# Manovo-Gounda St Floris Millî Parkı
Manovo-Gounda St. Floris Milli Parkı, Çad sınırının yakınında bulunan Orta Afrika Cumhuriyeti prefektörü Bamingui-Bangoran'da yer alan milli park ve UNESCO Dünya Mirası'dır. İçinde barındırdığı canlı çeşitliliği nedeniyle 1988 yılında Dünya Mirası listesine kabul edilmiştir. Bölgede bulunan kayda değer canlılar arasında siyah gergedanlar, filler, Sudan çitası, leoparlar, kırmızı alınlı ceylanlar, bufalolar, zürafalar, aslanlar ve kuzey taşkın ovalarında bulunan çok çeşitli su kuşu türleri yer almaktadır. Ender vahşi hayvanların ölmesi ve canlı türlerinin yok oluşu nedeniyle bölge tehlike altındadır. Orta Afrika Cumhuriyeti'ne özgü olan batı siyah gergedanının nesli 2011 yılında tükenmiştir. Ağır silahlı avcıları tarafından gerçekleştirilen yasa dışı avlanma faaliyetlerinin parkta bulunan vahşi hayatın %80'ini yok ettiğine dair raporlar sonrasında bölge Tehlike altındaki Dünya Mirasları listesine dahil edilmiştir. 1997 yılının başında park görevlilerden dört kişinin vurulması ve genel olarak azalan güvenlik sebebiyle proje geliştirmeler ve turizm durma noktasına gelmiştir. Orka Afrika Cumhuriyeti hükûmeti, bölgenin işletilmesi sorumluluğunun özel kuruluşa verilmesini teklif etmiştir. 1998 yılındaki oturumunda Dünya Mirası Komitesi, bölge hakkında detaylı koruma durumu raporu ve rehabilitasyon programı hazırlanması önerisinde bulunmuştur. Vahşi yaşamın yeniden canlandırılmasına yönelik yetiştirme programları üzerinde çalışılmaktadır.


## Konum.
Parki ülkenin kuzeyinde Bamingui-Bangoran bölgesinin doğu ucunun büyük bir bölümünü kaplamaktadır. Parkın kuzeyinde Aouk (Bahr) ve Kameur Nehirlerinde Çad ile olan uluslararası sınır bulunmaktadır. Parkın doğu sınırında Vakaga Nehri, batı sınırında N'Délé'nin yaklaşık 40 km doğusunda bulunan Manovo Nehri ve güney sınırında Massif des Bongo bulunmaktadır. Ndéle-Birao yolu parkın içerisinden geçmektedir.


## Konuyla ilgili yayınlar.
  - Barber, K., Buchanan, S. & Galbreath, P. (1980). An Ecological Survey of the St Floris National Park, Central African Republic. IPAD, US National Park Service, Washington D.C.
  - Buchanan, S. & Schacht, W. (1979). Ecological investigations in the Manovo-Gounda-St Floris National Park ISBN B0007AWI2G. Ministre des Eaux, Forêts, Chasses et Pêches, Bangui. CAR
  - CAR (1987). Nomination of the Parc National du Manovo-Gounda-St Floris for Inscription on the World Heritage List. Ministre du Tourisme, des Eaux, Forêts, Chasses et Pêches, Bangui. Central African Republic.
  - CAR (1992). Sauvegarde de Manovo-Gounda St Floris. Patrimoine Mondial. Report of the Haut Commissaire de la Zone Franche Ecologique to UNESCO.
  - Douglas-Hamilton, I., Froment, J., & Doungoubé, G. (1985). Aerial survey of wildlife in the North of the Central African Republic. Report to CNPAF, WWF, IUCN, UNDP and FAO.
  - IUCN, (1988). World Heritage Nomination - Technical Evaluation. Report to WWF.
  - IUCN/WWF Project 3019. Elephant Research and Management, Central African Republic. Various reports.
  - IUCN (1997) State of Conservation of Natural World Heritage Properties. Report prepared for the World Heritage Bureau, 21st session, UNESCO, Paris. 7pp.
  - Loevinsohn, M. (1977). Analyse des Résultats de Survol Aérien 1969/70. CAF/72/010 Document de Travail No.7. FAO, Rome.
  - Loevinsohn, M.,Spinage, C. & Ndouté, J. (1978). Analyse des Résultats de Survol Aérien 1978. CAF/72/010 Document de Travail No.10. FAO, Rome.
  - Pfeffer, P. (1983). Un merveilleux sanctuaire de faune Centrafricain: le parc national Gounda-Manovo-St.Floris. Balafon, 58. Puteaux, France.
  - Spinage, C. (1976). Etudes Préliminaires du Parc National de Saint-Floris. CAF/72/010. FAO Rome.
  - Spinage, C.(1981). Résumé des Aires de Faune Protégées et Proposées pour être Protégées. CAF/78/006 Document de terrain No.2. FAO, Rome.
  - Spinage, C. (1981). Some faunal isolates of the Central African Republic. African Journal of Ecology 19(1-2): 125-132.
  - Temporal, J-L. (1985). Rapport Final d'Activités dans le Parc National Manovo-Gounda-St Floris. Rapport du projet. Fonds d'Aide et Coopération.
  - UNESCO World Heritage Committee (1997). Report on the 20th Session of the World Heritage Committee, Paris.
  - UNESCO World Heritage Committee (1998). Report on the 21st Session of the World Heritage Committee, Paris.
  - UNESCO World Heritage Committee (2001). Report on the 24th Session of the World Heritage Committee, Paris.
  - UNESCO World Heritage Committee (2002). Report on the 25th Session of the World Heritage Committee, Paris