# Pierre-Jean Fabre
Pierre-Jean Fabre (d. 1588, Castelnaudary - ö. 9 Ocak 1658, Castelnaudary), Fransız bir doktor ve simyacı.


## Kariyeri.
Fransa'nın Montpellier şehrinde tıp okudu. Paracelsus'un iatrokimyasal tıbbının uygulayıcısı oldu. 1610'dan başlayarak Castelnaudary'de hekimlik yaptı. Otuz Yıl Savaşları sırasında Orta Avrupa'da özellikle şiddetli olan veba konusunda uzman olarak ünlendi. Fabre, veba tedavisi için kimyasal ilaçlar hazırladı. Ayrıca bir dönem Fransa Kralı XIII. Louis'in özel doktoruydu.
Fabre pratik bir simyacıydı. 22 Temmuz 1627'de kurşunun gümüşe simyasal dönüşümünü başardığını iddia etti. Özellikle "Alchymista Christianus'ta" (1632) simyanın kimyasal işlemleri ile Hristiyan kilisesinin ayinleri arasında paralellikler kurarak kimyanın mistik yönlerinden çokça etkilendi.


### "Alchymista Christianus".
"Ayinler ve kimyasal işlemler arasında geçerli benzerlikler gördü. Kireçleme tövbeyi simgeliyordu; ateş ve su vaftize karşılık geliyordu ve Felsefe Taşı Efkaristiya'dan daha azına benzetilemezdi. Bunu varsayarak Fabre, gerçek simyacıların rahipler gibi olduğunu düşündü; cıvanın ruhu melekler gibiydi; yeryüzü Meryem Ana gibiydi ve tuzun hayat veren özellikleri ona Mesih'le geçerli bir bağlantı sunuyordu. Bu yazışmalar, sanatçı-mimarlarının ezoterik bilgilerini izleyiciye sunduğu Fransa'nın büyük kiliselerine oyulduğu için görselleştirilebilirdi."


### Kitaplar.
  - "Palladium Spagyricum", Toulouse, Bosc, 1624, 276 s.
  - "Chirurgica spagyrica", Toulouse, Bosc, 1626, 176 s. Pierre Mallet'in Fransızca elyazması çevirisi, Chartres, 1649.
  - "Insignes curationes variorum morborum quos medicamentis chymicis jucundissima methodo curavit", Toulouse, Bosc, 1627.
  - "Myrothecium spagyricum", Toulouse, Bosc, 1628, 448 s.
  - "Traité de la peste seon la doktrin des médecins spagyriques", Toulouse, 1629, Castres, 1653.
  - "Alchymista christianus ", Toulouse, Bosc, 1632. Ticaret (XVIII° s.) : "L'alchimiste chrétien" (Frank Greiner baskısı), Paris et Milan, Archè, 2001, 732 s. Raymond Sebond'un "Theologia Naturalis'in" Alchimique'i yorumlaması. Metin Latince 1632, 32-236-4.
  - "Hercules pio-chymicus", Toulouse, Bosc, 1634.
  - "L'Abrégé des chymiques, où l'on voit la nature des animaux, végétaux and minéraux entièrement decouverts, avec les vertus and propriétés des principes qui composent and conservent leur être   ve genel tıp doktorunun bir özelliği ", Paris, Pierre Billaine, 1636. Gutenberg Yeniden Basımları, 1990.
  - "Hydrographum spagyricum", Toulouse, Bosc, 1639, 260 s.
  - "Propugnaculum alchymiae adversus quosdam misochymicos." "." ".", Toulouse, Bosc, 1645, 128 s. 1790'da Chevalier Dernelon'da Fransızca elyazması çevirisi : "Rempart de l'chimie" .
  - "Tercüme ve notlar, du Cursus triomphalis Antimonii de Basile Valentin", Toulouse, Bosc, 1646.
  - "Panchymicus, Seu Anatomia totius Universi Opus", Toulouse, Bosc, 1646.
  - "Sapientia Universalis quator libris comprehensa." "Videlicet 1." "Quid sit sapientia, & de modiis ad em perveniendi, 2." "Decognitione hominis, 3." "De medentis morbis hominum, 4." "De Meliorandis Metallis", Toulouse, Bosc, 1654.
  - "Manuscriptum ad Serenissimum Fridericum...res alchymicorum explanans", 1653, edité par G. Clauder dans les "Miscellanea Curiosa" de l'Académie impériale léopoldine de Nuremberg, 1690  JJ Manget, "Bibliotheca Chemica Curiosa", 1702'de.
  - "Opera reliqua volumine hoc posteriore comprehensa", Francfort, Beyer, 1652  Franfort, Beyer, 1656.