Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ

Η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (αγγλικά: "West Ham United") είναι αγγλική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ολυμπιακό Στάδιο Λονδίνου, στην περιοχή του Στράτφορντ του δήμου Νιούχαμ στο Ανατολικό Λονδίνο. Την παρούσα σεζόν αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ.

Η Γουέστ Χαμ δημιουργήθηκε το 1895 με το όνομα "Τέιμς Άιενγουερκς ΦΚ" (Thames Ironworks F.C. ή "Σιδηρουργείο του Τάμεση") και επανιδρύθηκε σαν Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ το 1900. Το 1904 ο σύλλογος μετέφερε την έδρα του στο Μπόλιν Γκράουντ, όπου βρίσκονταν μέχρι το 2016. Η ομάδα αγωνίστηκε στα ημιεπαγγελματικά πρωταθλήματα των Σάδερν Λιγκ και Γουέστερν Λιγκ, πριν περάσει στην επαγγελματική Φούτμπολ Λιγκ το 1919 για να φτάσει στην Α' Εθνική τη σεζόν 1923-24. Το 1923 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας που διεξήχθη για πρώτη φορά στο στάδιο Γουέμπλεϊ. Αντίπαλος της ήταν η Μπόλτον Γουόντερερς.

Το 1940 η Γουέστ Χαμ κατέκτησε το πρώτο "Φούτμπολ Λιγκ Γουόρ Καπ", τη διοργάνωση που αντικατέστησε το Κύπελλο Αγγλίας από το 1939 ως το 1945 λόγω του πολέμου. Έχει επίσης κατακτήσει το Κύπελλο Αγγλίας τρεις φορές, το 1964, το 1975 και το 1980 και ήταν φιναλίστ το 1923 και το 2006. Το 1965 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και ήταν φιναλίστ στην ίδια διοργάνωση το 1976. Τέλος, το 1999 κατέκτησε το Κύπελλο Ιντερτότο.

Τρεις παίκτες της Γουέστ Χαμ θεωρείται ότι είχαν καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του Παγκόσμιου Κυπέλλου από την Εθνική Αγγλίας το 1966: ο αρχηγός τότε της Εθνικής Αγγλίας και της Γουέστ Χαμ, Μπόμπι Μουρ και οι σκόρερ των αγγλικών τερμάτων στον τελικό, Τζεφ Χερστ και Μάρτιν Πίτερς.

Ο ύμνος της Γουέστ Χαμ εἰναι το "I'm Forever Blowing Bubbles".
Ναπολέων Σωτήλης

Ο Ναπολέων Σωτήλης (1860-1953), ήταν Έλληνας αντιστράτηγος.

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1860. Εξήλθε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1881 με τον βαθμό του ανθυπασπιστού του μηχανικού. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία. Μετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως συνταγματάρχης διοικητής της 7ης Μεραρχίας, με την οποία και έλαβε μέρος στις κυριότερες μάχες των πολέμων αυτών, και ειδικότερα στις σκληρές μάχες που δόθηκαν ανατολικά του Στρυμόνα τον Ιούλιο του 1913, στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. 

Μετά τους πολέμους αυτούς προάχθηκε στο βαθμό του υποστρατήγου και ακολούθως στο βαθμό του αντιστράτηγου. Διοίκησε διαδοχικά το Ε΄ και Β΄ Σώμα Στρατού. Τελικά τοποθετήθηκε ανώτερος στρατιωτικός διοικητής της Δυτικής Μακεδονίας.

Αποστρατεύθηκε κατόπιν αιτήσεώς του τον Δεκέμβριο του 1932. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 1953.
Ζογ Α΄

Ο Ζογ Α΄, βασιλέας των Αλβανών ("Naltmadhnia e Tij Zog I Skëndërbeu III Mbret i Shqiptarëve", 8 Οκτωβρίου 1895 - 9 Απριλίου 1961), γεννημένος ως Αχμέτ Μουχτάρ Ζογόλι, έχοντας λάβει το ψευδώνυμο Ζόγου από το 1922, ήταν ηγέτης της Αλβανίας από το 1925 έως το 1939, αρχικά ως Πρόεδρος (1925–1928) και στη συνέχεια ως Βασιλέας (1928–1939). Νωρίτερα, είχε διατελέσει και Πρωθυπουργός της Αλβανίας (1922–1924).
Χένρι Φόντα

Ο Χένρι Φόντα (αγγλική γλώσσα: "Henry Jaynes Fonda", 16 Μαΐου 1905 - 12 Αυγούστου 1982) ήταν Αμερικανός ηθοποιός βραβευμένος με Όσκαρ για την ταινία Στη Χρυσή Λίμνη του 1981. Είναι γνωστός για τις ταινίες: "Τα Σταφύλια της Οργής" (1940), "Η γυναίκα πειρασμός" (1941), "Η Πόλη του Μίσους" (1943), "Οι 12 ένορκοι" (1957), "Κάποτε στη Δύση" (1968) κλπ.

Ξεκίνησε από το θέατρο και μεταξύ 1926 - 1934 εμφανίζονταν στο Μπρόντγουέϊ. Συγκατοίκησε με το Τζέιμς Στιούαρτ μετά το χωρισμό του απ'την πρώτη του γυναίκα, την ηθοποιό Μάργκαρετ Σάλιβαν το 1932. Όταν έκανε την πρώτη του ταινία στο Χόλιγουντ το 1935, ο Στιούαρτ τον ακολούθησε.

Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό όταν η Μπέτι Ντέιβις τον επέλεξε για συμπρωταγώνιστή της στην ταινία Ζέζεμπελ, ενώ γνώρισε την επιτυχία δύο χρόνια αργότερα όταν πρωταγωνίστησε στη μεταφορά του μυθιστορήματος του Τζον Στάινμπεκ Τα Σταφύλια της Οργής, σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ. Η ταινία του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Στους ρόλους του αντικατοπτριζόταν το είδωλο του τίμιου και αγωνιστή αμερικάνου. Παντρεύτηκε πέντε φορές και ήταν ο πατέρας των ηθοποιών Τζέιν Φόντα και Πίτερ Φόντα καθώς και παππούς της Μπρίτζετ Φόντα. Πέθανε το 1982 σε ηλικία 77 χρονών. Εκτός από το όσκαρ ερμηνείας το οποίο έλαβε αργά στην καριέρα του, το 1977 τιμήθηκε με βραβείο καριέρας από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου και ήταν κάτοχος κι ενός τιμητικού όσκαρ. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει έκτο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.
Πύρρος Σπυρομήλιος

Ο Πύρρος Σπυρομήλιος (1913 – 31 Μαρτίου 1961) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ αργότερα διατέλεσε γενικός διευθυντής στου Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.
Μάδυτος

Η Μάδυτος ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Θράκης. Βρισκόταν στη θέση του σημερινής κωμόπολης Eçeabat της επαρχίας Τσανάκκαλε, στην Τουρκία και άκμασε κατά την κλασική και ελληνιστική περίοδο.

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά ως Μάδυτος ή Μάδις από τον Πτολεμαίο κατά τον οποίο ήταν αποικία των Αθηναίων, ιδρυμένη κατά τον 6ο αιώνα π.Χ.
Κατά τον Σκύμνο τον Χίο, ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ., ήταν αποικία των Λέσβιων (περιηγήσεις 709).
Από την Μάδυτο κατάγονταν η οικογένεια των Φιλαϊδών απόγονος της οποίας ήταν ο ιστορικός Θουκυδίδης.

Η Μάδυτος αναφέρεται από τον Ηρόδοτο στους Περσικούς Πολέμους και από τον Θουκυδίδη στην μάχη του Ευρυμέδοντα.

Ήταν χτισμένη στα νερά του Ελλήσποντου και έγινε γρήγορα σημαντικό λιμάνι. Λόγω της εύφορης κοιλάδας που υπάρχει στην περιοχή, η Μάδυτος ξεχώρισε αμέσως. Δεύτερη σημαντική πόλη της περιοχής ήταν η Σηστός. Άλλες πόλεις της περιοχής ήταν η Χερρόνησος, η Κριθωτή η Ελαιούς και μαζί με άλλες μικρότερες συνιστούσαν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο και κόμβο ανταλλαγής προϊόντων.
Πολυβώτης

Στην ελληνική μυθολογία ο Πολυβώτης ήταν ένας από τους Γίγαντες που πολέμησαν εναντίον των θεών κατά τη Γιγαντομαχία. Τον Πολυβώτη κατεδίωξε κατόπιν εντολής του Δία ο θεός Ποσειδώνας μέχρι την Κω. Εκεί ο θεός απέσπασε ένα τμήμα του νησιού και το έριξε πάνω στον Πολυβώτη. Με τον τρόπο αυτό σχηματίσθηκε το νησί Νίσυρος.

Κατά τον Παυσανία, κοντά στο Ολυμπιείο υπήρχε άγαλμα του Ποσειδώνα που τον παρίσταινε πάνω σε άλογο να ρίχνει ένα δόρυ εναντίον του Πολυβώτη.
Ανατολική Ασία

Ανατολική Ασία καλείται η ανατολική υποπεριοχή της ασιατικής ηπείρου. Ο ορισμός της περιοχής αυτής γίνεται με όρους γεωγραφικούς ή πολιτισμικούς. Γεωγραφικά και γεωπολιτικά η ανατολική Ασία έχει έκταση 12.000.000 τ.χλμ., δηλαδή το 28% όλης της ηπείρου ή επιφάνεια κατά 15% μεγαλύτερη της Ευρώπης.

Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2020, εκτιμάται σε 1.678.090.000 κατοίκους, αποτελώντας το 36,2% του συνολικού πληθυσμού της Ασίας και το 21,5% του παγκόσμιου πληθυσμού. Πρόκειται για μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του πλανήτη, με πυκνότητα μεγαλύτερη των 141 ανθρώπων/τ.χλμ. (ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 51 άνθρωποι/τ.χλμ.). Παρόλα αυτά μία από τις χώρες της είναι η Μογγολία, η πιο αραιοκατοικημένη του κόσμου.

Ιστορικά, πολλοί από τους πολιτισμούς της ανατολικής Ασίας ανήκαν στην κινεζική σφαίρα, γεγονός που προκύπτει και από τη συσχέτιση πολλών γλωσσικών στοιχείων (λεξιλόγιο, γραφή κ.λπ.) με την Κλασική Κινεζική. Το κινέζικο ημερολόγιο επίσης είναι θεμελιώδες και πολλά παράγωγά του παραμένουν σε χρήση. Συχνές είναι οι αναφορές στη Βορειανατολική Ασία, ώστε να υποδηλωθεί η διάκριση της Κορέας και της Ιαπωνίας. Στις σημαντικότερες θρησκείες της ανατολικής Ασίας συγκαταλέγονται ο Βουδισμός (κυρίως Μαχαγιάνα), ο Κομφουκιανισμός ή Νέο-Κομφουκιανισμός, ο Ταοϊσμός, σε Κίνα και Ταϊβάν η θρησκευτική παράδοση των Χαν, ο Σιντοϊσμός στην Ιαπωνία και ο Σαμανισμός στη Μογγολία και διάφορες φυλές στα βόρεια. Στην Κορέα υπάρχει επίσης αξιόλογη Χριστιανική κοινότητα.
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά

Το Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά είναι ο τίτλος μίας ελληνικής έγχρωμης δραματικής ταινίας σε παραγωγή Φίνος Φιλμ, του 1969, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου, και σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη και Ανθής Δημοπούλου, με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, τον Άγγελο Αντωνόπουλο, τον Παντελή Ζερβό και τον Σπύρο Καλογήρου.
Ντζετ

O Ντζετ, γνωστός και ως Γουάτζ, Ζετ, και Ουάτζ ή (κατά τον Μανέθωνα) "Βαβενέφης" ή "Ουενέφης", ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της 1ης δυναστείας Φαραώ της Αρχαίας Αιγύπτου. Το όνομα του, Ντζετ Ώρος, σημαίνει "φίδι του Ώρου".

Λίγα είναι γνωστά για τη βασιλεία του, αλλά έχει γίνει διάσημος λόγω της ανεύρεσης ανάγλυφου, σε καλά διατηρημένα μορφή, στον τάφο του. Το ανάγλυφο αναπαριστά τον Ντζετ και τον θεό Ώρο. Το ανάγλυφο αυτό δείχνει ότι το συγκεκριμένο αιγυπτιακό στυλ είχε ήδη αναπτυχθεί πλήρως κατά την περίοδο αυτή. Το όνομα του αναφέρεται και στη Στήλη του Παλέρμο.

Σύμφωνα με τον Μανέθωνα, στη διάρκεια της βασιλείας του μεγάλος λιμός έπεσε στην Αίγυπτο, ενώ φέρεται πως κατασκεύασε πυραμίδα.
Πολιορκία του Λένινγκραντ

Η Πολιορκία του Λένινγκραντ ή Πολιορκία των 900 ημερών είναι το σύνολο των πολεμικών γεγονότων που έλαβαν χώρα στο Λένινγκραντ (η σημερινή Αγία Πετρούπολη) και την ευρύτερη περιοχή του, από το Σεπτέμβριο του 1941 έως τον Ιανουάριο του 1944. Αποτελεί τμήμα του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, δηλ. του Ανατολικού Μετώπου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Υπερίππη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Υπερίππη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Υπερίππης ήταν η Κρινώ, και επομένως η Υπερίππη ήταν ομοθαλής αδελφή της Καλλιδίκης, της Κελαινούς και της Οίμης. Η Υπερίππη παντρεύτηκε τον Ιπποκορυστή, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Ρίτσαρντ Ντουξάιρ

Ο Ρίτσαρντ Ντουξάιρ "(Richard "Duke" Dukeshire, Dick Dukeshire)" (1933-2012) ήταν Αμερικανός πρώην προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.

Αγωνίστηκε στις ομάδες των κολλεγίων Νορθάμπτον και Αμέρκαν Ιντερνάσιοναλ του Σπρίνγκφιλντ παράλληλα με τις σπουδές του εκεί. Ανέλαβε προπονητής του Πανεπιστημίου του Νορθέρστερν από το 1956 έως το 1971.
Παλάου

Η Δημοκρατία του Παλάου βρίσκεται στο δυτικό Ειρηνικό ωκεανό και περιλαμβάνει περισσότερα από 200 νησιά του αρχιπελάγους των Καρολίνων νήσων. Το Παλάου όπως και τα υπόλοιπα νησιά της Μικρονησίας αποικήθηκαν αρχικά από τους Ισπανούς από τους οποίους πουλήθηκαν στους Γερμανούς το 1899. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες. Από το 1945 τον έλεγχο των νησιών ανέλαβαν οι Η.Π.Α. μέχρι το 1994 οπότε και το Παλάου έγινε ανεξάρτητο κράτος σε ελεύθερη σύνδεση με τις Η.Π.Α. Πρωτεύουσα της χώρας από το 2006 είναι η Νγκερουλμούντ. Η οικονομία του Παλάου βασίζεται κυρίως στην αλιεία και την αμερικανική βοήθεια που λαμβάνει η χώρα.
Ιπποδίκη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιπποδίκη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Ιπποδίκης ήταν η Έρση, και επομένως η Ιπποδίκη ήταν ομοθαλής αδελφή μόνο της Αδιάντης. Η Ιπποδίκη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου `Ιδα και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Σκύθης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκύθης είναι γνωστός ένας γιος του Ηρακλή και της Εχίδνης, η οποία καταγόταν από τη Σκυθία. Ομοθαλή αδέλφια του Σκύθη ήταν ο Αγάθυρσος και ο Γελωνός (οι τρεις τους ήταν τρίδυμα). Φεύγοντας από τη Σκυθία, ο Ηρακλής άφησε εντολή να γίνει βασιλιάς στη χώρα εκείνος που θα μπορούσε να τεντώσει το τόξο του. Τον άθλο αυτό, να τεντώσει δηλαδή το τόξο του Ηρακλή, κατόρθωσε μόνο ο Σκύθης, ο οποίος και έγινε βασιλιάς και επώνυμος ήρωας της Σκυθίας, έδωσε δηλαδή το όνομά του στη χώρα.
Ιφιμέδουσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιφιμέδουσα αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Ιφιμέδουσας ήταν η Ατλαντείη ή Φοίβη, και επομένως η Ιφιμέδουσα ήταν ομοθαλής αδελφή της Αστερίας, της Γλαύκης, της Γόργης, των δύο Ιπποδαμειών, της Ιππομέδουσας, της Κλεοπάτρας, της Ρόδης και της Ροδίας. Η Ιφιμέδουσα παντρεύτηκε τον Ευχήνορα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Σερράχης

Ο Σερράχης είναι ο τρίτος μεγαλύτερος ποταμός της Κύπρου με μήκος 55 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τη βόρεια πλευρά του Τρόοδος και χύνεται στον κόλπο της Μόρφου.

Στη πορεία του ενώνεται με πολλούς μικρότερους ποταμούς με κυριότερους τον "Μερίκα", τον "Ακάκι" (37 χιλ.), τον "Περιστερώνα" (35 χιλ.), και λίγο πριν χυθεί στη θάλασσα ενώνεται με τον "Οβγό" (32 χιλ.). Στη περιοχή του χωριού Κατωκοπιά ονομάζεται "Βουναρούλιας" εξαιτίας της μεγάλης απόθεσης πετρών στη κοίτη του.

Στον Σερράχη έχουν κατασκευαστεί τέσσερα φράγματα. Το φράγμα της "Κλήρου", χωρητικότητας 2 εκ. Μ3 και ύψους 9 μέτρων. Υπάρχουν και άλλα τρία μικρότερης χωρητικότητας κατασκευασμένα το 1973 και το ένα πρόσφατα το 2007.

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, στις εκβολές του βρήκε ο Λεόντιος, ευσεβής πολίτης από τους Σόλους, τη κάσα με τα οστά των Αγίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνα. Η παράδοση λέει ότι είχαν παρουσιαστεί μπροστά του οι δύο Άγιοι και του είχαν υποδείξει το μέρος που βρισκόταν η κάσα με τα οστά τους.
Τούονελα

Τούονελα ονομαζόταν το βασίλειο των νεκρών στη φινλανδική μυθολογία, αντίστοιχο με τον Άδη της ελληνικής μυθολογίας. Η Τούονελα ήταν η χώρα για όλους τους νεκρούς, είτε καλούς είτε κακούς, ένα σκοτεινό μέρος χωρίς ζωή. 

Η Τούονελα αναφέρεται στο φινλανδικό έπος Καλεβάλα. Στο 16ο κεφάλαιο, ο σαμάνος Βέινεμουινεν ταξιδεύει στον Κάτω Κόσμο για να αναζητήσει τη γνώση των νεκρών. Στο ταξίδι συναντάει μια κοπέλα βαρκάρισσα (αντίστοιχη φιγούρα του Χάροντα), η οποία τον περνάει από τον ποταμό του Τούονι σε ένα νησάκι, όπου δεν βρίσκει τα ξόρκια που αναζητούσε και μετά βίας καταφέρνει να διαφύγει από το μέρος, ρίχνοντας κατάρα σε όποιον ζωντανό προσπαθήσει να φτάσει σε αυτό το μέρος.

Στις φινλανδικές μεταφράσεις της Βίβλου, η ονομασία "Τουονέλα" χρησιμοποιείται ως μετάφραση του αρχαιοελληνικού Άδη. Στο Χριστιανισμό, αναφέρεται ως ο τόπος ανάπαυσης των νεκρών πριν την Τελική Κρίση. 

Ο συνθέτης Ζαν Σιμπέλιους έγραψε το συμφωνικό ποίημα "Ο Κύκνος της Τουονέλα", μέρος της σουίτας "Λέμμινκαϊνεν".
Μίλο Τζουκάνοβιτς

Ο Μίλο Τζουκάνοβιτς (Σερβικά: "Мило Ђукановић"), είναι πολιτικός από το Μαυροβούνιο, πρόεδρος από το 2018 και πρώην πρωθυπουργός. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της χώρας του από το 1991 ως το 1998 (1991-1993, 1993-1996 & 1996-1998) και από το 2003 ως το 2006, από το 2008 ως το 2010 και από το 2012. Από το 1998 ως το 2002 υπηρέτησε ξανά στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Παραμένει επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος των Σοσιαλιστών του Μαυροβουνίου, το οποίο αρχικά ήταν μαυροβουνιακή πτέρυγα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Από το Δεκέμβριο του 2012 ως το 2016 ήταν πρωθυπουργός της χώρας.
Γκεόργκι Παρβάνοφ

Ο Γκεόργκι Παρβάνοφ ("Георги Седефчов Първанов", 28 Ιουνίου 1957) είναι πολιτικός από τη Βουλγαρία και διετέλεσε πρόεδρος της χώρας από τις 22 Ιανουαρίου 2002 εώς το 2011.
Σουαχίλι γλώσσα

Η σουαχίλι (σουαχίλι: "kiswahili") είναι μια γλώσσα Μπαντού που ομιλείται ευρέως στην Ανατολική Αφρική. Η σουαχίλι είναι η μητρική γλώσσα των Σουαχίλι που κατοικούν σε μια λωρίδα 1.500 χιλιομέτρων της ακτής της Ανατολικής Αφρικής από τη νότια Σομαλία ως τη βόρεια Μοζαμβίκη. Ομιλείται από 50 εκατομμύρια ανθρώπους περίπου, από τους οποίους περίπου πέντε εκατομμύρια την μιλούν ως πρώτη γλώσσα και τριάντα με πενήντα ως δεύτερη. Η σουαχίλι είναι η λίνγκουα φράνκα της Ανατολικής Αφρικής και των γύρω περιοχών.

Το όνομα "κισουαζίλι" προέρχεται από τον πληθυντικό της αραβικής λέξης "σαχέλ" ساحل: "σαουαχίλ" سواحل που σημαίνει "σύνορο" ή "ακτή" που χρησιμοποιείται ως επίθετο με τη σημασία "κάτοικοι των ακτών" ή, με την προθήκη του 'κι', "παράκτια γλώσσα". Σαχέλ είναι επίσης η λέξη που χρησιμοποιείται για το νότιο σύνορο της Σαχάρας. Η προσθήκη του τελικού "i" είναι πιθανό ότι είναι η κατάληξη "νίσμπα" ("της ακτής" سواحلي), αν και άλλοι αναφέρουν φωνητικούς λόγους.

Η σουαχίλι είναι η εθνική και επίσημη γλώσσα στην Τανζανία, την Κένυα και την Ουγκάντα. Μιλιέται επίσης στη Ρουάντα, το Μπουρούντι, τη ΛΔ Κονγκό, τη Σομαλία, τις Κομόρες (συμπεριλαμβανομένου του Μαγιότ), τη Μοζαμβίκη και το Μαλάουι.

Τα πρώτα γνωστά γραπτά κείμενα σε σουαχίλι χρησιμοποίησαν το αραβικό αλφάβητο, αλλά, κάτω από την επιρροή των ευρωπαϊκών αποικιοκρατικών δυνάμεων, το λατινικό αλφάβητο έχει επικρατήσει.

Η σουαχίλι έχει επηρεαστεί πολύ από την αραβική γλώσσα, όπως μαρτυρείται από τις δάνειες λέξεις αραβικής προέλευσης.
Μνημείο Ειρήνης της Χιροσίμα

Το Μνημείο Ειρήνης της Χιροσίμα, που είναι γνωστό και σαν Θόλος της Ατομικής Βόμβας () "Θόλος Genbaku"), είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO που βρίσκεται στη Χιροσίμα της Ιαπωνίας. Μπήκε στη λίστα των ΜΠΠΚ το 1996. Είναι μέρος του Πάρκου Ειρήνης της Χιροσίμα.

Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Τσέχο αρχιτέκτονα Γιαν Λέτζτελ, ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1915, και ονομάστηκε "Εμπορική Έκθεση της Περιφέρειας της Χιροσίμα". Άνοιξε επίσημα για το κοινό τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Αργότερα λειτούργησε σαν εκθεσιακός χώρος των βιομηχανικών προϊόντων της περιοχής.

Η πυρηνική έκρηξη της 6ης Αυγούστου 1945 έγινε σχεδόν ακριβώς πάνω από το κτίριο (το υπόκεντρο απείxε 150 μέτρα), και είναι το μόνο που βρισκόταν τόσο κοντά και άντεξε στην έκρηξη. Το κτίριο παραμένει στη κατάσταση που βρέθηκε αμέσως μετά την έκρηξη, προκειμένου να θυμίζει τις συνέπειες μιας πυρηνικής καταστροφής, και να αποτελεί σύμβολο ελπίδας για την ειρήνη στον κόσμο και την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων.

Η Κίνα εξέφρασε επιφυλάξεις όσον αφορά τη συμπερίληψη του Μνημείου στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών στην αρμόδια επιτροπή αποστασιοποιήθηκε από την απόφαση. Η Κίνα πρόβαλλε την αντίρρηση ότι υπήρχε πιθανότητα το μνημείο να χρησιμοποιηθεί για να υποβαθμιστεί το γεγονός ότι οι αντίπαλοι της Ιαπωνίας στον πόλεμο θρήνησαν τα περισσότερα θύματα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ισχυρίστηκαν ότι το μνημείο σαν τέτοιο δεν συμπεριλαμβάνει το απαραίτητο ιστορικό υπόβαθρο.
Ναζιστική Γερμανία

Ο όρος Ναζιστική Γερμανία ή Τρίτο Ράιχ, επίσημο όνομα Γερμανικό Ράιχ ("Deutsches Reich") και αργότερα Μείζων Γερμανικό Ράιχ ("Großdeutsches Reich"), αναφέρεται στη Γερμανία της περιόδου 1933–1945, κατά την οποία το Ναζιστικό Κόμμα με επικεφαλής τον Αδόλφο Χίτλερ, ήταν στην εξουσία. Η εξωτερική πολιτική που ακολούθησε η Ναζιστική Γερμανία, βασισμένη κυρίως στην έννοια του "ζωτικού χώρου", (Lebensraum), ήταν ανάμεσα στους κύριους λόγους του ξεσπάσματος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ναζιστικό καθεστώς άλλαξε ολοσχερώς τις πολιτικές και κοινωνικές δομές στη χώρα, καθιερώνοντας τον "υπέρτατο Ηγέτη" (Φύρερ) και υιοθετώντας φυλετική πολιτική, η οποία οδήγησε στη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης και, τελικά, στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Ευρώπης. Η ένοπλη σύρραξη που προκλήθηκε από την πολιτική του καθεστώτος είχε ως συνέπεια τη μεταβολή του παγκόσμιου χάρτη.
Σεούλ

thumb|225px|Η «Μεγάλη Νότια Πύλη» "Νάμντεμουν", ή "Σούνγκνιεμουν" (Namdaemun, Sungnyemun), πριν την καταστροφή της από πυρκαγιά το Φεβρουάριο 2008
thumb|225px|Κλασσική κορεατική αρχιτεκτονική

Η Σεούλ(Χάνγκουλ: 서울) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Νότιας Κορέας (Δημοκρατία της Κορέας). Το όνομά της πόλης προέρχεται από την αρχαία κορεατική λέξη "Σόραμπολ" (Seorabeol, Χάνγκουλ: 서라벌) ή "Σόμπολ" (Seobeol, Χάνγκουλ: 서벌) που σημαίνει η "κύρια πόλη". Η πόλη ήταν γνωστή στο παρελθόν διαδοχικά με τα ονόματα "Ούιριεσονγκ" (Μπέκτσε), "Χάνιανγκ" (Γκόγκουριο), και "Χάνσονγκ" (Τζόσον). Η πόλη χρησίμευσε ως πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια των δυναστειών Μπέκτσε και Τζόσον. Μετά την καθιέρωση της Δημοκρατίας της Κορέας το 1948, η Σεούλ έγινε πρωτεύουσα άλλη μια φορά και υποδείχθηκε η κυρίαρχη πόλη του έθνους. Με έναν πληθυσμό πάνω από δέκα εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν μέσα στα όρια των περιχώρων της, η Σεούλ είναι μια από τις πολυπληθέστερες πόλεις στον κόσμο. Επιπλέον με έκταση μόνο 607 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είναι επίσης μια από τις μικρότερες και τις πιο πυκνοκατοικημένες μεγάλες πόλεις. Η πυκνότητα πληθυσμού της Σεούλ έχει επιτρέψει να γίνει μια από τις παγκόσμιες ψηφιακά συνδεδεμένες πόλεις. Έχει επίσης περισσότερα από τρία εκατομμύρια καταχωρημένα οχήματα, που προκαλούν συχνά τις σχεδόν μόνιμες κυκλοφοριακές συμφορήσεις. Στη μεγαλύτερη ζώνη της περιοχής της Σεούλ, που περιλαμβάνει τη μεγάλη πόλη λιμένα Ίντσον (Incheon), η πόλη έχει πάνω από είκοσι τρία εκατομμύριο κατοίκους. Αυτό την φέρνει στην τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο, μετά το Τόκιο και την Πόλη του Μεξικού. Περίπου το μισό του ολόκληρου πληθυσμού της Νότιας Κορέας κατοικούν στη Σεούλ και στα περίχωρά της.

Η πόλη είναι το πολιτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό, και οικονομικό κέντρο της χώρας, καθώς επίσης και διεθνές κέντρο για πολλές οικονομικές και επιχειρησιακές οργανώσεις, και θεωρείται μια από τις κορυφαίες 20 "παγκόσμιες πόλεις ποιότητας". Σαν σύμβολο του θαύματος στον ποταμό "Χαν" (Han), η Σεούλ έχει διαδραματίσει βασικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της Νότιας Κορέας. 
Τα τελευταία χρόνια, η μητροπολιτική κυβέρνηση έχει λάβει μέτρα για έναν εκτενή καθαρισμό του αέρα της πόλης και κατά της ρύπανσης των υδάτων. Η αναγέννηση "Τσόνγκιετσον" (Cheonggyecheon), ένα ρεύμα που χρησιμοποίησε για να διατρέξει της στο κέντρο της πόλης Σεούλ, έχει επαινεθεί ως σημαντική επιτυχία στην αστική ανανέωση και πολεοδομική εμφάνιση. Η Σεούλ βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Νότιας Κορέας στον ποταμό Χαν σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος 37°35' και ανατολικό μήκος 127°0', περίπου 45 χλμ. από την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη (DMZ) κοντά στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα.
Νικόλαος Γύζης

Ο Νικόλαος Γύζης (Σκλαβοχώρι Τήνου, 1 Μαρτίου 1842 – Μόναχο, 22 Δεκεμβρίου 1900 / 4 Ιανουαρίου 1901 ) ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου». Διακρίθηκε σε όλα τα χρόνια των σπουδών του και πήρε τα πρώτα βραβεία στην ξυλογραφία, τη ζωγραφική και τη χαλκογραφία.
Νομισματικό Μουσείο Αθηνών

Το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών στεγάζεται σήμερα στο Ιλίου Μέλαθρον, την αρχοντική κατοικία του αρχαιολόγου Ερίκου Σλήμαν, έργο του αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ.
Ευρωπαϊκή Οδός 571

H Ευρωπαϊκή Οδός 571 ή Ε571, είναι μια οδική αρτηρία Κλάσης Β του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών. Διασχίζει μόνο τη Σλοβακία, ξεκινώντας από τη Μπρατισλάβα και καταλήγοντας νότια στο Κόσιτσε.

Διαδρομή : Μπρατισλάβα - Νίτρα - Ζβόλεν - Κόσιτσε.

571
Ευρωπαϊκή Οδός 576

H Ευρωπαϊκή Οδός 576 ή Ε576, είναι μια οδική αρτηρία Κλάσης Β του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών, στη βορειοδυτική Ρουμανία.
* Διαδρομή: Δες - Κλούς - Νάποκα
* Μήκος: 60 χιλιόμετρα
* Χαρακτηριστικά: δρόμος δύο λωρίδων,

576
Ευρωπαϊκή Οδός 80

H Ευρωπαϊκή Οδός 80 είναι μια οδική αρτηρία του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών. Ξεκινάει από τη Λισαβόνα, στην Πορτογαλία και τελειώνει στο Γιούρμπουλακ της Τουρκίας, στα σύνορα με το Ιράν.

Η οδός διασχίζει τα κράτη και τις πόλεις : 
* : Λισαβόνα 
* : Σαλαμάνκα - Βαγιαδολίδ - Μπούργος - Βιτόρια - Σαν Σεμπαστιάν
* : Τουλούζη - Νίκαια 
* : Γένοβα - Ρώμη - Πεσκάρα
* : Ντουμπρόβνικ
* : Πέτροβατς - Ποντγκόριτσα 
* : Πρίστινα 
* : Νις 
* : Σόφια - Σβίλενγκραντ 
* : Αδριανούπολη - Κωνσταντινούπολη - Νικομήδεια - Γκερεντέ - Νικομήδεια - Μερζιφόν - Ερζερούμ - Γιούρμπουλακ.



80
80
80
80
80
80
80
80
Αστερία

* Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστερία αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Αστερίας ήταν η Ατλαντείη ή Φοίβη, και επομένως η Αστερία ήταν ομοθαλής αδελφή της Γλαύκης, της Γόργης, των δύο Ιπποδαμειών, της Ιππομέδουσας, της Ιφιμέδουσας, της Κλεοπάτρας, της Ρόδης και της Ροδίας. Η Αστερία παντρεύτηκε τον Χαίτο, γιο του Αιγύπτου, και τον σκοτωσε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
* Ακόμη, Αστερία λεγόταν και η κόρη του Τιτάνα Κοίου και της Τιτανίδας Φοίβης, επομένως και αδερφή της Λητώς (η οποία γέννησε τον θεό Απόλλωνα και την θεά Αρτέμιδα). Παντρεύτηκε τον ξάδερφό της, τον Τιτάνα Πέρση, και μαζί απόκτησαν μια πανίσχυρη θεά, την Εκάτη (που ο Δίας τίμησε όσο καμιά άλλη θεά ή θεό), θεά της ερημιάς, των σταυροδρομίων, της μαγείας και των τοκετών.
Σέλμα Λάγκερλεφ

Η Σέλμα Λάγκερλεφ ("Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf", 20 Νοεμβρίου 1858 – 16 Μαρτίου 1940) ήταν Σουηδή συγγραφέας. Αυτό που την έκανε πρωτίστως γνωστή ήταν το συγκινητικό παραμύθι της "Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον", το οποίο και της χάρισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1909. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε αυτή τη διάκριση. Η ίδια έζησε τα πρώτα της χρόνια στην επαρχία της Σουηδίας, και από μικρή συνήθιζε να γράφει ποιήματα. Σπούδασε παιδαγωγός στη Στοκχόλμη και διορίστηκε δασκάλα το 1885. Εκείνη την περίοδο έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα "Το τραγούδι της ζωής—Γιέστα Μπιέρλινγκ," έργο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναβίωση του ρομαντισμού στη Σουηδία. Το 1895 έκανε το μεγάλο βήμα να παραιτηθεί από τη διδασκαλία, ώστε να αφοσιωθεί πληρέστερα στη λογοτεχνία. Τα επόμενα χρόνια επισκέφθηκε διάφορες χώρες, όπως την Ιταλία, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη, που συμπλήρωσαν την ήδη πλούσια έμπνευσή της. Το 1914 εξελέγη μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας, αλλά ο ψυχολογικός αντίκτυπος που της προκάλεσε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος την έκανε να σταματήσει να γράφει για μερικά χρόνια. Τα έργα της, τα οποία είναι βαθύτατα επηρεασμένα από τις παραδοσιακές σουηδικές ιστορίες, χαρακτηρίζονται γενικά από τη μεγάλη αγάπη της για τη φύση και τον άνθρωπο, καθώς και από την πίστη της ότι το καλό θα θριαμβεύσει επί του κακού.
Ούτου

Λίθινη πινακίδα από το Σιππάρ με τον θεό Σαμάς ένθρονο μπροστά από τον ηλιακό δίσκο. 850 π.Χ. ([[Βρετανικό Μουσείο]])
Ο Ούτου στη Μεσοποταμιακή μυθολογία είναι ο θεός-Ήλιος των Σουμερίων που σε υστερότερη φάση οι Ακκάδες αποκαλούσαν Σαμάς. 

Η λέξη "ούτου" αποτελεί μεταγραφή του σουμεριακού εικονογράμματος που σημαίνει "ήλιος," δηλαδή "του" 𒌓. Το 𒀭𒌓 μεταγράφεται ως dUTU, δηλαδή DINGIR.UTU και σημαίνει "θεός Ήλιο"ς. Το πρώτο σύμβολο, 𒀭, μεταγράφεται ως DINGIR και είναι το σουμεριακό λογόγραμμα που σημαίνει "θεός" (το χρησιμοποιούσαν για να αποδώσουν το όνομα του θεού του ουρανού, που ονομαζόταν Άνου)"." 

Το 𒀭𒌓 εμφανίζεται στα πρωιμότερα γραπτά αρχεία (πήλινες πινακίδες) των Σουμερίων.  

Το "ούτου" ("ù-tu-(d)" μεταφράζεται και ως "δίνω ζωή/δημιουργώ". 

Πολλοί βασιλείς χρησιμοποιούσαν το όνομα του Ούτου στην αρχή του ονόματός τους, όπως π.χ. o "Ούτου Χέγκαλ" της Ούρουκ, θέλοντας να παρουσιάσουν τον εαυτό τους ως ίσο με τον θεό-Ήλιο. Σε αυτή την περίπτωση η λέξη ""ούτου" είχε την έννοια υψηλότατος/μεγαλειότατος."

Ο Ούτου ήταν και ο θεός της δικαιοσύνης. Στο καθημερινό του ταξίδι στον ουρανό ο ήλιος τα βλέπει όλα, και ίσως για αυτό οι Μεσοποτάμιοι θεωρούσαν τον Ούτου/Σαμάς θεό της δικαιοσύνης, του δίκαιου και της αλήθειας. 

Στην μεσοποταμιακή πόλη Λάρσα βρισκόταν το κυριότερο ιερό του Ούτου. O ναός του λεγόταν "É-babbar" που σημαίνει "ο ακτινοβόλος οίκος". Στην Σιππάρ (σημερινό Τελ Άμπου Χάμπα) βρισκόταν το βασικότερο ιερό του ακκαδικού Σαμάς.

Στα Σουμεριακά το "é" είναι η μεταγραφή (προφορά) του συμβόλου της σφηνοειδούς γραφής που αντιστοιχεί στις λέξεις "oίκος" ή "ναός," και το "babbar" είναι η μεταγραφή των σφηνοειδών συμβόλων που αντιστοιχούν στις λέξεις "λευκός" ή "φωτεινός". 

Ο Ούτου αποτελούσε με την Άντου στην Ούρουκ θεϊκό ζεύγος. Η Άντου ήταν η μητέρα της Ιστάρ. Η Άντου είναι γνωστή και ως Άγια ή Ανουνίτουμ (λεγόταν επίσης και Σερίντα)

Στη σουμεριακή παράδοση ο Ούτου ήταν γιος του θεού της σελήνης, Νάννα, και της Νινγκάλ (η Νιγκάλ λατρευόταν μαζί με τον Νάννα στην Ουρ και ήταν θεά της ερμηνείας των ονείρων). Ο Ούτου ήταν δίδυμος αδελφός της Ινάννα. Στην ακκαδική παράδοση πίστευαν πως ήταν γιος του θεού του ουρανού, Άνου, ή του θεού των καταιγίδων, Ενλίλ. 

Στο σουμεριακό ποίημα "Το όνειρο του Ντουμούζι", ο Ούτου βοηθάει τον Ντουμούζι να ξεφύγει από τους δαίμονες που είχαν έλθει στη γη για να τον μεταφέρουν στον Κάτω Κόσμο (Ιρκάλλα).
Μιχάλης Κούσης

Ο Μιχάλης Κούσης (10 Οκτωβρίου 1953 – 24 Μαΐου 2005) ήταν ένας από τους κορυφαίους Έλληνες δρομείς μεγάλων αποστάσεων και ο μεγαλύτερος σύγχρονος μαραθωνοδρόμος της χώρας.

Γεννήθηκε το 1953 στο Αγρίνιο και ήταν αθλητής της ΓΕΑ και μέλος της εθνικής ομάδας συνεχώς από το 1971 έως το 1987. Έλαβε μέρος σε τρεις διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων: το 1976, το 1980 και το 1984. Επιπλέον αναδείχθηκε πολλές φορές πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης σε μεγάλες αποστάσεις και στον μαραθώνιο. Μεγάλη στιγμή ήταν και το χρυσό μετάλλιο που κέρδισε το 1979 στους Μεσογειακούς Αγώνες του Σπλιτ της τότε ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, όταν και βρέθηκε κοντά στο παγκόσμιο ρεκόρ. Την ίδια χρονιά βραβεύθηκε από τον ΠΣΑΤ και ως καλύτερος αθλητής όλων των αγωνισμάτων.

Ο Μιχάλης Κούσης πέθανε αιφνίδια το 2005 από ανακοπή καρδιάς ενώ έκανε την καθιερωμένη του προπόνηση στο δάσος του Σέιχ Σου της Θεσσαλονίκης. Ήταν παντρεμένος με την πρωταθλήτρια του άλματος εις μήκος Πίτσα Σούλα, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.