# Şarbel Mahluf
Mor Şarbel veya Aziz Şarbel Mahluf olarak da bilinen Şarbel Mahluf, O.L.M (Arapça: "شربل مخلوف"; d. 8 Mayıs 1828 - ö. 24 Aralık 1898), hayatı süresince ve öldükten sonra Hristiyanlar ve Müslümanlarca ün kazanmış ve hürmet görmüş Lübnan asıllı Osmanlı Marunisi keşiş ve rahiptir. Katolik Kilisesi tarafından aziz ilan edilmiştir. Yortusu Roma takviminde 24 Temmuz, Maruni takviminde Temmuz ayının 3. Pazarı'dır.
Lübnanlı Hristiyanlar arasında "Lübnan'ın Mucizevi Keşişi" olarak bilinir. Müritleri, kendisine edilen dualar neticesinde insanların mucizevi bir şekilde şifa bulmaları ve de Hristiyanlar ile Müslümanları bir araya getirebilmesi sebebiyle onu böyle isimlendirdiklerini ifade ederler. Türbesi Annaya, Aziz Marun Manastırı'nda bulunmaktadır.


## Hayatı.
### Gençliği.
Doğum adıyla Yusuf Antun Mahluf, 8 Mayıs 1828'de Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırları içerisindeki Lübnan Dağları'nda bulunan Biga Kafra köyünde Antun Zarur Mahluf ve Brigitta Chidiac'ın beş çocuğundan biri olarak dünyaya geldi. Babasının Ağustos 1831'de ölmesiyle Yusuf'un annesi dul kaldı fakat daha sonra köyün rahibi olan bir adamla evlendi. Yusuf dindar bir hanede yetiştirildi ve küçük yaştan itibaren azizlere ve münzevi hayata yönelik derin ilgi duymaya başladı. Genç bir çocuk olarak ailenin ufak inek sürüsüne bakmakla sorumluyken sürüyü, yakın civarda bir Meryem Ana ikonası yerleştirdiği bir grottoya götürür ve bütün günü dua içinde geçirirdi.


### Keşiş oluşu.
1851'de Mahluf, ailesinin yanından ayrılarak Mayfuk'taki Meryem Ana Manastırı'nda Lübnan Maruni Tarikatı'na girip keşişlik eğitimi görmeye başladı ve daha sonra Beyrut yakınlarındaki Biblos bölgesinde bulunan Annaya'daki Aziz Marun Manastırı'na geçiş yaptı. Burada bir keşiş oldu ve 2. yüzyılda Antakya'da yaşamış bir Hristiyan şehidinin ismi olan Şarbel adını aldı. Nihai keşişlik yeminini 1 Kasım 1853'te etti. Genç bir keşiş olarak Şarbel, Lübnan'ın Batron Bölgesi'nde bulunan Kfifan'daki Aziz Kiprian ve Yustina Manastırı'nda felsefe ve ilahiyat eğitimi görmeye başladı. Seminerdeki profesörleri arasında, gelecekte aziz ilan edilecek olan Nimetullah El-Hardini de vardı. Altı yıl sonra, 23 Temmuz 1859'da Bkerke'de rahip olarak atandı. Sonrasında sıkı züht hayatı yaşadığı Aziz Marun Manastırı'na geri gönderildi.


### Münzevi hayatı.
1875'te Şarbel; manastırın başkeşişinden, manastırın bakımı altındaki bir şapel olan Azizler Petrus ile Pavlus Zaviyesi'nde bir keşiş olarak yaşama imtiyazı aldı. Ömrünün kalan 23 yılını, 24 Aralık 1898'de Noel arifesinde inme sebebiyle vefat edinceye değin yalnız başına bir keşiş olarak geçirdi.


## Ölümü ve mucizeleri.
Şarbel, o yılın Noel Günü'nde Aziz Marun Manastırı'na defnedildi. Cenazesinin nakli sırasında sert hava şartlarının tabutu taşıyanların görevlerini yerine getirmelerine mani olduğu rivayet olunmuştur. Bir hikâyede iddia olunduğuna göre: "ölümünden birkaç ay sonra, kabri çevreleyen parlak bir ışık görülmüş, manastırdaki üstleri kabri açtıklarında cesedin hâlâ bozulmamış olduğunu görmüşlerdir. O günden sonra vücudundan kana benzer bir sıvı akmaya başlamıştır. Uzmanlar ve doktorlar, cesedin bozulmazlığına ve esnekliğine tıbbi açıklama getirememişlerdir." 1950 ve 1952 yıllarında Şarbel'in kabri açıldığında vücudu hâlâ canlı bir vücudun görünüme sahipti. Ek olarak, 1950 TV kaydı, bu noktada Şarbel'in cesedinin halen bozulmamış olduğunu göstermekteydi. 1965'te Peder Yusuf Mahfuz cesedin bozulmamış halde muhafaza edildiğini doğrulamıştır. 1976'da yeniden kabrin açılışına tanıklık etmiştir, bu sefer cesedin tamamen çürüdüğü ve geriye yalnızca iskeletin kaldığı görülmüştür. Şarbel Mahluf'a atfedilen birçok mucizeden Kilise iki tanesini tazizi, üçüncü bir tanesini de azizleştirilmesi için seçmiştir.


## Hürmet edilişi.
Şarbel Mahluf Papa VI. Pavlus'un başkanlığında 5 Aralık 1965'te taziz edilmiş, 9 Ekim 1977'de aziz ilan edilmiştir. Aziz Şarbel Mahluf Lübnan'da ve dünya çapında büyük hürmet görmektedir. Lübnan'daki en meşhur azizlerden biri olup Hristiyanlar ve de Müslümanlar şifasını ve şefaatini dilerler. Aziz Şarbel Mahluf sürdürdüğü züht hayat ile sadeliğin, kefaretin ve fedakarlığın önemini vurgulamış; ahlaklı, takva sahibi bir figür olarak görülmektedir.