[en] Objectives. (1) To demonstrate the effectivity of Constraint-induced movement therapy in patients with brain injury. (2) To determine if Constraint-induced movement therapy has any repercussion in the independence and functionality of the upper limbs. Methodology. A mixed methodology has been used, qualitative and quantitative, through a descriptive study which analyzes the measurements obtained. The project has been divided in three development sections: the case study, the data base exploitation and interviewing professionals who apply the TMIR. The result analysis has been done separately for qualitative and quantitative data. Results. With regards to the case study, we see that after applying the TMIR, there is an increase in performance and independence in the occupational areas of leisure and basic everyday life activities due to a better functionality of the affected upper extremity. In relation to the information analysis of the users who have had this type of therapy, there has been an increase in the independence and the functionality of the upper extremities. Lastly, with regards to the perspective of the occupational therapists, they affirm that applying the TMIR is positive in users that have cerebral damage that present with a bilateral deficit of the upper extremities that has occurred secondary to brain injury. Conclusions. The application of the constraint-induced movement therapy from the occupational therapy perspective leads to an increase in performance in diverse occupational areas. The use of this technique should be promoted within the professional scope of OT to contribute to the improvement of functional independence in all its users.

[gl] Obxectivo. (1) Demostrar a efectividade da Terapia de movemento inducido por restrición do lado san (TMIR) en pacientes con dano cerebral. (2) Determinar se a TMIR ten repercusión na independencia e funcionalidade de membros superiores. Metodoloxía. Empregouse unha metodoloxía mixta, tanto cualitativa como cuantitativa, a través dun estudo descritivo que analiza as medicións obtidas. O traballo divídese en tres seccións de desenvolvemento: estudo de caso, explotación de base de datos e entrevista a profesionais que aplican a TMIR. A análise dos resultados realízase de forma separada para os datos cuantitativos e os cualitativos Resultados. En canto ao estudo de caso obsérvase que tras a aplicación da TMIR, prodúcese un aumento do desempeño e independencia nas áreas ocupacionais de lecer e actividades básicas da vida diaria, debido a unha mellora da funcionalidade do membro superior afecto. En relación á análise da información dos usuarios, aos cales se lles aplicou a terapia, houbo un aumento da independencia e da funcionalidade dos membros superiores. Por último, en relación á perspectiva dos Terapeutas ocupacionais, estes afirman que a aplicación da TMIR é positiva en usuarios que teñan un dano cerebral e presenten un déficit bilateral das extremidades superiores, derivada do dano cerebral. Conclusións. A aplicación da Terapia inducida por restrición do lado san, desde o ámbito de Terapia Ocupacional, leva a un aumento do desempeño en diversas áreas ocupacionais. O uso desta técnica debe de ser promovido no ámbito profesional, co contribuír á mellora da independencia funcional en todos/as os usuarios.