# Kuzey Slav dilleri
Kuzey Slav dilleri terimi üç ana anlamda kullanılmaktadır:
  - Slav dillerinin önerilen bir dizi gruplaması veya alt bölümü için. Ancak "Kuzey Slavca" bu anlamda yaygın olarak kullanılmamaktadır. Modern bilim adamları genellikle Slav dillerini Batı Slav, Doğu Slav ve Güney Slav olarak ayırmaktadır.
  - Batı Slav ve Doğu Slav dilleri için, özellikle Güney Slav dilleriyle karşılaştırıldığında birleşik bir birim olarak kabul edilir.
  - 20. ve 21. yüzyılda oluşturulan ve mevcut Slav dillerinden türetilen bir dizi yapay dil için kullanılır.


## Önerilen alt bölümler.
Tarihsel olarak, "Kuzey Slav" terimi akademide 19. yüzyılın ilk yarısından beri kullanılmaktadır. O zamandan beri konsept çeşitli yayınlarda kullanılmaya devam etmiştir.


## Yapay diller.
"Kuzey Slav", Slav dillerinin "kurgusal" bir Kuzey Slav dalını oluşturan 20. ve 21. yüzyılda inşa edilmiş birçok dilin adı olarak kullanılmıştır. Ana ilham kaynakları, geleneksel Batı, Doğu ve Güney Slav şubeleri karşısında Kuzey Slav şubesinin bulunmamasıdır. Genellikle daha geniş bir alternatif tarih şemasının parçasıdırlar ve Eski Novgorodian veya Kuzey Rusya lehçelerinden unsurlara, Russenorsk gibi tarihi pidginlere veya Ural dilleri, Baltık dilleri veya Kuzey Cermen dilleri gibi Slav olmayan dillerin müdahalesine dayanabilmektedirler. Yapılandırılmış Kuzey Slav dillerinin en bilinen örnekleri şunlardır:
  - Sevorian ("Sievøsku", 1992), Baltık Denizi'ndeki kurgusal bir adanın dilidir.
  - Alternatif tarih projesi Ill Bethisad'dan Ural dilinden ilham alan üç dil:
   - Vozgian ("Vŭozgašchai", 1996),
   - Nassian ("Naŝica/Nasika", 2001) ve
   - Skuodian (2002)  Ve
  - Novegradian ("Новеградескей лизике", 2006), oldukça ayrıntılı bir kurgusal bağlama yerleştirilmiş bir projedir.
Kurgusal Kuzey Slav dilleri grubuna ayrıca 2001 civarında Libor Sztemon tarafından oluşturulan birbiriyle ilişkili beş dil projesi (Seversk, Slavëni, Slavisk, Lydnevi, Mrezian) dahildir fakat bunlar kurgusal bir arka plandan ve onları tam olarak Kuzey Slav olarak nitelendiren şeyin ne olduğuna dair bir açıklamadan yoksundur.


## Bibliyografi.
  - Comrie, Bernard  Corbett, Greville G., "Slav dilleri" (Londra, 2003), s. 75 ve 114–120.
  - Danylenko, Andrii, 2006, "Kişisel Olmayan Ortamda 'Yunan Suçlayıcısı' ve 'Yeni Slav Suçlayıcısı': Alansal veya Yapısal Bir Farklılık mı?", içinde: Andrii Danylenko, "Slavica et Muslima. Bağlamda Ukraynaca". Münih: Otto Sagner Verlag, 243-265.
  - Hult, Arne, "Güney Slav dillerinin sözel morfolojisi üzerine (Kuzey Slav dilleri, özellikle de Rusça ile karşılaştırıldığında", "Güney Slav Dillerine Biçimsel Yaklaşımlar Üzerine Birinci Konferanstan Makaleler" . Plovdiv Ekim 1995. Dragvoll, Trondheim Üniversitesi, Dilbilim Bölüm (= Trondheim Üniversitesi. "Dilbilimde Çalışma Makaleleri" 28), ss. 105-35. (23)
  - Kortlandt, Frederik, "Güney Slav II'de erken diyalektik çeşitlilik", içinde: "On Üçüncü Uluslararası Slavistler Kongresi'ne Hollanda Katkıları, Ljubljana: Dilbilim" (SSGL 30). Amsterdam – New York: Rodopi, 2003, 215-235. 
  - Kortlandt, Frederik, "Proto-Hint-Avrupa'dan Slavcaya"
  - Timberlake, Alan, 1978, "Kuzey Slavcadaki Velar Ses Birimlerinin Tarihi Üzerine" [Rusça ve İngilizce özet]. Henrik Birnbaum'da, ed., "Sekizinci Uluslararası Slavistler Kongresine Amerika'nın Katkıları", cilt. 1, "Dilbilim ve Şiir" . Columbus, Ohio: Slavica Yayıncılar.
  - Tommola, Hannu, 2000, "Kuzey Slavcadaki Mükemmellik Üzerine." Östen Dahl (ed.), "Avrupa Dillerinde Zaman ve Yön" . Berlin: Mouton de Gruyter, 441-478.