Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Άγιος Θέρισσος

Ο Άγιος Θέρισσος ή Θύρσος ο «Αναχωρητής», είναι ο τρίτος Επίσκοπος Καρπασίας, μετά τον Άγιο Συνέσιο και τον Άγιο Φίλωνα, τον πρώτο επίσκοπο Καρπασίας. Σύμφωνα με την παράδοση παραιτήθηκε από την αρχιερατική θέση του και ασκήτεψε σε σπήλαιο κοντά στα χωριά Αγία Τριάδα και Γιαλούσα στην βόρεια ακτή της Κύπρου. Κοντά στο σπήλαιο της ασκήσεώς του, έχουν ανεγερθεί δύο εκκλησίες αφιερωμένες στην μνήμη του. Ο Άγιος γιορτάζεται στις 23 Ιουλίου και θεωρείται ως θαυματουργός για τη θεραπεία δερματικών και άλλων νόσων. Οι πάσχοντες από τέτοιες ασθένειες συνήθως πηγαίνουν στην εκκλησία του για προσκύνημα και μετά προβαίνουν σε πλύσιμο των φλεγμονών που έχουν πάνω στο κορμί τους, με το νερό της παρακείμενης θάλασσας. Πιστεύεται ότι με τις πλύσεις αυτές, οι πάσχοντες από δερματικές ασθένειες θα βοηθηθούν και θα θεραπευθούν.
Καρόλα

H Καρόλα Χέγκκβιστ ("Carola Maria Häggkvist", 8 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Σουηδέζα τραγουδίστρια, πολύ δημοφιλής στην πατρίδα της και σε άλλες σκανδιναβικές χώρες.

Εκπροσώπησε τη χώρα της 3 φορές στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, αρχικά το 1983 στο Μόναχο (σε ηλικία μόλις 16 1/2 ετών) καταλαμβάνοντας την 3η θέση με το τραγούδι "Främling" ("Ξένος"), στη συνέχεια το 1991 στη Ρώμη, οπότε κατέλαβε την 1η θέση με το τραγούδι "Fångad av en stormvind" ("Αιχμάλωτη σε μια καταιγίδα") και τέλος το 2006 στην Αθήνα, όταν και κατέλαβε την 5η θέση με το τραγούδι "Invincible" ("Ανίκητη").Παραλληλα,εχει κυκλοφορησει 24 αλμπουμ τα οποια γνωρισαν μεγαλη επιτυχια με ηχους κυριως gospel αλλα και pop,rock.

Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές
Ράντοβαν Κάρατζιτς

O Ράντοβαν Κάρατζιτς (Σερβικά: "Радован Караџић"), είναι Βόσνιος πολιτικός, ποιητής και ψυχίατρος. Έγινε γνωστός τη δεκαετία του '90 ως πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας, ενός από τα δύο συστατικά μέρη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, που τότε βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο.

Πολλές από τις πράξεις του στον εμφύλιο κρίθηκαν εγκλήματα πολέμου από το «Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία», το οποίο κίνησε δίωξη εναντίον του το 1995. Από τότε κρυβόταν, ενώ κάποια στιγμή ξεκίνησε μια δεύτερη ζωή με πλαστά στοιχεία ως Ντράγκαν Ντάμπιτς. Τελικά συνελήφθη τον Ιούλιο του 2008.
Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ

thumb|right|250px|Νόμισμα του βασιλιά Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ
Ο Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ ("Æthelbald of Wessex", πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 860) βασιλιάς του Ουέσσεξ (856 – 860) ήταν δεύτερος γιος και διάδοχος του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ και της πρώτης συζύγου του Οσμπούργκα. Αναφέρεται στα διατάγματα του πατέρα του ως γιος βασιλιά από την δεκαετία του 840, το 850 δέχτηκε τον τίτλο του κόμη. Το 855 την εποχή που ο πατέρας του επισκέφτηκε την Ρώμη ο Έθελμπαλντ ορίστηκε αντιβασιλιάς του Ουέσσεξ αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του Έθελσταν του Ουέσσεξ πέθανε γύρω στο 851. Ο νεώτερος αδελφός του Έθελμπερτ του Ουέσσεξ έγινε αντιβασιλιάς του Κεντ.
Α΄ Γυμνάσιο Αρρένων Χανίων

Το Α΄ Γυμνάσιο Αρρένων Χανίων είναι το πρώτο Γυμνάσιο που ιδρύθηκε στα Χανιά και αναγνωρίστηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1887) και το τρίτο στην Κρήτη μετά το Γυμνάσιο του Ηρακλείου (1883) και της Νεάπολης Λασιθίου (1884).
Ζούλιο Σέζαρ ντα Σίλβα ε Σόουζα

Ο Ζούλιο Σέζαρ ντα Σίλβα ε Σόουζα ("Júlio César da Silva e Souza", 26 Φεβρουαρίου 1980) είναι βετεράνος Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν κυρίως στη θέση του αριστερού χαφ-εξτρέμ.
Έθελμπερτ του Ουέσσεξ

Έθελμπερτ του Ουέσσεξ σε νόμισμα ([[860]])
Ο Έθελμπερτ του Ουέσσεξ ("Æthelberht", 836 – φθινόπωρο 865) βασιλιάς του Κεντ (858 - 865) και βασιλιάς του Ουέσσεξ (860 – 865) ήταν τρίτος γιος του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ και της πρώτης συζύγου του Οσμπούργκα, διάδοχος του αδελφού του Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ. Την εποχή που ο πατέρας του επισκέφτηκε την Ρώμη τοποθετήθηκε αντιβασιλιάς του Κεντ (855), ο μεγαλύτερος αδελφός του Έθελμπαλντ τοποθετήθηκε αντίστοιχα αντιβασιλιάς των Δυτικών Σαξόνων. Μετά τον θάνατο του πατέρα τους (858) ο Έθελμπερτ τον διαδέχτηκε ως βασιλιάς του Κεντ, ο Έθελμπαλντ αντίστοιχα σαν βασιλιάς των Δυτικών Σαξόνων, όταν ο Έθελμπαλντ πέθανε άτεκνος (860) ο Έθελμπερτ τον διαδέχθηκε και στο βασίλειο των Δυτικών Σαξόνων.
Στέφθηκε βασιλιάς όπως ο πατέρας του στο Κινγκστον πάνω στον Τάμεση. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό περιγράφει ότι την περίοδο που ήταν βασιλιάς ο Έθελμπερτ επικρατούσε αρμονία και ειρήνη αλλά οι Βίκινγκ παρέμεναν μεγάλη απειλή, επιτέθηκαν ανεπιτυχώς στο Γουίντσεστερ και λεηλάτησαν το ανατολικό Κεντ.

Η σημαντικότερη εξέλιξη την περίοδο της βασιλείας του Έθελμπερτ ήταν το γεγονός ότι το Ουέσσεξ ενώθηκε με τις κατακτημένες περιοχές στην νοτιοανατολική Αγγλία σε ένα ενιαίο βασίλειο, ένα διάταγμα τον πρώτο χρόνο της βασιλείας περιλαμβάνει για πρώτη φορά μια πλήρη ενοποίηση των Δυτικών Σαξόνων και του Κεντ. Σε αντίθεση με τους προγενεστέρους του δεν τοποθέτησε μέλη της βασιλικής οικογένειας σαν αντιβασιλείς σε διάφορες περιοχές του βασιλείου.
Ο Έθελμπερτ πέθανε (866) και τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο επόμενος αδελφός του Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ. Τάφηκε στο αβαείο του Σέρμπορν στο Ντόρσετ δίπλα από τον αδελφό του Έθελμπαλντ.
Γιαν-Καρλ Ράσπε

Ο Γιαν-Καρλ Ράσπε ("Jan-Carl Raspe", 24 Ιουλίου 1944 – 18 Οκτωβρίου 1977) ήταν Γερμανός τρομοκράτης και μέλος της λεγόμενης «πρώτης γενιάς» της τρομοκρατικής οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF). Συνέβαλε σε πέντε τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις που άφησαν τέσσερις νεκρούς. Συλλήφθηκε το 1972 και -κατά την επίσημη άποψη- αυτοκτόνησε το 1977 στην φυλακή.
Τζόνι Ρότζερς

Ο Τζόνι Ρότζερς (Johnny Rogers) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Δεκεμβρίου 1963 στην Καλιφόρνια. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

Μετά από ένα πέρασμα από το ΝΒΑ είχε μια μεγάλη καριέρα στην Ευρώπη σε διακρίσεις αλλά και διάρκεια. Κατέκτησε 2 φορές την Ευρωλίγκα και 2 πρωταθλήματα Ελλάδος αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό, ενώ αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, 1 Κύπελλο Ισπανίας και 1 Σούπερ Καπ Ισπανίας.
Μύκονος

Η Μύκονος είναι νησί του Αιγαίου Πελάγους και ανήκει στις Κυκλάδες. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού. Η Μύκονος είχε πληθυσμό 10.134 άτομα στην απογραφή του 2011. Η έκταση του νησιού είναι 106 τ.χλμ., ενώ έχει μήκος ακτών 89 χιλιόμετρα. Η Μύκονος ήταν από τα πρώτα ελληνικά νησιά που αναπτύχθηκε τουριστικά. Ήδη από τη δεκαετία του 1960 συνέρρεαν μαζικά τουρίστες προς το νησί. Σήμερα η νυχτερινή ζωή της Μυκόνου θεωρείται από τις πιο ζωντανές και ενεργές στην Ευρώπη. Το πιο γνωστό σημείο του νησιού στη χώρα ονομάζεται "μικρή Βενετία" λόγω της ομοιότητας του με τη Βενετία.Ο κάτοικος της Μυκόνου ονομάζεται Μυκόνιος ή Μυκονιάτης - Μυκονιάτισσα.
Ντσου Μοχέλε

O Ντσου Μοχέλε ("Ntsu Mokhehle", 26 Δεκεμβρίου 1918 - 6 Ιανουαρίου 1999) ήταν πολιτικός από το Λεσότο, ο οποίος διετέλεσε δύο φορές (1993-94 και 1994-98) πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας.
Λοξώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λοξώ είναι γνωστή η μία από τις τρεις θυγατέρες του Βορέου. Η Λοξώ, μαζί με τις αδελφές της Ούπη και Εκαέργη, έφθασε στη Δήλο, στο ιερό του Απόλλωνα, από τη χώρα των Αριμασπών. Το όνομά της Λοξούς συνδέεται χωρίς αμφιβολία με το επίθετο-επίκληση του «Λοξίου Απόλλωνος».
Εγβέρτος του Ουέσσεξ

Ο Εγβέρτος του Ουέσσεξ ("Ecgberht", 771 ή 775 - 839) βασιλιάς του Ουέσσεξ (802 – 839) και γενάρχης του νεώτερου κλάδου του Οίκου του Ουέσσεξ ήταν γιος και διάδοχος του Ίλμουντ του Κεντ. Την δεκαετία του 780 πιέστηκε σε εξορία από τον Όφα της Μερκίας και τον Μπέορτρικ του Ουέσσεξ, με τον θάνατο του Μπέορτρικ (802) επέστρεψε και ανέβηκε στον θρόνο. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τα 20 πρώτα χρόνια της βασιλείας του, διατήρησε την ανεξαρτησία του Ουέσσεξ απέναντι στην Μερκία που ήταν το κυρίαρχο Άγγλο-Σαξονικό βασίλειο. Ο Εγβέρτος νίκησε στην "μάχη του Ελλαντάν" τον Μπέορνγουλφ της Μερκίας (825), με την νίκη αυτή έληξε η κυριαρχία της Μερκίας στην Αγγλία. Αργότερα νίκησε τον Ουίγκλαφ της Μερκίας (829), τον έστειλε εξορία και έγινε προσωρινά βασιλιάς της Μερκίας, την ίδια χρονιά δέχτηκε την υποταγή του βασιλιά της Νορθουμβρίας. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό περιγράφει τον Εγβέρτο σαν "πλούσιο ηγεμόνα που κυβερνούσε πολλά εδάφη". Ο Εγβέρτος δεν διατήρησε την κυριαρχία της Μερκίας, ο Ουίγκλαφ ανέκτησε την ίδια χρονιά το βασίλειο του (829). Διατήρησε το Κεντ, το Σάσσεξ, και το Σάρρεϋ, έδωσε τις περιοχές αυτές στον γιο του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ σαν υποτελή βασιλέα του. Όταν πέθανε ο Εγβέρτος τον διαδέχτηκε ο γιος του Έθελγουλφ (839), τα νοτιοδυτικά βασίλεια προσαρτήθηκαν στο Βασίλειο του Ουέσσεξ με τον θάνατο του Έθελγουλφ (858).

Οι ιστορικοί δεν συμφωνούν για το γενεαλογικό δέντρο του Εγβέρτου. Η νεώτερη έκδοση του Αγγλοσαξονικού χρονικού το "Χρονικό του Πάρκερ" ξεκινά από τον πατέρα του Ίλμουντ του Κεντ, προχωρά στον Εάφα, τον Εόππα του Ουέσσεξ και τον Ινζίλντ αδελφό του Ίνε του Ουέσσεξ που παραιτήθηκε (726), το γενεαλογικό δέντρο συνεχίζεται μέχρι τον Κέρντικ προπάτορα του Οίκου. Το γενεαλογικό δέντρο του Εγβέρτου μέχρι τον Ινζίλντ γίνεται αποδεκτό από τον μεγάλο ιστορικό Φρανκ Στέντον (1880 - 1967) αλλά δεν αποδέχεται ότι φτάνει μέχρι τον Κέρντικ. Στο "Αγγλικό Βιογραφικό Λεξικό" ο Εδουάρδος αποδέχεται ότι το γενεαλογικό του δέντρο φτάνει μέχρι τον Κέντρικ, η άποψη για την Αγγλοσαξονική του καταγωγή κατασκευάστηκε την εποχή του για να νομιμοποιήσουν την άνοδο του στον θρόνο. Ο ιστορικός Ρόρι Ναισμίθ επανέρχεται στην άποψη ότι είναι απίθανο το γενεαλογικό δέντρο του Εγβέρτου να φτάνει στον Κέρντικ και ότι ο Εγβέρτος προέρχεται από Σαξονικό αριστοκρατικό Οίκο. 
Το όνομα της συζύγου του Εγβέρτου είναι άγνωστο, μια έκδοση του Αγγλοσαξονικού Χρονικού του 15ου αιώνα την αναφέρει ως Ρεντμπούργκα συγγενή του Καρλομάγνου, την παντρεύτηκε όταν ήταν εξόριστος στους Φράγκους αλλά η πληροφορία δεν γίνεται αποδεκτή από σύγχρονους ιστορικούς. Είχε πιθανότατα μια ετεροθαλή αδελφή την Αλμπούργκα, αναγνωρίστηκε ως Αγία στο αβαείο του Γουίλτον το οποίο ίδρυσε. Παντρεύτηκε τον Γούλφσταν, υποκόμη του Γουιλσάιρ, με τον θάνατο του (802) έγινε μοναχή και ηγουμένη στο αβαείο του Γουίλτον. . Πολλοί πιστεύουν ότι είναι ο πατέρας του Αγίου Έντιθ του Πόλεσγουορθ και του Έθελσταν του Ουέσσεξ.
Λυκοθέρσης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λυκοθέρσης είναι γνωστός ένας βασιλιάς των Ιλλυριών, ο οποίος πήρε ως σύζυγό του την Αγαύη, την όμορφη θυγατέρα του βασιλιά των Θηβών Κάδμου και της Αρμονίας. Αυτό έγινε αφού η Αγαύη σκότωσε τον γιο της από τον πρώτο της σύζυγο Εχίονα, τον Πενθέα και κατέφυγε στη μακρινή Ιλλυρία. Αργότερα η Αγαύη σκότωσε και τον Λυκοθέρση προκειμένου να δώσει το βασίλειό του στον πατέρα της, τον Κάδμο.
Λυκούργος της Νεμέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Λυκούργος της Νεμέας ήταν ένας βασιλιάς της Νεμέας, ο οποίος ήταν γιος είτε του Φέρητα, είτε του Πρώνακτα. Ο Λυκούργος της Νεμέας πήρε ως σύζυγό του την Ευρυδίκη ή την Αμφιθέα και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Οφέλτη - Αρχέμορο.
Λοκρός

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λοκρός είναι γνωστά τα εξής 4 διαφορετικά πρόσωπα:
# Ο γενάρχης, βασιλιάς και επώνυμος ήρωας της φυλής των Λοκρών, γιος του Φύσκου ή του Αμφικτύονα (τον Φύσκο θεωρούσαν πατέρα του Λοκρού οι δυτικοί Λοκροί, που ονομάζονταν και «Φυσκείς»). Σύμφωνα με κάποια παράδοση, ο Δίας έσμιξε με την ωραιότατη Καμβύση ή Καβύη, κόρη του Οπούντα, βασιλιά της Ήλιδας, και μετά την προξένεψε στον Λοκρό. Ο Λοκρός ανέθρεψε το παιδί που γέννησε η Καβύη με τον Δία σαν να ήταν δικό του και το ονόμασε επίσης Οπούντα. Μια άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Λοκρός ήταν σύζυγος της Πρωτογενείας και πατριός του Αεθλίου, γιου της Πρωτογενείας και του Δία. Ο μύθος για την ονομασία της Λοκρίδος λέει ότι ο Λοκρός άφησε την εξουσία στον γιο του και έφυγε με μερικούς από τους υπηκόους του για να εγκατασταθεί αλλού. Ρώτησε το μαντείο και πήρε χρησμό κατά τον οποίο έπρεπε να εγκατασταθεί εκεί όπου θα «δαγκωνόταν από ξύλινο σκύλο». Μόλις έφθασε στις δυτικές πλαγιές του Παρνασσού, ο Λοκρός τρυπήθηκε από αγκάθι μιας άγριας τριανταφυλλιάς. Τότε κατάλαβε το νόημα του χρησμού, εγκαταστάθηκε εκεί και ονόμασε τη χώρα «Λοκρίδα».
# Γιος του Δία και της Μαίρας, της κόρης του Προίτου, που έκτισε τη Θήβα μαζί με τους Αμφίονα και Ζήθο. Το πρόσωπο αυτό ίσως πλάστηκε για να υποδηλώσει τις στενές και πάντα φιλικές σχέσεις μεταξύ Λοκρών και Βοιωτών.
# Γιος του Δία και της Μεγακλίτης (κόρης του Μακαρέα), αδελφός της Θήβης.
# Γιος του Φαίακα από τη Σχερία (Κέρκυρα), αδελφός του Αλκινόου. Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Λοκρός πήρε τα οικογενειακά «κειμήλια» και ένα μέρος από τον λαό, και πήγε στην Ιταλία, όπου και εγκαταστάθηκε κοντά στον Λακίνο και πήρε ως σύζυγό του τη θυγατέρα του Λαυρίνη. Εκεί φιλοξένησε κάποτε τον Ηρακλή, ο οποίος τον σκότωσε από λάθος του. Και όταν πέθανε κι ο Ηρακλής και έγινε θεός, παρουσιάσθηκε στα όνειρα των συνοδών του Λοκρού και τους έδωσε εντολή να ιδρύσουν πόλη στο μέρος όπου είχαν θάψει τον αρχηγό τους. Με τον τρόπο αυτό κατά τον μύθο ιδρύθηκαν οι «Επιζεφύριοι Λοκροί».
Λίχας

"«Ο Ηρακλής εκτοξεύει θυμωμένος μακρυά τον Λίχα»", έργο του [[Αντόνιο Κανόβα]] (1795-1802).
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λίχας είναι γνωστός κυρίως ο κήρυκας υπηρέτης του Ηρακλή στον μύθο της Δηιανείρας και της Ιόλης. Ο Λίχας είναι περισσότερο γνωστός από την τραγωδία του Σοφοκλή "«Τραχίνιαι»". Μετά την άλωση της Οιχαλίας ο Λίχας οδήγησε κατά διαταγή του Ηρακλή την Ιόλη στην Τραχίνα και έφερε εκεί τον χιτώνα του Νέσσου, τον οποίο παρέδωσε στον Ηρακλή κατά διαταγή της Δηιανείρας. Η διήγηση αυτή πάντως είχε καταγραφεί παλαιότερα από τον Αισχύλο.

Ο γεωγράφος Στράβων αναφέρει ότι οι Λιχάδες νήσοι (γνωστοί σήμερα και ως «Λιχαδονήσια») μεταξύ του βορειοδυτικού άκρου της Εύβοιας και της Φθιώτιδας πήραν το όνομά τους από τον κήρυκα Λίχα. Η σύνδεση όμως αυτή είναι μάλλον μεταγενέστερη και πλάστηκε εκ των υστέρων μόνο και μόνο για την ετυμολόγηση του ονόματος των νησίδων αυτών. Κατά τον σχολιαστή του Σοφοκλέους ο Λίχας ήταν σύντροφος του `Υλλου, ενώ άλλοι πίστευαν ότι ήταν παιδαγωγός του. Μία νεότερη παράδοση, την οποία ασπάζονται οι «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου (9:211), λέει ότι ο Λίχας μεταμορφώθηκε σε βράχο, όταν ο Ηρακλής, ενοχοποιώντας τον ως φορέα του θανατηφόρου χιτώνα, τον εκσφενδόνισε στον Ευβοϊκό Κόλπο. Σε ένα ερυθρόμορφο αγγείο ο Λίχας απεικονίζεται μαζί με τον Ηρακλή και τον Φιλοκτήτη, ενώ σε άλλο αγγείο κατά τη διάρκεια της θυσίας στο Κήναιον.

Με το όνομα Λίχας αναφέρεται και ένας Σπαρτιάτης που ανεκάλυψε τα οστά του Ορέστη, τα οποία σύμφωνα με δελφικό χρησμό ήταν απαραίτητο να βρεθούν ώστε οι Σπαρτιάτες να νικήσουν τους Τεγεάτες (Ηρόδοτος, Α 68).
Λυκωρέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λυκωρέας (Λυκωρεύς) ή Λύκωρος είναι γνωστός ο επώνυμος ήρωας και κτίστης της πόλεως Λυκώρεια. Ο Λυκωρεύς γενεαλογείται ως γιος του ίδιου του θεού Απόλλωνα και της Νύμφης Κωρυκίας. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ο Λυκωρέας ήταν προστάτης αυτών που ζητούσαν άσυλο.
Λυκωπέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λυκωπέας (Λυκωπεύς) είναι γνωστός ένας από τους γιους του ήρωα Αγρίου της Αιτωλίας. Ο Λυκωπεύς μαζί με τα 5 αδέλφια του Θερσίτη, Κελεύτορα, Μελάνιππο, Ογχηστό και Πρόθοο, εξεθρόνισαν τον θείο τους βασιλιά της Καλυδώνας Οινέα. Ο Λυκωπέας σκοτώθηκε από τον Τυδέα ή από τον Διομήδη.
Λυδός

: 

Στην ελληνική μυθολογία ο Λυδός ήταν ένας βασιλιάς των Λυδών, από τον οποίο ο λαός αυτός πήρε το όνομά του, ενώ πριν από αυτόν οι Λυδοί αποκαλούνταν Μηίονες, Μήονες ή Μαίονες. Σύμφωνα με μια παράδοση, ο Λυδός ήταν γιος του Άτυος και εγγονός του Μάνητα, ενώ ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς τον θεωρεί δισέγγονο του Μάνητα, γιο του `Ατυος και της Καλλιθέας, και αδελφό του Τυρρηνού. 

Ο Λυδός βασίλευσε πριν από την έλευση των Ηρακλειδών, που πήραν την εξουσία μετά τη δυναστεία του Μάνητα, αλλά κάποιες παραδόσεις τον αναφέρουν ως Ηρακλείδη. Σε ορισμένες πηγές αναφέρονται ως αδελφοί του Λυδού ο Κάρας και ο Μυσός, ενώ ως γιος του Λυδού μυθολογείται ο Άσιος.
Σύμφωνα με την Βίβλο ταυτίζεται με τον Λούδ (Γένεσις 10,21 - 22) μικρότερο γιο του Σημ γενάρχη των Σημιτικών φυλών και εγγονό του Νώε, αδελφό του Ελάμ, του Ασσούρ, του Αρφαξάδ και του Αράμ, αυτό σημαίνει οτι σύμφωνα με την Βίβλο ο λαός του οι Λυδοί ήταν Σημίτες.
Οσμπούργκα

H Οσμπούργκα βασίλισσα του Ουέσσεξ ήταν πρώτη σύζυγος του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ και μητέρα όλων των παιδιών του, ο μικρότερος από τους γιους της ήταν ο κορυφαίος Αγγλοσάξονας βασιλιάς Αλφρέδος ο Μέγας. Ο Ασσέρ βιογράφος του Αλφρέδου του Μέγα την περιγράφει σαν "γυναίκα έντονα θρησκευόμενη και ευγενή από την ημέρα της γέννησης της". Η Οσμπούργκα έγινε γνωστή μονάχα από το έργο του Άσσερ, δεν αναφέρεται σε κανένα από τα διατάγματα του συζύγου της. Ο Ασσέρ αναφέρει μια ιστορία με την οποία δώρισε ένα βιβλίο σε όποιον από τους γιους της το απομνημονεύσει ταχύτερα κάτι που έγινε τελικά με τον μικρότερο γιο της Αλφρέδο, η ιστορία του Ασσέρ δείχνει το ενδιαφέρον των μητέρων στην Άγγλο-Σαξονική Αγγλία του 9ου αιώνα να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους.

Η Οσμπούργκα ήταν κόρη του Όσλακ του διάσημου σερβιτόρου του Έθελγουλφ μια εξέχουσα φυσιογνωμία στην βασιλική αυλή. Ο Όσλακ περιγράφεται ως απόγονος των ανιψιών του Κέρντικ Στάφ και Γουίντγκαρ οι οποίοι κατέκτησαν την Νήσο Γουάιτ γι'αυτό αναφέρεται ως Γοτθικής καταγωγής.
Με τον γάμο της με τον βασιλιά του Ουέσσεξ Έθελγουλφ η Οσμπούργκα απέκτησε :

*Έθελσταν του Ουέσσεξ
*Έθελσγουιθ 
*Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ
*Έθελμπερτ του Ουέσσεξ
*Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ
*Αλφρέδος ο Μέγας
Πάπια

Πάπια (Επιστ. ονομ.: Νήσσα, Anas), είναι η κοινή ονομασία που έχουν πτηνά της οικογένειας των Νησσιδών (Anatidae), που ανήκουν στην τάξη των Χηνόμορφων και δεν πετανε. Αποτελούν υδρόβια κυρίως πτηνά, μικρότερα ως επί το πλείστον σε σύγκριση με τα συγγενικά τους πουλιά, τους κύκνους και τις χήνες. Υπάρχουν περίπου 75 είδη πάπιας, τα οποία ζουν σε όλες τις περιοχές του πλανήτη. Η ήμερη πάπια κατάγεται από την αγριόπαπια, η οποία είναι υδρόβιο και αποδημητικό πουλί. Η οικόσιτη πάπια διατήρησε τις συνήθειες και τα χαρακτηριστικά της αγριόπαπιας. Έτσι, μένει στα λιμναία ύδατα και σε ρυάκια για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι ζώο παμφάγο.
Έθελσταν του Ουέσσεξ

Ο Έθελσταν του Ουέσσεξ ("Æthelstan", πέθανε γύρω στο 852) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ, μεγαλύτερος γιος του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ και της πρώτης συζύγου του Οσμπούργκας ήταν υποτελής βασιλιάς του Κεντ από το 839 υπό την κηδεμονία του πατέρα του. Οι μεταγενέστερες εκδόσεις D, E και F στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό παρουσιάζουν τον Έθελσταν σαν αδελφό του Έθελγουλφ αλλά οι πρώτες εκδόσεις A, B και C, και το "Χρονικό του Έθελγουιρντ" τονίζουν ότι ήταν γιος του. Μερικοί ιστορικοί όπως ο Έρικ Τζον (1966) και η Ανν Ουίλιαμς (1978) συμφωνούν με την άποψη ότι ο Έθελσταν ήταν αδελφός του Έθελγουλφ. Η Ανν Ουίλιαμς όμως αργότερα θα αλλάξει άποψη και θα τον περιγράψει το 1991 σαν γιο του. Η άποψη ότι τελικά ήταν γιος του έγινε αποδεκτή από τους περισσότερους ιστορικούς όπως ο Φρανκ Στέντον (1880 - 1967), η Μπάρμπαρα Γιόρκε (γεν. 1951) και ο Κίρμπι. 

Όταν ο πατέρας του Έθελγουλφ διαδέχτηκε τον παππού του Εγβέρτο (839) διόρισε τον Έθελσταν αντιβασιλιά του Κεντ, του Έσσεξ, του Σάρρεϋ και του Σάσσεξ. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό τον περιγράφει σαν βασιλιά, τα "Χρονικά του Έθελγουιρντ" τον αποκαλούν "βασιλιά, των ανατολικών Σαξόνων, των νότιων Σαξόνων και του Σάρρεϋ", περιγράφεται σε μια σειρά από διατάγματα του πατέρα του την δεκαετία του 840. 
Το 851 ο Έθελσταν μαζί με τον κόμη Έλχιρ νίκησαν ένα στόλο των Βίκινγκ στην νήσο Σάντουιτς του Κεντ, ο Φρανκ Στέντον αναφέρει ότι ήταν "η πρώτη καταγεγραμμένη ναυμαχία στην Αγγλική ιστορία". Ο Έλχιρ έπεσε σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ (851), ο ίδιος ο Έθελσταν δεν αναφέρεται μετά το 851, το βέβαιο είναι ότι δεν ζούσε το 855 την χρονιά που ταξίδευσε ο πατέρας του στην Ρώμη επειδή δεν αναφερόταν ανάμεσα στους γιους του βασιλιά.
Αντίπαξοι

Οι Αντίπαξοι ή Αντίπαξος ή Πρόπαξος είναι μικρό επίμηκες, 2 μιλίων μήκους και 1 μιλίου πλάτους, νησί του Ιονίου πελάγους, 5,5 μίλια νοτιοανατολικά των Παξών. Διοικητικά ανήκει στον νομό Κέρκυρας του οποίου αποτελεί και το νοτιότερο σημείο, εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων νήσων και γεωγραφικά στα Επτάνησα. Η έκταση του νησιού είναι 4,1 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ήταν 20 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011, που διαμένουν στον ομώνυμο οικισμό, ο οποίος είναι και μοναδικός του νησιού.
Εμίλια Πλάτερ

Η Κόμησσα Εμίλια Πλάτερ ("Emilia Plater") (13 Νοεμβρίου 1806 - 23 Δεκεμβρίου 1831) ήταν επαναστάτρια της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Πολέμησε κατά την Εξέγερση του Νοεμβρίου και θεωρείται εθνική ηρωΐδα στη Λευκορωσία, τη Λιθουανία και την Πολωνία, χώρες που αποτελούσαν μέρος της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.
Διώρυγα του Ξέρξη

thumb|right|350px|Η διώρυγα του Ξέρξη
Η Διώρυγα του Ξέρξη ήταν μεγάλο έργο της αρχαιότητας, που κατασκευάστηκε στην χερσόνησο του Άθω, στη Χαλκιδική, από τον Πέρση βασιλιά Ξέρξη κατά την διάρκεια των Περσικών πολέμων.

Η διώρυγα κατασκευάστηκε το 480 π.Χ. κατά τη διάρκεια μιας ακόμα εκστρατείας των Περσών. Ο Ξέρξης ήθελε να αποφύγει τον περίπλου του Άθω, καθώς την τελευταία φορά που το επιχείρησε είχε βυθιστεί ο στόλος του Μαρδόνιου. Την περιγραφή της διώρυγας μας τη μετέφεραν ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης, αλλά μεταγενέστεροι ιστορικοί την αμφισβήτησαν γράφοντας ότι ο Πέρσης βασιλιάς κατασκεύασε δίολκο και όχι διώρυγα. Πάντως οι σημερινές έρευνες δείχνουν ότι ήταν διώρυγα. 

Σύμφωνα με την περιγραφή του Ηρόδοτου, το έργο ο Ξέρξης το ανέθεσε στους Αρταχαίη και Βούβαρο. Ο Αρταχαίης όμως λίγο πριν τελειώσει η διώρυγα αρρώστησε βαριά και πέθανε, κάτι που θεωρήθηκε μεγάλη συμφορά και κακός οιωνός από τον Ξέρξη. Ο Αρταχαίης τάφηκε στην Άκανθο με μεγάλες τιμές.

Η διώρυγα σήμερα βρίσκεται θαμμένη και έχει εντοπιστεί ανάμεσα στα χωριά Νέα Ρόδα και Τρυπητή. Το 2008 έγιναν έρευνες από Βρετανούς και Έλληνες μηχανικούς που έδειξαν την ακριβή της θέση αλλά και τις διαστάσεις της. Η διώρυγα έχει μήκος δύο χιλιόμετρα και πλάτος 30 μέτρα και το μέγιστο βάθος της υπολογίζεται στα 15 μέτρα. Είναι ορατή από μεγάλο ύψος, αφού η θέση έχει πάθει καθίζηση. Οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι αμέσως μετά τη χρήση της από τον Ξέρξη εγκαταλείφθηκε και με τα χρόνια επιχωματώθηκε .
Γεώργιος Ρουμπάνης

Ο Γεώργιος Ρουμπάνης είναι Έλληνας ολυμπιονίκης αθλητής, γιός του γυμναστή Σάββα Ρουμπάνη και αδελφός του καλαθοσφαιριστή Αριστείδη Ρουμπάνη. Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1929 στη Θεσσαλονίκη και κατάγεται από την Στεμνίτσα Αρκαδίας. Αρχικά εντάχθηκε στο δυναμικό του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου και εν συνεχεία μετεγγράφηκε στον Πανελλήνιο Γ.Σ.. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ, με άλμα 4.50, μετά από επίπονο αγώνα διάρκειας 8 ωρών. Το 1956 του απονεμήθηκε το Αθλητικό Βραβείο του ΠΣΑΤ, ως καλύτερος αθλητής της χρονιάς. Αποσύρθηκε από τον αθλητισμό το 1961. Μαζί με το Δημήτρη Θανόπουλο ίδρυσε το Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών, το 1985.
Μουλάρι

Μουλάρι ή ημίονος ονομάζεται το ζώο εκείνο που προέρχεται από τη διασταύρωση αρσενικού γάϊδαρου και θηλυκού αλόγου δηλαδή το μουλάρι προέρχεται από γονιμοποίηση φοράδας από γάιδαρο. Ένα διαφορετικό είδος, το γαϊδουρομούλαρο ή "γίννος", προκύπτει όταν γίνει γονιμοποίηση θηλυκού γαϊδουριού από αρσενικό άλογο. Το μουλάρι (αλλά και το γαϊδουρομούλαρο) είναι "υβρίδιο", προκύπτει δηλαδή από τη διασταύρωση δυο διαφορετικών αλλά συγγενών ειδών.
Τσαρλς Ρόζεν

Ο Charles Rosen ("Charles Rosen", 5 Μαΐου 1927 - 9 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Αμερικανός πιανίστας, μουσικολόγος και διδάκτωρ γαλλικής φιλολογίας.

Σπούδασε πιάνο με τον Μόριτς Ρόζενταλ, μαθητή του Λιστ. Ήταν διδάκτωρ γαλλικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Πρίνστον. 

Το ρεπερτόριο του επικεντρωνόταν στην κλασικο-ρομαντική περίοδο. Θεωρείται επίσης διακεκριμένος ερμηνευτής του Σαίνμπεργκ και του Βέμπερν. Ερμήνευσε σε παγκοσμίως πρώτη εκτέλεση το κοντσέρτο για πιάνο και τσέμπαλο (1961) του Έλιοτ Κάρτερ. Έχει συνεργαστεί στενά με τον Πιέρ Μπουλέζ του οποίου έργα έχει ηχογραφήσει. Από τη δεκαετία του 1990 το συγγραφικό του έργο επισκίασε την ιδιότητά του ως ερμηνευτή.

Το συγγραφικό του έργο έχει συμβάλει σημαντικά στη μουσικολογία. Σημαντικότερα έργα του θεωρούνται τα "The Classical Style: Haydn, Mozart, Beethoven" (1971), "Sonata Forms" (1980), "The Romantic Generation" (1995). Επίσης γράφει τακτικά στο "New York Review of Books".

Στο μουσικό λεξικό "New Grove Dictionary of Music and Musicians", στο λήμμα για τον μουσικολόγο "Oliver Strunk", ο Τσαρλς Ρόζεν, αναφέρεται ως ένας εκ των μαθητών του, αλλά ο ίδιος δηλώνει ότι ποτέ δεν σπούδασε μουσικολογία και επομένως δεν ήταν μαθητής του.
Άνι Λόρακ

Η Άνι Λόρακ (ουκρανικά: "Ані Лорак", 27 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια. Το πραγματικό μικρό της όνομα είναι Καρολίνα Μιροσλάβοβνα Κουέκ (Каролина Мирославовна Куек ή Кароліна Мирославівна Куєк), αλλά το άλλαξε καθώς συμμετείχε σε ένα διαγωνισμό όπου υπήρχε κι άλλη διαγωνιζόμενη με το ίδιο όνομα. Το νέο της όνομα προέκυψε διαβάζοντας το κανονικό της ανάποδα.

Το 2005 συμμετείχε στον oυκρανικό τελικό για την Eurovision, αλλά τερμάτισε 2η μετά τους Greenjolly. Το 2008 έγινε απευθείας ανάθεση στην ίδια να συμμετάσχει και μετά από τον τελικό που έγινε για το τραγούδι που θα ερμηνεύσει στο διαγωνισμό στο Βελιγράδι επιλέχτηκε το "Shady Lady".

Τον Μάιο του 2008, στον διαγωνισμό όπου ήταν το μεγάλο φαβορί, τερμάτισε 2η με 230 πόντους, πίσω από τη Ρωσία και τον Ντίμα Μπίλαν που νίκησε και μπροστά από τη Ελλάδα και την Καλομοίρα που βγήκε 3η. Τη σύνθεση και την παραγωγή του τραγουδιού ανέλαβε ο Φιλίπ Κιρκόροφ, ενώ τη χορογραφία επιμελήθηκε ο Φωκάς Ευαγγελινός.
Ρόνι Σεϊκέλι

O Ρόνι Σεϊκέλι ("Ronald Fred Seikaly") είναι Λιβανέζος με Αμερικανική υπηκοότητα, πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στη Βηρυτό στις 10 Μαΐου 1965. 

Σε ηλικία 11 ετών μετακόμισε στην Αθήνα όπου έζησε για 7 χρόνια, σπούδασε και γνώρισε το μπάσκετ. Στην Ελλάδα χρησιμοποιούσε το επίθετό του μεταφρασμένο και ως Σακαλής ενώ προσπάθησε επανειλημένα να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα και να αγωνιστεί στην εθνική Ελλάδος. Σε ηλικία 16 ετών ανακαλύφθηκε από τον Τάκη Κορωναίο ο οποίος τον έφερε στον Παναθηναϊκό για να αγωνιστεί. Υπήρξε μέλος της ομάδας και συμμετείχε και σε ένα τουρνουά στην Κύπρο, χωρίς όμως να καταφέρει να αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα καθώς δεν του δόθηκε η ευκαιρία να εξασφαλίσει άμεσα την ελληνική υπηκοότητα που δικαιούταν.

Μετακόμισε στις ΗΠΑ και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Σίρακιους. Το 1986 αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986. Παρά την επιτυχία αυτή ο ίδιος δήλωσε πως θα προτιμούσε να είχε αγωνιστεί με την εθνική Ελλάδος και πως αν ο ίδιος αγωνιζόταν μαζί με τη βοήθεια των Φασούλα, Στεργάκου η Ελλάδα θα έφτανε στον τελικό εκείνης της διοργάνωσης. Το 1987 παρακολούθησε το Ευρωμπάσκετ δίπλα στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδος, συμμετέχοντας στις προπονήσεις και πανηγύρισε μαζί με την ομάδα την κατάκτηση του τίτλου.

Έκανε μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ αγωνιζόμενος στους Μαϊάμι Χιτ (1988-1994), Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς (1994-1996), Ορλάντο Μάτζικ (1996-1998), Νιου Τζέρσει Νετς (1998, 1999). Το 2000 επέστρεψε στην Ευρώπη και αγωνίστηκε στη Μπαρτσελόνα.

O Ρόνι Σεϊκέλι δεν έπαψε ποτέ να αισθάνεται κάτοικος της Ελλάδας και κάνει συχνές επισκέψεις κυρίως στα νησιά του Αιγαίου.
Αυστραλιανές Χριστιανικές Εκκλησίες

Οι Αυστραλιανές Χριστιανικές Εκκλησίες (στο παρελθόν, Συνάξεις του Θεού στην Αυστραλία) είναι ο Αυστραλιανός οργανισμός πεντηκοστιανών εκκλησιών που συνεργάζεται με τις Συνάξεις του Θεού. Από τον Απρίλιο του 2007, το δόγμα υιοθέτησε το όνομα "Αυστραλιανές Χριστιανικές Εκκλησίες". Οι εκκλησίες που είναι μέλη του οργανισμού είναι αυτόνομες, αλλά συνεργάζονται σε διάφορους τομείς και παρέχουν υποστήριξη η μια στην άλλη. Στην ηγεσία του δόγματος είναι ο Εθνικός Πρόεδρος των Αυστραλιανών Χριστιανικών Εκκλησιών, Γουέιν Άλκορν.
Άννα Κουρή

Η Άννα Κουρή είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Κεραυνός Στροβόλου

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Στροβόλου «Ο Κεραυνός» (ή ο Κεραυνός Στροβόλου) είναι κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα το Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας. Ιδρύθηκε το 1926. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και καλαθοσφαίρισης γυναικών. Παλαιότερα διατηρούσε και τμήμα ποδοσφαίρου. 

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών έχει κατακτήσει 7 πρωταθλήματα, 10 κύπελλα και 4 σούπερ καπ. Επιπρόσθετα, έχει συμμετάσχει σε τελικό του EuroCup Challenge της FIBA, το 2007. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών έχει κατακτήσει 12 πρωταθλήματα, 11 κύπελλα και 12 σούπερ καπ.

Η ποδοσφαιρική ομάδα είχε 4 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία.
Φασιανός

Ο Φασιανός (Phasianus) είναι γένος πτηνών, που ανήκει στην οικογένεια Φασιανίδες και στην τάξη Ορνιθόμορφα. Υπάρχουν περίπου 25 είδη, με καταγωγή από την Ασία. Σήμερα, με την ανθρώπινη παρέμβαση, το πτηνό έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Εκτρέφεται σε ειδικά εκτροφεία, στα οποία ζει σε ημιάγρια κατάσταση, σε περιφραγμένες περιοχές με θάμνους.
Μπράιαν Χιούστον

Ο Μπράιαν Χιούστον (αγγλ.: "Brian Houston", γενν.: 17 Φεβρουαρίου 1954, Ώκλαντ, Νέα Ζηλανδία) είναι Χριστιανός Πεντηκοστιανός ποιμένας στις Αυστραλιανές Χριστιανικές Εκκλησίες. Είναι ο Ανώτερος Ποιμένας της Εκκλησίας Hillsong στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, η οποία είναι η μεγαλύτερη Αυστραλιανή τοπική εκκλησία, με 21.000 μέλη. Είναι επίσης ο Εθνικός Πρόεδρος των Αυστραλιανών Χριστιανικών Εκκλησιών, το μεγαλύτερο Πεντηκοστιανό δόγμα στην Αυστραλία, το οποίο συνδέεται με τις Συνάξεις του Θεού.

Ο Μπράιαν Χιούστον είναι γνωστός διεθνώς ως ομιλιτής και συγγραφέας βιβλίων.
Ανεμούριο

thumb|right|250px|Ανεμούριο

Το ανεμούριο είναι κωνικός υφασμάτινος κύλινδρος σχεδιασμένος να καταδεικνύει τη διεύθυνση του ανέμου και τη σχετική ταχύτητά του. Τα ανεμούρια απαντώνται συνήθως σε αεροδρόμια, ελικοδρόμια και εργοστάσια χημικών, όπου υπάρχει ο κίνδυνος διαρροής αερίων. Κάποιες φορές τοποθετούνται σε αυτοκινητοδρόμους, σε περιοχές όπου πνέουν συχνά ισχυροί άνεμοι. 
Η διεύθυνση του ανέμου είναι πάντοτε αντίθετη με τη διεύθυνση που δείχνει το ανεμούριο. Καθώς η διεύθυνση του ανέμου συμβατικά υπολογίζεται με βάση το σημείο της πυξίδας από το οποίο προέρχεται ο άνεμος, όταν το ανεμούριο δείχνει βόρεια η διεύθυνση του ανέμου είναι από το νότο. Η ταχύτητα του ανέμου υπολογίζεται από τη γωνία του ανεμουρίου σε σχέση με το στύλο στήριξής του. Σε χαμηλής έντασης ανέμους το ανεμούριο γέρνει, ενώ σε ισχυρούς ανέμους είναι οριζόντιο. 

Σύμφωνα με τα πρότυπα της FAA, ένας άνεμος ταχύτητας 15 κόμβων (17 μιλίων την ώρα) επεκτείνει πλήρως το ανεμούριο. Ένα αεράκι των 3 κόμβων (3.5 mph) απλά φέρνει το ανεμούριο προς τη διεύθυνση του ανέμου.
Σε πολλά αεροδρόμια τα ανεμούρια φωτίζονται τη νύχτα είτε από προβολείς, που το φωτίζουν ολόκληρο, είτε από ένα προβολέα τοποθετημένο στο στύλο που φωτίζει μέσα του. 

Τα ανεμούρια έλκουν την καταγωγή τους από την Ιαπωνία και την Κίνα, όπου θεωρούνται σύμβολα τύχης και μακροζωίας. Την Ημέρα των Παιδιών παρουσιάζουν τα παραδοσιακά Ιαπωνικά ανεμούρια, που ονομάζονται Κοινομπόρι ("koinobori").
Μαρπησία

Η Μαρπησία (δηλαδή, αυτή που αρπάζει αιφνίδια) ήταν μυθική βασίλισσα των Αμαζόνων. Κάποιες αρχαίες πηγές την ταυτίζουν με τη Λαμπετώ. Κάποιες άλλες θεωρούν ότι η Λαμπετώ ήταν αδελφή της. Βασίλεψε στις Αμαζόνες μαζί με την αδελφή της μετά τον θάνατο της βασίλισσας Λυσίππης. Ήταν μια από τις Αμαζόνες που ίδρυσαν την Έφεσο. Πέθανε στο πεδίο της μάχης και στην θέση της βασιλεψαν οι κόρες της Ωρείθυια και Αντιόπη.

Μαρπησία
Κατηγορία:Αμαζόνες
Ναθάνιελ Μπούχβαλντ

Ο Ναθάνιελ Μπούχβαλντ ("Nathaniel A. Buchwald", 19 Ιουλίου, 1924 - 14 Ιουλίου, 2006) ήταν Αμερικανός νευροεπιστήμονας, ο οποίος διετέλεσε Καθηγητής Ψυχιατρικής και Βιοσυμπεριφερικών Επιστημών και Νευροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας "(University of California, Los Angeles-UCLA)". Ο Μπούχβαλντ αναγνωρίστηκε παγκοσμίως για την πρωτοπόρο έρευνά του σχετικά με την λειτουργία των βασικών γαγγλίων, μια περιοχή του εγκεφάλου στενά συνδεδεμένη με νευρολογικές διαταραχές όπως η Νόσος του Πάρκινσον.
Φάσις

thumb|right
Ο Φάσις (σημερινή ονομασία: "Ριόνι" πλησίον της πόλης Πότι) είναι ποταμός που αναφέρεται στα "Αργοναυτικά" και ρέει στα δυτικά της Δημοκρατίας της Γεωργίας (Αρχαία Κολχίς), ο οποίος αποτελούσε το όριο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Εκτός από τον Ηρόδοτο, ο εν λόγω ποταμός αναφέρεται και στο έργο «Θεογονία» του Ησίοδου, ως θεός. Ο Φάσις δεχόταν τα νερά του Ίππου και του Γλαύκου, ποταμών, σχηματίζοντας έναν μεγάλο ποταμό. Κοντά στις πηγές του ήταν γνωστός και με το όνομα Βόας.
Ρόμπερτ Ντικ Γουίλσον

Ο Ρόμπερτ Ντικ Γουίλσον (αγγλ. "Robert Dick Wilson", 4 Φεβρουαρίου 1856 – 11 Οκτωβρίου 1930) ήταν Αμερικανός γλωσσολόγος και Βιβλικός λόγιος, ο οποίος συνεισέφερε με ιδιαίτερα σημαντικό τρόπο στην πιστοποίηση της αξιοπιστίας των Εβραϊκών Γραφών. Η πολυμάθεια του Wilson έδωσε στον κόσμο αποδείξεις ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι ένα ακριβές και αξιόπιστο ντοκουμέντο. 

Ο Robert Dick Wilson γεννήθηκε στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ. Στα 1886 ο Wilson έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα. Συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Western Theological Seminary του Πίτσμπουργκ και επίσης διετείς σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου στη Γερμανία.

Φτάνοντας στη Γερμανία, ο Καθηγητής Wilson αποφάσισε ν’ αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη της Παλαιάς Διαθήκης. Στα είκοσιπέντε του χρόνια, αποφάσισε να μοιράσει τη ζωή του σε τρία μέρη δεκαπέντε ετών έκαστο: τα πρώτα 15 χρόνια τα αφιέρωσε στην εκμάθηση των απαραίτητων γλωσσών, τα επόμενα 15 τα αφιέρωσε στη μελέτη του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης και τα τελευταία 15 τα αφιέρωσε στη συγγραφή των αποτελεσμάτων των μελετών και των ερευνών του.

Ο Wilson τελικά έμαθε 45 γλώσσες και διαλέκτους. Ο Dr John Walvoord, πρόεδρος του Θεολογικού Σεμιναρίου του Ντάλας, ονόμασε τον Wilson «ίσως την εξέχουσα αυθεντία για τις αρχαίες γλώσσες της Μέσης Ανατολής».

Προκαλώντας οποιονδήποτε άνθρωπο να προσβάλει την Παλαιά Διαθήκη πάνω στο θέμα των γλωσσολογικών αποδείξεων δήλωνε: «"Αν γνωρίζετε κάποια άλλη γλώσσα που δεν τη γνωρίζω, θα τη μάθω"».
Μουρνιές

thumb|250px|Το οικογενειακό σπίτι του Ελευθέριου Βενιζέλου
Οι Μουρνιές είναι κωμόπολη του νομού Χανίων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, οι Μουρνιές έχουν 7.553 κατοίκους. Η ονομασία της προέρχεται από τον πληθυντικό του δέντρου μουρνιά, που σημαίνει μουριά. Βρίσκεται τέσσερα χιλιόμετρα νότια των Χανίων, στα σύνορα της πόλης.

Στις Μουρνιές γεννήθηκε ο μεγάλος Έλληνας πολιτικός του πρώτου μισού του 20ού αιώνα Ελευθέριος Βενιζέλος. Εκεί βρίσκεται μέχρι σήμερα η οικογενειακή του οικία. Έως και το 2010, οι Μουρνιές ήταν έδρα δήμου που έφερε το όνομά του πολιτικού: Δήμος Ελευθερίου Βενιζέλου. Σήμερα, μετά τις αλλαγές που επέφερε το Πρόγραμμα Καλλικράτης, οι Μουρνιές υπάγονται διοικητικά στο δήμο Χανίων. 

Οι Μουρνιές αναφέρονται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Murnes. Στην απογραφή του 1583 (Καστροφύλακας Κ236) είχε 290 κατοίκους. Στην περιοχή υπήρχαν στις αρχές του 17ου αιώνα ωραίες επαύλεις και ένα γυναικείο μοναστήρι, μετόχι της μονής Χρυσοπηγής, αλλά πυρπολήθηκαν από τους Βενετούς καθώς σε αυτούς παραδόθηκαν επαναστατικά έγγραφα. Το 1833 συγκεντρώθηκαν στις Μουρνιές περίπου 7.000 άτομα για να διαμαρτυρηθούν για την φορολογία που επέβαλε ο Αιγύπτιος Μοχάμεντ Άλι αλλά η διαμαρτυρία κατεστάλη βιαίως και οδήγησε στο κρέμασμα 30 Χριστιανών προεστών και στην εξορία των Τούρκων που συμμετείχαν. Το 1864 γεννήθηκε στις Μουρνιές ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Στις 2 Νοεμβρίου 1905 στο μοναστήρι της περιοχής, υπεγράφη ανάμεσα στον Ελευθέριο Βενιζέλο και στους αντιπροσώπους των Προστατίδων Δυνάμεων της Κρητικής Πολιτείας η συμφωνία με την οποία τερματίστηκε η Επανάσταση του Θερίσου. Το 1920 η πόλη βρίσκεται στο δήμο Χανίων με 520 κατοίκους.

Νοτιοανατολικά των Μουρνιών βρίσκεται το Νοσοκομείο των Χανίων και μια παλιά τριώροφη έπαυλη, γνωστή ως κουκουναρά. Η έπαυλη ήταν ενετική αλλά κάηκε από τον Γεώργιο Δασκαλάκη στην επανάσταση του 1821 και κατασκευάστηκε ξανά από Χαμίτ βέη Κασιμιζάδες το 1836. Στην έπαυλη έχουν φιλοξενηθεί ο σουλτάνος Αμπντούλ Μετζίτ, η Μαντάμ Ορτάνς, η Βασίλισσα Όλγα και ο Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας.
Αυτόχειρες παρθένοι

Αυτόχειρες παρθένοι (Αγγλικά: "The Virgin Suicides") είναι ο τίτλος του πρώτου μυθιστορήματος του Αμερικάνου συγγραφέα Τζέφρι Ευγενίδη, που εκδόθηκε το 1993. Η ιστορία του εξελίσσεται στο Γκρος Πόιντ του Μίσιγκαν (Grosse Pointe, Michigan) στις Η.Π.Α τη δεκαετία του 1970 και επικεντρώνεται στις αυτοκτονίες πέντε αδελφών. Οι αυτοκτονίες των κοριτσιών της οικογένειας Λίσμπον συνεπαίρνουν την κοινότητά τους, καθώς οι γείτονές τους προσπαθούν να βρουν μια εξήγηση για τις πράξεις τους.

Το μυθιστόρημα έχει την ιδιαιτερότητα ότι έχει γραφτεί σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο μέσα από την οπτική γωνία μιας ανώνυμης ομάδας εφήβων αγοριών που γοητεύτηκαν από τα κορίτσια, κάτι που θυμίζει χορό αρχαίας τραγωδίας. Οι αφηγητές βασίζονται σε ενθύμια και συνεντεύξεις συλλεγμένες τις δυο δεκαετίες μετά τις αυτοκτονίες για να κατασκευάσουν την διήγηση. Το μυθιστόρημα είναι πλούσιο σε λεπτομερείς περιγραφές και χρησιμοποιεί παρατηρήσεις για την κατάσταση του σπιτιού των Λίσμπον και του περιεχόμενου των δωματίων των κοριτσιών για να προωθήσει την πλοκή. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο αναγνώστης αποκτά πρόσβαση στους κύριους χαρακτήρες σαν να ήταν ένας από τους παρατηρητές γείτονες. 

Το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε σενάριο επιτυχούς ταινίας, που προβλήθηκε το 1999 σε σκηνοθεσία Σοφία Κόπολα.
Μέση Γη

Ο χαρακτήρας του [[Γκόλουμ]] που εμφανίζεται στα έργα του Τόλκιν σχετικά με τη Μέση-γη.
Μέση Γη αποκαλείται η περιοχή (ήπειρος) του κόσμου της Άρντα (αρχαίας Γης) που γέννησε η φαντασία του Τόλκιν και στην οποία διαδραματίζεται η μυθολογία του. Ο όρος «Μέση Γη» αποτελεί κυριολεκτική μετάφραση του αρχαιοαγγλικού middangeard, ο οποίος αναφέρεται στον κόσμο μας ή στα κατοικούμενα τμήματά του.

Από μυθολογικής πλευράς, ο όρος αποτελεί μετάφραση από τον ξωτικό όρο "Έντορ" ή "Έννοραθ" (στις αντίστοιχες γλώσσες των Ξωτικών Κουένυα "(Quenya)" και Σίνταριν "(Sindarin)"). Η ήπειρος Έντορ εξελίχτηκε στον χερσαίο χώρο της Ευρασίας όταν η αρχέγονη γη πήρε την σφαιρική μορφή που έχει σήμερα.

Η Μέση Γη αποτελεί κομμάτι ενός φανταστικού παρελθόντος της ίδιας της Γης. Ο Τόλκιν επέμεινε ότι η Μέση Γη αντιπροσωπεύει την Γη σε πολλές από τις επιστολές του. Στην επιστολή αρ. 211 τοποθέτησε το τέλος της Τρίτης Εποχής 6.000 περίπου χρόνια πριν την σύγχρονη εποχή. Τα περιστατικά που διαδραματίζονται στα βιβλία του λαβαίνουν χώρα κυρίως στο βορειοδυτικό τμήμα της ηπείρου Έντορ, δηλαδή στην σύγχρονη Ευρώπη. Η Ιστορία της Μέσης Γης χωρίζεται σε διάφορες Εποχές. Το Χόμπιτ και ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών αναφέρονται αποκλειστικά σε γεγονότα του τέλους της Τρίτης Εποχής και ολοκληρώνονται με το ξεκίνημα της Τέταρτης Εποχής, ενώ Το Σιλμαρίλλιον ασχολείται κυρίως με την Πρώτη Εποχή. Ο κόσμος (Άρντα) αρχικά ήταν επίπεδος αλλά ο Έρου Ιλούβαταρ "(Eru Illuvatar)", ο Δημιουργός, τον έκανε σφαιρικό πριν το τέλος της Δεύτερης Εποχής.

Μεγάλο μέρος όσων είναι γνωστά για την Μέση Γη βασίζεται στα ατελή συγγράμματα του Τόλκιν. Έτσι, το παρόν άρθρο εκθέτει αυτά που έχουν γίνει αποδεκτά ως κανόνας από την πλειονότητα των οπαδών του Τόλκιν, σύμφωνα με τον Κανόνα της Μέσης Γης.
Νεφέλη

== Ονομα ==
Η Νεφέλη ηταν Γυναίκα του Αθάμαντος, παιδιά της ήταν ο Φρίξος και η Έλλη υποκοριστικά ονόματα: Φέλη, Ελήφ.
Στην ελληνική μυθολογία, η Νεφέλη σχετίζεται με το μύθο του Φρίξου και της Έλλης.

Η Νεφέλη υπήρξε η θεά της Φιλοξενίας, ήταν Ωκεανίδα, παρόλο που ευρύτερα γνωστός γι' αυτήν ήταν ο Δίας.

Σύμφωνα με τον μύθο την δημιούργησε ο Δίας δίνοντάς της την μορφή της Ήρας προκειμένου να ξεγελάσει τον Ιξίωνα. Από την ένωσή τους γεννήθηκαν οι Κένταυροι, τους οποίους βοήθησε η Νεφέλη στη συμπλοκή τους με τον Ηρακλή.

Η Νεφέλη παντρεύτηκε τον βασιλιά Αθάμαντα, ο οποίος αργότερα ξαναπαντρεύτηκε την Ινώ. Τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο, ο Φρίξος και η Έλλη, αποτέλεσαν αντικείμενο μίσους από την Ινώ, η οποία ήθελε να δει στο θρόνο τους δικούς της γιους, Λέαρχο και Μελικέρτη. Η Ινώ κατάφερε να πείσει τις γυναίκες να βράσουν κρυφά από τους άντρες τους το σιτάρι που είχαν για σπορά, με αποτέλεσμα να πέσει πείνα στη χώρα. Ο βασιλιάς απελπισμένος ζήτησε την βοήθεια του Μαντείου των Δελφών, αλλά η Ινώ δωροδόκησε τους κομιστές του χρησμού λέγοντας ότι για να εξαγνιστεί το κακό έπρεπε να θυσιαστεί ο Φρίξος. Την τελευταία στιγμή η Νεφέλη έστειλε στο βωμό ένα φτερωτό χρυσό κριάρι, το οποίο έσωσε τα δυο της παιδιά και τα απομάκρυνε πετώντας πάνω από τη θάλασσα. Η Έλλη όμως έπεσε στα νερά και χάθηκε κι από τότε η θάλασσα σε εκείνο το σημείο πήρε το όνομα Ελλήσποντος, ενώ ο Φρίξος έφτασε ως την Κολχίδα, όπου χάρισε το κριάρι με το χρυσόμαλλο δέρας στον βασιλιά Αιήτη και παντρεύτηκε την κόρη του, Χαλκιόπη.
Νικήτας Βενιζέλος

Ο Νικήτας Βενιζέλος (1930 - 2020) ήταν Έλληνας πολιτικός και εφοπλιστής.
Mistwalker

Η Mistwalker είναι ιαπωνικό στούντιο ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών που έχει τη βάση της στο Τόκιο. Ιδρύθηκε το 2004 από τον Χιρονόμπου Σακαγκούτσι (δημιουργό της σειράς "Final Fantasy") με την οικονομική βοήθεια της εταιρίας Microsoft. Το όνομα και το λογότυπο της εταιρίας κατοχυρώθηκαν νομικά το 2001. Η Mistwalker προτιμά να εστιάζει τις προσπάθειές της κυρίως στο κομμάτι του σεναρίου και της μουσικής. Συνήθως αφήνει τον προγραμματισμό των παιχνιδιών σε άλλες εταιρίες, όπως η Artoon και η Feelplus, και γενικότερα επιβλέπει την πρόοδο του εκάστοτε παιχνιδιού. Ο Νομπούο Ουεμάτσου, γνωστός για τις δουλειές του στη σειρά "Final Fantasy", έχει γράψει μουσική για διάφορα παιχνίδια που αναπτύχθηκαν από την εταιρία. Πρόεδρος του στούντιο είναι ο Χιρονόμπου Σακαγκούτσι και αντιπρόεδρος ο Κένσουκε Τάνακα (παραγωγός του συστήματος PlayOnline).
Έντουαρντ Μπαχ

Ο Έντουαρντ Μπαχ ("Edward Bach", 24 Σεπτεμβρίου 1886 – 27 Νοεμβρίου 1936) ήταν Άγγλος ιατρός, ομοιοπαθητικός, βακτηριολόγος και συγγραφέας, γνωστός για την ανάπτυξη μίας σειράς από θεραπείες που ονομάζονται Ανθοϊάματα Μπαχ, μία μορφή εναλλακτικής ιατρικής εμνευσμένη από τις κλασικές ομοιοπαθητικές παραδόσεις. Το όνομα και η φήμη του Μπαχ πέρασαν στην ιστορία χάρη στις επτά ομοιοπαθητικές θεραπείες που ανακάλυψε (Proteus, Dysentery, Morgan, Faecalis alkaligenes, Coli mutabile, Gärtner and Bacillus No. 7). 

Ο Μπαχ ασκούσε το επάγγελμά του πάνω από 20 χρόνια στο Λονδίνο σαν παθολόγος και βακτηριολόγος. Η προσήλωσή στη θεραπεία των ασθενών του και στην ιατρική έρευνα, τον οδήγησε το 1930 να αφήσει την ασκούμενη ιατρική του καριέρα στο Λονδίνο και να αφιερώσει τον χρόνο του στην ανακάλυψη των ιαμάτων και στην τελειοποίηση της εναλλακτικής μεθόδου θεραπείας της ανθοθεραπείας.
Τσόκι Μοτόμπου

δεξιά|thumb| ο Τσόκι Μοτόμπου εκτελεί το Ναΐφάνσι σόνταν
Αμπομέι 
O Τσόκι Μοτόμπου (1870 - 1944) ήταν δάσκαλος του καράτε-ντο καταγόμενος την Νήσο Οκινάουα. Τριτότοκος γόνος αριστοκρατικής οικογένειας που δεν έλαβε εκπαίδευση στο καράτε ντο από τον πατέρα του (στην Οκινάουα μόνο ο πρωτότοκος γιος λάμβανε εκπαίδευση από τον πατέρα του), πράγμα το οποίο είχε αποτέλεσμα να διδαχτεί τεχνικές από διάφορους άλλους δασκάλους της εποχής του. Λόγω του επιθετικού χαρακτήρα του, η εκπαίδευση συνήθως διαρκούσε για μικρό χρονικό διάστημα καθώς τις περισσότερες φορές εξεδιώκετο από τις σχολές. Οι μεγάλη εμπειρία στις μάχες δρόμου του προσέδωσε μεγάλη φήμη και εξ αιτίας της μεγάλης εμπειρίας του σε αυτόν τον τομέα, έκανε αρκετούς μαθητές. Στα ύστερα χρόνια εγκαταστάθηκε στην Ιαπωνική ενδοχώρα για να διδάξει την τέχνη του καράτε-ντο. Εκεί συνειδητοποίησε την πραγματική "υπόσταση" του καράτε ντο και αφοσιώθηκε στην καλλιέργεια του χαρακτήρα του. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στην Οκινάουα, όπου μετά από λίγο καιρό πέθανε.

Αρκετοί ήταν οι δάσκαλοι της εποχής του, οι οποίοι παρέπεμπαν τους μαθητές τους στον δάσκαλο Μοτόμπου, για την βαθύτερη κατανόηση των τεχνικών μάχης (κούμιτε).
Λιβανάτες

Οι Λιβανάτες είναι κωμόπολη του νομού Φθιώτιδας στην κεντρική Ελλάδα με πληθυσμό 2.559 κατοίκων (2011). Ανήκει στην επαρχία Λοκρίδας. Βρίσκεται 68 χλμ. από τη Λαμία και αποτέλεσε έδρα του δήμου Δαφνουσίων. Από το 1999, και σύμφωνα με το Νόμο Καποδίστρια, οι Λιβανάτες ενώθηκαν με τα δύο γειτονικά χωριά Αρκίτσα και Γουλέμι και αποτέλεσαν το διευρυμένο Δήμο Δαφνουσίων, με έδρα τους Λιβανάτες. Από το 2011 με τον Νόμο «Καλλικράτη» αποτελεί Δημοτική Κοινότητα του διευρυμένου Δήμου Λοκρών, με έδρα την Αταλάντη. 

Οι Λιβανάτες είναι κυρίως αγροτικός οικισμός. Η περιοχή παράγει λαχανικά, ελιές, καπνό και βαμβάκι, φασολάκια, ντομάτες, φυστίκια κ.α. 

Στην παραλία υπάρχει μικρό λιμάνι με αρκετές ψαρόβαρκες και διάφορα άλλα πλεούμενα.
Μαρίνα Τσιντικίδου

Η Μαρίνα Τσιντικίδου (Θεσσαλονίκη, 1971) είναι Ελληνίδα μοντέλο, παρουσιάστρια και ηθοποιός.
Μουμπάι

thumb
Η Μουμπάι ("στη γλώσσα Μαράτι: मुंबई – Μούμπαι", μέχρι το 1995 το επίσημο όνομα της πόλης ήταν Βομβάη), είναι πόλη της Ινδίας, πρωτεύουσα της Μαχαράστρα που καταλαμβάνει μια συστάδα νήσων και νησίδων που συνδέονται μεταξύ τους, έξω από την ακτή Κονκάν της Δυτικής Ινδίας. Ο πληθυσμός της πόλης αγγίζει τα 20.000.000 κάτοικους και είναι από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα ανάμεσα από την Φρανκφούρτη και το Χονγκ Κονγκ. Η Μουμπάι βρίσκεται στη δυτική ακτή της Ινδίας και το περιβάλλον της προσφέρει ένα βαθύ φυσικό λιμάνι στην Αραβική θάλασσα. Στο λιμάνι αυτό γίνεται η διαχείριση περισσότερου από το μισό όγκο φορτηγών πλοίων της Ινδίας. 

Η Μουμπάι είναι το εμπορικό και ψυχαγωγικό κέντρο της Ινδίας. Παράγει το 5% του Α.Ε.Π. της χώρας και είναι υπεύθυνη για το 25% της βιομηχανικής παραγωγής. Το 40% του θαλάσσιου εμπορίου της χώρας διακινείται εκεί καθώς και το 70% των συναλλαγών κεφαλαίου προς την ινδική οικονομία. Επιπρόσθετα, η Μουμπάι είναι ένα από τα 10 μεγαλύτερα οικονομικά κέντρα του κόσμου, βλέποντας τη ροή της οικονομικής ανάπτυξής της. Εκεί βρίσκονται σημαντικά οικονομικά ιδρύματα όπως η κεντρική τράπεζα αποθεμάτων της Ινδίας, το χρηματιστήριο της Μουμπάι, το εθνικό χρηματιστήριο της Ινδίας και πολλά διοικητικά κέντρα επιχειρήσεων από ινδικές εταιρείες και όχι λίγες πολυεθνικές. Στην πόλη υπάρχει και το κέντρο της εθνικής βιομηχανίας θεάματος της Ινδίας γνωστό ως Μπόλυγουντ. Χάρη στις πολλές επαγγελματικές ευκαιρίες που υπόσχεται η Μουμπάι καθώς και το υψηλό επίπεδο ζωής της, αποδημούντες Ινδοί φτάνουν εκεί από κάθε γωνιά της χώρας καθιστώντας τη Μουμπάι ένα ποτ πουρί κοινωνιών και κουλτούρας.
Φως και Σκιά

"Φως και Σκιά" (Ισπανικά Luz y Sombra) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1989. Η σειρά αυτή σηματοδότησε την έναρξη των πρωταγωνιστικών ρόλων της Ταλία σε σαπουνόπερες. Ο Αλμπέρτο Μαγιαγόιτια (Alberto Mayagoitia), ο συμπρωταγωνιστής της, και ο Ενρίκε Άλβαρες Φέλιξ (Enrique Álvarez Félix) ήταν μέρη του ταλαντούχου cast. Η Ταλία έγινε ιδιαίτερα καλή φίλη του Ενρίκε Άλβαρες Φέλιξ καθώς γύριζαν τη τηλενουβέλλα. Από αυτή τη φιλία μία άλλη όμορφη φιλία άνθισε με την ηθοποιό Μαρία Φέλιξ, μητέρα του Ενρίκε. Συνολικά όμως δεν της άρεσε πάρα πολύ η σαπουνόπερα γιατί κανείς δεν την υποστήριξε.
Κνουτ Χάμσουν

Ο Κνουτ Χάμσουν(4 Αυγούστου 1859 - 19 Φεβρουαρίου 1952) ήταν Νορβηγός συγγραφέας που του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1920. Το έργο του εκτείνεται σε περισσότερα από 70 χρόνια και εμφανίζει ποικιλία όσον αφορά τη συνείδηση, το θέμα, την προοπτική και το περιβάλλον. Εξέδωσε πάνω από 20 μυθιστορήματα, μια ποιητική συλλογή, μερικά διηγήματα και θεατρικά έργα, ένα οδοιπορικό, μη μυθοπλαστικά έργα και μερικά δοκίμια.

Ο νεαρός Χάμσουν αντιτάχθηκε στο ρεαλισμό και το νατουραλισμό. Υποστήριξε ότι το κύριο αντικείμενο της μοντέρνας λογοτεχνίας πρέπει να είναι οι περιπλοκές του ανθρώπινου νου, ότι οι συγγραφείς θα πρέπει να περιγράψουν τον «ψίθυρο του αίματος και την έκκληση του μυελού των οστών». Ο Χάμσουν θεωρείται «ο ηγέτης της νεορομαντικής εξέγερσης στο γύρισμα του 20ου αιώνα», με έργα όπως η "Πείνα" (1890), τα "Μυστήρια" (1892), ο "Παν" (1894) και η "Βικτώρια" (1898). Τα μετέπειτα έργα του –ιδίως τα «μυθιστορήματα του Nόρντλαντ»-επηρεάστηκαν από το νορβηγικό νέο ρεαλισμό, που απεικονίζει την καθημερινή ζωή στην αγροτική Νορβηγία και συχνά χρησιμοποιεί τοπική διάλεκτο, ειρωνεία και χιούμορ. Ο Χάμσουν δημοσίευσε μόνο μια ποιητική συλλογή, την "Αγρια ​​Χορωδία", που έχει μελοποιηθεί από πολλούς συνθέτες.

Ο Χάμσουν θεωρείται «ένας από τους πιο σημαντικούς και καινοτόμους λογοτεχνικούς στυλίστες των τελευταίων εκατό ετών» (περ. 1890–1990). Πρωτοπόρησε στην ψυχολογική λογοτεχνία με τεχνικές ροής της συνείδησης και εσωτερικού μονόλογου και επηρέασε συγγραφείς όπως οι Τόμας Μαν, Φραντς Κάφκα, Μαξίμ Γκόργκι, Στέφαν Τσβάιχ, Χένρυ Μίλλερ, Έρμαν Έσσε, Τζον Φαντ και Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Ο Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ χαρακτήρισε τον Χάμσουν "πατέρα της σύγχρονης σχολής λογοτεχνίας σε κάθε πτυχή του - την υποκειμενικότητά του, την αποσπασματικότητά του, τη χρήση των αναδρομών στο παρελθόν, το λυρισμό του. Ολόκληρη η μοντέρνα σχολή της μυθοπλασίας τον εικοστό αιώνα έχει τις ρίζες της στον Χάμσουν ". 

Στις 4 Αυγούστου 2009 άνοιξε στο Χάμερεϊ το Κέντρο Κνουτ Χάμσουν. Από το 1916 πολλά από τα έργα του έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο.