BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] H παρούσα εισήγηση αφορά μία ιδιαίτερη μορφή ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό και, συγκεκριμένα, τα "Αμιγή" ελληνικά σχολεία στη Γερμανία. Εξετάζει δε το πώς οι εκπαιδευτικοί τους αντιλαμβάνονται τον ρόλο που παίζουν τα σχολεία αυτά μετά το πρόσφατο κύμα της 'νέας' μετανάστευσης από την Ελλάδα στη χώρα αυτή. Τα σχολεία αυτά ακολουθούν τα ελληνικά Αναλυτικά προγράμματα και απασχολούν εκπαιδευτικούς αποσπασμένους από την Ελλάδα. Ήδη το 2011 οι ελληνικές αρχές αποφάσισαν να τα καταργήσουν, ωστόσο η άφιξη πολλών χιλιάδων Ελλήνων μεταναστών στη συνέχεια προκάλεσε σημαντική αύξηση του αριθμού των μαθητών καθώς και αλλαγή στη σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί αντιλαμβάνονται τον ρόλο των σχολείων ως πολύ σημαντικό, επειδή θεωρούν πως, αφενός, εξασφαλίζουν τη διατήρηση της "ελληνικής ταυτότητας" στη Γερμανία και αφετέρου, αποτελούν ένα "ασφαλές" εκπαιδευτικό περιβάλλον για τα νέα παιδιά που βιώνουν τη μετανάστευση ως μια τραυματική εμπειρία.

[fr] Cet article présente une étude qualitative portant sur un type particulier d'éducation en langue grecque à l'étranger qui est mis en place dans des écoles grecques "non mixtes" en Allemagne. Il révèle la façon dont les enseignants de ces établissements perçoivent le rôle joué par leurs écoles après la récente vague de "nouvelle" immigration de la Grèce vers l'Allemagne. Ces établissements suivent les curriculums grecs et emploient des enseignants grecs détachés. Les résultats que nous avons obtenus démontrent que les enseignants considèrent que ces écoles jouent un rôle très important. Ils estiment d'une part, qu'elles assurent la préservation de "l'identité grecque" en Allemagne et, d'autre part, qu'elles offrent un milieu éducatif sécurisant pour les jeunes enfants. En effet, ces établissements sont considérés comme étant la seule institution éducative qui couvre les besoins de nouveaux élèves d'origine migrante. Ils permettent de relever les défis éducatifs et psychologiques auxquels sont confrontés ces enfants.
[el] Tο διήγημα του Μυριβήλη, Ο Βασίλης ο Αρβανίτης που δημοσιεύτηκε το 19432, το μυθιστόρημα του Σαμουηλίδη, Καραμανίτες που δημοσιεύτηκε το 1965 και αυτό της Ρέας Σταθοπούλου, Ο Βασιλιάς των αριθμών που εκδόθηκε το 2006 είναι κείμενα συγγραφέων που προέρχονται από διαφορετικούς χώρους, σε διαφορετικές εποχές και που περιγράφουν διαφορετικούς κόσμους. Ωστόσο και για τους τρεις το κίνημα της Θεσσαλονίκης εγκαινιάζει μια νέα περίοδο γεμάτη ελπίδες. Το τρίπτυχο Ελευθερία, Ισότητα, Δικαιοσύνη ενθουσιάζει τους πληθυσμούς. Αν ο Μυριβήλης παραμένει πιστός σ'αυτό το μήνυμα αδελφότητας, ο Σαμουηλίδης και η Ρέα Σταθοπούλου, πιο ρεαλιστές και μέσα από το φίλτρο του χρόνου, φαίνονται περισσότερο επικριτικοί: κανένας δεν φανταζόταν ότι θα έφτανε μια μέρα που θα νοσταλγούσαν τις καλές εποχές του Αμπντούλ Χαμίτ!

[fr] Les Jeunes-Turcs dans la nouvelle de Myrivilis, Vassilis l'Arvanite, publiée1 en 1943, le roman de Samouïlidis, Karamanites, publié en 1965 et celui de Réa Stathopoulou, Le Roi des Chiffres, paru en 2006, des textes écrits par des écrivains issus de milieux différents en des temps différents et qui décrivent des milieux différents. Pour les trois, le mouvement de Thessalonique inaugure une ère riche d'espoirs, Liberté, Égalité, Justice enthousiasment les populations, mais si Myrivilis reste fidèle à ce message de fraternité, Samouïlidis et Réa Stathopoulou, plus réalistes, construisant des récits qui portent sur la longue durée, sont plus critiques : nul n'imaginait qu'il en viendrait à regretter un jour le " bon vieux temps " d'Abd-ul-Hamid !
[el] Ποιο ενδιαφέρον έδειξε ο γαλλικός τύπος για τον ελληνικό Εμφύλιο σε μια στιγμή που η χώρα του αντιμετώπιζε τεράστιες δυσκολίες στην ανάρρωσή της; Πώς τον ερμήνεψε και τον παρουσίασε στην κοινή γνώμη; Μπορούμε να διακρίνουμε τρία στάδια, από την αρχή του 1946 ως το Μάρτιο 1947, από το Μάρτιο του 1947 ως το Ιούνιο του 1948, και, τελικά, από το Ιούλιο του 1948 ως τον Αύγουστο του 1949. Φαίνεται ότι η στάση των διαφορετικών τάσεων διαμορφώνεται σε άμεση σχέση με την ιδεολογία και των πολιτικών προτιμήσεων και ταυτόχρονα με την εξέλιξη της παγκόσμιας συγκυρίας και της εσωτερικής γαλλικής κατάστασης. Η κάθε ιδεολογική οικογένεια αντιδρά ανάλογα με τη στάση της απέναντι στο νέο παγκόσμιο καθεστώς, ιδιαιτέρως μετά τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου. Για τα δυο αντίθετα στρατόπεδα, το κομμουνιστικό και το αντικομμουνιστικό, ο ελληνικός Εμφύλιος τεκμηριώνει τα εγκληματικά σχέδια του αντιπάλου μπλοκ. Ο τύπος καθρεφτίζει λοιπόν τον τρόπο με τον οποίο οι Γάλλοι ζουν τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου.

[fr] Quel intérêt la presse française a-t-elle porté à la guerre civile grecque à un moment où le pays devait lui-même se rétablir ? Comment a-t-elle interprété cet événement et l'a-t-elle présenté à l'opinion publique ? On peut distinguer trois étapes, début 1946-mars 1947, mars 1947-juin 1948 et juillet 1948-août 1949. On voit que l'attitude des diverses tendances se forme en fonction de l'idéologie et des choix politiques et qu'elle est rattachée à l'évolution de la situation mondiale et de la vie politique française. Chaque famille idéologique juge selon son attitude vis-à-vis du nouvel ordre international, surtout après l'installation dans la guerre froide. Pour les deux camps opposés, communiste et anticommuniste, la guerre civile grecque constitue la preuve des plans criminels du bloc adversaire. La presse reflète donc la façon dont les Français vivent les débuts de la guerre froide.
[el] Οι συγγραφείς παρουσιάζουν ένα νέο μικρό θησαυρό που βρέθηκε στην Τραπεζά, θέση που απέχει 8 χλμ από το Αίγιο. Ο θησαυρός περιλαμβάνει δέκα χάλκινα νομίσματα, από τα οποία πέντε είναι του Κασσάνδρου και πέντε του Αντίγονου Γονατά. Χρονολογικά τοποθετείται στα χρόνια αμέσως μετά τον Χρεμωνίδειο πόλεμο (262-260 π. Χ) και συσχετίζεται με τους θησαυρούς Ραύτος (IGCH 159) και Καρδίτσα (IGCH 162). Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι η ανεύρεση πολλών θησαυρών με δέκα/ δεκαπέντε νομίσματα, η παρουσία των οποίων σχετίζεται με στρατιωτικές φρουρές σε όλη την Ελλάδα.

[fr] Les auteurs présentent un petit trésor découvert à Trapeza, à 8 km d'Aigion (Péloponnèse), composé de dix monnaies de bronze, cinq de Cassandre et cinq d'Antigone Gonatas. On peut le dater de la période immédiatement postérieure à la guerre de Chrémonidès (c. 262-260 av. J.-C.) et le comparer à ceux de Phayttos (IGCH 159) et Karditsa (IGCH 162). Il prend place parmi de nombreux autres petits trésors de 10/15 monnaies de bronze, qui sont à mettre en relation avec les garnisons militaires éparpillées dans toute la Grèce.
[el] Tο θέμα της τροφής κατέχει κεντρική θέση στο έργο της Αθηνάς Παπαδάκη όπου, μέσω περίπλοκων προσεγγίσεων, αποκτά διάφορες μεταφορικές έννοιες. Η εξέταση του θέματος σ΄όλο το ποιητικό έργο της και ακομή περισσότερο στη συλλογή Φύλλα τροφής μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε τη δημιουργική πορεία αυτής της ποιήτριας-γαστροσόφου.

[fr] Objet de traitements extrêmement variés, le thème de la nourriture occupe une place centrale dans l'œuvre d'Athina Papadaki et revêt différentes significations métaphoriques. L'examen du thème alimentaire au fil de l'œuvre, en particulier dans le recueil Feuilles de nourriture, permet de suivre l'itinéraire créatif de cette poétesse gastrosophe.
[el] Ηλικιακές κατηγορίες και τελετές "μεταβάσεως": προβληματικά ζητήματα για τον Αιγαιακό κόσμο στην Εποχή του Χαλκού.Η αρχαιότητα της οργάνωσης σε ηλικιακές κατηγορίες και τελετές "μεταβάσεως" για τα παιδιά και τους νέους στον ελληνικό αιγαιακό κόσμο είναι μια ιδέα που αρχικά αναπτύχθηκε από την ιστορική ανθρωπολογία του 20ου αι., προτού αμφισβητηθεί από ένα πιο κριτικό ιστοριογραφικό ρεύμα για την Ελλάδα των πόλεων‑κρατών. Ωστόσο, τα ερωτήματα αυτά επηρέασαν λίγο την έρευνα για την αιγαιακή πρωτοϊστορία, η οποία συνεχίζει να χρησιμοποιεί, μερικές φορές καθ' υπερβολήν, αυτές τις κατηγορίες, παρά τον αμφιλεγόμενο χαρακτήρα των πηγών. Στο άρθρο αυτό προτείνεται μια νέα ανάγνωση των δεδομένων, κυρίως εικονογραφικών, της Ύστερης Εποχής του Χαλκού ώστε να γίνουν φανερά τα μεθοδολογικά κενά των ευρέως διαδεδομένων συλλογισμών, καθώς και τα όρια των ερμηνειών που βασίζονται αποκλειστικά στα αρχαιολογικά δεδομένα. Συντάσσεται έτσι ένας απολογισμός των γνώσεών μας για τις ηλικιακές κατηγορίες και τις τελετές "μεταβάσεως" των νέων.

[fr] L'ancienneté d'une organisation en classes d'âge et des rites de passage pour les enfants et les jeunes dans le monde grec égéen est une idée qui a d'abord été développée par l'anthropologie historique au xxe s., avant d'être mise en doute par un courant historiographique plus critique pour la Grèce des cités. Ces questionnements ont cependant peu affecté la recherche sur la protohistoire égéenne, qui continue d'user et d'abuser de ces catégories, malgré l'ambiguïté des sources invoquées. Cet article propose une relecture de la documentation de l'Âge du Bronze Récent, principalement iconographique, pour mettre en évidence les failles méthodologiques de raisonnements amplement diffusés mais aussi les limites d'interprétations exclusivement fondées sur les données archéologiques. Un bilan de nos connaissances sur les classes d'âge et les rites de passage pour la jeunesse est ainsi esquissé.
[el] Σε αντίθεση με τις περισσότερες οθωμανικές πόλεις των οποίων η δημογραφική σύνθεση ήταν από πολιτισμική άποψη πολυσχιδής και πολυφωνική, το Αϊβαλί (Κυδωνιές) χαρακτηρίζεται, μέχρι το 1922, από την ομοιογένεια του πληθυσμού του που αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από Ρωμηούς ορθόδοξους. Οι κρίσεις που σημάδεψαν την πόλη κατά τη διάρκεια της σύντομης ιστορίας της εγγράφονται στο γενικότερο πλαίσιο της εμφάνισης και ανάπτυξης τωνεθνικισμών στην Ανατολική Μεσόγειο του 19ου αιώνα.Το άρθρο αυτό εξετάζει ορισμένες όψεις της τοπικής κοινωνίας (δημογραφία, οικονομία, παιδεία) πριν από το 1922. Οι πηγές στις οποίες ερείδεται είναι ποικίλες (οθωμανικά κατάστιχα πληθυσμού, μαρτυρίες, διοικητικά έγγραφα, κλπ.). Το μεγαλύτερο μέρος του πρωτογενούς υλικού φυλάσσεται στα Οθωμανικά Αρχεία της Πόλης (Başbakanlık Osmanlı Arşivleri, Istanbul), στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στην Αθήνα και στις συλλογές του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών (Αθήνα).

[fr] Tandis que la plupart des villes ottomanes présentaient un profil démographique pluriconfessionnel, Ayvalık se signalait jusqu'en 1922 par l'homogénéité de sa population composée presque exclusivement de Grecs orthodoxes. Les crises dont la ville a été le théâtre au cours de sa brève histoire s'inscrivent dans le contexte général de l'émergence des nationalismes en Méditerranée orientale au XIXe siècle. Cet article examine certains aspects de la société locale (démographie, économie, éducation) avant 1922. Il s'appuie sur des sources variées (registres de population ottomans, témoignages, documents administratifs, etc.) conservées, pour la plupart, dans les collections du Başbakanlık Osmanlı Arşivleri (Istanbul), des Archives générales de l'État à Athènes et du Centre d'Études pour l'Asie Mineure (Athènes).
[el] Αυτό το κεφάλαιο θέλει να σκιαγραφήσει το πολιτικό, κοινωνικό και θρησκευτικό σύστημα το οποίο η Βενετία έχει δημιουργήσει στην αποικία της με την πρόθεση να την καταστήσει μια δεύτερη Βενετία της Ανατολής. Αυτές οι γενικές γραμμές έχουν εξελιχθεί εν μέρει με το πέρασμα του χρόνου, δεδομένου ότι εγκαταστάθηκαν το μεσαίωνα, και θα ισχύουν και για τον δέκατο έβδομο αιώνα. Μπορεί κανείς να παρατηρήσει εκεί έναν πολύ ξεκάθαρο κρατικό παρεμβατισμό, ένα συγκεντρωτισμό και μια ιεραρχία, μια βούληση να ευνοήσει το ενετικό στοιχείο, ταυτόχρονα με μία δόση ρεαλισμού η οποία επιτρέπει την επιβίωση του συστήματος.

[fr] Ce chapitre se propose de donner les grandes lignes du système politique, social et religieux que Venise a installé dans sa colonie avec l'intention d'en faire une seconde Venise au Levant. Ces grandes lignes ont partiellement évolué au fil de siècles puisque, établies en plein Moyen Âge, elles devront s'appliquer aussi au xviie siècle. On peut y remarquer un dirigisme, une centralisation et un sens hiérarchique très nets, une volonté d'avantager l'élément vénitien, en même temps qu'un réalisme certain qui permet la survie du système.
[el] Το δεκάτομο De honesta voluptate (Ρώμη, 1460) του Ιταλού ουμανιστή Bartholomeo Sacchi Platina συνδέει κουζίνα, ιατρική και λογοτεχνία. Η μεγάλη διάδοση του πρώτου αυτού συγγράμματος γαστρονομίας και υγιεινής (40 λατινικές και αλλόγλωσσες εκδόσεις μεταξύ 1470 και 1514, από τις οποίες εδώ επιλέγεται αυτή του Jean Knobloch (Στρασβούργο, 1517)) οφείλεται στον καινοτόμο χαρακτήρα του. Η γλωσσική ανάλυση των – ιδιόχειρων – ελληνικών όρων των τροφών, κατά το επιδιωκόμενο "ουμανιστικό μοντέλο", μας διαφωτίζει σχετικά με την φύση και την ύπαρξη τους τότε, καθώς και για άγνωστες σήμερα διατροφικές πρακτικές. Επικαλούμενος Έλληνες συγγραφείς, ο επίδοξος ελληνιστής επωφελείται του αρχαιοελληνικού γοήτρου, παραδίδοντας ένα έργο πάνω στις διατροφικές και μαγειρικές πρακτικές στην ουμανιστική Ευρώπη του 15ου και 16ου αι.

[fr] Écrit dans les années 1460 par l'humaniste italien Bartholomeo Sacchi, dit Platina, le De honesta voluptate s'inscrit dans l'histoire des goûts alimentaires. L'ouvrage mêle intimement cuisine, médecine, littérature et prône la recherche des plaisirs de la table, sous couvert de règles de santé. L'édition utilisée pour cette étude est celle imprimée à Strasbourg chez Jean Knobloch en 1517.Les dix livres du De honesta voluptate mentionnent des termes en grec ce qui, aux yeux d'un helléniste tel que se voulait Platina, devait sans doute ajouter à l'ouvrage une certaine confirmation d'un " humaniste modèle ".L'auteur n'hésite pas à faire référence aux auteurs de l'Antiquité pour alléguer telle ou telle information profitant ainsi du prestige du grec. Le choix des termes grecs utilisés pour décrire les aliments, les modes de cuisson et les préparations culinaires sont ici l'objet d'une réflexion autour des pratiques alimentaires et culinaires dans l'Europe humaniste des xve et xvie siècles.
[el] Nabil Erouihane ενδιαφέρεται για το γεωστρατηγικό στοίχημα της δημιουργίας εργοστασίων όπλων στη γαλλική μεσογειακή ακτή από το 1871 έως το 1940.Από τη γέννηση της 3ης Δημοκρατίας, η Γαλλία γνωρίζει μια περίοδο μεγάλης ομογένειας τόσο οικονομική όσο στρατηγική. Από τη στρατηγική άποψη, εξ αιτίας της ανάπτυξης της αποικιοκρατίας, η Μεσογειακή ακτή αποκτά μία ιδιαίτερη θέση για το στρατό, και αυτό συμπίπτει με τη βιομηχανική σκέψη η οποία εξελίσσεται μέσα στις ελίτ. Εκφράζεται με το οπλοστάσιο της Τουλόν, το οποίο εκσυνχρονιστήθηκε και εκεκτάθηκε πολλές φορές. Άλλες εγκαταστάσεις εμφανίστηκαν σαν τα εργοστάσια τορπιλών του Whitehead στο Saint‑Tropez το 1912, και τα εργοστάσια του Schneider στο La Londe‑Les‑Maures το 1908, τα δύο εθνικοποιήθηκαν το 1937. Οι πολύπλοκες και πολύμορφες σχέσεις μεταξύ του Κράτους και αυτών των βιομηχανιών γίνονται μέσα στη λογική της διαπραγμάτευσης όσο και της κυριαρχίας.

[fr] L'auteur s'intéresse à l'enjeu géostratégique qu'a représenté l'implantation des industries d'armement sur la côte méditerranéenne française de 1871 à 1940.Dès l'instauration de la iiie République, la France connaît une période de grande homogénéité économique et stratégique. Dans l'optique stratégique née de la politique impérialiste, la côte méditerranéenne trouve une place de choix dans la pensée militaire hexagonale. Elle rencontre la mentalité industrialiste, de plus en plus prégnante chez les élites politiques, militaires et économiques.C'est avec l'arsenal de Toulon, modernisé à plusieurs reprises, qu'elle trouve à s'exprimer le plus tôt. D'autres installations voient le jour comme les usines de torpilles Whitehead à Saint‑Tropez, en 1912, et les usines Schneider à La Londe‑Les‑Maures, en 1908, toutes deux nationalisées en 1937. Les rapports multiples et complexes entre l'État et ces industries se placent dans la logique de la négociation autant que dans celle de la domination.
[el] Σε αυτό το άρθρο, θα υπογραμμίσω τη σχέση που ενώνει το ντετέκτιβ με την κουζίνα στο αστυνομικό μυθιστόρημα. Μετά από μια σύντομη ανασκόπηση σχετικά με τη θέση της γαστρονομίας στην αστυνομική λογοτεχνία γενικά, θα επικεντρωθώ στο "νέο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα" (ειδικότερα στα μυθιστορήματα και τις νουβέλες του Ανδρέα Αποστολίδη, του Πέτρου Μάρκαρη και του Πέτρου Μαρτινίδη) αναδεικνύοντας τα σημεία σύγκλισης – ή απόκλισης – ανάμεσα στο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα και το "μεσογειακό αστυνομικό μυθιστόρημα".

[fr] Dans cet article, je mettrai en exergue la relation unissant l'enquêteur avec la cuisine dans la littérature policière. Après un bref rappel sur la place de la gastronomie dans la littérature policière en général, je me focaliserai sur le " nouveau roman policier grec " (notamment sur les romans et nouvelles d'Andréas Apostolidis, Pétros Markaris et Pétros Martinidis) en montrant les points de rapprochement – ou de divergence – entre roman policier hellénique et " polar méditerranéen ".
[el] Καθόλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, δίπλα στις εθνικιστικές, μιλιταριστικές, επεκτατικές θεωρήσεις για την επίλυση των διακοινοτικών ή διακρατικών εντάσεων, αναδείχθηκαν επίσης και πιο ειρηνικές προσεγγίσεις αυτών των φαινομένων. Αυτές οι εναλλακτικές προσεγγίσεις που αρθρώθηκαν και επεξεργάστηκαν από πλήθος ατομικών ή συλλογικών φορέων, δομήθηκαν κυρίως γύρω απο ένα σχέδιο ομοσπονδιοποίησης του βαλκανικού χώρου. Η ιδέα για τη δημιουργία μιας ομόσπονδης δημοκρατίας, ανάγεται στο τέλος του 18ου αιώνα και επανεμφανίζεται σε ποικίλα χρονικά διαστήματα στη συνέχεια, ακολουθώντας τις κρίσεις που καθορίζουν την εκτύλιξη του Ανατολικού ζητήματος, μέχρι την απόπειρα δημιουργίας μιας βαλκανικής συνομοσπονδίας από τον Παύλο Αργυριάδη και άλλους Ομοσπονδιστές/ Ειρηνιστές στα τέλη του 19ου αιώνα. Στις παραμονές των συγκρούσεων του 1912‑1913 που συντάραξαν τις ευρωπαïκές κτήσεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ή απέναντι στις νέες πολεμοχαρείς απειλές ύστερα από την έναρξη του Πρώτου Παγκόσμιου, καινούργιες πρωτοβουλίες ξεδιπλώνονται προς την κατεύθυνση μιας βαλκανικής ομοσπονδίας, από σοσιαλιστικά κόμματα και κινήματα της περιοχής, υπό την καθοδήγηση προσωπικοτήτων όπως ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ο Ντραγκούτιν Λαπτσεβιτς, ο Κρίστιαν Ρακόφσκι και ο Γιάνκο Σακάζοφ.

[fr] Tout au long du xixe siècle, à côté d'une vision nationaliste, militariste et expansionniste de la résolution des différends intercommunautaires et/ou interétatiques dans les Balkans, des solutions pacifiques de ces tensions se sont également profilées. Énoncées et élaborées par une série d'acteurs individuels et institutionnels, elles se sont en grande partie structurées autour d'un projet de fédéralisation de l'espace balkanique. L'idée de la création d'une République fédérale dans la péninsule des Balkans, remontant à la fin du xviiie siècle, réapparut à plusieurs reprises tout au long des crises qui jalonnèrent la question d'Orient, jusqu'à la tentative de la création d'une confédération balkanique par le socialiste Paul Argyriadès et d'autres fédéralistes/pacifistes européens à la fin du xixe siècle. À la veille des conflits de 1912‑1913 qui secouèrent les possessions ottomanes en Europe ou face aux menaces bellicistes à la suite du déclenchement de la Grande Guerre, de nouvelles initiatives pour la mise en place d'une fédération balkanique ont été entreprises par des partis/associations socialistes de la région, sous l'impulsion de personnalités telles qu'Abraham Benaroya, Dragiša Lapčević, Christian Rakovski et Yanko Sakazov.
[el] Αυτή η ανακοίνωση ασχολείται με τις σχέσεις μεταξύ αγορές, προϊόντα και καινοτομιά στην Ελλάδα.Ως μία πρόσφατη περίοδο, οι ελληνικές βιομηχανίες εξαρτιόνταν σχεδόν αποκλειστικά από την εσωτερική αγορά. Επομένως, οι ελληνικές εταιρείες είχαν λίγες δυνατότητες ανάπτυξης. Σ'αυτό το πλαίσιο, η καινοτομία αφορούσε μόνο το προϊόν, το λανσάρισμα νέων προϊόντων και υπηρεσιών, όσο μπορούσε η εσωτερική αγορά να τα απορροφά.Αυτή η μελέτη περιγράφει πρώτα την υποδομή της ελληνικής βιομηχανίας από το τέλος του 19ού αι. ως 1970, και εξετάζει τις τότε πρωτοβουλίες εισαγωγής καινούργιων προϊόντων στην εσωτερική αγορά σχετικά με τις κατάλληλες εισαγόμενες τεχνολογίες και το μάρκετινγκ αυτών των προϊόντων. Τελικά συζητείται το πρόβλημα των ελληνικών βιομηχανικών εξαγωγών.

[fr] Cette communication étudie le rapport entre marchés, produits et innovation en Grèce.Jusqu'à une période récente, les industries grecques dépendaient presque entièrement du marché intérieur. C'est la raison principale pour laquelle elles avaient peu d'opportunités de croissance. Dans ce contexte, l'innovation portait presque exclusivement sur le produit, le lancement d'articles nouveaux et de services, dans la mesure où le marché intérieur pouvait les absorber.Cette étude décrit en premier lieu la structure de l'industrie grecque de la fin du xixe siècle jusqu'en 1970, examine ensuite les initiatives d'introduction de nouveaux produits sur le marché intérieur, en ce qui concerne la technologie importée et le marketing des nouveaux produits, discute enfin le problème des exportations industrielles grecques.
[el] Αυτές οι ερωτήσεις του στρατιώτη Louis Cadoux όταν φτάνει στο στρατόπεδο Zeitenlik αντικατοπτρίζουν απόλυτα τι αναρωτιέται η πλειοψηφία των στρατιωτών που υποφέρουν στη Μακεδονία. Η ανεπάρκεια της προετοιμασίας για μακρόχρονη σύγκρουση ενάντια στους απροσδόκητους και καλά εξοπλισμένους αντιπάλους είναι ο βασικός χαρακτήρας των εκστρατειών της Γαλλιπολης και της Μακεδονίας. Όταν φεύγουν για την Ανατολή, οι Γάλλοι στρατιώτες εκτρέπονται από την επίσημη λειτουργία τους να νικήσουν τη Γερμανία, μια λειτουργία στην οποία έχουν εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό. Ο πολεμιστής του στρατού της Ανατολής είναι ένας νεαρός άνδρας που διαθέτει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση των σχολείων του Jules Ferry, το τι μπόρεσε να του διδάξει ο τύπος και τα κλισέ που ίσχυαν στη Γαλλία στις αρχές του 20ού αιώνα. Περνώντας σε ένα βαλκανικό πλαίσιο για το οποίο δεν γνωρίζει τίποτα, μακριά από τον γερμανικό εχθρό που πιστεύει ότι ξέρει, βιώνει μια βαθιά κρίση ταυτότητας σε σχέση με την κατάσταση που του επιβάλλεται και στην οποία πρέπει να προσαρμοστεί. Το βασικό θεμέλιο είναι το χάσμα ανάμεσα σε ένα όραμα – λάθος - των προβλημάτων και των βαλκανικών λαών και τις πραγματικότητες που εντοπίζονται επιτόπου.

[fr] Les questions que se pose le soldat Louis Cadoux en arrivant au camp de Zeitenlik1 reflètent parfaitement ce que se demande la majorité des soldats qui souffrent en Macédoine. L'insuffisance de la préparation à un conflit lointain, mené contre des adversaires inattendus et bien équipés, est le caractère essentiel des campagnes de Gallipoli et de Macédoine. En partant pour l'Orient, les soldats français se sentent détournés de leur fonction officielle qui est de vaincre l'Allemagne, fonction à laquelle ils ont été largement conditionnés. Le combattant de l'armée d'Orient est un jeune homme qui est nanti de l'éducation primaire des écoles Jules Ferry, de ce que la presse a pu lui apprendre et des clichés en vigueur dans la France du début du xxe siècle. Jeté dans un contexte balkanique dont il ignore tout, loin de l'ennemi allemand qu'il croit connaître, il vit une profonde crise d'identité par rapport à la situation qui s'impose à lui et à laquelle il doit s'adapter. Le fondement essentiel en est le décalage entre une vision – erronée – des problèmes et des peuples balkaniques, et les réalités trouvées sur place.