BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Περίληψη : η σχέση κινηματογράφου και ιστορίας έχει αναμφίβολα λάβει συγκεκριμένο βάρος στον τρόπο προσέγγισης και ανάλυσης των ταινιών. Τα γεγονότα της αποστολής και της Μικρασιατικής Καταστροφής έχουν μεταφερθεί στην οθόνη σε ταινίες που εικονογραφούν διάφορες πτυχές του ελληνικού κινηματογράφου και έχουν δώσει την πρώτη ύλη για ταινίες ντοκιμαντέρ αλλά και για ταινίες μυθοπλασίας. Όταν ο ελληνικός στρατός αποβιβάστηκε στη Σμύρνη το 1919, ένας μεγάλος αριθμός δημοσιογράφων, φωτογράφων, χειριστών, ζωγράφων, Ελλήνων και ξένων, βρέθηκαν στη Μικρά Ασία για να ακολουθήσουν τα στρατεύματα. Όμως, αρχικά, οι ταινίες μυθοπλασίας για το θέμα είναι σπάνιες. Θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι το 1955 να βρούμε αναφορές στη Μικρασιατική Καταστροφή, μέσα από το προσφυγικό δε μια ταινία του Νίκου Κουνδούρου, και την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974 να δούμε μια ιστορική ταινία -του ίδιου σκηνοθέτη- που ασχολείται με το 1922. Οι αρχές του 21ου αιώνα είδαν διάφορες αναφορές στο θέμα σε ντοκιμαντέρ ή ταινίες μυθοπλασίας, πριν από τη Σμύρνη του 2021.

[en] Abstract: the relationship between cinema and history has undoubtedly taken on a specific weight in the way of approaching and analyzing films. The events of the expedition and the Asia Minor Catastrophe have been transposed to the screen in films that illustrate various facets of Greek cinema, and they have provided the raw material for documentary films but also for fiction films. When the Greek army landed in Smyrna in 1919, a large number of journalists, photographers, operators, painters, Greeks and foreigners, found themselves in Asia Minor to follow the troops. But, at first, fiction films on the subject are rare. It will be necessary to wait until 1955 to find references to the Asia Minor Catastrophe, through the question of refugees and the restoration of democracy in a film of Nikos Koundouros, 1974 to see a historical film - by the same director- dealing with 1922, and at last, the beginnings of the 21st century to see various references to the subject in documentary or fiction films, before the Smyrna of 2021.
[el] Η Θεσσαλονίκη είναι η ελληνική πόλη η οποία περισσότερο υπέφερε από το Ολοκαύτωμα. Αυτή που ονομάστηκε η "Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων" βρέθηκε "άνευ Ιουδαίων" στο τέλος της γερμανικής κατοχής. Στο έργο του Γιώργου Ιωάννου [1927-1985], ο οποίος υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς πεζογράφους της μεταπολεμικής Ελλάδας, το Ολοκαύτωμα κατέχει μια ιδιαίτερη θέση, καθώς τα φαντάσματα του παρελθόντος στοιχειώνουν τον συγγραφέα. Στις παρακάτω σελίδες ο αναγνώστης θα διαβάσει δύο από τα επτά κείμενα τα οποία ο Ιωάννου, μάρτυρας του Ολοκαυτώματος στην Θεσσαλονίκη, έγραψε από την προσωπική του εμπειρία.

[en] Salonika is the Greek town that suffered the most from the Holocaust. Called "the Balkans Jerusalem" for a long time, the historical main town of Greek Macedonia is almost "judenrein" at the end of the German occupation. In the work of George Ioannou (1927-1985), one of the most important prose writer of Post-War Greece, the Holocaust has a special place because the author is haunted by ghosts from the past. In the following pages, the reader will discover two of the seven texts written by Ioannou, as witness, from his own experience of the Holocaust in Salonika.
[el] Παρουσιάζονται 21 νοµίσµατα Πελοποννήσου, που ανήκουν στη Συλλογή του Ιδρύµατος Μείζονος Ελληνισµού, την οποία αγόρασε το ΙΜΕ, το Νοέµβριο του 2007, από το Γερµανό συλλέκτη K. E. Reinhard Donat. Εκπροσωπούνται τα ακόλουθα νοµισµατοκοπεία: ένας στατήρας Κορίνθου και δύο χαλκοί του 4ου‑3ου αι. π.Χ. Ένα τριώβολον Σικυώνος και δύο χαλκοί του 4ου, 2ου αι. και 1ου αι. π.Χ. Ένα χάλκινο νόµισµα των Αιγείρων, κοπή Πλαυτίλλας. Ένα αδηµοσίευτο χάλκινο νόµισµα της Βούρας, κοπή Σεπτιµίου Σεβήρου. Ένα χάλκινο νόµισµα Πατρών, κοπή Αυγούστου. Ένα τετράχαλκον Ολυµπίας περί το 146‑43 π.Χ. Δύο ασσάρια Θουρίας, κοπής Καρακάλλα. Ένα ασσάριον Κυπαρισσίας, κοπή Γέτα. Τρία ασσάρια Πύλου, κοπή Σεπτιµίου Σεβήρου, κοπή Γέτα (αδηµοσίευτο) και κοπή Πλαυτίλλας. Τρία ασσάρια Γυθείου, κοπή Ιουλίας Δόµνας (αδηµοσίευτο), κοπή Γέτα (αδηµοσίευτο), κοπή Πλαυτίλλας. Ένας χαλκούς Άργους του 4ου‑3ου αι. π.Χ. ´Ενα ασσάριο Μαντινείας, κοπής Καρακάλλα.

[en] In this paper 21 coins of Peloponnese from the collection of the Foundation of the Hellenic World (FHW) are presented. The collection was bought in November 2007, from the German collector K. E. Reinhard Donat. The following mints are represented: Corinth, a stater and two bronze coins, 4th‑3rd c. BC; Sicyon, a triobol and two bronze coins, dated 4th, 2nd and 1st c. BC respectively; Aegira, a bronze coin, Plautilla; Bura, an unpublished bronze coin, Septimius Severus; Patrae, a bronze coin, Augustus; Elis, a bronze coin, ca 146‑43 BC; Thuria, two bronze coins, Caracalla; Cyparissia, a bronze coin, Geta; Pylus, three bronze coins, Septimius Severus, Geta (unpublished) and Plautilla; Gytheium, three bronze coins, Julia Domna (unpublished), Geta (unpublished) and Plautilla; Argos, a bronze coin, 4th‑3rd c. BC; Mantineia, a bronze coin, Caracalla.
[el] Η μακεδονική γλώσσα, ομιλούμενη σ'όλη τη Βόρεια Ελλάδα στα χρόνια του 30, σαν γλώσσα της σλαβόφωνης μειονοτήτας, καταστέλλεται συστηματικά από το ελληνικό κράτος κατά την διδακτορία του Μεταξά [1936-1941] αφού απαγορεύεται η διδασκαλία της, ακόμη και η χρήση της σε δια-οικογενειακές σχέσεις. Οι διαφορετικές απαγορεύσεις εντάσσονται σε ένα κρατικό εθνικισμό ο οποίος θέλει να χτίσει μία μονογλωσσική και μονοθρησκευτική Ελλάδα. Κατά την Κατοχή και τον Εμφύλιο, η προ-κομουνιστική Αντίσταση και ο Δημοκρατικός Στρατός αργότερα ενθάρρυναν την διδασκαλία της Μακεδονικής γλώσσας και τις αξιώσεις των Σλαβοφώνων για αναγνώριση της ταυτότητάς τους. Η διδασκαλία της Μακεδονικής έγινε σ'αυτό το πολιτικό περιβάλλον ένα μείζον πολιτικό ζήτημα σαν προσπάθεια να αλλαχτούν οι προπολεμικές σχέσεις κυριαρχίας και να αναγνωριστούν η ισονομία και τα γλωσσολογικά και πολιτισμικά δικαιώματα των μειονοτήτων. Η νίκη των Βασιλικών το 1949 σημάδεψε το τέλος αυτού του κινήματος χειραφέτησης και το στιγματισμό των Σλαβοφώνων σαν εχθρούς του Ελληνικού Έθνους.

[en] The Macedonian language, widespread, during the 30' in Northern Greece as the main language of an important slavophone minority, is systematically repressed by the Greek state under the Metaxas dictatorship (1936-1941) as it is forbidden to teach it and even to speak it in intrafamily context. The different modes of interdiction are inscribed into a state nationalism that promotes the ideal of a monolingual and mono-religion Greece. During the Nazi Occupation and the following Civil War, the pro-communist Resistance and, after her, the Democratic Army, promoted the teaching of Macedonian and sustained the identity claims of the slavophones populations. Teaching Macedonian became, in this context, a major political issue, as an attempt to change the pre-war relations of domination and to set up means to recognize equal rights to linguistic and cultural minorities. The Royalist victory in 1949 put an end to this emancipation movement and marked the return to stigmatization of Macedonian speakers as "ennemies of the Greek Nation".
[el] Οι ταξιδιώτες επαίνεσαν την στρατηγική θέση της Κρήτης στις πύλες της Ανατολικής Μεσογείου και τον πλούτο της αγροτικής παραγωγής της. Αλλά για τους Βενετούς, το νησί των ονείρων ήταν πολλές φορές δύσκολο. Έπρεπε να ζουν σε μια περιοχή με δύσκολη πρόσβαση, υπερβολικό κλίμα, απότομο έδαφος και υψηλή σεισμική δραστηριότητα, έπρεπε να μετράνε με τις επιδημίες, τους πειρατές και τους λιμούς. Αυτό το υπόβαθρο πρέπει να παραμείνει παρόν στο μυαλό των ανθρώπων και εξηγεί τη μακρά στασιμότητα των δημογραφικών αριθμών. Παρόλα αυτά, όπως οι προσεχτικοί διοικητικοί υπάλληλοι της Βενετίας μας έχουν αφήσει ακριβείς και συχνές απογραφές και οι μηχανικοί χαρτογράφοι της προετοίμασαν λεπτομερείς και χρησιμότατους χάρτες του νησιού και των οικισμών της.

[en] The travellers celebrated the strategic position of the island of Crete at the gateway to the eastern Mediterranean, and the wealth of its agricultural production. But for the Venetians the dream island was sometimes difficult. They had to cope with a territory of often difficult access, excessive climate, steep terrain and high seismic activity, they had to rely on epidemics, pirates and famines. This background must remain present in people's minds and explains the long stagnation of demographic numbers. Nevertheless, as punctilious administrators, Venetian officials have left us accurate and frequent censuses and their mapping engineers have drawn up detailed and quite useful maps of the island and human settlements.
[el] H παρούσα έρευνα επικεντρώθηκε αρχικά σε οκτώ Ρωμιούς Κωνσταντινουπολίτες μεταφραστές της τουρκικής λογοτεχνίας που ζουν τώρα στην Αθήνα, οι οποίοι ενεργούν ως πολιτιστικοί διαμεσολαβητές μεταξύ των ελληνικών και τουρκικών κοινωνιών. Τέσσερις από αυτούς – ο Ηρακλής Μήλλας, η Νίκη Σταυρίδη, η Ιώ Τσοκώνα και η Στέλλα Βρετού – έχουν εκδώσει, στην Αθήνα, εν μέρει αυτοβιογραφικά έργα μεταξύ των ετών 2013 και 2019, "μεταφράζοντας" τη μνήμη της κοινότητάς τους τον περασμένο αιώνα. Αυτά τα βιβλία διαφέρουν ως προς τη λογοτεχνική μορφή, αλλά έχουν μια κοινή αφηγηματική στάση. Ενώ απεικονίζονται η καταπιεστική κατάσταση που βιώθηκε από τη μειονότητα και ο πόνος του ξεριζωμού, σε όλα τα βιβλία αποφεύγεται να διατυπωθούν τα κυρίαρχα εθνικιστικά ή συντηρητικά στοιχεία του ελληνικού ρεπερτορίου αφηγημάτων σχετικά με τις ταυτότητες και την παρελθούσα συνύπαρξη των δύο λαών, μια πτυχή που είναι ιδιαίτερα αισθητή στις αναπαραστάσεις του "Τούρκου". Αυτό θα μπορούσε να αποκαλύψει ένα είδος υποκειμενικής δράσης του μεταφραστή, στο πλαίσιο της αναζήτησης μιας αφηγηματικής φωνής που διατηρεί την αξιοπρέπεια τόσο για τον "Εαυτό" όσο και για τον "Άλλο".

[en] This research initially focused on eight Istanbul Greek translators of Turkish literature now living in Athens who have been acting as cultural brokers between Greek and Turkish societies. Four among them – Iraklis/Herkül Millas, Niki Stavridi, Io Tsokona and Stella Vretou – have published partly autobiographical books in Greece between 2013 and 2019, "translating" the memory of their community in the past century. These books differ in literary form but share a significant narrative stance. While the oppressive situation experienced as a minority and the pains of exile are depicted, the dominant nationalist or conservative narratives in the Greek repertoire on identities and past coexistence are avoided in all books, an aspect notably apparent in the representations of "the Turk". A form of translator agency might be at work here, within the quest for a narrative voice that preserves dignity both for the 'Self' and the 'Other'.
[el] Ήδη το 1882, κατά την παρουσίαση από τον A. Furtwängler στην "Archäologische Zeitung" του γυναικείου αγάλματος που ανέθεσε η Ναξία Νικάνδρη στη Δήλο, γινόταν λόγος για την ύπαρξη γραπτής διακόσμησης στο ένδυμα της μορφής. Ειδικότερα ο συγγραφέας ανέφερε την ύπαρξη 7-8 φαρδιών ταινιών με μαίανδρο που διακρίνονταν στο φόρεμα της κόρης κάτω από τη ζώνη. Έκτοτε δεν πραγματοποιήθηκε καμία εξέλιξη σ' αυτό το θέμα, αντίθετα μάλιστα η ύπαρξη διακόσμησης στο φόρεμα του αγάλματος της Νικάνδρης σχεδόν λησμονήθηκε. Στο μεταξύ έχει δημοσιευτεί ικανοποιητικά η καλά σωζόμενη διακόσμηση του ενδύματος κάποιων δαιδαλικών γυναικείων αγαλμάτων, όπως της κυρίας της Ωξέρ και της καθιστής θεάς της Γόρτυνας. Η εκ νέου μελέτη του αγάλματος της Νικάνδρης που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα, αποκάλυψε μερικά εγχάρακτα διακοσμητικά μοτίβα που μας επιτρέπουν και με τη βοήθεια των παραπάνω παραλλήλων να ρίξουμε νέο φως στη διακόσμηση του ενδύματός της και να την αναπαραστήσουμε με μεγαλύτερη αξιοπιστία.

[en] Already in 1882, in the presentation of the Nikandre statue in the Archäologische Zeitung by A. Furtwängler, mention was made of the existence of painted decoration on the garment of the figure. The author speaks specifically of seven to eight wide bands of meander, the typical Greek motif, which can be discerned on the dress of the statue of Nikandre underneath the belt. Since then, no progress has been made on this matter; on the contrary, the decoration of the garment of the Nikandre statue has almost been forgotten. In the meantime, the well-preserved decoration of the dress of a number of female Daedalic statues has been adequately published, such as that of the Lady of Auxerre and of the seated statue of Gortyna. A new study of the Nikandre statue has revealed some engraved motifs, which, with the help of these parallels, throw new light on this matter and allow us to reconstruct with more certainty the painted decoration of the dress of the Nikandre statue.
[el] Η αναθεώρηση των 1670 δικών που διεξήχθηκαν κατά τη διάρκεια των πέντε χρονών λειτουργίας των ειδικών δικαστηριών δείχνει τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για να γίνουν εκατοντάδες αθωωτικές αποφάσεις και μια πλήρη αναθεώρηση της ιστορίας της κατοχής και της αντίστασης… δηλ. αμετάκλητα χρονικά όρια για τις καταθέσεις της καταγγελίας, θέση σε αμφιβολία των μαρτύρων αν είναι πρώην μέλη της Αντίστασης, απειλές για αυτούς τους μάρτυρες, μετατόπιση της ευθύνης σε πρόσωπα τα οποία ήδη κρίθηκαν...Ένα φυλλάδιο με τίτλο "στην υπηρεσία της Γκεστάπο", δημοσιεύθηκε από έναν Έλληνα αστυνόμο, δεν βρίσκει περισσότερο από 33 δωσιλόγους.

[en] The review of 1670 trial that took place during the five years of operation of the Special Courts shows the means used to get hundreds of acquittals and a complete review of the history of the Occupation and Resistance… They were irrevocable time limits for deposits of complaint, putting in doubt the word of witnesses if they are of former resistance fighters, threats to these witnesses, displacement of responsibility on cases already judged. A booklet entitled "in the service of the Gestapo", published by a Greek police officer, doesn't find more than 33 collaborators of the German.
[el] Mία αφήγηση του στρατιωτικού επεισοδίου των Δαρδανελίων ισοδυναμεί με την ανάμνηση μίας τραγωδίας. Με τη στρατηγική αποτυχία επεκτείνεται μια ανθρώπινη εμπειρία καταστροφική από τη διάρκεια και τις συνθήκες της εμπειρίας. Οι άνδρες έπρεπε να παραμείνουν για οκτώμισι μήνες στην άκρη μιας χερσονήσου, σε μη βιώσιμες συνθήκες, μπροστά σε σημαντικές δυνάμεις, και τελικά οδηγήθηκαν μακριά σε βαθιά σιωπή, στις άκρες των δακτύλων να μην προσελκύσουν την προσοχή. Τότε αποστέλλονται στη Θεσσαλονίκη όπου κλήθηκαν να δοκιμάσουν την τύχη τους σε άλλο μέτωπο με ενισχύσεις. Η αντιπαράθεση δεν ανταποκρίνεται πραγματικά στις λαμβανόμενες ιδέες: από τους οκτώ και μισό μήνες κατοχής, οι Γάλλοι μαχητές έζησαν μόνο είκοσι ημέρες μάχης σε μάχη χέρι-χέρι. Επτά από τους μάρτυρες μας ήταν παρόντες τον Απρίλη 1915, οι περισσότεροι από τους άλλους γνώριζαν μόνο τις οδυνηρές συνθήκες ενός αμυντικού πολέμου χωρίς ελπίδα νίκης.

[en] To relate the military episode of the Dardanelles is to evoke a tragedy. To the strategic failure is superimposed a disastrous human experience by the length and the conditions of the event. Men had to hang on for eight and a half months at the end of a peninsula, in unsustainable conditions, in the face of considerable forces, and were finally driven away discreetly on tiptoe, not to attract attention. They were then sent to Salonika where they were invited to retry their chance on another front with reinforcements. The confrontation does not really correspond to the received ideas: over the eight and a half months of occupation, the French fighters lived only twenty days of fighting in hand‑to‑hand combat; Seven of our witnesses witnessed the landing of April 1915, most of the others knew only the painful conditions of a defensive war without hope of victory.
[el] Ο οικισµός της Κρίσας, που ανασκάφηκε το 1935‑36, έδωσε σηµαντικά κατάλοιπα της Εποχής του χαλκού. Η επανεξέταση του χώρου και των κινητών ευρηµάτων έχει ως στόχο να αναθεωρήσει την προσβασιµότητα του βράχου, να επανεξετάσει τη χρονολόγηση των αποθετών της κεραµεικής που ανακαλύφθηκαν στα κτήρια και στους τάφους µέσα στον οικισµό, καθώς και να επικαιροποιήσει τις γνώσεις µας για την κεραµεική. Γίνεται φανερό, µεταξύ άλλων, ότι η πόρτα που ανοίχθηκε στο τείχος βρίσκεται πιο ανατολικά από ό,τι πιστεύαµε έως τώρα. Επιπλέον, η ΥΕ Ι φάση του οικισµού ήταν πιο σηµαντική από όσο νοµίζαµε, ενώ η ΥΕ ΙΙ Α φάση συνεχίζει να ταυτίζεται µε δυσκολία. Εξάλλου, υπογραµµίζεται η επαναλαµβανόµενη παρουσία αγγείων πόσεως και επιτραπέζιας κεραµεικής στο σύνολο της µυκηναϊκής κεραµεικής. Τέλος, υποστηρίζεται ότι το µεγαλύτερο µέρος της κεραµεικής µε µατ βαφή και της µυκηναϊκής κεραµεικής που εξετάζονται, παρήχθησαν µε βεβαιότητα στην περιοχή.

[en] The settlement of Krisa, excavated in 1935‑36, yielded significant Bronze Age remains. The re‑examination of the site and moveable finds aims at reviewing the rock's accessibility, the dating of the ceramic deposits discovered in the buildings and graves inside the settlement, as well as updating our understanding of the ceramics. Among other things, it became clear that the gate in the wall lay further to the east than previously thought. In addition, the LH I phase of the settlement was more significant than it was believed, while the LH II A phase continues to be difficult to identify. In any case, the recurring presence of drinking vessels and tableware in the Mycenaean assemblage is underlined. Finally, it is suggested that the majority of matt-painted and Mycenaean pottery examined was certainly produced in the region.
[el] Ο υπό εξέταση θησαυρός αποτελείται από 88 αργυρά νομίσματα (47 τετράδραχμα Αθηνών, 1 τετράδραχμο και 21 δραχμές Αλεξάνδρου Γ΄, 6 τετράδραχμα Πτολεμαίου Β΄, 1 δραχμή και 10 ημίδραχμα Σικυώνος, 2 δραχμές Βοιωτών) και χρονολογείται στις τελευταίες δεκαετίες του 3ου αι. π.Χ. Βρέθηκε στην Ιθώμη, εντός των ορίων της αρχαίας Μεσσήνης. Η σύνθεση του θησαυρού εναρμονίζεται με τη γενικότερη νομισματική κυκλοφορία της Πελοποννήσου, όπως μας είναι γνωστή από θησαυρούς του 3ου αι. π.Χ. Αποτελεί, πάντως, αξιοσημείωτο εύρημα για τη Μεσσήνη, δεδομένου πως δεν υπάρχουν άλλοι γνωστοί αποθησαυρισμοί από την περιοχή την περίοδο αυτή.

[en] The composition of the hoard, found in Ithomi, in the area of the hellenistic Messinia, is the following: 47 Athenian tetradrachms; 1 tetradrachm and 21 drachms of Alexander III; 6 Ptolemaic tetradrachms; 1 drachm and 10 triobols of Sicyon; 2 drachms of Boeotia. An exceptional hoard till now for Messenia, it reminds the composition of the other Peloponnesian coin hoards dating to the 3rd c. BC.
[el] Το παρόν έγγραφο εξετάζει τη μεταμόρφωση της κυπριακής σύγκρουσης μέσω της μετεγκατάστασης της στη διασπορά του Λονδίνου. Συγκρίνει τα πρόσφατα ανασυσταθέντα και άυλα σύνορα στη διασπορά με τα φυσικά στην Κύπρο, δείχνοντας πώς τα δύο αλληλεπιδρούν. Υπενθυμίζει τους ιστορικούς μετασχηματισμούς της κυπριακής διασποράς του Λονδίνου για να εξηγήσει την εμφάνιση των συνόρων μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων μετά τον πόλεμο και τον διαχωρισμό της Κύπρου το 1974. Αποσυνθέτει την ιδέα μιας μαζικής εισβολής Ελληνοκυπρίων προσφύγων στο Ηνωμένο Βασίλειο και δείχνει πώς οι Κύπριοι πρόσφυγες που αναγκάστηκαν να κάνουν μια προσωρινή διαμονή μόνιμη, χωρίς προοπτική επιστροφής, μεταμόρφωσαν τη διασπορά και τις σχέσεις εξουσίας της. Εξετάζει αυτούς τους μετασχηματισμούς μέσω της ανάλυσης των πολιτικών διακρατικών δεσμεύσεων τριών Κυπρίων στη διασπορά. Το έργο αυτό δείχνει πώς αυτά τα ανασυγκροτημένα και άυλα σύνορα συνδέονται, αλληλεπιδρούν και επηρεάζουν τα φυσικά σύνορα στην Κύπρο.

[en] This paper examines the transformation of the Cypriot conflict through its relocation in the London diaspora. It juxtaposes the newly recomposed and intangible border in the diaspora to the physical one in Cyprus, showing how the two connect and interact. It recalls the historical transformations of the London Cypriot diaspora to explain the appearance of the border between Greek and Turkish Cypriots after the 1974 war and division of Cyprus. It deconstructs the idea of a massive Greek Cypriot refugee influx to the UK and shows how Cypriot refugees who were forced to make a temporary stay permanent, with no prospect of return, transformed and reinvented the diaspora and its power relations. It explores those transformations through the analysis of the political transnational engagements of three Cypriots in the diaspora. This work then shows how this recomposed and intangible border connects with, interacts with and impacts the physical border in Cyprus.
[el] Ο ελιτισμός στο θέατρο συνδέεται στο ελληνικό θέατρο του 19ου αιώνα με τη διασημότητα, το βεντετισμό των δύο πρωταγωνίστριων, της Αικατερίνης Βερώνης και της Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου. Σε αυτή την ανακοίνωση θα ήθελα να υπογραμμίσω τους διάφορους τομείς στους οποίους διακρίθηκαν σαν αστέρια, την απασχόληση των γυναικών, την υιοθέτηση ενός νέου δραματικού ύφους, τον εμπλουτισμό του καταλόγου και την επιρροή του κοινού. Θα εξετάσω επίσης τη δημιουργία του φαινομένου στο ελληνικό θέατρο και θα προτείνω μερικά συμπεράσματα για τη γέννηση μιας ελίτ στο Θέατρο. Στο πλαίσιο αυτό συζητιούνται μια σειρά ερωτήσεων που μας θέτουν οι διανοούμενοι και η ελληνική κοινωνία του τέλους του 19ου αιώνα.

[en] Elitism in theatre has been strongly connected to the phenomenon of celebrities that was introduced in Greek theatre during the 19th century by two protagonists, Aikaterini Veroni and Evangelia Paraskevopoulou. In my intervention I underline the different sectors of predominance of celebrities in which the two actresses had excelled. These are the employment of women, the adoption of a new dramatic style, the enrichment of repertoire, the influence on the audience. I also examine the main reasons that provoked the formation of the phenomenon in Greek theatre and I make some conclusions on the creation of an elite in theatre. In this context is discussed a series of questions set by the intellectuals and Greek society in fin de siècle.
[el] Η χηµική ανάλυση των απανθρακωµένων οργανικών υπολειµµάτων πάνω ή εµποτισµένων στα τοιχώµατα κεραµικών, πέτρινων, µεταλλικών ή γυάλινων αγγείων προσφέρει µια µοναδική ευκαιρία για την άµεση µελέτη του περιεχοµένου των αντικειµένων. Τα σκεύη µαγειρικής, αποθήκευσης, παρασκευής φαγητού ή σερβιρίσµατος περιέχουν αόρατες πληροφορίες που οι νέες αναλυτικές τεχνικές καθιστούν δυνατή την αποκρυπτογράφηση, παρέχοντας πλήθος πληροφοριών για τα τρόφιµα που χρησιµοποιήθηκαν και τους τρόπους µε τους οποίους παρασκευάστηκαν και καταναλώθηκαν. Λιπίδια, πρωτεΐνες, φαινόλες, αλκαλοειδή, νουκλεϊκά οξέα (DNA, RNA), οι χηµικές οικογένειες είναι πολυάριθµες και η καθεµία απαιτεί πρωτόκολλα προετοιµασίας δειγµάτων και αναλυτικές τεχνικές προσαρµοσµένες στον χαρακτηρισµό τους. Το φάσµα των µεθόδων είναι ευρύ, όπως και η συνάφεια των προτεινόµενων αποτελεσµάτων. Στο παρόν άρθρο, παρέχουµε µια σύντοµη περίληψη των µεθοδολογιών που χρησιµοποιούνται σήµερα στα διάφορα εργαστήρια που ειδικεύονται στην ανάλυση αρχαιολογικών οργανικών υλικών και προτείνουµε µια πολυαναλυτική µεθοδολογία που βασίζεται στη µεταβολωµική και την πρωτεοµική, τις δύο πιο πρόσφατες τεχνικές φασµατοµετρίας µάζας υψηλής ανάλυσης για τον ακριβή χαρακτηρισµό πολύπλοκων µοριακών µιγµάτων.

[en] Chemical analyses of carbonized organic residues deposited on or impregnated into the walls of ceramic, stone, metal or glass vessels offer the unique opportunity of a direct study on the contents of these objects. Culinary, storage, preparation or serving vessels contain invisible information that new analytical techniques can decipher, providing a wealth of information on the ingredients used, their preparation and consumption methods. Lipids, proteins, phenols, alkaloids, nucleic acids (DNA, RNA) – there are numerous chemical families, each requiring specific sample preparation protocols and analytical techniques adapted to their characterization. The range of methods is wide, and so is the relevance of the proposed results. In this article, we provide a brief summary of the methodologies currently used by the various laboratories specializing in the analysis of archaeological organic materials, and propose a multi-analytical methodology based on metabolomics and proteomics, the two most recent high-resolution mass spectrometry techniques for the precise characterization of complex molecular mixtures.