BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Μεταξύ του 1463 και του 1718, επτά πολέμοι αντιτάχθηκαν τη Βενετία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Κρήτη βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτών των συγκρούσεων και η τελική ήττα της Γαληνότατης θα την κάνει να περάσει για αρκετούς αιώνες υπό οθωμανικό έλεγχο. Το κεφάλαιο αυτό επιχειρεί να περιγράψει εν συντομία τη σχέση της Βενετίας με τους Τούρκους πριν από το 1463, τους πρώτους Βενετο-τουρκικούς πολέμους και πιο συγκεκριμένα τους τελευταίους δύο που σφράγισαν την τύχη της Κρήτης. Δείχνει επίσης τις συνέπειες που συνεπάγεται η μόνιμη απειλή, ακόμη και σε ψευδο ειρηνικό χρόνο, για τη ζωή των Κρητικών και την πολιτική της Βενετίας στο νησί.

[en] Between 1463 and 1718, seven wars opposed Venice to the Ottoman Empire. Crete is at the forefront of these conflicts and the final defeat of the Serenissima will make it pass for several centuries under Ottoman control. This chapter attempts to briefly describe the relationship between Venice and the Turks before 1463, the first Venetian Turkish wars and, more precisely, the last two that sealed the fate of Crete. It also shows the consequences that the permanent threat, even in pseudo peacetime, entails for the life of the Cretans and the politics of Venice on the island.
[el] Οι Κρήτες έζησαν σχεδόν πέντε αιώνες υπό βενετική κυριαρχία, από τις αρχές του 13ου αιώνα έως τα μέσα του 17ου αιώνα. Ήταν μια πραγματική επιχείρηση αποικισμού: μια ξένη και μακρινή χώρα προσγειώνεται, συγκεντρώνει την εξουσία, αναλαμβάνει για τον εαυτό της τα καλύτερα εδάφη που διανέμει στους αποίκους της, καθιερώνει τη διοίκησή της, τους κανόνες, τους φόρους, τη δικαιοσύνη, τη θρησκεία, τις κοινωνικές του διαιρέσεις, τις οικονομικές της αρχές ... προς όφελός της. Ένα συγκεντρωτικό σύστημα, ελεγχόμενο, αλλά ικανό να εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου, έχοντας επίγνωση της πραγματικότητας. Αυτό είναι το θέμα των πρώτων κεφαλαίων. Πρόκειται επίσης για μια εξαιρετική ανθρώπινη εμπειρία συνύπαρξης μεταξύ δύο πληθυσμών, όπου και οι δύο ταυτότητες έχουν επαφές και βεβαιώνονται ταυτόχρονα. Οι Κρητικοί δεν αποδέχτηκαν ποτέ την κυριαρχία της Βενετίας, το αποδεικνύουν σχεδόν τριάντα εξεγέρσεις και οι Βενετοί μέχρι το τέλος της παρουσίας τους δεν εμπιστεύονται ποτέ τους Κρητικούς και δεν τους δίνουν όπλα για την άμυνα του νησιού. Παρ 'όλα αυτά, οι πληθυσμοί τρίβουν τους ώμους τους, πραγματοποιούνται μικτές γάμοι, εκκλησίες ανοιχτές και στις δύο λατρείες και πολιτιστικές επαφές πολλαπλασιάζονται. Έτσι θα γεννηθεί η Κρητική Αναγέννηση, μοναδική καλλιτεχνική ανθοφορία. Μήπως οι άποικοι, πάντοτε μία μειονότητα, εξακολουθούν να είναι "άποικοι" μετά από αρκετούς αιώνες; Η Κρήτη, μετά τη Βενετία, είναι διαφορετική; Αυτά τα φαινόμενα που επηρεάζουν την ανθρώπινη όψη του θέματος αποτελούν το δεύτερο μέρος του βιβλίου, το οποίο μπορεί να κλείσει μόνο με την τουρκική κατάκτηση.

[en] The Cretans lived nearly five centuries under Venetian rule, from the beginning of the 13th century to the middle of the 17th century. It was a real enterprise of colonization: a foreign and distant country, seizes power, arrogates to itself the best lands which it distributes to its colonists, establishes its administration, its rules, its taxes, its justice, its religion, its language, its social divisions, its economic rules ... to its advantage. A centralized system, controlled, but able to evolve over time by becoming aware of the realities. This is the subject of the first chapters. It is also an exceptional human experience of coexistence between two populations, where identities assert themselves and get somewhere mixed at the same time. The Cretans have never accepted this domination, almost thirty revolts prove it, and the Venetians to the end of their domination distrusted them and refuse to give them weapons for the defense of the island. Nevertheless, the populations rub shoulders, mixed marriages take place, churches open to both cults, and cultural contacts multiply; this is how the Cretan Renaissance will be born, unique artistic flowering. Are the colonists, always a minority, still "settlers" after several centuries? Is Crete, after Venice, different? These phenomena, that affect the human factor, form the second part of the book, which can only close on the Turkish conquest.
[el] Μια από τις κύριες έννοιας που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε την ελληνική αντίληψη για τα χρώματα είναι αυτή της ποικιλίας. Παραπέμπει σε μια ποικιλοχρωμία που προκύπτει από το συνδυασμό υλικών με αντιθετική υφή, αντιθετικών υλών και χρωμάτων και που λαμβάνει διάφορες μορφές. Μια από αυτές είναι και ο συνδυασμός του χρυσού και της πορφύρας, για τη δημιουργία υπέροχων στολιδιών. Η μελέτη αυτή εξετάζει τα πλαίσια μέσα στα οποία συνδυάζονται αυτές οι δύο χρωματικές ύλες, τις οποίες οι Έλληνες εκτιμούσαν ιδιαίτερα, καθώς και τη σημασία αυτής της ποικιλομορφίας, που αποτελεί ταυτόχρονα σύμβολο υπεροχής. Για το λόγο αυτό εξετάζονται δύο περιπτώσεις. Από τη μια το βιβλίο ΧΙΙ του Αθηναίου, που είναι αφιερωμένο στην ευχαρίστηση, επιτρέπει να εξερευνήσουμε τη σχέση που διατηρεί το ζεύγος χρυσός-πορφύρα με την τρυφή, την πολυτέλεια, στην κοινωνική και πολιτική της διάσταση. Από την άλλη, οι επιγραφές που σχετίζονται με ιερά φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στην εξύμνηση των θεών και στην έκφραση ευσέβειας.

[en] Poikilia is a fundamental notion for understanding of Greek conceptions of colour. The word refers to a variegated combination of contrasting materials, textures and colours. It may assume various shapes. One of them is the association of purple and gold to craft splendid garments and ornaments. This paper aims at analyzing the contexts in which these two highly prized colours are mixed and matched, and the significance of this symbol of excellence in Greek cities. Two cases are studied. On the one hand, Athenaeus' 12th Book, devoted to pleasure, sheds light on the link between gold, purple and truphè, luxury, from a social and political point of view. On the other hand, inscriptions issuing from sanctuaries expound its role in the glorification of gods and its importance in expressions of eusebeia.
[el] Τα νεολιθικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα από χώµα στο Ντικιλί Τας, διατηρούµενα επί το πλείστον ως σπαράγµατα στερεοποιηµένα από την φωτιά, αποτέλεσαν αντικείµενο µιας µορφο-τεχνολογικής συστηµατικής µελέτης, στο πλαίσιο του δεύτερου προγράµµατος ερευνών (1986-2000). Η προσέγγιση αποτελεί τµήµα µιας γενικότερης προβληµατικής, στόχος της οποίας είναι η αναπαράσταση της νεολιθικής οικίας ως τεχνικού συστήµατος. Μιας από τις καινοτοµίες της είναι η συστηµατική χρήση της πειραµατικής αρχαιολογίας, µε σκοπό την επιβεβαίωση των ερµηνευτικών υπόθεσεων και την δηµιουργία συλλογών αναφοράς. Τα αποτελέσµατα που προέκυψαν παρέχουν έναν πλούτο πληροφοριών σχετικά µε τα συστατικά και την προετοιµασία του πηλού κτισίµατος, ιδιαίτερα όσον αφορά στην προτίµηση της φλούδας δηµητριακών ως φυτικής πρόσµιξης. Φωτίζουν τεχνικές κατασκευής ελάχιστα τεκµηριωµένες για την περίοδο αυτή, όπως η κατασκευή τοίχων µε χρήση πηλού κτισίµατος επάνω σε σκελετό από παρατεταγµένους πασσάλους, η κατασκευή της θόλου των οικιακών φούρνων µε επάλληλες κουλούρες και η παρουσία αποθηκευτικών σιρών µε τη µορφή επιχρισµένων καλαθιών σφραγισµένων µε πήλινο πώµα.

[en] At Dikili Tash, the Neolithic architectural remains from earth, most often preserved in the form of fragments hardened by fire, were the subject of a systematic morpho-technological study conducted during the second research program (1986-2000). The approach is part of a more general inquiry, whose objective is to reconstruct the Neolithic house as a technical system. One of the innovations was the systematic use of experimental archaeology, in order to validate the interpretive hypotheses and to produce a reference collection. The results obtained provide a wealth of information on the components of the construction earth and its preparation, especially on the preferential use of husks as vegetal temper. They highlight building techniques that were poorly attested for this period, such as the building of walls using construction earth on a frame of joint posts, oven vaults built with stacked coils and storage bins in the form of coated baskets sealed by a clay cover.
[el] Το άρθρο αυτό επανεξετάζει το άγαλµα της "θεάς µε το φίδι", που ανακαλύφθηκε µε τη βάση του κοντά στα Προπύλαια του ιερού του Απόλλωνα στη Δήλο. Στόχος του είναι να ελέγξει, µέσω της µελέτης της βάσης και της τεχνικής στήριξης, που είναι και οι δύο σπάνιες, την υπόθεση σύµφωνα µε την οποία πρόκειται για ακριβές ή τροποποιηµένο αντίγραφο της χάλκινης Αθηνάς Υγείας, που φιλοτεχνήθηκε από τον Πύρρο και ανεγέρθηκε µπροστά στα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών τη δεκαετία του 430 π.Χ. Τελικά, πρέπει να επανεξεταστεί η ευρέως αποδεκτή σήµερα ιδέα ενός προγράµµατος πλαστικής που αναπαράγει στη Δήλο τη διαρρύθµιση της εισόδου της Ακρόπολης και που προοριζόταν να τονίσει την αθηναϊκή κυριαρχία στο ιερό κατά την κλασική εποχή.

[en] This article takes another look at the 'snake goddess' statue, which was discovered with its base near the Propylaea of the sanctuary of Apollo on Delos. Through a close examination of the base and the fastening system, which both lack any parallel, we call into question its identification as a copy or adaptation of the Athenian bronze statue of Athena Hygieia, made by Pyrrhos and erected in front of the Propylaea of the Acropolis around 430 BC. More broadly, it is necessary to question the idea, today accepted by most scholars, that on Delos there was a program of sculptures designed to copy the entrance of the Athenian Acropolis that served to show Athenian dominance over the sanctuary in Classical times.
[el] Οι γλωσσικές κατηγοριοποιήσεις δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από τις διάφορες κατηγορίες που αντικειμενικά χαρακτηρίζουν τον κόσμο που μας περιβάλλει, αλλά κι από τη μεταφορική και μετωνυμική διάρθρωση που καθορίζει τον τρόπο που ο ομιλητής αντιλαμβάνεται και κωδικοποιεί τα διαφόρων ειδών ερεθίσματα. Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται δύο τύποι δεδομένων : αφενός, οι εγγραφές στο Αντίστροφο Λεξικό της Νέας Ελληνικής (Αναστασιάδη-Συμεωνίδη, 2002/2008) που περιέχουν το λεξικό μόρφημα –φάγος, π.χ. οικοπεδοφάγος, κι αφετέρου οι νεολογισμοί που εμφανίζονται στα ψηφιακά και παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης κατά την περίοδο 2013-2015, π.χ. συνταξιοφάγος. Τα δεδομένα καταδεικνύουν την αξιοσημείωτη παραγωγικότητα του σχηματισμού σε –φάγος καθώς και τη στενή σχέση μεταξύ της ερμηνείας των μονάδων αυτών σε σημασιολογικό επίπεδο και των νοητικών μεταφορών που συνδέονται με το ρήμα τρώγω/φάγω. Ένα από τα συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι η ΝΕ διανύει περίοδο λεξικολογικής αλλαγής, συνακόλουθη με τις κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές που επιφέρει η κρίση.

[en] Linguistic categorisation depends not just on our naming of distinctions that exist in the world, but also on our metaphorical and metonymic structuring of our perceptions of the world. In this study, two types of data are examined: inscriptions of compounds in –φάγος from the Reverse Modern Greek Dictionnary (Anastassiadis‑Symeonidis, 2002/2008), e.g. οικοπεδοφάγος "land-eater", as well as neologisms found in traditional and digital Greek media from 2013 to 2015, e.g. συνταξιοφάγος "pension-eater". The important productivity of the formation, as well as the link between the semantic interpretation of these units and conceptual metaphors related to the verb τρώγω/φάγω is demonstrated. Conclusions include the acknowledgement that Modern Greek is currently in a period of lexicological change, in line with the important socio-economic change affecting the country since the beginning of the crisis.
[el] Η συνολική αναθεώρηση των επιγραφών της Θάσου µε στόχο την σύνταξη ενός corpus µάς επιτρέπει να βελτιώσουµε και να διορθώσουµε είκοσι περίπου ονόµατα ατόµων που αναφέρονται στους καταλόγους αρχόντων και θεωρών και σε επιτύµβιες επιγραφές· προστίθενται και τρία ονόµατα που αναφέρονται στις Επιδηµίες του Ιπποκράτη. Παρουσιάζονται µερικά καινούργια ανθρωπωνύµια και µερικά λανθασµένα ονόµατα απορρίπτονται. Η προσωπογραφική ανάλυση µάς επιτρέπει εξάλλου να χρονολογήσουµε τα άτοµα αυτά µε σχετική ακρίβεια, από τον 7ο έως και τον 1ο αι. π.Χ., και να αναπαραστήσουµε τους οικογενειακούς δεσµούς µεταξύ τους.

[en] The general review of the inscriptions of Thasos which is being carried out in preparation for a Corpus allows us to improve or correct the reading of some twenty‑odd names of individuals who appear in the archon‑ and the theoroi lists as well as in the epitaphs; added to which are three names occurring in Hippokrates' Epidemics. Several new anthroponyms are presented while a number of phantom names are eliminated. The prosopographic analysis allows us moreover to locate the individuals chronologically, between the 7th and the 1st centuries BC, and to reconstruct their family connections.
[el] Αυτό το άρθρο παρουσιάζει την ευρωπαϊκη πολιτική – ευρωπαϊκές περιφερειακές πρωτοβουλίες – στο μείζων Καύκασο ανάλογα με τις πρόσφατες εξελίξεις της αρχής του 21ου αιώνα. Γεωπολιτικά και γεωοικονομικά ενδιαφέροντα στο σύστημα των σχέσεων ΗΠΑ‑ΕΕ‑Ρωσσία, ΗΠΑ‑Ρωσσία, αποτελούν το αντικείμενο της έρευνας στην εξεταζόμενη περιοχή (Νοτιοανατολική Ευρώπη, Εύξεινος Πόντος) μέσω του πρίσματος μίας ρεαλιστικής προσέγγισης στο πλαίσιο της διεθνούς πολιτικής οικονομίας.

[en] This paper deals with the European policy –European regional initiatives– in the Greater Caucasus region according to developments at the beginning of the 21st century. Geopolitical and geo‑economic interests in the European Union relations system USA‑EU‑Russian Federation, USA‑ Russian Federation, constitute the object of the research in the region examined (South‑East Europe, Black Sea) through the prism of a realistic approach within the framework of the international political economy.
[el] Οι ανασκαφές του 2013 στον τοµέα 6 του Ντικιλί Τας έφεραν στο φως µια νέα φάση κατοίκησης. Βρέθηκαν δύο λάκκοι και το γύρω τους δάπεδο, σε ενδιάµεση στρωµατογραφική θέση ανάµεσα στο στρώµα καταστροφής του τέλους της Νεότερης Νεολιθικής και τις πρώτες κατασκευές της Πρώιµης Εποχής Χαλκού. Ανάµεσα στα περίπου 80 αγγεία και όστρακα που συγκεντρώθηκαν από την επίχωση, πολλά έχουν παράλληλα σε στρώµατα της Τελικής Νεολιθικής/Τελικής Χαλκολιθικής θέσεων της Θάσου και της Ροδόπης. Οι ραδιοχρονολογήσεις τοποθετούν αυτό το υλικό γύρω στο 4000 π.Χ. Ο εντοπισµός, για πρώτη φορά, αυτής της φάσης σε οικισµό µε µορφή τούµπας στην ευρύτερη περιοχή οδηγεί σε αναθεώρηση του "σεναρίου" περί εγκατάλειψης των πεδινών οικισµών γύρω στο 4200 π.Χ. Η πρώιµη εµφάνιση κάποιων στοιχείων που θεωρούνταν ως τώρα χαρακτηριστικά της ΠΕΧ µας παρακινεί να επανεξετάσουµε τις διεργασίες που οδήγησαν στην εµφάνισή της.

[en] The 2013 excavations in Dikili Tash sector 6 added a new phase of occupation in the site's sequence: it is attested by two deep pits and their floor, found in an intermediary position between the last Late Neolithic destruction layer and the first Early Bronze Age structures. Some 80 ceramic vessels and fragments have been collected among the debris, which find parallels in the material from Final Neolithic/Final Chalcolithic sites in the neighbouring Rhodopes and Thasos. According to 14C dates, they should be placed at about 4000 BC. It is the first time that this phase is attested on a tell settlement in the area, thus inviting us to revise the scenario of an abandonment of lowland sites towards 4200 BC. Moreover, the early presence of some pottery features typical of the EBA invites us to reconsider some aspects of the emergence of this period.
[el] Το γραφικό Γαλαξίδι, η ευλίµενος πολιτεία µε την πλούσια ναυτική παράδοση, οικοδοµήθηκε στη θέση του αρχαίου Χαλείου. Η συνεχής κατοίκιση του χώρου αλλά και η χρησιµοποίηση των λιθοπλίνθων για την κατασκευή των σύγχρονων λιµενικών εγκαταστάσεων συνέτειναν στην εκτεταµένη καταστροφή των αρχαίων οικοδοµηµάτων και ιδιαίτερα της οχύρωσης. Η τελευταία, η οποία θεµελιώθηκε µάλλον στα τέλη του 4ου αι. π.Χ., διατηρείται σε αποσπασµατική κατάσταση ανάµεσα στις σύγχρονες κατασκευές. Στο κείµενο συγκεντρώνονται τα αποτελέσµατα παλαιότερων και πρόσφατων ερευνών, κυρίως σωστικού χαρακτήρα. Ζητούµενο είναι η σχεδιαστική αποκατάσταση µε τη µεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια της πορείας του τείχους, καθώς και η κατανόηση της αµυντικής λειτουργίας του στο πλαίσιο της πολιορκητικής της εποχής.

[en] Picturesque Galaxidi, with its good harbor (eulimenos politeia) and rich nautical tradition, was constructed on the site of ancient Chaleion. The continuous habitation of the site as well as the fact that ancient stone blocks were used to build the modern harbor facilities have contributed to the extensive destruction of the ancient structures, and in particular of the fortifications. These last, which were likely founded in the late 4th century BC, are preserved in fragments among the modern city. This paper gathers the results of previous and more recent studies, mainly of a rescue nature. Its aim is to graphically reconstruct, with the greatest possible degree of accuracy, the course of the walls, and to understand the defensive function of the fortification in the context of contemporary siege operations.
[el] Το αυστηρό κανονιστικό σχέδιο του ετρουσκικού-ρωµαϊκού domus, το οποίο εµφανίζεται στο µεγαλύτερο µέρος της Ιταλίας κυρίως από τον 4ο µέχρι τον 1ο αι. π.Χ., γνώρισε πολύ περιορισµένη επιτυχία εκτός της ιταλικής χερσονήσου, καθώς οι αυτόχθονες παραδόσεις της Ελλάδας ή της Φοινίκης φαίνεται πως παρεµπόδισαν την ανάπτυξή του. Η περίπτωση της ∆ήλου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς αυτό το θέµα, δεδοµένης της σηµασίας του ιταλικού στοιχείου που απάρτιζε τον πληθυσµό της. Η µελέτη των κατοικιών της θέσης αυτής, που εδώ πραγµατοποιείται µε µια αυστηρά πλανιµετρική προσέγγιση, δείχνει ωστόσο, παρά ορισµένες αποκλίσεις, πως το κανονιστικό σχέδιο δεν υιοθετήθηκε ποτέ πραγµατικά από την τοπική ελίτ. Τα κτίρια που το προσεγγίζουν περισσότερο ερµηνεύονται σήµερα ως κτίσµατα εµπορικής χρήσης. Αντιθέτως, η "Οικία στο Φουρνί" παρουσιάζει πολύ µεγάλες οµοιότητες µε τις επαύλεις που κατασκευάζονταν την ίδια εκείνη περίοδο στην Ιταλία, ειδικά µε την Έπαυλη του ∆ιοµήδη στην Ποµπηία.

[en] The rigorously standardized canonical plan of the Etruscan-Roman domus, attested in most of Italy, mainly from the 6th to the 1st century BC, had very limited success outside the peninsula, where strong indigenous traditions, Greek or Punic, seem to have hindered its development. The case of Delos is of particular interest in this respect, given the importance of the Italic component of its population. The study of the dwelling houses on the site, here considered according to a strictly planimetric approach, shows, however, despite some convergences, that the canonical plan was never really adopted by the local elites; buildings that come closest to it are currently interpreted as commercial buildings. On the other hand, the "House of Fourni" is very similar to the villae built at the same time in Italy, in particular the Villa of Diomedes in Pompeii.
[el] Πολύ πρόσφατα ο Γ. Καλλιοντζής και η Chr. Müller δηµοσίευσαν επτά νέους στρατιωτικούς καταλόγους της Χορσίας. Το παρόν άρθρο έχει ως αφετηρία την διαπίστωση ότι η χρονολογία των αρχόντων της βοιωτικής αµφικτυονίας που υιοθετήθηκε για τις νέες αυτές επιγραφές παρουσιάζει δυσκολίες. Αντιπαραβάλλοντας τα κείµενα της Χορσίας µε τα άλλα υπάρχοντα σύνολα, ιδίως των Αιγοσθένων, µπορούµε να προτείνουµε νέες υποθέσεις, που επιλύουν αυτά τα προβλήµατα χρονολόγησης. Με βάση τη σειρά των αρχόντων της αµφικτυονίας που µαρτυρούνται στα νέα κείµενα της Χορσίας, προτείνεται µια εναλλακτική χρονολογική ακολουθία για το τελευταίο τέταρτο του 3ου αι. π.Χ. και η αληθοφάνειά της ελέγχεται µε βάση δεδοµένα της προσωπογραφίας της Ακραιφίας και του Υήττου.

[en] Most recently, Y. Kalliontzis and Chr. Müller published seven new conscription lists from Chorsiai. This article starts from the statement that the chronology of the Boeotian federal archons used in the article to date these new documents raises difficulties. However, it is possible, by comparing the new series of documents from Chorsiai with the existing documentary series, especially that from Aigosthena, to propose a new chronology and to resolve most of the difficulties. On the basis of the succession of the Boeotian federal archons attested in the new texts from Chorsiai, an alternative chronological sequence is proposed for the last quarter of the 3rd century BC, and its coherence is tested on the basis of the prosopographical data from Akraiphia and Hyettos.
[el] Στην ακρόπολη της Θάσου ιδρύθηκαν διαδοχικά δύο ναοί της Αθηνάς: ο πρώτος, αρχαϊκής εποχής, καταστράφηκε περί το 500 π.Χ., ο δεύτερος, τα ερείπια του οποίου είναι ορατά σήµερα, δεν έχει χρονολογηθεί µε ακρίβεια από τις ανασκαφές. Το κτίριο αυτό επρόκειτο να είναι ο µεγαλύτερος ναός της Θάσου, αλλά η κατασκευή του διακόπηκε ενώ η κρηπίδα βρισκόταν σε αρχικό στάδιο. Ο ναός δεν ολοκληρώθηκε ποτέ: ογκόλιθοι που προορίζονταν για την κατασκευή του χρησιµοποιήθηκαν µάλιστα στα τείχη κατά τις εργασίες του ύστερου 5ου αιώνα. Το σύνολο των αρχιτεκτονικών δεδοµένων που παρουσιάζονται εδώ καταδεικνύει ότι το σχέδιο και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του υπό κατασκευή κτιρίου δεν έχουν κανένα προηγούµενο στη Θάσο. Το παρόν άρθρο εξετάζει τις αιτίες των ιδιορρυθµιών αυτών αλλά και τους λόγους που εγκαταλείφθηκε η κατασκευή. Προτείνεται να εξετασθούν σε βάθος οι σχέσεις µεταξύ Αθηνών και Θάσου, που ήταν περίπλοκες τον 5ο αιώνα, για να εντοπισθούν στοιχεία που θα ερµηνεύσουν τόσο την αρχιτεκτονική του κτιρίου όσο και το παράδοξο πεπρωµένο του.

[en] The acropolis of Thasos was the site of two successive temples dedicated to Athena. The first one, from ancient times, was pulled down around 500 BC. Building subsequently started on a new temple that was to be the biggest temple in Thasos at an unknown date but was never completed, with even the crepidoma remaining unfinished. Materials prepared for the construction were later recycled in a stretch of the city wall nearby, near the end of the 5th century. This article presents all the relevant data. They reveal several architectural features that are foreign to Thasian traditions (layout of the building, technical features). These issues are discussed as well as the reasons for abandoning the building project. The complex relationship between Athens and Thasos throughout the 5th century explains the architectural layout and the unusual fate of this building.