Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Πράσινο Κόμμα των Ηνωμένων Πολιτειών

Το Πράσινο Κόμμα των Ηνωμένων Πολιτειών (ΠΚΗΠ) είναι μια ομοσπονδία πράσινων κομμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κόμμα προωθεί την πράσινη πολιτική, συγκεκριμένα τον περιβαλλοντισμό, τη μη βία, τη κοινωνική δικαιοσύνη, τη συμμετοχική δημοκρατία, την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ, την ειρήνη και την αντιρατσισμό. Στην πολιτική σφαίρα το κόμμα θεωρείται αριστερό.

Το ΠΚΗΠ ιδρύθηκε το 2001 ως η εξέλιξη της Ένωσης Πράσινων Κομμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (ΕΠΚΗΠ), η οποία ιδρύθηκε το 1996. Μετά την ίδρυση του, το ΠΚΗΠ έγινε το κύριο πράσινο κόμμα στη χώρα, θέτοντας τους Πράσινους/Πράσινο Κόμμα των ΗΠΑ (Π/ΠΚΗΠΑ) το οποίο ιδρύθηκε το 1991, στην αφάνεια. Το Π/ΠΚΗΠΑ αποσχίστηκε από τις Πράσινες Επιτροπές Ανταπόκρισης, ένα συνονθύλευμα τοπικών πράσινων οργανώσεων που δρούσε από το 1984. Η ΕΠΚΗΠ διαφωνούσε όλο και περισσότερο με το Π/ΠΚΗΠΑ προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Στις ΗΠΑ, οι πράσινοι κέρδισαν μεγάλη προσοχή στις προεδρικές εκλογές του 2000, όταν η συμμετοχή τους (Ραλφ Νάντερ με αντιπρόεδρο τη Γουινόνα Λαντούκ) κέρδισε το 2.7% της λαϊκής ψήφου. Ο Νάντερ έλαβε κριτική από πολλούς Δημοκρατικούς, ακόμη και από πρασίνους, ότι τροποποιούσε την εκλογή υπέρ του Αλ Γκορ, του υποψηφίου των Δημοκρατικών. Ο Νάντερ αρνείται τις κατηγορίες.
Audi RS3

Audi RS3 Sedan στο Σαλόνι της [[Γενεύη]]ς του 2018.
Το Audi RS3 είναι η πιο εξελιγμένη και σπορ έκδοση της σειράς A3 της Audi. Είναι η ισχυρότερη έκδοση του εν λόγω μοντέλου, καθώς η ιπποδύναμή του φτάνει τα 400 άλογα. Πρόκειται για ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων. Βάσει της ισχύος τους, τα μοντέλα της σειράς A3 κατατάσσονται ως εξής, από το ισχυρότερο προς το λιγότερο ισχυρό: RS3, S3 και A3. Το RS3 είναι το ταχύτερο και πιο σπορ αυτοκίνητο που βασίζεται στο αμάξωμα του A3. Η παραγωγή του ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2010, με τα πρώτα αυτοκίνητα να κυκλοφορούν στην αγορά τους πρώτους μήνες του 2011. Αυτή είναι η τρίτη γενιά του μοντέλου και η τιμή του ξεκινά από 69.000€.
Χριστίνα Καράλη

Η Χριστίνα Καράλη (ή Χριστίνα) είναι τραγουδίστρια της ελληνικής pop μουσικής σκηνής και έκανε καριέρα κυρίως στη δεκαετία του 1970. Γεννήθηκε στην Αθήνα, 1952. Είναι ανιψιά της τραγουδίστριας του ελαφρού τραγουδιού και ηθοποιού Άντζελας Ζήλεια. Στην αρχή της καριέρας της συνεργάστηκε με τα συγκροτήματα Music Machine, Sounds και με το γκρουπ Ραπανάκια (Δημήτρης Κωνσταντάρας). Ηχογράφησε τρεις δίσκους (LP Albums) τις χρονιές 1973, 1974 και 1975. Ανάμεσα 1971 και 1980 έκανε πολλούς δίσκους 45 στροφών αρκετά τραγούδια των οποίων συμπεριέλαβε στα προσωπικά της LP. Επίσης έκανε έναν αγγλόφωνο δίσκο το 1981.
Οι αρραβωνιασμένοι

Το Οι αρραβωνιασμένοι (Promessi sposi) (ή και Οι Λογοδοσμένοι ή Ιστορία δύο μελλονύμφων) είναι σημαντικό ιστορικό μυθιστόρημα του Αλεσσάντρο Μαντσόνι, που θεωρείται το πιο διάσημο και πιο διαδεδομένο παρόμοιων έργων γραμμάτων στην ιταλική γλώσσα . Πριν από αυτό, προηγήθηκε το "Fermo και Lucia", που συχνά θεωρείται μυθιστόρημα από μόνο του. Το έργο Οι αρραβωνιασμένοι δημοσιεύθηκε σε πρώτη έκδοση το 1827 (στα "ventisettana" «' είκοσι επτά») και αναθεωρήθηκε αργότερα από τον ίδιο συγγραφέα, ειδικά στη γλώσσα, και αναδημοσιεύθηκε στην τελική έκδοση του μεταξύ 1840 και 1842 (την εποχή την αποκαλούμενη "quarantana" - «των σαράντα»). 

Διαδραματίζεται μεταξύ 1628 και 1630 στη Λομβαρδία κατά την περίοδο της ισπανικής κυριαρχίας, και ήταν το πρώτο ιστορικό μυθιστόρημα στην ιταλική λογοτεχνία . Το μυθιστόρημα βασίζεται σε αυστηρή ιστορική έρευνα και τα επεισόδια του δέκατου έβδομου αιώνα, όπως οι αντιξοότητες της μοναχής της Μόντζας (Marianna de Leyva y Marino) και της Μεγάλης πανούκλας του 1629-1631, έχουν βάση αρχειακά έγγραφα και χρονικά εποχής. Το μυθιστόρημα του Μαντζόνι θεωρείται όχι μόνο ως ορόσημο στην ιταλική λογοτεχνία - καθώς είναι το πρώτο σύγχρονο μυθιστόρημα αυτής της λογοτεχνικής παράδοσης - αλλά και ένα θεμελιώδες πέρασμα στη γέννηση της ίδιας της ιταλικής γλώσσας . 

Το έργο "Οι αρραβωνιασμένοι", επιπλέον, θεωρείται το πιο αντιπροσωπευτικό έργο του ιταλικού ρομαντισμού και ένα από τα σημαντικότερα της ιταλικής λογοτεχνίας για το βάθος των θεμάτων (τη φιλοσοφία της ιστορίας με την οποία λειτουργεί, με χριστιανικό τρόπο, η απίστευτη θεία Χάρη στην Θεϊκή Πρόνοια). Επιπλέον, για πρώτη φορά σε ένα μυθιστόρημα με τέτοια επιτυχία, οι πρωταγωνιστές είναι οι ταπεινοί και όχι οι πλούσιοι και ισχυροί της ιστορίας. Το μυθιστόρημα, τέλος, για τη δημοτικότητά του στο ευρύ κοινό και για το αντικείμενο των ζωηρό ενδιαφέρον από την πλευρά των λογοτεχνική κριτική στο δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα, έχει αναδιατυπωθεί σε καλλιτεχνικές μορφές, που κυμαίνονται από το θέατρο σε ταινία και από την λυρική όπερα σε ταινία κόμικς .
Σόντριο

Το Σόντριο (ιταλικά: "Sondrio", λομβαρδικά: "Sùndri") είναι πόλη και δήμος στη Λομβαρδία, στη βόρεια Ιταλία. Είναι έδρα της επαρχίας Σόντριο. Ο πληθυσμός του υπολογίζεται για το 2019 σε 21.586 κατοίκους. Βρίσκεται στη κοιλάδα Βαλτενίνα, στους πρόποδες των Άλπεων, της οποίας αποτελεί το μεγαλύτερο οικισμό.

Η κεντρική πλατεία της πόλης είναι η Πιάτσα Γκαριμπάλτι, με τα νεοκλασικά κτίρια και το κινηματοθέατρο Πεντρέτι, κτισμένο το 1820. Πάνω από τη πόλη βρίσκεται το Καστέλο Μαζέγκρα, με πανοραμική θέα στην πόλη, αλλά και τους αμπελώνες. Το πιο γνωστό κρασί της περιοχής είναι το Σασέλα. Επίσης στο Σόντριο βρίσκονται βιομηχανίες επεξεργασίας βαμβακιού και μεταξιού. Επίσης είναι βάση για τη πρόσβαση σε αλπικά χειμερινά θέρετρα, όπως τα Μπόρμιο και Σάντα Κατερίνα Βαλφούρβα.
Καθεδρικός ναός του Σόλσμπερι

Ο Καθεδρικός ναός του Σόλσμπερι γνωστός και ως ο καθεδρικός ναός της Παναγίας, είναι ένας Αγγλικανικός καθεδρικός ναός στο Σόλσμπερι της Αγγλίας. Ο καθεδρικός ναός θεωρείται ως ένα από τα κορυφαία παραδείγματα της πρώιμης αγγλικής γοτθικής αρχιτεκτονικής του 13ου αιώνα.Ο Καθεδρικός ναός του Σόλσμπερι είναι ο μητροπολιτικός ναός της επισκοπής του Σόλσμπερι.

}}
Χάριετ Τάμπμαν

Η Χάριετ Τάμπμαν (γεννήθηκε Araminta Ross, 1822 10 Μαρτίου 1913) ήταν μια Αμερικανίδα πολίτης που ηταν υπέρ της κατάργησης της δουλείας και πολιτική ακτιβιστρία. Αν και γεννήθηκε σκλάβα, η Tubman δραπέτευσε και στη συνέχεια έκανε δεκατρείς αποστολές για τη διάσωση περίπου εβδομήντα σκλαβομένων ανθρώπων, τις οικογένειες τους και τους φίλους τους, χρησιμοποιώντας ενα δίκτυο φτιαγμένο απο ακτιβιστές και ασφαλή σπίτια κατα της δουλείας, γνωστό ως Υπόγειο Σιδηρόδρομο. Αργότερα βοήθησε τον συμμαχο Τζον Μπράουν να στρατολογήσει άνδρες για την επιδρομή στο Harpers Ferry. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, υπηρέτησε ως μια ένοπλη ανιχνευτρια και κατάσκοπος για το Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Στα τελευταία της χρόνια, η Tubman ήταν ακτιβιστρια στον αγώνα για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών.

Ως γεννημενη σκλάβα στη περιοχή της Dorchester County, Maryland, η Tubman ξυλοκοπήθηκε και χτυπηθηκε από τους διάφορους ιδιοκτητες της ως παιδί. Νωρίς στη ζωή της, υπεφερε από ενα τραύμα στο κεφάλι, όταν μια οργισμένη ιδιοκτήτρια σκλάβων έριξε ένα βαρύ μέταλλικο αντικείμενο που σκοπεύε να χτυπήσει εναν άλλο σκλάβο, αλλά χτύπησε αντ ' αυτού εκεινη. Η ζημία που της ειχε προκαλεσει ηταν ζάλη, πόνος, και τασεις για υπερυπνία, οι οποιες διαρκεσαν για ολη της τη ζωή. Ήταν μια αφοσιωμένη Χριστιανή και έβλεπε παράξενα οράματα και έντονα όνειρα, τα οποία τα απεδίδε ως προμηνύματα από τον Θεό.

Το 1849, η Tubman δραπέτευσε στη Φιλαδέλφεια, αλλα αμέσως μετά επέστρεψε στο Μέριλαντ για να σώσει την οικογένειά της. Σιγά-σιγά, μία ομάδα τη φορά, εφερε μαζι της τους συγγενείς της από το κράτος, και τελικά καθοδηγησε δεκάδες άλλους σκλάβους στην ελευθερία. Ταξιδεύοντας μονο το βράδυ και με άκρα μυστικότητα, η Tubman (ή "Μωυσή", όπως τη φώναζαν) "δεν έχασε ποτέ επιβάτες". Μετά αφου η Πράξη περί Σκλάβων του 1850 πέρασε, βοήθησε ως οδηγός να φυγάδευτουν ανθρωποι πιο βόρεια στη Βρετανική Βόρεια Αμερική, και βοήθησε πρόσφατα απελευθερωμένους σκλάβους να βρουν δουλειά εκει. Η Tubman γνωρίσε τον κατάργητη της θανατικής ποινής Τζον Μπράουν, το 1858, και τον βοήθησε να σχεδιάσουν και να στρατολογήσουν υποστηρικτές για την επιδρομή στο Harpers Ferry.

Όταν ο Εμφύλιος Πόλεμος άρχισε, η Tubman εργαστηκε για τον Στρατό της Ένωσης, αρχικά ως μαγείρισα και νοσοκόμα, και στη συνέχεια, ως μια ένοπλη ανιχνευτρια και κατάσκοπος. Η πρώτη γυναίκα που οδηγήσε μια ένοπλη αποστολή στον πόλεμο, καθοδηγήσε την επιδρομή στο Combahee Πλοίο, στο οποίο απελευθερώθηκαν περισσότεροι από 700 σκλάβους. Μετά τον πόλεμο, πήγε στο σπίτι της οικογένειας της στο ακίνητο που ειχε αγοράσει το 1859 στο Auburn της Νέας Υόρκης, οπου και νοιαζόταν για τους ηλικιωμένους γονείς της. Ήταν ενεργή στο κίνημα για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, μέχρι που την κατεβαλλε η ασθένεια της και έπρεπε να γίνει δεκτή σε ένα σπίτι για τους ηλικιωμένους αφροαμερικανους που είχε βοήθησε να καθιερωθει η ιδια χρόνια νωρίτερα. Αφού πέθανε το 1913, έγινε ένα σύμβολο Αμερικανικου θάρρους και ελευθερίας.
Ατλιλάρ

Το Ατλιλάρ είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Αλόδα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Αγκίλαρ

Το Αγκίλαρ () είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Μάντρες Τρικώμου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ξένια Βέρρα

Η Ξένια Βέρρα (24 Ιουνίου 1987) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια λαϊκών και δημοτικών τραγουδιών, ξαδέρφη της τραγουδίστριας Χαρά Βέρρα
Κέκενχοφ

Το Κέκενχοφ (Keukenhof, ΔΦΑ [ˈKøːkə (n) ˌɦɔf] ), επίσης γνωστό ως ο "Κήπος της Ευρώπης", είναι ένας από τους μεγαλύτερους κήπους λουλουδιών στον κόσμο, που βρίσκεται στο δήμο Λίσσε (Lisse), στην Ολλανδία . Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα, το πάρκο Κέκενχοφκαλύπτει έκταση 32 εκταρίων και περίπου 7 εκατομμύρια βολβοί λουλουδιών φυτεύονται στους κήπους ετησίως. Το Κέκενχοφ είναι ευρέως γνωστό για τις τουλίπες του, διαθέτει επίσης πολλά άλλα λουλούδια, όπως υάκινθους, ορχιδέες, νάρκισσους, κρίνα, τριαντάφυλλα, γαρίφαλα και ίριδες. 

Το Κέκενχοφ βρίσκεται στην επαρχία της Νότιας Ολλανδίας, νότια του Χάρλεμ και νοτιοδυτικά του Άμστερνταμ στην περιοχή που ονομάζεται "Περιοχή θινών και βολβών" ( Duin-en Bollenstreek ). Είναι προσβάσιμο με λεωφορείο από τους σιδηροδρομικούς σταθμούς του Χάρλεμ και του Λάιντεν, καθώς και από το Σχίπχολ. Αν και οι εγκαταστάσεις του είναι ανοιχτές όλο το χρόνο για ιδιωτικές εκδηλώσεις και φεστιβάλ, το Κέκενχοφ είναι ανοιχτό στο ευρύ κοινό για μια παγκοσμίως γνωστή επίδειξη τουλίπας 8 εβδομάδων από τα μέσα Μαρτίου έως τα μέσα Μαΐου ενώ η εποχή αιχμής είναι κοντά στα μέσα Απριλίου, ανάλογα με τον καιρό της καλλιεργητικής περιόδου, που ποικίλλει κάθε χρόνο. Το 2019, 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι επισκέφτηκαν το Κέκενχοφ, πλήθος που ισοδυναμεί με 26.000 επισκέπτες την ημέρα. Συγκριτικά, το Ρέικσμουζέουμ δέχεται κατά μέσο όρο 8.000 επισκέπτες την ημέρα.

* Παρουσίαση φωτογραφιών Keukenhof Gardens Creative Commons
Πέσο Φιλιππίνων

Το Πέσο Φιλιππίνων είναι το επίσημο νόμισμα των Φιλιππίνων. Διαιρείτε σε 100 σεντάβος. Σαν πρώην αποικία των ΗΠΑ, η χώρα χρησιμοποιούσε την αγγλική γλώσσα στο νόμισμα της, με τη λέξη "πέσο" να εμφανίζεται στα χαρτονομίσματα και κέρματα έως το 1967. Μετά την υιοθέτηση και τη χρήση της Φιλιππινέζικης γλώσσα στα χαρτονομίσματα και νομίσματα, ο όρος "πίσο" ξεκίνησε να χρησιμοποιείται.
Η Δημιουργία του Αδάμ

Η Δημιουργία του Αδάμ () είναι νωπογραφία του 16ου αιώνα (περ. 1508-1512) που δημιουργήθηκε από τον Ιταλό καλλιτέχνη Μιχαήλ Άγγελο και αποτελεί μέρος της οροφής της Καπέλα Σιστίνα. Αναπαριστά την βιβλική κοσμογονική αφήγηση από το Βιβλίο της Γένεσης, σύμφωνα με την οποία ο Θεός δίνει ζωή στον Αδάμ, τον πρώτο άνθρωπο. Η νωπογραφία είναι μέρος ενός σύνθετου εικονογραφικού σχεδίου και χρονολογικά είναι η τέταρτη της σειράς των πάνελ που απεικονίζουν επεισόδια από τη Γένεση. 

Η εικόνα των χεριών του Θεού και του Αδάμ που σχεδόν βρίσκονται σε επαφή είναι πλέον εμβληματική της ανθρωπότητας. Η νωπογραφία έχει αναπαραχθεί σε αμέτρητες απομιμήσεις και παρωδίες. Η Δ"ημιουργία του Αδάμ" από τον Μιχαήλ Άγγελο αποτελεί έναν από τους πιο αναπαραγόμενους θρησκευτικούς πίνακες όλων των εποχών.
Κοινοβούλιο των Ώλαντ

Το Lagting ή "Lagtinget" είναι το Κοινοβούλιο των Ώλαντ, ενός αυτόνομου, αποστρατιωτικοποιημένου εδάφους της Φιλανδίας, όπου αποκλειστικά ομιλείται η σουηδική. Η Lagting αποτελείται από 30 έδρες.
Ερωτευμένος Ορλάνδος

Ο Ερωτευμένος Ορλάνδος (ιταλικά "Orlando Innamorato") είναι εκτενές επικό ιπποτικό ποίημα του ιταλού ποιητή Ματτέο Μπογιάρντο. Θέμα του έχει την ιστορία του έρωτα του Ορλάνδου ("Orlando"), ιππότη της Αυλής του βασιλιά Καρλομάγνου για την Αγγελική ("Angelica"), κόρη του βασιλιά της Κατάης, μιας χώρας της Ανατολής, μέσα σε ένα πλαίσιο φανταστικών ιπποτικών περιπετειών, όπως ήταν του συρμού της εποχής. Με τη συγγραφή του έργου ο Μπογιάρντο ήθελε καταρχήν να τέρψει τους αριστοκρατικούς κύκλους της Αυλής του δούκα της Φερράρας Έρκολε Α΄ των Έστε. Ο ποιητής καταφέρνει με αληθινή πρωτοτυπία να συνδυάσει τις μεσαιωνικές παραδόσεις του κύκλου του Ρολάνδου και της υπόλοιπης γαλλικής λογοτεχνίας του Μεσαίωνα με αυτές του βρετανικού Αρθουριανού κύκλου και των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης, αλλά και με την κλασική παράδοση των επών του Ομήρου και του Βιργιλίου. 

Το έργο, το οποίο είναι γραμμένο στην παραδοσιακή ιταλική στροφή της οκτάβας ("ottava rima"), που είχαν χρησιμοποιήσει ως τότε ο Βοκάκιος και ο Λουίτζι Πούλτσι, 35.432 στίχοι εν συνόλω, χωρίζεται σε τρία βιβλία εκ των οποίων το πρώτο περιέχει είκοσι εννέα άσματα (cantos), το δεύτερο τριάντα ένα και το τρίτο μόλις οκτώ άσματα και τμήμα ενός ενάτου, καθώς έμεινε ανολοκλήρωτο λόγω του θανάτου του ποιητή. Τόσο η πλοκή του θέματος, όσο και οι ολοζώντανοι ανθρώπινοι τύποι των μοιραίων γυναικών και των παραπλανημένων ιπποτών του "Ερωτευμένου Ορλάνδου", οδήγησαν άλλους ποιητές της εποχής να γράψουν διάφορες συνέχειες (sequels) του έργου. Η διασημότερη από αυτές, που επεσκίασε κατά πολύ το έπος του Μπογιάρντο, ήταν ο Μαινόμενος Ορλάνδος του Λουντοβίκο Αριόστο.

Matteo Maria Boiardo, "Orlando Innamorato", translated with an Introduction and Notes by Charles Stanley Ross, Oxford University Press, New York, 1995 ISBN 0-19-282438-4
Δήμος Γεγκούνοφτσε

Ο Δήμος Γεγκούνοφτσε ( , ) είναι δήμος στο βορειοδυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πόλογκ. Γεγκούνοφτσε ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Γεγκούνοφτσε.
Burn It Down

Το Burn It Down είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Linkin Park .Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, καθώς και σε ψηφιακή μορφή στις 16 Απριλίου 2012, ως το πρώτο single και το τρίτο κομμάτι από το πέμπτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Living Things."

Το τραγούδι γράφτηκε από τους Τσέστερ Μπένινγκτον και Μάικ Σίνοντα, ενώ ο δεύτερος ήταν υπεύθυνος και για την παραγωγή του μαζί με τον Ρικ Ρούμπιν. Ηχογραφήθηκε τον Φεβρουάριο του 2012 στα NRG Recording Studios στο Λος Άντζελες . Μερικές από τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια περιοδείας για την προώθηση του προηγούμενου άλμπουμ τους "A Thousand Suns" του 2010.
Αλεξάντερ Ντε Κρο

Ο Αλεξάντερ Ντε Κρο ("Alexander De Croo," γεννημένος στις 3 Νοεμβρίου 1975) είναι Βέλγος πολιτικός και επιχειρηματίας που υπηρετεί ως πρωθυπουργός του Βελγίου από τον Οκτώβριο του 2020.

Γεννήθηκε στο Βίλβορντε, στην Φλαμανδική Βραβάντη, και σπούδασε επιχειρηματική μηχανική στο Vrije Universiteit των Βρυξελλών πριν αποκτήσει MBA από το Northwestern University. Εργάστηκε στην Boston Consulting Group πριν ξεκινήσει τη δική του εταιρεία, την Darts-ip, το 2006. Ο Ντε Κρο αναμείχθηκε στην πολιτική με το πολιτικό κόμμα Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες (Open VLD), του οποίου ήταν πρόεδρος από το 2009 έως το 2012. Από το 2012 έως το 2020, ο Ντε Κρο υπηρέτησε στις κυβερνήσεις των Έλιο Ντι Ρούπο, Σαρλ Μισέλ και Σόφι Βίλμες ως αναπληρωτής πρωθυπουργός του Βελγίου.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αναπληρωτής πρωθυπουργός υπηρέτησε και ως Υπουργός Συντάξεων από το 2012 έως το 2014, ως Υπουργός Αναπτυξιακής Συνεργασίας από το 2014 έως το 2020 και ως Υπουργός Οικονομικών από το 2018 έως το 2020. Την 1η Οκτωβρίου 2020, πάνω από ένα χρόνο μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2019, σχηματίστηκε η κυβέρνηση Ντε Κρο σε αντικατάσταση της κυβέρνησης μειοψηφίας της Βίλμες.
Κάμπσα

Το Κάμπσα (, "kabsah") είναι ένα μικτό πιάτο ρυζιού που προέρχεται από τη Σαουδική Αραβία, αλλά θεωρείται συνήθως ως εθνικό πιάτο σε πολλά αραβικά κράτη του Περσικού Κόλπου.

Το πιάτο φτιάχνεται με ρύζι και κρέας. Συχνά μπορεί να βρεθεί σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ομάν, η Υεμένη, το νότιο Ιράκ, καθώς και στο Αχβάζ (Ιράν) και στην έρημο Νεγκέβ στο Ισραήλ. Το πιάτο είναι επίσης γνωστό ως "μακμπούς/μασμπούς" (εβραϊκά: ).
Μαρκ Μαρσώ

Ο Μαρκ Μαρσώ (Marc Marceau, 1912 – Παπάγου, Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 1990 ) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος και συγγραφέας, ειδικός ανταποκριτής της εφημερίδας «Le Monde» στην Ελλάδα επί 30 και πλέον έτη. Διετέλεσε διευθυντής του αθλητικού τμήματος του «Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη», χάρισε την ιδιοκτησία του στην τότε κοινότητα Χολαργού και πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ο.Φ. Χολαργού το 1947. Αναγνωρίζοντας την προσφορά του, ο Δήμος Χολαργού προχώρησε στην ονοματοδοσία του δημοτικού σταδίου της πόλης ως «Μαρκ Μαρσώ», το 2013. Ο Μαρσώ ασχολήθηκε εκτενώς με τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα, ενώ συνέγραψε τα βιβλία «La Grece Des Colonels» και «Le Coup d’ Athenes» που αναφέρονται στην πολιτική της κατάσταση κατά την περίοδο της δικτατορίας (1967 – 1974).
Μάχη της Διώρυγας της Κορίνθου

Η Μάχη της Διώρυγας της Κορίνθου αναφέρεται στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941, όπου οι συμμαχικές δυνάμεις σπρώχθηκαν πίσω προς τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία από την ηπειρωτική Ελλάδα, ενώ ο βρετανικός στόλος στάθηκε σε διάφορα λιμάνια στη νότια Ελλάδα για να εκκενώσει τυχόν εναπομείναντα συμμαχικά στρατεύματα από τις προελαύνοντες γερμανικές μονάδες εδάφους και αέρος. Ένας κρίσιμος στόχος κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής, ήταν η διώρυγα της Κορίνθου που χώριζε την Πελοπόννησο από την ελληνική ηπειρωτική χώρα, καθώς ο Χίτλερ την είδε ως πύλη για τον έλεγχο του Αιγαίου και την παγίδευση των συμμαχικών δυνάμεων που υποχωρούσαν στην Ελλάδα, εάν μπορούσε να καταληφθεί και να κρατηθεί λειτουργική.
Σίμον Λιντμπέρ

Ο Αδερφός (Μπρορ) Γκγιοράν Σίμον Λιντμπέρ (γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1983 στην Νόρα Ώσουμ) είναι Σουηδός πολιτικός. Από τον Δεκέμβριο του 2015 ηγέτης του νεοναζιστικού και δεξιού εξτρεμιστικού οργανισμού Κίνημα Νορδικής Αντίστασης 

Ο Λίντμπεργκ συμμετείχε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Μέτωπο (NSF) όπου έγινε μέλος τον Αύγουστο του 2000 και διορίστηκε αρχηγός της τοπικής οργάνωσης του NSF στο Σκάνε την ημέρα του κόμματος στο Τρολχέταν τον Αύγουστο του 2005. Τον Απρίλιο του 2006, παρουσιάστηκε ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του NSF στις εκλογές του Δημοτικού Συμβουλίου του Κρίστιανστατ. Ο Λίντμπεργκ δραστηριοποιείται επίσης στο Φολκφρόντεν, το οποίο αργότερα άλλαξε το όνομά του στο κόμμα των Σουηδών .
Γκαετάνο Μπρέσι

Ο Γκαετάνο Μπρέσι (Gaetano Bresci, Coiano, Πράτο, Τοσκάνη, Βασίλειο της Ιταλίας, 10 Νοεμβρίου 1869 – Νησί Αγίου Στεφάνου, Ventotene, Latina, Λάτσιο, 22 Μαΐου 1901) ήταν Ιταλός αναρχικός και ακτιβιστής, δολοφόνος του Ιταλού μονάρχη Ουμβέρτου Α΄ του «Καλού».
Κοτ ντ'Οπάλ

Η Κοτ ντ'Οπάλ (Γαλλικά: Côte d'Opale) είναι παράκτια ζώνη της βορειοανατολικής Γαλλίας, τμήμα της γαλλικής ακτογραμμής στη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, από τη Δουνκέρκη στα βόρεια μέχρι τις εκβολές του ποταμού Σομ στο νότο. Το όνομα της ακτής προέρχεται από τις ιριδίζουσες αποχρώσεις των νερών.

Η ακτή χαρακτηρίζεται από σημαντικές παλίρροιες.
Κοινοβούλιο της Σρι Λάνκα

Το Κοινοβούλιο της Σρι Λάνκα (Σιναλέζικα: ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව, Ταμίλ: இலங்கை நாடாளுமன்றம்) είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα στη Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα. Είναι ένα μονοθάλαμο κοινοβούλιο που αποτελείται από 225 μέλη, τους βουλευτές που εκλέγονται με δημοκρατικές και άμεσες εκλογές που διεξάγονται ανά πενταετία σε όλην την επικράτεια, με μυστική ψηφοφορία και εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης.

Το Κοινοβούλιο εξετάζει τα νομοσχέδια, ψηφίζει και εγκρίνει νόμους και έχει την εξουσία να περάσει νόμους με αναδρομική ισχύ, να εισάγει συνταγματικές τροποποιήσεις ή να ανακαλέσει τις προηγούμενες. Οι νόμοι συντάσσονται και δημοσιεύονται στα Σιναλεζικά και στη γλώσσα Ταμίλ, που είναι οι επίσημες της χώρας, μαζί με μία μετάφραση στα Αγγλικά. 

Ο θεσμός του Κοινοβουλίου είναι βασισμένος στο Σύνταγμα της Σρι Λάνκα και σε πάγιες εντολές, δηλαδή σε κανονισμούς που διέπουν τη λειτουργία και την οργάνωσή του. Σύμφωνα με τα αρχεία που υπάρχουν στη βιβλιοθήκη του Κοινοβουλίου, οι πρώτες πάγιες εντολές που εισήχθησαν προήλθαν από το Βρετανικό Κοινοβούλιο του 1912, από το οποίο έχει πολλές επιρροές. Το Σύνταγμα και οι κανονισμοί καθορίζουν τις διαδικασίες για την πρώτη συνεδρίαση της Συνέλευσης μετά τις εκλογές, την εκλογή Προέδρου της Βουλής, την κατανομή εδρών στους βουλευτές, την ορκωμοσία, την επιλογή ημερομηνιών για τις επόμενες συνεδριάσεις, τις προϋποθέσεις απαρτίας, τις διαδικασίες για την παρουσίαση και ψήφιση νομοσχεδίων, καθώς και τον κώδικα συμπεριφοράς με τον οποίο οφείλουν να συμμορφώνονται οι βουλευτές στις συζητήσεις τους.
Πρωθυπουργός του Λιβάνου

Ο Πρωθυπουργός του Λιβάνου, επίσημα Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών, είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και ο επικεφαλής του Συμβουλίου Υπουργών του Λιβάνου . Ο Πρωθυπουργός διορίζεται (και απομακρύνεται) από τον Πρόεδρο του Λιβάνου, χωρίς να απαιτείται επιβεβαίωση από το Κοινοβούλιο του Λιβάνου . Κατά συνθήκη, ο κάτοχος του αξιώματος είναι πάντοτε Σουνίτης Μουσουλμάνος .
Καμπαναριό του Αγίου Μάρκου

Το Καμπαναριό του Αγίου Μάρκου ( ) είναι το καμπαναριό της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία της Ιταλίας. Το τρέχον καμπαναριό είναι μια ανακατασκευή που ολοκληρώθηκε το 1912, με τον ιστορικό πύργο να καταρρέει το 1902. Με ύψος 98,6 μέτρα, είναι η ψηλότερη κατασκευή στη Βενετία και κοινώς ονομάζεται "«el Paron de casa»" (ο κύριος του σπιτιού). Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της πόλης.

Βρίσκεται στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, το πρώην κυβερνητικό κέντρο της Βενετίας. Το καμπαναριό χτίστηκε αρχικά ως παρατηρητήριο για να προσεγγίζουν τα πλοία και να προστατεύουν την είσοδο στην πόλη. Χρησίμευσε επίσης ως ορόσημο για να οδηγήσει τα ενετικά πλοία με ασφάλεια στο λιμάνι. Αρίζοντας στις αρχές του δέκατου αιώνα, ο πύργος υψώθηκε αργά και απέκτησε καμπαναριό και ένα οβελό τον δωδέκατο αιώνα. Τον δέκατο τέταρτο αιώνα ο οβελός επιχρυσώθηκε, κάνοντας τον πύργο ορατό σε μακρινά πλοία στην Αδριατική. Το καμπαναριό έφτασε στο μέγιστο ύψος του το 1514 όταν το καμπαναριό και ο οβελός ξαναχτίστηκαν εντελώς βάσει ενός παλαιότερου αναγεννησιακού σχεδιασμού από τον Τζόρτζο Σπαβέντο. Ιστορικά, οι καμπάνες χρησίμευαν για τη ρύθμιση της αστικής και θρησκευτικής ζωής της Βενετίας, σηματοδοτώντας την αρχή, τις παύσεις και το τέλος της εργάσιμης ημέρας, τη σύγκληση κυβερνητικών συνελεύσεων και δημόσιες εκτελέσεις.

Το καμπαναριό στέκεται μόνο του στην πλατεία, κοντά στην πρόσοψη της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου. Έχει απλή μορφή, υπενθυμίζοντας την πρώιμη αμυντική του λειτουργία, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας είναι ένας τετράγωνος άξονας από τούβλα με λεσένες, με 12 μέτρα πλευρά και 50 μέτρα ύψος. Το καμπαναριό ολοκληρώνεται από σοφίτα με ομοίωμα του Λιονταριού του Αγίου Μάρκου και αλληγορικές μορφές της Βενετίας ως Δικαιοσύνη. Ο πύργος καλύπτεται από έναν πυραμιδικό οβελό στην κορυφή του οποίου υπάρχει ένα χρυσός ανεμοδείκτης με τη μορφή του αρχαγγέλου Γαβριήλ.
Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β

Το Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β (πορτογαλικά: "Campeonato Brasileiro Série B"), όπου αναφέρεται συνήθως ως Μπραζιλέιρο Σέριε Β (Σέριε Β), και μέχρι το 2017 ονομαζόταν επίσημα Μπραζιλειράο Chevrolet, όπως η Σέριε Α για λόγους χορηγίας. Είναι η δεύτερη βαθμίδα του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Βραζιλίας. Αν και δεν έχει διεξαχθεί κάθε χρόνο από την ίδρυσή του το 1971, η μορφή της διοργάνωσης έχει αλλάξει σχεδόν κάθε σεζόν. Από το 2006 συμμετέχουν 20 ομάδες σε διπλή μορφή round-robin, με τις τέσσερις κορυφαίες ομάδες να προβιβάζονται στο Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α και τις τέσσερις τελευταίες ομάδες να υποβιβάζονται στο Καμπεονάτο Μπραζιλέριο Σέριε Γ.
Αλεξάνδρα Ούστα

Η Αλεξάνδρα Ούστα (γεν. 10 Ιουνίου 1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Είναι απόφοιτη της δραματικής σχολής «Θεμέλιο» του Νίκου Βασταρδή. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή της στην κωμική σειρά του Mega Channel "Η ώρα η καλή" ενώ αργότερα ακολούθησαν κι άλλες επιτυχημένες τηλεοπτικές συμμετοχές μεταξύ των οποίων "Λατρεμένοι μου γείτονες" και "Τα Μυστικά της Εδέμ".
Time for Bedlam

Το Time for Bedlam είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το πρώτο του δίσκου ""Infinite", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 7 Απριλίου του 2017. Υπήρξε το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, αφού εκδόθηκε δύο μήνες πριν από το δίσκο.

Ο τίτλος του κομματιού προήλθε από τον μπασίστα του συγκροτήματος Ρότζερ Γκλόβερ, όταν μετά από μία πρόβα το πρότεινε στο συγκρότημα, ενώ ήταν υποψήφιο και για τίτλος του άλμπουμ, κάτι με το οποίο δε συμφώνησε η παραγωγή.

Η αρχική εκτέλεση του τραγουδιού, όπως και μία ζωντανή ηχογράφηση του από το φεστιβάλ Hellfest του 2017 βρίσκονται στο διπλό άλμπουμ "The Infinite Live Recordings Vol 1"".
Δομήνικος Μπουούρς

Ο Δομήνικος Μπουούρς (15 Μαΐου 162827 Μαΐου 1702) ήταν Γάλλος Ιησουίτης ιερέας, δοκιμιογράφος, γραμματικός και νεοκλασικός κριτικός. Γεννήθηκε και πέθανε στο Παρίσι.
Κάρι Λαμ

Η Κάρι Λαμ (αγγλικά: Carrie Lam Cheng Yuet-ngor, παραδοσιακά κινέζικα: 林鄭月娥), γεννημένη στις 13 Μαΐου 1957, είναι πολιτικός του Χονγκ Κονγκ και Εκτελεστικός Επικεφαλής (κυβερνήτρια) του Χονγκ Κονγκ από το 2017. Υπηρετεί ως η τέταρτη κατά σειρά κυβερνήτρια του Χονγκ Κονγκ, ενώ είναι η πρώτη γυναίκα που καταλαμβάνει το αξίωμα αυτό. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ και άρχισε την καριέρα της στον κρατικό τομέα, ως υπάλληλος το 1980, όταν το Χονγκ Κονγκ ήταν ακόμα βρετανική αποικία. Έφτασε σε πολλά διευθυντικά αξιώματα, προτού προταθεί ως υποψήφια για κυβερνήτρια του Χονγκ Κονγκ, θέση την οποία κατέλαβε το 2017. Χαρακτηρίζεται συχνά ως η «Σιδηρά Κυρία» του Χονγκ Κονγκ ή ως η «νταντά». Έχει δεχθεί έντονη κριτική για τις αποφάσεις της ως κυβερνήτρια, κυρίως για τις επιλογές της να στηρίξει την πολιτική του Πεκίνου για το Χονγκ Κονγκ. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι διευκολύνει τον έλεγχο του Πεκίνου στην περιοχή, και ότι μία σειρά από νόμους που εφαρμόζει περιορίζουν την ελευθερία και τη δημοκρατία στο Χονγκ Κονγκ. Γι' αυτό τον λόγο έχει βρεθεί στο στόχαστρο διαδηλωτών, που απαιτούν την παραίτησή της, όπως στις διαδηλώσεις του 2019.
Σουρέιντζελ Γουίπς

Ο Σουρέιντζελ Γουίπς (Surangel S. Whipps Jr., γεννήθηκε το 1968 ή το 1969) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός του Παλάου, ο οποίος διατελεί πρόεδρος του Παλάου από το 2021. Υπηρέτησε ως γερουσιαστής από το 2008 έως το 2016. Είναι από την πολιτεία Νγκατπάνγκ.  Ο Γουίπς ανέλαβε την προεδρία του Παλάου στις 21 Ιανουαρίου 2021.
Αντρέ Καγιάτ

Ο Αντρέ Καγιάτ (γαλλικά: André Cayatte) (Καρκασσόν, 1909 - Παρίσι, 1989) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και δικηγόρος, ο οποίος έγινε γνωστός για τις ταινίες του με επίκεντρο θέματα εγκληματικότητας, δικαιοσύνης και ηθικής ευθύνης.

Ο Αντρέ Καγιάτ ξεκίνησε τη σκηνοθετική του καριέρα στην υπό γερμανικό έλεγχο κινηματογραφική εταιρεία Continental Films κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες του που ασχολήθηκαν με τα χαρακτηριστικά του θέματα περιλαμβάνουν τις "Justice est faite" ("Η δικαιοσύνη μίλησε," 1950), την πρώτη από μια σειρά ταινιών με τις οποίες στράφηκε κατά του γαλλικού δικαστικού συστήματος και με την οποία κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, το "Είμαστε όλοι δολοφόνοι", ("Nous sommes tous des assassins,"1952), μια καταγγελία της θανατικής ποινής, και "Le Passage du Rhin" ("Το πέρασμα του Ρήνου," 1960).

Το 1963, έκανε ένα τολμηρό πείραμα στην αφηγηματική ταινία με ένα σύνολο δύο ταινιών: "Jean-Marc ou La vie conjugale (Ανατομία ενός γάμου: Οι μέρες μου με τον Ζαν-Μαρκ)" και "Françoise ou La vie conjugale (Ανατομία ενός γάμου: Οι μέρες μου με τη Φρανσουάζ)". Αυτές οι δύο ταινίες αφηγούνται την ίδια ιστορία από διαφορετική αφηγηματική άποψη. Η ταινία του του 1973, "Il n'y a pas de fumée sans feu", κέρδισε το βραβείο Χρυσή Άρκτος στο 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. 

Περαιτέρω θέματα με τα οποία ασχολήθηκε ήταν κοινωνικά προβλήματα, διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, παιδεραστία, ευθανασία, ατομική βόμβα, γαλλο-γερμανική συμφιλίωση, θανατική ποινή.
Φλοράν Μαλουντά

Ο Φλοράν Μαλουντά ("Florent Malouda", γεννήθηκε: 13 Ιουνίου 1980) είναι Γάλλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός μέσος.

Ο Μαλουντά ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σατορού και στη συνέχεια αποκτήθηκε από την Γκυνγκάπ πριν αποκτηθεί από την Λυόν το 2003. Τη σεζόν 2006-07 ο Μαλουντά βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει τη Λιγκ 1 και ανακηρύχθηκε παίκτης της χρονιάς για το γαλλικό πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι του 2007, ο Μαλουντά αποκτήθηκε από τη Τσέλσι για περίπου 13 εκατομμύρια λίρες. Αγωνίστηκε για την Τσέλσι μέχρι το 2013, κερδίζοντας ένα πρωτάθλημα (2009-10), τρία FA Cup και ένα Τσάμπιονς Λιγκ (2011-12). Επίσης ανακηρύχθηκε παίκτης του μήνα για την Πρέμιερ Λιγκ τον Μάρτιο του 2010. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με τις Τραμπζονσπόρ, Μετς, Δελχί Ντιναμός και έκλεισε την καριέρα του στην Ντιφερντάνζ.

Ο Μαλουντά αγωνίστηκε με την εθνική ανδρών της Γαλλίας από το 2004 μέχρι το 2012, πραγματοποιώντας 80 συμμετοχές και σκοράροντας 9 φορές με το εθνόσημο. Ήταν μέλος της εθνικής Γαλλίας σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και δύο Παγκόσμια Κύπελλα, συμπεριλαμβανομένου του Μουντιάλ 2006, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό. Το 2017 αγωνίστηκε για λογαριασμό της Γαλλικής Γουϊάνας.
Ατσόμι

Οι Ατσόμι ή Χοντμονί () είναι εθνότητα Περσικής καταγωγής που ζει στις νότιες περιοχές του Ιράν, δηλαδή: στα νότια των επαρχιών Φαρς και Κερμάν, το ανατολικό τμήμα του Μπουσέχρ και τα περισσότερα μέρη της επαρχίας Χορμοζγκάν.

Πολλοί Ατσόμι ζουν στις χώρες του Περσικού Κόλπου όπως το Κατάρ, τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν, το Ομάν και το Κουβέιτ.

Η γλώσσα των Ατσόμι λέγεται επίσης Ατσόμι ​και σχετίζεται στενά με την αρχαία περσική.

Οι περισσότεροι από αυτούς είναι Σουνίτες και υπάρχει μια μικρή σιιτική μειονότητα.
Η τούρτα της μαμάς

Η τούρτα της μαμάς είναι μία ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2020-2022, που δημιουργήθηκε από τον Αλέξανδρο Ρήγα και τον Δημήτρη Αποστόλου και προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 από τις 15 Οκτωβρίου του 2020 μέχρι σήμερα.

Η σειρά παρουσιάζει τη ζωή μίας ελληνικής οικογένειας που ζει κάτω από την ίδια στέγη και από το τραπέζι της οποίας περνούν διάφοροι προσκεκλημένοι που ο κάθε ένας έχει τη δική του ιστορία. Η Τούρτα της Μαμάς έκανε πρεμιέρα στις 15 Οκτωβρίου του 2020 με σκοπό να ολοκληρωθεί μετά από έναν κύκλο 32 επεισοδίων τον 1 Ιουλίου 2021 του 2021. Τον Μάιο του 2021 η σειρά ανανεώθηκε για δεύτερο κύκλο επεισοδίων που θα προβληθεί τη σεζόν 2021-2022.
Πόλεμος της Συμμαχίας του Καμπραί

Ο Πόλεμος της Συμμαχίας του Καμπραί (1508-1516), επίσης γνωστός ως Πόλεμος της Λίγκας του Καμπραί, ήταν μια μεγάλη σειρά συγκρούσεων των Ιταλικών πολέμων του 1494-1559. 

Οι κύριοι πρωταγωνιστές αυτού του πολέμου ήταν η Γαλλία, τα Παπικά κράτη και η Βενετική Δημοκρατία. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, ενώθηκαν σχεδόν όλες οι μεγάλες δυνάμεις της Δυτικής Ευρώπης, η Ισπανία, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το βασίλειο της Αγγλίας, το δουκάτο του Μιλάνου, η Φλωρεντία και η Ελβετία. 

Ο Πάπας Ιούλιος Β', σκοπεύοντας να περιορίσει την ενετική επέκταση στη βόρεια Ιταλία, το 1508 συγκρότησε την αντι-ενετική Λίγκα του Καμπραί - με συμμάχους τη Γαλλία, την Ισπανία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που νίκησε και περιόρισε τη δύναμη της Βενετικής Δημοκρατίας. 

Στη συνέχεια, ο Πάπας άλλαξε στρατόπεδο και συμμάχησε με τη Βενετία ενάντια στη Γαλλία συγκροτώντας την Ιερή Ένωση, η οποία έδιωξε τους Γάλλους από την Ιταλία το 1512. Οι διαφωνίες σχετικά με την κατανομή των εδαφών, ωστόσο, οδήγησαν τη Βενετία να εγκαταλείψει τη συμμαχία υπέρ νέας συμμαχίας με τη Γαλλία. 

Υπό την ηγεσία του Φραγκίσκου Α', ο οποίος διαδέχτηκε τον Λουδοβίκο ΙΒ' στο θρόνο της Γαλλίας, τα γαλλο-ενετικά στρατεύματα, με τη νίκη στη μάχη του Μαρινιάνο το 1515 ανέκτησαν τα εδάφη που είχαν χάσει. Οι συνθήκες της Νουαγιόν και των Βρυξελλών, οι οποίες έθεσαν τέλος στον πόλεμο τον επόμενο χρόνο, επέστρεψαν τον χάρτη της Ιταλίας στο status quo του 1508.
Ο Θρόνος του Αίματος

Ο Θρόνος του Αίματος (Ιαπωνικά: 蜘蛛 巣 城, Kumonosu-jō,) είναι μια ιστορική δραματική ταινία Ιαπωνικής παραγωγής του 1957 σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Ακίρα Κουροσάβα, και σενάριο των Σινόμπου Χασιμότο, Ριούζο Κικουσίμα, Ακίρα Κουροσάβα και Χίντεο Ογκούνι, βασισμένο στο θεατρικό έργο Μάκβεθ του Γουίλιαμ Σέξπιρ.
Η ταινία μεταφέρει την πλοκή του Μάκβεθ από τη μεσαιωνική Σκωτία στην φεουδαρχική Ιαπωνία, με στιλιστικά στοιχεία που προέρχονται από το δραματικό θέατρο Νο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τοσίρο Μιφούνε, Ισούζου Γιαμάντα και ο Τακάσι Σιμούρα.

Όπως και με το έργο, η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός πολεμιστή που δολοφονεί τον άρχοντα του με την παρότρυνση της φιλόδοξης συζύγου του. Ο Κουροσάβα ήταν οπαδός του Σαίξπιρ και σκέφτονταν να κάνει τις δικές του προσαρμογές του για πολλά χρόνια, ωστόσο αυτό καθυστέρησε εξαιτίας της προσαρμογής του Μάκβεθ από τον Όρσον Γουέλς το 1948. Μεταξύ των αλλαγών του ήταν το τέλος, το οποίο απαιτούσε από τους τοξοβόλους να ρίξουν τα βέλη τους γύρω από τον Μιφούνε. Η ταινία γυρίστηκε γύρω από το Όρος Φούτζι και τη χερσόνησο Ίζου.

Παρά την αλλαγή στα σκηνικά και τη γλώσσα και πολλές αλλές δημιουργικές ελευθερίες, η ταινία θεωρείται συχνά μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές προσαρμογές του έργου. Κέρδισε δύο κινηματογραφικά βραβεία Μαϊνίτσι, συμπεριλαμβανομένου του Ά Ανδρικού Ρόλου για τον Μιφούνε.
Σίρο Ίσι

Ο Σίρο Ίσι (石井 四郎, 25 Ιουνίου 1892 στη Σιμπαγιάμα της Ιαπωνίας - 9 Οκτωβρίου 1959 στο Τόκιο) ήταν ο διοικητής της μονάδος επτά τριάντα ένα, κατά τον Σινο-ιαπωνικό πολέμου . Ήταν Ιάπωνας στην εθνικότητα, και στην ειδικότητα ιατρός. Ο Ίσι και οι υπόλοιποι ιατροί αυτής της μονάδας διέπραξαν φοβερά εγκλήματα σε βάρος των κρατουμένων, αφαιρώντας τους τα άκρα και κάνοντάς τους ζωοτομία και αλλά φριχτά βασανιστήρια, με την δικαιολογία πως ήθελαν να μελετήσουν τα σώματα τους. Σε πολλούς μαλιστα δοκιμάστηκαν και όπλα.

Όπως και πολλοί άλλοι πρώην επιστήμονες στην Μονάδα 731, του χορηγήθηκε αμνηστία και προσλήφθη από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να διεξάγει περισσότερες έρευνες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε από καρκίνο στην ηλικία των 67 ετών, και σύμφωνα με την κόρη του έγινε Καθολικός λίγο πριν τον θάνατό του.
Ντεγκούτσι Ονισάμπουρο

Ο Ντεγκούτσι Ονισάμπουρο (ιαπωνικά 出口王仁三郎, 1871–1948) ήταν ένας από τους κύριους ηγέτες του θρησκευτικού κινήματος Οομότο της Ιαπωνίας.
Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν

Το Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν (αγγλ. "Michigan State Legislature"), είναι το Πολιτειακό νομοθετικό σώμα της αμερικανικής πολιτείας του Μίσιγκαν. Το Νομοθετικό Σώμα, είναι διθάλαμο σώμα, που αποτελείται από την Γερουσία του Μίσιγκαν (άνω βουλή) και την Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν (κάτω βουλή). Το 4o (IV) άρθρο του Συντάγματος του Μίσιγκαν, που εγκρίθηκε το 1963, ορίζει τον ρόλο του νομοθετικού σώματος, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συγκροτηθεί. 

Οι κύριοι σκοποί του Νομοθετικού Σώματος του Μίσιγκαν, είναι η θέσπιση και παρασκευή νέων νόμων, η τροποποιήση ή η κατάργηση των παρόντων νόμων, καθώς και ο καθορισμός και η ψήφιση του ετήσιου προϋπολογισμού του Μίσιγκαν. 

Το Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν, συνέρχεται στο πολιτειακό καπιτώλιο στο Λάνσινγκ. 

Στο παρόν 99ο Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν, αμφότερα τα σώματα (Γερουσία και Βουλή), ελέγχονται υπό την πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανικών, η οποία όμως είναι ισχνή. 

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών

Ο Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλ. "United States Secretary of Defense") είναι ο επικεφαλής και εκτελεστικός διευθύνων σύμβουλος του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θέση διοίκησης και εξουσίας του υπουργού Άμυνας είναι η δεύτερη επί των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ύστερα από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ (αρχιστράτηγο). 

Η θέση του "Γραμματέα της Άμυνας" (Υπουργού Άμυνας), δημιουργήθηκε στο 1947, αφού μέχρι τότε η θέση διαιρούνταν στον "Υπουργό Πολέμου" και στον "Υπουργό του Ναυτικού". Είναι ανάλογη με αυτή των υπόλοιπων υπουργών Άμυνας άλλων κρατών. 

Μαζί με τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Υπουργό Οικονομικών και τον Γενικό Εισαγγελέα, είναι οι πιο σημαντικοί υπουργοί της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ, λόγω της φύσης και της σημασίας των αντικειμένων τους. 

Από τις 22 Ιανουαρίου 2021, ο Αφροαμερικανός στρατηγός εν αποστρατεία Λόιντ Τζ. Όστιν από την Τζόρτζια, υπηρετεί ως 28ος Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών. 

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ο δράκος του Λονδίνου

Ο δράκος του Λονδίνου είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Αμερικανικής παραγωγής του 1951 σε σκηνοθεσία Τζότζεφ Λόουζι και σενάριο των Νόρμαν Ράιλι Ρέιν και Λίο Κάτσερ και αποτελεί ριμέικ της γερμανικής Ο Δράκος του Ντίσελντορφ (1931) του Φριτς Λανγκ. Πρωταγωνιστούν οι Ντέιβιντ Γουέιν, Μάρτιν Γκάμπελ, Χάουαρντ Ντα Σίλβα και ο Λούθερ Άντλερ.

Η ταινία αναφέρεται σε εναν δολοφόνο μικρών παιδιών, όπως και η αρχική έκδοση του 1931, με την διαφορά ότι η ιστορία διαδραματίζεται από το Βερολίνο στο Λος Άντζελες και αλλάζει το όνομα του δολοφόνου από αυτό του Χανς Μπέκερτ σε Μάρτιν Χάροου. Και οι δύο εκδόσεις παρήχθησαν από τον Σέιμουρ Νέμπενζαλ, του οποίου ο γιος, Χάρολντ, ήταν συνεργάτης της παραγωγής του 1951.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2018-19

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2018-19 ήταν η 42η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 4η φορά στην ιστορία της.
Ρόσσο Φιορεντίνο

Ο Τζοβάνι Μπατίστα ντι Γιάκοπο (ιταλικά: Giovanni Battista di Jacopo) (Φλωρεντία 1494 - Παρίσι 1540), γνωστός ως Ρόσσο Φιορεντίνο ή Ρόσσο (Κόκκινος) λόγω του χρώματος των μαλλιών του, ήταν Ιταλός ζωγράφος, χαράκτης και διακοσμητής, από τους κυριότερους εκπροσώπους του Μανιερισμού και ένας από τους ιδρυτές της πρώτης Σχολής του Φονταινεμπλώ που συνέβαλε στη Γαλλική Αναγέννηση.
Ματτέους φαν Χέλμοντ

μικρογραφία|340x340εσ| "Αυτοπροσωπογραφία ενός καλλιτέχνη ανάμεσα σε μια χαρούμενη συντροφιά αγροτών που πίνουν σε μια ταβέρνα"
Ο Ματτέους φαν Χέλμοντ (Mattheus van Helmont 1623 – μετά το 1679), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος που ειδικευόταν σε ρωπογραφίες εσωτερικών χώρων και σκηνών χωριών. Το ύφος και η θεματολογία του επηρεάστηκαν από το έργο του Ντάβιντ Τένιερς του νεότερου και του Άντριεν Μπράουβερ. Τα αγαπημένα του θέματα ήταν γιορτές αγροτών, γαμήλιες γιορτές, πότες και αλχημιστές. Ανέπτυξε το δικό του προσωπικό υφος προς την τελική φάση της σταδιοδρομίας του. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ενεργού ζωής του στην Αμβέρσα, αλλά μετοίκησε στις Βρυξέλλες αργότερα.
Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ

Ο Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ, ορθότερα, Εκτελεστικός επικεφαλής του Χονγκ Κονγκ ή Διευθύνων Σύμβουλος του Χονγκ Κονγκ (αγγλικά: Chief Executive of Hong Kong), είναι το πολιτικό αξίωμα του αρχηγού της εκτελεστικής εξουσίας στην αυτόνομη περιοχή του Χονγκ Κονγκ, της Κίνας.

Ο κυβερνήτης είναι αρχηγός της κυβέρνησης του Χονγκ Κονγκ και κατευθύνει τις κυβερνητικές πολιτικές. Υπογράφει τους νόμους που προηγουμένως έχουν εγκριθεί από το Νομοθετικό Συμβούλιο, ενώ είναι υπεύθυνος για την τήρηση των νόμων και ιδίως του Βασικού Νόμου του Χονγκ Κονγκ, του ντε φάκτο συντάγματος της πόλης. Έχει πενταετή θητεία, η οποία μπορεί να ανανεωθεί μόνο μία φορά. Ο εκτελεστικός επικεφαλής εκλέγεται από την Εκλογική Επιτροπή, ένα σώμα που εκπροσωπεί τις εταιρίες και μικρές ομάδες ατόμων από την ελίτ του Χονγκ Κονγκ. Αφού εκλεγεί από από την Εκλογική Επιτροπή, τότε διορίζεται από την Κεντρική Λαϊκή Κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, αφού το Χονγκ Κονγκ αποτελεί μία αυτόνομη περιοχή της.

Στις 26 Μαρτίου 2017, εκλέχτηκε από την Εκλογική Επιτροπή η Κάρι Λαμ, για την θέση αυτή. Στις 31 Μαρτίου διορίστηκε από την κυβέρνηση του Πεκίνου, και τελικά ανέλαβε καθήκοντα την 1 του Ιουλίου του 2017. Είναι η πρώτη γυναίκα που καταλαμβάνει το αξίωμα.

Η θέση του Εκτελεστικού Επικεφαλή δημιουργήθηκε το 1997 για να αντικαταστήσει αυτήν του Κυβερνήτη, όταν το Χονγκ Κονγκ βρισκόταν υπό τον αποικιακό έλεγχο της Βρετανίας. Η αγγλική ονομασία του αξιώματος είναι "Chief Executive" και όχι "Governor". Συνεπώς, η ελληνική μετάφραση θα μπορούσε να είναι Εκτελεστικός Επικεφαλής ή Διευθύνων Σύμβουλος. Παρόλα αυτά για πρακτικούς λόγους, οι ελληνικές πηγές χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό τον όρο "Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ", κάτι που τυπικά είναι λάθος.
Ελεύθερο Κράτος του Λύμπεκ

Το Ελεύθερο Κράτος του Λύμπεκ (γερμανικά: "Freie und Hansestadt Lübeck") ήταν κράτος της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, στη Συνομοσπονδία της Βόρειας Γερμανίας και στη συνέχεια στη Γερμανική Αυτοκρατορία. 

Αυτή η πόλη-κράτος υπήρχε από το 1226 έως το 1937. Αντιστοιχεί στα σημερινά γερμανικά ομόσπονδα κράτη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και του Μεκλεμβούργοτ-Δυτικής Πομερανίας.

Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
Ταντέο Γκάντι

"Η Αγγελική Ανακοίνωση στους Ποιμένες" (1332-38). [[Νωπογραφία]] στο παρεκκλήσι Baroncelli, [[Βασιλική της Σάντα Κρότσε|Σάντα Κρότσε]], [[Φλωρεντία]]
Ο Ταντέο Γκάντι (Taddeo Gaddi, περ. 1290, Φλωρεντία – 1366, Φλωρεντία) ήταν μεσαιωνικός Ιταλός ζωγράφος και αρχιτέκτονας .

Ήταν ο γιος του Γκάντο ντι Τσανόμπι (Gaddo di Zanobi), που επονομαζόταν Γκάντο Γκάντι (Gaddo Gaddi). Ήταν μέλος του εργαστηρίου του Τζόττο από το 1313 μέχρι το θάνατο του Δασκάλου το 1337. Σύμφωνα με τον Τζόρτζο Βαζάρι, θεωρήθηκε ο πιο ταλαντούχος μαθητής του Τζόττο: το 1347 τοποθετήθηκε στην κορυφή του καταλόγου με τους πιο διάσημους ζωγράφους της Φλωρεντίας. 

Το κύριο έργο του είναι ο κύκλος των "ιστοριών της Παναγίας" στο παρεκκλήσι Baroncelli της Βασιλικής της Σάντα Κρότσε στη Φλωρεντία (1328–1338). Αργότερα ζωγράφισε ίσως τα πλακίδια στο ιερό της ίδιας εκκλησίας, τώρα χωρισμένο μεταξύ της Πινακοθήκης της Ακαδημίας της Φλωρεντίας και των μουσείων στο Μόναχο και το Βερολίνο . Αυτά τα έργα δείχνουν την κυριαρχία του στο νέο ύφος του Τζόττο, στο οποίο πρόσθεσε έναν προσωπικό πειραματισμό στα αρχιτεκτονικά υπόβαθρα, όπως στο κλιμακοστάσιο της "Παρουσίασης της Παναγίας" στο παρεκκλήσιο Baroncelli.

Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, συνεργάστηκε στο πολύπτυχο "Stefaneschi" στη Ρώμη. Τα άλλα έργα του περιλαμβάνουν μια "Μαντόνα" στη Βέρνη, μια "λατρεία των μάγων" στη Ντιζόν, τις "ιστορίες του Ιωβ" ( Πίζα, Camposanto Monumentale ), τη "Μαντόνα με το Βρέφος, Αγγέλους και Αγίους" (Φλωρεντία, Πινακοθήκη Ουφίτσι ), "Ο στιγματισμός του Αγίου Φραγκίσκου" ( Κέιμπριτζ, MA, Μουσεία Τέχνης του Χάρβαρντ ), η "Madonna del Parto" (Φλωρεντία) και το πολύπτυχο στο ιερό της Santa Felicita στη Φλωρεντία. Το MNAC της Βαρκελώνης διατηρεί ως μόνιμο δάνειο από το Μουσείο Thyssen-Bornemisza στη Μαδρίτη, ένα μικρό πάνελ σε τέμπερα με χρονολογία 1325, μια "Γέννηση" που ήταν τμήμα μεγαλύτερου πίνακα. Ο Βαζάρι του απέδωσε επίσης τον σχεδιασμό και την ανοικοδόμηση της Πόντε Βέκιο, κάτι το οποίο αμφισβητείται από τους σύγχρονους μελετητές.

Ήταν ο πατέρας του Άνιολο Γκάντι και του Τζοβάννι Γκάντι.
Ελεύθερη Αραβική Λεγεώνα

Η Ελεύθερη Αραβική Λεγεώνα ( ; ) ήταν το συλλογικό όνομα αρκετών ναζιστικών γερμανικών μονάδων που σχηματίστηκαν από Άραβες εθελοντές από τη Μέση Ανατολή, ιδίως το Ιράκ και τη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου .

*Άραβας και Εβραίος στρατιώτης στον Β' ΠΠ
Κάρμεν

Η Κάρμεν ("Carmen") είναι όπερα σε 4 πράξεις του Γάλλου συνθέτη Ζωρζ Μπιζέ. Το λιμπρέτο της γράφτηκε από τους Ανρί Μεϊλάκ και Λυντοβίκ Αλεβύ με βάση μία ομώνυμη νουβέλα του Προσπέρ Μεριμέ. Η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας έγινε στη σκηνή "Opéra-Comique" στο Παρίσι, στις 3 Μαρτίου 1875, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στην πρώτη της περίοδο πραγματοποίησε 36 παραστάσεις, αλλά πριν τελειώσουν ακόμα και αυτές ο Μπιζέ πέθανε ξαφνικά και έτσι δεν γνώρισε τη μεταγενέστερη μεγάλη επιτυχία της όπερας.

Η "Κάρμεν", που ανήκει στο είδος της "όπερα κομίκ", με μουσικά νούμερα που χωρίζονται με διαλόγους, διηγείται την ιστορία της καταστροφής του Δον Χοσέ, ενός απλοϊκού στρατιώτη που σαγηνεύεται από τα παραπλανητικά νάζια της φλογερής τσιγγάνας Κάρμεν. Ο Χοσέ εγκαταλείπει τον παιδικό του έρωτα και τα στρατιωτικά του καθήκοντα, αλλά παρ'όλα αυτά χάνει τον έρωτα της Κάρμεν από τον φημισμένο ταυρομάχο Εσκαμίγιο, οπότε ο Χοσέ τη σκοτώνει σε μια κρίση ζηλοτυπίας. Η παρουσίαση της ζωής των εξαθλιωμένων, της ανηθικότητας και της ανομίας, καθώς και το τραγικό τέλος, στο οποίο το ομώνυμο πρόσωπο πεθαίνει επί σκηνής, υπήρξαν πρωτοποριακά στοιχεία για τη γαλλική όπερα και προκάλεσαν πολλές συζητήσεις. Μετά την πρεμιέρα οι περισσότερες κριτικές ήταν αρνητικές και το γαλλικό κοινό γενικά μάλλον αδιάφορο. Η "Κάρμεν" πρώτα κέρδισε τη φήμη της σε παραστάσεις της έξω από τη χώρα, και δεν ξαναπαίχθηκε στο Παρίσι μέχρι το 1883. Στη συνέχεια έγινε γρήγορα διάσημη και συνεχίζει να είναι μία από τις συχνότερα παρουσιαζόμενες όπερες. Μεταγενέστεροι σχολιαστές έχουν γράψει ότι η "Κάρμεν" στέκεται ως γέφυρα ανάμεσα στην παράδοση της όπερα κομίκ και στον ρεαλισμό ή "βερισμό" που χαρακτηρίζει την ιταλική όπερα του ύστερου 19ου αιώνα.

Η μουσική της "Κάρμεν" έχει ευρύτατα εξυμνηθεί για την ευφυή μελωδία, την αρμονία, την ατμόσφαιρα και την ενορχήστρωσή της, καθώς και για την επιδεξιότητα με την οποία ο Μπιζέ απέδωσε μουσικά τα συναισθήματα των χαρακτήρων του. Μετά τον θάνατο του συνθέτη η μουσική του έργου τροποποιήθηκε με την εισαγωγή ρετσιτατίβων στη θέση των αρχικών πεζών διαλόγων. Δεν υπάρχει πρότυπη έκδοση της όπερας και υφίστανται διαφορετικές απόψεις ως προς το ποιες εκδοχές της εκφράζουν καλύτερα τις προθέσεις του ίδιου του Μπιζέ. Η όπερα έχει ηχογραφηθεί πολλές φορές μετά την πρώτη της ηχογράφηση, σε δίσκο 78 στροφών το 1908, ενώ και η πλοκή της έχει αποτελέσει το αντικείμενο πολλών μεταφορών σε κινηματογραφική ταινία και θεατρικό έργο.
Χιονογερακίνα

H Χιονογερακίνα είναι είδος ημερόβιου αρπακτικού πτηνού που απαντά στον ελλαδικό χώρο, ένα από τα μέλη της ομάδας των γερακινών. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι "Buteo lagopus" και περιλαμβάνει 4 υποείδη. 

Στην Ελλάδα απαντούν τα υποείδη "B. l. menzbieri", και "B. l. lagopus" που έρχονται στη χώρα για να διαχειμάσουν.

Το είδος, σύμφωνα με τους περισσότερους ορνιθολόγους, διακρίνεται σε δύο χρωματικές φάσεις (colour phases) (βλ. Μορφολογία).
BMW Μ6

Η BMW Μ6 ήταν ένα πολυτελές σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων που κατασκευάστηκε σε 3 γενιές από τη γερμανική εταιρεία BMW M GmbH (παλαιότερα: BMW Motorsport GmbH), που αποτελεί τμήμα της BMW. Βασίστηκε στις αντίστοιχες γενιές της BMW Σειράς 6 και αποτέλεσε, διαχρονικά, την ταχύτερη και ισχυρότερη έκδοση της εκάστοτε σειράς.