# Paul Delaroche
Hippolyte-Paul Delaroche (17 Temmuz 1797 - 4 Kasım 1856), tarihî sahneleri resmederek büyük başarılara imza atan Fransız bir ressamdı. Sık sık İngiliz ve Fransız tarihinden konuları tasvir eden melodramatik tasvirleriyle Avrupa'da ünlendi. Delaroche'un resimlerinde vurgulanan duygular Romantizm'e hitap ederken, eserinin detayları ve tarihi figürlerin küçümsenmiş tasviri Akademisyenlik ve Neoklasizm eğilimlerini takip etmektedir. Delaroche konularını ve tarihini pragmatik gerçekçilikle tasvir etmeyi amaçlamıştır. Yaratılışlarında popüler idealleri ve normları dikkate almamış, bunun yerine Marie-Antoinette gibi tarihi figürler, Hıristiyan figürleri veya Napolyon Bonapart gibi zamanının insanlarını, tüm konularını aynı ışıkta resmetti. Delaroche, Antoine-Jean Gros'un önde gelen öğrencilerinden biriydi ve daha sonra Thomas Couture, Jean-Léon Gérôme ve Jean-François Millet gibi önemli sanatçılara danışmanlık yaptı.
Delaroche, Romantizm ile David Klasisizm'i arasındaki üslup çatışmalarını gören bir nesilde doğdu. Delaroche'un Orta Çağ, on altıncı ve on yedinci yüzyıl tarih tablolarındaki konular Romantiklerin ilgisini çekerken, resimlerinin son derece iyi tamamlanmış yüzeyleri ile birlikte o döneme ait bilgilerin doğruluğu Akademisyenlerin ve Neoklasizmin ilgisini çekti. Delaroche'un 1830'ların başlarında tamamladığı çalışmaları, onun iki hareket arasında aldığı konumu en iyi yansıtıyordu ve dönemin çağdaş sanatçıları tarafından hayranlıkla karşılandı; "Leydi Jane Gray'in İnfazı" (1833; National Gallery, Londra), Delaroche'un kendi dönemindeki tabloları arasında en çok beğenileniydi. Delaroche daha sonra 1830'larda önemli dinî eserlerinden ilkini sergiledi. Konu değişikliği ve "tablonun sert tavrı" eleştirmenler tarafından olumsuz karşılandı ve 1837'den sonra çalışmalarını sergilemeyi tamamen bıraktı. 1856'da öldüğü sırada "Meryem Ana'nın Hayatı'ndan" dört sahnelik bir seri çiziyordu. Bu seriden yalnızca "Dikenli Taç'ı Düşünen Bakire" isimli eserini tamamladı. 


## Biyografi.
Delaroche Paris'te doğdu ve hayatının büyük bölümünü orada geçirdi. Eserlerinin çoğu Rue Mazarin'deki stüdyosunda tamamlandı. Konuları sağlam ve pürüzsüz bir yüzeyle boyanmıştı, bu da en yüksek kalitede bir görünüm sağlıyordu. Bu doku o zamanın tarzıydı. ve aynı zamanda Vernet, Ary Scheffer, Louis Léopold Robert ve Jean Auguste Dominique Ingres'in eserlerinde de bulunuyordu. Öğrencileri arasında Gustave Boulanger, İngiliz manzara sanatçısı Henry Mark Anthony, İngiliz tarih ressamları Edward Armitage ve Charles Lucy ve Amerikalı ressam/fotoğrafçı Alfred Boisseau (1823–1901) vardı.
Sergilenen ilk Delaroche resmi, "Jehosheba'yı kurtaran büyük Joash'tı" (1822). Bu sergi, Parisli büyük tarih ressamları grubunun çekirdeğini oluşturduğu Théodore Géricault ve Eugène Delacroix ile tanışmasına yol açtı. Kayınpederi Horace Vernet'in Roma'daki Fransız Akademisi'nin müdürü olduğu 1838 ve 1843'te İtalya'yı ziyaret etti. 1845'te New York Ulusal Tasarım Akademisi'ne Onursal Akademisyen olarak seçildi.


## İlk yılları.
Paul Delaroche, sanatçılar, tüccarlar, koleksiyoncular ve sanat yöneticilerinden oluşan lord de la Roche ailesinde doğdu. Babası Gregoire-Hippolyte Delaroche, Paris'in önde gelen sanat tüccarlarından biriydi. Paul Delaroche iki oğuldan ikincisiydi ve güzel sanatlarla genç yaşta tanışmıştı. Delaroche, on dokuz yaşındayken babası tarafından Louis Étienne Watelet'in talimatıyla L'École des Beaux-Arts'ta eğitim görme fırsatı buldu. Delaroche, L'École'deyken babasından etkilenerek manzara resimlerine odaklandı çünkü kardeşi Jules-Hippolyte Delaroche zaten resim tarihine odaklanmıştı. L'École'de iki yıl geçiren Delaroche, daha sonra manzaralara olan ilgisinin olmadığını dile getirdi ve 1817'nin sonunda L'École des Beaux-Art'tan ayrılarak Fransız akademik sistemine olan büyük hayal kırıklığını dile getirdi. Ertesi yıl Antoine-Jean Gros'un stüdyosuna girdi ve burada tarih resmine daha fazla ilgi duymaya başladı.


## Sanatsal bağımsızlık.
Delaroche ilk kez 1822'de Salon'da "İsa Mesih'in Haçtan İnmesi" ve "Jehosheba Saving Joash" tablolarını serɡiledi. Delaroche'un L'Ecole des Beaux-Arts'ta aldığı eğitim onu Akademisyenlik ve Neo-Klasikçilik fikirlerini desteklerken, Gros'un stüdyosunda geçirdiği zaman onun tarihe ve romantizme olan ilgisini uyandırdı. 1828'de İngiliz tarihi tablolarından ilki "olan Kraliçe Elizabeth'in Ölümü'nü" sergiledi. Delaroche'un İngiliz tarihine odaklanması, ona 1830'lar ve 1840'lı yıllarda Britanya'da popülerlik kazandırdı. 1830'larda resmettiği "Cromwell, I. Charles'ın Cesedine Bakıyor" (1831. Muş. B.-A., Nîmes), "Kuledeki Prensler" (1831, Louvre, Paris) ve en beğenilen eseri "Leydi Jane Gray'in İnfazı" (1833, NG, Londra) sayesinde yeteneğinin ve popülaritesinin farkına varan Académie des Beaux-Arts, onu 1832'de derneğin üyesi olarak seçti. Bir yıl sonra L'Ecole des Beaux-Arts'ta profesör oldu. Aynı yıl Paris'teki L'Église de la Madeleine'in orta nefine büyük bir duvar resmi yapmakla görevlendirildi. Delaroche dinî resim konusundaki deneyim eksikliğini fark etti ve bu nedenle geçmişin dinî eserleri konusunda kendini eğitmek için bir yıl boyunca İtalya'ya gitti. Fransa'ya döndüğünde kendisine Jules-Claude Ziegler ile çalışacağı söylendi, ancak Ziegler'in zaten aklındaki imajı kirleteceğini düşünerek projeden tamamen vazgeçti. 1837'de önemli dinî tablolarından ilki olan "St. Cecilia'yı" (1836; Londra, V&A) sergiledi. Delaroche'un konu değişikliği Fransız eleştirmenler için önceki çalışmalarına göre daha az etkileyiciydi.
Bir tarih ressamı olan Delaroche, eserinde tarihsel bir olayın "felsefi analizini" sunmayı ve bunu "on dokuzuncu yüzyılın tarihsel hakikat ve tarihsel zaman anlayışına" bağlamayı amaçladı. Tarih ile kendi tarih tabloları arasında bazı farklılıklar olsa da Delaroche, gerçeklerin sunumuna sadık kalmanın önemini gördü. Delaroche, ister geçmişten gelen büyük tarihsel figürler, ister Hristiyanlığın kurucuları, ister Marie Antoinette veya Napolyon Bonapart gibi zamanının önemli siyasî figürleri olsun, tüm konularını aynı ışıkta resmetti. Konusunu doğru bir şekilde sunabilmek için resimlerinde yer verdiği kostüm ve aksesuarları, dekorları dikkatle araştırdı. Delaroche, tarihsel doğruluğu vurgulamak için titizlik ɡöstererek ayrıntılı resimler yaptı ve resimlerini net konturlarla tamamladı. Fırça darbelerinin değişen hareketi, konularının renkleri ve yerleşimi, her birine benzersiz bir görünüm kazandırmakta ve karakterlerinin ve olayın ruhu ve tonuyla hareket etmelerine olanak tanımaktadır. Halkın gözü resimdeki ince ayrıntılara ve nüanslara daha az dikkat etmekte ancak Delaroche, resimlerinin edebî değerini resimsel değerinden daha çok önemsiyordu. Tarihî resimlerinin edebi yönünü teatrallik, anlatım ve görsellik ile dengelemektedir.