# Bireyci feminizm
 - YÖNLENDİRME 
Bireyci feminizm, aynı zamanda ifeminizm olarak da bilinir, bireyciliği, kişisel özerkliği, devletin kadınlara karşı uyguladığı ayrımcılıktan özgürlüğü ve toplumsal cinsiyet eşitliğini vurgulayan liberteryen bir feminist harekettir.
 - YÖNLENDİRME 


## Genel bakış.
Bireyci feministler, cinsiyete ve toplumsal cinsiyete dayalı ayrıcalıkları ortadan kaldırmak ve bireylerin eşit haklara sahip olmasını sağlamak için hukuk sistemlerini değiştirmeye çalışırlar. Bireyci feminizm, kadınları kendi hayatlarının tüm sorumluluğunu üstlenmeye teşvik eder ve yetişkinlerin kendi vücutlarıyla ilgili yaptıkları seçimlere devletin müdahalesine karşı çıkar.
Bireyci veya liberteryen feminizm bazen liberal feminizmin birçok kolundan biri olarak gruplandırılır, ancak 21. yüzyılın ana akım liberal feminizminden önemli ölçüde sapma eğilimindedir. Bireyci feministler Wendy McElroy ve Christina Hoff Sommers, bireyci feminizmi "politik" veya "toplumsal cinsiyet feminizmi" olarak adlandırdıkları şeye karşı tanımlarlar.


## Fikirler.
Liberteryen feministler, kadınların özerkliğini ve seçme özgürlüğünü sınırlayan cinsiyet rollerini reddederler. Ayrıca, özellikle yasal olarak dayatılırlarsa, katı cinsiyet rollerinin hem kadınları hem de erkekleri sınırladığını savunurlar. Liberteryen feministler, olumlu amaçlara ulaşmak için kurumsal gücü kullanmayı eleştirirler. Devletin kadınlar adına karar vermesine izin vermenin, kadınların bireysel seçme özgürlüğünü sınırlayabileceğine inanırlar. Örneğin, kadınları "korumak" için seks işçiliğini yasaklamak, kadınlara tek tip bir grup olarak davranmak, onları bireyler olarak görmezden gelmek ve seks sektöründe çalışmayı seçen kadınların ekonomik fırsatlarını ellerinden almaktır.
ABD'li liberteryen düşünce kuruluşu Cato Enstitüsü, kapitalizmin kadınlara daha yüksek yaşam standardı, kaynaklara daha fazla erişim, daha fazla bireysel özgürlük ve fiziksel iş dışında daha fazla iş fırsatı sağladığını savunuyor.
Bireyci feminizm, erkeklerin ve kadınların haklarını eşit şekilde koruyan yasaları destekleyen doğal hukuk teorisine uygundur. Bireyci feministler, hükûmetin kadınların ihtiyaçlarını erkeklere göre önceliklendirmemesi gerektiğini, kişisel ilişkiler, özel ekonomik düzenlemeler, eğlence ve medya temsili veya genel sosyokültürel alanlarda eşitlik yaratmak için müdahale etmemesi gerektiğini savunurlar.


## ABD'deki tarihi.
Bireyci feminist Joan Kennedy Taylor'a göre, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki erken dönem örgütlü feminizm temelde "klasik liberal bir kadın hareketiydi." Birinci dalga feministler, evrensel oy hakkı, köleliğin kaldırılması, kadınların mülkiyet hakları ve diğer eşit hak biçimlerine odaklanıyordu.
Viktorya döneminde ve 20. yüzyılın başlarında, ABD ve İngiltere'de bireyci feminizm modası geçti. Bu dönemde ilerici, emekçi ve sosyalist hareketler siyaset üzerinde daha fazla etkili olmaya başladı.
20. yüzyılın ortalarında, otorite karşıtı ve bireyci ikinci dalga feministler tarafından bireyci feminizm yeniden canlandırıldı. Taylor'a göre "geniş destek gören siyasi meseleler, doğum kontrolü ve kürtaj hakkı ile Eşit Haklar Kanunu'ydu.
Bireyci feminizm, liberteryen feminizm ve klasik liberal feminizm gibi etiketler, 20. yüzyılın sonlarında Taylor, Sharon Presley, Tonie Nathan ve Wendy McElroy gibi yazarlar ve aktivistler tarafından açıkça benimsenmiştir. Modern liberteryen feminizm, bu kadınlar ve çağdaşları, Nadine Strossen ve Camille Paglia dahil olmak üzere, tarih boyunca klasik liberal ve anarşist yazarların fikirlerinin bir devamı niteliğindedir.


## Eleştiriler.
Bireysel feminizmin eleştirileri, feminizm olarak bireycilik değerlerine katılmamaktan, etkili aktivizm olarak bireysel feminizmin sınırlamalarını ifade etmeye kadar uzanır. Eleştirmenler, bireysel feminizmin yapısal eşitsizliği yeterince ele almadığını savunuyorlar. 1995 yılında Amerikalı radikal feminist Catharine MacKinnon, özellikle de renkleri farklı kadınlar olmak üzere "kadınların kullanıldığını, istismar edildiğini, satın alındığını, satıldığını ve susturulduğunu" ifade ederek bireysel seçimin değerini eleştirdi. 1999 yılında Amerikalı feminist Susan Brownmiller, kolektif, "birleşik" feminizme olan tiksintinin, "zayıflayan" ve sağlıksız bir feminist hareketin işareti olduğunu öne sürdü 


## Önemli bireyci feministler.
  - William Lloyd Garrison (1805–1879)["citation needed"]
  - Ezra Heywood (1829–1893)
  - Voltairine de Cleyre (1866–1912)
  - Dora Marsden (1882–1960)
  - Suzanne La Follette (1893–1983)
  - Tonie Nathan (1923–2014)
  - Joan Kennedy Taylor (1926–2005)
  - Mimi Reisel Gladstein (b. 1936)
  - Sharon Presley (d. 1943)
  - Camille Paglia (d. 1947)
  - Christina Hoff Sommers (d. 1950)
  - Wendy McElroy (d. 1951)
  - Virginia Postrel (d. 1960)
  - Cathy Young (d. 1963)
  - Tiffany Million (d. 1966)
  - Rene Denfeld