# SM UB-3
SM "UB-3", Alman İmparatorluğu'na ait "UB I" tipi bir denizaltıydı. 15 Ekim 1914'te sipariş edilmesinin ardından 3 Kasım 1914'te Kiel'deki Germaniawerft tersanesinde kızağa kondu. İnşası 5 Mart 1915'te tamamlandı ve ilk görevini aynı yıl 14 Mart'ta aldı. "UB-3", sınıfının ilk sekiz denizaltısıyla aynı özelliklere sahipti. 28,10 m uzunluğundaki "UB-3"ün deplasmanı, su yüzeyinde ve dalışta olmasına göre 127 ile 142 ton arasında değişiyordu. Denizaltı, pruvasındaki iki torpido tüpünde birer torpido, güvertesinde ise bir makineli silah taşıyordu.
I. Dünya Savaşı'nda İmparatorluk Donanması'na hizmet veren "UB-3", 1 Mayıs 1915'te Pola Filotillası'nda görevlendirildi. Mayıs 1915 sonlarında bir devriye göreviyle İzmir kıyılarına doğru yola çıktı fakat 23 Mayıs'tan sonra denizaltıyla iletişim koptu ve kendisinden bir daha haber alınamadı.


## Tasarımı.
Alman kuvvetlerinin I. Dünya Savaşı başlarında Fransa'nın Manş Denizi kıyılarındaki taarruzları esnasında, İmparatorluk Donanması denizaltılarının Flandre açıklarındaki sığ, dar ve girintili kıyılarda kullanılmaya uygun olmadığı görüldü. Bu eksikliği giderme amacıyla Ağustos 1914 ortalarında, "Proje 34" olarak tanımlanan bir proje uygulamaya konuldu. Proje, demiryoluyla parçalar halinde operasyon limanına taşınabilecek ve orada kısa sürede monte edilebilecek görece küçük bir seri denizaltı ("UB I" tipi) üretme girişimiydi. Bu denizaltıların demiryoluyla taşınabilir olmasının istenmesi, sınırlı büyüklükte olmaları zorunluluğunu getiriyordu. Bu sınırlamalara göre üretilen denizaltıların boyları 28 m, ağırlıkları ise 125 ton civarında olmalıydı. Ayrıca iki torpido tüpü sınırlaması da vardı.
Tipinin önceki denizaltıları gibi "UB-3" de 28,10 m boyunda, 3,20 m genişliğinde ve 3 m yüksekliğindeydi. Denizaltı, su yüzeyinde hareket için Daimler yapımı dört silindirli bir dizel motora, dalışta hareket için ise Siemens-Schuckert marka bir elektrik motoruna sahipti. Her iki motor da tek bir pervane şaftına bağlıydı. Dizel motorun su yüzeyinde sağladığı azami hız 7,45 knot, elektrik motorunun dalışta sağladığı azami hız ise 6,24 knottu. Denizaltının menzili ortalama hızlarla su yüzeyinde 1.500, dalışta ise bataryaların mümkün kıldığı menzil 45 deniz miliydi. Dalabileceği azami derinlik olan 50 m'ye 33 saniyede inebilirdi. Pruvasındaki iki torpido tüpünde 450 mm çaplı birer torpido taşıyan "UB-3"ün güvertesinde ise 8 mm'lik bir makineli silah bulunuyordu. Standart mürettebatı bir subay ve 13 erdi.


## İnşası ve faaliyetleri.
Grubunun ilk 15 denizaltısıyla birlikte 15 Ekim 1914'te, Kiel'deki Germaniawerft tersanesinden sipariş edilen "UB-3"; 3 Kasım'da, 241 tersane numarasıyla kızağa kondu. "UB I" tipindeki denizaltıların çoğu, görev yapacakları limanlara demiryoluyla taşınmış, orada bir araya getirilerek denize indirilmiş ve denemeleri yapılmıştı. Her denizaltı, ortalama on beş parça hâlinde sekiz vagona yükleniyordu. Bu tip denizaltıları demiryoluyla nakletmek, bazı parçaların yolda hasar görmesine de neden olmuştu. "UB I"lerin ulaştıkları limandaki montaj işlemleri genellikle iki ya da üç haftayı alıyordu. Monte edilmelerinin ardından denizaltılar, bu limanlardan çeşitli faaliyetlerde bulundular. Ancak "UB-3", bu serinin kullanılmasının amaçlandığı denizler dışında görevlendirilmiş bir modeldi. Almanya, sayıca az denizaltıya sahip olan Avusturya-Macaristan Donanması'nı bu yönden desteklemek için aralarında "UB-3"ün de bulunduğu bazı "UB I" tipi denizaltıları demiryoluyla Pula Limanı'na gönderdi. Üsteğmen Siegfried Schmidt'in komutasındaki "UB-3", 1 Mayıs'ta Pola Filotillası'na katıldı.
Mayıs sonlarına doğru Adriyatik Denizi'ne inen "UB-3", Pola Filotillası'ndaki denizaltıların çoğunun organize edildiği Cattaro'ya hareket etti. İlk devraktiye görevinde, İzmir'deki Osmanlı deniz unsurlarına destek olmak için gerekli mühimmatla yüklendi. Sınırlı menzili nedeniyle, Avusturya-Macaristan Donanması'nda görevli bir muhrip tarafından çekilerek Otranto Boğazı'ndan geçti ve Korfu açıklarında muhripten ayrılarak kendi başına seyir yapmaya başladı. "UB-3"ün planlanmış rotası; İyon Adaları'nın güneyinden geçip, Mora Yarımadası'nı dolaşıp, Kiklad Adaları'nın ilerisindeki Sakız Adası'nın kuzeyi ve Karaburun arasından İzmir Körfezi'ne varmak şeklindeydi. Öngörülen seyre göre denizaltı kalan yarım depo yakıtıyla 28 ya da 29 günde İzmir'e ulaşacaktı. Ancak son olarak 23 Mayıs'ta, İzmir'in kadar açığında "UB-3"ten bir telsiz sinyali alan Almanlar mesajı anlamamış daha sonraları ise kendisinden başka bir sinyal alamamışlardı. Bu kaybın ardından "UB-3", I. Dünya Savaşı sırasında kaybedilen ilk "UB I" tipi denizaltı oldu.
"UB-3"ün rotasında herhangi bir mayın tarlası yoktu ve bölgedeki denizaltılara karşı herhangi bir saldırı da olmamıştı. Bu bağlamda, denizaltının belirlenemeyen teknik bir arıza sebebiyle batmış olabileceği belirtilir.