# Dartmouth Konferansı
Dartmouth Yapay Zeka Yaz Araştırma Projesi, bir alan olarak yapay zekanın kurucu olayı olarak kabul edilen 1956 yaz çalıştayıdır.
Proje esasen uzun bir beyin fırtınası seansı olarak yaklaşık altı ile sekiz hafta arasında sürmüştür. Başlangıçta 11 kişilik matematikçi ve bilim insanının katılması planlanmıştır fakat çalıştayın hepsine bütün katılımcılar katılamamıştır; onun yerine on kişiden fazlası kısa süreliğine gelmiştir. 8 hafta sürmüştür.
Yer: Dartmouth Koleji, Hanover, New Hampshire
Katılımcılar: Marvin Minsky, Nathaniel Rochester ve Claude Shannon (atölyeyi öneren kişi) ve diğerleri


## Arka plan.
1950'lerin başında, "düşünen makineler" için sibernetik, otomata teorisi ve karmaşık bilgi işleme gibi çeşitli isimler vardı. Bu isimlerin çeşitliliği, tartışmadaki kavramsal yönelimlerin çeşitliliğini göstermektedir.
1955 yılında, - Matematik dalında genç bir Yardımcı Doçent olan John McCarthy, düşünen makineler hakkında fikirlerini açıklığa kavuşturmak ve geliştirmek için bir grup kurmaya karar verdi. Bu yeni alan için ise 'Yapay Zeka' adını seçti. Bu tanımlayıcı ismi kısmen tarafsız olduğu için seçti. Tarafsızlığı, dar otomata teorisine odaklanmadan ve ağırlıklı olarak analog geri beslemeye odaklanan sibernetikten kaçındığından gelmektedir. Ayrıca potansiyel olarak iddialı olan Norbert Wiener'ı bir nebze lider olarak kabul edip onunla tartışma şansı olduğu için Yapay Zeka tanımlaması seçilmiş oldu.
1955'in başlarında McCarthy, Rockefeller Vakfı'na başvurarak Dartmouth'ta yaklaşık 10 katılımcı için bir yaz semineri için fon talep etti. Haziran ayında, John McCarthy ve Bell Labs'da kurucusu olan Claude Shannon, fikri ve olası finansmanı tartışmak üzere Biyolojik ve Tıbbi Araştırma Direktörü Robert Morison ile bir araya geldi. Ancak Morison para verilmesi konusunda böyle bir projenin yeteri düzeyde vizyoner olup olmadığından emin değildi.
2 Eylül 1955'te proje, John McCarthy, Marvin Minsky, Nathaniel Rochester ve Claude Shannon tarafından resmen önerildi. Bu önerge, 'yapay zeka' terimini tanıtmakla tanınır.
Önergeden kesit: 
"1956 yazında Hanover, New Hampshire'daki Dartmouth Koleji’nde 2 aylık, 10 kişilik bir yapay zeka çalışmasının yapılmasını öneriyoruz. Çalışma, öğrenmenin her yönünün veya zekanın diğer herhangi bir özelliğinin, prensipte makinenin onu simüle edebileceği kadar kesin bir şekilde tanımlanabileceği varsayımı temelinde ilerleyecektir. Makinelerin dili nasıl kullanacaklarını, soyutlamaları ve kavramları nasıl oluşturacaklarını, insanlar için ayrılmış problem türlerini nasıl çözeceklerini ve kendilerini nasıl geliştireceklerini bulmaya çalışılacaktır. Bir yaz boyunca dikkatle seçilmiş bir grup bilim insanı üzerinde birlikte çalışırsa bu sorunlardan bir veya daha fazlasında önemli bir ilerleme sağlanabileceğini düşünüyoruz."
Önerge içindeki tartışmalarda bilgisayarlar, doğal dil işleme, , hesaplama teorisi, soyutlama ve yaratıcılık gibi konular ele alınmıştır (Halen yapay zeka alanındaki çalışmalar bu alanlarla ilgili kabul görmekte).
26 Mayıs 1956'da J. McCarthy, R. Morison'a planlanan 11 katılımcıyı bildirdi:
"Tüm dönem için:"
 1) Marvin Minsky
 2) Julian Bigelow
 3) D.M. Mackay
 4) Ray Solomonoff
 5) John Holland
 6) John McCarthy
"Dört hafta boyunca:"
 7) Claude Shannon
 8) Nathanial Rochester
 9) Mr. Oliver Selfridge
"İlk iki hafta için:"
 10) Allen Newell
 11) Profesör Herbert Simon
Not olarak J. McCarthy şunu ekledi; "Kavramlar ve genellemeler oluşturmak için bir hesap makinesi programlamanın tasarlama sorununa odaklanacağız. Bu durum elbette grup bir araya geldiğinde değişebilir."
Stottler Henke Associates'e göre, önerideki yazarlarının yanı sıra konferansa katılanlar arasında Oliver Selfridge, Trenchard More ve Arthur Samuel de vardı.
Tüm dönem katılımcıları, çoğunlukla çok daha kısa zamanlarda olmak üzere farklı zamanlarda geldi. Trenchard More, üç hafta boyunca Nathanial Rochester'in yerini aldı ve Profesör D.M. Mackay ve Mr. John Holland katılmadı- ancak yine de proje başlatıldı.
18 Haziran 1956 civarında, ilk katılımcılar (belki sadece Ray Solomonoff, belki Tom Etter ile birlikte), bir dairesi olan John McCarthy'ye katılmak için Hanover, N.H.'deki Dartmouth kampüsüne geldiler.


## Önemli Tarihler.
Dartmouth Konferansı'nın 1956 yazında ortalama altı hafta sürdüğü söylenmektedir. Ray Solomonoff's notes written during the Workshop, however, say it ran for roughly eight weeks, from about June 18 to August 17.
Ray Solomonoff'un Dartmouth çalıştay notları 22 Haziran'da başlar; 28 Haziran'da Marvin Minsky'den bahseder, 1 Temmuz'da Tom Etter'den bahseder ve 17 Ağustos'ta Ray Solomonoff son bir konuşma yapar.


## Katılımcılar.
Başlangıçta J. McCarthy, katılımcı listesini kaybetti. Atölye çalışmasının ardından McCarthy, Ray Solomonoff'e katılımcı ve ziyaretçilerin yanı sıra konuyla ilgilenenlerin bir ön listesini gönderdi. Böylece listelenen 47 kişi vardı.
Ancak Ray Solomonoff yaz projesiyle ilgili notlarında tam bir liste yaptı:
  - Ray Solomonoff
  - Marvin Minsky
  - John McCarthy
  - Claude Shannon
  - Trenchard More
  - Nat Rochester
  - Oliver Selfridge
  - Julian Bigelow
  - W. Ross Ashby
  - W.S. McCulloch
  - Abraham Robinson
  - Tom Etter
  - John Nash
  - David Sayre
  - Arthur Samuel
  - Kenneth R. Shoulders
  - Shoulders' friend
  - Alex Bernstein
  - Herbert Simon
  - Allen Newell
Ray Solomonoff, Marvin Minsky ve John McCarthy tam zamanlı olarak kalan tek üç kişiydi. Trenchard üç haftalık ziyaretine iki hafta boyunca katıldı. Günlük oturumlara üç ila sekiz kişi katılmıştır.


## Olay ve Sonrası.
Dartmouth Matematik Bölümünün en üst katının tamamı kendilerine aitti ve katılımcıların çoğu ile hafta içi ana matematik sınıfında buluşup burada içlerinden birisinin moderatör olup, fikirlere odaklanılan ya da genel tartışmalar yapılırdı.
Tartışmalar araştırılmaya yönlendirilmiş projeler değildi. Daha çok birçok konuyu kapsayan ancak konferansla sembolik yöntemler ("symbolic methods"), sınırlı alanlara odaklanan sistemler- erken Uzman Sistemler ("early Expert Systems"), tümdengelimli sistemler ve tümevarımlı sistemler "(deductive systems versus inductive systems") gibi araştırma projelerinin başlatıldığı veya teşvik edildiği düşünülmektedir.
Arthur Samuel, konferans için, "Çok ilginçti, çok uyarıcıydı, çok heyecan vericiydi" demiştir. Ayrıca Ray Solomonoff, görüşmeler ve çeşitli tartışmalardan elde edilen fikirlere ilişkin izlenimlerini veren notlar tutmuştur.