[en] This doctoral thesis explores the use of three-dimensional (3D) technologies for architectural representation and modelling of both 'real world' and 'artificially generated' 3D objects. Current 3D architectural representation has reached high levels of reality, to the extent that it's often hard to distinguish between 'pictures from the real world' and 'artificially generated' 3D renderings. The thesis will make use of the latest available 3D technologies in combination with artificial intelligence (AI) processes to increase the visual realism and geometrical precision of 3D models. The first line of research relates to architectural representation and visualization, by exploring the use of 'Light Imaging Detection And Ranging' (LIDAR) technology and proposing a point-based rendering (PBR) methodology, to seamless merge models obtained directly from the 'real world' with 'artificially generated' ones. The second line of research is related to geometrical architectural modelling, and proposes the use of evolutionary computation and self-organization logic to achieve more geometrical realism and accuracy in the 3D modelling process, by exploring the idea of auto-form generation. The research consists of three case studies, and algorithms are proposed for each one. The first one is related to 3D visualization through LIDAR scans and PBR rendering, the second to geometrical generation through evolutionary morphogenesis and the third one to human made self-organized systems (cities). From the results obtained from each case study final conclusions will be draw. The final objective is to determine the efficiency of using point-based technologies and artificial intelligence as a methodology to further blur the boundaries between 'real world' 3D models and 'artificially generated' ones.

[gl] A Tese explora o uso de tecnoloxías 3D para representación arquitectonica e modelaxe 3D, tanto de obxectos 'reais', coma de obxectos xerados artificialmente. O uso de tecnoloxías 3D na representación arquitectónica pode acadar uns niveis de realidade similares a fotografías, na medida en que moitas veces é difícil distinguir entre imaxes reais e representacións 3D xeradas artificialmente por ordenadores. A tese estuda o uso das últimas tecnoloxías 3D dispoñibles, combinadas con procesos de intelixencia artificial como un xeito de aumentar o nivel de realidade visaual e exactitude xeometrica de modelos 3D. Esta tese segue dúas liñas principais de investigación. A primeira está relacionada coa representación e visualización arquitectónica, explorando o uso das tecnoloxías láser para detectar imáxes e medidas (LIDAR) e propoñe unha metodoloxía de visualización mediante o uso de infografías basadas en puntos (PBR) para combinar directamente modelos 3D obtidos directamente do 'mundo real' e modelos 3D 'xerados artificialmente'. A segunda liña de investigación está relacionada coa modelaxe de xeometrías arquitectonicas. Usando procesos de computacion evolutiva e auto-organización a fin de acadar un maior grao de realismo en modelaxe 3D, a través da introdución de parámetros do mundo real en algoritmos evolutivos de morfoxénese, deste xeito explorando a idea de auto-xeración de formas. A tese propón a través de tres casos experimentais, algoritmos para cada un deles. O primeiro esta relaccionado coa a visualizacion, o segundo coa morfoxénese xeométrica eo terceiro cos sistemas complexos auto-organizados feitos polo home (cidades). A partir da avaliación dos resultados de cada caso experimental, a tese extraerá conclusións finais sobre o uso da intelixencia artificial como unha metodoloxía para difuminar as fronteiras entre os modelos 3D reais e os xerados artificialmente.