# Fitne (kelime)
Fitne (ya da fitnah, pl. Fitan; Arapça: فتنة, فتن: "günaha, yargılama; ayaklanma, sivil çekişme, çatışma" geniş bir yargılama, ızdırap veya sıkıntı çağrışımları olan Arapça bir kelimedir. Önemli tarihsel sonuçları olan bir kelime, modern Arapçada da yaygın olarak kullanılmaktadır.
Klasik Arapça'da kullanılan fitne ile Modern Standart Arapça'da kullanılan fitne ve çeşitli konuşma lehçeleri arasında ayrım yapılabilir. Fitne'nın Kuran'daki kavramsal önemi nedeniyle, bu eserdeki kullanımının, klasik Arapçadaki sözcüğün genel sözcüksel anlamından ayrı olarak düşünülmesi gerekebilir.
Kuran'da kullanılmasının yanı sıra "fitne", m. 7'den 9. yüzyıla kadar İslam Hilafeti içindeki dört ağır iç savaşa terim olarak kullanılmaktadır.


## Köken.
Arapça, İbranice gibi diğer Semitik dillerle ortak olarak, tüm kelime dağarcığını oluşturmak için ünlü harf kalıpları ile birlikte bir kök harf sistemi kullanır. Bu nedenle, herhangi bir kelimenin kök harflerinin tanımlanması, kelimenin tam anlamsal aralığını daha iyi anlayabilir.
"Fitne" sahip üç harfli kök "fā'-tā'-Nun" (Arapça). Dişil isim "fitne" ek olarak, "Fiten," bu kök formları, özellikle, bir Form I aktif fiil "fatana," "yaftinu" (Arabic ), Bir Form I fiil pasif "futina," "yuftanu" (Arapça), Bir BiçimI Masdar "futūn" (Arapça), Bir Biçim aktif sıfat "Fatin" (Arapça), Bir biçim pasif sıfat "maftūn" (Arabic)


## Sözcüksel anlamlar.
### Klasik Arapça.
Lane, 19. yüzyılın ortalarında Kahire'de bulunan çeşitli geleneksel Arapça sözlük kaynaklarından derlenmiş anıtsal "Arapça-İngilizce Lexicon'da" fiilin "birincil anlamı" olduğunu bildirdi. Daha sonra fiil altın ve gümüş eritme işlemine uygulandı. Kişinin ateşe girmesine ve bir cezalandırma veya ızdırap haline gelmesine neden olacak şekilde genişletildi. Böylece, kişi bir şeyin "fitne'ye", yani deneme, rahatsızlık vb. Veya daha genel olarak, bazı iyi veya kötü kalitenin test edildiği bir rahatsızlığa girmesine neden olduğunu söylüyor. Lane, isim "fitnesini" bir imtihan, bir imtihan süresi, rahatsızlık, sıkıntı ya da sıkıntı olarak ifade ediyor ve "Arapların dilindeki anlamının toplamının" birinin denendiği, imtihan ya da test edildiği bir rahatsızlık olduğunu söylüyor.
Lane tarafından sunulan tanımlar, Kur'an kullanımı sözlüğünde Badawi ve Haleem tarafından önerilenlerle eşleşir. Triliteral kökü şu anlamlara getirir: "altın ve gümüşü eriterek arıtmak; yakmak; teste koymak, (özellikle birinin dayanıklılığını test etme aracı olarak); toplum; baştan çıkarmaya, baştan çıkarmaya, cazibeye, delicesine düşmeye. ”


### Modern Standart Arapça.
Bulunduğu haliyle "fitne" anlamları Klasik Arapça "Modern Yazılı Arapça Hans" Wehr "Sözlüğünde" anlamların aynı setin ezberden kanıtladığı gibi, büyük ölçüde, Modern Standart Arapça içine taşımak. Buna ek olarak, Wehr isim "fitnesini" "çekicilik, çekicilik, çekiciliği; büyüleme, büyüleme, büyüleme, cazibe, ayartma; cezbedici şey
Buckwalter & Parkinson, Arapça, listeden 30 milyondan konusunda söz toplulukta 1,560 en sık karşılaşılan kelime olarak isim "fitne" kendi frekans sözlükte Modern Standart Arapça ve dili Arapça lehçeler. "Fitneyi" "çekicilik, cazibe, büyüleme; huzursuzluk, isyan, isyan" olarak ifade ediyorlar.


## Batn-ı Nahle veya Abdullah bin Cahş Seriyyesi.
Fitne ile ilgili ilk Kuran ayetinin Batn-ı Nahle seriyyesi sırasında ortaya çıktığı söyleniyor. İlk Bedir karşılaşmasından (Safvan Muharebesi) döndükten sonra Muhammed, Abdullah bin Cahş'ı Recep ayında 12 erkekle birlikte gönderdi. Abdullah bin Cahş Muhammed'in kuzeniydi. Onunla birlikte Ebu Huzeyfe, Abdullah bin Cahş, Ukkaşe bin Mihsan, Utbe bin Gazvân, Sa'd bin Ebû Vakkas, Amir bin Rebia, Vaqid bin Abdullah ve Halid bin Bükeyr. Muhammed, Abdullah ibn Cahş'a bir mektup verdi, ancak iki gün boyunca seyahat edene kadar okunmamalı ve daha sonra arkadaşlarına baskı yapmadan mektuba ne yapması gerektiğini söyledi. Abdullah iki gün devam etti, sonra mektubu açtı; Mekke ve Taif arasında Nahla'ya ulaşana kadar, Kureyş'i beklemesini ve ne yaptıklarını gözlemlemesini söyledi.
Kureyş yemek hazırlamakla meşgulken Müslümanlar saldırdı. Vaqid bin Abdullah gerçekleşen kısa savaşta Kureyş karavanının lideri Amr ibn Hadrami'yi bir okla öldürdü. Müslümanlar iki Kureyş kabilesini ele geçirdiler. Nevfel bin Abdullah kaçmayı başardı. Müslümanlar, Osman bin Abdullah ve el-Hakem ibn Kaysan'ı esir aldı. Abdullah ibn Cahş ganimet ve esir iki Kureyş kabile üyesi ile Medine'ye döndü. Takipçiler ganimetin beşte birini Muhammed'e vermeyi planladılar.


### Kuran'daki Bahsi.
Muhammed başlangıçta bu eylemi onaylamamış ve develer ve iki esirle ilgili herhangi bir eylemi yasak aylar nedeniyle askıya almıştır. Arap putperestleri, Müslümanları ilahi dokunulmaz olanı ihlal etmekle suçlamak için bu fırsatı kullandılar (Arap putperestleri için kutsal olduğu düşünülen aylarda savaşmak ). Bu boş konuşma, Muhammed'in sahabeleri için acı verici bir baş ağrısına neden oldu, en sonunda Muhammed kutsal aylarda savaşmakla ilgili bir ayet ortaya çıkıncaya kadar rahatladılar
"Sana haram ayı, onda savaşmayı soruyorlar. De ki: Onda savaşmak büyük günahtır. Allah’ın yolundan menetmek ve O’nu inkâr etmek, Mescid-i Harâm’dan (insanları) engellemek, halkını oradan çıkarıp sürmek ise Allah katında daha büyük günahtır. Fitne de öldürmekten daha ağırdır. Güçleri yeterse sizi dininizden çevirinceye kadar durmadan sizinle savaşırlar. İçinizden kim dininden döner de kâfir olarak ölürse, dünyada ve âhirette amelleri boşa gidenler işte bunlardır. Cehennemin dostları da bunlardır ve orada onlar devamlı kalıcıdırlar"
İbn Kayyim'e göre, "alimlerin çoğu burada Fitne kelimesini Şirk anlamı olarak açıkladı" dedi
Müslüman Müfessir İbn Kesir'in Tefsir kitabındaki bu ayet hakkındaki yorumu şöyledir: "Müslümanları dinlerinden geri dönmeye zorlamak ve Küfür inandıktan sonra tekrar kucaklamak anlamına gelir, Allah'la öldürmekten daha kötüdür. ' Allah dedi ki:
«Size Kutsal Aylarda savaşmakla ilgili sorular sorarlar. De ki, "Orada savaşmak büyük günah fakat Allah'a şirkten daha büyük günah insanlığın Allah'ın yolunu izlemesini engellemek, O'na inanmamak, Mescid-i Haram'a (Mekke'de) erişimi engellemek ve Fitne öldürmekten daha kötüdür. Bu Ayet, " Eğer haram ay'da öldürdüyseniz, onlar (kâfirleri) sizi Allah yolundan engellediler ve inkar ettiler. aynı zamanda Mescidi Haram'a girmenizi engelledi ve siz onun halkıyken (Allah'a şirkten daha büyük günah) aralarında öldürdüğünüzü öldürmekten sizi kovdu. Ayrıca: (ve fitneden öldürmekten daha kötüdür.) bu, Müslümanları dinlerinden geri dönmeye zorlamak ve Küfrü öldürmekten daha kötü olduğuna inandıktan sonra yeniden kucaklamak anlamına gelir 'diyor Allah. Allah dedi ki: (Ve eğer yapabilirlerse sizi dininizden (İslami Tek tanrıcılık) geri alana kadar asla kavga etmeyi bırakmayacaklar.) Yani, size acımasız bir kısırlıkla savaşmaya devam edecekler. İbn İshak devam etti: Kuran bu konuya dokundu ve Allah, üzülmelerine karşılık Müslümanları rahatlattı, Allah'ın Elçisi iki mahkumu ele geçirdi.Kuran, iki mahkumu "Osman bin Abdullah ve Hakem bin Kaysan'a fidye vermeyi teklif etti. Allah'ın Elçisi şöyle dedi: İki ashabım güvenli bir şekilde geri dönene kadar fidye kabul etmeyeceğiz. Yani Sa'd bin Ebû Vakkas ve Utbe bin Gazvân," Çünkü sizinle olan güvenliklerinden korkuyoruz. Onları öldürürsen, halkını öldüreceğiz.» "


## Kuran'da.
### İstatistikler.
Badavi & Haleem notu o üç harfli kök "fā'-tā'-Nun" (Arapça) Kuran'da toplam 60 kez 6 farklı şekilde meydana gelir. Özellikle, bir isim olarak 34 kez ve çeşitli sözel şekillerde 26 kez görünür. Bakhtiar'ın Kuran'a uyumu, Badavi ve Haleem'in sayılarını doğrular, ancak Bakhtiar, her bir sözlü formun görünümünü de aktif ve pasif fiilleri gergin bir şekilde ayırarak bozar. Aşağıdaki tablo ayrıntıları göstermektedir; Kök sadece Form I şekillerinde bir fiil olarak göründüğünden, bu varsayılmaktadır. 


### Semantik.
Üç harfli kök "fā'-tā'-Nun" (Arapça), yukarıda belirtildiği gibi, Kuran'ın kendisinde bile çeşitli anlamlar taşır. Kökün Kuran görünümleri aşağıda incelenmiştir (belirli bir sırada).


#### Zulüm.
Zulüm olarak "Fitne", Müslümanlara kafirlerle savaşmalarını emreden bazı ayetlerde ortaya çıkıyor (özellikle Muhammed'e ve onun erken takipçilerine "zulmeden" ve böylece "hicrete" yol açan Mekkeli müşriklerine atıfta bulunuyor). Örneğin, Kuran 2:191 "191'de savaşma emri", "zulmün ("el-fitnetu") öldürmekten daha kötü olduğu gerekçesiyle haklı "çıkar" . Benzer şekilde, Kuran 2:193 "193'te", kafirler önce saldırmadıkça Müslümanların Mekke'deki Kabe çevresinde kafirlerle savaşmaları yasaklanmıştır, bu durumda Müslümanlar "zulüm ("fitnetun") ve din Allah'ın oluncaya kadar savaşacaklardır." "Hicret", Kuran'da 16:110 inananların Mekke'de gördüğü zulüm yüzünden meydana geldiği belirtilmektedir. Diğer örnekler, Müslümanlara zulmedenler için cehennemin 85:10 vadeden Kur'an 85:10 ve kişinin günlük olarak namaz kılınması halinde korktuğu takdirde Kuran 4:101 kâfirler, namazı tamamlayacak kadar uzun bir yerde kalırlarsa saldırabilirler.


#### Anlaşmazlık / isyana teşvik.
Kuran 3:7, Kuran'ın kendisi "açık vahiyler - onlar Kitabın özüdür - ve diğerleri (alegorik)" olarak tanımlanır ve ardından Kuran kararsız olanları karakterize eder ve Kur'an'ın "alegorik" âyetlerini yorumlamaları yoluyla toplumda muhalif olmayı arzu eden kesin bir inanca sahip olmayanlar. 9:47 olduklarını söyleyen, ancak Allah'ın bazı emirlerini yerine getirme konusunda isteksiz olduklarını söyleyenlerin, toplum içinde "ayaklanma" arayışı olarak nitelendirildikleri Kuran 9:47 kökün bir dizi yayılımı meydana gelir.


#### Yargılama, Deneme, İmtihan.
Kökün "yargılama" olarak birçok örneği Kuran'da görülür. Kökün bu duygusu, örneğin Mısır'da bir adamı öldürdükten sonra "ağır bir yargılama ile" yargılanan Kuran 20:40 gibi ayetlerde bir "sıkıntı" veya "zorluk" duygusu taşır. " yıllarca Medyenliler arasında kaçmaya ve yaşamaya zorlanarak; ve Kuran 22:11, bazı inananların "dar bir kenarda" Tanrı'ya ibadet etmeleri olarak nitelendirildikleri, hayatları nispeten güvenli ve kolay olduğu sürece mutlu olurlar, ancak imtihan edilirlerse, Tanrı'dan uzaklaşırlar.
Bununla birlikte, diğer ayetlerin kökü, bir kişinin inançlarına olan bağlılığının bir tür testi olarak bir "imtihan" duygusu taşır (testin "sıkıntı" olarak yargılama duygusu gibi kötü bir şeyden kaynaklandığını ima etmek zorunda kalmadan). Mesela Kur'an 6:53 kısmen, "Ve yine de bazılarını başkaları tarafından deneriz." Kuran 8:28 ve 64:15, kişinin kendi servetini ve çocuklarını deneme olarak tanımlayarak açıkça ortaya 64:15 gibi, yaşamda yaygın olarak iyi şeyler olarak kabul edilen şeyler deneme olarak kullanılabilir. Kuran 39:49 da bu yargılama duygusunu iyi bir şeyle taşır; orada, Tanrı'nın kendi "nimet" bazı insanlar için bir deneme olarak tanımlanır. Yine, Kuran 72:14 Tanrı, “doğru yolu” bu şekilde test edebileceğimiz bir bolluk ”atabilmeye karar veren putperestlere, onları bir kez test edip edemeyeceğini görmek için, lehine ya da inanç içinde kararlı olup olmadıklarını
İmtihanlar/denemeler, Tanrı'nın bazılarının kabul edilmesini zor bulabileceği şeylerden de kaynaklanabilir. Örneğin, Kuran 17:60, "Zakkum ağacının" vahyi " insanlık için 17:60 " olarak tanımlar. Bu 74:31 başka örneği, Ateşi koruyan meleklerin sayısının "inkar edenler için ve kalplerinde hastalık ve kafirler için bir engel oluşturduğu Kur'an 74:31, diyebilir ki: Bu benzetmeyle Allah ne demek? "


#### Günaha girme, şeytana uyma, ayartma.
Kök aynı zamanda, inançlarında ikiyüzlü olanların geri ve kararlı inananlar tarafından söyleneceği Kuran 57:14 gibi "ayartma" duygusunu taşır. tereddüt ettiler ve şüphelendiler ve boşuna istekler, Allah'ın emri gelene kadar sizi kandırdı ve aldatıcı sizi Allah hakkında aldattı. "Kur'an 20:90, Musa, İsrailoğullarını, onları kırk gün boyunca Tanrı ile buluşmaya terk ettiğinde, Altın Buzağı'nın (Pickthall'ın çevirisinde) cazip oldukları bir şey olduğu konusunda ayarttığı söylenir. Harut ve Marut, Babil halkını Kuran 2:102, uyarının bazıları için etkisiz olduğu kanıtlanmasına rağmen, "Biz sadece bir cazibeyiz, bu yüzden inkar etmiyoruz" konusunda uyarıyorlar.


## Tarihsel kullanımı.
Kuran'da kullanılmasının yanı sıra, "fitne" birincil bir "isyan" "rahatsızlıklar", "iç savaş'" duygusu, ancak bölünmeyi doğuran ve inananların inanç saflığının içinde olduğu ciddi bir iç savaş tehlikesidir." Bu, özellikle İlk Fitne, 656'dan 661'e kadar süren İslam Hilafetinin ilk büyük iç savaşına atıfta bulunmak için olduğu gibiydi. "açıkça gerçekleşen mücadelelerden dolayı Muaviye'nin gelişinden sonra "fitne" sonrası inananların çoğunluğu uzaklaştı okul veya mezheplere esinlenerek bozuklukları herhangi bir dönem uygulandı." Bu terim, İkinci Fitne (680–92), Üçüncü Fitnae (744-47), Dördüncü Fitne (809-827) ve Endülüs'ün Fitne'si (1009-1010) gibi diğer büyük çatışmaların tanımlarını gösterir.