BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Σ'αυτή τη δουλειά βασισμένη σε μια πρωτογενή έρευνα και αρχειακό υλικό θα εξετάσουμε τη σημαντική συμβολή της Σαπφώ Λεοντίαδος σε τρεις τομείς, την Παιδεία, τον Τύπο και τα Ελληνικά Γράμματα. Αν και κυπριακής καταγωγής, η Λεοντιάς έζησε και δούλεψε στην Κωνσταντινούπολη από τη μέση ως το τέλος του 19ου αιώνα. Με μεγάλη μόρφωση και πολύγλωσση, ήταν πάντοτε απασχολημένη, "διδάσκοντας, διευθύνοντας, μελετώντας και γράφοντας".Η Σαπφώ ήταν η αδελφή της φημισμένης Αιμιλίας Κτένα-Λεοντιάδος, με την οποία δημοσίεψε το σημαντικό γυναικείο περιοδικό Ευρυδίκη [1870-1873]. Σαν διανοούμενη, η Σαπφώ είχε μια πολύπλευρη προσωπικότητα, λόγια και ποιήτρια [ την έλεγαν "το γλυκόλαλο αηδόνι της Ιονίας"], εκτός από την ποίηση, έγραψε και μετάφρασε πολλά παιδαγωγικά εγχειρίδια, διηγήματα και θεατρικά έργα. Ένα από τα σημαντικότερα έργα της ήταν η μετάφραση της Εσθήρ του Ρακίνα.Έπαιξε ένα ρόλο πρώτης σημασίας υποστηρίζοντας την γυναικεία ταυτότητα, την εκπαίδευση των γυναικών ταυτόχρονα με προοδευτικές ιδέες και μεθόδους στην διδασκαλία. Αυτός ο δραστήριος ρόλος για την υποστήριξη της ισότητας ανάμεσα στις κοπέλλες και στα αγόρια στην παιδεία την έφερε σε αντίθεση με επιφανείς διανοούμενους της εποχής της. Υποστήριξε επίσης και τους Έλληνες της Διασποράς. Σαν μεγάλη ηγετίδα της εποχής της, είναι από τις λίγες γυναίκες που άξισαν να τις λένε "πολίτες του Έθνους".

[en] This paper, based on primary research and archival material, will examine Sappho Leondias' significant contributions to three areas of achievement: Education, Press, and Greek Letters. A very influential 19th century woman of Cypriot origin, Sappho lived in Constantinople where her work flourished from the mid to the late Nineteenth century. Highly educated and multi-lingual she was "always busy teaching, directing and studying". Sappho was the sister of the well-known Emilia-Ktena Leondias with whom she published the influential women's periodical Eurydice (1870-1873). An intellectual, Sappho was also a multifaceted personality with a love for writing poetry and therefore described as "the melodious Ionian nightingale". Also a prolific writer she was dedicated to writing and translating a plethora of pedagogical manuals, short stories and theatrical performances. One of her major works was her translation of Racine's Esther.A zealous advocate of female education Sappho Leondias played an important role in supporting the female identity as well as in establishing more progressive ideas and methods in teaching. Her active roles in promoting gender equality in education brought her into conflict, especially in the press, with prominent Greek scholars of her time. Fighting relentlessly for equal education at home she also supported Greeks of the "Diaspora". A great leader of her time she ranks among the elite female personages as indicated by the honour bearing title: "Great Citizen of the Nation".
[el] Μία από τις λιγότερο γνωστές πόλεις του Δεσποτάτου του Μορέως ήταν το Μουχλί στην Αρκαδία. Σε αντίθεση με τις περισσότερες καστροπολιτείες της Πελοποννήσου, το Μουχλί υπήρξε δημιούργημα των Βυζαντινών μετά τη σύσταση του Δεσποτάτου. Το Μουχλί ιδρύθηκε το 1296 περίπου, και μέχρι και την καταστροφή του από τους Οθωμανούς το 1458, οι Βυζαντινοί δεν το απώλεσαν ποτέ. Οι ελάχιστοι μελετητές που ασχολήθηκαν με την ιστορία του Μουχλίου επικεντρώθηκαν στο στρατηγικό του ρόλο, να παρέχει προστασία από το βορρά στο Δεσποτάτο από εχθρικές επιδρομές. Με αφορμή την τυχαία εύρεση ενός μικρού αριθμού νομισμάτων, προχωρήσαμε στη μελέτη των οικονομικών δεδομένων του Μουχλίου. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουμε νέα στοιχεία από φιλολογικές πηγές για την οικονομική σημασία της πόλης, με έμφαση σε εκείνα τα στοιχεία που μάς δίνουν εικόνα για την τοπική νομισματική κυκλοφορία. Τέλος, παρουσιάζουμε την πρότασή μας ότι ίσως στο Μουχλί να κόπηκε η μοναδική γνωστή νομισματική έκδοση που μέχρι τώρα έχει αποδοθεί στο Δεσποτάτου του Μορέως.

[en] One of the least known cities of the Despotate of Morea was Mouchli in Arcadia. In contrast to most other fortified citadels of the Peloponnese, Mouchli was built by the Byzantines after they had created the Despotate. Mouchli was founded about 1296, and up until its destruction by the Ottomans in 1458 the Byzantines always retained its possession. The few scholars who have dealt with the history of Mouchli have concentrated on its military function as a bulwark on the northern frontier of the Despotate against foreign invasions. The chance discovery of a small number of coins has prompted us to study aspects of the economy of Mouchli. In this context we present new evidence from literary sources about the financial importance of the city, with emphasis on the evidence that helps us draw a picture of the coin circulation locally. Finally, we propose that Mouchli was possibly the mint place of the only known issue so far attributed to the Despotate of Morea.
[el] Περίληψη : αυτό το δοκίμιο αναλύει τις Δαναΐδες της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, μία συγγραφέα η οποία ενσωματώνεται τόσο στη γαλλική όσο και στην ελληνική δραματουργία αφού έγραψε τα περισσότερα από τα έργα της και στις δύο γλώσσες, και ένας σημαντικός αριθμός από αυτά παίχτηκαν στη Γαλλία. Αντλώντας από το μύθο και τις τελετουργίες της Αρχαιότητας, επικεντρώνονται στη σχέση των δύο φύλων που έχει ως αποτέλεσμα τη δολοφονία των ανδρών από τις γυναίκες όπως στο ομώνυμο μύθο. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η μεναδική κατάσταση των γυναικών που τις συνδέει με τη θρησκεία και τις τελετές του Διονύσου, κι η σύνδεσή τους με τη θάλασσα. Η στάση της Υπερμνήστη, συνεπής με το μύθο, εμπλουτίζει το έργο, δίνοντας μία άλλη οπτική στις σχέσεις μεταξύ των φύλων, αφού δεν σκοτώνει τον αγαπημένο της σύζυγο, τον Λυνκαίο. Η επιθυμία της να αποκτήσει παιδί από αυτόν, σε συνδυασμό με την αναζήτηση της αληθινής ζωής του Άλλου, μπορεί να αναλυθεί με ψυχαναλυτικούς, ανθρωπολογικούς, φεμινιστικούς και, γενικότερα, σύγχρονους όρους.

[en] Abstract: this essay analyzes Les Danaïdes by Marguerite Lyberaki, an author who fits in both French and Greek dramaturgy since she wrote most of her plays in both languages, and a considerable number of them were played in France. The Danaïdes, relying on the myth and rites of Antiquity, focus on the relationship between the two sexes which results in the murder of men by women, as in the myth of the same name. The most characteristic element is the menadic situation of women, which links them to the religion and rites of Dionysus, and their connection with the sea. Hypermnestre's attitude, consistent with the myth, enriches the play by giving another perspective to the relations between the sexes, since she does not kill her beloved husband, Lyncee. Her desire to have a child by him, in combination with the search for the true life of the Other can be analyzed in psychoanalytical, anthropological, feminist and in general, modern terms.
[el] Μελέτες θασιακής επιγραφικής V: Θάσιοι θεωροί και άρχοντες στην ελληνιστική και αυτοκρατορική εποχή: από το μονό στο διπλό.Τα νέα αυτά έγγραφα προσφέρουν νέες γνώσεις για τα ύστερα κομμάτια των θασιακών καταλόγων αξιωματούχων, που ήταν σχετικά άγνωστα μέχρι σήμερα. Στην ύστερη ελληνιστική εποχή παρατηρούμε στους θεωρούς ένα ενδιαφέρον φαινόμενο αντιγραφής: πολλοί σύλλογοι εμφανίζονται τόσο στο Μεγάλο κατάλογο των θεωρών όσο και σε ανεξάρτητες επιγραφές, αναμνηστικού χαρακτήρα. Τρεις νέες τέτοιες επιγραφές δημοσιεύονται εδώ. Επιτρέπουν να διατυπώσουμε μια υπόθεση για τη δομή της στήλης 14 του Μεγάλου Καταλόγου, που χρονολογείται στο τελευταίο τρίτο του 2ου αι. π.Χ. Ένα παρόμοιο φαινόμενο αντιγραφής παρατηρείται στο Μεγάλο Κατάλογο των αρχόντων του 1ου αι. π.Χ.: την εποχή εκείνη, οι περισσότεροι άρχοντες φέρουν τον τίτλο του "φιλοκαίσαρος και φιλοπάτριδος", που πρέπει να σχετίζεται με την αυτοκρατορική λατρεία.

[en] Studies in Thasian epigraphy, V. Thasian theoroi and archontes from the Hellenistic and imperial period: from singular to double.New evidence allows us to make progress in our knowledge of the later sections of the Thasian magistrate lists, which were, until now, very imperfectly known. It is possible to observe an interesting phenomenon for the theoroi of the late Hellenistic period, namely one of duplication: several collegia feature both in the Great List of theoroi and in individual commemorative inscriptions. Three of the latter are here published. They allow for a hypothesis to be formulated concerning the structure of column 14 of the Great List, which corresponds to the final third of the 2nd century BC. A similar phenomenon of duplication can be observed in the Great List of archontes for the 1st century AD, a period when most of the archontes have the title 'philokaisar kai philopatris', which must indicate a connection with the imperial cult.
[el] Στόχος της παρούσας εργασίας είναι ο απολογισμός των σπουδών σχετικών με τους Βλάχους και τη βλάχικη γλώσσα που πραγματοποιήθηκαν μετά το 1990, περίοδο που χαρακτηρίζεται από την ενθάρρυνση των μειονοτικών σπουδών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξετάστηκαν οι μελέτες ελλήνων επιστημόνων που καλύπτουν διαφορετικές επιστήμες: τη γλωσσολογία, την ιστορία και τη λαογραφία. Έγινε προσπάθεια διάκρισης των ερευνητών με κριτήριο την κριτική προσέγγιση που υιοθετούν σε σχέση με τις απόψεις που έχουν ενσωματωθεί στο νεοελληνικό φαντασιακό σχετικά με τους Βλάχους και διαπιστώθηκε η πρόοδος στον τομέα της περιγραφής της βλάχικης γλώσσας και η ουσιαστική απουσία που αφορούν στην εξέλιξη της βλάχικης ταυτότητας.

[en] This report constitutes a general overview of research in the field of Aromanian studies after 1990, a period characterized by the bloom of minority studies in the EU countries. The report covers the contributions of Greek scholars in different fields: linguistics, history and anthropology. An attempt has been made to distinguish scholars on the basis of their critical approach towards Greek mainstream views concerning the Aromanians and to highlight the important progress that has taken place in field of Aromanian language description as compared to the serious absence of studies focusing on the evolution of Aromanian identity.
[el] Την ίδια στιγμή, οι δικαστές αρνήθηκαν τις μαρτυρίες και τις κατηγορίες από πρώην Εαμίτες, και έτσι έχτισαν μία καινούργια Εθνική Ιστορία από την οποία εξαφανίστηκε το ΕΑΜ και δήλωσαν ότι μόνο οι αντικομμουνιστικές οργανώσεις στάθηκαν αντιστασιακές. Έτσι δύο αντιφασιστικές Ελλάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες.

[en] At the same moment, the judges refuses the testimonies and the lawsuits by former EAM members, ant thus they built a new National History that excluded the EAM from the antifascist fight and gave the name of Resistant only to the anticommunist group members. In this way, two antifascist Greece are left face to face.
[el] Αυτή η έκθεση αφορά τις βιομηχανικές ταξινομήσεις στην Ελλάδα, και μέσα από την ιστορία και τις δομές τους, μελετά τις αλλαγές στο πεδίο του δευτερογενή τομέα και τους περιορισμούς τους στην συγκρισιμότητα.Οι βιομηχανικές ταξινομήσεις έχουν αλλάξει βαθειά και στην Γαλλία και στην Ελλάδα από το 19ο αιώνα και επιρρεάστηκαν από τους διεθνείς θεσμούς. Οι κινητήρες αυτής της εξέλιξης είναι η καινοτομία, οι έννοιες για την βιομηχανική οργάνωση, και η ανάγκη συγκρισιμότητας.Αυτό το άρθρο έχει σκοπό να υπενθυμίζει την οικονομική θεωρία της ταξινόμησης των δραστηριοτήτων [ειδικά τη εξέλιξη των δομών ανάμεσα στους τρείς τομείς δραστηριότητας], και ταυτόχρονα, την ιστορία των βιομηχανικών ταξινομήσεων. Εξ άλλου, το άρθρο προσπαθεί να καθορίζει μία μεσογειακή ιδιαιτερότητα από τα στοιχεία των διαφορετικών ταξινομήσεων, την ανάλυση των πινάκων των εθνικών λογαριασμών των πέντε χωρών, και της βιομηχανικής παραγωγής τους.

[en] Vincent Gouzi bend over industrial classifications in Greece, and, through their history and their structure, over the variations of the field of the secondary sector and the limits of comparability.The industrial classifications profoundly evolved in Greece as in France since the middle of the 19th century, profoundly influenced by the international institutions. The boosters of this evolution are the innovation, the conceptions of the industrial organization and the needs for comparability.This paper aims first at reminding the economic theory of the classification of activities (in particular their evolutionary structure between the three economic sectors) as well as the history of the industrial classifications. Secondly, it endeavours to define a Mediterranean specificity through the constituent items of different classifications, the analysis of the input‑output tables of the national accountings of the five countries and of their industrial productions.
[el] Δημοσιεύουμε μια επιγραφή από τη Δήλο, γνωστή από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 σε συνέχεια των εργασιών που διεξήγαγε η Γαλλική Σχολή Αθηνών στην περιοχή της Στοάς των Ναξίων. Ο ενεπίγραφος λίθος ανακαλύφθηκε από τον Alexandre Farnoux, και παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστός στους ειδικούς σε θέματα επιγραφικής της Δήλου, παρέμεινε μέχρι σήμερα αδημοσίευτος, παρά τις συχνές αναφορές στη βιβλιογραφία. Το ψήφισμα υπέρ του Απολλωνίδη από τη Χερσόνησο συμπληρώνει το σώμα των ψηφισμάτων της ανεξάρτητης πόλης και επαναφέρει το ερώτημα των σχέσεων μεταξύ της Δήλου και των πόλεων του Ευξείνου Πόντου.

[en] This article publishes an inscription from Delos, known since the early 1990s following work carried out by the French School at Athens in the area of the Stoa of the Naxians. The inscribed stone, unearthed by Alexandre Farnoux, has remained unpublished until today, despite the fact that it is known to specialists in Delian epigraphy and appears frequently in the bibliography. The decree for Apollonides of Chersonesos joins the corpus of decrees of the independent city and again raises the question of the relations between Delos and the cities of the Black Sea.
[el] Το παρόν άρθρο στοχεύει στην ανάλυση του τρόπου με τον οποίο η εμπειρία της εξορίας και των στοιχείων που σχετίζονται με αυτήν, όπως η μνήμη, η σχέση με τον χώρο και η ταυτότητα, αναλύεται μέσω της ένατης τέχνης η οποία συνδυάζει τον γραπτό λόγο και την εικόνα με πολύ δυναμικό και κατάλληλο τρόπο. Θα εστιάσουμε σε δύο κόμικς στα οποία η Ελλάδα παρουσιάζεται ως χώρα υποδοχής αλλά και ως τόπος εξορίας: το πρώτο το οποίο θα περιγράφαμε ως γκράφικ νόβελ, το Αϊβαλί (2014) του Soloup και το δεύτερο το Expecting των Sandrine Martin, Vanessa Grotti και Cynthia Malakassis που δημιουργήθηκε υπό την αιγίδα του ΕΣΕ (Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας).

[en] The following article aims to analyze the way in which the experience of exile and the elements associated with it (memory, space, identity) are questioned through the ninth art which combines written discourse and images in a very dynamic and sensible way. We will focus on two comics where Greece is represented as a land of refuge but also as a land of exile: the first one is the graphic novel Ayvali (2014) by Soloup, and the second one is Expecting by Sandrine Martin, Vanessa Grotti and Cynthia Malakassis, which is a comic strip created under the auspices of the ERC (European Research Council).
[el] Το παρόν άρθρο μελετά τις τροπικότητες υποδοχής του μεταναστευτικού ζητήματος από το ελληνικό νέο θέατρο-ντοκουμέντο. Είδος που μεταφέρει στη σκηνή πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα, ενσωματώνοντας συγχρόνως στη δραματουργία του τεκμήρια και αυθεντικές μαρτυρίες, εμπίπτει στην ευρύτερη σκηνική κατηγορία που ονομάζεται "θέατρο του πραγματικού". Σε μια απόπειρα να διερευνήσουμε πώς αυτή η μορφή θεάτρου διαχειρίζεται και αναδιαπραγματεύεται τις εντάσεις και τις δημόσιες συζητήσεις που γεννά το φαινόμενο της μετανάστευσης (ρατσισμός, διακρίσεις, έννοιες της ιθαγένειας, γλωσσική και πολιτισμική ένταξη κ.λπ.), αναλύουμε δύο κατηγορίες παραστάσεων, οι οποίες παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2000 και εξής: α) εκείνες που καταγράφουν τη μεταναστευτική εμπειρία των Ελλήνων και β) εκείνες στις οποίες η Ελλάδα εμφανίζεται ως χώρα υποδοχής για μεταναστευτικούς πληθυσμούς. Ο προβληματισμός μας εστιάζει, μεταξύ άλλων, στα κοινωνικά και αισθητικά ζητήματα που θέτουν οι τεκμηριωτικές προσεγγίσεις, καθώς και στην επίδρασή τους στη συνείδηση του Έλληνα θεατή.

[en] This paper aims to study the reception of migration issues by the Greek new documentary theatre. Defined as a genre that stages real events and real people, while based on authentic documents and testimonies, documentary forms fall under the broader category of "theatre of the Real". In an attempt to explore how this kind of theater handles and renegotiates the tensions and public debates that arise because of the migration phenomenon (racism, discrimination, notions of citizenship, linguistic and cultural integration, etc.), we analyze two types of performances, presented in Greece from the mid-2000s onwards: a) those that record the immigrant experience of Greeks and b) those in which Greece stands as a host country for immigrant populations. Our study discusses, among other things, the social and aesthetic challenges of the Greek documentary performances, as well as their impact on audience awareness raising.
[el] Οι Καθρέφτες για πρίγκιπες είναι συμβουλευτικά εγχειρίδια τα οποία θέλουν να καθορίσουν τις αρχές και τις μεθόδους που διέπουν την καλή κυβέρνηση σε ένα καθεστώς στο οποίο η εξουσία είναι συγκεντρωμένη στα χέρια ενός μοναδικού ανθρώπου. Οι Νουθεσίαι του Νικολάου Μαυροκορδάτου είναι μία πολιτική διαθήκη και ένα εγχειρίδιο με το οποίο προετοιμάζει τον γιο του, τον Κωνσταντίνο, να γίνει ηγεμόνας των Παραδουνάβιων Ηγεμονίων.Για τον ορισμό της ελίτ, έχουμε χρησιμοποιήσει το Μαξ Βεμπέρ: η κοινωνική θέση βασίζεται σε εξωοικονομικά φαινόμενα, στο κοινωνικό γόητρο, διαμορφώνεται και εκφράζεται σε ένα ειδικό στυλ ζωής.Βασισμένοι λοιπόν στις αναλύσεις του Βεμπέρ, θα εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά που ταυτόχρονα σημαδεύουν την ελίτ των Πριγκίπων Φαναριωτών και τα προνόμοια που τους διαφοροποιούν από τους αυτόχθονες βογιάρους και τους Φαναριώτες της Κωνσταντινούπολης.

[en] Mirrors for Princes" designates a genre of didactic literature intended for the instruction of the rulers, in which political ideas are expressed in the form of advice.The Exhortations of Nicolas Mavrocordatos is a "political legacy" and a manual of instructions intending to prepare his son Constantine for his succession to the throne of the Danubian Principalities.Towards that, we will draw upon Max Weber's perspective on stratification in order to investigate the virtues and qualities that are both indicative of the ruling elite as well as a privilege differentiating them from the indigenous boyars and the Phanariots of Constantinople.According to Weber, "classes, status groups and parties are phenomena of the distribution of power within a community", consequently status groups are determined by the distribution of social honor. The groups themselves are not only defined by the social interaction but they are also conditioned by a specific style of life.
[el] Μνήμη των προγονικών χαμένων πατρίδων, τα λαῖκά τραγούδια αποτελούν συγχρόνως μαρτυρία και ἐκφραση των μεσαίων και κατωτέρων τάξεων της ελληνικής μικρασιατικής κοινωνίας, μέρος ενός κοσμοπολιτικού πληθυσμού. Στη Σμύρνη αλλά και στις άλλες πόλεις της Ιωνίας, εν σχέσει με την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιόδου 1880-1922. Εκδηλώνουν τους συμβιβασμούς, τις ηθικές αξίες μίας ζωντανής, δραστήριας, μέχρι την Καταστροφή, κοινωνίας, μεταδίδουν μίαν όψη του Ιονικού πολιτισμού και αποτελούν βάση μουσικολογικής έρευνας, όπως και μελέτης των ηθών, των προβλημάτων και της μεταβολής των "μικρών πατρίδων". Ανακαλούν μνήμη, εικόνες, καθημερινή κοινωνική όπως και ιδιωτική ζωή ενός σημαντικού πληθυσμού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

[en] The settlement of the population is cosmopolitan, not only in Smyrna, but also in the other Ionian cities. Regarded as a "memory" of the last fatherlands, the songs are their testimony and expression, product of the urban Greek lower middle class growing up in the micrasiatic economical and cultural development of the years 1880-1922. We can read through it a society with its conventions, morals as it is found alive, omnipresent, till 1922, and transmits a form of Ionian Hellenism. It is a material for musicology study but allows also an approach of mentalities, behaviors, problems and evolutions of the "small patries" and presents evocation, images of Smyrna, the Aegean shores and the sea, the daily life, collective as private of an important population.
[el] Η εργασία αυτή αναφέρεται στην υφιστάμενη αλληλεξάρτηση ανάμεσα στη Μνήμη της επιβίωσης κατά τον Πόλεμο και την ίδια την επιβίωση αυτής της Μνήμης. Τονίζει ότι δεν είναι δυνατό να ασχολείται κανείς με την Μνήμη της επιβίωσης χωρίς να ασχολείται ταυτόχρονα με το κρίσιμο ερώτημα της επιβίωσης αυτής της Μνήμης. Με παράδειγμα τη Μνήμη δυο γενιών ανθρώπων οι οποίοι επέζησαν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σε μία αγροτική κοινότητα της Λευκάδας, το άρθρο αναπτύσσει την κεντρική ιδέα σε τρεις τομείς. Πρώτα μελετά το περιεχόμενο αυτής της Μνήμης, δηλ. πώς κρατά τις διαφορετικές πρακτικές οι οποίες υιοθέτησε ο πληθησμός για να επιβίώσει τους περιορισμούς της ιταλικής κατοχής (1941-1943). Έπειτα τονίζει ότι αυτή η Μνήμη η οποία εδώ παρουσιάζεται, είναι μία ανάμεσα σε πολλές, μία αναπαράσταση την οποία συναντήσαμε κατά την δική μας προφορική έρευνα το 1981 και το 1982. Τώρα τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα, ποιός στο μέλλον θα εξασφαλίσει την διάτηρηση αυτής της Μνήμης μετά το θάνατο των τελευταίων μαρτύρων; Τελικά το άρθρο αναρωτιέται αν η διατήρηση αυτής της Μνήμης είναι η δουλειά της κοινήτητας ή μία λόγια δουλειά των ειδικών και των επαγγελματιών της Μνήμης.

[en] This paper refers to the existing interdependence between the Memory of survival during the War and the survival of this Memory. It emphasizes that it's not possible to deal with the Memory of survival without dealing in the same time with the crucial issue of survival of this Memory. With, as example, the oral Memory of two generations of survivors of WWII in a rural community of Lefkada, one of the Ionian Islands, the paper develops this idea in three points. First, it deals with the Memory contents, how it safeguards the different devices used to survive the restrictions imposed by the Occupying Italians (1941-1943). After that, it focuses on the fact that the here presented Memory of the survivors is only one Memory among many, and a reconstruction of these devices during our oral inquiry in 1981 and 1982. Then arises a crucial question: who in the future will ensure the conservation of this Memory of survival after the death of the last witness? Finally this papers wonders if the conservation of Memory is a community affair or a scholarly matter left to professionals of Memory.