Τζων Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου

Ο Τζων Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου (1431 - 14 Απριλίου 1471) Άγγλος μεγιστάνας του 15ου αιώνα και Κόμης του Νορθάμπερλαντ (1464 - 1470) ήταν τρίτος γιος του Ριχάρδου Νέβιλ, 5ου κόμη του Σόλσμπερι και της Αλίκης Μόνταγκιου, 5ης κόμισσας του Σόλσμπερι και ένας από τους μικρότερους αδελφούς του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ, του "Παραγωγού βασιλέων".
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1450 ήταν πρωταγωνιστής στις συγκρούσεις των Νέβιλ με τους αντιπάλους τους στα βόρεια ιδιαίτερα τους Πέρσι, ο ίδιος ήταν προσωπικά υπεύθυνος για την βία απέναντι στους αντιπάλους του όταν τα αδέλφια του τους νίκησαν και τους αιχμαλώτισαν. 

Η κεντρική κυβέρνηση πέρασε κρίση, ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας ήταν ένας αδύναμος βασιλιάς με διανοητικές διαταραχές, ο θείος του Τζων Ριχάρδος της Υόρκης το εκμεταλλεύτηκε για να μετατρέψει την Αγγλία σε προτεκτοράτο του, σε δυο χρόνια ο δούκας της Υόρκης εξεγέρθηκε εναντίον του βασιλιά με την υποστήριξη των Νέβιλ. Ο Τζων Νέβιλ πολέμησε με τον πατέρα του και τον αδελφό του Γουόρικ στην πρώτη "μάχη του Σαιν Άλμπαν" στην οποία ήταν οι νικητές. Μετά από λίγα χρόνια ο Οίκος της Υόρκης εξεγέρθηκε ξανά εναντίον του βασιλιά, ο Τζων Νέβιλ πολέμησε τον Σεπτέμβριο του 1459 στην "μάχη του Μπλορ Χιθ" με τον πατέρα του και τον αδελφό του Τόμας Νέβιλ, ο ίδιος και ο Τόμας συνελήφθησαν και πέρασαν έναν χρόνο αιχμάλωτοι. Μετά την απελευθέρωση τους (1460) συμμετείχαν στην διακυβέρνηση της Υόρκης, ο πατέρας του και ο Τόμας έπεσαν στην "μάχη του Γουέικφιλντ" (1460) και τον Φεβρουάριο του 1461 ο Τζων πήρε δώρο την ηγεμονία του Μόνταγκιου. Ο Τζων Νέβιλ συνελήφθη ξανά και ελευθερώθηκε όταν ο μεγαλύτερος γιος του δούκα της Υόρκης νίκησε οριστικά τους Λάνκαστερ και ανέβηκε στον θρόνο τον Μάρτιο του 1461 ως Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας. Ο αδελφός του Ριχάρδος ανέλαβε σύντομα το μεγαλύτερο μέρος της βασιλικής εξουσίας στον βορά, την ίδια περίοδο οι οπαδοί των Λάνκαστερ προσπάθησαν να αντισταθούν στον νέο βασιλιά. Ο Γουόρικ που ανέλαβε την κεντρική κυβέρνηση ανέθεσε στον Μόνταγκιου να υποτάξει οριστικά τους τελευταίους οπαδούς των Λάνκαστερ, μετά τις μεγάλες νίκες του Μόνταγκιου που μεγάλωσαν σημαντικά την φήμη της οικογένειας δημιουργήθηκε η κομητεία του Νορθάμπερλαντ. Οι σχέσεις του αδελφού του στην συνέχεια με τον βασιλεία πέρασαν σε κρίση, οι νέες εξεγέρσεις κατέληξαν στην αιχμαλωσία του Εδουάρδου Δ΄ από τον Γουόρικ τον Ιούλιο του 1469, ο Μόνταγκιου προσπάθησε να τους συμφιλιώσει και ζήτησε από τον αδελφό του να ελευθερώσει τον βασιλιά. Ο Ριχάρδος δραπέτευσε σε εξορία στην Γαλλία τον Μάρτιο του 1470 μαζί με τον γαμπρό του και δυσαρεστημένο αδελφό του βασιλιά Γεώργιο Πλανταγενέτη, 1ο δούκα του Κλάρενς.

Μετά την εξορία του Γουόρικ στην Γαλλία ο Εδουάρδος Δ΄ αφαίρεσε την κομητεία του Νορθάμπερλαντ από την μαρκησία του Μόνταγκιου, ο Τζων Νέβιλ δυσαρεστήθηκε και διαμαρτυρήθηκε έντονα. Ο αδελφός του Ριχάρδος Νέβιλ με τον Γεώργιο Πλανταγενέτη επέστρεψαν από την Γαλλία και υποκίνησαν σε εξέγερση τους κατοίκους του βορρά, ο βασιλιάς διέταξε τον Μόνταγκιου να τους εξοντώσει αλλά εκείνος με έναν μικρό στρατό στράφηκε αυτή την φορά εναντίον του Εδουάρδου Δ΄ και τον συνέλαβε στην ακτή του Μπάκιγχαμ. Ο Εδουάρδος Δ΄ και ο μικρότερος αδελφός του Ριχάρδος του Γκλόστερ δραπέτευσαν εξορία στην Βουργουνδία. Ο Γουόρικ συμμάχησε με τον Ερρίκο ΣΤ΄ και την σύζυγο του Μαργαρίτα του Ανζού που αποκαταστάθηκαν στον θρόνο αλλά πολύ λίγο, ο Εδουάρδος και ο Ριχάρδος επέστρεψαν στο Γιορκσάιρ και βάδισαν νότια, ο Μόνταγκιου συναντήθηκε με τον αδελφό του στο Κόβεντρι και αντιμετώπισαν τους Υορκιστές στην "μάχη του Μπάρνετ". Ο Τζων Νέβιλ έπεσε στην μάχη ενώ ο αδελφός του Ριχάρδος σκοτώθηκε αμέσως μετά, με την μεγάλη νίκη ο Εδουάρδος Δ΄ αποκαταστάθηκε πανηγυρικά στον θρόνο και ο Οίκος των Λάνκαστερ ξεκληρίστηκε.