# Leigh Van Valen
Leigh Van Valen (12 Ağustos 1935 - 16 Ekim 2010), Amerikalı bir evrimsel biyolog. Öldüğü zaman, Chicago Üniversitesi Ekoloji ve Evrim Bölümü'nde emekli profesördü.
Diğer çalışmaların yanı sıra, Van Valen'in önerdiği, Van Valen yasası olarak bilinen "Yok Olma Yasası", ilgili organizmaların fosil kayıtları boyunca on binlerce cins neslininin tükenmenin (orana karşıt olarak) görünen sabit olasılığına dayanıyordu. Van Valen, Kızıl Kraliçe Hipotezi'ni (1973), Yok Oluş Yasası'na açıklayıcı bir teğet olarak önerdi. Kızıl Kraliçe Hipotezi, birlikte gelişen türler arasında sürekli bir 'silahlanma yarışı' olduğu fikrini yakalar. Adı, Lewis Carroll'un "Aynanın İçinden" kitabındaki Kırmızı Kraliçe'nin yarışına bir göndermedir, burada satranç tahtası öyle hareket eder ki Alice aynı yerde kalmak için koşmaya devam eder.
Van Valen ayrıca, 1976'da Ernst Mayr'ın Biyolojik Türler Konseptinin aksine Ekolojik Türler Konseptini tanımladı. 1991 yılında HeLa hücrelerinin "Helacyton gartleri" adlı yeni bir tür olarak tanımlanmasını önerdi.
Van Valen, bu kavramın LA Zadeh tarafından resmîleştirilmesinden önce bulanık kümeler kavramını ortaya çıkardı. "Maddeden çok form" sloganıyla basit kağıtlara bastığı "Evolutionary Theory" dergisinin editörüydü.
Ölçü teorisi, olasılık teorisi, mantık, termodinamik, epistemoloji ve bilim felsefesi dahil olmak üzere biyoloji dışındaki birçok alanda derin bir anlayışa sahipti. Bir biyolog olarak Van Valen, doğal ortamın bozulduğu bir dünyada zoolojik ve botanik bahçelerin rolünün, nesli tükenmekte olan bitki ve hayvanların korunması için gerekli olduğunu düşündü.


## Biyografi.
Leigh Van Valen, 12 Ağustos 1935'te Albany, NY'de doğdu ve birinci sınıfta "en akademik öğrenci" seçildi. 1955'te Ohio'daki Miami Üniversitesi'nden 20 yaşında zooloji ve botanik derecesini aldı. Columbia'da yüksek lisans öğrencisi olarak, her ikisi de Darwin'in evrim hakkındaki fikirlerini Mendel'in genetik konusundaki fikirleriyle birleştiren sentetik evrim teorisini geliştiren George Gaylord Simpson ve Theodosius Dobzhansky altında çalıştı. Van Valen, Columbia Üniversitesi'nde biyoloji alanında doktora öğrencisiyken Phebe May Hoff ile tanıştı ve evlendi. Katrina ve Diana adında iki çocukları oldu. Uzun ve dostça bir ayrılıktan sonra 1984'te boşandılar. Van Valen daha sonra Virginia Maiorana ile evlendi ve sonunda bu ilişkiden de ayrıldı. Nişanlandığı son büyük aşkı, Japon Geriatri Hemşireliği profesörü Towako Katsuno idi. Doktorasını yapmak için Chicago'ya geldiğinde tanışmışlardı.
Leigh Van Valen, 16 Ekim 2010'da Chicago, Illinois'deki St. Mary of Nazareth Hastane Merkezinde zatürreden öldü. Van Valen, uzun süredir devam eden ancak yavaş ilerleyen bir lösemi türüyle komplike olan, nadir görülen bir mantar pnömonisi türünden üç aydan fazla bir süre hastanede yatmıştı.


## Van Valen'in kendi çalışmalarını açıklaması.
Chicago Üniversitesi'nin Kavramsal ve Tarihsel Bilim Çalışmaları Komitesi'nin web sitesinde, Van Valen kendisi hakkında şunu yazmış ve yayınlamıştı:


## Yayınlar.
Van Valen'in yayınları şunları içerir:
  - "Ecological species, multispecies, and oaks" (1976), Taxon, 25:233–239.
  - "HeLa, a new microbial species". With Virginia C. Maiorana (1991). Evolutionary Theory, 10:71–74. 
  - "The extinction of the multituberculates", Systematic Zoology 15 (1966), 261¬278 (with R.E. Sloan). 
  - "Selection in natural populations 7, New York babies (Fetal Life Study)", Annals of Human Genetics 31 (1967), 109–121 (with G.W. Mellen). 
  - "The origins of inversion polymorphisms", American Naturalist 102 (1968), 5–24 (with R. Levins). 
  - "A new evolutionary law", Evolutionary Theory 1 (1973), 1–30. 
  - "Brain size and intelligence in man", American Journal of Physical Anthropology 40 (1974), 417–423. 
  - "Multivariate structural statistics in natural history", Journal of Theoretical Biology 45 (1974), 235–247. 
  - "Group selection, sex, and fossils", Evolution 29 (1975), 87–94. 
  - "Individualistic classes", Philosophy of Science 43 (1977), 539–541. 
  - "The Archaebacteria and eukaryotic origins", Nature 287 (1980), 248–250 (with V.C. Maiorana). 
  - "Why misunderstand the evolutionary half of biology?" in E. Saarinen, ed., Conceptual Issues in Ecology, Reidel, 1982, 323–343. 
  - "Homology and causes", Journal of Morphology 173 (1982), 305–312. 
  - "Species, sets, and the derivative nature of philosophy", Biology and Philosophy 3 (1988), 49–66. 
  - "Biotal evolution: a manifesto", Evolutionary Theory 10 (1991), 1–13. 
  - "The origin of the plesiadapid primates and the nature of Purgatorius", Evolutionary Monographs 15 (1994), 1–79. 
  - "The last third of Mendel's paper", Evolutionary Theory 12 (2001), 99–100. 
  - "The evolution of menopause", Evolutionary Theory 12 (2003), 131–153. 
  - "The statistics of variation", in: Variation (B. Hallgrímsson & B. Hall, ed.), Elsevier Academic Press (2005), 29–47. 
  - "How ubiquitous is adaptation? A critique of the epiphenomenist program", Biology and Philosophy 24 (2009), 267–280.