BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Μελέτη της χρονολόγησης της θητείας του Δαμασία στο αξίωμα του επωνύμου άρχοντος στην Αθήνα και του πρώτου ιερού πολέμου στους Δελφούς.Οι πηγές προτείνουν δύο χρονολογήσεις για την θητεία του Δαμασία στο αξίωμα του επωνύμου άρχοντος : το 582/1 και το 580/79. Η μελέτη αυτή επιχειρεί αρχικά να αποδείξει ότι και οι δύο αυτές προτάσεις είναι ορθές. Πράγματι, το όνομα του Δαμασία πρέπει να υπήρχε στους καταλόγους των αρχόντων τις τρεις χρονιές κατά τις οποίες άσκησε αυτό το αξίωμα και όχι μόνο την πρώτη. Στο δεύτερο μέρος του άρθρου προτείνεται μια νέα ερμηνεία για τις χρονικές υποδιαιρέσεις της περιόδου που, στο κεφάλαιο ΧΙΙΙ της Αθηναίων Πολιτείας, χωρίζει την αποχώρηση του Σόλωνα από τον διορισμό του Δαμασία, ώστε να αντιστοιχηθούν με τα δύο termini που ορίστηκαν παραπάνω. Μια τέτοια προσέγγιση μας υποχρεώνει να επενεξετάσουμε τη χρονολόγηση της θητείας του Σόλωνα στο αξίωμα του άρχοντος, που αποτελεί και το σημείο εκκίνησης του υπολογισμού, ζήτημα που θα προσεγγίσουμε μέσω της ανάμειξης του νομοθέτη στον πρώτο ιερό πόλεμο.

[en] On the dating of the term of Damasias in the office of eponymous archon in Athens and the first Sacred War in Delphi.Sources suggest two dates for the term of office of Damasias as eponymous archon: 582/1 and 580/79. This paper first aims to prove that both suggestions are correct. Indeed, the name Damasias must have been in the catalogues of archons for the three years during which he held the office, and not just the first. In the second part of the article, a new interpretation is proposed for the chronological subdivisions of the period that marks Solon's departure and the assumption of the office by Damasias, as known from Chapter XIII of Athenaion Politeia (Constitution of the Athenians), so that these correspond to the two termini defined above. Such an approach obliges us to re‑examine the dating of Solon's term of office as archon, which forms the point from which calculations are made, an issue that shall be approached through the involvement of the lawgiver in the first Sacred War.
[el] Η ποιητική συλλογή του Κυρ. Χαραλαμπίδη, Κυδώνιον μήλον, ολοκληρώνεται με τέσσερα δημοτικοφανή ομοιοκατάληχτα δίστιχα, τα οποία προσιδιάζουν προς τις κρητικές μαντινάδες. Tο φαγητό είναι η αφορμή για να μας μιλήσει ο ποιητής για την ποιητική του θεώρηση, εξ' ου και η παρείσφρηση του Κορνάρου που, ας σημειωθεί, λειτουργεί ως περσόνα του κύπριου ποιητή. Ο ποιητής μηχανεύεται "ένα γιορτάσι λαϊκό με τραγούδια του έρωτα και του τραπεζιού, έτσι ώστε να συντελείται και το φαγοπότι των λέξεων."

[en] Kyriakos Haralambidis' collection of poetry Kydonion Milon concludes with four rhyming couplets, which are suggestive of the Cretan mantinades. Food is the pretext used by the poet to speak about his conception. It must therefore be noted that Cornaros' intrusion functions as the persona of the Cypriot poet. The poet essentially invents "a popular feast with love and table songs where a feast of words is also conducive".
[el] Το παρόν άρθρο εξετάζει τις ενδείξεις που επιτρέπουν να χρονολογηθεί η πρώτη εγκατάσταση των Σεραπείων A και B στη ∆ήλο, µε βάση τα ευρήµατα των πρόσφατων ανασκαφικών ερευνών. Η µελέτη της κεραµεικής οδηγεί στην αναθεώρηση απόψεων που φαίνονταν εδραιωµένες: η χρονολόγηση της κατασκευής του Σεραπείου B ειδικότερα, πρέπει να τοποθετηθεί περίπου έναν αιώνα αργότερα, ενώ του Σεράπειου A φαίνεται πως αντιστοιχεί µε αυτή που γίνεται γενικά αποδεκτή µε βάση τη χρονολόγηση των επιγραφικών δεδοµένων. Τίθεται συνεπώς το πρόβληµα της ασυµφωνίας µεταξύ των δύο τύπων δεδοµένων, επιγραφικών και κεραµεικών, όσον αφορά τη χρονολόγηση του Σεραπείου B.

[en] The article examines the findings that allow us to date the first installation of the Serapieia A and B at Delos, according to material recovered in recent excavations. A study of the ceramics led to a revision of previously established positions: in particular, the construction date of the Serapieion B must now be brought back by a century, while the date of the Serapieion A seems to correspond to the one generally agreed upon, based on the chronology of the epigraphic texts. Consequently, the issue of the discrepancy between the epigraphic data and the ceramic data with regard to the dating of the Serapieion B must be examined.
[el] Το άρθρο παρουσιάζει τις γαστρονομικές εμπειρίες τεσσάρων ξένων γυναικών εγκαταστημένων στην Όθωνική Ελλάδα. Στην αλληλογραφία και τα ημερολόγιά τους (1834-1853) περιγράφουν τις καθημερινές τους φροντίδες και τις προσπάθειές τους να προσαρμοστούν στις διατροφικές συνήθειες και τα τοπικά προϊόντα μιας φτωχής χώρας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

[en] This paper examines the culinary experiences of four foreign women living in Greece under the rule of King Otto. In their letters and diaries (1834-1853) they describe their daily tribulations and their efforts to adapt to the available produce and tastes of a poor, semi-oriental country of South Europe.
[el] Αυτό το άρθρο είναι το πρώτο µιας σειράς που στόχος της είναι να αναφερθεί στις έρευνες που πραγµατοποιούνται στη ∆ήλο, σε τοµείς της πόλης που µέχρι τώρα δεν είχαν ανασκαφεί. Αναφέρεται στην περιοχή που βρίσκεται βόρεια και ανατολικά του σταδίου, σε επαφή µε τη χερσόνησο του Πατινιώτη. Οι παρατηρήσεις που έγιναν κατά την επιφανειακή έρευνα δείχνουν πως έχουµε να κάνουµε µε µια συνοικία κατοικιών διαταγµένη σε νησίδες γύρω από µια κεντρική οδό µε κατεύθυνση Βορρά-Νότο, η οποία φαίνεται να αποτελεί τη συνέχεια της συνοικίας του Σταδίου που είχε ανασκάψει ο A. Plassart και που πιθανώς χρονολογείται στη δεύτερη περίοδο της αθηναϊκής κυριαρχίας µετά το 167 π.Χ. Στις παρυφές κοντά στην ακτή, στα Ανατολικά και ∆υτικά, οι οικίες είναι κατασκευασµένες κάθετα στην ακτογραµµή, υποχρεώνοντας τους κατασκευαστές να προχωρήσουν σε σηµαντικά έργα µηχανικής. Οι δοµικές διαφορές που παρατηρούνται µεταξύ αυτών των δυο συστηµάτων µας κάνουν να διερωτηθούµε πάνω στη σχετική χρονολογία που επικράτησε κατά την ανάπτυξη αυτού του τοµέα της πόλης.

[en] This article is the first in a series of papers that aim to report on the investigations carried out in various sectors of the city of Delos which have not yet been excavated. The focus of this paper is the region to the north and east of the stadium, connected with the Patinioti peninsula. The observations made on the surface of the site suggest we are dealing with a residential area organized in blocks around a main north-south road, which seems to be the continuation of the Stadium quarter excavated by A. Plassart, and could date from the second period of Athenian rule after 167 BC. On the eastern and western coastlines, houses were built perpendicular to the shoreline, forcing builders to carry out extensive civil engineering work. The structural differences observed between these two systems lead to the question of the relative chronology of the development of this sector.
[el] Παρουσιάζεται η δοµή και η ιστορία τεσσάρων µνηµειωδών καταλόγων αξιωµατούχων της Θάσου. Οι δύο πρώτοι χαράχθηκαν γύρω στο 360 και συµπληρώνονταν για σαράντα περίπου έτη. Οι δύο επόµενοι χαράχθηκαν γύρω στο 320· επαναλάµβαναν το περιεχόµενο των πρώτων καταλόγων και ενηµερώνονταν ως την αυτοκρατορική περίοδο. Οι επιγραφές θα επανεκδοθούν. Ο λίθος Recherches I, 36, που ανήκει στο Μεγάλο Κατάλογο των θεωρών, ανήκει στον 4ο αι. Το άρθρο πραγµατεύεται ένα τµήµα που χρονολογείται από το 334 έως το 326 και προτείνει µια προσωπογραφική ανάλυση. Ανάµεσα αυτούς τους θεωρούς υπάρχει κάποιος Αριστόλεως, που πρέπει να είναι ο ηγέτης των οπαδών του Φιλίππου Β΄ (Δηµ. XVIII 197). Δηµοσιεύεται βωµός του "Βασιλέως Φιλίππου Σωτήρος", που τεκµηριώνει την υπαγωγή της Θάσου στη µακεδονική κυριαρχία. Η χάραξη των δύο µεγάλων καταλόγων αξιωµατούχων εντάσσεται πιθανώς στο ίδιο πλαίσιο.

[en] This article presents a synthesis of the structure and the history of the four monumental lists of Thasian magistrates. The first two were inscribed c. 360 BC and then added to over a period of forty years. The next two began to be inscribed c. 320 BC: they repeat the content of the first lists and were subsequently kept up to date until the imperial period. These inscriptions are the subject of a full re‑publication, still in progress. The block Recherches I, 36, which belongs to the 'Great List' of theoroi, should be placed in the fourth‑century columns. In this article the focus is on a section datable to 334‑326, and a prosopographical analysis is offered. Among these theoroi is a certain Aristoleos who is most likely the leader of the partisans of Philip II (Dem. XVIII 197). A newly-found altar of 'King Philip Sôter' shows how Thasos became part of the Macedonian hegemony. The inscribing of the two 'Great Lists' should be placed in the same context.
[el] Παράλληλα με την επανέναρξη των ανασκαφών, παρουσιάζουμε νέα δεδομένα σχετικά με τα τρία πιο δυτικά μνημεία του ανδήρου της Μαρμαριάς, τα οποία συλλέξαμε με την ευκαιρία της καταγραφής των διάσπαρτων λίθων, που βρίσκονται στο χώρο, και μιας νέας ανάγνωσης των αρχαίων γραπτών πηγών. Επιβεβαιώνεται έτσι η χρήση του SD 44 ως εστιατορίου. Προτείνεται μια νέα χρονολόγηση για το κτήριο από ασβεστόλιθο SD 43, του οποίου η αρχιτεκτονική δεν συνάδει με εκείνη ενός ναού αλλά μάλλον με μιας αίθουσας συνέλευσης. Προτείνεται επίσης χαμηλότερη χρονολόγηση για την θόλο SD 40, πράγμα που τη συσχετίζει με το Φιλιππείον της Ολυμπίας. Τα συμπεράσματα αυτά πρέπει να συγκεκριμενοποιηθούν από τη συνέχεια της αρχιτεκτονικής μελέτης αλλά μας προτρέπουν ήδη να επαναπροσδιορίσουμε την θέση που κατείχε η Μακεδονία των Αργεαδών στους Δελφούς.

[en] To accompany the resumption of the excavation process, we present new data concerning the three buildings furthest to the west of the Marmaria terrace, obtained during an inventory of the annexe blocks, present on the site, and a re‑reading of ancient textual sources. This confirms the function of SD 44 as a hestiatorion. It also proposes a new date for SD 43, a limestone edifice whose architecture does not correspond to that of a temple, but more to an assembly hall. The date of the SD 40 tholos has also been moved back, linking it to the Philippeion of Olympia. These new facts will be further detailed as the architectural study continues, but they lead us already toward a re‑evaluation of the role of the Macedonian Argead Dynasty at Delphi.
[el] Περίληψη : Αυτό το άρθρο ασχολείται με την εκδοτική ιστορία μιας γραμματικής για τη βλάχικη/αρωμουνική γλώσσα που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Βιέννη το 1813 και πενήντα χρόνια αργότερα στο Βουκουρέστι. Σε μια πρώτη φάση εξετάζεται το κοινωνικοπολιτικό και κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο μέσα από το οποίο αναδύθηκε η θέληση για την προώθηση της βλάχικης/αρωμουνικής γλώσσας, κυρίως απέναντι στην πολιτιστική ηγεμονία της ελληνικής γλώσσας στους κόλπους των χριστιανικών κοινοτήτων στα Βαλκάνια καθώς και στα μέλη του Ρουμ μιλέτ που είχαν εγκατασταθεί στην Κεντρική Ευρώπη. Στη συνέχεια, το άρθρο μας καλεί να αναλογιστούμε πώς το ζήτημα της γλώσσας εργαλειοποιήθηκε από τις χριστιανικές βαλκανικές μοναρχίες προκειμένου να οριοθετήσουν σφαίρες επιρροής στην Οθωμανική Μακεδονία κατά τη διάρκεια των αντικρουόμενων εδαφικών τους διεκδικήσεων.

[en] Abstract: This paper aims to retrace the editorial history of a grammar for the wallachian/aroumanian langage, initially published in Vienna in 1813 and then in Bucharest in 1863. Firstly, it is about studying the sociopolitical and sociocultural context in which emerged the will to promote the wallachian/aroumanian langage, notably in regards to the cultural hegemony of Greek, inside christian communities in the Balkans, as well as among members of the Ottoman Rum millet, settled in Central Europe. Secondly, this paper invites us to seize how the linguistic question had been used by the christian balkan kingdoms, in their struggle to demarcate spheres of influence in Ottoman Macedonia during their conflictual territorial claims.
[el] Είναι κοινώς αποδεκτό στην επιστηµονική βιβλιογραφία ότι οι ∆ελφοί, όπως και η ∆ήλος, είχαν τον "Απόλλωνα ως προπύργιο". Από την άφιξη των Αµφικτυόνων, το αργότερο την εποχή του λεγόµενου Πρώτου Ιερού Πολέµου (αρχές του 6ου αι. π.Χ.), έως το τέλος του παγανισµού (αρχαίας λατρείας), το ιερό και η πόλη των ∆ελφών προστατεύονταν από τη θρησκευτική εντολή, την οποία τα µέλη της διεθνούς ένωσης είχαν δεσµευτεί να τηρούν. Αυτή η πολιτικό-θρησκευτική συνθήκη απάλλαξε την µικρή πόλη των ∆ελφών από το βάρος της ευθύνης της υπεράσπισης του πλούσιου ιερού. Αυτό το αρχαίο ιδεώδες είχε ως αποτέλεσµα ένα επιστηµονικό και βιβλιογραφικό κενό, παρά το γεγονός ότι οι µελέτες για οχυρώσεις, ή γενικότερα για αµυντικά συστήµατα, ήταν πολυάριθµες τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ανασκαφές που έλαβαν χώρα το 2017 και 2018 επέτρεψαν µέσα σε λίγες εβδοµάδες να ανανεώσουµε συνολικά το ερώτηµα γύρω από τις αρχαίες οχυρώσεις των ∆ελφών.

[en] In the scientific literature, it is generally agreed that Delphi, like Delos, had "Apollo as its rampart". From the arrival of the Amphictiones, at the latest at the time of the so‑called First Sacred War (early 6th c. BC) until the end of paganism, the sanctuary and city of Delphi were indeed protected by the religious prohibition that members of the international association were responsible for enforcing. This political-religious configuration saved the small city of Delphi from having to assume the responsibility of defending such a rich sanctuary. This ancient ideal has resulted in a scientific and bibliographical void, even though studies on the fortifications, or more broadly on defensive systems, have been numerous in recent decades. The few short weeks of excavation during the 2017 and 2018 seasons, however, have made it possible to completely renew the discussion regarding the fortifications of Delphi in Antiquity.
[el] Στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράµµατος "Αρχέπολις: αρχαιολογία και ιστορία του δηµόσιου χώρου στη Θάσο", το οποίο επικεντρώνεται στην αγορά της Θάσου, το παρόν άρθρο παρουσιάζει αρχικές προτάσεις για το ιερό που προσδιορίζεται ως GTh 34 στην ονοµατολογία του Οδηγού της Θάσου. Παρουσιάζει τα αποτελέσµατα της αρχιτεκτονικής µελέτης του βωµού και προτείνει µια νέα ερµηνεία της επιγραφής IG XII 8, 361, η οποία επέτρεψε την ταυτοποίηση του ιερού. Τέλος, σκιαγραφεί τις προκλήσεις της µελέτης αυτού του ιερού χώρου, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του βορειοανατολικού τοµέα της αγοράς.

[en] As part of the "Archaepolis: archaelogy and history of public space at Thasos" research program, which focuses on the Thasian agora, this paper presents initial proposals about the sanctuary – which is identified as GTh 34 in the nomenclature of the Guide de Thasos. It presents the results of the architectural study of the altar, and it offers a new interpretation of the inscription IG XII 8, 361, which had allowed the identification of the sanctuary. Finally, it sets out the challenges of studying this sacred space, which plays a leading role in the development of the northeast sector of the agora.
[el] Τα Γίτανα, αρχαία πόλη της Ηπείρου, ελάχιστα γνωστή από φιλολογικές πηγές, ανεφάνησαν ως καίριος χώρος αρχαιολογικής έρευνας σχετικά πρόσφατα μέσω των διενεργούμενων ανασκαφών. Η σημασία της πόλεως ως έδρας των Θεσπρωτών και κομβικού κέντρου για τα ηπειρωτικά πράγματα αναδεικνύεται σταδιακά από εντυπωσιακά ευρήματα που έχουν έλθει στο φως. Η μελέτη των ανασκαφικών νομισμάτων των ετών 1986-1997 προσφέρει ένα καλό δείγμα για τη διερεύνηση της νομισματικής κυκλοφορίας στα Γίτανα. Σε συνδυασμό με μια συνολικότερη εικόνα της διάχυσης πελοποννησιακών νομισμάτων στην ευρύτερη περιοχή αποκομίζονται αξιόλογες παρατηρήσεις. Εξετάζεται η σπάνις των συγκεκριμένων νομισμάτων σε σύγκριση με κοπές που κατεξοχήν κυκλοφορούν στην Ήπειρο, καταδεικνύονται εκδίδουσες αρχές και ανιχνεύονται αθέατες επαφές μεταξύ των δύο περιφερειών. Επιπλέον, στο σημαντικό σύνολο περίπου 3.000 πήλινων σφραγισμάτων του αρχείου αλληλογραφίας των Γιτάνων εντοπίστηκε ένα εξαιρετικού ενδιαφέροντος ενεπίγραφο σφράγισμα με μορφή Αθηνάς, που προέρχεται από τη Δύμη της Αχαΐας. Σε συνάρτηση με τα ιστορικά δεδομένα, επιχειρείται η χρονολόγηση του σφραγίσματος μέσω αναζήτησης νομισματικών και επιγραφικών παραλλήλων.

[en] Gitana, an ancient city in Epirus barely known from literary evidence, emerged as a major area of archaeological research rather recently via the excavations conducted there. The importance of the city as capital of the Thesprotians and as principal center for the Epirotan affairs is gradually demonstrated through impressive finds that have come to light. Through the study of the coins excavated during years 1986–1997, a good sample has been assembled for the assessment of the coin circulation at Gitana. Alongside with an overview of the diffusion of coinage in the broader area valuable remarks can be drawn. The rarity of the Peloponnesian coins is examined in comparison to the predominant emissions circulating in Epirus, issuing authorities are highlighted and other bits of information are discussed, tracing virtually unknown contacts between the two regions. Within the aforementioned context, from the particularly significant group of approximately 3 000 clay sealings from the correspondence archive found at Gitana, comes a highly interesting inscribed seal impression issued by the city of Dyme. In combination with the most probable terminus ante quem, an attempt is made to date the iconographic type by seeking comparanda in the coin production of the city in question and beyond.
[el] Στο άρθρο αυτό παρουσιάζονται οι εργασίες συντήρησης που έγιναν στους τοίχους ιδιωτικών κυρίως κτηρίων της ∆ήλου από το 2013 έως το 2019 από τη Γαλλική Σχολή Αθηνών σε συνεργασία µε την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. Αναλύονται τα αίτια και οι συνέπειες της φθοράς των µνηµείων. Γίνεται µια σύντοµη αναδροµή στις εργασίες συντήρησης στη ∆ήλο κατά τον 20ο αιώνα. Παρουσιάζεται η προετοιµασία των πρόσφατων εργασιών και εξηγείται η µέθοδος συντήρησης που ακολουθήθηκε. Οι εργασίες που πραγµατοποιήθηκαν περιγράφονται αναλυτικά και στο τέλος γίνεται ένας απολογισµός. Το άρθρο συνοδεύεται από ένα παράρτηµα, το οποίο αναφέρεται στην ανάλυση του πηλοκονιάµατος που χρησιµοποιείται ως συνδετικό υλικό στους τοίχους των κτηρίων της ∆ήλου. Από την ανάλυση αυτήν προέκυψε το κονίαµα που προτάθηκε και χρησιµοποιήθηκε για τις εργασίες συντήρησης.

[en] In this article we present the restoration of the walls of private buildings in Delos between 2013 and 2019, supervised by the French School at Athens and by the Ephoreia of Cyclades. The causes of the damage sustained by the monuments and their effects are analysed. After a brief history of restoration in Delos in the 20th century, we present the preparation of recent work, and we explain its method. The restoration work is described in detail, followed by an account of our work. The article is accompanied by an annex including the analysis of the earth-based mortar of the walls of the buildings of Delos. The analysis led to the development of the repair mortar used in our restoration.
[el] Περίληψη: Στο άρθρο αυτό παρουσιάζονται τα αποτέλεσμα της τεχνικής ανάλυσης μεταλλικών νημάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην διακόσμηση Βυζαντινών και μετά-Βυζαντινών κεντητών εκκλησιαστικών υφασμάτων. Η μελέτη μικρών δειγμάτων από κεντητά υφάσματα που χρονολογούνται μεταξύ του 14ου και τον 19ο αιώνα από ελληνικά ιδρύματα έδωσε πληροφορίες σχετικά με τους τύπους των μεταλλικών νημάτων, καθώς και τις τεχνικές κατασκευής και τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τους.Μόνο σύρματα και ελάσματα περιελιγμένα γύρω από έναν μεταξωτό πυρήνα καταγράφονται από τον 14ο μέχρι τον 17ο αιώνα. Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται περισσότερα είδη, όπως επίπεδα ελάσματα, τιρτίρια (tir-tir), πούλιες (διακοσμητικά μεταλλικά στοιχεία) και πολυάριθμα σύνθετα νήματα, ενώ η χρήση των συρμάτων μειώνεται. Η εισαγωγή των νέων αυτών νημάτων σχετίζεται με τις γενικότερες στιλιστικές αλλαγές που επήρθαν εκείνη την εποχή στην εκκλησιαστική χρυσοκεντητική από την επιρροή της Δυτικοευρωπαϊκής και Ανατολικής παράδοσης.

[en] Abstract: This paper discusses the result of the technical analysis of metal threads used in the decoration of Byzantine and post Byzantine embroidered church textiles. The study of minute samples from embroidered textiles dated between the 14th and the 19th centuries from Greek Institutions gave information about the types of metal threads as well as the manufacturing techniques and the materials used for their production.Only wires and metal strips wound around a silk core (wound strips) are recorded in the Byzantine‑Greek context from the 14th throughout the 17th century. From then onwards more types such as strips, tir‑tir threads, sequins (as metal decorative elements) and numerous combined threads are introduced, while wires are used less. The use of these new threads is related to the general stylistic changes that occurred in church embroidery during that time through the influence of Western European and Eastern traditions.
[el] Ο Ευρυκλής γεννήθηκε στη Σπάρτη και ανέπτυξε μεγάλη οικονομική δύναμη. Το έτος 31 π.Χ. έλαβε μέρος στη ναυμαχία του Ακτίου στο πλευρό του Καίσαρα Αυγούστου και το έτος 11 π.Χ. ανέπτυξε σχέσεις με τον Ηρώδη στην Ιουδαία. Οι διπλωματικές του επαφές και οι στρατιωτικές του επιχειρήσεις αλλά και οι πολιτικές του ικανότητες ενίσχυσαν την εδαφική και οικονομική δύναμη της Σπάρτης. Ο Ευρυκλής εξέδωσε νομίσματα από το έτος 31 έως το 7 π.Χ. και τιμήθηκε ως ευεργέτης για την προσφορά του στη Λακωνία. Ο Ευρυκλής έλαβε τη βοήθεια του Αυγούστου, που το 21 π.Χ. αναγνώρισε πολιτικά το Κοινό των Ελευθερολακώνων και απελευθέρωσε τους πολίτες του από την καταπίεση των Σπαρτιατών. Εικάζουμε ότι η νομισματοκοπία του Ευρυκλή ενίσχυσε τις οικονομικές και εμπορικές δραστηριότητες της Σπάρτης και του Κοινού των Λακεδαιμονίων-Ελευθερολακώνων και βελτίωσε την πολιτική επικοινωνία τους.

[en] Eurycles was born in Sparta and acquired great economic power. In 31 BC, he took part in the battle of Actium on the side of Caesar Augustus and in 11 BC he developed relations with Herod in Judea. His diplomatic contacts, military operations and political skills reinforced the territorial and economic power of Sparta. Eurycles issued coins from 31 to 7 BC and was honored as a benefactor for his contributions to Laconia. Eurycles received the help of Augustus, who in 21 BC recognized politically the Koinon of the Eleutherolaconians and freed its citizens from the oppression of the Spartans. It is assumed that the coinage of Eurycles boosted the economic and commercial activities of Sparta and the Koinon of the Lacedaemonians-Eleutherolaconians and improved their political contacts.