[en] Case presentation. A 58-year-old man with bilateral pneumonia and acute respiratory distress syndrome (ARDS) due to severe SARS-CoV-2 infection with bilateral pulmonary thromboembolism (PTE). Objective. To improve the patient's symptoms, to recover lung volumes and capacities, to reduce activity limitations and to improve patient's health-related quality of life (HRQoL). Intervention. It was divided into two phases, an inpatient and an outpatient phase. In the first one, 12 sessions were carried out, with a frequency of 5 times per week with an approximate duration of 15-20 minutes. The inpatient phase included respiratory physiotherapy techniques, therapeutic exercise for upper limbs and lower limbs, as well as aerobic training on a stationary bicycle. The second phase consisted of 2 evaluation sessions, 21 treatment sessions, 2-3 days per week and a duration between 1 hour and 1 hour and a half per session, and 2 reevaluation sessions. This phase consisted of a pulmonary rehabilitation (PR) program that included 30 minutes of aerobic training on an interval-type cycle ergometer, strength training of upper limbs at 70-85% of its 1RM, as well as respiratory physiotherapy techniques. Results. An improvement was observed in the vital signs, in the symptoms, in the effort tolerance and in the patient's quality of life, getting rid of the limitations in the activity found during the initial evaluation. Conclusions. All the objectives initially proposed were achieved, reaffirming the potential benefits of respiratory physiotherapy in post COVID-19 patients. However, further research is needed to determine a protocol for PR in these patients, as the evidence related to this field is still limited.

[gl] Presentación do caso. Varón de 58 anos con pneumonía bilateral e síndrome de distrés respiratorio agudo (SDRA) por infección por SARS-CoV-2 grave que cursa con tromboembolismo pulmonar (TEP) bilateral. Obxectivo. Os principais obxectivos do presente traballo son mellorar a sintomatoloxía do paciente, recuperar os volumes e capacidades pulmonares, reducir as limitacións na actividade e mellorar a calidade de vida relacionada coa saúde (CVRS) do doente. Intervención. Dividiuse en dúas fases, unha hospitalaria e outra ambulatoria. Na primeira leváronse a cabo 12 sesións, cunha frecuencia de 5 veces por semana cunha duración aproximada de 15-20 minutos. A fase hospitalaria incluía técnicas de fisioterapia respiratoria, exercicio terapéutico para membros superiores (MMSS) e membros inferiores (MMII) con bandas elásticas e pesos, así como, adestramento aeróbico en bicicleta estática. A segunda fase constou de 2 sesións de avaliación, 21 sesións de tratamento, cunha frecuencia semanal de 2-3 días e unha duración de entre 1 hora e 1 hora e media diaria e 2 sesións de reavaliación. Esta constou dun programa de rehabilitación pulmonar (RP) no que se incluían 30 minutos de adestramento aeróbico en cicloergómetro de tipo interválico, adestramento de forza de MMSS ao 70-85 % do seu 1RM, así como, técnicas de fisioterapia respiratoria. Resultados. Móstrase unha mellora nas constantes vitais, na sintomatoloxía, na tolerancia ao esforzo e na calidade de vida do doente, eliminando por completo as limitacións na actividade atopadas durante a valoración inicial. Conclusións. Alcanzáronse tódolos obxectivos inicialmente plantexados, reafirmando os potenciais beneficios que ten a fisioterapia respiratoria nos doentes post COVID-19. Porén, é necesario seguir investigando para determinar o protocolo de RP a seguir neste tipo de doentes, pois a evidencia ao respecto é escasa.