BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Δηλιακά εμβλήματα – πίνακες: εικονογραφία, τεχνική, χρήση.Από τρεις γωνίες εμβλημάτων πάνω σε παχιές πλάκες κονιάματος, το άρθρο αυτό πραγματεύεται την εικονογραφία, την τεχνική και τη χρήση τριών ψηφιδωτών πινάκων (τέλη 2ου–αρχές 1ου αι.), που ανακαλύφθηκαν στη Δήλο. Δύο από αυτούς προέρχονται από ένα ιερό (Κύνθιον, Σαμοθρακείον) και ο τρίτος από ένα σπίτι. Ο ψηφιδωτός πίνακας του Κυνθίου αναπαριστά ένα πρόσωπο που δεν είχε αναγνωριστεί έως σήμερα. Κανένας από τους τρεις πίνακες δεν τοποθετήθηκε σε δάπεδο ή σε τοίχο. Η μελέτη τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν φορητοί ψηφιδωτοί πίνακες, όπως υπήρχαν και φορητοί ζωγραφικοί πίνακες, που είναι από καιρό γνωστοί. Οι πηγές, εικονογραφικές και γραπτές, στηρίζουν την ερμηνεία αυτή.

[en] Delian emblemata – pinakes: iconography, technique, usage.Based on three corners of emblemata on thick mortar plaques, this article examines the iconography, technique and usage of three mosaic plaques (late 2nd-early 1st century) found on Delos. Two of these come from sanctuaries (Kynthion, Samothrakeion) and the third from a house. The mosaic plaque from Kynthios depicts a face not yet identified. None of the three plaques were placed on a floor or wall. Their study leads to the conclusion that there were portable mosaic pinakes, just as there were portable paintings, which has been known for some time. The sources, both iconographic and literary, support this interpretation.
[el] Το άρθρο παρουσιάζει τα πρώτα αποτελέσµατα του επιστηµονικού προγράµµατος "GIS του µνηµειακού κέντρου της Θάσου. Τοπογραφία και αρχιτεκτονική", το οποίο από το 2015 φιλοδοξεί να επανεκκινήσει τις έρευνες στην αγορά της Θάσου, µέσω µιας συνδυαστικής προσέγγισης των επιγραφών, της γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής. Ένας από τους στόχους ήταν η δηµιουργία ενός χάρτη µε γεωαναφορές της αγοράς και του περιβάλλοντος χώρου της, ο οποίος µπορεί να χρησιµοποιηθεί ως υπόβαθρο για την κατασκευή ενός Γεωγραφικού Συστήµατος Πληροφοριών (GIS). Το άρθρο υπογραµµίζει το µεθοδολογικό πλαίσιο για την εφαρµογή τους, καθώς και τις διάφορες εφαρµογές του WebGIS της Θάσου. Καθώς ολοκληρώνεται το πρώτο αυτό βήµα, τα ερευνητικά εργαλεία επιτρέπουν την εκπόνηση ενός νέου ερευνητικού προγράµµατος µε τίτλο: "Αρχέπολις: Αρχαιολογία και ιστορία του δηµόσιου χώρου στη Θάσο".

[en] The article presents the first results of the scientific program "GIS of the monumental center of Thasos. Topography and architecture" which, since 2015, aims to resume the studies of the agora of Thasos through a joint approach combining inscriptions, sculpture and architecture. One of the objectives was initially to make a georeferenced plan of the agora and its surroundings, which could also be used to support the construction of a Geographical Information System (GIS). The article outlines the methodological framework for their implementation as well as the various applications of the WebGIS of Thasos. As this first step is now complete, these research tools have enabled the reconfiguration of a new research program entitled "Archépolis: Archaeology and history of public space in Thasos".
[el] Ο τάφος Α της Καμείρου: τα αρχαϊκά αγγεία και το περιεχόμενό τους. Η συμβολή της χρονολογικής μελέτης και των χημικών αναλύσεων των καταλοίπων.Στο άρθρο αυτό επανεξετάζεται το περιεχόµενο ενός τάφου που ανακαλύφθηκε τον 19ο αι. στην Κάµειρο από τον αρχαιολόγο Auguste Salzmann και επανασυστάθηκε πρόσφατα στο Μουσείο του Λούβρου, όπου φυλάσσεται. Τη στυλιστική και τυπολογική µελέτη των κινητών ευρηµάτων ακολούθησε η χηµική ανάλυση του περιεχοµένου τους, προσέγγιση που ανανεώνει το ενδιαφέρον για τον τάφο Α, µέσω της χρήσης σύγχρονων ερευνητικών µέσων. Τα αποτελέσµατα των αναλύσεων αυτών προσφέρουν, µεταξύ άλλων, πολύτιµα δεδοµένα για το εµπόριο των ελληνικών αρχαϊκών "µυροδοχείων" και για τη χρήση τους, που ήταν µερικές φορές ιατρική.

[en] Grave A from Kameiros: the Archaic vases and their content. The contribution of the chronological study and chemical residue analysis.The article focuses on a recently reconstructed grave assemblage in the collection of the Louvre. This tomb was discovered at Kameiros by Auguste Salzmann in the 19th c. The stylistic and typological study of the objects has been expanded to include a campaign to analyse their contents, an approach that renews the interest in Tomb A through modern means of investigation. The results provide, among other things, valuable data on the reality of trade in Archaic Greek unguentaria and their use, which was occasionally medicinal.
[el] Τα δύο τρίτα των περιπτώσεων ανήκουν στον οικονομικό δωσιλογισμό αλλά ένας ανακριβής ορισμός, η συμπαιγνία των οικονομικών ελίτ και η επιθυμία να προστατευτεί η αδύνατη οικονομία της χώρας είχαν σαν αποτέλεσμα ένα κύμα αθωωθικές αποφάσεις και καταδικές περιορισμένες στις πιο φανερές περιπτώσεις θεαματικού εμπλουτισμού. Μπροστά στις πολλές εργατικές απεργίες, το φοβισμένο Κράτος διάλεξε τις οικονομικές ελίτ.

[en] The two-third of the cases are classified as economical Quisling acts, but a very vague definition, the connivance of the economical elites and the desire of protecting the very sick economy of the country led to a wave of acquittals and condemnations were limited to a few spectacular cases of personal enrichment. In face of the many workers strikes, the frightened State choose the economical elites.
[el] Σε αυτή τη μελέτη παρουσιάζεται η νομισματική εικονογραφία των πόλεων που είχαν στον έλεγχό τους το ιερό της Ολυμπίας κατά τη διάρκεια του 5ου αι. και 4ου αι. π.Χ. Στόχος μας είναι να αντιληφθούμε πως αυτές οι κοπές μπορούν να συμβάλουν στην εδραίωση της εικόνας του Δία. Για το σκοπό αυτό συγκρίναμε την παράσταση του Δία και τα χαρακτηριστικά του με αντίστοιχες παραστάσεις του θεού σε νομίσματα άλλων πόλεων, καθώς και σε αγαλματικούς τύπους και ανάγλυφα. Συμπεραίνουμε ότι η Πελοπόννησος ήταν το κέντρο των νεωτερισμών στην εικονογραφία του Δία, διαδίδοντας μια χαρακτηριστική εικόνα, ιδιαίτερα στις πόλεις της δυτικής Πελοποννήσου. Η συστηματικοποίηση της εικονογραφίας του Δία, όπως παρουσιάζεται στα αγάλματα και ανάγλυφα επιτρέπουν την δημιουργία ενός πλαισίου χρονολόγησης της στα ελληνικά νομίσματα και αποκαλύπτουν ένα καλά προσδιορισμένο ιστορικό πλαίσιο για τη λατρεία του θεού.

[en] The aim of this research is to present a study of the monetary iconography on the coins minted by the poleis that controlled the sanctuary of Olympia during the 5th and 4th centuries BC. My intention is to understand how these coins can contribute to the development of Zeus' visual representation. For this purpose, I compare the images of Zeus and his attributes on these coins with similar images of the deity on coins issued by other poleis and on sculptures and reliefs. I conclude that the Peloponnese was the centre of innovation for Zeus' iconography and the source of a characteristic pattern, particularly for the western poleis. The systematization of the pattern of Zeus' representation on sculptures and reliefs allows the definition of a chronology for the representation of Zeus on Greek coins and reveals a well-defined historical context for the cult of the god.
[el] Η πρόσφατα αναδηµοσιευµένη αφιέρωση ενός στρατιωτικού κοινού, η οποία ανακαλύφθηκε πριν από µερικά χρόνια και πρόσφατα επανεκδόθηκε ως CPI I 55, επικαιροποιήθηκε µε πληρέστερη τεκµηρίωση, προσφέροντας νέες αναγνώσεις και λεπτοµερή σχολιασµό. Η ταυτότητα του Πτολεµαίου αξιωµατούχου που τιµήθηκε µε άγαλµα γύρω στο 163‑145 π.Χ. και ο σύνθετος χαρακτήρας της ένωσης διαφόρων στρατιωτικών οµάδων, τόσο εξωτερικών (Τράλες της Θράκης, Μασύλες της Νουµιδίας) όσο και εσωτερικών ("Πέρσες" και Κυρηναίοι), έδωσαν αφορµή για µια επανεξέταση της σειράς αφιερωµάτων από στρατιωτικές οµάδες στην Αλεξάνδρεια, την Αίγυπτο και τις πτολεµαϊκές κτήσεις.

[en] Based on more complete documentation and offering new readings and a detailed commentary, this article provides a re‑examination of a dedication made by a military koinon, discovered a few years ago and recently republished as CPI I 55. The identity of the Ptolemaic dignitary honoured with a statue around 163–145 BC and the composite nature of the association of several military groups, some from abroad (Trales from Thrace, Masyles from Numidia), others domestic ("Persians" and Cyrenaeans), have given rise to a reassessment of the dedications made by military groups in Alexandria, Egypt and the Ptolemaic possessions.
[el] Οι Έλληνες του Πόντου έχουν μέσα στον Ελληνισμό μια ισχυρή ταυτότητα που συνδέεται με την μοναδικότητα του αρχικού έδαφός τους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών που θεσπίστηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923). Οι πρόσφυγες που ζουν από τότε σε διασπορά στην Ελλάδα και στον κόσμο (Ρωσία, Αμερική, Γερμανία, Αυστραλία), διαμόρφωσαν ένα διεθνικό‑δίκτυο‑χώρο στον οποίο έχτισαν τόπους μνήμης (εκκλησίες, μοναστήρια, μνημεία) με μια πολύ πλούσια εικονογραφία. Τα δραστήρια συνειρμική δίκτυά τους (ομοσπονδίες, Συνέδρια) εξασφαλίζουν τη μετάδοση της ταυτότητάς τους με βάση την συνέχεια της ιστορίας τους από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και, από το 1888, το αίτημα της αναγνώρισης της "γενοκτονίας" (1919‑1923) της οποίας ήταν θύματα. Ο Πόντιος ήρωας, η εικόνα της Παναγίας Σουμελά, η λύρα, οι χοροί και η γλώσσα (η ποντιακή διάλεκτος), η οποία εκφράζεται μέσα από τραγούδια και το θέατρο, είναι τα δυνατά σημεία αυτής της εικονογραφίας που υποστηρίζει την αξίωσή τους για το "Δικαίωμα και την υποχρέωση αναμνήσεως".

[en] The Pontic Greeks have within the Hellenism a very strong identity related to the singularity of their territory of origin which they had to leave during the exchange of the populations enacted by the treaty of Lausanne (1923). Refugees, alive since then as a diaspora in Greece and in the world (Russia, America, Germany, Australia), they constituted a transnational space-network in which they arranged places of memory (churches, monasteries, memorials) carrying a very rich iconography. Their active associative networks (federations, congresses) ensure the transmission of their identity based on a continuity of their history since the Byzantine empire of Trebizond and, since 1888, on the claim of the recognition of the "genocide" (1919‑1923) of which they were victims. The pontic hero, the icon of Panagia Sumela, the lyre, the dances and their language (the pontic dialect) which is expressed through the songs and the theatre, are the strong points of this iconography support of their claim of "a right and a duty to remember".
[el] Οι αναπαραστάσεις του ρεμπέτικου στις ελίτ των αριστερών διανοουμένων μεταξύ του εμφυλίου πολέμου και της δικτατορίας χαρακτηρίζονται από αμφιθυμία. Εάν κάποιες μειοψηφικές φωνές προβάλλουν το μουσικό ενδιαφέρον του είδους, οι περισσότεροι αριστεροί διανοούμενοι εμμένουν στις θεματικές του, προκειμένου να τις στιγματίσουν για έλλειψη μαχητικότητας, μοιρολατρία, προάσπιση των ναρκωτικών και της πορνογραφίας, σημεία κατ'εκείνες της προσχώρησής του στο λούμπεν προλεταριάτο και στις δυνάμεις της αντίδρασης. Αυτή η θεώρηση, κυρίαρχη από το 1940 έως και το 1960, αμφισβητείται ωστόσο από τμήμα των προοδευτικών ελίτ. Τέλος, εάν ο κυρίαρχος λόγος των αριστερών ελίτ έως τη χούντα στιγματίζει το ρεμπέτικο, οι λαϊκές τάξεις το υιοθετούν μαζικά, ευαίσθητες στην εγγραφή του σε μια παράδοση αποστασίας.

[en] The representations of rebetiko among the intellectual elites of the left between the civil war and the dictatorship are ambivalent. Although certain minority voices highlighted the musical interest of the genre, the majority of leftist intellectuals dwelt on its themes in order to stigmatise its lack of combativeness, its fatalism, and its apology for drugs and pornography – all signs, according to them, of belonging to the lumpen-proletariat or to reactionary forces. This view, which was dominant from the forties to the sixties, is nonetheless challenged by certain progressive elites. Yet even though the greater part of leftist elite discourse up until the military coup condemned rebetiko, the popular classes adopted it en masse, sensitive to the fact that it belonged to a tradition of dissidence.
[el] Σχεδόν τριάντα χρόνια διαπραγματεύσεων, συζητήσεων, ανταλλαγών, επισκέψεων, όχι λιγότερο από 88 ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών μεταξύ του 1974 και του τέλους του 2003, δύο εκθέσεις ανά έτος από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ... όλα αυτά για να επιβεβαιώσουν κάποιες αρχές και σημεία κλειδώματος γνωστά από το 1977. Αυτές οι προσπάθειες που θα μπορούσαν να θεωρηθούν μάταιες θα ήταν αρκετά για να απελπίσουν τις καλύτερες ευχές.Παρόλα αυτά, εάν η κατάσταση είναι αποκλεισμένη στο επίπεδο των κυβερνήσεων, πολλές πρωτοβουλίες για την προσέγγιση των κοινοτήτων γεννιούνται, συχνά με πρωτοβουλία δασκάλων, συνδικαλιστών, ανδρών και γυναικών με γράμματα ή καλλιτέχνες, μερικές φορές με την υποστήριξη διεθνών οργανισμών. Ακόμη και αν η επιρροή τους δεν φτάνει τόσο πολύ ώστε να ανατρέψουν τις πολιτικές, ακούγεται σταδιακά η φωνή τους, και αυτό, με την αξιοπρέπεια, ότι στο πεδίο αυτό η διχοτόμηση είναι αγκυροβολημένη στα γεγονότα και στα μυαλά εξ αιτίας ενός φαινομένου θυματοποίησης.

[en] Nearly thirty years of negotiations, discussions, exchanges, visits, no less than 88 United Nations resolutions between 1974 and the end of 2003, two reports a year by the Secretary‑General of the United Nations ... all this to reaffirm some principles and blocking points known since 1977. These efforts that could be considered vain would have enough to despair the best wishes.Nevertheless, if the situation is totally blocked at the level of the governments, many initiatives for a rapprochement between the communities are born, often on the initiative of teachers, trade unionists, men and women of letters or artists, sometimes with the support of international organizations. Even if their influence does not go so far as to shake up the policies, their voice is gradually heard, and this, with all the more merit that in the field the division is anchored deeply in the facts and in the minds at the favour of a phenomenon of victimization.
[el] Ο υπερρεαλιστικός άνδρας δεν περιορίζεται μόνο στο να θαυμάζει τη γυναίκα, αλλά επιθυμεί να τη "φάει". γι' αυτόν η γυναίκα έχει τα χαρακτηριστικά ενός καρπού που επιθυμεί να καταναλώσει. Άλλωστε, ο Lévi-Strauss επισημαίνει την εξίσωση ανάμεσα στις πράξεις του τρώγω και του συνουσιάζομαι. Οι γάλλοι υπερρεαλιστές αλλά και ο Εμπειρίκος, συχνά ο Ελύτης και πιο σπάνια ο Εγγονόπουλος αποδίδουν μέρη του γυναικείου σώματος ως γευστικούς καρπούς που οι ερωτικοί άνδρες θέλουν να γευτούν. Αυτές οι τροφικές αναπαραστάσεις της γυναίκας φαίνεται να εγκλείουν διακυβεύματα ψυχολογικά και φαντασιακά. Ο άνδρας επιθυμεί να καταναλώσει και να κατακτήσει τη γυναίκα. Η κατανάλωση του επιτρέπει να αποκτήσει τουλάχιστον συμβολικά αυτή ή εκείνη την ιδιότητα μιας συνθήκης, μιας κατάστασης ή ενός αντικειμένου που επιθυμεί, ή να δηλώσει την αποτελεσματική κατάκτησή τους. Κατανάλωση, κατάκτηση, κανιβαλισμός, στοματικό στάδιο είναι στενά δεμένα με τις γυναικείες αναπαραστάσεις στο υπερρεαλιστικό πεδίο. Η γυναίκα γίνεται καταναλώσιμο αντικείμενο αλλά και φορέας σημασιών, φαντασιακά φορτισμένος που επιφέρει συμβολικά και πραγματικά, ατομικά και κοινωνικά αποτελέσματα. Αυτές οι αναπαραστάσεις επιτρέπουν την "κατασκευή" και την ποιητική σκηνοθεσία της εξωτερικής αλλά και της εσωτερικής-ψυχικής πραγματικότητας.Στο πλαίσιο της μελέτης αυτής, σκοπός μας είναι να εξετάσουμε τις ποιητικές αυτές αναπαραστάσεις και τις συμβολικές και μεταφορικές τους διαστάσεις, τις οποίες θα αποκρυπτογραφήσουμε προσφεύγοντας στη λογοτεχνική και την ψυχαναλυτική θεωρία.

[en] The surrealist man not only admires the woman, he wants to "eat" her; for him, the woman personifies the traits of a delicious fruit he wants to consume. Moreover, Lévi-Strauss points out the equivalence between the act of eating and that of copulating. The French surrealists, as well as Embirikos, sometimes Elytis, and occasionally Engonopoulos, liken the female body parts to beautiful fruit that erotic men want to taste. These food representations of women seem to contain both psychological and imaginary issues. For the surrealists, man desires to consume and possess the woman. Consumption can acquire at least symbolically a particular attribute of a condition, state or a desirable object, or to mark the effective possession. Consumption, possession, cannibalism, oral stage are closely related to representations of women in the surrealistic field. The woman becomes a consumable object but also a subject carrier of meaning, charged of imaginary that exercises individual and social, symbolic and real effects. These representations allow to "build" and to bring on the poetry scene both external reality and inner psychic reality.In the frame of this study, the aim is to examine the surrealistic representations of women and their symbolic and metaphorical dimensions. These dimensions will be analysed based on literary theory and psychoanalytic theory.
[el] Διασταυρούμενες ματιές στις ελληνο-ρουμανικές πολιτισμικές διαμεσολαβήσεις: Ο απολογισμός ενός αιώνα (20ός αι)Στην παρούσα προσέγγιση, θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω, μέσα από το έργο μιας πλειάδας ελλήνων και ρουμάνων μελετητών, τα συγκλίνοντα ενδιαφέροντα, τις θεματολογικές ομοιότητες, καθώς και ορισμένες μεγάλες κατηγορίες ερευνών που απασχόλησαν και τις δυο πλευρές στη διάρκεια του 20ού αιώνα, και αφορούσαν στις ελληνο-ρουμανικές πολιτισμικές διαμεσολαβήσεις στη διαχρονικότητα και τη συγχρονικότητα. Εντοπίζουμε ένιες συγκλίνουσες στάσεις αναφορικά με τη μελέτη της βυζαντινής και μεταβυζαντινής παράδοσης (τόσο στο ιδεολογικό πεδίο όσο και στο φιλολογικό), την πρόσληψη των ιδεών του Διαφωτισμού και τη διαμόρφωση του νεωτερικού πνεύματος, του λογοτεχνικού συγκριτισμού, του εκπαιδευτικού συστήματος και της θέσης που κατείχε η ελληνική γλώσσα, των ροπών της ιστοριογραφίας στον 20ό αιώνα (ιστορία των ιδεών, των νοοτροπιών, οικονομική και κοινωνική ιστορία). Ασφαλώς στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος παραμένουν, όχι αναίτια, μείζονα και πολύμορφα φαινόμενα, όπως είναι ο φαναριωτισμός και η ελληνική διασπορά στη Ρουμανία.

[en] In this approach I will attempt to sketch, using the work of a vast range of Greek and Romanian intellectuals, the reciprocal interests, thematic resemblances as well as a few important research directions pursued by both sides throughout the 20th century concerning diachronic and synchronic Greco-Romanian cultural transfers. There are many converging attitudes regarding the study of the Byzantine and post-Byzantine tradition (on the ideological front as well as the literary one), the way the Enlightenment ideas were received and the formation of the modern way of thinking, literary comparatism, the education system and the place of the Greek language, the ideological changes in historiography in the 20th century (history of ideas, history of mentalities, socio-economic history). Granted, a few major and versatile phenomena remain at the epicentre of it all, such as Phanariotism and the Greek diaspora in Romania.
[el] Το άρθρο παρουσιάζει διάφορες παρατηρήσεις που έχουν γίνει κατά τη διάρκεια των ετών στο forum των Φιλίππων και οι οποίες δύσκολα εντάσσονται σε µια οριστική δηµοσίευση. Ι. Πολλές βαθύνσεις σε πλάκες, ιδιαίτερα στο βορειοδυτικό τµήµα του πλακόστρωτου, όπου έξι κατασκευές για την ένθεση κρίκων, ίσως χρησιµοποιούνταν από τους άρχοντες της αποικίας για να δέσουν τα άλογά τους, ενώ πέντε τετράγωνες οπές (δύο εξ αυτών διαµπερείς) έχουν γίνει ίσως για τη στερέωση στύλων. ΙΙ. ∆ηµοσίευση δώδεκα επιδαπέδιων παιχνιδιών " κουτσό " (µόνο ένα εξ αυτών έχει εικονογραφηθεί στην µέχρι τώρα βιβλιογραφία), η κατανοµή των οποίων αποτελεί ίσως ένδειξη για τη χρήση του χώρου. Σε παράρτηµα παρουσιάζονται εν συντοµία πέντε τέτοια επιδαπέδια παιχνίδια " κουτσό " (τέσσερα εξ αυτών στην εµπορική αγορά και ένα στην Εµπορική Οδό). ΙΙΙ. Τµήµα ενός µαρµάρινου ηλιακού ρολογιού, το οποίο ίσως ήταν τοποθετηµένο αρχικά κοντά στην Εµπορική Οδό, κοντά στο forum. IV. Τµήµα πλάκας αποχωρητηρίου, η οποία εντοπίστηκε σε επίχωση, η οποία πιθανώς χρονολογείται πριν από τα µέσα του 2ου αι. µ.Χ., η αρχική θέση του οποίου όµως δεν είναι δυνατόν να διευκρινιστεί.

[en] The article presents various observations that have been made at the forum of Philippi over the years but are difficult to integrate into a single definitive publication. I. Several depressions have been made in the slabs, especially in the northwestern section of the pavement: six spaces to insert rings may have been used by colony officials to tether their horses, and five square holes (two go all the way through) that could have served to fix poles. II. Publication of 12 gameboards engraved on the pavement (only one of which has been illustrated so far), the distribution of which perhaps indicates the areas of the forum that were actually frequented; in an appendix, a brief presentation of 5 other gameboards (4 in the agora, 1 on Commerce Street). III. Fragment of a marble sundial, which was perhaps originally placed on Commerce Street near the forum. IV. Fragment of a latrine slab found in the fill, probably dated to before the mid-2nd century AD, the original position of which cannot be determined.
[el] Περίληψη : Ένα μεγάλο μέρος της κοινότητας της Ολύμπου, ενός χωριού της Καρπάθου, ζει σήμερα στη μετανάστευση, αλλά οι κάτοικοί του θέλουν να μεταδώσουν την ταυτότητά τους και τις ιδιαιτερότητές της. Είναι εν μέρει ο ρόλος που ανατίθεται στους συλλόγους που τους συγκεντρώνουν στους τόπους εξορίας τους, στην Ελλάδα ή εκτός Ελλάδος, είναι επίσης ο ρόλος του ραδιοφώνου που επιτρέπει συνδέσμους σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει τις δραστηριότητες αυτών των συλλόγων στη Βαλτιμόρη, τη Ρόδο και τον Πειραιά, καθώς και εκείνες των ραδιοφώνων που εκπέμπουν από την Όλυμπο.

[en] Abstract: A large part of the village community of Olympos, a village on Karpathos island, lives today in emigration, but its inhabitants are keen on transmitting their identity and its specificities. It is partly the role assigned to the associations which bring them together in their places of exile, in Greece or outside Greece, it is also the role of the radio which allows links on a global scale. This article presents the activities of these associations in Baltimore, Rhodes and Piraeus, and those of the radios broadcasting from Olympos.
[el] Ο Αντώνιος, η Κλεοπάτρα και οι διονυσιακοί τεχνίτες στην Κύπρο.Στο άρθρο αυτό προτείνεται μια νέα χρονολόγηση για τρεις αναθηματικές επιγραφές στην Παφία Αφροδίτη, που αναφέρουν τους διονυσιακούς τεχνίτες της Κύπρου. Οι θεοί Ευεργέτες, των οποίων η λατρεία συνδέεται με εκείνη του Διονύσου είναι σίγουρα ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα. Στην Πάφο, η παράξενη αυτή λατρεία μπορεί να αποτελεί συνέπεια της συνάντησης της Ταρσού, που διηγείται ο Πλούταρχος. Τα κείμενα αυτά προσφέρουν νέα δεδομένα για την περίοδο της λεγόμενης" παλινόρθωσης " των Λαγιδών στην Κύπρο.

[en] Antony, Cleopatra and the Dionysiac artists in Cyprus.This paper proposes a new dating for three inscriptions dedicated to Paphian Aphrodite and related to the association of Dionysiac artists in Cyprus. These documents mention the "Euergetai" gods whose worship is associated with that of Dionysos, and who must be Antony and Cleopatra. At Paphos, the institution of this peculiar cult could follow the meeting in Tarsus made famous by Plutarch. These documents shed new light on the chronology of the so‑called "restoration" of the Lagids in Cyprus.