# Carlo Borromeo
Carlo Borromeo, veya Latince: Carolus Borromeus, (2 Ekim 1538 - 3 Kasım 1584), 1564'ten 1584'e kadar Milano Başepiskoposu ve Katolik Kilisesi'nin kardinaliydi. Loyolalı İgnatius ve Filippo Romolo Neri ile birlikte Protestan Reformuna karşı Karşı Reformasyon mücadelesinin önde gelen isimlerinden biriydi. Rahiplerin eğitimi için ilahiyat okullarının kurulması da dahil olmak üzere Katolik Kilisesi'ndeki önemli reformlardan sorumluydu. 4 Kasım'da bir yortu günü ile Katolik Kilisesi tarafından bir aziz olarak onurlandırılır.


## Erken yaşamı.
Borromeo soylu bir aile olan Borromeo ailesinden geliyordu. Aile, Lombardiya'nın en eski ve zengin ailelerinden biriydi ve hem kilisede hem de eyalette birçok önemli adam sayesinde ünlenmişti. Aile arması, bazen Kutsal Teslis'i simgelediği düşünülen Borromeo halkalarını da içeriyordu. Borromeo'nun babası Gilbert, Arona Kontuydu. Annesi Margaret, Medici Hanesi'nin Milano şubesinin bir üyesiydi. Altı çocuklu bir ailenin ikinci oğlu olarak 2 Ekim 1538'de Milano'ya 58 kilometre uzaklıktaki Maggiore Gölü üzerindeki Arona kalesinde doğdu.
Borromeo yaklaşık 12 yaşındayken rahipliğe geçiş için başının tepesini tıraş ettirdi. Bu sırada amcası Giulio Cesare Borromeo, ailenin kadim geçim kaynaklarından biri olan zengin Benedikten manastırı Aziz Gratinian ve Aziz Felin'den elde edilen geliri ona devretti. Borromeo babasına, kendisini kilisede bir kariyere hazırlamak için gerekli olanın ötesinde manastırdan elde edilen tüm gelirlerin yoksullara ait olduğunu ve laik amaçlarla kullanılamayacağını açıkladı. Genç Borromeo Pavia Üniversitesi'ne gitti ve burada medeni hukuk ve kanon hukuku çalışmalarına yöneldi. Hafif bir konuşma engeli nedeniyle aval olduğu düşünülüyordu ancak titizliği ve çalışkanlığı, hızlı ilerleme kaydettiği anlamına geliyordu. 1554'te babası öldü ve Kont Federico adında bir ağabeyi olmasına rağmen aile tarafından ev işlerinin yönetimini üstlenmesi talep edildi. Bir süre sonra çalışmalarına devam etti ve 6 Aralık 1559'da kanon ve medeni hukuk alanında doktora derecesi aldı.


## İhtilafı ve son günleri.
Trent Konseyi'nin dikte ettiği reformları uygulamakla görevlendirilen Borromeo'nun ödünsüz tutumu onu laik liderler, rahipler ve hatta Papa ile çatışmaya soktu. Reformlarına karşı pek çok muhalefetle karşılaştı. Eyaletin valisi ve birçok senatör şikayetlerini Roma ve Madrid mahkemelerine iletti.
1584'te Monte Varallo'daki yıllık inzivası sırasında "aralıklı ateş ve sıtma" hastalığına yakalandı ve Milano'ya döndüğünde hızla kötüleşti. Son Ayinleri aldıktan sonra 3 Kasım'da 46 yaşında sessizce öldü.


## Hürmet duyulması.
Ölümünün ardından Borromeo'ya olan popüler bağlılık hızla ortaya çıktı ve büyümeye devam etti. Milanolular yıldönümünü sanki kendisi zaten bir azizmiş gibi kutladılar ve birçok şehirdeki destekçiler onun azizleşmesini desteklemek için belgeler topladılar. 1602'de VIII. Clemens, Borromeo'yu taziz etti. 1604'te süreci Ayinler Cemaati'ne gönderildi. 1 Kasım 1610'da Papa V. Paulus, Borromeo'yu aziz ilan etti. Üç yıl sonra kilise, 4 Kasım'daki kutlama için bu bayramı Genel Roma Takvimine ekledi. Palestrina'lı Guarinus ve belki de Lucca'lı Anselm ile birlikte aziz ilan edilen iki veya üç kardinal yeğenden biridir.
Charles Borromeo episkoposların, kateşistlerin ve ilahiyatçıların koruyucu azizidir.


## İkonografisi.
Borromeo'nun amblemi, Borromeo kalkanının bir parçası olan Latince "humilitas" (tevazu) kelimesidir. Sanatta genellikle cübbesi içinde, çıplak ayakla, başepiskopos olarak haç taşırken, boynunda bir iple, bir eli kutsama için havada, dolayısıyla veba sırasındaki çalışmalarını hatırlatarak tasvir edilir.


## Kaynaklar.
Borromeo'nun biyografisi ilk olarak üç çağdaşı tarafından yazılmıştır: Agostino Valerio (daha sonra kardinal ve Verona Episkoposu) ve katkılarını Latince yazan Carlo Bascape (Barnabitlerin Generali, daha sonra Novara Episkoposu) ve İtalyanca yazan Pietro Giussanno. (bir rahip) Giussanno'nun açıklaması bu üçü arasında en ayrıntılı olanıydı.


## Mirası.
Borromeo'nun yazışmaları, yaşamı boyunca Avrupa'daki etkili konumunu gösteriyor. Onun emrinde hizmet ettiği papalar onun tavsiyesine başvururdu. Avrupa'nın Katolik hükümdarları - Fransa Kralı III. Henri, İspanya Kralı II. Felipe, İskoç Kraliçesi Mary - ve diğerleri onun etkisine ne kadar değer verdiklerini gösterdiler. Veronalı Kardinal Valerio onun hakkında Borromeo'nun "iyi doğmuşlar için bir erdem modeli, kardeşi kardinalleri için ise gerçek bir asalet örneği" olduğunu söyledi. Kardinal Baronius onu "tüm iyi adamların üzüntü duyduğu erken ölümü Kilise'ye büyük kayıp veren ikinci bir Ambrosius" olarak tanımladı.
On altıncı yüzyılın sonlarında veya on yedinci yüzyılın başında, İngiltere'deki Katolikler kendi aralarında bir "Aziz Carlo'nun Hayatı" kitabını dağıttılar.
Dünya çapında birçok bölge, şehir, katedral, kilise, seminer vb.ye ismi verilmiştir.