[en] The child violence toward their parents is more frecuently. Parallel to it, the scientific comunity show more interest in this phenomen, whic continue existing important lacks. The general aim of this study is to obtain a deeper knowlege about the child-to-parent violence. For the purpouse of it, the methodology that we used is cualitative, based on the grounded theory. Throw the unstandardized interwies we analised the personal, family, and contextual aspects in the families since the stage previuos of CVP; as well as aspects referred to the systemic family therapy. The sample is composed by 8 cases, in which 10 are parents, 1 daughter, and 5 therapist. At the same time, the parents had required public intervention because of the violence since their children, coming in 6 of the 8 cases, to the thepautic intervention. The results confirm that it is families in which marital conflicts that marked changes in family routines, and in the personal aspects of children and parents, a lot of time before that the violencia is expliicit. At the same time, contextual aspects have a strong impact in adolescence, coinciding with the manifestation of the VFP. We can conclude, subsequently, the child-to-parent violence is a process that is gruwning up during several years, and it get power by the inappropriate negotiation of the intrafamiliar conflicts, being a question, thus, of a systhemic problem, becoming apparent during a evolutive stage in whic the social context have an important value. On the other hand, the data show successful results in terms of therapeutic intervention, bearing in mind that family relations do not return to their position prior to the conflict, because of the important implications of the same, but it get a steady coexistence free of violence.

[gl] A violencia de fillos cara os seus pais é cada vez máis frecuente. Paralelamente, a comunidade científica amosa cada vez máis interés neste fenómeno, no que continúa habendo importantes lagoas. O propósito xeral desta investigación é obter un coñecemento máis profundo da violencia filioparental. Para ilo empregamos unha metodoloxía cualitativa, baseada na teoría fundamentada. A través de entrevistas en profundidade analizamos os aspectos persoais, familiares e contextuais das familias dende a etapa previa á VFP; así como aspectos referidos á intervención terapéutica familiar. A mostra final está composta por 8 casos, nos cales 10 son proxenitores, 1 filla e 5 terapeutas. Asemade, os proxenitores teñen solicitado intervención da administración por mor da violencia que os seus fillos exercen cara a eles, acudindo en 6 dos 8 casos, a intervención terapéutica. Os resultados suxiren que se trata principalmente de familias nas que se dan conflictos maritais, que marcan cambios nas rutinas familiares, e nos aspectos persoais dos menores e dos proxenitores, dende moito tempo antes de que se faga explícita a violencia. Á súa vez, os aspectos contextuais teñen un forte impacto na adolescencia, coincidindo coa manifestación da VFP. Podemos concluír, polo tanto, que a violencia fiio-parental é un proceso que se ven xestando durante anos, e que se potencia pola xestión inadecuada de conflictos intrafamiliares, tratándose, polo tanto, dun problema sistémico, manifestado nunha etapa evololutiva na que o contexto social ten un valor fundamental. Por outro lado, os datos amósannos resultados existosos en canto á intervención terapéutica, tendo en conta que as relacións familiares non volven á súa posición previa ao conflito, dadas as importantes implicacións do mesmo, pero sí se acada unha convivencia estable libre de violencia.