# Perikardiyektomi
Perikardiyektomi, perikardın bir kısmının veya çoğunun cerrahi olarak çıkarılmasıdır. Bu operasyon en yaygın olarak konstriktif perikarditi rahatlatmak veya kalsifiye ve fibröz bir perikardı çıkarmak için kullanılır. Ayrıca şiddetli veya tekrarlayan perikardiyal efüzyon vakaları için de kullanılabilir. Ameliyat sonrası sonuçlar ve mortalite, tedavi etmek için kullanıldığı hastalıktan önemli ölçüde etkilenir.


## Kullanımlar.
Perikardiyektomi, çeşitli durumların neden olduğu konstriktif perikarditi tedavi etmek için kullanılır. Ayrıca tekrarlayan perikardiyal efüzyon vakalarını tedavi etmek için de kullanılır.


## Kontrendikasyonlar.
Perikardiyal pencere gibi daha küçük prosedürler daha uygunsa perikardiyektomi kullanılmamalıdır. Perikardiyektomi, tıbbi faydası azaldığı için zaten kötü prognoza sahip hastalar için uygun olmayabilir. Bunun nedeni perikardiyektominin daha yüksek komplikasyon oranına ve daha yüksek mortaliteye sahip olmasıdır. Daha konservatif tedavi, altta yatan patolojiyi tedavi etmeden kardiyovasküler fizyolojiyi değiştirmek için diüretikler, digoksin, steroidler, NSAİİ'ler veya antibiyotikler kullanabilir ve bu da büyük cerrahi işlemler için uygun olmayanlar için uygundur. Bazı hastalar perikardiyektominin gerçekten gerekli olduğu düşünülmeden önce birkaç ay boyunca konservatif tedaviye tabi tutulabilirler.


## Riskler.
Perikardiyektomi, aritmi, düşük kalp debisi sendromu ve miyokard enfarktüsü (nadir durumlarda) gibi bir dizi kardiyak soruna neden olabilir. Akciğerlerin etrafındaki plevral boşluklarda zatürreye veya plevral efüzyona yol açabilecek bir miktar hasar riski vardır. Ayrıca enfeksiyon, anestezi komplikasyonları, kan pıhtılaşması ve kanama gibi tipik cerrahi riskler de mevcuttur. Perikard çıkarılırken kalp delinirse düşük bir kanama riski vardır.
Ameliyat sonrası sonuçlar önemli ölçüde hastalığın altında yatan nedene ve böbreklerin, sol ventrikülün ve pulmoner arterlerin işlevine bağlıdır. Perikardiyektomi ile tedavi edilen perikardiyal efüzyonun iyileşmesi tipik olarak çok iyidir. Bununla birlikte, konstriktif perikardit tedavisinde kullanımı, başlangıçta %5 ila %15 arasında olmak üzere oldukça yüksek bir ölüm oranına sahiptir. 5 yıllık sağkalım oranı %80 civarındadır. Ameliyattan sonra en sık görülen komplikasyon, hastaların %14 ila %28'inde görülen kalp debisinin düşmesidir.


## Teknik.
Perikardiyektomi, enfekte, fibroz veya başka şekilde hasar görmüş perikardın çıkarılmasıyla gerçekleşir. Prosedür, cerrahın göğüs kemiği üzerindeki deride bir kesi yapması ve perikardı ortaya çıkarmak için medyan sternotomi olarak bilinen göğüs kemiğini bölmesiyle başlar. Alternatif olarak torakotomi olarak bilinen daha büyük bir kesi de kullanılabilir. Ameliyat sırasında cerrah perikardı tutacak, kalbin bu fibröz örtüsünün üst kısmını kesecek, numune torbasına atacak ve kalbi yeniden örtecektir. Daha sonra göğüs kemiği tekrar birbirine bağlanır ve kesi kapatılarak işlem tamamlanır. Perikardın iki frenik sinir arasında kalan kısmı çıkarıldığında buna total perikardiyektomi denir. Total perikardiyektominin mümkün olmadığı durumlarda, subtotal perikardiyektomi yapılır veya aşırı durumlarda perikard üzerinde çapraz bir kesi yapılır.


## İyileşme.
Perikardiyektomi yapıldıktan sonra kalp fonksiyonu genellikle çok hızlı bir şekilde iyileşir, ancak ameliyatın kendisi kısa vadede kalp debisinin azalmasına neden olabilir. Ameliyattan sonra birçok hastada perikardiyal sıvıyı almak için bir göğüs dreni olacaktır. Hastanede iyileşme birkaç gün sürer ve cerrahi dikiş bir hafta sonra alınır.
Perikardiyektomiden sonra, diyaframın gerilmemesi nedeniyle kalp daha yuvarlak bir şekil alır. Bu durum herhangi bir kardiyak soruna neden olmaz, ancak ekokardiyografi ile tespit edilebilir.