[en] INTRODUCTlON. Foot's centre of pressure trajectory analysis plays a fundamental role in establishing the biomechanical parterns (1). Although walking and running biomechanics have been widely investigated (2, 3, 4), further studies have not been undertaken on the evaluation of these parameters at a personalised speed on the basis of a maximal running test. METHODS.48 moderately trained participants were divided into 3 groups, according to running perfonnance: highly-trained runners (HTR), middle-lrained runners (MTR), and control (CON). Participants were assessed in: anthropometric characteristics, maximum aerobic speed (MAS), walking and running at individualised speed (i.e. 55% of the threshold speed between walking and running and 85% of MAS, respectively) in both barefoot and shod conditions, in arder to study the initial foot contact (IFC) and CoPT. S.me type of runnmg shoes wlth homogeneous lacing pattern was worn, and the biomechanical analysis order was randomised. Be~een-group and biomechanical conditions differences were tested via analysis of varlance (ANOVA). The significance level was set al 0.05. RESULTS. HTR reached a higher MAS than MTR and CON. Further, MTR got a higher MAS than CON. Time percentage of a total foot roll-over (FRO) when walking barefool, comp.red to shod candition, was shorter in the transition fram heel contact to first rnetalarsal contact, and from heel off to push off in all groups. Total time for FRO when running barefoot was quicker compared to shod condition in all groups. The prevalence of forefoot IFe when running in both barefoot and shod conditions was higher in HTR (44.4% and 38.9%, respectively) than in MTR (33.3% and 26.7%, respectlvely) and CON (13.3% and 0%, respectively). DISCUSSION. Our results show that forefoot lFC becomes more evident when the athlete's performance increases, as prevlously demonstrated (4). The shorter duration of FRO in the barefoot compared to shod running condition could be due to a more natural and anterior IFC. Therefore, according to previous studies (2, 3), running shoes might determine walking and running biomechanics in trained endurance runners. REFERENCES 1. De Coc~ A, Vanrenterghem 1, Willems T, et al. (2008). Gait Posture, 27(4), 669-75 2. B~nacc,1, Saunders PU, Hicks A, et al. (2013). Br 1 Sports Med, 47(6), 387-92 3. Lleberman DE, Venkadesan M, Werbel WA, el al. (2010). Nature, 463, 531-5 4. Hasegawa H, Yamauchi T, Kraemer W1 (2007). 1 Strength Cond Res, 21 (3), 888-93

[gl] INTRODUCCIÓN. A análise da traxectoria do centro de presión do pé (CPP) xoga un rol fundamental no establecemento dos patróns biomecánicos (1). Ainda que a biomecánica de camiñar e correr foron ampliamente estudadas (2,3, 4), a mayoría dos estudos non foron realizados a unha velocidade individualizada en base a unha proba de carreira máxima. MÉTODOS.48 participantes moderadamente adestrados foron divididos en 3 grupos, segundo o seu rendemento en carreira: corredores altamente adestrados (CAA), corredores medianamente adestrados (CMA) e control (CON). Foron avaliados en: características antropométricas, velocidade aeróbica máxima (V AM), camiñar e correr en velocidade individualizada (é dicir, o 55% da velocidade límite entre camiñar e corTer e O 85% da súa VAM, respectivamente), en condición calzada e descalza, para estudar o contacto inicial do pé (CI) e o CPP. Todos empregaron o mesmo tipo de calzado de carreira e calzado homoxéneo, sendO a arde de análise biomecánica aleatoria. As diferentes condicións biomecánicas e entre os grupos, foron estudadas mediante análise de varianza (ANOVA). O nivel de significación fixouse en 0,05. RESULTADOS. O grupo CAA alcanzou unha VAM maior que CMA e CON. Ademais, CMA obtivo unha V AM maior que CON. A porcentaxe do tempo do total da pisada do pé (TTP) ao camiñar descalzo, en comparación coa condición calzado, foi menor na transición do contacto do talón ó primeiro contacto metatarsal e do talón ó despegue do pé en tódo-Ios grupos. O TTP correndo descalzo foi menor en comparación coa condición calzada en tódo-Ios grupos. A prevalencia do Cl de antepé correndo, en ambos condicións calzada e descalza, foi superior nos CAA (44,4% e 38,9%, respectivamente) que nos CMA (33,3% e 26,7%, respectivamente) e CON (13,3% e 0%, respectivamente). DISCUSIÓN.Os nasos resultados amasan que o contacto incial de antepé tórnase máis evidente cando aumenta o rendemento do atleta, como foi demostrado anteriormente (4). A menor duración do TTP correndo en condición descalzo en comparación con calzado pode ser debido a unha forma máis natural e de antepé do Cl. Polo tanto, dacordo con estudos anteriores (2, 3), o calzado deportivo podería determinar a biomecánica da camiñada e da carreira en corredores de resistencia adestrados. REFERENCIAS. 1. De Cock A, Vanrenterghem 1, Willems T, et al. (2008). Gait Posture, 27(4), 669-75 2. Bonacci 1, Saunders PU, Hicks A, et al. (2013). Br J Sports Med, 47(6), 387-92 3. Lieberman DE, Venkadesan M, Werbel WA, et al. (2010). Nature, 463, 531-5 4. Hasegawa H, Yamauchi T, Kraemer WJ (2007).1 Strength Cond Res, 21(3), 888-93