BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Σε σωστική ανασκαφική έρευνα σε οικόπεδο της περιοχής του νότιου νεκροταφείου της αρχαίας πόλης του Άργους διερευνήθηκαν συνολικά 71 τάφοι κλασικών και ελληνιστικών χρόνων. 50 νοµίσµατα (39 αργυρά και 11 χάλκινα) βρέθηκαν σε 24 τάφους και συνόδευαν 29 από το σύνολο των 52 ταφών που αποκαλύφτηκαν σ' αυτούς. Τα νοµίσµατα προέρχονται από το εγχώριο νοµισµατοκοπείο του Άργους (7), αλλά από νοµισµατοκοπεία γειτονικών πόλεων, της Αίγινας (3), της Αλέας (1), των Κλεωνών (2), της Κορίνθου (4), της Σικυώνας (20), της Τεγέας (1), του Φενεού (1) και του Φλιούντος (10). Το αρχαιότερο, το Ν25 της Σικυώνας, χρονολογείται γύρω στο 460 π.Χ., ενώ το νεότερο στα τέλη του 3ου αι. Η µελέτη των εικονογραφικών τύπων οδήγησε στη διαπίστωση µίας τάσης στην επιλογή θεµάτων που αφορούν στις αντιλήψεις της εποχής σχετικά µε τη µεταθανάτια ζωή. Η ανίχνευση αυτής της τάσης συνηγορεί µε µία ερµηνεία της χρήσης νοµισµάτων σε τάφους ως ένα είδος συµβολαίου µεταξύ του νεκρού και των χθόνιων θεοτήτων. Το νόµισµα αποτελεί εγγύηση ότι ο συγκεκριµένος νεκρός αξίζει την προστασία και τη µέριµνα τους για τη ψυχή του στον Άδη και ότι σε αντάλλαγµα αυτές θα τις εξασφαλίσουν.

[en] During the rescue excavation of a plot over the Southern necropolis of the ancient city of Argos 71 tombs of the Classical and Hellenistic periods were investigated. A total of 50 coins (39, silver and eleven, bronze) were gathered from 24 of them. They were issues from mints of Argos (7), Aegina (3), Alea (1), Cleonae (2), Corinth (4), Sicyon (20), Tegea (1), Pheneus (1) and Phlius (10). The most ancient (N.25 from Sicyon) dated from 460 BC, while the most recent belonged to the 3rd c. BC. From the study of the iconographic types, it appears that they had been intentionally chosen, following the beliefs of the time, for their relation to life after death. Further analysis of this material lead us to assess that coins found in tombs constituted then a sort of contract between the dead and the chthonian deities. The coin acted like a guarantee that his soul deserved their protection and solicitude in Hades.
[el] Η ανάγνωση των γραπτών τεκµηρίων (τεχνικές εκθέσεις Ελλήνων και Γάλλων µηχανικών και µεταλλευτικοί χάρτες της Compagnie Française des Mines du Laurium), τα οποία περιγράφουν τα αρχαία µεταλλευτικά έργα, τις τεράστιες αποθέσεις της αρχαίας εξόρυξης (εκβολάδες), του εµπλουτισµού (πλυνίτες) και της τήξης (σκωρίες), στη θέση Καµάριζα, κατά την επανέναρξη των εργασιών στο Λαύριο του 19ου αι., µάς επιτρέπει να την ταυτίσουµε µε τη Μαρώνεια (κατ' αναλογίαν µε τη Μαρώνεια της Θράκης). Επίσης µάς δίνει µία εικόνα εξαιρετικά ακριβή των γιγαντιαίων και πρωταρχικών έργων των Αρχαίων στους τοµείς κυρίως των µεταλλευτικών φρεάτων Hilarion No1, Serpieri No1, Jean Baptiste No1. Γι' αυτήν την επανέναρξη δίνεται έµφαση στην εξόρυξη των φλεβών στο φρέαρ Jean Baptiste No1 σε βάθος µόλις 28 µ. και του πλούσιου κοιτάσµατος του αργυροµολυβδούχου µεταλλεύµατος στα 76 µ., µήκους 500 µ. και πάχους 2‑8 µ., πιθανότατα στα χρόνια γύρω από το ορόσηµο του 483 π.Χ.

[en] A reading of the written documentation (technical reports by Greek and French engineers and mining maps of the Compagnie Française des Mines du Laurium), which describe the ancient mining works at Kamariza, as well as the considerable deposits here of ancient extraction (dumps), enrichment (wash), and slag from smelting, allow us to place ancient Maroneia at this locale, so named by analogy to Thracian Maroneia. It also gives us an extremely accurate picture of the gigantic and pioneering works by the ancients especially in the sectors of mining shafts Hilarion No. 1, Serpieri No. 1, and Jean Baptiste No. 1. The reports relating to Jean Baptiste No. 1 particularly highlight the ancient extraction vein at a depth of just 28m and the presence of a rich lead‑silver deposit at 76m, extending over a length of 500m with a thickness of 2 to 8m, which is most probably the famous "vein" identified in 483 BC.
[el] Τα σπουδαιότερα στοιχεία που διαθέτουμε για την αρχαϊκή πολυχρωμία είναι τα έγχρωμα γλυπτά που βρέθηκαν στις ανασκαφές της Ακρόπολης των Αθηνών τη δεκαετία του 1880. Την εποχή εκείνη σώζονταν ακόμη χρώματα, που ήταν συχνά αρκετά ζωηρά και τα οποία έχουν σε μεγάλο βαθμό χαθεί. Η καλύτερα διατηρημένη κόρη είναι εκείνη με τον αριθμό 682, όπως προκύπτει από τις υδατογραφίες της εποχής και από ένα εκμαγείο του 1910, το οποίο χρωματίστηκε λίγο αργότερα με νερομπογιές και με τα υπολείμματα χρωμάτων που σώζονταν ακόμη τότε. Το εκμαγείο φυλάχθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Καθαρίστηκε το 2005 και χρησιμοποιήθηκε για ένα ακόμα εκμαγείο, που δίνει πολλές πληροφορίες για το διάκοσμο. Το νέο αυτό εκμαγείο χρησιμοποιήθηκε για να συμπληρωθούν τα τμήματα που έλειπαν, όπως οι σπασμένες μπούκλες, οι βραχίονες, οι παλάμες και οι πτυχές. Εξετάζοντας όλα τα ίχνη του γραπτού διακόσμου στο μάρμαρο, το εκμαγείο και τις υδατογραφίες, κατέστη δυνατό να αναπαραστήσουμε εξ ολοκλήρου ένα παράδειγμα ενός σημαντικού τύπου υστεροαρχαϊκού γλυπτού.

[en] The most important evidence we have for ancient polychromy are the relics of painted sculpture excavated in the 1880s on the Athenian Acropolis. At that time, quite often brilliant colours were still preserved, which since then have been to a large extent lost. The best preserved kore was Acro.682, as we learn by watercolours from the time and from a cast made in 1910 and painted shortly afterwards using watercolours and the remains of the colours still existing at that time. This cast was stored in the Athens National Museum. It was cleaned in 2005 and used for a further cast, which gives a lot of information about the decoration. This new cast was used to complete the missing parts, such as the broken curls, arms, hands and plaits. Looking at all the traces of the painted decoration on the marble, the cast, and the watercolours, it was possible to gain a full reconstruction of an example of a significant type of late Archaic sculpture.
[el] Τα σχέδια του θεάτρου της Μιλήτου: πρακτικές αρχαίων εργοταξίων.Το 2014 και το 2015 ανακαλύφθηκαν χαράγµατα στους τοίχους του θεάτρου της Μιλήτου. Πρόκειται για προφίλ και όψεις αρχιτεκτονικών στοιχείων των αυτοκρατορικών φάσεων του κτηρίου, τα οποία ανήκουν σε ένα σύνολο που αριθµεί σήµερα πάνω από εκατόν τριάντα σχέδια και µας διαφωτίζει για το αρχιτεκτονικό σχέδιο και τη χρήση του στα εργοτάξια στην αρχαιότητα. Με βάση αυτό το σύνολο, µπορούµε να ερµηνεύσουµε µερικά σχέδια της Μιλήτου: ένα σύνολο σχεδίων στο υποσκήνιο, που περιλαµβάνει τα κυµάτια της βάσης και της επίστεψης του βάθρου που αποτελούσε την κεφαλή του στηθαίου του κοίλου της αυτοκρατορικής εποχής (2ος αι. µ.Χ.) και µια µελέτη του αετώµατος για την πρώτη scaenae frons (1ος αι. µ.Χ.) καθώς και µια αναπαράσταση των τόξων του δυτικού αναλήµµατος (2ος αι. µ.Χ.) στο κάτω τµήµα του τοίχου αυτού. Παρουσιάζονται τέλος ένα ανέκδοτο σχέδιο της Οστρούτσα και µια ερµηνεία δύο σχεδίων της Αφροδισιάδος, που έχουν µείνει ως τώρα ανεξήγητα.

[en] The sketches of the Theater of Miletus: practices of ancient construction sites.Incised traces were identified in 2014 and 2015 on the walls of the Theater of Miletus. These profiles and elevations of architectural elements dating to the imperial phases of the building are part of a corpus that today numbers more than one hundred and thirty drawings, enlightening us regarding architectural design and its use on the construction sites of antiquity. Based on this corpus, we can interpret some of the drawings of Miletus: an assemblage of drawings in the hyposkenion, which include the base and crown moldings of the pedestal forming the head of the parapet of the koilon of the imperial period (2nd century AD) and a study of the pediment for the first scaenae frons (1st century AD) as well as a representation of arches of the western retaining wall (analemma) (2nd century AD) in the lower part of this wall. Finally, an unpublished drawing from Ostrousha and an interpretation of two previously unexplained drawings from Aphrodisias are presented.
[el] Μετά την κατάρρευση των προγραμματισμένων οικονομιών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, οι νέες κυβερνήσεις έπρεπε να δημιουργήσουν θεσμούς ικανούς να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της νέας εποχής και τις επιταγές της φιλελεύθερης οικονομίας. Έπρεπε να αντιμετωπίσουν το εθνικιστικό ρεύμα που διείσδυσε τα Βαλκάνια, όπως και σε άλλα μέρη του κόσμου, την Αφρική ή την Ασία ή ακόμα και την Ευρώπη, τους Βάσκους ή την Καταλονία. Ωστόσο, απαιτείται μια ειδική μελέτη για να κατανοηθούν τα προβλήματα που έχουν προκύψει στα Βαλκάνια, όπως οι μετακινήσεις πληθυσμών, ο εκσυγχρονισμός των πόλεων μετά από τέσσερις δεκαετίες "πραγματικού σοσιαλισμού" με τους χαρακτήρες αυτής της νέας εποχής. Είναι επίσης σημαντικό να αναλυθούν οι σημαντικές κοινωνικο‑οικονομικές εξελίξεις που σημειώθηκαν στις Βαλκανικές χώρες από το 1989.

[en] After the collapse of the centrally planned economies in Southeastern Europe, the new governments that came to power tried to create institutions capable of meeting the needs of new era and the imperatives of the neoliberal economy. They had to face the nationalist logic that penetrated the Balkan populations, similar to that of other parts of the world, such as Africa and Asia, or even in Europe such as Catalonia or the Basque struggle. A special study is required to understand the problems that have arisen in the Balkan region, such as population shifts, urban modernization after four decades of "existing socialism" with the particular characteristics of that era. It is also important to analyze the major socioeconomic developments that have taken place in the Balkan countries since 1989.
[el] Η ανασκαφή του πηγαδιού 883, που πραγµατοποιήθηκε από την γαλλική αρχαιολογική αποστολή του Κιτίου στη θέση Παµποῦλα (2017-2018), έφερε στο φως πληθώρα αρχαιοζωολογικών καταλοίπων από επίχωση που χρονολογείται στον 4ο αιώνα µ.Χ. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει τα αποτελέσµατα της µελέτης που πραγµατοποίησε οµάδα αρχαιοζωολόγων και η οποία κατέδειξε την παρουσία µεγάλης ποικιλίας ζώων (βοοειδή, σαρκοφάγα, µαλάκια, πτηνά, τρωκτικά, ερπετά, ψάρια).Το αρχαιοζωολογικό υλικό προσφέρει την δυνατότητα ανασύστασης της ποικιλίας του φάσµατος του ζωικού κόσµου σε έναν τοµέα της αρχαίας πόλης, και της σύνδεσης των ζώων µε τις οικονοµικές και οικιακές δραστηριότητες (κτηνοτροφία, κατανάλωση κρέατος, χρήση βοηθητικών ζώων), όπως αποκαλύπτουν οι ποικίλοι τύποι καταλοίπων (διατροφικά, δευτερογενείς χρήσεις του σκελετού, απόρριψη κουφαριών). Η µελέτη υπέδειξε και την παρουσία ζώων λιγότερο ευδιάκριτων αρχαιολογικά, τα οποία εκµεταλλεύονταν τα διατροφικά κατάλοιπα και λοιπές απορρίψεις των κατοίκων αυτού του οικιστικού τοµέα, στοιχείο που υπογραµίζει την διαπερατότητα ανάµεσα στα αστικά τοπία και στο φυσικό περιβάλλον.

[en] The excavation of the well 883, carried out by the French Archaeological Mission of Kition at Bamboula (2017-2018), yielded numerous faunal remains from a fill dating from the 4th century AD. This article presents the results of a collaborative zooarchaeological study that revealed a broad range of animal remains (cattle, carnivores, shells, birds, rodents, reptiles and fish). The faunal material found provides the opportunity to reconstruct the multiplicity of the animal landscape within a sector of the ancient town, with animals directly related to the economic and domestic activities (breeding, meat consumption, use of auxiliary animals) as suggested by the variable nature of the remains (food waste, rendering of animal carcasses, disposal of dead animals). The indirect presence of more discrete species, which took advantage of the food and other waste produced by the inhabitants of this town district, proves the permeability between urban contexts and natural environments.
[el] Με το άρθρο αυτό προτείνουμε να προβληματιστούμε πάνω στις σχέσεις που οι πνευματικές ελίτ σύναψαν με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, κυρίως στην σύγχρονη εποχή. Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον μας στον νεοελληνικό χώρο, παραλληλίζουμε προσεγγίσεις που προέρχονται κι από άλλους ορίζοντες με σκοπό να μελετήσουμε τους τρόπους λειτουργίας τους.

[en] This paper proposes a reflection about the relationships between intellectual elites and ancient Greek culture, in particular in the contemporary era. While focusing on the Modern Greek cultural area it brings together approaches from other horizons in order to examine some of the processes by which these relationships function.
[el] Στο άρθρο αυτό θέτουμε πρώτα το θέμα της σιωπής γύρω από τη γενοκτονία των Εβραίων και την εμπειρία των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης και την αργή ανάδυση αυτής της μνήμης, προβαίνοντας σε μια επισκόπηση της σχετικής ελληνικής βιβλιογραφίας. Έπειτα επικεντρωνόμαστε σε θέματα που σχετίζονται με την επιβίωση νέων Ελληνοεβραίων γυναικών στο στρατόπεδο του Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Το corpus των μαρτυριών στο οποίο γίνονται αναφορές αποτελείται από τα εξής βιβλία: Λίζα Πίνχας, Αντιμέτωπη με το Ολοκαύτωμα. Η Λίζα Πίνχας διηγείται (μεταγραφή- μτφρ. στα ελλ. Γαρυφαλλιά Μίχα), Νάτα ΄Οσμο-Γκατένιο, Από την Κέρκυρα στο Μπιρκενάου και στην Ιερουσαλήμ, Μπέρρυ Ναχμία, Κραυγή για το αύριο, ΄Ερικα Κούνιο-Αμαρίλιο, Πενήντα χρόνια μετά…Αναμνήσεις μιας σαλονικιώτισσας Εβραίας. Προσεγγίζονται ζητήματα όπως η γυναικεία συνθήκη των κρατουμένων, οι σχέσεις με τις συγκρατούμενες, η αλληλεγγύη, η κοινωνικότητα, το αίσθημα της εθνικής ταυτότητας. Ορισμένες απ' αυτές τις παραμέτρους στάθηκαν καθοριστικές για την επιβίωσή τους.

[en] This article first raises the issue of the silence about the genocide of the Jews, the experience of the Nazi extermination camps and the slow emergence of the memory, by proceeding through a review of the relevant Greek bibliography. Then, focus is placed on issues related to the survival of young Greek Jewish women at the camp of Auschwitz-Birkenau. The corpus of testimonies to which reference is made, consists of the following books: A Narrative of Evil, Lisa Pinhas confronts the Holocaust (transcription, translation in Greek Garyfallia Micha), Nata Osmo-Gattegno, From Corfu to Birkenau and Jerusalem, Berry Nahmias, A Cry for Tomorrow, Erika Kounio‑Amariglio, Fifty years later... Memories of a Salonica Jewish woman. We address issues such as the condition of female detention, relations among the inmates, solidarity, sociability, sense of national identity. Some of these parameters have been pivotal to their survival.
[el] Η µελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη πλήρη δηµοσίευση όλων των στοιχείων που σχετίζονται µε το βωµό των Καισάρων, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς της Θάσου: τα αρχιτεκτονικά λείψανα, η αναθηµατική επιγραφή στον Λεύκιο Καίσαρα, καθώς και το γλυπτό κεφάλι, που ήλθαν στο φως µε την ανασκαφή του µνηµείου. Η ταύτιση του κτίσµατος µε βωµό είναι πλέον ασφαλής, ενώ επιβεβαιώθηκε και η σχέση του ενεπίγραφου µέλους µε το βωµό. Η ύπαρξη µιας δεύτερης αναθηµατικής επιγραφής, πιθανόν στο Γάιο Καίσαρα, είναι πλέον εξαιρετικά πιθανή λόγω της δοµής του µνηµείου. Στο παρόν άρθρο προτείνεται για πρώτη φορά µια αποκατάσταση. Τεκµηριώνεται η συσχέτιση µε την κατασκευή του βωµού δύο υποδοµών βάσεων, οι οποίες βρίσκονται εκατέρωθεν αυτού προς τα ανατολικά, γεγονός που επιβεβαιώνει την ταύτιση της κεφαλής µε έναν από τους δύο νεαρούς ηγεµόνες, µάλλον µε τον Γάιο, παρά µε τον Λεύκιο. Τα νέα αυτά στοιχεία επιτρέπουν την ακριβή χρονολόγηση του µνηµείου µεταξύ 4 και 6 µ. Χ., ενώ ταυτόχρονα τοποθετούν το µνηµείο στη σωστή του θέση στην ιστορία των σχέσεων της Θάσου µε την αυτοκρατορική οικογένεια.

[en] This study is the first comprehensive publication of the findings associated with the altar of the Caesars in the heart of the agora of Thasos: the architectural remains, the dedication to Lucius Caesar and the sculpted head uncovered during the excavation of the monument. The identification of the structure as an altar is now secure, and it is confirmed that the inscribed block does indeed belong to it. The presence of a second dedication, presumably to Caius Caesar, is made very likely based on the structure of the monument, a reconstruction of which is proposed for the first time. It is demonstrated that the construction of the altar is associated with the foundations of two bases flanking it on the east, evidence that confirms the identification of the carved head as one of the two young princes, more likely to be Caius rather than Lucius. These new elements allow the precise dating of the monument to between 4 and 6 AD, and allow it to take its rightful place in the history of relations between Thasos and the imperial family.
[el] Τα δεδομένα που αναλύονται σε αυτό το άρθρο προέρχονται από την εφαρμογή ενός υβριδικού προγράμματος κατάρτισης στην πολυγλωσσία και στην πολυπολιτισμικότητα στην Ελλάδα. Η κατάρτιση απευθυνόταν σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που δίδασκαν σε μεταναστευτικό και προσφυγικό κοινό σε τάξεις υποδοχής και σε τυπικές τάξεις. Το άρθρο επικεντρώνεται στη δια ζώσης επιμόρφωση και ειδικότερα στις παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν στην τάξη πάνω στο αναστοχαστικό σχέδιο. Εξετάζει τη συμβολή αυτού του εργαλείου και της προσέγγισης που ακολουθήθηκε στους-στις μαθητές-τριες καθώς και στους-στις εκπαιδευτικούς. Το άρθρο αναλύει τις δημιουργίες και τις αλληλεπιδράσεις των μαθητών-τριών τόσο στις τάξεις υποδοχής όσο και στις τυπικές τάξεις. Τα αποτελέσματα φανέρωσαν ότι το κλίμα αποδοχής που δημιουργήθηκε ευνόησε την ανάδειξη των μεταναστευτικών διαδρομών ή των πορειών εξορίας των μαθητών-τριών και του πολύγλωσσου ρεπερτορίου τους, ενώ παράλληλα επέτρεψε στους-στις εκπαιδευτικούς και στους-στις μαθητές-τριες να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους. Ανέδειξαν επίσης τη σύγκλιση των αναγκών μεταξύ μεταναστών και προσφύγων μαθητών-τριών και διαφώτισαν τις πολλαπλές κινητικότητές που διαμορφώνουν τα ρεπερτόριά τους.

[en] The data analysed in this article come from the implementation of a blended learning training course in plurilingualism and pluriculturalism in Greece. The training course was addressed at primary school teachers who worked with immigrant and refugee students in reception and regular classes. The article focuses on the face-to-face training and, in particular, on the interventions carried out in class by means of reflective drawing, examining the impact of this tool, as well as the approach followed, on the students and their teachers. To do so, it analyses the students' creations and interactions in both reception and ordinary classes. The results reveal that the climate of acceptance that was established favoured the disclosure of the students' migratory or exile trajectories and plurilingual repertoires, while allowing teachers and students to get to know each other better. They also showed the convergence of immigrant and refugee students in terms of their need to elucidate the multiple mobilities that shape their repertoires.
[el] Η βέλτιστη τεχνική για τον καθορισμό της χημικής σύνθεσης αρχαιολογικών πορφυρών χρωστικών ουσιών και βαφών από μαλάκια είναι η μέθοδος της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης. Η τεχνική αυτή έχει εφαρμοστεί για την ποιοτική και ποσοτική ανάλυση πορφυρών χρωστικών ουσιών που προέρχονται από διάφορα μεσογειακά μαλάκια Muricidae, που είναι ευρέως γνωστά ως murex. Τα αποτελέσματα σε σύγχρονες και αρχαιολογικές πορφυρές βαφές δείχνουν ότι οι χρωστικές ουσίες στα δείγματα αυτά ανήκουν σε τρία συσχετιζόμενα χημικά σύνολα: τα σχετικά με τη βαθυγάλανη, την ερυθρή και την κόκκινη βαφή. Οι ανακαλύψεις σε αρχαιολογικά αντικείμενα από την αρχαία Εγγύς Ανατολή που έγιναν σε αυτό το εργαστήριο περιλαμβάνουν: την αποκωδικοποίηση της αρχαίας βέλτισης μεθόδου για την πορφυρή βαφή· την ανίχνευση πορφυράς χρωστικής ουσίας πάνω σε ένα μαρμάρινο αγγείο του βασιλιά Δαρείου Α΄ ηλικίας 2500 ετών· την ταύτιση των βιβλικών βαφών Αργκαμάν και Τεκελέτ, ηλικίας 2000 ετών, από τη Μάσαδα.

[en] The optimal technique for determining the chemical compositions of archaeological purple pigments and dyes from molluscan sources is the high-performance liquid chromatography (HPLC) method. This technique has been applied to the qualitative and quantitative multi-component fingerprinting of purple pigments extracted from various Mediterranean Muricidae molluscs, commonly known as Murex sea snails. The results on modern and archaeological purple pigments show that the colourants in these samples belong to three related chemical groups: indigoids, indirubinoids, and isatinoids. Discoveries on archaeological artifacts from the ancient Near East made by this laboratory include: decoding the ancient optimal method of purple-dyeing; detection of the purple pigment painted on a 2500-year old King Darius I marble jar; identifying 2000-year old biblical Argaman and Tekhelet dyeings from Masada.
[el] Οι μουσουλνάνοι της Δυτικής Θράκης και οι 'Ελληνες-ορθόδοξοι της Κωνσταντινόπολης απαλλάχτηκαν από την αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών που αποφασίστηκε στη Λωζάννη το Ιανουάριο 1923 -με αργότερα τους Ρωμιούς της 'Ιμβρου και της Τενέδου. Βρέθηκαν σε μια δύσκολη κατάσταση αφού η αμοιβαιότητα που υποτίθεται από το άρθρο 45 της συνθήκης έγινε κάποτε μία ευκαιρία για αντιποίνες αφού οι δύο μειονότητες, ενισχυμένες στα χαρακτηριστικά τους, κρίθηκαν ενοχλητικές επειδή η αφομοίωσή τους ήταν αδύνατη σε δύο κράτη για τα οποία η αφομοίωση ήταν ο μόνος δρόμος προς την ενσωμάτωση. 'Ετσι πολλά μέτρα πάρθηκαν και στην Ελλάδα και στην Τουρκία, που όλα τους είχαν για σκοπό την μείωση της δημογραφικής, οικονομικής και πολιτισμικής ζωηκότητας των δύο μειονοτήτων. 'Ομως η πρόσφατη βελτίωση των ελληνο-τουρκικών σχεσέων και το καινούργιο ευρωπαϊκό πλαίσιο φέρνουν πραγματική αλλαγή στην γενική ατμόσφαιρα.

[en] The Muslims from West Thrace and the Orthodox Greek from Constantinople were excluded from the compulsory exchange of Greek and Turkish populations, decided in Lausanne in January 1923 (and later the Greeks from Imbros and Tenedos). They found themselves in a quite delicate situation as the reciprocity suggested by the article no. 45 became sometimes an occasion for a politics of reprisals, as the two minorities, strengthened in their particularism, were considered inassimilable and cumbersome by the two States for which assimilation was the only way to integration. That's why so many measures were taken in Turkey as in Greece, all of them aiming at reducing the demographic, economic and cultural vitality of the two minorities; however, the late improvement in the greek-turkish relations and the new European frame are really bringing a change in the general atmosphere.
[el] Πώς ο γαλλικός τύπος παρουσίασε την δύναμη της Ορθοδοξίας στην Ελλάδα και τις σχέσεις της με το Κράτος από το 1995 ; Μία λεπτομερή μελέτη τριών εφημερίδων και ενός εβδομιαίου περιοδικού δείχνει ότι παρόλο που οι στάσεις των διαφέρουν πολύ σε άλλα θέματα, όλες δείχνουν την ίδια ακατανοησία, η λαϊκή Γαλλία δεν καταλαβαίνει πώς η Ορθοδοξία μπορεί να κρατάει τόσο ισχυρή θέση στην Ελλάδα. Οι εφημερίδες, κάνοντας κριτικές, δίνουν λεπτομέρειες για τη δύναμή της και χαίρονται όταν βλέπουν τα προνόμοιά της να λιγοστεύουν σταδιακά και αναρωτιούνται πώς μπορεί μια χώρα να είναι ταυτόχρονα ορθόδοξη και ευρωπαία.

[en] How the French press has presented since 1995 the importance of orthodoxy in Greece and its relations with the State? A detailed study of three daily papers and one weekly magazine shows that, in spite of much different positions on other subjects, all of them reflects the same basic misunderstanding: secular France doesn't understand how Orthodoxy could have a so large place in the country. It details this power to criticize it, rejoices to see its privileges slowly being nibbled and wonders if one may be in the same moment " orthodox " and " European ".