[en] Introduction: The diaphragm is known as the main muscle when breathing, and plays a vital role, providing the exchange of gases. Besides its role when breathing, the diaphragm has a great influence over the statics and dynamics of the body. It´s therefore, one of the capital muscles of the human being, directly and indirectly influencing over many anatomical regions and the associated dysfunctions. Physiotherapy has multiple tools to approach this musculature, among which we find manual therapy, which provides low-cost, safe and effective techniques, that can substantially contribute to improve people's quality of life. Objective: To determine the short-term effects of manual therapy techniques on the diaphragm of young adults with a limited foward trunk flexion test, using ultrasonography, spirometry and a sit and reach test. Material and methods: We propose the development of a parallel randomised and controlled clinical trial, with a blinded explorer, to evaluate the short-term effects of manual therapy techniques on the diaphragm, in a sample of students of the University of A Coruña aged between 18 and 25 years, with limits in a foward trunk flexion test. An initial evaluation will be done and a further assessment after the intervention, consisting on the analysis of the diaphragmatic funcionality by ultrasonography, measurement of the variations in spirometry parameters, and quantification of changes in flexibility observed in the sit and reach test. Expected results: A pilot study is done on a sample of 12 people, analysing some of the variables proposed in this research project. We can observe an improvement in flexibility in the sit and reach test, both in the control group and in the intervention group, being much more outstanding in the treatment group, although we didn´t find significant differences between groups. With regard to diaphragmatic excursion, a significant improvement was observed in the intervention group while it remained constant in the control group. Finally, the speed of diaphragmatic contraction remains unchanged.

[gl] Introdución: O diafragma é coñecido como o músculo principal da respiración e desempeña un papel vital, propiciando o intercambio de gases. Ademais do seu papel na respiración, o diafragma ten gran influencia na estática e dinámica do corpo. É, por tanto, un dos músculos capitais do ser humano, influíndo de forma directa e indirecta sobre diversas rexións anatómicas e as disfuncións que poden levar asociadas. A Fisioterapia conta con múltiples ferramentas para a abordaxe desta musculatura, entre as que se encontra a terapia manual, que proporciona técnicas de baixo custo, seguras e efectivas, que poden contribuír de forma substancial á mellora da calidade de vida das persoas. Obxectivo: Determinar os efectos a curto prazo que producen as técnicas de terapia manual sobre o diafragma en adultos xoves con limitacións na proba de flexión anterior de tronco mediante ecografía, espirometría y "sit and reach test". Material e métodos: Proponse o desenvolvemento dun ensaio clínico controlado e aleatorizado en paralelo, con explorador cego, para avaliar os efecto a curto prazo que producen as técnicas de terapia manual sobre o diafragma, nunha mostra de estudante da Universidade da Coruña con idades comprendidas entre os 18 e os 25 años, que presentan una limitación na execución da proba de flexión anterior de tronco. Realízase una avaliación inicial e una reavaliación tras a intervención, consistente na análise da funcionalidade diafragmática mediante ecografía, medición das variacións nos parámetros de espirometría e cuantificación dos cambios de flexibilidade observados no "sit and reach test". Resultados previstos: Realízase un estudo piloto nunha mostra de 12 suxeitos analizando algunhas das variables propostas neste proxecto de investigación. Obsérvase unha mellora da flexibilidade na proba "sit and reach", tanto no grupo control coma no grupo intervención, sendo moito máis pronunciada no grupo de tratamento, aínda que sen encontrar diferenzas significativas entre grupos. Respecto á excursión do diafragma, apreciase unha mellora significativa no grupo de intervención, mentres que se mantén constante no grupo control. Finalmente, a velocidade de contracción diafragmática non sofre variacións.