[en] Background. Respiratory muscle training is commonly used as treatment of asthmatic patients. There are indications that these muscles have compromised their ability to generate force, because the obstruction to the air flow that asthma entails generates pulmonary hyperinflation that places the diaphragm at mechanical disadvantage and reduces the expansion of the rib cage, forcing the inspiratory musculature to work in a position where its length/tension ratio is not optimal. Similarly, systemic corticosteroids prescribed as treatment of this pathology can cause muscle weakness or steroid-induced myopathy. However, the current literature that reflects these aspects is scarce, so it is necessary to continue researching in this area. Objective. To analyze the possible differences of respiratory muscle strength between subjects with and without asthma. Methods. An observational descriptive study was carried out to compare the strength of the respiratory muscles in patients with asthma and healthy people, matched by age and sex, by measuring the maximum respiratory pressures with a Micromedical RPM® Carefusion device. The study group was recruited from the Pneumology service of the HM Modelo Hospital and Pneumology and Allergology service of the University Hospital Complex, both from A Coruña, while the data of the control sample were extracted from a similar parallel investigation. Outcomes. Data's statistical analysis reveals that the values of maximum respiratory pressures do not differ significantly between asthmatic patients and healthy group, with mean difference between both for the maximum expiratory pressure being 14,9±9,5 cmH2O and 3,1± 6,6 cmH2O for the maximum inspiratory pressure. Conclusions. There are no statistically significant differences in the comparison of respiratory muscle strength between subjects with and without asthma.

[gl] Introdución. O adestramento da musculatura respiratoria é unha intervención comunmente empregada na abordaxe de pacientes con asma. Existen indicios de que ditos músculos teñen comprometida a súa capacidade para xerar forza, pois a obstrución ao fluxo aéreo que conleva a asma provoca hiperinsuflación pulmonar, a cal sitúa ao diafragma en desvantaxe mecánica e diminúe a expansión da caixa torácica, obrigando á musculatura inspiratoria a traballar nunha posición onde a súa relación lonxitude/tensión non é óptima. Do mesmo xeito, os corticoides sistémicos prescritos para o tratamento desta patoloxía poden causar debilidade muscular ou miopatía inducida por esteroides. Sen embargo, a literatura actual que reflexa estos aspectos é escasa, polo que resulta necesario seguir investigando neste ámbito. Obxectivo. Analizar as posibles diferenzas en canto á forza da musculatura respiratoria entre suxeitos con e sen asma. Material e método. Realízase un estudo descritivo observacional para comparar a forza da musculatura respiratoria en pacientes con asma e persoas sás, emparelladas por idade e sexo, a través da medición das presións respiratorias máximas cun dispositivo Micromedical RPM® Carefusion. O grupo de estudo foi recrutado dos servizos de Pneumoloxía do Hospital HM Modelo e de Pneumoloxía e Alergoloxía do Complexo Hospitalario Universitario, ambos da Coruña, mentres que os datos da mostra control foron extraídos dunha investigación paralela similar. Resultados. A análise estadística dos datos revela que os valores das presións respiratorias máximas non difiren significativamente entre o grupo de persoas con asma e os suxeitos sans, sendo a diferenza de medias entre ambos na presión espiratoria máxima de 14,9±29,5 cmH2O e na presión inspiratoria máxima de 3,1±16,6 cmH2O. Conclusións. Non existen diferenzas estatísticamente significativas na comparación da forza da musculatura respiratoria entre suxeitos con e sen asma.