[en] Introduction/Background: Basketball is one of the most practiced sports today,with a high incidence of lower limb injuries. The work of flexibility through stretching has been widely used as prevention of injuries and, as a matter of fact, to improve the performance of athletes. Recently, some researches have shown the benefits derived from neural mobilization techniques on flexibility of athletes, however, no studies have been done on basketball players. General objective: To know the effects in non-professional basketball players of a neural mobilization program compared to a static stretching program on the flexibility of hamstrings and soleus. Material and method: The participants were 18 healthy basketball players from non-professional leagues, who were randomly divided into 2 groups (neural mobilization and static stretching). One of the groups performed a neurodynamic technique of sliding, while the other group performed static stretches of hamstrings and soleus. The interventions were covered up in 8 sessions (2 sessions each week). Before and after the intervention program, the flexibility of the hamstring and soleus musculature were evaluated by the Sit and Reach test and the Lunge test respectively. An ANOVA was performed with 1 intrasubject factor (time) with 2 levels (initial evaluation and final evaluation) and 1 intersubject factor (group) with 2 levels (experimental group and control group). Results: Both the neural mobilization program and the static stretching program significantly improved flexibility in the Sit and Reach and Lunge Test. Conclusions: In improving the flexibility of the hamstrings and soleus on basketball players, a neural mobilization program is as effective as a static stretching program.

[gl] Introdución/antecedentes: O baloncesto é un dos deportes máis practicados na actualidade, e presenta unha elevada incidencia de lesións a nivel do membro inferior. O traballo da flexibilidade, a través do estiramento, foi moi utilizado na prevención de ditas lesións e do mesmo modo, para mellorar o rendemento dos seus deportistas. Recentemente, algunhas publicacións demostraron os beneficios derivados das técnicas de mobilización neuromenínxea sobre a flexibilidade en deportistas, non obstante, todavía non existen estudos realizados en xogadores de baloncesto. Obxetivo global: Coñecer os efectos, dun programa de mobilización neuromenínxea en comparación cun programa de estiramentos estáticos, sobre a flexibilidade de isquiotibiais e sóleo en xogadores de baloncesto non profesionais. Material e métodos: Participaron 18 xogadoras de baloncesto sas de ligas non profesionais, que foron divididas aleatoriamente en 2 grupos (mobilización neuromenínxea e estiramento estático). Un dos grupos realizou unha técnica de mobilización neuromenínxea con deslizamento, mentres que o outro grupo realizou estiramentos estáticos de isquiotibiais e sóleo. As intervencións abarcaron 8 sesións (2 sesións cada semana). Antes e despois do programa de intervención evaluouse a flexibilidade da musculatura isquiotibial e do sóleo mediante a proba de Sit and Reach e o Lunge test. Realizouse un ANOVA que tiña 1 factor intrasuxeito (tempo) con 2 niveis (evaluación inicial e final) e 1 factor intersuxeito (grupo) con 2 niveis (grupo experimental e grupo control). Resultados: Tanto o programa de mobilización neuromenínxea como o programa de estiramentos estáticos melloraron significativamente a flexibilidade nas probas avaliadas (Sit and Reach e Lunge Test). Conclusións: Para mellorar a flexibilidade de isquitibiais e sóleo en xogadoras de baloncesto, é igual de efectivo un programa de mobilización neuromenínxea que un programa de estiramentos estáticos.