[en] The presented clinical case will expose the assessment and treatment, in hospital and ambulatory phase of a patient who is 74 years old with Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD), hospitalized for an acute pneumonia process. The aim of this treatment is, on the one hand, to help resolve the complications of his acute process by permeabilizing the airways and increasing pulmonary distensibility, and on the other hand, to decrease the respiratory and musculoskeletal symptoms presented by his COPD, reducing his activity limitations and improving his quality of life. To this end, the intervention was divided into two phases: hospital phase, consisting of three sessions, performing respiratory control exercises, secretion removal techniques, increasing volumes and capacities and therapeutic exercise to reduce the adverse effects of prolonged immobilization; and ambulatory phase, of fifteen sessions, carrying out a training program in cycle ergometer and a circuit by stations, seeking to increase patient´s tolerance to exercise. After making a final assessment and taking into account each of the sessions and the patient´s evolution during them, results have been found that show improvements in most of the evaluated variables. In this way, it can be said that all the objectives have been achieved, improving respiratory pattern, airway permeability and pulmonary compliance; and also achieving a decrease in dyspnea and MMII fatigue with greater exercise tolerance. This led to a decrease in activity limitations with the final improvement of the patient's quality of life.

[gl] O caso clínico que se vai presentar expón a valoración e o tratamento en fase hospitalaria e ambulatoria dun paciente de 74 anos con Enfermidade Pulmonar Obstrutiva Crónica (EPOC) que ingresa por un proceso de neumonía. O que se pretende con dito tratamento é, por un lado, axudarlle a solucionar as complicacións do seu proceso agudo por mor da permeabilización da vía aérea e aumento da distensibilidade pulmonar, e, por outro lado, diminuír os síntomas respiratorios e músculo-esqueléticos que presenta polo seu EPOC, diminuíndo as limitacións na actividade e mellorando a súa calidade de vida. Para iso, a intervención dividiuse en dúas fases: a hospitalaria, que constou de tres sesións, onde se realizaron exercicios de control da respiración, técnicas para a eliminación das secrecións, aumento de volumes e capacidades e exercicio terapéutico para diminuír os efectos adversos da inmobilidade prolongada; e a ambulatoria, de quince sesións, onde se levou a cabo un programa de entrenamento en cicloergómetro e un circuíto por estacións, buscando o incremento da tolerancia ao exercicio por parte do paciente. Trala realización dunha valoración final e tendo en conta cada unha das sesión e a evolución levada a cabo polo paciente durante a mesma, atopáronse uns resultados que mostran melloras na maioría das variables avaliadas. Porén, considérase que se conseguiron a maior parte dos obxectivos plantexados, mellorando o patrón respiratorio, a permeabilización da vía aérea e a distensibilidade pulmonar; e conseguindo tamén unha diminución da disnea e fatiga dos MMII co incremento da tolerancia ao exercicio. Isto levou a unha diminución das limitacións na actividade coa mellora final da calidade de vida do paciente.