# Regino von Prüm
Prüm veya Prum'lu Regino (, ; ö. 915) Prüm'ün (892-99) ve daha sonra Trier'deki Saint Martin'in başrahibi olarak görev yapmış bir Benedikten rahibi ve "Kronikon'u" geç Karolenj tarihi için önemli bir kaynak olan tarihçidir.


## Hayatı.
Daha sonraki dönem ifadelerine göre ise Regino, soylu bir anne ve babanın oğlu olup, bilinmeyen bir tarihte Speyer yakınlarındaki Ren Nehri üzerindeki Altrip kalesinde doğmuştur. Rahip seçilmesinden ve yazılarından, büyük olasılıkla Prüm'de Benedikten Tarikatı'na girdiği ve çalışkan bir öğrenci olduğu anlaşılmaktadır. Zengin ve ünlü Prüm İmparatorluk Manastırı, 9. yüzyılda İskandinavların yağmacı akınlarından büyük zarar görmüştr. 882 ve 892 yıllarında iki kez ele geçirilmiş ve tahrip edilmiştir. Danimarkalılar tarafından ikinci kez tahrip edilmesinin ardından başrahip Farabert görevinden istifa etmiş ve 892 yılında Regino onun halefi olarak seçilmiştir. Yıkılan manastırın restorasyonu için yaptığı çalışmalar, Lotharinya'daki çekişen taraflar arasındaki mücadele nedeniyle sekteye uğramıştır.
899 yılında Regino, daha sonra Liège Piskoposu olacak ve Kont Gerhard ile Hainaut Kontu Mattfried'in kardeşi olacak Richarius tarafından görevinden alınmıştır. Richarius başrahip yapılmış; Regino görevini kaybetmiş ve Trier'e taşınmıştır, burada Başpiskopos Ratbod tarafından onurlandırılarak kabul edilmiş ve daha sonra yeniden kurduğu St. Martin's evinin başrahipliğine atanmıştır. O sıkıntılı dönemde başpiskoposun kilise reformları yapma çabalarını desteklemiş, İskandinavlar tarafından harap edilen St. Martin Manastırı'nı yeniden inşa etmiş, başpiskoposa ziyaretlerinde eşlik etmiş ve boş zamanlarını yazarak geçirmiştir. Regino, 915 yılında Trier'de ölmüş ve Trier'deki St. Maximin Manastırı'na gömülmüştür; mezarı 1581 yılında burada keşfedilmiştir.


## Çalışmaları.
Regino'nun çalışmaları Migne'nin Patrologia Latina adlı eserinin 132. cildinde yayınlanmıştır.


### "De harmonica institutione" ve "Tonarius".
Regino'nun ilk eseri, Başpiskopos Radbod'a yazdığı bir mektup şeklinde müzik üzerine yazdığı bir inceleme olan "Epistola de harmonica institutee'dir" . Birincil amacı, piskoposluktaki kiliselerde ayin ilahilerinin okunmasını iyileştirmek ve muhtemelen Radbod'un buna desteğini sağlamaktır. Ayrıca "Tonarius" adlı ilahiler koleksiyonunu da yazmıştır.


### "Chronicon".
Regino'nun en etkili eseri, İsa Mesih'in Enkarnasyonundan MS 906'ya kadar evrensel bir tarih olan "Chronicon'dur" . "Chronicon'un" noktası, Karolenj hanedanının yükselişini ve düşüşünü kendi meseleleriyle ilişkilendiren Karolenj imparatorluğunun tarihidir. Eserin hedeflenen alıcısının kim olduğu bilinmiyor; ancak Çocuk Ludwig (.900- 911) ve çocuk krala kişisel olarak yakın olan Augsburg piskoposu Adalberon'a (†909) ithaf edilmiştir. "Chronicon" daha sonra 906'dan 967'ye kadar devam etmiş ("Continuatio Reginonis" olarak bilinir) ve Trier'deki Saint Maximinus Benediktin manastırında rahip olan Adalbert adlı bir kişi tarafından düzenlenmiştir; bu kişi muhtemelen Magdeburg Başpiskoposu Adalbert'tir.
Birinci kitap, Roma ve Bizans imparatorlarının hükümdarlık sürelerine karşı örgütlenen çeşitli hükümdarların ve din adamlarının talihlerini anlatan geniş anlatıları içerir ve 741 yılında Charles Martel'in ölümüyle son bulur. Bede, Diyakoz Paul, "Dagobert'in İnançları", Saint-Amand Yıllıkları ve "Liber Historiae Francorum" kroniğinden alınan alıntılardan oluşmaktadır. İkinci kitabın (741–906) ilk bölümü, 813'e kadar olan "Kraliyet Frank Yıllıkları'nın" uzun bir alıntısıdır. Ancak 814'ten itibaren eser, Paulus Diaconus'un görgü tanığı ifadelerinden ve Lotharinya'daki olaylarla ilgili olarak Metz Piskoposu Adventius'un çalışmalarından oluşmaktadır. İkinci kitabın sonraki bölümlerinde Regino, Lotharinya'da iktidarı ele geçirmeye çalışan çeşitli kralları tartışıyor ve onlarla ilgileniyor, özellikle güçlü bir soylu olan ve daha sonra Bavyera Dükü olan Arnulf'un oğlu olan Zwentibald'ı eleştiriyor. Ancak eserin kronolojik doğruluğu sorgulanmıştır; Regino, Bede'nin Anno Mundi tarihleme sistemini, eserin başlangıç noktası olan İsa'nın Enkarnasyonunu yansıtacak şekilde Anno Domini'ye uyarlamış ve değiştirmiştir. Çalışma, MS tarihleme sistemini geleneksel olarak uygulayan ilk kronik olması nedeniyle modern bilim insanları tarafından önemli kabul edilmektedir.
Regino'nun kroniği, Preslav Konseyi'nin örgütlenmesine dair ipuçları veren tek döneme ait metin olması bakımından Bulgar ortaçağ tarihi açısından önemli bir kaynaktır ("... "[I. Boris]" tüm imparatorluğunu topladı ve küçük oğlunu "[I. Simeon]" prens olarak atadı...")
Regino'nun tarihçesinden yararlanan tarihçiler arasında Praglı Kosmas da yer almaktadır.
Vakayiname ilk kez 1521 yılında Mainz'da basılmıştır.


### "De ecclesiasticis disciplinis".
Regino ayrıca arkadaşı ve hamisi Trier Başpiskoposu Radbod'un (ö. 915) isteği üzerine, Mainz Başpiskoposu I. Hatto'ya adanmış "Libri duo de synodalibus causis et disciplinis ecclesiasticis adlı" kanonlardan oluşan bir koleksiyon hazırlamıştır. Kilise ziyaretlerinde kullanılmak üzere kilise disiplini üzerine bir çalışmadır. Eser 434 bölümden oluşmaktadır. Migne baskısındaki eserin başlığı "Libellus DE ECCLESIASTICIS DISCIPLINIS ET RELIGIONE CHRISTIANA, COLLECTUS Ex jussu domini metropolitani Rathbodi Trevericae urbis episcopi, a Reginone quondam abbate Prumiensis monasterii, ex didivis sanctorum Patrum conciliis et decretis Romanorum pontificum'dur". Bu çalışmanın önemli bölümleri 1012 tarihli "Decretum Burchardi'ye" dahil edilmiştir.
Bölüm 364 (Burchard 10.1'e karşılık gelir), popüler batıl inançlarla ilgilenen sözde "Canon Episcopi'dir" (başlangıç "Ut episcopi episcoporumque ministri omnibus viribus elaborare studeant'tan" sonra).


#### Çeşitli.
Regino, 900'lü yıllarda etnik kökenin dört belirgin özelliğini sıralar: genus (köken, ırk), mores (gelenek, davranış), lingua (dil) ve leges (hukuk). Bu kategoriler, Karolenj döneminden itibaren etnik kimlik için temel isimsel niteleyiciler olarak kabul edilecektir.


### Sürümler ve çeviriler.
 - "Chronicon":
  - MacLean, Simon (ed. and tr.). "History and politics in late Carolingian and Ottonian Europe. The chronicle of Regino of Prüm and Adalbert of Magdeburg". Manchester, 2009.
  - Kurze, Friedrich (ed.). "Reginonis abbatis Prumiensis Chronicon cum continuatione Treverensi". MGH SS rerum Germanicarum in usum scholarum separatim editi 50. Hanover, 1890. Available from the Digital MGH
  - An earlier edition is in volume I of the "Monumenta Germaniae historica Scriptores" (1826).
  - German translation (only 2.book): By Ernst Dümmler "Die Chronik des Abtes Regino von Prüm". Several editions, introduction dated twice, 1856 & 1889  5. unveränderte Auflage (1939), at archive.org
 - "Tonarius"
  - "Tonarius", ed. Edmond de Coussemaker, "Scriptores de musica medii aevi". Vol. II. Paris, 1867. 1-73.
  - "De harmonica institutione", ed. Gerbert, "Scriptores ecclesiastici de musica sacra". Vol. I. 1784.
 - "Libri duo de synodalibus causis et disciplines ecclesiasticis"
  - "Opera Omnia" by Migne Patrologia Latina, vol. 132, with analytical indexes
  - "Das Sendhandbuch des Regino von Prüm", ed. F. W. H. Wasserschleben and Wilfried Hartmann (Darmstad, 2004).


### Konuyla ilgili yayınlar.
-  
  - Open access version
  - “"Ubaldo di Saint-Amand, Musica. Reginone di Prüm, Epistola de harmonica institutione"”, Introduzione, traduzione e commento a cura di Alessandra Fiori, Firenze, Sismel - Edizioni del Galluzzo, 2011 (Società Internazionale per lo Studio del Medioevo Latino)