# Karanfil (çiçek)
Karanfil, karanfilgiller (Caryophyllaceae familyasının "Dianthus" cinsinden karşılıklı, ensiz, sivri yapraklara sahip otsu çiçekli bitkilerin ortak adıdır. Kuzey Afrika ve Güney Afrika'da birkaç tür ve Kuzey Amerika'nın kutup bölgesinde "D. repens" türü olmak üzere esasen Avrupa ve Asya'ya özgü yerel bitkidir.


## Tarifi.
Türler çoğunlukla otsu çok yıllık, birkaçı yıllık veya iki yıllık ve bazıları alçak alt çalı odunsu bazal gövdelidirler.Yapraklar zıt, basit, çoğunlukla doğrusal ve genellikle kuvvetli gloköz gri yeşil ila mavi yeşildir.
Dalcıkların ucunda tek tek ya da topluca bulunan çiçekleri beyaz, pembe ya da kırmızı renklidir. 
Her çiçek bir çanakçık oluşturan dört burgu yaprakçığıyla belirgindir. 
Çiçekleri tipik olarak fırfırlı veya pinked kenar boşluklu beş yapraklıdır ve (neredeyse tüm türlerde) soluk ila koyu pembedir. 
"D. knappii" türü mor merkezli sarı çiçeklidir. 
Bazı türleri özellikle de uzun ömürlü pembeler güçlü baharat kokularıyla bilinir.
Bahçe karanfili en ünlüsüdür. Bu karanfilin katmerli, yarı katmerli, alacalı ve hoş kokulu pek çok çeşidi vardır. Çok yıllık bir bitki olan bu karanfil türü kesme çiçek elde etmek için özellikle seralarda yetiştirilir ve çelikle üremesi sağlanır. Bahçe çeşitleri genellikle fideyle çoğaltılır ve iki yıllık ya da çok yıllık bitkiler gibi yetiştirilir.
Kır karanfili ("Dianthus plumarius") çim gibi sık biten, çok zarif, küçük çiçekli, ince saçaklı ve taç yapraklıdır.
İki yıllık ya da bir yıllık olan Çin karanfili ("Diantus sinensis") çok değişik çiçekli bitkidir.
İki yıllık ya da çok yıllık bir karanfil türü olan hüsnüyusuf da denen ("Diantus barbatus") sap ucunda şemsiye biçimde toplu küçük çiçekler açan bir türdür.
Karanfil çiçekleri balgam söktürücü ve öksürük kesici olarak infusyon ya da şurup halinde kullanılır. Karanfiller çoğunlukla kuzey yarı kürenin ılıman bölgelerinde, özellikle Akdeniz havzasında yetişen bitkilerdir. 80 kadar cinsi 2.000'den fazla türü vardır.


## Türler.
Seçilen türler şunlardır:
 - YÖNLENDİRME 


## Ekoloji.
"Karanfil" türleri lahana güvesi, çift çizgili pug, büyük sarı alt kanatlı dahil olmak üzere Lepidoptera ve lychnis türlerinin larvalarınca besin bitkisi olarak kullanılır. Ayrıca "Coleophora"nın üç türü "C. dianthi", "C. dianthivora" ve "C. musculella" (sadece "D. superbus" ile beslenir) sadece "karanfille" beslenir;


## Yetiştirilmesi.
1717'den beri karanfil türleri yaygın şekilde yetiştirildi ve melezleştirildi, bahçede ve çiçekçilik de kullanım için beyaz, pembe, sarı ve kırmızının tüm tonlarında çok çeşitli çiçekler şeklinde binlerce kültürde çiçek üretildi. Karanfil genellikle aşağıdaki ana gruplara ayrılır:-
  - Bordür karanfilleri - dayanıklı, 60 cm'ye kadar büyüyen büyük çiçeklidir.
  - Sürekli çiçek açan karanfiller - yıl boyunca çiçek açan, cam altında yetişen, genellikle teşhir amaçlı kullanılan, olarak büyüyen çeşittir.
  - Malmaison karanfilleri - yoğun "karanfil" kokusu için yetiştirilen, 70 cm^'ye kadar büyüyen 'Souvenir de la Malmaison' çeşidinden elde edilir.
  - Eski moda pembeler yaz aylarında çiçek yığınlarıyla mavi-yeşil yapraklardan höyükler oluşturan yaprak dökmeyen uzun ömürlü bitkiler olup 45 cm'ye kadar büyür.
  - Modern pembeler - 45 cm'e kadar büyüyen, genellikle yılda iki veya üç kez çiçek açan yeni çeşitlerdir.
  - Alp pembeleri - mat oluşturan çok yıllık bitkilerdir, taş döşeli veya alp bahçeleri için uygun olup 10 cm'ye kadar büyür.


## Kültür.
Çiçeklerin dilinde, pembe "Dianthus" cesareti simgeler.
"Dianthus gratianopolitanus" - Çedar pembesi - yabani bitki örtüsünü koruma yardım kuruluşu Plantlife tarafından yapılan bir anketin ardından 2002 yılında Somerset'in ilçe çiçeği olarak seçildi. "Dianthus japonicus", Hiratsuka, Kanagawa, Japonya'nın resmi çiçeğidir.
Japonya'da "Dianthus superbus" - saçaklı pembe veya nadeshiko - geleneksel ideal kadın arketipini tanımlamak için Yamato-nadeshiko teriminde kullanılır.