# Salih bin Mirdas
Ebu Ali Salih bin Mirdas Arapça lakabı Esedü'd-devle (Devlet Aslanı) olan, Mirdasoğlulları'nın kurucusu ve 1025'ten öldüğü Mayıs 1029'a kadar Halep emiri. Gücünün zirvesindeyken emirliğinin toprakları arasında Cizre'nin batısı (Mezopotamya'nın üstü), kuzey Suriye ve bazı merkezi Suriye şehirleri vardı. Arada kesilmeler olsa da Salih'in soyundan gelenler elli yıl boyunca Halep'i yönetti.
Salih, 1008 yılında Fırat nehri üstündeki el-Rahba kalesini ele geçirerek kariyerine başladı. 1012'de Halep emiri Mansur bin Lü'lü' tarafından tutsak edildi ve işkence gördü. İki yıl sonra kaçarak Mansur'u savaşta esir aldı ve Halep'in gelirlerinin yarısı da dahil olmak üzere sayısız taviz karşılığında serbest bıraktı. Bu durum Salih'i parçası olduğu Beni Kilab kabilesinin lider emiri konumunu pekiştirdi. Kabile reislerinin çoğu Mansur'un zindanlarında ölmüştü. Salih, Bedevi savaşçılarıyla birlikte 1022 yılına kadar Fırat boyunca Menbic ve Rakka da dahil olmak üzere bir dizi kaleyi ele geçirdi. Daha sonra Beni Kelb ve Beni Tay kabileleriyle ittifak kurdu ve bu kabilelerin Mısırlı Fatımilere karşı mücadelesini destekledi. Tarihçi Thierry'ye göre bu aşiret isyanı sırasında Salih, 1025'te Fatımi'nin kontrolündeki Halep'i fethetmeden önce Suriye'nin merkezi Humus, Baalbek ve Sayda kentlerini ilhak etti ve "[Beni Kilab] atalarının bir yüzyıl boyunca takip ettiği planı başarıya ulaştırdı."
Salih, Halep merkezli toprakları üzerinde iyi organize olmuş bir yönetim kurdu. Askeri açıdan Beni Kilab'dan destek alırken mali idareyi yerel Hristiyan vezirine, polislik görevini Salim ibn Mustafad yönetimindeki "ahdath'a" (şehir milisleri) ve yargı meselelerini bir Şii Müslüman "kadı'ya" emanet etti. Hükümdarlığı, resmen bağlı olduğu Fatımiler tarafından resmen hoş görüldü. Beni Tay ile olan ittifakı, sonunda onu Fatimi general Anuş Tegin ed-Derezi ile karşı karşıya getirdi. Salih, Taberiye Gölü yakınlarındaki savaşta öldü. Salih'in yerine oğulları Nasr ve Muizzüddevle Simâl geçti.


## Gençliği ve kariyeri.
### Ailesi ve kabilesi.
Salih bin Mirdas'ın hangi yıl doğduğu bilinmemektedir.#YÖNLENDİRME Salih'in annesi ve babası Beni Kilab kabilesinin asil Bedevi (göçebe Arap) ailelerine mensuptu.#YÖNLENDİRME Babası, Abd Allah bin Ebu Bekir'in Rabi'a bin Ka'b soyundan, Kilab'ın soylu bir klanından Mirdas bin İdris'ti.#YÖNLENDİRME Mirdas bin İdris hakkında başka hiçbir şey bilinmiyor.#YÖNLENDİRME Salih'in annesi Rabab al-Zawqaliyya, Halep çevresinde yaşayan Zawqal'ın ilk Kilabi klanına mensuptu.#YÖNLENDİRME Salih'in kaynaklarda geçen en az üç erkek kardeşi, içlerinden birinin adı Kamil ve en az dört oğlu vardır; Nasr (ö. 1038), Simâl (ö. 1062), Atiyya (ö. 1071/72) ve adı bilinmeyen en küçüğü (ö. 1029).#YÖNLENDİRME Salih'in ailesi Halep'in güneybatısındaki Kinnesrin (antik Kalkis) kasabasında yaşıyor ve burayı kontrol ediyordu.#YÖNLENDİRME 10. ve 11. yüzyıllardaki çoğu Halepli Müslüman gibi Kilab Onikici Şii İslam'ı benimsemişti.#YÖNLENDİRME Kabile üyelerinin ne kadar dindar olduğu bilinmese de Salih'in "kunya'sı" (künye), "Ebu 'Alī" (Ali'nin babası), Şii geleneğinde merkezi bir figür olan Ali bin Ebi Talib şerefine verilmiştir.#YÖNLENDİRME 
Kilab, Beni Emiri'nin önemli bir alt kabilesiydi ve ilk olarak 7. yüzyıldaki Müslüman fetihleri sırasında Orta Arabistan'dan Suriye'ye göç etti.#YÖNLENDİRME Kısa süre sonra Kaysi aşiret hiziplerinin bir boyu haline geldiler ve kalelerini Cizre'de (Yukarı Mezopotamya) ve o zamandan beri "diyarları" (kabile toprakları) haline gelen Halep çevresindeki bozkırlarda kurdular.#YÖNLENDİRME Askeri güçleri ve yaşadıkları topraklarda düzeni sağlama ve yönetme konusundaki tutarlı hırsları sayesinde Kilab, sonraki yüzyıllar boyunca Kuzey Suriye'de sağlam bir güç olarak varlığını sürdürdü.#YÖNLENDİRME 932–933'te, başka bir Kilabi aşiret dalgası, işgalci Karma ordusunun askerleri olarak Halep çevresine taşındı; tarihçi Süheyl Zakkar'a göre, yeni gelenler "Mirdas hanedanının yükselişine ve kuruluşuna giden yolu açtılar."#YÖNLENDİRME O zamana kadar Kilab, Suriye'nin kuzeyindeki baskın aşiret gücü olarak kendini kanıtlamış ve 945 ile 1002 yılları arasında Halep'in Hamdani yöneticilerinin dahil olduğu tüm ayaklanmalarda ve iç çatışmalarda önemli bir rol oynamıştı.#YÖNLENDİRME 


### El-Rahba Emiri.
Salih'den ilk olarak 1008 yılında Fırat kalesi el-Rahba üzerindeki güç mücadelesi ile ilgili yazılmış kayıtlarda bahsedilir.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Kasaba, Suriye ile Irak arasındaki kavşak noktasında stratejik bir konuma sahipti ve yerel ve bölgesel güçler arasında hakimiyet tartışması vardı.#YÖNLENDİRME 1008'de el-Rahba'nın yerlisi olan Bin Mihkan, Fatımi valisini kovdu ve hakimiyet kurmak için Salih'ten askeri destek istedi.#YÖNLENDİRME Salih, kabilesinin çöl kampında yaşamaya devam etti. Bin Mihkan'ı koruması karşılığında ne aldığı bilinmiyor.#YÖNLENDİRME Kısa süre sonra Salih ile Bin Mihkan arasında bir anlaşmazlık çıktı ve bunun sonucunda Salih al-Rahba'yı kuşatma altına aldı.#YÖNLENDİRME 
Salih, Bin Mihkan'ın kızı ile evlenince ve Bin Mihkan al-Rahba ile birlikte yönettiği Ane şehrine taşınınca düşmanlıklar sona erdi.#YÖNLENDİRME Ane sakinleri Bin Mihkan'a karşı isyan ettiğinde Salih kayınpederinin yönetimini savunmak için olaylara müdahale etti.#YÖNLENDİRME Bu gelişmelerin ortasında Bin Mihkan suikasta kurban gitti; çağdaş tarihçiler Salih'in ölüm emrini verdiğini varsayar.#YÖNLENDİRME Salih al-Rahba'yı ele geçirdi ve Fatımi halifesi Hakim'e bağlılığını ilan etti.#YÖNLENDİRME Zakkar'a göre bu, "Salih'in kariyerinin ilk adımı ve muhtemelen hırsının geliştiği ilk adım" oldu.#YÖNLENDİRME El-Rahbe'yi ele geçirmesi büyük olasılıkla Kilab arasındaki prestijini artırdı.#YÖNLENDİRME 


### Beni Kilab'ın büyük emiri.
1009 ile 1012 yılları arasında Kilab, Halep emirliğin hükümdarı Mansur bin Lü'lü' ile eski hükümdarları Hamdaniler ve onların bölgesel destekçileri arasında Halep'i kontrol etme mücadelesine dahil oldu.#YÖNLENDİRME Kilab iki kez Hamdaniler'e ve müttefiklerine ihanet etti ve karşılığında Mansur'dan sürülerini ve savaş atlarını yetiştirmek için çok sayıda otlak alanı talep etti.#YÖNLENDİRME Buna karşılık Kilab'ı kendi yönetimine bir engel olarak gören Mansur#YÖNLENDİRME kabile üyelerini bir tuzağa çekerek onları ortadan kaldırmaya çalıştı.#YÖNLENDİRME Bu amaçla 27 Mayıs 1012'de kabileyi bir şölene davet etti. Kabile üyeleri Mansur'un sarayına girdikten sonra kapılar üstlerine kilitlendi ve Mansur ve "gulam" (köle askerler) saldırısına uğradılar.#YÖNLENDİRME Birçok kişi öldürüldü ve aralarında Salih'in de bulunduğu geri kalanı Halep Kalesi'ne hapsedildi.#YÖNLENDİRME Daha sonra, Kilab emiri Mukallid bin Za'ida, Mansur'a karşı koz kazanmak için Kafartab kasabasını kuşattı.#YÖNLENDİRME Bunun sonucunda Mansur, Mukallid ile gelecekteki barış müzakerelerine hazırlık olarak Kilab mahkûmlarını daha iyi koşullara sahip yerlere taşıdı.#YÖNLENDİRME Mukallid'in ölümünü ve başarısız kuşatmasını duyduktan sonra Mansur, tutukluları kalenin zindanlarına geri yolladı. İçlerinden bazıları, bazı reisler de dahil olmak üzere, idam edildi veya işkence ve kötü koşullardan dolayı öldü.#YÖNLENDİRME Salih işkence görenler arasındaydı ve aynı zamanda eşini#YÖNLENDİRME ve güzelliği ile tanınan kuzeni Tarud'u boşamak zorunda kaldı.#YÖNLENDİRME Böylece Mansur onunla evelenebilecekti.#YÖNLENDİRME Zakkar, bu evlilikle "enerjik ve cesur" bir emir olan Salih'i küçük düşürmek mi, yoksa Kilab'ın diğer unsurlarıyla evlilik bağları kurulması mı amaçlandığının bilinmediğini yazıyor.#YÖNLENDİRME Mansur sürekli Salih'i idam etme tehdidinde bulunuyordu. Salih bu tehditlerden haberdar olunca kaleden kaçtı.#YÖNLENDİRME Orta Çağ tarihçilerinin raporlarına göre Salih, zincirlerinden birini kesip hücre duvarında delik açmayı başardı.#YÖNLENDİRME Ardından, 3 Temmuz 1014 gecesi bacağına zincir takılıyken kalenin duvarından atladı ve gece bitene kadar bir kanalizasyon borusunda saklanıp Mare Dabık'ta konuşlanmış kabile üyeleri ile buluştu.#YÖNLENDİRME Zakkar, bu hikâyenin doğruluğunu sorgular ve Salih'in rüşvetle ya da bir gardiyanla dostane bir anlaşma yoluyla kaçmış olma ihtimalinin daha yüksek olduğunu iddia eder.#YÖNLENDİRME 
Salih'in kaçışı Kilab kabilesinin moralini yükseltti ve kabile Salih'e biat etmek için toplandı.#YÖNLENDİRME Sonraki günlerde Salih komutasındaki Kilab güçleri Halep'i kuşattı, ancak Mansur'un güçleri kamplarını yağmalayıp elli kabile üyesini yakalamayı başardı.#YÖNLENDİRME Zaferi ile güç toplayan Mansur, Halep'teki "gulam" ordusunu ve yerel kabadayılar, Hristiyanlar ve Yahudilerle birlikte topladı ve Halep'in dış mahallelerinde Salih'in güçleriyle karşılaştı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Kilab rakiplerini bozguna uğrattı, yaklaşık 2.000 Halepliyi öldürdü ve Mansur'u tutsak aldı.#YÖNLENDİRME Salih ve Mansur'un temsilcileri arasındaki görüşmeler sonucunda Salih'in kardeşlerinin serbest bırakılması, 50.000 altın dinar fidye ve Halep Emirliği'nin gelirlerinin yarısının Kilab'a verilmesi karşılığında Mansur'un serbest bırakılacağı bir anlaşmaya varıldı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Salih, Tarud ile yeniden evlenebildi ve ayrıca Mansur'un kızıyla evlenme hakkı verildi.#YÖNLENDİRME Dahası Mansur, Salih'i Kilab'ın yüce emiri olarak tanıdı ve ona resmen kabileleri üzerinde yetki ve kontrol bahşetti.#YÖNLENDİRME 


## Mirdas emirliğinin kurulması.
### Mezopotamya fetihleri ve Halep için mücadele.
Yeni elde ettiği gücü kullanan Salih Fırat Nehri üstündeki sırasıyla Halep'in doğusu ve güney doğusunda bulunan Menbic ve Balis şehirlerini ele geçirdi.#YÖNLENDİRME Bu fetihler ve al-Rahba'nın kontrolü ile Salih kuracağı Mirdas emirliğinin Yukarı Mezopotamya kısmını ele geçirmiş oldu.#YÖNLENDİRME Çeşitli yolların kesiştiği bu bölge tarımsal, ticari ve stratejik açıdan değerliydi ve Salih'in Bizans İmparatorluğu, Fatimiler ve Irak'ın yöneticileri ile temas kurmasını sağladı.#YÖNLENDİRME Bu sırada Salih ve Mansur arasındaki anlaşma Mansur'un kızını vermemesi ve Halep'in gelirlerinden Kilab'a pay vermemesi gibi denelerden dolayı bozuldu.#YÖNLENDİRME Buna karşılık olarak Salih Halep'i kuşatırken#YÖNLENDİRME Kilab ve Bedevi müttefikleri şehrin çevresini yağmaladı.#YÖNLENDİRME Mansur, Bizans'ın olaylara müdahale etmesini istedi ve Bizans imparatoru II. Basileios'u (.976- 1025) eğer müdahale etmezse Bedevi isyanının Bizans topraklarına sıçrayabileceği konusunda uyardı.#YÖNLENDİRME Buna karşılık Basileios 1.000 Ermeni askerinden oluşan bir destek gücü yolladı ama Salih, Mansur'un ihaneti hakkında Basileios'a bilgi yollayıp Bizans'a karşı olmadığını bildirince bu gücü geri çekti.#YÖNLENDİRME Basileios, Kilab ve Numeyri topraklarına komşu topraklarının Bedeviler tarafından yağmalanmasını önlemek için de Salih'in yaptıklarına göz yummuş olabilir.#YÖNLENDİRME Bizans güçlerinin çekilmesi Mansur'un konumunu zayıflatıp Salih'inkini güçlendirdi. Salih oğullarından birini Konstantinopolis'e Basileios'a bağlılık yemini etmeye yolladı.#YÖNLENDİRME 
Ocak 1016'da Mansur, kale komutanı Fatih al-Qal'i isyan edip Salih'in emirliğini ve Halife el-Hakim'in Halep üzerindeki hükümdarlığını kabul edince Halep'ten kaçtı #YÖNLENDİRME Halepli kroniklere göre isyan, Halep'in gelirlerinden payını geri alan ve Mansur'un annesi, eşleri ve kızlarının velayetini alan Salih tarafından koordine edildi; Salih, kadınları hemen ailelerinin yanına gönderdi ancak önceki anlaşmaya göre Mansur'un kızlarından birini evlenmek üzere tutmuştur.#YÖNLENDİRME Mansur'un devrilmesi ve ardından Suriye'nin kuzeyindeki karışıklık, Basileios'u Suriye ve Mısır ile tüm seyahat ve ticareti durdurmaya yöneltti ancak Salih onu Halep ve Kilab'ı bu yaptırımlardan muaf tutmaya ikna etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Fatih, Halep üzerindeki hakimiyetini güvence altına almak için Epemiye'den Ali el-Dayf liderliğindeki Fatımi askerlerini davet etti.#YÖNLENDİRME El-Hakim Salih'e "asad el-Devle" (devletin aslan) "lakabını" verdi ve el-Dayf ile işbirliği yapmasını istedi.#YÖNLENDİRME Salih, Halep'teki Fatımi varlığına karşı çıktı ve Fatih'e kalenin kontrolünün Fatih, şehrin kontrolünün Kilab'da olacağı bir düzen sundu.#YÖNLENDİRME Fatih olumlu yanıt verdi ancak Halep sakinleri, Fatımi yönetiminin kurulmasını talep ederek söylentilere dayanan anlaşmayı protesto etti; el-Hakim'in vergi muafiyetlerinden yararlandılar ve Bedevi yönetimine karşı çıktılar.#YÖNLENDİRME Fatih, Halep'e takviye kuvvetleri gönderen el-Hakim tarafından Sur'a taşınmak zorunda bırakıldı.#YÖNLENDİRME Böylece Salih'in şehri ele geçirmesi engellendi.#YÖNLENDİRME Yine de, Mansur'un kaçışı ve Fatımi yönetiminin istikrarsızlığı, Salih'in Yukarı Mezopotamya emirliğinin güçlendirmesini sağladı.#YÖNLENDİRME Kendi yönetimini ve kabile meclisini kurdu. 1019 gibi erken bir tarihte, Arap şair İbn Ebî Hasina tarafından ziyaret edildi ve bu şair Midrasoğulları'nın tanınmış methiyecisi oldu.#YÖNLENDİRME 
Bu arada 1017'de el-Hakim, Ermeni "gulam" Aziz el-Devle'yi Halep valisi olarak atadı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Aziz, Salih ile dostane ilişkiler kurdu ve bağlarını güçlendirmek için Salih'in annesini Halep'te bakımını üstlendi.#YÖNLENDİRME Aziz'in beş yıllık hükümdarlığı döneminde Salih'in faaliyetlerinden söz edilmiyor; Zakkar'a göre bu, Salih'in bu dönem boyunca "tatmin olduğunu ve memnun kaldığını" gösteriyordu.#YÖNLENDİRME Salih, Fatımilere meydan okuyacak kadar güçlü olmasa da, Aziz Kilab'a Halep'i çevreleyen düzlüklerin kontrolü verildi.#YÖNLENDİRME 1022'de Salih, egemenliğini Fırat'ın ikiz kasabaları Rakka ve el-Rafiqah'ya kadar genişletti.#YÖNLENDİRME Aynı yılın Temmuz ayında Aziz, iddialara göre kısa bir süre sonra yerine geçen Türk "gulamı" Ebu'l-Necm Bedir tarafından suikasta kurban gitti.#YÖNLENDİRME Bu olayın ardından gelen valiler kısa süre görevde kaldı. Sonuncusu sırasıyla şehir ve kale valisi olarak Sü'ban bin Muhammed ve Mevsuf el-Saqlabi'ydi. #YÖNLENDİRME 


### Bedevi ittifakının oluşması.
Aziz'in yerine geçmek isteyenlere Salih meydan okudu ve Halep'te kaos hüküm sürdü.#YÖNLENDİRME 1023'te Salih, Kilab'ı, her ikisi de doğrudan Fatımi yönetimine karşı çıkan, Transürdün'den Beni Tay ve Suriye'nin merkezindeki Beni Kelb ile askeri ittifaka girdi.#YÖNLENDİRME Dönem tarihçilerinden Antakyalı Yahya, ittifakın aynı taraflar arasında y.1021 yapılan önceki bir anlaşmanın yenilenmesi olduğunu söyler. 1021'de el-Hakim'in ortadan kaybolmasının ardından iktidarı ele geçiren yeni Fatımi halifesi Zahir'e (.1021- 1036) karşı isyan ettiler ama nihayetinde uzlaşmaya vardılar.#YÖNLENDİRME Uzlaşma Tay'ın Filistin Fatımi valisi Anuştakin el-Dizbari ile çatışması nedeniyle 1023'te bozuldu. Bundan dolayı Tay ve Kelb kabilelerinden sırasıyla Hasan bin Mufarrij ve Sinan bin Ulayan, Halep'in dış mahallelerinde Salih ile ittifakı yenilemek için buluştu.#YÖNLENDİRME Anlaşma şartlarına göre Suriye, Bedeviler tarafından yönetilen üç devlete, Salih yönetimindeki Kilab Halep ve kuzey Suriye'yi, Cerrahi ailesinin yönetiği Tay el-Ramla'dan Filistin'e kadar olan kısmı ve Kelb orta Suriye'den Şam'a kadar olan kısmı yöneteceki.#YÖNLENDİRME Suriye'deki en büyük üç kabilenin birleşik gücü Fatımilere karşı zorlu bir rakibi oluşturdu.#YÖNLENDİRME Bu büyüklükte ve nitelikte bir Bedevi ittifakı 7. yüzyıldan beri gerçekleşmemişti ve kabileler arasındaki geleneksel Kaysi-Yemeni rekabeti dikkate alınmadan yapıldı; Tay ve Kelb Yemeni, Kilab ise Kaysi'di.#YÖNLENDİRME Dahası, oluşumu, çöl kenarındaki göçebe hayattan ziyade şehirlerde krallık arayan Bedevi reislere alışkın olmayan Suriye halkını şaşırttı.#YÖNLENDİRME Zakkar'a göre, müttefiklerin Fatımiler ile iletişimini Hasan'ın yönetmesine rağmen, "Salih, özellikle askeri açıdan müttefikler arasında öne çıkan kişiydi."#YÖNLENDİRME 
1023'te Salih ve Kilab güçleri güneye yöneldi ve Tay'a, Anuşakin'in Fatımi birliklerini Filistin'in iç bölgelerinden kovmasına yardım etti.#YÖNLENDİRME Daha sonra Salih, Şam'daki Kelb kuşatmasına yardım etti.#YÖNLENDİRME Tay ve Kelb'in sırasıyla Filistin ve Cund Dimashq'taki (Şam Vilayeti) isyanları, Zakkar'a göre Salih'in, özellikle Fatımilerin bu şehir üzerindeki hakimiyeti zayıfladığı için, Halep'e geçmesi için "itici güç sağladı".#YÖNLENDİRME Güneyde müttefiklerinin yanında savaşırken, "kātibi" (sekreteri) Süleyman bin Tawq, Halep'in güney kırsalındaki Fatımi valisinden Ma'arrat Misrin'i ele geçirdi.#YÖNLENDİRME Kasım ayında Salih, savunucularının hemen teslim olacağı inancıyla Halep'e döndü, ancak beklediği olmadı.#YÖNLENDİRME Daha sonra kabile savaşçılarını ve diğer yerel Bedevileri geri çekti ve seferber etti.#YÖNLENDİRME 


### Halep'in Fethi.
Ekim 1024'te bin Tawq liderliğindeki Salih'in güçleri Halep'e karşı ilerledi ve valiler Sü'ban ve Mevsuf'un Fatımi birlikleriyle ara sıra çatışmalara girdi.#YÖNLENDİRME Salih, 22 Kasım'da çok sayıda Bedevi savaşçısıyla Suriye'nin birkaç kıyı bölgesini yağmaladıktan sonra Halep'e geldi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Şehri kuşattı, ilk olarak Bab el-Jinan'ın dışında kamp kurdu ve burada şehrin "kadısı" (baş İslami yargıç) bin Abi Usama'nın ve diğer ileri gelenlerin teslim olması talebi reddedildi.#YÖNLENDİRME Bunun üstüne daha fazla asker topladı ve Halep'in savunucularıyla elli gün boyunca savaştı ve her iki tarafta da ağır kayıplar verdi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 18 Ocak 1025'te Bab Qinnasrin kapısı, şehrin hayatta kalan Hamdan "gulam" başkanı Salim bin el-Mustafad tarafından Salih'e açıldı;#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME bin Mustafad, Mevsuf'la olan bir tartışmanın ardından Fatımiler'den kaçmıştı ve çok sayıda kasabalı ve diğer eski "gulam" ile birlikte, şehir sakinlerine "aman" (güvenlik) bahşettiği Salih'i karşıladı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Şehri ele geçiren Salih, surların kulelerini yıktırdı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME O dönemde yaşamış Mısırlı kronik yazarı Müsebbihî'ye göre, bu durum yerel halkı Salih'in Halep'i Bizanslılara teslim etmeye hazırlandığına inandırdı; bundan korktukları için Fatımi birliklerinin yanında savaştılar ve kısa bir süre için Salih'in güçlerini devirerek 250 Kilab savaşçısını öldürdüler.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Zakkar, Salih'in Halep'in kulelerini yıkmasını, askerlerinin devrilmesi durumunda şehrin daha kolay fethedilmesini sağlayacak bir taktik olarak görüyor.#YÖNLENDİRME 
23 Ocak'ta Salih, Mevsuf ve birliklerinin konuşlandığı kaleyi kuşatırken, Sü'ban ve garnizonu, kalenin eteğindeki valinin sarayına barikat kurdu.#YÖNLENDİRME 13 Mart'ta Salih saraya girdi ve kasaba halkının sarayı yağmalamasına izin verdi.#YÖNLENDİRME Bedevi birlikleri savaşa alışkın olmadığından, Antakya valisi Konstantin Dalassenos'tan yetenekli kuvvetler talep etti ve vali Halep'e üç yüz okçu gönderdi; Salih'in isyanını desteklemeyen II. Basileos'un emriyle askerler kısa süre sonra geri çekildi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 5 Mayıs'ta Salih, bin Mustafad'ı "mukaddam el-aḥdāth" (şehir milisleri komutanı) ve Halep valisi olarak atadı. Ona ve bin Tawq'a kuşatmayı sürdürme görevini verdi. Salih ise Anuştaki'nin yeni seferine karşı savaşan Tay'a yardım etmek için Filistin'e gitti.#YÖNLENDİRME Fatımi garnizonunun 6 Haziran'daki ateşkes çağrısı görmezden gelinmesi, Fatımilerin umutsuzca Bizans yardım çağrmasına yol açtı; askerler, kale duvarlarına Hristiyan haçları asacak kadar ileri gittiler ve Halife Zahir'e küfrederken II. Basileos'u yüksek sesle övmüşlerdir.#YÖNLENDİRME Müslüman kasabalılar, Bizans yanlısı yalvarışlara kuşatmaya katılarak tepki gösterdi.#YÖNLENDİRME 30 Haziran'a gelindiğinde kaleye girildi ve Mavsuf ve Sü'ban tutuklandı.#YÖNLENDİRME 
Bu arada Salih ve Tay, Filistin'deki Fatımi birliklerini savuşturdu.#YÖNLENDİRME Halep'e dönerken Salih, Şam'ın batısında Baalbek, Orta Suriye'de Humus ve Rafaniye, Akdeniz kıyısında Sidon ve Trablusşam'ın hinterlandında Hisn bin Akkar olmak üzere bir dizi kasaba ve kaleyi ele geçirdi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Stratejik olarak değerli olan bu şehirler, Salih'in emirliğinin denize erişimini ve Halep ile Şam arasındaki ticaret yolunun bir kısmını kontrol altına almasını sağladı.#YÖNLENDİRME Özellikle Sidon'un düşüşü, Suriye'nin liman kentlerinin kontrolüne iç kasabalar göre büyük önem veren ve diğer limanların ileride Bedevi yönetimini tanıyacağından korkan Fatımileri alarma geçirdi.#YÖNLENDİRME Eylül ayında Salih zaferle Halep'in kalesine girdi.#YÖNLENDİRME Daha sonra Mevsuf ve bin Abi Usama'yı idam ettirdi ve çok sayıda üst sınıf Haleplinin malikanelerine el koydu.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Mali tazminat karşılığında Sü'ban'ı serbest bıraktı ve şehrin "dāʿī'sının" (İsmaili propagandacısı güvenli bir şekilde şehirden ayrılmasına izin verdi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 


## Halep Emiri.
İsyan etmiş olmasına rağmen Salih, Halep'i fethettikten sonra Fatımi Halifeliği'ne resmi bağlılık gösterdi ve bin Tawq'ı Kahire'ye Zahir ile görüşmesi için gönderdi; buna karşılık Zahir, Salih'in Mirdas emirliğini resmen tanıdı ve ona pek çok şeref cüppesi ve hediyeler gönderdi.#YÖNLENDİRME Halep'in fethinden sonra Bizanslıların Salih'le ilişkileri hakkında bilgi yoktur#YÖNLENDİRME ancak İmparator II. Basileos, Salih isyanına destek istediği zaman destek yollamayı reddetmişti.#YÖNLENDİRME 


### Yönetim.
13. yüzyıl tarihçisi İbnü'l-Amid'e göre, "Salih bütün [devlet] meselelerini düzene koydu ve adalet yolunu benimsedi."#YÖNLENDİRME Salih, emirliğini bir Orta Çağ İslam devletinin tipik çizgileri doğrultusunda organize etti.#YÖNLENDİRME Bu amaçla, mali idareyi sürdürdü, sivil ve askeri işleri idare etmek için bir vezir atadı ve adli konuları denetlemek için bir Şii "kadı" atadı.#YÖNLENDİRME Sidon, Baalbek, Humus, Rafaniye ve Hisn bin Akkar'ı yönetecek vekiller atadı.#YÖNLENDİRME İbnü'l-Adim'e göre, veziri Tadhrus bin el-Hasan adlı bir Hristiyan'dı#YÖNLENDİRME ve tüm askeri seferlerde Salih'e eşlik etti.#YÖNLENDİRME Halepli Hristiyanlar, daha sonraki Mirdas hükümdarları altında vezirlik görevini büyük ölçüde tekellerine alacaklardı#YÖNLENDİRME ve cemaatin üyeleri, emirliğin ekonomisinin önemli bir bölümünü yönetiyordu.#YÖNLENDİRME Emirlikteki başlıca rolü, Salih'in yerel Hristiyan desteğine güvendiğini, Halep'te büyük bir Hristiyan azınlığın varlığını ve Bizanslılarla dostluk bağları kurma çabasını gösteriyordu.#YÖNLENDİRME Tadhrus'un Hristiyan çıkarlarını güvence altına almadaki etkisi, emirlikte toplumsal gerilimleri tetikledi.#YÖNLENDİRME 1026/27'de Ma'arretü'n-Nu'man'daki Müslüman-Hristiyan çatışmalarının ortasında Salih, Hristiyan bir şarap evi sahibi tarafından taciz edildiğini iddia eden Müslüman bir kadının ifadesi üstüne şarap evini yakan şehrin Müslüman ileri gelenlerini hapse attı.#YÖNLENDİRME Salih daha sonra, kardeşi mahkûmlar arasında bulunan şair Maarri'nin şefaatinden sonra tutukluları serbest bıraktı#YÖNLENDİRME 


## Ek kaynaklar.
  - {{Kitap kaynağı|url=https://books.google.com.tr/books?id=EAEKDAAAQBAJ|başlık=Urban Autonomy in Medieval Islam: Damascus, Aleppo, Cordoba, Toledo, Valencia and Tunis|tarih=2016|yer=Leiden|yayıncı=Brill|isbn=978-90-04-31598-3|ilk=Fukuzo|son=Amabe}}
  - Bianquis, Thierry (1993). "Mirdās, Banū or Mirdāsids". Bosworth, C. E.  van Donzel, E.  Heinrichs, W. P. & Pellat, Ch. (ed.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Cilt VII: Mif–Naz. Leiden: E. J. Brill. ss. 115–123. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_5220. ISBN 978-90-04-09419-2.
  - {{Akademik dergi kaynağı|başlık=Reconstruction of a Struggle within the Mirdāsid Dynasty in Ḥalab|yazarlar=Crawford|tarih=Nisan-Haziran 1953|sayı=2|sayfalar=89-95|çalışma=Journal of the American Oriental Society|cilt=73|doi=10.2307/595365}}
  - {{Kitap kaynağı|url=https://books.google.com.tr/books?id=HqUTAAAAYAAJ|başlık=Ibn Khallikan's Biographical Dictionary, Volume 1|tarih=1842|sayfa=631|yer=Paris|yayıncı=Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland|ilk=Mac Guckin |son=De Slane}}
  - {{The Prophet and the Age of the Caliphates|edition=İkinci}}
  - {{Kitap kaynağı|başlık=The Influence of Human Mobility in Muslim Societies|kısım=Turks in the Political and Military Life of Eleventh-Century Egypt and Syria|bölümurl=https://books.google.com.tr/books?id=fW_-AQAAQBAJ&pg=PA43&redir_esc=y v=onepage&q&f=false|tarih=2009|yer=London and New York|yayıncı=Kegan Paul|seri=Second|özgünyıl=2003|isbn=978-0-7103-0802-3}}{{Abonelik gereklidir}}
  - Mouton, J. M. (1997). "Shayzar". Bosworth, C. E.  van Donzel, E.  Heinrichs, W. P. & Lecomte, G. (ed.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume IX: San–Sze. Leiden: E. J. Brill. s. 411. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_6901. ISBN 978-90-04-10422-8.
  - Smoor, Pieter (1986). "Al-Maʾarrī". Bosworth, C. E.  van Donzel, E.  Lewis, B. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume V: Khe–Mahi. Leiden: E. J. Brill. ss. 927–935. doi:10.1163/1573-3912_islam_COM_0599. ISBN 978-90-04-07819-2.
  - Sobernheim, M. (1936). "Mirdāsids". Houtsma, M. Th.  Wensinck, A. J.  Levi-Provençal, E. (eds.). The Encyclopædia of Islam: A Dictionary of the Geography, Ethnography and Biography of the Muhammadan Peoples. III: L–R. Leiden: E. J. Brill. s. 515.
  - {{Kitap kaynağı|url=https://books.google.com.tr/books?id=sbltAAAAMAAJ|başlık=The Emirate of Aleppo: 1004–1094|tarih=1971|yer=Beirut|yayıncı=Dar al-Amanah|oclc=759803726|ilk=Suheyl |son=Zakkar}}