Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κώστια Κοντολέων

Η Κώστια Κοντολέων (Αθήνα, 1945), είναι Ελληνίδα συγγραφέας και μεταφράστρια. Χρησιμοποίησε και το ψευδώνυμο Άννα Δομηνίκου.. 
Έχει μεταφράσει πάνω από 100 βιβλία (συλλογές παραμυθιών και κυρίως μυθιστορήματα για ενήλικες, εφήβους και παιδιά) και έχει τιμηθεί το 1992 με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης. Έχει ακόμα βραβευτεί από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, την Ένωση Μεταφραστών και από το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα. Συγγραφέας πέντε μυθιστορημάτων και μιας συλλογής διηγημάτων. Υπήρξε και για τέσσερα χρόνια υπεύθυνη του ένθετου για το βιβλίο της εφημερίδας "Αδέσμευτος της Κυριακής". Είναι παντρεμένη με τον συγγραφέα Μάνο Κοντολέων και έχουν δύο παιδιά.
Φιορεντίνα

Η Φιορεντίνα (ιταλικά: "Fiorentina") είναι ιταλική ομάδα ποδοσφαίρου που εδρεύει στην πόλη της ￼￼Φλωρεντίας￼￼. Ιδρύθηκε το 1926 από τη συγχώνευση δύο ομάδων, ενώ επανασυστάθηκε το 2002 έπειτα από πτώχευση. Είναι μια από τις ισχυρότερες ομάδες του Ιταλικού ποδοσφαίρου, έχοντας συμμετάσχει 75 φορές στο Καμπιονάτο. Έχει κατακτήσει συνολικά 2 πρωταθλήματα Ιταλίας, 6 κύπελλα Ιταλίας και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, ενώ έχει φτάσει μέχρι τον τελικό στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1957 και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1990.

Από το 1931, ο σύλλογος αγωνίζεται στο στάδιο «Αρτέμιο Φράνκι», το οποίο σήμερα έχει χωρητικότητα 47.282 θεατών. Το γήπεδο έχει χρησιμοποιήσει διάφορα ονόματα με τα χρόνια και έχει υποστεί αρκετές ανακαινίσεις. Η Φιορεντίνα είναι ευρέως γνωστή με το προσωνύμιο «Viola», μια αναφορά στο διακριτικό μωβ χρώμα των εμφανίσεων της ομάδας.
Πομπείον

Το Πομπείον ήταν μεγάλο οικοδόμημα της αρχαίας Αθήνας που βρίσκονταν μεταξύ του Διπύλου και της Ιεράς Πύλης, δυτικά της Αρχαίας Αγοράς, πρώτο οικοδόμημα του "έσω Κεραμεικού". Το οικοδόμημα αυτό χτίστηκε περίπου στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ., ενώ η κατασκευή του φαίνεται πως είχε ξεκινήσει από τον 5ο αιώνα π.Χ.
Sierra Entertainment

Η Sierra Entertainment, Inc. (πρώην On-Line Systems και Sierra On-Line, Inc.) ήταν μία αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης και διανομής βιντεοπαιχνιδιών και παιχνιδιών για υπολογιστές, η οποία από το έτος 2004 λειτουργεί ως τμήμα της Vivendi Games.

Η Sierra, που ιδρύθηκε το 1979 ως On-Line Systems από το ζεύγος Ken και Roberta Williams, ήταν γνωστή κυρίως για τις σειρές παιχνιδιών περιπέτειας, όπως τα King's Quest, Space Quest, Police Quest, Gabriel Knight και Quest for Glory, για τα παιχνίδια αγώνων ταχύτητας τύπου NASCAR, τη σειρά εξομοίωσης Caesar, καθώς και τη σειρά παιχνιδιών με τραπουλόχαρτα, Hoyle.

Η Sierra On-Line εξαγοράστηκε από την CUC International τον Φεβρουάριο του 1996 και αποτέλεσε μέρος του νεοσυσταθέντος τμήματος λογισμικού της, του CUC Software (το οποίο αργότερα πωλήθηκε και μετονομάστηκε πολλές φορές, μέχρι να γίνει Vivendi Games το 2006). Τον Ιούνιο του 2004, μετά από μήνες αναδιάρθρωσης και σημαντικών περικοπών, η Sierra Entertainment καταργήθηκε ως εταιρεία, εξακολούθησε όμως να λειτουργεί ως τμήμα της Vivendi Games μέχρι και τον Ιούνιο του 2008, όταν η τελευταία συγχωνεύθηκε με την Activision, δημιουργώντας την Activision-Blizzard, Inc., ενώ η Sierra συνέχισε να αποτελεί τμήμα της θυγατρικής Activision, όπου και έκλεισε οριστικά αργότερα το ίδιο έτος. Το εμπορικό σήμα της Sierra ανανεώθηκε για κάποιο διάστημα από την Activision το 2014, με σκοπό την επανέκδοση κάποιων παλαιότερων τίτλων.
Βέρντερ Βρέμης

Η Βέρντερ Βρέμης (γερμανικά: "Werder Bremen", ) είναι γερμανικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Βρέμη, νοτιοδυτικά του ομοσπονδιακού κρατιδίου της Βρέμης. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1899 και διαθέτει συνολικά 40.400 εγγεγραμμένα μέλη.

Ο σύλλογος διαθέτει μια από τις ισχυρότερες γερμανικές ομάδες ποδοσφαίρου (την οποία διαχειρίζεται η εταιρεία SV Werder Bremen GmbH & Co. KGaA) και συνολικά έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Γερμανίας, 6 κύπελλα Γερμανίας, 3 σούπερ καπ Γερμανίας και 1 κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης. To 2009 έφτασε στον τελικό του Europa league ωστόσο ηττήθηκε από την Σαχτάρ με σκορ 2-1(1-1 κανονική διάρκεια) στην παράταση. Επίσης το 2010 έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας όπου έχει αρκετά καλή παράδοση να φτάνει μακριά αλλά έχασε από την μεγάλη της αντίπαλο, την Μπάγερν Μονάχου με 4-0. Τον Αύγουστο του 2010, νίκησε στα προκριματικά τη Σαμπντόρια με 3-1 και 3-2 (στα πέναλτι) και κληρώθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Απο το 1924, η ποδοσφαιρική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Βέζερσταντιον, χωρητικότητας 42.500 θεατών, το οποίο έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές το "Nordderby" (Βόρειο ντέρμπι), μεταξύ της Βέρντερ και του Αμβούργου, στο οποίο παραδοσιακά υπάρχει αντιπαλότητα.

Ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του συλλόγου που διαδραμάτισαν σπουδαίο ρολό στις επιτυχίες της ομάδας είναι ο Κλαούντιο Πιζάρο ο οποίος μετρά 320 αγώνες με την φανέλα της βερντέρ και 153 γκολ. Επίσης κατέχει το ρεκόρ του γηραιότερου παίχτης που έχει σκοράρει στην bundesliga (40 ετών και 136 ημερών).
Αιδεσία

Η Αιδεσία ήταν Ελληνίδα φιλόσοφος της Νεοπλατωνικής Σχολής, η οποία έζησε στην Αλεξάνδρεια τον 5ο αιώνα. Ήταν συγγενής του Συριανού και σύζυγος του Ερμεία. Διακρινόταν για την μεγάλη μόρφωση της και την ομορφιά της. Μετά το θάνατο του συζύγου της, αφιερώθηκε στην ανακούφιση των μη προνομιούχων και στη μόρφωση των παιδιών της, του Ηλιόδωρου και του Αμμώνιου. Τους έφερε μαζί της στην Αθήνα, όπου και σπούδασαν φιλοσοφία, και έγινε δεκτή με μεγάλες τιμές από όλους τους φιλοσόφους της εποχής, και ιδιαίτερα από τον Πρόκλο, τον οποίο είχε αρραβωνιαστεί όταν ήταν πολύ νέα. Έζησε πολλά χρόνια και τον επικήδειό της εκφώνησε ο Δαμάσκιος, τότε πολύ νέος, σε εξαμετρικούς στίχους.
Πράξανδρος

Στη μυθολογία ο Πράξανδρος ήταν ιδρυτής της πόλης Κερύνειας στην Κύπρο και βασιλιάς της.

Όπως μας λέει ο αρχαίος ποιητής Λυκόφρων , ήταν Αχαιός από την Αχαϊκή πόλη Κερύνεια, μαζί με τον αδελφό του Κηφέα οίκισαν και ίδρυσαν την Κερύνεια και τη Λάπηθο της Κύπρου γύρω στο 1300π.Χ. Όπως μας αναφέρει δεν είχαν βασιλική καταγωγή αλλά κατάγονταν από άσημη γενιά και ήταν ηγέτες λαού χωρίς ναυτική παράδοση.
Bundeswehr

thumb|150px|right|Λογότυπο της Μπούντεσβερ
180px|right|thumb|Ίδρυση της Bundeswehr το 1955 με 101 αξιωματικούς
Bundeswehr (προφέρεται Μπούντεσβερ ελληνικά: "Ομοσπονδιακή Άμυνα") είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Γερμανίας και επίσης ιστορικά οι ένοπλες δυνάμεις της Δυτικής Γερμανίας. Ως έβλημα χρησιμοποιείται ο Σιδηρούς Σταυρός. 

Τα γερμανικά ομοσπονδιακά κράτη δεν έχουν την άδεια να διατηρούν ένοπλες δυνάμεις, καθώς ο συνταγματικός νόμος ορίζει ότι τα θέματα υπεράσπισης περιέρχονται στη μόνη ευθύνη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το στρατιωτικό μέρος της ομοσπονδιακής αμυντικής δύναμης αποτελείται από τον Στρατό Ξηράς ("Heer"), το Πολεμικό Ναυτικό ("Marine"), τη Πολεμική Αεροπορία ("Luftwaffe"), την Κοινή Υπηρεσία Υποστήριξης ("Streitkräftebasis") και τους Κεντρικούς Κλάδους Ιατρικών Υπηρεσιών ("Zentraler Sanitätsdienst"). 

Κατά τις 30/11/2017 η "Bundeswehr" είχε δύναμη 179.408 ενεργών στρατιωτών, γεγονός που την τοποθετεί ανάμεσα στις 30 μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις στον κόσμο και δεύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπρόσθετα διαθέτει προσωπικό 27.600 εφέδρων (2016). Με αμυντικές δαπάνες €37 δις η Μπούντεσβερ βρίσκεται ανάμεσα στις δέκα καλύτερα χρηματοδοτούμενες δυνάμεις στον κόσμο, ακόμα και με όρους μεριδίου του γερμανικού ΑΕΠ, οι αμυντικές δαπάνες αντιστοιχούν κατά μέσο όρο στο 1.2% και κάτω από τον στόχο του NATO που είναι 2%.
Σθενέλας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σθενέλας είναι γνωστός ένας γιος του Κροτώπου και εγγονός του Αγήνορα, από τη γενιά του Φόρβαντα. Αδελφή του Σθενέλα ήταν η Ψαμάθη. Ο Σθενέλας διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς του Άργους. Διάδοχος του Σθενέλα στον θρόνο του Άργους ήταν ο γιος του Γελάνορας, κατά τη βασιλεία του οποίου έφθασε στην πόλη ο Δαναός από την Αίγυπτο και διεκδίκησε τον θρόνο του Άργους.
Σηταία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σηταία είναι γνωστή μία από τις Τρωαδίτισσες που αιχμαλώτισαν οι Αχαιοί κατά την άλωση της Τροίας. Ο Λυκόφρονας γράφει ότι τα πλοία που τις μετέφεραν στην Ελλάδα παρασύρθηκαν από θύελλες και εξώκειλαν στις ακτές της Ιταλίας, εκεί όπου αργότερα κτίσθηκε η πόλη Σύβαρις. Εκεί η Σηταία έπεισε τις άλλες αιχμάλωτες να κάψουν τα πλοία, ώστε να μη φθάσουν ποτέ στην Ελλάδα, όπου θα γίνονταν δούλες των συζύγων των νικητών τους. Οι Έλληνες, για να τιμωρήσουν παραδειγματικά τη Σηταία, τη σταύρωσαν. Το μέρος του μαρτυρίου της αποκλήθηκε Σηταίον.
Σιδηρώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σιδηρώ είναι γνωστή η δεύτερη σύζυγος του Σαλμωνέα. Η πρώτη σύζυγος του Σαλμωνέα ήταν η Αλκιδίκη, με την οποία είχε μία κόρη, την Τυρώ. Η Σιδηρώ, που παντρεύτηκε τον Σαλμωνέα μετά τον θάνατο της Αλκιδίκης, συμπεριφερόταν βάναυσα στην Τυρώ, και μάλιστα ήταν το πρότυπο της «κακιάς μητριάς» για τους αρχαίους τραγικούς ποιητές. Για τον λόγο αυτό, οι γιοι της Τυρούς, ο Πελίας και ο Νηλέας, όταν μεγάλωσαν, κατεδίωξαν και σκότωσαν τη Σιδηρώ μέσα στο ιερό της Ήρας.
Σθενέβοια

Στην ελληνική μυθολογία η Σθενέβοια ήταν θυγατέρα του Ιοβάτη, βασιλιά της Λυκίας στη Μικρά Ασία, ενώ σύμφωνα με κάποιες πηγές ήταν θυγατέρα του Αμφιδάμαντα. Η Σθενέβοια, η `Αντεια όπως την ονομάζει ο Όμηρος, γνωρίσθηκε με τον βασιλιά της Τίρυνθας Προίτο όταν αυτός είχε καταφύγει στην αυλή του Ιοβάτη διωγμένος από τον Ακρίσιο. Η γνωριμία αυτή είχε ως αποτέλεσμα η Σθενέβοια να παντρευτεί τον Προίτο. Στη συνέχεια, ο Λύκιος βασιλιάς τους έδωσε στρατό με τον οποίο ο Προίτος κατάφερε να ξανακερδίσει την Τίρυνθα.

Η γαλήνη του ζεύγους Προίτου-Σθενέβοιας διαταράχθηκε όταν ο Βελλεροφόντης, φυγάς από την Κόρινθο, παρουσιάσθηκε μπροστά τους για να τους ζητήσει φιλοξενία και κάθαρση στην αυλή τους. Η Σθενέβοια ερωτεύθηκε τον νεαρό Κορίνθιο (τότε ονομαζόταν Ιππόνοος), αλλά εκείνος δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της. Τότε η Σθενέβοια τον συκοφάντησε στον Προίτο, ότι δήθεν προσπάθησε να τη διαφθείρει, πράγμα που υπήρξε η αρχική αιτία για τη μετάβαση του Βελλεροφόντη στον Ιοβάτη και τα κατοπινά ηρωικά του κατορθώματα (για περισσότερα βλ. Βελλεροφόντης). Η Σθενέβοια όμως αργότερα μετανόησε για την πράξη της αυτή και αυτοκτόνησε. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, αυτοκτόνησε όταν έμαθε ότι επιστρέφει ο Βελλεροφόντης.

Ο Προίτος και η Σθενέβοια απέκτησαν τρεις κόρες (κατά μία εκδοχή δύο): τη Λυσίππη, την Ιφινόη και την Ιφιάνασσα, γνωστές συλλογικά ως Προιτίδες. Αυτές έκαναν το λάθος να περιγελάσουν το ξόανο της θεάς Ήρας, οπότε η Ήρα τους ενέβαλε δαιμονική τρέλα (μανία), από την οποία τις θεράπευσε ο Μελάμποδας, εκτός από την Ιφινόη, που πέθανε. Στο μεταξύ, την εποχή που οι κόρες τους είχαν τη μανία, ο Προίτος και η Σθενέβοια απέκτησαν και ένα γιο, τον Μεγαπένθη (κατ' άλλους και τον Λέρνο).

Βασιζόμενος στην ιστορία της Σθενέβοιας, ο τραγικός ποιητής Ευριπίδης έγραψε την τραγωδία "Σθενέβοια", από την οποία σώζονται μόνο αποσπάσματα.
Σικανός

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σικανός είναι γνωστός ένας πανάρχαιος βασιλιάς της νήσου Σικελίας. Ο Σικανός γενεαλογείται από τους μυθογράφους ως γιος του Βριάρεω ή Αιγαίωνα, δηλαδή του ενός από τους τρεις Εκατόγχειρες. Σύμφωνα με αυτή τη γενεαλογία, ο Σικανός ήταν εγγονός του Ουρανού και της Γης. Σε κάποια παράδοση, ο Σικανός θεωρείται ως ο πατέρας των Κυκλώπων.
Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς

Ο Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς (αγγλ. "William Butler Yeats") (13 Ιουνίου 1865, Δουβλίνο - 28 Ιανουαρίου 1939, Γαλλία), γιος του Ιρλανδού ζωγράφου Τζον Μπάτλερ Γέιτς, θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αγγλόφωνους ποιητές του 20ού αιώνα. Ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία, το θέατρο, το δοκίμιο και τη μελέτη. Επηρεάστηκε από το γαλλικό συμβολισμό, κατόρθωσε να συγκεράσει το ρομαντισμό με το ρεαλισμό, ενώ στο έργο του διαφαίνεται η αγάπη του για τους μύθους και τις παραδόσεις για την πατρίδα του, Ιρλανδία, καθιερώνοντας το κελτικό "στυλ", με θέματα από την κελτική μυθολογία, τη μελαγχολία και το μυστικισμό.

Το 1923 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Σικελός

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σικελός είναι γνωστός ένας πανάρχαιος βασιλιάς του λαού των Σικελών, που πέρασαν από τη Νότιο Ιταλία στη νήσο Σικελία. Ο Σικελός έδωσε το όνομά του στον λαό αυτό, είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» των Σικελών, και με τη σειρά του το νησί ονομάσθηκε «Σικελία» από το όνομα του λαού. Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσέας γράφει ότι ο Σικελός καταγόταν από τη Ρώμη, από την οποία είχε εκδιωχθεί. Τότε βρήκε καταφύγιο στον βασιλιά Μόργητα, διάδοχο του Ιταλού. Ο Μόργης δώρισε στον Σικελό ένα μέρος του βασιλείου του, του οποίου οι κάτοικοι ονομάστηκαν από τότε «Σικελοί». Κάποιες πηγές θεωρούν τον Σικελό γιο του Ιταλού ή του θεού Ποσειδώνα.
Διωξίππη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Διωξίππη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Διωξίππης ήταν η Πιερία, και επομένως η Διωξίππη ήταν ομοθαλής αδελφή της Αδίτης, της Ακταίης, της Ποδάρκης, της Πυλάργης και της Ωκυπέτης. Η Διωξίππη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Αίγυπτο (συνώνυμο του πατέρα του) και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

Με τ' όνομα Διωξίππη αναφέρεται και μια από τις Ηλιάδες.
Κλειτή

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, με το όνομα Κλειτή αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Κλειτής ήταν η Μέμφιδα και, επομένως, η Κλειτή ήταν ομοθαλής αδελφή της Σθενέλης και της Χρυσίππης. Η Κλειτή παντρεύτηκε τον υιό του Αιγύπτου Κλειτό και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Αμμωνιάς

Η Αμμωνιάς ή Αμμωνιάδα, αποκαλούμενη κατά επιγραφές, ήταν ενα από τα ιερά πλοία της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας.

Η Αμμωνιάς ήταν τριήρης όμοια με την Πάραλο, και τη Σαλαμινία και συμμετείχε και αυτή στις "θεωρίες" καθώς και σε άλλες ιερές ή δημόσιες αποστολές, συνήθως επείγουσας φυσεως. Το συνηθέστερο αγκυροβόλιο της Αμμωνιάδας φέρεται να ήταν ο λιμένας Μουνιχίας, το σημερινό Μικρολίμανο. Και αυτή η τριήρης αποκαλούνταν από τους Αθηναίους "Θεωρίδα" (Θεωρίς) ή "Δηλιάδα" (Δηλιάς), επειδή μετέφερνε τις "Θεωρίες" στη Δήλο.

Για την προέλευση του ονόματος της Αμμωνιάδας δεν είναι τίποτα γνωστό. Πιθανολογείται όμως, κατά μία υπόθεση ότι ειδικότερα με το ίερό πλοίο αυτό πέμπονταν θυσίες είτε σε κάποιο ιερό του Άμμωνα Διός στον ελληνικό χώρο, είτε σ΄ εκείνο του Άμμωνα της αρχαίας Αιγύπτου.
Ιωάννης Παπακυριακού

Ο Ιωάννης Παπακυριακού ή Ιωάννης Ολύμπιος (γενν. στη Σκοτίνα στις 24 Αυγούστου 1864 - 2 Μαρτίου 1946) ήταν Έλληνας γιατρός και εκπαιδευτικός.
Δρόπολη

thumb|280px|right|Πινακίδες σήμανσης για το χωριό Καλογοραντζή
Η Δρόπολη (αναφέρεται και ως Δερόπολη·, αλβανικά: "Dropull" «"Ντροπούλ"») είναι περιοχή της Βορείου Ηπείρου, στην Αλβανία. Συγκεκριμένα, η περιοχή εκτείνεται από τα ελληνο-αλβανικά σύνορα στο ύψος της Κακαβιάς ως τα νότια της πόλης του Αργυροκάστρου, κατά μήκος της κεντρικής οδού.

Η περιοχή αποτελεί τμήμα της Βορείου Ηπείρου, που έχει αναγνωριστεί από το αλβανικό κράτος ως 'ελληνική μειονοτική ζώνη', που δίνει έτσι το δικαίωμα για την ίδρυση ελληνόγλωσσων σχολείων. Ο πληθυσμός της περιοχής αποτελείται στη συντριπτική του πλειοψηφία από Έλληνες κατοίκους που μιλούν την ελληνική ως μητρική γλώσσα.
Η Δρόπολη θεωρείται η πνευματική πρωτεύουσα των Ελλήνων της Αλβανίας. Κατά την περίοδο της κομμουνιστικής δικτατορίας οι Δροπολίτες συνέβαλλαν στην αναγνώριση της Ελληνικής Μειονότητας, ιδρύοντας στο Αργυρόκαστρο ελληνική εφημερίδα "Λαϊκό Βήμα", ραδιοφωνική εκπομπή στην Ελληνική, Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του πανεπιστημίου Αργυροκάστρου και σχολείο μέσης εκπαίδευσης δασκάλων Ελληνικής γλώσσας. Στη Δρόπολη ιδρύθηκε το κόμμα των Ελλήνων "Ομόνοια". Η Δρόπολη είναι η πατρίδα του γνωστού συγγραφέα Τηλέμαχου Κώτσια.

Διοικητικά η περιοχή διαιρείται σε Άνω και σε Κάτω Δρόπολη.

Ο συνολικός πληθυσμός το 1990 υπολογιζόταν περίπου σε 36.000 Έλληνες και 4.000 Αλβανούς.
Σθενέλη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σθενέλη αναφέρονται:

* Σθενέλη, μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή, μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Σθενέλης ήταν η Μέμφιδα και, επομένως, η Σθενέλη ήταν ομοθαλής αδελφή της Κλειτής και της Χρυσίππης. Η Σθενέλη παντρεύτηκε τον υιό του Αιγύπτου, Σθένελο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
* Σθενέλη, κόρη του Ακάστου και μητέρα του Πατρόκλου από τον αργοναύτη Μενοίτιο από την Οπούς.
Παναγιώτης Κακλαμάνος

Ο Παναγιώτης Κακλαμάνος ή Χρυσανθόπουλος ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.
Δίοπος

Στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό Δίοπος (Δπος) ονομάζεται ο κατώτατος βαθμοφόρος (OR-4), ο οποίος είναι ταυτόχρονα και ο κατώτατος Υπαξιωματικός. Είναι ανώτερος του Υποδίοπου / Ναύτη και κατώτερος του Κελευστή. Στο Πολεμικό Ναυτικό οι Δίοποι διαστέλλονται ανάλογα με τον κλάδο τους.

Οι αντίστοιχοι βαθμοί στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς είναι ο Δεκανέας και στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ο Υποσμηνίας.

Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Leading Seaman.
Ροσκόμον

thumb|right|150px|Το κάστρο του Ροσκόμον.
Το Ροσκόμον (αγγλ. "Roscommon", ιρλ. "Ros Comáin") είναι πόλη της Ιρλανδίας στην επαρχία του Κόνναχτ, έδρα της ομώνυμης κομητείας του Ροσκόμον. Η πόλη βρίσκεται 145 χιλιόμετρα δυτικά του Δουβλίνου και 75 χιλιόμετρα ανατολικά του Γκάλγουεϊ, ενώ έχει πληθυσμό περίπου 4.000 κατοίκων.

Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον Άγιο Κόμαν (St. Coman), ο οποίος ίδρυσε ένα μοναστήρι στην περιοχή, όπου το δάσος που περιέβαλε τη μονή ονομάστηκε στα ιρλανδικά "Το δάσος του Κόμαν" (Ros Comáin), απ' όπου και μεταφέρθηκε η ονομασία στην αγγλική γλώσσα. Το 1269, χτίστηκε το Κάστρο Ροσκόμον, που αποτέλεσε Αγγλο-νορμανδικό οχυρό. 

Σύμφωνα με το μύθο, η ίδια περιοχή αποτέλεσε την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Κόνναχτ, Κρούαν (Cruachan), όπου λέγεται ότι βρισκόταν η έδρα της βασίλισσας Μάεβ και του βασιλιά Έιλιλ.
Ερνστ Μπλοχ

Ο Ερνστ Μπλοχ ("Ernst Simon Bloch", 8 Ιουλίου 1885 - 4 Αυγούστου 1977) ήταν Γερμανός μαρξιστής φιλόσοφος.
Σίλλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σίλλος είναι γνωστός ένας εγγονός του βασιλιά Νέστορα και γιος του Θρασυμήδη. Μοναχοπαίδι του Σίλλου ήταν ο Αλκμαίωνας. Μετά την εισβολή των Ηρακλειδών στην Πελοπόννησο, ο Σίλλος βρήκε καταφύγιο στην Αττική, όπου ο γιος του έγινε ο ιδρυτής μιας μεγάλης και περίφημης γενιάς, του γένους των Αλκμαιωνιδών.
Ζαν Πιαζέ

Ο Ζαν Πιαζέ ("Jean William Fritz Piaget", 9 Αυγούστου 1896 - 16 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Ελβετός φιλόσοφος, φυσικός επιστήμονας και ψυχολόγος, ιδιαίτερα γνωστός για τις μελέτες του σχετικά με τα παιδιά, την θεωρία της γνωστικής ανάπτυξης (αγγλικά: "Τheory of cognitive development") και για την επιστημολογική του άποψη γνωστή και ως "γενετική επιστημολογία". Η σημαντικότερη συμβολή του θεωρείται η στρουκτουραλιστική κατασκευή των σταδίων της γνωστικής ανάπτυξης του ανθρώπου, ενώ όσον αφορά τη θεωρία της μάθησης υποστήριξε την εμπειριστική πρόσκτηση γνώσης μέσω της εμπειρίας, της παρατήρησης και τέλος της αφαίρεσης.
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), είναι αυτόνομος διεθνής διακρατικός οργανισμός που αποτελεί εξειδικευμένη υπηρεσία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) και ασχολείται με τη διεθνή δημόσια υγεία. Ιδρύθηκε επίσημα το 1948 και εδρεύει στη Γενεύη. Αποτελεί μέλος της Ομάδας Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (United Nations Development Group). Ο προκάτοχός του, ο Οργανισμός Υγείας, ήταν υπηρεσία της Κοινωνίας των Εθνών. Το «σύνταγμα» του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έχει υπογραφεί από 61 χώρες στις 22 Ιουλίου 1946 ενώ η πρώτη συνάντηση Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας ολοκληρώθηκε στις 24 Ιουλίου 1946. Από την ίδρυσή του έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη της ευλογιάς. Οι τρέχουσες προτεραιότητές της περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση των μεταδοτικών ασθενειών κυρίως του AIDS (HIV), του ιού Έμπολα, της ελονοσίας και της φυματίωσης, τον περιορισμό των επιπτώσεων των μη μεταδοτικών ασθενειών, η σεξουαλική υγεία και η αναπαραγωγή, η ανάπτυξη και η γήρανση, η υγιεινή διατροφή και η ασφάλεια των τροφίμων. Ακόμη ο Π.Ο.Υ είναι υπεύθυνος για την Διεθνή Έκθεση Υγείας( World Health Report), μια δημοσίευση σχετικά με την υγεία, και την Παγκόσμια Μέρα Υγείας που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 7 Απριλίου. Επικεφαλής του Π.Ο.Υ είναι ο Αιθίοπας Τέντρος Αντάνομ. Για τη χρονιά 2014-2015 ο προϋπολογισμός του Π.Ο.Υ είναι περίπου 4 δισεκατομμύρια $ και από αυτά περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια προέρχονται από εθελοντικές συνεισφορές.

Ο ισχύων ορισμός της Υγείας περιλαμβάνεται στον πρόλογο του καταστατικού του ΠΟΥ. Υιοθετήθηκε από τη Διεθνή Διάσκεψη για την Υγεία (Νέα Υόρκη, 19-22 Ιουνίου 1946), τέθηκε σε ισχύ στις 7 Απριλίου 1948 και παραμένει αναλλοίωτος: «"Υγεία είναι μια κατάσταση πλήρους σωματικής, νοητικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία νόσου ή αναπηρίας."» ("Health is a state of complete physical, mental and social well-being and not merely the absence of disease or infirmity.")
Σιμόεις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σιμόεις είναι γνωστός ένας ποτάμιος θεός, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, ο οποίος αντιστοιχούσε σε ένα ποταμό της πεδιάδας της Τροίας. Ο Σιμόεις, ως θεός και ως ποταμός, αναφέρεται τόσο από τον Ησίοδο, όσο και στην "Ιλιάδα" (Δ 475, Ε 774, Μ 22). Στον Τρωικό Πόλεμο ο Σκάμανδρος καλεί σε βοήθεια τον Σιμόεντα για να εμποδίσει και αυτός με τα νερά του το στράτευμα του Αχιλλέως. Ο Σιμόεις είχε δύο κόρες: την Αστυόχη και την Ιερομνήμη. Από την Αστυόχη ο Σιμόεις έγινε ο παππούς του Τρώα, ενώ από την Ιερομνήμη, παππούς του Κάπυος.

Ως ποταμός, ο Σιμόεις πήγαζε από το όρος Ίδη, περνούσε βόρεια της Τροίας και λίγο πριν τη θάλασσα ενωνόταν με τον Σκάμανδρο.
Βίλχελμ Ντίλταϋ

Ο Βίλχελμ Ντίλταϋ (γερμ. "Wilhelm Dilthey", ; 19 Νοεμβρίου 1833 – 1 Οκτωβρίου 1911) ήταν Γερμανός ιστορικός, ψυχολόγος, κοινωνιολόγος, μελετητής της ερμηνευτικής, και φιλόσοφος. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εμπειριστής, σε αντίθεση με τον "ιδεαλισμό" που κυριαρχούσε στην Γερμανία την εποχή εκείνη, αλλά η αντίληψη του τι συνιστά το εμπειρικό και το πειραματικό διαφέρει από τον "Βρετανικό εμπειρισμό" και θετικισμό και στις κεντρικές του "επιστημολογικές" και "οντολογικές" του παραδοχές, που αντλούνται από την Γερμανική λόγια και φιλοσοφική παράδοση.
Ακάμας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ακάμας (< "ἀ-" (μη) + "κάμνω" (κουράζομαι), «ο ακούραστος») ήταν γνωστά δύο πρόσωπα.

#Ακάμας, γιος του Αντήνορα και της Θεανούς εγγονός του Κισσέως. Ήρωας του Τρωικού πολέμου, θανατώθηκε από τον Μηριόνη.
#Ακάμας, γιος του Θησέα και της Φαίδρας (κατ'άλλους της Αριάδνης), εγγονός του Μίνωα. Επώνυμος και ιδρυτής δύο πόλεων, του Ακάμαντα στη Κύπρο και του Ακάμαντα στη Φρυγία. Επίσης επώνυμος του ομώνυμου ακρωτηρίου στην Κύπρο
Γιάννης Ξανθούλης

Ο Γιάννης Ξανθούλης (Αλεξανδρούπολη, 1947) είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
Πάπας Πίος Ζ΄

Ο Πάπας Πίος Ζ΄ ("Papa Pio VII", 14 Αυγούστου 1742 — 20 Αυγούστου 1823), κατά κόσμον "Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti" (Μπαρνάμπα Νικκολό Μαρία Λουίτζι Κιαραμόντι), διετέλεσε Πάπας από τις 14 Μαρτίου του 1800 έως την ημέρα του θανάτου του.
Ιππομέδουσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιππομέδουσα αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Ιππομέδουσας ήταν η Ατλαντείη ή Φοίβη, και επομένως η Αστερία ήταν ομοθαλής αδελφή της Γλαύκης, της Γόργης, των δύο Ιπποδαμειών, της Αστερίας, της Ιφιμέδουσας, της Κλεοπάτρας, της Ρόδης και της Ροδίας. Η Ιππομέδουσα παντρεύτηκε τον Αλκμήνορα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Ακεσεύς

Ο Ακέσας ή Ακεσεύς ήταν αρχαίος Έλληνας από την Σαλαμίνα της Κύπρου, ο οποίος φημιζόταν για τα υφάσματα που ύφαινε και τα περίτεχνα σχέδια τους.

Όπως αναφέρει ο Αθήναιος ο Ακέσας ήταν γιος του Ελικώνα, ο οποίος ήταν επίσης υφαντής. Ο Ζηνόβιος περιγράφει πως ο Ακέσας κατοικούσε στα Πάταρα ή στην Κάρυστο ή στον Ελικώνα. Αναφέρει επίσης πως κατά την παράδοση ο Ακέστας ύφανε το πέπλο της θεάς Αθηνάς.

Πιθανολογείται ότι έζησε πριν τον Ευριπίδη και τον Πλάτωνα οι οποίοι αμφότεροι αναφέρουν το πέπλο ("Εκάβη" 468, Ευθύφρων ). Δείγματα της τέχνης του Ακέστα υπήρχαν και στο ιερό των Δελφών, όπου υπήρχε επιγραφή η οποία εξιστορούσε την παράδοση με τη θεά Αθηνά τους.
Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ

thumb|200px|right|Το εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου
Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ (αγγλ.: "The Life and Times of Scrooge McDuck"), είναι ένα βιβλίο κόμικς του Ντον Ρόσα που περιέχει την βιογραφία του Σκρουτζ Μακ Ντακ.

Αρχικά, η ιστορία είχε δώδεκα κεφάλαια και πάνω από 200 σελίδες. Από τότε, έχουν υπάρξει πρόσθετα κεφάλαια, και επίσης οι αρχικές ιστορίες έχουν επεκταθεί ελαφρώς στις πιο πρόσφατες εκδόσεις.

Η ιστορία ακολουθεί τα βασικά γεγονότα της ζωής του Σκρουτζ μεταξύ του 1877 και του 1947. Περιλαμβάνονται σχεδόν όλες οι βιογραφικές αναφορές για τη ζωή του Σκρουτζ, που βρίσκονται στις ιστορίες του Καρλ Μπαρκς, αφήνει όμως κάποια περιθώρια ώστε να μπορέσουν να προσθέσουν περισσότερες λεπτομέρειες αργότερα και άλλοι δημιουργοί. Το βιβλίο επίσης παρέχει πληροφορίες για το παρελθόν και την προέλευση πολλών χαρακτήρων που σχετίζονται με τον Σκρουτζ.

Για το βιβλίο αυτό, το 1995 ο Ρόσα βραβεύτηκε με τη σημαντικότερη διάκριση στον χώρο της Ένατης Τέχνης, το Βραβείο Άισνερ.
Στασίνος

Ο Στασίνος ήταν Έλληνας αρχαίος επικός ποιητής από την Κύπρο. 

Του αποδίδεται η συγγραφή του βιβλίου "Κύπρια Έπη", του οποίου σώζονται ελάχιστα αποσπάσματα από τον Φώτιο στη "Μυριόβιβλό" του. Το βιβλίο αναφέρει τα γεγονότα πριν τον Τρωικό πόλεμο μέχρι την Ιλιάδα του Ομήρου, αποδίδεται δε και στον Ηγησία, με επικρατέστερο τον Στασίνο.

Σύμφωνα με μια παράδοση, γυναίκα του ήταν η Αρσιφόνη, κόρη του Ομήρου. Ο Όμηρος, επειδή ήταν φτωχός, του έδωσε προίκα το ποίημα "Κύπρια έπη". Ο Αδαμάντιος Κοραής στα "Άτακτα" αναφέρει ότι η Αρσιφόνη ήταν γυναίκα του Ομήρου, γνωστή επίσης ως Αρσινόη.
Βίλχελμ Ρίττερ φον Λέεμπ

Ο Βίλχελμ Ρίττερ φον Λέεμπ (Wilhelm Ritter von Leeb) (5 Σεπτεμβρίου 1876 - 29 Απριλίου 1956) ήταν Γερμανός αξιωματικός του Στρατού και κατά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και έφθασε μέχρι το αξίωμα του Στρατάρχη. Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δικάσθηκε σε δίκη συνακόλουθη της Δίκης της Νυρεμβέργης και καταδικάσθηκε σε τρία χρόνια φυλάκισης, τα οποία δεν εξέτισε, καθώς είχε συμπληρώσει μεγαλύτερο διάστημα υπό κράτηση.
Μουσά Νταντίς Καμαρά

Ο Μουσά Νταντίς Καμαρά (Γαλλ.:"Moussa Dadis Camara", 1η Ιανουαρίου 1964-) είναι στρατιωτικός, αρχηγός Κράτους της Γουινέας από τις 24 Δεκεμβρίου 2008 ως το 2009, οπότε και αντικαταστάθηκε για λόγους υγείας.
Χέρμπερτ Μαρκούζε

-->
Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε ("Herbert Marcuse", 19 Ιουλίου 1898 – 29 Ιουλίου 1979) ήταν Γερμανός θεωρητικός μαρξιστής, εβραϊκής καταγωγής, φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, και μέλος της Σχολής της Φρανκφούρτης. Γεννημένος στο Βερολίνο, ο Μαρκούζε σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ και στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, από το οποίο έλαβε το διδακτορικό του. Αποτελούσε σημαντική προσωπικότητα του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας στη Φρανκφούρτη, αργότερα γνωστό ως Σχολή της Φρανκφούρτης. Ήταν παντρεμένος με τη Σόφι Βέρτχαϊμ (1924-1951), την Ίνγκε Νόιμαν (1955-1972) και την Έρικα Σερόβερ (1976-1979). Στα έργα του, ο Μαρκούζε ασκούσε κριτική στον καπιταλισμό, στη μοντέρνα τεχνολογία, στον ιστορικό υλισμό και στον πολιτισμό της ψυχαγωγίας, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν νέες μορφές κοινωνικού ελέγχου.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τη δεκαετία του 1970, ο Μαρκούζε αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του κινήματος που έγινε γνωστό ως Νέα Αριστερά, όντας γνωστός ως «Ο πατέρας της Νέας Αριστεράς», καθώς και των φοιτητικών κινημάτων στη Γερμανία, στη Γαλλία και στις ΗΠΑ. Από το 1943 μέχρι το 1950, ο Μαρκούζε εργάστηκε για την κυβέρνηση των ΗΠΑ, πράγμα που τον βοήθησε στη συγγραφή του βιβλίου "Σοβιετικός Μαρξισμός: Μια Κριτική Ανάλυση" (1958). Τα γνωστότερα έργα του είναι τα βιβλία "Έρως και πολιτισμός" (1955) και "Ο μονοδιάστατος άνθρωπος" (1964). Η μαρξιστική του σκέψη ενέπνευσε πολλούς ριζοσπάστες διανοούμενους και πολιτικούς ακτιβιστές στις δεκαετίες του 1960 και του 1970.
Αμπουμπακάρ Σομπαρέ

Ο Αμπουμπακάρ Σομπαρέ ("Aboubacar Somparé", 31 Αυγούστου 1944 - 2 Νοεμβρίου 2017) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα και πρόεδρος της Εθνικής Συνέλευσης της χώρας. Μετά το θάνατο του επί χρόνια ηγέτη Λανσάνα Κοντέ, το Δεκέμβριο του 2008, έγινε προσωρινός πρόεδρος.
Θρόνοι

Οι Θρόνοι ήταν αρχαία πόλη στο νησί της Κύπρου. Βρισκόταν επί ομώνυμης χερσονήσου, επί των νοτιοανατολικών ακτών του νησιού, στην τοποθεσία του σημερινού χωριού της Σωτήρας στη θέση Αγία Θέκλα, σε απόσταση, περίπου, 8 χιλιομέτρων δυτικά της σημερινής Αγίας Νάπας. 

Λίγα πράγματα είναι γνωστά σχετικά με την πόλη των Θρόνων. Ο Στράβων και ο Πτολεμαίος την αναφέρουν εντός των κειμένων τους, ωστόσο, παραμένει ασαφές, βάσει της σχετικής αναφοράς του Στράβωνα, εάν η τελευταία αφορά την πεδιάδα ή την πόλη. Στη συγκεκριμένη τοποθεσία έχουν ανευρεθεί αριθμός καταλοίπων της πόλης, χρονολογούμενα στην ελληνιστική, καθώς και στη ρωμαϊκή περίοδο. Μεταξύ άλλων, έχουν ανευρεθεί κατάλοιπα των τειχών της πόλης, καθώς και κατάλοιπα ιερού και τρωγλοδυτικών κατοικιών. Έως σήμερα, μικρής κλίμακας αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν πραγματοποιηθεί στη συγκεκριμένη τοποθεσία.
Autocar

Το Autocar είναι ένα εβδομαδιαίο περιοδικό για την αυτοκίνηση, το οποίο ξεκίνησε να εκδίδεται στη Βρετανία από το 1895. Είναι το παλαιότερο περιοδικό για αυτοκίνητα που υπάρχει ακόμα. Στην Ελλάδα κυκλοφορούσε ως δώρο με εφημερίδες του Σαββατοκύριακου (Ελευθεροτυπία, Ελεύθερος Τύπος).
Μαξ Χορκχάιμερ

Ο Μαξ Χορκχάιμερ ("Max Horkheimer", 14 Φεβρουαρίου 1895 - 7 Ιουλίου 1973) ήταν Γερμανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, θεωρητικός του Μαρξισμού, ιδρυτής και πρωτοπόρος στοχαστής της "«Κριτικής θεωρίας»" (ή γενικότερα, ιδρυτικό μέλος της Σχολής της Φρανκφούρτης).
Άγια Νύχτα

thumb|upright=1.25|Η χειρόγραφη παρτιτούρα.
Το τραγούδι Άγια Νύχτα (γερμ. "Stille Nacht, heilige Nacht") είναι ένα διεθνώς γνωστότερο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Γράφηκε το 1816 και μελοποιήθηκε το 1818, και συνθέτες του είναι οι Αυστριακοί Φραντς Ξάβερ Γκρούμπερ (Franz Gruber) και Γιόζεφ Μορ, (Joseph Mohr). Κηρύχθηκε Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά από την UNESCO το 2011.  Το τραγούδι ηχογραφήθηκε από πολλούς τραγουδιστές σε πολλά μουσικά είδη. Η έκδοση που τραγουδήθηκε από τον Μπινγκ Κρόσμπι το 1935 είναι ανάμεσα στα single με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών.
Πανεπιστήμιο της Λειψίας

Το Πανεπιστήμιο της Λειψίας ("Universität Leipzig") είναι το δεύτερο παλαιότερο πανεπιστήμιο σε συνεχή λειτουργία στην επικράτεια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το παλαιότερο είναι το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Τα πανεπιστήμια της Κολωνίας, Ερφούρτης και του Βίρτσμπουργκ, παρόλο που πρωτοϊδρύθηκαν πριν το Πανεπιστήμιο της Λειψίας, επανιδρύθηκαν μετά το πανεπιστήμιο της Λειψίας μετά από μακριά διακοπή της λειτουργίας τους.
Η Alma mater lipsiensis έχει έναν προϋπολογισμό της τάξεως των 320,417 εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται περί κρατικού πανεπιστημίου, αλλά, όπως πλέον όλα τα πανεπιστήμια της Γερμανίας, δε χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά και από διάφορες επιχορηγήσεις του ευρύτερου δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (45,196 εκατομμύρια ευρώ).
Μισέλ Βόλκοβιτς

Ο Μισέλ Βόλκοβιτς (Παρίσι, 1947) είναι Γάλλος συγγραφέας και μεταφραστής ελληνικής λογοτεχνίας.
Αντέρως

Κατά την Ελληνική Μυθολογία ο Αντέρως, (Αντέρωτας), φέρεται να ήταν αδελφός του Έρωτα, γιος της θεάς Αφροδίτης και του Άρη ως ιδιαίτερη προσωποποίηση της αμοιβαιότητας που εκδηλώνεται στον έρωτα ειδικά μεταξύ ομοφύλων εφήβων. Την ιδέα της ανθρωπόμορφης αυτής εξειδίκευσης ίσως να έδωσε το γεγονός ότι σχεδόν όλες οι παραστάσεις του Αντέρωτα τον παρουσιάζουν σε σύμπλεγμα με τον Έρωτα μέσα σε παλαίστρες και γυμναστήρια.

Κατ΄ άλλη όμως εκδοχή ο πτερωτός Αντέρως εκπροσωπούσε τον ατυχή έρωτα από την απεικόνισή του με σκουρόχρωμα μαλλιά και με συνεπτυγμένες πτέρυγες σε αντίθεση με τον Έρωτα που φέρονταν ξανθός με ευρείς πτέρυγες έτοιμος να πετάξει. Επίσης στη μυθολογία φέρεται και ως δευτερεύουσα θεότητα τιμωρός της σκληρότητας και της μη ανταπόδοσης ερωτικού καλέσματος καθώς και της έλλειψης πίστης στον έρωτα, αποκαλούμενος εξ αυτού ως "Αντέρως Αλάστωρ" (= Αντέρωτας Αλητήριος ή ολέθριος), που είχε καταστεί περίφημη σχετική αρχαία έκφραση.

Κατ΄ άλλους όμως, όπως υποστηρίζει π.χ. και ο Γκομλέν στον Αντέρωτα οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν ιδιότητες εντελώς αντίθετες μ΄ εκείνες του Έρωτα με τον οποίον ετυμολογικά φέρεται αντίπαλος. Αντιπροσώπευε δηλαδή την απέχθεια, την αποστροφή και την απομάκρυνση που χαρακτηρίζει μεταξύ τους τα διάφορα ζώα. Και επειδή πίστευαν οι αρχαίοι πως τόσο ο Έρως όσο και ο Αντέρως επεξέτειναν την επιρροή τους επί πάντων των όντων πέρα από τα έμψυχα, δηλαδή και στα φυτά, λίμνες, ποταμούς, ως αναγκαία αρμονία και ισορροπία της φύσης ο Αντέρως τελικά ήταν ευεργετική δευτερεύουσα θεότητα που εμπόδιζε τις διάφορες έλξεις στη φύση που θα μπορούσαν να επαναφέρουν το χάος των κατακλυσμών, όπου τα πάντα ήταν συγκεχυμένα.

Παραστάσεις του Αντέρωτα υπάρχουν (διασώθηκαν) πολλές, σε σύμπλεγμα με τον Έρωτα όπως π.χ. σε παλαίστρα της Ίλιδας όπου ο Έρως κρατάει φοίνικα και ο Αντέρως προσπαθεί να του το αποσπάσει, περίπου ίδιο μαρμάρινο ανάγλυφο βρίσκεται στο Μουσείο της Νεάπολης όπου ο Αντέρως παρουσιάζεται με κυρτές πτέρυγες, καθώς και στο Παλάτσο Κολλόνα της Ρώμης, όπου δύο πτερωτοί δαίμονες συναγωνίζονται στο δρόμο σε λαμπαδηφορία. Στο Αμφιαράειο υπήρχε ζεύγος κυπέλλων που το ένα έφερε παράσταση του Αντέρωτα και το άλλο του Έρωτα. Βωμοί του Αντέρωτα υπήρχαν σε πολλά μέρη με κυρίαρχα εκείνα της Ίλιδας και στην Αθήνα που τιμόταν ως Αλάστωρ.
Μπέρτελ Θόρβαλντσεν

Ο Άλμπερτ Μπέρτελ Θόρβαλντσεν (19 Νοεμβρίου 1770 - 24 Μαρτίου 1844) ήταν Δανο-Ισλανδός γλύπτης.
Βίρις

Στην ελληνική μυθολογία η Βίρις ήταν άγνωστη τοπική θεότητα της Αρκαδίας.

Σύμφωνα με τον Παυσανία, Στις Αμύκλες στον ναό του Απόλλων υπήρχε άγαλμα της Βίριδος. Το άγαλμα βρισκόταν δίπλα από αυτό του Απόλλωνα και δίπλα στον βωμό.
Εθνικό Συμβούλιο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη

To Εθνικό Συμβούλιο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη, Conseil National pour la Démocratie et pour le Dévelopement (CNDD), είναι μια "επιτροπή εξειδικευμένων (πολιτικών)συμβούλων", που σχηματίστηκε από τον λοχαγό Μουσά Νταντίς Καμαρά τις πρωινές ώρες της Τρίτης 23 Δεκεμβρίου 2008, λίγο μετά το θάνατο του προέδρου Λανσάνα Κοντέ, και κατέλαβε με πραξικόπημα την εξουσία στη Γουινέα. Αναφέρεται ότι αποτελείται από 32 μέλη, από τα οποία τα 26 προέρχονται από τις τάξεις του στρατού (συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού του στρατού και ενός αξιωματικού κατώτερα στην ιεραρχία της προεδρικής φρουράς) και τα 6 είναι πολίτες.

Ο Καμαρά δήλωσε στο ραδιόφωνο του Κονακρί, ότι η κυβέρνηση είχε διαλυθεί και όλες οι πολιτικές και εμπορικές δραστηριότητες είχαν "παγώσει". Είπε επίσης πως στόχος του CNDD ήταν η πάταξη της διαφθοράς στη χώρα, και η λήψη των σωστών αποφάσεων.

Αργότερα, ακολούθησε μια ανακοίνωση του CNDD που απαγόρευε τις λεηλασίες και όλες τις συναθροίσεις. Οι πολίτες αναγκάστηκαν να μείνουν στα σπίτια τους.

Μια μικρή μερίδα του στρατού, προσπάθησε να πείσει, μάταια, το CNDD να εφαρμόσει το σύνταγμα. Την Παραμονή των Χριστουγέννων ο Καμαρά έλαβε επίσημα το χρίσμα του προέδρου, σε τελετή στο προεδρικό παλάτι, στο κέντρο της πρωτεύουσας Κονακρί.

Την ίδια μέρα, το νέο καθεστώς αντικατέστησε τους τοπικούς δημόσιους φορείς, τοποθετώντας στις θέσεις τους στρατιωτικούς διοικητές.
Δανιήλ Παναγόπουλος

Ο Δανιήλ Παναγόπουλος (1924 – 12 Ιουλίου 2008), γνωστότερος ως Δανιήλ (Danil), ήταν Έλληνας εικαστικός.

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και φοίτησε στο εκεί γυμνάσιο. Εγγράφηκε αρχικά στην ιατρική σχολή Αθηνών, την παράτησε όμως για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Αποφοίτησε από τη σχολή καλών τεχνών, μαθήτευσε δίπλα στον Κωνσταντίνο Παρθένη και εν συνεχεία έχοντας κερδίσει τριετή κρατική υποτροφία εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Στο Παρίσι έζησε αρκετά χρόνια και επηρεάστηκε από το ρεύμα του νέου ρεαλισμού. Την περίοδο 1961-1967 δημιούργησε τα «μαύρα κουτιά», δηλαδή χαρτόκουτα που τα μετέπλασε σε έργα τέχνης, ενώ στη συνέχεια δημιούργησε τα «ηλεκτρικά κουτιά». Είχε συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις με αποκορύφωμα αυτές του Πιερ Ρεστανί, δασκάλου του Δανιήλ και θεωρητικού του νέου ρεαλισμού, το 1964 και της Μπιενάλε της Βενετίας. Στην μπιενάλε της Βενετίας συμμετείχε μαζί με τους Καννιάρη και Κεσσανλή και ο τίτλος μιας εκ των εκθέσεών τους είχε τον τίτλο "Τρεις προτάσεις γα μια νέα ελληνική γλυπτική". Η συγκεκριμένη έκθεση δημιούργησε έντονες αντιδράσεις λόγω του προοδευτικού χαρακτήρα της. Σύμφωνα με την Λίνα Τσίκουτα, επιμελήτρια της εθνικής πινακοθήκης, "«η έκθεση αυτή αποτέλεσε σταθμό για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη καθώς έτσι θεμελίωσαν την είσοδο του μεταπολεμικού μοντερνισμού στην Ελλάδα»". 

Το 1998 πραγματοποιήθηκε αναδρομική έκθεση του έργου του στην Εθνική Πινακοθήκη. Το ίδιο έτος δώρισε στην Πινακοθήκη τρία αντιπροσωπευτικά έργα του και το 2007 δώρισε μεγάλο μέρος των έργων του. Για τον λόγο αυτό δόθηκε το όνομα του προς τιμήν του σε μια από τις αίθουσες αυτής. Τον ίδιο χρόνο τιμήθηκε από τον δήμαρχο Πύργου, Μάκη Παρασκευόπουλο, για την προσφορά του. 

Απεβίωσε στις 12 Ιουλίου 2008 στον Πύργο Ηλείας, στον οποίο είχε επιστρέψει τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ήταν παντρεμένος με την Therese Dufresne.
Βένδις

Στην ελληνική μυθολογία η Βένδις ή Βένδεια ήταν χθόνια τοπική θεότητα της Θράκης. Η λατρεία της γινόταν σε βαθιές σπηλιές κι οι γιορτές της είχαν οργιαστικό χαρακτήρα, μοιάζοντας με αντίστοιχες φρυγικές τελετές προς τιμήν του Σαβάζιου, με τον οποίο συσχετίζεται σε αρκετές πηγές της αρχαιότητας.

Όταν η λατρεία της εισήχθη στην υπόλοιπη Ελλάδα ως χθόνια ή σεληνιακή θεότητα ταυτιζόταν με την Περσεφόνη ή την Εκάτη, ενώ ως θεά του κυνηγιού ταυτίστηκε με την Άρτεμη ή χρησιμοποιήθηκε ως προσωνύμιό της ("Άρτεμις Βενδίδα").

Κατά τους κλασσικούς χρόνους, οι Θράκες που είχαν μετοικήσει στην Αθήνα γιόρταζαν στον Πειραιά τα Βενδίδεια τη 19η ημέρα του μήνα Θαργηλιώνα, γιορτή στην οποία αναφέρεται ο Πλάτων στην "Πολιτεία" του. Στη Μουνιχία, άλλωστε, υπήρχε ναός αφιερωμένος στη Βένδιδα, αλλά και στη Μουνιχία Άρτεμη.
Βουφαβέντο

Το Βουφαβέντο είναι κάστρο της Κύπρου στον Πενταδάκτυλο στην, κατεχόμενη σήμερα, επαρχία Κερύνειας.

Κτίστηκε από τους Βυζαντινούς μετά την εδραίωση της κυριαρχίας τους στο νησί τον 11ο αιώνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 954 μέτρων στην ομώνυμη κορυφή. Το κάστρο αναφέρεται σε γραπτές πηγές για πρώτη φορά το 1191, ενώ στην περίοδο της φραγκοκρατίας χρησιμοποιήθηκε σαν φυλακή. Τον 16ο αιώνα καταστράφηκε από τους Ενετούς .

Η ονομασία του πιθανολογείται ότι δόθηκε από τους Φράγκους προς ανάμνηση του κάστρου Βουφάντ στη Γαλλία. Το κάστρο επίσης ονομαζόταν και Κάστρο των λεόντων.
Αναργύρειος και Κοργιαλένειος Σχολή Σπετσών

Η Αναργύρειος και Κοργιαλένειος Σχολή Σπετσών (Α.Κ.Σ.Σ.) ήταν ένα σημαντικό σχολείο του 20ού αιώνα στην Ελλάδα.

Ιδρύθηκε από τούς εθνικούς ευεργέτες και δωρητές Σωτήριο Ανάργυρο και Μαρίνο Κοργιαλένη και εγκαινιάστηκε την 1η Οκτωβρίου 1927 από τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο πρώτος Διευθυντής της σχολής ήταν ο Άγγλος Eric Sloman.
Η αναγγελία για την ίδρυση της Σχολής είχε γίνει από τον Οκτώβριο του 1918 όταν ο Ανάργυρος εκδήλωσε την επιθυμία του να προσφέρει στο Ελληνικό Δημόσιο το ποσό του 1.000.000 δραχμών (ή των 40.000 λιρών Αγγλίας)

Επιλέχτηκαν οι Σπέτσες ως τόπος εγκατάστασης, λόγω καταγωγής του Σωτήριου Ανάργυρου και συγκεκριμένα μία ειδυλλιακή τοποθεσία στα περίχωρα της πόλης των Σπετσών, μπροστά από την παραλία Λιγονέρι. Ήταν πρότυπο δημόσιο σχολείο και υποδειγματικό οικοτροφείο. Η λειτουργία της σταμάτησε το 1983. Μεταξύ των μαθητών της Σχολής ήταν και οι τρεις αδελφοί Ξενάκη, ο Ζάχος Χατζηφωτίου, ο Ιάννης Ξενάκης (μαθηματικός, αρχιτέκτονας και μουσικός), ο Κοσμάς Ξενάκης (αρχιτέκτονας, πολεοδόμος, ζωγράφος και γλύπτης) και ο Ιάσων Ξενάκης (φιλόσοφος) καθώς και ο μετέπειτα πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης. 

Οι απόφοιτοι της Αναργυρείου και Κοργιαλένειου Σχολής, έχουν ιδρύσει σύλλογο (απόφοιτοι Α.Κ.Σ.Σ) ο οποίος εξακολουθεί να είναι ενεργός και δραστήριος. 

Από το 1983, οπότε και σταμάτησε να λειτουργεί σαν σχολείο, το κτήριο είναι κάθε άλλο παρά εγκαταλελειμμένο. Δραστηριοποιείται ως πρότυπο Συνεδριακό Κέντρο, φιλοξενώντας παγκόσμια συνέδρια και σημαντικές διοργανώσεις. 

Στις εγκαταστάσεις της σχολής επίσης, στο κτήριο Ε', φιλοξενείται και λειτουργεί σήμερα το Λύκειο Σπετσών.
Κάστρο της Καντάρας

Το Κάστρο της Καντάρας βρίσκεται στον Πενταδάχτυλο της Κύπρου.

Χτίστηκε τον 11ο αιώνα από τους βυζαντινούς και καταστράφηκε από τους ενετούς τον 16ο αιώνα. Για πρώτη φορά αναφέρεται σε πηγές το 1191. Το όνομα πιστεύεται ότι προέρχεται από το αραβικό Kandar που σημαίνει βράχος- απόκρημνος βράχος, λόγω της θέσης του κάστρου.

Σε αυτό κατέφυγε ο Ισαάκιος Κομνηνός, ο οποίος ήταν διοικητής της Κύπρου και προσπάθησε να δημιουργήσει δικό του βασίλειο, κυνηγημένος από τον Ριχάρδο Λεοντόκαρδο.

Κοντά στη Καντάρα βρισκόταν το μοναστήρι της "Παναγίας της Καντάρας", εκεί το 1231 σκοτώθηκαν 13 μοναχοί, με φρικτό τρόπο στη κοίτη του ποταμού Πεδαίου, από τους Λατίνους επειδή αρνήθηκαν να δηλώσουν πίστη στον πάπα.
Τόμας Μπέλιτς

O Τόμας Μπέλιτς (τσεχ.: "Tomáš Belic") είναι Τσέχος τερματοφύλακας που υπέγραψε στον Πανιώνιο στις 22 Δεκεμβρίου 2008 συμβόλαιο διάρκειας δυόμισι ετών. Από το 2011 αγωνίζεται στην Σλοβακία.
Κάστρο Κολοσσίου

|thumb|right|200px|Το Κάστρο Κολοσσίου
Το Κάστρο Κολοσσίου είναι ένα μεσαιωνικό φρούριο λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Λεμεσού της Κύπρου. Το κτίριο έχει τρεις ορόφους , είναι χτισμένο με λίθους και οι τοίχοι του έχουν πάχος ενάμισι μέτρο.

Είχε μεγάλη στρατηγική σημασία αφού έλεγχε την περιοχή Κολόσσι που υπήρχαν φυτείες ζαχαροκάλαμου και παραγόταν ζάχαρη. Αρχικά χτίστηκε το 910π.χ. από τους Αγγλους, όταν η περιοχή δόθηκε στον ηγεμόνα της Κύπρου Ούγο Α΄. Το 1306 πέρασε στη κατοχή των Ναϊτών ιπποτών. Το κτίριο αποτελούσε κατοικία του επικεφαλής του τάγματος ενώ έδρευε εκεί και μικρή στρατιωτική δύναμη. Το φρούριο καταστράφηκε από τους Γενουάτες και τους Μαμελούκους για να ξαναχτιστεί το 1454.
Γκαρού

Ο Γκαρού, γεννημένος στις 26 Ιουνίου, 1972 στο Σέρμπρουκ του Κεμπέκ, είναι Καναδέζος τραγουδιστής. Το πραγματικό του όνομα είναι Πιερ Γκαράντ (Γαλλικά: "Pierre Garand"). Το παρουσιαστικό του και η βραχνή φωνή του, καθώς και η αρρενωπότητα που συνδυάζει με την αγορίστικη ανεμελιά, τον μετέτρεψαν σε σύγχρονο sex symbol.

Απέκτησε φήμη στη Γαλλία υποδυόμενος τον Κουασιμόδο στη μουσική παράσταση "«Notre-Dame de Paris»" των δημιουργών Ρικάρντο Κοτσιάντε και Λυκ Πλαμοντόν. Ο δεύτερος τον είχε εντοπίσει σε ένα μπαρ στη Μαγκόγκ όπου τραγουδούσε μπλουζ με όλη του την καρδιά. Κατόπιν, το 2000, ξεκίνησε σόλο καριέρα κυκλοφορώντας το άλμπουμ "«Seul»". Παραγωγός του άλμπουμ είναι ο Ρενέ Ανζελίλ, σύζυγος της συμπατριώτισσάς του, Σελίν Ντιόν, με την οποία ηχογράφησε το τραγούδι "«Sous le Vent»". Το Μάρτιο του 2002 ο Γκαρού τραγούδισε στο Palais Omnisports de Paris-Bercy μπροστά σε 11.000 θεατές. Το Νοέμβριο του 2003, κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο "«Reviens»", ενώ τον Ιούνιο του 2006 το τρίτο, με τίτλο το όνομά του, δηλαδή απλά "«Garou»". Ο τραγουδιστής έχει κάνει πολλές περιοδείες με σταθμούς το Κεμπέκ, την Πολωνία, τη Ρωσία, το Λίβανο, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ελβετία. Στις 6 Μαΐου 2008, κυκλοφόρησε στο Κεμπέκ το τέταρτο άλμπουμ της καριέρας του και πρώτο αγγλόφωνο με τίτλο "«Piece of My Soul»".

Ο Γκαρού έχει μια κόρη, γεννημένη το 2001, που ονομάζεται Εμιλύ. Το 2007 οι δημοσιογράφοι τον συνέδεσαν με την τραγουδίστρια Λορί, την οποία γνώρισε στα πλαίσια μιας περιοδείας, δεσμό που έχουν ανακοινώσει πλέον επίσημα.
Κάστρο της Κερύνειας

Το Κάστρο της Κερύνειας είναι κάστρο που βρίσκεται στο λιμάνι της Κερύνειας της Κύπρου.

Χτίστηκε αρχικά από τους Ρωμαίους και τον 7ο αιώνα ανακατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς στη προσπάθεια τους να προστατεύσουν την πόλη από τις αραβικές επιδρομές. Ανακαινίστηκε τον 11ο αιώνα για να ανακαινιστεί πάλι από τους Λουζιτανούς ηγεμόνες της Κύπρου. Τον 13ο αιώνα μέσα στο κάστρο χτίστηκαν βασιλικά διαμερίσματα τα οποία γκρεμίστηκαν αργότερα από τους Ενετούς. Οι Ενετοί ανακαίνισαν εκ νέου το κάστρο, ισχυροποιώντας τα τείχη του και κατασκευάζοντας νέους πύργους. Το 1570 πέρασε στην κατοχή των Οθωμανών και έκτοτε χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή από τους Οθωμανούς και αργότερα από τους Βρετανούς. 

Το 1955 από το κάστρο δραπέτευσαν 16 μέλη της ΕΟΚΑ χρησιμοποιώντας σεντόνια για να κατέβουν από τις επάλξεις. Μετά το 1960 το κάστρο χρησιμοποιήθηκε για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το 1974 κατά την Τουρκική εισβολή στο κάστρο έγινε μάχη μεταξύ μικρής ναυτικής μονάδας Κυπρίων και των Τούρκων. 

Σε αίθουσα του κάστρου βρίσκεται το Πλοίο της Κερύνειας, αρχαίο σκαρί πλοίου του 4ου αιώνα π.Χ., που έχει βρεθεί στη θάλασσα, ανελκύθηκε και συναρμολογήθηκε 

*Καθημερινή, ένθετο "7 Ημέρες" , "Κερύνεια "Επιστροφή" στη κατεχόμενη πόλη", τεύχος 23 Αυγούστου 1998.
Κατηγορία:Κάστρα στην Κύπρο
Κατηγορία:Κερύνεια
Κατηγορία:Φυλακές στην Κύπρο
Κατηγορία:Φυλακές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Αββαείο Μπελαπάις

thumb|200px|To αββαείο Μπελαπάις
Το Αββαείο Μπελαπάις ή Πέλλαπαϊς ή Πέλλα Πάις είναι γοτθικό μοναστήρι στο Μπέλλα-Πάις της επαρχίας Κερύνεια της Κύπρου. Βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Κερύνεια σε μέσο υψόμετρο 220 μέτρα. 

Το όνομα του προέρχεται από το Γαλλικό "Abbaye de la paix", που σημαίνει "Το Μοναστήρι της Ειρήνης". Χτίστηκε ανάμεσα 1198 και του 1205 από τους ιππότες του τάγματος του Αυγουστίνου που ήρθαν από τη Ιερουσαλήμ μετά την πτώση της στους Άραβες και επεκτάθηκε αποκτώντας την σημερινή του μορφή στα 1267 με 1284. Το μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Αυγουστίνο. Σταδιακά γύρω από το μοναστήρι χτίστηκε χωριό που ονομάζεται σήμερα Μπελαπάις. 

Η μονή σήμερα είναι στο μεγαλύτερο μέρος της κατεστραμμένη. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 τα υπόγειά της χρησιμοποιήθηκαν ως νοσοκομείο.
Σκαία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκαία είναι γνωστή μία θυγατέρα του βασιλιά του `Αργους Δαναού, η οποία όμως δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των 50 Δαναΐδων (βλ.λ.). Φαίνεται ότι ο Δαναός την απέκτησε μεταγενέστερα, αφού πια είχε γίνει βασιλιάς στο `Αργος. Η Σκαία παντρεύτηκε τον `Αρχανδρο, ο οποίος αναφέρεται ως ο ιδρυτής της Αρχανδρουπόλεως στην Αίγυπτο.
Σκιέρεια

Τα Σκιέρεια ήταν μία αρχαία ελληνική εορτή, που γινόταν μία φορά κάθε τρία χρόνια στην Αλέα της Αρκαδίας προς τιμή του θεού Διονύσου. Στην εορτή αυτή, σύμφωνα με ένα χρησμό του Μαντείου των Δελφών, μαστίγωναν μέσα στον ναό και μπροστά στο άγαλμα του θεού όλες τις γυναίκες, κάτι αντίστοιχο δηλαδή με τη μαστίγωση των εφήβων της Σπάρτης στον ναό της Ορθίας Αρτέμιδος.
Σκαμάνδριος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκαμάνδριος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο Αστυάνακτας (βλ.λ.), τον οποίο αποκαλούσε ο πατέρας του ο Έκτορας «Σκαμάνδριο» από τον ποταμό Σκάμανδρο της Τρωάδας, για να τιμήσει τις παραδόσεις της Τροίας, όπως αναφέρει η "Ιλιάδα" (Ζ 402).
# Κάποιος άλλος Τρωαδίτης, γιος του Στροφίου. Αυτός ο Σκαμάνδριος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Μενέλαο.