Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Μαντούδι

μικρογραφία
Το Μαντούδι είναι κωμόπολη του Νομού Ευβοίας και έδρα του Δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας. Εικάζεται πως το όνομα Μαντούδι προέρχεται από την τσιγγάνικη λέξη ¨μαγκντώ¨, που σημαίνει ψωμί λόγω του γόνιμου του εδάφους. Μια άλλη άποψη λέει ότι λέξη είναι λατινογενής, σύνθετη, ονόμαζε περισσότερα από ένα χωριά (Μαντούδια: 6 χωριά της περιοχής κατά τον μεσαίωνα). Μπορεί όμως το όνομα να σημαίνει και έναν τόπο υγρό, τους προηγούμενους αιώνες στην περιοχή υπήρχαν πολλά έλη.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1.787 κατοίκους, γεγονός που τον καθιστά τον μεγαλύτερο σε πληθυσμό οικισμό του δήμου. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 20 μ. και διαρέεται από τον ποταμό Κηρέα. Απέχει 58 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα.

Στη θέση Πελέκι, μια μικρή κοιλάδα ανάμεσα στο Kαστρί και τον λόφο του Προφήτη Ηλία, σώζονται λείψανα της αρχαίας Κηρίνθου.

Η περιοχή έχει μακρά ιστορία στην εξόρυξη και την επεξεργασία λευκόλιθου. Η αρχή έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν δημιουργήθηκε το 1870 η Α.Ε. Δημοσίων και Δημοτικών Έργων, η οποία και αγόρασε αντί 500.000 δραχμών τα μεταλλεία της περιοχής. Η εταιρεία κατάφερε το 1893 να έχει παραγωγή 13.000 τόνων ορυκτού λευκολίθου, 600 τόνων πεφρυγμένου και 850 τόνων σε μορφή πλίνθων, η οποία εξαγόταν εξολοκλήρου στην Ευρώπη και την Αμερική. Η εταιρεία μετεξελίχθηκε στην Α.Ε. Επιχειρήσεων εν Ελλάδι το 1913 και είχε ως στόχο να καθετοποιηθεί η μεταλλευτική παραγωγή της περιοχής. Έτσι, εκείνη την περίοδο δημιουργήθηκε ο πρώτος περιστροφικός κλίβανος με κάρβουνο για την παραγωγή δίπυρης μαγνησίας, που εφοδίαζε τους Συμμάχους στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η εταιρεία στη συνέχεια περιήλθε στον έλεγχο του Δημήτριου Σκαλιστήρη (FI.Μ.Ι.S.CO. - FInancial Mining Industrial Shipping COrporation), το 1947. Μετά από μακρά περίοδο ανάπτυξης και κερδοφορίας εμφάνισε ζημιές και κατέστη προβληματική το 1984, με συνέπεια να γίνει εκκαθάριση και να μετονομαστεί σε ΒΙΟΜΑΓΝ ΑΕ, το 1996. Οι προσπάθειες ανάκαμψης απέτυχαν και οδηγήθηκε σε λουκέτο το 2001. To 2010 η ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ (TERNA MAG, του ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) εξαγόρασε την παλαιά ΒΙΟΜΑΓΝ και η εξορυκτική δραστηριότητα ξεκίνησε δύο χρόνια αργότερα με στόχο την παραγωγή 170.000 τόνων ετησίως.

Το Μαντούδι έχει μια παραλία, το Κυμάσι, η οποία φημίζεται για τα καθαρά νερά της. Στο Κυμάσι οι επισκέπτες μπορούν να κολυμπήσουν μέχρι το Κοτρόνι, το μεγάλο βράχο της παραλίας. Το Κυμάσι διαθέτει λιμάνι και ενεργή ακτοπλοϊκή γραμμή η οποία το συνδέει με τις Σποράδες. Απέχει 22 ναυτικά μίλια από το λιμάνι Σκιάθου, 23 ναυτικά μίλια από την Λιμάνι Λουτρακιου Σκοπέλου και 30 ναυτικά μίλια από το λιμάνι Αλόννησου.
Full Metal Jacket

Το Full Metal Jacket είναι βρετανο-αμερικανική πολεμική ταινία του 1987 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Στάνλεϋ Κιούμπρικ. Το σενάριο του Κιούμπρικ, του Μάικλ Χερ, και του Γκούσταβ Hasford βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Hasford το "The Short-Timers" (1979). Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Μάθιου Μοντάιν, Άνταμ Μπάλντουιν, Βίντσεντ Ντ'Ονόφριο, Ρ. Λι Έρμι, Ντόριαν Χέργουντ, Άρλις Χάουαρντ, Kevyn Major Howard, και ο Εντ Όρος. Η ιστορία ακολουθεί μια διμοιρία πεζοναυτών των ΗΠΑ μέσα από την εκπαίδευσή τους και τις εμπειρίες των δύο πεζοναυτών της διμοιρίας στην επιθετική επιχείρηση Τετ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στη σφαίρα αυτού του τύπου (full metal jacket bullet) που χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους στρατιώτες που πήραν μέρος στις επιχειρήσεις του Βιετνάμ. Η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 26 Ιουνίου 1987.

Η ταινία έλαβε την κρίσιμη αναγνώριση και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου του Κιούμπρικ, του Χερ, και του Hasford. Το 2001, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τοποθέτησε το Full Metal Jacket στο Νο 95 στα "100 Χρόνια AFI των...100 Thrills» σε δημοσκόπηση.
Κόρδαφος ο Λεπρεάτης

Ο Κόρδαφος ο Λεπρεάτης (γιος του Αλκάνωρα, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από το Λέπρεο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 80ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (460 π.Χ.).
Μάρκος Αυρήλιος Πείος

Ο Μάρκος Αυρήλιος Πείος (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Δάλδη της Λυδίας ο οποίος στέφθηκε νικητής στην πάλη ή το παγκράτιο κατά τους 257ους (249 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Σε επιγραφή που βρέθηκε ονομάζεται "ὀλυμπιονίκης Πεισαἷος παράδοξος".
Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας (ΛΔΒ, Βουλγαρικά Народна република България (НРБ) "Ναρόντνα ρεπούμπλικα Μπαλγκάριγια") ήταν το επίσημο όνομα της Βουλγαρικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας υπήρξε από το 1946-1990, όταν το Βουλγαρικό Κομμουνιστικό Κόμμα (BΚΚ) κυβέρνησε μαζί με τον εταίρο του σε συνασπισμό, τη Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση. Η Βουλγαρία ήταν μέρος της Κομεκόν, μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας και στενά συνδεδεμένη με τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Το Βουλγαρικό αντιστασιακό κίνημα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καθαίρεσε την κυβέρνηση του Βασίλειου της Βουλγαρίας με το Βουλγαρικό πραξικόπημα του 1944, που έθεσε τέρμα στη συμμαχία της χώρας με τις δυνάμεις του Αξονα και οδήγησε στην εγκαθίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας το 1946.

ΤΟ ΒΚΚ άσκησε πολιτικές με πρότυπο εκείνες που πρωτοεφαρμόστηκαν στη Σοβιετική Ένωση, μετατρέποντας τη χώρα κατά τη διάρκεια μιας δεκαετίας από μια αγροτική κοινωνία σε μια βιομηχανοποιημένη σοσιαλιστική κοινωνία. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, μετά το θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν, οι συντηρητικοί σκληροπυρηνικοι έχασαν την επιρροή και ακολούθησε μια περίοδος κοινωνικής απελευθέρωσης και σταθερότητας υπό τον Τόντορ Ζίβκοβ με ποικίλους βαθμούς συντηρητικής ή φιλελεύθερής επιρροής μετέπειτα. Μετά την κατασκευή νέων ενεργειακών και μεταφορικών υποδομών, από το 1960 η βιομηχανία έγινε ο κυρίαρχος τομέας της οικονομίας και η Βουλγαρία έγινε σημαντικός εξαγωγέας ειδών οικιακής χρήσης και, αργότερα, τεχνολογιών υπολογιστών, κερδίζοντας το προσωνύμιο της "Σίλικον Βάλλεϋ του Ανατολικού Μπλοκ". Τα σχετικά υψηλά επίπεδα παραγωγικότητας της χώρας και οι ψηλές βαθμολογίες στις κατατάξεις κοινωνικής ανάπτυξης, την κατέστησαν πρότυπο για την κυβερνητική πολιτική άλλων σοσιαλιστικών χωρών.

Το 1989, μετά από μερικά χρόνια φιλελεύθερης επιρροής, άρχισαν πολιτικές μεταρρυθμίσεις και ο Τόντορ Ζίβκοβ, που είχε υπηρετήσει ως επικεφαλής του κόμματος από το 1954, καθαιρέθηκε από τη θέση του σε ένα συνέδριο του BΚΚ. Το 1990, υπό την νέα ηγεσία του Γκεόργκι Παρβάνοφ, το BΚΚ άλλαξε το όνομά του σε "Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα" (BΣΚ) και υιοθέτησε μια κεντροαριστερή πολιτική ιδεολογία στη θέση του Μαρξισμού-Λενινισμού. Μετά τη νίκη του BΣΚ στις εκλογές του 1990, που ήταν οι πρώτες ανοιχτά ανταγωνιστικές εκλογές από το 1931, το όνομα του κράτους άλλαξε σε Δημοκρατία της Βουλγαρίας.

Γεωγραφικά η Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας συνόρευε με τη Μαύρη Θάλασσα στα ανατολικά, τη Ρουμανία στα βόρεια, τη Γιουγκοσλαβία (Σερβία και Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας) στα δυτικά και την Ελλάδα και την Τουρκία στα νότια.
Λακράτης ο Λακεδαιμόνιος

Ο Λακράτης ο Λακεδαιμόνιος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 91ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (416 π.Χ.).
Ακεστορίδης ο Τρωάδας

Ο Ακεστορίδης ο Τρωάδας (γιος του Ερμοκρέοντα, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Τρωάδα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα της συνωρίδας ή τέθριππου πώλων δρόμου κατά τους 142ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (212 π.Χ.). Αναφέρεται επίσης ως νικητής στα Νέμεα, στα Ασκλήπεια της Επιδαύρου, τα Ημεράσια στους Λουσούς, και τα Έρμαια στην Φενεό. Σε επίγραμμα που ανακαλύφθηκε στην βάση του ανδριάντα του στην Ολυμπία αναφέρεται πως υπήρξε ο πρώτος Τρώας ο οποίος έγινε ολυμπιονίκης.
Ευβάλκης ο Λακεδαιμόνιος

Ο Ευβάλκης ο Λακεδαιμόνιος ή Διάρης (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 120ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (300 π.Χ.). Είναι πιθανό πως το όνομα του ήταν "Διάρης" και το "Ευβάλκης" ήταν απλώς κάποια αθλητική επωνυμία ή χαρακτηρισμός της Σπάρτης, καθώς υπήρχε στάδιο στην πόλη με αυτό το όνομα.
Διονυσόδωρος ο Θηβαίος

Ο Διονυσόδωρος ο Θηβαίος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Θήβα, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα κατά τους 107ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (352 π.Χ.). Αναφέρεται πως πολέμησε στην μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ., και μετά την νίκη των Μακεδόνων ο Μέγας Αλέξανδρος φρόντισε να του απονεμηθεί χάρη καθώς ο Διονυσόδωρος είχε υπάρξει ολυμπιονίκης.
Παγκλής ο Τήνιος

Ο Παγκλής ο Τήνιος (γιος του Παγκλή, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Τήνο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 217ους (89 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η επιγραφή του ανακαλύφτηκε στην Τήνο και αναφέρει πως υπήρξε και νικητής στα Άκτια εκτός από τους ολυμπιακούς αγώνες.
Βασίλειο της Βουλγαρίας

Το Βασίλειο της Βουλγαρίας (Βουλγαρικά Царство България, "Τσάρστβο Μπαλγκάριγια") ήταν συνταγματική μοναρχία που ιδρύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1908 (Π.Η. 22 Σεπτεμβρίου), όταν το βουλγαρικό κράτος αναβαθμίστηκε από πριγκιπάτο σε βασίλειο. Ο Φερδινάνδος Α΄ στέφθηκε Τσάρος κατά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, κυρίως λόγω των στρατιωτικών σχεδίων του και της επιδίωξης ευκαιριών για την ενοποίηση όλων των εδαφών των Βαλκανίων με εθνοτικά Βουλγαρική πλειοψηφία (εδάφη που είχαν αφαιρεθεί από τη Βουλγαρία και επιστραφεί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με τη Συνθήκη του Βερολίνου (1878)).

Το κράτος ήταν σχεδόν συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση καθ 'όλη την ύπαρξή του, παίρνοντας το προσωνύμιο "Βαλκανική Πρωσία". Για αρκετά χρόνια η Βουλγαρία κινητοποίησε έναν στρατό άνω του ενός εκατομμυρίου ανδρών από τον 5 εκατομμυρίων πληθυσμό της και την επόμενη δεκαετία (1910-1920) ενεπλάκη σε τρεις πολέμουςπάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι από τον πληθυσμό της περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ και κατά την επόμενη δεκαετία (1910-1920) ενεπλάκη σε τρεις πολέμους - τον Α΄ και το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Βουλγαρικός στρατός διαλύθηκε και απαγορεύτηκε η επανασύστασή του από τις Συμμαχικές δυνάμεις και όλα τα σχέδια για εθνική ενοποίηση των βουλγαρικών εδαφών απέτυχαν. Λιγότερο από δύο δεκαετίες αργότερα, η Βουλγαρία και πάλι πήγε στον πόλεμο για εθνική ενοποίηση στο πλαίσιο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου και για άλλη μια φορά βρέθηκε στην πλευρά των ηττημένων, μέχρι να ταχθεί στο πλευρό των Συμμάχων το 1944. Το 1946, η μοναρχία καταργήθηκε, ο τελευταίος Τσάρος της εξορίστηκε και το Βασίλειο αντικαταστάθηκε από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας.
Πιουστεκασίμ

Το Πιουστεκασίμ (επίσης, Πιουστακασύμ και Πιουζτακασύμ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,841. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Πιουστεκασίμ, Γκιουνεϊμεχλέ και Ντεχνέ.
Ερμογένης ο Φιλαδέλφειος

μικρογραφία|Ρωμαϊκό νόμισμα του 1ου αιώνα στο οποίο μνημονεύεται ο Ερμογένης ως ολυμπιονίκης

Ο Ερμογένης ο Φιλαδέλφειος ("Φιλαδελφεύς", 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Φιλαδέλφεια της Λυδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 204ους (37 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το όνομα του αναφέρεται σε νόμισμα της εποχής του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καλιγούλα (περίοδος 24 - 41 μ.Χ.), και αναγράφει "Φιλαδελφέων Ἐρμογένης Ὀλυμπιονίκης".
Μόσχος ο Περγαμηνός

Ο Μόσχος ο Περγαμηνός (γιος του Μόσχου, 2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Πέργαμο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 226ους (125 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Δείφιλος ο Αιγέας

Ο Δείφιλος ο Αιγέας (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Αιγές Αιολίδας, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 227ους (129 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Τίτος Αίλιος Αυρήλιος Μητρόδωρος

Ο Τίτος Αίλιος Αυρήλιος Μητρόδωρος (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Φιλαδέλφεια στην Μικρά Ασία, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 241ους (185 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς), συγκεκριμένα ως "παράδοξος περιοδονίκης".
Μάρκος Αυρήλιος Φιλοσέβαστος

Ο Μάρκος Αυρήλιος Φιλοσέβαστος (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Έφεσος, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 242ους (189 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς), συγκεκριμένα ως "παράδοξος περιοδονίκης".
Πόπλιος Αίλιος Γρανιανός Φάνιος Αρτεμίδωρος

Ο Πόπλιος Αίλιος Γρανιανός Φάνιος Αρτεμίδωρος (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Μίλητο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 251ους (225 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς).
Αυρήλιος Γερμανός

Ο Αυρήλιος Γερμανός (γιος του Συμμάχου, 3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Αντινόη στην Αίγυπτο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 255ους (241 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται πως υπήρξε επίσης νικητής στα Καπιτώλια.
Μάρκος Αυρήλιος Ιεροκλής

Ο Μάρκος Αυρήλιος Ιεροκλής (2ος/3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Νύσα της Καρίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 245ους (201 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς).
Αισχίνης ο Σφήττιος

Ο Αισχίνης ο Σφήττιος (περίπου 425-350 π.Χ) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ακόλουθος του Σωκράτη κατά τη διάρκεια της νιότης του. Οι ιστορικοί τον αποκαλούν Αισχίνη Σωκρατικό, για να τον ξεχωρίσουν από τον ρήτορα Αισχίνη.
Φρύνιχος ο Αθηναίος

[[Στατήρας]] της [[Ολυμπία|Ολυμπίας]] ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 78ης και 82ης διοργάνωσης των [[Ολυμπιακοί αγώνες στην αρχαιότητα|αρχαίων ολυμπιακών αγώνων]].

Ο Φρύνιχος ο Αθηναίος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αθήνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 81ους (456 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Μαξ Βέλμαν

Ο Μαξ Βέλμαν (, Στσέτσιν, 15 Μαρτίου 1863–Πότσδαμ 9 Οκτωβρίου 1933) ήταν γερμανός κλασσικιστής και ιστορικός της ιατρικής. Στην εποχή του θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους γνώστες της αρχαίας ιατρικής και φυσικής επιστήμης. Η ερευνητική του δραστηριότητα περιορίστηκε από τις πανεπιστημιακές του υποχρεώσεις και την οικονομική του στενότητα. Αναφορές στο έργο στην αρχαία ιατρική του γίνονται μέχρι και σήμερα.
S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα

Το S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα ή Πώς έμαθα να πάψω να ανησυχώ και να αγαπώ τη βόμβα (πρωτότυπος τίτλος: Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb), περισσότερο γνωστή ως Dr. Strangelove, είναι ταινία πολιτικής σάτιρας και μαύρη κωμωδία του 1964, σε σκηνοθεσία και παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Τέρι Σάουδερν και Πίτερ Τζορτζ, το οποίο είναι αόριστα βασισμένο σε μυθιστόρημα του τελευταίου, ονόματι "Red Alert".

H ταινία σατιρίζει τους φόβους του Ψυχρού Πολέμου για μια πυρηνική σύγκρουση μεταξύ της ΕΣΣΔ και τις ΗΠΑ. Πρωταγωνιστούν σε αυτή οι Πίτερ Σέλλερς, Τζορτζ Σκοτ, Στέρλιν Χέιντεν, Σλιμ Πίκενς, Κίναν Γουίν, Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, Τρέισι Ριντ. Η παραγωγή έγινε στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ιρλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας

Ο Ιρλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας ή "Αγγλο-Ιρλανδικός πόλεμος" ήταν μια στρατιωτική σύγκρουση από το 1919 έως το 1921 ανάμεσα στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (Ι.Ρ.Α.) και τις Βρετανικές δυνάμεις ασφαλείας της Ιρλανδίας. Ήταν η κατάληξη του αγώνα των Ιρλανδών για την επίτευξη ανεξαρτησίας από τη Βρετανία, ο οποίος μετατράπηκε στο τελευταίο του στάδιο, σε μια καθαρά ένοπλη σύρραξη. 
Το Δεκέμβριο του 1918 το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιρλανδίας Σιν Φέιν ("Sinn Fein") κέρδισε τις εκλογές στη χώρα και στις 21 Ιανουαρίου 1919 τα στελέχη του σύστησαν μια επαναστατική κυβέρνηση και κήρυξαν μονομερώς την ανεξαρτησία της Ιρλανδίας. Την ίδια μέρα, μέλη του ΙΡΑ τα οποία έδρασαν αυτοβούλως, σκότωσαν δυο άνδρες της αστυνομίας στην Κομητεία Tipperary, ενέργεια η οποία σηματοδότησε την αρχή του πολέμου.

Κατά την εξέλιξη της σύγκρουσης, περίπου 300 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους έως και τα τέλη του επόμενου έτους (1920). Ωστόσο, το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς υπήρξε μια έξαρση των μαχών με αποκορύφωμα τη μαζική δολοφονία Ιρλανδών πολιτών από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα στο Δουβλίνο την Κυριακή 21 Νοεμβρίου ("Bloody Sunday") σαν αντίποινα για την εκτέλεση, το ίδιο πρωί, από τον ΙΡΑ, δεκατεσσάρων Άγγλων κατασκόπων.

Στις 11 Ιουλίου του 1921 οι δυο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και ακολούθως ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην επικράτεια της οποίας περιήλθε όλη η χώρα, πλην του βορειοανατολικού τμήματός της, το οποίο συνέχισε να ανήκει στη Μεγάλη Βρετανία. Η Αγγλο-Ιρλανδική συνθήκη υπογράφτηκε τελικά, στις 6 Δεκεμβρίου του 1921. Ακολούθως, ξέσπασαν ταραχές στη Βόρεια Ιρλανδία, μεταξύ καθολικών (που ήταν οπαδοί της ένωσης με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας) και προτεσταντών (που υποστήριζαν την παραμονή στη Μεγάλη Βρετανία)

Το καλοκαίρι του 1922 οι διαφωνίες μεταξύ των μελών της προσωρινής κυβέρνησης της Ιρλανδίας οδήγησαν σε εμφύλιο πόλεμο, θύματα του οποίου υπήρξαν κορυφαίοι πρωταγωνιστές του αγώνα της ανεξαρτησίας, όπως ο Μάικλ Κόλινς.
Η Πηγή της Ζωής

Η Πηγή της Ζωής (αγγλικά: The Fountain) είναι μια αμερικανική επική δραματική ταινία του 2006, που συνδυάζει στοιχεία της φαντασίας, της ιστορίας, της πνευματικότητας και την επιστημονική φαντασία. Είναι σε σκηνοθεσία του Ντάρεν Αρονόφσκι, και τα αστέρια Χιου Τζάκμαν και Ρέιτσελ Βάις. Η ταινία αποτελείται από τρεις ιστορίες, στις οποίες ο Τζάκμαν και ο Βάις παίζουν διαφορετικούς χαρακτήρες που μπορεί ή δεν μπορεί να είναι τα ίδια δύο άτομα: ένας σύγχρονος επιστήμονας και η καρκινοπαθής σύζυγός του, ένας κονκισταδόρας και η βασίλισσα του, και ένας ταξιδιώτης του διαστήματος στο μέλλον που ψάχνει την χαμένη αγάπη του. Οι ιστορίες -που αλληλοσυνδέονται με τη χρήση των ρακόρ και επαναλαμβανόμενα οπτικά μοτίβα- αντικατοπτρίζουν τα θέματα της αγάπης και της θνησιμότητας.
Ιρλανδικός εμφύλιος πόλεμος

Ο Ιρλανδικός εμφύλιος πόλεμος ήταν στρατιωτική σύγκρουση που έλαβε χώρα εντός της επικράτειας της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας μεταξύ της προσωρινής δημοκρατικής κυβέρνησης της χώρας (που είχε συσταθεί μετά την επίτευξη της Ιρλανδικής ανεξαρτησίας από τη Μεγάλη Βρετανία) και των πολέμιων της συνθήκης ειρήνης (εθνικιστές), που δε συμφωνούσαν με τους εδαφικούς, κυρίως, όρους της συμφωνίας που είχε υπογραφεί με τους Άγγλους. Ο πόλεμος διήρκεσε επί 11 συνεχόμενους μήνες, από τις 28 Ιουνίου 1922 έως τις 23 Μαΐου 1923 και προκάλεσε περισσότερα θύματα από ότι ο προηγηθείς αγώνας της Ιρλανδικής ανεξαρτησίας. Νικήτρια αναδείχθηκε η προσωρινή κυβέρνηση της χώρας, η οποία μάλιστα ενισχύθηκε στρατιωτικά από τους Άγγλους, μέσω του Βασιλικού Ναυτικού.

==Παραπομπή==
Γκιουνεϊμεχλέ

Το Γκιουνεϊμεχλέ (επίσης, Γκιουνεϊμεχελλέ, αζερικά: Güneyməhəllə) είναι ένα χωριό στο δήμο Πιουστεκασίμ στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Κελεζεϊβέ

Το Κελεζεϊβέ (επίσης, Καλά-Ζεϊνά, Κελαζέϊβα, και Ζέιβα) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σουλούτ.
Κουνχίρτ

Το Κουνχίρτ (επίσης, Κιουνχίρτ και Κούνχιρτ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκιούλεζι.
Καζιόμπα

Το Καζιόμπα είναι ένα χωριό στην επαρχία Κουσάρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Κουσαρκισλάχ

Το Κουσαρκισλάχ είναι ένα χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Αρμάνι

Ο Τζιόρτζιο Αρμάνι S. P. A. () είναι ένας ιταλικός οίκος μόδας που ιδρύθηκε από τον Giorgio Armani , ο οποίος σχεδιάζει, κατασκευάζει, διανέμει και εμπορεύεται προϊόντα υψηλής ραπτικής, έτοιμων ενδυμάτων, δερμάτινα προϊόντα, παπούτσια, ρολόγια, κοσμήματα, αξεσουάρ, οπτικά,  καλλυντικά και διακόσμησης εσωτερικού χώρου. Η εμπορική προώθηση αυτών των προϊόντων έγινε με τις παρακάτω  μάρκες, απο τις πιο ακριβές μέχρι τις πιο προσιτές: Giorgio Armani Privé, Giorgio Armani, Emporio Armani, EA7 | Emporio Armani, Armani Collezioni, AJ | Armani Jeans, Armani Junior, AX | Armani Exchange. Στα τέλη του 2005, οι πωλήσεις της εταιρίας εκτιμήθηκαν περίπου στα 1,69 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο οίκος Aρμάνι είχε τη γρηγορότερη ανάπτυξη από όλες τις εταιρείες στο χώρο της μόδας.

O οίκος Τζιόρτζιο Αρμάνι σε συνεργασία με την Emaar Properties διαθέτουν μια αλυσίδα από πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα σε αρκετές μεγάλες πόλεις, όπως το Μιλάνο, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Χονγκ Κονγκ, το Λος Άντζελες, το Τόκιο, τη Σαγκάη, τη Σεούλ και το Ντουμπάι. Η εταιρεία διαθέτει ήδη μια σειρά από καφετέριες σε όλο τον κόσμο, καθώς και ένα μπαρ και ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης.
Γλαύκος Αλιθέρσης

Γλαύκος Αλιθέρσης είναι το φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Μιχ. Χατζηδημητρίου. Γεννήθηκε το 1897 και πέθανε το 1965 στη Λεμεσό. Τα περισσότερα χρόνια του τα έζησε στην Αλεξάνδρεια, όπου εργαζόταν ως καθηγητής φυσικής αγωγής σε ελληνικά σχολεία. Εκεί δημιούργησε το σημαντικότερο λογοτεχνικό του έργο, που τον ανέδειξε σε βασικό στέλεχος της λογοτεχνίας. Έγραψε ποιήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, κριτικές, δοκίμια. Υπήρξε παγκυπριονίκης και πανελληνιονίκης. Αποτυγχάνοντας στις εξετάσεις του στην Σχολή Ευελπίδων έγινε γυμναστής. Για το ποιητικό έργο του συγκαταλέγεται ανάμέσα στους σημαντικότερους Aιγυπτιώτες ποιητές.
Νέα Πινακοθήκη

Η Νέα Πινακοθήκη (Neue Pinakothek) είναι μουσείο στο Μόναχο, όπου εκτίθενται έργα ευρωπαϊκης τέχνης του 18ου και 19ου αιώνα. Πρόκειται για ένα από σημαντικότερα μουσεία του 19ου αιώνα ειδικά. Μαζί με την Παλαιά Πινακοθήκη και την Πινακοθήκη του Μοντέρνου (Μόναχο) αποτελεί το τμήμα εκείνο της Kunstareal (περιοχής τέχνης) του Μονάχου που καλύπτει πλήρως την διαδρομή της ευρωπαϊκης τέχνης από τον 13ο αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Η Νέα Πινακοθήκη φτάνει ώς τους εξπρεσιονιστές (περίπου 1900), ενώ ο χρονικός διαχωρισμός από τους «Παλιούς Δασκάλους» της Παλαιάς Πινακοθήκης που εφήρμοσε, υιοθετήθηκε στην συνέχεια από πολλά μουσεία.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1853 από τον (τέως τότε) βασιλιά της Βαυρίας Λουδοβίκο Α΄. Το αρχικό κτίριο, κατασκευασμένο από τους αρχιτέκτονες Φρίντριχ φον Γκέρτνερ και August von Voit, καταστράφηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και νέα μεταμοντέρνα κατασκευή του Alexander von Branca στεγάζει το μουσείο από το 1981.

Πυρήνα των εκθεμάτων αποτελεί η προσωπική συλλογή του Λουδοβίκου, ο οποίος ασκούσε την επιρροή του υπέρ των έργων του Γερμανικού Ρομαντισμού και της (γερμανικής) Σχολής του Μονάχου. Πατέρας του Όθωνα και φιλέλληνας ο Λουδοβίκος, έστειλε το 1834 τον ζωγράφο Carl Rottmann στην Ελλάδα για να ζωγραφίσει φημισμένα ελληνικά τοπία και μνημεία, που εκτίθενται σε ειδική αίθουσα του μουσείου. Την ίδια αυτή περίοδο πολλοί νεαροί Έλληνες καλλιτέχνες πήγαν για σπουδές στο Μόναχο και απετέλεσαν την Σχολή του Μονάχου.

Κατά την περίοδο κατά την οποία διευθυντής του μουσείου ήταν ο Hugo von Tschudi, αποκτήθηκαν αντιπροσωπευτικά έργα του Ιμπρεσιονισμού και του Μεταϊμπρεσιονισμού. 

Από τα περίπου 3.000 έργα που έχει στην κατοχή του το μουσείο (κρατική ιδιοκτησία από το 1915), εκτίθενται περίπου τετρακόσιοι πίνακες και πενήντα γλυπτά.
Τζάστιν Κρόνιν

Ο Τζάστιν Κρόνιν είναι Αμερικανός συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1962 στην Νέα Αγγλία των Η.Π.Α και είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και του εργαστηρίου συγγραφέων της Αϊόβα. Είναι καθηγητής Αγγλικών στο Πανεπιστήμιο του Ράις και ζει με την οικογένειά του στο Χιούστον του Τέξας.

Έχει γράψει 5 μυθιστορήματα μεταξύ των οποίων το Mary & O'neal για το οποίο τιμήθηκε με τα βραβεία PEN/Hemingway και Stephen Crane. Το τελευταίο του βιβλίο «Η Πόλη των Κατόπτρων» είναι το τελευταίο μέρος της τριλογίας που ξεκίνησε με «Το Πέρασμα» και συνεχίστηκε με το «Οι Δώδεκα Αιώνιοι» τα οποία έγιναν best seller. Τον Ιούλιο του 2007 η κινηματογραφική εταιρεία Fox 2000 ανακοίνωσε την απόκτηση των δικαιωμάτων της βαμπιρικής τριλογίας.
Gwar

Οι Gwar είναι αμερικάνικο heavy metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1984 στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια. Μετά τον θάνατο του τραγουδιστή Ντέιβ Μπρόκι το 2014, το συγκρότημα συνεχίζει χωρίς κανένα από τα αρχικά του μέλη.

Οι Gwar παρουσιάζονται στις ζωντανές τους εμφανίσεις με παράξενα κοστούμια εξωγήινων τεράτων, ένα θέμα που αποτελεί την βάση των άλμπουμ και των στίχων τους. Η γραφική βία των συναυλιών τους, όπου το κοινό και το συγκρότημα ψεκάζονται με ψεύτικο αίμα, ούρα και σπέρμα, έχει οδηγήσει τους μουσικοκριτικούς να τους χαρακτηρίσουν ως shock rock.
Ιωάννης Τριστάν, κόμης του Βαλουά

Ο Ιωάννης Τριστάν, κόμης του Βαλουά (8 Απριλίου 1250 – 3 Αυγούστου/ 1270), κόμης του Νεβέρ (1265 - 1270), κόμης του Βαλουά και του Κρεπί (1268 - 1270) ήταν Γάλλος πρίγκηπας από την δυναστεία των Καπετιδών, γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας.
Φειδώλας ο Κορίνθιος

Ο Φειδώλας ο Κορίνθιος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κόρινθο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 67ους (512 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Νικόστρατος ο Ηραίος

Ο Νικόστρατος ο Ηραίος (γιος του Ξενοκλείδη, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηραία Αρκαδίας ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 91ους (416 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργου του γλύπτη Παντία.
Παντάρκης ο Ηλείος

Ο Παντάρκης ο Ηλείος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 86ους (436 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης ο ερωμένος του Αθηναίου γλύπτη Φειδία, ο οποίος είχε φιλοτεχνήσει άγαλμα του Παντάρκη και το είχε τοποθετήσει στον ναό του Δία στην Ολυμπία στην Ηλεία κοντά στο άγαλμα του Ολυμπίου Διός.
Πολύνικος ο Θεσπιέας

Ο Πολύνικος ο Θεσπιέας ή Πολύνιπος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Θεσπιές, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 83ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (448 π.Χ.). Σκοτώθηκε το 424 π.Χ. σε μάχη στη Δήλο.
Αρχέδαμος ο Ηλείος

Ο Αρχέδαμος ο Ηλείος (γιος του Ξενία, 5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 96ους (396 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του Άλυπου του Σικυώνιου
Αγήνωρ ο Θηβαίος

Ο Αγήνωρ ο Θηβαίος (γιος του Θεόπομπου, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Θήβα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 105ους (360 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Πολυκλείτου.
Αισχύλος ο Θεσπιέας

Ο Αισχύλος ο Θεσπιέας (γιος του Γλαυκία, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Θεσπιές, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 108ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (348 π.Χ.).
Τσιναρλάρ

Το Τσιναρλάρ (επίσης Τσίναρλαρ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντιουζ Μπιλιτσί.
Κρατίνος ο Αιγειρίτης

Ο Κρατίνος ο Αιγειρίτης (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αιγείρα Αχαΐας ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 127ους (272 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Κάνθαρου του Σικυώνιου.
Σωσιάδης ο Τραλλιανός

Ο Σωσιάδης ο Τραλλιανός (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Τράλλεις ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 121ους (296 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Πέτρος Α΄ του Αλανσόν

Ο Πέτρος Α΄ του Αλανσόν (1251 - 6 Απριλίου 1284) ήταν ένας από τους μικρότερους γιους του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας, κόμης του Αλανσόν (1269 - 1284), κόμης του Μπλουά και του Σαρτρ (1272 - 1284) και κόμης του Πέρς.
Σιχχαπίτ

Το Σιχχαπίτ (επίσης, Σιχχαπούτ, Σιχ-Γκαπούτ, και Σιχγκαπίτ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καρατσαϊτσέκ.
Ερμησιάναξ ο Κολοφώνιος

Ο Ερμησιάναξ ο Κολοφώνιος (γιος του Αγοναίου, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κολοφώνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 115ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (320 π.Χ.). Ο εγγονός του ο Εικάσιος υπήρξε επίσης ολυμπιονίκης στην πάλη παίδων στην 131η διοργάνωση (256 π.Χ.).
Αλεξίνικος ο Ηλείος

Ο Αλεξίνικος ο Ηλείος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 128ους (268 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Κάνθαρου του Σικυώνιου και είχε στηθεί κοντά στον ανδριάντα τού φημισμένου ρήτορα Γοργία.
Λαστρατίδας ο Ηλείος

Ο Λαστρατίδας ο Ηλείος (γιος του Παραβάλλοντα, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 133ους (248 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Από τον Παυσανία αναφέρεται πως επίσης είχε 2 νίκες στα Νέμεα, η μια εκ των οποίων ήταν παίδων ("ἀγένιοι"). Ο πατέρας του ο Παραβάλλων είχε υπάρξει επίσης ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου.
Λύσιππος ο Ηλείος

Ο Λύσιππος ο Ηλείος (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 154ους (164 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Ανδρέα του Αργείου.
Ευανορίδας ο Ηλείος

Ο Ευανορίδας ο Ηλείος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 135ους (240 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης νικητής στα Νέμεα, και αργότερα έγινε ελλανοδίκης στους ολυμπιακούς αγώνες καθώς και τηρητής του αρχείου των ολυμπιονικών στην Ολυμπία διαδεχόμενος τον Παραβάλλοντα στην εργασία αυτή.
Apocalypto

Το Apocalypto είναι αμερικανική ταινία επικής περιπέτειας του 2006 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Μελ Γκίμπσον και γράφτηκε από τον Γκίμπσον και τον Φαρχάντ Safinia. Η ταινία διαθέτει ένα καστ των Ιθαγενών του Μεξικού και αμερικανών γηγενών ηθοποιών που αποτελείται από τον Ρούντι Γιάνγκμπλαντ, Ραούλ Τρουχίγιο, Μάιρα Sérbulo, Ντάλια Hernández, Ίαν Uriel, Gerardo Taracena, Rodolfo Palacios, Bernardo Ruiz Χουάρες, Ammel Ροντρίγκο Μεντόζα, Ρικάρντο Ντίαζ Μεντόζα και τον Ισραήλ Κοντρέρας. Παρόμοια με την προηγούμενη ταινία του Γκίμπσον "Τα Πάθη του Χριστού", όλοι οι διάλογοι είναι σε μια σύγχρονη προσέγγιση της αρχαίας γλώσσας. Εδώ η γλώσσα της ταινίας χρησιμοποιεί την Yucatec Μάγια, με την αγγλική και τις άλλες γλώσσες να υπάρχουν ως υπότιτλοι, οι οποίες αναφέρονται ορισμένες φορές στη γλώσσα ως Μάγια.

Η ταινία διαδραματίζεται στο προ-Κολομβιανό Γιουκατάν και τη Γουατεμάλα κατά το έτος 1511.Το Apocalypto απεικονίζει το ταξίδι ενός μεσοαμερικανού μέλους μιας φυλής που πρέπει να ξεφύγει από την ανθρώπινη θυσία και να σώσει την οικογένειά του μετά την άλωση και την καταστροφή του χωριού του σε μια εποχή που ο πολιτισμός των Μάγιας είναι έτοιμος να έρθει στο τέλος του. Η ταινία υπήρξε εισπρακτική επιτυχία , αποφέροντας συνολικά πάνω από 120 εκατομμύρια δολάρια σε όλο τον κόσμο, και έλαβε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν την σκηνοθεσία του Γκίμπσον, την κινηματογραφία του Ντιν Semler, καθώς και τις επιδόσεις του καστ.
Φάσιο Επαναστατικής Δράσης

To Φάσιο Επαναστατικής Δράσης (ιταλικά "Fascio d'azione rivoluzionaria Interventista") ήταν ένα κίνημα ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1914 στο Μιλάνο, υπό την ηγεσία των  Μπενίτο Μουσολίνι και  Αλσέστε ντε Αμπρις (Alceste De Ambris), που συνδεόταν  με τον κόσμο των  επαναστατών παρεμβατιστών  και εμπνεόταν από το μανιφέστο "Επαναστατικό Φάσιο Διεθνιστικής Δράσης" της  5 Οκτωβρίου 1914. Την 1η Ιανουαρίου 1915, ο Μουσολίνι δημοσίευσε το μανιφέστο στη  νέα του εφημερίδα "Il Popolo d'italia".  Η οργάνωση (Φάσιο) σύντομα έφτασε περίπου στα 9 χιλιάδες μέλη. Με αυτό ενώθηκαν και πολλοί φουτουριστές με παρεμβατιστικές και επαναστατικές-συνδικαλιστικές ιδέες. Μετά την έναρξη του πολέμου αυτοί εντάχθηκαν στο Φουτουριστικό Κόμμα. 

Το πρώτο συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 24 και 25 Ιανουαρίου 1915 και στην κεντρική επιτροπή εξελέγησαν, μεταξύ άλλων, οι Μικέλε Μπιάνκι (Michele Bianchi) και  Τσέζαρε Ρόσι (Cesare Rossi). Η δράση του ολοκληρώθηκε με   την παρέμβαση της Ιταλίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Μάιο του 1915. Σχεδόν όλα τα μέλη  επανενώθηκαν το 1919 στην Piazza Sansepolcro για την ίδρυση της οργάνωσης Ιταλικές Φάσι  Μάχης.
Ιτέα η λευκή

Η λευκή ιτιά (Salix alba - Ιτέα η λευκή) είναι είδος ιτιάς αυτοφυούς στην Ευρώπη, τη δυτική και κεντρική Ασία. Η ονομασία προέρχεται από το λευκό χρωματισμό στην κάτω πλευρά των φύλλων.

Είναι ένα μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους φυλλοβόλο δέντρο, που φτάνει σε ύψος τα 10–30 m, με έναν κορμό μέχρι 1 m διάμετρο και ακανόνιστη κορυφή που συχνά γέρνει. Ο φλοιός είναι γκρι-καφέ και βαθιά σχισμένος στα μεγαλύτερα δέντρα. Οι βλαστοί στα τυπικά είδη είναι γκρι-καφέ έως πράσινο-καφέ. Τα φύλλα είναι πιο ανοιχτόχρωμα από τις περισσότερες άλλες ιτιές, λόγω επικάλυψης πολύ λεπτών, μεταξένιων άσπρων τριχών, ιδίως στο κάτω μέρος· έχουν μήκος 5–10 cm και πλάτος 0,5–1,5 cm. Τα άνθη παράγονται σε ίουλους νωρίς την άνοιξη και γονιμοποιούνται από έντομα. Είναι δίοικο, με αρσενικούς και θηλυκούς ίουλους σε ξεχωριστά δένδρα· οι αρσενικοί ίουλοι έχουν μήκος 4–5 cm, οι θηλυκοί ίουλοι μήκους 3–4 cm στην επικονίαση, το οποίο επιμηκύνεται, καθώς ωριμάζει ο καρπός. Όταν ωριμάζει στο κατακαλόκαιρο, οι θηλυκοί ίουλοι αποτελούνται από πολλές μικρές (4 mm) κάψουλες, που το καθένα περιέχει πολλούς μικροσκοπικούς σπόρους ενσωματωμένους σε λευκό πούπουλο, το οποίο βοηθά τη διασπορά με τον άνεμο.
Μπαμπικέρ Αουάνταλα

Ο Μπαμπικέρ Αουάνταλα (αραβ. بابكر عوض الله) ήταν Σουδανός πολιτικός (1917-2019), που διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας του από τις 25 Μαΐου 1969 μέχρι τις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Ανήκε στο ρεύμα του αραβικού εθνικισμού.
Ελτσελέρ

Το Ελτσελέρ (επίσης, Ολτσαλάρ, Κουϊμπίσεφ, Ολ'ντζαλγιάρ, και Ουλτσελέρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 498 κατοίκων.
Γαρκινία του Πρέιν

Η Γαρκινία του Πρέιν "(Garcinia prainiana)", γνωστή και ως το κουμπί "mangosteen" ή "cherapu", είναι ένα είδος Γαρκινίας.

Το είδος ονομάστηκε προς τιμήν του σκώτου βοτανικού Ντέιβιντ Πρέιν ("David Prain", 1857—1944). Έχει μια γεύση που είναι παρόμοια, αλλά διαφορετική από το συγγενικό του, μοβ "mangosteen", με μια ενδιαφέρουσα γεύση, που κάποιοι έχουν συγκρίνει με ένα μανταρίνι, αλλά σε αντίθεση με τον συγγενή του, έχει έναν ιστό-λεπτό δέρμα αντί για μια σκληρή φλούδα, γεγονός που την καθιστά να φαγωθεί πολύ εύκολα με το χέρι. Επίσης, σε αντίθεση με το μοβ "mangosteen", μπορεί να καλλιεργηθεί σε ένα δοχείο.

Ο καρπός καλλιεργείται στη Νοτιοανατολική Ασία, από λίγους καλλιεργητές της πίσω αυλής στη Νότια Φλόριντα και στο Περίπτερο Σπανίων Καρπών Γουίτμαν της Φλόριντα του "Fairchild Tropical Botanic Garden" "(Whitman Rare Fruit Pavilion of Florida's Fairchild Tropical Botanic Garden)".
Ουβερτούρα 1812

Εκτέλεση της "Ουβερτούρας 1812" με πυροτεχνήματα και κανονιές στο Classical Spectacular στη [[Μελβούρνη]] το 2005
Η ουβερτούρα με τίτλο Το έτος 1812 (ρωσ. 1812 год), γνωστή ως Ουβερτούρα 1812, είναι μουσικό έργο του Ρώσου συνθέτη Πιότρ Τσαϊκόφσκι (Op. 49), γραμμένο σε Μι ύφεση μείζονα το 1880. Περιγράφει μουσικά τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία υπό τον Μέγα Ναπολέοντα και τη ρωσική άμυνα.

Η παγκόσμια πρεμιέρα του έργου έλαβε χώρα στη Μόσχα στις 20 Αυγούστου 1882 υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ιππόλυτου Αλτάνη, κάτω από μία τέντα κοντά στον ημιτελή Καθεδρικό Ναό του Σωτήρα Χριστού, που επίσης ανεγέρθηκε στη μνήμη της υπερασπίσεως της Ρωσίας το 1812.

Η ουβερτούρα είναι ευρύτερα γνωστή για την τελική κλιμάκωση της «ομοβροντίας» από κωδωνοκρουσίες, κανονιές και φανφάρα χάλκινων πνευστών. Περιλαμβάνεται συχνά σε δίσκους-ανθολογήσεις κλασικής μουσικής για ευρύτερο κοινό, ενώ πολλές φορές συνοδεύει φιέστες πυροτεχνημάτων σε υπαίθριες συναυλίες σε ολόκληρο τον κόσμο. Εξελίχθηκε σε ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του Τσαϊκόφσκι, μαζί με τα μπαλέτα του ("Ο Καρυοθραύστης", "Η λίμνη των κύκνων").
SimCity 2000

Το SimCity 2000 είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης πόλης που δημιουργήθηκε από την Maxis. Αποτελεί διάδοχος του παιχνιδιού "SimCity" και το δεύτερο παιχνίδι της σειράς. Κυκλοφόρησε αρχικά το 1993 για υπολογιστές Macintosh και MS-DOS, και αργότερα το 1995 για τα Sega Saturn, SNES, PlayStation και Microsoft Windows.

Το παιχνίδι χρησιμοποιεί ισομετρικά γραφικά, σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι της σειράς που χρησιμοποιούσε μια προβολή από ψηλά. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι η δημιουργία μιας πόλης, η ανάπτυξη αστικών και βιομηχανικών ζωνών, η κατασκευή των υποδομών και η είσπραξη των φόρων για την περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης. Όπως και στην πραγματικότητα, είναι σημαντική η αύξηση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού για να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ των διαφόρων τομέων και την παρακολούθηση των περιβαλλοντικών συνθηκών της περιοχής, διαφορετικά η περιοχή μπορεί να ερειπωθεί, καθώς και να πτωχεύσει.

Οι κριτικοί έχουν κυρίως επαινέσει τα φωτεινά και λεπτομερή γραφικά, προηγμένο μενού ελέγχου, το gameplay και καλό soundtrack. Έχουν πωληθεί περίπου 4.23 εκατομμύρια αντίτυπα, κυρίως στις ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία.
Συζύγιον το πολυανθές

Το Συζύγιον το πολυανθές "(Syzygium polyanthum)", που επίσης ονομάζεται Ινδική δάφνη "(αγγλικά: Indian bayleaf)" και Ινδονησιακή δάφνη "(Indonesian bayleaf)", είναι ένα είδος φυτού της οικογένειας των Μυρτίδων "(Myrtaceae)", ιθαγενές στην Ινδοκίνα και την "Malesia".Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται παραδοσιακά ως αρωματική ύλη τροφίμων και έχουν αποδειχθεί ότι σκοτώνουν τα σπόρια του "Bacillus cereus".
Τιμόδημος ο Αχαρνέας

Ο Τιμόδημος ο Αχαρνέας (αρχ.ελληνικά: "Αχαρνεύς", γιος του Τιμόνου, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Αχαρνές της Αθήνας ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 80ους (460 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Είχε υπάρξει νικητής και στα Νέμεα, και ο Πίνδαρος αφιέρωσε στον Τιμόδημο τον 2ο Νεμεόνικο του.
Βρουνφελσία

Η Βρουνφελσία "(Brunfelsia)" είναι ένα γένος των αγγειόσπερμων φυτών στην οικογένεια των Σολανίδων "(Solanaceae)", τους στρύχνους. Περιγράφονται περίπου 50 είδη του φυτού. Ο Λινναίος ονομάτισε το γένος προς τιμή του πρώιμου Γερμανού βοτανολόγου "Otto Brunfels" (1488-1534). Στις κοινές ονομασίες για το γένος περιλαμβάνεται το βροχόδεντρο "(raintree)".

Πρόκειται για νεοτροπικούς θάμνοι και μικρά δενδρύλια. Τα φύλλα διατάσσονται εναλλάξ, είναι απλά και συνήθως ωοειδούς σχήματος. Τα μεγάλα, σωληνοειδή άνθη έχουν πέντε ευρεία πέταλα "(petals)". 

Ο τυπικός βιότοπος για τα άγρια είδη είναι τα ελαφρά δάση και αλσύλλια.

Τα καλλιεργούμενα ειδή περιλαμβάνουν την "Brunfelsia americana" και την "Brunfelsia pauciflora". Η "Brunfelsia australis" προωθείται ενεργά από τους καλλιεργητές για τα τρίχρωμα άνθη και την αντοχή στην ξηρασία.

Όπως και πολλοί στρύχνοι, κάποια μέλη αυτού του γένους περιέχουν τοξικά και φαρμακευτικά αλκαλοειδή. Τα φυτά είναι γνωστό ότι είναι δηλητηριώδη για τα κατοικίδια ζώα όπως τις γάτες, τα σκυλιά και τα άλογα λόγω της περιεκτικότητας σε βρουνφελσιαμιδίνης. Η τοξικότητα στους σκύλους εκδηλώνεται με γαστρεντερικά, νευρολογικά και καρδιακά συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά της στρυχνίνης.

Η "Brunfelsia" είναι ένα γένος της φυλής "Petunieae", η οποία περιλαμβάνει επίσης την πετούνια. Αυτή η τοποθέτηση υποστηρίζεται από μοριακά δεδομένα.

Τα είδη περιλαμβάνουν:
Τιμάνθης ο Κλεωναίος

Ο Τιμάνθης ο Κλεωναίος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Κλεωνές της Αργολίδας ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 81ους (456 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Μύρωνα. Μετά την νίκη του στους ολυμπιακούς αγώνες, ο Τιμάνθης συνέχισε να εξασκείται καθημερινά τεντώνοντας ένα μεγάλο τόξο, και όταν πλέον δεν μπορούσε να το τεντώσει άλλο πια, αυτοκτόνησε καίγοντας τον εαυτό του.
Εφωτίων ο Μαινάλιος

Ο Εφωτίων ο Μαινάλιος ή Εφουδίων ή Εφωδίων (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από το Μαίναλο ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 79ους (464 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε περιοδονίκης καθώς είχε παράλληλες νίκες στα Πύθια, Ίσθμια και Νέμεα, ενώ αναφορά σε αυτόν υπάρχει και στις Σφήκες του Αριστοφάνη, όπου ο αθλητής (αναφέρεται ως "Εφουδίων") αναφέρεται πως παρότι ηλικιωμένος κατάφερε να νικήσει τον νέο σε ηλικία αντίπαλο του, τον "Ασκώνδα".
Λιντίτα Χαλίμι

Η Λιντίτα Χαλίμι (γενν. 24 Μαρτίου 1989), κοινώς γνωστή ως Λιντίτα είναι Κοσοβάρα-Αλβανίδα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την Αλβανία στην Eurovision 2017 με το τραγούδι "World" . Δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό κατακτώντας την δέκατη τέταρτη θέση στον α' ημιτελικό .
Μπρένταν Μάρεϊ

μικρογραφία|Ο Μάρεϊ (πάνω δεξιά), μαζί με τους Hometown, το 2015.
Ο Μπρένταν Μάρεϊ (γεν. 16 Νοεμβρίου 1996) είναι Ιρλανδός τραγουδιστής και πρώην μέλος του ιρλανδικού γκρουπ Hometown. Εκπροσώπησε την Ιρλανδία στην Γιουροβίζιον 2017, ως σόλο καλλιτέχνης.

Συμμετείχε στην Γιουροβίζιον 2017, όπου εκπροσώπησε την Ιρλανδία με το τραγούδι Dying to Try στον δεύτερο ημιτελικό. Αποκλείστηκε από τον τελικό, καθώς τερμάτισε 13ος με 86 βαθμούς.
Ελλί Ντελβώ

Η Ελλί Ντελβώ (10 Ιουνίου 1999) πιο γνωστή ως Μπλανς, είναι Βελγίδα τραγουδίστρια και στιχουργός. Εκπροσώπησε το Βέλγιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 στην Ουκρανία με το τραγούδι "City Lights", κατακτώντας την τέταρτη θέση με 363 βαθμούς. Η Μπλανς είχε, προηγουμένως, συμμετάσχει στο The Voice Belgique, όπου ήταν στην ομάδα των Cats on Trees.
Χόβιγκ Ντεμιρτζιάν

Ο Hovig Demirjian (Ελληνικά: Χόβιγκ Ντεμιρτζιάν, Αρμενικά: Հովիկ Դեմիրճյան, γεν. 3 Ιανουαρίου 1989), πιο γνωστός ως Hovig, είναι Κύπριος τραγουδιστής με αρμενική καταγωγή. Εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 και κατέλαβε την 21η θέση.
Γιώργος Κουρής

Ο Γιώργος Κουρής (10 Φεβρουαρίου 1937–30 Απριλίου 2018) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και επιχειρηματίας, ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές των ελληνικών ΜΜΕ και ευρύτερα της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδας κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης.

Ήταν ο δημιουργός του λεγόμενου «αυριανισμού», ενώ οι εφημερίδες και τα μέσα του χαρακτηρίστηκαν επί σειρά ετών ως επικοινωνιακά μέσα στήριξης στο ΠΑΣΟΚ. Η δημοσιογραφία του έχει επικριθεί για κιτρινισμό και οι πρακτικές του έχουν αμφισβητηθεί από πολλούς, αλλά έχει επίσης επισημανθεί ότι με την «Αυριανή» βοήθησε στο να αποκτήσουν έκφραση τα λαϊκά στρώματα μετά την πτώση της δικτατορίας. Το 2013 συνελήφθη για υπέρογκα χρέη στο δημόσιο και προφυλακίστηκε για ενάμιση μήνα, υπόθεση για την οποία τελικά αθωώθηκε το 2017.
Βασίλης Παπαδιονυσίου

Ο Βασίλης Παπαδιονυσίου (1931-2017) ήταν Έλληνας πολιτικός ο οποίος διετέλεσε ως ο μακροβιότερος δήμαρχος στην Ελλάδα.
Διόξιππος ο Αθηναίος

Ο Διόξιππος ο Αθηναίος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ακονιτί ολυμπιονίκης από την Αθήνα ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 111ους (336 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Καταγόταν από διακεκριμένη Αθηναϊκή οικογένεια, και είναι γνωστή η υπόθεση της αδερφής του η οποία παρότι παντρεμένη είχε αποπλανηθεί από τον Αθηναίο Λυκόφρωνα, υπόθεση που κατέληξε στα δικαστήρια με τον Υπερείδη να αναλαμβάνει την υπεράσπιση. Ο ζωγράφος Αλκίμαχος είχε δημιουργήσει προσωπογραφία του Διόξιππου.

Ο Διόξιππος ακολούθησε τη εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία, και έγινε μέλος της αυλής του Αλεξάνδρου με διακρίσεις στο πεδίο της μάχης. Το 325 π.Χ. κατά τον καιρό όπου η εκστρατεία βρίσκονταν στην βορειοδυτική Ινδία και βρισκόταν σε εξέλιξη συμπόσιο με την τοπική φυλή των Οξυδράκων, ο Διόξιππος προκλήθηκε από έναν Μακεδόνα αξιωματικό των Εταίρων, τον πυγμάχο Κόρραγο, σε μονομαχία, και με την συγκατάθεση του Αλεξάνδρου η μονομαχία ξεκίνησε. Ο Κόρραγος βρισκόταν σε πλήρη εξάρτηση με θώρακα, περικνημίδες, περικεφαλαία, και ξίφος, ενώ ο Διόξιππος ήταν ντυμένος ως Ηρακλής με λεοντοκεφαλή και κρατούσε ένα ρόπαλο. Ο Διόξιππος κατάφερε να κερδίσει εύκολα τον αντίπαλο του και να τον γελοιοποιήσει, και θα του έδινε το χαριστικό χτύπημα εάν ο Αλέξανδρος δεν μεσολαβούσε για τον τερματισμό της μονομαχίας. Η επίδειξη δύναμης όμως του Διόξιππου, ενός Αθηναίου, έναντι ενός Μακεδόνα αξιωματικού των Εταίρων, μπροστά στο κοινό του συμποσίου, καθώς και η ένδυση του ως Ηρακλή απέναντι στους Ηρακλείδες Μακεδόνες, έφερε προβληματισμό στον Αλέξανδρο και σε αρκετούς υψηλόβαθμους αξιωματικούς του. Λίγο αργότερα ο Διόξιππος κατηγορήθηκε για κλοπή και αυτοκτόνησε μετά από τις κατηγορίες που δέχθηκε.
Αντίοχος ο Λέπρεος

Ο Αντίοχος ο Λέπρεος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από το Λέπρεο ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 95ους (400 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, και ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Νικόδαμου. Υπήρξε επίσης από 2 φορές νικητής στο πένταθλο στα Νέμεα και τα Ίσθμια. Αναφορά στον Αντίοχο γίνεται και από τον Ξενοφώντα λέγοντας πως αποτελούσε μέλος της αντιπροσωπείας των Αρκάδων του ελληνικού μισθοφορικού σώματος προς τον Πέρση βασιλιά Κύρο. Στις επιγραφές του αρχαίου θεάτρου Μεγαλόπολης αναφέρεται ότι χρηματοδότησε την κατασκευή των θρόνων και του οχετού.
Μπόνι και Κλάιντ

Η Μπόνι Ελίζαμπεθ Πάρκερ ("Bonnie Elizabeth Parker", 1 Οκτωβρίου 1910 - 23 Μαΐου 1934) και ο Κλάιντ Μπάροου ("Clyde Chestnut Barrow", 24 Μαρτίου 1909 - 23 Μαΐου 1934) ήταν Αμερικανοί εγκληματίες που ταξίδευαν στις κεντρικές Ηνωμένες Πολιτείες με την συμμορία τους κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, ληστεύοντας ανθρώπους και σκοτώνοντάς τους όταν στριμώχνονταν ή έρχονταν αντιμέτωποι με τις αρχές. Κατά καιρούς η συμμορία συμπεριλάμβανε το μεγαλύτερο αδελφό του Μπάροου, τον Μπακ Μπάροου και τη σύζυγό του Μπλανς, τον Ρέιμοντ Χάμιλτον, τον W. D. Τζόουνς, τον Τζο Πάλμερ, τον Ραλφ Φαλτς και τον Χένρυ Μέθβιν. Τα κατορθώματά τους τράβηξαν την προσοχή του αμερικανικού κοινού κατά τη διάρκεια της «Εποχής του εχθρού του λαού» μεταξύ του 1931 και 1935. Αν και είναι γνωστοί σήμερα για τις γύρω στις 12 ληστείες τραπεζών, οι δύο τους προτιμούσαν να ληστεύουν μικρά καταστήματα και αγροτικά βενζινάδικα. Η συμμορία πιστεύεται ότι σκότωσε τουλάχιστον εννέα αστυνομικούς και αρκετούς πολίτες. Το ζευγάρι τελικώς σκοτώθηκε σε ενέδρα από αστυνομικούς, κοντά στην πόλη της Saline, στο Bienville Parish στην Λουιζιάνα. Η φήμη τους αναβίωσε και εδραιώθηκε στην αμερικανική ποπ κουλτούρα το 1967 στην ταινία του Άρθουρ Πενν, "Μπόνι και Κλάιντ".

Ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής τους, η απεικόνισή τους στον Τύπο ήταν σε αντίθεση με την φτωχική πραγματικότητα της ζωής τους στο δρόμο, ειδικά για την Μπόνι Πάρκερ. Ήταν παρούσα σε εκατό ή περισσότερα κακουργήματα κατά τη διάρκεια των δύο ετών που ήταν σύντροφος του Μπάροου, αλλά δεν ήταν ένας δολοφόνος με πολυβόλο, όπως απεικονιζόταν στις εφημερίδες, τα επίκαιρα, και pulp περιοδικά εκείνης της εποχής. Το μέλος της συμμορίας, W. D. Τζόουνς αργότερα κατέθεσε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί ότι την είχε δει ποτέ να πυροβολεί σε όργανα του νόμου. Η φήμη της Μπόνι ως καπνίστρια πούρων με το όπλο στο χέρι εξελίχθηκε από μία παιχνιδιάρικη φωτογραφία την οποία η αστυνομία βρήκε σε ένα εγκαταλελειμμένο κρησφύγετο. Κυκλοφόρησε στον Τύπο και δημοσιεύθηκε σε εθνικό επίπεδο. Ενώ η Πάρκερ ήταν αλυσιδωτή καπνίστρια τσιγάρων Camel, δεν κάπνιζε ποτέ πούρα.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Jeff Guinn, οι φωτογραφίες του καταφυγίου οδήγησαν στην ωραιοποίηση της Πάρκερ και στη δημιουργία θρύλων για την συμμορία. Αυτός γράφει: ,

Ο John Dillinger είχε καλή εμφάνιση και ο Pretty Boy Floyd είχε το καλύτερο ψευδώνυμο, αλλά οι φωτογραφίες του Joplin εισήγαγαν νέους εγκληματίες σούπερ σταρ με το πιο ερεθιστικό σήμα κατατεθέν όλων- παράνομο σεξ. Ο Clyde Barrow και η Bonnie Parker ήταν άγριοι και νέοι και σίγουρα κοιμούνταν μαζί.
Σφοδρίας ο Σικυώνιος

Ο Σφοδρίας ο Σικυώνιος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σικυώνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 177ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (72 π.Χ.).