[el] Το παρόν άρθρο εξετάζει την αρχιτεκτονική, στρωµατογραφική και κεραµική φάση της νεοανακτορικής κατοίκησης του τοµέα Π των Μαλίων, ενός σηµαντικού οικισµού της Εποχής του Χαλκού που βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή της Κρήτης. Η διερεύνηση αυτού του τοµέα ξεκίνησε το 2005 µε στόχο την καλύτερη κατανόηση του τρόπου µε τον οποίο η µινωική πόλη αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της Νεοανακτορικής περιόδου (περίπου 1700-1425 π.Χ.). Η ανακρίβεια της εσωτερικής σταδιοποίησης της νεοανακτορικής κατοίκησης των Μαλίων και η ανεπαρκώς καθορισµένη κεραµική ακολουθία έχουν πράγµατι γίνει πιο εµφανείς τα τελευταία χρόνια, καθώς αρκετές πρωτοποριακές εργασίες σε άλλες περιοχές της Κρήτης κατέστησαν δυνατό τον εκλεπτυσµένο ορισµό των φάσεων της Μεσοµινωικής (ΜΜ) ΙΙΙ και της Υστεροµινωικής (ΥΜ) Ι. Το αποτέλεσµα του ερευνητικού προγράµµατος του κτίριο Π µας επέτρεψε να προτείνουµε ένα νέο σενάριο για την ανάπτυξη της νεοανακτορικής πόλης, καθώς εντόπισε πέντε στρωµατογραφικές φάσεις και παρείχε έναν νέο ορισµό της σχετικής κεραµικής ακολουθίας. Αυτή η εργασία περιγράφει εποµένως λεπτοµερώς την παρούσα κατάσταση των γνώσεων µας για τη νεοανακτορική κατοίκηση του κτιρίου Π, από τα πρώτα επίπεδα της ΜΜ ΙΙΙΑ έως την εγκατάλειψή του στη ΥΜ ΙΑ, και προσφέρει ένα προκαταρκτικό πλαίσιο για τη φύση και τη χρονολογία των πρόσφατα ανασκαµµένων δοµών και αποθέσεων. Ειδικότερα, στοχεύουµε να αναδείξουµε τις σηµαντικές ενδείξεις για την κατοίκηση της ΜΜ ΙΙΙ – µια ιδιαίτερα άγνωστη περίοδο στα Μάλια – σε αυτή την περιοχή της πόλης, και ακόµη να προτείνουµε τον εντοπισµό δύο υποφάσεων της ΜΜ ΙΙΙ στη χρονολογία του κτιρίου Π. Επιπλέον, το µεγαλύτερο µέρος του νεοανακτορικού υλικού που βρέθηκε στο κτίριο Π προέρχεται από διάφορα δωµάτια µε τεράστιες αποθέσεις πλήρωσης που χρονολογούνται στην ώριµη ΥM IA, υποδεικνύοντας ένα εκτεταµένο καταστροφικό γεγονός κατά την περίοδο αυτή. Αυτά τα νέα αποτελέσµατα καθιστούν δυνατή την επανεκτίµηση της χρονικής διάρκειας και της ακολουθία των κύριων καταστροφικών γεγονότων και των δραστηριοτήτων ανοικοδόµησης που σηµάδεψαν τη νεοανακτορική ιστορία αυτής της σηµαντικής µινωικής πόλης.

[en] This paper discusses the architectural, stratigraphic and ceramic phasing of the Neopalatial occupation of a sector of Malia, a major Bronze Age settlement located on the northeastern coast of Crete. The exploration of this sector, Area Pi, started in 2005 with the aim of providing a better understanding of how the Minoan town developed through the course of the Neopalatial period (ca. 1700–1425 BC). The imprecision of the internal phasing of Malia's Neopalatial occupation and the poorly defined ceramic sequence have indeed become more apparent in recent years as several seminal works at other Cretan sites have made possible a refined definition of the Middle Minoan (MM) III and Late Minoan (LM) I phases. The outcome of the research programme carried out on building Pi has allowed us to propose a new scenario for the development of the Neopalatial town, as it has identified five stratigraphic phases and provided a new definition of the related ceramic sequence. This article therefore details our present state of knowledge of the Neopalatial occupation of building Pi, from its earliest MM IIIA levels to its abandonment in LM IA and offers a preliminary framework for the nature and chronology of the newly excavated structures and deposits. In particular, we aim to highlight the important evidence for MM III occupation in this area of the town – a particularly unknown period at Malia – and even to suggest the identification of two MM III sub‑phases in the chronology of building Pi. Moreover, most of the Neopalatial material recovered from building Pi comes from several rooms with massive fill deposits datable to LM IA mature, indicating an extensive destructive event at this time. These new results make it possible to reassess the temporality and sequence of the main disruptive events and rebuilding activities that punctuated the Neopalatial history of this major Minoan town.