[en] Nitrogen adsorption isotherms (NAI's) and Nitrogen desorption isotherms (NDI's) are commonly used to evaluate specific surface area (SSA) and microporosity of soils and other materials. Scaling analysis of N2 isotherms may yield cemplementary infermatien abeut the complexity ef the soil surface. Eleven soil profiles, representative of the mountain region of Santa Catarina State, 8razil, were georeferenced, sampled, morphologically described, and classified. Nine of the sampled soil pretiles were develeped over velcanic recks with a wide range ef mineralegical compesitien. Six different horizons were sampled for each ef the studied pretiles. General soil physical chemical and mineralogical properties were analyzed. Aggregate soil samples ef the aggregate 11 profiles also were cellected and this aggregates were used to determine both NAis and associated NDis isotherms. Data gathered frem NAis and NDis were used te asses the specific surface area (SSA) and to examined the scaling properties using multifractal analysis. The studied seils were rich in organic matter and in general also exhibited high clay contents. The specific surface area values were relatively high, but showed a range of variation among the studied soil profiles and between successive horizons of the same profile. The microporosity also showed wide differences, which were important for understanding the mevement and retention of water in them. Clay content and cation exchange capacity (CEC) showed a positive correlation to SSA, which was attributed to variable clay mineralogy. Organic carbon content showed a weak negative correlation to SSA. 8oth NAis and NDis exhibited multifractal behavior, but its scaling properties were different so that adsorption isotherms showed higher scating heterogeneity and were tess evenly distributed measures than desorption isotherm. Differences in multifractality between NAI's and NDI's were attributed to centrasting physical processes during adsorption and desorption. 8oth, SSA and various multifractal parameters estimated from NAI's and NDI's differentiated between soits developed over either acid or basic parent material. Linear regression and principal component analysis (PCA) showed increasing carbon content decreased scaling heterogeneity and increased persistence of both, NAI's and NDI's. On the other hand, increasing clay content showed a trend to increase scaling heterogeneity and to decrease persistence during the absorption and desorption phases.

[gl] As isotermas de absorción (NAis} e as isotermas de deserción (NDis} de nitróxeno ,úsanse xeralmente para para avaliar a superficie específica e a microporosidade do solo(SSA) e doutros materiais. O estudo das propiedades escalares das isotermas de N2 pode proporcionar información complementaria para avaliar a complexidade da superficie do solo. Neste traballo de tese, xeoreferenciaronse, recolléronse mostras, describiuse a morfolóxica e clasificáronse once perfiles de solos, representativos da rexión serrana do Estado de Santa Catarina, Brasil. Nove dos perfís estudados estaban desenvolvidos sobre rocas volcánicas cunha ampla gama de composición mineralóxica. En cada perfil recollído estudáronse seis horizontes diferentes. Analizáronse as ,propiedades xerais físicas, químicas e mineralóxicas dos horizontes seleccionados. Ademais tamén se tomaron mostras de agregados do todos os horizontes dos 11 perfís seleccionados, que se utilizaron para determinar tanto os diagramas de absorción (NAis) como os correspondentes diagramas de deserción (NDis}. Os datos primarios de NAis e NDis elaboráronse para avaliar a superficie específica e examinar as propiedades escalares dos mesmos mediante a análise multifractal. Púxose en evidencia que os solos estudados eran ricos en materia orgánica e en xeral tamén exhibían contidos elevados en arxila. Os valores de superficie específica obtidos foron relativamente elevados e ao mesmo tempo mostraron unha gama de variación entre os perfís dos solos estudados e entre os horizontes sucesivos dentro dun mesmo perfil. Os datos de microporosidade tamén presentaron amplas diferenzas entre as mostras estudadas e estes resultados demostraron ser moi útiles para comprender o movemento e retención da auga do solo. O contido en arxila e a capacidade de intercambio catiónico (CIC} presentaron unha correlación positiva coa superficie específica (SSA)e iso a pesar da ampla variación en canto á mineraloxia da arxila. Pala súa banda, o contido de carbono orgánico mostrou unha débil correlación negativa coa superficie específica (SSA). Tanto as isotermas de absorción (NAis) como as de deserción (NDis) de Nitróxeno puxeron de manifesto que podían describirse mediante a aproximación multifractal, pero os seus modelos de escalados foron moi diferentes, de modo que as isotermas de absorción mostraron unha heteroxeneidade de escala máis etevada, á vez que se comportaban como medidas cunha distribución menos regular. As diferenzas de multifractalidade entre NAis e NDis foron atribuídas aos diferentes procesos físicos que acorren durante a absorción e a desorción. Tanto a superficie específica (SSA) como diversos parámetros multifractais obtidos a partir das NAis e NDis permitiron establecer diferenzas significativas entre os solos desenvolvidos sobre materiais de partida de natureza aceda ou básica. Mediante análise de regresión lineal e análise de compoñentes principais (PCA) púxose en evidencia que o aumento no contido de carbono diminuía a heteroxeneidade do escalado e a persistencia tanto das NAis como das NDis. Doutra banda, o incremento no contido de arxila tende a aumentar a heteroxeneidade do escalado e a diminuír a persistencia tanto durante a fase de absorción como durante a fase de deserción.