BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Η πρώτη σημαντική παρατήρηση που προκύπτει αβίαστα από την εξέταση σφραγιστικού υλικού, που είτε προέρχεται από την πελοποννησιακή χερσόνησο είτε αναφέρεται σ' αυτήν, είναι ότι από την ίδρυση του θέματος της Πελοποννήσου στα τέλη του 8ου αι. και καθόλη την πορεία του 9ου αι., φαίνεται να υπάρχει ομαλή διοικητική συνέχεια στην περιοχή, που διέπεται από μία κανονικότητα αναφορικά με την άσκηση της εξουσίας σε όλους τους τομείς του κοινωνικού και οικονομικού βίου. Εις επίρρωση αυτού του συμπεράσματος συνεπικουρούν τόσο τα ανασκαφικά ευρήματα, όσο και τα επιφανειακά, τα οποία μνημονεύουν διαφορετικό τοπωνύμιο από αυτό της Πελοποννήσου, ή αναγράφουν απλώς και μόνο ονόματα προσώπων, τίτλους και αξιώματα. Επιπλέον, τα αξιώματα των κατόχων των μολυβδοβούλλων δηλώνουν έντονη τη παρουσία ποικίλων διοικητικών μονάδων κατά την περίοδο που μας απασχολεί. Φαίνεται ότι οι Βυζαντινοί ασκούν κανονικά την εξουσία στην πελοποννησιακή χερσόνησο και έχουν τον απόλυτο έλεγχο του εμπορίου και της οικονομίας. Οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί λειτουργούν εύρυθμα, όπως διαπιστώνεται από τη μαρτυρία των κομμερκιαρίων, αλλά και των λοιπών δημοσιονομικών υπαλλήλων. Η επικοινωνία διεξάγεται ομαλά στους θαλάσσιους δρόμους και στα παράλια, αφού ο άρχων Δαλματίας και ο παραφύλαξ Αβύδου μπορούν να στέλνουν επιστολές στην Κόρινθο και στο Άργος, οι οποίες φθάνουν ανεμπόδιστα στον προορισμό τους.

[fr] La première constatation importante qui résulte incontestablement d'un examen du matériel sigillographique, qu'il provienne de la péninsule péloponnésienne ou qu'il la concerne, tient en ce que, depuis la fondation du thème du Péloponnèse à la fin du viiie s. et tout au long du ixe s., paraît se prolonger une administration souple dans la région, qui tire profit d'une tradition qui facilite l'exercice du pouvoir dans tous les domaines de la vie sociale et économique. C'est ce que confirment les trouvailles réalisées en fouilles aussi bien que celles de surface, qui conservent la trace d'une toponymie différente de celle du Péloponnèse ou qui témoignent simplement de noms de personnes, de titres et de grades. En outre les grades des propriétaires des sceaux en plomb révèlent la présence forte de différents services administratifs au cours de la période. Il apparaît donc que les Byzantins exercent normalement le pouvoir dans la péninsule péloponnésienne et y contrôlent entièrement le commerce et l'économie. Les services de l'impôt fonctionnent parfaitement, comme le révèlent les témoignages laissés par les commerciarii, mais aussi par d'autres employés publics. La circulation se fait sans entraves sur les routes maritimes et le long des côtes, puisque l'archonte de Dalmatie et le garde-côtier d'Abydos peuvent expédier du courrier à Corinthe et à Argos, qui parvient sans encombre à destination.
[el] Περίληψη: σε αυτό το άρθρο παρουσιάζεται μια πανοραμική μελέτη σχετικά με τη διάρθρωση μιας ελληνοαρμενικής κοινότητας στην Ελλάδα μετά το 1923. Σε ένα πρώτο χρόνο εξετάζονται οι συνθήκες εγκατάστασης και καταμερισμού των Αρμένιων προσφύγων στις διάφορες περιοχές του ελληνικού εδάφους, καθώς και οι δημογραφικές δυναμικές καθ'όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Στη συνέχεια περιγράφονται πτυχές που αφορούν στην κοινωνική οργάνωση και την πολιτιστική ζωή αυτής της κοινότητας στην Ελλάδα.

[fr] Résumé : cet article propose une synthèse panoramique sur la formation d'une communauté gréco-arménienne en Grèce après 1923. Il s'agit d'étudier d'une part, les conditions d'installation des réfugiés arméniens et leur répartition sur le territoire grec ainsi que les dynamiques démographiques de cette population au fil du temps. D'autre part, l'organisation sociale et la vie culturelle de cette communauté sont également mises en avant.
[el] Οι αρχαίες οχυρώσεις της Μασσαλίας είναι σήµερα τόσο καλά γνωστές, ώστε να µπορεί κανείς να παρακολουθήσει την τεχνική εξέλιξη από την αρχαϊκή εποχή (ωµές πλίνθοι πάνω σε βάση από ντόπιο ασβεστόλιθο), την κλασική και ελληνιστική εποχή (πωρόλιθος αντικαθιστά τις πλίνθους), µέχρι τον 2ο αιώνα π. Χ. (ογκώδης κατασκευή από ασβεστόλιθο του ακρωτηρίου Couronne). Μια αντίστοιχη τυπολογία/χρονολογία δεν φαίνεται να είναι εφαρµόσιµη στον κόσµο της Φώκαιας-Μασσαλίας της δύσης, είτε έχουµε να κάνουµε µε τις οχυρώσεις του Εµπορίου, στις οποίες εφαρµόζεται το σύστηµα της αγροτικής πολυγωνικής τοιχοδοµίας, είτε σε αυτές της Όλβιας της Λιγουρίας. Στην τελευταία περίπτωση το πολυγωνικό σύστηµα του 4ου αιώνα δίνει τη θέση του τον 2ο αιώνα σε µια µεγάλη κατασκευή που ανακαλεί µάλλον την οχύρωση της Μασσαλίας του 4ου αιώνα. Καταλήγουµε στο εύλογο συµπέρασµα ότι οι τεχνικές που χρησιµοποιήθηκαν εξαρτώνται λιγότερο από την πολιτιστική εποχή και περισσότερο από τα διαθέσιµα οικοδοµικά υλικά της περιοχής, καθώς και από την οικονοµική δυνατότητα εισαγωγής υλικών. Ένα σύντοµο οδοιπορικό στις περιοχές της Basse-Provence εγείρει ερωτήµατα σχετικά µε τις συνθήκες και τα κίνητρα της χρήσης "ελληνικών" τεχνικών κατασκευής σε γαλατικές περιοχές.

[fr] Les fortifications de Marseille antique sont aujourd'hui assez bien connues pour que l'on puisse en suivre le développement technique depuis l'époque archaïque (briques crues sur socle en calcaire local), classique et hellénistique ancienne (le tuf remplace la brique crue) jusqu'au iie s. av. J.‑C. (construction massive en calcaire du cap Couronne). Une telle typo-chronologie ne semble pas s'appliquer au monde phocéo-massaliète d'Occident, qu'il s'agisse des remparts d'Emporion, qui utilisent un appareil polygonal rustique, ou de ceux d'Olbia de Ligurie. Ici, le polygonal du ive s. laisse place au iie s. à un grand appareil qui évoque plutôt le rempart de Marseille au ive s. On en conclut logiquement que les techniques utilisées dépendent moins d'un faciès culturel que des matériaux à disposition localement et des ressources financières pour importer des matériaux extérieurs. Un bref tour d'horizon dans les sites indigènes de Basse-Provence permet de s'interroger sur les conditions et les motivations de l'utilisation de techniques " grecques " dans des habitats gaulois.
[el] Η παρούσα μελέτη εστιάζει στη συμβολική διάσταση της τροφής σε κείμενα της νεότερης και σύγχρονης ελληνικής ποίησης. Η τροφή είναι ο ομφάλιος λώρος που μας συνδέει με τη ζωή υπενθυμίζοντας τα δεσμά της φυσικής ύπαρξης. Συνδέεται, όμως, ταυτόχρονα, με τις αισθήσεις και την απόλαυση. Οι ποιητές συσχετίζουν την τροφή με το θάνατο υπογραμμίζοντας την ενοχή της ύπαρξης. Ταυτόχρονα όμως προβάλλουν την αξία του μοιράσματος γύρω από ένα τραπέζι, στην εποχή της κρίσης και του ατομικισμού.

[fr] La présente étude vise à examiner la dimension symbolique de l'alimentation dans la poésie grecque contemporaine. La nourriture nous rappelle notre condition corporelle et les limites de la substance matérielle. Les poètes mettent en relation la nourriture et la mort tout en soulignant la valeur de la convivialité dans les années de la crise économique.
[el] Ο Ελληνισμός, εγκατεστημένος στα παράλια του Ευξείνου Πόντου από την αρχαιότητα (αποικισμός 8ου αι. π. Χ.), διατήρησε την ελληνική γλώσσα, διαφύλαξε το ελληνικό πνεύμα. Το τέλος αυτής της παρουσίας, στην περιοχή του Πόντου, επήλθε μετά από συντονισμένες διώξεις, εκτοπισμούς, εκτουρκισμό πληθυσμών, καταναγκαστικά έργα, στη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κυρίως μετά την επικράτηση των Νεότουρκων και του Κεμάλ, στις αρχές του 20ου αι. Κατά τη δεκαετία, κυρίως, 1913-1923 οι Έλληνες του Πόντου αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, να ακολουθήσουν ατέλειωτες πορείες θανάτου και όσοι επέζησαν να έρθουν στην Ελλάδα. Πολλοί κατέφυγαν στη Ν. Ρωσία, όπου επί Στάλιν αντιμετώπισαν νέες διώξεις, εκτοπίσεις και πήραν και αυτοί τον δρόμο προς την Ελλάδα. Η συνεχής αυτή "Έξοδος" – προσφυγιά και τα χαρακτηριστικά της (απώλειες, προβλήματα, προσαρμογή) αναδεικνύονται από τις μαρτυρίες-συνεντεύξεις Ποντίων, οι οποίες συγκεντρώθηκαν από την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, τον επιστημονικό φορέα των Ποντίων.

[fr] L'hellénisme, installé sur la côte du Pont de la mer Noire depuis l'Antiquité (colonisation au viiie siècle avant J.-C.), a conservé la langue et l'esprit grecs. La fin de cette présence dans la région du Pont est intervenue après des persécutions concertées, déportations, expulsions, turquisation de populations, travail forcé, sous l'Empire ottoman et surtout après la prédominance des jeunes Turcs et de Kemal au début du xxe siècle. Au cours du début du xxe siècle, en particulier entre 1913 et 1923, les Grecs du Pont ont été contraints de quitter leurs maisons, de suivre d'interminables marches de la mort et ceux qui ont survécu ont été forcés de venir en Grèce. Beaucoup ont fui vers le sud de la Russie, où, sous Staline, ils ont dû faire face à de nouvelles persécutions et déportations, et ont également gagné la Grèce. Cet "exode" continu des réfugiés et ses caractéristiques (pertes, problèmes, adaptation) sont mis en lumière par les témoignages et les entretiens des Pontiques, qui ont été recueillis par le Comité des études pontiques, l'organe scientifique des Pontiques.
[el] Η χρήση του χώρου στην κώµη Μυκήνες της πόλης-κράτους του Άργους στους ιστορικούς χρόνους δηλώνεται και από τη σποραδική παρουσία νοµισµάτων. Ταφές του πρώιµου 2ου αι. π.Χ. συνοδεύονται από δυο φθαρµένους αργυρούς οβολούς – ένα σε κάθε τάφο – από την Αίγινα του 5ου αι. και το Φλιούντα του 4ου αι. π.Χ. Το νεκροταφείο µε µακραίωνη χρήση από τον 6ο αι. π.Χ., αποτελείται από λακκοειδείς και κιβωτιόσχηµους τάφους, και βρισκόταν δίπλα στην "ιερά οδό", το δρόµο που οδηγούσε από τις Μυκήνες στο µεγάλο ιερό της θεάς Ήρας, το περίφηµο Ηραίο. Στον κάµπο, ΝΔ από τη Μυκηναϊκή ακρόπολη και το κέντρο της ελληνιστικής κώµης, δίπλα στο δρόµο που οδηγούσε στην πόλη του Άργους τρία χάλκινα νοµίσµατα αποτέθηκαν σε ένα µνηµειώδη ταφικό τύµβο της Ύστερης Μυκηναϊκής εποχής (12ος αι. π.Χ.). Τα δυο προέρχονται από νοµισµατοκοπεία του Άργους και το τρίτο από της Σικυώνας. Η ιστορική διαδροµή συµπληρώνεται µε ένα αργυρό νόµισµα της Νοτιοανατολικής Γαλλίας του 12ου αι. µ.Χ., που συνελέγη επιφανειακά στην πέριξ χώρα των Μυκηνών.

[fr] L'utilisation du territoire de la kômè de Mycènes, intégrée à la cité‑état d'Argos à l'époque historique, est documentée par la présence sporadique de monnaies, ainsi deux oboles en argent usées, trouvées dans des tombes du début du iie s. av. J.‑C. (une d'Égine du ve s. et une de Phlionte du ive s.). La nécropole, en usage depuis le vie s. et composée de tombes à fosse et à ciste, se trouvait le long de la " voie sacrée " qui conduisait de Mycènes au grand sanctuaire d'Héra, le célèbre Héraion. Dans la plaine, au Nord‑Ouest de l'acropole de Mycènes et du centre de la kômè hellénistique, en bordure de la route qui menait à Argos, trois monnaies de bronze ont été retrouvées dans un monument funéraire du Mycénien tardif (xiie s. av. J.‑C.) : deux d'Argos, la troisième de Sicyone. À ces trouvailles s'ajoute une monnaie d'argent frappée au Sud‑Est de la France au xiie s. apr. J.‑C., retrouvée en surface dans la région de Mycènes.
[el] Παρόλο που οι µονογραφίες για οχυρώσεις πληθαίνουν, η βορειοδυτική Ελλάδα µοιάζει ελαφρώς παραµεληµένη. Οι συνθήκες εξερεύνησης των εξαιρετικά ορεινών αυτών περιοχών παραµένουν δυσχερείς, ωστόσο οι προσπάθειες ελλήνων και αλβανών αρχαιολόγων έχουν επιτρέψει ουσιαστική πρόοδο τα τελευταία σαράντα χρόνια. Είναι πλέον δυνατό να προτείνει κανείς µια χαρτογραφία οχυρωµατικών έργων στη Χαονία, τη Θεσπρωτία και τη Μολοσσία, τις τρείς µεγάλες οντότητες της Ηπείρου. Ωστόσο, η διαµόρφωση µιας σαφούς τυπολογίας, κοινών χαρακτηριστικών και ακριβούς χρονολόγησης παραµένει δύσκολο εγχείρηµα. Η µελέτη αναφέρεται σε περιοχές, οι οποίες πολύ συχνά απουσιάζουν από µεγάλες συνθέσεις, σχετικές µε οχυρώσεις, καθώς και στα µεθοδολογικά προβλήµατα που τίθενται γύρω από την µελέτη οχυρωµατικών έργων σε κοινότητες οργανωµένες σε έθνη και κοινά.

[fr] Si les monographies sur les fortifications se multiplient, la Grèce du Nord‑Ouest semble quelque peu délaissée. Les conditions d'exploration de ces régions très montagneuses restent difficiles mais les efforts conjugués des archéologues grecs et albanais ont permis de réelles avancées depuis quarante ans. Il est désormais possible de proposer une cartographie des ouvrages fortifiés de Chaonie, de Thesprôtie et de Molossie, les trois grandes entités épirotes. Mais établir une typologie précise, des caractéristiques communes et des repères chronologiques clairs restent des tâches délicates. Il s'agira donc d'évoquer des régions trop souvent absentes des grandes synthèses sur les fortifications et les problèmes méthodologiques qui se posent pour l'étude des implantations fortifiées de communautés organisées en ethnè et koina.
[el] Δύο διατάγµατα που καθιερώνουν θεικές τιµές για το Σεπτίµιο Σεβήρο και την οικογένεια του, ανασυστάθηκαν προοδευτικά από θραύσµατα που βρέθηκαν στην Ακρόπολη ή τις ανασκαφές της Αγοράς. Παρά την αποσπασµατική τους διατήρηση, τα δύο αθηναϊκά κείµενα, που επαναδηµοσίευσε η Simone Follet σε πιο ολοκληρωµένη µορφή, είναι από τις σηµαντικότερες µαρτυρίες σχετικά µε τη λατρεία των αυτοκρατόρων στην Ελλάδα. Οι επιγραφές µαρτυρούν την ελληνική συνήθεια να τοποθετείται ο εκάστοτε αυτοκράτορας στο κέντρο της λατρείας (αν και οι Divi, όπως και τα άλλα µέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, θεοποιηµένα ή όχι, συµπεριλαµβάνονταν στην οµάδα των Σεβαστών). Γενικότερα, ένα επιπλέον στοιχείο, εξίσου αξιοσηµείωτο, που αποκαλύπτουν τα δύο διατάγµατα είναι ο κυρίαρχος ρόλος της Julia Domna (το δεύτερο διάταγµα απευθύνεται αποκλειστικά σ'εκείνην), που αντικατοπτρίζει το κύρος της και την προνοµιούχα θέση που κατείχε η συγκεκριµένη αυτοκράτειρα. ∆εν είναι άλλωστε τυχαίο ότι αναφέρεται σε πλήθος επιγραφές και νοµίσµατα. Η παρουσία της στο πλάι του Σεπτίµιου Σεβήρου και των γιων του µαρτυρεί επίσης τη σηµασία που έδινε η αυτοκρατορική προπαγάνδα των Σεβήρων στο θεσµό της οικογένειας.

[fr] Deux décrets instituant des honneurs divins pour Septime Sévère et sa famille ont été progressivement reconstitués à partir de fragments trouvés sur l'Acropole ou dans les fouilles de l'Agora. Malgré leur état fragmentaire, ces deux textes athéniens republiés par Simone Follet sous une forme plus complète sont parmi les témoignages les plus significatifs que nous ayons sur le culte des empereurs en Grèce. Ces attestations épigraphiques reflètent la tendance grecque de placer l'empereur régnant au centre de la vénération (bien que les Divi ainsi que les autres membres de la famille impériale, déifiés ou non, aient été inclus dans le groupe des Sebastoi). À un niveau plus général, un autre élément non moins significatif qui ressort des deux décrets est le rôle prépondérant de Julia Domna (le second décret ne s'adresse qu'à elle) qui reflète l'importance et la position prestigieuse occupée par cette impératrice, qui n'apparaît pas par hasard mentionnée sur de nombreuses inscriptions et monnaies. Sa présence aux côtés de Septime Sévère et de ses fils reflète également l'importance du concept de famille dans la propagande impériale sévérienne.
[el] Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας και οι εντάσεις στο Αιγαίο, απόρροια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο έχουν ως αποτέλεσμα την αναθεώρηση της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας και του αμυντικού δόγματός της. Στο άρθρο αυτό εξετάζονται οι σχέσεις της Ελλάδας και του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή με τα βαλκανικά κράτη από τον Ιούλιο του 1974 έως τον Ιούλιο του 1975. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις ελληνορουμανικές σχέσεις και στις πρωτοβουλίες της Ρουμανίας για μια επίλυση του Κυπριακού στα Βαλκάνια, στα Ηνωμένα Έθνη και στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, που πραγματοποιήθηκε στο Ελσίνκι τον Ιούλιο του 1975.

[fr] Cet article propose de tracer les grandes lignes de différents aspects des relations de la Grèce et du Premier ministre Constantin Caramanlis avec les pays balkaniques après la chute de la dictature des colonels et le débarquement turc de Chypre en juillet 1974. Nous insisterons à la fois sur les relations gréco‑roumaines de cette période et sur les initiatives prises par la Roumanie au sein des Balkans, auprès de l'ONU et lors de la Conférence sur la sécurité et la coopération en Europe, tenue à Helsinki en juillet 1975 pour trouver une solution à la crise chypriote.
[el] Η λατινική κατάκτηση του 1204 δημιούργησε νέες, "μεσαιωνικές" νομισματικές συνθήκες στην Πελοπόννησο. Οι δυο συγγραφείς του παρόντος άρθρου παρουσιάζουν τους διαφορετικούς νομισματικούς τύπους, που κυκλοφόρησαν στην Πελοπόννησο, σε διαφορετικά μέταλλα, όπως είναι αφενός οι τοπικές κοπές των Φράγκων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, αλλά και το πλήθος ενετικών νομισματικών εκδόσεων. Οι σύγχρονες πηγές της εποχής μας, όπως είναι η αρχαιολογική έρευνα, η νομισματική βιβλιογραφία, καθώς και η συμβολή του Νομισματικού Μουσείου στη διαχείριση/διαφύλαξη των νομισματικών θησαυρών οριοθετούν το πλαίσιο της παρουσίασης. Το υλικό διαιρέθηκε σε τρεις περιόδους και εξετάζεται τόσο σε συνδυασμό με τους νομισματικούς θησαυρούς όσο και με τα μεμονωμένα ευρήματα. Στο παράρτημα, το τελευταίο μέρος του άρθρου, παρουσιάζονται ένδεκα αδημοσίευτοι νομισματικοί θησαυροί του Νομισματικού Μουσείου.

[fr] La conquête latine de 1204 créa des conditions monétaires nouvelles et " médiévales " dans le Péloponnèse. Les deux auteurs de cet article exposent les différents types monétaires, en métaux divers, qui étaient alors en circulation, comme les émissions franques en Achaïe, ou encore la multitude de monnaies vénitiennes. Les sources contemporaines, ainsi que les enquêtes archéologiques, la bibliographie numismatique, et la contribution du Musée numismatique dans la gestion des trouvailles, fournissent le cadre de cette présentation. Le matériel a été sous-divisé en trois périodes, pour lesquelles les trésors ainsi que les trouvailles fortuites ont été pris en considération. La dernière partie du texte contient une présentation de onze trésors inédits du Musée numismatique.
[el] Έχοντας αναχθεί σε τόπο της επιστηµονικής βιβλιογραφίας, η ασπίδα του Άργους ή της Αργολίδας, όπως την αποκαλούν οι πηγές της Αυτοκρατορικής περιόδου και οι σύγχρονες µελέτες, αποτελεί εδώ αντικείµενο ιστοριογραφικής αποδόµησης. Αντί να επιχειρήσουµε να βρούµε ενα πραγµατικό και καθαρά αργίτικο αµυντικό όπλο, µελετούµε αυτή την ασπίδα και το νόηµά της σε σχέση µε τον ρόλο της ως πολιτικού συµβόλου µέσα στην Αρχαιότητα και τη θέση που είχε η πόλη του Άργους στη διαµόρφωση αυτού του συµβόλου.

[fr] Devenu un topos de la littérature scientifique, le bouclier argien ou argolique, comme le nomment les sources impériales et les études modernes, fait ici l'objet d'une déconstruction historiographique. Plutôt que de tenter de retrouver dans cette expression une arme défensive réelle et proprement argienne, nous étudions ce bouclier et son énonciation pour son rôle de symbole politique à travers l'Antiquité et la place de la cité argienne dans l'élaboration de ce symbole.
[el] Μερικές παρατηρήσεις για την παρουσία νομισμάτων Αίγινας σε θησαυρούς με χρονολογία απόκρυψης μετά το 400 π.Χ. Η τελευταία έκδοση του 4ου αι. π.Χ. πρέπει να ήταν δραχμές και τριώβολα χωρίς εθνικό, ο οπισθότυπος των οποίων φέρει δύο σφαιρίδια.

[fr] Réflexions sur la présence de monnaies d'Égine dans les trésors cachés après ca 400 av. J.-C. La dernière émission du ive s. a probablement été constituée par les drachmes et les trioboles sans ethnique dont le revers porte deux globules.
[el] Ο Κώστας Μόντης είναι μία εικονική προσωπικότητα της ελληνικοκυπριακής ποίησης του 20ου αιώνα, μία από τις πιο γνωστές και φημισμένες. Η ποίησή του, όπως και τα έργα των άλλων Κύπριων ποιητών, αντικαθρεφτίζει τα πάθη και τις τραγωδίες του νησιού, τη φλόγα για τον απελευθερωτικό αγώνα, τον πόνο και την οργή, την ελπίδα για την επανένωση και την προβολή μίας κοινής ταυτότητας των Κύπριων, Ελλήνων και Τουρκών.

[fr] Kóstas Montis est un auteur emblématique de la poésie chypriote grecque du xxe siècle, l'un des plus connus et célébrés ; sa poésie, comme celle de nombreux de ses confrères chypriotes reflète les passions et tragédies de l'île, la ferveur de la lutte pour l'indépendance, la douleur et la colère, les espoirs de réunification et la mise en avant d'une identité commune entre Chypriotes grecs et turcs.
[el] Παρουσιάζονται εδώ οι κανόνες τονισμού των απλών κύριων ονομάτων και των κύριων ονομάτων που περιέχουν ένα επίθημα ή που αποτελούνται από δύο ονόματα.

[fr] On trouvera ici les règles d'accentuation pour les noms propres simples, composés avec un suffixe ou composés de deux noms.
[el] Στην παρούσα δημοσίευση θα συζητήσουμε πώς η σύγχρονη ελληνική ποίηση– και πιο συγκεκριμένα η ποίηση που δημοσιεύεται στο περιοδικό ΦΡΜΚ – μας εκθέτει σε μια αρχιτεκτονική της "σύγχρονης" μετανάστευσης: την πορεία των νέων Ελλήνων που έχουν εγκατασταθεί εκτός της χώρας. Θ' αποκαλύψουμε τη δαντέλα των ανθρωπολογικών προβληματισμών που διαμορφώνουν τη σημερινή ποιητική φωνή, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο το άτομο σήμερα βρίσκεται σε αναζήτηση ταυτότητας. Πώς επηρεάζεται ο τόπος καταγωγής από τον συνεχιζόμενο εκτοπισμό των πρώην κατοίκων του; Καταφέρνει ο νέος τόπος υποδοχής να αποκτήσει μια ταυτότητα ανεξάρτητη από εκείνη της "χώρας της εξορίας"; Η μετακίνηση από τον ένα τόπο στον άλλο ενισχύει ή αποδυναμώνει την αίσθηση της σταθερότητας; Θα εξετάσουμε επίσης ζητήματα μορφής, για να δείξουμε πώς το γραφικό μέρος ενός ποιήματος τονίζει τα ίχνη μιας εποχής σε ανακρίβεια, η ασάφεια της οποίας επιτρέπει την ανάδυση νέων ατομικών και συλλογικών ταυτοτήτων.

[fr] Dans le présent travail, nous parlerons de la façon dont la poésie grecque contemporaine – et plus précisément celle publiée dans la revue ΦΡΜΚ – nous expose à une architecture de la migration " moderne " : celle des trajectoires des jeunes Grecs qui sont installés en dehors du pays. Nous révélerons la dentelle des réflexions anthropologiques qui forment la voix poétique actuelle, ainsi que la façon dont l'individu d'aujourd'hui est à la recherche d'une identité. Comment le lieu d'origine est-il concerné par les déplacements continus de ceux qui étaient, alors, ses habitants ? La nouvelle terre d'accueil parvient-elle à obtenir une identité indépendante de celle de la " terre d'exil " ? Les déplacements d'un endroit à l'autre renforcent-ils ou affaiblissent-ils nos impressions de stabilité ? Nous aborderons également des questions de forme afin de montrer comment la partie graphique d'un poème met l'accent sur les traces d'un temps en imprécision dont le flou permet aux nouvelles identités individuelles et collectives de surgir.
[el] Περίληψη : αυτό το άρθρο παρουσιάζει τη συγκεκριμένη μορφή που παίρνει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αυτό που σήμερα αποκαλείται τουρισμός νοσταλγίας ή τουρισμός ρίζας, δηλαδή επιστροφή, με τη μορφή "τουριστικού" ταξιδιού. πρόσφυγες/ανταλλαγμένοι από τη Συνθήκη της Λωζάνης ή οι απόγονοί τους, τα "παιδιά της Λωζάννης" (Lozan'ın Coçukları ή Παιδιά της Λωζάνης) στον τόπο καταγωγής τους. Οι μαρτυρίες των συμμετεχόντων σε αυτά τα ταξίδια δείχνουν τόσο τη διαιώνιση ανά γενιά της μνήμης ενός χαμένου παραδείσου, αλλά και τα ίδια συναισθήματα στους δύο πληθυσμούς, καθώς και την ίδια επιθυμία να οικοδομήσουν ένα ειρηνικό μέλλον.

[fr] Résumé : cet article présente la forme spécifique que prend entre la Grèce et la Turquie ce qu'on appelle aujourd'hui le tourisme de nostalgie ou tourisme des racines, c'est-à-dire un retour, sous forme de voyage " touristique " (terme récusé par les intéressés), des réfugiés/échangés du traité de Lausanne ou de leurs descendants, les " enfants de Lausanne " (Lozan'ın Coçukları ou Παιδιά της Λωζάνης) vers leur lieu d'origine. Les récits des participants à ces voyages montrent à la fois la perpétuation à travers les générations, du souvenir d'un Paradis perdu, mais aussi des émotions identiques dans les deux populations, ainsi que le même désir de construire un futur pacifique.