# Sindler
Sindi (греч. Σινδοί ) - MÖ 1. binyılda yaşamış Kuzey Karadeniz bölgesinin sayısız kabilesinden biri. M.Ö e. - MS ilk yüzyıllar e. Taman Yarımadası'nda ve Novorossiysk'e bitişik Karadeniz kıyısında.
Sindlerin etno-dilsel bağlantısı, kaynakların azlığı nedeniyle tartışmalıdır.


## Genel bilgi.
6. yüzyılda. M.Ö e. Sindlerden ilk olarak ve kısaca Pseudo-Skilak tarafından bahsedilmiştir, özellikle şöyle yazmıştır.
 Sindler. Meotlar'dan sonra Sindler yaşar; ancak körfez dışındaki bölgelere de ulaşırlar; ve böyle Yunan politikaları var: Phanagoria, Kepa, Sindskaya Limanı, Pitiunt politikası.Daha sonra 5. yüzyılda. M.Ö e. Herodot ve daha sonra diğer Yunan ve Roma tarihçileri, hem limanları - Sind limanı, Korokondama hem de topraklarında kurulan Yunan şehirleri aracılığıyla Sindler - Pseudo-Skimn, Strabo, vb. - Yunanlılarla birlikte yazdılar. Sindica.
İskitlerle yapılan savaşlar, Sindler arasındaki askeri liderlerin gücünün güçlenmesine yol açtı. 5. yüzyılda M.Ö e. Sindika olarak da adlandırılan bir Sindian (Meotian) devleti ortaya çıktı.
Tüm Karadeniz kabileleri arasında Sindler en çok Helenleşmiş olanlardı: Yunanlılardan dil ve yazı, isimler ve gelenekler, ticaret ve mali araçlar ödünç aldılar, Yunan yarışmalarına ve dini kültlere katıldılar, Yunan takıları taktılar.
II.Yüzyılda. M.Ö e. Rodoslu Apollonius, diğer antik yazarlara atıfta bulunarak şöyle yazmıştır
Sindler ovasında Ister nehri ikiye ayrılır ve bir koluyla Adriyatik Denizi'ne, diğer koluyla da Euxine Pontus'a akar.Hipponact (ikinci yarı. 6. yüzyıl M.Ö e.) ayrıca ""Sindian yarığından" da bahseder."
Midilli Hellanicus (MÖ 5. yüzyıl) “Uluslar Üzerine” adlı makalesinde şöyle diyor:
 "Boğaz'dan yelken açtığınızda Sindler ve onların üzerinde - Meots-İskitler olacak."


## Krallar, hükümdarlar.
Sindlerin tarihte bilinen ilk kralı Hecateus'tur (doğuştan bir Yunan). Nümismatların çoğuna göre , belki de Sindika'nın Sindh eyaletinde bile kendi paraları dolaşıma girdi, yani Sindh gümüş sikkeleri (üç tür) çıkarıldı.
MÖ 480 civarında. e. Sindler siyasi bağımsızlıklarını kaybettiler ve Boğaziçi krallığının bir parçası oldular ve Sind soyluları, iktidardaki Bospora aristokrasisinin bir parçası oldu.
Sindlerin tarihte bilinen ikinci kralı Boğaziçi I. Leukon'un kardeşi Gorgipp'tir .
Sindlerin sonraki kralları, taş unvanlarına yansıyan Bosporan devletinin krallarıydı.


## Başkent ve şehirler.
Strabon, 1. yüzyılın yazarı. M.Ö e., Gorgippia'dan Sindica'nın başkenti olarak bahseder:
 "Sind bölgesinde, denizden çok uzak olmayan Sindlerin kraliyet başkenti Gorgippia ve Aborak var"Sindish şehirleri arkeolojik olarak bilinmektedir (Kuban yakınlarındaki Semibratnee yerleşimi ve Anapa yakınlarındaki Raevsky yerleşimi ). Taman Yarımadası ve Kuban bölgesinin birçok höyüğü (Kurgan Karagodeuashkh, Bolshaya Bliznitsa, Merdzhany, vb.) Sind soylularının cenazeleridir.


## Silah.
Sindler, artık arkeologlar tarafından Sindo-Meotian kılıçları olarak anılan kılıçları bağımsız olarak üretti ve kullandı.


## Etnik köken.
### Dilbilim, onomastik, yer adları.
Başlangıçta, Sindlerin linguo-etnik bağlantısı güvenilir bir şekilde tanımlanamadı: Sindçe yazıtları Sindica topraklarında bulunamadı, Sindler en Helenleşmiş olanlardı, mevcut tek materyal, Sindica'nın şeklinde gelen yer adlarıdır. Yunanca metinlerde İskitçe yorumlar .
O. N. Trubachev, "Sindler ve dilleri Üzerine" adlı çalışmasında ve daha sonra "Indoarik" (1999) adlı eserinde, diğer Meot kabileleri gibi Sindlerin de komşu Hint-Avrupalıların aksine "yerel Proto-Hint-Avrupalılar" olduğunu öne sürdü. İranlılar. Sindo-Meot dili, bağımsız bir lehçenin (veya lehçelerin) belirtileriyle Hint-Aryan dilidir” .
N. V. Anfimov Trubaçov'un hipotezini eleştirdi, bu sonuçların tartışmalı olduğunu varsayarak Sindleri Kafkas halkları olarak sınıflandırmayı önerdi ve Sindlerin Adigelerin etnogenezinde Meot kabilelerinin bir parçası olarak katılmasına izin verdi.


### Antropoloji.
Antropologlara göre, Sindica'nın nüfusu, kısa ve geniş bir yüz ve geniş bir burun ile karakterize edildiğinden, Meotların çoğundan biraz farklıydı.


## İskitlerle Savaşlar.
Herodot'un mesajına göre (IV.28), 5. yüzyılda İskitlerin kış seferleri vardı. M.Ö e. Sindlerin topraklarında. Arkeologlar İskitlerin maddi kültürünün belirli unsurlarının Herodotus tarafından bildirilen zamanda Sindica ve komşu bölgelerin nüfusunun kültürüne nüfuz ettiğini gösteren birkaç arkeolojik buluntu grubu belirlediler.
Sindlerin Bosporan devletinin bir parçası haline gelmesinden yaklaşık 500 yıl sonra, Yunan hicivci Samosatalı Lucian, (bir diyalog şeklinde) "TOKSARID VEYA DOSTLUK" adlı Kompozisyonunda "Sindlerden" kısaca bahseder . Özellikle, diyalogdaki bir katılımcı, "Alanların" "İskitlere" "uzun süredir emanet edilen" (yani kontrolden çıkmış) "Sindleri" boyun eğdirme sözü verdiklerini bildiriyor. Diğer katılımcının yanıtladığı: - Bu çok ... bir efsane gibi .


## Sindlerin adetleri, gelenekleri.
Şamlı Nicholas (MS 64 - MS 4) şunları yazdı[11]:
Sindler, gömülenlerin öldürdüğü düşman sayısı kadar mezara balık atar.


## Sind'in son sözleri.
4. yüzyılda N. e. Ruf Fest Avien'in yazdığı "Description of the Earth's Circle" adlı çalışmasında Sindlerden son sözlerinden birine atıfta bulunur:
Son olarak, Torosları çevreleyen insanların neler olduğunu öğrenin. Tuz bataklığını ilk kuşatan Meoslulardı. Ayrıca şiddetli bir Sarmatyalı var ... Çevredeki bölgelerde Kimmerler ve Sindler yaşıyor. Kerket aşireti ve Toret ailesi yakınlarda yaşıyor.


## Edebiyat.
  - "Anfimov N.V." Kuban'ın geçmişinden, [2. baskı]. - Krasnodar, 1958.
  - "Bondarenko M.E." Sindy. Asya Boğazı'nın eski kabilelerinin etnografik özellikleri. - M., 2012. - 152 s.
  - "Gaidukevich V. F." Bosporan krallığı. - M. - L., 1949.
  - "Kruglikova I. T." Sindskaya limanı. Gorgippia. Anapa. - M .: Nauka, 1977. - 2. baskı. — 106 s. - (Anavatanımızın tarihinin sayfaları).
  - "Krushkol Yu S." Antik Sindica. - M., 1971.
  - "Moshinskaya, V.I. Sindlerin durumu hakkında // Eski tarih bülteni. - 1946. - No. 3. - S. 203-208 ."
  - "Trubaçov O." "N." Kuzey Karadeniz bölgesinde Hint-Arica . - M .: Nauka, 1999 ISBN 5-02-011675-0
  - "Gadlo A." "İÇİNDE." Kuzey Kafkasya IV-X yüzyıllarının etnik tarihi. L., 1979.