BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Περίληψη: Πώς να ζήσουν μαζί, αποικιστές και αποικισμένοι; Αυτό είναι το θέμα αυτού του κεφαλαίου, οι διαφορετικές πτυχές των οποίων είναι αντιφατικές. Οι πολλές εξεγέρσεις των Κρητών δείχνουν ότι η βενετική κυριαρχία δεν στάθηκε ποτέ αποδεκτή, παρά τη συνεργασία κάποιων ελίτ που βρήκαν το συμφέρον τους. Από την άλλη πλευρά, ο ερμητικός διαχωρισμός μεταξύ Βενετών και Κρητών που ήθελε η Βενετία,δεν αντιστάθηκε στον χρόνο, οι μικτοί γάμοι, η διγλωσσία, η θρησκευτική ανοχή ή τη μετατροπή στην Ορθοδοξία, οι αμοιβαίες πολιτιστικές ανταλλαγές ήρθαν να θολώσουν τις διαφορές.

[en] How to livre together, colonizer and colonizer? This is the subject of this chapter, the different aspects of which are contradictory. The many revolts of the Cretans show that the Venetian domination has never been really accepted despite the collaboration of some elites who find it advantageous. On the other hand, the hermetic segregation between Venetians and Cretans wanted by Venice didn't resist time, mixed marriages, bilingualism, religious tolerance or conversion to Orthodoxy, reciprocal cultural exchanges came to blur the differences. The birth of a group of Cretan Venetians testifies to an assimilation of part of the foreign minority by the largely majority indigenous element.
[el] Το άρθρο εξερευνά την αρχή των µεταλλευτικών και µεταλλουργικών δραστηριοτήτων στο Λαύριο, Ελλάδα, µέσω των γαλλικών εταιρειών "Hilarion Roux et Cie" και "Compagnie française des mines du Laurium" (CFML), καθώς και της ελληνικής εταιρείας "Société des usines métallurgiques du Laurium" (SUML), θυγατρικής της CFML. Η µεταλλευτική δραστηριότητα στο Λαύριο προκάλεσε "µεταλλευτική φρενίτιδα", οδηγώντας σε πολυάριθµα αιτήµατα παραχωρήσεων και στη δηµιουργία εταιρειών, µερικές από τις οποίες εξαγοράστηκαν αργότερα από τις CFML και SUML. Το άρθρο αναλύει τη δηµιουργία της µεταλλευτικής πόλης του Λαυρίου, τον πατερναλιστικό ρόλο των εταιρειών και τη συλλογική δράση των εργατών. Η µελέτη εξετάζει επίσης τα σιδηροµεταλλεία στο Γραµµατικό και στις Σέριφος, τα οποία εκµεταλλεύονταν γαλλικά συµφέροντα, µε τα ορυκτά να εξάγονται ακατέργαστα. Τέλος, υπογραµµίζει τη σηµαντική συµβολή των ξένων και Ελλήνων µεταλλειολόγων µηχανικών στη διαχείριση των εταιρειών, την κυκλοφορία των τεχνικών, τη δηµιουργία θεσµικού πλαισίου και την παραγωγή επιστηµονικής γνώσης.

[en] The article explores the beginnings of mining and metallurgical activities in Lavrion, Greece, through the French companies "Hilarion Roux et Cie" and "Compagnie française des mines du Laurium" (CFML), as well as the Greek company "Société des usines métallurgiques du Laurium" (SUML), affiliated with CFML. Mining activity in Lavrion triggered a "mining fever," leading to numerous concession requests and the creation of companies, some of which were later acquired by CFML and SUML. The article analyzes the creation of the mining town of Lavrion, the paternalistic role of the companies, and the collective action of the workers. The study also examines the iron mines in Grammatico and Seriphos, exploited by French interests, with the ores being exported raw. Finally, it highlights the significant contribution of foreign and Greek mining engineers in company management, the circulation of techniques, the creation of an institutional framework, and the production of scientific knowledge.
[el] Η πόλη της Λατούς βρίσκεται στο µέσον του ορεινού όγκου του Μιραµπέλλου, σε µια στρατηγική θέση στο βουνό, στο πέρασµα από την κεντρική προς την ανατολική Κρήτη. Η Λατώ διακρίνεται για την ιδιαίτερη γεωµορφολογία της περιοχής και για την εξαιρετική κατάσταση διατήρησής της. Οι τρεις περίοδοι τοπογραφικής έρευνας και έρευνας γεωµορφολογικού αναγλύφου κατά τη διάρκεια των ετών 2005 έως 2007 επέτρεψαν να αποσαφηνιστεί η αστική µορφολογία, τα επαναλαµβανόµενα σχήµατα ίδρυσης κτηρίων, η οργάνωση του συστήµατος άµυνας, οι όροι κυκλοφορίας στην πόλη, καθώς και η διάρθρωσή της σε σχέση µε την περιοχή που την περιβάλλει. Το σύνολο αυτών των χαρακτηριστικών επιτρέπει να διακρίνει κανείς τον κεντρικό και οργανωτικό ρόλο της πόλης, η οποία γνώριζε πώς να αποκοµίσει το καλύτερο από τις υπάρχουσες τοπογραφικές συνθήκες, προκειµένου να αποκτήσει η Λατώ µια αποτελεσµατική και οµοιογενή οργάνωση.

[en] Situated on the Mirabello massif, on a strategic mid-mountain site at the passage between central and eastern Crete, the village of Lato is characterised both by a remarkable geomorphological profile and by an excellent state of preservation. Three campaigns of prospection and study of its geomorphological contours, carried out between 2005 and 2007, made it possible to identify the specificities of its urban morphology, the recurrent patterns of building sites, the organisation of its defensive system, the modes of circulation within the village, and its articulation in regards to its territory. Taken together, these characteristics allow for an understanding of the central and organisational role of the city, which knew how to make the most of its demanding topographical conditions to provide Lato with an efficient and homogeneous organisation.
[el] Σπαράγματα ιστορίας ΙΙ: η επιτραπέζια και η καθημερινή κεραμική στη Λευκωσία την επαύριο της οθωμανικής κατάκτησης.Η κεραμική που παρουσιάζεται εδώ προέρχεται από τέσσερις κλειστούς αποθέτες κάτω από ένα σπίτι της Λευκωσίας, που ανασκάφηκαν το 1948. Οι αποθέτες αυτοί, με το ομοιογενές γέμισμα, περιείχαν κανάτες, χύτρες, τηγάνια και επιτραπέζια σκεύη, που παρήχθησαν στην Κύπρο, ελάχιστα εισηγμένα σκεύη από την Ανατολή ή τα Βαλκάνια και μια ωραία συλλογή επιτραπέζιας κεραμικής από την Λιγουρία, την Τοσκάνη, το Βένετο και την Αιμιλία Ρομάνα. Τα τελευταία αυτά σκεύη, καλά χρονολογημένα, επιτρέπουν να χρονολογήσουμε το περιεχόμενο των αποθετών στο τελευταίο τέταρτο του 16ου και στο πρώτο μισό του 17ου αι. Μπορεί λοιπόν να προταθεί μια πρόχειρη χρονοτυπολογία για την κεραμική των εργαστηρίων της Λαπίθου, της Λευκωσίας και του Τροόδους, που είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη για την εποχή εκείνη. Η αντιπαραβολή των γραπτών πηγών, που αναφέρονται στην κατάκτηση της πόλης από τους Οθωμανούς του 1570 και στα χρόνια που ακολούθησαν, με αυτήν τη σπάνια αρχαιολογική ανακάλυψη δείχνει ότι η καθημερινή ζωή είχε αναμφίβολα επιστρέψει στην κανονικότητα ήδη από τις αρχές του 17ου αι.

[en] Fragments of history II: tableware and everyday ceramics in Nicosia in the aftermath of the Ottoman conquest.The pottery presented here was found in four sealed deposits under a house excavated in 1948 in Nicosia. These pits, with a homogeneous filling, contained: jugs, cooking pots, frying pans and bowls made in Cyprus; ceramics produced in Anatolian and Balkan workshops; and a fine collection of tableware from Liguria, Tuscany, Veneto and Emilia Romagna. The Italian imports, well dated, allow us to assign the assemblages to the last quarter of the 16th – first half of the 17th c. A draft of chronotypology can be established for the local production of Lapithos, Nicosia and Troodos, largely unknown for this period. Cross-referencing the written sources reporting the capture of the city by the Ottomans in 1570 and the following years with this exceptional archaeological source shows that everyday life probably returned to normal at the beginning of the 17th century.
[el] Κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών, ή και πολλών αιώνων, στους ενεπίγραφους καταλόγους της Δήλου, έχουν καταγραφεί τα αναθήµατα κάθε χρονιάς σε κάθε ιερό του ιερού νησιού. Ανάµεσα στα αναθήµατα συγκαταλέγονται πολυάριθµες αναθέσεις ενδυµάτων και υφασµάτων, η περιγραφή των οποίων µαρτυρά την λεξιλογική και σηµασιολογική ευρηµατικότητα των διαχειριστών των ιερών. Παράλληλα µε τα αναθήµατα, οι κατάλογοι µνηµονεύουν εξίσου υφάσµατα µε πολλαπλές χρήσεις. Σκοπός είναι να εξεταστεί η καθεαυτή ορολογία των κειµένων της Δήλου, προκειµένου να προσδιοριστούν στη συνέχεια οι πληροφορίες που µας παρέχει η σηµασιολογική µελέτη των κειµένων. Τα υφάσµατα της Δήλου είναι φορείς πολλαπλών ταυτοτήτων, καθώς είναι τεκµήρια ιδιαίτερων θρησκευτικών πρακτικών, είτε ως κοινωνικός δείκτης της ελληνιστικής εποχής.

[en] Over several decades, even several centuries, the inventories of Delos recorded the offerings deposited each year in the different sanctuaries of the sacred island. Among them are numerous dedications of clothing and fabrics, the descriptions of which testify to the lexical and semantic inventiveness of the sanctuary administrators. Parallel to the offerings, the inventories also mention textiles with multiple functions. The aim here is to examine the terminology specific to the Delian texts in order to determine what information this semantic study can provide: textiles in Delos are vectors of multiple identities, since they both testify to particular religious practices but also constitute a social index of the Hellenistic period.
[el] Για τον Καζαντζάκη η Ασκητική δεν είναι μόνο μία αφηρημένη μεταφυσική, οι αντι-ουμανιστικές ιδέες του χρησιμοποιούνται και για να ερμηνέψουν την σύγχρονη πραγματικότητα. Μόνο όταν βρίσκεται απέναντι από την προκύπτουσα αθλιότητα, τότε τις εγκαταλείπει και γίνεται ένας αληθινός συγγραφέας.

[en] For Kazantzakis, Askitiki is not just an abstract metaphysics; its anti-humanistic ideas are also used to interpret contemporary reality. Only when he is confronted with the misery that results from their application in reality, he abandons them and becomes a real writer.
[el] Η απομονωμένη Οικία των Φούρνων στη Δήλο προσέφερε σπάνια ευρήματα στον ερευνητή. Η μελέτη των σπαραγμάτων των ψηφιδωτών δαπέδων της αποκάλυψε τμήματα έργων ιδιαίτερης καλλιτεχνικής και ιστορικής σημασίας. Η εξαιρετική κατασκευαστική ποιότητά τους, από τα προπαρασκευαστικά κονιάματα μέχρι και τη" ζωγραφική "εικονογράφηση της επιφάνειας, ιδιαίτερα των εμβλημάτων, με χρήση ψηφίδων λίθινων και από υαλόμαζα σε ποικίλους χρωματικούς τόνους, δείχνουν ότι στην πλούσια Οικία εργάστηκαν καλλιτέχνες τεχνίτες υψηλών ικανοτήτων. Η μικρο-μελέτη λεπτομερειών των σπαραγμάτων αποκάλυψε ένα μοναδικό εύρημα. Στην επιφάνεια ψηφίδων υπάρχουν υπολείμματα χρυσού, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι την εποχή εκείνη, η χρήση φύλλων χρυσού πέραν της κάλυψης αγαλμάτων, εφαρμόζετο και σε ψηφιδωτές επιφάνειες με στόχο μια εντυπωσιακά πλούσια διακόσμηση, όπως σχετικά αναφέρεται και σε ιστορικά κείμενα (Αθηναίος Ναυκράτιδος).

[en] The isolated "House of Fourni" on Delos offers the researcher rare findings. Study of the fragments of its mosaic floors revealed parts of works of special artistic and historical significance. The excellent quality of construction, from the substrata to the "painting effect" of the surface and especially the emblems, with their use of stone and glass tesserae of numerous colour shades, show that highly skilled mosaic artists worked at this rich house. The micro-study of details of the fragments revealed a unique finding: on some tesserae surfaces there are traces of gold leaf, a fact that leads to the conclusion that, at this period, gold leaf was not only used to cover statues but also to cover mosaic surfaces, in order to achieve an impressively rich decoration, as is already mentioned in historical texts (Athineos from Nafkratis-Egypt).
[el] Η μελέτη αυτή αποτελεί μία πρώτη προσέγγιση του ελληνικού γαλλόφωνου τύπου του πρώτου μισού του 20ου αιώνα. Αποσκοπεί στην αρχική καταγραφή των εντύπων αυτής της περιόδου, στην τυπολόγηση και ειδολογική ταξινόμησή τους και στην ανάδειξη των πρωτεργατών αυτής της ιδιαίτερης εκδοτικής παραγωγής.

[en] This paper is a first attempt to examine the history of the Greek French-language press of the first half of the 20th century. At this preliminary stage of my project, the paper makes an inventory of this period and aims to identify its main tendencies in order to refine its periodisation, establish a typology and list the main actors who are responsible for this editorial production.
[el] Ο Λουϊ Ρουσσέλ στάθηκε ένας πρωτοπόρος στην ιστορία του φιλελληνισμού στη Γαλλία. Η εφημερίδα του, Libre, η οποία δημοσιεύτηκε τακτικά από το Δεκέμβριο του 1922 ως το Ιούλιο του 1936, μας δίνει μία πολύ πλούσια και ζωντανή εικόνα της αθηναϊκής διανοητικής ζωής στα χρόνια του 20' και 30'.Μελετώντας το Libre, θα παρουσιάσουμε την εικόνα των οπαδών της καθαρεύουσας και έπειτα την εικόνα των οπαδών της δημοτικής. Θα φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι ο Λουϊ Ρουσσέλ σε σχέση με το γλωσσικό ζήτημα είχε ταυτόχρονα τη γνώμη ένος δημοκράτη και ενός φιλέλληνα : η γλώσσα πρέπει να είναι η ίδια για όλους – καμμιά γλώσσα μόνο για μια ελίτ –. Επομένως η γλώσσα πρέπει να είναι η ίδια στην καθημερινή ζωή, στο σχολείο, στις εφημερίδες, στη λογοτεχνία και στις επιστήμες. Έτσι όλοι θα έχουν πρόσβαση στη Γνώση και η Ελλάδα θα γίνει ένα Έθνος.

[en] Louis Roussel was a pioneer in the history of neo-hellenism in France. His journal, Libre, which was published regularly from December 1922 until July 1936, offered a deep and vivid insight into the intellectual life in Athens during the twenties and thirties.Using Libre, we shall study successively the representation of the partisans of katharevousa and the representation of the demoticists. We shall conclude by establishing that, concerning the "language question" in Greece, Louis Roussel's viewpoint was both philhellenic and republican: no elite reserved language, the same language must be used by everyone, and it is therefore this one and the same language that is to be used in everyday life, in school, in the newspapers, in literature and in sciences. In this way, everyone will have an equal access to knowledge and Greece may become a nation.
[el] Κατά τις ανασκαφές του Πρυτανείου της Δήλου το 1987 αποκαλύφθηκε ένα πηγάδι των κλασσικών χρόνων. Το πηγάδι αυτό είχε μπαζωθεί, όπως φαίνεται διά μιας, στο τέλος του 3 ουή στην αρχή του 4 ου αι. μ.Χ., με διάφορα υλικά από το χώρο και με μεγάλη ποσότητα κεραμικής. Αυτό το κλειστό σύνολο, που περιλαμβάνει τουλάχιστον 215 αγγεία, αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από θραύσματα μεγάλης ποικιλίας χρηστικής κεραμικής, μαγειρικών αγγείων και αμφορέων 24 διαφορετικών τύπων. Το υλικό αυτό εμπλουτίζει σημαντικά τις γνώσεις μας πάνω στην κυκλαδική κεραμική των ρωμαϊκών αυτοκρατορικών χρόνων, η τεκμηρίωση της οποίας παραμένει ακόμα σήμερα ελλιπής. Ρίχνει επίσης νέο φώς σε ένα ολόκληρο – άγνωστο ακόμα – κομμάτι της ιστορίας της οικονομίας, του εμπορίου και των τεχνιτών της Δήλου σ'αυτούς τους " όψιμους " αιώνες.

[en] During excavation of the Prytaneion at Delos in 1987, a well dating to the Classical period was discovered. The well had been completely filled, probably all at once, in the late 3 rdor early 4 thcentury AD, with various materials taken from the site and a large quantity of ceramics. This closed deposit, which includes at least 215 vessels, is almost exclusively composed of fragments of a wide variety of common functional ceramics, cooking vessels and amphorae of 24 different types. The material significantly enriches our understanding of Cycladic ceramics during the Roman imperial period, the documentation of which is still lacking. It also sheds new light on an entire aspect of the – still unknown – economic, commercial and artisanal history of Delos during these "mature" centuries.
[el] Μία γυάλινη φιάλη με πώμα, βρέθηκε στο συλημένο μακεδονικό τάφο στο Μακρύγιαλο (αρχαία Πύδνα), στη Βόρεια Ελλάδα. Αποτελείται από μία άχρωμη φιάλη και ένα άχρωμο διακοσμημένο πινάκιο ως πώμα της. Η διακόσμηση στην κάτω επιφάνεια του χείλους είναι τυπική της πρώιμης ελληνιστικής περιόδου στη Μακεδονία: σπειρομαίανδρος προς τα αριστερά, ορατός στην κύρια όψη διαμέσου του διαφανούς γυαλιού. Τρίγωνο ρόδινου χρώματος καταλαμβάνει τη βάση κάθε σπείρας. Είναι πιθανόν η διακόσμηση να συμπληρωνόταν με την προσθήκη ισχυρού χρυσού ελάσματος, το οποίο όμως δε σώζεται. Αυτό το μοναδικό σκεύος είναι το πιο πρώιμο διακοσμημένο παράδειγμα μεταξύ των ελάχιστων σωζόμενων φιαλών με πώμα και επίσης ένα πρώιμο παράδειγμα οπισθογράφησης. Ο συνδυασμός σχήματος και διακόσμησης είναι πιθανότατα δημιουργία ενός σπουδαίου τεχνίτη, ο οποίος εργάστηκε στη Μακεδονία στο τέλος του 4ου αι. π.Χ. ένα κέντρο παραγωγής το οποίο επηρέασε την εξέλιξη της υαλουργίας κατά την ελληνιστική περίοδο.

[en] A lidded glass phiale was found in the looted Macedonian tomb at Makrygialos (ancient Pydna) in northern Greece. It consists of a colourless undecorated phiale and a colourless decorated plate as its lid. The decoration on the underside of the wide rim is typical of the early Hellenistic period in Macedonia: a wave pattern, running clockwise, to be viewed from above, through the transparent glass. A triangle of pink colour fills the base of each curl. It is possible that the decoration was complemented by the addition of a thick gold foil, which, however, does not survive. This unique vessel is the earliest decorated example of the very few lidded phialae surviving today, and also an early example of reverse painting. Its combination of shape and decoration is most probably the creation of a master craftsman, who was active in Macedonia in the late 4th century BC; a production center that influenced the evolution of the craft throughout the Hellenistic period.
[el] Από την εποχή των Σταυροφοριών µέχρι το τέλος της λατινικής πολιτικής παρουσίας στην Ανατολή, η Κύπρος, η Κρήτη και η Ρόδος επωφελήθηκαν από µια σηµαντική συγχώνευση πολιτισµών. Ως µέρος των θαλάσσιων οδών που συνέδεαν τα λιµάνια της Ανατολής µε εκείνα της ∆ύσης και ως πατρίδα κοσµοπολίτικων πληθυσµών, αυτά τα νησιά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας περιήλθαν υπό τον έλεγχο των Φράγκων, της Βενετίας και των Ιωαννιτών ιπποτών το 1191, το 1204 και το 1306 αναλόγως. Κατά τη διάρκεια της φράγκικης κυριαρχίας στην Κύπρο, της ενετικής στην Κρήτη και της κυριαρχίας των Ιωαννιτών ιπποτών στη Ρόδο, οι Έλληνες αποτελούσαν πάντοτε την πλειοψηφία του ντόπιου πληθυσµού. ∆ιαφυλάσσοντας την ταυτότητά τους, δεν έπαψαν να θεωρούν τους εαυτούς τους ως µέλη της οικουµένης της Ανατολικής Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, η προσήλωσή τους στον βυζαντινό πολιτισµό και στις δικές τους τοπικές παραδόσεις δεν τους εµπόδισε να δεχτούν εξωτερικές µοντέλα.

[en] Between the time of the Crusades and the end of the Latin political presence in the East, Cyprus, Crete, and Rhodes benefited from an important cultural cross-fertilization. As part of the maritime routes linking Eastern and Western ports, and home to cosmopolitan populations, those islands of the Byzantine Empire respectively came under the control of the Franks, Venice and the Hospitallers in 1191, 1204 and 1306. During the rule of the Franks in Cyprus, of the Venetians in Crete and of the Hospitallers in Rhodes, the Greeks still made up the largest part of the local population. Preserving their identity, they never ceased to consider themselves members of the ecumene of the Eastern Roman Empire. Nevertheless, their attachment to Byzantine culture and their own local traditions did not prevent them from opening to outside models.
[el] Το καθεστώς του Μεταξά από τον Αύγουστο του 1936 ως το Ιανουάριο του 1941, συχνά παρομοιάζεται με το αυταρχικό και πατερναλιστικό πρότυπο του Σαλαζάρ στη Πορτογαλλία και του Φράγκο στην Ισπανία. Αυτό το άρθρο επικεντρώνεται σε μια κρίσιμη πτυχή του καθεστωτός της 4ης Αυγούστου, στις σχέσεις του με τη Θρησκεία. Η επίμονος αποτίμηση του Χριστιανισμού από το καθεστώς, -ένα γεγονός που συχνά έχει επισημανθεί-, δεν σηματοδοτεί ένα διάλειμμα με τις προηγούμενες πολιτικές εμπειρίες. Το πρόβλημα της ανεξιθρησκίας αυτής της κυβέρνησης, την ιδιαίτερή του διαχείριση των θρησκευτικών μειονοτήτων στο ευρωπαϊκό πλαίσιο του 30' εξετάζονται εδώ με όλες τις ασάφειες του. Το βλέμμα των Ελλήνων σ'αυτό το παρελθόν κρυσταλλώνεται πάντα τρέχουσες συζητήσεις ιστοριογραφικές πιέσεις πολύ ευαίσθητες, αφού εντάσσεται στο ζήτημα της στάσης του Κράτους και του ελληνικού πληθυσμού απενάντι από στο Ολοκαύτωμα.

[en] The Ioannis Metaxas' regime, from August 1936 to January 1941, is most often brought closer to the authoritarian and paternalistic model of Salazar's Portugal—or Franco's Spain—than to fascism or nazism stricly speaking. This article focuses on a critical aspect of the "4th August Regime": its relationships with religion. The enhancement of christianism by the political authority, which is an often noticed point, does not in fact represent a real discontinuity with respect to earlier administrations. The religious tolerance of the governement, its peculiar management of religious minorities—in the European context of the late 1930s—are examined in all their ambiguities. The look taken at this 20th century's regime crystallizes still current debates and historiographical tensions in Greece, all the more sensitive as they meet the issue of the State and Greek population's attitude faced with the Shoah.
[el] Η αδηµοσίευτη αναθηµατική επιγραφή προς τιµήν των βασιλέων Πτολεµαίου του 10ου και Βερενίκης της 3ης, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως "θεοί σωτήρες", ανακαλύφθηκε σε δεύτερη χρήση στη γωνία του τοίχου ενός µνηµειακού κτιρίου των αυτοκρατορικών χρόνων, στα νοτιοδυτικά της αγοράς της Αµαθούντος. Αποτελεί µοναδική περίπτωση στην Κύπρο, κατ' αρχήν λόγω της σπανιότητας των επιγραφικών µαρτυριών για αυτό το βασιλικό ζεύγος, που κυβέρνησε από την Αλεξάνδρεια το βασίλειο των Πτολεµαίων µεταξύ του 101 και του 88 π.Χ., αλλά και του χαρακτηρισµού θεῶν Σωτήρων ο οποίος σπάνια τους αποδίδεται στους παπύρους ή σε άλλες πηγές. Τέλος, η µελέτη του βωµού και της χρήσης του, στο γέµισµα ενός τοίχου µε διπλή όψη, µας βοηθά να κατανοήσουµε ορισµένα χαρακτηριστικά της κατασκευής του κτιρίου όπου βρέθηκε η επιγραφή.

[en] An inscribed altar has been recently found recycled in the corner of a wall belonging to a monumental building from the Roman imperial period, to the southwest of the agora. This inscription, dedicated to Ptolemy X and Berenice III, referred to as 'saviour gods', is unique in Cyprus, due to both the paucity of inscriptions mentioning this royal couple who ruled the Lagid empire from Alexandria between 101 and 88, and the unusual epithet, which is hardly ever attributed to them in the sources, including papyrological ones. Last but not least, a study of the altar and its function as filling in a double‑faced wall illuminates some of the characteristics of the construction of the building where the inscription was discovered.
[el] Αυτό το πολύ συζητημένο βιβλίο παρουσιάζει τη ζωή μιας χωριάτισσας ενός μεμονωμένου χωριού της Ηπείρου από τον γάμο της ως την εκτέλεσή της από το Δ.Σ το 1948. Ενώ ζούσε σ'ένα πολύ συντηρητικό περιβάλλον αλλά και σ'ένα χωριό που βρέθηκε στην καρδιά των μάχων, σαν όλες τις γειτόνισσές της, συνάντησε μια σειρά γεγονώτων τα οποία δεν μπορεί να καταλάβει παρόλο που έπρεπε να τα αντιμετωπιστεί. 'Οποιες κι είναι οι προκαταλήψεις του συγγραφέα, το βιβλίο μένει μια τρομερή μαρτυρία των παθών αυτής της δεκαετίας.

[en] This largely contested book presents the life of a woman leaving in an isolated village of Epirus from her marriage till her execution by the Democratic Army in 1948. As she was leaving in an ultra-traditional place and family, in a village located in the center of the conflicts, as all her neighbors, she finds herself in the very heart of many events that she must face even if she can't understand them. Whatever the bias of the author, the book remains a terrible testimony of the sufferings of this decade.