# 2. Ezra
 - YÖNLENDİRME 
2. Ezra, 4. Ezra veya Latince Ezra olarak da adlandırılan, Kitab-ı Mukaddes'in bazı İngilizce versiyonlarında kıyametvari bir kitaptır.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Gelenek, bunu M.Ö. beşinci yüzyılda yaşamış bir sofer ve din adamı olan Ezra'ya atfeder; kitap onu altıncı yüzyılda yaşamış bir şahsiyet olan Şealtiel ile özdeşleştirir.
2. Ezra, Etiyopya Ortodoks Kilisesi'nde (bir Doğu Ortodoksluğu topluluğu) Kutsal Yazılar kanonunun bir parçasını oluşturur, ancak Roma Katolikleri ve Protestanlar tarafından apokrifler arasında sayılır. Doğu Ortodoksluğu'nda ise kanonun bir parçasını oluşturur, ancak kullanımı farklı geleneklere göre değişir. 2. Ezra, Hieronymus tarafından Vulgata'nın bir parçası olarak çevrildi, ancak Hieronymus bunu Vulgata'nın eki olarak yerleştirdi.


## Adlandırma kuralları.
1. Ezra'da olduğu gibi, bu kitabın numaralandırılması konusunda da bazı karışıklıklar mevcuttur. Hieronymus'un Vulgata'sı yalnızca tek bir Ezra kitabı içerirken, VIII. Clemens Vulgatası'nda 1., 2., 3. ve 4. Ezra ayrı kitaplardır. Protestan yazarlar, Cenevre İncili'nden sonra, Vulgata'daki 1 ve 2. Ezra'ya sırasıyla Ezra ve Nehemya adını vermişler ve Vulgata'daki 3 ve 4. Ezra'ya sırasıyla 1. Ezra ve 2. Ezra adını vermişlerdir. Bunlar daha sonra günümüz İncillerinde bu kitapların yaygın adları haline gelmiştir.
Ortaçağ Latince el yazmaları buna 4.Ezra adını vermiştir ve bu ad günümüzde de modern eleştirel baskılarda 3-14. bölümler için kullanılmaktadır ve bunlar genellikle en eksiksiz örneklerinin dili olan Latince'dir.
Slav dillerine çevirilmiş Kitab-ı Mukaddes'teki Eski Ahit'in Ek bölümünde 3. Ezra olarak geçer ve Gürcü Ortodoks Kutsal Kitabı'nda 3. Ezra olarak numaralandırılır. Bu metin bazen "Ezra Kıyameti" olarak da bilinir - 3-14. bölümler Yahudi Ezra Kıyameti veya 4. Ezra olarak bilinir; modern eleştirel baskılarda 1-2. bölümler 5. Ezra, 15-16. bölümler ise 6. Ezra olarak adlandırılır.
Pierre-Maurice Bogaert, Hieronymus'un bahsettiği "Ezra'nın dördüncü kitabı"nın büyük ihtimalle modern 5. Ezra ve 6. Ezra'nın birleşimine karşılık geldiğini ileri sürüyor ve bu bölümlerin bir ekte bir arada yer aldığı çok sayıda Latince el yazmasına dikkat çekiyor.


## Yazar ve eleştiri.
Kitabın ana gövdesi, büyük bir sıkıntı döneminde teselli bulmak için yazılmış gibi görünüyor (bilimsel hipotezlerden biri, kitabın Titus'un MS 70'te İkinci Tapınağı yıkmasına dayandığıdır). Yazar, Eyüp'ün acı çekmenin anlamını kavrama arayışına benzer şekilde cevaplar arıyor, ancak yazar yalnızca Eyüp'e verilen cevabı beğenmiyor veya istemiyor.
Eleştirmenler, yalnızca Latince versiyonda ve Yunanca parçalarda bulunan bölümler hariç, kitabın ana gövdesinin bile tek bir yazara ait olup olmadığını sorgulamaktadır. Kalisch, De Faye ve Charles, metin üzerinde en az beş kişinin çalıştığını savunmaktadır. Ancak Gunkel, karakter birliğine dikkat çekerek kitabın tek bir yazar tarafından yazıldığını savunmaktadır; 2. Ezra'nın yazarının aynı zamanda Baruch'un Süryani Vahiyi'ni de yazdığı öne sürülmüştür. Her halükarda, iki metin de hemen hemen aynı zamana ait olabilir ve biri neredeyse kesinlikle diğerine bağlıdır.
Eleştirmenler kitabın kökeni konusunda geniş tartışmalar yürüttüler. İki çeviri katmanının altında, yazarın Romalı, İskenderiyeli veya Yahudi olup olmadığını belirlemek imkânsızdır.
Kartalın Roma İmparatorluğu'nu temsil ettiğine dair bilimsel yorum (eğer durum buysa başları Vespasianus, Titus ve Domitianus olabilir) ve tapınağın yıkımı, eserin muhtemelen birinci yüzyılın sonuna, belki de 90-96'ya ait olduğunu gösterir; ancak bazıları 218 kadar geç bir tarihi de önermektedir.