# Depresan
Depresan veya merkezi depresan, beynin merkezî sinir sisteminde stimülasyonu düşürmek veya azaltmak için nörotransmitter seviyelerini belirli bir süre aralığında düşüren ilaçlardır. Depresanlar ayrıca alındıklarında uyarılma seviyesini düşürdükleri için bazen "downers" olarak da adlandırılırlar. Uyarıcılar veya "sayaçlar" zihinsel ve/veya fiziksel işlevini arttırır, bu nedenle depresanların karşı ilaç sınıfı antidepresanlar değil, uyarıcılardır.
Depresanlar dünya çapında reçeteli ilaçlar ve yasadışı maddeler olarak yaygın olarak kullanılmaktadır. Alkol çok belirgin bir depresandır. Alkol, gençler ve genç yetişkinler arasında büyük bir sorun olabilir ve kullanımı oldukça yaygındır. Depresanlar kullanıldığında, etkiler genellikle ataksi, anksiyoliz, ağrı kesici, sedasyon veya uyku hali ve bilişsel/hafıza bozukluğunun yanı sıra bazı durumlarda öfori, ayrışma, kas gevşemesi, kan basıncını düşürme veya kalp atış hızı ile solunum hızında değişme ve antikonvülzan. Esrar bazen depresan olarak kabul edilebilir. Tetrahidrokannabinol (THC), uyaranlara karşı reaksiyonu azaltırken, beyin fonksiyonunu küçük bir dereceye kadar yavaşlatabilir. Esrar, diğer depresif ilaçlara benzer şekilde uykusuzluk, kaygı ve kas spazmlarını da tedavi edebilir. Diğer depresanlar, Xanax ve bir dizi opiat türü ilaçları içerebilir.
Depresanlar, etkilerini GABA'nın kolaylaştırılmasını ve glutamaterjik veya monoaminerjik aktivitenin inhibisyonunu içeren bir dizi farklı farmakolojik mekanizma yoluyla uygularlar. Diğer örnekler, vücut içindeki elektrik sinyalini değiştiren kimyasallardır. Bunların en önemlileri bromürler ve kanal blokerleridir.


## Endikasyonları.
Depresanlar, aşağıdaki semptomları hafifletmek için tıbbi olarak kullanılır:
  - Kaygı
   - Yaygın anksiyete
   - Sosyal anksiyete
   - Panik ataklar
  - Uykusuzluk hastalığı
  - Obsesif kompulsif bozukluk
  - Nöbetler
  - Konvülsiyon
  - Depresyon


## Türler.
### Alkol.
Ana maddeler: Alkollü içecek, Etanol ve Kan alkol içeriği
Genellikle "sert likör" olarak adlandırılan damıtılmış (konsantre) alkollü içecekler, biradan kabaca sekiz kat daha alkollüdür.
Alkollü bir içecek, birkaç bin yıldır psikoaktif bir ilaç olarak kullanılan bir anestezik olan ve alkol (kimyada etanol olarak da bilinir) içeren bir içecektir. Etanol hala insanlar tarafından kullanılan en eski eğlence uyuşturucusudur. Etanol tüketildiğinde alkol zehirlenmesine neden olabilir. Alkollü içecekler, vergilendirme ve üretimin düzenlenmesi için üç genel sınıfa ayrılır: biralar, şaraplar ve alkollü içkiler (damıtılmış içecekler). Yasal olarak dünyanın birçok ülkesinde tüketilmektedir. 100'den fazla ülke üretim, satış ve tüketimini düzenleyen yasalara sahiptir.
Yasal veya tıbbi amaçlar için zehirlenmeyi ölçmenin en yaygın yolu kan alkol içeriğidir (kan alkol konsantrasyonu veya kan alkol seviyesi olarak da bilinir). Genellikle yüzde arasında alkol içinde kan ülkeye bağlı olarak, kan hacmi ya da kan kütlesi başına alkol kütlesi başına alkol kütle birimi cinsinden ifade edilir. Örneğin, Kuzey Amerika'da 0.10 g/dL'lik bir kan alkol içeriği 0.10 g/dL, her bir dL kan için 0.10 g alkol olduğu anlamına gelir (hacim başına kütle kullanılır).


### Barbituratlar.
"Ana madde: Barbitürat"
Barbitüratlar, ele almak için tasarlandıkları koşulları hafifletmede etkilidir (uykusuzluk, nöbetler). Aynı zamanda yaygın olarak onaylanmamış amaçlar için kullanılırlar, fiziksel olarak bağımlılık yaparlar ve aşırı doz için ciddi bir potansiyele sahiptirler. 1950'lerin sonlarında, birçok kişi barbitüratların sosyal maliyetinin tıbbi faydalardan daha ağır basmaya başladığını düşündüğünde, ikame bir ilaç için ciddi bir araştırma başlamıştır. Halen barbitürat kullanan çoğu insan, nöbetlerin önlenmesinde veya migren semptomlarından kurtulmak için hafif formda bunu yapmaktadır.


### Benzodiazepinler.
"Ana madde: Benzodiazepin"
Xanax (alprazolam) 2 mg tri-skor tabletler
Bir benzodiazepin (bazen halk dilinde "benzo"; sıklıkla "BZD" olarak kısaltılır), çekirdek kimyasal yapısı bir benzen halkasının ve bir diazepin halkasının kaynaşmasıyla üretilen bir ilaçtır. Bu tür ilk ilaç, klorodiazepoksit (Librium), Leo Sternbach tarafından yanlışlıkla keşfedilmiştir. 1955 yılında ve 1960 yılında hazır Hoffmann-La Roche da benzodiazepin pazarladığı, diazepam 1963 yılından bu yana (Valium).
Benzodiazepinler, nörotransmiter Gama aminobutirik asidin (GABA) GABA A reseptöründeki etkisini arttırır, bu da sedatif, hipnotik (uyku indükleyici), anksiyolitik (anti-anksiyete), antikonvülzan ve kas gevşetici özelliklere neden olur; birçok kısa etkili benzodiazepinin yüksek dozlarının uygulanan farmakolojisinde de amnezik-ayrışma eylemleri görülür. Bu özellikler benzodiazepinleri anksiyete, uykusuzluk, ajitasyon ve nöbetlerin tedavisinde faydalı kılar. Kas spazmları, alkol yoksunluğu ve tıbbi veya diş prosedürleri için premedikasyon olarak kullanılır. Benzodiazepinler kısa, orta veya uzun etkili olarak kategorize edilir. Kısa ve orta etkili benzodiazepinler uykusuzluk tedavisi için tercih edilir; anksiyete tedavisi için daha uzun etkili benzodiazepinler önerilir.
Genel olarak benzodiazepinler kısa vadede güvenli ve etkilidir, ancak bilişsel bozukluklar ve saldırganlık veya davranışsal disinhibisyon gibi paradoksal etkiler zaman zaman ortaya çıkar. Bir azınlıkta normal olarak beklenenin tersine ve aksine tepki gösterebilmektedir. Örneğin, bir benzodiazepin alımını takiben bir panik durumu önemli ölçüde kötüleşebilir. Uzun süreli kullanımı nedeniyle olumsuz psikolojik ve fiziksel etkileri konusunda endişeler tartışmalıdır ve benzodiazepinler tolerans, uzun süreli kullanımda fiziksel bağımlılık, bir sonraki kullanımının durdurulması üzerine yoksunluk sendromu ortaya çıkabilmektedir. Benzodiazepinlerin uzun süreli kullanımı ile ilişkili olumsuz etkiler nedeniyle, genel olarak benzodiazepinlerden çekilmesi, fiziksel ve zihinsel sağlığın iyileşmesine yol açar. Yaşlılar, hem kısa hem de uzun vadeli olumsuz etkilerden muzdarip olma riski altındadır.
Hamilelikte benzodiazepinlerin güvenliği ile ilgili tartışmalar vardır. Majör teratojenler olmamakla birlikte, az sayıda bebekte yarık damağa neden olup olmadıkları ve doğum öncesi maruz kalmanın bir sonucu olarak nörodavranışsal etkilerin ortaya çıkıp çıkmadığı konusunda belirsizlik devam etmektedir ve ayrıca yenidoğanlarda yoksunluk semptomlarına neden oldukları bilinmektedir. Benzodiazepinler aşırı dozda alınabilir ve tehlikeli derin bilinç kaybına neden olabilir. Bununla birlikte barbitüratlardan çok daha az toksiktirler ve alınan tek ilaç bir benzodiazepin nadiren ortaya çıkar; bununla birlikte alkol ve diğer merkezi sinir sistemi depresanları ile birleştirildiğinde toksisite ve ölümcül aşırı doz potansiyeli artar. Benzodiazepinler yaygın olarak yanlış kullanılır ve diğer istismar ilaçları ile birlikte alınır. Ek olarak, tüm benzodiazepinler, klinik uygulamada önemli olan Bira Listesi'nde listelenmiştir.


### Esrar.
"Ana madde: Esrar"
Esrar genellikle kendi benzersiz kategorisinde veya hafif bir psikedelik olarak kabul edilir. Esrarda bulunan kimyasal bileşen tetrahidrokannabinol (THC), kas gevşemesi, sedasyon, azalmış uyanıklık ve daha az yorgunluk gibi birçok depresan etkiye sahiptir. Önceki açıklamaya zıt olarak, CB1 reseptörünün aktivasyonu kannabinoidler GABA, merkezi sinir sistemi depresanlarının tam tersi bir inhibisyona neden olur.


### Opioidler.
"Ana madde: Opioid"
Popüler yanlış kavrayışın aksine, opioidler klasik anlamda depresan değildir.  Merkezi sinir sistemini deprese ederler, ancak merkezi sinir sisteminin belirli bölgelerine de uyarıcı etkisi vardır. 'Depresan' terimine sadık kalmak için opioidler bu şekilde sınıflandırılamaz. Opioid agonistleri ve afyon türevleri için bunlar farklı şekilde sınıflandırılır. Analjezik veya narkotik bu ilaçları doğru bir şekilde tanımlar. Ancak yine de bunaltıcı eylemleri vardır.
  - Morfin
  - Eroin
  - Kodein
  - Hidrokodon
  - Oksikodon
  - Methadon


### Çeşitli.
  - Alfa ve beta blokerleri (Carvedilol, Propranolol, Atenolol, vb.)
  - Antikolinerjikler (Atropin, Hiyosiyamin, Skopolamin, vb.)
  - Antikonvülzanlar (Topiramat, Karbamazepin, Lamotrijin vb.)
  - Antihistaminikler (Difenhidramin, Doksilamin, Prometazin, vb.)
  - Antipsikotikler (Haloperidol, Klorpromazin, Klozapin vb.)
  - Hipnotikler (Zolpidem, Zopiklon, Kloralhidrat, Eszopiklon, vb.)
  - Kas gevşeticiler (Baklofen, Fenibut, Karisoprodol, Siklobenzaprin, vb.)
  - Sedatifler (Gama-hidroksibutirat, vb.)


## Alım yöntemleri.
Birden fazla depresanı birleştirmek çok tehlikeli olabilir, çünkü merkezi sinir sisteminin depresif özelliklerinin doğrusal yerine katlanarak artması önerilmiştir. [ "alıntı gerekli" ] Bu özellik depresanları intihar durumunda kasıtlı doz aşımı için ortak bir seçenek haline getirir. Alkol veya benzodiazepinlerin normal eroin dozu ile birlikte kullanımı genellikle afyon bağımlılarında aşırı doz ölümlerinin sebebidir.