# Rainer Maria Rilke
René Karl Wilhelm Johann Josef Maria Rilke (4 Aralık 1875 – 29 Aralık 1926) ya da bilinen adıyla Rainer Maria Rilke Avusturyalı şair ve romancıydı. Kendine özgü ve etkileyici bir şair olarak tanınan Rilke, Alman dilinde önemli bir yazar olarak kabul edilmektedir. Eserleri eleştirmenler ve akademisyenler tarafından mistisizmin alt tonlarına sahip olarak görülerek öznel deneyim ve inançsızlık temalarını irdelemiştir.#YÖNLENDİRME Yazıları arasında bir roman, birkaç şiir koleksiyonu ve birkaç cilt yazışma bulunmaktadır.
Avrupa'da sık bir şekilde seyahat eden Rilke, sonunda şiirlerinin çoğuna ilham kaynağı olan İsviçre'ye yerleşti. En çok Alman edebiyatına yaptığı katkılarla tanınsa da Fransızca da yazmıştır. En iyi bilinen eserleri arasında şiir derlemeleri "Duino Ağıtları" (Duineser Elegien) ve "Orpheus'a Soneler" (Die Sonette an Orpheus), yarı otobiyografik romanı "Malte Laurids Brigge'nin Notları" (Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge) ve ölümünden sonra yayımlanan on mektuptan oluşan "Genç Bir Şaire Mektuplar"'dır. (Briefe an einen jungen Dichter) Rilke'nin eserleri 20. yüzyılın sonlarında kişisel gelişim yazarları tarafından yapılan alıntılar ile televizyon programları, kitaplar ve sinema filmlerinde sıklıkla yapılan alıntılarla büyük kitlelere ulaştı.


## Hayatı.
### İlk yılları (1875-1896).
René Karl Wilhelm Johann Josef Maria Rilke, Bohemya'nın başkenti Prag'da (o zamanlar Avusturya-Macaristan'ın bir parçası, şimdi Çekya'nın başkenti) doğdu. Babası Josef Rilke (1838-1906) başarısız bir askeri kariyerin ardından demiryolu görevlisi olarak çalıştı. Annesi Sophie ("Phia") Entz (1851-1931), René'nin ilk yıllarının çoğunu geçirdiği Herrengasse (Panská) 8 adresinde yaşayan, Prag'ın varlıklı ailelerinden Entz-Kinzelberger'lerden geliyordu. Phia ile tek oğlu arasındaki ilişki, bir hafta içinde ölen bebek yaştaki kızının yasını tutmasıyla farklılaştı. Rilke'nin ilk yıllarında Phia, Rilke'ye bir kız çocuğuymuş gibi davranarak kaybettiği kızını geri kazanmaya çalıştı. Rilke'ye göre, çocukluğunda "güzel kıyafetler" giymek zorundaydı ve [annesi için] "büyük bir oyuncak bebek gibiydi."#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Anne ve babasının evliliği 1884'te sona erdi.
Ailesi, şiirsel ve sanatsal açıdan yetenekli olan Rilke'yi Aşağı Avusturya'nın Sankt Pölten kentindeki bir askeri akademiye kaydettirdi. 1886'dan 1891'e kadar derslere katıldı, ancak sonra hastalık nedeniyle ayrıldı. Daha sonra Linz'e taşınarak bir ticaret okuluna girdi. Bu süre zarfında yayın şirketi sahibi Hans Drouot ile Graben 19'da 3. katta yaşadı.
Mayıs 1892'de okuldan atılan 16 yaşındaki Rilke Prag'a döndü ve burada üç yıl boyunca 1895'te kazanacağı üniversite giriş sınavı için özel ders aldı. Prag'da edebiyat, sanat tarihi ve felsefe dersleri aldı.#YÖNLENDİRME 1896'da okulu bırakıp Münih'e taşındı.


### Münih ve Sankt-Peterburg.
Rilke, 1897'de Münih'te sık sık seyahat eden ve entelektüel bir kadın olan Lou Andreas-Salomé ile tanıştı ve ona aşık oldu. Salomé'nin ısrarıyla "René" olan ilk adını "Rainer" olarak değiştirdi. Çünkü Salomé bu adın daha erkeksi, güçlü ve Cermen olduğunu düşünüyordu. Rilke'nin birlikte Rusya'ya iki kapsamlı gezi yaptığı bu evli kadınla olan ilişkisi 1900 yılına kadar sürdü. Ayrıldıktan sonra bile Salomé, hayatının sonuna kadar Rilke'nin en önemli sırdaşı olmaya devam etti. 1912'den 1913'e kadar Sigmund Freud'un yanında psikanalist olarak eğitim gören Salomé, psikanaliz konusundaki bilgilerini Rilke ile paylaştı.
Rilke 1898'de İtalya'ya birkaç haftalık bir seyahat gerçekleştirdi. Ertesi yıl Lou ve kocası Friedrich Carl Andreas ile birlikte Moskova'ya giderek burada Leo Tolstoy ile tanıştı. Mayıs ve Ağustos 1900 arasında, sadece Lou'nun eşlik ettiği ikinci bir Rusya yolculuğuyla yine Moskova ve Sankt-Peterburg'a gitti. Burada Boris Pasternak'ın ailesi ve halk şairi olan Spiridon Drozhzhin ile tanıştı. Yazar Anna A. Tavis, Bohemya ve Rusya kültürlerinin Rilke'nin şiiri ve ilgisi üzerindeki temel etkiler olduğunu belirtmiştir.
Rilke 1900 yılında Worpswede'deki sanatçı cemiyetinde kaldı. (Daha sonra, Worpswede'de tanıdığı proto-ekspresyonist Paula Modersohn-Becker tarafından portresi yapılacaktır). Ertesi yıl evlendiği heykeltıraş Clara Westhoff'u da burada tanıdı. Kızları Ruth (1901-1972) Aralık 1901'de doğdu.


### Paris (1902-1910).
Rilke 1902 yazında evinden ayrılarak heykeltıraş Auguste Rodin üzerine bir monografi yazmak için Paris'e gitti. Çok geçmeden karısı kızları Ruth'u ailesinin yanında bırakarak Rilke'ye katıldı. Rilke ve Clara Westhoff arasındaki ilişki hayatlarının geri kalanında devam etti. Her ikisi de boşanmak istese de, Rilke'nin Katolik olması nedeniyle boşanma işlemleri bürokratik engellerle karşılaştı.
Rilke ilk başlarda Paris'te zor zamanlar geçirdi ve bu deneyimini tek romanı olan "Malte Laurids Brigge'nin Notları" (Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge) romanının ilk bölümünde anlattı. Aynı zamanda modernizmle karşılaşması Rilke için ilham vericiydi. Rilke, Rodin'in heykelleriyle ve ardından Paul Cézanne'ın çalışmalarıyla derinden ilgilenmeye başladı. Bir süre Rodin'in sekreterliğini yaptı, aynı zamanda dersler verip Rodin ve eserleri üzerine uzun bir makale yazdı. Rodin ona nesnel gözlemin değerini öğretti ve bu etki altında Rilke şiirsel üslubunu dramatik bir şekilde daha önceki çalışmalarının öznel ve bazen büyülü dilinden Avrupa edebiyatında oldukça yeni bir şeye dönüştürdü. Sonuç, Rilke'nin gençleşmiş sanatsal vizyonunu ifade eden "şey-şiirleri" ile ünlü "Yeni Şiirler" (Neue Gedichte) oldu. Bu yıllarda Paris giderek yazarın ana ikametgâhı haline geldi.
Rilke'nin Paris dönemindeki en önemli eserleri "Yeni Şiirler" (Neue Gedichte) (1907), "Yeni Şiirlerin Bir Başka Bölümü" (Der Neuen Gedichte Anderer Teil) (1908), iki "Requiem" şiiri (1909) ve 1904'te başlayıp Ocak 1910'da tamamladığı "Malte Laurids Brigge'nin Notları" adlı romanıdır.
Rilke bu on yılın sonlarında, İspanya'nın güneyindeki ünlü boğa güreşi merkezi Ronda'da uzun süre kaldı ve Aralık 1912'den Şubat 1913'e kadar Hotel Reina Victoria'da uzun süreli bir oda tuttu.


### Duino ve I. Dünya Savaşı (1911-1919).
Rilke Ekim 1911 ile Mayıs 1912 arasında, Thurn und Taxis Prensesi Marie'nin evi olan Trieste yakınlarındaki Duino Şatosu'nda kaldı. Şatoda, uzun süren yaratıcılık krizi nedeniyle on yıl boyunca yarım kalacak olan "Duino Ağıtları" adlı şiir dizisine başladı. Rilke 1908 gibi erken bir tarihte El Greco'ya hayranlık duymaya başlamıştı. Bu nedenle 1912-13 kışında Greco'nun resimlerini görmek için Toledo'yu ziyaret etti. Greco'nun melekleri tasvir etme tarzının "Duino Ağıtları"'ndaki melek anlayışını etkilediği öne sürülmüştür. I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesi Rilke'yi Almanya'da bulunduğu sırada şaşkına uğrattı. Paris'e dönemedi ve mallarına el konularak açık artırmaya çıkarıldı. Savaşın büyük bölümünü Münih'te geçirdi. 1914'ten 1916'ya kadar ressam Lou Albert-Lasard ile çalkantılı bir ilişki yaşadı. Rilke 1916'nın başında askere çağrıldı ve Viyana'da temel eğitim almak zorunda kaldı. Nüfuzlu arkadaşları onun adına araya girdiler ve Rilke, Savaş Kayıtları Ofisi'ne transfer edildi. 9 Haziran 1916'da ordudan terhis edildi. Münih'e dönerek Hertha Koenig'in Vestfalya'daki Gut Bockel malikanesinde bir süre kaldı. Gençliğindeki askeri akademinin dehşetini hatırlatan travmatik askerlik deneyimi, Rilke'yi bir şair olarak neredeyse tamamen susturdu.


### İsviçre ve Muzot (1919-1926).
Rilke 11 Haziran 1919'da Münih'ten İsviçre'ye gitti. Polonyalı-Alman ressam Baladine Klossowska ile tanıştı ve 1926'daki ölümüne kadar onunla ilişki içinde oldu. Rilke'nin İsviçre'ye gitmesinin görünürdeki sebebi Zürih'te ders verme davetiydi. Ancak asıl sebep savaş sonrası kaostan kaçma ve "Duino Ağıtları" üzerindeki çalışmalarına yeniden başlama isteğiydi. Rilke diğer yerlerin yanı sıra Soglio, Locarno ve Berg am Irchel'de yaşadı. Ancak 1921 yılının ortalarında Valais'de Sierre yakınlarındaki Veyras köyünde bulunan Muzot Şatosu'nda kalıcı bir yer bulabildi. Yoğun bir yaratıcılık döneminde, "Duino Ağıtları"'nı Şubat 1922'de birkaç hafta içinde tamamladı. Bu dönemden önce ve sonra Rilke, 55 sonenin tamamını içeren "Orpheus'a Soneler" şiir dizisinin her iki bölümünü de hızla yazdı. Bu iki eser Rilke'nin çalışmalarının doruk noktalarını oluşturur. Mayıs 1922'de Rilke'nin hamisi Werner Reinhart, Rilke'nin şatoda kira ödemeden yaşayabilmesi için Muzot'yu satın aldı ve şatoyu yeniledi.#YÖNLENDİRME 
Reinhart bu süre zarfında, Rilke'yi çırağı Avustralyalı kemancı Alma Moodie ile tanıştırdı. Rilke Moodie'nin keman çalışından o kadar etkilendi ki duygularını bir mektupta dile getirdi: "Nasıl bir ses, nasıl bir zenginlik, nasıl bir kararlılık. Bu ve Orpheus'a Soneler, bunlar aynı sesin iki dizesiydi. Ve çoğunlukla Bach çalıyor! Muzot müzikal vaftizini oldu..."
Şaire 1923'ten itibaren Cenevre Gölü'ndeki Montrö yakınlarındaki Territet'te bir sanatoryumda uzun süre kalmasına neden olan sağlık sorunlarıyla giderek daha fazla mücadele etti. Yer ve yaşam koşullarını değiştirerek hastalığından kaçmak için Ocak ve Ağustos 1925 arasında Paris'te kaldı. Buna rağmen, 1923-1926 yılları arasında ("Gong" ve "Mausoleum" dahil) çok sayıda önemli kişisel şiirinin yanı sıra Fransızca lirik eserleri de ortaya çıktı. "Vergers" adlı Fransızca şiir kitabı 1926'da yayımlandı.
1924'te Erika Mitterer Rilke'ye şiirler yazmaya başladı. Rilke de ona yaklaşık 50 şiirle karşılık verdi ve şiirlerini "Herzlandschaft" (kalp manzarası) olarak adlandırdı. Bu, Rilke'nin tüm çalışmaları boyunca verimli bir şiirsel işbirliği yaptığı tek zamandı. Mitterer Kasım 1925'te Rilke'yi ziyaret etti. 1950'de Mitterer'in "Rilke ile Şiir Yazışmaları" yayınlandı ve çok övgü aldı.
Rilke 1917'de Rus Devrimi'ni ve 1919'da Bavyera Sovyet Cumhuriyeti'ni destekledi.#YÖNLENDİRME Ernst Toller ile arkadaş oldu ve Rosa Luxemburg, Kurt Eisner ve Karl Liebknecht'in ölümlerinin yasını tuttu.#YÖNLENDİRME Her gün okuduğu beş ya da altı gazeteden aşırı soldakilerin kendi görüşlerine en yakın olanlar olduğunu açıkladı. Sol davaları desteklemesiyle ün kazandı ve Bavyera Cumhuriyeti'nin sağcı Freikorps tarafından yıkılmasından sonra kendi güvenliğinden endişe ederek siyaset konusunda daha suskun hale geldi. 1926 yılının Ocak ve Şubat aylarında, Mussolini karşıtı Aurelia Gallarati Scotti'ye yazdığı üç mektupta Benito Mussolini'yi övmüş ve faşizmi iyileştirici bir etken olarak tanımlamıştır.


### Vefatı.
Ölümünden kısa bir süre önce Rilke'nin hastalığına lösemi teşhisi konuldu. Ağzında ülserli yaralar çıktı, midesinde ve bağırsaklarında ağrılar oluştu ve morali giderek bozuldu. 29 Aralık 1926'da İsviçre'deki Valmont Sanatoryumu'nda doktorunun kollarında gözleri açık bir şekilde öldü. 2 Ocak 1927'de Visp'in batısındaki Raron Mezarlığı'na gömüldü.
Rilke mezar taşı olarak kendi yazdığı bir şiiri seçti:
<poem lang="de" style="margin-left:2em; float:left;">Rose, oh reiner Widerspruch, Lust,
Niemandes Schlaf zu sein unter soviel
Lidern.</poem>
<poem style="margin-left:3em; float:left;">Gül, ey saf çelişki
Kimsenin uykusu olmama arzusu
Bunca göz kapağının altında.</poem>


## Eserleri.
### "Dua Saatleri Kitabı".
Rilke'nin "Dua Saatleri Kitabı"'nı (Das Stunden-Buch) oluşturan üç şiir dizisi Nisan 1905'te Insel Verlag tarafından yayımlandı. Bu şiirler, Aziz Francis'in sembolizmini ve Rilke'nin yirminci yüzyılın ilk yıllarında Ukrayna'ya yaptığı seyahatler sırasında Ortodoks Hristiyanlıkla ilgili gözlemlerini kullanarak Hristiyanlığın tanrı arayışını ve duanın doğasını araştırır.


### "Malte Laurids Brigge'nin Notları".
Rilke tek romanı olan "Malte Laurids Brigge'nin Notları"'nı (Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge) Paris'te yaşarken yazmış ve 1910 yılında tamamlamıştır. Anlatı, şiirsel bir dille dolu başıboş bir roman şeklindedir. Savurgan oğul masalının yeniden anlatımı, hastalıktan ölümün çarpıcı bir tasviri, çocuklukta özgürce dolaşmanın zevklerine bir övgü, insanların başkalarına karşı nasıl sahte yüzler takındığına dair ürpertici bir tasvir ve komşuların tuhaflığı hakkında alaycı bir yorum içerir.
Bu yarı otobiyografik roman, 20. yüzyılın başlarında Avrupa kurgu ve sanatına giren dışavurumculuk ile özdeşleşen üslup ve tekniği benimser. Sigbjørn Obstfelder'in "Bir Rahibin Günlüğü" adlı eserinden ve Jens Peter Jacobsen'in acımasız bir dünyada bir ateistin kaderinin izini süren "Niels Lyhne" (1880) adlı romanından esinlenmiştir. Rilke varoluşsal temaları ele alır, bireysellik arayışını ve ölümün önemini derinlemesine irdeleyerek ölüm yaklaşırken zaman deneyimi üzerine düşünür. Lou Andreas-Salomé aracılığıyla eserlerini tanıdığı Friedrich Nietzsche'nin yazılarından önemli ölçüde yararlanır. Çalışmalarında ayrıca Cézanne ve Rodin'den etkilenen izlenimci tekniklere de yer verir. Bu teknikleri ve motifleri birleştirerek insanoğlunun giderek daha bilimsel, endüstriyel ve şeyleşmiş bir dünya karşısındaki kaygı ve yabancılaşmasının imgelerini yaratır.


### "Duino Ağıtları".
Rilke ağıtlarını yazmaya 1912 yılında Adriyatik Denizi'nde Trieste yakınlarındaki Duino Şatosu'nda Prenses Marie von Thurn und Taxis'in (1855-1934) misafiri olduğu sırada başladı. Ağıtlar, sonraki on yıllık dönem boyunca Rilke'nin I. Dünya Savaşı olayları ve zorunlu askerlik hizmetinden kaynaklanan ağır depresyondan sık sık muzdarip olması nedeniyle yarım kaldı. Rilke, 1913 ve 1915'teki kısa yazma dönemleri dışında, savaş bittikten birkaç yıl sonrasına kadar çalışmalarına geri dönmedi. Ani ve yenilenmiş bir ilhamla -"vahşi bir yaratıcı kasırga" olarak tanımladığı çılgınca bir tempoda yazarak- İsviçre'nin Rhône Vadisi'ndeki Muzot Şatosu'nda kalırken Şubat 1922'de eserini tamamladı. "Duino Ağıtları" yayınlandıktan ve kısa bir süre sonra ölümünden sonra eleştirmenler ve akademisyenler tarafından Rilke'nin en önemli eseri olarak kabul edildi.
"Duino Ağıtları", Hristiyan yorumlarından farklı bir şekilde melekler ve kurtuluş sembolizmini kullanan yoğun dini, mistik şiirlerdir. Rilke ilk ağıtına felsefi bir umutsuzluk çağrısıyla başlayarak "Kim, bağırsam, duyardı çığlığımı melek saflarından?" ("Wer, wenn ich schriee, hörte mich denn aus der Engel Ordnungen?")#YÖNLENDİRME diye sorar ve daha sonra "Korkunçtur her bir melek" ("Jeder Engel ist schrecklich") der.#YÖNLENDİRME Bu şiirlerin "ağıt" olarak nitelendirilmesi tipik olarak melankoli ve ağıt anlamına gelse de, birçok pasaj pozitif enerjileriyle dikkat çeker. "Duino Ağıtları" birlikte Rilke'nin "ontolojik azabının" bir metamorfozu ve "insan varoluşuyla hesaplaşmaya dair coşkulu bir monolog" olarak tanımlanır ve "insanlık durumunun ve parçalanmış insan bilincinin sınırlılıkları ve yetersizliği... insanın yalnızlığı, meleklerin mükemmelliği, yaşam ve ölüm, aşk ve aşıklar ve şairin görevi" temalarını tartışır.#YÖNLENDİRME 


### "Orpheus'a Soneler".
Rilke, kızının arkadaşı Wera Knoop'un (1900-1919) ölüm haberiyle, "Orpheus'a Soneler"’i yaratmak için ilham buldu ve eserin üzerinde çalışmaya başladı.#YÖNLENDİRME 1922'de 2-5 Şubat tarihleri arasında 26 soneden oluşan ilk bölümü tamamladı. Sonraki birkaç gün "Duino Ağıtları"’na odaklandı ve bunları 11 Şubat akşamı tamamladı. Hemen ardından "Soneler" üzerinde çalışmaya geri döndü ve 29 soneden oluşan bir sonraki bölümü iki haftadan kısa bir sürede tamamladı. "Soneler" boyunca Wera'ya hem doğrudan adıyla hem de dolaylı olarak bir "dansçı" ve efsanevi Evridiki imalarıyla sık sık atıfta bulunulur. Rilke tüm eserin Wera'dan esinlendiğini iddia etse de, Wera şiirlerin yalnızca birinde bir karakter olarak görünür. Bununla birlikte, "Wera'nın kendi figürü [...] yine de bütünün gidişatını yönetir ve hareket ettirir" diye belirtmiştir.
Sonelerin içeriği, Rilke'nin tipik özelliği olarak oldukça metaforiktir. Eser Orfeus ve Evridiki efsanesine dayanmaktadır. Orpheus karakteri (Rilke'nin "lirli tanrı" olarak bahsettiği), Dafni gibi diğer efsanevi karakterlerle eserde birkaç kez görünür. Derleme, Esav'a yapılan bir gönderme de dahil olmak üzere İncil'den imalar da içermektedir. Diğer temalar arasında hayvanlar, farklı kültürlerden insanlar, zaman ve ölüm yer almaktadır.


## Tarz ve temalar.
Rilke, inançsızlığı ve bir inanç krizini aktarmak için şiir ve düzyazılarında metaforlar, mecâz-ı mürsel ve çelişkilerle yoğun bir şekilde ilgilenmiştir. Apollon, Hermes ve Orpheus gibi Yunan mitolojisinden figürler şiirlerinde motif olarak tekrarlanır ve genellikle deneyimlerine benzetmeler olarak ikiye katlanan orijinal yorumlarla tasvir edilir. Rilke'nin şiirlerinde "Duino Ağıtları"’nda "dehşet verici" (Almancada "schrecklich") olarak tanımlanan melek figürleri de yer alır. Ayrıca Mecdelli Meryem'i İsa'nın çocuğunun annesi olarak tasvir ettiği az bilinen 1898 tarihli "İsa'nın Öngörüleri" şiiri de dahil olmak üzere zaman zaman kendi Katolik inancının krizini araştırmıştır.


### Mirası.
Rilke, Amerika Birleşik Devletleri'nde en çok satan şairlerden biridir. Rilke'ye televizyon programlarında, sinema filmlerinde, müzikte ve diğer eserlerde, bu eserler aşk veya melekler konusunu tartıştığında sıklıkla referans verilir. Eserleri genellikle "mistik" olarak tanımlanır ve kişisel gelişim yazarları tarafından alıntılanır. Rilke, "bizi daha tatmin edici ve daha az endişeli bir hayata götürebilecek bir usta olarak" yeniden yorumlanmıştır.
Rilke'nin çalışmaları William H. Gass, Galway Kinnell, Sidney Keyes, Stephen Spender, Robert Bly, W. S. Merwin, John Ashbery, romancı Thomas Pynchon ve filozof Hans-Georg Gadamer gibi birçok şair ve yazarı etkilemiştir. İngiliz şair W. H. Auden (1907-1973) "Rilke'nin en etkili İngiliz öğrencisi" olarak tanımlanmış ve eserlerinde sık sık "ona saygı duruşunda bulunmuş" ya da melek imgelerini kullanmıştır.


## Çalışmaları.
### Şiir kitapları.
  - "Yaşam ve Şiirler" (Leben und Lieder) - 1894
  - "Lares'e Sunular" (Larenopfer) - 1895
  - "Rüya Taçlı" (Traumgekrönt) - 1897
  - "Zuhur" (Advent) - 1898
  - "Görüntüler Kitabı" (Das Buch der Bilder) - 4 bölüm, 1902–1906
  - "Dua Saatleri Kitabı" (Das Stunden-Buch) - 1905
   - "Rahip Hayatına Dair" (Das Buch vom mönchischen Leben) - 1899
   - "Hacılığa Dair" (Das Buch von der Pilgerschaft) - 1901
   - "Yoksulluk ve Ölüme Dair" (Das Buch von der Armut und vom Tode) - 1903
  - "Yeni Şiirler" (Neue Gedichte) - 1907
  - "Duino Ağıtları" (Duineser Elegien) - 1923
  - "Orpheus'a Soneler" (Sonette an Orpheus) - 1923


### Roman.
  - "Malte Laurids Brigge'nin Notları" (Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge) - 1910


## Ek okumalar.
### Biyografiler.
 - Corbett, Rachel, "You Must Change Your Life: the Story of Rainer Maria Rilke and Auguste Rodin", New York: W. W. Norton and Company, 2016.
 - Tapper, Mirjam, "Resa med Rilke", Mita bokförlag.
 - Torgersen, Eric, "Dear Friend: Rainer Maria Rilke and Paula Modersohn-Becker", Northwestern University Press, 1998.
 - Von Thurn und Taxis, Princess Marie, "The Poet and The Princess: Memories of Rainer Maria Rilke", Amun Press, 2017


### Eleştirel çalışmalar.
 - Chamberlain, Lesley, "Rilke the last Inward Man", London: Pushkin Press 2022.
 - Engel, Manfred and Lauterbach, Dorothea (ed.), "Rilke Handbuch: Leben – Werk – Wirkung", Stuttgart: Metzler, 2004.
 - Erika, A and Metzger, Michael, "A Companion to the Works of Rainer Maria Rilke", Rochester, 2001.
 - Gass, William H. "Reading Rilke: Reflections on the Problems of Translation", Alfred A. Knopf, 2000.
 - Goldsmith, Ulrich, ed., "Rainer Maria Rilke, a verse concordance to his complete lyrical poetry". Leeds: W. S. Maney, 1980.
 - Hutchinson, Ben. "Rilke's Poetics of Becoming", Oxford: Legenda, 2006.
 - Leeder, Karen, and Robert Vilain (eds), "The Cambridge Companion to Rilke." Cambridge: Cambridge University Press, 2010. 
 - Mood, John, "A New Reading of Rilke's 'Elegies': Affirming the Unity of 'life-and-death" Lewiston, New York: Edwin Mellen Press, 2009. .
 - Numerous contributors, "A Reconsideration of Rainer Maria Rilke", "Agenda" poetry magazine, vol. 42 nos. 3–4, 2007. .
 - Pechota Vuilleumier, Cornelia, "Heim und Unheimlichkeit bei Rainer Maria Rilke und Lou Andreas-Salomé. Literarische Wechselwirkungen". Olms, Hildesheim, 2010. 
 - Ryan, Judith. "Rilke, Modernism, and Poetic Tradition". Cambridge: Cambridge University Press, 1999.
 - Schwarz, Egon, "Poetry and Politics in the Works of Rainer Maria Rilke". Frederick Ungar, 1981. .