Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
DIA

Η Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (αγγλικά: "Defense Intelligence Agency", DIA) είναι ομοσπονδιακή υπηρεσία των ΗΠΑ στο πλαίσιο του Υπουργείου Άμυνας, και λειτουργεί ως κύρια οργάνωση στρατιωτικής κατασκοπείας της χώρας στο εξωτερικό. Ως ένα από τα βασικά μέλη της U.S. Intelligence Community (IC), η υπηρεσία ενημερώνει τους πολιτικούς άμυνας και στρατιωτικούς σχετικά με τις στρατιωτικές προθέσεις και τις δυνατότητες ξένων κυβερνήσεων και μη κρατικών φορέων, ενώ παρέχει επίσης υπηρεσίες βοήθειας και συντονισμού σε μεμονωμένες στρατιωτικές μονάδες πληροφοριών και σε στρατιώτες. Ο ρόλος του οργανισμού περιλαμβάνει τη συλλογή και την ανάλυση ξένων πληροφοριών σχετικών με την άμυνα. Στο πλαίσιο των εθνικών αρμοδιοτήτων της IC, η DIA παρέχει τακτικά πληροφορίες για την καθημερινή σύντομη ενημέρωση του Προέδρου Των ΗΠΑ.

Παρόλο που η DIA έχει οριστεί από το Υπουργείο Άμυνας ως υπηρεσία υποστήριξης μάχης, τα δύο τρίτα των 17.000 εργαζομένων της είναι απλοί πολίτες και οι δραστηριότητες των μυστικών υπηρεσιών της για την υποστήριξη του εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού των ΗΠΑ εκτείνονται πολύ πέρα από τις εμπόλεμες ζώνες - σε εκατοντάδες θέσεις σε περίπου 140 χώρες. Ειδικεύεται κυρίως στη συλλογή και ανάλυση πληροφοριών που προέρχονται από ανθρώπινες πηγές (HUMINT) και έχει δική της Μυστική Υπηρεσία. Έχει επίσης οριστεί ως εθνικός διαχειριστής για την συλλογή και μέτρηση πληροφοριών MASINT.

Ιδρύθηκε το 1961 κατά την Προεδρία του Τζον Κένεντι από τον υπουργό Άμυνας Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα, και ήταν στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ στον Ψυχρό Πόλεμο και γρήγορα επεκτάθηκε, τόσο ως προς το μέγεθος και το πεδίο δράσης, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Λόγω της ευαίσθητης φύσης των εργασιών της, η οργάνωση κατασκόπων έχει εμπλακεί σε πολλές διαμάχες που σχετίζονται με τις δραστηριότητες της για την συλλογή πληροφοριών, το ρόλο της σε υποτιθέμενα βασανιστήρια και την κακομεταχείριση των πιθανών πηγών πληροφοριών, καθώς και τις προσπάθειες για την επέκταση των δραστηριοτήτων της στο έδαφος των ΗΠΑ.
From the Gutter to the Stage

From the Gutter to the Stage είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Savatage, η οποία κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "JVC Victor". Η συλλογή επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD στις 2 Μαΐου 2000 με τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Η συλλογή δεν περιλαμβάνει τραγούδια από τα δύο τελευταία άλμπουμ των Savatage, ""The Wake of Magellan" και "Poets and Madmen"".
Ινστιτούτο Σχεδίασης του Ούμεο

300px|thumb|right|Το Ινστιτούτο Σχεδίασης του Ούμεο.
Το Ινστιτούτο Σχεδίασης του Ούμεο (Σουηδικά: "Designhögskolan i Umeå") είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα του Πανεπιστήμιου Ούμεο στην Σουηδία. Ιδρύθηκε το 1989 και είναι σχολή βιομηχανικού σχεδιασμού.

Είναι η μοναδική σχολή στην Σκανδιναβία και περιέχεται στην λίστα των 60 καλύτερων σχολών σχεδίασης του κόσμου του περιοδικού "BusinessWeek" (στις αξιολογήσεις του 2006, 2007 και 2009) . Το 2010 σε μια άλλη λίστα κατατάχθηκε στις 18 καλύτερες σχολές για βιομηχανικό σχεδιασμό στο κόσμο. 
Το 2011 κατατάχθηκε από την αξιολόγηση του "reddot" ως το δεύτερο στο είδος στην περιοχή της Ευρώπης και της Αμερικής ενώ το 2012 πήρε την πρώτη θέση.
Όλεγκ Μπλαχίν

Ο Όλεγκ Βολοντιμίροβιτς Μπλαχίν ("Оле́г Володи́мирович Блохі́н", 5 Νοεμβρίου 1952), ή απλά Όλεγκ Μπλαχίν, είναι Ουκρανός διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Μέχρι σήμερα, κατέχει το ρεκόρ του πρώτου σκόρερ τόσο της Ντιναμό Κιέβου (266 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις) όσο και στην Εθνική ΕΣΣΔ (42 γκολ). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, της Αυστρίας και της Κύπρου. Επίσης, έχει διατελέσει προπονητής σε ομάδες της Ελλάδας, της Ρωσίας και της Ουκρανίας, ενώ για αρκετά χρόνια ήταν προπονητής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ουκρανίας.
Αλμπέρτου Σάντους-Ντουμό

Ο Αλμπέρτου Σάντους-Ντουμό ("Alberto Santos-Dumont", 20 Ιουλίου 1873 – 23 Ιουλίου 1932), γνωστός εξελληνισμένα (από τη γαλλική) και ως Αλβέρτος Σάντος-Ντυμόν, ήταν Βραζιλιανός πρωτοπόρος της αεροπορίας, εφευρέτης αεροναυπηγός και πιλότος, γαλλικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του. Γόνος πλούσιας οικογένειας, αφιερώθηκε στις αεροναυτικές μελέτες στο Παρίσι, όπου πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ενήλικης ζωής του.

Ο Σάντους-Ντουμό σχεδίασε, κατασκεύασε και πέταξε το πρώτο πρακτικό αερόπλοιο, αποδεικνύοντας ότι η ελεγχόμενη πτήση για μία επανδρωμένη ανθρώπινη κατασκευή ήταν δυνατό να γίνει ρουτίνα. Αυτή η «κατάκτηση των αιθέρων», και ιδίως η βράβευσή του για την επιτυχημένη πτήση του γύρω από τον Πύργο του Άιφελ το 1901, τον κατέστησαν έναν από τους διασημότερους ανθρώπους στον κόσμο στις αρχές του 20ού αιώνα.

Μετά την πρωτοπόρο εργασία του στα αερόπλοια, στράφηκε απότομα στα βαρύτερα του αέρα σκάφη και κατασκεύασε το «14-bis». Στις 23 Οκτωβρίου 1906 το πέταξε ο ίδιος, σημειώνοντας την πρώτη πτήση βαρύτερου του αέρα σκάφους σε ευρωπαϊκό έδαφος, και την πρώτη πιστοποιημένη από τη Διεθνή Αεροναυτική Ομοσπονδία (FAI).

Στην πατρίδα του, τη Βραζιλία, όπου το 1931 έγινε Ακαδημαϊκός, ο Σάντους-Ντουμό θεωρείται εθνικός ήρωας και ως ο πατέρας της αεροπλοΐας.
Σταύρος Διαμαντόπουλος

Ο Σταύρος Διαμαντόπουλος (γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1947 στη Λεκάνη Καβάλας), είναι Έλληνας παλαίμαχος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του και σαν ποδοσφαιριστής αλλά και σαν προπονητής ποδοσφαίρου, ο Σταύρος Διαμαντόπουλος εργάστηκε μόνο σε ελληνικούς συλλόγους.
Τάις Λίμπρεχτς

Ο Τάις Λίμπρεχτς (γεννημένος στις 4 Ιανουαρίου 1941 στην πόλη Ρότερνταμ) είναι Ολλανδός παλαίμαχος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε μόνο σε ομάδες της Ολλανδίας, ενώ σαν προπονητής έχει εργαστεί σε ομάδες της Ολλανδίας, της Ελλάδας και της Αυστρίας. Επίσης, έχει διατελέσει ομοσπονδιακός προπονητής των εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου της Ολλανδίας και της Νιγηρίας.
Τζιμ Σέπαρντ

Ο Τζιμ Σέπαρντ ("αγγλ. "Jim Sheppard"", 8 Μαΐου 1961) είναι Αμερικάνος μπασίστας της χέβι μέταλ μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των συγκροτημάτων Sanctuary και Nevermore.
Τετρακόσια Γράμματα του Καζαντζάκη στον Πρεβελάκη

Τα Τετρακόσια Γράμματα του Καζαντζάκη στον Πρεβελάκη, με υπότιτλο "»Και σαράντα άλλα Αυτόγραφα εκδιδόμενα με Σχόλια, ένα Σχεδίασμα Εσωτερικής Βιογραφίας και τη Χρονογραφία του Βίου του Ν. Καζαντζάκη από τον Π. Πρεβελάκη«", συγκεντρώνουν σε έναν τόμο 888 σελίδων την αλληλογραφία του μεγάλου κρητικού συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη προς τον κατά 26 έτη ακριβώς νεαρότερο ομότεχνό του Παντελή Πρεβελάκη, στον οποίο ανήκει και η διάρθρωση και η επιμέλεια του όλου έργου. Η αλληλογραφία των δύο ανδρών καλύπτει μία διάρκεια 31 ετών, από το 1926 έως και τον θάνατο του Καζαντζάκη το 1957 και αποτελεί μία ανεκτίμητη πηγή για τη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα ποιητή.
Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια

Η Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια, στα αγγλικά:Zoya Anatolyevna Kosmodemyanskaya, στα ρώσικα:Зо́я Анато́льевна Космодемья́нская; (13 Σεπτεμβρίου 1923-29 Νοεμβρίου 1941) ήταν μια Σοβιετική Αντιστασιακός και μια από τις γνωστότερες ηρωϊδες της Σοβιετικής Ένωσης Ήταν γνωστή μετά θάνατον με την επωνυμία "Ρωσίδα Ζαν Ντ' Αρκ"", καθώς εκτελέσθηκε από τους ναζί δια απαγχονισμού σε ηλικία 18 ετών, κατηγορούμενη για δολιοφθορά. Ο προπαγανδιστικός χαρακτήρας που έλαβε από τους θύτες η τιμωρία της προκειμένου να εκφοβίσουν τους κατεχόμενους σοβιετικούς πληθυσμούς, τη μετέτρεψε σύντομα σε εθνικό σύμβολο.
Χόλι Χάντερ

Η Χόλι Χάντερ ("Holly P. Hunter", 20 Μαρτίου 1958) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Η μεγαλύτερη επιτυχία της είναι η ταινία Μαθήματα Πιάνου (The Piano) καθώς βραβεύτηκε με Όσκαρ, BAFTA καιΧρυση Σφαίρα. Τέλος έχει βραβευτεί δις με το Βραβείο Έμμυ.
Βαρούχ

: * "Αυτό το λήμμα αναφέρεται στο βιβλικό πρόσωπο. Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα, δείτε Βαρούχ (αποσαφήνιση). Για το ομώνυμο βιβλίο της Π. Διαθήκης, δείτε Βαρούχ (βιβλίο)."
Ο Βαρούχ (εβραϊκά: ברוך , «μπαρούχ», δηλαδή «ευλογημένος»), γιος του Νηρία, ήταν, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο γραφέας, μαθητής και αφοσιωμένος φίλος του βιβλικού προφήτη Ιερεμία. Επομένως έζησε περί τον 6ο αιώνα π.Χ.. Σύμφωνα με τον Ιώσηπο, ο Βαρούχ ήταν ένας Εβραίος από την αριστοκρατική τάξη και είχε έναν αδελφό, τον Σαραίο, αρχιθαλαμηπόλο του βασιλιά Σεδεκία του Ιούδα.

Ο Βαρούχ κατέγραψε τις προφητείες του Ιερεμία «καθ' υπαγόρευση» και παρέμεινε πιστός στη διδασκαλία και τα ιδανικά του μεγάλου προφήτη, παρότι, όπως και εκείνος, καταλαμβανόταν από απελπισία και μελαγχολία. Την εποχή που ο Ιερεμίας κρυβόταν για να αποφύγει την οργή του βασιλιά Ιωακείμ, ανέθεσε στον Βαρούχ να διαβάσει τις προφητείες του, που προειδοποιούσαν για τα επερχόμενα δεινά, στον λαό που είχε συγκεντρωθεί στον Ναό μία ημέρα νηστείας. Αυτό το καθήκον ήταν δύσκολο και επικίνδυνο, αλλά ο Βαρούχ το εκτέλεσε χωρίς να δειλιάσει. Ως αποτέλεσμα, ο βασιλιάς Ιωακείμ, αφού διάβασε ένα μέρος των προφητειών, διέταξε να τις κάψουν και καταδίκασε τον Ιερεμία και τον Βαρούχ.

Τόσο ο Βαρούχ, όσο και ο Ιερεμίας έγιναν μάρτυρες της πολιορκίας και καταστροφής της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους το 587–586 π.Χ.. Στο μέσο της πολιορκίας, ο Ιερεμίας αγόρασε γη στην Ανανώθ, όπου είχαν στρατοπεδεύσει οι Βαβυλώνιοι (ως σύμβολο της πεποιθήσεώς του στην τελική ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ), και, σύμφωνα με τον Ιώσηπο, ο Βαρούχ συνέχισε να μένει μαζί του στο Μιζπά. Αναφέρεται ότι ο Βαρούχ ασκούσε επίδραση πάνω στον Ιερεμία: με δική του συμβουλή ο προφήτης παρότρυνε τους Ισραηλίτες να παραμείνουν στη γη του Ιούδα μετά τον φόνο του Γεδαλία.

Μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ ο Βαρούχ κατέφυγε με τον Ιερεμία στην Αίγυπτο, όπου κατά μία παράδοση απεβίωσε μετά από λίγο καιρό. Εδώ σταματούν οι πληροφορίες από την Αγία Γραφή. Οι παραδόσεις όμως και οι θρύλοι προσθέτουν και άλλα στοιχεία στην ιστορία του Βαρούχ. Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο Βαρούχ και ο Ιερεμίας θανατώθηκαν στην Αίγυπτο με λιθοβολισμό από τους ομοθρήσκους τους. Δύο άλλες παραδόσεις ισχυρίζονται ότι ο Βαρούχ αργότερα πήγε ή μεταφέρθηκε από τον Ναβουχοδονόσορα στη Βαβυλώνα μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου από τον δεύτερο.

Στον Βαρούχ αποδίδονται το ομώνυμο δευτεροκανονικό βιβλίο της Αγίας Γραφής και δύο άλλα εβραϊκά βιβλία.
Πέτρες του Άλε

Οι Πέτρες του Άλε (στα σουηδικά Ales stenar) είναι μεγαλιθικό μνημείο, το οποίο βρίσκεται στην νότια Σουηδία, περίπου 10 χιλ. νοτιοανατολικά της πόλης Ystad.

Το μνημείο αποτελείται από 59 ογκόλιθους (το βάρος των οποίων ποικίλλει από 500 έως 1.800 κιλά) και απεικονίζει ένα πλοίο. Το «πέτρινο» αυτό πλοίο έχει μήκος 67 μ. και πλάτος, στο φαρδύτερο σημείο του, 19 μ. και η πλώρη του, στην οποία είναι τοποθετημένος ένας ογκόλιθος που είναι μεγαλύτερος από τους υπόλοιπους, είναι στραμμένη προς την ανατολή. 

Δύο φορές έγιναν εργασίες αποκατάστασης του μνημείου: η πρώτη το 1916 οπότε επανατοποθετήθηκαν οι 43 από τους ογκόλιθους, οι οποίοι ήταν πεσμένοι στο έδαφος, και η δεύτερη το 1956. Το 1989 στη διάρκεια ανασκαφών στο μνημείο βρέθηκαν σε εφτά σημεία οργανικά υλικά. Τα οργανικά υλικά που βρέθηκαν στα έξι από τα εφτά σημεία χρονολογήθηκαν, με τη χρήση ραδιενεργού άνθρακα 14, γύρω στο 600 μ.Χ., που σύμφωνα με την Επιτροπή Εθνικής Κληρονομιάς της Σουηδίας είναι και η πιθανότερη εποχή κατασκευής του μνημείου. Τα υλικά από το έβδομο σημείο ανασκαφής είναι πολύ παλαιότερα (χρονολογήθηκαν γύρω στο 3.500 π.Χ.).
Κοινότητα Υπηρεσιών Πληροφοριών Ηνωμένων Πολιτειών

Η Κοινότητα Υπηρεσιών Πληροφοριών Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: "United States Intelligence Community", IC) είναι μια ομοσπονδία από 17 ξεχωριστούς οργανισμούς της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών που λειτουργούν χωριστά και από κοινού για τη διεξαγωγή μυστικών δράσεων που κρίνονται αναγκαίες για την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι φορείς-μέλη της I.C. περιλαμβάνουν μυστικές υπηρεσίες, στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών, και πολιτικά γραφεία πληροφοριών και ανάλυσης εντός των ομοσπονδιακών εκτελεστικών τμημάτων. Η IC διοικείται από τον Διευθυντή Υπηρεσιών Πληροφοριών (DNI), ο οποίος δίνει αναφορά στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εμμανουήλ Πρωιμάκης

Ο Εμμανουήλ Πρωιμάκης του Ιωσήφ (1905 - 22 Μαρτίου 1975) ήταν Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής με την ΕΔΑ.
Πόλεμος της Ιβηρικής Χερσονήσου

Ο Πόλεμος της Ιβηρικής Χερσονήσου ήταν η στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Α΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας και των συμμαχικών δυνάμεων της Ισπανικής Αυτοκρατορίας, του Βρετανικής Αυτοκρατορίας, και του Βασιλείου της Πορτογαλίας, για τον έλεγχο της Ιβηρικής Χερσονήσου κατά τη διάρκεια των Nαπολεόντειων Πολέμων. Ο πόλεμος ξέσπασε μόλις η Γαλλία και η Ισπανία κατέλαβαν την Πορτογαλία το 1807, και κλιμακώθηκε το 1808 όταν η Γαλλία στράφηκε ενάντια στην πρώην σύμμαχό της, Ισπανία. Η πολεμική αυτή σύρραξη διήρκεσε έως την ήττα του Ναπολέοντα το 1814 στον Πόλεμο του Έκτου Συνασπισμού, και θεωρείται ως ένας από τους πρώτους πολέμους εθνικής ανεξαρτησίας, σημαντικός για τη μελλοντική ανάδυση μακροχρόνιων ανταρτικών κινημάτων, το στρατηγικό σχεδιασμό και την τακτική διεξαγωγή αυτών.
Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ

Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ (αγγλικά: "Defense Department", "USDoD", DoD, γνωστό ως Πεντάγωνο), είναι η εκτελεστική υπηρεσία της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών επιφορτισμένη με τον συντονισμό και την επίβλεψη όλων των υπηρεσιών και των λειτουργιών της κυβέρνησης που σχετίζονται άμεσα με την εθνική ασφάλεια και τις Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Το Υπουργείο, είναι επίσης ο μεγαλύτερος εργοδότης στον κόσμο, με περισσότερους από 2.13 εκατομμύρια σε υπηρεσία στρατιώτες, ναύτες, πεζοναύτες, αεροπόρους, και εργαζομένους, και πάνω από 1,1 εκατομμύρια εθνοφρουρών και μέλη του Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας, και Πεζοναυτών. Το γενικό σύνολο είναι πάνω από 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι.

Το Υπουργείο με επικεφαλής τον Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ - έχει τρία δευτερεύοντα στρατιωτικά τμήματα: το Αμερικανικό υπουργείο του Στρατού, το Αμερικανικό υπουργείο του Πολεμικού Ναυτικού, και το Αμερικανικό υπουργείο της Πολεμικής Αεροπορίας που επιβλέπει τον Αμερικανικό Στρατό, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, το Σώμα των Πεζοναυτών των ΗΠΑ, και την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Επιπλέον, τέσσερις εθνικές υπηρεσίες πληροφοριών υπάγονται στο DOD - η Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (DIA), η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA), η National Geospatial-Intelligence Agency (NGA), και το Εθνικό Γραφείο Αναγνώρισης (NRO). 

Άλλες Υπηρεσίες άμυνας περιλαμβάνουν τις Defense Agency Advanced Research Projects (DARPA), Defense Logistics Agency (DLA), Missile Defense Agency (MDA), Defense Threat Reduction Agency (DTRA), και την Υπηρεσία Προστασίας του Πενταγώνου (PFPA), τα οποία είναι όλα υπό την εντολή του Υπουργού της Άμυνας. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Υπουργείου διαχειρίζονται από εννέα περιφερειακές ή λειτουργικές Συγκροτημένες Διοικήσεις Μάχης. Το Υπουργείο λειτουργεί επίσης διάφορα σχολεία κοινών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας (NDU) και το Εθνικό Κολλέγιο Πολέμου (NWC).

Το Υπουργείο λαμβάνει το υψηλότερο ποσό των δημοσιονομικών πόρων από όλες τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες, που ισοδυναμεί με περισσότερο από το ήμισυ του ετήσιου διακριτικού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.
Έντμοντ Άντριου Χάρτζο

Ο Έντμοντ Άντριου Χάρτζο ("Edmond Andrew Harjo", Οκλαχόμα, ΗΠΑ, 24 Νοεμβρίου 1917-31 Μαρτίου 2014) ήταν Αμερικανός ερυθρόδερμος δάσκαλος, που καταγόταν από τη φυλή των Σεμινόλες, ο οποίος διαδραμάτισε πολύ σημαντικό ρόλο στην έκβαση του Β΄Π.Π.. Για τη συνεισφορά του αυτή βραβεύτηκε επανειλημμένα αλλά και κηδεύτηκε με τιμές στο κοιμητήριο βετεράνων της γενέτειράς του, στις 1 Απριλίου 2014

Ο Χάρτζο ήταν γιος ενός επίτροπου πρεσβυτεριανής ενορίας, θέση την οποία κατέλαβε και ο ίδιος. Σε νεαρή ηλικία μαζί με τα δυο αδέλφια του κατατάχθηκε στο στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών και πολέμησε με το 195ο Πεδινό Σύνταγμα Πυροβολικού στη Νορμανδία (1944) και την Ίβο Τζίμα (1945).
Ύστερα από παρέμβαση ενός αξιωματικού που τον άκουσε εντελώς τυχαία να συνομιλεί με έναν άλλο στρατιώτη ινδιάνικης καταγωγής της φυλής των Κρικ, στην κοινή τους γλώσσα της διαλέκτου Μουσόγκι, ο Χάρτζο στρατολογήθηκε σαν κρυπτογράφος ("code talker") και εκπαιδεύτηκε στη διαβίβαση κωδικοποιημένων μηνυμάτων στις ραδιοεπικοινωνίες.
Ήταν μέλος του 4ου Τάγματος Διαβιβάσεων της 4ης Μεραρχίας Πεζικού των ΗΠΑ και για τις υπηρεσίες που προσέφερε στη χώρα του παρασημοφορήθηκε από το Κονγκρέσο το Νοέμβριο του 2013 μαζί με εκπροσώπους ακόμη 32 ινδιάνικων φυλών. Για τη συμβολή του στη συμμαχική νίκη είχε τιμηθεί άλλες δυο φορές, ενώ μετά τη λήξη του πολέμου εργάσθηκε σαν εκπαιδευτικός.
Ζαχαρίας Πυτιχούτης

Ο Ζαχαρίας Πυτιχούτης ή "Γκαγκάριν" (Αθήνα, 8 Οκτωβρίου 1940 - Αθήνα, 13 Μαΐου 2017) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής, αναλαμβάνοντας κυρίως ανασταλτικά καθήκοντα. 
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία από τον Ηλυσιακό (ως κεντρικός επιθετικός) υπό τις οδηγίες του Γιάννη Βάζου. Στη συνέχεια μετακινήθηκε για δέκα χρόνια στον Παναθηναϊκό, από το 1961 έως το 1969, λαμβάνοντας μέρος σε 182 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄Εθνικής κατηγορίας, επιτυγχάνοντας παράλληλα 10 τέρματα.
Κατέκτησε πέντε τίτλους πρωταθλητή (1961, 1962, 1964, 1965, 1969) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1967, 1969).
Ήταν δυο φορές διεθνής με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών. Ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία με τη φανέλα της Παναχαϊκής τη σεζόν 1969-70 στην Α΄ Εθνική, πραγματοποιώντας 21 συμμετοχές και 1 τέρμα στο πρωτάθλημα.

Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε με την προπονητική και εργάσθηκε κυριότερα ως τεχνικός Αθηναϊκών ομάδων, αναλαμβάνοντας αρχικά την τεχνική ηγεσία του Ηλυσιακού, της ομάδας που ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, τον οποίο ανέβασε στην Β΄ Εθνική το 1972. Στη συνέχεια, κατά το πρώτο μισό της σεζόν 1975-76 εργάστηκε στον Α.Π.Σ. Αμφιάλη στη μοναδική παρουσία της στην Β΄ Εθνική και κατόπιν εργάστηκε στους Ολυμπιακό Ν. Λιοσίων, Προοδευτική, Εθνικό Αστέρα κ.α. ενώ εργάστηκε επίσης και σε πλήθος ομάδων εκτός Αθηνών, μεταξύ των οποίων στους Παναιτωλικό, Α.Σ. Λαμία, Α.Ο. Τρίκαλα, Ηρόδοτο Ηρακλείου, Παναιγιάλειο, Α.Ε. Μεσολογγίου, κ.α.

Απεβίωσε στις 13 Μαΐου του 2017 σε νοσοκομείο της Αθήνας, καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Μάρλι Μάτλιν

Η Μάρλι Μάτλιν (αγγλ. Marlee Matlin), γεννημένη στις 24 Αυγούστου 1965, είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι η πρώτη κωφή ηθοποιός που έχει βραβευτεί ποτέ με το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου το οποίο κέρδισε το 1986 για την ταινία "Παιδιά Ενός Κατώτερου Θεού (Children of a Lesser God)" σε ηλικία εικοσιενός ετών. Η νίκη της την κατέστησε την νεώτερη ηθοποιό στην ιστορία του θεσμού που έλαβε αυτή τη διάκριση. Η Μάτλιν έχει βραβευτεί επίσης με μια Χρυσή Σφαίρα, ενώ για τις τηλεοπτικές τις εμφανίσεις έχει λάβει δυο επιπλέον υποψηφιότητες για το βραβείο και τέσσερεις υποψηφιότητες για Έμμυ.
Θόδωρος Κατσαδράμης

Ο Θόδωρος Κατσαδράμης (Δόξα Αρκαδίας 20 Μαΐου 1929 -) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης όπως και σεναριογράφος.
Πύργος CN

Ο Πύργος CN ή CN Tower (προφέρεται: "Σι Εν Τάουερ") (γαλλικά: "Tour CN") είναι τσιμεντένιος πύργος τηλεπικοινωνιών και παρατήρησης ύψους 553,33 μέτρων ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο του Τορόντο, Οντάριο, Καναδάς. Ο πύργος κατασκευάστηκε στη Ρέιλγουεϊ Λαντς, ένα σημείο αλλαγής σιδηροτροχιάς, το 1976 και ήταν η ψηλότερη κατασκευή και ο ψηλότερος πύργος εκείνη την εποχή. Διατήρησε και τα δύο ρεκόρ μέχρι το 2010, όταν ολοκληρώθηκαν το Μπουρτζ Χαλίφα και ο Canton Tower. Εξακολουθεί να είναι η ψηλότερη ελεύθερα ιστάμενη (δηλαδή χωρίς επιπλέον υποστήριξη, π.χ. από καλώδια) κατασκευή στο δυτικό ημισφαίριο, κύριο χαρακτηριστικό στον ορίζοντα του Τορόντο και σύμβολο του Καναδά. Προσελκύει περισσότερους από δύο εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.

Το όνομα CN αρχικά αναφερόταν στην Canadian National, την εταιρία σιδηροδρόμων που κατασκεύασε τον πύργο. Παρ’ όλα αυτά, καθώς το όνομα CN άρχισε να χρησιμοποιείται συχνά, η σύντμηση τελικά επεκτάθηκε Canadian National Tower (Καναδικός Εθνικός Πύργος) ή Canada's National Tower (Εθνικός Πύργος του Καναδά). Παρόλα αυτά, αυτά τα ονόματα δεν χρησιμοποιούνται συχνά.

Το 1995, ο CN Tower ανακηρύχθηκε ως ένα από τα σύγχρονα εφτά θαύματα του κόσμου από την αμερικανική εταιρία πολιτικών μηχανικών. Επίσης ανήκει στην παγκόσμια συνομοσπονδία των μεγάλων πύργων, όπου κατατάσσεται δεύτερος.
Φιλίππο Καλεντάριο

Ο Φιλίππο Καλεντάριο (ιταλικά: "Filippo Calendario", θαν. 1355) ήταν Ιταλός καλλιτέχνης του 14ου αιώνα, μια εξέχουσα μορφή της Βενετσιάνικης γοτθικής γλυπτικής και αρχιτεκτονικής με σημαντική επιρροή. Μόνο ένα έργο μπορεί να αποδοθεί σε αυτόν με βεβαιότητα και δεν είναι άλλο από ένα τμήμα του Ανακτόρου του Δόγη της Δημοκρατίας της Βενετίας. Όντας αξιοσέβαστος σύμβουλος σε πολιτικά ζητήματα και συμμέτοχος σε πολλές κατασκευές δημόσιων κτιρίων, το όνομα του καλλιτέχνη αναμείχθηκε στην προσπάθεια του Μαρίνο Φαλιέρο, του 55ου Δόγη της Βενετίας, να καταλάβει την απόλυτη εξουσία με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε θάνατο το 1355 από τις βενετσιάνικες αρχές.
Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος

Ο Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος (1923-1998) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής. Ανήκει στη Μεταπολεμική εποχή λογοτεχνών, ενώ έχει τιμηθεί και με βραβεία, όπως Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεάτρου και το βραβείο Ουράνη κ.α.
Αλεσάντρ Ντεσαπέλ

Ο Αλεσάντρ Ντεσαπέλ (γαλλικά: "Alexandre Louis Honore Lebreton Deschapelles", 7 Μαρτίου 1780 – 27 Οκτωβρίου 1847) ήταν Γάλλος και πιθανόν υπήρξε ο δυνατότερος σκακιστής στον κόσμο μετά τον θάνατο του Φρανσουά-Αντρέ Φιλιντόρ και πριν την ήττα του από τον μαθητή του Λουί ντε λα Μπουρντοναί. Θεωρήθηκε ανεπίσημος παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι περίπου από το 1800 έως το 1820.
Lotus Omega

Το Lotus Omega, γνωστό επίσης και ως Opel Lotus Omega και Vauxhall Lotus Carlton, ήταν ένα μεσαίο σεντάν αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων που κατασκευαζόταν από τη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία Lotus Cars, από το 1990 έως τον Δεκέμβριο του 1992. Βασίστηκε στην πρώτη γενιά του Opel Omega και αποτέλεσε την ισχυρότερη έκδοση της παλέτας του μοντέλου. Συνολικά παρήχθησαν 950 αντίτυπα σειράς Lotus Omega και όλα σε σκούρο πράσινο εξωτερικό χρωματισμό.
Νικόλαος Ματούσης

Ο Νικόλαος Ματούσης (15 Αυγούστου 1899, Σαμαρίνα - 11 Μαρτίου 1991, Λάρισα) ήταν Έλληνας βλαχόφωνος δικηγόρος και πολιτικός που σχετίστηκε με τη προσπάθεια της Λεγεώνας των Βλάχων του Αλκιβιάδη Διαμάντη. Μετά την αναχώρηση του Διαμαντή, ήταν ο ουσιαστικός αρχηγός της Λεγεώνας μέχρι που και ο ίδιος, ένα χρόνο αργότερα, το 1943 έφυγε για τη Ρουμανία. Στη Ρουμανία φυλακίστηκε μόλις ανέλαβε το κομμουνιστικό καθεστώς, ενώ το 1964 με αίτηση των ελληνικών αρχών στάλθηκε στην Ελλάδα, όπου πέτυχε να δικαστεί εξ' αρχής και να αθωωθεί από τις καταδικαστικές αποφάσεις των Ειδικών Δικαστηριών Δοσιλόγων του 1945 στις οποίες είχε καταδικαστεί δυο φορές από ισάριθμα δικαστήρια για προδοσία. Έζησε στην Ελλάδα ελεύθερος ως το τέλος της ζωής του το 1991.
Ζέλικο Γκόλε

Ο Ζέλικο Γκόλε (στα σέρβικα: Zeljko Gole) είναι ένας γεννημένος το 1968 παλαίμαχος κροάτης ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή, κυρίως σαν ανασταλτικός παίκτης.
Ικανός και ως σκόρερ, έπαιξε σε αρκετές ελληνικές ομάδες με αξιοσημείωτη καριέρα.
Κατά σειρά υπήρξε στέλεχος της Αθλητικής Ένωσης Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, της Νίκης Βόλου και του Εθνικού Αστέρα της Καισαριανής. Τα κυριότερα προσόντα του ήταν η ταχύτητα, οι πολλές δυνάμεις που διέθετε και η μεγάλη ικανότητά του στο ψηλό παιχνίδι.
Νταβόρ Γιακόβλεβιτς

Ο Νταβόρ Γιακόβλεβιτς ("Davor Jakovljević", γεννημένος το 1967) είναι παλαίμαχος Μαυροβούνιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός, με πολύ μεγάλη ικανότητα στο σκοράρισμα. Πανύψηλος και πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι, κατάφερε να πετύχει περισσότερα από 100 γκολ σε τέσσερα έτη που αγωνίσθηκε σε αρκετές ελληνικές ομάδες και των τριών εθνικών κατηγοριών.
Δραγγιανή

Χάρτης των επαρχιών της [[Μακεδονική Αυτοκρατορία|Μακεδονικής αυτοκρατορίας]], με απεικόνιση της Δραγγιανής και των γειτονικών περιοχών
Η Δραγγιανή ή Ζαραγγιανή, (επίσης αναφερόμενη στα αρχαία περσικά ως "Zranka") ήταν ιστορική περιοχή και διοικητική περιφέρεια της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Η περιοχή περιλαμβάνει εδάφη γύρω από τη λίμνη Hamun, υγροτόπους στη λεκάνη Sistan στα Ιρανό-Αφγανό-Πακιστανικά σύνορα, και της κυριότερης λεκάνης απορροής του ποταμού Χέλμαντ, στην περιοχή που σήμερα είναι το νοτιοδυτικό Αφγανιστάν και το "Nok Kondi" ("απότομο σημείο") του δυτικού Πακιστάν.
Δημαρχείο Χαϊδαρίου

thumb|Το Δημαρχείο Χαϊδαρίου
Το νέο Δημαρχείο Χαϊδαρίου βρίσκεται σε ένα από τα πιο κομβικά σημεία της πόλης. Έχει οπτική προβολή επί της Εθνικής Οδού Αθηνών–Κορίνθου και βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με τον Ιστορικό Πύργο Παλατάκι, όπου στεγάζονται οι υπηρεσίες του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Χαϊδαρίου. Το κτίριο βρίσκεται στην απόληξη του κεντρικού δρόμου της πόλης, της Στρατάρχου Καραϊσκάκη.

Ιστορικά, το έργο έχει περάσει από πολλές φάσεις για να φτάσει στη σημερινή του μορφή.
Τον Ιανουάριο του 1983, αποτράπηκε η δημιουργία νεκροταφείου αυτοκινήτων που επιχειρήθηκε να γίνει στο εκεί οικόπεδο, με κατάληψη του χώρου που διήρκεσε για αρκετές εβδομάδες. Η συμμετοχή των κατοίκων και η αποφασιστικότητα των ιθυνόντων, απέτρεψαν την απώλεια του σημαντικού αυτού χώρου.
Το 1990, διενεργήθηκε Πανελλήνιος Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός, για τη βέλτιστη αρχιτεκτονική επιλογή του νέου Δημαρχείου της πόλης. Στην Επιτροπή του Διαγωνισμού, συμμετείχαν και εκπρόσωποι του , του , του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Σύμφωνα με το αποτέλεσμα του Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού και την απονομή του Α' βραβείου στις αρχιτέκτονες Μυρσίνη Σπαρτιώτη και Σπυριδούλα Τσορβά, το 1994 ολοκληρώθηκε από τις ίδιες και παραδόθηκε στο Δήμο η μελέτη εφαρμογής για το νέο Δημαρχείο. 
Το 1999 το έργο εντάχθηκε προς χρηματοδότηση σε Πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και μετά τη δημοπράτησή του υπογράφηκε η πρώτη σύμβαση τον Οκτώβριο του 2000.
Το 2004 υπήρξε αποβολή του αναδόχου του έργου, αφού είχε υλοποιηθεί το μεγαλύτερο μέρος του έργου.
Τον Αύγουστο του 2006, και αφού το εργοτάξιο έμενε κλειστό για 2 χρόνια, υπογράφηκε νέα σύμβαση με νέο ανάδοχο, για την εκτέλεση του υπολειπόμενου έργου, αλλά και για την μερική ανακατασκευή τμημάτων του έργου.
Το 2006 εντάχθηκε το έργο, κατά ένα μέρος του, στο Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ το 2007 εξασφαλίστηκε η πλήρης χρηματοδότηση του έργου από το ίδιο Πρόγραμμα.
Σήμερα, το έργο έχει ολοκληρωθεί και μέσα στο κτίριο στεγάζονται όλες οι συσχετιζόμενες με την Διοίκηση του Δήμου υπηρεσίες.

Μέσα από την ιστορική αυτή διαδρομή προκύπτει ότι η κατασκευή του Δημαρχείου έχει αποτελέσει μία από τις πρώτες προτεραιότητες όλων των Διοικήσεων του Δήμου μέχρι την τελική κατασκευή του. Το καλοκαίρι του 2010 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των υπηρεσιών Διοίκησης του Δήμου Χαϊδαρίου.
Άγιος Τηλέμαχος

Ο Άγιος Τηλέμαχος ("San Telemaco", ... - 1 Ιανουαρίου 404) ήταν μοναχός του 5ου αιώνα και άγιος της Χριστιανικής Εκκλησίας που πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 404.
Eurocypria Airlines

μικρογραφία|5B-DBU B737W Eurocypria parked on the lima stands.
Η Eurocypria Airlines ήταν αεροπορική εταιρεία με έδρα την Λάρνακα στην Κύπρο. Η Eurocypria ήταν θυγατρική των Κυπριακών Αερογραμμών, με τον όμιλο των Κυπριακών Αερογραμμών να κατέχει το 100% των μετοχών της Eurocypria.
Η Eurocypria εκτελούσε πτήσεις από την Κύπρο προς 45 προορισμούς στην Ευρώπη. Έδρα της ήταν το Διεθνής Αερολιμένας Λάρνακας, με δευτερεύουσα βάση το Διεθνές Αεροδρόμιο Πάφου.
Γίντις

Η γίντις ή γερμανοεβραϊκή (, "Jiddisch" αρχικά, "Yiddish" από τους αγγλόφωνους αργότερα) είναι η γλώσσα που μιλούσαν οι Εβραίοι Ασκενάζι ("Ashkenazi"), της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. "Jiddisch" στη γερμανοεβραϊκή γλώσσα σημαίνει "εβραϊκά".

Αναπτύχθηκε ως μια συγχώνευση από Γερμανικές διαλέκτους της κεντρικής Ευρώπης με την Εβραϊκή, την Αραμαϊκή, τις Σλαβικές γλώσσες αλλά και από κατάλοιπα Ρομανικών γλωσσών. Η Γίντις χρησιμοποιεί το Εβραϊκό αλφάβητο.

Η Γίντις ήταν η γλώσσα που μιλούσε ο μεγαλύτερος αριθμός Εβραίων.
Μετά τη σύσταση του Εβραϊκού κράτους τέθηκε θέμα ποια θα ήταν η επίσημη γλώσσα και πολλοί υποστήριζαν ότι θα έπρεπε να είναι η Γίντις.

Η γλώσσα που ομιλείται σήμερα στο Ισραήλ η οποία είναι και επίσημη γλώσσα του κράτους είναι η Εβραϊκή γλώσσα.
Μιχαήλ Κρουγκ

Ο Μιχαήλ Κρουγκ ("Михаи́л Влади́мирович Круг", 7 Απριλίου 1962 - 1 Ιουλίου 2002) ήταν Ρώσος τραγουδιστής.

Το είδος μουσικής που τραγουδούσε ήταν το λεγόμενο "ρωσικό chanson", το οποίο όμως παρά την ονομασία του δεν έχει σχέση με το γαλλικό και αποτελεί ουσιαστικά λαϊκή μουσική παράδοση της φυλακής, όπως το Ελληνικό ρεμπέτικο τραγούδι. Διαμορφώθηκε σε φυλάκες κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα και μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης έγινε γνωστό σε ευρύτερους κύκλους της κοινωνίας. Καθώς το είδος γινόταν όλο και πιο δημοφιλές, έγινε και ο ίδιος πολύ διάσημος την δεκαετία του '90 στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Είχε κατηγορηθεί για σχέσεις με τη μαφία, πράγμα το οποίο παραδεχόταν και ο ίδιος, αν και δεν υπάρχουν πληροφορίες για οποιαδήποτε συμμετοχή του σε παράνομες ενέργειες. Στις 1 Ιουλίου 2002 δολοφονήθηκε στο σπίτι του. Η αιτία της δολοφονίας ακόμα ερευνάται. Υπάρχουν πέντε εκδοχές για τον λόγο της δολοφονίας του, μεταξύ άλλων αυτή της πληρωμένης δολοφονίας από κύκλους της μαφίας ή της προσπάθειας να κλαπεί από το σπίτι του ο καινούργιος του δίσκος, που θα έβγαινε σε κυκλοφορία μετά από λίγους μήνες. Η αξία του δίσκου ανερχόταν την περίοδο εκείνη σε 500.000 δολάρια.

Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές
Ατομικός αριθμός

thumb|300x300px|Επεξήγηση των συμβόλων που χρησιμοποιούνται για την απεικόνιση του ατομικού και του μαζικού αριθμού. Ο ατομικός αριθμός ισούται με τον αριθμό των πρωτονίων, συνεπώς και με το συνολικό θετικό φορτίο του πυρήνα του ατόμου.
Ατομικός αριθμός ονομάζεται στην επιστήμη της χημείας και της φυσικής, ο αριθμός των πρωτονίων του πυρήνα ενός ατόμου. Είναι χαρακτηριστικό κάθε χημικού στοιχείου, μιας και είναι αυτό που καθορίζει την ταυτότητά του. Συμβολίζεται διεθνώς με το γράμμα Ζ. Ο ατομικός αριθμός εκφράζει επίσης και τον αριθμό των ηλεκτρονίων ενός ουδέτερου ατόμου, καθώς στα ουδέτερα άτομα ο αριθμός των πρωτονίων και των ηλεκτρονίων είναι ίσος. Κατά τον συμβολισμό ενός στοιχείου ή ενός πυρήνα ο ατομικός αριθμό γράφεται συνήθως ως δείκτης στην κάτω αριστερή γωνία του συμβόλου (π.χ. 92U).

Το σύμβολο και το όνομα του στοιχείου ή του πυρήνα, εξαρτώνται από τον ατομικό αριθμό, αφού είναι αυτός που το καθορίζει. Για παράδειγμα ένας πυρήνας που έχει ατομικό αριθμό 6, συμβολίζεται με το γράμμα C και ονομάζεται άνθρακας, ανεξάρτητα από τον αριθμό των νετρονίων που περιέχει. Για το λόγο αυτό τα ισότοπα ενός στοιχείου συμβολίζονται με το ίδιο σύμβολο.

Το 1913 ο Μόσλεϊ (Moseley) απέδειξε πειραματικά ότι οι χημικές ιδιότητες των στοιχείων είναι περιοδικές συναρτήσεις του ατομικού τους αριθμού. Χάρη σε αυτό καθορίζεται η θέση κάθε στοιχείου στον περιοδικό πίνακα και αποτελεί βελτίωση του περιοδικού πίνακα του Μεντελέγιεφ. Από τις γνώσεις μας από τον περιοδικό πίνακα συμπεραίνουμε ότι:

* Το μέγεθος του ουδέτερου ατόμου (ατομική ακτίνα) εξαρτάται από τον ατομικό αριθμό. Το μέγεθος του ατόμου ελαττώνεται σε μία περίοδο του περιοδικού πίνακα όσο μειώνεται ο ατομικός αριθμός. Το μέγεθος του ατόμου αυξάνεται σε μία ομάδα του περιοδικού πίνακα όσο αυξάνεται ο ατομικός αριθμός.

* Η ηλεκτραρνητικότητα του στοιχείου εξαρτάται από τον ατομικό αριθμό. Η ηλεκτραρνητικότητα ακολουθεί αντίθετη συμπεριφορά με το μέγεθος του ουδετέρου ατόμου. Δηλαδή αυξάνει από αριστερά προς τα δεξιά και ελαττώνεται για τα στοιχεία της ίδιας ομάδας, από το ελαφρύτερο προς το βαρύτερο.

Επίσης από τον ατομικό αριθμό εξαρτάται ο αριθμός των νετρονίων των σταθερών πυρήνων. Στους ελαφρύτερους σταθερούς πυρήνες ο αριθμός των νετρονίων είναι περίπου ίσος με τον αριθμό των πρωτονίων, ενώ στους βαρύτερους σταθερούς πυρήνες ο αριθμός των νετρονίων είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των πρωτονίων. Καθώς και το μέγεθος του πυρήνα, αφού αυτό εξαρτάται από τον αριθμό των νουκλεονίων (πρωτόνια και νετρόνια) του πυρήνα.
Κωστής Παλαμάς

Ο Κωστής Παλαμάς (Πάτρα, 13 Ιανουαρίου 1859 - Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1943) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, με σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη και ανανέωση της νεοελληνικής ποίησης. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής γενιάς του 1880, πρωτοπόρος, μαζί με τον Νίκο Καμπά και τον Γεώργιο Δροσίνη, της αποκαλούμενης Νέας Αθηναϊκής (ή Παλαμικής) σχολής.
Κρατικός Αερολιμένας Κεφαλληνίας

Ο Κρατικός Αερολιμένας Κεφαλληνίας Άννα Πολλάτου (IATA: EFL, ICAO: LGKF, ΥΠΑ: ΚΑΚΦ) βρίσκεται στο Ν-ΝΔ τμήμα της Κεφαλλονιάς, 10 χλμ. από την πρωτεύουσα της Κεφαλλονιάς, το Αργοστόλι και πήρε το όνομα της ολυμπιονίκου Άννας Πολλάτου.
thumb|Αεροσταθμός
Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο

thumb|Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο
Το Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο αποτελεί έθιμο των Βορείων λαών κυρίως των Γερμανών και αναφέρεται σε μήνα 30 ημερών με τελευταία μέρα την 25η Δεκεμβρίου, τη μέρα των Χριστουγέννων ή σε χρονική περίοδο 24 ημερών από 1ης μέχρι 24 Δεκεμβρίου.

Το Χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο αποτελεί είτε μεγάλο βάζο που φέρει αλεξανδριανά είτε μεγάλο στολισμένο ανοικτό κουτί με δώρα. Και στις δύο περιπτώσεις κρέμονται από το στόμιο του βάζου ή του κουτιού 30 ή 24 (ανάλογα του τύπου του ημερολογίου) αριθμημένα μικρά δωράκια που καθημερινά στα παιδιά ενισχύουν την προσμονή της έλευσης των Χριστουγέννων.

Καθένα από αυτά τα αριθμημένα δωράκια που είναι περίτεχνα τυλιγμένα ανοίγεται κάθε πρωί εως ότου κορυφωθεί το εορταστικό κλίμα την παραμονή των Χριστουγέννων και τις μέρες που θα ακολουθήσουν.

Κατηγορία:Λαογραφία
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα
Explorer 1

Ο Explorer 1 ήταν ο πρώτος δορυφόρος που εκτόξευσαν οι ΗΠΑ στο διάστημα, στις 31 Ιανουαρίου του 1958. Ο Explorer 1 ήταν η απάντηση στον Sputnik των Σοβιετικών, οι οποίοι είχαν ξεκινήσει την προσπάθεια για την εξερεύνηση του διαστήματος. Δεν αποτέλεσε ωστόσο την πρώτη απόπειρα για εκτόξευση δορυφόρου, καθώς είχε προηγηθεί μια αποτυχημένη προσπάθεια το Δεκέμβριο του 1957.

Ο δορυφόρος ήταν εξοπλισμένος με όργανα για παρατηρήσεις της ραδιενέργειας γύρω από τη Γη και δημιουργήθηκε υπό την εποπτεία του καθηγητή Τζέιμς βαν Άλεν "(James A. Van Allen)". Τα δεδομένα που πήρε τόσο ο Explorer 1 όσο και ο Explorer 3 (Μάρτιος του 1958) ήταν τα πρώτα επιστημονικά δεδομένα της εποχής του Διαστήματος. Οι ραδιενεργές ζώνες γύρω από τη Γη είναι γνωστώς ως ζώνες Van Allen.
Μονή Σταυρονικήτα

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Σταυρονικήτα είναι μία εκ των είκοσι μονών του Αγίου Όρους και κατατάσσεται δέκατη πέμπτη (15η) στην ιεραρχική τάξη των Αγιορείτικων μονών. 

Είναι ελληνική, κοινοβιακή από το 1968 και εορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου του Αγίου Νικολάου. Κατέχει τη θαυματουργή εικόνα του Αγ. Νικολάου του Στρειδά. Ονομάζεται έτσι, όταν καθώς την εβγάλαν από τη θάλασσα που είχε παραμείνει για εκαντοτάδες χρόνια αναλλοίωτη, στο μέτωπο του Αγίου ήταν κολημμένο ένα στρείδι που όταν το έβγαλαν έτρεξε αίμα. Είναι το μικρότερο μοναστήρι του Αγίου Όρους, σε μορφή κάστρου με μια υποτυπώδη αυλή. 

Βρίσκεται πάνω σε βράχο, ο οποίος όμως πριν κάποια χρόνια άρχισε να αποσαθρώνεται. Χάρη στις επεμβάσεις τις Κ.Ε.Δ.Α.Κ., ο βράχος αυτός ενισχύθηκε με ενέσεις τσιμέντου και έτσι σταθεροποιήθηκε. Το υδραγωγείο που βρίσκεται έξωθεν της μονής με τις καμάρες του, κρίνεται λίαν αξιόλογο αρχιτεκτονικά.

Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Τύχων Σταυρονικητιανός.
Δήμος Κορισσίων

thumb|200px|H θέση του δήμου στο νομό Κέρκυρας
Ο Δήμος Κορισσίων ήταν δήμος του νομού Κέρκυρας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κέρκυρας. Βρισκόταν στην νότια Κέρκυρα. Είχε έκταση 27.675 στρέμματα και πληθυσμό 5.010 κατοίκους.

Βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή της Λευκίμμης και οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία κυρίως, αλλά και με τουριστικά επαγγέλματα και υπηρεσίες.

Η έδρα του δήμου ήταν στις Αργυράδες. Ο Δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: Δ.δ. Αργυράδων [ 2.033 ] 
::* οι Αργυράδες [ 1.000 ] 
::* ο Άγιος Γεώργιος [ 501 ] 
::* ο Μαραθιάς [ 332 ] 
::* το Νεοχωράκι [ 200 ] 
: Δ.δ. Αγίου Νικολάου [ 471 ] 
::* ο Άγιος Νικόλαος [ 342 ] 
::* ο Νότος [ 99 ] 
::* οι Ρουμανάδες [ 30 ] 
: Δ.δ. Βασιλατίκων -- τα Βασιλάτικα [ 174 ]
: Δ.δ. Κουσπάδων [ 383 ] 
::* οι Κουσπάδες [ 333 ] 
::* ο Μπούκαρης [ 50 ] 
: Δ.δ. Περιβολίου [ 1.441 ] 
::* το Περιβόλι [ 1.420 ] 
::* τα Ποτάμια [ 21 ] 
: Δ.δ. Πετριτής [ 704 ] 
::* η Πετριτή [ 663 ] 
::* οι Κορακάδες [ 41 ]
Γιάννης Χοντρογιάννης

Ο Γιάννης Χοντρογιάννης ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 από το Μάζι Καλαβρύτων. Εργάζονταν για τον Ασημάκη Ζαΐμη ως σωματοφύλακάς του.
Ακαδία

Η Ακαδία ήταν αποικία που ίδρυσαν οι Γάλλοι στις αρχές του 17ου αι. στην περιοχή που σήμερα ανήκει στις καναδικές επαρχίες της Νέας Σκωτίας, του Νιου Μπράνσγουικ, της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου και της Νέας Γης, καθώς και στην αμερικανική πολιτεία του Μέιν.

Το όνομα της Ακαδίας αποτελεί παραφθορά του ελληνικού τοπωνυμίου Αρκαδία. Το 1524, ο ιταλός θαλασσοπόρος Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο (Giovanni da Verazzano), ταξιδεύοντας για λογαριασμό της Γαλλίας, έδωσε το όνομα «Arcadie» στα αμερικανικά παράλια του Ατλαντικού, επειδή οι περιοχές αυτές ήταν πλούσιες σε δάση και θύμιζαν την ελληνική μυθική Αρκαδία, έτσι όπως την περιέγραφαν διάφορα βουκολικά ειδύλλια της εποχής της Αναγέννησης. Το όνομα «Acadie» (χωρίς το r) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1603 όταν ο βασιλιάς της Γαλλίας Ερρίκος Δ΄ διόρισε τον Πιέρ Ντουγκά (Pierre Dugua) υποκυβερνήτη των γαλλικών αποικιών της Αμερικής μεταξύ του 40ου και 46ου παραλλήλου. Την ονομασία «Acadie» (Ακαδία) χρησιμοποίησε κατόπιν και ο Γάλλος βασιλικός γεωγράφος και εξερευνητής Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν (Samuel de Champlain).
Καλμούκοι

Οι Καλμίκοι ή Καλμούχοι ή Καλμούκοι (Καλμίκικα: Хальмгуд) είναι ένα μογγολικό φύλο που κατοικεί στη βορειοδυτική ακτή της Κασπίας κατά τους τελευταίους τέσσερις αιώνες. Είναι η "κυρίαρχη εθνότητα" της Δημοκρατίας της Καλμίκια, ενός από τα 83 ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 

Οι Καλμίκοι μιλούν την Καλμίκ (Хальмг келн; ή "Καλμούκ" ή "Οϊράτ"), μία μογγολική γλώσσα. Πιστεύουν στον βουδισμό - είναι μάλιστα ο μοναδικός βουδιστικός λαός της Ευρώπης. Σύμφωνα με την παρρωσική απογραφή του 2002, ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε περίπου 174.000 μέλη. Σχεδόν όλοι ζουν στην Καλμίκια, εκτός από ένα συμπαγή πληθυσμό 7.000 ατόμων που ζει στο γειτονικό Άστραχαν και άλλους 11.000 που είναι μεμονωμένοι εσωτερικοί μετανάστες σε άλλες περιοχές της Ρωσίας.
Κώστας Ταχτσής

Ο Κώστας Ταχτσής (Θεσσαλονίκη, 8 Οκτωβρίου 1927 – Αθήνα, πιθανόν 25 Αυγούστου 1988) ήταν διακεκριμένος Έλληνας λογοτέχνης της μεταπολεμικής γενιάς.

To απόγευμα του Σαββάτου, 27 Αυγούστου 1988, η αδελφή του συγγραφέα βρήκε τον Ταχτσή νεκρό, στο σπίτι του στην οδό Τυρνάβου 26, στον Κολωνό. Η ιατροδικαστική εξέταση αποφάνθηκε ότι ο Ταχτσής είχε πεθάνει από ασφυξία, που προκλήθηκε από στραγγαλισμό, πριν από περίπου 36 ώρες. Παρά τη δημοσιότητα που πήρε το θέμα και παρά τις έρευνες της Αστυνομίας, τόσο στο κύκλο των γνωστών του όσο και στο περιβάλλον των εκδιδόμενων στο οποίο ανήκε, δεν έγινε δυνατόν να βρεθεί ο δράστης και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο.
Ιούλιος Βερν

Ο Ιούλιος Βερν ("Jules Gabriel Verne", 8 Φεβρουαρίου 1828 – 24 Μαρτίου 1905) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ιδιαίτερα γνωστός για τα περιπετειώδη μυθιστορήματά του και τη βαθιά επιρροή του στο λογοτεχνικό είδος της επιστημονικής φαντασίας. Είναι περισσότερο γνωστός από τα μυθιστορήματά του "Ταξίδι στο Κέντρο της Γης" (1864), "20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα" (1870) και "Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες" (1873). Ο Βερν έγραφε για αεροπορικά και διαστημικά ταξίδια πριν εφευρεθούν πρακτικά τα αεροπλάνα και πριν επινοηθούν τα μέσα ενός διαστημικού ταξιδιού. Είναι ο δεύτερος πιο μεταφρασμένος συγγραφέας στον κόσμο (μετά την Αγκάθα Κρίστι). Μερικά από τα βιβλία του γυρίστηκαν σε κινηματογραφικές ταινίες, κινούμενα σχέδια και τηλεοπτικές σειρές. Ο Βερν αναφέρεται συχνά ως ο «Πατέρας της επιστημονικής φαντασίας», τίτλο που μερικές φορές μοιράζεται με τον Χιούγκο Γκέρνσμπακ και τον Χ. Τζ. Γουέλς.
Μπόμπι Σόλο

Ο Μπόμπι Σόλο (Bobby Solo, γεν. 18 Μαρτίου 1945) είναι Ιταλός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1965 με το τραγούδι "Se piangi se ridi" όπου κατέκτησε την 5η θέση.
Ίβα Τζανίκι

Η Ίβα Τζανίκι ("Iva Zanicchi", γεν. 18 Ιανουαρίου 1940 στο Λιγκόνκιο (Ligonchio)) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1969 με το τραγούδι" Due grosse lacrime bianche" όπου ήρθε 13η με 5 πόντους.
Αλφρέδο Ντι Στέφανο

Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο (ισπανικά : "Alfredo Di Stéfano", , 4 Ιουλίου 1926 – 7 Ιουλίου 2014) ήταν Αργεντίνος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους και πληρέστερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ενώ μερικοί τον χαρακτηρίζουν ως τον κορυφαίο όλων. Στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των καλύτερων του 20ού αιώνα κατέλαβε την 4η θέση. Η FIFA τον έχει αναγνωρίσει ως έναν από τους τέσσερις κορυφαίους του 20ού αιώνα μαζί με τους Πελέ, Μαραντόνα και Κρόιφ. Το 2000 στην ψηφοφορία της FIFA 
«Football family» και των αναγνωστών του περιοδικού FIFA Magazine για την ανάδειξη του καλύτερου ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα ο Ντι Στέφανο ήρθε δεύτερος, πίσω μόνο από τον Πελέ. 

Έχοντας αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο σε δύο χώρες της Λατινικής Αμερικής (στην πατρίδα του και την Κολομβία) αναδείχθηκε σε ποδοσφαιρικό αστέρα με τον ευφυή και δημιουργικό τρόπο παιχνιδιού του και τα πολυάριθμα γκολ του. Η σημαντικότερη όμως στιγμή στην πορεία του ήρθε με την περιπετειώδη μεταγραφή του στην Ευρώπη καταλήγοντας στη Ρεάλ Μαδρίτης, μια μετακίνηση που άλλαξε τον ρου του παγκοσμίου ποδοσφαίρου με τη δημιουργία γύρω από αυτόν της πιο επιτυχημένης (σε επίπεδο συλλόγων) ομάδας όλων των εποχών, της "Di Stéfano's Madrid". 
 Με την ομάδα της ισπανικής πρωτεύουσας κέρδισε 16 επίσημους τίτλους στα 11 χρόνια που αγωνίστηκε, μεταξύ των οποίων πέντε συνεχόμενων τίτλων του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης και του πρώτου Διηπειρωτικού Κυπέλλου. 

Ο τρόπος που αγωνιζόταν θα μπορούσε σωστά να τον εμφανίσει στις λίστες των κορυφαίων όλων των εποχών σε πολλές διαφορετικές θέσεις. Οι περισσότεροι τον ταξινομούσαν ως επιθετικό, ένα παίκτη ευκαιριών και ηγέτη των επιθέσεων, άλλοι ως πρωταγωνιστή του άξονα σε κατά μέτωπο επιθέσεις, αλλά και ικανό να ανακόψει τις αντεπιθέσεις αντιπάλων σε μια εποχή που τα φυσικά προσόντα είχαν λιγότερη σημασία στον τρόπο λειτουργίας του αθλήματος, σε κάθε όμως περίπτωση ήταν ένας πρωτοπόρος στη εποχή του. Η γαλλική αθλητική εφημερίδα "L'Équipe" τον χαρακτήρισε "L'Omnipresente" λόγω της ικανότητάς του να επηρεάσει το παιχνίδι από οπουδήποτε στο γήπεδο. Ήταν το έμβλημα μιας κρίσιμης εποχής, που το ποδόσφαιρο άρχισε να δημιουργείται για να γίνει μια μεγάλη υπόθεση ψυχαγωγίας, τοποθετώντας τα αστέρια του σε όλο και πιο ψηλά βάθρα, κατακτώντας ο ίδιος αυτή την κορυφή στο δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1950. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας ακολούθησε επιτυχημένη καριέρα προπονητή.
Αντιμεταρρύθμιση

Η Αντιμεταρρύθμιση είναι ένα κίνημα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με ξεκίνημα τον 16ο αιώνα και διεύρυνση τον 17ο αιώνα με αφορμή την προτεσταντική Μεταρρύθμιση. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προσπάθησε να ανακόψει τη διάδοση των ιδεών της Μεταρρύθμισης με βίαια μέτρα, όπως η Ιερά Εξέταση και το Index Librorum Prohibitorum, τον κατάλογο απαγορευμένων βιβλίων που κρίνονταν επικίνδυνα διότι θεωρούνταν ότι υπέσκαπταν τα θεμέλια της πίστης.


Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Αναστάσιος Βερνάρδος

Ο Αναστάσιος Βερνάρδος (12 Ιουλίου 1928 - 23 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας νομικός και συγγραφέας.
Τζιλιόλα Τσινκουέτι

Η Τζιλιόλα Τσινκουέτι ("Gigliola Cinquetti", 20 Δεκεμβρίου 1947) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε δύο φορές την Ιταλία σε Διαγωνισμούς Τραγουδιού Γιουροβίζιον: Η πρώτη το 1964, με το τραγούδι Non ho l'età όπου ήρθε πρώτη με 49 πόντους και η δεύτερη το 1974, με το τραγούδι Sì όπου ήρθε δεύτερη με 18 πόντους. Το Μάιο του 1991 συμπαρουσίασε με τον Τοτό Κοτούνιο (Tοto Cutugno) τον 36ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στη Ρώμη.
Χαβιέρ Κλεμέντε

Ο Χαβιέρ Κλεμέντε Λάθαρο ("Javier Clemente Lázaro", Μπαρακάλντο, 12 Μαρτίου 1950 - ...) είναι Ισπανός προπονητής ποδοσφαίρου. Γνωστός και ως "Ο ξανθός από το Μπαρακάλντο" λόγω της καταγωγής του, ο βετεράνος προπονητής της Πριμέρα Ντιβιζιόν έχει περάσει το μεγαλύτερο τμήμα της καριέρας του εργαζόμενος σε δύο συλλόγους: την Αθλέτικ Μπιλμπάο και την Εσπανιόλ. Μεταξύ 1992 και 1998, διετέλεσε προπονητής της Ισπανίας, παραμένοντας αήττητος μαζί της για 31 αγώνες. Αφού προπόνησε την Ισπανία και ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχει επιλεγεί να προπονήσει ομάδες οι οποίες βρίσκονται σε δύσκολη βαθμολογική θέση, αλλά τις περισσότερες φορές τελείωνε στην ζώνη του υποβιβασμού ή αποτύγχανε να προκριθεί για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις: Μπέτις, Μαρσέιγ, Τενερίφη, Αθλέτικ Μπιλμπάο, Σερβία, Μούρθια, Βαγιαδολίδ, Καμερούν και Σπόρτινγκ Χιχόν.
Σέρτζο Εντρίγκο

Ο Σέρτζο Εντρίγκο ("Sergio Endrigo", συχνά αποδίδεται ως "Σέρτζιο Εντρίγκο", 15 Ιουνίου 1933 - 7 Σεπτεμβρίου 2005) ήταν Ιταλός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε την Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1968 με το τραγούδι Marianne, όπου ήρθε 10ος με 7 πόντους.




Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968
Σεγούντα Ντιβισιόν

Η Σεγούντα Ντιβισιόν (ισπανικά: "Segunda División", , είναι η δεύτερη κατηγορία μετά την Πριμέρα Ντιβισιόν. Το πρώτο της πρωτάθλημα διοργανώθηκε το 1929 και αποτελείται συνήθως απο 22 ομάδες.
Γιώργος Ανατολάκης

Ο Γιώργος Ανατολάκης (16 Μαρτίου 1974) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Διετέλεσε επίσης βουλευτής.
Ντάνιελ Ντεφόε

Ο Ντάνιελ Ντεφόε ("Daniel Defoe", 13 Σεπτεμβρίου 1660 – 24 Απριλίου 1731) ήταν Άγγλος επιχειρηματίας, συγγραφέας, δημοσιογράφος και φυλλαδιογράφος, ο οποίος έγινε διάσημος από το μυθιστόρημά του "Ροβινσώνας Κρούσος". Υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές του αγγλικού μυθιστορήματος. Ήταν παραγωγικός και ευέλικτος συγγραφέας, καθώς έγραψε περισσότερα από 500 βιβλία, φυλλάδια και άρθρα πάνω σε διάφορα θέματα (πολιτικής, εγκληματικότητας, θρησκείας, γάμου, ψυχολογίας κ.α.). Ήταν επίσης πρωτοπόρος της οικονομικής δημοσιογραφίας.
Δημήτριος Υψηλάντης

Ο Δημήτριος Υψηλάντης (Κωνσταντινούπολη 1793 – Ναύπλιο 5 Αυγούστου 1832) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.
Δυναστεία των Παλαιολόγων

Η Δυναστεία των Παλαιολόγων ήταν η τελευταία αυτοκρατορική οικογένεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Γενάρχης της ήταν ο Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος ο οποίος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας το 1261, όταν ανακατέλαβε την Κωνσταντινούπολη και κατέλυσε την Λατινική Αυτοκρατορία η οποία είχε ιδρυθεί μετά την Δ΄ Σταυροφορία. Η Δυναστεία των Παλαιολόγων διήρκεσε μέχρι τις 29 Μαΐου 1453 και την άλωση της Κωνσταντινούπολης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα των Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο.
Κωνσταντίνος Υψηλάντης

Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης (1760-1816) ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας, ηγεμόνας της Μολδαβίας και μέγας διερμηνέας (dragoman) της Υψηλής Πύλης.
Ζούλιο Σέζαρ Σάντος Κορέια

Ο Ζούλιο Σέζαρ Σάντος Κορέια ("Júlio César Santos Correa", γενν. 18 Νοεμβρίου 1978), ή απλά Ζούλιο Σέζαρ, είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, με μακρά θητεία στα ευρωπαϊκά γήπεδα.
Τοσίγουο Νακαγιάμα

Ο Τοσίγουο Νακαγιάμα ("Tosiwo Nakayama", 23 Νοεμβρίου 1931 – 29 Μαρτίου 2007) ήταν ο πρώτος Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας. Ήταν παιδί από Ιάπωνα πατέρα και Μικρονήσια μητέρα. Έγινε Πρόεδρος το 1979, με την ανεξαρτησία της χώρας, και διατηρήθηκε στο ύπατο αξίωμα της νησιωτικής χώρας μέχρι το 1987. Τον διαδέχθηκε ο Τζον Χάγκλελγκαμ. Ο Νακαγιάμα πέθανε στη Χαβάη, στις 29 Μαρτίου 2007.
Μίχαου Ζεβουάκοφ

Ο Μίχαλ Ζεβλάκοφ (πολωνικά: "Michał Żewłakow", Μίχαου Ζεβουάκοφ, Βαρσοβία, 22 Απριλίου 1976) είναι Πολωνός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν τεχνικός διευθυντής. Αγωνιζόταν κυρίως ως πλάγιος οπισθοφύλακας, ωστόσο μπορούσε να συνεισφέρει με την ίδια ευχέρεια σε όλες τις θέσεις της αμυντικής γραμμής. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε σε συλλόγους της Πολωνίας, του Βελγίου, της Ελλάδας και της Τουρκίας, ενώ ως διεθνής συμμετείχε σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Υπήρξε πρώτος σε συμμετοχές με τη φανέλα της Εθνικής Πολωνίας μέχρι να τον ξεπεράσουν οι Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι και Γιάκουμπ Μπουαστσικόφσκι. 

Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας παραμένει στον χώρο του ποδοσφαίρου μέσα από διάφορους ρόλους ως σκάουτ, τεχνικός διευθυντής κλπ.