Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Φιλάμμωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φιλάμμωνας (Φιλάμμων) είναι γνωστός ένας θρυλικός τραγουδιστής και μουσικός από τη Θράκη, γιος του θεού Απόλλωνα και της Χιόνης. Ο Φιλάμμων είναι κυρίως γνωστός ως ο πατέρας του Θαμύριδος ή Θαμύρα, διάσημου ποιητή, τραγουδιστή και μουσικού, στον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες απέδιναν πολλά ποιήματα, καθώς και νεωτερισμούς στη Μουσική. Σύζυγος του Φιλάμμωνα και μητέρα του Θαμύριδος ήταν η Αγριόπη. Ως ετεροθαλής αδελφός (από άλλο πατέρα) ή γιος του Φιλάμμωνα αναφέρεται και ο Εύμολπος.
Φηγέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φηγέας (Φηγεύς) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Αλφειού, βασιλιάς της ομώνυμης Αρκαδικής πόλεως Φηγίας (Ψωφίδος). Ο Φηγέας του Αλφειού ήταν αδελφός του Φορωνέα. Σύμφωνα με τους μύθους του Άργους ο Φηγέας συνδέθηκε στενά με τον Αλκμέωνα. Ο Φηγέας είχε δύο γιους, τον Αγήνορα και τον Πρόνοο, οι οποίοι σκότωσαν τον Αλκμέωνα μετά από εντολή του πατέρα τους, επειδή εξαπάτησε την αδελφή τους Αρσινόη ή Αλφεσίβοια.
# Ιερέας του θεού Ηφαίστου στον ναό του θεού στην Τροία, γιος του Δάρητα. Αυτός ο Φηγεύς αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ε 11) και σκοτώθηκε από τον Διομήδη.
Φθίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φθίος είναι κυρίως γνωστός ο επώνυμος ήρωας (δηλαδή ο άνθρωπος που έδωσε το όνομά του) της περιοχής Φθίας στη Φθιώτιδα και του λαού των Φθίων. Κατά την παράδοση, ο Φθίος και οι αδελφοί του Αχαιός και Πελασγός ήταν γιοι του θεού Ποσειδώνα και της Λάρισας. Τα τρία αδέλφια οδήγησαν τους Πελασγούς από την Πελοπόννησο στη Φθία. Σύμφωνα όμως με άλλες παραδόσεις, ο Φθίος ήταν γιος του Αχαιού και πατέρας του Αρχάνδρου.

* Με το όνομα Φθίος είναι γνωστός και ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα.
Μύνδος

thumb|200px|"Νησί απέναντι από τον αρχαιολογικό χώρο της Μύνδου, Τουρκία."
Η Μύνδος ήταν κατά την αρχαιότητα πόλη της Καρίας, στη Μικρά Ασία, χτισμένη στη Χερσόνησο της Αλικαρνασσού (σύγχρονο Μποντρούμ). Πρόκειται για μία από τις οκτώ λελεγικές πόλεις της χερσονήσου της Αλικαρνασσού ή Mύνδου. Tον 4ο αιώνα π.X. ο σατράπης της Kαρίας, Μαύσωλος, μετέφερε τους κατοίκους της Mύνδου προς τα βόρεια, ενσωματώνοντας σε αυτήν και τους κατοίκους της πόλης Tέρμερα (Αssarlik). Σήμερα στη θέση της στέκεται η τουρκική πόλη Γκιουμουσλούκ (Gümüslük).

Κάποτε την πόλη επισκέφτηκε ο κυνικός φιλόσοφος, Διογένης. Παρατηρώντας πόσο τεράστιες ήταν οι πύλες της πόλης σε σχέση με την ίδια την πόλη, είπε: «Ω άνδρες της Μύνδου, σας συμβουλεύω να κλείσετε τις πύλες, καθώς η πόλη μπορεί να δραπετεύσει από αυτές!»
Τραχίνιαι

Οι Τραχίνιαι είναι θεατρικό έργο (τραγωδία) του Σοφοκλή γραμμένο τον 5ο αιώνα π.Χ., γνωστό κυρίως για την αρνητική εμφάνιση του Ηρακλή.
ΣΣΚ Νάπολι

H ΣΣΚ Νάπολι (ιταλικά: "SSC Napoli") είναι ιταλική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Νάπολη, στην νότια Ιταλία. Ιδρύθηκε το 1926 και το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της αγωνίζεται στην Σέριε Α, την κορυφαία κατηγορία στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιταλίας. Η ΣΣΚ Νάπολι έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στα τέλη της δεκαετίας του '80 όταν αγωνιζόταν με την φανέλα της ομάδας ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ο Αργεντίνος Ντιέγκο Μαραντόνα. Με τον Μαραντόνα, η Νάπολι κατέκτησε 2 καμπεονάτο, 1 κύπελλο ουεφα, 1 σουπερ καπ και 1 κόπα ιτάλια.

Από το 1959 η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάντιο Σαν Πάολο στο προάστιο Φουοριγκρότα της Νάπολης. Χρώματα της ομάδας είναι το γαλάζιο στη φανέλα και το λευκό στο παντελόνι. Το προσωνύμιο της ομάδας είναι "Partenopei", προς τιμήν της σειρήνας Παρθενόπης.
Νιαμέυ

200px|thumb
Η Νιαμέυ (γαλλ. "Niamey") είναι πρωτεύουσα του αφρικανικού κράτους Νίγηρα, διοικητικό κέντρο της επαρχίας Νιαμέυ και λιμάνι στο Νίγηρα ποταμό. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Νίγηρα. Το 1960 η Νιαμέυ έγινε η επίσημη πρωτεύουσα του Νίγηρα. Η πλειονότητα των κατοίκων είναι χριστιανοί. Έχει σιδηροδρομικό σταθμό και διεθνή αερολιμένα. Ιδρύθηκε το 19ο αιώνα.
Υποδεκανέας

O Υποδεκανέας (Υδνέας) είναι τιμητικό αξίωμα το οποίο λαμβάνουν οι Στρατιώτες του Ελληνικού Στρατού Ξηράς που έχουν επιδείξει ήθος και εξαίρετη υπηρεσία κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Είναι ανώτατος βαθμός οπλίτη, με κατώτατο τον βαθμό του Στρατιώτη. Οι Υποδεκανείς δεν θεωρούνται Υπαξιωματικοί, διότι λαμβάνουν το αξίωμα ως τιμητική διάκριση. Είναι το μόνο αξίωμα που απονέμεται με διαταγή, κατόπιν έγκρισης από το Σύνταγμα / Ταξιαρχία / Μεραρχία στην οποία υπάγεται η μονάδα, αφού προταθεί από Διοικητή Λόχου / Τάγματος.
Μπριτόν Ριβιέρ

Ο Μπριτόν Ριβιέρ (14 Αυγούστου 1840 – 20 Απριλίου 1920) ήταν Βρετανός ακαδημαϊκός ζωγράφος, γεννημένος στην πόλη του Λονδίνου.
Πανεπιστήμιο Στάνφορντ

Το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (αγγλικά: Leland Stanford Junior University) είναι ένα ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο, με έδρα το Στάνφορντ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.Είναι ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια στον κόσμο. 

Ιδρύθηκε το 1885 από τον πρώην κυβερνήτη της Καλιφόρνια και γερουσιαστή των ΗΠΑ Λίλαντ Στάνφορντ και τη γυναίκα του, Τζέιν Λάθροπ Στάνφορντ, στη μνήμη του γιου τους, Λίλαντ Στάνφορντ του νεώτερου, ο οποίος πέθανε από τυφοειδή πυρετό στην Ευρώπη, μερικές βδομάδες πριν τα 16α του γενέθλια. Οι Στάνφορντ χρησιμοποίησαν έκταση από τα αγροκτήματά τους για την εγκατάσταση του πανεπιστημίου, με την ελπίδα της δημιουργίας ενός μεγάλου ιδρύματος στην Καλιφόρνια. 

Στο Στάνφορντ εγγράφονται κάθε χρόνο περίπου 6700 προπτυχιακοί και 8000 μεταπτυχιακοί φοιτητές από τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο. Το πανεπιστήμιο διαιρείται σε διάφορες σχολές, όπως την Επιχειρηματική Σχολή του Στάνφορντ (Stanford Business School), τη Νομική Σχολή του Στάνφορντ (Stanford Law School), την Ιατρική Σχολή του Στάνφορντ (Stanford School of Medicine) κλπ.

Καθώς το πανεπιστήμιο βρίσκεται κοντά στην Κοιλάδα του Πυριτίου (Silicon Valley), αρκετοί από τους αποφοίτους του έχουν ιδρύσει εταιρείες εκεί, πολλές από τις οποίες ιδιαίτερα επιτυχημένες, όπως οι Hewlett-Packard, Sun Microsystems, Nvidia, Yahoo!, Cisco Systems, Silicon Graphics και Google.
Χαράλαμπος Μούσκος

Ο Χαράλαμπος Μούσκος (Παναγιά Πάφου, 10 Μαΐου 1932 - Μερσινάκι Λευκωσίας, 15 Δεκεμβρίου 1955) ήταν Κύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Ήταν γιος του Γεωργίου και της Αναστασίας και είχε ακόμα έξι αδελφές, τελείωσε το σχολείο στη Παναγιά και το γυμνάσιο στη Πάφο. Ξάδελφος του ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. 

Μαζί με τους Μάρκο Δράκο, Ανδρέα Ζάκο, Χαρίλαο Μιχαήλ , έστησαν ενέδρα σε αγγλικό αυτοκίνητο στη περιοχή Μερσινάκι της επαρχίας Λευκωσίας κοντά στους αρχαίους Σόλους, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης που ακολούθησε. Ήταν ο πρώτος μαχητής της ΕΟΚΑ που σκοτώθηκε από τους Άγγλους στον αγώνα για την ανεξαρτησία και την Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα..

Μαζί με τον Πολύκαρπο Γιωρκάτζη στις 12 Νοεμβρίου 1955 είχαν πάρει μέρος σε ενέδρα εναντίον Αγγλικής φάλαγγας στρατιωτικών οχημάτων.
Myasishchev M-50

Το Myasishchev M-50 (ονομασία ΝΑΤΟ Bounder) ήταν Σοβιετικό πρωτότυπο τετρακινητήριο υπερηχητικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος, το οποίο ουδέποτε εισήλθε σε ενεργό υπηρεσία. Κατασκευάστηκε μόνο ένα πρωτότυπο το οποίο πιθανόν πέταξε πρώτη φορά στις 29 Οκτωβρίου 1959. Το M-50 σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από το σχεδιαστικό γραφείο Myasishchev. 

Έφερε τέσσερις κινητήρες, δύο τουρμποτζέτ "Dobrynin VD-7" και δύο "Dobrynin VD-7F". Οι δύο κινητήρες ήταν τοποθετημένοι κάτω από τις πτέρυγες και οι δύο στα ακροπτερύγια. Διέθετε πτέρυγα σχήματος δέλτα, ψηλά τοποθετημένη στην άτρακτο. 

Το δεύτερο M-50 πήρε την κωδική ονομασία M-52 και έφερε κινητήρες τουρμποτζέτ "Zubets 16-17", γύρω από τους οποίους σχεδιάστηκε το αεροσκάφος. Η διάταξη των κινητήρων τροποποιήθηκε ενώ προστέθηκε ένα δεύτερο πτερύγιο στο κάθετο σταθερό. Το M-50 συμμετείχε στην επίδειξη της Σοβιετικής Ημέρας Αεροπορίας το 1961. Το M-52 αν και ολοκληρώθηκε δεν δοκιμάστηκε ποτέ στον αέρα.
Χάνα Ράιτς

Η Χάνα Ράιτς ("Hanna Reitsch", 29 Μαρτίου 1912 – 24 Αυγούστου 1979) ήταν Γερμανίδα αεροπόρος, πιλότος - δοκιμαστής της Γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας Luftwaffe και η μοναδική γυναίκα που τιμήθηκε με τον Σιδηρό Σταυρό 1ης Τάξεως στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν, επίσης, η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέταξε δοκιμαστικά ελικόπτερο.
Μαρτίν Κρπαν από τη Βρχα

Ο Μαρτίν Κρπαν από τη Βρχα (σλο. "Martin Krpan z Vrha") ή απλά Μαρτίν Κρπαν είναι φανταστικός χαρακτήρας, λαϊκός ήρωας της Σλοβενίας. Σύμφωνα με το μύθο, έκανε λαθρεμπόριο αλατιού και ήταν ο δυνατότερος άνδρας στην αυτοκρατορία των Αψβούργων. Όταν τον κάλεσε ο βασιλιάς να πολεμήσει τους ανίκητους Τούρκους (Μπρδαβ), ο Κρπαν τους νίκησε και ο βασιλιάς σε ένδειξη ευγνωμοσύνης του έδωσε άδεια για να μεταφέρει νόμιμα αλάτι.

Το 1858 ο συγγραφέας Φραν Λεβστίκ (1831 – 1887) έγραψε την ιστορία του Κρπαν και τη δημοσίευσε στο "Slovenski glasnik" (Κήρυκας της Σλοβενίας). Η ιστορία αυτή είναι ένα ιδιαίτερα δημοφιλές κείμενο στη Σλοβενία.

Ο Κρπαν απεικονίζεται συνήθως να κουβαλά το γάιδαρό του (μαζί με το φορτίο του αλατιού), μια σκηνή από την ιστορία που δείχνει τη δύναμη που λέγεται ότι είχε.
Μινύες

right|250px|thumb|Η Μυκηναϊκή ακρόπολη του Γλα, έργο των Μινύων της Βοιωτίας
Οι Μινύες ήταν προϊστορικό ελληνικό έθνος που κατοικούσε στη Βοιωτία και μάλιστα στον Ορχομενό της Βοιωτίας σε αντιδιαστολή με τον Ορχομενό της Θεσσαλίας, όπως διαφαίνεται να συμφωνούν οι: Όμηρος (Ιλιάδα Β΄511 και Οδύσσεια ια΄ 284), Ησίοδος (αποσπάσματα 144), Πίνδαρος (Ολ. ΧΙV), και Θουκυδίδης (IV 76). Επιπρόσθετα σημειώνει ο Στράβων ότι αυτοί οι Μινύες της Βοιωτίας διέφεραν από εκείνους της Θεσσαλίας, (ΙΧ 2, 3, 40).

Γενάρχης και επώνυμος ήρωας των Μινύων, όπως επίσης σημειώνει ο Παυσανίας (ΙΧ 37, 7), ήταν ο Μινύας του οποίου τον τάφο (θησαυρό) είχε δει και αυτός ο ίδιος. Επιπρόσθετα όπως σημειώνει και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ο γενάρχης Μινύας καταγόταν από την Ιωλκό της Θεσσαλίας ("την γαρ Ιωλκόν Μινύαι ώκουν, ώς φησι Σιμωνίδης εν Συμμίκτοις"). Ίσως αυτή η Ιωλκός να πρόκειται για την "Μινύα πόλις Θετταλίας, ή πρότερον Αλμωνίας"" (που αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης).

Κατά την αρχαιολογική σκαπάνη και ιστορική έρευνα, σήμερα έχει γίνει αποδεκτό ότι οι Μινύες που εγκαταστάθηκαν στον Ορχομενό της Βοιωτίας υπήρξε έθνος δραστήριο και ιδίως ναυτικό που ανέπτυξε εμπορικές σχέσεις με άλλα ελληνικά φύλα ομόδοξα, ομόγλωσσα και ομότροπα, με συνέπεια να αποκτήσει μεγάλο πλούτο και ισχύ. Σε απόδειξη αυτού ο Παυσανίας αναφέρει τον πολύ πλούσιο θησαυρό, (μνήμα), του γενάρχη Μινύα που ο ίδιος είδε και που ανήκε στους λεγόμενους μεσο-ελλαδικούς χρόνους, δηλαδή τον 17ο με 16ο αιώνα π.Χ. Σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι οι Μινύες αυτοί άκμασαν ιδίως κατά το πρώτο ήμισυ της 2ης χιλιετίας π.Χ. και επί μακρό διάστημα έτσι ώστε ν΄ αποκτήσουν πολλές αποικίες.

Αλλά και οι Μινύες της Θεσσαλίας δεν υπήρξαν κατώτεροι αυτών που αναδείχθηκαν ιδιαίτερα ως ναυτικός λαός. Βέβαια η μορφολογία του εδάφους της Θεσσαλίας την εποχή εκείνη συνέβαλε κατά πολύ στην ανάδειξή τους αυτή. Ειδικότερα θεωρείται ότι η Αργοναυτική εκστρατεία ήταν δημιούργημα των Μινύων της Θεσσαλίας στα πλαίσια των μεγάλων τότε επιχειρήσεων - μετακινήσεων και δημιουργίας νέων αποικιών που σημειώθηκαν την εποχή εκείνη.

Σημαντικότερες αποικίες των Μινύων ήταν στη Τέω, τη Λήμνο, τη Σαντορίνη, την Πύλο, το Ακρωτήριο Ταίναρο αλλά και η Μινώα Αμοργού στο λόφο πάνω από το λιμάνι Καταπόλων, κ.ά. που όλες είναι παράλιες ή νήσοι Αιγαίου. Εκτός όμως του Μινύα άλλος σημαντικός μυθικός βασιλιάς αυτών ήταν ο Εργίνος που σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ηττήθηκε από τον Ηρακλή και έγινε φόρου υποτελής των Θηβών, όπως σημειώνουν ο Διόδωρος, ο Ισοκράτης και ο Παυσανίας (που ίσως ν΄ αποτελεί μια αλληγορική ερμηνεία της Καθόδου των Ηρακλειδών). Σημειώνεται ότι την ίδια εποχή καταλύθηκαν και οι Μυκήνες. Μετά όμως από την ολοκληρωτική επικράτηση των Δωριέων, 9ος αιώνας π.Χ., φαίνεται πως το κράτος των Μινύων εξαφανίσθηκε.
Πύργος Οστάνκινο

Ο Πύργος Οστάνκινο (ρωσ.: Останкинская телебашня, Οστάνκινσκαγια τελεμπάσνια, ΔΦΑ [ɐˈstankʲɪnskəjə tʲɪlʲɪˈbaʂnʲə]) είναι πύργος τηλεόρασης και ραδιοφωνίας στην Μόσχα της Ρωσίας. Έχει το όνομά του από την περιοχή της Μόσχας Οστάνκινο στην οποία βρίσκεται. Ο πύργος σχεδιάστηκε από τον Νικολάι Νικίτιν και κατασκευάστηκε για την πεντηκοστή επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης. Ο Πύργος Οστάνκινο παραμένει η ψηλότερη ελεύθερα στεκόμενη κατασκευή στην Ευρώπη εδώ και 42 χρόνια.

Η κατασκευή ξεκίνησε το 1963 και ολοκληρώθηκε το 1967. Το ύψος του είναι 540 μέτρα. Ο πύργος ήταν η πρώτη ελεύθερα στεκόμενη (δηλαδή χωρίς επιλέον υποστήριξη, π.χ. από καλώδια) κατασκευή που υπερέβει τα 500 μέτρα, ξεπερνώντας στο ύψος το Εμπάιαρ Στέιτ Μπίλντινγκ. Είχε αυτό το ρεκόρ για εννέα χρόνια, μέχρι που ολοκληρώθηκε το 1976 στο Τορόντο του Καναδά ο CN Tower που ξεπέρασε το ύψος του Πύργου Οστάνκινο κατά 13,3 μέτρα. Ο Πύργος Οστάνκινο παρέμεινε η δεύτερη ψηλότερη ελεύθερα στεκόμενη κατασκευή του κόσμου για άλλα 31 χρόνια, μέχρι που το Burj Dubai ξεπέρασε το 2007 και τα δύο στο ύψος.


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μόσχα
Οστάνκινο
Αφγανικό λαγωνικό

Το Αφγανικό λαγωνικό, ή αφγανικός σκύλος, αποτελεί ιδιαίτερη ράτσα σκύλων που ανήκει στα κυνηγόσκυλα ή θηρευτικά. Αν και ήταν πολύ γνωστό στην Αίγυπτο, από την αρχαιότητα, πολλοί μάλιστα το αναγνωρίζουν σε παραστάσεις της 3ης χιλιετίας π.Χ., σήμερα βρίσκεται να εξελίσσεται στο οροπέδιο του Αφγανιστάν, ειδικά στο κυνήγι της λεοπάρδαλης και της γαζέλας.

Φέρεται να έχει προσαρμοστεί στη διαβίωση σε ερημικά μέρη, λόγω των ανεπτυγμένων λαγονίων οστών του. Έχει ύψος περίπου 60-70 εκατοστά και το βάρος του φθάνει τα 28 κιλά. Η ράχη του είναι ευθεία, τα αυτιά του μακριά και πλαδαρά, ενώ το τρίχωμά του είναι μακρύ και πυκνό μεταξένιο, σε ομοιόμορφο χρωματισμό από ανοικτό καφεκίτρινο μέχρι καφεκόκκινο σκούρο. Η ουρά του είναι μικρή και κυρτή προς τα πάνω. Το κεφάλι του είναι, σχετικά με το μέγεθός του, μικρό, το δε ρύγχος του είναι πάντα περισσότερο σκουρόχρωμο.

Περί το 1800 Άγγλοι στρατιώτες μετέφεραν κάποια απ΄ αυτά στην Αγγλία και από εκεί περί το 1930 εισάχθηκαν στην Αμερική. Ο Αφγανικός σκύλος εκπαιδεύεται σχετικά εύκολα ως φύλακας οικίας και θεωρείται από τις καλύτερες ράτσες σε άλματα.
Ζάχος Μήλιος

"Για άλλα μέλη της ίδιας Χειμαρριώτικης οικογένειας, δείτε Σπυρομήλιος".

Ο Ζάχος Μήλιος (1805-1860) υπήρξε οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821 και στρατιωτικός της οθωνικής περιόδου. Αδελφός του επίσης διακεκριμένου στρατιωτικού και πολιτικού Μιχαήλ Σπυρομήλιου. Κατάγονταν από επιφανή στρατιωτική οικογένεια της Χειμάρρας, στη σημερινή Αλβανία (Βόρεια Ήπειρος). Ο ίδιος, ανώτερο στρατιωτικό στέλεχος, υπηρέτησε με νομιμοφροσύνη την εκάστοτε πολιτική εξουσία, βρίσκονταν όμως πολλές φορές στη σκιά του ιδιαίτερα δυναμικού αδελφού του.
Μπεχζάντ

thumb|right|200px|"Μάχη του Τιμούρ", π. 1515, Παλάτι Γκολεστάν, Τεχεράνη
Ο Μπεχζάντ ή Μπιχζάντ (π. 1450 - 1535) ήταν σπουδαίος Πέρσης ζωγράφος μικρο-καλλιγράφος του 15ου αιώνα και ίσως ο σημαντικότερος της ισλαμικής ζωγραφικής τέχνης της αποκαλούμενης σήμερα "ζωγραφική Χεράτ.

Γεννήθηκε στη Χεράτ το 1460, όταν ήταν πρωτεύουσα της Περσίας, (σήμερα ανήκει στο Αφγανιστάν), και το πλήρες όνομά του ήταν Οστάντ Καμάλ ουντίν Μπεχζάντ. Φέρεται να υπήρξε μαθητής του σπουδαίου επίσης ζωγράφου, Μιράκ Νακάς. 
Επί βασιλείας του Μπαϋσουνκούρ Μιρζά (εγγονού του Ταμερλάνου) αλλά και επί διαδόχου αυτού του Χουσεΐν Μπαυκαράχ, περί το 1500, προσκλήθηκε μαζί με άλλους σπουδαίους καλλιτέχνες στα ανάκτορα προκειμένου ν΄ αναλάβουν την νέα καλλιτεχνική ανάπτυξη που οραματίζονταν ο Βασιλιάς. Τότε ο Μπεχζάντ ανέλαβε την αντιγραφή και κωδικοποίηση όλων των εγγράφων της Βασιλικής Βιβλιοθήκης με παράλληλη μικρο-εικονογράφηση αυτών, που συνέχισε μέχρι το θάνατό του το 1535.
thumb|left|180px|"Τόπος κυνηγιού", π. 1515, Παλάτι Γκολεστάν, Τεχεράνη
Ο Μπεχζάντ επηρεασμένος έντονα από την σπουδαία "ζωγραφική Χεράτ" ανέδειξε αυτή σε καλλιτεχνική ζωγραφική τεχνοτροπία ειδικά πάνω σε μετάξι αποδίδοντας τοπία, κήπους, λίμνες κ.λπ.. με το οποίο στη συνέχεια άρχισε να κοσμεί τα διάφορα κείμενα, στην αρχή τα ιερά και στη συνέχεια τους διάφορους κώδικες - νόμους του κράτους. Την τέχνη του αυτή δίδαξε σε μεγάλο αριθμό μαθητών του οι οποίοι στη συνέχεια μετέφεραν την τεχνική του σε όλο τον τότε ισλαμικό κόσμο από την Ινδία μέχρι την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα περισσότερα από τα φιρμάνια των Σουλτάνων φέρουν αυτό το είδος της καλλιτεχνικής καλλιγραφίας, χωρίς όμως ζωγραφικές παραστάσεις. Επίσης πολλά Τζαμιά ακόμη και σήμερα διατηρούν αυτό το είδος της σύμμεικτης καλλιγραφικής απόδοσης που μοιάζει πολύ με μονογράμματα.

Τα έργα του Μπεχζάντ θεωρούνται σήμερα ιδιαίτερης μεγάλης αξίας και κάποια εξ αυτών κοσμούν σπουδαίες συλλογές. Διασώζεται μόλις ένα χειρόγραφο που περιέχει έργα τα οποία φέρουν την υπογραφή του Μπιχζάντ, και αυτοί είναι οι μοναδικοί πίνακες που αποδίδονται με βεβαιότητα σε εκείνον, σύμφωνα με τους μελετητές του, ενώ κατά πολλούς αποτελούν το σπουδαιότερο δείγμα του έργου του. Πρόκειται για το αντίγραφο του ποιήματος με τίτλο "Ο κήπος" ("Bustān"), του Πέρση ποιητή Σααντί, το οποίο φυλάσσεται στην εθνική βιβλιοθήκη της Αιγύπτου (Κάιρο, Εθν. Βιβλ., Adab Farsi 908). Ο Μπιχζάντ υπέγραψε γενικά ελάχιστους πίνακες και μόλις 32 από το σύνολο του έργου του αναγνωρίζονται με βεβαιότητα ως αυθεντικοί, όλοι φιλοτεχνημένοι την περίοδο 1486-95. Το γεγονός πως οι μαθητές του μιμήθηκαν την τεχνοτροπία του δυσχεραίνει σημαντικά τη μελέτη του έργου του και ειδικότερα τη διάκριση αυθεντικών πινάκων του. Επιπλέον, επειδή το όνομά του ταυτίστηκε με την υψηλή ποιότητα, αρκετοί συλλέκτες απέδιδαν σε εκείνον ανυπόγραφους πίνακες εξαιρετικής τεχνικής, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν ενδείξεις πως ήταν πράγματι δημιουργίες του Μπιχζάντ.
Νικολόζ Γκιλαούρι

Ο Νικολόζ Γκιλαούρι , γνωστός και ως "Νίκα Γκιλάουρι" (Nika Gilauri, 1975-), είναι πολιτικός από τη Γεωργία και πρωθυπουργός από τις 6 Φεβρουαρίου 2009 ως τις 4 Ιουλίου 2012.
Τέοντορ Χερτσλ

Ο Τέοντορ Χερτσλ (Herzl Tivadar, πραγματικό όνομα: Benjamin Ze’ev Herzl, 2 Μαΐου 1860 - 3 Ιουλίου 1904) ήταν Ούγγρος δημοσιογράφος και συγγραφέας. Θεωρείται ο πατέρας του σύγχρονου πολιτικού Σιωνισμού και στην πραγματικότητα ο ιδρυτής του κράτους του Ισραήλ.
Τόρστεν Αμφτ

Ο Τόρστεν Αμφτ (γερμανικά Torsten Amft) είναι Γερμανός σχεδιαστής μόδας. Έχει συνεργαστεί με διάσημους άλλους σχεδιαστές. Ζει και δραστηριοποιείται στο Βερολίνο.
Ζαν Λουί Μπαρό

Ο Ζαν Λουί Μπαρό (γαλλική γλώσσα: "Jean-Louis Barrault", Παρίσι, 8 Σεπτεμβρίου 1910 - 22 Ιανουαρίου 1994) ήταν Γάλλος καινοτόμος ηθοποιός, μίμος και σκηνοθέτης του θεάτρου. Γεννήθηκε στο Βεσινέ και υπήρξε μαθητής των Σαρλ Ντιλέ και Ετιέν Ντεκρού. Σπούδασε στη Σχολή του Λούβρου, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως χειρωνάκτης στην παρισινή αγορά του Αλ. Το 1940 έγινε μέλος της Κομεντί Φρανσέζ, ενώ παράλληλα δημιούργησε το θέατρο του Μαρινί. Έργα που σκηνοθέτησε με επιτυχία: "Η Δίκη" (Κάφκα, 1947), "Κατάσταση Πολιορκίας" (Καμί, 1948), " Ο κλήρος του μεσημεριού" (Κλοντέλ, 1948), "Τιμωρημένος έρωτας" (Ανούιγ, 1950), "Βάκχος" (Κοκτό, 1951), "Ρινόκερος" (Ιονέσκο, 1960), "Ευτυχισμένες μέρες" (Μπέκετ, 1964), "Τα παραβάν" (Ζενέ 1966)κ.α. Το 1958 ο Γάλλος υπουργός πολιτισμού Αντρέ Μαλρό του παραχώρησε τη χρήση του ημικρατικού θεάτρου "Οντεόν", αλλά ο ίδιος του την αφαίρεσε δέκα χρόνια αργότερα, όταν ο Μπαρό υποστήριξε τη φοιτητική εξέγερση του Μαϊου του 1968. Διατέλεσε διευθυντής του δεύτερου κρατικού θεάτρου της Γαλλίας (1959-1968) και του λαϊκού θεάτρου (από το 1968). Το 1981, μαζί με τη σύζυγό του Μαντλέν Ρενό, επίσης ηθοποιό, ίδρυσαν το θέατρο "Ρον Πουέν" του οποίου τη διεύθυνση διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος

Ο Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος (1930) είναι διακεκριμένος Έλληνας διηγηματογράφος και δοκιμιογράφος.
Λασκάρ Γκα

Η Λασκάρ Γκα, ή "Λασκαργκά", (γνωστή και ως Μποστ ή Μπουστ) είναι μία ιστορική πόλη στο νότιο Αφγανιστάν, δυτικά της Κανταχάρ στη περιοχή Χελμάντ. Βρίσκεται μεταξύ των Χελμάντ και Αργκαντάμπ ποταμών. Η Λασκάρ Γκα συνδέεται με αυτοκινητοδρόμους με την Κανταχάρ προς τα ανατολικά, την Ζαράν προς τα δυτικά και τη Χεράτ βορειοδυτικά. Πρόκειται για πολύ άγονη και έρημη περιοχή. Ωστόσο, υφίσταται ανεπτυγμένη γεωργία μόνο γύρω από τους παραπάνω ποταμούς. Η πόλη διαθέτει και ένα αεροδρόμιο, όχι πολύ αξιόλογο που βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Χελμάντ, 8 χλμ. βόρεια της συμβολής των δύο ποταμών. Ο πληθυσμός της το 2006 αριθμούσε 45.850 κατοίκους.
Μάχη του Λιτλ Μπίγκχορν

Η Μάχη του Λιτλ Μπίγκχορν πραγματοποιήθηκε στις 25-26 Ιουνίου 1876, κοντά στον ομώνυμο ποταμό στον Ινδιάνικο Καταυλισμό Κρου στην Επικράτεια της Μοντάνα των ΗΠΑ, μεταξύ ενός συνασπισμού δυνάμεων των ινδιάνικων φυλών Λακότα, Βόρειων Τσεγιέν και Αραπάχο και του 7ου Συντάγματος Ιππικού του στρατού των ΗΠΑ. Η μάχη, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ήττα των αμερικανικών δυνάμεων, ήταν το πιο σημαντικό γεγονός του Μεγάλου Πολέμου των Σιου του 1876.

Η μάχη κατέληξε σε συντριπτική νίκη για τους Λακότα, Βόρειους Τσεγιέν και Αραπάχο, με επικεφαλής πολλούς σημαντικούς πολέμαρχους, συμπεριλαμβανομένου του Τρελού Αλόγου και του Αρχηγού Χολή, και εμπνεύστηκαν από τα οράματα του Καθιστού Ταύρου ("Tȟatȟáŋka Íyotake"). Το 7ο Σύνταγμα Ιππικού των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Επιλαρχίας Κάστερ, μιας δύναμης 700 ανδρών υπό την ηγεσία του αντισυνταγματάρχη Τζωρτζ Άμστρονγκ Κάστερ, υπέστη μεγάλη ήττα. Πέντε από τις 12 ίλες του 7ου Ιππικού αφανίστηκαν και ο Κάστερ σκοτώθηκε, όπως και δύο από τους αδελφούς του, ένας ανιψιός και ένας γαμπρός. Ο συνολικός αριθμός απωλειών των ΗΠΑ περιλάμβανε 268 νεκρούς και 55 σοβαρά τραυματίες (έξι υπέκυψαν στα τραύματά τους), συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων ινδιάνων ανιχνευτών Κρου και δύο ινδιάνων ανιχνευτών Πώνυ.

Ήταν η μεγαλύτερη νίκη των ιθαγενών επί των αποίκων, αλλά ανεπαρκής τελικά για να τους χαρίσει κάποια ανεξαρτησία ή αυτονομία. Είναι πασίγνωστη στον κόσμο κυρίως λόγω του μεγάλου αριθμού κινηματογραφικών ταινιών, βιβλίων ακόμη και τραγουδιών που εκδόθηκαν γύρω από το θέμα. Είναι από τις καλύτερα μελετημένες αναμετρήσεις της ιστορίας. Η φήμη της βασίστηκε κυρίως στη συνεχιζόμενη μεγάλη δημοτικότητα της ως συναρπαστική ιστορία και όχι στην πραγματική στρατιωτική αξία της: Δεν απέτρεψε την τελική συντριβή των ιθαγενών. Ήταν η καλύτερα οργανωμένη εξέγερσή τους κατά των αποίκων, αλλά ήταν πλέον πολύ αργά. Η ήττα για τους Αμερικανούς προήλθε από καθαρή υποτίμηση του εχθρού λόγω κακής πληροφόρησης γι' αυτόν: οι ιθαγενείς σ' όλες τις προηγούμενες συγκρούσεις τους ήταν πολύ λίγοι και με οπλισμό τεχνολογικά παρωχημένο. Σ' αυτήν τη μάχη ήταν αρκετοί και καλά οπλισμένοι, με επαναληπτικές καραμπίνες που δεν είχε το 7ο Σύνταγμα Ιππικού.

Η δημόσια ανταπόκριση στο Μεγάλο Πόλεμο των Σιου ποικίλλει αμέσως μετά τη μάχη. Η χήρα του Κάστερ αμέσως δραστηριοποιήθηκε ώστε να εξωραΐσει τη μνήμη του συζύγου της, και κατά τις επόμενες δεκαετίες ο Κάστερ και τα στρατεύματά του έφτασαν να θεωρηθούν εμβληματικά, ακόμη και ηρωικά, στοιχεία στην αμερικανική ιστορία, μια κατάσταση που κράτησε ως τη δεκαετία του 1960. Η μάχη, και συγκεκριμένα οι δράσεις του Κάστερ, έχουν μελετηθεί εκτενώς από τους ιστορικούς.
Λεπτοσπείρωση

Η Λεπτοσπείρωση (επίσης γνωστή ως πυρετός των αγρών, νόσος των ποντικών, και πυρετός των βάλτων μεταξύ άλλων ονομασιών) είναι μία λοίμωξη που προκαλείται από το βακτήριοσπειροειδούς μορφής Spirochaetae το οποίο ονομάζεται "λεπτόσπειρα". Τα συμπτώματα μπορεί να είναι μη ορατά ή ήπιας μορφής, όπως πονοκέφαλοι, μυικοί πόνοι και πυρετός, ή βαριάς μορφής με πνευμονική αιμορραγίααίμα από τους πνεύμονες ή μηνιγγίτιδα. Αν λόγω της λοίμωξης προκαλούνται ίκτερος, νεφρική ανεπάρκεια και αιμορραγία, πρόκειται για τη νόσο του Weil. Αν προκαλείται ακατάσχετη αιμορραγία στους πνεύμονες, πρόκειται για το σύνδρομο πνευμονικής αιμορραγίας βαρέας μορφής.
Μαμάι

Ο Μαμάι ήταν ισχυρός στρατιωτικός ηγέτης της Μπλε Ορδής την δεκαετία του 1370, που ήταν εγκατεστημένος στο δυτικό μέρος του νομαδικού κράτους, που είναι σήμερα οι νότιες στέπες της Ουκρανίας και η χερσόνησος της Κριμαίας. Αυτός αποσχίστηκε από τους Χάνους της Χρυσής Ορδής, στην προσπάθειά του να εγκαθιδρύσει το δικό του Κράτος.

Ο Μαμάι, διατηρούσε τον στρατιωτικό βαθμό του "τουμενμπάσι" ("τεμνίκ", "темник" στα ρωσικά — διοικητής στρατεύματος 10,000 ανδρών, κάτι παρόμοιο με τον σύγχρονο στρατηγό). Κατά πάσα πιθανότητα ήταν απόγονος του Τζένγκις Χαν και εγγονός του κακής φήμης "Νογκάι Χαν". Εντούτοις η απαίτησή του για τον θρόνο της Χρυσής Ορδής πιθανότατα ανάγεται στον γάμο του με μια από τις κόρες του τελευταίου νόμιμου χάνου, "Μπέρντι Μπεγκ". Στο διάστημα 1378–1380 προσπάθησε να εξαναγκάσει τους Ρώσους να καταβάλλουν ετήσιο φόρο σε αυτόν και στους υποτελείς σε αυτόν Χάνους και όχι στη Χρυσή Ορδή (Την εποχή εκείνη υπήρχε μια πλειάδα από αντιμαχόμενους Χάνους που το πιο πιθανό ήταν να μην προέρχονται από τη γραμμή του Τζένγκις Χάν).

Αφού ηττήθηκε οικτρά από τους Ρώσους υπό τον Ντμίτρι Ντονσκόϊ στην αρχή το 1378 στην Μάχη στον ποταμό Βόζα και μετά στην Μάχη του Κουλίκοβο (1380), ο Μαμάι άρχισε να συγκεντρώνει μια μεγάλη δύναμη για να τιμωρήσει τους Ρώσους. Αλλά εν τω μεταξύ ηττήθηκε από τον "Τοκταμίς" (ο οποίος ήταν απόγονος του Τζέγκις Χάν) στις όχθες του ποταμού Κάλκα και έφυγε στην Κριμαία. Εκεί δολοφονήθηκε στην Θεοδοσία της Κριμαίας από τους Γενουάτες, που δεν μπορούσαν να συγχωρέσουν τον απόλυτο αποδεκατισμό μιας στρατιωτικής μονάδας από Γενουάτες τοξότες που σφαγιάστηκαν από τους Ρώσους. Η δολοφονία του Μαμάι άνοιξε τον δρόμο για στον επόμενο Χάνο για την επανένωση της Χρυσής Ορδής.

Η μνήμη του Μαμάι κράτησε για αιώνες. Η σύγχρονη ρωσική έχει μια έκφραση "как Мамай прошел", που μεταφράζεται χοντρικά ως "είναι σαν ο Μαμάι να πέρασε από εδώ" και χρησιμοποιείται για να περιγράψει το απόλυτο χάος.
Φόλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φόλος είναι γνωστός ένας Κένταυρος, ο μόνος αγαθός και φιλόξενος μαζί με τον Χείρωνα.
Φορωνέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Φορωνέας (Φορωνεύς) ήταν ήρωας και ο γενάρχης των Πελασγών της Πελοποννήσου, και βασιλιάς του Άργους.
Φόρκιδες

Στην ελληνική μυθολογία με τη συλλογική ονομασία Φόρκιδες ή Φορκυάδες είναι γνωστές οι θυγατέρες του Φόρκυος και της Κητούς (η οποία κατά μία εκδοχή ήταν ετεροθαλής αδελφή του, ως κόρη της Γαίας). Φόρκιδες ήταν οι Γραίες, οι Γοργόνες και οι Σειρήνες (για κάποιους συγγραφείς και η Σκύλλα και η Χάρυβδις). Οι Φόρκιδες έμειναν περιβόητες ως σύμβολα της τρομακτικής ασχήμιας, πιθανώς αλληγορία ή υποδήλωση για τα δυσάρεστα αποτελέσματα της αιμομιξίας.
Αιχμαγόρας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αιχμαγόρας είναι γνωστός ένας γιος του Ηρακλή και της Φιαλώς, θυγατέρας του Αρκάδα ήρωα Αλκιμέδοντα. Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο Αλκιμέδοντας έμαθε ότι η Φιαλώ γέννησε εξώγαμο παιδί, οργίσθηκε και την έδεσε μαζί με το παιδί της σε ένα δένδρο πάνω στο βουνό για να κατασπαραχθούν από τα θηρία. Μια κίσσα όμως που άκουσε το κλάμα του νεογέννητου βρέφους άρχισε να το μιμείται. Ο Ηρακλής, που βρισκόταν ακόμα στην Αρκαδία και περνούσε τυχαία από εκεί, άκουσε τη μίμηση του πουλιού. Νομίζοντας ότι είναι πραγματικά κλάμα παιδιού, ακολούθησε τη φωνή και τελικά βρέθηκε μπροστά στη Φιαλώ και το μωρό, οπότε τους απελευθέρωσε. Οι Αρκάδες ονόμασαν το βρέφος Αιχμαγόρα. Μια πηγή που βρισκόταν στην περιοχή ονομάστηκε έκτοτε Κίσσα, από το πουλί που οδήγησε τον Ηρακλή.
Φλεγύας

Στην ελληνική μυθολογία ο Φλεγύας ήταν ο επώνυμος ήρωας του λαού των Φλεγυών και βασιλιάς των Λαπιθών της Θεσσαλίας. Σύμφωνα με τη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Γ΄ 5, 5), ο Φλεγύας ήταν γιος του θεού του πολέμου Άρεως και της Δωτίδας, ενώ άλλη παράδοση αναφέρει ως μητέρα του τη Χρύση. Ο Φλεγύας απέκτησε τρία παιδιά: τον Ιξίωνα, τη Γυρτώνη και την Κορωνίδα (γνωστή ως ερωμένη του θεού Απόλλωνα και μητέρα του Ασκληπιού). Οι μεταγενέστεροι μυθογράφοι τονίζουν την έχθρα του Φλεγύα προς τον Απόλλωνα για την τελική θανάτωση της Κορωνίδας. Ο Φλεγύας πυρπόλησε το ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς. Προς τιμωρία του, ο Φλεγύας καταδικάσθηκε όταν πέθανε και πήγε στον Κάτω Κόσμο να κρέμεται από πάνω του απειλητικά ένας βράχος (έτσι αναφέρεται και στην "Αινειάδα"). Και ο γιος του Ιξίων ήταν ένας από τους «καταραμένους» της μυθολογίας, καταδικασμένος σε πολύ χειρότερο βασανιστήριο στον Άδη. Στη "«Θεία Κωμωδία»" ο Δάντης εμφανίζει τον Φλεγύα να τον μεταφέρει με βάρκα μαζί με τον Βιργίλιο στην αντίπερα όχθη του ποταμού της Στυγός.
Φρόντις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φρόντις ή Φρόντης είναι γνωστός ένας γιος του Φρίξου και της κόρης του βασιλιά Αιήτη, της Χαλκιόπης. Αδέλφια του Φρόντι ήταν ο Άργος (ο κατασκευαστής του πλοίου «Αργώ», που πήρε το όνομά του και το έδωσε στους Αργοναύτες και την εκστρατεία τους), ο Μέλας και ο Κυτίσωρος, κατ' άλλη εκδοχή και ο Πρέσβωνας. Σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς, ο Φρόντις και οι αδελφοί του αυτοί, αφού γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Κολχίδα, στη συνέχεια, διωγμένοι από τον Αιήτη, ναυάγησαν ταξιδεύοντας και σώθηκαν στο Νησί του `Αρη στον Εύξεινο Πόντο, όπου συνάντησαν τους Αργοναύτες. Μόλις ο Ιάσονας ανεκάλυψε ότι ήταν εγγονοί του Αιήτη, τους έπεισε να επιστρέψουν μαζί του στην Κολχίδα και να τον βοηθήσουν να αποκτήσει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Επίσης, τους ρώτησε πληροφορίες σχετικά με την τοπογραφία και την ασφάλεια της Κολχίδας. Μετά την απόκτηση του Χρυσόμαλλου Δέρατος, ο Φρόντις και οι αδελφοί του έφυγαν στην Ελλάδα μαζί με τους Αργοναύτες.
Αλκιμέδοντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αλκιμέδοντας (Αλκιμέδων, από τις λέξεις "αλκή" + "μέδων", δηλαδή αυτός που σκέπτεται να αμυνθεί) είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα:

# Αρκάδας ήρωας, που έδωσε το όνομά του σε ομώνυμη πεδιάδα. Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο Αλκιμέδοντας έμαθε ότι η κόρη του Φιαλώ ή Φιλλώ γέννησε εξώγαμο παιδί από τον Ηρακλή, οργίσθηκε και για να ξεπλύνει τη ντροπή του την έδεσε μαζί με το παιδί της σε ένα δένδρο πάνω στο βουνό για να κατασπαραχθούν από τα θηρία. Ο Ηρακλής όμως έσωσε τη μητέρα και το παιδί, το οποίο οι Αρκάδες το ονόμασαν Αιχμαγόρα.
# Πειρατής από την Τυρρηνία που μεταμορφώθηκε από τον θεό Διόνυσο σε δελφίνι.
# Γιος του Λαέρκους, ένας από τους υπαρχηγούς των Μυρμιδόνων (αρχηγός ήταν ο Αχιλλέας) κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αλκιμέδων ήταν άριστος αρματηλάτης και μετά τον φόνο του Πατρόκλου πολέμησε μαζί με τον Αυτομέδοντα ενάντια στους Τρώες ως ηνίοχος του Αχιλλέα. Αυτός ο Αλκιμέδων αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Π 197).
# Λοκρός πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, ένας από τους άνδρες του Αίαντα του Λοκρού.
Πιάτσα Μπαρμπερίνι

"Η Πιάτσα Μπαρμπερίνι στην πόλη της [[Ρώμη|Ρώμης]], με την [[Κρήνη του Τρίτωνα]] να ορθώνεται στο κέντρο της."
Η Πιάτσα Μπαρμπερίνι είναι μια από τις διασημότερες πλατείες της πόλης της Ρώμης. Βρίσκεται στα σύνορα του Κυρηναλίου Λόφου με τους κήπους Όρτι Σαλουστιάνι και αποτελεί το σημείο εκκίνησης της φημισμένης Βία Βένετο. Εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σταθμό του μετρό, ενώ απέχει γύρω στα 10 με 15 λεπτά με τα πόδια από το σιδηροδρομικό σταθμό Τέρμινι.
Αντλία

thumb|Αρχή λειτουργίας φυγοκεντρικής αντλίας|250px
thumb|Αντλία θετικής εκτόπισης με λοβούς|250px

Η αντλία είναι ένα μηχάνημα που χρησιμοποιείται για την μετακίνηση υγρών και αερίων. Οι αντλίες γενικά επιτυγχάνουν κίνηση του υγρού μέσω μηχανικής δράσης.
Φυλλίς

thumb|170px|"«Φυλλίς και Δημοφών», έργο του Έντουαρντ Μπερν-Τζόουνς (1870)." 
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φυλλίς είναι γνωστή μία θυγατέρα του βασιλιά Σίθωνα της Θράκης και της συζύγου του Νύμφης Μενδηίδας ή Αγχινόης (ή Αγχιρρόης). Επομένως η Φυλλίς ήταν εγγονή θεού (του Ποσειδώνα ή του Άρη) από την πλευρά του πατέρα της. Η Φυλλίς αυτοκτόνησε επειδή ο Δημοφώντας, τον οποίο θα παντρευόταν, δεν έφθασε εγκαίρως για την τέλεση του γάμου τους. Σύμφωνα με μία αναφορά, ο πατέρας της Φυλλίδας ονομαζόταν Λυκούργος και ήταν επίσης βασιλιάς της Θράκης, μη σχετιζόμενος με κάποιον από τους γνωστούς Λυκούργους.

Ο Δημοφώντας, που είχε αρραβωνιαστεί τη Φυλλίδα κατά την επιστροφή του από τον Τρωικό Πόλεμο, έπρεπε να επιστρέψει εσπευσμένα στην Αθήνα για να βοηθήσει τον πατέρα του. Η Φυλλίς του έδωσε μαζί του ένα φέρετρο με τα ιερά της Ρέας, ζητώντας του να το ανοίξει μόνο αν και όταν θα είχε χάσει κάθε ελπίδα ότι θα επέστρεφε σε εκείνη. Ο Δημοφώντας άνοιξε το φέρετρο και σκοτώθηκε κατά μία εκδοχή πέφτοντας πάνω στο ίδιο του το ξίφος, ενώ η Φυλλίς απαγχονίσθηκε από ένα δένδρο. Στο μέρος που θάφτηκε, φύτρωσε μια μυγδαλιά, που άνθησε μόνο όταν ο Δημοφώντας, κάποτε, ξαναπέρασε από εκεί.

Η ιστορία αυτή εμφανίζεται στο δεύτερο βιβλίο του επιστολικού έπους «Ηρωίδες» του Ρωμαίου ποιητή Οβιδίου και σε έργο του ποιητή Καλλιμάχου. Η αρχαία ονομασία «Εννέα Οδοί» για την Αμφίπολη προέρχεται από τον μύθο της Φυλλίδας, η οποία λέγεται ότι είχε πάει εννέα φορές στην ακτή, περιμένοντας την επιστροφή του Δημοφώντα.
* Ο αστεροειδής 556 Φυλλίς (556 Phyllis), που ανακαλύφθηκε το 1905, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή πριγκήπισσα.
Slumdog Millionaire

Το Slumdog Millionaire είναι μια βρετανική δραματική ταινία του 2008, σκηνοθετημένη από τον Ντάνι Μπόιλ και την Λαβλίν Ταντάν (Loveleen Tandan), σε σενάριο του Σάιμον Μποφόι (Simon Beaufoy). Είναι διασκευή του βραβευμένου μυθιστορήματος "Q and A", του Ινδού συγγραφέα και διπλωμάτη Vikas Swarup. 

Διαδραματίζεται και γυρίστηκε στην Ινδία και παρουσιάζει την ιστορία ενός νεαρού αμόρφωτου Ινδού από τις φτωχογειτονιές της Βομβάης, ο οποίος εμφανίζεται στην ινδική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού Ποιος Θέλει Να Γίνει Εκατομμυριούχος και ξεπερνά τις προσδοκίες του κοινού, εγείροντας τις υποψίες του τηλεοπτικού οικοδεσπότη και της αστυνομίας.

Η ταινία έχει κερδίσει πέντε βραβεία κριτικών (Critics' Choice Awards), τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, επτά βραβεία BAFTA και οκτώ Όσκαρ (από τα δέκα για τα οποία ήταν υποψήφια).
Φυσκόα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φυσκόα είναι γνωστή μία ηρωίδα από την Ήλιδα. Η Φυσκόα έγινε ερωμένη του θεού Διονύσου και, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Νάρκισσο (πιο διαδεδομένη είναι όμως η βοιωτική εκδοχή, ότι ο Νάρκισσος ήταν γιος της Νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισού). Σύμφωνα με την παράδοση της Ηλείας, η Φυσκόα και ο Νάρκισσος διέδωσαν τη λατρεία του Διονύσου στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, την Ήλιδα.
Κάρλο Μαντέρνο

Ο Κάρλο Μαντέρνο ("Carlo Maderno", 1556 - 30 Ιανουαρίου 1629) ήταν ένας Ιταλοελβετός αρχιτέκτων, γεννημένος στο Τιτσίνο, ο οποίος έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους πατέρες της τεχνοτροπίας της Μπαρόκ αρχιτεκτονικής. Οι προσόψεις που δημιούργησε για τη Σάντα Σουζάνα, τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου και τον Σαντ' Αντρέα ντέλα Βάλλε είχαν τεράστια συμβολή στην εξέλιξη του Ιταλικού Μπαρόκ. Συχνά αναφέρεται ως αδερφός του γλύπτη Στέφανο Μαντέρνο, αν και η εκδοχή αυτή δεν είναι καθολικά αποδεκτή.
Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον

Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον (αγγλικά: The Curious Case of Benjamin Button) είναι αμερικανική αισθηματική, δραματική ταινία φαντασίας, παραγωγής 2008 σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Φίντσερ. Το σενάριο έγραψαν οι Έρικ Ροθ και Ρόμπιν Σουίκορντ και είναι ελαφρώς βασισμένο στο ομότιτλο διήγημα του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, γραμμένο το 1921. Πρωταγωνιστούν ο Μπραντ Πιτ, στο ρόλο ενός άνδρα που γερνάει αντίστροφα και η Κέιτ Μπλάνσετ στο ρόλο της αγαπημένης του καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Δεκεμβρίου 2008 από την Paramount και τη Warner Bros. Απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 335,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Μπραντ Πιτ και Β' Γυναικείου Ρόλου για την Ταράτζι Π. Χένσον. Βραβεύτηκε με τρία χρυσά αγαλματίδια, στις κατηγορίες Μακιγιάζ, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Οπτικών Εφέ.
Αρσίνοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αρσίνοος (από τις λέξεις "άρσις" + "νόος-νους", ο κατά κάποιο τρόπο συμβιβαστικός, ο ευπειθής, ή "αερσίνοος=υπερήφανος") είναι γνωστός ένας επιφανής κάτοικος της νήσου Τενέδου. Τη θυγατέρα του Αρσινόου, η οποία ονομαζόταν Εκαμήδη, την άρπαξε ο Αχιλλέας όταν πέρασε από το νησί πηγαίνοντας στον Τρωικό Πόλεμο (αργότερα θεωρήθηκε σκλάβα του Νέστορα). Ο Αρσίνοος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Λ, στίχος 326).
Φύταλος

Στην ελληνική μυθολογία, και ειδικότερα στην τοπική μυθολογική παράδοση της Αττικής, με το όνομα Φύταλος είναι γνωστός ένας Αττικός ήρωας, που έγινε ο γενάρχης του αττικού γένους των Φυταλιδών. Στον Φύταλο, το όνομα του οποίου παραπέμπει σε δενδροφυτείες, η θεά της γεωργίας, η Δήμητρα, δίδαξε για πρώτη φορα την καλλιέργεια της συκιάς σε ανταπόδοση της φιλοξενίας που της είχε προσφέρει όταν αυτή αναζητούσε την κόρη της, την Περσεφόνη. Τον Φύταλο τιμούσαν και στην Ελευσίνα, ενώ ο τάφος του βρισκόταν πάνω στον δρόμο Αθηνών-Ελευσίνας με σχετικό τετράστιχο επίγραμμα που διασώζει ο Παυσανίας .
Χαίρωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χαίρωνας (Χαίρων) είναι γνωστός ένας τοπικός ήρωας της Βοιωτίας. Ο Χαίρων ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Θηρούς, θυγατέρας του Φύλαντα. Ο Χαίρων έδωσε το όνομά του στην πόλη Χαιρώνεια, την περίφημη από τη μάχη που έγινε εκεί το 338 π.Χ., είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» της πόλεως αυτής.
Χερτζ

Με το όνομα Χερτζ, ή Χερτς, ονομάζεται στη Φυσική, η μονάδα μέτρησης συχνότητας οποιουδήποτε σύντομου περιοδικού φαινομένου. Η μονάδα, που συμβολίζεται διεθνώς με τα λατινικά γράμματα Hz, αφορά περίοδο ενός δευτερολέπτου και είναι ίση με «ένα κύκλο ανά δευτερόλεπτο». Με πιο απλά λόγια, συχνότητα ενός χερτζ σημαίνει ότι το φαινόμενο που μελετάμε συμβαίνει μια φορά το δευτερόλεπτο, ή διαφορετικά ότι μια πλήρης ταλάντωση ολοκληρώνεται σε χρόνο ενός δευτερολέπτου. Το χερτζ ανήκει στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων μέτρησης.

Σε μονάδες χερτζ μετρώνται οι συχνότητες τόσο των μηχανικών περιόδων όπως οι ταλαντώσεις, τα κύματα κ.λπ. όσο και των εναλλασσόμενων ηλεκτρικών ρευμάτων, των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (φως, ραδιοκύματα κ.λπ) καθώς και των ηχητικών κυμάτων.

Το όνομα της μονάδας αυτής προτάθηκε στην αρχή της δεκαετίας του 1920 από Γερμανούς φυσικούς προς τιμή του μεγάλου φυσικού του 19ου αιώνα, του Χάινριχ Χερτζ, που εργάστηκε πάνω στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Η μονάδα τέθηκε σε ισχύ από την Διεθνή Ηλεκτροτεχνική Εταιρεία τον Οκτώβριο του 1933 προς αντικατάσταση της προηγούμενης ισότιμης μονάδας «κύκλος ανά δευτερόλεπτο» που συνεχίζει παρά ταύτα να χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.

Σημειώνεται ότι σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται αντ΄ αυτών και η μονάδα φρενέλ (Fresnel), η οποία είναι πολλαπλάσια του χερτζ, και της οποίας μία μονάδα ισούται με 1012 Hz.
Αρπαλίωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αρπαλίωνας (Αρπαλίων) είναι γνωστός ένας γιος του Πυλαιμένους, του βασιλιά των Παφλαγόνων. Ως μητέρα του αναφέρεται η Αμφινόμη, η οποία όμως ήταν παντρεμένη με τον Αρίζηλο. Ο Αρπαλίωνας πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σε μία από τις μάχες του πολέμου αυτού τον σκότωσε ο Κρητικός ήρωας Μηριόνης. Ο πατέρας του τον θρήνησε πολύ. Ο Αρπαλίων αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Ν, στίχοι 644 κ.ε.).
Μηνάς Γκέκος

Ο Μηνάς Γκέκος είναι Έλληνας παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 7 Νοεμβρίου 1959, στην ελληνική συνοικία Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης.
Χαλκιόπη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χαλκιόπη είναι κυρίως γνωστή μία θυγατέρα του βασιλιά Αιήτη της Κολχίδας, αδελφή δηλαδή της Μήδειας. Η Χαλκιόπη παντρεύτηκε τον Φρίξο όταν αυτός είχε καταφύγει στη χώρα της πάνω στο ιπτάμενο κριάρι με το «χρυσόμαλλο δέρας». Η Χαλκιόπη με τον Φρίξο απέκτησαν 4 ή 5 παιδιά. Αυτά ήταν ο `Αργος (ο κατασκευαστής του πλοίου «Αργώ», που πήρε το όνομά του και το έδωσε στους Αργοναύτες και την εκστρατεία τους), ο Φρόντις, ο Μέλας και ο Κυτίσωρος — σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή και ο Πρέσβωνας.
Βουζύγοι

Οι Βουζύγοι (αρχ. «"Βουζύγαι"») αποτελούσαν ένα από τα παλαιότερα και επιφανέστερα γένη ευπατριδών της αρχαίας Αθήνας.

Ήταν κυρίως γένος ιερατικό που επιμελούταν τη φύλαξη του ιερού αγάλματος της Παλλαδίου Αθηνάς και του ιερού αρότρου όπου και κατ' επέκταση είχε την εποπτεία των τελετών των ιερών αρότων. Εκτός όμως από τα ιερά αυτά καθήκοντα είχε και την ιερατεία των ιερών του Διός του Παλλαδίου και του Διός του Τελείου.

Το γένος των Βουζυγών αναγνώριζε ως γενάρχη του τον Βουζύγη, μυθικό ήρωα της Αθήνας, εξ ου και η ονομασία του. Την καταγωγή του από αυτό το γένος καυχιόταν ότι είχε ο Ξάνθιππος (Αθηναίος πολιτικός) και εξ αυτού ο γιος του ο Περικλής. 

Το γένος αυτών των ευπατριδών δεν έπαψε ν' αναφέρεται μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ..
Σίλιγο

[[7ος αιώνας]]. Η Βασιλική [[Βυζαντινή τέχνη|Βυζαντινή]] της [[Βασιλική της Παναγίας του Μεσουμούνδου|Παναγίας tou Mεσouμούνδou]] Σίλιγο, Σαρδηνία
Το Σίλιγο (ιταλικά: "Siligo") είναι ορεινός δήμος της Σαρδηνίας και υπάγεται στην επαρχία του Σάσσαρι, στην Ιταλία. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Σάσσαρι. Έχει πληθυσμό 943 (2010) κάτοικους και έκταση 43,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Σωτήρης Λύτρας

Ο Σωτήρης Λύτρας (1941) είναι Έλληνας νομικός και πανεπιστημιακός, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, που έχει διατελέσει τρεις φορές γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου.
First Solar

Η First Solar είναι εταιρεία κατασκευής φωτοβολταϊκών συστοιχιών με έδρα στην Αριζόνα, ΗΠΑ. Διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής στις ΗΠΑ, στη Μαλαισία και στη Γερμανία. Το 2009, η παραγωγική ικανότητά της ξεπέρασε το 1 Gigawatt Peak (GWp) αποτελώντας το μεγαλύτερο παγκοσμίως κατασκευαστή φωτοβολταϊκών κυψελών λεπτού υμένα. Το φωτοβολταϊκά στοιχεία της First Solar βασίζονται σε πνευματικά κατοχυρωμένη τεχνολογία παραγωγής ημιαγωγών λεπτού υμένα με πολυστρωματικό τελλουριούχο κάδμιο (CdTe). Οι τεχνολογίες λεπτού υμένα έχουν γενικά χαμηλότερη ενεργειακή απόδοση "λειτουργίας" σε σχέση με την πολύ ακριβότερη παραδοσιακή μονοκρυσταλλική σιλικόνη. Αλλά αποτελούν εξαιρετικά αποδοτικότερη ενεργειακά μέθοδο παρασκευής, κάτι που συνεπάγεται χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Ενώ οι πρώτες τεχνολογίες άμορφης σιλικόνης (a-Si) λεπτού υμένα που μελετήθηκαν εργαστηριακά παρουσίασαν απότομη πτώση της απόδοσης λειτουργίας κατά την πρώτη έκθεση σε ηλιακή ακτινοβολία, η Solar Cells Inc. (προκάτοχος της First Solar) έχει δημοσιεύσει μελέτες που ισχυρίζονται επαρκή διατήρηση της απόδοσης των ηλιακών κυψελών με βάση τεχνολογία πολυστρωματικού CdTe. Η First Solar είναι η πρώτη εταιρεία στον κλάδο της ηλιακής ενέργειας που κατάφερε να μειώσει το κόστος παραγωγής σε λιγότερο από ένα δολάριο ανά Watt. Τον Ιούνιο του 2009, ανακοίνωσε ότι στοχεύει να μειώσει το κόστος παραγωγής ανά watt σε ένα επίπεδο μεταξύ US$0,52 και US$0,63 έως το 2014.
Γκρατσάνιτσα

Η Γκρατσάνιτσα (σερβικά: Грачаница, αλβανικά: "Graçanica") είναι κωμόπολη του Κοσσυφοπεδίου, ένας σερβικός θύλακας, δέκα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Πρίστινα. Ο πληθυσμός υπολογίζεται σε 10.000 κατοίκους, Σέρβους κυρίως πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν από την Πρίστινα στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου το 1999.
Αλί Μπαντζό Γκαματιέ

Ο Αλί Μπαντζό Γκαματιέ (Ali Badjo Gamatié) είναι πολιτικός του Νίγηρα και πρωθυπουργός του αφρικανικού κράτους από τις 2 Οκτωβρίου του 2009 ως την ανατροπή του προέδρου Μαμαντού Ταντζά σε πραξικόπημα, το Φεβρουάριο του 2010. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός οικονομίας και οικονομικών από το 2000 ως το 2003 και εν συνεχεία έγινε υποδιοικητής της Κεντρικής Τραπέζης των Δυτικοαφρικανικών Κρατών (BCEAO). Ανήκει στο Εθνικό Κίνημα για την Ανάπτυξη της Κοινωνίας.
Φραντσέσκο Μουσόνι

Ο Φραντσέσκο Μουσόνι (Francesco Mussoni) είναι πολιτικός του Αγίου Μαρίνου. Έγινε Κυβερνών Διοικητής την 1η Οκτωβρίου του 2009 για θητεία ενός εξαμήνου. Συνδιοικητής του είναι ο Στέφανο Παλμιέρι. Η θητεία τους λήγει την 1η Απριλίου του 2010. Είναι μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος του Αγίου Μαρίνου.
Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου

Η Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου είναι ελληνίδα ποιήτρια. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953 και σπούδασε Νομικά και Φιλολογία. Εργάστηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή της ως καθηγήτρια στη Δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1974 και έκτοτε έχει εκδώσει δώδεκα βιβλία ποίησης , ένα με πεζά κείμενα και ένα με μεταφράσεις. Η ποίησή της έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, έχει δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα περιοδικά λογοτεχνίας και έχει συμπεριληφθεί σε ανάλογες ανθολογίες. Γραμματολογικά έχει τοποθετηθεί στη λεγόμενη γενιά του '70, αν και νεότερες κριτικές θεωρήσεις εκτιμούν ότι τα χαρακτηριστικά των τελευταίων της έργων τη συνδέουν περισσότερο με τη γενιά του '80. Το βιβλίο της «Ελάχιστα Πριν» (Νεφέλη 2005) συμπεριελήφθη στον βραχύ κατάλογο υποψηφίων για το κρατικό βραβείο ποίησης του 2006, ενώ για το βιβλίο της «Λιμός» (Νεφέλη 2007) της απονεμήθηκε το κρατικό βραβείο ποίησης του 2008.Το 2015 της απονεμήθηκε το βραβείο ποίησης του ηλεκτρονικού περιοδικού "Αναγνώστης" για το βιβλίο της "Το Ελάχιστο Ψωμί της Συνείδησης". Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Εζέν Μανγκαλαζά

Ο Εζέν Μανγκαλαζά (Eugène Régis Mangalaza) είναι πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη, που ήταν για βραχύβια θητεία πρωθυπουργός από τον Οκτώβριο ως τις 20 Δεκεμβρίου 2009, με βάση συμφωνία για να τερματιστεί η πολιτική κρίση στο νησί.
Στέφανο Παλμιέρι

Ο Στέφανο Παλμιέρι (Stefano Palmieri, 1964-) είναι πολιτικός του Αγίου Μαρίνου. Έγινε Κυβερνών Διοικητής την 1η Απριλίου του 2018 για θητεία ενός εξαμήνου, μαζί με τον Ματέο Τσιάτσι.. Υπηρέτησε ξανά ως Κυβερνών Διοικητής και για το εξάμηνο από 1η Οκτωβρίου 2009 ως τις 31 Μαρτίου 2010. Συνδιοικητής του ήταν για την περίοδο 2009-10 ο Φραντσέσκο Μουσόνι. Είναι μέλος του Λαϊκού Συνασπισμού (Alleanza Popolare).
Πήτερ Όλερτον

Ο Πήτερ Όλερτον (αγγλ:Peter Ollerton) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής Αυστραλίας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974 και νυν προπονητής της "Green Gully Soccer Club".
Ιωάννης Γιάγκος

Ο Ιωάννης Γιάγκος (γενν. στα Τρίκαλα το 1951) είναι Έλληνας ανώτατος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας εν αποστρατεία. Ήταν ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, διετέλεσε Αρχηγός του Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας από τον Αύγουστο του 2009 ως τον Νοέμβριο του 2011.
Χάρι Κάττερικ

Ο Χάρι Κάττερικ (26 Νοεμβρίου 1919 - 9 Μαρτίου 1985) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Η καριέρα του ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την Έβερτον με την οποία διέπρεψε ως ποδοσφαιριστής αλλά και ως προπονητής.Το 2009 στην ετήσια τελετή απονομής Βραβείων της ομάδας της Έβερτον τιμήθηκε από τον σύλλογο ως ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους του ως "Γίγαντας της Έβερτον" (Everton Giant).
Κώστας Νικολόπουλος

Ο Κώστας Νικολόπουλος (γεν. 17 Ιουλίου 1952 στην Ίκλαινα Μεσσηνίας) είναι τραγουδοποιός και συνθέτης. Το έργο του συνδυάζει τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία με αυτή της παραδοσιακής μουσικής. Συνέθεσε πολλά μουσικά έργα. Οι πιο γνωστοί δίσκοι του είναι οι: "Περιμένοντας τα καλοκαίρια "(1979), "Παράπονα της πλώρης" (1981), "Για όσους αγαπάνε" (1987), "Χαρέμι των αγγέλων" (1992), "Χορός η ζωή" (1996), "A Wave of Melodies" (2003).
Discovery Channel

To Discovery Channel είναι αμερικάνικο δορυφορικό και καλωδιακό τηλεοπτικό κανάλι (επίσης μεταδίδεται μέσω επίγειας και συνδρομητικής τηλεόρασης και μέσω από πλατφόρμες του Διαδικτύου σε πολλά μέρη του κόσμου), το οποίο ιδρύθηκε από τον John Hendricks και διανέμεται από την Discovery Communications. Στις ΗΠΑ το Discovery προβάλλει κυρίως εκπομπές που αφορούν την πραγματικότητα, την τηλεόραση (όπως MythBusters, Unsolved History, και Best Evidence), τα αυτοκίνητα και τα επαγγέλματα (Dirty Jobs και Deadliest Catch). Διαθέτει επίσης ντοκιμαντέρ που απευθύνεται ειδικά σε οικογένειες και στο νεανικό κοινό.
Θεσσαλοί

Οι Θεσσαλοί ήταν αρχαίος ελληνικός λαός με πιθανή κοιτίδα την περιοχή της Θεσπρωτίας. Κατά τον 11ο αιώνα π.Χ. μετακινήθηκαν στην περιοχή της σημερινής Θεσσαλίας στην οποία έδωσαν το όνομά τους. Κατά την εγκατάστασή τους στην Θεσσαλία υπέταξαν ή εκτόπισαν τους προγενέστερους λαούς που ήταν εγκατεστημένοι εκεί. Οι παλαιότεροι κάτοικοι της Θεσσαλίας, οι Αιολείς, οι Βοιωτοί, οι Αινιάνες κ.α. μετακινήθηκαν ανατολικά ή νότια ιδρύοντας νέα κράτη και αποικίες. Οι Αιολείς εγκαταστάθηκαν στα νησιά του βορείου Αιγαίου και στα βόρεια παράλια της Μικράς Ασίας απέναντι από την Λέσβο και την Χίο, οι Βοιωτοί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Βοιωτίας ενώ οι Αινιάνες στον κάμπο του Σπερχειού.
Σολούς

Ο Σολούς (συνηρημένος τύπος του Σολόεις) ήταν αρχαία Φοινικική πόλη στο νησί και Ιταλική Περιφέρεια της Σικελίας. Ο αρχαιολογικός χώρος υπάγεται σήμερα διοικητικά στον δήμο της Σάντα Φλάβια, ανήκει στην Μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία του Παλέρμο με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015).