[en] The study area has undergone changes over time due to the action of multiple factors, including the increase in urban areas and declining in vegetated and productive areas. Before the total loss of green and productive spaces because of the effects of urbanization, a process of deterioration of the study area may occur including various socio- environmental consequences. The loss of vegetated and productive areas by urbanization generates a process of deterioration of ecosystem functions and services (ES). Also, the economy of the metropolitan region of Buenos Aires (RMBA) presents a situation of great inequality due to population increase, experienced in recent decades, and growth of low-income sectors in the area. To describe and diagnose the complex system dynamics that include urban and periurban areas of RMBA a socio ecological analysis was prepared. The socio ecological analysis allows the integration of the SE and forms the critical link between social and biophysical domains. At present, the need to evaluate urban and suburban ecosystems with different tools, such as the estimation or measurement of the SE and analysis of landscape metrics was highlighted. The latter allows assessing landscape structure (e.g. fragmentation, heterogeneity, connectivity) its spatial differences (eg . At municipal level) and how landscape metrics regulates SE and also affects them in their spatial dimension. In the RMBA is critical to understand which processes or socioeconomic, productive and landscape factors are determining land uses. Also, it is necessary to understand which criteria can be used to optimize these land uses and integrate human and environmental factors in order to explain and properly plan landscape uses. The information obtained on the ES and the factors that influence them, were used for decision-making and landscape planning by applying the concept of ecological networks (EN). This design helps to reduce the effect of landscape fragmentation due to urbanization and at the same time is necessary to restore landscape connectivity. It is essential to promote a network of metropolitan green spaces with multiple uses (ie nature reserves, biological corridors, horticulture parks, food production) and the preservation of the interstices of periurbanization with high environmental, landscape and cultural values which are responsible of primary production and SE conservation. Urban, agriculture (AE and AI) and green space uses (AV) are differentially distributed in the landscape at each municipality by configuring patches of different surfaces. The matrix of the urban landscape has included in its structure AV uses and urban agriculture (AUP) in a lesser extent. Intensive crops (AI) (vegetables and cruciferous) contributed the largest share to the total supply of spatially varying SE in RMBA. Population density and the amount of waste generated at the municipal level were negatively associated with total supply of SE. Agroecosystems and urban and peri-urban green areas generate a large amount of SE and also food supply, because among other functions they conserve soil, diversity of uses and at the same time support recreational activities. The planning proposal includes a higher proportion of AV and AUP and distribution in space that allows forming a RE which increases SE supply and improve the living conditions of the inhabitants of the RMBA. Also, there is still no enhancement of food production to achieve food security including all social actors in the territory, and to improve public policies. This work aims to contribute to the design and implementation of urban and peri-urban landscape planning, strengthening the integration of green and productive spaces in the RMBA.

[gl] A área de estudo sufriu cambios no tempo debido á acción de múltiples factores, entre eles o incremento das áreas urbanizadas e a diminución das áreas cubertas de vexetación e produtivas. Previamente a que se produza a perda total dos espazos verdes e produtivos por efectos da urbanización, vaise desenvolvendo un proceso de deterioración do sitio con diversas consecuencias socio-ambientais. A perda das áreas con vexetación e produtivas por efecto da urbanización, orixina un proceso de deterioración das funcións e os servizos ecosistémicos (SE). Ademais, a economía da Rexión metropolitana de Buenos Aires (RMBA) presenta unha situación de grande desigualdade debido ao aumento de poboación que experimentou nas últimas décadas e á captación dos sectores de escasos recursos. Para describir e diagnosticar a dinámica o sistema complexo que compoñen os espazos urbanos e periurbanos da RMBA elaborouse a análise socio ecolóxico, o cal permite a integración dos SE e forma a ligazón crítica entre os dominios sociais e biofísicos. Na actualidade, púxose de manifesto a necesidade de avaliar aos ecosistemas urbanos e periurbanos con diferentes ferramentas como pode ser a estimación ou medición dos SE e a análise de métrica da paisaxe. Isto último permite avaliar á estrutura da paisaxe (e.g. fragmentación, heteroxeneidade, conectividade) as súas diferenzas espaciais (por ex. a nivel de municipio) e como a estrutura regula aos SE chegando a afectalos tamén na súa dimensión espacial. Na RMBA é fundamental comprender que procesos ou factores socioeconómicos-produtivos e da paisaxe están a determinar os usos do territorio, que criterios poden ser utilizados para optimizar eses usos, integrando ao factor humano e ambiental para poder explicar e planificar adecuadamente o seu uso. A información obtida sobre os SE, os factores que os inflúen utilizouse para o deseño e a toma de decisións para a planificación da paisaxe mediante a aplicación do concepto das redes ecolóxicas (RE). Este deseño permite diminuír o efecto da fragmentación da paisaxe debida ao avance das urbanizacións e é necesario para restaurar a conectividad do mesmo. É indispensable a promoción dunha rede de espazos verdes metropolitanos de usos múltiples (i.e. reservas naturais, corredores biolóxicos, parques hortiflorícolas, produción de alimentos) e de preservación dos intersticios de periurbanización de alto valor ambiental, paisaxístico e cultural que están destinados á produción primaria e conservación dos SE. Os usos urbanos, agropecuarios (AE e AI) e os espazos verdes (AV) distribuíronse de forma diferencial na paisaxe de cada municipio mediante a configuración de parches de diferentes superficies. A matriz da paisaxe urbana ten incluídos na súa estrutura aos usos AV e á agricultura urbana (AUP) en menor proporción. Os cultivos intensivos (AI) (hortalizas e crucíferas) contribuíron coa maior proporción á oferta total de variándose a nivel espacial na RMBA. A densidade de poboación e a cantidade de residuos xerados a nivel municipal asociáronse negativamente coa oferta total de SE. Os agroecosistemas e as áreas verdes urbanas e periurbanas xeran unha gran cantidade de SE ademais da provisión de alimentos debido a que entre outras funcións conservan o chan, a riqueza e diversidade de usos e ao mesmo tempo admiten realizar actividades recreativas. A planificación proposta inclúe unha maior proporción de AV e AUP e unha distribución no espazo que permite conformar unha RE que permite aumentar a oferta de SE e mellorar as condicións de vida dos habitantes da RMBA. O uso do chan na RMBA ten múltiples consecuencias ecolóxicas e sociais e sufriu cambios no tempo debido á acción de múltiples factores. Así mesmo, aínda non existe unha posta en valor da produción de alimentos para lograr a seguridade e soberanía alimentaria con todos os actores sociais do territorio que impulsen políticas públicas de apoio ao sector. Este traballo pretende contribuír co deseño e implementación dunha planificación da paisaxe urbana e tamén periurbana para favorecer ao ordenamento territorial, consolidando a integración dos espazos verdes e produtivos á rexión.