# Çaparhâne
Çaparhâne (, 'ulak evi') Ahameniş İmparatorluğu'nda bir posta istasyonuna verilen isimdir.
II. Kiros tarafından kurulan ve daha sonra I. Darius tarafından geliştirilen Ahameniş İmparatorluğu'nun geniş posta hizmetleri ağı, antik Yakın Doğu'nun büyük şehirlerinin çoğunda başlıca kraliyet iletişim yöntemi olarak hizmet ediyordu. Her Çaparhâne, esas olarak, Büyük Darius tarafından batıda Sardis (günümüzde Manisa, Türkiye) ile doğuda Susa (günümüzde Huzistan, İran) arasında Pers habercilerinin hızlı hareketini kolaylaştırmak için yeniden düzenlenen ve yeniden inşa edilen antik bir yol olan Kraliyet Yolu üzerinde yer alıyordu.
"Angaros" () olarak da bilinen kuryeler, Kraliyet Yolu boyunca bir günlük mesafelerde duraklarda dönüşümlü olarak kullanılıyordular. Biniciler yalnızca Büyük Kral'ın hizmetindeydi ve yürüyerek yaklaşık 90 güne kıyasla mesajlar bu ağ sayesinde Susa'dan Sardis'e () sadece dokuz günde ulaşıyordu. Bu nedenle, bir çapar temelde bir ekspres kuryeydi; güzergahındaki her istasyonda kendisine taze malzemeler ve atlar sağlanıyordu, bu da kendi başına malzeme tedarik etme veya atının dinlenmesini beklemeyle ilgili gecikmeleri ortadan kaldırarak yolculuğunu büyük ölçüde hızlandırmasına olanak sağlıyordu.
Latince "Angarium" olarak bilinen eski Perslerin posta sistemi Greko-Romen dünyasında olağanüstü verimliliği nedeniyle övülmüş ve bu nedenle Roma İmparatorluğu'nda "cursus publicus" (#YÖNLENDİRME 'kamu yolu) olarak uyarlanmıştır. Çaparhâne, aynı isimle Osmanlı İmparatorluğu'nda resmî haberleşmeyi sağlayan posta teşkilâtı ve ordunun konaklama noktaları için de kullanılmıştır.


## Herodot'ta.
Herodot, MÖ 440 civarında "Tarihler'de" "Çaparhâne'yi" anlatır. Kraliyet Yolu ve üzerindeki çeşitli "Çaparhâne" istasyonları hakkındaki tasviri V. Kitap'ta yer alır:
Söz konusu yolun gerçek açıklaması şudur: Yolun tamamı boyunca kraliyet istasyonları ve mükemmel kervansaraylar bulunmaktadır; yol boyunca yerleşim yeri vardır ve tehlikeden uzaktır. Lidya ve Frigya'da 94½ fersah mesafede yirmi istasyon bulunmaktadır. Frigya'dan ayrılırken Halys'i geçmeniz gerekir ve burada, su yolunu geçmeden önce geçmeniz gereken kapılar vardır. Burayı güçlü bir birlik koruyor. Geçişi tamamlayıp Kapadokya'ya vardığınızda, 28 durak ve 104 fersah sizi Kilikya sınırlarına getirir. Yol, her birinde bir muhafız bulunan iki kapıdan geçer. Bunları geride bırakıp Kilikya'ya doğru ilerlersiniz ve 15½ fersah mesafede üç durak bulursunuz. Kilikya ile Ermenistan arasındaki sınır, kayıklarla geçilmesi gereken Fırat Nehri'dir. Ermenistan'da 15 dinlenme yeri vardır ve mesafe 56½ fersahtır. Bir muhafızın konuşlandığı bir yer vardır. 
Bu bölgeden dört büyük dere geçer ve hepsi teknelerle geçilmelidir. Bunlardan ilki Dicle'dir; ikincisi ve üçüncüsü aynı adı taşır, ancak bunlar yalnızca farklı nehirler olmakla kalmaz, aynı yerden bile çıkmazlar. Çünkü ikisinden ilki olarak adlandırdığım nehrin kaynağı Ermenistan'dır, diğeri ise daha sonra Matienililerin ülkesinden akar. Dördüncü akarsuya Gyndes denir ve bu, Kiros'un üç yüz altmış kanal kazarak dağıttığı nehirdir. Ermenistan'dan ayrılıp Matieni topraklarına girdiğinizde dört durak vardır; bunları geçtikten sonra kendinizi Kissia'da bulursunuz; burada on bir durak ve 42½ fersah sizi, kıyılarında Susa şehrinin kurulduğu, seyrüsefer için elverişli başka bir akarsu olan Choaspes'e götürür. Böylece durakların toplam sayısı yüz on bire çıkar; ve aslında Sardes ile Susa arasında bulunan dinlenme yerleri de bu kadardır.
VIII. Kitapta elçileri şöyle anlatıyor:
Şimdi, bu habercilerden daha hızlı bir yolculuğu tamamlayan hiçbir ölümlü yoktur. Tüm yolculuğun sürdüğü güne göre Perslerin bunu ne kadar ustalıkla icat ettikleri anlaşılır, belirli aralıklarla belirli at ve adam görevlendirildiğini, her bir adamın ve atın bir günlük yolculuk için atandığını söylerler. Ne kar, ne yağmur, ne sıcak, ne de gecenin karanlığı, her birinin kendisine verilen görevi en yüksek hızla tamamlamasını engeller. Sonra birincisi atına biner ve kendisine verilen mesajı ikincisine, ikincisi de üçüncüsüne iletir ve ardından mesaj, tıpkı Helenler arasında Hefaistos için yaptıkları meşale yarışında olduğu gibi, birinden diğerine elden ele dolaşır. Persler, atlarının bu şekilde koşmasına Angarium derler.
"Angarium" tanımının bir cümlesi "Ne kar, ne yağmur, ne sıcak, ne de gecenin karanlığı, her birinin kendisine verilen görevi en yüksek hızla tamamlamasını engeller" ifadesi, New York şehrindeki eskiden Amerika Birleşik Devletleri Posta Servisi'nin ana şubesi olarak kullanılan James A. Farley Binası'nda yazılıdır.


## Konuyla ilgili yayınlar.
-