[en] This PhD thesis analyses, from the perspectives of regional economics and geographical economics literatures, three topics related to the economic development of the Ecuadorian provinces over the period 2007-2014. The first issue that we address and that is developed in the first chapter of the thesis focuses on the analysis of the spatial structure of Ecuador and the dynamics of the distribution of economic activity across the Ecuadorian provinces over the period 2007-2014. To carry out this analysis, we resort on the one hand to a traditional concept used in the regional economics literature, the Harris (1954) market potential, and also to the calculation of the Gini indexes and the associated Lorenz curves. In this chapter different Harris (1954) market potential indexes are calculated (depending on the proxy we use to measure the volume of economic activity-population, gross domestic product, gross added value) and are represented on a map at the provincial level to be able to make the spatial interpretation of the results. The information obtained through the reading and interpretation of the maps is complemented with the calculation of the Gini indexes and representation of the Lorenz curves. Thus we are able to make a more accurate analysis on the dynamics and concentration of economic activity within Ecuador. The results obtained confirm the existence of a center-periphery spatial pattern along an axis of division of the country north-south. The center would be represented by the westernmost Ecuadorian provinces and the periphery by the easternmost provinces. The second topic discussed and developed in chapter 2 of the thesis analyses to what extend market potential affects the disparities observed in the levels of development in the Ecuadorian provinces throughout the 2007-2014. This analysis is carried out departing from the theoretical predictions of a core-periphery geographical economics model. In Chapter 2, a structural derivation of the so-called nominal wage equation of the core-periphery geographical economics model is made. The estimation of this equation is carried out using a panel of data on the Ecuadorian provinces for the period 2007-2004. The nominal wage equation predicts that within a spatial context (for example, a country) the wages paid in each location (region / province) depend on a weighted sum of the volume of economic activity of the surrounding locations. That weighting is the inverse of the distance. This concept is simply the derivation and theoretical foundation of the concept of market potential of Harris (1954) that we used in chapter 1. The results of the estimation of the nominal equation of wages are in line with the theoretical predictions of the model. We confirm that economic geography variables (market potential) play a key role in explaining the income disparities observed in Ecuador over the 2007-2014 period. Finally, the third topic that we deal with in the thesis and that is developed in chapter 3 is the role of economic geography in explaining business location decisions and therefore levels of private investment. Starting again from the core concept of Harris (1954) market potential concept and from the studies within the theoretical and empirical literature on the determinants of business location decisions, chapter 3 addresses the role of market potential as a key variable to characterize the levels of private investment at the provincial level in Ecuador over the period 2007-2014. In the explanation of the determinants of private investment levels we also control for other relevant variables that affect these decisions, such as the role of the public sector through both public investment and tax policy (taxes on income and consumption) and we also control for the role of remittances. The results of the empirical estimations made reveal that the economic geography (market potential) is a key variable to understand the spatial distribution of private investment levels in the Ecuadorian provinces. In relation to the role of the public sector, there is evidence of a crowding-out effect by public investment (expulsion effect of private investment), as well as a positive (negative) effect generated by indirect (direct) taxation. Finally, remittances have a revitalizing effect on the volumes of private investment across the Ecuadorian provinces.

[gl] Esta tese de doutoramento analiza, desde a perspectiva da teoría rexional e da teoría da economía xeográfica, tres temas relacionados co desenvolvemento económico das provincias do Ecuador durante o período 2007-2014. O primeiro tema que abordamos e que se desenvolve no capítulo 1 da tese céntrase na análise da estrutura espacial do Ecuador e na dinámica de distribución da actividade económica nas provincias ecuatorianas durante o período 2007-2014. Para realizar esta análise utilízase un concepto tradicional da economía rexional, como o concepto de potencial de mercado de Harris (1954) e o cálculo dos índices de Gini e as curvas de Lorenz asociadas. Neste capítulo calcúlanse diferentes índices de potenciais de mercado (dependendo do proxy que usemos para medir o volume de actividade económica -poboación, produto interno bruto, valor engadido bruto) e representanse nun mapa a nivel provincial para poder facer a interpretación espacial dos resultados obtidos. A información obtida a través da lectura e interpretación dos mapas complétase co cálculo dos índices de Gini e a representación das curvas de Lorenz e así podemos realizar unha análise máis precisa sobre a dinámica e concentración da actividade económica dentro do Ecuador. Os resultados obtidos confirman a existencia dun patrón espacial centro-periférico ao longo dun eixe de división do país norte-sur. O centro estaría representado polas provincias ecuatorianas máis occidentais e periferia polas provincias máis orientais. O segundo tema que tratamos no capítulo 2 da tese analiza a partir das predicións teóricas dun modelo de economía xeográfica centro-periferia ata que punto o potencial do mercado afecta as disparidades observadas nos niveis de desenvolvemento nas provincias ecuatorianas ao longo do período 2007-2014. No capítulo 2, realízase unha derivación estrutural da denominada ecuación nominal de salarios do modelo estándar de centroperiferia da economía xeográfica e unha estimación a partir dun panel de datos sobre as provincias ecuatorianas para o período 2007-2004. A ecuación nominal de salarios prevé que dentro dun contexto espacial (por exemplo, un país) os salarios pagados en cada localización (rexión / provincia) dependan dunha suma ponderada pola distancia do volume de actividade económica de cada localización. Esa ponderación é a inversa da distancia. Este concepto é simplemente a derivación e fundamento teórico do concepto de potencial de mercado de Harris (1954) que usamos no capítulo 1. Os resultados da estimación da ecuación nominal dos salarios están en liña coas predicións teóricas do modelo. As variables de xeografía económica (potencial de mercado) desempeñan un papel fundamental na explicación das diferenzas de renda observadas no Ecuador durante o período 2007-2014. Finalmente, o terceiro tema que abordamos na tese e que se desenvolve no capítulo 3 é o papel da xeografía económica na explicación das decisións de localización empresarial e, polo tanto, nos niveis de investimento privado. Comezando de novo dende o concepto central do potencial de mercado de Harris (1954) e dos estudos dentro da literatura teórica e empírica sobre os determinantes das decisións de localización empresarial, o capítulo 3 aborda o papel do potencial de mercado como variable clave para caracterizar os niveis de investimento privado a nivel provincial no Ecuador durante todo o período 2007-2014. Na explicación dos niveis de investimento privado tamén controlamos por outras variables relevantes que afectan estas decisións, como o papel do sector público a través da inversión pública e da política fiscal (impostos sobre renda e consumo) e tamén controlamos polo papel das remesas de emigrantes. Os resultados das estimacións empíricas amosan o papel da xeografía económica como relevante hora de explicar a distribución espacial dos niveis de investimento privado nas provincias ecuatorianas. En relación co papel do sector público, hai evidencia dun efecto crowding-out por parte do investimento público (efecto de expulsión do investimento privado), así como un efecto positivo (negativo) xerado por tributos indirectos (directos). Finalmente, as remesas de emigrantes teñen un efecto revitalizador sobre os volumes do investimento privado provincial.