[en] Introduction: the physical environment that surrounds people is a very important factor for their occupational performance. Occupational Therapy and Architecture have a leading role when it comes to creating or modifying the environment, but there is no stable formation in universal design and accessibility in the study plans of these degrees. Objective: to know the perspective of students and the architecture faculty on accessibility and universal design, as well as on the need to provide a new vision on these issues in the training of new professionals of the Degree in Architecture Studies. Methodology: The realization of this work was carried out from a qualitative methodology, with a theoretical-methodological approach of action-participatory research, belonging to the critical paradigm of qualitative methodology. The information collection technique used is the semi-structured interview consisting of seven questions, made to students and professors of the Degree in Architecture Studies, in relation to universal design, accessibility and collaboration of occupational therapy and architecture at both educational and professional. Results: in the present work, the following categories of meaning emerge, which respond to the phenomenon of study: "Accessibility vs. Universal Design", "Relevance at present", "Vision of accessibility", "Lack of awareness", "Possible professional union: occupational therapy and architecture" and "educational needs". Conclusions: with the realization of the present work it is concluded that after knowing the implication that represents the lack of accessibility for the occupational performance of the people and the lack of knowledge presented by the professionals in charge of acting on the physical environment, it is necessary to implement of a transversal education between occupational therapy and architecture, to start promoting a change in society.

[gl] Introdución: o ambiente físico que rodea as persoas é un factor moi importante para o seu desempeño profesional. A terapia ocupacional e a arquitectura teñen un papel preponderante no que se refire á creación ou modificación do medio, pero non existe unha formación estable no deseño universal e na accesibilidade nos currículos destes. Obxectivo: coñecer a perspectiva dos alumnos e facultade de arquitectura sobre accesibilidade e deseño universal, así como sobre a necesidade de proporcionar unha nova visión sobre estes temas na formación de novos profesionais do Grao en Arquitectura. Metodoloxía: a realización desta obra levouse a cabo a partir dunha metodoloxía cualitativa, cun enfoque teórico-metodolóxico da investigación participativa de acción, pertencente ao paradigma crítico da metodoloxía cualitativa. A técnica de recollida de información usada é a entrevista semiestruturada composta por sete preguntas, feitas a estudantes e profesores do Grado en Estudos de Arquitectura, en relación co deseño universal, a accesibilidade ea colaboración da terapia ocupacional e a arquitectura tanto na educación como na practica profesional. Resultados: neste traballo xorden as seguintes categorías de significado, que responden ao fenómeno do estudo: "Accesibilidade vs. Deseño Universal", "Relevancia na actualidade", "Visión de accesibilidade", "Falta de conciencia", "Posible unión profesional: terapia ocupacional e arquitectura" e "necesidades educativas". Conclusións: coa realización do presente traballo conclúese que despois de coñecer a implicación que representa a falta de accesibilidade para o desempeño ocupacional das persoas ea falta de coñecemento presentado polos profesionais encargados de actuar no entorno físico, é necesario implementar unha educación transversal entre terapia ocupacional e arquitectura, para comezar a promover un cambio na sociedade.