Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Άλφρεντ Λούις Κρέμπερ

Ο Άλφρεντ Λούις Κρέμπερ ("Alfred Louis Kroeber", 11 Ιουνίου 1876 - 5 Οκτωβρίου 1960) ήταν Αμερικανός κοινωνικός ανθρωπολόγος. Υπήρξε μία από τις μορφές που άσκησαν σημαντική επιρροή στην αμερικανική αρχαιολογία και ανθρωπολογία κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. 

Ο Κρέμπερ γεννήθηκε στο Χομπόκεν του Νιού Τζέρσεϊ (Hoboken, New Jersey). Έλαβε το διδακτορικότου υπό την εποπτεία του Φραντς Μποάζ (Franz Boas) στο πανεπιστήμιο της Κολούμπια (Columbia University), το 1901. Η "θέση" του στηρίχθηκε σε μελέτες πεδίου με τους Ινδιάνους Αραπάχο. Το μεγαλύτερο κομμάτι της σταδιοδρομίας του το πέρασε στην Καλιφόρνια, κυρίως στο πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ. Τα γραφεία του εκεί τμήματος ανθρωπολογίας στεγάζονται σε ένα κτήριο γνωστό ως Αίθουσα Κρέμπερ. 

Αν και έγινε περισσότερο γνωστός ως κοινωνικός ανθρωπολόγος, παρήγαγε σημαντικό έργο στην αρχαιολογία,ενώ η σημαντικότερη πιθανώς προσφορά του -από την οπτική γωνία της αρχαιολογίας- είναι οι διασυνδέσεις που δημιούργησε ανάμεσα στην αρχαιολογική επιστήμη και τον πολιτισμό. Διενήργησε αρκετές ανασκαφές στο Νέο Μεξικό, το Μεξικό και το Περού.

Ο Κρέμπερ και οι μαθητές του έκαναν σημαντικό έργο όσον αφορά στη συλλογή πολιτισμικών πληροφοριών για τις δυτικές φυλές τών Ιθαγενών Αμερικανών. Όλη η μελέτη εκδόθηκε ως "Εγχειρίδιο των Ινδιάνων της Καλιφόρνιας", το 1925. Οι προσπάθειες να διασωθούν οι πληροφορίες που αφορούσαν αυτές τις φυλές ονομάστηκε "Σωστική Εθνογραφία". Ο Κρέμπερ πιστώνεται για την ανάπτυξη των ιδεών πολιτισμική περιοχή και πολιτισμική διαμόρφωση, στο "Πολιτισμικές και Φυσικές Περιοχές των Ιθαγενών της Βόρειας Αμερικής", του 1939. Η επιρροή του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε πολλοί σύγχρονοί του υιοθέτησαν τη γενειάδα και το μουστάκι του, όπως και τις απόψεις του ως κοινωνικού επιστήμονα.

Ο Κρέμπερ και ο Ρόλαντ Ντίξον "(Roland Dixon)" επηρέασαν σημαντικά τη γενετική ταξινόμηση των γλωσσών των Ιθαγενών Αμερικανών, καθώς δημιούργησαν νέες γλωσσικές ομάδες όπως η Πενούτιες και οι Χοκάν. Εργάστηκε με τον Ίσι (Ishi), που ισχυριζόταν (όχι αδικαιολόγητα) ότι ήταν ο τελευταίος Ινδιάνος Γιαχί (Yahi) της Καλιφόρνιας. Η δεύτερη σύζυγός του, η Θεοδώρα Κρέμπερ "(Theodora Kroeber)", έγραψε την πολύ γνωστή βιογραφία του Ίσι, "Ishi in Two Worlds", (Ο Ίσι σε Δύο Κόσμους).

Το βιβλίο του, "Ανθρωπολογία" (1923, 1948), χρησιμοποιήθηκε ευρέως επί σειρά ετών. 

Ο Κρέμπερ ήταν πατέρας του ακαδημαϊκού συγγραφέα Καρλ Κρέμπερ (Karl Kroeber) και της συγγραφέως επιστημονικής φαντασίας Ούρσουλας Λε Γκεν από τη δεύτερη σύζυγό του Θεοδώρα. Υιοθέτησε επίσης τα δύο παιδιά της Θεοδώρας, τον Τεντ και τον Κλίφτον Κρέμπερ, (Clifton Kroeber). Ο Κλίφτον και ο Καρλ πρόσφατα (2003) έκδωσαν μαζί ένα βιβλίο για την περίπτωση Ίσι, "Ishi in Three Centuries", (Ο Ίσι σε Τρεις Αιώνες). Είναι το πρώτο ακαδημαϊκό βιβλίο που περιέχει μελέτες για τον Ίσι γραμμένες από Ινδιάνους. 



Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ανθρωπολόγοι
Εποχή του Χαλκού

Ως Εποχή του Ορείχαλκου ή Εποχή του Χαλκού εννοείται εκείνη η περίοδος ανάπτυξης ενός πολιτισμού κατά την οποία έχουν αναπτυχθεί μεταλλουργικές τεχνικές εξόρυξης του χαλκού από φυσικά κοιτάσματα και ανάμειξής του με άλλα μέταλλα για τη δημιουργία ορείχαλκου. Η Εποχή του Ορείχαλκου είναι τμήμα του Συστήματος τριών εποχών, μιας μεθόδου χρονολόγησης των προϊστορικών κοινωνιών και ακολουθεί την Νεολιθική σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη. 
Σε ορισμένες περιοχές μεταξύ της Νεολιθικής και της Εποχής του Ορείχαλκου υπήρξε και μια ενδιάμεση Χαλκολιθική περίοδος, μια μεταβατική περίοδος.
Στα περισσότερα τμήματα της υποσαχάρειας Αφρικής την Νεολιθική διαδέχθηκε αμέσως η Εποχή του Σιδήρου. Τα περισσότερα ορειχάλκινα ευρήματα είναι εργαλεία ή όπλα και σπανιότερα τελετουργικά τέχνεργα. Ο χρόνος έναρξης της εποχής του Χαλκού διαφέρει από πολιτισμό σε πολιτισμό.
Μεσόγειος Θάλασσα

μικρογραφία|247x247εσ|Η μεσόγειος από το διάστημα
Ως Μεσόγειος είναι γνωστή από τα αρχαιότατα χρόνια μεγάλη κλειστή θάλασσα, που βρίσκεται ανάμεσα σε τρεις ηπείρους: την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Στα δυτικά συνδέεται με τον Ατλαντικό Ωκεανό, δια του πορθμού του Γιβραλτάρ, στα ανατολικά με την Ερυθρά θάλασσα, δια της διώρυγας του Σουέζ και με την Μαύρη θάλασσα, δια των στενων του Ελλησπόντου- Βοσπόρου.

Μαζί με την Προποντίδα, τον Εύξεινο Πόντο και την Αζοφική θάλασσα που κατά την αντίληψη των Γάλλων γεωγράφων θεωρούνται εσωτερικά μέρη, παραρτήματά της, αλλά κατά την αντίληψη των Άγγλων γεωγράφων θα πρέπει να θεωρούνται ως άσχετα με τη Μεσόγειο, άποψη που έχει επικρατήσει ως πρακτικότερη επί της περιγραφής, έχει έκταση 2.505.000 τ.χλμ. ή περίπου 800.000 τετρ. μίλια. Το μέγιστο μήκος της, από το Γιβραλτάρ μέχρι τις ακτές της Συρίας, είναι 2.100 ν. μίλια ή 3.860 χλμ., το μέγιστο πλάτος 1.800 χλμ., ενώ το μέγιστο βάθος είναι 5.267 μέτρα σε απόσταση 62 μιλίων νοτιοδυτικά από το ακρωτήριο Ταίναρο. Το μέσο πλάτος είναι 600 χλμ. και το μέσο βάθος 1.500 μέτρα. Γενικά η Μεσόγειος Θάλασσα είναι η μεγαλύτερη κλειστή θάλασσα της Γης και μοιάζει με λίμνη.

Υπήρξε σημαντικό εμπορικό και ταξιδιωτικό πέρασμα από τα αρχαία χρόνια, καθώς στην ευρύτερη περιοχή της αναπτύχθηκαν πολλοί σημαντικοί πολιτισμοί.
Θάλασσα

Κύματα της Μεσογείου κοντά στη [[Νίκαια (Γαλλία)]] της [[Γαλλία]]ς
Θάλασσα ονομάζεται μια μεγάλη έκταση αλμυρού ύδατος και η έννοια συνδέεται με έναν ωκεανό ή μια μεγάλη λίμνη, συνήθως με αλμυρό νερό, που δεν έχει φυσική έξοδο. 

Ο όρος συχνά χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του όρου "Ωκεανός", αν και η χρήση της στη Γεωγραφία είναι αυστηρά καθορισμένη, (βλ. για παράδειγμα Τροπικές θάλασσες). Κατά την ελληνική μυθολογία, η Θάλασσα ήταν αρχέγονη, ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα που κατέληξε δευτερεύουσα μετά τον Ποσειδώνα.
Ρόζα Εσκενάζυ

Η Ρόζα Εσκενάζυ (1895/1897 – 2 Δεκεμβρίου 1980) ήταν Ελληνίδα εβραϊκής καταγωγής τραγουδίστρια του ρεμπέτικου και της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής. Οι ηχογραφήσεις και οι εμφανίσεις της στα μουσικά κέντρα διήρκεσαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 έως τη δεκαετία του 1970.

Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών στις 2 Δεκεμβρίου 1980.
Άβδηρα

Τα Άβδηρα (Κατά Μεσής) είναι κωμόπολη του Νομού Ξάνθης της Θράκης στον Νέστο ποταμό. Υπήρξε πατρίδα του φιλόσοφου Δημόκριτου, του σοφιστή Πρωταγόρα, καθώς και του Λεύκιππου, Εκαταίου, Βίωνα, και Αναξάρχου. Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει τα Άβδηρα ως Άβδηρον ενώ στη Βιβλιοθήκη του Απολλόδωρου απαντάται και ως (θηλ.) η Άβδηρα. Με το ίδιο όνομα απαντάται σήμερα o δήμος Αβδήρων κοντά στον αρχαιολογικό τόπο και αρχαία πόλη της Ισπανίας, μεταξύ Μάλαγας και Καρθαγένης, χτισμένη από τους Φοίνικες.
Αντονέν Αρτώ

Ο Αντονέν Αρτώ ("Antoine Marie Joseph Paul Artaud", 4 Σεπτεμβρίου 1896 - 4 Μαρτίου 1948) ήταν Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής και θεωρητικός του θεάτρου. Υπήρξε από τα πρώτα μέλη του κινήματος του υπερρεαλισμού και τακτικός συνεργάτης του περιοδικού "La Revolution Surrealiste" ("Η Σουρρεαλιστική επανάσταση").

Ο Αρτώ συνέγραψε πλήθος δοκιμίων και μελετών για το θέατρο και τη δραματολογία. Ο ίδιος επινόησε και δημιούργησε το "Θέατρο της Σκληρότητας" ("Théâtre de la cruauté").

Για μεγάλες περιόδους της ζωής του, ο Αρτώ ήταν έγκλειστος σε ψυχιατρικές κλινικές, ενώ αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα.
Αρχιεπίσκοπος

O Άγιος [[Ιωάννης ο Χρυσόστομος]] Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως (398–404)
Αρχιεπίσκοπος είναι θρησκευτικός τίτλος με τον οποίο ονομάζεται ο πρώτος κατά ιεραρχική τάξη Επίσκοπος ή ο Προϊστάμενος Επισκόπων.
Μαρσέλ Ντυσάν

O Μαρσέλ Ντυσάν ("Marcel Duchamp", 28 Ιουλίου 1887 - 2 Οκτωβρίου 1968), ήταν Γάλλος καλλιτέχνης και θεωρητικός, που επηρέασε σημαντικά την μεταπολεμική τέχνη στην Ευρώπη και την Αμερική.
Αρθούρος Ρεμπώ

O Αρθούρος Ρεμπώ ("Arthur Rimbaud", , πλήρες όνομα Ζαν-Νικολά-Αρτύρ Ρεμπώ, 20 Οκτωβρίου 1854 - 10 Νοεμβρίου 1891) ήταν Γάλλος ποιητής. Θεωρείται ένας από τους μείζονες εκπροσώπους του συμβολισμού, με σημαντική επίδραση στη μοντέρνα ποίηση, παρά το γεγονός πως εγκατέλειψε οριστικά τη λογοτεχνία στην ηλικία των είκοσι ετών. Από το σύνολο του έργου του ξεχωρίζουν οι ποιητικές συλλογές "Εκλάμψεις" και "Μια Εποχή στην Κόλαση". Η τελευταία υπήρξε το μοναδικό βιβλίο του Ρεμπώ που δημοσιεύτηκε κατόπιν επιθυμίας και ενεργειών του ίδιου, ενώ σημαντικό μέρος των ποιημάτων του δημοσιεύτηκαν ενόσω ήταν εν ζωή αλλά χωρίς τη συγκατάθεσή του ή εν αγνοία του.

Γεννήθηκε στη Γαλλική αγροτική πόλη Σαρλβίλ των Αρδεννών, όπου έζησε τα νεανικά του χρόνια, πριν ξεκινήσει η πολύχρονη περιπλάνηση του σε πολυάριθμες πόλεις της Ευρώπης. Στη διάρκεια του πολυτάραχου βίου του ταξίδεψε σε δεκατρείς διαφορετικές χώρες και έζησε ως επαίτης, μισθοφόρος, εργάτης, παιδαγωγός και ναυτικός, παράλληλα με τη συγγραφική δραστηριότητα. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, έχοντας ήδη εγκαταλείψει την ποίηση, περιπλανήθηκε στην βορειοανατολική Αφρική όπου εργάστηκε ως έμπορος και εξερευνητής, την ίδια περίοδο που άρχισε να αναγνωρίζεται το ποιητικό έργο του μεταξύ των λογοτεχνικών κύκλων του Παρισιού.
Καλοκαίρι

thumb|right|250px|Τζιουζέπε Αρτσιμπόλντο (Giuseppe Arcimboldo), Καλοκαίρι, 1573.

Το καλοκαίρι στη μετεωρολογία καθορίζεται συμβατικά ως η χρονική περίοδος που περιλαμβάνει για το Βόρειο ημισφαίριο τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο. Αστρονομικά, διαρκεί από το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου έως τη φθινοπωρινή ισημερία. Στο Νότιο ημισφαίριο, το καλοκαίρι ξεκινά στις 21 Δεκεμβρίου και περιλαμβάνει συμβατικά τους μήνες Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου ή Δεκεμβρίου, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, ανάλογα με το ημισφαίριο) η αξονική κλίση της Γης στρέφει το ημισφαίριο προς τον ήλιο και η διάρκεια της ημέρας είναι η μέγιστη. Κατά συνέπεια οι θερμοκρασίες φτάνουν στα υψηλότερα επίπεδα του έτους. 

Το χρώμα που συμβολίζει το Καλοκαίρι είναι: Το Πορτοκαλοκίτρινο.
Τζόρτζιο ντε Κίρικο

Ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο, ορθότερα Τζόρτζο ντε Κίρικο (ιταλικά: "Giorgio de Chirico", 10 Ιουλίου 1888 - 20 Νοεμβρίου 1978) ήταν Ιταλός ζωγράφος, συγγραφέας και γλύπτης, γνωστός ως ένας από τους καλλιτέχνες που διαμόρφωσαν το ιδίωμα της "Μεταφυσικής Ζωγραφικής" ("Pittura metafisica") αλλά και για την επιρροή που άσκησε σε καλλιτεχνικά ρεύματα του 20ού αιώνα, όπως ο υπερρεαλισμός και η "Νέα Αντικειμενικότητα" ("Neue Sachlichkeit"). 

Οι πίνακες του διέπονται από οραματικά και ποιητικά στοιχεία, ενώ χαρακτηρίζονται από την ιδιαίτερη έμφαση τού ντε Κίρικο σε αινιγματικές συνθέσεις και στην αμφισημία των αντικειμένων. Το νεοκλασικό ύφος που υιοθέτησε μετά το 1919, όπως και σχεδόν το σύνολο των έργων του μετά την περίοδο της Μεταφυσικής Ζωγραφικής του, θεωρήθηκε από πολλούς κριτικούς υποδεέστερο, ωστόσο η παραγωγή του κατά την περίοδο 1911-19 αναγνωρίζεται από την πλειοψηφία τους ως σημαντική και ξεχωριστή στην ιστορία της μοντέρνας τέχνης.
Καίσαρας

Ο Καίσαρας (στα λατινικά: "Caesar", πληθυντικός "Caesares") είναι τίτλος αυτοκρατορικού χαρακτήρα. Προέρχεται από το επώνυμο του Ρωμαίου δικτάτορα Ιούλιου Καίσαρα. Η αλλαγή από οικογενειακό όνομα σε τίτλο υιοθετημένο από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες μπορεί να χρονολογηθεί περίπου το 68/69 μ.Χ., κατά το λεγόμενο "Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων".
Χειμώνας

Η χιονισμένη Παλιά Πόλη του [[Τάλιν]], στην [[Εσθονία]], το 2010.
thumb|right|200px|Ο Χειμώνας από τον ζωγράφο Τζιουζέπε Αρτσιμπόλντο (1573).

Ο Χειμώνας είναι μία από τις τέσσερις εποχές της εύκρατης ζώνης και είναι η ψυχρότερη εποχή του έτους. Αστρονομικά, ξεκινά με το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 21 Δεκεμβρίου στο Βόρειο Ημισφαίριο και στις 21 Ιουνίου στο Νότιο Ημισφαίριο. Τελειώνει κατά την εαρινή ισημερία στις 21 Μαρτίου στο Βόρειο ημισφαίριο και στις 23 Σεπτεμβρίου στο Νότιο. Στην μετεωρολογία μετρούνται συμβατικά οι μήνες Δεκέμβριος, Ιανουάριος, Φεβρουάριος για το Βόρειο Ημισφαίριο και Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος για το Νότιο. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα (Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου ή Δεκεμβρίου, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, ανάλογα με το ημισφαίριο) η αξονική κλίση της Γης στρέφει λιγότερο το ημισφαίριο προς τον ήλιο από το άλλο και η διάρκεια της ημέρας είναι η ελάχιστη. Κατά συνέπεια οι θερμοκρασίες φτάνουν στα χαμηλότερα επίπεδα του έτους. Μετεωρολογικά όμως, στην τροπική ζώνη δεν υφίσταται χειμώνας.
Ρωμαϊκή μυθολογία

Η Ρωμαϊκή μυθολογία είναι δυνατόν να εξεταστεί σε δύο διακριτά τμήματα. Το ένα τμήμα της, ύστερο και φιλολογικό, σχετίζεται κυρίως με τις επιδράσεις που δέχθηκε από την Ελληνική μυθολογία. Το άλλο κυρίως πρώιμο και λατρευτικό, λειτουργούσε με έναν τρόπο διαφορετικό από εκείνον της Ελληνικής μυθολογίας.
Φράνσις Πικαμπιά

Ο Φράνσις Πικαμπιά ("Francis-Marie Martinez de Picabia", 22 Ιανουαρίου 1879 - 30 Νοεμβρίου 1953) ήταν σημαντικός Γάλλος ζωγράφος και ποιητής, γεννημένος από Γαλλίδα μητέρα και Ισπανό πατέρα, ο οποίος εργαζόταν στην κουβανική πρεσβεία στο Παρίσι. Γεννήθηκε στο Παρίσι όπου και σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών. Οι πρώτες του δημιουργίες ήταν ιδιαίτερα επηρεασμένες από τον ιμπρεσιονιστή ζωγράφο Άλφρεντ Σίσλεϋ. Το 1909 είναι η χρονιά που έρχεται σε επαφή με το κίνημα του κυβισμού που θα τον επηρεάσει σημαντικά. Λίγο αργότερα μάλιστα (1911) θα γίνει μέλος της ομάδας κυβιστών "Puteaux" όπου θα γνωρίσει και τον Μαρσέλ Ντυσάν.

Την περίοδο 1913-1915, ταξιδεύει συχνά στη Νέα Υόρκη όπου συμμετέχει σε αβάν γκαρντ ("avant-garde") ρεύματα και προωθεί την μοντέρνα τέχνη στην Αμερική. Αργότερα, το 1916 και ενώ βρίσκεται στην Βαρκελώνη, δημοσιεύει το ντανταϊστικό περιοδικό "391" όπου και εμφανίζονται για πρώτη φορά τα λεγόμενα "μηχανικά" σχέδια του. 

Ο Πικαμπιά συνέχισε την ενασχόληση του με το ντανταϊστικό κίνημα το 1919 στη Ζυρίχη και το Παρίσι μέχρι που το εγκατέλειψε για να ακολουθήσει τον υπερρεαλισμό. Κάτω από την επίδραση του σουρεαλισμού και περί τα 1925 σηματοδοτείται και μια αλλαγή στην τεχνική των έργων του. 

Τη δεκαετία του 1930 συνδέεται φιλικά με την Γερτρούδη Στάιν, σημαντική μορφή της μοντέρνας τέχνης. Πριν από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου επιστρέφει στο Παρίσι όπου ασχολείται κυρίως με αφηρημένη ζωγραφική αλλά και γράφει ποιήματα. 

Το 1949 παρουσιάζεται σημαντική αναδρομική έκθεση για τον Πικαμπιά στο Παρίσι, στην γκαλερί "René Drouin". 

Χαρακτηριστικό του Πικαμπιά είναι το γεγονός ότι ποτέ δεν ακολούθησε δογματικά κάποιο ρεύμα ή τεχνοτροπία στη ζωγραφική, παράλληλα όμως ο ίδιος, υπήρξε πρόδρομος των κυριότερων ρευμάτων της μοντέρνας τέχνης.

Είναι αξιοσημείωτο ακόμα πως ο Πικαμπιά υπήρξε μεγάλος συλλέκτης αυτοκινήτων (υπολογίζεται ότι περισσότερα από 150 αυτοκίνητα είχαν περιέλθει στην κατοχή του).
Φθινόπωρο

[[Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο]], "Φθινόπωρο", 1573.

Tο Φθινόπωρο είναι μία από τις τέσσερις εύκρατες εποχές. Έξω από τις τροπικές περιοχές, το φθινόπωρο σηματοδοτεί τη μετάβαση από το καλοκαίρι στο χειμώνα, τον Σεπτέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) ή τον Μάρτιο (Νότιο Ημισφαίριο), όταν η διάρκεια του φωτός της ημέρας γίνεται αισθητά μικρότερη και η θερμοκρασία πέφτει σημαντικά. Η διάρκεια της ημέρας μειώνεται και η διάρκεια της νύχτας αυξάνεται καθώς η σεζόν προχωρά μέχρι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο τον Δεκέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) και τον Ιούνιο (Νότιο Ημισφαίριο). Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του σε εύκρατα κλίματα είναι η απόρριψη φύλλων από φυλλοβόλα δέντρα.

Ορισμένοι πολιτισμοί θεωρούν την φθινοπωρινή ισημερία ως «μέσα του φθινοπώρου», ενώ άλλες με μεγαλύτερη υστέρηση θερμοκρασίας αντιμετωπίζουν την ισημερία ως την αρχή του φθινοπώρου. Στον αγγλόφωνο κόσμο, το Φθινόπωρο ξεκίνησε παραδοσιακά με την Ημέρα του Λάμμα και τελείωσε γύρω από το Χάλοουιν, τα κατά προσέγγιση μεσαία σημεία μεταξύ του μεσοκαλοκαιριού, της φθινοπωρινής ισημερίας και του μεσοχειμώνα. Οι μετεωρολόγοι (και οι περισσότερες από τις εύκρατες χώρες στο νότιο ημισφαίριο) χρησιμοποιούν έναν ορισμό που βασίζεται στους Γρηγοριανούς ημερολογιακούς μήνες, με το φθινόπωρο να είναι Σεπτέμβριος, Οκτώβριος και Νοέμβριος στο βόρειο ημισφαίριο, και Μάρτιος, Απρίλιος και Μάιος στο νότιο ημισφαίριο.

Το φθινόπωρο ξεκινά παραδοσιακά με την φθινοπωρινή ισημερία (21 έως 24 Σεπτεμβρίου) και τελειώνει με το χειμερινό ηλιοστάσιο (21 ή 22 Δεκεμβρίου). Η λαϊκή κουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες συνδέει την Ημέρα της Εργασίας, την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου, ως το τέλος του καλοκαιριού και τις αρχές του φθινοπώρου ορισμένες καλοκαιρινές παραδόσεις, όπως η χρήση λευκών ρούχων, αποθαρρύνονται μετά από αυτήν την ημερομηνία. Καθώς οι θερμοκρασίες ημέρας και νύχτας μειώνονται, τα δέντρα αλλάζουν χρώμα και έπειτα ρίχνουν τα φύλλα τους. Στον παραδοσιακό ηλιακό όρο της Ανατολικής Ασίας, το φθινόπωρο ξεκινά στις 8 Αυγούστου και τελειώνει στις 7 Νοεμβρίου.

Σε χώρες του νότιου ημισφαιρίου, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, που τείνουν να βασίζουν τα εποχιακά ημερολόγιά τους μετεωρολογικά και όχι αστρονομικά, το φθινόπωρο ξεκινά επίσημα την 1η Μαρτίου και λήγει στις 31 Μαΐου.
Δεύτερη Σύνοδος της Εφέσου

Η Δεύτερη Σύνοδος της Εφέσου, επονομαζόμενη και Ληστρική Σύνοδος της Εφέσου, Ληστρική Σύνοδος ή, στα λατινικά, Latrocinium από τους αντιτιθέμενους σε αυτήν, ήταν μια εκκλησιαστική σύνοδος η οποία διεξάχθηκε στην Έφεσο. Η σύνοδος αυτή συνήλθε την 1η Αυγούστου 449.

Στη σύνοδο αυτή που κατά την άποψη των Ορθοδόξων είναι από κανονικής και δογματικής άποψης αποβλητέα, οι Αλεξανδρινοί Μονοφυσίτες, με αρχηγό τον Διόσκορο, που ήταν πρόεδρος της συνόδου, ανάγκασαν όσα από τα μέλη δεν συμφωνούσαν, να αναγνωρίσουν τη διδασκαλία του Ευτυχή ως ορθόδοξη και να καταδικάσουν όσους ήταν αντίθετοι στο νέο δόγμα.

Ο αυτοκράτορας επικύρωσε τις αποφάσεις τής συνόδου, αναγνωρίζοντας την επισήμως ως Οικουμενική.

Μια ταραγμένη περίοδος ακολούθησε τη «ληστρική» σύνοδο, κατά τη διάρκεια τής οποίας, το 450, πέθανε ο Θεοδόσιος, αφήνοντας για τους διαδόχους του τη λύση τού προβλήματος τού Μονοφυσιτισμού, το οποίο έχει μεγάλη σημασία για την ιστορία τού Βυζαντίου.

Στη σύνοδο αυτή, επιδιώχθηκε επικύρωση της αιρετικής κατά την ορθόδοξη πίστη διδασκαλίας, που εμφανίστηκε στην Αντιόχεια στα τέλη του 4ου αιώνα και αναφέρει ότι δεν υπήρξε πλήρης η ενότητα των δύο φύσεων τού Χριστού, ενώ σύμφωνα με το ορθόδοξο δόγμα, ο Ιησούς υφίσταται σε ένα μόνο πρόσωπο και τις δύο φύσεις, την ανθρώπινη και τη θεία ως «διακεκριμένες και μη διηρημένες, ενωμένες και μη συγχεόμενες».
Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο

Η Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο ("Akademio de Esperanto") είναι, σύμφωνα με το διαδικτυακό της χώρο, ένας ανεξάρτητος γλωσσικός θεσμός με σκοπό τη διατήρηση και προστασία των θεμελιωδών αρχών της γλώσσας Εσπεράντο και τον έλεγχο της εξέλιξής της. Προτάθηκε από τον Λ.Λ.Ζάμενχοφ (L.L.Zamenhof) στο Πρώτο Διεθνές Συνέδριο της Εσπεράντο, και ιδρύθηκε αμέσως μετά με την ονομασία Λινγκβα Κομιτάτο (Lingva Komitato), δηλ. Γλωσσική Επιτροπή.

Το 1948 η Γλωσσική Επιτροπή και η Ακαδημία συνενώθηκαν για να δημιουργήσουν την Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο (Ακαδημία της Εσπεράντο).
Δημήτρης Βάρος

Ο Δημήτρης Βάρος (1949 - 7 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος.
Μπιορκ

Η Μπιορκ Γκουδμουντσντότιρ ("Björk Guðmundsdóttir", 21 Νοεμβρίου 1965) είναι Ισλανδή μουσικός και τραγουδίστρια. Καλύπτει πολλά είδη μουσικής, όπως πειραματική, ποπ, Αβάν-γκαρντ, τριπ χοπ, τζαζ, ambient και ηλεκτρονική. Το όνομα της σημαίνει στα ισλανδικά ένα είδος δέντρου, η προφορά του ακριβέστερα αποδίδεται "Πιέρκ."

Η καριέρα της, που διανύει τέσσερις δεκαετίες, έχει χαρακτηριστεί από μια ανήσυχη ενέργεια και μια επικρατούσα αίσθηση νεωτερισμού. Πέρα από την διαρκή εξέλιξη του ήχου της με νέους μουσικούς πειραματισμούς, είναι γνωστή για την αξιοποίηση της τεχνολογίας, παρουσιάζοντας νέες καινοτομίες. Χρησιμοποίησε το 3D modelling σε βίντεό της ήδη από τη δεκαετία του '90, σχεδίασε το πρώτο μουσικό άλμπουμ - εφαρμογή για συσκευές αφής που χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση και κυκλοφόρησε οπτικοποιημένο άλμπουμ της σε πλατφόρμα εικονικής πραγματικότητας.
2η χιλιετία π.Χ.

3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ. 
 
20ός αιώνας π.Χ. | 19ος αιώνας π.Χ. | 18ος αιώνας π.Χ.| 17ος αιώνας π.Χ. | 16ος αιώνας π.Χ. 15ος αιώνας π.Χ. | 14ος αιώνας π.Χ. | 13ος αιώνας π.Χ.| 12ος αιώνας π.Χ. | 11ος αιώνας π.Χ.
Καλοκαίρι Ελευθερίας

Το Καλοκαίρι Ελευθερίας (Freedom Summer) ήταν μια καμπάνια στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1964 σε μια προσπάθεια για την εγγραφή σε εκλογικούς καταλόγους των νοτίων πολιτειών όσων περισσότερων Αφροαμερικανών ψηφοφόρων.Πάνω από 1000 εθελοντές από οργανώσεις όπως το Κονγκρέσο για Φυλετική Ισότητα και η Συντονιστική Επιτροπή Φοιτητών κατα της Βίας έσπευσαν προς βοήθεια.Το πρόγραμμα στόχευε στο Μισσισσιπί , όπου ο Αφροαμερικανικός πληθυσμός ξεπερνούσε το 45% ,αλλά μονο το 5% ψήφιζε.Έτσι καταλογογράφησε κι άλλους 1600 μαύρους.Το πρόγραμμα επίσης ίδρυσε θερινά σχολεία στο Μισσισσιπί σε μια προσπάθεια να αντιδράσει στο εκπαιδευτικό σύστημα της πολιτείας που βασιζόταν στην ανισότητα.

Ωστόσο, γρήγορα η καμπάνια έγινε στόχος βίαιων αντιδράσεων. Στις 21 Ιουνίου , οι Μίκι Σβέρνερ και Άντριου Γκούντμαν , δύο λευκοί Νεοϋορκέζοι, και ο Τζέιμς Τσάνει ,ένας μαύρος κάτοικος του Μισσισσιπί ,απήχθησαν και δολοφονήθηκαν. Το γεγονός προκάλεσε τον φόβο στην τοπική μαύρη κοινότητα πως θα πέσουν θύματα βίας αν εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους.
Πράσινη Γραμμή

thumb|250px|Χάρτης των περιφερειών της Κύπρου, όπου φαίνεται η «Πράσινη Γραμμή»
H Πράσινη Γραμμή ή επίσημα «Παρεμβαλλόμενη γραμμή του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο» είναι το όριο μεταξύ ελεύθερων και κατεχόμενων περιοχών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως και όλα τα εδάφη του νησιού, τα εδάφη εντός της Πράσινης Γραμμής ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στις 30 Δεκεμβρίου 1963 μετά από συμφωνία Ελλήνων, Τούρκων και Άγγλων, όταν ξέσπασαν οι πρώτες σοβαρές διακοινοτικές ταραχές (ορισμένοι τις ονομάζουν "τουρκανταρσία", οι τούρκοκύπριοι θεωρούνε υποτιμητικό τον όρο) στη νεαρή ακόμη τότε Κυπριακή Δημοκρατία. Σκοπός της ήταν να αποτρέψει κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Ονομάστηκε «Πράσινη Γραμμή» επειδή ο τότε διοικητής των βρετανικών δυνάμεων στην Κύπρο στρατηγός Γιανγκ την χάραξε με πράσινο μολύβι στον χάρτη. Τότε δεν εκτεινόταν σε όλο το νησί, υπήρχε μόνο στη Λευκωσία και αργότερα εκει που υπήρχαν τουρκοκυπριακοί θύλακες. Από τον Μάρτιο του 1964, οπότε κατέφτασαν στο νησί οι Κυανόκρανοι του ΟΗΕ, η φύλαξή της έχει ανατεθεί σε αυτούς. Επεκτάθηκε κατά πολύ μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974. Η γραμμή αυτή εκτείνεται πλέον σε μήκος 300 χλμ. και χωρίζει το νότιο από το βόρειο μέρος του νησιού, στο οποίο έχει δημιουργηθεί ένα μη αναγνωρισμένο κράτος. Η Πράσινη Γραμμή ελέγχεται από τους άνδρες των Ηνωμένων Έθνων (Ο.Η.Ε.), οι οποίοι φροντίζουν για τη διατήρηση της ομαλότητας στην περιοχή. Ονομάζεται επίσης "Νεκρή ζώνη" και "Γραμμή κατάπαυσης του πυρός".

Η Πράσινη Γραμμή χωρίζει από το 1964 τη Λευκωσία σε δύο μέρη, καθιστώντας την τη μόνη διαιρεμένη πρωτεύουσα στην Ευρώπη σήμερα. Από το 2003 η λεγόμενη "κυβέρνηση" των Τουρκοκυπρίων αποφάσισε να επιτρέψει τη διέλευσή της προς τα Κατεχόμενα και έχει ανοίξει ως τώρα πέντε σημεία διέλευσης. Για τη διέλευση απαιτείται επίδειξη διαβατηρίου, κάτι στο οποίο αντιδρούν πολλοί, θεωρώντας την επίδειξη διαβατηρίου στις τουρκοκυπριακές "αρχές" ως "de facto" αναγνώριση της εξουσίας τους.
Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν

Ο Τζον Ρόναλντ Ρόιελ Τόλκιν (ή και Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν) (αγγλικά: "John Ronald Reuel Tolkien" ["J. R. R. Tolkien]", 3 Ιανουαρίου 1892 – 2 Σεπτεμβρίου 1973) (ο οποίος αναφέρεται στον γραπτό λόγο και με την συντετμημένη μορφή του ονόματός του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν) ήταν εξέχων και διαπρεπής Άγγλος φιλόλογος, συγγραφέας, ποιητής και ακαδημαϊκός, σήμερα ιδιαίτερα γνωστός ως ο συγγραφέας των ακόλουθων έργων φανταστικής λογοτεχνίας: "Χόμπιτ", "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών" (τρεις τόμοι) (και τα δύο βρίσκονται στη λίστα: Βιβλία με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα).
και "Σιλμαρίλλιον".

Από το 1925 ως το 1945 δίδαξε την αγγλοσαξονική γλώσσα και από το 1945 έως το 1959 δίδαξε αγγλική γλώσσα και λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Υπήρξε για ένα διάστημα στενός φίλος του Κ.Σ. Λιούις. Ήταν και οι δυο μέλη μιας άτυπης ομάδας λογοτεχνικών συζητήσεων, γνωστής ως Inklings, η οποία συναντιόταν σε παμπ της Οξφόρδης κατά τις δεκαετίες 1930 και 1940. Στις 28 Μαρτίου 1972 στέφθηκε Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.

Μετά τον θάνατο του, ο γιος του, Κρίστοφερ Τόλκιν (Christopher Tolkien), δημοσίευσε μια σειρά από έργα, βασισμένα στις εκτενείς σημειώσεις και τα αδημοσίευτα χειρόγραφα του πατέρα του, συμπεριλαμβανομένου του "Σιλμαρίλλιον "και του "Ατελείωτες Ιστορίες". Τα βιβλία αυτά, μαζί με το "Χόμπιτ" και το "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών," δημιουργούν ένα σώμα παραμυθιών, ποιημάτων, φανταστικών ιστοριών και επινοημένων γλωσσών, που διαδραματίζονται σε έναν φανταστικό κόσμο επινόησης του συγγραφέα και ονομάζεται Άρντα (Arda)" "και τη Μέση-Γη (Middle-Earth), που βρίσκεται σε αυτήν. Στον κόσμο αυτόν, που θυμίζει τη Μεσαιωνική Ευρώπη, υπάρχει η μαγεία, καθώς και άλλες φυλές πέρα από τους ανθρώπους, και μυθικά πλάσματα όπως ξωτικά και δράκοι. Μεταξύ του 1951 και 1955, ο Τόλκιν χρησιμοποίησε τον όρο "legendarium "για να αναφερθεί σε όλο το φανταστικό σύμπαν που δημιούργησε μέσα από τα γραπτά του.

Αν και υπήρχαν και άλλοι συγγραφείς που έγραψαν έργα φαντασίας πριν από τον Τόλκιν, η μεγάλη επιτυχία του "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών "και του "Χόμπιτ "οδήγησαν σε μία πρωτοφανή αναγέννηση του είδους, καθιστώντας το πολύ δημοφιλές. Αυτό κατέστησε τον Τόλκιν, ευρέως γνωστό, ως τον «πατέρα» της μοντέρνας φανταστικής λογοτεχνίας —ή, πιο συγκεκριμένα, της υψηλής φαντασίας (high fantasy). Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Το 2008, η βρετανική εφημερίδα "The Times," τον κατέταξε 6ο σε μία λίστα με τους «50 κορυφαίους Βρετανούς συγγραφείς από το 1945». Το αμερικανικό περιοδικό "Forbes" τον κατέταξε ως τον 5ο πιο κερδοφόρο «διάσημο μετά θάνατον» το 2009.
Μανδαίοι

Οι Μανδαίοι ήταν αρχαίος λαός της Μεσοποταμίας με ιδία γλώσσα (μανδαϊκή) και θρησκεία (Μανδαϊσμός). Ο λαός αυτός έγινε γνωστός κατά τον 17ο αιώνα από τον καρμηλίτη ιεραπόστολο Ιωάννη α Ζεσού στην Περσία ως αιρετικοί, φέροντες αυτό το όνομα (εκ του Manda de Chaje = Λόγου ή Δύναμη της Ζωής, όπως κατ' ερμηνεία αποδόθηκε), καθώς επίσης και με το όνομα «Ζαβίρ», (στη γλώσσα τους = «βαπτιστές») ανερχόμενοι πάντως σε πολλές χιλιάδες. 

Η προέλευση της μανδαϊκής θρησκείας είναι δύσκολο να ανιχνευθεί, καθώς είναι πολλά τα στοιχεία επιρροών από άλλες θρησκείες. Το πιθανότερο είναι πως οι Μανδαίοι ανήκουν σε μια προ-χριστιανική εποχή και συνδέονται με τον περσικό Γνωστικισμό, αν και αρκετοί ιστορικοί τοποθετούν την προέλευσή τους στον 1ο ή 2ο μ.Χ. αιώνα. Ο ίδιος ο ιεραπόστολος και άλλοι ιστορικοί θεωρούσαν αυτό το λαό να έχουν σχέση με τους αρχαίους ημεροβαπτιστές ή μαθητές του Ιωάννη του Βαπτιστή ή ότι είναι συνέχεια της σέκτας στην οποία ανήκε ο Ιωάννης, δηλαδή των Εσσαίων. Στοιχεία της γλώσσας τους, ωστόσο, υποδεικνύουν αραμαϊκή προέλευση. Ένα από τα κείμενα των Μανδαίων μιλά για τη φυγή των «Ναζαρηνών» ή «Ναζωραίων» από τις περιοχές του Ιορδάνη, κατά την εποχή των ιουδαϊκών πολέμων και της καταστροφής της Ιερουσαλήμ, περίπου το 70 μ.Χ.

Οι Μανδαίοι φαίνεται πως κατείχαν ισχυρή θέση στη Βαβυλώνα, αλλά την έχασαν με την εμφάνιση των Σασσανιδών το έτος 226 μ.Χ. Στην εποχή του Μάνη υπήρξαν πολλές επαφές ανάμεσα σε αυτόν και τους Μανδαίους, άλλοτε φιλικές και άλλοτε εχθρικές. Με την άφιξη του Ισλάμ στο Ιράκ το 636 μ.Χ, οι Μανδαίοι θεωρήθηκαν ως ο τρίτος «λαός της βίβλου», οι μυστηριώδεις Σαβαίοι του Κορανίου. Όμως, οι σχέσεις των Μανδαίων με το Ισλάμ δεν ήταν οι καλύτερες, καθώς ο Μωάμεθ επονομάζεται στα κείμενά τους «δαίμων Μπιζμπάτ». Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να μετακινηθούν στις βαλτώδεις περιοχές του βόρειου Ιράκ, όπου παρέμειναν επί μακρό χρονικό διάστημα.

Μόλις τον περασμένο αιώνα άρχισαν να επιστρέφουν στις πόλεις, ιδιαίτερα στη Νασιρίγια, στη Βαγδάτη και στην Μπάσρα (Βασόρα), όπου πολλοί εργάζονταν ως την αμερικανική επέμβαση ως αργυροχρυσοχόοι, σιδηρουργοί και ναυπηγοί. Μανδαίοι, επίσης, βρίσκονται σε μικρότερες πόλεις ανάμεσα στη Βαγδάτη και την Μπάσρα, καθώς και σε πόλεις του νοτιοδυτικού Ιράν, όπως η Αχβάζ και η Σουστάρ.

Σήμερα η μανδαϊκή θεολογία απειλείται σοβαρά, καθώς είναι δύσκολη η στρατολόγηση νέων ιερέων και πολλές θέσεις μένουν κενές, Οι Μανδαίοι έχουν συνήθως υψηλή εκπαίδευση, αλλά γνωρίζουν λίγα για την παλιά γλώσσα και τις γραφές, ενώ σπάνια παρακολουθούν τελετουργίες, κυρίως γάμους, Ωστόσο, είναι υπερήφανοι για την κληρονομιά τους και συχνά ισχυρίζονται πως ανήκουν σε μια θρησκεία παλαιότερη από τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.
3η χιλιετία π.Χ.

thumb
4η χιλιετία π.Χ. | 3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ.
30ος αιώνας π.Χ. | 29ος αιώνας π.Χ. | 28ος αιώνας π.Χ.| 27ος αιώνας π.Χ. | 26ος αιώνας π.Χ. 
25ος αιώνας π.Χ. | 24ος αιώνας π.Χ. | 23ος αιώνας π.Χ.| 22ος αιώνας π.Χ. | 21ος αιώνας π.Χ.
Μια αναπαράσταση της [[Προϊστορία|προϊστορικής]] κωμόπολης [[Λος Μιλλαρές]] με τα [[τείχος|τείχη]] της
Η 3η χιλιετία π.Χ. άρχισε την 1η Ιανουαρίου 3000 π.Χ. και τελείωσε την 31η Δεκεμβρίου του έτους 2001 π.Χ..

Η 3η χιλιετία π.Χ. άνοιξε την Πρώιμη και τη Μέση Εποχή του Ορείχαλκου.

Αντιπροσωπεύει μια χρονική περίοδο κατά την οποία αναπτύχθηκε και κυριάρχησε ο ιμπεριαλισμός, ή η επιθυμία για κατακτήσεις, στις πόλεις-κράτη της Μέσης Ανατολής, αλλά επίσης και στην υπόλοιπη Ευρασία, με την επέκταση Ινδοευρωπαϊκών φυλών στην Ανατολία, στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία. Είναι η πρώτη περίοδος για την οποία υπάρχει γνωστή καταγραφή πληροφοριών για πολέμους, μάχες και οργανωμένους στρατούς. Ο πολιτισμός της Αρχαίας Αιγύπτου ανυψώθηκε στο απόγειο του «Παλαιού Βασιλείου». Ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτιμάται ότι διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της χιλιετίας σε περίπου 30.000.000 ανθρώπους.
Λουσάτιος πολιτισμός

Απλοποιημένος χάρτης, περ. [[2η χιλιετία π.Χ.|1200 π.Χ.]]. Η μωβ περιοχή αντιστοιχεί στον Λουσάτιο πολιτισμό,
Με το όρο Λουσάτιος πολιτισμός εννοούμε εκείνον τον αρχαιολογικό πολιτισμό που αναπτύχθηκε στην ύστερη Εποχή του Χαλκού έως την πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (1300 - 500 π.Χ.) στην ανατολική Γερμανία, την Πολωνία την Τσεχία και τη Σλοβακία και τμήματα της Ουκρανίας. Καλύπτει τις περιόδους Montelius III (πρώιμος Λουσάτιος πολιτισμός) έως V του Βορειοευρωπαϊκού σχήματος περιοδολόγησης.

Ο Λουσάτιος πολιτισμός υπήρξε το αποτέλεσμα της ανάπτυξης του πρωτο-Λουσάτιου πολιτισμού και του πολιτισμού Τρκινιέκ υπό την επίδραση του πολιτισμού των Τύμβων της μέσης εποχής του Χαλκού, (Hügelgräberkultur). Είναι σύγχρονος με τον πολιτισμό των τεφροδόχων υδριών ("Urnfield") που έφθασε ως την ανατολική Γαλλία μέσω της νότιας Γερμανίας και της Αυστρίας στην Ουγγαρία και της Σκανδιναβικής εποχής του Χαλκού στη νοτιοδυτική Γερμανία και Σκανδιναβία. Τον διαδέχθηκε ο πολιτισμός Μπίλεντορφ (Billendorf) στην εποχή του Σιδήρου της Δύσης. Στην Πολωνία, ο Λουσάτιος πολιτισμός επεκτάθηκε και στην Εποχή του Σιδήρου και τον διαδέχθηκε ο Πομεράνιος πολιτισμός (Pommeranian culture).
Αρτάβασδος

Ο Αρτάβασδος ή Αρτάβαζος ήταν Ρωμαίος στρατηγός και Αυτοκράτορας, που υποστήριξε τους εικονολάτρες και ανέτρεψε προσωρινά τον εικονομάχο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄.
Άντριου Γκούντμαν

Ο Άντριου Γκούντμαν ("Andrew Goodman", 23 Νοεμβρίου 1943 - 21 Ιουνίου 1964) ήταν Αμερικανός ακτιβιστής για τις πολιτικές ελευθερίες στη χώρα του, όπου και δολοφονήθηκε το 1964.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Γράφτηκε στο Κουίνς Κόλετζ Νέας Υόρκης γύρω στο 1958 και υπήρξε συμμαθητής του Πωλ Σάιμον (Paul Simon). To 1964 μαζί με τον συνάδελφό του ακτιβιστή Μίκι Σβέρνερ (Mickey Schwerner), δήλωσε εθελοντής στο σχέδιο «Καλοκαίρι Ελευθερίας» ("Freedom Summer") για την εγγραφή μαύρων στους εκλογικούς καταλόγους του Μισσισσιπί. Εκπαιδεύτηκε μαζί με τον Σβέρνερ σε περιοχή των βορείων ΗΠΑ. Μέσα Ιουνίου του 1964 οι Γκούντμαν και Σβέρνερ εστάλησαν στο Μισσισσιπί και άρχισαν την εκλογική εγγραφή μαύρων.

Τη νύχτα της 20 Ιουνίου 1964 έφτασαν στο Μερίντιαν. Εκεί ενώθηκαν με έναν μαύρο ακτιβιστή πολιτικών ελευθεριών, τον Τζέιμς Τσάνει ("James Chaney"). Το πρωί της 21 Ιουνίου 1964 οι τρεις τους ξεκίνησαν για τη Φιλαδέλφεια, στην επαρχία Νεσόμπα, όπου επρόκειτο να ερευνήσουν τον πρόσφατο εμπρησμό μίας εκκλησίας μαύρων, την Εκκλησία Μεθοδιστών Μάουντ Ζιόν. Κάποια στιγμή τους σταμάτησαν μέλη της Κου Κλουξ Κλαν, συμπεριλαμβανομένου του βοηθού σερίφη της επαρχίας Νεσόμπα, οι οποίοι πρώτα τους ξυλοκόπησαν και στη συνέχεια τους πυροβόλησαν. Το σώμα του Άντριου Γκούντμαν βρέθηκε στις 4 Αυγούστου. Το τραγούδι των Σάιμον και Γκάρφανκελ "He Was My Brother" είναι αφιερωμένο σ' αυτόν.

Τελικά ο βοηθός σερίφη της επαρχίας Νεσόμπα και οι συνεργοί του καταδικάστηκαν από ομοσπονδιακούς εισαγγελείς για καταπάτηση πολιτικών ελευθεριών, αλλά δεν καταδικάστηκαν ποτέ για φόνο. Η υπόθεση αποτέλεσε τη βάση για την τηλεοπτική ταινία "Murder in Mississippi" και για την ταινία "Mississippi Burning".

Ωστόσο, στις 14 Σεπτεμβρίου 2004 ο υπουργός δικαιοσύνης της πολιτείας του Μισσισσίπι Τζιμ Χουντ ("Jim Hood") ανακοίνωσε πως συλλέγει στοιχεία για την κατηγορία φόνου ελπίζοντας τη μεταφορά της υπόθεσης σε ορκωτό δικαστήριο. Στις 7 Ιανουαρίου 2005, ο Έντγκαρ Ρέι Κίλλεν ("Edgar Ray Killen") συνελήφθη για τους φόνους και κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία στις 21 Ιουνίου 2005, ακριβώς 41 χρόνια μετά τη μέρα των δολοφονιών. Οι υπόλοιποι ένοχοι παραμένουν ασύλληπτοι.
Μάικλ Βέντρις

Ο Μάικλ Βέντρις ("Michael Ventris", 12 Ιουλίου 1922 - 6 Σεπτεμβρίου 1956) ήταν Άγγλος ερασιτέχνης γλωσσολόγος, επαγγελματίας αρχιτέκτονας και ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική Β γραφή.
Ηλεκτρόλυση

thumb|right|200px
Ηλεκτρόλυση (λύση δι΄ ηλεκτρισμού), ονομάζεται η διαδικασία της διάσπασης μιας ουσίας με τη βοήθεια του ηλεκτρικού ρεύματος.

* Η ηλεκτρόλυση αξιοποιείται ειδικά τόσο στην εξαγωγή καθαρών και στις επιμεταλλώσεις.
* Η ηλεκτρόλυση θεωρείται ειδική χημική αντίδραση και αποτελεί αντικείμενο έρευνας και μελέτης της Ηλεκτροχημείας.
Τεστ του καθρέπτη

thumb|200px|Τεστ του καθρέπτη
Τεστ του καθρέπτη ονομάζεται μία δοκιμασία που έχει σκοπό να ελέγξει κατά πόσο το υποκείμενο (κάποιο ζώο) έχει αυτοσυνείδηση. Συγκεκριμένος στόχος είναι να διαπιστωθεί αν το ζώο αντιλαμβάνεται ότι η αντανάκλαση στον καθρέπτη είναι εικόνα του ίδιου του του εαυτού. Το τεστ επινοήθηκε από τον Gordon G. Gallup.

Κατά την εκτέλεση του πειράματος, τοποθετείται πάνω στο ζώο κάποιο χρωματιστό σημάδι, ένα άοσμο ύφασμα κ.λ.π. και το βάζουν να στέκεται μπροστά σε έναν καθρέπτη. Οι εκτελούντες το πείραμα παρατηρούν τον τρόπο που το ζώο αντιδρά στην αλλαγή στο σώμα του, όπως την βλέπει στον καθρέφτη, αν κινείται δηλαδή για να παρατηρήσει την παράξενη αλλαγή στο σώμα του, αν αγγίζει το σημείο που είναι το σημάδι την στιγμή που κοιτά στον καθρέπτη, κ.ά.

Με βάση τα μέχρι σήμερα σχετικά πειράματα, τα μόνα ζώα που αντιδρούν θετικά στο πείραμα δείχνοντας σημάδια αυτοσυνείδησης, είναι ο άνθρωπος, ο χιμπατζής, τα μπονόμπο, ο ουρακοτάγκος, το δελφίνι και η καρακάξα. Οι γορίλες δεν περνούν το τεστ, αλλά εικάζεται ότι αυτό οφείλεται απλώς στο ότι τα ζώα αυτά συνηθίζουν να αποφεύγουν την άμεση οπτική επαφή, πρόσωπο με πρόσωπο, επειδή τη θεωρούν προσβλητική. Τα μικρά παιδιά των ανθρώπων περνούν επίσης το τεστ μόνο μετά την ηλικία των 3-4 ετών. Άλλα ζώα, όπως ο σκύλος, αντιδρούν απέναντι στο είδωλό τους με φόβο, εχθρικότητα ή περιέργεια προς το «άλλο» ζώο που βλέπουν ή απλά αδιαφορούν.

Υπάρχει κάποιος σκεπτικισμός σχετικά με την αξιοπιστία του τεστ, κατά πόσο δηλαδή μπορεί να οδηγήσει σε σωστά συμπεράσματα, επειδή ναι μεν για τα πρωτεύοντα η όραση είναι η σημαντικότερη αίσθηση, αλλά δεν ισχύει αυτό για όλα τα ζώα.

Κατηγορία:Αντίληψη
Γιώργος Μπάτης

Ο Γιώργος Μπάτης (πραγματικό όνομα: Γιώργος Τσώρος, Παλιά Λουτρά Μεθάνων, 1885 - Πειραιάς, 10 Μαρτίου 1967), γνωστός και ως Γιώργος Αμπάτης, ήταν Έλληνας μουσικός. Ήταν ένας από τους πρώτους και σημαντικότερους μουσικούς του ρεμπέτικου καθώς επίσης και γνωστός μάγκας του Πειραιά. Είχε μεγάλη αγάπη για τη μουσική και διατηρούσε σημαντική συλλογή μουσικών οργάνων. Είχε πέντε μπουζούκια, δύο μπαγλαμάδες, ένα μισομπούζουκο, μια κιθάρα και μια ρομβία-λατέρνα.
Ερρίκος Σλήμαν

thumb|right|255px|Η υπογραφή του Σλήμαν (εδώ στα Ελληνικά)
Ο Ερρίκος Σλήμαν ("Heinrich Schliemann", 6 Ιανουαρίου 1822 – 26 Δεκεμβρίου 1890) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας, σημαντικός πρωτοπόρος στον τομέα της αρχαιολογίας. Έγινε γνωστός για τις ανασκαφές του στην αρχαία Τροία και στις Μυκήνες. Οι ανακαλύψεις του βοήθησαν να καθιερωθεί ένα ιστορικό υπόβαθρο για τις ιστορίες και τους μύθους που τραγούδησαν ο Όμηρος και ο Βιργίλιος, μύθοι που γοήτευσαν τον Σλήμαν από την παιδική του ηλικία.
Νέλσον Γκούντμαν

Ο Νέλσον Γκούντμαν (αγγλικά:"Nelson Goodman", 7 Αυγούστου 1906 - 25 Νοεμβρίου 1998) ήταν αμερικανός φιλόσοφος, γνωστός για την εργασία του πάνω στο πρόβλημα της επαγωγής. Επίσης, αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ ως πρόεδρος της ΔΙΕ.ΦΙΛ.ΣΥΝΟΔ.

Γεννήθηκε στο Σόμερβιλ του Μέριλαντ, αποφοίτησε το 1928 από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και για έντεκα χρόνια διεύθυνε μία γκαλερί στη Βοστώνη. Το 1941 τελείωσε το διδακτορικό του και εν μέσω του πολέμου κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο δίδαξε και πραγματοποίησε έρευνες σε διάφορα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, μέχρι το διορισμό του ως καθηγητής φιλοσοφίας στο Χάρβαρντ το 1968.

Ο Γκούντμαν πρότεινε το «νέο γρίφο της επαγωγής», κατ' αναλογία προς το κλασικό πρόβλημα της επαγωγής του Ντέιβιντ Χιουμ (αγγλικά:"David Hume"). Ο όρος εισήχθη για πρώτη φορά στο βιβλίο του «Γεγονός, Φαντασία και Πρόβλεψη» (αγγλικός τίτλος: "Fact, Fiction and Forecast").


Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης
Κατηγορία:Αναλυτικοί φιλόσοφοι
Λέων Τρότσκι

O Λεφ Νταβίντοβιτς Μπρονστέιν ή Λέων Τρότσκι ("Лев Дави́дович Тро́цкий", κομματικά ψευδώνυμα Pero (η πένα), Antid Oto, L. Sedov, ο γέρος) γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου με το παλιό ρωσικό ημερολόγιο που αντιστοιχεί στις 7 Νοεμβρίου 1879 του δυτικού ημερολογίου και πέθανε στις 21 Αυγούστου 1940 δολοφονημένος από τον πράκτορα της NKVD Ραμόν Μερκαντέρ στην επαρχία Κογιοακάν του Μεξικού. Ο Λέων Τρότσκι ήταν Ρώσος επαναστάτης, κομμουνιστής, συγγραφέας, Μπολσεβίκος σοβιετικός πολιτικός, σημαντικότατος θεωρητικός του Μαρξισμού, ιδρυτής της 4ης Διεθνούς (Παρίσι 1938) και θεμελιωτής του μαρξιστικού ρεύματος που έμεινε γνωστό με το όνομα του, του τροτσκισμού. 

Το 1917 διετέλεσε πρόεδρος του Σοβιέτ της Πετρούπολης (την περίοδο 20 Σεπτέμβρη 1917 — 26 Δεκέμβρη 1917), Ένας από τους διοργανωτές της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917 και ένας από τους ιδρυτές του Κόκκινου Στρατού. Αποτέλεσε ένας από τους ιδρυτές και ιδεολόγους της 3ης Κομμουνιστικής Διεθνούς και μέλος της Εκτελεστικής της Επιτροπής. Διετέλεσε Λαϊκός Επίτροπος των Εξωτερικών Υποθέσεων στην πρώτη σοβιετική κυβέρνηση 9 Νοέμβρη 1917 — 13 Μάρτη 1918 και στη συνέχεια το 1918-1925 Λαϊκός Επίτροπος των Στρατιωτικών και Ναυτικών Υποθέσεων και Πρόεδρος του Επαναστατικού Στρατιωτικού Συμβουλίου της RSFSR και στη συνέχεια της ΕΣΣΔ. Από το 1923 - αντιτάχθηκε στην γραφειοκρατικοποίηση του Σοβιετικού Κράτους και ηγήθηκε της Αριστερής Αντιπολίτευσης του κόμματος. Μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ την περίοδο 1919-1926. Το 1927 απομακρύνθηκε από όλες τις θέσεις και στάλθηκε στην εξορία. Το 1929 απελάθηκε από την ΕΣΣΔ ενώ το 1932, στερήθηκε τη σοβιετική υπηκοότητα.

Μετά την απέλαση από την ΕΣΣΔ - υπήρξε ο δημιουργός και επικεφαλής θεωρητικός της Τέταρτης Διεθνούς (1938). Συγγραφέας έργων για την ιστορία του επαναστατικού κινήματος στη Ρωσία («Η Επανάστασή μας», «Προδομένη Επανάσταση»), δημιουργός κεφαλαιώδους σημασίας ιστορικών έργων για την επανάσταση του 1917 («Ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης»), άρθρα κριτικής για την λογοτεχνία και την τέχνη («Λογοτεχνία και Επανάσταση») και την αυτοβιογραφία "Η ζωή μου" (1930). Στις 20 Αυγούστου 1940, τραυματίστηκε θανάσιμα από τον πράκτορα του NKVD Ραμόν Μερκαντέρ στο Κογιοακάν του Μεξικού όπου και κατέληξε την επόμενη μέρα.
Υπείρονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Υπείρονας (Υπείρων, δεν πρέπει να συγχέεται με τον Υπερίονα) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Υπείρονας σκοτώθηκε σε αυτό τον πόλεμο από τον ήρωα Διομήδη, όπως αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Ε, στίχος 144).
Δυναστεία των Ισαύρων

Η Δυναστεία των Ισαύρων κυβέρνησε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία για 85 χρόνια (717-802). Ιδρυτής και γενάρχης της ήταν ο αυτοκράτορας Λέων Γ'.

Αυτοκράτορες που ανήκαν σε αυτή τη δυναστεία ήταν οι:
* Λέων Γ' ο Ίσαυρος (717-741)
* Κωνσταντίνος Ε' ο Κοπρώνυμος (741-775)
* Αρτάβασδος, σφετεριστής (741-743)
* Λέων Δ' ο Χάζαρος (775-780)
* Ειρήνη η Αθηναία, συμβασίλισσα (780-790) με τον υιό της
* Κωνσταντίνος ΣΤ' (780-797)
* Ειρήνη η Αθηναία μονοκράτορας (797-802)
Τορίνο ΦΚ

Η Τορίνο ΦΚ (ιταλικά: "Torino FC") είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ιταλίας με έδρα την ομώνυμη πόλη. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1906 και στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της αγωνιζόταν στην κορυφαία κατηγορία του Ιταλικού πρωταθλήματος, την Σέριε Α. Την περίοδο 2008-09 κατέλαβε την 18 θέση στο πρωτάθλημα και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία, Σέριε Β. Με μία 3ετή απουσία από τη Σέριε Α προβιβάστηκε στη μεγάλη κατηγορία τη σεζόν 2011-2012. 

Το αρχικό της όνομα ήταν «Foot-Ball Club Torino», ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε «Associazione Calcio Torino» και ύστερα το 1970 σε «Torino Calcio». Το 2005 η ομάδα, αντιμετωπίζοντας οικονομικά προβλήματα, αναγκάστηκε να εκμεταλλευτεί το νόμο «Lodo Petrucci», που της επέτρεψε να γλιτώσει από τη χρεοκοπία με την υποχρέωση, όμως, να υποβιβαστεί μια κατηγορία (η Τορίνο έπαιζε εκείνη την χρονιά στη Σέριε Β και είχε καταφέρει να κερδίσει την άνοδο, τερματίζοντας 3η. Με βάση τον συγκεκριμένο νόμο, αναγκάστηκε να ξαναπαίξει στη Σέριε Β). Η ομάδα επανιδρύθηκε, προσωρινά με το όνομα «Società Civile Campo Torino» και τελικά απέκτησε το «Torino Football Club».
Κερόεσσα

Η Κερόεσσα ήταν νύμφη, κόρη του Δία.

Αναφέρεται ως μητέρα του Βύζαντα, αρχηγού των Μεγαρέων και πρώτου οικιστού της πόλης που πήρε το όνομά του, του Βυζαντίου. Κατά μία εκδοχή, η Κερόεσσα έδωσε το όνομά της στον Κεράτιο κόλπο.
Μιχαήλ Ε΄

Ο Μιχαήλ Ε΄ Καλαφάτης ή Κάλφας (1015 - 24 Αυγούστου 1042) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας (1041-1042).
Κώδικας Βέζα

Ο Κώδικας Βέζα (Λατ. "Codex Bezae") ή Κώδικας του Βέζα είναι ένας μεσαιωνικός χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης. Συμβολίζεται με το D ή το 05, ενώ φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ (Κέιμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο), όπου καταγράφεται ως "Nn. II 41". Το όνομά του προέρχεται από τον Θεόδωρο Βέζα, Γάλλο προτεστάντη θεολόγο του Μεσαίωνα, που έφερε το χειρόγραφο στη βιβλιοθήκη του Κέιμπριτζ. 

Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 26x21.5 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 415 φύλλα.
Αρηίλυκος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αρηίλυκος (από τον θεό του πολέμου `Αρη και τη λέξη "λύκος") είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα από τον Τρωικό Πόλεμο:

# Ο πατέρας του Προθοήνορα, του αρχηγού των Βοιωτών στον Τρωικό Πόλεμο ("Ιλιάδα", ραψωδία Β, στίχος 495).
# Πολεμιστής Τρώας, που σκοτώθηκε στη μάχη από τον Πάτροκλο ("Ιλιάδα", Π 308).
Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ

Το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ (αγγλικά: "University of Cambridge", συντομογραφικά: "Cantab") στην πανεπιστημιούπολη Κέιμπριτζ, της Αγγλίας, είναι το δεύτερο αρχαιότερο πανεπιστήμιο του συνολικού αγγλόφωνου πληθυσμού.

Το πανεπιστήμιο αναπτύχθηκε από μια ομάδα λογίων στην πόλη του Κέιμπριτζ, η οποία σχηματίστηκε πιθανότατα το 1209 από ακαδημαϊκούς που εγκατέλειψαν την Οξφόρδη, μετά από διαφωνία με τον εντόπιο πληθυσμό. Τα δύο πανεπιστήμια συνδυασμένα αναφέρονται ενίοτε ως "Όξμπριτζ". Ως πολιτισμικές μονάδες και τμήματα της αγγλικής κοινωνίας τα δύο πανεπιστήμια έχουν επίσης μακρύ ιστορικό ανταγωνισμού μεταξύ τους. 

Το Cambridge University Press, τμήμα του πανεπιστημίου, είναι ο παλαιότερος πανεπιστημιακός τύπος στον κόσμο. Το Cambridge Assessment, επίσης τμήμα του πανεπιστημίου, είναι ένας από τους κορυφαίους εξεταστικούς οργανισμούς στον κόσμο και παρέχει αξιολόγηση σε περισσότερους από οκτώ εκατομμύρια μαθητές παγκοσμίως κάθε χρόνο. Το πανεπιστήμιο διαθέτει επίσης οκτώ πολιτιστικά και επιστημονικά μουσεία, όπως το Μουσείο Fitzwilliam, καθώς και έναν βοτανικό κήπο. Οι βιβλιοθήκες του Κέιμπριτζ, από τις οποίες υπάρχουν 116, διαθέτουν συνολικά περίπου 16 εκατομμύρια βιβλία, περίπου εννέα εκατομμύρια από τα οποία βρίσκονται στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Το πανεπιστήμιο φιλοξενεί, αλλά ανεξάρτητο από, την Cambridge Union - την παλαιότερη κοινωνία συζητήσεων στον κόσμο. Το πανεπιστήμιο συνδέεται στενά με την ανάπτυξη του επιχειρηματικού συμπλέγματος υψηλής τεχνολογίας, γνωστό ως «Silicon Fen». Είναι το κεντρικό μέλος του Cambridge University Health Partners, ενός ακαδημαϊκού επιστημονικού κέντρου υγείας που εδρεύει στην Βιοϊατρική Πανεπιστημιούπολη του Cambridge.

Ακαδημαϊκά, το πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ βρίσκεται ανάμεσα στα 5 πρώτα πανεπιστήμια παγκοσμίως. Είναι επίσης παραδοσιακά το ακαδημαϊκό ίδρυμα που επιλέγει η αγγλική βασιλική οικογένεια και από τις τάξεις του έχουν ξεπηδήσει 83 υποψήφιοι για το βραβείο Νομπέλ έως σήμερα, οι περισσότεροι από οποιοδήποτε άλλο πανεπιστήμιο στον κόσμο κατ' εκτίμησιν.
Φιλοίτιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φιλοίτιος είναι γνωστός ένας βοσκός της Ιθάκης, που έβοσκε τα κοπάδια βοοειδών Οδυσσέα, στον οποίο τελικώς εμφανίζεται πιστός: μαζί με τον Εύμαιο κλειδώνει τους μνηστήρες στο ανάκτορο του Οδυσσέα και τους κλέβει τα όπλα. Ο βασιλιάς της Ιθάκης αργότερα υπόσχεται στον Φιλοίτιο και στον Εύμαιο την ελευθερία τους καθώς υπήρξαν από τους λίγους υποτακτικούς του που του έμειναν πιστοί. Ο Φιλοίτιος εμφανίζεται στην "Οδύσσεια" (υ 185, 254, φ 189) ως "«όρχαμος ανδρών»", δηλαδή αφεντικό, αρχιβοσκός: "«Ήρθε ο Φιλοίτιος έπειτα, των κοπελιών ο αφέντης, / στέρφα δαμάλα φέρνοντας και γίδες στους μνηστήρες.»" (υ 185) "«Ψωμιά ο Φιλοίτιος μοίραζε, των κοπελιών ο αφέντης, / από πανέρια ολόμορφα...»" (υ 254).
Υψήνορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Υψήνορας (Υψήνωρ) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα από τον Τρωικό Πόλεμο:

# Γιος του Δολοπίωνα, ένας από τους Τρώες (αναφέρεται στην "Ιλιάδα", ραψωδία Ε, στίχος 76).
# Γιος του `Ελληνα Ιππάσου, αδελφός του Δημολέοντα και του Απισάονα. Αυτός ο Υψήνορας σκοτώθηκε από τον Τρώα ήρωα Δηίφοβο ("Ιλιάδα", Ν 411).
Φείδιππος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φείδιππος είναι γνωστός ένας Ηρακλείδης, και πιο συγκεκριμένα γιος του Θεσσαλού, βασιλιά στη νήσο Κω, και εγγονός του Ηρακλή. Ο Φείδιππος υπήρξε ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης. Κατόπιν αυτού, ο Φείδιππος στάλθηκε από τον πατέρα του μαζί με τον αδελφό του Άντιφο να πολεμήσουν στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Φείδιππος σε αυτό τον πόλεμο ήταν αρχηγός του εκστρατευτικού σώματος των Ελλήνων από τις Νότιες Σποράδες ("Ιλιάδα", Β 678). Οι Φείδιππος και `Αντιφος, μετά την άλωση της Τροίας, εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία, την οποία και ονόμασαν έτσι προς τιμή του πατέρα τους.
Πάπας Γρηγόριος Γ΄

Ο Πάπας Γρηγόριος Γ΄ ("Papa Gregorio III", 690 - 28 Νοεμβρίου 741) ήταν Πάπας από τις 18 Μαρτίου του 731 έως τον θάνατό του το 741. 

Ήταν Συριακής καταγωγής και διαδέχθηκε τον Πάπα Γρηγόριο Β΄ το Μάρτιο του 731. Η περίοδος της παποσύνης του, όπως και του προκατόχου του, επηρεάστηκε από την εικονομαχία που δίχαζε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στην οποία μάταια επιχείρησε να εμπλέξει τον Κάρολο Μαρτέλο. 

thumb|150px|left|Ο Γρηγόριος Γ΄ σε παπικό μετάλλιο του 8ου αιώνα (εμπρόσθια όψη).
thumb|left|150px|Ο Γρηγόριος Γ΄ σε παπικό μετάλλιο του 8ου αιώνα (οπίσθια όψη).
Εκλέχτηκε από το λαό δια βοής και ήταν ο τελευταίος Πάπας που ζήτησε επικύρωση της εντολής του από το βυζαντινό έξαρχο. Ο Γρηγόριος προσέφυγε άμεσα στο βυζαντινό αυτοκράτορα Λέοντα Γ' ζητώντας του να μετριάσει τη στάση του στην υπόθεση της εικονομαχίας. Όταν ο αντιπρόσωπος του συνελήφθη μετά από διαταγή του αυτοκράτορα, τότε ο Γρηγόριος  συγκάλεσε σύνοδο το Νοέμβριο του 731, η οποία καταδίκασε ανοιχτά την εικονομαχία. Ο Λέων Γ, ως απάντηση, το 732/33, απέσπασε τις περιοχές του Ιλλυρικού, της Καλαβρίας και της Σικελίας από τη δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Ρώμης και τις μετέφερε στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. 

Η στήριξη του Γρηγορίου στην Αυτοκρατορία τον ώθησε να συνεισφέρει στην επανάκτηση της Ραβέννας, η οποία είχε περάσει στα χέρια των Λομβαρδών το 733. Ωστόσο, προσπάθησε επίσης να ενισχύσει τη Ρώμη και προσπάθησε να συμμαχήσει με αντιπάλους του βασιλιά των Λομβαρδών Λιουτπράνδο και αργότερα με τους Φράγκους. Έστειλε απεσταλμένους και στον Κάρολο Μαρτέλο, αλλά δεν έλαβε καμία απάντηση.

O Γρηγόριος προώθησε την εκκλησία στη Βόρεια Ευρώπη, ενισχύοντας την ιεραποστολή του Άγιου Βονιφάτιου στη Γερμανία και του Βίλιμπαλντ στη Βοημία. Έδωσε επίσης πάλλια στον Έγκμπερτ της Υόρκης και τον Τατβίν, αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι. Εξωράισε επίσης τη Ρώμη και στήριξε το μοναχισμό.

Εορτάζεται από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 28 Νοεμβρίου.