# Meksika Silahlı Kuvvetleri
Meksika Silahlı Kuvvetleri (İspanyolca: "Fuerzas Armadas de Méxic"o) Birleşik Meksika Devletleri'nin askerî kuvvetleridir. İspanyol kraliyeti 18. yüzyılda sömürge Meksika'sında daimi bir ordu kurmuştur. 1821'de Meksika'nın bağımsızlığını kazanmasından sonra ordu önemli bir siyasi rol oynamış, ordu generalleri devlet başkanı olarak görev yapmıştır. 1910-1920 Meksika Devrimi sırasında Federal Ordunun çöküşünü takiben, eski devrimci generaller ordunun boyutunu ve gücünü sistematik olarak küçültmüştür.
Meksika askerî kuvvetleri iki bağımsız birimden oluşmaktadır: Meksika Kara Kuvvetleri ve Meksika Donanması. Meksika Kara Kuvvetleri, Meksika Hava Kuvvetlerini içerirken, Meksika Donanması Deniz Piyade Kuvvetleri (Deniz Piyadeleri) ve Deniz Havacılığını (FAN) içermektedir. Ordu ve Donanma, Ulusal Savunma Sekreterliği ve Donanma Sekreterliği olmak üzere iki ayrı hükûmet departmanı tarafından kontrol edilir ve Meksika Devlet Başkanı dışında ortak komuta olmaksızın iki bağımsız komuta zincirine sahiptir.


## Tarihi.
"Ana madde: Meksika'nın askerî tarihi"
İspanyol kraliyeti, 18. yüzyılın sonlarında Yeni İspanya'nın yabancı saldırılara karşı savunmasını güçlendirmek için daimi bir ordu kurdu. Meksika Bağımsızlık Savaşının patlak vermesiyle birlikte kraliyet ordusu bağımsızlık için isyancılarla savaştı. Kraliyet ordusu subayı Agustín de Iturbide taraf değiştirdi ve isyancı general Vicente Guerrero ile bir anlaşma yaparak bağımsızlığı getirdi. Iturbide Meksika İmparatoru oldu, ancak ordu subayları tarafından tahttan çekilmeye zorlandı. Meksika zayıf bir merkezi hükûmete sahip bir cumhuriyet hâline geldi. General Antonio López de Santa Anna on yıllar boyunca siyasete hâkim olacaktı. Felaketle sonuçlanan Meksika-Amerika Savaşının ardından Santa Anna devrildi ve sivil liberaller iktidarı ele geçirerek ordunun ayrıcalıklarını kaldıran ve gücünü azaltan bir dizi yasa çıkardı. Muhafazakar ordu ve Roma Katolik Kilisesi, liberal reformcuları bir iç savaşta devirmek için başarısız bir girişimde ittifak yaptı. 1862'de Fransa, liberal hükûmet tarafından reddedilen borçları tahsil etmek için Meksika'yı işgal etti ve Muhafazakârlar, Meksika için bir hükûmdar seçmek üzere Fransa'nın hükûmdarı III. Napolyon'a başvurdu. Birçok Meksikalı cumhuriyetçi Fransız ordusuyla savaştı ve 5 Mayıs 1862'de kısa bir zafer kazandı. Fransızlar 1867 yılında İmparator Maximilian'a verdikleri tüm askerî desteği geri çekti. Liberal cumhuriyetçiler iktidara geri döndü ve Maximilian ile onun rejimini destekleyen iki Meksikalı generali idam etti. Fransızlara ve onların muhafazakar Meksikalı işbirlikçilerine karşı önemli bir liberal askeri lider General Porfirio Díaz'dı. Díaz'ın Meksika Devlet Başkanı olmak için siyasi hırsları vardı, sivil başkanlara karşı iki kez isyan etti ve 1876'da başarılı oldu. Meksika'yı 1884'ten Francisco I. Madero'yu destekleyen Meksikalı devrimciler tarafından iktidardan uzaklaştırıldığı 1911'e kadar aralıksız yönetti. Devrimci güçler Federal Orduyu yenmesine rağmen, Madero onları terhis etti ve federal güçleri elinde tuttu. Madero Şubat 1913'te askerî bir darbeyle devrildi ve öldürüldü. Artık başkan olan Federal Ordu Generali Victoriano Huerta'ya kuzey Meksika'daki devrimciler, Anayasalcı Ordu ve güneyde Emiliano Zapata liderliğindeki güçlerden oluşan bir koalisyon meydan okudu. Anayasacılar Temmuz 1914'te Federal Orduyu yenilgiye uğrattı ve ordu feshedildi. Geriye sadece birleşik bir güç olmayan devrimci ordular kaldı.
Devrimci generaller Huerta'ya karşı kazandıkları zaferden sonra bir iktidar düzenlemesi yapamadılar ve ülke yeni bir iç savaş aşamasına sürüklendi. Büyük çaplı çatışma, 1915 yılında Anayasacı General Alvaro Obregón'un General Pancho Villa'yı yenmesiyle büyük ölçüde sona erdi. 1920'den 1940'a kadar devrimci generaller Meksika'nın başkanlığını elinde tuttu ve bir dizi rakip general başarısız darbeler düzenledi. Aynı dönemde bu generaller, özellikle Obregón, Plutarco Elías Calles ve Lázaro Cárdenas, silahlı kuvvetlerin toplam büyüklüğünü sistematik olarak küçülttü ve ulusal bütçedeki payını önemli ölçüde azaltırken, aynı zamanda profesyonel ve büyük ölçüde apolitik bir genç subay birliği yarattı.
Yasal olarak her Meksikalı erkek, gerçek bir askerî eğitimden ziyade hafta sonları birkaç saatlik tatbikat ya da sosyal hizmetlerden oluşan bir yıllık askerlik hizmetiyle yükümlüdür. Askere alınanların çoğu, hizmetlerini tamamladıklarında bir tüfek poligonunda en fazla bir nişancılık seansı almış olacak ve düzenli ordu birliklerine entegre edilmeyecek veya onlarla birlikte çalışmayacaktır.


### Ulusal askerlik hizmeti.
Askere alınan erkekler bir yıl boyunca eğitim, tarih, fiziksel uygunluk ve askerî disiplin konularına ağırlık verilen ve sosyal hizmet niteliği taşıyan hafta sonu oturumlarına katılırlar. Daha sonra, precartilla (askerlik öncesi kimlik kartı), ulusal askerlik hizmetini yerine getirdiğini belgeleyen ve askerlik şubesini, birliğini, rütbesini vb. tanımlayan ek bir sayfa ile askere geri verilir. Belge daha sonra "Cartilla del Servicio Militar Nacional" (Askerî Ulusal Hizmet Kimlik Kartı), gayri resmî adıyla "Cartilla" olarak tam statü kazanır; bu statü Ulusal Savunma ve Deniz Kuvvetleri Sekreterliklerinin dosyalarına kaydedilir.
Bu belge (Askerî Ulusal Hizmet Kimlik Kartı) Meksika ulusal kimliğinin önemli bir şeklidir ve varlığı eskiden özel ve kamu işverenleri tarafından her zaman talep edilirdi, ancak bu kimlik belgesi uluslararası seyahat için pasaport almak için gerekli olmaktan çıkmıştır.


## Askerî Hukuk.
Meksika Devlet Başkanı silahlı kuvvetlerin Başkomutanı olduğundan, emir komuta zinciri ve askerî disiplin sivil kontrole tabidir. Meksika Anayasasının 13. Maddesi tüm askerî suçlar ve disiplin konusunda askerî yargı yetkisini özel olarak öngörmektedir; askerî mahkemeler, Tek Tip Askerî Adalet Kanunu (UCMJ) uyarınca askerî personel üzerinde yargı yetkisini yürütmektedir.
Askerî personelin çalışma koşulları, disiplin ve emir komuta zinciri ile ilgili olarak Madde 123-B şu hükmü getirmektedir: “Askeri ve deniz kuvvetleri personeli ile kamu güvenlik teşkilatı mensupları ve yabancı hizmet personeli kendi kanunlarına tabidir.”
1917 Birleşik Meksika Devletleri Siyasî Anayasasının 129. Maddesi şunu belirtir: “Hiçbir askerî makam, barış zamanında, doğrudan askerî işlerle bağlantılı olanlar dışında herhangi bir görevi yerine getiremez”, ancak Ordunun, Federal Polisin kurulmasından önce, belirli durumlarda sivil polis güçlerinin geçici olarak yerini alması, Kongrede ve kitle iletişim araçlarında çok tartışılmıştır.
Benzer bir şekilde Madde 26'da “Barış zamanında hiçbir ordu mensubu, sahibinin rızası olmaksızın özel konutlarda konaklayamaz ve hiçbir yükümlülük altına giremez. Savaş zamanında ordu, ilgili sıkıyönetim kanununda belirtilen şekilde, barınma, teçhizat, erzak ve diğer yardımları talep edebilir.”


## Meksika dışındaki faaliyetler.
"Ayrıca bakınız: Meksika-Amerika Birleşik Devletler sınırı § Sınır saldırıları"


### Birleşmiş Milletler Barış Gücü.
2005 yılından itibaren Birleşmiş Milletler barışı koruma operasyonlarına müdahale edilmesi tartışılmaya başlanmış, ancak Kongrenin bazı üyeleri buna şiddetle karşı çıkmıştır. Ancak 2016 yılında Meksika Silahlı Kuvvetlerinden ilk grup Haiti'deki BM misyonu MINUSTAH'a katıldı: üç subay (her servisten bir subay) misyonun karargâhının üyesi olarak ve iki ülke arasındaki bir anlaşma ile Şili taburuna bağlı iki subay ve bir astsubay. Meksikalı yetkililer gelecekte katılımlarını arttırmak istediklerini ifade etmişlerdir.


### Doğal afet yardımları.
"Ana madde: Meksika'nın Katrina Kasırgası'na müdahalesi"
Meksika Silahlı Kuvvetleri, afet yardımı sağlamak üzere birçok Orta Amerika ülkesine ve son olarak da tsunami felaketinden sonra Endonezya'ya konuşlandırılmıştır; ancak sadece askerî destek personeli görevlendirilmiş, muharip güçler görevlendirilmemiştir. Buna Katrina Kasırgası sonrasında New Orleans'ta yürütülen yardım çalışmaları da dâhildir. Meksika Kara Kuvvetleri, Meksika-Amerika Savaşından bu yana ilk kez resmî olarak eski topraklarına girmiş oldu. Meksika'nın yardım çabaları Teksas ve New Orleans'ta yoğunlaşmıştır.