BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Τον Οκτώβριο του 2006, σε απόσταση 150 µ. από το αρχαίο Στάδιο της Ολυµπίας, ήρθε στο φως τοίχος από ασβεστόλιθο ο οποίος χρονολογήθηκε στην Ρωµαϊκή εποχή. Η σωστική ανασκαφή που ακολούθησε από τη Ζ΄ ΕΠΚΑ τα έτη 2007 και το 2008 έφερε στο φως αρχαίο ορθογώνιο δίχωρο κτήριο πιθανόν του 5ου αι. π.Χ. από κογχυλιάτη πωρόλιθο και ανατολικά αυτού ρωµαϊκό λουτρό. Το κατεξοχήν εύρηµα της ανασκαφής ήταν οι δικέφαλοι κέρβεροι µε πόπανα στο στόµα. Εγχάρακτη αναθηµατική επιγραφή στο στήθος ενός ευµεγέθους κερβέρου ΜΑΤΡΙ ΚΟΡ[ΑΙ ΒΑ]ΣΙΛΕΙ (στη Δήµητρα, στην Κόρη, στον Βασιλέα, δηλαδή στον Πλούτωνα) ταύτισε ουσιαστικά το ανωτέρω ιερό µε το αναφερόµενο στον περιηγητή Παυσανία (VI 21, 1‑3) ιερό της Δήµητρας Χαµύνης. Από το χώρο της ανασκαφής προήλθαν επίσης τριάντα τρία χάλκινα νοµίσµατα και ένα επάργυρο. Τα καλύτερα διατηρηµένα από αυτά χρονολογούνται στη ρωµαϊκή εποχή και κυρίως στον 3ο αι. και 4ο αι. µ.Χ. Σηµαντική είναι η παρουσία των ηλειακών νοµισµάτων. Αναγνωρίσθηκαν έξι κοπές του τοπικού νοµισµατοκοπείου της Ήλιδας. Τα παλαιότερα χρονολογούνται στον 4ο αι. π.Χ. ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο ηλειακά νοµίσµατα που χρονολογούνται στην εποχή του αυτοκράτορα Αδριανού. Τέλος, η στενή σχέση της περιοχής µε την υπόλοιπη Πελοπόννησο πιστοποιείται από την παρουσία τεσσάρων νοµισµάτων από την Σικυώνα και δύο από την περιοχή της Ηραίας.

[fr] En octobre 2006, à 150 m du stade antique d'Olympie, a été mis au jour un mur en calcaire daté de l'époque romaine. La fouille d'urgence menée par la VIIe éphorie des Antiquités préhistoriques et classiques en 2007 et 2008 a dégagé un édifice antique rectangulaire à deux pièces, en poros coquillier, probablement du ve s. av. J.‑C. et, à l'Est, des bains romains. Au cours de la fouille, furent découverts des cerbères bicéphales avec des galettes (popana) dans la gueule. L'un d'eux porte l'inscription dédicatoire ΜΑΤΡΙ ΚΟΡ[ΑΙ ΒΑ]ΣΙΛΕΙ (" à Déméter, à Coré et au roi [c.‑à‑d. Pluton] "), ce qui nous autorise à identifier le sanctuaire comme celui de Déméter Chamyné dont parle Pausanias (VI 21, 1‑3). Cette fouille a aussi livré 33 monnaies de bronze et une monnaie fourrée, dont les mieux conservées datent principalement du iiie s. et du ive s. apr. J.‑C. Dans le lot, on reconnaît parmi les monnaies locales six exemplaires d'Élis, dont les plus anciennes remontent au ive s. av. J.‑C. et les plus récentes datent de l'époque d'Hadrien. La présence de quatre monnaies de Sicyone et de deux monnaies de la région d'Héraia atteste des liens de l'Élide avec le reste du Péloponnèse.
[el] Οι κοινοβουλευτικἐς εκλογές του 1908 είναι η πρώτη εμπειρία του είδους για τον οθωμανικό πληθυσμό, η πρώτη αντιμετώπιση των υποσχέσεων των Νεότουρκων το πρώτο τεστ για τα "εθνικά" κόμματα. Τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών σε δύο γύρους δεν εκφράζουν την κοινή γνώμη λόγω διαπραγματεύσεων μεταξύ εθνικών κομμάτων και Νεότουρκων εν όψει υποστήριξης κατά άλλου εθνικού κόμματος, παιχνιδιών των Νεότουρκων που συνήθως, τοπικά, υποστηρίζουν το πιο αδύνατο κατά των αντιπάλων του, εκλογικών κόλπων. Ωστόσο, κάθε κόμμα, στην εθνική του ιστοριογραφία θυματοποιείται, έχοντας ξεχάσει τους δικούς του χειρισμούς. Η πρόσβαση στα αρχεία επιτρέπει την αντίληψη του μεγέθους των.

[fr] Les élections parlementaires de 1908 ont été la première expérience de cette sorte pour la population ottomane, la première épreuve de la crédibilité des promesses faites par les Jeunes-Turcs, un premier test pour les partis " nationaux ". Les résultats de ces élections à deux tours sont loin de refléter l'opinion publique : négociations entre les partis nationaux et les Jeunes-Turcs pour obtenir leur soutien contre un autre parti national, jeu des Jeunes-Turcs qui soutiennent en général le plus faible localement contre ses rivaux, trucages électoraux variés. Chacun des partis néanmoins dans son historiographie nationale se pose en victime en oubliant ses propres manœuvres. Le recours aux Archives permet d'en appréhender l'étendue.
[el] Πρόκειται για µια πυξίδα, η οποία βρίσκεται σε ιδιωτική συλλογή στη Λεµεσό και φέρεται να προέρχεται από ένα τάφο στην Αµαθούντα. Αρκετές πυξίδες της πρώιµης γεωµετρικής περιόδου είναι γνωστό ότι προέρχονται από την εν λόγω θέση, φέρουν δε παρόµοια διακόσµηση, είναι όµως όλες ορθογώνιες, ενώ η εν λόγω πυξίδα έχει µηνοειδές σχήµα και φέρει στην µπροστινή πλευρά σε έξεργο ανάγλυφο µια γυναικεία καθισµένη µορφή µε σηκωµένα χέρια, την γνωστή θεά, που εισήχθη στην Κύπρο από την Κρήτη. Στην Κύπρο, η θεά συνδέθηκε µε τη θεά της γονιµότητας, σύµβολο της οποίας στην Εγγύς Ανατολή, είναι η ηµισέληνος. Άραγε, είναι πιθανόν να συνδέεται το σχήµα της πυξίδας µε τη µορφή;

[fr] Une pyxis se trouvant dans une collection privée à Limassol aurait été trouvée dans une tombe à Amathonte. Ce site a déjà livré plusieurs pyxides de la même période géométrique précoce. Décorées de la même manière, elles sont toutes rectangulaires, tandis que celle que nous décrivons ici est en forme de croissant et présente sur le devant le relief d'une femme, aux bras levés, la déesse bien connue qui a été introduite à Chypre de Crète. À Chypre, elle a été assimilée à la déesse de la fertilité, dont le symbole, au Proche-Orient, est le croissant. Est-il alors vraisemblable que la forme de cette pyxis puisse être liée à la figurine ?
[el] Η συμβολή μας σκοπεύει να προτείνει ένα πλαίσιο διεπιστημονικής σκέψης για την μελέτη των τροχιών εκβιομηχάνισης της Ελλάδας και της μεσογειακής περιοχής. Ξεκινάμε από δύο εγκάρσια ερευνητικά προγράμματα που διεξάγει η Maison des Sciences de l'Homme d'Aquitaine, Χωρικές λογικές Καινοτομίας και Tροχιές της Καινοτομίας. Στον τομέα των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών της καινοτομίας που εφαρμόζεται εδώ στο πεδίο των μεσογειακών εδαφών, ο συνδυασμός μιας χωρικής και συστημικής λογικής με μια διαχρονική και ιστορική προοπτική, αποδεικνύεται όντως επιτυχής σε πολλαπλές απόψεις. Επιτρέπει ενημέρωση των μορφών εγγύτητας, κατασκευή δικτύων και ενεργοποίησής των, ανάδοση και μόνιμη αποξήλωση των περιφερειακών συστημάτων καινοτομίας, κυρίως των βιομηχανικών. Ο ιστορικός μπορεί τότε να επιχειρήσει, να προσδιορίσει τα " small events ", τις διακλαδώσεις, τα κλειδώματα και τις μη αναστρέψιμες διαδικασίες. Επισημαίνοντας πάντοτε το κρίσιμο ζήτημα της διαχείρησης μίας κατάστασης αβεβαιοτήτων.

[fr] Notre contribution vise à proposer un cadre de réflexion interdisciplinaire pour l'étude des trajectoires d'industrialisation de la Grèce et de l'espace méditerranéen, à partir des deux programmes de recherches transversaux conduits à la Maison des Sciences de l'Homme d'Aquitaine sur les Logiques spatiales de l'Innovation et Les Trajectoires de l'Innovation. La combinaison dans le champ SHS de l'innovation, d'une logique spatiale et systémique à une perspective diachronique et historique, s'avère en effet fructueuse à de multiples points de vue. Elle permet de mettre à jour les formes de proximité, la construction de réseaux et leurs mises en tension, l'émergence et la déconstruction permanente de systèmes régionaux d'innovation sous le signe du district. L'historien peut alors tenter de déterminer et de caractériser les small events, les bifurcations, les verrouillages et les processus d'irréversibilité, avec toujours à l'horizon la gestion d'un régime d'incertitudes.
[el] Στο άρθρο αυτό παρουσιάζεται η συνέχεια των εργασιών συντήρησης των τοίχων της ∆ήλου κατά τα έτη 2020 και 2021 από την Γαλλική Σχολή Αθηνών. Η µέθοδος που ακολουθήθηκε είναι η ίδια µε των προηγούµενων ετών αλλά η προσπάθεια επικεντρώθηκε σε τέσσερα οικοδοµικά τετράγωνα της Συνοικίας της λίµνης, αποτελούµενα από δεκαοκτώ οικίες, λίγα καταστήµατα και βιοτεχνικά κτήρια. Ταυτόχρονα διεξήχθησαν και κάποιες εργασίες συντήρησης σε άλλα σηµεία του αρχαιολογικού χώρου, όπου η κατάσταση των µνηµείων το απαιτούσε.

[fr] Nous présentons dans cet article la suite des travaux de restauration des murs de Délos réalisés en 2020 et 2021 par l'École française d'Athènes. La méthode employée est la même que celle des années précédentes, mais nous nous sommes concentrés sur quatre îlots du Quartier du lac, composés de dix‑huit maisons et de quelques boutiques et ateliers. Parallèlement, des travaux de restauration ont eu lieu dans d'autres endroits du site archéologique, là où l'état sanitaire des monuments le rendait nécessaire.
[el] Τον Ιούνιο του 1911, ο δημοσιογράφος και υπάλληλος στην υπηρεσία Δημόσιου Χρέους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Ζεκί Μπέης, δολοφονείται. Η δίκη που ακολουθεί, καλύπτεται εκτενώς από την Mecheroutiette, μια οθωμανική εφημερίδα, που κυκλοφορεί στα γαλλικά και στα τουρκικά στο Παρίσι. Ο διευθυντής της, στρατηγός Cherif Pacha, είναι ένας από τους σημαντικότερους αντικαθεστωτικούς στην κυβέρνηση των Νεότουρκων και ηγέτης του Ριζοσπαστικού Οθωμανικού Κόμματος. Αυτή η εγκληματική υπόθεση προκαλεί έντονες συζητήσεις ανάμεσα στους Οθωμανούς πολίτες και διχάζει την κοινή γνώμη. Από τη μια πλευρά υπάρχουν όσοι μιλούν για προμελετημένο έγκλημα, οργανωμένο από το κόμμα στην εξουσία. Σύμφωνα με αυτούς, το θύμα είχε στην κατοχή του έγγραφα που ενοχοποιούσαν μέλη της κυβέρνησης σχετικά με ορισμένες δημοσιονομικές πρακτικές τους. Από την άλλη, η υπεράσπιση, αρνείται οποιαδήποτε συνωμοτική θεωρία ή πολιτικά κίνητρα. Η ανάλυση αυτής της υπόθεσης μας πληροφορεί για την κατάσταση στην οθωμανική αυτοκρατορία στις αρχές του 20ου αιώνα και μας αποκαλύπτει υποβόσκουσες εντάσεις που απειλούν την κοινωνική της σταθερότητα. Σε αυτή τη μελέτη, η μακεδονική πόλη των Σερρών, αναδεικνύεται ως φυτώριο φενταï, πληρωμένων δηλαδή δολοφόνων στην υπηρεσία της Επιτροπής Ενωση και Πρόοδος.

[fr] En juin 1911, le journaliste et fonctionnaire à la Dette Publique, Zeki Bey est assassiné. Le procès instruisant cet assassinat est largement couvert par Mecheroutiette, un journal ottoman, publié en français et en turc, à Paris. Son directeur, le général Cherif Pacha est une des figures éminentes de l'opposition au régime des Jeunes-Turcs et chef du Parti Radical Ottoman. Cette affaire criminelle suscite de vifs débats auprès des citoyens ottomans et divise l'opinion publique. D'une part, il y a ceux qui crient au crime prémédité, orchestré par le parti au pouvoir : selon eux, la victime disposait de documents compromettants sur certaines pratiques financières des membres du gouvernement. D'autre part, la partie civile refuse toute théorie de conspiration et de mobiles politiques. L'analyse de cette affaire nous informe de la situation politique dans l'Empire ottoman du début du XXe siècle, tout en révélant des tensions menaçant sa stabilité sociale. Dans cette étude, la ville macédonienne de Serrès émerge comme une pépinière de fédaïs, c'est-à-dire des tueurs à gages au service du Comité Union et Progrès.
[el] Περίληψη: το άρθρο αυτό επιχειρεί να εξετάσει τις μετακινήσεις πληθυσμών που προηγήθηκαν ή ακολούθησαν τη Συνθήκη της Λωζάνης σε σχέση με τις κοινωνικές αναπαραστάσεις της ετερότητας στην Ελλάδα των δεκαετιών του '20, του '30 και του '40, με αναφορά στους τρόπους με τους οποίους οι πρόσφυγες αυτοί έγιναν δεκτοί και ενσωματώθηκαν σε μια χώρα που βίωνε γεωπολιτικό και κοινωνικοοικονομικό μετασχηματισμό, καθώς και σε σχέση με τη δική τους κοινωνική δέσμευση απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της Αντίστασης. Μελετώνται οι διαφορετικές θέσεις που υιοθέτησαν οι διάφοροι φορείς, με αναφορά στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε ομάδας, προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα τη θέση που κατέλαβαν οι διάφορες κοινότητες στην πραγματικότητα και τη φαντασία του ελληνικού εμφυλίου πολέμου από τη δεκαετία του 1920 έως τη δεκαετία του 1940. Η σχέση μεταξύ των προσφυγικών πληθυσμών και του Ελληνικού Κομμουνιστικού Κόμματος εξετάζεται σε σχέση με την αντίληψη του ΚΚΓ για τον ελληνικό επεκτατισμό και, κυρίως, με την πολιτική του για την ενσωμάτωση αυτών των εξαθλιωμένων πληθυσμών, οι οποίοι προηγουμένως βρίσκονταν κοντά στο Κόμμα των Φιλελευθέρων και αποδυναμώθηκαν από την εξορία και την οριστική απώλεια των πατρογονικών τους εδαφών.

[fr] Résumé : cet article tente de penser les mouvements de populations précédant ou faisant suite au traité de Lausanne en relation avec les représentations sociales de l'altérité dans la Grèce des années 1920, 1930 et 1940, en référence aux modalités d'accueil et d'intégration de ces réfugiés dans un pays en pleine transformation géopolitique et socioéconomique et en rapport avec leur propre engagement sociétal face aux grands enjeux de la Seconde Guerre mondiale et de la Résistance. Différents positionnements des acteurs sont étudiés et référés aux conditions spécifiques de chaque groupe envisagé pour mieux comprendre la place occupée par les différentes communautés dans la réalité et les imaginaires de la guerre civile grecque des années 1920 aux années 1940. Les rapports entre les populations réfugiées et le Parti communiste grec sont mis en regard avec la perception de l'expansionnisme grec par le PCG, mais aussi et surtout sa politique inclusive à l'égard de ces populations démunies, anciennement proches du Parti libéral, fragilisées par l'expérience de l'exil et par la perte définitive de leurs terres ancestrales.
[el] Μια σειρά από γραμμές χάραξης του θολωτού τάφου του 4ου αι. π.Χ. στο Σταροσέλ (Βουλγαρία) αποκαλύπτει την ιστορία ενός αρχιτέκτονα που είχε μια ασυνήθιστη αποστολή: να προσαρμόσει τον δωρικό ρυθμό στο εσωτερικό ενός κυκλικού ταφικού θαλάμου. Ο στυλοβάτης του θόλου του Σταροσέλ διατηρεί τις χαραγμένες γραμμές, που χρησίμευσαν ως οδηγοί στους κατασκευαστές. Υποστηρίζω ότι οι γραμμές αυτές αντιπροσωπεύουν επίσης δύο εκδοχές του σχεδίου κατασκευής. Η δεύτερη εκδοχή που υλοποιήθηκε αντανακλά μια διόρθωση, με την οποία το μετακιόνιο διάστημα στην είσοδο αυξήθηκε και τα υπόλοιπα μετακιόνια εξισώθηκαν. Ο λάθος υπολογισμός που προκάλεσε αυτήν τη διόρθωση και τα μετέπειτα προβλήματα στη σύλληψη του εσωτερικού δωρικού ρυθμού εκθέτουν τη σύνθετη οργάνωση αυτού του φιλόδοξου και νεωτερικού κατασκευαστικού προγράμματος.

[fr] Une série de lignes d'implantation de la tombe à tholos du ive siècle av. J.‑C. à Starosel (Bulgarie) révèle l'histoire d'un architecte confronté à une tâche inhabituelle : adapter l'ordre dorique à la conception intérieure d'une chambre funéraire circulaire. Le stylobate à tholos de Starosel conserve des lignes de réglage incisées qui ont servi de guides aux constructeurs. Je soutiens que ces lignes représentent également deux versions du plan de construction. La deuxième version mise en œuvre reflète une correction, avec laquelle l'entrecolonnement à l'entrée a été étendue, et les autres ont été égalisées. L'erreur de calcul qui a entraîné cette correction et les problèmes ultérieurs dans la conception de l'intérieur dorique exposent la logistique complexe de cet ambitieux et novateur projet de construction.
[el] Οι σύγχρονες θεωρητικές, μεθοδολογικές και τεχνολογικές καινοτομίες συμβάλλουν στην εξέλιξη της διδακτικής των γλωσσών. Το περιοδικό θα δημοσιεύσει στο 7ο τεύχος του άρθρα που σχετίζονται με τις νέες αυτές έρευνες, στρατηγικές και πρακτικές.

[fr] Les récentes innovations théoriques, méthodologiques et technologiques font évoluer la didactique des langues. La revue se propose de réunir dans son 7e numéro des contributions rapportant les résultats de ces nouvelles recherches, stratégies et pratiques.
[el] Η επιγραφή IG VII, 3206, γνωστή από παλιά, είναι µια αφιέρωση που δόθηκε στον Ορχοµενό από Βοιωτούς ιππείς που είχαν επιστρέψει από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. ∆εν έχει επανεκδοθεί µετά από την πρώτη της δηµοσίευση από τον P. Foucart το 1879. Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να προτείνει νέες αναγνώσεις σε ορισµένα σηµεία, µε βάση ενα έκτυπο του κειµένου που έκανε ο P. Roesch τη δεκαετία του 1970. Μια προσωπογραφική µελέτη επιτρέπει να διαπιστώσουµε, όπως είχε ήδη γίνει αντιληπτό, ότι οι ιππείς δεν κατάγονται όλοι από τον Ορχοµενό αλλά από µια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, στα βόρεια της λίµνης Κωπαΐδος. Από τη διαπίστωση αυτήν προκύπτει µια υπόθεση για τη διαίρεση του κοινού των Βοιωτών σε περιοχές ήδη από εκείνη την εποχή: γνωρίζουµε πράγµατι ένα παρόµοιο κείµενο από τις Θεσπιές, που µαρτυρά την αποστολή ενός δεύτερου βοιωτικού σώµατος ιππέων από την πόλη. Η υπόλοιπη Βοιωτία έστειλε αναµφίβολα άλλα δύο σώµατα ιππέων, δηλαδή τέσσερα στο σύνολο, δηλαδή το δυναµικό µιας βοιωτικής ιππαρχίας της ελληνιστικής εποχής. Το κείµενο προσφέρει λοιπόν πληροφορίες για την κατάσταση της Συµπολιτείας σε µια ελάχιστα γνωστή περίοδο µεταξύ της καταστροφής της Θήβας το 335 και της διαίρεσης σε επτά τµήµατα, που µαρτυρείται από το 287 περίπου.

[fr] L'inscription IG VII, 3206, connue de longue date, est une consécration faite à Orchomène par des cavaliers béotiens de retour de l'expédition d'Alexandre le Grand. Elle n'a pas fait l'objet de nouvelle édition depuis sa première publication par P. Foucart en 1879. Le présent article vise à proposer sur quelques points de nouvelles lectures, sur la base d'un estampage du texte fait par P. Roesch dans les années 1970. Une étude prosopographique permet de constater, comme cela avait déjà été vu, que les cavaliers ne sont pas tous originaires d'Orchomène, mais plutôt d'une zone géographique plus vaste, concentrée au nord du lac Copaïs. De ce constat est tiré une hypothèse sur la division du koinon béotien en districts dès cette époque : on connaît en effet un texte comparable de Thespies, qui atteste l'envoi d'un second escadron béotien par cette cité. Le reste de la Béotie a pu fournir, sans doute, deux escadrons supplémentaires, soit au total quatre escadrons, l'effectif d'une hipparchie béotienne attesté à l'époque hellénistique. Le texte offre donc un aperçu sur l'état de la Confédération dans la période mal connue située entre la destruction de Thèbes en 335 et la division en sept districts attestée à partir de 287 environ.
[el] Στο πλαίσιο της συζήτησης για την Αθήνα, σαν πρωτεύουσα μέσα στην κρίση, μας φαίνεται ότι το τόσο δυνατό συναίσθημα κρίσης μπορεί να αντικειμενοποιηθεί με μερικούς αριθμούς. Μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι η κρίση φέρνει μια σημαντική τροποποίηση της δομής των βιομηχανικώυ δραστηριοτήτων, για την οποία θα μιλήσουμε πρώτα. Πώς εγγράφεται αυτή η τροποποίηση στον ελλαδικό χώρο, θα προσπαθήσουμε να το δείξουμε αργότερα, και στο τέλος θα βάλουμε μερικές από τις ερωτήσεις οι οποίες γεννιούνται από την προσέγγισή μας.

[fr] Dans le cadre du débat sur Athènes, capitale en crise, il nous semble que le " ressenti " si puissant de la crise peut être " objectivé " par quelques chiffres. On peut voir que la crise se traduit par une modification forte de la structure des activités industrielles, dont nous allons parler en premier. Comment cette modification s'inscrit dans l'espace grec, c'est ce que nous allons essayer ensuite de montrer. Enfin, nous terminerons par quelques questions que soulève cette approche.
[el] Το 1609, η ευγενής χήρα Παντούσα Μεζέρη ξεκινά να καταγράφει σε κατάστιχο τα έξοδα της καθημερινής διαχείρισης του νοικοκυριού της. Κατά τη διάρκεια των 11 ετών που ακολουθούν, πραγματοποιούνται οι γάμοι των πέντε θυγατέρων της και η Μεζέραινα σημειώνει με λεπτομέρειες τις αγορές της για την παρασκευή των εδεσμάτων. Το κατάστιχο, το οποίο τελεί υπό έκδοση από την γράφουσα, αποτελεί μοναδική πηγή για την ιστορία της διατροφής και τον πολιτισμό της εστίασης, περιγράφοντας όχι μόνο το είδος, την προέλευση, την ποιότητα και τις τιμές των προϊόντων αλλά και αποτυπώνοντας τα διατροφικά τοπικά έθιμα και τους συμβολισμούς τους μέσα στα κοινωνικά συμφραζόμενα, τις νοοτροπίες και τις συνήθειες του πολυπολιτισμικού αστικού περιβάλλοντος της πρωτεύουσας του Βασιλείου της Κρήτης.

[fr] En 1609, Pantoussa Mezeri, veuve appartenant à la noblesse de la ville, commence à enregistrer dans un livre de comptes – recouvrant la période 1609-1620 –, les dépenses quotidiennes de son ménage. Pendant les onze années qui suivent, cinq célébrations de mariage ont lieu, celles de ses cinq filles. La veuve Mezeri note de manière détaillée les achats effectués pour chaque table de cérémonie. Le registre en question (à paraître bientôt par l'écrivaine de cet article), représente une source inestimable pour l'histoire culinaire et la culture de table. Il comporte le type, la provenance, la qualité et le coût des denrées, tout en restituant les mœurs de table locales et leur symbolisme dans le contexte social régnant, ainsi que les mentalités et les habitudes de cet environnement multiculturel bourgeois de la capitale du royaume crétois.
[el] Η πρόσφατη δηµοσίευση ενός ψηφίσµατος της πόλεως της Τήµνου σχετικά µε την ασυλία του Ασκληπιείου της Κω µας προτρέπει να επανεξετάσουµε το ψήφισµα της ίδιας πόλης προς τιµήν του ∆ηµητρίου από την Ελαία. Στην εργασία αυτήν, προτείνω διάφορες εναλλακτικές αποκαταστάσεις και αναλύω το ρόλο των οικονόµων στην πόλη µε βάση διάφορες πηγές.

[fr] La récente publication d'un décret de la cité de Temnos sur l'asylie de l'Asclépieion de Cos invite à reconsidérer le décret de la même cité en l'honneur de Démétrios d'Élaia. Dans ce travail, je propose plusieurs restitutions alternatives et analyse le rôle des oikonomoi dans la cité à partir de diverses sources.
[el] Αν θεωρήσουμε ότι το γράψιμο του Θεοτοκά δεν καταφἐρνει να απαλλαγεί από ένα πνεύμα διδακτισμού, δεν μένει παρά να λάβουμε την μυθοπλασία των μυθιστορημάτων του σαν την εννοιολογική αναπαράσταση μιας ιδανικής κοινωνίας.Με την Αργώ, ο συγγραφέας δείχνει ότι σε μια κοινωνία σε πλήρη ανασύσταση, η σύλληψη της ιθύνουσας τάξης σαν ένα σύνολο διανοουμένων, αγγίζει τα όριά της. Παράλληλα, στο Δαιμόνιο, φαίνεται να επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο κλειστός κόσμος της αστικής τάξης είναι αποκομμένος από την πραγματικότητα. Αντίθετα με τον Λεωνή, ο Θεοτοκάς προτείνει σαν λύση την στροφή προς το "άτομο" το οποίο στο εξής φέρει αποκλειστικά την ελπίδα για την ολοκλήρωση της κοινωνίας και του κόσμου.Ο Θεοτοκάς απέναντι στην παντοδυναμία του αντικειμενικού κόσμου, σύμφωνα με την ταξινόμηση του ιστορικού υλισμού, προτείνει ένα κόσμο αυτόνομο και απαλλαγμένο από την υλική ανάγκη, τον κόσμο του πνεύματος. Στο εσωτερικό αυτού του κόσμου, σε ένα κρυφό-μυστικό χώρο, τοποθετεί το άτομο.Προτείνουμε να θεωρήσουμε το έργο του Γιώργου Θεοτοκά πέρα από τις ιδεολογικές διαφορές στις οποίες εστίασε η κριτική μετατρέποντάς τον σε εκπρόσωπο του συντηρητικού αστισμού. Χωρίς να αγνοήσουμε τις απόστάσεις που ο συγγραφέας κράτησε από τη λαϊκή τάξη, θεωρούμε ότι η κοινωνία έτσι όπως προβάλλει από το έργο του δεν πρέπει απαραίτητα να ιδωθεί σαν μια απόπειρα σύστασης μιας αστικής τάξης για να αγωνιστεί ενάντια στα μαρξιστικά ρεύματα.

[fr] Il est vrai que l'écriture de Théotokas n'échappe pas à l'esprit didactique ; il ne nous reste alors qu'à considérer la fiction de ses romans comme une reconstitution conceptuelle d'un monde à la recherche d'une société idéale. Avec Argo, l'écrivain démontre que la conception de l'élite comme un ensemble d'intellectuels d'une société en mouvement connaît ses limites. En même temps, dans Daimonio, il semble confirmer que le monde fermé de la bourgeoisie reste coupé de la réalité. En revanche avec Léonis, Théotokas propose comme solution de se retourner vers " l'individu " qui désormais portera sur lui tout l'espoir pour la réussite de la société et du monde.Théotokas, face à la puissance absolue du monde objectif, selon la classification du matérialisme historique, propose un monde autonome et indépendant du besoin matériel, le monde de l'esprit. À l'intérieur de ce monde, dans une couche plus secrète, il place le monde de l'individu.Nous proposons de considérer le travail de Georges Théotokas au-delà du différend politique sur lequel la critique s'est tellement focalisée faisant de lui le porte-parole de toute une bourgeoisie conservatrice. Sans vouloir minimiser les distances que l'écrivain prend avec le peuple, nous estimons que la société telle qu'elle émerge à travers l'intertexte de son œuvre ne doit pas être vue nécessairement comme la tentative de la mise en place d'une bourgeoisie qui combattra les courants marxistes.
[el] Αυτό το κεφάλαιο παρουσιάζει τη γενική εξέλιξη του τονισμού των ελληνικών και της γραφής του από τα αρχαία ως τη μεταρρύθμιση του μονοτονικού.

[fr] Ce chapitre indique brièvement les grandes étapes historiques dans l'évolution de l'accent en grec depuis le grec ancien jusqu'à la réforme de l'écriture de l'accent dans le système monotonique.