BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[en] With an heuristic perspective, this article compares two periods which were both burdened by a major catastrophe from the recent past – a catastrophe that was discussed and integrated into the world which followed after. Both these periods were marked by the emergence and the creation of two memories: the memory of 16th and 17th century wars, more precisely the memory of the European wars of religion which haunted the minds and texts dating from the first part of the 17th century, and the memory concerning the Second World War and the Auschwitz catastrophe, which continues to affect our present time. Through the means of theatre, these two "after" periods attempted to express the catastrophe and the violence, to depict them and thereby to reflect upon them. By considering this parallel, it becomes clear that theatre, through the questions it raised, the set it created and the forms it put forth, was reacting not only to the catastrophes that happened, but also to the ways in which authorities and public opinion handled the possible memory of the events, or the necessity of forgetting (for future harmony). From then on, theatrical productions oscillated between a duty to remember and a duty to forget, between the necessity of reconsidering the horror and the desire to overcome it despite everything, between the impossibility of concealment in the face of the necessity of concordance. Theatre experimented with detours through other spaces, other times, through other historical fables in order to talk about what took place.

[nl] In dit heuristische artikel worden twee perioden vergeleken die allebei de last torsen van een grote, moeilijk te bevatten catastrofe uit het recente verleden – een ramp die in beide periodes besproken werd en een plaats kreeg. Het gaat hier over de opkomst en bevestiging van twee herinneringsparadigma's: die van de oorlogen van de zestiende en zeventiende eeuw, meer bepaald de godsdienstoorlogen die begin zeventiende eeuw telkens weer ter sprake werden gebracht, en de gedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog en de catastrofe van Auschwitz, die onmiskenbaar bepalend is voor ons hedendaags denken. Telkens tracht het theater de catastrofe en het geweld uit te drukken, uit te beelden en op die manier te analyseren. In het licht van de parallel wordt duidelijk dat theater, met haar vragen, haar medium en haar specifieke vorm, een antwoord biedt op de catastrofe, maar ook op de manier waarop de machthebbers of publieke opinie omgaan met een mogelijke herinnering – of een vergeten, in functie van een harmonieuze toekomst. Theater balanceert tussen de plicht om te herdenken en de plicht om te vergeten, de noodzaak om over de gruwel te spreken en om eraan voorbij te gaan, tussen de onmogelijkheid om het verleden weg te moffelen en de urgentie om samen te leven. Ze zoekt omwegen om via andere ruimtes, andere tijdskaders en andere historische ficties het verleden toch bespreekbaar te maken.
[en] This paper aims to contribute to the literature on the geography of external relations of cities. Our overall purpose thereby is to tease out some of the basic principles of alternative approaches to the study of the spatiality of urban systems in the context of economic globalization. To this end, we present an empirical analysis of the urban geography of producer service procurement by 118 of the 300 largest companies in Belgium. The main features of this urban geography of service procurement include (i) the dominance of Brussels as a service city ; (ii) the existence of overlapping urban spheres of influence ; and (iii) the presence of transaction links with foreign cities. The results of our analysis also suggest that, in addition to space- and quality-related decision factors, the intra-firm distribution of decision-making power in multinational firms equally influences the spatiality of transaction links. The relevance of these results is discussed in the context of theorizations of urban systems.

[nl] Dit artikel levert een bijdrage tot de literatuur die de geografie van externe stedelijke relaties bestudeert. Onze overkoepelende doelstelling is om enkele van de basisprincipes bloot te leggen van alternatieve benaderingen in de studie van de geografie van stedelijke systemen in de context van economische mondialisering. De empirische analyse die de basis vormt voor deze studie, bestudeert de stedelijke geografie van transactielinks tussen 118 van de de 300 grootste bedrijven in België en hun voornaamste zakenpartners voor een aantal "productieve diensten". De belangrijkste kenmerken van deze stedelijke geografie van transactielinks zijn (i) de dominantie van Brussel als dienstenstad ; (ii) de aanwezigheid van overlappende stedelijke invloedssferen ; en (iii) de aanwezigheid van transactielinks met steden in het buitenland. De resultaten van onze analyse geven ook aan dat – naast ruimte- en kwaliteitsgerelateerde beslissingsfactoren – de verdeling van beslissingsbevoegdheden binnen multinationale firma's eveneens een invloed heeft op de geografie van deze transactielinks. De relevantie van deze resultaten wordt besproken in de context van theorievorming rond stedelijke systemen.
[en] In this paper, we deconstruct how geography is organized as an academic study in the Netherlands. We consider how human and physical foci in geography are included in undergraduate and graduate curricula. As a country with a long academic history and renowned geography programmes, the minimal integration between human and physical geography that we identified is remarkable. We reflect on one high-profile societal debate to illustrate the limitations of the current way of conceptualizing geography as a degree programme: the case of human-induced earthquakes in the Dutch province of Groningen due to gas extraction. We argue that countries with academic geography education similar to the Netherlands stand to gain from embracing the integrative aspects to the field of geography. This is particularly the case when considering processes of global change that rapidly and, arguably, increasingly influence socio-spatial inequalities and livelihoods from global to local levels.

[nl] Deze paper bekijkt hoe geografie is georganiseerd als een academische studie in Nederland op Bachelor- en Masterniveau. De analyse laat zien dat de scheiding tussen sociale en fysische geografie systemisch ingebed is in het Nederlands universitair onderwijs; een opvallende observatie rekening houdend met de lange academische geschiedenis en internationale reputatie van Nederlandse universiteiten, ook wat betreft geografie. We reflecteren op het maatschappelijk debat rond aardbevingen in Groningen als gevolg van gasextractie om de beperkingen van deze onderwijsfocus te illustreren. In conclusie stellen we dat landen met een vergelijkbare academische onderwijsbenadering rond geografie baat hebben bij het omarmen van geïntegreerde sociaal-fysische elementen die de geografiediscipline kenmerken. Een dergelijke benadering is bijzonder relevant in een globaliserende wereld waarin geïntegreerde natuurlijke en maatschappelijke processen aan de basis liggen van sociaalruimtelijke ongelijkheid.
[en] Most studies on the link between the built environment and modal choice characterize and model this relationship by objectively measureable characteristics such as density and diversity. Recently, within the debate on residential self-selection, attention has also been paid to the importance of subjective influences such as the individual's perception of the built environment and his/her residential attitudes and preferences. Expanding the analysis to also include both objective and subjective characteristics at other model levels (i.e., not only stage of life characteristics but also personal lifestyles ; not only car availability but also travel attitudes, not only modal choice but also mode specific attitudes) is the purpose of this paper. To this end, a modal choice model for active leisure activities is developed using data on personal lifestyles and attitudes, collected via an Internet survey, and estimated using a path model consisting of a set of simultaneous estimated equations between observed variables. While controlling for subjective lifestyles and attitudes, the effects of the built environment and car availability on modal choice can be determined correctly and thus insights in self-selection mechanisms can be gained.

[nl] De meeste studies over de interactie tussen de bebouwde omgeving en vervoerswijzekeuze gebruiken objectief meetbare eigenschappen zoals dichtheid en diversiteit om deze relatie te modelleren en analyseren. Recent wordt tevens aandacht besteed aan het belang van subjectieve invloeden zoals de percepties en voorkeuren van het individu met betrekking tot de bebouwde omgeving. Dit gebeurde vooral binnen het debat over residentiële zelfselectie, maar zelfselectie kan ook op andere punten optreden. Daarom wordt in dit artikel de analyse uitgebreid zodat subjectieve kenmerken ook op andere niveaus van het model voorkomen (bijvoorbeeld, niet alleen levensfase maar ook leefstijl, niet alleen autobezit maar ook algemene mobiliteitsattitudes, niet alleen vervoerswijzekeuze maar ook attitudes tegenover specifieke vervoerswijzen). Daartoe is een model voor vervoerswijzekeuze voor actieve vrije­tijdsbesteding geschat. Dit model werd ontwikkeld op basis van gegevens uit een internet­enquête over persoonlijke leefstijlen en attitudes, en werd geanalyseerd met behulp van een padmodel dat bestaat uit een reeks van gelijktijdig geschatte vergelijkingen tussen de geobserveerde variabelen. De resultaten verduidelijken dat het effect van de bebouwde omgeving en autobeschikbaarheid op de vervoerswijzekeuze pas correct geïnterpreteerd kunnen worden indien men controleert voor subjectieve leefstijlen en attitudes. Daarenboven verkrijgt men inzicht in de mechanismen van zelfselectie.
[en] The contribution examines the ways in which the photographer and film director Leni Riefenstahl and Hitler's armaments minister Albert Speer perceived the Nazi past when the taboo process, or rather the "de-tabooing" process, was set up after 1945 in West Germany. In general, German political memory evolved from collective silence to progressive recognition of Germany's crimes, but Speer and Riefenstahl did not follow this evolution. Their names were banned until the 1960s, when they gained notoriety due to their "journeys". Speer went round the prison garden in circles like a man obsessed, and called this circling "a journey around the world". Riefenstahl brought back photographs from the Sudan which gave a new impetus to her career, while at the same time taking her back to the past, all the way back to the Third Reich. In Riefenstahl's view, it was not the past which cast light on the succeeding period, but the present which cast light on a past in which she saw only pure, apolitical and ahistorical beauty. Speer was more inclined to confront the past via self-questioning. But it may be asked whether in fact he too did not aim at purifying the present, and thus, like Riefenstahl, reconciling past and present under the sign of purity. "De-tabooing" thus signifies an encouragement to turn the page and file the Shoah away.

[nl] Deze bijdrage wil de manier aantonen waarop de fotograaf en regisseur Leni Riefenstahl aan de ene kant, en de architect en Hitlers wapenminister Albert Speer aan de andere kant, het naziverleden waarnemen op een moment dat de 'taboeïsatie' of liever de 'de-taboeïsatie' plaatsvind na 1945 in West-Duitsland. In tegenstelling tot de algemene evolutie van de Duitse politieke herinnering, is de situatie van de 2 acteurs geen evolutie van een collectieve stilte naar een geleidelijke erkenning van de misdaden. De namen van Speer en Riefenstahl werden verboden tot in de jaren 1960, totdat ze berucht werden vanwege hun 'reizen'. Speer loopt in cirkels rond in de tuin van de gevangenis als een bezeten persoon en noemt dit cirkelen 'een reis rond de wereld'. Wat Riefenstahl betreft, zij brengt ons foto's uit Soedan die een nieuwe impuls aan haar carrière geven, maar tegelijkertijd haar terug voeren naar het verleden, helemaal terug tot het 'Derde Rijk'. Volgens de interpretatie van Riefenstahl is het niet het verleden die de komende periode verlicht, maar het heden die de afgelopen periode verlicht, waarin ze enkel de zuivere, apolitieke en ahistorische schoonheid ziet. Speer is meer geneigd om zich met het verleden te confronteren via zelf-bevraging. Maar men zou zich de opmerking kunnen maken dat hij, net als de fotograaf, gericht is op het zuiveren van het heden, en op deze manier de combinatie van het verleden en het heden in het teken van zuivering plaatst. De 'de-taboeïsatie' betekent dus een aanmoediging om de pagina om te draaien : de Shoah kan geklasseerd worden.
[en] Considering the width of the Sonian Forest "ecotone", the forest cannot be studied as "nature" which is independent of urban dynamics. In this part of the urban area, the distribution of forms of developed land did not take place in the form of isotropic rings moving outwards from a central area represented by the Pentagon, but rather according to a second element historically tied to the latter, i.e. the forest itself. This article presents a chronological overview of the relationships between the mass of plant life referred to as "the forest" and urban forms and the lifestyle practices associated with the Brussels urban area today. It first highlights the asymmetry created by the forest during the Ancien Régime in terms of the distribution of activities and developed land. It then reviews the role played by the forest in the processes of urbanisation in the south/southeast of Brussels in the 19th and 20th centuries. Finally, it explains the impact of these interactions on the construction of the forest landscape and on its management, before taking a stance with respect to how the forest should be dealt with today.

[nl] In de "ecotoon" van het Zoniënwoudmassief, is het niet aangewezen om het woud te bekijken als een "natuur" die onafhankelijk is van de stedelijke dynamiek. In dit deel van de agglomeratie gebeuren het optrekken van constructievormen niet volgens isotrope cirkels rondom een enig centrum gevormd door de Vijfhoek. Die ontwikkeling werd ook beïnvloed door een tweede element waaraan de Vijfhoek historisch verbonden is: het woud zelf. Dit artikel geeft een chronologisch overzicht van de invloeden die er waren tussen het woud en de stedelijke vormen en de woonpraktijken die vandaag geassocieerd worden met de Brusselse agglomeratie. Ten eerste werpt het artikel een licht op de asymmetrie in de activiteiten en de constructies die het woud in het Ancien Régime teweeg bracht. Daarna wordt de balans opgemaakt van de rol die het woudmassief speelde in het verstedelijkingsproces in het zuidzuidoosten van Brussel in de 19e en 20e eeuw. Tot slot verduidelijkt het artikel de impact van die interacties op de opbouw van het woudlandschap en op het beheer ervan, om af te sluiten met een stellingname over de manier waarop het woud vandaag benaderd moet worden.
[en] In this article I argue that the notable memory boom about the Armenian genocide since the 2000s in Turkey has diverted the attention away from the importance of formal genocide acknowledgement; in addition, the responsibility of genocide denial is assigned to the Turkish State only. Looking at the memory frames in the current public discourse in Turkey, however, in qualitative terms there is more of a continuity than a rupture in denialist discourse patterns. Most importantly, the increased public talk about the Armenian genocide serves as a key argument in the Turkish State's denialist program, where it argues that the "Armenian issue" is not a taboo topic in Turkey anymore. Taking into consideration that the engagement of Turkish civil society has garnered much – if not most – attention in Turkey and internationally, I believe it is essential to focus on the needs and the claims of the victims, rather than making the emergence of a strong civil society in Turkey an end in itself.

[nl] In dit artikel stel ik dat er sinds 2000 weliswaar sprake is van een 'memory boom' over de Armeense genocide in Turkije, maar dat die de aandacht heeft afgeleid van het belang van een formele erkenning van de genocide. Bovendien wordt alleen de Turkse staat verantwoordelijk gehouden voor het negationistische discours. Wanneer we kijken naar de herinneringskaders die het huidige publieke discours in Turkije structureren, merken we dat er kwalitatief gezien eerder sprake is van een continuïteit dan van een breuk in het gebruik van ontkenningspatronen. Meer nog, het feit dat men vandaag openlijk de Armeense genocide bespreekt, wordt door de Turkse staat precies uitgebuit, verdraaid en ingezet in haar programma van ontkenning: de 'Armeense kwestie' is immers geen taboe meer in Turkije. Het engagement van de Turkse burgermaatschappij heeft zowel nationaal als internationaal veel aandacht getrokken, maar eerder dan te focussen op de opbouw van een sterk maatschappelijk middenveld in Turkije, lijkt het mij essentiëler om in te gaan op de noden en vragen van de slachtoffers.
[en] Recently, retail planning policy in the Netherlands has become much more liberal, probably stimulating the development of new (types of) out-of-town retail centres. This raises the question whether these new out-of-town retail centres will threaten existing retail centres. The purpose of this paper is to present a method to assess the likely effects of new peripheral retail centres on existing retail structures.The method is based on the stated choice approach. Different realizations of an imaginary peripheral mega shopping centre are presented to respondents. The respondents have to estimate the number of times each existing shopping centre and the new imaginary peripheral centre would have been visited if the imaginary centre had existed. The following variables were used to define the imaginary peripheral retail centre: supply of six branches, distance from home to the peripheral centre, price-product quality ratio, design and ambiance, and entertainment. The results show that depending on its characteristics, a peripheral mega centre can have severe impact on existing shopping centres.

[nl] Onlangs is het Nederlandse beleid ten aanzien van het ontwikkelen van perifere winkelcentra aanzienlijk versoepeld. Men maakt zich zorgen over de mogelijke gevolgen hiervan voor de bestaande winkelcentra. Het doel van deze studie is een methode te presenteren waarmee de gevolgen van nieuwe perifere winkelcentra ingeschat kunnen worden.De methode is gebaseerd op de "stated choice" benadering. Respondenten krijgen verschillende realisaties van denkbeeldige perifere winkelcentra voorgelegd. Voor elk denkbeeldig perifeer winkelcentrum dienen ze aan te geven hoe vaak ze dit centrum en elk bestaand centrum zouden bezoeken indien het denkbeeldige centrum zou bestaan. De kenmerken van de denkbeeldige centra zijn bepaald aan de hand van de volgende variabelen : aanbod (zes branches), afstand van woning tot centrum, prijs-kwaliteit verhouding, ontwerp en sfeer, vermaak. De resultaten geven aan dat, afhankelijk van de kenmerken, het perifere winkelcentrum aanzienlijke gevolgen kan hebben voor de bestaande winkelcentra.
[en] Theorising on politics of scale falls in two general categories: class-theoretical (actor-) and capital-theoretical or structural approaches. We discuss how notions of "path-dependency" and "critical conjunctures" can serve as a means to transcend the discrepancies between both approaches. Our analysis of the emergence of an urban policy in Flanders, Belgium shows how a path-dependent development of anti-urban politics was interrupted and changed into a deliberately urban focus when political stability was threatened by the sudden electoral successes of the extreme-right party Vlaams Blok in Flanders. Actors concerned with the fate of disadvantaged neighbourhoods grabbed this chance to build up power at the regional (Flemish) level and managed to influence form and content of the established urban policy. By imposing a top-down approach, they equally strengthened their position at the local level. New developments in 1999 have diminished their power at the regional level, but at the local level, their institutional materialisations now seem to constitute a new element of path dependency in many municipalities.

[nl] Theorieën over schaalpolitiek zijn in te delen in twee categorieën: klasse-theoretische of actorbenaderingen en kapitaal-theoretische of structuurbenaderingen. In dit artikel betogen we dat concepten als padafhankelijkheid en crisissituaties een brug kunnen vormen tussen beide benaderingen. In een analyse van het ontstaan van stedelijk beleid in Vlaanderen gaan we na hoe een padafhankelijke ontwikkeling van anti-stedelijk beleid werd onderbroken en omsloeg in een nadrukkelijke aandacht voor steden onder politieke druk van de extreem-rechtse partij Vlaams Blok in Vlaanderen. Maatschappelijke actoren met oog voor achtergestelde buurten grepen deze kans om macht op te bouwen op regionaal (Vlaams) niveau en slaagden erin vorm en inhoud van het zich vormende stedelijk beleid te beinvloeden. Door een sterke controle uit te oefenen vanop Vlaams niveau konden ze ook hun positie versterken op lokaal niveau. Nieuwe ontwikkelingen in 1999 ondergroeven evenwel hun machtspositie op regionaal niveau. In verschillende gemeenten lijken hun institutionele materialisaties echter een nieuwe vorm van padafhankelijkheid te vormen.
[en] The Coins and Medals Department of KBR, Royal Library of Belgium includes a beautiful silver snuffbox with an engraved mother-of-pearl lid and base. This short article describes the use of snuff boxes in the past and places the snuffbox of the Royal Library of Belgium within this context. It then discusses the inspiration for the scenes on the lid and base. On the basis of the inscription Norbertus Heÿlbroueck fecit and comparisons with similar snuff boxes, the article also examines whether Norbertus Heylbouck is the possible engraver of this snuffbox.

[nl] De collectie Munten en Penningen van KBR bevat een prachtige zilveren snuifdoos met een gegraveerde parelmoeren deksel en bodem. Dit kort artikel beschrijft het gebruik van snuifdozen in het verleden en plaatst de snuifdoos van KBR binnen deze context. Vervolgens wordt de inspiratie voor de taferelen op het deksel en de bodem besproken. Op basis van het opschrift Norbertus Heÿlbroueck fecit en vergelijkingen met gelijkaardige snuifdozen onderzoekt het artikel eveneens of Norbertus Heylbrouck de mogelijke graveur is van deze snuifdoos.