Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)

H Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943) ή Λεγεώνα των Βλάχων ή Βλάχικη Λεγεώνα ή Ρουμανική Λεγεώνα (Ιούλιος 1941- Σεπτέμβριος 1943) είναι το όνομα με το οποίο αποκλήθηκε μεταπολεμικά η πολιτική και ένοπλη δωσιλογική οργάνωση που δημιούργησε ο βλάχικης καταγωγής πράκτορας της Ρουμανίας και της Ιταλίας Αλκιβιάδης Διαμάντης, στη Θεσσαλία, Μακεδονία και Ήπειρο, με σαφή προσανατολισμό την υποστήριξη των δυνάμεων της Ιταλίας και της Γερμανίας κατά την Κατοχή της Ελλάδας, ενώ μέλη της συζητούσαν ανεπίσημα και για δημιουργία βλάχικου αυτόνομου κράτους, ή καντονιού που αποδόθηκε αργότερα ως Πριγκιπάτο της Πίνδου (όνομα που είχε χρησιμοποιηθεί για την κίνηση που είχε γίνει το 1917 σε χωριά της Πίνδου). Ο Διαμάντης δημιούργησε τη Λεγεώνα μετά από οδηγίες και συνεννόηση με τις κυβερνήσεις της Ρουμανίας και της Ιταλίας. Κατά την εποχή της δραστηριότητάς της, η οργάνωση ονομαζόταν Ρωμαϊκή Λεγεώνα και βοηθούσε τις Ιταλικές δυνάμεις στη συλλογή των όπλων που είχαν κρατήσει οι κάτοικοι μετά την παράδοση του Ελληνικού Στρατού. Ο Διαμάντης αποκαλούσε τον εαυτό του αρχηγό και εκπρόσωπο των Βλάχων της Κάτω Βαλκανικής. Ο Διαμάντης έφυγε από την Ελλάδα το καλοκαίρι του 1942 για τη Ρουμανία και τη θέση του στην οργάνωση πήρε ο Νικόλαος Ματούσης. Μετά την οργάνωση αντιστασιακών οργανώσεων το 1942 και τη δυναμική αντίδρασή του ΕΛΑΣ εναντίον μελών της Λεγεώνας, αλλά και την αποχώρηση των Ιταλικών δυνάμεων λόγω συνθηκολόγησης της Ιταλίας, η Λεγεώνα διαλύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1943. O Ματούσης κατέφυγε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Ρουμανία.
Yu-Gi-Oh!

Tο Yu-Gi-Oh! (ιαπωνικά: 遊☆戯☆王, Χέπμπορν: "Yū-Gi-Ō!", δηλ. "Game King") είναι ιαπωνική σειρά manga που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από τον Καζούκι Τακαχάσι. Εκδιδόταν στο περιοδικό "Weekly Shōnen Jump" μεταξύ 30 Σεπτεμβρίου 1996 και 8 Μαρτίου 2004. Η ιστορία ακολουθεί τον Γιούγκι Μούτο, ένα νεαρό αγόρι που λύνει το αρχαίο "Παζλ της Χιλιετίας". Ο Γιούγκι ξυπνά το alter-ego του, το οποίο λύνει τις αντιδικίες συμμετέχοντας σε παιχνίδια με κάρτες. 

Από το manga προέκυψαν δύο σειρές anime: μία από την Toei Animation, που προβλήθηκε από τις 4 Απριλίου μέχρι τις 10 Οκτωβρίου του 1998, και μία δεύτερη από τη NAS και το Studio Gallop με τον τίτλο "Yu-Gi-Oh! Duel Monsters", που προβλήθηκε μεταξύ 18 Απριλίου 2000 και 29 Σεπτεμβρίου 2004. 

Η σειρά manga έχει δημιουργήσει ένα franchise που περιλαμβάνει πολλά spin-off manga και σειρές anime, ένα παιχνίδι ανταλλαγής καρτών και πολλά βιντεοπαιχνίδια. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται το παιχνίδι ανταλλαγής καρτών με το όνομα "Duel Monsters", όπου ο κάθε παίκτης χρησιμοποιεί κάρτες για να "μονομαχήσει" σε μία μάχη με φανταστικά πλάσματα. Αυτή είναι η βάση του πραγματικού παιχνιδιού καρτών "Yu-Gi-Oh! Trading Card Game" το οποίο, σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες, κατέχει το ρεκόρ για το μεγαλύτερο τουρνουά παιχνιδιού καρτών, συγκεντρώνοντας 4.364 συμμετέχοντες στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας.

Το "Yu-Gi-Oh! Duel Monsters" προβλήθηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2002 από το κανάλι Star.
Αγγλικανική Εκκλησία

Η Αγγλικανική Εκκλησία (αγγλικά: "Anglican Communion" ή "Anglican Church", από τη μεσαιωνική λατινική "ecclesia anglicana", δηλαδή «αγγλική εκκλησία») αποκαλείται το σύνολο των αυτόνομων χριστιανικών εκκλησιών οι οποίες ακολουθούν την τελετουργική παράδοση της Εκκλησίας της Αγγλίας (η οποία θεωρείται η «μητέρα εκκλησία») και βρίσκονται σε πλήρη κοινωνία μαζί της, μέσω της Αγγλικανικής Κοινωνίας. Μετά τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Ορθόδοξους, οι Αγγλικανοί είναι η τρίτη σε μέγεθος χριστιανική εκκλησία — αριθμούν πάνω από ογδόντα εκατομμύρια. Πνευματικός ηγέτης της Αγγλικανικής Εκκλησίας είναι ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ.

Η Αγγλικανική Εκκλησία θεωρεί τον εαυτό της κομμάτι της "μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής εκκλησίας" και ότι είναι ταυτόχρονα καθολική και μεταρρυθμισμένη — οι επίσκοποί της διεκδικούν αποστολική διαδοχή. Για μερικούς Αγγλικανούς εκπροσωπεί μια μορφή ρωμαιοκαθολικισμού χωρίς τον Πάπα, για άλλους μια μορφή Προτεσταντισμού, και για άλλους έναν συνδυασμό των δύο. Η Αγγλικανική Εκκλησία βρίσκεται σε πλήρη κοινωνία με τις λουθηρανικές εκκλησίες της Σκανδιναβίας και της Βόρειας Αμερικής, και με τους Παλαιοκαθολικούς (Ρωμαιοκαθολικοί οι οποίοι απέσχισαν από τη Ρώμη μετά την Πρώτη Σύνοδο του Βατικανού επειδή εκεί θεσπίσθηκε επίσημα το αλάθητο του Πάπα).
Μαρούφ αλ Μπακίτ

Ο Μαρούφ αλ Μπακίτ (21 Μαρτίου 1947-) ήταν πρωθυπουργός της Ιορδανίας από το 2005 ως το 2007 και ξανά από την 1η Φεβρουαρίου 2011 έως τις 24 Οκτωβρίου 2011.
Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ

Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ ("Friedrich Wilhelm Bessel", 22 Ιουλίου 1784 – 17 Μαρτίου 1846) ήταν Γερμανός αστρονόμος και μαθηματικός, γνωστός στα μαθηματικά από τη συστηματοποίηση των συναρτήσεων που φέρουν σήμερα το όνομά του, παρότι επινοήθηκαν από τον Ντάνιελ Μπερνούλι.
Μεντίνα της Φες

Η Μεντίνα της Φες (Fes el Bali, The Old Fes, η Παλιά Φες, Αγγλικά: Medina of Fez, Αραβικά: فاس البالي) είναι το παλαιότερο οχυρωμένο τμήμα της πόλης Φες στο Μαρόκο. Ιδρύθηκε το 789 από τον Σουλτάνο Ιντρίς ΙΙ της δυναστείας των Ιδρισίδων. Η Fes el Bali υποδηλώνει τη διαφορά από το τμήμα της πόλης με το όνομα Fes Jdid (Αγγλικά: New Fes, Νέα Φες), η οποία κατασκευάστηκε από την δυναστεία των Μερινιδών το 1276.

Η Παλιά Φες είναι η μεγαλύτερη από τις δύο μεντίνες της Φες και πιστεύεται πως είναι το μεγαλύτερο ελεύθερο από αυτοκίνητα αστικό κέντρο στον κόσμο, σε συνάρτηση με τον πληθυσμό της. Η Μεντίνα της Φες έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO από το 1981.
Τζέιμς Φόρεσταλ

Ο Τζέιμς Φόρεσταλ ("James Vincent Forrestal", 15 Φεβρουαρίου 1892 - 22 Μαΐου 1949) ήταν σημαντικός Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας.

Γεννήθηκε στο Μπίκον της Νέας Υόρκης και σπούδασε στο κολέγιο Ντάρτμουθ και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Επιδόθηκε σε επιχειρήσεις και αναδείχθηκε εκ του οργανωτικού του πνεύματος και της ενεργητικότητάς του πολύ σύντομα διευθυντής μεγάλων οικονομικών αμερικανικών οργανισμών. Τα προσόντα του αυτά εκτίμησε ο Πρόεδρος της Αμερικής Φραγκλίνος Ρούσβελτ ο οποίος και τον διόρισε το 1940 υφυπουργό των Ναυτικών υπό τον περίφημο Υπουργό συνταγματάρχη Νοξ. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1944 όπου μετά τον θάνατο του Νοξ ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Ναυτικών. Η επιτυχία στο έργο του καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου, όπου αντιμετώπισε και έλυσε εύστοχα πλήθος διοικητικών, οικονομικών και οργανωτικών ζητημάτων ήταν τόση, ώστε όταν μεταπολεμικά πρωτοσυστάθηκε το αμερικανικό Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (το 1946) κρίθηκε ως ο πιο ενδεδειγμένος στην ανάληψη της διεύθυνσής του.<br>
Ο Φόρεσταλ τέθηκε τότε εκ νέου, με την ακατάβλητη ενεργητικότητά του, επικεφαλής στο δυσχερές εκείνο έργο αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα του τεράστιου οργανισμού και ιδιαίτερα το ζωτικό πρόβλημα του συντονισμού των τριών όπλων (κλάδων), παραμερίζοντας τις μεταξύ τους έριδες και προσωπικές φιλοδοξίες των ηγετών τους. Το έργο αυτό όμως αποδείχθηκε τόσο βαρύ που τελικά κατέβαλε και αυτόν τον ίδιο με αποτέλεσμα να καταστεί ένα νευρικό ράκος μέχρι που αυτοκτόνησε το 1949, όταν ρίφθηκε απο το παράθυρο του γραφείου του στο κενό.<br>
Σε αναγνώριση του τεράστιου έργου του, το Αμερικανικό Ναυτικό τον τίμησε δίνοντας το όνομά του στο πρώτο μεταπολεμικά ναυπηγηθέν αεροπλανοφόρο, που απετέλεσε ομώνυμη κλάση αεροπλανοφόρων.


Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Ευρωπαϊκή Κοινότητα

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΚ) υπήρξε το σημαντικότερο τμήμα του πρώτου από τους τρεις πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1993 έως το 2009. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1958 με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Ρώμης (υπογραφή 25.3.1957) ως "Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα" (ΕΟΚ) και μετονομάστηκε σε "Ευρωπαϊκή Κοινότητα" με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Μάαστριχτ (υπογραφή 7.2.1992) την 1η Νοεμβρίου 1993. Με τη θέση σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009 της Συνθήκης της Λισαβόνας (υπογραφή 13.12.2007), η ΕΚ καταργήθηκε και τη διαδέχθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ακταίη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ακταίη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Ακταίης ήταν η Πιερία, και επομένως η Ακταίη ήταν ομοθαλής αδελφή της Αδίτης, της Διωξίππης, της Ποδάρκης, της Πυλάργης και της Ωκυπέτης. Η Ακταίη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Περίφαντα και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

Η Ακταίη συγχέεται συχνά με την Ακταία, μία από τις Νηρηίδες.
Μάντσεστερ Σίτι

Η Μάντσεστερ Σίτι (αγγλικά: "Manchester City") είναι επαγγελματική αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στο Μάντσεστερ. Αγωνίζεται στην κορυφαία Αγγλική κατηγορία, την Πρέμιερ Λιγκ. Ιδρύθηκε το 1880 με το όνομα Σέιντ Μαρξ, μετονομάστηκε σε Άρντγουικ το 1887 και απέκτησε το σημερινό της όνομα το 1894. Η ομάδα αγωνίζεται στο Σίτι οφ Μάντσεστερ Στέιντιουμ γνωστο ως Etihad Stadium από το 2003, τελευταία γνωστό ως Έττιχαντ Στέιντιουμ μετά από σημαντική εμπορική συμφωνία που υπέγραψε ο σύλλογος, έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του στο Μέιν Ρόουντ.

Η πιο επιτυχημένη περίοδος της ομάδας ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές αυτής του 1970, όταν κατέκτησε τον τίτλο της A΄ Εθνικής, το Κύπελλο Αγγλίας, το Λιγκ Καπ και το Κύπελλο Κυπελλούχων υπό τις οδηγίες των Τζόου Μέρσερ και Μάλκομ Άλισον και με παίκτες όπως οι Κόλιν Μπελ, Μάικ Σάμερμπι και Φράνσις Λι.

Μετά την ήττα της στον τελικό του Κυπέλλου το 1981, άρχισε μια περίοδος κατάρρευσης της ομάδας που είχε ως αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της στην τρίτη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου το 1998. Έκτοτε η ομάδα απέκτησε και πάλι την χαμένη της αίγλη, αγωνιζόμενη στην κατηγορία όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, την Πρέμιερ Λιγκ. Το 2011 η ομάδα προκρίθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας καταλάβει την σεζόν 2010/11 την τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά κατέκτησε το Κύπελλο. Την περίοδο 2011-2012 ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια της Πρέμιερ Λιγκ μετά από 44 χρόνια. Μετράει συνολικά 26 εγχώριους τίτλους και έναν ευρωπαϊκό.
Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ

Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ είναι ελληνική κωμική ταινία του 1981, σε παραγωγή Γεράσιμου Κανδύλη και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο υπογράφουν ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Πάνος Τσίρος.
Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

Ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς (σερβικά κυριλλικά: "Желимир Обрадовић"), (Τσάτσακ, 9 Μαρτίου 1960) είναι Σέρβος πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής της Παρτίζαν Βελιγραδίου. 

Είναι ένας εκ των κορυφαίων προπονητών του ευρωπαϊκού μπάσκετ, έχοντας κατακτήσει συνολικά εννέα φορές την Ευρωλίγκα (ρεκόρ) με πέντε διαφορετικές ομάδες, κερδίζοντας παράλληλα τον τίτλο του προπονητή της διοργάνωσης τρεις φορές (ρεκόρ). Με την ομάδα του Παναθηναϊκού δημιούργησε μία από τις σημαντικότερες δυναστείες στην ευρωπαϊκή καλαθοσφαίριση κατακτώντας 23 τίτλους από τους οποίους οι 5 είναι ευρωπαϊκά τρόπαια. Με τη τουρκική Φενέρμπαχτσε κατέκτησε 8 τίτλους σε 7 χρόνια, αναβαθμίζοντας με την παρουσία του στην ομάδα το στάτους της Φενέρ σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 

Εκτός από την επιτυχία του σε επίπεδο συλλόγων, έχει κερδίσει σημαντικά τρόπαια με την εθνική ομάδα της Σερβίας ως προπονητής, όπως το 1997 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών και το 1998 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανδρών. Το 2009 ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες στην Ελλάδα ως ο κορυφαίος προπονητής.
Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Αγγλ. "World Council of Churches", συντομογρ. "ΠΣΕ") είναι μια οικουμενική χριστιανική οργάνωση, της οποίας σκοπός είναι η προώθηση της χριστιανικής ενότητας. Αποτελεί κοινωνία 340 εκκλησιών, από τις οποίες οι 157 είναι μέλη του, και αντιπροσωπεύει πάνω από 550 εκατομμύρια Χριστιανούς, σε περισσότερες από 100 χώρες.

Ιδρύθηκε τις 23 Αυγούστου 1948, και στα ιδρυτικά μέλη του συμπεριλαμβάνονταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, η Εκκλησία της Ελλάδος και η Εκκλησία της Κύπρου. Σήμερα συγκεντρώνει τις περισσότερες Ορθόδοξες, και έναν αριθμό Προτεσταντικών εκκλησιών, όπως την Αγγλικανική Εκκλησία, πολλές Λουθηρανικές, Μεθοδικές και Μεταρυθμισμένες, και μερικές Βαπτιστικές και Πεντηκοστιανές εκκλησίες. Επίσης συμμετέχουν Παλαιοκαθολικές, καθώς και ένα ευρύ φάσμα ενωμένων και ανεξάρτητων εκκλησιών. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, αν και δεν είναι εκκλησία-μέλος, συνεργάζεται στενά με το ΠΣΕ, στο οποίο αποστέλλει παρατηρητές και εκπροσώπους. Από την Ελλάδα, εκτός από την Εκκλησία της Ελλάδος, στο ΠΣΕ συμμετέχει και η Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος.

Το ανώτατο διοικητικό σώμα του Συμβουλίου είναι η Γενική Συνέλευση, η οποία συνέρχεται ανά μερικά χρόνια. Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου είναι από το 2010 ο Όλαβ Φίξε Τβάιτ, από την Εκκλησία της Νορβηγίας η οποία συγκαταλέγεται στις Λουθηρανικές εκκλησίες.
Μούσμουλο

thumb|right|250px|Μούσμουλο
Το μούσμουλο είναι ο καρπός της μουσμουλιάς.

Είναι ράγα και είναι στρογγυλός ή ωοειδής ανάλογα με την ποικιλία και όταν ωριμάσει αποκτά κίτρινο χρώμα.
Περιέχει 1-2 μεγάλα ή 2-4 μικρότερα σπόρια, χρώματος σκούρου καφέ , τα οποία θεωρούνται μειονέκτημα γιατί αφήνουν λίγο χώρο για την σάρκα η οποία είναι γλυκόξινης γεύσης και πολύ νόστιμη.
Για το λόγο αυτό αναπτύχθηκαν κάποιες ποικιλίες με πολύ μικρά σπόρια.

Οι βασικές ποικιλίες μούσμουλων είναι δύο , η στρογγυλή και η μακρύκαρπη, που θεωρείται και η πιο νόστιμη.

Το μούσμουλο τρώγεται νωπό ως φρούτο και δεν δέχεται περαιτέρω επεξεργασία γιατί είναι ευαίσθητο.
Είναι πλούσιο σε βιταμίνη A, Κάλιο και φυτικές ίνες. Επίσης περιέχει βιταμίνη C.
H Κίνα παράγει τα περισσότερα μούσμουλα στον κόσμο.
Ακολουθούν η Ινδία, η Ιαπωνία , η Σρι Λάνκα και η Ισπανία.
Στην Ελλάδα την μεγαλύτερη παραγωγή έχουμε στον νομό Κορινθίας.
Το αμάρτημα της μητρός μου

Το αμάρτημα της μητρός μου είναι διήγημα του συγγραφέα Γεωργίου Βιζυηνού. Είναι το πρώτο διήγημα του συγγραφέα και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1883 στο περιοδικό "Εστία" (έτος Η΄, τόμος ΙΕ΄).

Η ιστορία είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Πρόκειται για αυτοβιογραφικό οικογενειακό δράμα και τα κύρια πρόσωπα είναι δύο, ο αφηγητής και η μητέρα του. Ο χώρος που εκτυλίσσεται είναι η Βιζύη της Ανατολικής Θράκης, ενώ τα γεγονότα συνέβησαν κατά την παιδική ηλικία του συγγραφέα. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η αρχαΐζουσα στην αφήγηση και η δημοτική στους διαλόγους, διανθισμένη με ιδιωματικές λέξεις της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Χαρακτηρίστηκε ως ένα καινοτόμο για την εποχή του διήγημα, από τα σημαντικότερα της ελληνικής πεζογραφίας. Επηρεασμένο από τα λογοτεχνικά ρεύματα της Δυτικής Ευρώπης, είναι το πρώτο νεοελληνικό διήγημα που αναφέρεται στο ψυχικό μαρτύριο και τη βαριά συνείδηση, διεισδύοντας σε βάθος στην ανθρώπινη ψυχή. Ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία με ζεστά συναισθήματα, ανθρωπιά και αμεσότητα. Τα τελευταία χρόνια το διήγημα έχει μεταφερθεί και στη σκηνή ως θεατρική παράσταση.
Ιλίου Μέλαθρον

μικρογραφία|Η Αμαζόνα του κήπου
Το Ιλίου Μέλαθρον, γνωστό και ως Μέγαρο Σλήμαν είναι νεοκλασικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Πανεπιστημίου. Είναι δημιουργία του Ερνέστου Τσίλλερ, ο οποίος το σχεδίασε το 1878 ως κατοικία του Ερρίκου Σλήμαν, του ερευνητή που ανακάλυψε το θησαυρό της αρχαίας Τροίας. Η κατασκευή του περατώθηκε το 1881, και αποτέλεσε μια από τις πιο λαμπρές ιδιωτικές κατοικίες της τότε Αθήνας. Σήμερα στο Ιλίου Μέλαθρον στεγάζεται το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών.
Υδροξώνιο

thumb|Υδροξώνιο (σχηματική αναπαράσταση)
thumb|Υδροξώνιο: Στερεοχημικό μοντέλο
thumb|Υδροξώνιο: Στερεοχημικός τύπος
Γενικά στη Χημεία ως οξώνιο χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε χημική ένωση στο μόριο της οποίας περιέχεται τρισθενές άτομο Οξυγόνου. 
Συνηθέστερα, το ιόν υδρογόνου που βρίσκεται στο νερό προσλαμβάνοντας ένα μόριο αυτού αποτελεί το καλούμενο ιόν του υδροξωνίου, εξ ου και η ταυτόσημη ονομασία υδροξώνιο, ή υδρόνιο αλλά και ως κατιόν υδρογόνου.
Κάθερες

Το Κάθερες (ισπανικά: "Cáceres" [ˈkaθeɾes], εξτρεμαδουρικά: "Caçris") είναι ισπανική πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη της αυτόνομης κοινότητας της Εξτρεμαδούρας. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης επαρχίας, με 95.802 κατοίκους. Η έκτασή της είναι η μεγαλύτερη της Ισπανίας, με 1.768 τ.χλμ. Το Κάθερες είναι κοντά στην Via de la Plata (Οδό Αργύρου). Για τον λόγο αυτό, απέκτησε μεγάλο πολιτισμό. Το 1986, η Παλιά Πόλη του Κάθερες, χαρακτηρίστηκε από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

thumb|center|500px|Κάθερες
Στέργιος Νένες

Ο Στέργιος Νένες (Καβάλα, 28 Αυγούστου 1972) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου και εκπαιδευτής μοτοσυκλετιστών. Έγινε ευρύτερα γνωστός από τον ρόλο του "Νικόλα Βαρθακούλια" στην τηλεοπτική σειρά του ANT1, "Κωνσταντίνου και Ελένης".
Lisp

Lisp ονομάζεται μια οικογένεια γλωσσών προγραμματισμού υπολογιστών με μεγάλη ιστορία και χαρακτηριστική σύνταξη με πλήρεις παρενθέσεις. Αρχικά προσδιορίστηκε το 1958, και είναι η δεύτερη σε ηλικία γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου, νεότερη μόνο από τη Fortran. Όπως και η Fortran, η Lisp έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με την πρώτη της εμφάνιση, με αρκετές διαλέκτους της να υπάρχουν ανά την ιστορία της. Σήμερα, οι διάλεκτοι της Lisp με την περισσότερη χρήση και διάδοση είναι η Common Lisp και η Scheme.

Η Lisp δημιουργήθηκε αρχικά ως μια πρακτική μαθηματική σημειολογία για προγράμματα υπολογιστών, βασισμένη στο λογισμό λάμδα του Alonzo Church. Γρήγορα εξελίχθηκε στην γλώσσα προτίμησης για έρευνα σε τεχνητή νοημοσύνη. Ως μια από τις πρώτες γλώσσες προγραμματισμού, η Lisp πρωτοπόρησε στην εισαγωγή πολλών ιδεών στην επιστήμη υπολογιστών, όπως οι δομές δένδρων, η αυτόματη διαχείριση αποθήκευσης δεδομένων, οι δυναμικοί τύποι, ο αντικειμενοστραφής προγραμματισμός, και ο μεταγλωττιστής που μεταγλωττίζει τον εαυτό του.

Το όνομα Lisp προέρχεται από τη φράση "List Processing". Οι συνδεδεμένες λίστες είναι μία από τις σημαντικότερες δομές δεδομένων στη Lisp, και ο πηγαίος κώδικας των προγραμμάτων Lisp αποτελείται ο ίδιος από λίστες. Ως αποτέλεσμα, τα προγράμματα σε Lisp μπορούν να διαχειρίζονται και να επεξεργάζονται πηγαίο κώδικα Lisp ως άλλη μια δομή δεδομένων. Αυτό ανέδειξε τα συστήματα μακροεντολών που επιτρέπουν στους προγραμματιστές να δημιουργήσουν νέα σύνταξη ή ακόμα και νέες "μικρές γλώσσες" που περιέχονται στη Lisp.

Το γεγονός ότι ο κώδικας είναι απαράλλακτος από τα δεδομένα, δίνει στη Lisp μια χαρακτηριστική σύνταξη που αναγνωρίζεται εύκολα. Όλος ο κώδικας του προγράμματος γράφεται ως λίστες μέσα σε παρενθέσεις. Η κλήση μιας συνάρτησης γράφεται ως μια λίστα όπου το όνομα της συνάρτησης είναι πρώτο, και ακολουθούν τα ορίσματα. Για παράδειγμα, μια συνάρτηση codice_1 που παίρνει τρία ορίσματα μπορεί να καλεσθεί με codice_2.
Πελίας

Στην ελληνική μυθολογία ο Πελίας ήταν γιος της Τυρούς και του θεού Ποσειδώνα ή του βασιλιά της Ιωλκού Κρηθέα. Ο Πελίας ήταν δίδυμος αδελφός του Νηλέα και αδελφός του Αίσονα (γιου του Κρηθέα και της Τυρούς).
Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

Ο Ροβέρτος Β΄ του Ντρε (Γαλλική γλώσσα : "Robert II de Dreux", 1154 - 28 Δεκεμβρίου 1218) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε, ήταν κόμης του Ντρε (1184 - 1218). Ήταν ο μεγαλύτερος επιζών γιος του κόμη Ροβέρτου Α΄, κόμη του Ντρε (πέμπτου γιου του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας) και της τρίτης συζύγου του Αγνής του Μπωντεμόν, κόμισσας του Μπραιν. Συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία, στην Πολιορκία της Άκρας και στην μάχη του Αρσούφ, πήρε μέρος στον Νορμανδικό πόλεμο ενάντια των Ανδεγαυών βασιλέων μαζί με τον αδελφό του Φίλιππο του Ντρε (1193-1204). Κυρίευσε το κάστρο του Νονανκούρ από τον βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο που είχε αιχμαλωτιστεί στην Γερμανία (1193). Συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1210) και πολέμησε στη μάχη του Μπουβίν στο πλευρό του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου.
Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

Ο Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας (ισπανικά: "Luis I de España", πλήρες όνομα "Λουδοβίκος-Φίλιππος της Ισπανίας") (25 Αυγούστου 1707 - 31 Αυγούστου 1724) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας, ήταν βασιλιάς της Ισπανίας. Βασίλεψε για επτά μήνες, μεταξύ 14 Ιανουαρίου και 31 Αυγούστου του 1724. 

Γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Αυγούστου 1707 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας και της πρώτης του συζύγου Μαρίας-Λουίζας της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας. Διαδέχτηκε τον πατέρα του, μετά την παραίτηση εκείνου, αλλά απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα από ευλογιά. Μετά το θάνατό του, ο πατέρας του επέστρεψε στο θρόνο.
Σχολή της Φρανκφούρτης

Η Σχολή της Φρανκφούρτης είναι μια σχολή νεομαρξιστικής κριτικής θεωρίας, κοινωνιολογικής έρευνας, και φιλοσοφίας. Η ομάδα αναδύθηκε στο "Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα" (γερμανικά:Institut für Sozialforschung) στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης στη Γερμανία όταν ο Μαξ Χορκχάιμερ έγινε ο διευθυντής του Ινστιτούτου το 1930. Ο όρος «Σχολή της Φρανκφούρτης» είναι άτυπος και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους στοχαστές που συνδέονταν με το "Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα" ή επηρεάστηκαν από αυτό. Δεν είναι τίτλος για κάποιον θεσμό, και οι κύριοι στοχαστές της Σχολής της Φρανκφούρτης δεν χρησιμοποιούσαν τον όρο για να περιγράψουν τον εαυτό τους.

Η Σχολή της Φρανκφούρτης συνένωσε διαφωνούντες μαρξιστές, αυστηρούς επικριτές του καπιταλισμού που πίστευαν ότι κάποιοι από τους ιδεολογικούς επιγόνους του Καρλ Μαρξ υποστήριζαν ένθερμα μία επιλεκτική και παραπλανητική ανάγνωση του μαρξικού έργου, με στόχο συνήθως την υπεράσπιση των ορθόδοξων λενινιστικών Κομμουνιστικών Κομμάτων. Επηρεασμένοι κυρίως από την αποτυχία των επαναστάσεων της εργατικής τάξης στην Δυτική Ευρώπη μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο (π.χ. η Γερμανική Επανάσταση του 1918-1919) και από την άνοδο του Ναζισμού σε ένα οικονομικά και τεχνολογικά προηγμένο έθνος (Γερμανία), ανέλαβαν το καθήκον να επιλέξουν ποια κομμάτια από τη σκέψη του Μαρξ θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση κοινωνικών συνθηκών που ο ίδιος ο Μαρξ ποτέ του δεν είχε δει. Στράφηκαν επομένως σε άλλες σχολές σκέψης για να συμπληρώσουν τις παραλείψεις του μαρξισμού.

Ο Μαξ Βέμπερ άσκησε την μεγαλύτερη επίδραση, όπως και ο Σίγκμουντ Φρόιντ (δείτε ενδεικτικά τη "φροϋδική-μαρξιστική" σύνθεση στο έργο του Χέρμπερτ Μαρκούζε του 1954 "Έρως και Πολιτισμός"). Η έμφασή τους στο «κριτικό» κομμάτι της θεωρίας πήγαζε σε σημαντικό βαθμό από την προσπάθειά τους να υπερβούν τα όρια του θετικισμού, του ωμού υλισμού, και της φαινομενολογίας επιστρέφοντας στην κριτική φιλοσοφία του Εμμάνουελ Καντ και τους επιγόνους του γερμανικού ιδεαλισμού, κυρίως τη φιλοσοφία του Χέγκελ με την έμφασή της στην "άρνηση" και την "αντίφαση" ως εγγενείς ιδιότητες της πραγματικότητας. Μια σημαντική επιρροή προήλθε επίσης από τη δημοσίευση στην δεκαετία του 1930 των έργων του Μαρξ "Οικονομικά και Φιλοσοφικά χειρόγραφα του 1844" και "Η Γερμανική Ιδεολογία", τα οποία έδειχναν τη συνέχεια με τον Εγελιανισμό που υποκρύπτονταν στη σκέψη του Μαρξ. Ο Μαρκούζε ήταν ο πρώτος που θα αρθρογραφούσε εκτενώς για τη θεωρητική σημασία αυτών των κειμένων.
Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε

Η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε (ορθότερη απόδοση: Νταλιέ Γκριμπαουσκάιτε, "Dalia Grybauskaitė", γενν. 1 Μαρτίου 1956) είναι Λιθουανή πολιτικός, που υπηρέτησε ως πρόεδρος της βαλτικής χώρας από τις 12 Ιουλίου 2009 έως τις 12 Ιουλίου 2019. Υπηρέτησε στο παρελθόν ως υπουργός Οικονομικών καθώς και Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για ένα εξάμηνο (Μαΐου-Νοεμβριου 2004) ως Επίτροπος Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, ενώ στην πορεία ως Επίτροπος Οικονομικού Προϋπολογισμού και Προγραμματισμού από τις 22 Νοεμβρίου 2004 εώς την ολοκλήρωση της θητείας της στις 1 Ιουλίου 2009.

Στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι είχε το όνειρο να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα της όταν ήταν ακόμα μικρό κοριτσάκι. Μιλά λιθουανικά, αγγλικά, ρωσικά, γαλλικά και πολωνικά.
Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄ ("Papa Benedetto XI", 1240 – 7 Ιουλίου 1304) διετέλεσε Πάπας Ρώμης από το 1303 έως το 1304.

Γεννήθηκε στο Τρεβίζο και το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλα Μποκασίνι. Διαδέχθηκε τον Πάπα Βονιφάτιο Η΄ (1294–1303), αλλά δεν κατόρθωσε να συνεχίσει την πολιτική του προκατόχου του. Ήταν Δομινικανός και όταν το 1226 έγινε μάγιστρος του τάγματος, εξέδωσε διατάγματα που απαγόρευαν την διατύπωση αμφιβολίας για τη νομιμότητα της εκλογής του Πάπα Βονιφάτιου από του Δομινικανούς. Κατά τη σύλληψη του Βονιφάτιου στο Ανιάνι (Agnani), ο Μποκασίνι ήταν ένας από τους δύο καρδινάλιους που πήραν το μέρος του Πάπα στο Παλάτι του Λατερανού. Ωστόσο, μετά την εκλογή του, απάλλαξε το Φίλιππο Δ' της Γαλλίας (1285–1314) από το ανάθεμα που του είχε επιβληθεί από το Βονιφάτιο, και ουσιαστικά αγνόησε την παπική βούλα "Unam sanctam". Από την άλλη μεριά πάλι, στις 7 Ιουνίου του 1304, αφόρισε τον αδιάλλακτο υπουργό του Φίλιππου, Γουλιέλμο ντε Νογκαρέ και όλους τους Ιταλούς που είχαν συμμετάσχει στη σύλληψη του Βονιφάτιου στο Ανιάνι. 

Μετά από μία σύντομη παραμονή στον παπικό θρόνο που διήρκεσε μόλις οκτώ μήνες, ο Βενέδικτος πέθανε ξαφνικά στην Περούτζια. Όπως παρουσιάστηκαν τα πράγματα στην αρχή, διατυπώθηκε η υποψία ότι άνθρωποι του Γουλιέλμου ντε Νογκαρέ δηλητηρίασαν τον Πάπα. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο Γουλιέλμος διέταξε το θάνατο του Πάπα. Ο διάδοχος του Βενέδικτου, Κλήμης Ε΄ (1305–14), μετέφερε την παπική έδρα από τη Ρώμη στην Αβινιόν, ξεκινώντας μία περίοδο γνωστή σαν Βαβυλώνια αιχμαλωσία (1309–77). Τόσο αυτός όσο και οι Γάλλοι Πάπες που τον διαδέχθηκαν τελούσαν υπό την πλήρη επιρροή των βασιλιάδων της Γαλλίας.

Ο Πάπας Βενέδικτος συνέγραψε ένα τόμο με κηρύγματα καθώς και σχόλια στο "Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον", στους "Ψαλμούς" στο "Βιβλίο του Ιώβ" και στην "Αποκάλυψη του Ιωάννη".
Αμφίστρατος

Στην ελληνική μυθολογία ο Αμφίστρατος ήταν ο ηνίοχος των Διοσκούρων Κάστορα και Πολυδεύκη. Ο Αμφίστρατος ακολούθησε τους Διοσκούρους στην Αργοναυτική Εκστρατεία, οπότε μετά το τέλος της απεφάσισε να παραμείνει στον Πόντο μαζί με τον αδελφό του, τον Ρέκα ή Κρέκα ή Κέρκα. Εκεί ίδρυσαν αποικία και θεωρούνται πρόγονοι διάφορων φύλων, όπως οι «Ηνίοχοι», οι «Κερκέτες», οι «Ζυγοί» και οι Τυνδαρίδες.
Ιπτάμενος Κροίσος

O Ιπτάμενος Κροίσος (αγγλικά "The Aviator" ) είναι βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του 2004, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε. Η ταινία είναι ένα βιογραφικό δράμα που βασίζεται στο βιβλίο Hughes του Ρίτσαρντ Χακ και αναφέρεται στην ζωή του εκκεντρικού Χάουαρντ Χιουζ από τη δεκαετία του 1920 μέχρι τη δεκαετία του 1940, μια περίοδο κατά την οποία ο Χάουαρντ Χιούζ σκηνοθετούσε και παρήγαγε ταινίες στο Χόλιγουντ και έκανε δοκιμές στο νέο του αεροσκάφος αλλά παράλληλα διατηρούσε μυστικό την ψυχική του ασθένεια.

Τον Χάουαρντ Χιούζ υποδύεται ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο και για την ερμηνεία του αυτή απέσπασε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Α' Αντρικής Ερμηνείας σε Δραματική Ταινία και διεκδίκησε το βραβείο Όσκαρ Ά Αντρικής Ερμηνείας. Στην ταινία επίσης πρωταγωνιστεί η Κέιτ Μπλάνσετ και υποδύεται την ηθοποιό της κλασσικής εποχής του Χόλλυγουντ Κάθριν Χέπμπορν. Η Κέιτ Μπλάνσετ απέσπασε το Όσκαρ Β' Γυναικείας Ερμηνείας για την ερμηνεία της αυτή. Άλλοι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Κέιτ Μπεκινσέιλ, ο Άλαν Άλντα που διεκδίκησε και Όσκαρ Β' Αντρικής Ερμηνείας, ο Τζον Σ. Ρέιλι και ο Άλεκ Μπάλντουιν.

Η ταινία ήταν υποψήφια για 11 βραβεία Όσκαρ και τελικά απέσπασε 5 (Β' Γυναικείας Ερμηνείας - Κέιτ Μπλάνσετ, Σκηνικών, Κοστουμιών, Φωτογραφίας και Μοντάζ). Επιπλέον διεκδίκησε 6 Χρυσές Σφαίρες και 14 Βραβεία BAFTA και απέσπασε 3 (Καλύτερης Ταινίας - Δράμα, Καλύτερης Α' Αντρικής Ερμηνείας σε Δραματική Ταινία Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής) και 4 (Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Μακιγιάζ, Καλύτερων Σκηνικών, Καλύτερης Β' Γυναικείας Ερμηνείας - Κέιτ Μπλάνσετ) αντίστοιχα.

Συνολικά, έκανε παγκόσμιες εισπράξεις 213,741,459 δολάρια.
Μόντι

Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο Μόντι ("Móði") είναι ο θεός της οργής στη μάχη, γιος του Θωρ και της Σιφ. Όπως όλα τα παιδιά των μεγάλων θεοτήτων, ο ίδιος και ο αδερφός του ο Μάγκνι είχαν λίγους οπαδούς. Πολλοί από τους οπαδούς του έκαναν χρήση ναρκωτικών ή άλλων μεθόδων για να φτάσουν σε συγκεκριμένο επίπεδο μανίας στη μάχη.

Οι οπαδοί του λάτρευαν και τη Σιφ για τις μαχητικές της ικανότητες. Ο Μόντι θα επιβιώσει του Ράγκναροκ και μαζί με τον αδερφό του θα κληρονομήσουν το Μγιόλνιρ.
Ιοβιανός

Ο Ιοβιανός Φλάβιος Κλαύδιος ("Flavius Claudius Iovianus", 331 - 17 Φεβρουαρίου 364) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 363 έως το 364. Μετά το θάνατο του Ιουλιανού το 363, και ενώ ο Ιοβιανός βρισκόταν σε εκστρατεία, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από το στρατό.
Αχελώος

Ο Αχελώος, γνωστός κι ως Ασπροπόταμος, είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από την οροσειρά της Πίνδου και συγκεκριμένα από το όρος Λάκμος (Περιστέρι), νότια νοτιοδυτικά του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 220 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, έχοντας σχηματίσει με τις προσχώσεις του τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του διέρχεται από το νομό Τρικάλων, από τα όρια των νομών Καρδίτσας και Άρτας και στη συνέχεια από τα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας. Διαχωρίζει με την πορεία του την Ακαρνανία από την Αιτωλία, διασχίζοντας διαδοχικά τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου και αρδεύει την πεδιάδα του Αγρινίου. Στη ροή του προς το Ιόνιο δέχεται τα νερά των παραποτάμων του Αγραφιώτη, Ταυρωπού, Τρικεριώτη και Ινάχου. Σήμερα οι τρεις πρώτοι χύνονται στην τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών και ο τέταρτος στην τεχνητή λίμνη του Καστρακίου. Θεωρείται ο πλουσιότερος σε νερά γηγενής ποταμός της Ελλάδας.

Ο Αχελώος, με γεωγραφικά στοιχεία Ε 21 17 και Ν 37 38, εμπίπτει στην απόφαση της Ευρωπαϊκής επιτροπής 2006/613/ΕΚ και αποτελεί έναν από τους τόπους κοινοτικής σημασίας στη μεσογειακή γεωγραφική περιοχή.
Πολιορκία του Αλκάθαρ

Η Πολιορκία του Αλκάθαρ ήταν μια νίκη των εθνικιστών στο Τολέδο με μεγάλη συμβολική αξία στα πρώτα στάδια του Ισπανικού εμφυλίου. Το Αλκάθαρ του Τολέδου το κατείχαν διάφορες δυνάμεις που στήριζαν την εθνικιστική εξέγερση. Πολιτοφύλακες από την πλευρά του Λαϊκού Μετώπου άρχισαν την πολιορκία στις 21 Ιουλίου 1936. Αυτή τελείωσε στις 27 Σεπτεμβρίου με την άφιξη της Στρατιάς της Αφρικής υπό τον Φράνκο.
Σχέδιο Ανάν

thumb|right|250px|Η προτεινόμενη από το Σχέδιο Ανάν νέα σημαία της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας

Το Σχέδιο Ανάν ήταν σχέδιο που προτάθηκε από τον γενικό γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, Κόφι Ανάν για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Το σχέδιο εγκρίθηκε από την τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά απορρίφθηκε από την Ελληνοκυπριακή σε δυο ξεχωριστά δημοψηφίσματα.
Αμελί

Αμελί (αγγλικά: "Amelie", γαλλικά: "Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain" ) είναι γαλλική ρομαντική κομεντί παραγωγής 2001 σε σκηνοθεσία Ζαν-Πιερ Ζενέ και σε σενάριο του ίδιου μαζί με τον Γκιγιόμ Λοράν. Τη μουσική έγραψε ο Γιαν Τιρσέν και πρωταγωνιστεί η Οντρέ Τοτού.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας ντροπαλής σερβιτόρας που αποφασίζει να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων του περιβάλλοντός της προς το καλύτερο, ενώ παλεύει με τη δική της απομόνωση.

Το "Αμελί" έλαβε διθυραμβικές κριτικές σε όλο τον κόσμο και απέσπασε πολλά βραβεία και υποψηφιότητες σε ευρωπαϊκές και αμερικανικές διοργανώσεις.
Σλαβομακεδόνες

Οι Σλαβομακεδόνες (σλαβομακεδονικά: Македонци, προφ. "Μακέντοντσι"), είναι ένα σλαβικό έθνος που κατοικεί ως επί το πλείστον στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Μιλούν τη σλαβομακεδονική, μία νότια Σλαβική γλώσσα (άλλοτε αποκαλούμενη βουλγαρική ή σλαβονική), την οποία αποκαλούν македонски (μακέντονσκι).
Χενκ τεν Κάτε

Ο Χενκ τεν Κάτε (Ολλανδικά "Henk ten Cate") είναι Ολλανδός προπονητής ποδοσφαίρου, και πρώην ποδοσφαιριστής με καταγωγή από το Σουρινάμ. Από τις 13 Ιουνίου 2008 ήταν ο προπονητής της ομάδας του Παναθηναϊκου, ενώ στις 8 Δεκεμβρίου 2009 η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την λύση της συνεργασίας της μαζί του. Στην αρχή της προπονητικής του καριέρας ανέλαβε μικρούς συλλόγους της Ολλανδίας στους οποίους τα πήγε αρκετά καλά. Μετά πήγε στην ΝΑΚ Μπρέντα όπου τα πήγε σχετικά καλά. Στον σύλλογο αυτόν έμεινε από το καλοκαίρι του 2000 μέχρι αυτό του 2003.

Τη σεζόν 2005-06 ήταν βοηθός του προπονητή Φρανκ Ράικαρτ στην Μπαρτσελόνα ο οποίος οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ και την πρώτη θέση του Ισπανικού Πρωταθλήματος. Στη συνέχεια έγινε προπονητής του ΑΦΚ Άγιαξ μέχρι τον Οκτώβριο του 2007, οπότε και έλυσε το συμβόλαιό του κοινή συναινέσει, αρχίζοντας διαπραγματεύσεις με την Τσέλσι ΦΚ. Ο Τεν Κάτε προσελήφθη από τον σύλλογο του Λονδίνου στις 11 Οκτωβρίου 2007 ως βοηθός προπονητή αλλά απολύθηκε στις 29 Μαΐου 2008 5 ημέρες μετά την αποχώρηση του προπονητή Άβραμ Γκραντ. Υπήρξε ένας από τους συνεχιστές της φιλοσοφίας του total football για αυτό και ο Γιόχαν Κρόιφ στο βιβλίο του έχει μιλήσει με πολύ εγκωμιαστικά σχόλια για τον ίδιο και την δουλειά που κάνει.
Αθαμανικά Όρη

Τα Αθαμανικά όρη ή ευρύτερα γνωστά Τζουμέρκα (τα), ή Τσουμέρκα (η), ή Τσουμέρνικον (το) κατά τους Βυζαντινούς, ή ακόμα και Κιμμέρια όρη, κατά τον Μάξιμο τον Γεωγράφο, είναι μεγάλη οροσειρά της δυτικής Ελλάδος, που ουσιαστικά αποτελεί νότιο τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που υψώνεται μεταξύ των ποταμών Αράχθου και Αχελώου, όπου και η αρχαία Αθαμανία εξ ου και η ονομασία τους. Οι δε κάτοικοι της ορεινής αυτής περιοχής καλούνται Τζουμερκιώτες / Τζουμερκιώτισσες.
Όρος Κοσιούσκο

<br>

thumb|right|200px|Άποψη του Κοσιούσκο από την ανατολική πλευρά
Το Όρος Κοσιούσκο βρισκεται στην οροσειρά των Χιονισμένων Όρεων (Snowy Mountains) της Νέας Νότιας Ουαλίας, εντός του εθνικού πάρκου του Κοσιούσκο και είναι το υψηλότερο βουνό της Αυστραλίας με υψόμετρο 2.228 μέτρα. Την ονομασία του την πήρε από τον πρώτο άνθρωπο που αναρριχήθηκε στην κορυφή του, τον Βρετανο-Πολωνό εξερευνητή Σερ Πάβελ Έντμουντ Στσελέτσκι το 1840, ο οποίος το ονόμασε έτσι, προς τιμήν του συμπατριώτη του και εθνικού ήρωα της Πολωνίας, στρατηγού Ταντέους Κοσιούσκο. 

Όπως και στις περισσότερες κορυφές βουνών στην Αυστραλία, η ανάβαση στο Κοσιούσκο δεν είναι δύσκολη. Μάλιστα έως το 1976 υπήρχε δρόμος που επέτρεπε στα αυτοκίνητα την πρόσβαση πολύ κοντά στην κορυφή, αλλά έκλεισε για το κοινό λόγω ανησυχιών για την επιδείνωση της κατάστασης του περιβάλλοντος της περιοχής εξαιτίας του ανθρώπινου παράγοντα.Παρόμοια απαγόρευση ισχύει και για τους ποδηλάτες οι οποίοι υποχρεώνονται και αυτοί από ένα σημείο και μετά να συνεχίσουν πεζοί την πορεία τους προς την κορυφή του όρους.Υπολογίζεται ότι πάνω από 100.000 τουρίστες επισκέπτονται το βουνό κάθε καλοκαίρι.
|thumb|left|180px|Το βουνό όπως φαίνεται από τον νότο
Πιστεύεται ότι οι ιθαγενείς Αβορίγινες είχαν εξερευνήσει και αναρριχηθεί στο βουνό πολύ πριν από τους Ευρωπαίους αποίκους.
Ναρκαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναρκαίος είναι γνωστός ένας γιος του θεού Διονύσου και της Φυσκόας. Ο Ναρκαίος ήταν Ηλείος και, μετά από νικηφόρους αγώνες των κατοίκων της Ήλιδας εναντίον των γειτόνων τους, ίδρυσε προς τιμή της θεάς Αθηνάς ιερό. Με τον τρόπο αυτό προήλθε κατά την παράδοση η τοπική αρχαία θρησκευτική επίκληση της Αθηνάς στην Ήλιδα: «Ναρκαία Αθηνά».
Θυιάδες

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θυιάδες (Θυιάδαι) ή και Θυάδες (Θυάδαι) αναφέρεται μία ομάδα γυναικών που λάτρευαν τον θεό Διόνυσο, όπως ήταν οι Βάκχες και οι Μαινάδες. Κατά την παράδοση οι Θυιάδες ήταν κόρες της πρώτης ιέρειας του Διονύσου στους Δελφούς, της Θυίας (βλ.λ.), από όπου και πήραν το όνομά τους.

Οι Θυιάδες αποκαλούνταν και Θυστάδες ή Θυίαι. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 4, 3 κ.ε.) ότι οι Θυιάδες κατάγονταν από την Αττική και μία φορά κάθε δύο χρόνια ανέβαιναν στον Παρνασσό, όπου μαζί με άλλο «θίασο» (ομάδα) γυναικών από τους Δελφούς τελούσαν τα «όργια» του Διονύσου. Στον δρόμο οι Θυιάδες έκαναν στάσεις και χόρευαν με τραγούδια και μουσικά όργανα. Οι στάσεις αυτές γίνονταν σε χώρους με λατρευτική σημασία, όπως στον Πανοπέα της Φωκίδας. Είναι άγνωστο το πόσες γυναίκες αποτελούσαν τον θίασο των Θυιάδων. Ως μέτρο συγκρίσεως υπάρχουν οι 11 Διονυσιάδες της Σπάρτης και οι 16 γυναίκες της Ήλιδας. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 19, 4) ότι στο δυτικό αέτωμα του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς απεικονιζόταν εκτός των άλλων το ηλιοβασίλεμα, ο Διόνυσος και οι Θυιάδες. Τα έργα αυτά ανήκαν στον Αθηναίο γλύπτη Ανδροσθένη. Η νεότερη έρευνα διετύπωσε την επιφύλαξη ότι μπορεί οι γυναίκες αυτές να ήταν Βάκχες και όχι Θυιάδες, επειδή υποστηρίχθηκε ότι οι τελευταίες ανήκουν στους ιστορικούς χρόνους, ενώ οι Βάκχες είναι γνωστές από τη μυθική εποχή.
Ίακχος

Στην ελληνική μυθολογία ο Ίακχος είναι επίθετο του θεού Διονύσου, ειδικότερα όταν αποτελεί την θεότητα που οδηγεί την πορεία των μυημένων προς τα Ελευσίνια Μυστήρια, οπότε και θεωρείται ως γιος του Δία και της Δήμητρας. Κατ' άλλες εκδοχές αναφέρεται ως γιος της θεάς Δήμητρας και του Ιασίωνα ή του Κελεού ή του θεού Διονύσου. Επίσης, θεωρούσαν τον Ίακχο ως γιο της Περσεφόνης ή ακόμα και σύζυγο της Δήμητρας.

Οι Ορφικοί ταύτιζαν τον Ίακχο με τον Σαβάζιο της Φρυγίας ή με τον Ζαγρέα, και μερικοί πίστευαν ότι μετά τον φόνο του ο Ζαγρέας ξαναγεννήθηκε ως Ίακχος. Εκτός αυτού, υπήρχε μία ευθεία που ένωνε τον Διόνυσο, τον Ζαγρέα και τον Ίακχο σε ένα και το αυτό πρόσωπο. Ο Νόννος στα «Διονυσιακά» (μη΄ 951 κ.ε.) γράφει ότι η Νύμφη Αύρα γέννησε από τον Διόνυσο δύο γιους δίδυμους. Ο πρώτος κατασπαράχθηκε από την ίδια του τη μάνα, ενώ ο δεύτερος, ο Ίακχος, σώθηκε από τον πατέρα του, ο οποίος τον εμπιστεύθηκε στη θεά Αθηνά. Η Αθηνά τον θήλασε και μετά τον έδωσε με τη σειρά της στις Βάκχες της Ελευσίνας. Ο Νόννος ονομάζει τον Ίακχο «τρίτον Διόνυσον»: ο πρώτος ήταν ο Ζαγρεύς, ο δεύτερος ο «κυρίως» Διόνυσος (ο γιος του Δία και της Σεμέλης) και ο τρίτος ο Ίακχος, ο οποίος μαζί με τη Δήμητρα και την Περσεφόνη ήταν τα κυριότερα πρόσωπα των Ελευσινίων Μυστηρίων. Ο Ίακχος ήταν ο «αρχηγέτης» των Μυστηρίων αυτών.

Στην Αθήνα η 20η Βοηδρομιώνος ονομαζόταν "«`Ιακχος ημέρα»" και εορταζόταν με πανηγύρι. Την ημέρα εκείνη έπαιρναν από το Ιακχείον (τον ναό του Ιάκχου) το ξόανο του θεού και το πήγαιναν στην Ελευσίνα με πομπή. Ο επικεφαλής της πομπής ονομαζόταν «Ιακχαγωγός» και κρατούσε το ξόανο, ενώ ακολουθούσαν χωριστά οι άνδρες και χωριστά οι γυναίκες. Αρχικά πήγαιναν με τα πόδια, αλλά κατόπιν όσοι δεν άντεχαν ανέβαιναν σε άμαξες. Η γιορτή ήταν γεμάτη φαιδρότητα, πειράγματα κλπ.. Μία παραστατική εικόνα της δίνει ο Αριστοφάνης στους «Βατράχους» του (στ. 395 κ.ε.). Κατά την πορεία αυτή ακούγονταν κατά το έθιμο οι «γεφυρισμοί» (αστεία χοντροκομμένα) στη γέφυρα του Κηφισού. Στην Ελευσίνα οδηγούσαν το ξόανο του Ιάκχου με αναμμένες δάδες στον ναό. Και ο ύμνος που έψελναν τότε ονομαζόταν και αυτός "«`Ιακχος»".
Ελ Αλαμέιν

Το Ελ Αλαμέιν ("El Alamein" ή "Al Alamayn") (αραβικά: العلمين) είναι πόλη της Βόρειας Αιγύπτου στα παράλια της Μεσογείου. Βρίσκεται 106 χιλιόμετρα (66 μίλια) δυτικά της Αλεξάνδρειας και 240 χιλιόμετρα (149 μίλια) βορειοδυτικά του Καΐρου. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν περίπου 5,788 άνθρωποι το 1996. 

Το όνομα της πόλης είναι παραφθορά του ονόματος του Αγίου Μηνά στα αραβικά. 
Μέχρι πρόσφατα η πόλη ήταν λιμένας μεταφόρτωσης πετρελαίου, όμως, όπως το σύνολο της βόρειας ακτής της Αιγύπτου, εξελίσσεται σε τουριστικό προορισμό. 

Το Ελ Αλαμέιν έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καθώς στην περιοχή έλαβαν χώρα δύο εκτεταμένες μάχες: 
*Στην πρώτη μάχη του Ελ Αλαμέιν (1 Ιουλίου – 27 Ιουλίου 1942) η προέλαση των δυνάμεων του Άξονα προς την Αλεξάνδρεια ανασχέθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις, όταν τα γερμανικά πάνζερ, με τη βοήθεια των στούκας της Luftwaffe προσπάθησαν να περικυκλώσουν τις συμμαχικές θέσεις. 
*Στην δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν (23 Οκτωβρίου – 4 Νοεμβρίου 1942) οι συμμαχικές δυνάμεις έσπασαν τις γερμανικές γραμμές, αναγκάζοντας τις ναζιστικές δυνάμεις σε υποχώρηση μέχρι την Τυνησία. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ δήλωσε μετά τη μάχη «Αυτό δεν είναι το τέλος, ούτε καν η αρχή του τέλους, όμως είναι, ίσως, το τέλος της αρχής».
Windows Live Movie Maker

Το Windows Live Movie Maker (με κωδική ονομασία "Sundance") είναι ένα πρόγραμμα δημιουργίας/επεξεργασίας βίντεο, που υπολογίζεται ότι θα κυκλοφορήσει ως μέρος της οικογένειας προγραμμάτων και υπηρεσιών Windows Live της Microsoft. Θα αντικαταστήσει το Windows Movie Maker, που περιλαμβάνεται στα Windows Vista, όπως ακριβώς αντικατέστησε η Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live τη Συλλογή φωτογραφιών των Windows. Το Windows Live Movie Maker θα βασίζεται στο Windows Movie Maker, αλλά θα περιέχει περισσότερα χαρακτηριστικά, που θα χρησιμοποιούνται και από άλλες υπηρεσίες του Windows Live.

Η συγκεκριμένη εφαρμογή υπολογίζεται πως θα κυκλοφορήσει ως μέρος του τρίτου κύκλου της σουίτας εφαρμογών και υπηρεσιών του Windows Live.
ΦΚ Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο

Η ΦΚ Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο (ιταλικά: "FC Internazionale Milano", internat͡sjo'naːle) ή απλούστερα Ίντερ, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ιταλίας με έδρα το Μιλάνο. Η ομάδα μετέχει ανελλιπώς στην κορυφαία βαθμίδα του ιταλικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων από την πρώτη της εμφάνιση το 1909, με αποτέλεσμα να είναι η μόνη ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα που δεν έχει υποβιβαστεί από την κορυφαία βαθμίδα του ιταλικού πρωταθλήματος (Serie A). 

Η Ίντερ έχει κερδίσει 31 εγχώρια τρόπαια, συμπεριλαμβανομένων δεκαεννέα πρωταθλημάτων, επτά Κυπέλλων Ιταλίας και πέντε Σούπερ Καπ Ιταλίας. Από το 2006 έως το 2010, ο σύλλογος κέρδισε πέντε διαδοχικούς τίτλους πρωταθλήματος. Έχει κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ τρεις φορές: δύο διαδοχικούς τελικούς το 1964 και το 1965 και στη συνέχεια άλλο ένα το 2010. Η πιο πρόσφατη επιτυχία της ήταν το ιταλικό τρέμπλ, με την κατάκτηση του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου το ίδιο έτος. Ο σύλλογος έχει κερδίσει επίσης τρία Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της ΦΙΦΑ.

Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο Σαν Σίρο χωρητικότητας 80.018, επίσης γνωστό ως "Στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα", το οποίο μοιράζεται από κοινού με την αντίπαλό της Μίλαν και είναι το μεγαλύτερο από πλευράς χωρητικότητας στο ιταλικό ποδόσφαιρο. Η συμπολίτισσά της, Μίλαν, θεωρείται η μεγαλύτερη ανταγωνίστριά της, ενώ οι μεταξύ τους αγώνες είναι γνωστοί ως "Derby della Madonnina", ένα από τα μεγαλύτερα ντέρμπι στο ποδόσφαιρο.

Από το 2010, η Ίντερ κατατάσσεται δεύτερη πιο δημοφιλής ομάδα στην Ιταλία, και η έκτη πιο δημοφιλής ομάδα στην Ευρώπη. Ο σύλλογος είναι ένας από τους πολυτιμότερους στην Ιταλία και τον κόσμο του ποδοσφαίρου. Αποτέλεσε επίσης ιδρυτικό μέλος της διαλυμένης πλέον G-14, της οργάνωσης των κορυφαίων ποδοσφαιρικών συλλόγων της Ευρώπης.
Εθνικό Πάρκο Ράπα Νούι

Το Εθνικό Πάρκο Ράπα Νούι είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς που βρίσκεται στο Ράπα Νούι ή Νησί του Πάσχα της Χιλής. Η λέξη Ράπα Νούι είναι το αυτόχθον όνομα της νήσου που είναι παγκόσμια γνωστή εξαιτίας ενός μοναδικού πολιτισμικού φαινομένου, που σχετίζεται με τα ιερά και τις μεγαλιθικές μορφές "Μοάι", πηγή γοητείας και έλξης επιστημόνων και επισκεπτών.
Διώρυγα Γκέτα

Η Διώρυγα Γκέτα ("Göta kanal") αποτελεί ένα σύμπεγμα διωρύγων στη νότια Σουηδία μεταξύ των λιμνών Βένερν, Βέτερν Ρόξεν και Γκλαν που συνδέει με τον ποταμό Γκαίτα τη Βόρεια Θάλασσα με την Βαλτική.
Η κύρια διώρυγα έχει μήκος 190 χλμ. ενώ το σύνολο του συμπλέγματος φθάνει τα 420 χλμ. που είναι πλωτά και από μεγάλα ατμόπλοια. Για τον σχεδιασμό, κατασκευή και αποπεράτωση του όλου έργου χρειάστηκαν 21 χρόνια, δηλαδή από το 1809 μέχρι το 1830.

Γόθα
Μεγάλο Πιτόν

300px|thumb|Το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν. Διακρίνεται το Μεγάλο Πιτόν στα δεξιά.

Το Μεγάλο Πιτόν (Gros Piton) είναι ένα από τα δύο βουνά που αποτελούν το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν και βρίσκονται στον Κόλπο του Σουφριέρε ("Soufrière"), στην νοτιοδυτική ακτή της Αγίας Λουκίας. Το Μεγάλο Πιτόν βρίσκεται στο νότιο άκρο του κόλπου και έχει ύψος 770 μέτρα, καθιστώντας το την δεύτερη ψηλότερη κορυφή της Αγίας Λουκίας, μετά το Όρος Γκίμι ("Mount Gimie").
Μάχη της Αμιένης

Με την ονομασία Μάχη της Αμιένης παρέμεινε στη νεότερη παγκόσμια ιστορία η μεγάλη πολεμική προσπάθεια την οποία ανέλαβαν στις 8 Αυγούστου 1918 η 4η Βρετανική Στρατιά και η 1η Γαλλική Στρατιά ως Σύμμαχες Δυνάμεις υπό την γενική αρχηγία του Άγγλου Στρατάρχη Σερ Ντάγκλας Χέιγκ. Η μάχη που επακολούθησε την επίσης μεγάλη επίθεση που είχαν αναλάβει οι Γερμανοί τον Μάρτιο του ίδιου έτους και η οποία είχε ανακοπεί σε απόσταση μόλις 14 χλμ. περίπου από την Αμιένη, εξ ου και το όνομά της, και που εξελίχθηκε μετά από σφοδρούς και αδιάκοπους αγώνες σε γενική προέλαση των συμμαχικών δυνάμεων η οποία και τελικά εξανάγκασε τους Γερμανούς να συνθηκολογήσουν στις 11 Νοεμβρίου του 1918.

Η κυρίως μάχη της Αμιένης διήρκεσε από της 8ης μέχρι της 21ης Αυγούστου, δηλαδή 13 ολόκληρα 24ωρα. Σ΄ αυτήν δε ενεπλάκησαν 32 συμμαχικές και 42 γερμανικές Μεραρχίες. Οι σύμμαχες δυνάμεις πέτυχαν κατ΄ αυτήν προέλαση σε βάθος 10 - 20 χλμ. με συνολικό μήκος μετώπου περίπου 75 χλμ. όπου και συνέλαβαν άνω των 40.000 Γερμανών αιχμαλώτων ενώ κυρίευσαν περί τα 600 πυροβόλα.<br>
Το σημαντικότερο όμως αποτέλεσμα της έκβασης αυτής ήταν ότι είχε δημιουργηθεί τέτοιας έκτασης ρήγμα του γερμανικού μετώπου που συνέπειά του ήταν η συνθηκολόγηση. Δεν ήταν όμως και μικρότερης αξίας ο αντίκτυπος της έκβασης της μάχης αυτής επί του ηθικού των αντιμαχομένων στρατευμάτων. Όλες οι προσπάθειες του γερμανικού Ανωτάτου Αρχηγείου όπως αποκαταστήσει το κλονισμένο ηθικό των Γερμανών στρατιωτών απέβησαν άκαρπες, ενώ αντίθετα οι συμμαχικές δυνάμεις καταχωρούσαν την επιτυχία τους αυτή στη πρώτη σελίδα στην ιστορία της συμμαχικής νίκης του 1918.
*Σημείωση: Οι αναφερόμενες στο παρόν άρθρο ως Σύμμαχες Δυνάμεις αφορούν τις μεταξύ τους δυνάμεις έναντι των Γερμανών και όχι απαραίτητα Σύμμαχες με άλλες Χώρες.

Α
Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου
Ευρωπαϊκή Οδός 65

thumb|300px|Η Ε65 (S3) κοντά στο Σβινόουστσιε της Πολωνίας
thumb|300px|Η Ε65 (S3) στη Ριέκα, Κροατία
thumb|300px|Η Ε65 στη γέφυρα του ποταμού Αλιάκμονα στην Κοζάνη, Ελλάδα.

Η Ευρωπαϊκή Οδός Ε65 (Ε65) του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών ξεκινάει στο Μάλμοε της Σουηδίας και καταλήγει στα Χανιά της Κρήτης. Έχει συνολικό μήκος 3.800 χιλιομέτρων και διέρχεται από 12 ευρωπαϊκές χώρες.
μικρογραφία|300x300εσ|Η Ευρωπαϊκή Οδός 65 κοντά στην Πάτρα, Ελλάδα (Σημείωση: Στην ταμπέλα ο κωδικός Ε95 είναι λάθος).Επίσης στις 30 Ιανουαρίου 2021 εγκρίθηκε η φυσική συνέχεια του Ελληνικού τμήματος του Αυτοκινητόδρομου Ε65 προς τα Γρεβενά, όπου θα συνδέεται με την Εγνατία Οδό.
Βαλκανική Εκστρατεία

Η Βαλκανική Εκστρατεία αναφέρεται στην εισβολή των δυνάμεων του Άξονα στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ξεκίνησε με την αποτυχημένη εισβολή της Ιταλίας στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940 και ολοκληρώθηκε με την κατάληψη της Κρήτης από τις γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις την 1η Ιουνίου 1941.
Private Practice

Το Private Practice είναι αμερικάνικη ιατρική δραματική σειρά που δημιουργήθηκε από τη Σόντα Ράιμς. Πρόκειται για spin-off της σειράς "Grey's Anatomy". Η σειρά ακολουθεί τη ζωή της Dr. Addison Montgomery όταν φεύγει από το Seattle Grace Hospital και πηγαίνει στο Los Angeles για να εργαστεί σε ιδιωτικό ιατρείο. Στη σειρά πραγματοποιήθηκαν γκεστ εμφανίσεις από χαρακτήρες του "Grey's Anatomy". Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Αμερική στις 26 Σεπτεμβρίου του 2007 από το κανάλι ABC και ολοκληρώθηκε στις 22 Ιανουαρίου του 2013.
S/2003 J 12

Ο S/2003 J 12 είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία και είναι ο δεύτερος μικρότερος γνωστός φυσικός δορυφόρος του Ηλιακού μας συστήματος, καθώς η μέση ακτίνα του είναι περίπου 0,5 χλμ. Ανακαλύφθηκε από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης, το οποίο διευθύνεται από τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2003.

Ο S/2003 J 12 έχει διάμετρο περίπου 1 χλμ, και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 17.883.000 χιλιομέτρων σε 489,72 μέρες. Έχει κλίση 143 μοίρες προς την εκλειπτική και 143 μοίρες προς τον ισημερινό του Δία, σε μια ανάδρομη κατεύθυνση με εκκεντρότητα 0,4920.

Είναι ο εσώτατος από τους εξώτερους ακανόνιστου σχήματος και οπισθοδρομικούς φυσικούς δορυφόρους του Δία και δεν φαίνεται να ανήκει σε κάποια συντροχιακή ομάδα φυσικών δορυφόρων του Δία, γεγονός που τον καθιστά πολύ ενδιαφέρον.
Εθνικός Άσσιας

Ο Εθνικός Άσσιας είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Άσσια της επαρχίας Αμμοχώστου. Ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου 1966. Μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας είναι οι 3 συμμετοχές (1997-98, 1999-00, 2001-02) της στην Α΄ κατηγορία, το ανώτατο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Κύπρου. Επιπρόσθετα, έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας (2011) και ένα κύπελλο Κύπρου Γ΄-Δ΄ κατηγορίας (2011). Η έδρα της ομάδας βρίσκεται στην Άσσια, ωστόσο από το 1974 δεν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής. Προσωρινή ποδοσφαιρική έδρα της ομάδας αποτελεί το Μακάρειο Στάδιο στη Λευκωσία.
Ελληνισμός Ακακίου

Το Αθλητικό Σωματείο Αναγνωστήριο Ελληνισμός Ακακίου (ή ο Ελληνισμός Ακακίου) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ακάκι της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει συμμετοχές κυρίως στη Δ΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε, το κίτρινο και το πορτοκαλί. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ελληνισμός Ακακίου.