BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Ήδη το 1882, κατά την παρουσίαση από τον A. Furtwängler στην "Archäologische Zeitung" του γυναικείου αγάλματος που ανέθεσε η Ναξία Νικάνδρη στη Δήλο, γινόταν λόγος για την ύπαρξη γραπτής διακόσμησης στο ένδυμα της μορφής. Ειδικότερα ο συγγραφέας ανέφερε την ύπαρξη 7-8 φαρδιών ταινιών με μαίανδρο που διακρίνονταν στο φόρεμα της κόρης κάτω από τη ζώνη. Έκτοτε δεν πραγματοποιήθηκε καμία εξέλιξη σ' αυτό το θέμα, αντίθετα μάλιστα η ύπαρξη διακόσμησης στο φόρεμα του αγάλματος της Νικάνδρης σχεδόν λησμονήθηκε. Στο μεταξύ έχει δημοσιευτεί ικανοποιητικά η καλά σωζόμενη διακόσμηση του ενδύματος κάποιων δαιδαλικών γυναικείων αγαλμάτων, όπως της κυρίας της Ωξέρ και της καθιστής θεάς της Γόρτυνας. Η εκ νέου μελέτη του αγάλματος της Νικάνδρης που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα, αποκάλυψε μερικά εγχάρακτα διακοσμητικά μοτίβα που μας επιτρέπουν και με τη βοήθεια των παραπάνω παραλλήλων να ρίξουμε νέο φως στη διακόσμηση του ενδύματός της και να την αναπαραστήσουμε με μεγαλύτερη αξιοπιστία.

[fr] En 1882 déjà, lors de la présentation par A. Furtwängler dans Archäologische Zeitung de la statue offerte par la naxienne Nikandrè à Délos, il était question de l'existence d'un décor peint sur la robe de la statue. Plus précisément, l'auteur rapportait l'existence de sept à huit larges bandes décorées de méandres peints sur la robe de la jeune femme, sous la ceinture. Depuis, non seulement le sujet n'a pas eu de suite, mais l'existence d'une décoration sur la robe de Nikandrè a de surcroît été presque oubliée. Entre-temps, la décoration – cette fois-ci bien conservée – des robes de quelques statues dédaliques féminines comme la Dame d'Auxerre et la Déesse assise de Gortyne a été suffisamment publiée. Une étude récente de la statue de Nikandrè a, en outre, mis en évidence quelques incisions qui nous permettent, toujours avec l'aide des parallèles mentionnés ci-dessus, d'éclairer à nouveau la question de la décoration de sa robe et de la restituer avec une plus grande crédibilité.
[el] Η αναθεώρηση των 1670 δικών που διεξήχθηκαν κατά τη διάρκεια των πέντε χρονών λειτουργίας των ειδικών δικαστηριών δείχνει τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για να γίνουν εκατοντάδες αθωωτικές αποφάσεις και μια πλήρη αναθεώρηση της ιστορίας της κατοχής και της αντίστασης… δηλ. αμετάκλητα χρονικά όρια για τις καταθέσεις της καταγγελίας, θέση σε αμφιβολία των μαρτύρων αν είναι πρώην μέλη της Αντίστασης, απειλές για αυτούς τους μάρτυρες, μετατόπιση της ευθύνης σε πρόσωπα τα οποία ήδη κρίθηκαν...Ένα φυλλάδιο με τίτλο "στην υπηρεσία της Γκεστάπο", δημοσιεύθηκε από έναν Έλληνα αστυνόμο, δεν βρίσκει περισσότερο από 33 δωσιλόγους.

[fr] L'examen de 1670 procès qui ont eu lieu pendant les cinq ans de fonctionnement des tribunaux spéciaux montre les moyens utilisés pour obtenir des centaines d'acquittements et une révision complète de l'histoire de l'Occupation et de la Résistance… délais irrévocables fixés pour les dépôts de plainte, mise en doute de la parole des témoins jugés non-crédibles s'ils sont d'anciens résistants, menaces sur ces témoins, déplacement des responsabilités sur des cas déjà jugés… Un livret intitulé " Au service de la Gestapo ", publié par un officier de la police grecque, ne dénombre plus que 33 collaborateurs.
[el] Mία αφήγηση του στρατιωτικού επεισοδίου των Δαρδανελίων ισοδυναμεί με την ανάμνηση μίας τραγωδίας. Με τη στρατηγική αποτυχία επεκτείνεται μια ανθρώπινη εμπειρία καταστροφική από τη διάρκεια και τις συνθήκες της εμπειρίας. Οι άνδρες έπρεπε να παραμείνουν για οκτώμισι μήνες στην άκρη μιας χερσονήσου, σε μη βιώσιμες συνθήκες, μπροστά σε σημαντικές δυνάμεις, και τελικά οδηγήθηκαν μακριά σε βαθιά σιωπή, στις άκρες των δακτύλων να μην προσελκύσουν την προσοχή. Τότε αποστέλλονται στη Θεσσαλονίκη όπου κλήθηκαν να δοκιμάσουν την τύχη τους σε άλλο μέτωπο με ενισχύσεις. Η αντιπαράθεση δεν ανταποκρίνεται πραγματικά στις λαμβανόμενες ιδέες: από τους οκτώ και μισό μήνες κατοχής, οι Γάλλοι μαχητές έζησαν μόνο είκοσι ημέρες μάχης σε μάχη χέρι-χέρι. Επτά από τους μάρτυρες μας ήταν παρόντες τον Απρίλη 1915, οι περισσότεροι από τους άλλους γνώριζαν μόνο τις οδυνηρές συνθήκες ενός αμυντικού πολέμου χωρίς ελπίδα νίκης.

[fr] Raconter l'épisode militaire des Dardanelles revient à évoquer un drame. À l'échec stratégique se superpose une expérience humaine désastreuse par la durée et les conditions de l'événement. Des hommes durent s'accrocher pendant huit mois et demi à l'extrémité d'une presqu'île, dans des conditions intenables, face à des forces considérables, et furent finalement conduits à partir discrètement, sur la pointe des pieds, pour ne pas attirer l'attention. On les convoya alors vers Salonique, où ils furent invités à retenter leur chance sur un autre front avec des troupes de renfort1. L'affrontement ne correspond pas vraiment aux idées reçues : sur les huit mois et demi d'occupation, les combattants français ne vécurent qu'une vingtaine de jours de combats rapprochés ; sept de nos témoins assistèrent au débarquement du mois d'avril 1915, la plupart des autres ne connurent que les pénibles conditions d'une guerre défensive sans espoir de victoire.
[el] Ο οικισµός της Κρίσας, που ανασκάφηκε το 1935‑36, έδωσε σηµαντικά κατάλοιπα της Εποχής του χαλκού. Η επανεξέταση του χώρου και των κινητών ευρηµάτων έχει ως στόχο να αναθεωρήσει την προσβασιµότητα του βράχου, να επανεξετάσει τη χρονολόγηση των αποθετών της κεραµεικής που ανακαλύφθηκαν στα κτήρια και στους τάφους µέσα στον οικισµό, καθώς και να επικαιροποιήσει τις γνώσεις µας για την κεραµεική. Γίνεται φανερό, µεταξύ άλλων, ότι η πόρτα που ανοίχθηκε στο τείχος βρίσκεται πιο ανατολικά από ό,τι πιστεύαµε έως τώρα. Επιπλέον, η ΥΕ Ι φάση του οικισµού ήταν πιο σηµαντική από όσο νοµίζαµε, ενώ η ΥΕ ΙΙ Α φάση συνεχίζει να ταυτίζεται µε δυσκολία. Εξάλλου, υπογραµµίζεται η επαναλαµβανόµενη παρουσία αγγείων πόσεως και επιτραπέζιας κεραµεικής στο σύνολο της µυκηναϊκής κεραµεικής. Τέλος, υποστηρίζεται ότι το µεγαλύτερο µέρος της κεραµεικής µε µατ βαφή και της µυκηναϊκής κεραµεικής που εξετάζονται, παρήχθησαν µε βεβαιότητα στην περιοχή.

[fr] L 'habitat de Krisa, fouillé en 1935‑36, a livré d'importants vestiges de l'âge du Bronze. Le réexamen du site et du mobilier a pour but de revoir l'accessibilité de l'éperon rocheux, de redater les dépôts céramiques découverts dans les bâtiments et les tombes au sein de l'habitat, ainsi que de mettre à jour nos connaissances sur le corpus céramique. On démontre, entre autres, que la porte ouverte dans le mur de fortification se trouve plus à l'Est que l'emplacement indiqué jusqu'alors. De plus, la phase HR I de l'habitat était plus importante que ce qui avait été supposé, alors que la phase HR II A demeure difficile à identifier. Par ailleurs, on souligne la présence récurrente de vases à boire et vaisselle de table dans le corpus céramique mycénienne. Enfin, on soutient que la majeure partie des céramiques à peinture mate et mycénienne examinées a certainement été produite régionalement.
[el] Ο υπό εξέταση θησαυρός αποτελείται από 88 αργυρά νομίσματα (47 τετράδραχμα Αθηνών, 1 τετράδραχμο και 21 δραχμές Αλεξάνδρου Γ΄, 6 τετράδραχμα Πτολεμαίου Β΄, 1 δραχμή και 10 ημίδραχμα Σικυώνος, 2 δραχμές Βοιωτών) και χρονολογείται στις τελευταίες δεκαετίες του 3ου αι. π.Χ. Βρέθηκε στην Ιθώμη, εντός των ορίων της αρχαίας Μεσσήνης. Η σύνθεση του θησαυρού εναρμονίζεται με τη γενικότερη νομισματική κυκλοφορία της Πελοποννήσου, όπως μας είναι γνωστή από θησαυρούς του 3ου αι. π.Χ. Αποτελεί, πάντως, αξιοσημείωτο εύρημα για τη Μεσσήνη, δεδομένου πως δεν υπάρχουν άλλοι γνωστοί αποθησαυρισμοί από την περιοχή την περίοδο αυτή.

[fr] Un trésor trouvé à Ithômi, en Messénie hellénistique, contient 88 pièces d'argent, à savoir : 47 tétradrachmes d'Athènes ; 1 tétradrachme et 21 drachmes d'Alexandre III ; 6 tétradrachmes ptolémaïques ; 1 drachme et 10 trioboles de Sicyone ; 2 drachmes de Béotie. Sa composition correspond à la circulation monétaire du iiie s. av. J.-C. dans le Péloponnèse. Il s'agit pour l'instant du seul trésor de la région daté de cette période.
[el] Το παρόν έγγραφο εξετάζει τη μεταμόρφωση της κυπριακής σύγκρουσης μέσω της μετεγκατάστασης της στη διασπορά του Λονδίνου. Συγκρίνει τα πρόσφατα ανασυσταθέντα και άυλα σύνορα στη διασπορά με τα φυσικά στην Κύπρο, δείχνοντας πώς τα δύο αλληλεπιδρούν. Υπενθυμίζει τους ιστορικούς μετασχηματισμούς της κυπριακής διασποράς του Λονδίνου για να εξηγήσει την εμφάνιση των συνόρων μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων μετά τον πόλεμο και τον διαχωρισμό της Κύπρου το 1974. Αποσυνθέτει την ιδέα μιας μαζικής εισβολής Ελληνοκυπρίων προσφύγων στο Ηνωμένο Βασίλειο και δείχνει πώς οι Κύπριοι πρόσφυγες που αναγκάστηκαν να κάνουν μια προσωρινή διαμονή μόνιμη, χωρίς προοπτική επιστροφής, μεταμόρφωσαν τη διασπορά και τις σχέσεις εξουσίας της. Εξετάζει αυτούς τους μετασχηματισμούς μέσω της ανάλυσης των πολιτικών διακρατικών δεσμεύσεων τριών Κυπρίων στη διασπορά. Το έργο αυτό δείχνει πώς αυτά τα ανασυγκροτημένα και άυλα σύνορα συνδέονται, αλληλεπιδρούν και επηρεάζουν τα φυσικά σύνορα στην Κύπρο.

[fr] Cet article cherche à comprendre comment le conflit chypriote se délocalise et se transforme à Londres. Il s'interroge sur la manière dont la frontière recomposée et intangible agit sur la frontière physique à Chypre, et comment les deux frontières interagissent. En partant de l'intérêt porté à l'activisme transnational chypriote, l'article propose en premier lieu une vue de l'espace diasporique chypriote à travers les engagements politiques des migrants. Il montre que la frontière entre Chypriotes grecs et Chypriotes turcs ne devient pertinente qu'à la suite de la guerre et de la division à Chypre en 1974. La diaspora jusqu'alors déterminée par la lutte des classes est transformée par le conflit, principalement par les Chypriotes grecs, devenus réfugiés in absentia, la migration temporaire étant désormais permanente. Il propose ensuite de suivre les engagements transnationaux de trois Chypriotes de la diaspora dans le conflit – et la paix – afin de cerner les transformations qui se font jour au sein de cette diaspora, approche qui permettra de comprendre comment elles agissent – ou proposent d'agir – sur la frontière physique à Chypre.
[el] Ο ελιτισμός στο θέατρο συνδέεται στο ελληνικό θέατρο του 19ου αιώνα με τη διασημότητα, το βεντετισμό των δύο πρωταγωνίστριων, της Αικατερίνης Βερώνης και της Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου. Σε αυτή την ανακοίνωση θα ήθελα να υπογραμμίσω τους διάφορους τομείς στους οποίους διακρίθηκαν σαν αστέρια, την απασχόληση των γυναικών, την υιοθέτηση ενός νέου δραματικού ύφους, τον εμπλουτισμό του καταλόγου και την επιρροή του κοινού. Θα εξετάσω επίσης τη δημιουργία του φαινομένου στο ελληνικό θέατρο και θα προτείνω μερικά συμπεράσματα για τη γέννηση μιας ελίτ στο Θέατρο. Στο πλαίσιο αυτό συζητιούνται μια σειρά ερωτήσεων που μας θέτουν οι διανοούμενοι και η ελληνική κοινωνία του τέλους του 19ου αιώνα.

[fr] L'élitisme au théâtre se relie fortement au phénomène du vedettisme qui a été introduit dans le théâtre grec au xixe siècle par les deux protagonistes, Aikaterini Véroni et Evanghélia Paraskévopoulou. Dans cette communication, on souligne les secteurs différents de prédominance du vedettisme dans lesquels les deux actrices se sont distinguées, l'emploi des femmes, l'adoption d'un nouveau style dramatique, l'enrichissement du répertoire et le pouvoir exercé sur le public. On examine les raisons principales qui ont provoqué la formation de ce phénomène dans le théâtre grec et l'on en tire des conclusions sur la création d'une élite du théâtre, en tenant compte de ce qu'est une vedette à l'époque. Dans ce contexte, on discute aussi d'une série des questions que posent les intellectuels et la société néohellénique de la fin du xixe siècle.
[el] Η χηµική ανάλυση των απανθρακωµένων οργανικών υπολειµµάτων πάνω ή εµποτισµένων στα τοιχώµατα κεραµικών, πέτρινων, µεταλλικών ή γυάλινων αγγείων προσφέρει µια µοναδική ευκαιρία για την άµεση µελέτη του περιεχοµένου των αντικειµένων. Τα σκεύη µαγειρικής, αποθήκευσης, παρασκευής φαγητού ή σερβιρίσµατος περιέχουν αόρατες πληροφορίες που οι νέες αναλυτικές τεχνικές καθιστούν δυνατή την αποκρυπτογράφηση, παρέχοντας πλήθος πληροφοριών για τα τρόφιµα που χρησιµοποιήθηκαν και τους τρόπους µε τους οποίους παρασκευάστηκαν και καταναλώθηκαν. Λιπίδια, πρωτεΐνες, φαινόλες, αλκαλοειδή, νουκλεϊκά οξέα (DNA, RNA), οι χηµικές οικογένειες είναι πολυάριθµες και η καθεµία απαιτεί πρωτόκολλα προετοιµασίας δειγµάτων και αναλυτικές τεχνικές προσαρµοσµένες στον χαρακτηρισµό τους. Το φάσµα των µεθόδων είναι ευρύ, όπως και η συνάφεια των προτεινόµενων αποτελεσµάτων. Στο παρόν άρθρο, παρέχουµε µια σύντοµη περίληψη των µεθοδολογιών που χρησιµοποιούνται σήµερα στα διάφορα εργαστήρια που ειδικεύονται στην ανάλυση αρχαιολογικών οργανικών υλικών και προτείνουµε µια πολυαναλυτική µεθοδολογία που βασίζεται στη µεταβολωµική και την πρωτεοµική, τις δύο πιο πρόσφατες τεχνικές φασµατοµετρίας µάζας υψηλής ανάλυσης για τον ακριβή χαρακτηρισµό πολύπλοκων µοριακών µιγµάτων.

[fr] Les analyses chimiques de résidus organiques carbonisés sur ou imprégnés dans la paroi de vases en céramique, en pierre, en métal ou en verre offrent la possibilité unique d'étude directe du contenu des objets. Les récipients culinaires, de stockage, de préparation ou de service renferment une information invisible que les nouvelles techniques analytiques permettent de décrypter, apportant nombre d'informations sur les denrées exploitées, leurs modes de préparation et de consommation. Lipides, protéines, phénols, alcaloïdes, acides nucléiques (ADN, ARN), les familles chimiques sont nombreuses et nécessitent, chacune, des protocoles de préparation des échantillons et des techniques analytiques adaptées à leur caractérisation. L'éventail des méthodes est large, tout autant que la pertinence des résultats proposés. Dans cet article, nous proposons une rapide synthèse des méthodologies actuellement utilisées par les différents laboratoires spécialisés dans l'analyse des matériaux organiques archéologiques, et proposons une méthodologie multianalytique reposant sur la métabolomique et la protéomique, les deux techniques de spectrométrie de masse haute résolution les plus récentes pour la caractérisation précise de mélanges moléculaires complexes.
[el] Στο παρόν άρθρο δηµοσιεύεται ενεπίγραφη στήλη η οποία αποτελείται από δύο θραύσµατα τα οποία ανευρέθησαν το 2012 και το 2017 αντίστοιχα. Η στήλη φέρει επτά καταλόγους στρατευσίµων της πόλεως των Χορσειών στην νοτιοδυτική Βοιωτία. Οι επιγραφές αυτές χαράχτηκαν κατά πάσα πιθανότητα από τον ίδιο χαράκτη την περίοδο 223/2 και 194/3 π.Χ. Αξιοσηµείωτη είναι η παρουσία ενός νέου άρχοντος του Καλλικλέους ο οποίος θα µπορούσε να χρονολογηθεί το 196/5. Η ανάλυση των νέων επιγραφών µας επιτρέπει να αναλύσουµε δύο φαινόµενα. Το πρώτο είναι η εφαρµογή της µεταρρύθµισης του στρατού του Βοιωτικού κοινού στο τελευταίο τέταρτο του 3ου αι. π.Χ. Παρόλο που στον κατάλογο στρατευσίµων του άρχοντος Ιππίου (221/0) εµφανίζονται θυρεαφόροι στον ήδη γνωστό κατάλογο στρατευσίµων του ιδίου άρχοντος από τα Αιγόσθενα αναφέρονται πελτοφόροι. Το δεύτερο φαινόµενο που αναλύεται είναι η συµµετοχή µία µικρής πόλης στο στρατό του Βοιωτικού κοινού κατά την ελληνιστική περίοδο.

[fr] Est ici publiée une stèle inédite, composée de deux fragments découverts en 2012 et 2017 et portant sept catalogues militaires de la cité de Chorsiai en Béotie du Sud‑Ouest. Ces documents, gravés sans doute par le même lapicide, s'échelonnent, d'après la nouvelle chronologie des archontes fédéraux, entre 223/222 et ca. 194/193 av. J.‑C. On compte un nouvel archonte, Kalliklès, qui peut être daté de 196/195. L'analyse de ces documents est l'occasion d'une réflexion portant principalement sur deux points : d'une part, les modalités d'application de la possible réforme militaire intervenue en Béotie dans le dernier quart du iiie s. malgré la présence d'éphèbes thyréaphores sous l'archonte Hippias I (221/220), alors que sous le même archonte à Aigosthènes ils sont classés parmi les peltophores ; d'autre part, le nombre de conscrits (entre un et sept) et la manière dont ce polisma contribuait, selon ses forces, à l'effort militaire du koinon béotien.
[el] Μεταξύ της αιθέριας ηρωίδας του Γ. Δροσίνη και της αινιγματικής και πρωτεϊκής κυρίας Έρσης του Ν. Γ. Πεντζίκη, δεν είναι μόνο μια γενιά και τρείς δεκαετίες ιστορίας που χωρίζουν τους συγγραφείς, τα έργα και τα σύμβολα, αλλά το σύνολο μιας θέασης του κόσμου και του λόγου ο οποίος τον αναπαριστά μέσα στο λογοτεχνικό κείμενο που συγκρούονται και ταυτόχρονα βρίσκονται σε συνεχή διάλογο.Εξετάζοντας τις σχέσεις ανάμεσα στα δύο μυθιστορήματα υπο το πρίσμα της αναφοράς στην τροφή, τόσο υλική όσο και συμβολική, εμφανίζονται λανθάνουσες δομές του κειμένου που μας καλούν σε νέα ανάγνωση των δύο έργων και μια εκ νέου σηματοδότηση των δύο τρόπων γραφής.

[fr] Entre la ravissante héroïne éthérée de Georges Drossinis et l'énigmatique et protéiforme Madame Ersi de Nikos Gavriil Pentzikis, il n'y a pas seulement une génération et trois décennies d'histoire qui séparent les symboles, les auteurs et les œuvres, mais toute une vision du monde et du dire de ce monde dans le texte littéraire qui s'entrechoquent, tout en se répondant.Examinés du point de vue de la référence à la nourriture, réelle ou symbolique, les rapports entre les deux romans permettent de mettre en évidence des structures latentes invitant à une nouvelle lecture des œuvres ainsi que du sens à attribuer aux deux démarches d'écriture.
[el] Το αυξημένο ενδιαφέρον για το ζήτημα του χρώματος στο λίθο προσέφερε ένα νέο τρόπο ανάγνωσης της ρωμαϊκής τέχνης αλλά, μέχρι στιγμής, αυτό έχει εγείρει περισσότερα ερωτήματα από όσα έχει απαντήσει. Αυτό οφείλεται στα πενιχρά κατάλοιπα χρώματος στα αρχαία γλυπτά, στο νεοκλασικό γούστο, που ήταν πολύ διαδεδομένο ανάμεσα στους ερευνητές και τους επιμελητές μουσείων των προηγούμενων γενεών και στο μικρό αριθμό διαθέσιμων στοιχείων, που αποκτώνται με διάφορες μεθόδους. Οι εγγενείς δυσκολίες στην ανασύνθεση της αρχαίας πολυχρωμίας δυσχεραίνουν τη λεπτομερέστερη ερμηνεία των στοιχείων. Παρατηρήθηκε ότι στη ρωμαϊκή εποχή έγιναν διάφορες επιλογές στη χρήση του χρώματος, οι οποίες μόνο εν μέρει μπορούν να εξηγηθούν από την προσπάθεια φυσιοκρατικής απόδοσης, τη χρονολογία ή το βαθμό επιρροής που ασκούσε ο πελάτης. Βασιζόμενοι στα αρχικά αποτελέσματα ωστόσο, είναι δυνατό να εξερευνήσουμε μέρος των βασικών λειτουργιών του χρώματος. Μερικές από αυτές φαίνονται πιο ενστικτώδεις, πράγμα που συμφωνεί με την ανάγκη για καθαρή πληροφόρηση σχετικά με το θέμα της εικόνας ή της εικονιστικής αφήγησης σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Άλλες λειτουργίες είναι περίπλοκες και φαίνεται ότι σχετίζονται με τα εικονογραφικά είδη και τις λειτουργίες της εικονιστικής γλώσσας: με άλλα λόγια, δίνουν στοιχεία για παλαιούς κώδικες, οι οποίοι εξελίσσονται αργά.

[fr] L'intérêt croissant pour l'usage de la couleur sur la pierre a offert une nouvelle vision de l'art romain ; mais pour l'heure on dispose plus de questions que de réponses. Cette situation est due à la rareté des restes de pigments sur les sculptures antiques, à la prédominance, dans les générations antérieures, d'un goût néoclassique et à une quantité encore insuffisante de données au demeurant obtenues par recours à des méthodes différentes. Une situation aussi difficile complique d'autant plus l'interprétation approfondie de tels témoignages. On constate, pour l'époque romaine, des choix différents dans l'usage de la couleur qui peuvent s'expliquer seulement en partie par des motivations naturalistes, par la chronologie ou par le niveau de la commande. Toutefois, en se fondant sur de premiers résultats, on peut explorer au moins quelques-unes des fonctions fondamentales de la couleur. Certaines sont purement intuitives et sont déterminées par l'exigence d'une information patente en relation avec le sujet ou avec la narration représentée dans un contexte spécifique. D'autres sont plus subtiles et semblent liées à des règles générales ainsi qu'aux fonctions du langage iconographique, en d'autres termes à des conventions en cours depuis longtemps et dont l'évolution est extrêmement lente.
[el] Στο οικόπεδο της οδού Κανακάρη 135 στην Πάτρα αποκαλύφθηκε τµήµα του ρωµαϊκού βορειοανατολικού νεκροταφείου, που ήταν οργανωµένο σύµφωνα µε τα πρότυπα των αντίστοιχων της Ιταλίας και των αποικιών της. Συνολικά ερευνήθηκαν έντεκα κιβωτιόσχηµοι και ένας κεραµοσκεπής τάφος, εντός περιβόλων, που χρησιµοποιήθηκαν αδιάλειπτα από τον 3ο αι. έως τον 7ο αι. µ.Χ. Κατά τη βυζαντινή περίοδο σε τµήµα του οικοπέδου τεκµηριώθηκε η λειτουργία εργαστηριακών χώρων. Από τα εκατόν πενήντα επτά χάλκινα νοµίσµατα που συγκεντρώθηκαν, παρουσιάζεται ενδεικτικός αριθµός δέκα επτά υστερορωµαϊκών και πέντε βυζαντινών νοµισµάτων, η χρονολόγηση των οποίων κυµαίνεται από τα τέλη του 3ου αι έως τις αρχές του 7ου αι. µ.Χ. H παρουσίασή τους προσθέτει ένα επιπλέον στοιχείο για την περίοδο χρήσης του βορειοανατολικού νεκροταφείου της Πάτρας.

[fr] Dans le terrain sis au 135 rue Kanakari à Patras a été mise au jour une parcelle de la nécropole romaine du Nord‑Est, qui est organisée conformément aux normes des nécropoles de l'Italie et de ses colonies. Au total, onze tombes à ciste et un tombeau couvert d'une toiture en tuiles, dans un enclos, ont été dégagés. Ils ont été utilisés sans interruption du iiie s. au viie s. apr. J.‑C. À l'époque byzantine, la présence d'installations artisanales est attestée sur une partie du terrain. Des 157 monnaies de bronze récupérées, nous présentons ici dix‑sept monnaies du Bas‑Empire et cinq monnaies byzantines, de la fin du iiie s. au début du viie s. apr. J.‑C., qui apportent une preuve supplémentaire de l'utilisation de la nécropole romaine du Nord‑Est de Patras à cette période.
[el] Προσπαθούμε Εδώ να παρουσιάζουμε την εικόνα των Τούρκων-Μουσουλμάνων στην φανταστική ελληνική λογοτεχνία του 19ου αιώνα έτσι που εμφανίζεται στην μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του Βασιλίου-Μιλτιάδη Νικολαϊδη [1815-1903] Αλί Χουρσίτ Μπέης. Επεισόδιο της ελληνικής Επανάστασης που εκδόθηκε το 1882. Το ενδιαφέρον αυτής της μαρτυρίας έγκειται στο ο,τι ο ήρωας-διηγητής, γεννημένος χριστιανός, τούρκεψε -αλλαξοπίστησε- όταν τον υιοθέτησε ο πασάς της Μανισάς το 1822, και έπειτα, αφού τον εξαγόρασε η μητέρα του, γύρισε στο χριστιανισμό. Ο Νικολαϊδης παρουσιάζει πληροφορίες από πρώτο χέρι για τη ζωή σ'ένα χαρέμι, την θρησκευτική εκπαίδευση ενός τουρκοπούλου το 19ο αιώνα, και, πιο γενικά για την νοοτροπία αυτής της εποχής. 'Ομως πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός ο άνθρωπος που αλλαξοπίστησε δυό φορές κοιτάζει την παλιά του ψυχική κατάσταση με ένα σφοδρό αίσθημα ενοχής.

[fr] On cherche à dégager l'image des Turcs musulmans dans la prose d'imagination grecque du XIXe siècle en s'appuyant sur une autobiographie romanesque parue en 1882, Ali Hurshid bey, Épisode de la Révolution grecque de Basile Miltiade Nicolaïdis (1815-1903). L'intérêt de ce document est que le héros-narrateur, né chrétien, fut converti à l'islam par le pacha de Magnésie (Manisa) qui l'" adopta " en 1822, puis, racheté par sa mère, revint au christianisme. Nicolaïdis présente des renseignements de première main sur la vie dans un harem et la formation religieuse d'un enfant turc au XIXe siècle et plus généralement sur l'état d'esprit des Turcs de ce temps. Ce témoignage est cependant à relativiser, car cet homme deux fois converti aborde son ancien état d'esprit avec une bonne dose de culpabilité.