# Ceratophyllus gallinae
Ceratophyllus gallinae, "Ceratophyllus" cinsine bağlı bir böcek türüdür. Kuş piresi veya tavuk piresi olarak da nitelenir. 1803'te Alman botanikçi ve böcekbilimci Franz von Paula Schrank tarafından tanımlanmıştır.


## Özellikler.
Yetişkinler yaklaşık #YÖNLENDİR uzunluğunda, yanal olarak yassı ve kahverengidir. Bir çift göz, kan emmek için bir hortum ve arka bacağın uyluğunda ayırt edici olan dört ila altı kıl vardır. Bacakların taban bölümlerinde diken yoktur.


## Taksonomi.
"Ceratophyllus gallinae", ilk kez 1803 yılında "Fauna Boica'nın" üçüncü cildinde Franz von Paula Schrank tarafından "Pulex gallinae" olarak tanımlanmıştır. Daha sonra John Curtis tarafından kendi "British Entomology" adlı eserinde tanımlanmış olan "Ceratophyllus" cinsine taşınmıştır.


## Dağılım ve habitat.
Yaklaşık olarak yer kapladığı düşünülmektedir.
"Ceratophyllus gallinae", çoğunlukla çalılar ve ağaçlarda yapılan kuru kovuk veya yarı kovuk yuvaları olan birkaç kuş türü ile ilişkili geniş bir konak aralığına sahiptir. Genellikle kümes hayvanlarına saldırır; insanları ve diğer memelileri ısırabilir. Başka bir kuş piresi olan "C. garei", genellikle ıslak, yere yapılmış ördek yuvaları, uzun bacaklı kıyı kuşları ve diğer su kuşları ile ilişkilidir. Pek çok konakta bulunan üçüncü bir ortak kuş piresi, "Dasypsyllus gallinulae"dir ve bu, diğer iki türün aksine, neredeyse yalnızca yuvasında yaşamak yerine kuşun üzerinde yolculuk yapar ve böylece yaygın bir biçimde dağılır. Çoklu kuş konakçılarına sahip başka bir tür, ötücü kuşların yuvalarında ve uçuruma yuvalanan deniz kuşlarının yuvalarında bulunan "Ceratophyllus borealis'tir". "C. borealis'in" "C. gallinae" ile melezlendiği bilinmektedir.
"C. gallinae", yuva deliklerinde ve yarıklarında yuvaları olan kuşlarda en yaygın olan türdür. Yuva delikleri ve yarıklarındaki yuvaların enfestasyonları da daha yoğundur, yani bu yuvalarda kışlayan çok fazla "C. gallinae" vardır.
"C. gallinae'nin" ilk konağının bir Paridae olduğu düşünülse de, Paridae türünün olmadığı çok sayıda adada bulunmaktadır. Paridae türleri, "C. gallinae" için en uygun üreme koşullarını sağlamaktadır ve bu durum türün ana konakçı olduğuna işaret etmektedir. Sıklıkla sincap yuvalarında, sincaplardaki pirelerin de kuş yuvalarında bulunduğu kaydedilmiştir. Evcil kediler, bir kuşu yakaladığında, genellikle onunla oynar ve kuş soğudukça taşıdığı pire, sıcak kanlı kediye geçer. Pireler kediden beslenebilse de, yaşam süreleri veya üreme oluşması ile ilgili durumlar belirsizdir.


## Yaşam döngüsü.
Birçok pire türü için çiftleşmeden önce bir kan yemeği gerekse de bu durum "Ceratophyllus gallinae" için geçerli değildir. Diğer pireler gibi yaşam döngüsü de yumurtadan, larva evrelerinden, pupa evresinden ve yetişkin evreden oluşmaktadır. Larvaların çiğneme çeneleri vardır; ancak konağı ısırmaya gücü yetebilenler yalnızca yetişkinlerdir. En uygun sıcaklık ve nem koşulları altında, yetişkinler kozadan 23 gün içinde ortaya çıkabilir. Yılda kaç kuşağın olacağı, konak kuşun art arda kaç kez kuluçkaya yatacağına bağlıdır. Pireler genellikle başkalaşıma uğrar ve erken ortaya çıkan yetişkinler kışlamak durumundadır. Bunlar koza içinde tamamen oluşur ve titreşim, ısı veya artan karbondioksit düzeyinin durumuna göre ortaya çıkar.
Genellikle konaklarına zıplayarak temas eder. Atlamanın, ışığın şiddeti azaltıldığında başlatıldığı belirlenmiştir. Konak ilkbaharda, toprakta yem ararken enfekte olur.
Yuvalarda bulunan "C. gallinae" gibi pireler üreme mevsimini genellikle konakçılarınınkine denk getirdiği belirlenmiştir. Bu durum, konaktan uzak kaldıklarındaki yaşama süreciyle ilişkilidir. "C. gallinae"; sıklıkla konak veya konağın yuvasından uzakta, ağaç kabuklarının altında, çatlaklarda veya yapraklarda, belirsiz bir beslenme sürecindeyken görülmüştür.
Tek bir kuşun yuvasında en fazla "C. gallinae" sayısı "Periparus ater" yuvasından olup, 5.754 tane pire olduğu kaydedilmiştir.