τα γειτονικά νησιά, την απαιτεί ως αυτοδίκαια πρωτεύουσα της. Βρίσκεται στο δέλτα και στην οικονομική ζώνη του ποταμού Γιανγκτσέ, μέσω του οποίου συνδέεται με το Μεγάλο Κανάλι. Είναι επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στην περιοχή της ανατολικής Κίνας, μετά από τη Σαγκάη με πληθυσμό 8.16 εκατομμύρια.

Η Ναντσίνγκ υπήρξε πρωτεύουσα της Κίνας κατά τη διάρκεια αρκετών ιστορικών περιόδων, και μάλιστα μία από τις τέσσερις μεγάλες αρχαίες πρωτεύουσες της Κίνας. Στα μέσα του 19ο αιώνα, ήταν η έδρα της εξέγερσης των Ταϊπίνγκ. Το 1902 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Ναντζίνγκ. Μετά την επανάσταση ενάντια στην Δυναστεία Τσινγκ (1911) και την εγκαθίδρυση δημοκρατίας, η πόλη επιλέχθηκε αρχικά ως η νέα πρωτεύουσα της Δημοκρατίας, αλλά ο νέος πρόεδρος Γιουέν Σικάι αποφάσισε να γίνει το Πεκίνο η νέα πρωτεύουσα. Με την άνοδο του Εθνικιστικού Κόμματος (Κουομιτάνγκ) με ηγέτη τον Τσιανγκ Κάι Σεκ στην εξουσία το 1927, η πόλη επιλέχθηκε ξανά για πρωτεύουσα της χώρας. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου Σινοϊαπωνικού πολέμου, η πόλη κατελήφθη από τους Ιάπωνες (το Δεκέμβριο του 1937), οι οποίοι προέβησαν σε βιασμούς και εκτελέσεις του πληθυσμού της πόλης, με τους νεκρούς να υπολογίζονται σε πάνω από 200.000 (οι αρχές της Κίνας ανεβάζουν τα θύματα σε πάνω από 300.000, ενώ οι Ιαπωνικές τα υπολογίζουν ανάμεσα σε 40.000 με 200.000). Τα γεγονότα αυτά έμειναν γνωστά στην Δύση με τον όρο «Σφαγή της Ναντσίνγκ» (ή «Βιασμός της Ναντσίνγκ»). Μετά την παράδοση της Ιαπωνίας το 1946 η πόλη έγινε ξανά πρωτεύουσα της Κίνας, παραμένοντας ως τέτοια μέχρι την κατάληψή της από τις δυνάμεις το Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, τον Απρίλιο το 1949.
Εφραίμ Κισόν

thumb|O Εφραίμ Κισόν το 2001
O Εφραίμ Κισόν (23 Αυγούστου 1924 - 29 Ιανουαρίου 2005) ήταν Ισραηλινός σατιρικός συγγραφέας και δραματουργός.

Γεννήθηκε στην Βουδαπέστη ως Φέρεντς Χόφμαν, όπου σπούδασε γλυπτική και ζωγραφική. Στη διάρκεια του B' Παγκοσμίου Πολέμου συνελήφθη από τους ναζί γλιτώνοντας ως εκ θαύματος την φυλάκιση σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εγκαταστάθηκε στο Ισραήλ το 1949, εξελισσόμενος σε έναν καυστικό διηγηματογράφο. H πολιτική και κοινωνική του σάτιρα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Κεντρική Ευρώπη, πιο πολύ στις γερμανόφωνες χώρες. Θεωρούσε την ίδρυση του Ισραήλ ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του 20ού αιώνα, συχνά όμως η κριτική στη χώρα του -και παρά το γεγονός ότι έγραφε εβραϊκά - δεν υποδεχόταν πάντα τα κείμενά του με ενθουσιασμό. Δηκτικός πάντα, μας άφησε μια σειρά από ειρωνικές ατάκες, όπως: "Πράγματι, οι εφημερίδες στις μέρες μας δεν έχουν κάτι που θα μπορούσε να τους φανεί πολύ χρήσιμο: θωράκιση που δεν αφήνει το πνεύμα να περνάει (κάτι που, βεβαίως, διαθέτει η τηλεόραση)" ή "Όταν αρχίζει κανείς να μοιάζει στη φωτογραφία του διαβατηρίου του, έχει επείγουσα ανάγκη από διακοπές". Τη δεκαετία του '60, ο Εφραίμ Κισόν διατηρούσε στήλες σε μεγάλες εφημερίδες του Ισραήλ, μέσω των οποίων συχνά καθόριζε τη δημόσια ατζέντα, επηρεάζοντας και τον τότε πρωθυπουργό Λεβί Εσκόλ. Εκτός από τη συγγραφή βιβλίων ασχολήθηκε με το θέατρο και με τον κινηματογράφο. Θεατρικά του έργα και σκετς μεταφράστηκαν σε πολλές χώρες και παίχτηκαν στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το 2002 του απονεμήθηκε το βραβείο Ισραήλ για την λογοτεχνία.
Ενέργεια ακτινοβολίας

Ενέργεια ακτινοβολίας ονομάζεται η ενέργεια που περιέχεται στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα (ή φωτόνια, αναλόγως του τρόπου που μετράμε την ακτινοβολία αυτή) που εκπέμπονται από μια πηγή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας τα οποία διαδίδονται στον κενό χώρο με την ταχύτητα του φωτός.

Η ενέργεια αυτή μεταδίδεται κυρίως στο κενό καθώς και μέσα από διάφορα υλικά, αν η ύλη επιτρέπει στη συγκεκριμένη συχνότητα του ηλεκτρομαγνητικού κύματος να την διαπεράσει, όπως π.χ. το φως μπορεί και περνά από το διαφανές γυαλί. Όταν προσπαθεί να διέλθει μέσα από ύλη, η ακτινοβολία είτε σκεδάζεται, είτε απορροφάται και μετατρέπεται σε άλλης μορφής ενέργεια όπως η θερμότητα ή η ηλεκτρική ενέργεια, είτε απορροφάται και επανεκπέμπεται (φθορισμός) ή απλά διέρχεται μέσα από την ύλη χωρίς φαινομενικά να αλληλεπιδρά με αυτήν, αν και η ταχύτητα διέλευσης αλλάζει σε σχέση με την ταχύτητα στο κενό. Στην περίπτωση του φθορισμού έχουμε απώλεια ενέργειας καθώς το υλικό κατακρατεί ενέργεια και η ακτινοβολία που επανεκπέμπεται είναι μικρότερης συχνότητας από την προσπίπτουσα.

Πηγή ακτινοβολίας μπορεί να είναι μια φωτιά, ο Ήλιος, ένα αναμμένο ηλεκτρικό σίδερο, μια κεραία εκπομπής ενός ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού, ένα ραδιενεργό υλικό που εκπέμπει ακτίνες γ, ένας αστέρας νετρονίων που εκπέμπει ακτίνες χ, ένα ρήγμα στη Γη την ώρα ενός σεισμού κλπ.
ακτινοβολια
Δημοκρατία των Αλτάι

Η Δημοκρατία των Αλτάι (ρωσικά: Респу́блика Алта́й) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, στα σύνορα της χώρας με το Καζακστάν (ΝΔ), την Κίνα (Ν) και τη Μογγολία (ΝΑ). Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι το Γκόρνο Αλτάισκ (56.933 κάτοικοι - απογρ. 2010).

Η Δημοκρατία οφείλει το νομικό της καθεστώς στους Αλτάι, ένα νομαδικό φύλο τουρανικής προέλευσης, που αντιπροσωπεύει το 33,5% του πληθυσμού. Πάντως κυρίαρχο εθνικό στοιχείο είναι οι Ρώσοι (57,4).

Η "Δημοκρατία των Αλτάι" δεν πρέπει να συγχέεται με το όμορο "Κράι Αλτάι".
Κράι Αλτάι

Το Κράι Αλτάι (ρωσικά: Алта́йский край) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Βρίσκεται στα σύνορα της χώρας με το Καζακστάν. Πήρε το όνομά του από τα Αλτάια Όρη, στους πρόποδες των οποίων εκτείνεται.

Κυριότερα αστικά κέντρα του Κράι είναι η πρωτεύουσα Μπαρναούλ (612.401 κάτοικοι - απογρ. 2010), το Μπισκ (210.115) και το Ρουμπτσόφσκ (147.002). Βασικές οικονομικές δραστηριότητες είναι η εξόρυξη μετάλλων και η επεξεργασία τους.

Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ρωσικής καταγωγής (92%). Ανάμεσα στους κατοίκους απαντάται και ένας συμπαγής πληθυσμός περίπου 80.000 ατόμων γερμανικής καταγωγής (3%), οι λεγόμενοι "Ρώσοι Μεννονίτες". Πρόκειται για απογόνους Πρώσων και Ολλανδών Αναβαπτιστών, οπαδών της διδασκαλίας του ειρηνιστή προτεστάντη Μέννο Σίμονς, οι οποίοι μετά από πρόσκληση της Μεγάλης Αικατερίνης (τέλη 18ου αι.) είχαν εγκαταλείψει τις πατρίδες τους και εγκατασταθεί ομαδικά σε διάφορες περιοχές της ευρωπαϊκής Ρωσίας, ιδιαίτερα στην Κριμαία. Το 1906 όλοι οι Μεννονίτες συγκεντρώθηκαν σε μία από τις περιοχές που σήμερα καταλαμβάνει το Κράι Αλτάι, λαμβάνοντας ειδικά προνόμια και δωρεάν καλλιεργήσιμη γη.

Το "Κράι Αλτάι" δεν πρέπει να συγχέεται με την όμορη "Δημοκρατία των Αλτάι".


Κατηγορία:Σιβηρία
Κοκκινοσκουφίτσα

Η κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος σε έναν πίνακα του [[Καρλ Λάρσον]] (1881).
Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ευρωπαϊκά παραμύθια στον κόσμο και απαντά σε πολλές παραλλαγές. Οι πιο δημοφιλείς είναι η γαλλική του Σαρλ Περώ (με τίτλο ""Le Petit Chaperon Rouge") του 1697, και η γερμανική των αδελφών Γκριμ ("Rotkäppchen") του 1857.
Τυραννόσαυρος

Ο Τυραννόσαυρος (Tyrannosaurus, από τα ελληνικά "τύραννος" και "σαύρος") είναι γένος θηριόποδου δεινόσαυρου. Το είδος Tyrannosaurus rex ("rex" σημαίνει "βασιλιάς" στα λατινικά) που συχνά αναφέρεται εν συντομία T. rex, είναι αναπόσπαστο τμήμα του λαϊκού πολιτισμού. Έζησε σε όλη την περιοχή της σημερινής δυτικής Βόρειας Αμερικής, με πολύ ευρύτερη κατανομή από τους άλλους τυραννοσαυρίδες. Απολιθώματά του βρίσκονται σε ποικιλία σχηματισμών που χρονολογούνται από τη Μααστρίχτια περίοδο του ύστερου Κρητιδικού, 68 με 65,5 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ήταν από τους τελευταίους, εκτός των πτηνών, δεινοσαύρους που έζησαν πριν το συμβάν εξαφάνισης Κρητιδικού-Τριτογενούς.

Όπως και οι άλλοι τυραννοσαυρίδες, ο Τυραννόσαυρος ήταν δίποδο σαρκοφάγο με ογκώδες κρανίο που εξισορροπούνταν από μία μακριά, βαριά ουρά. Σε σχέση με τα μεγάλα και ισχυρά οπίσθια άκρα, τα εμπρόσθια άκρα του Τυραννόσαυρου ήταν μικρά, αν και ασυνήθιστα ισχυρά για το μέγεθός τους, και έφεραν δύο δάκτυλα με νύχια. Αν και άλλα θηριόποδα είχαν συγκρίσιμο ή και μεγαλύτερο μέγεθος από τον "Tyrannosaurus rex", είναι ο μεγαλύτερος γνωστός τυραννοσαυρίδης και ένας από τους μεγαλύτερους επίγειους θηρευτές, με μήκος που έφτανε τα 12,4 έως και 15,2 m, ύψος στο ισχίο 4 m και στο κεφάλι 4,6 με 6,1m, και βάρος που έφτανε τους 6-15 τόννους. Ήταν με διαφορά το μεγαλύτερο σαρκοφάγο στο περιβάλλον του, και πιθανώς ήταν κορυφαίος θηρευτής, θηρεύοντας αδρόσαυρους και κερατόψια, αν και κάποιοι ειδικοί πρότειναν ότι ήταν κατά κύριο λόγο πτωματοφάγος. Η διαφωνία για το αν ήταν κορυφαίος θηρευτής ή πτωματοφάγος είναι μια από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια διαφωνίες στην παλαιοντολογία.

Έχουν αναγνωριστεί πάνω από 30 δείγματα "Tyrannosaurus rex", κάποια από τα οποία είναι σχεδόν ολόκληροι σκελετοί. Έχουν αναφερθεί μαλακοί ιστοί και πρωτεΐνες σε τουλάχιστον ένα από αυτά τα δείγματα. Η πληθώρα απολιθωμένου υλικού έχει επιτρέψει σημαντική έρευνα σε πολλές πτυχές της βιολογίας του, όπως την οντογένεση και τη βιομηχανική. Οι διατροφικές συνήθειες, η φυσιολογία και η δυνατή ταχύτητα κίνησής του είναι ακόμα αντικείμενα συζήτησης. Η ταξινομία του είναι αμφισβητούμενη, καθώς κάποιοι επιστήμονες θεωρούν το είδος "Tarbosaurus bataar" από την Ασία ως δεύτερο είδος Τυραννόσαυρου, ενώ άλλοι διατηρούν τον Ταρμπόσαυρο ως ξεχωριστό γένος. Αρκετά άλλα γένη τυραννοσαυριδών από τη Βόρεια Αμερική θεωρούνται πλέον συνώνυμα με τον Τυραννόσαυρο.
Ανατολή

thumb|250px|right|Η Ανατολή (A) / (East)(Ε) σε σχέση με τις άλλες κατευθύνσεις.

Η Ανατολή (ή Απηλιώτης) είναι γεωγραφική κατεύθυνση. Αποτελεί ένα από τα τέσσερα κύρια σημεία ορίζοντος και κατ΄ επέκταση σημεία της πυξίδας. Είναι το αντίθετο της Δύσης, κατά σημείο και κατεύθυνση και βρίσκεται σε ορθή γωνία με τον βορρά και τον νότο, (αζιμούθιο 90° από Β. ή Ν.). Συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό κεφαλαίο γράμμα Ε (εκ του East), και στην ελληνική με το επίσης κεφαλαίο γράμμα Α (εκ του Ανατολή). 
Ειδικότερα ο άνεμος που πνέει από τη διεύθυνση αυτή (και όχι προς τη διεύθυνση αυτή) ονομάζεται Απηλιώτης ή Ανατολικός (άνεμος).

Κατά κανόνα, σε όλους τους χάρτες, εκτός των αστρονομικών και των πολικών, η Ανατολή καταφαίνεται στο δεξιό τμήμα από το μέσον αυτών.

Το ακριβές σημείο της Ανατολής είναι δυνατόν να εξακριβωθεί με τη χάραξη της μεσημβρινής γραμμής (μεσημβρινή διάβαση), η οποία και είναι η κατεύθυνση Βορρά - Νότου αν ληφθεί επ΄ αυτής και στο μέσον κάθετη γραμμή, αζιμούθιο 90°, ή με την παρατήρηση της ανατολής του Ηλίου κατά το χρόνο των ισημεριών, δηλαδή στις 21 Μαρτίου και 23 Σεπτεμβρίου κατ΄ έτος. 
Κατ΄ επέκταση ονομάζεται "ανατολή" και όλο το τμήμα (τόξο) του ορίζοντα από το οποίο παρατηρούνται να ανατέλουν οι αστέρες, ο Ήλιος και η Σελήνη, συνεπεία της φαινομένης περιστροφής της ουράνιας σφαίρας που και αυτή οφείλεται ως γνωστόν στη πραγματική περιστροφή της Γης περί τον άξονά της.
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

To Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (Σ.Ε.Φ.) είναι κλειστό γήπεδο ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου. Βρίσκεται στο Νέο Φάληρο του Πειραιά, απέναντι από το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης, έχει χωρητικότητα 14.500 θεατών και αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο κλειστό γήπεδο της Ελλάδας. Απέχει 10 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας και 3 χλμ. από το κέντρο του Πειραιά. Αποτελεί έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού.
Δημοκρατία της Μπουργιατίας

Η Δημοκρατία της Μπουργιατίας (ρωσικά: Респу́блика Буря́тия) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Στα δυτικά βρέχεται από τη λίμνη Βαϊκάλη, ενώ στα Ν-ΝΑ συνορεύει με τη Μογγολία.

Πρωτεύουσα της Μπουργιατίας είναι το Ουλάν Ουντέ (404.426 κάτοικοι - απογρ. 2010). Από τις υπόλοιπες πόλεις, καμία δεν ξεπερνά σε πληθυσμό τους 30.000 κατοίκους.

Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ρωσικής καταγωγής (67,8%). Οι αυτόχθονες Μπουργιάτες αντιπροσωπεύουν το 28% του πληθυσμού και είναι η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της ασιατικής Ρωσίας.
Περιφέρεια Τσιτά

Περιφέρεια Τσιτά (Чити́нская о́бласть, τσιτίνσκαγια ομπλάστ) λεγόταν το ρωσικό Κράι Υπερβαϊκάλης μέχρι και το Φεβρουάριο του 2008, όταν ενσωματώθηκε σε αυτήν ο Αυτόνομος θύλακας της Άγκα - Μπουργιατίας.

Στα εδάφη της περιφέρειας βρισκόταν όλες οι σημαντικές πόλεις του νέου κράι, όπως η πρωτεύουσα Τσιτά (316.643 κάτοικοι - απογρ. 2002), το Κρασνοκάμενσκ (55.920) και η Μπόρζια (31.460).
Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ

thumb|right|Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ που μιλάει από το τηλέφωνο
thumb|right|Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ με την οικογένειά του
Ο Αλεξάντερ Γκρέιαμ Μπελ ("Alexander Graham Bell", 3 Μαρτίου 1847 – 2 Αυγούστου 1922) ήταν διαπρεπής Σκωτσέζος επιστήμονας, εφευρέτης και μηχανικός, ο οποίος θεωρείται ως εφευρέτης του πρώτου πρακτικού τηλεφώνου.

Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο της Σκωτίας και ο πατέρας του ήταν ο Αλεξάντερ Μέλβιλ Μπελ, γνωστός ρήτορας με 200 εκδόσεις βιβλίων για τη βελτίωση της παιδείας των κωφαλάλων. Ο νεαρός τότε Γκράχαμ Μπελ και τα δύο του αδέλφια εκπαιδεύτηκαν από τον πατέρα τους για να συνεχίσουν το έργο του.
Άγκα - Μπουργιατία

200px|right|thumb|Η θέση της Άγκα-Μπουργιατίας στο ρωσικό χάρτη, εντός του Κράι Υπερβαϊκάλης.

Η Άγκα - Μπουργιατία είναι μία ρωσική περιοχή στη νότια Σιβηρία. Μέχρι πρόσφατα ήταν ξεχωριστό ομοσπονδιακό υποκείμενο με την ονομασία "Αυτόνομος θύλακας της Άγκα - Μπουργιατίας" (έκταση 19.312 χμ², πληθυσμός 72.213 - απογρ. 2002). Το Μάρτιο του 2008 συνενώθηκε διοικητικά με την πολύ μεγαλύτερη Περιφέρεια Τσιτά στο νέο Κράι Υπερβαϊκάλης.

Πρωτεύουσά της είναι η κωμόπολη Αγκίνσκογιε (11.717 κάτοικοι).

Στην απογραφή του 2002 οι κάτοικοι της Άγκα - Μπουργιατίας δήλωσαν μέλη 54 διαφορετικών εθνοτήτων, από τις οποίες οι περισσότερες δεν ξεπερνούν τις λίγες δεκάδες μέλη. Κυρίαρχα εθνικά στοιχεία είναι οι Μπουργιάτες (μογγολικό φύλο - 62,5%) και οι ρώσοι (35,1%).
Ουστ-Ορντά Μπουργιατία

180px|right|thumb|Η θέση της περιοχής στο ρωσικό χάρτη

Η Ουστ-Ορντά Μπουργιατία είναι περιοχή της νότιας Σιβηρίας. Έως την Πρωτοχρονιά του 2008 αποτελούσε ξεχωριστό ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, με την ονομασία "Αυτόνομος θύλακας της Ουστ-Ορντά Μπουργιατίας". Σήμερα είναι τμήμα της Περιφέρειας Ιρκούτσκ.

Η περιοχή δε διαθέτει πόλεις. Πρωτεύουσά της είναι ο αστικός οικισμός Ουστ-Ορντίνσκι με 14.335 κατοίκους κατά την απογραφή του 2002. Σύμφωνα με την ίδια απογραφή, οι αυτόχθονες Μπουργιάτες (μογγολικό φύλο) αντιπροσωπεύουν το 39,6% των κατοίκων και οι ρώσοι το 54,4%.
Τζέιμς Βατ

Ο Τζέιμς Βατ (Αγγλικά: James Watt, αγγλική προφορά: , "Γουότ", 30 Ιανουαρίου 1736 – 25 Αυγούστου 1819) ήταν Σκωτσέζος μηχανουργός, μηχανικός και εφευρέτης.
Όμπλαστ του Ιρκούτσκ

Το Όμπλαστ του Ιρκούτσκ (ρωσικά: "Ирку́тская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Βρέχεται στα ΝΑ από τη λίμνη Βαϊκάλη.

Λόγω του υψηλού βαθμού εκβιομηχάνισής της, η περιφέρεια είναι έντονα αστικοποιημένη με το 70% του πληθυσμού της να ζει σε πόλεις. Από αυτές, πέντε πλησιάζουν ή ξεπερνούν τους 100.000 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2002: η πρωτεύουσα Ιρκούτσκ (593.604), το Μπράτσκ (259.335), το Ανγκάρσκ (247.118), το Ουστ Ιλίμσκ (100.592) και το Ουζόλιε Σιμπίρσκογιε (90.161).

Στα νότια εδάφη της Περιφέρειας Ιρκούτσκ βρισκόταν μέχρι πρότινος ο Αυτόνομος θύλακας της Ουστ-Ορντά Μπουργιατίας (έδρα μιας μικρής νομαδικής μειονότητας μογγολικής καταγωγής), τον οποίο ενσωμάτωσε την Πρωτοχρονιά του 2008.
Καλίνινγκραντ

Το Καλίνινγκραντ (), παλαιότερα γνωστό ως Κένιγκσμπεργκ ή Καινιξβέργη (, , Παλαιά Πρωσικά: "Twangste, Kunnegsgarbs, Knigsberg", , ), είναι πόλη-λιμάνι και διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Καλίνινγκραντ, του ρωσικού θύλακα που βρίσκεται μεταξύ της Πολωνίας και της Λιθουανίας στην Βαλτική Θάλασσα. Η περιοχή αυτή συνορεύει με εδάφη μελών του NATO και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ είναι γεωγραφικά αποκομμένη από την υπόλοιπη Ρωσία.

Στην περιοχή βρισκόταν το Παλαιό Πρωσικό φρούριο/οικισμός "Twangste". Το 1255, ένα νέο φρούριο χτίστηκε στην τοποθεσία αυτή από τους Τεύτονες Ιππότες στη διάρκεια των Βόρειων Σταυροφοριών, το οποίο και έλαβε την ονομασία «Κένιγκσμπεργκ» προς τιμήν του Βασιλέα Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Η πόλη ήταν μέρος διαδοχικά του Κράτους του Τευτονικού Τάγματος, της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Πρωσίας και της Γερμανίας (έως το 1945). Έως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή αποτελούσε το βόρειο τμήμα της πρώην Ανατολικής Πρωσίας. Η πόλη καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατελήφθη από τον Κόκκινο Στρατό το 1945 και ο γερμανικός πληθυσμός διέφυγε ή εκδιώχθηκε. Μετονομάστηκε σε Καλίνινγκραντ στις 4 Ιουλίου 1946 προς τιμήν του Μιχαήλ Καλίνιν. Το 2005, το Καλίνινγκραντ γιόρτασε τα 750 χρόνια ύπαρξής του.

Σύμφωνα με την Απογραφή του 2010, ο πληθυσμός του ήταν της τάξεως των 431.902 κατοίκων—μια αύξηση από τους 430.003 που είχαν καταγραφεί στην Απογραφή του 2002.
Υπατία

Η Υπατία (Αλεξάνδρεια, 370 - Αλεξάνδρεια, 8 Μαρτίου 415) ήταν Ελληνίδα νεοπλατωνική φιλόσοφος, αστρονόμος και μαθηματικός, διευθύντρια της νεοπλατωνικής σχολής στην Αλεξάνδρεια. 

Δίδαξε φιλοσοφία και αστρονομία στην Αλεξάνδρεια, όπου και δολοφονήθηκε από όχλο που αποτελούνταν από φανατικούς χριστιανούς.
Άρκευθος

Κωνοφόρο γυμνόσπερμο φυτό η Άρκευθος (επιστ. ονομασία "Juniperus") είναι γένος που ανήκει στην τάξη των Πευκωδών και στην οικογένεια των Κυπαρισσοειδών με 60 είδη αρωματικών αειθαλών δέντρων ή θάμνων. Είναι γνωστή στην Ελλάδα και με τις ονομασίες γιουνίπερος και κέδρο (το), ενώ στην Κύπρο φέρει την ονομασία αόρατος.
Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (περ. 676 – 4 Δεκεμβρίου 749) ήταν Βυζαντινός μοναχός και ιερέας. Γεννήθηκε στη Δαμασκό —εξ ου και το προσωνύμιό του— και ανήκε σε εξέχουσα οικογένεια. Ο πατέρας του Σέργιος, ήταν διοικητής της Δαμασκού, που ήταν τότε υποταγμένη στους Σαρακηνούς και «υπουργός» οικονομικών του Αμπτέλ- Μαλέκ (685- 705) χαλίφη των Αράβων. Η οικογενειακή κατάσταση του Ιωάννη προσδιόρισε και τις σπουδές του. Ο πατέρας του εξαγόρασε την ελευθερία τού αιχμαλώτου μοναχού και άριστου διδασκάλου από τη Νότια Ιταλία, τού Κοσμά τού Σικελού, ο οποίος ανέλαβε την εκπαίδευση του Ιωάννη στους βασικούς τομείς της γνώσεως, δηλαδή την αριθμητική, την γεωμετρία, τη μουσική, την αστρονομία, τη ρητορική, τη φιλοσοφία του Πλάτωνα και αυτήν του Αριστοτέλη. 

Ο Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός διαδέχθηκε τον πατέρα του στην υπηρεσία του χαλίφη και κατέλαβε ανάλογο αξίωμα κατά την εποχή του χαλίφη Ουαλίντ (705-715). Τελικά όμως, αφού απαρνήθηκε τα εγκόσμια αξιώματα, με προτροπή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη Ε΄ χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και εγκαταστάθηκε στη μονή του αγίου Σάββα, κοντά στα Ιεροσόλυμα. Εκεί έζησε όλη του τη ζωή μελετώντας και συγγράφοντας, κυρίως μουσικά έργα.

Ήταν εικονόφιλος και πολέμησε με σφοδρότητα τους εικονομάχους Αυτοκράτορες Λέοντα Γ' τον Ίσαυρο και τον γιο του Κωνσταντίνο Ε΄. Γράφοντας επιστολές, ζητούσε από το λαό της Πόλης να τιμά τις εικόνες. Αναφέρεται, ότι ο Λέων Γ΄ διέταξε να μιμηθούν τη γραφή τού Ιωάννη και να στείλουν στο χαλίφη πλαστή επιστολή του, με την οποία να φαίνεται, ότι ο Ιωάννης προσέφερε (τάχα) τη Δαμασκό στους Βυζαντινούς. Ο χαλίφης πείστηκε και τού έκοψε το δεξί χέρι, το οποίο όμως γιατρεύτηκε ως εκ θαύματος. Τότε έγραψε τον πρώτο ειρμό τού Κανόνα τού Α΄ ήχου «Σού η τροπαιούχος δεξιά, θεοπρεπώς εν ισχύϊ δεδόξασται».

Χάρη στην ευγλωττία του ονομάσθηκε και «Χρυσορρόας», ενώ για το πλούσιο μουσικό του έργο ονομάστηκε «"Μαΐστωρ της μουσικής"». Ανακηρύχθηκε άγιος. Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Καθολική εορτάζουν τη μνήμη του στις 4 Δεκεμβρίου. Επίσης αναγνωρίζεται ως άγιος από τη Λουθηρανική και την Αγγλικανική Εκκλησία.
Μοσέ Νταγιάν

Ο Μοσέ Νταγιάν (20 Μαΐου 1915 − 16 Οκτωβρίου 1981) ήταν Ισραηλινός στρατηγός και σοσιαλιστής πολιτικός, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του ισραηλινού στρατού (1955-1958), υπουργός Γεωργίας (1959-1964), Εθνικής Άμυνας (1967-1974) και Εξωτερικών (1977-1979).

Σοσιαλιστής πολιτικά, ο Νταγιάν έγινε παγκοσμίως γνωστός για τις τολμηρές στρατιωτικές του νίκες ενάντια σε αριθμητικά πολλαπλάσιες Αραβικές δυνάμεις: το 1967 στον πόλεμο των έξι ημερών με αιφνιδιαστικό χτύπημα κατέστρεψε ολοσχερώς την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία πριν προλάβει να απογειωθεί και ταυτόχρονα εισέβαλε στη Συρία κατακτώντας τα υψώματα Γκολάν που μέχρι σήμερα κατέχει το Ισραήλ.

Έχασε το αριστερό μάτι το 1941 πολεμώντας με τις βρετανικές δυνάμεις εναντίον του Άξονα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και έκτοτε φορούσε ένα μαύρο «πειρατικό» κάλυμμα για το υπόλοιπο της ζωής του, κάτι που τον έκανε μία από τις πιο διάσημες φιγούρες της διεθνούς πολιτικής.
Γιάννης Ρουμπούλιας

Ο Γιάννης Ρουμπούλιας, γνωστός και ως Rubus (1982) είναι Έλληνας βραβευμένος δημιουργός κόμικς και γελοιογράφος. Συμμετέχει επίσης ως ηθοποιός σε ταινίες.
Σιφόν

thumb
Το Σιφόν ( από την γαλλική λέξη Chiffon που σημαίνει κουρέλι) είναι διάφανο, λεπτό, πολύ ευαίσθητο και στιλπνό μεταξωτό ύφασμα με ντελικάτη και ακανόνιστη επιφάνεια. Είναι υφασμένο με απλή ύφανση από μονό, στριφτό, πολύ καλής ποιότητας μεταξωτό νήμα. Συχνά ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει διάφανα υφάσματα. Πολλές φορές ονομάζεται και Mousseline de soie (μεταξωτή μουσελίνα).
Ρένα Παγκράτη

Η Ρένα Παγκράτη (13 Μαρτίου 1949 - 25 Ιουνίου 1998) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια που πρωταγωνίστησε στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό από το ρόλο της "Κάθριν Βουρλίδου" στη κωμική σειρά της κρατικής τηλεόρασης "Λούνα Παρκ" στην οποία πρωταγωνίστησε από το 1974 μέχρι το 1981.
Δημοκρατία της Χακασίας

Η Δημοκρατία της Χακασίας (ρωσικά: Респу́блика Хака́сия) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Υπάγεται στο Σιβηρικό Διαμέρισμα και πρωτεύουσά της είναι το Αμπακάν (165.214 κάτοικοι - απογρ. 2010). Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα είναι το Τσερνογκόρσκ (72.147) και το Σαγιανογκόρσκ.

Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2002, η πλειοψηφία του κατοίκων της Χακασίας είναι Ρώσοι (80,3%), ενώ όσοι δηλώνουν Χακάσιοι (τουρανικό γηγενές φύλο) αντιπροσωπεύουν πια μόνο το 12% του πληθυσμού.


Κατηγορία:Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Torchwood

Torchwood είναι μια Bρετανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας δημιούργημα του Russell T. Davies και της πολύχρονης σειράς επιστημονικής φαντασίας Doctor Who.

Πρόκειται για μια ομάδα πέντε ατόμων που ασχολούνται με μεταφυσικά γεγονότα και ενέργειες στο Κάρντιφ, της Ουαλίας.

Ο πρώτος κύκλος αποτελείται από 13 επεισόδια και η πρεμιέρα ήταν στις 22 Οκτωβρίου 2006 στο BBC 3 ενώ προβαλλόταν σε επανάληψη στο BBC 2 κάθε Τετάρτη στις 9μμ.

Πρωταγωνιστεί ο John Barrowman ως "Captain Jack Harkness", αινιγματικός αρχηγός της ομάδας, ο οποίος είναι αθάνατος, η Ιβ Μάιλς ως "Gwen Cooper", μια αστυνομικός που σμίγει με την ομάδα στο πρώτο επεισόδιο, ο Gareth David-Loyd ως "Ianto Jones", γραμματικός και γενικός βοηθητικός, o Burn Gorman ως "Dr. Owen Harper", ιατρικός εμπειρογνώμων και η Naoko Mori ως "Toshiko Sato", ειδικός ηλεκτρονικού υπολογιστή. 

Ο δεύτερος κύκλος άρχισε στις 16 Ιανουαρίου 2008 στο BBC 2 στην Αγγλία

Αυτή η σειρά έχει γυριστεί σε μορφή Full HD 1080p και προβάλλεται από το κανάλι υψηλής ανάλυσης BBC HD. Στην Ελλάδα προβαλλόταν από το κανάλι ΣΚΑΪ.
Φράνκο Τζεφιρέλι

Ο Φράνκο Τζεφιρέλι (ιταλ.: "Gian Franco Corsi Zeffirelli", 12 Φεβρουαρίου 1923 – 15 Ιουνίου 2019) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου, του θεάτρου, της όπερας και της τηλεόρασης. Διετέλεσε γερουσιαστής του κεντροδεξιού κόμματος "Forza Italia", από το 1994 μέχρι το 2001.

Είναι γνωστός για αρκετές από τις ταινίες που έχει σκηνοθετήσει, ιδιαίτερα την ταινία "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" (1968), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ. Η ταινία του "Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι" (1967) με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον παραμένει η καλύτερη κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου έργου του Σαίξπηρ. Η μίνι σειρά "Ιησούς από την Ναζαρέτ" (1977) έλαβε αναγνωρισιμότητα τόσο στην Ιταλία όσο και παγκοσμίως και προβάλλεται ακόμα και σήμερα το Πάσχα σε πολλές χώρες.

Μερικές από τις παραγωγές του για την όπερα (στις οποίες ο ίδιος σχεδίαζε τα σκηνικά και τα κοστούμια) θεωρούνται παγκοσμίως κλασικές στο είδος τους.

Παρασημοφορημένος από την ιταλική κυβέρνηση ήδη από το 1977, ο Τζεφιρέλι έλαβε επίσης τον τίτλο του ιππότη από την βρετανική κυβέρνηση το 2004 όταν έγινε Ταξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Το 2009 βραβεύτηκε με το βραβείο της πόλης της Ρώμης Premio Colosseo.
Ζέτα Θεοδωρακοπούλου

Η Ζέτα Θεοδωρακοπούλου είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος. Είναι μια από τις πρώτες γυναίκες δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν με την αθλητική επικαιρότητα.
Όμπλαστ του Νοβοσιμπίρσκ

Το Όμπλαστ του Νοβοσιμπίρσκ (ρωσικά: "Новосиби́рская о́бласть") είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό διαμέρισμα. Ένα μικρό τμήμα της συνορεύει με το Καζακστάν. 

Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η πόλη Νοβοσιμπίρσκ (1.425.508 κάτοικοι - απογρ. 2002), η τρίτη μεγαλύτερη ρωσική πόλη μετά τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Στην πρωτεύουσα ζουν περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους της περιφέρειας, οι οποίοι είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους ρωσικής καταγωγής (93%).
Έλσα Μάξγουελ

Η Έλσα Μάξγουελ ("Elsa Maxwell", 24 Μαΐου 1883 - 1 Νοεμβρίου 1963) ήταν Αμερικανίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας, τραγουδοποιός και ραδιοφωνική παραγωγός, η οποία καθιερώθηκε ως επαγγελματίας διοργανώτρια κοσμικών εκδηλώσεων. Δημοσιογράφος-θρύλος, η Έλσα Μάξγουελ έγινε διάσημη για την καυστική της πένα, με την οποία κατέγραφε γεγονότα και σχολίαζε τους σταρ από την κοσμική της στήλη.

Γεννήθηκε στο Κέοκουκ της Αϊόβα στις 24 Μαΐου 1883 αλλά μετακόμισε στην Καλιφόρνια σε πολύ μικρή ηλικία. Εγκατέλειψε το σχολείο στα 14 για να εργαστεί ως πιανίστρια στο θέατρο, αν και ποτέ δεν είχε παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής. Μέχρι το 1905 ήταν μέλος σε ένα θίασο για έργα του Σαίξπηρ, κατόπιν πέρασε στην επιθεώρηση και τελικά βρέθηκε στα νυχτερινά μαγαζιά της Νότιας Αφρικής.

Στα ταξίδια της συνάντησε σημαντικούς ανθρώπους και άρχισε να παραβρίσκεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη. Μέχρι το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου οργάνωνε δεξιώσεις για εστεμμένους και διασημότητες σε όλη την Ευρώπη. Καθιερώθηκε ως η καλύτερη οικοδέσποινα το 1919 όταν οργάνωσε ένα έξοχο γεύμα στο ξενοδοχείο Ritz στο Παρίσι για τον Άρθρουρ Μπάλφουρ, Γραμματέα του Αγγλικού Υπουργείου Εξωτερικών. Αργότερα οργάνωσε τους Διεθνείς Αγώνες Μηχανοκίνητων Σκαφών στο Λίντο της Βενετίας και βοήθησε τον Πρίγκιπα του Μονακό στον προγραμματισμό των κοινωνικών του υποχρεώσεων.

Τα πάρτυ της Μάξγουελ έμειναν στην ιστορία όχι μόνο για τους διάσημους καλεσμένους της αλλά και για τις καινοτομίες που επινόησε στη διασκέδασή τους. Έχε εφεύρει απλά παιχνίδια που έπαιζαν οι καλεσμένοι τα οποία ήταν αρκετά δημοφιλή στη δεκαετία του '30. Αγαπούσε πολύ τα πάρτυ με θέμα τα κοστούμια, και συχνά απαιτούσε από τους άνδρες καλεσμένους της να φορούν γυναικεία ρούχα και το αντίθετο.

Η Έλσα Μάξγουελ επέστρεψε στην Νέα Υόρκη στις αρχές του 1930 και μετακόμισε στο Χόλιγουντ το 1938. Εκεί διαφοροποίησε τη καριέρα της γράφοντας και παίζοντας σε όχι και τόσο επιτυχείς κινηματογραφικές παραγωγές, γράφοντας τέσσερα βιβλία, αρθρογραφώντας, κάνοντας εκπομπές στο ραδιόφωνο ("«Elsa Maxwell's Party Line»"), συνθέτοντας περίπου 80 τραγούδια, και δίνοντας ομιλίες. Αργότερα έκανε εμφανίσεις στην εκπομπή του Τζακ Πάαρ "«Tonight»". Και βέβαια συνέχισε να οργανώνει πάρτυ για εξέχουσες προσωπικότητες. 

Η Έλσα Μάξγουελ, η οποία δεν παντρεύτηκε ποτέ, συνήθιζε να λέει για την ζωή της ότι "«δεν ήταν κακή για μια κοντή, χοντρή, ερασιτέχνη πιανίστρια από το Κέοκουκ της Αϊόβα, χωρίς χρήματα και υπόβαθρο, που αποφάσισε να γίνει ένας μύθος και έκανε ακριβώς αυτό»".

Πέθανε στη Νέα Υόρκη την 1η Νοεμβρίου 1963.