BILGEM-AI/BILGE-Wiki-Tr-Plus huggingface dataset:
# Gülyalı
Gülyalı, Ordu ilinin bir ilçesidir.
Eski adı Abulhayr'dır. 1987 yılında ilçe haline geldikten sonra Gülyalı adını almıştır. Ordu ilinden Giresun istikametinde 8. km'dedir. Halkın çoğunluğunu Türkmen/Çepniler oluşturur. Geçim kaynağı ağırlıklı olarak fındık üretimidir. Tarım alanında fındık üretiminin yanı sıra kivi ve ceviz üretimleri de yapılmaktadır. Hayvancılık alanında ise süt ve besi hayvancılığıyla birlikte Arıcılık yani Kestane Balı üretimi yapılmaktadır. Son yıllarda ilçeye yapılan yatırımlar ve mavi Bayrak Projesinin de katkısıyla turizm yatırımları ön plana çıkmaktadır. Gülyalı Ordu ilinin mavi bayraklı plajlarına, sahillerine sahip deniz kenarı ilçelerinden biridir.
İlçeye uzun yıllar yapılması planlanan Türkiye'de ve Avrupa'da ilk, Dünya'da ise üçüncü olan denizin üzerine yapılmış Ordu-Giresun Havalimanı 2015 yılında tamamlanmış ve uçuşlar yapılmaya başlanmıştır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Gürgentepe
Gürgentepe, Ordu ilinin bir ilçesidir. 4 Temmuz 1987 tarihinde ilçe olmuştur. 7 Ağustos 1955 tarihinde Akmescit ve Ağızlar köylerinin birleşmesiyle Gölköy ilçesine bağlı bir belde olarak belediye birimleri kurulmuştur. Yaz aylarında okulların tatil olması ve fındık zamanı geldiğinde nüfusu genellikle artmaktadır. Ordu şehir merkezine 1 saat, Tokat'a ise 4 saat uzaklıktadır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.


## İdari yapısı.
Ordu ilinin büyükşehir olması ile beldeleri ve köyleri mahalle statüsüne geçmiştir.
İlçe merkezine bağlı mahalleler Döşek, Ağızlar, Akmescit, Akören, Akyurt, Muratçık, Okçabel, Göller, Cumhuriyet;
Belde olup, Ordu ilinin büyükşehir olması dolayısıyla mahalle statüsüne geçenler Işıktepe ve Eskiköy.
Köy olup mahalle statüsüne geçenler Bahtiyarlar, Alaseher, Tuzla, Şirinköy, Hasancık, Gültepe, Gülbelen, Tikenlice, Tepeköy olmuştur. En büyük mahallesi Işıktepe Mahallesidir.
Alaseher, Bahtiyarlar, Tikenlice, Gülbelen, Gültepe, Hasancıkpınarı, Şirinköy, Tepeköy, Tuzla, Eskiköy, Işıktepe, Ağızlar, Akmescit, Akören, Akyurt, Döşek, Göller, Muratçık, Okçabel, Cumhuriyet, Yurtseven, Çatalağaç, Kirazgüneyi mahallelerinden oluşmaktadır.
Ortalama nüfusu 3.500'dür. Kuzeyinde Çamaş, doğusunda Ulubey, güneyinde Gölköy, kuzey batısında Çatalpınar, güney batısına Kabataş ilçeleri vardır.
# Kabadüz
Kabadüz, Ordu ilinin bir ilçesidir.
Ordu ilinden akan Melet Irmağının hemen doğusunda kurulmuş Doğu Karadeniz bölümünde kalan ilçeye 19 mahalle bağlıdır. Kabadüz, 1870'te nahiye olmuştur. 31 Aralık 1987 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüştür. 1990 yılında ise ilçe olmuştur. İlçe ordunun 21 km güneyinde 600 rakımlı bir sırt üzerine kuruludur. Halkının önemli bir bölümünü Horasan Türkmenleri oluşturur. İlçeye bağlı yüksek yaylalar ve bu yaylalardaki meralar, otlaklar hayvancılığın gelişmesine katkıda bulunmaktadır. İlçede seracılık, ceviz, çay ve kivi yetiştiriciliği de gelişmektedir. Çambaşı yaylasının turizm merkezi ilan edilmesiyle yörede yayla turizmi hızla gelişmektedir.


## Nüfus.
İlçeye bağlı 19 mahalleden oluşmaktadır.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Kumru, Ordu
Kumru, Ordu ilinin bir ilçesidir. Doğusunda Korgan, batısında Akkuş, kuzeyinde Fatsa, kuzeybatısında Ünye ve güneyinde Niksar ilçeleri bulunmaktadır.
İlçe, 40 mahalleden oluşmaktadır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Hasanbeyli
Hasanbeyli, Osmaniye ilinin bir ilçesidir.


## Nüfus.
İlçe; 6 köy ve 4 mahalleden oluşmaktadır. MHP Genel Başkanı Dr. Devlet Bahçeli'nin eski köyü olan Hasanbeyli ilçesinde 1 Genel Lise ile 2 İlköğretim okulu mevcuttur. Denizden 800 metre yükseklikte olan ilçe yazları Osmaniye'nin yaylalarından biri durumundadır. Ayrıca yazları 5000 kadar nüfusa ulaşan Almanpınarı adlı bir yaylası da olan Hasanbeyli, bölgenin en güzel kiraz ve domateslerinin de yetiştiği bölge olarak tanınıyor.
# Sumbas
Sumbas, Osmaniye ilinin bir ilçesidir. Sumbas belediyesi, 11 Aralık 1991'de Kadirli ilçesine bağlıyken Karaömerli ve Düğenli köylerinin birleştirilerek "Sumbas" adı altında belediye teşkilatı kurulması sonucu ortaya çıkmıştır. 24 Ekim 1996 tarihinde 4200 sayılı kanunla Osmaniye'nin il yapılmasıyla da Sumbas beldesi ilçe statüsünü almıştır.
Portakal bahçeleri, pamuk tarlaları, kanallardan akan soğuk suları, incir ağaçları, yol boyunca sıralanan kaktüs ağaçları ile bir ilçeden çok köy görünümündedir. Halkın geçimini hayvancılık ve tarım sağlıyor. Bu amaçla Mehmetli beldesinde kurulan barajdan sulama amaçlı faydalanılmaktadır.


## Nüfus.
İlçe; Mehmetli adlı 1 belde, 13 köy ve 2 mahalleden oluşmaktadır.


## Eğitim.
İlçede; 2 lise ile ikisi merkezde olmak üzere ilköğretim okulu vardır.
# Toprakkale
Toprakkale, Osmaniye ilinin bir ilçesidir. Daha önce Adana'ya bağlı Osmaniye ilçesinin bir kasabası olan Toprakkale, 24 Ekim 1996 tarih ve 4200 sayılı kanun ile Osmaniye'nin Türkiye Cumhuriyeti'nin 80. ili haline getirilmesiyle ilçe olmuş ve Osmaniye iline bağlanmıştır.


## Coğrafi yapı.
Toprakkale ilçesi Türkiye'nin Akdeniz Bölgesi'nin Çukurova bölümünde yer almıştır. İlçe, Toros Dağları'nın güney eteklerinde, Akdeniz Bölgesi'nin doğusunda konumlanmıştır. Osmaniye ilinin güneybatısında bulunan Toprakkale ilçesi; güneyde Hatay, batıda Adana, doğu ve kuzeyinde Osmaniye ili ile çevrilidir. Adana'ya 40 km, Osmaniye'ye ise yaklaşık 12 km mesafede yer alır. Güneybatısı dağlarla çevrili olan ilçenin kuzey ve doğu yönleri göz alabildiğince ovadır.


## İsminin kökeni.
Toprakkale, adını ilçe sınırları içinde bulunan tarihi Toprakkale Kalesi'nden alır. Kale, M.Ö. 312-64 yılları arasında Selevkoslar tarafından 75 m yükseklikteki yığma bir tepe üzerinde inşa edilmiştir. Daha sonra Abbasiler döneminde Halife Harun Reşit zamanında siyah taş kullanılarak yeniden yapılmıştır. Kale, Osmanlı döneminde "Kınık Kalesi" olarak da bilinmektedir.


## Tarihi.
Tarihi gelişimi Çukurova tarihi ile paralel özellik gösterir. Çukurova'ya ilk gelen kavim Luviler'dir. MÖ 2.bin yılda kurulan Kizzuvatna krallığı, MÖ 12. yüzyılda Hititliler tarafından çökertilmiş olsa da Que Krallığı ismiyle bölgede yeniden hüküm sürmüştür. Ardında bölgede sırasıyla, Persler, Selevkoslar, Abbasiler, Anadolu Selçukluları, Ermeniler, Memlüklüler, Ramazanoğulları ve Osmanlı İmparatorluğu hüküm sürmüştür.
19. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı Devleti'ne isyan eden Mısır Valisi Kavalalı Mehmed Ali Paşa tarafından bölge istila edilmiştir. 1833 Kütahya Anlaşması ile bölge Mısır'a bağlanmış ise de 1840 Londra Anlaşması ile yeniden Osmanlı idaresine geçmiştir. Toprakkale İlçesi de Osmanlı idaresi altındaki Cebel-i Bereket vilayetinin içinde yer almıştır.


## Ekonomi.
İlçenin ekonomisi ağırlıklı olarak tarım ve hayvancılığa dayanır. Verimli Çukurova toprakları üzerinde yer alması, çeşitli tarım ürünlerinin yetiştirilmesine olanak tanır. Ayrıca, Osmaniye Organize Sanayi Bölgesi'nin ilçe sınırları içinde bulunması, sanayi sektörünün de gelişmesine katkı sağlamaktadır.
# Derepazarı
Derepazarı, Rize ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
İlçenin adı, 1583 yılı kayıtlarında Filandoz, 1902 yılı kayıtlarında ise Filyandos olarak geçmektedir olarak geçmektedir. 1949 yılında bucak statüsü alan Derepazarı, 13 Mart 1954'te Sarıyâr, Tersane, Lazkoz ve Eriklimanı köyleri ile birleşerek belediye statüsü aldı ve beldeye dönüştü. Derepazarı, 20.05.1990 tarih ve 20523 sayılı resmi gazetede yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.


## Coğrafya.
Rize'nin Trabzon tarafında ana sahil yolu üzerinde bulunur. Rize il merkezine 10 km uzaklıktadır.


## Ekonomi.
İlçe ekonomisi genellikle çay üretimine ve Çay Fabrikasında çalışan işçilerin mevsimlik işine bağlıdır. Özellikle yaz aylarında Çay Fabrikalarının mevsimlik çalışmaya başlamasından sonra ekonomide bir canlılık dikkat çeker. Rize'nin çok yakın ve ulaşımının ekonomik olmasından dolayı halkın birçoğu ihtiyaçlarını vilayetten karşıladığından, ticaret olması gerektiği noktadan çok geride kalmıştır. İlçede sanayi ağaç ürünlerine daha baskındır.
Derepazarında Devletin himayesinde olan 2 Çay-kur çay fabrikasının yanında, 4 tane de özel sektör çay fabrikası bulunmaktadır. Derepazarı küçük bir ilçe olmasına rağmen 6 adet çay fabrikasından ve çay üretiminden dolayı özellikle yaz aylarında ekonomik hayat canlanmaktadır. Dolayısıyla Çay sanayi İlçe ekonomisinin can damarı durumundadır.
# İyidere
İyidere, Rize ilinin bir ilçesidir.


## Genel.
Coğrafi yapının yarattığı koşullar dolayısıyla köy ve kasaba arasında bir profile sahiptir. Genel iş kaynakları, tarım, hayvancılık, balıkçılık ve çay tarımıdır. Çay tarımında genellikle kadınlar çalışırken, erkekler de bölge sayısı yaklaşık 15'i bulan çay fabrikalarında çalışmaktadır. Ayrıca ilçenin sahilde bulunması balıkçılık yapılmasına da olanak vermiştir.
İyidere nüfusunu etnik köken bakımından başta Türkler ve Laz kökenli aileler oluşturmaktadır.


## Coğrafya.
İyidere yeşilliklerin sonsuz olduğu bir yer gibidir. Yaklaşık yüzölçümüm 25 kilometre karedir. Trabzon sınırına çok yakındır. Rize iline mesafesi 14 km'dir. Doğusunda yine Rize ilinin Derepazarı ilçesi batısında ise Trabzon ilinin Of ilçesi bulunmaktadır. Güneyinde Rize'nin Kalkandere ilçesi kuzeyinde ise Karadeniz sahili vardır. Doğu ve güneye gidildikçe rakım yükselir. Kıyıda iklim iç bölgelerine göre daha ılımandır. Ortalama sıcaklık 14 derece, ortalama yıllık yağış miktarı ise metrekareye 230 kilogramdır.Her ne kadar yağış miktarı Türkiye ortalamasına göre fazla olsa da özellikle sahilleri oldukça ilgi çekicidir.Turistlerin sıklıkla ziyaret ettiği Metropol İlçe İyidere, plajlarıyla namını birkaç sene sonra tüm Türkiye'de duyuracağına kesin gözüyle bakılıyor.Ayrıca son yapılan ölçümlerde deniz suyunun son derece temiz olduğununda altı çiziliyor.


## Tarih.
MÖ 700'lü yıllarda Miyetoslularca kurulmuş zamanla sırasıyla Roma, Bizans ve Trabzon İmparatorluğu egemenliği altında kalmıştır. Fatih Sultan Mehmet tarafından 1461 yılında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Eski adı [Aspet] olarak bilinmektedir. Aspet ismi Eski Yunanca "T'aspeta (Evler)" kelimesinden geldiği sanılmaktadır. İyidere ismi ise ilçenin içinden geçmekte olan eski adı Yunanca "Kalapotamos" çayının Türkçeye tercüme edilmesi ile bugüne gelmiştir. Osmanlı dönemindeyken nahiye durumunda olan ilçe, cumhuriyetin ilanından sonra bucak durumuna gelmiştir.


## Mahalleler.
İlçede 8 mahalle bulunmaktadır:
  - Sarayköy (Çiklenar)
  - Yalıköy (Liparit/Kutsili)
  - Üstüpilar 
  - Fethiye (Aspet)
  - Yapraklar (Gutoz/Gumislar)
  - Fıçıtaşı (Petroz/Samsoz)
  - Çanakçeşme (Kayluklar)
  - Hazar (Masi)
# Karapürçek
Karapürçek, Sakarya ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Karapürçek, Sakarya'nin en eski nahiyesidir. Kuruluş tarihi belli olmamakla birlikte Bizanslılar zamanında büyük yerleşme yerlerinden birisi olduğu kabul edilmektedir. İlçenin İlkçağ tarihi ile ilgili yeterli ve kesin bilgi bulunmamaktadır. Bununla birlikte Sakarya ili ile aynı tarihe sahip olduğu anılmaktadır. Buna göre; MÖ 3. yüzyılda başlayan Bithynia Krallığının egemenliği MÖ 1. yüzyıldaki Roma yönetimine kadar sürmüştür. Bizanslıların Optimation Theması'nın sınırları içerisindeki Sakarya bölgesi zaman zaman Arap istilalarına uğramıştır. 11. yüzyılın sonlarında Selçuklulardan Artuk Bey'in buradaki Bizanslıları yenmesi ile yöre Selçukluların eline geçmişse de 1072'de yeniden Bizanslılar yöreye hakim olmuşlardır. Bunun ardından 1097'de Haçlıların, Danişmendlilerin, Anadolu Selçuklularının ve İznik'te merkezi kurulan Nicaia İmparatorluğunun yönetimine girmiştir. Konuralp ve Akçakoca tarafından 1324'te Osmanlı topraklarına katılmıştır.
Rivayetlere göre Bizanslılar zamanında Karabıçaklı adında üç kardeşin doğuda Küçücek, kuzeyde Küçükkarapürçek ve güneyde Büyükkarapürçek köylerini paylaşarak yerleştikleri. O zaman ilçemizin adının Büyük Karapürçek olarak geçtiği ilçemizin adının, zaman içerisinde "Pürçek" manasında Büyükkarapürçek olarak yaygınlaşarak günümüzde Karapürçek ismini almıştır.
Bölgede 1967 yılında meydana gelen depremde Osmanlılardan kalan tarihi yapılar yıkılmış ve tahrip olmuştur. 1967-1968 yıllarında İmar ve İskan Bakanlığı tarafından planlı ve projeli olarak yeni yapılar yapılmıştır.


## Coğrafya.
Marmara Bölgesi'nde, Sakarya iline bağlı bir ilçe olan Karapürçek, doğusunda Akyazı ilçesi, batısında Erenler, güneybatısında Geyve ilçe sınırları ile çevrilidir. Sakarya'nın güneydoğusunda yer alan ilçe toprakları engebeli bir arazi yapısına sahip olup güney kısmı ovadan oluşmaktadır. Deniz seviyesinden yüksekliği 84 m'dir.
İlçenin E-5 karayolu ve TEM Otoyoluna bağlantısı vardır. Sakarya Merkeze 23, Akyazı 10, TEM Otoyolu girişine 11 km'dir.


## İklim.
İlçe Marmara ve Karadeniz iklimi özelliklerini taşır. Kışlar bol yağışlı ve az soğuk, yazlar ise sıcak geçer. İlçe doğal bitki örtüsü bakımından oldukça zengindir. İlçe topraklarının %65'i ormanlarla kaplıdır. Bu ormanlarda gürgen, meşe, kayın, kızılçam ve karaçam ağaçları bulunmaktadır.


## Nüfus.
İlçenin yerli halkı Türkmen (bazılarına göre manav) adı verilen halktan oluşmakta iken, çeşitli göç hareketleri sonucunda Kafkasya, Karadeniz, Kuzey Irak ve Balkanlar'dan vatandaşlarımız gelerek yerleşmişlerdir.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.


## Ekonomi.
İlçe ekonomisi genellikle tarıma dayalı olup hayvancılık da yapılmaktadır. İlçe topraklarının güneyi ovalık olup, her türlü tarıma elverişlidir. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında fındık gelmektedir. Bunun yanı sıra arpa, buğday, fasulye, mısır, patates, çeşitli sebze ve meyve yetiştirilir. Hayvancılıkta büyükbaş hayvan besiciliğinin yanında arıcılık ve ipekböcekçiliği de yapılmaktadır. Ayrıca kümes hayvancılığı da ilçe ekonomisinde önemli yer tutmaktadır.
# Pamukova
Pamukova, Sakarya iline bağlı ilçedir.
Marmara Bölgesi'nin doğusunda, Sakarya ilinin güneyinde yer alır. Doğusunda Geyve, batısında Kocaeli, kuzeyinde Sapanca ve Merkez ilçe Adapazarı, güneyinde ise Bilecik iline bağlı Osmaneli ve Gölpazarı ilçeleri vardır.
İlçe nüfusunun tamamına yakınını Manavlar ve Balkan göçmenleri oluşturur. Köylerde Yörükler ile Karabağ ve Kars'tan göç eden Ahıska Türklerinin yaşadığı da görülür.


## Coğrafya.
Pamukova Ovası; doğu-batı doğrultusunda uzanır. D-B uzunluğu 28 km, K-G uzunluğu 6 km'dir. Alanı 170 km²dir. Ova güneyden Taraklı-Karagöl Platosu, kuzeyden Samanlı Dağları ile çevrilidir. Denizden ortalama 80 m yüksekte olan ovanın ortasından Sakarya Nehri geçer. Karasu-Antalya arasında uzanan D 650 karayolu ovadan geçer.


## Tarihçe.
Pamukova çevresinde tarih öncesi çağlara ait höyükler bulunmaktadır. Bunlar yörenin Neolitik ve Kalkolitik Çağlardan itibaren yerleşim gördüğüne işaret etmektedir. MÖ 4. yüzyılda Bithynia yönetiminde ve burasının Tataion (Totaion) ismi ile tanınmıştır. Bizanslıların Optimation Theması'nın sınırları içerisindeki Sakarya bölgesi zaman zaman Arap istilalarına uğramıştır. 11. yüzyılın sonlarında Selçuklulardan Artuk Bey'in buradaki Bizanslıları yenmesi ile yöre Selçukluların eline geçmişse de 1072'de yeniden Bizanslılar yöreye hakim olmuşlardır. Bunun ardından 1097'de Haçlıların, Danişmendlilerin, Anadolu Selçuklularının ve İznik'te merkezi kurulan Nicaia İmparatorluğunun yönetimine girmiştir. Osman Gazi zamanında 1312'de Osmanlı topraklarına katılmıştır. Osmanlı döneminde, Akhisar ismiyle tanınan Pamukova Kocaeli'ne bağlı ilçe iken 1874'te Geyve ilçesine bağlı bir bucak hâline getirilmiştir. 1946 yılında belediye teşkilatı kurulmuş, 1987 yılında da Sakarya'ya bağlı ilçe konumuna getirilmiştir. 20 Temmuz 2004'te bölgede Pamukova tren kazası yaşanmıştır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Asarcık
Asarcık (), Samsun ilinin bir ilçesidir. 1987 yılına kadar Kavak ilçesine bağlı olup, nüfusunun az olmasına rağmen merkeze uzaklığı sebebiyle ilçe statüsüne girmiştir. İlçe merkezinin nüfusu 2012 sayımına göre 2.435'tir. İlçenin tümü 2020 sayımına göre 16.706 nüfusludur.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# Tekkeköy
Tekkeköy, Samsun-Ordu karayolunun 13. km'sinden 1 km güneyinde yer alan Samsun'un merkez ilçesidir. En yüksek yeri Karatuzla mevkiinde 985 metre yüksekliğiyle Ay Dağı'dır.
İlçede yerleşim insanlık tarihi kadar eskidir. Bugünkü Tekkeköy tarihi süreç için içerisinde mağara yerleşimleri sahasından kuzeye doğru yayılmış şirin bir Karadeniz ilçesidir. Bölgedeki mağaraların birinde yapılan kazılar neticesinde üstte Hitit, altta Bakır Çağı dönemlerine ait kültür kalıntıları ortaya çıkarılmıştır. Köy mezarlarında ölülerin yanında Tunç ve Bakırdan yapılmış eşyalar ile taştan yapılmış ok uçlarının bulunması ise ilçenin o tarihte ileri bir tekniğe sahip olduğunu göstermektedir. Önceleri denizin mağaralar bölgesine kadar daha sonra denizin, alüvyonlarla dolması nedeniyle ilçenin kıyıdan 4 km uzakta kaldığı tahmin edilmektedir.
İlçe MÖ 3. yüzyıl ortalarında Pontus Devleti sınırları içerisinde girmiş, daha sonra ise sırasıyla Bizans ve Anadolu Selçuklu Devleti'nin eline geçmiştir. Yıldırım Beyazıt tarafından da Samsun ili ile birlikte Osmanlı Egemenliğine girmiştir. İlçenin adı tahminen 1250-1330 yılları ortasında yaşamış olan Şeyh Zeynüddin'in burada kurduğu “Tekke” ve bu çevre oluşturduğu çiftlikten sonra bir kasaba haline gelmiş, bu nedenle de Tekkeköy adını almıştır. 09.08.1988 tarihinde de ilçe olmuştur.
İlçede yer alan ve şimdiye kadar yapılan arkeolojik kazı ve bulgularda Arkeolojik tanımlama literatürene de girmiş olan Tekkeköy Mağaraları Türkiye'de Antalya Karain Mağarası, Marmara Yarımburgaz Adası mağarası'ndan sonra en eski yerleşim yeridir. MÖ 15.000 ile MÖ 60.000 yılları arasına tarihlendirilen katmana sahip olduğu tespit edilen Tekkeköy Mağaraları Karadeniz Bölgesi'nde bulunan en eski insan yerleşkesidir.


## Nüfus.
Not: 2008 yılında bazı belde ve köyler mahalle statüsüne geçtiğinden şehir nüfusu artıp kır nüfusu azalmıştır. 2013 yılında ise Büyükşehir yasası nedeniyle köylerin tamamı mahalle statüsüne geçtiğinden kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
# On İki İmam
 - YÖNLENDİRME 
On İki İmam, İslam'ın Şia mezheplerinden biri olan İmâmiyye-i İsnâaşeriyye (veya On ikiciler, fıkhî mezhep olarak Caferilik ile Alevilik) İsnâaşeriyye itikadındaki imam silsilesine verilen addır. Sünnilik'te de On İki İmam'a saygı gösterilir. Ehl-i Beyt'ten Ali ile başlayan On İki İmam, Muhammed'in torunlarından Hüseyin bin Ali'nin soyundan devam eder.


## Şiilik, Alevi-Caferi ve Sünnilik arasındaki farklı görüşler.
İsnâaşeriyye'ye göre İslam'ın meşru halifeliği (velayet gereği) On İki İmam'a aittir. İmamet adı verilen bu husus, Caferilik temel kaynağını oluşturur. Şia ve Alevi-Caferi Müslümanların, Sünnilerden farklı mehdi beklemektedirler. Mehdi dışındaki imamı, Sünniler kabul etmez ve batıl addederek şiddetle reddederler. Fakat Sünnilikte, Alevilerin nesebi olan ve Alevi-Caferilik'teki On İki İmam yerine, Sünnilerin kendilerine halife seçtikleri Ebû Bekir, Ömer, Osman ve Muâviye'yi kabul ederler. Mehdi'nin ortaya çıkmasında görüşler farklıdır. Masum (günahsız ve hatasız olmak) sıfatının yalnız peygamberlere has olduğu gibi, On İki İmam'ın herhangi hata veya günah işlemediklerinden dolayı On Dört Masum denir ve kaynak olarak da Kur'an'daki Ahzâb Suresi 33. Ayeti buna dair delil olarak gösterilir.


## On İki İmam listesi.
 - YÖNLENDİRME 
On İki İmam, sırasıyla şu şekilde sıralanır:


### On İki İmam ile Sufilik ve Şiilikteki diğer önemli şahsiyet, tarikat ve mezhepler arasında mevcut tarihî yakınlıkların basitleştirilmiş şeması:.
 - YÖNLENDİRME 


## Bibliografya.
-  
-  
-  
-
# Yakakent
Yakakent (eski adı "Gümenüz"/"Gümenos"), Samsun ilinin bir ilçesidir.
Balıkçılık ve tütün ön plandaki ekonomi unsurları olsa da yaz mevsimlerinde binlerce turist ilçeye önemli para bırakmaktadır. Aynı zamanda bir Japon şehri olan Kushimoto'nun kardeş kentidir.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.


## Mahalleler.
Yakakent ilçesi, 17 mahalleden oluşmaktadır.
  - Asmapınar
  - Büyükkırık
  - Çamalan
  - Çepni
  - Gündüzlü
  - Karaaba
  - Kayalı
  - Kozköy
  - Kuzören
  - Küplüağzı
  - Kürüz
  - Liman
  - Merkez
  - Mutaflı
  - Sarıgöl
  - Yassıdağ
  - Yeşilköy
# Tillo
Tillo, önceki adıyla Aydınlar, Türkiye'nin Siirt ilinin bir ilçesidir.
Tillo, Doğu Anadolu'daki din eğitiminde önemli yeri olan medrese kültürünün önde gelen merkezlerinden birisiydi. Doğu illerinde ve Tillo'da doğmuş pek çok İslâm âlimi bu medreselerde yetişmiştir. Bunlardan bazıları; Şeyh Mansur, Şeyh Mücahid, Gavsü'l-Memduh, İsmail Fakirullah ve Erzurumlu İbrahim Hakkı'dır.


## Tarihçe.
1953 yılındaki 6068 sayılı kanunla Tillo köyünde nahiye (bucak) kuruldu. Tillo köyünde 1957'de belediye kuruldu. 1964 yılında bucağın ismi Aydınlar olarak değiştirildi. Aydınlar bucağı, 18 Mayıs 1990'daki 3647 sayılı kanun ile ilçe haline getirildi. İlçe adının eski adıyla değiştirilmesi için Ekim 2013 tarihinde TBMM Başkanlığına sunulan yasa teklifinin 30 Ekim 2013 tarihinde mecliste kabul edilerek yasalaşmasının ardından 7 Kasım 2013 tarihli Resmî Gazetede yayınlanmasıyla ilçenin adı Tillo olarak değiştirildi.
# Pervari
Pervari (), Siirt ilinin bir ilçesidir.


## Coğrafya.
Pervari ilçesi, Siirt ilinin kuzeydoğusunda yer almaktadır. İlçenin kuzeyini Hizan ve Bahçesaray ilçeleri, doğusunu Çatak ve Beytüşşebap ilçeleri, güneyini Şırnak ili ve Eruh ilçesi, batısını ise Tillo ve Şirvan ilçeleri çevrelemektedir. İlçe merkezi Şakiran ve Adiyan adlı iki mahalleden oluşur. Herekol Dağı ilçe sınırları içinde yer alır. Eskiden Bervade adıyla anılan kasaba, ilçenin kuzey kesiminde yer alır.
92 kilometrelik uzun bir yolla Siirt'e ulaşılan Pervari Belediyesi 1927 yılında kurulmuştur.


## Nüfus.
22 Kasım 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre ilçenin toplam nüfusu 31.093'tür. İlçe merkezi nüfusu 7.453'tür. İlçeye bağlı toplam 40 köy ve bu köylere bağlı 25 mezrada toplam 23.640 kişi ikâmet etmektedir.
# Şirvan, Siirt
Şirvan (Farsça; سیروان, Türkçe; Şirvan), Siirt ilinin bir ilçesidir.
Şirvan ilçesi aynı zamanda pekmeziyle de ünlüdür. Dişlinar köyünde üretilen zivzik narı ile meşhur olup Ormanbağı Köyü üretimi pekmezi de meşhurdur. İlçede canlı alabalık tesisleri mevcut olup Siirt ili ile arasındaki mesafe 26 km'dir. İki tarihi kilise sadece Şirvan ilçesi sınırları içerisinde bulunmaktadır.


## Madencilik.
Madenköy köyünde bakır madeni çıkmakta ve hammadde olarak da yurt dışına gönderilmektedir. 17 Kasım 2016 tarihinde bu madende meydana gelen ve 16 işçinin ölümüyle sonuçlanan bir kaza olmuştur.
# Çekoslovakya
Çekoslovakya, Orta Avrupa'da 1918 ile 1992 arasında varlığını sürdürmüş ülke. 1 Ocak 1993'te Slovakya ve Çek Cumhuriyeti adlı iki bağımsız devlete bölünmüştür.
Dağılmadan önceki başkenti Prag'dı. Denize kıyısı olmayan bir ülke olan Çekoslovakya 127.903 km²'lik bir alanı kaplıyordu. Güneydoğuda Avusturya ve Macaristan, doğuda Ukrayna, kuzeydoğuda Polonya, kuzeybatı ve batıda da Almanya ile çevriliydi.
Çekoslovakya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nda yenilmesinden sonra, 28 Ekim 1918'de Prag'daki Çekoslovak Ulusal Konseyi tarafından bağımsızlığın ilan edilmesiyle, bugünkü Çek ve Slovakya topraklarında kuruldu. II. Dünya Savaşı'ndan önce Münih Antlaşması ile Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. Savaş sonrasında, 1945-1990 arası Doğu Bloku'na katılmış, 1980'lerin sonlarında Doğu Avrupa'daki demokratikleşme dalgası sırasındaki Kadife Devrim ile komünizm sona erdirerek demokrasiye dönmüştür. Václav Havel Devlet Başkanı seçildi.
25 Aralık 1991 tarihinde Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Çek ve Slovak siyasetçileri arasında ülkenin birliği konusunda büyük bir tartışma başladı. Václav Havel ülkenin parçalanmasına karşı olup, Çeklerin ve Slovakların federal bir yapı olarak kalmalarını desteklediği için görevinden istifa etti. Çek siyasetçi Václav Klaus ve Slovak siyasetçi Vladimír Mečiar arasındaki görüşmeler sonucunda iki ülkenin ayrılması konusunda anlaşmaya varıldı. Böylece 31 Aralık 1992 tarihi itibarıyla ülke, barışçıl bir şekilde dağılarak, 1 Ocak 1993'te Çekya ve Slovakya olarak ikiye ayrılmıştır. Çekoslovakya'nın tüm hakları ayrı ayrı Slovakya ve Çekya'ya geçmiştir. Çekoslovakya'nın yaşadığı bölünme; dünyada hiçbir sorun yaşanmadan ve tek bir kurşun atılmadan ortaya çıkan tek hükümranlık bölünmesidir. Bu modele Çekoslovakya tipi bölünme modeli denmektedir.
Çekya bayrağı, eski Çekoslovak bayrağı ile aynıdır. Çekoslovakya'nın dağılmasının ardından Slovakya yeni bir bayrak kabul ederken, Çekya bu bayrağı tarihsel bağları nedeniyle sürdürdü.


## Resmî isimler.
  - 1918-1920: Çekoslovakya Cumhuriyeti
  - 1920-1938: Çekoslovak Cumhuriyeti
  - 1938-1939: Çeko-Slovak Cumhuriyeti
  - 1945-1960: Çekoslovak Cumhuriyeti
  - 1960-1990: Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti
  - 1990-1992: Çek ve Slovak Federal Cumhuriyeti
# Dikmen
Dikmen, Sinop ilinin bir ilçesidir. İl merkezine 50–55 km uzaklıktadır. Sinop'un doğusunda, Samsun ili sınırında bulunmaktadır. Durağan ve Gerze ilçeleri ile komşudur. 1990 yılına kadar Gerze'ye bağlı bir belde olan yerleşim, bu tarihte ilçe statüsüne kavuştu. Günümüzde ilçeye bağlı yirmi sekiz köy bulunmaktadır.
Karadeniz Bölgesi havzasında yer alan Dikmen ilçesi, Güzelceçay Vadisi'nde, çam ormanları arasında kurulmuş küçük bir yerleşimdir. Havzanın genel özelliğine paralel olarak, dağlık ve engebeli bir arazi yapısına sahip olan yerleşim, 1. derece heyelan bölgesidir.


## Tarihçe.
30 Kasım 1989 tarihinde Çorak ve Dumanlı köylerinin de sınırlarına dahil edilmesi ile belediye statüsü alarak beldeye çevrildi.


## Nüfus.
Dikmen nüfus büyüklüğü açısından ildeki en küçük ilçedir. İlçeden il içindeki daha büyük kentsel merkezleri ve ayrıca yurt içinde büyük şehirlere göç yaşanmaktadır. 1980'li yıllardan itibaren Dikmen kentsel-kırsal nüfus oranlarının kentsel nüfus lehine değişmesi söz konusu olmakla birlikte, ilçe halen kırsal nüfus ağırlıklıdır. Yine 1980'li yıllardan itibaren hem kentsel hem de kırsal nüfus artış oranları giderek azalmaktadır.


## Ekonomi.
Dikmen ilçesindeki sektörel dağılım hizmetler, tarım ve sanayi şeklindedir. İlçede hizmetler sektörü oranı %86,3 iken; ilçedeki hizmetler sektörünün il genelindeki payı %0,8'dir ki, bu il genelindeki en düşük orandır. Gerze sınırı boyunca yer alan Göktepe ve Soyuk Tepesi kayak sporları; Göktepe ve Kiraz Dağları'ndaki Kuzfındık, Omurlu, Üçpınar Köyü ile Samsun ili Yakakent ilçesi Domuzalan Köyü arasında yer alan Domuzalan Yaylası ile Yaykın Köyü civarında Ayvalan Yaylaları ise yayla turizmi açısından önemli alanlardır.
Ekonomisi genel olarak tarım ve hayvancılığa dayanan ilçede sektörün oranı %7,3; sektörün il genelindeki payı ise %0,02'dir. İlçe arazilerinin genel olarak VI. ve VII. sınıf tarım topraklarından oluşması ve araziler büyük bir kısmının dağlık ve engebeli olması nedeniyle hububat ekimi çok azdır. Ekimin yapıldığı yerlerde buğday, arpa, yulaf, mısır yetiştirilmektedir. İlçede ayrıca Karadeniz Bölgesi'nde yetişebilen hemen her türlü meyve ve sebze yetişmektedir. İlçenin dağlık köylerinde besi, süt ve mera hayvancılığı ile arıcılık yapılmaktadır. Ormanlık alanların varlığı nedeni ile ormancılık da ilçede önemli bir geçim kaynağıdır.
Sanayi sektörü, ilçedeki üçüncü önemli sektör konumundadır. İlçede bulunan sanayi tesislerinin il geneli içindeki oranı %0,3'dür. Sektörün ilçe sektörel dağılımı içindeki oranı ise %6,4'tür. Dikmen ilçesinde, Sinop ilinin kalkınmada birinci öncelikli iller arasında yer almasına bağlı olarak devlet desteği ile Güzelceçay Mevkii'nde kurulmuş dört adet balık unu ve yağı fabrikası bulunmaktadır. Türkiye genelinde üretilen balık unu ve yağının %35'i bu fabrikalarda üretilmektedir. Ayrıca ilçede bir tavuk çiftliği ve yem fabrikası bulunmaktadır. Mevsimli üretim yapılan bu fabrikalarda üretilen balık yağı, balık unu ve deniz salyangozu yurt dışı (Japonya) ve yurt içi pazarlara satılmaktadır. İlçede tavuk yemi ve etlik piliç üretimi de yapılmaktadır.
# Bakanlar kurulu
 - YÖNLENDİRME 
Bakanlar kurulu veya Bakanlar konseyi, bazı devletlerde üst yürütme organına verilen geleneksel bir isimdir. Genellikle kabine terimine eşdeğerdir. Devlet Konseyi terimi, kabineye de atıfta bulunabilen benzer bir addır, ancak terimler belirli ülkelerde eşit değildir örneğin, İspanya ve Hindistan.
Bakanlar Kurulu genellikle bir bakanlıktan sorumlu bakanlardan ve kurula başkanlık eden başbakandan oluşur. Gerektiği yahut uygun gördüğü takdirde ülkenin Devlet Başkanı veya Cumhurbaşkanı, Bakanlar Kuruluna başkanlık edebilir.


## Örnek Bakanlıklar.
  - (liste)
  - (liste)
 -  
 -  
  - (liste)
 -  
 -  
 -  
  - (liste)
 -  
 -  
 -  
 -  
 -  
  - (liste)
 -  
 -  
 -
# Saraydüzü
Saraydüzü, Sinop ilinin bir ilçesidir.
Saraydüzü İlçesi, Boyabat'a bağlı bir bucak merkezi iken, 1990 yılında ilçe statüsü kazanmıştır.


## Coğrafya.
Boyabat ilçesine 28, il merkezine 110 km uzaklıktadır. İlçenin dağlık sayılabilecek dalgalı bir yapısı vardır. İlçenin güneyinde, Çorum'a bağlı Osmancık, güneydoğusunda Samsun'a bağlı Vezirköprü, güneybatısında Çorum'a bağlı Kargı, kuzeyinde Boyabat ve kuzeydoğusunda Durağan vardır. Yüzölçümü bakımından ilin en küçük ilçelerinden biridir ve de ilin en güney ucundaki ilçesidir. İlçeye bağlı belde yoktur; bağlı köy sayısı ise 32'dir.
Kızılırmak Havzası'nda yer alan ilçede, Tarım Master Planı'na göre dağlık alanlar II. agro-ekolojik alt bölge; ovalık alanlar ise III. alt bölgede kalmaktadır. Verimli tarım toprakları ilçe merkezi ve kuzeyinde yoğunlaşmıştır. Diğer alanlar ise VI. ve VII. sınıf nitelikli topraklardan meydana gelmektedir.


## Nüfus.
Saraydüzü nüfus büyüklüğü açısından ilin en küçük iki ilçesinden biridir. 2020 yılı nüfus sonuçlarına göre ilçe nüfusu 5.885 kişi olup, bunun 1.806 kişisi kentsel, 4.079 kişisi kırsal nüfusu oluşturmaktadır. Bu durumda, kentsel nüfus oranı %30,7, kırsal nüfus oranı %69,3'tür. Bununla birlikte, ilçedeki kentleşme oranı kent nüfusuna paralel olarak yüksek değildir. İlçe daha çok kırsal bir yerleşim niteliği taşımaktadır. Bölüm başındaki tablolarda, Saraydüzü ilçesi nüfusunun da Sinop'taki genel eğilime paralel olarak azaldığı görülmektedir. İlçede 1980'li yıllardan itibaren kentsel-kırsal nüfus dağılımı da kentsel nüfus lehine önemli bir değişiklik göstermiştir. 1980 yıllarda %8,3 olan kentsel nüfus oranı, 2000 yılında %41,5'e çıkmıştır. İlçede kentsel nüfus artış oranı yıllara göre yükselirken, kırsal artış oranlarında düşüş görülmektedir.


## Ekonomi.
“Ekonomik Yapı” bölümünde tespit edildiği ve aşağıdaki grafikte de görüldüğü gibi, Saraydüzü ilçesindeki sektörel dağılım hizmetler, tarım ve sanayi dağılımı şeklindedir. İlçede hizmetler sektörü oranı %58,3 iken; ilçedeki hizmetler sektörünün il genelindeki payı %1,2 ile en düşük değerlerden birini teşkil etmektedir ki, bu ilçenin gelişmişlik düzeyinin bir yansımasıdır.
 - Tarım: Tarım sektörünün ilçe genelindeki oranı %36  il genelinde oluşturduğu pay ise %0,2'dir. İlçenin en önemli ekonomik girdisi bu sektörden sağlanmaktadır. Bununla beraber, arazinin büyük ölçüde engebeli olması tüm arazi içinde yapılan tarımı %30'la sınırlamaktadır. İlçede tahıl ürünleri ve çeltik ekimi yanı sıra, meyvecilik de yaygın olmakla beraber her geçen gün ekonomik değeri anlaşılan bir üretim alanı olmaktadır.
 - Sanayi: Saraydüzü ilçesinde sanayi tesisi yoktur. Sanayi sektörünün il geneli içindeki oranı %5,7  ilçe içindeki sektörel dağılımdaki oranı ise %0,5'tir. Saraydüzü ilçesinin yaklaşık 3,5 km güneydoğusundaki Akbelen köyü civarında linyit kömür ocakları bulunmakta olup, daha önce işletmede olan ocaklar heyelan nedeniyle terkedilmiştir.
# Altınyayla, Sivas
Altınyayla, Sivas ilinin bir ilçesidir.


## Tarihçe.
Altınyayla ilçesi 6 yüzyıl önce kurulduğu, eski adının Tonus ve Tonus kariyesi (köyü) olduğu Osmanlıca yazılı bulunan tapulardaki deyimlerden anlaşılmaktadır.
Eski adı Tonus olan Altınyayla, tarihinin ilk çağlarından bu güne kadar sırasıyla Anadolu'da medeniyetler kuran Hitit, Roma, Selçuklu ve Osmanlı gibi medeniyetlerinin yerleşim merkezlerinden biri oluşmuştur.
Osmanlı İmparatorluğu zamanında ve 1882 yıllarında Sivas vilayeti 4 sancak, 26 kaza 247 nahiyeden meydana gelmiş, bunlardan merkez sancağı Sivas olmak üzere, Pınarbaşı, Koçgirli, Zara, Divriği, Hafik, Gürün, Yıldızeli ve Tonus Sivas vilayetinin merkezi sancağı arasında yer aldığı bilinmektedir.
Bu dönemde Sivas beylerbeyliğine bağlı bir sancak olarak teşkilatlanan Tonus (Altınyayla) önemli bir konaklama yeri olmuştur. Şarkışla İlçesine bağlı nahiye olarak faaliyetini sürdürmekte iken 1972 yılında yurt genelinde yapılan yerleşim birimleri isim değişikliği esnasında Tonus'un adı Altınyayla olarak değiştirilmiştir.
1972 yılında Belediye teşkilatı kurulan Altınyayla 9 Mayıs 1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla 20 Mayıs 1990 tarihinde ilçe statüsüne kavuşmuştur.


## Coğrafi konumu.
Altınyayla; kuzeybatısında Şarkışla, kuzeydoğusunda Ulaş ve Sivas, güneydoğusunda Kangal, güneybatısında Pınarbaşı (Kayseri) ile çevrili bulunmaktadır. İlçede İç Anadolu Bölgesi'nin sahip olduğu karasal iklim hüküm sürmektedir.
Arazinin %70'i yayla, %30'u dağlıktır. Güneybatısında Karatonus Dağı, kuzeyinde Tonus Ovası, güneyinde İncecik ve Mergesen Yaylası, güneydoğusunda Yücekaya Yaylası mevcuttur. Yüzölçümü 647 km²dir.


## Nüfus.
İlçe nüfusu 1990 yılı nüfus sayımında 3.017'si merkez, 10.382'si köyler olmak üzere toplam 13.399, 2000 yılı nüfus sayımında 4.867'si merkez, 10.864'ü köyler olmak üzere toplam 15.713 kişi olarak sayılmış olup; 2007 yılında klasik nüfus sayım yöntemi terk edilerek Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNK)'ne geçilmek suretiyle artık nüfus sayıları online olarak sayılmaktadır. İlk ADNK sayımına göre ilçenin nüfusu ise; 3.088'i merkez 7.460'ı köyler olmak üzere toplam 10.548 kişidir. 2023 nüfus verilerine göre; ilçe nüfusu 4.307'si ilçe merkezi, 4.431'i belde ve köylerde olmak üzere toplam 8.738 kişidir.


## Altınyayla doğumlular.
  - Âşık Talibi Coşkun
# Doğanşar
Doğanşar, Sivas ilinin bir ilçesidir.


## Doğanşar'ın köyleri.
Doğanşar'a bağlı 26 adet köy bulunmaktadır. Bunlar: Alan, Alazlı (Çirmiş), Arslantaş (Karadiz), Avcıçayı (Dumanit), Başekin, Beşağaç (Urumcuk), Boyalı, Çalıcı, Çatpınar (Ermenis), Darıkol, Ekinciler (Arzuman), Eskiköy, Göçüköy, İçdere (Câcek), Kabaçam (Tavuza), Karkın, Kıpçak, Kozağaç, Kozlu, Okçulu, Ortaköy, Sarısuvat (Gevele), Söbüler, Ütük, Yavşancık ve Yeşilçukur (Mundarlı) köyleridir.


## Tarihi ve turistik mekanlar.
Doğanşar'da Osmanlı ve Selçuklu Hanedanından kalma birçok tarihi yapı bulunmaktadır.


### Tarihi yapılar.
  - Yeni Camii
  - Ulu Camii
  - Uzunbelen Hubyar Türbesi


### Turistik mekanlar.
  - Yeşilırmak
  - Dipsiz Göl
 - Dipsiz Göl Şelalesi
 - Göl Çiftliği ve Göl Yaylası
 - Kındıra
 - Tikenli Yaylası
  - Karakaya Kanyonu
  - Karasak Mağarası
 - Tekeli İçi Çayı
  - Tavşan Tepesi
  - Armutlu Yaylası
  - Subeyad Yaylası
  - Koz Yaylası
  - Aslan Çimeni Yaylası
  - Tekeli Dağı
  - Eğribel Dağı
  - Kızıl Dağ
  - Asmalı Dağ
 - Çal Tepe
  - Mezgitli yaylası
  - Körselik Yaylası
  - Karanlıkdere Yaylası
  - Sivri Tepesi
  - Kızgın Kaya
 - Kuspınar Suyu
 - Yanık Çam Ormanı
 - Köpeç Yaylası
 - Çerme Mesire Alanı
  - Cacek Deresi Mesire Alanı


## Kültür.
### Ahmet Ayık Karakucak Güreşleri ve Bal Festivali.
Doğanşar'da her yıl geleneksel olarak Ahmet Ayık Karakucak Güreşleri ve Bal festivali yapılır. 2019 yılında festivalin 54.sü yapılmış, dünya genelinde yaşanan salgın nedeniyle o tarihten sonra yapılmamıştır.
Doğanşar'da yapılan bu festivale Türkiye'nin çeşitli yerlerinden katılım olmaktadır. Festival genellikle temmuz ayında yapılır. Festivale sanatçılar davet edilir. Bu festivalde her yıl ayrıca karakucak güreşleri müsabakaları yapılır. Bu müsabakalara Türkiye'nin önde gelen milli güreşçileri de katılmaktadır.


### Yöresel Lezzetler.
Doğanşar mutfağı tarım ürünlerine dayanmaktadır. Genellikle kırsal kesimlerde yazları Katıklı Aş (Ayranlı naneli soğuk çorba), Pancar Herlesi (unlu lahana çorbası) Mercimek herlesi, Katıklı Herle (Sıcak Yayla çorbası) Madımak Yemeği, Evelik Mıhlaması, Düğ Çorbası, Geloç Aşı, Kesme Aşı gibi çorba çeşitleri yapılır. Kışları ise Tarhana Herlesi, Turşu kavurması, Kesme makarna, ekmek aşı gibi yemekler sıklıkla yapılan yemekler arasındadır. Hamur işi ve sebze çeşitlerinin ağırlıklı tüketildiği bir coğrafyadır.
Fırın Kömbesi, Kül Kömbesi, Pişi, Katmer, Kete, Sini ve çökelekli yörede yaygın olarak yapılan hamur işi çeşitlerindendir. Ayrıca Bal helvası, Bulgur Köftesi, Çirli Et, Hurma tatlısı, Karın yahnisi, Kavurma hellesi, Lahana musakkası, Patates çorbası, Şalgam çorbası, Kavurma herlesi ve Madımak yemeği de Doğanşar'da yapılan başlıca yemeklerdendir.
# Gölova
Gölova, Sivas'ın en doğusunda yer alan ilçesidir. Batısında Akıncılar ile komşu olan Gölova, kuzeyinde Giresun'un Şebinkarahisar ve Çamoluk ilçeleri, doğusunda ve güneyinde ise Erzincan'ın Refahiye ilçesi ile çevrilidir. 2022 nüfus istatistiklerine göre toplam nüfusu 3.246 olan ilçe, Doğanşar'ın ardından Sivas'ın en az nüfusa sahip ilçesidir.


## Tarihçe.
Gölova'nın tarihi M.Ö. 20. yüzyıla kadar uzanmaktadır. İlçenin kuzeyinde yer alan "Söğütlü Göze" mevkiinde Hititlerden kalma kalıntılara rastlanmıştır. Bizans İmparatorluğu ve Trabzon Rum İmparatorluğu hakimiyetinde kalan ilçe, Fatih Sultan Mehmet'in 1461 yılında Trabzon-Rum İmparatorluğunu fethetmesiyle Osmanlı İmparatorluğu sınırlarına dahil oldu.
Eski adı "Ağvanis" olan Gölova'nın ismi Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesinde geçmektedir. Cumhuriyet döneminde Suşehri ilçesine bağlı bir bucak merkezi iken 29 Şubat 1972'de belde olan Gölova, 9 Mayıs 1990 tarihinde kabul edilen yasa ile ilçe statüsüne kavuştu.


## İklim.
İlçenin içinde yer aldığı Yukarı Kelkit Vadisi havzası, Doğu Karadeniz Bölgesi'nin iç kesiminde, Giresun Dağları'nın güney eteklerinde olmasından dolayı, Karadeniz'in bu yüzünde, Karadeniz ardı iklim görülmektedir. Bu açıdan kısmen Gümüşhane Torul, Artvin Şavşat, Yusufeli, Tokat Reşadiye bölgeleri örnek gösterilebilir. Bölge ılıman ve sert, soğuk iklimin tüm özelliklerini yansıtır. Kelkit Havzası'ndaki mikroklima iklim ve ılıman yapısı ile iklimsel özellikleri ile tarım ürünlerinin Türkiye'de en iyi yetiştirildiği, pek çok farklı iklim ürünlerinin aynı bölgede yetiştiği ve küresel ısınmadan en son ve en az etkilenecek olan bölgelerden biridir. İklime bağlı olarak ilçenin dağlık alanları çam ormanları ile kaplıdır, yer yer meşe ormanları ve yüksek dağ çayırları bulunmaktadır. Yüksek kesimlerde yaylacılık eğilimi hala devam etmektedir. Gölova köylerinin yaylası olan Karnus, bölgenin en önemli yaylalarından biridir. İlçenin kuzey kesiminde de çam ormanları görülmektedir.


## Kültür.
Kültürü Sivas ilçeleri ile farklı olup güney Giresun kültürü ile aynı kültürü yaşar. Yaylacılık Kızıldağ tarafında yapılmakta olup bu bölgeler çam ormanları ile kaplıdır. Yöre Horon kültürüne sahiptir. Yöresel kemençeciler köy köy gezip düğünlerde kemençe kültürünü icra ederken günümüzde Karadeniz'in genelinde olduğu gibi bu bölgede de Kemençe kültürü yok olma tehlikesindedir ve artık tüm Karadeniz gibi Horonlar tek tipleşmeye başlamıştır. Hâlen köylerde kemençeciler olup, düğünlerde ve köy şenliklerinde kullanılmaktadır. Yörede genellikle Düz Horon, Dik Horon, Alaşağı, 3 Ayak Horonu, Sıksara gibi çeşitli Horonlar oynanır. Bölgede hakim kültür Karadeniz kültürüdür. Karadeniz'in sahil ilçeleri bu bölgeye "Ekinciler" demektedirler.


## Şive.
İlçe Erzincan'ın batı ilçeleri ile aynı ağzı kullanmakta olup, Sivas'ın diğer ilçelerine göre farklılıklar içerir. Refahiye, İliç, Tercan, Suşehri ve Akıncılar ile aynı ağzı kullanır.
# Popstar Türkiye
Popstar Türkiye, sunuculuğunu Haldun Dormen ve Gamze Özçelik'in yaptığı 2003-2004 yılları arasında Kanal D'de yayınlanan yarışma programıdır. Jüriyi Armağan Çağlayan, Ercan Saatçi, Ahmet San ve Deniz Seki#YÖNLENDİRME yapmıştır.
Birleşik Krallık'ta bu yarışma Pop Idol, Fransa'da Nouvelle Star, Almanya'da Deutschland sucht den SuperStar, Hollanda'da Idols, Yunanistan'da Super Idol, ABD'de American Idol, Avustralya'da Australian Idol, Estonya'da Eesti otsib superstaari, Kanada'da Canadian Idol olarak yapılmaktadır.
Yarışma büyük reytingler almış, diğer idol yarışmalarına öncülük etmiştir. Yarışma birincisi Abidin Özşahin, ikinci Firdevs Güneş, üçüncü ise Bayhan olmuştur. Bu yarışma sonradan "Türkstar" adını almış, ardından Popstar Alaturka adıyla Arabesk-Pop Müzik starları yetiştiren bir yarışmaya dönüşmüştür. Ayrıca ses sanatçısı Ajdar Anık, her ne kadar elense de bu programdan sonra ün kazanmıştır.


## Finalistler.
Renklerin anlamı
# Kerbela
Kerbela (Arapça: كربلاء‎; Karbalā'), Irak'ın bir şehri. Bağdat'ın 100 km güneybatısındadır. Hüseyin bin Ali'nin döneminde El-Kadiriye ve Şat-ül Fırat olarak da bilinirdi. 2003 sayımına göre nüfusu 572,300'dür. Kerbela ilinin başkentidir. Müslümanlığın Şii ve Alevi mezheplerine göre Mekke, Medine ve Necef'ten sonraki en kutsal şehirdir. Kerbela Savaşı (Kerbela Olayı) burada cereyan etmiştir.


## Etimoloji.
Kerbela kelimesinin kökeni ile ilgili olarak birçok iddia ortaya atılmıştır. Birçok kimse tarih öncesi Asur lisanında (Akadca) "karb" (yakın) ve "ala" (Aramice: Allah) kelimelerinden türediğine inanır. Bununla birlikte aralarında coğrafyacı Yakut el-Hamavi'nin de bulunduğu bir grup Arapça "karbalat" (yumuşak toprak) kökeninden geldiğine inanmaktadır.
# Meriç
Meriç (Bulgarca: Марица, "Maritsa", Yunanca: Εβρος, "Evros") Yunanistan ile Türkiye sınırının bir kısmını oluşturan, Bulgaristan'da doğarak Türkiye'ye giren ve Edirne üzerinde Ege Denizi'ne dökülen ırmaktır.


## Özellikler.
Balkanlar'ın en büyük nehirlerinden biri olan Meriç, Rila Dağı'nın kuzey eteği yakınlarından çıkar. Bulgaristan'da Filibe ovasını, Türkiye'de Edirne şehrini, Batı Trakya'yı suladıktan sonra, Ege Denizi'ne dökülür. Meriç, 480 km uzunluğundadır. Başlıca kolları Ergene, Arda ve Tunca'dır. Meriç nehri Türkiye'nin 10. büyük nehridir.
Meriç'in 172/211 kilometresi Türkiye'dedir.
Nehir, Türkiye sınırları içinde ilk olarak Edirne kuzeyinde Arda Nehri ile karışır. Bundan sonra Edirne güneyinde Tunca Nehri, Meriç ile birleşir. Uzun bir süre Türk-Yunan sınırını çizerek akan Meriç Nehri'ne İpsala'laya (30) otuz km kala Adasarhanlı köyünde Ergene Nehri karışır.
Meriç Nehri, İpsala güneyinde başlıca iki kola ayrılır. Birinci kol Türkiye sınırını terk ederek Yunanistan'a geçer ve Saros Körfezi'ne dökülür. Diğer kol ise bataklıklar oluşturarak Gala gölü gibi göllenmeler yaparak Türkiye topraklarından Enez yakınlarında Saros Körfezi'ne (Ege Denizi) dökülür.


## Tarih.
Meriç, 1371 yılında yapılan Çirmen Savaşı'nın da geçtiği yerdir. Osmanlı İmparatorluğu ile Sırp Devleti arasında yapılan bu savaş, Türk zaferi ile sonuçlanmıştır.
# Bronz
Tunç ya da bronz, bakırın önemli bir alaşımıdır. Tarihi bağlamda bakır ile kalay ve/veya arsenik'den oluşan bakır alaşımlarına tunç denir. Bununla birlikte günümüzde bronz kavramı çağdaş kullanımda bakırın bakır-nikel, bakır-berilyum ve bakır-çinko (pirinç) alaşımı dışındaki bütün alaşımları için kullanılmaktadır. Pirinç bakırın çinkoyla yaptığı alaşımdır. %10 çinko bulunduran pirince, ticari bronz da denilmektedir.
Bronz bakırdan daha serttir, daha kolay erir ve kalıba daha kolay dökülür. Bazı bronzlar demirden de serttir. Bu tür bronzlar silah namlusu ve makine yataklarının imalinde kullanılır. Alet ve silahlarda demir alaşımlarının daha çok kullanılmakta olması, demirin bakır ve kalaya oranla daha bol bulunmasındandır. Bakırın içinde bazı metallerin çözünebilme sınırları vardır. Mesela berilyum %2, silisyum %5, kalay %15 ve çinko %38 nispetinde çözünebilir. Bir metalin miktarı çözünme sınırının üzerinde olduğu zaman alaşım homojen olmaz. Bunun yanında nikel ve alüminyum gibi sınırsız olarak bakırla karışabilen metaller de vardır.
Silisyum, alüminyum ve kalay bronzda en fazla bulunan elementlerdir. Bu metallerin nispeti arttıkça alaşımın sertlik ve direnci artar; ancak parlaklığı azalır. Bronzda az bir miktarda bulunabilen diğer mühim elementler de mangan, demir, kurşun ve fosfordur. Fosfor bronzu, pompaların, vanaların ve burçların yapımında kullanılır. Bronzun çok kullanıldığı alanlardan biri de metal para imalidir.


## Etimoloji.
Tunç, Ana Türkçe aynı anlama gelmiş "*tūč" sözcüğünden evrilmiştir. Yazılı olarak ilk Eski Türkçe yazıtlarda "𐱅𐰆𐰲" olarak belirmiştir ancak bunun okunuşu "tuç" değil "artuç" da olabilir. Eğer öyleyse, ilk Kâşgarlı Mahmud'un "Dîvânu Lugâti't-Türk" eserinde, aş-şabahu'l-aṣfar (sarı bronz) sözcüğünün karşılığı olarak verilmiştir.
Bronz sözcüğü Fransızca aynı anlama gelen "bronze" sözcüğünden alıntıdır. Bu Fransızca sözcük İtalyanca aynı anlama gelen "bronzo," Orta Latince "bronzium" sözcüğünden alıntıdır. Çeşitli öne sürümlere göre Bizans Yunancası "βροντησίον" "brontesion (Birindisi)" sözcüğünden, Farsça "piring" (پرنگ : bakır), Türkçe "pırınç, pirinç" (birincil) sözcüklerinden alıntı olabilir. (Günümüz metalurjisinde %4~5 kalay içeren kararlı, nem çekici olmayan ve büyük eşdeğer ağırlığında bakır alaşımı primer standart maddeye halen "alpha bronze" denmektedir.)


## Tarihçe.
Tunç büyük bir tarihi öneme sahiptir, öyle ki Tunç Çağı'na adını vermiştir. Bilinen en eski alaşımlardandır. Eldeki tarihi bilgilere göre ilk defa MÖ 3500 yıllarında Anadolu'da üretilmiştir. Bu devirde tunç, silah ve alet yapımında (özellikle bıçaklar, makaslar, çekiçler vs.) ve sanat eserlerinde ve süslemelerde kullanılmıştır.
# Akçakale
Akçakale, Şanlıurfa ilinin bir ilçesidir. Nüfusunun tamamına yakını Arap kökenli Türk vatandaşlardan oluşmaktadır.
İlçenin adı, Türkiye-Suriye sınırı çizilmeden önce “Beyaz Tepe” (yani Tel Ebyâd) olarak adlandırılmaktaydı. Şehir, Harran Ovası üzerine kurulmuştur.


## Ekonomi.
İlçe halkı daha çok tarımla uğraşmaktadır. Pamuk, buğday ve mısır en çok yetiştirilen ürünler arasındadır.
Suriye İç Savaşı öncesi Akçakale Gümrük Kapısı sayesinde Suriye ile ticari faaliyetler yürütülmekteydi. Savaştan dolayı 7 sene kapalı kalan gümrük kapısı Ocak 2020'de tekrar açılmıştır.


## Coğrafya.
Akçakale ilçesi deniz seviyesinden 385 metre yükseklikte bulunmaktadır. İlçenin doğusunda Ceylanpınar, batısında Suruç, kuzeyinde Harran ve Eyyübiye, güneyinde ise Suriye bulunmaktadır.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Suriye'de yaşanan iç savaştan dolayı, ilçeye Suriye tarafından göç gerçekleşmiştir. Özellikle sınır komşusu olduğu Tel Abyad'dan gelen göçmenlere ev sahipliği yapmıştır.
# Bozova
Bozova, Şanlıurfa ilinin bir ilçesidir. Şanlıurfa'ya 38 km uzaklıktaki ilçe, 2023 yılı şubat ayı TÜİK verilerine göre Bozova ilçesi 55.553 nüfusa sahiptir. Sınırları içerisinde bulunan Atatürk Barajı'na 24 km uzaklıktadır. Her sene eylül ayında yelkenli yarışlarının düzenlendiği ilçedir. Atatürk Baraj Gölü'ne kıyısı olup su sporları ve kamp alanı mevcuttur. Çatak ve Yaslıca olmak üzere birçok göl kenarı tesisi bulunmaktadır.


## Tarihçe.
Tarihteki yerleşimin Neolitik (Yeni Taş/Cilalı Taş) Çağı'na kadar arkeolojik araştırmalar ışığında kayıtlara geçen Bozova ilçesi iskan edildiği tarihten günümüze kadar yaşam izlerinin olduğu Neolitik ve Kalkolitik evresi Höyük kalıntıları ile bölgede bulunan yerleşim tarihinede ışık tutmaktadır. İlçede ve bölgede yapılan arkeolojik kazılar neticesinde Bozova ve çevresinde Asurlular döneminde Asuranianu, Romalılar ve Ermeniler döneminde Tormenapa, Araplar döneminde Telhüvek, Türkmenlerin döneminde Yaylak olarak isimlendirilen, tarihi MÖ 7250-5500 yerleşimlerine rastlanılmıştır.


## Coğrafya.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde, Şanlıurfa iline bağlı bir ilçe olan Bozova, batısında Halfeti, güneybatısında Birecik, güneyinde Suruç, güneydoğu ve doğusunda Şanlıurfa Merkez, kuzeydoğuda Hilvan ilçeleri, kuzeyinde de Adıyaman ili ve Atatürk Baraj Gölü ile çevrilidir.


## Nüfus.
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.