# Saeculum obscurum
 (la-x-church "Karanlık Çağ/Yüzyıl" olarak da bilinen Pornokrasi veya Fahişelerin Yönetimi, 10. yüzyılın ilk üçte ikisinde, Papa Formosus'un 896'daki ölümünün ardından yaşanan kaosun ardından gelen ve aynı yıllarda yedi veya sekiz papalık seçiminin yapıldığı papalık tarihindeki bir dönemdir. 904 yılında III. Sergius'un tahta çıkmasıyla başlamış ve XII. Ioannes'in 964 yılında ölümüne kadar 60 yıl sürmüştür. Bu dönemde papalar, güçlü ve iddiaya göre yozlaşmış bir aristokrat aile olan Teofilatti ve onların akrabaları ve müttefiklerinden güçlü bir şekilde etkilenmişlerdir. Bu dönem, papalık makamı tarihinin en düşük dönemlerinden biri olarak görülür.


## Dönemselleştirme.
 ilk olarak 16. yüzyılda İtalyan kardinal ve tarihçi Sezar Baronius tarafından "Annales Ecclesiastici" adlı eserinde papalık ahlaksızlığı dönemi olarak adlandırılmış ve tanımlanmıştır. Baronius'un bu döneme ilişkin tarihçesinin başlıca kaynağı o dönemün yazarı Cremona Piskoposu Liutprando'dır. Baronius'un kendisi de din adamlarının yolsuzluklarına karşı duyarlılığın arttığı Karşı Reformasyon dönemde yazmıştır. Onun 10. yüzyıl başlarındaki papalık hakkındaki tasviri Protestan yazarlar tarafından da sürdürüldü. "" terimi (Pornokratie, Yunanca "pornokratiā", "fahişelerin yönetimi"), hetaerokrasi ("metreslerin yönetimi") ve Fahişelerin Yönetimi (Hurenregiment) kelimelerinden türemiştir ve 19. yüzyılda Protestan Alman ilahiyatçılar tarafından ortaya atılmıştır.
Tarihçi Will Durant, 867'den 1049'a kadar olan dönemi "papalık döneminin semtikademi" olarak adlandırır.


## 10. yüzyıl papaları.
Teofilatti ailesi Teofilatto'nun soyundan gelmektedir. Roma soyluları arasında "iudex" ("yargıç"), vestararius, "gloriosissimus dux" ("en görkemli dük"), konsül, senatör ve "magister militum" gibi artan öneme sahip pozisyonlarda bulunuyorlardı. Teofilatto'nun karısı Theodora ve kızı Marozia, komplolar, ilişkiler ve evlilikler yoluyla Roma'daki papalık seçimi ve dini meseleler üzerinde büyük bir etkiye sahiptiler.
Marozia, 15 yaşındayken 45 yaşındaki III. Sergius'un cariyesi olmuş ve daha sonra başka sevgililer ve kocalar edinmiştir. III. Sergius'tan olduğu söylenen oğlu Ioannis'in Liutprando di Cremona'nın (y.920) "Antapodosis sive Res per Europam gestae" (958-962) uyarınca XI. Ioannes olarak oturmasını sağlamıştır. Liutprando, Marozia'nın eski sevgilisi X. Ioannes'in (aslen Theodora tarafından göreve aday gösterilmişti) o zamanki kocası Toskana'lı Guy aracılığıyla öldürülmesini ayarladığını, muhtemelen o andaki gözdesi VI. Leo olarak yükselmesini sağlamak için olduğunu ileri sürmektedir. Papa X. Jean'in, VI. Leo seçilmeden önce kesin olarak öldüğünü doğrulayan bir kayıt bulunmamaktadır; zira X. Jean, Marozia tarafından zaten hapse atılmış ve kamuoyunun gözünden uzak bir yerde bulunuyordu.
Bu dönemde Theodora ve Marozia'nın papalar üzerinde büyük nüfuzları vardı. Özellikle Roma'nın siyasi yöneticileri olarak yeni papaların seçimi üzerinde etkili bir kontrole sahiptiler. hakkında iddia edilenlerin çoğu Cremona Piskoposu Liutprando'nun tarihçelerinden gelmektedir. Liutprando, XII. Ioannes'i deviren "Piskoposlar Meclisi'ne" katılmış ve Roma aristokrasisinin ve papalık seçimleri üzerindeki kontrolünün siyasi düşmanı olmuştur. Lindsay Brook şöyle yazmaktadır:
Özellikle, onuncu yüzyıl tarihçilerinin belki de en polemikçisi olan ve yeniden canlanan Batı Roma İmparatorluğu'nu desteklemek için kendi gündemi olan Liutprando di Cremona'nın yazıları konusunda dikkatli olmalıyız. ...
Dönemin tüm papalarını veya hatta çoğunu dünyevi ve yozlaşmış olarak tasvir etmek yanıltıcı olur. Hayatta kalan belgeler (ve bariz boşluklar var) birçoğunun yetenekli yöneticiler ve zor ve tehlikeli zamanlarda becerikli diplomatlar olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Hatta bazıları "simoni" (dinsel görevleri satın alma) gibi itibarsız uygulamaları ortadan kaldırmaya hevesli reformculardı. Diğerleri Roma'nın kiliselerinin ve saraylarının yeniden inşa edilmesini ve restore edilmesini emretti ... Aksine, birçoğunun seçilme biçimi ve Roma aristokrasisiyle olan simbiyotik ilişkileri, rejimlerine pornokrasi adını kazandırdı.


## "Saeculum obscurum" sırasındaki papaların listesi.
  - III. Sergius (904–911), Marozia'nın iddia edilen sevgilisi
  - III. Anastasius (911–913)
  - Landus (913–914)
  - X. Ioannes (914–928), Theodora'nın (anne) iddia edilen sevgilisi, iddiaya göre Marozia tarafından öldürüldü
  - Papa VI. Leo (928–928)
  - VII. Stephanus (928–931)
  - XI. Ioannes (931–935), Marozia'nın oğlu, Papa III. Sergius'un oğlu olduğu iddia ediliyor
  - VII. Leo (936–939)
  - VIII. Stephanus (939–942)
  - II. Marinus (942–946)
  - II. Agapetus (946–955)
  - XII. Ioannes (955–964), Marozia'nın oğlu Spoleto'lu II. Alberico'nun oğlu


## Soy ağacı.
I. Teofilatto, Tusculum Kontu864–924Theodora
İtalyan Hugh887-924-948(Ayrıca Marozia ile evlenmiştir)Spoletolu I. Albericoö. 925Marozia890–982 Papa III. Sergius904–911 
Viyanalı AldaSpoletolu II. Alberico905–954"David" ya da "Deodatus"Papa XI. Ioannes931–935 
I. Gregorio, Tusculum KontuPapa XII. Ioannes955–964 Papa VII. Benedictus974–983
Papa VIII. BenedictusPapa 1012–1024III. Alberico, Tusculum Kontuö. 1044 Papa XIX. IoannesPapa 1024–1032
Peter, Romans DüküGaiusOctavianusPapa IX. Benedictus Papa 1032-1048


## Toskana Papalığı, 1012–1059.
1012'ye kadar Crescentii ailesinden birkaç papa geldikten sonra bile, Teofilatti'ler ara sıra oğullarını papa olarak aday göstermişlerdir:
  - VIII. Benedictus (1012–1024), Kont I. Gregorio'nun oğlu
  - XIX. Ioannes (1024–1032), Kont I. Gregorio'nun oğlu
  - IX. Benedictus (1032–1044, 1045 ve 1047–1048), III. Alberico'nun oğlu
  - Antipapa X. Benedictus (1058–1059), III. Alberico'nun oğlu, küçük bir savaştan sonra Roma'dan kovuldu
Papa IX. Benedictus, papalık makamını din babası VI. Gregorius'a (1045-1046) satacak kadar ileri gitti. IX. Benedictus daha sonra fikrini değiştirerek Lateran Sarayı'nı ele geçirmiş ve 1047-1048'de üçüncü kez Papa olmuştur.
Toskana Papalığı , 1054 Büyük Bölünmesi'nden beş yıl sonra  – Antipapa X. Benedictus'a karşı Sovana'lı Hildebrand'ın yardımıyla II. Nicholaus'un seçimiyle nihayet sona erdi. Hildebrand, 1073'te VII. Gregorius olarak seçilmiş ve yaklaşık 20 yıl içinde Birinci Haçlı Seferi'nin fitilini ateşleyecek olan papalık gücünü ve bağımsızlığını artıran Gregoryen Reformları'nı başlatmıştır.