# Japonya bayrağı
Japonya'nın ulusal bayrağı, beyaz bir zemin üzerinde ortasında koyu kırmızı bir kurs bulunan, 2:3 oranına sahip bir bayraktır. Japoncada resmî olarak Nisshōki (, Güneş bayrağı) veya daha yaygın olarak "Hinomaru" (, 'Güneş kursu') adıyla da bilinmektedir. Ayrıca ülkenin "Doğan Güneş'in Ülkesi" sloganını da betimlemektedir.
"Nisshōki" bayrağı, 13 Ağustos 1999'da yayımlanarak yürürlüğe giren Ulusal Bayrak ve Marş Kanunu'nda ulusal bayrak olarak belirlenmiştir. Daha önceki hiçbir mevzuatta ulusal bir bayrak belirtilmemiş olmasına rağmen, güneş kursu bayrağı zaten Japonya'nın "de facto" ulusal bayrağı haline gelmişti. Erken Meiji Dönemi'nin hükûmet organı olan Daijō-kan tarafından 1870 yılında yayımlanan iki bildirinin her birinde, ulusal bayrağın tasarımına ilişkin bir hüküm bulunuyordu. Meiji 3'ün (27 Şubat 1870'de yayımlandı) 57 Sayılı Bildirisi uyarınca ticari gemiler için ulusal bayrak olarak güneş kursu bayrağı kabul edilmiştir ve Meiji 3'ün 651 Sayılı Bildirisi (27 Ekim 1870'de yayımlandı) uyarınca Donanma tarafından kullanılan bayrak, ulusal bayrak olarak kabul edilmiştir. "Hinomaru"'nun kullanımı, II. Dünya Savaşı'ndan sonra Müttefiklerin Japonya'yı işgalinin ilk yıllarında ciddi şekilde kısıtlanmıştı, bu kısıtlamalar daha sonra azaltıldı.
İmparatorun doğrudan Şinto güneş tanrıçası Amaterasu'nun soyundan geldiği söylendiğinden ve yönetici hanedanlığın meşruiyeti bu ilâhî atamaya dayandığından Güneş, Japon mitolojisinde ve dininde önemli bir rol oynar. Bayrağın tasarımı kadar ülkenin adı da güneşin bu merkezî önemini yansıtmaktadır. Antik tarih Shoku Nihongi, İmparator Mommu'nun 701 yılında sarayında güneşi temsil eden bir bayrak kullandığını söylüyor; bu, Japonya'da güneş motifli bir bayrağın kayıtlara geçen ilk kullanımıdır. Mevcut en eski bayrak, 16. yüzyıldan daha eski olan Kōshū, Yamanashi'deki Unpō-ji tapınağında korunmaktadır ve eski bir efsaneye göre, bayrağın tapınağa 11. yüzyılda İmparator Go-Reizei tarafından verildiği söylenmektedir. Meiji Restorasyonu olarak da bilinen reform sırasında, güneş kursu ve Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri ve Japon İmparatorluk Ordusu'nun Yükselen Güneş bayrağı, Japon İmparatorluğu'nun önemli sembolleri hâline geldi. Propaganda posterleri, ders kitapları ve filmler bayrağı bir gurur ve vatanseverlik kaynağı olarak tasvir etmekteydi. Japon evlerinde vatandaşların ulusal bayramlar, kutlamalar ve hükûmetin kararlaştırdığı diğer etkinlikler sırasında bayrağı asmaları gerekiyordu. Japonya'ya ve İmparatora bağlılığın farklı simgeleri olan "Hinomaru" motifi, İkinci Çin-Japon Savaşı ve diğer savaşlar sırasında halk arasında daha popüler hâle gelmiştir.
Halkın ulusal bayrağa ilişkin algısı farklılık göstermektedir. Tarihsel olarak hem Batılı hem de Japon kaynaklar, bayrağın Japonlar için güçlü ve kalıcı bir sembol olduğunu iddia etmektedir. II. Dünya Savaşı'nın (Pasifik Savaşı) sona ermesinden bu yana, bayrağın ve ulusal marş olan "Kimigayo"'nun kullanımı Japonya'daki devlet okulları için tartışmalı bir konu olmuştur ve bunların kullanımına ilişkin anlaşmazlıklar, çeşitli protesto ve davalara yol açmıştır. Çin ve Kore'de bayrak, saldırganlığın ve emperyalizmin sembolü olarak görülmektedir. Japonya'nın birçok askerî sancağı, güneş ışınlı deniz sancağı da dâhil olmak üzere tarihsel olarak "Hinomaru"'ya dayanmaktadır. "Hinomaru" ayrıca kamu ve özel kullanımdaki diğer Japon bayrakları için bir şablon görevi görmektedir.


## Tarihi.
### Antik çağdan orta çağa kadar.
"Hinomaru"'nun kökeni kesin olarak bilinmemektedir. Ancak doğan güneş, 7. yüzyılın başlarından beri sembolik bir anlam taşımaktadır; Japon Takımadaları, Asya anakarasının doğusundadır ve dolayısıyla güneşin "doğduğu" yerdir. Japonya'ya bu nedenle genellikle "doğan güneşin ülkesi" denir. 607 yılında Çin İmparatoru Sui Yang'a "Doğan Güneş'in İmparatoru'ndan" diye başlayan resmî bir mektup gönderilmiştir.
Efsaneye göre, imparatorluk tahtının Güneş tanrıçası Amaterasu'nun soyundan geldiği söylendiğinden Güneş, İmparatorluk hanedanıyla yakından ilişkilidir. Japon halkının eski Ko-Shintō inancına dâhil edilen doğaya tapınma ve animizmi içeren dini (özellikle tarım ve balıkçılıkta) Güneş'e tapınmayı da içermektedir. Yayoi Dönemi'nden (MÖ 300) Kofun Dönemi'ne (MS 250) kadar, Naikoukamonkyō(内行花文鏡, "Japonya'da üretilen çiçek yaprağı gibi desenlere sahip büyük bir bronz ayna")#YÖNLENDİRME parlayan güneşin şeklini kutlamak için kullanılmış ve Üç Kutsal Hazine'den biri olan Yata no Kagami'nin bu ayna gibi kullanıldığına dair bir teori bulunmaktadır.
Doğu seferi (Jinmu tosei) sırasında, İmparator Jimmu'nun kardeşi Ituse no Mikoto, Naniwa'da (günümüz Osaka) klan lideri Nagasunehiko'ya ("uzun bacaklı adam") karşı girilen bir savaşta öldürüldü. İmparator Jimmu, güneşin torunları olarak, güneşe (doğu) doğru değil, güneşin tarafında (batıya karşı) savaşmak istediğini fark etti. Böylece klanıyla birlikte batıya doğru savaşmak için Kii Yarımadası'nın doğu yakasına gitti. Kumano'ya (veya Ise'ye) ulaştılar ve Yamato'ya doğru yola çıktılar. Nagasunehiko ile yapılan ikinci savaşta galip geldiler ve Kinki bölgesini fethettiler.
Güneş şeklindeki bayrağın kullanımının, imparatorun doğrudan imparatorluk yönetiminin (親政) 645'teki Isshi Olayı'ndan sonra (Taika'nın ilk yılı) kurulmasından bu yana gerçekleştiği düşünülüyordu.
797'de tamamlanan Japon tarih metni "Shoku Nihongi", 701'de (Taihō döneminin ilk yılı) İmparator Mommu'nun Chōga'sı (朝賀, 'yeni yıl tebrik töreni') tarafından güneş motifli bayrağın kayıt altına alınmış ilk kullanımına sahiptir. Yılbaşı günü tören salonunun dekorasyonu için Nissho (日像, 'altın güneşli bayrak') göndere çekilmiştir.
Genpei Savaşı'nın sonuçlarından etkilenmiş olması olasılığı öne çıkıyor. Heian Dönemi'ne kadar İmparatorluk Sarayı'nın sembolü olan Nishiki bayrağında (Nishiki no mihata 錦の御旗), kırmızı zemin üzerine altın rengi bir güneş çemberi ve gümüş bir ay çemberi vardı. Heian Dönemi'nin sonunda, Taira boyu kendilerini bir rejim ordusu olarak tanımladı ve İmparatorluk Mahkemesi'ne göre altın kurslu kırmızı bayrağı (赤地金丸) kullandı. Genji (Minamoto boyu) muhalefetteydi, bu yüzden Genpei Savaşı'nda (1180-1185) savaşırken kırmızı kurslu beyaz bir bayrak (白地赤丸) kullandılar. Taira boyu yenildiğinde, Genji tarafından samuray rejimi (bakufu, 幕府) kuruldu. Oda Nobunaga ve Tokugawa Ieyasu gibi sonradan gelen savaş ağaları, Genji'nin halefleri olduklarını anlayınca savaşta "Hinomaru" bayrağını kullandılar.
12. yüzyıldan kalma "Heike Monogatari" adlı eserde, farklı samurayların yelpazelerinde güneş çizimlerinin yer aldığı yazıyordu. Bayrakla ilgili bir efsane de Budist rahip Niçiren'e atfedilir. İddiaya göre, 13. yüzyılda Japonya'nın Moğol istilası sırasında Niçiren, savaşta taşıması için Şogun'a bir güneş sancağı vermiştir.
Nagashino Muharebesi sırasında (28 Haziran 1575), Oda Nobunaga ve Tokugawa Ieyasu'nun müttefik kuvvetleri Takeda Katsuyori ile savaştı. Hem Nobunaga hem de Ieyasu'nun hanedan armalı kendi bayrakları vardı. Ancak aynı zamanda ikisi de "Hinomaru"'yu da taşıyorlardı.
Japonya'nın en eski bayraklarından biri, Yamanashi'deki Kōshū şehrinde bulunan Unpo-ji tapınağında bulunmaktadır. Efsaneye göre bayrak, İmparator Go-Reizei tarafından Minamoto no Yoshimitsu'ya verilmiştir ve son 1000 yıldır Takeda boyu tarafından bir aile hazinesi olarak değerlendirilmiştir.
16. yüzyıldaki birleşme döneminde, her "daimyō"'nun savaşta kullanılan özel bayrağı vardı. Bayrakların çoğu, genellikle daimyō lordunun mon'unu (hanedan armasını) taşıyan uzun sancak şeklindeydi. Aynı zamanda, aynı ailedeki oğul, baba ve erkek kardeş gibi üyelerin de savaşta taşıyacakları farklı bayrakları vardı. Bayraklar bir çeşit kimlik görevi görüyordu ve askerlerin sırtlarında ve atlarında yer alıyordu. Ayrıca generallerin de kendi bayrakları vardı ve bunların çoğu kare şekli nedeniyle asker bayraklarından farklıydı.
1854'te Tokugawa şogunluğu sırasında Japon gemilerine, kendilerini yabancı gemilerden ayırmak için "Hinomaru"'yu göndere çekmeleri emredildi. Bundan önce, ABD ve Rusya ile ticaret yapan gemilerde farklı türlerde "Hinomaru" bayrağı kullanılıyordu. "Hinomaru", 1870 yılında Japonya'nın ticari bayrağı olarak ilan edildi. Aynı zamanda 1870'ten 1885'e kadar da yasal ulusal bayraktı, bu da onu Japonya'nın benimsediği ilk ulusal bayrak yapmıştır.
Ulusal semboller fikri Japonlara tuhaf gelmiş olsa dahi, Meiji rejiminin dış dünyayla iletişim kurabilmesi için bunlara ihtiyacı vardı. Bu, özellikle ABD'li Tuğamiral Matthew C. Perry'nin Yokohama Körfezi'ne çıkartma yapmasından sonra önem kazandı. Meiji rejimi bir süre sonra, "Kimigayo marşı" ve imparatorluk mührü de dâhil olmak üzere Japonya'ya daha fazla kimlik kazandırdı. 1885 yılında, Japonya Resmî Gazetesi'nde yayımlanmayan önceki tüm yasalar kaldırıldı. Japonya'nın yeni kabinesinin bu kararı nedeniyle, Meiji Restorasyonu'ndan sonra herhangi bir yasa çıkmadığından dolayı "Hinomaru" de facto olarak ulusal bayraktı.


### İlk çatışmalar ve Pasifik Savaşı.
Japonlar bir imparatorluk kurmaya çalışırken ulusal bayrağın kullanımını artırdılar ve "Hinomaru", Birinci Çin-Japon ve Rus-Japon Savaşlarındaki zaferlerin ardından yapılan kutlamalarda hazır bulundu. Bayrak aynı zamanda savaş anında ülke çapındaki hazırlıklarda da kullanıldı. 1934'te Japonca bir propaganda filminde, yabancı ülke bayraklarının tasarımlarının eksik veya kusurlu olduğu, Japonya bayrağının ise her şekliyle mükemmel olduğu gösteriliyordu. 1937'de Hiroşima Prefektörlüğü'ndeki bir grup kız, pirinç tabağının ortasında "umeboshi"den oluşan "bayrak yemekleri" yaparak İkinci Çin-Japon Savaşı sırasında Çin'de savaşan Japon askerlerine destek oldular. Böylece "Hinomaru bentō", 1940'lara kadar Japonya'nın savaş seferberliğinin ve askerlerle olan dayanışmanın ana sembolü hâline geldi.
Japonya'nın Çin-Japon Savaşı'ndaki ilk zaferleri sonrasında, "Hinomaru" kutlamalar için yeniden kullanıldı. Geçit törenleri sırasında her Japonun elinde bulunuyordu.
Bu dönemdeki ders kitaplarında İmparatora ve ülkeye bağlılığı ifade eden çeşitli sloganlarla birlikte "Hinomaru" da basılmıştı. Yurtseverlik, Japon çocuklarına bir erdem olarak öğretildi. Bayrağı göstermek veya her gün İmparator'a tapınmak gibi yurtseverlik ifadelerinin tümü "iyi bir Japon" olmanın bir parçasıydı.
Bayrak, II. Dünya Savaşı sırasında işgal altındaki Güneydoğu Asya bölgelerinde Japon emperyalizminin bir aracıydı: insanlar bayrağı kullanmak zorundaydı ve öğrenciler sabah bayrak törenlerinde "Kimigayo"'yu söylediler. Filipinler, Endonezya ve Mançukuo gibi bazı bölgelerde ise yerel bayraklara izin verilmiştir. Japonya İmparatorluğu'nun bir parçası olan Kore'de, Korelilerin imparatorluğun tebaası olduğunu ilan etmek için "Hinomaru" ve diğer semboller kullanılmıştır.
Pasifik Savaşı sırasında Amerikalılar, "Hinomaru" ve Japon askerî uçak nişanı için aşağılayıcı bir terim olan "köfte"yi icat ettiler. Japonlara göre "Hinomaru", "tüm dünyanın karanlığını aydınlatacak Yükselen Güneş bayrağı"ydı. Batılılar için Japon ordusunun en güçlü sembollerinden biriydi.


### ABD işgali.
"Hinomaru", II. Dünya Savaşı ve işgal dönemi boyunca Japonya'nın "de facto" bayrağıydı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Japonya'nın işgali sırasında, "Hinomaru"'yu göndere çekmek için Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı'nın (SCAPJ) iznine ihtiyaç vardı. Kaynaklar, "Hinomaru"'nun kullanımının ne ölçüde kısıtlandığı konusunda farklılık gösteriyor; bazıları "yasaklı" terimini kullanıyor; ancak başlangıçtaki kısıtlamalar ciddi olsa da, bunlar doğrudan bir yasak anlamına gelmiyordu.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Amerika Birleşik Devletleri Deniz Taşımacılığı Kontrol Otoritesine bağlı Japon ticari denizcileri için, Japon sivil gemileri tarafından bir sancak kullanıldı. "E" sinyal kodundan değiştirilen bayrak, Eylül 1945'ten ABD'nin Japonya'daki işgali sona erene kadar kullanıldı. Japon sularında çalışan ABD gemileri ise, bayrak olarak değiştirilmiş bir "O" sinyal bayrağını kullanmıştır.
2 Mayıs 1947'de General Douglas MacArthur, yeni Japonya Anayasası'nın onaylanmasıyla "Hinomaru"'nun Millî Diyet Binası, İmparatorluk Sarayı, Başbakanlık konutu ve Yüksek Mahkeme binasında göndere çekilmesine ilişkin kısıtlamaları kaldırdı. Bu kısıtlamalar, 1948'de insanların ulusal bayramlarda bayrak taşımasına izin verilerek daha da esnetildi.


### Savaş sonrasından 1999'a kadarki süreç.
II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Japonya bayrağı, ülkenin militarist geçmişiyle olan ilişkisi nedeniyle eleştirilmiştir. Benzer eleştiriler Japonya'nın mevcut millî marşı "Kimigayo"'ya da yöneltilmiştir. Japonya kendisini diplomatik olarak yeniden kurmaya başladığında, "Hinomaru" yurtdışında siyasi bir silah olarak kullanıldı. İmparator Hirohito ve İmparatoriçe Kōjun'un Hollanda'ya yaptığı ziyarette "Hinomaru", ya Japonya'ya gönderilmesini ya da İkinci Dünya Savaşı sırasında Hollandalı savaş esirlerinin ölümlerinden yargılanmasını talep eden Hollanda vatandaşları tarafından yakıldı. Yurt içinde bayrak, Amerika Birleşik Devletleri ile Japonya arasında müzakere edilen yeni Kuvvetler statüsü sözleşmesine karşı yapılan protestolarda bile kullanılmadı. Sendikaların ve diğer protestocuların en yaygın kullandığı bayrak kırmızı isyan bayrağıydı.
Tokyo 1964 Yaz Olimpiyat Oyunları'na ev sahipliği yaptığında, "Hinomaru" ve millî marşla ilgili bir sorun bir kez daha gündeme geldi. Olimpiyat oyunlarından önce, ulusal bayrağın güneş kursunun boyutu kısmen değiştirildi. Çünkü bayrak, diğer ulusal bayraklarla dalgalanırken dikkat çekici görünmüyordu. Renk uzmanı Tadamasa Fukiura, güneş kursunun bayrak uzunluğunun üçte ikisi kadar olmasını tercih etti. Fukiura ayrıca 1964 oyunlarının yanı sıra Nagano'daki 1998 Kış Olimpiyatları için de bayrak renklerini seçti.
1989'da İmparator Hirohito'nun ölümü, ulusal bayrakla ilgili ahlaki sorunları bir kez daha gündeme getirdi. Muhafazakârlar, eğer bayrak törenler sırasında eski yaraları yeniden açmadan kullanılabilirse, anlamı konusunda sorgulanmadan "Hinomaru"'nun ulusal bayrak olmasını önerme şansları olabileceğini hissettiler. Altı günlük resmî yas süresince, Japonya'nın her yerinde bayraklar yarıya indirildi veya siyah bayraklarla kaplandı. İmparatorun cenaze töreni gününde protestocuların "Hinomaru"'ya zarar verdiği yönündeki haberlere rağmen, okulların Japonya bayrağını çekincesiz yarıya indirme hakkı muhafazakârlara başarı getirdi.


### 1999'dan günümüze.
Ulusal Bayrak ve Marş Hakkındaki Kanun 1999'da kabul edildi ve hem "Hinomaru" hem de "Kimigayo" Japonya'nın ulusal sembolleri olarak belirlendi. Kanun, "Uluslararası Barış İşbirliği Kanunu" olarak da bilinen, 1992 tarihli "Birleşmiş Milletler Barışı Koruma Operasyonları ve Diğer Operasyonlar İçin İşbirliğine İlişkin Kanun"dan bu yana Diyet tarafından kabul edilen en tartışmalı kanunlardan biridir.
Liberal Demokrat Parti'den (LDP) Başbakan Keizō Obuchi, 2000 yılında "Hinomaru" ve "Kimigayo"'yu Japonya'nın resmî sembolleri hâline getirmek için yasa taslağı hazırlamaya karar verdi. Kabine Baş sekreteri Hiromu Nonaka, mevzuatın İmparator Akihito'nun tahta çıkışının 10. yıldönümüne kadar tamamlanmasını istedi. Bu, her iki sembolün de resmî olarak belirlenmesi için bir mevzuatın düşünüldüğü ilk sefer değildi; 1974 yılında, Okinawa'nın 1972'de Japonya'ya geri veriliş ve 1973'teki petrol krizinin arka planında, Başbakan Kakuei Tanaka, her iki sembolü de Japonya yasalarında yer alan bir yasanın çıkarılacağını ima etmişti. Tanaka, okullara "Kimigayo"'yu öğretme ve çalma talimatı vermenin yanı sıra, öğrencilerin her sabah bir törenle "Hinomaru" bayrağını göndere çekmeleri ve 1890'da Meiji tarafından açıklanan İmparatorluk Eğitim Genelgesi'nin belirli unsurlarına dayanan bir ahlâkî müfredat benimsemelerini istedi. Ancak Tanaka, o yıl yasayı Diyet'ten geçirmekte başarısız oldu.
Tasarının ana destekçileri LDP ve Komeito (CGP) olurken, muhalefette yer alan Sosyal Demokrat Parti (SDPJ) ve Komünist Parti (JCP), her iki sembolün de savaş dönemiyle ilgili çağrışımlarına dikkat çekti. JCP, konunun kamuoyu tarafından karara bağlanmasına izin verilmemesi nedeniyle de tasarıya karşı çıktı. Aynı zamanda Japonya Demokratik Partisi (DPJ) bu konuda parti konsensüsü geliştiremedi. DPJ Başkanı ve geleceğin başbakanı Naoto Kan, DPJ'nin tasarıyı desteklemesi gerektiğini, çünkü partinin her iki sembolü de zaten Japonya'nın simgeleri olarak tanıdığını belirtti. Genel Sekreter yardımcısı ve geleceğin başbakanı Yukio Hatoyama, bu tasarının toplum ve devlet okulları arasında daha fazla bölünmeye neden olacağını düşünüyordu. Bu sebeple tasarıya lehte oy verirken Kan aleyhte oy kullandı.
Oylamadan önce yasa tasarılarının Diyet'te ayrılması yönünde çağrılar yapıldı. Waseda Üniversitesi profesörü Norihiro Kato, "Kimigayo"'nun "Hinomaru" bayrağından daha karmaşık ve ayrı bir konu olduğunu belirtti. Tasarının oylanması sırasında DPJ ve diğer partilerin ulusal bayrak olarak yalnızca "Hinomaru"'yu belirleme girişimleri Diyet tarafından reddedildi. Temsilciler Meclisi, tasarıyı 22 Temmuz 1999'da 403'e karşı 86 oyla kabul etti. Ardından mevzuat 28 Temmuz'da Temsilciler Meclisinde gönderildi, 9 Ağustos'ta kabul edildi ve 13 Ağustos'ta da yasalaştı.
8 Ağustos 2009'da DPJ'nin Temsilciler Meclisi, seçim mitinginde tavandan sarkan bir pankartı gösteren bir fotoğraf çekildi. Afiş, DPJ logosunun şeklini oluşturacak şekilde kesilip birbirine dikilen iki "Hinomaru" bayrağından oluşuyordu. Bu, LDP'yi ve Başbakan Tarō Asō'yu çileden çıkardı ve bu eylemin affedilemez olduğunu söyledi. Buna cevaben DPJ Başkanı Yukio Hatoyama pankartın "Hinomaru" olmadığını ve bu şekilde değerlendirilmemesi gerektiğini söyledi.


## Tasarımı.
1870 yılında kabul edilen 57 Sayılı Başbakanlık Bildirisi'nde yer alan bayrakla ilgili iki hükümden ilki, bayrağı kimin ve nasıl dalgalandıracağını; ikincisi ise bayrağın nasıl üretileceğini belirtiyordu. Oranı ise yedi birim genişlik ve on birim uzunluktu (7:10). Güneşi temsil eden kırmızı kurs, gönder genişliğinin beşte üçü kadar hesaplanmıştır. Kanun, kursun merkezde olması gerektiğini belirtmiş, ancak genellikle gönder tertibatına doğru yüzde biri (1⁄100) oranında yerleştirilmiştir. (bu, bayrak dalgalanırken kursun ortalanmış görünmesini sağlar; bu teknik, Bangladeş bayrağı gibi diğer bayraklarda da kullanılır). Aynı yılın 3 Ekim'inde tüccar sancağı ve diğer deniz sancaklarının tasarımına ilişkin düzenlemeler çıkarıldı. Ticari sancak için oran iki birim genişlik ve üç birim uzunluk (2:3) idi. Kursun boyutu aynı, ancak güneş kursu göndere doğru yirmide bir (1⁄20) oranında yerleştirilmiştir.
Ulusal Bayrak ve Marş Kanunu çıkınca, bayrağın boyutlarında bir miktar değişiklik yapıldı. Bayrağın genel oranı iki birim genişlik ve üç birim uzunluk (2:3) olacak şekilde değiştirildi. Kırmızı kurs merkeze doğru kaydırıldı, ancak kursun boyutu aynı kaldı. Bayrağın arka planı beyaz ve merkezi kırmızı bir dairedir (紅色, "beni iro"). Ancak 1999 yasasında renk tonları belirtilmemiştir. Kırmızı renk hakkında verilen tek ipucu, "derin" bir renk olduğudur.
Japonya Savunma Ajansı (şu anda Savunma Bakanlığı) tarafından 1973'te (Şova 48) yayınlanan spesifikasyonlar, Munsell renk şemasında bayrağın kırmızı rengini 5R 4/12 ve beyazını N9 olarak listelemektedir. Belgede, bayrağın yapısı mevcut mevzuata uyacak şekilde 21 Mart 2008'de (Heisei 20) değiştirildi ve Munsell renkleri güncellendi. Ayrıca askeriye tarafından kullanılan sancakların yapımında kullanılabilecek malzemeler akrilik elyaf ve naylon olarak belirtilmiştir. Akrilik için kırmızı renk 5,7R 3,7/15,5 ve beyaz renk N9,4'tür; naylonda kırmızı için 6,2R 4/15,2 ve beyaz için ise N9,2 belirtilmiştir. Resmî Kalkınma Yardımı (ODA) tarafından yayınlanan bir belgede, "Hinomaru" ve ODA logosunun kırmızı rengi DIC 156 ve CMYK 0-100-90-0 olarak belirtilmiştir. Ulusal Bayrak ve Ulusal Marş Kanunu'nun ilgili müzakereler sırasında, ya parlak kırmızı (赤色, "aka iro") bir ton kullanılması ya da Japon Endüstri Standartları'nın renk havuzundan bir renk kullanılması önerisi geldi.


## Kullanımı.
"Hinomaru" ilk tanıtıldığında hükûmet, vatandaşların İmparatoru bayrakla karşılamasını zorunlu kıldı. Japonlar arasında bayrak konusunda bazı kızgınlıklar vardı ve bu da bazı protestolara yol açtı. Bu sebeple bayrağın halk arasında kabul görmesi biraz zaman aldı.
II. Dünya Savaşı'ndan önce tüm evlere ulusal bayramlarda "Hinomaru" asılması gerekiyordu. Savaştan bu yana, Japonya bayrağının sergilenmesi çoğunlukla belediye binaları gibi ulusal ve yerel yönetimlere bağlı binalarla sınırlıdır; evlerde veya ticari binalarda nadiren görülür, ancak bazı kişiler ve şirketler bayrağın tatil günlerinde asılması gerektiğini de savundu. Japon hükûmeti, vatandaşları ve bölge sakinlerini ulusal bayramlarda "Hinomaru"'yu göndere çekmeye teşvik etse de, yasal olarak bunu yapmaları zorunlu değildir. İmparatorun 80. Doğum Günü olan 23 Aralık 2002'den bu yana Kyushu Demiryolu Şirketi, "Hinomaru"'yu 330 istasyona astı.
1995'ten itibaren ODA resmî logosunda da "Hinomaru" motifini kullanılmaya başlandı. Tasarımın kendisi hükûmet tarafından oluşturulmadı (logo, halk tarafından sunulan 5.000 tasarım arasından seçildi) ancak hükûmet, yardım paketleri ve geliştirme programları aracılığıyla "Hinomaru"'nun görselliğini artırmaya çalışıyordu. ODA'ya göre bayrak kullanımı, Japon halkının sağladığı yardımları simgelemenin en etkili yoluydu.


### "Hachimaki".
"Hachimaki" (鉢巻, "başlık-atkı") ortasında kırmızı güneş kursu bulunan beyaz bir saç bandıdır. Bandı takan kişi tarafından azmin, çabanın ve/veya cesaretin sembolü olarak giyilir. Bunlar; örneğin spor seyircileri, doğum yapan kadınlar, öğrenciler, ofis çalışanları, işleriyle gurur duyan esnaflar gibi kesimler tarafından birçok durumda takılır. II. Dünya Savaşı sırasında, bant üzerine "Kesin Zafer" (必勝, "Hisshō") veya "Yedi Hayat" ifadesi yazılır ve kamikaze pilotları tarafından da takılırdı. Bu, pilotun ülkesi için ölmeye hazır olduğunu göstermekteydi.


### "Hinomaru Yosegaki".
Japon kültüründe II. Dünya Savaşı sırasında konuşlandırılan bir askerin arkadaşları ve akrabaları için bir "Hinomaru" imzalayıp ona vermek yaygın bir gelenekti. Bayrak aynı zamanda iyi şans tılsımı ve askerin savaştan sağlıklı dönmesini dilemek için bir dua olarak da kullanılmıştır. Buna ise "Hinomaru Yosegaki" (日の丸寄せ書き) denmiştir. Bir gelenek ise, yazıların güneş kursuna değmemesidir. Savaşlardan sonra bu bayraklar ele geçirilmiş veya daha sonra ölen Japon askerlerinin üzerinde bulunmuştur. Bu bayrakların bir kısmı hatıra eşyası hâline getirilmiş ve bir kısmı da Japonya ve ölen askerlerin torunlarına iade edilmiştir.
Günümüzde "Hinomaru Yosegaki" hâlen kullanılmaktadır. "Hinomaru"'yu iyi şans tılsımı olarak imzalama geleneği sınırlı da olsa hâlâ devam etmektedir. "Hinomaru Yosegaki", Japon millî takımına destek vermek için spor etkinliklerinde sergilenmektedir. Modern Japonya'da, bir kişiye uğurlama töreninde, sporcular için, meslektaşlar veya değişim öğrencileri için veda etkinliğinde, mezuniyet ve emeklilik için hediye olarak verilir. 2011 Tōhoku depremi ve tsunamisi gibi doğal felaketlerden sonra insanlar desteklerini göstermek için "Hinomaru Yosegaki"'nin üzerine notlar yazdılar.


### "Hinomaru Bentō".
Bentō ve makunouchi, Japon öğle yemeği kutusu türüdür. Bu kutu aynı zamanda Hinomaru pirinci (日の丸ご飯, "Hinomaru gohan") de olabilir. Merkezinde güneşi ve Japonya bayrağını temsil eden kırmızı umeboshi (kurutulmuş ume) ve gohan'dan (buğulanmış beyaz pirinç) oluşur. Bir "Hinomaru" öğle yemeği kutusunun (日の丸弁当, "Hinomaru bentō") ortasında yalnızca beyaz pirinç ve kırmızı umeboshi bulunur.


## Kültür ve algı.
Ana akım medyanın yaptığı anketlere göre Japonların çoğu, 1999 yılında Ulusal Bayrak ve Ulusal Marş Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce bile bayrağı ulusal bayrak olarak algılıyordu. Buna rağmen bayrağın okul etkinliklerinde veya medyada kullanımına ilişkin tartışmalar hâlen devam etmektedir. Örneğin, "Asahi Shimbun" ve "Mainichi Shimbun" gibi liberal gazeteler sıklıkla Japonya bayrağını eleştiren, okuyucularının siyasi yelpazesini yansıtan makalelere yer vermektedir. Diğer Japonlara göre bayrak, Japonya'nın bir imparatorluk olduğu dönemde demokrasinin bastırıldığı zamanı temsil ediyor.
Ulusal bayrağın evlerde ve işyerlerinde asılması da Japon toplumunda tartışılmaktadır. Uyoku dantai (sağcı) aktivistlerle, gerici politikalarla veya holiganlıkla olan ilişkisi nedeniyle çoğu ev ve iş yeri bayrak asmamaktadır. Herhangi bir ulusal bayram veya özel etkinlikte bayrağı göndere çekme zorunluluğu yoktur. Ishikawa'nın Kanazawa kenti, Eylül 2012'de vatandaşları ulusal bayramlarda bayrağı asmalarına teşvik etmek amacıyla hükûmet fonlarını bayrak satın almak için kullanma planlarını önerdi. Japon Komünist Partisi de bayrağa açıkça karşı çıkmaktadır.
Ulusal bayrağa ilişkin olumsuz algılar, Japonya'nın eski kolonilerinde ve Okinawa gibi Japonya'nın kendi içindeki bölgelerde de mevcuttur. Bunun dikkate değer bir örneği, 26 Ekim 1987'de Okinawalı bir süpermarket sahibinin, Japonya Ulusal Spor Festivali'nin başlamasından önce bayrağı yakmasıdır. Okinawa'daki diğer olaylar arasında okul törenleri sırasında bayrağın düşmesi ve öğrencilerin "Kimigayo" sesleri eşliğinde bayrağı kaldırırken onu onurlandırmayı reddetmesi yer alıyordu. Her ikisi de Japon İmparatorluğu tarafından işgal edilen Çin Halk Cumhuriyeti ve Kore Cumhuriyeti'nde, "Hinomaru"'nun 1999'da resmî olarak benimsenmesi, Japonya'nın sağa doğru kayması ve aynı zamanda yeniden militarizasyona doğru bir adım atılması tepkileriyle karşılandı. 1999 yılındaki yasanın kabulü, aynı zamanda Yasukuni Tapınağı'nın statüsü, ABD-Japonya askeri iş birliği ve füze savunma programının oluşturulmasına ilişkin tartışmalarla aynı zamana denk gelmiştir.
Japonya'da "Hinomaru"'nun yakılmasını suç sayan bir yasa yoktur, ancak yabancı bayraklar yakılamaz.


## Protokol.
Protokole göre bayrak, gün doğumundan gün batımına kadar gönderde kalabilir; işletmelerin ve okulların açılıştan kapanışa kadar bayrağı gönderde tutmasına izin verilmektedir. Japonya]'da hem Japonya'nın hem de başka bir ülkenin bayrağı aynı anda göndere çekildiğinde, Japonya bayrağı solda olur, misafir ülkenin bayrağı sağda bulunur. Her iki bayrak da aynı yükseklikte ve eşit büyüklükte olmalıdır. Birden fazla yabancı bayrak sergilendiğinde ise, Japonya bayrağı Birleşmiş Milletler tarafından belirlenen alfabetik sıraya göre düzenlenir. Bayrak göndere çekilmek için uygun durumda olmadığında, özel olarak yakılarak imha edilir. "Ulusal Bayrak ve Ulusal Marş Kanunu"'nda, bayrağın nasıl kullanılması gerektiği belirtilmemektedir, ancak farklı bölgeler, "Hinomaru" ve diğer bölge bayraklarının kullanılması için kendi düzenlemelerini uygulamaktadırlar.


### Yas durumu.
"Hinomaru"'nun en az iki yas usulü vardır. Bunlardan biri, birçok ülkede yaygın olduğu gibi bayrağın yarıya indirilmesidir (半旗, "Han-ki"). Dışişleri Bakanlığı büroları da yabancı bir ülkenin devlet başkanı için cenaze töreni yapıldığında bayrağı yarıya indirir. Diğer bir usulü ise, bayrak alemini saracak şekilde, bayrağın üzerine (弔旗, "Chō-ki") adı verilen siyah şerit bez eklemektir. Bu usul, geçmişi İmparator Meiji'nin 30 Temmuz 1912'deki ölümüne kadar uzanır. Kabine, ulusal bayrağın yarıya indirilmesini ilan etme yetkisine sahiptir.


### Devlet okulları.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden bu yana, Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı, kendi yetki alanları altındaki okullarda hem "Hinomaru" hem de "Kimigayo"'nun (ulusal marş) kullanımını teşvik etmek için çeşitli açıklamalar ve düzenlemeler yayınlamıştır. Bu ifadelerden ilki 1950'de yayımlandı ve her iki sembolün de kullanılmasının arzu edildiğini ancak zorunlu olmadığını belirtti. Bu istek daha sonra hem ulusal bayramlarda hem de tören etkinlikleri sırasında öğrencileri ulusal bayramların ne olduğu konusunda teşvik etmek ve savunma eğitimini teşvik etmek için sembolleri içerecek şekilde genişletildi. 1989 yılında eğitim yönergelerinde yapılan bir reformda, LDP kontrolündeki hükûmet ilk olarak bayrağın okul törenlerinde kullanılmasını ve ona ve "Kimigayo"'ya gereken saygının gösterilmesini talep etti. Bu emre uymayan okul görevlilerine yönelik cezalar da 1989 reformlarıyla yasalaştı.
Ulusal Bayrak ve Marş Hakkında Kanunun kabul edilmesinden sonra Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı tarafından yayımlanan 1999 müfredat kılavuzu, "giriş ve mezuniyet törenlerinde, okulların Japonya bayrağını göndere çekmesi ve öğrencilere "Kimigayo"'yu söylemeleri talimatını vermesi gerektiğini" belirtmektedir. Buna ek olarak, bakanlığın ilkokullar için 1999 müfredat kılavuzuna ilişkin yorumunda "uluslararasılaşmanın ilerlemesi göz önüne alındığında, vatanseverliğin ve Japon olma bilincinin teşvik edilmesinin yanı sıra, okul çocuklarının Japonya ve "Kimigayo"'ya karşı saygılı tutumlarını beslemek önemlidir." Bakanlık ayrıca Japon öğrencilerin kendi sembollerine saygı göstermemesi durumunda diğer ulusların sembollerine de saygı gösteremeyeceklerini belirtti.
Okullar hem marş hem de ulusal bayrak konusunda tartışmaların odağı olmuştur. Tokyo Eğitim Kurulu, kendi yetki alanı dâhilindeki etkinliklerde hem marşın hem de bayrağın kullanılmasını zorunlu kılmaktadır. Bu karar, okul öğretmenlerinin her iki sembole de saygı duymasını, aksi takdirde işlerini kaybetme riskiyle karşı karşıya kalmalarını gerektirmektedir. Bazıları bu tür kuralların Japonya Anayasası'nı ihlal ettiğini söyleyerek protesto etti, ancak Kurul, okulların devlet kurumları olması nedeniyle çalışanlarının öğrencilerine nasıl iyi bir Japon vatandaşı olunacağını öğretme yükümlülüğünün olduğunu savundu. Bir protesto işareti olarak okullar, okul mezuniyetlerinde "Hinomaru"'yu kullanmayı reddetti ve bazı veliler bayrağı yırttı. Bazı öğretmenler, "Hinomaru" ve "Kimigayo"'yu onurlandırmaları emredilmesi nedeniyle Tokyo valisi Shintarō Ishihara ve üst düzey yetkililere karşı suç duyurusunda bulundu ancak başarısız oldu. Daha önceki itirazların ardından Japonya Öğretmenler Birliği, hem bayrağın hem de marşın kullanılmasını kabul etti; daha küçük olan Tüm Japonya Öğretmenler ve Personel Birliği hâlâ hem sembollere hem de bunların okul sistemi içinde kullanılmasına karşı çıkıyor.


## İlgili bayraklar.
### Askerî bayraklar.
Japonya Öz Savunma Kuvvetleri (JSDF) ve Japon Kara Öz Savunma Kuvvetleri, "Hachijō-Kyokujitsuki" (八条旭日旗) adı verilen, dışarıya doğru uzanan sekiz kırmızı ışın içeren Yükselen Güneş bayrağını kullanır.
Güneş kursu tasarımının iyi bilinen bir çeşidi, Siemens yıldızı oluşumunda 16 kırmızı ışın içeren güneş kursudur; bu, tarihsel olarak Japon ordusu, özellikle Japon İmparatorluk Ordusu ve Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri tarafından da kullanılmıştır. Japoncada "Jyūrokujō-Kyokujitsu-ki" (十六条旭日旗) olarak bilinen sancak, ilk olarak 15 Mayıs 1870'te savaş bayrağı olarak kabul edildi ve 1945'te II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar kullanıldı. 30 Haziran 1954'te yeniden kabul edildi ve günümüzde Japon Kara Öz Savunma Kuvvetleri'nin (JGSDF) ve Japon Deniz Öz Savunma Kuvvetleri'nin (JMSDF) savaş bayrağı ve deniz sancağı olarak kullanılmakta. JSDF Genelkurmay başkanı Katsutoshi Kawano, Yükselen Güneş bayrağının Deniz Öz Savunma Kuvvetleri denizcilerinin "gururu" olduğunu söylemiştir. Japon İmparatorluk Ordusu tarafından kullanılmaya devam edilmesi nedeniyle bu bayrak, Çin ve Kore'de Nazi bayrağına benzer olumsuz çağrışımlar taşımakta. Eskiden sömürgeleştirilmiş olan bu ülkeler, bu bayrağın II. Dünya Savaşı sırasındaki Japon emperyalizminin bir sembolü olduğunu ve 2020 Tokyo Olimpiyatları için devam eden bir çatışma olayı olduğunu belirtiyorlar.
1952'de bağımsız olarak kurulan Japon Hava Öz Savunma Kuvvetleri'nin (JASDF) amblemi yalnızca düz güneş kursuna sahiptir. Bu, ışınlı İmparatorluk forsunu çağrıştırmayan ambleme sahip tek hizmet dalıdır. Ancak şubenin üslerde ve geçit törenleri sırasında uçmak için özel bir sancağı bulunmaktadır. Japon Hava Öz Savunma Kuvvetleri bayrağı ilk olarak 1955'te JASDF'nin 1954'te kurulmasından sonra kabul edildi. Bayrak kobalt mavisidir ve birleşik bir yıldız, ay, "Hinomaru" güneş kursu ve bulutların üzerinde altın kanatlı bir kartal bulunur. JASDF bayrağının en güncel hâli 19 Mart 2001'de yeniden kabul edilmiştir.
Resmî bir ulusal bayrak olmasa da, Z işaret bayrağı Japon denizcilik tarihinde önemli bir rol oynadı. 27 Mayıs 1905'te "Mikasa"'dan Amiral Tōgō Heihachirō, Rus Baltık Filosu'na saldırmaya hazırlanıyordu. Tsushima Muharebesi başlamadan önce Togo, "Mikasa"'da Z bayrağını astı ve Rus filosuyla çatışmaya girerek Japon savaşını kazandı. Bayrağın dalgalandırılması mürettebata şunları söylüyordu: "Japon İmparatorluğu'nun kaderi bu tek savaşa bağlı; herkes çaba gösterecek ve elinden gelenin en iyisini yapacak." Japonya'nın Aralık 1941'de Hawaii'deki Pearl Harbor'a saldırısının arifesinde uçak gemisi "Akagi"'de de Z bayrağı asılmıştı.


### İmparatorluk bayrakları.
1870'ten itibaren Japon İmparatoru (o zamanki İmparator Meiji), İmparatoriçe ve imparatorluk ailesinin diğer üyeleri için bayraklar oluşturuldu. İlk başta, İmparator'un bayrağı sanatsal bir desenin ortasında duran bir güneşle süslüydü. Karada, denizde ve arabada kullanılan bayrakları vardı. Araba bayrakları, tek renkli bir arka planın ortasına yerleştirilmiş, 16 yapraklı, tek renkli bir krizantemden oluşmaktaydı. Bu bayraklar, İmparator'un kırmızı zemin üzerine krizantemleri bayrak olarak kullanmaya karar vermesiyle 1889'da kullanımdan kaldırıldı. 1889'da kabul edilen bayraklar, renk tonlarında ve oranlarında küçük değişikliklerle birlikte günümüzde imparatorluk ailesi tarafından kullanılmaktadır.
Mevcut İmparatorun bayrağı 16 yapraklı bir krizantemdir ("Kikkamon", Japonca: 菊花紋 olarak adlandırılır), altın rengindedir ve 2:3 oranında kırmızı bir arka plan üzerinde ortalanmıştır. İmparatoriçe, şeklinin kırlangıç olması dışında aynı bayrağı kullanmaktadır. Veliaht prens ve veliaht prenses ise, bayrakların ortasında daha küçük bir krizantem ve beyaz bir bordür dışında aynı bayrakları kullanmaktadırlar. Krizantem, 12. yüzyılda İmparator Go-Toba'nın hükümdarlığından bu yana İmparatorluk tahtıyla ilişkilendirilmiştir, ancak 1868 yılına kadar İmparatorluk tahtının özel sembolü haline gelmemiştir.


### Bölgesel bayraklar.
Japonya'nın 47 prefektörlüğünün her birinin, ulusal bayrak gibi, tek renkli bir alan üzerinde (arka planın iki renkli olduğu Ehime prefektörlüğü hariç) mon adı verilen bir sembolden oluşan kendi bayrağı vardır. Hiroşima'nınki gibi, teknik özellikleri ulusal bayrağa uyan çeşitli prefektörlük bayrakları da vardır (2:3 oranı, mon merkeze yerleştirilir ve bayrağın uzunluğunun 3⁄5'i kadardır). Mon'lardan bazıları prefektörlüğün adını Japonca karakterlerle yazılmış şekilde içerir; diğerleri ise konumunun veya başka bir özel özelliğinin stilize edilmiş tasvirleridir. Belediyeler de kendi bayraklarını kabul edebilirler. Şehir bayraklarının tasarımları prefektörlük bayraklarına benzer: tek renkli arka plan üzerinde bir mon. Bunun bir örneği Kumamoto Prefektörlüğü'ndeki Amakusa bayrağıdır: Şehir sembolü Katakana karakteri ア'dan (a) oluşur ve dalgalarla çevrilidir.


### Türevler.
Ordu tarafından kullanılan bayraklara ek olarak, diğer birçok bayrak tasarımı da ulusal bayraktan ilham almıştır. Eski Japan Post bayrağı, bayrağın ortasına yerleştirilmiş kırmızı yatay çubuklu bir "Hinomaru"'dan oluşuyordu. Kırmızı güneşin etrafında da ince beyaz bir halka vardı. Daha sonra yerini beyaz zemin üzerine kırmızı posta işaretinden oluşan bir bayrağa bıraktı.
Yakın zamanda tasarlanan iki ulusal bayrak da Japonya bayrağına benzemektedir. 1971'de Pakistan'dan bağımsızlığını kazanan Bangladeş, ülke topraklarının altın renginde bir haritasını içeren kırmızı bir daireyle çevrelenmiş, yeşil arka plana sahip bir ulusal bayrağı benimsedi. 1972'de kabul edilen ve günümüzde kullanılan bayrakta altın rengi harita kaldırılmıştır. Bangladeş hükûmeti resmî olarak kırmızı kursu bir daire olarak adlandırmakta; kırmızı renk, ülkenin kurulması için dökülen kanı simgelemektedir. Bir ada ülkesi olan Palau da benzer tasarıma sahip bir bayrak kullanmaktadır, ancak renkleri tamamen farklıdır. Palau hükûmeti, Japonya bayrağının ulusal bayrakları üzerinde bir etkisi olduğunu belirtmese de, Japonya, Palau'yu 1914'ten 1944'e kadar yönetmiştir. Palau bayrağı, gök mavisi bir arka plan üzerinde merkezi olmayan altın sarısı bir dolunaydan oluşmaktadır. Ay, barışı ve genç bir ulusu temsil ederken, mavi arka plan, Palau'nun tam bağımsızlığını kazandığı 1981'den 1994'e kadar özyönetime geçişini temsil etmektedir.
Japon donanma sancağı, zamanla diğer bayrak tasarımlarını da etkilemiştir. Benzer bir tasarım "Asahi Shimbun" gazetesi tarafından kullanılmaktadır. Bayrağın alt kısmında güneşin dörtte biri gösterilmektedir. Kanji karakteri , bayraktaki güneşin içinde beyaz olarak yer alır. Güneşten, bayrağın diğer köşesine doğru, kırmızı ve beyaz olarak uzanan toplam 13 ışın yer almaktadır. "Asahi Shimbun", Japonya Ulusal Lise Beyzbol Şampiyonası'nın ana sponsoru olduğundan bayrak, turnuvanın yapıldığı yerlerde de sıkça görülmektedir. Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri'nin rütbe sancakları ve bayraklarının tasarımları da deniz sancağına dayanmaktaydı.


## Konuyla ilgili yayınlar.
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
 -