[en] The friendly match organized by the Basque Football Federation (FVF) uninterruptedly since 1993 was not played during the years 2008-2010. The problem lay in the name of the team. While the FVF, with the backing of the Basque Government's Sports Department, was pushing for the name Euskadi, the players, together with the Euskal Selekzioaren Aldeko Iritzi Taldea (ESAIT) platform, were advocating in favor of the name Euskal Herria. When no agreement was reached, the players refused to play. The aim of this paper is to illuminate what lies behind the fight about name. As a hypothesis we will argue that the fight over the name is a clear example of the struggle for cultural hegemony within Basque nationalism. Throughout this paper we will see how the relationship between sport and nationalism materializes. We understand the Euskal Selekzioa as a national symbol. To defend our reasoning, we will present different theories of nationalism. National symbols serve to guide the nationalization of society, and for this reason we will focus on the nationalization structure presented by Alejandro Quiroga (2013). The objective of the agents participating in the debate is to capture for their own benefit the symbolic capital that the selection can project. Both claim a national project and a specific territoriality and to better understand the discussion we will place the debate in its due context. The paper is structured as follows: first, we will analyze the different historical schools of nationalism, indicating in which of them we place ourselves. Then, we will study the state of the art of soccer and nationalism studies, focusing on the case of the Basque Country. Next, and combined with an explanation of the origins of soccer in the Basque Country, we will offer a brief history of the Euskal Selekzioa. Finally, before jumping to the conclusions, we will define the arguments to defend one name or another, placing the controversy in its proper context.

[eu] Euskal Futbol Federazioak (EFF) 1993. urtetik urtero antolatzen zuen lagunarteko norgehiagoka ez zen jokatu 2008-2010 urte bitartean. Arazoa konbinatuaren izenaren baitan zegoen. Federazioak, Euskal Gobernuko Kirol Zuzendaritzaren babesarekin, Euskadi izendapena hobesten zuen, eta jokalariak, Euskal Selekzioaren Aldeko Iritzi Taldea (ESAIT) plataformaren laguntzaz, aldiz, Euskal Herria. Akordio erdietsi ez eta partida jokatzeari muzin egin zioten jokalariek. Lan honek izenaren aferaren atzean ezkutatzen dena aztertzea du helburu. Hipotesia, euskal nazionalismoaren barnean hegemonia kultura erdiesteko borroka dela argudiatuko da. Kirola eta nazionalismoaren arteko harremanak nola gauzatzen diren ikusiko da lan honetan zehar eta Euskal Selekzioa ikur nazional bat balitz ulertuko dugu. Nazionalismoaren teoria ezberdinak konbinatuko dira hori argudiatzeko. Ikurrok gizartearen nazionalizazioa bideratzeko balio dute eta nazionalizatzeko modua Alejando Quirogak (2013) eskainitako estrukturaren baitan ulertuko dugu. Eztabaidan parte hartzen duten agente guztien xedea selekzioak proiekta dezakeen nazioaren kapital sinbolikoa bereganatzea da. Batzuek zein besteek nazio proiektu edo lurraldekotasun konkretu bat edo beste aldarrikatzen dute eta sinbolismoaren lehiaren azterketa bere testuinguru konkretuan kokatuko dugu. Lehendabizi nazionalismoaren inguruko teoriak aztertuz zein eskola historikotan kokatzen garen adieraziko da. Ondoren, kirola eta nazionalismoaren inguruko eta Euskal Futbolaren inguruko azterlanen egoerari gainbegira bat emango zaio. Segidan, euskal futbolaren hastapenak aztertu eta oso laburki Euskal Selekzioaren historia kontatuko dugu. Ondorioetara salto egin aurretik, afera nola egituratzen den, eta posizio bat edo beste defendatzeko argudioak azalduko dira. Behin hori eginda, gatazka bere momentu konkretuan kokatzen saiatuz bukatuko dugu lana.