# Ken Raymond
Kenneth Norman Raymond (d. 7 Ocak 1942), biyoinorganik ve koordinasyon bileşiği kimyacısıdır. Berkeley'deki California Üniversitesi'nde (UC Berkeley) Rektör ve aynı zamanda Kimya Profesörü, Yüksek Lisans Okulu Profesörü, Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı'nda Kimyasal Bilimler Bölümü'nde Seaborg Merkezi Direktörü ve Lumiphore'un Başkanı ve Yönetim Kurulu Başkanıdır.


## Biyografi.
### Hayatının Erken dönemi ve Eğitimi.
Raymond, 7 Ocak 1942'de Astoria, Oregon'da doğdu ve Oregon'un çeşitli kasabalarında büyüdü. 1959 yılında Clackamas Lisesi'nden mezun olduktan sonra, Almanya'da bir yıl geçirdi ve burada Volkswagen'de test pilotu olarak çalıştı ve Alman kültürüne dair bir kazanım geliştirdi. Daha sonra Portland, Oregon'daki Reed College'a gitti ve burada Kimya alanında uzmanlaştı ve Sanat Lisansı diplomasını aldı. Raymond daha sonra Northwestern Üniversitesi'ne gitti ve burada Fred Basolo'nun gözetiminde koordinasyon kimyası ve kristalografi okudu ve aynı zamanda James A. Ibers ile yakın çalışarak 1968 yılında doktora derecesini aldı.


### Akademik kariyeri.
Raymond, 1967 yılında Berkeley'deki California Üniversitesi Kimya Bölümü'ne yardımcı doçent olarak atandı. 1974'te doçent, 1978'de kimya profesörü oldu Berkeley Kimya Bölümünde Başkan Yardımcısı (1982−1984) ve Başkan (1993−1996) olarak görev yaptı. 1996 yılında ACS Anorganik Kimya Bölümü Başkanıydı.
Raymond grubunun araştırmaları, aktinit ve lantanit kimyası, mikrobiyal demir taşınması ve metal bazlı supramoleküler düzenekler dahil olmak üzere inorganik kimyadaki çok çeşitli konuları kapsamaktadır. Kariyeri boyunca yaptığı araştırmaların merkezinde, kristalografi ve çözelti termodinamiği yoluyla anlaşıldığı şekliyle metal ligand özgüllüğüne olan temel ilgi yer almaktadır.
Şu anda UC Berkeley Rektörü ve Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı, Glenn T. Seaborg Merkezi Direktörü olan Raymond, biyolojide metaller ve fiziksel inorganik kimya alanlarında temel araştırmalarda ilerleme kaydetmeye devam etmektedir.


## Bilimsel başarıları.
### Uranosen.
Raymond'un bağımsız araştırma kariyerinin ilk büyük başarılarından biri, uranosenin (di-π-(siklooktatetraen) uranyum) kristal yapısının belirlenmesiydi. Bu yapı, f-blok sandviç komplekslerinin incelenmesinde ufuk açıcı bir keşifti. Keşfinden bu yana, diğer bazı f-blok metallerin benzer yapıları araştırılmıştır (Raymond laboratuarından toryum ve seryum dahil).


### Mikrobiyal demir taşınması.
Mikroplarda demir taşıma sistemlerinin ve sideroforların koordinasyon kimyasının incelenmesi Raymond grubunun en uzun süredir devam eden projelerinden biridir. Birkaç nesil öğrenci, enterobactin, desferrioksamin B, alcaligin ve basilibaktin dahil olmak üzere en dikkate değer sideroforlardan bazılarının yapılarını ve çözelti davranışlarını inceledi. Son zamanlarda projede, bakteriyel enfeksiyonlar sırasında doğuştan gelen bağışıklık sistemi ile siderofor etkileşimlerini keşfedilmeye başladı. Yıllar boyunca demir projesi gelişmeye devam etti ve "bir Agatha Christie romanından daha fazla sürpriz ve dönüşler" içerdiği söylendi. Siderofor yapısı ve özellikle ligand spesifikliği üzerine yapılan çalışmalar, Raymond grubundaki diğer birçok projeye ilham kaynağı olmuştur.


### Aktinit tutulması.
Raymond'un aktinitlere (plütonyum, uranyum ve diğerleri dahil) ilk ilgisi ve sideroforlar konusundaki uzmanlığı, aktinit dekorporasyon ajanlarının geliştirilmesine yol açmıştır. Bu proje, bu elemanların geometri kısıtlamalarını destekleyen ve seçici olan ligandları tasarlamak amacıyla koordinasyon kimyasının temel anlayışına dayanmaktadır.


### Manyetik rezonans görüntüleme.
Siderofordan ilham alan gadolinyum (III) şelatlarının geliştirilmesine yönelik çabalar 1980'lerde başladı ve manyetik rezonans görüntüleme için birçok umut verici bileşiğin geliştirilmesine yol açtı. Bu bileşikler, ticari olarak temin edilebilen bileşiklere göre hem daha stabildir hem de daha yüksek bir gevşemeye sahiptir ve birçok patentin konusudur. Heksadentat hidroksipiridinon (HOPO) ve tereftalamid (TAM) oksijen donör şelatörleri, iki-üç su molekülünün doğrudan lantanite koordine edilmesine izin verirken komplekslerin yüksek termodinamik stabilitesine olanak tanır. Son yıllarda araştırmalar, Jean Fréchet ve onun laboratuvarında geliştirilen dendrimerlerle yapılan işbirliği de dahil olmak üzere makromoleküler konjugasyona odaklanmıştır.


### Lantanit lüminesansı.
Zamanla çözülen biyoanalizlerde ışıldayan raportörler olarak hizmet etmek üzere diğer lantanit koordinasyon bileşikleri geliştirilmiştir. Ligand tasarımında uzman olan Raymond grubu, çeşitli lantanitlerin (özellikle terbiyum ve evropiyum ) lüminesansını optimize eden ve bir dizi parlak yayıcı komplekse yol açan ligandlar geliştirmeyi başardı. Olağanüstü özelliklerinden dolayı bu bileşikler Lumiphore tarafından ticarileştirilmiştir.


### Supramoleküler düzenekler.
Tahmini bir stratejiye dayanarak Raymond grubu, kendi kendine birleşen, yüksek simetriye sahip birkaç metal ligand kümesi geliştirdi. Naftalin-M 4 L 6 iş atı kümesi de dahil olmak üzere bu kümelerin bazıları (resme bakın), küme içinde çeşitli konuk molekülleri kapsülleyebilen bir boşluğa sahiptir. Robert G. Bergman ile işbirliği içinde, bu ev sahibi-misafir toplantılarının benzersiz reaksiyon kimyası araştırıldı. "Science" dergisinde bir makalenin yayınlanmasına yol açan bu proje üzerinde yapılan son çalışma, enzim kinetiğini hatırlatan benzeri görülmemiş ev sahibi-konuk reaksiyon hızı hızlanmalarını ortaya koymuştur.


## Başarılar.
  - Alfred P. Sloan Araştırma Görevlisi (1971-1973)
  - Miller Araştırma Profesörü (1977-1978, 1996, 2004)
  - Guggenheim Üyesi (1980-1981)
  - "Technology Magazine" tarafından "Teknoloji 100, 1981"den biri seçildi
  - Amerikan Bilimde İlerleme Derneği Üyesi (1984)
  - Enerji Bakanlığı Ernest O. Lawrence Ödülü (1984)
  - Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvar Teknoloji Transferi ödülü (1988, 1991)
  - Kıdemli ABD Bilim Adamları için Humboldt Araştırma Ödülü (1992)
  - Amerikan Kimya Derneği Alfred Bader Biyoinorganik veya Biyoorganik Kimya Ödülü (1994)
  - Erskine Üyesi, Canterbury Üniversitesi, Yeni Zelanda (1997)
  - Ulusal Bilimler Akademisi'ne seçildi (1997)
  - Basolo Madalyası, Northwestern Üniversitesi (1997)
  - Max-Planck-Institut für Strahlenchemie "Biyolojik Kimyada Sınırlar" Ödülü (1997)
  - Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne seçildi (2001)
  - Reed Koleji Howard Vollum Ödülü (2002)
  - ACS Auburn Bölümü GM Kosolapoff Ödülü (2004)
  - Makrosiklik Kimyada Izatt-Christensen Ödülü (2005). Makrosiklik kimyadaki mükemmelliği ödüllendiren rekabetçi bir ödül. Ödül Reed McNeil Izatt ve James tarafından kuruldu. J. Christensen.
  - Joe L. Franklin Memorial Okutmanlığı (2006)
  - Paulo Fasella Öğretmenliği (2006)
  - UC Berkeley Şansölye Profesörü, (2007-günümüz)
  - İnorganik kimyada ACS ödülü, Aldrich Chemical Co., Inc. sponsorluğunda (2008)
  - Bailar Ödülü ve Öğretim Görevlisi, Illinois Üniversitesi Urbana-Champaign (2009)