[en] Obesity is a complex disease that has acquired epidemic proportions, becoming a health problem of the first order. Bariatric surgery, as a treatment for obesity and associated comorbidities, obtains commendable results; however, the etiopathogenic bases of its effect remain unclear. The characterization of the metabolic alterations in obesity, and their evolution after bariatric surgery, will allow a better understanding of the physiological mechanisms involved. Therefore, in this doctoral thesis we analyse severe obesity and its evolution after bariatric surgery, specifically: 1. Anthropometry. 2. The most prevalent comorbidities. 3. The carbohydrate, lipid and liver profile, inflammation markers and the thyroid, somatotropic and gonadal axes. 4. Blood levels of fibroblast growth factor 21 (FGF21), acylated ghrelin, peptide tyrosine-tyrosine 3-36 (PYY3-36) and leptin. Likewise, the data are analysed from a gender perspective and according to the type of bariatric surgery. Obtaining that: 1. Weight and body mass index (IMC) improve regardless of gender and type of bariatric surgery. Whereas, the fat mass and the excess weight lost (EPP) are dependent on both factors and the excess body mass index (EIMCP) is dependent on the type of surgery. 2. In the cohort of morbidly obese patients who decided to undergo bariatric surgery and participate in this thesis, type 2 diabetes mellitus (DM2) and dyslipidaemia are more prevalent in men and anxiety-depressive syndrome in women. Improving all comorbidities regardless of the type of surgery during the first three months after the operation, however, men show a more marked improvement in DM2. 3. Bariatric surgery improves carbohydrate metabolism, lipid and liver profile, somatotropic, thyroid and gonadal axes, as well as markers of inflammation. Furthermore, we find that the somatotropic axis and the lipid profile are dependent on sex and the type of surgery, respectively. 4. FGF21, acylated ghrelin, PYY3-36, and leptin are altered during obesity; however, only leptin and PYY3-36 improve one year after surgery. Acylated ghrelin, PYY3-36, and leptin are sex-dependent; while the evolution of acylated ghrelin and leptin are of the type of surgery. In conclusion, bariatric surgery obtains important beneficial effects on the health status of operated patients, with Roux-en-Y gastric bypass (RYGB) being the surgery with the greatest impact.

[gl] A obesidade é unha enfermidade complexa que adquiriu proporcións epidémicas, converténdose nun problema sanitario de primeira orde. A cirurxía bariátrica, como tratamento da obesidade e comorbilidades asociadas, obtén uns resultados loables; con todo, as bases etiopatoxénicas do seu efecto continúan sen esclarecerse. A caracterización das alteracións metabólicas na obesidade, e a súa evolución tras a cirurxía bariátrica, permitirá unha maior comprensión dos mecanismos fisiolóxicos implicados. Por todo iso, nesta tese doutoral analízase a obesidade grave e a súa evolución tras a cirurxía bariátrica, concretamente: 1. A antropometría. 2. As comorbilidades máis prevalecentes. 3.O perfil glucídico, lipídico e hepático, marcadores de inflamación e os eixes tiroideo, somatótropo e gonadal. 4.Os niveis sanguíneos do factor de crecemento de fibroblastos 21 (FGF21), ghrelina acilada, péptido tirosina-tirosina 3-36 (PYY3-36) e leptina. Así mesmo, analízanse os datos con perspectiva de xénero e en función do tipo de cirurxía bariátrica. Obtendo que: 1. O peso e o índice de masa corporal (IMC) melloran independentemente do sexo e o tipo de cirurxía bariátrica. Mentres que a masa graxa e o exceso de peso perdido (EPP) son dependentes de ambos os factores e o exceso de índice de masa corporal perdido (EIMCP) o é do tipo de cirurxía. 2. Na cohorte de pacientes obesos mórbidos que decidiron operarse de cirurxía bariátrica e participan nesta tese, a diabetes mellitus tipo 2 (DM2) e a dislipemia son máis prevalecentes en homes e a síndrome ansiosa-depresiva en mulleres. Mellorando todas as comorbilidades independentemente do tipo de cirurxía durante os tres primeiros meses tras a operación, con todo, os homes mostran unha mellora da DM2 máis acentuada. 3. A cirurxía bariátrica mellora o metabolismo dos glúcidos, o perfil lipídico e hepático, os eixes somatótropo, tiroideo e gonadal, así como os marcadores de inflamación. Ademais, atópase que o eixe somatótropo e o perfil lipídico son dependentes do sexo e do tipo de cirurxía, respectivamente. 4. FGF21, a ghrelina acilada, PYY3-36 e a leptina están alteradas durante a obesidade; con todo, só a leptina e o PYY3-36 melloran un ano despois da cirurxía. A ghrelina acilada, o PYY3-36 e a leptina son dependentes do sexo; mentres que a evolución da ghrelina acilada e da leptina o son do tipo de cirurxía. En conclusión, a cirurxía bariátrica obtén importantes efectos beneficiosos no estado de saúde dos pacientes operados, sendo o baipás en Y de Roux (RYGB) a cirurxía con maior impacto