BSC-LT/ACAData huggingface dataset:
[el] Η βέλτιστη τεχνική για τον καθορισμό της χημικής σύνθεσης αρχαιολογικών πορφυρών χρωστικών ουσιών και βαφών από μαλάκια είναι η μέθοδος της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης. Η τεχνική αυτή έχει εφαρμοστεί για την ποιοτική και ποσοτική ανάλυση πορφυρών χρωστικών ουσιών που προέρχονται από διάφορα μεσογειακά μαλάκια Muricidae, που είναι ευρέως γνωστά ως murex. Τα αποτελέσματα σε σύγχρονες και αρχαιολογικές πορφυρές βαφές δείχνουν ότι οι χρωστικές ουσίες στα δείγματα αυτά ανήκουν σε τρία συσχετιζόμενα χημικά σύνολα: τα σχετικά με τη βαθυγάλανη, την ερυθρή και την κόκκινη βαφή. Οι ανακαλύψεις σε αρχαιολογικά αντικείμενα από την αρχαία Εγγύς Ανατολή που έγιναν σε αυτό το εργαστήριο περιλαμβάνουν: την αποκωδικοποίηση της αρχαίας βέλτισης μεθόδου για την πορφυρή βαφή· την ανίχνευση πορφυράς χρωστικής ουσίας πάνω σε ένα μαρμάρινο αγγείο του βασιλιά Δαρείου Α΄ ηλικίας 2500 ετών· την ταύτιση των βιβλικών βαφών Αργκαμάν και Τεκελέτ, ηλικίας 2000 ετών, από τη Μάσαδα.

[fr] La meilleure méthode pour déterminer la composition chimique des pigments et des teintures archéologiques pourpres issus de mollusques est la chromatographie en phase liquide haute performance. On a utilisé cette technique pour l'analyse qualitative et quantitative des différents éléments constituant la signature de la pourpre extraite des différentes variétés de mollusques du type Muricidae rencontrées en Méditerranée, plus communément connues sous le nom de Murex. Les résultats montrent que les colorants rentrant dans la composition de la pourpre appartiennent à trois classes chimiques : les indigoïdes, les indirubinoïdes et les isatinoïdes. Au nombre des découvertes réalisées par notre laboratoire sur des objets archéologiques provenant du Proche-Orient, on retiendra la mise en évidence du procédé antique optimal pour obtenir la teinte pourpre ; la découverte d'un pigment pourpre sur une jarre royale de marbre vieille de 2500 ans et datant de l'époque du roi perse Darius Ier ; l'identification de l'Argaman et du Tekhelet bibliques vieux de 2000 ans et provenant de Masada.
[el] Οι μουσουλνάνοι της Δυτικής Θράκης και οι 'Ελληνες-ορθόδοξοι της Κωνσταντινόπολης απαλλάχτηκαν από την αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών που αποφασίστηκε στη Λωζάννη το Ιανουάριο 1923 -με αργότερα τους Ρωμιούς της 'Ιμβρου και της Τενέδου. Βρέθηκαν σε μια δύσκολη κατάσταση αφού η αμοιβαιότητα που υποτίθεται από το άρθρο 45 της συνθήκης έγινε κάποτε μία ευκαιρία για αντιποίνες αφού οι δύο μειονότητες, ενισχυμένες στα χαρακτηριστικά τους, κρίθηκαν ενοχλητικές επειδή η αφομοίωσή τους ήταν αδύνατη σε δύο κράτη για τα οποία η αφομοίωση ήταν ο μόνος δρόμος προς την ενσωμάτωση. 'Ετσι πολλά μέτρα πάρθηκαν και στην Ελλάδα και στην Τουρκία, που όλα τους είχαν για σκοπό την μείωση της δημογραφικής, οικονομικής και πολιτισμικής ζωηκότητας των δύο μειονοτήτων. 'Ομως η πρόσφατη βελτίωση των ελληνο-τουρκικών σχεσέων και το καινούργιο ευρωπαϊκό πλαίσιο φέρνουν πραγματική αλλαγή στην γενική ατμόσφαιρα.

[fr] La Convention d'échange des populations grecques et turques signée le 30 janvier 1923 à Lausanne exclut de l'obligation les musulmans originaires de Thrace occidentale et les orthodoxes grecs de la ville de Constantinople, puis ceux des îles d'Imbros et Ténédos. La situation ainsi créée est à l'origine de difficultés pour les populations concernées, car la réciprocité induite par l'article 45 se transforme parfois en politique de représailles et parce que, confortées dans leur particularisme, ces minorités, jugées inassimilables, deviennent encombrantes dans deux États qui se construisent sur le principe d'un strict État-nation où intégrer, c'est assimiler. Ainsi s'expliquent les mesures prises dans les deux pays qui, dans un contexte différent, visent cependant toutes à réduire la vitalité démographique, économique et culturelle des minorités concernées ; cependant l'actuelle détente gréco-turque et l'insertion dans un cadre européen semblent pouvoir faire évoluer les données.
[el] Πώς ο γαλλικός τύπος παρουσίασε την δύναμη της Ορθοδοξίας στην Ελλάδα και τις σχέσεις της με το Κράτος από το 1995 ; Μία λεπτομερή μελέτη τριών εφημερίδων και ενός εβδομιαίου περιοδικού δείχνει ότι παρόλο που οι στάσεις των διαφέρουν πολύ σε άλλα θέματα, όλες δείχνουν την ίδια ακατανοησία, η λαϊκή Γαλλία δεν καταλαβαίνει πώς η Ορθοδοξία μπορεί να κρατάει τόσο ισχυρή θέση στην Ελλάδα. Οι εφημερίδες, κάνοντας κριτικές, δίνουν λεπτομέρειες για τη δύναμή της και χαίρονται όταν βλέπουν τα προνόμοιά της να λιγοστεύουν σταδιακά και αναρωτιούνται πώς μπορεί μια χώρα να είναι ταυτόχρονα ορθόδοξη και ευρωπαία.

[fr] Comment la presse française présente-t-elle depuis 1995 la présence de l'orthodoxie en Grèce, ses rapports avec l'État ? L'étude détaillée de trois quotidiens et d'un hebdomadaire montre que, malgré des positions fort différentes sur d'autres sujets, tous reflètent une incompréhension de base : la France laïque ne comprend pas, ou mal, que l'orthodoxie puisse occuper une aussi large place dans ce pays. Elle détaille donc cette puissance pour la critiquer, se réjouit de voir peu à peu grignoter les privilèges de l'orthodoxie et se demande si on peut être à la fois " orthodoxe " et " européen ".
[el] Μεταξύ του 1463 και του 1718, επτά πολέμοι αντιτάχθηκαν τη Βενετία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Κρήτη βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτών των συγκρούσεων και η τελική ήττα της Γαληνότατης θα την κάνει να περάσει για αρκετούς αιώνες υπό οθωμανικό έλεγχο. Το κεφάλαιο αυτό επιχειρεί να περιγράψει εν συντομία τη σχέση της Βενετίας με τους Τούρκους πριν από το 1463, τους πρώτους Βενετο-τουρκικούς πολέμους και πιο συγκεκριμένα τους τελευταίους δύο που σφράγισαν την τύχη της Κρήτης. Δείχνει επίσης τις συνέπειες που συνεπάγεται η μόνιμη απειλή, ακόμη και σε ψευδο ειρηνικό χρόνο, για τη ζωή των Κρητικών και την πολιτική της Βενετίας στο νησί.

[fr] Entre 1463 et 1718, sept guerres ont opposé Venise à l'Empire ottoman. La Crète se trouve aux premières loges dans ces conflits et la défaite définitive de la Sérénissime la fera passer pour plusieurs siècles sous contrôle ottoman. Ce chapitre tente de décrire brièvement les rapports entre Venise et les Turcs avant 1463, les premières guerres vénéto‑turques et, plus précisément les deux dernières qui scellent le sort de la Crète. On y voit également les conséquences que la menace permanente, même en pseudo temps de paix, entraîne pour la vie des Crétois et la politique de Venise dans l'île.
[el] Οι Κρήτες έζησαν σχεδόν πέντε αιώνες υπό βενετική κυριαρχία, από τις αρχές του 13ου αιώνα έως τα μέσα του 17ου αιώνα. Ήταν μια πραγματική επιχείρηση αποικισμού: μια ξένη και μακρινή χώρα προσγειώνεται, συγκεντρώνει την εξουσία, αναλαμβάνει για τον εαυτό της τα καλύτερα εδάφη που διανέμει στους αποίκους της, καθιερώνει τη διοίκησή της, τους κανόνες, τους φόρους, τη δικαιοσύνη, τη θρησκεία, τις κοινωνικές του διαιρέσεις, τις οικονομικές της αρχές ... προς όφελός της. Ένα συγκεντρωτικό σύστημα, ελεγχόμενο, αλλά ικανό να εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου, έχοντας επίγνωση της πραγματικότητας. Αυτό είναι το θέμα των πρώτων κεφαλαίων. Πρόκειται επίσης για μια εξαιρετική ανθρώπινη εμπειρία συνύπαρξης μεταξύ δύο πληθυσμών, όπου και οι δύο ταυτότητες έχουν επαφές και βεβαιώνονται ταυτόχρονα. Οι Κρητικοί δεν αποδέχτηκαν ποτέ την κυριαρχία της Βενετίας, το αποδεικνύουν σχεδόν τριάντα εξεγέρσεις και οι Βενετοί μέχρι το τέλος της παρουσίας τους δεν εμπιστεύονται ποτέ τους Κρητικούς και δεν τους δίνουν όπλα για την άμυνα του νησιού. Παρ 'όλα αυτά, οι πληθυσμοί τρίβουν τους ώμους τους, πραγματοποιούνται μικτές γάμοι, εκκλησίες ανοιχτές και στις δύο λατρείες και πολιτιστικές επαφές πολλαπλασιάζονται. Έτσι θα γεννηθεί η Κρητική Αναγέννηση, μοναδική καλλιτεχνική ανθοφορία. Μήπως οι άποικοι, πάντοτε μία μειονότητα, εξακολουθούν να είναι "άποικοι" μετά από αρκετούς αιώνες; Η Κρήτη, μετά τη Βενετία, είναι διαφορετική; Αυτά τα φαινόμενα που επηρεάζουν την ανθρώπινη όψη του θέματος αποτελούν το δεύτερο μέρος του βιβλίου, το οποίο μπορεί να κλείσει μόνο με την τουρκική κατάκτηση.

[fr] Les Crétois ont vécu près de cinq siècles sous domination vénitienne, du début du xiiie siècle au milieu du xviie. Ce fut une véritable entreprise de colonisation : un pays étranger et lointain débarque, prend le pouvoir, s'arroge les meilleures terres qu'il distribue à ses colons, établit son administration ses règles, ses impôts, sa justice, sa religion, sa langue, ses divisions sociales, ses principes économiques... à son avantage. Un système centralisé, contrôlé, mais capable d'évoluer au fil du temps en prenant conscience des réalités. C'est l'objet des premiers chapitres. C'est aussi une expérience humaine exceptionnelle de coexistence entre deux populations, où à la fois s'affirment et se mêlent les identités. Les Crétois n'ont jamais réellement accepté la domination, près de trente révoltes le prouvent, et les Vénitiens jusqu'au bout se méfient d'eux et refusent de leur confier des armes pour la défense de l'île. Néanmoins, les populations se côtoient, des mariages mixtes ont lieu, des églises s'ouvrent aux deux cultes, et les contacts culturels se multiplient ; c'est ainsi que naîtra la Renaissance crétoise, floraison artistique unique. Les colons, toujours minoritaires, sont‑ils encore des " colons " au bout de plusieurs siècles ? La Crète, après Venise, est‑elle différente ? Ces phénomènes qui touchent à l'humain forment la seconde partie du livre, qui ne peut que se clore sur la conquête turque.
[el] Μια από τις κύριες έννοιας που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε την ελληνική αντίληψη για τα χρώματα είναι αυτή της ποικιλίας. Παραπέμπει σε μια ποικιλοχρωμία που προκύπτει από το συνδυασμό υλικών με αντιθετική υφή, αντιθετικών υλών και χρωμάτων και που λαμβάνει διάφορες μορφές. Μια από αυτές είναι και ο συνδυασμός του χρυσού και της πορφύρας, για τη δημιουργία υπέροχων στολιδιών. Η μελέτη αυτή εξετάζει τα πλαίσια μέσα στα οποία συνδυάζονται αυτές οι δύο χρωματικές ύλες, τις οποίες οι Έλληνες εκτιμούσαν ιδιαίτερα, καθώς και τη σημασία αυτής της ποικιλομορφίας, που αποτελεί ταυτόχρονα σύμβολο υπεροχής. Για το λόγο αυτό εξετάζονται δύο περιπτώσεις. Από τη μια το βιβλίο ΧΙΙ του Αθηναίου, που είναι αφιερωμένο στην ευχαρίστηση, επιτρέπει να εξερευνήσουμε τη σχέση που διατηρεί το ζεύγος χρυσός-πορφύρα με την τρυφή, την πολυτέλεια, στην κοινωνική και πολιτική της διάσταση. Από την άλλη, οι επιγραφές που σχετίζονται με ιερά φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στην εξύμνηση των θεών και στην έκφραση ευσέβειας.

[fr] L'une des notions-clefs permettant de pénétrer au sein de l'imaginaire grec de la couleur est celle de poikilia. Elle renvoie à une bigarrure générée par l'alliance de matières, de textures et de couleurs contrastées et prend de multiples formes. L'assemblage de l'or et de la pourpre, pour composer des parures somptueuses, en est une. L'étude se propose d'analyser les contextes dans lesquels ces deux matières colorées particulièrement valorisées par les Grecs se trouvent associées, et la signification que revêt alors cette bigarrure de l'excellence. Pour ce faire, deux dossiers principaux sont examinés. D'une part, le livre XII d'Athénée, consacré au plaisir, permet d'explorer la relation que le couple or-pourpre entretient avec la truphè, le luxe, dans sa dimension sociale et politique. D'autre part, la documentation épigraphique liée aux sanctuaires met en lumière la façon dont il contribue à la glorification des dieux et aux manifestations de l'eusebeia.
[el] Τα νεολιθικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα από χώµα στο Ντικιλί Τας, διατηρούµενα επί το πλείστον ως σπαράγµατα στερεοποιηµένα από την φωτιά, αποτέλεσαν αντικείµενο µιας µορφο-τεχνολογικής συστηµατικής µελέτης, στο πλαίσιο του δεύτερου προγράµµατος ερευνών (1986-2000). Η προσέγγιση αποτελεί τµήµα µιας γενικότερης προβληµατικής, στόχος της οποίας είναι η αναπαράσταση της νεολιθικής οικίας ως τεχνικού συστήµατος. Μιας από τις καινοτοµίες της είναι η συστηµατική χρήση της πειραµατικής αρχαιολογίας, µε σκοπό την επιβεβαίωση των ερµηνευτικών υπόθεσεων και την δηµιουργία συλλογών αναφοράς. Τα αποτελέσµατα που προέκυψαν παρέχουν έναν πλούτο πληροφοριών σχετικά µε τα συστατικά και την προετοιµασία του πηλού κτισίµατος, ιδιαίτερα όσον αφορά στην προτίµηση της φλούδας δηµητριακών ως φυτικής πρόσµιξης. Φωτίζουν τεχνικές κατασκευής ελάχιστα τεκµηριωµένες για την περίοδο αυτή, όπως η κατασκευή τοίχων µε χρήση πηλού κτισίµατος επάνω σε σκελετό από παρατεταγµένους πασσάλους, η κατασκευή της θόλου των οικιακών φούρνων µε επάλληλες κουλούρες και η παρουσία αποθηκευτικών σιρών µε τη µορφή επιχρισµένων καλαθιών σφραγισµένων µε πήλινο πώµα.

[fr] À Dikili Tash, les vestiges architecturaux néolithiques en terre à bâtir, le plus souvent préservés sous la forme de fragments brûlés, ont fait l'objet d'une étude morpho-technologique systématique dans le cadre du deuxième programme de recherches (1986-2000). La démarche s'inscrit dans une problématique plus générale, dont l'objectif est de reconstituer la maison néolithique en tant que système technique. Une de ses originalités est de recourir systématiquement aux expérimentations pour valider les hypothèses d'interprétation et mettre au point plusieurs référentiels. Les résultats obtenus apportent une multitude d'informations sur la nature des composants de la terre à bâtir et sa préparation, en particulier sur le choix privilégié de la balle comme dégraissant végétal. Ils mettent en évidence des techniques de construction peu attestées pour cette période, comme la construction des murs en torchis sur poteaux jointifs, des voûtes de four par empilement de colombins et des silos sous forme de corbeilles enduites scellées par une chape de terre à bâtir.
[el] Το άρθρο αυτό επανεξετάζει το άγαλµα της "θεάς µε το φίδι", που ανακαλύφθηκε µε τη βάση του κοντά στα Προπύλαια του ιερού του Απόλλωνα στη Δήλο. Στόχος του είναι να ελέγξει, µέσω της µελέτης της βάσης και της τεχνικής στήριξης, που είναι και οι δύο σπάνιες, την υπόθεση σύµφωνα µε την οποία πρόκειται για ακριβές ή τροποποιηµένο αντίγραφο της χάλκινης Αθηνάς Υγείας, που φιλοτεχνήθηκε από τον Πύρρο και ανεγέρθηκε µπροστά στα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών τη δεκαετία του 430 π.Χ. Τελικά, πρέπει να επανεξεταστεί η ευρέως αποδεκτή σήµερα ιδέα ενός προγράµµατος πλαστικής που αναπαράγει στη Δήλο τη διαρρύθµιση της εισόδου της Ακρόπολης και που προοριζόταν να τονίσει την αθηναϊκή κυριαρχία στο ιερό κατά την κλασική εποχή.

[fr] Cet article reprend le dossier de la statue dite de la " déesse au serpent ", découverte avec sa base non loin des Propylées du sanctuaire d'Apollon à Délos. Son propos est de remettre en cause, à travers l'examen de la base et de la technique de fixation, toutes deux exceptionnelles, l'hypothèse selon laquelle il s'agirait d'une copie ou d'une adaptation de l'Athéna Hygieia en bronze, réalisée par Pyrrhos et érigée devant les Propylées de l'Acropole d'Athènes dans les années 430 av. J.‑C. C'est en fin de compte l'idée, largement acceptée aujourd'hui, d'un programme sculpté reproduisant à Délos l'aménagement de l'entrée de l'Acropole et destiné à manifester la domination athénienne sur le sanctuaire à l'époque classique, qui doit être revue.
[el] Οι γλωσσικές κατηγοριοποιήσεις δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από τις διάφορες κατηγορίες που αντικειμενικά χαρακτηρίζουν τον κόσμο που μας περιβάλλει, αλλά κι από τη μεταφορική και μετωνυμική διάρθρωση που καθορίζει τον τρόπο που ο ομιλητής αντιλαμβάνεται και κωδικοποιεί τα διαφόρων ειδών ερεθίσματα. Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται δύο τύποι δεδομένων : αφενός, οι εγγραφές στο Αντίστροφο Λεξικό της Νέας Ελληνικής (Αναστασιάδη-Συμεωνίδη, 2002/2008) που περιέχουν το λεξικό μόρφημα –φάγος, π.χ. οικοπεδοφάγος, κι αφετέρου οι νεολογισμοί που εμφανίζονται στα ψηφιακά και παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης κατά την περίοδο 2013-2015, π.χ. συνταξιοφάγος. Τα δεδομένα καταδεικνύουν την αξιοσημείωτη παραγωγικότητα του σχηματισμού σε –φάγος καθώς και τη στενή σχέση μεταξύ της ερμηνείας των μονάδων αυτών σε σημασιολογικό επίπεδο και των νοητικών μεταφορών που συνδέονται με το ρήμα τρώγω/φάγω. Ένα από τα συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι η ΝΕ διανύει περίοδο λεξικολογικής αλλαγής, συνακόλουθη με τις κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές που επιφέρει η κρίση.

[fr] Les catégorisations linguistiques ne dépendant pas uniquement des distinctions qui existent dans le monde, mais aussi de la structuration métaphorique et métonymique de nos perceptions du monde. Dans cette étude, deux types de données sont examinées : les inscriptions des synthèmes en –φάγος du Dictionnaire inverse du Grec Moderne (Anastassiadis‑Symeonidis, 2002/2008), par exemple οικοπεδοφάγος " mangeur de terrain ", ainsi que des néologismes trouvés dans les médias traditionnels et numériques durant la période 2013-2015, comme par exemple συνταξιοφάγος " mangeur de pensions ". La productivité importante de la formation ainsi que le lien entre l'interprétation de ces unités sur le plan sémantique et les métaphores conceptuelles liées au verbe τρώγω/φάγω, sont démontrés. La conclusion porte sur le constat que le grec moderne est actuellement dans une période de changement lexicologique, en concordance avec les changements socio-économiques qui affectent le pays depuis le début de la crise.
[el] Η συνολική αναθεώρηση των επιγραφών της Θάσου µε στόχο την σύνταξη ενός corpus µάς επιτρέπει να βελτιώσουµε και να διορθώσουµε είκοσι περίπου ονόµατα ατόµων που αναφέρονται στους καταλόγους αρχόντων και θεωρών και σε επιτύµβιες επιγραφές· προστίθενται και τρία ονόµατα που αναφέρονται στις Επιδηµίες του Ιπποκράτη. Παρουσιάζονται µερικά καινούργια ανθρωπωνύµια και µερικά λανθασµένα ονόµατα απορρίπτονται. Η προσωπογραφική ανάλυση µάς επιτρέπει εξάλλου να χρονολογήσουµε τα άτοµα αυτά µε σχετική ακρίβεια, από τον 7ο έως και τον 1ο αι. π.Χ., και να αναπαραστήσουµε τους οικογενειακούς δεσµούς µεταξύ τους.

[fr] La révision générale des inscriptions de Thasos en vue de la préparation d'un Corpus permet d'améliorer ou de corriger la lecture d'une vingtaine de noms d'individus apparaissant dans les listes d'archontes et de théores et dans des épitaphes ; y sont adjoints trois noms figurant dans les Épidémies d'Hippocrate. Plusieurs anthroponymes nouveaux sont présentés ; quelques fantômes sont éliminés. L'analyse prosopographique permet en outre de situer ces individus assez précisément dans le temps, entre le viie s. et le ier s. av. J.‑C., et de reconstituer entre eux des liens de parenté.
[el] Αυτό το άρθρο παρουσιάζει την ευρωπαϊκη πολιτική – ευρωπαϊκές περιφερειακές πρωτοβουλίες – στο μείζων Καύκασο ανάλογα με τις πρόσφατες εξελίξεις της αρχής του 21ου αιώνα. Γεωπολιτικά και γεωοικονομικά ενδιαφέροντα στο σύστημα των σχέσεων ΗΠΑ‑ΕΕ‑Ρωσσία, ΗΠΑ‑Ρωσσία, αποτελούν το αντικείμενο της έρευνας στην εξεταζόμενη περιοχή (Νοτιοανατολική Ευρώπη, Εύξεινος Πόντος) μέσω του πρίσματος μίας ρεαλιστικής προσέγγισης στο πλαίσιο της διεθνούς πολιτικής οικονομίας.

[fr] Cet article étudie la politique européenne – initiatives régionales – dans la région élargie du Caucase au vu des évolutions qui ont lieu au début du xxie siècle.Les intérêts géopolitiques et géoéconomiques dans le système de relations Union Européenne‑EU, UE.‑Fédération de Russie, EU‑Fédération de Russie constituent l'objet de la recherche dans la région examinée (Europe du Sud‑Est, Mer Noire) à travers le prisme de l'approche réaliste dans le cadre de l'économie politique internationale.
[el] Οι ανασκαφές του 2013 στον τοµέα 6 του Ντικιλί Τας έφεραν στο φως µια νέα φάση κατοίκησης. Βρέθηκαν δύο λάκκοι και το γύρω τους δάπεδο, σε ενδιάµεση στρωµατογραφική θέση ανάµεσα στο στρώµα καταστροφής του τέλους της Νεότερης Νεολιθικής και τις πρώτες κατασκευές της Πρώιµης Εποχής Χαλκού. Ανάµεσα στα περίπου 80 αγγεία και όστρακα που συγκεντρώθηκαν από την επίχωση, πολλά έχουν παράλληλα σε στρώµατα της Τελικής Νεολιθικής/Τελικής Χαλκολιθικής θέσεων της Θάσου και της Ροδόπης. Οι ραδιοχρονολογήσεις τοποθετούν αυτό το υλικό γύρω στο 4000 π.Χ. Ο εντοπισµός, για πρώτη φορά, αυτής της φάσης σε οικισµό µε µορφή τούµπας στην ευρύτερη περιοχή οδηγεί σε αναθεώρηση του "σεναρίου" περί εγκατάλειψης των πεδινών οικισµών γύρω στο 4200 π.Χ. Η πρώιµη εµφάνιση κάποιων στοιχείων που θεωρούνταν ως τώρα χαρακτηριστικά της ΠΕΧ µας παρακινεί να επανεξετάσουµε τις διεργασίες που οδήγησαν στην εµφάνισή της.

[fr] Les fouilles conduites en 2013 à Dikili Tash dans le secteur 6 ont mis en évidence une nouvelle phase d'occupation. Deux fosses et leur sol environnant se trouvent dans une position stratigraphique intermédiaire entre la couche de destruction de la fin du Néolithique Récent et les premières structures du Bronze Ancien. Parmi les quelque 80 vases ou fragments collectés dans le remblai, plusieurs ont des parallèles sur des sites de Thasos et des Rhodopes dans des niveaux du Néolithique/Chalcolithique Final. Les datations absolues placent ce mobilier vers 4000 av. J.‑C. C'est la première fois que cette phase est attestée sur un tell de la région ; le scénario d'un abandon des habitats des plaines vers 4200 av. J.‑C. doit donc être révisé. De plus, l'apparition de certains traits typiques des productions céramiques du Bronze Ancien invite à reconsidérer l'émergence de ce faciès.
[el] Το γραφικό Γαλαξίδι, η ευλίµενος πολιτεία µε την πλούσια ναυτική παράδοση, οικοδοµήθηκε στη θέση του αρχαίου Χαλείου. Η συνεχής κατοίκιση του χώρου αλλά και η χρησιµοποίηση των λιθοπλίνθων για την κατασκευή των σύγχρονων λιµενικών εγκαταστάσεων συνέτειναν στην εκτεταµένη καταστροφή των αρχαίων οικοδοµηµάτων και ιδιαίτερα της οχύρωσης. Η τελευταία, η οποία θεµελιώθηκε µάλλον στα τέλη του 4ου αι. π.Χ., διατηρείται σε αποσπασµατική κατάσταση ανάµεσα στις σύγχρονες κατασκευές. Στο κείµενο συγκεντρώνονται τα αποτελέσµατα παλαιότερων και πρόσφατων ερευνών, κυρίως σωστικού χαρακτήρα. Ζητούµενο είναι η σχεδιαστική αποκατάσταση µε τη µεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια της πορείας του τείχους, καθώς και η κατανόηση της αµυντικής λειτουργίας του στο πλαίσιο της πολιορκητικής της εποχής.

[fr] La pittoresque Galaxidi, cité prospère à la riche tradition navale, a été construite sur le site de l'ancienne Chaleion. L'occupation continue du site ainsi que la réutilisation d'anciens blocs de pierre dans les installations portuaires modernes ont contribué à la disparition des anciennes structures et en particulier des fortifications. Ces dernières, probablement datées de la fin du IVe siècle av. J.‑C., sont conservées à l'état fragmentaire dans la ville moderne. Cet article rassemble les résultats d'études antérieures et plus récentes. Son but est de reconstruire graphiquement, avec le plus grand degré possible de précision, le tracé des murs et de comprendre leur fonction défensive lors des opérations militaires de l'époque.