Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κριστιάν Καρεμπέ

Ο Κριστιάν Καρεμπέ ("Christian Lali Kake Karembeu", 3 Δεκεμβρίου 1970) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στο Λίφου της Νέας Καληδονίας, μιας γαλλικής επικράτειας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Αυτήν την περίοδο είναι σύμβουλος στρατηγικής του Ολυμπιακού.

Ο Καρεμπέ είναι κάτοχος 2 Τσάμπιονς Λιγκ και ενός Διηπειρωτικού Κυπέλλου. Μεγάλη στιγμή, της πλούσιας καριέρας του, ήταν η κατάκτηση, με την Εθνική Γαλλίας, ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενός Ευρωπαϊκού Κυπέλλου και, τέλος, ενός Κυπέλλου Συνομοσπονδιών.
Θέατρο του Παραλόγου

Το Θέατρο του Παραλόγου (γαλλικά: "Le Théâtre de l'Absurde)" είναι φράση που χρησιμοποιείται σε αναφορά σε συγκεκριμένα έργα γραμμένα από έναν αριθμό βασικά Ευρωπαίων θεατρικών συγγραφέων στις δεκαετίες του 1940, 1950 και 1960, καθώς και στο στυλ θεάτρου που εξελίχθηκε από το έργο τους. Ο όρος επινοήθηκε από τον κριτικό Μάρτιν Έσλιν, ο οποίος χρησιμοποίησε τη φράση ως τίτλο σε ένα βιβλίο του του 1962 πάνω στο θέμα αυτό. Ο Έσλιν θεώρησε πως το έργο των συγγραφέων αυτών δίνει καλλιτεχνική άρθρωση στην φιλοσοφία του Αλμπέρ Καμύ πως η ζωή είναι έμφυτα χωρίς νόημα, όπως επεξηγείται στο έργο του "Ο Μύθος του Σισύφου". Το Θέατρο του Παραλόγου θεωρείται πως κατάγεται από τον Ντανταϊσμό, α-νόητη ποίηση και αβάν-γκαρντ τέχνη των δεκαετιών του 1920 και 1930. Ωστόσο, το είδος αυτό του θεάτρου κατάφερε να γίνει δημοφιλές αφού ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τόνισε την αβεβαιότητα και επισφαλή θέση της ανθρώπινης ζωής. Η έκφραση Θέατρο του Παραλόγου έχει γίνει στόχος κριτικής από μερικούς συγγραφείς, και έτσι συναντάμε και τους όρους «Αντι-Θέατρο» και «Νέο Θέατρο».
Άρθουρ Αντάμοβ

Ο Άρθουρ Αντάμοβ ("Артю́р Адамо́в", 23 Αυγούστου 1908 – 15 Μαρτίου 1970) ήταν θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Θεάτρου του Παραλόγου.
Νέλλυ Ζαχς

Η Νέλλυ Ζαχς ("Nelly Sachs", Βερολίνο, 10 Δεκεμβρίου 1891 - Στοκχόλμη, 12 Μαΐου 1970) ήταν Γερμανίδα ποίητρια και δραματουργός, η οποία μεταμορφώθηκε λόγω της ναζιστικής εμπειρίας από ερασιτέχνης σε δριμεία εκπρόσωπο της δυστυχίας και του πόθου των Εβραίων συνανθρώπων της. 

Γεννήθηκε στο Schöneberg, στο Βερολίνο, το 1891 και κατέφυγε το 1940 στη Σουηδία. Ήταν φίλη της Σέλμα Λάγκερλεφ. Το 1966 μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας με τον Εβραίο συγγραφέα Σαμουήλ Ιωσήφ Άγκνον. Ασύνηθες μέτρο για τη Σουηδική Ακαδημία, το οποίο καλύφθηκε με μία προσεγμένη επιχειρηματολογία: "Ο επιμερισμός του βραβείου έχει έναν ιδιαίτερο σκοπό: να τιμήσει δύο συγγραφείς οι οποίοι, παρ' όλο που γράφουν σε διαφορετικές γλώσσες, συνδέονται με πνευματική συγγένεια και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον σε μια μεγαλειώδη προσπάθεια να προβάλουν την πολιτισμική κληρονομιά του εβραϊκού λαού μέσω του γραπτού λόγου". Στον λόγο που εκφωνήθηκε για τη Νέλλυ Ζαχς σχολιάστηκε "η συμβολική της γλώσσα, που συνδυάζει μια τολμηρή μοντερνιστική έμπνευση με τον απόηχο της αρχαίας βιβλικής ποίησης". Η ίδια η Νέλλυ Ζαχς παρατήρησε πως ο Άγκνον εκπροσωπούσε το Ισραήλ ενώ «"εγώ εκπροσωπώ την τραγωδία του εβραϊκού λαού"». 

Μετά το θάνατό της το 1970 τάφηκε στο "Norra begravningsplatsen" στη Στοκχόλμη. Μια αναμνηστική πλάκα μνημονεύει τον τόπο γέννησής της, στο "Maaßenstraße 14", στο Schöneberg, όπου υπάρχει επίσης ένα Πάρκο, στη "Dennewitzstraße", ονομασμένο προς τιμήν της. 

Ποιήματά της στα ελληνικά βρίσκονται στα παρακάτω βιβλία: 
* Τέσσερις νομπελίστες ποιητές: συλλογικό έργο, ανθολόγηση ποιημάτων των Νέλλυ Ζαχς (Nelly Sachs), Jaroslav Seifert, Γκύντερ Γκρας (Günter Grass), Ελφρίντε Γέλινεκ (Elfriede Jelinek). Ανθολόγηση και μετάφραση Σωτήρης Γυφτάκης για τις εκδ. "Λεξίτυπον", 2007 ·

* Ξένη ποίηση του 20ου αιώνα: Επιλογή από ελληνικές μεταφράσεις. Ανθολόγηση Μαρία Λαϊνά. Ελληνικά Γράμματα, 2007.
Παλυνολογία

Με τον όρο Παλυνολογία ("παλύνω: πασπαλίζω") εννοούμε την επιστήμη που εξετάζει τη χλωρίδα παλαιοτέρων περιόδων, μελετώντας "παλυνόμορφα". Τα παλυνόμορφα περιλάμβάνουν φυτικές (συνήθως γύρη) και ζωικές δομές, μικροσκοπικές στο μέγεθος (από 5 µm έως 500 µm), και συντίθενται από υλικά ιδιαίτερα ανθεκτικά στις περισσότερες μορφές διάβρωσης. H γύρη συλλέγεται από εδαφολογικούς πυρήνες, στους οποίους διαφαίνεται η διαδοχή των γεωλογικών χρονολογικών περιόδων. Η μέθοδός της (πυρηνοληψία) στηρίζεται στην απόσπαση δειγμάτων εδάφους (καρότων) από λιμναίες και ελώδεις αποθέσεις, στη μελέτη και αναγνώριση των κόκκων γύρης που εμπεριέχουν και στη σύνταξη διαγραμμάτων γύρης, που πληροφορούν για τη χλωρίδα της ευρύτερης περιοχής σε μεγάλες χρονικές κλίμακες.
Παλαιοντολογία

Η Παλαιοντολογία είναι Επιστήμη η οποία μελετά την ιστορία της εμφάνισης και της ανάπτυξης της ζωής στη Γη, των αρχαίων φυτών και ζώων και γενικά ζωντανών οργανισμών. Η Παλαιοντολογία βασίζεται στη μελέτη των απολιθωμάτων, αποδεικνύοντας την ύπαρξη ζωντανών οργανισμών διατηρημένων, ολικά ή (συνηθέστερα) μερικά μέσα σε πετρώματα. Περιλαμβάνει τη μελέτη των οργανικών απολιθωμάτων, των ιχνών, των μητρών, των απορριπτομένων τμημάτων, των κοπρόλιθων και των χημικών καταλοίπων.
Σοφία Σακοράφα

Η Σοφία Σακοράφα (γενν. Τρίκαλα, 29 Απριλίου 1957) είναι Ελληνίδα πολιτικός, βουλευτής με το ΜέΡΑ25 και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ), πρώην ευρωβουλευτής και πρώην ακοντίστρια.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (Ε.Π.Σ.Α.) είναι αρμόδια για το άθλημα του ποδοσφαίρου στην περιοχή της πρώην νομαρχίας Αθηνών με έδρα την Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1924 και είναι επίσημα αναγνωρισμένη από τη FIFA, ενώ αποτελεί και ένα από τα τρία ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν την Αθήνα σε εθνικό επίπεδο.
Πωλ Ελυάρ

Ο Πωλ Ελυάρ (πραγματικό όνομα: "Eugène Émile Paul Grindel", 14 Δεκεμβρίου 1895 - 18 Νοεμβρίου 1952) ήταν Γάλλος συγγραφέας και ποιητής ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στα καλλιτεχνικά ρεύματα του ντανταϊσμού και του υπερρεαλισμού.Θεωρείται μέχρι σήμερα ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους ποιητές .
Γεώργιος Βιζυηνός

Ο Γεώργιος Βιζυηνός (πραγματικό ονοματεπώνυμο Γεώργιος Μιχαήλ Σύρμας ή Μιχαηλίδης, Βιζύη, 8 Μαρτίου 1849 – Αθήνα, 15 Απριλίου 1896 (47 ετών), ήταν Έλληνας πεζογράφος, ποιητής και . Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής λογοτεχνίας.
Υμηττός

thumb|400px|Ο Υμηττός από την ανατολική πλευρά του
Ο Υμηττός είναι βουνό της Αττικής. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του λεκανοπεδίου της Αθήνας. Υψώνεται μεταξύ του λεκανοπεδίου Αττικής και των Μεσογείων με κατεύθυνση από Β. προς Ν. από τη δίοδο του Αγίου Ιωάννου του Κυνηγού καταλήγοντας πάνω από τη Βούλα και τη Βάρη. Με μήκος 23 χιλιόμετρα και με το πλάτος του να ποικίλλει από 4 έως 6 χιλιόμετρα καλύπτει έκταση 80.000 στρεμμάτων. Έχει υποστεί καταστροφικές πυρκαγιές αλλά συνεχίζει να διαθέτει εκτάσεις πρασίνου από τις συνεχείς δενδροφυτεύσεις . Από γεωλογική άποψη ο Υμηττός ανήκει στην αττικοκυκλαδική ζώνη. Τα πετρώματά του περιέχουν ασβεστόλιθους, σχιστόλιθους και μεγάλες μάζες μαρμάρου και μαρμαρυγιακών σχιστολίθων.
Ισοκράτης

Ο Ισοκράτης (436 π.Χ. - 338 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας, ένας από τους δέκα Αττικούς ρήτορες. Ήταν από τους σπουδαιότερους ρητοδιδάσκαλους της κλασικής αρχαιότητας, που θεωρείται συγχρόνως ένας από τους παράγοντες που διαμόρφωσαν την πολιτική κατάσταση του καιρού του.
Λίγο μεγαλύτερος από τον Πλάτωνα, υπήρξε λογογράφος και ρητοροδιδάσκαλος που έζησε και συνέγραψε στα ίδια με εκείνον πολιτισμικά και κοινωνικά πλαίσια του Πελοποννησιακού πολέμου και της μετάβασης από τον αποκαλούμενο χρυσό αιώνα στην περίοδο παρακμής της αθηναϊκής πόλης-κράτους. Η ανάμειξη του στα κοινά ήταν έμμεση, όταν με τους λόγους του προσπάθησε να παρέμβει στην πολιτική της Αθήνας εκφράζοντας πανελλήνιες ιδέες. Σώζονται 21 λόγοι του, 9 επιστολές και μερικά άλλα αποσπάσματα.
Κάρλο Καρρά

Ο Κάρλο Καρρά ("Carlo Dalmazzo Carrà", 11 Φεβρουαρίου 1881 – 13 Απριλίου 1966) ήταν Ιταλός ζωγράφος και κεντρική φυσιογνωμία του κινήματος του φουτουρισμού που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ισαάκιος Β΄ Άγγελος

Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος (Σεπτέμβριος 1156 - 8 Φεβρουαρίου 1204) ήταν Βυζαντινός Αυτοκράτορας (1185 - 1195) μόνος του και έπειτα σε συμβασιλεία με τον γιο του Αλέξιο Δ΄ Άγγελο (1203 - 1204). Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος ήταν έκτος και μικρότερος γιος του Ανδρόνικου Άγγελου Βυζαντινού στρατιωτικού ηγέτη στην Μικρά Ασία και της Ευφροσύνης Κασταμονίτισσας (1125 - 1195). Ο πατέρας του Ανδρόνικος Άγγελος ήταν μικρότερος γιος του Κωνσταντίνου Αγγέλου γενάρχη του Οίκου των Αγγέλων και της Θεοδώρας Κομνηνής της κόρης του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού του πρώτου Ρωμαίου αυτοκράτορα από την Δυναστεία των Κομνηνών.
Δήμος Βερμίου

thumb|Δήμος Βερμίου.
Ο Δήμος Βερμίου ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Βρίσκονταν στο βορειότερο τμήμα του νομού, στα σύνορα με τον νομούς Φλώρινας, Πέλλας και Ημαθίας. Είχε πληθυσμό 3483 κατοίκους (απογραφή 2001). Η έδρα του δήμου Βερμίου ήταν τα Κομνηνά.
Βέρμιο

Το Βέρμιο είναι οροσειρά της Μακεδονίας. Παλαιότερα ονομαζόταν και "Δόξα". Καταλαμβάνει τμήμα του νομού Ημαθίας, του νομού Κοζάνης και του νομού Πέλλας. Η ψηλότερη κορυφή του έχει υψόμετρο 2.065 μέτρα και βρίσκεται κοντά στη Νάουσα.
Ναυμαχία του Τραφάλγκαρ

Η Ναυμαχία του Τραφάλγκαρ (21 Οκτωβρίου 1805) ήταν μία ναυτική συμπλοκή που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και του συμμαχικού στόλου του γαλλικού και ισπανικού Ναυτικού, κατά τη διάρκεια του πολέμου του Γ' Συνασπισμού (Αύγουστος-Δεκέμβριος 1805) και των Ναπολεόντειων Πολέμων (1796-1815). 

Είκοσι επτά βρετανικά πλοία γραμμής με επικεφαλής τον ναύαρχο Οράτιο Νέλσονα νίκησαν τριάντα τρία γαλλικά και ισπανικά πλοία γραμμής υπό τον Γάλλο ναύαρχο Πιερ-Σαρλ Βιλνέβ, στον Ατλαντικό Ωκεανό, έξω από τη νοτιοδυτική ακτή της Ισπανίας, δυτικά του ακρωτηρίου Τραφάλγκαρ. Ο γαλλο-ισπανικός στόλος έχασε 21 πλοία, χωρίς να χαθεί ούτε ένα βρετανικό πλοίο. Ήταν η πιο αποφασιστική ναυμαχία του πολέμου, τερματίζοντας οριστικά τα γαλλικά σχέδια εισβολής στην Αγγλία.

Η βρετανική νίκη επιβεβαίωσε θεαματικά τη ναυτική υπεροχή που είχε δημιουργήσει η Βρετανία κατά τον 18ο αιώνα και επιτεύχθηκε εν μέρει με την παρέκκλιση του Νέλσονα από την επικρατούσα ναυτική τακτική. Η συνηθισμένη τακτική, τότε, ήταν να εμπλακεί ο εχθρικός στόλος σε μία ενιαία παράλληλη γραμμή μάχης, ώστε να διευκολυνθεί η σηματοδότηση στη μάχη και στην απαγκίστρωση και να μεγιστοποιηθεί το πεδίο του πυρός και οι περιοχές-στόχοι. Ωστόσο, ο Νέλσον χώρισε τις μικρότερες σε αριθμό δυνάμεις του σε δύο στήλες κατευθυνόμενες κάθετα εναντίον του εχθρικού στόλου, με καθοριστικά αποτελέσματα.

Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας, ο Νέλσον χτυπήθηκε από γαλλικό μουσκέτο και πέθανε λίγο αργότερα, γινόμενος ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες πολέμου της Βρετανίας. Ο Βιλνέβ αιχμαλωτίστηκε μαζί με το πλοίο του. Ο ναύαρχος Φρεντερίκο Γκραβίνα, ο ανώτερος Ισπανός αξιωματικός, διέφυγε με τον υπόλοιπο στόλο και μήνες αργότερα υπέκυψε στα τραύματα που υπέστη κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας. Ο Βιλνέβ παρακολούθησε την κηδεία του Νέλσονα ενώ ήταν αιχμάλωτος στη Βρετανία.
Προϊστορική ζωή

Ο όρος Προϊστορική ζωή αναφέρεται σε διάφορους οργανισμούς που κατοικούσαν στην Γη απο την αρχή της ζωής περίπου 3.5 δισεκατομμύρια χρόνια ως την εποχή που ο άνθρωπος ξεκίνησε να κρατάει γραπτές αναφορές, περίπου το 3.500 Π.Κ.Ε. Κατά τη διάρκεια της πορείας της εξέλιξης, νέες μορφές ζωής αναπτύχθηκαν και πολλές άλλες, όπως οι δεινόσαυροι, εξαλείφθηκαν. 

Η προϊστορική ζωή αναπτύχθηκε στο αχανές πέρασμα του χρόνου από απλά βακτήρια -όπως τα κύτταρα και τα κυανοβακτήρια στους ωκεανούς τα φύκια και τα πρωτόζωα καθώς και πολύπλοκες πολυκυτταρικές δομές όπως είναι τα σκουλήκια, τα σαλιγκάρια, τα οστρακόδερμα, τα ψάρια, τα έντομα, τα φυτά, τα αμφίβια, τα ερπετά, τα πουλιά, και τα θηλαστικά. 

Στην γεωλογική χρονολογική κλίμακα ο άνθρωπος αναπτύχθηκε πολύ πρόσφατα, περίπου 4 εκατομμύρια χρόνια το νωρίτερο, παρόλο που η ακριβής χρονολογία παραμένει θέμα συζήτησης. Μερικές μορφές προϊστορικής ζωής όπως είναι κάποια φυτά και αξιοσημείωτα ζώα όπως ο κοιλάκανθος είναι αρχαίες μορφές ζωής που υπάρχουν ως σήμερα, κάνοντας τα ζωντανά απολιθώματα. Κάποια άλλα, όπως οι καρχαρίες, άλλαξαν ελάχιστα μέσα στους αιώνες. Για τις περισσότερες μορφές προϊστορικής ζωής που έχουν εξαλειφθεί, η μόνη απόδειξη που έχουμε ότι υπήρξαν κάποτε, είναι τα απολιθώματα ή τα αποτυπώματα τους σε βράχους.

Δείτε επίσης ιδιαίτερες αναφορές για ομάδες προϊστορικών ειδών :

* Δεινόσαυροι
* Απολίθωμα
* Προϊστορικά αμφίβια
* Προϊστορικά πουλιά
* Προϊστορικά ψάρια
* Προϊστορικός άνθρωπος
* Ανθρώπινη εξέλιξη 
* Προϊστορικά έντομα
* Προϊστορικά Θηλαστικά
* Προϊστορικά φυτά
* Προϊστορικά έντομα
* Τριλοβίτης

Κατηγορία:Παλαιοντολογία
Θεολογία

Ανθρωπομορφική παράσταση της Θεολογίας (Raffaelo Sanzio, "Stanza della Segnatura", [[1509]] - [[1511]], Palazzi Pontifici, [[Βατικανό]])
Η Θεολογία (σύνθετη από τις λέξεις "θεός" και "λόγος") είναι η επιστήμη που μελετά την θρησκευτική πίστη, πρακτική και εμπειρία αλλά και την μερική κατανόηση των άκτιστων ενεργειών του Θεού. Ειδικότερα χαρακτηρίζεται ως η λογική και συστηματική μελέτη του Θεού και της σχέσης του με τον κόσμο και η μελέτη που διαπραγματεύεται την ύπαρξη, τη φύση και τις ιδιότητες του Θεού, τις αρχές και την εξουσία του, τα δόγματα που ορίζουν την ορθότητα της πίστης και τα λατρευτικά καθήκοντα προς το Θεό. Επιπλέον μπορεί ως όρος να εκφράζει μια θεολογική θεωρία ή σύστημα ή μία ειδική κατηγορία θεολογικού δόγματος. Ακόμη θεολογία, από τις εκκλησίες της Ανατολής χαρακτηρίζεται η ιδιαίτερη κατάσταση του ανθρώπου, ο οποίος δεχόμενος την αγιαστική χάρη ("φωτισμό") του Αγίου Πνεύματος, εκφράζει με τη μαρτυρία του το λόγο, την επιθυμία ή τη γνώση των ενεργειών (τη δυνατή δηλαδή από τον άνθρωπο κατανόηση) του Θεού.
Θεολόγος μπορεί να χαρακτηριστεί ακαδημαϊκά ο επιστήμονας - ειδικός στη θεολογία και τη μελέτη των θρησκειών και των θρησκευτικών διδασκαλιών, ο κάτοχος πτυχίου θεολογικής σχολής ή ο μελετητής κλάδων της θεολογίας. Εκκλησιολογικά θεολόγος αποκαλείται αυτός που μεταφέρει το λόγο του Θεού στον κόσμο, όπως για παράδειγμα η Εκκλησία έχει αποδώσει τον τίτλο του Θεολόγου στον Ευαγγελιστή Ιωάννη.
Ζήνων ο Κιτιεύς

Ο Ζήνων ο Κιτιεύς (αρχ. Ζήνων ὁ Κιτιεύς 334 π.Χ. - 262 π.Χ.) ήταν Ελληνιστικός φιλόσοφος από το Κίτιο, ο οποίος δημιούργησε τη φιλοσοφική σχολή του στωικισμού στην Αθήνα.
Κίμωλος

μικρογραφία|Η θέση της Κιμώλου στις Δ. Κυκλάδες
thumb|Η θέση της Κιμώλου, Μήλου και Πολυαίγου (το βέλος δείχνει την Κίμωλο)
Η Κίμωλος είναι νήσος του Αιγαίου και ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό όριο των Κυκλάδων, βόρεια της Μήλου, από την οποία και χωρίζεται από το "στενό Αμώνι" (πλάτους μόλις 1 χλμ. ή 0,54 ναυτικών μιλίων), 1,07 ναυτικά μίλια βορειοδυτικά της Πολυαίγου και 7,45 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Σίφνου. Μεταξύ της Μήλου και της Πολυαίγου βρίσκονται και οι νησίδες Κασσέλες, Άγιος Γεώργιος, Πήτα, Μανωλονήσι και Άγιος Ευστάθιος ή Πυργί στην οποία και υπάρχει φάρος που εξυπηρετεί τη ναυσιπλοΐα στο θαλάσσιο πέρασμα μεταξύ Κιμώλου και Πολυαίγου ή «"στενό Πυργί"». Το σχήμα της Κιμώλου είναι περίπου κανονικού πενταγώνου διαμέτρου 7 μιλίων με ανάπτυγμα ακτών περίπου 40 χλμ. ενώ ο παράπλους της φθάνει τα 18 περίπου μίλια. Η απόσταση των λιμένων Πειραιά και Ψάθης είναι 101,5 ναυτικά μίλια (ή 163 χλμ.) βάσει της προβλεπόμενης ρότας.

Στον Δήμο Κιμώλου υπάγεται η νήσος Πολύαιγος καθώς και δύο μικρότερα: ο Άγιος Ευστάθιος (Άη Φτάθης) και ο Άγιος Γεώργιος (Άη Γιώργης) ιδιοκτησίας κληρονόμων Κιμώλιου πλοιοκτήτη.

Το νησί έδωσε το όνομά του στο λευκό πέτρωμα, τη γνωστή από τους μαυροπίνακες κιμωλία. Μικρότεροι οικισμοί που κατοικούνται κυρίως το καλοκαίρι είναι η Ψάθη, η Γούπα, το Ρέμα, ο Καράς, τα Πράσσα ή Πράσα, η Αλυκή, και η Μπονάτσα. Απέναντι από το ναό της Παναγίας της Οδηγήτριας υπάρχει το Αρχαιολογικό Μουσείο και μέσα στο Κάστρο το Λαογραφικό Μουσείο.
Υδροδυναμική

Η Υδροδυναμική είναι ιδιαίτερος κλάδος της Μηχανικής των ρευστών δηλαδή της Υδρομηχανικής και ειδικότερα της Δυναμικής.

Ο επιστημονικός κλάδος αυτός έχει ως αντικείμενο έρευνας και μελέτης τους νόμους που διέπουν την κίνηση των ασυμπίεστων υγρών όπως τη ροή των ρευστών, την ταχύτητα αυτών, την διεύθυνση των αγωγών ή φλεβών, την παροχή τους, τις διάφορες πιέσεις αυτών κ.λπ. καθώς επίσης και την συμπεριφορά των διαφόρων σωμάτων (αντιστάσεις) που εμφανιζουν κατά την κίνησή τους μέσα στα υγρά.
Ίταλο Καλβίνο

Ο Ίταλο Καλβίνο (, 15 Οκτωβρίου 1923 - 19 Σεπτεμβρίου 1985) ήταν Ιταλός πεζογράφος, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς λογοτέχνες του 20ου αιώνα.
Επισκοπή Τριμυθούντος

Η Επισκοπή Τριμυθούντος, είναι μια Επισκοπή που ανήκει εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Είναι ιδιαιτέρως γνωστή από τον πρώτο της Επίσκοπο, τον Άγιο Σπυρίδωνα Τριμυθούντος τον Θαυματουργό, παίρνοντας το όνομα της από την έδρα της στην κωμόπολη με το όνομα Τριμυθούς της Κύπρου, ή αλλιώς Τρεμετουσιά, όπως είναι γνωστή σήμερα η κωμόπολη.
Θεώρημα του Τοριτσέλι

Το Θεώρημα του Τοριτσέλι, που διατυπώθηκε από τον Ιταλό φυσικό Τοριτσέλι , προσδιορίζει την εκροή ιδεώδους ρευστού στο ελεύθερο αέρα. Στην απλούστερη διατύπωσή του το θεώρημα αυτό λέει ότι:
:""Όταν ένα υγρό εκρέει στον ελεύθερο αέρα υπό την επίδραση της βαρύτητας από μια οπή βάθους h (από την ελεύθερη επιφάνειά του) αποκτά "ταχύτητα εκροής" ίση με εκείνη που θα ελάμβανε εάν έπεφτε ελεύθερα από ίδιο ύψος"".
* Προϋπόθεση ισχύος του θεωρήματος αυτού είναι το εμβαδόν διατομής εκροής να είναι κατά πολύ μικρότερο της ελεύθερης επιφάνειας.

Η ταχύτητα υ στο σημείο της εκροής δίνεται από τον τύπο: υ = formula_1 σε m/sec. 
Η δε παροχή Q, όταν η διατομή της οπής εκροής είναι F, δίνεται από τον τύπο Q = F formula_1 σε m3/sec
Παιονία

thumb|right|300px|Το Βασίλειο της Παιονίας
Παιονία ονόμαζαν κατά την αρχαιότητα η περιοχή και το βασίλειο των Παιόνων. Τα ακριβή αρχικά όρια της Παιονίας, όπως και η πρώιμη ιστορία των κατοίκων της, είναι ασαφή, αλλά είναι γνωστό ότι βρισκόταν αμέσως βόρεια της αρχαίας Μακεδονίας, που αντιστοιχεί στο διαμέρισμα της Μακεδονίας και στα νοτιοανατολικά της Δαρδανίας (η οποία αντιστοιχεί στο σύγχρονο Κοσσυφοπέδιο). Στα ανατολικά βρίσκονταν τα Θρακικά βουνά και στα δυτικά οι Ιλλυρίοι. Χωρίζοταν από την Δαρδανία με τα όρη μέσω των οποίων διέρχεται ο ποταμός Αξιός από την πεδιάδα των Σκουπών (σημερινά Σκόπια) στην κοιλάδα της Βυλάζωρας (σημερινά Βελεσσά).

Στην Ιλιάδα αναφέρεαι ότι οι Παίονες ήταν σύμμαχοι των Τρώων. Κατά την περσική εισβολή στην Ελλάδα οι κατακτημένοι Παίονες μέχρι τη λίμνη της Πρασιάδας (Δοϊράνη), εξορίστηκαν από την Παιονία στην Μικρά Ασία. Το (355 - 354 π.Χ.) ο Φίλιππος Β' εκμεταλλεύτηκε τον θάνατο του βασιλιά των Παιόνων Άγη και εξεστράτευσε εναντίον τους, για να τους κατακτήσει. Έτσι το νοτιότερο τμήμα της αρχαίας Παιονίας εντάχτηκε στα όρια της αρχαίας Μακεδονίας και ονομάστηκε "Μακεδονική Παιονία", το τμήμα αυτό περιελάμβανε τις πόλεις Δόβηρος (Παλαιά Δοϊράνη), Αστραίον (Στρώμνιτσα), Στεναί (Ντέμιρ Κάπιγια), Αντιγόνεια (Νεγκότινο) κ.ά. Το υπόλοιπο τμήμα της Παιονίας έγινε υποτελές στην Μακεδονία.

Η αρχαία Παιονία αντιστοιχεί γεωγραφικά με σχεδόν ολόκληρη την Βόρεια Μακεδονία, ένα μικρό μέρος του βόρειου τμήματος του διαμερίσματος της Μακεδονίας και μια μικρή περιοχή της δυτικής Βουλγαρίας.
VOR

Σταθμός Ντόπλερ-VOR με [[DME]] στο Πεκίνο.
thumb|200px|VOR απεικόνιση επί του αεροσκάφους με τον Δείκτη Παρέκκλισης Πορείας "(Course Deviation Indicator (CDI))".
Η λέξη V.O.R. ή VOR είναι ένα σύνθετο ακρωνύμιο των λέξεων Very high frequency (VHF) Omnidirectional Range. Στην ελληνική γλώσσα ο όρος μεταφράζεται ως "Πανκατευθυντικός (προς κάθε κατεύθυνση) Αεροναυτιλιακός Ραδιοφάρος πολύ υψηλής συχνότητας".

Είναι ένα ραδιοναυτιλιακό βοήθημα (Ραδιοφάρος) το οποίο δίνει τη δυνατότητα στα αεροσκάφη να ακολουθούν την πορεία τους από το αεροδρόμιο αναχώρησης, στο αεροδρόμιο προορισμού.

Παρόλο που η λειτουργία τους είναι ακριβώς ίδια, διακρίνονται σε VOR διαδρομής (en-route) και σε τερματικά (terminal) VOR. Η διαφορά τους βρίσκεται στην ισχύ που εκπέμπουν. Τα τερματικά VOR έχουν ισχύ συνήθως 40-60 Watt ενώ τα διαδρομής 150-200 Watt. Το «διαδρομής» εννοεί ότι χρησιμοποιούνται κατά τη διαδρομή του αεροσκάφους από το αεροδρόμιο αναχώρησης στο αεροδρόμιο προορισμού, ενώ τα τερματικά χρησιμοποιούνται κατά την προσέγγιση και διαδικασία προσγείωσης (όπου τερματίζεται η πτήση) στο αεροδρόμιο προορισμού.

Υπάρχει ένας σταθμός εδάφους, ο οποίος είναι συνήθως εγκατεστημένος σε χώρο εντός αεροδρομίων (τερματικό) ή εκτός σε διάφορα επιλεγμένα σημεία (συνήθως υψώματα, λόφους, βουνά) [VOR διαδρομής] ο οποίος εκπέμπει όπως ένας ραδιοφωνικός σταθμός κάποιες πληροφορίες σε ηλεκτρομαγνητική μορφή.
Πρωτόζωα

thumb|right|250px|To πρωτόζωο "Leishmania donovani" σε ένα κύτταρο μυελού των οστών

Τα πρωτόζωα είναι υποσύνολο των μονοκύτταρων ευκαρυωτικών οργανισμών, πολλά από τα οποία είναι κινητικά. Αρχικά τα πρωτόζωα ταξινομήθηκαν ως μονοκύτταρα πρώτιστα με ζωική συμπεριφορά, π.χ. αυτόβουλη κίνηση. Τα πρωτόζωα αποτελούν ένα συμπληρωματικό υποσύνολο πρωτίστων με τα πρωτόφυτα, που είναι αντίστοιχα μονοκύτταρα πρώτιστα με φυτική συμπεριφορά, π.χ. φωτοσύνθεση.

Σε αριθμούς ατόμων αμιλλώνται με τα βακτήρια και είναι «πανταχού παρόντα», ιδίως σε υγρά περιβάλλοντα, μοναχικά ή σε αποικίες. Πολλά έχουν την ικανότητα κίνησης μέσω διαφόρων μορφολογικών χαρακτηριστικών που έχουν. Τα πρωτόζωα είναι συνήθως παράσιτα φυτικά ή ζωικά, που ζουν κυρίως στο εσωτερικό και όχι στην επιφάνεια του ξενιστή. Το μέγεθός τους παρουσιάζει μεγάλο εύρος και κυμαίνεται από λίγα μικρόμετρα έως 3 χιλιοστόμετρα. Τα Πρωτόζωα αποτελούν το αντικείμενο έρευνας και μελέτης της Πρωτοζωολογίας.
Ευριπίδης Στυλιανίδης

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης (Κομοτηνή, 8 Απριλίου 1966) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής νομού Ροδόπης με τη Νέα Δημοκρατία και πανεπιστημιακός, επίκουρος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή (Τμήμα Νομικής, Κατεύθυνσης Ελληνικού Δικαίου) του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Κιμ Φίλμπυ

Ο Κιμ Φίλμπυ, πλήρες όνομα Χάρολντ Έντριαν Ράσσελ Φίλμπυ ("Harold Adrian Russell Philby", 1 Ιανουαρίου 1912 – 11 Μαΐου 1988), ήταν Άγγλος διπλωμάτης καριέρας που κέρδισε την φήμη του κυρίως ως ο μεγαλύτερος κατάσκοπος του 20ού αιώνα, λόγω της δράσης του υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης στην προπολεμική και πολεμική περίοδο (Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου) αλλά κυρίως στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Είναι γνωστός και με τον τίτλο "ο 3ος άνθρωπος", επειδή κατά τις έρευνες για την ανακάλυψη του δικτύου του, αφού εντοπίστηκαν οι δύο συνεργάτες του, ο ίδιος κατάφερνε να ξεφεύγει για σημαντικό διάστημα, ενώ ήταν γνωστό ότι υπήρχε και τρίτο άτομο σε εκείνη την ομάδα.
Αρθούρος Β΄ της Βρετάνης

Ο Αρθούρος Β΄ της Βρετάνης (Γαλλική γλώσσα : "Arthur II de Bretagne", 25 Ιουλίου 1261 – 27 Αυγούστου 1312) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν Δούκας της Βρετάνης (1305 - 1312) και ανήκε στον Οίκο των Καπετιδών του Ντρε. O Αρθούρος Β΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ της Βρετάνης και της Βεατρίκης, κόρης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ΄. Μόλις ο Αρθούρος διαδέχθηκε τον πατέρα του, έδωσε στον αδελφό του Ιωάννη την κομητεία του Ρίτσμοντ. Ως δούκας ανεξαρτητοποιήθηκε από το Γαλλικό στέμμα. Χώρισε το δουκάτο του σε οκτώ ανεξάρτητες πολιτείες και το 1309 κάλεσε για πρώτη φορά την συνέλευση των ηνωμένων επαρχιών. Ο Αρθούρος Α΄ πέθανε στον πύργο του νησιού του Σαίντ Ντενίς και τάφηκε σε έναν μαρμάρινο τάφο στο Βαν. Ο τάφος του βανδαλίστηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης αλλά αργότερα επισκευάστηκε.
Ιωάννης της Βρετάνης

Ο Ιωάννης της Βρετάνης (Γαλλική γλώσσα : "Jean de Bretagne", 1266 - 17 Ιανουαρίου 1334) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν 4ος κόμης του Ρίτσμοντ (1306 - 1334). Πρόσφερε στρατιωτικές υπηρεσίες στον θείο του Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας και δέχτηκε τον τίτλο του κόμη του Ρίτσμοντ (15 Οκτωβρίου 1306). Την εποχή που ο Εδουάρδος Α΄ συγκρούστηκε με την Σκωτία πήρε τον τίτλο του "Φύλακα της Σκωτίας", ο ξάδελφος του Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας του έδωσε τον τίτλο του λόρδου όταν συγκρούστηκε με τους βαρόνους (1311). Ο Ιωάννης της Βρετάνης υπηρέτησε την Αγγλία σαν στρατιώτης και διπλωμάτης αλλά ήταν πολιτικά ανενεργός σε σχέση με άλλους κόμητες στην εποχή του, έμεινε γνωστός επί Εδουάρδου Α΄ και επί Εδουάρδου Β΄ για τις διπλωματικές του ικανότητες. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, τους τίτλους και τα εδάφη του κληρονόμησε ο ανεψιός του Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης. Έμεινε πιστός στον ξάδελφο του Εδουάρδο Β΄ αλλά όταν εξεγέρθηκαν εναντίον του η σύζυγος του Ισαβέλλα της Γαλλίας και ο Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ος κόμης του Μαρς τους υποστήριξε. Όταν παραιτήθηκε ο Εδουάρδος Β΄ και ανέβηκε στον θρόνο ο ανεψιός του Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας αποσύρθηκε στα κτήματα του στην γενέτειρα του Βρετάνη όπου και πέθανε (1334)
Ο Ιωάννης ήταν ο δεύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ της Βρετάνης και της Βεατρίκης της Αγγλίας κόρης του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας, είχε άλλους δύο αδελφούς και τρεις αδελφές. Ο πατέρας του είχε τον τίτλο του κόμη του Ρίτσμοντ αλλά είχε ελάχιστη εμπλοκή στις Αγγλικές πολιτικές υποθέσεις. Ο Ιωάννης μεγάλωσε στην αυλή του θείου του Εδουάρδου Α΄ μαζί με τον μεγαλύτερο γιο του Ερρίκο που πέθανε σε ηλικία 6 ετών (1274).
Ροβέρτος Β΄ του Αρτουά

Ο Ροβέρτος Β΄ του Αρτουά ("Robert II d'Artois", Σεπτέμβριος 1250 – 11 Ιουλίου 1302), Κόμης του Αρτουά (1250 - 1302) ήταν μεταθανάτιος γιος του Ροβέρτου Α΄ του Αρτουά και της Ματθίλδης της Βραβάντης.

Ο Ροβέρτος Β΄ ήταν γενναίος στρατιώτης, συμμετείχε στην Σταυροφορία της Αραγωνίας και επιχείρησε να επιτεθεί στην Σικελία (1287). Από το 1288 ξεκίνησε εργασία σε ένα μεγάλο πάρκο στο Εντέν που περιείχε οπωροπωλεία, καλλιέργειες, ιχθυοτροφεία και κλειστούς χώρους για αγώνες. Ο κήπος περιείχε επίσης μηχανικά αγάλματα όπως και πιθήκους ντυμένους με δέρματα. Υπήρξε ικανός στρατιωτικός και νίκησε τους Φλαμανδούς στην "μάχη του Φουρν" (1297). Τον Ιούλιο του 1302 απεστάλη στην Δυτική Φλάνδρα, λεηλάτησε την ενδοχώρα και επιχείρησε να καταλάβει την Κόρτρεϊκ.
Φίλιππος του Αρτουά

Ο Φίλιππος του Αρτουά ("Philippe d'Artois", 1269 – 11 Σεπτεμβρίου 1298) από τον Οίκο του Αρτουά ήταν κύριος του Κονς, Νονανκούρ και Ντομφρόν. Ήταν γιος του Ροβέρτου Β΄ κόμη του Αρτουά, και της Αμικίας του Κουρτεναί, κόρης του Πέτρου κυρίου του Κονς-αν-Ους και Μεάν-συρ-Υβέρ.
Πέτρος Α΄ της Βρετάνης

Ο Πέτρος Α΄ της Βρετάνης ή Πέτρος του Ντρε (Γαλλική γλώσσα : "Pierre Ier de Bretagne", 1187 - 26 Μαΐου 1250) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν δούκας της Βρετάνης (1213 - 1221) και αντιβασιλιάς του δουκάτου για τον ανήλικο γιο του, Ιωάννη Α' της Βρετάνης (1221 - 1237). Ο Πέτρος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Ροβέρτου Β΄ του Ντρε και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας του Κουσί. Ο πατέρας του ήταν γιος του Ροβέρτου Α΄ του Ντρε που ήταν τέταρτος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του παχύ, ο Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας ήταν συνεπώς ξάδελφος του και ανήκε στον Οίκο των Καπετιδών. Παρά το γεγονός ότι είχε βασιλική καταγωγή πήρε λίγα δώρα με διάσπαρτα εδάφη στο Ιλ-ντε-Φρανς και την Καμπανία, προοριζόταν αρχικά για εκκλησιαστική σταδιοδρομία αλλά αργότερα την απαρνήθηκε και πήρε το προσωνύμιο "Μακλέρ" δηλαδή "κακός κληρικός".
Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης

thumb|left|150px|Ο θυρεός του δούκα της Βρετάνης είναι παραλλαγή του θυρεού του Ντρε.
Ο Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης ή Ιωάννης ο Ερυθρός λόγω του χρώματος της γενειάδας του (Γαλλική γλώσσα : "Jean Ier de Bretagne", 1217 – 8 Οκτωβρίου 1286) ήταν Δούκας της Βρετάνης (1221 - 1286) και 2ος κόμης του Ρίτσμοντ (1268 - 1286). Ο Ιωάννης Α΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Πέτρου Α΄ και της Αλίκης δούκισσας της Βρετάνης. Στην πραγματικότητα έγινε δούκας σε ηλικία τεσσάρων ετών με τον πρόωρο θάνατο της μητέρας του (1221), αλλά μέχρι την ηλικία των 20 ήταν υπό την επίβλεψη του πατέρα του Πέτρου. Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας έδωσε στον Ιωάννη την κομητεία του Ρίτσμοντ (1268), ο τίτλος μεταφέρθηκε στους κληρονόμους του αν και έγιναν συνεχώς μέχρι το 1342 νέες δωρεές και κατασχέσεις. Προχώρησε σε μια σειρά από συγκρούσεις με τον επίσκοπο της Νάντης και τον κλήρο των Βρετόνων, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο έστειλε εξορία τους Ιουδαίους από το δουκάτο και τους χάρισε τα χρέη. Συμμετείχε με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο στην Η΄ Σταυροφορία (1270), γλύτωσε από την μεγάλη επιδημία πανώλης που θανάτωσε ακόμα και τον βασιλιά. Το Δουκάτο της Βρετάνης πέρασε έναν αιώνα ειρήνης που ξεκίνησε με τον Ιωάννη Α΄ και τελείωσε με τον Ιωάννη Γ΄ της Βρετάνης (1341).
Ιβάν Καβιέδες

Ο Χάιμε Ιβάν Καβιέδες ("Jaime Iván Kaviedes", 24 Οκτωβρίου 1977) είναι επιθετικός από τον Ισημερινό που παίζει στη θέση του Στράικερ για την Ελ Νασιονάλ στου Ισημερινού. Είναι ένας από τους λίγους ποδοσφαιριστές της χώρας του που έπαιξαν στην Ευρώπη. Παρ' όλ' αυτά δεν κατάφερε να καθιερωθεί στην εθνική της πατρίδας του καθώς υπάρχουν πολλοί καλοί ποδοσφαιρστές εκεί.
Ιωάννης Β΄ της Βρετάνης

thumb|left|150px|Ο θυρεός του δούκα της Βρετάνης είναι παραλλαγή του θυρεού του Ντρε.
Ο Ιωάννης Β΄ της Βρετάνης (Γαλλική γλώσσα : "Jean II de Bretagne", 3 ή 4 Ιανουαρίου 1239 – 18 Νοεμβρίου 1305) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν Δούκας της Βρετάνης και κόμης του Ρίτσμοντ (1286 - 1305). Ο Ιωάννης Β΄ ήταν μεγαλύτερος γιός και διάδοχος του δούκα Ιωάννη Α΄ της Βρετάνης και της Λευκής, πριγκίπισσας της Ναβάρρας. Πριν την άνοδο του στον δουκικό θρόνο συμμετείχε σε δυο Σταυροφορίες, κατόπιν αναμείχτηκε σε μια σειρά από συγκρούσεις ανάμεσα στους βασιλείς της Αγγλίας και της Γαλλίας. Σκοτώθηκε στις τελετές στέψης του νέου πάπα Κλήμη Ε΄ (18 Νοεμβρίου 1305) όπου στο συνωστισμένο πλήθος ένας θεατής του συνέτριψε το κεφάλι όταν περνούσε το άρμα.

Ο Ιωάννης παντρεύτηκε την Βεατρίκη κόρη του βασιλιά Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας (22 Ιανουαρίου 1260), είχε πολύ στενές σχέσεις με τον κουνιάδο του Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας με τον οποίο ήταν και συνομήλικοι. Συνόδευσε τον Εδουάρδο στην Θ΄ Σταυροφορία (1271) στην οποία συμμετείχαν επίσης ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας και ο πατέρας του. Ο Γάλλος βασιλιάς υπέκυψε από επιδημία δυσεντερίας που θέρισε τον στρατό του στην Τύνιδα (1270) και ο πατέρας του επέστρεψε στο Δουκάτο της Βρετάνης. Ο Ιωάννης συνόδευσε ξανά τον Εδουάρδο σε νέα Σταυροφορία του στο Κράτος της Παλαιστίνης αλλά ξανά με ελάχιστες επιτυχίες. Αργότερα (1285) συμμετείχε στην Σταυροφορία της Αραγωνίας στο πλευρό του Γάλλου βασιλιά Φίλιππου του Τρομερού.
Perl

Η Perl είναι μία πολύ δημοφιλής αντικειμενοστραφής γλώσσα προγραμματισμού. Συνήθως ένα πρόγραμμα σε Perl εκτελείται χρησιμοποιώντας άμεσα ή έμμεσα το διερμηνέα της γλώσσας. Αυτό που διακρίνει την Perl από πολλ́ες άλλες γλώσσες προγραμματισμού είναι το γεγονός ότι είναι διαθέσιμη για σχεδόν όλα τα λειτουργικά συστήματα. Η γλώσσα σχεδιάστηκε από τον Larry Wall και ο πηγαίος κώδικάς της διατίθεται βάση της αδείας ανοικτού κώδικα GPL. Η πρώτη έκδοση της γλώσσας εμφανίστηκε το 1987 ενώ στις αρχές του 2017, 30 χρόνια μετά τη δημιουργία της, η πιο πρόσφατη έκδοσή της ήταν η 5.24.0.
Αμπάς Ελ Φασί

Ο Αμπάς Ελ Φασί ("Abbas El Fassi", 1940-) είναι πολιτικός από το Μαρόκο και πρώην πρωθυπουργός της χώρας από το 2007 ως τον Νοέμβριο του 2011. Ανήκει στο κόμμα Ιστικλάλ. Έγινε πρωθυπουργός στις 19 Σεπτεμβρίου του 2007, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Ντρις Ζετού, ο οποίος ήταν ανεξάρτητος.
Νήσος Γουαδαλούπη

right|Χάρτης Νήσου|thumb|240px
Η Νήσος Γουαδαλούπης, ή Ίσλα Γουαδαλούπε ("Isla Guadalupe") (στα ισπανικά), είναι ένα ηφαιστειακό νησί που βρίσκεται 241 χμ έξω από την δυτική ακτή της Μεξικανικής Χερσονήσου Μπάχα Καλιφόρνια και περίπου 400 χμ νοτιοδυτικά της συνοριακής πόλης της Τιχουάνα στην πολιτεία Μπάχα Καλιφόρνια, στον Ειρηνικό Ωκεανό. Οι δύο άλλες Μεξικανικές νησιωτικές ομάδες στον Ειρηνικό Ωκεανό που δεν βρίσκονται εντός της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας είναι οι Νήσοι Ρεβιγιαχιχέδο και οι Βράχοι Αλίχος.
Επισκοπή Αμαθούντος

Η Επισκοπή Αμαθούντος είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός Επίσκοπος της Επισκοπής υπήρξε ο Άγιος Τύχων, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 16 Ιουνίου. Άλλοι άγιοι της Επισκοπής είναι ο Άγιος Θεόπομπος και ο Άγιος Μνημόνιος. 

Πρώτος Επίσκοπος υπήρξε ο Αριστοκλειανός, τον οποίο ακολούθησαν οι Άγιος Μνημόνιος και Άγιος Τύχων. Τέταρτος Επίσκοπος ήταν ο Ηλιόδωρος ο οποίος έλαβε μέρος και στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο. Ακολούθησε ο Θεοδόσιος και κατόπιν ο Διονύσιος που μετείχε σε Σύνοδο στην Ιερουσαλήμ το 563 μ.Χ. Όγδοος Επίσκοπος υπήρξε ο Αλέξανδρος και επόμενος γνωστός είναι κάποιος Ιωάννης που έζησε τον 12ο αιώνα, ενώ τελευταίος αυτής της εποχής αναφέρεται ο Θεόδουλος. Κατά την Φραγκοκρατία, ο Επίσκοπος της περιοχής Λεμεσού μεταφέρει την έδρα του στα Λεύκαρα λόγω της καταστροφής της πόλης και φέρει τον τίτλο του "Επισκόπου Αμαθούντος και Προέδρου Νεμεσού και Κουρέων". 

Από την Φραγκοκρατία η Επισκοπή Αμαθούντος μπήκε στην Επισκοπή Κιτίου (όταν οι 14 τότε Επισκοπές μειώθηκαν σε 4), και το 1962 μετά από εισήγηση του Μητροπολίτου Κιτίου Άνθιμου, ανασυστάθηκε η Επισκοπή Αμαθούντος και χειροτονήθηκε Χωρεπίσκοπος Αμαθούντος ο Καλλίνικος Μαχαιριώτης ο οποίος ήταν βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτου Κιτίου και υπηρέτησε μέχρι το 1973. Από το 1973 δημιουργήθηκε η Μητρόπολη Λεμεσού, παίρνοντας κομμάτι από την Κιτίου και ο Επίσκοπος της φέρει τον τίτλο "Μητροπολίτης Λεμεσού και Πρόεδρος Αμαθούντος και Κουρίου". Το 2007 ανεσυστάθη η πάλε ποτέ διαλαμψάσα Επισκοπή Αμαθούντος και ο Επίσκοπός της είναι βοηθός του Μητροπολίτου Λεμεσού.

Σήμερα, η Χωρεπισκοπή Αμαθούντος, έχει την έδρα της στη είναι κοινότητα Άγιος Τύχωνας και ο σημερινός Επίσκοπος της Χωρεπισκοπής είναι ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Αμαθούντος κ. Νικόλαος, ο οποίος είναι Βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτου Λεμεσού.

Οι κοινότητες που υπάγονται στην Χωρεπισκοπή Αμαθούντος σήμερα, είναι: Άγιος Τύχων, Ακαπνού, Αρακαπάς, Ασγάτα, Βάσα (Σανίδας), Βάκλα, Διερώνα, Επταγωνιά, Κελλάκι, Κλωνάρι, Μοναγρούλι, Μονή, Παρεκκλησιά, Πεντάκωμο, Πραστειό Κελλακίου, Προφήτης Ηλίας (παρα την Συκόπετρα), Πύργος, Σανίδα, Συκόπετρα καθώς και οι προσφυγικές κοινότητες: Αρμενοχώρι και Μονή (Άγιος Επίκτητος).

Η Επισκοπή ανασυστάθηκε στις 22 Μαΐου 2007, όταν και ψηφίσθηκε ο Χωρεπίσκοπος και χειροτονήθηκε την 10η Ιουνίου του ιδίου έτους.
Σπούτνικ 3

Ο Σπούτνικ 3 (ρωσ. "Спутник-3", "δορυφόρος 3") ήταν ο τρίτος κατά σειρά σοβιετικός δορυφόρος τύπου Σπούτνικ που εκτοξεύθηκε στις 15 Μαΐου του Διεθνούς Γεωφυσικού Έτους 1958 από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν με πύραυλο φορέα R-7. Η αποστολή του ήταν να εξερευνήσει την εξώτερη ατμόσφαιρα καθώς και το εγγύς διάστημα. 

Λόγω βλάβης του οργάνου καταγραφής, ο δορυφόρος απέτυχε να εξερευνήσει την ακτινοβολία στην Ζώνη Βαν Άλλεν.
Θερμοχημεία

Η Θερμοχημεία είναι ιδιαίτερος κλάδος της Χημείας που σαν αντικείμενο μελέτης και έρευνας έχει τα θερμικά φαινόμενα που παρατηρούνται στις χημικές αντιδράσεις. Απλούστερα τις σημειούμενες μεταβολές της θερμικής ενέργειας των αντιδρώντων σωμάτων στη διάρκεια των χημικών αντιδράσεων, δηλαδή των θερμοτήτων των χημικών αντιδράσεων καθώς και τη θεωρητική εκμετάλλευση των εκάστοτε τιμών αυτών με τελική δυνατότητα ακόμα και την πρόβλεψη της κατεύθυνσης αυτών τούτων των αντιδράσεων. 
Η ανάπτυξη αυτού του κλάδου αποτελεί ιδιαίτερο τομέα έρευνας αλλά και εργαλείο τόσο στην ίδια τη Χημεία και Βιοχημεία όσο και στην Φυσικοχημεία και την Επιστήμη του Διαστήματος.

Η σημασία της Θερμοχημείας γίνεται περισσότερο αντιληπτή σε πολλά φαινόμενα, τόσο στη θεωρία τους όσο και στη πρακτική των εφαρμογών τους. Και τέτοια μπορεί να είναι ο λόγος (αιτία) των χημικών αντιδράσεων (εξώθερμων - ενδόθερμων), οι μεταβολικές καύσεις στο εσωτερικό των οργανισμών, η φωτοσύνθεση κ.λπ. Στο δε σύγχρονο τομέα έρευνας και τεχνολογίας η Θερμοχημεία είναι βασικός παράγοντας έρευνας στα καύσιμα και ακόμα ιδιαίτερα στην αναζήτηση νέων μορφών ενεργείας βιοκαυσίμων παράλληλα προς τις άλλες μορφές της.

* Σημειώνεται ότι ιστορικά η Θερμοχημεία είναι νεότερος γνωστικός χώρος της Θερμιδομετρίας η οποία είχε προηγηθεί, επί των ερευνών και μετρήσεων της οποίας βασίστηκε και αναπτύχθηκε θεωρητικά.
Υδρολογία

thumb|400px|Το νερό καλύπτει το 70% της επιφάνειας της Γης.
Η Υδρολογία είναι η επιστημονική μελέτη της κίνησης, της διανομής και της διαχείρισης του νερού στη Γη και σε άλλους πλανήτες, συμπεριλαμβανομένου του κύκλου του νερού, των υδάτινων πόρων και της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας της λεκάνης απορροής.

Οι υδρολόγοι είναι επιστήμονες προερχόμενοι από τις Γεωεπιστήμες ή τις Περιβαλλοντικές Επιστήμες, την Αστική Μηχανική ή την Περιβαλλοντική Μηχανική και τη Φυσική Γεωγραφία. Χρησιμοποιώντας διάφορες αναλυτικές μεθόδους και επιστημονικές τεχνικές, συλλέγουν και αναλύουν δεδομένα για να βοηθήσουν στην επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με το νερό, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, οι φυσικές καταστροφές και η διαχείριση των υδάτων.

Η υδρολογία υποδιαιρείται σε υδρολογία επιφανειακών υδάτων, υδρολογία υπόγειων υδάτων (υδρογεωλογία) και θαλάσσια υδρολογία. Οι τομείς της υδρολογίας περιλαμβάνουν υδρομετεωρολογία, επιφανειακή υδρολογία, υδρογεωλογία, διαχείριση λεκάνης απορροής και ποιότητα νερού, όπου το νερό παίζει τον κεντρικό ρόλο.

Η Ωκεανογραφία και η Μετεωρολογία δεν περιλαμβάνονται στους κλάδους της υδρολογίας, επειδή το νερό είναι μόνο μία από τις πολλές σημαντικές πτυχές σε αυτούς τους τομείς.
Χιούντι Ουίλιαμ Λέντμπετερ

Ο Χιούντι Ουίλιαμ Λέντμπετερ ("Huddie William Ledbetter", 20 Ιανουαρίου 1888 – 6 Δεκεμβρίου 1949) ήταν Αμερικανός φολκ και μπλουζ μουσικός, γνωστός για το καθαρό και δυνατό τραγούδι του, την επιδεξιότητά του στη δωδεκάχορδη κιθάρα και το πλούσιο ρεπερτόριο φολκ μουσικής που εισήγαγε. Είναι περισσότερο γνωστός ως Λέντμπελυ (Leadbelly) ή Λεντ Μπέλυ (Lead Βelly). Αν και έπαιζε περισσότερο δωδεκάχορδη κιθάρα, ήταν ικανός πιανίστας και έπαιζε επίσης μαντολίνο, φυσαρμόνικα, βιολί και ακκορντεόν. Σε ορισμένες, ωστόσο, από τις ηχογραφήσεις του, όπως η δική του εκδοχή για τη φολκ μπαλλάντα «Τζον Χάρντυ», χρησιμοποίησε ακκορντεόν αντί για δωδεκάχορδη. Σε άλλες ηχογραφήσεις απλά τραγουδούσε παράγοντας ήχο με τα χέρια και με κτυπήματα στο πόδι.

Περιπλανήθηκε σε αρκετές πόλεις και για ένα διάστημα συνεργάστηκε με τον Μπλάιντ Λέμον Τζέφερσον. Φυλακίστηκε το 1918 και του δόθηκε χάρη έξι χρόνια αργότερα, από τον κυβερνήτη του Τέξας, όταν ο τελευταίος επισκέφτηκε τη φυλακή και τον άκουσε να τραγουδά. Καταδικάστηκε για δεύτερη φορά το 1930 για απόπειρα ανθρωποκτονίας, εκτίοντας την ποινή του σε φυλακή της Λουιζιάνας, όπου «ανακαλύφθηκε» από τους Τζον και Άλαν Λόμαξ κατά τη διάρκεια της έρευνάς τους για μία συλλογή τραγουδιών για τη Βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου. Χάρη στις προσπάθειές τους, ο Λεντ Μπέλυ αφέθηκε ελεύθερος το 1934 και τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε πολυάριθμες ηχογραφήσεις. 

Τα θέματα της μουσικής του Λεντ Μπέλυ κάλυπταν ευρεία γκάμα θεμάτων, ανάμεσα στα οποία γκόσπελ, μπλουζ για τις γυναίκες, το ποτό και τον ρατσισμό. Έγραψε επίσης τραγούδια για τους κάουμποϋ, τη φυλακή, τη δουλειά, τους ναύτες και τον χορό. Αργότερα, προς το τέλος της ζωής του έγραφε τραγούδια για πρόσωπα όπως ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ, ο Αδόλφος Χίτλερ και ο πολυεκατομμυριούχος Χάουαρντ Χιούτζες.
Ντέιβιντ Εμπέ

Ο Ντέιβιντ Εμπέ είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από το Καμερούν, γεννημένος στις 13 Νοεμβρίου 1973. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.
Διεθνές Γεωφυσικό Έτος

Με την ονομασία Διεθνές Γεωφυσικό Έτος (αγγλ. "International Geophysical Year", IGY), φέρεται μία συγκεκριμένη χρονική περίοδος, διάρκειας 18 μηνών, από την 1η Ιουλίου 1957 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1958 η οποία ορίστηκε από το Διεθνές Συμβούλιο Επιστημονικών Ενώσεων, (International Council for Science) ως βάση διεθνούς συμφωνίας για διεθνείς επιστημονικές έρευνες στην Ανταρκτική. 

Ο προσδιορισμός του Δ.Γ.Ε. ήταν το αποτέλεσμα προγραμματισμού ως συνέχεια των δύο προηγηθέντων Διεθνών Πολικών Ετών 1882-83 και 1932-33. Συνέπεια των σπουδαίων αποφάσεων που λήφθηκαν κατά την 18μηνη αυτή περίοδο ήταν το διεθνές πολιτικό μορατόριουμ των κυβρνήσεων των 12 κρατών που έλαβαν μέρος για συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων των επιστημονικών ερευνών της Ανταρκτικής.

Μετά τη λήξη του Δ.Γ.Ε. και προ του κινδύνου τερματισμού και του μορατόριουμ και επαπειλούμενου του κινδύνου υπαγωγής της περιοχής σε πολιτικό χάος, οι ΗΠΑ επανεξετάζοντας την περιοχή γεωπολιτικά κάλεσε τις υπόλοιπες 11 χώρες για την συνυπόσχεση μιας διεθνούς ειρήνης στη περιοχή. Έτσι στις 15 Οκτωβρίου του 1959 συνομολογείται η περίφημη Συνθήκη της Ανταρκτικής που άρχισε να ισχύει από τις 23 Ιουνίου του 1961 

Την διεθνή αυτή συνθήκη υπέγραψαν τελικά επιστήμονες από 67 κράτη μέλη.

Κατηγορία:Επιστήμες Γης και Περιβάλλοντος
Κατηγορία:Ανταρκτική
Στη μάχη της Κρήτης

Το Στη μάχη της Κρήτης είναι ελληνική πολεμική ταινία του 1970, σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις και σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Βασίλη Μανουσάκη, το οποίο διασκευάστηκε από σενάριο του Σταμάτη Φιλιππούλη.
Δυτική Γερμανία

Η Δυτική Γερμανία ήταν το κοινό όνομα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ("Bundesrepublik Deutschland") που ήταν κράτος της Κεντρικής Ευρώπης. Συνόρευε βόρεια με τη Δανία, ανατολικά με την Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία), την Τσεχοσλοβακία, νότια με την Ελβετία και την Αυστρία και δυτικά με Γαλλία, Βέλγιο και Ολλανδία. Υπήρξε την περίοδο 1949-1990 και κατείχε το Δυτικό και νοτιοανατολικό τμήμα της σημερινής Γερμανίας και πρωτεύουσα ήταν η Βόννη και μεγαλύτερη πόλη το Αμβούργο.
Πάιονηρ 10

Ο Πάιονηρ 10 (αγγλ. "Pioneer", "πρωτοπόρος") είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος που ταξίδεψε πέρα από την ζώνη των αστεροειδών και εξερεύνησε τον Δία από κοντά.

Εκτοξεύθηκε στις 2 Μαρτίου 1972 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων 36 του ακρωτηρίου Κανάβεραλ.

Ο Πάιονηρ 10 έχει περάσει την τροχιά του Πλούτωνα και κατευθύνεται σταθερά προς τον αστέρα Αλντεμπαράν στον αστερισμό του Ταύρου. Αν συνεχίσει την πορεία του κανονικά, θα είναι το πρώτο κατασκευασμένο από τον άνθρωπο αντικείμενο που τελικά κατάφερε να εγκαταλείψει το ηλιακό μας σύστημα, αφήνοντας πίσω του το πεδίο βαρύτητας του ήλιου. Προς το παρόν ακόμα δεν έχει περάσει την ηλιόπαυση και το Νέφος του Όορτ.

Η αποστολή του ήταν να μελετήσει τα διαπλανητικά και πλανητικά μαγνητικά πεδία, τον ηλιακό άνεμο, τις κοσμικές ακτίνες, τα όρια του Ηλιοθύλακα, την φυσική διανομή ουδέτερου υδρογόνου στο διάστημα, τις ιδιότητες (μέγεθος, μάζα, ροή, και ταχύτητα) της διαστημικής σκόνης, το σέλας στην ατμόσφαιρα του Δία καθώς και τα ραδιοκύματα που αυτός εκπέμπει, την ατμόσφαιρα του Δία και μερικών από τους δορυφόρους του, ιδιαίτερα την ατμόσφαιρα της Iώ και τέλος να φωτογραφίσει τον Δία και τους δορυφόρους του.
Πάλαιρος

Η Πάλαιρος είναι κωμόπολη του δήμου Ακτίου- Βόνιτσας, έδρα του πρώην δήμου Κεκροπίας (Μετέπειτα Παλαίρου) της πρώην επαρχίας Ξηρομέρου του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2001, 2.474 κατοίκους. Παρουσιάζει ελαφριά αύξηση του πληθυσμού τα τελευταία χρόνια καθώς, το 1971 αριθμούσε 1.873 κατοίκους, και το 1981 ήταν 2.039 κάτοικοι. Η Πάλαιρος βρίσκεται βορειοδυτικά του Μεσολογγίου σε απόσταση 100 χιλιόμετρα, επί της ανατολικής ακτής του ομώνυμου όρμου (Όρμος Παλαίρου) και σε υψόμετρο 20 μέτρων. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Ζαβέρδα
Μαστίχα

thumb|250px|Μαστίχα
εναλλ.=|μικρογραφία|237x237εσ|Μαστίχα ή "δάκρυ"
Μαστίχα ονομάζεται η αρωματική φυσική ρητίνη που εξάγεται από το μαστιχόδεντρο ("Pistacia lentiscus var. chia"), το οποίο καλλιεργείται ως επί το πλείστο στη Χίο. Η μαστίχα χρησιμοποιείται σε τρόφιμα, φάρμακα και τη βιομηχανία. Μαστίχα ονομάζεται επίσης συχνά και η τσίχλα ή τσίκλα που συναντάμε στο εμπόριο και περιέχει μικρό ποσοστό.
Κομητεία του Νεβέρ

thumb|350 px|Τα "pagis" της Βουργουνδίας κατά τον 9ο αιώνα.
Η Κομητεία του Νεβέρ ήταν μία ιστορική κομητεία, η οποία βρισκόταν στο κέντρο της Γαλλίας. Η σημαντικότερη πόλη της ήταν το Νεβέρ. Αντιστοιχούσε, περίπου, στην παλαιά επαρχία του Νιβερναί και στον σημερινό νομό της Νιέβρ.

Η ίδρυση της ίδιας της Κομητείας χρονολογείται, περίπου, στις αρχές του 10ου αιώνα. Η Κομητεία συμμάχησε αρκετές φορές με το γειτονικό Δουκάτο της Βουργουνδίας. Επίσης, αποτελούσε τμήμα των εδαφών και των τίτλων που είχε στην κατοχή του ο Ερρίκος Α΄ της Βουργουνδίας. Η Κομητεία είχε συνενωθεί με την Κομητεία του Οσέρ. Ο πρώτος κάτοχος του σχετικού τίτλου ήταν ο Ρενώ Α΄ του Νεβέρ. Το Νεβέρ πέρασε στην κυριαρχία των Κόμητων της Φλάνδρας κατά τον 14ο αιώνα, και από τότε, πέρασε στην κατοχή του Φιλίππου Β΄ του Ισχυρού, Δούκα της Βουργουνδίας, ο οποίος, για σύντομο χρονικό διάστημα, ένωσε τις δύο αυτές περιοχές. Ο Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ, ο νεότερος γιος του Φίλιππου του Ισχυρού, έλαβε την Κομητεία του Νεβέρ που πέρασε, αργότερα, στην κατοχή ενός παρακλαδιού των Δουκών της Κλέβης. Από το 1521, οι άρχοντες του Νεβέρ ελάμβαναν τον τίτλο των "Δουκών του Νιβερναί". Το Δουκάτο επέζησε μέχρι και την Γαλλική Επανάσταση, με τον τελευταίο Δούκα να είναι ο Λουί-Ζυλ Μαντσινί-Μαζαρινί, ο οποίος έχασε τον τίτλο του στην διάρκεια της Επανάστασης, αλλά κατάφερε να επιβιώσει του Τρόμου, πεθαίνοντας, τελικά, από φυσικά αίτια το 1798.
Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων

Το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων (Inter-Cities Fairs Cup) ήταν μια ευρωπαϊκή διοργάνωση ποδοσφαίρου που διεξαγόταν από το 1955 ως το 1971. Υπήρξε ο πρόδρομος του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Όσον αφορά την αξία του υπάρχει διχογνωμία, καθώς η μεν FIFA το αναγνωρίζει ως επίσημη διοργάνωση και το περιλαμβάνει στο παλμαρέ των συλλόγων που το έχουν κατακτήσει, η δε UEFA δεν το θεωρεί μείζονα διάκριση.
Ορλεάνη

Η Ορλεάνη (γαλλικά: Orléans) είναι μεγάλη πόλη και κοινότητα της Κεντρικής Γαλλίας με πληθυσμό 113.126 κατοίκους (1999). Βρίσκεται 130 χλμ. ΝΔ του Παρισιού και αποτελεί πρωτεύουσα του διαμερίσματος Λουαρέ (Loiret). Είναι ταυτόχρονα ένας από τους δημοφιλέστερους παραθεριστικούς τόπους στη Γαλλία.
Παναγής Κουταλιανός

Ο Παναγής Κουταλιανός (1847 - 1916) ήταν φημισμένος Έλληνας παλαιστής στα τέλη του 19ου αιώνα, γύρω από την ζωή του υπάρχουν πολλοί θρύλοι και παραδόσεις. Αρχικά ναυτικός στο επάγγελμα έμαθε πάλη όπου λόγω της μεγάλης μυικής του δύναμης έκανε, αρχικά, αγώνες κι επιδείξεις σε πολλά λιμάνια. Έδωσε αγώνες σε όλο σχεδόν τον κόσμο, η παράδοση αναφέρει ότι δεν έχασε ποτέ.

Στους αγώνες φορούσε το δέρμα μιας τίγρης, την οποία όπως λέει η παράδοση είχε στραγγαλίσει σε αγώνα.. Την καριέρα του ακολούθησε ο Δημήτριος Μακρής Κουταλιανός γιος της Σοφίας η οποία ήταν αδελφή του ή κόρη του ή γυναίκα του, δεν είναι γνωστή ακριβώς η συγγενική τους σχέση.
Ίωνες

Οι Ίωνες ήταν ένα από τα τέσσερα αρχαία ελληνικά φύλα και ήταν εγκατεστημένοι κυρίως στην Αττική, στα νησιά του Αιγαίου και στη Μικρά Ασία, στην περιοχή που ονομάζεται Ιωνία.
Ρέθυμνο

Το Ρέθυμνο είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού (περιφερειακής ενότητας) της Κρήτης και έδρα του μητροπολιτικού ομώνυμου Δήμου της περιφέρειας Κρήτης. Είναι χτισμένο στην βόρεια ακτή της Κρήτης, στην νότια όχθη του Κρητικού πελάγους και το διασχίζουν μικρά ρέματα, εκ των οποίων, όμως, τα περισσότερα έχουν καλυφθεί, πλυν του μεγάλου Πλατανιανού ποταμού στα ανατολικά. Το Ρέθυμνο υπήρξε μεγάλος οικισμός από τον 5ο αιώνα π.Χ, καθώς σχετίζεται με την αρχαία πόλη-κράτος "Ρίθυμνα". Σήμερα, εμφανίζει μεγάλη τουριστική κίνηση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ οι 10.500 και πλέον ενεργοί φοιτητές καθιστούν την πόλη ιδιαίτερα ζωντανή κατά την υπόλοιπη περίοδο του χρόνου. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 34.300 κατοίκους (απογραφή 2011) και της ευρύτερης αστικής περιοχής σε 46.879 κατοίκους, καθιστώντας το Ρέθυμνο την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης μετά το Ηράκλειο και τα Χανιά.
Ειρηναίος Λουγδούνου

Ο Ειρηναίος της Λυών ή Ειρηναίος Λουγδούνου (2ος/αρχές 3ου αιώνα) ήταν Χριστιανός Μικρασιάτης επίσκοπος στο Λούγδουνο της Νότιας Γαλλίας (τη σημερινή Λυών). Θεωρείται ένας από τους εκκλησιαστικούς πατέρες, καθώς τα συγγράμματά του έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της μετέπειτα χριστιανικής θεολογίας.