# Fungusit
Mantar öldürücüler biyosidal kimyasal bileşikler veya parazitik mantarlar veya onların sporlerini öldürmek için kullanılan biyolojik organizmalardır. A fungistatik büyümelerini engeller. Mantarlar tarımda ciddi hasara neden olabilir ve verim, kalite ve kâr açısından kritik kayıplara neden olabilir. Mantar öldürücüler hem tarımda hem de hayvanlarda mantar enfeksiyonları ile savaşmak için kullanılır. Mantar olmayan oomycetes'i kontrol etmek için kullanılan kimyasallara mantar öldürücüler de denir, çünkü oomycetes bitkileri enfekte etmek için mantarlarla aynı mekanizmaları kullanır.
Mantar öldürücüler temas, translaminar veya sistemik olabilir. Temas mantar ilaçları bitki dokusuna alınmaz ve sadece spreyin bırakıldığı bitkiyi korur. Translaminar fungisitler, mantar ilacını püskürtülmüş üst yaprak yüzeyinden alt, püskürtülmemiş yüzeye yeniden dağıtır. Sistemik mantar öldürücüler alınır ve ksilem damarları yoluyla yeniden dağıtılır. Birkaç mantar öldürücü bitkinin tüm kısımlarına hareket eder. Bazıları yerel olarak sistemiktir ve bazıları yukarı doğru hareket eder.
Perakende olarak satın alınabilen çoğu mantar ilacı sıvı halde satılmaktadır. Çok yaygın bir aktif bileşen kükürt'tür, daha zayıf konsantrelerde %0.08'de bulunur ve daha güçlü mantar öldürücüler için %0.5'e kadar çıkar. Toz halindeki mantar öldürücüler genellikle %90 civarında kükürt içerir ve çok zehirlidir. Mantar öldürücülerdeki diğer aktif maddeler arasında neem yağı, biberiye yağı, jojoba yağı, bakteri "Bacillus subtilis" ve faydalı mantar "Ulocladium oudemansii" bulunur.
Mantar ilacı kalıntıları, çoğunlukla hasat sonrası tedavilerden kaynaklanan insan tüketimine yönelik gıdalarda bulunmuştur. Artık kullanımdan kaldırılmış olan vinclozolin gibi bazı mantar öldürücüler insan sağlığı için tehlikelidir. Ziram ayrıca uzun süre maruz kalındığında insanlar için toksik olan ve yutulduğunda ölümcül olan bir mantar ilacıdır. İnsan sağlığı bakımında da bir takım mantar öldürücüler kullanılmaktadır.


## Türler.
### Organik kimyasallar.
  - Mankozeb
  - Miklobütanil


### İnorganik kimyasallar.
  - Bakır
  - Kükürt
  - Fosforlu asit


### Mikovirüsler.
En yaygın mantar bitki patojenilerinden bazılarının mikovirüslerden muzdarip olduğu bilinmektedir ve bunlar, iyi çalışılmamış olsalar da, bitki ve hayvan virüsleri kadar yaygın olmaları muhtemeldir. Mikovirüslerin zorunlu olarak parazit doğası göz önüne alındığında, bunların hepsinin konakçıları için zararlı olması ve dolayısıyla potansiyel biyokontrols/biyofungisit olmaları muhtemeldir.


### Doğal mantar öldürücüler.
Doğal haşere yönetimi savunucuları, bazı bitki bazlı kimyasalların mantar öldürücü aktiviteye sahip olduğunu iddia eder. Bitkiler ve diğer organizmalar, kendilerine mantar gibi mikroorganizmalara karşı avantaj sağlayan kimyasal savunmalara sahiptir. Bu bileşiklerin bazıları mantar öldürücü olarak kullanılır, ancak etkinlikleri şüphelidir:
  - α-Cadinol (farklı bitkilerin uçucu yağlar içinde bulunur)
  - Citronella yağı
  - Gmelinol ('Gmelina arborea" dan izole edilmiştir)"
  - Hinokitiol ('Cupressaceae" ağaçlarından izole edilmiştir)"
  - Jojoba yağı
  - Mesquitol ('Prosopis" ağaçlarından izole edilmiştir)"
  - Nimbin (neem'den izole edilmiştir)


## Direnç.
Patojen'ler, direnç geliştirerek mantar ilacı kullanımına yanıt verir. Bu alanda çeşitli direnç mekanizmaları tanımlanmıştır. Mantar ilacı direncinin gelişimi kademeli veya ani olabilir. Niteliksel veya ayrık dirençte, bir mutasyon (normalde tek bir gene) yüksek derecede dirençli bir mantar ırk üretir. Bu tür dirençli çeşitler ayrıca, mantar ilacı piyasadan kaldırıldıktan sonra da devam ederek kararlılık gösterme eğilimindedir. Örneğin, şeker pancarı yaprak lekesi, hastalığın kontrolü için kullanılmadıktan sonra azoller yıllarına karşı dirençli kalır. Bunun nedeni, mantar ilacı kullanıldığında bu tür mutasyonların yüksek seçim basıncı olması, ancak mantar ilacının yokluğunda bunları ortadan kaldırmak için düşük seçim baskısı olmasıdır.
Direncin daha yavaş meydana geldiği durumlarda, patojende mantar ilacına duyarlılıkta bir kayma görülebilir. Böyle bir direnç poligenik – farklı genlerde her biri küçük bir katkı etkisine sahip birçok mutasyonun birikimidir. Bu tür direnç, nicel veya sürekli direnç olarak bilinir. Bu tür bir dirençte, mantar ilacı artık uygulanmazsa patojen nüfusu hassas bir duruma geri dönecektir.
Mantar ilacı tedavisindeki değişimlerin, bu mantar ilacına direnç geliştirmek için seçim baskısını nasıl etkilediği hakkında çok az şey bilinmektedir. Kanıtlar, hastalığın en fazla kontrolünü sağlayan dozların aynı zamanda direnç elde etmek için en büyük seçim baskısını sağladığını ve daha düşük dozların seçim baskısını azalttığını göstermektedir.
Bazı durumlarda, bir patojen bir mantar ilacına direnç geliştirdiğinde, otomatik olarak diğerlerine direnç kazanır - çapraz direnç olarak bilinen bir doğa olayı. Bu ilave mantar öldürücüler normalde aynı kimyasal ailedendir veya aynı etki şekline sahiptir veya aynı mekanizma ile detoksifiye edilebilir. Bazen, bir kimyasal mantar öldürücü sınıfına direncin, farklı bir kimyasal mantar öldürücü sınıfına karşı duyarlılıkta bir artışa yol açtığı yerde, negatif çapraz direnç meydana gelir. Bu, carbendazim ve diethofencarb ile görülmüştür.
Ayrıca çoklu ilaç direncinin patojenler tarafından evrimi - ayrı mutasyon olaylarıyla kimyasal olarak farklı iki mantar ilacına karşı direnç - kaydedilmiş vakalar da vardır. Örneğin, "Botrytis cinerea" hem azollere hem de dikarboksimit mantar öldürücüler karşı dirençlidir.
Patojenlerin mantar ilacı direnci geliştirebileceği birkaç yol vardır. En yaygın mekanizma, özellikle tek etkili mantar ilaçlarına karşı bir savunma olarak, hedef bölgenin değiştirilmesi gibi görünmektedir. Örneğin, ekonomik açıdan önemli bir muz patojeni olan Black Sigatoka, tek nükleotid değişikliği nedeniyle bir amino asit (glisin) QoI mantar ilaçlarının hedef proteininde başka bir (alanin), sitokrom b yüzünden QoI mantar ilaçlarına karşı dirençlidir. Bunun mantar ilacının proteine bağlanmasını bozduğu ve mantar ilacını etkisiz hale getirdiği varsayılmaktadır. Hedef genlerin yukarı regülasyonu ayrıca mantar ilacını etkisiz hale getirebilir. Bu, DMI'ye dirençli "Venturia inaequalis" suşlarında görülür.
Mantar ilaçlarına karşı direnç, mantar öldürücünün hücre dışına verimli şekilde akışı ile de geliştirilebilir. "Septoria tritici" bu mekanizmayı kullanarak çoklu ilaç direnci geliştirdi. Patojen, birlikte toksik kimyasalları hücreden dışarı pompalamak için çalışan, örtüşen substrat özelliklerine sahip beş ABC tipi taşıyıcılar'a sahipti.
Yukarıda özetlenen mekanizmalara ek olarak, mantarlar hedef proteini aşan metabolik yollar da geliştirebilir veya mantar öldürücünün zararsız bir maddeye metabolizmasını sağlayan enzimler edinebilir.


### Mantar ilacı direnci yönetimi.
Fungisit Direnç Eylem Komitesi (FRAC), özellikle azoxystrobin gibi “Strobilurinler” dahil olmak üzere risk altındaki mantar ilaçlarında, mantar ilaç direncinin gelişmesini önlemeye çalışmak için önerilen birkaç uygulamaya sahiptir. FRAC, fungisit gruplarını, genellikle aktif bileşenlerin ortak bir etki modunu paylaşması nedeniyle çapraz direncin muhtemel olduğu sınıflara atar. FRAC, CropLife International tarafından organize edilmektedir.
Ürünler her zaman tek başına değil, farklı etki mekanizmasına sahip başka bir mantar ilacı ile karışım veya alternatif spreyler halinde kullanılmalıdır. Bir mantar ilacına dirençli izolatların diğeri tarafından öldürülmesi, patojenin direnç geliştirme olasılığını büyük ölçüde azaltır; başka bir deyişle, sadece bir mutasyon yerine iki mutasyon gerekli olacaktır. Bu tekniğin etkinliği, bir fenilamid mantar ilacı olan Metalaxyl ile gösterilebilir. İrlanda'da patates yanıklığını ("Phytophthora infestans") kontrol etmek için tek ürün olarak kullanıldığında, bir büyüme mevsimi içinde direnç gelişti. Ancak Birleşik Krallık gibi yalnızca bir karışım olarak pazarlandığı ülkelerde, direnç sorunları daha yavaş gelişti.
Mantar ilaçları sadece kesinlikle gerekli olduğunda, özellikle de risk grubundaysa uygulanmalıdır. Ortamdaki fungisit miktarının düşürülmesi, direncin gelişmesi için seçim baskısını azaltır.
Üreticilerin doz'larına her zaman uyulmalıdır. Bu dozlar normalde hastalığın kontrolü ile direnç gelişimi riskinin sınırlandırılması arasında doğru dengeyi sağlamak için tasarlanmıştır. Daha yüksek dozlar, hepsinde olduğu gibi, suşlar ancak mutasyonu taşıyanları yok edecek ve böylece dirençli suş çoğalacağından, direnç sağlayan tek bölgeli mutasyonlar için seçim baskısını artırır. Mantar ilacına biraz daha az duyarlı olan suşlar hayatta kalabileceğinden, daha düşük dozlar poligenik direnç riskini büyük ölçüde artırır.
Hastalık kontrolünde tek başına fungisitlere güvenmek yerine bütünleştirici haşere yönetimi yaklaşımını kullanmak daha iyidir. Bu, patojenin kışlayabildiği patates ıskarta yığınlarının ve anızların çıkarılması gibi dayanıklı çeşitlerin ve hijyenik uygulamaların kullanılmasını içerir, bu da patojenin titresini ve dolayısıyla mantar ilacı direnci geliştirme riskini büyük ölçüde azaltır.