[en] Introduction: Dermatofibrosarcoma Protuberans is a skin sarcoma with low incidence, slow growth, painless and little tendency to metastasis, but with a high rate of recurrence. This tumor has a significant local infiltration capacity that can affect the subcutaneous and tegumentary tissue, so the recommended treatment is complete removal or resection. The prognosis after surgical treatment is good; however, there are cases withnodal involvement or distant metastases that impair the patient's quality of life and can lead to death. Post-operative surgical wound care after tumor exeresis, its sequelae, as well as the biopsychosocial approach, are subjects of study that the literature does not address in depth. Objective: To perform a comprehensive assessment and post-operative care plan of a patient undergoing surgery for Dermatofibrosarcoma Protuberans in the leg, resulting in skin grafting and iatrogenic lymphedema, from primary care. Methodology: Clinical case. Assessment using Marjory Gordon's 11 Functional Patterns, elaboration of the care plan according to NANDA-NOC-NIC taxonomy, application of the AREA model in the selection of diagnoses and DREOM model in the identification of results and interventions. Complementary to this, different validated scales were used to support the objective assessment. Results: 10 NANDA diagnoses were originally identified, prioritizing 3 of them in relation to mobility problems, self-perception and tissue injury. The care plan includes 8 NOC outcomes and 13 NIC interventions. The diagnosis of impaired tissue integrity is now satisfactorily resolved. Regarding the deterioration of physical mobility and body image disorder, the actions taken have improved the patient's condition, but full resolution is not achieved. Conclusions: The clinical case has allowed us to identify the guidelines for nursing action (care), using a daily reality in patients with skin tumours who, after an aggressive surgical intervention, are cared for from primary care with multiple problems of affectation at a biopsychosocial level. We believe that the results obtained can be valuable information that can serve as a basis for pedagogical learning and formulate hypotheses of research studies that allow to deepen this health problem.

[gl] Introdución: O Dermatofibrosarcoma Protuberans é un sarcoma cutáneo de baixa incidencia, lento crecemento, indoloro e escasa tendencia á metástase, pero con alto índice de recidivas. Este tumor ten unha importante capacidade de infiltración local que pode afectar ao tecido subcutáneo e tegumentario, polo que o tratamento recomendado é a extirpación completa ou resección. O prognóstico tras o tratamento cirúrxico é bo; con todo, hai casos con afectación ganglionar ou metástase a distancia que minguan a calidade de vida do paciente e poden provocar a morte. Os coidados da ferida cirúrxica postoperatoria tras a exéresis do tumor, as súas secuelas, así como a abordaxe biopsicosocial, son temas de estudo que a literatura non aborda en profundidade. Obxectivo: Realizar unha valoración integral e plan de coidados postoperatorio dunha paciente intervida por un Dermatofibrosarcoma Protuberans en perna, con resultado de enxerto cutáneo e linfedema iatroxénico, desde atención primaria. Metodoloxía: Caso clínico. Valoración mediante os 11 Patróns Funcionais de Marjory Gordon, elaboración do plan de coidados segundo taxonomía NANDA-NOC-NIC, aplicación do modelo AREA na selección de diagnósticos e modelo DREOM na identificación de resultados e intervencións. Complementariamente utilizáronse diferentes escalas validadas para apoiar a valoración obxectiva. Resultados: Identificáronse inicialmente 10 diagnósticos NANDA, priorizando 3 deles en relación cos problemas de mobilidade, autopercepción e lesión tisular. O plan de coidados inclúe 8 resultados NOC e 13 intervencións NIC. Actualmente atópase resolto satisfactoriamente o diagnóstico da deterioración da integridade tisular. Respecto á deterioración da mobilidade física e ao trastorno da imaxe corporal, as accións levadas a cabo melloraron o estado da paciente, pero non se alcanza a resolución plena. Conclusións: O caso clínico permitiunos identificar as pautas de actuación enfermeira (coidados), mediante unha realidade cotiá en pacientes sometidos a tumores cutáneos que, tras unha intervención cirúrxica agresiva, son atendidos desde atención primaria con múltiples problemas de afectación a nivel biopsicosocial. Cremos que os resultados obtidos poden ser unha valiosa información que logre servir de base para realizar aprendizaxe pedagóxica e formular hipótese de estudos de investigación que permitan profundar neste problema de saúde.