[en] Introduction. Neck pain is a common disorder; it is estimated that 70% of the population will report neck pain some time in their lifes. Aside from causing a great impact in patients' health, it also brings along big socio-economic repercussions for societies. Patients with neck pain make up approximately 25% of patients receiving outpatient physical therapy, whose effectiveness is influenced by several factors; being physical, psychological and also environmental influences. One of these factors is catastrophizing, which decreases physiotherapy's treatment outcomes in neck pain and other musculoskeletal conditions. Objective. To study the effectiveness of physical therapy to reduce catastrophizing in neck pain. Methods. A bibliographic search is made in the PubMed, PEDro, Cochrane Library, Web of Science & Scopus databases, looking for studies published in the last 10 years which evaluate the effects of physical therapy interventions on catastrophizing, the only variable assessed in this work. Results. After the application of the selection criteria, 12 studies were obtained from the bibliographic search carried out in 5 databases. 9 of those were Randomized Controlled Trials, 2 were Randomized, non-controlled trials, and 1 was a non-randomized, non-controlled trial. Conclusions. There are several techniques which are used to reduce pain catastrophizing in patients with neck pain. The most studied ones are exercise, behavioral interventions and manual therapy. Behavioral and educational interventions that include pain coping strategies seem to offer longer reductions of catastrophizing, although the absence of a program of gradual activity seems to greatly reduce the effectiveness of these interventions. The published literature seems to indicate that the most effective procedure alone in reducing pain catastrophizing is behavioral intervention, which incorporates a program of gradual return to activity. The combination of therapeutic exercise and behavioral intervention seems to be the most effective intervention, whereas it has a sufficient duration, which seems to be a minimum of 2 months. The duration of the interventions could be directly related to their effectiveness, meaning longer interventions could be more effective.

[gl] Introducción. A dor cervical é un problema frecuente, que afecta ó 70% da poboación nalgún momento das súas vidas. Ademais de causar un gran impacto na saúde dos doentes, implica grandes repercusións socio-económicas nas sociedades. Os doentes con dor cervical constitúen o 25% dos doentes que, de xeito ambulatorio, reciben tratamentos de fisioterapia, cuxa efectividade se ve influída por múltiples factores, tanto físicos coma psicolóxicos e ambientais. Un destes factores é a catastrofización, que mingua os resultados da intervención de fisioterapia na dor cervical e en moitas afeccións músculo-esqueléticas. Obxectivos. Examinar a eficacia da fisioterapia para reducir a catastrofización na dor cervical. Material e métodos. Realízase unha busca nas bases de datos PubMed, PEDro, Cochrane Library, Web of Science e Scopus, procurando estudos publicados nos últimos 10 anos, que avalíen os efectos das intervencións fisioterapéuticas sobre a catastrofización, única variable de estudo neste traballo. Resultados. Obtivéronse 12 estudos dunha busca bibliográfica levada a cabo en 5 bases de datos, tras a aplicación dos criterios de selección. Deles, 9 eran ensaios clínicos controlados aleatorizados, 2 eran ensaios clínicos aleatorizados e non controlados, e 1 era un ensaio clínico non aleatorizado e non controlado. Conclusións. Existen múltiples técnicas que se utilizan co obxectivo de reducir a catastrofización en doentes con dor cervical, sendo máis estudadas o exercicio, as intervencións condutuais e a terapia manual. As intervencións condutuais, xunto coas intervencións educativas que inclúen estratexias de afrontamento da dor, semellan ofrecer reducións máis prolongadas da catastrofización, pese a que a ausencia dun programa de actividade gradual parece reducir en gran medida a efectividade destas intervencións. A bibliografía publicada parece indicar que o procedemento máis efectivo por sí só na redución da catastrofización é a intervención condutual, que incorpora un programa de retorno gradual á actividade. A combinación de exercicio terapéutico e intervención condutual parece ser a intervención máis eficaz, no caso de ter unha duración suficiente, que parece ser dun mínimo de 2 meses. A duración das intervencións podería gardar unha relación directa coa súa efectividade, sendo máis efectivas as intervencións con maior duración.