[en] Southwestern European countries are losing the race for innovation in relation to other regions. Most of the companies of these countries are SMEs, and their competitiveness depends on the alliances that they can develop with other pioneering institutions in the field of innovation. The study of previous research offers models that analyze innovation from linear and interactive approaches, relating the business, academic and institutional spheres from a dynamic perspective. The final goal of these models is to provide an effective mechanism of transfer of innovation between University and Industry. However, the transfer of innovation is not possible without cooperation among universities and research groups. The lack of trust and different organizational behavior are the main barriers to the University-Industry collaboration. So, the design of the role of intermediate agents (interface institutions) between the two institutions has been the first step to managing this cooperation. However, this institutional framework does not appear enough to ensure the fluidity of University-Industry relations in order to ensure long-term collaboration in R&D. This Doctoral Thesis is aimed to bridge the gap in the literature on the definition of specific methodologies of transfer of innovation between University and Industry. The final goal of this work is to design a model aimed to stimulate the cooperation agreements between the two organizations in the field of innovation, through qualified professionals (promotors of University-Industry relations, PUIRs). Data have been collected through the framework of the European projects REDOMIC and CREATINN, developed between 2009 and 2013 in eight European regions SUDOE Area (Spain, France and Portugal). These data have supported the definition of the professional profile of the PUIR, and the design of a technology system (matching system) able to do connection between the supply of research detected and the firm´s demands in innovation. The empirical design has focused on identifying the determinants of firm´s interest in cooperation with university research groups, as well as the determinants of the formal decision to collaborate in an specific framework of innovation. We used the information obtained in the project CREATTIN on 439 companies (reduced to 375 after data cleaning) of Spain, France and Portugal. The results of the empirical study show that the specific characteristics of the firm, its innovative behavior, the strategic focus and country of origin affect the intention and decision to collaborate with university research groups. From the above analysis, the study of the determinants related with the firm´s decision to collaborate, through the signature of a formal Agreement of Collaborative Activity (ACA) has allowed to validate the usefulness of the methodology proposed to stimulate cooperation. The final assessment made by 76 companies, 83 research groups and 18 PRUIs (peers) on the usefulness of this methodology has also offered empirical evidence on the relevance of the role of PRUI for stimulating the University-Industry relations in the transfer of innovation. Finally, the presentation of the limitations of this study as well as future research and practical implications gives continuity to the line of research of the transfer of innovation between University and Industry.

[gl] Os países do suroeste europeo están a perder a carreira da innovación en relación con outras rexións do resto de Europa e doutros contextos xeográficos. Cun tecido empresarial composto na súa maioría por pequenas e medianas empresas, o futuro da súa competitividade depende das alianzas que poidan desenvolver con outras institucións pioneiras no ámbito da innovación. A literatura científica traballou intensamente esta cuestión nas últimas décadas, a través de modelos que analizaron a innovación dende enfoques lineais e interactivos, ofrecendo nos últimos anos propostas que relacionan os sistemas empresarial, académico e institucional desde unha perspectiva dinámica, co obxectivo de lograr unha transferencia de coñecemento eficaz para a innovación entre Universidade e Empresa. A transferencia non se pode realizar sen cooperación entre os axentes implicados. A desconfianza e a diferenza de comportamento organizativo fundamentan as principais barreiras ás relacións Universidade-Empresa (en diante, RUE). A creación de organismos de interface entre ambas as dúas institucións foi o paso previo para xestionar esa cooperación. Non obstante, este marco institucional non parece suficiente para garantir a fluidez das RUE que garanta unha colaboración suficiente e continuada. Esta tese de doutoramento vén cubrir o baleiro atopado na literatura relativa á definición de modelos concretos de RUE, e ten como obxectivo o deseño dun modelo de estímulo aos acordos de cooperación entre ambas as dúas organizacións no ámbito da innovación, a través da figura do promotor de RUE (en diante PRO-RUE). Para iso, utilizouse o marco de traballo dos proxectos europeos REDOMIC e CREATINN, desenvolvidos entre os anos 2009 e 2013 en oito rexións europeas do Espazo SUDOE (España, Francia e Portugal). Iso permitiu definir o perfil funcional e competencial do PRO-RUE, profesional esencial no modelo de estímulo á cooperación proposto, así como elaborar o deseño dun sistema de xestión da información capaz de establecer as conexións entre a oferta de investigación detectada e demandas empresariais de innovación (sistema de matching). O deseño empírico centrouse na identificación dos factores determinantes do interese empresarial en cooperar cos grupos de investigación universitarios, así como os determinantes da decisión formal de o facer ao redor dunha idea de innovación concreta. Para iso, utilizouse a información obtida no proxecto CREATTIN relativa a 439 empresas (reducidas a 375 tras a depuración) de España, Francia e Portugal. Concluíuse que as características específicas da empresa, os seus trazos innovadores, a orientación estratéxica e o país de procedencia inciden na intención e decisión de colaborar con grupos de investigación universitarios. Así mesmo, a forma de obter a información, a través dos documentos de Declaración de Interese e Manifestación de Actuación Colaborativa (MAC) permitiu validar a utilidade da metodoloxía de estímulo á cooperación proposta. A valoración final realizada por 76 empresas, 83 grupos de investigación e 18 promotores (pares) sobre a utilidade da figura do PRO RUE tamén ofreceu evidencias empíricas sobre a relevancia desta figura para a cooperación, considerada clave no modelo de estímulo proposto. Finalmente, a formulación das limitacións deste estudo, así como as liñas futuras de investigación e implicacións prácticas dá continuidade a un ámbito de investigación relevante e moi activo na actualidade.