[en] Objectives: The purpose of this thesis was to investigate the potential value of biophysical and biochemical markers at the third trimester of pregnancy in the prediction of adverse perinatal outcome. Methods: We performed a prospective screening for adverse perinatal outcomes in singleton pregnancies assessed at 30-34 weeks' gestation or at 35-37 weeks' gestation as part of a routine prenatal visit. We screened more than 30 .000 women at 30-34 weeks' gestation and more than 3.900 at 35-37 weeks' gestation. Ethical approval was obtained for these studies. Multivariate regression analysis was used to define the contribution of each maternal characteristic and biomarker in predicting each adverse outcome, including preeclampsia (PE), birth of small for gestational age (SGA) neonate, stillbirth, fetal distress before or during labor leading to cesarean section, low cord blood pH, low Apgar score or neonatal unit admission. Results: The combined predictive models could correctly identify the vast majority of pregnancies complicated with PE and SGA and the prediction was better if these occurred befo re 37 weeks' gestation. Prediction of cesarean section for fetal distress before labor was also possible with these models. Prediction for stillbirth, fetal distress during labor, low cord blood pH, low Apgar score or neonatal unit admission was poor for cases other than those with PE and/or SGA. Conclusion: Third trimester assessment by biophysical and biochemical markers of impaired placentation provides good prediction for PE, SGA and fetal distress before labor, but poor or no prediction for stillbirth and adverse events in labor or after birth.

[gl] Obxectivos: o obxectivo desta tese foi investigar o valor potencial dos marcadores biofísicos e bioquímicos no terceiro trimestre da xestación na predición de resultados perinatais adversos. Métodos: Realizamos un cribado prospectivo de resultados perinatais adversos en xestacións únicas que acoden á súa visita prenatal rutineira. As xestantes foron valoradas entre as 30-34 semanas de xestación ou entre as 35-37 semanas. Analizamos máis de 30.000 mulleres ás 30-34 semanas de xestación e máis de 3.900 ás 35-37 semanas de xestación coa aprobación do comité ético para a realización destes estudos. Usamos un modelo de análise de regresión multivariante para definir a contribución de cada un ha das características maternas e biomarcadores na predición de cada resultado adverso, incluíndo a preeclampsia (PE), o nacemento de neonatos pequenos para a idade xestacional (SGA), morte fetal intraútero, cesárea por sufrimento fetal previo inicio do traballo de parto ou durante o mesmo, pH baixo en sangue do cordón umbilical, puntuación baixa no test de Apgar ou ingreso na unidade de coi dados neonatais. Resultados: Os modelos combinados de predición identificaron axeitadamente a gran maioría das xestacións complicadas con PE e SGA e a previsión foi mellor se estes eventos se producían antes das 37 semanas de xestación. A previsión da cesárea por sufrimento fetal previo parto tamén foi posible con estes modelos. A predición da mortalidade fetal intraútero, cesárea por sufrimento fetal intraparto, pH baixo na sangue de cordón umbilical, a puntuación baixa no test de Apgar ou a admisión na unidade de coidados neonatais foron pobres en casos distintos aos complicados con PE e/ou SGA. Conclusión: A avaliación por medio de marcadores biofisicos e bioquímicos de placentación alterada no terceiro trimestre de xestación proporciona unha boa predición para PE, SGA e sufrimento fetal previo parto, pero pouca ou ningunha predición de mortes fetais intraútero e dos eventos adversos acontecidos durante o traballo do parto ou despois do mesmo.