Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Βραβείο Νόμπελ Φυσικής

right|200px|thumb|Πρόσθια όψη του μεταλλίου
Το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (Σουηδικά: "Nobelpriset i fysik") απονέμεται κάθε χρόνο από τη Σουηδική Βασιλική Ακαδημία των Επιστημών σε επιστήμονες στους διάφορους τομείς της Φυσικής. Είναι το ένα από τα πέντε Βραβεία Νόμπελ τα οποία καθιερώθηκαν από τη βούληση (διαθήκη) του Άλφρεντ Νόμπελ. Χορηγούνται για την εξαιρετική συμβολή στη φυσική, τη χημεία, τη λογοτεχνία, την ειρήνη και την ιατρική. Όπως προβλέπεται στη διαθήκη του Νόμπελ, το βραβείο υφίσταται διαχείριση από το Ίδρυμα Νόμπελ και απονέμεται από μια επιτροπή που αποτελείται από πέντε μέλη που εκλέγονται από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών. Το πρώτο Νόμπελ Φυσικής απονεμήθηκε το 1901 στον Γερμανό Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν. Κάθε δικαιούχος λαμβάνει ένα μετάλλιο, ένα δίπλωμα και χρηματικό έπαθλο το οποίο παρουσιάζει διακυμάνσεις με τη πάροδο των χρόνων. Το 1901, ο Ρέντγκεν έλαβε 150.782 SEK, ποσό το οποίο ήταν ίσο με 7.731.004 SEK του Δεκεμβρίου του 2007. Το 2008 το βραβείο απονεμήθηκε στους Μακότο Κομπαγιάσι, Τοσιχίντε Μασκάουα και Γιοϊσίρο Νάμπου οι οποίοι μοιράστηκαν το ποσό των 10,000,000 SEK (Ελαφρώς περισσότερο από € 1 εκατ.) Το βραβείο απονέμεται στη Στοκχόλμη, σε ετήσια τελετή στις 10 Δεκεμβρίου, την επέτειο του θανάτου του Νόμπελ.

Ο Τζον Μπαρντίν είναι ο μόνος που κέρδισε το βραβείο δύο φορές, το 1956 και το 1972. H Μαρία Κιουρί κέρδισε το βραβείο σε δύο θέματα στη φυσική το 1903 και στη χημεία το 1911. Η Μαλάλα Γιουσαφζάι είναι η νεώτερη που πήρε το βραβείο σε ηλικία 17 ετών το 2014 και ακολουθεί ο Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ το 1915 σε ηλικία 25 ετών. Δυο γυναίκες έχουν κερδίσει το βραβείο, η Μαρία Κιουρί (1903) και Μαρία Γκέπερτ-Μάγιερ (1963). Μέχρι το 2009, το βραβείο έχει απονεμηθεί σε 186 άτομα. Υπήρξαν έξι χρονιές, στις οποίες το βραβείο Νόμπελ Φυσικής δεν απονεμήθηκε (1916, 1931, 1934, 1940, 1941, 1942).
Ιπποκράτης

Ο Ιπποκράτης (Κως, 460 π.Χ. – Λάρισα, 377 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός και θεωρείται μία από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες στην ιστορία της ιατρικής. Αναφέρεται ως ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στο πεδίο της ιατρικής επιστήμης ως ο ιδρυτής της Ιπποκρατικής Ιατρικής Σχολής. Ο Ιπποκράτης είναι ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής που κατόρθωσε να την απαλλάξει από τα μεταφυσικά στοιχεία, τις προλήψεις, τις προκαταλήψεις, τις δαιμονολογίες και τις δεισιδαιμονίες της εποχής. Πέτυχε το αρμονικό συνταίριασμα της ανθρωποκεντρικής επιστήμης με την ιατρική τέχνη και τον φιλοσοφικό στοχασμό, ταυτίζοντας την επαγγελματική της άσκηση με τις ηθικοδεοντολογικές αρχές και τις ουμανιστικές αξίες. Το πρωτοποριακό και σε σημαντικό βαθμό προβλεπτικό του έργο επηρέασε τις περισσότερες σύγχρονες ιατροβιολογικές ειδικότητες του δυτικού κόσμου που επάξια τον ονόμασε θεμελιωτή και στυλοβάτη της Ιατρικής Επιστήμης. Ειδικότερα, πιστώνεται με την προώθηση σε μεγάλο βαθμό της συστηματικής μελέτης και της κλινικής ιατρικής, συνοψίζοντας την ιατρική γνώση και συνταγογραφώντας πρακτικές συμβουλές για ιατρούς μέσω της Ιπποκρατικής Συλλογής (Corpus Hippocraticum) και άλλων έργων.
Ξενοφάνης

Ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος (570 π.Χ. – 480 π.Χ.) ήταν φιλόσοφος και ποιητής που γεννήθηκε στη μικρασιατική Κολοφώνα και έζησε σε διάφορα μέρη του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Η Ιστορία τον θυμάται για την κριτική που άσκησε στον θρησκευτικό ανθρωπομορφισμό, για την ώθηση, που έδωσε με τη σκέψη του στο μονοθεϊσμό και ορισμένες πρωτοποριακές ιδέες του σε τομείς της γνώσης. Πολλοί ύστεροι συγγραφείς, ίσως επηρεάστηκαν από δύο μικρούς χαρακτηρισμούς του Ξενοφάνη στον Πλάτωνα () και τον Αριστοτέλη (18-27), που τον προσδιόριζαν ως ιδρυτή της ελεατικής φιλοσοφίας.
Αδόλφος Χίτλερ

Ο Αδόλφος Χίτλερ (γερμανικά: "Adolf Hitler", , 20 Απριλίου 1889 - 30 Απριλίου 1945), αποκαλούμενος με την προσωνυμία Φύρερ ("Führer", δηλαδή: ηγέτης), ήταν Γερμανός πολιτικός αυστριακής καταγωγής, ηγέτης του Εργατικού Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος (NSDAP) και δικτάτορας της Ναζιστικής Γερμανίας. Από το 1933 έως το 1945 διετέλεσε Καγκελάριος της Γερμανίας και από το 1934 έως το 1945 αρχηγός του γερμανικού κράτους, του Τρίτου Ράιχ. Ο Αδόλφος Χίτλερ θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους και σκληρότερους στρατιωτικούς ηγέτες και δικτάτορες που έχει γνωρίσει ποτέ η Ιστορία. 

Με την ηγεσία του Χίτλερ οι εθνικοσοσιαλιστές εγκαθίδρυσαν στη Γερμανία δικτατορία. Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης κηρύχθηκαν εκτός νόμου, οι πολιτικοί αντίπαλοι καταδιώκονταν και δολοφονούνταν. Ο περιβόητος νόμος περί εξουσιοδοτήσεως το 1933 έδωσε την εξουσία στον Αδόλφο Χίτλερ και στο Ναζιστικό ή Εθνικό Σοσιαλιστικό κόμμα να καταργήσουν το Σύνταγμα και να εκδίδουν νομοθετικά διατάγματα και νόμους που συνέφεραν μόνο το κόμμα και προέρχονταν αποκλειστικά από την κρατική εξουσία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το κράτος της Γερμανίας, κάτω από το ναζιστικό καθεστώς, για 12 ολόκληρα χρόνια ήταν ένα κράτος χωρίς Σύνταγμα, παρασυρόμενο στο χάος και τη βία. Λόγοι που εξυμνούσαν τον Ναζισμό μεταδίδονταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε ολόκληρη την επικράτεια της Γερμανίας, ο Αδόλφος Χίτλερ απέκτησε το προσωνύμιο Mein Führer, ενώ τεράστιες στρατιωτικές συγκεντρώσεις έγιναν πολιτικό φαινόμενο στην Γερμανία εκείνη την περίοδο, με χιλιάδες έως εκατομμύρια ανθρώπους να χαιρετούν ναζιστικά και να παρακολουθούν με αφοσίωση την άνοδο ενός νέου ηγέτη στην εξουσία. Η κρατική προπαγάνδα λειτουργούσε με αμείωτους ρυθμούς εκείνη την περίοδο, ενώ το επίσημο σύμβολο της νέας πλέον Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας έγινε η σβάστικα. Ο Χίτλερ και οι οπαδοί του εφάρμοσαν τη συστηματική στέρηση δικαιωμάτων και την εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης, καθώς και άλλων θρησκευτικών, εθνικών ή κοινωνικών ομάδων και πυροδότησαν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ως συνέπεια αυτής της πολιτικής, μόνο στο ευρωπαϊκό θέατρο του πολέμου έχασαν τη ζωή τους τριάντα εκατομμύρια άνθρωποι, μεταξύ αυτών έξι εκατομμύρια Εβραίοι. Η Γερμανία και η Ευρώπη κατά μεγάλο μέρος έγιναν ερείπια και διαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Μετά την απόρριψη από την Πολωνία των γερμανικών απαιτήσεων σχετικά με την «Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ» και τον «Πολωνικό Διάδρομο», ο Χίτλερ διέταξε επίθεση, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, πυροδοτώντας τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά από μια σειρά στρατιωτικών επιτυχιών, βασισμένων κυρίως στην τακτική του «αστραπιαίου πολέμου» ("Blitzkrieg"), η ναζιστική Γερμανία είχε υπό τον έλεγχό της το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Το 1942 όμως, μετά την αποτυχία στο Ανατολικό Μέτωπο και τη μάχη του Ελ Αλαμέιν στη Βόρεια Αφρική, ο πόλεμος πήρε νέα τροπή και η Γερμανία του Χίτλερ βρέθηκε να αμύνεται ενάντια στους προελαύνοντες Συμμάχους. Αντιμέτωπος με την ολοκληρωτική ήττα, ο Χίτλερ αυτοκτόνησε στο Βερολίνο τον Απρίλιο του 1945, λίγο πριν την κατάληψη του υπόγειου καταφυγίου της Καγκελαρίας από τον Κόκκινο Στρατό. Το τέλος του σήμανε και το τέλος του καθεστώτος, το οποίο άφησε τη Γερμανία σε ερείπια.
Γενς Φινκ-Γένσεν

O Γενς Φινκ-Γένσεν ("Jens Fink-Jensen", 19 Δεκεμβρίου 1956) είναι Δανός συγγραφέας, φωτογράφος και συνθέτης.
Κοζάνη

Η Κοζάνη είναι πόλη της Δυτικής Μακεδονίας, έδρα του δήμου Κοζάνης και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης στη Δυτική Μακεδονία. Επίσης, αποτελεί την έδρα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Είναι χτισμένη ανάμεσα στις οροσειρές του Βερμίου, του Μπούρινου και των Πιερίων, 15 χλμ βορειοδυτικά της λίμνης του Πολυφύτου, σε υψόμετρο 720 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει 120 χλμ από τη Θεσσαλονίκη και 470 χλμ από την Αθήνα. Έχει πληθυσμό 41.066 κατοίκους (απογραφή 2011).
Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα ("Ernesto Guevara ", Ροσάριο, Αργεντινή, 14 Μαΐου
 1928 – Λα Ιγκέρα, Βολιβία, 9 Οκτωβρίου 1967), γνωστός ως Τσε Γκεβάρα ( [ˈtʃe ɣeˈβaɾa]), ήταν Αργεντινός γιατρός, κομμουνιστής Μαρξιστής-Λενινιστής επαναστάτης, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών στην Κούβα και πολιτικός. Συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις. Το 1965, πιστός στη νίκη της επανάστασης στην Κούβα, έφυγε με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων στο Κονγκό και αργότερα στη Βολιβία, όπου τραυματίστηκε, συνελήφθη και δολοφονήθηκε.

Όπως και ο Μάο Τσε Τούνγκ, ο Ερνέστο Γκεβάρα ανέπτυξε θεωρίες πάνω στη στρατηγική και την τακτική του μοντέρνου ανταρτοπολέμου και προσπάθησε να εφαρμόσει τις θεωρίες στην πράξη.
Μιλτιάδης

εναλλ.=|μικρογραφία|348x348εσ|Προτομή του Μιλτιάδη
Ο Μιλτιάδης (540 π.Χ. - περίπου 489 π.Χ.) ήταν ο Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός που οδήγησε τους Αθηναίους στη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.).
Μιχαήλ Ψελλός

Ο Μιχαήλ Ψελλός (Κωνσταντινούπολη, 1018 - Κωνσταντινούπολη, Μάιος 1078) ήταν Βυζαντινός λόγιος, φιλόσοφος, ιστορικός, ποιητής, ιατρός, αστρονόμος, διπλωμάτης, πολιτικός και συγγραφέας με επιβλητικό διδακτικό και συγγραφικό έργο σε όλους τους κλάδους των γραμμάτων και των επιστημών. Είχε σημαντική προσφορά στο χώρο της γενικής και ανώτερης παιδείας, στην οργάνωση και ανάπτυξη της οποίας στον 11 αιώνα η συμβολή του υπήρξε καίρια. Δίδαξε στο Πανδιδακτήριο, δηλαδή το πανεπιστήμιο της Κωνσταντινουπόλεως, στο οποίο είχε αποκτήσει τη θέση του ύπατου των φιλοσόφων (δηλαδή πρύτανη, με τους σημερινούς όρους). Γνωστότερο έργο του είναι η "Χρονογραφία", εξιστόρηση των γεγονότων της περιόδου 976-1078. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Ψελλός, ενώ το Μιχαήλ ήταν το μοναστικό του όνομα, μια και έζησε για λίγο καιρό σε ένα μοναστήρι, το οποίο και εγκατέλειψε και γύρισε στην πρωτεύουσα, όπου επανακατέλαβε τη σημαντική θέση που κατείχε στην Αυλή.
Python

μικρογραφία|δεξιά|Το λογότυπο της Python.
Η Python είναι διερμηνευόμενη (interpreted), γενικού σκοπού (general-purpose) και υψηλού επιπέδου, γλώσσα προγραμματισμού. Ανήκει στις γλώσσες προστακτικού προγραμματισμού ("Imperative programming") και υποστηρίζει τόσο το διαδικαστικό ("procedural programming") όσο και το αντικειμενοστραφές ("object-oriented programming") προγραμματιστικό υπόδειγμα ("programming paradigm"). Είναι δυναμική γλώσσα προγραμματισμού (dynamically typed) και υποστηρίζει συλλογή απορριμμάτων ("garbage collection ή GC").

Δημιουργήθηκε από τον Ολλανδό Γκίντο βαν Ρόσσουμ (Guido van Rossum) στο ερευνητικό κέντρο Centrum Wiskunde & Informatica (CWI) το 1989 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1991.

Ο κύριος στόχος της είναι η αναγνωσιμότητα του κώδικά της και η ευκολία χρήσης της. Το συντακτικό της επιτρέπει στους προγραμματιστές να εκφράσουν έννοιες σε λιγότερες γραμμές κώδικα από ότι θα ήταν δυνατόν σε γλώσσες όπως η C++ ή η Java. Διακρίνεται λόγω του ότι έχει πολλές βιβλιοθήκες που διευκολύνουν ιδιαίτερα αρκετές συνηθισμένες εργασίες και για την ταχύτητα εκμάθησης της. Μειονεκτεί στο ότι επειδή είναι διερμηνευόμενη είναι πιο αργή από τις μεταγλωττιζόμενες (compiled) γλώσσες όπως η C και η C++. Για αυτόν τον λόγο δεν είναι κατάλληλη για γραφή λειτουργικών συστημάτων.

Οι διερμηνευτές της Python είναι διαθέσιμοι για εγκατάσταση σε πολλά λειτουργικά συστήματα, επιτρέποντας στην Python την εκτέλεση κώδικα σε ευρεία γκάμα συστημάτων. Χρησιμοποιώντας εργαλεία τρίτων, όπως το Py2exe ή το Pyinstaller, ο κώδικας της Python μπορεί να πακεταριστεί σε αυτόνομα εκτελέσιμα προγράμματα για μερικά από τα πιο δημοφιλή λειτουργικά συστήματα, επιτρέποντας τη διανομή του βασισμένου σε Python λογισμικού για χρήση σε αυτά τα περιβάλλοντα χωρίς να απαιτείται εγκατάσταση του διερμηνευτή της Python.

Η Python αναπτύσσεται ως ανοιχτό λογισμικό (open source) και η διαχείρισή της γίνεται από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Python Software Foundation. Ο κώδικας διανέμεται με την άδεια Python Software Foundation License η οποία είναι συμβατή με την GPL. Το όνομα της γλώσσας προέρχεται από την ομάδα των Άγγλων κωμικών Μόντυ Πάιθον και δεν έχει καμιά σχέση με το φίδι πύθωνα, παρότι το λογότυπό της παραπέμπει σε κάτι τέτοιο.
Ωκεανία

right|thumb|250 px|Χάρτης της Ωκεανίας

Η Ωκεανία που αποκαλείται πολλές φορές λανθασμένα κι ως Αυστραλία είναι μία από τις ηπείρους της Γης. Συνίσταται από χώρες και περιοχές του Ειρηνικού ωκεανού και την Αυστραλία. Σύμφωνα με την μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2020 ο πληθυσμός της εκτιμάται σε 42.678.000 κατοίκους.
Ιωάννης Καποδίστριας

Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας (, ) (Κέρκυρα, 10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο, π.ημ. 27 Σεπτεμβρίου / ν.ημ. 9 Οκτωβρίου 1831) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και αργότερα πρώτος Κυβερνήτης του νέου ελληνικού κράτους κατά τη μεταβατική περίοδο κατά την οποία η χώρα τελούσε υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια με πολιτική παράδοση, γι' αυτό και αναμείχθηκε με την πολιτική ήδη από το 1803, οπότε και διορίστηκε γραμματέας της επικράτειας της Ιονίου Πολιτείας. Με την κατάληψη των Επτανήσων από τους Γάλλους αποσύρθηκε και εντάχθηκε στη ρωσική διπλωματική υπηρεσία. Εκεί ανέλαβε σημαντικές θέσεις, καταφέρνοντας να αναδειχθεί σε υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1815 έως το 1822, οπότε και υποχρεώθηκε σε παραίτηση λόγω της Επανάστασης του 1821. Στις 14 Απριλίου 1827 η Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε με επταετή θητεία πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, θέση από την οποία ήρθε σε τριβή με τους τοπικούς αξιωματούχους με αποτέλεσμα τη δολοφονία του στις 9 Οκτωβρίου 1831, στο Ναύπλιο, από τον Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη, που ήταν συγγενείς του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, σε αντίποινα της φυλάκισης του τελευταίου. Η σορός του Κυβερνήτη μεταφέρθηκε τον Απρίλιο του 1832 στην Κέρκυρα από τον αδελφό του Αυγουστίνο και ενταφιάστηκε στην Ι.Μ. Πλατυτέρας δίπλα από τον τάφο του πατέρα του, Αντωνίου Μαρία Καποδίστρια. 

Ως κυβερνήτης ανακήρυξε την ίδρυση της Ελληνικής Πολιτείας και προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις για την αναδιοργάνωση της κρατικής μηχανής, καθώς και για τη θέσπιση του νομικού πλαισίου της νέας πολιτείας. Επίσης, αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις σε τακτικά σώματα υπό ενιαία διοίκηση. Προσπάθησε και πέτυχε παράλληλα την επέκταση των συνόρων του νέου κράτους και την κατοχύρωση της ελληνικής ανεξαρτησίας.
Ιόνιο Πέλαγος

thumb|right|300px|Το Ιόνιο πέλαγος

Ιόνιο Πέλαγος, είναι η θαλάσσια περιοχή της μεσογείου που βρίσκεται δυτικά της Ελλάδας και της νότιας Αλβανίας και ανατολικά της νότιας Ιταλίας και πιο συγκεκριμένα, ανατολικά της Καλαβρίας, της Απουλίας και της Σικελίας. Προς νότο εκτείνεται μέχρι το τμήμα της Μεσογείου μεταξύ Μάλτας και Κρήτης, ενω προς το βορρά φτάνει μεχρι το Στενό του Οτράντο όπου ενώνεται με την Αδριατική θάλασσα.
Στο Ιόνιο πέλαγος (στο  Φρέαρ των Οινουσσών) βρίσκεται το μεγαλύτερο βάθος ολόκληρης της Μεσογείου (5269m), ενώ δυτικά της ηπειρωτικής Ελλάδας βρίσκονται πολλά νησιά, όπως η Κέρκυρα, οι Παξοί, η Λευκάδα, η Κεφαλονιά, η Ιθάκη, η Ζάκυνθος, και τα Κύθηρα, καθώς και αρκετά άλλα μικρότερα. Είναι μια από τις πιο σεισμογενείς περιοχές του κόσμου, καθώς βρίσκεται στο σημείο σύγκλισης τριών τεκτονικών πλακών (της Ευρασιατικής, της Αφρικανικής και της Απουλιανής).

Είναι ολιγοτροφική θάλασσα, όπως όλες οι υποθάλασσες της Μεσογείου, δηλαδή έχει πολύ μικρούς πληθυσμούς ψαριών και θαλασσινών. Δεδομένων όμως των κλιματικών συνθηκών που επικρατούν, υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλία θαλάσσιας ζωής, γι' αυτό και η αλιεία εκεί είναι αρκετά ανεπτυγμένη. Επίσης, η διαφάνειά της είναι μεγάλη. 

Η αλατότητά της είναι 32‰, και τα νερά της ανανεώνονται κάθε 100 χρόνια. Ο τουρισμός είναι πολύ ανεπτυγμένος τόσο στα παράλια της ηπειρωτικής Ελλάδας όσο και στα Επτάνησα.

Σύμφωνα με τον επικρατέστερο μύθο, έλαβε την ονομασία του από την Ιώ, την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας, το αντηληφθηκε η Ήρα, την μεταμόρφωσε σε αγελάδα και έβαλε τον «Πανόπτη» Άργο να την φυλάει. Ο Δίας τότε έστειλε τον Ερμή να την ελευθερώσει και ο οποίος σκότωσε με πέτρα τον Άργο. Μόλις το αντελήφθη αυτό η Ήρα, έστειλε την αλογόμυγα ("οίστρο") και την τσίμπαγε συνέχεια. Μη δυνάμενη να σταθεί η Ιώ, έφυγε προς τον Ιόνιο κόλπο (σημερινό Ιόνιο Πέλαγος), στη συνέχεια προς Ιλλυρία, πέρασε στη Θράκη και μέσω του Βοσπόρου πέρασε στην Ασία. Άλλος μύθος λέει πως πήρε την ονομασία του από τους Ίωνες που χάθηκαν εκεί.
Μαντώ Μαυρογένους

Η Μαντώ Μαυρογένους (Τεργέστη, 1796 - Πάρος, Ιούλιος 1840) ήταν Ελληνίδα αγωνίστρια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με καταγωγή από τη Μύκονο. Για τη συνολική της προσφορά στον αγώνα, τιμήθηκε από τον Καποδίστρια με τον βαθμό της Αντιστρατήγου. Διώχθηκε και εξορίστηκε από τον πολιτικό Ιωάννη Κωλέττη και τελικά πέθανε πάμφτωχη στην Πάρο καθώς είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία για τον αγώνα.
Πάφος

Η Πάφος (Τούρκικα: Baf, Αρμενικά: Փաֆոս, Αγγλικά: Paphos) είναι πόλη στο νοτιοδυτικό τμήμα της Κύπρου, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και ένα από τα πιο σημαντικά αρχαία βασίλεια της νήσου. Μεταξύ άλλων, ήταν διάσημο και ως κέντρο λατρείας της θεάς Αφροδίτης. Η πόλη χωρίζεται σε δύο επίπεδα: Στην πάνω Πάφο, γνωστή και ως Κτήμα που είναι το εμπορικό κέντρο της πόλης και την Κάτω Πάφο πού βρίσκεται χαμηλότερα και παραλιακά και είναι ο κατ' εξοχήν τουριστικός προορισμός του νησιού. Όλος ο αρχαιολογικός χώρος της Πάφου βρίσκεται υπό την προστασία της UNESCO από το 1980.
Νίκος Ζαχαριάδης

Ο Νίκος Ζαχαριάδης (Αδριανούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 27 Απριλίου 1903 - Σουργκούτ Χαντιμανσίας, Σοβιετική Ένωση, 1 Αυγούστου 1973) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπήρξε ιστορικός ηγέτης του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Νικηταράς

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, γνωστότερος ως Νικηταράς (Μεγάλη Αναστάσοβα (σημ. Νέδουσα Μεσσηνίας), 1781 - Πειραιάς, 25 Σεπτεμβρίου 1849), ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Έμεινε γνωστός και μέσα από το ψευδώνυμό του, ως ο "Τουρκοφάγος".
Ασύρματο Δίκτυο Ιωαννίνων

Το Ασύρματο Δίκτυο Ιωαννίνων είναι ένα μη κερδοσκοπικό ασύρματο δίκτυο βασισμένο στα Ιωάννινα, στην Ελλάδα. Ο πρωτεύων στόχος του είναι η διασύνδεση ενδιαφερόμενων μελών με τη χρήση ασύρματης τεχνολογίας (κυρίως του προτύπου 802.11), προωθώντας την ελεύθερη διακίνηση της γνώσης και το πνεύμα της συνεργασίας. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν 8 σημεία πρόσβασης. Έξι από αυτά βρίσκονται στην πόλη, ένα στο χωριό Λυγκιάδες και ένα στο χωριό Κατσικάς εξυπηρετώντας πάνω από 40 ενεργούς κόμβους.
Μεγάλη Ιδέα

Χάρτης της Ελλάδας όπως καθορίστηκε από την [[συνθήκη των Σεβρών]] το 1920

Αναμνηστικό χρυσό μετάλλιο του 1919 με απεικόνιση του [[Ελευθέριος Βενιζέλος|Βενιζέλου]] και αναφορά περιοχών του ελληνισμού οι οποίες βρίσκονταν εκτός του τότε ελληνικού κράτους

H Μεγάλη Ιδέα ήταν αλυτρωτικό κίνημα και η κύρια πολιτική του Ελληνικού κράτους μέχρι και τη Μικρασιατική καταστροφή, η οποία είχε στόχο το Ελληνικό Κράτος να απελευθερώσει όλες τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις οποίες ζούσαν μεγάλοι Ελληνικοί πληθυσμοί, και όλες τις περιοχές που παραδοσιακά ανήκαν σε Έλληνες την αρχαία εποχή (Νότια Βαλκάνια,Μικρά Ασία). Επί της ουσίας πρόκειται για αλυτρωτικό ελληνικό οραματισμό, τον οποίο εμπνεύσθηκε ως όρο για δημαγωγικούς λόγους ο πρώτος Συνταγματικός πρωθυπουργός Ιωάννης Κωλέττης στα μέσα του 19ου αιώνα και στον οποίο στήριξε ολόκληρη την πολιτική του. Αναφέρεται στην προσπάθεια επανάκτησης των χαμένων εδαφών της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και παρέμεινε ως στόχος ουσιαστικά όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων μέχρι τον Αύγουστο του 1922, οπότε και εγκαταλείφθηκε οριστικά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.

Η "Μεγάλη Ιδέα" είναι μια έννοια ποικιλόμορφη, ανάλογη προς το πεδίο μέσα στο οποίο εκφράζεται στη διάρκεια αυτής της περιόδου, γεγονός που την καθιστά εν μέρει προβληματική για την ιστορική έρευνα. Η ανάδυση τούτης της ιδέας στη συλλογική συνείδηση του νεαρού ελληνικού κράτους δεν είναι αυθύπαρκτη ή στιγμιαία, αλλά φαίνεται να έρχεται ως αποτέλεσμα της ανάδυσης του φαινομένου των ενσυνείδητων εθνικιστικών κινημάτων της Ευρώπης του 19ου αιώνα, προσλαμβάνοντας τα ιδιαίτερα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας. Συνεπώς, είναι σε ένα βαθμό αναγκαία η γνώση ενός γενικού περιγράμματος των γεγονότων που οδήγησαν την Ευρώπη σε μια περίοδο αναταραχών και επαναστάσεων και κατ' επέκταση σε αυτά που ο Έρικ Χομπσμπάουμ αποκαλεί «ενσυνείδητα εθνικιστικά κινήματα».
Νομός Ημαθίας

Ο Νομός Ημαθίας ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας. Βρίσκεται στη Μακεδονία και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. 

Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του νομού είναι η Βέροια. Συνορεύει στα βόρεια με το Νομό Πέλλας, στα ανατολικά με το Νομό Θεσσαλονίκης, στα νότια με το Νομό Πιερίας και στα δυτικά με το Νομό Κοζάνης.
Ιταλία

Η Ιταλία (ιταλικά: "Italia"), επίσημα: Ιταλική Δημοκρατία ("Repubblica Italiana"), είναι κυρίαρχο κράτος στην Ευρώπη. Αποτελείται από μία χερσόνησο σε σχήμα μπότας και δύο μεγάλα νησιά στη Μεσόγειο θάλασσα: τη Σικελία και τη Σαρδηνία. Βόρεια συνορεύει με την Ελβετία και την Αυστρία, δυτικά με τη Γαλλία και ανατολικά με τη Σλοβενία, ενώ εξκλάβιο της Ιταλίας αποτελεί και η πόλη Καμπιόνε ντ' Ιτάλια, που βρίσκεται στο έδαφος της Ελβετίας. Οι ανεξάρτητες χώρες του Αγίου Μαρίνου και του Βατικανού βρίσκονται εξ ολοκλήρου μέσα σε ιταλικό έδαφος.
Monte Veritas

To Monte Veritas ή Βουνό της Αλήθειας στην ελληνική του μετάφραση, είναι στην πραγματικότητα ένας λόφος πάνω από την Ασκόνα στην Ελβετία, που από την αρχή του 20ού αιώνα πήρε το όνομά του ως αναφορά στις ιστορικές και μυθολογικές παραδόσεις σύμφωνα με τις οποίες η αλήθεια αποκαλύπτεται στις κορυφές βουνών (Σινά, Θαβώρ, Όλυμπος, Παρνασσός, Κάρμηλο και Φουτζιγιάμα είναι μερικά από τα ονόματα που μας έρχονται στο νου).
Πλούταρχος

Ο Πλούταρχος (45 - 120) ήταν Έλληνας ιστορικός, βιογράφος, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος.
Καϊνίτες

Μερίδα του κινήματος των Γνωστικών του 2ου μ.Χ. αιώνα. Προέρχονται από τους αντινομιστές των αποστολικών χρόνων, οι οποίοι διαστρέφοντας την αντιτιθέμενη στην ιουδαϊκή τυπολατρεία, διδασκαλία του Παύλου, ήθελαν να νομιμοποιήσουν την ανηθικότητα, μεταλλάσσοντας την ευαγγελική ελευθερία σε ακολασία. Αυτή η αντινομιστική τάση υιοθετήθηκε αργότερα από κάποιους Γνωστικούς που εξελίχθηκαν σε θεωρητικούς της ανηθικότητας. Μια τέτοια ομάδα Γνωστικών είναι οι Καϊνίτες.

Θεωρούσαν ότι ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης είναι κατώτερο ον, τύραννος του κόσμου που ο ίδιος δημιούργησε κι εχθρός του αληθινού Θεού και της Σοφίας. Πρέπει λοιπόν, οι άνθρωποι να αντιτίθενται σ' αυτόν και να δοξάζουν όσους εκείνος κυνήγησε με πρώτο τον Κάιν. Υποστήριζαν ότι ο Κάιν γεννήθηκε από την Εύα διά της Σοφίας ενώ ο Άβελ διά του δημιουργού (δηλαδή του Θεού της Π. Διαθήκης). Ο Κάιν κατείχε το μυστικό της αληθινής γνώσης, το οποίο διά μέσου των αιώνων μεταδόθηκε σε όλους τους αποβλήτους της Π. Διαθήκης μέχρι τον Ιούδα. Όταν ο Θεός έστειλε τον Χριστό Λυτρωτή, ο δημιουργός ήθελε να τον αποτρέψει από τον σωτήριο θάνατο. Εντούτοις, ο Ιούδας, πραγματικό τέκνο του Θεού, κατάφερε να προκαλέσει τον θάνατό του, με αποτέλεσμα να υπάρξει η Λύτρωση. Κατεβαίνοντας ο Χριστός στον Άδη, ελευθέρωσε όλους τους καταδικασμένους της Π. Διαθήκης. Άφησε στον Άδη μόνο τους οπαδούς του δημιουργού.

Με πρόσχημα την καταστροφή των έργων του δημιουργού, οι Καϊνίτες επιχειρούσαν να νομιμοποιήσουν την ακολασία, δίνοντάς της τον χαρακτήρα θρησκευτικού καθήκοντος. Απέρριπταν την Αγία Γραφή. Αντ' αυτής χρησιμοποιούσαν απόκρυφα βιβλία, όπως το Ευαγγέλιο του Ιούδα και την Ανάληψη του Παύλου.
Αναστάσιος Καναριώτης

Ο Αναστάσιος Καναριώτης ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, γεννημένος στην Αθήνα.
Άδεια Ελεύθερης Τεκμηρίωσης GNU

thumb|Το λογότυπο της GFDL.
thumb|Το έμβλημα του GNU project.
Η GNU Free Documentation License (GFDL) ("Άδεια Ελεύθερης Τεκμηρίωσης GNU") είναι μια άδεια ελεύθερης διάθεσης για ελεύθερο περιεχόμενο σχεδιασμένη από το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού (FSF) για το εγχείρημα GNU. Η σημερινή έκδοση της άδειας είναι η 1.3, το επίσημο κείμενο της οποίας μπορεί να βρεθεί στην διεύθυνση http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html.

Η άδεια έχει σχεδιαστεί για τεκμηρίωση λογισμικού καθώς και λοιπές αναφορές και για εγχειρίδια οδηγιών. Εδραιώνει ότι κάθε αντίγραφο του εν λόγω υλικού, έστω και τροποποιημένο, φέρει την ίδια άδεια. Τα αντίγραφα αυτά μπορούν να πωληθούν, αλλά εάν παραχθούν σε ποσότητα επιβάλλεται να γίνουν διαθέσιμα σε μορφή που επιδέχεται περαιτέρω επεξεργασία. Η Βικιπαίδεια είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα τεκμηρίωσης που χρησιμοποιεί αυτή την άδεια. 

Πολλά άτομα και ομάδες, όπως το εγχείρημα «Debian» (βασιζόμενοι στις δικές τους κατευθυντήριες γραμμές Debian ελευθέρου λογισμικού), θεωρούν το GFDL μη ελεύθερη άδεια. Οι λόγοι για αυτό είναι ότι το GFDL επιτρέπει «αναλλοίωτο» κείμενο που δεν μπορεί να τροποποιηθεί ή να αφαιρεθεί και ότι η απαγόρευση κατά των συστημάτων διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων (DRM) επηρεάζει και τις έγκυρες χρήσεις εξίσου.
Ανγκόλα Αβάντε

O Ανγκόλα Αβάντε αποτελεί από το 1975 τον εθνικό ύμνο της Ανγκόλας. Γράφτηκε από το Ναουέλ Ρουί Άλβες Μοντέιρου (Manuel Rui Alves Monteiro, γεννήθηκε το 1941). Συνθέτης του ύμνου είναι ο Ρουί Αμπέρτου Βιέιρα Ντίας Μίνγκας (Rui Alberto Vieira Dias Mingas, γεννημένος το 1939). Καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος της αφρικανικής χώρας το 1975, όταν αυτή έγινε ανεξάρτητη από την Πορτογαλία.
Διονύσιος Σολωμός

Ο Διονύσιος Σολωμός (Ζάκυνθος, 8 Απριλίου 1798 − Κέρκυρα, 9 Φεβρουαρίου 1857) ήταν Έλληνας ποιητής, πιο πολύ γνωστός για τη συγγραφή του ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», οι πρώτες δύο στροφές του οποίου έγιναν ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας και ύστερα της Κύπρου. Κεντρικό πρόσωπο της Επτανησιακής σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός θεωρήθηκε και θεωρείται ο εθνικός ποιητής των Ελλήνων, όχι μόνο γιατί έγραψε τον Εθνικό Ύμνο, αλλά και διότι αξιοποίησε την προγενέστερη ποιητική παράδοση (κρητική λογοτεχνία, Δημοτικό τραγούδι) και ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε συστηματικά τη δημοτική γλώσσα και άνοιξε το δρόμο για τη χρησιμοποίησή της στη λογοτεχνία, αλλάζοντας ακόμη περισσότερο τη στάθμη της. Σύμφωνα με τις απόψεις του δημιουργούσε "«από το ρομαντισμό μαζί με το κλασικισμό ένα [...]είδος μικτό, αλλά νόμιμο[...]»".

Εκτός από τον "Ύμνον εις την Ελευθερίαν", τα σπουδαιότερα έργα του είναι: "Ο Κρητικός", "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι", "Ο Πόρφυρας", "Η Γυναίκα της Ζάκυθος", "Λάμπρος". Το βασικό χαρακτηριστικό της ποιητικής παραγωγής του είναι η αποσπασματική μορφή: κανένα από τα ποιήματα που έγραψε μετά τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν δεν είναι ολοκληρωμένο και με ελάχιστες εξαιρέσεις, τίποτε δεν δημοσιεύτηκε από τον ίδιο. Ο Κώστας Βάρναλης περιέγραψε εύστοχα την αποσπασματικότητα του σολωμικού έργου με τη φράση «...(Ο Σολωμός) πάντα τα "έγραφε", αλλά ποτές του δεν τα "έγραψε"».

Η ημερομηνία θανάτου του (9 Φεβρουαρίου) έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Φλώρινα

Η Φλώρινα είναι πόλη της Μακεδονίας, έδρα του δήμου Φλώρινας και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στην Δυτική Μακεδονία. Βρίσκεται σε υψόμετρο 687 μέτρων και έχει πληθυσμό 17.686 κατοίκους (απογραφή 2011).
Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα

Το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (γερμ: "Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei"), γνωστότερο ως NSDAP, Ναζιστικό Κόμμα, Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα των Γερμανών Εργατών ή απλά Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα, ήταν το πολιτικό κόμμα που οδηγήθηκε στην εξουσία της Γερμανίας με την καθοδήγηση του Αδόλφου Χίτλερ το 1933. Ο όρος Ναζί είναι μια συντόμευση των γερμανικών λέξεων (NA)tionalso(ZI)alismus (Εθνικοσοσιαλισμός) - η ιδεολογία του NSDAP. Το NSDAP όρθωσε το Τρίτο Ράιχ (Τρίτο Κράτος) μετά την δημοκρατική εκλογή του ως γερμανική κυβέρνηση το 1933.

Το NSDAP χάρη σε μια οργανωμένη διαδικασία που ονομάστηκε «Gleichschaltung» (Ναζιστικοποίηση)
κατάφερε να θέσει εκτός νόμου όλα τα υπόλοιπα κόμματα και να αποκτήσει απόλυτη κυριαρχία σε όλους τους τομείς της κοινωνίας και οικονομίας της Γερμανίας από την πτώση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης το 1933, ως το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, οπότε κηρύχθηκε παράνομο και οι ηγέτες του συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στην Δίκη της Νυρεμβέργης. Η ιδεολογία και οι πρακτικές του Ναζιστικού Κόμματος δημιούργησαν ένα νέο κλάδο στην πολιτική επιστήμη με αντικείμενο μελέτης την ιδεολογία αυτή.
Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος

Ο Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος ("José Eduardo dos Santos", 28 Αυγούστου 1942 - ) είναι πολιτικός, ο μακροβιότερος πρόεδρος της Ανγκόλας από το 1979 ως το 2017 και ο δεύτερος μακροβιότερος αρχηγός κράτους της Αφρικής, μετά τον Τεοδόρο Ομπιάνγκ Νγκέμα Μπασόνγκο από την Ισημερινή Γουινέα. Είναι επίσης ηγέτης του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA). Είναι τιμητικό μέλος του Διεθνούς Ιδρύματος Ραούλ Γουάλενμπεργκ.
Gleichschaltung

Η Ναζιστικοποίηση της Γερμανίας (που οι Εθνικοσοσιαλιστές ονόμασαν Gleichschaltung = "ευθυγράμμιση, συχρονισμός") ήταν η προοδευτική υπαγωγή του γερμανικού κράτους και της γερμανικής κοινωνίας στην ιδεολογία και την πολιτική του κυρίαρχου Εθνικοσοσιαλιστικού κόμμματος. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Αδόλφο Χίτλερ στις 30 Ιανουαρίου του 1933 και ολοκληρώθηκε κατά την διάρκεια του κομματικού συνεδρίου της Νυρεμβέργης το 1935 όταν η σημαία του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος έγινε και σημαία του γερμανικού κράτους.

Πρόκειται για την εγκαθίδρυση ένα συστήματος απολυταρχικού ελέγχου του κάθε ατόμου, και τον περιοριστικό συντονισμό όλων των τομέων της κοινωνίας και του εμπορίου. Ένας από τους στόχους αυτής της πολιτικής ήταν η επιβολή ενός συγκεκριμένου προτύπου ιδεών και σκέψης σε όλα τα άτομα, συρρικνώνοντας με αυτόν τον τρόπο την ατομικότητα.

Η λέξη που επιλέχτηκε να εκφράσει αυτήν την ιδεολογία - Gleichschaltung "("gleich" + "schalten")" - πρωτοσυναντάται σε εγχειρίδιο για πολιτικούς μηχανικούς του 1908, όπου περιγράφει την διάταξη των διασταυρώσεων στις σιδηροδρομικές γραμμές. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον πεδίο της ηλεκτρολογίας, από όπου "υιοθετήθηκε" από τους Ναζί.
Ισπανία

Η Ισπανία (), τυπικά το Βασίλειο της Ισπανίας (ισπανικά: "Reino de España"), είναι κράτος της νότιας Ευρώπης που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Ιβηρικής χερσονήσου. Προς Βορρά ορίζεται από τον Βισκαϊκό κόλπο και τη Γαλλία, από την οποία τη χωρίζει η μεγάλη οροσειρά των Πυρηναίων ορέων. Επίσης, επί των Πυρηναίων και Βορειοανατολικά συνορεύει με την Ανδόρρα. Ανατολικά και νότια βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα και νοτιοδυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Δυτικά συνορεύει με την Πορτογαλία. Νότια με το Γιβραλτάρ και το Μαρόκο. Πρωτεύουσα της είναι η Μαδρίτη.
Φυλακισμένα Μνήματα

Τα Φυλακισμένα Μνήματα είναι η ονομασία ενός κοιμητηρίου το οποίο βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας όπου οι Βρετανοί έθαψαν τους 9 απαγχονισμένους και 4 άλλα σημαντικά στελέχη της ΕΟΚΑ που έπεσαν κατά την διάρκεια του αγώνα του 1955-1959 για την απελευθέρωση της Κύπρου από τους Άγγλους και την Ένωση της με την κυρίως Ελλάδα. Αποτελεί το ιερότερο μνημείο του αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για την Ένωσή του με την μητέρα Ελλάδα.

Το κοιμητήριο κατασκευάστηκε από τους Βρετανούς επί κυβερνήτη Τζον Χάρντινγκ. Σχεδιάστηκε σαν ένας περιτοιχισμένος μικρός χώρος δίπλα από τα κελιά των μελλοθανάτων και την αγχόνη. Έμεινε στην ιστορία με την ονομασία "Φυλακισμένα Μνήματα".

Οι Βρετανοί αποφάσισαν να θάβουν εκεί όσους εκτελούνταν για την δράση τους στον απελευθερωτικό αγώνα όπως και ηγετικές μορφές της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (Ε.Ο.Κ.Α.) που σκοτώνονταν σε μάχες για να μη μετατρέπονται οι κηδείες τους σε μαζικά συλλαλητήρια και μαχητικές διαδηλώσεις.

Στα Φυλακισμένα Μνήματα είναι θαμμένοι δεκατρείς αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α., από τους οποίους οι εννιά εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στις φυλακές, τρεις έπεσαν στο πεδίο της μάχης και ένας πέθανε σε στρατιωτικό νοσοκομείο, μετά τον τραυματισμό του σε μάχη.

Η κηδεία γινόταν αμέσως μετά τον απαγχονισμό. Μοναδική παρουσία ήταν εκείνη του ιερέα των φυλακών (Παπαντωνίου Ερωτοκρίτου) που έψαλλε τη νεκρώσιμη ακολουθία έξω από την κλειστή είσοδο του κοιμητηρίου. Ύστερα οι Βρετανοί τους έθαβαν, χωρίς να παρευρίσκεται κανένας συγγενής των νεκρών. Οι συγγενείς των νεκρών μπόρεσαν να επισκεφθούν τους τάφους μόνο μετά το τέλος του αγώνα. 

Οι εννέα απαγχονισθέντες, όλοι τους νέοι ηλικίας 19-24 ετών, είναι με τη σειρά που εκτελέστηκαν:
* Απαγχονίστηκαν μαζί στις 10 Μαΐου 1956:
** Μιχαήλ Καραολής
** Ανδρέας Δημητρίου
* Απαγχονίστηκαν μαζί στις 9 Αυγούστου 1956:
** Ανδρέας Ζάκος
** Ιάκωβος Πατάτσος
** Χαρίλαος Μιχαήλ
* Απαγχονίστηκαν μαζί στις 21 Σεπτεμβρίου 1956:
** Μιχαήλ Κουτσόφτας
** Στέλιος Μαυρομάτης
** Ανδρέας Παναγίδης
* Απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957:
** Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Στα Φυλακισμένα Μνήματα αναπαύονται ακόμα τέσσερις αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. οι οποίοι έπεσαν μαχόμενοι. Οι Άγγλοι αρνήθηκαν να δώσουν τις σορούς των ηρώων στις οικογένειές τους, φοβούμενοι τις λαϊκές εκδηλώσεις κατά την κηδεία τους. Τους έθαψαν στο κοιμητήριο των φυλακών, όπως τους απαγχονισθέντες. Οι τέσσερις αγωνιστές που όλοι έπεσαν στο πεδίο της μάχης είναι οι ακόλουθοι: 
* Μάρκος Δράκος
* Γρηγόρης Αυξεντίου
* Στυλιανός Λένας
* Κυριάκος Μάτσης

Σε τέσσερις τάφους του κοιμητηρίου των Κεντρικών Φυλακών οι Άγγλοι έθαψαν οκτώ νεκρούς για εξοικονόμηση χώρου. Στον ίδιο τάφο βρίσκονται ανά δύο οι: 
* Ανδρέας Δημητρίου και Στυλιανός Λένας
* Ανδρέας Ζάκος και Κυριάκος Μάτσης
* Ανδρέας Παναγίδης και Μιχαήλ Κουτσόφτας
* Γρηγόρης Αυξεντίου και Ευαγόρας Παλληκαρίδης 

Στον τοίχο του κοιμητηρίου υπάρχει η επιγραφή: «"Τ' ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δε λογιέται"».
Κουάνζα

Κουάνζα είναι το νόμισμα της Ανγκόλας. Το 1977 το Κουάνζα αντικατέστησε το πορτογαλικό νόμισμα, το "Εσκούδο". Η αρχική του υποδιαίρεση ήταν σε "Λουέϊ". Το 1995 το Κουάνζα αναπροσαρμόστηκε. 1000 παλιά Κουάνζας αντιστοιχούν σε ένα νέο αναπροσαρμοσμένο Κουάνζα ("Kwanza Reajustado"). Από το 1999 το νέο Κουάνζα υποδιαιρείται σε 100 Σεντίμος.

Κυκλοφορούν κέρματα των 10 και 50 Σεντίμος, των 1, 2 και 5 Κουάνζα καθώς και χαρτονομίσματα των 1, 5, 10, 50, 100, 200, 500, 1.000 και 2.000 Kουάνζα.
Λουδοβίκος Λιπαρίνι

"Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει τη σημαία της Ανεξαρτησίας"Λιθογραφία του πίνακα εκτίθεται στην μόνιμη έκθεση του [[Εθνικό Ιστορικό Μουσείο|Εθνικού Ιστορικού Μουσείου]].
O Λουδοβίκος Λιπαρίνι ("Ludovico Lipparini", 17 Φεβρουαρίου 1800 - 10 Μαρτίου 1856) ήταν φιλέλληνας Ιταλός καλλιτέχνης.

Εμπνεύστηκε από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Διάσημα έργα του που έχουν σχέση με την επανάσταση είναι "Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει τη σημαία της Ανεξαρτησίας" και "Ο Όρκος του Λόρδου Βύρωνα".
Ίαν Κέρσοου

O Ίαν Κέρσοου (γενν. 29 Απριλίου 1943 στο Όλνταμ της Αγγλίας) είναι Άγγλος ιστορικός και γνωστός βιογράφος του Αδόλφου Χίτλερ. 

Ο Κέρσοου σπούδασε στο Λίβερπουλ και στην Οξφόρδη. Αφού τελείωσε τις σπουδές του έγινε καθηγητής μεσαιωνικής και νεότερης ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Το 1983-1984 δούλεψε στο πανεπιστήμιο του Μπόχουμ στη Γερμανία. Το 1987 ανέλαβε την θέση καθηγητού νεότερης ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ. Δύο χρόνια αργότερα πήγε στο Σέφιλντ, όπου διδάσκει μέχρι σήμερα νεότερη ιστορία.

Ο Κέρσοου ανήκει στους αναγνωρισμένους ειδικούς όσον αφορά το αντικείμενο της γερμανικής ιστορίας του 20ού αιώνα. Απέκτησε διασημότητα με την δίτομη βιογραφία που δημοσίευσε για τον Χίτλερ το 1998 και το 2000.

Το 1994 τιμήθηκε από το γερμανικό κράτος με το παράσημο "Bundesverdienstkreuz" για την πολύτιμη προσφορά του στο θέμα αναλύσεως της ιστορίας του.
Ισλανδία

Η Ισλανδία (Ισλανδικά: "Ísland") είναι νησιωτική χώρα της βόρειας Ευρώπης, ευρισκόμενη στο βόρειο Ατλαντικό ωκεανό και ανάμεσα στη Γροιλανδία, τη Σκωτία, τις Νήσους Φερόες και τη Νορβηγία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 368.590 κάτοικους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021, και πρωτεύουσά της είναι το Ρέικιαβικ. Κατά μια ερμηνεία, ταυτίζεται με το νησί Θούλη που επισκέφτηκε ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης στο ταξίδι που έκανε τον 4ο αιώνα π.Χ., περί τα 332 - 310 π.Χ. Η Εθνική εορτή στη χώρα είναι ανήμερα της 17ης Ιουνίου.

Η Ισλανδία διαθέτει οικονομία αγοράς με σχετικά χαμηλή φορολογία, σε σύγκριση με άλλες χώρες του ΟΟΣΑ. Διατηρεί ένα σκανδιναβικό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που παρέχει καθολική υγειονομική περίθαλψη και τριτοβάθμια εκπαίδευση στους πολίτες του. Η Ισλανδία κατέχει υψηλή οικονομική, πολιτική και κοινωνική σταθερότητα και ισότητα. Το 2016, κατατάχθηκε ως η 9η πιο ανεπτυγμένη χώρα στον κόσμο από τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών και κατατάσσεται στην πρώτη θέση στον Παγκόσμιο Δείκτη Ειρήνης. Η Ισλανδία βασίζεται σχεδόν πλήρως στην ανανεώσιμη ενέργεια. Επηρεασμένη από τη συνεχιζόμενη παγκόσμια οικονομική κρίση, ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα του έθνους απέτυχε συστηματικά τον Οκτώβριο του 2008, οδηγώντας σε σοβαρή ύφεση, ουσιαστική πολιτική αναταραχή, τη διαμάχη Icesave και τη θεσμοθέτηση ελέγχων κεφαλαίου. Κάποιοι τραπεζίτες φυλακίστηκαν. Από τότε, η οικονομία έχει ανακάμψει σημαντικά, σε μεγάλο βαθμό χάρη στον τουρισμό.

Ο Ισλανδικός πολιτισμός χτίστηκε κάτω από την Σκανδιναβική κληρονομιά της χώρας. Οι περισσότεροι Ισλανδοί είναι απόγονοι Γαελικών και Γερμανικών εποικιστών. Τα Ισλανδικά, μία Βόρεια Γερμανική γλώσσα, και κατάγεται από τα Παλαιά Νορβηγικά και είναι στενά συνδεδεμένη με την Φεροϊκή γλώσσα και τις Δυτικές Νορβηγικές διαλέκτους. Η πολιτιστική κληρονομιά της χώρας περιλαμβάνει την παραδοσιακή Ισλανδική κουζίνα, την Ισλανδική λογοτεχνία και μεσαιωνικές σάγκες. Η Ισλανδία έχει το μικρότερο πληθυσμό από κάθε άλλο μέλος του NATO και είναι η μόνη χώρα-μέλος χωρίς ένοπλες δυνάμεις. Η ισλανδική ακτοφυλακή είναι χαμηλά εξοπλισμένη, και είναι επιφορτισμένη στην άμυνα.
Κωνσταντίνος Κανάρης

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης (Ψαρά, 1793 – Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν Έλληνας επαναστάτης, σπουδαία μορφή του ναυτικού αγώνα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα ναύαρχος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας σε ένα διάστημα 33,5 ετών (1844, 1848-49, 1864, 1864-65 και 1877) και για 2 χρόνια και 3 μήνες συνολικά.

Δύο γεγονότα καταδεικνύουν τη συμβολή του Κανάρη ως πολιτικού άνδρα στη Νεότερη Ελληνική Ιστορία: γίνεται ο πρώτος που συμπληρώνει 4 πρωθυπουργίες (1864) από την πλήρη εφαρμογή Συντάγματος στη χώρα το 1844 (όπως και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος 10 χρόνια νωρίτερα, με τις δύο όμως πρώτες κατά την Απόλυτη Μοναρχία του βασιλιά Όθωνα Α΄) και βασικά ο μόνος πρωθυπουργός που επί των ημερών του η Βουλή ψηφίζει ή αναθεωρεί το Σύνταγμα της Ελλάδας δυο φορές, το 1844 και το 1864 (τα δυο δικτατορικά Συντάγματα επί Γεωργίου Παπαδόπουλου αφενός δεν ψηφίστηκαν από Βουλή, παρά επικυρώθηκαν με τα νόθα δημοψηφίσματα των 1968 και 1973, αφετέρου το τελευταίο έπαψε αυτοδίκαια να ισχύει με την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών).
Πρωταπριλιά

Κατά την 1η Απριλίου, συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέματα λόγω εθίμου.

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο "κώδικας δεοντολογίας" των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια έγινε, με το πέρασμα του χρόνου, έθιμο.

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου τη Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η 1η Απριλίου. Τη χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.
Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ

Ο Μιχαήλ Αφανάσιεβιτς Μπουλγκάκοφ "(Михаил Афанасьевич Булгаков)", προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [mʲɪxɐˈil ɐfɐˈnasʲjɪvʲɪtɕ bʊlˈgakəf], ήταν Ρώσος συγγραφέας ένας από τους πιο σημαντικούς σατιρικούς τής ρωσικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στο Κίεβο της σημερινής Ουκρανίας στις 15 Μαΐου του 1891. Πέθανε στις 10 Μαρτίου του 1940 στη Μόσχα και τάφηκε στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι. 

μικρογραφία|δεξιά|Ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ το 1910
Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής

<br>
thumb|250px|Ο χώρος συνεδριάσεων της παλαιάς Βουλής.
Το Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής είναι ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό κτήριο που βρίσκεται στην οδό Σταδίου στην Αθήνα. Αποτελεί ένα από τα πλέον ιστορικά κτίσματα της πόλης και στεγάζει το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Στην πλατεία μπροστά από το μέγαρο βρίσκεται το άγαλμα του αρχιστράτηγου της Επανάστασης του 1821, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Σεμπάστιαν Χάφνερ

Ο Σεμπάστιαν Χάφνερ ("Sebastian Haffner", ψευδώνυμο του Ράιμουντ Πρέτσελ, " Raimund Pretzel", 27 Δεκεμβρίου 1907 - 2 Ιανουαρίου 1999) ήταν Γερμανός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Το έργο του συγκεντρώθηκε κυρίως γύρω από τη νεότερη ιστορία της Γερμανίας. Ο Χάφνερ είναι από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της ιστορικής λογοτεχνίας.
Κλάρα Χίτλερ

Η Κλάρα Χίτλερ (Klara Hitler, πραγματικό όνομα: Klara Pölzl, 12 Αυγούστου 1860 - 21 Δεκεμβρίου 1907) ήταν η Αυστριακή μητέρα του Αδόλφου Χίτλερ.
Τσακωνική διάλεκτος

Η Τσακωνική διάλεκτος (Τσακωνικά: τσακώνικα γρούσσα) είναι ελληνογενής διαλεκτική ομάδα που μιλιέται στην περιοχή της νότιας Κυνουρίας της Αρκαδίας. Από την αρχαιότητα έως το 1912 η περιοχή της νότιας Κυνουρίας ανήκε στην αρχαία Σπάρτη και το νομό Λακωνίας αντίστοιχα.
Ετρούσκοι

Οι Ετρούσκοι ή Τυρρηνοί ή Ρασίννες όπως αυτοαποκαλούνταν οι ίδιοι, ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στην Ετρουρία, κατά τους Ρωμαίους, ή Τυρρηνία κατά τους Έλληνες, στην κεντρική χώρα της σημερινής Ιταλίας. Οι Τυρρηνοί – σημαντική υπόθεση για την κλασική αρχαιολογία στη διευρυμένη της έννοια – ανέπτυξαν έναν εντυπωσιακό πολιτισμό ήδη από τον 8o αιώνα π.Χ. Η τέχνη τους ως ιδιαίτερη πολιτισμική έκφραση προσέλκυσε την προσοχή ερευνητών και περιηγητών πολύ πριν γίνει η αρχαιολογία επίσημα επιστημονικός κλάδος. Το ενδιαφέρον των Ετρούσκων για τις ταφικές ιεροτελεστίες και τη λατρεία των νεκρών μάς κληροδότησε μια εκπληκτική συλλογή καλά συντηρημένων υπολοίπων του πολιτισμού τους. Οι απέραντες διαστάσεις των νεκροταφείων, η αρχιτεκτονική των τάφων και η αφθονία των αναθημάτων που βρίσκονται, ερμηνεύονται εν μέρει από τη σημασία που είχε ο άλλος κόσμος για τους Ετρούσκους.
Νικήτας Στηθάτος

Ο Νικήτας Στηθάτος ήταν εκκλησιαστικός συγγραφέας και βιογράφος στο Βυζάντιο, την εποχή του σχίσματος του 1054.

Ο Νικήτας, που συνδεόταν στενά με τον Πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριο, και είχαν τις ίδιες απόψεις κατά των Λατίνων, είχε γράψει σύγγραμμα περί αζύμων, της νηστείας του Σαββάτου και περί του γάμου των ιερέων, όπου τους ασκούσε πολεμική. Του απάντησε ο καρδινάλιος Ουμβέρτος, με ένα δικό του σύγγραμμα, στο οποίο καταφερόταν εναντίον της Ανατολικής Εκκλησίας και ειδικά του Στηθάτου.

Ήταν ιερομόναχος στη μονή Στουδίου την εποχή που, ύστερα από παράκληση του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μονομάχου (1042 - 1054), έφθασε στην Κωνσταντινούπολη ο καρδινάλιος Ουμβέρτος από τη Ρώμη ως πρεσβευτής του πάπα Λέοντος Θ΄. 
Με τη μεσολάβηση του αυτοκράτορα, Στηθάτος και Ουμβέρτος είχαν μια συζήτηση στη μονή του Στουδίου, το περιεχόμενο της οποίας δεν ξέρουμε ακριβώς. Σώζεται, ωστόσο, μια αναφορά που έγραψε ο Ουμβέρτος, όπου αναφέρεται ότι κατατροπώθηκε ο Στηθάτος, ομολόγησε ότι η εκκλησία της Ρώμης είχε το δίκιο με το μέρος της και έριξε το σύγγραμμά του στη φωτιά. Κατά άλλους Λατίνους αυτά είναι κομπασμοί και φλυαρίες του Ουμβέρτου. Το σύγγραμμα του Στηθάτου σώζεται έως σήμερα και ο ίδιος συνέχισε να ασκεί πολεμική κατά των παπικών. Ο Στηθάτος έγραψε ακόμη 15 λόγους στην Εξαήμερο, τριακόσια πρακτικά κεφάλαια, ιάμβους, κανόνα στον Άγιο Νικόλαο κ.λ.π.

Ο Νικήτας Στηθάτος τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία ως όσιος.
Γιώργος Βασιλείου

Ο Γιώργος Βασιλείου (20 Μαΐου 1931) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός, πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
La vie en rose

Το La vie en rose είναι ένα γαλλικό τραγούδι της Εντίθ Πιάφ.
* Στίχοι: Εντίθ Πιάφ
* Μουσική: Λουίτζι
* Έτος: 1942

Ρεφρέν:
:"Quand il me prend dans ses bras"
:"Il me parle tout bas,"
:"Je vois la vie en rose."

Οι στίχοι μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τον Μακ Ντέιβιντ.
Γλαύκος Κληρίδης

Ο Γλαύκος Κληρίδης (Λευκωσία, 24 Απριλίου 1919 - 15 Νοεμβρίου 2013) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός και Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας την περίοδο 1993-2003.
Σπύρος Κυπριανού

Ο Σπύρος Κυπριανού (28 Οκτωβρίου 1932 - 12 Μαρτίου 2002) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός και ο δεύτερος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄, από το 1977 έως το 1988.
1η χιλιετία

1η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία | 2η χιλιετία

1ος αιώνας | 2ος αιώνας| 3ος αιώνας | 4ος αιώνας | 5ος αιώνας 6ος αιώνας | 7ος αιώνας| 8ος αιώνας | 9ος αιώνας | 10ος αιώνας
Η 1η χιλιετία είναι η περίοδος που ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1 μ.Χ., και τελείωσε στις 31 Δεκεμβρίου 1000 μ.Χ., κατά το Ιουλιανό ημερολόγιο. Ήταν η πρώτη περίοδος χιλίων χρόνων στην χριστιανική χρονολογία.

Στην Ευρώπη και στην Μεσόγειο η πρώτη χιλιετία ήταν μια περίοδος μεγάλων αλλαγών. Ο πρώτος αιώνας είδε την ανάπτυξη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την οποία ακολούθησε η σταδιακή πτώση της κατά την περίοδο της Ύστερης Αρχαιότητας, της ανάπτυξης του Χριστιανισμού και της Μετανάστευσης. Το δεύτερο μισό της χιλιετίας χαρακτηρίζεται ως ο Πρώιμος Μεσαίωνας στην Ευρώπη και χαρακτηρίζεται από τις ανακαλύψεις των Βίκινγκ στην Δύση, την ανάπτυξη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ανατολή και τις ισλαμικές κατακτήσεις στην Βόρειο Αφρική και στην Ιβηρική Χερσόνησο, οι οποίες κορυφώθηκαν με την Ισλαμική Χρυσή Εποχή (700-1200 μ.Χ.)

Στην Αραβία, στα μέσα του 7ου αιώνα, ένας άνδρας με το όνομα Μοχάμεντ έγινε ο ηγέτης και ο τελευταίος προφήτης του Ισλάμ. Μετά τον θάνατό του, οι σύντροφοί του επέκτειναν την θρησκεία.

Στην Ανατολική Ασία, η πρώτη χιλιετία ήταν επίσης η περίοδος μεγάλων πολιτιστικών προόδων, με πιο χαρακτηριστική την έξαρση του βουδισμού στην Ανατολική Ασία. Στην Κίνα, η δυναστεία των Χαν αντικαταστάθηκε από την δυναστεία των Τζιν και αργότερα από την δυναστεία των Τανγκ μέχρι που ο 10ος αιώνας είδε τον ανανεωμένο κατακερματισμό της περιόδου των Πέντε Δυναστειών και των Δέκα Βασιλείων. Στην Ιαπωνία παρατηρήθηκε μια απότομη αύξηση του πληθυσμού όταν η χρήση αγροτικών εργαλείων αύξησε την παραγωγικότητα. Ιδρύθηκε το δικαστήριο Γιαμάτο.

Στην Νότιο Αφρική, οι ινδικές αποικίες χωρίστηκαν σε διάφορα βασίλεια καθ'όλη την πρώτη χιλιετία, μέχρι την δημιουργία της Αυτοκρατορίας Gupta.

Στην Μέση Αμερική, η πρώτη χιλιετία ήταν μια περίοδος τεράστιας ανάπτυξης και γνωστή με το όνομα Κλασική Εποχή (200-900 μ.Χ.) Η Teotihuacan έγινε μητρόπολη και η αυτοκρατορία της κυριάρχησε στην Μέση Αμερική. Στην Νότιο Αμερική, οι πολιτισμοί πριν τους Ίνκας αναπτύχθηκαν και παρήγαγαν εντυπωσιακά μεταλλικά έργα και μερικά από τα καλύτερα κεραμικά του αρχαίου κόσμου.

Στην Βόρεια Αμερική, αναπτύχθηκε ο πολιτισμός στον Μισσισσιπή στο τέλος της χιλιετίας. Πολλές πόλεις χτίστηκαν ; η Cahokia, η μεγαλύτερη πόλη, βασίστηκε στο σημερινό Ιλλινόις. Η κατασκευή του Monks Mound στην Cahokia ξεκίνησε το 900–950 CE.
Φράιμπουργκ

Το Φράιμπουργκ ιμ Μπράισγκαου (γερμ. "Freiburg im Breisgau") είναι πόλη της Γερμανίας στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, στον Μέλανα Δρυμό. 

Έχει πληθυσμό 220.286 κατοίκους (2013). Είναι γνωστή για το πανεπιστήμιό της, το οποίο είναι από τα παλαιότερα της Ευρώπης και την πανεπιστημιακή κλινική της. Ο μεγάλος Έλληνας συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης άφησε την τελευταία του πνοή στο Φράιμπουργκ.
Γιάννης Φλερύ

Ο Γιάννης Φλερύ (1914 - 10 Αυγούστου 2001), καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιάννη Παπαντωνόπουλου, ήταν Έλληνας χορογράφος, με σημαντικό έργο στο χώρο του ελαφρού θεάτρου και κυρίως της επιθεώρησης και της οπερέτας.
Ποντιακή διάλεκτος

H Ποντιακή διάλεκτος ή Ποντιακή γλώσσα (Ποντιακά: Ποντιακόν λαλίαν ή Ρωμαίικα), είναι η γλώσσα των Ποντίων που κατοικούσαν στις νότιες-νοτιοανατολικές ακτές και στα ρωσικά και γεωργιανικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Σήμερα ομιλούνται από τους απογόνους των προσφύγων που κατέφυγαν στην Ελλάδα είτε μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, είτε μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Στη σημερινή Τουρκία εντοπίζονται ακόμη μερικές εστίες όπου ομιλείται η ποντιακή.