[en] Young immigrants grow up in the culture of the host society, their culture of origin is transmitted by their families, and they have to make choices constantly between the cultures they are offered. This work examines the language knowledge (first language(s), Basque and Spanish) of 11 young people of Moroccan origin living in the Basque Autonomous Community; their habits of use with these languages; the language models in which they were educated; the obstructive and facilitative factors they had at school in connection to languages; the transmission of their parents' first language; and, finally, the young people' sense of belonging. A qualitative methodology was used in the research, and for data collection we used semi-structured interviews, as well as a content analysis technique to interpret the texts. Among many other factors, the results show that young people choose the main language of the host country (Spanish) and, as a result, Basque and their first language remain in the background. In terms of the language model, most young people were educated in model B, or switched to model B from model D. They encountered various difficulties in learning Basque at school, but they also value the support they received from their teachers. In terms of feelings of belonging, these young people have a bicultural identity (Suárez- Orozco; Suárez-Orozco 2003) because they are linked to both groups. These are, among other things, what these 11 young people told us about the process of socialization in the Basque Autonomous Community, both in their families, at school, and in connection with their friends' languages, and which we will explain below.

[eu] Immigraziotik datozen gazteak hazi egiten dira harrera-gizartearen kulturaren eta beren familiek transmititutako jatorrizko gizartearen kulturaren artean; eta jatorrizko kulturak eta berriak eskaintzen dizkien kultura-elementuen artean hautuak egin behar dituzte, etengabe. Lan honetan aztertu dira marokoar jatorria duten eta Euskal Autonomia Erkidegoan bizi diren 11 gazteren hizkuntzen (lehen hizkuntza(k), euskara eta gaztelania) ezagutza; hizkuntza horien erabilera-ohiturak, eskolatuak izan diren hizkuntza-ereduak, gazteek eskolan aurkitu dituzten eta hizkuntzei lotuak dauden elementu oztopatzaileak eta erraztatzaileak, beraien gurasoek egiten duten lehen hizkuntzaren transmisioa, eta azkenik, gazteen pertenentzia–sentimendua. Metodologia kualitatiboa da, eta datu bilketarako, elkarrizketa erdi egituratuak erabili ditugu, eta testuak interpretatzeko, eduki analisiaren teknika. Beste alderdi askoren artean, emaitzek erakutsi dute gazteek harrera herriko hizkuntza nagusia (gaztelania) hautatzen dutela, eta ondorioz, euskara eta beraien lehen hizkuntza bigarren plano batean geratzen direla. Hizkuntza ereduari dagokionez, gazte gehienak B ereduan eskolatuak izan dira, edo D ereduan eskolatuak egotetik, B eredura aldatu dituzte. Gainera, eskolan euskara ikasteko orduan hainbat zailtasun aurkitu dituzte, hala ere, irakasleengandik jasotako laguntza positiboki baloratzen dute. Pertenentzia sentimenduari dagokionean, gazte hauek identitate bikulturala (Suárez- Orozco; Suárez-Orozco 2003) dute; bi taldeekin baitute lotura. Horiek dira, beste batzuen artean, 11 gazte horiek Euskal Autonomia Erkidegoan bizi duten sozializazio prozesuan, bai familia eremuan, bai eskola eremuan, bai lagunartean hizkuntzei dagokienean adierazi dizkigutenak eta hurrengo lerroetan azalduko ditugunak.