BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Στην ανατολή του 20ού αιώνα, μέσα στην έξαρση των βαλκανικών εθνικισμών, ένα γερμανός ελληνιστής, ο Karl Dieterich, αποτολμούσε, σ' ένα άρθρο του στον Νουμά, τη συγχρονική σύγκριση της πολιτιστικής ζωής στην Ελλάδα και τη Ρουμανία. Με γνώμονα τις μεταρρυθμίσεις που επέφεραν οι πρωτοβουλίες του Titu Maiorescu και του συλλόγου " Junimea", διαπιστώνει στην πολιτιστική πολιτική της Ρουμανίας περισσότερο δυναμισμό και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στο δυτικό πρότυπο απ' ό,τι στο ελληνικό παράδειγμα, που παρέμενε δέσμιο της αρχαιολατρίας και ενός συμπλέγματος ανωτερότητας απέναντι στους γειτονικούς λαούς. Με αφορμή αυτόν τον αναπάντεχο έπαινο του Titu Maiorescu και των ρουμανικών πολιτιστικών θεσμών, οι αναθεωρήσεις της ελληνικής εθνικής ταυτότητας συχετίζονται με την υποχώρηση του φιλελληνισμού και την ανάπτυξη των βαλκανικών σπουδών στην Κεντρική Ευρώπη. Το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του Maiorescu αντιπαραβάλλεται, ως προς τους στόχους, τη στρατηγική και την αποτελεσματικότητά του, με τα αντίστοιχα σχέδια του Ψυχάρη και των δημοτικιστών.

[fr] À l'aube du xxe siècle, dans la conjoncture des " guerres de nations ", un helléniste allemand, Karl Dieterich, osait comparer, dans une étude synchronique des Grecs et des Roumains, le développement culturel récent des deux peuples balkaniques. Les réformes établies par Titu Maiorescu et les Junimistes dans le domaine de la langue, de la littérature et de la philosophie témoignaient, selon l'auteur, du dynamisme de la politique culturelle roumaine, plus conforme aux normes occidentales du progrès que celle de la Grèce, qui restait fixée sur le culte du passé et sur une politique présomptueuse à l'égard des pays voisins. À partir de cet éloge de Maiorescu et des institutions roumaines, cet article rapproche le dilemme identitaire des intellectuels grecs du déclin du philhellénisme et de l'épanouissement des études balkaniques en Europe centrale. Sur le plan de la stratégie et des objectifs, il met en balance le projet réformateur de Maiorescu avec celui, plus restreint, de Jean Psichari et des démoticistes grecs.
[el] Στην παρούσα ανακοίνωση γίνεται μια πρώτη παρουσίαση του έως σήμερα συντηρημένου υλικού του "θησαυρού" των χαλκών νομισμάτων, που βρέθηκε κατά την ανασκαφή ταφικού μνημείου στον τύπο του columbarium, στην παραλιακή περιοχή Κοκκινιά Γλυκόβρυσης Λακωνίας (δυτική ακτή της χερσονήσου του Μαλέα), όπου τοποθετείται η αρχαία πόλη Ακρείαι. Ο "θησαυρός" αποτελείται από 2338 χαλκές εκδόσεις του επίσημου ρωμαϊκού κράτους, κυρίως σηστέρτιους και λίγους dupondii, που χρονολογούνται στον 2ο αι. και και κυρίως στον 3ο αι. μ.Χ. και συγκεκριμένα από την εποχή του Αδριανού έως και την εποχή του Γαλλιηνού. Από τα μέχρι σήμερα συντηρημένα νομίσματα του "θησαυρού" προκύπτει ότι αυτός ήταν απόκρυψη σε περίοδο έκτακτης ανάγκης, η οποία έχει ήδη συνδεθεί με τα ταραγμένα γεγονότα της περιόδου των βαρβαρικών επιδρομών του 3ου αι. μ.Χ. Στην ανακοίνωση παρουσιάζονται επίσης τα ανασκαφικά δεδομένα του ταφικού μνημείου και επιχειρείται μια σύντομη αξιολόγηση των μέχρι σήμερα ευρημάτων του 3ου αι. μ.Χ. στη Λακωνία.

[fr] Nous donnons dans cette étude une première présentation de la partie à ce jour restaurée du trésor de monnaies de bronze découvert au cours de la fouille d'un monument funéraire, du type columbarium, dans la région côtière de Kokkinia Glykovrisis de Laconie, à l'Ouest de la péninsule de Malée, à l'emplacement de l'antique cité d'Akriai. Le trésor est composé de 2338 bronzes impériaux, essentiellement des sesterces et des dupondii du iie s. et, surtout, du iiie s., depuis Hadrien jusqu'à Gallien. En s'appuyant sur les monnaies restaurées à ce jour, on peut dater l'enfouissement de la période de troubles provoqués par les invasions barbares du iiie s. On fait aussi le point sur ce que la fouille a livré du monument funéraire et sur les trouvailles du iiie s. apr. J.-C. réalisées en Laconie.
[el] Το άρθρο αυτό παρουσιάζει ένα κείµενο που βρέθηκε στις ανασκαφές της Γαλλικής Σχολής Αθηνών στη Θάσο το 1969. Το κείµενο, που χρονολογείται στην κλασική εποχή, χαράχθηκε σε µια πινακίδα πριν από την όπτησή της και αποτελεί το πρώτο δείγµα ενεπίγραφης πινακίδας στη Θάσο. Μετά τη µελέτη του κειµένου και των παλαιογραφικών και γλωσσολογικών του χαρακτηριστικών, παρουσιάζουµε τα στοιχεία που υποδεικνύουν ότι πρόκειται για τις πρώτες σειρές µιας επιστολής. Το κείµενο αυτό, πέραν του ότι παρουσιάζει µερικές γραφές που διαφέρουν από αυτές που βρίσκουµε στην επιγραφική σε λίθο, προσφέρει µια πρόσθετη µαρτυρία της λατρείας του Διός Πατρώου στη Θάσο.

[fr] Cet article présente un document trouvé dans les fouilles de l'École française à Thasos en 1969. Daté de l'époque classique, ce texte fut inscrit sur une tablette avant cuisson, premier exemple de ce type de support sur ce site. Après une étude du texte et de ses caractéristiques paléographiques et linguistiques, on expose les éléments qui laissent penser que l'on a affaire aux premières lignes d'une lettre. En plus de présenter certaines graphies distinctes de celles de l'épigraphie lapidaire et des anthroponymes nouveaux, ce texte fournit une attestation supplémentaire du culte de Zeus Patrôos à Thasos.
[el] Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η μελέτη των σκευών μαγειρικής, αποθήκευσης και σερβιρίσματος που έχουν καταγραφεί σε οικίες Ελλήνων της Βενετίας κατά τον 17ο αιώνα. Με βάση δύο σημαντικές ομάδες νοταριακών εγγράφων, τις διαθήκες και τα post-mortem inventari, δηλαδή τις μετά θάνατον καταγραφές κινητής περιουσίας των ελλήνων διαθετών, μάς αποκαλύπτονται πτυχές του καθημερινού βίου και ειδικότερα ο υλικός πολιτισμός που αφορά σε αντικείμενα κατάλληλα για την αποθήκευση των τροφίμων, καθώς και την προετοιμασία και παράθεση γευμάτων. Μελετάται τόσο η διαχρονική χρήση απλών καθημερινών σκευών ως προς το σχήμα, το υλικό και τις ανάγκες που εξυπηρετούσαν, όσο και η εξέλιξη πολυτελών αντικειμένων που συνδέονταν με την ανάπτυξη μορφών κοινωνικότητας.Τις αρχειακές πληροφορίες επιβεβαιώνουν και οι πολυάριθμες απεικονίσεις του περιβάλλοντος της κουζίνας και των πολλαπλών εργασιών που εκτυλίσσονταν εκεί. Η εικονογράφηση θεμάτων συναφών με την κουζίνα και την παράθεση γευμάτων ήταν εξαιρετικά διαδεδομένη εκείνη την εποχή, με αποτέλεσμα πολλοί δυτικοί αλλά και μεταβυζαντινοί καλλιτέχνες να ασχοληθούν, ή και να ειδικευτούν στην απόδοσή τους.

[fr] Ustensiles de cuisine, de rangement et de service, enregistrés dans les foyers grecs de Venise au xviie siècle, tel est le sujet traité dans le présent article. L'étude de deux groupes importants de documents notariés, les testaments et les inventaires après décès (post-mortem inventari), registres détaillés des biens mobiliers de testateurs grecs, révèlent des aspects de la vie quotidienne et de la culture matérielle, quant aux objets appropriés pour le stockage des denrées ainsi qu'à la préparation et la prise de repas. L'étude porte d'une part, sur l'usage diachronique des ustensiles utilitaires simples en termes de forme, de matériau et d'utilité, et d'autre part, sur l'évolution des objets d'apparat, associés au développement du savoir-faire. La recherche d'archives se complète par l'étude des sources iconographiques de peintures et d'autres œuvres artistiques créées par des artistes occidentaux aussi bien que post-byzantins, représentant des scènes de cuisine et les pratiques alimentaires liées au xviie siècle.
[el] Ο Απόλλων, όπως αποδεικνύεται από τις ιστορικές και αρχαιολογικές πηγές, είναι από τις πιο αγαπητές θεότητες του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Σε αντιδιαστολή, όμως, με την πληθώρα των ναών και εορτών των αφιερωμένων στο θεό σε όλη την Πελοπόννησο, όπως αναφέρει ο Παυσανίας, η νομισματική παρουσία του Απόλλωνα είναι μικρότερη από άλλες θεότητες (Ασκληπιός) και τοπικούς ήρωες. Η τάση αυτή της αρχαίας περιόδου επιβιώνει και κατά τους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους, με λίγους αυτοκράτορες να συνδέουν το πορτραίτο τους (εμπρόσθια όψη) με την παράσταση του

[fr] Comme en attestent les sources archéologiques et historiques, Apollon est l'un des dieux les plus prisés de l'Antiquité grecque. Toutefois, si Pausanias signale les nombreux sanctuaires et fêtes qui lui sont consacrées dans le Péloponnèse, force est de constater qu'il est moins représenté sur les monnaies que d'autres divinités (comme Asclépios) ou héros locaux. Il en fut ainsi à l'époque grecque et il en sera de même à l'époque romaine quand peu d'empereurs, dont le portrait orne le droit, seront associés, au revers, avec Apollon. Auguste et les Julio-Claudiens le feront à peine figurer sur leurs monnaies. À l'inverse, les Sévères le représentèrent sur leurs frappes en bronze, en s'inspirant de certaines statues de culte du dieu. Nous nous efforçons de comprendre les raisons du choix des types, tout en soulignant les ressemblances et les différences entre les époques grecque et romaine.
[el] Η περίοδος που ακολουθεί την καταστροφή της Κορίνθου το 146 π.Χ. και μέχρι το τέλος του 2ου αι. είναι μια εποχή ένδειας κι εσωστρέφειας για τις πόλεις της Πελοποννήσου, όπως δείχνουν οι λίγες φιλολογικές μαρτυρίες και τα σχεδόν ανύπαρκτα επιγραφικά κείμενα και νομισματικά ευρήματα. Οι παντός είδους πηγές πληθαίνουν και πάλι από τις αρχές του 1ου αι. π.Χ. Με βάση το συνδυασμό των πληροφοριών που παρέχουν οι πηγές αυτές επιχειρείται να προσδιοριστεί ο ρόλος της ρωμαϊκής παρουσίας στην οικονομία των πελοποννησιακών πόλεων κι η πιθανή επίδραση του ρωμαϊκού παράγοντα στη νομισματοκοπία, τόσο των πόλεων, όσο και στη διαφιλονικούμενη επανεκκίνηση της νομισματικής δραστηριότητας του επανασυσταθέντος Κοινού των Αχαιών. Αν και δεν παρατηρείται ρυθμιστική παρέμβαση των ρωμαϊκών αρχών στις κατά τόπους οικονομίες, πάμπολλες είναι οι μαρτυρίες άντλησης οικονομικών πόρων από τις κατακτημένες περιοχές, όπως και από την Πελοπόννησο, για την περαιτέρω χρηματοδότηση των ρωμαϊκών πολεμικών επιχειρήσεων. Η οιονεί αυτόνομη νομισματοκοπία πόλεων και κοινών αποτελεί, επομένως, συχνά στην ουσία ένα όργανο συμμορφωμένο με τις επιταγές της ρωμαϊκής αρχής.

[fr] La période qui succède à la destruction de Corinthe en 146 av. J.-C., jusqu'à la fin du iie s. av. J.-C., est une période de pauvreté et de repli pour les villes du Péloponnèse, comme cela ressort des rares témoignages littéraires, de la quasi-absence de textes épigraphiques et des trouvailles monétaires. Les sources de tout type redeviennent abondantes au début du ier s. av. J.-C. En regroupant les informations, on s'efforce ici de déterminer quel fut l'impact de la présence romaine sur l'économie des villes péloponnésiennes et la probable influence de Rome aussi bien dans la frappe monétaire des cités que dans la relance de l'activité monétaire du Koinon achéen ressuscité. Même si l'on ne relève pas d'intervention spécifique des autorités romaines dans l'économie locale, nombreux sont toutefois les témoignages d'un développement économique des régions soumises, comme le Péloponnèse, par le biais du financement des entreprises militaires romaines. La prétendue autonomie monétaire des cités et des confédérations se révèle souvent n'être, en réalité, qu'un instrument soumis aux ordres du pouvoir romain.
[el] Η πόλη της Άµφισσας βρίσκεται σε µια εύφορη πεδιάδα, στο στόµιο του περάσµατος της Γραβιάς, ανάµεσα στις απότοµες πλαγιές της Γκιώνας και του Παρνασσού, και κατέχει ήδη από την αρχαιότητα στρατηγική θέση στη διπλωµατική και στρατιωτική ιστορία. Η θέση της αυτή τεκµηριώνεται από το πλήθος των οχυρώσεων όλων των εποχών, οι οποίες διατηρούνται µέχρι σήµερα. Προκειµένου να αντιµετωπιστεί η πρόκληση που αποτελεί η κατανόηση αυτών των κατασκευών, σχετικά λίγο µελετηµένων µέχρι σήµερα, δηµιουργήθηκε µια διεθνής και διεπιστηµονική οµάδα το 2017 µε κύριο σκοπό της την µελέτη των αµυντικών συστηµάτων της Άµφισσας διαχρονικά. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει τα πρώτα αποτελέσµατα της εν λόγω έρευνας.

[fr] Située dans une vallée fertile, au débouché de la passe de Gravia, entre les pentes extrêmes du Ghiona et du Parnasse, la ville d'Amphissa a occupé depuis l'Antiquité une place stratégique dans l'histoire diplomatico-militaire, place dont témoigne l'ampleur des fortifications de toutes époques conservées aujourd'hui. Face au défi que représente la compréhension de ces vestiges relativement peu étudiés jusqu'à présent, une équipe internationale et transdisciplinaire s'est constituée depuis 2017 avec pour but l'étude des systèmes défensifs d'Amphissa dans la longue durée. La présente communication expose les premiers résultats de cette enquête.
[el] Στον τόµο του BCH 139‑140 (2015-2016) δηµοσιεύθηκε η µελέτη δύο µνηµείων, εκ των οποίων το ένα ιδρύθηκε στη ∆ήλο και το δεύτερο στην Αθήνα, προς τιµήν του παγκρατιαστή και παλαιστή Μηνοδώρου. Το ανάθηµα της ∆ήλου αναστηλώθηκε πλήρως το 2018-2019. Τα ελλείποντα µέλη συµπληρώθηκαν µε νέα µαρµάρινα, ενώ το σηµαντικότερο αυτών, ο ορθοστάτης που φέρει τα στεφάνια των νικών του Μηνοδώρου, αντιγράφηκε µε ψηφιακό µηχανοκίνητο παντογράφο (CNC). Η µερική αποξήλωση και επανατοποθέτηση της κρηπίδας αφενός, η προκαταρκτική µελέτη πριν από την αναστήλωση της βάσης, και η εφαρµογή της αφετέρου, έδωσαν την ευκαιρία για την πραγµατοποίηση πολλών παρατηρήσεων, οι οποίες πρόκειται να συµπληρώσουν και να βελτιώσουν ως ένα βαθµό τη δηµοσίευση του BCH. Επιτρέπουν την καλύτερη κατανόηση των προθέσεων αυτών που οραµατίστηκαν την βάση σχετικά µε τη σύλληψη ενός συντάγµατος γλυπτών, το οποίο αναπτύσσονταν σε µια επιφάνεια ελαφρώς επικλινή προς την πρόσοψη του µνηµείου.

[fr] Dans le BCH 139‑140 (2015-2016) a été publiée une étude des deux monuments érigés l'un à Délos, l'autre à Athènes en l'honneur du pancratiaste et lutteur Ménodôros. Celui de Délos a été l'objet d'une restauration complète en 2018-2019. Tous les blocs manquants ont été réalisés en marbre et le principal d'entre eux, l'orthostate portant les couronnes remportées par Ménodôros, a été copié par une machine-outil à commande numérique (CNC). Le démontage partiel et le remontage de la krépis d'une part, l'étude préalable à l'anastylose du piédestal et sa réalisation d'autre part ont été l'occasion de faire plusieurs observations qui viennent compléter et, sur certains points, amender la publication du BCH. Elles permettent de mieux comprendre les intentions des concepteurs de la base pour la perception du groupe sculpté qui se dressait sur une surface légèrement inclinée vers la façade du monument.
[el] Οι πρόσφατες μεταναστευτικές και προσφυγικές μετακινήσεις στις δυτικές χώρες υπονομεύουν τα συμβολικά εθνικά σύνορα. Τέτοιες μετακινήσεις γίνονται αντιληπτές ως απειλή για τη γλωσσική και πολιτισμική ομοιογένεια και ενισχύουν την αναπαραγωγή του εθνικού λόγου. Η παρούσα έρευνα εστιάζει στον τρόπο που οι πλειονοτικοί/ές και οι μετανάστες/τριες μαθητές/τριες Δημοτικού τοποθετούνται απέναντι στον ελληνικό εθνικό λόγο όσον αφορά τους/τις πρόσφυγες/ισσες. Αξιοποιώντας εργαλεία από την Κριτική Ανάλυση Λόγου, δείχνουμε ότι τόσο οι πλειονοτικοί/ές όσο και οι μετανάστες/τριες μαθητές/τριες προωθούν τον ελληνικό εθνικό λόγο που παίρνει τη μορφή είτε του ρατσιστικού είτε του ανθρωπιστικού λόγου.

[fr] Les récents déplacements migratoires et des réfugié(e)s vers les pays occidentaux compromettent les frontières symboliques nationales. De tels déplacements sont considérés comme une menace pour l'homogénéité linguistique et culturelle et renforcent la reproduction du discours national. La présente recherche se concentre à la manière dont les élèves majoritaires et migrant(e)s du primaire se positionnent face au discours grec national concernant les refugié(e)s. Exploitant les outils de l'analyse critique du discours, nous démontrons que tant les élèves majoritaires que les élèves migrant(e)s promeuvent le discours national grec qui prend la forme soit du discours raciste soit du discours humanitaire.
[el] H παρούσα μελέτη παρουσιάζει τον κατάλογο των νομισματικών μητρών με τις οποίες κόπηκαν οι χάλκινες νομισματικές εκδόσεις της αργολικής πόλης Αρσινόης-Μέθανα και επανεξετάζει τη χρονολόγησή τους. Η μαρτυρία των θησαυρών οδηγεί στην εκτίμηση ότι οι κοπές που εξέδωσαν τα Μέθανα πρέπει να είναι μεταγενέστερες από εκείνες της Αρσινόης, όχι αντιστρόφως. Επομένως, διαφαίνεται ότι τα Μέθανα δεν έκοψαν νόμισμα πριν τη δημιουργία πτολεμαϊκής βάσης στη χερσόνησο. Άρα, δεν υφίσταται πλέον καμία μαρτυρία σχετική με την ύπαρξη μιας ανεξάρτητης πόλης πριν την πτολεμαϊκή εγκατάσταση.

[fr] L'étude est consacrée à un inventaire par coins du monnayage en bronze d'Arsinoé-Méthana en Argolide, qui est frappé sous les deux appellations de la cité. La chronologie en est revue et, sur base du témoignage des trésors, on propose de placer les monnaies au nom de Méthana après celles d'Arsinoè, plutôt que l'inverse. D'où il résulte que Méthana n'émit aucun monnayage avant l'installation d'une base ptolémaïque dans la Péninsule. Disparaît ainsi toute preuve de l'existence d'une cité indépendante avant la création d'un établissement ptolémaïque.
[el] h εμπειρία των μαχητών του Ανατολικού Μετώπου παρουσιάζει πρωτότυπους χαρακτήρες σε σύγκριση με εκείνους των συντρόφων τους από το μητροπολιτικό μέτωπο: ένα σημαντικό μείγμα ανδρών σε μια ποικιλία καταστάσεων, που αντιμετωπίζουν εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, μια απομόνωση από τη Γαλλία και τις οικογένειές τους που τους οδηγεί να αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και εγκαταλελειμμένοι αφενός, παρεξηγημένοι από την άλλη. Ακόμη και εκείνοι που έχουν τη σχετική καλή τύχη να ξεκουραστούν στο στρατόπεδο Zeitenlik, μακριά από τις μάχες, αισθάνονται απορριπτόμενοι, εγκαταλελειμμένοι σε ασθένειες και περιφρονητική ξεχασμό. Τα απομνημονεύματα που έγραψαν οι μαχητές και οι προφορικές μαρτυρίες προδίδουν όλα τα μεγάλα δεινά και μια βαθιά ηθική κρίση. Γιατί αυτές οι ανισότητες μεταχείρισης μεταξύ τους, και μεταξύ αυτών και των μαχητών του μπροστά της Γαλλίας; Γιατί αυτές οι αδικίες; Γιατί αυτή η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ αυτών και της οικογένειάς τους, μεταξύ αυτών και του γαλλικού κοινού; Γιατί αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και παρεξηγημένοι; Όλες αυτές οι ερωτήσεις δημιουργούν τη σοβαρή ηθική κρίση που μπορεί να παρατηρηθεί μέσα από τις μαρτυρίες.

[fr] L'expérience vécue par les combattants du front d'Orient présente des caractères originaux par rapport à celles de leurs camarades du front métropolitain : un brassage d'hommes important et une diversité de situations vécues dans des conditions exceptionnellement difficiles, un isolement par rapport à la France et à leurs familles qui les conduit à se sentir marginalisés et abandonnés d'une part, incompris de l'autre. Même ceux qui ont la chance relative d'un repos au camp de Zeitenlik, loin des combats, se sentent mis au rebut, abandonnés aux maladies et à l'oubli méprisant. Les mémoires rédigées par les combattants et les témoignages oraux trahissent tous une grande souffrance et une crise morale profonde. Pourquoi ces inégalités de traitement entre eux, et entre eux et les combattants du front de France ? Pourquoi ces injustices ? Pourquoi ce manque de communication entre eux et leur famille, entre eux et l'opinion française ? Pourquoi se sentent‑ils marginalisés et incompris ? C'est l'ensemble de ces questions qui crée la grave crise morale que l'on peut remarquer à travers les témoignages.
[el] Τον Μάιο του 2002, η σωστική ανασκαφή οικοπέδου στην Κάτω Αχαγιά, αρχαία Δύμη, έφερε στο φως θησαυρό 20 χάλκινων νομισμάτων μέσα σε λυχνάρι. Το εύρημα αποτελείται από 4 νομίσματα Δύμης, 11 Σικυώνος και 5 Πτολεμαίου Γ΄ (τα δύο πολύ φθαρμένα). Τα δημοσιευμένα χάλκινα νομίσματα της Δύμης, μέχρι σήμερα, είναι γνωστά κυρίως μέσα από καταλόγους Μουσείων και Ιδιωτικών Συλλογών. Για πρώτη φορά παρουσιάζονται χάλκινα νομίσματα της πόλης σε ανασκαφικό θησαυρό. Τα νομίσματα του Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτη είναι γνωστά σε θησαυρούς της Πελοποννήσου, με χρονολογία απόκρυψης στα τέλη του 3ου αι. και στο πρώτο μισό του 2ου αι. π.Χ. Τα 7 από τα 11 νομίσματα της Σικυώνος ανήκουν στον τύπο περιστέρι με επιγραφή ονόματος / ΣΙ μέσα σε στεφάνι ελιάς και χρονολογούνται στον πρώιμο 1ο αι. π.Χ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το μεγάλο χρονολογικό εύρος του περιεχομένου του θησαυρού από τον ύστερο 3ο αι. έως και τον 1ο αι. π.Χ. Η απόκρυψη του θησαυρού τοποθετείται περίπου στα μέσα του 1ου αι. π.Χ. (49-44 π.Χ.), περίοδο διαμάχης του Πομπηΐου με τον Ιούλιο Καίσαρα και μετατροπής της Δύμης σε ρωμαϊκή αποικία.

[fr] En mai 2002, la fouille d'urgence d'un terrain sis à Kato Achaia, sur le territoire de l'antique Dymè, a mis au jour un trésor de 20 monnaies de bronze contenues dans une lampe, soit quatre monnaies de Dymè, onze de Sicyone et cinq de Ptolémée III (dont deux très usées). Les monnaies en bronze de Dymè sont connues essentiellement, jusqu'à ce jour, par les catalogues de collections publiques ou privées. C'est le premier trésor de monnaies de bronze trouvé dans la ville même de Dymè. Les monnaies de Ptolémée III Évergète sont attestées, elles, dans des trésors péloponnésiens dont la date d'enfouissement oscille entre la fin du iiie s. et la première moitié du iie s. Sept des onze monnaies de Sicyone sont aux types colombe avec nom du magistrat / ΣΙ à l'intérieur d'une couronne d'olivier, et seraient à dater de la première moitié du ier s. av. J.-C. Le grand écart chronologique entre les différentes monnaies qui constituent le trésor (fin iiie s. - ier s. av. J.-C.) est à relever. L'enfouissement du trésor peut être daté du milieu du ier s. (49-44 av. J.-C.), quand s'affrontèrent Pompée et César, et que Dymè se releva comme colonie romaine.
[el] Η τιμωρία των δωσιλόγων βρήκε τέλος το 1947, υπό την άμεση επιρροή των ΗΠΑ που ήθελαν να δώσουν στο ελληνικό καθεστώς τουλάχιστο μία βιτρίνα δημοκρατισμού. Τα ειδικά δικαστήρια έπρεπε να φαίνονται αξιοσέβαστα μπροστά στην αμερικανική γνώμη. Έτσι τελείωσαν τη δουλειά τους σαν φύλακες των άλλων συνόρων, των συνόρων του Ψυχρού Πολέμου.

[fr] La punition des collaborateurs se termine en 1947 et fut directement influencée par l'effort des services états-uniens pour " démocratiser ", au moins en apparence, les structures du régime. Les tribunaux spéciaux devaient faire bonne figure devant l'opinion américaine, ils achevèrent leur mission comme gardiens de l'autre frontière, mondiale, qui séparait les blocs de la guerre froide.