# I. Boer Savaşı
I. Boer Savaşı 16 Aralık 1880 ile 23 Mart 1881 tarihleri arasında gerçekleşen elmas ve altın kontrolü üzerine bir savaştır. İlk topyekûn savaş olma özelliğini taşır. Boerler (Afrika'da yaşayan Hollandalılar), İngilizlere karşı Gerilla taktiği kullanmıştır. İngilizler, Boerlerin çiftliklerini yakmış, kadınlarını ve çocuklarını alıp esir kamplarında tutmuşlardır. Savaş Boerler'in zaferi ile sonuçlanmıştır. Madagaskar ve Vietnam'da Fransız sömürgesi başlamıştır.


## Tanım ve Önemi.
Birinci Boer Savaşı, 16 Aralık 1880 – 23 Mart 1881 tarihleri arasında Birleşik Krallık ile Transvaal Cumhuriyeti (Boerler) arasında gerçekleşmiş kısa ama sembolik değeri yüksek bir çatışmadır. 
Sonuç: Boerlerin zaferiyle, Transvaal Cumhuriyeti kendi kendini yönetme hakkını yeniden kazanmıştır.


## Savaşın Patlak Vermesi.
  - Boerler, 1877’de Transvaal’ın Britanya tarafından ilhak edilmesini, 1852 tarihli Sand River Konvansiyonu ve 1854 tarihli Bloemfontein Konvansiyonu’nun ihlali olarak gördüler.
  - Temmuz 1880’de Sir George Pomeroy Colley, Natal ve Transvaal Valisi ile Askeri Komutan olarak göreve başladı  ancak Boer ruh halini ve kapasitesini tam olarak anlamadı.
  - 16 Aralık 1880’de Boerler ayaklandı ve Bronkhorstspruit civarında Britanya birliklerine karşı harekete geçti.


## Muharebe Süreci ve Önemli Çatışmalar.
Savaş nispeten kısa sürede tamamlandı ve büyük manevralar yerine yerel çatışmalar, pusu ve siper savaşları ön plandaydı. 
    - Majuba Tepesi Muharebesi (27 Şubat 1881)  : Boerlerin belirleyici zaferlerinden biri. 
    - Bronkhorstspruit Muharebesi (20 Aralık 1880)  : İlk büyük çatışmalardan biri.


## Ateşkes ve Sonuç.
  - Britanya hükümeti, savaşı uzatmak istemedi ve 6 Mart 1881’de ateşkes imzalandı. 
  - 23 Mart 1881’de yapılan barış antlaşması ile Transvaal, Britanya hâkimiyeti altında olmak üzere özerkliğini yeniden kazandı.


## Sonrası ve Tarihsel Etkiler.
  - 1886’da Transvaal’da yapılan büyük altın keşfi, bölgeyi ekonomik açıdan daha stratejik hâle getirdi. 
  - Boerlerin bu savaştaki taktiksel başarısı (hareketli piyade ve arazinin etkin kullanımı), Britanya için önemli bir ders oldu. 
  - İlerideki İkinci Boer Savaşı (1899–1902) bu savaşın gölgesinde değerlendirilmiştir.


## Arka plan.
19. yüzyılda Britanya, Güney Afrika’da bazen tek bir birleşik devlet kurmayı, bazen de daha az toprak kontrol etmeyi hedefliyordu. Britanya İmparatorluğu'nun Güney Afrika'daki genişlemesi, Hindistan’a giden ticaret yollarını Ümit Burnu üzerinden kontrol etme isteği, 1867’de Kimberley’de elmasların bulunması ve Avrupa güçleri arasında Afrika’yı kontrol etme yarışı nedeniyle hızlandı.
Transvaal’ın 1877’de Britanya tarafından ilhakı, Güney Afrika’daki en büyük müdahalelerden birini temsil ediyordu, ancak başka genişlemeler de oldu. 1868’de Birleşik Krallık, Basutoland’ı (günümüz Lesotho’su, Drakensberg dağlarında, Cape Colony, Orange Free State ve Natal tarafından çevrilmiş) Moshoeshoe’nun, çoğunlukla Sotho konuşan Difakane (Mfecane) mültecilerinden oluşan grubun hem Boerlerden hem de Zululardan korunmak için Britanya’ya başvurusu üzerine ilhak etti. 1880’lerde Tswana bölgesi, batıda Almanlar, doğuda Boerler ve güneyde Cape Colony’de Britanya arasında anlaşmazlık konusu oldu. Tswana bölgesi ekonomik olarak o dönemde çok değerli olmasa da, "Missionaries Road" kuzeye giden yolların bir parçasıydı. Almanlar 1884’te Damaraland ve Namaqualand’ı (günümüz Namibia) ilhak ettikten sonra, Britanya 1885’te Bechuanaland’ı ikiye ayırdı: Bechuanaland Protectorate (günümüz Botswana) ve British Bechuanaland (daha sonra Cape Colony’nin bir parçası).
1806’daki Battle of Blaauwberg sonrasında Britanya, Napoleonic Wars’ın ardından 1814’te Güney Afrika’da Ümit Burnu’nu Hollandalılardan resmen devralmıştı. Bazı Hollanda kökenli çiftçi grupları ("Boer'lar"), Britanya yönetiminden hoşnutsuzdu, ancak Britanya kontrolü bazı ekonomik faydalar da sağlıyordu. Sırasıyla yapılan göçler, önce Cape’den doğuya, Natal yönüne, sonra kuzeye doğru iç bölgelere yayılarak Orange Free State ve Transvaal cumhuriyetlerinin kurulmasına yol açtı.
Britanya, Trekboers’lerin Cape’den ayrılmasını engellemedi. Trekboers, iç bölgelerin keşfi ve yerleşim için öncülük etti; Britanya ise kademeli olarak Cape’den doğuya doğru kontrolü genişletti ve 1843’te Natal’ı ilhak etti.
Trekboers, çiftçi olarak yavaş yavaş topraklarını genişletti ve belirli bir siyasi amaç gütmüyordu. 1834’te British Empire’de köleliğin resmen kaldırılması sonrası, bazı Boer grupları Britanya yönetiminden kaçmak için daha organize göçler yapmaya başladı ve bu süreç Great Trek olarak bilindi; katılanlar Voortrekkers olarak adlandırıldı.
Britanya daha sonra iki yeni Boer Cumhuriyetini tanıdı: 1852’de Sand River Convention Transvaal’ın bağımsızlığını, 1854’te Orange River Convention Orange Free State’in bağımsızlığını tanıdı. Ancak 1830’lardan itibaren Britanya’nın sömürge genişlemesi, Boerler ve yerli Afrika kabileleriyle çatışmaları da beraberinde getirdi.
1867’de Vaal River yakınında elmasların bulunması, Boerlerin iç bölgelerdeki izolasyonunu sona erdirdi ve Güney Afrika tarihini değiştirdi. Elmas keşfi, dünya çapından insanları Kimberley’ye çekti ve burayı beş yıl içinde 50.000 nüfuslu bir şehir hâline getirdi; Britanya’nın bölgeye ilgisini artırdı. 1870’lerde Britanya, Kimberley elmaslarının bulunduğu Griqualand West’i ilhak etti.
1875’te Britanya Secretary of State for the Colonies Henry Herbert, 4th Earl of Carnarvon aracılığıyla Orange Free State ve Transvaal Cumhuriyeti’ne yaklaşarak, Kanada’daki 1867 federasyon modeline benzer bir konfederasyon kurmayı denedi. Ancak kültürel ve tarihsel koşullar farklıydı ve Boer liderler teklifi reddetti. Britanya’nın art arda yaptığı ilhaklar, özellikle Batı Griqualand’in ilhakı, Boer Cumhuriyetleri’nde huzursuzluğu artırdı.
1872–1877 döneminde Transvaal Cumhuriyeti’nin başkanı T. F. Burgers’tı. Transvaal ciddi mali sorunlar yaşıyor ve kuzeydoğuda Sekhukhune liderliğindeki Pedi ile savaş halindeydi. 1877’de Britanya, iflas etmiş olan Transvaal’ı ve Zulu tehdidini bahane ederek ilhak etti.
Lord Carnarvon’un özel komiseri olarak Sir Theophilus Shepstone Transvaal’a gönderildi. Shepstone, başlangıçta gerçek niyetini açıklamadı; 1877 Ocak sonunda Burgers’a Britanya’nın Transvaal’ı ilhak edeceğini bildirdi. Burgers, hükümeti ciddi hareket etmeye ikna etmeye çalıştı ancak hükümet durumu acil görmedi. Lord Carnarvon, Transvaal’ın ilhakını Britanya otoritesi altında bir konfederasyonun ilk adımı olarak görüyordu.
12 Nisan 1877’de Transvaal’ın başkenti Church Square, Pretoria’da ilhak ilan edildi. Transvaal artık Britanya kolonisi olarak kabul edildi. Transvaal hükümeti, Paul Kruger ve E. J. P. Jorrisen’i Londra’ya göndererek Lord Carnarvon’a durumu sundu, ancak çabaları başarısız oldu. Transvaal Volksraad halktan şiddet eylemlerinden kaçınmasını istedi. 1880 Nisan’ında Liberal Party Britanya’da iktidara geldi; Transvaal halkı bunun egemenliklerini geri getireceğini düşündü. Ancak yeni başbakan W.E. Gladstone, Britanya kontrolünü sürdürdü. 1880 Ekim’inde Paarl’de bir gazete şöyle yazdı: "Pasif direniş artık etkisiz hale geliyor".