# Justo Takayama
Don Justo Takayama (; 1563-7 Ekim 1631) veya doğum adı ile Takayama Hikogorō(高山彦五郎)#YÖNLENDİRME , Sengoku döneminin sonlarında ve Edo döneminin başlarında yaşamış bir Japon Kirishitan samuray ve daimyō.
Takayama, 1564 yılında on iki yaşındayken Katolik Kilisesi’nde vaftiz edildi; ancak samuray olarak sürdürdüğü yaşam tarzı nedeniyle zamanla dininden uzaklaştı. Yaklaşık yirmi yaşında bir erişkinliğe geçiş töreni sonrasında inancını yeniden benimsedi. Hristiyanlığa kendini adamak amacıyla samuray statüsünden feragat etti ve 1614 yılında Manila’ya sürgün edildi; burada, iki ay sonra hayatını kaybetti.
Aziz ilan edilme süreci ölümünden sonra başlatıldı ve Tanrı’nın Hizmetkârı unvanı verildi. Papa Franciscus, 21 Ocak 2016 tarihinde onu kutlu ilan etti; kutlama 7 Şubat 2017’de Osaka’da gerçekleşti ve Papa adına Kardinal Angelo Amato başkanlık etti.


## Hayatı.
Dom Justo Takayama, Yamato bölgesindeki Sawa kalesinin lordu olan Takayama Tomoteru'nun en büyük oğlu ve veliahtıydı. Çocukluk ismi Hikogorō (彦五郎) idi.
1564 yılında babası, Portekizli misyonerlerle görüştükten sonra Roma Katolikliğine geçti. Hikogorō, Latince “Iustus” adına karşılık gelen Justo ismiyle vaftiz edildi (Japonca: ジュスト veya ユスト; Portekizce ya da Latince telaffuzlara dayalı). Erişkinliğe geçiş töreni sonrasında adı Shigetomo (重友) olarak değiştirildi. Ancak tarihsel olarak en çok bilinen adı Takayama Ukon’dur (高山右近); burada “Ukon” bir unvan niteliğindedir. Portekizli ve İspanyol Avrupalılar onu Dom/Don Justo “Ucondono” (Japonca: 右近殿, Ukon-dono) şeklinde de anmışlardır.
1571 yılında, erişkinliğe geçiş ritüelinin bir parçası olarak önemli ve başarılı bir savaşa katıldı. Bu tören, bir yoldaşıyla ölümüne düello ile sonuçlandı; Takayama bu düelloda rakibini öldürdü ancak kendisi de ağır yaralar aldı. İyileşme sürecinde Katolikliğe karşı ilgisinin ne kadar yüzeysel olduğunu fark etti.
1574 yılında evlendi ve üç oğlu (ikisi bebekken vefat etti) ile bir kızı oldu. Justo ve babası, çalkantılı bir dönemde daimyō statülerini güvence altına almak için mücadele etti. Takatsuki, Osaka’da bulunan Takatsuki Kalesi’ni ele geçirmeyi başardı ve 1570–1580 yılları arasında Oda Nobunaga komutasında Ishiyama Hongan-ji Savaşı’na katıldı. Ayrıca Toyotomi Hideyoshi’nin iktidarının ilk dönemlerinde onun emrinde savaştı; Yamazaki Muharebesi (1582), Shizugatake Muharebesi (1583) ve Kagoshima Kuşatması (1587) gibi önemli çatışmalarda yer aldı.
Takatsuki bölgesindeki hâkimiyetleri sırasında, Takayama ve babası kirishitan daimyōlar olarak kendi politikalarını uygulamaya koydular. Etkileriyle birçok tebaaları Katolikliğe geçti. Takayama’nın yönetimi sırasında, hem Takatsuki’de hem de Akashi’de çok sayıda Budist tapınağı ve Şinto mabedi yıkıldı.
Ancak Toyotomi Hideyoshi, Hristiyan inancına karşı düşmanca bir tutum sergilemeye başladı ve 1587 yılında tüm misyonerlerin sınır dışı edilmesini ve Hristiyan olan daimyōların inançlarından vazgeçmelerini emretti. Birçok daimyō bu emre uyarak Roma Katolikliğinden vazgeçti; ancak Justo, inancından vazgeçmeyeceğini ve bunun yerine topraklarını ve sahip olduğu her şeyi bırakmayı tercih edeceğini ilan etti.
Takayama, 1614 yılına kadar Maeda Toshiie’nin koruması altında yaşadı. Aynı yıl, dönemin hükümdarı Tokugawa Ieyasu Hristiyan inancını yasakladı ve bu karar Takayama’nın Japonya’dan sürgün edilmesiyle sonuçlandı. 8 Kasım 1614’te, 300 Japon Hristiyanla birlikte Nagasaki’den ayrıldı. 11 Aralık 1614’te Manila’ya ulaştı ve burada İspanyol Cizvitler ile yerel Filipinliler tarafından sıcak bir şekilde karşılandı.
Filipinler’in sömürge valisi Juan de Silva, Takayama’ya ve ailesine destek olmak amacıyla gelir bağlamayı teklif etti; ancak Takayama bu teklifi reddetti. Artık gelir karşılığında hizmet sunacak bir konumda olmadığını ve bir bey gibi davranmak istemediğini ifade etti.
İspanyol Filipinler’in sömürge yönetimi, Japon Hristiyanları korumak ve Tokugawa yönetimini devirmek amacıyla Japonya’yı işgal etmeyi teklif etti. Takayama bu plana katılmayı reddetti ve hatta açıkça karşı çıktı.


## Ölüm.
Şiddetli bir ateşin ardından hastalanan Takayama, Manila’ya varışından 44 gün sonra, 3 ya da 5 Şubat 1615 gecesi saat 00:00 civarında hayatını kaybetti. İspanyol yönetimi, daimyō statüsüne uygun şekilde tam askerî törenle Hristiyan cenaze merasimi düzenledi ve onu Intramuros’ta yer alan San Ignacio Kilisesi’ne defnetti.#YÖNLENDİRME 
1945 yılı Aralık ayında, Manila Muharebesi (1945) ve İkinci Dünya Savaşı sonrasında, San Ignacio harabelerinden çıkarılan kalıntılar arasında Takayama’nın kutsal emanetleri de aceleyle diğer kalıntılarla karıştırıldı ve Novaliches, Quezon City’deki Cizvitlere ait Kutsal Kalp Rahip Okulu’na nakledildi. Tanımlanabilen ve tanımlanamayan kalıntılar, Takayama’nınkiler de dahil olmak üzere iki ayrı hücreye gömüldü. Böylece Takayama, Filipin topraklarında gömülü olan tek daimyō oldu. DNA testleri hâlâ tüm kemiklerini kesin olarak tanımlayamamıştır.


## Anıtlar.
Paco’daki Plaza Dilao’da Takayama’nın heykeli 1978 yılında dikildi. Bu alan, yaklaşık 3.000 Japon göçmenin sürgün hayatı yaşadığı eski yerleşimin son izidir. Takayama’nın heykeli geleneksel samuray giysileri ve topuz saç ile tasvir edilmiştir. Elinde aşağıya doğru çevrilmiş katana kılıfı tutmakta, kılıfın ucunda bir haç sallanmaktadır.
Santo Tomas Üniversitesi’nde, Plaza Dilao’daki heykelin bir kopyası Thomas Aquinas Araştırma Kompleksi binasının önüne yerleştirilmiştir. Bu heykel 28 Mart 2017’de açılmış ve kutsanmıştır.
21 Aralık 2022’de, Takayama’nın reçineden yapılmış bir figürü San Miguel Kilisesi’nde kutsanarak yerleştirildi.


## Taziz.
Aziz ilan edilme süreci yerel düzeyde başlatıldı ve Azizlerin Sebepleri Cemaati’ne (CCS) ilgili belgelerin teslim edilmesinin ardından 10 Haziran 1994 tarihinde süreç resmen onaylandı. Bu sürecin başlamasıyla birlikte Takayama’ya Tanrı’nın Hizmetkârı unvanı verildi. Geçmişte bu süreci başlatmaya yönelik başarısız girişimler olmuştu. İlk girişim 1630 yılında Manila’daki rahipler tarafından başlatıldı; ancak Japonya’nın dışa kapalı politikaları nedeniyle gerekli belgelerin toplanması mümkün olmadı ve sunulan dilekçe reddedildi. İkinci girişim 1965 yılında yapıldı fakat çeşitli hatalar nedeniyle başarısız oldu. Ekim 2012’de Papa XVI. Benedictus’a sürecin yeniden değerlendirilmesi için bir mektup sunuldu.
"Positio" dosyası 2013 yılında Roma’daki yetkili makamlara değerlendirme için teslim edildi. Kardinal Angelo Amato’ya göre, kutluluk ilanı 2015 yılında gerçekleşebilirdi; 21 Ekim 2014’te Japon hacılara bu yönde bilgi verildi. 2015 yılı, Takayama’nın ölümünün 400. yılına denk geliyordu; ancak süreç henüz tamamlanmak üzere olduğu için resmi kutsama gerçekleşmedi. Bu süreç, alışılmadık biçimde, Takayama’nın gördüğü muamele ve inancını yaşamak uğruna her şeyden vazgeçmesi nedeniyle bir şehit olarak tanınmasını amaçlıyordu.
Tarih danışmanları, aziz ilanı sürecini değerlendirmek üzere 10 Aralık 2013’te bir araya geldi; ilahiyatçılar ise 20 Mayıs 2014’te toplanarak süreci tartıştı ve oyladı. Azizlerin Sebepleri Cemaati’ne (CCS) bağlı kardinal ve piskopos üyeler, sürecin Papa Franciscus’un onayına sunulmadan önce nihai kararını vermek üzere 18 Haziran 2015’te toplandı; ardından 12 Ocak 2016’da yeniden görüşme gerçekleştirdiler.
Papa Franciscus, Takayama’nın kutsanmasını 21 Ocak 2016’da onayladı; tören 7 Şubat 2017’de Osaka’da gerçekleştirildi ve Papa adına Kardinal Angelo Amato başkanlık etti.
21 Aralık 2023’te Manila Katedrali’ni ziyaret eden Kardinal Thomas Aquino Manyo Maeda, Takayama Ukon’un azizlik ilanı için gerekli mucizelerin araştırıldığını açıkladı. Bu araştırmalar, Vatikan tarafından yürütülen resmi bir soruşturma kapsamında değerlendirilmektedir.