BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Στόχος του άρθρου είναι ο εντοπισµός των χαρακτηριστικών των µεγάλων γεωµορφολογικών δυναµικών που επενεργούν στην κοιλάδα της Ιτέας. Με βάση τα τρία χρόνια επιτόπιας έρευνας, τα πολυάριθµα χαρτογραφικά δεδοµένα, ωκεανογραφικές αποστολές καθώς και πολλές τοµές στρωµατογραφίας που ειναι διαθέσιµες στην πεδιάδα, το άρθρο αυτό παρουσιάζει τα αποτελέσµατά του υπό µορφή δυο νέων αδηµοσίευτων γεωµορφολογικών χαρτών. Τα αποτελέσµατα που προέκυψαν φέρνουν στο προσκήνιο τη σηµασία που είχε ο ποταµός Ύλαιθος για τον σχηµατισµό της πεδιάδας κατά την Ολόκαινο, καθώς και την ξεκάθαρη ασυµµετρία που παρατηρείται µεταξύ του περιβάλλοντος του δέλτα στο επίπεδο της Ιτέας και του παραθαλάσσιου βαλτότοπου στο επίπεδο της σηµερινής Κίρρας. Η µελέτη της δυναµικής των παραθαλάσσιων περιοχών, που συνδέεται µε τα ωκεανογραφικά σχέδια από σύστηµα ηχοεντοπισµού και µε τα αποτελέσµατα υποθαλάσσιων σεισµικών ερευνών, επέτρεψε επίσης τον εντοπισµό ορισµένων βυθισµένων κατασκευών, των οποίων η σύνδεση µε το αρχαίο λιµάνι των ∆ελφών πρέπει να διερευνηθεί.

[fr] Cet article vise à caractériser les grandes dynamiques géomorphologiques à l'œuvre dans la plaine d'Itéa. S'appuyant sur trois années de prospections pédestres, de nombreux documents cartographiques, des missions océanographiques ainsi que sur les nombreuses coupes stratigraphiques accessibles dans la plaine, il présente ces résultats sous la forme de deux cartes géomorphologiques inédites. Les résultats obtenus mettent en avant la prédominance du fleuve Hylaithos dans la construction holocène de la plaine ainsi qu'une nette dissymétrie entre des environnements deltaïques au niveau d'Itéa et un marais littoral récemment comblé au niveau de l'actuelle Kirrha. L'étude des dynamiques littorales, associée aux relevés océanographiques sonar et de sismique sous‑marine, a en outre permis de localiser des structures immergées dont l'appartenance au port antique de Delphes doit être discutée.
[el] Το 1968 και κατά τη δεκαετία του '70, η σχετική ανεξαρτησία της Ρουμανίας από τη Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ) επέτρεψε την ολοκλήρωση της διάσπασης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας. Πρόκειται για μια περίπλοκη διαδικασία, η οποία παρουσιάζεται μέσω των πολύμορφων επεμβάσεων της ΕΣΣΔ εντός του ελληνικού κόμματος. Η διάσπαση ήταν όλο και περισσότερο εμφανής ως δυνατότητα από τη στιγμή όπου οι Έλληνες κομμουνιστές συνειδητοποίησαν τις δραματικές συνέπειες της στρατηγικής ήττας του 1949 μετά το πέρας του εμφυλίου πολέμου. Από μια άλλη πλευρά, αυτή η περίοδος προετοίμασε το έδαφος για την εδραίωση ενός ακαθόριστου ουμανισμού. Το 1968, υπό την πίεση των προοδευτικών αλλαγών της εξωτερικής πολιτικής της ΕΣΣΔ και των προβλημάτων του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, αυτό το ουμανιστικό ρεύμα διαχωρίστηκε σε δύο τάσεις : το απολογητικό ουμανιστικό ρεύμα ευθυγραμμίστηκε με την πολιτική του Κομμουνιστικού κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ), ενώ, το κεντρόφυγο ουμανιστικό ρεύμα προσκολλήθηκε στην πολιτική της Ρουμανίας προκειμένου να επιβιώσει πολιτικά και οικονομικά. Και στις δύο περιπτώσεις η εξάρτηση υπήρξε απόλυτη. Ο άξονας της Μόσχας και ο αντίστοιχος του Βουκουρεστίου αποτέλεσαν την απόδειξη της οριστικής ήττας των Ελλήνων κομμουνιστών στην συγκεκριμένη αυτή ιστορική συγκυρία, η οποία "πολώθηκε" ιδιαίτερα από τις πραγματικότητες του ψυχρού πολέμου.

[fr] En 1968 et dans les années 1970, l'indépendance relative de la Roumanie par rapport à l'URSS permit l'accomplissement de la scission du Parti communiste de Grèce, un processus compliqué, médiatisé par les interventions multiformes de l'URSS au sein du Parti grec. La scission fut une potentialité de plus en plus apparente dès le moment où les communistes grecs prirent conscience des conséquences dramatiques de la défaite stratégique de 1949 à la fin de la guerre civile. D'un autre côté, cette période posa les jalons d'un humanisme diffus. En 1968, sous la pression du changement progressif de la politique extérieure de l'URSS et des problèmes du camp socialiste, ce courant humaniste se scinda en deux : le courant humaniste apologétique s'aligna sur la politique du PCUS ; il chercha à se cramponner à la politique de Bucarest pour subsister politiquement et économiquement. Dans les deux cas, leur dépendance était absolue. L'axe moscovite et l'axe roumain n'étaient que la preuve de la défaite définitive des communistes grecs dans cette conjoncture historique précise, polarisée par la guerre froide.
[el] Προς τα τέλη του 6ου αι. μ.Χ., το φόρουμ των Φιλίππων έγινε μια πλατεία χωριού, πράγμα που ερχόταν σε ισχυρή αντίθεση με την έντονη δραστηριότητα ανέγερσης εκκλησιών στο κέντρο της πόλης κατά το πρώτο μισό του ίδιου αιώνα. Αυτή η επιστροφή στην αγροτική ζωή εγγράφεται σε ένα γενικότερο ρεύμα που επηρεάζει τότε τα Βαλκάνια αλλά το παρόν σημείωμα μελετά την υπόθεση ότι η επιδημία που ονομάζεται "πανώλη του Ιουστινιανού" είχε ισχυρό αντίκτυπο στους Φιλίππους. Ένα κύμα γνωστό από την Κωνσταντινούπολη το 573‑574 έφτασε στη Θεσσαλονίκη τον Ιούλιο του 586 και πρέπει να πέρασε από τους Φιλίππους. Ο παράγοντας αυτός, τον οποίον κανείς δεν έχει επικαλεστεί μέχρι στιγμής, θα μπορούσε να εξηγήσει τους μαζικούς ενταφιασμούς, που δεν είναι καλά γνωστοί, ούτε καλά χρονολογημένοι, που παρατήρησε ο Paul Lemerle στη Βασιλική B, την εγκατάλειψη της κατασκευής αυτής της εκκλησίας λόγω της μείωσης των οικονομικών και κυρίως των ανθρώπινων πόρων, που μπορούσαν να διατεθούν για την ανέγερσή της και το μαρασμό της αστικής μορφής της κοινωνικής ζωής, που δεν αντιστοιχούσε πια στις ανάγκες ενός μειωμένου πληθυσμού.

[fr] Vers la fin du vie s. apr. J.‑C., le forum de Philippes est devenu une place de village, en fort contraste avec l'intense activité de construction d'églises qu'avait connue le centre de la ville dans la première moitié du siècle. Ce retour à la ruralité s'inscrit dans un courant plus général qui affecte alors les Balkans, mais la présente note étudie l'hypothèse que l'épidémie dite " peste de Justinien " a eu un fort impact à Philippes. Une vague connue à Constantinople en 573‑574 a atteint Thessalonique en juillet 586 et a dû passer par Philippes. Ce facteur qui n'a pas été invoqué jusqu'ici pourrait expliquer les enterrements en masse très mal connus et mal datés observés par Paul Lemerle dans la basilique B, l'abandon de la construction de cette église en raison de la diminution des moyens financiers et surtout humains qui pouvaient lui être consacrés, et le déclin de la forme urbaine de la vie collective qui ne correspondait plus aux besoins d'une population devenue moins nombreuse.
[el] Σ' αυτό το άρθρο προτείνουμε να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο το παρελθόν και η ιστορία χρησιμοποιούνται για προπαγανδιστικούς σκοπούς από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου στην Ελλάδα, σε μια περίοδο που η χωρά αντιμετώπιζε την Ιταλική και ύστερα τη Γερμανική επίθεση από τις 28 Οκτωβρίου 1940 και ως τη συνθηκολόγηση τον Απρίλιο 1941. Ειδικότερα θα βασιστούμε στην εξέταση του περιοδικού η Νεολαία (όργανο της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας ΕΟΝ) και στους λόγους που απευθύνονται σ' αυτήν. Η προπαγάνδα οικοδομεί στο υλικό που της προσφέρει το παρελθόν ένα λόγο που στοχεύει στην απαξίωση του εχθρού, στην ενδυνάμωση της εθνικής ενότητας και στην απαίτηση της στράτευσης όλων. Άλλα αυτοί οι ίδιοι λόγοι περνούν το στόχο της υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας και διευρύνουν το πρόγραμμα της "αναβάπτισης" – "αναγέννησης" της Ελληνικής κοινωνίας που είχε αρχίσει το καθεστώς πριν ξεκινήσει σύρραξη. Ένας πρώτος άξονας μας οδηγεί να εξετάσουμε με ποιο τρόπο το παρελθόν φωτίζει την ανάγνωση των διακυβευματών της σύρραξης και στη σύνθεση του ορισμού του Εμείς απέναντι στον Άλλο. Ο δεύτερος ερευνά τον τρόπο με τον οποίο τα ιστορικά "πρότυπα" καθορίζουν για τον καθένα ανάλογα με την ηλικία και το φύλο του, ένα ιδιαίτερο ρόλο στον πόλεμο. Ο τρίτος δείχνει πως οι συνθήκες του πόλεμου και η "γραφή" της ιστορίας που απορεει απ' αυτόν, μπόρεσαν να δημιουργήσουν μια ευκαιρία για το καθεστώς της 4ης Αυγούστου για την πραγματοποίηση των στόχων των οποίων την ολοκληρωτική διάταση θα εξετάσουμε εδώ.

[fr] Il s'agit d'examiner la façon dont passé et histoire sont instrumentalisés à des fins de propagande par le régime du 4 août en Grèce, alors que le pays affronte les attaques italienne puis allemande depuis le 28 octobre 1940 et ce jusqu'à la capitulation d'avril 1941. Ce sont spécifiquement la revue La Jeunesse (η Νεολαία) (publication de l'Organisation nationale de la Jeunesse-EON), et les discours en direction de celle-ci, qui sont analysés. La propagande construit sur les ressources offertes par le passé un discours visant à disqualifier l'ennemi, à renforcer l'unité nationale et à exiger la mobilisation de tous. Mais ces mêmes discours dépassent l'objectif de défense de l'indépendance nationale pour amplifier le programme de " renaissance " – " régénération " de la société entrepris par le régime avant le déclenchement du conflit. Un premier axe conduit à exposer comment le passé éclaire la lecture des enjeux du conflit et alimente la définition du Nous face à l'Autre. Le second explore la façon dont des " modèles " historiques assignent à chacun, selon son âge et son sexe, un rôle particulier dans la guerre. Le troisième montre comment le contexte spécifique de la guerre et l'" écriture " de l'histoire qui en découle, ont pu constituer une " opportunité " pour le Régime du 4 août dans la réalisation d'objectifs dont la dimension totalitaire sera interrogée.
[el] Στη μελέτη αυτή εξετάζονται η σημασία, οι χρήσεις και η τονική αστάθεια στη γενική του σύνθετου ελαιόλαδο σε σύγκριση με τον απλό τύπο λάδι, καθώς και όλοι οι παράγωγοι τύποι που προέρχονται από τα συνθετικά ‑ελαιο‑ και ‑λαδο‑. Διατυπώνεται μια ερμηνευτική πρόταση για τη σημασιολογική διαφοροποίηση των σύνθετων τύπων που αναλύονται λαβαίνοντας υπόψη την εσωτερική σημασιολογική δομή του κάθε τύπου όπως επίσης και το είδος λόγου μέσα στο οποίο εμφανίζεται. Το λεξικολογικό πεδίο της διατροφής (πολιτισμικός χαρακτήρας, παράδοση, τοπικές κοινότητες, κλπ.) και ιδιαίτερα ό,τι συνδέεται με τα βασικά τρόφιμα / αγαθά και τις διατροφικές συνήθειες αποτελεί πρόσφορο έδαφος για τη μελέτη της σχέσης — του βαθμού και του τρόπου εξάρτησης και διαπλοκής — ανάμεσα στις γλωσσικές κατηγορίες και σε ό,τι παραπέμπει στην εξωγλωσσική πραγματικότητα.

[fr] L'étude porte sur le mot composé ελαιόλαδο " huile d'olive " en relation avec les quatre composés construits à partir des formes constitutives de ce mot, ‑ελαιο‑ et ‑λαδο‑. Dans ce cadre, est également traitée la question connexe de l'alternance dans le discours entre la forme simple (λάδι) " huile " et par défaut " huile d'olive " et la forme composée ainsi que la variation d'accentuation au génitif de cette dernière. Le but de cette recherche est de proposer une analyse du mode de construction des valeurs sémantiques et référentielles de ces unités lexicales, en relation avec les genres de discours dans lesquels elles apparaissent. L'intérêt particulier du champ sémantique lié à la nourriture, aux habitudes alimentaires à travers l'exemple de ce " pilier " de la diète méditerranéenne qu'est l'huile d'olive est d'offrir un lieu privilégié pour revenir sur la relation des catégories linguistiques avec l'extralinguistique et sur leur mode de connexion et les modalités de leur interdépendance.
[el] Τα νομίσματα του Αρκαδικού Ορχομενού συνθέτουν μία από τις πλουσιότερες ομάδες ευρημάτων της περιοχής, μαζί με τις επιγραφές. Σχεδόν όλα τα Μουσεία της Ευρώπης συμπεριλαμβάνουν στις συλλογές τους έναν αριθμό αυτών των νομισμάτων. Εν τούτοις δεν έχει γίνει κάποια συστηματική προσέγγιση και ενδελεχής αξιολόγηση των ήδη γνωστών νομισμάτων του Ορχομενού. Η διαπίστωση αυτή συνιστά και την αφετηρία του παρόντος άρθρου, στόχος του οποίου είναι να φωτίσει το κενό, προετοιμάζοντας το έδαφος για μελλοντική έρευνα. Τα νομίσματα του Αρκαδικού Ορχομενού είναι κυρίως χάλκινα. Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες σύμφωνα με χρονολογικά κριτήρια. Τα νομίσματα της πρώτης κατηγορίας χρονολογούνται στον 4ο αι. π.Χ., ενώ τα νομίσματα της δεύτερης κατηγορίας ανήκουν στους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους και κυκλοφόρησαν κυρίως κατά τη διάρκεια της δυναστείας του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου. Πολλά από αυτά απεικονίζουν τον αυτοκράτορα στην εμπρόσθια όψη. Άλλα νομίσματα απεικονίζουν τα μέλη της οικογένειας του, Ιουλία Δόμνα, Καρακάλλα και Γέτα. Στο άρθρο αυτό αντιμετωπίζονται ζητήματα, όπως, για ποιο λόγο υπάρχει κενό μεταξύ του 4ου αι. π.Χ. και του 2ου αι. μ.Χ., ή ποια είναι η σημασία της κοπής νομισμάτων του Ορχομενού για την τοπική οικονομία, και πώς αυτό συσχετίζεται με τις γενικές πολιτικές και πολιτιστικές αλλαγές στην Αρκαδία. Επιπλέον, καταβάλλεται προσπάθεια ταξινόμησης των διαφόρων εικονογραφικών τύπων και αντιστοιχίας με τους μυθικούς ήρωες ή θεότητες που απεικονίζονται στα νομίσματα με αναφορά σε πιθανές τοπικές λατρείες.

[fr] Les monnaies, ainsi que les inscriptions, d'Orchomène d'Arcadie constituent l'une des séries les plus riches de la région. Pratiquement tous les musées d'Europe possèdent dans leur collection des exemplaires de ces émissions. L'atelier monétaire orchoménien n'a pourtant jamais fait l'objet d'une étude approfondie et d'une mise en valeur récente. Ce qui nous a amené à nous y intéresser, pour combler cette lacune et préparer le terrain pour de futures recherches. Le monnayage orchoménien est surtout constitué de bronzes, qui se répartissent en deux ensembles chronologiquement distincts. Les monnaies de la première série datent du ive s. av. J.-C. ; celles de la seconde série datent de l'époque impériale romaine et furent majoritairement frappées sous Septime Sévère. Beaucoup d'entre elles portent au droit le portrait de l'empereur ; d'autres représentent les membres de sa famille, Julia Domna, Caracalla et Geta. Les problèmes abordés dans cet article concernent notamment la solution de continuité entre le ive s. av. J.-C. et le iie s. apr. J.-C., qui pose la question de l'importance de la frappe monétaire à Orchomène d'Arcadie pour l'économie locale, et sa relation avec les changements politiques et culturels en Arcadie. En outre, on s'efforce d'ordonner les différents types iconographiques et leur correspondance avec les héros ou les divinités représentées sur les monnaies, en relation avec de possibles cultes locaux.
[el] Μια ερυθρόµορφη υδρία προσφέρει µια νέα µυθολογική σκηνή: ένας σάτυρος γονατίζει µπροστά στον Ηρακλή. Οι δύο µορφές περιβάλλονται από µια σφίγγα και πουλιά που φαίνεται να τους παρατηρούν. Το αγγείο που βρέθηκε το 1955 στην Απολλωνία της Ιλλυρίας, εκτίθεται σήµερα στο τοπικό αρχαιολογικό µουσείο. Το άρθρο προσφέρει µια λεπτοµερή ανάλυση της εικονογραφίας και των µοντέλων, που ενδεχοµένως επηρέασαν τον ζωγράφο, προκειµένου να γίνει µια λεπτοµερέστερη ανάλυση, καθώς επίσης και για να εξακριβωθεί η χρονολόγηση και προέλευση του αγγείου, το οποίο πιθανόν είναι τοπικό προϊόν.

[fr] Une hydrie à figures rouges offre une scène mythologique inédite : un satyre fait face à Héraclès, agenouillé. Autour d'eux, une sphinx et des oiseaux semblent observer la scène. Découvert en 1955 à Apollonia d'Illyrie, ce vase est aujourd'hui exposé au musée archéologique du site. Cet article propose une analyse détaillée de l'iconographie et des modèles qui ont pu influencer le peintre, afin d'en affiner l'analyse, mais aussi la datation et d'en déterminer l'origine, probablement locale.
[el] Η ανακοίνωση έχει ως θέμα τις σύνθετες λέξεις του νεοελληνικού λεξιλογίου μαγειρικής και την αντιμετώπισή τους από τη δίγλωσση λεξικογραφία. Οι λεξικοποιημένες μονάδες των νέων ελληνικών ταξινομούνται και στη συνέχεια διερευνάται κατά πόσον η λεξικογραφική αντιμετώπισή τους τις συνδέει με τις ποικίλες λεξικές ονοματικές φράσεις των γαλλικών. Στο πλαίσιο αυτής της συγκριτικής μελέτης, διερευνάται ιδιαίτερα η παρουσία αυτού του τύπου λεξικοποιημένων μονάδων των νέων ελληνικών σε ένα γαλλοελληνικό λεξικό, όπου οι αντίστοιχες λεξικές ονοματικές φράσεις δεν είναι λεξικοποιημένες.

[fr] La communication porte sur les mots composés du lexique culinaire grec moderne et leur traitement en lexicographie bilingue. Il s'agit de répertorier et classer les unités lexicalisées du grec moderne et de voir dans quelle mesure le traitement lexicographique les associe aux diverses locutions nominales du français. Dans le cadre de cette étude contrastive, il est notamment question de la présence de ce type d'unités lexicalisées du grec moderne dans un dictionnaire français-grec, où les locutions nominales correspondantes ne sont pas lexicalisées.
[el] Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των κοινών –ή τουλάχιστον παρόμοιων– τύπων του Ερμή με κριό, οι οποίοι απαντούν στα χάλκινα νομίσματα της Κορίνθου και των Πατρών και ανάγονται στους αυτοκρατορικούς χρόνους. Με βάση τη μαρτυρία των πηγών, του ιστορικού πλαισίου, της πλαστικής, αλλά και των νομισμάτων αυτών καθ' αυτών γίνεται προσπάθεια να αντιπαραβληθούν οι εικονιστικοί τύποι των χάλκινων κοπών με αγαλματικούς. Μέσα από τη σύγκριση αυτή πιθανολογείται ότι, τουλάχιστον, κάποιοι από αυτούς θα μπορούσαν να είναι ρωμαϊκοί και να αντιγράφουν ελεύθερα έργα της Κλασικής ή πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Παράλληλα, μέσω της επιλογής κοινών τύπων οδηγούμαστε σε συμπεράσματα για τη νομισματοκοπία των δύο ελληνικών πόλεων, για τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, αλλά και για τη σχέση τους με τη Ρώμη.

[fr] Cet article est consacré à une étude des types communs, à tout le moins semblables, d'Hermès au bélier représenté sur les monnaies de bronze de Corinthe et Patras à l'époque impériale. Selon le témoignage des sources écrites, de la plastique, autant que des monnaies elles-mêmes, on constate une volonté d'aligner les types monétaires sur ceux de la sculpture. En les comparant, il appert que certains d'entre eux pourraient être des copies romaines d'œuvres en ronde-bosse d'époque classique ou de la haute époque hellénistique. À considérer de plus près la sélection des types, nous sommes amenée à constater des influences réciproques au niveau de la production monétaire des deux villes grecques, mais aussi au niveau de leurs liens avec Rome.
[el] Οι διαφορετικοί νόμοι εναντίον των δωσιλόγων και πώς καταστρατηγούνται; η γενική ιδέα είναι να διαφοροποιηθούν το "κεφάλι" [λίγοι πολιτικοί ηγέτες που θα καταδικαστούν] και το "σώμα" [το πλήθος των δωσιλόγων που θα γλυτωθούν]. Στο όνομα της συνέχειας του Κράτους, η εκκαθάριση περιορίζεται, αλλά στο όνομα του κομμουνιστικού κινδύνου, δικαστές και στέλεχη διώχνονται, μία καινούργια γενιά που μεγάλωσε με τα μεταξικά ιδανικά εισάγεται, μαζί με παλιούς δωσιλόγους που είχαν διωχτεί λίγους μήνες νωρίτερα.

[fr] Les différentes lois contre les collaborateurs et comment elles sont " détournées ": on distingue la " tête " (ce qui permet de condamner quelques chefs politiques) du " corps " (la masse des collaborateurs qui reste intacte); au nom de la continuité de l'État on limite l'épuration mais au nom du danger communiste, on épure les juges de tout élément résistant, en introduisant une nouvelle génération formée sous Metaxas et en récupérant quelques-uns des Quislings qui avaient été épurés quelques mois plus tôt.
[el] Οι δίκες των μελών των δωσιλόγων κυβερνήσεων : το σκηνικό ή πώς οργανώνεται μια σκηνοθεσία με σκοπό να βγει το ΕΑΜ από τη σκηνή και να δικαιωθούν στο όνομα του αντικομμουνισμού όσα έκαναν οι κατηγορούμενοι.

[fr] Les procès des membres des gouvernements collaborateurs, le décor : comment est organisée une mise en scène qui avait pour but d'évacuer l'EAM de la scène et de justifier les actes des accusés par l'anticommunisme.
[el] Ο συγγραφέας ανακάλυψε στο Άργος το κείµενο µιας προσφοράς των Πτολεµαίων πριγκήπων (χρυσά νοµίσµατα και αντικείµενα) και πόλεων της Κύπρου (ποσά µεταγραµµένα σε δραχµές και οβολούς), χωρίς καµιά αµφιβολία για ένα τοπικό ιερό. Είχε αναρωτηθεί (BCH 1982) ποια ήταν τα αρχικά ποσά που στάλθηκαν από τις πόλεις, καθώς η αναφορά των οβολών, που δεν είχαν υλική υπόσταση, δείχνει ότι πρόκειται για µια λογιστική µετάφραση. Είχε καταλήξει σε µια ελάχιστη ισοτιµία, κοντά στον λόγο µεταξύ του βάρους των νοµισµάτων, λόγο που ο O. Picard φαντάστηκε πολύ µεγαλύτερο σε έναν κωδίκελλο στο άρθρο του. Στην πραγµατικότητα δεν υπήρξε καθόλου συναλλαγή: τα πριγκηπικά αντικείµενα και τα κυπριακά νοµίσµατα µπήκαν όπως ήταν στον θησαυρό του ναού, όπως µας δείχνουν οι κατάλογοι θρησκευτικών θησαυρών, κυρίως από τη ∆ήλο. Οι µεταγραφές σε τοπικό νόµισµα είχαν απλώς το σκοπό να δώσουν στους πιστούς του ιερού του Άργους µια ιδέα για την αξία των δώρων, και η σχέση 1,44 ανάµεσα στα νοµίσµατα είναι ακριβώς το καταπιστευµατικό ποσοστό ισοδυναµίας ανάµεσα στο πτολεµαϊκό νόµισµα και στο νόµισµα του Άργους, εκείνο από το οποίο µπορούµε να µετρήσουµε στη σωστή τους αξία τις στρεβλώσεις που προκαλούν οι εµπορικές τιµές.

[fr] Découvrant, à Argos, le texte d'une donation de princes lagides (monnaies et objets en or) et de cités chypriotes (sommes transcrites en drachmes et oboles), sans nul doute pour un sanctuaire local, l'auteur s'est interrogé (BCH 1982) sur les montants originels envoyés par les cités, la mention d'oboles, inexistantes matériellement, montrant qu'il s'agissait d'une traduction comptable. Il était parvenu à un taux de change minimal, proche du rapport entre les poids des monnaies, taux imaginé beaucoup plus fort par O. Picard, dans un codicille à son article. De fait, il n'y a pas eu de change du tout : objets princiers et numéraire chypriote sont rentrés tels quels dans le trésor du temple, comme nous le montrent les inventaires de trésors religieux, déliens notamment. Les transcriptions en monnaie locale sont simplement destinées à donner aux fidèles du sanctuaire argien une idée de la valeur des dons, et le rapport de 1,44 entre les monnaies est exactement le taux d'équivalence fiduciaire entre le monnayage lagide et celui d'Argos, celui à partir duquel on peut mesurer à leur juste valeur les déformations que lui apportent les taux commerciaux.
[el] Η Βενετία θέλει να επιβεβαιώσει την παρουσία της από την αρχιτεκτονική. Επομένως δίνει μεγάλη σημασία στις πόλεις στα δικά της σύμβολα, πλατείες, εκκλησίες, συντριβάνια, διοικητικά κτίρια, λατινικά μοναστήρια και εκκλησίες. Πρέπει επίσης να δημιουργεί τα απαραίτητα για την οικονομική της εξέλιξη και την άμυνά της, λιμάνια, οπλοστάσια, αποθήκες, τείχη. Λίγα αρχοντικά επέζησαν εκτός από στα Χανιά και στο Ρέθυμνο, αλλά μερικές ερειπωμένες βίλλες στέκονται ακόμη στην εξοχή. Το ενδιαφέρον που, ως τώρα, συγκεντρώθηκε στα θεαματικά τείχη αρχίζει να στρέφεται τώρα στα πολιτικά και αγροτικά κτίρια και έτσι γίνονται οι πρώτες αναστηλώσεις.

[fr] Venise veut affirmer sa présence par son architecture, elle doit donc modeler les villes importantes selon ses critères, place, églises, fontaines, bâtiments administratifs, règles de construction, monastères latins et églises. Elle doit aussi implanter les éléments nécessaires à sa vie économique et à sa défense : magasins, entrepôts, arsenaux, aménagements des ports, casernes et remparts. Peu de demeures des riches archontes ont subsisté, sauf à La Canée et à Réthymnon, mais quelques villas, en ruines, ont survécu encore dans la campagne. L'intérêt qui jusque-là ne s'était porté que sur les spectaculaires travaux militaires commence à se tourner vers les bâtiments civils et agricoles et provoque les premières restaurations.
[el] Το 1988 η υποβρύχια ανασκαφική έρευνα στο λιµάνι της Θάσου επέτρεψε την ανάσυρση ενός εντυπωσιακού µαρµάρινου µέλους, ενώ άλλα µέλη βρέθηκαν συσσωρευµένα µπροστά από την αρχαία προβλήτα. Το 2017, µια νέα εξέταση του λίθου, ο οποίος προέρχεται από την ανωδοµή ενός κτηρίου στην κοντινή αγορά, αποκάλυψε µια επιγραφή, εξαιρετικά δυσανάγνωστη λόγω της µακράς παραµονής της στη θάλασσα. Ο ∆ήµος των Θασίων τιµά τον πάτρωνά του, Γάιο Οκτάβιο, ανθύπατο της Μακεδονίας το 60‑59 π. Χ.

[fr] En 1988, la fouille sous‑marine du port de Thasos permettait l'extraction d'un imposant carreau de marbre, en même temps que d'autres blocs entassés en avant de la jetée antique. En 2017, un nouvel examen de la pierre, qui appartenait originellement à l'élévation d'un édifice de l'agora toute proche, a révélé une inscription rendue très difficilement lisible par un séjour prolongé dans l'eau de mer. Le Peuple des Thasiens y honorait son patron, Caius Octavius, proconsul de Macédoine en 60‑59 av. J.‑C.