[en] In 1964, Patel in laboratories "The Bell Telephone Company" developed the first carbon dioxide (C02) laser and later, in 1967, Polanyi et al demonstrated the surgical applications of this laser, developing a system tor medical treatment. Currently, CO2 laser is the main surgical laser created for dermatologic use. Since the 70s, there have been an increasing number of indications for C02laser treatment, with variable success. Today, it remains a very useful tool in the departments and consultations of Dermatology over the world. Its indications have grown in direct proportion to a wider use; however its usefulness in the Public Health System has often been called into question. In fhe tast 15 years we have made C02 laser treatments in the Dermatology Department of the University Hospital of A Coruña with an average of 500 treatments per year. Over time, we have reviewed the existent indications of C02 laser treatment, comparing its results with those of other therapeutic modalities, we have also performed a research on new indications for treatment with this laser, and we have minimized the secondary effects as far as possible. Much of this work has been collected in the dermatological literature through several articles in intemational publications, and reported in congresses as communications and presentations. In this way we set the following objectives: 1. To review the indications of treatment with C02 laser and expose our personal experience in order to compare our own results with those previously reported in the literature 2. To provide new indications of C02 laser in which we have demonstrated effectiveness, and 3. To develop strategies to improve patient safety and minimize possible adverse effects of its application. Our literature research shows that the indications of CO2 laser treatment have grown exponentially over time. Our results provide new indications of CO2 laser treatment, such as porokeratotic eccrine duct naevus, lip hypertrophy secondary to Port-Wine stains, naeviforme circumscriptum angiokeratoma, palliative treatment of necrobiotic xanthogranuloma of eyelids, palliative treatment of oral venous malformations, palliative treatment of nodular mucinosis, arteriovenous haemangiomas associated with chronic liver disease and combined treatment of eruptive vellus ha ir cysts with carbon dioxide laser and lateral pressure. C02 laser is still the treatment of choice of apocrine hidrocystomas and nodular lesions associated with Port-Wine stains. In addition, it is an important therapeutic option in venous lakes, erythrpoplasia of Queyrat with urethral involvement, Bowen's disease, different types of millia and superficial and nodular basal cell carcinomas. By including a significant number of cases, our study demonstrates that the most important prognostic factor in the treatment of epidermal naevi with C02 laser is the thickness of lesions at the time of treatment. Furthermore, because of a long patient follow-up, we found that the development of squamous cell carcinoma of the lower lip after treatment of actinic cheilitis with carbon dioxide vaporization was 4,6% of cases, with a mean follow-up period of 29.4 months. We described the development of satellitosis afier treatment of a pyogenic granuloma with C02 laser, which had not been previously reported in the medicalliterature. For the dermatologist who regularly uses carbon dioxide laser, it becomes an almost indispensable work tool.

[gl] En 1964, Patel nos laboratorios "The Bell Telephone Company", desenvolveu o primeiro laser de dióxido de carbono (C02 ) e máis tarde, en 1967, Polanyi et al, demostraron a aplicación cirúrxica deste láser, desenvolvendo un sistema para tratamento médico. Na actualidade o láser de COz é o máis cirúrxico dos láseres creados para uso dermatolóxico. Dende os anos 70 as indicacións de tratamento con láser de C02, con maiar ou menor éxito, non pararon de crecer e hoxe segue a ser unha ferramenta moi útil nos departamentos e consultas de dermatoloxla en todo o mundo. As súas indicacións creceron paralelamente ao seu uso, pero a súa utilidad e nun hospital da rede pública de saúde foi moitas veces posta en dúbida. Nos últimos 15 anos, fixemos tratamentos con láser de C02 no departamento de Dermatoloxia do CHU A Corufla, cunha media de 500 tratamentos anuais. Nese tempo estudamos as indicacións existentes para o tratamento con láser de CO2 comparando os seus resultados cos doutras modalidades terapéuticas, fixemos un ha investigación en canto as novas indicacións de tratamento con este láser, e minimizamos na medida do posible os efectos non desexados. Moito deste traballo foi recollido na literatura dermatolóxica a través de varios artigos en publicacións internacionais e ,presentados en congresos como comunicacións e presentacións. Desta maneira plantexámonos como obxectivos: Revisar as indicacións do tratamento con láser de C02 e expoñer a nosa experiencia persoal para comparar os nosos resultados con aqueles previamente publicados na literatura - Aportar novas indicacións do láser de C02 nas que demostramos a súa eficacia e, Desenvolver estratexias para mellorar a seguridade do paciente e minimizar os posibles efectos adversos da súa aplicación A nosa revisión da literatura mostra que as indicacións do láser de C02 crece ron exponencialmente ao longo dos anos. Os nosos resultados aportan novas indicacións para o trata mento con láser de C02 como o nevo ecrino ductal poroqueratósico, a hipertrofia dos beizos que acompaña as manchas en viño do Porto, o angioqueratoma circunscrito neviforme, o trata mento paliativo do xantogranuloma necrobiótico das pálpebras, o trata mento paliativo das malformacións venosas na cavidade oral, o tratamento paliativo da mucinosis nodular, os hemangiomas arteriovenosos asociados a enfermidade hepática crónica e o trata mento combinado dos quistes velosos eruptivos con láser de C02 e presión lateral. O láser de CO2 aínda é o tratamento de elección nos hidrocistomas apocrinos, nas tuberosidades asociadas coas manchas en viño do Porto, e segue a ser unha opción importante nos lagos venosos, na eritroplasia de Queyrat con afectación uretral, na enfermidade de Bowen, nos distintos tipos de quistes miliares e no carcinoma basocelular dos tipos superficial e nodular. Coa inclusión dun número significativo de casos, a nosa serie aporta que o factor prognóstico máis importante para o tratamento dos nevos epidérmicos con láser de C02 é o espesor das lesións no momento do tratamento. Ademais, por mor do long o seguimento dos pacientes, puidemos achar que o desenvolvemento de carcinoma escamoso do beizo inferior foi do 4,9% dos casos tras unha media de seguimento de 29,4 meses. Describimos por vez primeira a ocorrencia de satelitosis tras un tratamento dun granuloma pioxénico con láser de C02, feito que non fora previamente referido na literatura médica. Para aqueles que usamos de modo regular o láser de C02, faise una ferramenta de traballo case indispensable.