Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Κλοντ Γκαι

Ο Κλοντ Γκαι ("Claude Gay", 18 Μαρτίου 1800 - 29 Νοεμβρίου 1873), ήταν Γάλλος βοτανολόγος και περιηγητής.

Περιηγήθηκε την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και Μέση Ανατολή. Το 1828 ταξίδεψε στη Χιλή όπου και μελέτησε την πλούσια χλωρίδα της. Επέστρεψε στο Παρίσι, και το 1838 επανέλαβε 2η περιήγηση στη Βραζιλία, στην οποία παρέμεινε 11 χρόνια. Συγκεντρώνοντας ένα μεγάλο αριθμό σημειώσεων και σχεδίων συνέγραψε και δημοσίευσε στην ισπανική γλώσσα ένα πολύ σπουδαίο έργο "Ιστορία της Φυσικής και Πολιτικής της Χιλής" αποτελούμενη από 24 τόμους, με δίτομο άτλαντα, καθώς και γενικό χάρτη της Χιλής.

Αργότερα ο Γκαι επισκέφθηκε το Μαρόκο, τη χώρα των Τατάρων στη Ρωσία κ.ά. Το 1856 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών. Όταν πέθανε, την πλούσια βιβλιοθήκη του κληροδότησε δια της διαθήκης του στη γενέτειρά του Ντραγκινιάν.


Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι
Σίμο Χέιχε

Ο Σίμο Χέιχε ("Simo ”Simuna” Häyhä", 17 Δεκεμβρίου 1905 – 1 Απριλίου 2002), αποκαλούμενος από τους Σοβιετικούς και "Λευκός Θάνατος" (ρωσικά Белая смерть (μπιέλαγια σμιέρτ'), φινλανδικά "Valkoinen Kuolema" (φαλκόινεν κουόλεμα), ήταν Φινλανδός ελεύθερος σκοπευτής, ήρωας του ρωσοφινλανδικού πολέμου του '39.
Χρησιμοποιούσε απλό τυφέκιο χωρίς ειδική σκοπευτική διόπτρα και είχε το μεγαλύτερο βεβαιωμένο αριθμό επιτυχημένων βολών ως ελεύθερος σκοπευτής από όλους τους σκοπευτές όλων των κύριων πολέμων. Θεωρείται ως εθνικός ήρωας στη Φινλανδία.
Τάοχοι

Οι Τάοχοι ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας, γνωστοί κυρίως από τους αρχαίους ιστορικούς συγγραφείς. Οι Τάοχοι ζούσαν σε ορεινή περιοχή του Εύξεινου πόντου στα σημερινά σύνορα της Αρμενίας με την Τουρκία. Η χώρα τους συνόρευε με τις χώρες των Χαλύβων και των Φασιανών.

Ο Ξενοφών περνώντας με τους Μυρίους από την χώρα τους, αντιμετώπισε εχθρική στάση. Όπως μας αναφέρει σε μάχη, και μετά από νίκη των μυρίων με τέχνασμα, οι Τάοχοι για να μην πιαστούν αιχμάλωτοι αυτοκτονούσαν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους πηδώντας σε γκρεμό.
Γοργοπόταμος

Η [[γέφυρα Γοργοποτάμου]]
Ο Γοργοπόταμος είναι ποταμός του νομού Φθιώτιδας. Πηγάζει από την Οίτη και ρέει προς τον κάμπο του Σπερχειού, στον οποίο συμβάλλει, λίγο πριν τις εκβολές του Σπερχειού στον Μαλιακό κόλπο. Το συνολικό του μήκος είναι 8 χιλιόμετρα. Στην αρχαιότητα ο ποταμός κατέληγε κατ’ ευθείαν στον Μαλιακό κόλπο αλλά με τις συνεχείς προσχώσεις και την επέκταση του κάμπου της Λαμίας ενώθηκε τελικά με τον Σπερχειό.

Ο Γοργοπόταμος σχηματίζει βαθύ φαράγγι στην Οίτη, πάνω από το οποίο διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή του ΟΣΕ, από γέφυρα ύψους 30 μέτρων και μήκος 250. Στον Γοργοπόταμο ενώνονται και τα νερά του Φθιωτικού Ασωπού που ρέει ανάμεσα στην Οίτη και το Καλλίδρομο.
Κόμμα Προοδευτικών

Το Κόμμα Προοδευτικών ήταν ελληνικό δεξιό πολιτικό κόμμα, με ιδρυτή και πρόεδρο τον Σπύρο Μαρκεζίνη.
Κάβαροι

μικρογραφία|230x230εσ|Νομίσμα των Καβάρων από τον 1ο αιώνα π.Χ.
Οι Κάβαροι ή Κάβαρες ήταν Γαλατικός λαός ο οποίος κατοικούσε (ΙV 185,186) στη Ναρβωνική Γαλατία μεταξύ των Βοσκοντίων προς Βορρά, της Μεσογείου θαλάσσης προς Νότο και του Ροδανού ποταμού προς Δυσμάς. Η περιοχή των Καβάρων αντιστοιχεί με το σημερινό νομό Βωκλύζ και τις εκβολές του Ροδανού.

Σύμφωνα με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, οι κυριότερες πόλεις των Καβάρων ήταν η "Καβελιών" (Καβελιόν), η "Αβενιών" (σημερινή Αβινιόν), η "Αραυσίων" (σημερινή Οράγγη) και η "Ακουσιών" (σημερινή Μοντελιμάρ).
Μαινάκη

Η Μαινάκη αναφέρεται ως αρχαία ιωνική αποικία στη Βαιτική, στη σημερινή νότιο Ισπανία, η δυτικότερη πόλη που ίδρυσαν οι Φωκαείς της Μικράς Ασίας. Ωστόσο, αμφισβητείται αν υπήρξε πράγματι ελληνικός οικισμός.
Σπάνταου

thumb|320px|Κοινότητες της δημοτικής περιφέρειας του Σπάνταου
Το Σπάνταου είναι το πέμπτο και πιο δυτικό δημοτικό διαμέρισμα της πόλης του Βερολίνου, στη συμβολή των ποταμών Σπρέε και Χάβελ, στη δυτική όχθη του δεύτερου.
Καβοφονιάς

Με την ονομασία καβοφονιάς ή κάβο-φονιάς που είναι σύνθετη λέξη "κάβος" (=ακρωτήριο) + "φονιάς" (δολοφόνος), ονομάζονται επίσημα ή και ανεπίσημα διάφορα ακρωτήρια λογω των κινδύνων που εγκυμονεί η εγγύτατη προσέγγισή τους από επικίνδυνα αβαθή ή υφάλους που τα περιβάλλουν ή από την άγρια όψη τους σε διάφορες καιρικές συνθήκες, όπου και δικαιολογημένη η ονομασία τους. 

Σημαντικότερα ακρωτήρια μ΄ αυτή την ονομασία είναι:
* ο Καβοφονιάς (Λαυρεωτικής), , βρίσκεται ΒΑ. του Σουνίου, επί της Λαυρεωτικής ακτής, στη νότια είσοδο του δυτικού στενού Μακρονήσου και φέρει φανό. Οι ντόπιοι το αποκαλούν και ""κάβο του Πασά", ή "κάβο-Πασά"". Από την άκρα αυτή ελέγχεται όλο το στενό της Μακρονήσου όπου και το μικρότερο εύρος του. Την περίοδο που η Μακρόνησος ήταν τόπος εκτοπισμού και εξορίας στην άκρα αυτή υπήρχε φυλάκιο της τότε Χωροφυλακής που με προβολείς έλεγχε τη νύκτα το στενό. Κατά πληροφορίες παλαιών κατοίκων εκεί είχαν πυροβοληθεί 3 - 4 εκτοπισμένοι όταν προσπάθησαν κατά καιρούς να δραπετεύσουν κολυμπώντας. 
* ο Καβοφονιάς (Ευβοϊκού) (Νότιου Ευβοϊκού), επί της Εύβοιας, , όπου προ αυτού υφίσταται και ομώνυμη νησίδα. Στο ακρωτήριο αυτό παρατηρούνται έντονα τα διάφορα φαινόμενα κατάστασης θαλάσσης, απ΄ όπου και δικαιολογημένη η ονομασία του.
* ο Καβοφονιάς (Σάμου), βρίσκεται στις ΝΑ. ακτές Σάμου, . Πρόκειται για ιστορικό ακρωτήριο όπου την ονομασία του την οφείλει σε φονική μάχη που διεξήχθη εκεί σε αποβατική προσπάθεια των Τούρκων στις 3 Ιουλίου του 1821 που έμεινε στην ιστορία με την ονομασία μάχη του Καβοφονιά. Προηγούμενη κοινή ονομασία ήταν "Κάβο-Τζώρτζη", ή ακρωτήριο Αγίας Παρασκευής.
Όλιβερ Τουίστ

230px|thumb|Ο Φάγκιν στην φυλακή
Το Όλιβερ Τουίστ είναι το δεύτερο μυθιστόρημα που έγραψε ο Άγγλος μυθιστοριογράφος Κάρολος Ντίκενς. Το έργο εκδόθηκε το 1838 και είναι το πρώτο μυθιστόρημα που γράφτηκε στην αγγλική γλώσσα έχοντας ως πρωταγωνιστή ένα παιδί.

Ο Ντίκενς δήλωσε ότι: "με τις περιπέτειες και τη δυστυχισμένη ζωή του μικρού Όλιβερ, θέλησα ν' αποδείξω ότι το πνεύμα του καλού καταφέρνει πάντα να υπερνικά κάθε αντίξοη περίσταση και τελικά να θριαμβεύει".
Ευρωμπάσκετ 2011

Το Ευρωμπάσκετ 2011 ήταν η 37η διοργάνωση του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών της FIBA Europe. Οι αγώνες του φιλοξενήθηκαν στη Λιθουανία. Ήταν η δεύτερη φορά που η Λιθουανία φιλοξένησε το Ευρωμπάσκετ, καθώς είχε προηγηθεί η διοργάνωση του 1939.

Το σύστημα διεξαγωγής άλλαξε, καθώς συμμετείχαν 24 συνολικά χώρες. Αυτές χωρίστηκαν, σε πρώτη φάση, σε τέσσερα γκρουπ των έξι ομάδων. Στο δεύτερο γύρο, οι βαθμολογικά τρεις πρώτες του ενός ομίλου έπαιξαν με τις τρεις του άλλου ομίλου, φτιάχνοντας δύο νέους ομίλους (Ε και Στ). Στο τρίτο γύρο, οι τέσσερις πρώτες ομάδες του ενός ομίλου (Ε) διασταυρώθηκαν χιαστί με τις τέσσερις πρώτες του άλλου (Στ) και με παιχνίδια νοκ-άουτ οδηγηθήκαμε στους ημιτελικούς και τους τελικούς. 
thumb|right|250px|Η "Siemens Arena" στο Βίλνιους φιλοξένησε αγώνες του Ευρωμπάσκετ 2011
Σκυθήνες

Οι Σκυθήνες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας που ζούσε στα παράλια του Εύξεινου πόντου, στα σημερινά σύνορα Γεωργίας και Τουρκίας . Η χώρα τους συνόρευε με τους Χάλυβες με τους οποίους είχαν φυσικό σύνορο τον ποταμό Άρπασο.

Από την χώρα των Σκυθηνών πέρασε ο Ξενοφών με τους Μυρίους. Οι κάτοικοι ήταν πολύ φιλικοί μαζί τους τους προμήθευσαν τρόφιμα και με βοήθεια οδηγών προχώρησαν την πορεία τους . Ο Ξενοφών αναφέρει ότι κάποιος άρχοντας από την πόλη Γυμνιάδα τους έδωσε έναν οδηγό να τους οδηγήσει και επειδή ήταν δύσπιστοι μαζί του τους είπε αν δεν τους πήγαινε σε 5 ημέρες στη θάλασσα θα τού έπαιρναν το κεφάλι. Ο οδηγός τους οδήγησε στη θάλασσα μέσα από άλλη χώρα εχθρική προς τους Σκυθηνούς, εκεί από το όρος Θήχης αντίκρισαν την θάλασσα. Οι Σκύθηνες με την συμπεριφορά τους θέλησαν να εκμεταλλευθούν την παρουσία των Μυρίων και κατά πορεία τους στην εχθρική χώρα τους ζήταγαν και έκαιγαν και κατέστρεφαν για να εκδικηθούν τους εχθρούς τους.
Επικεφαλής υπουργός του Μοντσερράτ

Ο Επικεφαλής υπουργός του Μοντσερράτ (Chief Minister of Montserrat) ήταν ο τίτλος που είχε ο εκάστοτε αρχηγός της κυβέρνησης του Μοντσερράτ, ενός νησιού της Καραϊβικής , το οποίο είναι σήμερα υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ως αποτέλεσμα, αρχηγός κράτους δεν ήταν ο Επικεφαλής Υπουργός αλλά η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, η οποία είναι και αρχηγός κράτους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Βασίλισσα εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη. Ο τελευταίος επικεφαλής υπουργός ήταν ο Ρούμπεν Μιντ. Η θέση ονομάστηκε Πρωθυπουργός (Premier) το 2011.Διορίζεται από τον Κυβερνήτη και προέρχεται από τα μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου. Το υπουργικό του συμβούλιο καλείται Εκτελεστικό Συμβούλιο και διορίζεται από τον κυβερνήτη ανάμεσα στα εκλεγμένα μέλη του νομοθετικού συμβουλίου. Αποτελείται επίσης από το Εκτελεστικό συμβούλιο του κυβερνήτη, τον γενικό εισαγγελέα και τον υπουργό οικονομικών.
Άλεξις

Ό Άλεξις (αρχ.ελλ. "Ἄλεξις", περ. 394 π.Χ. - περ. 288 π.Χ.) ήταν αρχαίος έλληνας δραματικός ποιητής της Μέσης Κωμωδίας. Καταγόταν από τους Θουρίους της Κάτω Ιταλίας, όμως απέκτησε την ιδιότητα του Αθηναίου πολίτη εξαιτίας της καταστροφής των Θουρίων, που αποτελούσαν αθηναϊκή αποικία, από τους βαρβάρους Λουκανούς περίπου το 390 π.Χ.. Η μαρτυρία του Πλουτάρχου μας πληροφορεί ότι πέθανε σε ηλικία 106 ετών. Το λεξικό του Σούδα αναφέρει ότι ήταν θείος του ποιητή Μενάνδρου από τον πατρικό κλάδο. Ακόμη ότι ήταν ο δημιουργός 235 έργων και ότι ο γιος του, Στέφανος, ήταν επίσης ποιητής.
Διονύσης Μακρής

Ο Διονύσης Μακρής (πραγματικό όνομα: Διονύσιος Συντριβάνης) (Θεσσαλονίκη, 5 Φεβρουαρίου 1982) είναι Έλληνας τραγουδιστής.
Αρίφρων ο Σικυώνιος

Ο Αρίφρων ο Σικυώνιος περ. (440 π.Χ. - 370 π.Χ.) διθυραμβοποιός από την Σικυώνα. Έγραψε παιάνα προς τη θεά Υγεία, που βρέθηκε σε ενεπίγραφο λίθο (σήμερα βρίσκεται στο Κάσσελ της Γερμανίας.

Πέρα από τον τόπο καταγωγής του, δεν έχουμε σχεδόν καμία πληροφορία σχετικά με το πρόσωπό του, καθώς οι μοναδικές πηγές που αναφέρονται σ΄ αυτόν είναι το έργο "Δειπνοσοφισταί" του Αθηναίου Ναυκρατίου. Ο τελευταίος του αποδίδει έναν παιάνα προς την Υγιεία, τη συνοδό θεότητα του Ασκληπιού.

Η εισαγωγή του παιάνα απαντάται ακόμη στο έργο του Λουκιανού , του Μαξίμου εκ Τύρου, ενώ άλλους στίχους βρίσκουμε σε σπάραγμα του Λικυμνίου του Χίου, αλλά και στον Πλούταρχο. Επίσης έχει εκτυπωθεί από τον Theodor Bergk «Έλληνες Λυρικοί ποιητές».
Σπρέε

Ο Σπρέε (Γερμανικά: "Spree", Τσέχικα: "Spréva") είναι ποταμός που διαρρέει περιοχές της κεντρικής Γερμανίας και της Τσεχίας. Συγκεκριμένα, πηγάζει από την τσέχικη περιφέρεια Ούστι ναντ Λάμπεμ ("Ústí nad Labem") και διασχίζει τα γερμανικά ομόσπονδα κρατίδια της Σαξονίας, του Βραδεμβούργου και το Βερολίνο. Εκεί, ενώνεται με τον ποταμό Χάβελ. Το συνολικό μήκος της ροής του Σπρέε είναι περίπου 400 χιλιόμετρα.

Οι πηγές του εντοπίζονται στη λοφοσειρά της Λουσετίας ή Λάουζιτς (Lausitzer Bergland) στα τσεχογερμανικά σύνορα. Ο ποταμός διασχίζει την παλιά πόλη του Μπάουτσεν (Bautzen/Budyšin) και την Άνω Λουσετία. Βορειότερα στην πορεία του, εισέρχεται στην περιοχή του Σπρέεβαλντ, μια μεγάλη έκταση υγροτόπων στην Κάτω Λουσετία, και περνάει από την πόλη Κότμπουτς (Cottbus). Στη συνέχεια διασχίζει το μεγαλύτερο μέρος της πόλης του Βερολίνου και ενώνεται με τον ποταμό Χάβελ στην περιοχή του Σπάνταου, στο βορειοδυτικό τμήμα της πόλης.

Το όνομα του ποταμού Σπρέε καταγράφεται ως Σπρέβα, από το αρχαίο γερμανικό ρήμα "sprewen" (συγχ. "sprühen"), που σημαίνει ψεκάζω με νερό. Οι κάτοικοι των παρόχθιων περιοχών του ποταμού αποκαλούνται ακόμα και σήμερα Σπρέεβανερς.

Στην πορεία του προς τον Χάβελ ο Σπρέε διασχίζει με τη σειρά τις πόλεις Μπάουτσεν, Σπρέμμπεργκ, Κότμπους, Λύμπεναου, Λύμπεν, Φυρστενβάλντε και το Βερολίνο, ενώ έχει δώσει το όνομά του σε δύο γερμανικές δημοτικές περιφέρειες, την Σπρέε-Νάισε και την Όντερ-Σπρέε.
Αρχή επίδρασης του εδάφους

Αρχή επίδρασης του εδάφους στην Αεροδυναμική είναι το φαινόμενο κατά το οποίο σημειώνεται μείωση της τριβής στην πτέρυγα ενός αεροσκάφους, όταν αυτό πλησιάζει το έδαφος.

Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται όταν το αεροσκάφος φτάσει σε ύψος από το έδαφος ίσο με 1 ή 1,5 φορές το εκπέτασμα των κυρίων πτερύγων του και γίνεται πιο έντονο όταν το αεροσκάφος φτάσει σε ύψος ίσο με το μισό του εκπετάσματος.
Μάκρωνες

Οι Μάκρωνες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας, η χώρα που ζούσαν, η Μακρωνία, βρισκόταν στα ορεινά του Πόντου νότια της Τραπεζούντας. Συνόρευαν με τους Κόλχους με φυσικό σύνορο τον Παρθένιο ποταμό και τους Σκυθήνες. 

Ο Ησίοδος τους αποκαλεί Μακροκέφαλους, Πυγμαίους και Ημίκυνας, ενώ από τη χώρα τους πέρασαν και οι Αργοναύτες. 

Από τη χώρα τους πέρασε ο Ξενοφών με τους Μυρίους στον δρόμο του για την χώρα των Κόλχων. Φτάνοντας στη χώρα τους ο στρατός του Ξενοφώντα συνάντησε δάσος με πυκνή βλάστηση που έκανε αδύνατη τη διάβασή του. Στην άλλη άκρη του δάσους βρίσκονταν οι Μάκρωνες που πέρασαν τους Μύριους για εισβολείς και παρατάχθηκαν για μάχη. Ο Ξενοφών με την βοήθεια ενός στρατιώτη που ήξερε τη γλώσσα τους τους εξήγησε ότι δεν είχαν σκοπό να εισβάλουν αλλά να περάσουν από την χώρα τους. Οι Μάκρωνες πείσθηκαν και βοήθησαν στον καθαρισμό του δάσους για να περάσουν τα υποζύγια αλλά βοήθησαν με τρόφιμα και στην ομαλή διάβασή τους από τη χώρα τους. .
Σαγούντο

Το Σαγούντο (ισπανικά: "Sagunto") ή αλλιώς Ζάκανθα είναι πόλη της Ισπανίας, στα βορειοανατολικά της Βαλένθια. Είναι η πρωτεύουσα της διοικητικής υπαγωγής της Πεδιάδας του Μορβέδρε, στα βόρεια της Βαλένθια. Με 66.140 κατοίκους, είναι η ενδέκατη μεγαλύτερη πόλη στην Βαλενθιανική Κοινότητα.
Αλτέα

Η Αλτέα (, ) είναι πόλη και δήμος η οποία βρίσκεται στο νομό της Αλικάντε στην Ισπανία, στα βόρεια του Αλικάντε στο τμήμα της μεσογειακής ακτογραμμής που είναι γνωστό ως Κόστα Μπλάνκα.

Σήμερα, η οικονομία της Αλτέα βασίζεται στον τουρισμό, η οποία άρχισε να ανθεί στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 λόγω του καλού καιρού της, των παραλιών και των λαβυρινθωδών δρόμων με τα ασπρισμένα με ασβέστη σπίτια τα οποία χαρακτηρίζουν την πόλη. Η Αλτέα είναι προστατευμένη στα βόρεια από τα υψώματα της Σέρα ντε Μπέρνια, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ήπιο μικροκλίμα. Η παραθαλάσσια εσπλανάδα της είναι κατάφυτη με φοίνικες.
Όρος Πάστρα

Το Όρος Πάστρα είναι βουνό της Δυτικής Αττικής με μέγιστο υψόμετρο 1.025 μέτρα. Βρίσκεται στα όρια της Δυτικής Αττικής και της Βοιωτίας και παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Κιθαιρώνα και στην Πάρνηθα. Μπορεί να θεωρηθεί και τμήμα των παραπάνω βουνών. 

Στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Πάστρα βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης των Ελευθερών. Στο όρος Πάστρα κατέπεσε στις 20 Δεκεμβρίου του 1997 αεροσκάφος C-130 της πολεμικής αεροπορίας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι πέντε επιβαίνοντες. Αυτό ήταν το δεύτερο ατύχημα με αεροπλάνο C-130 μετά το πολύνεκρο ατύχημα στο όρος Όθρυς, το 1991.
Άσιος

Ο Άσιος ο Σάμιος (αρχ.ελλ ) ήταν Έλληνας ελεγειακός ποιητής των αρχαίων χρόνων από τη νήσο Σάμο. Έζησε γύρω στο 700 π.Χ. και, ενδεικτικά, για τον Αθηναίο το Ναυκράτιο - ο οποίος άκμασε στις αρχές του 3ου αιώνα - αποτελούσε "εκείνον τον αρχαίο ποιητή". Μοναδική του πλήρης ελεγεία, ανάμεσα σε άλλα σπαράγματα, αποτελεί η σωζώμενη στο έργο του τελευταίου, "Δειπνοσοφισταί". Αυτή αφορά κάποιον απρόσκλητο επισκέπτη σε συμπόσιο, όπως αποδίδεται η αρχαιοελληνική λέξη "κνισοκόλαξ". Άλλες αναφορές σε αυτόν βρίσκουμε στον Στράβωνα, τον Παυσανία και τον ψευδο-Απολλώδορο. Η ποίησή του αφορούσε, σύμφωνα με τα ελάχιστα σωζώμενα δείγματα, γενεαλογικά θέματα και τις συνήθειες των συμπολιτών του. Το όνομα του πατέρα του ήταν Αμφιπτόλεμος.
Όμοιοι

Όμοιοι ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα οι πολίτες της Αρχαίας Σπάρτης, δηλαδή η κοινωνική εκείνη ομάδα η οποία βρισκόταν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και η οποία κατείχε πλήρη πολιτικά δικαιώματα.

Ο όρος δεν χρησιμοποιείται από τους πρώτους μεγάλους ιστορικούς της Ελλάδος, τον Ηρόδοτο και το Θουκυδίδη. Απαντάται ωστόσο στα κείμενα του Ξενοφώντα και του Αριστοτέλη.

Τα κριτήρια των Σπαρτιατών αναφορικά με το ποιος κατείχε την ιδιότητα του πολίτη υπήρξαν ιδιαίτερα επιλεκτικά. Αρχικά θα έπρεπε να κατάγεται από πατέρα πολίτη και μητέρα κόρη πολίτη. Επίσης, θα έπρεπε να υποστεί και να ολοκληρώσει με επιτυχία την "«αγωγή»", δηλαδή την εκπαίδευση που λάμβαναν οι νεαροί Λακεδαιμόνιοι προκειμένου να γίνουν ολοκληρωμένοι στρατιώτες και πολίτες της πατρίδας τους. Τέλος, είχαν την υποχρέωση να συμμετάσχουν καθημερινά στα κρατικά συσσίτια, συνεισφέροντας ή πληρώνοντας τη διατροφή τους.

Το 480 π.Χ., η Σπάρτη είχε 8.000 πολίτες, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Ωστόσο, το σώμα των Ομοίων περιοριζόταν για τόσο λίγους άνδρες, ώστε να υπολογίζονται γύρω στους 1.200 κατά την βαρειά ήττα της Σπάρτης από τη Θήβα κατά τη Μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.): οι απώλειες, που πιθανότατα έφτασαν τους 400 οπλίτες, κόστισαν στην πόλη το ένα τρίτο του πολιτικού της σώματος. Ορισμένοι από τους αρχαίους ιστορικούς αποδίδουν την παρακμή της Σπάρτης ακριβώς στην άρνηση αυτή των πολιτών της να ενωθούν με τους είλωτες και τους περίοικους, με την έλλειψη αυτή σε έμψυχο δυναμικό να αποδίδεται με τον όρο "«ολιγανθρωπία»".
Φίλιππος του Ντρε

O Φίλιππος του Ντρε (Γαλλική γλώσσα : "Philippe de Dreux", 1158 – 2 Νοεμβρίου 1217) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν Γάλλος ευγενής, επίσκοπος του Μποβέ και χαρακτηριστική φυσιογνωμία στην Γ' Σταυροφορία. Υπήρξε σύμμαχος του εξαδέλφου του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Αυγούστου και ένας από τους σημαντικότερους αντιπάλους του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου στις εκστρατείες των Γάλλων εναντίον του. Ως ιερέας μπορούσε να πραγματοποιεί ή να διαλύει γάμους. Χοροστάτησε στο γάμο του Κορράδου του Μομφερράτου με την Ισαβέλλα Α' της Ιερουσαλήμ κόρη του Αμαλρίκ Α' στην Πολιορκία της Άκρας (του οποίου το διαζύγιο είχε επικυρώσει), ενώ επικύρωσε και το διαζύγιο του εξαδέλφου του, Φίλιππου Αυγούστου με την Ίνγκεμποργκ της Δανίας, βασίλισσα της Γαλλίας.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1995

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1995 ήταν η 40η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Έλαβε χώρα στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, μετά τη νίκη των Πώλ Χάρρινγκτον & Τσάρλι ΜακΓκέττιγκαν στο επί Ιρλανδικού εδάφους με το τραγούδι "Rock 'n' Roll Kids".

Πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 1995 στο Θέατρο Πόιντ του Δουβλίνου. Η παρουσιάστρια ήταν η Μαίρη Κένεντι. Ο διαγωνισμός εκείνης της χρονιάς ήταν ο τελευταίος με μόνο έναν παρουσιαστή μέχρι το , 18 χρόνια αργότερα, στο Μάλμε της Σουηδίας. Αυτός ο διαγωνισμός έσπασε την αλυσίδα των νικών που απολάμβανε η Ιρλανδία το , το και το . Ήταν η τρίτη συνεχόμενη χρονιά που η Ιρλανδία διοργάνωσε το διαγωνισμό - και για να σηματοδοτήσει την 40η έκδοση, άνοιξε το σόου με μια αναδρομική τετράλεπτη παράσταση που έδειχνε εικόνες από την ιστορία του διαγωνισμού. Το νορβηγικό ντουέτο Secret Garden ήταν οι νικητές αυτού του διαγωνισμού με το κυρίως ορχηστρικό τραγούδι, "Nocturne". Παρεμπιπτόντως, ο βιολιστής των Secret Garden ήταν η Φιονουάλα Σέρι, η οποία είναι Ιρλανδή.

Τον διαγωνισμό παρακολούθησαν και δύο προηγούμενοι νικητές του διαγωνισμού, οι Ιρλανδοί Ντάνα και Τζόνι Λόγκαν, νικητές αντίστοιχα η τραγουδίστρια το 1970 και ο τραγουδιστής το 1980 και 1987. Η ορχήστρα έπαιξε το τραγούδι γενεθλίων "Happy Birthday", το οποίο τραγούδησε το κοινό, για τον Λόγκαν, καθώς τη βραδιά του τελικού εόρταζε τα γενέθλιά του.
Λέην Π. Χιούστον

Ο Λέην Π. Χιούστον (γενν. 24 Δεκεμβρίου 1951) είναι σύγχρονος Αμερικανός μαθηματικός που κατέχει έδρα καθηγητή στο Imperial College του Λονδίνου. Γεννήθηκε στο Κόρπους Κρίστι και μεγάλωσε στο Ντάλλας του Τέξας. Είναι γιος του Εδουάρδου Γουάλας Χιούστον και της Τζοάν Λορέην Πάλμερ Χιούστον. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης όπου υπήρξε υπότροφος των "Rhodes Scholarship". Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε ως βοηθός ερευνητής στο Κολλέγιο Γουόλφσον στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στη συνέχεια ως λέκτορας στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά στο Κολλέγιο Λίνκολν επίσης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Αργότερα συνέχισε την καριέρα του στο χώρο των χρηματοοικονομικών μαθηματικών, όπου και εργάστηκε στο τομέα της διαχείρισης ρίσκου, ειδικότερα στα παράγωγα επιτοκίων έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα. Παράλληλα τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα καλύπτουν επιστημονικούς κλάδους όπως: Θεωρία της Σχετικότητας, Κοσμολογία και Κβαντική Μηχανική.
ΦΚ Κολωνία

H ΦΚ Κολωνία (γερμανικά: "1. FC Köln") είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Γερμανίας με έδρα την Κολωνία και ιδρύθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1948 από τη συγχώνευση των τοπικών συλλόγων "Kölner BC 01" και "SpVgg Sülz 07". Παρ' ότι ιδρύθηκε ως αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο, στην πορεία ανέπτυξε και άλλα τμήματα όπως Χάντμπολ και Πινγκ-πονγκ.
Κούρος της Τενέας

Ο Κούρος της Τενέας είναι αριστουργηματικό έργο γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε το 1846 στην κωμόπολη Αθίκια κοντά στο εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου από κάτοικο της περιοχής, εκεί που ήταν η νεκρόπολη της παλαιάς Τενέας και από το 1854 εκτίθεται στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Αντίγραφό του βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βασιλείας.
511 Νταβίντα

Η 511 Νταβίντα (αγγλικά: Davida) είναι ένας μεγάλος και σκοτεινός αστεροειδής της Κύριας ζώνης αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στις 30 Μαρτίου του 1903 από τον Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, και πήρε την προσωρινή ονομασία 1903 LU. Είναι ο πέμπτος σε διαστάσεις αστεροειδής με τη διάμετρο της να υπολογίζεται πως είναι 326 χιλιόμετρα, και η μάζα υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί με το 1,6 όλης της ζώνης των αστεροειδών. Ο φασματικός της τύπος είναι C, το οποίο σημαίνει πως είναι σκουρόχρωμη και η σύστασή της είναι ανθρακούχα.

μικρογραφία|260px| H περιστροφή της 511 Νταβίντα.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996 ήταν η 41η έκδοση του ετήσιου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Όσλο της Νορβηγίας, μετά τη νίκη των Secret Garden στο στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας με το τραγούδι "Nocturne".

Πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 1996 στο Oslo Spektrum. Οι παρουσιαστές ήταν οι Μόρτεν Χάρκετ και Ίνγκφιλντ Μπριν. Ο Χάρκετ, τραγουδιστής των A-ha, άνοιξε την παράσταση με ένα single του, το "Heaven's Not for Saints", το οποίο ήταν επιτυχία στη Νορβηγία εκείνη την εποχή. Είκοσι τρεις χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, με την Ιμίαρ Χίνι της Ιρλανδίας να βγαίνει νικήτρια μετά την τελική ψηφοφορία, με το τραγούδι "The Voice". Το τραγούδι γράφτηκε από τον Μπρένταν Γκράχαμ, ο οποίος συνέθεσε επίσης το νικητήριο τραγούδι του , το "Rock 'n' Roll Kids". Ήταν επίσης ένα ρεκόρ έβδομης - και πιο πρόσφατης - νίκης για την Ιρλανδία.

Ένας μη-τηλεοπτικός μόνο ηχητικός προκριματικός γύρος διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), προκειμένου να καταχωριστεί ο αριθμός των συμμετεχόντων χωρών που θα συμμετάσχουν στον τηλεοπτικό μεγάλο τελικό από είκοσι εννέα, σε έναν πιο εύχρηστο αριθμό των είκοσι τριών χωρών. Η , το , η , η , η , η και η δεν κατάφεραν να προκριθούν. Η ΠΓΔΜ τελικά έκανε το ντεμπούτο της το . Ο διαγωνισμός του 1996 παραμένει η μόνη Eurovision χωρίς γερμανική συμμετοχή στο Μεγάλο Τελικό του διαγωνισμού.
Λουκούμι

thumb|right|200px|Λουκούμι
thumb|right|200px|Διάφορες παραλλαγές λουκουμιών όπως πωλούνται σήμερα στην Τουρκία
Το λουκούμι (να μην συγχέεται με τον λουκουμά) είναι παραδοσιακό γλύκισμα της Τούρκικης κουζίνας. Παρασκευάζεται στην Τουρκία από τον 15ο αιώνα, και το αρχικό του όνομα ήταν "rahat hulkum", παραφθορά του οποίου είναι η λέξη λουκούμι. Σερβίρεται σε μικρά κυβικού σχήματος κομμάτια, και συχνά περιέχει αμύγδαλο, ενώ διατίθεται σε διάφορες γεύσεις οι πιο συνηθισμένες από τις οποίες είναι το τριαντάφυλλο (κόκκινο λουκούμι), το περγαμόντο (πράσινο λουκούμι) και η μαστίχα (κίτρινο λουκούμι).

Η παραγωγή λουκουμιού, έκτοτε, έχει επεκταθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου, αρχικά στις χώρες της Ευρώπης, της Μεσογείου και τις Αραβικές χώρες και αργότερα και σε όλες τις υπόλοιπες ηπείρους.

Στην Ελλάδα εισήχθη τον 19ο αιώνα, και κατά τόπους έχουν δημιουργηθεί διαφορετικές εκδοχές που εμπλούτισαν την αρχική συνταγή. Για την παραγωγή λουκουμιών φημίζεται η Σύρος. Στις Σέρρες παράγεται ένα τοπικό είδος λουκουμιού, ο λεγόμενος ακανές, που ξεχωρίζει για την έντονη γεύση του λόγω του κατσικίσιου βουτύρου που περιέχει. Μια ακόμα χαρακτηριστική συνταγή παράγεται στην Κομοτηνή και ονομάζεται "σουτζούκ λουκούμ".

Το μόνο προϊόν αυτού του είδους με προστατευμένη ονομασία προέλευσης είναι το κυπριακό «Λουκούμι Γεροσκήπου». Τα λουκούμια στην περιοχή της Γεροσκήπου ξεκίνησαν να παράγονται το 1895 και η διαφορετικότητα τους από παρόμοια προϊόντα εντοπίζεται στην στιβαρότητα, την ελαστικότητα και την μειωμένη γλυκύτητα.

Στην Βρετανία η πώληση λουκουμιών γνώρισε αύξηση τα τελευταία χρόνια μετά την προβολή της ταινίας "The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe", καθώς είναι συνδεδεμένα με το πρώτο βιβλίο από το έργο του Κλάιβ Στέιπλς Λιούις, Τα χρονικά της Νάρνια, και τον χαρακτήρα Edmund Pevensie.
Το τέλος της μικρής μας πόλης

Το τέλος της μικρής μας πόλης είναι μία συλλογή διηγημάτων του Δημήτρη Χατζή με ενιαίους θεματικούς άξονες που συνδέουν τα επτά αφηγήματα, επιτρέποντας την ανάγνωσή του ως ενιαίο έργο. Σύμφωνα με τον Λίνο Πολίτη τα διηγήματα της συλλογής «"δίνουν κυρίως έναν κόσμο που φθίνει, επειδή έχουν αλλάξει οι οικονομικές και οι κοινωνικές συνθήκες"». Εντοπίζεται επίσης ο σημαντικός αντίκτυπος που έχουν οι κοινωνικοί και οικονομικοί μετασχηματισμοί στους κεντρικούς χαρακτήρες στα διηγήματα της συλλογής, ενώ παράλληλα προβάλλεται η σύγκρουση μεταξύ ατόμου και κοινωνικού συνόλου, ο εντοπισμός του προσωπικού οφέλους και η διαχείριση της διαφοράς από τους άλλους, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η περιθωριοποίηση ορισμένων χαρακτήρων.
Δίας LXI

O Δίας LXI είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Μπρετ Γκλάντμαν, το 2003. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2003 J 19.
Ο Δίας LXI έχει διάμετρο περίπου 2 χιλιόμετρα και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 22.709.000 χιλιομέτρων σε 699, 125 ημέρες, με κλίση 165° προς την Εκλειπτική (164° προς τον ισημερινό του Δία) σε μια οπισθοδρομική τροχιά και με εκκεντρότητα 0,1961.

Ανήκει στην τροχιακή Ομάδα της Κάρμης η οποία αποτελείται από ακανόνιστους δορυφόρους που περιφέρονται γύρω από τον Δία ανάμεσα στα 23 με 24 γιγάμετρα και με κλίσεις γύρω στις 165°. 

Ο Δίας LXI χάθηκε μετά την ανακάλυψή του το 2003, αλλά βρέθηκε έπειτα από εκτεταμένες παρατηρήσεις που έλαβαν χώρα το 2018 και πήρε αυτόν το χαρακτηρισμό το ίδιο έτος. Ο χαρακτηρισμός Δίας LXI σημαίνει πως αυτός είναι ο 61ος επιβεβαιομένος δορυφόρος του Δία. Ο δορφόρος ακόμα δεν έχει λάβει επίσημη ονομασία.
Δημήτρης Χατζής

Ο Δημήτρης Χατζής (13 Νοεμβρίου 1913 - 20 Ιουλίου 1981) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, δημοσιογράφος και αντιστασιακός.
Πεπλοφόρος κόρη

Η "Πεπλοφόρος κόρη" της Ακροπόλεως είναι αριστουργηματικό έργο γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε το 1886 στο Ερέχθειο της Ακρόπολης και εκτίθεται στο Μουσείο της Ακρόπολης, ενώ αντίγραφό της εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Βασιλείας.
Γρηγόρης Μάκος

Ο Γρηγόρης Μάκος (Αθήνα, 18 Ιανουαρίου 1987) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, o οποίος αγωνίζεται στη θέση του μέσου.
S/2000 (1998 WW31) 1

Το S/2000 (1998 WW31) 1 είναι το προσωρινό όνομα του δορυφόρου του μεταποσειδώνειου σώματος 1998 WW31. H ανακάλυψή του έγινε τον Απρίλιο του 2001 από τους Christian Veillet και Alain Doressoundiram σε εικόνες που λήφθηκαν στις 21 και 22 Δεκεμβρίου 2000. Με βάση διάφορες άλλες εικόνες που είχαν ερευνηθεί από άλλους ερευνητές, επιβεβαιώθηκε ότι το σύστημα μεταξύ αυτού και του 1998 WW31, αποτελεί ένα "διπλό σύστημα" (δηλ. η τροχιά τους βρίσκεται στο κέντρο βάρους του συστήματος των δύο, αφού επηρεάζει ο ένας τον άλλον) και βοήθησε έτσι να προσδιοριστεί η τροχιά τους. Με βάση αυτό, οι δύο αυτοί [[αστεροειδής|αστεροειδείς] αποτέλεσαν τους πρώτους δυαδικούς της [[Ζώνη του Κάιπερ]].
Ιστιοφόρο

Ως Ιστιοφόρο χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε σκάφος ή πλωτό ναυπήγημα που αποκλειστικό μέσο πρόωσής του έχει την αιολική ενέργεια (τον άνεμο) επί των ιστίων του (πανιά) τα οποία και φέρει, εξ ου και η ονομασία του. Αποτελεί τη 2η εξελικτική βασική κατηγορία τύπων πλοίων, μετά το "κωπήλατο" και πριν από το "μηχανοκίνητο" (ατμόπλοιο
Αθηνά της Λήμνου

Η Αθηνά της Λήμνου είναι, χαμένο σήμερα, άγαλμα, έργο του Φειδία και αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Η ταύτισή του, από τον Γερμανό αρχαιολόγο Άντολφ Φουρτβένγκλερ "(Adolf Furtwängler)", με δυο όμοια αγάλματα που προήλθαν από συναρμολόγηση θραυσμάτων ρωμαϊκών αντιγράφων που έκανε ο ίδιος το 1891, δεν έχει γίνει αποδεκτή από τους ειδικούς.
Κολμάρ

Το Κολμάρ (γαλλ. Colmar, αλσατικά Colmer, γερμανικά Colmar και Kolmar) είναι πόλη του νομού του Άνω Ρήνου της ιστορικής και πολιτιστικής περιοχής της Αλσατίας, στη διοικητική περιοχή Γκραντ Εστ, στη βορειοανατολική Γαλλία. Αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού αυτού και έδρα του Ανωτάτου Δικαστηρίου του.

Η πόλη βρίσκεται στο Δρόμο του Κρασιού (Route de Vin), αποτελώντας την "πρωτεύουσα" των αλσατικών κρασιών (capitale des vins d'Alsace).
Πενίσκολα

thumbnail|right|350px|To μεσαιωνικό κάστρο του Πενίσκολα
To Πενίσκολα (ισπανικά: "Peñíscola" [ΔΦΑ: peˈɲiskola], βαλενθιανά: "Peníscola" [ΔΦΑ: peˈniskola]) είναι κοινότητα στην επαρχία του Καστεγιόν, Αυτονόμη Κοινότητα της Βαλένθια, Ισπανία. Βρίσκεται στην Κόστα ντελ Αθαάρ, στην Μεσόγειο, και είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός.
Όμπλαστ του Σαράτοφ

Το Όμπλαστ του Σαράτοφ (ρωσικά: "Сара́товская о́бласть") είναι υποκείμενο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το οποίο αποτελεί μέρος του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος του Βόλγα. 

Διοικητικό του κέντρο είναι η πόλη Σαράτοφ. 

Συνορεύει: προς νότο — με το Όμπλαστ του Βολγκογκράντ, προς δυσμάς — με το Όμπλαστ του Βορόνεζ και το Όμπλαστ του Ταμπόφ, προς βορρά — με τα όμπλαστ της Πένζα, της Σαμάρα, της Ουλιάνοφσκ και του Ορενμπούργκ, ενώ προς ανατολάς ακολουθεί τα κρατικά σύνορα με το Καζακστάν. Το συνολικό μήκος των συνόρων του ξεπερνά τα 3.500 χιλιόμετρα.

Ιδρύθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1936 με την διοικητική αναδιοργάνωση του Κράι Σαράτοφ.
Αντιφών

Ο Αντιφών (αρχ.ελλ. , fl. περ. 400 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας δραματικός ποιητής της Τραγωδίας. Από την αρχαιότητα το πρόσωπό του συγχέεται με αυτό του ομωνύμου αττικού ρήτορα. Έζησε για ένα διάστημα στην αυλή του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου του Πρεσβυτέρου, ο οποίος στα ύστερα χρόνια της τυραννίας του ασχολήθηκε με την ποίηση. Σύμφωνα με μία εκδοχή ο Αντιφών συνεργάστηκε με τον Διονύσιο στα πλαίσια αυτής της συγγραφικής του δραστηριότητας. 

Ο Διονύσιος τον καταδίκασε σε θάνατο δια αποτυμπανισμού, είτε γιατί επέκρινε τις δημιουργίες του είτε γιατί σχολίασε με σαρκαστικό τρόπο το πολίτευμα των Συρακουσών. Ο Ψευδοπλούταρχος, για τη δεύτερη εκδοχή αναφέρει το εξής ανέκδοτο: Όταν ο Αντιφών ρωτήθηκε σε κάποιο συμπόσιο ποιο είναι το καλύτερο είδος χαλκού, εκείνος απάντησε "«Εκείνο εκ του οποίου οι Αθηναίοι έφτιαξαν τα αγάλματα του Αρμοδίου και του Αριστογείτονα»", σκώπτοντας με την αναφορά του ζεύγους των Αθηναίων τυραννοκτόνων τον ηγέτη της σικελικής πόλης.

Πέντε τίτλοι των τραγωδιών του σώζονται από τον Αριστοτέλη: "Μελέαγρος, Ανδρομάχη, Μήδεια, Ιάσων," και "Φιλοκτήτης".
Πρόεδρος του Κιριμπάτι

Ο Πρόεδρος του Κιριμπάτι είναι αρχηγός Κράτους και αρχηγός Κυβερνήσεως. Η τοπική του ονομασία είναι Beretitenti στη γλώσσα I-Kiribati

Έπειτα από τις γενικές εκλογές, με τις οποίες οι πολίτες εκλέγουν τα μέλη του κοινοβουλίου, τα μέλη επιλέγουν "όχι λιγότερους από 3 ούτε περισσότερους από 4 υποψηφίους" για την προεδρία. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν μπορεί να κατέλθει ως υποψήφιος. Στη συνέχεια ο πρόεδρος εκλέγεται από τους πολίτες του Κιριμπάτι μεταξύ των υποψηφίων.
Πλάτων Ροδοκανάκης

Ο Πλάτων Ροδοκανάκης(2 Ιανουαρίου 1883 - 16 Ιανουαρίου 1919) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, ερευνητής και δημοσιογράφος.
Πρέντραγκ Ντρόμπνιακ

Ο Πρέντραγκ Ντρόμπνιακ (σερβικά κυριλλικά Предраг Дробњак, λατινικά Predrag Drobnjak), είναι Μαυροβούνιος καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στην πόλη Μπιγέλο Πόλιε του Μαυροβουνίου στις 27 Οκτωβρίου 1975. Από τον Φεβρουάριο του 2011 είναι παίκτης του Ηρακλή.
5145 Φόλος

O 5145 Φόλος είναι ένας αστεροειδής που ανήκει στην κατηγορία των Κενταύρων. Η τροχιά του είναι έκκεντρη, με το περιήλιο να είναι λιγότερο από αυτό του Κρόνου και το αφήλιο μεγαλύτερο από αυτό του Ποσειδώνα. Από το 764 π.Χ. δεν έχε μία ορισμένη αστρονομική μονάδα, κάτι που συμβαίνει μέχρι το 5290. Πιστεύεται πως ο Φόλος ήταν ένα αντικείμενο της Ζώνης του Κάιπερ.

Ανακαλύφθηκε από τον Ντέιβιντ Ραμπίνοβιτς στις 9 Ιανουαρίου 1992, στα πλαίσια του προγράμματος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα "Spacewatch", και πήρε το όνομά του από τον κένταυρο Φόλο, αδελφό του Χείρωνα από τον οποίο έχει πάρει το όνομά του ο αστεροειδής 2060 Χείρων. Το προσωρινό του όνομα ήταν 1992 AD.

Ο 5145 Φόλος ήταν ο δεύτερος αστεροειδής κένταυρος που ανακαλύφθηκε και γρήγορα παρατήρησαν πως το χρώμα του ήταν κόκκινο, κάτι που του έδωσε το ψευδώνυμο «Big Red» («Μεγάλος Κόκκινος»). Το χρώμα εικάζεται πως προέρχεται από οργανικές ενώσεις στην επιφάνειά του. Η σύνθεση της επιφάνειάς του έχει υπολογιστεί από το φάσμα συντελεστή ανάκλασης, χρησιμοποιώντας δύο διαχωρισμένα συστατικά (με μία μέθοδο βάση της θεωρίας Hapke): σκούρος άμορφος άνθρακας και ένα μείγμα πάγου ύδατος, πάγου μεθανόλης, ολιβίνη, και σύνθετων οργανικών ενώσεων (tholins). Το τμήμα του σκούρου άνθρακα χρησιμοποιήθηκε για να ταιριάξει με την χαμηλή λευκαύγεια του αστεροειδή.

Αντίθετα με τον 2060 Χείρων, δεν έχει δείξει σημάδια δραστηριότητας ως κομήτης.

Η διάμετρός του εκτιμάται πως είναι 185 ± 16 χλμ.
Υδροφθορικό οξύ

Υδροφθορικό οξύ (HF(aq)) ονομάζεται κάθε υδατικό διάλυμα του υδροφθορίου. Είναι αξιόλογη πηγή φθορίου και πρόδρομο για πολλά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως η φθοροξετίνη (Prozac) και διαφορετικά υλικά, όπως το τεφλόν (πολυτετραφθοραιθένιο).

Το υδροφθορικό οξύ είναι ένα πολύ διαβρωτικό οξύ, ικανό να διαβρώσει πολλά υλικά, ιδιαίτερα οξείδια. Η ικανότητά του να διαλύει το γυαλί ήταν γνωστή από τον 17ο αιώνα, πριν ακόμη ο Καρλ Γουΐλχελμ Σχηλ ("Carl Wilhelm Scheele") το παρασκευάσει σε μεγάλες ποσότητες το 1771. Εξαιτίας της μεγάλης του δραστικότητας ενάντι του γυαλιού, και την μέτρια δραστικότητά του έναντι πολλών μετάλλων, το υδροφθορικό οξύ συνήθως αποθηκεύεται σε πλαστικά δοχεία (παρόλο που το τεφλόν είναι ελαφρά διαπερατό από αυτό).

Το υδροφθόριο είναι ένα ισχυρό δηλητήριο, και πιθανώς μεταλλαξιογόνο, που μπορεί να προκαλέσει άμμεση και μόνινη βλάβη στους πνεύμονες και στις κόρες των ματιών. Το υδροφθορικό οξύ είναι ένα δηλητήριο επαφής, με δυναμικό για βαθιά, αρχικά ανώδυνα χημικά εγκαύματα, θανατώνοντας τους ιστούς, με τους οποίους έρχεται σε επαφή. Επίσης, με την ανάμιξή του στο μεταβολισμό ασβεστίου του σώματος, το πυκνό υδροφθορικό οξύ μπορεί να προκαλέσει συστημική τοξικότητα και τελικά καρδιακή ανακοπή και θάνατο, μετά από επαφή τουλάχιστον με μια (σχετικά μικρή) επιφάνεια 160 τετραγωνικών εκατοστόμετρων δέρματος.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1997

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1997 ήταν η 42η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Διοργανώθηκε στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, μετά τη νίκη της Ιμίαρ Χίνι στο στο Όσλο της Νορβηγίας, με το τραγούδι "The Voice". Αυτή ήταν η έβδομη φορά που ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στην Ιρλανδία και η τέταρτη φορά που τον φιλοξενούσε μέσα σε πέντε χρόνια.

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Θέατρο Πόιντ στις 3 Μαΐου 1997. Τον παρουσίασαν το πρώην μέλος των Boyzone, Ρόναν Κίτινγκ και η Κάρι Κράουλεϊ. Συνολικά 25 χώρες έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό του 1997, με την Ιταλία να επιστρέφει για πρώτη φορά από το 1993. μαζί με τη Δανία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία και τη Ρωσία, οι οποίες για τελευταία φορά είχαν λάβει μέρος στο διαγωνισμό του 1995 και απέτυχαν να προκριθούν στον προκριματικό του 1996. Εξαιτίας του κανονισμού να υποβιβάζονται οι χώρες με πολύ χαμηλές βαθμολογίες στον προηγούμενο διαγωνισμό, δεν πήραν μέρος στο διαγωνισμό του 1997 το Βέλγιο, η Φινλανδία και η Σλοβακία.

Νίκησε η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου για 5η και τελευταία ως τώρα φορά, ενώ ήταν και η δεύτερη φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισε σε ιρλανδικό έδαφος. Τη χώρα εκπροσώπησε το συγκρότημα Katrina & The Waves με την Αμερικανίδα Κατρίνα Λέσκανιτς να ηγείται του συγκροτήματος, με το τραγούδι "Love Shine a Light", λαμβάνοντας 227 βαθμούς.
Αμφίθεος

Με το όνομα Αμφίθεος είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της ελληνικής αρχαιότητας:
# Θηβαίος πολιτικός που ήταν επικεφαλής της δημοκρατικής παρατάξεως μαζί με τον Ανδροκλείδη και τον Γαλαξείδωρο. Υπήρξε από τους σημαντικότερους υποστηρικτές της συμμαχίας Θηβών και Αθηνών το 395 π.Χ., που έγινε η αιτία του Κορινθιακού Πολέμου. Ο Αμφίθεος φυλακίσθηκε από τους ολιγαρχικούς, αλλά απελευθερώθηκε το 379 π.Χ. από τους οπαδούς του Πελοπίδα, που επικράτησαν. Αυτός ο Αμφίθεος αποκαλείται από τον Παυσανίας και Αμφίθεμις.
# Ιστοριογράφος από την Ηράκλεια που έζησε μεταξύ του 250 και του 150 π.Χ.. Κατά τον Φώτιο συνέγραψε την ιστορία της γενέτειράς του.
# Αθηναίος δημαγωγός, γιος του Λύκινου, που διακωμωδήθηκε (με αφορμή το όνομά του) από τον Αριστοφάνη στο έργο του "Αχαρνής". Στην κωμωδία αυτή, ο Αμφίθεος παριστάνεται ως γιος της θεάς Δήμητρας και του Τριπτόλεμου.
Πίμπλεια

Η Πίμπλεια ήταν μικρή αρχαία ελληνική πόλη της Πιερίας.

Ο αρχαίος ιστορικός Στράβων περιγράφει την Πίμπλεια ως κώμη του γειτονικού Δίου. Η τοποθεσία της ταυτίζεται με το σύγχρονο χωριό Αγία Παρασκευή., 2 χλμ νότια του Δίου.

Ήταν διάσημη ως τόπος γέννησης και διαμονής του μυθικού Ορφέα. και διέθετε ευρέως γνωστά μνημεία και πηγές, αφιερωμένα στη λατρεία του ήρωα. Τιμώνταν επίσης οι μούσες, με το επίθετο Πιμπληίδες.
Παλλάς του Βελλετρίου

Η Παλλάς του Βελλετρίου είναι αριστουργηματικό έργο γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Ονομάζεται έτσι επειδή το μόνο πλήρες αντίγραφο που σώζεται σήμερα βρέθηκε στο Βελλέτρι της Ιταλίας και εκτίθεται στο Λούβρο.
Μετά την Κηδεία

Το Μετά την Κηδεία -(After the Funeral) - (ελληνικός τίτλος: «Ο σατανάς με την πλερέζα») είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι και πρωτοεκδόθηκε στις ΗΠΑ από την "Dodd, Mead and Company" τον Μάρτιο του 1953 υπό τον τίτλο "Funerals are Fatal" και στη Βρετανία από την "Collins Crime Club" στις 18 Μαΐου του ίδιου έτους υπό τον αυθεντικό τίτλο της Κρίστι. Η έκδοση στις ΗΠΑ κυκλοφόρησε με τιμή $2.50 και η βρετανική έκδοση με τιμή δέκα σελίνια και έξι πένες (10/6).
Στην Ελλάδα το έργο έχει πρωτο-κυκλοφορήσει το 1970. Επίσης, το 2006 επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις «Λυχνάρι», σε μετάφραση του Αχιλλέα Κυριαζή.
Μύδωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μύδωνας (Μύδων) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα, αμφότερα από την Ιλιάδα:
# Τρώας, γιος του Ατυμνίου ("«Ατυμνιάδης»"), που πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ηνίοχος του Πυλαιμένη. Ο Μύδων σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αντίλοχο, τον γιο του Νέστορα: ενώ έστρεφε τα άλογα του άρματος, ο Αντίλοχος τον χτύπησε πρώτα με πέτρα στον αγκώνα ώστε να χάσει τον έλεγχο του άρματος και μετά του έσχισε το μηλίγγι με ένα χτύπημα του σπαθιού του ("Ιλιάδα", Ε 580 κ.ε.).
# Και άλλος Τρώας ή Παίονας πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, που σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα μαζί με άλλους έξι στις όχθες του ποταμού Σκαμάνδρου ("Ιλιάδα", Φ 209).
Μύνης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μύνης ή Μύνητας (γενική: του "Μύνητος") είναι γνωστός ο σύζυγος της Βρισηίδας, βασιλιάς της πόλεως Λυρνησσού. Ο Μύνης, που ήταν γιος του βασιλιά Ευήνου και είχε έναν αδελφό, τον Επίστροφο, σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα όταν αυτός κυρίευσε και κατέστρεψε τη Λυρνησσό. Ο Αχιλλέας τότε σκότωσε και τα τρία αδέλφια της Βρισηίδας και πήρε την ίδια αιχμάλωτη. Ο Μύνης αναφέρεται σε δύο ραψωδίες της "Ιλιάδας" (Β 692 και Τ 296).
Νάστης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νάστης (που ετυμολογείται από το ρήμα "ναίω" = κατοικώ, δηλαδή ο κάτοικος ή έποικος) είναι γνωστός ο ένας από τους δύο γιους του Νομίονα, συναρχηγός μαζί με τον αδελφό του τον Αμφίμαχο των Καρών κατά τον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο πήραν μέρος ως σύμμαχοι των Τρώων. Ο Νάστης σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα, στον ποταμό Σκάμανδρο. Ο Νάστης αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Β 867, Β 871), που σημειώνει ότι "«ως κόρη χρυσοστόλιστος στον πόλεμον κινούσε»", αλλά αυτό δεν τον έσωσε από τον θάνατο. Το χρυσάφι που φορούσε το πήρε ο Αχιλλέας αφού τον σκότωσε.
Τζωρτζ Ροδοκανάκης

Ο Τζωρτζ Ροδοκανάκης ("George Rodocanachi", 27 Φεβρουαρίου 1875 – 1944) ήταν Έλληνας ιατρός που βοήθησε δραπέτες των Συμμάχων και Εβραίους πρόσφυγες στην κατεχόμενη Γαλλία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Τζωρτζ Ροδοκανάκης γεννήθηκε στο Λίβερπουλ της Αγγλίας και ήταν μέλος της αρχοντικής οικογένειας των Ροδοκανάκηδων. Σπούδασε στη Μασσαλία, πήρε το πτυχίο της Ιατρικής στο Παρίσι το 1903 και άρχισε να ασκεί την Παιδιατρική στη Μασσαλία. Το 1907 πήρε ως σύζυγό του τη Φανή Βλαστού (ο γάμος έγινε στο Λονδίνο) και το ζεύγος εγκαταστάθηκε στη Μασσαλία. Το μοναχοπαίδι τους Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 1908.

Το 1915 ο Ροδοκανάκης πήρε τη γαλλική υπηκοότητα και πολέμησε με το γαλλικό σώμα των αλπινιστών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκεκριμένα στην Αλσατία και στη Μάχη του Σομμ. Δύο φορές πληγώθηκε και μία φορά δηλητηριάσθηκε από πολεμικά αέρια. Τιμήθηκε τότε με τον Πολεμικό Σταυρό (Croix-de-Guerre) και το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στην εργασία του στην παιδιατρική κλινική της Μασσαλίας.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την ανακωχή της Γαλλίας του Βισύ με τη ναζιστική Γερμανία, ο Ροδοκανάκης περιέθαλψε Βρετανούς στρατιώτες που δεν είχαν μπορέσει να διαφύγουν στη Δουνκέρκη. Στη συνέχεια συνάντησε την Elizabeth Haydon-Guest, με την οποία συνεργάσθηκε για την απόκρυψη δραπετών και Εβραίων προσφύγων. `Οταν ο Ίαν Γκάροου ίδρυσε το δίκτυο διαφυγής «Πατ Λάιν», το σπίτι του Ροδοκανάκη στη Μασσαλία έγινε ένα από τα κυριότερα «ασφαλή σπίτια» του δικτύου. Ο ίδιος ο Γκάροου έμεινε εκεί μέχρι τη σύλληψή του από τη γαλλική αστυνομία το 1941.

Με τη βοήθεια της συζύγου του και λίγων συνεργατών, ο Ροδοκανάκης βοήθησε πολλούς ανθρώπους, μεταξύ των οποίων αρκετούς αεροπόρους των Συμμάχων που είχαν καταρριφθεί. Τους έκρυβε σπίτι του και τους έβγαζε πλαστές ταυτότητες μέχρι που να μπορέσουν να διαφύγουν, είτε δια των Πυρηναίων, είτε με βρετανικό υποβρύχιο.

Ο Ροδοκανάκης βοήθησε και Εβραίους να διαφύγουν στις ΗΠΑ. Το προξενείο των ΗΠΑ τον είχε ορίσει εξεταστή ιατρό για τους Εβραίους μετανάστες. Χρησιμοποίησε τη θέση αυτή για να παρέχει ιατρικά πιστοποιητικά σε Εβραίους πρόσφυγες για να δικαιολογήσει τη μετανάστευσή τους στην Αμερική.

Το άγχος της μυστικής του δραστηριότητας είχε ως αποτέλεσμα τη χειροτέρευση της στηθάγχης του.

Τελικά το δίκτυο Πατ Λάιν προδόθηκε. Στις 25 Φεβρουαρίου 1943 έξι άνδρες της Γκεστάπο ήρθαν στο σπίτι του Ροδοκανάκη και τον συνέλαβαν. Η σύζυγός του αργότερα είπε ότι υποψιαζόταν τον θυρωρό. Ο Ροδοκανάκης επέμεινε να περιποιείται στη φυλακή τους άλλους φυλακισμένους. Στις 17 Δεκεμβρίου 1943 ο Ροδοκανάκης μεταφέρθηκε σε φυλακή της Κομπιέν και στις 17 Ιανουαρίου 1944 στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ, όπου και απεβίωσε από καρδιακά προβλήματα την άνοιξη του 1944. Η σύζυγός του πέθανε γύρω στα 1946.
Ναυτέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναυτέας (Ναυτεύς, δηλαδή «ναύτης») είναι γνωστός ένας από τους νεαρούς ευγενείς Φαίακες που πήγαν στους αγώνες τους οποίους διοργάνωσε ο Αλκίνοος προς τιμή του Οδυσσέα. Ο Ναυτέας αναφέρεται στην "Οδύσσεια" του Ομήρου (ραψωδία θ, στίχος 112) (ως «Ναυτιάς» στη μετάφραση του Ζ. Σίδερη).
Νοήμονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νοήμονας (Νοήμων, που σημαίνει φρόνιμος, μυαλωμένος) είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# Πολεμιστής από τη Λυκία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε από τον Οδυσσέα μαζί με άλλους έξι συμπατριώτες του. Αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Ε, στίχος 678).
# Ευγενής από την Πύλο, σύντροφος του Αντιλόχου. Και αυτός ο Νοήμων αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ψ 612).
# Κάτοικος της Ιθάκης, γιος του Φρονίου. Αναφέρεται στην "Οδύσσεια" (β 386, δ 630), καθώς η θεά Αθηνά, έχοντας τη μορφή του Τηλέμαχου, "«κι απ' το Νοήμο ζήτησε, τον άξιο γιο του Φρόνιου, / καράβι και της το 'ταξε μετά χαράς εκείνος» (μετάφραση Ζ. Σίδερη).
Νίσα

Με το όνομα Νίσα είναι γνωστή μία μικρή αρχαία πόλη της Βοιωτίας, που απέστειλε στρατό στον Τρωικό Πόλεμο και για τον λόγο αυτό αναφέρεται στη ραψωδία Β της "Ιλιάδας", στον λεγόμενο «Νεών κατάλογο» (Β 508). Η Νίσα μνημονεύεται και από τον γεωγράφο Στράβωνα (9, 2, 15) ως μία κωμόπολη που βρισκόταν κοντά στο βουνό Ελικώνας.
Οδίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οδίος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Ηγεμόνας των Αλιζώνων και συναρχηγός (μαζί με τον Επίστροφο) του στρατιωτικού τους αποσπάσματος που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων. Ο Οδίος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αγαμέμνονα. Αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ραψωδίες της "Ιλιάδας" (Β 856 και Ε 39).
# Κήρυκας των Αχαιών στον Τρωικό Πόλεμο, σύντροφος του Αντιλόχου. Και αυτός ο Οδίος αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Ι 170), μαζί με τον Ευρυβάτη, ως επιλεγμένοι από τον Νέστορα να συνοδεύσουν μία επίσημη σημαντική αποστολή στη σκηνή του Αχιλλέα.
Ανδριάντας του Ασκληπιού

Ο Ανδριάντας του Ασκληπιού είναι αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε μάλλον στον ναό του Ασκληπιού στο νησί του Τίβερη στην Ρώμη και βρίσκεται από τα μέσα του 16ου αι. στην συλλογή αρχαιοτήτων της Ιταλικής οικογένειας Φαρνέζε. Σήμερα εκτίθεται στο εθνικό μουσείο της Νάπολης.
Νημερτής

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νημερτής είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας, εγγονές του Τιτάνα Ωκεανού. Η Νημερτής φημιζόταν για τη φιλαλήθειά της, και για το λόγο αυτό, το όνομα της χρησιμοποιείται ως επίθετο ή επίρρημα για να συνδέσει το ουσιαστικό ή το ρήμα με την αλήθεια ή την ορθότητα των λεγομένων κάποιου.

Η Νημερτής είναι μία από τις 32 Νηρηίδες, που αναφέρονται στην "Ιλιάδα" (ραψωδία Σ, στίχοι 39 κ.ε., η Νημερτής στον στ. 46), οι οποίες έσπευσαν να θρηνήσουν μαζί με την αδερφή τους Θέτιδας, από τα βάθη της θάλασσας, τον επικείμενο θάνατο του γιου της Αχιλλέα.
14ος αιώνας π.Χ.

3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ.<br>
16ος αιώνας π.Χ.| 15ος αιώνας π.Χ. | 14ος αιώνας π.Χ. | 13ος αιώνας π.Χ. | 12ος αιώνας π.Χ. 

Ο 14ος αιώνας π.Χ. αρχίζει με το έτος 1400 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 1301 π.Χ.
Το τραγούδι των Πάντσερ

Το τραγούδι των Πάντσερ (γερμ. "Panzerlied", πάντσερ = άρμα μάχης) είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια της Βέρμαχτ. Συνετέθη στις 25 Ιουνίου 1933 από τον υπολοχαγό ("Oberleutnant") Κουρτ Βήλε (Kurt Wiehle) ενώ βρισκόταν καθ' οδόν προς το Κένιχσμπρουκ. Ο Βήλε τροποποίησε ένα γερμανικό ναυτικό τραγούδι έτσι ώστε οι στίχοι του να είναι κατάλληλοι για το "Όπλο των Τεθωρακισμένων". Το τραγούδι κέρδισε φήμη λόγω της ταινίας Η Μάχη των Αρδεννών, του 1965, όπου σε κάποια σκηνή, Γερμανοί αρματιστές των SS τραγουδούν τον πρώτο στίχο, τον οποίο και τραγουδούν αρκετές φορές, χωρίς να προχωρούν στους επόμενους. 

Το τραγούδι αυτό χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στον Ομοσπονδιακό Στρατό της Γερμανίας (Bundeswehr), και τον Ομοσπονδιακό Στρατό της Αυστρίας αλλά απαγορεύεται αυστηρά η απαγγελία της δεύτερης και της τρίτης στροφής.
Ο στρατός της Χιλής επίσης χρησιμοποιεί το τραγούδι, ενώ η μελωδία του χρησιμοποιείται από τη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων στο τραγούδι "Képi Blanc".

Στο τραγούδι αυτό, οι τελευταίες τρεις στροφές κάθε στίχου επαναλαμβάνονται μία φορά, ωστόσο αυτό δεν είναι απόλυτο, καθώς σε κάποιες εκτελέσεις του τραγουδιού επαναλαμβάνεται μόνο ο τελευταίος στίχος.
16ος αιώνας π.Χ.

3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ.<br>
18ος αιώνας π.Χ.| 17ος αιώνας π.Χ. | 16ος αιώνας π.Χ. | 15ος αιώνας π.Χ. | 14ος αιώνας π.Χ. 

Ο 16ος αιώνας π.Χ. αρχίζει με το έτος 1600 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 1501 π.Χ.
18ος αιώνας π.Χ.

3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ.<br>
20ός αιώνας π.Χ.| 19ος αιώνας π.Χ. | 18ος αιώνας π.Χ. | 17ος αιώνας π.Χ. | 16ος αιώνας π.Χ. 

Ο 18ος αιώνας π.Χ. αρχίζει με το έτος 1800 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 1701 π.Χ.
19ος αιώνας π.Χ.

3η χιλιετία π.Χ. | 2η χιλιετία π.Χ. | 1η χιλιετία π.Χ.<br>
21ος αιώνας π.Χ.| 20ός αιώνας π.Χ. | 19ος αιώνας π.Χ. | 18ος αιώνας π.Χ. | 17ος αιώνας π.Χ. 

Ο 19ος αιώνας π.Χ. αρχίζει με το έτος 1900 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 1801 π.Χ.
Φέι Ξιάο-τονγκ

Ο Φέι Ξιάο-τονγκ (2 Νοεμβρίου 1910- 24 Απριλίου 2005) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Κινέζους κοινωνικούς ανθρωπολόγους και κοινωνιολόγους. Εκπαιδευμένος κυρίως σε δυτικά σχολεία, έγραψε τη διδακτορική του θέση υπό την επίβλεψη του Μαλινόβσκι στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου το 1938. Έκανε εκτεταμμένη εργασία πεδίου στην Κίνα και υπήρξε ενθερμος υποστηρικτής της ανάπτυξης της ελαφριάς βιομηχανίας. Αν και δεν υπήρξε μέλος του κόματος και θεωρείτο εν γένει αντεπαναστάτης, κατόρθωσε να επαναφέρει την κοινωνιολογία στο Πεκίνο, μετά τον θάνατο του Μάο Τσε-τονγκ. Ανάμεσα στα διάφορα έργα του βαρύνουσα θέση έχει το "Η Ζωή στην Επαρχία στην Κίνα", 1939 και αρκετά κειμενά στην κινεζική και αγγλική γλώσσα.