# Nikolay Gogol
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Ukraynaca: Микола Васильович Гоголь: Rusça: Николай Васильевич Гоголь, 31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukraynalı ve Rus roman ve oyun yazarıdır. En çok tanınan eserleri "Palto", "Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar"’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak günümüzde Ukrayna topraklarına tekabül eden Rus imparatorluğunda Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
Birçok yazar ve eleştirmen, Gogol'ün Rus, Ukrayna ve dünya edebiyatı üzerindeki büyük etkisinin farkındadır. Gogol Fyodor Dostoevsky, Mikhail Saltykov-Shchedrin, Ryūnosuke Akutagawa, Franz Kafka, Mikhail Bulgakov, Vladimir Nabokov, Flannery O'Connor ve diğer bazı yazarları etkilemiştir. Eugène-Melchior de Vogüé, Rus gerçekçi yazarlarını tartışırken şöyle demiştir: "Hepimiz Gogol'ün Paltosundan çıktık" (bu alıntı Dostoyevski ile genellikle yanlış ilişkilendirilir).


## Hayatı.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. 
Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı "Sovremennik" adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan "Araba"’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü "Burun"’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, "Dikanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları" adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında "Mirgorod" ve "Arabeski" adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
"Eski Zaman Beyleri", Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan "Bir Delinin Hatıra Defteri" bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. "Portre" adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi "Müfettiş" adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan "Ölü Canlar"’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi "Palto"’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.


## Son yılları ve ölümü.
Puşkin'in ölümünden sonra Gogol'ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol'da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı'nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848'de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova'ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova'da ölür.
Gogol'ün tamamlayamadığı sadece taslaklarını kaleme aldığı "Dördüncü Dereceden St. Vladimir Nişanı" adlı oyunu ölümünden sonra Sasa Preis tamamlanmıştır.


## Eserleri.
  - İki Soylu Kişinin Öyküsü 
  - "Masallar" 
  - "Müfettiş"
  - "Palto"
  - "Ölü Canlar"
  - "Burun"
  - "Bir Delinin Hatıra Defteri"
  - "Portre"
  - "Eski Zaman Beyleri"
  - "Taras Bulba"
  - "Fayton"
  - "Kumarbazlar"
  - "Dava"
  - "Evlenme"
  - "Petersburg Hikayeleri"
  - "Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları"
  - Dostlarımla Yazışmalardan Seçilmiş Parçalar