BILGEM-AI/BILGE-Wiki-Tr-Plus huggingface dataset:
# Şehsuvar Sultan
Şehsuvar Sultan (ö. 29 Nisan 1756), Osmanlı padişahı III. Osman'ın annesi, Valide Sultan ve Sultan II. Mustafa'in eşiydi.


## Kimliği.
Kökeni ve ailesi bilinmiyor. Oğlu III. Osman'ın "Üç" yıllık saltanatının başlangıcında bir buçuk yılı bulmayan bir süre boyunca Valide Sultan oldu.


### Döneminde cereyân eden önemli hâdiseler.
III. Osman'ın 13 Aralık 1754 tarihinde Osmanlı Padişahı olması üzerine Çorlulu Köse Bahir Mustafa Paşa'nın Vezîr-i Âzam olduğu bir dönemde Valide Sultan oldu. III. Osman'ın hükümdarlığının Üçüncü ayı başlarken, o devirde Anadolu valisi olan Hekimoğlu Ali Paşa da "Üçüncü" defâ sadrâzam olarak atandı. Sadrâzamlığının Dördüncü ayı muhalifleri tarafından III. Osman'a şikâyet edilen ve hemen akabinde sandalla Kız Kulesi'ne hapsedilmek üzere götürülmekte olan Hekimoğlu Ali Paşa, Şâh-Süvar Valide Sultan'ın telkinleri neticesinde serbest bırakılarak yerine 18 Mayıs 1755 tarihinde Naili Abdullah Paşa sadrâzam olarak tâyin edildi. Bu dönemin Temmuz ayında Kadırga Limanı'nda 20 saat kadar devam eden büyük bir yangın çıktı. Bu hâdisenin ardından 24 Ağustos 1755 tarihinde yerine Silahdar Bıyıklı Ali Paşa Vezîr-i Âzam olarak atandı ise de Altmışüç gün sonra yalan söylediği, rüşvet aldığı ve adının yolsuzluklara karışması nedenlerinden ötürü azledilerek 25 Ekim 1755 tarihinde idam edildi. Yerine Paris Sefaretnamesi'nin yazarı Yirmisekiz Mehmed Çelebi'nin oğlu Yirmisekizzade Mehmed Said Paşa Vezîr-i Âzam olarak getirildi. Gelgelelim, o da daha henüz Altıncı ayını tamamlayamamışken sadrâzamlıktan azledilerek malları hazineye devrolundu. Yerine Çorlulu Köse Bahir Mustafa Paşa "ikinci kez sadrâzam" olarak atandı.


### Vefatı.
29 Nisan 1756 tarihe raslayan Miraç Kandili gecesi oğlunun saltanatı sırasında, oğlunun ölümünden "Bir" yıl önce öldü. Cenazesi İstanbul'un Fatih İlçesi'nin Çemberlitaş semtinde bulunan Nuruosmaniye Camii'ndeki Şah-Süvar Sultan Türbesi'ne defnedildi.


## Bibliyografya.
  - Peirce, Leslie P. (1993), "The Imperial Harem : Women and Sovereignty in the Ottoman Empire" Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-508677-5.  YÖNLENDİRME 
  - Uluçay, M. Çağatay (2011 5.bas.), "Padişahların kadınları ve kızları"' Ankara: Ötüken. ISBN 9789754378405.
  - Bahadıroğlu, Yavuz, (2009 15.baskı) "Resimli Osmanlı Tarihi," İstanbul: Nesil Yayınları, ISBN 978-975-269-299-2.
  - Sakaoğlu, Necdet (2008) "Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler," Oğlak Yayıncılık. s. 290. ISBN 978-9-753-29623-6.
# Guan Yu
 - YÖNLENDİRME 
Guan Yu (Çince:關羽, Pinyin: Guān Yǔ)(160 – 219) yaklaşık iki bin yıl önce Çin'de yaşamış bir generaldir. Aynı zamanda Çin tarihinde önemli bir kahraman; Çin dinlerinde bir kutsal figürdür.
Guan Yu'nün yaşadığı dönem Çin'in Han hanedanlığı'nın sonu ile Üç Krallık Döneminin başlarına denk gelir. Bu dönem iç çatışmaların, kargaşanın hakim olduğu bir dönemdir. Guan Yu, kardeşi Liu Bei ve kan kardeşi Zhang Fei ile birlikte Wei ve Doğu Wu Hanedanlığına karşı savaşmıştır. Daha sonra Liu Bei "Shu Han hanedanlığının" ilk imparatoru olmuştur. Guan Yu ise bir savaşta Wu generali Lü Meng tarafından esir alınmış ve idam edilmiştir.
Guan Yu Sui Hanedanlığı döneminde tanrılaştırılmış; bu inanış günümüze kadar ulaşmıştır. Çin halk inancında Guan Gong olarak adlandırılır; dürüstlüğün ve kardeşliğin sembolüdür. Taoculuk'ta ise şeytanları dize getiren güçlü bir koruyucu tanrıdır. Budistler de tapınaklarının ve Dharma'nın koruyucusu olarak kabul ettikleri Guan Yu'yü bodhisattva olarak adlandırırlar.
Guan Yu inanışı günümüzde oldukça yaygındır; Çin, Tayvan ve Hong Kong'da Guan Yu'ye adanmış tapınaklara bolca rastlanır. Guan Yu bu tapınaklarda elinde bir mızrak, kırmızı yüzlü, uzun sakallı olarak tasvir edilir.
Guan Yu'nün bu kadar yaygın olmasının bir sebebi de Üç Krallığın Öyküsü adlı romanın başkarakterlerinden biri olmasıdır. Üç Krallığın Öyküsü Luo Guanzhong tarafından 14. yüzyılda yazılmıştır; Guan Yu kahramanlıklarının bolca anlatıldığı bu kitap Çin dışında Japonya ve Kore'de de çok sevilen bir eserlerdir. Günümüzde de çizgi filmler ve bilgisayar oyunlarıyla Uzakdoğu'da hala popülerliğini korumaktadır.
# Kahire Konferansı
Kahire konferansı, II. Dünya Savaşı sonra Uzak Doğu'daki gelişmeleri değerlendirmek amacıyla Roosevelt, Churchill ve Çan Kay Şek arasında; 22-26 Kasım 1943 tarihleri arasında Kahire'de yapılan toplantıdır. Kesin bir sonuca varılamayan konferansın yapılmasında Moskova Konferansı'nda görev alan dışişleri bakanlarının üç devletin liderlerinin de bir görüşmede bulunmaları gerektiğine karar vermesi etkili oldu. Josef Stalin'in isteği üzerine Tahran seçilse de düzenlenen konferansta Uzak Doğu meselelerinin de görüşülmesi planlandığı için Çin Cumhuriyeti'ni temsilen Çan Kay Şek'in de yapılacak görüşmelere davet edilme teklifinin Stalin tarafından kabul edilmemesi üzerine, Churchill ile Roosevelt hem Çan Kay Şek ile görüşmek hem de Tahran'da yapılacak konferansa birlik içinde katılmak amacıyla Kahire'de bir araya geldiler.
Churchill'in konferans boyunca Balkanlar'da bir cephe açılması konusunda ısrarına karşın bu isteği, Roosevelt tarafından kabul edilmedi. Ayrıca bu konferansta Türkiye'nin üslerini İngiltere'ye açarak savaşa girme durumu da görüşüldü ancak Numan Menemencioğlu'nun Türkiye'nin henüz bir savaşa giremeyecek olmasını gerekçe göstermesinden ötürü sonuç alınamadı.
# Emine Mihrişah Kadınefendi
Emine Mîhrişâh Kadınefendi (ö. 1732, İstanbul) Osmanlı padişahı III. Mustafa'nın annesi ve Sultan III. Ahmed'in eşiydi.


## Hayâtı.
Kökeni ve doğum yeri hakkında kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır. Necdet Sakaoğlu'nun bildirdiğine göre, Hicrî Şevval 1175 tarihli bir saray belgesindeki "Bundan akdem vefât eden İkinci Mîhr-i Şâh Kadın Efendi" cümlesindeki "az önce" mânâsındaki "akdem" sözcüğü, Emine Mîhr-i Şâh'ın bu belgede belirtilen Milâdî 1762 tarihine yakın bir zamanda öldüğünün tahmin edilebilir ancak bunu doğrulayacak tarihî bir belge yoktur. III. Ahmed'in ikinci kadınıdır.


### Mezarı.
Mihrişah, İstanbul Eminönü'nde Yeni Camii havatin türbeleri "(Hatice Turhan Sultan Türbesi)" haziresinde, eltisi Rabi'â Şermî'nin mezarının yanına gömüldü. Baş taşının kenarına yazılmış olan "Merhûme Vâlide Sultan" ibaresi, Mîhr-i Şâh'ın mezarının oğlu III. Mustafa'nın padişahlığı devrinde yenilenmiş olduğunu belgelemektedir.


### Bibliyografya.
  - Bahadıroğlu, Yavuz (2009 2.bas.) "Resimli Osmanlı Tarihi," İstanbul: Nesil Yayınları, ISBN 978-975-269-299-2.
  - Sakaoğlu, Necdet (2008) "Bu Mülkün Kadın Sultanları (Vâlide Sultanlar, Hâtunlar, Hasekiler, Kadınefendiler, Sultanefendiler)", Oğlak Yayıncılık, ISBN 9789753297172 
  - Şimşirgil, Ahmet (2014) "Valide Sultanlar ve Harem" İstanbul: Timaş Yayınları, ISBN 978-605-08-1616-7
  - Peirce, Leslie P. (1993), "The Imperial Harem : Women and Sovereignty in the Ottoman Empire" Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-508677-5.
 - YÖNLENDİRME
# Mihrişah Sultan
Mihrişah Valide Sultan (ö. 16 Ekim 1805), Osmanlı İmparatorluğu'nun Valide Sultanı, Osmanlı Padişahı III. Selim'in annesi ve III. Mustafa'ın eşi.


## Hayatı.
Gürcü asıllıydı fakat doğduğu zamanki ismi bilinmemektedir. Aslen Gürcü Ortodoks bir papazın kızı olan Mihrişah Sultan, sarayda "Gürcü Güzeli" olarak anılmaktaydı. 1789 yılında oğlu III. Selim'in tahta çıkması üzerine valide sultan oldu. 1795 yılında İstanbul'un Eyüpsultan semtindeki Mihrişah Valide Sultan Okulu ve Külliyesi'ni, 1796 yılında Bahçeköy'deki Arabacı Mandırası Deresi üzerindeki Valide Bendi'ni, 1801 yılında Levet Kışlası ve Hasköy Lâğımcılar Kışlası camileri ile Kasımpaşa Mevlevihanesi de "Mihrişah Valide Sultan" tarafından yaptırılmıştır. 1805 yılında Yeniköy'deki Mihrişah Valide Sultan Çeşmesi'ni yaptırmıştır. Haremin hazinedar ustalarından çaşnigir Zeyneb için Eminönü Balıkpazarı'nda yaptırdığı kitâbesinde "Hazinedar usta çaşnigir Zeyneb" yazmasına rağmen halk arasında "Mihrişah Vâlide Sultan Çeşmesi" olarak bilinen çeşme de bugün yerinde yoktur. Halıcıoğlu Kışlası ile Haliç Köprüsü arasındaki iki minareli Mihrişah Valide Sultan (Kumbarhane) Camii'ni yaptıran da odur. Eyüpsultan semtinde 1795 yılında inşa ettirdiği imaret ise 225 yıldan beri faaliyetlerini sürdürmektedir.


## Divan edebiyatındaki yeri.
Şair Münib, Mihrişah Sultan hakkında aşağıdaki dizeleri yazmıştır:
"Mihr-î-Şah Kadın o Hûrşid-ü Kamer kevkebe kim"
"Pertev-i şânı kadar gamkede-i âlem-i şen"
"Mehdi-i ulyâmi edüb refêti temdit-i sürûr"
"Kimsenin tıfl-ı derd ile olmaz şiven"


## Ölümü.
Oğlunun saltanatı sırasında 1805 yılında öldü ve Eyüpsultan'da 1792 yılında yaptırılan Mihrişah Valide Sultan Türbesi'ne defnedildi. Türbe içinde Mihrişah Sultan'dan başka III. Mustafa ile Adilşah Sultan'ın kızlarından Beynan Sultan, Perestu Sultan (II. Abdülhamid'i büyütmüştür), Hatice Sultan da yatmaktadır. Mihrişah Valide Sultan ve oğlu Padişah III. Selim'in her ikisi de Mevlevî "(Muhammed Celaleddin-i Rumi)" Tarîkatı mensubuydular.


## Popüler kültürdeki yeri.
2012 yılında yayınlanan "Esir Sultan" adlı Türk televizyon dizisinde Mihrişah Sultan'ı İpek Tenolcay canlandırdı.
# Saliha Sultan (II. Mustafa'nın eşi)
Saliha Sultan (ö. 21 Eylül 1739, İstanbul) Osmanlı padişahı I. Mahmud'un annesi, Valide Sultan ve Sultan II. Mustafa'nın eşiydi.


## Hayatı.
Bazı kaynaklarda İstanbul doğumlu olduğu iddia edilmiştir ancak kökeni, saraya alınışı hakkında bilgi bulunmamaktadır. Çocukluğunu Haliç'in kuzey kesimindeki mahallelerde geçirdi. IV. Mehmet'in eşi Rabia Gülnuş Valide Sultan tarafından saraya alınarak iyi bir eğitim gördü. İlerleyen zamanlarda oğlu II. Mustafa ile evlendirildi. 1696 tarihinde Sultan I. Mahmud'u dünyaya getirdi. Oğlunun 1730 yılında tahta çıkmasıyla Valide Sultan oldu. Oğlunun 24 yıllık saltanatının ilk 9 yılı boyunca Valide Sultan olarak kaldı. İstanbul Azapkapı’da 1732-1733 yılında Saliha Sultan Çeşmesi'ni yaptırmıştır. Sokollu Mehmet Paşa Camii, Saliha Sultan Sıbyan Mektebi ve Yeşildirek Hamamı ile bir külliye oluşturan çeşme, tarihsel süreçte çeşitli koruma sorunları ile karşı karşıya kalmıştır. Azapkapı Saliha Sultan Çeşmesi son olarak Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından 2005 yılında “Kuveyt Türk” Katılım Bankası sponsorluğunda onarılmıştır. 1739 yılında oğlunun saltanatı sırasında öldü. Cenazesi İstanbul Eminönü'nde "Yeni Camii Turhan Hatice Valide Sultan Türbesi"'ne gömüldü.


## Galeri.
### Bibliyografya.
  - Barışta, H. Örcün (1995) İstanbul Çeşmeleri-Azapkapı Saliha Sultan Çeşmesi, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları / 1790- Yayımlar Dairesi Başkanlığı Tanıtma Eserleri Dizisi / 65, Ankara.
  - Cesur, Selcen (2001) Azapkapı Saliha Sultan Çeşmesi ile Çevresinin Koruma ve Değerlendirmesi, Y.T.Ü. F.B.E., Mimarlık Anabilim Dalı Rölöve-Restorasyon Programı Yüksek Lisans Tezi (yayınlanmamış), İstanbul.
  - Çeçen, C.  Saadi, N. ve Ünver, A.S. (1954) Azapkapı Çeşmesi, T.C., İstanbul Belediyesi Sular İdaresi Müdürlüğü, İstanbul.
  - Eyice, Semavi (1991) Azapkapı Çeşmesi ve Sebili, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 4. Cild, s. 310-311.
  - Eyice, Semavi (1981-82) İstanbul'un Ortadan Kalkan Bazı Tarihi Eserleri IV – Sadi Efendi Çeşmesi, Saliha Sultan Sıbyan Mektebi, Toklu Dede Mescidi, Tarih Enstitüsü Dergisi, Prof. Tayyip Gökbilgin Hatıra Sayısı, İstanbul Üniversitesi Ebediyet Fakültesi, Sayı 12, İstanbul, 847-879.
  - İncicyan, P.Ğ. (1976) 18. Asırda İstanbul, Tercüme ve Notlar: Hrand D. Andreasyan, 2. Baskı, İstanbul Fetih Cemiyeti İstanbul Enstitüsü yayınları: 43, İstanbul.
  - Kemalettin, A. (1934) Çeşme Abidelerimiz, Arkitekt Dergisi, sayı: 44, İstanbul, s. 210 (http://dergi.mo.org.tr)
  - Koçu, Reşad Ekrem (1958) Azebkapusu Çeşme ve Sebili, İstanbul Ansiklopedisi, 3. Cild, s.1679-1683.
  - Mamboury, Ernest (1953) The Tourists' İstanbul, Çituri Birdarler.
  - Öztunçay, Bahattin (1992) James Robertson, Pioneer of Photography In Ottoman Empire, Eren Yayınları, İstanbul.
  - Tanışık, İbrahim Hilmi (1945) İstanbul Çeşmeleri II-Beyoğlu ve Üsküdar Cihetleri, T.C. Maarif Vekilliği Antikite ve Müzeler Müdürlüğü Seri: II, Sayı: 3, İstanbul.
  - Uluçay, M. Çağatay (1992) Padişahın Kadınları ve Kızları, 3. Baskı, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları VII. Dizi, Sa.63b, Ankara.
 - YÖNLENDİRME
# Rabia Şermi Kadınefendi
Râbi'â Şerm-î Kadınefendi (? - 1732) (Osmanlıca: رابعه شرمی قادین افندی), Osmanlı padişahı I. Abdülhamit'in annesi ve Sultan III. Ahmet'in eşi.


## Yaşamı.
Kökeni ve doğum yeri bilinmemektedir. 1714 yılında III. Ahmet'in eşi oldu. 1732 yılında öldüğünde oğlu I. Abdülhamit yedi yaşındaydı. I. Abdülhamit annesinin ölümünden ancak 42 sene sonra tahta çıktı. O yüzden Râbi'â Şermî Sultân, Valide Sultan unvanını alamadı. Necdet Sakaoğlu'nun bildirdiğine göre Râbi'â Şermî Sultan'ın doğum tarihi "Hadikatü'l-cevamî" ve "Sicill-i Osmanî" gibi eserlerde Hicrî 1135 / Milâdî 1723 olarak yanlış verilmiş, "Alderson" da ise bir kayıt düşülmemiştir.


### Ölümü.
1732 yılında ölen Râbi'â Şerm-î Sultân'ın Rokoko üslûbundaki muhteşem mezârı İstanbul'da Yeni Camii "(Hatice Turhan Sultan)" Havatin Türbeleri haziresinde, hâcet penceresi önünde, eltisi Mîhr-i Şâh'ın yanındadır.


## Çocukları.
  - Zeynep Sultan, (d. 8.4.1714 - ö. 25.3.1774) (İlk evliliği 21.10.1727 ile Damad Mustafa Paşa (d. Muşkara, 1710  ö. 11.2.1764), (ikinci evliliği Şubat 1765'te Damad Melik Mehmet Paşa (d. 1720 - ö. 1802) ). İlk evliliğinden bir oğlu var.
  - Rabi'a Sultan, (d. 19.11.1719, - ö. 28.9.1721)
  - I. Abdülhamid (d. 20.3.1725, - ö. 7.4.1789)


### Başvuru kitapları.
  - Bahadıroğlu, Yavuz (2009 2.bas.) "Resimli Osmanlı Tarihi," İstanbul: Nesil Yayınları, ISBN 978-975-269-299-2.
  - Uluçay, M. Çağatay (2011 5.bas.). "Padişahların kadınları ve kızları"' Ankara: Ötüken. ISBN 9789754378405.
  - Sakaoğlu, Necdet (2008) "Bu Mülkün Kadın Sultanları (Vâlide Sultanlar, Hâtunlar, Hasekiler, Kadınefendiler, Sultanefendiler)", Oğlak Yayıncılık, ISBN 9789753297172 
  - Şimşirgil, Ahmet (2014) "Valide Sultanlar ve Harem" İstanbul: Timaş Yayınları, ISBN 978-605-08-1616-7
  - Peirce, Leslie P. (Tr. çev. Ayşe Berktay) (1996) "Harem-i Hümayun", İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 9789753330480. 
  - Peirce, Leslie P. (1993), "The Imperial Harem : Women and Sovereignty in the Ottoman Empire" Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-508677-5.  YÖNLENDİRME
# Tabu
Tabu, insan davranışlarının belli alanlara ya da belli normlarla ilişkili olarak kutsal veya dokunulmaz olarak tanımlanmış oldukça güçlü sosyal yasaklara denir. Etnologlar tarafından Polinezya dillerinden alınıp kullanılmaya başlanmıştır. "Kutsal" nesnelerde olduğu gibi çelişkili bir yapısı vardır, iki karşıt anlamı da taşır. Hem "kutsal" hem "kirlenmiş" şeyler tabu olabilirler. Örneğin "kirlenen" kişiler, nesneler "kutsal" olandan ayrı tutulmalıdır. "Tabu" karşılığında birçok dilde kullanılan sözcükler iki zıt anlamı birden taşırlar.
Hastaları ve ölüleri toplumun geri kalanından ayırmak en eski zamandan beri bir gelenektir. Bazı tabular ise kadınlara, cinselliğe, doğuma veya belli olaylara yöneliktir. Dövüşte ölmüş bir horozu yemek, reisi silah altında olan bir evin erkek hayvanını öldürmek vb.
Bazı tabular geçici, belli dönemler içinken bazıları süreklidir. Bazı kozmik ya da kutsal sayılan bölgeler, kimsenin yaklaşmaya cesaret edemediği yerler, bazı mezarlar gibi.
Bugün farkında olmadan uygulanan bazı gelenekler de tabulardan kaynaklanmıştır. Bazı bölgelerde hükümdar toprağa dokunmamalıydı, çünkü güçleriyle toprağın ölmesine neden olabilirdi; bu nedenle taşınmalı ya da halı üzerinde yürümeliydi.
Evrensel bir tabu yoktur ancak tabu mekanizması her zaman aynıdır. Bazı nesneler, kişiler ya da bölgeler tamamen farklı bir ontolojik sisteme dahil olurlar ve bunlara dokunmak ontolojik düzlemde ölümcül sonuçlar doğuracak bir kırılmaya neden olur.
Bazı tabu örnekleri kaygı ve uzaklaşma yaratan, tuhaf, uğursuz, gizemli vb. olanların normal olanlardan ayrılarak tabu haline getirildiğini gösteriyor. Bu nesne, kişi ya da davranışlar aşağılanmaz, tersine bir değer atfedilir. Kızılderililerde, birçok Afrika kabilesinde, Şamanlarda kutsal güçlere sahip olan kişilerin itici görünüşe sahip, nöropat, sinirsel açıdan dengesiz ya da çirkin kişilerden seçilmesi gibi.
Son olarak Sigmund Freud'dan bahsetmek gerekir. Freud tabuların bilimsel bir analizini yapmış ve bu tür yasaklara karşı güçlü bilinçaltı güdülerle hareket edildiğini ortaya çıkarmıştır.


## Türk halk kültüründe.
Kutsal yasaklar, Türk halk kültüründe "Koruğ" sözcüğü ile karşılanır. Bu kelime "Kor" sözcüğünden türemiştir ve korumak fiilinden gelir. Türk halk inancında, şamanizmde ve mitolojide sık sık rastlanan bu yasaklara Koru veya Korı da denir. Yapılması, dokunulması, gidilmesi, söylenmesi dinsel veya metafizik içerikli bir sonuca bağlanmış olan yasak. Masallarda ve efsanelerde sık sık görülen yasaklar şu şekildedir.
 - Bakma yasağı: Savaşçının geriye dönüp bakmaması gerekir. Bazen de herkesin başını çevirip bakması yasaklanır.
 - Uyuma yasağı: Bir ağacın altında ejderhayı bekleyen yiğidin uyumaması gerekir. Bunun için kolunu keserek tuz basar.
 - Söyleme Yasağı: Bazı sözlerin söylenmemesi veya hiç kimseyle konuşulmaması gerekir. Özellikle kutlu hayvanların adı anılmaz. Bazı soyut varlıkları anmak da onları çağırmak dermektir.
# Açık etiketli çalışma
Açık etiketli çalışma, klinik çalışma yöntemlerinden bir tanesidir. Bu çalışmada hem katılımcılar hem de araştırmacılar uygulanan ilacın ne olduğunu bilirler. Oysa tek kör ve çift kör çalışmalarda katılımcılar kendilerine hangi ilacın uygulandığını bilmezler (çift kör çalışmada araştırmacı da bilmez).
# Rödevans
Rödevans, yabancı dilde "redevance" sözcüğünden Türkçeye geçmiş olan, imtiyaz hakkı olarak nitelendirilebilir. Daha ziyade yeraltı kaynaklarının işletilmesi ve kâr paylarının rödevans şeklinde ifade edilmesinden dolayı, bu tür sözleşmelere rödevans sözleşmesi, imtiyaz payına da rödevans ücreti denilmektedir.
# Navlun
Navlun, deniz ve nehir yolu ile taşınan eşya için, taşıma hizmeti karşılığında gemi şirketine ödenen ücret. Navlun bedeli resmî bir tarifeye veya sözleşmeye göre tahakkuk eder. Teslim şekline göre navlun satıcıya veya alıcıya ait olabilir.
Navlun peşin ödenebileceği gibi (Freight Prepaid), varış limanında da ödenebilir (Freight Payable At Destination/Freight Collect). Tüm bunlar deniz ticaretinde konşimento adı verilen sözleşmelerde düzenlenir.
Konteyner gemilerinde 20'lik (20dc), 40'lık (40dc) ve 40'lık yüksek tavan (40hc) konteyner çeşitleri için farklı navlun istenebilir. Her armatörün navlun teklifi ekipman ve gemi maliyetine göre değişebilir. Ağır yükler için yükleme kapasitesi daha fazla olan 40dc konteyner şekli tercih edilir. Bu konteynerlerde 28 tona kadar yük taşınabilir. Navlun fiyatları hafif yükler için aynı konteyner tipinde daha az olmaktadır.
Navlunlar ayrıca yükün taşınacağı yöne göre değişir. Gemiler belli bir rota içinde hareket ederler. Bu rotada belli bir bölgeye giderken gemi daha doludur. Diğer tarafa taşınan yük ise daha azdır. Eğer daha az yükün olduğu yönde taşıma yapılıyorsa navlun tutarı düşük olmaktadır.
Navlun tekifleri çoğunlukla gemi üzerinde taşımayı ifade eder. Toplam taşıma tutarını hesaplarken yükleme ve boşaltma limanındaki lokal masrafları da dikkate almak gerekir.
Bir konteyneri dolduramayacak kadar yük olduğunda parsiyel ya da LCL (İngilizce Less than Container Load) olarak da taşıma yapılabilir.
# Esperanza Malchi
Esperanza Malchi (ö. 1600), Osmanlı Devleti'nin Valide Sultan'ı Safiye Sultan'ın kirası olan Yahudi bir kadındı.
Osmanlı haremindeki kadınlar, Valide Sultan dahil olmak üzere haremden dışarı çıkamadıkları için dış dünyayla ilişkilerini çoğu Yahudi olan kadınlarla yürütürlerdi. Bu kadınlara "kira" adı verilirdi. III. Murat'ın eşi ve III. Mehmet'in annesi olan Safiye Sultan'ın kirası da Esperanza Malchi idi
Esperanza Malchi, Safiye Sultan'ın habercisi olarak Avrupa'nın birçok ülkelerine seyahat etti. İngiltere kraliçesi I. Elizabeth ile Safiye Sultan arasında haberleşmeyi sağladı. Malchi'nin 16 Kasım 1599 tarihinde Safiye Sultan adına I. Elizabeth'e yazdığı mektubun İtalyanca aslı British Library'de mevcuttur. Mektupta Malchi, I. Elizabeth ile Safiye Sultan arasındaki hediye alışverişini bizzat kendisinin yapacağını, hediyeler başka hiç kimsenin elinin değmemesi gerektiği yazılmaktadır.
Esperanza Malchi ve oğulları Safiye Sultan'ın sayesinde o kadar zengin oldular ki onun bu zenginliğini çekemeyen yeniçeriler 1600 yılında isyan ederek Malchi'yi öldürdüler. Ailenin mallarına el kondu. Osmanlı tarihçisi Selanikli Mustafa Efendi'nin Mehmet İpşirli tarafından 1999 yılında günümüz Türkçesine uyarlanarak yayınladığı kitabında bu konuda aşağıdaki satırlar yer almaktadır: "Tepelenen mel'une Kira'nın ve oğlunun parçaları Atmeydanı'nda birkaç gün köpeklere yedirildi. Ama ortalığı kerih bir koku sardı ve Müslümanlar rahatsız oldular. Sipahiler gelip karının parçalarını topladılar ve odun yakıp ateşe attılar".
# Dielektrik
Yalıtkan (dielektrik), bir elektrik akımı taşıyabilecek serbest elektronları olmayan, bir elektrik alanıyla kutuplanma özelliği taşıyan, elektrik iletkenliği sıfır veya çok zayıf olan cisim veya madde. Özdirençleri çok yüksek olduğundan, elektrik akımlarını ancak güçlükle geçirebilen maddeler için kullanılır.
Yalıtkanlarda elektronlar, bir molekülden öbürüne güçlükle geçer; eğer bir yalıtkanın atomlarından biri bir elektronu yakalarsa, bu elektron atoma bağlı kalır; oysa iletken bir cisimde, bütün kütle içinde dolaşır.


## Sınıflandırma.
Yalıtkanlar şöyle sınıflandırılabilir;
 - Tabiî yalıtkanlar,
 - Tabiî organik yalıtkanlar,
 - Katı sentetik yalıtkanlar,
 - Sıvı yalıtkanlar,
 - Gaz yalıtkanlar.
 - Ekolastik yalıtkanlar
Katı sentetik yalıtkanlar, tabiî reçine, sentetik reçine, kauçuk, selüloz veya silisli olabilir. Teknik elektrik birliği, elektrik makinelerinin yapımında kullanılan yalıtkanların sınıflandırılmasını standartlaştırmıştır.
 - O sınıfı: Ne yağ emdirilmiş ne de yağa daldırılmış pamuk, ipek kâğıt ve benzeri organik maddeleri kapsar.
 - A sınıfı: Yağ emdirilmiş veya yağa batırılmış pamuk, ipek, kâğıt ve buna benzer organik maddeleri, ayrıca emaye telin kaplamasını içerir.
 - B sınıfı: İçine bir miktar topaklaştırıcı madde katılmış mika, amyant veya buna benzer organik maddeli yalıtkanları kapsar.
 - C sınıfı: Topraklaştırıcı madde katılmamış mika, porselen, cam, kuvars ve benzeri maddeleri içerir.


## Plastik maddeler.
Yalıtkan plastik maddeler, oda sıcaklığında katı halde bulunan ve plastik şekil değişimiyle istenen biçime getirilebilen organik maddeler veya kısmen organik madde karışımlarıdır.
Isıyla sertleşen plastik maddeler şunlardır; fenoplastlar (bir fenol ile bir aldehitin yoğunlaşmasından meydana gelen sentetik reçineler) ve aminoplastlar (bir, iki veya daha çok amin veya amin fonksiyonu kapsayan organik bir bileşikle bir aldehitin yoğunlaşmasından meydana gelen sentetik reçineler üre-formol ve anilin formol reçineleri).
Isıyla yumuşayan plastik maddeler arasında da şunlar sayılabilir; selüloz esterleri (nitroselüloz ve selüloz asetat); kimyasal sentezle elde edilen etilen türevi reçineler (akrilik ve metakrilik reçineler, vinilik ve polivinilik reçineler, polistirol reçineler).


## Uluslararası terminoloji.
"Yalıtkan" kavramının uluslararası terminolojideki karşılığı "dielektrik" veya "izolatör" (İngilizce'de "insulator") şeklindedir. "İzolasyon" kavramı ısı ve diğer dış faktörler için de yaygın olarak kullanıldığından, elektrik, manyetik ve elektromanyetik alanında genelde ilk tanım tercih edilir. İngilizcede elektrik akımını geçirmeme anlamında "non-conductor" terimi de kullanılabilmektedir. Ayrıca elektrik akımı ile yalıtkan madde arasındaki mesafeye bağlı elektrostatik fonksiyonlar 1991'de Solmajer ve Mehler tarafından incelenmiştir.


## Dipnotlar.
 }}>
# Mehmet Ercan Vuralhan
Mehmet Ercan Vuralhan (19 Mart 1943, Malatya - 18 Nisan 2018, İstanbul), Türk bürokrat. II. Özal Hükümeti’nin Millî Savunma Bakanı’dır.


## Hayatı.
1965 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi. 28 Aralık 1965'te Dışişleri Bakanlığı IV. Dairede aday meslek memuru olarak göreve başladı. 23 Haziran 1966'da aynı dairede 3. Katipliğe getirildi. 1 Nisan 1967 ile 31 Mart 1969 arasında askerlik hizmetini yerine getirdi. Askerlik dönüşü Batı Dairesinde 3. Katip olarak göreve başladı. 9 Ocak 1970'te 2. Katip oldu. 29 Haziran 1970'te Sofya Büyükelçiliği 2. Katipliğine görevlendirildi. 12 Kasım 1971'de Başkatip oldu. 31 Temmuz 1972'de Stuttgart Başkonsolosluğu 1. Sınıf Konsolosluğuna getirildi. 7 Temmuz 1975'te aynı yerde Maiyette Başkonsolos olarak bulundu. 31 Ekim 1975'te Dışişleri Bakanlığı Araştırma ve Siyaset Planlama Genel Müdürlüğünde Şube Müdürü oldu. 5 Temmuz 1976'da Bütçe ve İdare Dairesi Şube Müdürlüğüne atandı. 29 Eylül 1977'de Lahey Büyükelçiliği Orta Elçilik Müsteşarlığına, 7 Temmuz 1978'de 3.Sınıf Büyükelçilik Müsteşarlığına, 28 Eylül 1979'da 2. Sınıf Büyükelçilik Müsteşarlığına, 14 Eylül 1981'de 1.Sınıf Büyükelçilik Müsteşarlığına terfi etti. 1 Ekim 1981'de aynı bakanlığın İdari İşler Genel Müdürlüğü I. Dairesinde 2. Sınıf Daire Başkanı olarak göreve başladı, 8 Kasım 1983'te Komptrolörlük (İdari ve Mali İşler) Daire Başkanlığına getirildi. 16 Mart 1987'de Riyad Büyükelçiliğine görevlendirildi. 17 Eylül 1987'de istifa ederek politikaya atıldı. Mehmet Ercan Vuralhan, 1987 Genel Seçimlerinde Anavatan Partisi saflarında Ankara’dan milletvekili seçildi.
1988 yılında Dışişleri Bakanlığına alınan zırhlı araç ihalesinde yolsuzluk ve usulsüzlük yapmakla suçlansa da istifa etmeyecek ve dönemin başbakanı Özal tarafından da desteklenecektir.
Ardı ardına yere çakılan, içinde 38 kişinin öldüğü Casa uçakları ihalesini açması nedeniyle gündeme gelmiştir. 2000 yılında Balıkesir Manyas'ta “5 bin konut yaptıracağım” vaadiyle Kor İnşaat'a su basmanı ihalesi verip, firmadan teminat olarak aldığı 1.4 trilyonluk çekle firar etmesi nedeniyle, "Dolandırıcılık" ve "Çek Kanunu'na muhalefet etmek" suçlarından Polis tarafından aranırken, Florya Atatürk Deniz Köşkü’ndeki TBMM misafirhanesinde kalmıştır. Polisin tesadüfen Bakırköy'de gözaltına alıp; üzerindeki TBMM kimliğinde isminin “Ercan Vuralhan” olarak geçmesi, tutukluluk kararının ise “Mehmet Ercan Vuralhan” adına olması nedeniyle, serbest bırakılmıştır. Nihayet 4 yıl aradan sonra Sürmeli Oteli'nde tekrar yakalanmış ve Kartal Cezaevi'ne gönderilmiştir. Daha sonra 2011'de tutuklanarak Paşakapısı Cezaevi'ne gönderilmiştir. Eski Millî Savunma Bakanı Ercan Vuralhan 18 Nisan 2018'de Sirkeci, İstanbul'da tartıştığı bir kişi tarafından bıçaklanarak öldürülmüştür. Cenazesi 20 Nisan 2018 günü Nakkaştepe Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.
# Aile planlaması
Aile planlaması; eşlerin istedikleri zamanda, istedikleri sayıda çocuk sahibi olmaları veya kişisel isteklerine ve ekonomik olanaklarına göre çocuk sayılarını belirlemesi ve doğum aralıklarını istedikleri şekilde gerçekleştirmelerini sağlamaya yönelik yapılan çalışmalar. Aile planlaması tarihte ilk kez 1966 yılında Birleşmiş Milletler Genel Toplantısında “ailelerin kendi büyüklüklerini belirleme özgürlüğü” bir hak olarak kabul edilmiştir Aile planlaması hizmeti 1978 yılında yayımlanan ve tüm dünya tarafından kabul edilen Temel Sağlık Hizmetleri Bildirgesinde temel bir sağlık hizmeti olarak belirtilmiştir. 1994 yılında Uluslararası Nüfus ve Kalkınma Konferansında kadının aile planlaması yöntemleri konusunda bilgi sahibi olma ve bu yöntemlere ulaşabilme hakkı olduğu savunulmuştur Aile planlaması (doğum kontrolü) yöntemleri kısaca geleneksel ve modern yöntemler olarak iki ana başlıkta incelenebilir.
Geleneksel yöntemler çok uzun yıllardır kullanılan ve daha çok az gelişmiş toplumlarda kullanılmaktadır. Modern yöntemler ise teknolojinin gelişmesi ve ucuzlamasıyla günden güne daha sık kullanılmaya başlanan yöntemlerdir. Söz konusu modern yöntemlerin bazıları şunlardır:
 - Hormonal yöntemler
 - Kombine oral kontraseptifler (Hap)
 - Enjekte edilen kontraseptifler (İğne)
 - Vajinal halkalar
 - Minihaplar
 - Post koital haplar (Ertesi gün hapı)
 - Deri altı kapsüller (implantlar) 
 - Rahim içi araçlar (RİA)
 - Bakırlı rahim içi araçlar
  - Hormonlu rahim içi araçlar
 - Bariyer yöntemler
 - Kondom (kadın kondomu, erkek kondomu)
 - Sperm öldürücüler
 - Diyafram
 - Cerrahi Yöntemler
 - Tüp ligasyonu (Kadında tüplerin bağlanması)
 - Vazektomi (Erkekte tohum kanallarının bağlanması)
# Deutz
Deutz AG, Alman motor üreticisi kuruluş.
Şirket dört zamanlı içten yanmalı motorları icat eden Nikolaus Otto tarafından 1864 yılında "N. A. Otto & Cie." adı ile kurulmuştur. II. Dünya Savaşı yıllarında şirket adı "Klöckner Humbolt Deutz AG" olarak değiştirilmiştir.
Su ve hava soğumalı dizel motorları ile ünlü olan Deutz, Almanya'nın Köln şehrinde yerleşiktir.
 - YÖNLENDİRME 
 - YÖNLENDİRME
# Polivinil klorür
Polivinil klorür, (genelde kısaltılmış olarak PVC diye kullanılır) oldukça geniş kullanım alanı olan bir plastik polimer. Vinil klorürün polimerleştirilmesi ile elde edilir. Polietilen ve polipropilenden sonra dünyada en çok üretilen üçüncü sentetik plastik polimerdir.
Katı (bazen RPVC olarak kısaltılır) ve esnek olmak üzere iki formu vardır. PVC'nin katı formu yapı sektöründe boru ve tesisat malzemeleri ile kapı ve pencere profilleri için kullanılır. Son yıllarda PVC geleneksel yapı malzemeleri olan ahşap, beton ve kilin birçok alanda yerini almıştır. Ayrıca şişelerde, yenilemeyen ürün paketlerinde ve kartlarda (banka ve üye kartları) kullanılır. Ftalat gibi akışkanlaştırıcıların eklenmesiyle daha yumuşak ve esnek hâle getirilebilir. Bu yumuşak formu ise atık su endüstrisinde boru hatlarında, elektrik kablosu yalıtımında, imitasyon deride, şişirilebilir ürünlerde kullanılır. Kauçuk yerine kullanıldığı uygulama alanları da vardır. Son 50 yıldır sağlık sektöründe de kullanıma girmiştir. Parenteral kullanılan sıvıların, kan ve kan ürünlerinin torbalarında ve transfüzyon setlerinde, kateter, kanül ve drenlerde, stoma ürünlerinde ve daha birçok yerde PVC'ye rastlanabilir.


## Üretilmesi.
Polivinil klorür, monomer hâldeki vinil klorürün polimerizasyonu ile üretilir. PVC sert bir plastik olup, daha yumuşak ve daha esnek hale getirmek için plastikleştiriciler ilave edilir.


## Tarihçe.
Polivinil klorür 19. yüzyılda iki farklı halde, 1835'te Henri Victor Regnault ve 1872'de Eugen Baumann tarafından kaza eseri keşfedilmiştir. 20. yüzyılın başlarında, Rus kimyacı Ivan Ostromislensky ve Fritz Klatte Alman kimya şirketi Griesheim-Elektron ile PVC'yi ticari ürünlerde denemiştir fakat katı halde işlem görme zorlukları ve polimerin kırılganlığı çabaları durdurmuştur.
1926'da, B.F. Goodrich şirketinden Waldo Semon, PVC'yi farklı katkı maddeleri ile karıştırıp, plastikleştirme metodu geliştirmiştir. Bu sonuç, daha esnek ve daha kolay işlenebilir malzemeyi vermiş ve ticari alandaki yaygın kullanım bundan yakın bir zaman sonra başarılmıştır.


## Geri dönüşümü.
PVC yaklaşık yedi kez geri dönüşebilir ve ömrü yaklaşık 140 yıldır. Uluslararası plastik reçine kodu "3" olarak belirtilmiştir.
# Chan
Chán (Çince: 禪, Pinyin: Chán) Çin Mahāyāna Budizminde belli başlı okullardan biridir. Batıda daha çok Japonca ismiyle Zen olarak tanınır.
# Morgan Motor Company
Morgan Motor Company, İngiliz otomobil üreticisi kuruluş.
1910 yılında H.F.S. Morgan tarafından kurulmuş, daha sonra 2003 yılındaki ölümüne kadar oğlu Peter Morgan tarafından yönetilmiştir.
# Scion
Scion, Japon Toyota firmasının sadece ABD pazarında kullandığı bir alt markası.
Toyota Motor Şirketi (Toyota Motor Corporation) tarafından 2002 yılında kurulmuştur. Otomobil kullanma çağına yeni giren genç kullanıcıları hedef alan marka, Toyota'nın diğer benzer modellerinden daha düşük fiyatlara satılmaktadır.
Düşük kullanım ve bakım giderleri ile Scion otomobilleri ABD pazarında önemli bir yer edinmişlerdir.


## Modeller.
  - tC
  - xA
  - xB
# Mack Trucks
Mack Trucks, Amerikan bir ticarî araç üreticisidir. Şirket 1900 yılında "Mack Brothers Company" olarak kurulmuştur ve 2001 yılından beri İsveçli Volvo Group'un bir parçasıdır.


## Tarihçe.
Mack Truck, 1900 yılında, Mack kardeşler tarafından kurulmuştur. İlk olarak New York’ta “Mack Brothers Company” adıyla Otobüs ve Kamyon üretmeye başlamışlardır. 1907’de şirket ilk kamyonunu piyasaya sürdü. Bu araçlar, dayanıklılığı ve gücüyle öne çıktı.
I. Dünya Savaşı sırasında İngiliz ordusu tarafından kullanılan Mack AC modeli, dayanıklılığı ve gücü nedeniyle askerler tarafından “Bulldog” lakabını aldı. Bu, Mack’in sembolü haline gelen Bulldog logosunun doğmasına neden oldu.
2000 yılında Mack Trucks, İsveçli otomotiv devi Volvo Group tarafından satın alındı. Bu sayede global pazarda daha da güçlendi.


## Ürünler.
"Mack" markası, ABD'de öncelikle uzun mesafeli taşımacılık ve inşaat sektörüne yönelik ağır kamyonlarıyla tanınır. Sağlam araçlar üretme konusunda bir üne sahiptir ve bu da Amerika'da "Mack kamyonu gibi üretilmiştir" deyimine dönüşmüştür. Kuzey Amerikalı kamyon üreticileri için alışılageldiği üzere, özellikle serbest çalışan kamyoncular arasında büyük bir popülerliğe sahip olan uzun çekişli araçlar, Mack'in ürün yelpazesinde önemli bir rol oynamaktadır. Öte yandan, ABD'li üreticiler için alışılmadık olan şey, Mack'in geleneksel olarak kendi araçları için dizel motorları ve şanzımanları kendisinin geliştirmesidir. Oysa diğer Kuzey Amerika ağır hizmet kamyonlarında bu parçalar, genellikle tedarikçilerden gelir (örneğin Caterpillar veya Cummins'ten dizel motorlar, Eaton veya Allison'dan şanzımanlar) ve alıcı tarafından serbestçe seçilebilir. Bu durum, Mack'in de bazı modellerde sunduğu bir seçenektir.
Mack Trucks'ın yönetim merkezi, 2009 yılına kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin Pensilvanya eyaletinde Allentown şehrinde idi. Daha sonra Kuzey Karolina eyaletinin Greensboro şehrine taşındı.
"Mack" markası ile ürünleri Lehigh County, Salem, Virginia'da ve Hagerstown, Maryland'da üretilir. Ayrıca Avustralya ve Venezuela'da ek montaj tesislere sahipler. Ayrıca Hayward, Kaliforniya ve Oakville, Ontario'da Mack fabrikası da vardı.
# Koan
Koan Zen (Chan) Budizmi'nde mantıklı düşünceyle cevaplanması mümkün olmayan, yalnız sezgilerle anlaşılabilen hikâye, diyalog ya da sorulara verilen addır.
Koan, Çince "gōng'àn" (公案) kelimesinin Japonca okunuşudur. Kelime anlamı olarak "kamu davası" ya da "halka açık olay" diye çevrilebilir. Koanların ortaya çıkışı, Zen ustaları ve öğrencileri arasında geçen diyalogların kaydedilmesine dayanır. Bu diyalogları kayda değer yapan ise o anda ya da konu üzerinde çok uzun süre düşünme sonucunda öğrenciye bir uyanış ya da bir aydınlanma deneyimi yaşatmış olmasıdır. Daha sonra Song Hanedanlığı döneminden itibaren bu kayıtlar Zen ustaları tarafından öğrencilerine meditasyon konusu olarak verilmeye başlanmıştır.
Örnek iki koan:
"Henüz daha sana hayat verilmeden önce ilk biçimin nasıldı acaba?"
"İki elini birbirine çarparak bir ses çıkartabilirsin. Peki bir elin sesi nedir?"
Linji okulu Japonya'da Rinzai olarak adlandırılır. Rinzai okulu, pratik düzende deneyim yaşamanın önemine vurgu yaparak, özellikle fiziksel çalışmayı ve koan kullanımını savunur. Koan paradoksal, mantıkdışı, tuhaf, hatta saçma ifadelerdir. Herhangi bir akıl yürütmeyi yenilgiye uğratan bu meditasyon nesnesiyle birlikte, bilinç alanındaki her şey sorgulanır. Mantıklı düşünceyle cevaplanması mümkün olmayan, yalnız sezgilerle anlaşılabilen hikâye, diyalog ya da sorulara verilen addır. Koan uygulamasını öne çıkartan usta, her öğrenciyi kendi derin doğasını açmaya mecbur eder. Koanlar, meditasyon teması olarak önerilen bu muammalar, yorum da gerektirmez. Gizli anlamları, keşfedilecek sırları yoktur, geleneksel ölçütleri sarsmaya yönelik olan şey onların anlamsızlıklarıdır. Sorunu çözümlemek, diyalektik bir akıl yürütmeyle çelişkiyi aşmak demek değil, soruyu sorgulamak ve böylece problemi ve her türlü şaşkınlığı ortadan kaldırmaktır. Açmazı geride bırakmak için düğümü çözmektir. Bir koanla düşünmeden karşı karşıya gelmek, uyanma (satori) çabasını teşvik eder. Çarpıcı bir provokasyon olan koan bir meditasyon tekniğidir. Kuşku uyandırmaya yöneltir. Öğrenci zen koanlarının çoğunun bir dramın bütünü değil, piyesin belli noktaları olduğunu asla unutmamalıdır.
# Pistole
Pistole veya Fransız eğrisi, kâğıt üzerine tasarım yaparken vektörel (doğrusal eğri) çizmek için kullanılan, ölçü işaretsiz cetvel.


## Kullanım alanları.
  - Teknik resim
  - El çizimi tasarımlar
  - Tekstilde stilistlik & modellistlik
  - Mimaride  mimari çizimlerde özellikle peyzaj mimarisiniden (bahçe düzenleme) proje çizimlerinde
# İnsan kaynakları
İnsan kaynakları; bir işletme veya kurumun ürün ve hizmet yaratmak amaçlı kullandığı kaynaklardan biridir. İnsan kaynakları ürün ve hizmetlerin insanlar ile ilişkisini kurabilmek için pazarlama yetisini; organizasyona ait bilgiyi, deneyimi, becerileri, karar vermeyi ve yaratıcılığı; bu yeteneklerin örgütlendirilmesini, yapılandırılmasını ve ödüllendirilmesini içerir.


## İnsan kaynakları birimi.
İnsan kaynakları işyerlerinde ihtiyaç duyulan insan gücünü karşılamak ve verimli kullanmak için oluşturulmuş bölümün adıdır.
Daha önceleri, personel bölümü olarak, devam takibi yani puantaj işlemi yaparak bordro hazırlayan bir görevi olan bu bölüm günümüzde faaliyet alanını genişleterek bu ismi almıştır.
En genel anlamıyla insan kaynakları, işveren ile çalışan veya potansiyel çalışanların ilişkilerini düzenleyen süreçlerin genel adı ve işletmelerde aynı adla anılan birimdir. İşgücü planlaması ile başlar, işe alım, ücretlendirme ve yan menfaatler, endüstriyel/sendikal ilişkiler, kurumsal performans yönetimi, kariyer yönetimi ve eğitim, çalışanların memnuniyetinin ölçümlenmesi, sosyal ve idari hizmetlerin tahsisi gibi çalışanları ilgilendiren tüm konuları kapsar. İnsan kaynakları çalışanları, yasa gereği, iş arayan bireylerden hiçbir maddi talepte bulunamazlar.
Günümüzde insan kaynaklarının işlevi aşağıdaki şekilde tanımlanabilir:
  - Eğitim ve geliştirme
  - Sağlık için insan kaynakları
  - İnsan kaynakları muhasebesi
  - Stratejik insan kaynakları planlaması
  - İnsan kaynakları politikası
  - İnsan kaynakları yönetim sistemi
  - İnsan kaynakları danışmanlığı
  - İşgücü planlaması
  - Kadrolama (sağlama, seçme, yerleştirme)
  - İş değerleme
  - Ödüllendirme
  - Yetiştirme-Geliştirme
  - Endüstriyel ilişkiler
  - Koruma
  - Performans Değerleme
  - Ücretlendirme ve Yan Haklar
  - Seçme ve Yerleştirme
  - Çalışan Bağlılığı
  - İnsan kaynakları varlıkları yönetimi
  - Meslek analizi
  - İş zanaatkarlığı
  - İş talepleri-kaynaklar modeli
  - İş genişletme
  - İş zenginleştirme
  - İş değerlendirmesi
  - İş performansı
  - İş rotasyonu
  - İş paylaşımı
# Ulusal Chengchi Üniversitesi
國立政治大學Ulusal Chengchi Üniversitesi
Ulusal Chengchi Üniversitesi (國立政治大學; Guólì Zhèngzhì Dàxué; Devlet Politika Üniversitesi) Tayvan'da bir devlet üniversitesidir. Taipei'de Muzha semtinde bulunmaktadır. Tayvan'da sosyal bilimleriyle ünlü olan okulda bir de Türk Dili ve Edebiyatı bölümü vardır.


## Tarih.
Ulusal Chengchi Üniversitesi 1927 yılında Merkez Parti İşleri Okulu adıyla Kıta Çin'in Nanjing şehrinde kuruldu. 1929'da ismi Merkez Politika Okulu olarak değiştirildi. İkinci Dünya Savaşı'nın sonra ermesinden sonra 1946'da Ulusal Chengchi Üniversitesi resmen kuruldu. Ancak 1949 yılında Milliyetçi Parti (KMT) Komünist Parti (ÇKP) karşısında içsavaşı kaybedince okulun faaliyetleri durdu. 1954'te Üniversite Taipei'de tekrar açıldı.
# Buruciye Medresesi
Buruciye Medresesi veya diğer adıyla Hacı Mes'ud Medresesi, Türkiye'nin Sivas şehrinde yer alan medrese. 1271 yılında, Anadolu Selçuklu Sultanlarından III. Gıyaseddin Keyhüsrev zamanında Hamedan yakınlarındaki Burucird'den gelme Muzafferüddin Burucirdi tarafından yaptırılmıştır. İlmiye çalışmaları için medrese olarak yaptırılmış ve devrin pozitif ilimlerinin okutulduğu bina olarak uzun yıllar kullanılmıştır.


## Mimari.
Sarımtırak renkli taşların oyma olarak yapılan giriş kapısı ve avlu karşısındaki iç cephe, devrin Selçuklu taş oymacılığının en güzel örneklerindendir. Yapı kareye yakın dikdörtgen planlı olup, üzeri açık avlu etrafındaki sütunlu revaklar ve bunların gerisinde bulunan hücrelerden oluşmaktadır. Giriş kapısının sol yanında mavi ve siyah çinilerle süslü türbede medrese binasını yaptıran Burucerdioğlu Muzaffer Beyin (Hacı Mes'ud) ve çocuklarının kabirleri yer alır. Türbenin yanında da iki beşik tonozlu küçük oda bulunmaktadır. Revakların arkasında medrese odaları, ana eyvanın yanlarında da iki kubbeli oda vardır. Vakfiyesinden binada bir de kütüphane bulunduğu anlaşılmaktadır.Taş işlemeciliğinde ağırlığın taç kapıda yer aldığı görülür. Yıldız, rumi ve geometrik motifler yüzeysel ancak bir dantel gibi işlenmiştir. Medrese 1965-1966'da tamir edilmiş ve müze haline getirilmiştir. Sonraki yıllar yine birçok kez tamir ve bakım görmüştür.
# Domalan
 - YÖNLENDİRME 
Keme, domalan, tombalak, topalak, geme, kumi bir çeşit mantarıdır.
Mantar 6-10 · 5–6 cm çapında, küre şeklinde, üst kısım basık ve dalgalı, genellikle patates yumrusu şeklindedir. Yüzey genelde düz bazen pürüzlü, geniş oluklara ayrılmış, kırmızımsı-soluk kahverengi, bazen sarımsı veya gül rengindedir. Ekzoperidyum 1–2 mm kalınlıkta olup kolayca soyulur.
İlkbaharda yağmur sonrası hemen kuruyan kumlu topraklarda fruktifikasyonu toprak altında yetiştiğinden toprak yüzeyinde oluşturduğu çatlaklardan bulunabilir. Konya, Karaman ve civarında ve Şanlıurfa ve civarında Kumi otuyla birlikte mikorizal olarak yaşamaktadır.
Protein açısından besleyici ve afrodizyak etkileri ile bilinmektedir.


## Türler.
  - "Terfezia arenaria"
  - "Terfezia boudieri"
  - "Terfezia claveryi"
  - "Terfezia leptoderma"
  - "Terfezia leonis"
  - "Terfezia terfezioides" (= "Mattirolomyces terfezioides")
  - "Tirmania nivea"
# Davud ez-Zahirî
Davûd ez-Zahirî (Arapça: داود الظاهري; d. 817, Kufe - ö. 884, Bağdat) İslam'daki fıkıh mezheplerinden olan Zahiri mezhebinin kurucusudur.


## Hayatı ve Düşüncesi.
Fıkıh öğrenimine İmam Şafiî'nin öğrencilerinden ders alarak başlamıştır. Bu onda büyük bir İmam Şafiî hayranlığı yaratmıştır. Her ne kadar en sonunda Şafiilikten çok farklı bir fıkhi mezhep kurmuş olsa da, İmam Şafiî'ye olan hayranlığı ve saygısı hep devam etmiştir. Şafiî fıkhını öğrenirken hadis ilmine de merak sarmış ve buna büyük önem vererek hadis ilmini de öğrenmiştir. Dönemin önemli muhaddislerinden ders almış, eserlerinde kendi rivayet ettiği hadislere yer vermiştir. Hadis ilmi ile olan bu yakın ilgisi mezhebini kurmasıyla belirgin hale gelmiştir. Zahiri mezhebi salt nasslarla hüküm vermeyi ve şeriatın sadece nasslardan oluştuğunu savunur. Re'y kavramını reddeder. Zahiri mezhebinin görüşüne göre, nasslarda illetlere bakılmaz nassın zahirine (görünüşüne) bakılarak hüküm verilir.
Fıkhi görüşlerinin yanı sıra, itikadi "Kur'an mahluktur" görüşünü de destekler ki bu dönemin alimlerince yoğun biçimde tenkit edilmesine neden olmuştur. Ayrıca bu fıkhi ve i'tikadi görüşleri nedeniyle, kendisi birçok hadis rivayet etmiş olsa da ondan pek fazla hadis rivayet edilmemiştir. Çağdaşı alimler tarafından sevilmemiştir. Yine de çeşitli olumlu özelliklerinden bahseden alimler de olmuştur. Zeki, hazır cevap ve kanaatkar olduğu bazı alimlerce belirtilmiştir.
Davud'un kurduğu Zahiri mezhebi Hicri takvime göre 3. ve 4. yüzyıllarda yayılmıştır. Fakat, daha sonra Hanbeli mezhebinin yaygınlaşmasıyla Zahiri mezhebine olan ilgi azalmış ve böylece bağlılarının sayısı da azalmıştır. Yine de, Zahiri mezhebi bu dönemlerde Batı'da, Endülüs'te yükselişe geçmiştir. Bu yükselişin en büyük sebebi ünlü Zahiri alimi İbn Hazm'dır. Genellikle Zahiri mezhebinden bahsedilirken, Davud mezhebin kurucusu olmasına rağmen, İbn-u Hazm'a Davud'dan daha fazla yer verilir. Bunun en büyük nedeni mezhebin görüşlerini büyük oranda geliştirmesidir.
# Harâbât
Harâbat, Ziya Paşa'nın 1874-1875'te yayınlanan, içerisinde Türk, Arap, İran ve Çağatay sahasında yazılmış şiirlerden seçmeler bulunan 3 ciltlik divan edebiyatı antolojisidir.
Türk şiirinde Tanzimat'tan sonraki yılların en geniş kapsamlı antolojisidir. Ciltleri nazım şekillerine göre düzenlenmiştir. Eserde şiirlerine yer verilen şairler mahlaslarına göre alfabetik dizilmiştir.
Kasidelere ayrılmış birinci ciltte yirmi iki şairin Türkçe, otuz sekiz şairin Farsça, otuz yedi şairin Arapça kasideleri bulunur. İkinci cilt kaside ve mesnevi dışında kalan çeşitli nazım türlerindeki şiirlerden oluşur; 393 Türkçe, 374 Farsça, 345 Arapça toplam 1112 şiir içerir. Üçüncü cilt ise mesnevilerden yapılmış seçmeleri den oluşur; on yedisi Türkçe, otuz altısı Farsça olmak üzere toplam elli üç eserden örnekler içerir.
Ziya Paşa, eserin başına edebî görüşlerini belirten mesnevi şeklinde 795 beyitlik bir manzum mukaddime (önsöz) ilâve etmiştir.


## Mukaddime.
9 bölümden oluşan önsözde Ziya Paşa dil, edebiyat ve şair hakkındaki görüşlerini anlatır. Divan şiirinin edebî dil, nazım tekniği, geçirdiği gelişim devreleri ve edebi zümreler bakımından özet şeklinde bir tarihçesini sunan uzun önsözde 1860' lardan sonra Türk şiirinde kendini gösteren yenileşme hareketinden bahsedilmez. Ziya Paşa bu önsözde Osmanlıcanın Arapça ve Farsça ile zenginleştiğini savunur, Divan edebiyatını över, halk edebiyatını eleştirir. Halbuki Ziya Paşa, daha önce Hürriyet gazetesinde yayınlanan "Şiir ve İnşa" makalesinde edebiyatın Arapça ve Farsça boyunduruğunda anlaşılamaz hale geldiğini söylemiş ve halk edebiyatı biçimlerine dönülmesini savunmuştur. Bu karşıtlık dönem aydınlarında bulunan doğu-batı ikiliğini yansıtmaktadır.
Harâbât mukaddimesi, “Kitâbhâne-i Ebüzziyâ” serisi içinde "Mukaddime-i Harâbât" adı altında ayrı bir eser olarak basılmıştır.


## Mukaddimeye eleştiriler.
Ziya Paşa'nın bu ikili tavrına eleştiri olarak Harabât'ın ilk cildine karşılık Namık Kemal yanıt olarak Tahrib-i Harâbât, ikinci cildine karşılık "Takip" adlı eleştirilerini yazmıştır. 
Ziya Paşa, Nâmık Kemal'in bu suçlamalarına yetmiş dört beyitlik bir manzume ile cevap vermişse de bu manzume yayımlanmamıştır.
# Bundahişn
Bundahişn, Avesta'nın bir bölümüne verilen addır. Bundahişn, temel veya yaratılış anlamında olup uzay ve dünyanın yaratılışı sürecini ve sonucunu eski kaynaklara bağlı olarak anlatmaktadır.
# Kellogg-Briand Paktı
Kellogg-Briand Paktı ya da Harbin Millî Siyaset Aleti Olarak Kullanılmaması Hakkında Umumi Muahede, savaşın ulusal politika olarak kullanılmasını yasaklayan bir uluslararası antlaşmadır. Antlaşmanın mimarları, ABD Dışişleri Bakanı Frank B. Kellogg ve Fransa Dışişleri Bakanı Aristide Briand olmasından dolayı antlaşmaya "Kellogg-Briand Paktı" adı verildi.
27 Ağustos 1928 tarihinde Paris'te, Avustralya, Belçika, Kanada, Çekoslovakya, Fransa, Almanya, Birleşik Krallık, Britanya Hindistanı, Özgür İrlanda Devleti, İtalya Krallığı, Japon İmparatorluğu, Yeni Zelanda, Polonya, Güney Afrika Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri temsilcileri tarafından imzalandı. Antlaşma, 24 Temmuz 1929'da yürürlüğe girdi.
Daha sonra birçok ülke antlaşmaya katıldı. Antlaşmaya göre taraflar birbirleriyle ilgili sorunları barışçıl yollardan çözeceklerini ve eğer mesele birebir çözülmezse Milletler Cemiyeti'nin hakemliğini kabul edeceklerini beyan ettiler.
Briand-Kellog Pakti ABD'nin dünya siyasetine geri dönüşüdür; Monroe Doktrini politikasını terk etmesidir. Briand-Kellog Paktı, Sovyetler Birliği-ABD gruplaşmasının başlangıcı ve bugünkü NATO'nun temeli olarak gösterilir. Bu paktla ABD, Sovyetler Birliği'ne karşı kendi grubunu kurmuştur. Sovyetler Birliği de bu gruba karşı kendi grubunu, Litvinov Sözleşmesi ile kurmuştur. Litvinov Sözleşmesi de Varşova Paktı'nın temeli sayılır. Fransa ve İtalya, bu pakta imza atmadılar. Fransa, Birleşik Krallığın Almanya ile yakınlaşmasından rahatsız olduğu için; İtalya ise yayılmacı politikasından dolayı imza atmamıştır.


## Türkiye'nin Tutumu.
Türkiye’nin milletlerarası iş birliği ve kolektif barış çabalarına katılması, 1928'de silahsızlanma konferansının hazırlık komisyonu çalışmalarına davet edilmesiyle başlamıştır. Bu komisyon çalışmaları sırasında Sovyet Rusya Dışişleri Bakanı Litvinov, “Türkiye Cumhuriyetinin dünya siyasetinde oynamakta olduğu mühim rol ve coğrafya vaziyetine binaen, Türkiye’nin de davet edilmesini istemiş ve bu teklif kabul edilerek, 1928 Mart'ında Türkiye de komisyon çalışmalarına davet edilmiştir. Komisyonda Sovyetler, bütün silahların ilgasını teklif ettiği zaman, bu teklifi destekleyenlerden biri de Türkiye olmuştur. 1932 Şubat'ında toplanan Silahsızlanma Konferansında da Sovyetler gene ve tam silahsızlanma üzerinde ısrar ettikleri zaman da, bu teklifi destekleyen tek devlet yine Türkiye olmuştur.
Briand-Kellogg Paktı meselesinde de aynı şey olmuştur. Savaşı kanun dışı ilan eden bu Paktın ilk imzasına davet edilmediklerinden ötürü Sovyetler bunu, kendilerini çember içine almak için Batılıların bir kombinezonu olarak görmekle beraber, sonradan Fransa tarafından katılmaya davet edilince, bir yandan bu daveti kabul etmiş ve öte yandan da, “barışın korunmasıyla samimiyetle ilgilenen” Türkiye, Afganistan ve Çin Cumhuriyeti'nin davet edilmemiş olmasından ötürü üzüntülerini bildirmişlerdir. Bunun üzerine 1928 Eylül ayında Türkiye de davet edilmiş ve 1929 Ocak ayında Türkiye de katılmıştır.