[en] Background: The effect of chronic pain in the patient with SCI tends to be insidious and in some cases invalidating, affecting the state of mind of the individual, the performance of their activities of daily life, and their relations with the environment. Objetive: To identify which therapies are currently used in the approach to chronic pain in the LM: pharmacological, psychological, physical therapy modalities, and surgical. Methods: A systematic review was carried out in the Cochrane, PEDro, Pubmed, Wos, Scopus and CINAHL databases. The established inclusion criteria were: articles dealing with chronic pain in spinal cord injury, published in English / Spanish in the last 5 years, and whose type of publication was: meta-analysis, systematic review, review and controlled clinical trials and / or randomized The search was made in February-March 2018. Outcomes: A total of 26 articles, )14 reviews and 12 controlled and / or randomized clinical trials have been analyzed). Although currently there is no drug of first choice for the treatment of chronic pain in the LM, some drugs such as ziconotide and morphine have been found to be efficient in the management of pain. From the psychological point of view, cognitive-behavioral therapy is currently used as a tool to treat chronic pain, with the results obtained being quite promising. Physiotherapy techniques (therapeutic exercise, osteopathy, electrical stimulation, TENS) have proved effective in the management of pain in these patients. Only when the aforementioned therapies have not been effective, and / or there has been an exacerbation of pain, can you choose to use some surgical technique (transcranial stimulation of the brain, deep brain stimulation in the anterior cingulate and neural stimulation) , although these procedures are not yet well defined, due to the methodological deficiencies of the published studies. Conclusions: The pharmacological therapy used administered intrathecally is more effective, in addition to reducing the adverse effects. Patients with SCI who have chronic pain, in addition to being treated with pharmacological therapy are approached with physiotherapy, and sometimes with psychological therapy. More RCTs are needed to provide more evidence on the efficacy of the therapies cited above, as well as defining quality surgical procedures, to be used in case of need.

[gl] Introducción: O efecto da dor crónica no doente con LM tende a ser insidioso e nalgúns casos invalidante, afectando ao estado de ánimo do individuo, ao desempeño das súas actividades da vida diaria, e ás súas relacións co entorno. Obxectivo: Identificar cales son as terapias que actualmente se usan na abordaxe da dor crónica na LM: farmacolóxica, psicolóxica, terapia física / rehabilitadora, e cirurxía. Material e métodos: realizouse unha revisión sistemática nas bases de datos Cochrane, PEDro, Pubmed, Wos, Scopus e CINAHL. Os criterios de inclusión establecidos foron: artigos que versan sobre a dor crónica na lesión medular, publicados en inglés / español, nos últimos 5 anos, e cuxo tipo de publicación foi: metaanálisis, revisión sistemática, revisión e ensaios clínicos controlados e/ ou aleatorizados. A busca realizouse en febreiro-marzo de 2018. Resultados: Analizáronse un total de 26 artigos, (14 revisións e 12 ensaios clínicos controlados e/ ou aleatorizados). Aínda que actualmente non existe un fármaco de primeira elección para o tratamento da dor crónica na LM, algúns fármacos como a ziconotida e a morfina, resultaron ser eficientes na abordaxe da dor. Desde o punto de vista psicolóxico, na actualidade úsase a terapia cognitiva-conductual como ferramenta para tratar a dor crónica, sendo os resultados obtidos bastante prometedores. As técnicas de fisioterapia (exercicio terapéutico, osteopatía, estimulación eléctrica, TENS) resultaron ser eficaces no abordaxe da dor nestos pacientes. Só cando as terapias anteriormente citadas non foron efectivas, e/ou produciuse unha exacerbación da dor, pódese optar pola utilización dalgunha técnica quirúrxica (estimulación transcraneal do cerebro, estimulación cerebral profunda na corteza cingulada anterior, e estimulación neural), aínda que estos procedementos na actualidade non están ben definidos, debido ás deficiencias metodolóxicas dos estudos publicados. Conclusións: A terapia farmacolóxica utilizada administrada por vía intratecal é máis eficaz, ademais de reducir os efectos adversos. Os pacientes con LM que presentan dor crónica, ademais de ser tratados con terapia farmacolóxica, son abordados con fisioterapia, e en ocasións con terapia psicolóxica. Son necesarios máis ECAs que aporten maior evidencia sobre a eficacia das terapias citadas anteriormente, así como que se definan procedementos quirúrxicos de calidade, para ser utilizados en caso de necesidade.