BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[en] This article examines how the extent to which Greeks and Turks "live together" in Brussels can be measured by means of commercial transactions. The question is knowing what the impact of monetary exchanges on the symbolic borders between these social groups is and how these exchanges have changed over time. Whereas the market interactions between Greeks and Turks in the years that followed their moving to Brussels were defined by the attitude of affinity (out of conviction or necessity), those that occur today belong more to the framework of an urban cosmopolitanism defined by the attitude of indifference. Even if the commercial transactions constitute an area for hierarchizing the players, they also operate as a place of encounters or confrontation, where each person reinterprets his or her own national past and positions her/himself with regard to the legacy of the Greco-Turkish conflict and its representations.

[nl] Dit artikel onderzoekt in hoeverre het "samenleven" van Grieken en Turken in Brussel in kaart kan worden gebracht op basis van de handelstransacties. Wat is de impact van de monetaire uitwisselingen op de symbolische grenzen die de twee bevolkingsgroepen van elkaar scheiden? Hoe evolueerden die uitwisselingen in de tijd? De handelsbetrekkingen tussen Grieken en Turken werden in de jaren na hun aankomst in Brussel gekenmerkt door de houding "affiniteit" (uit overtuiging of noodzaak), maar de huidige handelsbetrekkingen sluiten veeleer aan bij een stedelijk kosmopolitisme dat ingegeven wordt door de onverschillige houding. Hoewel de handelstransacties op hiërarchische leest geschoeid zijn, zorgen ze eveneens voor contacten of confrontaties waarbij elke sociale actor zijn eigen nationaal verleden herinterpreteert en positie kiest ten opzichte van de erfenis van het GrieksTurkse conflict.
[en] This article looks at one of the central issues of the Brussels-Capital Region since it was formed in 1989: the migration of the middle classes to the outskirts. After 30 years, it is clear that policies aimed at keeping average households in BCR have failed. We show that this failure is the result of an error with respect to the target (average households with children) as well as the means (the emphasis on ownership), denying the reality of the city as a place of transition: on the one hand, average households with children represent only a moderate fraction of departures and are particularly difficult to retain in a dense urban environment; on the other hand, access to ownership hardly seems to be an effective means of anchoring the population. We therefore propose a paradigm shift: acknowledge that the city is a place of transition and determine which groups BCR could seek to attract as well as the means to achieve this.

[nl] Dit artikel bestudeert een van de belangrijkste kwesties van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (BHG) sinds de oprichting in 1989, namelijk de migratie van de Brusselse middenklasse naar de rand. Na dertig jaar is het duidelijk dat het beleid om huishoudens uit de middenklasse in het BHG te houden gefaald heeft. We tonen aan dat dit beleidsfalen toe te schrijven is aan een fout qua doelgroep (huishoudens uit de middenklasse met kinderen) en qua middelen (focus op eigendom), waarbij geen rekening wordt gehouden met het feit dat de stad als overgangsruimte fungeert: enerzijds vertegenwoordigen de huishoudens uit de middenklasse met kinderen maar een klein deel van de uitstroom en zijn zij erg moeilijk in een dichte stedelijke omgeving te houden, en anderzijds lijkt de toegang tot eigendom nauwelijks een efficiënt middel om te vermijden dat bevolkingsgroepen wegtrekken. We reiken dan ook een paradigmaverschuiving aan: door de stad als een overgangsruimte te beschouwen, dient er te worden nagedacht over de groepen die het BHG zou kunnen trachten aan te trekken, en over de middelen die daarvoor nodig zijn.
[en] Brussels is facing huge challenges in the field of mobility which, if not tackled, will have a large impact on both the environment and the economy. With one vehicle for less than two inhabitants, the city of Brussels has one of the highest motorization rates in Europe. Over the past decade, several Belgian cities have been experimenting with "free" public transport based on the concept of a third payer system to stimulate the use of public transport instead of the car. This study explores the modal shift potential of this measure for commuters in Brussels by means of a large scale survey. The results indicate that there is still a margin for a further modal shift away from car use, but in order to make public transport more attractive to car users the price paid by the commuter should be lowered, the quality and capacity of the public services should be improved and the mobility policy of the companies should be adjusted in favour of public transport.

[nl] Op het vlak van mobiliteit staat Brussel voor enorme uitdagingen, die – als ze niet worden aangegaan – een grote impact zullen hebben zowel op het milieu als op de economie. Met één voertuig voor minder dan twee inwoners behoort Brussel tot de steden met de hoogste motoriseringsgraad in Europa. De voorbije tien jaar hebben verschillende Belgische steden geëxperimenteerd met "gratis" openbaar vervoer, gebaseerd op het concept van het "derdebetalersysteem", om mensen aan te moedigen het openbaar vervoer te gebruiken in plaats van de wagen. Aan de hand van een grootschalige enquête wil deze studie nagaan wat het modal-shiftpotentieel is van die maatregel voor pendelaars in Brussel. Uit de resultaten blijkt dat er nog steeds een marge is voor een verdere modal shift ten nadele van het autogebruik. Om het openbaar vervoer echter aantrekkelijker te maken voor wagengebruikers zou de prijs die de pendelaar ervoor betaalt, moeten worden verminderd en zouden de kwaliteit en de capaciteit van de openbare diensten moeten worden verbeterd. Ook zou het mobiliteitsbeleid van bedrijven moeten worden aangepast ten voordele van het openbaar vervoer.
[en] The novel The imposter is another work of Javier Cercas dedicated to the "historical memory" of Spain. The book recounts the story of Enric Marco, a Catalan who has pretended to be a survivor of the Flossenbürg camp. This kind of fraud raises serious moral questions, but Cercas prefers to write a novel about it. A surprising choice, ethically speaking: why, indeed, would you fictionalize a story that the main character has already written himself? Cercas' novel presents itself as a critical instrument to remove the fictional layers that surround Marco's past. The genre of the novel allows the writer to contextualize this specific case and place it in a Spanish culturel continuum: the imposter thus becomes a kind of Don Quixote who has succeeded in his aim-to some extent, at least. By turning Enric Marco into a fictional character, Cercas interrogates the uniqueness of his case. Indeed, the former president of the "Asosiación Amical de Mauthausen" is not the only Spaniard who, in the transitional period from dictatorship to democracy, has "pimped up" his life story. The novel is therefore also a critique on the "Historical Memory Law" from 2007 that has led, according to the writer, to a form of historical kitsch promoted by the imposter.

[nl] Met El impostor wijdt romancier Javier Cercas opnieuw een boek aan het 'historische geheugen' van Spanje. Hij vertelt het vertaal van Enric Marco, een Catalaan die zich onterecht voordoet als overlevende van het kamp Flossenbürg. Zo'n vorm van bedrog is in de eerste plaats moreel verwerpelijk, maar Cercas kiest ervoor om een roman te schrijven. Ethisch gezien is dat misschien een verrassende keuze: waarom zou je een verhaal fictionaliseren dat het hoofdpersonage zelf al optekende? De roman van Cercas blijkt een kritisch instrument om een voor een de laagjes fictie weg te halen die Marco's verleden omhullen. Het romangenre laat de schrijver toe het geval-Marco in een Spaans cultureel continuüm te plaatsen: de bedrieger wordt een soort van Don Quichot die in zijn opzet is geslaagd, of toch tot op zekere hoogte. Door van Enric Marco een romanfiguur te maken, stelt de schrijver diens uniciteit in vraag. De voormalige voorzitter van de 'Asociación Amical de Mauthausen' is immers niet de enige Spanjaard die zijn levensverhaal heeft opgesmukt in de overgangsperiode van dictatuur naar democratie. Het boek leest daarom ook als een kritiek op de 'Wet op het historische geheugen' uit 2007 die volgens de schrijver heeft geleid tot een vorm van historische kitsch die door de bedrieger werd gepromoot.
[en] In this article we want to examine the characteristics of the dominant actors and the power configurations within decision-making processes of urban development projects (UDPs). Especially we like to indicate how local policy makers are involved in these complex processes and what their impact is within the urban governance networks concerning these far-reaching projects. A comparative and qualitative case study was carried out in the city of Kortrijk (Belgium). The decision-making of three UDPs was studied thoroughly. Interviewing key actors and analysing policy documents helped us to (re)construct the complex decision-making processes and to stipulate power components.

[nl] In dit artikel trachten we inzichten aan te reiken over de karakteristieken van de dominante actoren en de machtsconfiguraties bij de besluitvorming van stadsontwikkelingsprojecten. In het bijzonder willen we tonen hoe lokale beleidsmakers betrokken zijn bij deze complexe processen en welke impact ze hebben in de stedelijke beleidsnetwerken die zich vormen rond ingrijpende projecten. Een vergelijkende en kwalitatieve case study werd uitgevoerd in de Vlaamse centrumstad Kortrijk. We brachten de besluitvorming van drie stadsontwikkelingsprojecten in kaart. Intensieve interviews met een 40-tal sleutelfiguren en documentenanalyse gebruikten we om de complexe besluitvormingsprocessen te (re)construeren en om machtscomponenten te bepalen.
[en] Within the context of the 1960s and 1970s, during which appeared a literature of constraints grounded upon a scientific model, Levi's project of intertwining both his jobs within his work as a "system" can be seen as the conquest of a specific literary field. Indeed, contrary to common opinion, this far from assigned him to his identity as a chemist. It actually consolidated his status as a writer. It was probably with this objective that Levi alternated both testimonial and fictional elements within his seemingly autobiographical text, thereby playing with or even unsettling his readers, despite the need for clarity he emphasizes in his articles and interviews. This blurring was most likely a response to the vain search of a key to understand the world and to understand Auschwitz (these objectives were linked, for Auschwitz clearly was rooted in this world): both seemed to be "machineries" inciting the author to weave together a system of encryptions of his own.

[nl] In de jaren zestig en zeventig gedijde een literatuur die zich inspireerde en baseerde op het wetenschappelijke model. Het project van Levi, waarbij zijn twee beroepen samensmolten in een oeuvre dat de structuur had van een 'systeem', kan daarom worden gezien als de verovering van een specifiek literair terrein: in tegenstelling tot wat men vaak beweert, is Levi's project niet zozeer verbonden met zijn identiteit van chemicus, maar bevestigt het juist zijn statuut als schrijver. Het is waarschijnlijk met die bedoeling dat Levi in zijn ogenschijnlijk autobiografische tekst authentieke en fictionele elementen gaat vermengen, de lezer bespeelt en op het verkeerde been zet, hoezeer hij in artikels en interviews ook de nood aan helderheid benadrukt. Die doelbewuste verwarring vormt misschien zijn antwoord op de vruchteloze zoektocht naar sleutels om de wereld te begrijpen, en om Auschwitz te begrijpen (die twee zaken zijn nauw verbonden, want Auschwitz behoort wel degelijk tot deze wereld): het lijken wel 'machinerieën' die de schrijver aanzetten om een eigen coderingssysteem uit te broeden.
[en] Since its introduction in the early 1990s in Brussels, open-street CCTV has grown both in scope and in its purpose. The camera network of the Belgian capital city has undergone successive waves of extension, gradually gaining ground both physically and ideologically. In this article, we propose to investigate the geographical extension and distribution of open-street cameras in Brussels, as well as the underlying policies and rationale. We have produced a detailed map of the spatial distribution of open-street cameras at the scale of the city region. In addition to a spatial analysis, a series of semi-structured interviews were conducted with public authorities and local police. The CCTV network in Brussels is entangled in a context of global city competition and the neoliberal governance of insecurity, which prompted us to consider the uptake of video surveillance in light of the local political economy.

[nl] Sinds de introductie van CCTV (closed circuit television) in de vroege jaren negentig in de Brusselse publieke ruimte groeide dit cameratoezichtsysteem qua reikwijdte en doeleinden. Het cameranetwerk van de Belgische hoofdstad kent opeenvolgende uitbreidingsgolven en wint geleidelijk terrein, zowel fysiek als ideologisch. In dit artikel onderzoeken we de geografische uitbreiding en de verdeling van camera's in de Brusselse publieke ruimte, evenals het beleid en de beweegredenen die daaraan ten grondslag liggen. We hebben een exhaustieve kaart gemaakt van de ruimtelijke verdeling van de beveiligingscamera's op schaal van de stadsregio's. Deze ruimtelijke analyse werd aangevuld met een reeks van semigestructureerde interviews met publieke autoriteiten en lokale politie. We beschrijven het Brusselse CCTV-netwerk enerzijds in een context van wereldwijd verweven stedelijke concurrentie en neoliberaal beleid ten opzichte van onveiligheid, maar anderzijds bekijken we de daadwerkelijke ontwikkeling van videosurveillance in het licht van zijn lokale politieke economie.
[en] Since the end of the 1970s, the canal area in Brussels has been an innovative setting for avant-gardist artistic creation in the area of non-traditional music, contemporary dance, theatre research and multidisciplinary and digital performances. Cultural operators have found affordable real estate there due to deindustrialisation and late and relatively slow residential gentrification. This article is aimed at identifying the key stages in the development of alternative culture in the canal area, within and especially outside recognised and subsidised institutions. It is based on the hypothesis that the artists and this unique area have had a mutual influence on each other. On the one hand, the area has enhanced artistic creation with its strong characteristics: urbanity, deindustrialisation and cosmopolitanism. On the other hand, the presence of cultural activities has attracted a public which has rarely been there, thus participating in the partial reconstruction of its image.

[nl] Sinds het einde van de jaren '70 behoren de wijken langs het kanaal in Brussel tot de meest innoverende locaties voor avant-gardistische artistieke creatie op het vlak van niet-klassieke muziek, hedendaagse dans, experimenteel theater en multidisciplinaire en digitale kunstvormen. De culturele actoren vonden er vastgoed dat beschikbaar was tegen lage prijzen wegens de deïndustrialisatie en de late en vrij trage gentrificatie. Het artikel strekt ertoe de sleuteletappes in de ontwikkeling van de alternatieve cultuur in de kanaalzone, binnen en vooral buiten het circuit van de erkende en gesubsidieerde instellingen, toe te lichten. Het artikel gaat uit van de hypothese dat de ontmoeting tussen artiesten en dit bijzondere gebied tot een kruisbestuiving heeft geleid. Enerzijds heeft het gebied de artistieke creativiteit gestimuleerd met zijn troeven: stedelijkheid, deïndustrialisatie en kosmopolitisme. Anderzijds heeft de organisatie van de culturele activiteiten een publiek aangetrokken dat anders zelden in die wijken kwam. Dat heeft bijgedragen tot een gedeeltelijke verbetering van het imago van de kanaalzone.
[en] This article focuses on the changes initiated by the new public policies for the urban revitalisation of "vulnerable" neighbourhoods in Brussels. The analysis of Neighbour-hood Contracts in Cureghem allows a better understanding of how the pre-existing context shapes this institutional innovation and of how a new public policy contributes to transforming political action. With the Neighbourhood Contracts, the municipal authorities of Anderlecht have gone from a project to demolish Cureghem to a project to revitalise it. However, this change was gradual. At first, the implementation of this mechanism in Cureghem revealed considerable inertia on behalf of the municipality due to its political and administrative culture and its lack of involvement in this new project. The objectives of this regional policy were achieved with the partial reconstruction of the local political landscape and the learning opportunities provided by the mechanism. The case of Cureghem thus demonstrates the role of local stakeholders in the creation of a public policy.

[nl] Dit artikel handelt over de veranderingen waartoe het nieuwe overheidsbeleid voor de herwaardering van de " achtergestelde " wijken de aanzet heeft gegeven. De analyse van de wijkcontracten voor Kuregem verschaft meer inzicht in de manier waarop de bestaande context zijn stempel op de institutionele vernieuwing drukt en in de wijze waarop een nieuw overheidsbeleid het politieke handelen stuurt. Met de invoering van de wijkcontracten zijn de gemeentelijke overheden van Anderlecht overgegaan van een afbraakproject naar een herwaarderingsproject voor Kuregem. Die overgang verliep evenwel geleidelijk. Bij het begin van de uitvoering van de wijkcontracten voor Kuregem was de gemeente passief en onverschillig ten gevolge van haar politieke en administratieve cultuur en haar gebrek aan betrokkenheid bij het nieuwe project. Dankzij een gedeeltelijke wijziging van het lokale politieke landschap en de leerprocessen in het kader van de wijkcontracten werden de doelstellingen van het gewestelijk beleid gerealiseerd. Het geval Kuregem toont aldus aan dat lokale actoren een cruciale rol spelen bij het uitvoeren van het overheidsbeleid.
[en] Travel between home and work structures the daily life of many workers in Belgium. How is this mobility organised and what are the factors which influence the modal choice of workers? What are the levers which influence this choice and, in particular, what is the role of companies in this area? The objective of this synopsis is to review the current situation of these complex questions and it is organised in three parts: the context of these journeys, the evolution of mobility behaviour and its deciding factors, and the levers for action in order to evolve towards more sustainable mobility. This synopsis also shows that travel between home and work is not only a transport issue, but is also related to people's residential situation and land use planning. The latter suffers because of the institutional division of Belgium and calls for more coherence and dialogue among stakeholders. Despite this context, companies have significant room for manoeuvre, which this synopsis illustrates through three areas for action: the organisation of work, the management of the mobility of workers and accessibility.

[nl] De woon-werkverplaatsingen structureren het dagelijkse leven van de vele werknemers die in België aan de slag zijn. Hoe wordt die mobiliteit georganiseerd? Welke factoren beïnvloeden de werknemers bij de keuze van hun vervoersmodus? Welke hefbomen kunnen die keuze beïnvloeden? Wat is de rol van de bedrijven op dat gebied? Deze synthesenota strekt ertoe een up-to-date stand van zaken te geven van die complexe kwesties en bestaat uit drie delen: de context van de verplaatsingen, de evoluties van de mobiliteitspraktijken en hun bepalende factoren en de hefbomen om evoluties naar een duurzamere mobiliteit te bewerkstelligen. De synthesenota toont tevens aan dat de woon‑werkverplaatsingen meer zijn dan een loutere kwestie van vervoer, maar ook afhangen van de woontrajecten van de werknemers en de ruimtelijke ordening. Deze laatste lijdt onder de Belgische institutionele versnippering. Meer coherentie en overleg tussen de actoren is dan ook nodig. Toch hebben de bedrijven een aanzienlijke manoeuvreerrruimte. Dat wordt in deze nota toegelicht via drie actiegebieden: de organisatie van het werk, het beheer van de mobiliteit van de werknemers en de bereikbaarheid van de tewerkstellingsplaats.
[en] As the number of references to landscape increases in the Brussels-Capital Region, the article analyses its place and meaning within the Regional Development Plans (1995-2018). The article intends to show that landscape may be considered as a category of Brussels public action and that in this sense it constitutes a good indicator of its evolution. The analysis allows us to identify significant changes, such as the progressive association of landscape with nature as the sustainability framework replaced the interest in heritage, and its change of scale in connection with the process of metropolisation. It also highlights certain contents which are more stable over time, such as the association of landscape with the imaginary of slow mobility or the view of it as a relatively positive and consensual subject.

[nl] Gezien de toenemende verwijzingen naar het landschap in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest onderzoekt het artikel de plaats en de betekenis van dat landschap in de Gewestelijke Ontwikkelingsplannen (1995-2018). Het artikel wil aantonen dat het landschap kan worden beschouwd als een categorie van het Brusselse overheidsoptreden en dat het in die zin een goede analyse van de evolutie van het overheidsoptreden verschaft. Uit die analyse blijken enkele opvallende ontwikkelingen, zoals de geleidelijke gelijkstelling van het landschap met de natuur naarmate het referentiekader van duurzaamheid groter wordt dan de belangstelling voor erfgoed, alsook de schaalverandering van het landschap die verband houdt met het vergrootstedelijkingsproces. De analyse wijst ook op bepaalde stabielere inhouden, zoals de associatie van het landschap met het ideaalbeeld van traagheid en de perceptie van het landschap als een vrij positief en consensueel object.
[en] This synopsis is the first attempt until now to make a global assessment of the role and importance of higher education in Brussels in its interactions with the city and urban development.This synopsis includes three distinct parts. The first part defines the Belgian institutional and political framework of higher education institutions in Brussels. The second establishes a series of observations. The third part discusses some major challenges and debates regarding higher education institutions in Brussels.

[nl] Deze synthesenota is de allereerste poging tot nog toe om een panoramisch overzicht te geven van de rol en het belang van de instellingen voor het hoger onderwijs (IHO) in Brussel, hun wisselwerking met de stad en de stedelijke ontwikkeling.Deze synthesenota bestaat uit drie afzonderlijke delen. Het eerste deel schetst het Belgische institutionele en politieke kader waarbinnen de instellingen voor hoger onderwijs in Brussel functioneren. Het tweede deel bespreekt een reeks vaststellingen. Het derde deel snijdt enkele grote uitdagingen en debatten aan, gerelateerd aan de instellingen voor hoger onderwijs in Brussel.