[en] Introduction: The postpartum depression is a disease that affects to 13% of women after childbirth, although it can begin during pregnancy. In addition to the symptoms that accompany to a greater depression like crying, irritability, inability to enjoy of the activities, etc. that alter the welfare of the mother, the bond with the recently born and the cognitive development of this can see affected. Although there are validated scales for the screening and diagnosis of postpartum depression, 50% of the women are undiagnosed. Objective: The aim of this systematic review is to know the efficacy of screening postpartum depression methods used by midwives in postpartum consultations. Material and methods: Pubmed, Web of Science and Cuiden databases were searched for articles in English, Spanish and Portuguese, with no chronological limitation. The variables analyzed were: tool used for screening,% of women derived for further evaluation and / or treatment, week in which the screening is performed and identified risk factors. Discussion: The percentage of women with a positive postpartum depression screening for confirmation of diagnosis and treatment varies from 11 to 37%, with an average of 19%. The highest percentage of women detected occurs at 8 weeks postpartum. The risk factor that most influences the presence of postpartum depression is previous depression. Conclusions: Given the importance of early detection and treatment of postpartum depression, introducing a screening tool into the usual protocol for pregnancy and postpartum monitoring could detect about 20% of women susceptible to it. Conducting a clinical trial comparing the usual routine with screening at 4 weeks postpartum could be a good start to find out the actual number of women being treated and the percentage of false positives, if there are. Although there is controversy as to the optimal timing for its completion, the interval between 2 and 8 weeks seems to be the most suitable. Awareness, training and training in screening techniques is essential so that professionals can actively participate in the diagnosis of postpartum depression.

[gl] Introdución: A depresión posparto é unha enfermidade que afecta ó 13% das mulleres despois do parto, pero pode comezar no embarazo. Ademais dos síntomas que acompañan unha depresión maior, como choro, irritabilidade, incapacidade de gozar de actividades, etc. alterando o benestar da nai, o vínculo co recentemente nado e o desenrolo cognitivo deste poden verse afectados. Aínda que existen escalas validadas para o screening e diagnóstico de depresión posparto, o 50% das mulleres non son diagnosticadas. Obxectivo: O obxectivo desta revisión sistemática é coñecer a eficacia dos métodos de screening de depresión posparto utilizados por matronas nas consultas posparto. Material e Métodos: Consúltanse as bases de datos Pubmed, Web of Science e Cuiden en busca de artigos en inglés, español e portugués, sen limitación cronolóxica. As variables analizadas son: ferramenta usada para o screening, % de mulleres derivadas para posterior avaliación e/ou tratamento,semana na que se realiza o cribado e factores de risco identificados. Discusión: A porcentaxe de mulleres cun screening positivo de depresión posparto derivadas para a confirmación do diagnóstico e tratamento varían segundo os estudos entre un 11 e un 37%, cunha media do 19%. A maior porcentaxe de mulleres detectadas prodúcese ás 8 semanas posparto. O factor de risco que máis inflúe na presenza de depresión posparto é a depresión previa. Conclusións: Dada a importancia da detección e tratamento temperán da depresión posparto, o introducir unha ferramenta de screening no protocolo habitual de seguimento de embarazo e posparto podería detectar ao redor dun 20% de mulleres susceptibles a desenvolvela. A realización dun ensaio clínico no que se compare a rutina habitual co screening mediante a EPDS ás 4 semanas posparto podería ser un bo comezo para descubrir o número real de mulleres detectadas que reciben tratamento e a porcentaxe de falsos positivos, se o hai. Aínda que existe controversia de cal é o momento óptimo para a súa realización, o intervalo entre as 2 e as 8 semanas parece ser o máis idóneo. A concienciación, formación e adestramento en técnicas de screening é esencial para que os profesionais poidan participar de forma activa no diagnóstico de depresión posparto