[en] The lack of adherence is a major public health problem today, especially in patients with psychiatric diseases, due to a higher prevalence of non-compliance in these disorders than in other chronic diseases. Only between 4-12% of psychiatric patients strictly follow the prescribed treatment, either by lack of awareness of the disease or a poor therapeutic relationship, which carries a range of consequences both for them and their families and to the community: stagnation in the process of improvement, hospital readmissions, healthcare costs, poorer quality of life and suicide. Nursing plays a fundamental role in this type of patient with the information provided and transmitted confidence, if we set a good clinical value adherence to treatment it can be improved. General objective: Know the fundamental factors that people suffering from this disease do not adhere to treatment and assess which aspects of the clinical relationship between the nurse with the patient and their families are failing. This will enable the design and implementation of intervention programs aimed at helping these patients, getting better the prognosis of the disease. Methodology: There is an cross-sectional, observational study made by: the Test of adherence to the treatment of Morisky-Green; the scale of assessment CICCA, whose function is to assess the clinical relationship between a health professional and a patient; and the scale Rating of Medication Influences (ROMI), with the aim of assessing the attitudes of patients in taking the medication.

[gl] A falla de adherencia terapéutica é un problema de Saúde Pública de gran importancia na actualidade, especialmente en pacientes con enfermidades psiquiátricas, debido a una maior prevalencia de incumprimento nestes trastornos que noutras patoloxías crónicas. Únicamente entre o 4-12% de pacientes psiquiátricos seguen estritamente o tratamento recetado, xa sexa por falta de conciencia da enfermidade ou por unha mala relación terapéutica, o que carrexa toda unha serie de consecuencias tanto para eles e as súas familias como para a comunidade: estancamento no proceso de melloría, reingresos hospitarios, custos sanitarios, peor calidade de vida e suicidios. A enfermaría xoga un papel fundamental neste tipo de paciente coa información proporcionada e a confianza transmitida, si se establece unha boa relación clínica a adherencia ao tratamento pode mellorar. Obxectivo xeral: coñecer os factores fundamentais polos que as persoas afectadas desta enfermidade non se adhiren ao tratamento e valorar qué aspectos da relación clínica entre a enfermeira co paciente e os seus familiares están a fallar. Isto permitirá o deseño e a implantación de programas de intervención dirixidos a axudar a estes pacientes, logrando así mellorar o pronóstico da enfermidade. Metodoloxía: exponse un proxecto de estudo observacional, descritivo de corte transversal realizado por medio de: o Test de adhesión ao tratamento de Morisky-Green; a Escala de valoración CICAA, cuxa función é valorar a relación clínica desenvolvida entre un profesional da saúde e un paciente; e a escala Rating of MedicationInfluences (ROMI), co obxectivo de valorar as actitudes dos pacientes ante a toma da medicación.