# Arctica islandica
Okyanus istiridyesi (Arctictica islandica), Arcticidae familyasından yenilebilir bir istiridye türü olan çift kabuklu deniz yumuşakçasıdır. Veneroida takımın yaşayan tek üyesidir. Bu tür, Kuzey Atlantik Okyanusu'na özgüdür ve ticari olarak gıda kaynağı olarak avlanır. Bu tür ayrıca İzlanda siprini, maun istiridyesi ve siyah istiridye gibi çeşitli yaygın adlarla da bilinir. 
Tipik "A. islandica," "sert istiridye"'ye benzer; ancak okyanus istiridyre'sinin kabuğu daha yuvarlaktır, periostrakum genellikle siyahtır ve kabuğun iç kısmında pallial çizgide girinti veya sinüs yoktur. Gelgitler arasında yaşayan ve kazarak toplanabilen sert istiridyenin aksine, bu tür gelgit altı yaşar (adı istiridye olsa da taksonomik açıdan deniz tarağıdır) ve yalnızca tarama yoluyla toplanabilir. 50 mm veya iki inç kabuk yüksekliğini aşan boyutlara ulaşırlar.
Tek bir örneğin 507 yıl yaşadığı bildirilmiştir; bu da onu yaşı doğru olarak bilinen en uzun ömürlü kolonal olmayan metazoan yapmaktadır. İstiridye, doğduğunda hüküm süren Çin'in Ming hanedanı'ndan dolayı "Ming" adını aldı. Ne yazık ki, Ming araştırma sürecinde bilim insanları yaşını ve uzun ömürlülüğünü incelemek için kabuğunu açtığında öldü.


## Yaşam döngüsü ve uzun ömür.
"A. islandica" diğer istiridye türlerine göre daha yavaş bir büyüme hızı gösterir, doğum ortalama 4 gün sürer (embriyodan larva aşamasına). Ayrıca, "A. islandica'nın" olgunluğa ulaşması ortalama 5,8 yıl sürer; bu noktada somatik maliyetler düşmeye başlar. Dinamik Enerji Modelleri (DEM), "A. islandica'nın" aşırı uzun ömürlülüğünün daha düşük somatik bakım maliyetlerinden ve düşük yaşlanma ivmesinden kaynaklandığını öngörür. Soğuk bölgelerdeki popülasyonlardaki bireyler için büyüme hızı muhtemelen daha da yavaşlar çünkü büyüme yalnızca yaz aylarında gerçekleşir. Bu yavaş yaşam tarzı, örneğin Ming istiridyesi için bildirilen yaşın 507 yıl olmasıyla olağanüstü bir uzun ömre yol açar. Doğrulanmış bir yaşam süresine sahip en uzun ömürlü, kolonileşmemiş metazoan türüdür. 2006 yılındaki bir keşif gezisi tarafından canlı olarak toplanmasaydı ne kadar yaşayabileceği bilinmemektedir.
Bu özellik, hayvanların sert dokularındaki periyodik fiziksel ve kimyasal özelliklerin incelenmesi olan sklerokronoloji biliminde yararlı olduğu kanıtlanmış olup, özellikle paleoklimatların modellenmesinde değerlidir. 1868'de İzlanda yakınlarından canlı olarak toplanan bir örnek 374 yaşındaydı. Büyüme hızı ve oksijen izotopu verilerinin incelenmesi, 1550-1620 civarında Küçük Buzul Çağı'nın zirvesinde oldukça değişken bir büyümeye ve 1765-1780 civarında sonuna doğru ılıman bir iklime sahip olduğunu ve 1815'te Tambora Dağı'nın volkanik patlamasını kaydettiğini göstermiştir. 
Bir çalışma, 4-192 yaşlarındaki hayvanlarda antioksidan enzimlerin büyüme ve cinsel olgunluk aşamalarını da içeren ilk 25 yılda hızla azaldığını, ancak sonrasında 150 yıldan fazla sabit kaldığını buldu. Daha detaylı çalışmalara ihtiyaç duyulsa da, bu türün ölçülemez yaşlanma vakası olduğu anlaşılıyor. Menzilinin nispeten derin, soğuk kısımlarındaki olağanüstü uzun ömürlü popülasyonların aksine, tuzluluk ve sıcaklıkta daha fazla mevsimsel değişiklik yaşayan daha güneydeki popülasyonlar genellikle çok daha kısa ömürlüdür. Örneğin, Kiel Körfezi'ndeki "A. islandica" tipik olarak yalnızca yaklaşık 30 yıllık bir yaşa ulaşırken, Alman Körfezi'ndekiler yaklaşık 150 yıllık bir yaşa ulaşır. 


## Beslenme ekolojisi.
Diğer istiridye türleri gibi, "A. islandica" da filtre ederek beslenir. Beslenme aktivitesi, yiyecek bulunabilirliğinin bir göstergesi olarak kullanılabilen ışık seviyeleriyle düzenleniyor gibi görünmektedir. Bu, dağılımın kuzey ucunda beslenmenin yılın sekiz ayında yoğunlaştığı, yılın geri kalanında ise istiridyelerin ayda yalnızca birkaç gün beslendiği anlamına gelir.