# Hüseyin Vâiz-i Kâşifî
Kemaleddin Hüseyin bin Âli Kâşifî,#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME en çok Hüseyin Vâiz-i Kâşifî olarak bilinir, üretken bir Fars#YÖNLENDİRME nesir stilisti, bir şair, bir Kur'an yorumcusu, bir Sufi alimi ve Timurlu çağı bir astronomdur. "Kâşifî" mahlası, "Vâiz"#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME ise mesleğini belirtmektedir.
Kariyerinin büyük bir kısmını Herat'ta geçiren Kaşifi, burada yaptığı akademik çalışmaları, Sultan Hüseyin Baykara döneminde Timur sarayının kıdemli vezirlerinden Ali Şîr Nevaî tarafından desteklenmiştir; bu nedenle Kâşifî eserlerinin çoğunu Nevaî'ye adamıştır. Ünlü Fars şair ve mutasavvıf Molla Câmî'ye de çok yakındı.
Ünlü eserleri arasında Farsça nesir olarak yazılmış Ahlâk-ı Muhsinî ve "Envâr-ı Süheylî" ile Farsça Kur'an tefsirleri olan "Cevâhirü’t-tefsîr" ve "Mevâhib-i ʿAliyye" bulunmaktadır.


## Hayatı.
Kâşifî, Sebzevar (Beyhak) şehrinde doğdu. Bu nedenle bazı kitaplarında kendisine "el-Kâşîfî el-Beyhakî" adını verir (bk. "Cevahiru't-Tefsir"). "Kâşifî" onun mahlasıdır. Ayrıca Mevlânâ Vâiz Kâşifî veya sadece Molla Hüseyin olarak da bilinirdi. 860/1456'da Herat'a taşındı ve burada Timur döneminin ünlü Fars şairi Molla Câmî ile tanıştı. Onun aracılığıyla Timur sarayında kıdemli bir memur, yazar ve şair olan Ali Şîr Nevaî ile tanıştı.
Kâşifî 910/1504 yılındaki ölümüne kadar Herat'ta kaldı. Herat'ta Câmi'nin mezarının yakınına defnedildi.


## "Mezhebiyle" ilgili ihtilaf.
Kâşifî, yıllar boyunca Sünniler ve Şiiler arasında tartışma konusu olmuştur. Ancak, hem Farsça hem de İngilizce akademik çevrelerde son zamanlarda varılan fikir birliği, Kâşifî 'nin Şii İmamlara olan dindar bağlılığına dair belirtilere rağmen "mezhep" olarak Sünni (ve Hanefi ) olduğudur ki bu, Safevî öncesi Sünni alimler arasında alışılmadık bir durum değildir.
Bazı kaynaklarda üç sebepten dolayı zaman zaman Şii alim olarak anılır. Birincisi, Timurlular döneminin sonuna kadar Horasan'ın pek çok diğer Sünni âlimi gibi (mesela, ünlü Fars şair ve mutasavvıf Attar Nişaburi, hem Sünniler hem de Şiiler tarafından saygı duyulan Ehl-i Beyt'i öven bir kitap yazmıştır), Kâşifî de Ehl-i Beyt'i ve bazı Şii imamları öven en az iki eser yazmıştır. İkincisi, doğum yeri olan Sebzevar, geleneksel olarak bir Şii merkeziydi. Üçüncüsü, Safevî İmparatorluğu Herat'ı ele geçirdiğinde, " "Ravzat el-Şahadā'nın" Şii tutku oyununun sahnelenmesinde kullanılan standart metin olarak hizmet eden yarı-kanonik bir metin olarak benimsenmesini haklı çıkarmak için" Kâşifî 'yi bir Şii alimi olarak tanıttı.
Başlıca tefsir eseri olan "Cevahirü't-Tefsir'de", kaynak olarak kullandığı ve zikrettiği kırk kadar tefsirden sadece üçü Şii tefsiri olarak öne çıkmaktadır. Kalan kaynaklar ise Sünni tefsirlerdir.


## Çalışmaları.
Kâşifî'nin nesir, şiir, tefsir, astronomi ve İslami ilimler alanında otuza yakın kitabı bulunmaktadır. Bunlardan en ünlüleri şunlardır:
  - "Ahlâk-ı Muhsinî" (): 907/1501-2'de tamamlanan ve Solṭān-Ḥosayn'a ithaf edilen kırk bölümden oluşan ahlak ve devlet yönetimi üzerine bir inceleme.
  - "Envâr-ı Süheylî" (): Timurlu emiri Nizameddin Şeyh Ahmed Süheyli'nin siparişi ve ithafıyla, Ebu'l-Meali'nin popüler hayvan masalları olan Kelile ve Dimne'nin on dört bölümden oluşan düzyazı uyarlaması.
  - "Cevâhirü’t-tefsîrli-tuḥfeti’l-emîr" (): Kur'an-ı Kerim'in ilk üç suresini kapsayan tefsir. Kâşifî tefsirini oluştururken Arapça ve Farsça olmak üzere yaklaşık 40 tefsiri ve İslam alimlerinin yaklaşık 20 kadar risale ve kitabını kaynak olarak kullanmıştır. Fahreddin er-Râzî'nin "Râzî Tefsiri" ve Ebu Hafs Ömer el-Nesefî'nin "et-Taysir fi't-Tefsir" en çok alıntı yapılanlar gibi görünmektedir. Hacimli bir eserdir ve Kâşifî, kitabı bitirmesinin çok uzun sürdüğünü fark edince, dördüncü sureye geldiğinde projeyi bırakmıştır. Bunun yerine, "Mawaheb-i Aliyye" adı verilen kısaltılmış fakat tam bir tefsir yazdı.
  - "Mevâhib-i ʿAliyye" (): Kur'an-ı Kerim'in kısaltılmış tam tefsiri. Cevahirü't-Tefsir ile birlikte son beş asırdır Afganistan ve Hint alt kıtasında popüler tefsir eserleri olarak kabul edilmektedirler.
  - "Lübbü Lübâb-i Maʿnevî" (): Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin Mesnevi'sinden seçmelerin özet antolojisi, 875/1470-71 yılında derlenmiştir.
  - "Ravżatü’ş-şühedâ" (): 908/1502-3'te yazılmış, on bölümden ve bir sonuçtan oluşan, büyük ölçüde İmam Hüseyin ve Kerbela'daki trajik olaylara odaklanan bir Ali şehitliği.


## Konuyla ilgili yayınlar.
 -