Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Η Νεκρή Νύφη

Το Η Νεκρή Νύφη (αγγλικός τίτλος: Corpse Bride) είναι βρετανοαμερικανική stop-motion κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων φαντασίας που σκηνοθετήθηκε από τον Μάικ Τζόνσον και τον Τιμ Μπάρτον και γράφτηκε από τον Τζον Όγκουστ, την Κάρολαϊν Τόμσον και την Πάμελα Πέτλερ. Η ταινία είναι βασισμένη σε χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Μπάρτον και Κάρλος Γρέιντζελ. Το σενάριο τοποθετείται σε μία φανταστική βικτωριανή εποχή σε ένα χωριό την Ευρώπη. Οι ηθοποιοί που δίνουν τις φωνές τους στους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες είναι οι Τζόνι Ντεπ ως Victor, Ελένα Μπόναμ Κάρτερ ως η νεκρή νύφη Emily. Το "Corpse Bride" είναι η τρίτη ταινία spot-motion σε παραγωγή Τιμ Μπάρτον και η πρώτη που σκηνοθετείται από τον ίδιο, καθώς και η πρώτη ταινία του που διανεμήθηκε από την Warner Bros. Pictures. Η ταινία αφιερώθηκε στον εξέχον παραγωγό Τζο Ρανφτ, ο οποίος απεβίωσε κατά τη διάρκεια της παραγωγής.

Η ταινία σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία, και επίσης προτάθηκε στα 78α βραβεία Ακαδημίας για την Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων, αλλά έχασε από το "Γουάλας και Γκρόμιτ στον Τεράστιο Λαχανόκηπο", στο οποίο επίσης πρωταγωνιστεί η Κάρτερ. Το "Corpse Bride" γυρίστηκε με τη χρήση της κάμερας Canon EOS-1D Mark II και όχι με κάμερες 35mm που χρησιμοποιήθηκαν για την προηγούμενη ταινία του Μπάρτον, "Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης" (1993).
Σκάρβανες

Το Σκάρβανες (φεροϊκή: "Skarvanes") είναι χωριό στο Σάντοϊ, στις Νήσους Φαιρόες.

Ο τελευταίος μόνιμος κάτοικός του πέθανε το 2000, αν και υπήρχε ακόμη μια οικογένεια τεσσάρων που ζούσε σε μια κοντινή κοιλάδα. Αργότερα λίγοι περισσότεροι άνθρωποι επέστρεψαν στο χωριό.

Αυτή τη στιγμή (2014) υπάρχουν τρεις οικογένειες που ζουν εκεί: μία από αυτές είναι μια οικογένεια με πέντε άτομα - 3 παιδιών και δύο γονέων. Μια άλλη οικογένεια αποτελείται από 3 άτομα, ένα παιδί και δύο γονείς. Τέλος, υπάρχει ένας πατέρας και ο γιος. Το χωριό έχει 10 κατοίκους (εκτίμηση 1-2019).

Τα περισσότερα σπίτια στο χωριό χρησιμοποιούνται ως θερινές κατοικίες και για παρόμοιους σκοπούς σήμερα.
Μανουέλ Αλόνσο

Ο Μανουέλ Αλόνσο ("λατινικό αλφάβητο : Manuel Alonso de Areizaga"), (12 Νοεμβρίου 1895 - 11 Οκτωβρίου 1984), ήταν Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Αλόνσο γεννήθηκε στο Σαν Σεμπαστιάν στις 12 Νοεμβρίου 1895. Κέρδισε το ισπανικό πρωτάθλημα αντισφαίρισης στο απλό το 1915, το 1919 και το 1920. Συχνά έπαιξε στο διπλό με συμπαίκτη τον αδελφό του Χοσέ Μαρία Αλόνσο ο οποίος ήταν επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Το 1920 πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αμβέρσας. Στο απλό, έφτασε στους προημιτελικούς που έχασε στο βρετανικό Νοέλ Τάρνμπουλ. Στο διπλό με συμπαίκτη τον αδελφό του αποκλείστηκαν στον Α΄γύρο. Την ίδια χρονιά ο Αλόνσο έφτασε στον ημιτελικό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σκληρού γηπέδου. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι, ο Αλόνσο έφτασε στον τέταρτο γύρο στο απλό. Στο διπλό, και πάλι με συμπαίκτη τον αδελφό του έφτασαν στους προημιτελικούς.

Το 1921, στην πρώτη εμφάνισή του στο Γουίμπλεντον ο Αλόνσο έφτασε στον τελικό του all-comers.. Έπαιξε στο Γουίμπλεντον το 1922 και το 1924 αλλά δεν μπόρεσε να επαναλάβει αυτή την επιτυχία και αποκλειόταν από το τουρνουά σε πρώιμους γύρους. Από το 1921 ως το 1925 ήταν μέλος της ισπανικής ομάδας του κυπέλλου Ντέιβις και έφτασε στον τελικό το 1922 που συνεργάστηκε με τον Μανουέλ ντε Γκομάρ. 

Ο Αλόνσο μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1923 κι έπαιζε τακτικά στο πρωτάθλημα των Η.Π.Α. μέχρι το 1927 και έφτασε στους προημιτελικούς το 1922, 1923, 1925 και 1927. Ήταν τρία χρόνια στο Top 10 των Η.Π.Α. (No. 4 το 1925 και το 1927, No. 2 το 1926). Το 1927, κατατάχθηκε στον κόσμο Νο. 5 από τον A. Wallis Myers της The Daily Telegraph. Το 1931 και το 1936 έκανε και πάλι δύο σύντομες εμφανίσεις για τη χώρα του στο Κύπελλο ντέιβις. Σύντομα, αποχώρησε από την αντισφαίριση.

Το 1977, λίγα χρόνια πριν από το θάνατό του, ο Αλόνσο έγινε μέλοw στην αίθουσα τένις της φήμης. Πέθανε στις 11 Οκτωβρίου 1984 στη Μαδρίτη.
Μίραλεμ Πιάνιτς

Ο Μίραλεμ Πιάνιτς ("Miralem Pjanić", 2 Απριλίου 1990) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στην ομάδα της Μπαρτσελόνα και στην Εθνική Βοσνίας.
Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ

Ο όρος Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ αναφέρεται στα έργα ζωγραφικής που δημιουργήθηκαν στις Ισπανικές Κάτω Χώρες, που τότε βρίσκονταν υπό ισπανική κυριαρχία, κατά τον 16ο και τον 17ο αιώνα. Η περίοδος αυτή, χονδρικά, αρχίζει με την απόσχιση της Ολλανδικής Δημοκρατίας από την επικράτεια των ισπανικών Κάτω Χωρών, ενώ οι Ισπανοί ανακατέλαβαν την Αμβέρσα το 1585, και εκτείνεται μέχρι τον τερματισμό της κυριαρχίας των Αψβούργων με τον θάνατο του βασιλέα Καρόλου Β΄ της Ισπανίας, δηλαδή χονδρικά μέχρι το 1700. Η ιστορία της φλαμανδικής μπαρόκ ζωγραφικής, ιδιαίτερα κατά τον 17ο αιώνα, ανακλά τη σταδιακή παρακμή της ίδιας της χώρας: Τα πάλαι ποτέ ισχυρά εμπορικά και πνευματικά κέντρα της, η Αμβέρσα, η Μπρυζ και η Γάνδη εξασθένισαν λόγω των θρησκευτικών και πολιτικών διαμαχών μεταξύ των Καθολικών Αψβούργων και των Προτεσταντών Φλαμανδών και Ολλανδών εμπόρων. Έτσι, ενώ η τέχνη του μπαρόκ άκμαζε όσο ποτέ στην Ολλανδία, η τέχνη στην περιοχή της Φλάνδρας είχε ως εκπροσώπους σχετικά λίγους Φλαμανδούς ζωγράφους (αν και ιδιαίτερα σημαντικούς), οι οποίοι δραστηριοποιούνταν κυρίως στην Αμβέρσα. Καλλιτέχνες όπως οι Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Άντονι βαν Ντάικ και Γιάκομπ Γιόρντενς ήταν οι κυριότεροι εκπρόσωποι της εποχής και δραστηριοποιήθηκαν στην Αμβέρσα, ενώ άλλες πόλεις με σημαντικούς καλλιτέχνες ήταν η Γάνδη και οι Βρυξέλλες. Ο Ρούμπενς, ιδιαίτερα, άσκησε σημαντική επίδραση στη ζωγραφική του 17ου αιώνα - ορισμένοι ιστορικοί τέχνης αναφέρουν ότι η ιστορία της μπαρόκ φλαμανδικής ζωγραφικής είναι, στην πραγματικότητα, η ιστορία ενός ανθρώπου, του Ρούμπενς.,Οι καινοτομίες του ήταν υπεύθυνες για την αναγνώριση της Αμβέρσας ως μιας από τις πλέον αναγνωρισμένες, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καλλιτεχνικές πόλεις, ιδιαίτερα για τη ζωγραφική της Αντιμεταρρύθμισης, ενώ ο μαθητής και φίλος του Άντονι βαν Ντάικ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο, δημιουργώντας νέες κατευθύνσεις στην αγγλική προσωπογραφία. Οι υπόλοιπες εξελίξεις στη φλαμανδική ζωγραφική της μπαρόκ περιόδου προσομοιάζουν με αυτές που συναντώνται στη ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής, με τους Φλαμανδούς καλλιτέχνες να ασχολούνται με πίνακες ιστορικού περιεχομένου, προσωπογραφίες, ρωπογραφίες, τοπιογραφίες και νεκρές φύσεις.
Πολυχρόνης Κωνσταντάς

Ο Πολυχρόνης Κωνσταντάς (Αγραφοί Κέρκυρας 1833 – Αθήνα, 1895) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Κέρκυρας από το 1865 έως το 1890, ιδρυτής του Αγροτικού κόμματος και πρωτεργάτης της αγροτικής μεταρρύθμισης στα Επτάνησα.

* Ηλία Σταύρου, "Τα Ευρισκόμενα", Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, 2009, ISBN 978-960-88037-7-0,
Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών

thumb|right|350px|Οι πολιτείες της Δυτικής Ακτής
Η Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών ή Ακτή του Ειρηνικού είναι κατά τη στενή έννοια η ακτογραμμή όπου οι ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής συναντούν τον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Ως περιοχή, ο όρος αναφέρεται συνήθως στις τρεις παραλιακές πολιτείες σε αυτή την ακτογραμμή, δηλαδή στις Καλιφόρνια, Όρεγκον και Ουάσινγκτον. Τέλος, ως φυσική γεωγραφική περιοχή, ορίζεται στα ανατολικά από την Οροσειρά των Καταρρακτών, τη Σιέρρα Νεβάδα και (στο νότιο άκρο) την Έρημο Μοχάβι, και στα δυτικά από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Κατά σύμβαση, η Αλάσκα δεν περιλαμβάνεται, αν και περισσότερο δυτικά ευρισκόμενη από τις τρεις παραπάνω πολιτείες. Από την άλλη, το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ ομαδοποιεί τις τρεις πολιτείες με την Αλάσκα και τη Χαβάη μαζί ως «Πολιτείες του Ειρηνικού», μία από τις 9 υποδιαιρέσεις των ΗΠΑ που χρησιμοποιεί. Οι Ουάσινγκτον και Όρεγκον διακρίνονται από την Καλιφόρνια με τη χρήση του όρου «Pacific Northwest».
Πωλ Αλιβιζάτος

Ο Πωλ Αλιβιζάτος ("A. Paul Alivisatos") (Σικάγο, 12 Νοεμβρίου 1959) είναι Ελληνοαμερικανός επιστήμονας που έχει χαρακτηρισθεί ως πρωτοπόρος στην ανάπτυξη των νανοϋλικών και είναι διεθνώς αναγνωρισμένη αυθεντία στην κατασκευή νανοκρυστάλλων και στη χρήση τους σε βιοϊατρικές και ενεργειακές εφαρμογές (ανανεώσιμης ενέργειας). Για την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα κατατάχθηκε πέμπτος στον κατάλογο της Thomson Reuters με τους 100 κορυφαίους χημικούς του κόσμου, με κριτήριο τον αριθμό και τη σημαντικότητα των ερευνητικών τους δημοσιεύσεων. Το 2009 έγινε διευθυντής στο Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ και το 2014 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο Επιστήμης, η ανώτατη τιμητική διάκριση στις ΗΠΑ για τη συνολική συμβολή ενός Αμερικανού πολίτη σε τομέα της επιστημονικής έρευνας Το 2016 ορίσθηκε Αντιπρύτανης Ερευνών του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϋ ενώ από την 1η Ιουλίου 2017 είναι ο Εκτελεστικός Αντιπρύτανης του ίδιου Πανεπιστημίου.

Ο Αλιβιζάτος έχει κατοχυρώσει περισσότερες από 20 ευρεσιτεχνίες στις ΗΠΑ (μέχρι το 2014).
Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Λίβερμορ

thumb|right|285px|Αεροφωτογραφία του Εργαστηρίου Λώρενς στο Λίβερμορ
Το Εθνικό Εργαστήριο Λώρενς στο Λίβερμορ ("Lawrence Livermore National Laboratory", LLNL) είναι ομοσπονδιακό ερευνητικό κέντρο επιστήμης και τεχνολογίας των ΗΠΑ που βρίσκεται στην πόλη Λίβερμορ, στην Καλιφόρνια. Ιδρύθηκε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας το 1952 και χρηματοδοτείται κυρίως από το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ, ενώ διοικείται από μία σύμπραξη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, τριών εταιρειών και του Battelle Memorial Institute σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Texas A&M. Το 2012 το συνθετικό υπερουράνιο στοιχείο της ύλης λιβερμόριο (ατομ. αριθμός 116) πήρε το όνομά του προς τιμή του εργαστηρίου αυτού.

Οι εγκαταστάσεις του κέντρου απλώνονται σε μία έκταση ενός τετραγωνικού μιλίου (2600 στρεμμάτων) στην ανατολική άκρη της πόλεως. Επίσης έχει μία απομακρυσμένη τοποθεσία πειραματικών δοκιμών εκτάσεως 28 χιλιάδων στρεμμάτων, γνωστή ως «Site 300», περίπου 24 χιλιόμετρα στα νοτιοανατολικά. Το LLNL έχει ετήσιο προϋπολογισμό ύψους 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων και απασχολεί περί τους 5.800 εργαζόμενους.
Άργκιρ

thumb|Το Άργκιρ τον Ιανουάριο του 2010
Το Άργκιρ (φεροϊκά: "Argir") είναι ένα χωριό των Φερόων Νήσων. Το Άργκιρ πιθανότατα παίρνει το όνομά του από την παλιό ιρλανδικό «airge» που σημαίνει θερινό βοσκοτόπι. Βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ και από το 1997 συγχωνεύτηκε με το Τόρσχαβν και πλέον αποτελεί νότιο προάστιο της πρωτεύουσας των Φερόων. Το χωριό έχει 2.187 κατοίκους (εκτίμηση 1-2019).

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα σπίτια χτίστηκαν στο Άργκιρ και το χωριό, έχει ανέβει ψηλά στους λόφους. Αυτή η περιοχή προσφέρει υπέροχη θέα στη θάλασσα και την πρωτεύουσα. Στο Άργκιρ υπάρχει λιμάνι με βάρκες και μια εκκλησία που χτίστηκε το 1974. Από τον 16ο αιώνα μέχρι το 1750 υπήρχε λεπροκομείο στο Άργκιρ στο οποίο ζούσαν και κακοποιοί. Όταν το λεπροκομείο έκλεισε το κτίριο μετατράπηκε σε εργαστήριο για τους φτωχούς.
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Άργκιρ ονομάζεται Άργκιρ Μπόλτφελαγκ. Το Άργκιρ διαθέτει και μια λέσχη κωπηλασίας που ονομάζεται Argja Róðrarfelag, τα σκάφη της είναι κόκκινα και έχουν ένα κεφάλι δράκου στην πλώρη.
Χόιβικ

thumb|Το Hoyvíksgarður, το υπαίθριο μουσείο του Χόιβικ
Το Χόιβικ (φεροϊκά: "Hoyvík") είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη των Φερόων Νήσων μετά το Τόρσχαβν και το Κλάκσβικ. Η πόλη βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ και από το 1974 συγχωνεύτηκε με το Τόρσχαβν και πλέον αποτελεί ένα βόρειο προάστιο της πρωτεύουσας των Φερόων. Η πόλη έχει 4.122 κατοίκους (εκτίμηση 1-2019).

Το Χόιβικ πιστεύεται ότι είναι ένας πολύ παλιός οικισμός. Μια πρώιμη πηγή είναι η σάγκα Færeyinga, που γράφτηκε μετά το 1200 για τις υποθέσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ των Βίκινγκ αιώνες νωρίτερα. Υπάρχει μια παλιά αγροικία στο Χόιβικ που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα και σήμερα λειτουργεί ως υπαίθριο μουσείο.
Σημαντικά ιδρύματα στο Χόιβικ είναι το γυμνάσιο και το Ιστορικό Μουσείο των Φερόων Νήσων. Η πρώτη εκκλησία του Χόιβικ ολοκληρώθηκε το 2007.
Το 2005 υπεγράφη στο Ιστορικό Μουσείο του Χόιβικ συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ των Φερόων Νήσων και της Ισλανδίας. Ως εκ τούτου, η συμφωνία είναι γνωστή ως συμφωνία του Χόιβικ.

Πριν από τα τέλη του 20ου αιώνα ο πληθυσμός του Χόιβικ ήταν πολύ μικρός. Ως τα μέσα του 19ου αιώνα ολόκληρος ο πληθυσμός αποτελούνταν από ένα αγρόκτημα. Λίγα περισσότερα σπίτια χτίστηκαν κοντά στο αγρόκτημα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ενώ η πραγματική αναπτυξιακή έκρηξη έγινε στο Χόιβικ από τις αρχές της δεκαετίας του '80. Τα νέα σπίτια έχουν χτιστεί σε γη που ήταν προηγουμένως αγρόκτημα.
Παντικόσα

Η Παντικόσα  (ισπανικά:" Panticosa," αραγωνικά: "Pandicosa") είναι δήμος στην Ισπανία, ο οποίος ανήκει στην περιφέρεια της Άλτο Γάγιεγο ("Alto Gállego"), στη βόρεια επαρχία της Ουέσκας, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας. Καταλαμβάνει μια περιοχή 95.9 τετραγωνικών χιλιομέτρων με πληθυσμό 774 κατοίκους (2016).
Χοσέ Λουίς Αρίλλα

Ο Χοσέ Λουίς Αρίλλα ι Λόπεθ (λατινικό αλφάβητο : "Josep Lluís Arilla i López"), γεννημένος στη Βαρκελώνη στις 5 Μαρτίου 1941, ήταν Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Αδελφός του ήταν ο Αλμπέρτο Αρίλλα.

Ο Αρίλλα γεννήθηκε στις εγκαταστάσεις της "Ρεάλ Κλαμπ ντε Τένις ντε Μπαρσελόνα" το 1941, ο πατέρας του ανήκε στο προσωπικό του γηπέδου, ήταν φύλακας και συντηρητής, και η οικογένεια έμενε σε οίκημα μέσα στις εγκαταστάσεις. Το 1958 σε ηλικία 17 ετών μετέβη στην Αυστραλία κι έμεινε έξι μήνες, μαζί με τον Αντρές Χιμένο για να προπονηθεί από τον Χάρι Χόπμαν.

Στο πρωτάθλημα Ισπανίας ήταν φιναλίστ στο μονό το 1967, νικητής στο διπλό το 1959, 1962, 1963, 1966, και το 1967, στο μεικτό ήταν νικητής το 1969.

Με την Ισπανία έχει αγωνιστεί στο κύπελλο Ντέιβις σε 10 διοργανώσεις από το 1959 έως το 1969 με ρεκόρ 21 νίκες και 19 ήττες, ήταν φιναλίστ με την εθνική το 1965 και το 1967. Το 1960 ήταν φιναλίστ στο διπλό του Γαλλικού όπεν με συμπαίκτη τον Αντρές Χιμένο.
Κουρσουμλί Αν

Το Κουρσουμλί Αν (τουρκικά: Kurşunlu han, ) είναι ένα Οθωμανικό χάνι που βρίσκεται στην Παλιά Πόλη των Σκοπίων της Βόρειας Μακεδονίας. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στην περιοχή του Μουσείου της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ έχει λειτουργήσει ως πανδοχείο και φυλακή.

Το Κουρσουμλί Αν χτίστηκε τον 15ο ή 16ο αιώνα. Υπήρχαν στάβλοι για 100 άλογα.

Οι τοίχοι σχηματίζουν ένα τετράγωνο, αλλά η στέγη αποτελείται από σχήμα θόλου πυραμίδας. Οι τρούλοι ήταν αρχικά καλυμμένοι με μόλυβδο, και γι'αυτό το χάνι ονομάζεται και "Παζάρι του Μόλυβδου". Τα δωμάτια στο ισόγειο χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες, ενώ ο πάνω όροφο για τα υπνοδωμάτια. Το κτίριο επίσης είχε δωμάτια για τα ζώα.
Αλέκος Καγιάντας

Ο Αλέκος Καγιάντας είναι έλληνας στιχουργός με καταγωγή από τη Χίο. Γεννήθηκε το 1944 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σε ηλικία έξι χρόνων βρέθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε το γυμνάσιο και στα 18 του έφυγε μετανάστης στο Μόναχο της Γερμανίας όπου δούλευε ως εργάτης και παράλληλα έγραφε κείμενα για τη Βαυαρική Ραδιοφωνία. Το 1970 άρχισε η συνεργασία του με τον Γιώργο Ζαμπέτα με το τραγούδι "Αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που μένουν " Από το 1970 ως το 1978 γράφουν μαζί 52 τραγούδια "Αλητη" ,"Το γραμμα κι η φωτογραφία" "Το αδιέξοδο" "Δεν συμφωνήσαμε" "Όταν χαθείς στο δειλινό" "Σ αυτές τις στράτες" "Μη λυπηθείς" "Μάλιστα κύριε" και πολλά άλλα με ερμηνευτές τη Βίκυ Μοσχολιού, Δούκισσα, Μπέμπα Μπλανς, Μαρινέλλα, Τόλη Βοσκόπουλο, Σταμάτη Κοκκοτα, Γιάννη Πουλοπουλο, Ελένη Ροδά, Ρένα Κουμιώτη Αλεξάνδρα κα

Δεύτερος σταθμός στη στιχουργική του καριέρα ή συνεργασία του με τον Μπάμπη Πραματευτακη και καρπό αυτής της συνεργασίας το ολοκληρωμένο έργο "Ρωμηοι" (1973) και πολλά άλλα με ερμηνευτές τη Γεωργία Λογγου, Περικλή Περάκη Τζων Τίκη και άλλους.

Το 1972 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1991 στη Θεσσαλονίκη όπου και απεβίωσε στις 9/10/2009
Κένρεντ του Ουέσσεξ

Ο Κένρεντ του Ουέσσεξ ήταν μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ και ανήκει στην απ'ευθείας γενεαλογική γραμμή από τον Κίνρικ του Ουέσσεξ μέχρι τον Εγβέρτο του Ουέσσεξ, πατέρας του διάσημου βασιλιά Ίνε του Ουέσσεξ. Είναι πολύ πιθανό ο Κένρεντ να βασίλευσε για κάποιο διάστημα στην αρχή μαζί με τον γιο του, δεν υπάρχουν αναφορές για κοινές συμβασιλείας αλλά υπάρχουν πολλές πληροφορίες για κυρίαρχους και υποτελείς βασιλείς πολύ πριν τον Κένρεντ.
Οι αναφορές του ίδιου του Ίνε για την βοήθεια που του είχε προσφέρει ο πατέρας του στην σύνταξη των νόμων ήταν έντονες. Υπάρχουν επίσης πολλές αναφορές ότι ο Κένρεντ είχε την εξουσία στο Ουέσσεξ τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του γιου του.
Ο πατέρας του Κένρεντ ήταν ο Κέολβαλντ του Ουέσσεξ ενώ είναι επίσης γνωστό ότι μετά τον Ίνε είχε τουλάχιστον άλλα 3 παιδιά : τον Ίνγκιλντ προπάππου του Ίλμουντ του Κεντ και προ-προπάππου του Εγβέρτου του Ουέσσεξ, την Κάθμπουρ που παντρεύτηκε τον Άλντφριθ της Νορθουμβρίας και έγινε ηγουμένη στο αβαείο του Γουίμπορν και την Κουένμπουρ που διαδέχθηκε την αδελφή της σαν ηγουμένη του αβαείου.
Κάθμπουρ

Η Κάθμπουρ ή Αγία Κάθμπουρ ("Cuthburh", πέθανε γύρω στο 718) η πρώτη ηγουμένη στο αβαείο του Γουίμπορν ήταν κόρη του Κένρεντ του Ουέσσεξ αδελφή του Ίνε του Ουέσσεξ και η σύζυγος του Άλντφριθ της Νορθουμβρίας. Ο Όσρεντ της Νορθουμβρίας ήταν γιος τους, ο Όσρικ της Νορθουμβρίας και ο Όφα οι οποίοι δολοφονήθηκαν στην διάρκεια της βασιλείας του Έαντμπερτ της Νορθουμβρίας μάλλον ήταν επίσης γιοι της αλλά αυτό δεν είναι βέβαιο.
Σύμφωνα μια αναφορά του Φλωρεντίου του Γούστερ η ίδια και ο σύζυγος της λίγο πριν τον θάνατο του Άλντφριθ (705) "αποκήρυξαν τα δικαιώματα τους στον θρόνο για την χάρη του Θεού", η Κάθμπουρ εισήλθε στο αβαείο του Μπάρκινγκ. Οι αφιερώσεις του Αγίου Άντχελμ απέναντι στην Κάθμπουρ αποκαλύπτου ότι βρισκόταν και ο ίδιος την ίδια εποχή στο αβαείο του Μπάρκινγκ ή σε οποιαδήποτε περίπτωση είχε στενές σχέσεις μαζί της. Μετά τον θάνατο του Άλντφριθ η Κάθμπουρ και η αδελφή της Κουένμπουρ αποχώρησαν από το Μπάρκινγκ και δημιούργησαν ένα νέο διπλό μοναστήρι στο βασίλειο του αδελφού τους Ίνε στο Γουίμπορν του Ντόρσετ. 

Περιγράφεται σαν υπερβολικά αυστηρή στις σχέσεις της και επικοινωνούσε με τους υπόλοιπους μοναχούς στο αβαείο του Γουίμπορν με μια μυστική κρύπτη, ο Άγιος Βονιφάτιος έχει διασώσει ένα ανώνυμο γράμμα που παρουσιάζει ένα όραμα με την Αγία Κάθμπουρ στην κόλαση. Η μνήμη της Αγίας Κάθμπουρ εορτάζεται στις 31 Αυγούστου.
Δεν έχουν διασωθεί πηγές που να σχετίζονται με την ίδια πριν από την Νορμανδική κατάκτηση.
Φορμιγάλ

Το χιονοδρομικό κέντρο του Φορμιγάλ (πλήρες όνομα στα ισπανικά: "Aramón Formigal"), βρίσκεται στον πυρηναϊκό δήμο Sallent de Gállego, στο ομώνυμο χωριουδάκι, στην Αραγωνία της Ισπανίας.
Deep-throating

Deep-throating (γνωστό και ως βαθύ λαρύγγι) είναι μία ορολογία για να περιγράψει τη σεξουαλική πράξη κατά την οποία ο ένας σύντροφος δέχεται εντός στοματικής κοιλότητας ολόκληρο το στητό πέος του άλλου συντρόφου. Η πράξη αυτή είναι ένας από τους τύπους της πεολειχίας, κατά την οποία ο πομπός σύντροφος έχει τον έλεγχο. Κατά τη διάρκεια αυτή της πράξης κι ενώ ο πομπός σπρώχνει το πέος μέσα στο στόμα του άλλου, τότε αυτό ονομάζεται "irrumatio", και στις δύο περιπτώσεις αυτό είναι στοματικό σεξ. Στο deep-throating το πέος πρέπει να είναι αρκετά μακρύ, ώστε να αγγίξει τον λάρυγγα. Η συγκεκριμένη τεχνική έγινε γνωστή, με την πορνογραφική ταινία του 1972, "Βαθύ Λαρύγγι". 

Παρόλα αυτά, η πρακτική αυτή είναι ιδιαίτερα δύσκολη για τους περισσότερους ανθρώπους εξ αιτίας των φαρυγγικών αντανακλαστικών, όταν κάτι αγγίζει τον ουρανίσκο. Σαφώς, κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική αντίδραση σε αυτά τα φυσικά αντανακλαστικά, ωστόσο είναι δυνατό κάποιος να μάθει να ξεπερνάει. Η παραπάνω τεχνική είναι μία τελείως διαφορετική τεχνική του στοματικού σεξ, καθώς ο δέκτης σύντροφος δεν μπορεί να κάνει καμία από τις συνηθισμένες πρακτικές της πεολειχίας, αφού η γλώσσα του είναι ακινητοποιημένη, ενώ και το ρούφηγμα είναι αδύνατο. Ο πομπός σύντροφος μπορεί να βρίσκει διέγερση στη στενότητα που επικρατεί στον φάρυγγα.
Κουένμπουρ

Η Κουένμπουρ ή Γουίμπορν ήταν μια αγία των Αγγλοσαξόνων τον 8ο αιώνα, κόρη του Κένρεντ του Ουέσσεξ, αδελφή του Ίνε του Ουέσσεξ και της Κάθμπουρ συζύγου του Άλντφριθ της Νορθουμβρίας η οποία ήταν η πρώτη ηγουμένη στο Γουίμπορν Μίνστερ. Είναι πολύ πιθανό η Κουένμπουρ να διαδέχθηκε την αδελφή της στην ηγεσία του αβαείου μετά τον θάνατο της. Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με την Κουένμπουρ, η βασική πηγή είναι μια αναφορά στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 718 σύμφωνα με την οποία :

"... ο Έοππα ήταν γιος του Ίνγκιλντ, ο Ίνγκιλντ του Κέντερ, η Κάθμπουρ του Κέντερ και η Κουένμπουρ του Κέντερ και ο Κέντερ του Κέολβαλντ ..."
Το όνομα της Κάθμπουρ αναφέρεται αργότερα σε δυο έγγραφα του 11ου αιώνα στο αβαείο του Ρέστινγκ τα οποία την αναφέρουν ως Αγία
"" ... η Αγία Κάθμπουρ στο Γουίμπορν Μίνστερ η οποία το ίδρυσε και καθιέρωσε τα έθιμα τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα."
Σε έναν στίχο στην συνέχεια εμφανίζεται η προσθήκη "και Κουένμπουρ" μετά το όνομα της Κάθμπουρ. Ο ιστορικός Φέλιξ Λίμπερμαν (1851 - 1925) που εξέτασε το κείμενο τον 11ο αιώνα κατέληξε στο ότι πρόκειται για μεταγενέστερη προσθήκη και ότι το πρωτότυπο αναφερόταν μονάχα στην Αγία Κάθμπουρ.
Ο βουβός προφήτης

Ο βουβός προφήτης, (γερμ. "Der stumme Prophet") είναι μυθιστόρημα του Αυστριακού λογοτέχνη Γιόζεφ Ροτ γραμμένο το 1929. Έχει γίνει γνωστό ως το "«μυθιστόρημα του Τρότσκι»"

Το μυθιστόρημα είναι αποτέλεσμα της τετράμηνης παραμονής του Ροτ στην Σοβιετική Ένωση το 1926 και σκιαγραφεί τον Ρώσο επαναστάτη Λέων Τρότσκι, που τότε είχε αρχίσει να πέφτει στη δυσμένεια του καθεστώτος. Σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο "Kiepenheuer & Witsch" το μυθιστόρημα μπορεί σήμερα να διαβαστεί σαν μια προφητεία, αφού τα εγκλήματα των σταλινικών εκκαθαρίσεων δεν είχαν ακόμα γίνει. 

Ο Ροτ δημοσίευσε από αυτό το μυθιστόρημα ένα μεγάλο απόσπασμα που δημοσιεύτηκε το 1929 στο βερολινέζικο φιλολογικό περιοδικό "Neue Rundshau". Τον ίδιο χρόνο είχε επίσης δημοσιεύσει ένα ακόμα εκτενές απόσπασμα με τίτλο «"Ein Kapitel Revolution"» (Ένα κεφάλαιο της Επανάστασης) που εντάχτηκε σε μια ανθολογία. Όταν αργότερα καταλογογραφήθηκαν τα χειρόγραφά του, που είχαν τότε περιέλθει στο "Ίδρυμα Λέο Μπεκ" της Νέας Υόρκης" (Leo Baeck Institute), τα κείμενα ενοποιήθηκαν και προέκυψε το βίβλίο. 

Πρωτοδημοσιεύτηκε ολόκληρο στη εφημερίδα "Frankfurter Allgemeine Zeitung", από τις 27 Οκτωβρίου μέχρι 10 Δεκεμβρίου 1965. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και σε βιβλίο από τον εκδοτικό οίκο "Kiepenheuer & Witsch" ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο (1966) κυκλοφόρησε και στα αγγλικά.
Χόρχε Μπαρντού

Ο Χόρχε Μπαρντού ("λατινικό αλφάβητο : Jorge Bardou"), γεννημένος στην Βαρκελώνη στις 5 Μαρτίου 1965, είναι Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Στο απλό ήταν No. 173 στον κόσμος στις 9 Μαΐου 1988 και στα διπλά No. 104 στις 14 Απριλίου 1986.

Πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες όπου η αντισφαίριση ήταν άθλημα επίδειξις και συμμετείχε στο απλό.
Νικηφόρος Κομνηνός

Ο Νικηφόρος Κομνηνός (περ. 970 – μετά 1026/7) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός ηγέτης υπό των αυτοκρατόρων Βασιλείου Β΄ (βασ. 976-1025) και Κωνσταντίνου Η΄ (βασ. 1025-1028). Υπηρέτησε ως κυβερνήτης της αρμενικής περιφέρειας Βασπουρακάν, και είναι ένα από τα πρώτα γνωστά μέλη της οικογένειας των Κομνηνών, η οποία κυβέρνησε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μεταξύ 1081-1185.
Συριακή αντιπολίτευση

Η Συριακή αντιπολίτευση (αραβικά: المعارضة السورية) είναι ένας ομώνυμος όρος για την πολιτική δομή που εκπροσωπείται από τον Συριακό Εθνικό Συνασπισμό και τις συνδεδεμένες αντι-κυβερνητικές συριακές ομάδες με ορισμένο εδαφικό έλεγχο με τη μορφή κράτους ως εναλλακτική συριακή κυβέρνηση, ισχυριζόμενος ότι είναι η νόμιμη Αραβική Δημοκρατία της Συρίας. Η συριακή αντιπολίτευση εξελίχθηκε από την αρχή της συριακής διαμάχης από ομάδες που ζητούν την ανατροπή της κυβέρνησης Άσαντ στη Συρία και οι οποίες αντιτάχθηκαν στην κυβέρνηση του Μπάαθ. Στον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, ο όρος "αντιπολίτευση" είχε χρησιμοποιηθεί για να αναφέρεται σε παραδοσιακούς πολιτικούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα η Εθνική Επιτροπή Συντονισμού για τη Δημοκρατική Αλλαγή. δηλαδή ομάδων και ατόμων που είχαν ιστορία διαφωνίας κατά του συριακού κράτους. Οι πρώτες αντιπολιτευτικές δομές που θα διαμορφωθούν στη συριακή εξέγερση ήταν τοπικές επιτροπές διαμαρτυρίας-διαμαρτυρίας. 

Η φάση της εξέγερσης της Συρίας, από τον Μάρτιο του 2011 έως τις αρχές Αυγούστου του 2011, χαρακτηρίστηκε από συναίνεση για μη βίαιο αγώνα μεταξύ των συμμετεχόντων της εξέγερσης. Έτσι, η σύγκρουση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμη ως «εμφύλιος πόλεμος», η οργάνωση του ένοπλου αγώνα ξεκίνησε από την αντι-κυβερνητική πλευρά. Αυτό συνέβη στις 29 Ιουλίου 2011, επιτρέποντας στη σύγκρουση να ανταποκριθεί στον διεθνή πολιτικό ορισμό του «εμφυλίου πολέμου». Οι ομάδες αντιπολίτευσης στη Συρία πήραν μια νέα στροφή στα τέλη του 2011, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της Συρίας, καθώς συνενώθηκαν για να σχηματίσουν το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο (SNC), το οποίο έχει λάβει σημαντική διεθνή υποστήριξη και αναγνώριση ως εταίρος για διάλογο. Το Εθνικό Συμβούλιο της Συρίας αναγνωρίστηκε ή υποστηρίχθηκε με κάποια ιδιότητα από τουλάχιστον 17 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, ενώ τρεις από αυτούς (Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες) ήταν μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Το Νοέμβριο του 2012 συγκροτήθηκε μια ευρύτερη ομπρέλα αντιπολίτευσης, ο Εθνικός Συνασπισμός για τις Συριακές Επαναστατικές και Αντιπολιτευτικές Δυνάμεις και αναγνωρίστηκε ως «νόμιμος εκπρόσωπος του λαού της Συρίας» από το Συμβούλιο Συνεργασίας για τα Αραβικά Κράτη του Κόλπου (CCASG) και ως «εκπρόσωπος των προσδοκιών του συριακού λαού» από τον Αραβικό Σύνδεσμο. Το Εθνικό Συμβούλιο της Συρίας, αρχικά τμήμα του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού, αποσύρθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2014 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του συνασπισμού να συμμετάσχει στις συνομιλίες της Γενεύης.
Εργομητρίνη

H Εργομητρίνη, επίσης γνωστή ως εργονοβίνη, είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για να προκαλέσει συσπάσεις της μήτρας για τη θεραπεία της κολπικής αιμορραγίας μετά τον τοκετό. Μπορεί να χορηγηθεί είτε από το στόμα, είτε με ενδομυική ή ενδοφλέβια ένεση. Αρχίζει να δρα εντός περίπου 15 λεπτών όταν λαμβάνεται από το στόμα, ενώ έχει ταχύτερη επίδραση όταν χρησιμοποιείται σε ενέσιμη μορφή. Η επίδραση διαρκεί από 45 εως 180 λεπτά.

Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν την υψηλή αρτηριακή πίεση, έμετο, επιληπτικές κρίσεις, κεφαλαλγία, και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αρχικά παρασκευαζόταν από τον μύκητα ερυσιβώδη όλυρα, όμως μπορεί επίσης να παραχθεί συνθετικά από λυσεργικό οξύ. Λόγω του ότι είναι δυνατόν να παρασκευαστεί Διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (LSD) από εργομητρίνη, το φάρμακο είναι ελεγχόμενο.

Η εργομητρίνη εφευρέθηκε το 1932. Βρίσκεται στον Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, με τα πιο αποτελεσματικά και ασφαλή φάρμακα που απαιτούνται σε ένα σύστημα υγείας. Το κόστος χονδρικής στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι μεταξύ 0,12 και 0,41 USD για μια ενέσιμη δόση και 0,01 USD για ένα χάπι το 2014. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κοστίζει περίπου 1,75 USD ανά δόση.
Το ανθρώπινο στίγμα

Το ανθρώπινο στίγμα ("The Human Stain") είναι μυθιστόρημα του αμερικανού συγγραφέα Φίλιπ Ροθ που κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το Μάιο του 2000. Το έργο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά.
Μπαρτελεμί Βιμόν

Ο Μπαρτελεμί Βιμόν, γεννηθείς στις 1 Ιανουαρίου 1594 στο Λιζιέ και αποβιώσας στις 13 Ιουλίου 1667 στη Βαν, ήταν Γάλλος ιεραπόστολος.

Ιησουίτης ιερέας, ο Μπαρτελεμί Βιμόν διετέλεσε εφημέριος της φρουράς του Καπ-Μπρετόν στην Ακαδία από το 1629 έως το 1630. Κατά την επιστροφή του στη Νέα Γαλλία το 1639, κατέφθασε στο Κεμπέκ, όπου και διέμεινε εντός της Αποστολής Σαιν-Ζοζέφ στο Σιλερί. Άσκησε καθήκοντα ηγουμένου της αποστολής των Ιησουιτών στον Καναδά έως το 1645.
Ο Ιησουίτης Μπαρτελεμί Βιμόν τελώντας την πρώτη λειτουργία στο Μονρεάλ, παρουσία του [[Πωλ ντε Σομεντέ, Σιέρ ντε Μαιζοννέβ|Μαιζοννέβ]] και της [[Ζαν Μανς]]. Ο συγκεκριμένος πίνακας, φιλοτεχνημένος από τον καλλιτέχνη [[Ερνέστ Λωράν]], δωρήθηκε στον [[Πωλ Μπρυσεζί|Σεβασμιώτατο Πωλ Μπρυσεζί]] από την Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Ήταν ο πρώτος ο οποίος τέλεσε λειτουργία στο Μονρεάλ το 1642. Συμμετείχε στην ίδρυση του πρώτου κολλεγίου στη Βόρεια Αμερική το 1635. Κατά την διάρκεια των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με τους Ιροκουά το 1645, λειτούργησε ως άτυπος σύμβουλος του κυβερνήτη Υώ ντε Μονμανί. Στις 22 Οκτωβρίου 1659, επέστρεψε, κατόπιν προβλημάτων υγείας, στη Γαλλία, όπου και απεβίωσε.

Μια συνοικία του Λαβάλ, μία οδός του Κεμπέκ και ένα σχολείο του Μονρεάλ φέρουν το όνομά του.
Ρομπέρτο Μπαουτίστα Αγούτ

Ο Ρομπέρτο Μπαουτίστα Αγούτ ("λατινικό αλφάβητο : Roberto Bautista Agut"), γεννημένος στην Καστεγιόν δε λα Πλάνα στις 14 Απριλίου 1988, είναι Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και Μεσογειονίκης. Στο απλό ήταν Νο 22 στον κόσμο στις 16 Οκτωβρίου 2017 και στα διπλά Νο 169 στις 7 Αυγούστου 2014.

Ξεκίνησε την αντισφαίριση από πέντε ετών, έπαιζε ταυτόχρονα και ποδόσφαιρο στην Βιγιαρρεάλ ΚΦ και την Ντεπορτίβο Καστεγιόν έως τα 14 όπου αφοσιώθηκε στην αντισφαίριση.
μικρογραφία|Ρομπέρτο Μπαουτίστα Αγούτ, 2016
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο α προημιτελικά του απλού. Στους Μεσογειακούς αγώνες του 2009 στην Πεσκάρα κατέκτησε το χρυσό στο απλό και το χάλκινο στο διπλό με συμπαίκτη τον Pous Tió .
Ζόρντι Αρέσε

Ο Ζόρντι Αρέσε ("λατινικό αλφάβητο : Jordi Arrese i Castañé"), γεννημένος στην Βαρκελώνη στις 29 Αυγούστου 1964, είναι Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και Ολυμπιονίκης. Στο απλό ήταν No. 23 στον κόσμο στις 4 Νοεμβρίου 1991 και στα διπλά No. 62 στις 14 Αυγούστου 1995.

Στο κύπελλο Ντέιβις έπαιξε για την Ισπανία το 1989 και το 1992 με ρεκόρ 2 νίκες και μία ήττα.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο απλό. Στον τελικό έχασε από τον Μαρκ Ροσέ με 7–6, 6–4, 3–6, 4–6, 8–6.
Κέολβαλντ του Ουέσσεξ

Ο Κέολβαλντ του Ουέσσεξ ήταν μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ και ανήκε στην ευθεία γενεαλογική γραμμή από τον Κέρντικ μέχρι τον Εγβέρτο του Ουέσσεξ. Ο Κέολβαλντ ήταν μοναδικός γιος και παιδί του Κάθγουλφ του Ουέσσεξ και της Γκουίνχαφαρ της Νταμνονίας, δεν είναι γνωστή η ημερομηνία της γέννησης και του θανάτου του, δεν έγινε ποτέ βασιλιάς και δεν υπάρχουν καθόλου πληροφορίες για τον ίδιο. Πληροφορίες αναφέρουν σαν σύζυγο του την Φάφερταχ (620 - 644) κόρη του πρίγκιπα Φινγκουίν του Μαμχάν (603 - 644), γιος του ήταν ο Κένρεντ του Ουέσσεξ, εγγονοί του ο Ίνε του Ουέσσεξ και ο Ίνγκιλντ προ-προπάππους του Εγβέρτου του Ουέσσεξ.
Γιακελίν Μπρακαμόντες

Η Γιακελίν Μπρακαμόντες ("Jacqueline Bracamontes Van Hoorde", 23 Δεκεμβρίου 1979 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, μοντέλο και παρουσιάστρια. Το 2000 κέρδισε τον διαγωνισμό ομορφιάς "Μις Χαλίσκο" και "Μις Μεξικό" και εκπροσώπησε το Μεξικό στα "Μις Υφήλιος 2001"
Κυβερνείο Ζάρκα

Το Κυβερνείο Ζάρκα (αραβικά "محافظة الزرقاء," "Muħāfazat az-Zarqāʔ", γνωστή ως εζ-Ζεργκά ή εζ-Ζέρ'α σε τοπικές διαλέκτους) είναι το τρίτο πολυπληθέστερο κυβερνείο στην Ιορδανία. Η πρωτεύουσα του κυβερνείου είναι η Ζάρκα, η οποία είναι η μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας της Ιορδανίας Αμμάν. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο είναι η Ρουσέιφα.

Το Κυβερνείο Ζάρκα φιλοξενεί τις μεγαλύτερες στρατιωτικές και αεροπορικές βάσεις των ένοπλων δυνάμεων της Ιορδανίας.
Γάγιεγο

Ο ποταμός Γάγιεγο (ισπανικά: "río Gállego", αραγωνικά: "río Galligo") είναι ποταμός της Ισπανίας που ρέει μέσα από την αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας. Είναι ένας από τους κύριους παραποτάμους του ποταμού Έβρου. Απορρέει σε μια λεκάνη έκτασης 4.008,8 τ.χλμ. και έχει μήκος 193,2 χλμ. Το ιδιαίτερο όνομα του ποταμού αυτού προέρχεται από το λατινικό όνομα του τόπου προέλευσης του, τη Γαλατία ("Gallicus)": Gállego.
Αλμπέρτο Μπερασατέγκι

Ο Αλμπέρτο Μπερασατέγκι ("λατινικό αλφάβητο : Alberto Berasategui"), γεννημένος στην Μπέλατερρα στις 28 Ιουνίου 1973, είναι Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. 

Μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν ο τελικός του Ρολάν Γκαρός το 1994 στο απλό όπου έχασε από τον επίσης Ισπανό Σέρζι Μπρουγκέρα σε τέσσερα σετ με 3-6, 5-7, 6-2, 1-6. Στο αυστραλιανό όπεν ήταν στα προημιτελικά του απλού το 1998.

Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για την Ισπανία το 1993, 1994 και το 1995 με ρεκόρ 2 νίκες και 2 ήττες.

Ο Μπερασατέγκι αποχώρησε από την επαγγελματική περιοδεία τον Μάιο του 2001, έχοντας χρόνιο τραυματισμό από τον αγώνα με τον Hernán Gumy στο τουρνουά της Μπολόνια τον Ιούνιο του 1998
Οίκος των Ασκάνια

Ο Οίκος των Ασκάνια, γερμ. Haus der Ascania είναι μία οικογένεια κομήτων (μετέπειτα πριγκίπων) του Άνχαλτ, περιοχής της μέσης Σαξονίας. Το όνομα του Οίκου οφείλεται στο κάστρο "Ασκάνια", κοντά στο τωρινό Άσερσλεμπεν, έδρα του κόμη του Ασκάνια. Μέλη του έγιναν δούκες της Σαξονίας· η κόρη του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ, η Αικατερίνη Β΄ παντρεύτηκε τον Πέτρο Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας (1762) και τον διαδέχθηκε (1762-96). Μέλος του Οίκου είναι και η Αδελαΐδα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ-Σάουμμπουρκ-Χόυμ, μητέρα της Αμαλίας της Ελλάδας.
Ντάνιελ Έλσμπεργκ

Ο Ντάνιελ Έλσμπεργκ (Daniel Ellsberg), γεννημένος στις 7 Απριλίου του 1931 είναι Αμερικανός ακτιβιστής και πρώην στρατιωτικός αναλυτής. Ο Έλσμπεργκ έγινε παγκόσμια γνωστός από ηλικίας 40 ετών (1971) όταν, ενώ ήταν υπάλληλος του «Αμερικανικού Οργανισμού Έρευνας και Ανάπτυξης» («RAND Corporation») ενός δηλαδή κρατικού ιδρύματος που ασχολείται με τη χάραξη της διεθνούς πολιτικής των Η.Π.Α., προκάλεσε μεγάλη πολιτική αναταραχή με την εκ μέρους του αποκάλυψη στην εφημερίδα «The New York Times» αλλά και σε άλλα έντυπα, των απόρρητων εγγράφων του «Πενταγώνου» («Pentagon Papers») που αφορούσαν μελέτες και σχεδιασμούς σχετικά με τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ο Έλσμπεργκ θεωρείται, ως εκ τούτου, Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος. Ο Έλσμπεργκ κατηγορήθηκε βάσει της Πράξης Ομοσπονδιακού Νόμου των ΗΠΑ (1917) ενώ του απαγγέλθηκαν επιπλέον κατηγορίες για κλοπή και συνωμοσία, οι οποίες επέσυραν μια συνολική, μέγιστη ποινή καθείρξεως 115 ετών. Ωστόσο, λόγω σοβαρών κυβερνητικών παραβάσεων στη συγκέντρωση των στοιχείων του κατηγορητηρίου, αλλά και της υπεράσπισής του την οποία ανέλαβαν ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Harvard Charles Nesson και ο συνήγορος Leonard Boudin, ο δικαστής William Matthew Byrne Jr. απάλλαξε τον Έλσμπεργκ από κάθε κατηγορία, με απόφαση που ανακοινώθηκε στις 11 Μαΐου του ίδιου έτους. Πολλά χρονιά μετά (2006), ο Ellsberg τιμήθηκε με το βραβείο «Right Livelihood». Είναι επίσης γνωστός για τη δημιουργία ενός σημαντικού παραδείγματος της λεγόμενης «θεωρίας της απόφασης»(«Elsberg Paradox») και ακόμη, για το γεγονός ότι έχει εγείρει φωνή υποστήριξης για τους «Wikileaks», Chelsea Manning και Edward Snowden. Η ιστορία του έχει δραματοποιηθεί με την παραγωγή σχετικού ντοκιμαντέρ.
Κυβερνείο Ατζλούν

Το Κυβερνείο Ατζλούν () είναι ένα από τις κυβερνεία της Ιορδανίας, που βρίσκεται βόρεια του Αμμάν, την πρωτεύουσα της Ιορδανίας. Το Κυβερνείο Ατζλούν έχει την τέταρτη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού στην Ιορδανία (μετά τα κυβερνεία Ιρμπίντ, Γέρασα και Μπάλκα) και πυκνότητα πληθυσμού 350.1 άτομα ανά τ.χλμ. (εκτίμηση 2012). Συνορεύει με το κυβερνείο Γέρασα στα νοτιοανατολικά, με το κυβερνείο Ιρμπίντ στα βόρεια και δυτικά και με το κυβερνείο Μπάλκα στα νότια.
Γιώργος Σεβαστίκογλου

Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου (Κωνσταντινούπολη 1913 - Αθήνα 1991) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και σκηνοθέτης. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση.
Η άμυνα του Λούζιν

Η άμυνα του Λούζιν, (ρωσ."Защита Лужина" (=Zashchita Luzhina) , αγγλ. "The Defense"), είναι το τρίτο κατά σειρά μυθιστόρημα που έγραψε ο Ρώσος συγγραφέας Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, και εκδόθηκε το 1930.
Ο Ναμπόκοφ έγραψε το έργο κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ευρώπη, και συγκεκριμένα στο Βερολίνο, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένεια Ναμπόκοφ, μετά την αναγκαστική αναχώρησή τους (1920) ως αντιφρονούντων, από την τότε Σοβιετική Ένωση. Το μυθιστόρημα πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες, στην ρωσική εφημερίδα του Βερολίνου ""Sovremennye Zapiski" και τον ίδιο χρόνο (1930) κυκλοφόρησε και σε βιβλίο από τον εκδοτικό οίκο του πεθερού του, "Verlag Slovo" υπό το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του συγγραφέα "V. Sirin".
Όταν ο Ναμπόκοφ εγκαταστάθηκε μόνιμα στις ΗΠΑ, μετέφρασε σε συνεργασία με τον Michael Scammell το βιβλίο στα αγγλικά, και το οποίο κυκλοφόρησε από τον αγγλικό εκδοτικό οίκο "G. P. Putnam's Sons", το 1964.
Το έργο αφηγείται την ιστορία της ζωής του Ρώσου σκακιστή "Λούζιν", του οποίου το πλήρες ονοματεπώνυμο δεν μαθαίνουμε παρά στην πρόταση του τέλους, που παιδί - θαύμα στο σκάκι, θα αναδειχτεί από τους καλύτερους σκακιστές παγκοσμίως. Ωστόσο, αυτή η επαγγελματική πορεία δεν είναι τίποτα άλλο, παρά "άμυνα" στην πραγματικότητα της ζωής, μια άμυνα που όταν καταπέσει θα φέρει το τραγικό τέλος του ήρωα.
Το βιβλίο έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο με τον τίτλο "The Luzhin Defence" (ελλ. τίτλος «Η άμυνα του Βασιλιά») από την Μαρλήν Γκόρις (Marleen Gorris) το 2000.
Στα ελληνικά το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» σε μετάφραση του Γιώργου - Ίκαρου Μπαμπασάκη, (α΄ έκδοση Νοέμβριος 2003, επανέκδοση 2016 , 352 σελ..
Κυβερνείο Ορενμπούργκ

μικρογραφία|Το εθνόσημο του Κυβερνείου Ορενμπούργκ.
Το Κυβερνείο Ορενμπούργκ () ήταν διοικητική διαίρεση (γκουμπερνίγια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας με έδρα το Ορενμπούργκ.

Το κυβερνείο δημιουργήθηκε το 1744 με εδάφη που αποσπάστηκαν από τα κυβερνεία Σιβηρίας και Αστραχάν. Το 1782, το κυβερνείο, μαζί με το Ουγιέζντ Τσελιαμπίνσκι της Αντιβασιλείας του Περμ μετατράπηκαν στην αντιβασιλεία Ουφά, η οποία ήταν χωρισμένη στις περιφέρειες Ουφά και Ορενμπούργκ. Το 1796, η αντιβασιλεία της Ουφά μετονομάστηκε σε Κυβερνείο Ορενμπούργκ και το 1865 χωρίστηκε σε ένα μικρότερο κυβερνείο Ορενμπούργκ και το κυβερνείο Ουφά. Το 1919, το Κυβερνείο Τσελιάμπινσκ αποσπάστηκε από το κυβερνείο Ορενμπούργκ, και το 1928 το κυβερνείο συγχωνεύτηκε στη νεοσύστατη Περιφέρεια Μέσου Βόλγα. 

Κατηγορία:Ρωσίας γεωγραφία-επέκταση
NML Κύκνου

Το NML Κύκνου είναι ερυθρός υπεργίγαντας που απέχει 5.300 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Κύκνου. Με διάμετρο μεταξύ 1.183 έως 2.770 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο, είναι ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά αστέρια.
Ζαν-Ιβ Φερρί

Ο Ζαν-Ιβ Φερρί (Γαλλικά:"Jean-Yves Ferri") είναι σχεδιαστής και σεναριογράφος κόμικς, ο οποίος γεννήθηκε στην Αλγερία στις 20 Απριλίου 1959. Έχει γράψει το σενάριο για τέσσερα άλμπουμ του Αστερίξ (Ο Αστερίξ στους Πίκτους, Ο πάπυρος του Καίσαρα, Ο Αστερίξ και ο Υπεριταλικός και Η κόρη του Βερσινζετορίξ).
Ο ιστός της αράχνης

Ο ιστός της αράχνης (γερμ. "Das Spinnennetz") είναι το πρώτο ολοκληρωμένο μυθιστόρημα του Αυστριακού λογοτέχνη Γιόζεφ Ροτ, γραμμένο το 1923, το οποίο θεωρείται ότι προεικονίζει την ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ. Ο ήρωας του βιβλίου, ένας εθνικιστής μέλος παρακρατικών οργανώσεων, προσπαθεί να ανέλθει σε θέσεις εξουσίας με βίαιο και τρομοκρατικό τρόπο. Μόλις δύο μέρες από τη δημοσίευση του τελευταίου μέρους του έργου έγινε στο Μόναχο, το πραξικόπημα της μπυραρίας από τον Χίτλερ.

Το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα όργανο των Αυστριακών Σοσιαλδημοκρατών Arbeiter-Zeitung από τις 7 Οκτωβρίου έως τις 6 Νοεμβρίου 1923. Σε βιβλίο εκδόθηκε πολλά χρόνια μετά το θάνατο του Ροτ, το 1967 από τον εκδοτικό οίκο "Kiepenheuer & Witsch" ,(159 σελ.). Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 1989 Το έργο έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο, το 1989 από τον γερμανό Bernhard Wicki με τον ίδιο τίτλο (Das Spinnennetz). Επίσης έχει διασκευαστεί και για το γερμανικό ραδιόφωνο
Αγία Νίκη

Η Αγία Νίκη είναι μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. 

Ήταν αρχικά εθνική. Πίστεψε στον Χριστό όταν είδε ένα απ' τα θαύματα στο μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου. Στη συνέχεια, το 303, εκτελέστηκε δια αποκεφαλισμού. Η μνήμη της εορτάζεται στις 25 Απριλίου κάθε έτους.

Μια άλλη Αγία ονόματι Νίκη εορτάζει στις 16 Απριλίου μαζί με τον Άγιο Λεωνίδη τις Αγίες Χάρισσα, Γαλήνη, Καλλίδα, Νουνεχία, Βασίλισσα και Θεοδώρα.
ULAS J1342+0928

Το ULAS J1342+0928 είναι το πιο απομακρυσμένο γνωστό κβάζαρ που έχει ανιχνευτεί και περιέχει την πιο μακρινή υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Η ερυθρή μετατόπιση (z) έχει τιμή 7,54, ξεπερνώντας την ερυθρή μετατόπιση z=7 για το προηγουμένως γνωστό ως το πιο απομακρυσμένο κβάζαρ, το ULAS J1120+0641. Το κβάζαρ ULAS J1342+0928 είναι 13,1 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Βοώτη. Η σχετική υπερμεγέθη μαύρη τρύπα αναφέρεται ως «800 εκατομμύρια φορές τη μάζα του ήλιου».
Μέγκαν Μαρκλ

Η Μέγκαν, Δούκισσα του Σάσσεξ (γεννημένη ως Ρέιτσελ Μέγκαν Μαρκλ, αγγλικά: "Rachel Meghan Markle", 4 Αυγούστου 1981) είναι Αμερικανίδα μέλος της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας, και πρώην ηθοποιός.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λος Άντζελες. Μετά την αποφοίτησή της από το Northwestern University, από όπου πήρε πτυχίο στο θέατρο και τις διεθνείς σχέσεις το 2003, έπαιξε μικρούς ρόλους σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές των Ηνωμένων Πολιτειών. Από το 2011 έως το 2018, ενσάρκωσε την Ρέιτσελ Ζέιν στη δραματική σειρά "Suits", στην οποία συμμετείχε για εφτά σεζόν. Στον κινηματογράφο έγινε γνωστή μέσω της συμμετοχής της σε ταινίες όπως το "Remember Me" και το "Horrible Bosses" (2011).

Όταν ανακοίνωσε τη σχέση της με τον Πρίγκιπα Χάρι, Δούκα του Σάσσεξ, ανακοίνωσε επίσης ότι αφήνει την υποκριτική της καριέρα .Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 19 Μαΐου 2018, και η Μέγκαν έφερε στον κόσμο το πρώτο τους παιδί, Άρτσι Χάρισον Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ, στις 6 Μαΐου 2019 ενώ στις 4 Ιουνίου το δεύτερο τους παιδί, μία κόρη, την Λίλιμπετ "Λίλη" Νταϊάνα Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ.
Η Κόλαση του Γκάμπριελ

Η Κόλαση του Γκάμπριελ (Αγγλικά: Gabriel's Inferno) είναι ένα ερωτικό ρομαντικό μυθιστόρημα του ανώνυμου Καναδού συγγραφέα υπό το ψευδώνυμο Συλβέν Ρεϊνάρ. Η ιστορία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε νέα μορφή το 2011 από την Omnific Publishing, με περαιτέρω δικαιώματα δημοσίευσης στη σειρά που αγοράστηκε από την Berkley Books. Το έργο πρωτοεκδόθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2012, μαζί με το δεύτερο βιβλίο της σειράς "Το Πάθος του Γκάμπριελ".

Η σειρά έχει συγκριθεί με το "Πενήντα αποχρώσεις του γκρι" (Fifty Shades of Grey), διότι και τα δύο δέχθηκαν επιρροή από το "Λυκόφως" (Twilight), με την International Business Times να αναφέρει ότι το μυθιστόρημα "Η Κόλαση του Γκάμπριελ" διαφέρει στο ότι φέρει "λίγες ομοιότητες με την ιστορία που το ενέπνευσε". Το μυθιστόρημα αρχικά εκδόθηκε διαδικτυακά ως fan fiction του "Λυκόφωτος" με τον τίτλο "The University of Edward Masen" (Έντουαρντ Μέισεν ήταν το ανθρώπινο όνομα του Έντουαρντ Κάλεν) υπό το ψευδώνυμο του Σεμπαστιέν Ρομπισό. Το "Η Κόλαση του Γκάμπριελ" και τα σίκουέλ του εμφανίζεται στα best seller βιβλία της "New York Times". Στην Ελλάδα ο Ψυχογιός έχει αναλάβει την έκδοσή του υπό τον τίτλο "Σκοτεινός Άγγελος 1: Η Κόλαση του Γκάμπριελ".
Ιβάν Μεζλάουκ

Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς Μεζλάουκ (ρωσικά Иван Иванович Межлаук, λετονικά Jānis Mežlauks, 30 Σεπτεμβρίου 1891 – 25 Απριλίου 1938) υπηρέτησε ως ο πρώτος Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκμενικής ΣΣΔ, καθώς και ως ο πρώτος της πρόεδρος.  

Ο Ιβάν Μεζλάουκ γεννήθηκε στο Χάρκοβο, στο Κυβερνείο Χαρκόβου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στις 30 Σεπτεμβρίου 1891. Ήταν λετονικής εθνότητας. Εντάχθηκε στο Κόμμα των Μπολσεβίκων το 1918 και υπηρέτησε στον Κόκκινο Στρατό κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Διετέλεσε πρόεδρος από τις 19 Νοεμβρίου του 1924 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1925, όταν αντικαταστάθηκε με τον Χαλμουράντ Σαχατμουράντοφ. Η θητεία του ως Γενικός Γραμματέας κράτησε περισσότερο. Ο Μεζλάουκ υπηρέτησε από το 1924 έως το 1926.

Ως Γενικός Γραμματέας τον διαδέχθηκε ο Σαϋμαρντάν Ιμπραγκίμοφ.

Από το 1930 έως το 1933 Ο Μεζλάουκ εργάστηκε στις υπηρεσίες του Σοβιετική οικονομικού προγραμματισμού συσκευές, υπηρετώντας για ένα χρόνο ως Γραμματέας του Συμβουλίου Εργασίας και Άμυνας.

Ο Ιβάν Μεζλάουκ ήταν ο αδερφός του Σοβιετικού οικονομικού σχεδιαστή Βαλέρι Μεζλάουκ, επικεφαλής της Γκοσπλάν από το 1934 έως το 1937. Τα δύο αδέρφια συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης του 1937-1938 και ήταν μεταξύ εκείνων που εκτελέστηκαν. Ο Ιβάν Μεζλάουκ συνελήφθη στις 3 Δεκεμβρίου 1937, καταδικάστηκε σε θάνατο στις 25 Απριλίου 1938 και εκτελέστηκε την ίδια μέρα.
Τσέζαρ Οουάτου

Ο Φλορίν Τσέζαρ Οουάτου (γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1980) είναι ρουμάνος τενόρος, τραγουδιστής και πιανίστας γνωστός μερικές φορές από τα σκηνικά ψευδώνυμα "Cezar The Voice" ή απλά "Cezar".

Ο γιος του τέως φλαουτίστας και πρώην καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Mozarteum του Σάλτσμπουργκ, Florin Ouatu, γεννήθηκε σε οικογένεια μουσικών στο Ploieşti. Ο Cezar άρχισε να παίζει πιάνο σε ηλικία έξι ετών. Αποφοίτησε από τη Σχολή Τεχνών "Carmen Sylva" στην πατρίδα του και στο Ωδείο του Μιλάνου. Στην Ιταλία, ο Cezar βαθμολόγησε το κλασικό τμήμα τραγουδιού του bel canto με μέγιστη βαθμολογία. [5] Σπούδασε επίσης μπαρόκ μουσική. Το 2001, ο Ouatu έγινε δεκτός στη Μουσική Ακαδημία Giuseppe Verdi στο Μιλάνο και αποφοίτησε το 2004. Στον Διεθνή Διαγωνισμό Τραγουδιού του 2003 Francisco Viñas και στο διεθνή φωνητικό διαγωνισμό του 2005 που διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Renata Tebaldi στο Σαν Μαρίνο κέρδισε το «Best Countertenor " βραβείο. Ο Cezar έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του σε όπερα το 2007 στο La Fenice της Βενετίας. Έχει εμφανιστεί από τότε σε άλλες παραστάσεις όπερας σε μπαρόκ ρόλους όπερας.

Ο Ouatu κυκλοφόρησε την πρώτη του pop-opera ενιαία "Cinema Paradiso" την παραμονή των Χριστουγέννων 2012. Τον Μάιο του 2013, ο Cezar εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2013 με το τραγούδι "It's My Life" και τερμάτισε στην 13η θέση με 65 πόντους στο τέλος του διαγωνισμού. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 25 Μαΐου 2013, ερμήνευσε μαζί με τους Andrea Bocelli και Angela Gheorghiu στη συναυλία του Bocelli στη Ρουμανία στη Romexpo, η οποία οδήγησε σε συνεργασία με τον Βαγγέλη.
Steal This Album!

To Steal This Album! είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ αμερικανικού-αρμενικού metal συγκροτήματος System of a Down, το οποίο κυκλοφόρησε στις 26 Νοεμβρίου του 2002 και διανεμήθηκε από την American Recordings. Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Ρικ Ρούμπιν και τον Ντάρον Μαλακιάν. Ο δίσκος έφτασε στο νούμερο 15 των αμερικανικών "Billboard" Top 200. Το πιο επιτυχημένο single από τον δίσκο ήταν το Innervision. Παρόλα αυτά, τα πιο γνωστά και συνηθισμένα σε ζωντανές εμφανίσεις του σχήματος ήταν τα "Mr. Jack" και "I-E-A-I-A-I-O.
Μάλκομ Κιν

Ο Μάλκομ Κιν (αγγλικά: "Malcolm Keen", 8 Αυγούστου 1887 - 30 Ιανουαρίου 1970) ήταν Άγγλος ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Γεννήθηκε στο Μπρίστολ και το ντεμπούτο του στο θέατρο το έκανε το 1902, ενώ στον κινηματογράφο το 1916. Ο Κιν, επίσης, συμμετείχε στις πρώτες ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ, όπως το "The Mountain Eagle" (1927), το "Ο Ενοικιαστής" (1927) και το "Εξιλέωσις Δικαίου" (1929). 

Ο ηθοποιός Τζόφρι Κιν ήταν γιος του, ο οποίος είχε ερμηνεύσει το σαιξπηρικό "Κυμβελίνος", όπως και ο Μάλκομ, ο ένας το 1932 και ο άλλος το 1957. Ο Κιν έκανε και μερικές εμφανίσεις στο αμερικανικό θέατρο, σε έργα όπως "Man and Superman", "The Enchanted", το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" και το "Πολύ κακό για το τίποτα". Απεβίωσε στο Λονδίνο, σε ηλικία 82 ετών, έχοντας συμμετάσχει σε πάνω από 60 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Lonely Day

Το Lonely Day είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού metal συγκροτήματος System of a Down, που συμπεριλήφθηκε στον πέμπτο δίσκο τους, "Hypnotize", το 2005. Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως single, έναν χρόνο αργότερα και ήταν το δεύτερο από τον συγκεκριμένο δίσκο. Το single εισήλθε σε πολλά σε πολλά charts ανά τον κόσμο: στα δανικά έφτασε στο νούμερο 20, τα νεοζηλανδικά το νούμερο 17, τα φινλανδικά το νούμερο 16, ενώ στα αμερικανικά "Alternative Songs (Billboard)" και "Mainstream Rock (Billboard)", το νούμερο 10.

Το τραγούδι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Ντάρον Μαλακιάν, αναλαμβάνοντας πλήρως και τα φωνητικά. Υπήρχε μία φήμη ότι το κομμάτι γράφτηκε για τον αδελφό του, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό, επειδή ο Ντάρον, δεν έχει αδέλφια. Για προώθηση του κομματιού κυκλοφόρησε και video clip. Στην 49η τελετή των Grammy, το κομμάτι ήταν υποψήφιο στην κατηγορία "Best Hard Rock Performance". Το 2007, το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε στο trailer της ταινίας "Disturbia", χωρίς όμως να συμπεριληφθεί και στο soundtrack της.