BILGEM-AI/BILGE-Wiki-Tr-Plus huggingface dataset:
# Margaretenhof
Margaretenhof, Viyana'nın Margareten ilçesindeki sayılı tarihi yapılardan birisi.


## Hakkında.
Margareten Platz adlı meydanda bulunan Margaretenhof 1884–1885 yıllarında sanat atölyesi sahibi mimarlar Franz Fellner ve Hermann Helmer tarafından yapılmıştır. En son 1981–1984 yılları arasında geniş bir tamirattan ve restorasyondan geçmiştir. Bu mimar ikilisi 40 yıl boyunca Orta ve Doğu Avrupa'da elliden fazla tiyatro ve bina yapmışlar ve restore etmişlerdir. Bu binanın özelliği bütün dairelerin kendine ait bir bahçesi olmasıdır. Ayrıca bu bina ve çevresindeki evlerin kiraları oldukça yüksektir. Bu hof içinde bulunan evlerin tamamında Avusturya vatandaşları ya da zengi aileler oturmaktadır.
# Kültür (biyoloji)
Kültür, biyolojide bakteri ve diğer biyolojik varlıkları geliştirme yöntemidir. Yenilebilen mantarların özel ortamlarda yetiştirilmesi, hastalık etkeni bakterilerin tanımlanması için yapılan çoğaltma işlemleri kültür işlemine örnek olarak verilebilir.
Mikrobiyolojide bakteri kültürü yapılması enfeksiyon hastalıklarında tanı koyulması ve tedavi yolunun tayini için sıklıkla kullanılan bir yöntemdir. Bu yöntemde enfeksiyon bölgesinden alınan örnek uygun besi yerlerinde çoğaltılarak incelenir ve tanımlanır.
# Prim algoritması
Prim Algoritması ağırlıklandırılmış ve bağlı bir çizge üzerinde minimum örten ağaç (minimum spanning tree) problemine çözüm bulma algoritmalardan birisidir.


## Çözüm ve sözdekod.
Ayrıtların bir alt kümesini, tüm düğümleri kapsayacak ve ayrıtların toplam ağırlığını minimum yapacak şekilde bulur. Bağlı olmayan bir çizgeye uygulandığında sonucu bağlı bileşenlerden yalnız birisi için bulur. Bu algoritma 1930 yılında matematikçi Vojtech Jarnik tarafından bulunmuştur. Daha sonra bağımsız olarak 1957'de bilgisayar bilimcisi Robert C. Prim ve 1959'da Dijkstra tarafından tekrar bulunmuştur. Bu nedenle bu algoritmaya DJP veya Jarnik algoritması da denir.
Sözdekod'u aşağıdaki gibi verilebilir:
 function Prim(çizge N)
 T: kapsayan ağaç
 B: eklenmiş düğümler
 B <- rastgele bir düğüm
 while B<>N do
 e = (u, v) şeklinde en hafif ayrıtı bul oyle ki u B'nin elemanı olsun ve v N\B 'nin elemanı olsun
 endwhile
 return T
# S/PDIF
S/PDIF ya da S/P-DIF, Sony/Philips Digital Interface Format- Sony/Philips Sayısal Arayüz Formatı (IEC 958 top II' IEC-60958'ın parçası). Ses aletleri arasında PCM stereo ses sinyallerini taşımak üzere geliştirilmiş alt düzey bir protokoldür. AES/EBU olarak da bilinen standartın tüketici versiyonudur; ufak farklar mevcuttur ve daha ucuz donanım gerektirir.
# Hacim Sultan
Kolu Açık Hacim Sultan olarak da bilinir. Hacı Bektaş-ı Veli’nin akrabası olan ve Hacı Bektaş-ı Veli ile birlikte Horasan’dan gelen Hacim Sultan’ın asıl adı Recep'tir. Uşak’ın Susuz Köyü'nde Germiyanoğulları'ndan Yakup Bey tarafından yaptırılmış türbesi vardır.
Hasluck’a göre Vidin’de makamı vardır. Hakkında “Vilayetname” düzenlenmiştir. Vilayetname 1914 yılında Almancaya çevrilmiştir. Cemlerde talibe öğretilen makamlar arasında “Meydan taşı”; Hacim Sultan'a aittir. İnanışa göre bir tahta kılıç olan “Batın kılıcı” Hacı Bektaş-ı Veli tarafından kendisine verilmiş ve eğitici (terbiye edici) olarak görevlendirilmiştir. Bu nedenle Bektaşiler Hacim Sultan'dan çekinirler. Bektaşiler; "Hak yoluna gitmeyenleri" eğiten biri olarak tanırlar. “Erenlerin Batın celladı” da denilir. Tekke, 20. yüzyılın başlarından itibaren kullanılmaz durumdadır ve bir mütevelli tarafından yönetilmektedir.
# Yatağan Baba Tekkesi
Yatağan Baba Tekkesi, söylenceye göre, Yatağan Baba Hacı Bektaş'ın halifesi ve Abdal Musa'nın piridir. Yatağan Baba'nın mezarı ve tekkesi Denizli'dedir. Zengin ve önemli bir tekkedir. Paul Lukas 18. yüzyılın başlarında bu tekkeyi gezmiştir. Tekke, 1826'da devletçe yıkılan Bektaşi tekkelerindendir. Daha sonra onarılarak canlandırılmıştır.
 - YÖNLENDİRME
# Antika
Antika, maddi değeri olan eski taşınabilir eşya demektir. Bir eşyanın ya da sanat yapıtının "antika" sayılabilmesi için yaşlı olmasının yanında az bulunur özellikte olması gerekir. Ne var ki her eski eşya da antika sayılmaz.
Antikalar ünlü bir kişiye ya da belli bir tarihsel döneme ait olabilir. Yalnızca iyi korunmuş eşya da zamanla antika değeri kazabilir. Bunlar resim ya da heykel gibi sanat yapıtları, mobilya ya da kap kacak gibi ev eşyası olabilir. Bazı insanlar yalnızca güzel buldukları, bazıları ise sonradan değerleneceğini bildikleri için koleksiyonlar oluştururlar. Aradan uzun zamanın geçmesiyle bu koleksiyonun parçaları birer antika özelliği kazanır. Antikalar ender bulundukları için değerlidir.
Antikalar yapıldıkları yer ve zamana göre adlandırılabilir. Bir İngiliz antikası, Kral George ya da Kraliçe Victoria dönemlerinde yapıldığı için onların adıyla anılabilir. Bir Fransız antikası XV. Louis ya da Napolyon dönemiyle ilişkilendirilebilir. 12. yüzyıl Anadolu Selçuklu rahlesi yapıldığı dönem, 16. yüzyıl İznik çinisi yapıldığı yerden dolayı özel değer taşır. Bir eşyanın antika sayılabilmesi için yapıldığı yerin ve zamanın kanıtlanması gerekir. Pek çok eşyada hangi fabrikada yapıldığını ya da hangi ustanın elinden çıktığını belirten bir işaret bulunur ve bu durumda eşyanın antikalığı kuşku götürmez. Üzerinde işaret bulunmayan antikaların nerede ve ne zaman yapıldığını ise, uzmanlar malzemesine, modeline, renklere ve yapımındaki ustalığa bakarak anlayabilirler.
Koleksiyoncuların en çok ilgi gösterdikleri bazı antikalar şunlardır: Cam eşya; saatler; metal eşya; mobilya; seramik ve porselen eşya; halı ve kilim. Eski gümüş, mobilyalar, halı, kilim, işlemeli bez, kadife bezler, yatak örtüleri, bakır eşya, avizeler, tablolar, resimler, kartpostallar, efemeralar, pul, eski paralar, radyo, telefon, daktilo, eski mekanik eşya, el yazması kitaplar, eski çizgi romanlar, taş plak, eski plak ve pikaplar, askeri kıyafetler, kılıç, kama, eski madalya ve nişanlar.
Antika objelerin ekspertizi için müzelerden ve ekspertiz şirketleri tarafından yapılır. 100 yaşın üstündeki Türk objelerin yurtdışına çıkarılması yasaktır. Toprakaltı eserler müzelerden alınan koleksiyoner defterlerine işlenerek koleksiyonerler tarafından koruma altına alabilir. Toprakaltı eser bulanların en yakın müzeye haber vermesi gerekmektedir.
# Frans Hals
Frans Hals (d. yaklaşık 1580 - ö. 26 Ağustos 1666), Hollandalı portre ressamıdır.


## Hayatı.
Hollanda resminin, Solomon ve Jacob van Ruysdael, Jan van Goyen, Heda ve Pieter Claesz, Brouwer ve Adriaen van Ostade, Gerrit Dou, Simon de Vlieger, Vermeer, Pietr de Hoogh ve tabii ki Rembrandt ile birlikte en önemli temsilcisi olan Frans Hals Belçika'nın Anvers şehrinde doğmuştur ancak, resim çalışmalarını Harlem'de sürdürmüştür. Sekiz çocuk sahibi olmuştur. Bunlardan beşi babası gibi ressam olmuşlardır, ancak hiçbiri ün kazanamamıştır.


## Eserleri.
Tek ya da toplu portreler yapmış, ilk çalışmalarında Yapmacılık (Manyerizm) akımının etkisinde kalmış, fakat daha sonraları Peter Paul Rubens'in de etkisiyle çağdaş bir resim anlayışına yönelmiştir. Değeri ancak 19. yüzyılda anlaşılmıştır. . Frans Hals'In Londra'da National Gallery'de bulunan Young Man Holding a Skull (Kafatası Tutan Genç Adam) isimli 1980 yılında sanat koleksiyonuna katılmış bir resmi mevcuttur.
# Elizabeth Blackwell
Elizabeth Blackwell (3 Şubat 1821 - 31 Mayıs 1910), 1849'da ABD'de tıp diploması alarak, dünyanın tıp diploması alan ilk kadını oldu. Blackwell, hem Amerika Birleşik Devletleri'nde hem de Birleşik Krallık'ta bir sosyal reformcu olarak önemli bir rol oynadı ve tıp alanında kadınlar için eğitimin teşvik edilmesinde öncü oldu.
Blackwell, başlangıçta tıp alanında kariyer yapmakla ilgilenmiyordu. Ailesini geçindirmek için öğretmen oldu. Ancak kısa süre sonra bunun kendisi için uygun olmadığını anladı. Blackwell tıp fakültelerine başvurmaya başladı. Mezunu olduğu Geneva Medical College dışında, diğer bütün tıp fakülteleri başvurularını reddetti.
Kardeşi Emily Blackwell ile birlikte 1857 yılında "New York Infirmary for Women and Children'ı" kurdu.


## Hayatı.
Elizabeth Blackwell ve ailesi; Elizabeth 11 yaşındayken Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındılar. 1838 yılında babalarının ölümünden sonra Elizabeth kız kardeşi ve annesiyle birlikte okul açtılar. Elizabeth tıpta ilerlemek istiyordu ama o dönemlerde bir kız için tıp yolu hiç de kolay değildi. Geneva Tıp Koleji onu kabul edene kadar yani 1847 yılına kadar evde tek başına kendini yetiştirmeye çalıştı.1849 yılına kadar yani mezun olana kadar Elizabeth hiç de mutlu değildi. Okulda herkes erkekti ve hiç kimse de bir kızın doktor olacağına inanmıyordu. Ailesi ve okuldaki herkes onu bu fikrinden vazgeçirmeye çalışıyordu. Paris ve Londra'da çalıştıktan sonra New York'a geri geldi. Orada, 1857 yılında 'New York Infirmary for Indigent Women and Children' adlı bir klinik açtı. Aynı yıl British Medical Register'de ilk anlatılan kadın doktor oldu. 1860'ların sonlarında kadınlar için tıp okulu açtı. Women's Medical College of the New York Infirmary okuyan öğrenciler eğitimlerinin bir bölümünde Blackwell ailesinden hijyen dersleri de aldılar. Elizabeth temizliğin tıpta önemli bir yeri olduğuna inanıyordu. Kolejdeki eğitimlerinden sonra tekrar İngiltere'ye döndü. 1877 yılında emekli olup Hastings'e taşındı. 31 Mayıs 1910 yılında da evinde öldü.
# Veli Baba Dergâhı
Veli Baba Dergâhı, Isparta'nın Senirkent ilçesine bağlı Uluğbey kasabasındadır.
Yörenin en meşhur Alevi-Bektaşi dergâhlarındandır. Veli Baba'nın soyunun Hz. Ali'nin soyuna dayandığına inanılır. Zeynelabidin'in oğlu Zeyd'din soyundan geldiği kabul edilir. Macaristan'da yatırı ve tekkesi bulunan Gül Baba ile yakınlıkları vardır. Gelenek Gül Baba'yı, Veli Baba’nın amcası olarak gösterir. Köyün arazisi bu aileye kılıç timarı olarak verilmiştir. Bu aileden birçokları Orhan ve Murat Bey dönemlerinde Balkanlar’ın fethine de katılarak Osmanlı Devleti’nin kuruluş çalışmalarının içinde yer almışlardır. Veli Baba Ocağı’nı ve bu ocaktan/ dergâhtan yetişen aile üyelerini konu alan “menakıbname” düzenlenmiştir.
# Şemsi Baba Dergahı
Şemsi Baba Dergâhı, İzmir’in Yağhaneler semtinde yer alan bir Bektaşi dergâhıdır. Dergâhı; Hacı Bektaş Veli halifelerinden, Eğriboz İstefesi göçmenlerinden Feyzullah oğlu Yusuf Şemseddin Baba yaptırmıştır. Dergâhın ilk postnişinidir. Dergâh, kitabesine göre 1865 - 66 yılında yapılmıştır. Vakfiyesi 1882’de hazırlanmıştır. Bu Bektaşi dergâhı 15 dönümlük arazi içerisinde iki kattan oluşan bir yapıdır.
Tekkedeki mezartaşları on iki dilimli (terkli) “Hüseyni taclı” olarak Bektaşiliği yansıtırlar. Dergâhın mezarlığında birçok Bektaşi dervişi yatmaktadır.
Yusuf Şemsettin Baba, 1795'te Mora'da doğmuştur. Müderris Feyzullah Efendi'nin oğludur. Askerde tabur kâtipliğine kadar yükselir. Ayrıldıktan sonra İzmir'e yerleşir. Rüsumat memurluğu yapar. Karadutlu Dergâhı'nın postnişini olur. 1884'te ölmüştür. Dergâhına gömülür. Babalık icazetini ve halifeliği Mehmet Ali Hilmi Dedebaba'dan almıştır. Öldükten sonra posta önerisi üzerine torunu Fuat Bey Baba (öl. 1928) getirilir. Ondan sonra da dergâhın postnişinliğine jandarma subaylarından Kazım Baba atanır.
# Seyyid Cemal
Seyyid Cemal, Hacı Bektaş'ın mürit ve halifelerindendir.
Hacı Bektaş, Seyyid Cemal'i Akdeniz yöresine gönderir. Oğlu Asıldoğan, Çanakkale'yi geçerek Avrupa'ya gitmiştir. “Vilayetname”ye göre Altıntaş yöresinde Tökelcik/Tevekkelcik'e gelerek yerleşmiş ve orada ölmüştür. Mezarı oradadır. Kimi kaynaklara göre ise Balıkesir'de ölmüştür.
Dersim bölgesinde Derviş Cemal Ocağı vardır. Geleneğe göre; Hacı Bektaş Seyyid Cemal Sultan'ı Dersim bölgesine görevlendirmiştir. Seyyid Cemal'in soyundan gelen “seyyid”ler Batı Dersim aşiretlerinin öteden beri “rehberlik”lerini yapmaktadırlar. Mezarının Dersim Sağman'da olduğu ileri sürülmektedir.
# Anas
Anas, Anatinae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.


## Taksonomi.
Anas cinsine bağlı türler (2022)</ref>:
  - "Anas acuta" 
  - "Anas americana" 
  - "Anas aucklandica" 
  - "Anas bahamensis" 
  - "Anas bernieri" 
  - "Anas capensis" 
  - "Anas castanea" 
  - "Anas chlorotis" 
  - "Anas clypeata" 
  - "Anas crecca" 
  - "Anas cyanoptera" 
  - "Anas discors" 
  - "Anas eatoni" 
  - "Anas erythrorhyncha" 
  - "Anas falcata" 
  - "Anas flavirostris" 
  - "Anas formosa" 
  - "Anas fulvigula" 
  - "Anas georgica" 
  - "Anas gibberifrons" 
  - "Anas gracilis" 
  - "Anas hottentota" 
  - "Anas laysanensis" 
  - "Anas luzonica" 
  - "Anas melleri" 
  - "Anas nesiotis" 
  - "Anas penelope" 
  - "Anas platalea" 
  - "Anas platyrhynchos" 
  - "Anas poecilorhyncha" 
  - "Anas puna" 
  - "Anas querquedula" 
  - "Anas rhynchotis" 
  - "Anas rubripes" 
  - "Anas sibilatrix" 
  - "Anas smithii" 
  - "Anas sparsa" 
  - "Anas strepera" 
  - "Anas superciliosa" 
  - "Anas undulata" 
  - "Anas versicolor" 
  - "Anas wyvilliana"
# Marifet Kapısı
Marifet Kapısı, Alevî-Bektaşi anlayışında gönül yolunda en yüce düzeye ulaşma, tanrısal gizlere(sır) erme evresidir. Bu evre "arifler"le özdeşleştirilir. Su gibi arılık aranılır.


## "Dört Kapı Kırk Makam" inancında Marifet Kapısı'nın makâmları şunlardır.
### Edepli olma.
Alevî-Bektaşîliğin ünlü ahlâk ve toplum ilkesi burada temel alınır. Eline, diline, beline sahip olmak anlayışı yaşama geçirilir. Kötü hal ve hareketlerden uzak durmak amaçlanır.


### Bencillik, kin ve garezden korkma ve uzak durma.
Tarikattan marifete geçen kişinin bu makamdan düşme endişesini taşıyarak korkuya kapılması, kendine yönelik eleştirileri sürekli canlı tutup özünü bencillikten, kin ve garezden uzak tutmasıdır. Engelleyici bir korkunun kuşatıcılığında her vicdanın sesi dinlenerek, kendini yoklayarak, eksiklerini saptama ve geleceğe daha arınmış olarak çıkmaktır.


### Perhizli olma.
Hiçbir şeyde aşırı olmamak, aşırıya kaçmamak, ulaşılan manevi aşamanın verdiği sarhoşluktan korunmak, bu duyguyu yanlış algılayıp kendini yitirmemek ve mahrem olan şeylerden uzak durmaktır.


### Sabır gösterme ve yetinme.
Bir olgunluk evresi olarak algılanan bu makamda; Tanrı'dan başkasına yakınmamak, kutsal gerçeğe giderken aceleci olmamak, taşkınlık yapmamak, ölçülü olmak, mürşidin verdiği kadarıyla yetinmek, nefsine uyup mürşidinden kaldıramayacağı isteklerde bulunmamaktır.


### Utanma.
Yakışıksız davranışlardan ve uygunsuz işlerden kaçınmak, kınanma, ayıplanma kuşkusuyla bir şeyi yapmaktan ya da yapmamaktan sıkılmak.


### Cömert olma.
Bilgisini ehlinden esirgememek, bilgisinden layık olanı yararlandırmak, bunu ibadetin bir gereği olarak algılamak ve bu yolla insanın kendisini arı kılmasıdır.


### Marifet ilmini öğrenme.
Tarikat yolunda gönül yoluyla önce kendini, sonra kendi özünde Tanrı'yı bulmak, sezgisel aklını kullanarak kesin bilgiye ulaşmaktır.


### Gösterişsiz yaşama, miskinlik.
Kişinin kendisine hiçbir varlık tanımaması, teslim olması, uzlaşması, yola, yolun kurallarına tam olarak uyması ve bağlanmasıdır.


### Arif olma (marifet/hüner).
Tanrı'nın gönül bilgisi, duyarlığı, derinliği yoluyla kendi özüyle bütünleşmesine izin verdiği ve bu yolla kendi yüce varlığını görebilmesi lütfunu sağladığı, kendi özünü tanıma tadının zevkini verdiği biçimindeki yüksek olgunluk aşamasına ulaşmasıdır.


### Özünü bilme.
Son amacını "alem- i asgar"da bulan ve küçük evren olarak algılanan insanı tanımak, bu yolla son amacını "alem- i ekber"de bulan ve büyük evren olarak algılanan alemin farkına varmak, bu bağlamda Tanrı'nın bütün sıfatlarının insanda ortaya çıktığının ayırımına ermektir.
# Bando
Bando, üflemeli ve vurmalı çalgılardan oluşan bir tür müzik topluluğudur. Bandolar kimi zaman orkestra niteliği gösterebilir ve en az yaylı orkestralar kadar nitelikli ve geniş repertuvara sahip konserler verebilirler. Günümüz bandoları, özellikle askerî bandolar son derece geniş repertuvara sahip, yurt dışında da faaliyet gösterebilen orkestralar niteliğindedir. Bir orkestradaki yaylı çalgıların sesleri açık havada yeterince duyulmadığı için bandolar üflemeli ve vurmalı çalgılar kullanırlar. Genel olarak bandolar yürüyüş bandosu ve konser bandosu olmak üzere ikiye ayrılırlar.
# Borazan
 - YÖNLENDİRME 
Borazan veya boru, pirinç ya da bakır bir borudan yapılma üflemeli bir çalgıdır. Biçimine göre borazanla değişik notalar ve tonlar elde edilebilir.
Borazan çok eski bir çalgıdır. Tarihte ilk borazanlar hayvan boynuzundan yapılmıştır. Genellikle hayvan seslerini taklit etmek için kullanılır.


### Borazan İşaretleri.
Birçok Avrupa tipi orduda askeri kamplarda çeşitli faaliyetler için borazan calarak faaliyet işareti verilmektedir. Bunlardan en iyi bilineni sabahleyin kamplarda askeri uyandırıp kalkmalarına uyaran "Uyan Kalk (Reveille)" borazan işaretidir.
Birçok özellikle hafif piyade ve süvari alaylarına savaş sırasında hücum işareti vermede de kullanılırdı. Bu çalgı ayrıca tehlike anında uyarı işareti için çalınırdı.
 - YÖNLENDİRME
# Anser
Anser, Anatidae familyasına bağlı bir kuş cinsidir. Kuzey Yarımküre'de yaşar. Çoğu üreme mevsimini kuzeyde, kışları da daha güneyde geçiren göçmen kuşlardır. En büyükleri 2,5-4,1 kg ağırlığında olan boz kaz, en küçükleri de 1,2-1,6 kg ağırlığında olan küçük kar kazıdır. Hepsinin ayak ve bacakları pembe ya da turuncu renklidir. Gagaları pembe, turuncu ya da siyah renklidir. Hepsinin kuruk alt ve üst tüyleri beyazdır. Bazılarının başında da beyazlıklar vardır. Boyun, gövde ve kanatlar gri ya da beyaz renklidir ve tüylerin ucunda siyahlıklar görülür. "Branta" cinsinde yer alan "kara" kazlar, kara ayakları ve daha koyu gövde tüyleri ile bu cinsteki kazlardan ayırtedilebilirler.


## Taksonomi.
Anser cinsine bağlı türler (2023):
  - "Anser albifrons" - (Scopoli, 1769)
  - "Anser anser" - (Linnaeus, 1758)
  - "Anser brachyrhynchus" - Baillon, 1834
  - "Anser caerulescens" - (Linnaeus, 1758)
  - "Anser canagicus" - (Sevastianov, 1802)
  - "Anser cygnoides" - (Linnaeus, 1758)
  - "Anser erythropus" - (Linnaeus, 1758)
  - "Anser fabalis" - (Latham, 1787)
  - "Anser indicus" - (Latham, 1790)
  - "Anser rossii" - Cassin, 1861
  - "Anser serrirostris" - Gould, 1852
# Anas strepera
Anas strepera, "Anas" cinsine bağlı anavatanı Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika olan bir hayvan türüdür.
# Bayburtlu Zihni
Bayburtlu Zihni (1795 - 1859), hem Divan hem de halk şiiri türündeki yapıtlarıyla tanınmış bir şairdir. Asıl adı Mehmed Emin’dir. Zihni onun takma adıdır ve Bayburt’ta doğduğu için Bayburtlu Zihni olarak anılır.
Erzurum ve Trabzon medreselerinde okudu. Ardından İstanbul'a gitti ve çeşitli yerlerde kâtiplik yaptı. Divan şiiri türünde yazdığı şiirler ve kasidelerle tanındı. Daha sonra Bayburt'a döndü. 1828'de Ruslar kenti işgal edince buradan ayrıldı. İşgalden sonra yeniden Bayburt’a döndü. 1834'te hacca gitti, oradan Mısır'a uğradı. Daha sonra Erzurum'da, yeniden İstanbul’da bulundu. Anadolu'nun çeşitli yerlerinde memur olarak çalıştı. Bayburt'a dönerken Trabzon yakınlarındaki Olasa (bugün Bahçeyaka) köyünde öldü.
Bayburtlu Zihni şiirlerini, hem hece, hem de aruz ölçüsüyle yazdı. Aruzla yazdığı şiirler ölümünden sonra "Divan-ı Zihni" (1876) adıyla yayımlandı. Ama şair asıl ününü hece ölçüsüyle yazdığı koşma ve destanlara borçludur. 1828’de Bayburt'un Rus işgalinden gördüğü zararları dile getiren koşma biçimindeki ağıtıyla büyük ün kazandı. "Vardım ki yurdundan ayağ göçürmüş / Yavru gitmiş ıssız kalmış otağı" dizeleriyle başlayan bu koşma sonradan bestelenmiştir. Bayburtlu Zihni başından geçen serüvenleri, şiir, yergi ve destanlar biçiminde "Sergüzeştname"'de anlatmıştır.
# Asfiksi
Asfiksi, oksijen yetersizliğinden ileri gelen boğulmadır.
Asfiksi Yunanca “nabızsızlık” kelimesinden gelmektedir. Asfiksi patofizyolojik olarak hipoksi-iskemi sonucu doku seviyesinde hipoksemi ve asidoz ile sonuçlanmaktadır. Akciğerlere giden hava yollarının tıkanması, solunum kaslarının felci ya da havada yeterli oksijen bulunmaması gibi nedenlerden kaynaklanır. Bilinç yitiminin ardından ölümle sonuçlanır. Anoksi ve hipoksi ile karışabilir. Asfiksi hem iskemi, hem de hipoksi sonucunda veya bunların birlikteliği sonucunda oluşmaktadır. Özellik adli tıpta olmak üzere tıpta kullanılır.
# Dubrovnik
Dubrovnik ya da eski adıyla Ragusa, Hırvatistan'ın Adriyatik Denizi sahilinde bulunan, Orta Çağ'dan kalma tarihî eserleri ile ünlü şehri.
Şehrin nüfusu 49.000'dir. Hırvatistan'ın 1991'de Yugoslavya'dan ayrılışı sırasında çıkan iç savaşta, Sırp saldırıları nedeniyle şehirdeki tarihî eserler önemli ölçüde zarar gördü. UNESCO'nun başlattığı restorasyon çalışmaları ile de 2005 yılı itibarıyla şehir eski görünümünü büyük ölçüde kazandı. Plaj ve botanik bahçeleriyle ünlü Lokrum adası, şehri çevreleyen surlar ve Dubrovnik katedrali ile ünlüdür. Şehrin tarihi alanları 1979 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Dubrovnik'e Türk kaynaklarında da "(eski adıyla Ragusa") rastlanmaktadır. Bu kentte kurulu şehir-devleti Ragusa Cumhuriyeti'ne I. Murat döneminde 1365 yılında ayrıcalık tanınmış, buna karşılık bu küçük devlet Osmanlı İmparatorluğu'nun himayesine alınmış ve yıllık vergiye tâbi tutulmuştu. Napolyon Bonapart dönemindeki savaşlar sırasında 1808 yılında şehre giren Fransız ordusu devlete de son vermiş ve şehri Fransa'ya bağlamış, 1815 yılında düzenlenen Viyana Kongresi ise şehri Avusturya yönetimine vermişti. Bu şekilde şehir üzerindeki 443 yıllık Osmanlı egemenliği de sona ermiştir.
Dubrovnik'te turizmin 19.yüzyılda yapılan Opatija Grand Hotel (1890) ve Dubrovnik Hotel Imperial (1897) lüks otellerinin açılmasıyla başlamıştır. CNNGo'ya göre, Dubrovnik dünyanın en iyi 10 Orta Çağ duvarlı şehirler arasındadır. Dubrovnik 1971 yılında savaştan korunmak için askerden arındırılmış bölge ilan edilmiş (demilitarize) ve 1991 yılında Yugoslavya'nın dağılmasıyla Sırp güçler tarafından kuşatılmış ve bombardımana tutularak büyük hasar almıştır.


## Şehrin adı.
Hırvatçada şehir Dubrovnik; İtalyancada Ragusa; Latincede Ragisium; Raugia (Ραυγια) veya Ragousa (Ραγουσα) anlamlarına gelmektedir.


## Görülmesi gereken yerler.
### Fransisken Manastırı.
13.yüzyılda yapılan eser Placa'nın başlangıcında yer almaktadır.


### Çan Kulesi.
Yerel ustalardan tarafından 1444 yılında yapılan yapı, ilk olarak çana vuran ve tahtadan oluşan iki figürden yapılmıştır.


### Orlando Sütunu.
Çan Kulesi'nin yakınında bulunmaktadır ve Stradun Caddesi'nin sonunda yer almaktadır.


### Rektör Sarayı.
Sarayın bünyesinde Barok, Gotik ve Rönesans etkileri görülmektedir.


### Pile kapısı.
Şehirde bulunan kapılardan bir tanesidir. Kapının iç ve dış duvarları var.


### Ploce Kapısı.
Şehirde bulunan kapılardan bir tanesi de Ploce Kapısıdır.


### Aziz Blaise Kilisesi.
Aziz Blaise, 1715 yılında eski bir kilise alanının üzerine yapılmıştır.


### Sponza Sarayı.
Günümüze kadar orijinal yapısıyla gelebilen nadir yapılardandır.


### Etnografya Müzesi.
Şehrin en önemli müzelerinden bir tanesidir.
# Meclis-i Mebûsan 6. dönem mebusları listesi
1920 Osmanlı Meclis-i Mebusanı ya da VI. Meclis-i Mebusan, 12 Ocak - 18 Mart 1920 tarihleri arasında görev yapan son Osmanlı Meclis-i Mebûsanı'dır. 16 Mart 1920'de İstanbul'un İtilaf Devletleri tarafından işgal edilmesi nedeniyle 18 Mart'ta çalışmalarını sonlandırdı. Bu meclisteki mebusların büyük bölümü 23 Nisan 1920 tarihinde Ankara'da açılan Büyük Millet Meclisi'ne katıldı.


## Öncesi.
Mütareke yıllarında, Wilson İlkeleri'nden yararlanmak isteyen bazı çevrelerin boykot ettiği 1919 seçimine Osmanlı Yahudileri Hahambaşı Haim Nahum Efendi'nin gayreti ve üstün çalışmaları ile yahudiler İntihab Cemiyeti'ni kurup fiilen katıldılar On üç Yahudinin ikinci seçmen olduğu bu seçimde Yahudilerin gösterdiği iki adaydan Avram Galanti, İzmir'de yeterli oyu alamadıysa da Mişon Ventura İstanbul'da seçimi kazanarak Ocak 1920'de açılan Meclise girme hakkını elde etti. Bu arada, Anadolu'da Mustafa Kemal Paşa Aralık 1919'da Ankara'ya geldikten kısa bir süre sonra Meclisin çalışmalarıyla ilgili son hazırlıklarını bitirdi. Alınan karara göre; Meclis-i Mebûsan'daki tüm çalışmaları yürütecek bir Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti oluşturulacak, Meclis başkanlığına Mustafa Kemal Paşa seçilecek, Sivas Kongresi kararları onaylanacak ve Mîsâk-ı Millî için mecliste yemin edilecekti. İstanbul'a giden milletvekillerine bunlarla ilgili gerekli açıklamalar yapıldı.


## Açılması.
12 Ocak 1920'de İstanbul'da toplanan son Osmanlı Meclisi Mebusanı'nda Mustafa Kemal Paşa Meclis Başkanlığına seçilmedi. Hatta Müdafaa-i Hukuk Grubu yerine de Felah-ı Vatan Grubu kuruldu. Millî Mücadele için tehlike yaratacak bu duruma oldukça kızan Mustafa Kemal Paşa, yazdığı Nutuk adlı eserde, Ankara toplantılarında söz verip yerine getirmeyen mebuslar için; "Sözlerinde durmayan bu efendiler imansızdırlar. Korkaktırlar, cahildirler." dedi.


## Misak-ı Millî'nin Kabulü.
 - YÖNLENDİRME 
Sivas Kongresi kararlarının görüşülmesi sırasında Mustafa Kemal Paşa'ya bağlı genç mebusların baskısıyla Kongre kararları onaylandı. 17 Şubat 1920'de oybirliği ile altı maddelik Misak-ı Millî'yi kabul etti. Bu maddelerin önemlisi şüphesiz "Hatt-ı Mütareke dahil ve haricindeki Türklerle meskun toprakları bölünmez bir bütün olarak kabul eden I. maddedir.


## İstanbul'un işgali.
İtilaf Devletleri Misak-ı Milli'nin kabul edilmesinden sonra, Sevr Antlaşması'nı Osmanlı hükûmetine kabul ettirmek amacıyla 16 Mart 1920'de İstanbul'u resmen işgal ettiler. Meclis buna rağmen 18 Mart'ta son bir kez daha toplandı. Bu son oturumda da çalışmalara ara verildi. Meclis İtilaf Devletleri tarafından basılınca, padişah tarafından 11 Nisan'da dağıtıldı.


## Dipnotlar.
^  Katılmadı:  İstanbul'daki meclis çalışmalarına katılmadı
^  İstifa1:  Katılmadı ve 26 Şubat 1920 tarihinde istifa etti
^  İstifa2:  Katılmadı ve 19 Şubat 1920 tarihinde istifa etti
^  Oltu:  Oltu Şura Hükümeti temsilcisi olarak
^  Gayrimüslim:  Seçilen tek Gayrimüslim (Yahudi) mebustur
# Mustafa Vasıf Karakol
Mustafa Vasıf Karakol (Kara Vasıf), (1872 - 9 Aralık 1931, İstanbul), Türk asker ve siyaset adamı.
İttihat ve Terakki içinde faal bir çizgi izlemiş, İstanbul'un işgali üzerine ilk gizli direniş örgütü olan Karakol Cemiyeti'ni kurmuş, Son Osmanlı Meclisi Mebusanı (1920) ve TBMM 1. Dönem'de milletvekilliği yapmıştır.
Türkiye'nin ilk muhalefet partisi olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'na girmiş, İzmir suikastı sanığı olarak yargılanıp aklanmıştır.


## Yaşamı.
1872'de Yemen'de doğdu. 1903'te kurmay yüzbaşı olarak Harbiye'yi bitirdi. İttihat ve Terakki Cemiyeti'ne üye oldu. 31 Mart Olayı (1909) sırasında Hareket Ordusu'nun kurmay karargahında bulundu. Daha sonra askerlikten ayrıldı.


### Karakol Cemiyeti.
I. Dünya Savaşı'nın yenilgiyle sonuçlanmasından sonra, İttihat ve Terakki yönetiminin emri üzerine, Baha Sait Bey'le birlikte İstanbul'daki ilk direniş örgütü olan Karakol Cemiyeti'ni kurdu. Karakol Cemiyeti'nin "ittihatçı" yapısı Mustafa Kemal'i kaygılandırıyordu. Bu Cemiyet sonunda Heyet-i Temsiliye kararıyla kapatıldı. Kara Vasıf, faaliyetleri nedeniyle İngilizlerin hakkında idam kararı çıkardığı ilk 6 kişi arasında yer aldı. Mustafa Kemal'le iletişime geçerek, Erzurum Kongresi Gaziantep Delegeliği, 4 Eylül-11 Eylül 1919'da toplanan Sivas Kongresi'ne katıldı ve Heyet-i Temsiliye üyeliğine getirildi. Sivas Kongresi sırasında manda fikrini savunanlar arasındaydı.


### Malta Sürgünü.
12 Ocak 1920'de yeniden toplanan son Osmanlı Meclisi Mebusanı'na katıldı. Rauf Bey ile Felah-ı Vatan adlı en güçlü meclis grubununun önderlerinden biriydi. Misak-ı Milli'nin Meclis-i Mebusan'da kabul edilmesi için çaba gösterdi. ve İstanbul'un 16 Mart 1920'de işgalinden sonra Malta sürgünleri arasında yer aldı. Bir buçuk yıllık sürgün hayatının ardından Mustafa Kemal Ankara'da rehin tuttuğu İngilizlere karşılık Rauf Bey, Vasıf ve birkaç Malta sürgününün serbest bırakılmasını istedi ve böylece Ekim 1921'de serbest bırakıldı.


### Milletvekilliği.
23 Kasım 1921'de Sivas Mebusu olarak Türkiye Büyük Millet Meclisine girdi. Mecliste 2. Grup içinde yer aldı. Mustafa Kemal'e yönelttiği eleştirilerle dikkati çekti. 1923'te yenilenen TBMM'nin 2. Dönem'ine aday olmadı. 1925'te muhalefetin siyasal örgütü olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasına girdi ve genel sekreterliğe getirildi. 1926'da Mustafa Kemal'e düzenlenmesi planlanan İzmir Suikastı olayıyla ilgili olarak, birçok eski ittihatçı ve Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası yöneticisiyle birlikte tutuklandı. İstiklal Mahkemesindeki yargılama sonunda aklandı.


### Ticaret yaşamı.
Terakkiperver Fırka'nın kapatılmasından sonra siyaset yaşamından çekilen Kara Vasıf, ömrünün geri kalanında ticaretle uğraştı. Afyonkarahisar'ın ünlü maden suları ve Madra zeytinyağı, Kara Vasıf'ın kurduğu işletmelerdir. Maden sularını Kızılay'a bağışladı. Zeytinyağı fabrikası ise ortağı Sezai Ömer Madra tarafından alındı. Bir kaza sonucu Kızıltoprak tren istasyonunda bir trenin altında kalarak 9 Aralık 1931 günü hayatını kaybetti. Zühtüpaşa Camiinde kılınan namazın ardından Karacaahmet Mezarlığına defnedildi.
Ölümünden 3 yıl sonra çıkan Soyadı Kanunu üzerine eşi Mediha Hanım, Karakol soyadını almıştır.
# Kılbasan
Kılbasan, Karaman ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.


## Tarihçe.
1914 yılı kayıtlarında Kolbasan adını taşıyan köy, 1928'den beri kayıtlarda Kılbasan olarak geçmektedir. 1929 yılında nahiye statüsü alan köyde, 28 Şubat 1967 tarihinde belediye teşkilatı kuruldu. Kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.


## Coğrafya.
Köy, Karaman il merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy sınırları içerisinde bulunan Kılbasan Ovası; Konya-Ereğli Ovasının, güneye sokulan bir uzantısı durumunda olup ortalama yüksekliği 1.010 metre civarındadır. Orman kadastrosu 3 Kasım 1993 tarihinde tamamlanan köyün 33,67 hektar orman alanı tescil edilmiştir.
# Naschmarkt
Naschmarkt Jugendstil, Wieden'de manavların, lokantaların ve tatlıcıların toplu halde bulunduğu tarihi bir pazar yeridir.
Merkez ilçeler Margareten, Mariahilf, Merkez ilçe Innere Stadt ve Wieden arasında bulunur ama yönetim olarak Wieden'e bağlıdır.
Bugünkü Naschmarkt'ın olduğu yerde 16. yüzyılda süt ve süt ürünleri satılmaktaydı. İsminin de eskiden süt ölçülen kovaların adı olan Aschen'den geldiği tahmin edilmektedir. Yanından geçen nehrin kıyıları ünlü mimar Otto Wagner tarafından kapatılmış ve bugünkü halini almıştır.
Genelde sebze, meyve, tatlı, balık, et ve et ürünlerinin satıldığı pazarda zamanla egzotik meyveler ve belli damak zevkine hitap eden mutfaklar da yerini almıştır. Türk, Yunan, Asya ülkeleri ürünlerinin ve mutfaklarının da yer aldığı pazar toplam 172 sabit tezgâh, dükkân ve lokal ile hizmet vermektedir. Ayrıca her cumartesi 30 adet köylü pazar tezgâhı kurulmaktadır.
2001 ile 2004 yılları arasında krizden dolayı birçok dükkânın lokantaya çevrilmesiyle Naschmarkt'ın özelliğini yavaş yavaş yitirdiği düşünülmüş, 2005 yazında çıkarılan yeni pazar yasası ile başka dükkânların lokantaya çevrilmesi önlenerek pazar korumaya alınmıştır.
Pazarın hemen yanındaki metro durağı Kettenbrücke yanına her cumartesi açılan bitpazarı (Flohmarkt) antika severler için uğrak yeridir.
Naschmarkt'a en iyi ulaşma aracı U4 numaralı ve yeşil renkteki metrodur, Kettenbrücke durağı pazarın girişindedir.


## Pazarların açık olduğu günler ve saatleri.
"Naschmarkt (Sabit Pazar)"
  - Pazartesi, Salı, Çarşamba, Perşembe, Cuma günleri 6.00-18.30 arası 
  - Cumartesi 6.00 - 17.00 arası
"Bauermarkt (Köylü Pazarı):"
  - Cumartesi 6.00 - 17.00 arası
"Flohmarkt (Bitpazarı):"
  - Cumartesi 5.00 - 17.00 arası.
# Thomas E. Jones
Thomas E. Jones (1929-), Amerikalı ulak.
12 Ağustos 1945'te, o zaman 16 yaşında olan Jones'a Beyaz Saray'a o zamanın ABD Başkanı Harry Truman'a götürülmek üzere şifreli bir mesaj verildi. Japonlar'ın teslim olduğunu, yani II. Dünya Savaşı'nın sonunu haber eden mesajı yerine ulaştırmak üzere yola çıkan Jones, yolda arkadaşı yasak U-dönüş yaptığı için polis tarafından durduruldu. Mesaj Beyaz Saray'a vardığında saat 16.00 idi.
Olay, Quincy Perkins'in yönetmenliğinde Pat Croce tarafından "The Messenger" adı ile 16 dakikalık kısa film olarak çekildi; 1 Nisan 2006'da Philadelphia Film Festivali'nde ilk defa gösterildi. Filmde Jones'un sabah kahvaltısı için durup mesajı geciktirdiği ve Jones'un öldüğü iddia edilmiştir. Filme ilgiyi artırmak için bu gerçekleri çarpıtan Perkins, Croce ve Jones'tan özür dilemek durumunda kaldı. Film birçok haber merkezi tarafında tarihi bir gerçek gibi yansıtıldı.
# Sıvı kristal ekran
Sıvı kristal ekran (), elektrikle kutuplanan sıvının ışığı tek fazlı geçirmesi ve önüne eklenen bir kutuplanma filtresi ile gözle görülebilmesi ilkesine dayanan bir görüntü teknolojisidir. Sıvı kristal ekranlar, düşük enerji tüketimleri ile eskiden kullanılan vakumlu floresan ekranların yerini almıştır.
Başlangıçta tek renkli ve çok düşük çözünürlüklü olan sıvı kristal ekranlar; hesap makineleri, saatler, cep telefonları vb. basit görüntüleme işlerinde kullanılmıştır. Nokta matrisli yüksek çözünürlüklü ve renkli sürümlerinin ortaya çıkması bu ürünlerin kullanımını yaygınlaştırmıştır.
Az yer kaplamaları, düşük enerji tüketimleri ve katot ışınlı tüplere kıyasla yok denecek kadar az radyasyon yayımları nedeni ile bilgisayar ekranları ve televizyon cihazlarında yoğun olarak kullanılmaktadır. Eskiden tazeleme hızları yavaş olan bu ekranlar hızlı görüntü değişiminde gölgelenme "(ghosting)" sorunu yaşamaktaydı. Teknolojinin ilerlemesi ile 1 milisaniye (ms) civarına kadar inen piksel hızı, bu sorunu ortadan kaldırmıştır. 


## Tam ekran görüntü tazeleme değerleri hakkında.
Kullanılan renk skalası (24-bit renk derinliği gibi) yüzünden veri gecikmesi gerçekleşir. İşte bu yüzden 1 ms'lik bir panel saniyede 1.000.000 kez tazeleme yapamaz.
Kesin olmamakla birlikte kabaca bilinmesi gereken değerler:
  - 5-6 ms 50~60 Hz (Hertz) arası,
  - 3-4 ms 75~80 Hz arası,
  - 2 ms 85~100 Hz arası tam ekran görüntü tazeleme aralığına sahip olabilmektedirler. 
  - 1 ms (teorik olarak) 200 Hz'e kadar ulaşabilir.
# Tanrı (eril)
"Bu maddede eril tanrı kavramını temsil eden, politeistik yani çok tanrıcı bir tanrı anlayışı incelenmiştir. Monoteistik yani tek tanrıcı tanrı anlayışı için Tanrı maddesine bakınız."
 bir ilahi varlık olarak tanrı, en azından cinsi anlamda, bir varlık olan 'tanrıça'nın karşıtı olarak tanımlanabilir. Tanrıça terimi sadece dişil ilahlara verilirken, tanrı terimi dişil veya eril veya cinsiyetsiz veya monoteistik Tanrı anlayışlarının hepsinde kullanılabilir. Yani belirli olarak eril tanrıları tanımlamaz.
Genellikle birden fazla tanrı veya tanrıçanın bulunduğu dinlerde, eril olan tanrılar neredeyse her zaman daha önemli rollere sahiptir. Örnek olarak Hinduizm'in Trimurti'si (ki burada üç tanrı da tek bir tanrının farklı yönlerinin temsilidir) verilebilir; Trimurti'deki üç tanrı yani tanrının üç yönü de çoğunlukla eril olarak (Brahma, Şiva ve Vişnu) betimlenmiştir.
Yunan ve Roma panteonları Zeus veya Jüpiter tarafından yönetilirdi ki bunlar eril tanrılardı. Cermen dininde de Votan benzeri bir role sahiptir.
Eril tanrılara iktidar kavramı üzerinde verilen bu hak ve özdeşleştirme bir başka kavramda daha verilmekteydi: savaş. Panteonların yöneticileri gibi savaş ilahları da genellikle (eril) tanrılardı. Bunun bazı ünlü örnekleri: Ares/Mars ve Toutatis. Wodan da hem tanrıların kralı hem de savaş tanrısı konumundaydı. Bu konuda belirgin bir istisna Yunan'daki Athena'dır, bir tanrıça olsa da savaş ve strateji ile özdeşleştirilmiştir.
# Babanzâde İsmail Hakkı
Babanzâde İsmail Hakkı (1876, Bağdat - 1913, İstanbul), Kürt asıllı Osmanlı siyasetçisi.
1908-1912 ve Nisan-Ağustos 1912 Osmanlı Meclis-i Mebûsanı'nda Bağdat mebusluğu yapmış bir Osmanlı siyasetçisidir. 1806 Babanzâdeler İsyanı'nı çıkaran Kürt asıllı bey hanedanı Babanzâde ailesine mensuptur.
1908'de Irak gezi izlenimlerini aktardığı ve Tanin Gazetesi'nde yayınlanan Irak Mektupları 2002 yılında yeniden yayınlanmış olup, Irak hakkında çok değerli bir bilgi kaynağıdır. Babanzâde İsmail Hakkı'nın Ali Reşad'la birlikte 1899 yılında kaleme aldıkları Dreyfus Meselesi adlı eser 2013 Yılında Fernaz Balcıoğlu ve Büşra Balcıoğlu tarafından latin harfleriyle Türkçeye kazandırılmış ve kitap olarak yayınlanmıştır. Babanzâde İsmail Hakkı'nın "Hukuk-ı Esasiye" adlı eseri de yine aynı yazarlar Fernaz Balcıoğlu ve Ayça Büşra Balcıoğlu tarafından bugünkü harflerle 2014 yılında neşredilmiştir.


## Konuyla ilgili yayınlar.
  - Beyrut'tan Kuveyt'e Irak mektupları (Babanzade İsmail Hakkı - Büke Yayınları, 2002)
  - Dreyfus Meselesi- ARS Yayınları, Ank.2013.
  - Hukuk-ı Esasiye- Erguvani Yayınları, Ank.2014
# Babanzâde Abdurrahman Paşa İsyanı
 - YÖNLENDİRME 
Babanzâde Abdurrahman Paşa İsyanı, bugünkü Irak'ta bulunan Süleymaniye şehrinin vâlisi olan ve Baban aşiretinden Babanzâde İbrahim Paşa'nın 1806'daki ölümünden sonra, Osmanlı Devleti'nin aynı aşiretten Babanzâde Halid Paşa'yı vâli tâyin etmesi üzerine, İbrahim Paşa'nın yeğeni Abdurrahman Paşa'nın hakkının yendiğini ileri sürerek Osmanlı yönetimine karşı isyan başlatması hadisesidir. Bölgedeki Kürt aşiretleride bu isyana destek olmuşlardır.
İsyan, Osmanlı Devleti'ni hayli uğraştırmış ve ayaklanma ancak 1808 yılında bastırılmıştır.
# Babanzâde Ahmed Paşa İsyanı
 - YÖNLENDİRME 
Babanzâde Ahmed Paşa İsyanı, 1812'de, Babanzâdelerin ilk isyanından 6 yıl sonra, Babanzâde Ahmed Paşa'nın amcası Babanzâde Abdurrahman Paşa'nın intikâmını almak için çıkardığı isyandır. Kısa zamanda bastırılmıştır.
# Yezîdî İsyanı
1830 Yezidi İsyanı, Hakkâri, Revanduz ve bugün Irak'ta bulunan Sincar Dağı bölgesinde, Yezidilerin yapılmak istenen bazı idari düzenlemeleri kabul etmemeleri üzerine çıkardıkları isyandır. 3 yıl kadar sürmüştür.
# Osman Kılıcı
Osman Kılıcı (diğer adı Taklide-Seif veya Kılıç Alayı), Osmanlı İmparatorluğu'nun sultanlarının tahta çıkma töreni sırasında kullanılan önemli bir devlet kılıcıydı. Kılıç Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu Osman Gazi'nin ismini almıştır. Uygulama ilk olarak Osman Gazi'nin kayın babası Şeyh Edebali'nin Osman Gazi'ye kılıç kuşandırmasıyla başladı. Bu kılıcın kuşanması, padişahın tahta çıkmasından 2 hafta içerisinde yapılmak zorundaydı. Bunun için İstanbul'da Haliç üzerindeki Eyüp'te mezar kompleksi yapıldı. Yeni padişah Topkapı Sarayı'ndan Saltanat Kayığı'na binerek Haliç'ten Eyüp'e gelirdi. Eyüp mezarlığı, Sahabe Ebu Eyyûb el-Ensarî'nin 7. yüzyıldaki İstanbul'un ilk Müslüman kuşatması sırasında şehid olması nedeniyle Fatih Sultan Mehmed tarafından yaptırılmıştır.
Bu tören çok sembolikti: Öncelikle yeni padişahın kılıç kuşanarak bir savaşçı olduğunu göstermesi açısından önemliydi. Konya'dan bir mevlevi derviş bu kılıcın takılma işleminde bulunurdu.
19. yüzyıl sonlarına kadar Müslüman olmayan temsilcilerin Eyüp Camii'ndeki töreni izlemesi yasaktı. Yabancı temsilciler ilk defa V. Mehmed Reşad'ın kılıç kuşanma törenini izledi. 10 Mayıs 1909 tarihinde düzenlenen törene, imparatorluk içindeki mevcut tüm dini toplulukların, özellikle Rum Patriği, Baş Haham ve Ermeni Kilisesi'nin temsilcileri katıldı. Gayrimüslimlerin töreni görmesi için izin verilmesi bu töreni New York Times'ın son derece detaylı bir şekilde yazmasını sağladı. V. Mehmed'in kardeşi ve halefi VI. Mehmed Vahdeddin, törenin filme çekilmesine izin vererek daha da ileri gitti. VI. Mehmed'in son Osmanlı padişahı olmasıyla kılıç kuşanma töreni son buldu.
# Erich Fromm
Erich Fromm (23 Mart 1900, Frankfurt - 18 Mart 1980), Yahudi kökenli Almanya doğumlu Amerikalı ünlü bir psikanalist, sosyolog ve filozoftur. Ruh bilimine Marksist-sosyalist ve insancıl yaklaşımın en önemli temsilcilerindendir. Frankfurt Okulu ve okulun genel yaklaşım biçimi olan eleştirel teori için yaptığı katkılar ile de tanınmaktadır.


## Hayatı.
Heidelberg ve Münih Üniversiteleri'nde toplum bilim ve psikanaliz eğitimleri gördü. 1922 yılında Heidelberg Üniversitesi'nde doktora öğrenimini tamamladı. Münih'te ruh hekimliği ve ruh bilim üzerine ek incelemeler yaptıktan sonra, Berlin Psikanaliz Enstitüsü'nde eğitim gördü ve 1931 yılında mezun oldu.
30'lu yılların başlarında Almanya'da Nazi hareketinin güçlenmesi nedeni ile İsviçre'nin Cenevre şehrine yerleşti. 1933 yılında Chicago Ruh Çözümleme Enstitüsü'nden aldığı davet üzerine Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. 1934 yılında, 1938'e kadar kadrosunda bir uzman olarak görev aldığı Frankfurt Toplumsal Araştırma Enstitüsü ile birlikte New York'a taşındı. Özel çalışmalarını sürdürdü ve Columbia Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı.
1946 yılında William Alonson White Ruh Hekimliği, Ruh Çözümleme ve Ruh Bilim Enstitüsü'nün kurucuları arasında yer aldı. Yale Üniversitesi, New York Üniversitesi Bennington Koleji, Michigan Eyalet Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı.
1949 yılında Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi'nden gelen bir profesörlük önerisini kabul etti ve tıp fakültesi lisansüstü bölümünde ruh çözümleme şubesini kurdu, 1965 yılında emekli olana kadar orada çalıştı.
Emeklilik yıllarını geçirdiği 1980 yılında İsviçre'de öldü.
Marksist ve sosyalist, insancıl dünya görüşünü benimseyen Fromm, Batı kapitalizmi ve SSCB komünizmini reddetmiştir.
Biyofili hipotezine olan katkıları, evrimsel psikoloji konusundaki araştırmalara temel sağlamıştır.
Erich Fromm'un çalışmaları birçok dile çevrilmiştir. Sigmund Freud etkisinde kalmıştır.


## Eserleri.
  - Özgürlükten Kaçış (1941)
  - Erdem ve Mutluluk/Ahlak Felsefesinin Psikolojisine İlişkin Bir Araştırma (1947)
  - Psikanaliz ve Din (1950)
  - Unutulmuş Dil (1951)
  - Sağlıklı Toplum (1955)
  - Sevme Sanatı (1956)
  - Sigmund Freud'un Kişiliği ve Etkileri (1959)
  - Bırakın İnsan Kazansın: Bir Sosyalist Manifesto ve Program 1960
  - Zen Budizm ve Ruh Çözümleme - D.T. Suzuki ve Richard de Martino ile birlikte (1960)
  - Marx'ın İnsan Anlayışı (1961)
  - Yeni Bir İnsan Yeni Bir Toplum (Yanılsama Zincirlerinin Ötesinde) Marx ve Freud'un Kıyaslanması (1962)
 - İsa Dogması: ve Din, Psikoloji, Kültür Yazıları (1963)
  - Sevginin ve Şiddetin Kaynağı (1964)
 - Sosyalist Hümanizm (1965)
  - Tanrılar Gibi Olacaksınız (1966)
  - Umut Devrimi (1968)
 - İnsan Doğası (1968)
  - Meksika Köyünde Toplumsal Karakter - Michael Maccoby ile birlikte (1970)
  - Ruh Çözümlemeciliğin Bunalımı: Freud'un Denemeleri, Marx ve Toplumsal Ruh Bilim (1970)
  - İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri (1973)
  - Sahip Olmak Mı, Olmak Mı? (1976)
 - Freud Düşüncesinin Büyüklüğü ve Sınırları (1979)
 - İtaatsizlik Üzerine (1981)
 - Hayatı Sevmek (1986)
 - Olma Sanatı (1993)
 - Dinleme Sanatı (1994)
 - İnsan Olmak Üzerine (1997)
# Mithat Şükrü Bleda
Mithat Şükrü Bleda (1874, Selanik - 19 Şubat 1956, İstanbul), II. Meşrutiyet döneminin önde gelen siyasetçilerindendir. İttihat ve Terakki'nin kurucuları arasında yer almış ve genel sekreterliğini yapmış, Osmanlı Meclis-i Mebûsanı'nın üç döneminde Serez, Drama ve Burdur mebusluğu yapmış, Malta sürgünleri arasında yer almıştır. 1935-1950 yılları arasında Sivas milletvekilliği yapmıştır.


## Hayatı.
1874 yılında Selanik'te doğmuş ve Mülkiye Mektebi'ni bitirdikten sonra İttihat ve Terakki Fırkası'nın kuruluşunda vazife almıştır. Bâb-ı Âli Baskını’na katılıp ateş açan isimlerden biri oldu. İttihat ve Terakki'nin uzun müddet "kâtib-i umumiliğini" (Genel Sekreterlik) yapan ve merkez-i umûmî azası olan Mithat Şükrü Bleda, 1950 seçimle­rine kadar sırasıyla Serez, Drama, Burdur ve Sivas mebusu olarak Meclis-i Mebûsân ve TBMM'ye girmiş ve 1950 yılında siyasi hayattan ayrılmıştır. 19 Şubat 1956'da İstanbul'da vefat etmiş, vasiyeti üzerine Hürriyet-i Ebediye şehitliğine gömülmüştür.
"Bir İmparatorluğun Çöküşü" başlığı altında kitaplaştırdığı ve önemli bir kaynak teşkil eden anıları oğlu Turgut Bleda tarafından günümüz Türkçesine uyarlanarak yayınlatılmıştır (Remzi Kitabevi, 1979).
# Nanbudo
Nanbudo Japon kaynaklı ve nispeten yeni bir uzakdoğu savaş sanatıdır. 1978 yılında, Japon savaş sanatları ustası Yoshinao Nanbu tarafından geliştirilmiştir. Nanbudo Aikido, Karate, Judo gibi diğer birçok Japon savaş sanatından izler taşımaktadır.


#### Nanbudo üç bölümden oluşur :.
  - "Budōhō" : dövüş teknikleri kata, randori, ju randori, kendini savunma vb.
  - "Kidohō" : Tüm seviyelerde ve enerjide fiziksel sağlığı geliştirme teknikleri (Ki Nanbu Taiso, Nanbu Ki Undo, Shizen No Ki Undo, Tenchi Undo, Nanbu Keiraku Taiso, Taikyoku).
  - "Noryoku kaihatsuhō" : Zihinsel güçlendirme için kullanılan teknikler (Nanbudo Mitsu No Chikara, Nanbudo Nanatsu No Chikara).
# Kasar, Çine
Kasar, Aydın ilinin Çine ilçesine bağlı bir mahalledir.
# Solon
Solon (Yunanca: Σόλων), MÖ 640-560'ta yaşadığı tahmin edilen, Atinalı devlet adamı ve şair. Yaptığı reformlarla Atina demokrasisinin temelini attığı kabul edilir. Orta halli bir aileden gelen Solon, önceleri ticaretle uğraştı. Bu sırada pek çok ülkeyi gezdi.
MÖ 612'de Attika'ya yerleşen Solon, Salamis'in zaptı ile neticelenen savaşa iştirak etti. Attika'da büyük karışıklıklara yol açan tarım krizi sebebiyle idarede görev aldı (594). Drakon'un acımasızlığıyla meşhur kanunlarını kaldırarak yerine kendi adıyla anılan ve Antik Yunan döneminin en eski anayasası olan Solon Anayasası'nı hazırladı.
Antik Yunan Uygarlığı'nın Yedi Bilgesinden biri olan Atinalı Solon, sadece kendi çağını değil, modern dönem felsefecilerini de etkilemiştir.


## Reformları.
Çiftçi borçlarının ve şahsi hürriyetin ipotek için kısıtlanmasını kaldırdı. Yaptığı diğer reformlarla ticaret ve sanayinin gelişmesini kolaylaştırdı. Ağırlık ve diğer ölçüleri standartlaştırdı. Zeytinyağından başka zirai ürünlerin ihraç edilmesini önledi. Asillerin etkisini azaltmak için vatandaşlığı dört sınıf olarak belirledi. Ayrıca bu sınıflara girmeyi doğuşa değil, maddi varlığa bağladı. Ölülerin arkasından her yerde, dirilerin hakkında ise tapınak, mahkeme, agora ve şenliklerde kötü konuşulmasını yasakladı. Borçlunun, borçlu olduğu kişiye ödeme yapmadığı zaman onun kölesi olduğunu öngören yasayı kaldırdı.
Varolduğu sürece adaleti sağlamayı görev edindi. Haksızlığa uğramayanlar da, uğrayanlar kadar öfke duydukları zaman, haksızlığın ortadan kalkacağını söyledi.
Solon'un reformları; Atinalıların fakirliğini ve memnuniyetsizliğini ortadan kaldırmadıysa da onları hafifletti. Yaptığı siyasi ve ekonomik değişiklikler, daha sonraki reformların kolaylıkla tatbik edilmesini sağladı.


## Şiirleri.
Solon antik şairlerin en eskisidir. Siyasi hayatının birebir yansıması şiirlerinde bulunabilir. Hem fakirlere "kimin döneminde gördünüz bu kadar rahatı" diye sitemde bulunur hem de kendisine vergilerden dolayı kızan zenginlere serzenişte bulunur.
"“Kanunlar örümcek ağlarına benzer: Güçsüz ve hafif şeyler ona yakalanır; daha ağır olanlar ise onu parçalayıp geçer.”" sözü meşhurdur.
# Oromë
 - YÖNLENDİRME 
Oromë, J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde bir karakter ve tanrısal Valar'dan biridir. Oromë sekiz Aratar'dan sayılır ve Ormanların Efendisidir. Valar'ın avcısı ve Yüce Süvari olarak bilinir. Vána'nın eşi ve Nessa'nın kardeşidir.
Oromë, atı Nahar üstünde ve elinde yüce borusu Valaróma ile canavarları ve kötü yaratıkları avlar. Atları, tazıları ve ağaçlar ile ormanları sever. Valinor'da, Yavanna'nın Ormanlarında halkına ve hayvanlarına Morgoth'un kötü yaratıklarını avlamayı öğretmişti. Morgoth'un tüm yaratıklarını avlar ve borusunu öttürdüğü zaman, o sesi duyan herkes ormanın tüm uğursuz şeylerden temizlendiğini anlardı. Sık sık gülen Tulkas'ın aksine Oromë, korkunç öfkesiyle bilinir.
İlk doğan elfleri Cuivienen'de yıldızların altında ilk gören odur ve onlara "Yıldızların Halkı" anlamında Eldar ismini vermiştir.


## Kurgusal tarihi.
Ağaçlar Çağı'nda Valar'ın çoğu Orta Dünya'dan çekilmiş ve Aman Diyarı'na saklanmışken, Oromë, Valinor'a en son gelen Vala'ydı ve ondan sonra bile sık sık Orta Dünya ormanlarında avlanmaya giderdi. Yavanna'nın Uykusu süresince Orta Dünya'yı ziyaret eder, canavarları ve uğursuz yaratıkları avlardı ve gölgeler, o gidinceye kadar geçici olarak dağılırdı.
Bundan dolayı, Elfler, Cuiviénen'de uyandıklarında, onları ilk bulan Oromë olmuştu ve onlara 'Yıldızların halkı' anlamına gelen 'Eldar' ismini veren de oydu. Elflerin güvenliğini sağlamak için Cuiviénen'den Beleriand'a kadar yolculuklarında onlara eşlik etmişti. Oromë, güçlü bir avcı olması dolayısıyla Morgoth'a karşı mücadelede etkin bir rol oynamış, öyle ki Morgoth, Oromë'nin öfkesinden korkar olmuştu. Bu yüzden Morgoth, Oromë ve Elflerin yolculuğunu önlemek için Dumanlı Dağlar'ı bile yükseltmişti.


## Etimoloji.
Oromë isminin, onun Valar dilindeki adı "Arōmēz"'den türetildiği düşünülür. Bu isim "boru üfleyen" ya da "boru sesi" anlamlarına gelir. Araw"," Oromë adının Sindarin dilindeki formudur. Tauron, Sindar halkının Oromë'ye verdiği bir unvandır. Bu isim, Valaquenta'da "Ormanların Efendisi" şeklinde çevrilmiştir. Béma"," Rohirrim'in ataları olan Kuzeyli İnsanların Oromë'ye verdiği isimdir. Valar'ın büyük avcısı olarak Oromë ve atı Nahar, Rohan'ın atsever insanları tarafından bilinirdi. Öyle ki Rohirrim yılkı atlarının soyunun Béma'nın Batı'dan getirdiği atların soyuna dayandığını söylerler.