# Koleksiyon kataloğu
Müzelerde, kültürel eserler veya materyaller genellikle bir koleksiyon kataloğunda (veya envanter ya da koleksiyonlar kataloğunda) listelenir. Geleneksel olarak bu işlem kart indeksi kullanılarak yapılırdı, ancak günümüzde genellikle bilgisayarlı bir veritabanı (koleksiyon veritabanı olarak bilinir) kullanılarak uygulanmakta ve hatta çevrimiçi olarak erişilebilir hale getirilebilmektedir.


## Tanım.
Bir koleksiyon kataloğu, bir koleksiyonda saklanan nesneleri listeler, resmeder ve bilimsel araştırma için ilgili diğer bilgileri sağlar. Belirli bir sanatçıya adanmış ve sanatçının tüm eserlerini bulundukları yere bakılmaksızın listeleyen bir eser kataloğunun aksine, burada koleksiyondaki tüm nesneler belirtilir. Bütünlük önemlidir; bir nesnenin halihazırda ziyaretçilerin erişimine açık olarak sergilenip sergilenmediği veya bir depoda saklanıp saklanmadığı önemli değildir.
Ancak, koleksiyonun büyüklüğü ve editörün özel bilgileri nedeniyle, genellikle daha büyük bir koleksiyon için birden fazla envanter kataloğu oluşturulur. Her biri belirli bir türe (örneğin tüm tablolar, tüm heykeller, tüm gravürler vb.) ayrılır. Çok büyük koleksiyonlarda, dönemlere göre de ayrım yapılabilir (örneğin Barok dönem tabloları, Orta Çağ heykelleri vb.). Arkeolojik nesneler, dekoratif sanatlar vb. için de envanter katalogları vardır.
Belirli sanatçılara adanmış koleksiyon katalogları da oluşturulur, ancak bunlar bir koleksiyonda belirli bir sanatçının yeterli sayıda eserinin bulunmasını gerektirir. Daha nadir olarak, belirli bir kişinin mülkiyetinden bir koleksiyona gelen tüm parçaları listeleyen köken bazlı koleksiyon katalogları da vardır.
Son zamanlarda birçok müze koleksiyonlarını çevrimiçi olarak sunmaya başlamıştır. Basılı koleksiyon kataloğuna kıyasla bunun avantajı, güncellemenin kolay olmasıdır. Örneğin, bir nesne hakkında yeni yayınlanan literatür eklenebilir ve bundan elde edilen bilgiler metne dahil edilebilir. Yeni eklenen nesneler de bu şekilde kolayca yayınlanabilir. Ayrıca, görüntüler renkli ve yüksek çözünürlüklü olarak sorunsuz bir şekilde sunulabilir. Sunumun yapısına ve donanımına bağlı olarak, bir kitaptaki olağan dizinlerin ötesine geçen çeşitli aramalar da kolayca mümkündür.
Ayrıca, tek tek nesnelerin sırayla işlenip hemen sunulabilmesi de avantajlıdır. Oysa basılı bir envanter kataloğu, ancak ilgili tüm nesnelerin tam olarak işlenmesinden sonra baskıya verilebilir. Ancak, bu nedenle belirli bir zamanda çevrimiçi bir sunumun da mevcut tüm nesneleri içermeyebileceği unutulmamalıdır.


## İçerik.
Birçok koleksiyon kataloğunun başında, mevcut nesnelere ve koleksiyonun tarihine genel bir bakış sunan bir giriş bölümü bulunur. Bunu asıl katalog kısmı takip eder ve her nesne için aşağıdaki gibi bilgiler içerir:
  - Resim (mevcut ve varsa önceki durumun, parçalanmış nesneler için muhtemel bir rekonstrüksiyon çizimi)
  - Başlık
  - Malzeme/Teknik
  - Boyutlar (Y × G × D = Yükseklik × Genişlik × Derinlik)
  - Tarihlendirme
  - Envanter numarası
  - Köken bilgileri
  - Varsa mevcut saklama yeri bilgileri
  - Eserin tartışıldığı literatür
  - Sergilendiği yer/yerler
Bunun ardından genellikle nesneyi daha ayrıntılı olarak tanımlayan, yapılan restorasyonlar ve/veya bilimsel incelemeler hakkında bilgi veren ve nesnenin genel bir sınıflandırmasını ve değerlendirmesini yapmaya çalışan açıklayıcı bir metin gelir.
Bir envanter kataloğunun temel amacı, koleksiyon nesnelerini bilimsel araştırma için belgelemektir. Bu nedenle bazen kaybolan nesneleri de içerir; bu durumlarda bilgiler yazılı belgelere ve (mevcut ise) fotoğraflara dayanarak verilir. Bu durumlarda envanter kataloğundaki yayın, çalınan nesnelerin örneğin ticarette tanınmasına ve iade edilmesine de yardımcı olabilir. Ayrıca, özgünlüğü şüpheli olan parçalar da sıklıkla envanter kataloglarında yer alır ve özgünlük lehine ve aleyhine olan argümanlar kaydedilir.
Katalog belirli bir zamandaki envanteri yansıttığından, zamanla yeni bir düzenleme veya en azından yeni eklenen parçaları listeleyen bir ek gerekli olabilir.