BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Το άρθρο εξετάζει την ελληνική ιστοριογραφία για τους μισθούς και παρακολουθεί την εξέλιξη των μισθών στην ελληνική κλωστοϋφαντουργία την περίοδο 1912‑1936. Η έρευνα βασίζεται στο αρχείο μιας μεγάλης κλωστοϋφαντουργικής επιχείρησης του Πειραιά. Επιδιώκεται όχι μόνο να εξεταστεί η εξέλιξη των μισθών στην αγορά εργασίας, αλλά και να διερευνηθεί ο έμφυλος καταμερισμός εργασίας και η διαμόρφωση των κοινωνικών σχέσεων εξουσίας στους χώρους εργασίας της κλωστοϋφαντουργίας.

[en] The article examines the Greek historiography on salaries and discusses the evolution of salaries in the textile industry of Greece during the period 1912‑1936. Based on the sources of the archives of a big textile company in Piraeus, the article wants to study not only the evolution of salaries on the labour market, but also the gender division of labour and the social formation of hierarchies in the workplace.
[el] Σε μια νουβέλα δημοσιευμένη το Δεκέμβριο του 1894, ο Εμμανουήλ Ροΐδης εκθέτει τη στρατηγική ενός νέου συζύγου που επιθυμεί να ξανακερδίσει τη γυναίκα του η οποία έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής στους καβαλιέρους των χοροεσπερίδων της Ερμούπολης. Ο σύζυγος, προκειμένου να την επαναφέρει στη συζυγική εστία, της επιδαψιλεύει δώρα που κολακεύουν τη φιλαρέσκεια της, μεταμορφώνει το σπίτι τους σε θαλπερή ερωτική φωλιά, αλλά πέρα από αυτό κατορθώνει να υποκλέψει την περίφημη Μιλανέζα μαγείρισσα του καθολικού επισκόπου του νησιού. Η αρχιμαγείρισσα ετοιμάζει και εκτελεί αφροδισιακές συνταγές ικανές να οξύνει την ηδυπάθεια του νέου ζευγαριού και να συσφίξει ξανά τους συζυγικούς δεσμούς.

[en] In a novella published in December 1894, the Modern Greek author Emmanuel Roïdis presents the stratagem devised by a young husband seeking to reconquer the heart of his wayward wife, who has become far too popular with the dancers of Syros. The jealous spouse lavishes upon her fineries and frivolities, ensconces her in the most intimate surroundings, and engages for her the Milanese chief cook of the island's Catholic archdiocese whose skillful hands send forth a variety of delicacies calculated to sharpen the couple's sensual proclivities and to enhance the marriage bonds.
[el] Αντικείμενο μελέτης αποτελούν τα 933 νομίσματα από τις ανασκαφές του οικοπέδου του Εθνικού Γυμναστηρίου Άργους που ανευρέθηκαν κατά τη δεκαετία του 1980. Κατέστη δυνατόν να ταυτιστούν μόνο τα 126 κέρματα, που συγκροτούν εννέα νομισματικές "συγκεντρώσεις". Πρόκειται για εκδόσεις κυρίως των ανατολικών νομισματοκοπείων (Θεσσαλονίκης και Προποντίδας) με υπεροχή των κοπών του Ιουστίνου Β΄ (52%) έναντι εκείνων του Ιουστινιανού Α΄ (34%) ή του Αναστασίου. Διαπιστώνεται ότι οι νομισματικές "συγκεντρώσεις" του Άργους έχουν παρόμοια εσωτερικά νομισματικά χαρακτηριστικά με τα μέχρι στιγμής δημοσιευμένα ευρήματα της πόλης και εντάσσονται σε ένα κοινό ιστορικό πλαίσιο αναφοράς του τέλους του 6ου αι., που σημαδεύτηκε με την κατάβαση των Αβαροσλάβων στον ελληνικό κορμό. Γενικότερα, στην Πελοπόννησο τα ποσοστά των νομισματικών ευρημάτων δείχνουν ανάσχεση της δυναμικής της εγχρήματης οικονομίας, ενώ παράλληλα η αύξηση απόκρυψης "θησαυρών" μεταξύ του 578 και 583 δείχνει να οφείλεται σε εχθρική απειλή. Τα τοπογραφικά δεδομένα της θέσης εύρεσης και οι ιστορικές συγκυρίες της εποχής, επιτρέπουν τη διατύπωση μιας τολμηρής υπόθεσης εργασίας : είναι πιθανό ένα σώμα στρατιωτών να στρατοπέδευε εκτός των τειχών της πόλης, αφήνοντας με την απομάκρυνσή του το χωρίς κεφαλαιακό χαρακτήρα χρήμα καθημερινής χρήσης που απώλεσε.

[en] The study concerns 933 coins from the excavations at the site of the Argos National Gym, discovered in the 1980s. Only 126 coins could be identified that form nine groups of coins. These are mainly issues of eastern mints (Thessaloniki, Propontis) with a predominance of issues of Justin II (52 %) over those of Justinian I (34 %) or Anastasius. It is noted that the coin groups of Argos have similar internal monetary characteristics with the published, thus far, finds from the city. In addition, they belong to a common historical context of the end of the 6th c. A.D., marked by the descent of the Avars and Slavs into Greece. Generally, the percentage of coin finds in the Peloponnese suggests a repression of the monetary economy, while the increase in the number of hoards concealed between 578 and 583 appears to be due to a hostile threat. The topographical data of discovery spots and the historical circumstances at the time allow the formulation of a bold hypothesis: it is possible, that a body of soldiers encamped outside the city walls, leaving upon its removal the lost non-capital money of everyday use.
[el] Το πρώτο μέρος κυριαρχείται από τις αποβάσεις του τουρκικού στρατού στην Κύπρο και την κατοχή του ενός τρίτου του εδάφους του νησιού τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974, και τη μονομερή διακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) το 1983, με τις αμέτρητες άκαρπες διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν. Αυτές οι διαταραχές, το τραύμα που δημιούργησαν τα γεγονότα του 1974 και οι άμεσες συνέπειές του– ο ξεριζωμός του ενός τρίτου του πληθυσμού του νησιού και το κλείσιμο των επικοινωνιών μεταξύ της Βόρειας και Νότιας Κύπρου–, προκαλούν ριζοσπαστικοποίηση των κοινοτικών θέσεων, τόσο των ελληνικών όσο και των τουρκικών, αφήνουν σημάδια ακόμα πολύ παρόντα και δημιουργούν δυσκολίες που μερικές φορές φαίνονται αδιάλυτες.Ωστόσο, το 1974 δεν είναι η μοναδική ή πρώτη προέλευση αυτής της διαίρεσης και αυτής της ριζοσπαστικοποίησης. Όπως επισημαίνει ο Pierre Blanc, ο διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων το 1974 είναι αποτέλεσμα μιας αργής διαδικασίας που άρχισε πριν από την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960. Αυτή η διαδικασία χαρακτηρίστηκε από μερικά θεμελιώδη βήματα που θα θυμηθούμε σύντομα, για να υποδείξουμε το βάρος του παρελθόντος, πραγματικού, φανταστικού, ανακατασκευασμένου ή/και διδαχθέντος, σε αυτές τις αποκλίσεις.

[en] This first part is dominated by the Turkish army's landings in Cyprus and its occupation of one‑third of the island's territory in July and August 1974, and the unilateral proclamation of the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC) in 1983, followed by the countless fruitless negotiations that followed. These shocks, the trauma created by the events of 1974 and its immediate consequences – the uprooting of one‑third of the island's population and the closure of communications between north and south Cyprus –, cause a radicalization of Community positions, both Greek and Turkish, leave scars still very present and generate difficulties that sometimes seem insoluble.Nevertheless, 1974 is not the unique or first origin of this division and this radicalization. As Pierre Blanc points out, the separation of the two communities in 1974 is the result of a slow process, begun even before the independence of Cyprus in 1960. This process has been marked by a few fundamental steps that we will briefly recall, to indicate the weight of the past, real, imaginary, reconstructed and / or taught, in these divergences.
[el] Η ανακοίνωση πραγματεύεται το κίνημα του εργοστασιακού συνδικαλισμού στην Ελλάδα, το οποίο αναπτύχθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970. Αρχικά, παρουσιάζονται οι κυριότεροι πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί μετασχηματισμοί, που έλαβαν χώρα μετά την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974, καθώς και τα στάδια ανάπτυξης και παρακμής του κινήματος του εργοστασιακού συνδικαλισμού. Έπειτα, αναπτύσσονται τα αίτια γέννησης του κινήματος του εργοστασιακού συνδικαλισμού, η αιτηματολογία του και η προσπάθεια σύνδεσής του με την κοινωνία. Ακόμη, τα καινοτόμα στοιχεία που προσέφερε στο ελληνικό εργατικό κίνημα, καθώς και η σύγκρουσή του με τον επίσημο συνδικαλισμό και το κράτος. Τέλος, θα γίνεται αναφορά στο εργοστασιακό κίνημα στην πόλη της Πάτρας.

[en] The announcement focuses on the industrial unionism movement in Greece, which was developed during the second half of the 70's. Firstly, the main political, economical and social transformations, following the collapse of the military dictatorship (1974), are presented, along with the culmination and decline phases of the industrial unionism movement. Next, the causes of the birth of the industrial unionism movement are presented, along with its demands and its efforts to connect with society. The innovative elements it offered to the Greek workers' movement as well as its confrontation with the official syndicalism and the state are also presented. Finally, a reference to the industrial unionism movement in the city of Patras is made.
[el] Στόχος του παρόντος άρθρου είναι η ανάλυση της πόλης ως τόπου εμπειρίας μιας εξόριστης ετερότητας στις Ακυβέρνητες Πολιτείες και τη Χαμένη Άνοιξη του Στρατή Τσίρκα. Επιλέγοντας πόλεις τις οποίες χαρακτηρίζει η κοινωνική και πολιτιστική πολυμορφία, ο Τσίρκας προσεγγίζει την εμπειρία της μετάβασης από τον εαυτό μας στον άλλο και την ιδιαιτερότητα του να είναι κανείς "άλλος". Η προσφυγική ή η παράνομη ιδιότητα των χαρακτήρων αυτών των μυθιστορημάτων οδηγεί σε μια συνεχή μετακίνηση και σε αντιπαράθεση με το αλλού και με τον άλλον. Εάν η γεωγραφική εξορία ενθαρρύνει την μετακίνηση, η οικεία εξορία οδηγεί στην αυτογνωσία και αποδεικνύεται μια εμπλουτιστική εμπειρία που οδηγεί σε "επανεδαφικοποίηση" σε μια νέα πόλη. Αλλά η πόλη μπορεί να γίνει και τόπος συνάντησης με μια αρνητική ετερότητα. Σε αυτή την περίπτωση, το αλλού μεταμορφώνεται σε ανησυχητικό χώρο, και ο άλλος σε απειλή. Η εμπειρία της ετερότητας θα μπορούσε να είναι συνυφασμένη με μια κατάβαση στον ψυχισμό των χαρακτήρων που θα τους επιτρέψει να ανακαλύψουν το αλλού, τον άλλον και τον εαυτό τους.

[en] This article examines cities as settings for experiencing 'exilic' otherness, drawing on Stratis Tsirkas's trilogy, Drifting Cities, and his novel, Lost Spring. By choosing cities characterized by social and cultural diversity, Tsirkas evokes the experience of displacement from oneself to the other and the peculiarity of being 'the other'. The characters' status as refugees or clandestine individuals leads them to continuous displacement and to confront both the elsewhere and the other. While geographical exile prompts physical displacement, intimate exile leads to self-awareness and proves to be an enriching experience that results in "reterritorialization" in a new city. However, the city can also become a place of encounter with negative otherness. In this case, the elsewhere is felt as an unsettling space, and the other as a threat. The experience of otherness might resemble a 'katabasis', a descent, deep within oneself, which allows one to discover the elsewhere and the other, and to discover oneself.
[el] Περίληψη : στη Θεσσαλονίκη, η άφιξη των προσφύγων το 1922 και το 1923 (μετά την ανταλλαγή πληθυσμών) αποτέλεσε σημείο καμπής στην ανάπτυξη της πόλης. Οι συνέπειες της εισροής προσφύγων εκεί ήταν ιδιαίτερα έντονες, λόγω της κλίμακας του κύματος και του γεγονότος ότι συνδυάστηκαν με την ανοικοδόμηση του κέντρου της πόλης μετά την πυρκαγιά του 1917, την ανατροπή του πολυεθνικού χαρακτήρα της και τον αναπροσανατολισμό της οικονομίας της στη νέα εθνική επικράτεια μετά την απώλεια της βαλκανικής ενδοχώρας το 1912. Αυτή η παρουσίαση εστιάζει στις χωρικές επιπτώσεις αυτής της μοναδικής διαδικασίας, η οποία περιλαμβάνει τη γεωγραφική κατανομή των προσφύγων, τη στέγαση σε εμπορεύσιμα ακίνητα, την ίδρυση και κατασκευή των γειτονιών τους, τους τόπους της οικονομικής τους δραστηριότητας και τις επιπτώσεις στο μέγεθος και το σχήμα των τον αστικό χώρο.

[en] Abstract: in Thessaloniki, the arrival of refugees in 1922 and 1923 (after the exchange of populations between Greece and Turkey) marked a turning point in the development of the city. The consequences of the influx of refugees there were particularly intense, due to the scale of the wave and the fact that they were combined with the reconstruction of its intramural center after the fire of 1917, the upheaval of its multi-ethnic character, and the reorientation of the city's economy within the new national territory after the loss of the Balkan hinterland in 1912. This presentation dwells on the spatial implications of this unique process, which includes the geographical distribution of refugees, the accommodation in tradable properties, the foundation and construction of their neighborhoods, the sites of their economic activity, and the repercussions on the size and shape of the urban space.
[el] Η αττική επιγραφή IG II2 3649 της αυτοκρατορικής περιόδου, η οποία περιέχει σπαράγµατα της εντυπωσιακής πολιτικής σταδιοδροµίας ενός Αθηναίου πολίτη, το όνοµα του οποίου δεν σώζεται, δεν έτυχε ιδιαίτερου σχολιασµού από τους ιστορικούς. Η παρούσα συµβολή προχωρά κατ' αρχήν στην νέα αρχαιολογική µελέτη του µνηµείου-φορέα της επιγραφής, το οποίο αρχικώς ήταν ερµαϊκή στήλη, γνώρισε δε πολλές µεταγενέστερες χρήσεις και τροποποιήσεις. Η µελέτη, εν συνεχεία, προχωρά σε επιγραφικό σχολιασµό του κειµένου µε νέες αποκαταστάσεις. Τέλος, η ιστορική ανάλυση του κειµένου και ιδιαίτερα της µνείας της άσκησης εξαιρετικά πολλαπλών αγωνοθεσιών, επιτρέπουν τη χρονολόγησή του στο δεύτερο µισό του 2ου αι. µ.Χ. και την λίαν πιθανή ταύτιση του τιµώµενου πολίτη µε τον Ηρώδη Αττικό, τον πασίγνωστο και βαθύπλουτο Αθηναίο ευεργέτη της εποχής των Αντωνίνων.

[en] The Attic inscription of the imperial period IG II2 3649, which contains fragments of the impressive civic career of an Athenian citizen whose name is lost, has received little attention by historians. This contribution first offers a new archaeological study of the monument on which this text was engraved, initially a hermaic pillar which later underwent several phases of re‑use and re‑cutting. The study then proposes an epigraphic commentary on the text, with new restorations. Finally, the historical analysis of the document, in particular with its mention of the exercise of an exceptionally large number of the office of agonothetes, permit us to date the text in the second half of the 2nd century AD and to identify the honoured citizen most likely as Herodes Atticus, the famous and wealthy Athenian euergetes of the Antonine period.
[el] Στην αρχή του Εικοστού αιώνα, η Αλεξάνδρεια είναι ένα από τα πιο φημισμένα κέντρα του Ελληνισμού. Αν οι Έλληνες έπαιζαν ένα ρόλο-κλειδί στο εμπόριο, στην βιομηχανία και στις Τράπεζες, κρατούσαν επίσης και σημαντική θέση στο πεδίο της Τέχνης, στη λογοτεχνία και στις ιδέες. Ένα από τα χαρακτηριστικά της ελληνικής αλεξανδρινής ελίτ έγκειται στην τάση τους προς το καθετί πρωτοποριακό και το προοδευτικό, ταυτόχρονα στο αισθητικό, στο ιδεολογικό και στο πολιτικό πλαίσιο. Αφενός οι "οργανικοί διανοούμενοι" φαίνονται να ενσωματώνουν το Ελληνοκεντρικό εθνικιστικό μοντέλο, αφετέρου οι αριστεροί διανοούμενοι, μακριά από την υιοθέτηση της ελληνοκεντρικής θέσης, διαλέγουν μία πιο ευρωπαϊκή, κοσμοπολιτική και πανελληνική όψη.

[en] In the early Twentieth century, Alexandria is one of the most prestigious centres of Hellenism. If the Greeks held a key role in trade and commerce, industry, banking, they also distinguished themselves in the realm of arts, literature and ideas. One of the specificities of Alexandrian Greek elites lies in a certain propensity to avant-garde and progressive trends, both aesthetic and ideological or political. On the one hand, the "organic intellectuals" seem to embody a Hellenocentric, nationalist, Helladic model. As for the left-wing intellectuals, far from adopting a strictly Hellenocentric posture, they opt for a more European, cosmopolitan, Panhellenic vision.
[el] Από τις 28 Φεβρουαρίου ως τις 27 Μαρτίου 1945, έγινε η ακρόαση των 27 μαρτύρων της κατηγορίας, μέσα στους οποίους δεν βρισκόταν κανένα μέλος των οργανώσεων της Αντίστασης. Οι εφημερίδες κάθε μέρα έγραφαν για τις ακροάσεις αλλά τα πρακτικά δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ ολόκληρα. Οι κύριες κατηγορίες ήταν οι εξής : η συνθηκολόγηση του στρατηγού Τσολάκογλου μπροστά στη γερμανική εισβολή τον Απρίλη του 1941 χωρίς καμιά κυβερνητική απόφαση, η συνεργασία με τους κατακτητές και η δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας. Οι κατηγορούμενοι βρήκαν την ευκαιρία να χτίζουν την υπεράσπισή τους και το καινούργιο Εθνικό Μύθο : η συνθηκολόγηση έσωσε τη ζωή χιλιάδων στρατιωτών, η συνεργασία με τον κατακτητή ήταν μόνο "τυπική" και τα Τάγματα είχαν σκοπό τον αγώνα εναντίον των κομμουνιστών και όχι εναντίον της Αντίστασης. Ή προδότες, ή σωτήρες του Έθνους...

[en] From February 28 to March 27, 1945, stood the hearing of the witnesses for the prosecution, among which none had been part of any Resistance movement. The press covered the hearings in lengthy papers but the minutes were never published in full. The main accusations were: the capitulation General Tsolakoglou signed before the German invasion in April 1941 without any Government order, the collaboration with the Occupants, and the creation of the Security Brigades. For the accused, it was the opportunity to build their defence, and their new National Myth: the capitulation saved the life of 30,000 soldiers, the collaboration was only "formal" and the Brigades were meant only to fight communists and not Resistance. Either traitors or Nation Saviors?
[el] Με βάση τις επιτόπιες έρευνες που διεξήχθησαν το 2012 και το 2014 στη Βόρεια Λευκωσία (Lefkoşa) και στην Αμμόχωστο (Gazimağusa), το άρθρο αυτό προτείνει μια εθνογραφία της στρατιωτικοποίησης του χώρου στη βόρεια Κύπρο και την ψυχοκοινωνική του επίδραση. Προτείνει έναν ανθρωπολογικό επαναπροσδιορισμό της κυριαρχίας από τη χωρική της διάσταση. Δείχνει ότι ο εδαφικός έλεγχος που επιβάλλεται από τον τουρκικό στρατό από το 1974, ακόμα και αν εξακολουθεί να είναι "παράνομος" στο διεθνές δίκαιο και εξακολουθεί να θεωρείται ως "κατοχή" (işgal) από τους ειρηνευτικούς ακτιβιστές, εξακολουθεί να παραμένει πολύ πραγματική και βιώσιμη στην πράξη. Η εθνογραφία των πολεμικών ερειπίων της Βαρώσιας δείχνει ότι η στρατιωτικοποίηση μεταβάλλει τις υλικές ιδιότητες του χώρου, αλλά και τις παραστάσεις των Τουρκοκυπρίων της επικράτειάς τους και της σύγκρουσης. Αποτρέπει, συνεπώς, την επιστροφή στο status quo ante bellum και παίζει επίσης μια εκτελεστική λειτουργία με στόχο τη "δημιουργία" της "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου".

[en] On the basis of fieldworks conducted in 2012 and 2014 in North‑Nicosia (Lefkoşa/Lefkosia) and Famagusta (Gazimağusa/Ammochostos), this paper proposes an ethnographical study of the militarization of space and of its psychosocial impact in Northern Cyprus. It suggests an anthropological redefinition of sovereignty based on its spatial dimension. It shows that the territorial control imposed by the Turkish army since 1974, though "illegal" in international law and considered as an "occupation" (işgal) by peace militants, is nevertheless important and durable in practice. The ethnography of war ruins in Varosha (Maraş) shows that the militarization modifies space's material properties but also Turkish Cypriots' representations of their own territory and of the Cyprus conflict. Thus, militarization impedes the return to the status quo ante bellum, while playing a performative role by helping to create the "Turkish Republic of Northern Cyprus".
[el] Μια ξεχωριστή σειρά ανακοινώσεων, που παρουσιάστηκαν µε τη µορφή παρουσιάσεων ή ανακοινώσεων τοίχου στα πλαίσια του Συνεδρίου που διοργανώθηκε το 2011 στο Άργος (Το Νόµισµα στην Πελοπόννησο) συµπληρώνει εδώ τη δηµοσίευση των ίδιων των Πρακτικών (µε το διπλό σήµα του BCH Suppléments 57 και της σειράς Οβολός 10). Το κύριο τµήµα, και ως προς αυτό η σειρά που δηµοσιεύεται εδώ είναι οµοιογενής, αφορά στα νοµίσµατα που ανακαλύφθηκαν σποραδικά στις ανασκαφές, µε την εξαίρεση δύο ιδιωτικών συλλογών, µια από τις οποίες βρίσκεται στο Μουσείο Ναυπλίου, ενώ η άλλη αποτελεί το πελοποννησιακό κοµµάτι µιας πλούσιας συλλογής, που απέκτησε το Ίδρυµα Ελληνικού Κόσµου. Υπογραµµίζουµε, µε την ευκαιρία αυτή, πόσο πιο έγκυρες είναι για την επιστηµονική εργασία οι πληροφορίες που προσφέρει ένα εύρηµα που προέρχεται από κανονικές ανασκαφές σε σχέση µε τα αυθαίρετα συµπεράσµατα που προκύπτουν από "θησαυρούς" που ανασυντίθενται από σύνολα που προέρχονται από το εµπόριο αρχαιοτήτων.

[en] A special series of presentations, in the form of lectures or posters given at the Colloquium held in Argos in 2011 (The Coin in the Peloponnese) thus completes the publication of the Acts proper (published under the double label of BCH Suppléments 57 and Obolos 10. The main part is homogenous, and relates to sporadic coin finds from excavations, with the exception of two particular collections, one housed in the Nafplion Museum and the other constituting the Peloponnesian part of a rich collection acquired by the Foundation of the Hellenic World. On this occasion, it is opportune to underline how much more valuable is the information provided by a find made through official excavation than those arbitrarily drawn conclusions from "treasures" reconstituted from assemblages from the antiquities trade.
[el] Η σχετικά πρόσφατη παρουσία μαθητών προσφύγων στα ελληνικά σχολεία αποτελεί μια πρόκληση για την εκπαιδευτική πολιτική που καλείται να σεβαστεί και να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των παιδιών σε ένα δημοκρατικό και δεκτικό κοινωνικό πλαίσιο. Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζουμε ερευνητικά δεδομένα που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε καλύτερα τις συνθήκες υποδοχής και εκπαίδευσης των προσφύγων μαθητών, έτσι όπως γίνονται αντιληπτές από εκπαιδευτικούς, αλλά και από τους ίδιους τους μαθητές. Θετικά βήματα και επιλογές συνυπάρχουν με κενά και ελλείψεις, καθιστώντας αυτό το εκπαιδευτικό τοπίο ένα πεδίο όπου δοκιμάζονται τόσο η συμπεριληπτική προσέγγιση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος όσο και η επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών.

[en] The relatively recent presence of refugee students in Greek schools is an educational policy challenge called to respect and safeguard human rights and the rights of children in a democratic and receptive social context. In this paper we present research data that allow us to better understand the reception and education conditions of refugee students as perceived by teachers working with them, but also by the students themselves. Positive steps and choices are intertwined with gaps and shortcomings, making this educational landscape a field in which both the essential inclusive approach of the Greek educational system and the professional development of teachers are tested.
[el] Οι γενικές γραμμές της Κατοχής στην Ελλάδα : πώς η πείνα, η αποτυχία των ελίτ, οι συνέπειες των προπολεμικών πολιτικών συγκρούσεων και η διεθνής κατάσταση δημιούργησαν μία καινούργια και επαναστατική κατάσταση.

[en] The main lines of the Occupation in Greece: how the hunger, the failure of elites, the consequences of the pre-war political divisions, and the international context created a new highly revolutionary situation.
[el] Η αρκαδική γη μετατρέπεται σε προνομιακό σκηνικό της ελληνικής μυθολογίας, καθώς οι περιπέτειες των ολύμπιων θεών και η γέννηση ορισμένων από αυτούς βρίσκουν έδαφος σε αυτόν τον μικρό κόσμο. Ο Δίας, σύμφωνα με μία άποψη, γεννήθηκε στο Λύκαιον Όρος, στην ιερή των Αρκάδων κορυφή, και δέχθηκε τη φροντίδα των τοπικών νυμφών. Ο Ποσειδών θα γεννηθεί στα λιβάδια της Μαντίνειας, η Ήρα θα μεγαλώσει κοντά στη Στυμφαλία, ο Ερμής θα γεννηθεί από τη Μαία στην Κυλλήνη, η Δήμητρα θα γεννήσει τον Αρείωνα στα βοσκοτόπια του Ογκείου. Ακόμη και η Αθηνά θα ξεπηδήσει από την κεφαλή του Διός στην απόμακρη κορυφή της Αλίφειρας. Οι Αρκάδες κατάφεραν να καταστήσουν τους ολύμπιους θεούς εθνικές θεότητες, τους έδωσαν προσωνύμια προσαρμοσμένα στην τοπική παράδοση, έχτισαν ιερά για να τους λατρεύουν και οργάνωναν εορτές προς τιμήν τους. Τους επέλεξαν ακόμη και για να κοσμήσουν τα νομίσματά τους.

[en] The Arcadian land serves as a privileged setting for episodes in Greek mythology, involving the adventures of the Olympian gods and the birth of some of them. According to an account, Zeus was born in Mount Lykaion, the Arcadians' sacred top, and received the care of local nymphs. Poseidon was born in the meadows of Mantinea, Hera grew up near Stymfalia, Hermes was born in Kyllini by Maia, Demeter gave birth to Areion in the pastures of Oncius and Athena sprung from the head of Zeus at the distant peak of Alifeira. The Arcadians were able to make the Olympian gods ethnic deities, gave them epithets associated with the local tradition, built sanctuaries and organized festivals in their honor. They even selected gods' images to adorn their coins.