[el] Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ τοποθετεί την πλοκή του μυθιστορήματός του σε μια φαντασιακή πόλη κατά τη διάρκεια ενός βαλκανικού λογοτεχνικού διαγωνισμού. Αυτός ο διαγωνισμός γίνεται η αφορμή για αντιπαράθεση ανάμεσα σε τρεις διαφορετικές αναγνώσεις ενός γεγονότος, το οποίο υποτίθεται ότι έλαβε χώρα στο δεύτερο βαλκανικό πόλεμο το 1913. Κάθε αφήγηση στο εσωτερικό του μυθιστορήματος, αναπτύσσει τη δικιά της εκδοχή της πραγματικότητας, βασισμένη στη χρήση υποθετικών πηγών διαφορετικών κατηγοριών, όπως για παράδειγμα προσωπικά ημερολόγια, αλληλογραφίες, ή ακόμα οικογενειακές αναμνήσεις. Το χτίσιμο και η δομή του μυθιστορήματος συμπίπτουν με αυτό που ο Hayden White χαρακτηρίζει ως ανταγωνιστικές αφηγηματικές προσεγγίσεις σχετικά με αμφιλεγόμενα ιστορικά γεγονότα. Οι συζητήσεις που εστιάζουν στην ιστορικότητα της πλοκής και την ανάλυση της ιστορικής ακρίβειας των επιμέρους στοιχείων αυτών των αφηγηματικών σχημάτων, αναδεικνύουν τις περίπλοκες σχέσεις που υφαίνονται ανάμεσα στα ιστορικά μυθιστορήματα και την ιστορική πραγματικότητα, ιδιαίτερα όταν τα γεγονότα στα οποία αναφέρονται αποτελούν σημείο τριβής ανάμεσα στις διάφορες ιστοριογραφικές σχολές. Εκτός από αυτούς και ίσως χάρη σε αυτούς τους θεωρητικούς στοχασμούς σχετικά με τη γραφή της ιστορίας και της μυθοπλασίας, το συγκεκριμένο μυθιστόρημα και ο συγγραφέας του, αναθεωρούν το κυρίαρχο εθνικιστικό αφηγηματικό παράδειγμα, εθνοκεντρικής και μονοδιάστατης ανάγνωσης των ιστορικών γεγονότων. Με αυτόν τον τρόπο, ο συγγραφέας ξανααφηγείται τους Βαλκανικούς Πολέμους, ανοίγοντάς τους σε μια πλουραλιστική ανάγνωση, καθιστώντας συνάμα δυνατή μια πολυδιάστατη πρόσληψη του τι συνέβη, όπως αυτό καταγράφηκε μέσα από μια σειρά διάφορων και ποικίλων ντοκουμέντων και μαρτυριών.

[fr] Dimosthénis Koúrtovik situe la trame de son roman dans une ville fictive à l'occasion d'un concours littéraire balkanique. Ce concours devient le prétexte pour la confrontation entre trois lectures différentes d'un événement censé avoir eu lieu pendant la deuxième étape des guerres balkaniques de 1912-1913. Chaque narration à l'intérieur de ce roman, développe sa propre version des faits, basée sur l'exploitation de sources hypothétiques de nature variable, à la fois des journaux intimes, des correspondances ou des mémoires de famille. La construction et la structure du roman coïncident avec ce que Hayden White appelle des narratives concurrentes à l'égard d'événements historiques contentieux. Les débats focalisés sur l'historicité de l'intrigue et l'analyse d'éléments de la trame de ces différentes narrations en termes d'exactitude historique mettent en avant les relations compliquées tissées entre les romans traitant d'événements ou de périodes historiques et la réalité historique, notamment quand ces événements sont des objets de controverse entre les différents points de vue historiographiques. En dehors et peut-être en raison de ces réflexions théoriques au sujet de l'écriture de l'histoire et l'écriture de la fiction, ce roman et son auteur mettent en question le paradigme dominant nationaliste de lecture exclusiviste et nation-centrée d'événements historiques. Ce faisant, l'auteur revisite les guerres balkaniques, les ouvrant à une lecture pluraliste, tout en rendant possible une perception multiple de ce qui s'est passé comme cela a été transmis à travers des documents et des témoignages divers et variés.