BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Η νέα αυτή συµβολή στις µελέτες οικιστικής µορφολογίας παρουσιάζει τις έρευνες που πραγµατοποιήθηκαν στην περιοχή του λόφου Γλαστρωπή, σε µια µεγάλη αστικοποιηµένη ζώνη µεταξύ της νησίδας της Οικίας των προσωπείων και της δυτικής ακτής πέρα από το ∆ιοσκούρειο. Μπορούν να γίνουν αρκετές διαπιστώσεις. Οι οικιστικές µορφές που µπορούν να ανακατασκευαστούν από τα επιφανειακά κατάλοιπα ποικίλλουν ανάλογα µε την τοπογραφία και το φυσικό περιβάλλον. Στα νότια της Οικίας των προσωπείων και του Ξενώνα, ο αστικός ιστός είναι λιγότερο πυκνός από αυτόν της Συνοικίας του θεάτρου, που διαρθρώνεται γύρω από υπαίθρια λατοµεία που χρησιµοποιήθηκαν στη συνέχεια ως δεξαµενές νερού. Η δυτική πλαγιά του λόφου Γλαστρωπή, στην κορυφή του οποίου βρίσκονται τα κατάλοιπα ενός µοναδικού µαρµάρινου κτηρίου, καταλαµβάνεται επίσης από µια πυκνά κτισµένη συνοικία· οι οικίες ακολουθούσαν την κλίση του λόφου µέχρι την οδό 5 και τα εµπορικά κτήρια του λιµανιού. Τέλος, νοτιότερα, συναντάµε πάλι µια πιο αραιοκατοικηµένη περιοχή, σε µια στενή παράκτια ζώνη, όπως και στις απότοµες ακτές του ισθµού του Πατινιώτη. Όλες αυτές οι παρατηρήσεις επιτρέπουν να θεωρήσουµε ότι η πόλη, στο τέλος του 2ου και στις αρχές του 1ου αιώνα, δεν εκτεινόταν πέρα από αυτά τα λίγα σπίτια που έβλεπαν προς τη θάλασσα. Νοτιότερα, τα κατάλοιπα που συναντάµε ανήκουν πιθανότατα σε άνδηρα ή σε µεµονωµένα κτήρια που σχετίζονται µε την αγροτική εκµετάλλευση της δηλιακής υπαίθρου.

[en] This new contribution to urban morphology studies outlines the investigations carried out in the Ghlastropi region, over a vast urbanized zone that covers the area between the House of Masks and the western coastline beyond the Dioskourion. Several observations can be made. The urban forms that can be reconstructed from surface remains vary according to topography and natural conditions. To the south of the House of Masks and the Guest house, the urban fabric is less dense than that of the Theatre Quarter, and it is organized around a number of water reservoirs resulting from open‑cast quarries. The Ghlastropi hill features the remains of a unique marble edifice on its summit, while its western slope was covered with a high‑density district; there, the houses followed the slope down to Street 5 and to the port's commercial buildings. Finally, further south, we find a more spread‑out habitat pattern, established on a very narrow coastal space, comparable to the building pattern found on the coastal cliffs of the Patiniotis peninsula. These observations lead us to believe that the city of the late 1st and early 2nd centuries did not extend beyond these few houses facing the sea. Further south, the remains we come across apparently belong to terraces or isolated buildings linked to the agricultural activities of the Delian countryside.
[el] Περίληψη : Ο Δεσπότης Θεσσαλονίκης Ανδρόνικος Παλαιολόγος (1408‑1423) υπήρξε μέγας ευεργέτης των μονών του Αγίου Όρους και ιδιαίτερα της Μονής Βατοπεδίου, όπου βρίσκουμε ακόμη πολλά από τα δώρα του. Ανάμεσα στα έργα τέχνης που του ανήκαν, ήταν και ένα πολύτιμο, χαμένο στις μέρες μας, χρυσοκέντητο ύφασμα με τα μονογράμματά του. Παρά την απώλεια αυτή, τα σχέδια του Fyodor Ivanovich Uspensky και της αποστολής Sevastianov, όπως και οι μη λεπτομερείς περιγραφές του υφάσματος, μας επιτρέπουν τη γνώση της μορφής του. Στο άρθρο μας επιχειρήσαμε την αποκατάσταση της μορφής του υφάσματος, όπως και την παρουσίαση της ιδιαίτερης εικονογραφίας του, με μοτίβα εραλδικού χαρακτήρα (δικέφαλος αετός, όρθιοι λέοντες).

[en] Abstract: The Despot of Thessaloniki Andronikos Palaiologos (1408‑1423) was a great benefactor of the monasteries of Mount Athos and especially of Vatopedi, where we can still find many of his donations. Among the objects that belonged to him was a now lost precious golden-embroidered textile with its monograms. Despite this loss, designs of the textile by Fyodor Ivanovich Uspensky and the Mission Sevastianov, as well as its non‑detailed descriptions, permit us to reconstruct its real aspect. In this paper I tried to reconstruct the textile and also to present its particular iconography with heraldic motifs (double-headed eagle, rampant lions).
[el] Το άρθρο ασχολείται με την εμπρόθετη δήλωση της αιτίας στα ελληνικά παπυρικά έγγραφα της αυτοκρατορική εποχής. Αυτό το κείμενο αποτελεί μια απόπειρα να μελετήσει την συχνότητα εμφάνισης των επιρρηματικών προσδιορισμών, την ανίχνευση της θέσης τους μέσα στις προτάσεις και την αναγνώριση των όρων που προσδιορίζουν στους ελληνικούς μη λογοτεχνικούς παπύρους από το 31 π.Χ. ως τον 4ο αι. μ.Χ. Τα παραδείγματα προέρχονται από ένα σώμα περίπου 30.000 ελληνικών μη λογοτεχνικών παπύρων και οστράκων. Η αναζήτηση του υλικού στηρίχθηκε στη διαδικτυακή βάση δεδομένων Duke Databank of Documentary Papyri (DDbDP), η οποία περιλαμβάνει όλα τα παπυρικά έγγραφα. Για να αποφευχθούν πιθανά λάθη των ηλεκτρονικών εκδόσεων, τα παπυρικά κείμενα ελέγχθηκαν και από τους έντυπους εκδεδομένους τόμους κειμένων.

[en] This paper deals with the statement of cause in Greek documentary papyri of the Imperial Period. It studies the frequency of occurrence of the adverbial designations, the detection of their position within the clauses and the identification of the terms they define in Greek non‑literary papyri from 31 B.C. until 4th century. The examples come from a body of approximately 30 000 Greek non‑literary papyri texts and ostraca. The search of the material was based on the online database Duke Databank of Documentary Papyri (DDbDP), which includes all the documentary papyri. In order to avoid possible mistakes in electronic publications, the papyri texts were also checked by the printed volumes of texts.
[el] Η σωστική ανασκαφή που διεξήχθη στη νότια πλαγιά του λόφου Βίκλες, ανατολικά της Ακρόπολης της Αμαθούντας κατά το 2010 και 2011, έφερε στο φώς ένα μοναδικό στη Κύπρο υπόγειο σύστημα υδρομάστευσης από βροχοπτώσεις. Αποτελείται από μία δεξαμενή, λαξευμένη στο βράχο και εν μέρει χτισμένη, με πρόσβαση διά μέσου μιας θολωτής διόδου, στο πηγάδι που χρησίμευε όχι μόνο για την άντληση νερού αλλά και ως είσοδος στην δεξαμενή. Αυτή η δεξαμενή, χωρητικότητας 30 μ 3περίπου, φαίνεται ότι παρείχε νερό για τις ανάγκες της νεκρόπολης, του λατομείου και ενός γειτονικού χώρου λατρείας που λειτουργούσαν στο λόφο κατά την αρχαιότητα. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζονται τα αρχαιολογικά ευρήματα – κεραμική, λίθινα αντικείμενα, πήλινα ειδώλια και οστά – που επιβεβαιώνουν τη μακρόχρονη χρήση της περιοχής, που εκτίνεται από το τέλος της αρχαϊκής μέχρι και το τέλος της πρωτοβυζαντινής περιόδου, οπότε παρατηρούμε την πλήρη εγκατάλειψη της δεξαμενής.

[en] Between 2010 and 2011, a rescue excavation was conducted on the south slope of the Vikleshill to the East of the Acropolis of Amathus, and revealed an underground system of rainwater catchment, at present unique in Cyprus. The system consists of a cistern dug in the rock and partly built, connected by a vaulted passage to access a well, used to draw the water and also for access to the cistern. This cistern, with a capacity of about 30 m 3, served the needs for water not of a settlement, as usual, but rather for the funerary, religious and economic activities that took place on the hill of Viklesduring antiquity. This study presents the archaeological evidence — ceramic, lithic, terracotta figurines and bones — attesting to a long occupation of the area, from the end of the archaic to the end of the Early Byzantine period, when the cistern was abandoned.
[el] Εξετάζονται τα νομίσματα από την Ακροναυπλία που έφεραν στο φως οι ανασκαφές του 1972 υπό τον Παύλο Λαζαρίδη και τους συνεργάτες του. Τα νομίσματα που είναι όλα χάλκινα ή από κράμα, καλύπτουν ευρεία χρονική περίοδο από τον 6ο αι. μέχρι τις αρχές του 19ου αι. (1807, Selim III). Ταυτίσθηκαν φόλλεις του 6ου αι., του 7ου αι. και του 11ου αι., τεταρτηρά Κομνηνών και Αγγέλων, απομιμήσεις τεταρτηρών, εκδόσεις τοπικών νομισματοκοπείων της Φραγκοκρατίας, βενετικά soldini και torneselli του 14ου-15ου αι., tornese του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου από τη Λακωνία, καθώς και ανώνυμες βενετικές gazzettae του 17ου αι. Το ποικίλο αυτό υλικό, με ιδιαίτερα ωστόσο ενδιαφέρουσες επιμέρους περιπτώσεις, ακολουθεί και συντονίζεται με τις τάσεις της νομισματικής κυκλοφορίας, όπως αυτές διαμορφώθηκαν στη νότια Ελλάδα κατά τους μέσους χρόνους. Εμπλουτίζει τις εξαιρετικά πενιχρές γνώσεις μας διαχρονικά και για το ίδιο το Ναύπλιο αλλά και για την περιοχή του και υποστηρίζει την ύπαρξη ενός περιφερειακού νομισματοκοπείου στην Αργολίδα.

[en] This paper examines the coins found during excavations in Acronauplia by Paul Lazarides and his associates in 1972. All coins are copper or billon spanning from the 6th c. to the early 19th c. (1807, Selim III). They include folleis from the 6th c., 7th c. and 11th c., tetartera from the period of Comneni and Angeli, imitative tetartera, issues by local mints in Frankish Greece, Venetian soldini and torneselli from the 14th c. and 15th c., one issue from Laconia (tornese) of Manuel II Palaeologus, as well as anonymous 17th c. Venetian gazzettae. This diverse material with some particularly interesting pieces follows the general trends of numismatic circulation in Southern Greece during the Middle Ages and also adds to our scant data from Nauplion and the nearby area in the long term. Furthermore, the paper points to the existence of a local mint in Argolid.
[el] Στη μελέτη διερευνάται η διοικητική και εκκλησιαστική κατάσταση της βορειοδυτικής Πελοποννήσου (σημ. νομού Ηλείας) κατά τους "σκοτεινούς χρόνους" (τέλη του 6ου αι. – αρχές 7ου αι. μέχρι τις αρχές του 9ου αι.), ενώ επιχειρείται, στο μέτρο που είναι δυνατόν, η ανίχνευση των συνθηκών ζωής των κατοίκων της. Η προσέγγιση αυτή πραγματοποιείται επί τη βάσει των λιγοστών πηγών (το Εκκλησιαστικό Τακτικό 3 και το Χρονικόν της Μονεμβασίας), των ευάριθμων μνημειακών καταλοίπων, που αποκάλυψε η ανασκαφική έρευνα (ναός της Παναγίας στη Δαφνιώτισσα, ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Ώλενα και στη Σκιλλουντία Ηλείας), καθώς και των αρχαιολογικών τεκμηρίων (νομίσματα, πήλινα και μεταλλικά αγγεία, ασημένια κοσμήματα). Έμφαση δίδεται στις πληροφορίες, που παρέχονται από τα ημερολόγια των Γερμανών ανασκαφέων του 19ου αι., σχετικά με τους είκοσι νομισματικούς "θησαυρούς", που εντοπίσθηκαν σε διάφορα σημεία του πρωτοβυζαντινού οικισμού της Ολυμπίας. Η μελέτη των θησαυραρίων και ορισμένων συνευρημάτων, οδηγεί στη σταδιακή αναθεώρηση της άποψης, που έχει διατυπωθεί σχετικά με τη λήξη της λειτουργίας του χριστιανικού οικισμού της Ολυμπίας, στα τέλη του 6ου αι. ή, το πολύ, στις αρχές του 7ου αι. Η πιθανολόγηση αυτή ενισχύεται τόσο από τη μελέτη αντικειμένων μικροτεχνίας από την Ολυμπία και τον υπόλοιπο ηλειακό χώρο (Μιράκα, Αγία Τριάδα, Πράσινο), όσο και από την αποκάλυψη των προαναφερθέντων τριών λατρευτικών μνημείων του 8ου αι. (Δαφνιώτισσα, Ώλενα, Σκιλλουντία).

[en] The study investigates the administrative and ecclesiastical situation in northwestern Peloponnese (today prefecture of Elis) during the "Dark ages" (late 6th c. – early 7th c. to the early 9th c. AD), while attempting as far as possible, to detect the living conditions of its inhabitants. This approach is carried out on the basis of scarce sources (the Notitiae 3 and the Chronicle of Monemvasia), the few monumental remains revealed by excavations (church of the Virgin at Dafniotissa, Church of the Transfiguration at Olena and Skillountia of Elis) and the archaeological evidence (coins, pottery, metal vases, silver jewelry). Emphasis is placed on information provided by the diaries of the German excavators of the 19th c. About twenty hoards have been found in various parts of the Early Byzantine settlement of Olympia. The study of the thesauraria (hoard-pots) and certain co-finds lead to a gradual revision of the view that has been put forward about the end of the life of the Christian settlement of Olympia in the late 6th c. or, at most, in the early 7th c. A.D. This possibility is supported both by the study of minor art objects from Olympia and the rest of Elis (Miraka, Agia Triada, Prasino) as well as the discovery of the above-mentioned three religious monuments of the 8th c. AD (Dafniotissa, Olena, Skillountia).
[el] Κάποιοι θρακικοί τάφοι είναι ζωγραφισμένοι στο εσωτερικό με μόνο ένα ή δύο βασικά χρώματα: το λευκό και το ερυθρό. Στις περιπτώσεις αυτές, είναι φανερό ότι η συμβολική αξία του χρώματος είναι μεγάλης σημασίας. Συχνά, τα τέσσερα κλασικά χρώματα της ελληνικής ζωγραφικής βρίσκονται στα περάσματα, όπως στα πλαίσια των εισόδων ή στις πόρτες. Μερικές φορές, στο ίδιο σημείο, βρίσκουμε ανάγλυφες εικόνες, όπως την κεφαλή της Μέδουσας, που τονίζουν το συμβολισμοί της ζωγραφικής και τη θέση που κατέχει στη σημασιολογική δομή του τάφου. Για να προσεγγίσουμε το φαινόμενο αυτό, εξετάζουμε εδώ λιγότερο γνωστούς θρακικούς τάφους, όπως εκείνους της Sarafova moguila, της Golyama Kosmatka, του Borovo, της Rouen, κτλ. Στους τάφους με εικονιστικό διάκοσμο, όπως εκείνους του Kazanlak, της Ostroucha και του Alexandrovo, η παρουσία μεγαλύτερου αριθμού χρωμάτων και αποχρώσεων υπογραμμίζει τον πιο εκλεπτυσμένο ρόλο του χρώματος, που συμβάλλει στην ιεράρχηση της σύνθεσης και μεταφέρει το ιδεολογικό της μήνυμα.

[en] In a number of Hellenistic Thracian tombs the limited use of colour suggests its symbolic significance. The basic colours of Greek painting are sometimes applied at transitional places such as entrance frames and doors. In a few cases on the same places there are relief images, e.g. the Medusa head, which enhance the symbolic meaning of the painted element and the place it occupies within the whole semantic structure of the tomb. Several less known tombs, such as the Sarafova moguila, Golyama Kosmatka, Borovo and Rouen, have been chosen to illustrate this phenomenon. In tombs with complex decorative programmes, like Kazanlak, Ostrusha and Alexandrovo, the higher number of colours and hues bespeaks a more subtle meaning of the colouring, whose role is now to structure the composition and to transmit its ideological message.
[el] To πανόραμα αυτό, της πελοποννησιακής νομισματοκοπίας από το 336 μέχρι το 146 π.Χ., αδυνατεί να εξαντλήσει το θέμα τόσο λόγω του πλήθους των νομισματοκοπείων, όσο και λόγω της πληθώρας άρθρων που υπερφόρτωσαν την επιστημονική βιβλιογραφία. Ο στόχος μας εστιάζεται στις μετρολογικές μεταβολές που συνιστούν νομισματική μεταρρύθμιση, γνωστή στους Δελφούς ως επικαταλλαγή. Άμεση συνέπειά της υπήρξε η κατάργηση του αιγηνιτικού σταθμητικού κανόνα. Στο νέο νομισματικό περιβάλλον της Πελοποννήσου κυκλοφόρησαν απρόσκοπτα βασιλικές κοπές (από πολύτιμο μέταλλο που συχνά ανακυκλωνόταν), συμπεριλαμβανομένων και των πτολεμαϊκών. Πάντως τα πιο διαδεδομένα νομίσματα ήταν οι ελαφρές δραχμές, όπως του Άργους, που βρέθηκαν σε" θησαυρό "στις Μυκήνες (IGCH 171), ή οι νομισματικές εκδόσεις των κοινών. Τέλος τίθεται υπό επανεξέταση η επονομαζόμενη " επανάσταση "που θα ανέτρεπε το ανέκαθεν αποδεκτό terminus του 146 π.Χ.

[en] This panorama of the Peloponnesian coinage from 336 to 146 BC cannot be exhaustive as the abundance of mints and the upsurge of the research have inflated the scientific bibliography. So the purpose has been focused on the metrological implications of the currency reform known at Delphi as the epi-katallagè. This resulted into the disappearance of the Aeginetan standard. In this new framework royal coins, including the Ptolemaic ones, could easily circulate in the Peloponnese and were often remelted. But by far the most common coinage were the slight drachms, such as the Argive ones hoarded at Mycenae (IGCH 171) or those of the Leagues. A final report seeks to review the actual relevance of the so-called 'revolution' that would break the long-accepted consensus on the date of 146 BC.
[el] Από τον ξύλινο σκελετό της στέγης του ναού του Απόλλωνα που κατασκευάστηκε στους ∆ελφούς τον 4ο αιώνα π.Χ., δεν σώζονται ούτε κατάλοιπα ούτε ογκόλιθοι µε βαθύνσεις για την υποδοχή των δοκών. Εντούτοις, οι λογαριασµοί της κατασκευής κάνουν συχνά λόγο για ξύλινα στοιχεία καθώς και για εργασίες στα ανώτερα τµήµατα του µνηµείου. Το παρόν άρθρο σχολιάζει τις επιγραφές αυτές µε τρείς κύριους στόχους: τον προσδιορισµό του προορισµού και της λειτουργίας των ξύλινων στοιχείων, την ανάλυση της τεχνικής ορολογίας και τέλος τον καθορισµό της χρονολογικής σειράς των εργασιών στα ανώτερα τµήµατα του ναού. ∆εν πρόκειται απλώς για εξειδικευµένη µελέτη της αρχιτεκτονικής των ∆ελφών, το σύνολο των υπό ανάλυση πηγών συνδράµει στον προσδιορισµό των µεθόδων κατασκευής σκελετών στέγης και στην κατανόηση της οργάνωσης µνηµειακών εργοταξίων στην Αρχαία Ελλάδα.

[en] There are no remains of the wood frame of the Temple of Apollo, built in Delphi during the 4th century BC, neither are there any blocks with hollows for supporting the beams. In contrast, the construction accounts mention wooden pieces in a number of extracts and report work on the upper parts of the monument. This article examines these inscriptions, with three main objectives: to determine the destination and function of the wooden pieces; to analyse the technical vocabulary; and to establish the chronology of work in the upper parts of the temple. In addition to being a study focused on Delphic architecture, the corpus used contributes to the characterization of carpentry techniques and the knowledge of how monumental architectural projects were carried out in ancient Greece.
[el] Η Κρήτη είναι για τη Βενετία τόσο μια πηγή πρώτων υλών, μια ενδιάμεση στάση στην Ανατολική Μεσόγειο, μια αγορά συναλλάγματος και ένας τόπος κατανάλωσης για τα πολυτελή προϊόντα της. Καθορίζει αυστηρούς κανόνες και ελέγχους σε δραστηριότητες που είναι σημαντικές γι 'αυτές, είτε είναι γεωργικές είτε εμπορικές. Τα λιμάνια αναπτύσσονται για να αναλάβουν αυτούς τους διαφορετικούς ρόλους και καλωσορίζουν έναν κοσμοπολίτικο πληθυσμό, οι τρεις μεγάλες πόλεις επεκτείνονται και χτίζονται. Ενετοί μηχανικοί μας έχουν αφήσει λεπτομερή σχέδια και αξιόλογα σχέδια. Αυτό το κεφάλαιο είναι συνεπώς αφιερωμένο στις οικονομικές δραστηριότητες και την ανάπτυξη των πόλεων.

[en] Crete is for Venice both a source of raw materials, a stopover to the Eastern Mediterranean, an exchange market and a place of consumption for its luxury goods. It establishes strict rules and controls on activities that are important to them, whether agricultural or commercial. Ports develop to assume these different roles and welcome a cosmopolitan population, the three main cities extend and are built. Venetian engineers have left us detailed plans and remarkable drawings. This chapter is therefore devoted to economic activities and the development of cities.
[el] Από το 1981, η Γαλλία έχασε σιγά σιγά την επιρροή την οποία είχε ακόμη στην Ελλάδα μαζί με την θετική εικόνα της. Αυτό το φαινόμενο πολύ λίγο μελετήθηκε ως τώρα από τη γαλλική βιβλιογραφία. Αποφασίσαμε να κάνουμε έρευνες για τις γαλλο‑ελληνικές σχέσεις ακριβώς για να γεμίσουμε – μερικώς‑ αυτό το κενό. Τη στιγμή πού αυτές οι σχέσεις δισταλούν, εμφανίζονται παράδοξως δυο σοσιαλιστικές κυβερνήσεις στη Γαλλία και στην Ελλάδα κι αυτό μας κάνει να αναρωτιόμαστε για αυτή την "φυσική" προσέγγιση. Μέσα από τις αναλύσείς μας, παρατηρούμε ότι η Ελλάδα και η Γαλλία υποφέρουν στις σχέσεις τους, παρόλο που η Ελλάδα αγωνίζεται για να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η οποία μπορεί να είναι υπεύθυνος για αυτές τις πολύπλοκες σχέσεις. Η μελέτη αυτή προσπαθεί επίσης να δείξει ότι οι προσωπικές σχέσεις μεταξύ των ηγετών παίζουν πολύ για το βάθος των διακρατικών σχέσεων. Για να μιλήσουμε για τις πολύ λίγες σχέσεις που διατήρησαν ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Φρανσουά Μιτεράν.

[en] Since 1981, France slowly has lost her influence in Greece. She has also lost the positive image. That ascertainment has been treated very little by French historiography. It's to fill, in part, this lack, that we study the Franco‑Greek relations in this period. At the moment when these relations are distorted, paradoxically appear two socialist governments in France and in Greece, fact that makes us question this 'natural' rapprochement. Through these analyzes we notice that France and Greece have difficult diplomatic relations, even though, in the same time, Greece is struggling to integrate into the European Economic Community, which may be a factor responsible for these difficulties. This analysis wants also to proof that personals relations between states leaders are very important in the deepness of the interstate relations. Just put into perspective that Andreas Papandreou had with François Mitterrand fewer relations than their predecessors.
[el] Η εγκατάσταση του πρώτου νομικού μηχανισμού ή πώς να βγεί γρήγορα η απόφαση και να απελαθεί το ΕΑΜ από την δικαστική μηχανή; Ο Παπανδρέου χάνει τον έλεγχο της κατάστασης, Τρεις του Δεκέμβρη 1944.

[en] The establishment of the first judiciary rules: how to judge quickly and evacuate the EAM from the process? Papandreou loses the control of the situation, the 1944 Third of December day.
[el] Ευρηματικός και πολύγλωσσος ο Tony Hackens υπήρξε πρωτοπόρος της τεχνολογίας στην υπηρεσία των ανθρωπιστικών επιστημών, ιδιαίτερα της αρχαιολογίας (εργαστηριακές αναλύσεις, μελέτη σφραγίδων, γεωφυσική έρευνα πεδίου, θεωρία των πιθανοτήτων). Όσον αφορά τη νομισματική, του οφείλουμε δύο νέα πεδία έρευνας : τη μετρο-χρονολόγηση και τη λεγόμενη " νομισματική των συνόλων ". Πολύ αφοσιωμένος στη μελέτη της νομισματικής κυκλοφορίας (Βοιωτία, Πελοπόννησος), τον απασχόλησε και η νομισματοκοπία της Δήλου και του Άργους, και, είναι ένας από τους πρώτους, που εστίασε το ενδιαφέρον του στον έλεγχο των σφραγίδων. Στα άρθρα του των νεανικών χρόνων τα αναφερόμενα σε νομισματική κυκλοφορία, ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο, δίστασε ακόμη τότε να αποδώσει την παρουσία ενδιαφερόντων συνόλων νομισμάτων σε στρατιωτικές επιχειρήσεις ή σε εμπορικές δραστηριότητες. Στην συνέχεια ωστόσο και έχοντας υποστηρίξει πολλές διδακτορικές διατριβές, φαίνεται ότι ο Tony Hackens ενέπνευσε την έρευνα προς μια στροφή σε στενότερη, απ' ό, τι παλαιότερα, σχέση ανάμεσα στην έκδοση νομίσματος και σε πολεμικά γεγονότα.

[en] Enterprising and polyglot, Tony Hackens (1939–1997) pioneered the use of modern technology in human sciences, especially in the field of archaeology (laboratory analyses, die studies, geo-physical surveys, probability theory). We are indebted to him for two innovative concepts for the study of coins: metrochronology and the so-called "numismatique des ensembles". Very much devoted to studies of monetary circulation (Boeotia, Peloponnese), he focused on coinages of Delos and Argos, for which he launched a die study at great expense. In his papers on monetary circulation, especially in the Peloponnese, written at an early age, he still hesitated between trade and military purpose to explain some remarkable clusters. Through the PhD theses he supervised, Tony Hackens undoubtedly had an impact on people's thinking by stressing that the link between coinages and military purposes was closer than previously thought.