[en] Background: Soccer is characterized by being a contact sport with a high physiological demand, which is why athletes are susceptible to injuries. There are risk factors that are common to men and women, however, the female sex presents a series of intrinsic characteristics that, when carrying out sports planning, are not usually taken into account; Thus, most of the injury prevention protocols applied equally to men and women show reduced effectiveness in female soccer players. Objective: To determine the effectiveness of the different protocols applied in the prevention of lower limb injuries in female soccer players. Methods: A review was carried out in the Cochrane Library Plus, Pubmed, Web of Science, PEDro and SportDiscuss databases of the last five years. The variables analysed are muscle activation (strength and power), stability (lumbar-pelvic and lower limbs), jump (height), joint position (hip flexion, adduction and internal rotation; knee flexion, abduction, rotations and valgus; and ankle dorsiflexion), muscle characteristics (thickness, stiffness, and length), and percentage risk of injury. Outcomes: 16 articles meet the selection criteria, 3 systematic reviews and 13 clinical trials. After the application of various injury prevention protocols, an improvement in muscular activation was observed, both in strength and power, in the balance of the lower extremities, in biomechanics after landing a jump and in muscular characteristics such as thickness, stiffness and length, all of this together with better lumbo-pelvic stabilization are considered protective factors and help reduce the percentage of injuries. Conclusions: The exercise programs applied in soccer players cause beneficial effects, helping to contribute to the prevention of injuries and reducing the percentage of risk of general, knee, hip/groin, ankle and muscle (hamstring) injuries.

[gl] Introdución: O fútbol caracterízase por ser un deporte de contacto cunha alta demanda fisiolóxica, por iso os deportistas son susceptibles de padecer lesión. Hai factores de risco que son comúns a homes e mulleres, non obstante, o sexo feminino presenta unha serie de características intrínsecas que, a hora de realizar unha planificación deportiva, non se adoitan ter en conta; así pois, a maioría dos protocolos de prevención de lesión aplicados indistintamente a homes e mulleres, demostran unha eficacia reducida nas futbolistas. Obxectivo: Determinar a eficacia dos diferentes protocolos aplicados na prevención de lesións de membros inferiores en xogadoras de fútbol feminino. Material e método: Efectúase unha revisión nas bases de datos Cochrane Library Plus, Pubmed, Web of Science, PEDro y SportDiscuss, dos últimos cinco anos. As variables analizadas son a activación muscular (forza e potencia), estabilidade (lumbopélvica e de membros inferiores), salto (altura), a posición articular (flexión, adución e rotación interna de cadeira, flexión, abdución, rotacións e valgo de xeonllo; e dorsiflexión de nocello), as características musculares (grosor, rixidez e lonxitude) e o porcentaxe de lesión. Resultados: 16 artigos cumpren os criterios de selección, 3 revisións sistemáticas e 13 ensaios clínicos. Tras a aplicación de diversos protocolos de prevención de lesión obsérvase unha mellora da activación muscular, tanto da forza como da potencia, do equilibrio das extremidades inferiores, da biomecánica tras o aterrizaxe dun salto e das características musculares como o grosor, a rixidez e a lonxitude, todo esto xunto cunha mellor estabilización lumbopélvica considéranse factores de protección e axudan a reducir o porcentaxe de lesión. Conclusións: Os programas de exercicio aplicados en xogadoras de fútbol provocan efectos beneficiosos axudando a contribuír á prevención de lesións e reducindo o porcentaxe de risco de lesión tanto xenerais, como de nocello, cadera/ingle, xeonllo e musculares (isquiotibiales).