# Keep the Faith
 - YÖNLENDİRME 
Keep the Faith, 3 Kasım 1992'de Mercury Records tarafından satışa sunulan Amerikalı rock müzik grubu Bon Jovi'nin beşinci stüdyo albümüdür. Grubun 1988 tarihli "New Jersey" albümünden dört sene sonra yayınlanan ve prodüktörlüğünü Bob Rock'ın üstlendiği albüm Kanada'nın Vancouver şehrinde kaydedildi. Keep The Faith, grubun solo projelere ağırlık verdiği ve grup içi ilişkilerinin iyi olmadığı bir dönemin ardından kaydedildiği için bir geri dönüş albümü niteliği taşımaktadır. Hem bu nedenle hem de grubun müziği ve imajındaki değişim nedeni ile "Keep the Faith" albümü grubun kariyerindeki ikinci sayfanın başlangıcı olarak kabul edilir. Albüm kapağı dört sene aradan sonra yeniden bir araya gelen grup üyelerinin birlik beraberliğini simgelemektedir. Kişisel ve sosyal içerikli şarkı sözleriyle dikkat çeken albüm grup üyelerinin otuzlu yaşlarına gelmiş olmalarının da etkisi ile hem şarkı sözleri, hem de sound olarak grubun seksenli yıllardaki çalışmalarına nazaran daha olgun bir albüm olarak görüldü.
Grubun, 80'li yıllarda kendilerini karakterize eden tarzı terk etmesi, bazı hayranlarının eleştirisine neden oldu ancak uzun vadede bu reddedilmenin ticari düzeyde önemli bir etkisi olmadı. Alternatif müziğin yükselişi nedeniyle pek çok kişi albümün başarısız olacağını öngörüyordu ancak albüm ticari açıdan iyi bir ilgi gördü. 32 ülkede altın ve platin albüm ile ödüllendirildi ve dünya çapında 12 milyon kopya sattı. 2006 yılında "Classic Rock" ve "Metal Hammer" dergilerinin hazırladığı "90'ların En İyi 200 Albümü" listesinde yer alan Keep The Faith "Kerrang!" dergisinin hazırladığı "Ölmeden Önce Dinlemeniz Gereken 100 Albüm" listesinde 21. sırada yer almıştır.


## Arka plan.
New Jersey albümü için çıkılan dünya turnesinin ardından grup üyeleri, fiziksel ve ruhsal bir çöküntüye uğramış ve aralarında iletişim kopma noktasına gelmişti. Turne sona erdikten sonra yeni albüm çalışmaları için stüdyoya girmeyip ilk defa ara vermeyi uygun gördüler. Jon Bon Jovi'nin 1990 yılında yayınlanan "Young Guns II" filminin müziklerini içeren "Blaze of Glory" ile büyük başarı yakalamasından sonra grubun dağıldığı söylentileri giderek artmaya başladı. Grubun gitaristi Richie Sambora ise 1991 yılında ilk solo albümü "Stranger in This Town"'ı yayınlamıştı.
Jon Bon Jovi'nin Blaze Of Glory ile büyük başarı elde etmesi nedeniyle grubun dağıldığı söylentileri giderek artmaya başlamıştı. Bu esnada grup üyeleri arasındaki soğukluk hala devam etmekteydi. Jon Bon Jovi, müzik dünyasında elde ettiği tüm başarılara rağmen mutlu değildi ve depresyona girmişti. İlerleyen yıllarda verdiği bir röportajda o günler hakkında konuşurken 1991 yılında Pasifik Sahil Otoyolu'nda bir psikoloğu görmeye giderken arabasını sürerken, içinde bulunduğu acının yoğunluğundan dolayı hareket eden arabadan atlamayı bile düşündüğünden bahsetti.
"Ben 1991 yazını "gri yaz" olarak adlandırdım. Eşimle birlikte Kaliforniya'da idim, tüm yaptığım içmekti ve aşırıya kaçmaktı. Aklım çok karışmıştı, hayal kırıklığı yaşıyordum ve sinirliydim. Güvertede oturup o güne dek yaptığım her şeyi sorguluyordum. Küçükken aynanın karşısında oturup Southside Johnny olmayı düşlerdim, ama olanlar o zamanki beklentilerim gibi değildi. İşlerin çirkin bir hal alacağını düşünememiştim. Masumiyet yoktu artık. Ve ben sadece içiyordum. O yazı bunlarla boğuşarak geçirdim."
Ünlü olmanın hayal ettiği gibi bir şey olmadığını ve rock'n'roll yaşam tarzının kendisine zarar verecek bir yönü olduğunu anlamıştı. Gruptan ayrı kaldığı süre boyunca fiziksel ve duygusal olarak kendini onarmaya çalışan Jon Bon Jovi kafasını dinlemek için 1991 yazında tüm ABD'yi kapsayan bir motosiklet turuna çıktı. Daha önce gitmediği yerlere giderek değişik insanlarla tanışarak yazacağı yeni şarkılar için değişik ilham kaynakları aradı. Bu gezi onun içinde bulunduğu karanlık dönemden çıkmasında büyük rol oynadı. Jon Bon Jovi, 1991 yılının Eylül ayında 8 yıldır menajerliğini yürüten Doc McGhee'nin görevine son verdi. "McGhee Entertaintment" ile olan bağlarını tamamen kopardı ve kendi menajerlik sistemini oluşturarak "Bon Jovi Manegement"ı kurdu. Bu tarihten itibaren kendi menajerlik sistemi ile yola devam eden Jon Bon Jovi, daha etkin bir rol oynama kararı aldı.. Grup üyeleri 1991 yılının Kasım ayında grubun geleceği hakkında konuşmak için St. Thomas adasında bir araya geldi. Jon Bon Jovi, profesyonel bir arabulucuyla grup terapisine girmeleri konusunda ısrar etti. Aralarındaki sorunları çözüp kötü anıları silmeleri üç ay sürdü ve ardından grubun geri dönüşü için hazırlıklara başladılar.


## Prodüksyon ve kayıt.
Son albümlerinin üzerinden dört sene geçmiş olan Bon Jovi'nin müzik dünyasından uzak kaldığı dönemde müzikal trendler radikal bir şekilde değişmişti. Alternatif Rock ve Grunge müziğin yükselişiyle birlikte bu tarz gruplar 80lerin abartılı görsel tarzını tamamen reddedip çok daha sade bir imaj sunuyorlardı. MTV ve radyoların ilgisini yeni tarza doğru kaydırdığı bu günlerde yeni albümleri için stüdyoya girmeye hazırlanan grup 1992 yılının Şubat ayında yeni albümün hazırlıklarına başladı.
 - YÖNLENDİR 
Grup, 1992 yılının Şubat ayında Kanada'nın Vancouver şehrindeki Little Mountain stüdyolarında yeni albüm için çalışmalara başladı. Albümün prodüktörlüğünü, grubun Slippery When Wet ve New Jersey albümlerinin de prodüktörlüğünü üstlenmiş olan Bruce Fairbairn'in yapması planlanmıştı. Ancak Bruce Fairbairn o günlerde Aerosmith'in "Get a Grip" albümünün prodüktörlüğü üzerinde çalıştığı için yeni Bon Jovi albümünün prodüktörü olarak Bob Rock isminde karar kılındı. Bob Rock, Bon Jovi'nin Slippery When Wet ve New Jersey albümlerinde de ses teknisyenliği görevini üstlenmişti. 1989 yılında Motley Crue'nun Dr. Feelgood albümü ile 1991 yılında Metallica'nın "Black Album" olarak da bilinen kendi adını taşıyan albümünün prodüktörlüğünü yaparak rock müzik dünyasında büyük bir üne erişmişti. Bob Rock, Metallica'nın Black Album albümünü yeni bitirmişti ve bu nedenle hard rock gruplarının 90'ların daha sert ortamında yol almalarına yardımcı olma konusunda deneyimliydi. Albüm, grubun önceki iki albümlerinde olduğu gibi Kanada'nın Vancouver şehrinde "Little Mountain Stüdyoları"'nda 1992 yılının Şubat ayı ile Ağustos ayı arasında kaydedildi.
Albümdeki yedi şarkı Jon Bon Jovi tarafından yazılıp bestelendi. Jon Bon Jovi, "Bed Of Roses"'ın yanı sıra, "Dry County"'nin de aralarında bulunduğu bu şarkıların çoğunu 1991 yazında hem içinde bulunduğu karanlık dönemden çıkmak hem de yapacağı yeni besteler için ilham kaynağı aramak adına çıktığı ve tüm ABD'yi dolaştığı motosiklet turu esnasında yazdı.
"Tam üç hafta boyunca yollarda motosikletle gezindim, çok hareketli olaylar yaşadım. İnsanlarla konuştum. Ama çoğunlukla sabahın yedisinde kalkıp akşamın yedisine kadar motosiklet üzerinde gidiyordum, kendimi ve ülkeyi keşfedip, deneyimler kazanmak, beni çok dolu bir hale getirdi. Bundan beş sene önce kesinlikle "Bed Of Roses" ve "Dry County" gibi şarkılar yazamazdım bunda olgunlaşmanın etkisi büyük. Sözler bence önceki albümlerimize oranla daha iyi, hatta en iyileri. Çünkü ruhsal bir temizlenme söz konusu. Bu albümden önceki son iki buçuk yılı, kim olduğumu, içinde bulunduğum durumu düşünerek geçirdim"
Jon Bon Jovi ve Richie Sambora albümü kaydetmek için stüdyoya girmeden, önceki albümlerin yolunda devam etmenin saçma olduğunu anladılar ve müziklerini yenilemeyi seçtiler, ancak aynı zamanda trendlerin peşinden koşmamaları gerektiğinin farkındaydılar, bunun yerine geleneksel arena rock tarzlarını değiştirdiler. Genel olarak, müzikleri daha sofistike ve çağdaş bir rock'a doğru evrilirken, aynı zamanda onları daha klasik ve olgun köklerle götürdü. Şarkıların sözleri de daha yetişkin ve bilinçli bir bakış açısına doğru bir kayma yaşadı ve bu da o güne kadarki en derin ve en olgun çalışmalarıyla sonuçlandı.
Richie Sambora Keep The Faith'i bir geçiş albümü olarak gördüğünü belirtirken David Bryan ise şu yorumu yaptı;
 - YÖNLENDİR 
The Rolling Stones, The Black Crowes, Bruce Springsteen, Big Country ve John Mellencamp gibi diğer sanatçıları referans olarak aldılar. Ancak bu albümde, oldukça etkileyici riskler de aldılar. Jon Bon Jovi, Richie Sambora ve Desmond Child Nisan 1992'deki Los Angeles olaylarından esinlenerek, Bon Jovi kariyerinde ilk kez sosyal ve politik meselelere değinen bir şarkı olan "Keep The Faith"'i yazdılar. Albüme de ismini verecek olan "Keep the Faith"' ile Tico Torres davul setinin arkasında en seçkin performansını sergilerken, Alec John Such'un sürükleyici bas partisyonu ve Richie Sambora'nın gitar solosuyla birlikte her grup elemanının kendi enstrumanında daha da ustalaştığı izlenimi veriyordu. Jon Bon Jovi'nin, albüm için yazılan hem ilk hem de son şarkı dediği ve 1991 yılında motosiklet turu esnasında gezip gördüğü yerlerdeki insanların yaşantılarının genel zorluklarından ilham alarak yazdığı "Dry County", ABD'deki yerel petrol endüstrisinin çöküşünü ve geliri ona bağlı olanlar üzerindeki etkisini konu alıyor. 9 dakika 55 saniye ile Bon Jovi kariyerinin en uzun şarkısı olan Dry County, grubun bir araya gelmesi ve her birinin katkılarından sonra yaklaşık 10 dakikalık epik bir şarkı haline geldi. Özellikle Richie Sambora'nın sololarıyla dikkat çeken şarkı "Free Bird" (Lynyrd Skynyrd), "Child in Time" (Deep Purple) veya "Stairway to Heaven" (Led Zeppelin), gibi benzer uzunluktaki diğer epik şarkıların izlediği yolu takip eden, birçok yükseliş, doruk noktası ve solo içeren epik bir şarkıdır. Jon Bon Jovi ve Richie Sambora tarafından yazılan, sevdiği kadının eğer annesi olsaydı ona olabilecek en yakın insan olacağına inan piskopat bir aşığın hislerinden bahseden ve Bon Jovi kariyerinin en sert şarkısı olan "If I Was Your Mother", Black Album kalibresinde sert distorsiyonlu bir gitar riffi ile başlayıp ardından yaylılar ile daha sakin bir bölüme geçiyor. Jon Bon Jovi tarafından yazılan "Fear" ise "Hayatta kalmak, korku içince ölmek demektir" sözleriyle içselleştirilmiş kişisel sözlere sahip bir hard rock şarkısı olarak öne çıkıyor. Albümde bir diğer kişisel sözlere sahip olan, Jon Bon Jovi'nin Los Angeles’ta bir otelde kaldığı esnada lobideki piyanoyu odasına getirterek akşamdan kalma bir sabahta yazmaya başladığı "Bed of Roses" ile önceki on yılda çok başarılı olan power ballad tarzından biraz daha farklı olarak yetişkin çağdaş baladların soundundan ilham aldılar.
 - YÖNLENDİR 
"I'll Sleep When I'm Dead" ve "Blame It On The Love Of Rock 'N' Roll" gibi şarkılarda klasik rock n roll blues rock'a yöneldiler. Başkahramanın eski sevgilisine özlem duyduğu ve neredeyse ilişkilerini yeniden canlandırması için yalvardığı Jon Bon Jovi tarafından yazılan "I Want You" ve David Bryan'ın, ilk iki albümün ardından ilk defa bir şarkı yazarı olarak yer aldığı "In These Arms" albümün daha yumuşak bir tarafını yansıtan pop rock şarkıları olarak öne çıktı. "In These Arms" Jon Bon Jovi, Richie Sambora ve David Bryan tarafından yazılan ve albüm için kaydedilen en son şarkıydı. Müziği, David Bryan tarafından yapılmış olan şarkı ilk olarak "Water In To Wine" ismiyle demo olarak kaydedildi fakat şarkının nakaratının yeterince iyi olmadığını düşündüler. Sonradan Richie Sambora'nın daha önceden yazmış olduğu "If you were in these arms tonight" adındaki bir şarkısından yola çıkarak nakarat Jon Bon Jovi ve Richie Sambora tarafından yeniden yazıldı ve sözler şarkı son halini aldı. Şarkıyı herkesin çok beğenmesi üzerine son anda albüme koymaya karar verdiler.
Albümün ismi olarak ilk önce "Revenge" daha sonradan ise "Believe" olarak düşünülmüştü fakat albümün çıkacağı günlerde bir reklam kampanyasında "Believe" sloganının kullanılması nedeniyle bu fikirden vazgeçilip, hem sözler açısından hem de müzikal açıdan grubun geçirdiği değişimi en iyi yansıtan şarkılardan biri olduğu için Keep The Faith'te karar kılındı.


## İmajdaki değişim ve eleştiriler.
"Keep the Faith" albümü, 1992 yılının Kasım ayında yayınlandığında grubun geçirmiş olduğu değişim şaşkınlıkla karşılandı. Jon Bon Jovi saçlarını kısaltıp yeni bir görünüm edindi. Sadece müzikal olarak kendi limitlerini zorlamakla kalmadılar, aynı zamanda daha ana akım bir rock yaklaşımı için imajlarını da yenilediler. Yedi yıl aradan sonra Wayne Isham olmadan çektikleri ilk klip olan "Keep the Faith"i çekmesi için U2'nun Rattle & Hum film yapımcısı Phil Joanou ile anlaştılar. Bon Jovi ayrıca albüm ve single fotoğrafları için U2 ve Depeche Mode'un fotoğrafçısı Anton Corbijn'i de işe aldı. Kapak resmi, Anton Corbijn'in eseridir . Beş grup üyesinin elleri, birlikte ve kirli, üst üste, bir takımın oyun başlamadan önce yaptığı tipik bahsi taklit etmek amacıyla yapılmıştır. Hem albümün ismi hem de kapak fikri, son yıllardaki ayrılık söylentilerinin ardından grubun birliğini göstermenin yanı sıra, kendi soundlarından biraz daha farklı bir soundun hakim olduğu yeni bir dönemin belirsizliğiyle inançla yüzleşen deneyimli bir grubun yorgunluğunu ve büyüklüğünü yansıtmaktaydı.
CNN, Jon Bon Jovi'nin saçlarını kestirmesini haberlere taşıdı. "New York Times" albüm için şarkı sözlerinde optimizmin yanı sıra kuşkuculuğunda ön planda olduğundan ve diğer 90'lar grupları ile birlikte Bon Jovi'nin de artık şarkı sözlerinde gerçekler üzerinde durduğundan söz ederken "Bed Of Roses" için Bon Jovi'nin o güne kadarki en güçlü şarkısı yorumunu yaptı. "Los Angeles Times", albümü Bon Jovi'nin Grunge'a karşı cevabı olarak nitelendirdi ve Keep The Faith'i grubun o güne kadarki en fazla pop etkileşimli albümü olarak bulmasına rağmen grubun rock günlerinin hâlâ sona ermediği yorumunda bulundu. "Hard Rock Magazine", New Jersey ile Keep The Faith arasındaki dört senelik süre içerisinde Metallica ile birlikte Thrash Metal'in, Nirvana ile birlikte Grunge'ın yükselişi nedeni ile artık neden Bon Jovi gibi bir gruba ihtiyaç duyulsun sorularının albüm dinlendikten sonra ortadan kalkacağını, "Dry County", "Bed Of Roses", "In These Arms" ve "If I Was Your Mother"'ın Bon Jovi kariyerinin o güne kadarki en iyi şarkıları olduğunu savunmuştur. Allmusic editörü Johnny Loftus ise Bon Jovi'nin Keep The Faith ile soundunu başarılı bir şekilde güncellediğini ve albümü grubun 80'lerdeki soundunun daha ciddi ve olgun bir yorumlaması olarak gördüğünü belirtmiştir. İngiliz rock müzik dergisi Kerrang! incelemesine Slippery When Wet günlerini hatırlayarak başladı ve Bon Jovi'nin geliştiğini ve güncellendiğini öne sürdü. Ancak albümün yarısının "eski zaman malzemesi" olduğunu ileri sürdü. Bu anlamda "Fear", "If I Was Your Mother" ve "Blame It On The Love Of Rock N Roll"u "cazibesiz dolgular" olarak nitelendirdi ve "If I Was Your Mother"'ın kulağa "eski, zengin, alaycı" geldiğini ekledi. Buna karşılık, "I Believe", epik rock "Dry County", "Little Bit of Soul" ve özellikle albümdeki en güçlü şarkı" olarak nitelendirdiği "In These Arms"'a olumlu puan verdi. Aynı şekilde "Bed of Roses" ve "I Want You" baladlarını "isimleri kadar klişe, ilhamsız ama sağlam ve güvenilir" iki parça olarak tanımladı. İngiliz, "Q" ve Amerikan "Spin" dergileri de albümle ilgili olumlu eleştiride bulundu. Q dergisi albümü, bir dizi sempatik marşlar serisi olarak nitelendirirken Spin dergisi ise yüksek tempo optimistik bir albüm olarak değerlendirdi.


## Tanıtım ve yayınlanma.
Grup, albümün promosyonu için albüm yayınlanmadan bir ay önce ABD'de küçük kulüp ve barlarda verdikleri konserleri içeren sekiz konserlik bir bar turnesi gerçekleştirdi. Grup bu konserleri hem köklere dönüş olması adına hem de gerçekleştirdikleri son büyük dünya turnesinin üzerinden üç sene geçmiş olduğu için biraz ısınmak adına gerçekleştirdi. Albümün tanıtımı 25 Ekim 1992 tarihinde MTV stüdyolarında gerçekleşen ve MTV ile birlikte ABD'deki 130 radyo tarafından aynı anda yayınlanan bir konser ile yapıldı. Akustik şarkıların da yer aldığı bu MTV Unplugged tarzındaki konser 1993 yılında adında VHS formatında bir video kaset olarak yayınlandı.
Albümden, ABD ve Kanada'da dört, Avrupa ve Avustralya'da ise altı single yayınlandı. Albümün ilk single'ı "Keep The Faith" 1992 yılının Ekim ayında yayınlandı. ABD'de Billboard Mainstream Rock Tracks listesinde 1 numaraya yükseldi. İngiltere, İrlanda, İsviçre, ve Kanada single listelerinde ilk beşe Almanya, Avusturya, Hollanda, İsveç ve Avustralya'da ise ilk ona girdi.
Albümden 1993 yılı içerisinde dört single daha satışa sunuldu. İkinci single "Bed Of Roses" 1993 yılının Ocak ayında yayınlandı. ABD, Almanya, İsviçre, Hollanda ve Avustralya'da ilk ona giren şarkı Kanada listelerinde iki numaraya kadar yükseldi. Bed Of Roses şarkısının İspanyolca sürümü olan "Cama De Rosas" sadece İspanya, Meksika ve bazı Güney Amerika ülkelerinde yayınlanan cd'lerde yer aldı.
1993 yılının Mayıs ayında yayınlanan üçüncü single "In These Arms", Kanada, İngiltere, İrlanda ve Avustralya'da ilk ona girdi. Dördüncü single "I'll Sleep When I'm Dead" 1993 yılının Ağustos ayında yayımlandı. Şarkı İngiltere ve İrlanda single listelerinde ilk yirmide yer aldı. 
Albümün beşinci single'ı "I Believe" sadece Avrupa ve Avustralya'da yayınlandı. 1993 yılının Ekim ayında yayımlanan "I Believe"'in single'ı grubun 18 Eylül 1993 tarihinde İngiltere'nin Londra şehrinde verdiği konserden canlı kayıtlar içermektedir. I Believe, İngiltere single listelerinde 11 numaraya kadar yükseldi. Billboard dergisi 1993 yılının sonunda albümün tüm dünyada 8 milyonluk satışa ulaştığını açıkladı. Keep The Faith, 1993 yılının en çok satan albümleri yıl sonu sıralamasında İsviçre'de birinci, Almanya'da ikinci, Avusturya'da üçüncü, Avustralya'da onuncu sırada yer aldı. Kanada'da ise 1993 yılının en çok satan beş albümünden biri olarak Kanada'nın en önemli müzik ödülleri olan Juno Ödülleri'nde yılın en çok satan albümü dalında aday oldu.
Albümde yer alan video kliplerle grubun şarkılar ve albüm ile ilgili yorumlarının yer aldığı 1993 yılının sonunda VHS formatında video kaset olarak satışa sunuldu. Grubun albüm için çıktığı turne 1993 yılının Aralık ayında sonra ermesine rağmen grup 1994 yılında da albümün promosyonuna devam etti ve son bir single daha yayımladı. Albümün altıncı ve son single'ı olan "Dry County" de sadece Avrupa, Avustralya ve Japonya'da 1994 yılının Mart ayında yayınlandı ve İngiltere ile İsviçre listelerinde ilk onda yer aldı.


## Parça listesi.
    - = Avrupa ve Avustralya Bonus Track
    - = Japonya ve Avustralya Bonus Track
      - = Güney Amerika Bonus Track


## Yapım ekibi.
Bon Jovi
 - Jon Bon Jovi – vokaller
 - Richie Sambora – gitarlar, geri vokaller
 - Alec John Such – bass, geri vokaller
 - Tico Torres – davul, perküsyon
 - David Bryan – klavye, geri vokaller
Ekstra müzisyenler
 - Maxine Waters Willard, Oren Waters, Julia Waters, Isabella Lento, Carmela Lento, Myna Matthews – ekstra geri vokaller 
Prodüksyon
 - Bob Rock – prodüktör
 - Obie O'Brien, Gary Platt, Randy Staub – ses teknisyeni
 - Brian Dobbs, Greg Goldman, Darren Grahn, Ed Korengo, Jim Lavinski, Ulrich Wild – asisten ses teknisyenleri
 - Bob Rock, Randy Staub – miks
 - George Marino – mastering