[en] Introduction: According to the World Health Organisation (WHO), every year 15 million babies are born prematurely and 1 million die from birth complications related to prematurity. Respiratory pathology is the leading cause of morbidity and mortality and is represented by respiratory distress syndrome (RDS) due to pulmonary surfactant deficiency. Corticosteroids are used to induce lung maturation between 24 and 34 weeks of gestation, with betamethasone and dexamethasone being the most used drugs. Objective: The aim of this study is to determine whether there are differences in the efficacy of treatment with dexamethasone and betamethasone for lung development in the presence of risk of preterm birth. Methodology: A systematic review was conducted by searching for clinical trials and cohort studies in the following databases: PubMed, Cinahl, Web of Science (WOS) and Scopus. The search strategy was based on studies conducted in humans in the last 10 years in English, Spanish or Portuguese. Finally, 10 articles were selected that met our selection criteria. Results: Both dexamethasone and betamethasone are effective in reducing the rates of RDS and respiratory complications, except in late preterm deliveries, and are recommended to be administered in the 7-day antepartum period. High and repetitive doses of betamethasone should be avoided as it is associated with a decrease in infant body weight. Dexamethasone would be the drug of choice in resource-poor countries as it is cheaper than betamethasone. Conclusions: Both drugs are effective in reducing the risk of RDS to achieve lung maturation. Further research would be needed to determine if there are differences in safety and efficacy between these corticosteroids to maximize the benefits and minimize potential harm to both mother and fetus.

[gl] Introdución: Según a organización mundial da saúde (OMS), cada ano nacen aproximadamente 15 millóns de nenos prematuros e 1 millón morre por complicacións no parto relacionadas coa prematuridad. A patoloxía respiratoria é a primeira causa de morbi-mortalidade e ven representada polo síndrome de distrés respiratorio (SDR) por déficit de surfactante pulmonar. Para inducir a maduración pulmonar empréganse corticosteroides entre a semana 24 e 34 de xestación, sendo a betametasona e a dexametasona os fármacos máis empregados. Obxectivo: O obxectivo deste estudo é coñecer se existen diferenzas na eficacia de tratamento con dexametasona e betametasona para o desenvolvemento pulmonar ante a existencia de risco de parto prematuro. Metodoloxía: Levouse a cabo unha revisión sistemática mediante a procura de ensaios clínicos e estudos de cohortes nas bases de datos: PubMed, Cinahl, Web of Science (WOS) e Scopus. A estratexia de procura realizouse sobre estudos realizados en humanos nos últimos 10 anos en inglés, español ou portugués. Finalmente, seleccionáronse 10 artigos que cumprían os nosos criterios de selección. Resultados: Tanto a dexametasona como a betametasona son efectivos para a redución das taxas de SDR e complicacións respiratorias, excepto en partos pretérminos tardíos, e recoméndanse administrar no período de 7 días antes do parto. Deben evitarse as doses repetitivas e elevadas de betametasona xa que se relaciona cunha diminución do peso corporal do neno. A dexametasona sería o fármaco de elección en países de baixos recursos xa que o seu custo é menor que o da betametasona. Conclusións: Ambos os fármacos son efectivos para reducir o risco de SDR e así conseguir a maduración pulmonar. Serían necesarias máis investigacións para determinar se existen diferenzas en canto a seguridade e eficacia entre estes corticosteroides, para maximizar así os beneficios e minimizar os posibles danos tanto á nai como ao feto.