# Vredehoek
Vredehoek (Afrikaans: "barış köşesi", af), Güney Afrika'daki Cape Town şehrinde yer alan bir banliyö. Tafelberg ve Devil's Peak'in eteklerinde yer almaktadır. Bölge, Oranjezicht ve Devil's Peak Estate adındaki iki komşu banliyönün arasında kalır. Devil's Peak Estate, genellikle Vredehoek'in bir alt mahallesi olarak kabul edilir, her ikisi de bir mahalle gözetim topluluğu olan DPV - Devil's Peak & Vredehoek kapsamına girmektedir.
Vredehoek, üç silindirik Disa Park kulesi, birçok Art Deco tarzı bina ve doğal simgeleriyle tanınır. 2011 yılında Cape Town Şehri'nin nüfus sayımı verilerine göre bölgede 5.415 kişi yaşamaktadır.
Bölge, MyCiTi otobüs servisi tarafından 111 ve 101 numaralı hatlarla hizmet verilmektedir.


## Tarih.
Vredehoek, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra ilan edilmiştir; savaşın sona ermesiyle birçok Avrupa ülkesinden gelen göçmenlerin yerleştiği bir bölge olduğundan, "barış köşesi" adı verilmiştir.
Vredehoek Çiftliği ve Elba Çiftliği, on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda bölgedeki ilk yerleşim yerlerinden bazılarıydı. Bu dönemde Vredehoek Çiftliği'nin ilk sahipleri Jurgens ailesiydi ve burada c. 1800'lerde Vredehoek Malikanesi'ni inşa ettiler. Çiftliği 1883'te “parası, enerjisi, yeteneği ve yüksek standartları olan bir adam” olarak tanımlanan Edward H. F. Mellish’e sattılar ve Mellish, çiftliği Cape Town'ın ilk süt çiftliği haline dönüştürdü. Mellish'in 1905'te ölmesi ve mülkün oğlu tarafından kötü yönetilmesi nedeniyle çiftlikteki tüm tarım faaliyetleri 1916'da sona erdi. Takip eden on yıllarda, orijinal çiftliğin bölümleri konut arazilerine dönüştürüldü. Malikane ve çiftliğin bir kısmı 1924'te Cape Town Üniversitesi'ne satıldı ve malikane, Güney Afrika Koleji Okulları tarafından yatakhane olarak kullanıldı. Cape Town Belediyesi mülkü üniversiteden 1930'da satın aldı. Malikane yıkıldı ve arazi üzerine kamuya açık rekreasyon alanları oluşturuldu. Orijinal mülkün kalan bazı kısımları 1926 ve 1929'da Nazareth Kardeşleri'ne devredildi. Elba Çiftliği (sonradan Prospect Hill Çiftliği olarak bilinir) ise Devil's Peak Estate olarak geliştirilmiş, Avrupa kökenli yerleşimciler için bir banliyö haline gelmiştir.


### Platteklip Yıkama Evi'ndeki Çamaşırcılar.
1 Nisan 1888'de, Cape Town belediye başkanı Platteklip (Hollandaca: "düz taş") Deresi yakınlarındaki yıkama evlerinin açılışını kutladı. Yaklaşık 200 çamaşırcının derede çamaşır yıkamayı bırakıp yeni kapalı tesisleri kullanmaları bekleniyordu. Bu değişiklik, aşağı bölgelerdeki küçük mülk sahiplerinin bitkiler için temiz su istemesi ve yeni hijyen yasalarının halka açık derelerde çamaşır yıkamayı yasaklaması nedeniyle yapılmıştı.
Güney Afrika'da kölelik 1834'te kaldırılmadan önce, çamaşırcılar genellikle köleleştirilmiş kadınlardı. Çamaşırlarını yıkamak için mısır koçanı kullanırlardı ve ıslak çamaşırları kurutmak için yakınlardaki çalılardan, ağaçlardan ve taşlardan yararlanırlardı.
Platteklip Deresi'nin temiz suyu Tafelberg'dan gelir. Tarihsel olarak, bu su yerli göçebe çobanlar tarafından hayvanlarını sulamak ve geyik gibi yabani hayvanların içmesi için kullanılmıştır. Khoekhoen halkı bu dereyi "Camissa" olarak adlandırmış, bu isim "Tatlı Su Yeri" anlamına gelir. Avrupa kolonistleriyse denizde uzun süre kaldıktan sonra serinlemek için bu dereyi "Varsche Rivier" olarak adlandırmışlardır.
Buitenkant Caddesi, daha önce Köleler Yolu olarak biliniyordu ve köleleştirilmiş kişiler bu yolu çamaşırları çamaşırcılara taşımak için kullanıyordu.
Günümüzde yıkama evlerinin bulunduğu alan, yaklaşık 3 km uzunluğunda bir Çamaşırcı Yolu'nun parçası olup SANParks tarafından bir gece konaklama evi olarak dönüştürülmüştür.


### Vredehoek Kalay Madeni.
Vredehoek'in üstündeki halk erişimine açık taşocağı, bölgedeki geçmişten kalma kalay madenciliğinin bir kalıntısıdır. Bu alan, resmi olarak "Murray ve Stewart Taşocağı" olarak veya daha yaygın olarak Vredehoek Taşocağı olarak da bilinmektedir.


### Apartheid.
Apartheid döneminde, Vredehoek, Grup Bölgeleri Yasası çerçevesinde “beyazlara özel bölge” olarak belirlenmişti. 1960'ların sonlarında, Disa Park konut kuleleri, ırksal olarak ayrılmış Cape Town'da yaşanan bir "beyaz konut krizi"ne yanıt olarak bu banliyöde inşa edilmiştir.


## Mimari.
### Disa Park Kuleleri.
Vredehoek, City Bowl silüetinde ikonik bir mimari üçlü ile kolayca tanınır; bu, 55 metre yüksekliğinde silindirik üç adet yüksek betonarme kuleyi içeren Disa Park’tır ve halk arasında "Tampon Kuleler" olarak bilinir.
Ulusal Parti'nin beyaz konut krizine yanıtı, beyaz Grup Bölgeleri içinde konut inşa etmeye istekli geliştiriciler için şehir imar kurallarının askıya alınmasını da içeren birkaç planlama müdahalesine yol açtı. Diğer projeler arasında yakındaki Gardens Centre, Sea Point’in İkiz Kuleleri ve Blouberg Heights bulunmaktadır.
Yuvarlak şekil, her yıl Ekim'den Mart'a kadar devam eden güneydoğu rüzgarının etkisini en aza indirmek ve binlerce sakin için dağ, şehir ve deniz manzaralı uygun fiyatlı konutlar sağlamak amacıyla tasarlanmıştır.
2004 yılında, Wallpaper dergisi, Disa Park'ı Cape Town'daki en iyi binalardan biri olarak listelemiştir, ancak kulelerin 1969'un sonlarında tamamlanmasının ardından yerel tepki hemen olumsuz olmuştur. Beton cephe, siyasi ve sosyal koşullar ve yolsuzluk söylentileri eleştirilmiş, ancak kulelerin yüksekliği özellikle tartışmalı bulunmuştur. Kulelerin tabanı Tafelberg Ulusal Parkı'nın altında başlasa da, 18 katı bu sınırı aşarak deniz seviyesinden 209 metreye kadar ulaşmaktadır.
Kuleler halk arasında "Tampon Kuleler" olarak bilinse de, geliştiricilerin bireysel kuleler için resmi adları Blinkwater, Platteklip ve Silverstroom'dur. Kule projesinin gerçekleştirilmemiş vizyonu, şehir silüetinde 17 adet aynı kule ile dolu bir seri şeklinde öngörülmüştü.


### Art Deco Binalar.
Vredehoek bölgesindeki birkaç apartman binası, belirgin bir Art deco tarzını paylaşmaktadır. Bu benzer binaların yoğunluğu, bölgeye özgün bir karakter kazandırmıştır ve 2017'de The Greater Vredehoek Heritage Action Group'un bu karakteri soylulaştırma tehditlerinden koruma kampanyası başlattığı bir alan olmuştur. "Daventry Court, Sherwood Court" ve "Victory Court" bu tarzın örneklerindendir ve genellikle üç katı geçmeyen binalardır.


## Kaynaklar.
 }}>