# Innuendo
Innuendo, İngiliz rock grubu Queen'in 4 Şubat 1991 tarihinde yayınlanan 14. stüdyo albümüdür. Parlophone tarafından Birleşik Krallık'ta piyasaya sürülmüştür. Ayrıca, grubun Amerika Birleşik Devletleri'nde Hollywood Records tarafından piyasaya sürülen ilk stüdyo albümüdür. Yapımcılığını David Richards ve Queen'in üstlendiği albüm, grubun solisti Freddie Mercury ile birlikte çıkardığı son albümdür.
Birleşik Krallık'ta albüm listelerinde 1 numaraya ulaştı ve 2 hafta orada kaldı. Ayrıca İtalya'da 3 hafta, Hollanda'da 4 hafta, Almanya'da 6 hafta ve İsviçre'de 8 hafta boyunca 1 numarada kaldı. 1984'teki "The Works" albümünden sonra, ABD'de piyasaya sürüldüğünde altın satış ödülünü kazanan ilk Queen albümü oldu.
Albüm Mart 1989 ile Kasım 1990 arasında kaydedildi. 1987 baharında Mercury'ye AIDS teşhisi konulmuştu ancak hastalık halktan saklanmış, ciddi şekilde hasta olduğuna dair basında çıkan çok sayıda haber de yalanlanmıştı. Grup ve yapımcılar, kritik Noel dönemini yakalayabilmek için Kasım veya Aralık'ta bir çıkış tarihi planlıyorlardı ancak Mercury'nin kötüleşen sağlığı, albümün piyasaya sürülmesini Şubat 1991'e kadar geciktirdi.
Albüm kapağı Queen ve Richard Gray tarafından tasarlandı. Albümden çıkan kitapçıklar ve single kapakları 19. yüzyıl Fransız illüstratörü ve karikatüristi Grandville'e aittir veya onun illüstrasyonlarından ilham almıştır.
Innuendo, 2006 yılında BBC tarafından yapılan bir ulusal ankette tüm zamanların en iyi 94. albümü seçilmiştir.


## Arka plan ve kayıt.
Grup, on üçüncü albümleri olan "The Miracle"'ı, Mayıs 1989'da çıkarmış ancak önceki albümlerinden farklı olarak canlı bir konser turnesi yapmamıştı. Grubun BBC Radio 1 ile gerçekleştirdiği bir röportajda Mercury; turneyi istemeyenin kendisi olduğunu, "albüm - turne - albüm - turne" rutininden kurtulmak istediklerini, yaşının da artık "leotard giyip sahnede koşturmak" için uygun olmadığını söylemişti.
1987'de Mercury'ye konan HIV pozitif teşhisinden bir süre sonra AIDS teşhisi de konmuştu ancak her iki teşhis de kamuoyundan saklanıyordu. Yine de, 1988'den beri Mercury'nin ölümcül bir hastalığa sahip olma olasılığı üzerine söylentiler yayılıyor; üstelik bu spekülasyonlar, Mercury'nin görünümündeki fiziksel çöküş ve kilo kaybıyla körükleniyordu. Medyayla konuşmama konusundaki kişisel kuralı nedeniyle Mercury sessiz kalırken diğer grup üyeleri söylentileri yalanlıyordu; hatta bir noktada grup üyesi Roger Taylor gazetecilere Mercury hakkında "sağlıklı olduğunu ve çalıştığını" söylemişti.
Şubat 1990'da Queen, İngiliz Müziğine Olağanüstü Katkı dalında BRIT Ödülü'nü kazandı. Dominion Theatre'daki ödül töreninde, grupla birlikte ödülü Mercury teslim alırken, Brian May de teşekkür konuşmasını yapmıştı. Mercury'nin törendeki zayıflamış görüntüsü, halk arasında onun sağlığı hakkında daha fazla spekülasyona yol açtı ve bu söylentiler 1990 yılı boyunca devam etti. 1990 BRIT Ödülleri, Mercury'nin kamuoyu karşısında son kez sahneye çıkışı olmuştur.
Mercury, halkın acımadan doğan sempatisinden kaynaklı bir sebeple müziğini satmak istemediğini söyleyerek sağlığı hakkında kamuoyuna konuşmadı. Queen ile elinden geldiğince müzik yapmaya kararlı olduğunu ifade ederek "düşene kadar çalışmaya devam edeceğim" dedi. Mercury, Londra'daki evinde paparazziler tarafından hastalığı nedeniyle sürekli rahatsız ediliyordu ve bu da grubun kayıtlara devam etmesini zorlaştırıyordu. Sonuç olarak, daha güvenli ve huzurlu atmosferiyle grubun albüme odaklanmasına olanak tanıyan Montrö'deki Mountain Studios'a taşındılar.
Grup, The Miracle'da da yaptıkları gibi, parçaların besteci haklarında ve albüm kartonetinde yer alan besteci bilgilerinde bireysel olarak yer almak yerine Queen grubu olarak yer almaya karar verdi. May, bu kararın kayıt sürecini önemli ölçüde etkilediğini söylerken, Taylor bunun normalde grupların dağılmasına neden olan bencil mücadelelerin çoğunu ortadan kaldırmaya yardımcı olduğunu ifade etti.
Albüm ABD'de Disney'in sahibi olduğu Hollywood Records adlı yeni bir plak şirketi altında yayınlandı. Hollywood Records ayrıca Queen'in Elektra ve Capitol kataloglarının haklarını da güvence altına alarak, 1991'in başlarında grubun yirminci kuruluş yılı nedeniyle tüm albümleri yeniden yayınlamaya başladı.


## Albüm.
Innuendo, albümün hem açılış şarkısı hem de yayınlanan ilk teklisiydi. Grubun müzikal olarak progresif rock ve hard rock türüne geri dönüş yaptığı şarkılardan biriydi. Sözleri, Taylor tarafından Led Zeppelin'in Kashmir şarkısından da ilhamla yazılmıştı. Taylor'a göre şarkının bestesinde de yine Kashmir'den esinlenilmişti. Şarkının ortasında yer alan flamenko bölümünün fikri ise Mercury'ye aitti. Bu bölümdeki klasik gitarlar, grubun istek ve ısrarı üzerine Yes grubunun gitaristi Steve Howe tarafından çalınmıştı. Bu katkısından ötürü albümün kartonetinde Howe'a ithafen "On Innuendo - Additional Wandering Minstrel Spanish Guitar - Somewhere In The Middle - by Steve Howe" ibaresi yer almaktadır. Şarkının geri kalanındaki elektro gitarlar ise May'e aitti. Şarkının girişindeki davul partisyonları, Fransız klasik müzik bestecisi Maurice Ravel'in Bolero yapıtını andırmaktaydı. 
Şarkının klibi, grubun 1986 yılındaki Wembley Stadyumu konserinden ve The Miracle albümünden çıkan The Miracle, Scandal, Breakthru, The Invisible Man ve I Want It All kliplerinden stop motion ve rotoskop tekniğiyle üretilen animasyon görüntülerini içeriyordu. Bu animasyonlarda Mercury Leonardo Da Vinci'nin, Taylor Jackson Pollock'un ve Deacon Pablo Picasso'nun eserlerinden; May ise Viktorya dönemi gravürlerinden esinlenilerek resmedilmişti.
İngiliz tabloid basınının, Mercury'nin sağlığının AIDS hastalığı yüzünden giderek bozulduğuna dair iddialar ortaya atmaları üzerine, grup elemanları albümün sonraki üç klibi için kamera karşısına geçti. Albümün ikinci klibi I’m Going Slightly Mad şarkısı için çekildi. Sonradan yapılan bir röportajında Taylor, Mercury'nin hastalığı nedeniyle yüzünün giderek çökmeye başlamasından ötürü, Mercury'ye ağır bir makyaj yapıldığını ve klibin bu nedenle siyah-beyaz çekildiğini söylüyordu.
Albümden çıkan üçüncü klip Headlong, Kasım 1990 tarihinde iki gün içinde çekildi. Yine basında artan dedikodulardan ötürü, grup üyelerini, özellikle Mercury'yi, enerjik ve hareketli olarak portreleyen bir klipti.
Albümün dördüncü klibi "These Are The Days Of Our Lives", Mercury'nin oynadığı son video klip oldu. Mayıs 1991'de çekilen klip, siyah-beyaz olmasına ve Mercury'nin kamera karşısına yapımı saatler süren ağır bir makyaj ile çıkmasına rağmen, sağlıksız görüntüsü yine de belli oluyordu. May, klip çekimleri esnasında Mercury'nin ayakta zor durduğunu söylemiştir. 
The Show Must Go On şarkısı için çekilen klip aynı zamanda albümün son klibidir. Ekim 1991'de piyasaya sürülen bu klipte, grup üyeleri kamera karşısına geçmedi. Klipte, Queen'in 1980'li ve 1990'lı yıllardaki klip, kamera arkası ve konser görüntüleri yer alıyordu. Klibin yayınlanmasından yaklaşık bir ay sonra Mercury, 24 Kasım 1991 tarihinde öldü.


## "Innuendo" albümünde yer alan şarkılar.
  - Albümün toplam uzunluğundan dolayı, LP sürümüne sığması için beş parçanın kısaltılması gerekmişti. Bu şarkılar, "I'm Going Slightly Mad" (4:06), "These Are the Days of Our Lives" (3:55), "Don't Try So Hard" (3:33), "The Hitman" (3:43), and "Bijou" (1:19). LP sürümünün parça listesi de CD sürümünden biraz farklıdır  "Don't Try So Hard", "Delilah" ve "The Hitman" arasında 2. tarafa taşınmıştır.


### 2015 LP.
"Innuendo", Queen'in diğer tüm stüdyo albümleriyle birlikte 25 Eylül 2015'te Virgin EMI Records ve Hollywood Records tarafından plak olarak yeniden yayınlandı. Albüm, 2 LP'ye yayılmış ve vinil olarak ilk defa sunuluyordu. Orijinal LP'nin parça listesi değiştirilmiş olduğu gibi, 2 LP versiyonu da "I Can’t Live With You” ve “These Are the Days of Our Lives” şarkılarının yerleşimini değiştirerek her iki vinil yüzeyde daha eşit süreye sahip oldu.


## Katkı sunanlar.
Parça numaralandırması albümün CD ve dijital sürümlerini ifade eder.
Queen
  - Freddie Mercury – ana vokaller , geri vokaller , klavye , davullar , piyano 
  - Brian May – elektro gitar , geri vokaller , klavyeler , davullar , akustik gitar , ana vokaller , piyano , slide gitar 
  - Roger Taylor – davullar , geri vokaller , vurmalı çalgılar , klavyeler , davullar , yardımcı vokaller 
  - John Deacon – baslar , klavyeler 
Ek katkı sunanlar
  - Steve Howe – ispanyol gitarı 
  - Mike Moran – klavyeler 
  - David Richards – yapımcılık, mühendislik, klavye 
  - Noel Harris – yardımcı mühendis
  - Justin Shirley-Smith – yardımcı mühendis
  - Richard Gray – kollu tasarım
  - Grandville – resimler
  - Angela Lumley – ek resimler
  - Simon Fowler – fotoğrafçılık