[en] Background. Chronic obstructive pulmonary disease (COPD) is a pathology that presents a high prevalence worldwide, currently constituting the third cause of mortality and involving multiple comorbidities for subjects who suffer from it. From the perspective of physiotherapy, respiratory muscle training is increasingly used, but its effects on COPD patients are still unclear. Objective. Objectives in this study are: to explore the usefulness of ultrasonography to assess the possible effects of inspiratory muscle training on the diaphragm, and to detect whether the respiratory pattern used during training could influence these results. Methods. This is a double-blind randomized clinical trial, for which patients from the pulmonology services of the HM Modelo and the Hospital Complex of A Coruña (CHUAC) will be recruited. Two groups will be compared, both undergoing an inspiratory muscle training program; one of the groups will receive the specific instruction to use a previously re-educated diaphragmaticabdominal respiratory pattern for the execution of the training; the other group will not receive any specific indication about the respiratory pattern. The program will last 8 weeks, in which the subjects will train for 5 days a week, in two daily sessions of 15 minutes each. They will use the Threshold® IMT Breathing trainer device, with which they will start at a load of 30% of the initial maximal inspiratory pressure (MIP), which will progress to 80% of the MIP at the end of the program. Possible differences between groups after the intervention and at the third and sixth months after the end of the intervention will be analyzed, in terms of diaphragm thickness and excursion (measured with ultrasound), lung function, maximum respiratory pressures, maximum voluntary ventilation, dyspnea, exercise tolerance, clinical risk and quality of life

[gl] Introdución. A enfermidade pulmonar obstrutiva crónica (EPOC) é una patoloxía que presenta una elevada prevalencia a nivel mundial, constituíndo actualmente a terceira causa de mortalidade e implicando múltiples comorbilidades para os suxeitos que a padecen. Dende a perspectiva da Fisioterapia, o adestramento dos músculos respiratorios ten un uso cada vez máis estendido, pero os seus efectos sobre os doentes de EPOC aínda non están claros. Obxectivo. Os obxectivos deste estudo son: explorar a utilidade da ecografía para valorar os posibles efectos do adestramento dos músculos inspiratorios sobre o diafragma, e comprobar se o patrón respiratorio empregado durante o adestramento podería influír sobre estes resultados. Material e método. Trátase dun ensaio clínico aleatorizado dobre cego, para o cal se recrutarán doentes dos servizos de neumoloxía do HM Modelo e o Complexo Hospitalario Universitario de A Coruña (CHUAC). Compararanse dous grupos, ambos sometidos a un programa de adestramento dos músculos inspiratorios; un dos grupos recibirá a indicación explícita de empregar un patrón respiratorio diafragmático-abdominal, previamente reeducado, para a execución do adestramento; o outro grupo non recibirá ningunha indicación concreta acerca do patrón respiratorio. O programa durará 8 semanas, nas cales os suxeitos adestrarán durante 5 días semanais, en dúas sesións diarias de 15 minutos cada unha. Empregarán o dispositivo Threshold® IMT Breathing trainer, co cal comezarán a unha carga do 30% da presión inspiratoria máxima (PIM) inicial, que progresará ata o 80% da PIM ao final do programa. Analizaranse as posibles diferenzas entre grupos tras a intervención e ao tercer e sexto mes tras a finalización da mesma, en canto a grosor e excursión do diafragma (medidas con ecografía), función pulmonar, presións respiratorias máximas, máxima ventilación voluntaria, disnea, tolerancia ao exercicio, risco clínico e calidade de vida.