[en] Background Injuries in the triceps surae are common among athletes, and the cause often does not remain in the muscle but is related to an alteration in the biomechanics of the ankle-foot complex, more specifically the dorsiflexion of the ankle, essential for running and walking. Objetive To analyze if the lack of ankle dorsiflexion constitutes a risk factor in the incidence of sural triceps injuries as well as its treatment and the implications it has in the running and walking Methods A review is made in the bibliography in the databases of Pubmed, PEDro and Cochrane, filtering the articles published between 2013 and 2019 that were clinical trials or systematic reviews. Outcomes In this review, 21 articles were analyzed between clinical trials and systematic reviews, of which 7 of them responded to the main biomechanical alterations of the ankle-foot complex, 7 to the effect of stretching on the DF of the ankle, 9 to the repercussions on walking through an alteration in muscular activation of the triceps surae or stabilizing muscles, 5 to the repercussion of TS alterations in the running, and 4 to the best treatment to increase the DF of the ankle. Conclusions The lack of dorsiflexion of the ankle contributes to the increase of the stiffness of the sural triceps and to alterations in the running and gait, such as an early rise of the heel when walking, as well as increasing the possibility of own injury of the muscle. The best treatment for it is stretching by the contract-relax method. The fatigue of soleus and gastrocnemius contributes to the appearance of biomechanical alterations in running and walking as age increases. In the race the importance of muscular strength depends on the speed.

[gl] Introdución As lesións no tríceps sural son comúns entre deportistas de fondo, e a causa, moitas veces, non se queda no músculo, senón que está relacionada cunha alteración na biomecánica do complexo nocello-pé, máis concretamente da dorsiflexión (DF) de nocello, imprescindible para a carreira e a marcha. Obxectivo Analizar se a falta de dorsiflexión de nocello constitúe un factor de risco na incidencia de lesións do tríceps sural, así como o seu tratamento e as implicacións que esta ten na carreira e na marcha. Material e método Realízase unha revisión bibliográfica nas bases de datos de Pubmed, PEDro e Cochrane filtrando os artigos publicados entre 2013 e 2019 que foran ensaios clínicos ou revisións sistemáticas. Resultados Nesta revisión analizáronse 21 artigos entre ensaios clínicos e revisións sistemáticas dos que 7 deles responden ás principais alteracións biomecánicas do complexo nocello-pé, 7 ao efecto de estiramento sobre a DF de nocello, 9 ás repercusións na marcha por unha alteración na activación muscular do tríceps sural ou a musculatura estabilizadora, 5 á repercusión das alteracións do tríceps sural na carreira, e 4 ao mellor tratamento para aumentar a DF de nocello. Conclusións A falta de flexión dorsal de nocello contribúe ao aumento da rixidez do tríceps sural e a alteracións na carreira e a marcha, como unha alza precoz de talón ao camiñar, ademais de aumentar a posibilidade de lesión propia do músculo. O mellor tratamento para a mesma é o estiramento polo método de contracción-relaxación. A fatiga do sóleo e gastrocnemios contribúe a que aparezan alteracións biomecánicas na carreira e a marcha conforme a idade aumenta. Na carreira a importancia da forza muscular depende da velocidade.