# Ursula K. Le Guin
Ursula Kroeber Le Guin (21 Ekim 1929 - 22 Ocak 2018), aralarında kendi yarattığı "Hain" ve "Yerdeniz" kurgusal evrenlerinde geçen bilimkurgu ve fantezi eserlerinin de bulunduğu spekülatif kurgu çalışmaları ile tanınmış Amerikalı yazardır. İlk eseri 1959 yılında yayımlanan Le Guin'in edebiyat kariyeri neredeyse altmış yıl sürmüş ve bu süre zarfında yirmi roman ve yüzden fazla kısa öykünün yanı sıra çeviri, eleştiri, şiir, tiyatro, çocuk ve genç edebiyatı ürünleri de ortaya koymuştur. Genellikle bir bilimkurgu ve fantezi yazarı olarak tanımlanan Le Guin aynı zamanda "Amerikan Edebiyatının önemli bir sesi" olarak anılmıştır.#YÖNLENDİRME Kendisi ise daha çok bir "Amerikan romancısı" olarak bilinmeyi tercih ettiğini söylemiştir.
Le Guin, Kaliforniya'nın Berkeley şehrinde, yazar Theodora Kroeber ve antropolog Alfred Louis Kroeber'in çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Fransızca üzerine master derecesini tamamladıktan sonra doktora çalışmalarına başlamış ancak 1953 yılında tarihçi Charles Le Guin ile evlendikten sonra bu çalışmaları bırakmıştır. Tam zamanlı olarak yazmaya 1950'lerin sonunda başlamış; Harold Bloom tarafından şaheserleri olarak tanımlanan "Yerdeniz Büyücüsü" (1968) ve "Karanlığın Sol Eli" (1969) romanlarıyla önemli eleştirel ve ticari başarı kazanmıştır.#YÖNLENDİRME "Karanlığın Sol Eli" adlı eseriyle en iyi roman kategorisinde hem Hugo hem de Nebula Ödülü kazanarak, bunu başaran ilk kadın olmuştur. Bunları, Yerdeniz ve Hain Evrenlerinde geçen çeşitli eserleri takip etmiştir.
Kültürel antropoloji, Taoizm, feminizm ve Carl Jung'un yazılarının etkileri eserlerinde güçlü bir şekilde görülmektedir. Öykülerinde çok sayıda antropolog ya da kültürel gözlemci kahramanlar yer almış ve birçok yazısında denge ve denklik üzerine Taoist düşünceler tespit edilmiştir. Le Guin tipik spekülatif kurgu metaforlarını, "Yerdeniz"'de olduğu gibi koyu derili kahramanlar yaratarak defalarca yıkmıştır ve yine 1985 yılında yayımlanmış deneysel eseri "Hep Yuvaya Dönmek" gibi kitaplarda sıra dışı biçemsel ve yapısal araçlar kullanmıştır. Yazılarında cinsiyet, cinsellik ve reşit olma gibi sosyal ve siyasi konular öne çıkar. "Omelas'ı Bırakıp Gidenler" (1973) adlı alegorisinde ve "Mülksüzler" (1974) ütopik romanında yaptığı gibi alternatif siyasi yapıları çok sayıda öyküsünde açımlamıştır.
Le Guin'in yazıları spekülatif kurgu alanında ses getirmiş ve eleştirmenlerin yoğun ilgisine konu olmuştur. Aralarında 8 Hugo, 6 Nebula ve 24 Locus Ödülü olmak üzere sayısız ödül almış ve 2003 yılında Amerika Bilimkurgu ve Fantezi Yazarları Derneği (SFWA) tarafından "Grand Master" (Büyük Usta) olmaya layık görülen ikinci kadın olmuştur. ABD Kongre Kütüphanesi 2000 yılında ona "Living Legend" (Yaşayan Efsane) unvanını vermiştir. Le Guin aralarında Man Booker Ödülü sahibi Salman Rüşdi, David Mitchell, Neil Gaiman ve Iain Banks'ın da bulunduğu birçok yazarı etkilemiştir. 2018 yılında ölümünden sonra eleştirmen John Clute Le Guin'in "Amerika bilimkurgusuna yaklaşık yarım yüzyıldır başkanlık ettiği"ni yazmıştır. Yazar Michael Chabon ise ondan "neslinin en büyük Amerikan yazarı" olarak bahsetmiştir. Yazar anısına "The Ursula K. Le Guin Prize for Fiction" adını taşıyan bir edebiyat ödülü düzenlenmektedir.


## Yaşamı.
### Çocukluğu ve eğitimi.
Ursula Kroeber, ABD'nin Kaliforniya eyaletinde 21 Ekim 1929 tarihinde dünyaya geldi. İsmini doğum tarihi olan Azize Ursula Günü'nden aldı.#YÖNLENDİRME Babası Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de antropolog olan Alfred Kroeber'di.#YÖNLENDİRME Le Guin'in annesi Theodora Kroeber) psikoloji mezunudur. Yazarlığa ancak 60'lı yaşlarında başlamıştır ve 1961 yılında yayımlanan biyografi kitabı "İshi in Two Worlds"ü yazarak başarılı bir yazarlık kariyerine sahip olmuştur.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Bu kitapta, tamamı beyaz yerleşimciler tarafından öldürülen Yahi yerlilerinin son yaşayan bireyi İşi'nin hayatını anlatmıştır.
Ursula'nın 3 abisi vardı: edebiyat bilimci olan Karl, Theodore ve Clifton.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Ailenin geniş bir kütüphanesi vardı ve tüm çocukları küçük yaştan okumaya merak salmışlardı.#YÖNLENDİRME Ebeveynleri tarafından 3 erkek kardeşi ile beraber kültürel çeşitliliğe değer verilen bir ev ortamında yetiştirildiler.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Kroeber Ailesinin, aralarında tanınmış akademisyen Robert Oppenheimer da dahil olmak üzere sayısız ziyaretçisi olmuştur; Le Guin, daha sonra "Mülksüzler" romanının fizikçi kahramanı Shevek için Oppenheimer'ı model olarak kullanacaktır.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Aile akademik yıl boyunca Berkeley'deki evlerinde kalıyor, yazlarıysa Napa Vadisindeki yazlık evlerinde geçiriyordu.#YÖNLENDİRME 
Le Guin'in okuduğu kitaplar arasında bilimkurgu ve fantezi edebiyatı da vardı. Abileriyle birlikte "Thrilling Wonder Stories" ve "Astounding Science Fiction" dergilerini takip ederlerdi. Mitlere ve efsanelere, özellikle de İskandinav mitolojisine ve babasının anlattığı Amerika yerlilerinin efsanelerine düşkündü. Diğer sevdiği yazarlar arasında Lord Dunsany ve Lewis Padgett vardı.#YÖNLENDİRME Le Guin çok küçük yaşta yazmaya ilgi duydu; 9 yaşındayken bir kısa öykü yazdı ve 11 yaşındayken ilk kısa öyküsünü "Astounding Science Fiction" dergisine gönderdi. Öykü reddedildi ve 10 yıl boyunca başka bir yazı göndermedi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
Le Guin Berkeley Lisesi'ne devam etti.#YÖNLENDİRME Rönesans Fransızcası ve İtalyan edebiyatı üzerinde Bachelor of Arts derecesini 1951 yılında Radcliffe College'tan aldı.#YÖNLENDİRME Çocukken hem biyolojiye hem şiire ilgi duymuştu ancak matematikte zorlanması kariyer seçeneklerini sınırlamıştı.#YÖNLENDİRME Le Guin Columbia Üniversitesi'nde yüksek lisans yaptı ve 1952'de “"Fransa ve İtalya’da Orta Çağ ve Rönesans Dönemi Edebiyatı"” konulu teziyle Fransızca Master of Arts derecesi aldı.#YÖNLENDİRME Hemen ardından doktora çalışmalarına başladı ve bu çalışmalara 1953-1954 yılları arasında Fransa'da devam etmek üzere Fulbright bursu kazandı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 


### Evliliği ve ölümü.
Le Guin, 1953 yılında "Queen Mary" gemisi ile Fransa'ya yolculuk ederken tarihçi Charles Le Guin ile tanıştı.#YÖNLENDİRME Paris'te 1953 yılının Aralık ayında evlendiler.#YÖNLENDİRME Le Guin'e göre evlilik ona doktoranın sonunun geldiğinin habercisi olmuştu.#YÖNLENDİRME Kocası önce Georgia'da Emory Üniversitesi'nde sonra da İdaho Üniversitesi'nde doktorasını tamamlarken Le Guin kızları Elisabeth'in 1957 yılında doğmasına kadar Fransızca öğretti ve sekreter olarak çalıştı.#YÖNLENDİRME İkinci kızları Caroline 1959'da doğdu. Aynı yıl Charles Portland Eyalet Üniversitesi'nde tarih okutmanı oldu ve çift Portland, Oregon'a taşındı; oğulları Theodore da 1964 yılında burada doğdu.#YÖNLENDİRME Her ne kadar Le Guin 1968 ve 1975 yılları arasında Londra'ya gitmek için başk Fulbright bursları almış olsa da#YÖNLENDİRME hayatlarının geri kalanını Portland'da geçirdiler.
Le Guin'in yazarlık kariyeri 1950'lerin sonlarına doğru başladı ancak çocuklarını büyütmek için geçirdiği zaman yazım planlamasını sınırladı.#YÖNLENDİRME Yazmaya ve eserlerini yayımlamaya 60 yıl boyunca devam edecekti. Aynı zamanda editör olarak da çalıştı ve lisans öğrencilerine dersler verdi. Edebiyat eleştirisi yazmasının yanı sıra "Paradoxa" ve "Science Fiction Studies" dergilerinin yazı işleri heyetinde çalıştı.#YÖNLENDİRME Tulane Üniversitesi, Bennington College ve Stanford Üniversitesi ile diğer okullarda dersler verdi. Mayıs 1983'te Oakland, Kaliforniya'da Mills Koleji'nde mezuniyet töreninde "Solak Mezuniyet Konuşması" başlıklı bir konuşma yaptı. "American Rhetoric"in 20. yüzyılın 100 Konuşması listesinde 82. sıradadır ve "Dünyanın Kıyısında Dans" adlı kurgudışı yazılarının toplandığı koleksiyonda da basılmıştır.
Le Guin 22 Ocak 2018'de Portland'daki evinde 88 yaşında öldü. Oğlu birkaç aydır sağlık durumunun kötü olduğunu ve muhtemelen kalp krizi geçirmiş olabileceğini açıkladı. Aileye özel cenaze töreni Portland'da yapıldı. Margaret Atwood, Molly Gloss ve Walidah Imarisha gibi yazarların da konuşma yaptığı halka açık bir cenaze töreni de Haziran 2018'de Portland'da yapıldı.


### Görüşleri ve savundukları.
Şimdi nasıl yaşadığımıza alternatifler görebilecek ve korkuya kapılmış toplumumuz ile saplantılı teknolojilerinin ciğerini okuyabilecek yazarların seslerini duymak isteyeceğimiz zor zamanlar geliyor sanırım. Özgürlüğü hatırlayan yazarlara ihtiyaç duyacağız. Şairlere, vizyonerlere - daha büyük bir gerçekliğin realistlerine.
—Ursula K. Le Guin
Le Guin Amerika Bilimkurgu ve Fantezi Yazarları Derneği'nin (SFWA) Stanisław Lem'i üyelikten çıkarmasını protesto etmek amacıyla 1977 yılında "The Diary of the Rose" adlı öyküsü için verilecek olan Nebula Ödülü'nü reddetti. Le Guin, üyeliğin düşürülmesini Lem'in Amerikan bilmkurgusunu eleştirmesi ve Doğu Blokunda yaşamaya devam etmesi nedenlerinden olduğunu belirterek "bir grubun siyasi hoşgörüsüzlüğü üzerine bir öykü için aynı siyasi hoşgörüsüzlüğü gösteren bir gruptan" ödül almaya gönülsüz olduğunu söyledi.
Le Guin "bir tavşan kadar dinsiz" yetiştirildiğini söylemiştir. Taoizm ve Budizm üzerine büyük bir ilgi göstermiştir ve ergenlik yıllarında Taoizm'in ona "hayata nasıl bakılacağına bir çıkar yol" gösterdiğini belirtmiştir. Taoist düşünceye olan sempatisi nedeniyle 1997 yılında Tao Te Ching'in bir çevirisini yayımlamıştır.#YÖNLENDİRME 
Aralık 2009'da, Authors Guild'in Google'in kitap dijitalleştirme projesine olan desteği nedeniyle bu örgütten istifa etmiştir. "Şeytanla pazarlık etmeye karar verdiniz." diye yazmıştır istifa mektubunda: "Tüm telif hakları kavramının üzerinde prensipler vardır; ve siz mücadele bile etmeden, koydukları şartlarla, bir şirket için bu prensiplerden vazgeçtiniz." 2014 National Book Ödülleri sırasında yaptığı konuşmasında Amazon'u ve yayıncılık sektörü üzerindeki kontrolünü eleştirmiş, özellikle e-kitap yayımı üzerine olan bir anlaşmazlıkta Amazon'un Hachette Book Group'a karşı yaklaşımını örnek olarak göstermiştir. Konuşması dünya çapında medyada yer almış ve National Public Radio tarafından 2 kez yayınlanmıştır.


## Edebiyat yaşamı.
### İlk çalışmaları.
Le Guin'in ilk yayımlanmış çalışması 1959 yılından yayımlanmış olan "Folksong from the Montayna Province" adlı şiiridir. İlk yayımlanmış kısa öyküsü ise 1961'de yayımlanan "An die Musik" adlı öyküdür. Her iki eseri de hayalî ülkesi Orsinya'da geçer.#YÖNLENDİRME 1951 ila 1961 yılları arasında hepsi Orsinya'da geçen beş roman yazdığı ama bunlar yayımcılar tarafından ulaşılamaz oldukları gerekçesiyle reddedildi. Bu dönemde yazdığı şiirlerin bir kısmı 1975'te yayımlanan "Wild Angels" içinde yer aldı.#YÖNLENDİRME Yayıncılardan uzun süre red cevabı almaya devam eden Le Guin yazdıklarının bilimkurgu olarak sınıflandırılması hâlinde bir pazarı olabileceğini bilerek bu alana doğru yöneldi.#YÖNLENDİRME İlk profesyonel yayımlanan eseri "Fantastic Science Fiction"da 1962'de çıkan "April in Paris" öyküsüdür#YÖNLENDİRME ve yedi başka öykü sonraki birkaç yıl içinde "Fantastic" ya da "Amazing Stories"te yayımlanarak bu öyküyü takip etmiştir.#YÖNLENDİRME Bunların arasında kurgusal Hain Evreni'ni tanıtan "The Dowry of the Angyar"#YÖNLENDİRME ve Yerdeniz dünyasını tanıtan "The Rule of Names" ile "The Word of Unbinding" öyküleri de vardır.#YÖNLENDİRME Bu öyküler genel olarak eleştirmenler tarafından ihmal edilmiştir.#YÖNLENDİRME 
Ace Books Le Guin'in ilk basılan romanı "Rocannon'un Dünyası"nı 1966'da yayımladı. Hain Evreni'nde geçen iki roman daha, "Sürgün Gezegeni" ve "Hayaller Şehri" 1966 ve 1967'de yayımlandılar ve bu üç roman daha sonra Hain üçlemesi olarak bilindi.#YÖNLENDİRME İlk ikisi "Ace Double" olarak bilinen ve iki romanın bir arada yayımlandığı düşük fiyatlı bir kitapların bir parçası olarak yayımlandı.#YÖNLENDİRME "Hayaller Şehri" ise Le Guin'in isminin tanınması üzerine tek başına yayımlandı. Bu kitaplar, Le Guin'in kısa öykülerinden daha fazla eleştirmen ilgisi çekti ve çeşitli bilimkurgu dergilerinde değerlendirme yazıları çıktı ancak eleştirel tepki hâlâ suskundu.#YÖNLENDİRME Bu kitaplarda, Le Guin'in daha sonraki eserlerinde bulunan temaların ve fikirlerin çoğu mevcuttu: Bir kahramanın hem fiziksel hem de içsel yolculuğunu anlatan "arketipik yolculuk", kültürel temas ve iletişim, kimlik arayışı ve tezat güçlerin uzlaşması.#YÖNLENDİRME 
"Nine Lives" adlı öyküsünü 1968 yılında yayımlamadan önce "Playboy" dergisi Le Guin'e öyküyü tam adını kullanmadan yayımlayıp yayımlayamayacaklarını sordu ve Le Guin'de bunu kabul etti. Öykü "U. K. Le Guin" adıyla basıldı. Daha sonraları bu olayda bir editör ya da yayımcı tarafından kadın yazar olması nedeniyle ilk ve son olarak önyargıılı davranıldığını yazdı ve "öyle saçma, öyle anlamsız görünmüştü ki aynı zamanda önemli olduğunu da farkedemedim," diye belirtti. Öykünün daha sonraki baskılarında tam adı kullanıldı.#YÖNLENDİRME 


### Eleştirel ilgi.
Le Guin'in sonraki iki kitabı ona birdenbire geniş çapta bir eleştirel övgü getirdi. 1968 yılında yayımlanan "Yerdeniz Büyücüsü" başlangıçta genç ergenler için yazılmış bir fantezi romanıydı.#YÖNLENDİRME Le Guin aslında genç ergenler için yazmayı planlamamıştı ama bu alanda pazarda büyük potansiyel olduğunu gören Parnassus Press'in editörü tarafından bu grup okuyucuyu hedefleyen bir roman yazması istenmiştir.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Kurgusal Yerdeniz takımadalarında geçen bir reşit olma öyküsünü anlatan kitap hem ABD'de hem de Büyük Britanya'da olumlu bir tepki gördü.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
Sonraki romanı "Karanlığın Sol Eli", insanların belirli bir cinsiyeti olmadığı kurgusal bir gezegende geçen ve cinsiyet ile cinsellik temalarını irdeleyen bir Hain Evreni öyküsüydü.#YÖNLENDİRME Kitap Le Guin'in feminist konular üzerine yazdığı ilk kitaptı#YÖNLENDİRME ve akademisyen Donna White'a göre "bilm kurgu eleştirmenlerini serseme döndürmüştü"; başka takdirlerin yanı sıra bu roman, en iyi roman dalında hem Hugo hem de Nebula Ödülünü kazanarak Le Guin'i bu ödülleri kazanan ilk kadın yapmıştır.#YÖNLENDİRME "Yerdeniz Büyücüsü" ve "Karanlığın Sol Eli" eleştirmen Harold Bloom tarafından Le Guin'in şaheserleri olarak tanımlanmıştır.#YÖNLENDİRME 1973'te Hugo Ödülü'nü "Dünyaya Orman Denir" ile yeniden kazandı. Kitap Le Guin'in Vietnam Savaşı'na karşı duyduğu kızgınlığın etkisiyle yazılmıştır ve sömürgecilik ile militarizm temalarını irdeler.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Le Guin daha sonradan bu kitabını herhangi bir kurgusal eserinde yaptığı "en açık politik ifade" olarak niteler.
Le Guin "Yerdeniz" serisinin 1971 ve 1973'te basılan sonraki iki kitabı "Atuan Mezarları" ve "En Uzak Sahil"de denge ve reşit olma temalarını işlemeye devam eder.#YÖNLENDİRME Her iki kitapta yazılışları için beğeni alırken "En Uzak Sahil"de ölüm temasının araştırılması ayrıca övgü toplar.#YÖNLENDİRME 1974 yılında yayımlanan "Mülksüzler" kitabı gene hem Hugo hem de Nebula Ödülü'nü kazandı ve böylece iki kitabı içinde bu iki ödülü kazanan ilk kişi oldu. Yine Hain Evren'inde geçen öykü anarşizm ve ütopyacılık temalarını irdeler. Akademisyen Charlotte Spivack bu kitabın Le Guin'in bilimkurgu anlayışında siyasal fikirlerin tartışılmasına doğru bir değişiklik noktaası olarak tanımlar.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME İlk basılan kısa öyküsü de dahil olmak üzere, o dönemde yazmış olduğu bazı spekülatif kurgu kısa öyküleri 1975 yılında "The Wind's Twelve Quarters" adlı derlemede toplanmıştır.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Aralarında "Rüyanın Öte Yakası", Hugo Ödüllü "The Ones Who Walk Away From Omelas" ve Nebula Ödüllü "Devrimden Önceki Gün"ün da bulunduğu 1966 ila 1974 dönemi kurgu eserleri#YÖNLENDİRME Le Guin'in en çok bilinen eserlerini oluşturmaktadır.#YÖNLENDİRME 


### Genişleyen araştırma.
Le Guin 1970'lerin ikinci yarısında çeşitli eserler verdi. Bunların arasında, Le Guin'e göre Hain Evreni'nin bir parçası sayılabilecek spekülatif kurgu dalında "Balıkçılın Gözü" romanı bulunur.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Ayrıca genç ergenler için gerçekçi bir roman "Her Yerden Çok Uzakta"#YÖNLENDİRME ile 1976 ve 1979'da yayımlanan "Orsinya Öyküleri" derlemesi ve "Malafrena" romanı da sayılabilir. Son ikisi her ne kadar kurgusal Orsinya ülkesinde geçse de bilimkurgu ya da fanteziden çok realistik kurgu dalında öykülerdir.#YÖNLENDİRME Denemelerinin derlemesi "The Language of the Night" 1979'da basıldı#YÖNLENDİRME ve Le Guin "Wild Angels" adlı şiir kitabını da 1975'te yayımladı.#YÖNLENDİRME 
1979 yılında basılan "Malafrena" ile 1994 yılında basılan "İçdeniz Balıkçısı" derlemesi arasında Le Guin asıl olarak daha genç bir okuyucu kitlesi için yazmaya devam etti.#YÖNLENDİRME 1985 yılında deneysel eseri "Hep Yuvaya Dönmek" yayımlandı.#YÖNLENDİRME 1979 ila 1994 yılları aralığında "Kanatlı Kediler Masalı" serisi de dahil olmak üzere on bir resimli çocuk kitabı ve 1980'de çıkan "Başlama Yeri" adlı genç ergen fantezi romanını yayımladı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Aynı dönemde hepsi olumlu tepki alan dört şiir derlemesi daha basıldı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Ayrıca "Yerdeniz"e tekrar geri dönerek "En Uzak Sahil"den 18 yıl sonra 1992'de "Tehanu"yu yayımladı. Bu geçen süre zarfında Le Guin'in görüşleri hayli değişmiş ve Tehanu serinin önceki kitaplarına göre daha acımasız bir tonla yazılmış ve önceki eserlerde sunduğu fikirlere meydan okumuştur. Eleştirel övgü alan kitap#YÖNLENDİRME serinin artık yetişkin edebiyatı içinde tanınmasına önayak olmuştur.#YÖNLENDİRME 


### Sonraki yazıları.
Le Guin uzun süren bir aradan sonra 1990'larda kısa öykülerle, 1990'da yayımlanan "The Shobies' Story" ile Hain Evreni'ne geri döndü. Bu öykülerin arasında "Karanlığın Sol Eli" ile aynı gezegende geçen ve yetişkinliğe geçiş konusunu irdeleyen "Coming of Age in Karhide" (1995) öyküsü de bulunuyordu. Bu öykü akademisyen Sandra Lindow tarafından "sınırları aşan derecede cinsel ve ahlâki anlamda cesur" olarak tanımlanmış ve Le Guin'in bunu "60'larda yazamayacağını" belirtmiştir. Aynı yıl "Bağışlanmanın Dört Yolu" öykü serisini yayımladı ve bunları bağlantılı beşinci bir öykü olan "Old Music and the Slave Women" 1999'da takip etti. Beş öykünün tamamı da bir köle toplumunda özgürlük ve devrim kavramlarını irdeliyordu.#YÖNLENDİRME 2000 yılında son Hain Evreni romanı olacak "Anlatış" basıldı ve sonraki yıl da son iki "Yerdeniz" kitapları "Öteki Rüzgâr" ve "Yerdeniz Öyküleri" yayımlandı.#YÖNLENDİRME 
2002 yılından itibaren Le Guin'in eserlerinin çeşitli derlemeleri ve antolojileri basıldı. 1994-2002 döneminden öykülerinden oluşan bir seri "Dünyanın Doğum Günü" derlemesinde "Paradises Lost" kısa romanıyla birlikte yayımlandı. Bu kitapta cinsiyet üzerinde geleneksel olmayan fikirlerin yanı sıra anarşişt temalar da irdelenmektedir.#YÖNLENDİRME Diğer derlemeler arasında 2002'de basılan "Uçuştan Uçuşa" sayılabilir. Antolojileri ise "The Unreal and the Real" (2012),#YÖNLENDİRME ve Library of America tarafından yayımlanan iki ciltlik Hain Evreni eserlerinden oluşan "The Hainish Novels and Stories"dir.
Bu dönemden diğer eserleri arasında Vergilius'un "Aeneis" epik destanındaki bir karakterden esinlenilen "Lavinia" (2008) adlı roman ile "Marifetler" (2004), "Sesler" (2006) ve "Güçler" (2007) romanlarından oluşan "Batı Sahili Yıllıkları" üçlemesi sayılabilir. Her ne kadar "Batı Sahili Yıllıkları" genç ergen okuyucu kitlesi için yazılmış olsa da üçlemenin üçüncü kitabı "Güçler" 2009'da en iyi roman dalında Nebula Ödülü kazandı. Le Guin son yıllarından hemen hemen kurgudan vazgeçti ve denemeler, şiirler ile bazı çeviriler üzerine yoğunlaştı. Son yayımlanan eserleri arasında kurgu dışı derlemeler "Dreams Must Explain Themselves" ve "Ursula K Le Guin: Conversations on Writing" ile "So Far So Good: Final Poems 2014–2018" adlı şiir kitabı sayılabilir ve bunların hepsi ölümünden sonra yayımlanmıştır.#YÖNLENDİRME 


## Tarzı ve etkilendikleri.
### Etkilendikleri.
 Okumayı öğrenir öğrenmez her şeyi okudum. Tüm tanınmış fantezileri okudum - "Alice Harikalar Diyarında" ve "Söğütlükte Rüzgar" ve Kipling. Kipling'in "Cengel Kitabı"na bayıldım. Ve sonra biraz büyüyünce Lord Dunsany'i keşfettim. Tamamen yeni bir dünya açtı bana - saf fantezi dünyasını. Ve... "Ouroboros Yılanı". Gene saf fantezi. Çok, çok besleyici. Ve sonra 11 ya da 12 yaşımda iken abimle birlikte bilimkurguyla karşılaştık. İlk Asimov, bunun gibi şeyler. Ama bunun üzerimde çok etkisi olmadı. Daha sonra tekrar bilimkurguya dönene ve Sturgeon'u ve özellikle de Cordwainer Smith'i keşfedene kadar. ..."Alpha Ralpha Boulevard" öyküsünü okudum ve "Vay! bu şey öyle güzel ve öyle tuhaf ki ben de böyle birşeyler yapmak istiyorum," dedim.
—Ursula K. Le Guin
Le Guin gençliğinde hem klasik eserleri hem de spekülatif kurgu eserleri okumuştur. Daha sonraları, Theodore Sturgeon ve Cordwainer Smith'in eserlerini okuyana kadar bilimkurgunun üzerinde bir etki bırakmadığını ve çocukken bu tarzı küçümsediğini söylemiştir. Le Guin'in etkilendiğini söylediği yazarlar arasında Victor Hugo, William Wordsworth, Charles Dickens, Boris Pasternak ve Philip K. Dick bulunur. Le Guin ile Dick aynı liseye devam etmişlerdi ama birbirlerini tanımıyorlardı; Le Guin daha sonradan "Rüyanın Öte Yakası" romanını ona atıfta bulunmak için yazdığını söylemiştir.#YÖNLENDİRME Ayrıca J. R. R. Tolkien ve Leo Tolstoy'un biçemsel etkileri olduğunu ve eserlerini "beyaz adam evrene hükmediyor" geleneğinden diye tanımladığı Robert Heinlein gibi tanınmış bilimkurgu yazarlarını okumak yerine Virginia Woolf ve Jorge Luis Borges'i okumayı tercih ettiğini söylemiştir. Çeşitli akademisyenler, Le Guin'in çocukken okumayı sevdiği mitolojinin etkisinin eserlerinin çoğunda görüldüğünü belirtir; örneğin "The Dowry of the Angyar" adlı kısa öykü bir İskandinav mitinin yeniden anlatılışı olarak gösterilir.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
Kültürel antropoloji bilim dalı Le Guin'in yazılarında önemli bir etki göstermiştir.#YÖNLENDİRME Babası Alfred Kroeber bu alanda bir öncü olarak gösterilir ve Kaliforniya Üniversitesi Antropoloji Müzesi'nin de müdürüydü: Onun çalışmalarının sonucunda Le Guin çocukken antropolojinin ve kültürel araştırmaların etkisi altında kalmıştır. Mitler ve efsanelerin yanı sıra, James Frazer'ın mitler ve din üzerine bir çalışması olan "Altın Dal"dan eşi Elizabeth Grove Frazer tarafından uyarlanmış "Altın Dal'ın Yaprakları" gibi çocuk kitaplarını da okumuştur.#YÖNLENDİRME Babasının arkadaşları ve tanıdıkları ile birlikte yaşamanın ona öteki deneyimini kazandırdığını anlatır. Özellikle İşi'nin yaşadıkları Le Guin'in üzerinde etkili olmuştur ve "Sürgün Gezegeni", "Hayaller Şehri", "Dünyaya Orman Denir" ve "Mülksüzler" gibi eserlerinde İşi'nin öyküsüne ait ögeler tanımlanmıştır.
Birkaç akademisyen Le Guin'in yazılarında Carl Jung'un ve özel olarak da Jung arketiplerinin etkisinin görüldüğünü belirtmiştir.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Özellikle "Yerdeniz Büyücüsü"ndeki gölge, Ged'in gururunu, korkusunu ve güç arzusunu temsil eden Jung psikolojisindeki Gölge arketipi olarak görülür.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Le Guin 1974 yılında verdiği bir konferansta bu arketipi üzerine ve psişenin karanlık ve bastırılmış yanlarını yorumlamıştır.#YÖNLENDİRME Bir başka yerde de ilk "Yerdeniz" romanını yazmadan önce hiç Jung okumadığını belirtmiştir.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Aralarında Anne, Anima ve Animus'un da bulunduğu diğer arketipler de Le Guin'in eserlerinde tanımlanmıştır.#YÖNLENDİRME 
Felsefi Taoizm'in Le Guin'in dünya görüşü üzerinde büyük bir rolü olmuştur#YÖNLENDİRME ve Taoist düşüncenin etkisi birçok öyküsünde görülmektedir.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME "Rüyanın Öte Yakası" da dahil olmak üzere Le Guin'İn kahramanlarının çoğu şeyleri kendi başına bırakma olan Taoist ülküye sahiptirler. Hain Evreni'nin antropologları karşılaştıkları kültürlerin işine karışmayı denemezler; Ged'in "Yerdeniz Büyücüsü"nde öğrendiği ilk derslerden biri kesinlikle gerekmedikçe büyü kullanmamaktır.#YÖNLENDİRME Le Guin'in Yerdeniz dünyasının dengesini tasvirinde Taoist etki açıkça görülmektedir: Takımada hassas bir denge üzerine kurulu olarak tasvir edilmiştir ve ilk üç romanda bu denge hep birisi tarafından bozulur. Bu kara ile deniz arasındaki dengeyi de içerir, öyle ki "Yerdeniz" adının kendisinde, yaşayan halk ve doğal çevrelerinde#YÖNLENDİRME ve büyücülerin korumak ile görevlendirildikleri daha büyük kozmik dengede#YÖNLENDİRME bu görülür. Bir başka öne çıkan Taoist fikir de işık ile karanlık ya da iyi ile kötü gibi zıtlıkların uzlaşmasıdır. Aralarında "Mülksüzler"in öne çıktığı birkaç Hain romanında bu uzlaşma süreci irdelenir.#YÖNLENDİRME Yerdeniz Evrenin'nde, geleneksel Batı Kültürü öykülerinde iyi ile kötünün sürekli bir çekişme içinde olmasının aksine#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME karanlık güçler değil ama karakterlerin yaşamın dengesini yanlış anlamaları kötü olarak tasvir edilir.#YÖNLENDİRME 


### Tarzı ve kullandığı biçem.
Her ne kadar Le Guin daha çok spekülatif kurgu alanındaki eserleri ile tanınıyor olsa da aynı zamanda gerçekçi kurgu, kurgu dışı, şiir ve çeşitli diğer edebi biçimlerde de eser vermiştir ve bunun sonucunda eserlerini sınıflandırmak kolay değildir.#YÖNLENDİRME Eserleri ana akım, çocuk edebiyatı ve spekülatif kurgu eleştirmenlerince değerlendirilmiştir.#YÖNLENDİRME Le Guin'in kendisi de daha çok "Amerikan romancısı" olarak tanınmak istediğini söylemiştir. Le Guin'in tarzların geleneksel sınırlarını aşması da özellikle çocuk edebiyatı ve spekülatif kurgu akademisyenleri arasında Le Guin'in eleştirel değerlendirmesini Balkanlaşmasına neden olmuştur.#YÖNLENDİRME Yorumcular "Yerdeniz" romanlarının çocuk kitabı olarak değerlendirildiği için özellikle daha az eleştiriye konu olduğunu belirtirler. Le Guin çocuk edebiyatının bu şekilde değerlendirilmesini "yetişkin şövenist domuzluk" olarak tanımlamıştır.#YÖNLENDİRME 1976 yılında edebiyat akademisyeni George Slusser "orijinal seriyi 'çocuk edebiyatı' olarak belirten saçma yayın sınıflandırması"nı eleştirirken#YÖNLENDİRME Barbara Bucknall'a göre Le Guin'i "Tolkien gibi, on yaşındakilerde yetişkinler de okuyabilir.Bu öykülerin yaşı yoktur çünkü her yaşta karşımıza çıkacabilecek sorunlarla uğraşır."#YÖNLENDİRME 
Neyse ki bilinene dayanan tahmin bilimkurgunun bir ögesi olsa da asla konunun özü değildir. İster yazarın ister de okurun olsun, hayal gücü kuvvetli zihinleri ttmin etmek için çok rasyonalist ve basite indirgenmiştir. Değişkenler hayatın tuzu biberidir. [Eğer] hoşunuza giderse [çok] bilimkurgu okuyabilirsiniz, düşünce deneyi olarak. Diyelim ki (der Mary Shelley) genç bir doktor laboratuvarında bir insan yaratır; diyelim ki (der Philip K. Dick) Müttefikler İkinci Dünya Savaşı'nı kaybetti; diyelim ki derler bu ya da şu, şöyle ya da böyle ve bakalım ne oluyor... Böyle tasarlanan bir öyküde modern romana özgü manevi çetrefillilik feda edilmek zorunda değildir, ya da yapısında çıkmaz bulundurmaz; düşünce ve sezgi deneyin çizdiği sınırlar içinde özgürce hareket edebilir, ki bu sınırlar da gerçekten çok geniş olabilir.
—Ursula K. Le Guin, "Karanlığın Sol Eli" kitabının 1976 basımının önsözünden.
Birçok eserinin temel dayanağı sosyoloji, psikoloji ya da felsefeden gelmektedir.#YÖNLENDİRME Bunun sonucunda Le Guin'in eserleri genellikle sosyal bilimkurgu olarak tanımlanır ve bu alt türün "koruyucu azizesi" olarak adlandırılır. Sosyal bilimkurguya, İngilizce verilen "soft science fiction" (yumuşak bilimkurgu) adlandırmasına, bazı bilimkurgu yazarları, fizik, astronomi ya da mühendislik sorunları üzerine kurulmamış öykülerin ciddiye alınmamasına neden olabilecek potansiyel bir aşağılayıcı terim olması ve ayrıca bu tür içinde sayıları çok olmayan kadın ve diğer grup yazarları hedeflediği için karşı çıkmışlardır. Le Guin bazı eserleri için "sosyal bilimkurgu" terimini önermiş ve aslında öykülerinin çoğunun da bilimkurgu bile olmadığına dikkati çekmiştir. "Yumuşak bilimkurgu" teriminin bölünmeye neden olan bir terim olduğunu ve geçerli bilimkurgunun neden oluştuğunun çok dar bir görüşü olduğunu ileri sürmüştür.
Antropolojinin etkisi Le Guin'in çeşitli eserleri için seçtiği ortamlarda görülebilir. Kahramanlarının bazıları kendilerine yabancı bir dünyayı araştıran antropologlar ya da etnologlardır.#YÖNLENDİRME Bu özellikle, insanoğlunun Dünya'da değil de Hain gezegeninde evrimleştiği bir alternatif gerçeklik olan Hain Evreni'nde geçen öykülerde görülür. Hain gezegenindeki insanlar çok sayıda gezegeni kolonileştirmiş ancak daha sonra bu gezegenlerle bağlantıları kesilmiş ve bu şekilde bağlantılı ama farklı biyolojik ve sosyal yapılar ortaya çıkmıştır.#YÖNLENDİRME Örnekler arasında "Rocannon'un Dünyası"nda Rocannon ve "Karanlığın Sol Eli"nde Genly Ai sayılabilir. "Mülksüzler"deli Shevek gibi diğer karakterler diğer gezegenlere yaptıkları yolculuk sırasında kültür gözlemcileri hâline gelmişlerdir.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Le Guin'in yazıları genellikle dünya dışı kültürleri, özellikle de Hain Evreni'ndeki diğer gezegenlerdeki insan kültürlerini inceler.#YÖNLENDİRME Bu "yabancı" dünyaları keşfeden Le Guin'in kahramanları ve dolayısıyla da okuyucular, aynı zamanda kendi içlerine doğru da bir yolculuğa çıkar ve neyi "yabancı" neyi "yerli" olarak kabul ettiklerinin doğasının doğruluğunu sorgularlar.#YÖNLENDİRME 


## Temaları.
### Cinsiyet ve cinsellik.
Le Guin bu eleştirilere daha sonraki eserlerinde cevap vermiştir. 1995 yılında yayımlanan "Coming of Age in Karhide" (Karhide'da Reşit Olma) adlı kısa öyküsünde ve ilk olarak 1969'da basılmış olan "Winter's King"{{'}}in yeni baskısında cinsiyeti belirli olmayan tüm Gethenli karakterleri için bilinçli olarak İngilizce dişil kişi zamirleri kullanmıştır.{{sfn|Cummins|1990|pp=78–85}} "Coming of Age in Karhide" daha sonra 2002 toplu eseri "Dünyanın Doğum Günü" adlı kitapta alışılmışın dışında cinsel ilişkiler ve evlilik düzenleri içeren altı diğer öykü ile bir arada yayımlanmıştır.{{sfn|Lindow|2012|p=205}} 1990'da basılan "Yerdeniz" Evreninde geçen "Tehanu"{{'}}da da cinsiyet ilişkilerini tekrar gözden geçirmiştir.{{sfn|Cadden|2005|p=106}} Bu kitap "Atuan Mezarları"{{'}}nın yeniden yazılması ve tasarlanması olarak tanımlanmıştır çünkü kadın kahraman Tenar'ın gücü ve statüsü yine onunla Ged üzerine odaklanan önceki kitapta olduğunun tam tersidir. Bu sonraki dönemde 1978 yılında yayımlanan "Balıkçıl Gözü"{{'}}nün kadını gerçekten merkezine alan ilk eseri olduğunu belirtti.


### Siyasi sistemler.
Alternatif toplumsal ve sisyasi sistemler Le Guin'in eserlerinde tekrarlayan bir temadır.{{sfn|White|1999|pp=81–83}} Her ne kadar Le Guin "The Ones Who Walk Away from Omelas"{{'}}ında aralarında bulunduğu{{sfn|Rochelle|2008|pp=414–415}} başka eserlerinde de{{sfn|White|1999|pp=81–83}} ilgili temaları irdelese de eleştirmenler "Mülksüzler" ve "Hep Yuvaya Dönmek" eserlerine özel bir ilgi göstermiştir.{{sfn|White|1999|pp=81–83}} "Mülksüzler" bir anarşist ütopik romandır ve Le Guin'e göre Peter Kropotkin gibi pasifist anarşistlerden olduğu kadar 1960'ların ve 1970'lerin karşıkültüründen de etkilenmiştir. Le Guin'in anarşizmi kapatıldığı kültürel gettodan kurtardığı ve entelektüel ana akıma geri getirdiği söylenmiştir. Yazar Kathleen Ann Goonan Le Guin'in eserinin "insanların, diğer canlıların ve kaynakların mağduriyetine için gösterilen dargörüşlülük paradigması"nın üstüne gittiğini ve "yaşama saygılı sürdürülebilir alternatifler" aradığını yazmıştır.
Diğer toplumsal yapılar "Bağışlanmanın Dört Yolu" öyküleri ve genellikle "bağışlanmanın beşinci yolu" olarak tanımlanan "Old Music and the Slave Woman" adlı kısa öyküsü gibi eserlerde incelenmiştir. {{sfn|Cadden|2005|p=38}} Hain Evreninde geçen bu beş öykü, birlikte köleliğin bulunduğu bir toplumda devrimi ve takip eden yeniden yapılanma sürecini irdeler.{{sfn|Rochelle|2001|p=153}} Rochelle'e göre, Ekumen'in köleleri insan olarak tanımasıyla devrim boyunca gelen özgürlük umudu ve ütopya olasılığı vermesiyle "gerçek bir insan topluluğu" kurma potansiyeli olan bir toplumu irdeler.{{sfn|Rochelle|2001|pp=159–160}} Kölelik, adalet ve kadının toplumdaki rolü aynı zamanda "Batı Sahili Yıllıkları"{{'}}nda da incelenir.


## Kabul görmesi ve mirası.
### Kabul görmesi.
Yazıları popüler medya ve yorumcular tarafından da kabul görmüştür. "Los Angeles Times" 2009 yılında Arthur C. Clarke'ın ölümünden sonra, Le Guin'in "gezegendeki muhtemelen en çok övülen bilimkurgu yazarı" olduğu yorumunu yapmış ve genç insanlar için edebiyat konusunda bir "öncü" olarak tanımlamıştır. 2018 yılında ölümünden sonra eleştirmen John Clute Le Guin'in "Amerika bilimkurgusuna yaklaşık yarım yüzyıldır başkanlık ettiği"ni ve "ilk sırada" bir yazar olma ününe sahip olduğunu yazmıştır. 2016 yılında "The New York Times" onu "Amerika'nın yaşayan en büyük bilimkurgu yazarı" olarak tanımlamıştır. Le Guin için yapılan övgüler genellikle eserlerinde irdelediği sosyal ve siyasi temalar ve düzyazıları üzerinde yoğunlaşır; edebiyat eleştirmeni Harold Bloom, Le Guin'i "seçkin bir biçemci" olarak tanımlıyor ve yazılarında "her kelimenin tam yerinde ve her cümle ya da satırın yankılandığını" söylüyordu. Bloom'a göre Le Guin "kendini her türlü gaddarlık, ayrımcılık ve sömürücülüğün karşısına koymuş bir vizyoner"dir. "The New York Times" onu "maneviyatla ilgili konuları yalın ama lirik bir tarzla irdeleyen" biri olarak tanımlamıştır. 2008 yılında yapılan bir röportajın baiında "Vice" dergisi Le Guin'i "son 40 yılın zihni en çok şaşırtan [bilimkurgu] ve fantezi öykülerinden bazılarını yazmış" olarak tanımlamıştır.
Le Guin'in yazar akranları da yazılarını övmüştür. Le Guin'in 2018 yılında ölümünden sonra yazar Michael Chabon ondan "neslinin en büyük Amerikan yazarı" olarak bahsetmiş ve "[kendisinin] sınır tanımayan bir hayal gücünün tesirinden büyülendiği"ni söylemiştir. Yazar Margaret Atwood Le Guin'in "akla yatkın, zekice, becerikli ve lirik sesi"ni selamlamış ve sosyal adaletsizliğin Le Guin'in yaşamı boyunca güçlü bir motivasyon olduğunu yazmıştır. Zadie Smith'e göre düzyazısı "yirminci yüzyılda yazılmış en zarif ve güzel" düzyazılardan biriydi. Akademisyen ve yazar Joyce Carol Oates Le Guin'in "açık sözlü adalet duygusunu, ahlâkını ve sağduyusunu" vurgulamış ve ondan "en büyük Amerikan yazarlarından birisi ve eserleri uzun süre dayanacak bir vizyoner sanatçı" olarak bahsetmiştir. China Miéville Le Guin'i "edebiyat devi" olarak tanımlamış ve onun "çarpıcı etik ciddiyet ve zekâ, nikte ve gazap, radikal siyaset, ince ve kıvrak, özgürlük ve özlem yazarı" olduğunu yazmıştır.


### Ödüller ve takdir.
Le Guin'in aldığı ödüller arasında eserleri için aldığı çok sayıda yıllık ödül bulunur. Yirmi altı kere aday gösterildiği Hugo Ödülü'nü altı kere, on sekiz kere aday gösterildiği Nebula Ödülü'nü altı kere kazanmıştır. Altı adaylığından kazandığı dört En İyi Roman Nebula Ödülü, bu kategoride en çok kazanan yazar olmasını sağlamıştır. Le Guin, "Locus Magazine" okuyucularının oylarıyla verilen yirmi dört Locus Ödülü kazanmıştır. ve 2019 yılı itibarıyla toplam ödül sayısında üçüncü, kurgu dalında eserler üzerine ödüllerde ise Neil Gaiman'ın ardından ikinci sıradadır. Yalnızca yazdığı romanlar için beş Locus Ödülü, dört Nebula Ödülü, iki Hugo Ödülü ve bir Dünya Fantezi Ödülü kazandı, ayrıca kısa kurgu dalında da bu ödüllerin hepsinden kazanmıştır. Üçüncü "Yerdeniz" romanı "En Uzak Sahil', Genç İnsanlar Edebiyatı için Ulusal Kitap Ödülü'nü 1973'te kazanmıştır. ve dokuzu Fantezi biri de Burs dalında olmak üzere on Mythopoeic Ödülüne aday gösterildi. 1996 yılında basılan öykü derlemesi "Unlocking the Air and Other Stories" 1997 yılı Kurgu dalında Pulitzer Ödülü'nün üç adayından biriydi. Le Guin tarafından kazanılan diğer ödüller arasında üç James Tiptree Jr. Ödülü ve üç Jüpiter Ödülü de vardır. Son Hugo ödülünü, Charles Vess'in desenlediği "Yerdeniz" tüm baskısıyla ölümünden bir yıl sonra kazandı; aynı kitap ayrıca bir Locus Ödülü de kazandı.
Le Guin'in spekülatif kurguya katkılarını tanıyan diğer ödüller ve takdirler de kazanmıştır. 1979 yılında Dünya Bilimkurgu Topluluğu tarafından Gandalf Büyük Usta Ödülü verilmiştir. Bilimkurgu Araştırma Derneği (SFRA) 1989 yılında "bilimkurgu ve fantezi bursuna yaşam boyu katkıları"ndan ötürü Pilgrim Ödülü vermiştir. 1995 Dünya Fantezi Konvansiyonu'nda fantezi alanına yaptığı hizmetler nedeniyle Dünya Fantezi Konvansiyonu Yaşam Boyu Başarı Ödülünü kazanmıştır. Science Fiction and Fantasy Hall of Fame'e 2001 yılında alınmıştır. Amerika Bilimkurgu ve Fantezi Yazarları Derneği (SFWA) 2003 yılında onu 20nci "Grand Master" yaptı; 2019 yılı itibarıyla bu onuru kazanan altı kadın arasında ikincidir. 2013 yılında bilim kurfuda yaşam boyu başarı için Kaliforniya Üniversitesi, Riverside Eaton Ödülü verdi.
Le Guin kariyerinde daha sonra genel olarak edebiyata katkıları için de takdirler kazanmıştır. 2000 yılının Nisan ayında [[Kongre Kütüphanesi|ABD Kongre Kütüphanesi]] "Yazarlar ve Sanatçılar" kategorisinde Amerika'nın kültürel mirasında olan önemli katkıları nedeniyle Le Guin'e "[[Library of Congress Living Legend|Living Legend]]" (Yaşayan Efsane) unvanını vermiştir. [[Amerikan Kütüphane Derneği]] ona 2004 yılında [[Margaret Edwards Ödülü]]'nü verdi ve yıllık [[May Hill Arbuthnot Konferansı]]nı vermesi için seçti. Edwards Ödülü bir yazarı ve belirli bir esere verilir: 2004 paneli ilk dört "Yerdeniz" kitabına, "Karanlığın Sol Eli"{{'}}ne ve "Başlama Yeri"{{'}}ne atıfta bulundu. Panel Le Guin'in "güzel kurulmuş bir dili okumalarını, kendi yaşamları hakkında bilgi veren fantezi dünyalarını gezmelerini ve de ne kolay ne de önemsiz olan fikirler hakkında düşünmelerini sağlamak için dört genç ergen nesline ilham kaynağı olduğunu" belirtti. Le GUin'in eserlerinin bir derlemesi 2016 yılında Library of America tarafından yayımlandı, bu nadiren yaşayan yazarlara verilen bir onurdur. [[National Book Foundation]] 2014 yılında Le Guin'i [[Ulusal Kitap Ödülü|Amerikan Edebiyatına Seçkin Katkı Madalyası]]na layık görmüş ve onun "anlatı, dil, karakter, tarz geleneklerini yıktığını ve edebi kurgu için yeni yollar açmak üzere fantezi ile gerçekçilik arasındaki sınırları aştığını" belirtmiştir. [[American Academy of Arts and Letters]] onu 2017 yılında üye yapmıştır.


### Mirası ve etkisi.
Le Guin'in spekülatif kurgu alanında önemli etkisi olmuştur; Jo Walton Le Guin'in hem alanın genişlemesinde hem de alan yazarlarının ana akımda tanınmasına yardımcı olmasında büyük bir rol oynadığını ileri sürmüştür.{{sfn|White|1999|pp=3–4}}{{sfn|Cadden|2005|pp=xi–xiv, 140–145}} "Yerdeniz" kitaplarının, edebiyat alanı dışı da dahil olmak üzere büyük bir etki bıraktığı belirtilmiştir. Atwood "Yerdeniz Büyücüsü"{{'}}nü fantezi edebiyatının "kaynak"larından biri olarak değerlendirir ve modern yazarlar kitabın bir daha sonra "[[Harry Potter]]" kitap serisi ile ünlü olan "büyücülük okulu" fikrini ortaya attığını söyler ve yine "Harry Potter"{{'}}da görülen erkek çocuk büyücü değişmecesini popülerleştirdiğini söyler. Adların güç harcayabileceği kavramı Yerdeniz serilerinde bir temadır ve eleştirmenler [[Hayao Miyazaki]]'nin 2001 filmi "[[Ruhların Kaçışı]]"{{'}}nda bundan esinlendiğini önermişlerdir.
[[Dosya:Kyle-cassidy-neil-gaiman-April-2013.jpg|küçükresim|sol|upright=0.8|Neil Gaiman, yazılarında Le Guin'den etkilendiğini kabul eden birçok yazardan biridir, 2013.]]
Yorumcular aynı zamanda Le Guin'in genel anlamda edebiyat alanında da etkili olduğunu belirtmişlerdir. Edebiyat eleştirmeni [[Elaine Showalter]] Le Guin'in "kadınların susmayı, korkuyu ve kendilerinden şüphe etmelerinden vazgeçirecek bir yazar olarak örnek olduğunu" önermiştir. Yazar [[Brian Attebery]] da "[Le Guin] bizi yarattı: benim gibi bilimkurgu ve fantezi eleştirmenlerini ama aynı zamanda şairleri ve denemecileri ve romancıları da," diye belirtmiştir. 
Birkaç önde gelen yazar Le Guin'in yazıları üstündeki etkisini kabul etmiştir. Jo Walton "onun dünyaya bakış şeklinin benim üstümde yalnızca bir yazar olarak değil bir insan olarak da muazzam etkisi oldu" diye yazmıştır. Etkilediği diğer yazarlar arasında [[Man Booker Ödülü]] sahibi [[Salman Rüşdi]], [[David Mitchell (yazar)|David Mitchell]], [[Neil Gaiman]], [[Iain Banks]], [[Algis Budrys]] ve [[Kathleen Ann Goonan]] da bulunur. "[[Bulut Atlası]]" gibi kitapların yazarı Mitchell, "Yerdeniz Büyücüsü"{{'}}nün üzerinde güçlü bir etkisi olduğunu ve "kelimeleri Ursula Le Guin ile aynı güçle kullanmak" arzusunda olduğunu söylemiştir. Yönetmen Arwen Curry 2009 yılında Le Guin üzerine bir belgesel yapımına başladı ve yazarın yanı sıra ondan esinlenen diğer yazar ve sanatçılarla "düzinelerce" saat röportaj çekimi yaptı. Curry [[National Endowment for the Humanities]]'ten bir bağış aldıktan sonra 2016'nın başlarında filmi bitirmek için başarılı bir [[kitle fonlaması]] kampanyası başlattı.


### Eserlerinin uyarlamaları.
Le Guin'in eserleri radyo için olduğu gibi film, televizyon ve sahne için de uyarlanmıştır. 1971 yılı romanı "Rüyanın Öte Yakası" iki kere film olarak uyarlanmıştır: İlki [[Rüyanın Öte Yakası (film, 1979)|1979'da]] Le Guin'in katılımıyla [[WNET]] tarafından ikincisi de [[Rüyanın Öte Yakası (film, 2002)|2002'de]] [[A&E Network]] tarafından yayımlanmıştır. 2008 yılında yapılan bir röportajda, Le Guin 1979 versiyonunu "filme tek iyi uyarlanmış" versiyon olarak gördüğünü belirtmiştir. 1980'lerin başında [[Hayao Miyazaki]] "Yerdeniz" serisinin bir [[anime]] uyarlamasını yapmak istediğini söyler. Miyazaki'nin eserleri ve genel olarak da anime hakkında pek bilgisi omayan Le GUin bu teklifi reddeder ancak "[[Komşum Totoro]]"{{'}}yu izledikten sonra bu teklifi kabul eder. "Yerdeniz" serisinin üçüncü ve dördüncü kitapları 2006'da vizyona çıkan "[[Yerdeniz Öyküleri (film, 2006)|Yerdeniz Öyküleri]]" filmine temel alınır. Filmin Hayao Miyazaki yerine oğlu [[Gorō Miyazaki|Gorō]] tarafından yönetilmesi Le Guin'i üzer. "Çoğu güzeldi" diye yazan Le Guin filmin estetiği açısında olumludur ancak filmin manevi anlamı ve özellikle de filmin sonunda kötü kahramanın ölüşü gibi fiziksel şiddetin kullanılışını eleştirir. 2004 yılında [[Syfy|Sci Fi Channel]], "Yerdeniz" üçlemesinin ilk iki kitabını "[[Earthsea (dizi)|Yerdeniz Efsanesi]]" adı ile mini dizi olarak uyarlar. Le Guin bu mini diziyi oldukça ağır olarak eleştirir ve kitaplarındaki kızıl, kahverengi ya da kara derili karakterleri yerine beyaz derili aktörlerin kullanılmasına itiraz ederek "tahayyül ettiği Yerdeniz'den olabildiğince uzak" bulduğunu söyler.
Le Guin'in "Karanlığın Sol Eli" romanı [[Chicago]]'nun "Lifeline Theatre" kumpanyası tarafından sahneye uyarlanmıştır. Eleştirmen Jack Helbig "Chicago Reader"{{'}}da daha çok karmaşık 300 sayfalık bir romanı iki saatlik bir sahne gösterisine uyarlamanın aşırı zorluğundan kaynaklandığını belirterek "uyarlama zekice ve güzel kotarılmış ancak nihayetinde tatminkâr değil" diye yazmıştır. "Paradises Lost", Illinoi Üniversitesi opera programı tarafından [[opera]]ya uyarlanmıştır. Opera Stephen A. Taylor tarafından bestelenmiş ve [[libretto]] için hem [[Kate Gale]]'e hem de Marcia Johnson'a atıfta bulunulmuştur. 2005'te yapılan operanın prömiyeri Nisan 2012'de gerçekleştirilmiştir. Le guin bir röportaj sırasında bu çabayı "güzel bir opera" olarak tanımlamış ve başka yapımcıların da ilgilenmesini umduğunu belirtmiştir. Ayrıca eserlerinin film uyarlamalarından çok sahne uyarlamalarından daha memnun olduğunu da belirtmiştir. 2013 yılında John Schmor'un metnini yazdığı ve Jonathan Walters tarafından uyarlanıp yönetilen "Karanlığın Sol Eli" üzerine kurulmuş bir oyun Portland Playhouse ve Hand2Mouth Theatre tarafından yapılmıştır. Oyun 2 Mayıs 2013'te sahneye konmuş ve 16 Haziran 2013'e kadar Portland, Oregon'da sahnelenmiştir.


## Eserleri.
### Romanları.
  - Lavinia, 2008
  - Powers, 2007
  - Voices, 2006
  - Gifts, 2004
  - Earthsea 5: The Other Wind, 2001
  - The Telling, 2000 
  - Always Coming Home, 1985 
  - Earthsea 4: Tehanu, 1990
  - The Eye of the Heron, 1983
  - The Beginning Place, 1980
  - Malafrena, 1979
  - Very Far Away from Anywhere Else, 1976
  - The Word for World is Forest, 1976
  - The Dispossessed, An Ambiguous Utopia, 1974
  - Earthsea 3: The Farthest Shore, 1972
  - The Lathe of Heaven, 1971
  - Earthsea 2: The Tombs of Atuan, 1970
  - The Left Hand of Darkness, 1969
  - Earthsea 1: A Wizard of Earthsea, 1968
  - City of Illusion, 1967 
  - Planet of Exile, 1966
  - Rocannon's World, 1966


### Öykü kitapları.
  - Changing Planes, 2003 
  - The Birthday of the World, 2002 
  - Tales from Earthsea, 2001 
  - Unlocking the Air, 1996 
  - Four Ways to Forgiveness, 1995 
  - A Fisherman of the Inland Sea, 1994 
  - Searoad, 1991 
  - Buffalo Gals, and Other Animal Presences, 1987
  - The Compass Rose, 1982
  - Orsinian Tales, 1976
  - The Wind's Twelve Quarters, 1975


### Denemeler.
  - The Wave in the Mind, 2004 
  - Steering the Craft, 1998 
  - Dancing at the Edge of the World, 1992 
  - The Language of the Night, 1989


### Şiirler.
  - Sixty Odd, 1999 
  - Going Out with Peacocks, 1994 
  - Blue Moon Over Thurman Street (Roger Dorband'la birlikte), 1994 
  - Wild Oats and Fireweed, 1988 
  - Hard Words, 1981 
  - Wild Angels, 1974


### Türkçede Le Guin.
[[Yerdeniz|Yerdeniz Dizisi]]
  - Öteki Rüzgar (The Other Wind), 2004
  - Yerdeniz Öyküleri (Tales from Earthsea), 2001
  - Tehanu (Tehanu), Ocak 1996
  - En Uzak Sahil (The Farthest Shore), Temmuz 1995
  - Atuan Mezarları (The Tombs of Atuan), Nisan 1995
  - [[Yerdeniz Büyücüsü]] (Wizard of Earthsea), Eylül 1994 Metis, Çeviri: Çiğdem Erkal İpek
[[Batı Sahili Yıllıkları]]
  - Marifetler (Gifts), Metis, 2006, Çeviri: Çiğdem Erkal İpek
  - Sesler (Voices), Metis, Şubat 2008, Çeviri: Çiğdem Erkal İpek
  - Güçler (Powers), Metis, 2010, Çeviri: Çiğdem Erkal İpek
  - Uçuştan Uçuşa (Changing Planes) Metis, 2004 Çeviri: Çiğdem Erkal İpek
  - Başka Bir Yer, K Kitaplığı, 2002, Çeviri: Cem Akaş
  - Hep Yuvaya Dönmek (Always Coming Home), Ayrıntı, 2002, Çeviri: Cemal Yardımcı
  - Bağışlanmanın Dört Yolu (Four Ways to Forgiveness), Metis, 2001, Çeviri: Çiğdem Erkal İpek
  - Kadınlar Rüyalar Ejderhalar (Makaleler), Metis, 1999, Çeviri: Deniz Erksan
  - Dünyaya Orman Denir (The Word for World Is Forest), Metis, Eylül 1996, Çeviri: Özlem Dinçkal
  - Rocannon'un Dünyası (Rocannon's World), Metis, 1995, Çeviri: Tuba Çele
  - Her Yerden Çok Uzakta (Very Far Away from Anywhere Else), İmge Kitabevi, 1995, Çeviri: Semih Aközlü
  - Başlama Yeri (The Beginning Place), İletişim Yayınları, Haziran 1995, Çeviri: Can Eryümlü
  - Balıkçıl Gözü (The Eye of the Heron), Metis, Haziran 1995, Çeviri: Tuba Çele
  - Hayaller Şehri (City of Illusions), (Yeni baskısı Yanılsamalar Kenti adıyla yapılmıştır), İmge Kitabevi, 1994, Çeviri: Meltem Tayga
  - Karanlığın Sol Eli (The Left Hand of Darkness), Ayrıntı Yayınları, Ekim 1993, Çeviri: Ümit Altuğ
  - Atmacanın Türküsü (Wizard of Earthsea ve The Tombs of Atuan bir kitapta toplanmış), Ne Yayınları, Ekim 1992, Çeviri: Barış Karaoğlu, Gülsüm Ramazanoğlu
  - Gülün Günlüğü (The Wind's Twelve Quarters ve The Compass Rose'dan alınan öyküler), Ayrıntı Yayınları, Mart 1992, Çeviri: Ümit Altuğ
  - [[Mülksüzler]] (The Dispossessed: An Ambiguous Utopia), Metis, Ocak 1990, Çeviri: Levent Mollamustafaoğlu
  - Sürgün Gezegeni (Planet of Exile), İthaki, Ağustos 1999, Çeviri: Ayşe Gorbon
  - Kanatlı Kediler Masalı-1 Dört Yavru, Günışığı kitaplığı, Mayıs 2008, Çeviri: Naz Beykan
  - Kanatlı Kediler Masalı-2 Yuvaya Dönüş, Günışığı kitaplığı, Mayıs 2008, Çeviri: Naz Beykan
  - Kanatlı Kediler Masalı-3 Yeni Arkadaş, Günışığı kitaplığı, Mayıs 2008, Çeviri: Naz Beykan
  - Kanatlı Kediler Masalı-4 Kentte Tek Başına, Günışığı kitaplığı, Mayıs 2008, Çeviri: Naz Beykan
  - İçdeniz Balıkçısı (A Fisherman Of the Inland Sea), Metis, 2007, Çeviri: Çiğdem Erkal İpek
  - Lavinia, Metis, 2009, Çeviri: Gürol Koca
  - Malafrena, Metis, Temmuz 2013, Çeviri: Cemal Yardımcı
  - Dünyanın Doğum Günü (The Birthday of the World And Other Stories), Metis, Eylül 2005, Çeviri: Çiğdem Erkal İpek


## Bibliyografyası.
[[Dosya:Ursula Le Guin.jpg|küçükresim|Le Guin 2013 yılında kitabını imzalarken.]]


### Genel.
  - {{Kitap kaynağı | başlık=Ursula K. Le Guin: A Critical Companion| url=https://archive.org/details/ursulakleguincri0000bern| soyadı1=Bernardo | ad1=Susan M. | soyadı2=Murphy | ad2 = Graham J. | yayıncı=Greenwood Press|yıl=2006 | isbn = 978-0-313-33225-8| kaynak = harv}}
  - {{Ansiklopedi kaynağı |soyadı=Bloom |ad=Harold |yıl=1987 |başlık=Introduction |editör-soyadı=Bloom |editör-ad=Harold |ansiklopedi=Modern Critical Interpretations: Ursula Le Guin's The Left Hand of Darkness |sayfalar=1-10|yayıncı=Chelsea House Publications|isbn=978-1-55546-064-8 |kaynak= harv}}
  - {{Kitap kaynağı | başlık=Ursula K. Le Guin Beyond Genre: Fiction for Children and Adults| soyadı=Cadden | ad =Mike| yayıncı=Routledge|yıl=2005 | isbn = 978-0-415-99527-6| kaynak = harv}}
  - {{Kitap kaynağı |soyadı=Cummins |ad=Elizabeth |yıl=1990 |başlık=Understanding Ursula K. Le Guin |yayıncı=University of South Carolina Press |isbn=978-0-87249-687-3 | kaynak = harv |url=https://archive.org/details/understandingurs0000cumm }}
  - {{Kitap kaynağı|ad=Richard D.|soyadı=Erlich|başlık=Coyote's Song: The Teaching Stories of Ursula K. Le Guin|url=https://books.google.com/books?id=dQJMK8SeNmsC&pg=PA637|tarih=Aralık 2009|yayıncı=Wildside Press LLC|isbn=978-1-4344-5775-2|kaynak=harv|erişimtarihi=7 Şubat 2020|arşivurl=https://web.archive.org/web/20210203224855/https://books.google.com/books?id=dQJMK8SeNmsC&pg=PA637|arşivtarihi=3 Şubat 2021|ölüurl=hayır}}
  - {{Kitap kaynağı |soyadı=Kroeber |ad=Theodora|başlık=Alfred Kroeber  A Personal Configuration|yayıncı=University of California Press: Berkeley and Los Angeles|yer= Kaliforniya|yıl=1970|url=https://books.google.com/books?id=9biH8-HT6gcC| kaynak = harv|isbn=978-0-520-01598-2}}
  - {{Dergi kaynağı|soyadı=Kuznets|ad=Lois R.|başlık='High Fantasy' in America: A Study of Lloyd Alexander, Ursula Le Guin, and Susan Cooper|dergi=The Lion and the Unicorn|cilt=9|sayfalar=19-35|yıl=1985|doi=10.1353/uni.0.0075| kaynak = harv}}
  - {{Kitap kaynağı |soyadı=Le Guin |ad=Ursula |başlık=The Wind's Twelve Quarters Volume I |yıl=1978 |yayıncı=[[Granada (şirket)|Granada Publishing]] |isbn=978-0-586-04623-4 | kaynak = harv}}
  - {{Kitap kaynağı|soyadı=Lindow|ad=Sandra J.|başlık=Dancing the Tao: Le Guin and Moral Development|yıl=2012|yayıncı=Cambridge Scholars Publishing|isbn=978-1-4438-4302-7|url=https://books.google.com/books?id=lKcwBwAAQBAJ|kaynak=harv|erişimtarihi=5 Şubat 2020|arşivurl=https://web.archive.org/web/20210602233321/https://books.google.com/books?id=lKcwBwAAQBAJ|arşivtarihi=2 Haziran 2021|ölüurl=hayır}}
  - {{Dergi kaynağı|soyadı=Lothian|ad=Alexis|başlık=Grinding Axes and Balancing Oppositions: The Transformation of Feminisms in Ursula K. Le Guin's Science Fiction|dergi=Extrapolation|cilt=47|sayı=3|sayfalar=380-395|yıl=2006| kaynak = harv|doi=10.3828/extr.2006.47.3.4}}
  - {{Ansiklopedi kaynağı|başlık=Le Guin, Ursula K.|ansiklopedi=The Encyclopedia of Science Fiction|tarih=7 Nisan 2018|url=http://sf-encyclopedia.com/entry/le_guin_ursula_k|editör1-soyadı=Nicholls|editör1-ad=Peter|editör2-soyadı=Clute|editör2-ad=John|editör3-soyadı=Sleight|editör3-ad=Graham|yayıncı=Gollancz|erişimtarihi=7 Mayıs 2018|kaynak={{harvid|Nicholls|Clute|2019}}|arşivurl=https://web.archive.org/web/20180426045452/http://www.sf-encyclopedia.com/entry/le_guin_ursula_k|arşivtarihi=26 Nisan 2018|ölüurl=hayır}}
  - {{Kitap kaynağı|soyadı=Reid|ad=Suzanne Elizabeth|başlık=Presenting Ursula Le Guin |yıl=1997| yayıncı=Twayne |isbn=978-0-8057-4609-9 | kaynak = harv}}
  - {{Kitap kaynağı| kaynak = harv|ad=Warren|soyadı=Rochelle|başlık=Communities of the Heart: The Rhetoric of Myth in the Fiction of Ursula K. Le Guin|url=https://books.google.com/books?id=_Ym-lgzF4tQC|yıl=2001|yayıncı=Liverpool University Press|isbn=978-0-85323-876-8}}
  - {{Ansiklopedi kaynağı|başlık=Ursula K. Le Guin|ad=Warren G.|soyadı=Rochelle|sayfalar=408-419|ansiklopedi=A Companion to Science Fiction|yıl=2008|url=https://books.google.com/books/about/A_Companion_to_Science_Fiction.html?id=Sff8TDaAjEcC|isbn=978-1-4051-4458-2|yayıncı=John Wiley & Sons|kaynak=harv|erişimtarihi=5 Şubat 2020|arşivurl=https://web.archive.org/web/20191001050117/https://books.google.com/books/about/A_Companion_to_Science_Fiction.html%3Fid%3DSff8TDaAjEcC|arşivtarihi=1 Ekim 2019|ölüurl=hayır}}
  - {{Kitap kaynağı|soyadı=Slusser|ad=George Edgar|başlık=The Farthest Shores of Ursula K. Le Guin|yayıncı=Wildside Press LLC|yıl=1976|isbn=978-0-89370-205-2|url=https://books.google.com/books?id=hsKSNtNpLbcC| kaynak = harv}}
  - {{Kitap kaynağı |soyadı=Spivack |ad=Charlotte |yıl=1984 |başlık=Ursula K. Le Guin |yayıncı=Twayne Publishers |isbn=978-0-8057-7393-4 | kaynak = harv |url=https://archive.org/details/ursulakleguin00char }}
  - {{Kitap kaynağı|ad=Marshall B.|soyadı=Tymn|başlık=The Science fiction reference book|url=https://books.google.com/books?id=sDFaAAAAMAAJ|yıl=1981|yayıncı=Starmont House|isbn=978-0-916732-49-3|kaynak=harv|erişimtarihi=5 Şubat 2020|arşivurl=https://web.archive.org/web/20210414155047/https://books.google.com/books?id=sDFaAAAAMAAJ|arşivtarihi=14 Nisan 2021|ölüurl=hayır}}
  - {{Kitap kaynağı|soyadı=White|ad=Donna|başlık=Dancing with Dragons: Ursula K. Le Guin and the Critics|url=https://archive.org/details/dancingwithdrago0000whit|yayıncı=Camden House|yıl=1999|isbn=978-1-57113-034-1| kaynak = harv}}