[en] Objective: The elderly with a hip fracture are especially vulnerable, presenting an increased risk of falls, which, associated with benzodiazepines could be even higher. The objective is to analyse the prevalence and characteristics of hypnotics and assess whether hospitalization can influence the start or stop of treatment. Development: Retrospective study carried out in 188 patients from an Orthogeriatric Unit in 2020. Were collected chronic hypnotic treatment, functional and cognitive status, polypharmacy (≥5 active principles) and hyperpolypharmacy (≥10 active principles). The population was studied at 5 times of care. 56.4% of the patients took benzodiazepines at home with duration of 11.35 (IQR 9) years and only 16 (15.1%) had diagnosed insomnia. Being a woman (OR 6.9 CI95%; 2.8-16.9), age, polypharmacy and greater dependence were risk factors for taking them at home. Throughout the admission, these hypnotics did not generate a better recovery and the treatments started at discharge were maintained for at least 6 months. Thanks to the hospitalisation the mean dose at discharge was reduce in 0.357mg (p = 0.012). Conclusions: Although there is no relationship between hospitalization and the initiation or interruption of benzodiazepines, this treatment will not be modified the following months after admission, so if it is started it will become chronic.. Sex, age, polypharmacy, and increased dependence are risk factors for taking benzodiazepines. Throughout the admission, the multidisciplinary pharmacotherapeutic adecuation together with the correct conciliation at discharge could reduce the dose and avoid the chronification of these treatments.

[eu] Helburua: aldakako haustura duten adinekoak bereziki zaurgarriak dira eta erorketak izateko arrisku handia dute, are gehiago bentzodiazepinak kontsumitzen badituzte. Ikerketa honen helburua hipnotikoen prebalentzia eta ezaugarriak aztertzea da, ospitaleratzeak tratamenduaren hasieran edo etetean eragina izan dezakeen ebaluatzeaz gain. Garapena: 2020. urtean Unitate Ortogeriatriko batean zeuden 188 pazienterekin egindako atzera begirako ikerketa. Tratamendu hipnotiko kronikoa, egoera funtzionala eta kognitiboa, polifarmazia (≥5 p.a.) eta hiperpolifarmazia (≥10 p.a.) jaso ziren. Biztanleria 5 arreta unetan aztertu zen. Gaixoen %56,4k bentzodiazepinak hartzen zituen etxean 11,35 (IQR 9) urteko iraupenarekin eta 16k soilik (%15,1) zuten insomnioa diagnostikatua. Emakumea izatea (OR 6,9 CI% 95; 2.8-16.9), adina, polifarmazia eta menpekotasun funtzionala izan ziren etxean bentzodiazepinak hartzeko arrisku faktoreak. Ospitalizazioan zehar, hipnotiko horiek ez zuten gaitasun funtzionala berreskuratzen lagundu eta altan hasitako tratamenduak gutxienez 6 hilabetez mantendu ziren. Bentzodiazepinen batez besteko dosia 0,357mg-ko (p = 0,012) murriztu zen. Ondorioak: ospitaleratzearen eta bentzodiazepinak hasi edo etetearen artean loturarik aurkitu ez den arren, tratamendu hau ez da aldatuko altaren ondorengo hilabeteetan, beraz, hasiz gero kronikoa bihurtuko da. Esan bezala, emakumea izatea, adina, polifarmazia eta mendekotasun handiagoa bentzodiazepinak hartzeko arrisku faktoreak dira. Ospitalizazio osoan zehar, diziplina anitzeko egokitzapen farmakoterapeutikoak eta alta kontziliazioak dosia murriztu eta tratamendu horien kronifikazioa ekidin dezakete.