Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ερμοχάρης

Στην ελληνική μυθολογία ο Ερμοχάρης ήταν Αθηναίος που κατά τη νεαρή του ηλικία ερωτεύθηκε σφοδρά την Κτήσυλλα, μία κόρη από την Κέα, κόρη του Αλκιδάμαντα, όταν την είδε να χορεύει από το ιερό του Πυθίου Απόλλωνα.

Ο Ερμοχάρης σκέφθηκε το εξής τέχνασμα: Χάραξε ένα όρκο πάνω σε ένα μήλο και περίμενε πότε η Κτήσυλλα θα πήγαινε στον ναό της Αρτέμιδας. Μόλις η κόρη βρέθηκε εκεί, ο Ερμοχάρης πέταξε μέσα το μήλο. Εκείνη το πήρε και διάβασε μεγαλόφωνα ό,τι ήταν γραμμένο επάνω του: «Ορκίζομαι να μην πάρω για σύζυγό μου άλλην εκτός από την Κτήσυλλα.» Η Κτήσυλλα ντράπηκε και πέταξε μακριά το μήλο. Ο Ερμοχάρης όμως πήγε κατευθείαν στον πατέρα της, του ανεκοίνωσε το συμβάν και τη ζήτησε σε γάμο. Ο Αλκιδάμας δέχθηκε, αλλά ο Ερμοχάρης του ζήτησε να ορκισθεί στον Απόλλωνα και να αγγίξει και την ιερή του δάφνη.

Πέρασε από τότε αρκετός καιρός. Ο Αλκιδάμας όχι μόνο καταπάτησε τον όρκο του, αλλά ξεχνώντας τον αρραβώνιασε την Κτήσυλλα με άλλο. Ενώ λοιπόν η Κτήσυλλα θυσίαζε στην Άρτεμι για να τιμήσει τη μνηστεία της, ο Ερμοχάρης έτρεξε στον ναό. Αυτή τον είδε, τον ερωτεύθηκε και εγκαταλείφθηκε σε μία εκούσια απαγωγή. Το ζεύγος έφθασε στην Αθήνα και τέλεσε τους γάμους του. Η Κτήσυλλα γέννησε ένα παιδί, αλλά η ίδια πέθανε κατά τον τοκετό. Εξιλεώθηκε έτσι η επιορκία του πατέρα της προς τον Απόλλωνα. Κατά την κηδεία της, ένα περιστέρι πέταξε πάνω από το φέρετρο και το σώμα της Κτήσυλλας εξαφανίσθηκε. Οι κάτοικοι της Κέας και ο Ερμοχάρης ρώτησαν το Μαντείο των Δελφών τι έπρεπε να κάνουν και εκείνο τους απάντησε ότι έπρεπε να αποδώσουν λατρεία στην «Αφροδίτη Κτήσυλλα», δηλαδή στη νεκρή γυναίκα που είχε θεοποιηθεί.
Θοδωρής Αθερίδης

Ο Θοδωρής Αθερίδης (Θεσσαλονίκη 3 Μαΐου 1965) είναι Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Πείρασος

Ο Πείρασος είναι πρόσωπο της Ελληνικής Μυθολογίας ήταν γιος του Άργου και αδελφός του Φόρβαντα.

Σύμφωνα με τις αναφορές του Παυσανία (Β,16-1) ο Πείρασος είχε αφιερώσει στο Ναό της θεάς Ήρας, στη Τίρυνθα ένα ξόανο της θεάς φτιαγμένο από ξύλο αγριαχλαδιάς. Μάλιστα το ξόανο αυτό υπήρχε επί Παυσανία αφού το είχε δει ο ίδιος στο Ηραίο του Άργους όπου το είχαν μεταφέρει οι Αργείοι όταν κατέλαβαν την Τίρυνθα.
Συμβάντα του Windows Live

Τα Συμβάντα του Windows Live είναι μια διαδικτυακή υπηρεσία της Microsoft σαν μέρος της οικογένειας υπηρεσιών του Windows Live, που επιτρέπει τη σχεδίαση και το διαμοιρασμό διάφορων τύπων συμβάντων μέσω των Windows Live Spaces. Συνεργάζεται επίσης και με το Windows Live Calendar.

Η υπηρεσία επιτρέπει στους χρήστες να σχεδιάζουν και να διαχειρίζονται τα δικά τους Συμβάντα, να τα προσθέτουν στο Space τους και να λαμβάνουν Ειδοποιήσεις. Αυτή η υπηρεσία είναι παρόμοια με τα Facebook Events.
Ερύθρας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ερύθρας αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Ο άνθρωπος που έδωσε το όνομά του στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο τάφος του βρισκόταν πάνω στη νήσο Ώγυριν, της οποίας ήταν βασιλιάς και από όπου πέρασε ο ναύαρχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου Νέαρχος. Αυτές είναι πληροφορίες του Νεάρχου που τις μνημονεύει ο Στράβων (766, 5). Ο τάφος αυτός του Ερύθρα περιβαλλόταν από άγριες φοινικιές. Ο Ερύθρας ήταν Πέρσης στην καταγωγή και υπάρχει η εκδοχή ότι ήταν γιος του Περσέως και της Ανδρομέδας. Οι πληροφορίες αυτές δόθηκαν στον Νέαρχο από κάποιο Μιθρωπάστη, γιο του Αρσίτη, σατράπη της Φρυγίας.
# Ιδρυτής της πόλεως Ερυθραί της Βοιωτίας, στην οποία έδωσε το όνομά του. Σύμφωνα με τον Παυσανία (ΣΤ΄ 21, 11), ο Ερύθρας αυτός ήταν γιος του Λεύκωνα και εγγονός του Αθάμαντα. Καθώς ήταν ένας από τους μνηστήρες της Ιπποδάμειας, σκοτώθηκε από τον Οινόμαο.
# Γιος του Ηρακλή και της Εξόλης, μιας από τις Θεσπιάδες.
Λυδία Κονιόρδου

Η Λυδία Κονιόρδου (16 Οκτωβρίου 1953) είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της πετοσφαίρισης και ηθοποιός, που έχει διακριθεί για τη συμμετοχή της στο θέατρο, κυρίως σε αρχαιοελληνικές τραγωδίες. Από τις 5 Νοεμβρίου 2016 έως τις 29 Αυγούστου 2018 ήταν υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού στην κυβέρνηση Τσίπρα.
Ελευθερία Αρβανιτάκη

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη (Πειραιάς, 17 Οκτωβρίου 1957) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Κατάγεται από την Ικαρία και τους Παξούς. Οι New York Times αναφέρουν πως η Ελευθερία Αρβανιτάκη είναι μια σοπράνο που συνδυάζει την γλυκύτητα με τη θέρμη, την καθαρότητα και την ευαισθησία με μια αίσθηση θλίψης και μελαγχολίας. Συνεργάζεται με την Panik Entertainment Group και, συγκεκριμένα, υπό το label της Panik Oxygen.
Έρυξ

Στην ελληνική μυθολογία ο Έρυξ (Έρυκας) ήταν γιος του Αργοναύτη Βούτη. Ο Βούτης αρπάχθηκε από τη θεά Αφροδίτη τη στιγμή που ήταν έτοιμος να υποκύψει στο κάλεσμα των Σειρήνων. Τον πήγε στη Σικελία, όπου έγινε βασιλιάς και έδωσε το όνομα του γιου του Έρυκα στο βουνό το γνωστό στην αρχαιότητα για το ιερό της Αφροδίτης που βρισκόταν στην κορυφή του. Σε άλλη παράδοση, ο Έρυξ ήταν γιος της ίδιας της Αφροδίτης και του Ποσειδώνα, ενώ υπάρχει και η παράδοση ότι ο Βούτης δεν ήταν Αργοναύτης, αλλά ντόπιος βασιλιάς που ίδρυσε τον ναό της «Ερυκίνης Αφροδίτης».

Επιστρέφοντας ο Ηρακλής από τον άθλο με τα Βόδια του Γηρυόνη συνάντησε τον Έρυκα, που είχε πια διαδεχθεί τον πατέρα του στον θρόνο των Ελυμιών. Ο Έρυξ, ως εξαιρετικά καλός παλαιστής, τον προκάλεσε σε πάλη για να του τα πάρει. Ο Ηρακλής δέχθηκε και, νικώντας τον στην πάλη, τον σκότωσε. Αντί να κρατήσει όμως το βασίλειο του αντιπάλου του, το άφησε στους ντόπιους Σικελούς, λέγοντάς τους ότι κάποια μέρα ένας από τους απογόνους του θα ερχόταν να πάρει την εξουσία. Αυτό και έγινε όταν ο Δωριέας ήρθε και ίδρυσε αποικία στο μέρος αυτό.

Μία εναλλακτική εκδοχή για τον θάνατο του Έρυκα είναι ότι τον απολίθωσε ο Περσέας με την κεφαλή της Μέδουσας.
Σιβύλλα της Αρμενίας

H Σιβύλλα της Αρμενίας (1240 - 1290) ήταν μέλος του Οίκου των Χετουμδών της Αρμενίας. Ήταν κόρη του βασιλιά Χετούμ Α΄ της Αρμενίας και της Ισαβέλλας των Ρρουπενιδών, κόρης του Λέοντα Α΄ της Αρμενίας.
Ερυσίχθονας ο Αθηναίος

Ο Ερυσίχθονας ο Αθηναίος ήταν μυθικός Αθηναίος ήρωας, γιος του Κέκροπα και της Αγλαύρου. Ο Ερυσίχθονας πέθανε νέος και χωρίς να αφήσει πίσω του απογόνους. Το μόνο που αναφέρεται σχετικώς με το πρόσωπό του είναι ότι πήγε στην ιερή νήσο Δήλο, από όπου πήρε για να φέρει στην Αθήνα ένα παλαιό άγαλμα της θεότητας Ειλειθυίας, αλλά πέθανε στο ταξίδι της επιστροφής.
Ερύθριος

Στην ελληνική μυθολογία ο Ερύθριος ήταν ένας Θεσσαλός πρίγκηπας, γιος του Αθάμαντα και της τρίτης του συζύγου Θεμιστούς, η οποία ήταν θυγατέρα του Υψέως, βασιλιά των Λαπιθών. "Ομοθαλή" αδέλφια του Ερυθρίου κατά τη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Α΄ 9, 2) ήταν οι Λεύκωνας ("Λεύκων"), Σχοινέας ("Σχοινεύς") και Πτώος. "Ετεροθαλή" αδέλφια του ήταν ο Φρίξος και η Έλλη.
Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός

"Ο Ερυσίχθονας πουλά την κόρη του, Μήστρα", χαρακτικό του [[Γιόχαν Βίλχελμ Μπάουρ]].
Ο Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός ήταν μυθικός γιος του Μυρμιδόνα ή του Τρίοπα και εγγονός του θεού Ποσειδώνα. 

Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.

Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Με τον μύθο του Ερυσίχθονα ασχολήθηκαν πολλοί αρχαίοι ποιητές και μυθογράφοι, όπως ο Καλλίμαχος στον έκτο του ύμνο προς τη Δήμητρα, ο Λυκόφρων, ο Νίκανδρος και ο Οβίδιος.
Σάντα Φραντσέσκα Ρομάνα

Η Σάντα Φραντσέσκα Ρομάνα, (ιταλ. "Santa Francesca Romana") γνωστή επίσης με το όνομα "Σάντα Μαρία Νόβα", είναι ναός της Ρώμης, χτισμένος τον 9ο αιώνα στο Ρωμαϊκό Φόρουμ.
Φλέβα

thumb|200px|Φλέβα
Φλέβες ονομάζονται τα αγγεία του οργανισμού που μεταφέρουν το αίμα στην καρδιά. Ομοίως, με τις αρτηρίες, διακλαδίζονται σε μεγαλύτερα και μικρότερα αγγεία μέχρι τα τριχοειδή.

Σχηματίζουν το φλεβικό σύστημα, το οποίο, τόσο στα άνω, όσο και στα κάτω άκρα, αποτελεί έναν πολύπλοκο μηχανισμό αντλίας, με τον οποίο, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε όρθια θέση, το φλεβικό αίμα μεταφέρεται προς την καρδιά παρά την αντίθετη δύναμη της βαρύτητας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα των φλεβών είναι οι βαλβίδες, οι οποίες επιτρέπουν τη ροή του αίματος μόνο σε μία κατεύθυνση (από την περιφέρεια προς την καρδιά).
Οι φλέβες είναι περισσότερες των αρτηριών και δεν εμφανίζουν σφυγμό. Τα φλεβίδια είναι μικρές φλέβες οι οποίες συνενουμενες σε μεγαλύτερα στελέχη τις φλέβες Επαναφέρουν το αίμα στην καρδιά. Κάθε στιγμή οι φλέβες περιέχουν το 75% της ποσότητας του αίματος, οι αρτηρίες το 20% και τα τριχοειδή το 5%. Ανα πάσα στιγμή περισσότερο από τα 2/3 της συνολικής ποσότητας αίμα στις βρίσκεται στις φλέβες και στα φλεβίδια. Έτσι οι φλέβες λειτουργούν ως δεξαμενές του αίματος.
Παρθία

thumb|Η αυτοκρατορία των Παρθών (247 - 224 π.Χ, με κόκκινο χρώμα).

Η Παρθία (αρχαία ελληνικά: Παρθυηνή (Parthyēnḗ), ή Παρθυαία ή αρχαία περσικά: Παρθάβα (Parθava), λατινικά: Parthia, κοινή ελληνική: Παρθία, αγγλικά: Parthyene ή Parthyaea ή Parthava ή Parthia, περσικά: پارت ή پرثوه ή پهلو) ονομάζονταν περιοχή κατά την αρχαία εποχή που βρισκόταν στη σημερινή περιοχή Χορασάν, στο βορειοανατολικό άκρο, της Περσίας (σημερινό Ιράν).

Κάτοικοί της ήταν οι Πάρθοι που ανέπτυξαν την Παρθική Αυτοκρατορία από το 247 π.Χ. μέχρι το 224 μ.Χ. Με το όνομα "Παρθάβα" εμφανίσθηκε για πρώτη φορά σ΄ επιγραφή του Αχαιμενίδη Βασιλιά Δαρείου του Α' στο Μπεχιστούν, περίπου το 520 π.Χ. που όμως κατά τους ιστορικούς αυτό το όνομα πιθανόν να είναι η απόδοση σε τοπική διάλεκτο του ονόματος "Πέρσα" (Περσία - περσικός).

Κατά τους χρόνους της δυναστείας των Αχαιμενιδών η Παρθία αποτελούσε Σατραπεία του Μεγάλου Βασιλέως. Για τους χρόνους αυτούς δεν είναι τίποτε γνωστό. Όμως στην εποχή του Μ. Αλεξάνδρου, στην Ελληνιστική περίοδο η Παρθία φαίνεται πως είχε ενωθεί με την Υρκανία (σημερινό Γκοργκάν του Ιράν) που αποτέλεσε επαρχία του Βασιλείου των Σελευκιδών. Τότε κτίστηκαν πολλές ελληνιστικές αποικίες, όπως η Εκατόμπυλος, η Ευμένεια, η Καλλιόπη, η Μυσία, οι Φερές και άλλες. Σκοπός ήταν η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων. Μάλιστα κατά την εποχή του Σελεύκου Α' (312-281 π.Χ.) και του Αντιόχου Α' του Σωτήρα στην Παρθία εγκαταστάθηκαν οι νομάδες Πάρνι (ή και Απάρνι) που προέρχονταν από την κεντρική Ασία. Οι νομάδες αυτοί αφομοιώθηκαν τελικά από τον αυτόχθονα πληθυσμό του οποίου και υιοθέτησαν την παρθική γλώσσα.

Πρώτη πρωτεύουσα της Χώρας ήταν πιθανώς η Δάραδα, η σημερινή Αμπιβάρντ, και μεταγενέστερη η Εκατόμπυλος, που βρισκόταν κοντά στο σημερινό Νταμγκάν.

Η Παρθία βρισκόταν ακριβώς πάνω στους μεγάλους τότε εμπορικούς δρόμους ανάμεσα στην Ασία και τον Ελληνορωμαϊκό κόσμο, ο έλεγχος των οποίων έδωσε τη δυνατότητα στους Πάρθους να δημιουργήσουν Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία των Αρσακιδών μέχρι το 224 μ.Χ. όταν ο τοπικός διοικητής Αρδασίφ της νότιας Παρθίας επαναστάτησε και ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών.
Ιεροκλής Μιχαηλίδης

Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης (Πτολεμαΐδα, 29 Σεπτεμβρίου 1960) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Ελένη Παπαδάκη

Η Ελένη Παπαδάκη (4 Νοεμβρίου 1908 - 21 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός που πρωταγωνίστησε σε ποικίλους ρόλους του κλασικού και του μοντέρνου ρεπερτορίου.
Κατά την περίοδο της Κατοχής διατηρούσε ερωτική σχέση με τον δωσίλογο πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη και στοχοποιήθηκε από σύσσωμο τον αντιστασιακό Τύπο μεταξύ άλλων για σχέσεις με στελέχη του ναζιστικού κατοχικού στρατού. Επικρίθηκε ακόμη για την πολυτελή ζωή της εν μέσω της Πείνας στην Κατοχή, για την αρνητική στάση της σε απεργία των συναδέλφων της και για τη δράση της προκειμένου να μην λάβουν μισθολογικές αυξήσεις οι άλλοι ηθοποιοί, καθώς η ίδια δεν επιθυμούσε να μειωθεί η μισθολογική απόσταση που τη χώριζε από αυτούς, ως πρωταγωνίστρια. Μετά την Απελευθέρωση διαγράφηκε από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, χωρίς τελικά να γίνει εφαρμογή της ποινής.

Τελικά, δολοφονήθηκε από μέλη του ΕΑΜ ("Εθνική Πολιτοφυλακή") κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών. Ο θάνατος της έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μεταστροφή της κοινής γνώμης εναντίον του ΕΑΜ και κατόπιν καταδικάστηκε από τον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Νίκο Ζαχαριάδη. Οι λόγοι της δολοφονίας της παραμένουν ανεξιχνίαστοι. Κάποιοι ιστορικοί αποδίδουν το θάνατο της στην αντεκδίκηση των ΕΑΜικών μαζών μέσα στα Δεκεμβριανά, ενώ άλλοι αναφέρουν ότι πέρα από την αποδιδόμενη ερωτική σχέση της με τον δοσίλογο πρωθυπουργό, έπαιξαν τον κύριο ρόλο οι επαγγελματικές αντιζηλίες.

Η δημόσια μνήμη της προκαλεί μέχρι και σήμερα δημόσιες αντιπαραθέσεις.
Αντώνης Καφετζόπουλος

Ο Αντώνης Καφετζόπουλος (Κωνσταντινούπολη, 13 Οκτωβρίου 1951) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Εστιάδες Παρθένες

Οι Εστιάδες Παρθένες (λατινικά: "Virgo Vestalis") ήταν, στην Αρχαία Ρώμη, οι ιέρειες της Βέστας, θεάς της οικογενειακής εστίας, απόδοση της ελληνικής θεάς Εστίας στη ρωμαϊκή λατρεία. Πρωταρχικό τους καθήκον ήταν η συντήρηση της Ιερής Φωτιάς της Βέστας στο ναό της θεάς στη Ρωμαϊκή Αγορά. Το καθήκον αυτό ήταν ιδιαίτερα τιμητικό και απέδιδε μεγάλα προνόμια στις γυναίκες που το υπηρετούσαν. Οι Εστιάδες αποτελούσαν τα μοναδικά θηλυκά μέλη του αρχαίου ρωμαϊκού ιερατείου. Ιερά τους αντικείμενα ήταν η φωτιά της εστίας και το καθαρό νερό.

Διάσημες εστίαδες της ρωμαϊκής μυθολογίας είναι η Ταρπεία, κόρη του Σπούριου Ταρπήιου, που πρόδωσε τη Ρώμη στους Σαβίνους, καθώς και η Ρέα Συλβία, που βιάστηκε από τον Μαρς (ρωμαϊκό αντίστοιχο του ελληνικού θεού Άρη) και έφερε στον κόσμο το Ρωμύλο και το Ρώμο, ιδρυτές της Ρώμης.
Μπαϊμπάρς

Ο Μπαϊμπάρς (αλ-Μαλίκ αλ Ζαχίρ Ρουκν αλ-ντιν Μπαϊμπάρς αλ Μπουντουγκνταρί, 19 Ιουλίου 1223 - 2 Μαΐου 1277), με καταγωγή από το τουρκικό φύλο των Κιπτσάκων και με το προσωνύμιο Αμπού αλ-Φουτούχ, ήταν ο τέταρτος Μαμελούκος σουλτάνος της Αιγύπτου. Το όνομά του προέρχεται από το κιπτσακικό τουρκικό bay (μπάη, μπέη=αρχηγός) + bars (μπαρς=πάνθηρας).

Αρχικά πωλήθηκε ως σκλάβος στους Μογγόλους. Ο εμίρης της Χάμα ήταν καχύποπτος απέναντι στον Μπαϊμπάρ, λόγω της ασυνήθιστης εξωτερικής του εμφάνισης: πολύ ψηλός, μελαχροινός, με καταρράκτη στο ένα του μάτι. Πουλήθηκε σε έναν Αιγύπτιο απεσταλμένο και στάλθηκε στην Αίγυπτο, όπου έγινε σωματοφύλακας του Αγιουβίδη κυβερνήτη Ας Σαλίχ Αγιούμπ.

Ήταν στρατιωτικός διοικητής των Μαμελούκων (1250), όταν ηττήθηκε στη Ζ' Σταυροφορία από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ' τον Άγιο, και στρατιωτικός διοικητής υπό τον σουλτάνο Κουτούζ στην μάχη του Άιν Τζαλούτ. Μετά τη μάχη, ο σουλτάνος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού και τον διαδέχθηκε ο ίδιος ο Μπαϊμπάρ, που λέγεται ότι ήταν αναμεμειγμένος στη δολοφονία του, γιατί ο Κουτούζ δεν του ανέθετε υψηλές διοικητικές θέσεις λόγω φόβου.
Λουκιανός Βοναπάρτης

Ο Λουκιανός Βοναπάρτης (γαλλικά: "Lucien Bonaparte" ("Λυσιέν Μποναπάρτ"), 21 Μαΐου 1775 – 29 Ιουνίου 1840), πολιτικός, αδελφός του αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Έγινε γερουσιαστής της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, πρόεδρος του "Συμβουλίου των Πεντακοσίων", Υπουργός Εσωτερικών και μέλος του "Tribunat". Χρίστηκε πρίγκιπας του Κανίνο και του Μουζινιάνο από το Βατικανό, τίτλους που κράτησε η οικογένειά του μέχρι το 1924.
Ευάνθης

Στην ελληνική μυθολογία ο Ευάνθης ήταν αρχικώς μία αυτοτελής θεότητα, η οποία αργότερα ταυτίσθηκε με τον Διόνυσο, τόσο λατρευτικά όσο και γενεαλογικά. Σύμφωνα με παλαιότερες παραδόσεις, ο Ευάνθης ήταν γιος του Διονύσου και της Αριάδνης, αδελφός του Οινοπίωνα, του Θόαντα και άλλων. Σε άλλη παράδοση, ήταν γιος του Οινοπίωνα και ταξίδεψε μαζί με τον πατέρα του από τη Χίο στην Κρήτη. Στην "Οδύσσεια" (ι 197) ο Ευάνθης μνημονεύεται ως πατέρας του Μάρωνα. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει (Ε 79, 2) ότι ήταν αρχηγός των στρατευμάτων του Ραδαμάνθυος. Κάποιες πηγές αναφέρουν τον Ευάνθη ως επώνυμο (δηλαδή που έδωσε το όνομά του) της λοκρικής πόλεως Ευανθείας και της Ευανθίδος, δήμου της Αλεξανδρείας.
Ευαίχμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευαίχμη αναφέρονται τα ακόλουθα δύο πρόσωπα:
# Θυγατέρα του Ύλλου, του γιου του Ηρακλή. Σύζυγος της Ευαίχμης ήταν ο Πολυκάονας. Η Ευαίχμη αυτή αναφέρεται από τον Ησίοδο (απόσπ. 154) και από τον Παυσανία (Α΄ 43, 4).
# Θυγατέρα του Μεγαρέα και σύζυγος του Αλκαθόου, αναφερόμενη επίσης από τον Παυσανία στο παραπάνω εδάφιο (Α΄ 43, 4).
Αχτόπολ

<br>

Η Αγαθούπολη (βουλγαρικά: Ахтопол - »Αχτόπολ») είναι πόλη και παραθαλάσσιο θέρετρο στη νότια Βουλγαρική Ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Βρίσκεται σε ένα ακρωτήριο, στο νοτιότερο τμήμα της Επαρχίας του Μπουργκάς . Είναι η νοτιότερη πόλη των Βουλγαρικών ακτών και απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την Ευρωπαϊκή Τουρκία. Βρίσκεται μέσα στο Φυσικό Πάρκο Στράντζα.
Άγγελος Ποστέκογλου

Ο Άγγελος Ποστέκογλου (αγγλικά: "Ange Postecoglou") είναι Ελληνοαυστραλός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Ως προπονητής της Εθνικής Αυστραλίας, οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών του 2015. Από το 2021 είναι τεχνικός του σκωτσέζικου συλλόγου Σέλτικ Γλασκώβης.
Ετέοκλος

Στην ελληνική μυθολογία ο Ετέοκλος ή Ετεοκλής (δεν πρέπει να συγχέεται με τον γνωστότερο Ετεοκλή του θηβαϊκού κύκλου, αδελφό του Πολυνείκη) ήταν Βοιωτός, βασιλιάς του Ορχομενού, γιος του Ανδρέως και εγγονός του Πηνειού. Μητέρα του Ετεόκλου ήταν η Ευίππη, κόρη του Λεύκωνα. Υπήρχε ωστόσο η φήμη ότι ο Ετέοκλος ήταν γιος του Κηφισού (του ποτάμιου θεού του Βοιωτικού Κηφισού), γι' αυτό και σε κάποια έπη ονομαζόταν «Κηφισιάδης».

Οι Βοιωτοί πίστευαν ότι ο Ετέοκλος ήταν ο πρώτος που θυσίασε στις Χάριτες και καθόρισε τον αριθμό τους σε τρεις (Ευφροσύνη, Αγλαΐα και Θάλεια). Μετά τον θάνατο του Ετεόκλου, η βασιλεία του Ορχομενού περιήλθε στη γενιά του Άλμου (συγκεκριμένα στον γαμπρό του, τον Φλεγύα), καθώς ο Ετέοκλος είχε πεθάνει άτεκνος. Ο Ετέοκλος και ο πατέρας του αναφέρονται και σε χεττιτικές επιγραφές τις οποίες αποκρυπτογράφησε ο Forrer.
Λοζέρ

H Λοζέρ (γαλλικά: "Lozère") είναι νομός της νοτιοανατολικής Γαλλίας, κοντά στην Μασίφ Σαντράλ.
Μιχάλης Βαλκάνης

Ο Μιχάλης Βαλκάνης είναι Αυστραλός ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Αυστραλίας με την Αντελάιντ Γιουνάιτεντ της οποίας και είναι αρχηγός. Η θέση του είναι κεντρικός αμυντικός.
Δήμος Λειβαθούς

Ο Δήμος Λειβαθούς (γραμμ. ονομαστική: η Λειβαθώ) ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στην νότια ακτή του νησιού. Αποτελούνταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.663 κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Κεραμειές. Τελευταίος Δήμαρχος ήταν ο Μιχαλάτος Θεόφιλος. 

Στο δήμο περιλαμβάνονταν 11 Δημοτικά διαμερίσματα:
: Δ.δ. Κεραμειών -- οι Κεραμειές [ 379 ]
: Δ.δ. Βλαχάτων Εικοσιμίας [ 728 ]
::* τα Βλαχάτα [ 578 ]
::* τα Σιμωτάτα [ 150 ]
: Δ.δ. Καραβάδου -- ο Καραβάδος [ 244 ]
: Δ.δ. Λακήθρας [ 426 ]
::* η Λακήθρα [ 396 ]
::* τα Μενεγάτα [ 30 ]
: Δ.δ. Λουρδάτων -- τα Λουρδάτα [ 160 ]
: Δ.δ. Μεταξάτων -- τα Μεταξάτα [ 493 ]
: Δ.δ. Μουσάτων -- τα Μουσάτα [ 197 ]
: Δ.δ. Περατάτων [ 564 ]
::* τα Περατάτα [ 505 ]
::* το Κάστρον [ 55 ]
::* η Μονή Αγίου Ανδρέου [ 4 ]
: Δ.δ. Πεσάδας [ 327 ]
::* η Πεσάδα [ 231 ]
::* τα Δοριζάτα [ 58 ]
::* τα Κουντουράτα [ 38 ]
: Δ.δ. Σβορωνάτων -- τα Σβορωνάτα [ 674 ]
: Δ.δ. Σπαρτιών [ 471 ]
::* τα Σπαρτιά [ 350 ]
::* τα Κλείσματα [ 66 ]
::* τα Κοριάννα [ 55 ]

Δήμος Λειβαθούς
Παναγιώτης Δημητρουλόπουλος

Ο Παναγιώτης Δημητρουλόπουλος ήταν νομάρχης Ηλείας από το 1999 έως το 2007, βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και από το 2013 μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Κοινωνικής Συμφωνίας.Τον Μάρτιο του 2015 εξελέγη πρόεδρος του κόμματος.
Μαρίνος Φαλιέρος

Ο Μαρίνος Φαλιέρος (1397-1474) ήταν βενετικής καταγωγής ποιητής που γεννήθηκε και έζησε στην Κρήτη και είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πρώτης περιόδου της κρητικής λογοτεχνίας. Τα λογοτεχνικά έργα του που έχουν σωθεί είναι δύο ποιήματα ερωτικού και τρία θρησκευτικού-ηθικοδιδακτιού περιεχομένου.
Τελχίνες

Οι Τελχίνες σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία άλλοτε φέρονται ως θνητοί και άλλοτε ως μυθικοί δαίμονες ανάλογα των μύθων.

Θεωρούνταν παιδιά της Θάλασσας, της Γαίας ή του Πόντου και περιγράφονται ως άποδες και άχειρες φέροντας όμως πτέρυγες. Κατά τη αρχαία παράδοση οι Τελχίνες, που ήταν εννέα στον αριθμό, προέρχονταν από την Κρήτη "κουροτροφήσαντες" τον Δία, εξ ου και καλούνταν Κουρήτες. Στη συνέχεια αυτοί πήγαν στην Κύπρο και αργότερα στη Ρόδο όπου και κλήθηκε η νήσος εξ αυτών "Τελχινίς". Εκεί ίδρυσαν πολλές πόλεις μεταξύ των οποίων ήταν η Κάμειρος, η Ιαλυσός και η Λίνδος.
Τελευτίας

Ο Τελευτίας ήταν Σπαρτιάτης πρίγκηπας και σπουδαίος ναύαρχος, αδελφός του Βασιλέως της Σπάρτης Αγησιλάου Β΄, που διακρίθηκε στον Κορινθιακό πόλεμο (392-390 π.Χ.) που διοικούσε τότε το στόλο των Σπαρτιατών.

Στη συνέχεια εκλέχθηκε για ενιαύσια θητεία ναύαρχος (390) όπου και ανέλαβε να ενισχύσει την αριστοκρατική μερίδα της Ρόδου κατά των δημοκρατών. Τότε πέτυχε και την προσχώρηση των Σαμίων στη Σπάρτη ενισχύοντας έτσι το στόλο του με τον οποίο και συνέλαβε στη Κνίδο δέκα αθηναϊκές τριήρεις. Το 388 π.Χ. όταν φονεύθηκε ο Γοργόπας ανέλαβε τη διοίκηση του Σπαρτιατικού στόλου που ναυλοχούσε στην Αίγινα όπου και στη συνέχεια επιτέθηκε στον Πειραιά αποκομίζοντας άφθονα λάφυρα. 

Ο Τελευτίας σκοτώθηκε κατά τη πολιορκία της Ολύνθου το 380 π.Χ.
Αθανάσιος Γκολφινόπουλος

Ο Αθανάσιος Γκολφινόπουλος (1924 - Μάρτιος 2001) ήταν νομάρχης Ηλείας και βουλευτής Αχαΐας.

Γεννήθηκε στη Ροδοδάφνη Αιγίου και ήταν γιος του Επαμεινώνδα Γκολφινόπουλου, γόνου Καλαβρυτινής οικογένειας με πλούσια δράση στην πολιτική ζωή. Σπούδασε χημικός στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1981 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας με την υποστήριξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και το 1985 επανεκλέχτηκε. Έχασε όμως την έδρα από τον Ανδρέα Ζαΐμη. Την 16η Ιανουαρίου του 1986 διορίστηκε νομάρχης Ηλείας, θέση στην οποία παρέμεινε για μόλις δύο μήνες, οπότε και παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας του με την Κυβερνητική πολιτική και αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ. Τον Σεπτέμβριο του 1986 υποψήφιος για Δήμαρχος Πατρών, με την υποστήριξη του Συνασπισμού και του ΚΚΕ. Στις εκλογές του Ιουνίου 1989 συμμετείχε με το κόμμα του Συνασπισμού χωρίς όμως να εκλεγεί.

Απεβίωσε το 2001 και κηδεύτηκε στις 20 Μαρτίου. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Τσουμάκα και είχε δύο παιδιά.
Ideal Bikes

Η Ideal Bikes είναι μια βιομηχανία ποδηλάτων που εδρεύει στην Πάτρα. Ιδρύθηκε το 1926 με το όνομα "Μανιατόπουλος" και από το 1977 πουλάει με το όνομα Ideal. 

Σήμερα είναι η μεγαλύτερη εταιρία του είδους της στην Ελλάδα, απασχολεί 120 άτομα, και με περίπου 190.000 ποδήλατα το χρόνο μια από τις λίγες μεγάλες που κατασκευάζουν ποδήλατα στην Ευρώπη.
Λεμφαγγείο

Λεμφαγγείο λέγεται το αγγείο που μεταφέρει τη λέμφο. Τα λεμφαγγεία βρίσκονται στο διάμεσο ιστό όλων των οργάνων (εκτός από του κεντρικού νευρικού συστήματος και του οφθαλμού) και σχηματίζουν το λεμφικό δίκτυο. Το σύνολο του δικτύου αυτού με όλα του τα ανατομικά εξαρτήματα, αποτελεί το λεμφικό σύστημα.

Τα λεμφαγγεία έχουν εμφάνιση ανάλογη κομπολογιού, λόγω των πολυάριθμων βαλβίδων που βρίσκονται στο εσωτερικό τους. Εμφανίζουν διάφορα μεγέθη που κυμαίνονται από τα μικρότερα λεμφοφόρα τριχοειδή, μέχρι τα μεγάλα λεμφαγγεία και τον μείζονα και ελάσσονα θωρακικό πόρο.

Τα αγγεία αυτά περνούν από τους λεμφαδένες (ή λεμφογάγγλια) προτού το λεμφικό σύστημα έλθει σε επαφή με το φλεβικό. Τα λεμφαγγεία που προσάγουν τη λέμφο προς τα λεμφογάγγλια λέγονται προσαγωγά, ενώ αυτά που απάγουν τη λέμφο από τα λεμφογγάγγλια λέγονται απαγωγά.
Τεκτονική Γεωλογία

Η Τεκτονική Γεωλογία αποτελεί κλάδο της Γεωλογίας. 

Ερευνά την κατασκευή του γήινου φλοιού, δηλαδή τη δομή των πετρωμάτων καθώς και τις διεργασίες, τις κινήσεις και τις δυνάμεις που την παρήγαγαν. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζει τις αλλαγές που προκαλούν οι ενδογενείς δυνάμεις στο φλοιό της γης, μελετά δηλαδή το τρόπο δημιουργίας, τη γεωμετρία και την κινηματική των δομών του στερεού φλοιού. 

Ο πρωταρχικός στόχος της τεκτονικής γεωλογίας είναι η μέτρηση των τωρινών γεωμετριών των πετρωμάτων, για να αποκαλυφθούν πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό παραμόρφωσης στα πετρώματα και, τελικά, την κατανόηση του πεδίου τάσεων που συνέβαλε στην παρατηρούμενη καταπόνηση. Αυτή η κατανόηση της δυναμικής του πεδίου των τάσεων μπορεί να συνδεθεί με σημαντικά γεγονότα στο γεωλογικό παρελθόν. Στόχος είναι να γίνει κατανοητή η δομική εξέλιξη μιας συγκεκριμένης περιοχής σε σχέση με τα περιφερειακά ευρέως διαδεδομένα πρότυπα παραμόρφωσης των πετρωμάτων (π.χ. ορογένεση, ρωγματώσεις) λόγω της τεκτονικής των πλακών.
Σφραγιδόλιθος

Σφραγιδόλιθος ονομάζεται συνήθως πολύτιμος λίθος μικρού σχήματος που φέρεται σε δακτυλίδι ή αυτόνομα ως σφραγίδα.

Ο σφραγιδόλιθος φέρει κυρίως έγγλυφες, και σπάνια ανάγλυφες, παραστάσεις με σύμβολα ή γράμματα και χρησιμοποιούνταν για τη σφράγιση επιστολών ή διαταγμάτων.

Τέτοιοι σφραγιδόλιθοι βρίσκονται από τη πρότερη αρχαιότητα στην Αίγυπτο, Βαβυλωνία και Ασσυρία καθώς και στην προϊστορική Ελλάδα, στη Μινωική και Μυκηναϊκή εποχή. Ένδειξη γραφής εμφανίζεται σε σφραγιδόλιθο της 6ης ή 5ης χιλιετίας π.Χ. που βρέθηκε στα Γιαννιτσά. Κατά τους κλασικούς χρόνους οι σφραγιδόλιθοι φέρονταν πλέον σε δακτυλίους (δακτυλίδια).
Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών

Η Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών (ολλανδικά: "Vereenigde Oostindische Compagnie", VOC, κυριολεκτικά "Ηνωμένη Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών") ιδρύθηκε το 1602, όταν το κοινοβούλιο των Κάτω Χωρών της παραχώρησε ένα 21ετές μονοπώλιο για να πραγματοποιεί αποικιακές δραστηριότητες στην Ασία. Ήταν η πρώτη πολυεθνική εταιρεία στον κόσμο και η πρώτη επιχείρηση που εξέδωσε μετοχές. Επιπλέον, η Εταιρεία είχε σχεδόν-κυβερνητικές εξουσίες, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διεξαγωγής πόλεμου, να διαπραγματεύεται συνθήκες, να εκδίδει νόμισμα, και να ιδρύει αποικίες. 

Παρέμεινε μια σημαντική επιχείρηση εμπορικών συναλλαγών για σχεδόν δύο αιώνες, πληρώνοντας ένα ετήσιο μέρισμα 18% για σχεδόν 200 έτη, έως ότου χρεωκόπησε και διαλύθηκε τυπικά το 1800, και τα υπάρχοντα και τα χρέη της αναλήφθηκαν από την κυβέρνηση της Βαταβικής Δημοκρατίας. Τα εδάφη της Εταιρείας έγιναν οι Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες και επεκτάθηκαν κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα για να περιλάβουν το σύνολο του ινδονησιακού αρχιπελάγους, και στον εικοστό αιώνα διαμόρφωσαν την Ινδονησία.
Δημήτρης Θ. Τσάτσος

Ο Δημήτρης Θ. Τσάτσος (1 Μαρτίου 1933 - 24 Απριλίου 2010) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, από τους κορυφαίους συνταγματολόγους της μεταπολεμικής Ελλάδας. Διατέλεσε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, μεταξύ άλλων.
Άκτον Βέιλ

Το Άκτον Βέιλ (αγγλικά: Acton Vale) είναι μια βιομηχανική πόλη του Καναδά και βρίσκεται στην Επαρχία Κεμπέκ. Ιδρυμένη το 1862, η πόλη του Άκτον Βέιλ σήμερα έχει πληθυσμό 7.978 κατοίκους και η έκτασή της φτάνει τα 90.96 χμ² (στοιχεία 2008). Πήρε το όνομά της από το Άκτον, ένα προάστιο του Λονδίνου στην Αγγλία. Στο παρελθόν ήταν κέντρο παραγωγής χαλκού ενώ σήμερα διαθέτει βιομηχανία παπουτσιών, λάστιχου, και μάλλινων υφασμάτων. 

"La Pensée de Bagot" είναι η δημοτική εφημερίδα
Ελίζαμπεθ Μοντγκόμερι

Η Ελίζαμπεθ Μοντγκόμερι ("Elizabeth Montgomery", 15 Απριλίου 1933 - 18 Μαΐου 1995) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες στις 15 Απριλίου του 1933. Ήταν κόρη του μεγάλου ηθοποιού και σκηνοθέτη Ρόμπερτ Μοντγκόμερι ("Κυρά της Λίμνης", 1947) και της ηθοποιού Ελίζαμπεθ Μπράιαν Άλεν. Από πολύ νωρίς έδειξε κλίση στην υποκριτική και τη δεκαετία του 1950 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά του πατέρα της "Ο Ρόμπερτ Μοντγκόμερι παρουσιάζει".

Τη δεκαετία του 1960 υποδύθηκε στο κανάλι NBC τη μάγισσα Σαμάνθα στην τηλεοπτική σειρά "Bewitched" (1964-1972). Η ομορφιά και το χαμόγελό της συνέβαλαν στο να ψηφιστεί μέσα στις 50 ομορφότερες ηθοποιούς όλων των εποχών από το περιοδικό Variety.

Ύστερα από τον βίαιο χωρισμό της με τον σκηνοθέτη και σύζυγό της Μπιλ Άσερ δημιούργησε δεσμό με τον ηθοποιό Ρόμπερτ Φόξγουορθ και έπαιξε σε τηλεταινίες. Πέθανε στις 18 Μαΐου 1995 από καρκίνο του παχέος εντέρου.
Αντώνιος Τασσόγλου

Ο Αντώνιος Τασσόγλου (1843 - 1892) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους πρώτους του νεότερου ελληνικού θεάτρου.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1843. Ερχόμενος στην Αθήνα συνεργάσθηκε με το θίασο του Διον. Ταβουλάρη και Δημ. Αλεξιάδη όπου και διακρίθηκε σε ρόλους ιδίως του ραδιούργου, τους ίδιους ρόλους που έπαιξε μεταγενέστερα ο σύγχρονος Αρτέμης Μάτσας. Ο Αντώνιος Τασσόγλου είχε και ωραία μελωδική φωνή και υπήρξε ο πρώτος που τραγούδησε από σκηνής άσματα σε κωμειδύλλια, όπως τους περίφημους "Μυλωνάδες" (1870).

Το 1886 σχημάτισε δικό του θίασο και έδωσε παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις, τουρκοκρατούμενες ακόμη, του ελλαδικού χώρου. Πέθανε στην Αθήνα το 1892.
Ντέιβιντ Τζιλ

Ο Ντέιβιντ Τζιλ (David Gill, Αμπερντίν, 12 Ιουνίου 1843 - Λονδίνο, 24 Ιανουαρίου 1914) ήταν Σκωτσέζος αστρονόμος. 

Από το 1879 και επί 23 χρόνια διεύθυνε το αστεροσκοπείο του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδος. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φωτογραφική απεικόνιση και καταγραφή των αστέρων του Νοτίου ημισφαιρίου και όσων βρίσκονται γύρω απο τον Νοτίου Πόλου. Επίσης ασχολήθηκε και με παρατηρήσεις μικρών πλανητών προς καθορισμό της ηλιακής παράλλαξης.

Ο Τζιλ δημοσίευσε έργα στα "Χρονικά του Αστεροσκοπίου της Καλής Ελπίδας" (Annals of the Cape Observatory) και στα "Χρονικά της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας" (Royal Astronomical Society), καθώς επίσης και την ιστορία του Αστεροσκοπείου αυτού και έκθεση περί της γεωδαιτικής επιθεώρησης της Νοτίου Αφρικής.

To 1900 έλαβε τον τίτλο του σερ. Προς τιμήν του έχει ονομαστεί ένας κρατήρας στη Σελήνη (σε σεληνιακές συντεταγμένες 63.9° S, 75.9° E) και ένας στον Άρη
Χατζ

Το Χατζ () είναι το ετήσιο Ισλαμικό προσκύνημα στην Μέκκα. Θεωρείται το υποχρεωτικό θρησκευτικό καθήκον των Μουσουλμάνων, και πρέπει να εκτελεστεί τουλάχιστον μια φορά κατά την διάρκεια της ζωής τους, από όλους όσους είναι σωματικά και οικονομικά ικανοί να κάνουν το ταξίδι, και μπορούν να συντηρήσουν την οικογένεια τους κατά την απουσία τους. Είναι ένας από τους πέντε στύλους του Ισλάμ. Η συγκέντρωση του πλήθους κατά την διάρκεια του Χατζ θεωρείται η μεγαλύτερη ετήσια συγκέντρωση ανθρώπων στον κόσμο.

Το προσκύνημα γίνεται στις 8 με 12 τον τελευταίο μήνα του Ισλαμικού ημερολογίου. Επειδή το Ισλαμικό ημερολόγιο είναι σεληνιακό, και έντεκα ημέρες νωρίτερο από το Γρηγοριανό ημερολόγιο, η Γρηγοριανή ημερομηνία του Χατζ αλλάζει από έτος σε έτος. Το "Ιχράμ" είναι η ονομασία που δίνεται στην ιδιαίτερη πνευματική κατάσταση στην οποία οι προσκυνητές φορούν τα λευκά υφάσματα και απέχουν από ορισμένες δραστηριότητες.

Το Χατζ είναι συνδεδεμένο με την ζωή του Μωάμεθ ο οποίος είναι ο προφήτης του Ισλάμ από τον 7ο αιώνα, αλλά το τελετουργικό του προσκυνήματος στη Μέκκα είναι πολύ παλαιότερο και θεωρείται από τους Μουσουλμάνους πως υπάρχει από την εποχή του βιβλικού Αβραάμ(γνωστού ως "Ιμπραχίμ"). Οι προσκυνητές μπορούν επίσης να προσκυνήσουν στην Μέκκα και σε άλλες χρονικές περιόδους. Αυτό αποκαλείται το "'μικρό προσκύνημα"' ή "Ούμρα". Ακόμα και αν επιλέξουν να εκτελέσουν το μικρό προσκύνημα όμως, παραμένει υποχρεωτικό να εκτελέσουν το Χατζ σε κάποιο άλλο χρονικό σημείο της ζωής τους.

Στα Ελληνικά επώνυμα, συχνά παρατηρείται το πρόθεμα '"Χατζη"', ή και επώνυμα όπως Χατζής, τα οποία έχουν την ρίζα τους από την λέξη Χατζ και τους χριστιανούς που επισκέπτονταν τους Άγιους Τόπους για να προσκυνήσουν.
Τάρταρος

Ο Τάρταρος σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία είναι δευτερεύουσα θεότητα του κάτω κόσμου, γιος του Πλούτωνα ή του Αιθέρα ή του Χάους και της Γαίας. Γενικότερα όμως φέρεται ως μυθικός τόπος λεγόμενος και "Τάρταρα" όπου κατά τις αρχαίες δοξασίες βασανίζονται οι κακοί μετά το θάνατό τους.
Ο φωτογράφος του χωριού

Ο φωτογράφος του χωριού είναι λαογραφική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από την ΕΡΤ το 1977 και έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιανουαρίου 1977, δύο ακριβώς έτη πριν την εισαγωγή της έγχρωμης τηλεόρασης στην Ελλάδα. Προβλήθηκε σε 16 αυτοτελή επεισόδια των 30 λεπτών και ήταν παραγωγή του Γιάννη Παναγιωτόπουλου. Η σειρά βασιζόταν στη σειρά ομώνυμων διηγημάτων του Γιώργου Καραμάνου και θεωρείται η πρώτη τηλεοπτική σειρά του είδους της επαρχιακής ηθογραφίας. 

Το σίριαλ θεωρείται πολύ επιτυχημένο και μάλιστα η σειρά θεωρείται η μεγαλύτερη επιτυχία του Νάσου Κέδρακα, ο οποίος ενσάρκωνε τον φωτογράφο, αν και είχε παίξει σε περισσότερες από 200 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Μάλιστα η σειρά αυτή είχε γυριστεί σε φιλμ, που είναι το μέσο εγγραφής των κινηματογραφικών ταινιών, αντί σε τηλεοπτική βιντεοταινία. Επίσης, είναι από τις παλαιότερες σειρές που διασώζονται στο Αρχείο της ΕΡΤ, ενώ είναι διαθέσιμη για προβολή μέσω του site του Ψηφιακού Αρχείου της ΕΡΤ.

Η σκηνοθεσία είναι του Αντώνη Βογιάζου ο οποίος ήταν ένας εκ των 6 συντελεστών της πρώτης επιτυχημένης αεροπειρατείας στον κόσμο το 1948.
Κλακ Φιλμ

Η Κλακ Φιλμ ήταν ελληνική κινηματογραφική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 1963 από τον Δημήτριο Καράμπελα και τον Απόστολο Τεγόπουλο. Η πρώτη ταινία της εταιρείας είχε τίτλο "Πληγωμένες καρδιές" και ήταν ένα μελόδραμα με τον Νίκο Ξανθόπουλο στον ρόλο του «κακού», λίγο πριν καθιερωθεί, από την ίδια εταιρεία, ως «παιδί του λαού». Με τον Νίκο Ξανθόπουλο έκανε 24 ταινίες και έφτασε τα μελοδράματα στα ύψη της δημοτικότητας και η εταιρεία έφτασε να είναι η τρίτη εμπορικότερη και παραγωγικότερη μετά την Φίνος Φιλμ και την Καραγιάννης-Καρατζόπουλος. Η εταιρεία παρήγαγε συνολικά 48 ταινίες μέχρι το 1972 όποτε και σταμάτησε την παραγωγή ταινιών, εκ των οποίων 37 από αυτές τις σκηνοθέτησε ο Απόστολος Τεγόπουλος. 

Εκτός από τον Νίκο Ξανθόπουλο, η εταιρεία συγκέντρωσε πολλά μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου: Μάνος Κατράκης, Τζαβαλάς Καρούσος, Λυκούργος Καλλέργης, Θόδωρος Μορίδης, Ελένη Ζαφειρίου, Κατερίνα Βασιλάκου, Μιράντα Μυράτ.

*Η ταινία της Κλακ Φιλμ με τα περισσότερα εισιτήρια:
:"Ξεριζωμένη γενιά" (1967 - 1968) 448.679 (9η/99) "Δημήτριος Καράμπελας και Απόστολος Τεγόπουλος"
*Η ταινία της Κλακ Φιλμ με τα λιγότερα εισιτήρια:
:"Τύψεις συνειδήσεως" (1972 - 1973) 8.316 "Δημήτριος Καράμπελας και Απόστολος Τεγόπουλος"
Ευβουλέας ο χοιροβοσκός

Ο Ευβουλέας ο χοιροβοσκός αναφέρεται στον Σχολιαστή του Λουκιανού ("«Εταιρικοί διάλογοι»") ότι βρέθηκε με τα κοπάδια του στο μέρος όπου ο Άδης τράβηξε την Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο. Δεν διευκρινίζεται αν ο ίδιος ο Ευβουλεύς παρέμεινε στην επιφάνεια της γης ή αν πήγε κάτω μαζί τους, συνοδευόμενος και από ένα μέρος από τα κοπάδια του. Με τον μύθο αυτό προσπάθησαν οι αρχαίοι να ερμηνεύσουν το έθιμο της θυσίας χοίρων στον Ευβουλέα κατά τη διάρκεια της εορτής των Θεσμοφορίων.

Παραστάσεις του Ευβουλέως υποτίθεται ότι υπάρχουν στις ρωμαϊκές σαρκοφάγους όπου εικονίζεται η αρπαγή της Περσεφόνης.
Ευαρέτη

Η Ευαρέτη στην ελληνική μυθολογία ήταν θυγατέρα του Ακρισίου, βασιλιά του Άργους, και ανεψιά του Προίτου. Σύμφωνα με μία παράδοση, η Ευαρέτη ήταν η σύζυγος του Οινομάου, βασιλιά της Πίσας, και επομένως η μητέρα της Ιπποδάμειας. Αλλά σύμφωνα με κάποιες πηγές σύζυγος του Οινομάου ήταν η Στερόπη, ή η Ευρυθόη, κόρη του Δαναού. Η ίδια η Ευαρέτη ήταν τρισέγγονη του Δαναού (από τον πατέρα της)! Παρατηρείται δηλαδή μεγάλο χάσμα στις γενεές ανάμεσα σε διάφορες πηγές, πράγμα που σχετίζεται με το ότι τα πρόσωπα αυτά δεν υπήρξαν ποτέ στην πραγματικότητα, ώστε να μπορούν να χρονολογηθούν.
Ευίππη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευίππη αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:
# Κόρη του Τυρίμμα, βασιλιά της Ηπείρου. Ο Οδυσσέας μετά την εξολόθρευση των μνηστήρων πήγε στην Ήπειρο για να συμβουλευθεί το Μαντείο της Δωδώνης και για άλλες υποθέσεις. Ο Τυρίμμας τον φιλοξένησε με μεγάλη εγκαρδιότητα. Ο Οδυσσέας εκεί δημιούργησε ερωτικό δεσμό με την Ευίππη, η οποία γέννησε ένα παιδί τους, τον Ευρύαλο. Η Πηνελόπη το έμαθε και θύμωσε πολύ, περίμενε όμως να μεγαλώσει ο Ευρύαλος. Τότε πληροφόρησε τον Οδυσσέα ότι ο γιος του αυτός τον επιβουλευόταν, και ο Οδυσσέας τον σκότωσε. Σε άλλες εκδοχές, ο Ευρύαλος αυτός ονομάζεται Λεοντόφρων.
# Θυγατέρα του Λεύκωνα, εγγονή του Αθάμαντα. Η Ευίππη αυτή ήταν η μητέρα του Ετεόκλου, αλλά αμφισβητείται η ταυτότητα του πατέρα του: αν δηλαδή ήταν ο Ανδρεύς ή ο ποτάμιος θεός Κηφισός (του Βοιωτικού Κηφισού) (Παυσανίας Θ΄ 34, 9).
# Σύζυγος του Πίερου από την Πέλλα, μητέρα των Πιερίδων Νυμφών.
# Κόρη του Δαναού και σύζυγος του Αγήνορος (του γιου του Αιγύπτου), που σκότωσε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, κατά παραγγελία του πατέρα της.
Εύθυμος

Ο Εύθυμος ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο του οποίου θρυλικοί άθλοι αποτελούν μέρος της ελληνικής μυθολογίας. Συγκεκριμένα, ήταν γιος του Αστυκλέους, από το γένος των Λοκρών που κατοικούσαν στην Ιταλία. Ο Εύθυμος υπήρξε περίφημος πυγμάχος και νίκησε στους 74ους, στους 76ους και στους 77ους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπως βεβαιώνει ο Παυσανίας (ΣΤ΄ 6, 4 κ.ε.). Ο περίφημος στην αρχαιότητα Σάμιος γλύπτης Πυθαγόρας είχε σμιλέψει ανδριάντα του, που ήταν τοποθετημένος στην Ολυμπία.

Επιστρέφοντας περί το 470 π.Χ. στην Κάτω Ιταλία ο Εύθυμος έμαθε για το βάσανο των κατοίκων της Τέμεσας με το φάντασμα-δαίμονα Αλύβα. Πήγε στην Τέμεσα και κατά τον θρύλο κατόρθωσε να εξοντώσει τον δαίμονα παλεύοντας μαζί του, νικώντας τον και ρίχνοντάς τον στη θάλασσα, ενώ ερωτεύθηκε και πήρε ως σύζυγό του την παρθένο που προσέφεραν κάθε χρόνο οι κάτοικοι στον Αλύβα. Ο Εύθυμος μετά τον θάνατό του λατρεύτηκε ως θεός και θεωρήθηκε γιος του ποτάμιου θεού Καικίνου. Ο Παυσανίας ("Ελλάδος περιήγησις", 6,10) γράφει επίσης ότι είχε δει μία εικόνα του Ευθύμου και του δαίμονα, η οποία παρίστανε τον δεύτερο μαύρο, φοβερό και ντυμένο με δέρμα λύκου.
Ευμήδης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευμήδης αναφέρονται τα ακόλουθα επτά διαφορετικά πρόσωπα:
# Ο ένας από τους 12 γιούς του Ιπποκόωντα, τους Ιπποκοωντίδες, ο οποίος είχε μνημείο στη Σπάρτη (Παυσανίας, Γ΄ 14, 6).
# Γιος του Ηρακλή και της Λύσης, κόρης του Θεσπίου (βλ.λ. Θεσπιάδες). Αναφέρεται στη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Β΄ 7, 8).
# Ο Ευμήδης ή Ευμήλης ήταν γνωστός αγγελιαφόρος της Τροίας, πατέρας του Δόλωνα και 5 θυγατέρων. Αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Κ 313).
# Γιος του Δόλωνα και ένας από τους συντρόφους του Αινεία (Αινειάδες). Σκοτώθηκε από τον Τούρνο.
# Ιερέας της Αθηνάς. Κατά την εισβολή των Ηρακλειδών ο Ευμήδης πήρε το Παλλάδιον και το έκρυψε σε λόφο.
# Γιος του Μέλαντα που σκοτώθηκε μαζί με τους αδελφούς του κατηγορούμενος για συνωμοσία κατά του Οινέως. 
# Πεθερός του Τρώα.
Ευάδνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευάδνη αναφέρονται τα ακόλουθα έξι πρόσωπα:

# Κόρη του θεού Ποσειδώνα και της Πιτάνης, η οποία ήταν σύζυγος του Αιπύτου. Την Ευάδνη την αγάπησε ο θεός Απόλλων, που απέκτησε μαζί της ένα γιο, τον Ίαμο, που έγινε ο γενάρχης του μαντικού γένους των Ιαμιδών της Ολυμπίας.
# Κόρη του Ίφυος, η οποία για τον λόγο αυτό λεγόταν και "«Ιφιάς»". Σύμφωνα με άλλη παράδοση όμως ήταν κόρη του Φυλάκου και σύζυγος του Καπανέως, ενός από τους «Επτά επί Θήβας». Αυτή η Ευάδνη είναι γνωστή και με το όνομα Ιάνειρα, και αναφέρεται από πολλούς αρχαίους Έλληνες και Λατίνους ποιητές. Σύμφωνα με τη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου", όταν έκαιγαν τη σορό του Καπανέως, έπεσε και η Ευάδνη στη νεκρική πυρά και κάηκε μαζί του, πράξη που την ανύψωσε σε σύμβολο συζυγικής αφοσιώσεως. Γιος της Ευάδνης ήταν ο Σθένελος, ένας από τους Επιγόνους και φίλος του Διομήδη.
# Κόρη του Στρυμόνα και της Νεαίρας ("Στρυμονίς"). Αυτή η Ευάδνη ήταν σύζυγος του Άργου (κατά μία παράδοση) και μαζί είχαν αρκετά παιδιά. Σχεδόν ομόφωνα αποδεκτά από τις πηγές είναι τα εξής οκτώ: ο Κρίασος, ο Έκβασος, ο Πείρασος, η Επίδαυρος, η Τίρυνθα, ο Φόρβαντας, ο Ίασος και ο συνώνυμος του πατέρα του Άργος (Ησιόδου "Ηοίαι", απόσπ. 155, Φερεκύδη απ. 22, Σχόλια στον "Ορέστη" του Ευριπίδη 932, 1244, Παυσανίας Β 1, 2,1, Υγίνου "Fabulae" 145).
# Κόρη του Πελία, σύζυγος του Κάνου, βασιλιά των Φυλακέων. Ο ήρωας Κέφαλος ήταν πεθερός αυτής της Ευάδνης (Διόδωρος, Δ΄ 53, 2).
# Κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού, η οποία έγινε ερωμένη του ποταμού Νείλου.
# Κόρη του Ποσειδώνα και της Κλεώνης ή Λένης, θυγατέρας του Λευκίππου.
Μπέλα Λουγκόζι

Ο Μπέλα Λουγκόζι (ουγγρικά: "Belá Ferenc Dezső Blaskó", 20 Οκτωβρίου 1882 - 16 Αυγούστου 1956) ήταν Ουγγρικής καταγωγής ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στο Λούγκος, πόλη των Καρπαθίων, σήμερα στη Δυτική Ρουμανία (κατά τη γέννησή του η πόλη ήταν τμήμα της Αυστροουγγαρίας). Έπαιξε στο θέατρο στην Ουγγαρία σε Σαιξπηρικούς ρόλους και μερικά βωβά φιλμς, και κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως λοχαγός στον Αυστροουγγρικό στρατό.

Μετά την Ουγγρική Επανάσταση του 1919 εγκατέλειψε την Ουγγαρία και πήγε στη Γερμανία και από εκεί το 1920 ως οικονομικός μετανάστης στις Η.Π.Α.. Παίζει στο θέατρο από το 1927 το ρόλο του Δράκουλα, του χαρακτήρα του μυθιστορήματος του Μπραμ Στόκερ, χωρίς να γνωρίζει αγγλικά. Μετά το θάνατο του ηθοποιού βουβών ταινιών Λον Τσάνεϊ το 1930, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Τοντ Μπράουνινγκ του δίνει το ρόλο του αιμοσταγούς βαμπίρ στην κλασική ταινία "Dracula" (1931). Ο Λουγκόζι συμμετείχε σε δεκάδες ταινίες τρόμου και μυστηρίου, όπως τα "White Zombie" (1932), "Island of Lost Souls" (1932), "The Black Cat" (1934), "Mark of the Vampire" (1935), "The Raven" (1935), "Son of Frankenstein" (1939), "Frankenstein Meets the Wolf Man" (1943), "The Body Snatcher" (1945).

Πέθανε το 1956 σε ηλικία 73 ετών από καρδιακό επεισόδιο στο σπίτι του στο Λος Άντζελες και κηδεύτηκε με την μπέρτα του Δράκουλα, του ρόλου που τον καθιέρωσε.
Πίο Τουία

Ο Πίο Τουία ("Pio Tuia", 1943) είναι πολιτικός από το Τοκελάου.

Γεννήθηκε το 1943 και κατείχε το αξίωμα του "Ulu o Tokelau", δηλαδή του Αρχηγού Κυβερνήσεως του Τοκελάου. Η θέση εναλλάσσεται ετησίως ανάμεσα στους τρεις "faipule" (έναν για καθεμία από τις τρεις ατόλλες). Το 2006 υποστήριξε το δημοψήφισμα για το καθεστώς της χώρας. Οι άρχοντες αυτοί εκλέγονται για τριετή θητεία. Ο Τουία ξεκίνησε την πέμπτη θητεία του στην πολιτική του καριέρα τον Φεβρουάριο του 2008. H θητεία αυτή τερματίστηκε το 2009 και τον διαδέχθηκε ο Φούα Τολόα στις 21 Φεβρουαρίου του 2009.
Παρατροπίδιο

Παρατροπίδιο, (bilge keels), ονομάζεται μεταλλικό κατασκεύασμα μικρού πλάτους υπό μορφή λωρίδας που φέρεται κάθετα στα ύφαλα του πλοίου σε μορφή μόνιμου πτερυγίου, στη καμπύλη της στροφής της γάστρας. Επειδή αυτά είναι δύο, που φέρονται συμμετρικά ως προς την τρόπιδα (καρένα), ένα από κάθε πλευρά, συνηθίζεται ν΄ αναφέρεται στο πληθυντικό "παρατροπίδια".

Τα παρατροπίδια συνδέονται στερεά με το σκάφος άλλοτε με κάρφωση και σήμερα με ηλεκτροσυγκόλληση, σχηματίζοντας γωνία 90° με το περίβλημα των υφάλων στα σημεία σύνδεσης. Συνηθέστερα φέρονται ως ενιαίο ανά πλευρά καταμήκος του σκάφους και πολύ σπάνια από 2 ή 3 τεμάχια ανά πλευρά. Τα παρατροπίδια δεν θα πρέπει αφενός να προεξέχουν της πλευράς του πλοίου (αυτό θα εμπόδιζε την παραβολή του πλοίου), αλλά και ούτε του πυθμένα του πλοίου, (που θα κινδύνευαν έτσι να καταστραφούν σε περίπτωση δεξαμενισμού του).

Όπως έχει αποδειχθεί με πειραματικές μεθόδους τα παρατροπίδια παρουσιάζουν τ΄ ακόλουθα φαινόμενα:
# Αισθητή ελάττωση του διατοιχισμού.
# Ελάττωση του μέγιστου εύρους της διατοίχισης.
# Μικρή παράλληλα αύξηση της περιόδου του διατοιχισμού, και
# Αύξηση της αντίστασης προχώρησης του σκάφους, που αυτό έχει βέβαια ως συνέπεια τη μείωση της ταχύτητας και κατ΄ επέκταση την αύξηση της κατανάλωσης.
Γενικά η απόδοση των παρατροπιδίων είναι ανάλογη προς την επιφάνειά τους, της απόστασης αυτών από τον άξονα περιστροφής του σκάφους κατά τον διατοιχισμό και αντιστρόφως ανάλογη προς την περίοδο διατοίχισης. Κατά τις μεγάλες γωνίες ταλάντωσης τα παρατροπίδια δρουν πολύ καλλίτερα. Συνεπώς είναι αποτελεσματικότερα στις μεγάλες ταχύτητες. Αυτός είναι και ο λόγος που παρατηρούνται τελευταία και σε μεγάλα ταχύπλοα σκάφη αναψυχής.

Η αναλογία της επιφάνειας των παρατοπιδίων ως προς το εμβαδόν της ισάλου πλεύσης κυμαίνεται μεταξύ του 0,10 και 0,15. Το δε μήκος των παρατροπιδίων προσδιορίζεται μεταξύ του 1/3 μέχρι και 2/3 του ολικού μήκους του σκάφους, ενώ το πλάτος τους μεταξύ 0,40 εκ. μέχρι και 1 μέτρο (φθάνει να μη προεξέχουν της πλευράς του σκάφους).

Τέλος σημειώνεται πως τα παρατροπίδια είναι τα φθηνότερα μέσα ελάττωσης διατοιχισμού και επειδή προσφέρουν αποτελέσματα αρκετά θετικά, θεωρούνται ως τα πλέον διαδεδομένα μέσα σχεδόν σε όλους τους τύπους των πλοίων, ακόμη και πολεμικών, εκτός των κρουαζιεροπλοίων και μεγάλων πορθμείων, όπου επειδή η άνεση του επιβάτη σ΄ αυτά κυριαρχεί, εφοδιάζονται με υδραυλικούς σταθερωτήρες.

Κατηγορία:Ναυπηγική
Ηλίας Κυριαζής

Ο Ηλίας Κυριαζής (1978) είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς.
Ευπάλαμος

Ο Ευπάλαμος ή Παλαμάων στην ελληνική μυθολογία ήταν Αθηναίος πρίγκηπας, ένα από τα πολλά παιδιά του βασιλιά Ερεχθέα και της Πραξιθέας. Αδέλφια του Ευπαλάμου ήταν οι Κέκρωπας ο νεότερος, Άλκωνας, Ορνέας, Θέσπιος, Πάνδωρος, Μητίωνας, Μερόπη, Κρέουσα, Ορείθυια, Πρόκρις, Πρωτογένεια, Πανδώρα και Χθονία. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή ("Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου", Γ΄), πατέρας του Ευπαλάμου ήταν ο Μητίωνας, δηλαδή ο Ευπάλαμος ήταν "εγγονός" του Ερεχθέα ή Ερεχθέως.

Ο ίδιος ο Ευπάλαμος πήρε ως σύζυγό του την Αλκίππη ή τη Φρασιμήδη ή την Ιφινόη και έγινε πατέρας του περίφημου τεχνίτη Δαιδάλου, προσωποποιήσεως της τεχνικής προόδου στους αρχαιότατους χρόνους και δημιουργού του Λαβυρίνθου. Σύμφωνα με την άλλη εκδοχή, η Αλκίππη ήταν η μητέρα του Ευπαλάμου και γιαγιά του Δαιδάλου.
Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης

Η Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης είναι ελληνική κινηματογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1946 από τους Θεοφάνη Δαμασκηνό και Βίκτωρα Μιχαηλίδη ως εταιρεία διανομής. Η εταιρεία ξεκίνησε δειλά δειλά με συμπαραγωγές και το 1959 έκανε την πρώτη της παραγωγή, "Αμαρυλλίς, το κορίτσι της αγάπης". Μέχρι το 1970 έκανε την παραγωγή ή συμπαραγωγή σε 31 ταινίες, μερικές από τις οποίες είναι από τις σημαντικότερες του ελληνικού κινηματογράφου. Οι ταινίες τους έκαναν επιτυχία και στο εξωτερικό, κάποιες κέρδισαν υποψηφιότητες για όσκαρ, άλλες συμμετοχές και βραβεία σε σημαντικά φεστιβάλ του εξωτερικού. Σημαντική θεωρείται και η σύμπραξή της με την εταιρεία Φίνος Φιλμ, με την οποία δημιούργησαν επτά ταινίες:

*"Τα κίτρινα γάντια" (1960)
*"Χαμένα όνειρα" (1961)
*"Η Αλίκη στο ναυτικό" (1961)
*"Το χώμα βάφτηκε κόκκινο" (1965)
*"Τέντυ μπόυ αγάπη μου" (1965)
*"Υπάρχει και φιλότιμο" (1965)
*"Ραντεβού στον αέρα" (1965)

Η σημερινή Odeon SA είναι μετεξέλιξη της εταιρείας.

Η ταινία της εταιρείας με τα περισσότερα εισιτήρια είναι "Η κόρη μου η σοσιαλίστρια" (1966 - 1967) με 659.671 (1η/117) εισιτήρια, ενώ αυτή με τα λιγότερα είναι "Τα κίτρινα γάντια" (1960 - 1961) με 27.787 (19η/58) εισιτήρια. Και οι δύο ταινίες είναι σκηνοθετημένες από τον Αλέκο Σακελλάριο.

Η ταινιοθήκη της εταιρείας πέρασε το 2000 στην ιδιοκτησία της εταιρείας Καραγιάννης - Καρατζόπουλος.
Σάσων

Η Σάσων ή Σάσωνα ή Σάζενο (αλβανικά: "Sazan" ή "Sazanit", ιταλικά: "Saseno") είναι νησί της Αλβανίας, έκτασης περίπου 5,7 τ.χλμ. και χωρίς μόνιμο πληθυσμό. Η τοποθεσία του έχει στρατηγική αξία καθώς βρίσκεται στο στενό του Οτράντο και την είσοδο του Κόλπου του Αυλώνα, ενώ αποτελεί το μεγαλύτερο νησί της Αλβανίας. Κατά τον 19ο αιώνα παραχωρήθηκε στην Ελλάδα ως τμήμα των Ιονίων νήσων (τμήμα των Διαπόντιων νησιών) με τη λήξη των Ναπολεόντειων πολέμων και την κατάλυση των κτήσεων των Βενετών, ωστόσο στις αρχές του 20ου αιώνα το απέκτησε η Αλβανία, και μετέπειτα αποτέλεσε στρατιωτική βάση τόσο για τη Σοβιετική Ένωση από το 1940 έως το 1960, όσο και για την Ιταλία και δυνάμεις του ΝΑΤΟ από τα τέλη του 1990, μετά από τις αντίστοιχες παραχωρήσεις της Αλβανίας.