# Aleksey Yermolov
Aleksey Petroviç Yermolov (Rusça: "Алексей Петрович Ермолов"; 4 Haziran 1777 - 23 Nisan 1861), Kafkas Savaşı'nda Rus birliklerine komuta eden Rus generaliydi. Alexander Suvorov'un Kuzey İtalya ve İsviçre'deki 1799 seferleri hariç, Fransızlara karşı yapılan tüm Rus seferlerinde görev yapmıştır. Bu süre zarfında I. Paul'e karşı komplo kurmakla suçlandı ve sürgüne mahkûm edildi. Yermolov, Napolyon Savaşları sırasında Austerlitz, Eylau, Borodino, Kulm ve Paris Muharebelerinde kendini göstermiştir.


## Erken yaşamı.
Yermolov 4 Haziran 1777'de Moskova'da Rus soylu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Moskova Üniversitesi'nin yatılı okulundan mezun oldu ve 16 Ocak 1787'de Preobrazhensky Muhafız Alayına yazıldı. Dört yıl sonra teğmenliğe terfi etti ve yüzbaşı rütbesiyle Nizhegorod Dragoon Alayı'na transfer oldu. 1794'teki Polonya seferinde Polonyalı isyancılarla savaşmak üzere gönderilmeden önce 1793'te kısa bir süre Topçu ve Mühendis Harp Okulu'nda öğretmenlik yaptı. Praga saldırısına katıldı ve 12 Ocak 1795'te Aziz George Nişanı aldı. Ertesi yıl Yermolov, Hazar Denizi boyunca İran Seferi'ne katıldı. Ancak 7 Ocak 1799'da Çar I. Paul'e karşı komploya karıştığı iddiasıyla tutuklandı ve iki yılını Kostroma'da sürgünde geçirdi ve orada Latince öğrendi.
I. Paul'ün 1801'de öldürülmesinden sonra, yeni imparator I. Alexander, orduya geri dönen ve artık kendisini öğrencisi olarak gördüğü Alexander Suvorov'un eserlerini incelemeye başlayan Yermolov'u affetti. Yermolov 13 Mayıs 1801'de 8. Topçu Alayına atandı; daha sonra 21 Haziran 1801'de atlı topçu bölüğüne geçti.


## Napolyon Savaşları.
Kendi askeri dehası Napolyon Savaşları sırasında ortaya çıkmıştır. Üçüncü Koalisyon Savaşı sırasında Yermolov geri ve ileri muhafız birliklerinde görev yapmış ve Amstetten ve Austerlitz'de kendini göstermiştir. Başarılarından dolayı 16 Temmuz 1806'da albaylığa terfi ettirildi. Ertesi yıl Polonya seferine katılarak Prens Bagration'un öncü muhafız birliğinde görev aldı. Landsberg'e geri çekilme sırasında ve Eylau Muharebesi'nde çok sayıda artçı harekâtında bir topçu bölüğüne komuta ederek kendini gösterdi. Haziran 1807'de Yermolov, Guttstadt ve Deppen>, Heilsberg ve Friedland'daki harekâtlarda atlı topçu birliğini komuta etti ve Aziz George Nişanı ile ödüllendirildi. Tümgeneralliğe 28 Mart 1808'de terfi etti ve atlı topçu birlikleri müfettişliğine atandı. 1809 başlarında Tuna Ordusu'nun topçu birliklerini teftiş etti. Tümeni Avusturya'ya karşı 1809 seferine katılmış olsa da, Yermolov Volhynia ve Podolsk guberniyalarındaki ihtiyatlara komuta etti ve sonraki iki yıl boyunca burada kaldı. 1811'de muhafız topçu birliğinin komutasını aldı ve 1812'de Birinci Batı Ordusu'nun Kurmay Başkanı oldu.
1812 Seferi sırasında Yermolov, Smolensk'e geri çekilmede yer aldı ve General Barclay de Tolly ile Bagration arasındaki tartışmada önemli bir rol oynadı. Barclay'in stratejisine karşı çıkmış ve İmparator I. Aleksandr'a onu Bagration ile değiştirmesi için başvurmuştur. Rus orduları 2 Ağustos'ta birleştikten sonra, Yermolov Smolensk ve Lubino'da (Valutina Gora) savaştı ve 12 Kasım 1812'de 16 Ağustos 1812'den itibaren kıdem alarak korgeneralliğe terfi etti. Büyük Redoubt'u geri alan bir karşı saldırıya liderlik ederken hafif yaralandığı Borodino Muharebesi'nde kendini gösterdi. Yermolov cesaretinden dolayı Aziz Anna Nişanı aldı. Seferin geri kalanında, ana Rus ordusunun karargahında görevli subay olarak görev yaptı ve Maloyaroslavets'te savaştı.
Ekim-Kasım 1812'de Yermolov, Miloradovich'in emrindeki ileri muhafız birliğinde görev yaptı ve Vyazma ve Krasny Muharebelerinde savaştı. Kasım ayı sonlarında, Berezina'daki çatışmalarda yer alan General Rosen komutasındaki öncü muhafız birliklerinden birine komuta etti. 3 Aralık 1812'de ana karargâha geri çağrıldı ve burada Rus ordusunun Kurmay Başkanı oldu. Üç hafta sonra Rus ordularının topçu komutanlığına atandı.
Yermolov, 1813 ve 1814 Avrupa seferleri sırasında müttefiklerin topçu birliklerinden sorumluydu. Kulm Muharebesi'ndeki başarılarında onun yetenekli komutasının çok önemli olduğu kanıtlandı. Yermolov 1813'te Lützen'de savaştı, burada itaatsizlikle suçlandı ve 2. Muhafız Tümeni'ne komuta etmek üzere transfer edildi. Daha sonra Bautzen'de savaşmış, geri çekilme sırasında Rus artçı birliklerine komuta etmiş ve Kulm'da Prusya Demir Haçı ile ödüllendirilmiştir. 1814'te Paris çevresindeki savaşta kendini gösterdi ve 7 Nisan 1814'te Aziz George Nişanı ile ödüllendirildi.


## Kafkasya.
Yermolov'un başlıca görevleri, Rusya'nın Gürcistan ve yakın zamanda İran'dan alınan hanlıklar üzerindeki hakimiyetini güvence altına almak, yeni toprakları İmparatorluğun geri kalanından ayıran Kafkasya silsilesini işgal etmek ve burada yaşayan 'vahşi' ve düşman Müslüman kabilelere boyun eğdirmekti. Ama önce çok acil bir görevi daha vardı: Yermolov, I. Aleksandr'ın 1813 Gülistan Antlaşması'yla Rusya'nın elde ettiği toprakların bir kısmını Ali Şah Kaçar'a geri verme sözünü yerine getirmekten kaçınmak için Tahran'a bir görevle gitmek zorundaydı
Kafkasya'da başkomutan olarak görev yaptığı süre boyunca Yermolov (o sırada topçu generali rütbesine terfi etmişti) Kafkasya'daki güçlü Rus askeri politikalarından sorumluydu ve burada adı vahşetle anılır oldu. Öfkeli I. Aleksandr'a verdiği bir cevapta şöyle yazmıştı: "General'in dehşetinin sınırlarımızı zincirlerden ya da kalelerden daha güçlü bir şekilde korumasını arzuluyorum." 21 Nisan 1816'da Gürcistan'daki Rus kuvvetlerinin başkomutanlığına ve Bağımsız Gürcü Kolordusu'nun komutanlığına atandı. Bu göreve terfi ettirilmesi üstleri tarafından kişisel bir hakaret olarak görüldü ve kendisine içeride birçok düşman kazandırdı. Kendisini iyi bir yönetici olarak kanıtladı ve 1818'de İran'la başarılı bir şekilde müzakere ederek 4 Mart 1818'de piyade generalliğine terfi etti.
1817'de Sunzha nehri üzerindeki bir geçidi tahkim etti ve ertesi yıl Grozni kalesini kurdu. Onun döneminde yeni şehirler inşa edildi (Pyatigorsk ve Kislovodsk'u kurdu) ve mevcut şehirlerin, özellikle de Transkafkasya şehirlerinin iyileştirilmesi için devlet fonları tahsis edildi; Tiflis'in Avrupa tarzında yeniden inşasına ve iletişim yollarının (ilk olarak Gürcistan Askeri Yolu) iyileştirilmesine ve inşa edilmesine başladı. Dağlıların bir saldırısını püskürttükten sonra, onlara karşı sert bir baskın düzenledi. Aldığı kararlı önlemler müttefik kabilelerin çoğunu sadık tutmayı başardı.
On yıl boyunca hem Gürcü ordularının başkomutanlığını hem de İran'daki imparatorluk elçiliğini yaptı. Başına buyruk karakteri onu sık sık Harbiye Nezareti'yle çatışmaya sürüklüyor ve bu durum nezaretin pek çok üyesinin kişisel düşmanlığıyla daha da şiddetleniyordu. Askerleri tarafından çok sevilir, sık sık onlarla dostluk kurar ve Dağıstan'ın dağlılarıyla mücadelede genellikle başarılı olur, ancak çok sayıda ayaklanmayı önleyemezdi.
Yermolov 1825'te Aleksandr Griboyedov'un Decembrist isyanıyla ilgili suçlamalar nedeniyle tutuklanmak üzere olduğunu öğrendiğinde, onu bu konuda uyararak Griboyedov'un bazı önemli belgeleri yok etmesini ve tutuklanmaktan kurtulmasını sağladı.
Yermolov'un kariyeri 1827'de aniden sona erdi ve yerine I. Nikolay'ın gözdesi İvan Paskeviç getirildi. Kesin sebepler belli değil ama Nikolay tarafından sevilmiyordu ve kabileleri kontrol altında tutmamakla suçlanıyordu. Profesör Moshe Gammer'in yazdığı gibi:
Şimdiye kadarki hayranlarının iddia ettiği gibi, onun faaliyetleri halkı itaat altına almaktan çok, Rusya'ya karşı nefreti yoğunlaştırdı, ona karşı direnişi sertleştirdi ve Nakşibendi "tarikatının" (Sufi kardeşliği) yayılması şeklinde İslam'ın rolünün artmasına yardımcı oldu, bu da şimdi Kafkasya'nın doğu kesiminde ve bazı batı kesimlerinde de belirli bir süre için direniş bırakacaktı.Yermolov 7 Aralık 1827'de tam emekli maaşı ile terhis edildi. Ancak, dört yıl sonra, Nicholas ona rütbesini geri verdi (6 Kasım 1831) ve Devlet Konseyi'ne atadı; Yermolov'un piyade general rütbesi 1833'te onaylandı.


## Emeklilik.
Hayatının son 30 yılında Yermolov Oryol yakınlarındaki malikanesinde inzivaya çekilerek yaşadı. Kırım Savaşı sırasında bir köylü milis birliğine liderlik etmesi istendi ancak sağlığı kötü olduğu için reddetti. Moskova'da 23 Nisan 1861 tarihinde öldü ve Oryol'daki Trinity Kilisesi'ne gömüldü. 1796-1816 yılları arasındaki hizmetine dair anılar bırakmıştır. "Zapiski" (Anılar) kariyerinin başlarını, Napolyon Savaşları'nı ve Kafkasya'daki hizmetini kapsayan üç bölüme ayrılmıştır. Ölümünden sonra iki cilt halinde yayımlanmıştır.