Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Πυρρολιδίνη

Η πυρρολιδίνη (αγγλικά "pyrrolidine") είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C4H9N, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό τύπο της, 30 px|Πυρρολιδίνη. Είναι ετεροκυκλική δευτεροταγής αμίνη, με πενταμελή κορεσμένο δακτύλιο, που αποτελείται από ένα (1) άτομο αζώτου και τέσσερα (4) άτομα άνθρακα. Η χημικά καθαρή πυρρολιδίνη, στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο διαυγές υγρό, αναμείξιμο με το νερό και με τους περισσότερους οργανικούς διαλύτες. Έχει χαρακτηριστική οσμή σπέρματος. Σε σύγκριση με τις άκυκλες δευτεροταγείς αμίνες είναι περίπου 10 φορές ισχυρότερη βάση. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος πυρρολιδίνη μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) πυρρολιδινικό δακτύλιο, δηλαδή πενταμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο αζώτου και κανένα διπλό δεσμό.
Ατταρσίγιας

Ο Ατταρσίγιας φέρεται ως πολέμαρχος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (14ος-15ος αιώνας π.Χ.) της Αχίγια στις πηγές των Χετταίων. Οι συγκεκριμένες πηγές, του 1400 π.Χ. περίπου, τον περιγράφουν ως "άνθρωπο της Αχίγια", χώρα που έχει ταυτισθεί με τους Αχαιούς και τον Μυκηναϊκό Πολιτισμό. Οι εκστρατείες του Ατταρσίγιας και ιδιαίτερα η σύγκρουσή του με τον Μαντουβάττα, αποτελούν την πρώτη καταγεγραμμένη μυκηναϊκή στρατιωτική δραστηριότητα στην μικρασιατική ενδοχώρα, αλλά και την πρώτη αναφορά σε σύγκρουση μεταξύ Αχαιών και Χετταιών. Ο Ατταρσίγιας τελικά αποσύρθηκε από τη Μικρά Ασία ύστερα από Χετταιική επέμβαση, όμως αργότερα εξαπέλυσε επίθεση κατά της Αλάσιας (Κύπρος).

Τα σύγχρονα κείμενα των Χετταίων, γενικότερα, μαρτυρούν ότι υπήρξε πιθανή μία ενιαία πολιτική οντότητα στη Μυκηναϊκή Ελλάδα (Μυκηναϊκή Αυτοκρατορία) εκείνη την εποχή. Επίσης, το όνομα Ατταρσίγιας, υπήρξε η απόδοση στα Χετταιικά, ελληνικού ονόματος και πιθανόν προέρχεται από το Ατρεύς, που συναντάται στην Ελληνική Μυθολογία σε ηγεμόνα των Μυκηνών.
Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν

Ο Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν ("George Richard Chamberlain", 31 Μαρτίου 1934) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης και τραγουδιστής. Έγινε το ίνδαλμα της αμερικανικής νεολαίας όταν πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτικό σειρά "Dr. Kildare" (1961-1966), η οποία του χάρισε έναν Χρυσό Σκούφο και το έπαθλο του πιο δημοφιλή άνδρα ηθοποιού για τις χρονιές 1962, 1963 και 1964. 

Από τότε έχει πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες και σίριαλ όπως στο "Σόγκουν", για την οποία βραβεύθηκε με τον "Χρυσό Σκούφο" το 1981, στο "Τα Πουλιά Πεθαίνουν Τραγουδώντας", για την οποία κατέκτησε επίσης Χρυσό Σκούφο το 1984 και στο "Κόμης Μόντε Χρίστο" το1975. Έχει πρωταγωνιστήσει σε κλασικούς ρόλους στο θέατρο και έχει εργαστεί σε μιούζικαλ.
Ζοζέφ Ζαν Πιερ Λωράν

Ο Ζοζέφ Ζαν Πιερ Λωράν ("Joseph Jean Pierre Laurent") ήταν Γάλλος, μάλλον ερασιτέχνης αστρονόμος, που ανακάλυψε τον αστεροειδή 51 Νεμάουζα στις 22 Ιανουαρίου 1858.

Δεν ανακάλυψε ποτέ άλλο αστεροειδή και ελάχιστα πράγματα πέρα από αυτό είναι γνωστά για το πρόσωπό του. Περιγράφηκε ως «ένας πολύ επιδέξιος νεαρός» ("«un jeune homme très habile»") από τον μετέπειτα διευθυντή του Αστεροσκοπείου της Μασσαλίας Εντουάρ Στεφάν.

Ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε από το ιδιωτικό αστεροσκοπείο στο παλαιό σπίτι του Μπενζαμέν Βαλζ, στην πόλη Νιμ της Γαλλίας, το οποίο ο Βαλζ είχε αφήσει για να αναλάβει διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Μασσαλίας. Εμπιστεύθηκε έτσι το πρώην αστεροσκοπείο του στον Ζ. Λωράν, που έκανε αργότερα την ανακάλυψη. Για τον λόγο αυτό, ο νέος αστεροειδής έλαβε την αρχαία λατινική ονομασία της Νιμ. Το σπίτι, στην οδό rue Nationale αρ. 32 της Νιμ, φέρει σήμερα μία πλάκα που μνημονεύει την ανακάλυψη αυτή.

Ο Βαλζ ανέφερε την ανακάλυψη σε μία επιστολή του στα "Comptes rendus des séances de l'Académie des Sciences" ("Πρακτικά των συνεδριάσεων της Ακαδημίας Επιστημών"). Ο Ζ. Λωράν τιμήθηκε με το Βραβείο Λαλάντ της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών το 1858 για την ανακάλυψή του από κοινού με άλλους 5 αστρονόμους που είχαν ανακαλύψει κομήτες και αστεροειδείς. Εκτός αυτού, ο αστεροειδής 162 Λαυρεντία, που ανακαλύφθηκε το 1876, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Ζ. Λωράν.

Λωραν, Ζοζεφ
Λέοναρντ Νίμοϊ

thumb|right|Ο Νίμοϊ το 2011, κάνοντας το γνωστό Βουλκάνιο χαιρετισμό του κ. Σποκ
Ο Λέοναρντ Νίμοϊ ("Leonard Simon Nimoy", 26 Μαρτίου 1931 – 27 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, τραγουδιστής, ποιητής και φωτογράφος. Γεννήθηκε στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης στις 26 Μαρτίου του 1931, από οικογένεια εβραίων μεταναστών, που είχαν έλθει στις ΗΠΑ από το Izyaslar της σημερινής Ουκρανίας. Ξεκίνησε την ηθοποιία από πολύ μικρός, σαν μέλος θεατρικών ομάδων της τοπικής κοινότητας όπου μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο της Βοστόνης και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο "Pasadena Playhouse" της Καλιφόρνια. Ερμήνευσε τους πρώτους (δευτερεύοντες) ρόλους του στην κινηματογραφική ταινία ""Queen for a Day" (1951) και στην τηλεοπτική σειρά "Zombies of the Stratosphere" (1952), ενώ ήταν ο βασικός πρωταγωνιστής της ταινίας "Kid Monk Baroni"" (1952). Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, λόγω του ότι είχε ήδη καθιερωθεί ως αναγνωρίσιμος διασκεδαστής, εργάσθηκε στην Ατλάντα σαν παραγωγός εκπομπών για τον αμερικανικό στρατό.
Κόνδορας

Κόνδορας είναι η ονομασία δύο ειδών των Γυπών του Νέου Κόσμου, το καθένα σε μονοτυπικό γένος. Είναι τα μεγαλύτερα ιπτάμενα χερσαία πτηνά στο Δυτικό Ημισφαίριο.

Αυτά είναι:

* Ο Κόνδορας των Άνδεων ("Vultur gryphus") που απαντάται στις Άνδεις.
* Ο Κόνδορας της Καλιφόρνιας ("Gymnogyps californianus") σήμερα περιορίζεται στα δυτικά παράκτια όρη των Ηνωμένων Πολιτειών και του Μεξικού.
No Rest for the Wicked

No Rest for the Wicked είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο δίσκου του βρετανού χέβι μέταλ τραγουδιστή Ozzy Osbourne, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1988. Η ιαπωνική έκδοση του δίσκου περιελάμβανε το επιπλέον κομμάτι ""The Liar", ενώ η αρχική κυκλοφορία του δίσκου βινυλίου δεν περιελάμβανε το τραγούδι "Hero".

Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του Osbourne με τον κιθαρίστα Ζακ Γουάιλντ στη σύνθεση του συγκροτήματος του, ο οποίος είχε στείλει ντέμο όταν ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Τζέικ Λι. Επίσης, το μπάσο έπαιξε ο Μπομπ Ντέισλι ο οποίος αποχώρησε για άλλη μια φορά μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, δίνοντας τη θέση του στον μπασίστα των Black Sabbath, Γκίζερ Μπάτλερ.

Το "No Rest for the Wicked"" σκαρφάλωσε στο # 13 του Billboard και βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο στις 15 Αυγούστου 1997.
Οθμάν ιμπν Αφφάν

Ο Οθμάν ιμπν Αφφάν (576 - 656, αραβικά: عثمان بن عفان) ήταν ένας από τους συντρόφους του προφήτη Μωάμεθ. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πρώιμη ιστορία του Ισλάμ όντας ο τρίτος στη σειρά χαλίφης (644-656) του Πατριαρχικού Χαλιφάτου.

Γεννήθηκε το 576,και ήταν ένας πολύ επιτυχημένος και εύπορος έμπορος. Προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ μέσω του φίλου του, Αμπού Μπακρ, σε ηλικία 34 ετών. 

Οι μουσουλμανικές παραδόσεις μιλάνε για έναν άνθρωπο ειλικρινή, ήπιο, γενναιόδωρο, φιλικό, και σεμνό Ήτανε επίσης βαθύτατα ευσεβής, γνώριζε όλο το Κοράνι από μνήμης, προσευχόταν ώρες ολόκληρες τη νύχτα, νήστευε μέρα παρά μέρα και δεν παρέλειπε ποτέ το ετήσιο προσκύνημα στη Μέκκα. Παρόλα τα πλούτη του ζούσε απλά και λιτά, όπως και όλοι οι σύντροφοι του Μωάμεθ. 

Μετά τη δολοφονία του Ομάρ ο Οθμάν υπερίσχυσε και ανακηρύχτηκε ως ο επόμενος χαλίφης, το 644, στην ηλικία των 67 ετών.

Συνολικά βασίλεψε 12 χρόνια. Τον σκότωσαν Άραβες εξεγερμένοι, μπαίνοντας στο σπίτι του στη Μεδίνα την Παρασκευή 17 Ιουνίου του 656.

Επί χαλιφείας του, οι αραβικές κατακτήσεις συνεχίστηκαν. Η αυτοκρατορία επεκτάθηκε μέχρι τη Φαρς (επαρχία του σημερινού Ιράν), και το Χορασάν (τμήμα του σημερινού Αφγανιστάν) ενώ προστέθηκε στις κατακτήσεις και η Αρμενία. Το 652 κατέλαβαν την Κύπρο, και το 654 τη Ρόδο.
Οι κατακτήσεις τους στη Βόρεια Αφρική επεκτάθηκαν μέχρι την Καρχηδόνα, που αφαίρεσαν από τα βυζαντινά εδάφη.
Τίνο ντι Καμάινο

Ο Τίνο ντι Καμάινο (ιταλικά: "Tino di Camaino", Σιένα, περ. 1280 - Νάπολη, 1337) ήταν Ιταλός γλύπτης και αρχιτέκτων του γοτθικού ρυθμού. Όντας από τους σημαντικότερους σιενέζους γλύπτες του 14ου αιώνα, μαθήτευσε στο πλευρό του Τζιοβάνι Πιζάνο και κατόπιν διακρίθηκε για την κατασκευή μεγαλόπρεπων ταφικών μνημείων, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν εκείνο του Αυτοκράτορα Ερρίκου Ζ' στον Καθεδρικό Ναό της Πίζας (1315) κι εκείνο του Επισκόπου Αντόνιο ντ' Όρσο στον Καθεδρικό της Φλωρεντίας (1321). Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην υπηρεσία του Ροβέρτου του Ανζού, κατασκευάζοντας ταφικά μνημεία για τη βασιλική οικογένεια, τα οποίο αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για τη Γλυπτική ολόκληρου του "τρετσέντο". Από το αρχιτεκτονικό του έργο ξεχωρίζουν το Κάστρο του Αγίου Έλμο και το Καρθουσιανό Μοναστήρι του Αγίου Μαρτίνου.
Ζαν ντε Λιεζ

Ο Ζαν ντε Λιεζ (γαλλικά: "Jean de Liège" ή "Hennequin de Liège", θαν. 1381) ήταν Γάλλος γλύπτης της γοτθικής τεχνοτροπίας, φλαμανδικής καταγωγής. Διακρίθηκε κυρίως για την κατασκευή ταφικών μνημείων για τη βασιλική οικογένεια της Γαλλίας.
Ευγενία Γκραντέ

Η Ευγενία Γκραντέ ("Eugénie Grandet") είναι μυθιστόρημα του Γάλλου λογοτέχνη του 19ου αιώνα Ονορέ ντε Μπαλζάκ, δημοσιευμένο το 1833. Είναι μία ιστορία για τη φιλαργυρία και για τη δυστυχία που αυτή επιφέρει.
Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις

Η Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις ήταν δεξιό κόμμα που είχε λάβει μέρος στις εκλογές του 1936 και είχε δημιουργηθεί από τους Γεώργιο Κονδύλη (Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα), Ιωάννη Ράλλη (Κόμμα Ανεξάρτητων Λαϊκού Κόμματος) και Ιωάννη Θεοτόκη (Εθνικό Λαϊκό Κόμμα).

Στις εκλογές του 1936, η Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις έλαβε 19,89% και 63 έδρες.

Με το κόμμα είχαν εκλεγεί 63 βουλευτές, κάποιοι από τους οποίους είναι:

*Αντώνιος Μαγκάκης (πατέρας του υπουργού Γεώργιου - Αλέξανδρου Μαγκάκη)
*Αθανάσιος Α. Αργυρός
*Λεωνίδας Βελόπουλος, βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος
*Κωνσταντίνος Καλκάνης
Μωαβίας Α΄

Ο Μωαβίας Α΄ (608 – 680) (εξελληνισμένη απόδοση του "Μουαουίγια ιμπν Αμπί Σουφυάν", αραβικά: معاوية ابن أبي سفيان), ήταν ο πρώτος χαλίφης της δυναστείας των Ομεϋαδών ή Ομαγιαδών.

Ο Μωαβίας διακρίθηκε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, έγινε στρατηγός του αραβικού στρατού, κατακτητής και κυβερνήτης της επαρχίας της Συρίας, ο πρώτος ναύαρχος των Αράβων και τέλος χαλίφης και ιδρυτής της δυναστείας που θα διαρκέσει μέχρι το 750 μ.Χ.

Επί χαλιφείας του Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ, όντας διοικητής της Συρίας (θέση που ανέλαβε από το 640), ο Μωαβίας ανέλαβε την αρχηγία της φατρίας των Ομαγιάδων εναντίον της χασιμιτικής φατρίας του Αλή, μια που ήταν και ο γιος του προσωπικού εχθρού και διώκτη του Μωάμεθ, Αμπού Σουφυάν. Ο Μωαβίας συναντήθηκε με τα στρατεύματα του Αλή στο Σιφφίν, μια πόλη κοντά στον Ευφράτη, το 657. Η μάχη δεν έδωσε λύση στην έριδα των δύο φατριών. Μετά από 6 μήνες τα συριακά στρατεύματα ανακήρυξαν χαλίφη τον Μωαβία.
Στη καινούρια του πρωτεύουσα, τη Δαμασκό έχτισε πολλά τζαμιά, δημόσια οικήματα και το πρώτο ανάκτορο των χαλιφών. Επίσης, δημιούργησε την κληρονομική μοναρχία - για πρώτη φορά στην αραβική αυτοκρατορία - φροντίζοντας να ορίσει διάδοχό του, το γιό του Γιαζίντ τον Α' και να ζητήσει από τους αξιωματούχους του, να δηλώσουν από πριν την υποταγή τους στον μελλοντικό μονάρχη.

Επί της χαλιφείας του Ομάρ, με την επιμονή του Μωαβία, κυβερνήτη της Δαμασκού, δημιουργήθηκε ο πρώτος αραβικός στόλος και αυτός ανακηρύχθηκε ο πρώτος διοικητής του. Το 648 πρωτοεισέβαλλε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στη πόλη της Σαλαμίνας, το 649 λεηλάτησε τα νησιά της Ρόδου και της Κω και το 650 κατέλαβε το συριακό νησί της Αράδου. Το 677 υπέγραψε με τον βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Δ', 30ετή ανακωχή. 
Πέθανε το 680 και στο θρόνο ανέβηκε ο πρωτότοκος γιος του, Γιεζίντ ο Α'.
Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης

Ο Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης (1903 - Λονδίνο, 24 Σεπτεμβρίου 1966) ήταν Έλληνας μηχανικός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πολλές φορές βουλευτής και υπουργός.
Αντόν Ρουμπινστάιν

thumb|250px|right|Ο Αντόν Ρουμπινστάιν
Ο Αντόν Γκριγκόρεβιτς Ρουμπινστάιν (ρωσικά: Анто́н Григо́рьевич Рубинште́йн), Βιχβάτινετς (Выхватинцы) (σημερινό Οφατίντι στη Μολδαβία), 16 Νοεμβρίου/28 Νοεμβρίου 1829 - Πετερχόφ (Петерго́ф), 3/20 Νοεμβρίου 1894, ήταν Ρώσος πιανίστας, συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και εκπαιδευτικός, από τους σπουδαιότερους της εποχής του και ιδρυτής του περίφημου Ωδείου της Αγίας Πετρούπολης.

Ως πιανίστας, ο Ρουμπινστάιν συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγάλων βιρτουόζων του 19ου αιώνα. Έγινε διάσημος για κάποια εντυπωσιακά ρεσιτάλ -επτά, μεγάλης εμβέλειας, συνεχόμενες «σειρές»- που κάλυπταν την ιστορία της μουσικής που είχε γραφεί για το πιάνο. Τις εμφανίσεις αυτές, πραγματοποίησε σε περιοδείες σε όλη τη Ρωσία, την Ανατολική Ευρώπη αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αν και είναι περισσότερο γνωστός ως πιανίστας και εκπαιδευτικός -κυρίως λόγω του ότι υπήρξε καθηγητής σύνθεσης του Τσαϊκόφσκι-, ο Ρουμπινστάιν ήταν επίσης ένας παραγωγικός συνθέτης για μια μεγάλη περίοδο της ζωής του. Μεταξύ άλλων, συνέθεσε πολλές όπερες, πέντε κοντσέρτα για πιάνο, έξι συμφωνίες και μεγάλο αριθμό έργων μουσικής δωματίου (βλ. Εργογραφία).

Η προσωπικότητά του ήταν εξαιρετικά χαρισματική αλλά και «δύσκολη». Τον διέκρινε η μεγάλη σωματική του αντοχή, η ευαισθησία και το πηγαίο χιούμορ.
Ελί Ντυκομέν

Ο Ελί Ντυκομέν ("Élie Ducommun", 19 Φεβρουαρίου 1833 – 7 Δεκεμβρίου 1906) ήταν Ελβετός ακτιβιστής ειρηνιστής. Βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 1902 από κοινού με τον Σαρλ Αλμπέρ Γκομπά.

Γιος ωρολογοποιού, γεννήθηκε στη Γενεύη και εργάσθηκε ως διδάσκαλος ξένων γλωσσών, δημοσιογράφος, αλλά και ως μεταφραστής για την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Ελβετίας (1869–1873). Το 1865 μετακόμισε στη Βέρνη, όπου ίδρυσε το ριζοσπαστικό γερμανόφωνο περιοδικό "Der Fortschritt" ("Η πρόοδος"), το οποίο εκδιδόταν ταυτόχρονα και στη γαλλική γλώσσα υπό τον ίδιο τίτλο ("Progrès"). Το 1867 ο Ντυκομέν βοήθησε στην ίδρυση της «Λεγεώνας για την Ειρήνη και την Ελευθερία» ("Ligue de la paix et de la liberté"), παρότι συνέχισε να εργάζεται σε άλλες θέσεις, μεταξύ των οποίων και μία θέση γραμματέα στην Εταιρεία Χάλυβα Ιούρα-Σεμπλόν, από το 1873 μέχρι το 1891. Το 1891 διορίσθηκε διευθυντής του νεοϊδρυθέντος Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης (IPB) με έδρα τη Βέρνη, της πρώτης διεθνούς Μ.Κ.Ο. για την ειρήνη. Ο Ντυκομέν αρνήθηκε να δεχθεί μισθό ή οποιαδήποτε άλλη αποζημίωση για τη θέση αυτή, δηλώνοντας ότι επιθυμούσε να υπηρετήσει με τις δυνάμεις του αποκλειστικά και μόνο για ιδεαλιστικούς λόγους.

Η δραστήρια οργανωτική του επιδεξιότητα εξασφάλισε την επιτυχία του IPB. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1902, τη δεύτερη δηλαδή χρονιά της απονομής του, από κοινού με τον συμπατριώτη του Σαρλ Αλμπέρ Γκομπά, και υπηρέτησε ως διευθυντής του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης μέχρι τον θάνατό του. Πέθανε στη Βέρνη σε ηλικία 73 ετών από καρδιοπνευμονική νόσο.
Ματθαίος Παρανίκας

Ο Ματθαίος Παρανίκας, Κάτω Βίτσα Ζαγοροχωρίων Ιωαννίνων (1832)-Κωνσταντινούπολη (1914) ήταν φιλόλογος με πλούσιο συγγραφικό έργο ιστορικού περιεχομένου.
Τζοβάνι ντι Μπαλντούτσο

Ο Τζοβάνι ντι Μπαλντούτσο (ιταλικά: "Giovanni di Balduccio", καταγεγραμμένα έργα 1317-1349) ήταν Ιταλός γλύπτης και αρχιτέκτων του γοτθικού ρυθμού. Η δραστηριότητά του ανιχνεύεται αρχικά στην ευρύτερη περιοχή της Τοσκάνης και ακολούθως στο Μιλάνο. Ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για το βιο του, ενώ τα υπογεγραμμένα έργα του ανέρχονται σε τέσσερα. Τα τελευταία βοηθούν τους μελετητές να ανασυνθέσουν τον κατάλογο των έργων του και να τον αξιολογήσουν.
Ιωάννης Κυριαφίνης

Ο Ιωάννης Κυριαφίνης του Γεωργίου (1926 - 2013) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Χαλκιδικής με την Ένωση Κέντρου.
Νίκος Διένης (Παπούας)

Ο Νίκος Διένης (Παπούας) (1917-1949) ήταν έλληνας κομμουνιστής, αντιστασιακός, καπετάνιος του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ. Εκτελέστηκε τον Ιούλιο του 1949 στη Λάρισα κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου.
Thymalus limbatus

Το Thymalus limbatus είναι ένα κολεόπτερο που ανήκει στην οικογένεια Trogositidae. Το γένος "Thymalus" εκπροσωπείται στην Ευρώπη με τρία είδη, ενώ παγκόσμια σε αυτό κατατάσσονται οκτώ είδη. Από αυτά, μόνο το "Thymalus limbatus" απαντάται στην Ελλάδα.
Ναχαγιέ Ποζέτσκα

Το Ναχαγιέ Ποζέτσκα ("σερβικά : Пожешка нахија") ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Τσάτσακ. Καταλάμβανε την περιοχή νότια του δυτικού Μοράβα και ανεπίσημα αποκαλούνταν και "Ναχαγιέ Τσατσάτσκα" λόγω της πόλης Τσάτσακ που ήταν η έδρα του διοικητή της.

Το ναχαγιέ στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε το 1459 μετά την κατάληψη του Δεσποτάτου της Σερβίας και ανήκε στο Σαντζάκι του Σμεντέρεβο. Το 1819 με την αυτονόμηση του Πριγκιπάτου της Σερβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1834 . Διοικητικά περιελάμβανε 8 κνεζίνες τις Βρανέτσκι, Βουκουσίκα, Λίποβο, Οτρότσκι, Ποδουνάβια και Πσόβτσι, επίσης είχε 105 χωριά ή οικισμούς. Διοικητής του ναχαγιέ το 1819 ήταν ο Βασίλιε ή Βάσα Πόποβιτς ήταν συγγενείς του Μήλος Ομπρένοβιτς και υποστηρικτής της διατήρησης καλών και φιλικών σχέσεων με τους Οθωμανούς.
Metal Church

Οι Metal Church είναι αμερικάνικο heavy metal συγκρότημα το οποίο σχηματίστηκε το 1980, στο Σαν Φρανσίσκο. Θεωρούνται ένας από τους ιδρυτές του βορειοαμερικανικού thrash metal της δεκαετίας του '80.
Φόβος. Λέσχη Τρόμου

Φόβος. Λέσχη Τρόμου (Ρώσικα: Фобос. Клуб страха ή Фобос) είναι Ρωσική ταινία τρόμου και Ψυχολογικό Θρίλερ του 2010 με το σλόγκαν "Ο φόβος σκοτώνει".
Βερβερίνοι πειρατές

Οι Βερβερίνοι πειρατές, αποκαλούμενοι και ως Μπαρμπερίνοι πειρατές, ήταν πειρατές και κουρσάροι που εξορμούσαν από τη Βόρεια Αφρική έχοντας ως βάση κυρίως τα λιμάνια του Αλγερίου, της Τύνιδας και της Τρίπολης (Λιβύη). Η περιοχή ήταν γνωστή ως Ακτή της Μπαρμπαριάς, όρος που προέρχεται από το όνομα των Βέρβερων κατοίκων της. Το πεδίο δράσης τους εκτεινόταν σε όλη τη Μεσόγειο Θάλασσα, νότια κατά μήκος του Ατλαντικού Ωκεανού στη Δυτική Αφρική, ακόμα και στη Νότια Αμερική, και στο βόρειο Ατλαντικό ως την Ισλανδία, αλλά επιχειρούσαν κυρίως στη δυτική Μεσόγειο. Εκτός από την κατάληψη πλοίων, συμμετείχαν σε επιδρομές σε ευρωπαϊκές παράκτιες πόλεις και χωριά, κυρίως στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, αλλά και στη Μεγάλη Βρετανία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία και την Ισλανδία. Ο κύριος σκοπός των επιθέσεών τους ήταν να συλλάβουν χριστιανούς σκλάβους για το οθωμανικό δουλεμπόριο και γενικά για τη μουσουλμανική αγορά της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Ενώ αυτές οι επιδρομές ξεκίνησαν λίγο μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους μουσουλμάνους, οι όροι "Βερβερίνοι πειρατές" και "Βερβερίνοι κουρσάροι" χρησιμοποιούνται συνήθως για τους επιδρομείς που δραστηριοποιήθηκαν από το 16ο αιώνα και μετά, όταν η συχνότητα και το εύρος των επιθέσεων των δουλεμπόρων αυξήθηκε και το Αλγέρι, η Τύνιδα και η Τρίπολη τέθηκαν υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Παρόμοιες επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από το Σαλέ και άλλα λιμάνια στο Μαρόκο.

Οι κουρσάροι κατέλαβαν χιλιάδες πλοία, και μεγάλα τμήματα της ακτογραμμής στην Ισπανία και την Ιταλία εγκαταλείφθηκαν από τους κατοίκους τους, αποθαρρύνοντας την επανεγκατάστασή τους μέχρι το 19ο αιώνα. Από το 16ο έως το 19ο αιώνα, οι κουρσάροι συνέλαβαν κατ' εκτίμηση 800.000 έως 1.250.000 ανθρώπους ως σκλάβους. Μερικοί πειρατές ήταν Ευρωπαίοι απόβλητοι. Ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και ο αδελφός του, Αρούτζ, οι οποίοι πήραν τον έλεγχο του Αλγερίου για λογαριασμό των Οθωμανών στις αρχές του 16ου αιώνα, ήταν διάσημοι πειρατές. Γύρω στο 1600, οι Ευρωπαίοι πειρατές έφεραν προηγμένες ιστιοπλοϊκές και ναυπηγικές τεχνικές στην Ακτή της Μπαρμπαριάς, γεγονός που επέτρεψε στους πειρατές να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στον Ατλαντικό Ωκεανό και ο αντίκτυπος των επιδρομών να φτάσει στο αποκορύφωμά του στις αρχές έως τα μέσα του 17ου αιώνα.

Η δραστηριότητα των κουρσάρων άρχισε να μειώνεται στα τέλη του 17ου αιώνα, καθώς οι πιο ισχυρές Ευρωπαϊκές ναυτικές δυνάμεις άρχισαν να υποχρεώνουν τα βερβερικά κράτη να συνάψουν ειρήνη και να σταματήσουν τις επιθέσεις στα καράβια τους. Ωστόσο, τα πλοία και οι ακτές των χριστιανικών κρατών που δεν είχαν αποτελεσματική προστασία εξακολούθησαν να υφίστανται τις επιθέσεις των πειρατών μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους και το Συνέδριο της Βιέννης το 1814-1815, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις συμφώνησαν στην ανάγκη να καταστείλουν πλήρως τους Βερβερίνους κουρσάρους και η απειλή των πειρατών μετριάστηκε σε μεγάλο βαθμό, αν και συνεχίστηκαν κάποια περιστασιακά επεισόδια μέχρι που τελικά εξαλείφθηκαν μετά τη γαλλική κατάκτηση του Αλγερίου το 1830.
Μιλτιάδης Παπαϊωάννου

Ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου (1947) είναι Έλληνας πολιτικός επιστήμων, δικηγόρος και πολιτικός. Είναι ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.
Σπυρίδων Σκαρβέλης

Ο Σπυρίδων Σκαρβέλης (Κέρκυρα , 1868 – Κέρκυρα, 1942) ήταν Έλληνας ζωγράφος της Επτανησιακής Σχολής που διακρίθηκε κυρίως στην τοπιογραφία.
Platin-A

Το Platin-A είναι κράμα πολύτιμων και ημιπολύτιμων μετάλλων όπως η πλατίνα, το παλλάδιο και ο άργυρος. Δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην αρχή της δεκαετίας του 1980 για χρήση στην οδοντιατρική για την κατασκευή γεφυρών και στεφανών, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 χρησιμοποιείται πλέον και στην χρυσοχοΐα για την κατασκευή χειροποίητων κοσμημάτων. 
Είναι κράμα μεσαίας σκληρότητας κράμα με λευκό χρώμα και θερμοκρασία τήξης μεταξύ 1045-1130o C. Είναι κατάλληλο τόσο για μεταλλοακρυλικές οδοντιατρικές εργασίες όσο και για χυτά ή χειροποίητα κοσμήματα. Η παραγωγή του ακολουθεί το πρότυπο ISO 8891 γι'αυτό και δεν περιέχει επικίνδυνα στοιχεία (νικέλιο, κάδμιο ή βηρύλλιο). Κύριο χαρακτηριστικό του η μεγάλη του αντοχή στη διάβρωση κατά το πέρασμα του χρόνου, αλλά και η διατήρηση της λάμψης του.
Μανόλης Πρατικάκης

Ο Μανόλης Πρατικάκης (γενν. το 1943) είναι Έλληνας ψυχίατρος και ποιητής, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1974 ως το 2012 εξέδωσε 17 βιβλία.
Γιουάν Τσονγκχουάν

Ο Γιουάν Τσονγκχουάν ("袁崇焕", 6 Ιουνίου 1584 – 22 Σεπτεμβρίου 1630) ήταν Κινέζος στρατηγός της Δυναστείας Ming. Το 1625, όταν οι Μαντσούριοι εισέβαλλαν στην Βόρεια Κίνα, ο αρχιστάτηγος Γκάο Ντι διέταξε υποχώρηση των κινεζικών δυνάμεων. Ο Γιουάν Τσονγκχουάν αρνήθηκε να υποχωρήσει και στην πόλη Ningyuan αντιμετώπισε 130.000 Μαντσούριους με μόνο 9.000 στρατιώτες και λίγα κανόνια. Παρόλο που οι Μαντσούριοι υπερτερούσαν αριθμητικά, ηττήθηκαν απο τον Γιουάν Τσονγκχουάν, και ο βασιλιάς τους Νουρχάσι πέθανε από τραύματα.

Τον Ιούνιο του 1628, ο Γιουάν Τσονγκχουάν κατέλαβε το Jinzhou και νίκησε τους Μαντσούριους στην Δεύτερη Μάχη του Ningyuan. Τον χειμώνα του 1629, ο διάδοχος του Νουρχάσι, Χουάνγκ Ταιτζί, προσπέρασε το Σινικό Τείχος και έφτασε έξω απο το Πεκίνο με 100.000 στρατιώτες αλλά ο Γιουάν Τσονγκχουάν τον απώθησε.

Ο Χουάνγκ Ταιτζί, ξέροντας ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να νικήσει τον Γιουάν Τσονγκχουάν, διέδωσε φήμες ότι ο Γιουάν Τσονγκχουάν συνεργαζόταν μυστικά μαζί του. Οι διεφθαρμένοι ευνούχοι, που μισούσαν τον Γιουάν Τσονγκχουάν επειδή δεν τους έδινε μίζες, έπεισαν το αυτοκράτορα Τσόνγκζεν να συλλάβει και να εκτελέσει τον Γιουάν Τσονγκχουάν.

Πράγματι, ο Γιουάν Τσονγκχουάν συνελήφθη και εκτελέστηκε με κόψιμο σε 1000 κομάτια. Το μίσος των κατοίκων του Πεκίνου για τον "προδότη" ήταν τέτοιο που αγόρασαν κομμάτια απο το σώμα του και τα έφαγαν. Ο αυτοκράτορας διέταξε να μην ταφεί το κεφάλι του Γιουάν Τσονγκχουάν, το μόνο κομμάτι του σώματός του που απέμεινε, αλλά ένας φρουρός το πήρε και το έθαψε.

Χωρίς τον Γιουάν Τσονγκχουάν, το 1664, οι Μαντσούριοι κατέλαβαν την Κίνα και ίδρυσαν την Δυναστεία Τσινγκ. Τώρα πλέον, ο Γιουάν Τσονγκχουάν είναι εθνικός ήρωας στην Κίνα.
Ντοστινίκ

Με το όνομα Ντοστινίκ ("σερβικά : Достиник, λατινικά : Dostinica" και Δεστινίκον), αναφέρεται ιλλυρικό κάστρο, ρωμαϊκό "refugium" και μεσαιωνικός οικισμός στο έδαφος της σημερινής Σερβίας. Από τους Σέρβους θεωρείται η πρώτη ιστορικά πρωτεύουσά τους. 

Ήταν η πρώτη πρωτεύουσα των Σέρβων της Ράσκιας κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα (αρχές 7ου αιώνα) στα σημερινά Μετόχια ή στο Πριεπόλιε της Σιένιτσα ή κάπου μεταξύ των ποταμών Μπόσνα και Ντρίνα.

Από τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο αναφέρεται ως ένα από τα κατοικημένα κάστρα των Σέρβλων (Σέρβων) κατά τον 10ο αιώνα. Η ακριβής θέση του κάστρου είναι άγνωστη, σήμερα πιθανολογείται ότι βρισκόταν στην περιοχή της Σιένιτσα, όπου έχουν ανασκαφεί ευρήματα που χρονολογούνται από την ύστερη αρχαιότητα και την πρώιμη βυζαντινή.
Παυσανίας της Ορεστίδος

Ο Παυσανίας της Ορεστίδος (αρχαία ελληνικά: "Παυσανίας ἐκ τῆς Ὀρεστίδος", ... - 336 π.Χ.) ήταν μέλος της βασιλικής σωματοφυλακής του Φιλίππου Β΄. 

Η καταγωγή του ήταν από την Ορεστίδα. Δολοφόνησε τον Φίλιππο το 336 π. Χ., πιθανόν με την υποκίνηση της γυναίκας του Φιλίππου Ολυμπιάδας ή ακόμα και του γιου του Αλέξανδρου. Συνελήφθη και θανατώθηκε. Η πιο δημοφιλής ιστορία που εξηγεί τη δολοφονία προέρχεται από τον Διόδωρο, ο οποίος επεκτείνει την αναφορά του Αριστοτέλη. Όμως, ο Διόδωρος έγραψε την ιστορία του πάνω από δύο αιώνες μετά τον Φίλιππο, και χωρίς να αναφέρει πηγές, οπότε η αφήγησή του θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ένα κάποιο σκεπτικισμό. 

Σύμφωνα με τον Διόδωρο, ο στρατηγός Άτταλος κατηγόρησε τον Παυσανία για τον θάνατο ενός φίλου του. . Ο πρώτος Παυσανίας (της Ορεστίδος), νοιώθοντας απόρριψη, προσέβαλε τον νέο εραστή δημόσια. Εκείνος μην ανεχόμενος την ντροπή, αυτοκτόνησε εκθέτοντας επίτηδες τον εαυτό του σε μια μάχη, προφυλάσσοντας παράλληλα τον βασιλιά. Ο Άτταλος συντετριμμένος αποφάσισε να εκδικηθεί τον Παυσανία (της Ορεστίδος), και αφού τον μέθυσε τον παρέδωσε αναίσθητο για τον βιάσουν. Για μια σειρά λόγων ο Φίλιππος δεν τιμώρησε τον Άτταλο, ενώ ο Παυσανίας της Ορεστίδος προήχθη στη σωματοφυλακή του Φιλίππου, πιθανόν σαν ‘παρηγοριά’.

Έχει τεθεί η υπόθεση ότι τα κίνητρα του Παυσανία να σκοτώσει τον Φίλιππο ήταν τουλάχιστον εν μέρει η προσωπική του οργή γιατί ο Φίλιππος δεν είχε αποδώσει δικαιοσύνη τιμωρώντας τον Άτταλο. Αλλά ο Διόδωρος ο οποίος υποστηρίζει τα προσωπικά κίνητρα ως αιτία, χρονολογεί τα παραπάνω συμβάντα την εποχή του βασιλιά της Ιλλυρίας Πλευρία, και η τελευταία γνωστή εκστρατεία του Φιλίππου εναντίον των Ιλλυριών ήταν το 344 π. Χ. Αυτό θα σήμαινε ότι ο Παυσανίας περίμενε οκτώ χρόνια για να πάρει την εκδίκησή του από τον Φίλιππο. Όμως δεν είναι γνωστοί όλοι οι πόλεμοι του Φιλίππου εναντίον των Ιλλυριών, οπότε είναι πιθανό να τους πολέμησε και το 337 π. Χ. 

Ο Παυσανίας δολοφόνησε τον Φίλιππο στην δεξίωση γάμου της κόρης του Φιλίππου Κλεοπάτρα με τον Αλέξανδρο Α΄ της Ηπείρου, και καθώς προσπαθούσε να αποδράσει από την πύλη της πόλης, σκόνταψε σε μια ρίζα ενός κλίματος, και λογχίστηκε από τον Άτταλο (όχι τον γαμπρό του Παρμένιου), τον Λεοννάτο και τον Περδίκκα, που επίσης ήταν σωματοφύλακες και φίλοι του Αλέξανδρου. Ο Αλέξανδρος έβαλε να σταυρωθεί το πτώμα του Παυσανία, αλλά μόλις έφυγε από την Μακεδονία, η Ολυμπιάδα έχτισε ένα μνημείο γι’ αυτόν. Ο φόνος ήταν προμελετημένος, καθώς κοντά όπου ο Παυσανίας είχε διαφύγει, είχαν βρεθεί άλογα. Στην δίκη για το φόνο ακόμα δύο άτομα βρέθηκαν ένοχοι, ο Ηρομένης και ο Αρραβαίος, και εκτελέστηκαν. 

Ο Λεοννάτοςο οποίος έριξε το δόρυ και σκότωσε τον Παυσανία υποβιβάστηκε, πιθανόν με την υποψία ότι η πράξη του είχε σκοπό να αποτρέψει τον Παυσανία να ανακριθεί.
Αλεξέι Βορομπιόφ

Ο Αλεξέι Βλαντίμιροβιτς Βορομπιόφ ("Алексе́й Влади́мирович Воробьёв", 19 Ιανουαρίου 1988) είναι Ρώσος τραγουδιστής και ηθοποιός, που ερμηνεύει ρώσικα και αγγλικά τραγούδια. Έχει το ψευδώνυμο Άλεξ Σπάροου (Alex Sparrow). Είναι γνωστός από τη συμμετοχή στη Eurovision 2011, όπου εκπροσώπησε την Ρωσία και κατέκτησε την 16η θέση, και τη συμμετοχή του στο X-Factor της Ρωσίας το 2005, όπου και κέρδισε. Το 2006 Ο Βορομπιόφ υπέγραψε συμβόλαιο με την Universal Music, και τον Δεκέμβριο του 2007 διορίστηκε ως πρεσβευτής καλής θέλησης για την Y - PEER , μια πρωτοβουλία της νεολαίας με βάση του Ταμείο Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών . Ο Βορομπιόφ αντιπροσώπευσε τη Ρωσία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2011 στη Γερμανία.

thumb|Η συμμετοχή του 2011, από τον Αλεξέι Βορομπιόφ
Gorillaz

Οι Gorillaz είναι αγγλικό μουσικό εικονικό συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε το 1998 από τους Damon Albarn και Jamie Hewlett. Το εγχείρημα αποτελείται από τη μουσική των Gorillaz και μια σειρά χαρακτήρων καρτούν, οι οποίοι αποτελούν το εικονικό συγκρότημα. Αποτελείται από τέσσερα κινηματογραφημένα μέλη, τους 2D (φωνητικά, πλήκτρα), Murdoc Niccals (μπάσο), Noodle (κιθάρα, πλήκτρα και δεύτερη φωνή) και Russel Hobbs (ντραμς).

Η πρώτη δουλειά τους, το άλμπουμ "Gorillaz", έχει πουλήσει πάνω από εφτά εκατομμύρια αντίτυπα και έτσι κατέχουν το ρεκόρ Γκίνες ως το πιο επιτυχημένο εικονικό συγκρότημα. Το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους "Demon Days" που κυκλοφόρησε το 2005, έγινε πέντε φορές πλατινένιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχε πέντε υποψηφιότητες στα Grammy Award για το 2006 και κέρδισε μία από αυτές στη κατηγορία Best Pop Collaboration with Vocals. Το συγκρότημα έχει κερδίσει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων δύο MTV Video Music Awards, ένα βραβείο NME, τρία MTV Europe Music Awards, και έχουν προταθεί για εννέα Brit Awards. Το ύφος τους είναι μια σύνθεση πολλών μουσικών ειδών, με ένα μεγάλο αριθμό επιρροών, συμπεριλαμβανομένων της εναλλακτικής ροκ, ροκ, χιπ χοπ, ηλεκτρονικής, dub, ρέγκε και ποπ.
Μαίρη Λίντα

Η Μαίρη Λίντα (9 Νοεμβρίου 1931) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια λαϊκής μουσικής. Το πραγματικό της όνομα είναι Μαίρη Δημητροπούλου και η καταγωγή της είναι από τον Πύργο Ηλείας.
Λίαμ Πέιν

Ο Λίαμ Πέιν (, 29 Αυγούστου 1993) είναι Άγγλος τραγουδιστής και μέλος των One Direction.
Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου

Ο Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου ("Alejandro González Iñárritu", 15 Αυγούστου 1963) είναι Μεξικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, σεναριογράφος και παραγωγός. 

Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1963 στην Πόλη του Μεξικού. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις ταινίες "Χαμένες αγάπες", "21 γραμμάρια", "Βαβέλ" και "Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας", για την οποία και βραβεύθηκε με το Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
Γιάννης Κεσκελίδης

Ο Γιάννης Κεσκελίδης ή Κεσκιλίδης (5 Ιουνίου 1929 – 25 Μαΐου 2019), ή γνωστός με το προσωνύμιο «Σαμψών», ήταν Έλληνας πρωτοπαλαιστής και μασίστας. 

Προέρχονταν από οικογένεια ποντίων οι οποίοι έφθασαν και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα ύστερα από τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Όταν ήταν ακόμα σε μικρή ηλικία η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα όπου ασχολήθηκε από μικρός με τον αθλητισμό, καθώς εντάχθηκε στο δυναμικό του Πειραϊκού Συνδέσμου, ως αθλητής ελευθέρας πάλης. Τα επόμενα χρόνια διακρίθηκε σε σωρεία διοργανώσεων στη χώρα και στο εξωτερικό, ενώ από τη δεκαετία του '50 ασχολήθηκε με αγώνες επιδείξεως της τεράστιας δύναμής του σε ανοικτούς χώρους (πλατείες, πάρκα κλπ) δίνοντας παραστάσεις που τον κατέστησαν πάρα πολύ δημοφιλή, έως του σημείου από πολλούς να χαρακτηρισθεί σαν "λαϊκός ήρωας". 

Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014 διοργανώθηκε στη γειτονιά του, τη Νέα Ιωνία ο λαϊκός αγώνας δρόμου "Ολύμπιος Σαμψών"
 προς τιμή του. Ο Γιάννης Κεσκελίδης ήταν παρών, παραδίδοντας τα βραβεία στους νικητές.

Έφυγε από τη ζωή ξημερώματα Σαββάτου 25 Μαΐου 2019, μετά από σύντομη νοσηλεία στο "Αγία Όλγα" λόγω πνευμονίας. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 28 Μαΐου στη Νέα Ιωνία.
Στάθης

Στάθης ονομάζεται κωμωδία του Κρητικού Αναγεννησιακού θεάτρου άγνωστου θεατρικού συγγραφέα.
Σέβρες

Οι Σέβρες (γαλλικά: "Sèvres"), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ω-ντε-Σεν στο Ιλ-ντε-Φρανς. H πόλη το 2011 είχε 23.278 κατοίκους. Το Σεβρ είναι νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού το οποίο βρίσκεται 10,5 χιλιόμετρα δυτικά από τη Παναγία των Παρισίων, στην ανατολική όχθη του Σηκουάνα. Το ποτάμι Ρυ ντε Μαριβέλ εκβάλλει στο Σηκουάνα στο ύψος του Σεβρ. Η πόλη έχει έκταση 3,91 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο της ποικίλει από 27 μέχρι 171 μέτρα. Η πόλη έχει ωκεάνιο κλίμα. 

H πόλη είναι διάσημη για τις πορσελάνες της, καθώς εκεί βρίσκεται το εθνικό εργοστάσιο παραγωγής πορσελάνης ("Manufacture nationale de Sèvres") από το 1754, ενώ στη πόλη βρίσκεται η έδρα του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών. Το 1920 υπογράφηκε στη πόλη η Συνθήκη των Σεβρών, ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους Συμμάχους, και το 1956 το μυστικό πρωτόκολλο των Σεβρών, το οποίο οδήγησε στη Κρίση του Σουέζ. Αξιοθέατα στη πόλη είναι το Pavillon de Breteuil, το οποίο είναι η έδρα του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών, και το κρατικό μουσείο κεραμικών Σεβρ - Πόλη της κεραμικής ("Sèvres – Cité de la céramique"). Το μουσείο δημιουργήθηκε το 2010 από τη συγχώνευση του εθνικού μουσείου κεραμικής-Σεβρ ("Musée national de Céramique-Sèvres") και του εθνικού εργοστασίου παραγωγής πορσελάνων.
Βόρειο Ανταμάν

Το Βόρειο Ανταμάν, (αγγλικά: "North Andaman Island") είναι νησί της Ινδίας και συγκεκριμένα το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των Ανταμάν, μετά το Κεντρικό Ανταμάν. Έχει έκταση 1.376 τ.χλμ. και 42.430 κατοίκους (2012). Η μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Ντιγκλιπούρ. Το νησί είναι γνωστό για την θαλάσσια ζωή του, ενώ οι κύριες βιομηχανίες του νησιού είναι το ρύζι και τα πορτοκάλια. Στο νησί βρίσκεται και το υψηλότερο σημείο του αρχιπελάγους, η κορυφή Σαντλ Πικ με υψόμετρο 738 μέτρα.
JGSDF Type 96 WAPC

To JGSDF Type 96 WAPC (Wheeled Armored Personnel Carrier, "": 96式装輪装甲車) είναι ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού, που έκανε την εμφάνισή του στην Ιαπωνία το 1995.
Opel Adam

Το Opel Adam είναι ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας A, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel. Η παραγωγή του ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2012 και άρχισε να πωλείται τον Ιανουάριο του 2013, ενώ η λήξη της παραγωγής έλαβε χώρα στις 3 Μαΐου 2019. Το συγκεκριμένο μοντέλο μοιράστηκε και η βρετανική Vauxhall, που είναι η δίδυμη δεξιοτίμονη εταιρεία των μοντέλων της Opel ειδικά για το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και κυκλοφόρησε ως Vauxhall Adam. Το όνομά του, αποτελεί αναφορά στον ιδρυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας, Adam Opel.
Νότιο Ανταμάν

Το Νότιο Ανταμάν, (αγγλικά: "South Andaman Island") είναι νησί της Ινδίας και συγκεκριμένα το τρίτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των Ανταμάν, μετά το Κεντρικό Ανταμάν και το Βόρειο Ανταμάν. Έχει έκταση 1.348 τ.χλμ. και 181.949 κατοίκους (2001). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νησιού αλλά και των νησιών Ανταμάν είναι το Πορτ Μπλερ.
Nintendo Land

Το Nintendo Land (ιαπωνικά: ニンテンドーランド, Χέμπορν: Nintendō Rando) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πάρτυ που δημιουργήθηκε και εκδόθηκε από την Nintendo ως ένα πακέτο στο λανσάρισμα του τίτλου για την κονσόλα Wii U. Αναπτύχθηκε από την Nintendo Entertainment Analysis & Development και ανακοινώθηκε πρώτη φορά στην E3 του 2012. Δημιουργήθηκε από τον Κατσούγια Εγκούτσι, ενώ σκηνοθετήθηκε από τους Τακαγιούκι Σιμαμούρα και Γιοσικάζου Γιαμασίτα.
Οι Κούρδοι

Οι Κούρδοι είναι κοινωνικό δράμα του Γιάννη Καμπύση
Μαρμαρίς

thumb|280px|Μία από τις μαρίνες της πόλης

Η Μαρμαρίς ή Μαρμαρίδα (τουρκικά: "Marmaris", αρχαία ελληνικά: "Φύσκος") είναι παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο και λίμανι στις τουρκικές ακτές του Αιγαίου. Ανήκει στην επαρχία Μούγλων. Η πόλη το 2012 είχε 34.047 κατοίκους ενώ η περιφέρεια Μαρμαρίς είχε 83.081 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται απέναντι από τη πόλη της Ρόδου.

Στον 6ο αιώνα π.Χ. στη θέση της σύγχρονης πόλης βρισκόταν η αρχαία ελληνική πόλη Φύσκος. Η πόλη ανήκε στην Καρία και ήταν επίνειο των Μυλασών. Στην πόλη στρατοπέδευσε ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής κατά την εκστρατεία του για την κατάκτηση της Ρόδου το 1522, η οποία ανήκε στους Ιωαννίτες Ιππότες. Η πόλη καταστράφηκε από σεισμό το 1957 και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε.
 Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται πολύ γρήγορα από τη δεκαετία του 1980 και μετά ως τουριστικός προορισμός. Σήμερα αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό κατά μήκος της τουρκικής ριβιέρας στον οποίο λειτουργούν πέντε μαρίνες.
Γιάννης Δελής

Ο Γιάννης Δελής (γεν. στην Ιτέα Φωκίδας στις 19 Δεκεμβρίου του 1977, ύψος 1,78 μ.) αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού επιθετικού, χρησιμοποιώντας με άνεση και τα δυο του πόδια. Στην πολυετή σταδιοδρομία του έπαιξε κατά σειρά στις ομάδες του Αστέρα Ιτέας (1994-2002, 2006-08 και 2010 έως σήμερα), του Φωκικού Άμφισσας (2002-2005), του Παρνασσού Αράχωβας (2005-06 και 2008-09) και του Κρισσαίου Χρισσού (2009-10). Έχει κατακτήσει 8 πρωταθλήματα και 9 κύπελλα Φωκίδας, με συμμετοχή σε 13 Τελικούς. Ένδεκα φορές έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ της Α΄ κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας και μια φορά στην Ε.Π.Σ. Βοιωτίας (2009). Έχει πάρει μέρος σε περίπου 800 επίσημους αγώνες, επιτυγχάνοντας περισσότερα από 500 τέρματα. Το 1994 κλήθηκε στην Προεθνική Ομάδα για προετοιμασία στο Αγρίνιο. Το ρεκόρ του, συνολικής επίτευξης τερμάτων κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα πρωταθλήματος είναι επτά (7) γκολ, τα οποία σημείωσε σε βάρος του Ολυμπιακού Κίρρας (συνολικό σκορ 7-0) το 2000. Χαίρει εκτίμησης από όλους για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του και τη μεγάλη του προσφορά στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Ανθή Μπαλτά

Η Ανθή Μπαλτά, γεννημένη στις 1 Οκτωβρίου 1987 στο Χολαργό Αττικής, είναι Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Έχει ύψος 1,74 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του Point Guard.

Σε ηλικία 19 χρονών, ως μέλος της ομάδας του Σπόρτιγκ Αθηνών, πέτυχε τριπλ-ντάμπλ (triple double, δηλαδή διψήφιο νούμερο σε τουλάχιστον 3 στατιστικές κατηγορίες), πράγμα σπάνιο στα ελληνικά δεδομένα.
RMS Queen Mary 2

Το RMS Queen Mary 2 (επίσης αναφερόμενο ως QM2) είναι υπερωκεάνιο. Ήταν το πρώτο μεγάλο υπερωκεάνιο που κατασκευάστηκε μετά το "Queen Elizabeth 2" το 1969, το σκάφος το οποίο διαδέχθηκε ως "ναυαρχίδα" της Cunard Line. Το νέο πλοίο ονομάστηκε "Queen Mary 2" από την Βασίλισσα Ελισάβετ Β' το 2004 μετά το πρώτο RMS Queen Mary, το οποίο είχε ολοκληρωθεί το 1936. Το "Queen Mary" είχε πάρει το όνομά του από την Μαίρη του Τεκ, σύζυγο του Βασιλιά Γεωργίου Ε'. Με την απόσυρση του "Queen Elizabeth 2" από την ενεργό υπηρεσία το 2008, το "Queen Mary 2" είναι το μόνο υπερατλαντικό υπερωκεάνιο με γραμμή μεταξύ του Σαουθάμπτον και της πόλης της Νέας Υόρκης, η οποία λειτουργεί ένα μέρος κάθε έτους. Το πλοίο επίσης χρησιμοποιείται για κρουαζιέρες, περιλαμβανομένης μιας ετήσιας παγκόσμιας κρουαζιέρας.

Παρότι Γαλλικής κατασκευής, το πλοίο σχεδιάστηκε από μια ομάδα Βρετανών αρχιτεκτόνων πλοίων, με επικεφαλής τον Στίβεν Πέιν. Την εποχή της κατασκευής της το 2003 από την Chantiers de l'Atlantique, το "Queen Mary 2" ήταν το μακρύτερο, πλατύτερο και ψηλότερο επιβατηγό πλοίο που κατασκευάστηκε ποτέ, και με ολική χωρητικότητα 148.528 είναι επίσης το μεγαλύτερο. Δεν φέρει πλέον αυτή τη διάκριση μετά την κατασκευή του "MS Harmony of the seas" της Royal Caribbean International με 226.963 GT τον Μάιο 2016. Αν και μεταγενέστερα κρουαζιερόπλοια είναι μεγαλύτερα, το "Queen Mary 2" παραμένει το μεγαλύτερο υπερωκεάνιο (σε αντίθεση με τα κρουαζιερόπλοια) που κατασκευάστηκε ποτέ.

Το "Queen Mary 2" επρόκειτο να διασχίζει τακτικά τον Ατλαντικό Ωκεανό, και ούτως σχεδιάστηκε διαφορετικά από πολλά άλλα επιβατηγά πλοία. Το τελικό κόστος του πλοίου ήταν περίπου $300.000 ΗΠΑ ανά κλίνη, σχεδόν διπλάσιο από εκείνο πολλών σύγχρονων κρουαζιερόπλοιων. Οι δαπάνες αυξήθηκαν από την υψηλή ποιότητα των υλικών, και έχοντας σχεδιαστεί ως υπερωκεάνιο, απαιτούσε 40% περισσότερο χάλυβα από ένα τυπικό κρουαζιερόπλοιο. Το "Queen Mary 2" έχει μέγιστη ταχύτητα λίγο παραπάνω από 30 κόμβους (56 km/h· 35 mph) και ταχύτητα κρουαζιέρας 26 κόμβους (48 km/h· 30 mph), πολύ μεγαλύτερες από αυτές ενός σύγχρονου κρουαζιερόπλοιου.
Αριστόβουλος της Χαλκίδας

Ο Αριστόβουλος της Χαλκίδας ήταν γιος του Ηρώδη της Χαλκίδας και της πρώτης γυναίκας αυτού, της Μαριάμνης, και κατά συνέπεια δισέγγονος του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου. 

Το 55 μ.Χ. διορίστηκε από τον Νέρωνα βασιλιάς της Μικράς Αρμενίας, και συμμετείχε με τις δυνάμεις του στον πόλεμο του 58-63 μεταξύ των Ρωμαίων και Πάρθων, όπου και πήρε ένα μικρό μέρος της Αρμενίας σαν αντάλλαγμα. Παρέμεινε ηγεμόνας της μέχρι την ενσωμάτωση εκ νέου της περιοχής στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 72 μ.Χ. Φέρεται επίσης να του είχε κατοχυρωθεί το βασίλειο της Χαλκίδος, ενώ η περίοδος της βασιλείας του χρονολογείται στο 57-92 μ.Χ. 

Νυμφεύτηκε την Σαλώμη μετά το θάνατο του πρώτου άνδρα της, Φίλιππου του Τετράρχη. Με αυτήν ο Αριστόβουλος απέκτησε τρία παιδιά. Έχουν βρεθεί τρία νομίσματα, που απεικονίζουν αυτόν και τη γυναίκα του .

Το όνομα "Σαλώμη" δίνεται στην προγονή του Ηρώδη Αντίπα (που δεν κατονομάζεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου και Μάρκου) στο έργο του Φλάβιου Ιώσηπου "Ιουδαϊκή Αρχαιολογία" (Βιβλίο XVIII, Κεφάλαιο 5, 4).
Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής (Ισπανικά "Partido Comunista de Chile" ή "PCCh") είναι πολιτικό κόμμα στη Χιλή, εμπνευσμένο από τους Λουίς Εμίλιο Ρεκαβάρεν, Καρλ Μαρξ και Λένιν. Πρόεδρος του κόμματος είναι Γκιγιέρμο Τεϊγιέρ.

Ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου, 1912 ως το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και στο τρίτο συνέδριό του αποφασίστηκε η ένταξη του στην Κομμουνιστική Διεθνής, υιοθετώντας το όνομα του Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής. 

Ανάμεσα στα πιο εξέχοντα μέλη του κόμματος περιλαμβάνονται:  Λουίς Εμίλιο Ρεκαβάρεν, Πάμπλο Νερούδα, Βίκτορ Χαρα, Γκλάδις Μαρίν, Λουίς Κορβαλάν και Καμίλα Βαγιέχο. Η οργάνωση νεολαίας του κόμματος είναι η κομμουνιστικής νεολαίας Χιλής (JJCC). 

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στη Χιλή στις 17 του Νοέμβρη 2013, το κόμμα κέρδισε 6 από τις 120 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Επί του παρόντος, αυτό είναι μέρος της "Nueva Mayoría" (Νέα Πλειοψηφία) η κεντροαριστερού συνασπισμού με επικεφαλής τη Μιτσέλ Μπατσελέτ.
Τάγμα των Φραγκισκανών

Το μοναστικό Τάγμα των Φραγκισκανών Μοναχών (Τ.Φ.Μ.) είναι ένα από τα τέσσερα επαιτικά τάγματα, που δημιουργήθηκαν στα πλαίσια της Καθολικής εκκλησίας τον 13ο αιώνα. Το Τάγμα ιδρύθηκε από τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης (1183-1226) στην πόλη της Ασίζης στη βόρεια Ιταλία το 1209 και πήρε την έγκριση του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄ το 1210. Περιλαμβάνει το Τάγμα των Μινοριτών Αδελφών (Ordo Fratrum Minorum, O.F.M.), το Τάγμα της Αγ. Κλάρας και το Τρίτο Τάγμα (ή Τάγμα των Μετανοούντων) τού Αγ. Φραγκίσκου. 

Ο Άγιος Φραγκίσκος, ζώντας σε απόλυτη πενία και ένδεια και αποκτώντας τη φήμη ενάρετου ανθρώπου, γρήγορα συγκέντρωσε δίπλα του και άλλους ανθρώπους που ήθελαν να ζήσουν τη μοναστική ζωή όπως εκείνος την πρότεινε: έχοντας ως βάση τα μοναστικά ιδεώδη της πενίας, της αγνότητας και της υπακοής (στον ηγούμενο και στον Πάπα).
Μετά το θάνατό του και την αγιοποίησή του, το Τάγμα συνέχισε να αναπτύσσεται και να εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σύντομα δημιουργήθηκε και το γυναικείο Τάγμα των Φραγκισκανών από την -μετέπειτα αγία- Κλάρα, που εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης θέλησε να δημιουργήσει και για τις γυναίκες την αντίστοιχη μοναστική ζωή. Το Τάγμα που υπάρχει μέχρι τις μέρες μας έχει το όνομα Φτωχές Κλάρες ή "Κλαρίτισσες" - από το όνομά της ιδρύτριάς του- και πήρε την έγκριση του Πάπα το 1212.
Το 1221 θεωρείται η ημερομηνία της ίδρυσης του Τάγματος των Aδελφών της Υπακοής, το οποίο δημιούργησε ο Άγιος Φραγκίσκος ειδικά για λαϊκούς ανθρώπους, που παρόλο που θα ήθελαν να ακολουθήσουν τα βήματά του, οικογενειακές και άλλες υποχρεώσεις τους εμπόδιζαν. Ο κανόνας αυτού του Τάγματος επικυρώθηκε από τον πάπα Νικόλαο τον Δ΄ στις 18 Αυγούστου 1289.

Πολλοί Φραγκισκανοί μοναχοί σπούδασαν Θεολογία και Φιλοσοφία στα νεοσύστατα Πανεπιστήμια της Δυτικής Ευρώπης και αρκετοί από αυτούς διακρίθηκαν, όπως ο Γουλιέλμος του Όκαμ, ο Ιωάννης Δουνς Σκώτος και ο ίδιος ο ηγούμενος τους Μποναβεντούρα.
Original video animation

Το Original video animation (ιαπωνικά: オリジナル・ビデオ・アニメーション, Χέπμπορν: Orijinaru bideo animēshon, μτφρ.: πρωτότυπο βίντεο κινουμένων σχεδίων), ή εναλλακτικά OVA, είναι όρος που ξεκίνησε να χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία για ταινίες κινουμένων σχεδίων οι οποίες προορίζονται για οικιακή προβολή, δηλαδή χωρίς να παρουσιάζονται στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου τμήματα OVA προβλήθηκαν δημόσια για διαφημιστικούς λόγους, αλλά τα περιστατικά είναι μεμονωμένα και σπάνια. Ονομάζονται πρωτότυπα διότι, αν και μπορούν να βασίζονται σε κάποιο anime ή manga, προορίζονται να έχουν υλικό το οποίο δεν εμπεριέχεται στις αρχικές σειρές. Πρόκειται για παράλληλες ιστορίες, οι οποίες δεν εξελίσσουν την πλοκή της κύριας ιστορίας, αν και μπορούν να εμπεριέχουν επεξηγήσεις και νέα στοιχεία γι'αυτή.
Αντώνης Βασσάρας

Ο Αντώνης Βασσάρας (3 Ιουνίου 1938, Θεσσαλονίκη – 11 Νοεμβρίου 2007) ήταν Έλληνας διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου και στη συνέχεια υψηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος της διαιτησίας.
Τότζο Χιντέκι

Ο Τότζο Χιντέκι. ή "Τόζο", ή "Τόγιο Χιντόκι" (, 30 Δεκεμβρίου 1884 – 23 Δεκεμβρίου 1948) ήταν Ιάπωνας στρατηγός του αυτοκρατορικού στρατού και πρωθυπουργός της Ιαπωνίας.
Ρέι Μανζάρεκ

Ο Ρέι Μανζάρεκ ("αγγλ. πλήρες όνομα Raymond Daniel Manzarek Jr.", 12 Φεβρουαρίου 1939 – 20 Μαΐου 2013) ήταν Αμερικάνος κιμπορντίστας και πιανίστας, γνωστότερος ως ιδρυτικός στέλεχος του ροκ συγκροτήματος των Doors.
Ξημερώνει

Το Ξημερώνει είναι θεατρικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη.
Τριμερές Σύμφωνο

Το Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα ήταν σύμφωνο στρατιωτικής συμμαχίας που υπογράφτηκε στο Βερολίνο στις 27 Σεπτεμβρίου, 1940, ανάμεσα στις Δυνάμεις του Άξονα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το σύμφωνο υπέγραψαν οι αντιπρόσωποι των χωρών που συμμετείχαν. Για το Γερμανικό Ράϊχ υπέγραψε ο Αδόλφος Χίτλερ, για το Βασιλείο της Ιταλίας ο υπουργός των εξωτερικών Γκαλεάτσο Τσιάνο και για την Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας ο Ιάπωνας πρέσβης στη Γερμανία Σαμπουρό Κουρούσου.
Βασίλης Βουράκης

Ο Βασίλης Βουράκης (1940, Πειραιάς – 21 Αυγούστου 2010, Πειραιάς) ήταν Έλληνας διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου, μετέπειτα παράγοντας διαιτησίας και πολιτικός στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Αμερικανικός Κοκκινολαίμης

Ο Αμερικανικός Κοκκινολαίμης ("Κίχλη η μεταναστευτική - Turdus migratorius"), επίσης γνωστός ως κοκκινολαίμης, είναι μεταναστευτικό ωδικό πτηνό της οικογενείας των Κιχλιδών. Πήρε το όνομά του από τον ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη ευρωπαϊκό κοκκινολαίμη εξαιτίας του κοκκινωπού-πορτοκαλί του στήθους, μολονότι τα δύο είδη δεν είναι στενώς συγγενικά, αφού ο ευρωπαϊκός κοκκινολαίμης ανήκει στην οικογένεια των Μυιθηριδών (Muscicapidae). Ο αμερικανικός κοκκινολαίμης είναι ευρέως διαδεδομένος σε όλη την Βόρειο Αμερική, ξεχειμωνιάζοντας από τον νότιο Καναδά στο κεντρικό Μεξικό και κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού. Είναι το πτηνό της πολιτείας του Κοννέκτικατ, του Μίσιγκαν, και του Γουισκόνσιν. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο αμερικανικός κοκκινολαίμης κατατάσσεται πίσω μόνο από τον Αγελαίο τον φοινικέα (και μόλις εμπρός του εισηγμένου ευρωπαϊκού ψαρονιού) ως το πλέον πολυπληθές, σωζόμενο χερσαίο πτηνό της Βορείου Αμερικής. Έχει επτά υποείδη, αλλά μόνο ο "Τ. ο μ. ο μεθοριακός - T. m. confinis" της Νότιας Κάτω Καλιφόρνιας είναι ιδιαίτερα ξεχωριστός, με ανοιχτή γκριζοκάστανη κοιλιά.
Τζορτζ Ανάσταπλο

Ο Τζορτζ Ανάσταπλο ("Γιώργος Αναστόπουλος") ήταν Έλληνας ομογενής ακαδημαϊκός, καθηγητής "Συνταγματικού Δικαίου, Φιλοσοφίας και Πολιτικών Επιστημών", που έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατά τη δεκαετία του 1950 επέλεξε να αντιδράσει δυναμικά στο "Καθεστώς του Κόκκινου Τρόμου" που επικρατούσε στις ΗΠΑ, με συνέπεια να του αφαιρεθεί το δικαίωμα να δικηγορεί. Γεννήθηκε στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι το 1925 και πέθανε το Μάρτιο του 2014. Είχε προταθεί 13 φορές για το Νόμπελ Ειρήνης, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Λογιόλα. Εργάσθηκε για περισσότερο από 50 χρόνια, κυρίως στο Σικάγο όπου και απόκτησε το προσωνύμιο "Σωκράτης", στο Ντάλας και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Επισκεπτόταν συχνότατα την Ελλάδα όπου και πραγματοποιούσε μαζί με φοιτητές του, πολλαπλές εξορμήσεις και εκπαιδευτικές ξεναγήσεις σε αρχαιολογικούς χώρους. Το 1968 η δικτατορική κυβέρνηση ενοχλήθηκε από διάφορα άρθρα του εναντίον του καθεστώτος και του απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα.
Ντουρέντ Λαχάμ

Ο Ντουρέντ Λαχάμ (Αραβικά:دريد لحام) είναι κορυφαίος Σύριος κωμικός ηθοποιός και σκηνοθέτης που γεννήθηκε στη Δαμασκό το 1934. Είναι διάσημος για το ρόλο του "Γαουάρ" σε κύκλους δημοφιλούς σειράς και ταινίας . Ο συμπρωταγωνιστής του ήταν ο Νιχάντ Κάλγι ο οποίος έπαιξε το ρόλο του "Χόσνι".