Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τριφωσφορική αδενοσίνη

300px|right
Τριφωσφορική αδενοσίνη, (αγγλ.: adenosine triphosphate), διεθνώς καθιερωμένο συντομογραφικά ATP, (προφέρεται «έι-τι-πι»), ονομάζεται στη Βιοχημεία το μόριο που αποτελείται από αδενίνη και το σάκχαρο ριβόζη, η ένωση των οποίων δημιουργεί την αδενοσίνη, στο οποίο και έχουν προσκολληθεί τρεις φωσφορικές ομάδες (φωσφορυλομάδες) PO3-2, που ενώνονται με δεσμούς υψηλής ενέργειας, εξ' ου και η ονομασία του.

Η υδρόλυση αυτών των ειδικών δεσμών έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση ενέργειας. Τα μόρια της ΑΤΡ δημιουργούνται με δύο κύριες χημικές αντιδράσεις, όπου και οι δύο συνεπάγονται την προσθήκη ανόργανων φωσφορικών αλάτων στην ADP μέσω δεσμών υψηλής ενέργειας.
::::ADP + P + 34 kJ/mol (ενέργεια) = ATP + H2O

H ATP μπορεί να δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια της κυτταρικής αναπνοής και συγκεκριμένα στα στάδια αυτής: γλυκόλυση που γίνεται στο γενικό κυτόπλασμα, διά του κύκλου του Κρεμπς, του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρονίων, (ETS), ή κατά την οξειδωτική φωσφορυλίωση στα μιτοχόνδρια, εφόσον υπάρχει οξυγόνο. Στα στάδια που αναφέρθηκαν, το προϊόν που οδηγεί στην παραγωγή ATP είναι η γλυκόζη, η οποία προέρχεται από την υδρόλυση της σακχαρόζης ή του αμύλου τα οποία παράγονται από την φωτοσύνθεση. Επίσης, η ΑΤΡ σχηματίζεται και κατά τη διάρκεια της φωτοσύνθεσης στους χλωροπλάστες των πράσινων φυτών και πάλι με το ίδιο σύστημα ETS. Σε αυτήν την διαδικασία όμως, ο παράγοντας που οδηγεί στην δημιουργία ATP είναι η φωτεινή ενέργεια του ήλιου. Μία ακόμη διαδρομή που παράγει ATP είναι αυτή του ζυμωτικού μεταβολισμού (ζύμωση), που συμβαίνει υπό αναερόβιες συνθήκες και έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή αιθανόλης, διοξειδίου του άνθρακα, νερού και ATP, διαδικασία η οποία επίσης χρησιμοποιεί ως προϊόν τη γλυκόζη. 

Κατά συνέπεια των παραπάνω, τα μόρια ΑΤΡ ενεργούν ως βραχυπρόθεσμες «βιολογικές μπαταρίες» οι οποίες διατηρούν την ενέργεια μέχρι ν΄ απαιτηθεί αυτή σε διάφορες βιολογικές διεργασίες όπως η ενεργή μεταφορά, σύνθεση νέων υλικών, μετάδοση νευρικών παλμών και η συστολή των μυών. Η καθαρή απόδοση από ένα μόριο γλυκόζης είναι 36 ATP με συνολική ενέργεια 263 kcal (36 x 7,3). Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ένα ενεργό κύτταρο απαιτεί περισσότερα από δύο εκατομμύρια μόρια ΑΤΡ ανά δευτερόλεπτο προκειμένου να λειτουργήσει ο βιοχημικός του μηχανισμός.

* Προς αποφυγή σύγχυσης, το ένζυμο αδενοσινοτριφωσφατάση συντομογραφείται ATPase.
Γεώργιος Ζήβας

Ο Γεώργιος Ζήβας (Πάτρα 1911 - Πάτρα 4 Νοεμβρίου 1983) ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στην ελεύθερη δισκοβολία και σφαιροβολία. Ήταν αθλητής της Παναχαϊκής και μέλος της εθνικής ομάδας.

Ο Ζήβας Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1925 σε ηλικία 14 ετών όταν και γράφτηκε στην Παναχαϊκή, συμμετείχε στους πρώτους του αγώνες που ήταν οι τοπικοί προκριματικοί για τους ολυμπιακούς αγώνες του Άμστερνταμ όπου δεν κατάφερε να διακριθεί. Πρώτη του νίκη το 1927 στους Β' πανελλήνιους εφηβικούς αγώνες που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην ελεύθερη δισκοβολία.

Κατέρριψε δύο φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στην ελεύθερη δισκοβολία, τον Οκτώβριο του 1927 το πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων με 34.38 και το πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών το 1929 με 43.38, το ρεκόρ αυτό διατηρούνταν από το 1909. Ήταν επίσης πρώτος στους Ελληνο-Ελβετικούς αγώνες του 1929 στην ελεύθερη δισκοβολία με επίδοση 38,93. Πρώτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1932 με επίδοση 12,55. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1933 ήταν 1ος στην σφαιροβολία με 13,60 και 4ος στην ελεύθερη δισκοβολία με 37,11. Είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στη σφαιροβολία και τη δεύτερη στη δισκοβολία στο Παγκύπριο πρωτάθλημα στίβου το 1929. Σημείωση: τότε συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Κύπρου και ελληνικοί σύλλογοι. 

Στους Βαλκανικούς αγώνες ήταν τρίτος στην σφαιροβολία το 1931 με επίδοση 13,16, και τέταρτος το 1932 με επίδοση 12,74,5.
Λύσανδρος Γεωργαμλής

Ο Λύσανδρος Γεωργαμλής (Αθήνα, 25 Φεβρουαρίου 1962) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Μίλαν Κούντερα

Ο Μίλαν Κούντερα ("Milan Kundera", 1 Απριλίου 1929) είναι Τσέχος συγγραφέας με γαλλική υπηκοότητα. Γεννήθηκε στο Μπρνο της πρώην Τσεχοσλοβακίας και ζει στη Γαλλία από το 1975. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός με τα έργα του "Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι", "Το Βιβλίο του Γέλιου και της Λήθης" και "Το Αστείο".

Έχει συγγράψει τόσο στην τσέχικη όσο και στη γαλλική γλώσσα, ενώ επιμελείται προσωπικά όλες τις γαλλικές μεταφράσεις των βιβλίων του, προσδίδοντάς τους ισχύ πρωτοτύπου και όχι μεταφρασμένου έργου. Κατόπιν λογοκρισίας, η κυκλοφορία των έργων του ήταν απαγορευμένη στη γενέτειρά του έως και την πτώση της κομμουνιστικής κυβέρνησης κατά τη βελούδινη επανάσταση του 1989.
Σαλβατόρε Κουαζίμοντο

Ο Σαλβατόρε Κουαζίμοντο ("Salvatore Quasimodo", 20 Αυγούστου 1901 – 14 Ιουνίου 1968) ήταν Ιταλός μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και ποιητής. Μαζί με τους Εουτζένιο Μοντάλε, Ουμπέρτο Σάμπα και Τζουζέππε Ουνγκαρέττι θεωρείται από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της ιταλικής ποίησης του 20ού αιώνα. Τιμήθηκε το 1959 με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.
Πούσπα Καμάλ Νταχάλ

O Πούσπα Καμάλ Νταχάλ ("पुष्पकमल दाहाल", 11 Δεκεμβρίου 1954), γνωστός και με το όνομα Πρατσάντα, είναι κομμουνιστής επαναστάτης και πολιτικός από το Νεπάλ, πρωθυπουργός από τον Αύγουστο του 2016 έως το 2017 και ηγέτης του αντάρτικου κινήματος Απελευθερωτικός Στρατός του Λαού. 

Τον Αύγουστο του 2008 έγινε ο πρώτος εκλεγμένος πρωθυπουργός στη νεοσύστατη δημοκρατία . Ηγείται του Μαοϊκού Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ. Το αντάρτικο κίνημα αποτελεί τη στρατιωτική πτέρυγα του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ. Επί ηγεσίας του ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος στις 13 Φεβρουαρίου 1996 κατά τη διάρκεια του οποίου περί τους 13.000 Νεπαλέζους βρήκαν το θάνατο. Το πολεμικό του όνομα, Πρατσάντα, σημαίνει «ο άγριος».
Γιάννης Σακελλαράκης

Ο Γιάννης Σακελλαράκης (Μάρτιος 1936 – 28 Οκτωβρίου 2010) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης και μέλος της ελληνικής αρχαιολογικής υπηρεσίας από το 1963. Διακρίθηκε για τις αρχαιολογικές του ανασκαφές και ανακαλύψεις στην Κρήτη.
Κάτω Δίκωμο

Το Κάτω Δίκωμο είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Δημήτρης Μούγιος

Ο Δημήτρης Μούγιος είναι πρωταθλητής της κωπηλασίας, ο οποίος αναδείχθηκε αργυρός Ολυμπιονίκης μαζί με το Βασίλη Πολύμερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο.
Ίντγουλφ της Νορθουμβρίας

Ο Ίντγουλφ της Νορθουμβρίας ("Eadwulf I of Northumbria", πέθανε το 717) βασιλιάς της Νορθουμβρίας (704 - 705) την περίοδο που μεσολάβησε από τον θάνατο του Άλντφριθ της Νορθουμβρίας μέχρι την επαναφορά στον θρόνο του γιου του Όσρεντ της Νορθουμβρίας.
Ο Όσρεντ ήταν μικρό παιδί την εποχή που πέθανε ο πατέρας του, δεν καταγράφεται καμιά συγγενική σχέση του Ίντγουλφ με την δυναστεία του Ίδα της Βερνικίας γι'αυτό οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι ήταν σφετεριστής. Εμφανίστηκαν ωστόσο πολλοί δευτερεύοντες κλάδοι στον βασιλικό οίκο της Βερνικίας όταν ξεκληρίστηκε η κύρια γραμμή, αυτό δεν αποκλείει το γεγονός να ανήκε και ο Ίντγουλφ σε κάποιον από αυτούς.

Αρχικά ο Ίντγουλφ κέρδισε τον θρόνο με την υποστήριξη του ισχυρότατου κόμη Μπέρτφριθ ο οποίος είχε την εξουσία στα βορειοανατολικά σύνορα της Νορθουμβρίας κατά μήκος του ποταμού Φόρθ αλλά πολύ σύντομα ξέσπασε νέα κρίση. Ο εξόριστος από τον Άλντφριθ επίσκοπος Ουίλφριντ δήλωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στην Νορθουμβρία ο Ίντγουλφ αρνήθηκε αντίθετα ο προστάτης του κόμης Μπέρτφριθ ήθελε την επιστροφή του επισκόπου στην χώρα. Η κρίση οδήγησε σε σύγκρουση του βασιλιά με τον ισχυρό κόμη ο οποίος τον εκθρόνισε και τοποθέτησε στον θρόνο της Βερνικίας το μικρό παιδί Όσρεντ. 
Ο Ίντγουλφ πέρασε το υπόλοιπο διάστημα της ζωής του στην εξορία στα βασίλεια του Λα Ριάτα και τους Πίκτους, ο θάνατος του σύμφωνα με τα "Χρονικά του Ούλστερ" συνέβη το 717. Ο γιος του Ίρνγουιν δολοφονήθηκε ύστερα από διαταγή του Έαντμπερ της Νορθουμβριας (740), δισέγγονοι του ήταν οι μετέπειτα βασιλείς Ίρντγουλφ της Νορθουμβρίας και Έανρεντ της Νορθουμβρίας.
Μάικλ Φελπς

thumb|250px|Ο Μάικλ Φελπς
Ο Μάικλ Φελπς ("Michael Fred Phelps", 30 Ιουνίου 1985) είναι Αμερικανός πρωταθλητής και ολυμπιονίκης της κολύμβησης, κάτοχος παγκοσμίων επιδόσεων σε πολλά αγωνίσματα. Έχει κατακτήσει 28 μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, εκ των οποίων τα 23 χρυσά (13 ατομικά και 10 σε σκυταλοδρομίες), 3 ασημένια και 2 χάλκινα. Από αυτά, τα 8 (6 χρυσά, 2 χάλκινα) τα κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα και τα 8 (όλα χρυσά και 7 από αυτά πετυχαίνοντας παγκόσμιο ρεκόρ) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Είναι ο μεγαλύτερος ολυμπιονίκης όλων των εποχών.

Έτσι, ξεπέρασε το ρεκόρ των περισσότερων χρυσών μεταλλίων σε μία μόνο διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων, με 8 χρυσά, ρεκόρ που κατείχε από την Ολυμπιάδα του 1972 ο επίσης Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς με 7 χρυσά. 8 μετάλλια σε μία Ολυμπιάδα έχει κερδίσει και ο Σοβιετικός γυμναστής Αλεξάντερ Ντιντιάτιν με 4 χρυσά. Συνολικά σε 4 Ολυμπιάδες έχει κερδίσει 28 μετάλλια, ξεπερνώντας το 2012 τη Σοβιετική γυμνάστρια Λαρίσα Λατίνινα που έχει κερδίσει συνολικά 18 (9 χρυσά) σε 3 Ολυμπιάδες. Τα 23 χρυσά του είναι ρεκόρ όλων των Ολυμπιάδων. 

Έχει τιμηθεί με το Παγκόσμιο Βραβείο του Κολυμβητή της Χρονιάς τα έτη 2003, 2004, 2006, 2007 και του Αμερικανού Κολυμβητή της Χρονιάς τα έτη 2001, 2002, 2003, 2004, 2006 και 2007. 

Τον Απρίλιο του 2014 επανήλθε έπειτα από απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση και προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου μέχρι τώρα έχει κερδίσει 5 χρυσά μετάλλια (στα αγωνίσματα: 4x200 μ. ελεύθερο ανδρών, 200 μ. πεταλούδα ανδρών, 4x100 μ. μικτό ανδρών, 4x100 μ. ελεύθερο ανδρών, 200 μ. μικτό ατομικό ανδρών) και ένα αργυρό στα 100 μ. πεταλούδα ανδρών.
Παντόποδα

Παντόποδα είναι ομοταξία αρθρόποδων, τα οποία ζουν στη θάλασσα και ονομάζονται και Πυκνογονίδες. Η ονομασία τους οφείλεται στα συνήθως πολύ μεγάλα σε μήκος πόδια τους. Ζουν σε παράκτιες αλλά και σε πολικές περιοχές, έρποντας στο βυθό ή σε μέσα σε βράχους και σε θαλάσσια φυτά. Επίσης, συναντώνται και σε μεγάλα βάθη της τάξης των 4.000 μέτρων. Υπάρχουν περί τα 500 είδη Παντόποδων.
Γιουσούφ Καρς

Ο Γιουσούφ Καρς (αρμενικά: "Յուսուֆ Քարշ", 23 Δεκεμβρίου 1908 - 13 Ιουλίου 2002) ήταν Αρμένιος φωτογράφος με καναδική υπηκοότητα. Έγινε γνωστός για τα ασπρόμαυρα πορτρέτα πολλών μεγάλων προσωπικοτήτων της εποχής του.

Ο μικρός Γιουσούφ (Ιωσήφ· στα αρμενικά: Χοβσέπ) έζησε τα γεγονότα της γενοκτονίας των Αρμενίων. Για να γλιτώσει από τους Τούρκους, η οικογένειά του διέφυγε στην Συρία, αλλά η μικρή του αδελφή πέθανε από την πείνα κατά την έξοδο από τα μέρη της Ανατολίας. Σε ηλικία 16 ετών έφυγε για τον Καναδά για να δουλέψει κοντά σε έναν θείο του φωτογράφο, που είχε ήδη εγκατασταθεί εκεί. Το 1928, ο θείος του τον έστειλε στην Βοστώνη να μαθητεύσει κοντά στον Αμερικανό φωτογράφο Τζων Γκάρο (John Garo). 

Από την Βοστώνη επέστρεψε στον Καναδά το 1932 και άνοιξε δικό του στούντιο στην Οττάβα κοντά στο Κοινοβούλιο του Καναδά. Ανάμεσα στους πρώτους του πελάτες ήταν και ο τότε πρωθυπουργός του Καναδά Μακένζι Κινγκ. Ακολούθησαν και άλλες πολλές διασημότητες από τον Καναδά που εκτίμησαν το ταλέντο του νεαρού Καρς στη δημιουργία φωτογραφικών πορτρέτων. 

Το 1941 φωτογράφησε τον Βρετανό πρωθυπουργό Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος είχε πάει στην Οττάβα για να δώσει μια ιστορική ομιλία στο Κοινοβούλιο του Καναδά. Η συγκεκριμένη φωτογραφία μπήκε τελικά στο εξώφυλλο του αμερικανικού περιοδικού "Life", στο τεύχος της 21ης Μαΐου του 1945, και έτσι ο Καρς έγινε διάσημος. Με μια μηχανή μεγάλου φορμά (8 × 10 Calumet) απαθανάτισε προσωπικότητες όπως τον Άλμπερτ Αινστάιν, τον Άλμπερτ Σβάιτσερ, τον Φιντέλ Κάστρο, την Ίντιρα Γκάντι, τον Μωχάμετ Άλι, τον Πιέρ Έλλιοτ Τρυντώ, κ.ά.

Ο ίδιος ο Καρς, στο βιβλίο του "Karsh Portfolio" ("Το λεύκωμα του Καρς", Τορόντο 1967), γράφει:
«Μέσα σε κάθε άνδρα και σε κάθε γυναίκα, κρύβεται ένα μυστικό· ως φωτογράφος οφείλω να το αποκαλύψω, εάν μπορώ. Η αποκάλυψη, αν συμβεί, θα συμβεί σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου με μια ασυνείδητη κίνηση, με μια στιγμιαία λάμψη του ματιού, με ένα πρόσκαιρο σήκωμα της μάσκας που όλοι οι άνθρωποι φορούν για να κρύβουν από τον κόσμο τον ενδόψυχο κόσμο τους. Σ' αυτή την πολύ φευγαλέα ευκαιρία, ο φωτογράφος πρέπει να δράσει, γιατί αλλιώς έχει χάσει.»
Οι φωτογραφίες του Καρς βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά (Οττάβα), στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, στην Εθνική Πινακοθήκη Προσωπογραφιών (Λονδίνο) και στις συλλογές πολλών άλλων μουσείων. Ο φωτογραφικός εξοπλισμός του φυλάσσεται στο Καναδικό Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας (Οττάβα). Η Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά τίμησε τον φωτογράφο με εκθέσεις το 1959, το 1989 και το 1998. Από το 1967 ήταν μέλος του τιμητικού «Τάγματος του Καναδά». 

Το 1992, μετά από εξήντα χρόνια λειτουργίας, ο Καρς έκλεισε το στούντιό του στην Οττάβα και σταμάτησε να εργάζεται ως επαγγελματίας φωτογράφος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα έζησε στην Βοστώνη, όπου και πέθανε το 2002. Η σορός του ενταφιάστηκε στην Οττάβα.
Αφάντου

Τα Αφάντου είναι κωμόπολη της Ρόδου και ένας από τους παλαιότερους οικισμούς του νησιού. Απέχει 18,5 χιλιόμετρα από την πόλη της Ρόδου και 5 χιλιόμετρα από το Φαληράκι και με βάση την απογραφή του 2011 έχει 6.071 κατοίκους. Τα Αφάντου φημίζονταν ιδιαίτερα για τα υφαντά τους.
Μιμή Ντενίση

Η Μιμή Ντενίση (γεν. Λαμία 15 Μαΐου 1953) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, θεατρική συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρική επιχειρηματίας.
Άλντφριθ της Νορθουμβρίας

Ο Άλντφριθ της Νορθουμβρίας ("Aldfrith of Northumbria", πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 704/705) βασιλιάς της Νορθουμβρίας (685-704/705) ήταν γιος του Όσουι της Νορθουμβρίας και της Ιρλανδής πριγκίπισσας Φιν. Περιγράφεται από ιστορικούς όπως ο Βέδας, o Αλκουίνος της Υόρκης και ο Στέφανος του Ρίπον σαν άντρας με πολλές γνώσεις, πολλά από τα γράμματα και τα έργα του διατηρούνται μέχρι σήμερα. Η βασιλεία του ήταν σχετικά ειρηνική παρά τις θρησκευτικές διαφωνίες που είχε με τον επίσκοπο Ουίλφριντ μια κυρίαρχη φυσιογνωμία στην εκκλησία της Νορθουμβρίας. 
Ο πατέρας του πέθανε (670) και τον διαδέχτηκε ο ετεροθαλής αδελφός του Έγκφριθ της Νορθουμβρίας, ο Άλντφριθ προοριζόταν περισσότερο για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Ωστόσο όταν ο Έγκφριθ σκοτώθηκε άτεκνος στην μάχη του Νέχτανσμερ ο Άλνφριθ κλήθηκε από το νησί του Ιωνά στην Νορθουμβρία να τον διαδεχτεί στον θρόνο. Ο Βέδας αναφέρει ότι "αποκατέστησε τα θρυμματισμένα βασίλεια αν και με μικρότερα σύνορα". Η βασιλεία του ήταν η αρχή της δημιουργίας της Σαξωνικής τέχνης, έργα όπως "τα Ευαγγέλια του Λίντισφαρν" και "Αμιατίνους Κόντεξ" θεωρούνται η αρχή της χρυσής εποχής της Νορθουμβρίας.
Τζανγκ Γι Μόου

Ο Τζανγκ Γι Μόου (απλοποιημένα μανδαρινικά 张艺谋, πινγιν Yimou Zhang, προφέρεται Τζανγκ Ι-μόου) είναι Κινέζος σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στο Πεκίνο το 1951 και ξεκίνησε σπουδές στην ακαδημία κινηματογράφου του Πεκίνου στην ασυνήθιστα μεγάλη ηλικία των 27 χρονών. Αποφοίτησε το 1982 με τους Τσεν Καϊγκέ και Τιαν Τζούανγκτζουανγκ.

Έχει επηρεαστεί από σκηνοθέτες όπως Ταρκόφσκι, Αντονιόνι, Σκορσέζε, Κουροσάβα, Κιούμπρικ και Τρυφώ.

Η πρώτη του ταινία ευρείας προβολής στην δύση ήταν το «Σήκωσε Τα Κόκκινα Φανάρια» (大红灯笼高高挂, 1992).

Το 2008 σκηνοθέτησε την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο, ένα εντυπωσιακό θέαμα που κόστισε 10 φορές παραπάνω από αυτό της Αθήνας το 2004 (300 εκ. δολάρια) με τη συμμετοχή περίπου 15.000 χορευτών και άλλων καλλιτεχνών.
Πωλλίνα Σίμονς

Η Πωλλίνα Σίμονς είναι συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1963 στην Αγία Πετρούπολη, όπου και μεγάλωσε. Το 1970 μετανάστευσε στην Αμερική, ενώ έχει ζήσει στη Ρώμη και το Παρίσι. Έχει κάνει σπουδές στην Αγγλία και την Αμερική, είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου του Κάνσας με πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος σε οικονομικά έντυπα και ως μεταφράστρια, όμως πάντα ήθελε να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων και ετσι έγραψε 8 μυθιστορήματα και ένα βιβλίο μαγειρικής. Σήμερα μένει στη Νέα Υόρκη, είναι παντρεμένη και έχει τέσσερα παιδιά.
Αλέαια

Τα Αλέαια ή Αλεαία ήταν ονομασία αρχαίας τριήμερης εορτής με συνώνυμους αγώνες που τελούνταν στη αρχαία πόλη Τεγέα, στην Αρκαδία προς τιμή της πολιούχου θεάς Αρτέμιδας.

Οι αγώνες των Αλεαίων διεξάγονταν στο χωμάτινο στάδιο της πόλης που βρισκόταν κοντα στον αρχαίο ναό της θεάς, στους οποίους λάμβαναν μέρος άνδρες και παιδιά. Περί των αγώνων αυτών αναφέρει ο Παυσανίας, στα σχόλια περί των ολυμπιονικών ο Πίνδαρος καθώς και επιγραφές που βρέθηκαν τόσο στη Τεγέα όσο και στο Ασκληπιείο της αρχαίας Επιδαύρου.

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κατηγορία:Αρχαία Αρκαδία
Να με προσέχεις

Το Να με προσέχεις ήταν κοινωνική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από το κανάλι Mega, την τηλεοπτική σεζόν 2000-2001. Στη σειρά πρωταγωνιστούν οι Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Αλέκος Αλεξανδράκης, Σάννυ Χατζηαργύρη και Άννα Μονογιού.
Βάλτερ Ρερλ

Ο Βάλτερ Ρερλ ("Walter Röhrl", 7 Μαρτίου 1947) είναι ένας από τους σημαντικότερους οδηγούς αγώνων. Το αγωνιστικό του παλμαρέ συμπληρώθηκε με επιτυχίες στα τιμόνια ομάδων, όπως, Fiat, Opel, Lancia, Audi, Porsche, Ford και BMW.
Τεπελένι

thumb|200px|Ναός στο Τεπελένι
Το Τεπελένι ή Τεπελένιον (αλβανικά:"Tepelena", τουρκικά:"Tepedelen") είναι η βασική πόλη στην ομώνυμη επαρχία, του νομού Αργυρόκαστρου στη νότια Αλβανία. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Αώου, περίπου 3 χιλιόμετρα κατάντη της συμβολής του με τον Δρίνο. Το όνομά της πόλης σημαίνει "Λόφος της Ελένης".

Η τοποθεσία του είναι στρατηγικής σημασίας και 300 μέτρα πάνω από τον ποταμό βρίσκονται τα ερείπια αρχαίας ακρόπολης. Ο Αλή Πασάς γεννήθηκε στο χωριό Χόρμοβο. Το 1847 ο Βρετανός συγγραφέας Έντουαρντ Λίαρ επισκέφτηκε την πόλη και κατέγραψε τα ερειπωμένα κτήρια.
Βασίλης Φωτόπουλος

Ο Βασίλης Φωτόπουλος (1934 - 14 Ιανουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ζωγράφος, σκηνοθέτης, καλλιτεχνικός διευθυντής και σκηνογράφος. 

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1934 και σπούδασε ζωγραφική σε νεαρή ηλικία υπό τον Βαγγέλη Δράκο. Στην καλλιτεχνική σκηνή πρωτοεμφανίστηκε ως σκηνογράφος στο θεατρικό έργο «Υπηρέτρια», στην Αθήνα. Εργάστηκε επίσης στο Εθνικό Ελληνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Ελεύθερο Θέατρο. 

Το 1964 κέρδισε Όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης για τη δουλειά του στην ταινία Ζορμπάς ο Έλληνας. Το 1966 συνεργάστηκε με τον Φράνσις Φορντ Κόπολα στην ταινία You're a Big Boy Now. .

Πέθανε στην Αθήνα, στις 14 Ιανουαρίου του 2007.
Μοκτάρ Ουλντ Ντάντα

Ο Μοκτάρ Ουλντ Ντάντα (Moktar Ould Daddah, 1924-2003, αραβικά: مختار ولد داده) ήταν πρώτος πρόεδρος της Μαυριτανίας από το 1960, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη από τη Γαλλία, ως το 1978. Ενέπλεξε τη χώρα του στον πόλεμο εναντίον του αντάρτικου μετώπου Πολισάριο, στη Δυτική Σαχάρα, που είχε αρνητικές συνέπειες για την οικονομία της χώρας και τελικά την ανατροπή του σε στρατιωτικό πραξικόπημα.
Άντυλλος

Ο Άντυλλος ήταν Έλληνας γιατρός, ο οποίος έζησε το 2ο αιώνα μ.Χ. Επινοώντας δική του μέθοδο πέτυχε να θεραπεύσει το ανεύρυσμα. Εκτός από τις έρευνές του, ασχολήθηκε και με τη χειρουργική. Έγραψε έργα όπως «Περί βοηθημάτων» και «Τα χειρουργούμενα». Ελάχιστα έργα του έχουν σωθεί και αυτά εκδόθηκαν σε έναν τόμο, από τον Κουρτς Σπρένγκελ, το 1779. Οι έρευνες του Άντυλλου αφορούσαν τη θεραπευτική, τη διαιτητική και τη χειρουργική.
Βασίλης Στεριάδης

Ο Βασίλης Στεριάδης (1947, Βόλος - 2003 Αθήνα) ήταν Έλληνας ποιητής και κριτικός. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ιταλικά στο "Universita per Stranieri" στην Περούτζια της Ιταλίας. Εργάστηκε ως δικηγόρος μέχρι το 2002. Για δύο χρόνια (1974-75) υπήρξε σύμβουλος Γραμμάτων στην ετήσια έκδοση «Χρονικό».

Από το 1969 συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά ("Λωτός", "Χρονικό" κ.ά.) και από το 1976 μέχρι το 1984 έγραφε άρθρα και κριτικές βιβλίων στην εφημερίδα "Η Καθημερινή". Επινόησε τον λογοτεχνικό όρο "Γενιά του '70", ιδιαίτερα προς το τέλος της χούντας και τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Στη Νέα Ιωνία δημιουργήθηκε το Ίδρυμα «Εργαστήριο Νεωτερικής Ελληνικής Ποίησης Βασίλης Στεριάδης». Πρόσφατα, με απόφαση του Δήμου Νέας Ιωνίας, μια πλατεία κοντά στο σπίτι του ποιητή, πήρε το όνομα του.
Ενδοκαρδίτιδα

Η Ενδοκαρδίτιδα είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από λοίμωξη και φλεγμονή των καρδιακών βαλβίδων και του ενδοκαρδίου. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στα κλινικά χαρακτηριστικά, έρευνες με διοισοφάγειο υπερηχοκαρδιογράφημα και με καλλιέργειες αίματος είναι οι εξετάσεις "πρώτης γραμμής" και εάν και οι δύο είναι θετικές τότε μπορεί να δοθεί διάγνωση για ενδοκαρδίτιδα. Η κατάταξη της νόσου είναι κάπως περίπλοκη, η νόσος μπορεί να καταταχθεί ως λοιμώδης και μη-λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα. Στη λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα η φλεγμονή συμβαίνει στο πλαίσιο κάποιας λοίμωξης όπως στρεπτόκοκκος, σταφυλόκοκκος κ.α. Ενώ στην μη-λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα η φλεγμονή συμβαίνει στο πλαίσιο κάποιας αυτοάνοσης πάθησης όπως στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, ενώ πολλοί ασθενείς με καρκίνο μπορεί να αναπτύξουν μη-λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα.
Τεστοστερόνη

thumb|right|Τεστοστερόνη

Η τεστοστερόνη είναι μια στεροειδής ορμόνη που ανήκει στην ομάδα των ανδρογόνων. Στα θηλαστικά η τεστοστερόνη εκκρίνεται από τους όρχεις των αρσενικών και τις ωοθήκες των θηλυκών, αν και μικρές ποσότητες εκκρίνονται και από άλλους αδένες, όπως τα επινεφρίδια. Είναι η κύρια αρσενική ορμόνη του φύλου. Ο χημικός τύπος της τεστοστερόνης είναι C19H28O2 και το μοριακό της βάρος 288.43.

Και στα δυο φύλα η τεστοστερόνη παίζει βασικό ρόλο σε ορισμένα θέματα υγείας και σεξουαλικής συμπεριφοράς. Είναι μεταξύ άλλων υπεύθυνη για την ενίσχυση της λίμπιντο, για αυξημένη ενέργεια και παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων. Κατά μέσο όρο, ο ανδρικός οργανισμός παράγει περίπου σαράντα με εξήντα φορές περισσότερη τεστοστερόνη από τον γυναικείο. Ωστόσο οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην ορμόνη απ' ό,τι οι άνδρες. Εκκρίνεται από τα κύτταρα Leydig που βρίσκονται στους όρχεις, υπό την επίδραση της ωχρινοτρόπου ορμόνης. Η συγκέντρωση της τεστοστερόνης στο αίμα είναι χαμηλή κατά την παιδική ηλικία, όμως με την έλευση της ήβης αυξάνεται ραγδαία στους άντρες. Η τεστοστερόνη ελέγχει τον σχηματισμό των αντρικών χαρακτηριστικών του φύλου και την ανάπτυξή τους.

Η τεστοστερόνη εκκρίνεται στα περισσότερα σπονδυλωτά, αν και τα ψάρια εκκρίνουν μια ελαφρώς διαφορετική μορφή που ονομάζεται 11-κετοτεστοστερόνη. Ανάλογο της τεστοστερόνης στα έντομα είναι η εκδυσόνη. Αυτά τα πανταχού παρόντα στεροειδή αποδεικνύουν ότι οι ορμόνες του φύλου αποτελούν ένα αρχέγονο στοιχείο στην εξελικτική πορεία των ειδών.
Ρουπία Μπάντα

Ο Ρουπία Μπάντα ("Rupiah Bwezani Banda") είναι πολιτικός από τη Ζάμπια, πρόεδρος από το 2008 ως τις 23 Σεπτεμβρίου 2011. Έγινε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τον Οκτώβριο του 2006, οπότε διορίστηκε από τον πρόεδρο Λεβί Μουαναγουάσα μετά την επανεκλογή του τελευταίου στην προεδρία. Τον Ιούλιο του 2008 ανέλαβε προσωρινός Πρόεδρος στη θέση του ανίκανου να κυβερνήσει Μουαναγουάσα, μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ο τελευταίος. Έγινε επίσημα πρόεδρος στις 19 Αυγούστου του 2008, όταν πέθανε ο Μουαναγουάσα. Αναδείχθηκε οριακά νικητής των προεδρικών εκλογών αργότερα την ίδια χρονιά και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 2 Νοεμβρίου του 2008.
Κώστας Καραμπελούσης

Ο Κώστας Καραμπελούσης είναι παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε ως κεντρικός αμυντικός σε όλες τις εθνικές κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Δαρείος Γ΄ της Περσίας

Ο Δαρείος Γ΄ της Περσίας ή Δαρείος ο Κοδομανός (380 π.Χ. - Ιούλιος 330 π.Χ.) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Περσικής αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών, πριν την κατάκτηση της από τους Έλληνες Μακεδόνες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Δαρείος ο Κοδομανός ήταν γιος του Αρσάμη του Οστάνη, εγγονός του Οστάνη της Περσίας τρίτου γιου του Δαρείου Β' και της Παρυσάτιδος, τρίτου αδελφού του Αρταξέρξη Β' και του Κύρου του νεώτερου.
Ο ευνούχος Βαγώας, που έχει δολοφονήσει τον Αρταξέρξη Γ΄ το 338 π.Χ. και το γιο του Άρση το 336 π.Χ., ανάρτησε στο θρόνο τον Δαρείο Γ' δεύτερο ξάδελφο του Άρση απόμακρο συγγενή του βασιλικού οίκου ,το όνομα του ήταν "Κοδομανός" , και είχε διαπρέψει σε έναν πόλεμο ενάντια στους Καδουσιανούς . Ο νέος βασιλιάς, που υιοθέτησε το όνομα "Δαρείος", ακολούθησε την προειδοποίηση από τη μοίρα των προκατόχων του, και σώθηκε από αυτήν με τον καταναγκασμό του Βαγώα να πιει ο ίδιος το ποτήρι με το δηλητήριο που του πρόσφερε. Ήδη το 336 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄ ο Μακεδόνας είχε στείλει στρατό στη Μικρά Ασία, και την άνοιξη 334 π.Χ. άρχισε η εκστρατεία του Αλεξάνδρου. Το επόμενο έτος ο Δαρείος ο ίδιος ανέλαβε δράση ενάντια στον Μακεδόνα βασιλιά, αλλά ηττήθηκε στη μάχη της Ισσού και το 331 π.Χ. στη μάχη των Γαυγαμήλων. Κατά τη φυγή του στην ανατολή καθαιρέθηκε και σκοτώθηκε από τον σατράπη Βήσσο (Ιούλιος 330 π.Χ.).
Γελένα Ισινμπάγιεβα

μικρογραφία|Η Γελένα Ισινμπάγιεβα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Βερολίνο το 2009
Η Γελένα Ισινμπάγιεβα ("Еле́на Гаджи́евна Исинба́ева", 3 Ιουνίου 1982) είναι Ρωσίδα αθλήτρια, πρωταθλήτρια στο άλμα επί κοντώ, δις Ολυμπιονίκης (το 2004 και το 2008). Θεωρείται σήμερα η σπουδαιότερη αθλήτρια του επί κοντώ στην ιστορία. Έχει καταρρίψει πολλές φορές το παγκόσμιο ρεκόρ και στον ανοικτό στίβο, κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ με 5,06 μ. από τις 28 Αυγούστου του 2009 (πρόκειται για το 27ο παγκόσμιο ρεκόρ της αθλήτριας). Στον κλειστό στίβο το ρεκόρ της είναι 5 μ. και επιτεύχθηκε σε μίτινγκ στο Ντονέτσκ στις 15 Φεβρουαρίου του 2009.Το Νοέμβριο του 2008 ανακηρύχθηκε από την IAAF ως η κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς εκείνης. Το 2009 της απονεμήθηκε το Βραβείο Πρίγκιπας των Αστουριών.
Μήδειος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μήδειος είναι γνωστός ένας από τους γιους του Ιάσονα και της Μήδειας, ο οποίος ανατράφηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα, καθώς και από την αδελφή του Εριώπιδα. Ο Μήδειος δεν πρέπει να συγχέεται με τον Μήδο, γιο της Μήδειας και του Αιγέα που έδωσε το όνομά του στο λαό των Μήδων.
Μέρμερος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέρμερος είναι γνωστός ένας γιος του Ιάσονα και της Μήδειας, αδελφός του Φέρητος. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η Μήδεια είχε επτά γιους και επτά κόρες. Σε κάθε περίπτωση, η Μήδεια σκότωσε το Μέρμερο μαζί με τα αδέλφια του, παρότι είχαν καταφύγει στο ιερό της Ήρας στην Κόρινθο. Τότε για τιμωρία έπεσε λοιμός στην πόλη, οπότε μετά από χρησμό του μαντείου οι Κορίνθιοι όριζαν κάθε χρόνο 7 νέους και 7 παρθένες από τις καλύτερες οικογένειες για να υπηρετούν τη θεά. Σύμφωνα με τον Παυσανία, μετά τον φόνο του Μερμέρου και του Φέρητα, άρχισαν να πεθαίνουν τα παιδιά των Κορινθίων. Αυτή η συμφορά δε σταμάτησε παρά μόνο όταν με χρησμό καθιέρωσαν ετήσιες θυσίες. Σύμφωνα με τα «Ναυπάκτια Έπη», ο Ιάσονας μετά τον θάνατο του Πελία πήγε στην Κέρκυρα, όπου ο μεγαλύτερος γιος του, ο Μέρμερος, σκοτώθηκε από μια λέαινα. Στην "Οδύσσεια" ο Μέρμερος αναφέρεται ως βασιλιάς της Εφύρας στη Θεσπρωτία και πατέρας του Ίλου, ενώ σε άλλες πηγές μυθολογείται ως γιος του Φέρητος.
Μαρία Χούκλη

Η Μαρία Χούκλη (Σέρρες, 19 Ιουλίου 1961) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια ειδήσεων.
Μήστρα

Ο [[Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός|Ερυσίχθων]] πουλάει την κόρη του, τη Μήστρα. Χαρακτικό του Bauer.

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα Μήστρα είναι γνωστή μία θυγατέρα του Αίθωνα, ενός από τους γιους του θεού Ηλίου. Η Μήστρα είχε πάρει από τον Ποσειδώνα το χάρισμα να μεταμορφώνεται σε ό,τι αυτή ήθελε. Αργότερα η μορφή του Αίθωνα ταυτίσθηκε με τη μορφή του Ερυσίχθονα, οπότε η Μήστρα θεωρήθηκε κόρη του Ερυσίχθονα και μια από τις Ηλιάδες, συνεπώς εγγονή του Τρίοπα.

Ο Ερυσίχθονας είχε τιμωρηθεί από τη θεά Δήμητρα, λόγω ασέβειας προς το πρόσωπό της, με ακόρεστη αδηφαγία. Έτσι προκειμένου να κατασιγάσει την πείνα του, αρχικά πώλησε όλη την περιουσία του μέχρι που έφθασε στο σημείο να πωλήσει και την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Βλέποντας ο θεός Ποσειδώνας την εξέλιξη αυτή και επειδή αγαπούσε την Μήστρα της έκανε δώρο την δυνατότητα να μεταμορφώνεται σε όποιο ζώο επιθυμούσε για να αποφύγει τη δουλεία. Έτσι επανερχόμενη κάθε φορά στο πατρικό της σπίτι πουλιόταν από τον πατέρα της με διαφορετική κάθε φορά μορφή ζώου. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον θάνατο του πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πωλείται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. 

Μετά τον θάνατο του πατέρα της η Μήστρα παντρεύτηκε τον Αυτόλυκο, με τον οποίο δεν αναφέρεται να απέκτησε κάποιο παιδί. Αντίθετα, ο Ώγυγος μυθολογείται ως γιος της Μήστρας και του Ποσειδώνα.

Στην ικανότητα της Μήστρας να μεταβάλλει τη μορφή της οφείλεται και η παροιμιώδης φράση "«μεταβλητότερος Μήστρας»", που τη χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για κάποιον ασταθή χαρακτήρα.
Μνήμων

: * "Αυτό το άρθρο αναφέρεται στο μυθικό πρόσωπο. Για τον βασιλιά της Περσίας, βλ. Αρταξέρξης Β΄ ο Μνήμων."

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μνήμων είναι γνωστός ένας υπηρέτης του Αχιλλέα. Ο Μνήμων είχε ως καθήκον του να υπενθυμίζει στον ήρωα κάποιο χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο αν ο Αχιλλέας σκότωνε γιο του θεού Απόλλωνα, τότε θα σκοτωνόταν και ο ίδιος κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Ο Μνήμων δεν αναφέρεται στην "Ιλιάδα".
Μητίονας

Στην ελληνική μυθολογία ο Μητίονας (Μητίων) ήταν γιος του Ερεχθέως και της Πραξιθέας, σύζυγος της Ιφινόης και πατέρας του Δαιδάλου. Σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση, ο Μητίονας ήταν εγγονός του Ερεχθέως και γιος του Ευπαλάμου ή και του Κέκροπα. Κατά άλλες εκδοχές, ο Μητίονας ήταν σύζυγος της Αλκίππης. Σε λιγότερο δημοφιλείς παραδόσεις ο Μητίων αναφέρεται ως γιος του Σικυώνα και ως πατέρας του Μουσαίου. Από τον πατέρα του ο Δαίδαλος ήταν γνωστός και με την επωνυμία Μητιονίδης.

Οι γιοι του Μητίονα, οι Μητιονίδες, έδιωξαν από την Αθήνα τον Πανδίονα, ο οποίος κατέφυγε στα Μέγαρα.
Μολίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μολίδα (Μολίς) είναι γνωστή μία θεότητα η οποία λατρευόταν κυρίως στη Θράκη, μαζί με τη Βένδινα και την Αταργάτη. Σε ορισμένες πηγές η Μολίδα παρομοιάζεται και με τη Μύλιττα.
Μολίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μολίονας (Μολίων) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλέμο. Ο Μολίονας ήταν ηνίοχος του Θυμβραίου και αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Λ, στίχος 322). Δεν πρέπει να συγχέεται με τους επίσης αναφερόμενους στο ίδιο έπος δίδυμους αδελφούς Μολίονες, που δεν έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο.
Μολπαδία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μολπαδία είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Κόρη του Σταφύλου και της Χρυσοθέμιδας. Μαζί με την αδελφή της, η Μολπαδία επιτηρούσε μια φορά το κρασί μέσα σε δοχεία, αλλά οι δυο τους αποκοιμήθηκαν και ήρθαν γουρούνια που έριξαν κάτω τα δοχεία και έχυσαν το κρασί. Μόλις αντιλήφθηκαν τι είχε γίνει, οι δύο αδελφές πήγαν και έπεσαν στη θάλασσα για να πνιγούν, αλλά σώθηκαν από τον Απόλλωνα. Η Μολπαδία έφθασε στην Καρία, όπου τη λάτρεψαν ως ημιθέα.
# Μία Αμαζόνα, ο τάφος της οποίας υπήρχε στην Αθήνα, πάνω στην οδό που ξεκινούσε από το Μουσείο και οδηγούσε στην Πειραϊκή Πύλη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, η Μολπαδία σκοτώθηκε στην Αμαζονομαχία από τον Θησέα γιατί είχε σκοτώσει προηγουμένως την ήδη τραυματισμένη βασίλισσα των Αμαζόνων Αντιόπη. Η Μολπαδία, όπως και πολλές άλλες Αμαζόνες, έφερε πιθανώς το όνομα μιας θεάς, στη συγκεκριμένη περίπτωση μιας ψυχοπομπού θεότητας, καθώς «μολπαδία» σημαίνει «τραγούδι του θανάτου».
Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας

Ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας ("Friedrich II", 24 Ιανουαρίου 1712 - 17 Αυγούστου 1786), ο επικαλούμενος και Μέγας, ήταν βασιλιάς της Πρωσίας (1740-1786), μέλος του Οίκου των Χοεντσόλερν. Ήταν γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ και εγγονός του Φρειδερίκου Α΄. Μητέρα του ήταν η Σοφία-Δωροθέα των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρη του Γεωργίου Α΄ βασιλιά της Βρετανίας & εκλέκτορα του Αννοβέρου.
Μολπία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μολπία είναι γνωστή μία θυγατέρα του Σκεδάσου από τη Βοιωτία. Η Μολπία ήταν αδελφή της Ιππούς. Καθώς γράφει ο Παυσανίας (Θ΄ 13, 5), οι Λακεδαιμόνιοι Φρουραρχίδας και Παρθένιος βίασαν τις δύο αδελφές. Από τη ντροπή τους η Ιππώ και η Μολπία αυτοκτόνησαν (απαγχονίσθηκαν). Ο Σκέδασος ζήτησε από τους Σπαρτιάτες να τιμωρήσουν τους δύο βιαστές. Μη μπορώντας όμως να το κατορθώσει, αυτοκτόνησε και αυτός, αφήνοντας κατάρες στους Σπαρτιάτες.

Οι κατάρες του Σκεδάσου «έπιασαν τόπο» στην Ιστορία: όταν το 371 π.Χ. έγινε η Μάχη των Λεύκτρων, ο Επαμεινώνδας τόνιζε στους επιτελείς ότι πρώτα έπαιρναν εκδίκηση για τη σπαρτιάτικη εκείνη ατιμία και δευτερευόντως πολεμούσαν για τη σωτηρία των Θηβών. Η ήττα του Κλεομβρότου ικανοποίησε πλήρως την εκδίκηση αυτή.
Ουτρεμέρ

thumb|right|200px|Η Εγγύς Ανατολή το 1135, με τα Σταυροφορικά Κράτη της Ουτρεμέρ να σημειώνονται με κόκκινο σταυρό

Ουτρεμέρ (Outre-mer, το οποίο στα γαλλικά σημαίνει "υπερπόντιες κτήσεις") ήταν το γενικό όνομα που δόθηκε στα Σταυροφορικά κράτη που συστάθηκαν μετά την Α' Σταυροφορία. Το όνομα χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές και ως συνώνυμο των Λεβάντες, Συρία και Παλαιστίνη που ενσωμάτωναν περιοχές, οι οποίες είναι σήμερα τμήματα του Ισραήλ, της Ιορδανίας, της Συρίας, της Τουρκίας και του Λιβάνου.

Ο όρος μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για οποιαδήποτε χώρα "πέρα απ' τη θάλασσα". Χαρακτηριστικά, ο Λουδοβίκος Δ' της Γαλλίας αποκαλούνταν "Louis d'Outremer", καθώς είχε ανατραφεί στην Αγγλία.
Σοφία Αλιμπέρτη

Η Σοφία Αλιμπέρτη (κατά κόσμον Σοφία Παρλαμά, Κέρκυρα, 3 Μαρτίου 1966) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια.
Μπόρις Τσοτσίεβ

Ο Μπόρις Τσοτσίεβ ("Boris Chochiev", 1957-) είναι πολιτικός από τη Νότια Οσσετία, που αποτελεί ντε φάκτο δημοκρατία εντός των συνόρων της Γεωργίας. Από τον Αύγουστο ως και τον Οκτώβριο του 2008 ήταν προσωρινός πρωθυπουργός της μη αναγνωρισμένης διεθνώς χώρας.
Μάχη των Πάγων

Η Μάχη των Πάγων, γνωστή και ως Μάχη της λίμνης Πέιπους, ήταν μάχη ανάμεσα στη Φεουδαλική Δημοκρατία του Νόβγκοροντ και το λιβονικό παρακλάδι των Τευτόνων Ιπποτών. Έλαβε χώρα επάνω στην παγωμένη λίμνη Πέιπους, την 5η Απριλίου]] 1242. Νικητής ήταν ο στρατός του Νόβγκοροντ.
Κίναρος

Η Κίναρος είναι νησίδα των Δωδεκανήσων που βρίσκεται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κυκλάδων και Δωδεκανήσων, δυτικά της Καλύμνου και της Λέρου και ανατολικά της Αμοργού. Είναι το δεύτερο δυτικότερο νησί των Δωδεκανήσων μετά την Αστυπάλαια. Έχει έκταση 4.577 στρέμματα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέρου αν και ιστορικά και περιουσιακά ανήκει στην κοινότητα Αιγιάλης Αμοργού. Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι 296 μ.

Η Κίναρος είναι ενταγμένη στο Δίκτυο Natura 2000 μαζί με το βόρειο τμήμα της Αμοργού και την γειτονική της Λέβιθα. Αποτελεί επίσης σημαντική περιοχή προστασίας πουλιών, καθώς το νησί αποτελεί τόπο αναπαραγωγής του Αιγαιόγλαρου ("Larus audouinii)" και του Μαυροπετρίτη ("Falco eleonorae)" .

Στην κορυφή του νησιού έχουν εντοπιστεί αρχαιολογικά κατάλοιπα που μαρτυρούν οικιστική δραστηριότητα. Πιθανότατα υπήρξε μικρός οικισμός στο νησί κατά την περίοδο της ακμής της Κοινοπολιτείας της Αμοργού (Μινώα, Αρκεσίνη, Αιγιάλη)

Στις 9 Ιανουαρίου 1948 προσαρτήθηκε μαζί με τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα (ΦΕΚ Α 7/1948).
Το νησί από το 2013 έχει μία μόνιμη κάτοικο και οι προμήθειες με τα απαραίτητα φτάνουν στο νησί με σκάφος από την Αμοργό κάθε εβδομάδα. Συνήθως λόγω των άσχημων καιρικών συνθηκών, δεν υπάρχει σύνδεση για μία ή παραπάνω ημέρες.
Αννίκερις ο Κυρηναίος

Ο Αννίκερις ο Κυρηναίος (περ. 330-270 π.Χ.) υπήρξε φιλόσοφος της Κυρηναϊκής Σχολής και αρχηγός της μιας από τις τρεις γνωστές ομάδες της (Αννικέρειοι, Θεοδώρειοι, Ηγησιακοί), μαθητής του Αντιπάτρου του Κυρηναίου και δάσκαλος του Θεόδωρου του Άθεου. Κατά το Σούδα έζησε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (βασιλεία 336-323 π.Χ.) και είχε ακούσει τον Παραιβάτη, ενώ είχε αδερφό φιλόσοφο με το όνομα Νικοτέλης και με επιφανή μαθητή τον Ποσειδώνιο. Η ιστορία που ο Αννίκερις εξαγοράζει και απελευθερώνει τον Πλάτωνα από τον Διονύσιο, τύραννο των Συρακουσών για είκοσι μνες, πρέπει να αναφέρεται σε έναν πιο πρώιμο Αννίκερι, πιθανότατα τον ονομαστό ηνίοχο που μνημονεύει ο Αιλιανός.

Αρνούνταν ότι ηδονή ήταν αποκλειστικά και μόνο η απουσία του πόνου επειδή εάν ίσχυε αυτό τότε ο θάνατος θα ήταν ηδονή. Ο Αννίκερις διεύρυνε το κριτήριο της Κυρηναϊκής φιλοσοφίας, αναγνωρίζοντας την ηδονή όχι μόνο ως «ιδιοπαθητική», δηλαδή ατομική, αλλά και ως «συμπαθητική», δηλαδή κοινωνική. Έτσι, αντίθετα από τον Επίκουρο και τον Αρίστιππο, τον ιδρυτή της Κυρηναϊκής σχολής, παραδεχόταν και ορισμένες υποχρεώσεις του ατόμου απέναντι στην πατρίδα, στους συγγενείς και στους φίλους, ύστερα από τη διαπίστωσή του ότι η ηδονή εξαρτάται και από τις σχέσεις του ατόμου με το περιβάλλον του. Η πραγματική χαρά και η απόλαυση επιτυγχάνονται μέσα στην κοινωνία με τους φίλους, τους οικείους και τους συγγενείς. Φίλους τους οποίους θα πρέπει να επιλέγουμε όχι μόνο με βάση τις δικές μας ανάγκες αλλά εξαιτίας της αγαθότητας και της φυσικής στοργής. Η χαρούμενη διάθεση της διδασκαλίας του αναπτύσσεται σε αντίθεση με την πεσιμιστική διάθεση της διδασκαλίας του Ηγησία, η οποία είχε οδηγήσει πολλούς στην Αλεξάνδρεια σε αυτοκτονία. Τέλος δεν πίστευε ότι ο «λόγος», η λογική δηλαδή από μόνη της μπορεί να μας εξασφαλίσει από το λάθος. Σοφός είναι ο άνθρωπος, ο οποίος έχει κληρονομήσει συνήθεια σοφής δράσης. Η ανθρώπινη σοφία διατρέχει τον κίνδυνο ανά πάσα στιγμή να παρεκκλίνει (εκτραπεί).
Μακρακώμη

Η Μακρακώμη είναι κωμόπολη του ομώνυμου Δήμου, που ανήκε στην τέως Επαρχία Φθιώτιδας του Νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται κτισμένη περίπου 31 χιλιόμετρα δυτικά της Λαμίας, κοντά στον ποταμό Σπερχειό και σε υψόμετρο περίπου 250 μέτρων, πιθανώς στη θέση της αρχαίας πολίχνης Μακρά Κώμη. Ο πληθυσμός το 2011 ανερχόταν σε 2.245 κατοίκους. Μέχρι το 1916 ονομαζόταν "Βαρυμπόπη", οπότε και μετονομάστηκε σε "Μακρακώμη"

Είναι γνωστή για τις καρναβαλικές της εκδηλώσεις.
Σύβαρις

Η Σύβαρις (νοελλ. "Σύβαρη", Ιταλικά "Sibari") ήταν αρχαία πόλη στην Μεγάλη Ελλάδα. Bρισκόταν στον κόλπο του Τάραντα μεταξύ των ποταμών Κράθις και Σύβαρη. Η πόλη ιδρύθηκε από Αχαιούς (από την Ελίκη) και Ίωνες (από την Τροιζήνα) (720 π.Χ.). Η εύφορη γη της περιοχής και το εκτεταμένο εμπόριο της πόλης με τις αποικίες της Μικράς Ασίας την κατέστησαν μια από τις πλουσιότερες και δυνατότερες πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας.
Οι κάτοικοι της πόλης έμειναν γνωστοί για τον ηδονισμό, τα πανηγύρια και τις υπερβολές τους σε τόσο μεγάλο βαθμό που η λέξη "Συβαριτισμός" έγινε συνώνυμο της πολυτέλειας και της εξωφρενικής απόλαυσης. Η πόλη υποτάχθηκε στον γειτονικό Κρότωνα (510 π.Χ.), οι Κροτωνιάτες πολιόρκησαν ξανά την Σύβαρη και την υπέταξαν για δεύτερη φορά (476 π.Χ.). 

Οι προσπάθειες των Συβαριτών αργότερα να ανακαταλάβουν την πόλη απέτυχαν (452 π.Χ. και 446 π.Χ.), εκδιώχθηκαν οριστικά από τους Κροτωνιάτες. Οι Συβαρίτες κάλεσαν σε βοήθεια τις Συρακούσες μαζί με νέους εποίκους που είχαν έρθει από την Αθήνα και άλλες πόλεις της Πελοποννήσου (446 π.Χ.), σύντομα ήρθαν σε σύγκρουση μαζί τους και εκδιώχθηκαν οριστικά (445 π.Χ.). Η πόλη είδε σημαντικά πέντε περιόδους ξένης κατοχής τις οποίες ακολούθησε απέλαση, οι νέοι έποικοι από την Αθήνα ίδρυσαν στην θέση της την πόλη Θούριοι (444 π.Χ.), οι εναπομείναντες Συβαρίτες ίδρυσαν την Σύβαριν επί του Τράεις. 
Τα ερείπια της Συβάρεως και των Θουρίων τάφηκαν σταδιακά κάτω από τα ερείπια του ποταμού Κράθις, τα ανακάλυψε ο αρχαιολόγος Ντόναλντ Φ. Μπράουν (1908 - 2014) ύστερα από ανασκαφές την δεκαετία του 1960. Σήμερα βρίσκονται νοτιοδυτικά του Σύβαρι ένα προάστιο της πόλη Καζάνο αλλό Ιόνιο στην Ιταλική Επαρχία Κοζέντσα στην Καλαβρία.
Λάκης Λαζόπουλος

Ο Λάκης Λαζόπουλος (Λάρισα, 6 Μαΐου 1956) είναι Έλληνας κωμικός ηθοποιός, σεναριογράφος, παρουσιαστής και συγγραφέας. Σύμφωνα με την έρευνα του ΣΚΑΪ το 2009 "Μεγάλοι Έλληνες", είναι ένας από τους 100 σπουδαιότερους Έλληνες όλων των εποχών.
Νίκος Συρανίδης

Ο Νίκος Συρανίδης είναι προπονητής και Ολυμπιονίκης των συγχρονισμένων καταδύσεων. Μαζί με το Θωμά Μπίμη, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη συγχρονισμένη κατάδυση από βατήρα 3 μ. το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα. Σύλλογός του ήταν ο Πανελλήνιος όσο ήταν αθλητής. Το 2006 αποσύρθηκε από το άθλημα και έγινε προπονητής της ομάδας «Ωκεανός».
Θωμάς Μπίμης

Ο Θωμάς Μπίμης είναι Ολυμπιονίκης των συγχρονισμένων καταδύσεων. Με το συναθλητή του Νίκο Συρανίδη, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη συγχρονισμένη κατάδυση από βατήρα 3 μ. το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα. Ομάδα του είναι ο ΔΑΣ Δραπετσώνας. Προπονητής του είναι ο Πέτρος Φυρίγος.
Δάφνη Μπόκοτα

H Δάφνη Μπόκοτα είναι παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης. Είναι γνωστή στην Ελλάδα για την παρουσίαση επί 18 χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision.
Υπαστυνόμος Ρεξ

Ο Υπαστυνόμος Ρεξ (γερμανικά : "Kommissar Rex," ιταλικά : "Il commissario Rex") είναι μια αυστριακή-ιταλική αστυνομική δικαστική τηλεοπτική σειρά σε σκηνοθεσία του Πίτερ Χάτζεκ και του Πίτερ Μόζερ, που προβλήθηκε για πρώτη φορά 1994 έως το 2004 στο ORF 1. Το 2008, η σειρά προβλήθηκε με αυστρο-ιταλική παραγωγή στο Rai 1 και από την επόμενη χρονιά, γυρίστηκε πλήρως στην Ιταλία με κάποια μεμονωμένα επεισόδια να γυρίζονται στην Αυστρία. Το Rai 1 τελικά ακύρωσε την αυστρο-ιταλική παραγωγή τον Ιούνιο 2015, μετά από οκτώ σεζόν. 

Η σειρά παρακολουθεί τον γερμανικό ποιμενικό αστυνομικό σκύλο Ρεξ, τους συνεργάτες του και την υπόλοιπη ομάδα στο αστυνομικό τμήμα ανθρωποκτονιών της Βιέννης καθώς εργάζονται μαζί για να λύσουν εγκλήματα. Από το 2008, τα επεισόδια τοποθετούνται στην Ρώμη. 

Το 1996 προβλήθηκε η spin-off σειρά "Stockinger", που επικεντρώνεται στον Ernst Stockinger και το 2019 η καναδική σειρά "Hudson & Rex". Άλλες παρόμοιες παραγωγές περιλαμβάνουν τη πολωνική σειρά "Komisarz Alex" που γυρίστηκε στο Łódź (2012), την ρωσική σειρά "Muhtar's return" (2004-2015) που μεταδόθηκε στο Russia-1 και στο NTV (Russia), την λιθουανική σειρά "Inspektorius Mažylis"(2014), και την σλοβάκικη σειρά "Rex" που γυρίζεται στην Μπρατισλάβα από το 2017.
Μιχάλης Μουρούτσος

Ο Μιχάλης Μουρούτσος (29 Φεβρουαρίου 1980, Λαγκάδια Αρκαδίας) είναι Έλληνας αθλητής του Ταεκβοντό, που αναδείχθηκε Ολυμπιονίκης κατακτώντας χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 58 κιλών το 2000 και επίσης το 2004 στην Αθήνα, όπου κατέλαβε την 5η θέση. Έγινε μάλιστα ο πρώτος αθλητής (χρονολογικά, καθώς η κατηγορία του διεξήχθη πρώτη στο Σίδνεϊ) που κατέκτησε το πρώτο χρυσό μετάλλιο στο άθλημα αυτό στην Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Κατάφερε να γίνει χρυσός ολυμπιονίκης με τη βοήθεια του προπονητή του Θοδωρή Κανελλόπουλου,που του πρόσφερε τις απαραίτητες γνώσεις και τον εκπαίδευσε.
Αυτόνομη Κυβέρνηση Δυτικής Θράκης

thumb|150px|Σημαία της Αυτόνομης Κυβέρνησης Δυτικής Θράκης

right|thumb|150px|Γεωγραφική περιοχή Αυτόνομης Κυβέρνησης Δυτικής Θράκης.

H Αυτόνομη Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης (τουρκικά: "Batı Trakya Bağımsız Hükümeti") ήταν ένα μικρό, προσωρινό κράτος που ιδρύθηκε στο δυτικό μέρος της Θράκης από τις 31 Αυγούστου έως τις 25 Οκτωβρίου του 1913. Η επίσημη ονομασία της ήταν αρχικά Προσωρινή Κυβέρνηση Δυτικής Θράκης (Οθωμανική Τουρκική: غربی تراقیا حكومت موقته‌سی - Τουρ.: "Garbi Trakya Hükûmet-i Muvakkatesi") και αργότερα Αυτόνομη Κυβέρνηση Δυτικής Θράκης (Οθωμανική Τουρκική غربی تراقیا حكومت مستقله‌سی - Τουρ.: "Garbi Trakya Hükûmet-i Müstakilesi"), η οποία προτιμήθηκε για να αποφευχθεί τυχόν σύγχυση ή ανασφάλεια στον εκεί πληθυσμό. Το κράτος περιλάμβανε όλη την λεγόμενη Δυτική Θράκη, από τον Έβρο μέχρι τον Νέστο ποταμό, συμπεριλαμβανομένης της βουλγαρικής Ροδόπης στα βόρεια και στα νότια έφτανε στο Αιγαίο Πέλαγος από το οποίο βρεχόταν. Η συνολική έκταση του ξεπερνούσε τα 8.600 χλμ², ενώ ο πληθυσμός του κρατιδίου ανερχόταν σε 500.000 κάτοικους, εκ των οποίων το 50% (250.000) ήταν Έλληνες και οι υπόλοιποι ήταν Τούρκοι, Πομάκοι, Τσιγγάνοι, Αρμένιοι, Εβραίοι και λίγοι Βούλγαροι, αν και κατά άλλες εκτιμήσεις οι μουσουλμάνοι έφταναν το 75%.

Αφορμή για την προσπάθεια αυτονόμησης της Δυτικής Θράκης στάθηκε η υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου σύμφωνα με την οποία η Δυτική Θράκη θα γινόταν μέρος της Βουλγαρίας. Η απελπισία σε αυτή την προοπτική οδήγησε μερίδα Ελλήνων και Μουσουλμάνων να επαναστατήσουν διεκδικώντας την αυτονόμηση της περιοχής τους. Ζητήθηκε μάλιστα βοήθεια από την Ελλάδα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η πρώτη δεν μπόρεσε να βοηθήσει καθώς είχε υπογράψει την Συνθήκη ενώ η δεύτερη, η οποία δεν είχε κληθεί στο Βουκουρέστι, προσέφερε βοήθεια στέλνοντας αντάρτικες ομάδες και στρατιώτες μεταμφιεσμένους σε χωρικούς να καταλάβουν την Κομοτηνή και την Ξάνθη, το οποίο και πέτυχαν. Προκειμένου να ξεκινήσουν επίσημες συζητήσεις για την αυτονόμηση της Δυτικής Θράκης στάλθηκε αντιπροσωπεία Ελλήνων, Εβραίων, Μουσουλμάνων και Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη, όπου μαζί με τον Γάλλο πρέσβη έφτιαξαν καταστατικό χάρτη αυτονόμησης, σύμφωνα με τον οποίο η Δυτική Θράκη θα χωριζόταν σε τρία μέρη, εκ των οποίων στα δύο θα ήταν Έλληνας πρόεδρος και στο ένα Μουσουλμάνος. Η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστρία και η Ρωσία αρνήθηκαν όμως να συζητήσουν το θέμα ασκώντας πιέσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία να αποσύρει την υποστήριξή της από τους αυτονομιστές. Η Πύλη απέσυρε την υποστήριξή της προκαλώντας την αγανάκτηση των αυτονομιστών, οι οποίο κήρυξαν την αυτονομία της Δυτικής Θράκης αγνοώντας τις συμβουλές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περί του αντιθέτου. Η Ελλάδα αμέσως μετά την κήρυξη της αυτονομίας προσφέρθηκε να ενισχύσει την πρωτοβουλία, η υποστήριξη όμως δεν κράτησε πολύ καθώς μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης μεταξύ Βουλγαρίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία αναγνώριζε τα σύνορα και την Δυτική Θράκη ως βουλγαρική δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια βοήθειας.
Ιφικράτης

Ο Ιφικράτης ήταν Αθηναίος στρατηγός καταγόμενος από πτωχή οικογένεια, εκ του δήμου Ραμνούντος. Έζησε στο πρώτο μισό του 4ου π.Χ. αιώνα. Διακρίθηκε όχι μόνο για τη γενναιότητά του και την πολεμική του ικανότητα, αλλά πολύ περισσότερο, για την επιτυχή εφαρμογή στρατιωτικών μεταρρυθμίσεων τακτικής και οπλισμού, τις οποίες επέβαλε ύστερα από την αποκτηθείσα εμπειρία και ανάλυση των διδαγμάτων του Πελοποννησιακού πολέμου.
Νέα Φιλαδέλφεια

Η Νέα Φιλαδέλφεια είναι έδρα του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας, ο οποίος εντάσσεται στην περιφέρεια του Κεντρικού Τομέα της Αθήνας στην Αττική.

Το προηγούμενο όνομα της περιοχής ήταν Ποδονίφτης, από το ομώνυμο ρέμα που τη διαρρέει. Το 1924 η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων ξεκίνησε την οικοδόμηση του προσφυγικού συνοικισμού, προκειμένου να δώσει στέγη σε πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Τον Ιούλιο του 1927 εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι πρόσφυγες από τα προσφυγικά των Αμπελοκήπων, μετά από μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε τις παράγκες όπου έμεναν. Τους παραχωρήθηκαν καινούργια διαμερίσματα στον συνοικισμό που οικοδομήθηκε εδώ. Το χτίσιμο ξεκίνησε το 1923 βάσει σχεδίου αγγλικής κωμόπολης και ολοκληρώθηκε σε τρία χρόνια. Τα σπίτια ήταν με κεραμοσκεπές και μικρό κήπο το καθένα. Τα πρώτα χρόνια δεν υπήρχε ρεύμα, ύδρευση, σχολεία, δρόμοι, πλατείες ή συγκοινωνία. Ο συνοικισμός χτίστηκε από το Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας σε απαλλοτριωμένη έκταση, που ανήκε στον Πανάγιο Τάφο, την επονομαζόμενη "Δονοράδες". Μέχρι την εγκατάσταση των προσφύγων η περιοχή ήταν καταπράσινη, με αμπελώνες και ελαιώνες, πολλές μικρές αγροικίες και ένα μικρό χωριό με 120 κατοίκους το 1920. Στην περιοχή του Κόκκινου Μύλου υπήρχαν πολλοί μύλοι, που τροφοδοτούνταν με νερό από τον Κηφισό. Στην Νέα Φιλαδέλφεια βρίσκεται και το Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου», του οποίου τις εργασίες ανάπλασης εγκαινίασε το 1999 ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.
Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου

thumb|Το κτίριο του παλιού κολεγίου, σχεδιασμένο από τον Ρόμπερτ Άνταμ, που στεγάζει τη Νομική Σχολή
Το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ιδρύθηκε το 1582, είναι ένα φημισμένο κέντρο διδασκαλίας στο Εδιμβούργο της Σκωτίας. Είναι ένα απο τα παλαιότερα πανεπιστήμια της Σκωτίας και ανάμεσα στα μεγαλύτερα και πιο διακεκριμένα πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου.
Μαχάων

Ο Μαχάων ήταν μυθικός ιατρός (δευτερεύων θεός - ημίθεος), γιος του Ασκληπιού και της Ηπιόνης.

Κατά την «Αιθιοπίδα» του Αρκτίνου ο Μαχάων ήταν προστάτης της Χειρουργικής και μάλιστα της στρατιωτικής, σε αντίθεση προς τον αδελφό του Ποδαλείριο που ήταν προστάτης της «επιμελουμένης τα εσωτερικά νοσήματα» Ιατρικής, (δηλαδή της σημερινής Παθολογίας).

Οι δυο αδελφοί συμμετείχαν στον Τρωικό Πόλεμο ερχόμενοι από τη Τρίκκη «άγοντες τριάκοντα λαμπρά πλοία» ("Ιλιάδα", Β 733 ), και πρόσφεραν πολλές υπηρεσίες στους Αχαιούς, ιδίως περιποιούμενοι τους ασθενείς και τραυματίες με «επωδάς», εσωτερικά και εξωτερικά φάρμακα από βότανα, και με χειρουργικές επεμβάσεις.

Ο Μαχάων επιμελήθηκε τις πληγές του Φιλοκτήτη, του τραύματος του Μενελάου, και όταν πληγώθηκε ο ίδιος, από τον Πάρη, μεταφέρθηκε με το άρμα του Νέστορα από το πεδίο της μάχης στο στρατόπεδο.

Σύζυγος του Μαχάονα φέρεται η Αντίκλεια και γιοι του ο Γόργασος και ο Νικόμαχος. Εκτός αυτών ο Παυσανίας αναφέρει και τρίτο γιο με το όνομα Σφύρος , που ήταν ο ιδρυτής της λατρείας του Ασκληπιού στο Άργος.

Ο Μαχάων φέρεται ότι πέθανε φονευθείς κατ΄ άλλους από τον Ευρύπυλο, τον γιο του Τηλέφου, και κατ΄ άλλους από την Πενθεσίλεια. Τα οστά του μετέφερε ο Νέστωρ στη Γερήνια όπου ετάφησαν μεγαλοπρεπώς και που ο Παυσανίας είδε εκεί να υπάρχει άγαλμά του με εστεμμένη την κεφαλή.