[en] Presentation of the case. Children and adolescents with cerebral palsy (CP) usually present alterations in postural control that, being severe, affect the functionality of upper limbs (MMSS). This paper shows the clinical case of an 18-year-old adolescent (M) who is enrolled in a special education center and diagnosed with spastic tetraplegia cerebral palsy of level IV according to the gross motor function classification system (GMFCS). Objective. The objective of the proposed work, agreed with M and his family, is to increase sitting trunk control and a more effective and efficient upper limbs´ reaching, Intervention. A physiotherapy intervention is developed individually. During 10 weeks, we work adjustments in sitting on a mattress with external fixation. Reaching tasks are also proposed in order to strength antigravity musculature and promote body alignment. Besides, this intervention is combined with the use of video games, working balancing and straightening reactions through the Wii balance board. A progressive standing program is also carried out. Before and after the intervention, a detailed evaluation is performed in order to know the outcomes obtained regarding trunk control, upper limb functionality and fatigue. We used several validated scales: we assessed the sitting function using the Scale of the Sitting Level, The Segmental Assessment Scale of Trunk Control (SATCo) to measure the static, active and reactive trunk control in sitting and a functional range kinematic test (PACF) designed for this purpose to know the quantitative and qualitative properties of upper limbs´ reaching. Results. After the intervention, M demonstrated a better control of the trunk evidenced by SATCo score. There was also evidence of a greater functionality of the upper limbs´ reaching; the percentage of successful catches during the PCAF increased after the intervention. Finally, body alignment during standing improved and fatigue decreased. Conclusions. Physiotherapy intervention designed individually for M had a positive effect on trunk control and functional upper limbs´reaching. It remains unclear the influence of these effects on M´s participation in his daily activities.

[gl] Presentación do caso. Os nenos e adolescentes con parálise cerebral (PC) soen presentar alteracións no control postural que, sendo estas severas, repercuten na funcionalidade dos membros superiores (MMSS). Neste traballo preséntase o caso clínico dun adolescente de 18 anos (M) escolarizado nun centro de educación especial e que presenta unha parálise cerebral tipo tetraplexía espástica de nivel IV dacordo á clasificación da función motora grosa (GMFCS). Obxectivo. O obxectivo do traballo proposto, consensuado con M e ca súa familia, é aumentar o seu control de tronco en sedestación e conseguir un alcance cos membros superiores máis eficaz e eficiente. Intervención. Desenvólvese unha intervención de fisioterapia durante 10 semanas propoñendo un traballo dos axustes posturais en sedestación con fixación externa e en colchoneta mediante alcances e traballo de fortalecemento da musculatura antigravitatoria e da alineación corporal. Esta intervención combínase co uso de videoxogos, co fin de traballar as reaccións de equilibrio e enderezamento mediante a Wii Balance Board. Tamén se leva a cabo un programa de bipedestación progresiva. Antes e despois da intervención, realízase unha evaluación pormenorizada co fin de coñecer as repercusións da intervención sobre o control de tronco, a funcionalidade dos membros superiores e da fatiga. Para elo, utilizamos varias escalas validadas: valórase a sedestación funcional mediante a Escala do nivel de sedestación; a escala de Evaluación segmentaria do control do tronco (SATCo) para medir o control de tronco estático, dinámico e reactivo en sedestación e unha proba cinemática de alcance funcional (PCAF) deseñada ó efecto para coñecer as propiedades cuantitativas e cualitativas do alcance con MMSS. Resultados. Tras a intervención, M mostra un mellor control de tronco obxectivado a través da puntuación da escala SATCo. Tamén se evidencia unha maior funcionalidade do alcance en MMSS; aumentando a porcentaxe de capturas exitosas durante a PCAF despois da intervención. Finalmente, observouse unha mellora no aliñamento corporal durante a bipedestación e unha disminución da fatiga. Conclusións. A intervención de fisioterapia levada a cabo con M tivo un efecto positivo no control de tronco e no alcance funcional de MMSS: Falta por coñecer as posibles repercusións que ten o efecto conseguido sobre a participación de M nas súas actividades cotiás.