[en] Introduction: Xerostomia or also called "dry mouth" is known as the subjective dryness of the mouth as a result of decreased or changed salivary secretion. It is one of the most frequent secondary symptoms of pharmacotherapies, being the most common cause of dry mouth. Pharmacological treatment of individuals with spinal cord injury focuses on the prevention of secondary injuries, for which a variety of drugs are ingested that are strongly associated with xerostomia due to drug use. This disorder causes multiple alterations at the physical, psychological and psychosocial levels, generating a negative effect on the quality of life of the individual. There is a diversity of therapies to reduce the symptom, however, there is no established protocol or scientific evidence to support a treatment as the most effective. Objective: The objective of this study is to evaluate the differences in the clinical efficacy of a salivary stimulant with a 1% malic acid principle and an oxygenated glycerol-based salivary substitute, in order to understand which of the two treatments has more efficacy in reduction of the symptoms of patients with spinal cord injuries affected by xerostomia due to the intake of medications for their treatment of secondary injuries. Materials and methods: It is a controlled, randomized, double-blind clinical trial. A sample of 50 patients with spinal cord injury suffering from xerostomia due to medication intake will be selected, and they will be divided into two groups. The first intervention group will consist of 25 participants, who will use the 1% malic acid spray combined with fluoride and xylitol, and the second group will consist of 25 participants who will use the oxygenated glycerol triester spray. Each participant will record the number of applications in an application diary. Different variables will be analyzed, among which is the oral dryness severity questionnaire, the OHIP-14 questionnaire, stimulated and unstimulated sialometry test, among others.

[gl] Introdución: A xerostomía ou tamén chamada "boca seca" coñécese como a sequedade subxectiva da boca como consecuencia da diminución ou alteración da secreción salival. É un dos síntomas secundarios máis frecuentes das farmacoterapias, sendo a causa máis frecuente de sequedad bucal. O tratamento farmacolóxico dos individuos con lesión medular céntrase na prevención de lesións secundarias, para as que se inxiren unha variedade de fármacos que están fortemente asociados á xerostomía debido ao consumo de drogas. Este trastorno provoca múltiples alteracións a nivel físico, psicolóxico e psicosocial, xerando un efecto negativo na calidade de vida do individuo. Existe unha diversidade de terapias para reducir o síntoma, con todo, non existe ningún protocolo establecido nin evidencia científica que avalen un tratamento como o máis eficaz. Obxectivo: O obxectivo deste estudo é avaliar as diferenzas na eficacia clínica dun estimulante salival cun principio de ácido málico ao 1% e un substituto salival a base de glicerol osixenado, co fin de comprender cal dos dous tratamentos ten máis eficacia na redución de os síntomas dos pacientes con lesións medulares afectados por xerostomía debido á inxestión de medicamentos para o seu tratamento de lesións secundarias. Materiais e métodos: é un ensaio clínico controlado, aleatorizado e dobre cego. Seleccionarase unha mostra de 50 pacientes con lesión medular que padecen xerostomía por inxestión de medicamentos, que serán divididos en dous grupos. O primeiro grupo de intervención estará composto por 25 participantes, que utilizarán o spray de ácido málico ao 1% combinado con flúor e xilitol, e o segundo grupo estará formado por 25 participantes que utilizarán o spray triéster de glicerol osixenado. Cada participante rexistrará o número de solicitudes nun diario de solicitudes. Analizaranse diferentes variables, entre as que se atopa o cuestionario de gravidade da sequedade bucal, o cuestionario OHIP-14, a proba de sialometría estimulada e non estimulada, entre outras.