# Richard D. James Album
Richard D. James Album, Britanyalı elektronik müzisyeni Richard D. James'in Aphex Twin mahlasıyla yayımladığı dördüncü stüdyo albümüdür. Birleşik Krallık'ta albüm 4 Kasım 1996'da Warp aracılığıyla yayımlandı. ABD'de 28 Ocak 1997'de Sire Records tarafından, "Girl/Boy EP" bonus parçalar olarak dahil edilmiş şekilde yayımlandı. 18 Eylül 2012'de plak üzerine bir yeniden baskı yayımlandı.
"Richard D. James Album," James tarafından Macintosh bilgisayarında bestelendi ve tamamlanması önceki çalışmalarından daha uzun sürdü. Albüm, jungle ve drum and bass'den ilham alan daha hızlı breakbeat'ler ve karmaşık davul programlamanın yanı sıra; yaylı aranjmanları, aksak zaman işaretleri ve James'in önceki çalışmalarını anımsatan yavaş ambient melodileriyle birlikte James'in modüle edilmiş vokalleri ile birleşiyor.
"Richard D. James Album" Birleşik Krallık'ta, James'in önceki iki albümü "Selected Ambient Works Volume II" (1994) ve "...I Care Because You Do" (1995)'dan daha düşük ticari başarı yakaladı. Buna rağmen albüm Birleşik Krallık'ta listelerde yer aldı ve bir hafta boyunca UK Albums Chart'ta 62 numarada kaldı. Ayrıca ABD'nin Top Heatseekers listesinde 20 numaraya kadar yükselerek James'in bu listeye ilk kez girişi oldu. Albüm, müzik eleştirmenlerinden büyük beğeni topladı ve "NME"'de yılın en iyi 20. albümü olarak listelendi.


## Arka plan ve yapım süreci.
1995'te James, AFX mahlası altında "drill 'n' bass" olarak adlandırılan bir tarzda drum and bass'den esinlenen abartılı ritimler denediği iki adet "Hangable Auto Bulb" EP'sini piyasaya sürdü. Ertesi yıl James, Aphex Twin mahlası altında "Girl/Boy EP"'yi yayımladı. Bu EP'deki daha hızlı davul programlama tarzını James, bu tarzda Plug adıyla kayıt yapan arkadaşı Luke Vibert'tan ilham aldı. James, geçmişte üçlü aralıklar ve karmaşık vuruşlarla çalışırken Vibert'in "bunu hızlandırmaya başlamasını sağladığını" belirtti. "Bana daha hızlı yapmam için kıvılcım verdi, ama şimdi [müziğimi] tüm uç noktalara götürmeye çalışıyorum".
James ayrıca arkadaşı Tom Jenkinson'ın (Squarepusher) etkisini de belirtti. Jenkinson ve Vibert'in "etrafta [müzikal olarak] benim için yeterince tutarlı olan tek iki kişi" olduğunu söylemiştir.
James, albümün çoğunun Macintosh bilgisayarında bestelendiğini ve albümün oluşturulmasının önceki albümlerinden daha uzun sürdüğünü belirtti. Davul programlamaya yaklaşımını James şöyle anlatıyor: "Bazen klavyeye parçaların ritminin çalmasını istediğim şekilde basıyorum. Sonra tüm notaları gitmelerini istediğim yere taşımak için dört saatimi harcıyorum." Albümdeki bazı parçalar arasında James'in bilgisayarda modüle edilmiş vokalleri yer alır; "To Cure a Weakling Child"da James, sesini bir çocuğa benzetecek şekilde manipüle etmiştir. Albümdeki orkestra düzenlemeleri için James, bir mezattan keman satın aldı ve enstrümanı bir masaya koyarak nota çalmayı öğrendi, sonrasında bu notaları sample'layarak albümde kullandı. Parçalardan ikisi, "Fingerbib" ve "Logan Rock Witch", daha önce James'in aynı dönemde üzerinde çalıştığı, resmi olarak yayınlanmamış olan "Melodies from Mars" adlı başka bir albüm için tasarlanmıştı.
"Richard D. James Album"'un kapak resmi hem James hem de Johnny Clayton'a ait olarak belirtilmiştir. Clayton, James'e sadece Photoshop kullanmayı öğrettiğini ve albüm kapağının James'in tamamen kendi eseri olduğunu belirterek hiçbir övgüyü kabul etmemiştir.


## Beste.
"Richard D. James Album," "Vice" tarafından James'in " jungle'a kuğu dalışı ve drill'n'bass" olarak nitelendirilen ve "Pitchfork" tarafından bir IDM çalışması olarak etiketlenen bir elektronik eseridir. Albümde jungle, drum and bass, ambient ve asit tekno ögeleri yer almaktadır. "PopMatters", ""Richard D. James Album"'u James'in önceki çalışmaları arasında öne çıkaran şey; hassas, senfonik seslerin ve sert, kırıcı vuruşların sentezidir" dedi. James, jungle müziğin etkisinin "herhangi bir drum 'n' bass ve breakbeat sanatçısından" geldiğini ve "her zaman başka şeyleri çalmayı[...] ve bir şeyi farklılaştırmayı" istediğini söyledi. "Stereogum", albümün büyük ölçüde davul programlamaya, sample'lamaya ve "bilgisayarlar olmadan başka türlü düşünülemeyecek olan diğer dijital inceliklere" dayandığını belirtti. Ayrıca, dörtlü zamanlı breakbeat'ler ve aksak ölçü işaretleri üzerine inşa edilmiş gösterişli yaylı aranjmanları ve basit klavye dokuları içerir. Steve Taylor albümü, "tuhaf stop-start beat'leri, beyaz gürültü ve sert melodiler" ile Aphex Twin'in "en korkutucu" albümü olarak nitelendirdi.
AllMusic'ten John Bush, albümün James'in "asit jungle ve deneysel müziğe girişini" devam ettirdiğini belirtti ve albümün "o sırada yapılan neredeyse tüm jungle müzikten daha aşırı" olduğunu ve vuruşların James'in daha önceki ambient eserlerini andıran daha yavaş melodiler üzerine yerleştirildiğini belirtti. "Pitchfork", albümün "unsurları arasında neredeyse brütal kontrast" ile "farklı elektronik formların agresif kombinasyonlarından biri" olduğunu belirtti. "Exclaim!;" "Girl/Boy Song", "Yellow Calx" ve "Peek 824545201" gibi parçaların "gevşek bir şekilde jungle'a dayalı" olduğu yorumunu yaptı. "Spin," albümün hem söylenen hem de sample'lanan vokal kullanımını, kapak resmini ve başlığını birbirine bağlayarak, ""Richard D. James," yalnızca anlatı için el yordamıyla değil, aynı zamanda soyut bir tür otobiyografiyi de arzulayan ilk elektronika LP olabilir." yorumunu yaptı.


## Çıkış.
Birleşik Krallık'ta, "Richard D. James Album" Warp tarafından 4 Kasım 1996'da yayımlandı. Albüm, 16 Kasım 1996'ya kadar bir haftalığına UK Albums Chart'ta yer aldı ve 62 numaraya kadar yükseldi. Albüm, Birleşik Krallık'ta James'in önceki iki albümünden daha az başarı yakaladı. Albümün 28 Ocak 1997'de Sire Records tarafından yayımlanan Amerika versiyonu, "Girl/Boy EP"'nin tamamını bonus parçalar olarak içeriyordu. Albüm ayrıca kompakt disk, kaset ve gramofon kaydı olarak da yayımlandı; albümün ilk kopyaları, James'in saçını içeren plastik bir poşetle birlikte dağıtıldı. 18 Eylül 2012'de, "...I Care Because You Do" (1995) ile birlikte 1972 isimli plak şirketi tarafından plak sürümü yayımlandı. Warp, 8 Ekim 2012'de albümün 180 gramlık plak için yeniden basımını duyurdu.


## Değerlendirmeler.
Birleşik Krallık'ta "The Independent" albüme olumlu bir değerlendirme verdi ve ekledi: "[James'in] son birkaç yıldır bastırmak için çok uğraştığı sezgisel melodi duygusu da ön plana çıktı ve sonuç yılın en büyülü pop kaydı: söz konusu yıl MS 2001'dir". Kuzey Amerika'da "Pitchfork", albüme 10 üzerinden 8,4 puan verdi ve ""Richard D. James Album" 43,5 dakikalık saf elektronik dehadır" ve "tam beyniniz ritmik bir kalıbı kavramaya başladığında, ritim değişir, sola döner ve gövdenizi direksiyon simidinin altında ezer." "Rolling Stone" albüme beş üzerinden üç buçuk yıldız verdi ve "Aphex Twin, makinelerinden harika bir duygusal yankı uyandırıyor" ve "sarsıcı vuruşları, bozulmamış melodik parçacıkları ve rastgele sesleri - bazen sinir bozucu olsa da - zarif bir şekilde fütüristik pop çatısı altında birleştiriyor" yorumunu yaptı. Ancak, ""Richard D. James'in" tamamı kolay sindirilmiyor" yorumunu da yaptı. "The Pulse'tan" Marc Widenbaum, albümü "oldukça basit bir şekilde, Laurie Anderson'ın "Mr. Heartbreak"' ından sonra çıkan en güçlü art pop albümü" olarak tanımladı. "Entertainment Weekly", albüme James'in "en tuhaf, en kişisel çalışması" adını vererek "A−" notu verdi ve "4" ile "Girl/Boy Song"un "yeni bir sıcaklık ve hüzün" ortaya çıkardığını söyledi. "Washington Post" albüme olumsuz bir eleştiri verdi, müziğe "baştan savma", "gürültülü bir karmaşa" ve kulağa "özel bir şaka gibi" olarak atıfta bulundu.
"NME," albümü 1996'nın en iyi albümleri listesinde 20 numaraya yerleştirdi. "The Wire" ayrıca albümü 1996 için yılın en iyi 50 albümü arasında listeledi. 2003'te "Pitchfork", 1990'ların en iyi albümlerini listeledi ve "Richard D. James Album"'u 40. sıraya yerleştirdi. "Pitchfork," "RDJ'nin" "teknolojisine göre kolayca eskimediğini" ve "modern varyasyonlara kıyasla kulağa bayat gelmediğini" belirtti. "Slant Magazine" albümü 1990'ların en iyi 100 albümü listesinde 91 numaraya yerleştirdi ve albümü "şimdiye kadar yapılmış neredeyse tüm diğer elektronik albümlerden daha fazla dokulardan büyülenmiş" olarak tanımladı. 2015 yılında "Spin", albümü son 30 yılın en iyi albümleri listesinde 71 numaraya yerleştirdi. Aynı yıl "Exclaim!" "Richard D. James Album"'ü "Başlıca Richard D. James albümleri" listesinde yer verdi. İnceleme, albümün "hemen aşık olacağınız bir eser olmadığını", ancak "sonsuz derecede ödüllendirici" olduğunu belirtti. "Evening Standard," albümü "son 20 yılın en etkili elektronika albümleri" arasında gösterdi.
Albüm çok sayıda "on yılın sonu" listelerinde yer aldı. Eleştirmenler arasındaki ilgiyi sayısal olarak temsil etmek için istatistikleri kullanan bir site olan Acclaimed Music'e göre "Richard D. James Album", 2017 itibarıyla tüm zamanların en beğenilen 766. albümüdür. Aynı zamanda James'in "Selected Ambient Works 85–92'nin" (1992) ardından en beğenilen ikinci albümüdür. 2019'da "Reverb", albümü "belki de tüm zamanların en iyi bilinen IDM eseri" olarak adlandırdı.


## Parça listesi.
Tüm parçalar "ben" (Richard D. James) tarafından yazıldı ve üretildi.
Fiziksel (Birleşik Krallık) ve dijital versiyonlar
Başlık
Süre
1.
"4" 
 3:37
2.
"Cornish Acid" 
 2:14
3.
"Peek 824545201" 
 3:05
4.
"Fingerbib" 
 3:48
5.
"Carn Marth" 
 2:33
6.
"To Cure a Weakling Child" 
 4:03
7.
"Goon Gumpas" 
 2:02
8.
"Yellow Calx" 
 3:04
9.
"Girl/Boy Song" (NLS mix)
 4:52
10.
"Logan Rock Witch" 
 3:33
Toplam süre:
32:51
 - YÖNLENDİRME 


### Personel.
Albümün arka kapağından alıntılar.
  - Aphex Twin ("ben") – yazar, yapımcı, albüm kapağı
  - Johnny Clayton - albüm kapağı