# Son en Breugel
Son en Breugel,Hollanda'nın Kuzey Brabant eyaletinde, Meierij of 's-Hertogenbosch'ta bulunan bir belediye ve yerleşim yeridir. Belediye, Dommel Nehrinin her iki yakasında, birbirine yakın konumda bulunan iki kilise köyünden oluşmaktadır: Son, nehrin sol yakasında; daha küçük olan Breugel ise sağ yakasında yer alır.
Belediyenin nüfusu, 2025 yılı itibari ile 13.140 kişidir ve toplam yüzölçümü 26,67 km²’dir (bu alanın 0,28 km²’si sudur). Son en Breugel, Eindhoven Metropol Bölgesi içinde yer almaktadır.


## Tarihçe.
Arkeolojik buluntular, Son en Breugel bölgesinde Eski Taş Çağı’nda (MÖ 12.000–10.000) insanların geçici olarak kamp kurduğunu, Yeni Taş Çağı’ndan (MÖ 5300–2300) itibaren ise kalıcı yerleşimlerin başladığını göstermektedir. Son’un merkezi, Roma döneminde önemli bir yerleşim olmuş; bu durum, bölgede bulunan kalıntılarla da belgelenmiştir.
Bugünkü köy merkezleri 12. ile 14. yüzyıllar arasında gelişmeye başlamıştır ve yaklaşık aynı hızda büyümüşlerdir. 15. yüzyılda, Son ve Breugel neredeyse eşit büyüklükteydi. 1474 yılında toplam 328 ev bulunmaktaydı. Ancak sonraki dönemlerde, Seksen Yıl Savaşı da dahil olmak üzere, uzun süren savaşlar nedeniyle bu sayı yarıya düştü. 1648 yılında yaklaşık 600–700 kişi yaşıyordu. Breugel, savaş ve yağmalamalardan en fazla zarar gören yerlerden biri oldu. Ancak zamanla her iki yerleşim de toparlanmaya başladı.
Tarihsel olarak, Son ve Breugel ortak bir mahkeme ve idari kurul tarafından yönetilmekteydi. Napolyon döneminde, 1814 yılında bu iki yerleşim birleştirilerek tek bir belediye haline getirildi ve ortak bir arma benimsendi. Nüfus bu dönemde yaklaşık 1500 kişiydi ve bu sayı 20. yüzyıla kadar sabit kaldı. 19. yüzyılda, Son en Breugel ağırlıklı olarak tarım ekonomisine sahipti. Büyük çiftçiler aynı zamanda belediye yönetiminde etkin kişilerdi. Diğer bazı Brabant köylerinin aksine, burada sanayi gelişimi bu yüzyılda görülmedi.
1910’dan sonra, özellikle Sonse Heide’nin tarıma açılmasıyla, dışarıdan gelenlerin de etkisiyle nüfus artışı başladı. Bu dönemde ölüm oranları da azaldı. 1910’da 1597 olan nüfus, 1940’ta 3538 kişiye ulaştı. Bu büyüme kısmen Belediye Başkanı Antoon van de Ven sayesinde oldu. Onun çabalarıyla Son'da Sint-Petrus Buhar Süt Fabrikası ve NCB’ye ait atık tesisleri kuruldu. Ayrıca Eindhoven’daki Philips fabrikasında çalışan işçiler için Philipswijk adlı yerleşim inşa edildi.i.
17 Eylül 1944’te, İkinci Dünya Savaşı sırasında, Market Garden Operasyonu kapsamında Son’un kuzeybatısında hava indirme birlikleri konuşlandırıldı. Amaçlardan biri Wilhelminakanaal üzerindeki Son köprüsünü ele geçirmekti. Ancak köprü Almanlar tarafından havaya uçuruldu. Bu, Müttefik kara birliklerinin Arnhem’deki Ren Nehri köprüsüne ulaşmasını geciktirdi. Bölgede birkaç gün boyunca şiddetli çatışmalar yaşandı. Joe Mann ve Robert Cole gibi askerler bu çarpışmalarda ön plana çıktı. Son’un kuzeyindeki Wolfswinkel bölgesinde birkaç yıl süreyle geçici bir askeri mezarlık kuruldu. Savaş sırasında, Belediye Başkan Vekili Hendrik Veeneman, bölgeden zorunlu çalıştırma amacıyla işçi verilmesini reddettiği için Kamp Vught’ta diğer bazı belediye başkanlarıyla birlikte tutuklandı. Ardından Sachsenhausen ve Mauthausen toplama kamplarına gönderildi. 1945'te, özgürlüğe çok kısa bir süre kala hayatını kaybetti.
1960’tan itibaren, belediye tarım odaklı bir köyden, şehirde çalışanların ikamet ettiği bir banliyö yerleşimine dönüştü. Nüfus artışı devam etti ve 16 Ağustos 2002’de, 15.000 sakin doğdu. 11 Eylül 2003’te, A50 otoyolunun bir kısmı hizmete girdi ve böylece yoğun trafik artık köy merkezinden geçmek zorunda kalmadı. Bu değişim, Son’un tarihinde önemli bir yer tutmaktadır. Son ve Breugel, yüzyıllar boyunca önemli yolların kesişiminde bulunmuştur. 2013 yılında yenilenen Dommel Köprüsü, her iki yerleşimi birbirine bağlamakla kalmayıp, Oirschot, 's-Hertogenbosch ve Peel yönlerine geçiş için de tarih boyunca sık kullanılan bir güzergâh olmuştur. Bu köprü, tüccarlar kadar ordular tarafından da sıkça kullanılmış, bu da yerleşimin tarihine doğrudan etki etmiştir.