[en] Introduction. Lateral ankle sprain is the most frequent pathology in the field of sports. It is produced by a sudden movement of plantar flexion and supination. A high percentage of people who have had these kind of injuries will suffer recurring periods of sprain and as a result of this, chronic ankle instability. An ankle sprain can further cause a series of consequences post injury that can lead to a limitation of physical and/or sporting activity in a individual and a decrease in their quality of life. Despite being a well-studied pathology with different types of treatment, its incidence continues to be significantly high, wich is evidence in itself that an intervention for excellence does not exist at the momento. Objetive. Demonstrating the efficacy of a specific balance programme; combining balance exercises with manual therapy anf functional dressing in individuals who have suffered a lateral ankle sprain and present chronic ankle instability. Material and methode. According to a pilot study, a randomized, longitudinal, parallel and prospective clinical trial is contemplated. It will consist on 20 individuals who practice football at amateur level in the surroundings of A Coruña and who have suffered at least one lateral ankle sprain. They will be randomly divided into two groups of 10 persons each, to whom two different treatment protocols will be applied. The experimental group will be treated by a dynamic and static balance program, accompanied by manual therapy using the STARS protocol at the beginning of the sessions and finally a functional bandage at the end of the week as a preventive method. The control group will receive single-leg static balance sesssions. The programme will last four weeks throught wich evaluations will be undertaken. One at the start, the second two weeks in, the third at the end of the intervention and the fourth two months after the intervention.

[gl] Introducción. A escordadura lateral do nocello é a patoloxía máis común nos deportes, producida por un movemento repentino de flexión e supinación plantar. Unha gran porcentaxe de persoas que sufriron tal lesión experimentarán recorrentes episodios de esnogadura e eventualmente inestabilidade crónica do nocello. Isto fai que, tras unha escordadura do nocello, xérense unha serie de consecuencias posteriores á lesión que provocan unha limitación na actividade física e / ou deportiva dos individuos e unha diminución da súa calidade de vida. A pesar de ser unha patoloxía moi estudada e presentar diferentes tipos de tratamento, a súa incidencia segue sendo significativamente alta, o que demostra que polo momento non hai ningunha intervención por excelencia. Obxectivo. Demostrar a eficacia dun programa de equilibrio específico, combinando exercicios de equilibrio con terapia manual e vendaxe funcional, en individuos que sufriron un esguince lateral do nocello e presenten inestabilidade crónica. Material e método. A través dun estudo piloto, proponse un ensaio clínico controlado, aleatorizado, lonxitudinal, paralelo e prospectivo. Na mostra participarán 20 suxeitos, que xogan ao fútbol a nivel amateur na rexión de A Coruña e que sufriron polo menos un esguince lateral no nocello. Dividiranse en dous grupos ao azar, de 10 individuos cada un, aos que se lle aplicarán dous protocolos de tratamento diferentes. O grupo experimental someterase a un programa de equilibrio dinámico e estático, acompañado dunha terapia manual usando o protocolo STARS ao comezo das sesións e finalmente unha vendaxe funcional ao final da semana, como método preventivo. O grupo control recibirá sesións de equilibrio estático nunha perna. O programa terá unha duración total de 4 semanas e levaranse a cabo 4 avaliacións durante a duración do proxecto. A primeira ao comezo, a segunda ás 2 semanas, a terceira ao rematar a intervención e finalmente a cuarta 2 meses despois da intervención.