[en] This doctoral thesis entitled "Intellectual capital and export activity of the company" aims to analyze the different components that make up the construct of intellectual capital - human capital, structural capital, and relational capital - on the export performance of the company. The analysis of each of the dimensions of intellectual capital is developed in chapters 2, 3 and 4. Chapter 2 addresses the study of human capital. Human capital represents the set of knowledge and skills that individuals possess because of their education and work experience. The level of organizational human capital is considered, making a distinction between general and specific human capital, which allows a more in-depth and detailed analysis of human capital. The empirical analysis is carried out on a sample of Spanish manufacturing companies from the Survey on Business Strategies (ESEE) and using Logit and Tobit regression models. The results show the general human capital -educational level of the employees- positively affects both the export propensity and the export intensity, while only some dimensions of the specific human capital affect both indicators of export performance. In particular, the experience of employees affects export propensity and intensity, but not the training received in the company. Furthermore, general human capital causes greater changes in export performance than specific human capital. Chapter 3 analyzes the impact of structural capital. Structural capital refers to the knowledge that resides in processes -structural capital in processes- and organizational systems -organizational structural capital- and that is essential to keep organizations running. In particular, the analysis focuses on structural capital in processes linked to innovation processes and considering two subsamples of companies according to the level of human capital, while the level of human capital is a factor that conditions the development of structural capital. The empirical analysis is carried out with data from the Survey on Business Strategies (ESEE) and using Logit and Tobit regression models. The results show that the structural capital associated with innovation processes generates a significant impact on export performance, although this impact is more consistent in the case of companies with lower human capital endowments than for those with greater human capital. Chapter 4 investigates the role of relational capital. Relational capital refers to access to knowledge and resources found in the network of relationships and contacts that the company has with clients, suppliers, or other social agents. The analysis focuses on relationships with foreign companies in which the focal company has some participation in their capital and on relationships with foreign input suppliers. The empirical analysis is carried out using data from the Survey on Business Strategies (ESEE) using Logit and Tobit regression models. The results show that the greater the number of foreign companies in which the focal company has equity stakes, as well as the greater the intensity of supply of inputs derived from foreign suppliers, the greater the export intensity of the companies, both SMEs and large companies. Business. However, as regards export propensity, this effect is only significant for SMEs, not for large companies.

[gl] Esta tese de doutoramento titulada "Capital intelectual e actividade exportadora da empresa" ten como obxectivo analizar os diferentes compoñentes que compoñen a construción do capital intelectual - capital humano, capital estrutural e capital relacional - sobre o desempeño das exportacións da empresa. A análise de cada unha das dimensións do capital intelectual desenvólvese nos capítulos 2, 3 e 4. O capítulo 2 aborda o estudo do capital humano. O capital humano representa o conxunto de coñecementos e habilidades que posúen os individuos como resultado da súa educación e experiencia laboral. Considérase o nivel de capital humano organizativo, facendo unha distinción entre o capital humano xeral e o específico, o que permite unha análise máis profunda e detallada do capital humano. A análise empírica realízase sobre unha mostra de empresas fabricantes españolas da Enquisa Sobre Estratexias Empresariais (ESEE) e utilizando modelos de regresión Logit e Tobit. Os resultados mostran que o capital humano xeral -o nivel educativo dos empregados- afecta positivamente tanto á propensión á exportación como á intensidade das exportacións, mentres que só algunhas dimensións do capital humano específico afectan a ambos os indicadores do desempeño das exportacións. En particular, a experiencia dos empregados afecta á propensión e intensidade á exportación, pero non á formación recibida na empresa. Ademais, o capital humano xeral causa maiores cambios no rendemento das exportacións que o capital humano específico. O capítulo 3 analiza o impacto do capital estrutural. O capital estrutural refírese ao coñecemento que reside nos procesos -o capital estrutural nos procesos- e nos sistemas organizativos -o capital estrutural organizativo- e que é esencial para manter as organizacións en funcionamento. En particular, a análise céntrase no capital estrutural en procesos vinculados a procesos de innovación e considerando dúas submostras de empresas segundo o nivel de capital humano, mentres que o nivel de capital humano é un factor que condiciona o desenvolvemento do capital estrutural. A análise empírica lévase a cabo con datos da Enquisa Sobre Estratexias Empresariais (ESEE) e utilizando modelos de regresión Logit e Tobit. Os resultados mostran que o capital estrutural asociado aos procesos de innovación xera un impacto significativo no desempeño das exportacións, aínda que este impacto é máis consistente no caso das empresas con dotacións de capital humano inferiores ás das que teñen maior capital humano. O capítulo 4 investiga o papel do capital relacional. O capital relacional refírese ao acceso ao coñecemento e aos recursos que se atopan na rede de relacións e contactos que a empresa ten con clientes, provedores ou outros axentes sociais. A análise céntrase nas relacións con empresas estranxeiras nas que a compañía focal ten certa participación no seu capital e nas relacións con provedores de insumos estranxeiros. A análise empírica lévase a cabo utilizando datos da Enquisa Sobre Estratexias Empresariais (ESEE) empregando modelos de regresión Logit e Tobit. Os resultados mostran que canto maior sexa o número de empresas estranxeiras nas que a empresa focal ten participacións patrimoniais, así como maior sexa a intensidade da oferta de insumos derivados de provedores estranxeiros, maior será a intensidade de exportación das empresas, tanto pemes como grandes empresas. Non obstante, en canto á propensión á exportación, este efecto só é significativo para as pemes e non para as grandes empresas.