[es] En el territorio se desenvuel ve la vida y en su proceso de adaptación sus habitantes generan formas. Configuran su mundo una geografía propia, unos espacios deuso, por eso les ponen nornbres. los hacen reconocibles El paisaje es una invención cultural y estética reciente que para los habitantes del rural no existía, se sentía y expresaba de forma diferente. Para nosotros representa el esfuerzo, la capacidad técnica y organizativa, y tipificamos los sistemas de formas como: caminos, parcelario y arquitectura,y los entendemos vinculados a una actividad la aogricultura. Entendido la realidad como testigo de lo evoluc,ón histórico. cualquier huella/vestigio es una invitación o comprender su complejidad, fruto ésta de las actuaciones que implican al medio y afectan a las relaciones entre objeto, lugar y actividad, yv cualquier información deberá ser consecuencia de uno necesidad y para un uso. Trabajo,experiencia, creatividad, en resumer, cultura, que se trommite e implica al habla a las construmbres, actividades y forma de relacionarse siempre referida a una población, al mismo tiempo, explica las transformaciones y su tendencia. Culturo que se debe comprender sin idealizar ni caricaturizar, para poder transformar sin destruir. Lo relación entre el mundo rural y el mundo urbano es complejo. Sobemos que en un sentido amplio los dos son etapas de lo construcción y control del medio. En sus cambios, en su evoIución se van estableciendo diferentes relaciones. En lo investigación se reflexiona sobre ellas, partiendo del mundc rual, sabedores de que ante lo incertidumbre de la forma del territorio actual tenemos que profundizar en su conocimiento y para ello es necesario tener en cuenta estos nuevas relaciones que van surgiendo para poder aproximarnos a entender lo que ocurre e inturir cómo será el futuro.

[gl] No territorio desenvólvese a vida e no seu proceso de adaptación os seus habitantes xeran formas. Configuran o seu mundo, unha xeografía propia, uns espazos de uso/vida, por iso póñenlle nomes (meticulosos e locais), fanos recoñecibles, crean cultura. A paisaxe é unha invención cultural e estética recente que para os habitantes do rural non existía, sentíase e expresábase doutro xeito. Para nós representa o esforzo) a capacidade técnica e organizativa do grupo humano, a vontade de xerar espazos de vida/acttvidade, e tipificamos os sistemas de formas como: camiños, parcelario e arquitecura, e entendémolos vinculados á unha actividade, a agricultura. Entendida a realidade como testemuña da evolución histórica, calquera pegada/vestixio é unha invitación a comprender a súa complexidade, froito de actuacións que implican ao medio e afectan ás relacións entre obxecto, lugar e actividade, e calquera transformación deberá ser consecuencia dunha necesidade e para un uso. Traballo, experiencia, creatividade, en resumo cultura, que se transmite e implica á fala, ás costumes, actividades e xeitos de relacionarse, sempre referida a unha poboación, asemade, explica as transformacións e a súa tendencia. Cultura que se debe comprender sen idealizar nin caricaturizar, para podela transformar/ adaptar sen destruir. A relación entre o mundo rural e o mundo urbano é complexa.Sabemos que no senso máis xeral os dous pódense- entender como etapas da construción e cantal do medio polo home. Nos seus cambios, na súa evolución vanse establecendo diferentes relacións. Na investigación reflexiónase sobre elas, partindo do mundo rural, sabendo que ante a incerteza da forma do territorio hoxe, ternos que afondar no seu coñecemento e que para ilo é necesario ter en conta estas novas relacións que van xurdindo para poder aproximarnos a entender o que acorre hoxe e albiscar como será o futuro.