Babelscape/SREDFM huggingface dataset:
Οικουμενική γλώσσα

Οικουμενική γλώσσα είναι μια υποθετική ιστορική ή μυθική γλώσσα που λέγεται ότι μιλιόταν και γινόταν κατανοητή από το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της γης. Από την άλλη, σε κάποιους κύκλους, λέγεται ότι ήταν κατανοητή από όλα τα έμβια πράγματα, όντα, και αντικείμενα εξίσου. Σύμφωνα με κάποιες αντιλήψεις, εικάζεται ότι ήταν η πρώτη γλώσσα όλων των ομιλητών, ή η μοναδική υπάρχουσα γλώσσα. Για άλλους, ο όρος παραπέμπει σε μια δεύτερη γλώσσα που μιλάμε με άνεση και χρησιμοποιείται για επικοινωνία μεταξύ ομάδων που οι πρώτες (ή μητρικές) τους γλώσσες είναι διαφορετικές. Κάποιες μυθολογικές ή θρησκευτικές παραδόσεις αναφέρουν ότι υπήρχε κάποτε μια μοναδική οικουμενική γλώσσα μεταξύ όλων των ανθρώπων, ή κοινή στους ανθρώπους και σε υπερφυσικά όντα, αν και η άποψη αυτή δεν υποστηρίζεται από ιστορικά δεδομένα.

Η ιδέα της οικουμενικής γλώσσας είναι τουλάχιστον τόσο παλιά όσο και η ιστορία της Βαβέλ. Η βιβλική ιστορία αναφέρει ότι υπήρξε κάποτε η εποχή μιας οικουμενικής γλώσσας του Αδάμ και στην συνέχεια κάτι συνέβη, η σύγχυση των γλωσσών, ιστορία ανάλογη με την "Πτώση του Ανθρώπου". Στην Ιουδαιοχριστιανική παράδοση υπάρχουν ποικίλες στάσεις για να ξαναγυρίσει κάποιος στην χρυσή εποχή, πριν την Βαβέλ. Αυτές περιλαμβάνουν την αισιοδοξία , την απαισιοδοξία, την προσφυγή στην παρωδία και προειδοποιήσεις για ύβρη, και εξαρτώνται από την επιθυμητή ερμηνεία της ιστορίας. 

Σε άλλες παραδόσεις, υπάρχει μειωμένο ενδιαφέρον ή γενική παρέκκλιση από το ερώτημα. Για παράδειγμα, στο ισλαμικό κόσμο η Αραβική γλώσσα είναι η γλώσσα του Κοράνιου, και έτσι οικουμενική για τους Μουσουλμάνους. Η γραπτή κλασσική Κινεζική γλώσσα διαβάζονταν και διαβάζεται ακόμα ευρέως αλλά προφέρεται διαφορετικά από αναγνώστες σε διαφορετικές περιοχές στην Κίνα, το Βιετνάμ, την Κορέα και στην Ιαπωνία για αιώνες. Ήταν μια de facto παγκόσμια "λόγια" γλώσσα με υπόβαθρο μια σε ευρεία βάση κουλτούρα. Σε κάποιο βαθμό και με τον ίδιο τρόπο τα Σανσκριτικά στην Ινδία ήταν "λόγια" γλώσσα για πολλούς για τους οποίους δεν ήταν μητρική γλώσσα.

Συγκριτικά, τα λατινικά ήταν εκ των πραγμάτων μια οικουμενική γλώσσα των διανοουμένων στον Μεσαίωνα, και η γλώσσα της Βουλγκάτα, στις περιοχές των καθολικών που κάλυπταν το μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής Ευρώπης και μερικές περιοχές επίσης της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης.

Στην Ιστορική γλωσσολογία, η μονογένεση των γλωσσών αναφέρεται στην ιδέα ότι όλες οι ομιλούμενες ανθρώπινες γλώσσες κατάγονται από μια μοναδική προγονική γλώσσα που μιλιόταν χιλιάδες χρόνια πριν.

Κατηγορία:Γλώσσες
Ύμνος του έθνους των Βάσκων

O Ύμνος του έθνους των Βάσκων (βασκικά: Eusko Abendaren Ereserkia) είναι ο επίσημος ύμνος της αυτοδιοικούμενης περιφέρειας της Χώρας των Βάσκων στην Ισπανία. Καθιερώθηκε από τον ιδρυτή του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος, Σαμπίνο Αράνα, το 1895 και αποτελείται από μια μουσική μελωδία δίχως στίχους που προέρχεται από ένα παραδοσιακό τραγούδι του Ντουράνγκο της επαρχίας της Βισκαΐας, γνωστό ως "Agitarri" που χρησιμοποιείτο ως εναρκτήριο άσμα χορευτικών εορτών. Ορίστηκε επίσημος ύμνος της περιφέρειας το 1936 από την πρώτη αυτοδιοίκητη κυβέρνηση της Χώρας των Βάσκων και τέθηκε υπό απαγόρευση κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο για να επανέλθει με το νέο καθεστώς αυτοδιοίκησης της περιφέρειας.

Κατά την επαναδιακήρυξη του ύμνου από τη Βασκική κυβέρνηση στις 14 Απριλίου 1983, υπήρξαν πολλές αντιδράσεις από διάφορα κόμματα που υποστήριζαν πως ο ύμνος αντιπροσώπευε περισσότερο το PNV παρά το σύνολο των Βάσκων. Έτσι, μόνο η μουσική του ύμνου αναγνωρίστηκε επισήμως, καθώς κρίθηκε πως το κείμενο του Αράνα ήταν ιδιαίτερα θρησκευτικό και ταυτιζόταν πολύ με το κόμμα του.

Δύο ακόμη τραγούδια, θεωρούνται ως εθνικοί ύμνοι, χωρίς επίσημη αναγνώριση. Το "Eusko Gudariak" (Οι Βάσκοι Μαχητές), ήταν το τραγούδι των Βάσκων στρατιωτών κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, και είναι πολύ διάσημο στους κύκλους των αριστερο-εθνικιστών και της ΕΤΑ. Επίσης γνωστό είναι και το τραγούδι "Gernikako arbola" («Δέντρο της Γκερνίκα»), οι στίχοι του οποίου γράφτηκαν από τον βάρδο Χοσέ Μαρία Ιπαραγίρε στα μέσα του 19ου αιώνα.
Αρχαία αγγλική γλώσσα

Η Αγγλοσαξονική γλώσσα (και Παλαιο-Αγγλική γλώσσα, Αρχαία αγγλική γλώσσα - "Old English" στη μοντέρνα Αγγλική γλώσσα) είναι η πρώιμη μορφή της Αγγλικής που ομιλείτο σε μέρη της σημερινής Αγγλίας και νότιας Σκωτίας από τον 5ο αιώνα ως τον 12ο αιώνα. Είναι μία από τις δυτικές γερμανικές γλώσσες και συνεπώς μοιάζει με την αρχαία φριζική και την αρχαία σαξονική. Συγγενεύει επίσης με την αρχαία νορβηγική (και, κατ' επέκταση, με τη σύγχρονη ισλανδική).

Η αγγλοσαξονική δεν ήταν μια στατική γλώσσα, καθώς ομιλείτο για περίπου 700 χρόνια – από την εποχή των μεταναστεύσεων των Αγγλοσαξόνων που δημιούργησαν την Αγγλία τον 5ο αιώνα μέχρι την περίοδο κατάκτησης της Αγγλίας από τους Νορμανδούς το 1066, μετά από την οποία η γλώσσα υπέστη ριζικές αλλαγές. Κατά τη διάρκεια αυτής της πρώιμης περιόδου αφομοίωσε μερικά χαρακτηριστικά των γλωσσών με τις οποίες ήρθε σε επαφή, όπως τα κελτικά και τις δύο διαλέκτους των αρχαίων νορβηγικών μετά την εισβολή των Βίκιγκς, που κατέλαβαν τη βόρεια και ανατολική Αγγλία.
Γοργυθίωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Γοργυθίωνας (Γοργυθίων) είναι γνωστός ένας γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της Καστιανείρας από την Αισύμη. Ο Γοργυθίωνας έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Τεύκρο. Το βέλος που χτύπησε τον Γοργυθίωνα εκτοξεύθηκε με στόχο τον Έκτορα.

Ο Γοργυθίωνας αναφέρεται στην "Ιλιάδα" (Θ 302-305), στη "Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου" (Γ΄ 12, 5) και στον κατάλογο 55 παιδιών του Πριάμου που παραθέτει ο Υγίνος ("Fabulae", 90).

Το γένος πεταλούδων "Gorgythion" της Β. Αμερικής και ο αστεροειδής 48373 Γοργυθίων (48373 "Gorgythion"), ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήραν το όνομά τους από τον μυθικό αυτό Τρωαδίτη.
Ντάριο Κρέσιτς

Ο Ντάριο Κρέσιτς (κροατικά: Dario Krešić), είναι Κροάτης τερματοφύλακας, που αγωνίζεται στην Γερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν. Έχει ύψος 1,96, βάρος 89 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο 91.
Παύλος Ραζέλος

Ο Παύλος Ραζέλος (1857-1929) ήταν Έλληνας υποστράτηγος, αρχηγός της Χωροφυλακής και πολιτευτής.

Γεννήθηκε στο Οίτυλο Λακωνίας το 1857. Κατατάχθηκε στην τότε Βασιλική Χωροφυλακή και υπηρέτησε σε πολλές υπηρεσίες, ενώ έφθασε στο βαθμό του υποστρατήγου Χωροφυλακής. Από το 1895 με τον βαθμό του υπομοίραρχου άρχισε να πολιτεύεται και να εκλέγεται συνέχεια βουλευτής* της επαρχίας Λακεδαίμονος. Οι υπηρεσίες που προσέφερε κατά τη παραμονή του στη Χωροφυλακή υπήρξαν σπουδαίες. Ειδικότερα στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο καθώς και στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, μετά τον οποίο ανέλαβε Αρχηγός Χωροφυλακής. Αποστρατεύθηκε το 1916. Είχε τιμηθεί με πολλά πολεμικά παράσημα.
:(*) Την εποχή εκείνη δεν απαγορευόταν η ανάμειξη των στρατιωτικών στη πολιτική.
La Renaissance

"La Renaissance" είναι ο εθνικός ύμνος της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, ο οποίος υιοθετήθηκε όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη το 1960. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον τότε πρωθυπουργό, Μπαρτελεμί Μπογκάντα. Η μουσική αποτελεί σύνθεση του Χέρμπερτ Πέπερ, ο οποίος επίσης συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Σενεγάλης, "Pincez Tous vos Koras, Frappez les Balafons".

Υπάρχει επίσης μία έκδοση στη γλώσσα Σάνγκο με τον τίτλο "E Zingo".
Macintosh

right|thumb|220px|Ο Macintosh 128K, ο πρώτος Mac, που κυκλοφόρησε το 1984right|thumb|220px|iMac G5 του 2005

Οι Mac, παλαιότερα γνωστό ως Macintosh, είναι το εμπορικό όνομα σειράς προσωπικών υπολογιστών που σχεδιάζονται, αναπτύσσονται και προωθούνται από την εταιρεία Apple Inc. Οι πρώτοι υπολογιστές, που ονομάζονταν Macintosh, κυκλοφόρησαν στην αγορά στις 24 Ιανουαρίου του 1984 μέσα σε κλίμα εορτασμού. Χρησιμοποιούσαν ένα γραφικό περιβάλλον εργασίας (GUI) με ποντίκι, σε αντίθεση με το τότε τυπικό περιβάλλον γραμμής εντολών ("command line interface"). Η σημερινή γραμμή προϊόντων Mac κυμαίνεται από το βασικό επιτραπέζιο ("desktop") Mac mini ως τους διακομιστές ("server") Xserve. Τα συστήματα Mac στοχεύουν κυρίως στις αγορές οικιακής χρήσης, εκπαίδευσης και των επαγγελματιών του δημιουργικού τομέα. Η παραγωγή των Mac βασίζεται στο κάθετο οικονομικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο η κατασκευάστρια Apple αναλαμβάνει όλο το υλικό ("hardware") και δημιουργεί το δικό της λειτουργικό σύστημα ("operating system") που είναι προεγκατεστημένο σε κάθε νέο Mac. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με τους IBM συμβατούς υπολογιστές ή απλά PC, όπου άλλοι κατασκευαστές παρέχουν τα λειτουργικά συστήματα και άλλοι κατασκευάζουν το υλικό. Οι σύγχρονοι Mac, όπως και τα υπόλοιπα PC, μπορούν να τρέχουν διάφορα λειτουργικά συστήματα όπως Linux, FreeBSD, Windows κτλ.

Οι αρχικοί Macintosh χρησιμοποιούσαν επεξεργαστές της οικογένειας Motorola όπως 68000 και 68020, και το 1994 PowerPC επεξεργαστές της Motorola και της IBM. Η Apple ξεκίνησε την μετάβαση σε χρήση της αρχιτεκτονικής x86 της Intel το 2006, που επέτρεψε για πρώτη φορά στους Mac να τρέχουν εφαρμογές γραμμένες για την αρχιτεκτονική x86 χωρίς προσομοίωση. Οι σημερινοί Mac χρησιμοποιούν επεξεργαστές "intel Core 2" και "intel Xeon 5100". Έρχονται με την τελευταία έκδοση του Mac OS X προεγκατεστημένη.
Scribus

Το Scribus είναι μια εφαρμογή για σελιδοποίηση εγγράφων (desktop publishing, DTP) η οποία διατίθεται ως ελεύθερο λογισμικό υπό τη Γενική δημόσια άδεια GPL. Υπάρχουν εκδόσεις για το Linux, το Unix, το Mac OS X, το OS/2 και τα Microsoft Windows. Είναι γνωστό για την ευρεία γκάμα εργαλείων του και τα πολλά χαρακτηριστικά διάταξης σελίδων, τα οποία συγκρίνονται με κορυφαίες μη ελεύθερες εφαρμογές όπως το Adobe PageMaker, το PagePlus, το QuarkXPress και το Adobe InDesign.

Το Scribus είναι σχεδιασμένο για ευέλικτη διάταξη σελίδας και τυπογραφία, και έχει την ικανότητα να προετοιμάζει αρχεία για επαγγελματικής ποιότητας στοιχειοθεσία. Μπορεί επίσης να δημιουργήσει κινούμενες και διαδραστικές παρουσιάσεις PDF και φόρμες. Παραδείγματα χρήσης του Scribus αποτελούν μικρές εφημερίδες, διαφημιστικά ή ενημερωτικά φυλλάδια, αφίσες και βιβλία.

Ένα επίσημο εγχειρίδιο του Scribus διατίθεται στα Αγγλικά από τις 19 Ιανουαρίου του 2009, και εκδίδεται από τη FLES Books.
Ανταλκίδειος ειρήνη

Η Ανταλκίδειος ειρήνη (ή "Βασίλειος ειρήνη" ή "Ειρήνη του Βασιλέως") ήταν η έκβαση του Κορινθιακού πολέμου (395-387 π.Χ.), που σηματοδότησε το τέλος του. 

Οι Σπαρτιάτες εξαντλημένοι από τον πόλεμο με τους Αθηναίους, τους Θηβαίους, τους Ευβοείς και τους λοιπούς Έλληνες έστειλαν ένα ναύαρχό τους, τον Ανταλκίδα, να υπογράψει ειρήνη με τους Πέρσες του Αρταξέρξη Β΄ (386 π.Χ.). Με τη συνθήκη αυτή συμφωνήθηκε μεταξύ των Σπαρτιατών και του Πέρση βασιλιά α) να παραδοθούν σε αυτόν οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας και η Κύπρος β) να διακηρυχθεί η αυτονομία των ελληνικών πόλεων εκτός από τις αθηναϊκές κληρουχίες της Λήμνου, της Ίμβρου και της Σκύρου και γ) να επιβλέπουν οι Σπαρτιάτες την τήρηση της ειρήνης στον ελλαδικό χώρο.

Μετά την Ανταλκίδειο ειρήνη επικράτησε για λίγα χρόνια ηρεμία στον ελληνικό κόσμο, ωστόσο άρχισαν και πάλι οι συγκρούσεις, αυτή τη φορά μεταξύ Βοιωτών και Σπαρτιατών. Ο νέος αυτός πόλεμος κατέληξε στην κατάρρευση της Σπαρτιατικής ηγεμονίας, φέρνοντας στο προσκήνιο τους Θηβαίους με τη Θηβαϊκή ηγεμονία.
Μπένο Γκούτενμπεργκ

Ο Μπένο Γκούτενμπεργκ ("Beno Gutenberg", 4 Ιουνίου 1889 - 25 Ιανουαρίου 1960) ήταν Γερμανός σεισμολόγος με σημαντική επιστημονική συνεισφορά. Ήταν συνεργάτης του Τσαρλς Ρίχτερ στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια και σύντροφός του στην επινόηση της κλίμακας Ρίχτερ για τη μέτρηση του μεγέθους των σεισμών.
Μάχη του Κεφαλόβρυσου

Η Μάχη του Κεφαλόβρυσου, ή Μάχη του Καρπενησίου, έλαβε χώρα κοντά στο Καρπενήσι, το πιθανότερο το βράδυ της 8ης Αυγούστου προς 9η Αυγούστου 1823, μεταξύ δύναμης επαναστατημένων Ελλήνων ατάκτων και των Οθωμανικών στρατευμάτων. Οι Έλληνες πολέμησαν υπό την καθοδήγηση του Σουλιώτη Μάρκου Μπότσαρη.
Τζέιμς Μποντ

Ο Τζέιμς Μποντ (James Bond) ή Πράκτωρ 007 είναι φανταστικός χαρακτήρας, που δημιουργήθηκε το 1953 από τον Άγγλο συγγραφέα Ίαν Φλέμινγκ. Είναι πρωταγωνιστής δώδεκα μυθιστορημάτων και δύο συλλογών διηγημάτων. Το ονοματεπώνυμό του ανασύρει εικόνες πλούτου, εξωτικές τοποθεσίες, σεξ, περιπέτεια και κατασκοπεία. Τα βιβλία του Ίαν Φλέμινγκ, με φανατικούς αναγνώστες στα τέλη της δεκαετίας του 1950, μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη δημιουργώντας τη δημοφιλέστερη, πιο μακροχρόνια και επιτυχημένη κινηματογραφική σειρά.

Σκηνοθέτης και πνευματικός πατέρας των πρώτων ταινιών είναι ο Τέρενς Γιανγκ, ενώ την μουσική επένδυση 11 ταινιών ανέλαβε ο Τζον Μπάρι. Η πρώτη ταινία της σειράς προβλήθηκε το 1962 και ήταν ο "Δόκτωρ Νο" ("Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007, εναντίον Δόκτορος Νο"), με τον Σον Κόνερι και την Ούρσουλα Άντρες. Ο κινηματογραφικός Μποντ, από τον πρώτο του 1962 και όσους ακολούθησαν, παραμένει η επιτομή του κομψού και τζέντλεμαν κατασκόπου. Γνωρίζει σε όλες τις περιστάσεις πώς να ντυθεί, τι να πιει, τι να πει και πότε να «σπάσει» τους κανόνες. Αποδίδει με τον πιο περίτεχνο τρόπο το «Βρετανικό στιλ». Κάθε ένας από τους ηθοποιούς που ενσαρκώνουν τον μυστικό πράκτορα προσθέτει και μία διαφορετική διάσταση στον χαρακτήρα του. Ο Σον Κόνερι συνέλαβε τον ζωώδη μαγνητισμό και το ειρωνικό χιούμορ του Μποντ. Και από το πρώτο «επεισόδιο» ανέλαβε να διαφυλάξει το αμερικανικό έθνος προστατεύοντας την εκτόξευση του πυραύλου από τις επιβουλές των εχθρών.

Συνολικά έχουν γυριστεί 24 ταινίες. Η πιο πρόσφατη από αυτές είναι το "Spectre", που προβλήθηκε το 2015, με πρωταγωνιστή τον Ντάνιελ Κρεγκ.
Σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής

thumb|250px|Σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής
thumb|250px|Κυβερνητική σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής
thumb|250px|Σημαία του Αρμοστή του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής
Η σημαία του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής παραχωρήθηκε το 1963, με τη δημιουργία του εδάφους. Πριν, το έδαφος αποτελούσε τμήμα της κτήσης των νησιών Φώκλαντ και χρησιμοποιούσε την ίδια σημαία.

Στη σημαία βλέπουμε λευκό φόντο με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου, που συνοδεύεται από το εθνόσημο του Βρετανικού Εδάφους της Ανταρκτικής.

Η σημαία χρησιμοποιείται στους βρετανικούς ερευνητικούς σταθμούς του εδάφους και επίσης στην έδρα και στα γραφεία της Βρετανικής Ερευνητικής Εταιρείας της Ανταρκτικής. Ο Κυβερνήτης χρησιμοποιεί την ίδια σημαία με το εθνόσημο ενσωματωμένο.

Βρετανικό Έδαφος της Ανταρκτικής
Ειρήνη Δούκαινα

Η Ειρήνη Δούκαινα (1066 – 19 Φεβρουαρίου 1138) ήταν αυτοκράτειρα από τη Δυναστεία των Δουκών χάρη στον γάμο της με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό από τη Δυναστεία των Κομνηνών. Η Ειρήνη Δούκαινα ήταν τρίτο παιδί και μεγαλύτερη κόρη του Πρωτοβεστιάριου Ανδρόνικου Δούκα και της Μαρίας της Βουλγαρίας, εγγονής του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας. Ο πατέρας της Ανδρόνικος ήταν μεγαλύτερος γιος του Καίσαρα Ιωάννη Δούκα, ανεψιός του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι΄ Δούκα και ξάδελφος του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα.
Κωδικός Alias

Το Κωδικός Alias (αγγλικά: Alias) είναι αμερικάνικη κατασκοπευτική σειρά που δημιουργήθηκε από τον J. J. Abrams. Η σειρά προβλήθηκε από τις 30 Σεπτεμβρίου 2001 μέχρι τις 22 Μαΐου 2006 από το τηλεοπτικό δίκτυο ABC. Στη σειρά πρωταγωνιστεί η Τζένιφερ Γκάρνερ και υποδύεται τη Σίντεϋ Μπρίστοου, μια πράκτορα της CIA.

Η κύρια πλοκή ξεδιπλώνεται γύρω από την αναζήτηση και την ανάκτηση ορισμένων τεχνημάτων που δημιουργήθηκαν από τον Milo Rambaldi, έναν πλασματικό, εφευρέτη στο στυλ του Λεονάρντο Ντα Βίντσι και μια προφητεία από την περίοδο της Αναγέννησης. 

Η λέξη alias, στα ελληνικά μεταφράζεται ως "ψευδώνυμο" ή "πλαστό όνομα" και αναφέρεται στα πολλά πρόσωπα που αλλάζει η πρωταγωνίστρια της σειράς για να επιτύχει τις διάφορες αποστολές της.
Στρυμόνας

O Στρυμόνας (βουλγαρικά: Струма, Στρούμα) είναι ποταμός της Βαλκανικής Χερσονήσου με συνολικό μήκος 392 χιλιόμετρα, από τα οποία 274 βρίσκονται σε βουλγαρικό έδαφος και 118 σε ελληνικό. Στο ελληνικό έδαφος, ο ποταμός ρέει αποκλειστικά στο έδαφος του νομού Σερρών και μαζί με τον Αγγίτη που είναι ο κυριότερος ελληνικός παραπόταμός του, ανήκουν στην υδρογραφική λεκάνη της ανατολικής Μακεδονίας. 

Η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 17.300 τ.χλμ., από αυτά τα 11.035 τ.χλμ. ανήκουν στην Βουλγαρία και τη Βόρεια Μακεδονία και τα 6.295 τ.χλμ. στην Ελλάδα, η δε μέση ετήσια απορροή του εκτιμάται σε 3.440 x 106 κυβικά μέτρα. Τα πετρώματα της λεκάνης απορροής του είναι κυρίως μεταμορφωμένα αποτελούμενα από γνευσίους, σχιστόλιθους και μάρμαρα. Υπάρχουν, επίσης, εκρηξιγενή πετρώματα και μεταλλοφόρα ιζηματογενή. Σε ορισμένες θέσεις της κοίτης του υπάρχουν συγκεντρώσεις προσχωματικού χρυσού.

Ο ποταμός είναι πλούσιος σε φερτές ύλες που προσχώνουν συνεχώς στην πεδιάδα των Σερρών και τη Λίμνη Κερκίνη. Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι μεταφέρονται τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια (4.000.000) κυβικά μέτρα φερτών υλών ετησίως, σε μέση ετήσια απορροή 3,4 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού. Το πλάτος του ξεπερνάει τα 250 μέτρα, ενώ το βάθος του φτάνει τα 3 μέτρα.
Κολωνάκι

Το Κολωνάκι είναι συνοικία στο κέντρο της Αθήνας. Εκτείνεται από τη λεωφόρο Πανεπιστημίου ανατολικά μέχρι το Μέγαρο Μουσικής. Νότια εκτείνεται ως τη Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας όπου συνορεύει με τη γειτονιά της Ρηγίλλης ή Ανακτόρων και τη συνοικία του Παγκρατίου. Βορειοδυτικά εκτείνεται μέχρι την οδό Σίνα και την οδό Οίτης όπου χωρίζεται από την ιστορική συνοικία της Νεάπολης. Το Κολωνάκι ονομάστηκε έτσι λόγω ενός παλιού μαρμάρινου ύψους 2 μέτρων και διαμέτρου 30 εκατοστών που βρέθηκε στην περιοχή και αναστηλώθηκε στην δεξιά σκάλα της Δεξαμενής. Οι Αθηναίοι του Μεσαίωνα, προς αποτροπή επιδημιών ή άλλων συμφορών συνήθιζαν να κάνουν λιτανείες και ιεροτελεστίες με θυσίες νεαρών ζώων. Στα σημεία που κατέληγαν αυτές οι λιτανείες ολοκλήρωναν την ιεροτελεστία και έστηναν το «κολωνάκι». Έχουν βρεθεί πολλά σημεία στην Αθήνα που είχαν στηθεί τέτοια κολωνάκια.

Κατά την Οθωμανική περίοδο, η περιοχή ήταν ακατοίκητη (βρισκόταν στα ανατολικά περίχωρα της πόλης) και ονομαζόταν «Κατσικάδα» και «Κατσικάδικα», γιατί στις πλαγιές του Λυκαβηττού οι γαλατάδες έβοσκαν τις κατσίκες τους. Μετά τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, λόγω της τοποθεσίας της στην καρδιά της Αθήνας, σε απόσταση αναπνοής από τα τότε Βασιλικά Ανάκτορα (η σημερινή Βουλή των Ελλήνων), η συνοικία εξελίχθηκε και μέχρι σήμερα συνεχίζει να θεωρείται μία από τις πιο ακριβές συνοικίες του Δήμου Αθηναίων. Στα Δεκεμβριανά αποτέλεσε την βάση των στρατιωτικών δυνάμεων των Βρετανών και της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου που διοικούσε ο Βρετανός στρατηγός Ρόναλντ Σκόμπι, με αποτέλεσμα να το αντιπαθήσουν οι ΕΑΜίτες και γενικότερα οι αριστεροί, που για πολλά χρόνια έκτοτε αποκαλούσαν το Κολωνάκι . Η μεγάλη κοινωνική διαφορά που παρουσίαζαν μεταξύ τους οι σχετικά ομόηχες συνοικίες Κολωνός και Κολωνάκι έγινε αφορμή για πολλές ανέκδοτες προπολεμικές ιστορίες που χάρισαν και σχετικό τίτλο ελληνικής ταινίας «Λαός και Κολωνάκι» (αντί του Κολωνός και Κολωνάκι).

Στην περιοχή στεγάζονται πολλές πρεσβείες, όπως τους Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας, καθώς και τα γραφεία της Ιεράς Συνόδου. Η περιοχή εξυπηρετείται από τους σταθμούς «Πανεπιστήμιο», «Σύνταγμα» και «Ευαγγελισμός» του μετρό της Αθήνας .
Ραλφ Γκονσάλβες

Ο Ραλφ Γκονσάλβες ("Ralph Everard Gonsalves", 1946-) είναι πολιτικός, πρωθυπουργός του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων από τις 29 Μαρτίου 2001. Αρχηγός του Εργατικού Κόμματος Ενότητας (σοσιαλδημοκρατικό), είναι γνωστός και με το ψευδώνυμο «σύντροφος Ραλφ». Επανεξελέγη στις εκλογές του 2005 , του 2010 , του 2015 και του 2020. Είναι πρόεδρος της Καραϊβικής Κοινότητας από τις 3 Ιουλίου 2020.
Νικηφόρος Λύτρας

Ο Νικηφόρος Λύτρας (Πύργος Τήνου, 1832 – Αθήνα, 13 Ιουνίου 1904) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ζωγράφους και δασκάλους της ζωγραφικής κατά τον 19ο αιώνα. Θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου και πρωτοπόρος στην διαμόρφωση της διδασκαλίας των Καλών Τεχνών στην Ελλάδα.
Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄

Ο Άγιος Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ ("Papa Giovanni XXIII"), κατά κόσμον Άντζελο Τζουζέππε Ρονκάλλι ("Angelo Giuseppe Roncalli", 25 Νοεμβρίου 1881 - 3 Ιουνίου 1963), γνωστός ως «ευλογημένος Ιωάννης ΚΓ΄» από την ημέρα της οσιοποίησής του, εξελέγη 261ος Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και κυβερνήτης του Βατικανού στις 28 Οκτωβρίου 1958. Συνεκάλεσε τη Β΄ Βατικάνεια Σύνοδο (1962-1965), αλλά δεν έζησε για να δει την ολοκλήρωσή της, καθώς πέθανε στις 3 Ιουνίου του 1963, δύο μήνες μετά την ολοκλήρωση της τελικής εγκυκλίου του, "Pacem in Terris". Οσιοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2000, μαζί με τον Πάπα Πίο Θ΄. Ήταν οι πρώτοι Πάπες από την εποχή του Πάπα Πίου Ι΄ που έλαβαν αυτή την τιμή. Η μνήμη του τιμάται στις 11 Οκτωβρίου από την Καθολική Εκκλησία, την ημέρα δηλαδή της έναρξης των εργασιών της Β΄ Βατικάνειας Συνόδου. Η μνήμη του τιμάται επίσης στις 3 Ιουνίου από την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική και στις 4 Ιουνίου από την Αγγλικανική Εκκλησία του Καναδά. Στην Ιταλία, αναφέρεται με το στοργικό υποκοριστικό «"Il Papa Buono"» («Ο καλός Πάπας»).
Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας

Ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας ("Konrad III.", 1093 – 15 Φεβρουαρίου 1152) από τον Οίκο των Χοενστάουεν ήταν Βασιλιάς της Ιταλίας (1128 - 1135), Βασιλιάς της Αρλ (1137 - 1152) και ο πρώτος βασιλιάς της Γερμανίας από τον Οίκο των Χοενστάουφεν (1138 - 1152). Ήταν γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σουηβίας και της Αγνής του Βάιμπλινγκεν, κόρης του αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄. 

Ο Κορράδος ορίστηκε δούκας της Φραγκονίας από τον θείο του Ερρίκο Ε΄ (1115). Έναν χρόνο αργότερα διορίστηκε αντιβασιλιάς της Γερμανίας μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Φρειδερίκο Β΄ της Σουηβίας. Με τον θάνατο του Ερρίκου (1125), ο Κορράδος ανεπιτυχώς προσπάθησε να βοηθήσει τον μεγάλο του αδελφό να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας, με αποτέλεσμα να χάσει τα πολιτικά του δικαιώματα. Αργότερα τον Δεκέμβριο του 1127 με την υποστήριξη της Σουηβίας και του δουκάτου της Αυστρίας εξελέγη αντιβασιλιάς στην Νυρεμβέργη. Ο Κορράδος πέρασε τις Άλπεις προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς της Ιταλίας από τον Άνσελμο Ε΄ αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου. Τα δύο επόμενα χρόνια δεν έκανε τίποτα σημαντικό στην Ιταλία και επέστρεψε στη Γερμανία (1130). Αυτός και ο αδελφός του προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσουν τον Λοθάριο και τελικά δήλωσαν την υποταγή τους (1135) με τον Λοθάριο να επιστρέφει τα παλιά τους εδάφη.
Σημαία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων

thumb|200px|right|Αναλογίες: 1:2
Η Σημαία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων περιέχει τα παναραβικά χρώματα (κόκκινο, πράσινο, λευκό και μαύρο), τα οποία συμβολίζουν την αραβική ενότητα. Τα εν λόγω χρώματα έχουν επιπρόσθετα τις ακόλουθες σημασίες:
* πράσινο: γονιμότητα,
* λευκό: ουδετερότητα,
* μαύρο: ο πλούτος σε πετρέλαιο εντός των συνόρων της χώρας.
Υιοθετήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1971 με το μεταβατικό (ως το 1996) Σύνταγμα.
Μαρσιποφόρα

thumb|250px|right|Μυρμηκόβιος ο ταινιωτός (Νούμπατ) (Myrmecobius fasciatus)
Μαρσιποφόρα ονομάζεται η ανθυφομοταξία των θηλαστικών που χαρακτηρίζονται από την παρουσία στα θηλυκά ενός θυλάκου (τσέπης), που λέγεται μάρσιπος. Μέσα σε αυτόν μεταφέρεται και ολοκληρώνεται η ανάπτυξη του πρώιμου νεογέννητου. Η τάξη των μαρσιποφόρων, είναι η μοναδική της υπέρταξης των μεταθηρίων. Περιλαμβάνει περισσότερα από 270 είδη τα οποία συναντώνται στην Αυστραλία (εκεί εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αφθονία και ποικιλομορφία), στην Τασμανία, στη Νέα Γουινέα και την Αμερική.
Μετρό της Κατάνια

right|50x50px|Το σήμα του Μετρό της Κατάνια
Το Μετρό της Κατάνια ("Metropolitana di Catania" στα Ιταλικά) είναι μητροπολιτικός σιδηρόδρομος, εν μέρει υπόγειος, που εξυπηρετεί την πόλη της Κατάνης στη Σικελία.

Τέθηκε σε λειτουργία στις 27 Ιουνίου 1999 και αποτελείται από μία και μόνη, επί του παρόντος, γραμμή, μήκους τεσσάρων χιλιομέτρων περίπου. Το τμήμα της γραμμής μεταξύ των σταθμών Μπόργκο ("Borgo") και Γκαλατέα ("Galatea"), που καλύπτει λίγο περίσσοτερο από το μισό μήκος της γραμμής, είναι υπογειωμένο. Η ελάχιστη χρονοαπόσταση μεταξύ διαδοχικών συρμών περιορίζεται σε 15 λεπτά λόγω ότι μεταξύ των σταθμών "Γκαλατέα" ("Galatea") και "Πόρτο" ("Porto", δηλαδή «Λιμάνι») η γραμμή είναι μονή.
Μοράβας

Ο Μοράβας (τσέχικα και σλοβακικά: "Morava", στα γερμανικά: "March") είναι ένας ποταμός στην Κεντρική Ευρώπη, αριστερός παραπόταμος του Δούναβη, που έδωσε το όνομά του στην ιστορική περιοχή Μοραβία της Τσεχίας, της οποίας αποτελεί τον σημαντικότερο ποταμό. Το συνολικό του μήκος είναι 358 χιλιόμετρα. Στην αρχαιότητα και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν γνωστός σαν Μάργος . Πηγάζει από το όρος Κράλιτσκι Σνέζνικ, στα βορειοδυτικά σύνορα της Μοραβίας και ρέει γενικά προς τα νότια. Ο κάτω ρους του σχηματίζει το σύνορο μεταξύ της Τσεχίας και της Σλοβακίας, και για λίγο το σύνορο μεταξύ της Αυστρίας και της Σλοβακίας.

Ο Μοράβας σχημάτισε το εύφορο Μοραβιανό Πεδίο (Marchfeld) μεταξύ της κοίτης του και της Βιέννης, και από την άλλη πλευρά την πεδιάδα Ζάχορσκα νίζινα στη Σλοβακία, που φθάνει ως την Μπρατισλάβα. Χύνεται στον Δούναβη στο Ντεβίν, προάστιο της Μπρατισλάβας. Η μόνη άλλη αξιόλογη πόλη στις όχθες του Μοράβα είναι το Όλομουτς της Μοραβίας. Ο σημαντικότερος παραπόταμός του είναι ο Τάγια (γερμανικά) ή Ντύγιε (τσέχικα και σλοβακικά), που σχηματίζει το φυσικό σύνορο μεταξύ Μοραβίας και Κάτω Αυστρίας. Σημαντικός είναι και ο Μυγιάβα, που συμβάλλει με τον Μοράβα στο Κούτι. Οι αμμώδεις εκτάσεις στην αριστερή σλοβακική όχθη του Μοράβα σχηματίσθηκαν από τον άνεμο, που μετέφερε αμμώδεις εναποθέσεις από τη Βαλτική Θάλασσα επί εκατομμύρια χρόνια.

Η μέση παροχή του Μοράβα σε νερό ανέρχεται στα 120 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Ο Μοράβας δεν πρέπει να συγχέεται με το ποτάμιο σύστημα Μοράβα των Βαλκανίων, που αποτελείται από τους ποταμούς Μεγάλο Μοράβα και Νότιο Μοράβα, το μεγαλύτερο υδάτινο σύστημα της Σερβίας.
Άνγκστρομ

Το Άνγκστρομ ή Άνγστρεμ, ή άνγκστρομο ή μονάδα άνγκστρομ ("Angstrom" ή "Ångström") είναι μονάδα μήκους ίση με ένα δεκάκις χιλιοστό του μικρού (μικρόν) και συμβολίζεται με το σουηδικό γράμμα Å (Å).

Χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση ατομικών πυρήνων, οπτικών φασμάτων και χημικών δεσμών. Στις μέρες μας τέτοια μικρά μεγέθη μετριούνται συνήθως σε νανόμετρα (formula_1), όπου και από τον ορισμό του Άνγκστρομ ισχύει:

:formula_2

Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση του μήκους κύματος ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών.

To Άνγκστρομ Å πήρε την ονομασία του από τον σουηδό φυσικό Ανδρέα Άνγκστρομ ("Anders Jonas Ångström") (1814–1874), ο οποίος ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της φασματοσκοπίας.
Ρωμαϊκό Βασίλειο

: "Το παρόν άρθρο αναφέρεται στην ομώνυμη χρονική περίοδο και συνεπώς σε ιστορικά και κοινωνικοπολιτικά στοιχεία. Για μια πληρέστερη άποψη του ρωμαϊκού πολιτισμού παρακαλείσθε να επισκεφτείτε το λήμμα «Αρχαία Ρώμη»." 

Με τον όρο Ρωμαϊκό Βασίλειο (Λατινικά: "Regnum Romanum") εννοείται η περίοδος εκείνη της αρχαίας ρωμαϊκής ιστορίας πριν από την ίδρυση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, κατά την οποία το πολίτευμα του κράτους ήταν η μοναρχία. Καμιά πληροφορία που είναι διαθέσιμη για τη συγκεκριμένη περίοδο δεν έχει απολύτως εξακριβωθεί, καθώς οι πηγές εντάσσονται σε μεταγενέστερες εποχές (δημοκρατική και αυτοκρατορική) και επιπροσθέτως συγχέουν τα ιστορικά γεγονότα με τον μύθο. Σύμφωνα με την παράδοση η εποχή αυτή έχει ως έτος έναρξης το 753 π.Χ., μυθική ημερομηνία ίδρυσης της Ρώμης, και τελειώνει το 510/509 π.Χ., με την εκθρόνιση του εβδόμου και τελευταίου βασιλιά της πόλης.

Κατά την πρώιμη ρωμαϊκή ιστορία, κεφαλή του κράτους ήταν ο "«Rex»" "(σημαίνει βασιλιάς)", τον οποίο εξέλεγαν οι "«patres»", δηλαδή οι άρχουσες οικογένειες (εκτός από τον Ρωμύλο, τον ιδρυτή της πόλης), προκειμένου να κυβερνήσει την πόλη. Δεν υπάρχουν σωζόμενες αναφορές σχετικά με τα κριτήρια εκλογής των πρώτων τεσσάρων βασιλέων της Ρώμης, αν και για τους τρεις επόμενους υιοθετήθηκε μια γραμμή συγγενικής διαδοχής από την οικογένεια της μητέρας. Συνεπώς οι αρχαίοι ιστορικοί υιοθετούν την άποψη πως ο βασιλιάς επιλεγόταν βάσει της αρετής του. Όσο για τις εξουσίες που κατείχε, οι ιστορικές πηγές του αποδίδουν αρμοδιότητες ανάλογες με αυτές των υπάτων της δημοκρατικής περιόδου. Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν πως η πραγματική εξουσία ανήκε στο λαό και πως ο βασιλιάς ήταν απλώς το εκτελεστικό όργανο, ενώ άλλοι αποδίδουν στον βασιλιά απόλυτη εξουσία, με τον λαό και την Σύγκλητο να περιορίζονται σε δευτερεύοντες ρόλους.

Υποθέτοντας πως όντως ίσχυαν οι εξουσίες τις οποίες η παράδοση αποδίδει στο πρόσωπο αυτό, αυτές θα ήταν: η εκτελεστική εξουσία, η διοίκηση του στρατού, η πρωτοκαθεδρία στη θρησκευτική ζωή, η νομοθετική και δικαστική εξουσία. Τέλος θεωρούνταν ο αντιπρόσωπος των Ρωμαίων απέναντι στους θεούς. Με την ιδιότητα αυτή επιβίωσε το αξίωμα μετά το πέρας της μοναρχίας, με τη μορφή του "«rex sacrorum»".