BILGEM-AI/BILGE-Wiki-Tr-Plus huggingface dataset:
# Pazarcık, Kahramanmaraş
Pazarcık, Kahramanmaraş ilinin bir ilçesidir.


## Coğrafya.
Kahramanmaraş merkezine uzaklığı 47 kilometredir. Pazarcık ilçesinin kuzeyinde Çağlayancerit, güneyinde Gaziantep Yavuzeli, Şehitkamil ve Nurdağı, batısında Türkoğlu ve Dulkadiroğlu ve doğusunda Adıyaman Gölbaşı, Besni ve Gaziantep Araban ilçeleri bulunmaktadır.
İlçenin yüzölçümü 1551 kilometrekare olarak ölçülmüştür. Denizden yüksekliği ise 731 metreyi bulmaktadır. Kuzeyinde Kandil tepesi 1704 m ve doğusunda yer alan Ganidağı ise 1230 m ile en yüksek noktalardır. Pazarcık, düz ve yer yer engebeli bir arazi yapısına sahiptir. Merkezde bulunan Kartalkaya Barajının suyu ile Gaziantep ilimizin içme suyunu karşılamaktadır. Narlı ovasındaki tarımsal arazilerin sulanmasında yine baraj gölünün suyu kullanılır. İklimi Akdeniz ve kara ikliminin geçiş özellikleridir. Bitki örtüsü makidir, ormanlar meşe, yabani Antep fıstığı ve çam gibi ağaçlardan oluşur.
2023 Kahramanmaraş Depremleri'nde ilçe ağır hasar görmüştür.


## Tarihçe.
İlçenin bulunduğu alanın çok eski bir yerleşim yeri olduğu tarihî bilgilerle sabittir. Bu konuda 1958- 1969 yıllarında Prof. Dr. Kılıç Kökten tarafından yapılan arkeolojik çalışmalarda ilçenin Sarıl ve Ganidağı yamaçlarında Paleolitik Çağ'ın ilk devrelerine ait olduğu sanılan buluntulara rastlanmıştır. Eski ilçe merkezinin 1 km kuzeydoğusunda bulunan “Kırk Mağaralar” yöresinin MÖ 3500-3000 yılları arasında önemli bir yerleşim merkezi olduğu kabul edilir.
Bugünkü Pazarcık'ın (aşağı Pazarcık) yerleşik bulunduğu alan Osmanlı döneminde tren yolunun buradan geçmesi ve hükûmet konağının buraya taşınmasından dolayı yerleşime açılmış olup şehir buraya taşınmıştır. İlçenin başlıca geçim kaynakları hayvancılık ve tarımdır. 1980'li yıllardan sonra özellikle yurt dışına giden iş gücünden dolayı değişime uğramıştır.
1933'te Gaziantep'e bağlanan Pazarcık, 1941'de yeniden Kahramanmaraş'a bağlandı.
6 Şubat 2023'te merkez üssü Pazarcık'a çok yakın bir yerde 7,8 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Ayrancı
Ayrancı, Karaman ilinin bir ilçesidir.
İlk çağlardaki durumu bilinmeyen Ayrancı'nın Hitit Devletinin egemenliğinde kaldığı bilinmektedir. Daha sonra batıdan gelen Frigler tarafından MÖ 1200 yıllarında Hitit Devletinin yıkılmasından sonra MÖ 323 yıllarına kadar Tuvana Krallığı egemenliğinde kalmıştır. Tuvana Krallığının yıkılması ile önce Büyük İskenderin daha sonra da Romalılar, Bizanslar, Selçuklu Hanedanı ve Osmanlıların egemenliğinde kalmıştır.Halkın büyük çoğunluğu Avşar Türkmenlerindendir. 1903 yılında Kırım Türkleri ve Yörüklerin yerleştirilmesi ile Osmaniye adında bir köy kurulmuştur. Değişik evrelerden sonra bugünkü halini alan Ayrancı, şimdilerde Ereğli-Karaman karayolunun ortasından geçtiği ve gelişmeye çalışan bir ilçedir.
Konya Ereğli'ye 38 km Karaman merkeze 44 km mesafededir. Obruk deri peyniri, Ağızboğaz köyünün koyun yoğurdu ve beyaz kirazının yanı sıra Böğecik köyünde yetişen "Tokaloğlu" kayısısı ile ünlüdür. Türkiye'nin en kurak coğrafi alanlarındandır. Geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Belli başlı köyleri: Kıraman, Buğdaylı, Ağızboğaz, Hüyükburun, Üçharman (Divle), Sarayköy, Dokuzyol, Karaağaç, Kaleköy, Çatköyü, Akpınar, Melikli, Sarayköy, Ambar, Böğecik, Berendi, Kavaközü ve Büyükkoraş köyleridir.
Ağızboğaz köyü özellikle Tuvana Krallığı döneminde önemli bir mesire yeri ve av alanı olarak kullanılmıştır. Bugünkü "Saracık Yaylası" diye bilinen mevkide o dönemde avlanmaya çıkan Tuvana Kralının kaldığı küçük bir saray yapılmış ve adını da "Saraycık" olarak buradan almıştır. Daha sonra halk arasında Saracık olarak söylene gelmiştir. Antik Romalılar döneminde yakılıp yıkılmış olmasına rağmen az da olsa kalıntıları mevcuttur. Dağlarındaki bitki örtüsünün özelliğinden kaynaklanan yaylak alanlarında otlayan koyunların sütünden yapılan koyun yoğurdu aranan bir damak tadıdır. Ayrancı ilçe merkezine 16 km'dir.
# Arpaçay, Kars
Arpaçay, Kars ilinin bir ilçesi ve bu ilçenin idari merkezi kasabadır.


## Tarihçe.
1927 yılında birleştirilen Şöregel (Kızılçakçak) ile Zarşat (Arpaçay) kazalarının birleştirilerek ilçenin doğusundan geçen Arpaçay'dan etkilenilerek verilmiş isimdir.
Azerbaycan ve Kafkas ellerinden Azeriler ve Karapapaklar (Terekemeler), Kars çevresinden Yerliler ile daha sonra Erivan ("Revan")'dan Kürtler yerleşmiş olup; kendi örf ve adetlerine bağlı kalmakla birlikte aralarında uyum sağlamışlardır.
Albuti, Alvana, Koreti, Lavaşi, Lelusi gibi ortadan kalkmış olan köylerin yerleşim alanları Arpaçay ilçesinin sınırları içinde bulunuyordu.


## Coğrafya.
Arpaçay ilçesi, doğusunda Ermenistan toprakları ve Akyaka ilçesi, güneyinde Kars merkez ilçesi bulunmakta olup; kuzeyinde Çıldır ilçesi ve batısında da Susuz ilçe toprakları ile çevrilidir. Ermenistan ile olan sınır uzunluğu ise 10 km'dir.
İlçenin alanı 605 km² olup, yüksekliği (rakım) 1675 metredir.
Arazi az dalgalı olup, küçük çaplı tepeler vardır. İlçe hudutlarından geçen Kars Çayı'ndan başka, bir kısmı ilçe sınırlarında kalan Çıldır Gölü'nden akan Carcı suyu bulunmaktadır.


### İklim.
İklimi karasal karakter gösterir. Yazın ortalama sıcaklık 19,7 °C, kışın ortalama -4,3 °C'dir.
Kar yağışında ortalama kar kalınlığı ilçe merkezinde 42 cm olmakta, yağmur ise m²ye 30–40 kg arası düşmektedir.


## Nüfus.
2020 yılı Adrese Dayalı Nüfus Sistemi (ADNKS) sonuçlarına göre toplam 16.276 kişinin yaşadığı Arpaçay'da nüfusun 2.384'ü ilçe merkezinde, 13.892'si ise köylerde yaşamaktadır. Nüfusun cinsiyete göre dağılımına bakıldığında toplam erkek nüfusun 8.404, toplam kadın nüfusunun ise 7.872 olduğu görülmektedir.
Koç köyü, Kars tarihi boyunca İlk Belde belediyesi unvanını taşıyan tek yerleşim yeridir.


## İdari yapı.
Arpaçay'a bir belde ve 47 köy bağlıdır. Merkez belediyesinden başka Koçköy kasabasında da belediye teşkilatı vardır. İlçe belediyesinin kuruluşu 1927, Koçköy Belediyesi'nin kuruluşu ise 1972 yılında olmuştur. İlçe merkezi ve köylerin yerleşimi genellikle toplu ve düzlük olmakla beraber Akmazdam, Dağköy, Kardeştepe, Taşbaşı, Taşlıağıl, Melikköy, Karakale, Hasançavuş,
Kıraç, Bacıoğlu ve Çıldır istikametindeki 8 köy dağlık karakter gösterir. 21 Kasım 1997 tarih ve 97/48293 sayılı müşterek kararname ile Çıldır ilçesine bağlı 8 köy ilçemize bağlanmış ve 40 olan köy sayısı 47'ye çıkmıştır.


## İlçe Teşkilatı Bulunan Genel İdare Kuruluşları.
Millî Eğitim Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü, Nüfus Müdürlüğü, Mal Müdürlüğü, Tarım İlçe Müdürlüğü, Müftülük, Adliye, Askerlik Şubesi, Sağlık Grup Başkanlığı, İlçe Jandarma Komutanlığı, İlçe Emniyet Amirliği, Posta İşleme Müdürlüğü, Türk Telekom, Meteoroloji Müdürlüğü, TEAŞ Müdürlüğü, TEDAŞ Başmühendisliği, Özel İdare Müdürlüğü, Köy Hizmetleri Bakımevi ve Karayolları Bakımevi.
Resmi kurumlardan Kaymakamlık Büroları, Mal Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü, Adliye ve Nüfus Müdürlüğü Hükûmet Konağı'nda diğer kuruluşlar kendi binalarında hizmet vermektedir.
# Selim, Kars
Selim, Kars ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Şu an için tarih öncesine ait araştırmalar, son sözü söyleme olanağı verecek yeterlilikte olmamasına rağmen Kars ve yöresinin çok eski tarihlerden itibaren yerleşim merkezi olduğu kanıtlanmış durumdadır. İlçenin Kars merkezine yakınlığı yerleşim yeri itibarıyla uygunluğu bu tarihi beraberliği devam ettirdiği sonucunu doğurmaktadır.
Bölge Urartu egemenliğine geçer MÖ 145 yıllarında İskitlerin egemenliğinden sonra Azaklar MS 5. yüzyılda bölgenin hakimi olmuşlardır.
430 yılında Sasani İmparatorluğu Kars ve yöresini denetimine alır. Bölge uzun süre Sasaniler, Bizans ve Müslümanlar arasında mücadele alanı olmuştur. 1000 yılına doğru Selçuklu Hanedanı Anadolu'ya gelmeye başlamış ve Bizans İmparatorluğu ile olan mücadele 1064'te Kars'ın, 1071'de de Malazgirt Muharebesi'nin kazanılması ile Türklerin ilk ve uzun süreli bölgeye girmelerinin temelini oluşturmuştur.
1153'te Gürcüler, 1239'da Moğollar daha sonra Timurlular, Karakoyunlular ve Akkoyunlular'ın eline geçen Kars ve yöresi 1502'de ise Safevilerin denetimindedir. Safeviler ve Osmanlı İmparatorluğu arasındaki mücadele bölgedeki birçok tarihî eserin yok olmasına yol açmıştır. Kanuni Sultan Süleyman zamanında Irak seferi ile bölge kesin olarak Osmanlılara geçmiştir. 1823'te İranlılarla yapılan Erzurum Antlaşması'ndan sonra bölgede Çarlık Rusya'sı ile mücadele başlamıştır.
1853-56 Kırım Savaşı, 1877-1878 Savaşları sonucunda 1918'de Brest Litovsk Antlaşması yapılmış, ardından Ermeni tehdidi ve saldırıları bölgeyi harabe haline getirmiştir. Selim, Mustafa Kemal Atatürk'ün başlattığı İstiklal Savaşı ile 30 Eylül 1920'de Ermeni işgalinden, ilçeye giren ilk birliğin komutanı Şehit Yüzbaşı Reşit Balkanlı tarafından kurtarılmıştır.
Cumhuriyetin ilanı ile 1957 yılına kadar nahiye olarak Sarıkamış ilçesine bağlıyken 27 Haziran 1957 tarih ve 9644 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7033 Sayılı özel Kanunla ilçe statüsü kazanmıştır.


## Coğrafî yapı.
Selim ilçesi Allahuekber Dağları'nın eteklerindeki büyük platoda kurulmuştur, düzlük bir yerleşim alanı vardır. Su kaynakları oldukça boldur. Kars Çayının ana damarlarını bu ilçeden çıkan kaynaklar oluşturmaktadır. Rakımı 1800 metredir, kışları soğuk ve karlı, yazları ise serin geçer. Karasal bir iklim hakimdir.
# Ağlı
Ağlı, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Ağlı ilçesinin tarihi hakkındaki en net bilgi Paflagonya bölgesi sınırları içinde olmasıdır. Kastamonu ve çevresindeki arkeolojik bulgular ilçenin bulunduğu bölgede MÖ 1100-700 yılları arasında yerleşim olduğu sanılmaktadır. Günümüz yerleşimi, 13. yüzyılda Anadolu Selçuklular'ı ya da Çobanoğulları egemenliği döneminde kurulmuştur.
Yerleşim 1530 yılı tahririnde "Ağulu" adıyla Küre kazasının köyleri arasında görülmektedir. Yerleşimde 1530 yılı tahririnde 31 hane (erkek ev reisi olan), 23 hizmetkaran ve 15 mücerred (yetişkin bekar erkek), 1582 yılı kaydında da 43 hane, 62 hizmetkaran ve 74 mücerred kaydedilmiştir. 1790, 1837 ve 1868 yılı kayıtlarında Küre'ye bağlı nahiye statüsünde yerleşim olarak görülmektedir. 1918 yılında da belediye teşkilatı kurulmuş, 9 Mayıs 1990 tarihinde kabul edilen ve 20 Mayıs 1990 tarihinde yürürlüğe giren 3644 Sayılı Kanuna göre ilçe olmuştur.
# Doğanyurt
Doğanyurt, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir.
Cumhuriyet öncesinde 1846 tarihinde "Hosalay" adı ile bucak teşkilatı kurulmuş, aynı sene denizden gelen korsanlarla savaşmak için karakol teşkilatı kurulmuştur. Cumhuriyetin ilanından sonra, "Hosalay" olan ismi "Meset" olarak değiştirilmiş ve 1962 yılında çıkarılan bir kanunla Doğanyurt olarak değiştirilmiştir. 1990 yılına kadar bucak teşkilatı devam etmiştir. Bucak teşkilatının kaldırılması ile yeniden köy statüsüne geçmiştir. 9 Mayıs 1990 tarihinde çıkarılan kanunla ilçe olmuş ve 1 Eylül 1990 tarihinde ilçe statüsüne sahip olmuştur.


## Coğrafya.
### Konum.
İlçe Batı Karadeniz Bölgesi'nde sahil kesiminde kurulmuş olup, arazisi dağlık ve engebeliktir. İlçe merkezindeki rakım ortalama 5 metre civarındadır. Doğanyurt kuzeyde Karadeniz, batıda Cide ilçesi, doğuda İnebolu ilçesi, güneyinde ise Şenpazar, Azdavay ve Küre ilçeleri ile çevrilidir. İl merkezine İnebolu ilçesi üzerinden 121 km mesafededir.


### İklim.
Sıcaklık kış aylarında 5 dereceye kadar düşerken yaz aylarında 30 derece civarında olur. Sahilden iç kısımlara doğru yükselti artarak devam eder. İlçenin kış mevsiminde sahilde ılıman iklim hüküm sürerken, iç kesimlerin rakımı 1.000 metre üzerinde olduğundan çok miktarda kar yağar. Köyler arası ve ilçeye olan ulaşım bağlantısı güçleşir. Kışları sahil kesiminde yağmur, iç kesimlerde ise kar yağışı olarak görülür. Yaz ayları sıcak ve kurak geçer.


## Nüfus.
2020 yılı sayımına göre ilçe merkezinin nüfusu 1.013'tür. Köylerle birlikte ilçenin toplam nüfusu 5.638 olarak tespit edilmiştir. Büyük şehirlere göç vardır. Her sene nüfus azalmaktadır.
Yöremiz ormanlık olması nedeniyle eski evler ahşap iken yeni yapılan evler beton, ahşap ve tuğladan yapılmaktadır. Çatılarda yer yer İnebolu tarafında da görüldüğü gibi kayrak taşlar kullanılmaktadır.


## Ekonomi.
Çalışma hayatı tarıma ve ormancılığa dayanmaktadır. Genellikle fındık, ceviz, kestane ürünleri yetiştirilmektedir. Az da olsa arıcılık yapılmakta ve kestane balı meşhurdur. Sahil kesiminde balıkçılık yapılmaktadır. Ekonomisi ve iş imkânı kısıtlı olduğundan metropol illere göç çoktur. Merkezde ve köylerde nüfus genellikle yaşlı kesimden oluşmaktadır.
# Seydiler
Seydiler, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Köy, Seyyid Zülfikar'ın buraya tekkesini kurmasıyla yaşam alanı halini almaya başlamış ve ismi de zamanla günümüzdeki Seydiler'e evrilmiştir. Yöre halkının rivayetlerine göre Emreler köyünde zaviye kuran Şeyh Emre adlı dervişin kardeşidir. Bu rivayetin doğruluğu zayıf olsa da yöredeki birçok dervişin Selçuklular döneminde buralara yerleştiği anlaşılmaktadır. Buradan yola çıkarak köyün kuruluşu 12. yüzyıl olarak değerlendirilmektedir. Yerleşimde bulunan Seyyid Zülfikar Camii minaresinin yapılışı 1113 yılına tarihlenmektedir. Günümüzde Seyyid Zülfikar'ın türbesi yerleşim içerisinde bulunmaktadır. Yerleşim uzun yıllar köy statüsünde kalmıştır. 1896 yılı Kastamonu Vilayet Salnamesinde Seydiler adıyla İnebolu kazası Küre nahiyesine bağlı olan yerleşimde 78 hanede, kadın ve erkek olmak üzere 459 kişi yaşamaktadır.
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra bağlı olduğu Küre'nin 1926 yılında ilçe yapılmasıyla Seydiler bu idari merkeze bağlı kalmaya devam etmiştir. 1944 yılında da ilçe yapılan Devrekani'ye bağlı bucak merkezi olmuştur. 1967 yılında belediye teşkilatı kurulmuş, 20 Mayıs 1990 gün ve 3644 sayılı kanunla ilçe olmuştur. 8 Mayıs 1991 tarihinde ilçe kaymakamının fiilen göreve başlaması ile Kastamonu ilinin ilçesi olarak faaliyete geçmiştir. 2000'lerde ilçeye bağlı Aşağı ve Yukarı Aslanlı, Ayvatlar, Batıörcünler, Delihacılar, Demirciözü, Hacıkayalar, Yağlar ve Yayla köylerinin bu statüsü kaldırılarak ilçenin mahallesi olmuştur.
Seydiler, İnebolu-Kastamonu karayolu üzerinde çok eski tarihlere dayanan bir yerleşim yeridir. Kurtuluş Savaşı'nda eli silah tutanların cephede olduğu sıralarda İnebolu'ya çıkarılan silah ve cephanelerin Kastamonu üzerinden Ankara'ya ulaştırılmasında yarar sağlamıştır. Seydiler ilçesinde, savaş kahramanı kadınları da temsil eden Şerife Bacı'nın heykeli bulunmaktadır.
# Felahiye
Felahiye, Kayseri ilinin bir ilçesidir.
İlçe tarihi Hititler dönemine kadar uzanır. Hititler dönemine ait çevrede birçok tarihî eser kalıntıları mevcuttur. Sonrasında Roma ve Osmanlı yönetimine girmiştir.


## Tarihçe.
İlçe sınırları içinde bulunan eserlere göre tarihi Hitit'lere kadar uzanır. Hitit'lerden sonra ilçe ve çevresinde çeşitli medeniyetler hüküm sürmüş olup, bunlardan en belirgini Roma ve Osmanlı'dır.
İlçenin ilk adı Rumdiğin'dir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Yozgat İli Boğazlıyan İlçesine bağlı bir nahiye durumunda iken, 1925 yılında Yozgat İl Daimi Encümeni'nin kararı ile "Kurtuluş" anlamına gelen "Felâhiye" adını almıştır. İlçe 1926 yılında Kayseri İli merkez bucaklarından Güneşli “Mancusun”a bağlanmıştır. 15.10.1930 tarihinde bucak olmuş ve daha sonra 07.10.1957 tarihinde 7033 Sayılı yasa ile ilçe olmuştur.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# İncesu
İncesu, Kayseri iline bağlı bir ilçedir. Kayseri'nin yaklaşık 30 kilometre güneybatısında yer almaktadır.


## Coğrafya.
Kayseri kuzeyinde, Melikgazi ve Hacılar doğusunda, Develi güneydoğu tarafında kalır. Kayseri'den Ulukışla'ya giden D-805 devlet yolu, şehir ve ilçenin içinden kuzey-güney istikametinde geçmektedir.
İlçe, Hodul Dağı sıradağlarının kuzey ucunda yer almaktadır. Kuzeybatıda Kocasinan sınırı Kızılırmak Nehri'ni izler. Güneyde kurumuş "Çöl Gölü", güneydoğuda "Sarı Göl" ve ilçenin batısında "İncesu Barajı" vardır. İlçenin içinden akan ve kuzeyde Kızılırmak'a dökülen "Kışla Deresi" vardır.


## Tarihçe.
20. yüzyılın başında İncesu'da kısmen hala Rumlar yaşıyordu. Bunların büyük bölümü Türk-Yunan Nüfus Mübadelesi ile gitmiştir. İncesu'da 1660 yılında Kara Mustafa Paşa tarafından yaptırılan Kara Mustafapaşa Kervansarayı bulunmaktadır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.


## Dış bağlantıları.
  - İncesu Belediyesi 
  - İncesu Kaymakamlığı 
 - YÖNLENDİRME
# Kocasinan
Kocasinan, Kayseri ilinin merkez ilçelerinden biridir. Nüfus bakımından Kayseri'nin en büyük 2. ilçesidir.


## Tarihçe.
Kocasinan ilçesinin müstakil bir tarihi yapılaşması yoktur. Çünkü Kayseri şehrinin bünyesinden doğduğu için Kayseri ilinin tarihi yapısı içindedir. Bu sebeple ilçenin tarihi yapısı şehir merkezi tarihi yapısı içinde ele alınmalıdır.
Kayseri şehri klasik çağlarda Kapadokya adı verilen bölgede olup, M.Ö. 2000-1750 tarihlerinde Hitit şehir devletlerinin hakimiyeti görülür. Sonraları (M.Ö. 1200-700) Geç Hitit Devri gelir. M.Ö. 600-500 yıllarında Med ve Pers hakimiyeti başlar. Daha sonra İskender ve Diyadoklar bölgede hakimdirler. İskender'in ölümünden sonra Anadolu toprakları Diyadoklar arasında paylaşılır. Kayseri, Bağımsız Kapadokya Krallığı'nın merkezi haline geldikten sonra bu Krallık, Roma tarafından yönetilir hale gelmiştir. 395 yılında Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrılmasından sonra Doğu Roma İmparatorluğu sınırları içerisinde kalan bölge günümüze kadar önemini koruyabilmiştir.
Bizanslılar'ın elindeyken 7. yüzyıldan itibaren kısa sürelerle Arap komutanları tarafından zapt edilmiştir. 1071 Malazgirt Zaferi'nden sonra Selçuklular tarafından fethedilen şehir, 1127 yılında Danişmentliler'den Emir Gazi'nin eline geçmiştir. Anadolu Selçuklularından Kılıçarslan 1176 yılında Danişmentliler'den şehri geri almış, Alaattin Keykubat zamanında önem kazanmış, Konya'dan sonra Selçukluların ikinci başkenti olmuştur. 1244 yılında İlhanlı hücumlarına maruz kalan şehir Moğol-İlhanlı valilerince idare edilmiş, bunlardan Emir Eretna'nın Kayseri'de büyük bir beylik kurması üzerine 1343 yılında beyliğin merkezi olmuştur. 1381 yılında Kadı Burhanettin Beyliği'ni görüyoruz. 1398 yılında Kadı Burhanettin'in ölümü ile beylik önemini kaybetmiş, Osmanlılar'dan Yıldırım Beyazıt şehri anlaşma yolu ile hakimiyetine almıştır. 2. Mahmut döneminde Karaman'ın livası olan Kayseri, 1846 yılında Yozgat'a, 1867 yılında Ankara'ya bağlı idi. Kayseri 2. Meşrutiyetin ilanından sonra bağımsız bir sancak olmuştur. Kültepe arkeolojik sit alanı bulunmaktadır.


## Nüfus.
Not: 2008 yılında bazı belde ve köyler mahalle statüsüne geçtiğinden şehir nüfusu artıp kır nüfusu azalmıştır. 2013 yılında ise Büyükşehir yasası nedeniyle köylerin tamamı mahalle statüsüne geçtiğinden kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Melikgazi
Melikgazi, Kayseri ilinin merkez ilçelerinden biridir.
600.000'e yakın nüfusu ile Kayseri'nin en büyük ilçesidir. Şehrin tarih boyunca önemli kültür, sanayi ve ticaret faaliyetlerinin gerçekleştiği merkezidir. Modern yapılanmanın bulunduğu Erciyes yamaçlarına kadar olan bölümü kapsar.


## Tarihçe.
Osmanlı mimarbaşı Mimar Sinan, Kayseri'nin Ağırnas Köyü'nde doğdu. Bu köy şu anda Melikgazi'nin Ağırnas Mahallesidir.
Melikgazi'de, Bizans döneminde inşa edilen ve Selçuklular tarafından genişletilen kentin kalesi, 13. yüzyıldan kalma Selçuklu Hatun Külliyesi, camiler"," medrese ve hamamlar, saat kulesi ve bir yeraltı şehri bulunmaktadır.


## Nüfus.
Not: 2008 yılında bazı belde ve köyler mahalle statüsüne geçtiğinden şehir nüfusu artıp kır nüfusu azalmıştır. 2013 yılında ise Büyükşehir yasası nedeniyle köylerin tamamı mahalle statüsüne geçtiğinden kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Özvatan
Özvatan, Kayseri ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
İlçedeki en eski kalıntılar, Kızılırmak kenarında bulunan ve Hititlere ait olduğu tahmin edilen Harsanız ve Zırha Kaleleridir. Hititler döneminde bölgede madenci­lik ve ticaretle uğraşıldığı bilinmektedir. MÖ 430 yıllı civarında Zırha Kalesi Roma topraklarına katılmıştır, dolayısıyla yörede Roma Uygarlığının izlerine de rastlamak mümkündür.
Kayseri Kültür Araştırmacıları'nın 1967 yılında yapmış olduğu araştırmada, MS 300 ve 600 yılları arasına ait mezar taşlarında Türk isimlerine rastlanmıştır.
1800'lerin başında yöre Bozok Sancağına bağlı olarak Kaleköy adıyla haritalara geçmiştir. 1890-1900 yılları civarında ise Çukur adıyla, Muncusun'a ya da şimdiki ismiyle Güneşli'ye merkez köy konumunda bulunmaktaydı.
Cumhuriyetin ilanından sonra, Selanikli mübadillerin bir kısmı bu bölgeye yerleştirilmişlerdir. 1956 yılında Çukur bucağına belediye teşkilatı kurulmuştur. 1990 Kayseri'nin Felahiye ilçesine bağlı "Çukur" bucağı, adı Özvatan olarak değiştirilerek ilçe yapılmıştır. Özvatan ismi, 8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın kendisinin ve partisi Anavatan'ın adlarının birleşmesi ile oluşturulmuştur.


## Coğrafi yapı.
Özvatan ilçesi, Kayseri merkezinin 75 kilometre kuzeydoğusunda yer alır. Doğuda Sarıoğlan, batıda Felahiye, güneyde Bünyan ve Kocasinan ilçeleriyle, kuzeyde ise Yozgat il sınırlarıyla çevrilidir. Yüzölçümü 221 kilometre kare, rakımı ise 1340 metredir.
İlçenin coğrafi yapısı engebeli, etrafı ise dağlarla çevrilidir. İlçede, İç Anadolu Bölgesi'nin iklim şartlarına uygun olarak, karasal iklim özellikleri hissedilir. Yazlar kurak ve sıcak, kışlar ise soğuk ve kar yağışlı geçer. Ortalama yıllık yağış miktarı 600 milimetre civarındadır. Temel bitki örtüsü, bölgenin geri kalanıyla beraber bozkırdır. İlçede arazinin tümüne oranla geniş alanı otlaklar, en düşük alanı ise ormanlar ve fundalıklar kaplar.
İlçe su kaynakları açısından zengindir. Kireçli ve killi toprak yapısı nedeniyle bu kaynaklar sulama suyu olarak kullanılmaktadır. İlçenin diğer yerleşim yerleri ile mülki sınırlarının bir kısmını Kızılırmak oluşturmaktadır. Ayrıca ilçenin içinden Öz Deresi geçmektedir.
İlçede bulunan en yüksek dağ Orta Torosların kıvrımlarından olan 2233 metre yüksekliğindeki Akdağ'dır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Kısmi türev
 - YÖNLENDİRME 
Kısmi türev çok değişkenli bir işlevin(fonksiyon), sadece ilgili değişkeni sabit değilken alınan türevdir. Bu tarz türevleri içeren denklemlere kısmi diferansiyel denklem denir.


## Tanım.
z:^n×^n→ℝ
z=f(......,)
biçiminde tanımlanan n tane bağımsız değişkene bağlı sürekli z fonksiyonunun diğer değişkenler sabit tutularak herhangi bir değişkendeki Δ değişimine karşılık
fonksiyonun değişim hızı
Δz/Δ=f(...,+Δ...,)-f(......,)/Δ
Δ=h
∂z/∂=h→0lim f(...,+h...,)-f(......,)/h
ifadesine z fonksiyonunun değişkenine göre kısmi türevi denir.
∂f/∂=f_x_m=D_x_mf=∂z/∂x_m=z_x_m
şeklinde gösterilir.
z=f( x,y ) ise;
f_x( x,y )=h→0lim f( x+h,y )-f( x,y )/h
f_y( x,y )=h→0lim f( x,y+h )-f( x,y )/h
Örnek:
 amp; f(x,y)=x^3+x^2y-y^3
 amp; f_x=( x^3)_x+( x^2y )_x-( y^3)_x
 amp; f_x=3x^2+2xy-0 
 amp; f_x=3x^2+2xy
# Bahşılı
Bahşılı, eskiden "Bahşili", Kırıkkale'nin ilçelerinden biridir. 5 mahallesi ve 5 köyü bulunmaktadır. Kırıkkale il merkezine uzaklığı 5 km olup, 243 km2 yüz ölçümüne sahiptir. 1984 yılında belde, 1990 yılında ise ilçe statüsünü almıştır.


## Tarihçe.
Bahşılı'nın tarihi, eski adıyla Bahşili Köyü'ne dayanmaktadır. Bölge, Osmanlı döneminde çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmış ve Anadolu’nun Türkleşme ve İslamlaşma sürecinde önemli bir yerleşim yeri olmuştur.
Bahşılı Köyü, tarih boyunca Bala ilçesinin bir nahiyesi, daha sonra sırasıyla Kalecik ve Keskin ilçelerine bağlı olmuştur. 1989 yılında Kırıkkale’nin il olmasıyla birlikte Bahşılı da Kırıkkale’ye bağlanmıştır. İlçenin isminin kökeniyle ilgili kesin bilgiler bulunmamakla birlikte bazı rivayetlerde Osmanlı Sultanı Murat’ın yöreye yerleşen Murat oğullarıyla bağlantılı olduğu belirtilmektedir.


## Coğrafya.
Bahşılı, Kırıkkale il merkezine 5 km uzaklıkta yer almaktadır. İlçe, 266 km² yüzölçümüne sahiptir ve 5 mahalle ile 5 köyden oluşmaktadır. İlçenin iklimi, İç Anadolu iklimi özelliklerini taşır; yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise soğuk ve kar yağışlı geçer.


## Nüfus.
2022 yılı verilerine göre Bahşılı'nın nüfusu 6.045 kişidir.


## Ekonomi.
Bahşılı'nın ekonomisi, tarım ve hayvancılığa dayalıdır. İlçede ayrıca küçük ölçekli sanayi ve ticaret faaliyetleri de görülmektedir.


## Kültür ve Turizm.
Bahşılı, geleneksel İç Anadolu kültürünü yansıtan bir ilçedir. Bölgedeki tarihi yerleşim izleri ve doğal çevre, kültürel turizm açısından potansiyel taşımaktadır.
# Çelebi, Kırıkkale
Çelebi, İç Anadolu Bölgesi'nde Kırıkkale ilinin bir ilçesidir. Nüfusu 2.748 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan yedincidir.


## Tarihçe.
17 Mayıs 1967'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Çelebi, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 resmî gazete yayımlanan Kanun ile Keskin'den ayrılarak ilçe statüsüne kavuştu. Çelebi 1938 depreminde oldukça büyük zarar görmüş, gelişmesi bir süre duraklamıştır.


## Coğrafya.
Çelebi, Kırıkkale'nin güneyinde bulunmaktadır. Doğusunda Keskin, güney ve batısında Kaman, batısında ise Bala bulunmaktadır. Çelebi ilçesinin yüzölçümü 223 km²dir. Kırıkkale il merkezine 57 km uzaklıktadır. İlçe, dağlık kısmında yer almaktadır. Rakımı 1300 metredir. İlçenin bitki örtüsü tamamen bozkırdır. Orman örtüsü nerdeyse sıfırdır.


## Ekonomi.
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. İlçe yaklaşık 25.500 dekar sulanabilir araziye sahip olmasına rağmen teknolojinin yetersizliği nedeniyle yeterli sulama yapılamadığından verim oldukça düşüktür. Merkezde ahır hayvancılığı mera hayvancılığına göre daha gelişmiştir. İlçede küçük sanayi sitesi, esnaf teşebbüsleri ve yurt dışındaki sayıları azınsanmayacak işçilerin getirdiği dövizler ilçe ekonomisinin bir diğer boyutunu oluşturmaktadır. Keskin kezinde yaşayanlar ilçenin merkeze yakınlığı nedeniyle ilçeye yatırım yapmaktadırlar. İlçenin Kırşehir ile de yakın bağlantıları vardır.


## Dipnotlar.
 }}>
 - YÖNLENDİRME 
 - YÖNLENDİRME
# Yahşihan
Yahşihan, Kırıkkale il merkezine en yakın ilçedir.


## Tarihçe.
Yahşihan’ın adı, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde bölgedeki yerleşimlerden biri olarak kayıtlarda geçmektedir.
20 Şubat 1956'da belde olan Yahşihan, 9 Mayıs 1990 tarihinde, 3644 sayılı kanunla ilçe olmuş ve 17 Ağustos 1991 tarihinde ilçe kaymakamının atanması ile fiilen ilçe olarak faaliyete geçmiştir.


## Coğrafya.
Yahşihan, Kırıkkale il merkezinin batısında yer alır. İlçe; Kırıkkale, Ankara ve Balışeyh ilçeleri ile komşudur. Kızılırmak Nehri ilçenin sınırları içerisinden geçmektedir.Kara ikliminin hâkim olduğu ilçede yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır.


## Nüfus.
Yahşihan, Kırıkkale Üniversitesi’nin kampüsüne ev sahipliği yapması nedeniyle genç ve öğrenci nüfusunun yoğun olduğu bir ilçedir. İlçede son yıllarda hızlı bir nüfus artışı görülmektedir. 


## Ekonomi.
İlçenin ekonomisi tarıma dayalıdır. Kırıkkale Sanayi Bölgesi, bu ilçenin sınırları içerisindedir.


## Ulaşım.
İlçeden Kırıkkale-Ankara kara yolu geçmektedir. Kırıkkale şehir merkezine düzenli ulaşım imkânı bulunmaktadır.


## Mahalleler.
  - Alaaddin
  - Bayraktepe
  - Doğanlık
  - Emirler
  - Erenler
  - Hacıbey
  - Kadıoğlu
  - Seyrantepe
  - Yenişehir
  - Yeşil Vadi


## Köyler.
  - Bedesten
  - Hacıbalı
  - Hisarköy
  - Irmak
  - Keçili
  - Kılıçlar
  - Mahmutlar


## Önemli yerler.
  - Podium Alışveriş Merkezi
  - Yahşihan Tren İstasyonu
  - Irmak Tren İstasyonu
  - Kırıkkale Üniversitesi
# Demirköy
Demirköy, Kırklareli ilinin bir ilçesidir. Bulgarca "Малък Самоков" (Malık Samokov) olarak bilinir. 1914 yılında ilçe olmuştur. 15 köyü 1 bucağı vardır. Yıldız Dağlarının 400 metre yüksekliğinde ormanlar içinde kuruludur.
# Kofçaz
Kofçaz, Marmara Bölgesi'nde Kırklareli iline idari olarak bağlı olan bir ilçedir. Nüfusu 2.308 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan dördüncüdür. İsmi Pomakçadır. Merkez belediye ve ona bağlı 16 köy ve 2 mahalleden oluşmaktadır. Kofçaz aynı zamanda Bulgaristan ile sınır komşusudur. Türkiye'nin en kuzey noktası olan ilçedir.


## Tarih.
1369 yılında Osmanlı topraklarına katılan ilçenin, ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir.
Genel olarak Bulgar ve Yunan işgaline uğramıştır. İlçe nüfusu kendilerini Gacal olarak adlandıran yerli Türk nüfusu ile Balkan bozgunu sonrası gelen Türk topluluklarından oluşmaktadır. Bunların dışında Müslüman bir Slav milleti olan Pomaklar da ilçe nüfusunda önemli yer tutar.
Cumhuriyet'in ilk dönemlerinde "Keşirlik" adıyla nahiye merkezi olarak idari taksimatta yerini almıştır.
1959 yılında bir Pomak köyü olan Kofçaz'ın ilçe yapılmasının ardından, buraya yerleşen devlet memurlarının, ilçe halkıyla anlaşamamasından ötürü, ilçe teşkilatı "Keşirlik" köyüne taşınmıştır. Yanı sıra "Kofçaz" adı da "Keşirlik" köyüne taşınmıştır.


## Coğrafya.
Kırklareli'nin kuzeyinde, il merkezine 26 kilometre mesafededir. Kofçaz, Yıldız Dağları'nın eteklerinde, ormanlık alanların ortasında yer almaktadır.
Genel olarak dağlık ve engebeli bir arazi yapısına sahip olan ilçenin yüzölçümü 471.500.000 metrekare olup, rakımı 640 metredir. İlçe arazisinden doğan dereler birleşerek Kayalıköy Barajı'nı beslemektedir.
İlçenin en yüksek noktası 759 metre yüksekliğinde yer alan Kiraz Tepesidir.


## İklim.
Tipik karasal iklim hakimdir. Kışlar soğuk ve yağışlı, yazlar ise sıcak ve esintilidir.


## Ekonomi.
İlçede en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. İlçenin bazı bölgelerinde orman işleri yapılmaktadır.
# Akçakent
Akçakent, Kırşehir ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Akçakent 1884 yıllarında Kafkasya'dan göç eden Çerkes göçmenler tarafından kurulmuştur. İlk gelen 12 aile Akçakent'in 1 km Kuzey'inde bulunan "Axca Köy/(Oxcanlı)" harabe kalıntılarının bulunduğu Eskiyurt mevkiine yerleşmişlerdir. Yerleşilen yerin engebeli ve dere yatağı olması nedeniyle bu yer beğenilmemiş ve daha sonra gelen 70 hane ile birlikte şimdiki yerleşim yerine taşınmışlardır. Akçakent'in ilk iskânında bu yerleşim yerine “yeni şehir” anlamına gelen Şehricedit adı verilmiştir. 1909 yıllarında çevrede yaygın olan sıtma hastalığının tedavisinde, Akçakent'in suyunun ve havasının iyi geldiğine inanılarak sıtma hastalarının Akçakent'e geldiği ve şifa buldukları söylenmektedir. Bu sebeple halk arasında “Sıtma” adı yaygın olarak kullanılmaktadır.
Hacıfakılı köyünde bulunan ve geç Bizans dönemine ait olduğu tespit edilen kilise kalıntısından da civar köylerde yerleşik yaşamın daha öncelere dayandığı görülmektedir.
20 Şubat 1965 tarihinde Şehricedit Köyü'nün adı Akçakent olarak değiştirilmiş ve Bucak Merkezi haline getirilmiştir. Akçakent, Çiçekdağı İlçesi'ne bağlı bir Bucak Merkezi iken, 9 Mayıs 1990 tarih ve 3644 Sayılı Kanun'la ilçelik statüsü kazanmıştır.


## Coğrafi yapı.
Akçakent, Kırşehir'in kuzeyinde bulunmaktadır. Doğusunda Çiçekdağı, güney ve batısında Akpınar, kuzeyinde ise Kırıkkale bulunmaktadır. Akçakent ilçesinin yüzölçümü 459 km²dir. Kırşehir il merkezine 67 km uzaklıktadır. İlçe, Kırşehir ilinin en dağlık kısmında yer almaktadır. Rakımı 1410 metredir. Arazinin 9.618 hektarı ormanlarla kaplıdır. Ekilebilir arazi toplamı 18.418 hektar'dır.
Ayvalı köyü sınırlarında fazla büyük olmayan ve yeraltı sularından beslenen bir çöküntü gölü bulunmaktadır. İlçenin 19 köyü ve bir beldesi vardır. İlçe merkezi 3 mahalleden oluşmaktadır. Mahsenli kasabasında da 3 mahalle mevcuttur.
# Boztepe
Boztepe, Kırşehir iline bağlı bir ilçedir.
20.05.1990 tarihinde, 3644 sayılı kanun ile ilçe olan Boztepe, 1700'lü yıllarda geniş bir plato üzerinde kurulmuştur. İlçe tarihinin ise M.Ö. 3000'lere dek uzandığı tahmin edilmektedir. Boztepe, Kırşehir il merkezine 15 km uzaklıkta yer almaktadır. Bu özelliği ile Kırşehir il merkezine en yakın ilçedir. İlçenin toplam nüfusu 1990 yılında 10 bin 639 iken, 2000 yılında 10 bin 189'a, 2010'da da 5 bin 679'a gerilemiştir. İlçede 3 mahalle bulunmaktadır. Bunlar: Bağbaşı Mahallesi, Yeni Mahalle ve Orta Mahalle'dir. Boztepe ilçesi kuzeyinde Çiçekdağı, batısında Kırşehir merkez, doğusunda Nevşehir ve güneyinde Mucur ile çevrilidir.


## Tarihi.
İlçe merkezi çok eski bir yerleşim yeri olmasına rağmen şimdiki yerine 1700'lü yıllarda yerleştiği bilinmektedir. Bu tarihlerde adını aldığı şehrin kuzey batısındaki tepenin çevresinde toplanan köyler Boztepe'yi oluşturmuştur. Bu köyler Çanakçı, Kızmelik, Dağmezarı, Köçekli, Özlü, Eski Boztepe ve Cevizbağı'dır. Bundan sonra sürekli olarak büyüyen Boztepe 1938 depreminde oldukça büyük zarar görmüş, gelişmesi bir süre duraklamıştır. 1950'li yıllarda yeniden gelişmeye başlayan Boztepe, 25 Mayıs 1959'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Belediye kurulduktan sonra sürekli gelişen ve şehirleşen Boztepe 09.05.1990 tarihinde kabul edilip 30.05.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3644 Sayılı 130 İlçe kurulması hakkındaki kanun ile İlçe olmuştur. Bir kasaba ile 13 köyü bünyesine alarak 2 Eylül 1991 tarihinde fiilen faaliyete geçmiştir.


## Ekonomi.
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. İlçe yaklaşık 25.500 dekar sulanabilir araziye sahip olmasına rağmen teknolojinin yetersizliği nedeniyle yeterli sulama yapılamadığından verim oldukça düşüktür. Merkezde ahır hayvancılığı mera hayvancılığına göre daha gelişmiştir. İlçede küçük sanayi sitesi, esnaf teşebbüsleri ve yurt dışındaki sayıları azınsanmayacak işçilerin getirdiği dövizler ilçe ekonomisinin bir diğer boyutunu oluşturmaktadır. Kırşehir il merkezinde yaşayanlar ilçenin merkeze yakınlığı nedeniyle ilçeye yatırım yapmaktadırlar.


## Coğrafi yapı.
Kırşehir ilinin kuzeydoğusunda yer alır. Denizden 1220 m yükseklikte olan Boztepe'nin yüzölçümü 562 km'dir. 09.05.1990 tarihinde ilçe olan Boztepe'nin 1 kasabası 13 köyü vardır. Boztepe ilçesi Kırşehir'e 15 km uzaklıktadır. İlçenin iklimi 
karasal iklim olup yaz aylarında tropikal hava kütlerinin etkisi ile artan sıcaklıklar kış aylarında polar hava kütlesinin etkisi ile düşmektedir. Yükseltinin biraz fazla olması nedeni ile kar örtüsünün yerde kalma süresi Kırşehir'e göre daha fazladır. Yıllık yağışın dağılımına bakıldığı zaman nisan ve mayıs aylarında yağışın arttığı görülmüştür. Kuraklık ve insan faktörünün etkisi ile orman örtüsü yok olmuş ot formasyonuna ait Antropojen Bozkır örtüsü geniş alanlarda varlığını devam ettirmiştir.
# Çiçekdağı
Çiçekdağı, Kırşehir ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Çiçekdağı 1845 yılında Boyalık adında bir köy iken Yozgat'ın Kızılkoca ve Sungurlu'nun Selmanlı bucağına bağlı kalmış, Sultan Mecit saltanatının son yıllarında Mecidiye adı ile Yozgat'a bağlı bucak olmuştur.
1855 yılında Mecidiye Bucağı ilçe olarak örgütlenmiştir. 1910 yılında ilçe sıfatı kaldırılmış Kırdök köyü ilçe olmuş ve buraya bağlanmıştır. Kırdök köyü ise 1800'lerin ilk yarısında geldikleri tahmin edilen Oğuzların Avşar boyundan Horasan Türkmenlerinden sülalelerin kurmuş olduğu bir yerleşim yeridir. Mecidiye 1912 yılına kadar bu ilçeye bağlı kalmıştır. 1912 yılında yeniden ilçe olmuş, 1914 yılında ise ilçe teşkilatı Mucur'a kaldırılmıştır. 1915 yılında tekrar ilçe haline getirilmiştir. 1930 yılında ilçenin adı değiştirilerek Çiçekdağı olmuştur.
Akçakent'in ilçe olmasıyla yüzölçümü 1409 km²den 950 km²ye düşmüştür.


## Coğrafya.
İlçe, Kırşehir il merkezine 65 km uzaklıkta ve ilin kuzeydoğusundaki yüksek platoların kuzeye bakan yamaçlarında 936 rakımlı bir yaylada yerleşmiştir. İlçe 4 km mesafede bulunan Yerköy ilçesiyle iç içe bulunmakta; ayrıca Akçakent, Akpınar, Boztepe, Delice gibi ilçelerle komşu olmaktadır.


## Nüfus.
İlçede bir kasaba belediyesi ve 45 köy vardır.
# Elbeyli
Elbeyli, Kilis ilinin bir ilçesidir.


## Tarihi.
Oğuzlar'ın, Alkırevli boyunun, Elbeyli Türkmen aşiretine mensup yörükler tarafından kurulmuştur. Bu Türkmen aşiretine mensup insanların Türkiye'de ve Suriye'de değişik yerleşim yerleri mevcuttur. Elbeyli İlçesi, 1040 ve 1157 tarihleri arasında Büyük Selçuklu İmparatorluğu hâkimiyetindeyken, sırasıyla İlhanlılar ve Dulkadiroğluları egemenliğine geçmiş, 1516'da Mercidâbık Muharebesi ile Osmanlı İmparatorluğu'nun egemenliğine geçmiştir.
Cumhuriyetin ilk yıllarında Suriye'nin Cerablus kazasına bağlı bir köy iken, Misak-ı Milli'den sonra Cerablus Suriye sınırları içerisinde kalınca 1931 yılında köy olarak Gaziantep'in, Kilis ilçesine bağlanmıştır. 1946 yılında, ilçe yapılan Oğuzeli'ne bağlanmış, 1995 yılında da Kilis'in il olmasıyla ilçe olarak tekrar Kilis iline bağlanmıştır.
Elbeyli ilçesinin köy konumundayken ismi "Alimantar" idi.
Elbeyli'nin güneyinde Suriye, kuzeyinde Gaziantep merkezi, doğusunda Gaziantep'in Oğuzeli ilçesi, batısında ise Kilis ili ile sınır komşusudur.
Arazi yapısı düz ve ovadır, dağ ve tepeler bulunmamaktadır. Denizden yüksekliği 650 metre, yüzölçümü 262 km²dir. Arazi görünüm olarak çıplak, orman ve ağaç topluluklarına rastlanmamaktadır. Arazinin bitki örtüsü genellikle otsu bitkiler yani bozkırdır.


## Ekonomik durum.
İlçe merkez ve köylerinde halkın büyük çoğunluğu tarımla uğraşmaktadır. İlçe halkı, geçimini büyük oranda çiftçilik ve hayvancılık ile sağlamaktadır.


### Tarım.
İlçede halkın %90'ı geçimini tarım ve hayvancılıkla temin etmektedir. Tarımdan elde edilen ortalama gelir dekar başına; buğday 200–250 kg (sulu alanda 350–400 kg), mercimek 100–150 kg, Antep fıstığı 100 kg civarındadır.
İlçede tarım sektöründe 1.252 aile çalışmaktadır. 2005 yılında 943 çiftçi, çiftçi kayıt sistemi ve doğrudan gelir desteğine başvurmuş olup hâlen çalışmalar devam etmektedir.


## Nüfus.
İlçe merkezinin nüfûsu 2.034, bağlı köylerin nüfûsu ise 3.807 olup, toplam nüfûs 5.841'dir. Nüfusun büyük çoğunluğu çiftçilikle uğraşmaktadır.
# Musabeyli
Musabeyli, Kilis ilinin yüzölçümü bakımından en büyük ilçesidir.


## Tarih.
Bölgenin çoğunluğu Türk olmasına rağmen, Araplar, Çingeneler ve Kürtler mevcuttur. Ayrıca Ermeni kökenli aileler de vardır. Türkler'in Anadolu'ya yerleşmelerinden önce yöre, büyük bir orman alanı olarak bilinmektedir. Bu tarihten sonra "Murathöyügü" adı ile yerleşim birimi haline getirilmiştir. Ancak, kesin olarak kuruluş tarihi bilinmemektedir. Adından da anlaşıldığı gibi ilçe merkezi bir höyük konumundadır. Zaman zaman yapılan inşaat ve iş kazıları sırasında tarihî eserler bulunmaktadır. Bu tarihi kalıntıların Hititler dönemine ait olduğu sanılmaktadır. 14 Nisan 1997 tarihinde ve 2768 sayılı kararla bölge, Kültür ve Tabiati Koruma Kanunu gereğince koruma altına alınmış, ikinci ve üçüncü dereceden arkeolojik sit alanı olarak ilan edilmiştir.
Uzun yıllar Gaziantep'in Kilis ilçesine bağlı kalan Musabeyli, 1995 yılı haziran ayında 550 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Kilis'in il olmasıyla birlikte kendisine bağlanan 46 köyüyle ilçe statüsü kazanmıştır. Bu haliyle Türkiye'nin en genç ilçelerinden birisidir ve aynı zamanda nüfus itibarı ile Türkiye'nin en küçük ilçelerindendir.


## Coğrafya.
Kuzeybatısında İslahiye ilçesi, kuzeydoğusunda Gaziantep, güneyinde Kilis, doğusunda Polateli ilçesi ile komşudur. Arazi genellikle engebelidir. Ova kesiminde zeytinlik, bağ ve bahçeler, dağ kesiminde ise yer yer meşe ve yabani meyve ağaçları ile kaplıdır.


## İklim.
Yazları sıcak ve kurak, kışları ılıman ve yağışlıdır.
# Derince
Derince, Kocaeli'nin ilçesi. Derince, Cumhuriyet döneminde ortaya çıkan yeni bir yerleşim yeridir.


## Coğrafya.
İstanbul'a 90 km uzaklıktadır.


## Tarihçe.
1890 yılında liman kurulması için, İzmit Körfezi'nde derin bir kıyısı bulunan bir yer aranır, yetkililer en derin yer olarak bugünkü limanın bulunduğu yeri tespit ederler. Burası derinliğinden dolayı “Derince Liman” diye anılmaya başlar. Bu nedenle, Derince, adını limandan almıştır. Almanlar tarafından hemen inşaatına başlanan liman için çok sayıda insan liman inşaatı yapımında çalışmak için bölgeye gelir. 1904 yılında faaliyete geçen limanda, çalışanlar birer, ikişer evlerini kurmaya başlarlar. 1887 yılından itibaren Balkanlar'dan, Kafkaslar'dan ve Kırım'dan göçler alan Derince, artık genişlemeye ve gelişmeye başlamıştır. Bu gelişmelerden sonra Atatürk, 1936 yılında Romanya'dan Türkiye'ye göç edenlerle Derince'de otuz hanelik arazi verir. Göçmenlerin evlerini kurmaları üzerine Çınarlı köyü muhtarlığına bağlı olan Derince, 1952 yılında bağımsız muhtarlık olur. Derince'nin ilk muhtarı Ahmet Usta'dır.
Körfez kıyısında sanayinin kurulmasıyla gelişen ve nüfusu hızla artan Derince, 27 Mayıs 1960'ta dört mahalleye ayrılır. Birçok devlet adamının yanı sıra Atatürk, İsmet İnönü, Celal Bayar, Adnan Menderes, Turan Güneş, Turgut Özal, Süleyman Demirel ve Necmettin Erbakan gibi önemli şahsiyetler de Derince'yi ziyaret edenler arasındadır.
Derince'nin tanınmasına tarihi Çenesuyu da katkıda bulunmuştur. Çenesuyu bölgede bulunan şifalı sudur.
1863 yılında Sultan Abdülaziz tarafından İzmit'te yaptırılan Kasrı Hümayun'un en önemli bölümlerinden birisi de saat kulesi yanındaki taç kapısıdır. Bu kapının üzerinde bulunan kitabede İzmitli şair Savfet tarafından yazılmış 22 dizelik kaside bulunmaktadır. Çenesuyu bu kasidede yer almaktadır.
Derince, 7 Mart 1992 tarihinde, 6 mahallenin birleştirilmesiyle belediye statüsü aldı.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.


## Mahalleler.
Derince'nin 17 adet mahallesi vardır.
  - Dumlupınar
  - Deniz
  - Çenedağ
  - Sırrıpaşa
  - Çınarlı
  - Yenikent
  - Mersincik
  - Yavuz Sultan
  - İbnisina
  - Fatih
  - Karagöllü
  - Terziler
  - Çavuşlu
  - Tahtalı
  - Toylar
  - Geredeli
  - Kaşıkçı


## Spor.
### Futbol kulüpleri.
  - Derincespor
  - Derince G.B.
  - Yavuzspor
  - Çınarlıspor
  - Çenedağspor 
  - 19 Mayıs Gençlik Spor Kulübü (Bayan Voleybol)
  - Derince Yenikentspor (Basketbol/Voleybol)


## Derince'nin önemli yerleri.
  - Harikalar Sahili
  - Çenesuyu
  - Mersincik Mesire Alanı
  - Taş Köprü
  - Tahtalı Göleti
  - Derince Limanı
# Ahırlı
Ahırlı, Konya ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Ahırlı, 7 Şubat 1962'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.


## Coğrafya.
İlçe merkezi Seydişehir-Bozkır karayolu üzerinde kurulmuştur. İlçe toprakları dalgalı düzlüklerden meydana gelir. Ekonomisi tarıma dayalıdır. Çarşamba Suyu başlıca akarsuyudur. Başlıca tarım ürünleri nohut ve tahıldır. Ovalık kesimin sulanabilen kısmında sebze ve meyve yetiştiriciliği yapılır.
Bozkır ilçesine bağlı bir bucak iken 9 Mayıs 1990'da 3644 sayılı kânunla ilçe oldu. Belediyesi 1962'de kurulmuştur.


## Nüfus.
2020 ADNKS'ye göre toplam nüfusu 4.657'dir.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Altınekin
Altınekin, Konya ilinin bir ilçesidir. İl merkezine 67 km uzaklıktadır.


## Tarihi.
İlçenin tarihi oldukça eski devirlere kadar uzanmaktadır. Anadolu Selçukluları döneminde önemli bir ticaret merkezi olan ilçe en parlak dönemini bu devirde yaşamıştır. Şehir merkezinde bulunan Zıvarık Hanı bu devirden kalan en önemli yapıdır.
Fakat arazinin kıraç oluşu ve tarihi İpek Yolu'nun eski önemini koruyamaması sonucu, Anadolu ticaretinin düşüşüne paralel olarak ilçedeki ticaret hayatı da sönükleşmiştir. Osmanlı Dönemi'nde ise tarım ve at yetiştiriciliği konusunda ünlenmiş bir bölgedir.
Cumhuriyet Dönemi'nde ise tüm kamu kuruluşlarıyla birlikte gelişmiş bir yerleşim merkezi haline gelmiştir. Ancak bu kurumların bilahare diğer ilçelere kaydırılmasıyla birlikte küçük bir nahiye halini dönüşmüştür. Sonraki süreçte ise Altınekin kasaba iken, 4 Temmuz 1987 gün ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanın 3292 Sayılı Kanunla ilçe olmuştur.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Cihanbeyli
Cihanbeyli, Konya ilinin bir ilçesidir.


## Adlandırma.
Bölgede daha önce göçebe olarak yaşayan ve Osmanlı idari sisteminde aşiret kazası olarak tanımlanan Yörük Atçeken Aşireti bulunmaktaydı. İlçe şimdiki adını 18. yüzyılda Urfa yöresinden buraya gelen Canbegli Kürt aşiretinden alır. Kaza merkezi eskiden Böğrüdelik köyünde iken, 19. yüzyılda şimdi bulunduğu İnevi mevkiine taşındı.


## Tarihçe.
Cihanbeyli, tarihi gelişimi, coğrafi yapısı ve sosyal yaşantısı yönünden Konya ünitesinin bir parçasıdır. Cihanbeyli'nin ilk adı "Esbikeşan"'dır. Daha sonraları "İnevi" adını almış ve uzun yıllar İnevi adını taşımıştır. Esbikeşan, ilçelikten bucaklığa, bucaklıktan ilçeliğe çok kez yer değiştirmiştir. 1866 yılında Kulu Köyü, Esbikeşan adı ile ilçe olmuştur ve Cihanbeyli ile Şereflikoçhisar, Kulu köyüne bağlanmıştır. Ancak Cihanbeyli ve Koçhisar'ın Aşair beyleri Kulu'ya bağlanmak istememişler ve Ankara'ya baskı yapmışlardır. Bunun üzerine Kulu'nun ilçe teşkilatı kapatılmış ve Cihanbeyli ile Koçhisar Kulu'dan ayrılmıştır. Kulu'da Konya'nın Sille Bucağına bağlanmıştır.
Böğrüdelik Köyüne Canbegli Aşireti yerleşir. Böğrüdelik, 1928 yılında ilçe merkezi olur. Cihanbeyli "Mürseli Efendi" Nahiyesi adını alarak bu ilçeye bağlanır. 1929 yılında Böğrüdelik'ten ilçelik kaldırılır, Mürseli Efendi Bucağı ilçe olur. Böğrüdelik'te bulunan Canbeyli Aşiretinin adına uygun olarak Mürseli Efendi adı Cihanbeyli'ye dönüştürülür. Yeni kurulan ilçeye Kulu Köyü, Altınekin ve Yeniceoba Bucakları bağlanır. Daha sonra 1954 yılında Kulu, 1987 yılında da Altınekin ilçe merkezi durumuna getirilerek Cihanbeyli'den ayrılmışlardır.


## Coğrafya.
Cihanbeyli'nin doğusunda Tuz Gölü ve Aksaray ili, batısında Sarayönü ve Yunak ilçeleri vardır. Güneyi Altınekin ilçesi, kuzeyi Kulu ve Ankara'nın Haymana ilçeleriyle çevrilmiştir. Yüzölçümü yaklaşık 4.109 km²dir. Bağlı olduğu Konya ilinin 100 km kuzeyinde, Tuz Gölünün batısındadır. Cihanbeyli, kuzeye doğru uzanan Konya Ovası'nın devamı gibidir. İlçenin bulunduğu kesimler, geniş yayla özelliği gösterir. Ova-yayla özellikleri Ankara'ya doğru Kulu ilçesi komşusunu da alarak sürer. Ovaların, deniz yüzeyinden yüksekliği genellikle 950 ile 1000 metre arasındadır. Yayla kısımlarının deniz yüksekliği 1000 metreyi aşar.
İlçe sınırlarındaki Tersakan Gölü, çevresindeki bataklık ve göletlerle birlikte 5500 hektarlık yer kaplar. Bu gölden sodyum sülfat madeni çıkarılmaktadır. Bu maden: soda, sabun, deri, boya, cam ve deterjan sanayisinde kullanılmaktadır. Kimyasal gübre yapımında kullanılan sodyum ve potasyum madenleri çıkarılır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.


## İklimi.
Karasal iklim görülür ve kuraktır.


## Mutfak.
Cihanbeyli gömeç ekmeği 17.10.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
# Çumra
Çumra, Konya iline bağlı Konya Ovası'nda yer alan bir ilçedir.


## Tarihçe.
### Kurtuluş Savaşı dönemi.
Millî mücadelede Konya Ayaklanmasını çıkartan Delibaş Mehmet, burada da isyan girişimine bulunmuştur ancak burada idam edilmiştir.


### Kuruluşu.
M. Kemal Atatürk trenle Adana'ya giderken Çumra'da verdiği mola esnasında Çumra istasyonundan etrafı seyredip sulama tesis ve lojmanlarını gördükten sonra; "Bu şirin beldeyi geliştirmek, buraya önem vermek lazımdır. Çumra ilçe olmaya layıktır." demiştir. Atatürk'ün emri ile 26 Haziran 1926 yılında, 30 Mayıs 1926 tarihli 404 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan, 877 sayılı kanunla Çumra İlçe merkezi haline getirilmiştir. 1936 yılında Balkanlardan Anadolu'ya gelen 300 göçmen ailesi Çumra'ya yerleşmiştir. Çumra'ya yerleşen göçmen ailelerinin önceden Avrupa'ya 'Karaman ve Konya'dan' göç ettiği de bilinmektedir.
1936 ve 1950 yıllarında Balkanlardan gelen soydaşlarımızın yanı sıra son yıllarda Hadim, Bozkır, Ermenek gibi ilçe ve köylerden Çumra'ya olan göçler ilçe nüfusunu hızla artırmıştır.
1961 yılında yapılan kazılarda ortaya çıkarılan MÖ 8000 yıllarına tarihlenen Çatalhöyük ören yeri ile Çumra'nın tarihi 9000 yıl öncesine dayanmaktadır. Çatalhöyük'ten başka Çumra ve çevresinde Neolitik devirden kalma birçok Höyük mevcuttur. Çumra merkezde bulunan Sırçalıhöyük ve farklı mahallelerinde bulunan Seyithanhöyüğü, Karahöyük, Karkın hüyüğü, Dedemoğlu hüyüğü, İçeriçumra hüyüğü, Alibeyhöyüğü, Abditoluhöyüğü, Üçhöyük bunlardan bazılarıdır.
Rivayetlere göre; Yavuz Sultan Selim, Mısır Seferi'ne giderken Çumra üzerinden geçmiş. O zamanlar bölge bataklık halindeymiş. Yavuz, askerlerine paçalarınızı çemreleyin emrini vermiş. Çemre kelimesi zamanla değişerek bu bölgeye isim olmuştur.


## Coğrafyası.
### Apasaraycık Obruğu.
Apasaraycık mahallesinin 2 km güney batısındaki obruktur.


### Gökhüyük (Tımraş) Obruğu.
Gökhüyük mahallesinin hemen yanındaki obruktur.


### Hüyükler.
Çumra ve çevresindeki tepeler:
 - Sırçalı Hüyük
 - Seyithan Höyüğü
 - Karahüyük
 - Karkın Höyüğü
 - Dedemoğlu Höyüğü
 - İçeriçumra Höyüğü
 - Alibeyhüyüğü
 - Çatalhöyük
 - Küçükköy Höyüğü
 - Abditolu Höyüğü
 - Üçhüyük mahallesinde bulunan üç adet hüyük


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.