[en] The progress of architecture is based on the continuity and evolution of knowledge and ideas, on work and research methods and on the creative results. This work seeks to delve into these research and creation processes and, bearing them in mind, get to reflect on the transmission of architecture, a discipline in continuous development. Therefore, the thesis focuses on "the ways" and the ideas of Alejandro de la Sota, and in how his closest disciples collected them in their architectural careers. This analysis is supported by interviews with two close collaborators in the master's studio, Teresa Couceiro and Alicia Freire; and by a series of conversations with architects who began their professional career in De la Sota's studio and that have developed an important and renowned architectural work, such as Juan Navarro, Baldeweg, Manuel Gallego Jorreto, Víctor López Cotelo, Carlos Puente and Josep Llinás. The thesis studies the project methodology, as well as the ideology and the spatial, formal and material investigations in which Sota's works were inscribed; all of them factors that later on influenced the validity of his legacy. The various works and theoretical texts of these former disciples -today recognised masters of contemporary architecture- allow us to investigate the continuity and evolution of his design methodology, his research and, more importantly, his comprehensive vision of architecture. A shared sensitivity that is based on principles such as: attention to the user, to nature or to the place; and to his deep understanding of the role of technology, art and social and cultural changes in the evolution of architecture. The main objective of this research is the study of the formation and transmission of an architectural ideology, which has transcended modernity, serving as a bridge between the so-called Modern Movement and contemporary architecture.

[gl] O progreso da arquitectura está baseado na continuidade e evolución duns coñecementos e ideas, duns métodos de traballo e investigación e duns resultados creativos. Este traballo busca afondar neses procesos de investigación e creación para, en base a eles, reflexionar sobre a transmisión da arquitectura como disciplina en continuo desenvolvemento. Para iso, a tese céntrase na "forma de facer" e no ideario de Alejandro de la Sota, e no modo no que estes métodos e principios son recolleitos na obra dos seus máis próximos discípulos. Esta análise apóiase nas entrevistas a dúas estreitas colaboradoras do estudo do mestre, Teresa Couceiro e Alicia Freire, e nas conversacións cunha serie de arquitectos que iniciaron a súa andaina profesional no estudo de De la Sota e desenvolveron unha importante e recoñecida obra arquitectónica, como Juan Navarro Baldeweg, Manuel Galego Jorreto, Víctor López Cotelo, Carlos Ponte e Josep Llinás. A tese estuda a metodoloxía proxectual, o ideario e as investigacións espaciais, formais e materiais nas que se inscribiron os proxectos de De la Sota, para logo incidir na vixencia do seu legado. As diversas obras e textos teóricos destes antigos colaboradores -hoxe recoñecidos mestres da arquitectura contemporánea- permítennos indagar na continuidade e evolución da súa metodoloxía proxectual e das súas investigacións e tamén na súa visión integral da arquitectura. Unha sensibilidade compartida que se fundamenta en principios como a atención ao usuario, á natureza, ao lugar ou á súa profunda comprensión do papel da tecnoloxía, da arte e dos cambios sociais e culturais na evolución da arquitectura. O obxectivo principal desta investigación é o estudo da conformación e transmisión dun ideario arquitectónico que transcendeu a modernidade, servindo de ponte entre o denominado Movemento Moderno e a arquitectura contemporánea.