# Şevki Bey
Şevki Bey (d. 1860, Fatih, İstanbul - ö. 18 Temmuz 1891, İstanbul), 19. yüzyıl Klasik Türk müziği bestekârlarından musiki türünde eser veren bir sanatçıdır.


## Şevki Bey'in Hayat Hikayesi.
### Hayatı.
1860 yılında İstanbul'un Fatih ilçesine bağlı Kumrulu Mescit semtinin Pirinççi Mahallesi'nde doğdu. Babası Tarakçı Ahmed Efendi'dir. İlköğrenimini tamamladıktan sonra rüştiye'ye devam etti ve buradan mezun oldu. Rüştiye yıllarında müzik yeteneği ve sesiyle dikkat çekti. Hocalarının yönlendirmesiyle Mızıka-yı Hümâyun’a kabul edildi.
Müziğe ilk adımını, Ticaret ve Nâfia Nezareti kâtiplerinden Necmeddin Bey'in öğrencisi olarak attı. Ancak asıl hocası, Mızıka-yı Hümâyun'da öğretmenlik yapan ünlü bestekâr ve hanende Hacı Ârif Bey oldu. Hacı Ârif Bey'den aldığı eğitimle klasik Türk musikisinin pratik yönlerinde derin bilgi sahibi oldu. Hocasının sanat anlayışını ve bestekârlık üslubunu benimsediği için, onun devamı olarak kabul edilir.


## Sanatı.
Mızıka-yı Hümayun'daki eğitiminin ardından sarayın fasıl topluluğunda hanende olarak görev aldı. Ancak saray hayatının disiplininden hoşlanmayarak istifa etti. Ardından Gümrük Nezareti'nde kâtip olarak çalışmaya başladı ve ölümüne kadar bu görevde kaldı.
Yakın dostu Ahmet Rasim Bey dahil olmak üzere çağdaşları tarafından, sanatkâr kimliğine rağmen bohem bir yaşam sürdüğü belirtilmiştir. Kısa süren yaşamı boyunca rindane bir hayat tarzı benimsedi. Alkol alışkanlığının, genç yaşta ölümünün başlıca nedenlerinden biri olduğu düşünülmektedir.


## Ölümü.
18 Temmuz 1891 tarihinde, Beylerbeyi'nde yakın dostu Gümrükçü Rahmi Bey'in evinde kalp yetmezliği sonucu hayatını kaybetti. 31 yaşında vefat eden Şevki Bey'in cenazesi, ertesi gün kalabalık bir topluluk eşliğinde Beylerbeyi ile Kuzguncuk arasındaki Nakkaşbaba Mezarlığı'na defnedildi. Dönemin gazetelerinde "Hanende-i Şehir Şevki Bey cumartesi gecesi, Beylerbeyi'nde Gümrükçü Rahmi Bey'in hânesinde kalp sektesinden öldü. Mûsikîde üstad, fakat mest-ü müdâm idi" ifadesiyle ölüm haberi yer aldı.


## Mirası.
Şevki Bey'in güfteleri, sağlığında formalar halinde yayımlanmıştı. Bu eserleri derli toplu hâle getirip bastırma niyeti vardı, ancak bu hayalini gerçekleştiremeden hayatını kaybetti. Yakın dostu Mehmed Hafid Bey, bu isteği yerine getirerek “Yadigâr-ı Şevki yahut Mahsul-i Tabiat” adı altında güfteleri yayımladı. Elde edilen gelirle Şevki Bey'in ailesine destek oldu ve mezarına bir kitabe diktirdi. Bu kitabede Hafid Bey'in yazdığı mersiyeden bir dize yer almaktadır.
Şevki Bey'in ölümünden sonra birçok sanatçı, ona duyduğu saygı ve hüznü eserlerine yansıttı. Reşad Paşa'nın:"Hemdem idi gülşeninde bülbülün
 Gitdi Şevki neş’esi kaçtı dilin"nakaratlı şarkısı, samimi duygularını ifade ederken; Santurî Edhem Efendi de:"Gitdi elden Şevki’m artık neyleyim
 Nerde bir yâr-ı vefâdar peyleyim
 Ömrüm oldukça bütün gün ağlayım"dizeleriyle ona olan üzüntüsünü dile getirmiştir. Ayrıca, Recaizâde Mahmud Ekrem'in yazdığı ve Rahmi Bey tarafından Bayati makamında bestelenen “Şevki yok” redifli şarkının da onun için yazıldığı öne sürülmektedir.
Ahmet Rasim Bey, bir hatırasında, soğuk bir kış günü sokakta üstü başı soyulmuş hâlde Şevki Bey'i bulduğunu, onu evine götürerek koruduğunu anlatır. Bu anekdot, onun hayatındaki dramatik kırılma noktalarından biri olarak kabul edilir.


## Bazı ünlü eserleri.
 - "Affeyle suçum ey gül-i ter başıma kakma"
 - "Canım gibi sevdikçe seni gönlüm ey âfet"
 - "Dil yâresini andıracak yâre bulunmaz"
 - "Gönlümü dûçar eden bu hâle hep"
 - "Gülzâra nazar kıldım virane misal olmuş"
 - "Hastasın zannım, vefâ mahzûnusun"
 - "Hicrân oku sinem deler"
 - "Kış geldi firâk açmadadır sinede yâre"
 - "Kimseler gelmez senin feryâd–ı ateş-bârına"
 - "Küşâde tali'im hem bahtım uygun"
 - "Mey içerken düştü aksin câmıma"
 - "Nedendir bu dîl-i zârın figânı"
 - "Nedir bu hâletin ey meh cemâlim?"
 - "Niçin şeb-tâ-seher ben zâr u zârım"
 - "Reng–i ruhsârına gülgûn dediler"
 - "Ülfet etsem yâr ile ağyâre ne"