[en] Background. Endurance is defined as the ability to sustain a submaximal effort during an established period of time. Respiratory muscle endurance assessment is not standardized, and although maximal sustained ventilation (MVS) has been referred as the goal in respiratory endurance testing, new tests have been recently applied in the investigation field. Objetive. The objectives in this study are to know the applicability of an inspiratory endurance test in two study groups, to determinate if the test is capable of detecting changes after a respiratory muscle training program and to know how these results correlate to the MVS. Methods. A quasi-experimental analytical study will be carried out with two study groups, one with healthy participants and the other one with subjects with chronic obstructive pulmonary disease (COPD). Pulmonary function, maximal mouth pressures and maximal voluntary ventilation (MVV) will be measured. Respiratory endurance will be assessed using a constant inspiratory load test through the POWERbreathe® KH2 device and an incremental ventilatory load test through the Spirotiger® Medical device. Participants will fill out a comfortability questionnaire about the tests. Both groups will undergo an 8-week respiratory muscle training program, training 5 days a week in two sessions of 15 minutes per day, using the Orygen® Dual Valve device. Load will start at 30% of maximal inspiratory pressure (PIM) and maximal expiratory pressure (PEM), retesting and increasing every two weeks by 10% until reaching 60% by week 8. By the end of the program, initial measurements will be repeated.

[gl] Introdución. A resistencia defínese como a capacidade de manter un esforzo submáximo durante un periodo de tempo determinado. A valoración da mesma no referente á musculatura respiratoria non se encontra estandarizada, e aínda que se definiu a máxima ventilación sostible (MVS) como o obxectivo de ditas medicións, recientemente novas probas estanse a implementar no campo da investigación. Obxectivo. Os obxectivos do estudo son coñecer a aplicabilidade da proba de resistencia inspiratoria en dous grupos de estudo, determinar se a proba detecta cambios tras un programa de adestramento da musculatura respiratoria, e como estos resultados correlaciónanse coa MVS. Material e método. Levarase a cabo un estudo analítico cuasiexperimental con dous grupos de estudo, un formado por participantes sans e outro por suxeitos con enfermidade pulmonar obstructiva crónica (EPOC). Medirase a función pulmonar, as presión respiratorias máximas en boca e a máxima ventilación voluntaria (MVV). A resistencia respiratoria medirase mediante unha proba de carga constante inspiratoria a través do dispositivo POWERbreathe® KH2 e unha proba incremental ventilatoria a través do dispositivo Spirotiger® Medical. Os participantes cubrirán un cuestionario acerca da confortabilidade das probas. Ambos grupos realizarán un programa de adestramento da musculatura respiratoria cunha duración de 8 semanas, durante as cales os suxeitos adestrarán 5 días á semana en dúas sesión de 15 minutos ao día, empregando o dispositivo Orygen® Dual Valve. Comezarán cunha carga correspondente ao 30% da presión inspiratoria máxima (PIM) e da presión espiratoria máxima (PEM), reevaluando e incrementando cada dúas semanas un 10% ata alcanzar un 60% na semana 8. Unha vez finalizado o programa repetiranse as medicións iniciais.