# 90 Antiope
90 Antiope dış asteroid kuşağında bulunan bir çift asteroittir. 1 Ekim 1866'da Robert Luther tarafından keşfedilmiştir. 2000 yılında, birbirinin etrafında dönen iki adet neredeyse eşit büyüklükte cisimden oluştuğu tespit edilmiştir. Ortalama çapları yaklaşık 88 km ve 84 km olan her iki gök cismi de en büyük 500 asteroid arasında yer almaktadır. Antiope, benzer yörünge elemanlarına sahip Themis ailesi asteroitlerinin bir üyesidir.


## İsimlendirme.
Asteroidin gerçek adı Yunan mitolojisinden gelmektedir, ancak bunun Amazon Antiope'yi mi yoksa Amphion ve Zethus'un annesi Antiope'yi mi ifade ettiği belirsizdir.
Antiope'nin ikili yapısının keşfedilmesinden bu yana, "Antiope" adı teknik olarak iki bileşenden biraz daha büyük olanını ifade etmektedir. Daha küçük olan bileşen bazen (resmi olmayan) S/2000 (90) 1 adıyla anılmaktadır.


## Özellikleri.
Antiope'nin en dikkat çekici özelliği, neredeyse eşit büyüklükte iki bileşenden oluşmasıdır (kütle farkı %2,5'ten azdır), bu da onu gerçek bir çift asteroit yapar. İkili yapısı, 10 Ağustos 2000 tarihinde Mauna Kea'daki Keck Teleskobu'nda adaptif optik kullanan bir grup astronom tarafından keşfedilmiştir. Bundan önce, IRAS gözlemleri asteroidin çapının 120 km olduğunu göstermişti.


### Yörünge.
Antiope, asteroid kuşağının çekirdek bölgesinin dış üçte birlik kısmında yörüngede döner ve Themis ailesi'nin bir üyesidir..
Her bir bileşen yaklaşık 86±1 km çapında olduğundan ve merkezleri sadece yaklaşık 171 kilometre uzaklıkta olduğundan, iki yarıyı ayıran boşluk her bir bileşenin çapıyla yaklaşık aynıdır. Sonuç olarak, iki cisim aralarındaki boşlukta bulunan ortak kütle merkezi etrafında yörüngede döner. Yörünge periyodu yaklaşık 16,50 saattir ve eksantriklik 0,006'nın altındadır. Birkaç yılda bir, asteroit Dünya'dan görüldüğünde karşılıklı örtülme dönemi meydana gelir. Kepler'in |üçüncü yasası kullanılarak, bileşenlerin kütlesi ve yoğunluğu yörünge periyodu ve bileşen boyutlarından türetilebilir.
İki bileşenin karşılıklı yörüngesinin ekseni ekliptik koordinatları (β, λ) = (200°, 38°) 2 derecelik bir belirsizlikle. Bu, sistemin güneş çevresindeki yörüngesine göre yaklaşık 63° eğimlidir.


### Fiziksel.
Antiope'nin ortalama çapı yaklaşık 88 km iken, eşinin ortalama çapı 84 km'dir. Bu bölgedeki çoğu cisim gibi, Antiope sisteminin bileşenleri de karanlık C spektral tipi olup, karbonlu bir bileşime sahiptir. Bileşenlerinin düşük yoğunluğu (#YÖNLENDİRME ) (aşağıya bakınız), önemli bir gözeneklilik (>%30) olduğunu ve bu da, muhtemelen Themis ailesini oluşturan asteroit çarpışmasının ardından biriken enkazdan oluşan moloz yığını asteroitleri olduğunu göstermektedir.
8–10 m sınıfı teleskoplarda adaptif optik gözlemleri ve birkaç ay boyunca karşılıklı olayların fotometrik ışık eğrisi kullanılarak yapılan tamamlayıcı gözlemler, bir dizi diğer fiziksel parametrenin (bileşenlerin şekilleri, yüzey saçılımı, kütle yoğunluğu ve iç özellikler) türetilmesinde girdi miktarları olarak kullanılmıştır. Şekil modeli, 0,95 boyut oranına (ortalama yarıçapı 42,9 km) sahip, hafifçe küresel olmayan bileşenlerle tutarlıdır ve homojen dönen cisimler için denge rakamları sergiler. 2003 yılında alınan sıyrık örtülme olayı ışık eğrileriyle yapılan karşılaştırma, bileşenlerin gerçek şekillerinin Roche dengesi şekillerinden çok fazla sapmadığını (yüzde 10'dan fazla) göstermektedir.
2007 yılında adaptif optik sistemi ile donatılmış VLT-UT4 teleskobundan yapılan gözlemler ve ışık eğrisi veri analizi, bileşenlerden birinin 68 km çapında çanak şeklinde bir çarpışma krateri olduğunu ve bunun proto -Antiope'yi iki eşit büyüklükte gövdeye ayıran şiddetli bir çarpışmanın sonucu olabilir. Çarpışan cismin çapının 17 km'den fazla olduğu hesaplanmıştır. Krater, W.M. Keck II teleskopu kullanılarak çözülemez.
Antiope'nin iki parçası çok benzer spektrumlara sahiptir. Bu, daha büyük bir moloz yığını asteroidin parçalanmasıyla oluşmuş olmaları gibi ortak bir kökenleri olabileceğini ima eder, ancak diğer oluşum senaryoları da göz ardı edilemez.


## Tutulma.
1988'den bu yana 9 örtülme gözlemlenmiştir, bunların çoğu "multichord" tutulmalarıdır.
En iyisi, 19 Temmuz 2011 tarihinde ABD'nin batı kıyısı boyunca yayılmış 57 istasyondan gözlemlenen olaydır. Bu olayda 46 istasyon pozitif örtülmeleri kaydetmiş, 11 istasyon ise kaçırmaları gözlemlemiştir. Ancak kaçırmaların çoğu, 90 Antiope'nin iki bileşenini net bir şekilde ayırmak için önemliydi. Ne yazık ki, planlanan birçok istasyon bulutluydu. Birçok istasyon, video kamera ve Video Time Inserter (VTI) ile birlikte bir dürbün objektifi (dürbün + demir testeresi + sıhhi tesisat bağlantı parçaları kullanılarak ev yapımı) içeren, Mighty-Mini veya Mighty-Maxi olarak adlandırılan istasyonlardı ve önceden yönlendirilip gözetimsiz olarak çalıştırıldılar, böylece bir gözlemci birçok istasyonu kullanabildi.
Yukarıda bahsedilen krater, bu örtülme ile doğrulandı.