[en] The proglucagon gene is expressed by enteroendocrine cells (L-cells) and encodes multiple peptides; including glucagon, GLP-1 (glucagon-like peptide-1), GLP-2 (glucagon-like peptide-2), oxyntomodulin and glicentin. Of all of these, glucagon and GLP-1 have received the most interest thanks to their essential functions in glucose metabolism and their therapeutic application in diabetes and other disorders. GLP-1 is an incretine-like intestinal hormone synthesized in L-cells. Its main physiological function is the control of glucose concentration in blood by stimulating nutrient-induced insulin secretion and by reducing glucagon secretion. However, it also has other functions in metabolic homeostasis after nutrient absorption, such as delaying gastric emptying and promoting satiety. For all this, increasing GLP-1 levels in the blood circulation is being considered for the treatment of type 2 diabetes mellitus (DM2). The regulation of GLP-1 secretion has been described both in vivo and in vitro in several animal species, but there are still data unknown. Bile acids are cholesterol-derived metabolites that facilitate intestinal absorption, transport of lipids ingested in the diet and, recently, have also emerged as signalling molecules that control glucose metabolism. Furthermore, it has been seen that alterations in bile acids are closely related to metabolic disorders, such as DM2 and obesity. To study the possible involvement of different intestinal bile acids in the secretion of GLP-1, in vitro L-cell model was used. Specifically, from NCI-H716, a cell line derived from a colorectal adenocarcinoma of a 33-year-old European man.

[gl] O xene do proglicagón é expresado por células enteroendocrinas (células L) e codifica múltiples péptidos; incluíndo o glicagón, o GLP-1 (glucagon-like peptide-1), o GLP-2 (glucagon-like peptide-2), a oxintomodulina e a glicentina. De todos estes, o glicagón e o GLP-1 son os que recibiron un maior interese grazas ás súas funcións no metabolismo da glicosa e a súa aplicación terapéutica na diabetes e outros trastornos. O GLP-1 é unha hormona intestinal con carácter de incretina sintetizada nas células L. A súa función fisiolóxica principal é controlar a concentración de glicosa en sangue mediante a estimulación da secreción de insulina inducida por nutrientes e a redución da secreción do glicagón. Sen embargo, tamén ten outras funcións na homeostase metabólica trala absorción de nutrientes, tales como retrasar o baleirado gástrico e promover a saciedade. Por todo isto, o aumento dos niveis de GLP-1 na circulación sanguínea estase tendo en conta para o tratamento da diabetes mellitus tipo 2 (DM2). A regulación da secreción do GLP-1 describiuse tanto in vivo como in vitro en varias especies animais, pero aínda hai datos que se descoñecen. Os ácidos biliares son metabolitos derivados do colesterol que facilitan a absorción intestinal, o transporte de lípidos inxeridos na dieta e, recentemente, tamén xurdiron como moléculas de sinalización que controlan o metabolismo da glicosa. Ademais, viuse que as alteracións nos ácidos biliares están estreitamente relacionadas con trastornos metabólicos, como a DM2 e a obesidade. Para estudar a posible implicación de distintos ácidos biliares intestinais na secreción de GLP-1 utilizouse un modelo in vitro de células L. En concreto, a liña celular NCI-H716, derivada dun adenocarcinoma colorrectal dun varón europeo de 33 anos.