# Issız ada
Issız ada, kalıcı insan nüfusundan yoksun ada, adacık veya mercan resifidir. Issız adalar genellikle gemi kazası geçiren insanlarla ilgili filmlerde veya hikayelerde tasvir edilir ve ayrıca "cennet" fikri için klişe olarak kullanılır. Bazı ıssız adalar doğa rezervleri olarak korunur ve bazıları özel mülkiyettir. Kanada'nın en kuzeyindeki Devon Adası, dünyanın en büyük ıssız adasıdır. Doğa koruma alanı içinde alan bazı ıssız adalar da bulunmaktadır bu adalar bazı çevreci kuruluşlar tarafından korunmaktadır.
Issız adaların çoğunluğunu mercan adaları oluşturmaktadır ve genellikle tatlı su ile çevrilidirler.


## Biyoçeşitlilik.
Issız adalar kısmen insanlardan korunaklı olduğundan, deniz kaplumbağaları ve karada yuvalayan deniz kuşları gibi birçok hassas yaban hayatı türü için birer sığınaktır. Birçok deniz kuşu türü, kediler veya fareler gibi karasal yırtıcıların yokluğundan yararlanarak, göç yollarında mola yeri olarak veya özellikle yuvalama için buraları kullanır.
Ancak uzak ülkelerden gelen tonlarca atık deniz yoluyla bu ada sahillerine birikir. Ayrıca herhangi bir denetimin olmaması da buraları korunan türlerin kaçak avcıları için cazip noktalar haline getiriyor.


## Edebiyat ve popüler kültürde.
Issız adada geçen bilinen ilk romanlar, İbn Tufeyl (1105-1185) tarafından yazılan Hayy bin Yakzan, ardından İbnü'n-Nefîs (1213-1288) tarafından yazılan Theologus Autodidactus'tur. Her ikisindeki kahramanlar (Hayy bin Yakzan'daki Hayy ve Theologus Autodidactus'taki Kamil) ıssız bir adada yaşayan vahşi çocuklardır, ta ki sonunda dış dünyadan gelen kazazedelerle temas kurana kadar. Ancak Theologus Autodidactus'un hikayesi, kazazedeler Kamil'i medeniyete geri götürdüklerinde ıssız ada ortamının sonrasına da uzanır.
William Shakespeare'in 1610-11 tarihli oyunu The Tempest, oyunun ana fikri olarak ıssız bir adada mahsur kalmayı kullanır. Prospero ve kızı Miranda, Milano Dükü olmak isteyen hain kardeşi Antonio tarafından adaya sürülür ve Prospero da kardeşini ve diğer günahkâr adamları adaya getirir.
İbn Tufeyl'in Hayy bin Yakzan eserinin Latince çevirisi 1671'de Edward Pococke tarafından yayınlandı. Ardından 1708'de Simon Ockley tarafından İngilizce'ye çevrildi ve Almanca ve Felemenkçe çevirileri de yayımlandı. 17. yüzyılın sonlarında Hayy bin Yakzan, Pococke'un bir tanıdığı olan Robert Boyle'a ıssız bir adada geçen kendi felsefi romanı The Aspiring Naturalist'i yazması için ilham verdi. İbnu'n Nefis'in Theologus Autodidactus'u da sonunda 20. yüzyılın başlarında İngilizceye çevrildi.
Daniel Defoe'nun 1719'da yayınlanan, ıssız bir adada mahsur kalmış bir adamı konu alan Robinson Crusoe adlı romanı, film, televizyon ve radyoda o kadar çok esere konu oldu ki "Robinsonade" adlı bir türü tanımlamak için kullanıldı. Romanda Crusoe'nun yardımcısı olarak Cuma yer alıyor. Defoe'nun Crusoe için ilhamını, dört yıl boyunca ıssız Juan Fernández Adaları'nda kaldıktan sonra kurtarılan Alexander Selkirk adlı bir İskoç denizciden almış olması muhtemeldir. Defoe genellikle olay örgülerinde güncel olaylardan yararlanırdı. Ayrıca İbn Tufeyl'in Hayy bin Yakzan adlı eserinin Latince veya İngilizce çevirilerinden de ilham almış olması muhtemeldir.


## Bazı ıssız adaların listesi.
  - Ashmore ve Cartier Adaları
  - De Long Adaları
  - Fil Adası
  - Innetallong Adası
  - Jarvis Adası
  - Jethou
  - Kardak 
  - Kugong Adası
  - Mavor Adası 
  - Moore Adası
  - Snape Adası
  - Split Adası
  - Tukarak Adası
  - Wiegand Adası