[en] Introduction. The prevalence of autism spectrum disorders (ASD) is increasing worldwide, raising interest in finding interventions to improve the quality of life for this population. ASDs are a heterogeneous group of neurodevelopmental disorders with symptoms that primarily affect communication and the presence of repetitive behaviors. Therefore, it is not surprising that typical ASD treatments have focused on areas of socialization and communication, leaving the motor area in second place. Evidence of the possible relationship between motor skills and socialization and participation is growing, opening a new perspective in the approach to ASDs, where Physiotherapy can provide programs aimed at developing gross motor skills and strength.Objectives. To understand the effects of a strength program on gross motor skills, participation, and quality of life of children with ASD. Methodology. Randomized clinical trial with a sample of 36 children with ASD aged between 6 and 9 years. They will be divided into two groups: the experimental group will carry out the strength program, and the control group will continue attending their usual services. The duration of the intervention is six months and two weeks, with a weekly frequency of three days and sessions of 1 hour. Evaluations will be conducted before the intervention, during, at the end, and three months after its completion. The measured variables are gross motor skills (Test of Gross Motor Development-Third Edition), muscle strength (functional tests and dynamometry), participation (Participation and Environment Measure for Children and Youth), and quality of life (Pediatric Quality of Life Inventory). Applicability. If positive results are obtained, it will add evidence to include strength programs in the usual interventions for the ASD population

[gl] Introdución. A prevalencia dos trastornos do espectro autista (TEA) está a aumentar a nivel mundial, aumentando o interese en atopar intervencións para mellorar a calidade de vida desta poboación. Os TEA son un grupo heteroxéneo de trastornos do neurodesenvolvemento con sintomatoloxía que afecta principalmente á comunicación e á presenza de comportamentos repetitivos. Polo tanto, non é de estrañar que os tratamentos habituais de TEA foran dirixidos ás áreas de socialización e comunicación, quedando a área motora nun segundo lugar. A evidencia da posible relación entre o aspecto motor e a socialización e participación está a medrar, abrindo unha nova perspectiva no abordaxe dos TEA, onde a Fisioterapia pode aportar programas dirixidos ao desenvolvemento da motricidade groseira e a forza. Obxectivos. Coñecer os efectos dun programa de forza na motricidade groseira, a participación e a calidade de vida de nenos e nenas con trastornos do espectro autista. Metodoloxía. Ensayo clínico aleatorizado cunha mostra de 36 nenos e nenas con TEA de entre 6 e 9 anos. Dividiranse en dous grupos, o grupo experimental realizará o programa de forza e o grupo control continuará asistindo aos seus servizos habituais. A duración da intervención é de seis meses e dúas semanas, cunha frecuencia semanal de tres días e sesións de 1 hora. As avaliacións realízanse antes da intervención, durante, ao finalizar e tres meses tras a súa finalización. As variables medidas son a motricidade groseira (Test of Gross Motor Development-Third Edition), a forza muscular (probas funcionais e dinamometría), a participación (Participation and Environment Measure for Children and Youth) e a calidade de vida (Pediatric Quality of Life Inventory). Aplicabilidade. Se se obteñen resultados positivos na participación e na calidade de vida dos nenos e nenas participantes, sumarase evidencia para incluír programas de forza nas intervencións habituais da poboación con TEA.