# Türk Kara Kuvvetleri
 - YÖNLENDİRME 
Türk Kara Kuvvetleri, Türk Silahlı Kuvvetlerinin kara harekâtlarından sorumlu ana koludur. Ordu, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra 8 Kasım 1920 tarihinde kuruldu. Kuruluşundan bu yana önemli harekâtlar arasında 1920'lerden günümüze kadar Güneydoğu ve Doğu Anadolu'daki isyanların bastırılması, Kore Savaşı'ndaki çatışmalar, 1974 Kıbrıs Harekâtı ve Suriye İç Savaşı'na yönelik mevcut Türk müdahalesi yer almaktadır. Ayrıca Soğuk Savaş sırasında NATO müttefiki olarak Sovyetler Birliği'ne karşı görev yaptı. Türk Kara Kuvvetleri, silahlı kuvvetler içinde en önde gelen konuma sahiptir. Türkiye'nin en üst rütbeli askeri yetkilisi olan Genelkurmay Başkanı'nın, atanmasından önce genellikle Türk Kara Kuvvetleri Komutanlığı görevini yürütmesi geleneksel bir uygulamadır.
Diğer iki silahlı kuvvetin yanı sıra Türk Ordusu da sık sık Türk siyasetine müdahale etti; bu gelenek artık Millî Güvenlik Kurulu reformuyla bir dereceye kadar düzenlendi. Ordu, 20. yüzyılın ikinci yarısında birkaç dönem iktidarı üstlendi ve 1960, 1971 ve 1980'de darbeler gerçekleştirdi. Son olarak 1997'de İslami eğilimli bir başbakan olan Necmettin Erbakan'ın görevden uzaklaştırılmasını sağladı. 2015'in sonlarından itibaren Türk Ordusu, personel sayısını önceki on yıla benzer bir seviyeye yükseltti. Bu büyümeye katkıda bulunan faktörler arasında Türkiye’nin Kuzey Suriye'deki askeri varlığı ve PKK çatışmasının yeniden alevlenmesi yer almaktadır.
Türk Silahlı Kuvvetlerinin ana saldırı tüfeği MPT-76'dır.


## Tarihçe.
Büyük Hun Devleti'ne ait ilk organize ordunun kuruluş tarihi olan MÖ 209 yılı, Kara Kuvvetleri Komutanlığı'nın da kuruluş yılı olarak kabul edilir. 1980 dönemine kadar Türk Kara Kuvvetlerinin kuruluş yıldönümü olarak Avrupa'da Roma Lejyonları'ndan sonra kurulan ilk profesyonel ordu olan Yeniçeri Ocağı'nın kuruluş yılı olan 1363 yılı, Türk Ordusunun kuruluş yılı olarak kabul edilirdi. Yeniçeriler başlangıçta devşirme sistemine dayalı olarak gayrimüslimlerden teşekkül eden bir yapı olarak oluşturulmuşsa da 17. yüzyıldan itibaren Türkler de ocağa girmeye başlamış ve temelde devşirme sistemine dayalı olarak kurulmuş olan Ocak, bu devirden itibaren Türklerin baskın unsur olduğu bir askeri yapıya dönüşmüştür.
Modern Türk Ordusunun temelleri Sultan II. Mahmud devrinde atılmıştır. Köhnemiş ve zamana uyum sağlayamayan Yeniçeri Ocağı'nın Vaka-i Hayriye ile kaldırılmasının (15 Haziran 1826) ardından Sultan II. Mahmud Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye'nin kurulmasını emretti. Avrupadaki askeri ve teknik gelişmeleri örnek alan hızlı bir modernleşme çalışmasının içine girilerek 7 Temmuz 1826 tarihinde Sultan II. Mahmud tarafından yeni ordu kararnamesi onaylanarak imparatorluğun modern ordusu olan Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye ("Muhammed'in Muzaffer Askerleri") ordusu kuruldu. Bu tarihten sonra reform çalışmalarına hız veren Sultan II. Mahmud, yeni orduyu destekleyecek okullar ve kurumlar kurmaya başladı. II. Mahmud tarafından 1826 yılında başkomutanlık görevlerini yerine getirmek için yüksek askeri komutanlık olan Seraskerlik kurumu oluşturulmuş, 14 Mart 1827 tarihinde ordunun tabip ve cerrah ihtiyacını karşılamak için Türkiye'nin ilk tıp fakültesi ve modern askerî hastane GATA'nın temeli olan Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane,daha sonra 1834 yılında Fransa ve Prusya orduları örnek alınarak, avrupalı hocaların da ders verdiği modern subay okulu olan Harbiye kurulmuştur. Yeni ordunun desteklenmesi ve ülkenin daha iyi savunulabilmesi için 1834 yılında Redîf-i Asâkir-i Mansûre adıyla bir yedek ordu kurulmuş ve aynı yıl çıkarılan bir kanunnâme ile taşrada redif birlikleri kurulmaya başlamıştır. Bu birliklerin oluşturulmasından sonra “Asâkir-i Mansûre” ifadesinin yerini “Asâkir-i Nizâmiyye” almış ve uzun yıllar bu ikinci şekil kullanılmıştır. Nizamiye kelimesi bugün de varlığını korumakta, kışla girişleri bu terimle adlandırılmaktadır.
14 Haziran 1843'te Sultan Abdülmecid ordunun ismini Asakir-i Nizamiye-i Şahane olarak değiştirmiştir. Bu değişiklik sonunda ordu artık Nizamiye Ordusu olarak anılmaya başlanmıştır. Bu uygulama günümüzde de devam etmektedir. 1845'te Sultan Abdülmecid tarafından Kuleli Askeri Lisesi kurulmuş, 1848 yılında ise Kurmay Subay ve Paşa (General) yetiştirmek için Erkan-ı Harbiye Mektebi açılmıştır. 1880 yılında günümüz Genelkurmay Başkanlığına denk olan Erkân-ı Harbiye-i Umûmiye Riyaseti kurulmuştur. 1908 yılında Seraskerlik kurumunun adı Harbiye Nazırlığı olarak değiştirilerek reform çalışmaları zirveye ulaşmıştır.
9 Kasım 2016 tarihinde değiştirilerek kabul edilen Olağanüstü Hal Kanun Hükmünde Kararnamesi ile bu tarihe dek Genelkurmay Başkanlığı kuruluş ve kadrolarında bulunan Komutanlık, Millî Savunma Bakanlığı kadro ve kuruluşuna geçirilmiştir. Ayrıca aynı Kararname, cumhurbaşkanı ve başbakanın kuvvet komutanı ve astlarına emir verebilmesini ve bu emirlerin hiçbir kurum, kuruluş veya kişinin onayı olmaksızın yerine getirilmesini de hükme bağlamaktadır.
28 Haziran 1963'te Türk Ordusu 600. kuruluş yıl dönümünü kutladı. O tarihlerde, Türk Kara Kuvvetleri'nin kuruluş tarihi, yeniçeri ordusunun kurulduğu 1363 yılı olarak kabul ediliyordu. Aynı yıl, Turancılık fikrini savunan Nihal Atsız, bunu eleştirerek Hiung-nu hükümdarı Mete'nin onluk sisteme dayalı bir ordu kurduğu düşünülen tarih olan MÖ 209 yılının "Türk Ordusu"nun da gerçek kuruluş tarihi olduğunu iddia etti. 1968'te Yılmaz Öztuna ise, genelkurmay başkanı Cemal Tural'a bu öneriyi sundu. 1973'te ordunun kuruluşunun 610. yıldönümü kutlanırken Atsız bu iddiayı yeniden öne sürdü. 12 Eylül Darbesi'nden sonra bu iddia benimsendi. Hâlen, MÖ 209, Kara Kuvvetleri Komutanlığının kuruluş yılı olarak kabul edilmektedir.


### Mütareke dönemi.
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı Devleti 7 cephede savaşa 2.850.000 kişiyi silah altına alarak girdi. Bu ordu 70 piyade, 2 süvari tümeninden oluşan 24 kolordulu 9 ordu birliğiydi. Mondros Mütarekesi'nden sonra zorunlu terhislerle 50.000 kişiye inmişti. Osmanlı Ordusu'nun kalan iki kolordusundan biri Suriye-Filistin Cephesi'nden Ankara'ya nakledilen Ali Fuat (Cebesoy) komutasındaki 20. Kolordu, diğeri ise Kafkasya Cephesi'nde Erzurum'da konuşlandırılmış Kâzım Karabekir komutasındaki 15. Kolordu'ydu.


### Kurtuluş Savaşı.
Kurtuluş Savaşı milis ve gönüllülerinden oluşan Kuva-yi Milliye, Türk Ordusu'nun temelidir. Düzenli Ordu birliklerinin Yunanlarla yapılan ilk savaşta -I. İnönü Muharebesi'nde- mevcudu 6.000 kişiydi. Bu savaşta Türk Ordusu kendisinden 3 kat üstün olan Yunan Ordusu'nu geri çekilmeye mecbur etti. Çerkez Ethem İsyanı'nın bastırılmasından sonra Çerkez Ethem birliklerinin bir kısmının düzenli orduya katılması ile birlikte mevcudu 10.000 kişiye yükseldi. I. İnönü Muharebesi'nin zaferle sonuçlanması Düzenli Türk Ordusu'na katılımı hızlandırdı. 2 ay sonra II. İnönü Muharebesi'nde ordunun mevcudu 15.000 kişiye yükseldi. Bu savaşın da zaferle sonuçlanması sonucu ordunun mevcudu hızla artmaya devam etti. 3 ay sonra yapılan Kütahya-Eskişehir Muharebeleri'nde ordunun mevcudu 55.000 kişiye ulaştı. Bu muharebelerin kaybedilmesi sonucu kaçak sayısı 30.000'e ulaştı, ordu mevcudu 25.000 kişiye düştü. TBMM, asker kaçaklarının "vatan haini" sayılarak İstiklal Mahkemeleri'nde yargılanması kararı aldı. Ayrıca Kütahya-Eskişehir Muharebeleri'ndeki başarısızlıktan sonra TBMM başkanı Mustafa Kemal Paşa'yı Türk Ordusu Başkomutanlığına getirdi. Mustafa Kemal Paşa ilk iş olarak Tekalif-i Milliye Emirleri'ni yayınlayarak halka, savaşa katılma çağrısı yaptı. Bir dizi emirler yayınladı ve emirlerin uygulanması için Tekalif-i Milliye Komisyonları kuruldu. Mustafa Kemal Paşa'nın çağrısı sonuç verdi ve Türk Ordusu'nun mevcudu, Sakarya Meydan Muharebesi öncesi 101.727 kişiye ulaştı. Sakarya Meydan Muharebesi'nin kazanılmasıyla birlikte Yunanların kesin olarak mağlup edilebilmesi için Genel Seferberlik ilan edildi. 1901 ve 1902 doğumlular asker altına alındı. Ordunun mevcudu Büyük Taarruz öncesi 186.000 kişiye ulaştı. Büyük Taarruz sırasında yapılan Dumlupınar Meydan Muharebesi'nde Yunan Ordusu'nun büyük bir bölümünün imha edilmesi ile birlikte ordu, İzmir'e doğru ilerlemeye başladı. İzmir'in kurtarılması ve Batı Anadolu'nun tamamen Yunanlardan temizlenmesi sonucu Kurtuluş Savaşı'nda çatışma dönemi fiili olarak sona erdi.


### Kara Kuvvetleri Komutanlığının kuruluşu.
Kurtuluş Savaşı sonrasında 9 kolordu ve 3 süvari tümeninden oluşan 1., 2. ve 3. Ordu müfettişliği kuruldu. Ordu Komutanlıkları 1 Temmuz 1949'da kurulan Kara Kuvvetleri komutanlığına bağlandılar.


### Kore Savaşı.
1950'de Türkiye'nin Kore Savaşı'na katılmasıyla kara kuvvetlerinden 5090 kişilik bir tugay Kore Türk Tugayı adıyla Kore'ye gitti. Türk Tugayı 8 nci ABD Ordusu'na bağlandı. Tugaya "North Star- Kutup Yıldızı" kod adı verildi. Tuğgeneral Tahsin Yazıcı komutasındaki 259 subay, 18 askerî memur, 4 sivil memur, 395 astsubay, 4414 erbaş ve er olmak üzere 5090 kişilik 1. Türk tugayı, 17 Eylül 1950'de İskenderun limanından hareket ederek 12 Ekim 1950'de öncü takım Pusan limanına ulaştı ve 17 Ekim'de ana birliği de Pusan'dan karaya çıktı. Aynı gün Pusan'dan hareket ederek 20 Ekim'de Taeg'a varıp, süratle kuzeye doğru ilerleyen Birleşmiş Milletler ordularına iştirak etti. 10 Kasım'da Taeg'dan hareket ederek 21 Kasım'da Kunuri'ye vararak Amerikan 9. Kolordusu'nun sağ kanadında konuşlandırıldı.
24 Kasım 1950 sabahı kuzeye Çin sınırına doğru ilerleme emrini alan tugay Kunuri'den hareket ederek Kaechon, Sinnimni, Wawon boyunca Tokchon'a doğru yola çıktı. Ancak "Çin Halk Gönüllü birlikleri" cephenin arkasına sızmaya başladı. Durumu fark eden Amerika ve Güney Kore birlikleri ricat etmeye başladılar. Ancak Türk tugayına ricat emri geç ulaştı. 1. taburun etrafı kuşatılıp süngülü çatışmaya girmek zorunda kaldı. "Ricat harekâtı"nı sağlamak için sonuna kadar direnen 3. Tabur 9. Bölük imha edildi. Geri kalan Türk birlikleri ise Chongchon nehri boyunca geri çekildi. Savaş 3 yıl sürdü, savaşın başından itibaren stratejik noktalarda görev alan Türk tugayları kendisine verilen görevleri mümkün olan en iyi şekilde yerine getirmiş ve katıldığı muharebelerde; 37 subay, 26 astsubay, 658 er olmak üzere toplam 721 şehit. 2147 yaralı, 346 hasta, 234 esir ve 175 kayıp vermiştir. 462 Türk şehidi Güney Kore'de Seul-Pusan Kasabası yakınlarındaki Tanggok mezarlığı içerisinde bulunan Pusan Şehitliği'nde bulunmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin bu savaştaki personel kaybı bölgeye giden ABD ve Birleşik Krallık'tan sonra 3. sıradadır.


### NATO ile Türk Kara Kuvvetleri.
1952'de NATO'ya giren Türkiye, ordusunu modern silahlarla donattı. Kara Kuvvetleri son olarak 20 Temmuz 1974'te Kıbrıs Harekâtı'nı yaptı.


## Türk Kara Kuvvetleri tarihi.
Türkiye'de "Türk Kara Ordusu"nun kuruluş tarihi, Yeniçeri Ocağının kurulduğu 1363 yılı olarak kabul edilmekteydi. Hüseyin Nihal Atsız 1963 ve 1973'te Kara ordusunun kuruluş tarihinin Mete Han'ın tahta geçtiği MÖ 209 olması gerektiğini yazmıştır.
Atsız, "MÖ 200 yıllarından beri tarihi belgelerde bahsi geçen bir milletin, 16 yüzyıl süresince ordusu olmadan yaşadığını söylemenin, Doğu Roma İmparatorluğu'na karşı galibiyet kazanılan Malazgirt Savaşı gibi ve benzeri büyük savaşları düzenli Türk Ordularının değil gayri muntazam çetelerin yapmış olacağını kabul etmenin hatalı olduğunu" yazdı. Atsız ayrıca, "MÖ 209 yılında Mete tarafından orduların 10, 100, 1000 kişilk birimlere ayrıldığını bu birliklerin komutanlarının buyruklarının kayıtsız şartsız uygulandığını" yazdı.
Atsız'ın görüşlerini benimseyen Yılmaz Öztuna da 1968'de dönemin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Cemal Tural'a Türk Kara Kuvvetlerinin kuruluş tarihinin MÖ 209 olması teklifini yaptı. Sonraları, K.K.K kuruluş tarihini MÖ 209 olarak değiştirdi.


## Birimler.
  - Kara Kuvvetleri Komutanlığı (KKK) - Ankara
   - 1. Ordu (İstanbul)
    - 2. Kolordu (Gelibolu, Çanakkale)
     - 4. Mekanize Piyade Tugayı (Keşan)
     - 8. Mekanize Piyade Tugayı (Tekirdağ)
     - 18. Mekanize Piyade Tugayı (Ortaköy, Gelibolu)
     - 95. Zırhlı Tugay (Malkara)
     - 5. Komando Alayı (Gökçeada)
     - 102. Topçu Alayı (Uzunköprü)
     - Kolordu İstihkam Savaş Alayı (Gelibolu)
    - 3. Kolordu (Şişli, İstanbul)
     - 52. Zırhlı Taktik Tümeni (Hadımköy, İstanbul)
     - 66. Mekanize Piyade Tugayı (Bağcılar)
    - 5. Kolordu (Çorlu, Tekirdağ)
     - 1. Zırhlı Tugay (Babaeski)
     - 9. Hudut Tugayı (Edirne/Uzunköprü)
     - 41. Komando Tugayı (Kırklareli/Vize)
     - 54. Mekanize Piyade Tugayı (Edirne)
     - 55. Mekanize Piyade Tugayı (Kırklareli)
     - 65. Mekanize Piyade Tugayı (Lüleburgaz)
     - 105. Topçu Alayı (Çorlu)
     - 5. Kolordu İstihkam Savaş Alayı (Pınarhisar)
   - 2. Ordu (Malatya)
    - 4. Kolordu (Mamak)
     - 1. Komando Tugayı (Talas)
     - 2. Komando Tugayı (Bolu)
     - 28. Mekanize Piyade Tugayı (BM Barış Gücü) (Mamak)
     - 58. Topçu Tugayı (Polatlı)
    - 6. Kolordu (Yüreğir, Adana)
     - 2. Zırhlı Tugay (Kahramanmaraş)
     - 77. Mekanize Piyade Tugayı (Kahramanmaraş)
     - 125. Mekanize Piyade Tugayı (Kahramanmaraş)
     - 5. Zırhlı Tugay (Gaziantep)
     - 20. Zırhlı Tugay (Şanlıurfa)
     - 39. Mekanize Piyade Tugayı (İskenderun)
     - 106. Topçu Tugayı (Islahiye)
    - 7. Kolordu (Yenişehir)
     - 3. Piyade Tümeni (Yüksekova)
      - Hakkâri Dağ ve Komando Tugayı
      - 34. Hudut Tugayı (Şemdinli)
      - 1. Hudut Tugayı (Çukurca)
      - 2. Hudut Tugayı (Çukurca)
      - 7. Hudut Alayı (Hakkari)
     - 23. Piyade Tümeni (Şırnak)
      - 172. Zırhlı Tugay (Silopi)
      - 48. Hudut Tugayı (Şenoba, Uludere)
      - 3. Komando Tugayı (Siirt)
      - 6. Komando Tugayı (Akçay)
      - 8. Hudut Alayı (Cizre)
     - 6. Hudut Tugayı (Van)
     - 16. Mekanize Piyade Tugayı (Diyarbakır) 
     - 70. Mekanize Piyade Tugayı (Mardin)
     - 107. Topçu Alayı (Siverek)
   - 3. Ordu (Erzincan)
    - 8. Kolordu (Elazığ)
     - 1. Mekanize Piyade Tugayı (Doğubayazıt)
     - 4. Komando Tugayı (Tunceli)
     - 10. Komando Tugayı (Tatvan)
     - 12. Mekanize Piyade Tugayı (Ağrı)
     - 49. Komando Tugayı (Bingöl)
     - 108. Topçu Alayı (Erciş)
    - 9. Kolordu (Yakutiye, Erzurum)
     - 5. Hudut Tugayı (Iğdır)
     - 4. Zırhlı Tugay (Palandöken)
     - 9. Komando Tugayı (Sarıkamış)
     - 14. Mekanize Piyade Tugayı (Kars)
     - 25. Hudut Piyade Tugayı (Ardahan)
     - 109. Topçu Alayı (Erzurum)
   - Ege Ordusu (İzmir)
    - Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri
     - 28. Mekanize Piyade Tümeni (Paşaköy, Gazimağusa)
     - 39. Mekanize Piyade Tümeni (Çamlıbel, Güzelyurt)
     - 14. Zırhlı Tugayı (Değirmenlik, Lefkoşa)
    - 7. Komando Tugayı (Sakarya)
    - 11. Komando Tugayı (Denizli)
    - 57. Topçu Tugayı (İzmir)
   - Eğitim ve Doktrin Komutanlığı (Ankara)
    - Zırhlı Birlikler Okulu ve Eğitim Tümen komutanlığı (Etimesgut)
    - Topçu ve Füze Okulu Komutanlığı (Polatlı)
    - Sahra Sıhhiye Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Samsun)
    - Bakım Mühimmat Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Balıkesir)
    - Hava Savunma Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Konya)
    - İkmal Maliye Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Küçükyalı)
    - Ulaştırma Personel Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Gaziemir)
    - Muhabere Elektronik Bilgi Sistemler Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı (Mamak)
    - Piyade Okulu Komutanlığı (Tuzla)
    - Dağ Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı – (Eğirdir)
    - İstihkam Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Narlıdere)
    - KBRN Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Konya)
    - Eğitim Yöneticisi ve Öğretmen Yetiştirme Okul Komutanlığı
    - Kara Lisan Okulu
    - Askerî Veteriner Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı (Gemlik)
    - Kara Havacılık Okulu (Isparta)
    - 1. Piyade Eğitim Tugayı (Manisa)
    - 3. Piyade Eğitim Tugayı (Antalya)
    - 5. Piyade Eğitim Tugayı (Sivas)
    - 15. Piyade Eğitim Tugayı (Amasya)
    - 59. Havan ve Topçu Eğitim Tugayı (Erzincan)
   - Kara Lojistik Komutanlığı (Ankara)
    - Doğal Afetler Arama Kurtarma Tabur Komutanlığı
    - 1. Anabakım Merkezi Komutanlığı (Sakarya)
    - 2. Anabakım Merkezi Komutanlığı(Kayseri)
    - 5. Anabakım Merkezi Komutanlığı (Güvercinlik Havalimanı)
    - 6. Anabakım Merkezi Komutanlığı (Balıkesir)
    - 8. Anabakım Merkezi Komutanlığı (Afyonkarahisar)
    - 45. Bakım Merkez Komutanlığı (Etimesgut)
    - 53. Bakım Merkezi Komutanlığı(Erzincan)
    - Mühimmat Ana Depo Komutanlığı (Kırıkkale)
    - 14. İkmal Merkezi Komutanlığı (Adapazarı)
    - 31. İkmal Merkezi Komutanlığı (Konya)
   - Kara Havacılık Komutanlığı
    - 1. Kara Havacılık Alayı (Güvercinlik Havalimanı)
    - 2. Kara Havacılık Alayı (Erhaç Havalimanı, Malatya)
    - 3. Kara Havacılık Alayı (Gaziemir Hava Üssü, İzmir)
    - 4. Kara Havacılık Alayı (Samandıra Hava Üssü, İstanbul)
    - 7. Kara Hava Grup Komutanlığı (Diyarbakır Hava Üssü)
    - Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Havacılık Birimi Komutanlığı (İlker Karter Hava Üssü, Pınarbaşı, Kuzey Kıbrıs)
 - YÖNLENDİRME