# Çamlıyayla
Çamlıyayla, Mersin ilinin bir ilçesidir. Halk arasındaki diğer bir adı Namrun'dur. Nüfusu kışın 8-9 bin, yazın ise 150-200 bin arasında değişir.
Yaylalık bir alan olduğu için yazın çok hareketlidir. Adana, Mersin ve Tarsus'un yerlileri yaylaya buraya çıkarlar. Tarsus'tan ayrılarak 1991'de ilçe olmuştur. Doğası ve çamlıklarıyla ünlüdür. 2700 metredeki Çiniligöl ve Yazıgöl, Baştepe, Papazın bahçesi, Cehennemdere kadıncık ırmağı bulunur. Ana ardıç da bu ilçededir. bandırma karsambaç ve iğne oyasıyla ünlüdür. Çamlıyayla da ayrıca Türkiye'de ender bulunan patentli yerli domates yetiştirilmektedir.
İlçede, yaz aylarında yayla turizmine yönelik hareketlenmeler görülür. Çevre il ve ilçelerden gelen yerli ve yabancı turistler ile yayla evlerine göç eden vatandaşlar, yaz aylarını burada geçirmektedirler. Yazı ilçede geçiren vatandaşların yaptırdıkları yayla evleri geleneksel Türk evlerinin güzel birer örneğidir. Bunların büyük bir kısmı kış aylarında kapalıdır, yerli halkın oturduğu evlerse yaz kış kullanılmaktadır.
Namrun Kalesi ve Sinap kalesi ilçenin eski tarihlerden kalan kaleleridir. Namrun Kalesi: Ilçe merkezinin kuzeyinde ve en yüksek yerinde bulunan, asırlarca pek çok medeniyete ev sahipliği yapmış olan tarihi Namrun Kalesi 1045 yılında, bölgeyi dışarıdan gelebilecek tehlikelerden koruyabilmek maksadıyla savunma kalesi olarak yapılmıştır. Cehennemdere Cocakdere yaban keçisi koruma ve üretme sahası olarak ayrılmıştır. Çamlıyayla'da bir de Yaban Keçisi Üretme Yeri kurulmuştur. Cehennemdere avlağı, 1989 yılından itibaren yerli ve yabancı av turizmine de açılmıştır. Yörede yaban domuzu, tavşan, keklik ve yırtıcı kuşlardan kartal bulunmaktadır. Ayrıca Cehennemdere Irmağı boyunca da alabalık avlanmaktadır. Çamlıyayla ayrıca trekking, dağ ve su sporları için zengin bir bölgedir.


## Coğrafya.
İlçe merkezinin yerleşim alanı 634 hektar, yüzölçümü 8110 km²dir. Denizden yüksekliği şehir merkezinde 1200 metredir. İlçe kuzeyden Ulukışla Niğde, doğu ve güneyden Tarsus, kuzeybatıdan Ereğli Konya, batıdan ise Mersin il merkeziyle çevrili olup, Toroslar'ın zirvesine yakın yayla iklimine sahip bir yerleşim birimidir.
Bolkarlar'da kış yerleşim alanlarının içine kadar ormanla kaplı olan Toroslar'ın ağaç sınırının üstündeki haşin çıplak tepelerine kadar uzanmakta olan Çamlıyayla ilçesi, bir tarafından Cehennemdere, bir tarafından Kadıncık Vadisi ile eşine az rastlanan doğal güzelliklere sahiptir.
Çamlıyayla sınırları içerisinde yer alan ormanlarda çam, karaçam, kızılçam, fıstık çamı, ardıç, dişbudak, selvi, meşe türleri, çınar, akasya ve defne ağacı bulunmaktadır. Ayrıca aromatik bitki örtüsünde sıklamen, sahlep, kekik, nane ve defne yetişmektedir. Koruma altına alınan ve 9,5 m çevresi bulunan 1100 yaşlarındaki Anıt Ardıç (Ana Ardıç) ile Cocakdere'deki 670 yaşlarında olan Koçsedir (Kocakatran) görülmeye değer anıtsal ağaçlardandır. Ana ardıç Türkiye'nin en yaşlı ardıcıdır. kaynak (Milli Parklar Genel Müdürlüğü)


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.


## Geçmiş.
Hitit kaynaklarında adı illibru diye geçmektedir. İlçeye adını veren Namrun Kalesi, Haçlıların bu bölgeye geldikleri devirlerde ve Selçuklu Hanedanı zamanından başlayarak uzun süre Ermenilerin elinde kalmıştır. Bu dönemde Namrun Senyörü olarak tanınan Oşin'in burada hüküm sürdüğüne dair bilgiler vardır. Oşin 1081 tarihinde askerleriyle birlikte Bizans imparatoru Alaksios'un kumandanı durumundayken bölge Selçuklulara ve daha sonra diğer Müslüman devletlere geçmiştir. 1309/10 
yıllarında, Kıbrıs Kralı Lusignan, Namrun Kalesinde esir tutulmuştur.
Kale, 1488 yılında Osmanlı Veziri Davut Paşa tarafından ele geçirilerek onarılmıştır. 1845'ten sonra başlayan Osmanlı - Memluk savaşları sırasında Namrun'u Ali Paşa ele geçirmiştir.
Çamlıyayla, Mersin'in Tarsus ilçesine bağlı Namrun adı altında bir beldeyken 3644 sayılı kanunla Tarsus ilçesinden ayrılarak, 27 Ağustos 1991 tarihinde ilçe olmuştur.


## Mahalleleri.
Bağçatağı, Belçınar, Cumayakası, Çayırekinliği, Darıpınarı, Fakılar, Giden, Kale, Kisecik, Korucak, Körmenlik, Sarıkavak, Sarıkoyak, Sebil.