# Güney Süperkümesi İplikçiği
 - YÖNLENDİRME 
Güney Süperkümesi İplikçiği, Güney Süperkümesi ve Dürbün-Turna Bulutu'nu kapsayan bir gökada iplikçiğidir.
2014 yılında Güney Süperkümesi İplikçiği'nin, Büyük Çekici merkezli daha büyük bir süperküme olan Laniakea'nın bir lobu olduğu açıklandı. Bu durumda, Güney Süperkümesi İplikçiği'nin bileşenleri olan Güney Süperkümesi ve Dürbün-Turna Bulutu'nun bu yeni süperkümenin bir parçası olduğu anlamına gelir. Başak Süperkümesi de bu büyük süperkümenin bir parçası olur ve böylece yerel süperküme haline gelir.


## Fiziksel özellikler.
Güney Süperkümesi İplikçiği, Erboğa Kümesi'nden uzanan bir gökada iplikçiğidir. İplikçik daha sonra sırasıyla Güney Süperkümesi ve Dürbün-Turna Bulutu olarak da bilinen SSCa ve SSCb olmak üzere iki kola ayrılır. Güney Süperkümesi, Kılıçbalığı, Ocak ve Irmak kümelerinden oluşan uzun ve büyük bir gökada zinciriyken, Dürbün-Turna Bulutu ise merkezi gökada kümeleşmesi olmayan düşük yoğunluklu bir iplikçiktir. Dürbün-Turna Bulutu, Tavus-Hintli Süperkümesi ile birlikte Yerel Boşluk'u sınırlayan bir duvarın parçalarını oluşturur. Benzer şekilde, her iki yapı da Güney Süperkümesi ile birlikte Heykeltıraş Boşluğu'nu sınırlayan bir duvar oluşturur. Güney Süperkümesi İplikçiği, Kahraman-Balıklar Süperkümesi'ne kadar uzanır. Pompa Duvarı'nı içeren ve her ikisi de Kahraman-Balıklar Süperkümesi'ne uzanan Güney Süperkümesi İplikçiği ve Erboğa-Pupa-PP İplikçiği, Heykeltıraş Boşluğu'nu sınırlayan bir duvar oluşturur.


### Balina-Koç Bulutu.
1987 yılında gök bilimci Brent Tully ve meslektaşı Richard Fisher tarafından "The Nearby Galaxies Atlas" (Yakın Gökadalar Atlası) kitabında tanımlanan ve tarif edilen küçük bir iplikçik olan Balina-Koç Bulutu, Güney Süperkümesi ile Dürbün-Turna Bulutu'nu birbirine bağlar.


#### Grupların listesi.
Aşağıda gök bilimci Brent Tully'ye göre Balina-Koç Bulutu'ndaki grupların bir listesi yer almaktadır.
 Sütun 1: Tully'nin NBGC'sindeki grubun adı.
 Sütun 2: J2000 dönemi için sağ açıklık.
 Sütun 3: J2000 dönemi için yükselim.
 Sütun 4: Grup üyelerinin sayısı.
 Sütun 5: Grubun en parlak üyesi.
 Sütun 6: Grubun kırmızıya kayması.
 Sütun 7: Grubun uzaklığı (Milyon ışık yılı).
 Sütun 8: Diğer katalog belirtmeleri.


## Gözlem tarihi.
Güney Süperkümesi İplikçiği tanımlanmadan önce, iki ana bileşeni zaten biliniyordu: 1953'te gök bilimci Gérard de Vaucouleurs tarafından keşfedilen Güney Süperkümesi ve 1987'de gök bilimci Brent Tully ve Richard Fisher tarafından keşfedilen Dürbün-Turna Bulutu.
1987 yılında Brent Tully ve Richard Fisher, Güney Süperkümesi'ni Dürbün-Turna Bulutu'na bağlayan küçük bir iplikçik olan Balina-Koç Bulutu'nu keşfedip tanımladılar. 1992 yılında Fouque ve arkadaşları, "Yakın Gökadalar Atlası" kitabında 52 numaralı bulut olarak da bilinen Balina-Koç Bulutu'nu, Güney Süperkümesi'nin üç ana kümesi olan Kılıçbalığı, Ocak ve Irmak kümeleriyle (51 ve 53 numaralı bulutlar) birlikte grupladı.
2013 yılında Courtois ve arkadaşları, gökadaların kırmızıya kaymalarından elde edilen dağılımına dayanarak Erboğa Kümesi'nden uzanan ve iki kola ayrılan Güney Süperkümesi İplikçiği'ni tanımladılar. Güney Süperkümesi bu iplikçiğin SSCa kolu, Dürbün-Turna Bulutu ise SSCb kolu olarak adlandırıldı. 2017 yılında Pomarède ve arkadaşları, şimdi Güney Süperkümesi İplikçiği olarak bilinen bu iplikçiğin, Pompa iplikçiği olarak bilinen başka bir iplikçik ile birlikte Kahraman-Balıklar Süperkümesi'ne kadar uzandığını ortaya koydular.