BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Και αν η Άρτεμις δεν ήταν από τη Λέσβο; Κριτική βιογραφία ενός αγάλματος (αγαλματιδίου) της Άρτεμης του Αρχαιολογικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης.Η ιστορία των συλλογών του αυτοκρατορικού Μουσείου, που ονομάζεται σήμερα Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, είναι εξαιρετικά αποσπασματική σε ό,τι αφορά στις πρώτες δεκαετίας της ύπαρξής του. Είναι όμως δυνατόν να συμπληρώσουμε τα κενά αυτά ή να διορθώσουμε πολλά λάθη καταφεύγοντας συστηματικά σε σύγχρονες πηγές, που είχαν μείνει αναξιοποίητες έως σήμερα. Αυτό συμβαίνει και για ένα διάσημο άγαλμα της Άρτεμης, για το οποίο αναφέρεται στον κατάλογο του μουσείου ότι βρέθηκε στη Λέσβο γύρω στο 1865. Μπορούμε όμως πλέον να πούμε με βεβαιότητα ότι ανακαλύφθηκε το 1844 στη θέση " Λουτρά της Άρτεμης " (Halkapınar) στα περίχωρα της Σμύρνης. Η έρευνα αυτή μας δίνει την ευκαιρία να ξαναγράψουμε τη "βιογραφία" αυτού του αντικειμένου, που είχε μελετήσει και θαυμάσει πολύ ο Salomon Reinach, και να προτείνουμε μια νέα ανάγνωση των ερμηνειών και των σχολίων που το αφορούν.

[en] What if Diana was not Lesbian? A critical biography of a statue(tte) of Artemis at the Archaeological Museum of Istanbul.The history of the collections of the Imperial Museum, today the Istanbul Archaeological Museum, during the first decades of its existence is riddled with lacunae and inconsistencies. Nevertheless, we can try to fill these gaps and to correct errors in the existing scholarship by systematically using contemporary documentation, much neglected to this day. A well‑known statue of Artemis serves as an instructive case study. Although it has been identified as having been found on Lesbos about 1865, we can now demonstrate that it was discovered in 1844 at the so‑called "Baths of Diana" (Halkapınar), near Smyrna. Our investigation also provides a "biography" of this artifact, which was much admired and studied by Salomon Reinach, and it discusses the comments and interpretations, which it elicited from him and other contemporary specialists.
[el] Σήμερα γνωρίζουμε αρκετά καλά τα καλλυντικά που χρησιμοποιούνταν κατά την ελληνική αρχαιότητα. Το ίδιο ισχύει και για τα κείμενα που περιγράφουν τις πρακτικές που σχετίζονται με την ομορφιά και τις σχέσεις τους με τη θρησκεία, την αποπλάνηση και το φαίνεσθαι ή με την περιποίηση του σώματος, σε σχέση με τη φαρμακοποιία και την ιατρική. Πιο συγκεκριμένα, ασχολούμαστε εδώ με τα καλλυντικά που βρέθηκαν σε δοχεία, τα οποία ανακαλύφθηκαν σε πρόσφατες ανασκαφές στη Θεσσαλία, και τα οποία περιείχαν ακόμη υλικό, κυρίως λευκό και ροζ ψιμύθιο για τα μάγουλα. Από την πλευρά της σύστασης των προϊόντων αυτών, είναι αξιοσημείωτο ότι τα δύο αυτά χρώματα παράγονταν συνήθως από χημικές ενώσεις υλικών ή από ανάμειξη πολλών συνθετικών. Συγκρίνουμε τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων με τα αρχαία κείμενα.

[en] The use of cosmetic materials in Ancient Greece is today relatively well known, as are the texts which described practices linked to cosmetics and their association with religion, the world of seduction and appearance or of bodily care, connected to pharmacology and medicine. Here we will be interested in make-up substances discovered during recent excavations in Thessaly in containers in which white and pink materials used for cheeks has been preserved. The chemical analysis of these products shows that these two colors were most often synthesized chemically or were developed by mixing several compounds. We will compare the results of these analyses with the ancient texts.
[el] Η Ακραιφία και ο πόλεμος ανάμεσα στον Δημήτριο Πολιορκητή και τους Βοιωτούς.Στο άρθρο αυτό παρουσιάζεται ένα νέο ψήφισµα από την Ακραιφία το οποίο τιµά τους µετοίκους της πόλης που συµµετείχαν σε έναν πόλεµο ενάντια στον Δηµήτιο. Ο Δηµήτριος αυτός θα πρέπει να ταυτιστεί µε τον βασιλέα Δηµήτριο Πολιορκητή και ο πόλεµος θα πρέπει να χρονολογηθεί την περίοδο των επαναστάσεων των Βοιωτών ενάντια στον Δηµήτριο Πολιορκητή στις αρχές του 3ουαι. π.Χ. Η πόλη αποδίδει στους µετοίκους το προνόµιο της ισοτέλειας.

[en] Akraiphia and the war between Demetrius Poliorcetes and the Boiotian.In this article is presented a new decree of Akraiphia honoring the metics of the city that participated in the war againt Demetrius. This Demetrius should be identified with Demetrius Poliorcetes and the war mentioned in the decree with the period of Boiotian revolts against Demetrius Poliorcetes at the beginning of the third century B.C. The city bestows to the metics the privilege of isoteleia.
[el] Το παρόν άρθρο είναι το αποτέλεσµα προκαταρκτικών εργασιών για τη µελέτη της λειτουργίας των χώρων και της πλαισίωσης της επίπλωσης στην νησίδα των ηθοποιών και στα βόρεια περίχωρά της. Η ανάλυση των αρχαιολογικών δεδοµένων για δύο δωµάτια της νησίδας, τα οποία πιστεύεται ότι χρησιµοποιούνταν για την προετοιµασία του φαγητού, τα οποία παρέχονται από τα αρχεία των ανασκαφών της οµάδας του Ph. Bruneau µεταξύ 1961 και 1965 και την εξαιρετική µονογραφική δηµοσίευσή τους (EAD XXVII), µας επέτρεψε να αξιολογήσουµε τα στρωµατογραφικά κατάλοιπα που καταγράφηκαν κατά την ανασκαφή και να συνδέσουµε σύνολα αντικειµένων, ιδίως κεραµικών, µε στρωµατογραφικές ακολουθίες. Παρουσιάζουµε τις κτισµένες συναρµολογήσεις και τα σύνολα όλων των οµάδων κεραµικής (λεπτή, χονδροειδής, αµφορείς, µαγκάλια) που παρέµειναν επί τόπου όταν εγκαταλείφθηκε ο χώρος, προκειµένου να δώσουµε µια χωρική κατανοµή των αντικειµένων και να προτείνουµε µια χρονολόγηση για την τελευταία αυτή κατοίκηση.

[en] This article is the result of preliminary works to study the function of spaces and to contextualize the artifacts of the Insula of the comedians and its northern surroundings. For two of the rooms in the Insula, which have been interpreted as areas used for culinary preparations, the analysis of the archaeological data from the archives of the excavations led by Ph. Bruneau's team between 1961 and 1965 —along with their outstanding published monograph (EAD 17)—, has enabled us to assess the stratigraphic remains recorded during the excavations and to link assemblages of artifacts, particularly ceramics, to stratigraphic sequences. We present both the built structures and all types of ceramic assemblages (fine, coarse, amphorae, braziers) that remained in situ at the time of the abandonment of the settlement, with the aim of providing a special distribution of those objects and proposing a dating for this final occupation.
[el] Αυτή η δοκιμή μας θέλει να παρουσιάσει ένα στατιστικό βλέμμα στην σύγχρονη σύνθεση των υπουργικών ελίτ στην Ελλάδα, στην Ισπανία και στη Ρουμανία. Θα χρησιμοποιήσουμε ρυθμίσεις σαν τη γεωγραφική καταγωγή, τη ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, την επαγγελματική σταδιοδρομία και την κατανομή ανά φύλο.

[en] Our paper addresses some aspects of the present composition of ministerial elites in Greece, Romania and Spain by means of a comparative statistical approach comprising data on geographical origin, academic and professional background and gender distribution.
[el] Με επίκεντρο τον Μανώλη Τριανταφυλλίδη (1883-1959), τον Γιώργο Μπαμπινιώτη (1939— ) και τον Αναστάσιο Φοίβο Χρηστίδη (1946-2004), αυτό το άρθρο έχει σκοπό να εξετάσει ως ποιο σημείο αυτοί οι τρεις γλωσσολόγοι είναι ένα αντιπροσωπευτικό και συμβολικό παράδειγμα της λεγομένης ελίτ των Ελλήνων γλωσσολόγων του 20ου αιώνα. Η προσέγγισή μας τόσο θεωρητική και εμπειρική, σ'αυτές τις τρεις περιπτώσεις μόνο, θα μπορούσε ωστόσο να θέσει τα θεμέλια μίας πιο βαθειάς και διαχρονικής μελέτης της ελίτ των Ελλήνων γλωσσολογών και να συμβάλλει στον προβληματισμό για την έννοια "ελίτ".

[en] Focused on Manolis Triandafyllidis (1883-1959), Georgios Babiniotis (1939-) and Anastasios Phivos Christidis (1946-2004), this paper aims to examine to what extent these three linguists are a representative and emblematic sample of what we could call the "twentieth century Greek linguists' elite". Our approach, both empirical and theoretical, while reflecting a partial vision (it concerns only three cases), could nevertheless lay the foundations for a more thorough and a diachronic study of the Greek linguists' elite, and contribute to the reflexion on the notion of elite.
[el] Αυτό το άρθρο μελετά πώς ο τούρκικος εθνικισμός στην Βόρεια Κύπρο χρησιμοποιεί τις πατριωτικές τελετές και τα σχολικά εγχειρίδια. Δείχνει ότι, από το 1974, ένα καινούργιο μνημιακό ημερολόγιο χρησιμοποιήθηκε για να διαδώσει ένα κρατικό εθνικισμό βασισμένο σε μία απλοποιημένη ιστορία της σύγκρουσης η οποία δοξάζει τον ρόλο της Τουρκίας και κάνει στερεότυπο την βία των Ελληνοκύπριων με τους οποίους μία ειρηνική συμβίωση θα ήταν αδύνατη. Επιμένοντας στη μνήμη των μαρτύρων, οι Τούρκοι εθνικιστές επέβαλαν ένα πολιτικό λόγο ιδεολογικό και συγκρουστικό βασισμένο στον φόβο και την απειλή για να δικαιολογούν την δική τους πόλεμο εθνικής ανεξαρτησίας και την ίδρυση της ΤΔΒΚ. Ένας ανάλογος λόγος ο οποίος βασίζεται στην Ελληνισμό της Κύπρου και στην αντίσταση στον βρεταννικό αποικισμό και στην Τουρκία βασιλεύει στο πολιτικό ελληνοκύπριο πεδίο. ΄Ομως αντιφατικοί εσωτερικοί μνημιακοί λόγοι υπάρχουν και στις δύο κοινότητες και προτείνουν άλλες όψεις με αποχρώσεις της ιστορίας και της σύγκρουσης.

[en] This article studies the political usages of patriotic celebrations and school textbooks by Turkish nationalism in Northern Cyprus. It shows that since the division in 1974, a memorial calendar has been used to diffuse a state nationalism that proposes a simplified narrative of the history of the conflict. Such narrative glorifies the role of Turkey and provides stereotypes on the violence of Turkish Cypriots, inducing that peaceful coexistence would be impossible. By celebrating the memory of the martyrs, Turkish nationalists have imposed an ideological and conflicting political discourse based on the feelings of fear and threat to justify their national liberation struggle and TRNC's independence. An analogous discourse based on the belonging of Cyprus to Hellenism and the resistance against British colonial rule and Turkey dominates the Greek Cypriot political space. But alternative internal memories also exist within each community, and propose less essentialist and more nuanced interpretations of the history of the conflict.
[el] Εκτός από τα αετώµατα του ναού, που έχει αναπαραστήσει µε υποµονή ο Francis Croissant, η µορφή του Απόλλωνα των ∆ελφών κατά τον 4ο αιώνα παραµένει έως τώρα σε µεγάλο βαθµό άγνωστη. Αφού επανεξετάσαµε τις κεντρικές µορφές αυτών των αετωµάτων, προτείνουµε µια νέα τοποθέτηση και ερµηνεία. Κατά την άποψή µας, η αντιστροφή στην αναπαράσταση του Απόλλωνα και του ∆ιόνυσου εξηγείται από ένα γενικότερο πρόγραµµα που αφορά επίσης τη µορφή του κεντρικού ακρωτηρίου στο ανατολικό αέτωµα. Η νέα µας πρόταση περιλαµβάνει ένα µνηµειώδες άγαλµα του Απόλλωνα, που κατά την άποψή µας βρισκόταν στη µεγάλη βάση του οπισθόδοµου. Η παρατήρηση του λίθου που ερµηνεύεται ως οµφαλός και που πρόσφατα επανατοποθετήθηκε στην κορυφή του κίονα µε τα φύλλα ακάνθου µας οδηγεί σε µια ανεικονική αναπαράσταση του θεού, που µας θυµίζει τους Αγυείς που ήταν γνωστοί στην Κυρήνη και στην Απολλωνία της Ιλλυρίας. Αυτή η νέα ανάγνωση του µνηµείου µας οδηγεί στην ταύτιση µε τον Σιτάλκα ύψους τριανταπέντε πήχεων που είχε περιγράψει και ο Παυσανίας. Επίσης, µια βάση που παλαιότερα αποδιδόταν στο µνηµείο της Αρισταινέτας τώρα ερµηνεύεται ως βάση για δυο αγάλµατα η οποία είναι σύγχρονη µε την ολοκλήρωση του ναού.

[en] Apart from the temple pediments, patiently reconstructed by Francis Croissant, the image of Apollo at Delphi in the 4th century has remained largely unknown until now. Following a re‑examination of the central figures of these pediments, we present a new redistribution and reinterpretation. The resulting inversion of the representations of Apollo and Dionysus can be explained, in our view, by a general programme which also concerns the central acroterion figure of the eastern pediment. In this new proposal, we include a monumental statue of Apollo, which we believe stood on the large base of the opisthodom. The observation of the stone interpreted as an omphalos and recently replaced at the top of the acanthus column leads us to recognize a non-figurative representation of the god, recalling the Agyieis known in Cyrene and Apollonia of Illyria. This new reading of the monument leads us to identify it with the Sitalkas of thirty‑five cubits known by Pausanias. In addition, we reinterpret a foundation formerly attributed to the monument of Aristaineta as a base for two statues, also contemporary with the completion of the temple.
[el] Στη µελέτη αυτήν, ο ρόλος και η αξία του διακόσµου επαναπροσδιορίζονται εξετάζοντας κυρίως, µέσα από µια διαφορετική προσέγγιση, ένα από τα επιδαπέδια ψηφιδωτά της Οικίας του ∆ιονύσου στη Νέα Πάφο, το ψηφιδωτό της απαγωγής του Γανυµήδη από έναν αετό. Η χωροταξική οργάνωση του γεωµετρικού διακόσµου (η γενική δοµή µαζί µε τα µοτίβα) και η εικονογραφική παράσταση επιτρέπουν να προτείνουµε την ύπαρξη ενός τρικλινίου. Η ανάλυση µάλιστα ενός γεωµετρικού µοτίβου, του "ανθέµου µε έξι φύλλα", δείχνει ότι είχε πιθανότατα αστρολογική σηµασία. Η ερµηνεία λαµβάνει υπόψη τη στενή σχέση ανάµεσα στην εικονογραφική σκηνή και τα επτά αστέρια, που παραπέµπουν στους γνωστούς στην Αρχαιότητα πλανήτες, και βασίζεται σε εικονογραφικά παράλληλα και σε σχετικά κείµενα για να επανεξετάσει τη συµβολική διάσταση της σύνθεσης στα πλαίσια της χρήσης της.

[en] In this study, the role and the value of ornamentation are revaluated by examining mainly, with a different approach, one of the floor mosaics of the House of Dionysus at Nea Paphos, namely the abduction of Ganymede by an eagle. The spatial organization of the geometric decor (the general structure with its motifs) and the figurative scene suggest the presence of a triclinium. The analysis of a particular type of geometric motif, the "six‑petaled rosette", shows that it likely has an astral meaning. The interpretation looks at the close relation between the figurative scene and the seven stars, which refer to the known planets in Antiquity, and uses iconographic and textuals comparanda to reexamine the symbolic perspective of the composition in its context.
[el] H παρούσα εισήγηση αφορά μία ιδιαίτερη μορφή ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό και, συγκεκριμένα, τα "Αμιγή" ελληνικά σχολεία στη Γερμανία. Εξετάζει δε το πώς οι εκπαιδευτικοί τους αντιλαμβάνονται τον ρόλο που παίζουν τα σχολεία αυτά μετά το πρόσφατο κύμα της 'νέας' μετανάστευσης από την Ελλάδα στη χώρα αυτή. Τα σχολεία αυτά ακολουθούν τα ελληνικά Αναλυτικά προγράμματα και απασχολούν εκπαιδευτικούς αποσπασμένους από την Ελλάδα. Ήδη το 2011 οι ελληνικές αρχές αποφάσισαν να τα καταργήσουν, ωστόσο η άφιξη πολλών χιλιάδων Ελλήνων μεταναστών στη συνέχεια προκάλεσε σημαντική αύξηση του αριθμού των μαθητών καθώς και αλλαγή στη σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί αντιλαμβάνονται τον ρόλο των σχολείων ως πολύ σημαντικό, επειδή θεωρούν πως, αφενός, εξασφαλίζουν τη διατήρηση της "ελληνικής ταυτότητας" στη Γερμανία και αφετέρου, αποτελούν ένα "ασφαλές" εκπαιδευτικό περιβάλλον για τα νέα παιδιά που βιώνουν τη μετανάστευση ως μια τραυματική εμπειρία.

[en] This paper reports on a qualitative study investigating a particular type of Greek-language education abroad ('non-mixed' Greek schools in Germany) and how their teachers view the functions such educational settings serve in the era of 'new' migration from Greece. These schools (K-12) follow the Greek curricula and employ teachers seconded from Greece. Following the decision of Greek authorities to start abolishing them in 2011, Greek non-mixed schools saw their students' numbers wane. 'New' migration, however, has led to an important increase in enrolments and a change in the student population's profile. Οur findings suggest that teachers consider them as irreplaceable, not only because they help maintain a sense of Greek identity among immigrant youths but also because they are believed to be the only educational institution which covers the needs of 'new' immigrant students facing important educational and psychological challenges.
[el] Tο διήγημα του Μυριβήλη, Ο Βασίλης ο Αρβανίτης που δημοσιεύτηκε το 19432, το μυθιστόρημα του Σαμουηλίδη, Καραμανίτες που δημοσιεύτηκε το 1965 και αυτό της Ρέας Σταθοπούλου, Ο Βασιλιάς των αριθμών που εκδόθηκε το 2006 είναι κείμενα συγγραφέων που προέρχονται από διαφορετικούς χώρους, σε διαφορετικές εποχές και που περιγράφουν διαφορετικούς κόσμους. Ωστόσο και για τους τρεις το κίνημα της Θεσσαλονίκης εγκαινιάζει μια νέα περίοδο γεμάτη ελπίδες. Το τρίπτυχο Ελευθερία, Ισότητα, Δικαιοσύνη ενθουσιάζει τους πληθυσμούς. Αν ο Μυριβήλης παραμένει πιστός σ'αυτό το μήνυμα αδελφότητας, ο Σαμουηλίδης και η Ρέα Σταθοπούλου, πιο ρεαλιστές και μέσα από το φίλτρο του χρόνου, φαίνονται περισσότερο επικριτικοί: κανένας δεν φανταζόταν ότι θα έφτανε μια μέρα που θα νοσταλγούσαν τις καλές εποχές του Αμπντούλ Χαμίτ!

[en] In the novel " Vasilis Arvanitis ", by Myrivilis, published in 1943, as well as in the novel " Karamanites ", by Samouilidis, published in 1965, and finally in " the King of Figures " of Rea Stathopoulou, published in 2006, the Young Turks are being mentioned. All three books were written by writers coming from different backgrounds, belonging to different eras, while the three writers focus on different social backgrounds. For all three of them, the movement of Thessaloniki marks the beginning of an era rich in hope, history, equality and justice, intoxicating the masses with this message. Myrivilis focuses more on the message of fraternity, while Samouilidis ans Rea Stathopoulou, stay closer to realism, while they construct their narration more around the long term duration, and criticism. Nobody could fathom that someday, one would come to reminisce with nostalgia the "good old days" of Abd-ul-Hamid.
[el] Ποιο ενδιαφέρον έδειξε ο γαλλικός τύπος για τον ελληνικό Εμφύλιο σε μια στιγμή που η χώρα του αντιμετώπιζε τεράστιες δυσκολίες στην ανάρρωσή της; Πώς τον ερμήνεψε και τον παρουσίασε στην κοινή γνώμη; Μπορούμε να διακρίνουμε τρία στάδια, από την αρχή του 1946 ως το Μάρτιο 1947, από το Μάρτιο του 1947 ως το Ιούνιο του 1948, και, τελικά, από το Ιούλιο του 1948 ως τον Αύγουστο του 1949. Φαίνεται ότι η στάση των διαφορετικών τάσεων διαμορφώνεται σε άμεση σχέση με την ιδεολογία και των πολιτικών προτιμήσεων και ταυτόχρονα με την εξέλιξη της παγκόσμιας συγκυρίας και της εσωτερικής γαλλικής κατάστασης. Η κάθε ιδεολογική οικογένεια αντιδρά ανάλογα με τη στάση της απέναντι στο νέο παγκόσμιο καθεστώς, ιδιαιτέρως μετά τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου. Για τα δυο αντίθετα στρατόπεδα, το κομμουνιστικό και το αντικομμουνιστικό, ο ελληνικός Εμφύλιος τεκμηριώνει τα εγκληματικά σχέδια του αντιπάλου μπλοκ. Ο τύπος καθρεφτίζει λοιπόν τον τρόπο με τον οποίο οι Γάλλοι ζουν τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου.

[en] What kind of interest did the French press bear to the Greek Civil War in a moment when the whole country had to be restored? How did it interpret the event and present it to public opinion? One can distinguish three moments, from the beginning of 1946 to March 1947, from Mars 47 to June 48, and from July 48 to August 49. One can observe that the attitude of the various trends is formed according to the ideology and political choices and that it is related to the evolution of world public opinion as to the french political life. Each ideological family judges according to its attitude towards the new international order, mainly after the beginning of the Cold War. For both opposing camps, communist and anticommunist, the Greek Civil War is the evidence of the criminal plans of the opposing bloc. The press therefore reflects the way the French people live the beginning of the Cold War.
[el] Οι συγγραφείς παρουσιάζουν ένα νέο μικρό θησαυρό που βρέθηκε στην Τραπεζά, θέση που απέχει 8 χλμ από το Αίγιο. Ο θησαυρός περιλαμβάνει δέκα χάλκινα νομίσματα, από τα οποία πέντε είναι του Κασσάνδρου και πέντε του Αντίγονου Γονατά. Χρονολογικά τοποθετείται στα χρόνια αμέσως μετά τον Χρεμωνίδειο πόλεμο (262-260 π. Χ) και συσχετίζεται με τους θησαυρούς Ραύτος (IGCH 159) και Καρδίτσα (IGCH 162). Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι η ανεύρεση πολλών θησαυρών με δέκα/ δεκαπέντε νομίσματα, η παρουσία των οποίων σχετίζεται με στρατιωτικές φρουρές σε όλη την Ελλάδα.

[en] The authors present a new small hoard discovered in Trapeza, situated 8 km from Aigion (in the Peloponnese). It consists of ten bronze coins, five of which are of Kassandros and five of Antigonos Gonatas. The hoard dates from the period just after the Chremonidean war (c. 262-260 BC) and is comparable to the Phayttos (IGCH 159) and Karditsa (IGCH 162) hoards. What is remarkable in this conspectus is the presence of many other small hoards with 10/15 bronze coins, which can be linked with military garrisons all over Greece.
[el] Tο θέμα της τροφής κατέχει κεντρική θέση στο έργο της Αθηνάς Παπαδάκη όπου, μέσω περίπλοκων προσεγγίσεων, αποκτά διάφορες μεταφορικές έννοιες. Η εξέταση του θέματος σ΄όλο το ποιητικό έργο της και ακομή περισσότερο στη συλλογή Φύλλα τροφής μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε τη δημιουργική πορεία αυτής της ποιήτριας-γαστροσόφου.

[en] Subject of extremely varied treatments, food is of central importance in the work of Athina Papadaki and it holds different metaphorical meanings. Analyzing the theme of food throughout the work, with a special focus on the collection Food leaves, allows one to follow the whole creative itinerary of this gastrosoph poet.
[el] Είναι το "καθεστώς πρόσφυγα" ένα μέσο αναγνώρισης; Μήπως αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη ταυτότητα; Μήπως επιτρέπει μια συγχώνευση σε μια κοινωνία και ένα Κράτος; Η υπόθεση των 1.300.000 προσφύγων από την Τουρκία είναι μοναδική: κάθε ομάδα, προερχόμενη από διαφορετική περιοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν δομημένη σε δικές της ιδιομορφίες. Σίγουρα ξεριζώθηκαν, αλλά πηγαίνουν στην Ελλάδα που είναι η "πατρίδα" τους a priori. Το Κράτος θα εφαρμόσει διάφορες πολιτικές ενσωμάτωσής τους. Διαδικασίες αναπτύσσοντα. Αλλά μια ταυτότητα που προκαλεί ερωτήσεις διαμορφώνεται. ανάμεσα στη μνήμη και την προσαρμογή σε ένα κατασκευασμένο "εμείς", που ορίζεται σε σχέση ή σε αντίθεση με "τους άλλους", όμως όχι με ολικό "sένα". Αυτό εγείρει το ζήτημα της ένταξης στο Κράτος και το Έθνος. Πώς μπορεί να αναπτυχθεί μια συνείδηση εθνικής ταυτότητας μέσα από τη συνείδηση "του πρόσφυγα"; Στο πλαίσιο πολιτικών και οικονομικών κρίσεων, χρησιμοποιούμε κάποια παραδείγματα για την επιχειρηματολογία, στο χρονικό διάστημα 1922-τέλος της εποχής Βενιζέλου. Σε μιαν Ελλάδα που αναζητά τον εαυτό της, για πολλούς πρόσφυγες διατηρείται η νοσταλγία των "χαμένων πατρίδων". Όμως η τελευταία φάση ολοκλήρωσης και διαμόρφωσης της ταυτότητας προϋποθέτει ενσωμάτωση στο Κράτος και αναγνώριση των συμφερόντων των προσφύγων. Γίνονται πολίτες μέσω της ενσωμάτωσης στην πολιτική ζωή και την ψηφοφορία, και συμμετέχουν στην ομογενοποίηση του Κράτους- Έθνους σε έναν μειωμένο Ελληνισμό μέσα στα σύνορα της μεσοπολεμικής Ελλάδας.

[en] Is being a "refugee" a means of identification? Does it refer to a specific identity? Does it allow to become integrated, to merge into a society and a State? The case of the 1,3 million refugees from Turkey is unique : native from different regions of the Ottoman Empire, each group was structured in its own specificities, they are assuredly uprooted but they go to the State which is their "motherland" a priori. The State will implement various policies to integrate them. Processes are developed, but an identity, to be questioned, emerges between memory and adaptation in a construction of a "we" that is defined in relation to, or in opposition to "them", but not to a global "one". This raises the question of integration in the State and the Nation. How can a national consciousness be developed from a consciousness of identity? In a context of political and economic crises, we use some examples for argumentation : the period from 1922 to the end of the era Venizelos: in a Greece in search of itself, many of the refugees demonstrate the impossible denial of the "lost homelands". But the last phase of integration and identity formation implies integration within the State: recognition by the State of the refugees' interest; becoming citizens through the integration in politics and voting so as to achieve homogenization of the Nation-State in a "reduced" Hellenism inside the boundaries of Greece.