BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Γιος μίας οικογένειας εμπόρων από την Σμύρνη, ο Ξένος είχε όλα τα προσόντα για μια σταδιοδρομία στον εμπόριο ή στον ελληνικό στρατό. Στη ζωή του όμως έγινε επιχειρηματίας, συγγραφέας, εφοπλιστής, βιομήχανος… θαρραλέος και νεωτεριστής, ήθελε να ανοίξει ένα καινούργιο κόσμο, να ανανεώσει την Ελλάδα για να την κάνει πιο δυνατή. Αλλά ανυπόμονος σαν ήταν, θύμωνε με όλους γιατί αναμείγνυε το βαθύ συναίσθημα [εδώ τον πατριωτισμό] με τις επιχειρήσεις και την πολιτική. Αυτό είναι η ειδικότητά του, το μεγαλείο του αλλά και ο χαμός του γιατί το χρήμα, η επιχείρηση και η πολιτική σπάνια πάνε μαζί.

[en] Son of a merchant family from Smyrna, Xenos should have made a career in trade or in the Greek army. In his life, he was entrepreneur, writer, shipowner, industrial, bold and innovative, he wanted to open a new world and to renovate Greece I order to make it stronger. But, impatient as he is, he gets angry with everybody, he mixes the deep feeling, here patriotism, with business and politics, that's his specificity, his greatness but also his loss, because money, politics and feelings rarely collaborate.
[el] Μετά από μία σύντομη αναφορά των ευρημάτων με "πηγάσους" στην Πελοπόννησο δημοσιεύονται οι 50 στατήρες του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών από το εύρημα της Κεφαλληνίας 1935. Δίνεται στη συνέχεια η περιγραφή ενός αδημοσίευτου ακόμη ευρήματος από 28 κορινθιακούς στατήρες. Ο θησαυρός αυτός ανακαλύφθηκε στην Ιθάκη το 1985 από τον Σ. Συμεώνογλου.

[en] After a short reference to the finds with "pegasi" in Peloponnese, 50 staters from the "Kephalonia 1935" hoard, kept at the Athens Numismatic Museum, are published. Another unpublished find consisting of 28 Corinthian staters is subsequently described. This hoard came to light on the island of Ithaka in 1985 by S. Symeonoglou.
[el] Στόχος του άρθρου είναι ο εντοπισµός των χαρακτηριστικών των µεγάλων γεωµορφολογικών δυναµικών που επενεργούν στην κοιλάδα της Ιτέας. Με βάση τα τρία χρόνια επιτόπιας έρευνας, τα πολυάριθµα χαρτογραφικά δεδοµένα, ωκεανογραφικές αποστολές καθώς και πολλές τοµές στρωµατογραφίας που ειναι διαθέσιµες στην πεδιάδα, το άρθρο αυτό παρουσιάζει τα αποτελέσµατά του υπό µορφή δυο νέων αδηµοσίευτων γεωµορφολογικών χαρτών. Τα αποτελέσµατα που προέκυψαν φέρνουν στο προσκήνιο τη σηµασία που είχε ο ποταµός Ύλαιθος για τον σχηµατισµό της πεδιάδας κατά την Ολόκαινο, καθώς και την ξεκάθαρη ασυµµετρία που παρατηρείται µεταξύ του περιβάλλοντος του δέλτα στο επίπεδο της Ιτέας και του παραθαλάσσιου βαλτότοπου στο επίπεδο της σηµερινής Κίρρας. Η µελέτη της δυναµικής των παραθαλάσσιων περιοχών, που συνδέεται µε τα ωκεανογραφικά σχέδια από σύστηµα ηχοεντοπισµού και µε τα αποτελέσµατα υποθαλάσσιων σεισµικών ερευνών, επέτρεψε επίσης τον εντοπισµό ορισµένων βυθισµένων κατασκευών, των οποίων η σύνδεση µε το αρχαίο λιµάνι των ∆ελφών πρέπει να διερευνηθεί.

[en] This article aims to characterize the main geomorphological dynamics in the Itea plain. Based on three years of field surveys, numerous cartographic documents, oceanographic projects as well as several stratigraphic sections accessible in the plain, this paper presents the results in the form of two previously unpublished geomorphological maps. The results demonstrate the predominance of the Hylaithos River in the Holocene construction of the plain and a clear dissymmetry between deltaic environments in Itea and a recently filled coastal marsh at Kirrha. The study of coastal dynamics, associated with oceanographic sonar and underwater seismic surveys, has also made it possible to locate submerged structures whose association with the ancient port of Delphi has yet to be discussed.
[el] Προς τα τέλη του 6ου αι. μ.Χ., το φόρουμ των Φιλίππων έγινε μια πλατεία χωριού, πράγμα που ερχόταν σε ισχυρή αντίθεση με την έντονη δραστηριότητα ανέγερσης εκκλησιών στο κέντρο της πόλης κατά το πρώτο μισό του ίδιου αιώνα. Αυτή η επιστροφή στην αγροτική ζωή εγγράφεται σε ένα γενικότερο ρεύμα που επηρεάζει τότε τα Βαλκάνια αλλά το παρόν σημείωμα μελετά την υπόθεση ότι η επιδημία που ονομάζεται "πανώλη του Ιουστινιανού" είχε ισχυρό αντίκτυπο στους Φιλίππους. Ένα κύμα γνωστό από την Κωνσταντινούπολη το 573‑574 έφτασε στη Θεσσαλονίκη τον Ιούλιο του 586 και πρέπει να πέρασε από τους Φιλίππους. Ο παράγοντας αυτός, τον οποίον κανείς δεν έχει επικαλεστεί μέχρι στιγμής, θα μπορούσε να εξηγήσει τους μαζικούς ενταφιασμούς, που δεν είναι καλά γνωστοί, ούτε καλά χρονολογημένοι, που παρατήρησε ο Paul Lemerle στη Βασιλική B, την εγκατάλειψη της κατασκευής αυτής της εκκλησίας λόγω της μείωσης των οικονομικών και κυρίως των ανθρώπινων πόρων, που μπορούσαν να διατεθούν για την ανέγερσή της και το μαρασμό της αστικής μορφής της κοινωνικής ζωής, που δεν αντιστοιχούσε πια στις ανάγκες ενός μειωμένου πληθυσμού.

[en] Towards the end of the 6th century AD, the forum of Philippi became a village square, in stark contrast to the intense church-building activity that had taken place in the city centre in the first half of the century. This return to rurality was part of a more general trend affecting the Balkans at the time, but this note explores the hypothesis that the so‑called "Justinian plague" had a strong impact in Philippi. A wave known in Constantinople in 573‑574 reached Thessaloniki in July 586 and must have passed through Philippi. This factor, which has not been invoked until now, could explain the mass burials observed by Paul Lemerle in Basilica B, the abandonment of the construction of this church due to the decrease in financial and especially human means that could be devoted to it, and the decline of the urban form of collective life that no longer corresponded to the needs of a population that had become less numerous.
[el] Σ' αυτό το άρθρο προτείνουμε να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο το παρελθόν και η ιστορία χρησιμοποιούνται για προπαγανδιστικούς σκοπούς από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου στην Ελλάδα, σε μια περίοδο που η χωρά αντιμετώπιζε την Ιταλική και ύστερα τη Γερμανική επίθεση από τις 28 Οκτωβρίου 1940 και ως τη συνθηκολόγηση τον Απρίλιο 1941. Ειδικότερα θα βασιστούμε στην εξέταση του περιοδικού η Νεολαία (όργανο της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας ΕΟΝ) και στους λόγους που απευθύνονται σ' αυτήν. Η προπαγάνδα οικοδομεί στο υλικό που της προσφέρει το παρελθόν ένα λόγο που στοχεύει στην απαξίωση του εχθρού, στην ενδυνάμωση της εθνικής ενότητας και στην απαίτηση της στράτευσης όλων. Άλλα αυτοί οι ίδιοι λόγοι περνούν το στόχο της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας και διευρύνουν το πρόγραμμα της "αναβάπτισης" – "αναγέννησης" της Ελληνικής κοινωνίας που είχε αρχίσει το καθεστώς πριν ξεκινήσει σύρραξη. Ένας πρώτος άξονας μας οδηγεί να εξετάσουμε με ποιο τρόπο το παρελθόν φωτίζει την ανάγνωση των διακυβευματών της σύρραξης και στη σύνθεση του ορισμού του Εμείς απέναντι στον Άλλο. Ο δεύτερος ερευνά τον τρόπο με τον οποίο τα ιστορικά "πρότυπα" καθορίζουν για τον καθένα ανάλογα με την ηλικία και το φύλο του, ένα ιδιαίτερο ρόλο στον πόλεμο. Ο τρίτος δείχνει πως οι συνθήκες του πόλεμου και η "γραφή" της ιστορίας που απορεει απ' αυτόν, μπόρεσαν να δημιουργήσουν μια ευκαιρία για το καθεστώς της 4ης Αυγούστου για την πραγματοποίηση των στόχων των οποίων την ολοκληρωτική διάταση θα εξετάσουμε εδώ.

[en] This article aims at studying how the past and history were instrumentalized in the purpose of propaganda by the Greek regime of the 4th of August while the country had undergone Italian and German attacks since 28th of October 1940 until its capitulation in April 1941. The speeches to the youth will be analyzed through the study of the magazine The Youth (η Νεολαία) (publication of the National Organization of the Youth). Drawing its inspiration from the resources of the past, propaganda constructs its own speech, aimed at bringing discredit on the enemy, as well as strengthening national consensus and eventually calling on everyone to mobilize. But these speeches also go beyond the objective of the sole defense of independence, in order to amplify its program of "rebirth" and "regeneration" of the society formerly set up by the regime before the conflict began. A first approach leads to show how the past highlights a good understanding of the stakes of the conflict and thus enriching the definition of the "Us" vs the "Other". The second explores the way historic models assign each one to a specific role in the war, according to their age and sex. The third shows how the specific context of the war and the "writing" of history which stems from it, could give an opportunity for the regime to reach objectives whose totalitarian dimension will be questioned.
[el] Τα νομίσματα του Αρκαδικού Ορχομενού συνθέτουν μία από τις πλουσιότερες ομάδες ευρημάτων της περιοχής, μαζί με τις επιγραφές. Σχεδόν όλα τα Μουσεία της Ευρώπης συμπεριλαμβάνουν στις συλλογές τους έναν αριθμό αυτών των νομισμάτων. Εν τούτοις δεν έχει γίνει κάποια συστηματική προσέγγιση και ενδελεχής αξιολόγηση των ήδη γνωστών νομισμάτων του Ορχομενού. Η διαπίστωση αυτή συνιστά και την αφετηρία του παρόντος άρθρου, στόχος του οποίου είναι να φωτίσει το κενό, προετοιμάζοντας το έδαφος για μελλοντική έρευνα. Τα νομίσματα του Αρκαδικού Ορχομενού είναι κυρίως χάλκινα. Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες σύμφωνα με χρονολογικά κριτήρια. Τα νομίσματα της πρώτης κατηγορίας χρονολογούνται στον 4ο αι. π.Χ., ενώ τα νομίσματα της δεύτερης κατηγορίας ανήκουν στους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους και κυκλοφόρησαν κυρίως κατά τη διάρκεια της δυναστείας του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου. Πολλά από αυτά απεικονίζουν τον αυτοκράτορα στην εμπρόσθια όψη. Άλλα νομίσματα απεικονίζουν τα μέλη της οικογένειας του, Ιουλία Δόμνα, Καρακάλλα και Γέτα. Στο άρθρο αυτό αντιμετωπίζονται ζητήματα, όπως, για ποιο λόγο υπάρχει κενό μεταξύ του 4ου αι. π.Χ. και του 2ου αι. μ.Χ., ή ποια είναι η σημασία της κοπής νομισμάτων του Ορχομενού για την τοπική οικονομία, και πώς αυτό συσχετίζεται με τις γενικές πολιτικές και πολιτιστικές αλλαγές στην Αρκαδία. Επιπλέον, καταβάλλεται προσπάθεια ταξινόμησης των διαφόρων εικονογραφικών τύπων και αντιστοιχίας με τους μυθικούς ήρωες ή θεότητες που απεικονίζονται στα νομίσματα με αναφορά σε πιθανές τοπικές λατρείες.

[en] The coins, together with the inscriptions from Arcadian Orchomenos, comprise one of the richest groups of finds in this area. Almost every museum in Europe holds some of these coins in its archaeological collections. Nevertheless, there has been no systematic study or updated evaluation of the Orchomenian coins already known. This is the starting point of this paper, and its aim is to fill this gap and lay the ground for future research. The coins from Arcadian Orchomenos are mainly bronze and are divided into two categories, according to chronological criteria. The coins in the first category date back to the 4th century BC, while those in the second category originate from Roman imperial times and were predominantly minted during the reign of Septimus Severus. Many of them depict the emperor on the obverse. Other coins portray his family members Julia Domna, Caracalla and Geta. Questions such as why there is a gap between the 4th century BC and the 2nd century AD, what the significance of Orchomenian minting was for the local economy and how this relates to the general political and cultural changes in Arcadia will be addressed in this paper. Moreover, an attempt will be made to classify the different iconographical types and their correspondence with the mythical heroes or deities depicted on them, with reference to possible local cults.
[el] Μια ερυθρόµορφη υδρία προσφέρει µια νέα µυθολογική σκηνή: ένας σάτυρος γονατίζει µπροστά στον Ηρακλή. Οι δύο µορφές περιβάλλονται από µια σφίγγα και πουλιά που φαίνεται να τους παρατηρούν. Το αγγείο που βρέθηκε το 1955 στην Απολλωνία της Ιλλυρίας, εκτίθεται σήµερα στο τοπικό αρχαιολογικό µουσείο. Το άρθρο προσφέρει µια λεπτοµερή ανάλυση της εικονογραφίας και των µοντέλων, που ενδεχοµένως επηρέασαν τον ζωγράφο, προκειµένου να γίνει µια λεπτοµερέστερη ανάλυση, καθώς επίσης και για να εξακριβωθεί η χρονολόγηση και προέλευση του αγγείου, το οποίο πιθανόν είναι τοπικό προϊόν.

[en] A red‑figure hydria offers a novel mythological scene: a satyr faces Herakles, kneeling. Around them, a sphinx and birds seem to be watching the scene. Discovered in 1955 at Apollonia in Illyria, the vase is today on display at the archaeological museum at the site. This article provides a detailed analysis of the iconography and models that may have influenced the painter, in order to refine the analysis, as well as to determine the dating and origin of the vase, which is probably local.
[el] Η ανακοίνωση έχει ως θέμα τις σύνθετες λέξεις του νεοελληνικού λεξιλογίου μαγειρικής και την αντιμετώπισή τους από τη δίγλωσση λεξικογραφία. Οι λεξικοποιημένες μονάδες των νέων ελληνικών ταξινομούνται και στη συνέχεια διερευνάται κατά πόσον η λεξικογραφική αντιμετώπισή τους τις συνδέει με τις ποικίλες λεξικές ονοματικές φράσεις των γαλλικών. Στο πλαίσιο αυτής της συγκριτικής μελέτης, διερευνάται ιδιαίτερα η παρουσία αυτού του τύπου λεξικοποιημένων μονάδων των νέων ελληνικών σε ένα γαλλοελληνικό λεξικό, όπου οι αντίστοιχες λεξικές ονοματικές φράσεις δεν είναι λεξικοποιημένες.

[en] The paper is about Modern Greek culinary lexis compounds and their treatment in bilingual lexicography. We list and classify Modern Greek lexicalized items, then check to what extent the lexicographical treatment connects them with various French nominal locutions. Within the framework of this contrastive study, we examine especially the presence of that kind of Modern Greek lexicalized items in a French-Greek dictionary, where corresponding nominal locutions are not lexicalized.
[el] Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των κοινών –ή τουλάχιστον παρόμοιων– τύπων του Ερμή με κριό, οι οποίοι απαντούν στα χάλκινα νομίσματα της Κορίνθου και των Πατρών και ανάγονται στους αυτοκρατορικούς χρόνους. Με βάση τη μαρτυρία των πηγών, του ιστορικού πλαισίου, της πλαστικής, αλλά και των νομισμάτων αυτών καθ' αυτών γίνεται προσπάθεια να αντιπαραβληθούν οι εικονιστικοί τύποι των χάλκινων κοπών με αγαλματικούς. Μέσα από τη σύγκριση αυτή πιθανολογείται ότι, τουλάχιστον, κάποιοι από αυτούς θα μπορούσαν να είναι ρωμαϊκοί και να αντιγράφουν ελεύθερα έργα της Κλασικής ή πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Παράλληλα, μέσω της επιλογής κοινών τύπων οδηγούμαστε σε συμπεράσματα για τη νομισματοκοπία των δύο ελληνικών πόλεων, για τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, αλλά και για τη σχέση τους με τη Ρώμη.

[en] The aim of this work is to study the common –or at least similar– type of Hermes with a ram which occurs on bronze coins of Corinth and Patras, dated to the Roman imperial times. Based on the evidence of literary and historical sources, sculpture and coins, a comparison between the iconography of coin and statuary types is attempted. It becomes evident that at least some of the types could be Roman that freely copy Classical or early Hellenistic works of art. Moreover, the choice of common coin types is revealing for these coinages as well as the interaction between the two cities and their relations with Rome.
[el] Οι διαφορετικοί νόμοι εναντίον των δωσιλόγων και πώς καταστρατηγούνται; η γενική ιδέα είναι να διαφοροποιηθούν το "κεφάλι" [λίγοι πολιτικοί ηγέτες που θα καταδικαστούν] και το "σώμα" [το πλήθος των δωσιλόγων που θα γλυτωθούν]. Στο όνομα της συνέχειας του Κράτους, η εκκαθάριση περιορίζεται, αλλά στο όνομα του κομμουνιστικού κινδύνου, δικαστές και στέλεχη διώχνονται, μία καινούργια γενιά που μεγάλωσε με τα μεταξικά ιδανικά εισάγεται, μαζί με παλιούς δωσιλόγους που είχαν διωχτεί λίγους μήνες νωρίτερα.

[en] The different laws against Quislings and how they are bypassed: the idea is to cut the "head" (a few political leaders) from the "body" (the mass of Quislings, not punished). On behalf of the State continuity, the purge is limited, but, on behalf of the communist danger, judges and executives are purged, and a new generation, educated in the Metaxas ideology is introduced together with some Quislings purged a few months before.
[el] Ο συγγραφέας ανακάλυψε στο Άργος το κείµενο µιας προσφοράς των Πτολεµαίων πριγκήπων (χρυσά νοµίσµατα και αντικείµενα) και πόλεων της Κύπρου (ποσά µεταγραµµένα σε δραχµές και οβολούς), χωρίς καµιά αµφιβολία για ένα τοπικό ιερό. Είχε αναρωτηθεί (BCH 1982) ποια ήταν τα αρχικά ποσά που στάλθηκαν από τις πόλεις, καθώς η αναφορά των οβολών, που δεν είχαν υλική υπόσταση, δείχνει ότι πρόκειται για µια λογιστική µετάφραση. Είχε καταλήξει σε µια ελάχιστη ισοτιµία, κοντά στον λόγο µεταξύ του βάρους των νοµισµάτων, λόγο που ο O. Picard φαντάστηκε πολύ µεγαλύτερο σε έναν κωδίκελλο στο άρθρο του. Στην πραγµατικότητα δεν υπήρξε καθόλου συναλλαγή: τα πριγκηπικά αντικείµενα και τα κυπριακά νοµίσµατα µπήκαν όπως ήταν στον θησαυρό του ναού, όπως µας δείχνουν οι κατάλογοι θρησκευτικών θησαυρών, κυρίως από τη ∆ήλο. Οι µεταγραφές σε τοπικό νόµισµα είχαν απλώς το σκοπό να δώσουν στους πιστούς του ιερού του Άργους µια ιδέα για την αξία των δώρων, και η σχέση 1,44 ανάµεσα στα νοµίσµατα είναι ακριβώς το καταπιστευµατικό ποσοστό ισοδυναµίας ανάµεσα στο πτολεµαϊκό νόµισµα και στο νόµισµα του Άργους, εκείνο από το οποίο µπορούµε να µετρήσουµε στη σωστή τους αξία τις στρεβλώσεις που προκαλούν οι εµπορικές τιµές.

[en] In Argos, the author discovered the text of a donation from Lagid princes (gold coins and objects) and Cypriot cities (sums transcribed in drachmas and obols), undoubtedly for a local sanctuary. He wondered (BCH 1982) about the original amounts sent by the cities, the mention of obols, which were materially non-existent, showing that it was a translation of an account. He had arrived at a minimal exchange rate, close to the ratio between the weights of the currencies, a rate imagined much stronger by O. Picard, in a codicil to his article. In fact, there was no exchange at all: princely objects and Cypriot coinage were returned to the temple treasury as they were, as we can see from the inventories of religious treasures, especially the Delian ones. The transcriptions in local currency are simply intended to give the faithful of the Argian sanctuary an idea of the value of the gifts, and the ratio of 1.44 between the currencies is exactly the fiduciary equivalence rate between the Lagid coinage and that of Argos, the one from which one can measure at their right value the distortions brought to it by the commercial rates.
[el] Η Βενετία θέλει να επιβεβαιώσει την παρουσία της από την αρχιτεκτονική. Επομένως δίνει μεγάλη σημασία στις πόλεις στα δικά της σύμβολα, πλατείες, εκκλησίες, συντριβάνια, διοικητικά κτίρια, λατινικά μοναστήρια και εκκλησίες. Πρέπει επίσης να δημιουργεί τα απαραίτητα για την οικονομική της εξέλιξη και την άμυνά της, λιμάνια, οπλοστάσια, αποθήκες, τείχη. Λίγα αρχοντικά επέζησαν εκτός από στα Χανιά και στο Ρέθυμνο, αλλά μερικές ερειπωμένες βίλλες στέκονται ακόμη στην εξοχή. Το ενδιαφέρον που, ως τώρα, συγκεντρώθηκε στα θεαματικά τείχη αρχίζει να στρέφεται τώρα στα πολιτικά και αγροτικά κτίρια και έτσι γίνονται οι πρώτες αναστηλώσεις.

[en] Venice wants to assert its presence by architecture, so it must model the important cities according to its criteria, places, churches, fountains, administrative buildings, building rules, Latin monasteries and churches. It must also implement the elements necessary for its economic life and its defense: stores, warehouses, arsenals, port facilities, barracks and ramparts. Few dwellings of the rich archons have survived, except in Canea and Rethymno but some ruined villas have survived outside the main villages. The interest that had hitherto been only on the spectacular military works begins to turn to civilian and agricultural buildings and causes the first restorations.
[el] Το 1988 η υποβρύχια ανασκαφική έρευνα στο λιµάνι της Θάσου επέτρεψε την ανάσυρση ενός εντυπωσιακού µαρµάρινου µέλους, ενώ άλλα µέλη βρέθηκαν συσσωρευµένα µπροστά από την αρχαία προβλήτα. Το 2017, µια νέα εξέταση του λίθου, ο οποίος προέρχεται από την ανωδοµή ενός κτηρίου στην κοντινή αγορά, αποκάλυψε µια επιγραφή, εξαιρετικά δυσανάγνωστη λόγω της µακράς παραµονής της στη θάλασσα. Ο ∆ήµος των Θασίων τιµά τον πάτρωνά του, Γάιο Οκτάβιο, ανθύπατο της Μακεδονίας το 60‑59 π. Χ.

[en] In 1988, the underwater excavation of the port of Thasos allowed the recovery of an imposing marble slab, at the same time that other blocks were found piled in front of the ancient pier. In 2017, a new examination of the stone, which originally belonged to the face of a building in the nearby agora, revealed an inscription rendered nearly illegible by its prolonged exposure to saltwater. The Deme of the Thasians honored their patron, Caius Octavius, proconsul of Macedonia in 60‑59 BC.
[el] Τα πελοποννησιακά νομίσματα κυκλοφορούν ευρέως σε ολόκληρη την Κρήτη καθ' όλη την πρώιμη ελληνιστική περίοδο, με το Άργος, την Κόρινθο και τη Σικυώνα να έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο της κυκλοφορίας σε κάθε περίπτωση. Την κυκλοφορία τους διευκολύνει ο σταθμητικός κανόνας, που βρίσκεται πολύ κοντά στον κρητικό και επομένως, αν δεν αποτελούν αντικείμενα απευθείας συναλλαγής ή αποθησαυρισμού, εξυπηρετούν ως πέταλα για επικοπές τοπικού νομίσματος, επιδεχόμενα ακόμη και επισημάνσεις, ώστε να νομιμοποιηθεί η κυκλοφορία τους στο νησί. Το Άργος φαίνεται να επηρεάζει την εικονογραφία μιας ομάδας πόλεων στη βόρεια-κεντρική Κρήτη, την Τύλισσο, την Κνωσό και τη Λύττο, ενώ εικονογραφικές επιρροές από την Αρκαδία φαίνεται να δέχονται τα νομισματοκοπεία της Πραισού, της Χερσονήσου και της Ολούντας στο ανατολικό τμήμα της νήσου. Οι λόγοι για τους οποίους τα πελοποννησιακά νομίσματα εισρέουν σε μεγάλες ποσότητες στην Κρήτη, κυκλοφορούν στο νησί και επηρεάζουν την εικονογραφία αρκετών νομισματοκοπείων, πρέπει να σχετίζονται τόσο με τις συγγενικές ή/και πολιτικές σχέσεις μεταξύ πόλεων των δύο περιφερειών, όσο και με τη θέση της Κρήτης στο κέντρο των εμπορικών πλόων της Μεσογείου. Οι αμοιβές μισθοφόρων, τέλος, είναι πολύ πιθανό να ευθύνονται επίσης σ' ένα βαθμό για την εισροή πελοποννησιακών νομισμάτων, ανάμεσα σε άλλα, στο νησί.

[en] The Peloponnesian coins were widely circulated all over Crete throughout the early Hellenistic period with Argos, Corinth and Sicyon issues being predominant. Their circulation was facilitated by their weight standard, which was very similar to the Cretan one; therefore, if they were not objects of direct transaction or hoarding, they were overstruck by local mints, or even countermarked so as to legitimize their circulation on the island. Argos seems to have influenced the iconography of a group of cities in north-central Crete, Tylisos, Knossos and Lyttos, while the same can be argued for Arcadia in relation to the mints of Praisos, Chersonesos and Olous in the eastern part of the island. The reasons behind the overflow of Peloponnesian coins in Crete and their effect on the iconography of several mints must be associated with both the kinship and/or political relations among the cities in the two regions, as well as the location of Crete in the center of the commercial routes in the Mediterranean. Finally, mercenary pay could be linked to some extent to the presence of Peloponnesian coins, among others, on the island.