[en] The rapid environmental changes taking place globally directly affect the distribution and abundance of species. This makes conservation one of the main objectives of modern ecology. Detecting these changes on time is essential when establishing effective measures for conservation. Remote sensing represents an essential but still underdeveloped tool for the study at different spatial and temporal scales of the reproductive habitat of threatened species. In this study we model the breeding habitat of the Kentish Plover (Charadrius alexandrinus), which shows population trends that indicate a strong short-term decline in Spain. From Landsat historical archive, spectral indices of vegetation and water content were obtained that allowed each beach of posible nesting to be characterized annually. These variables were included as predictors in a generalized linear mixed model, with the aim of explaining spatio-temporal variation in the number of pairs of Kentish Plover in Galicia over a 22 years period (1999-2020). The results confirm that the predictor variables obtained by remote sensing, which caracterize the vegetation, the water content or the soil reflectance, have a hight explanatory capacity of the variation in the number of pairs of Kentish Plover on the Galician coast (marginal R2 = 0.5; conditional R2 = 0.757). Of the 11 uncorrelated variables included in the model, 7 resulted singnificant, 4 of them refer to the water content (MSAVI_mean, NDWI_min, MNDWI_range e NDWI2_sd) and the remaining 3 are related to the state of vegetation and the differentiation between it and the bare soil (MSAVI_mean, EVI_max e EVI2_max). This study confirms the usefulness and potential of remote sensing to model spatio-temporal variation in key parameters of Kentish Plover nesting on the Galcian coast.

[gl] Os rápidos cambios ambientais que se están a producir a nivel global afectan de forma directa á distribución e abundancia das especies. Isto converte á conservación nun dos principais obxectivos da ecoloxía moderna. Detectar a tempo estes cambios é fundamental á hora de establecer medidas efectivas de conservación. A teledetección representa unha ferramenta imprescindible, pero aínda pouco desenvolta, para o estudo a diferentes escalas espaciais e temporais, do hábitat reprodutor de especies ameazadas. Neste traballo modelizamos o hábitat reprodutor da píllara das dunas (Charadrius alexandrinus), a cal presenta tendencias poboacionais que indican un forte declive a curto prazo en España. A partir do arquivo histórico da misión Landsat, obtivéronse índices espectrais de vexetación e contido en auga que permitiron caracterizar anualmente cada praia de posible nidificación. Estas variables foron incluídas como preditores nun modelo lineal xeneralizado mixto, co obxectivo de explicar a variación especiotemporal no número de parellas da píllara das dunas en Galicia nun período de 22 anos (1999-2020). Os resultados confirman que as variables preditoras obtidas por teledetección, que caracterizan a vexetación, o contido en auga ou a reflectividade do solo, presentan unha alta capacidade explicativa da variación no número de parellas nidificantes de píllara das dunas na costa galega (R2 marxinal = 0,5; R2 condicional = 0,757). Das 11 variables non correlacionadas incluídas no modelo, 7 resultaron significativas, 4 fan referencia ao contido en auga (MSAVI_mean, NDWI_min, MNDWI_range e NDWI2_sd) e as 3 restantes están relacionadas co estado da vexetación e a diferenciación entre esta e o solo nu (MSAVI_mean, EVI_max e EVI2_max). Este traballo confirma a utilidade e o potencial da teledetección para modelizar as variacións espaciotemporais en parámetros chave da nidificación da píllara das dunas na costa de Galicia.