BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Οι τάφοι της Μακεδονίας προσφέρουν πολυάριθμα παραδείγματα χρήσης χρωμάτων στις προσόψεις και στις εσωτερικές όψεις των τοίχων εν μέρει εικονικών κτηρίων. Υπακούν, κατά μεγάλο μέρος, στους κανόνες της μνημειώδους ελληνικής αρχιτεκτονικής, που συνδέουν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, τα κυμάτιά τους, και τον γλυπτό τους διάκοσμο, που μπορεί να είναι χρωματιστά. Η ψευδαίσθηση των προσόψεων των μακεδονικών τάφων απαντά και στην απόδοση του διακόσμου, με τη ζωγραφική να δίνει την αίσθηση του γλυπτού διακόσμου και, ίσως, των κυματίων που φέρουν το διάκοσμο αυτόν. Στην Ελλάδα, και ακόμη περισσότερο στην Αλεξάνδρεια, το χρώμα εμπλουτίζει την αρχιτεκτονική, χρησιμεύει στη μίμηση υλικών, στη δημιουργία διαφορετικών επιπέδων μέσω της οφθαλμαπάτης, δίνει την ψευδαίσθηση του βάθους, ενώ αντικαθιστά μερικές φορές τα κυμάτια και τον γλυπτό διάκοσμο. Το χρώμα συμμετέχει στην ελληνιστική τρυφή δημιουργώντας ένα εικονικό σύμπαν πολυτελούς αρχιτεκτονικής.

[en] The tombs of Macedonia offer many examples of the use of color on facades as well as on interior walls of buildings that are partially fictitious. To a large extent, they obey the rules of grammar of Greek monumental architecture, which links architectural elements, their moldings, and their carved decorations, potentially enhanced using color. But the illusionist character of the facades of Macedonian tombs is visible on the decor itself, painting giving the illusion of carved decoration, and potentially too of the moldings on which they are painted. In Greece, and even more so in Alexandria, color enriches architecture and is used to imitate materials, to create different trompe l'oeil plans, to give an illusion of depth, and sometimes to replace moldings and carved decoration. Creating a fictional universe of luxurious architecture, color is part of the Hellenistic truphè.
[el] Αυτό το άρθρο δείχνει πώς σχηματίστηκε η "αιτία" συγγενών των εξαφανισθέντων στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Μελετά τον τρόπο με τον οποίο αυτή η εξαφάνιση θεωρείται ή δεν θεωρείται δημόσιο πρόβλημα, πηγή μαχητικής δέσμευσης και πόνου από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Στη συνέχεια, δείχνει ότι ο ρυθμός της τουρκοκυπριακής κοινοτικής πολιτικής και οι διαπραγματεύσεις για την επανένωση του νησιού επηρεάζουν την ανάπτυξη αυτής της αιτίας. Αφού δείξουμε πώς το δημοψήφισμα του 2004 αποτελεί σημείο καμπής, θα αναφέρουμε το έργο των διαφόρων ομάδων ενδιαφερομένων που ασχολούνται επί του παρόντος με αυτήν την αιτία. Η ανάλυση βασίζεται σε μια σειρά ημιδομημένων συνεντεύξεων με συγγενείς αγνοουμένων, μέλη της Επιτροπής για την Εξαφάνιση της Κύπρου και μέλη του συλλόγου "Μαζί μπορούμε!" Στην Κύπρο, μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου 2016 και ένα έργο εκμετάλλευσης αρχείων και δευτερευουσών πηγών.

[en] The following paper explains how was created the cause of missing people's relatives in the Turkish‑Cypriot community. The main entrance of the paper shows the way disappearance is or is not seen as a public issue, a source of activist engagement and a specific grief by different social groups. This work shows how the rhythm of the Turkish‑Cypriot communal politics and the international negotiations on the reunification of the island influence the growth of this cause. We display how the 2004 referendum represents a turning point. Then, we present the work of the different groups engaged in the cause of the missing people's relatives. The paper relies on a series of semi‑directive interviews with relatives of missing people, members of the Committee for Missing People in Cyprus and members of the non‑governmental organization "Together We Can!", in Cyprus, between January and March 2016. The data collected have been checked and completed using archives and secondary sources.
[el] Κεραμική των λάκκων-αποθετών της Αρχιπισκοπής στην Λευκωσία (τέλη 12ου-14ος αιώνας) : κατάλοιπα μιας τοπικής παραγωγής την εποχή των Λουζινιάν.Η ανασκαφή πέντε λάκκων-αποθετών µε οµοιογενές γέµισµα στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχιπισκοπής στη Λευκωσία, που ανασκάφηκε από την Φ. Χατζηχριστοφή (Τµήµα Αρχαιοτήτων της Κύπρου) από το 2009 έως το 2011 απέδωσε ένα ωραίο δειγµατολόγιο κυπριακής παραγωγής, που ήταν ήδη γνωστή, και εισαγωγών από το Βυζάντιο και την Εγγύς Ανατολή. Ωστόσο, το κύριο ενδιαφέρον των συνόλων αυτών βρίσκεται στην ανάδειξη µιας κεραµικής τοπικής παραγωγής µε ασβεστολιθικό πηλό, εφυαλωµένη ή όχι. Η κεραµική αυτή δραστηριότητα στη Λευκωσία ξεκίνησε στο τέλος του 12ου‑13ο αιώνα και συνεχίστηκε σχεδόν απαράλλακτη τον 14ο αιώνα. Οι παραγωγές της πρωτεύουσας των Λουζινιάν ποικίλλουν και ένα µέρος τους µαρτυρεί επιρροές από την Εγγύς Ανατολή – σµάλτο, βάσεις µε δίσκο, κανάτα µε φίλτρο. Η κεραµική στο νησί, καθώς και οι δεσµοί µε τα εδάφη των σταυροφόρων και των µουσουλµάνων στην Εγγύς Ανατολή επανεξετάζονται υπό το πρίσµα των νέων δεδοµένων.

[en] Ceramics from the deposit pits at the site Archipiskopi in Nicosia (late 12th-14th century): the remains of a local production under the Lusignan.The excavation of five deposit pits with homogenous fill at the archaeological site of Archipiskopi in Nicosia by F. Hadjichristofi (Department of Antiquities of Cyprus) from 2009 to 2011 produced a fine sample of already-known Cypriot products as well as Byzantine and Middle Eastern imports. However, the most interesting aspect of these assemblages lies in the identification of a local production using calcareous clay, glazed or not. This ceramic activity in Nicosia began in the late 12th‑13th century and continued nearly unchanged into the 14th century. The products of the Lusignan capital are diversified and some bear witness to Middle Eastern influences – enamel, disk bases, filter jugs. The craftsmanship on the island, as well as the links maintained with the territories of the Crusaders and Muslims of the Middle East are re‑examined in regard to these new data.
[el] Παρουσιάζονται δύο (2) θησαυροί νομισμάτων από την Πελοπόννησο. Ο πρώτος θησαυρός προέρχεται από τα Μποζικά Νεμέας Κορινθίας και αποκαλύφθηκε το 1940 (IGCH 115). Αποτελείται από είκοσι δύο (22) αργυρά νομίσματα, ένα τριώβολο και είκοσι έναν (21) οβολούς Σικυώνος. Πρόκειται για έναν αμιγή θησαυρό ως προς τη σύνθεση και το είδος των νομισματικών τύπων. Από την επανεξέταση του θησαυρού και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην εξέλιξη της τυπολογίας των φτερών στο περιστέρι, που απεικονίζεται στα νομίσματα, προκύπτει η χρονολογία απόκρυψής του γύρω στα 320 π.Χ. και εξής. Ο δεύτερος θησαυρός προέρχεται από την περιοχή Αγυιά Πατρών και αποκαλύφθηκε το 1992 κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφικής έρευνας, που διενήργησε η ΣΤ´ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στο οικόπεδο ιδιοκτησίας αδελφών Ασπιώτη (οδός Θερμοπυλών 45). Ο θησαυρός περιλαμβάνει συνολικά έντεκα (11) νομίσματα, εννέα (9) αργυρά και δύο (2) χάλκινα και έχει χρονολογία απόκρυψης το 14-37 μ.Χ. Τα αργυρά νομίσματα είναι δύο (2) ημίδραχμα Αχαϊκής Συμπολιτείας, νομισματοκοπείου Δύμης, έξι (6) τριώβολα Σικυώνος και ένα τριώβολο Μεγαλοπόλεως. Τα χάλκινα νομίσματα είναι μία κοπή Δύμης επί Τιβερίου και μία απροσδιόριστη, λόγω μεγάλης φθοράς, κοπή ελληνικής πόλεως αυτοκρατορικών χρόνων. Είναι από τις ελάχιστες φορές, που συνυπάρχουν σε ανασκαφικό εύρημα ρωμαϊκά νομίσματα με αργυρές υποδιαιρέσεις από νομισματοκοπεία της Πελοποννήσου, γεγονός που επηρεάζει και κατεβάζει τη χρονολόγησή τους μέχρι και τον 1ο αι. μ.Χ.

[en] The study presents two coin hoards from the Peloponnese. The first hoard comes from Bosika of Nemea in Korinthia and was revealed in 1940 (IGCH 115). It consists of twenty-two silver coins, one triobol and twenty-one obols of Sikyon. As a result of the re-examination of the hoard and the special emphasis given to the development of the typology of the feathers of the dove depicted on the coins, it is clear that the date of the concealment should be placed from 320 BC onwards. The second hoard comes from the region Agyia of Patras and was discovered in 1992 during a rescue excavation carried out by the 6th Ephorate of Prehistoric and Classical Antiquities on the plot owned by the Aspioti sisters (45 Thermopylon St). The hoard consists of nine silver and two bronze coins and the date of its concealment should be AD 14-37. The silver coins are two hemidrachms of the Achaean League of the Dyme mint, six triobols of Sikyon and one triobol of Megalopolis. The bronzes are one issue of Dyme during the reign of Tiberius and one unidentified —due to heavy wear— Roman provincial coin. This is one of the rare excavation hoards that silver denominations of Peloponnesian mints coexist with Roman coins, a fact that lowers their dating to the 1st c. AD.
[el] Χάρη στην προσθήκη νέων τμημάτων, στη συναρμολόγηση ήδη γνωστών τμημάτων και σε νέες αναγνώσεις, έγινε δυνατό να αναδημοσιεύσουμε δύο επιγραφές που αναφέρονται στις ευεργεσίες του αυτοκράτορα Αδριανού προς τις πόλεις των Σάρδεων και των Συννάδων (IG II2 1089 και 1075, συμπληρωμένες), αρχικά τοποθετημένες στην Ακρόπολη των Αθηνών, στο " Πάνθεον ". Παρέχονται επίσης ορισμένες διευκρινίσεις για τον ιερέα Τιβέριο Κλαύδιο Άτταλο Ανδράγαθο, πολίτη των Συννάδων και της Αθήνας, σύμφωνα με τις επιστολές που απευθύνονται σε διονυσιακούς καλλιτέχνες και που είναι χαραγμένες σε μία ενεπίγραφη στης δύο πλευρές της στήλη (IG II2 1105, συμπληρωμένη), πλέον καλύτερα αποκατεστημένη.

[en] Through the addition of new fragments, a more exact location of already known fragments and some new readings, we can give a new edition of two inscriptions recording the benefactions of Emperor Hadrian to the cities of Sardes and Synnada (IG II2 1089 and 1075, completed), which were first dedicated on the Athenian Acropolis in the "Pantheon ". Some new information is also given about the priest Tib. Cl. Attalos Andragathos of Sphettos, a citizen of Synnada and Athens, taken from letters addressed to the Dionysiac artists inscribed on an opisthographic stele (IG II2 1105, completed), which is now better reconstructed.
[el] Οι τέσσερις πόλεις-κράτη της Κεφαλονιάς, Πάλη, Κράνη, Σάμη και Πρόννοι, κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς αιώνες υπήρξαν σημαντικοί σταθμοί διαμετακομιστικού εμπορίου και αξιόλογες ναυτικές δυνάμεις. Μέσα από τις πρόσφατες έρευνες και τα αρχαιολογικά δεδομένα, επιχειρείται εδώ, για πρώτη φορά, η σύντομη παρουσίαση της νομισματικής κυκλοφορίας στο νησί. Η νομισματοκοπία της κεφαλληνιακής τετράπολης είναι αυτή που ήδη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Δια μέσου των νομισμάτων των ξένων εκδοτριών αρχών που εκτοπίσθηκαν στο νησί ανιχνεύονται εμπορικές επαφές με πόλεις της Κάτω Ιταλίας (Μεταπόντιο, Νεάπολη), των δυτικών ελλαδικών παραλίων (Αμβρακία, Λευκάδα, Ακαρνανικό Κοινό), καθώς και με πόλεις της περιοχής του Κορινθιακού κόλπου (Κόρινθος, Σικυώνα), ενώ ενισχύονται οι ιστορικές μαρτυρίες για πολεμικές συρράξεις (Αχαϊκή Συμπολιτεία, Ήλιδα, Άργος, Ρώμη) και για στρατιωτικές/πολιτικές συμμαχίες (Αιτωλικό Κοινό, Ζάκυνθος).

[en] The four city-states of Kephalonia —Pale, Krane, Same and Pronoi— were important transit trade stations and considerable naval forces during the Classical and Hellenistic times. A brief presentation of coin circulation on the island is here attempted for the first time, through recent research and archaeological data. The coin production of the Kephalonia tetrapolis is known thus far. The coins of foreign issuing authorities found on the island provide an important testimony on trade contacts with cities of South Italy (Metapontum, Naples), western Greek coast (Ambracia, Leucas) and the Corinthian gulf (Corinth, Sicyon) as well as on military conflicts (Achaean League, Elis, Argos, Rome) and political-military alliances (Aetolian League, Zacynthus).
[el] Η Πύλος κόβει κατά τον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ., την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής δυναστείας των Σεβήρων, μαζί με άλλες μεσσηνιακές πόλεις (Μεθώνη, Θουρία, Κυπαρισσία), νομίσματα με την κεφαλή του αυτοκράτορα στην μπροστινή όψη και το όνομα της πόλης στην πίσω όψη. Τα νομίσματα της Πύλου κατά την ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο είναι αρκετά σπάνια και φαίνεται ότι εκδόθηκαν σε σχετικά περιορισμένους αριθμούς καθώς κυκλοφορούσαν παράλληλα με τα ρωμαϊκά αυτοκρατορικά νομίσματα. Στην παρουσίαση εξετάζεται η εικονογραφία και η κυκλοφορία των νομισμάτων της Πύλου. Τα νομίσματα προέρχονται κυρίως από μουσεία και ιδιωτικές συλλογές, αλλά και από ανασκαφές, τόσο στην Πελοπόννησο, όσο και εκτός της Πελοποννήσου.

[en] Pylos, along with other Messenian cities (Methoni, Thouria, Kyparissia), issued bronze coinage during the late 2nd c. AD and the first decades of the 3rd c. AD, at the time of the Severan dynasty. The coins bear the emperor's head on the obverse and the ethnic on the reverse. The coins of Pylos are quite rare and appear to have been issued in relatively limited numbers as they circulated alongside the Roman imperial issues. The material studied comes mainly from museums and private collections as well as excavations, both inside and outside the Peloponnese.
[el] Πώς οργανώνεται το κομματικό σύστημα της ΤΔΒΚ; Πέρα από τις πολλές έρευνες για τη γεοπολιτική της Βόρειας Κύπρου, πολύ λίγα είναι γνωστά για την πραγματική λειτουργία του πολιτικού συστήματος αυτού του αυτοκαλούμενου Κράτους – το οποίο δεν αναγνωρίστηκε από το 1983- και για τα κόμματα τα οποία το αποτελούν. Αυτό το άρθρο προτείνει μια πρωτοποριακή μελέτη για τη διαμόρφωση του πολιτικού συστήματος και την εξέλιξή του στη Βόρεια Κύπρο από το 1974 ως το 2004. Βασίζεται σε τρεις έρευνες επί τόπου το 2012 και το 2014, σε συνεντεύξεις με εθνικιστές και φεντεραλιστές ηγέτες, και σε εθνογραφικές παρατηρήσεις των προεκλογικών εκστρατειών. Δείχνει ότι η δημιουργία ενός πολυκομματικού συστήματος και η εμφάνιση μιας εκλογικής δημοκρατίας συνυπάρχουν με τη διατήρηση του κυριαρχού εθνικισμού. Το αδιέξοδο στη λύση του Κυπριακού και η έλλειψη διεθνούς αναγνώρισης της ΤΔΒΚ δεν εμπόδισαν την ανάπτυξη ενός κομματικού συστήματος και εσωτερικών μηχανισμών νομιμοποίησης της εξουσίας. Αυτό οδήγησε σε μια ιστορική εναλλαγή το 2003. Όμως ο οικονομικός αποκλεισμός και η διχοτόμηση του νησιού επιρρεάζουν αρνητικά το κοινωνικό πλαίσιο της ΤΔΒΚ και εξηγούν την επικράτηση του εθνικισμού.

[en] How is the party system of the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) structured? Beyond the numerous works on the geopolitics of Cyprus, we know very little on the real functioning of TRNC's political system, a self-proclaimed but non-recognized state since 1983, and on its political organisations. Thus, this article proposes a novel study of the formation of the party system and the evolution of political cleavages in Northern Cyprus between 1974 and 2014. It is based on three fieldworks organised between 2012 and 2014, on interviews with federalist and nationalist political leaders and on thick ethnographic observations of political campaigns. It shows that the creation of a multiparty system and the emergence of an electoral democracy coexist with the maintenance of a predominant nationalism. Cyprus' conflict resolution stalemate and TRNC's absence of international recognition have not impeded the development of a competitive party system and of internal mechanisms to legitimise power, which has led to an historical change in power in 2003. But the economic embargo and the partition of the territory influence TRNC's social context and nevertheless explain the predominance of Turkish nationalism.
[el] Επί μια μακρά χρονική περίοδο από το 14ο αιώνα ως το τέλος του 18ου – η οποία εκτείνεται και μέσα στο επόμενο αιώνα παρά τη σταθεροποίηση των Κρατών-Εθνών –, η κυριαρχία των γεωγραφικών περιοχών της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Στερέας Ελλάδας, των Ιόνιων νησιών, της Κρήτης και της Πελοποννήσου συνεχώς αμφισβητείται. Με άλλες λέξεις ζούν σε συνεχή εμπόλεμη κατάσταση.Σ'αυτές τις συνθήκες – δηλαδή συνεχής πόλεμος –, μπορεί κανείς να καταλάβει ότι οι κοινωνικές ομάδες οι οποίοι διευθύνουν τον πόλεμο, είτε αμέσως με τα όπλα είτε εμμέσως χρηματοδοτώντας τον αγώνα αποκτούν ιδιαίτερη κοινωνική αξία αφού γίνονται αναντικατάστατες. Η θέση αυτών των ομάδων ανάμεσα στις επίσημες εξουσίες οι οποίες πολεμόυν, τους επιτρέπει να επαναδιαπραγματευτούν τα κοινωνικά και πολιτικά προνόμοιά τους.

[en] During the period stretching from the 14th to the end of the 18th century –which, to a certain degree, extends to the following century as well, despite the stabilisation of ethnic states–, the sovereignty of the geographical areas of Macedonia, Epirus, Central Greece, the Ionian Islands, Crete and the Peloponnese was subject to constant dispute. In other words they were in constant conditions of war.Under these conditions, that is to say constant war, it is to be expected that the social groups, which could conduct such war either directly or indirectly by financing it, acquire a distinct social face value, since their social function is essential in this. The position that they occupy next to the formal power echelons, allows them to re-negotiate their social and political power for securing or renewing or expanding their privileges.
[el] Το άρθρο προτείνει µια νέα εξέταση της FD III 2, 106 µε σκοπό να προσδώσει την ορθή ταυτότητα στον Αθηναίο Πυλάδη, γνωστό και ως Ολύµπιο. Η έµµετρη µεταγραφή του δελφικού κειµένου που του αποδίδει την ιθαγένεια ήταν, ήδη από την πρώτη έκδοση, η απαρχή της σύγχυσης που δηµιουργήθηκε γύρω από αυτόν τον πολίτη, ο οποίος ενδιαφερόταν ιδιαιτέρως για διακρίσεις – δεν αρκέστηκε στη συνήθη περίληψη – µετατρέποντάς τον σε παντόµιµο που τιµήθηκε για τις παραστάσεις του στην Ολυµπία και τους Δελφούς και που ως τέτοιος καταχωρήθηκε στους επαγγελµατικούς και εθνικούς προσωπογραφικούς καταλόγους.

[en] This article proposes a new examination of FD III 2, 106 aiming to identify the Athenian Pylades also called Olympios. The verse transcription of the decree of Delphi granting him citizenship was, from the first publication, the source of confusion surrounding this citizen, who keenly sought recognition – he did not limit himself to the banal summary commonly used – making of him a pantomime honored for his performances at Olympia and Delphi and duly registered as such in the professional and ethnic prosopographical catalogues.
[el] Ορισµένα γλυπτά της αρχαϊκής περιόδου που έχουν βρεθεί µε τις ανασκαφές της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών στη ∆ήλο παραµένουν ακόµη ελάχιστα γνωστά. Το παρόν άρθρο πραγµατεύεται τέτοια έργα, τα οποία χρονολογούνται στο τέλος της υπό συζήτησης περιόδου. Το ζεύγος λιονταριών Α 4103 και Α 4104, βρέθηκε από τον Homolle το 1878 στο Αρτεµίσιο (βλέπε στο παράρτηµα έναν κατάλογο των αρχαϊκών γλυπτών που βρέθηκαν στη συγκεκριµένη περίσταση), ανήκει σε µια σειρά άγριων ζώων που απεικονίζονται σε απειλητική στάση, χαρακτηριστικά δείγµατα των οποίων είναι δύο γλυπτά από την Ακρόπολη των Αθηνών, τα οποία εξετάζονται επίσης στο παρόν άρθρο. Τα δύο λιοντάρια ήταν τοποθετηµένα σε ψηλές βάσεις, πιθανότατα κοντά στην είσοδο του ιερού, και υπογράµµιζαν την αδιαµφισβήτητη ισχύ του Απόλλωνα ∆ηλίου και της αδελφής του, Αρτέµιδος. Η σειρήνα Α 3995 αποτελεί σπάνιο ολόγλυφο δείγµα αυτού του µυθικού τέρατος από την αρχαϊκή περίοδο, φαίνεται δε ότι σχετίζεται µε τη λατρεία της Αρτέµιδος. Τέλος, είναι βέβαιο ότι το ζεύγος των πτηνών Α 3122 και Α 3123 (περιστέρια) δεν προέρχονται από το Ηραίο, όπως νοµιζόταν, αλλά από µια περιοχή στα νοτιοανατολικά της Λίµνης. Πιθανότατα ανήκουν στο ιερό GD4 68, όπως και η λέαινα Α 4105.

[en] Certain sculptures from the Archaic period, found in the excavations by the French School at Athens on Delos, are still relatively unknown; this is the case for the works studied in this article, which all date to the end of the period in question. The pair of lions A 4103 and A 4104, found by Homolle in 1878 in the Artemision (see the appendix with a catalogue of the Archaic sculptures found on this occasion), belong to a series of wild animals depicted in a menacing stance, which is also particularly represented by two examples from the Athenian Acropolis, also discussed in the present article. Placed on tall bases, perhaps at the entrance to the sanctuary, the two lions from Delos emphasize the formidable power of Delian Apollo and his sister Artemis. The siren A 3995, a rare Archaic example in the round of this mythical monster, is probably associated with the cult of Artemis. Finally, it is certain that the pair of birds A 3122 and A 3123 (pigeons or doves) do not come from the Heraion, as previously thought, but rather from an area to the southeast of the Lake ; they perhaps belong to the sanctuary GD4 68, like the lioness A 4105.
[el] Το άρθρο αυτό, το οποίο βασίζεται σε εθνογραφικά δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από το 2009 μέχρι σήμερα, αναλύει τις αναπαραστάσεις, τις εμπορικές δραστηριότητες και τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων μεταναστών στις Βρυξέλλες. Οι Έλληνες συνεισέφεραν στην ανάπτυξη και τον επαναπροσανατολισμό των διατροφικών επιλογών των πελατών τους, στους οποίους προτείνουν προϊόντα που φαίνονται εξωτικά πριν κατοχυρωθούν, σταδιακά, ως αναπόσταστα στοιχεία της τοπικής γαστρονομίας. Η νέα γενιά προσπαθεί να ξαναεφεύρει την ελληνική κουζίνα και να αντικαταστήσει τα ελληνικά προϊόντα που θεωρούνται πια κοινότυπα και τυποποιημένα με άλλα, λιγότερo γνωστά και λιγότερο βιομηχανοποιημένα.

[en] Based on ethnographical data collected since 2009, this article analyzes the representations, the commercial activities and the food practices of Greek migrants in Brussels. Greeks have contributed to develop and to re-orient the food choices and the taste of their clientele, to whom they propose products that seemed exotic before progressively becoming part of the local gastronomy. Through its opposition to this tendency to banalization, the new generation tries to reinvent Greek cuisine and to replace Greek products that became transcultural by other elements, less known and less industrialized.
[el] Η στέγαση των Ρωμαίων ιδιωτών στην Ελλάδα του Αιγαίου κατά τον 2ο και 1ο αι. π.Χ., σύμφωνα με τις γραπτές πηγές.Στο άρθρο αυτό εξετάζονται τα λιγοστά φιλολογικά και επιγραφικά κείμενα που περιέχουν ενδείξεις για τη στέγαση των Ρωμαίων ιδιωτών που ήταν εγκατεστημένοι ή περαστικοί στην Ελλάδα του Αιγαί‑ ου, καθώς και για τη φιλοξενία της οποίας τύγχαναν μερικές φορές, στο τέλος της ελληνιστικής εποχής.

[en] Housing private Romans in Aegean Greece during the 2nd and 1st century BC, according to written sources.This paper studies the few literary and epigraphic documents that include information about the accommodation of private Roman individuals who were settled in Aegean Greece or passing through this region. It also tackles the hospitality which they were sometimes offered at the end of the Hellenistic period.
[el] Το άρθρο αυτό προτείνει μια εθνογραφική μελέτη της δυναμικής της προσκόλλησης των Τουρκοκύπριων προς τη διοίκησή τους, στο πλαίσιο ενός ντε φάκτο, μη αναγνωρισμένου κράτους, το οποίο εξαρτάται από την Τουρκία από τη διχοτόμηση της Κύπρου το 1974. Με βάση επιτόπιες έρευνες που διενεργήθηκαν μεταξύ 2012 και 2014 και σε μια προσέγγιση της πολιτικής ανθρωπολογίας, ενδιαφέρεται για τις επιπτώσεις που έχει δημιουργήσει η "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου" στους δημόσιους υπαλλήλους και τους πολίτες της. Δείχνει ότι η κατάσταση της διπλωματικής και οικονομικής απομόνωσης ενισχύει την εξάρτηση και την πίστη τους στη διοίκησή τους αλλά δημιουργεί επίσης χρόνιες αναταραχές και δυσαρέσκεια μεταξύ των πολιτών που γνωρίζουν τα όρια της αυτό‑ανακηρυχθείσας "κυριαρχίας" της πολιτικής τους οντότητας.

[en] This paper proposes an ethnographic study of Turkish Cypriots' dynamics of attachment towards their administration, in the context of an unrecognized de facto State dependent upon Turkey since Cyprus' partition in 1974. On the basis of several fieldworks conducted between 2012 and 2014 and through an approach of political anthropology, it studies the affects generated by the "Turkish Republic of Northern Cyprus" on its public agents and citizens. It shows that the diplomatic and economic isolation reinforces their dependence and loyalty towards their administration. But it also generates malaise and chronic dissatisfaction on citizens entirely conscious of the limits of the self‑proclaimed sovereignty of their political entity.