# Bireyselleşme
Bireysellik İlkesi veya , bir şeyin diğer şeylerden farklı olarak tanımlanma şekli olarak açıklanır.
Kavram birçok alanda ve Leibniz, Carl Jung, Gunther Anders, Gilbert Simondon, Bernard Stiegler, Friedrich Nietzsche, Arthur Schopenhauer, David Bohm, Henri Bergson, Gilles Deleuze, ve Manuel DeLanda'nın eserlerinde karşımıza çıkmaktadır.


## Kullanımı.
"Bireyselleşme" kelimesi farklı alanlarda farklı anlam ve çağrışımlarda karşımıza çıkmaktadır.


### Felsefede.
Felsefi olarak "bireyselleşme", bir şeyin nasıl "başka bir şey olmayan" bireysel bir şey olarak tanımlandığına dair genel fikri ifade eder. Bu, bireysel bir kişinin dünya üzerindeki diğer unsurlardan nasıl farklı kabul edildiğini ve bir kişinin diğer insanlardan nasıl farklı bir kişi olduğunu da içerir. On yedinci yüzyıla gelindiğinde, filozoflar bireyselleşme sorununu ya da herhangi bir zamanda bireyselliği neyin doğurduğu sorununu, kimlik sorununu ya da zamanın farklı noktalarında aynılığını neyin oluşturduğunu sorularıyla Bireysellik İlkesini ilişkilendirmeye başladılar.


### Jung psikolojisinde.
Analitik psikolojide bireyselleşme, bireysel benliğin farklılaşmamış bir bilinçdışından geliştiği süreçtir. Kişiliğin doğuştan gelen unsurlarının, olgunlaşmamış ruhun bileşenlerinin ve kişinin yaşam deneyimlerinin toplamıyla birlikte zamanla iyi işleyen bir bütün halinde tüm bunlar bütünleşir. Diğer psikanaliz teorisyenleri bunu, bireyin gruba bağlılığı ve narsisistik kendi kendine yönelmeyi aştığı aşama olarak tanımlar.


### Habercilikte.
Habercilikte, bir gazetenin, derginin, yayın programının veya web sitesinin içeriğinin her kullanıcının benzersiz ilgi alanlarına uygun olacak şekilde kitlesel olarak kişiselleştirilmesine izin veren yeni baskı ve çevrimiçi teknolojileri belirtmek için "bireyselleşme" terimini kullanmaya başladı. Bu terim aynı zamanda özelleştirme olarak da ifade edilmektedir. Bu, tüm okuyucular, izleyiciler, dinleyiciler veya çevrimiçi kullanıcılar için aynı içeriği üreten geleneksel kitle iletişim uygulamasından oldukça farklıdır.


### Gizlilik ve Veri Koruma Hukukunda.
Yaklaşık 2016'dan itibaren, kişisel verilerin toplanması ve işlenmesine ilişkin hükûmet düzenlemelerinin artmasıyla, özellikle de Avrupa Birliği Hukukunda GVKT'yle aynı zamana denk gelen bireyselleştirme, bir kişinin kalabalıktan 'seçilmesini' tanımlamak için kullanıldı. Mahremiyete ve özerkliğe yönelik bir tehdit ve onur kırıcı olarak görüldü. Veri koruma ve gizlilik yasalarının çoğu, veri sahiplerinin ne zaman yasal korumaya ihtiyaç duyacağına ilişkin eşik kriteri olarak bir bireyin kimliğinin belirlenebilirliğini esas alır. Ancak mahremiyet savunucuları, mahremiyet zararlarının aynı zamanda bir kişiyi belirsizliği ortadan kaldırma veya 'seçme' becerisinden de kaynaklanabileceğini savunuyor. Bunu yapmak, kişinin bireysel düzeyde izlenmesine, profilinin çıkarılmasına, hedeflenmesine, iletişim kurulmasına medeni ve hukuki 'kimliği' bilinmese bile kendisini etkileyen bir karara veya eyleme tabi tutulmasına olanak tanır.


### Fizikte.
İki kuantum dolaşık parçacık birbirinden bağımsız olarak anlaşılamaz. Kuantum süperpozisyonundaki iki veya daha fazla durum, örneğin Schrödinger'in kedisinin aynı anda ölü ve canlı olması gibi, matematiksel olarak kedinin %50 olasılıkla bireysel canlı durumda olduğunu varsaymakla aynı durum olmamaktadır. Heisenberg'in belirsizlik ilkesi, konum ve momentum gibi tamamlayıcı değişkenlerin her ikisinin de kesin olarak bilinemeyeceğini, bir bakıma bunların bireysel değişkenler olmadığını söylüyor. "Bireyselliğin doğal bir kriteri" olarak ileri sürülmüştür.


## Arthur Schopenhauer.
Schopenhauer'e göre "principium individuationis", çokluğun temeli olan zaman ve mekandan oluşur. Ona göre, yalnızca konumun değişmesi iki sistemi farklı kılmak için yeterlidir; iki durumun her biri, diğerinin durumundan bağımsız olarak kendi gerçek fiziksel durumuna sahip olmaktadır.
Bu görüş Albert Einstein'ı etkiledi. Schrödinger, Schopenhaur'cu etiketi, "Fiziksel Principium individuationis Üzerine Düşünceler Koleksiyonu" adlı dosyalarındaki bir klasörüne koydu.


## Carl Jung.
Jung psikolojisine göre bireyselleşme (German </link> ) bir psikolojik bütünleşme sürecidir. "Genel olarak, bireysel varlıkların (diğer insanlardan) oluşturulduğu ve farklılaştığı süreçtir; özel olarak, psikolojik bireyin genel, kolektif psikolojiden farklı bir varlık olarak gelişmesidir."


## Gilbert Simondon.
"L'individuation psychique et collektive"'de Gilbert Simondon, bireysel öznenin bir nedenden ziyade bireyselleşmenin bir sonucu olarak kabul edildiği bir bireysel ve kolektif bireyleşme teorisi geliştirdi. Böylece bireysel atomun yerini hiç bitmeyen bir ontolojik bireyleşme süreci alır.
Simondon ayrıca bireyselleşmeyi mümkün kılan "birey öncesi alanlar"ı da tasarladı. Bireyselleşme her zaman tamamlanmamış bir süreçtir. Her zaman bir "birey öncesi" kalıntısı bırakır ve bu da gelecekteki bireyselleşmeleri mümkün kılar. Dahası, bireyselleşme her zaman hem bireysel bir özne hem de eşzamanlı olarak bireyselleşen kolektif bir özne yaratır. Maurice Merleau-Ponty gibi Simondon da varlığın bireyselleşmesinin, bilginin bir ilişkiyle paralel ve karşılıklı bireyselleşmesi dışında kavranamayacağına inanıyordu.


## Bernard Stiegler.
Bernard Stiegler'in felsefesi Gilbert Simondon'un bireyselleşme konusundaki çalışmalarından ve ayrıca Friedrich Nietzsche ve Sigmund Freud'un benzer fikirlerinden yararlanır ve bunları değiştirir.