[en] Increasingly, social groups denounce silencing in traditional media. In this context of economic and social crisis that is actually a systemic and a loss of values crisis, social movements recognize the need for an own speaker. These groups, traditionally on the left, are hollow in some like-minded minority press but not on TV or in the mainstream media. Is leveraging internet where they can create and disseminate their own spaces. However, they do not fight or hide a political label. Although one of the things they always complained of the mass media is the high ideological and interested texts and content in these spaces, they do not pursue an objective and unbiased journalism. They seek for a close place for encounter, highly ideological and facing those other preexisting, allowing them to send their message to the outside. Many of the contributors to these spaces are journalists, sociologists and historians. They are fully aware of the importance of the visibility of alternative realities and, in turn, the great power of the word, something that the representatives of Critical Discourse Analysis advanced before. As we shall see, however unconsciously in some cases, they have internalized a kind of speech than can also be criticized from others points of view. Since there is no single theoretical framework from which to address this speech (it is about many topics: crisis, political, economic, social, environmental, feminist, dialectic ...), we will review the key points of a discussion program in Galiza Ano Cero for that readers can also draw their own conclusions. We are showing, therefore, a discourse that fully confronts the prevailing capitalist one and wants to assert itself as the only one for real.

[gl] Son cada vez máis os colectivos que denuncian o seu silenciamento nos medios de comunicación tradicionais. Neste contexto de crise económica e social que é, en realidade, unha crise sistémica e de valores, os movementos sociais recoñecen a necesidade dun altofalante propio. Estes grupos, tradicionalmente á esquerda, teñen oco nalgunha prensa escrita minoritaria e de ideoloxía afín, mais non na televisión nin en grandes medios. É aproveitando a internet onde poden crear e difundir os seus propios espazos. Porén, non loitan contra unha etiqueta política, nin a agochan. Aínda que un dos aspectos que sempre denunciaron dos mass media é a alta carga ideolóxica e interesada dos seus textos e contidos, nestes espazos non procuran un xornalismo obxectivo e imparcial, senón que buscan un lugar de encontro, altamente ideoloxizado e enfrontado a eses outros preexistentes, que lles permita enviar a súa mensaxe ao exterior. Moitos dos colaboradores con estes espazos son xornalistas, sociólogos ou historiadores. Son plenamente conscientes da importancia que ten a visibilización de realidades alternativas e, á súa vez, do grande poder da palabra, algo que xa avanzaran os representantes da Análise Crítica do Discurso. Como veremos, aínda que inconscientemente nalgúns casos, si teñen interiorizado un tipo de discurso que, dende outros puntos de vista, tamén pode ser criticado. Como non existe un marco teórico único dende o que abordar este discurso (é relativo a moitos temas: crise, política, economía, social, medioambiental, feminismo, dialéctica...), faremos unha revisión dos puntos chave dun debate en Galiza Ano Cero para que os lectores poidan extraer tamén as súas propias conclusións. Amosaremos, polo tanto, un discurso que se enfronta completamente ao capitalista imperante e que quere reivindicarse como o único real