# Karabatakgiller
Karabatakgiller (Phalacrocoracidae), Suliformes takımına ait bir kuş familyasıdır.


## Adlandırma.
Bilimsel adı Phalacrocoracidae, Grekçe "kel" anlamına gelen "φαλακρός" ("phalakros") ve "kuzgun" anlamına gelen "κόραξ" ("korax") kelimelerinden Latinceleştirilmiştir. Erişkin karabatakların yanaklarında bulunan krem beyazı tüysüz bölgeden ötürü bu adın geldiği düşünülmektedir.


## Özellikleri.
Karabataklar orta ve büyük boyutlarda deniz kuşlarıdır. En küçükleri olan küçük karabatak 45 cm. boyunda ve 340 g. ağırlığında iken en büyük türü olan "Phalacrocorax harrisi" 100 cm. boyunda ve 5 kg. ağırlığındadır. Soyu tükenmiş "Phalacrocorax perspicillatus" ortalama 6,3 kg. ağırlığıyla daha da büyüktü. Kuzey Yarımküre türlerinin tamamına yakını ile birlikte türlerin çoğunluğu koyu renkli tüylere sahiptir. Güney Yarımküre türlerinin bazıları ise siyah ve beyaz tüylere sahip iken Yeni Zelanda'nın "Phalacrocorax punctatus" türü gibi çok azı daha renkli tüylere sahiptir. Türlerin çoğunda yüzde gözler ile gaga arasında parlak mavi, turuncu, kırmızı ya da sarı olan ve üreme döneminde daha da parlaklaşan tüysüz renkli deri bulunur. Gagaları ince ve uzundur. Gaganın üst ucu ise aşağıya doğru kanca gibi kıvrıktır. Ayaklarında dört parmağıda birleştiren perdeler bulunur.
Açık denizden çok kıyılarda yaşarlar ve bazı türleri kara içindeki sularda koloniler kurar. En eski soyunun yaşam alanına bakıldığında köken olarak tatlı su kuşları olduğu görülür. Pasifik Okyanusu'nun ortasındaki adalar hariç dünyanın tamamına yayılmışlardır.
Tüm türler balık ile beslenir. Su yüzünden dalarak avlanırlar ancak bazı türler dalmadan önce hafifçe sıçrayarak suya girişlerini kolaylaştırırlar. Su altında ayakları yardımıyla ilerler ve bazı türlerin kanatları da kullandığı görülür. Bazı karabatak türlerinin 45 m.'ye kadar dalabildikleri gözlemlenmiştir.
Balık avladıktan sonra karaya çıkan karabatakların kanatlarını açarak güneş altında kurudukları görülebilir. Tüm karabatakların üropigial bezleri vardır ve bu bezin salgısıyla kanatların sugeçirmez olmasını sağlarlar.
Ağaçlarda, kayalık adacıklarda ve kayalıklarda koloni hâlinde yuvalanırlar. Yumurtaları tebeşir mavisi rengindedir. Genellikle yılda bir kez yumurtlarlar. Yavruları yedikleri besinleri geri kusarak beslerler.


## Türler.
Cins "Microcarbo" Bonaparte, 1856
 - "Microcarbo melanoleucos" Vieillot, 1817)
 - "Microcarbo africanus" Gmelin, JF, 1789
 - "Microcarbo coronatus" Wahlberg, 1855
 - "Microcarbo niger" Vieillot, 1817
 - "Microcarbo pygmeus" Pallas, 1773 - Küçük karabatak
Cins "Phalacrocorax" Brisson, 1760
 - "Phalacrocorax gaimardi" Lesson & Garnot, 1828
 - "Phalacrocorax harrisi" Rothschild, 1898
 - "Phalacrocorax neglectus" Wahlberg, 1855
 - "Phalacrocorax punctatus" Sparrman, 1786
 - "Phalacrocorax featherstoni" Buller, 1873
 - "Phalacrocorax perspicillatus" Pallas, 1811
 - "Phalacrocorax penicillatus" von Brandt, JF, 1837
 - "Phalacrocorax pelagicus" Pallas, 1811 - Pelajik karabatak
 - "Phalacrocorax urile" Gmelin, JF, 1789
 - "Phalacrocorax brasilianus" Gmelin, JF, 1789
 - "Phalacrocorax auritus" Lesson, 1831 - Kulaklı karabatak
 - "Phalacrocorax aristotelis" Linnaeus, 1761 - Tepeli karabatak
 - "Phalacrocorax fuscescens" Vieillot, 1817
 - "Phalacrocorax fuscicollis" Stephens, 1826
 - "Phalacrocorax sulcirostris" von Brandt, JF, 1837
 - "Phalacrocorax varius" Gmelin, JF, 1789
 - "Phalacrocorax carbo" Linnaeus, 1758 - Karabatak
 - "Phalacrocorax lucidus" Lichtenstein, MHK, 1823
 - "Phalacrocorax capillatus" Temminck & Schlegel, 1849 - Japon karabatağı
 - "Phalacrocorax capensis" Sparrman, 1788
 - "Phalacrocorax nigrogularis" Ogilvie-Grant & Forbes, HO, 1899 - Basra karabatağı
 - "Phalacrocorax magellanicus" Gmelin, JF, 1789
Cins "Leucocarbo" Bonaparte, 1856
 - "Leucocarbo bougainvillii" Lesson, 1837
 - "Leucocarbo atriceps" King, PP, 1828
 - "Leucocarbo georgianus" Lönnberg, 1906
 - "Leucocarbo bransfieldensis" Murphy, 1936
 - "Leucocarbo nivalis" Falla, 1937
 - "Leucocarbo melanogenis" Blyth, 1860
 - "Leucocarbo purpurascens" von Brandt, JF, 1837
 - "Leucocarbo verrucosus" Cabanis, 1875
 - "Leucocarbo carunculatus" Gmelin, JF, 1789
 - "Leucocarbo chalconotus" Gray, GR, 1845
 - "Leucocarbo onslowi" Forbes, HO, 1893
 - "Leucocarbo campbelli" Filhol, 1878
 - "Leucocarbo colensoi" Buller, 1888
 - "Leucocarbo ranfurlyi" Ogilvie-Grant, 1901