BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Πόσοι σλαβόφωνοι της ελληνικής Μακεδονίας πήγαν εθελοντές του Δημοκρατικού Στρατού στη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου ; Από κομουνισμό, εθνική μακεδονική συνείδηση η εξ αιτίας των συνθηκών ; Κανείς δεν μπορεί να δώσει μία σίγουρη απάντηση σ'αυτές τις ερωτήσεις. Όμως, η σημερινή κατάσταση των ερευνών επιτρέπει αριθμητικές εκτιμήσεις, διευκρινήσεις των συνθηκών ζωής των. Ήταν ιδεολογικά καταπιεσμένοι από τους διαφόρους κατακτητές, την ελληνική κυβέρνηση, το ΚΚΕ, τη νεοῖδρυμένη Γιουγκοσλαβία, σε απόλυτη φτώχεια επιβεβαρυμένη λόγω της αποκλειστικής πολιτικής των ελληνικών κυβερνήσεων μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Επίσης εννοείται πως όλοι οι σλαβόφωνοι δεν τηρούν μίαν μόνο πολιτική στάση, σε αντίθεση με τις υποστηρίξεις των διαφόρων γειτονικών εθνικών προπαγανδών.

[en] How many Slavophones from Greek Macedonia were committed in the Democratic Army during the Greek civil war? Have they joined because of communists beliefs, following their national Macedonian feeling or were they being forced by other circumstances? No one can provide a definite answer to those questions. The current state of research, however, allows some numerical approximations and details on their living conditions, revealing ideological pressures by various occupants, the Greek government, the Greek communist party, the nascent Yugoslavia, and extreme poverty, exacerbated by an exclusion policy pursued by the Greek government, after the Germans had left the country. We also understand that Slavophones are far from having a single policy position, contrary to the assertions of the various national propaganda.
[el] Παρουσιάζονται στο άρθρο αυτό τα αποτελέσματα των αναλύσεων χρωμάτων δέκα υφασμάτων των τριών πρώτων αιώνων μ.Χ., που φανέρωσαν την ύπαρξη αληθινής πορφύρας, η οποία παρήχθη από θαλάσσια όστρεα. Τα υφάσματα ανακαλύφθηκαν στους αποθέτες απορριμμάτων των Διδύμων, στην Ανατολική έρημο της Αιγύπτου. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων προσεγγίζονται από την άποψη της βιολογικής προέλευσης των χρωμάτων αυτών, των τόπων και των τεχνικών παραγωγής. Παρουσιάζονται στη συνέχεια τα αποτελέσματα των υπολογισμών της ποσότητας του βαμμένου με πορφύρα μαλλιού, που απαιτείται για τη διακόσμηση των ενδυμάτων στα οποία ανήκαν αρχικά τα δείγματα που υποβλήθηκαν στις αναλύσεις. Οι υπολογισμοί αυτοί επέτρεψαν να εκτιμηθεί το επιπλέον κόστος που επέφερε η χρήση αληθινής πορφύρας στα βασικά είδη ανδρικής και γυναικείας ένδυσης της εποχής. Συγκρίνοντας το κόστος με άλλες τιμές προϊόντων ή υπηρεσιών, μπορούμε να σχηματίσουμε μια ακριβέστερη ιδέα για τις δυνατότητες διάδοσης της περίβλεπτης αυτής βαφής σε διάφορα στρώματα της αιγυπτιακής κοινωνίας κατά τους τρεις πρώτους αιώνες μετά Χριστόν.

[en] We present the results of dye analyses of archaeological textiles from the first three centuries BCE and discovered in the rubbish dumps of Didymoi, a military site in the Eastern Desert of Egypt: true purple from marine molluscs has been identified in ten fragments. These results are discussed from the point of view of their possible biological sources, their production centres and the technical processes that might be involved. Calculations of the quantities of purple-dyed wool necessary to decorate the types of garments from which the fragments originally came from are then presented. Such calculations permit estimation of the extra cost of using true purple in basic elements of both male and female clothing of the time. Comparisons of such costs with other prices and wages in Roman Egypt give new insight into the diffusion of purple –this most prestigious of ancient dyes– in the different strata of society.
[el] Σωστικές ανασκαφές στην Ανατολική Λοκρίδα και Βορειοανατολική Φωκίδα κατά την αρχαία τοπογραφία έφεραν στο φως οικοδοµικά κατάλοιπα Ελληνιστικών και Ρωµαϊκών χρόνων, τα οποία ταυτίζονται ως φυλακεία ή φυλάκια, ανήκοντα σε οργανωµένα συστήµατα φύλαξης και προστασίας χερσαίων και θαλάσσιων δικτύων επικοινωνίας. Αυτές οι κατασκευές µας παρέχουν νέα στοιχεία, που αφορούν σε πρακτικές άµυνας και ασφαλούς επικοινωνίας µεταξύ των ανωτέρω περιοχών για τις οποίες µέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν ανασκαφικά δεδοµένα.

[en] Rescue excavations in Eastern Locris and Northeast Phocis undertaken by the Ephorate of Antiquities of Fthiotida and Evrytania, revealed structural remains of the Hellenistic and early Roman periods, identified as watch‑towers belonging to organized systems for guarding and protecting communication networks, either terrestrial or maritime. These structures provide new evidence concerning practices of defense and safe communication between the above mentioned regions, where, until recently, there were no excavation records.
[el] Σειρά εκδεδομένων αρχειακών εγγράφων, δημόσιου ή ιδιωτικού χαρακτήρα, αλλά και νομοθετικές διατάξεις αποκαλύπτουν ενδιαφέροντα στοιχεία για τους όρους και τις συνθήκες σύναψης δανείων από ιδιώτες στις λατινοκρατούμενες περιοχές της Πελοποννήσου κατά τον όψιμο Μεσαίωνα. Στις μαρτυρούμενες συναλλαγές εμπλέκονται ως πιστωτές ή δανειολήπτες άτομα ποικίλης κοινωνικής προέλευσης και οικονομικής ισχύος, ντόπιοι και επήλυδες, άνδρες κυρίως, Χριστιανοί και Εβραίοι, κάτοικοι των πόλεων ή της υπαίθρου, οι οποίοι συνήπταν δάνεια για εμπορικούς, κυρίως, σκοπούς ή για προσωπικούς λόγους. Εκτός από τα απλά δάνεια, μαρτυρούνται, επιπλέον, ναυτοδάνεια, τα οποία αποτελούσαν δοκιμασμένο τρόπο χρηματοδότησης του θαλάσσιου εμπορίου. Η μεγάλη διάδοση της πρακτικής του ιδιωτικού δανεισμού, εξαιτίας των αυξημένων οικονομικών αναγκών των επιμέρους πληθυσμιακών ομάδων, είχε ως συνέπεια την άνθηση του φαινομένου της τοκογλυφίας, το οποίο, τουλάχιστον στις βενετικές κτήσεις, αντιμετωπίσθηκε με την έκδοση αυστηρών νομοθετικών ρυθμίσεων που καθόριζαν, μεταξύ άλλων, ανώτατο όριο για την επιβολή νόμιμου τόκου στις δανειακές συναλλαγές.

[en] A series of published archival public and private documents as well as legal provisions reveals interesting facts concerning the terms and conditions of the loans of individuals in Latin-occupied areas of the Peloponnese during the Late Middle Ages. On attested transactions, there are involved as creditors and borrowers individuals of varying social backgrounds and economic power, locals and incomers, mostly men, Christians and Jews, residents of the cities or the countryside, which they borrowed for particularly trading purposes, or for personal reasons. Apart from simple loans, maritime loans are also attested, being a proven way of financing sea-trade activities. The widespread practice of private loans due to the increased financial needs of individual population groups resulted in the flourishing of the phenomenon of usury. This, at least in the Venetian territories, dealt with the issue of strict regulations that specified, among others, a threshold for imposing statutory interest on loan transactions.
[el] Το παρόν άρθρο προτείνει την διερεύνηση ορισμένων λογοτεχνικών απεικονίσεων του μοναστικού βίου στο έργο του "Εθνικού" συγγραφέα της Νεώτερης Ελλάδας Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Τοποθετούμενοι στον αντίποδα της Ορθόδοξης κριτικής που επιβάλλει μια μονοδιάστατη θεολογική πρόσληψη του καλλιτεχνικού σύμπαντος του σκιαθίτη συγγραφέα και επικεντρωνόμενοι στο μυθιστόρημα Οἱ Ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν που εμπεριέχει τα σπέρματα των βασικών του ιδεών, επιχειρούμε ν᾽αναδείξουμε την ποιητική θρησκεία αυτού του γοητευτικού πεζογράφου που στην πατρίδα του φέρει την προσωνυμία του "Αγίου των Ελληνικών Γραμμάτων". Έτσι κάτω από την επίφαση μιας ιστορικής διήγησης εμποτισμένης με θρησκευτικότητα, αναδύεται ένας κόσμος φαντασιώσεων, επιθυμιών και διαστροφών, ο οποίος προσδίδει στην παπαδιαμαντική γραφή βάθος και διαχρονικότητα.

[en] The present contribution proposes to explore some literary depictions of monastic life in the work of Modern Greece's national writer Alexandros Papadiamantis. Contrary to the orthodox critics, who have imposed a univocal theological approach of his artistic universe, and focusing on his novel The Merchants of Nations [Οἱ Ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν], which holds the germs of his main ideas, we try to reveal the poetic religion of this fascinating writer, dubbed in his home country "the Saint of Greek literature". Thus, under the cover of a historical narrative, a world of fantasies, desires and perversions arises, that endows its writing with a wealth of depth and a timeless quality.
[el] Οι στενές σχέσεις με την Ιταλία έθεσαν την Κρήτη σε πολιτιστικό τρίγωνο, με τη Βενετία και την Κωνσταντινούπολη την εποχή της Αναγέννησης. Αυτό προκάλεσε στην Κρήτη την εμφάνιση συγκεκριμένων πολιτιστικών μορφών: η ανάπτυξη της εκπαίδευσης, ένας μεγάλος αριθμός αντιγράφων, η κρητική συμμετοχή στην εκτύπωση στα ελληνικά στη Βενετία, η γέννηση της κρητικής λογοτεχνίας, μια ζωγραφική σχολή γνωστή σε ολόκληρη την Ορθοδοξία και ακόμη στην Ιταλία, η εισαγωγή στην Κρήτη της δυτικής ακαδημαϊκής μουσικής... όλα τα καλλιτεχνικά πεδία επηρεάστηκαν. Αυτό είναι το θέμα αυτού του κεφαλαίου.

[en] The close relations with Italy have placed Crete in a cultural triangle, with Venice and Constantinople at the time of the Renaissance. This provoked in Crete the emergence of specific cultural forms: the development of education and the importance of copyists, Cretan participation in printing in Greek in Venice, the birth of Cretan literature, a school of painting renowned throughout Orthodoxy and even in Italy, introduction in Crete of Western scholarly music ... all artistic fields are concerned. This is the subject of this chapter.
[el] Η µελέτη αυτή επικεντρώθηκε στην αρχιτεκτονική ανάλυση και επιπεδοµετρία των δύο µεγαλύτερων λουτρικών οικοδοµηµάτων της Δήλου. Η περιγραφή και η ερµηνεία των δοµών αυτών αναδεικνύουν την ύπαρξη µιας διόλου ευκαταφρόνητης λουτρικής υποδοµής στη Δήλο κατά τη ρωµαϊκή αυτοκρατορική εποχή, η οποία δεν συνάδει µε την εικόνα του ολιγάνθρωπου χωριού που παραδοσιακά αποδίδεται στην αυτοκρατορική Δήλο. Βάσει πολλαπλών συγκρίσεων µε άλλες αρχιτεκτονικές δοµές της ανατολικής και δυτικής Μεσογείου, τα µνηµεία αυτά της Δήλου τοποθετούνται στο ευρύτερο πλαίσιο της εξέλιξης των ύστερων ελληνικών λουτρικών εγκαταστάσεων (3ος – 5ος αι. µ.Χ.). Η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώνει την ύστερη χρονολόγηση που είχε ήδη προταθεί για τα λουτρά αυτά κατά την πρόσφατη µελέτη των υδραγωγείων που τα τροφοδοτούσαν. Αυτά τα δηλιακά λουτρά αποτελούν τµήµα των πολλών σχετικά άγνωστων έως τώρα ερειπίων στη περιοχή, τα οποία αποδεικνύουν ότι η αυτοκρατορική Δήλος – και κυρίως η Δήλος της ύστερης αρχαιότητας – δεν ήταν τόσο "έρηµος" όσο πιστεύουµε.

[en] The remains of the two most imposing Roman baths of Delos are here the subject of architectural and planimetric analysis. The interpretation of the results demonstrates the presence of major bathing facilities on Delos during Roman imperial times. This is hardly compatible with the sparsely populated village of which scholars usually speak. Based on comparisons with similar structures found in the eastern and western Mediterranean, these Delian monuments are here restored to their proper place in the general development of late Greek baths (3rd‑5th c. AD). In the present study, new evidence of this later chronology is provided. As a result, this construction activity suggests that Roman Delos – and especially late Roman Delos – was not as 'deserted' as is usually assumed.
[el] Σε ανασκαφή ασύλητου τάφου στο νεκροταφείο της αρχαίας Πύδνας, τον Οκτώβριο του 2002, βρέθηκε μικρός" θησαυρός "από 2 χάλκινα νομίσματα Φιλίππου Β´, των τύπων ανδρική, νεανική, ταινιοφόρος κεφαλή δ. / ιππεύς δ. (υποδιαίρεσης Α) και κεφαλή Ηρακλέους δ. / ιππεύς δ. (υποδιαίρεσης Β), και 3 τριώβολα Άργους, του τύπου ημίτομο λύκου / Α. Το εύρημα μπορεί να χρονολογηθεί στη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Β´, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία της κεραμικής, επιτρέποντάς μας να τοποθετήσουμε την έναρξη κοπής των αργυρών τριωβόλων του Άργους μειωμένου αιγινητικού βάρους στο τρίτο τέταρτο του 4ου αι. π.Χ. και πάντως πριν από το 320 π.Χ. Ίσως οι παραδοσιακές προτάσεις του 350 ή του 343 π.Χ. είναι περισσότερο συμβατές με τη χρονολόγηση αυτών των κοπών. Ένα ενδιαφέρον ερώτημα είναι το πώς βρέθηκαν τα συγκεκριμένα νομίσματα του Άργους στην Πύδνα, καθώς η παρουσία νομισμάτων ξενικών νομισματοκοπείων παρουσιάζεται πολύ περιορισμένη, με τη συντριπτική πλειονότητά τους να απαρτίζουν οι κοπές από τη Θράκη και τη Θεσσαλία. Η στρατιωτική παρουσία του Φιλίππου στην Πελοπόννησο ανάγεται στο 348 π.Χ., ενώ στο Άργος μαρτυρείται από το 344 π.Χ. Εάν λοιπόν τα αργυρά νομίσματα του Άργους έφτασαν στην Πύδνα διά της στρατιωτικής οδού και για οποιοδήποτε λόγο δεν μπόρεσαν να ανταλλαγούν με αντίστοιχα νόμιμα νομίσματα, αξιοποιήθηκαν στη συγκεκριμένη ταφή.

[en] In October 2002, during the excavation of a grave in the cemetery of ancient Pydna, a small hoard came to light consisting of two bronze coins of Philip II of the young male head with tainia r. / rider r. type (denomination A) and Heracles / rider type (denomination B), and three triobols of Argos of the forepart of wolf / A type. This hoard can be dated to the reign of Philip II, as it is also confirmed by the pottery evidence; thus, the beginning of issuing of Argive silver triobols of reduced Aeginetan standard can be dated to the third quarter of the 4th c. BC, and in any case before 320 BC. Perhaps the traditional suggestions of 350 or 343 BC are more compatible with the dating of these issues. An interesting question concerns the reason these Argive coins were found at Pydna, since the presence of foreign currencies is very limited and the vast majority of them are issues from Thrace and Thessaly. The military presence of Philip in the Peloponnese dates back to 348 BC, while in Argos it is testified from 344 BC. We may suppose that the silver coins of Argos arrived at Pydna via military campaigns.
[el] Το κείμενο πραγματεύεται το θέμα της κυκλοφορίας και παραγωγής νομισμάτων στην Πελοπόννησο μετά την υποταγή της Αχαϊκής Συμπολιτείας στους Ρωμαίους, καθώς και κατά την αυτοκρατορική περίοδο. Στη πρώτη φάση, που καλύπτει το διάστημα έως την πρώιμη αυτοκρατορική περίοδο, η μερική και επιλεκτική λειτουργία ορισμένων νομισματοκοπείων (για έκδοση αργυρών και χαλκών νομισμάτων) συνδέεται προφανώς με στρατιωτικά-πολιτικά γεγονότα καθώς συντελείται η ρωμαϊκή επέκταση. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν τα τοπικά νομισματοκοπεία κάθε φορά που οι Ρωμαίοι στρατηγοί συγκρούονται είτε με τους τελευταίους ελληνιστικούς ηγεμόνες της Ανατολής, ή πολεμούν μεταξύ τους στο πλαίσιο των εμφύλιων αναμετρήσεων που διαδραματίστηκαν σε ελληνικό έδαφος. Η νομισματοκοπία των πελοποννησιακών πόλεων, κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, με ελάχιστες εξαιρέσεις που αφορούν στις ιδρυθείσες κατά την ύστερη ρωμαϊκή Res publica αποικίες, εγκαινιάζεται, με αξιόλογο εύρος, από τον Αύγουστο και τη δυναστεία του. Δεν έχει, όμως, την ίδια διάρκεια ζωής, ούτε την ίδια αφετηρία, ούτε ήταν ομοιόμορφη σε όλες τις πόλεις. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη διαδικασία της κυκλοφορίας, τα χαρακτηριστικά της οποίας διαφέρουν ριζικά ανάμεσα στις δύο περιόδους : η κοσμοπολίτικη πολυφωνία του νομισματικού ορίζοντα της ύστερης ελληνιστικής περιόδου αποκτά εσωστρέφεια καθώς τοπικές αξίες (ρωμαϊκά επαρχιακά νομίσματα από πελοποννησιακά νομισματοκοπεία) ή ρωμαϊκές εκδόσεις σε πολύτιμα μέταλλα (aurei, δηνάρια [αντωνιανοί επίσης]) και βαρύσταθμα χαλκά κέρματα (sestertii, dupondii, asses) παίζουν το ρόλο τους ανάλογα με την περιοχή και την εποχή.

[en] The present article deals with the production and circulation of coins in the Peloponnese in the aftermath of the Achaean League's surrender to the Romans, as well as during the Imperial period. In the first phase, down to the Early Principate, the partial and selective operation of certain mints (silver and bronze coins) is most probably linked to military-political events during Rome's expansion. Thus the local mints contribute each time that the Roman generals confront the last Hellenistic rulers of the East or fight each other in the internal Roman power-struggles which were played out on Greek soil. The coinage of the Peloponnesian cities of the Roman period, with very few exceptions which concern colonies founded during the Late Republican period, is largely inaugurated by Augustus and his dynasty. However, it had neither the same lifespan, nor the same starting point, nor was it uniform for all the cities. Special stress is laid on the circulation procedure, the characteristics of which differ radically between the two periods: the cosmopolitan polyphony of the numismatic horizon of the Late Hellenistic period becomes more introverted, while local values (Roman Provincial coins from Peloponnesian mints) or Roman issues in precious metals (aurei, denarii [plus antoniniani]) and heavy copper coins (sestertii, dupondii, asses) play their role according to place and era.
[el] Αυτή η εργασία παρουσιάζει τα αποτελέσµατα µιας τεχνολογικής ανάλυσης 28 Πρωτοανακτορικών πίθων που βρέθηκαν στις αποθήκες του κτηρίου Dessenne στα Μάλια, στην Κρήτη. Παρά την ευρέως διαδεδοµένη χρήση των πίθων στη Μινωική Κρήτη και το ενδιαφέρον των µελετητών για τον ρόλο τους στη διαχείριση των πόρων, οι πίθοι έχουν γενικά παραβλεφθεί στις τεχνολογικές µελέτες, µε αποτέλεσµα την ύπαρξη σηµαντικής µεροληψίας στην κατανόηση της παραγωγής της κεραµεικής. Η παρούσα τεχνολογική ανάλυση ρίχνει φως σε ολόκληρη τη διαδικασία κατασκευής αυτής της εξειδικευµένης κατηγορίας αγγείων, ενσωµατώνοντας τα αποτελέσµατα από τα στάδια διαµόρφωσης της κατασκευής µε την πετρογραφική ανάλυση και επαληθεύοντας έτσι τους συσχετισµούς µε τους µορφολογικούς τύπους.

[en] This paper presents the results of a technological analysis of 28 Protopalatial pithoi retrieved from the storage rooms of the Dessenne Building at Malia, Crete. Despite the widespread use of pithoi in Minoan Crete and scholars' interest in their role in resource management, pithoi have generally been overlooked in technological studies, resulting in a significant bias in understanding pottery manufacture. The present technological analysis sheds light on the entire manufacturing process of this specialised class of vessels by integrating results from the manufacturing forming stages with petrographical analysis and thus verifying correlations with morphological types.
[el] Μαρτυρία μιας γυναίκας οργανωμένη στην ΕΠΟΝ, στο ΕΛΑΣ και αργότερα στο ΔΣ στην Ελλάδα κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο. Το κείμενο ζωγραφίζει γρήγορα τη περιπετειώδη ζωή της Κατίνας Τέντα Λατίφη και η μαρτυρία η οποιά ακολουθεί, επιμένει ιδιαίτερα στις συνθήκες της συμμετοχής των γυναικών σ'αυτούς τους αγώνες και την ειδική τους συνεισφορά.

[en] A woman's testimony: Katina Tenda‑Latifis was member of EPON, ELAS and Democratic Army during in WWII and the Greek Civil War. The text briefly traces the main steps of the bumpy life of Katina and her testimony stresses particularly the conditions of the young girls and women participation in those fights and their specific contributions.
[el] Σύνολο 55 νοµισµάτων φυλασσόταν στις αποθήκες του αρχαιολογικού Μουσείου Ναυπλίου, συνοδευόµενο από παλαιά ένδειξη που το συνέδεε µε τη συλλογή του Γ. Θερµογιάννη, η οποία δωρίθηκε στο Μουσείο πιθανότατα µετά το θάνατό του, το 1945. Η ένδειξη ανέφερε πως προέρχονταν από το ίδιο κουτί, όπου βρίσκονταν σφραγιδόλιθοι της συλλογής. Ωστόσο, τα νοµίσµατα δεν έφεραν αριθµό εισαγωγής και δεν περιλαµβάνονταν σε κάποιον από τους παλαιότερους καταλόγους των αντικειµένων της δωρεάς Θερµογιάννη. Η περαιτέρω µελέτη των 51 αρχαίων ελληνικών και ρωµαϊκών νοµισµάτων του συνόλου, πέρα από παρουσίαση γνωστών αλλά και λιγότερο διαδεδοµένων τύπων, οδήγησε στην κατά νοµισµατικές αρχές και γεωγραφικές ενότητες κατανοµή τους. Η κατάταξη αυτή, προσέφερε αµυδρές ενδείξεις για τη σύνδεση του συνόλου µε την άλλη µεγάλη δωρεά του Μουσείου Ναυπλίου, αυτή του δικηγόρου Ε. Γλυµενόπουλου.

[en] A group of 55 coins has been kept in the storage areas of the Nafplion Archaeological Museum, along with an old indication that linked them to the G. Thermogiannis collection, donated to the Museum after the collector's death in 1945. The indication stated that the coins came from the same box, where the gems of the collection were kept. However, the coins did not carry entry numbers and were not included in any of the old lists of the objects of the Thermogiannis donation. A further study of the 51 ancient Greek and Roman coins of the group, apart from presenting both known and less prevalent types, led to their classification according to geographic areas and issuing authorities. This offered tentative evidence for the connection of the coins with the other large donation to the Nafplion Archaeological Museum, that of the lawyer E. Glymenopoulos.
[el] Η ήττα του ΕΛΑΣ στην Αθήνα και η διάλυσή της αρχίζει την υποχώρηση της ηθικής βασισμένης στη διχοτόμηση δωσιλογισμός|Αντίσταση, και την γέννηση μίας καινούργιας αντικομμουνιστικής λογικής στο όνομα του Κράτους. Οι κυβερνήσεις πρέπει να κυβερνούν χωρίς την υποστήριξη του λαού και να χτίζουν ένα αντιφασιστικό Έθνος από το οποίο έχουν διώξει την πλειοψηφία των αντιφασιστών ενώ δεν ελέγχουν παρά μόνο ένα μικρό μέρος της επικράτειας. Η Λευκή Τρομοκρατία εξελίσσσεται, οι παραστρατιωτικές ομάδες πολλαπλασιάζονται και σταδιακά εγκαθίσταται μία "καινούργια εθνοφροσύνη".

[en] The defeat of ELAS in Athens and its dissolution began the decline of ethics based on the dichotomy Quisling/Resistance, and the birth of a new anticommunist State ideal. The governments had to learn how to govern without the support of people, and to build a new antifascist nation while excluding from it the major part of these antifascists and without any control over the greatest part of the State. The White Terror is developing, the paramilitary bands are multiplying and, step by step, a new "national ideology" is born.
[el] Ο σεισµός που έπληξε τους Φιλίππους στο γύρισµα του 5ου προς τον 6ο αιώνα είναι γνωστός µόνο µέσα από τις εργασίες ανοικοδόµησης που προκάλεσε. Τα έργα αυτά εντοπίστηκαν για πρώτη φορά στην κατώτερη ταράτσα του φόρουµ, ιδίως στης στοές, στην κουρία και στο δωµάτιο µε τους πέντε κί­ονες στη δυτική πλευρά – κατέστησαν δυνατή την αναγνώριση της τρίτης αρχιτεκτονικής κατάστασης. Ο σεισµός κατέστρεψε επίσης ή προκάλεσε σοβαρές ζηµιές στους ναούς της άνω ταράτσας του φόρουµ, προετιµάζοντας το έδαφος για την κατασκευή της Βασιλικής Α. Στα νότια του φόρουµ, προκάλεσε την – πιθανώς ολική – καταστροφή της παλαίστρας (εκτός από τα αποχωρητήρια της, τα οποία ήταν αρκετά βαθιά θαµµένα ώστε να διασωθούν) και, σε µικρότερο βαθµό, της εµπορικής αγοράς. Τέλος, ο σεισµός αυτός ήταν η αιτία των διαταραχών που οδήγησαν στην ανοικοδόµηση της βασιλικής του Οκταγώνου και πιθανώς και της βασιλικής "εκτός των τειχών". Μια εξέταση των ζηµιών που προκλήθηκαν στην κουρία από ένα κατασκευαστικό ατύχηµα, το οποίο αποκαταστάθηκε αµέσως αλλά δεν είχε καµία σχέση µε τον σεισµό, µπορεί να βρεθεί στο παράρτηµα.

[en] The earthquake that struck Philippi at the turn from the 5th to 6th century is only known through the reconstruction work it caused. These works were first identified on the lower terrace of the forum, particularly on the porticoes, in the curia and in the room with five columns on the west side; they made possible the identification of the third architectural state. The earthquake also destroyed or severely damaged the temples on the upper forum terrace, setting the premices for the construction of Basilica A. To the south of the forum, it caused the – probably total – ruin of the palestra (apart from its latrines, which were buried sufficiently deep to be spared) and, to a lesser extent, of the market. Lastly, this earthquake was the cause of the disorders that led to the reconstruction of the Basilica of the Octagon, and probably of the "extra muros" Basilica as well. An examination of the damage caused to the curia by a construction accident, which was immediately repaired but had nothing to do with the earthquake, can be found in the appendix.