BILGEM-AI/BILGE-Wiki-Tr-Plus huggingface dataset:
# Popçular Dışarı
Popçular Dışarı, Pentagram'ın 4. albümüdür. 1997 yılında İstanbul Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda verdikleri konserin kayıtlarıdır. Bu konser, ayrıca VHS formatında da piyasaya sürülmüştür.
Konserin hemen başında duyulan "Popçular dışarı" tezahüratı albüme adını vermiştir. Omen II filminin müziği ile açılan konser, Anatolia albümündeki "Behind the Veil" şarkısının introsu olarak düzenlenen "Before the Veil" ile devam etti. Bu şarkıyı ney sanatçısı İlhan Barutçu çaldı. Barutçu, sadece bu albümde yer alan 999 şarkısını da konserde çaldı.
Çoğunlukla Anatolia albümünden şarkıların yer aldığı bu albümde Pentagram ve Trail Blazer'dan da şarkılar yorumlandı. Ayrıca Slayer'ın Black Magic yorumu da bu albümde yer aldı. Black Magic ve Rotten Dogs şarkılarında vokalleri gitarist Hakan Utangaç üstlenmiştir.
Albüm kaset, CD ve VHS formatında piyasaya sürüldü. Ayrıca Türkiye'de ender rastlanan box-set'lerden biri bu albüm için tasarlandı. Bu box-sette bu formatlar dışında, t-shirt, çıkartma, kolye, backstage pass ve kartpostal gibi ürünler de yer aldı. Albüm 2008'de CD olarak tekrar basıldı.


## Albüm kapağı.
Albüm kapağı "Bereket Tanrısı" kabul edilen Priapos figürüdür.


## Parça listesi.
Belirtilenler dışında tüm şarkılar Pentagram tarafından yazılıp bestelendi.
  - Intro (from Omen II "Fallen Temple") (müzik: Jerry Goldsmith)
  - Before the Veil
  - Behind the Veil
  - Welcome the End
  - No One Wins the Fight
  - Give Me Something to Kill the Pain
  - Vita Es Morte
  - Gündüz Gece (söz-müzik: Aşık Veysel Şatıroğlu)
  - Black Magic (söz: Kerry King, müzik: Kerry King, Jeff Hanneman)
  - Rotten Dogs
  - 999
  - 1000 in the Eastland
  - Anatolia (Türkçe)
# Buldozer
Buldozer, toprak tesviyesinde kullanılan paletli bir iş makinası. Dozer olarak da bilinir. Ön tarafından düşey doğrultuda aşağı yukarı hareket edebilen güçlü bir uzun kepçe vardır. Buldozer bu kepçenin alt tarafındaki kesici bıçakla toprağı parçalar ve kazıyarak kaldırır. Kaldırılan toprağı kepçesi vasıtasıyla ileri doğru iterek sürükleyebilir. Kepçe hareket halinde yukarı konumda dururken toprak yüzeyini kazımak için bir miktar aşağıya indirilir. Kepçenin hareketi daha önceleri çelik kablolar vasıtasıyla sağlanırdı. Bugün ise yaygın olarak hidrolikle tahrik edilmektedir. Kepçenin, buldozerin hareket yönüne olan konumuna göre dik ve eğik tipleri vardır. Yan dozer denilen, eğik tipte, kepçeye sahip buldozerlerde kazıyıp sürüklenen toprak kepçenin eğik tarafından yana atılarak toprağın ön tarafta yığılması önlenir. Günümüzde kullanılan gelişmiş tiplerde bıçağın buldozerin hareket yönüne göre konumu istenildiği gibi değiştirilip ayarlanabilmektedir. Ağırlıkları 4-40 t arasında değişen buldozerler, güçlü bir (50-700 BG) dizel motorla donandığından yüksek bir itme ve çekme gücüne sahiptir. Yol yapımı veya tarla açma gibi çeşitli toprak tesviye işlemlerinde kullanılır. Silindir ve benzeri diğer iş makinelerinin çekilmesi gayesiyle de kullanılabilir. Engebeli arazilerin düzeltilmesi için çok elverişlidir. Toprak üzerindeki engebeleri, kazıyıp kaldırılan toprağı sürükleyip yayarak ve çukur yerleri doldurarak toprak yüzünün kabaca düzeltilmesini sağlar. Buldozerlerle toprağın sürüklenerek taşınması ancak 20–30 m gibi yakın mesafelerde iktisadi olarak yapılabilir.
Ayrıca makinenin arkasına takılan riper ile ekskavatör kepçesinin kazamadığı zeminleri yararak yüklemeye uygun hale getirir. Riperin boyu kazılacak zeminin sertliğine ve kazının derinliğine göre ayarlanabilir.
D6, D7, D8, D9 gibi modelleri en sık kullanılan dozer türleridir.
# Samtshe
Samtshe (Gürcüce: სამცხე; "okunuşu": "samtsh'e"), Gürcistan’nın güneybatı kesiminde tarihsel bir bölgedir. Tarihsel Mesheti bölgesinin de bir parçasıdır. Geç Orta Çağ'da, Gürcü atabeglerin yönetimindeki Samtshe-Saatabago tarihsel Mesheti topraklarına genişleyince Samtshe adı daha geniş bir alanı ifade ediyordu. Coğrafi koşulları açısından Samtshe dağlık bir bölgedir; yüzeyi küçük düzlükler ve vadilerle kaplıdır.
Bugünkü Ahaltsihe, Aspindza, Adigeni belediyeleri ile bugün Türkiye sınırları içinde bulunan Posof'u kapsamaktadır. Samtshe'nin bugünkü Gürcistan sınırları içinde kalan kısmı, Cavaheti bölgesiyle birlikte Samtshe-Cavaheti idari bölgesini oluşturmaktadır.
Samtshe’nin tarihsel sınırlarını, batıda Arsiani Dağları, kuzeyde Persati (Ğado) Dağları, güneyde Eruşeti Dağları, Kasri Tepesi, Gumbati ve Van gölleri, doğuda Çobi Vadisi (Kura Irmağı’nın sağ kolu) çiziyordu. Odzrhe ve Atskuri, Samtshe’nin en eski merkezleriydi. Samtshe prenslerinden biri olan Samdzivari’nin ikametgâhı burada bulunuyordu. Samdzivari Andria, Hristiyanlığı ilk kabul eden kişi olmuş, Atskuri Kilisesi için Meryem'in ikonasını yaptırmıştır.


## Tarihçe.
Samtshe adı, ("sami tsihe", "üç kale") kelimesinden gelir. Bu kaleler, bölgenin en önemli üç kalesi olan Lomisa Kalesi (Ahaltsihe Kalesi), Odzrhe Kalesi (Abastumani Kalesi) ve Cvaristsihe kaleleriydi. Sahtsihe adı zaman içinde Samtshe'ye dönüşmüştür.
Samtshe, 1040-50'lerde büyük feodal Laparit Bağvaşi'ye, daha sonra ise krallığa bağlıydı. Bu dönemde feodal Sula Kalmaheli, merkezî yönetimin oluşmasına öncülük etti ve Cakel-Tsihiscvarel ailesi Samtshe prenslerinin başı oldu. Moğollar tarafından Samtshe'nin istila edilmesinden sonra 1266 yılında prens Sargis Cakeli, Moğolların doğrudan egemenliğini kabul etti. 12-14. yüzyıllarda Samtshe, ekonomik ve kültürel açıdan önemli gelişme gösterdi. Burada Sapara, Zarzma, Bieti, Çule kiliseleri inşa edildi; kanun kitabı (Beka-Ağbuğa'nın Kanunnâmesi) hazırlandı. 16. yüzyılın ilk yarısında Samtshe ve çevresindeki topraklarda güçlü feodal yönetim Samtshe-Saatabago ortaya çıktı.
16. yüzyılın ikinci yarısından başlayarak Osmanlılar, Samtshe'yi aşama aşama ele geçirdiler. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'ndan sonra Samtshe'nin bir bölümü yeniden Gürcistan'a katıldı.
# Sığırcıkgiller
Sığırcıkgiller (Sturnidae), Passeriformes takımına bağlı bir kuş familyasıdır.


## Taksonomi.
Sturnidae familyasına bağlı cinsler (2022):
  - "Acridotheres" - Vieillot, 1816
  - "Agropsar" - Oates, 1889 
  - "Ampeliceps" - Blyth, 1842 
  - "Aplonis" - Gould, 1836 
  - "Basilornis" - Bonaparte, 1850 
  - "Cinnyricinclus" - Lesson, 1840 
  - "Creatophora" - Lesson, 1847 
  - "Enodes" - Temminck, 1839 
  - "Fregilupus" - Lesson, 1830
  - "Gracula" - Linnaeus, 1758 
  - "Gracupica" - Lesson, 1831
  - "Grafisia" - Bates, 1926 
  - "Hartlaubius" - Bonaparte, 1853
  - "Hylopsar" - Boetticher, 1940
  - "Lamprotornis" - Temminck, 1820
  - "Leucopsar" - Stresemann, 1912 
  - "Mino" - Lesson, 1827 
  - "Necropsar" - Slater, 1879 
  - "Neocichla" - Sharpe, 1876
  - "Notopholia" - Roberts, 1922
  - "Onychognathus" - Hartlaub, 1849 
  - "Pastor" - Temminck, 1815 
  - "Poeoptera" - Bonaparte, 1854
  - "Rhabdornis" - Reichenbach, 1853
  - "Sarcops" - Walden, 1875 
  - "Saroglossa" - Hodgson, 1844 
  - "Scissirostrum" - Lafresnaye, 1845
  - "Speculipastor" - Reichenow, 1879
  - "Spodiopsar" - Sharpe, 1889
  - "Streptocitta" - Bonaparte, 1850
  - "Sturnia" - Lesson, 1837
  - "Sturnornis" - Legge, 1879
  - "Sturnus" - Linnaeus, 1758
# Tayk (tarihsel bölge)
Tayk, Çoruh Nehri'nin orta havzasında, bugün Türkiye sınırları içinde bulunan Ermenistan Krallığı'nın tarihsel bölgelerinden biridir. Tarihte ilk kez MÖ 1112'de, Asur kralı I. Tiglat-Pileser'in yazıtında “Diaeni” adıyla söz edilmiştir. Bölge, Urartu kaynaklarında Diaohi, Gürcü kaynaklarında Tao adıyla geçer. MÖ 401 yılında Yunan tarihçi Ksenophon, bu topraklarda yaşayan insanlardan "Taohiler" adıyla söz etmiştir. Ksenophon, batıdaki Kartveli boyları Halibler ve Skvitinlerden de söz etmiştir. MÖ 1. binyılın başlangıcında Tayk, Kolhis Krallığı sınırları içinde yer alıyordu. Doğudaki Kartveli boylarının batıya göçünün ve kültürel etkisinin bu dönemde başladığı sanılır. Sonraki dönemde Doğu Kartveli devleti olan Kartli Krallığı'nın (MÖ 4.-3. yüzyıl) sınırları içerisinde yer aldı. MÖ 2. yüzyılın başlangıcında Ermeni devletinin denetimine geçti. Sonraki yüzyıllarda, Kartli ve Ermenistan arasında sınır çatışmalarının yaşandığı bir yer oldu. MS 1-2. yüzyıllarda Kartli sınırlarına bağlandı. Sonrasında Ermeniler Tayk'ı yeniden ele geçirdi. Tayk, 4.-7. yüzyıllarda Mamikonyan ailesinin mülkü olarak kaldı. Mamikonyan ailesi, Nicholas Adontz ve Cyril Toumanoff gibi bazı tarihçilere göre Çan (Laz) kökenlidir.
Ermenistan devletinin ekseni içinde bulunması, Tayk'ın Ermeni etkisi altında kalmasına yol açıyordu. Kartveli nüfusu, kendi etnik ve kültürel çehresini giderek kaybediyordu. Dinsel ayrışma sırasında, Ermeni Kilisesi monofizitliği seçerken Gürcü Kilisesi diofizitliği benimsedi. Tao, diofizitliğin güçlü merkezi haline geldi. 7. yüzyılda Kartveli nüfusu kendi etnik ve dinsel kültürüne dönmeye başladı. Tao, yönetsel açıdan Kartli Krallığı'nın bir parçası haline geldiği 8. yüzyılda bu süreç daha da pekişti. 8.-10. yüzyıllarda burada çok sayıda manastır inşa edildi. Bana, Hahuli, Oşki, Parhali, Dört Kilise bunların başında gelir. Tayk, Kartveli devletinin ve kültürünün başta gelen merkezlerinden biri oldu. Bagrationi (Bagratlı) hanedanın krallığı burada başladı. I. Aşot Büyük Kuropalati, Tornike Eristavi gibi devlet adamları, İoane Mtatzmindeli, Ekvtime Mtatzmindeli gibi kültür adamları burada yetiştiler. Tao, 12-13. yüzyıllarda Gürcistan'ın sınır prensliklerinden biriydi. 13. yüzyılın ikinci yarısında Samtshe-Saatabago sınırları içinde yer aldı. 14. yüzyıldan itibaren birleşik Gürcistan'ın bir parçasıydı. Gürcistan'ın krallık ve prensliklere bölündüğü 15. yüzyılın ikinci yarısında Samtshe-Saatabago topraklarına katıldı. 1550'lerde, Samtshe-Saatabago'nun batı bölümünü, Mesheti, Şavşeti ve Tayk'ı Osmanlılar ele geçirdiler.
# Sığırkuyruğu
Sığırkuyruğu, sıraca otugiller (Scrophulariaceae) familyasından "Verbascum" cinsini oluşturan iki yıllık bitki türlerine verilen ad.


## Morfolojik özellikleri.
Haziran-Ağustos aylarında parlak sarı renkli çiçekler açan 20 ile 150 cm boylarında iki yıllık otsu bir bitkilerdir. Daha çok ekilmemiş yerlerde ve yol kenarlarında bulunurlar. Gövdeleri dik bazen dallanmış ve yünümsü tüylerle kaplıdır. Yaprakları gövdenin alt kısımlarında rozet halinde dizilmiş olup, yünümsü tüylüdür. Gövdedeki yapraklar ise sapsızdır. Çiçekler gövdenin ucunda sık veya seyrek, az veya çok uzun bir salkım durumda toplanmışlardır. Çiçeklerin çanak ve taç yaprakları beşer parçalıdır. Meyveler yuvarlakça olup, çok tohumludur.


## Kullanımı.
Çiçekleri müsilaj, uçucu yağ ve glikozitler taşır. Balgam söktürücü ve göğüs yumuşatıcı olarak kullanılır. Bazı sığır kuyruğu türlerinin tohumları saponin taşıdıklarından dolayı balıklar için zehirli olup, balık avlamada kullanılır. Bitkinin yaprakları da terletici, balgam söktürücü, idrar arttırıcı ve kabız edici olarak kullanılır. Basur için de kullanılır.
İç Anadolu bölgesinde "Kurt Kulağı" ismi de verilir. Bitki kuruduğunda odunsu bir yapı alır. Kolay yanmasından dolayı "Çoban Çırası" da denmektedir.


## Dağılımı.
Türkiye, sığırkuyruğu türleri bakımından çok zengin olup, takriben 200 kadar tür bulunmaktadır.
# Kemal Eraslan
Kemal Eraslan (30 Ekim 1930, Diyarbakır - 13 Temmuz 2022, İstanbul), Türk edebiyat profesörüdür.


## Hayatı.
Kemal Eraslan, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi emekli öğretim üyesi ve Türkoloji dünyasının tanınmış bilginlerindendir. Ahmed Yesevi'nin "Divan-ı Hikmet" adlı eserinden Türkiye Türkçesine aktarılan ilk örnekleri içeren ve Türk bilim dünyasına Ahmed Yesevi'yi ilk kez kapsamlı olarak tanıtan "Divan-ı Hikmet'ten Seçmeler" adlı çalışması T.C. Kültür Bakanlığı yayınları arasında yayınlanmıştır. Bu çalışmada Ahmed Yesevi'nin 70 adet hikmet adlı şiirinin orijinal metni ve Türkiye Türkçesine aktarımları yer almaktadır.
Kemal Eraslan 13 Temmuz 2022 tarihinde İstanbul'da vefat etmişti. 14 Temmuz 2022'de Eraslan için İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Şeref Holünde tören düzenlendi. Tören sonrası cenazesi Fatih Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Çamlıca Mezarlığına defnedildi.
# Türk Yurtları
Türk Yurtları; 1990-1993 yılları arasında Ankara'da yayımlanmış olan bilim, kültür ve siyaset dergisidir. Dergi üç ayda bir yayımlanmıştır.
Dergide Türk dünyasının siyasi-kültürel-ekonomik durumu ve sorunları tartışılmıştır. Derginin Türk milliyetçiliği ve Turancılık tarihindeki önemi, kültürel bir milliyetçilik ile tasavvufi bir İslami söylemi başarı ile uyumlulaştırmasından kaynaklanır.
Sultan Galiyev tezlerinin tasavvufi İslami felsefe zemininde geliştirilmesi çizgisinin öncüsü olmuştur. Bu çizgi genetik ırkçısı olmayan bir milliyetçilik; ateist olmayan bir toplumculuk ve tasavvufi köklerden beslenen bir İslamcılık olarak özetlenebilir.
Türk Yurtları'nın yayın çizgisindeki; Tanıl Bora, Kemal Can gibi araştırmacıların da dikkatini çeken bu özgünlük derginin yayın yöneticisi olan Dr. Hayati Bice'nin kaleme aldığı başyazılarla ortaya konmuştur.
1993 yılı sonunda yayınına ara veren Türk Yurtları'nda yayınlanan araştırma ve yayınlar "Dış Türkler"; "Turancılık" araştırmalarının referans kaynakları olarak literatüre girmiştir. Dergide yazan yazarlardan Doç. Dr. Ufuk Tavkul ise Kafkasya ve Karaçay Türkleri konusundaki araştırmaları ile tanınan bir Türkoloji uzmanıdır.
# Igor Sikorsky Kiev Politeknik Enstitüsü
Kiev Ulusal Teknik Üniversitesi (KPI) (Ukrayna dili: "Національний технічний університет України "Київський політехнічний інститут"; İngilizce: "Kiev Polytechnic Institute (KPI)") birçok ülke öğrencilerinin ilgisini çeken üniversitedir. Kuruluş tarihi yanı 1898'den bugüne kadar üniversitede 112 ülke vatandaşı olan 6000 yakın yabancı öğrenci tahsil görmüştür. Üniversite mezunları arasında bakan, diplomat, kozmonot, çeşitli ilim ve teknik sahalarda faaliyet gösteren ünlü bilgin ve alimler, işadamları olanlar da az değildir.
# T-10
 - YÖNLENDİRME 
T-10 en son Sovyet ağır sınıf tankıdır. 1943'te başlayan Sovyet ağır tank ekolünün en sonuncusudur. 1953'te üretimine başlanmıştır. Adının önceki ağır tankları gibi IS (Iosef Stalin) ile başlaması düşünülürken Stalin'in ölümü üzerine bundan vazgeçilmiş ve T-10 adını almıştır.


## Tasarım Süreci.
İkinci Dünya Savaşı sonrasında ABD M103, Büyük Britanya ise Conquerer ağır savaş tanklarını üretmeye başlamıştı. Sovyet ordusu buna karşılık önceki IS serilerinden farklı olarak daha uzun gövdeye ve daha büyük bir tank üretmeye karar verdi. Tankın sürüş sistemleri 1940'lardan kalma teknolojiye sahipse de motoru yenilenmişti ve önceki ağır savaş tankları gibi yavaş değildi. Üzerindeki top iki adet mermi atabilmekteydi ancak bu topun dakikadaki atış oranı düşüktü.
Değişen savaş koşullarıyla ağır savaş tankları işlevsel olmaktan çıkmıştı, bunun için SSCB ana muharebe tankı üretmeye ağırlık verdi. Yavaş yavaş görevden alınan T-10'lar 1993 yılında tamamen tasfiye edildiler. Büyük bir kısmı füze rampası olarak kullanılmaktadır.
# Tuğba Özerk
Tuğba Özerk (d. 4 Haziran 1980), Türk şarkıcı-şarkı yazarıdır.


## Yaşamı.
4 Haziran 1980'de İzmir'de doğdu. Melih Özakat İlkokuluna, Özel Çakabey Lisesinde ortaokula ve konservatuvarda liseye gitti. 7 yaşında okul hayatına başlamasıyla TRT ve İzmir Devlet Konservatuvarı'nın çocuk korolarında müzik eğitimine başlaması aynı zamana denk gelir. İlk geri vokal deneyimini 12 yaşında Sezen Aksu'yla beraber 1992 yılında gerçekleştirdi. Sezen Aksu'nun yanında solo ve vokal çalışmaları devam ederken okul hayatı İzmir'de devam etmekteydi.
İlk TV programına yine Sezen Aksu'yla 1992 yılında TRT'de çıktı. Geri vokal çalışmalarının yanı sıra bu programda solo bir şarkı da seslendirmesi kamuoyunda büyük ilgi gördü. Büyük yetenek olarak lanse edilen Tuğba Özerk'in sahne ve müzik hayatı tam anlamıyla böyle başladı denilebilir.[""] Okul hayatı bittikten sonra İstanbul'a taşınan sanatçı, aralarında Ege, Deniz Seki gibi isimler bulunan sanatçılara geri vokal yaptı. Daha sonra solo sahne çalışmalarına başlayan Özerk, 2002 yılının Aralık ayında "Dün Gibi" adlı ilk solo albümünü çıkardı. 10 ay içerisinde hazırlanan albümden, 'Aşk Yarası' adlı şarkısıyla uzun süre radyolarda liste başlarında yer aldı. Çiçek Taksi dizisinde yorumladı 'Kurnaz Tilki' adlı şarkı da listelere giriş yapmıştır. Albümle beraber oyunculuk yönünü gösterebilme fırsatı yakalayan sanatçı, atv'de uzun süre yayınlanan "Böyle mi Olacaktı" dizisinde bir yıl kadar rol aldı. İlk albümünde bir tane bestesi olan Özerk üç yıllık boşlukta birçok besteye de imza attı. 6 Temmuz 2005 tarihinde 'Lo Lo Lo' adlı ikinci solo albümünü çıkardı. 'Lo Lo Lo' adlı şarkısıyla uzun süre radyolarda liste başı oldu. İkinci albümünde bir tane bestesi olan şarkıcı, iki yıllık boşlukta birçok besteye de imza attı.


## Diskografi.
### Video klipleri.
  - Aşk Yarası (2002)
  - Lo Lo Lo (5 Temmuz 2005)
  - El Gibi (22 Eylül 2006)
  - Yastık (6 Ağustos 2007)
  - Aşkın Tam Vakti (23 Ekim 2007)
  - Acı Hatıralar (10 Aralık 2007)
  - Zar (14 Mart 2008)
  - Bitter Çikolata (25 Haziran 2009)
  - Gidesim Geldi (17 Mart 2010)
  - İlan (23 Haziran 2011)
  - Aklımda Sen Varsın (27 Eylül 2011)
  - Kolay Değil (28 Haziran 2012)
  - Derin Darbe (26 Nisan 2014)
  - Bu Gece (27 Ağustos 2015)
  - Aynı Semtin Çocukları (4 Mart 2016)
  - Başkasını Seviyorum (30 Haziran 2016)
  - Gitme (19 Ekim 2016)
  - Süslü Günah (18 Mayıs 2017)
  - Patron (9 Mayıs 2018)
  - Ahirim Sensin (24 Nisan 2019)
  - Hergele (6 Aralık 2019)
  - Gidesim Geldi (Akustik) (14 Şubat 2020)
  - Acı Hatıralar (Akustik) (24 Şubat 2020)
  - Doğum Günün Kutlu Olsun (Akustik) (3 Mart 2020)
  - Bitter Çikolata (Akustik) (10 Mart 2020)
  - Makas (30 Mart 2020)
  - Koltuklar Kitaplar (31 Mart 2021)
  - Halaybaşı (10 Eylül 2021)
  - Çalkala (20 Ekim 2022)
# Doğuşkan
Bir sese ayırıcı özelliğini (adını) veren frekans, aslında, o sesin üstünde, onunla aynı anda tınlayan farklı seslere temel oluşturan en kalın sese aittir. Temel sesin üzerinde tınlayan bu seslere doğuşkanlar ya da armonikler denir. Temel ses kadar güçlü olmamaları nedeniyle, doğuşkanlar tek tek açık bir biçimde duyulmazlar. Ama sesin niteliğini belirledikleri için önemlidirler; ayrıca sese belli bir parlaklık katarlar. Söz gelimi, bir obua sesi ile bir klarnet sesini birbirinden ayırabilmemizi sağlayan, bu çalgıların çaldıkları esin üzerinde oluşan doğuşkanların birbirinden farklı güçte duyulmalarıdır. Farklı çalgılara ya da farklı insan seslerine göre aynı tondaki sesin taşıdığı renk farklılığını tınısını bu doğuşkanlar belirler.
# Balmumcu
 - YÖNLENDİRME 
Balmumcu, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde bulunan bir mahalle, semt. Barbaros Bulvarı'nın doğusunda, Yıldız'la Zincirlikuyu kavşağı arasında yer alır. Konumu itibarıyla, ticari işletmelerin yoğun olduğu mahallenin özellikle 1990-1997 yılları arasında iş yerlerinin sayısının hızla artması nedeniyle, 7000 üzerindeki yerleşik nüfusu 3000'lere gerilemiştir.


## Tarihi.
Bugünkü Balmumcu mahallesinin bulunduğu yerde II. Mahmut döneminde aynı adla anılan bir çiftlik bulunuyordu. Balmumcu Kasrı denilen köşk daha sonra Abdülaziz döneminde yapılmıştı.
1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşındaki (93 Harbi) yenilginin yarattığı göç dalgasının İstanbul'daki etkisinin bir sonucu olarak bir göçmen mahallesi oluşmaya başlamıştır. Onu 20. yy başında Balmumcu Çiftliğinin bir bölümünün iskanâ açılmasıyla oluşan Balmumcu Mahallesi izlemiştir.
Beşiktaş'ın mesirelerinden olan çiftlik, meyve bahçeleri ve çavuşüzümü bağlarıyla ünlüydü. Reşat Ekrem Koçu'ya göre, çiftliğe Balmumcu Çiftliği adı verilmesinin nedeni, II. Mahmut döneminde sokak ve bahçelerin mumlarla aydınlatılmaya başlanmasından sonra, burada mum imalatı yapılmasıdır. II. Mahmut'un çok sevdiği ve biraz ilerisindeki Zincirlikuyu Kasrı'na her geldiğinde uğramadan edemediği Balmumcu Çiftliği'nin, hanedan mülklerinden olduğu, İkinci Meşrutiyet'ten sonra Hazine-i Hassa malları Maliye Hazinesi'ne devredilirken de makama bağlı olarak bırakılan "Emlâk-i hakaniye" denilen mülkler grubunda bulunduğu bilinmektedir. II. Abdülhamid zamanında Çiftlik Veliaht Mehmed Reşad Efendi'ye tahsis edilmişti.
II. Meşrutiyet'te V. Mehmed (Reşad) tahta çıktıktan sonra Balmumcu Çiftliği'ni halka mesire olarak açtırdı. I. Dünya Savaşı'na kadar süren dönemde, Balmumcu Çiftliği mesiresine gelen halka çiftliğin meyvelerinden tabla tabla ikram edildiği anlatılır.
1918 yılında Sultan Reşad'ın ölümünden sonra Balmumcu Çiftliği ve Kasrı Seniye Sultan'a verilmiştir. 1923'te köşkte savaşta şehit düşenlerin çocukları için açılan Balmumcu Darüleytamı 1928'de lağvedilmiştir. Daha sonra çiftlik arazisi ve içindeki binalar askeriyeye verilmiş, Balmumcu köşkü 3. Jandarma Tugay Komutanlığı olmuş, köşkün müştemilatına da Jandarma Er Okulu yerleşmiştir. 27 Mayıs 1960'taki askerî harekâttan sonra Balmumcu Kışlası bir süre gözaltı ve tutukevi olarak kullanılmıştır. Seniye Sultan Kasrı ise 20 Nisan 1975'te yanmıştır. Balmumcu Kışlası günümüzde Jandarma Orduevi olarak kullanılmaktadır.
Bölgenin çehresinin tümden değişmeye başlaması, Barbaros Bulvarı'nın açılmasından sonraya, 1960'lara rastlar. Bu yıllardan sonra bölgede yoğun yapılaşma başlamıştır. Levazım mahallesi 1990'ların başına kadar Balmumcu'ya bağlıydı.
# Emine Nazikeda Kadınefendi
Emine Nazikeda Başkadınefendi (9 Ekim 1866; Tszabal, Abhazya - 4 Nisan 1941; Maadi, Kahire), Sultan Vahdettin'in eşi ve Baş Kadınefendi.
Osmanlı Devleti'ndeki son Baş Kadınefendi'dir. Padişah kızları Prenses Sabiha Sultan ve Prenses Fatma Ulviye Sultan'ın annesidir.


## Yaşamı.
Abhazya'nın Tzebelda kasabasında doğdu. Abhaz Prensi Hasan Bey Marşania ile Prenses Fatma Horecan Aredba'nın kızıdır. Ailesi Osmanlı Devleti'ne, 93 Harbi'nde Abhazya'dan göç ederek yerleşti. Marşania Abdülkadir Bey'in kızkardeşidir.
Ailesi tarafından 1876 yılında kız kardeşleri "Daryal" ve "Naciye" ile kuzenleri "Amine", "Rumeysa", "Pakize", "Fatma" ve "Kamile" Hanımlar ve sütnineleri ile birlikte küçük yaşta iken Cemile Sultan'nın nedimelerinden olan halaları Suzidil Hanım'ın yanına gönderildi. Sarayda Emine Nazikeda adını alan genç kız, Cemile Sultan'nın veremli kızı Fatma Hanım Sultan'nın yoldaşı oldu. Fatma Sultan 1890 yılında öldü.
Emine Nazikeda Hanım'ı görüp âşık olan Sultan Vahdettin onu kardeşi Cemile Sultan dan istedi. Cemile Sultan üzerine eş almamak üzere yemin ettirdikten sonra nikâha izin verdi. Vahdettin 24, Emine Nazikeda Hanım 19 yaşında iken 8 Haziran 1885'te Ortaköy Sarayı'nda evlendiler.
Üç yıl sonra 1888'de dünyaya gelen kızları "Fenire Sultan" birkaç hafta sonra öldü. 12 Eylül 1892'de Fatma Ulviye Sultan, 19 Nisan 1894'te ise üçüncü kızları Rukiye Sabiha Sultan doğdu. Bu doğumdan sonra doktorların başka çocuğu olamayacağını söylemesi üzerine Vahdeddin oğlan çocuk sahibi olması için eşinden evlenme izni aldı. Vahdetin, analığı ve I. Abdülmecid'in eşi olan Şayeste Hanım'ın nedimesi 16 yaşındaki Seniye İnşirah ile 8 Temmuz 1905 tarihinde Çengelköy Sarayı'nda evlendi.
Eşinin 1918 yılında Padişah olması üzerine Osmanlı Devletinin son baş kadınefendisi oldu. Beş nedimesi vardı. Baş nedime dayısı Prens Halil Aredba'nın ortanca kızı Rumeysa Aredba (1875-1927), ikinci nedime ağabeyi Abdülkadir Bey'in kızı "Şahinde Hanım" (esas adı Kezban), üçüncü nedime "Bayla Hanım", dördüncü nedime "Şaheser Hanım", beşinci nedime ise Leyla Açba idi. Ablası "Prenses Asubican Hanım" (1891-1955) da saraydan ayrılana kadar Emine Nazikeda Kadın Efendinin nedimeliğini yaptı.
Vahdettin yurdu terk edince, eşleri ve haremindeki bütün kadınlar Ortaköy'deki Feriye Sarayı'na nakledilmişlerdi. Emine Nazikeda baş kadınefendi ise önce kızının yanına yerleşti; sonra Feriye Sarayı'na gidip oradaki kadınların durumu düzelene kadar onların şartlarının düzeltilmesini sağladı.
3 Mart 1924 senesinde 431 sayılı kanunla Osmanoğlu hanedan üyeleri yurt dışına sürgün edilince yanında Vahdeddin'in ikinci kadını Müveddet, baş nedimesi prenses Rumeysa Hanım, harem ağaları ve iki kamyon eşya ile Vahdeddin'in kaldığı San Remo'daki villaya yerleştiler.
Vahdettin'in ölümünden sonra Monte Carlo'da kızı Fatma Ulviye Sultan ile ev tuttu. 1929 yılında Fransa'nın Menton şehrinde bir müddet kaldı ve daha sonra Kahire'ye yerleşti. 4 Nisan 1941'de Kahire'de öldü ve bu şehirdeki Abbasiye mezarlığı'na gömüldü.
# DAT
DAT (Digital Audio Tape, "dijital ses kaseti") Sony ve Philips tarafından geliştirilen dijital manyetik ses depolama ortamıdır. 1987'de piyasaya çıkmıştır.
2 türü vardır; DAT ve R-DAT. DAT'a 2-kanal (stereo), R-DAT'a ise 4-kanal (quad) kayıt yapılabilmektedir.
Bir DAT kasetinin boyutları, 73 x 54 x 10.5mm dir. İçinde 4mm eninde manyetik bant bulunur. Kayıt süresi, 15-180 dakikadır. 120 dakikalık bir kasetteki bantın uzunluğu yaklaşık 60 metredir. 60 metreden uzun bantlar çoğu cihazda problem çıkardığı için 120 dakikadan yukarısı fazla kullanılmaz.
Dijital veri, banda sıkıştırılmadan kaydedilir. Bundan dolayı bir DAT kasetinin bütün kopyaları aynı kalitededir. DCC ve MD'de olduğu gibi kopyalama sırasında kayıp yaşanmaz.
DAT'da 4 farklı örnekleme modu vardır.
  - 12-bit/32 kHz
  - 16-bit/32 kHz
  - 16-bit/44.1 kHz "(CDDA kalitesi)"
  - 16-bit/48 kHz
Bunların dışında bazı kayıt cihazları, 24-bit/96 kHz örnekleme yapabilmektedir. "(R-DAT sadece 32kHz örnekleme yapabilir.)"
DAT, ses kaydı için geliştirilmiştir, fakat dijital veri depolama yapabildiği için aynı kaset daha sonra Tape Backup olarak kullanılmıştır. (1.3-72gb/60-180mt.)
# Vakum pompası
Vakum pompası, vakumun arkasında bir kısmını bırakması amacıyla kapalı bir birimden gaz molekülleri kaldıran cihazlardır. İlk vakum pompası Otto von Guericke tarafından 1650 yılında icat edilmiştir.
# DCC
DCC (Digital Compact Casette) Philips ve Matsushita tarafından geliştirilmiştir. 1992 yılında piyasaya çıkmıştır. Fazla tutulmamıştır ve 1996 yılında üretimine son verilmiştir.
DCC, PASC denilen ve MPEG-1 e benzeyen bir sıkıştırma yöntemi kullanırdı. Bu sistemin MD'de kullanılan ATRAC'dan daha iyi olduğu söylensede, sıkıştırma yapmayan PCM'yi kullanan DAT'dan daha düşük kalitedeydi. Bir DCC kasetinin max. süresi 90dk idi.
# Edebiyatçılar Derneği
Edebiyatçılar Derneği, düşünce ve yaratma özgürlüğü önündeki engellerin kaldırılması; yazarlığı, şairliği ve edebi ürün vermeyi meslek edinmiş kişileri bir araya getirmeyi, mesleki dayanışmanın sağlanmasını amaçlayan, edebiyatla uğraşanların edebiyat yaşamında etkin bir biçimde yer alabilmeleri için çalışmalar yapan, 2 Mart 1992 tarihinde kurulmuş, merkezi Ankara'da olan bir dernektir. 2006 yılı itibarıyla 50'yi aşkın ilde 800'ü aşan sayıda üyesi vardır.
# Barbaros Bulvarı
Barbaros Bulvarı, (eskiden Yıldız Yokuşu veya Yıldız Yolu) İstanbul Beşiktaş'ta, Beşiktaş Meydanı'ndaki, (Kaptan-ı Derya Barbaros Hayreddin Paşa'nın ölmeden evvel Beşiktaş'ta kendisi için Mimar Sinan'a yaptırdığı türbenin bulunduğu mıntıka.) Anayol kavşağından başlayarak Yıldız'dan geçip Zincirlikuyu'ya kadar, oldukça dik bir meyille ve düz bir hat olarak çıkan geniş cadde.
Bugün İstanbul'un en önemli arterlerinden biri olan Barbaros Bulvarı'nın yapımına 1957 yılında, Adnan Menderes döneminde İstanbul imar faaliyetleri çerçevesinde başlanmıştır. 1956-1958 istimlâkleri sırasında Beşiktaş Meydanı ve çevresi oldukça büyük bir değişim göstererek sahilyolu genişletilmiş ve buna paralel olarak, meydandan Zincirlikuyu'ya doğru oldukça sert bir eğime sahip olan Barbaros Bulvarı açılmıştır. 1958'de açılan Barbaros Bulvarı'nın ilk zamanlarda halk arasında Yıldız Yolu olarak da biliniyordu. Kentin çeşitli yönlerden gelerek Beşiktaş'ta düğümlenen trafiğini Zincirlikuyu ve Büyükdere Caddesi'ne bağlayan yol, daha sonra 15 Temmuz Şehitler Köprüsü'ne de bağlanarak Avrupa-Anadolu ulaşımında da ana kavşaklardan biri olmuştur.
1960'lı yıllara kadar iki yanında pek az bina bulunan, yer yer dutlukların, çayırların, küçük bahçeler içinde seyrek ve mütevazı evlerin arasından geçen bulvarın iki yanı, 1960'lardan sonra çok hızlı bir yapılaşma sürecine girmiştir.
3.2 km uzunluğundaki Barbaros Bulvarı'nın deniz seviyesinden yüksekliği başlangıcında 1,5 m iken Zincirlikuyu'da 135 m'ye ulaşır. Beşiktaş Meydanı'ndan Balmumcu'ya kadarki 1,5 km'lik bölümünün genişliği 50 m, eğimi % 8'dir, Balmumcu'dan Zincirlikuyu'ya kadar, yine gidiş ve geliş olarak ayrılan 30 m genişliğindeki bölümde eğim % 2-3'tür.
Yıldız Teknik Üniversitesi Yıldız Yerleşkesi, İstanbul İl Jandarma Komutanlığı (Balmumcu Kışlası), Serencebey Parkı, Sait Çiftçi Devlet Hastanesi ve Sakıp Sabancı Anadolu Lisesi bulvar üzerindedir.


## Ulaşım.
### Otobüs Hatları.
  - 27E Şirintepe - Kabataş
  - 27SE Seyrantepe - Kabataş
  - 28O Beşiktaş - Otogar
  - 29A Derbent Mahallesi - Beşiktaş
  - 29C Tarabyaüstü - Kabataş
  - 29D Ferahevler - Kabataş
  - 29E Maslak Gazeteciler Sitesi - Beşiktaş
  - 30A Beşiktaş - Mecidiyeköy
  - 30M Beşiktaş - Mecidiyeköy
  - 36L Mescidi Selam - Beşiktaş
  - 40B Sarıyer Beşiktaş
  - 41E Ayazağa - Kabataş
  - 43R Rumeli Hisarüstü - Kabataş
  - 58A Poligon Mahallesi/Reşitpaşa - Kabataş
  - 58N Fatih Sultan Mehmet - Kabataş
  - 58S Levazım Mahallesi - Kabataş
  - 58UL Ulus Mahallesi - Kabataş
  - 599C Rumeli Hisarüstü - Taksim
  - 62 Kağıthane/Gültepe - Kabataş
  - 62G Emniyettepe/Hamidiye - Beşiktaş
  - 63 Kağıthane/Çeliktepe - Kabataş
  - İST-5 Beşiktaş - İstanbul Havalimanı
  - U1 Beşiktaş/Ulus/Zincirlikuyu - Beşiktaş
  - U2 Beşiktaş/Zincirlikuyu/Ulus - Beşiktaş


### Minibüs Hatları.
  - Başak Konutları - Beşiktaş
  - Beşiktaş - Tarabya
  - Beşiktaş - Sarıyer
  - Yahya Kemal - Çağlayan - Beşiktaş


### Metro Hatları.
  - Kabataş - Mahmutbey
# Mortal Kombat 3
Mortal Kombat 3, Mortal Kombat serilerinde "Ultimate" ve "Trilogy" sürümü de olan dövüş oyunu. Konsollarda Play Station için çıkmıştır.


## Karakterler.
  - Shang Tsung
  - Sindel
  - Jax
  - Kano 
  - Liu Kang
  - Sonya Blade 
  - Stryker
  - Sub-Zero
  - Cyrax
  - Sektor
  - Nightwolf
  - Sheeva
  - Kung Lao
  - Kabal
  - Motaro
  - Shao Kahn
  - Scorpion
# Sığırlar
Sığırlar (Bovinae), memeli hayvanların çift toynaklılar (Artiodactyla) takımının, boynuzlugiller (Bovidae) familyasına giren bir alt familya.


## Sınıflandırma.
  - oymak: Boselaphini
  - "Tetracerus"
   - "Tetracerus quadricornis"
  - "Boselaphus"
   - "Boselaphus tragocamelus" 
  - oymak: Bovini
  - "Bubalus"
    - "Bubalus bubalis" – Asya mandası
    - "Bubalus arnee"
    - "Bubalus depressicornis"
    - "Bubalus quarlesi"
    - "Bubalus mindorensis"
    - "Bubalus cebuensis"
   - "Bos"
    - "Bos primigenius"
    - "Bos javanicus"
    - "Bos gaurus" – Gaur
    - "Bos frontalis" 
    - "Bos grunniens" – yak
    - "Bos palaesondaicus"
    - "Bos taurus" – sığır
    - "Bos sauveli"
   - "Pseudoryx"
    - "Pseudoryx nghetinhensis"
   - "Syncerus"
    - "Syncerus caffer" – Afrika mandası
   - "Bison" – Bizon
    - "Bison bison" – Amerika bizonu
    - "Bison bonasus" – Avrupa bizonu
    - "Bison priscus" 
    - "Bison antiquus"
   - "Pelorovis"
    - "Pelorovis antiquus"
  - oymak: Strepsicerotini
   - "Tragelaphus"
    - "Tragelaphus eurycerus"
    - "Tragelaphus strepsiceros" – Büyük kudu
    - "Tragelaphus scriptus"
    - "Tragelaphus sylvaticus"
    - "Tragelaphus imberbis"
    - "Tragelaphus buxtoni"
    - "Tragelaphus angasii"
    - "Tragelaphus spekeii"
   - "Taurotragus"
    - "Taurotragus oryx"
    - "Taurotragus derbianus" – Dev boğa antilobu
# Tâbiîn
Tâbiin veya Tâbii (Arapça: تَابِعُونْ ‎; "tâbiûn / tâbii olanlar"), Sahabeleri görmüş ve onlarla bir şekilde irtibat kurmuş olan Müslümanlara verilen bir İslâm dinî terimidir. Bu kavramdan hareketle Tâbiinleri görmüş ve onlarla irtibat kurmuş Müslümanlara da Tebeut tâbiin denir.


## Tâbiin listesi.
Tâbiinlerden ilk olarak Hicrî 30 yılında Zeyd bin Mamar bin Zeyd, en son da H.S. 180 yılında Halef bin Halife ölmüştür. Çoğu tâbiin, sahabeden kalan İslami âdetleri sonraki Müslümanlara iletmeyi görev bilirlerdi.
  - Abdullah bin Emir
  - Abdullah ibn Muhammed bin el-Hânifîyye
  - Ahnef bin Kays
  - Atâ bin Ebu Rebah (ö. H.S. 106)
  - Ebu Müslim el-Havlânî
  - Elkame bin Keys el-Nehey
  - Hammam bin Münebbih
  - Hasan ibn Muhammed bin el-Hânifîyye (ö. H.S. 100)
  - Hasan-ı Basrî (H.S. 130-180)
  - İbni Curay
  - İbni Şihab el-Zührî (ö. H.S. 124)
  - El-Kassım bin Muhammed bin Ebu Bekr as-Sıddık (ö. H.S. 108) 
  - Mesrûk bin el-Ecdâ (ö. H.S. 103) 
  - Muhammed ibn Ebu Bekir
  - Mücâhid ibn-i Cebr
  - Said bin el-Müseyyeb (ö. H.S. 93)
  - Ubeydullah bin Abdullah (ö. H.S. 98)
  - Urve bin el-Zübeyr (ö. H.S. 94)
  - Veysel Karani (ö. H.S. 37)
  - Zeyd bin Ali (ö. H.S. 122)
  - Zeynelâbidîn (H.S. 38 - ö. 95)
# Osmanlı sadrazamları listesi
Sadrazam () ya da vezîr-i âzam (‎), Osmanlı İmparatorluğu'nda padişah adına devlet işlerini yöneten, bugünkü başbakanlık makamına denk gelen en yüksek derecedeki devlet adamı.
Sadrazamlık yapmış kişilerin isimleri Osmanlı tarihi dönemlerine göre şu listelerde bulunmaktadır:
  - (1299-1453): Kuruluş dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
  - (1453-1579): Yükseliş dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
  - (1579-1699): Duraklama dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
  - (1699-1773): Gerileme dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
  - (1773-1922): Dağılma dönemi Osmanlı sadrazamları listesi
Osmanlı İmparatorluğu'nda Kuruluş dönemi 11, Yükseliş dönemi 34, Duraklama Dönemi 82, Gerileme dönemi 48 ve Çöküş dönemi 117 olmak üzere toplam 292 sadrazam ataması yapıldı. Birden fazla aynı göreve gelen sadrazamlar sayılmazsa, toplamda 218 farklı isim Osmanlı Sadrazamı olarak görev yaptı.
Osmanlı İmparatorluğu 623 sene hüküm sürdü. 36 padişah görev yapmış bazıları birden fazla sürelerle görev yaptığında toplamda 39 defa padişahlık cülusu ve toplam 292 defa sadrazam ataması yapıldı.
En uzun süre sadrazamlık görevini 1364-1387 yılları arasında toplam 22 yıl süreyle Çandarlı Kara Halil Hayrettin Paşa yapmıştır.
En kısa süre sadrazamlık görevini 5 Mart 1656 tarihinde 4 saat süreyle Zurnazen Mustafa Paşa yapmıştır.
En fazla sadrazam atamasını 18 sadrazamla IV. Mehmed yaptı.
En az sadrazam ataması 1 sadrazamla I. Bayezid'dir.
En fazla sadrazamlık görevine 9 kez atanan Mehmed Said Paşa'dır.
Osmanlıların ilk devirlerinde divanda ulema sınıfından gelme yalnız bir vezir vardı. Daha sonra vezir sayısı artınca birinci vezire vezir-i azam denildi. I. Murad devrinde Çandarlı Ali Paşa vezirken Kara Timurtaş Paşa'ya da vezirlik verilince Ali Paşa'ya birinci vezir yani vezir-i azam denilmişti.#YÖNLENDİRME 


## Sadrazamların listesi.
Bu listede sadrazamların isimlerinde dönemin yazım ve telaffuzları (Mehmed, Ahmed gibi) esas alınmış, ancak isim bütününün mümkün olduğunda Türkçeleştirilmiş halde sunulmasına çalışılmıştır ("ibn Kemaleddin" yerine "Kemaleddinoğlu" gibi). Madde başlıklarında her bir sadrazamın tarihlerde anılan bütün lakaplarının bir araya getirilmesine özen gösterilmiş, tarihlerde söz konusu kişinin ölümünden sonra verilmiş lakaplar ("şehit" gibi) daha ziyade madde içinde belirtilmiştir.
Listedeki sütünlarda sırayla: Sadrazamın adı veya lakabı ("Sadrazam"), sadaret başlangıç tarihi ("başl."), sadaret sona eriş tarihi ("bitiş"), birden fazla sadrazamlık dönemi söz konusu ise kaçıncı kez bu makama geldiği ve akılda kalıcı kısa notlar ("etnik kökeni, ailesi, akıbeti, ölüm nedeni, hakkında önemli bir detay gibi") bilgiler bulunmaktadır.
# Boza
Boza, darı irmiği, su ve şekerden üretilen bir kış içeceğidir. Ayrıca; farklı ülkelerde mısır, buğday, bulgur, arpa, pirinç gibi tahıllardan da üretilir. Bilinen en eski Türk içeceklerinden biridir. Günümüzde eski Osmanlı coğrafyası ile Orta Asya coğrafyasının bazı kısımlarında yapılır. Balkan coğrafyasından Türkiye, Kosova, Bulgaristan, Makedonya, Arnavutluk, Bosna-Hersek, Karadağ, Sırbistan, Romanya gibi ülkelerde ve Asya'dan Kazakistan, Kırgızistan kesimlerinde içilen bir içecektir.
Boza, genelde kış aylarında içilir. Bozanın mevsimi 15 Eylül - 15 Mayıs arasıdır. Uygun şartlarda muhafaza edilirse bozanın içilebilecek kıvamını koruduğu süre 6 ya da 7 gündür.


## Tarihçe.
Türkiye'de genellikle darıdan yapılan boza, başka ülkelerde yapıldığı yerin başlıca ürününe göre mısır, arpa, çavdar, yulaf, buğday, kara buğday, arnavutdarısı, gernik gibi tahılların unu, bazen de pirinç ve ekmek, nadir olarak da kenevir unu ve karamuk mayalandırılarak yapılır.
Boza, Mısır ve Kuzey Afrika sahilleriyle Akdenizli tüccar gemiciler aracılığıyla batıya, Hazar Denizi güneyinden doğuya, Asya içlerine ve Çin'e; İran ve Afganistan’a, Kafkaslar’dan kuzeye, Volga havzasına doğru geniş bir coğrafyaya yayılır.
İbn Battuta isimli Arap gezgini, 14. yüzyıl başlarında yazdığı seyahatnamesinde Türklerin bulunduğu Deşt-i Kıpçak bölgesini anlatırken Türklerin içtiği bir şıra olan bozayı anlatmaktadır.
"Tattığında ekşilik hissettiğim için hemen bıraktım. Yemekten çıktığım zaman bunun ne olduğunu araştırdım, anlattılar; Duki (düğ = ince bulgur) tanelerinden yapılan bir nebizdir bu. Onlar Hanefi mezhebindendir ve nebiz onlar nezdinde 
helaldir. Buralılar dukiden yapılmış bu nebize buza (boza) adını veriyorlar."
Evliya Çelebi 17. yüzyıl ortalarında İstanbul'da 300'den fazla bozacı dükkânının bulunduğunu, bu dükkânlarda 1100 kadar bozacının çalıştığını aktarmıştır. Osmanlı'da fazla mayalandırılarak, içine afyon katılan bozahanelerin, 19. yüzyıla doğru ortadan kalktığı biliniyor.


## Türkiye'de boza kültürü.
Boza özellikle kış aylarında içimi tercih edilen bir içecektir. Özellikle kışa denk gelen Ramazan aylarında tüketimi oldukça yüksektir.
Boza, sokakta ve dükkânlarda bozacılar tarafından satılır. Eski yıllarda akşamları yeni hazırlanmış sıcak bozalar, sokaklarda bozacılar tarafından bağırılarak da satılırdı. 2000'li yılların başından itibaren ambalaj sanayiindeki gelişme ve hızlı tüketim alışkanlıklarına paralel olarak +8 °C'de 25 gün dayanan bozalar marketlerde satışa sunulmuştur.


## Yörelere Göre Çeşitleri.
 - YÖNLENDİRME 


### Velimeşe Bozası.
Tarihçesinde Çorlu ilçesinin Velimeşe Beldesinde üretilen Velimeşe Bozası, Edirne-İstanbul arasında işleyen trenlerde seyyar olarak satılmaya başlamasıyla, bu tren hattını kullanan yolcuların ilgisini çekmeye başlamıştır. Velimeşe Bozasına giderek artan talep karşısında, zamanla Ergene ve Çorlu ilçelerinde yaygın üretimi başlamıştır. Velimeşe Bozası, 1960'lı yıllardan günümüze kadar alışıla gelmiş adıyla Velimeşe Bozası olarak bilinir olmuş ve belirtilen coğrafi sınır ile Velimeşe Bozası arasında ün bağı oluşmuştur.
Velimeşe Bozası Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
# Kamrusepa
Kamrusepa veya Katahziwuri (ayrıca Ana Kamrusepa), Hitit mitolojisinde şifa ve tıp tanrıçasıdır. Ay-tanrı'nın cennetten düşüşüne tanık olmuş ve bunu bildirmiştir. Aruna'nın annesidir. Bir tablette ateş büyüsü kullanarak çeşitli hastalıkları nasıl giderdiği anlatılmaktadır.[#endnote_] Hitit'in yanı sıra Hurrilerce de inanılırdı.


## Konuyla ilgili yayınlar.
  - Archi, Alfonso. "Kamrusepa and the Sheep of the Sun-God". Orientalia 62/4 (1993) 404-409.
  - Beckman, Gary. "Religion of Hittites". "The Biblical Archaeologist", Vol. 52, No. 2/3, "Reflections of a Late Bronze Age Empire: The Hittites". (Jun. - Sep., 1989).
" Hititler ile ilgili bu madde bir . İçeriğini [ geliştirerek] Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz."
# Tebeu't-tâbiîn
Tebeut tabiin (Arapça: تبع التابعين ‎; "Tâbi‘ûn’a tâbi olanlar"), İslâm'da tâbiûnu gördüğüne inanılan kimselere verilen isim. Sünnîlere göre sahabe ve tabiinlerle birlikte Dünya’ya gelmiş en iyi nesillerden biridir.


## Sünnîliğe göre tanımı.
Sünnî İslâm'a göre tebeut tabiin olan bir insanın şartları
  - Müslüman olmak,
  - En az bir tabiinle görüşmüş olmak,
  - Âdil olmak. (Sünnîlere göre bu, Ehli Sünnet ve Cemaat'in itikat ve icraatlarına uymak demektir.)
Sünnîlerin bir hadisinde Peygamber "En iyi insanlar kuşağımda yaşayanlar, sonra kendilerinden gelenler (Tabi'in) ve daha sonra gelenlerdir (ikinci nesil)" Sahih-i Buhârî


## Tebeut tabiinler.
### Büyük Sünnî imamlarının dördü.
  - İmam Ebu Hanife (Ebu Hanife, bazılarınca Enes bin Malik'i gördüğü, ondan ve başka sahabelerden hadis rivayet ettiği için tâbi'înden sayılır.)
  - İmam Şafiî
  - İmam Mâlik bin Enes
  - İmam Ahmed bin Hanbel


### Başka tebeut tabiinler.
  - Ebû Yûsuf
  - Muhammed bin Hasan eş-Şeybanî
  - El-Avza'i (d. H.S. 158)
  - Abdullah bin Mübarek
  - Muhammed el-Buhârî
  - Ahmed bin Hanbel
  - El-Leys bin Sa'd
  - Hammad bin Zeyd
  - Mekkî bin İbrahim (H.S. 125–210  M.S. 742–825)
  - Fudail bin Iyad
  - Davud Et-Tai
  - Cafer-i Sâdık
  - El Evzaî (ö. H.S. 158)
  - Süfyan bin Uyeyne (ö. H.S. 198)
  - Süfyan es-Sevrî (H.S. 97–161)
# Marcel Breuer
Marcel Lajos Breuer (21 Mayıs 1902 - 1 Temmuz 1981), Macar mimar ve tasarımcıdır. The Geller House I, UNESCO genel merkezi ve Ameri trust Kulesi gibi yapılara katkıda bulunmuştur. 1968 yılında AIA Altın Madalya'ya değer görülmüştür.
# Marşania Abdülkadir Bey
Marşania Abdülkadir Hasan Bey (Rus. Князь Абдулкадир-бек Маршания) (1862 - 1928), bir Abhaz Prensi ve Sultan Vahdettin'in kayınbiraderi ve Emine Nazikeda Sultan'ın ağabeyidir.
Prens Hasan Bey Marşania'nın oğlu olarak Abhazya'nın Tzebelda kasabasında dünyaya geldi. 93. Harbi (1877) esnasında Osmanlı Devletine Ailesi ve Maiyeti ile göç edip İstanbul'un Ortaköy semtine yerleşti. Sultan II. Abdülhamid'in süvari yaverlerinden oldu. Bu vazifesine 1890'lara kadar devam etti. Fakat Saray'da Abdülkadir Bey'i çekemeyen bazı kişilerin entrikasına kurban oldu ve Sivas'a sürgün edildi. Sivas'ta bulunduğu sıralarda Kadirköyü'nü kurdu. Daha sonra Yozgat'a tayin edildi ve Sultan II. Abdülhamid'in 1909 senesinde tahttan indirilmesinden sonra İstanbul'a geri döndü. Kurtuluş Savaşına kadar Göztepe′de bulunan aile köşkünde oturdu. Oğlu İsmail Bey gönüllü olarak Savaşa katılmak istediğinden ailesiyle tekrar Anadolu'ya geçti ve Sivas'a yerleşti. Kurduğu Kadirköyü'nde öldü ve aile kabristanına defnedildi.
Abdülkadir Bey'in büyük kızı Mislimelek Hanım Şehzade Abdülkadir Efendi'nin ilk eşidir. Marşan Abdülkadir Bey'in diğer kızı Dilara Hanım, Sultan II. Abdülhamid'in yaverlerinden Kenan Paşa'yla evlenmiştir. Ayrıca oğullarından Ali ve Reşit Beyler de Sultan Vahdettin'in yaverleri olmuşlardır.
Marşan Abdülkadir Bey'in torunlarından Nadire ise Mısır Hanedanından Prens Vahid Yüsri Paşa ile evlenmiştir.


### Bibliyografya.
  - Açba-Ançabadze, Leyla, Prenses: Harem Hatıraları, İstanbul 2004
  - Afife Rezzemaza: Saray'dan Sürgüne, İstanbul 2013
  - Aredba, Rumeysa: Sultan Vahdettin'in San Remo Günleri, İstanbul 2009
  - Öztuna, Yılmaz: Devletler ve Hanedanlar - Türkiye, Ankara 1990
# Ad hominem
Ad hominem (//), argumentum ad hominem ya da kişi karalama safsatası; kalıplaşmış bir Latince deyimdir. Bir reaksiyonun belirli bir kişinin herhangi bir konudaki duruşu yerine şahsına yöneltilmesidir. Örneğin bir argümana cevap verirken argümanı eleştirmekten ziyade, argümanı ortaya atan kişinin konuyla ilgisiz bir özelliğini gündeme getirerek fikirlerini çürütmeye çalışmaktır. Önerme yerine önerme yapan kişi, tartışma konusu edilerek iddialara karşı çıkmak yoluyla yapılır. Ad hominem mantıksal bir safsata olarak kabul edilir.


## Etimoloji.
"Ad hominem" kavramı birebir çevrildiğinde "kişiye yönelik" veya "kişiye" anlamına gelir.


## Türleri.
Kişi karalama safsatası, saldırı safsataları türünde bir safsatadır. Saldırı safsataları, Kişi Karalama Safsatası, Niteliksel Kişi Karalama Safsatası, Sen de Safsatası ve Önyargı Oluşturma (Dolduruşa Getirme) Safsatası olarak dört başlık altında sınıflandırılır.


### Kişi karalama safsatası (Argumentum ad hominem).
Bir önerinin reddedilmesini sağlamak için önerinin kendisi yerine öneriyi yapan kişinin karakteri ya da davranışlarıyla ilişkilendirilip tartışma konusu yapılmasıdır.
Örnekler:"Tanrı'nın olmadığını mı tartışıyorsun? Sen bir delisin."
"Senin müdür hakkında söylediklerini duydum. Nankör adam, sen müdürün o kadar ekmeğini yedin ki."


### Niteliksel kişi karalama safsatası (Circumstantial ad hominem).
Bir önerinin reddedilmesini sağlamak için önerinin kendisi yerine öneriyi yapan kişinin etnik kökeni, politik tutumu, dini görüşü gibi niteliklerine saldırmak gerekir.
Örnekler:"Başkan bu konuda haklı olamaz. Çünkü kanının son damlasına kadar liberaldir."
"Onun önerisini kabul edemeyiz çünkü o karşı partiden."


### Sen de safsatası (Ad hominem tu quoque).
Bir kişinin iddiası ya da söyledikleri hareketleriyle çelişiyor diye iddianın yanlış olduğu savı.
Örnekler:"Vergi gelirlerinin yeni spor salonu için kullanılmasına karşı olmanız makul bir tutum değil. Yeni senfoni binası için lehte oy kullanmıştınız ve maliyeti de vergi gelirleriyle karşılanmıştı."
"Bize o kadar sigara içmeyin zararlıdır diyorsun ama sen de içiyorsun."


### Önyargı oluşturma safsatası (Poisoning the well).
Dolduruşa getirme safsatası da denir. Kişi Karalama Safsatası'nın bir alt türüdür. Bir insan hakkında önceden olumsuz bilgiler (doğru ya da yanlış) verilerek onun söyleyecekleri gözden düşürülür ve önyargı oluşturulur.
Örnekler:"Biz onun cemaziyel evvelini biliriz."
"Hasan ünlü bir avukat olmuş, öyle mi? O iki lafı bir araya getiremezdi."
# Kızılkum Çölü
Kızılkum (Özbekçe: Qyzylqum), Kazakistan ve Özbekistan arasında bulunan bir çöl. Yaklaşık olarak 300 bin km² yüz ölçümüyle dünyanın en büyük çölleri arasında yer alır. Orta Asya'nın iki büyük nehri (Seyhun ve Ceyhun) arasında yer alan Kızılkum Çölü, Aral Gölü'nün de güneyindedir. Kış ve İlkbahar mevsimlerinde olmak üzere yıllık olarak 100–200 mm arası yağış almaktadır. Çölün kuzeybatıya eğimli bir düzlüklerinde izole olarak yükselen 3000 metreye varabilen yükseltiler bulunur.


## Coğrafya.
Klasik çöl panoraması sunan Kızılkum çölünün genel topoğrafyasına düzlükler hâkimdir. Denizden yüksekliği 980 metre olan bu düzlük üzerinde çeşitli yer şekilleri bulunmaktadır ve en önemli yer şekilleri kumullardır. Büyük kumullar tepecikler oluşturmaktadır. Bölgenin kuzeybatısı kille kaplı kum taneleri içerir (clay coating). Bölgede çok sayıda akarsu ve vaha olması da su ihtiyacı konusunda insan yaşamı ve ekolojik sisteme katkı sağlamaktadır. Kızılkum Çölü'nde sıcaklık rekoru 1983 yılının Temmuz ayında 52.22 santigrat derece olarak ölçülmüştür.


## Ekosistem.
Klasik çöl ekosistemi özelliklerini gösteren Kızılkum Çölü, görece ortalama bir hayvan varlığına sahiptir. Çölde, önemli türler olarak Rus kaplumbağası (Orta Asya adına endemik bir türdür), çöl kertenkelesi, Transcaspian yaban koyunu bölgede yaşamaktadır. Ayrıca sayısı azalmakta olan "Saiga Tatarica" adlı antilop türü de çölde önemli bir yer tutar. 1971'de bölgenin korunması adına ilk adım olarak buhara şehrinde Kızılkum koruma programı başlatıldı. Özellikle sülün, altın kartal ve buhara geyiği koruma altına alındı. Bununla birlikte Buhara'nın 47 km doğusundaki Ceyran bölgesindeki koruma sahası da 1977 yılında oluşturuldu ve toy kuşu, Pers gazeli ve Moğol yaban atı bu yaban hayatı alanında koruma altına alındı. Kıt ve dağınık bir bitki örtüsüne sahip çölde çalılar ve ufak ağaçlar; evcil deve, koyun ve atların otlatılması amacıyla kullanılmaktadır.
Ayrıca, 2016 yılında bölgede Mezozoyik Devri'ne ait çok önemli bir keşif yapılmıştır. Tyrannosauroidea üst familyasına ait "Timurlengia Euotica" adlı bir Tiranozor'un kalıntıları Kızılkum Çölü'nde bulundu. Bu canlı, yaklaşık 90 milyon yıl önce geç Kretase devrinde yaşamış ve Albertosaurus ile T-Rex'in de ait olduğu dinozor ailesi içindeki önemli bir boşluğunu doldurmaktadır. "Proceedings of the National Academy of Sciences" adlı dergide yayımlanan makaleye göre Kızılkum Çölü'ndeki kalıntılar paleontolojik olarak büyük değere sahip ve özellikle dinozor tarihi ile ilgili pek çok ayrıntıyı gözler önüne sermektedir.


## Ekonomi.
İçerisinde fazla yaşam barındırmasa da çöl ekonomik alanda ciddi potansiyel taşımaktadır, zira yakın zamanda sadece petrol ve gaz kaynakları değil aralarında altın, gümüş, alüminyum, bakır ve uranyum gibi minerallerin de bulunduğu büyük bir yer altı zenginliği bulunmaktadır. Bölgede madencilik ve döküm ve işleme tesisleri meydana getirilmiştir ve Gazli ile Mübarek şehirlerinde gaz üretim merkezleri kurulmuştur. Bu yer altı zenginlikleri yanında özellikle su ve kuraklığa dayanıklı bitki örtüsü hayvancılık faaliyetleri için önemli doğal kaynakları oluşturmaktadır.