# Papirüs 46
Papirüs 46 (Gregory-Aland listesine göre: 𝔓^46) Yunanca Kutsal Yazıların (Yeni Ahit) Grekçede yazılan eski bir kopyasıdır. 𝔓^46 ayrıca Chester Beatty II adı altında da tanınır. Bu el yazması Pavlus'un mektuplarını içermektedir.
El yazmaları ekseriyetle Dublin'deki Chester Beatty koleksiyonunda ve Michigan Üniversitesinde (ABD) bulunur.
𝔓^46 Romalılar Mektubunun son sekiz bölümünü, 1. ve 2. Korintoslular, Efesoslular, Galatyalılar, Filipililer ve Koloseliler ve İbraniler mektuplarının tamamını ve 1. Selanikliler Mektubunun iki bölümünü içermektedirler. Tüm yapraklar yaşlanma nedeniyle altta birkaç satır kaybetti.


## Tarih.
𝔓^46'nın kökeni bilinmemekle birlikte, ilk olarak eski bir Hristiyan kilisesinin veya manastırının kalıntılarında keşfedilmiş olması çok muhtemeldir.
Kahire'deki keşiflere göre, el yazması bir tüccar tarafından parçalandı. 1930'da Amerikalı bir el yazması koleksiyoncusu olan A. Chester Beatty tarafından on yaprak satın alındı, Michigan Üniversitesi 1931'de altı yaprak ve 1933'te 24 yaprak daha aldı. 1935'te Chester Beatty bir defa daha 46 yaprak satın aldı. Satın almaları Kutsal Kitap'ın 11 kodeksten oluşan Chester Beatty Kutsal Kitap Papirüsleri koleksiyonunu oluşturmaktadırlar.
Diğer el yazmalarında olduğu gibi, el yazmasının sadece paleografiye dayalı olarak tarihlendirilmesi oldukça belirsizdir. Papirüsün bazı bölümlerinin ilk editörü olan H. A. Sanders'ın, üçüncü yüzyılın sonlarında olası bir tarih önerdi. Öte yandan daha sonraki bir editör, F. G. Kenyon, 3. yüzyılın ilk yarısına tarihlemeyi tercih etti.
Metin şimdi bazen yaklaşık 200'e tarihleniyor. Öte yandan Young Kyu Kim, M.S. 80 civarında son derece erken bir tarih önerdi.


## Metin.
Başlangıçta 104 sayfadan oluşan bir kodeksten 86 yaprak hafif hasarlı sayfa içeriyor.


## İçerik.
İbranilere yazılan mektubun da bu eski kodekse ait olması dikkat çekicidir. Yazarın adı İbranilere Mektup'ta geçmediğinden, bu belgeyi Pavlus'un yazdığı sıklıkla tartışılmaktadır. Ancak mektubun, görünüşe göre yalnızca Pavlus'un mektuplarından oluşan 𝔓^46'da yer alması gerçeği, M.S. 200 civarında Hristiyanların İbranilere Mektubu elçi Pavlus'tan ilham alan bir yazı olarak gördüklerini gösteriyor. Efesoslulara yazılan mektup da bu kodekste yer almaktadır; bu, Pavlus'un bu mektubu yazmadığı yönündeki iddiaları çürütür.
Sayfalar
Sayfalar yaklaşık 28 × 16 cm büyüklüğe sahiptir ve ortalama 11,5 cm'lik bir sütunda yazılmıştır. Her sayfanın 26 ila 32 satırlık metni vardır, ancak hem satır genişliği hem de satır sayısı sona doğru artmaktadır. Alttaki satırlar zarar gördü: İlk çeyrekte 1-2, orta yarıda 2-3 ve son çeyrekte yedi satır eksik.
Eksik yapraklar
Başlangıçtaki yedi eksik yaprak belli ki Romalılara mektup başlangıcını içeriyordu. Ancak, sonundaki eksik yedi sayfanın içeriği kesin değildir. 2. Selanikliler Mektubu ve belki Filimon için yeterli alan olurdu, fakat 1. ve 2. Timoteos ve Titus mektupları için değil.
İşaretler
Romalılar, İbraniler ve 1. Korintoslular'ın sonraki bölümlerinde küçük ve kalın çizgi veya noktalar vardır. Renk her zaman metnin kendisinden daha zayıf olduğu için, bunların daha sonra makalenin bir okuyucusu tarafından eklenmeleri kabul edilir. Bu işaretler, günümüz Kutsal Kitaplarda bölümler ve ayetler şeklinde de bulunabileceği gibi benzer bölünmeler gibi görünmektedir. Bu tür işaretler 𝔓^45'in bazı bölümlerinde de bulunabilir. Bu nedenle, her iki kodeksin da toplulukta okumak için kullanıldığının bir göstergesidir.


## Edebiyat.
  - Kurt Aland: Kurzgefaßte Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments – in Verbindung mit Michael Welte bearb. von Kurt Aland. de Gruyter, Berlin/New York 1994, 2. neubearbeitete und ergänzte Auflage, ISBN 3-11-011986-2, (Arbeiten zur neutestamentlichen Textforschung Bd. 1).