# Ruhlar günü
Ruhlar günü, aynı zamanda Ölüler Günü ve Tüm Sadık Ölülerin Anılması olarak da bilinir, sadık ölüler için bir dua ve anma günüdür, Hristiyanlar tarafından 2 Kasım'da kutlanır. Roma Katolikliği ve Lutheranizm ile Anglikanizmin belirli bölümleri de dahil olmak üzere Batı Hristiyanlığında Ölüler Günü, Azizler Günü'nden (1 Kasım) ve Cadılar Bayramı'ndan (31 Ekim) sonra Cadılar Bayramı döneminin üçüncü günüdür. 10. yüzyılda Cluny'li Odilo tarafından Batı Hristiyanlarının 2 Kasım'da kutlanmasının standartlaştırılmasından önce, birçok Roma Katolik cemaati Paskalya Dönemi boyunca çeşitli tarihlerde Ruhlar Günü'nü kutlardı, çünkü bu gün hala Doğu Ortodoks Kilisesi'nde, Doğu Katolik kiliselerinde ve Doğu Lutheran kiliselerinde kutlanmaktadır. Doğu Kiliseleri Süryani Ayini (Doğu Süryani Kilisesi, Kadim Doğu Kilisesi, Süryani Malabar Katolik Kilisesi, Keldani Katolik Kilisesi), (Süryani Katolik Kilisesi). Perhiz öncesi Cuma günü tüm sadık vefat edenleri anarlar. Cadılar Bayramı döneminin diğer günlerinde olduğu gibi, Ruhlar Günü için popüler uygulamalar arasında sadık vefat edenlerin ruhları için sunulan ayine katılmak ve Hristiyan ailelerin dua etmek ve aile mezarlarını çelenkler, çiçekler, mumlar ve tütsülerle süslemek için mezarlıkları ziyaret etmeleri yer alır. Birçok Hristiyan mezarlığının doğası gereği mezhepler arası olması göz önüne alındığında, Ruhlar Günü kutlamaları genellikle çeşitli Hristiyan mezheplerinden inananların birlikte dua etmesi ve mezarları süslemek için işbirliği yapmasıyla ekümenik bir boyuta sahiptir.


## Arka plan.
Katolik Kilisesi'nde, "sadıklar" esasen vaftiz edilmiş Katolikleri ifade eder; "tüm ruhlar" araftaki ruhların tövbekar kilisesini anarken, "tüm azizler" cennetteki azizlerin zafer kazanan kilisesini anar. Latin Kilisesi'nin ayin kitaplarında buna "Tüm Sadık" "Ayrılanların Anılması" (Latince: "Commemoratio" "omnium fidelium defunctorum") denir. Katolik Kilisesi, araftaki ruhların arınmasının yeryüzündeki sadıkların eylemleriyle desteklenebileceğini öğretir. Öğretisi ayrıca 2. Makabeler 12:42–46'da bahsedilen ölüler için dua etme pratiğine de dayanır. Bayramın teolojik temeli, bedenden ayrılırken küçük günahlardan tam olarak arınmamış veya geçmişteki suçlarının kefaretini tam olarak ödememiş ruhların Mutluluk vizyonundan mahrum bırakıldıkları ve yeryüzündeki sadıkların dualar, sadakalar, eylemler ve özellikle Kutsal Ayin kurbanı ile onlara yardım edebilecekleri doktrinidir.
Lutheranizm'de, "Mesih İsa'daki Tanrı'nın tüm halkı" aziz olarak görülür ve Tüm Ruhlar Günü, 'sadık göçüp gidenler' olarak ölen inananları anar.
Birleşik Protestan geleneği, Tüm Ruhlar Günü'nde "bedensel dirilişe ve sonsuz yaşama olan Hıristiyan inancını" vurgular.
Birçok Hristiyan lider tarafından, tüm ruhlar günü, çeşitli mezheplerden inananların, mezhepler arası nitelikteki Hristiyan mezarlıklarını topluca ziyaret ettiği, ekümenizmin kutlandığı bir gün olarak görülmektedir. Katolik, Lutheran, Reformcu, Anglikan, Metodist ve Baptist mezheplerinden Hristiyanlar, genellikle mezarlıkları temizlemek, onarmak ve daha sonra birlikte dekore etmek için bir araya gelirler. Tüm ruhlar günü, genellikle Hristiyan mezarlıklarında ekümenik dua hizmetleri düzenlenir.


## Gelenekler.
Ruhlar Günü'nde, Katolikler, Luterciler, Anglikanlar ve Metodistler de dahil olmak üzere çeşitli mezheplerden gelen Hıristiyanlar, mezarlıkların temizlenmesinde birbirlerine yardım ederler ve ayrıca mezarlıkları çiçeklerle süslerler. Kuzey Hindistan Kilisesi Genel Sekreteri, Ruhlar Günü'nde mevcut olan evrenselciliği "Bu bir araya gelme, Hıristiyan birliğini gösterir" diyerek tanımladı. Ekonomi açısından, satıcılar, Katolik ve Protestan geleneklerine sahip olan mezarlıkları ziyaret edenlere "çiçek, mum ve tütsü çubukları satarlar". Ruhlar Günü'nde farklı Hıristiyan mezheplerinden temsilcilerin katıldığı dua ayinleri, onları ziyaret edenler için mezarlıklarda düzenlenir.
Tüm Ruhlar Günü, "bedensel dirilişe ve sonsuz yaşama olan Hıristiyan inancını" vurgular. Bazı Tüm Ruhlar Günü gelenekleri, araftaki zavallı ruhlar doktriniyle (Roma Katolikliğinde) veya ara durumla (Protestanlık ve Ortodokslukta) ilişkilendirilir. Ölülerin onuruna çan çalınır. Mum yakmak, zavallı ruhlar için bir ışık yakmak, ölüleri onurlandırmak ve ayrıca şeytanları kovmak için çeşitli şekillerde hizmet eder. Ruh kekleri, ruhları dinleyen çocuklara verilir - ölüler için dua etmek için kapı kapı dolaşırlar (bkz. Şeker mi şaka mı, "Pão-por-Deus").


## Endüljans.
Katolik Kilisesi'ne göre, 1-8 Kasım tarihleri ​​arasında Araf'ta bulunan vefat edenler için tam endüljans kazanmak mümkündür.


## Sanat ve Edebiyat.
Bazı eserler "Anma Günü"ne adanmıştır; bunların en ünlüsü William-Adolphe Bouguereau'nun 1859'da tuval üzerine yağlıboya olarak yaptığı ve şu anda Fransa'nın Bordeaux kentindeki Güzel Sanatlar Müzesi'nde sergilenen "" ("Ölüler Günü)" adlı tablosudur.
İtalyan şair Giovanni Pascoli, "Ölüler Günü" adlı eserini "Myricae" koleksiyonunda yer verdi; aynı koleksiyonda, "Pastırma Yazı" ve ölülerin anılmasını anlatan "November" adlı şiiri bulunmaktadır.