Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας

Ο Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας ή Ροβέρτος Μπρους (Μεσαιωνικά Γαελικά : "Roibert a Briuis", Σκωτσέζικα Γαελικά : "Raibeart Bruis", Νορμανδικά : "Robert de Bruys", Σύγχρ. Σκωτικά : "Robert Brus", 11 Ιουλίου 1274 - 7 Ιουνίου 1329) βασιλιάς της Σκωτίας (1306 - 1329) ήταν ένας από τους θρυλικότερους οπλαρχηγούς του Μεσαίωνα και διακρίθηκε στους πολέμους της "Σκωτσέζικης Ανεξαρτησίας". Πολέμησε σκληρά με μεγάλες επιτυχίες για να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία του βασιλείου της Σκωτίας και θεωρείται από τους σύγχρονους Σκωτσέζους Εθνικός ήρωας.
Με καταγωγή από τις υψηλότερες τάξεις της Νορμανδικής και της Γαλατικής αριστοκρατίας ο Ροβέρτος Μπρους διεκδίκησε τον θρόνο σαν τετρασέγγονος του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας, ο παππούς του Ρόμπερτ ντε Μπρους, 5ος λόρδος του Άναντεϊλ ήταν διεκδικητής του θρόνου την εποχή της "Μεγάλης Αιτίας". Ο Ροβέρτος Μπρους σαν κόμης του Κάρικ υποστήριξε τα δικαιώματα της οικογένειας του στον θρόνο της Σκωτίας και πήρε μέρος στην επανάσταση στο πλευρό του Γουίλιαμ Γουάλας εναντίον του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας. Διορίστηκε "Κηδεμόνας της Σκωτίας" (1298) στο πλευρό του διεκδικητή του θρόνου Τζων Κόμυν, λόρδου του Μπάντενοχ και του Γουίλλιαμ Λάμπερτον επισκόπου του Αγίου Ανδρέα, αργότερα παραιτήθηκε (1300) λόγω της διαφωνίας του με τον Κόμυν για την αποκατάσταση του Τζων Μπάλλιολ στον θρόνο. Ο Ροβέρτος δήλωσε την υποταγή του στον Εδουάρδο Α΄ (1302) και κληρονόμησε τα δικαιώματα της διαδοχής της οικογένειας του στον θρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του. 

Τον Φεβρουάριο του 1306 ο Ροβέρτος Μπρους σκότωσε τον Κόμυν και αφορίστηκε από τον πάπα, στις 25 Μαρτίου 1306 στέφθηκε βασιλιάς της Σκωτίας. Οι δυνάμεις του Εδουάρδου Α΄ νίκησαν τον Ροβέρτο Μπρους, ο ίδιος αναγκάστηκε να δραπετεύσει στις Εβρίδες και στην Ιρλανδία, επέστρεψε (1307) και νίκησε τους Άγγλους στην "μάχη του Λούντουν Χιλ" ανοίγοντας τον δρόμο για μεγάλη σειρά θριάμβων. Ο Ροβέρτος νίκησε τους Σκωτσέζους εχθρούς του, κατέστρεψε τα οχυρά τους, κυρίευσε τα εδάφη τους και συνέστησε το πρώτο Κοινοβούλιο (1309). Με μια σειρά από νίκες (1310 - 1314) κατέκτησε το μεγαλύτερο τμήμα της Σκωτίας, στην "μάχη του Μπάνοκμπερν" (1314) συνέτριψε τον σημαντικά υπεράριθμο Αγγλικό στρατό του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας ολοκληρώνοντας την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Η μάχη ήταν καθοριστικό σημείο για να ξεκινήσει ο Ροβέρτος Μπρους λεηλασίες σε ολόκληρη την βόρεια Αγγλία και να διεκδικήσει την Ιρλανδία, μετέφερε στρατό στο νησί καλώντας τους κατοίκους να εξεγερθούν εναντίον του Εδουάρδου Β΄. Παρά τον θρίαμβο στο Μπάνοκμπερν και την κατάληψη και του τελευταίου Αγγλικού οχυρού στο Μπέργουικ (1318) ο Εδουάρδος Β΄ αρνήθηκε να αποκηρύξει την ψηλή ηγεμονία του στην Σκωτία. Οι Σκωτσέζοι συνέταξαν την "Διακήρυξη του Αρμπρόαθ" στον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ με την οποία καλούσαν τον πάπα να αναγνωρίσει το ανεξάρτητο βασίλειο της Σκωτίας και τον Ροβέρτο Μπρους νόμιμο βασιλιά (1320). Ο πάπας αναγνώρισε τον Ροβέρτο Μπρους σαν "Ροβέρτο Α΄ της Σκωτίας" (1324) και η "συνθήκη του Κορμπέιγ" δημιούργησε την Γάλλο - Σκωτσέζικη συμμαχία (1326). Ο Εδουάρδος Β΄ ανατράπηκε από την σύζυγο του Ισαβέλλα της Γαλλίας (1327), ο νεαρός διάδοχος του Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας με την "Συνθήκη του Εδιμβούργου - Νορθάμπτον" έκλεισε ειρήνη και αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Ο Ροβέρτος Μπρους πέθανε τον Ιούνιο του 1329 και τάφηκε στο "αβαείο του Ντανφέρμλιν", η καρδιά του μεταφέρθηκε στο "αβαείο του Μελρόουζ".