BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Η εργασία αυτή αναφέρεται στην υφιστάμενη αλληλεξάρτηση ανάμεσα στη Μνήμη της επιβίωσης κατά τον Πόλεμο και την ίδια την επιβίωση αυτής της Μνήμης. Τονίζει ότι δεν είναι δυνατό να ασχολείται κανείς με την Μνήμη της επιβίωσης χωρίς να ασχολείται ταυτόχρονα με το κρίσιμο ερώτημα της επιβίωσης αυτής της Μνήμης. Με παράδειγμα τη Μνήμη δυο γενιών ανθρώπων οι οποίοι επέζησαν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σε μία αγροτική κοινότητα της Λευκάδας, το άρθρο αναπτύσσει την κεντρική ιδέα σε τρεις τομείς. Πρώτα μελετά το περιεχόμενο αυτής της Μνήμης, δηλ. πώς κρατά τις διαφορετικές πρακτικές οι οποίες υιοθέτησε ο πληθησμός για να επιβίώσει τους περιορισμούς της ιταλικής κατοχής (1941-1943). Έπειτα τονίζει ότι αυτή η Μνήμη η οποία εδώ παρουσιάζεται, είναι μία ανάμεσα σε πολλές, μία αναπαράσταση την οποία συναντήσαμε κατά την δική μας προφορική έρευνα το 1981 και το 1982. Τώρα τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα, ποιός στο μέλλον θα εξασφαλίσει την διάτηρηση αυτής της Μνήμης μετά το θάνατο των τελευταίων μαρτύρων; Τελικά το άρθρο αναρωτιέται αν η διατήρηση αυτής της Μνήμης είναι η δουλειά της κοινήτητας ή μία λόγια δουλειά των ειδικών και των επαγγελματιών της Μνήμης.

[fr] Cet article se réfère à l'interdépendance existante entre la mémoire de la survie sous la Guerre et la survie même de cette mémoire. Il souligne qu'il n'est pas possible de traiter la mémoire de la survie sans traiter en même temps la question cruciale de la survivance de cette mémoire. Ayant comme exemple la mémoire orale de deux générations de survivants de la Seconde Guerre mondiale dans une communauté rurale de l'île ionienne de Leucade, l'article essaie de développer l'idée centrale sur trois plans. D'abord, il se réfère au contenu de cette mémoire, à savoir comment celle-ci sauvegarde les multiples pratiques de survie adoptées par la population afin de survivre à la situation provoquée par les restrictions de l'occupant italien (1941-1943). Ensuite, il met l'accent sur le fait que la mémoire des survivants présentée est une – parmi plusieurs autres – reconstruction du vécu sous les Italiens, celle effectuée lors de notre enquête orale, en 1981 et 1982. Une question cruciale se pose alors : qui assurera dans l'avenir la conservation de cette mémoire de survie après la mort des derniers témoins ? Finalement l'article se demande si la survivance de cette mémoire est une affaire de la communauté ou bien une affaire " savante " laissée aux spécialistes et professionnels de la mémoire.
[el] Σε σωστική ανασκαφική έρευνα σε οικόπεδο της περιοχής του νότιου νεκροταφείου της αρχαίας πόλης του Άργους διερευνήθηκαν συνολικά 71 τάφοι κλασικών και ελληνιστικών χρόνων. 50 νοµίσµατα (39 αργυρά και 11 χάλκινα) βρέθηκαν σε 24 τάφους και συνόδευαν 29 από το σύνολο των 52 ταφών που αποκαλύφτηκαν σ' αυτούς. Τα νοµίσµατα προέρχονται από το εγχώριο νοµισµατοκοπείο του Άργους (7), αλλά από νοµισµατοκοπεία γειτονικών πόλεων, της Αίγινας (3), της Αλέας (1), των Κλεωνών (2), της Κορίνθου (4), της Σικυώνας (20), της Τεγέας (1), του Φενεού (1) και του Φλιούντος (10). Το αρχαιότερο, το Ν25 της Σικυώνας, χρονολογείται γύρω στο 460 π.Χ., ενώ το νεότερο στα τέλη του 3ου αι. Η µελέτη των εικονογραφικών τύπων οδήγησε στη διαπίστωση µίας τάσης στην επιλογή θεµάτων που αφορούν στις αντιλήψεις της εποχής σχετικά µε τη µεταθανάτια ζωή. Η ανίχνευση αυτής της τάσης συνηγορεί µε µία ερµηνεία της χρήσης νοµισµάτων σε τάφους ως ένα είδος συµβολαίου µεταξύ του νεκρού και των χθόνιων θεοτήτων. Το νόµισµα αποτελεί εγγύηση ότι ο συγκεκριµένος νεκρός αξίζει την προστασία και τη µέριµνα τους για τη ψυχή του στον Άδη και ότι σε αντάλλαγµα αυτές θα τις εξασφαλίσουν.

[fr] Au cours de fouilles de sauvetage réalisées sur un terrain situé au‑dessus de la nécropole Sud de la ville ont été mises au jour 71 tombes classiques et hellénistiques. 50 monnaies (39 en argent et 11 en bronze) ont été retrouvées dans 24 tombes. Elles ont été émises par Argos (7), Égine (3), Aléa (1), Cléones (2), Corinthe (4), Sicyone (20), Tégée (1), Phénéos (1) et Phlionte (10). La plus ancienne (no 25 de Sicyone) remonte à 460 av. J.‑C. environ, la plus récente datant de la fin du iiie s. L'étude des types révèle qu'ils ont été choisis, conformément aux croyances de l'époque, en raison de leur relation avec la vie après la mort. En poussant plus avant l'analyse, on constate que les monnaies retrouvées en tombe constituent une forme de contrat passé entre le mort et les dieux chthoniens. La monnaie assure que l'âme du mort en question mérite leur protection et leur sollicitude dans l'Hadès.
[el] Η ανάγνωση των γραπτών τεκµηρίων (τεχνικές εκθέσεις Ελλήνων και Γάλλων µηχανικών και µεταλλευτικοί χάρτες της Compagnie Française des Mines du Laurium), τα οποία περιγράφουν τα αρχαία µεταλλευτικά έργα, τις τεράστιες αποθέσεις της αρχαίας εξόρυξης (εκβολάδες), του εµπλουτισµού (πλυνίτες) και της τήξης (σκωρίες), στη θέση Καµάριζα, κατά την επανέναρξη των εργασιών στο Λαύριο του 19ου αι., µάς επιτρέπει να την ταυτίσουµε µε τη Μαρώνεια (κατ' αναλογίαν µε τη Μαρώνεια της Θράκης). Επίσης µάς δίνει µία εικόνα εξαιρετικά ακριβή των γιγαντιαίων και πρωταρχικών έργων των Αρχαίων στους τοµείς κυρίως των µεταλλευτικών φρεάτων Hilarion No1, Serpieri No1, Jean Baptiste No1. Γι' αυτήν την επανέναρξη δίνεται έµφαση στην εξόρυξη των φλεβών στο φρέαρ Jean Baptiste No1 σε βάθος µόλις 28 µ. και του πλούσιου κοιτάσµατος του αργυροµολυβδούχου µεταλλεύµατος στα 76 µ., µήκους 500 µ. και πάχους 2‑8 µ., πιθανότατα στα χρόνια γύρω από το ορόσηµο του 483 π.Χ.

[fr] La lecture des documents modernes (rapports techniques des ingénieurs grecs et français et cartes minières de la Compagnie Française des Mines du Laurium, élaborés lors de la reprise des travaux miniers à Camariza du Laurium au xixe s.) qui décrivent les restes des travaux miniers antiques à Camariza, qu'il s'agisse des terres accumulées en quantités considérables au fur et à mesure de l'extraction (haldes), des plynites rejetées au cours de la concentration ou des scories issues de la fusion, permet de localiser en ce lieu la Maronée antique, ainsi baptisée par analogie avec la Maronée de Thrace. Ils nous livrent même une image étonnamment précise de ces travaux pionniers, réellement gigantesques, très précisément aux puits miniers Hilarion N° 1, Serpieri N° 1, Jean Baptiste N° 1. Les rapports relatifs au puits Jean Baptiste N° 1 mettent particulièrement en exergue l'antique extraction des veines à une profondeur d'à peine 28 m et la présence d'un riche gisement de plomb argentifère à 76 m, sur une longueur de 500 m et une épaisseur de 2 à 8 m, qui est, très probablement, le fameux " contact " repéré en 483 av. J.‑C.
[el] Τα σπουδαιότερα στοιχεία που διαθέτουμε για την αρχαϊκή πολυχρωμία είναι τα έγχρωμα γλυπτά που βρέθηκαν στις ανασκαφές της Ακρόπολης των Αθηνών τη δεκαετία του 1880. Την εποχή εκείνη σώζονταν ακόμη χρώματα, που ήταν συχνά αρκετά ζωηρά και τα οποία έχουν σε μεγάλο βαθμό χαθεί. Η καλύτερα διατηρημένη κόρη είναι εκείνη με τον αριθμό 682, όπως προκύπτει από τις υδατογραφίες της εποχής και από ένα εκμαγείο του 1910, το οποίο χρωματίστηκε λίγο αργότερα με νερομπογιές και με τα υπολείμματα χρωμάτων που σώζονταν ακόμη τότε. Το εκμαγείο φυλάχθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Καθαρίστηκε το 2005 και χρησιμοποιήθηκε για ένα ακόμα εκμαγείο, που δίνει πολλές πληροφορίες για το διάκοσμο. Το νέο αυτό εκμαγείο χρησιμοποιήθηκε για να συμπληρωθούν τα τμήματα που έλειπαν, όπως οι σπασμένες μπούκλες, οι βραχίονες, οι παλάμες και οι πτυχές. Εξετάζοντας όλα τα ίχνη του γραπτού διακόσμου στο μάρμαρο, το εκμαγείο και τις υδατογραφίες, κατέστη δυνατό να αναπαραστήσουμε εξ ολοκλήρου ένα παράδειγμα ενός σημαντικού τύπου υστεροαρχαϊκού γλυπτού.

[fr] Pour se faire une idée de la polychromie ancienne, les éléments les plus significatifs dont nous disposions sont les restes de la sculpture colorée mis au jour sur l'Acropole d'Athènes dans les années 1880. À l'époque, existaient encore souvent des couleurs brillantes, à présent largement perdues. D'après des aquarelles contemporaines et un moulage daté de 1910 et coloré peu après à partir des aquarelles et des traces de polychromie autrefois encore visibles, la korè la mieux préservée était Acro 682. Ce moulage, conservé au musée national d'Archéologie à Athènes, a été nettoyé en 2005 et utilisé pour un moulage ultérieur, qui nous informe amplement sur la décoration. Nous avons utilisé ce nouveau moulage pour compléter les parties manquantes comme les boucles cassées, les bras, les mains et les plis. En examinant tous les vestiges de la décoration sur l'original, sur le moulage et sur les aquarelles il est possible de reconstituer un exemple d'un type significatif de la sculpture tardive archaïque.
[el] Η γνώση που διαθέτουμε σήμερα για την πολυχρωμία της ελληνιστικής γλυπτικής της Δήλου ενισχύθηκε από μια διεπιστημονική έρευνα, που διεξαγόταν για δέκα σχεδόν χρόνια. Κάνουμε εδώ έναν κριτικό απολογισμό των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό, την ανάλυση και την ερμηνεία των καταλοίπων των χρωμάτων. Η συστηματική χρήση του βιντεομικροσκοπίου και της φασματοσκοπίας φθορισμού ακτίνων Χ, απέδειξε τη χρησιμότητά της. Το πρωτόκολλο αυτό μας επιτρέπει σήμερα να εκτιμήσουμε σε όλο της το φάσμα τον πλούτο της δηλιακής παλέτας χρωμάτων. Η μικροστρωματογραφική παρατήρηση των ζωγραφικών στρωμάτων και υποστρωμάτων που ήλθαν στο φως τεκμηριώνει την εργασία του ζωγράφου και του επιχρυσωτή. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, επιτρέπει να αναγνωρίσουμε αληθινές τεχνικές ζωγραφικής, στα πλαίσια των οποίων το παιχνίδι της φωτοσκίασης κατέχει μια πρωτόγνωρη και αναπάντεχη θέση. Μια τέτοια δεξιοτεχνία μας υποχρεώνει να θέσουμε σε νέες βάσεις το ζήτημα της έκθεσης των χρωματιστών και επιχρυσωμένων αυτών γλυπτών. Ωστόσο, και παρά τη συμβολή των μεθόδων που προαναφέρθηκαν, πολλά ερωτήματα παραμένουν σήμερα αναπάντητα. Τα ερωτήματα αυτά απαριθμούνται και πιστεύουμε ότι θα απαντηθούν όσο η έρευνα εξελίσσεται.

[fr] Notre connaissance de la polychromie de la sculpture hellénistique de Délos bénéficie aujourd'hui des fruits d'une recherche interdisciplinaire conduite pendant près de dix ans. On esquisse ici un bilan critique des méthodes utilisées pour la caractériser, en matière de détection, d'analyse et d'interprétation des vestiges chromatiques. Le recours systématique et conjoint au vidéomicroscope et à la spectrométrie de fluorescence X a fait ses preuves. Ce protocole permet aujourd'hui d'apprécier dans toute sa richesse la " palette délienne ". L'observation microstratigraphique des couches et des sous-couches picturales mises en évidence documente les gestes du peintre comme du doreur à la feuille. Elle permet aussi de reconnaître dans certains cas de vraies techniques picturales, au sein desquelles les jeux d'ombre et de lumière occupent une place inédite et inattendue. Une telle virtuosité oblige à poser en des termes nouveaux les questions des contextes de réception de ces sculptures peintes et dorées. Pour autant, en dépit des " lumières " qu'apporte le recours aux différentes méthodes précitées, bien des questions restent aujourd'hui encore dans l'ombre. On en dresse ici la liste, appelée à disparaître progressivement au fil des progrès de la recherche.
[el] Τα σχέδια του θεάτρου της Μιλήτου: πρακτικές αρχαίων εργοταξίων.Το 2014 και το 2015 ανακαλύφθηκαν χαράγµατα στους τοίχους του θεάτρου της Μιλήτου. Πρόκειται για προφίλ και όψεις αρχιτεκτονικών στοιχείων των αυτοκρατορικών φάσεων του κτηρίου, τα οποία ανήκουν σε ένα σύνολο που αριθµεί σήµερα πάνω από εκατόν τριάντα σχέδια και µας διαφωτίζει για το αρχιτεκτονικό σχέδιο και τη χρήση του στα εργοτάξια στην αρχαιότητα. Με βάση αυτό το σύνολο, µπορούµε να ερµηνεύσουµε µερικά σχέδια της Μιλήτου: ένα σύνολο σχεδίων στο υποσκήνιο, που περιλαµβάνει τα κυµάτια της βάσης και της επίστεψης του βάθρου που αποτελούσε την κεφαλή του στηθαίου του κοίλου της αυτοκρατορικής εποχής (2ος αι. µ.Χ.) και µια µελέτη του αετώµατος για την πρώτη scaenae frons (1ος αι. µ.Χ.) καθώς και µια αναπαράσταση των τόξων του δυτικού αναλήµµατος (2ος αι. µ.Χ.) στο κάτω τµήµα του τοίχου αυτού. Παρουσιάζονται τέλος ένα ανέκδοτο σχέδιο της Οστρούτσα και µια ερµηνεία δύο σχεδίων της Αφροδισιάδος, που έχουν µείνει ως τώρα ανεξήγητα.

[fr] Des tracés incisés ont été identifiés en 2014 et 2015 sur les murs du théâtre de Milet. Ces profils et élévations d'éléments architecturaux des phases impériales de l'édifice s'inscrivent dans un corpus qui compte aujourd'hui plus de cent trente épures et nous éclaire sur le dessin d'architecture et son usage sur les chantiers de construction dans l'Antiquité. À la lumière de ce corpus, on peut interpréter quelques épures de Milet : un ensemble de dessins dans l'hyposkènion, comprenant les moulures de base et de couronnement du piédestal formant la tête du parapet de la cavea impériale (iie s. apr. J.‑C.) et une étude de fronton pour la première scaenae frons (ier s. apr. J.‑C.) ainsi qu'une représentation d'arcs de l'analemma Ouest (iie s. apr. J.‑C.) dans la partie basse de ce mur. Sont enfin présentés un inédit d'Ostroucha et une interprétation de deux dessins d'Aphrodisias jusqu'alors inexpliqués.
[el] Μετά την κατάρρευση των προγραμματισμένων οικονομιών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, οι νέες κυβερνήσεις έπρεπε να δημιουργήσουν θεσμούς ικανούς να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της νέας εποχής και τις επιταγές της φιλελεύθερης οικονομίας. Έπρεπε να αντιμετωπίσουν το εθνικιστικό ρεύμα που διείσδυσε τα Βαλκάνια, όπως και σε άλλα μέρη του κόσμου, την Αφρική ή την Ασία ή ακόμα και την Ευρώπη, τους Βάσκους ή την Καταλονία. Ωστόσο, απαιτείται μια ειδική μελέτη για να κατανοηθούν τα προβλήματα που έχουν προκύψει στα Βαλκάνια, όπως οι μετακινήσεις πληθυσμών, ο εκσυγχρονισμός των πόλεων μετά από τέσσερις δεκαετίες "πραγματικού σοσιαλισμού" με τους χαρακτήρες αυτής της νέας εποχής. Είναι επίσης σημαντικό να αναλυθούν οι σημαντικές κοινωνικο‑οικονομικές εξελίξεις που σημειώθηκαν στις Βαλκανικές χώρες από το 1989.

[fr] Après l'effondrement des économies planifiées du Sud‑Est européen, les nouveaux gouvernements au pouvoir durent créer des institutions capables de répondre aux besoins de l'ère nouvelle et aux impératifs de l'économie libérale. Ils durent faire face au courant nationaliste qui pénétra les Balkans, comme d'autres parties du monde, Afrique ou Asie, ou même en Europe, au Pays basque ou en Catalogne. Une étude spécifique est nécessaire pour comprendre les problèmes qui ont surgi dans les Balkans, comme les déplacements de population, la modernisation urbaine après quatre décennies de " socialisme réel " avec les caractères de cette ère nouvelle. Il est aussi important d'analyser les développements socioéconomiques majeurs survenus dans les pays balkaniques depuis 1989.
[el] Η ανασκαφή του πηγαδιού 883, που πραγµατοποιήθηκε από την γαλλική αρχαιολογική αποστολή του Κιτίου στη θέση Παµποῦλα (2017-2018), έφερε στο φως πληθώρα αρχαιοζωολογικών καταλοίπων από επίχωση που χρονολογείται στον 4ο αιώνα µ.Χ. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει τα αποτελέσµατα της µελέτης που πραγµατοποίησε οµάδα αρχαιοζωολόγων και η οποία κατέδειξε την παρουσία µεγάλης ποικιλίας ζώων (βοοειδή, σαρκοφάγα, µαλάκια, πτηνά, τρωκτικά, ερπετά, ψάρια).Το αρχαιοζωολογικό υλικό προσφέρει την δυνατότητα ανασύστασης της ποικιλίας του φάσµατος του ζωικού κόσµου σε έναν τοµέα της αρχαίας πόλης, και της σύνδεσης των ζώων µε τις οικονοµικές και οικιακές δραστηριότητες (κτηνοτροφία, κατανάλωση κρέατος, χρήση βοηθητικών ζώων), όπως αποκαλύπτουν οι ποικίλοι τύποι καταλοίπων (διατροφικά, δευτερογενείς χρήσεις του σκελετού, απόρριψη κουφαριών). Η µελέτη υπέδειξε και την παρουσία ζώων λιγότερο ευδιάκριτων αρχαιολογικά, τα οποία εκµεταλλεύονταν τα διατροφικά κατάλοιπα και λοιπές απορρίψεις των κατοίκων αυτού του οικιστικού τοµέα, στοιχείο που υπογραµίζει την διαπερατότητα ανάµεσα στα αστικά τοπία και στο φυσικό περιβάλλον.

[fr] La fouille du puits 883, menée par la mission française de Kition à Bamboula (2017-2018), a livré de nombreux restes fauniques au sein d'un comblement daté du ive siècle apr. J.‑C. Cet article présente les résultats d'une étude collaborative réalisée par des archéozoologues qui ont mis en évidence une grande diversité animale (bétail, carnivores, coquillages, oiseaux, rongeurs, reptiles, poissons). Ce matériel faunique offre l'opportunité d'aborder le paysage animalier d'un secteur de la ville antique dans sa multiplicité, avec des animaux liés directement aux pratiques économiques et domestiques (élevage, consommation carnée, utilisation d'animaux auxiliaires) dont les déchets s'avèrent de différentes natures (alimentaires, équarrissage, cadavres animaux). D'autres espèces, plus discrètes, ont su profiter des déchets et denrées produites par les habitants de ce quartier, témoignant ainsi de la porosité entre contextes urbanisés et environnements naturels.
[el] Με το άρθρο αυτό προτείνουμε να προβληματιστούμε πάνω στις σχέσεις που οι πνευματικές ελίτ σύναψαν με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, κυρίως στην σύγχρονη εποχή. Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον μας στον νεοελληνικό χώρο, παραλληλίζουμε προσεγγίσεις που προέρχονται κι από άλλους ορίζοντες με σκοπό να μελετήσουμε τους τρόπους λειτουργίας τους.

[fr] Cet article propose une réflexion sur les rapports que les élites intellectuelles ont entretenus avec la culture grecque antique, notamment à l'époque contemporaine. Tout en se concentrant sur l'espace néo-hellénique, il met en parallèle des approches venant d'autres horizons afin d'étudier certaines modalités de leur fonctionnement.
[el] Στο άρθρο αυτό θέτουμε πρώτα το θέμα της σιωπής γύρω από τη γενοκτονία των Εβραίων και την εμπειρία των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης και την αργή ανάδυση αυτής της μνήμης, προβαίνοντας σε μια επισκόπηση της σχετικής ελληνικής βιβλιογραφίας. Έπειτα επικεντρωνόμαστε σε θέματα που σχετίζονται με την επιβίωση νέων Ελληνοεβραίων γυναικών στο στρατόπεδο του Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Το corpus των μαρτυριών στο οποίο γίνονται αναφορές αποτελείται από τα εξής βιβλία: Λίζα Πίνχας, Αντιμέτωπη με το Ολοκαύτωμα. Η Λίζα Πίνχας διηγείται (μεταγραφή- μτφρ. στα ελλ. Γαρυφαλλιά Μίχα), Νάτα ΄Οσμο-Γκατένιο, Από την Κέρκυρα στο Μπιρκενάου και στην Ιερουσαλήμ, Μπέρρυ Ναχμία, Κραυγή για το αύριο, ΄Ερικα Κούνιο-Αμαρίλιο, Πενήντα χρόνια μετά…Αναμνήσεις μιας σαλονικιώτισσας Εβραίας. Προσεγγίζονται ζητήματα όπως η γυναικεία συνθήκη των κρατουμένων, οι σχέσεις με τις συγκρατούμενες, η αλληλεγγύη, η κοινωνικότητα, το αίσθημα της εθνικής ταυτότητας. Ορισμένες απ' αυτές τις παραμέτρους στάθηκαν καθοριστικές για την επιβίωσή τους.

[fr] Dans cet article nous posons d'abord la question du silence sur le génocide des Juifs et l'expérience des camps d'extermination nazis et la lente émergence de cette mémoire, en faisant un survol bibliographique dans la bibliographie grecque.Ensuite nous focalisons sur des sujets qui ont à voir avec la survie de jeunes femmes grecques juives au camp d'Auschwitz-Birkenau. Le corpus des témoignages auquel nous nous référons comporte les livres suivants : Lisa Pinhas, Récit de l'enfer, publié en français en juillet 2016 par la Fondation pour la Mémoire de la Shoah, Nata Osmo‑Gattegno, De Corfou à Birkenau et à Jérusalem (en grec), Berry Nahmias, Cri pour le lendemain (en grec), Erika Kounio‑Amariglio, Pour que le monde entier sache : Thessalonique-Auschwitz et retour (édition en français).Nous traitons des sujets tels que la condition féminine des déportées, les relations avec les autres déportées, la solidarité, la sociabilité, le sentiment d'identité nationale. Certains de ces paramètres ont été cruciaux pour leur survie.
[el] Η µελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη πλήρη δηµοσίευση όλων των στοιχείων που σχετίζονται µε το βωµό των Καισάρων, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς της Θάσου: τα αρχιτεκτονικά λείψανα, η αναθηµατική επιγραφή στον Λεύκιο Καίσαρα, καθώς και το γλυπτό κεφάλι, που ήλθαν στο φως µε την ανασκαφή του µνηµείου. Η ταύτιση του κτίσµατος µε βωµό είναι πλέον ασφαλής, ενώ επιβεβαιώθηκε και η σχέση του ενεπίγραφου µέλους µε το βωµό. Η ύπαρξη µιας δεύτερης αναθηµατικής επιγραφής, πιθανόν στο Γάιο Καίσαρα, είναι πλέον εξαιρετικά πιθανή λόγω της δοµής του µνηµείου. Στο παρόν άρθρο προτείνεται για πρώτη φορά µια αποκατάσταση. Τεκµηριώνεται η συσχέτιση µε την κατασκευή του βωµού δύο υποδοµών βάσεων, οι οποίες βρίσκονται εκατέρωθεν αυτού προς τα ανατολικά, γεγονός που επιβεβαιώνει την ταύτιση της κεφαλής µε έναν από τους δύο νεαρούς ηγεµόνες, µάλλον µε τον Γάιο, παρά µε τον Λεύκιο. Τα νέα αυτά στοιχεία επιτρέπουν την ακριβή χρονολόγηση του µνηµείου µεταξύ 4 και 6 µ. Χ., ενώ ταυτόχρονα τοποθετούν το µνηµείο στη σωστή του θέση στην ιστορία των σχέσεων της Θάσου µε την αυτοκρατορική οικογένεια.

[fr] Cette étude constitue la première publication complète de tous les éléments associés à l'autel des Césars au cœur de l'agora de Thasos : les vestiges architecturaux, la dédicace à Lucius César et la tête sculptée mises au jour lors de la fouille du monument. L'identification de l'édifice à un autel est désormais assurée et l'appartenance du bloc inscrit à ce dernier confirmée. La présence d'une seconde dédicace, vraisemblablement à Caius César, est rendue très probable par la structure du monument, dont une restitution est proposée pour la première fois. L'association à la construction de l'autel des deux soubassements de bases qui le flanquent à l'Est est démontrée, ce qui conforte l'identification de la tête à l'un des deux princes de la jeunesse, dans lequel il faut reconnaître Caius plutôt que Lucius. Ces nouveaux éléments permettent de dater précisément le monument entre 4 et 6 apr. J.‑C. et de lui donner sa juste place dans l'histoire des relations entre Thasos et la famille impériale.
[el] Τα δεδομένα που αναλύονται σε αυτό το άρθρο προέρχονται από την εφαρμογή ενός υβριδικού προγράμματος κατάρτισης στην πολυγλωσσία και στην πολυπολιτισμικότητα στην Ελλάδα. Η κατάρτιση απευθυνόταν σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που δίδασκαν σε μεταναστευτικό και προσφυγικό κοινό σε τάξεις υποδοχής και σε τυπικές τάξεις. Το άρθρο επικεντρώνεται στη δια ζώσης επιμόρφωση και ειδικότερα στις παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν στην τάξη πάνω στο αναστοχαστικό σχέδιο. Εξετάζει τη συμβολή αυτού του εργαλείου και της προσέγγισης που ακολουθήθηκε στους-στις μαθητές-τριες καθώς και στους-στις εκπαιδευτικούς. Το άρθρο αναλύει τις δημιουργίες και τις αλληλεπιδράσεις των μαθητών-τριών τόσο στις τάξεις υποδοχής όσο και στις τυπικές τάξεις. Τα αποτελέσματα φανέρωσαν ότι το κλίμα αποδοχής που δημιουργήθηκε ευνόησε την ανάδειξη των μεταναστευτικών διαδρομών ή των πορειών εξορίας των μαθητών-τριών και του πολύγλωσσου ρεπερτορίου τους, ενώ παράλληλα επέτρεψε στους-στις εκπαιδευτικούς και στους-στις μαθητές-τριες να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους. Ανέδειξαν επίσης τη σύγκλιση των αναγκών μεταξύ μεταναστών και προσφύγων μαθητών-τριών και διαφώτισαν τις πολλαπλές κινητικότητές που διαμορφώνουν τα ρεπερτόριά τους.

[fr] Les données analysées dans cet article sont issues de la mise en œuvre d'un dispositif de formation hybride au plurilinguisme et au pluriculturalisme en Grèce. Cette formation s'adressait aux instituteur-trices qui exerçaient auprès d'élèves immigrés et réfugiés dans des classes d'accueil et ordinaires. L'article se focalise sur la formation en présentiel et notamment sur les interventions menées en classe portant sur le dessin réflexif et examine l'apport de cet outil et de la démarche suivie sur les élèves et leurs enseignant-es. Il analyse ainsi les créations des élèves et les interactions à la fois dans les classes d'accueil et ordinaires. Les résultats ont révélé que le climat d'acceptation établi a favorisé le dévoilement des trajectoires migratoires ou d'exil et des répertoires plurilingues des élèves, tout en permettant aux enseignant-es et aux élèves de mieux se connaitre. Ils ont également montré la convergence des besoins entre les élèves immigrés et réfugiés pour élucider les multiples mobilités qui façonnent leurs répertoires.