BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Οι πρόσφατες μεταναστευτικές και προσφυγικές μετακινήσεις στις δυτικές χώρες υπονομεύουν τα συμβολικά εθνικά σύνορα. Τέτοιες μετακινήσεις γίνονται αντιληπτές ως απειλή για τη γλωσσική και πολιτισμική ομοιογένεια και ενισχύουν την αναπαραγωγή του εθνικού λόγου. Η παρούσα έρευνα εστιάζει στον τρόπο που οι πλειονοτικοί/ές και οι μετανάστες/τριες μαθητές/τριες Δημοτικού τοποθετούνται απέναντι στον ελληνικό εθνικό λόγο όσον αφορά τους/τις πρόσφυγες/ισσες. Αξιοποιώντας εργαλεία από την Κριτική Ανάλυση Λόγου, δείχνουμε ότι τόσο οι πλειονοτικοί/ές όσο και οι μετανάστες/τριες μαθητές/τριες προωθούν τον ελληνικό εθνικό λόγο που παίρνει τη μορφή είτε του ρατσιστικού είτε του ανθρωπιστικού λόγου.

[en] The recent immigrants' and refugees' movements towards western nation-states undermine symbolic national boundaries. Such movements are perceived as a threat to linguistic and cultural homogeneity, and reinforce the reproduction of national discourse. The present study focuses on how majority and immigrant students attending a Greek elementary school position themselves towards the Greek national discourse concerning refugees. Using analytical tools from Critical Discourse Analysis, we demonstrate that both majority and immigrant students reinforce Greek national discourse which takes the form of either racist or humanitarian discourse.
[el] H παρούσα μελέτη παρουσιάζει τον κατάλογο των νομισματικών μητρών με τις οποίες κόπηκαν οι χάλκινες νομισματικές εκδόσεις της αργολικής πόλης Αρσινόης-Μέθανα και επανεξετάζει τη χρονολόγησή τους. Η μαρτυρία των θησαυρών οδηγεί στην εκτίμηση ότι οι κοπές που εξέδωσαν τα Μέθανα πρέπει να είναι μεταγενέστερες από εκείνες της Αρσινόης, όχι αντιστρόφως. Επομένως, διαφαίνεται ότι τα Μέθανα δεν έκοψαν νόμισμα πριν τη δημιουργία πτολεμαϊκής βάσης στη χερσόνησο. Άρα, δεν υφίσταται πλέον καμία μαρτυρία σχετική με την ύπαρξη μιας ανεξάρτητης πόλης πριν την πτολεμαϊκή εγκατάσταση.

[en] This paper presents a die-study of the bronze coinage of Arsinoe-Methana in the Argolid, issued under both names of the city. The chronology of the issues is re-examined and on the basis of hoard evidence it is suggested that the issues of Methana must postdate those of Arsinoe, rather than vice versa. As a result it emerges that Methana issued no coinage before the establishment of the Ptolemaic base on the peninsula. Furthermore, all evidence disappears for the existence of an independent city before the creation of the Ptolemaic foundation.
[el] h εμπειρία των μαχητών του Ανατολικού Μετώπου παρουσιάζει πρωτότυπους χαρακτήρες σε σύγκριση με εκείνους των συντρόφων τους από το μητροπολιτικό μέτωπο: ένα σημαντικό μείγμα ανδρών σε μια ποικιλία καταστάσεων, που αντιμετωπίζουν εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, μια απομόνωση από τη Γαλλία και τις οικογένειές τους που τους οδηγεί να αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και εγκαταλελειμμένοι αφενός, παρεξηγημένοι από την άλλη. Ακόμη και εκείνοι που έχουν τη σχετική καλή τύχη να ξεκουραστούν στο στρατόπεδο Zeitenlik, μακριά από τις μάχες, αισθάνονται απορριπτόμενοι, εγκαταλελειμμένοι σε ασθένειες και περιφρονητική ξεχασμό. Τα απομνημονεύματα που έγραψαν οι μαχητές και οι προφορικές μαρτυρίες προδίδουν όλα τα μεγάλα δεινά και μια βαθιά ηθική κρίση. Γιατί αυτές οι ανισότητες μεταχείρισης μεταξύ τους, και μεταξύ αυτών και των μαχητών του μπροστά της Γαλλίας; Γιατί αυτές οι αδικίες; Γιατί αυτή η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ αυτών και της οικογένειάς τους, μεταξύ αυτών και του γαλλικού κοινού; Γιατί αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και παρεξηγημένοι; Όλες αυτές οι ερωτήσεις δημιουργούν τη σοβαρή ηθική κρίση που μπορεί να παρατηρηθεί μέσα από τις μαρτυρίες.

[en] The experience of the Eastern Front fighters presents original characters compared to those of their comrades from the metropolitan front: an important mix of men and a variety of situations experienced in exceptionally difficult conditions, an isolation from France and their families that leads them to feel marginalized and abandoned on the one hand, misunderstood on the other. Even those who have the relative good fortune of a rest in the Zeitenlik camp, far from the fighting, feel discarded, abandoned to diseases and contemptuous forgetfulness. The memoirs written by the combatants and the oral testimonies betray all a great suffering and a deep moral crisis. Why these inequalities of treatment between them, and between them and the fighters of the front of France? Why these injustices? Why this lack of communication between them and their family, between them and the French public? Why do they feel marginalized and misunderstood? All these questions create the serious moral crisis that can be noticed through the testimonies.
[el] Τον Μάιο του 2002, η σωστική ανασκαφή οικοπέδου στην Κάτω Αχαγιά, αρχαία Δύμη, έφερε στο φως θησαυρό 20 χάλκινων νομισμάτων μέσα σε λυχνάρι. Το εύρημα αποτελείται από 4 νομίσματα Δύμης, 11 Σικυώνος και 5 Πτολεμαίου Γ΄ (τα δύο πολύ φθαρμένα). Τα δημοσιευμένα χάλκινα νομίσματα της Δύμης, μέχρι σήμερα, είναι γνωστά κυρίως μέσα από καταλόγους Μουσείων και Ιδιωτικών Συλλογών. Για πρώτη φορά παρουσιάζονται χάλκινα νομίσματα της πόλης σε ανασκαφικό θησαυρό. Τα νομίσματα του Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτη είναι γνωστά σε θησαυρούς της Πελοποννήσου, με χρονολογία απόκρυψης στα τέλη του 3ου αι. και στο πρώτο μισό του 2ου αι. π.Χ. Τα 7 από τα 11 νομίσματα της Σικυώνος ανήκουν στον τύπο περιστέρι με επιγραφή ονόματος / ΣΙ μέσα σε στεφάνι ελιάς και χρονολογούνται στον πρώιμο 1ο αι. π.Χ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το μεγάλο χρονολογικό εύρος του περιεχομένου του θησαυρού από τον ύστερο 3ο αι. έως και τον 1ο αι. π.Χ. Η απόκρυψη του θησαυρού τοποθετείται περίπου στα μέσα του 1ου αι. π.Χ. (49-44 π.Χ.), περίοδο διαμάχης του Πομπηΐου με τον Ιούλιο Καίσαρα και μετατροπής της Δύμης σε ρωμαϊκή αποικία.

[en] A hoard of twenty bronze coins, inside a lamp, was brought to light during a rescue excavation, in Kato Achaia, ancient Dyme, in May 2002. The hoard was detected in the interior of a private building, adjacent to the road, in the ceramic workshops area. It consists of four coins of Dyme, eleven of Sicyon and five of Ptolemy III (two of them in bad condition). The bronze coins of Dyme, until now, are only known through Museum and private collection catalogues. This is the first time that bronzes of this city are presented in a hoard. The coins of Ptolemy III are known in hoards in the Peloponnese at the end of the 3rd c. BC and the first half of the 2nd c. BC. Seven of the eleven coins of Sicyon are of the type dove with the magistrate's name / ΣΙ inside a wreath and are dated in the early 1st c. BC. The large number of the coins of Sicyon reflects the political and economic influence of Sicyon in the city of Dyme during the Hellenistic period. The coins of the hoard are dated over a long period of time, from the late 3rd c. BC until the 1st c. BC. The burial date of the hoard, 49–44 BC, could be connected to the period of conflict between Pompey and Caesar and the establishment of Dyme as a Roman colony.
[el] Η τιμωρία των δωσιλόγων βρήκε τέλος το 1947, υπό την άμεση επιρροή των ΗΠΑ που ήθελαν να δώσουν στο ελληνικό καθεστώς τουλάχιστο μία βιτρίνα δημοκρατισμού. Τα ειδικά δικαστήρια έπρεπε να φαίνονται αξιοσέβαστα μπροστά στην αμερικανική γνώμη. Έτσι τελείωσαν τη δουλειά τους σαν φύλακες των άλλων συνόρων, των συνόρων του Ψυχρού Πολέμου.

[en] The punishment of the wartime collaborators end in 1947 and was directly influenced by the efforts of the United States services to "democratize" the regime' structures, at least in appearance. The special Courts had to look good in front of the American opinion, they completed their mission as guardians of the Other border, the world border which separated the Cold War blocks.
[el] Στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, δυο ταξιδιώτες, ένας Γάλλος, ο Ιάκωβος Σπον και ένας Οθωμανός, ο Εβλίγια Τσελεμπή, επισκέφτονται την πόλη των Αθηνών. Αυτή η ανακοίνωση έχει ως σκοπό να περιγράψει, μέσω της μελέτης των αναμνήσεων των δύο ταξιδιωτών, τον τρόπο με το οποίο προσλαμβάνουν την πόλη ως προς την αστική της τοπογραφία (τοποθεσίες που αναφέρονται, μνημεία που σχολιάζονται) και την κοινωνικοπολιτική της οργάνωση (θεσμοί, διακοινοτικές σχέσεις, πολιτιστικές συνήθειες). Ο απώτερος σκοπός μιας τέτοιας ανάλυσης, είναι να κατανοήσουμε πώς η αντιπαράθεση αυτών των εντυπώσεων και σχολιασμών, μας αποκαλύπτει μια διαφοροποιημένη αναπαράσταση της αστικής και ανθρώπινης ετερότητας. Επιπλέον, αυτές οι αφηγήσεις, δεδομένης της απουσίας άλλων επίσημων εγγράφων για τη συγκεκριμένη εποχή, μας παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες προκειμένου να φανταστούμε το αστικό και κοινωνικό αθηναïκό τοπίο κατά την οθωμανική περίοδο. Ο συμπληρωματικός χαρακτήρας αυτών των αφηγήσεων, καθώς ο κάθε ταξιδιώτης, λόγω εν μέρει των προσωπικών του πολιτιστικών αναφορών, δε συγκρατεί και δε μεταφέρει τις ίδιες απαραίτητα πληροφορίες για τις αισθαντικές και θεσμικές πραγματικότητες, αποδεικνύει το ενδιαφέρον μιας παρόμοιας συγκριτικής προσέγγισης.

[en] In the second half of the 17th century, two travellers, one French, Jacob Spon and one Ottoman, Evliyâ Çelebi, are visiting the city of Athens. This article aims at depicting, throughout the study of both travellers' memoirs, their perception of the city, regarding its history, its urban topography (places mentioned, monuments commented) and its socio-political organisation (institutions, relationships between the different communities, customs and habits). The purpose of such an analysis is to realise how the juxtaposition of these impressions and expressions reveals us a differentiated representation of urban and human otherness. Moreover, these narratives, for lack of official documents, provide us with precious information in order to piece together the city's urban and social landscape during its ottoman period. Their complementary character, as due to their different cultural backgrounds, each traveller does not necessarily retain or relate the same information upon the city's sensorial and institutional realities, demonstrates the interest of this comparative approach.
[el] Ο Παρθενώνας δεν στεγάζει το πρώιµο λατρευτικό άγαλµα της Αθηνάς, στο οποίο οι τελετές και οι δοξασίες θα παραµένουν πάντα συνδεδεµένες. Εποµένως, δεν πρόκειται για ναό, αλλά για µια πολυτελή προσφορά που παρουσιάζει µια ακραία εικόνα – σε µεγαλοπρέπεια και πολυπλοκότητά – της προστάτιδας της πόλης. Ο αναθηµατικός χαρακτήρας του Παρθενώνα ενισχύεται από τη ζωφόρο του, µια απροσδόκητη αυτοπροσωπογραφία των αφιερωτών µε τη µορφή επιλεγµένων κοµµατιών από τα ετήσια Παναθήναια, την εθνική εορτή της Αθήνας, όπου οι νέοι της πόλης διαπρέπουν µε διάφορους τρόπους. Αυτή η ζωφόρος δεν έχει την ενότητα τόπου και χρόνου ενός δελτίου ειδήσεων: η συνοχή της είναι αισθητική. Πρέπει να αντιµετωπίζεται ως έργο τέχνης, όπου η µίµηση ξεπερνιέται από τη φαντασία, όπου η πραγµατικότητα µεταµορφώνεται από τη δηµιουργική φαντασία.

[en] The Parthenon does not house the primitive cult statue of Athena, to which the rites and beliefs will always remain attached. It is therefore not a temple, but a sumptuous offering that presents an extreme image of the city's patroness, through its grandeur and complexity. The votive character of the Parthenon is reinforced by its frieze, an unexpected self-portrait of the dedicators, in the form of selected scenes from the annual Panathenaea, Athens' national festival, where the youth of the city distinguish themselves in various ways. Yet this frieze does not have the unity of time and place of a news report: its coherence is aesthetic. It must be treated as a work of art in which mimesis is transcended by phantasia and reality transfigured by creative imagination.
[el] Στο άρθρο αυτό παρουσιάζονται τα αποτελέσµατα της συστηµατικής επανεξέτασης ενός οικιακού συνόλου στη Νότια Συνοικία του Άργους, γνωστού ως "η Οικία των Πίθων", η οποία ανασκάφθηκε το 1966 από το καθηγητή Francis Croissant και χρονολογείται στην Μεσοελλαδική (ME) εποχή. Στους στόχους της µελέτης εντάσσεται: (α) η διάκριση των επιµέρους αρχιτεκτονικών φάσεων, οι οποίες ανέρχονται σε τέσσερεις και καλύπτουν τη ME I και πρώιµη ME II φάση, (β) η ανάδειξη της ταφικής χρήσης του χώρου σε διάφορες φάσεις, τόσο σε σχέση µε την χρήση όσο και µε το άµεσο διάστηµα που ακολούθησε την εγκατάλειψή του, (γ) η λεπτοµερής συζήτηση της κεραµεικής των πρώιµων ΜΕ φάσεων, και (δ) η διαπραγµάτευση των αποθηκευτικών δυνατοτήτων της Οικίας των Πίθων σε συνάρτηση µε άλλα δεδοµένα και η ένταξη στο ευρύτερο οικονοµικο-κοινωνικό πλαίσιο στην Αργολική πεδιάδα, το οποίο εντέλει αποδεικνύεται περισσότερο δυναµικό από ό, τι παραδοσιακά πιστευόταν, ήδη από τις απαρχές της Μέσης Εποχής του Χαλκού.

[en] This paper presents the final results from the systematic re-examination of a household assemblage, known as the "House of Pithoi" in the South Quarter of Argos, excavated by the late Prof. Francis Croissant in 1966, and dated to the Middle Helladic (MH) period. The purpose of the study is to (a) present the four distinct architectural phases, which cover the entire span from MH I to MH II early, (b) highlight the burials made, both during its period of occupation and shortly after its abandonment, (c) describe the early MH pottery in detail, and (d) discuss and contextualize the storage facilities of the House of Pithoi – dating from the beginning of the MH period. These, taken with other pieces of evidence including the wider socio-economic circumstances in the Argive plain, reveal a more dynamic situation than traditionally thought.
[el] Δεν είναι όλοι οι κάτοικοι του Φαναρίου Φαναριώτες. Η δημιουργία του αρχικού πυρήνα αυτής της κάστας είναι ακόμα εν μέρει άγνωστη. Γύρω στο 1700 αριθμούνται 19 αριστοκρατικές οικογένειες. Τα αξιώματα του δραγομάνου και του πρίγκιπα σημαδεύουν την κοινωνιο-πολιτική άφιξη των Φαναριωτών στο ιστορικό προσκήνιο. Η είσοδος ορισμένων φαναριώτικων οικογενειών σε ευγενικούς οίκους της Μολδαβίας και της Βλαχίας σφραγίζει αυτή τη σύμπραξη, δηλαδή τη συμβίωση των δύο ομάδων ώς την Ελληνική Επανάσταση. Μετά το 1821 οι Φαναριώτες θα αντιμετωπίσουν άλλες προκλήσεις και θα διαφοροποιήσουν τις δραστηριότητές τους. Η αντίληψη των Ελλήνων και των Ρουμάνων για τους Φαναριώτες αποκρυσταλλώνεται μετά την εμφάνιση της πραγματείας του Μάρκου Φιλίππου Ζαλλώνη (1824) και τη μετάφραση αυτού του δοκιμίου στα ελληνικά και ρουμανικά. Ο συγγραφέας της παρούσας ανακοίνωσης παρουσιάζει ένα περίγραμμα της καλής τύχης και της ανυποληψίας που γνώρισε η κοινωνική ομάδα των Φαναριωτών.

[en] Not all inhabitants of Phanar are Phanariots. The formation of first nucleus of this caste is still partly unknown. About 1700, there were 19 patrician families. The drogmanate and the principate consecrate the socio-political success of the Phanariots. Grafting some Phanariot families into Moldavian and Wallachian noble households seals the synergy and even the symbiosis of the two groups, up to the Greek revolution. After 1821, the Phanariots take up other challenges and diversify their activities. The Greeks' and Romanians' perception of the Phanariots crystallizes after the edition of Marc-Philippe Zallony's diatribe in 1824 and the translation of this slanderous pamphlet into Greek and Romanian. The Author of this communication will sketch out the fortunes and misfortunes that characterize the "Phanariots" social group.
[el] Στην ανακοίνωσή μας, θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε και να αναλύσουμε τους λόγους για τους οποίους ο Κώστας Καρυωτάκης, έλληνας ποιητής της γενιάς του 1920, είναι μια περίπτωση πολύ διαφορετική από τους άλλους ποιητές της εποχής του. Οι λόγοι αυτοί δεν αφορούν μόνο την θεματική της ποίησής του αλλά και πολλές πλευρές του χαρακτήρα του, του ποιητικού του ύφους και της σκέψης του.Διαβάζοντας το έργο του Καρυωτάκη βλέπουμε όλη τη σκοτεινή θεματική και τη μελαγχολική και απαισιόδοξη φύση που χαρακτηρίζει τη γενιά του 1920 αλλά, παράλληλα συναντάμε και μια φωνή καθαρή, συνειδητή, πρωτότυπη και εξαιρετικά τολμηρή για την εποχή του. Μερικές φορές έχουμε την εντύπωση ότι ο Καρυωτάκης βρίσκεται σε ένα επίπεδο υψηλότερο από τους άλλους και μπορούμε να διακρίνουμε σ'αυτόν ξεκάθαρα την βαθιά τραγωδία της εποχής του και τους λόγους που την προκάλεσαν.Ο Καρυωτάκης είναι σχεδόν ο μόνος έλληνας ποιητής αυτής της γενιάς που έχει, κάποτε, συνείδηση της δίνης που πλήττει τον ίδιο και τους συγχρόνους του. Αυτή η αίσθηση γεννά τα ερωτήματα που θέτουν οι ποιητές για τον ρόλο τους μέσα στην κοινωνία, για την τύχη της Ελλάδας σαν ελληνικό έθνος την δύσκολη περίοδο του 1897-1930, για την πληγείσα φύση των ανθρώπων που προσπαθούν να επιβιώσουν σε μια εποχή τόσο σκληρή και σημαδεμένη από πολλούς κοινωνικούς στιγματισμούς, και για την οριοθέτηση των ελεύθερων επιλογών τους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια προσωπική ελευθερία πιο σαφή και συγκεκριμένη.

[en] In our communication, we try to present and analyse the reasons why Kostas Karyotakis, Greek poet of the "1920's" generation, is a very different case from the other poets of his generation. These reasons do not concern just the theme of his poetry, but also many aspects of his character, his poetic style, his thought, etc.In other words, by reading the work of Karyotakis, we see all his dark theme and his melancholic and pessimist nature that characterize the 1920's generation and, in the same moment, we have a clear, conscious, original and remarkably bold view about his time. Sometimes we get the antithetical impression that Karyotakis is at a higher level than the others and can clearly distinguish the deep tragedy of his generation and the reasons that caused it.Karyotakis is probably the only poet of this generation who has, at times, a clear awareness of the sensation of the torment that touches himself and his contemporaries; sensation that raises questions about their role in the society as poets, about the odds of Greece as Hellenic nation in these troubled times (1897–1930), about their turbulent nature of being a human being who is trying to survive in an era which was marked by so many social stigmas, and about the limitation of their free choice, choice that would lead to a clearer and more precise personal freedom.
[el] Δυο κοινωνίες κολλημένες στα τραύματά τους… το άνοιγμα του κεντρικού σημείου ελέγχου Λευκωσίας που ήταν κλειστό από το 1974 σε όλους τους Κυπρίους ήταν ένα πραγματικό σοκ, ένα φυσικό και συμβολικό άνοιγμα, και συνέβαλε στην αλλαγή του ψυχολογικού πλαισίου των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων. Αυτή η νέα κατάσταση, η έλευση νέων ηγετών που γεννήθηκαν μετά το 1974 και οι προσπάθειες που καταβάλλουν οι υποστηρικτές της προσέγγισης, ειδικά στον εκπαιδευτικό τομέα, μπορούν να ξεκλειδώσουν μια κατάσταση που έχει παγώσει για τόσο πολύ καιρό; Μία συμφωνία θα περιλαμβάνει πολλούς παράγοντες που δεν αντηχούν ομόφωνα. Συνεπώς, θα αφιερώσουμε αυτό το τρίτο μέρος στους διάφορους παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε συμφωνία, τη στροφή του έτους 2003‑2004, τις αλλαγές που σημειώνονται στον τομέα παρά την επίσημη απροθυμία και τη σχετική επιτάχυνση που αναμένουν οι Ελληνοκύπριοι και οι Τούρκοι ηγέτες από το 2015.

[en] Two societies stuck on their traumas… the opening of the central Nicosia checkpoint closed since 1974 to all Cypriots was a real shock, a physical and symbolic opening, it helped to change the psychological framework of relations between men. This new situation, the advent of leaders born after 1974, and the efforts made by the supporters of rapprochement, especially in the educational field, can they unlock a situation frozen for so long? A possible agreement involves multiple actors who are far from unanimous. We will therefore devote this third part to the various factors that can lead to an agreement, the turn of the year 2003‑2004, the changes taking place in the field despite the official reluctance, and the relative acceleration expected by the Greek Cypriot and Turkish leaders since 2015.
[el] Δημοσίευση δύο ανέκδοτων λίθων του τοίχου που φέρει τον Μεγάλο Κατάλογο των θεωρών, που βρέθηκαν σε δεύτερη χρήση στα βορειοανατολικά της αγοράς. Εκτίθενται τα επιχειρήματα που επιτρέπουν να τοποθετήσουμε τους λίθους στον κατάλογο, τον πρώτο στις στήλες 1-2 (6ος αι. π.Χ.), τον δεύτερο ίσως στις στήλες 11-13 (2ος αι. π.Χ.). Προτείνεται στη συνέχεια μια προσωπογραφική και ονοματολογική ανάλυση (δύο άπαξ, αρκετά νέα ονόματα για τη Θάσο).

[en] This article publishes two blocks from the wall bearing the Grand List of Theoroi, found in secondary use to the northeast of the agora. The arguments for placing these blocks in the catalogue, the first in columns 1-2 (6th century BC) and the second perhaps in columns 11-13 (2nd century BC) are presented. Finally, a prosopographic and onomastic analysis is suggested (two hapax; several new names for Thasos).
[el] Περίληψη : Ένας Αυστραλός, ο George Devine Treloar γιορτάζεται τόσο στη Θράκη όσο και στην Αυστραλία ως σωτήρας των Ποντίων. Ποιός είναι αυτός ο ήρωας ? Έχουμε εδώ μια ευκαιρία να ανασκοπήσουμε σύντομα τις συνθήκες διαβίωσης στη Θράκη το 1922-1923, τη δημιουργία του χωριού Τρυλόριο και την ανάπτυξη της τοπικής ποντιακής ταυτότητας.

[en] Abstract: an Australian, George Devine Treloar, is celebrated both in Thrace and Australia as the savior of the Pontians. Who is he? Here is an opportunity to review the living conditions in Thrace from 1922-1923, the creation of the village of Thrylorio and the development of the local pontian identity.
[el] Αυτό το άρθρο αποτελεί µια εισαγωγή στις µελέτες αστικής µορφολογίας που πραγµατοποιούνται στη ∆ήλο εδώ και κάποια χρόνια. Οι µελέτες που υλοποιήθηκαν πρόσφατα και οι οποίες δικαιολογούνται από την έκταση του χώρου και από τις ιδιαιτέρως ευνοϊκές συνθήκες παρατήρησης, στόχο έχουν να ρίξουν νέο φως στην πόλη και να αντισταθµίσουν τις ελλείψεις πάνω στη γνώση και στην κατανόηση των µορφολογικών της χαρακτηριστικών. Η µέθοδος που χρησιµοποιήθηκε αναδύεται από την αναλυτική περιγραφή των φάσεων που ακολουθήθηκαν. Μετά τη συµπλήρωση της κάτοψης της πόλης µε την αποτύπωση των αστικών περιοχών που δεν είχαν ανασκαφεί έως τώρα, µετά την ανάλυση της αστικής µορφολογίας βάσει της τεκµηρίωσης των ξεχωριστών συνοικιών και µε αντιπαραβολή µεταξύ των αποτελεσµάτων αυτών και της αρχαιολογικής πραγµατικότητας, αυτή η µελέτη θα µπορούσε να µας επιτρέψει να ρίξουµε φως στις διαφορετικές διαδικασίες αστικοποίησης, στις λειτουργίες και τους κανόνες τους και να τις επανεντάξουµε στη χρονική ακολουθία της ανάπτυξης της πόλης.

[en] This article is an introduction to the studies of urban morphology carried out in Delos over several years. The newly conducted research, which is justified in Delos by the extent of the surfaces involved and the particularly favorable conditions, aims to shed new light on the city and to improve our knowledge and understanding of its morphological features. The methodology is presented through the different stages of the project, each being the subject of a detailed description. After completing the city plan through the identification of the unexcavated urbanized sectors, analysing the urban form using the documentation produced on each of the districts, and comparing these results to the archaeological reality, this research clarifies the various urbanization processes, their modalities and their rules, by attempting to place them within the chronological framework of the development of the city.