# Algol (yıldız)
β Persei'nin konumu (daire içine alınmış)
! style="text-align: center; background-color: #FFFFC0;" colspan="2" | Gözlem verisiDönem J2000      Ekinoks J2000
! style="text-align:left" | Takımyıldız
! style="text-align:left" | #YÖNLENDİRME 
! style="text-align:left" | Dik açıklık
! style="text-align:left" #YÖNLENDİRME 
 2,12 (-3,39)
! style="background-color: #FFFFC0; text-align: center;" colspan="2"| Özellikler
! style="text-align:left" Tayfsal sınıf
 Aa1: B8VAa2: K0IVAb: F1V
! style="text-align:left" U−B renk ölçeği
 -0,37
! style="text-align:left" B−V renk ölçeği
 -0,05
! style="text-align:left" Değişen yıldız türü
 EA/SD
AstrometriDikey hız (Rv)3,7 km/sÖzdevinim (μ) RA: 2,99 mys/y Dec.: -1,66 mys/yIraklık açısı (π) mys
β Per Aa1Mutlak büyüklük (MV)-0,07
β Per Aa2Mutlak büyüklük (MV)2,9
β Per AbMutlak büyüklük (MV)2,3
YörüngeBirincilβ Per Aa1Yoldaşβ Per Aa2Süre (P)2,867328 gün#YÖNLENDİRME 0,00215″Dış merkezlik (e)0Eğiklik (i)98,70°#YÖNLENDİRME 43,43°
YörüngeBirincilβ Per AYoldaşβ Per BSüre (P)680,168 gün#YÖNLENDİRME 0,09343″Dış merkezlik (e)0,227Eğiklik (i)83,66°#YÖNLENDİRME 132,66°#YÖNLENDİRME 2446927,22#YÖNLENDİRME (birincil)310,02°
Ayrıntılarβ Per Aa1Kütle3,17 ± 0,21 M☉Yarıçap2,73 ± 0,20 R☉Işıma gücü182 L☉Yüzey kütle çekimi (log "g")4,0 cgsSıcaklık13.000 KDönüş hızı ("v" sin "i")49 km/sYaş570 Milyon yılMetallik [Fe/H] dex
β Per Aa2Kütle #YÖNLENDİRME 
  M☉Yarıçap #YÖNLENDİRME 
  R☉Işıma gücü6,92 L☉Yüzey kütle çekimi (log "g")3,5 cgsSıcaklık4.500 KMetallik [Fe/H] dex
β Per AbKütle #YÖNLENDİRME 
  M☉Yarıçap #YÖNLENDİRME 
  R☉Işıma gücü10,0 L☉Yüzey kütle çekimi (log "g")4,5 cgsSıcaklık7.500 KMetallik [Fe/H] dex
Katalog belirtmeleri Algol, Gorgona, Gorgonea Prima, Demon Star, El Ghoul, β Persei, β Per, 26 Persei, BD+40°673, FK5 111, GC 3733, HD 19356, HIP 14576, HR 936, PPM 45864, SAO 38592.
Veritabanı kaynaklarıSIMBADveri
Algol (Beta Persei, β Persei, kısaltılmış haliyle Beta Per, β Per), Kahraman takımyıldızında yaklaşık olarak 94 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve halk arasında Şeytan Yıldızı olarak bilinen parlak bir çoklu yıldız sistemidir. Keşfedilen ilk nova olmayan değişen yıldızlardan biridir.
Algol, Beta Persei Aa1, Aa2 ve Ab'den oluşan üç yıldızlı bir sistemdir. Bu sistemde, sıcak ve parlak olan ana yıldız β Persei Aa1 ile daha büyük, fakat daha soğuk ve sönük olan β Persei Aa2 birbirlerinin önünden düzenli olarak geçerek tutulmalara neden olur. Algol'ün görünür büyüklüğü genellikle 2,1 kadir civarında sabit kalırken, yaklaşık 10 saat süren kısmi tutulmalar sırasında her 2,86 günde bir düzenli olarak 3,4 kadire düşer. Daha parlak olan ana yıldızın, daha sönük olan ikinci yıldızı örttüğü ikinci tutulma ise çok zayıftır ve sadece fotoelektrik yöntemle tespit edilebilir.
Algol, örten değişenler olarak bilinen bir değişen yıldız sınıfına adını vermiştir. Bu sınıf, Algol değişenleri olarak adlandırılır.


## Gözlem tarihi.
Yaklaşık 3.200 yıl önce oluşturulmuş olan, şanslı ve şanssız günlerin yer aldığı eski bir Mısır takviminin Algol'ün keşfine dair en eski tarihi belge olduğu söylenmektedir.
Algol'ün şeytani bir yaratıkla (Yunan geleneğinde Gorgon, Arap geleneğinde gulyabani) ilişkilendirilmesi, bu yıldızın değişkenliğinin 17. yüzyıldan çok önce bilindiğini düşündürmektedir, fakat bununla ilgili kesin bir kanıt yoktur. Arap astronomu Abdurrahman es-Sufî, yaklaşık 964 yılında yayımlanan Sabit Yıldızlar Kitabı'nda yıldızın değişkenliği hakkında hiçbir şey söylememiştir.
Algol'ün değişkenliği 1667 yılında İtalyan astronom Geminiano Montanari tarafından kaydedilmiş, fakat parlaklığındaki değişimlerin periyodik doğası, bir asırdan fazla bir süre sonra İngiliz amatör astronom John Goodricke tarafından fark edilmiştir. Goodricke, Mayıs 1783'te bulgularını Kraliyet Cemiyeti'ne sunmuş ve periyodik değişkenliğin yıldızın önünden geçen karanlık bir cisimden kaynaklandığını (ya da yıldızın kendisinin periyodik olarak Dünya'ya doğru dönen daha karanlık bir bölgeye sahip olduğunu) öne sürmüştür. Bu bildirisi nedeniyle Copley Madalyası ile ödüllendirildi.
1881 yılında Harvard astronomu Edward Charles Pickering, Algol'ün aslında bir örten ikili olduğuna dair kanıtlar sundu. Bu kanıt, birkaç yıl sonra 1889 yılında Potsdam astronomu Hermann Carl Vogel'in Algol'ün spektrumunda periyodik doppler kaymaları bulması ve bu ikili sistemin radyal hızındaki değişimleri ortaya çıkarmasıyla doğrulandı. Böylece Algol, bilinen ilk spektroskopik ikililerden biri oldu. Illinois Üniversitesi Gözlemevi'nden Joel Stebbins, erken dönem selenyum hücreli fotometre kullanarak değişen bir yıldızın ilk fotoelektrik çalışmasını gerçekleştirdi. Işık eğrisi, ikinci minimumu ve iki yıldız arasındaki yansıma etkisini ortaya çıkardı. Gözlemlenen spektroskopik özellikleri açıklamaktaki bazı güçlükler, sistemde üçüncü bir yıldızın bulunabileceği varsayımına yol açtı ve kırk yıl sonra bu varsayımın doğru olduğu anlaşıldı.