# Virtus
Virtus, Antik Roma'da özel bir erdemdir. Erkeksi güçler olarak algılanan yiğitlik, erkeklik, mükemmellik, cesaret, karakter ve değer çağrışımları taşır (Latince "vir", "erkek" demek). Bu nedenle, Roma imparatorlarının sıkça ifade edilen bir erdemiydi ve bir tanrı olarak kişileştirildi.


## Kökenleri.
"Virtus" kelimesinin kökenleri Latince "vir" kelimesi olan "insan"a kadar izlenebilir. Roma İmparatorluğu'nun ilk günlerinden sonraki günlerine kadar, kavramın nasıl anlaşıldığına dair bir gelişme olduğu görülüyor.
Başlangıçta "virtus", özellikle dövüş cesaretini tanımlamak için kullanıldı, ancak sonunda bir dizi Roma erdemini tanımlamak için kullanılmaya başlandı. Genellikle "prudentia" (sağduyu) dahil olmak üzere farklı kalitelerde bölündü, "Iustitia" (adalet), "temperantia" (ölçülülük, kendini kontrol) ve "Fortitudo" (cesaret).
Bu dahil etme, bir zamanlar "erdemin" bir genel etik ideali kapsayan geniş bir anlam yelpazesini kapsayacak şekilde genişlediği inancına yol açar. Kelimenin kullanımı büyümeye ve erkekliğin ne anlama geldiğine dair yeni fikre uyacak şekilde değişmeye başladı. Artık "erdem", bir kişinin cesur bir savaşçı olduğu anlamına gelmiyordu, aynı zamanda onun iyi bir adam olduğu, doğru şeyi yapan biri olduğu anlamına da gelebilirdi. Romalı elit "erdemin" gerileme "döneminde", Romalı üst sınıf, orduda hizmet "etmeselerdi", artık kendilerini "erkeksi" olarak görmüyorlardı.


## Roma siyaset felsefesinde.
"Virtus", belirli bir kamusal davranış türü olduğu aristokratik gelenekten gelir. Gerçekten sadece "cursus honorum'da", kesinlikle en azından cumhuriyetin son dönemlerinde uygulanabilir. Modern insanların düşünebileceği şekilde "özel" bir erdem değildir. Yiğitlik, cesaret ve erkeklik, bireyin özel alanında veya bireyin özel endişelerinde takip edilebilecek şeyler değildir. Örneğin, kişisel servet arayışında kişinin erkekliğini sömürmenin hiçbir erdemliliği olamaz.


## Uygulanabilirlik.
"Virtus" herkes için evrensel olarak geçerli değildi - genel olarak (her zaman münhasıran olmasa da) yalnızca yetişkin erkek Roma vatandaşlarının bu "erdeme" sahip olduğu "düşünülürdü".


### Kadın.
"Virtus", muhtemelen "vir" ile olan ilişkisi nedeniyle nadiren kadınlara da atfedildi. En çok saygı gören kadın erdemi "pudisitiydi" : "alçakgönüllülük" veya "iffet" olarak düşünülebilir. Ancak Cicero, bu özelliği kadınlara birçok kez atfeder. Caecilia Metella'yı suikastçılar tarafından kovalanan bir adama yardım ederken tanımlamak için bir kez kullanıyor. Kızını Tullia'yı mektuplarında yokluğunda cesur olarak tasvir ederken iki kez daha kullanıyor. Sürgün sırasında ilk karısı Terentia'yı anlatmak için tekrar kullanıyor. 2. Kitapta Livy'e atfediyor.


### Çocuk.
"Virtus", çocukları tanımlamak için yaygın olarak kullanılan bir terim değildi. "Erdem" esas olarak orduda hizmet etmiş tam yetişkin bir adama atfedildiğinden, çocuklar bu özel erdemi elde etmeye özelliklere sahip değildi.


### Köleler.
Bir köle "homo" ("erkek") olabilirken, vir sayılmazdı. Köleler, vatandaş olmadıklarını belirtmek için genellikle "puer" ("erkek çocuk" için Latince) kelimesi ile anılırdı. Bir köle bir "vir" olamazdı bu onların "virtus" kalitesine sahip olmasına müsaade edilmeyeceği anlamına gelir.


### Yabancılar.
Roma dünyasındaki yabancılara "erdem" atfedilebilir: Eğer cesurca savaşırlarsa, "erdemli" oldukları "söylenebilirdi".