# George Shelvocke
George Shelvocke (1 Nisan 1675 – 30 Kasım 1742), İngiliz Kraliyet Donanması subayıydı ve daha sonra devlet korsanıydı. 1726'da, maceralarına dayanarak "Büyük Güney Denizi Yoluyla Dünya Turu'nu" yazan bir korsandı. Bu kitapta, ikinci kaptanı Simon Hatley'nin Horn Burnu açıklarında bir albatros'u nasıl vurduğu anlatılıyor; bu olay, Samuel Taylor Coleridge'in "The Rime of the Ancient Mariner" adlı şiirine de ilham vermiştir.


## Gençliği ve denizcilik kariyeri.
Shropshire'da çiftçi bir ailede doğdu. On beş yaşındayken Kraliyet Donanması'na katıldı. Fransa'yla yapılan iki uzun savaş sırasında rütbesi yükselmiş ve Akdeniz'de Tuğamiral Sir Thomas Dilkes'in emrinde görev yapan bir amiral gemisinde üsteğmen olmuştur. Bununla birlikte, 1713'te savaş sona erdiğinde, kendisine destek verilmedi ve ödeme alamadı. Speedwell adlı korsan gemisinin kaptanı olarak görevlendirilmesi önerildiğinde sefalet içinde yaşamaktaydı. 


## Korsanlığı sırasında.
Speedwell, John Clipperton'ın kaptanlığını yaptığı Success ile birlikte 1719 yılında Amerika'nın Pasifik kıyısındaki İspanyol gemilerini ve yerleşim yerlerini yağmalamak için düzenlenen bir sefere katıldı. İngilizler Dörtlü İttifak Savaşı'nda İspanya ile düşmanlıklarını henüz yenilemişlerdi ve gemiler, İspanyollara savaş açma ve karları koruma konusunda resmi izin veren korsanlık beratı taşıyordu. Shelvocke İngiliz sularından ayrıldıktan kısa bir süre sonra Clipperton'dan ayrılmış ve yolculuğun geri kalanında mümkün olduğunca iletişimden uzak durmuş gibi görünmektedir. 
25 Mayıs 1720'de "Speedwell", Juan Fernández Takımadaları'ndaki Más a Tierra adasında batık durumuna geldi. Shelvocke ve mürettebatı beş ay boyunca orada mahsur kaldılar ancak yerel olarak kesilen ağaçlardan elde edilen ahşabın yanı sıra batıktan kurtarılan bazı kereste ve donanımları kullanarak 20 tonluk bir tekne yapmayı başardılar. 6 Ekim'de adayı terk ederek, elde ettikleri gemiye bindiler, adını "Happy Return(Mutlu Dönüş)" olarak değiştirdiler. Savaşın Şubat ayında sona ermesine ve korsanlık beratının geçersiz kalmasına rağmen korsanlığa devam ettiler. Güney Amerika kıyılarında Şili'den Baja California'ya kadar yol boyunca daha fazla gemi ele geçirdiler, ardından Pasifik'i geçerek Makao'ya ulaştılar ve Temmuz 1722'de İngiltere'ye döndüler 


## Son Yılları.
İngiltere'de Shelvocke, seyahatin başlıca ortaklarının kışkırtmasıyla dolandırıcılık suçlamasıyla tutuklandı, ama şikâyetçilerden ikisiyle mahkeme dışı anlaşmalar yaparak mahkûmiyetten kurtuldu. Muhtemelen haklı olarak, seyahatten elde edilen ganimetin önemli bir kısmını onlara bildirmediğinden ve bunu kendisi ile mürettebatının diğer üyeleri için saklamayı tasarladığından şüpheleniyorlardı. Shelvocke'nin "Büyük Güney Denizi Yoluyla Dünya Turu" kitabında verdiği olayların kendini haklı çıkaran versiyonu, bu seferde ona eşlik eden bazıları, özellikle de denizci kaptanı William Betagh tarafından tartışıldı. 
Shelvocke yine de itibarını yeniden kazandı ve 30 Kasım 1742'de yaşında, zengin bir adam olarak korsanlık faaliyeti sonucu öldü. Londra'nın Deptford kentindeki St Nicholas kilise avlusunda bulunan (kaldırıldığından beri) doğu duvarının yanındaki göğüs mezarı, "mesleğinde büyük yeteneklere sahip bir beyefendi ve zamanının en cesur ruhlu denizcilerinden biri olduğu kabul ediliyor" yazıyordu. bir duvar tableti, 1760 yılında ölen Genel Postane Sekreteri ve Royal Society Üyesi olmadan önce babasına dünya turunda eşlik eden oğlu George Shelvocke'nin anısınadır. 


## Coleridge Üzerindeki Etki.
Shelvocke kitabında, "Speedwell'in" şiddetli fırtınalarda Horn Burnu'nu geçmeye çalışırken ikinci kaptanı Simon Hatley'nin siyah bir albatros vurduğu bir olayı anlattı. Hatley, dev deniz kuşunu kötü bir alamet olarak gördü ve onu öldürerek havanın düzelmesini umdu. Yaklaşık yetmiş yıl sonra bu bölüm , Samuel Taylor Coleridge'in "The Rime of the Ancient Mariner adlı" anlatı şiirindeki merkezi olay örgüsü olarak ilham kaynağı oldu. Coleridge'in arkadaşı ve şair arkadaşı William Wordsworth, şiirin kökenlerine ilişkin şu anıları paylaştı:Hikâyenin büyük bir kısmı Bay Coleridge'in eseriydi; ancak bazı kısımlarını ben kendim önerdim: örneğin, Coleridge'in daha sonra onu çağırmaktan zevk aldığı şekliyle yaşlı denizciye, bu suçun ve kendi gezintilerinin bir sonucu olarak hayali bir zulüm getirecek bir suç işlenmeliydi. Bir ya da iki gün önce Shelvock'un Voyages adlı kitabında, Horn Burnu'nu geçerken o enlemde sık sık albatroslar gördüklerini, bunların en büyük deniz kuşu türü olduğunu, bazılarının kanatlarını on iki ya da on beş metre uzattığını okumuştum. "Varsayalım ki," dedim, "Güney Denizi'ne girerken bu kuşlardan birini öldürdüğünü ve o bölgelerin kutsal ruhlarının bu suçun öcünü almak için harekete geçtiğini anlatıyorsunuz. Bu olayın amacımıza uygun olduğu düşünülerek buna göre uyarlandı."