BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Η κατάσταση των υπολειμμάτων και η δύναμη των πολιτιστικών μας προκαταλήψεων εμποδίζουν τη σωστή εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της πολύχρωμης αρχαίας γλυπτικής. Με αφετηρία ορισμένα καλά διατηρημένα παραδείγματα, από την Αναγέννηση έως τη σύγχρονη εποχή, μπορούμε να διαπιστώσουμε τη λεπτότητα και τη ποικιλία της ζωγραφικής πρακτικής. Μια λεπτότητα που προϋποθέτει την εγγραφή στο πολιτιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο το χρώμα δρα για να συνεισφέρει στη δημιουργία μιας εγγύτητας με το θείο ή το αόρατο. Μπορούμε επίσης να προσπαθήσουμε να προτείνουμε με ποιόν τρόπο, παρά το εύθραυστο των καταλοίπων, η πολυχρωμία των αρχαίων αγαλμάτων, που αποτελεί πολιτιστικό προϊόν, καθιστά με τη σειρά της φανερή μια παράδοξη αλληλεπίδραση, ανάμεσα στην εγγύτητα και στην απόσταση, με τον κόσμο των θεών.

[fr] L'état des traces et la force de nos a priori culturels font obstacle à l'appréciation de l'efficacité de la sculpture polychrome antique. À partir de quelques exemples bien conservés, la mise en perspective historique, de la Renaissance à l'époque contemporaine, permet de constater la subtilité et la diversité de la pratique coloriste. Une subtilité qui implique l'inscription dans le contexte culturel dans lequel la couleur interagit pour contribuer à créer une proximité avec le divin ou l'invisible. On peut ainsi tenter de proposer comment, malgré la fragilité des traces, la polychromie des statues antiques culturellement construite permet à son tour de donner à voir une interaction paradoxale, entre proximité et distance, avec le monde des dieux.
[el] Το Ανατολικό Ζήτημα κινητοποίησε με ποικίλους τρόπους τις Μεγάλες Δυνάμεις καθόλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Σε αντιπαλότητα μεταξύ τους προκειμένου να προωθήσουν τα πολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα, η πολιτιστική ηγεμονία αποτέλεσε παράλληλη έκφανση και βασικό διακύβευμα αυτών των ανταγωνισμών. Σε ό,τι αφορά στη γαλλική πολιτική, οι κυβερνήσεις της Τρίτης Δημοκρατίας, στήριξαν την ίδρυση εκπαιδευτικών ιδρυμάτων τόσο από κοσμικούς όσο και από εκκλησιαστικούς φορείς, καθώς και την οργάνωση επιστημονικών και ανθρωπιστικών αποστολών. Η έκδοση εφημερίδων και περιοδικών στα γαλλικά στη βαλκανική χερσόνησο, αποτέλεσε μια περαιτέρω έκφραση αυτής της πολιτικής. Χάρη στα διπλωματικά αρχεία και την προξενική αλληλογραφία, αυτό το άρθρο επιθυμεί να μελετήσει τους πρωταγωνιστές και τις πρωτοβουλίες μιας τέτοιας πολιτιστικής διπλωματίας την επαύριο του Πρώτου Παγκόσμιου πολέμου.

[fr] La question d'Orient dans sa dimension balkanique impliqua de manières diverses et variées les grandes puissances tout au long du xixe siècle. Dans leur concurrence afin de promouvoir leurs propres intérêts économiques et politiques, la suprématie culturelle représenta une expression parallèle et un enjeu supplémentaire de ces antagonismes. En ce qui concerne la politique française, les gouvernements de la Troisième République ont favorisé la fondation d'établissements scolaires, dirigés par des institutions laïques ou des congrégations religieuses, ainsi que l'organisation de missions scientifiques et humanitaires. La création de journaux et périodiques en français constitua un aspect complémentaire de cette politique. À travers l'exploration des archives du Quai d'Orsay et de la correspondance consulaire, cet article vise à étudier les acteurs et les initiatives de cette diplomatie culturelle au lendemain de la Première Guerre mondiale.
[el] Η ανακοίνωση εστιάζεται σε δυο ποιητές της Μεσογείου αλλά διαφορετικής καταγωγής, του Οδυσσέα Ελύτη, Έλληνα ποιητή, και του Ναζíμ Χικμέτ, Τούρκου ποιητή. Η προβληματική μας θα εστιαστεί στην σχέση των δυο ποιητών με την γλώσσα, την φύση, την μεταφυσική, και τον έρωτα. Μέσα από τον περίπλου των γεύσεων και των αισθήσεων θα μελετηθεί με ποιο τρόπο συγκλίνει και αποκλίνει το διονυσιακό και το απολλώνιο πνεύμα, η χλιδή της Ανατολής και το αίσθημα της "λιγοσύνης", ο δυτικός ορθολογισμός και ο ανατολικός μυστικισμός. Θα επιχειρήσουμε να ανιχνευθούν τα διακριτικά γνωρίσματα στο έργο του Ελύτη που συνθέτουν το νεοελληνικό πολιτισμικό πρότυπο και εκείνα του Ναζίμ Χικμέτ εκφράζοντας το ανατολίτικο πολιτισμικό πρότυπο. Θα συναντήσουμε εντούτοις μια ανατολίτικη χροιά στον ελληνικό τρόπο σκέψης και θέασης του κόσμου.

[fr] Cette communication est axée sur deux poètes méditerranéens, mais d'origine différente, Odysseas Elytis (poète grec) et Nazim Hikmet (poète turc), dans le but de comparer leur vision du monde. Notre cheminement de réflexion se focalisera sur la relation des deux poètes avec la langue, la nature, le sentiment métaphysique et l'éros. À travers ce périple des goûts et des sensations, on étudiera comment convergent et divergent l'esprit dionysiaque et apollinien, l'outrance de l'Orient et la notion du peu, le rationalisme occidental et le mysticisme d'Orient. On essaiera également de repérer les traits distinctifs dans leur œuvre, celle d'Elytis exprimant le prototype culturel néo-hellénique et celle de Nazim Hikmet exprimant celui de l'Anatolie. Toutefois, on décèle aussi une certaine tonalité orientale dans la vision et la mentalité grecques.
[el] Μία από τις λιγότερο γνωστές πόλεις του Δεσποτάτου του Μορέως ήταν το Μουχλί στην Αρκαδία. Σε αντίθεση με τις περισσότερες καστροπολιτείες της Πελοποννήσου, το Μουχλί υπήρξε δημιούργημα των Βυζαντινών μετά τη σύσταση του Δεσποτάτου. Το Μουχλί ιδρύθηκε το 1296 περίπου, και μέχρι και την καταστροφή του από τους Οθωμανούς το 1458, οι Βυζαντινοί δεν το απώλεσαν ποτέ. Οι ελάχιστοι μελετητές που ασχολήθηκαν με την ιστορία του Μουχλίου επικεντρώθηκαν στο στρατηγικό του ρόλο, να παρέχει προστασία από το βορρά στο Δεσποτάτο από εχθρικές επιδρομές. Με αφορμή την τυχαία εύρεση ενός μικρού αριθμού νομισμάτων, προχωρήσαμε στη μελέτη των οικονομικών δεδομένων του Μουχλίου. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουμε νέα στοιχεία από φιλολογικές πηγές για την οικονομική σημασία της πόλης, με έμφαση σε εκείνα τα στοιχεία που μάς δίνουν εικόνα για την τοπική νομισματική κυκλοφορία. Τέλος, παρουσιάζουμε την πρότασή μας ότι ίσως στο Μουχλί να κόπηκε η μοναδική γνωστή νομισματική έκδοση που μέχρι τώρα έχει αποδοθεί στο Δεσποτάτου του Μορέως.

[fr] Mouchli en Arcadie est l'une des villes les moins bien connues du Despotat de Morée. À la différence de la plupart des citadelles du Péloponnèse, Mouchli était une création des Byzantins, fondée après l'installation du Despotat, en 1296 environ. Elle resta entre leurs mains jusqu'à sa destruction par les Ottomans en 1458. Les rares chercheurs qui s'y sont intéressés se sont avant tout penchés sur son rôle stratégique en tant qu'avant-poste qui devait protéger le Despotat face aux attaques ennemies venues du Nord. À l'occasion d'une trouvaille fortuite de quelques monnaies, nous avons repris l'étude de son économie. Nous présentons dans ce cadre de nouveaux éléments tirés des sources littéraires, qui révèlent l'importance économique de la ville, en nous intéressant surtout aux informations utiles pour la circulation monétaire. Nous proposons pour finir à titre d'hypothèse que pourrait avoir été frappée à Mouchli l'unique émission attribuée jusqu'à présent au Despotat de Morée.
[el] Περίληψη : αυτό το δοκίμιο αναλύει τις Δαναΐδες της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, μία συγγραφέα η οποία ενσωματώνεται τόσο στη γαλλική όσο και στην ελληνική δραματουργία αφού έγραψε τα περισσότερα από τα έργα της και στις δύο γλώσσες, και ένας σημαντικός αριθμός από αυτά παίχτηκαν στη Γαλλία. Αντλώντας από το μύθο και τις τελετουργίες της Αρχαιότητας, επικεντρώνονται στη σχέση των δύο φύλων που έχει ως αποτέλεσμα τη δολοφονία των ανδρών από τις γυναίκες όπως στο ομώνυμο μύθο. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η μεναδική κατάσταση των γυναικών που τις συνδέει με τη θρησκεία και τις τελετές του Διονύσου, κι η σύνδεσή τους με τη θάλασσα. Η στάση της Υπερμνήστη, συνεπής με το μύθο, εμπλουτίζει το έργο, δίνοντας μία άλλη οπτική στις σχέσεις μεταξύ των φύλων, αφού δεν σκοτώνει τον αγαπημένο της σύζυγο, τον Λυνκαίο. Η επιθυμία της να αποκτήσει παιδί από αυτόν, σε συνδυασμό με την αναζήτηση της αληθινής ζωής του Άλλου, μπορεί να αναλυθεί με ψυχαναλυτικούς, ανθρωπολογικούς, φεμινιστικούς και, γενικότερα, σύγχρονους όρους.

[fr] Résumé : cet essai analyse Les Danaïdes de Marguerite Lybéraki, une auteure qui s'intègre aussi bien dans la dramaturgie française que grecque, puisqu'elle a écrit la plupart de ses pièces dans les deux langues, et qu'un nombre considérable d'entre elles a été joué en France. Les Danaïdes, en s'appuyant sur le mythe et les rites de l'Antiquité, se concentrent sur la relation entre les deux sexes, qui aboutit au meurtre des hommes par des femmes, comme dans le mythe du même nom. L'élément le plus caractéristique est la situation ménadique des femmes, qui les relie à la religion et aux rites de Dionysos, et leur liaison avec la mer. L'attitude d'Hypermnestre, conforme au mythe, enrichit la pièce en donnant une autre perspective aux relations entre les sexes, puisqu'elle ne tue pas son époux bien-aimé, Lyncée. Sa volonté d'avoir un enfant de lui, en combinaison avec la recherche du vrai visage de l'autre, peut être analysée en termes psychanalytiques, anthropologiques, féministes et en général modernes.
[el] Μελέτες θασιακής επιγραφικής V: Θάσιοι θεωροί και άρχοντες στην ελληνιστική και αυτοκρατορική εποχή: από το μονό στο διπλό.Τα νέα αυτά έγγραφα προσφέρουν νέες γνώσεις για τα ύστερα κομμάτια των θασιακών καταλόγων αξιωματούχων, που ήταν σχετικά άγνωστα μέχρι σήμερα. Στην ύστερη ελληνιστική εποχή παρατηρούμε στους θεωρούς ένα ενδιαφέρον φαινόμενο αντιγραφής: πολλοί σύλλογοι εμφανίζονται τόσο στο Μεγάλο κατάλογο των θεωρών όσο και σε ανεξάρτητες επιγραφές, αναμνηστικού χαρακτήρα. Τρεις νέες τέτοιες επιγραφές δημοσιεύονται εδώ. Επιτρέπουν να διατυπώσουμε μια υπόθεση για τη δομή της στήλης 14 του Μεγάλου Καταλόγου, που χρονολογείται στο τελευταίο τρίτο του 2ου αι. π.Χ. Ένα παρόμοιο φαινόμενο αντιγραφής παρατηρείται στο Μεγάλο Κατάλογο των αρχόντων του 1ου αι. π.Χ.: την εποχή εκείνη, οι περισσότεροι άρχοντες φέρουν τον τίτλο του "φιλοκαίσαρος και φιλοπάτριδος", που πρέπει να σχετίζεται με την αυτοκρατορική λατρεία.

[fr] Des documents nouveaux permettent de progresser dans la connaissance des sections tardives des listes de magistrats thasiens, jusqu'ici mal connues. À la basse époque hellénistique, on observe, chez les théores, un phénomène intéressant de duplication : plusieurs collèges figurent à la fois dans la Grande Liste des théores et dans des inscriptions indépendantes, à caractère commémoratif. Trois nouvelles inscriptions de ce type sont ici publiées. Elles permettent de formuler une hypothèse sur la structure de la colonne 14 de la Grande Liste, qui correspond au dernier tiers du iie s. av. J.‑C. Un phénomène analogue de duplication s'observe dans la Grande Liste des archontes au ier s. apr. J.‑C. : à cette époque, les archontes portent, pour la plupart, le titre de " philokaisar kai philopatris ", qui doit avoir un lien avec le culte impérial.
[el] Στόχος της παρούσας εργασίας είναι ο απολογισμός των σπουδών σχετικών με τους Βλάχους και τη βλάχικη γλώσσα που πραγματοποιήθηκαν μετά το 1990, περίοδο που χαρακτηρίζεται από την ενθάρρυνση των μειονοτικών σπουδών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξετάστηκαν οι μελέτες ελλήνων επιστημόνων που καλύπτουν διαφορετικές επιστήμες: τη γλωσσολογία, την ιστορία και τη λαογραφία. Έγινε προσπάθεια διάκρισης των ερευνητών με κριτήριο την κριτική προσέγγιση που υιοθετούν σε σχέση με τις απόψεις που έχουν ενσωματωθεί στο νεοελληνικό φαντασιακό σχετικά με τους Βλάχους και διαπιστώθηκε η πρόοδος στον τομέα της περιγραφής της βλάχικης γλώσσας και η ουσιαστική απουσία που αφορούν στην εξέλιξη της βλάχικης ταυτότητας.

[fr] L'objectif de cette présentation est de faire le bilan des recherches sur les Aroumains et sur leur langue, réalisées pendant la période post‑1990, marquée par l'encouragement des études concernant les minorités dans tous les pays de l'Union européenne. Nous avons traité des travaux effectués par des chercheurs grecs couvrant différentes disciplines : la linguistique, l'histoire et l'anthropologie. Nous avons tenté de regrouper ces chercheurs selon les positions adoptées et leur poids critique par rapport à l'imaginaire grec. Si des progrès ont été faits en Grèce dans le domaine de la description de la langue aroumaine, force est de constater aussi l'absence d'études portant sur l'évolution de l'identité aroumaine.
[el] Την ίδια στιγμή, οι δικαστές αρνήθηκαν τις μαρτυρίες και τις κατηγορίες από πρώην Εαμίτες, και έτσι έχτισαν μία καινούργια Εθνική Ιστορία από την οποία εξαφανίστηκε το ΕΑΜ και δήλωσαν ότι μόνο οι αντικομμουνιστικές οργανώσεις στάθηκαν αντιστασιακές. Έτσι δύο αντιφασιστικές Ελλάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες.

[fr] Au même moment les juges ont refusé les témoignages et les accusations portées par les membres de l'EAM, ainsi se construit une nouvelle Histoire nationale qui exclue l'EAM de la lutte antifasciste et ne donne le titre de Résistants qu'aux groupes anticommunistes.
[el] Αυτή η έκθεση αφορά τις βιομηχανικές ταξινομήσεις στην Ελλάδα, και μέσα από την ιστορία και τις δομές τους, μελετά τις αλλαγές στο πεδίο του δευτερογενή τομέα και τους περιορισμούς τους στην συγκρισιμότητα.Οι βιομηχανικές ταξινομήσεις έχουν αλλάξει βαθειά και στην Γαλλία και στην Ελλάδα από το 19ο αιώνα και επιρρεάστηκαν από τους διεθνείς θεσμούς. Οι κινητήρες αυτής της εξέλιξης είναι η καινοτομία, οι έννοιες για την βιομηχανική οργάνωση, και η ανάγκη συγκρισιμότητας.Αυτό το άρθρο έχει σκοπό να υπενθυμίζει την οικονομική θεωρία της ταξινόμησης των δραστηριοτήτων [ειδικά τη εξέλιξη των δομών ανάμεσα στους τρείς τομείς δραστηριότητας], και ταυτόχρονα, την ιστορία των βιομηχανικών ταξινομήσεων. Εξ άλλου, το άρθρο προσπαθεί να καθορίζει μία μεσογειακή ιδιαιτερότητα από τα στοιχεία των διαφορετικών ταξινομήσεων, την ανάλυση των πινάκων των εθνικών λογαριασμών των πέντε χωρών, και της βιομηχανικής παραγωγής τους.

[fr] Vincent Gouzi s'est penché sur les nomenclatures industrielles en Grèce et, à travers leur histoire et leur structure, sur les variations du champ du secteur secondaire et les limites de comparabilité.Les nomenclatures industrielles ont profondément évolué en Grèce comme en France ; depuis le milieu du xixe siècle, elles ont été profondément influencées par les institutions internationales. Les moteurs de cette évolution sont l'innovation, les conceptions de l'organisation industrielle, et le besoin de comparabilité.Ce papier a pour but de rappeler en premier lieu la théorie économique des nomenclatures (notamment leur structure évolutive entre les trois secteurs d'activités) ainsi que l'histoire des nomenclatures industrielles. En second lieu, il tente de définir une spécificité méditerranéenne à travers les items constitutifs de différentes nomenclatures, l'analyse des tableaux d'emplois et ressources de la comptabilité nationale des cinq pays étudiés et l'analyse de leurs productions industrielles.
[el] Δημοσιεύουμε μια επιγραφή από τη Δήλο, γνωστή από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 σε συνέχεια των εργασιών που διεξήγαγε η Γαλλική Σχολή Αθηνών στην περιοχή της Στοάς των Ναξίων. Ο ενεπίγραφος λίθος ανακαλύφθηκε από τον Alexandre Farnoux, και παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστός στους ειδικούς σε θέματα επιγραφικής της Δήλου, παρέμεινε μέχρι σήμερα αδημοσίευτος, παρά τις συχνές αναφορές στη βιβλιογραφία. Το ψήφισμα υπέρ του Απολλωνίδη από τη Χερσόνησο συμπληρώνει το σώμα των ψηφισμάτων της ανεξάρτητης πόλης και επαναφέρει το ερώτημα των σχέσεων μεταξύ της Δήλου και των πόλεων του Ευξείνου Πόντου.

[fr] Nous publions une inscription connue à Délos depuis le début des années 1990, à la suite de travaux menés par l'École française d'Athènes dans la zone du Portique des Naxiens. La pierre, mise au jour par Alexandre Farnoux, et connue des spécialistes d'épigraphie délienne, est restée inédite jusqu'à ce jour, malgré des mentions ponctuelles dans la bibliographie. Le décret pour Apollônidès de Chersonèsos rejoint le corpus des décrets de la cité indépendante et réactive la question des relations entre Délos et les cités du Pont-Euxin, déjà bien représentées dans le paysage des honneurs déliens.
[el] Το παρόν άρθρο στοχεύει στην ανάλυση του τρόπου με τον οποίο η εμπειρία της εξορίας και των στοιχείων που σχετίζονται με αυτήν, όπως η μνήμη, η σχέση με τον χώρο και η ταυτότητα, αναλύεται μέσω της ένατης τέχνης η οποία συνδυάζει τον γραπτό λόγο και την εικόνα με πολύ δυναμικό και κατάλληλο τρόπο. Θα εστιάσουμε σε δύο κόμικς στα οποία η Ελλάδα παρουσιάζεται ως χώρα υποδοχής αλλά και ως τόπος εξορίας: το πρώτο το οποίο θα περιγράφαμε ως γκράφικ νόβελ, το Αϊβαλί (2014) του Soloup και το δεύτερο το Expecting των Sandrine Martin, Vanessa Grotti και Cynthia Malakassis που δημιουργήθηκε υπό την αιγίδα του ΕΣΕ (Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας).

[fr] L'article vise à analyser la manière dont l'expérience de l'exil et les éléments qui y sont associés (la mémoire, le rapport à l'espace, l'identité) sont interrogés à travers le neuvième art qui associe le discours écrit et l'image de manière très dynamique et sensible. Nous nous focaliserons sur deux bandes dessinées où la Grèce est représentée comme terre d'accueil mais également comme terre d'exil : la première, que l'on qualifierait plutôt de " roman graphique ", Ayvali (2014) de Soloup, et la deuxième, Expecting de Sandrine Martin, Vanessa Grotti et Cynthia Malakassis qui est une bande dessinée créée sous les auspices de l'ERC (European Research Council).
[el] Το παρόν άρθρο μελετά τις τροπικότητες υποδοχής του μεταναστευτικού ζητήματος από το ελληνικό νέο θέατρο-ντοκουμέντο. Είδος που μεταφέρει στη σκηνή πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα, ενσωματώνοντας συγχρόνως στη δραματουργία του τεκμήρια και αυθεντικές μαρτυρίες, εμπίπτει στην ευρύτερη σκηνική κατηγορία που ονομάζεται "θέατρο του πραγματικού". Σε μια απόπειρα να διερευνήσουμε πώς αυτή η μορφή θεάτρου διαχειρίζεται και αναδιαπραγματεύεται τις εντάσεις και τις δημόσιες συζητήσεις που γεννά το φαινόμενο της μετανάστευσης (ρατσισμός, διακρίσεις, έννοιες της ιθαγένειας, γλωσσική και πολιτισμική ένταξη κ.λπ.), αναλύουμε δύο κατηγορίες παραστάσεων, οι οποίες παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2000 και εξής: α) εκείνες που καταγράφουν τη μεταναστευτική εμπειρία των Ελλήνων και β) εκείνες στις οποίες η Ελλάδα εμφανίζεται ως χώρα υποδοχής για μεταναστευτικούς πληθυσμούς. Ο προβληματισμός μας εστιάζει, μεταξύ άλλων, στα κοινωνικά και αισθητικά ζητήματα που θέτουν οι τεκμηριωτικές προσεγγίσεις, καθώς και στην επίδρασή τους στη συνείδηση του Έλληνα θεατή.

[fr] Le présent article se propose d'étudier les modalités de réception de la question migratoire par le théâtre grec néo-documentaire. Genre qui transpose sur scène des événements et des personnages réels, tout en intégrant dans sa dramaturgie des documents et des témoignages authentiques, il relève de ce qu'on appelle le " théâtre du réel ". Dans une tentative d'explorer comment cette forme de théâtre gère et négocie les tensions et débats qui découlent du phénomène de la migration (racisme, discriminations, notions de citoyenneté, intégration linguistique et culturelle, etc.), nous analysons deux types de spectacles documentaires, présentés en Grèce à partir de la deuxième moitié des années 2000 : a) ceux qui décrivent l'expérience migrante des Grecs et b) ceux dans lesquels la Grèce s'affiche comme terre d'accueil pour des populations migrantes. Notre réflexion porte, entre autres, sur les enjeux socio-esthétiques des approches documentaires et leur impact sur la conscience du spectateur grec.
[el] Οι Καθρέφτες για πρίγκιπες είναι συμβουλευτικά εγχειρίδια τα οποία θέλουν να καθορίσουν τις αρχές και τις μεθόδους που διέπουν την καλή κυβέρνηση σε ένα καθεστώς στο οποίο η εξουσία είναι συγκεντρωμένη στα χέρια ενός μοναδικού ανθρώπου. Οι Νουθεσίαι του Νικολάου Μαυροκορδάτου είναι μία πολιτική διαθήκη και ένα εγχειρίδιο με το οποίο προετοιμάζει τον γιο του, τον Κωνσταντίνο, να γίνει ηγεμόνας των Παραδουνάβιων Ηγεμονίων.Για τον ορισμό της ελίτ, έχουμε χρησιμοποιήσει το Μαξ Βεμπέρ: η κοινωνική θέση βασίζεται σε εξωοικονομικά φαινόμενα, στο κοινωνικό γόητρο, διαμορφώνεται και εκφράζεται σε ένα ειδικό στυλ ζωής.Βασισμένοι λοιπόν στις αναλύσεις του Βεμπέρ, θα εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά που ταυτόχρονα σημαδεύουν την ελίτ των Πριγκίπων Φαναριωτών και τα προνόμοια που τους διαφοροποιούν από τους αυτόχθονες βογιάρους και τους Φαναριώτες της Κωνσταντινούπολης.

[fr] Les Miroirs des Princes sont des écrits à finalité politique qui cherchent à définir les principes et les méthodes qui régissent le bon gouvernement, dans un régime où le pouvoir est concentré entre les mains d'un seul homme. Les Exhortations de Nicolas Mavrocordatos est un " testament politique " et un manuel d'instruction qui prépare son fils Constantin à lui succéder au trône des Principautés danubiennes.Pour définir l'élite nous avons eu recours à Max Weber selon lequel : " Le statut est un lien de nature extra-économique fondé sur le prestige social (…) il est presque entièrement conditionné aussi bien qu'exprimé par un style de vie particulier ".En nous basant donc sur les analyses de classification statutaire de Max Weber, nous tenterons d'examiner les types de configuration éthico-politique. Il s'agira ainsi d'analyser les qualités qui sont à la fois des marqueurs d'appartenance à l'élite des princes Phanariotes régnants et les prérogatives qui les différencient des boyards autochtones et des Phanariotes de Constantinople.
[el] Μνήμη των προγονικών χαμένων πατρίδων, τα λαῖκά τραγούδια αποτελούν συγχρόνως μαρτυρία και ἐκφραση των μεσαίων και κατωτέρων τάξεων της ελληνικής μικρασιατικής κοινωνίας, μέρος ενός κοσμοπολιτικού πληθυσμού. Στη Σμύρνη αλλά και στις άλλες πόλεις της Ιωνίας, εν σχέσει με την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιόδου 1880-1922. Εκδηλώνουν τους συμβιβασμούς, τις ηθικές αξίες μίας ζωντανής, δραστήριας, μέχρι την Καταστροφή, κοινωνίας, μεταδίδουν μίαν όψη του Ιονικού πολιτισμού και αποτελούν βάση μουσικολογικής έρευνας, όπως και μελέτης των ηθών, των προβλημάτων και της μεταβολής των "μικρών πατρίδων". Ανακαλούν μνήμη, εικόνες, καθημερινή κοινωνική όπως και ιδιωτική ζωή ενός σημαντικού πληθυσμού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

[fr] Considérées comme la " mémoire " des terres ancestrales perdues, les chants sont à la fois témoignages et expression, produit des classes moyennes et inférieures urbaines grecques, nées dans une population cosmopolite, non seulement à Smyrne, mais aussi dans les autres cités de l'Asie Mineure, et dans le développement économique et culturel d'Asie Mineure des années 1880-1922. Nous pouvons lire à travers elles une société avec ses conventions, sa morale, vivante, omniprésente jusqu'en 1922, et elles transmettent une forme de l'hellénisme ionien. Elles sont un matériau pour une étude musicologique et permettent aussi d'approcher les mentalités, les comportements, les problèmes et l'évolution des " petites patries ", elles présentent une évocation, des images de Smyrne, des rivages de l'Égée et de la mer, de la vie quotidienne, collective comme privée, d'une population importante.