Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Τρίβερο

Το Τρίβερο (ιταλικά: "Trivero") είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου, στην επαρχία της Μπιέλλα. Βρίσκεται περίπου 80 χλμ. βορειοανατολικά από το Τορίνο και 14 χλμ. από την Μπιέλλα.

Είναι σημαντικό κέντρο παραγωγής μαλλιού. Πολιούχος άγιος του δήμου είναι ο Άγιος Κήρυκος ("San Quirico").
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1972

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1972, οι Αγώνες της 20ης Ολυμπιάδας της σύγχρονης εποχής, διοργανώθηκαν στο Μόναχο της Δυτικής Γερμανίας, από τις 25 Αυγούστου έως και τις 10 Σεπτεμβρίου.

121 χώρες πήραν μέρος, με 7.134 αθλητές και αθλήτριες, σε 195 αγωνίσματα των 21 αθλημάτων. Μορφή των αγώνων ήταν ο Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς με επτά χρυσά μετάλλια.

Εκτός αγωνιστικών, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μονάχου σημαδεύτηκαν από την ομηρία Ισραηλινών αθλητών από Παλαιστινίους τρομοκράτες και που οδήγησε σε σφαγή στο αεροδρόμιο της πόλης.
Ιτώνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιτώνη είναι γνωστή η σύζυγος του πρώτου Μίνωα της Κρήτης. Η Ιτώνη ήταν θυγατέρα του Λύκου και μητέρα του Λυκάστου. Στη συγκεκριμένη παράδοση, ο Λύκαστος υπήρξε ο πατέρας του γνωστού από τον Μινώταυρο Μίνωα, του συζύγου της Πασιφάης. Επομένως η Ιτώνη ήταν γιαγιά αυτού του δεύτερου Μίνωα.
Μάχη του Σατσίλε

Η Μάχη του Σατσίλε έγινε στις 16 Απριλίου 1809 μεταξύ 40.000 Αυστριακών υπό τον Αρχιδούκα Ιωάννη και 36.000 Γάλλων και Ιταλών υπό τον Ευγένιο ("Eugène de Beauharnais"), Αντιβασιλέα της Ιταλίας. 

Στις 9 Απριλίου 1809 η Αυστρία κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία. Ο Αρχιδούκας Ιωάννης πέρασε με τον στρατό του τα ιταλικά σύνορα, αναγκάζοντας τους Γάλλους να υποχωρήσουν και να ανασυνταχθούν. Ωστόσο, πριν από τις απειλητικές κινήσεις των Αυστριακών, ο Πρίγκηπας Ευγένιος, τοποθέτησε το στράτευμά του στα όρια μεταξύ Φρίουλι και Βενετίας και ειδικότερα στην πόλη του Σατσίλε, όπου και οργάνωσε την άμυνά του για επερχόμενη επίθεση. 

Οι Αυστριακοί έφτασαν στο Σατσίλε στις 16 Απριλίου, ύστερα από διαδοχικές μικρής κλίμακας επιχειρήσεις στο Πορντενόνε και το Οσπενταλέττο. Το μεγαλύτερο μέρος των μαχών διεξήχθη γύρω από τις γέφυρες που υπήρχαν στον κοντινό ποταμό. Οι μάχες κράτησαν ως το πρωί, οπότε μια πλευρική επίθεση των Αυστριακών ανάγκασε τους Γάλλους σε υποχώρηση ως τον ποταμό Πιάβε, όπου οι δύο πλευρές θα συναντιούνταν ξανά.

Κατηγορία:Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας
Φτέρη

thumb|Φτέρη
Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά κοινώς όλα τα φυτά που ανήκουν στα Πτεριδόφυτα (Pteridophyta). Το γνωστότερο από αυτά είναι το "Πτερίδιον το αέτειον" (Pteridium aquilinum), συνηθισμένο αυτοφυές στην Ελλάδα, μοναδικό γένος του είδους "Πτερίδιον" (Pteridium) της οικογένειας "Υπολεπιδίδες" (Hypolepidaceae) . Η εν λόγω οικογένεια παλαιότερα συγκροτούσε, μαζί με άλλες οικογένειες, μία ενιαία οικογένεια, με το όνομα "Πολυποδιίδες" (Polypodiaceae). Η εξάπλωσή της ποικίλλει από τις παραθαλάσσιες ως τις ορεινές περιοχές. Χρησιμοποιείται κυρίως για τα φύλλα της (για δημιουργία πρόχειρης στέγης και για συσκευασία φρούτων), ενώ στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή ποτάσας, επειδή έχει υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο. Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά και πολλά άλλα είδη Πτεριδικών, τα οποία καλλιεργούνται ως διακοσμητικά.
Ντέιβιντ Καλιγκάρις

Ο Ντέιβιντ Καλιγκάρις ("Dave Caligaris") ήταν Ελληνοαμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής.

Αγωνίστηκε στο κολλεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ με την ομάδα του "Northeastern University" από το 1973 έως το 1977 και είναι ένας από τους σημαντικότερους καλαθοσφαιριστές που πέρασαν από τις τάξεις της καθώς συγκαταλέγεται στις πρώτες θέσεις των στατιστικών. Το 1989 τιμήθηκε με την ένταξή του στο "Hall of Fame του Northeastern University". 

Το 1978 έγινε ο πρώτος Έλληνας καθώς ο Ντέιβιντ Στεργάκος ήταν ελληνοποιημένος, που επιλέχθηκε στο Ντραφτ του ΝΒΑ. Οι Ντιτρόιτ Πίστoνς τον επέλεξαν στη 95η θέση.

Από το 1978 έως το 1981 αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ. Για τον εντυπωσιακό τρόπο παιχνιδιού του οι φίλαθλοι τον αποκαλούσαν «Γκάλη των Πατησίων». Μετά την πρώτη του χρονιά και την έξοδο της ομάδας για πρώτη φορά στο Κύπελλο Κόρατς, η διοίκηση του Σπόρτιγκ του πρότεινε να αναλάβει παράλληλα και τη θέση του προπονητή της ομάδας και έτσι ο Καλιγκάρις αγωνιζόταν ως παίκτης-προπονητής. Την περίοδο 1978-79 αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 649 πόντους και την επόμενη περίοδο 1979-80 ήταν ο δεύτερος σκόρερ με 727 πόντους. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αμερική για λόγους υγείας αλλά και οικογενειακούς λόγους.
Γιώτης Εγκωμίτης

Ο Γιώτης (Παναγιώτης) Εγκωμίτης είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος.

Γεννήθηκε στις 26 Μαΐου του 1972 στην Αμμόχωστο και έγινε γνωστός κατά τη θητεία του στον Εθνικό Άχνας το 1992. Το 1997 μετακινήθηκε στην Ανόρθωση Αμμοχώστου και το 2000 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του πέρνοντας μεταγραφή στον ΠΑΟΚ όπου έμεινε μέχρι το 2006 κατακτώντας 2 φορές το Κύπελλο Ελλάδας (2001, 2003). Το 2001 στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας άνοιξε το σκορ στο 4ο λεπτό και ήταν από τους πρωταγωνιστές στη μεγάλη νίκη με 4-2 απέναντι στον Ολυμπιακό.

Απο τον Ιούνιο του 2006 αγωνίζεται στον Εθνικό Άχνας.

Ο Γιώτης Εγκωμίτης έχει 45 συμμετοχές και 7 γκολ με την Εθνική Κύπρου.
Αλκυονέας ο Βάκτριος

Στην ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία ο Αλκυονέας ο Βάκτριος (στα λατινικά "Halcyoneus") ήταν σύντροφος του Φινέα, που αναφέρεται από τον Οβίδιο στις "Μεταμορφώσεις" του (129-135). Σύμφωνα με αυτή την πηγή, ο Αλκυονεύς ο Βάκτριος σκότωσε έναν πλούσιο Νασαμώνα, τον Δορύλα, κατά τη διάρκεια των γάμων του ήρωα Περσέα. Βλέποντάς τον να ξεψυχά μέσα σε λυγμούς, ο Αλκυονέας του είπε: «Ο χώρος τον οποίο καλύπτει το σώμα σου είναι ό,τι σου υπολείπεται από τα απέραντα κτήματά σου.» Τότε ο Περσέας σήκωσε το Δορύλα και τον εκσφενδόνισε μακριά, αποτελειώνοντάς τον με αυτό τον τρόπο.
Ίυγξ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίυγξ είναι γνωστή μία θυγατέρα του θεού Πάνα και της Νύμφης Ηχούς. Αναφέρεται ότι η Ίυγξ έδωσε στον Δία να πιει το μαγικό φίλτρο του έρωτα, που του προκάλεσε τον ασίγαστο ερωτικό πόθο για την Ιώ. Για τον λόγο αυτό, η ζηλιάρα Ήρα τη μεταμόρφωσε στο ομώνυμο πουλί (το σημερινό "jynx torquilla" της οικογένειας των δρυοκολαπτιδών), το οποίο χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ως ξόρκι του έρωτα. Π.χ. δίνεται από τη θεά του έρωτα Αφροδίτη στον Ιάσονα, ο οποίος περιστρέφοντάς το και απαγγέλλοντας κάποιες μαγικές λέξεις προκαλεί τον έρωτα στη Μήδεια.

Σε μία άλλη παράδοση, η Ίυγξ ήταν κόρη του Πιέρου, που με τις αδελφές της προκάλεσαν σε διαγωνισμό τις Μούσες, έχασαν και η Ίυγξ μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο πτηνό.
Έρμπα

Η Έρμπα (ιταλικά: "Erba") είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας, στην επαρχία του Κόμο. Βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων, σε υψόμετρο 320μ.
Ίτωνος

Στην ελληνική μυθολογία ο `Ιτωνος ήταν Θεσσαλός ήρωας, γιος του Αμφικτύονα και συνεπώς εγγονός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, και ανηψιός του Έλληνα. Ο Ίτωνος έδωσε το όνομά του στην πόλη Ίτωνα. Το σημαντικότερο σχετικά με τον Ίτωνο είναι ότι από κάποιους μυθογράφους αναφέρεται ως ο πατέρας της Ιτωνίας Αθηνάς (όπου η Αθηνά θεωρείται θνητή) και ότι ίδρυσε τον ναό της θεάς στην Κορώνεια. Επίσης, αναφέρεται από κάποιους και ως πατέρας του Βοιωτού, τον οποίο απέκτησε με τη Μελανίππη. Ο Ίτωνος αναφέρεται ότι είχε δύο κόρες, τη Χρωμία και την Ιοδάμα.
Μύρτσστεγκ

Η Μύρτσστεγκ ή Μυρστέργη(Mürzsteg) είναι μικρή κωμόπολη της Αυστρίας στην περιοχή της Στυρίας. 

Έμεινε στην ιστορία γνωστή από την εκεί υπογραφή μεταξύ Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας της λεγόμενης "Συμφωνίας της Μυρστέγης", στις 3 Οκτωβρίου του 1903, που αποτελούσε ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων για τη ειρήνευση της υπό οθωμανική κυριαρχία Μακεδονίας, ειδικότερα για τα βιλαέτια της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων, και κατ΄ επέκταση των Βαλκανίων.

Τότε μεταξύ άλλων καθιερώθηκε και η συμμετοχή των χριστιανικών πληθυσμών στη διοίκηση.
Ιφιάνασσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιφιάνασσα (που σημαίνει «ευθεία, ισχυρή βασίλισσα») είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# Μία από τις Προιτίδες, τις δύο ή τρεις θυγατέρες του Προίτου και της Σθενεβοίας. Από τη δαιμονική τρέλα (μανία) που τους είχε προκαλέσει η θεά Ήρα την Ιφιάνασσα θεράπευσε ο Μελάμποδας, οπότε ο Προίτος πάντρεψε την Ιφιάνασσα με τον Μελάμποδα.
# Κατά μία εκδοχή, Ιφιάνασσα ονομαζόταν μία θυγατέρα του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας [2]. Αυτή η Ιφιάνασσα πρέπει να ταυτίζεται με την Ιφιγένεια, καθώς δεν αναφέρεται σε κανένα από τα σωζόμενα έργα των τραγικών ποιητών με θέμα από τον μυθικό κύκλο των Ατρειδών.
# Σύζυγος του Ενδυμίωνα και μητέρα του Αιτωλού.
Ιφθίμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιφθίμη είναι γνωστή μία θυγατέρα του Ικαρίου του Λακεδαιμονίου και της Ναϊάδας Περιβοίας ή της Πολυκάστης, κόρης του Λυγαίου. Επομένως η Ιφθίμη ήταν αδελφή της Πηνελόπης, της γνωστής συζύγου του Οδυσσέα. Ακόμα, αδέλφια της Ιφθίμης ήταν οι Αλυζέας και Λευκάδιος ή οι Θόας, Δαμάσιππος, Αλήτης, Περίλεως και Ικεύσιμος.

Στην "Οδύσσεια" η θεά Αθηνά δημιουργεί ένα απείκασμα της Ιφθίμης και το στέλνει στον ύπνο της Πηνελόπης. Αυτή η «εικονική» Ιφθίμη δίνει θάρρος στην Πηνελόπη αφού η βασίλισσα της Ιθάκης της εμπιστεύεται τις ανησυχίες της σχετικά με την τύχη του Οδυσσέα και του Τηλεμάχου.
Συμφωνία της Μυρστέγης

Το λεγόμενο Πρόγραμμα της Μυρστέγης ή Συμφωνία της Μυρστέγης (Mürzsteg Agreement) ήταν αρχικά διμερής συμφωνία που συνομολόγησαν η Αυστροουγγαρία και η Ρωσία στην πόλη Μύρτσστεγκ (Μυρστέγη) της Αυστρίας στις 3 Οκτωβρίου του 1903, ως συνέχεια του Προγράμματος της Βιέννης που είχε συνομολογηθεί ένα χρόνο πριν, τον Δεκέμβριο του 1902, από τους υπουργούς εξωτερικών Ρωσίας και Αυστρίας στη Βιέννη, που κατέληξε να λάβει διεθνή χαρακτήρα. Η Συμφωνία της Μυρστέγης αποτελούσε ένα σχέδιο σειράς μεταρρυθμίσεων για τη ειρήνευση της Μακεδονίας, και ειδικότερα για τα βιλαέτια της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων, και κατ΄ επέκταση των Βαλκανίων. Είχε περισσότερο τη σημασία της "επιβολής" των μεταρρυθμίσεων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από της Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής.
Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο

Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο (ιταλικά "Santa Maria del Popolo", μτφρ. "Αγία Μαρία του Λαού") είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης. Στέκεται στο βόρειο άκρο της Πιάτσα ντελ Πόπολο, μιας από τις διασημότερες πλατείες της πόλης, ανάμεσα στους Κήπους Πίντσο και στην αρχαία Πόρτα Φλαμίνια, μια από τις πύλες του Αυρηλιανού Τείχους και αφετηρία της Βία Φλαμίνια, της σημαντικότερης οδού προς βορράν της αρχαίας Ρώμης.
Aérospatiale Alouette III

Το Aérospatiale Alouette III ("Skylark, Κορυδαλλός") είναι Γαλλικό μονοκινητήριο, ελαφρό ελικόπτερο γενικής χρήσης, το οποίο εξελίχθηκε από την Sud Aviation και κατασκευάστηκε αργότερα από την Aérospatiale. Το Alouette III είναι ο διάδοχος του Alouette II, όντας μεγαλύτερο και με περισσότερες θέσεις. Αρχικά χρησιμοποιούσε τον κινητήρα "Turbomeca Artouste IIIB", ενώ είναι διάσημο για τις ικανότητες ορεινής διάσωσης και την προσαρμοστικότητά του.
Χρηματιστήριο Φραγκφούρτης

Το Χρηματιστήριο Φραγκφούρτης (γερμανικά: "Börse Frankfurt", XFRA) είναι ένα χρηματιστήριο που βρίσκεται στη Φραγκφούρτη, στη Γερμανία. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μέρη για ανταλλαγή συναλλάγματος διεθνώς. Ανήκει στο Γερμανικό Χρηματιστήριο (Deutsche Börse).
Σαν Κάρλο άλλε Κουάτρο Φοντάνε

Σαν Κάρλο άλλε Κουάτρο Φοντάνε (ιταλ. "San Carlo alle Quattro Fontane", μτφρ. "Άγιος Κάρολος στις Τέσσερις Κρήνες") είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης. Αποτελεί έργο ενός μεγάλου Ιταλού αρχιτέκτονα, του Φραντσέσκο Μπορομίνι (1599-1667) και κατασκευάστηκε κατά την περίοδο 1638-1641. Θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής και μνημείο των ικανοτήτων του αρχιτέκτονα που τον εμπνεύστηκε.
ERTT

Η ERTT (γαλλικά: "Etablissement de la Radiodiffusion Télévision Tunisienne") είναι ο επίσημος κρατικός ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός φορέας της Τυνησίας. Λειτουργεί δύο τηλεοπτικούς σταθμούς και αρκετούς ραδιοφωνικούς. Είναι μέτοχος στο Euronews και μέλος της EBU.
Citroën C1

Το Citroën C1 είναι ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παράγεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Η πρώτη γενιά του, παρήχθη σε κοινές εγκαταστάσεις με τα συγγενικά Peugeot 107 και Toyota Aygo, στο εργοστάσιο της Toyota Peugeot Citroën Automobile, από το 2005 έως το 2014. Τον Μάρτιο του 2014 παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του C1, μαζί με το Peugeot 108 και τη δεύτερη γενιά του Toyota Aygo, και μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο, ενώ και τα τρία μοντέλα συνεχίζουν να παράγονται στο ίδιο εργοστάσιο.

Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2018 ανακοινώθηκε ότι το 2021 η Toyota θα εξαγοράσει εξ ολοκλήρου το εργοστάσιο και θα διατηρήσει μόνο το Aygo (που διαχρονικά έχει ξεπεράσει, με διαφορά, σε πωλήσεις τα C1 και 108), και αυτό πυροδότησε έντονες φήμες, που τελικώς φαίνεται να είναι αληθινές, ότι τα C1 και 108 θα διακοπούν οριστικά στις αρχές του 2021, χωρίς να υπάρξει ποτέ μελλοντική γενιά τους. Η εξαγορά του εργοστασίου έγινε στις 1 Ιανουαρίου 2021 και πλέον η μονάδα παραγωγής ανήκει πλήρως στην Toyota Ευρώπης.
Ιδάλιον

Το Ιδάλιον, επίσης γνωστό ως Εδάλιον, ήταν αρχαία πόλη και πόλη-κράτος στο νησί Κύπρου. Βρισκόταν νότια της σημερινής κωμόπολης του Δαλίου, η οποία και έλαβε την ονομασία της από την αρχαία πόλη.
Βέρνερ Χάιντε

Ο Βέρνερ Χάιντε ("Werner Heyde", Φορστ, 25 Απριλίου 1902 - φυλακή του Μπούτσμπαχ, 13 Φεβρουαρίου 1964), γνωστός και με το ψευδώνυμο Φριτς Ζαβάντε ("Fritz Sawade"), ήταν Γερμανός ψυχίατρος, μέλος του NSDAP από το 1933 και της Γκεστάπο, της οποίας υπήρξε σύμβουλος. Ήταν ένας από τους βασικούς οργανωτές του Προγράμματος Ευθανασίας Τ4.
Πανεπιστήμιο της Λ' Άκουιλα

Το Πανεπιστήμιο της Λ' Άκουιλα (ιταλικά: "Università degli Studi dell'Aquila") είναι κρατικό Πανεπιστήμιο, το αρχαιότερο του Αμπρούτσο. Ιδρύθηκε το 1596 και δέχεται φοιτητές εκτός της πόλης της Λ' Άκουιλα και από άλλες γειτονικές περιοχές όπως το Λάτιο, το Μολίζε και η Απουλία. 

Τα κύρια πεδία σπουδών είναι οι τεχνολογικές και μηχανολογικές επιστήμες, καθώς επίσης και η Χημεία, η Φυσική, τα Μαθηματικά και οι ανθρωπιστικές επιστήμες.
The New York Times

thumb|200px|Εξώφυλλο των Τάιμς της 29ης Ιουνίου 1914 (Έναρξη Α' Παγκοσμίου Πολέμου)
Η The New York Times ("Καιροί της Ν. Υόρκης" ή "Νεοϋορκέζικοι καιροί") είναι ημερήσια πρωινή αμερικανική εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1851 και εκδίδεται στη Νέα Υόρκη. Ιδρυτής της ήταν ο Χένρι Ρέιμοντ. Το 1952 η ημερήσια κυκλοφορία της έφθανε τα 500.000 φύλλα, ενώ τις Κυριακές τα 1.500.000 φύλλα. Διανέμεται διεθνώς, ενώ έχει κερδίσει 95 βραβεία Πούλιτζερ.
Ιωξίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Ιωξίδες (Ιωξίδαι) είναι γνωστοί οι απόγονοι του Ιώξου, οι οποίοι με όρκο σέβονταν και τιμούσαν τα φυτά "ασφάραγον" και "στοιβήν", επειδή σε αυτά τα δύο φυτά βρήκε προστασία και καταφύγιο η Περιγούνη, η γιαγιά του Ιώξου. Γιος της Περιγούνης και του Θησέα ήταν ο Μελάνιππος και γιος του Μελανίππου ήταν ο Ίωξος, ο γενάρχης των Ιωξιδών.
Γιόζεφ Καρλ Στίλερ

Ο Γιόζεφ Καρλ Στίλερ (Josef Karl Stieler, 1 Νοεμβρίου, 1781—9 Απριλίου, 1858) ήταν Γερμανός ζωγράφος.

Γεννήθηκε στο Μάιντς από οικογένεια χαρακτών και μεταλλουργών και πήρε καλλιτεχνική εκπαίδευση από τον πατέρα του, Άουγκουστ Φρίντριχ Στίλερ (1736-1789).

Ο Στίλερ άρχισε τη σταδιοδρομία του ως ζωγράφος με την κατασκευή μικρογραφιών. Το καλλιτεχνικό του ύφος διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της εργασίας του στο παριζιάνικο εργαστήρι ζωγραφικής του Φρανσουά Ζεράρ (François Gérard), μαθητή του Ζακ-Λουί Νταβίντ. 

Ο Στίλερ ζωγράφισε επίσης τα πορτρέτα του Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, της Αμαλίας της Ελλάδας, του Φρίντριχ Βίλχελμ Γιόζεφ φον Σέλλινγκ, του Γιόχαν Λούντβιγκ Τικ και του Αλεξάντερ φον Χούμπολντ.

Πέθανε στο Μόναχο.
Ιωνίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Ιωνίδες ή Ιωνιάδες Νύμφες είναι γνωστές τέσσερις Νύμφες: η Καλλιφάεια, η Συνάλλασις, η Πηγαία και η Ίασις. Την ονομασία αυτή την πήραν από τον Ίωνα, τον γιο του Γαργηττού, όταν εκείνος ταξίδεψε στην Ηλεία. Οι Νύμφες αυτές είχαν θεραπευτικές ικανότητες. Το ιερό τους υπήρχε στην Ηλεία, όπως γράφει ο Παυσανίας (ΣΤ΄ 22, 7), στην κωμόπολη Ηράκλεια, κοντά στην πηγή του ποταμού Κυθήρου ή Κυθήριου. Ο Παυσανίας, αλλά και ο Στράβων επίσης βεβαιώνουν ότι όποιος λουζόταν στα νερά της πηγής αυτής θεραπευόταν από κάθε είδους πόνο.
Πανεπιστήμιο Ρώμη 3

Το Πανεπιστήμιο Ρώμη 3 (ιταλικά: "Università degli Studi Roma Tre") είναι το τρίτο κρατικό Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ιδρύθηκε το 1992 για να αντιμετωπιστεί η μεγάλη αύξηση του αριθμού των φοιτητών του Πανεπιστημίου Σαπιέντσα, ο οποίος ήταν δεκαπλάσιος του αριθμού που μπορούσε να δεχτεί. Τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του αριθμούσε 7.000 φοιτητές ενώ το 2004 φοιτούσαν 40.000. Την ακαδημαϊκή χρονιά 2006-2007 δέχθηκε περίπου 6.000 νέους φοιτητές.

Βρίσκεται στη νότια πλευρά της πόλης, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Παύλου, ενώ κτίρια του Πανεπιστημίου υπάρχουν και στο κέντρο της Ρώμης.
Ίφικλος του Φυλάκου

Ο Ίφικλος του Φυλάκου ήταν γιος του Φυλάκου, βασιλιά της πόλης Φυλάκης στη Θεσσαλία. Ο παππούς του Ιφίκλου, ο Δηίονας, καταγόταν από τη γενιά Δευκαλίωνα και του Αιόλου.

Ο Ίφικλος στα νιάτα του προσβλήθηκε από σεξουαλική ανικανότητα. Ο πατέρας του συμβουλεύθηκε τον μάντη Μελάμποδα για το τι έπρεπε να κάνει σχετικά. Ο Μελάμποδας θυσίασε δύο ταύρους, τους κομμάτιασε και τους άφησε στα όρνια, περιμένοντας τα κρωξίματά τους. Πράγματι, τα πουλιά, καθώς έτρωγαν το κρέας αυτό, διηγήθηκαν στη «γλώσσα» τους ότι ο Φύλακος, μια μέρα που ευνούχιζε κριάρια, τοποθέτησε το μαχαίρι του δίπλα στον μικρό Ίφικλο. Ο Ίφικλος φοβήθηκε το μαχαίρι που ήταν καταματωμένο, το έκλεψε και πήγε και το παράχωσε στις ρίζες μιας ιερής βελανιδιάς. Με τα χρόνια, η φλούδα του δέντρου κάλυψε το μαχαίρι. Τα πουλιά είπαν επίσης ότι αν βρισκόταν το μαχαίρι και με τη σκουριά του παρασκεύαζαν ένα καταπότιο το οποίο να πίνει επί δέκα ημέρες ο Ίφικλος, τότε θα γιατρευόταν και μάλιστα θα αποκτούσε και γιο. Ο Μελάμποδας τότε έψαξε και βρήκε το μαχαίρι, ετοίμασε το φάρμακο και το έδωσε στον Ίφικλο. Πραγματικά, ο Ίφικλος έγινε καλά και με τον καιρό απέκτησε γιο που τον ονόμασε Ποδάρκη.

Ο Ίφικλος ήταν περίφημος για την ικανότητά του ως δρομέας: Μπορούσε να τρέξει πάνω σε χωράφι χωρίς να λυγίσει καθόλου τα στάχυα. Κέρδισε έτσι εύκολα το πρώτο βραβείο στα "«`Αθλα επί Πελία»", τους περίφημους δηλαδή πανελλήνιους ταφικούς αθλητικούς αγώνες που διοργάνωσε ο Άκαστος στη μνήμη του Πελία και όπου είχαν συμμετάσχει οι άριστοι από τους Έλληνες ήρωες της εποχής. Ο Ίφικλος επίσης κατά μία εκδοχή είχε πάρει μέρος και στην Αργοναυτική Εκστρατεία, σε αυτό όμως πιθανότατα συγχέεται με τον Ίφικλο του Θεστίου.
Ίφικλος του Ιδομενέως

Ο Ίφικλος του Ιδομενέως ήταν γιος του Ιδομενέως, βασιλιά της Κρήτης, και της Μήδας. Την εποχή που ο πατέρας του απουσίαζε στον Τρωικό Πόλεμο, ο θετός του γιος Λεύκος, παρασυρμένος από τον Ναύπλιο, διέφθειρε και μετά σκότωσε τη Μήδα, ενώ σκότωσε και τον Ίφικλο μαζί με την αδελφή του Κλισιθήρα και τον αδελφό του Λύκο.
Κάανθος

Στην ελληνική μυθολογία ο Κάανθος ήταν γιος του Ωκεανού και αδελφός της Ωκεανίδας Μελίας. Αναζητώντας ο Κάανθος την αδελφή του, την οποία είχε απαγάγει ο θεός Απόλλων, τη βρήκε αγκαλιά με τον θεό. Επειδή δεν μπορούσε να του την πάρει, πυρπόλησε το ιερό του Απόλλωνα "«ό νυν καλούσιν Ισμήνιον»". Τότε ο θεός τον σκότωσε με τα βέλη του. Ο «τάφος» του Καάνθου βρισκόταν στη Θήβα, κοντά στην «πηγή του Άρεως».
Κάβαρνος

Στην ελληνική μυθολογία ο Κάβαρνος ήταν ένας κάτοικος της νήσου Πάρου, ο οποίος πληροφόρησε τη θεά Δήμητρα για το ποιος είχε απαγάγει την κόρη της, την Περσεφόνη. Η Δήμητρα, ως ανταμοιβή για την πληροφορία αυτή, του έδωσε το αξίωμα του ιερέα των μυστηρίων της, τόσο σε αυτόν όσο και στους απογόνους του. Ο μύθος του Καβάρνου είναι καθαρά τοπική παράδοση της Πάρου.
Συνθήκη Βελιγραδίου (1904)

Η Συνθήκη Βελιγραδίου (1904)(¹) ήταν διμερής Συνθήκη που συνομολογήθηκε μεταξύ Σερβίας και Βουλγαρίας στις 12 Απριλίου του 1904 στο Βελιγράδι, ως συνέχεια της Συμφωνίας Βελιγραδίου που είχε συναφθεί από τα ίδια μέρη, ένα μήνα πριν.
Ίφικλος του Θεστίου

Ο Ίφικλος του Θεστίου ήταν γιος του Θεστίου, ηγεμόνα της πόλεως Πλευρώνας στην Αιτωλία, και της Ευρυθέμιδας. Ο Ίφικλος είχε τρεις αδελφούς και τρεις αδελφές: ήταν οι Εύιππος ή Τοξέας, Πλήξιππος, Ευρύπυλος, Αλθαία, Λήδα και Υπερμνήστρα. Ο Ίφικλος έλαβε μέρος τόσο στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, όσο και στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Από δύο αδελφές του εξάλλου, ο Ίφικλος ήταν θείος γνωστών προσώπων της μυθολογίας: του ήρωα Μελεάγρου και των Διοσκούρων.
Λήσσα

Η Λήσσα "(Λῆσσα)" ήταν κώμη της αρχαίας Αργολίδας.

Βρισκόταν στους πρόποδες του Αραχναίου και από εκεί περνούσε ο δρόμος που ένωνε το Άργος με την Επίδαυρο. Κατά τον Παυσανία που επισκέφτηκε την κώμη και την αναφέρει και με το όνομα "Λήσση" , στην ακρόπολη υπήρχε ναός της Αθηνάς με ξόανο της θεάς. Κοντά στη Λήσσα στο Αραχναίο υπήρχαν βωμοί του Δία και της Ήρας αφού το όρος σχετίζεται με τον μύθο του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα όπου κατέφυγε εκεί μαζί με τον λαό του ο Ίναχος σώζοντας τον από τον κατακλυσμό. 

Ερείπια της αρχαίας κώμης έχουν βρεθεί κοντά στο Λυγουριό. Σύμφωνα με τα ανασκαφικά ευρήματα η περιοχή κατοικούνταν από την προϊστορική εποχή , διασώζονται λείψανα των οχυρώσεων αρχαϊκής και κλασικής εποχής.
Ίφις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίφις ή Ίφιος είναι γνωστά τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
# Αργείος ήρωας για τον οποίο πιστευόταν ότι ήταν γιος του βασιλιά του Άργους Αλέκτορα, και κατά μία εκδοχή πατέρας της Εριφύλης και πεθερός του Αμφιαράου. Σύμφωνα με μία παράδοση, υποτίθεται ότι ήταν αυτός που συμβούλεψε τον Πολυνείκη να δωροδοκήσει την Εριφύλη με το περιδέραιο της Αρμονίας. Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως ο Ίφις αυτός ήταν πατέρας της Ευάδνης, της συζύγου του Καπανέως. Αναφέρεται και ως πατέρας του Ετεόκλου. Συνήθως όμως ο Ετέοκλος αναφέρεται ως γιος του Ανδρέως.
# Φτωχός νέος από τη Σαλαμίνα της Κύπρου, γνωστός από τον άτυχο έρωτά του για την Αναξαρέτη. Για περισσότερα γι' αυτόν βλ. Ιφίς και Αναξαρέτη.
# Αργοναύτης από το Άργος, γιος του Σθενέλου και αδελφός του Ευρυσθέα. Ο Ίφις αυτός σκοτώθηκε σε αγώνες από τον Αιήτη. Ο Διόδωρος τον ονομάζει Ίφιτο.
# Πολεμιστής που σκοτώθηκε μπροστά στα τείχη της Θήβας από τον Αθάμαντα.
Ράιλα Οντίνγκα

Ο Ράιλα Οντίνγκα (Raila Amolo Odinga, 1945- ) είναι Κενυάτης πολιτικός, που διετέλεσε ο τελευταίος πρωθυπουργός στη χώρα του από τις 17 Απριλίου του 2008 ως τις 9 Απριλίου 2013. Ανέλαβε πρωθυπουργός έπειτα από μακρά πολιτική κρίση, κατά την οποία βρήκαν το θάνατο 1.500 άνθρωποι και άλλοι 300.000 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.
Καβειρίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Καβειρίδες είναι γνωστές τρεις Νύμφες, θυγατέρες του Καδμίλου ή Καμίλλου (ενός από τους Καβείρους και πιθανής προσωποποιήσεως του θεού Ερμή) κατά τον Ακουσίλαο, είτε θυγατέρες του θεού Ηφαίστου και της Καβειρούς, της κόρης του Πρωτέως.
Νιοβίδες

Με το όνομα Νιοβίδες φέρονται στην ελληνική μυθολογία, κατά τον Απολλόδωρο, οι επτά γιοι και οι επτά κόρες της Νιόβης.

Σύμφωνα με την παράδοση οι Νιοβίδες φονεύθηκαν από τα αλάθητα βέλη των θεών Απόλλωνα και Αρτέμιδος, όταν η μητέρα τους η Νιόβη υπερηφανεύτηκε τόσο για την ευγονία της όσο και για την ομορφιά των παιδιών της, έναντι της μητέρας των θεών αυτών, της Λητούς. Στη συνέχεια τα σώματά τους έμειναν άταφα επί εννέα ημέρες όπου ο οικτίρμων Δίας επέτρεψε την απόδοση των νεκρικών τιμών, μετά τη κάμψη και των θεών από τις ικεσίες της Νιόβης, οι οποίοι και οι ίδιοι έθαψαν τα σώματά τους σε δύο παραπλήσιους τάφους. Κατά τον Παυσανία τους τάφους αυτούς επιδείκνυαν οι Θηβαίοι στις «Προιτίδες πύλες».

*Κατά τον Απολλόδωρο οι επτά γιοι ήταν οι: Σίπυλος, Μίνυτος, Ίσμηνος, Δαμασίχθων, Αγήνωρ, Φαίδημος και Τάνταλος, οι δε επτά κόρες ήταν οι: Εθοδαία ή Νέσιρα, Κλεοδόξη, Αστυόχη, Φθία, Πελοπία, Αστυκράτεια και Ωγυγία. Κατ΄ άλλους οι Νιοβίδες ήταν 20 στον αριθμό.

Κατά μία άλλη παράδοση δεν θανατώθηκαν όλα οι Νιοβίδες αλλά ένα ζευγάρι εξ αυτών ο Αμύκλας και η Μελίβοια, κατ΄ άλλη παράδοση μόνο η Μελίβοια, σώθηκε του ολέθρου που τόσο ωχρίασε από τη ταραχή της που ονομάστηκε "Χλώρις".

Σήμερα με το όνομα "Νιοβίδες" ονομάζονται τα κατάσπαρτα, σε διάφορα ευρωπαϊκά κυρίως μουσεία, αγάλματα της Νιόβης που κυρίως είναι αντίγραφα αρχαιότερων προτύπων που μεταφέρθηκαν στην αρχαία Ρώμη από τον Γάιο Σωσία το 30 π.Χ.
Μάνθος Κατσούλης

Ο Μάνθος Κατσούλης είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Μαρτίου 1956 στη Δράμα.
Γιάννης Λάμπρου

Ο Γιάννης Λάμπρου (23 Μαρτίου 1921 – 1998) ήταν Έλληνας αθλητής. Υπήρξε επιτυχημένος πολυσύνθετος αθλητής καθώς διακρίθηκε στην καλαθοσφαίριση, στην πετοσφαίριση και στο άλμα εις ύψος. Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1921 στην Κάρυστο Εύβοιας. Απεβίωσε το 1998.
Σαν Τζιρολάμο ντέλα Καριτά

Σαν Τζιρολάμο ντέλα Καριτά (ιταλ. "San Girolamo della Carità", μτφρ. "Άγιος Ιερώνυμος της Ελεημοσύνης") είναι ένας χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Κάμπο ντε Φιόρι, όχι μακριά από το Παλάτσο Φαρνέζε και τις όχθες του Τίβερη.

Σύμφωνα με την παράδοση εκεί βρισκόταν τον 4ο αιώνα το σπίτι όπου κατοίκησε ο Άγιος Ιερώνυμος, ενώ κατά την περίοδο 1551 – 1583 κατοικούσε εκεί ο Σαν Φίλιπο Νέρι, άγιος με καταγωγή από την Τοσκάνη. Η σημερινή εκκλησία χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα.
thumb|αριστερά|200px|"To Παρεκκλήσι Ανταμόρο με το άγαλμα του Σαν Φίλιπο Νέρι."

Η πρόσοψη είναι έργο του Κάρλο Ραϊνάλντι. Το εσωτερικό αποτελείται από ένα και μοναδικό κλίτος, σκεπασμένο με μια πλούσια σκαλισμένη οροφή από ξύλο. Στην Αγία Τράπεζα, που αποτελεί επίσης σχέδιο του Ραϊνάλντι, έχει φιλοτεχνηθεί "Η Τελευταία Μετάληψη του Σαν Τζιρολάμο" από τον Αγκοστίνο Καράτσι. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το Παρεκκλήσι Ανταμόρο (1708), το μοναδικό έργο στη Ρώμη του Φίλιπο Χουβάρα, διακοσμημένη με το μαρμάρινο άγαλμα του Σαν Φίλιπο Νέρι από τον Πιέρ Λεγκρό. Τον άγιο περιβάλουν σύννεφα και εύθυμοι ερωτίδες.

Το πρώτο παρεκκλήσι στα δεξιά ονομάζεται Παρεκκλήσι Σπάντα. Θεωρείται μοναδικό τόσο ως έργο τέχνης, όσο και ως έκφραση του πνεύματος του μπαρόκ. Αποτελεί δημιούργημα του σπουδαίου αρχιτέκτονα Φραντσέσκο Μπορομίνι. Τα μηχανικά στοιχεία του παρεκκλησίου παραμένουν αφανή ώστε το μάτι να αιχμαλωτίζει μονάχα η εξαιρετική διακόσμηση. Ίασπις και μάρμαρο είναι έτσι σκαλισμένα, ώστε να θυμίζουν δαμασκηνό ύφασμα με λουλούδια και βελούδινα παραπετάσματα. Γονατιστοί άγγελοι με ξύλινα φτερά συγκρατούν το κιγκλίδωμα της Αγίας Τράπεζας, το οποίο επίσης έχει τη μορφή κουρτίνας από ίασπι.
Νικόλαος Μακαρέζος

Ο Νικόλαος Μακαρέζος (1919 - 3 Αυγούστου 2009) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πρωτεργάτης της χούντας. Διετέλεσε υπουργός σε δικτατορικές κυβερνήσεις από το 1967 μέχρι το 1973. Μετά την πτώση της χούντας, το 1975, καταδικάστηκε σε ισόβια. Αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας το 1990 οπότε η ποινή του μετατράπηκε σε περιορισμό κατ' οίκον. Πέθανε το 2009.
Αλέκος Σπανουδάκης

Ο Αλέκος Σπανουδάκης (Αλέξανδρος Σπανουδάκης, 1928-2019) ήταν αθλητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στα Χανιά της Κρήτης.

Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος καλαθοσφαιριστής που χρησιμοποίησε το τζαμπ σουτ.

Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ελλάδος (1949, 1960), τα οποία ήταν και τα 2 πρώτα του Ολυμπιακού.

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 28 αγώνες και σημείωσε 109 πόντους (3,9 μ.ο.). Στο Ευρωμπάσκετ 1949 στο Κάιρο κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Αγωνίστηκε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951, στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1952 και στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1955.

Ασχολήθηκε και με την προπονητική και μεγάλη του επιτυχία ήταν η ανακάλυψη του Γιώργου Σιγάλα.

Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 2019.
Λωτός

μικρογραφία|Καρπός λωτού ολόκληρος και σε οριζόντια και κάθετη διατομή.
O Λωτός (επιστ. Διόσπυρος, Diospyros) είναι φρούτο του ομώνυμου γένους φυτών που ανήκει στην οικογένεια των Εβενοειδών (Ebenaceae). To γένος αυτό περιλαμβάνει περί τα 200 είδη των τροπικών περιοχών, κυρίως των ανατολικών, καθώς και των εύκρατων. Ευδοκιμούν σε όλα τα εδάφη, προτιμούν όμως τα ηλιόλουστα και ζεστά μέρη. Τα περισσότερα είδη είναι διακοσμητικά με εδώδιμο καρπό και κάποια είδη εξ αυτών παρέχουν πολύτιμο ξύλο (έβενος), το οποίο είναι μαύρο και πολύ ανθεκτικό.
Καβειρώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καβειρώ είναι γνωστή μία Νύμφη, θυγατέρα του Πρωτέα, η οποία είχε παντρευτεί τον θεό Ήφαιστο και μαζί απέκτησαν τρεις γιους και τρεις κόρες. Αυτά τα παιδιά ήταν οι μυστηριακοί θεοί Κάβειροι και οι Καβειρίδες Νύμφες.
Λάκης Τσάβας

Ο Λάκης Τσάβας ("Απόστολος Τσάβας") είναι πρώην αθλητής καλαθοσφαίρισης.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τη ΧΑΝΘ. Αποκτήθηκε από την ΑΕΚ και κατέκτησε 5 πρωταθλήματα (1961, 1964, 1965, 1966, 1968). Στις 4/4/1968 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων (σημείωσε 3 πόντους στον τελικό) ενώ το 1966 αγωνίστηκε στο Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Υπήρξε 47 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος και σημείωσε 151 πόντους. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1967, στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1967, στους Βαλκανικούς Αγώνες το 1962, 1966 και στο προλυμπιακό τουρνουά το 1968.

Τεράστια είναι η προσφορά του ως προπονητή στις Εθνικές ομάδες Παίδων, Εφήβων, Ελπίδων, Νέων Ανδρών αλλά και ως βοηθού προπονητή της Εθνικής Ανδρών, την οποία υπηρέτησε από το 1981 έως το 1996.
Νάγια

Η Νάγια ή "Νόγια" (λατινικά: "Naja naja") είναι ένα από τα πιο δηλητηριώδη (ιοβόλα) φίδια της γης. Ανήκει στο γένος των ερπετών οφιδίων της οικογένειας των ελαπιδών (elapidae). Η Νάγια είναι περισσότερο γνωστή με το πορτογαλικό της όνομα, Κόμπρα. Οι φυσιοδίφες την ονόμαζαν άλλοτε "Ασπίδα", όνομα που έφερε στην αρχαιότητα.

Πρόκειται για επικίνδυνο φίδι των θερμών χωρών της Ανατολικής Αφρικής και της Ασίας. Έχει σώμα επίμηκες κυλινδρικό, περισσότερο διογκωμένο στην κοιλιά του και καλυμμένο με ανθεκτικές και λείες πλάκες. Το χρώμα του δέρματός τους ποικίλει από κόκκινο μέχρι κίτρινο και καστανό. Το μήκος του κυμαίνεται από 70 εκατοστά μέχρι 1,5 μέτρο. Κάποια είδη μπορεί όμως να φθάσουν και τα 4 μέτρα. 

Έχει σχετικά μικρό κεφάλι, τετραγωνικό, καλυπτόμενο επίσης με πλάκες και ουρά οξύληκτη. Στο μπροστινό μέρος της άνω σιαγόνας φέρει αυλακωτά ιοβόλα άγκιστρα διπλάσιου μεγέθους των οδόντων του. Κάποια είδη έχουν τη δυνατότητα λόγω ισχυρών σιελογόνων αδένων να εκτοξεύουν το δηλητήριο σε απόσταση μέχρι 2,5 μέτρων και μάλιστα σημαδεύοντας τους οφθαλμούς του αντιπάλου, προκειμένου έτσι να δημιουργήσουν παροδική τύφλωση του εχθρού και έτσι να τραπούν σε φυγή.

Χαρακτηριστικό των φιδιών αυτών είναι η ικανότητά τους ανασηκώνοντας το πρόσθιο μέρος του σώματός τους να διαπλατύνουν εκπληκτικά το δέρμα του αυχένα τους δημιουργώντας σχεδόν εικόνα ασπίδας, εκ της οποίας και είχαν ονοματιστεί έτσι στην αρχαιότητα. Τη μορφή αυτή λαμβάνουν όταν οργιστούν ή φοβηθούν. 

Οι Νάγιες ζουν κυρίως σε θερμούς και ξηρούς τόπους και αναζητούν την τροφή τους τη νύχτα ή κατά το λυκόφως. Τρέφονται κυρίως με σαύρες, ποντίκια, βατράχια και μικρά πτηνά. Δεν επιτίθενται στον άνθρωπο, αλλά και ούτε απομακρύνονται στην παρουσία του όταν έχει πλησιάσει στη φωλιά τους. Συνήθως αυτοί που βαδίζουν στους πιθανούς χώρους τους, κρατούν ράβδο την οποία χτυπούν δυνατά στο έδαφος και τις πέτρες, δεξιά και αριστερά, ώστε αυτές να απομακρυνθούν. Δεν διστάζουν όμως να τρυπώσουν και σε οικίες, κυρίως στις στέγες, σε αναζήτηση ποντικιών, οπότε μπορεί και να εμφανίζονται ως κατοικίδια.
Τα δήγματα (δαγκώματα) των φιδιών αυτών είναι θανατηφόρα αν δεν έχει γίνει προηγουμένως σχετικό αντι-ιοβόλο εμβόλιο. Πολλές εκατοντάδες ανθρώπων φέρεται να πεθαίνουν ετησίως από δήγματα αυτών των φιδιών, ιδιαίτερα στην επαρχίες της Ινδίας, του Πακιστάν και του Μπανγκλαντές. 

Τρία είναι τα κυριότερα είδη της: 
#Η "Νάγια η νάγια" ("Naja naja") που απαντάται κυρίως στην Αίγυπτο και τη Νουβία, για το οποίο λέγεται πως το δηλητήριο ενός τέτοιου φιδιού χρησιμοποίησε η Κλεοπάτρα για να θέσει τέρμα στη ζωή της.
#Η "Νάγια η αρχουμένη (Κόμπρα η Βασιλική)" ή "Νάγια η διοπτροφόρος", τώρα "Οφιοφάγος ο έλαψ" ("Ophiophagus elaps") (κυρίως στην Ασία), που όταν διαπλατυνθεί ο αυχένας της, παρουσιάζει εικόνα δύο ματιών.
#Η "Νάγια η αμαδρυάς" (Naja hamadryas), τώρα "Οφιοφάγος η χάνα" ("Ophiophagus hannah"), που παρουσιάζει το σχήμα ενός οφθαλμού, η οποία και είναι αυτή που φθάνει στο μεγαλύτερο μέγεθος.
* Στην αρχαία Αίγυπτο η "Νάγια η νάγια" θεωρούνταν ιερό ζώο.
* Σήμερα το όνομα Κόμπρα φέρουν ελικόπτερα ταχείας και εκτεταμένης προσβολής, καθώς και ηλεκτρομαγνητικά συστήματα ανίχνευσης και προστασίας - συναγερμού.
Κάικος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάικος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Ποτάμιος θεός, προσωποποίηση του ομώνυμου ποταμού (του σημερινού Bakırçay της Τουρκίας), γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Ο «Κάικος ο Ευρείτης» απεικονιζόταν πάνω σε νομίσματα της Περγάμου, της Στρατονικείας και άλλων πόλεων της Μυσίας.
# Γιος του Ερμή και μιας Νύμφης, της Ωκυρρόης. Ο Κάικος σκότωσε κάποιον ευγενή, τον Τίμανδρο, και μετά από αυτό, από τον φόβο του, έπεσε στον ποταμό Αστραίο, που από τότε πήρε το όνομά του και ονομάσθηκε Κάικος.
Στέλιος Αρβανίτης

Ο Στέλιος Αρβανίτης (1927) είναι Έλληνας πρώην αθλητής της καλαθοσφαίρισης και του στίβου γεννημένος το 1927.

Το 1943 κατέκτησε το πρωτάθλημα παίδων στο πένταθλο. 

Έκανε σπουδαία καριέρα στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε 5 πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης Ελλάδος (1946, 1947, 1950, 1951, 1954) και 2 πρωταθλήματα Αθηνών-Πειραιά (1947, 1950). Διακρινόταν για την ομαδικότητά του, την ταχύτητα, την ψυχραιμία, την ευστοχία, την ικανότητα στις πάσες αλλά και το πολιτισμένο και άψογο παιχνίδι του.

Υπήρξε διεθνής 30 φορές και σημείωσε 148 πόντους (4,3 μ.ο.). Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1949 στο Κάιρο. Συμμετείχε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951 στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1952.
Καδμίλος

Στην ελληνική μυθολογία ο Καδμίλος ήταν ένας από τους μυστηριακούς θεούς Καβείρους στη Σαμοθράκη, τέταρτος στη σειρά που επιπροστίθεται στους «κλασικούς» τρεις. Σύμφωνα με όσα γράφει ο Διονυσόδωρος, ο «Καδμίλος» δεν είναι παρά μία προσωποποίηση του θεού Ερμή).

Η ταύτιση του Καδμίλου με τον Ερμή απαντά και στον Καλλίμαχο, όπως αναφέρει ο Σέρβιος. Χαρακτηριστική είναι και η αναφορά "«Καδμίλος ο Ερμής εν Τυρρηνία»" (παρόμοια, και ο μεγαλύτερος στην ηλικία Κάβειρος ταυτιζόταν στη Θήβα με τον Διόνυσο). Ο πιο συνηθισμένος τύπος του ονόματος είναι Καδμίλος, συναντάται όμως και ως Κασμίλος, Κασμείλος, Κάμιλλος ή ακόμα και Κάδμος. Κατά τον Ακουσίλαο, ο Καδμίλος ήταν γιος του θεού Ηφαίστου και της Καβειρούς, και πατέρας των υπόλοιπων Καβείρων και των τριων Καβειρίδων Νυμφών. Πολλές φορές αναφέρεται ως γιος του Καδμίλου και ο μάντης Πρύλις της Λέσβου.

Απεικονίσεις του Καδμίλου-Ερμή αναγνωρίζουν μερικοί αρχαιολόγοι σε αναθηματικά ανάγλυφα της Κυβέλης πάνω στη ζωφόρο του βωμού της Περγάμου, καθώς και σε ανάγλυφα της Σαμοθράκης.
Κάκος

Γλυπτό που παριστάνει τον Ηρακλή με τον Κάκο. Βρίσκεται έξω από Palazzo Vecchio της [[Φλωρεντία|Φλωρεντίας]].
Στην ελληνική μυθολογία ο Κάκος ήταν γιος του θεού Ηφαίστου, μεγάλος ληστής και κακούργος. Ο Κάκος ήταν μισός γιγάντιος άνθρωπος και μισός σάτυρος. Κατοικούσε πάνω στον Αβεντίνο ή τον Παλατίνο Λόφο, μέσα σε μια σπηλιά «στολισμένη» με τα ματωμένα μέλη των θυμάτων του και τα κεφάλια τους καρφωμένα στην είσοδο. Επιστρέφοντας ο Ηρακλής από την Ισπανία μετά τον άθλο με τα βόδια του Γηρυόνη, έφθασε στην κοιλάδα του Τίβερη και έπεσε να κοιμηθεί. Ο Κάκος τότε του άρπαξε 4 ταύρους και 4 δαμάλες, σέρνοντας τα ζώα από την ουρά, ώστε να μην αφήσουν ίχνη πίσω τους. Τα μουγκανίσματα όμως των ζώων οδήγησαν τον Ηρακλή στη σπηλιά. Ο Κάκος, φοβισμένος, έφραξε την είσοδο με ένα τεράστιο βράχο, υποχρεώνοντας τον Ηρακλή να σκάψει από πάνω. Ο Κάκος άρχισε να φτύνει φωτιά και καπνό, οπότε ο Ηρακλής άρχισε να του πετά κλαδιά και μεγάλες πέτρες. Στο τέλος ο ήρωας έπνιξε τον ληστή. Ολόκληρη η γύρω χώρα υποδέχθηκε τον Ηρακλή θριαμβευτικά για το κατόρθωμά του αυτό. Σε μία δευτερεύουσα εκδοχή, η αδελφή του Κάκου, η Κάκα, τον πρόδωσε στον Ηρακλή.

Στη ρωμαϊκή μυθολογία ο Κάκος ήταν αρχικά θεότητα της φωτιάς και μετά «υποβιβάσθηκε» στην παραπάνω μορφή. Σύμφωνα με τους Ρωμαίους, αφού σκότωσε τον Κάκο ο Ηρακλής ίδρυσε βωμό στο μέρος εκείνο, τον Ara Maxima, όπου αργότερα λάβαινε χώρα η αγορά βοοειδών της Ρώμης, το Forum Boarium. Αργότερα ανεγέρθηκαν ναοί του Ηρακλή (Hercules) στην περιοχή, από τους οποίους σώζεται μέχρι σήμερα ένας, αυτός του «Ηρακλέους Νικητού» ("Hercules Victor").
Καλλιγένεια

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καλλιγένεια είναι γνωστή μία δευτερεύουσα θεότητα την οποία επικαλούνταν κατά τη διάρκεια της εορτής των Θεσμοφορίων. Η Καλλιγένεια θεωρείται τροφός ή ακόλουθος ή ιέρεια της θεάς Δήμητρας, ή ακόμα και θυγατέρα της από τον Δία. Στις Σικελικές Άκρες υπήρχε ένα άγαλμα της Καλλιγενείας μαζί με τους Διοσκούρους.
Καλήσιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καλήσιος είναι γνωστός ο σύντροφος και ηνίοχος του Αξύλου στον Τρωικό Πόλεμο, ο οποίος καταγόταν από την πόλη Αρίσβη στη Θράκη και πολεμούσε με το μέρος των Τρώων. Ο Καλήσιος σκοτώθηκε από τον Διομήδη. Το περιστατικό περιγράφεται από τον Όμηρο στη ραψωδία Ζ της "Ιλιάδας", στους στίχους 18 και 19: "«...καί θεράποντα Καλήσιον, ος ρα τόθ' ίππων έσκεν υφηνίοχος· τω δ' άμφω γαίαν εδύτην»".
Καινέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Καινέας (Καινεύς) ήταν ένας Λαπίθης που αναφέρεται στη Μάχη Λαπιθών και Κενταύρων. Στην "Ιλιάδα" (Α 262-268) ο Καινέας γενεαλογείται ως πατέρας του Κορώνου και παππούς του Λεοντέα, αρχηγού των Λαπιθών. Ο Καινέας ήταν άτρωτος, σκότωσε 5 Κενταύρους στην παραπάνω μάχη και εξοντώθηκε μόνο όταν καταπλακώθηκε από πέτρες και μεγάλα κλαδιά ή κορμούς πεύκων, οπότε βυθίσθηκε όρθιος μέσα στη γη κάτω από το μεγάλο τους βάρος και δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ πια.

Σύμφωνα με μία άποψη ο Καινέας ήταν χθόνια θεότητα, ενώ σύμφωνα με άλλη άποψη ήταν μία υπόσταση του θεού Άρη. Στην αρχή (Οβιδίου "Μεταμορφώσεις", βιβλίο ΧΙΙ, 171-209, 459-525) ο Καινέας ήταν μια νέα γυναίκα από τη Θεσσαλία, η Καινίς, κόρη του Ελάτου και της Ιππέας, στην οποία ο θεός Ποσειδώνας έδωσε το χάρισμα να είναι άτρωτη και να γίνει αργότερα άντρας. Ως άντρας έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Στο αγγείο Φρανσουά ο Καινεύς απεικονίζεται κατά τη μάχη Λαπιθών και Κενταύρων.
Αξίερος

Η Αξίερος ήταν αρχαία Θρακική θεότητα , δαίμονας, της Ελληνικής μυθολογίας μία από τους Καβείρους. 

Στην Θράκη και στην Σαμοθράκη λατρευόταν σαν θεά της γονιμότητας , που ταυτιζόταν στην υπόλοιπη Ελλάδα με την Δήμητρα , και μαζί με τους υπόλοιπους Κάβειρους θεωρούνταν προστάτης των ναυτικών και όσων γενικότερα ταξίδευαν με πλοία. Η Αξίερος ήταν το κεντρικό πρόσωπο στην λατρεία των Καβείρων, αποκαλούνταν και "μεγάλη μητέρα", και τα χαρακτηριστικά έμοιαζαν με της Κυβέλης . Σύζυγος ήταν ο Καδμίλος θεός και αυτός της γονιμότητας που ταυτίζεται με τον Ερμή.
Αξιόκερσος

Ο Αξιόκερσος ήταν αρχαία θρακική θεότητα (δαίμονας) της ελληνικής μυθολογίας, ένας από τους Κάβειρους.

Ο Αξιόκερσος, χθόνια θεότητα, λατρευόταν στη Θράκη και στη Σαμοθράκη. Ταυτιζόταν με τον Άδη ή τον Πλούτωνα. Τον θεωρούσαν γιο του Ηφαίστου και της Καβειρώς, κόρης του Πρωτέα. Γυναίκα του ήταν η Αξιόκερσα, θεά και αυτή του κάτω κόσμου.
Αξιόκερσα

Η Αξιόκερσα ήταν αρχαία θρακική θεότητα, δαίμονας της Ελληνικής μυθολογίας, μία από τις Καβείρους.

Ήταν κόρη του Ηφαίστου και της Καβειρώς, κόρη του Πρωτέα. Σύζυγός της ήταν ο Αξιόκερσος, θεός και αυτός του κάτω κόσμου. Η Αξιόκερσα ταυτιζόταν με την Περσεφόνη και η λατρεία της ήταν διαδεδομένη στην Σαμοθράκη, όπου υπήρχε ονομαστό ιερό των Καβείρων, και στη Θράκη.
Καλλιθόη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καλλιθόη είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Η μεγαλύτερη σε ηλικία από τις 4 θυγατέρες του Κελεού, βασιλιά της Ελευσίνας, και της συζύγου του Μετανείρας. Αδέλφια της Καλλιθόης ήταν οι Καλλιδίκη, Κλεισιδίκη, Δημώ, Δημοφώντας και Τριπτόλεμος.
# Η πρώτη χρονολογικά ιέρεια της Αργείας Ήρας. Αυτή η Καλλιθόη είναι γνωστή και με τα ονόματα Καλλίθυια, Καλλιθύεσσα, ή και Καλλιθέα. Αναφέρεται ως κόρη του Πείραντα, ο οποίος κατά την παράδοση ίδρυσε πρώτος ιερό στην "«`Ηραν Αργολίδα»" και έκανε τη θυγατέρα του ιέρεια της θεάς. Επιπλέον σμίλεψε λατρευτικό ξύλινο είδωλο (ξόανο) της θεάς από αχλαδιά που φύτρωνε στην Τίρυνθα. Υπάρχει κάποια ταύτιση της Καλλιθόης αυτής με την Ιώ.
Καλλιδίκη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καλλιδίκη είναι γνωστά τα παρακάτω τρία διαφορετικά πρόσωπα:
# Η μία από τις 4 θυγατέρες του Κελεού, βασιλιά της Ελευσίνας, και της συζύγου του Μετανείρας. Αδέλφια της Καλλιδίκης ήταν οι Καλλιθόη, Κλεισιδίκη, Δημώ, Δημοφώντας και Τριπτόλεμος.
# Βασίλισσα των Θεσπρωτών που απέκτησε ένα παιδί από τον Οδυσσέα, τον Πολυποίτη. Μετά τον θάνατο της Καλλιδίκης ο Οδυσσέας παρέδωσε τη βασιλεία των Θεσπρωτών στον Πολυποίτη και επέστρεψε στην Ιθάκη.
# Μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της ήταν η Κρινώ, και επομένως η Καλλιδίκη ήταν ομοθαλής αδελφή της Κελαινούς, της Οίμης και της Υπερίππης. Η Καλλιδίκη παντρεύτηκε τον Πανδίονα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Μπαϊράμ Ρετζέπι

Ο Μπαϊράμ Ρετζέπι ("Бајрам Реџепи", 3 Ιουνίου 1954 - 21 Αυγούστου 2017) ήταν Κοσοβάρος πολιτικός και ο πρώτος μεταπολεμικός πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου. Ήταν μέλος του δεύτερου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος του Κοσσυφοπεδίου, του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσσυφοπεδίου.
Ρίκι Μάρτιν

Ο Ρίκι Μάρτιν ("Enrique "Ricky" Martín Morales", 24 Δεκεμβρίου 1971) είναι Πορτορικανός τραγουδιστής της ποπ, ο οποίος έκανε δημοφιλή τη Latin ποπ στο ευρύ κοινό, πουλώντας πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.
Ξενοφών Στρατηγός

Ο Ξενοφών Στρατηγός (19 Ιουλίου 1869 - 11 Μαρτίου 1927) ήταν Έλληνας στρατηγός και πολιτικός.
Κεράτιος Κόλπος

thumb|right|250px|Δορυφορική φωτογραφία του Βοσπόρου από την Προποντίδα. Αριστερά διαγράφεται ο Κεράτιος κόλπος.
Κεράτιος Κόλπος (τουρκικά: Haliç = Κανάλι ή Altın Boynuz), (αγγλικά: Golden Horn από την ελληνική μετάφραση του ονόματος Χρυσόν Κέρας που έδωσαν οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής οι οποίοι παρομοίαζαν το σχήμα του κόλπου με κέρατο ελαφιού) είναι στενός και μακρύς κόλπος, στον Βόσπορο (από την πλευρά της ευρωπαϊκής ακτής), μήκους περίπου 7 χιλιομέτρων, Χωρίζει την πόλη της Κωνσταντινούπολης (Istanbul) σε Μπέηογλου προς τα βόρεια και Σταμπούλ προς τα νότια. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια στον κόσμο.

Ο Βόσπορος (τουρκικά Boğaziçi) χωρίζει την Κωνσταντινούπολη σε Δυτική (Ευρωπαϊκή) και Ανατολική (Ασιατική), αφού συνδέει την Μαύρη θάλασσα προς τον βορρά, με την θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα) και στη συνέχεια διαμέσου των Δαρδανελίων με το Αιγαίο προς τον νότο. Τα προάστια Σκουτάρι (τουρκικά: Üsküdar) (αρχ.: Χρυσούπολις) και Καντίκιοϊ (τουρκικά Kadiköy) (αρχ.: Καλχηδών) βρίσκονται προς την Ασιατική πλευρά.
Η Γέφυρα του [[Γαλατάς (Κωνσταντινούπολη)|Γαλατά]].Συνδέει την ομώνυμη περιοχή (βόρεια) με το Εμίνονου (νότια), τέμνοντας τον κόλπο. Η λήψη έχει γίνει από τον πύργο του Γαλατά. Στο βάθος διακρίνεται η [[Αγία Σοφία (Κωνσταντινούπολη)|Αγία Σοφία]].
Ο Κεράτιος κόλπος, αντίθετα, έχει κατεύθυνση από ΝΑ (στο σημείο που ενώνεται με τον Βόσπορο στο ακρωτήρι Σεράι Μπουρνού) προς ΒΔ (το χερσαίο μέρος). Χωρίζει έτσι την παλαιά πόλη της Κωνσταντινούπολης από την περιοχή του Πέραν Γαλατά.
Οι δύο αυτές πλευρές της πόλης ενώνονται με δύο γέφυρες κτισμένες πάνω από τον κόλπο. Την παλαιότερη, γέφυρα του Γαλατά μήκους 490 μέτρων (τουρκικά: Galata Köprüsü) και την πιο σύγχρονη, γέφυρα Ατατούρκ (τουρκικά: Atatürk Köprüsü).


Κατηγορία:Γεωγραφία της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Κόλποι της Τουρκίας
Καλιάδνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καλιάδνη είναι γνωστή μία από τις Ναϊάδες Νύμφες, συνδεόμενη με τον ποταμό Νείλο και ίσως κόρη του. Η Καλιάδνη γέννησε από τον Αίγυπτο δώδεκα γιους, τους δώδεκα δηλαδή από τους πενήντα Αιγυπτιάδες, όπως είναι γνωστοί οι γιοι του Αιγύπτου. Οι γιοι της Καλιάδνης που αναφέρει η "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Β 1, 5) είναι με αλφαβητική σειρά οι Βρομίος, Δρύας, Έρμος, Ευρύλοχος, Ίμβρος, Κισσέας, Λίξος, Περισθένης, Πολύκτορας, Ποταμώνας, Φάντης και Χθονίος. Δολοφονήθηκαν όλοι τους κατά την πρώτη νύχτα του γάμου τους από τις συζύγους τους Δαναΐδες, κόρες της Πολυξούς, η οποία ήταν αδελφή της Καλιάδνης.
Γιάννος Ιωάννου

O Γιάννος Ιωάννου είναι παλαίμαχος Κύπριος ποδοσφαιριστής και θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους επιθετικούς της Κύπρου για αυτό του αποδόθηκε το προσωνύμιο "Μίστερ Γκολ".
Νίκος Λογοθέτης

Ο Νίκος Λογοθέτης είναι Έλληνας βιολόγος και νευροεπιστήμων, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1950. Είναι διευθυντής του τμήματος «Φυσιολογίας των Γνωσιακών Διαδικασιών» στο Ινστιτούτο Βιολογικής Κυβερνητικής Max Planck, που βρίσκεται στην πόλη Τύμπιγκεν της Γερμανίας. 

Είναι απόφοιτος του τμήματος Μαθηματικών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και του τμήματος Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Έλαβε το διδακτορικό του στην ανθρώπινη νευροβιολογία από το Ludwig-Maximilians University του Μονάχου. Εργάστηκε στο Τμήμα Εγκεφάλου και Γνωσιακών Επιστημών του M.I.T. και Baylor College of Medicine. Από το 1997 εργάζεται στο Ινστιτούτο Βιολογικής Κυβερνητικής Max Planck και σήμερα είναι διευθυντής του Τμήματος Φυσιολογίας των Γνωστικών Διαδικασιών. 

Η δουλειά του αφορά ένα μεγάλο εύρος νευροεπιστημονικών ζητημάτων, και είναι κυρίως γνωστός για της μελέτες που αφορούν τη σχέση του σήματος BOLD της Λειτουργικής Απεικόνισης Μαγνητικού Συντονισμού με τα τοπικά πεδία που καταγράφονται κοντά σε νευρωνες (Local Field Potentials, LFPs). Το 2003 παρέλαβε το βραβείο Βιοϊατρικής Louis-Jeantet (Λουί-Ζαντέ).

Ο Νίκος Λογοθέτης ήταν επίσης από τα ιδρυτικά μέλη του ελληνικού ροκ συγκροτήματος Πελόμα Μποκιού, όπου έπαιζε πλήκτρα.

Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Δελή

thumb|Δελής αρματωμένος<br>(χαλκογραφία του Μέλχιορ Λόριχ, 16ος αι.)
Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ντελή ή δελή (τουρκ. "deli") και αργότερα ντελίλ (τουρκ. delil, δηλ. «οδηγοί») ονομαζόταν στρατιωτικό σώμα ιππέων που οργανώθηκε αρχικά στο χώρο των Βαλκανίων, περί τα τέλη του 15ου αιώνα. Η ονομασία του προερχόταν από την τουρκική λέξη "deli" που υποδηλώνει τον παράφρονα ή τον παράτολμο, εκείνον που προβαίνει σε ανήκουστη ανδρεία αψηφώντας το θάνατο σε μάχες ή συμπλοκές. Οι δελήδες ήταν αρχικά ακόλουθοι του Μπεηλέρμπεη της Ρούμελης. Έφεραν πανοπλία, λόγχη, ρόπαλο και στολή φτιαγμένη από δέρματα άγριων ζώων. 

Η λέξη αυτή υφίσταται σε ελληνικά επίθετα είτε ως αυτούσια (Δελής, Δελλής, Ντελής) και ως πρώτο συνθετικό σε σύνθετα επώνυμα, όπως π.χ. Δεληαργύρης, Δεληβοριάς, Δεληγεώργης, Δεληγιάννης κ.λπ. Επίσης υφίσταται και ως προσδιορισμός του παράφρονα π.χ. "μας κάνει τον ντελή" (= τον άγριο).
Επί τουρκοκρατίας ως τοπωνύμιο δήλωνε περισσότερο ασφαλές πέρασμα για ιππικό. Πολλά χωριά έφεραν αυτό ως πρώτο συνθετικό της ονομασίας τους.
Συμφωνία Αμπατσίας

Η λεγόμενη "Συμφωνία Αμπατσίας" ήταν μια διμερής συμφωνία - συνθήκη μεταξύ Ιταλίας και Αυστροουγγαρίας που συνομολογήθηκε στην πόλη Αμπατσία(¹) της Σερβίας, εξ ου και το όνομά της, τον Απρίλιο του 1904, αμέσως μετά τη μυστική Συμφωνία Βελιγραδίου (1904) και που προκάλεσε διπλωματικά ο νέος Βασιλεύς της Σερβίας Πέτρος Α΄ Καραγιώργιεβιτς.

Συγκεκριμένα με τη συμφωνία αυτή τα δύο μέρη συνομολόγησαν, χάρη της διατήρησης της "Αδριατικής ισορροπίας" την αποφυγή οποιασδήποτε δράσης στην Αλβανία ακολουθώντας την εφαρμογή της λεγόμενης "πολιτικής αδράνειας" ή σύμφωνα με τον διπλωματικό όρο "Non Fare".

Ως βάση της συμφωνίας αυτής είχε τεθεί υπόψη των μερών το λεγόμενο "Πρωτόκολλο ανιδιοτέλειας" όπως έτσι χαρακτηριζόταν το Σύμφωνο Βιέννης (1899) που είχε συνομολογηθεί επίσης από τα ίδια μέρη στη Βιέννη, και που αφορούσε τη διατήρηση του Οθωμανικού καθεστώτος στην Αλβανία. Επ΄ αυτού προστέθηκε επιπλέον στη Συμφωνία της Αμπατσίας η προσθήκη ότι σε περίπτωση ανατροπής του Οθωμανικού καθεστώτος η Αυστρία και η Ιταλία θα ζητήσουν την αυτονομία της Αλβανίας. Αυτό σήμαινε πως και οι δύο Δυνάμεις δεν θα επέμβουν τουλάχιστον ενεργά στην Αλβανία αλλά θα την αφήσουν ελεύθερη η ίδια να ρυθμίσει τα εσωτερικά της θέματα.
*Σημειώνεται πως όταν ο Ιταλός υπουργός εξωτερικών Τιττόνι ανήγγειλε στην Ιταλική Βουλή τη συνθήκη αυτή επανέλαβε, προς ερμηνεία της, τους ίδιους λόγους που είχε διατυπώσει και ο Αυστριακός Γολουχόφσκι, ο τότε Καγκελάριος της Αυστρίας, κατά τους οποίους: ""Εάν η Αυστρία και η Ιταλία επιθυμούν πραγματικά να ζήσουν εν ειρήνη, πρέπει η Αλβανία να παραμείνει δι΄ αμφότερα τα κράτη ένα "Νoli me Tangere" (="Μη μου άπτου") θέμα.
Λαός της Ελευθερίας

Ο Λαός της Ελευθερίας (ιταλικά: "Popolo della Libertà, PdL") είναι ένα κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα της Ιταλίας που ιδρύθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2007 από συνασπισμό των κομμάτων του Φόρτσα Ιτάλια και της Εθνικής Συμμαχίας. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Η ίδρυση του αναμενόταν στα τέλη του 2008 η οποία όμως επιταχύνθηκε εξαιτίας της πρόωρης πτώσης της κεντροαριστερής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ρομάνο Πρόντι. Το αρχικό όνομα του κόμματος ήταν "Κόμμα του Λαού της Ελευθερίας" ("Partito del Popolo della Libertà, PPL"), αλλά έπειτα από ψηφοφορία επιλέχθηκε το "Λαός της Ελευθερίας" ("Popolo della Libertà") έναντι του "Κόμμα της Ελευθερίας" ("Partito della Libertà").