# Marie-Louise von Motesiczky
Marie-Louise von Motesiczky (24 Ekim 1906 - 10 Haziran 1996), Avusturya doğumlu İngiliz ressamdır. 1939'dan itibaren Britanya'da yaşadı ve 1948'de İngiliz vatandaşı oldu.


## Erken dönem.
Marie-Louise von Motesiczky, 1906'da Viyana'da Edmund von Motesiczky (1866-1909) ve Henriette von Lieben'in (1882-1978) çocuğu olarak dünyaya geldi. Edmund, Viyana'daki Doğa Tarihi Müzesi Müdürü Franz Ritter von Hauer'in (1822-1899) gayri meşru oğluydu. Ancak annesinin kocası Matthias Motesiczky'nin soyadını aldı ve kısmen orkestra şefi Franz Schalk'ın ailesi tarafından büyütüldü. Edmund'un önemli bir müzik yeteneği vardı ve yetenekli (amatör) bir çellist oldu. Annesi Henriette von Lieben, Habsburg İmparatorluğu'nun en zengin ve kültürlü ailelerinden birinden geliyordu. Sanat Tarihi Müzesi'ndeki birçok sanat eserini onlar bağışlamışlardı. Hugo von Hofmannsthal, operanın karşısındaki görkemli salonlarında ilk şiirlerini okumuştu. Ailenin Hinterbrühl'deki malikanesindeki sanat koleksiyonları müthişti. Edmund von Motesiczky, 1903 yılında Yahudi olan Henriette ile evlenmek için Katoliklikten vazgeçerek Protestan Kilisesi'ne girdi ve Henriette de aynısını yaptı. İki çocukları Karl Motesiczky (1904-1943) ve Marie-Louise, Lutherci olarak vaftiz edildi.
Von Lieben'ler, Viyana'nın sosyal ve entelektüel yaşamının önemli bir parçasıydı. Aynı zamanda psikanalizin erken tarihi üzerinde de etkiliydi. Marie-Louise'in büyükannesi Anna von Lieben (doğumdaki soyadı Todesco), Sigmund Freud'un 1890'lardaki hastalarından biriydi ve 'Cäcilie M' takma adıyla anılırdı. Henriette'in ailesi zamanlarını Viyana'nın merkezi ile Marie-Louise'in çocukluğunun ve erken yetişkinlik yaşamının yazlarını geçireceği Viyana'nın güneybatısındaki Wienerwald'daki Hinterbrühl'deki Villa Todesco arasında geçiriyorlardı.


## Yaşamı ve çalışmaları.
Marie-Louise, okulu henüz on üç yaşında bıraktıktan sonra Viyana, Lahey, Frankfurt, Paris ve Berlin'de sanat derslerine katıldı. 1927/28'de Max Beckmann tarafından Frankfurt'taki Städelschule'deki ustalık sınıfına katılmaya davet edildi. Beckmann, 1920'de Motesiczky ailesiyle tanıştırıldı. 1925'te ikinci eşi olacak şarkıcı Mathilde von Kaulbach ('Quappi', 1904–86) ile onlar aracılığıyla tanıştı. Beckmannın etkisi erken dönem portrelerinde, natürmortlarında ve 1940'lardan itibaren alegorik konularda görülüyordu. Ayrıca Marie-Louise'in ömür boyu arkadaşı ve akıl hocasıydı. Max Beckmann'dan sonra eserlerini etkileyen ikinci büyük isim Oskar Kokoschka'ydı. Geniş arkadaş çevresi arasında heykeltıraş Marie Duras, sanat tarihçisi Sir Ernst Gombrich ve sanatçı Milein Cosman da vardı.
12 Mart 1938'deki Anschluss'un (Avusturya'nın Alman Üçüncü Reich'ına ilhakı) ertesi günü, Marie-Louise ve annesi Henriette Viyana'dan ayrıldı. Marie-Louise'in teyzesi Ilse von Leembruggen'in Lahey'de yaşadığı Hollanda'ya gitti. Orada Ocak 1939'da ilk kişisel sergisini açtı, ancak kısa süre sonra annesiyle birlikte İsviçre üzerinden İngiltere'ye gitti. Londra'da Oskar Kokoschka (1886-1980) ile buluştular. Marie-Louise'in otuz yıldan fazla sürecek bir ilişki geliştireceği yazar Elias Canetti (1905-94) ile tanıştı ve yazışmaları 1992'ye kadar devam etti. Canetti, 1942'de 'Marie-Louise'e bir aforizma koleksiyonu verdi (bunlar ölümünden sonra yayınlandı). Marie-Louise'in Canetti'nin portresi Londra'daki Ulusal Portre Galerisi'ndedir. Kardeşi Karl Viyana'da kalmıştı. Marie-Louise'in resimleri de dahil olmak üzere eşyalarının önemli bir bölümünü Londra'ya göndermeyi başardı. Bunlar sonunda Marie-Louise ve annesi tarafından 1941'de Londra'ya yapılan bombalı saldırıların ulaşamayacağı bir yerde satın alınan Buckinghamshire'daki Amersham'daki eve yerleştirildi. Marie-Louise bundan sonra Amersham'da ve daha sonra Hampstead'de yaşadığı her yerde yalnızca stüdyosu için değil, aynı zamanda Canetti'nin Viyana'daki kütüphanesi ve Canetti için de yer sağlandı.
Britanya'da von Motesiczky, Uluslararası Sanatçılar Birliği'ne katıldı. 1944'te Londra'daki Çekoslovak Enstitüsü'nde eserleri sergilendi. Savaştan sonra, annesi 1960 yılına kadar Amersham'da kalırken, o Londra'da bir daire kiraladı. Hayatlarının geri kalanında evleri olacak olan Hampstead'deki 6 Chesterford Gardens'taki büyük bir eve taşındılar. 1952'de Lahey ve Amsterdam'da açılan iki kişisel sergiyi, 1950'lerde ve 60'larda Almanya ve Avusturya'da açılan başka sergiler izledi. Chesterford Gardens'a taşındıktan sonra Marie-Louise'in zamanının çoğu giderek annesinin bakımına ayrıldı. Bu, pek çok açıdan onun en dikkat çekici çalışmasını ortaya çıkardı. Annesinin, yaşın getirdiği tahribatları ama aynı zamanda iki kadın arasındaki derin duygusal bağı da ifade eden bir dizi gözü kara portre bu durumun örneğidir. Beckmann ve Kokoschka'nın etkisi yanında Marie-Louise'in kendine özgü bir tarzının gelişimi izlenmeye başladı.
Kendi ülkesindeki ilk başarı, 1966'da Viyana Secession'da, daha sonra Linz, Bremen ve Münih'e giden büyük bir kişisel sergi düzenlemesiyle geldi. Birleşik Krallık'taki atılımı, 1985 yılında Londra'daki Goethe Enstitüsü'nde büyük bir retrospektifle gerçekleşti. Büyük beğeni topladı ve büyük bir Avusturyalı sanatçı olarak itibarının pekiştiğini gördü. Ancak sergileme sadece gösteri amçlıydı. The Independent'ın ölüm ilanında yazdığı gibi; "Motesiczky'nin resimlerini hiçbir zaman satmasına gerek olmadı, aslında onları yanında tutmayı tercih etti". Retrospektife Gunther Busch, Richard Calvocoressi ve Ernst Gombrich'in makaleleri eşlik etti. Tate Galerisi üç tablo aldı ve sergi Cambridge'deki Fitzwilliam Müzesi'ne kondu. Hayatının son büyük sergisi 1994 yılında Viyana'daki Avusturya Galerie Belvedere'de gerçekleşti. Marie-Louise, 10 Haziran 1996'da Londra'da öldü. Külleri Viyana'daki Döbling Mezarlığı'ndaki aile mezarlığına gönderildi.


## Ölümünden sonra tanınma.
1996 yılında öldüğünde koleksiyonu mirasının büyük bir kısmıyla birlikte, 1992 yılında çalışmalarının korunması ve tanıtılması, sanatın desteklenmesi ve diğer hayır amaçlı amaçlar için kurulan Vakıf'a geçti. 21 Kasım 1996'da Marie-Louise von Motesiczky Charitable Trust adıyla hayır kurumu statüsü aldı. 2006-07'de Tate Liverpool'dan başlayarak Frankfurt, Viyana ve Passau'ya, ardından Britanya'daki Southampton Sanat Galerisi'ne uzanan bir yüzüncü yıl sergisi düzenlendi. Bunu 2007'de bir biyografinin yayınlanması, 2009'da sanatçının resimlerinin bir kataloğunun yayınlanması ve 2010 ve 2014'te New York'taki Galerie St Etienne'de iki sergi takip etti. Vakıf, son yıllarda Marie-Louise'in çalışmalarını kamu koleksiyonlarına bağışladı. İngiltere, İrlanda Cumhuriyeti, Avusturya, Almanya, Hollanda ve ABD'deki yerel, bölgesel, üniversite ve ulusal müzelerde sergilenmektedir. Marie-Louise'in çizimlerinin ve eskiz defterlerinin büyük çoğunluğu, kendisinin ve ailesinin belgelerinin arşivi ile hayatı ve çalışmaları ile bağlantılı diğer belgesel öğeler, Tate Britain'daki Arşiv Galerisi'ne devredildi.
Sanat hayatıyla ilgili olarak bir keresinde şöyle demişti: "Hayatınız boyunca sadece tek bir güzel resim çizebilseydiniz, hayatınız değerli olurdu."
Diana Athill, Motesiczky ile olan arkadaşlığını 'Sona Doğru Bir Yer' adlı anı kitabında yazdı (Granta, 2008).


## Edebiyat.
  - Jeremy Adler, Birgit Sander (Hrsg.): "Marie-Louise von Motesiczky (1906-1996)" . Prestel, München 2006, ISBN 3-7913-3693-2 (Liverpool'daki Sergi Kataloğu 11. Nisan - 13. Ağustos 2006).
  - Elias Canetti, Marie-Louise von Motesiczky: "Liebhaber ohne Adresse – Briefwechsel 1942-1992" (Ines Schlenker ve Kristian Wachinger tarafından yayınlanmıştır), Hanser, München 2011, ISBN 978-3-446-23735-3
  - Evi Fuks u. A. (Hrsg.): "Die Lieben. 150 Jahre Geschichte einer Wiener Familie". Böhlau-Verlag, Wien 2005, ISBN 3-205-77321-7 (Viyana'daki Sergi Kataloğu 11. Kasım 2004 - 3. Nisan 2005).
  - Jill Lloyd: "The Undiscovered Expressionist. A Life of Marie-Louise Von Motesiczky". Yale University Press, New Haven, Conn. 2007, ISBN 978-0-300-12154-4 (Vorschau auf türkisch )
  - Eva Michel: "Marie-Louise von Motesiczky (1906-1996)." "Eine österreichische Schülerin von Max Beckmann". Universität Wien 2003 (yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
  - Sabine Plakholm-Forsthuber: "Österreich'te Künstlerinnen 1897-1938" . Picus-Verlag, Wien 1994, ISBN 3-85452-122-7 .
  - Stephan Reimertz : "Max Beckmann." "Biyografi" . Rowohlt, Reinbek 2006, ISBN 978-3-499-50558-4 .
  - Klaus Schröder: "Neue Sachlichkeit, Österreich 1918-38" . Kunstforum Bank Avusturya, Wien 1995 (Viyana'daki Sergi Kataloğu 1. Nisan - 2. Temmuz 1995).
  - Elias Canetti: Aufzeichnungen für Marie-Louise (1942'de yazıldı, ölümünden sonra derlendi ve yayınlandı, 2005)