BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Το Κτίριο Ε, "το Παλαιόν Ιερόν", όπως ονοµάστηκε από τον πρώτο του ανασκαφέα Π. Καββαδία, είναι ένα κτίριο‑κλειδί για την κατανόηση της πρώιµης λατρείας του Ασκληπιού. Κατά την µετανασκαφή της Επιτροπής Συντήρησης Μνηµείων Επιδαύρου των ετών 2001‑2003 βρέθηκε ένα µικρό, αλλά σηµαντικό νοµισµατικό σύνολο. Στην πλειοψηφία τους αργυρά, τα νοµίσµατα από το Κτίριο Ε χρονολογούνται από τον ύστερο 6ο π.Χ. ως και τον 2ο π.Χ. αι. Συµφωνούν µε τα συµπεράσµατα της µέχρι σήµερα συστηµατικής έρευνας σχετικά µε τις κύριες οικοδοµικές φάσεις του κτιρίου, οι οποίες αντιστοιχούν στις µεγάλες οικοδοµικές περιόδους του Ιερού. Προέρχονται κυρίως από νοµισµατοκοπεία της Πελοποννήσου και µαρτυρούν την ποικίλη προέλευση των προσκυνητών του. Τα περισσότερα νοµίσµατα βρέθηκαν µαζί µε άλλα αναθήµατα που σχετίζονται µε λειτουργία βωµού. Παρά τις δυσκολίες που παρουσιάζει η ερµηνεία των κινητών ευρηµάτων από το Κτίριο Ε, λόγω των πολλαπλών ανακατασκευών και της διαδοχικής επαναδιαπραγµάτευσης χρήσεων και χώρων, η εξέταση των νοµισµάτων αυτών συµβάλει στην συζήτηση της εξέλιξης της λατρείας στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου.

[fr] " L'édifice E ", le " sanctuaire ancien ", comme l'a appelé le premier fouilleur, P. Kavvadias, est un édifice‑clef pour la compréhension du culte ancien d'Asclépios. Au cours de la fouille menée par la Commission de restauration des monuments d'Épidaure, durant les années 2001‑2003, fut découvert un petit lot de monnaies intéressantes. Dans leur majorité, il s'agit de monnaies d'argent ; celles de l'Édifice E se situent entre la fin du vie s. et le iie s. av. J.‑C. Elles s'accordent avec les résultats livrés jusqu'à ce jour par la fouille et notamment avec les principales phases de construction de l'édifice, qui correspondent elles‑mêmes aux grandes périodes de construction dans le sanctuaire. Elles proviennent d'ateliers péloponnésiens et attestent de l'origine variée des pèlerins. La plupart d'entre elles ont été retrouvées avec d'autres offrandes cultuelles. Malgré les difficultés inhérentes à l'étude des trouvailles provenant de l'Édifice E, en raison des fréquentes reconstructions et des changements d'affectation de l'édifice, l'étude de ces monnaies contribue à notre compréhension de l'évolution du culte à l'Asclépieion d'Épidaure.
[el] Οι τάφοι της Μακεδονίας προσφέρουν πολυάριθμα παραδείγματα χρήσης χρωμάτων στις προσόψεις και στις εσωτερικές όψεις των τοίχων εν μέρει εικονικών κτηρίων. Υπακούν, κατά μεγάλο μέρος, στους κανόνες της μνημειώδους ελληνικής αρχιτεκτονικής, που συνδέουν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, τα κυμάτιά τους, και τον γλυπτό τους διάκοσμο, που μπορεί να είναι χρωματιστά. Η ψευδαίσθηση των προσόψεων των μακεδονικών τάφων απαντά και στην απόδοση του διακόσμου, με τη ζωγραφική να δίνει την αίσθηση του γλυπτού διακόσμου και, ίσως, των κυματίων που φέρουν το διάκοσμο αυτόν. Στην Ελλάδα, και ακόμη περισσότερο στην Αλεξάνδρεια, το χρώμα εμπλουτίζει την αρχιτεκτονική, χρησιμεύει στη μίμηση υλικών, στη δημιουργία διαφορετικών επιπέδων μέσω της οφθαλμαπάτης, δίνει την ψευδαίσθηση του βάθους, ενώ αντικαθιστά μερικές φορές τα κυμάτια και τον γλυπτό διάκοσμο. Το χρώμα συμμετέχει στην ελληνιστική τρυφή δημιουργώντας ένα εικονικό σύμπαν πολυτελούς αρχιτεκτονικής.

[fr] Les tombes de Macédoine offrent des exemples nombreux de l'utilisation de la couleur sur les façades comme sur les parois intérieures de bâtiments partiellement fictifs. Elles obéissent, pour une large part, aux règles de la grammaire de l'architecture grecque monumentale, qui lient les éléments architecturaux, leurs moulures, et leur décor sculpté, éventuellement rehaussés de couleur. Mais le caractère illusionniste des façades des tombes macédoniennes se retrouve dans le rendu du décor, la peinture donnant l'illusion du décor sculpté et, éventuellement, des moulures qui le portent. En Grèce, et plus encore à Alexandrie, la couleur enrichit l'architecture, sert à imiter des matériaux, à créer différents plans en trompe-l'œil, à donner une illusion de profondeur, parfois à remplacer moulures et décor sculpté. Créant un univers fictif d'architectures de grand luxe, la couleur participe de la truphè hellénistique.
[el] Αυτό το άρθρο δείχνει πώς σχηματίστηκε η "αιτία" συγγενών των εξαφανισθέντων στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Μελετά τον τρόπο με τον οποίο αυτή η εξαφάνιση θεωρείται ή δεν θεωρείται δημόσιο πρόβλημα, πηγή μαχητικής δέσμευσης και πόνου από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Στη συνέχεια, δείχνει ότι ο ρυθμός της τουρκοκυπριακής κοινοτικής πολιτικής και οι διαπραγματεύσεις για την επανένωση του νησιού επηρεάζουν την ανάπτυξη αυτής της αιτίας. Αφού δείξουμε πώς το δημοψήφισμα του 2004 αποτελεί σημείο καμπής, θα αναφέρουμε το έργο των διαφόρων ομάδων ενδιαφερομένων που ασχολούνται επί του παρόντος με αυτήν την αιτία. Η ανάλυση βασίζεται σε μια σειρά ημιδομημένων συνεντεύξεων με συγγενείς αγνοουμένων, μέλη της Επιτροπής για την Εξαφάνιση της Κύπρου και μέλη του συλλόγου "Μαζί μπορούμε!" Στην Κύπρο, μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου 2016 και ένα έργο εκμετάλλευσης αρχείων και δευτερευουσών πηγών.

[fr] Le présent article montre comment s'est constituée la " cause " des proches de disparus au sein de la communauté turco‑chypriote ; il étudie la manière dont cette disparition est ou n'est pas vue comme un problème public, une source d'engagement militant et une souffrance par différents groupes sociaux. Il montre ensuite que le rythme de la politique communautaire turco‑chypriote et des négociations sur la réunification de l'île influence le développement de cette cause. Après avoir montré comment le référendum de 2004 constitue un tournant, nous rendrons compte du travail des divers groupes d'acteurs qui s'engagent actuellement dans cette cause. L'analyse s'appuie sur une série d'entretiens semi‑directifs auprès de proches de disparus, de membres du Comité pour les Personnes disparues de Chypre et de membres de l'association "Together We Can!" à Chypre, entre janvier et mars 2016, et d'un travail d'exploitation d'archives et de sources secondaires.
[el] Κεραμική των λάκκων-αποθετών της Αρχιπισκοπής στην Λευκωσία (τέλη 12ου-14ος αιώνας) : κατάλοιπα μιας τοπικής παραγωγής την εποχή των Λουζινιάν.Η ανασκαφή πέντε λάκκων-αποθετών µε οµοιογενές γέµισµα στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχιπισκοπής στη Λευκωσία, που ανασκάφηκε από την Φ. Χατζηχριστοφή (Τµήµα Αρχαιοτήτων της Κύπρου) από το 2009 έως το 2011 απέδωσε ένα ωραίο δειγµατολόγιο κυπριακής παραγωγής, που ήταν ήδη γνωστή, και εισαγωγών από το Βυζάντιο και την Εγγύς Ανατολή. Ωστόσο, το κύριο ενδιαφέρον των συνόλων αυτών βρίσκεται στην ανάδειξη µιας κεραµικής τοπικής παραγωγής µε ασβεστολιθικό πηλό, εφυαλωµένη ή όχι. Η κεραµική αυτή δραστηριότητα στη Λευκωσία ξεκίνησε στο τέλος του 12ου‑13ο αιώνα και συνεχίστηκε σχεδόν απαράλλακτη τον 14ο αιώνα. Οι παραγωγές της πρωτεύουσας των Λουζινιάν ποικίλλουν και ένα µέρος τους µαρτυρεί επιρροές από την Εγγύς Ανατολή – σµάλτο, βάσεις µε δίσκο, κανάτα µε φίλτρο. Η κεραµική στο νησί, καθώς και οι δεσµοί µε τα εδάφη των σταυροφόρων και των µουσουλµάνων στην Εγγύς Ανατολή επανεξετάζονται υπό το πρίσµα των νέων δεδοµένων.

[fr] Le dégagement de cinq fosses dépotoirs au comblement homogène sur le site de l'Archipiskopi à Nicosie fouillé par F. Hadjichristofi (Département des Antiquités de Chypre) de 2009 à 2011 a livré un bel échantillonnage de productions chypriotes déjà connues et d'importations byzantines et proche-orientales. Cependant, l'intérêt majeur de ces assemblages réside dans la mise en évidence d'une production locale de poterie à pâte calcaire, glaçurée ou non. Cette activité potière à Nicosie a débuté à la fin du xiie‑xiiie siècle et s'est poursuivie presque inchangée au xive siècle. Les productions de la capitale des Lusignan sont diversifiées et, pour une partie d'entre elles, témoignent d'apports proche-orientaux – émail, bases à disque, cruche à filtre. L'artisanat de la terre dans l'île ainsi que les liens entretenus avec les territoires croisé et musulman du Proche‑Orient sont donc réexaminés au regard de ces nouvelles données.
[el] Χάρη στην προσθήκη νέων τμημάτων, στη συναρμολόγηση ήδη γνωστών τμημάτων και σε νέες αναγνώσεις, έγινε δυνατό να αναδημοσιεύσουμε δύο επιγραφές που αναφέρονται στις ευεργεσίες του αυτοκράτορα Αδριανού προς τις πόλεις των Σάρδεων και των Συννάδων (IG II2 1089 και 1075, συμπληρωμένες), αρχικά τοποθετημένες στην Ακρόπολη των Αθηνών, στο " Πάνθεον ". Παρέχονται επίσης ορισμένες διευκρινίσεις για τον ιερέα Τιβέριο Κλαύδιο Άτταλο Ανδράγαθο, πολίτη των Συννάδων και της Αθήνας, σύμφωνα με τις επιστολές που απευθύνονται σε διονυσιακούς καλλιτέχνες και που είναι χαραγμένες σε μία ενεπίγραφη στης δύο πλευρές της στήλη (IG II2 1105, συμπληρωμένη), πλέον καλύτερα αποκατεστημένη.

[fr] Grâce à l'addition de nouveaux fragments, à la mise en place de fragments déjà connus et à de nouvelles lectures, il nous a été possible de republier deux inscriptions évoquant les bienfaits de l'empereur Hadrien envers les cités de Sardes et Synnada (IG II2 1089 et 1075, complétées), placées à l'origine sur l'Acropole d'Athènes dans le " Panthéon ". Quelques précisions sont aussi apportées sur le prêtre Tib. Cl. Attalos Andragathos de Sphettos, citoyen de Synnada et d'Athènes, d'après les lettres adressées aux artistes dionysiaques gravées sur une stèle opisthographe (IG II2 1105, complétée), maintenant mieux reconstituée.
[el] Οι τέσσερις πόλεις-κράτη της Κεφαλονιάς, Πάλη, Κράνη, Σάμη και Πρόννοι, κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς αιώνες υπήρξαν σημαντικοί σταθμοί διαμετακομιστικού εμπορίου και αξιόλογες ναυτικές δυνάμεις. Μέσα από τις πρόσφατες έρευνες και τα αρχαιολογικά δεδομένα, επιχειρείται εδώ, για πρώτη φορά, η σύντομη παρουσίαση της νομισματικής κυκλοφορίας στο νησί. Η νομισματοκοπία της κεφαλληνιακής τετράπολης είναι αυτή που ήδη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Δια μέσου των νομισμάτων των ξένων εκδοτριών αρχών που εκτοπίσθηκαν στο νησί ανιχνεύονται εμπορικές επαφές με πόλεις της Κάτω Ιταλίας (Μεταπόντιο, Νεάπολη), των δυτικών ελλαδικών παραλίων (Αμβρακία, Λευκάδα, Ακαρνανικό Κοινό), καθώς και με πόλεις της περιοχής του Κορινθιακού κόλπου (Κόρινθος, Σικυώνα), ενώ ενισχύονται οι ιστορικές μαρτυρίες για πολεμικές συρράξεις (Αχαϊκή Συμπολιτεία, Ήλιδα, Άργος, Ρώμη) και για στρατιωτικές/πολιτικές συμμαχίες (Αιτωλικό Κοινό, Ζάκυνθος).

[fr] Les quatre cités-États de Képhalonie (Palé, Krané, Samé et Pronoi) étaient, aux époques classique et hellénistique, d'importantes escales pour le commerce de transit et des puissances navales considérables. Nous traitons ici, pour la première fois, fût-ce rapidement, de la circulation monétaire dans l'île, en tirant parti de travaux récents et sur la base des données archéologiques. Rien de neuf n'apparaît au sujet de la production monétaire de la tétrapole de Képhalonie. Les monnaies étrangères retrouvées dans l'île témoignent des liens commerciaux avec les cités d'Italie du Sud (Métaponte et Naples), de la côte grecque occidentale (Ambracie et Leucade) et du Golfe de Corinthe (Corinthe et Sicyone). Leur présence confirme ce que les témoignages historiques nous apprennent sur les conflits militaires (Confédération achéenne, Élide, Argos, Rome) et les alliances politico-militaires (Confédération étolienne et Zacynthos).
[el] Η Πύλος κόβει κατά τον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ., την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής δυναστείας των Σεβήρων, μαζί με άλλες μεσσηνιακές πόλεις (Μεθώνη, Θουρία, Κυπαρισσία), νομίσματα με την κεφαλή του αυτοκράτορα στην μπροστινή όψη και το όνομα της πόλης στην πίσω όψη. Τα νομίσματα της Πύλου κατά την ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο είναι αρκετά σπάνια και φαίνεται ότι εκδόθηκαν σε σχετικά περιορισμένους αριθμούς καθώς κυκλοφορούσαν παράλληλα με τα ρωμαϊκά αυτοκρατορικά νομίσματα. Στην παρουσίαση εξετάζεται η εικονογραφία και η κυκλοφορία των νομισμάτων της Πύλου. Τα νομίσματα προέρχονται κυρίως από μουσεία και ιδιωτικές συλλογές, αλλά και από ανασκαφές, τόσο στην Πελοπόννησο, όσο και εκτός της Πελοποννήσου.

[fr] Pylos a émis sous les Sévères, en même temps que d'autres cités messéniennes (Methoni, Thouria, Kyparissia), des monnaies en bronze qui portent au droit le portrait de l'empereur et au revers le nom de la cité. Les monnaies de Pylos de cette époque sont relativement rares et tout indique qu'elles furent effectivement produites en nombre limité, comme appoint à la circulation des monnaies romaines proprement dites. On étudie ici leur typologie et leur circulation, à partir des exemplaires conservés dans des musées ou des collections particulières, ou provenant de fouilles menées dans le Péloponnèse ou en dehors.
[el] Πώς οργανώνεται το κομματικό σύστημα της ΤΔΒΚ; Πέρα από τις πολλές έρευνες για τη γεοπολιτική της Βόρειας Κύπρου, πολύ λίγα είναι γνωστά για την πραγματική λειτουργία του πολιτικού συστήματος αυτού του αυτοκαλούμενου Κράτους – το οποίο δεν αναγνωρίστηκε από το 1983- και για τα κόμματα τα οποία το αποτελούν. Αυτό το άρθρο προτείνει μια πρωτοποριακή μελέτη για τη διαμόρφωση του πολιτικού συστήματος και την εξέλιξή του στη Βόρεια Κύπρο από το 1974 ως το 2004. Βασίζεται σε τρεις έρευνες επί τόπου το 2012 και το 2014, σε συνεντεύξεις με εθνικιστές και φεντεραλιστές ηγέτες, και σε εθνογραφικές παρατηρήσεις των προεκλογικών εκστρατειών. Δείχνει ότι η δημιουργία ενός πολυκομματικού συστήματος και η εμφάνιση μιας εκλογικής δημοκρατίας συνυπάρχουν με τη διατήρηση του κυριαρχού εθνικισμού. Το αδιέξοδο στη λύση του Κυπριακού και η έλλειψη διεθνούς αναγνώρισης της ΤΔΒΚ δεν εμπόδισαν την ανάπτυξη ενός κομματικού συστήματος και εσωτερικών μηχανισμών νομιμοποίησης της εξουσίας. Αυτό οδήγησε σε μια ιστορική εναλλαγή το 2003. Όμως ο οικονομικός αποκλεισμός και η διχοτόμηση του νησιού επιρρεάζουν αρνητικά το κοινωνικό πλαίσιο της ΤΔΒΚ και εξηγούν την επικράτηση του εθνικισμού.

[fr] Comment se structure le système partisan de la République turque de Chypre du Nord (RTCN) ? Au-delà des nombreux travaux sur la géopolitique de Chypre, le fonctionnement réel du système politique de la RTCN, un État autoproclamé, mais non reconnu depuis 1983, et les organisations partisanes qui le composent, sont en fait très méconnus. Cet article propose ainsi une étude novatrice de la formation du système partisan et de l'évolution des clivages politiques à Chypre du Nord de 1974 à 2014. Il se fonde sur trois enquêtes de terrains menées entre 2012 et 2014, des entretiens avec des dirigeants des partis fédéralistes et nationalistes et des observations ethnographiques détaillées des campagnes électorales. Il montre que la création d'un système multipartisan et l'émergence d'une démocratie électorale coexistent avec le maintien d'un nationalisme prédominant. L'impasse de la résolution du conflit chypriote et l'absence de reconnaissance internationale de la RTCN n'ont pas empêché le développement d'un système partisan compétitif et de mécanismes internes de légitimation du pouvoir, ce qui a débouché sur une alternance historique en 2003. Mais l'embargo économique et la partition territoriale pèsent sur le contexte social de la RTCN et expliquent malgré tout la prédominance du nationalisme turc.
[el] Επί μια μακρά χρονική περίοδο από το 14ο αιώνα ως το τέλος του 18ου – η οποία εκτείνεται και μέσα στο επόμενο αιώνα παρά τη σταθεροποίηση των Κρατών-Εθνών –, η κυριαρχία των γεωγραφικών περιοχών της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Στερέας Ελλάδας, των Ιόνιων νησιών, της Κρήτης και της Πελοποννήσου συνεχώς αμφισβητείται. Με άλλες λέξεις ζούν σε συνεχή εμπόλεμη κατάσταση.Σ'αυτές τις συνθήκες – δηλαδή συνεχής πόλεμος –, μπορεί κανείς να καταλάβει ότι οι κοινωνικές ομάδες οι οποίοι διευθύνουν τον πόλεμο, είτε αμέσως με τα όπλα είτε εμμέσως χρηματοδοτώντας τον αγώνα αποκτούν ιδιαίτερη κοινωνική αξία αφού γίνονται αναντικατάστατες. Η θέση αυτών των ομάδων ανάμεσα στις επίσημες εξουσίες οι οποίες πολεμόυν, τους επιτρέπει να επαναδιαπραγματευτούν τα κοινωνικά και πολιτικά προνόμοιά τους.

[fr] Au cours d'une longue période qui s'étend du xve à la fin du xviiie siècle – et qui, à un certain degré, va se poursuivre sur le siècle suivant en dépit de la stabilisation relative des États-nations – les zones géographiques de la Macédoine, de l'Épire, de la Grèce centrale, de la mer Ionienne et de l'Égée, de la Crète et de certains rivages de la Morée connaissent une constante remise en question de leur domination, autrement dit, vivent dans des conditions de guerre.Dans ces conditions – une guerre constante – on peut s'attendre à ce que les groupes sociaux qui peuvent faire la guerre, soit directement en y participant eux-mêmes, soit indirectement en la finançant, acquièrent du crédit puisque leur fonction est socialement fondamentale. La place occupée par ces groupes parmi les pouvoirs officiels qui font la guerre, leur permet, ou leur impose, une attitude constamment révisable et révisée puisqu'ils peuvent négocier leur puissance sociale avec l'une ou l'autre force, obtenant un renouvellement de leurs privilèges et/ou une amélioration des avantages qu'ils en retirent.
[el] Το άρθρο προτείνει µια νέα εξέταση της FD III 2, 106 µε σκοπό να προσδώσει την ορθή ταυτότητα στον Αθηναίο Πυλάδη, γνωστό και ως Ολύµπιο. Η έµµετρη µεταγραφή του δελφικού κειµένου που του αποδίδει την ιθαγένεια ήταν, ήδη από την πρώτη έκδοση, η απαρχή της σύγχυσης που δηµιουργήθηκε γύρω από αυτόν τον πολίτη, ο οποίος ενδιαφερόταν ιδιαιτέρως για διακρίσεις – δεν αρκέστηκε στη συνήθη περίληψη – µετατρέποντάς τον σε παντόµιµο που τιµήθηκε για τις παραστάσεις του στην Ολυµπία και τους Δελφούς και που ως τέτοιος καταχωρήθηκε στους επαγγελµατικούς και εθνικούς προσωπογραφικούς καταλόγους.

[fr] L'article propose un nouvel examen de FD III 2, 106 visant à rendre son identité à l'Athénien Pyladès dit aussi Olympios. La transcription en vers du décret de Delphes lui accordant la citoyenneté fut, dès la première publication, à l'origine de confusions qui firent de ce citoyen, trop soucieux de distinction – il ne s'était point satisfait du banal résumé en usage – un pantomime honoré pour ses prestations à Olympie et à Delphes et dûment enregistré comme tel dans des recueils prosopographiques professionnels et ethniques.
[el] Ορισµένα γλυπτά της αρχαϊκής περιόδου που έχουν βρεθεί µε τις ανασκαφές της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών στη ∆ήλο παραµένουν ακόµη ελάχιστα γνωστά. Το παρόν άρθρο πραγµατεύεται τέτοια έργα, τα οποία χρονολογούνται στο τέλος της υπό συζήτησης περιόδου. Το ζεύγος λιονταριών Α 4103 και Α 4104, βρέθηκε από τον Homolle το 1878 στο Αρτεµίσιο (βλέπε στο παράρτηµα έναν κατάλογο των αρχαϊκών γλυπτών που βρέθηκαν στη συγκεκριµένη περίσταση), ανήκει σε µια σειρά άγριων ζώων που απεικονίζονται σε απειλητική στάση, χαρακτηριστικά δείγµατα των οποίων είναι δύο γλυπτά από την Ακρόπολη των Αθηνών, τα οποία εξετάζονται επίσης στο παρόν άρθρο. Τα δύο λιοντάρια ήταν τοποθετηµένα σε ψηλές βάσεις, πιθανότατα κοντά στην είσοδο του ιερού, και υπογράµµιζαν την αδιαµφισβήτητη ισχύ του Απόλλωνα ∆ηλίου και της αδελφής του, Αρτέµιδος. Η σειρήνα Α 3995 αποτελεί σπάνιο ολόγλυφο δείγµα αυτού του µυθικού τέρατος από την αρχαϊκή περίοδο, φαίνεται δε ότι σχετίζεται µε τη λατρεία της Αρτέµιδος. Τέλος, είναι βέβαιο ότι το ζεύγος των πτηνών Α 3122 και Α 3123 (περιστέρια) δεν προέρχονται από το Ηραίο, όπως νοµιζόταν, αλλά από µια περιοχή στα νοτιοανατολικά της Λίµνης. Πιθανότατα ανήκουν στο ιερό GD4 68, όπως και η λέαινα Α 4105.

[fr] Certaines sculptures d'époque archaïque trouvées dans les fouilles de l'École française d'Athènes à Délos sont encore très peu connues : c'est le cas des œuvres étudiées dans cet article, qui datent toutes de la fin de la période considérée. La paire de lions A 4103 et A 4104, trouvée par Homolle en 1878 dans l'Artémision (voir, en appendice, un bilan sur les sculptures archaïques découvertes à cette occasion), appartient à une série de fauves figurés dans une attitude menaçante qui est représentée, en particulier, par deux exemplaires de l'Acropole d'Athènes également étudiés ici ; placés sur de hauts supports, peut‑être vers l'entrée du sanctuaire, ils soulignaient la puissance redoutable de l'Apollon Délien et de sa sœur Artémis. La sirène A 3995, un des rares exemples en ronde bosse de ce type de monstre à l'époque archaïque, se rapportait probablement au culte d'Artémis. Enfin, il est certain que la paire d'oiseaux A 3122 et A 3123 (pigeons ou colombes) provient non pas de l'Héraion, comme on l'a pensé, mais d'une zone située au sud‑est du lac : ils appartenaient peut‑être au sanctuaire GD4 68, comme la lionne A 4105.
[el] Το άρθρο αυτό, το οποίο βασίζεται σε εθνογραφικά δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από το 2009 μέχρι σήμερα, αναλύει τις αναπαραστάσεις, τις εμπορικές δραστηριότητες και τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων μεταναστών στις Βρυξέλλες. Οι Έλληνες συνεισέφεραν στην ανάπτυξη και τον επαναπροσανατολισμό των διατροφικών επιλογών των πελατών τους, στους οποίους προτείνουν προϊόντα που φαίνονται εξωτικά πριν κατοχυρωθούν, σταδιακά, ως αναπόσταστα στοιχεία της τοπικής γαστρονομίας. Η νέα γενιά προσπαθεί να ξαναεφεύρει την ελληνική κουζίνα και να αντικαταστήσει τα ελληνικά προϊόντα που θεωρούνται πια κοινότυπα και τυποποιημένα με άλλα, λιγότερo γνωστά και λιγότερο βιομηχανοποιημένα.

[fr] Fondé sur des données ethnographiques recueillies depuis 2009, cet article analyse les représentations, les activités commerciales et les pratiques alimentaires des migrants grecs à Bruxelles. Les Grecs ont contribué à développer et réorienter les choix alimentaires et le goût de leur clientèle à laquelle ils proposent des produits qui paraissent exotiques avant de devenir, progressivement, des éléments à part entière de la gastronomie locale. En s'opposant à cette tendance de banalisation, la nouvelle génération essaie de réinventer la cuisine grecque et de remplacer des produits grecs devenus transculturels par d'autres éléments, moins connus et moins industrialisés.
[el] Η στέγαση των Ρωμαίων ιδιωτών στην Ελλάδα του Αιγαίου κατά τον 2ο και 1ο αι. π.Χ., σύμφωνα με τις γραπτές πηγές.Στο άρθρο αυτό εξετάζονται τα λιγοστά φιλολογικά και επιγραφικά κείμενα που περιέχουν ενδείξεις για τη στέγαση των Ρωμαίων ιδιωτών που ήταν εγκατεστημένοι ή περαστικοί στην Ελλάδα του Αιγαί‑ ου, καθώς και για τη φιλοξενία της οποίας τύγχαναν μερικές φορές, στο τέλος της ελληνιστικής εποχής.

[fr] Dans cet article sont étudiés les quelques documents littéraires et épigraphiques qui comprennent des indications sur le logement des particuliers romains installés ou de passage dans la Grèce égéenne, ainsi que sur l'hospitalité dont ils bénéficiaient parfois, à la fin de l'époque hellénistique.
[el] Το άρθρο αυτό προτείνει μια εθνογραφική μελέτη της δυναμικής της προσκόλλησης των Τουρκοκύπριων προς τη διοίκησή τους, στο πλαίσιο ενός ντε φάκτο, μη αναγνωρισμένου κράτους, το οποίο εξαρτάται από την Τουρκία από τη διχοτόμηση της Κύπρου το 1974. Με βάση επιτόπιες έρευνες που διενεργήθηκαν μεταξύ 2012 και 2014 και σε μια προσέγγιση της πολιτικής ανθρωπολογίας, ενδιαφέρεται για τις επιπτώσεις που έχει δημιουργήσει η "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου" στους δημόσιους υπαλλήλους και τους πολίτες της. Δείχνει ότι η κατάσταση της διπλωματικής και οικονομικής απομόνωσης ενισχύει την εξάρτηση και την πίστη τους στη διοίκησή τους αλλά δημιουργεί επίσης χρόνιες αναταραχές και δυσαρέσκεια μεταξύ των πολιτών που γνωρίζουν τα όρια της αυτό‑ανακηρυχθείσας "κυριαρχίας" της πολιτικής τους οντότητας.

[fr] Cet article propose une étude ethnographique des dynamiques d'attachement des Chypriotes turcs à l'égard de leur administration, dans le contexte d'un État de facto, non reconnu, et dépendant de la Turquie depuis la partition de Chypre en 1974. En s'appuyant sur des enquêtes de terrain menées entre 2012 et 2014 et dans une approche d'anthropologie politique, il s'intéresse aux affects générés par la " République turque de Chypre du nord " sur ses agents publics et ses citoyens. Il montre que l'isolement diplomatique et économique renforce leur dépendance et loyauté à l'égard de leur administration, mais engendre aussi malaise et insatisfaction chronique chez des citoyens conscients des limites de la " souveraineté " autoproclamée de leur entité politique.