# Sanford Robinson Gifford
Sanford Robinson Gifford (10 Temmuz 1823 - 29 Ağustos 1880), Amerikalı bir manzara ressamı ve ikinci nesil Hudson Nehri Ekolü sanatçılarının önde gelen üyelerinden biriydi. Saygınlık görmüş luminizm çalışmaları, zarif ve yumuşak atmosferik etkilere yaptığı vurguyla dikkat çekmiştir.


## Çocukluk ve erken kariyer.
Quaker demir fabrikatörü Elihu Gifford ve Eliza Robinson Starbuck'ın on bir çocuğundan dördüncüsü olarak Greenfield, New York'ta doğdu. Çocukluğunu Hudson, New York'ta geçirdi ve 1842'de Brown Üniversitesi'ne girdi. İkinci sınıftan sonra üniversiteden ayrıldı ve 1845'te güzel sanatlar okumak için New York'a taşındı. İngiliz suluboya sanatçısı ve çizim ustası John Rubens Smith altında çizim, perspektif ve anatomi eğitimi; Ulusal Tasarım Akademisi'nde çizim dersleri aldı. Ayrıca Crosby Street Tıp Koleji'nde anatomi dersleri alarak insan figürünü inceledi.
Portre ressamlığı eğitimi almış olmasına rağmen, Gifford'un 1847'de Ulusal Akademi'de sergilenen ilk eseri bir manzara tablosuydu. Sonraları, Gifford manzara ressamlığına yoğunlaşarak Hudson Nehri Ekolü'nün en iyi sanatçılarından biri oldu. 1851'de Ulusal Akademi Üyesi ve Akademisyen seçildi.


## Gifford'un seyahatleri.
Gifford da Hudson River Ekolü sanatçılarının çoğu gibi, eskiz yapmak ve resmetmek için doğa manzaraları bulma amacıyla yoğun bir şekilde seyahat etti. New England, New York ve New Jersey bölgelerinin yanı sıra yurt dışında da kapsamlı geziler yaptı. İlk kez Avrupa'ya 1855'ten 1857'ye kadar, Avrupa sanatını incelemek ve gelecekteki resimleri için eskiz konuları çalışmak üzere gitti. Bu gezi sırasında Gifford, Albert Bierstadt ve Worthington Whittredge gibi isimlerle tanışarak seyahat etti.
Ressam arkadaşı Jerome Thompson ile 1858'de, Vermont'un en yüksek dağı olan Mansfield Dağı'na gitti. Ziyaretleri sırasında yapılan eskizler "Home Journal" dergisinde yayınlandı. Gifford, Vermont'ta çizdiği eskizlerden yaklaşık 20 tablo yaptı. Bunlardan "Mansfield Dağı" (1858), 1859'da Ulusal Tasarım Akademisi'nde sergilenen ana eseriydi. Thompson, ayrıca aynı sergide "Mansfield Dağı'ndaki Gecikmeli Parti" isimli çalışmasında Mansfield Dağı'nın bir resmini sergiledi. Thompson'ın eseri günümüzde Metropolitan Sanat Müzesi'ne aittir.
Gifford, İç Savaş sırasında New York Milislerinin 7. Alayı'nda onbaşı olarak görev yaptı ve 1861-1863 yılları arasında Washington ve Baltimore cephelerinde görev yaptı. New York Şehri'nin Yedinci Alayına ve "New York Union League Club"'a ait birkaç tuvali, bu sıkıntılı zamanların kanıtı niteliğindedir.
Gifford, 1867 yazında zamanının çoğunu New Jersey sahilinde, özellikle Sandy Hook ve Long Branch'te resim yaparak geçirdi. Dönemin ünlü bir tuvali olan "Shrewsbury Nehrinin Ağzı", ön plandaki bir dizi telgraf direğinin ufuktaki fırtına bulutlarına uzanmakta olduğunu tasvir eden dramatik bir sahnedir.
Jervis McEntee ve eşiyle yaptığı başka bir yolculuk onu 1868'de Avrupa'ya götürdü. Gifford, McEntee ailesinden yolunu ayırarak 1869'da Mısır da dahil olmak üzere Orta Doğu'ya gitti. Sonradan Gifford, 1870 yazında Worthington Whittredge ve John Frederick Kensett ile ABD'nin batısındaki Rocky Dağları'na gitti. 1870 seyahatlerinin bir kısmı, Ferdinand Vandeveer Hayden önderliğinde gerçekleştirilmiş Hayden Keşif Gezisi'nin parçasıydı.


### Yöntemi.
Bay Gifford'ın yöntemi şu şekildeydi: Kendisini etkileyen ve resmetmek istediği bir yer gördüğünde, kartvizit büyüklüğündeki bir karta kurşun kalemle bir taslağını çizerdi. Bunu yapması, farz edelim bir dakikadan kısa sürerdi ve yapacağı resmin fikri, tamamlanmış hali kadar olmasa da fazlasıyla belirlenmiş olurdu. Seyâhatleri süresince bu yöntemle birçok malzeme biriktirebiliyordu. Bir sonraki adımda, kurşun kalemle yapmış olduğu taslağın daha büyük halini yağlı boya ile yapardı. Yaklaşık 30x20 cm boyutlarında olan bu taslağa bir veya iki saat ayırırdı. Bu tam olarak ne yapmak istediğini belirlemeye yardımcı oluyordu. Tablo üzerinde denemeler yapardı, fikrini daha iyi hale getirebileceği şekilde eklemeler ya da çıkarmalar yapardı. Memnun olacağı hale getirdiğinde, yapacağı eserin bir modeli ortaya çıkmış olurdu.<br>Bu noktada resmetmeye hazır hâle gelirdi. Gündoğumundan biraz sonra çalışmaya başlar, günbatımına yakın bir zamana kadar devam ederdi. Sahneyi tuvale döktüğü ilk aşama yılın mevsimine göre kesintisiz on, on bir, on iki saatle geçiyordu. Bu zamanlarda stüdyonun kapısı kitli olur ve kimsenin rahatsız etmesine izin verilmezdi. Gün sona erdiğinde ve tabloyu bitirdiğinde ise eleştiri, düzeltme ve tamamlama aşamasına geçiyordu. Bay Gifford bunu aceleye getirmezdi. Tabloyu olabildiğince stüdyoya tutardı. Bazen ilk eleştirilerden sonra aylarca tabloya dokunmadığı olurdu. Sonra aniden, resmin iyileşmesine yardımcı olacak bir şey görüyordu. Bir gün stüdyosunda şöyle dediğini hatırlıyorum: "Bu resmin defalarca bitmiş olduğunu düşünmüştüm. Altı ay önce kesinlikle tamamlanmış denebilirdi. Dün bütün gün üzerinde çalışıyordum." Ancak burada bir sınırlamaya dikkat çekmek gerekiyor. Bay Gifford resimleri üzerinde deney yapmaz. Ne yapmak istediğini tam olarak bilmediği sürece değişiklik yapmazdı. Bay Gifford işini bitirdiğinde durur. Ve ne zaman bitirdiğini bilir. Yine de, diğer yandan, resmin herhangi bir parçası hakkında en ufak bir şüphe duymaktansa, resmi yok etme riskini almayı tercih eder. En büyük zevk aldığı an, eseri tatmin edici bir şekilde tamamlandığında değil, çok önceden, onunla başarılı olacağını hissettiğindedir.
Gifford, bazen yıllar sonra bile bir resmi tekrar ziyaret ederek, kendi çizimlerine ve ilhamına ya da bir kurumun isteklerine dayanarak resmin farklı bir çeşidini yapardı.


## Ölüm ve miras.
Haziran 1877'de 53 yaşında Gifford, bir arkadaşının dul eşi Mary Cecilia Canfield (1824-1887) ile evlendi. Çocukları yoktu.
29 Ağustos 1880'de Gifford, sıtma teşhisi konulduktan sonra New York'ta öldü. O sonbahar Metropolitan Sanat Müzesi, onun 160 eserinden oluşan bir anma sergisi düzenledi.Gifford koleksiyonu, yaklaşık 70 resim ve toplam 160'a ulaşacak sayıda çalışma içerir. Tüm batı galerisini kaplar. Koleksiyonun oluşturulması için ayrılan sınırlı süre ve kredi almak için elverişsiz mevsim, istenen temsilin önünde engel oluşturdu, ancak yine de Bay Gifford'un çalışmasının kapsamının, güzelliğinin ve gerçek gücünün yanı sıra kusurlarıyla da başarılı bir şekilde sergilemek için yeterince eser toplandı. Sergilenen daha önemli resimler arasında "Alacakaranlık" (1861), "Kauterskill Clove" (1863), "Mansfield Dağı" (1868), "The Mouth of the Shrewsbury" (1868), "Sta." "Maria della Salute" (1870), "Tivoli" (1870), "San Giorgio" (1870), "Bir Venedik Alacakaranlığı" (1878), "The Matterhorn at Sunrise" (1879), "The Parthenon" (1880) ve "Venedik" (1880) örnekleri verilebilir.1955 ile 1973 yılları arasında Gifford'un varisleri, sanatçının mektuplarını ve kişisel belgelerini Smithsonian Enstitüsü'ndeki Amerikan Sanatı Arşivi'ne bağışladı. 2007 yılında, bu makalelerin tamamı dijital olarak tarandı ve "Sanford Robinson Gifford Papers Online" olarak araştırmacıların kullanımına sunuldu. Gifford'un eskiz defterlerinden kalan yirmi dördü Yale Üniversitesi, Brooklyn Müzesi, Vassar Koleji ve başka yerlerdeki koleksiyonlarda sergileniyor.