[en] In the coming decades, global warming will affect the biogeochemical cycles evolution, particularly the carbon cycle. In this context, it is necessary to gain knowledge on the Earth natural mechanisms to relieve the atmosphere of the greenhouse gases excess. The "biological pump" is one of the main mechanisms employed by the oceans to "sequester" the CO2 accumulated in the atmosphere. Thereby, the organic carbon produced by the biological activity is transferred from surface to deep waters where part of this pool is accumulated in the seafloor. Another mechanism involving the accumulation of carbon in the ocean, called the "microbial carbon pump" (MCP), has been described recently. It is composed by an intricate set of microbial processes that enable the formation of highly recalcitrant dissolved material and therefore facilitate the accumulation of carbon in the deep waters. The oceans store about 660 Pg C in the form of dissolved organic matter (DOM), a quantity comparable to the atmospheric CO2. Understanding the processes that control the dynamics, recycling and exportation of the DOM is crucial to evaluate the oceans capability to gather the excess of atmospheric CO2. On its course down throughout the water column, microorganisms degraded the DOM produced at the surface layers. Concentrations decrease from ~90 µmol C L-1 down to 40-50 µmol C L-1, values homogeneously distributed in the deep oceans throughout the planet. The fact that below 1000 m and deeper the DOM is degraded at lower speed is still unknown, and the processes that can affect this DOM degradation have been studied in this thesis. In this regard, we performed experiments with deep Atlantic Ocean microbial communities. These communities were exposed to DOM of different quality. The results revealed that the presence of humic-like allocthonous compounds favored the generation of new humic-like compounds in situ. Consequently, we proved that the composition of the DOM that reach the deep ocean conditions its ease-to-degrade nature. In this thesis we also evaluated the effect of global change (acidification and eutrophication) on the quality of the DOM. With this purpose in mind, we developed mesocosms experiments in tanks of 200 L in which we enclosed coastal planktonic communities from the NW Mediterranean Sea. The planktonic populations were exposed to different treatments of pH and eutrophication (addition of inorganic nutrients). The results of these experiments demonstrated that low pH levels favored the increase of the planktonic organisms' growth rates, while the input of nutrients promoted the transformation to complex DOM. Finally, a monthly monitoring sampling of several biogeochemical variables was carried out at the Estartit Oceanographic Station (EOS). One of the principal aims consisted in identify the DOM sources and its inter-annual variability. The results revealed the importance of the winds in transporting oceanic DOM inputs to the system, which contrasted with previous results observed in nearby sampling stations (e.g. Blanes Bay, Bay of Banyuls-sur-mer), where the major DOM contributions were terrestrial inputs.

[gl] Nas próximas décadas o cambio climático afectará globalmente á evolución dos ciclos bioxeoquímicos en xeral, e ó ciclo do cabono en particular. Neste contexto, é necesario adquirir coñecemento sobre os mecanismos naturais dos que dispón o planeta para eliminar da atmósfera o exceso de gases de efecto invernadeiro. A "bomba biolóxica" é un dos principais mecanismos que presentan os océanos para "secuestrar" o CO2 acumulado na atmósfera. Desta forma, o carbono orgánico producido pola acción biolóxica é transferido dende a superficie das capas profundas do océano hasta o seu parcial almacenamento nos fondos mariños. Recentemente describiuse outro mecanismo que facilita a acumulación de carbono, a "bomba microbiana de carbono" (MCP). Está composta por un conxunto de complexos mecanismos microbianos que posibilitan a formación de material disolto altamente recalcitrante e por tanto levan á acumulación de carbono nas augas profundas. Os océanos albergan ó redor de 660 Pg C na forma de materia orgánica disolta (DOM), cantidade equiparable ó CO2 atmosférico. Entender os procesos que controlan a dinámica, o reciclado e a exportación da DOM é crucial para evaluar a capacidade dos océanos en acumular o exceso de carbono atmosférico. Ó seu paso a través da columna de auga, a DOM producida na superficie é degradada polos microorganismos. A súa concentración disminúe dende ~90 μmol C L-1 nas augas superficiais ate 40-50 μmol C L-1, rango uniforme de valores presentes nas augas profundas dos océanos de todo o planeta. A partir dos 1000 m de profundidade, a DOM descomponse a unha tasa moito máis lenta e aparentemente imperceptible. As causas desta dilación na descomposición son todavía incertas na actualidade e foron obxeto de estudio nesta tesis. Neste sentido realizáronse experimentos con comunidades microbianas do Océano Atlántico profundo, as cales foron sometidas a varios tratamentos de enriquecemento con compostos orgánicos. Os resultados revelaron ca presencia de precursores húmicos alóctonos favorecía a produción de novos compostos húmicos dentro do sistema. Consecuentemente, a composión da DOM que chega ó océano profundo condiciona a súa facilidade de ser degradada. Por outro lado, nesta tesis tamén se examinou experimentalmente o efecto do cambio global (acidificación e eutrofización) sobre a calidade da DOM. Neste caso os experimentos realizaronse con comunidades planctónicas costeiras do Mediterráneo noroccidental, incubadas en mesocosmos de 200 litros. As comunidades someteronse a distintas condicións de pH e eutrofización. O seguemento da resposta dos microorganimos e a dinámica da DOM demostraron que as tasas de reproducción dos organismos planctónicos aceleráronse coa disminución dos niveis de pH, e tamén que o aumento de nutrintes inorgánicos favoreceu a produción de compostos orgánicos de estrutura complexa. Ademáis realizouse un seguemento mensual de varias variables bioxeoquímicas no punto na estación oceanográfica de l'Estartit (EOS) co obxetivo de identificar a variabilidade interanual da DOM, ademáis de identificar a procedencia dos aportes. Os resultados obtidos mostran a importancia de factores ambientais como o vento, que neste caso acentúa a presencia de inputs de orixe oceánica, contrastando co descrito previamente noutras estacións oceanográficas cercanas (Bahía de Blanes, Bahía de Banyuls-sur-mer), onde a principal orixe dos aportes orgánicos foi atribuido a unha influencia terrestre.