# Beyazlı Kız
 - YÖNLENDİRME 
Beyazlı Kız (ayrıca Buğday Önünde Ayakta Duran Genç Kız ya da Mısır Tarlasındaki Kadın olarak da bilinir), ressam Vincent van Gogh tarafından 1890 yılında yapılmış bir yağlı boya tablodur. Eser, Fransa'nın Auvers-sur-Oise kasabasında yapılmıştır ve ressamın yaşamının son aylarında resmettiği tablolarındandır. "Beyazlı Kız," 1963'ten beri Washington DC kentindeki Ulusal Sanat Galerisi'nin Chester Dale Koleksiyonu'nun bir parçasıdır.


## Auvers-sur-Oise.
Mayıs 1890'da Van Gogh, Saint-Rémy'den Paris'e geldi ve burada kardeşi Theo, Theo'nun eşi Johanna ve yeni doğan bebekleri Vincent ile üç günlüğüne birlikte kaldı. Van Gogh, Paris'teki geçmiş yaşantısının aksine, artık şehrin karmaşasına alışkın olmadığını ve resim yapmak için daha fazla hevesli olduğunu fark etti. Kardeşi Theo ve sanatçı Camille Pissarro, Van Gogh'un Auvers'da yaşayan bir hekim ve sanat hamisi olan Dr. Paul Gachet'ye bir tavsiye mektubuyla Auvers-sur-Oise'a gitmesi için bir plan hazırladılar. Van Gogh, Auvers'e giderek Auberge Ravoux hanında bir odaya yerleşti ve Dr. Gachet'nin bakımı ve gözetimi altına girdi. Vincent, doktor ile yakın bir ilişki kurdu ve bu ilişkiyi "bir nevi başka bir kardeş gibi." sözcükleriyle tanımladı. Gachet ve kızı Marguerite, Van Gogh'un resimlerinin öznesi oldu.
Van Gogh'un sağlık durumu bir müddetliğine düzelmiş gibi göründü. Bu sayede istikrarlı bir tempoda tablolar resmetmeye başladı. Yaptığı tablolar çok sayıda olduğu için yapmış olduğu resimleri odasında muhafaza edebileceği yer kalmadı. Van Gogh, Mayıs ayından 29 Temmuz'daki ölümüne kadar günde birden fazla olmak üzere yaklaşık 70 resim ve çok sayıda çizim yaptı. Van Gogh, Auvers kasabasının etrafındaki binaları, örneğin "Auvers'deki Kilise", insanları ve yakındaki tarlaları resmetti.
Sanat tarihçisi Robert Wallace, "Sağlığı iyileşmiş görünmesine rağmen hayatı nihayete ermeye çok yakındı." diyerek ressamın bu durumunun geçici olduğunu belirtmektedir. Bir müddet sonra, Theo'nun bebeği Vincent hastalandı. Theo'nun kendisi de hastaydı ve buna ek olarak iş sorunları vardı; çalıştığı yerden ayrılıp kendi işini kurmayı düşünüyordu. Kaynaklara göre, Gachet'nin de kendine has tuhaflıkları ve nevrozları mevcuttu ve doktorun bu endişeli ruh hali, Van Gogh'un şu soruyu sormasına yetecek kadar kaygılanmasına yol açtı: "Şimdi bir kör başka bir köre rehberlik ettiğinde, ikisi de hendeğe düşmez mi?"
Van Gogh, kardeşi ve onun ailesiyle görüşmek için Paris'i ziyaret ettikten sonra Auvers'e daha kasvetli bir şekilde döndü. Bir mektubunda şöyle yazdı: "Ve olacaklar daha da karanlıklaşıyor, hiçbir gelecek göremiyorum."


## Tablo.
Van Gogh'un Auvers'de tamamladığı resimlerden ikisi aynı kadına aitti. Ressam, onu "gök mavisi kurdelelerden oluşan bir düğümü olan büyük sarı şapkalı bir köylü kadın" olarak tarif ediyor. Kadının bulunduğu ikinci tablo", Buğday İçinde Hasır Şapkalı Genç Köylü Kadın" olabilir.
Van Gogh çarpıcı bir etki yaratmak için "resim düzlemi"ni kullanmıştır. Sanat tarihçisi Harrison, bu yöntemi şu şekilde açıklamaktadır: "Ressamların 'resim düzlemini' nasıl kullandıkları, eserlerinin genellikle amaçladıkları etkilerin ve tabloya bakanlara yönelik tutumlarının açıklayıcı bir ölçüsüdür". Kadının resim alanının çoğunu doldurması, tabloyu izleyenlere onun daha yakın görünmesini sağlıyor. Van Gogh, kadının yüzünü daha da gölgelendirdi ve ona "ilgisiz, herhangi bir yere bakmayan" bir bakış kazandırdı. Kadının da yakın mesafede olması, onun duygusal uzaklığını "etkileyici" kılıyor.


## Benzer eserlerle kıyaslama.
"İlkelcilik, Kübizm, Soyutlama: Yirminci Yüzyılın Başları" adlı kitapta yazarlar, Van Gogh'un "Beyazlı Kız" tablosunu"," John Byam Shaw'un "1900 Boer Savaşı" tablosundaki kadın portresiyle karşılaştırmışlardır. Karşılaştırmayı, modern sanatın istenen özelliklerini belirleyerek yaptılar, "Beyazlı Kız"'ı "biçimsel yönleri vurgulayan ve "'ilkel'" veya "'doğrudan"' bir vizyonu somutlaştıran" eserler olarak nitelediler"." Onlar için bu, John Byam Shaw'un "1900 Boer Savaşı" tablosundaki "gerçek benzerliğin sergilenen becerisi ve karmaşıklığı" durumundan daha caziptir"." Yazarlar, daha ilkel ve doğrudan eserlerin daha zengin bir his sağladığını, gerçeğin yorumlanmasına dayalı tabloların "duygusal içerik" eksikliğini temsil ettiğini söylerler.


## Sahipleri.
  - Sanatçının Amsterdamlı yengesi Johanna van Gogh-Bonger (1862-1925), tabloyu Ağustos 1908'de J.H. de Bois'a sattı. Johanna'nın sattığı tablolardan beşi Ulusal Sanat Galerisi koleksiyonuna dahil edildi.
  - C.M. Van Gogh galerisinin Lahey şubesinin müdürü ve sanat simsarı olan J.H. de Bois, tabloyu 1908'in bir bölümüne değin elinde bulundurdu. C.M. van Gogh, Vincent'ın amcasıydı.
  - 4000 tabloya sahip hevesli bir koleksiyoner olan Zürihli Richard Kisling (1862-1913), tabloyu 1908 yılında J.H. de Bois'dan satın aldı.
  - Zürihli Hedwig Glatt-Kisling bu tabloyu 1908-1929 yılları arasında elinde bulundurdu.
  - Eser, 1929-1951 yılları arasında Zürihli bir galeri sahibi olan Max Bollag'ın elindeydi. Bollag, tabloyu 1951 yılında Chester Dale'e sattı.
  - New Yorklu Chester Dale (1882-1962) tablonun nihai sahibiydi ve "Beyazlı Kız", 1951-1963 yılları arasında onun koleksiyonunda bulundu.
  - Wall Street'te olduğu kadar sanat koleksiyonerliğinde de hırslı ve başarılı olan Chester Dale, 1962'de Ulusal Sanat Galerisi'ne Amerika'daki 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlarından kalma en önemli Fransız tablolarıyla birlikte "Beyazlı Kız"'ı da bağışladı. Tablo, 1963 yılından itibaren Ulusal Sanat Galerisi'nde sergilenmeye başlandı ve ismini bağışçısından alan Chester Dale Koleksiyonu'na eklendi.