# II. Heinrich
Aziz II. Heinrich (6 Mayıs 973, Bavyera, Bavyera düklüğü - 13 Temmuz 1024, Göttingen, Aşağı Saksonya, Kutsal Roma İmparatorluğu), the Holy veya the Saint olarak adlandırılıyordu, Roma'daki 1014 tarihindeki taç giyme töreninden on yıl sonra meydana gelecek olan ölümüne kadar Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'ndaki Saksonya veya Ottoyan hanedanlığının beşinci ve son hükümdarıydı. 1002 yılında Almanya Kralı olarak ve 1004 yılında da İtalya Kralı olarak taç giydirildi. Ölümünden sonra Kilisesi tarafından aziz diye resmen kabul edilip tanınan tek Alman kraldır.
II. Heinrich (Bavyera Dükü)'nün oğludur. Babası önceki iki imparatora isyan ettiğinde, sık sık sürgüne gönderildi. Bu durum genç Heinrich'i genç yaşında kiliseye yönlendirdi. İlk sığınma buluşması "Freising piskoposu" Abraham ile ve daha sonra eğitimi katedral okulu Hildesheim'de oldu. 995 yılında babasının yerine "Bavyera Dükü" unvanıyla geçti.
II. Heinrich'in hükümdarlığı, ilahi olarak temellendirilmiş yoğun bir yönetim anlayışı ile karakterize edilmiştir. Heinrich, diğer Otto imparatorları gibi kilise ile güçlü bağlar kurmuş ve piskoposların temsil ettiği siyasi-idari yapılanmaya önem vermiştir. Bunun yanında İtalya'yı da ihmal etmemiş; 1002'de İtalya kralı ilan edilen İvrealı Arduin'i (ö. 1015) birçok kez yenilgiye uğratmıştır. 1004'te İtalya kralı unvanını almış, 1014'te ise imparator olarak taç giymiştir. Verona üzerinden İtalya'ya giderek bölgedeki tüm şehirleri kendisine tabi kıldı ve taç giydiği gün Pavia'ya girdi. Ardından Saksonya'ya döndü ve kısa süre sonra yönünü Slavlara çevirdi. Bohemyalıları eski hizmet görevlerini kabul etmeye ve haraç ödemeye zorladı; ayrıca Polonya Slavlarının dükü Boleslav'ı halkıyla birlikte boyun eğdirdi. Böylece Saksonya'ya zafer kazanmış bir şekilde geri döndü.
Kiliseleri zenginleştirmiş, sanatsal faaliyetleri korumuş ve manastır reformunu desteklemiştir. Dindarlıklarıyla dikkat çeken Heinrich 1146'da, Kunigunde ise 1200'de aziz ilan edilmiştir. Heinrich, piskoposluklar ve manastırlar için yapılan bağışları artırmış, tüm enerjisini Bamberg piskoposluğunu kurmaya ve geliştirmeye adamıştır. Hükümdarlığı sırasında sinodların düzenli bir şekilde yapılmasını sağlamış ve Hersfeld, Reichenau, Fulda ve Corvey gibi büyük manastırlara uygun başrahipler atayarak reform sürecini bizzat denetlemiştir.
1024 yılında II. Heinrich beklenmedik bir şekilde ölmüştür. Yıllardır evli olmasına rağmen çocuğu olmadığı için ölümüyle birlikte Otto Hanedanı sona ermiş; Almanya, İtalya Krallığı ve Kutsal Roma İmparatorluğu başsız kalmıştır. Alman soyluları, aralarından II. Konrad'ı imparator olarak seçmişlerdir. Böylece taht, yeni bir hanedan olan Sal Hanedanı'na geçmiştir.


## Ardıllık tartışması.
Heinrich, imparator 1002 yılında öldüğünde baskı altında tutulan kuzeni III. Otto (İmparator)'u kurtarmak için Roma yolundaydı. Heinrich kendisinin ardıllığına güçlü bir muhalefet olduğunu bilerek ölü kuzeninden çabuk bir şekilde kraliyet nişan ve rütbelerini aldı. Taç için rakip olan dört adaylarda olan Ezzo (Lotharingia), I. Eckard (Meissen) ve II. Herman (Svabya) Heinrich'in ardıllığına şiddetli bir şekilde karşı çıkıyorlardı. Fakat Mainz başpiskoposu Wiligis'in yardımıyla, Heinrich kraliyet seçimini kazanabilecek ve 7 Haziran 1002 tarihinde Mainz'da taç giyebilecekti. Gerçi bu durumun dünyaca tanınması bir yıllık bir zamanı alacaktı.
Heinrich, sonraki pek çok yıllarını ve politik gücünü Alman sınırlarını sağlamlaştırma yönünde harcadı. I. Boleslaus (Polonya)'a karşı başarılı bir sefer sürdürdü ve daha sonra Heinrich'e karşı olan bir grup tarafından "İtalya kralı" olarak seçilen "Arduin" in İtalya Krallığı'na karşı hareket etti. Arduin, daha önce Heinrich tarafından kendisine gönderilen I. Otto (Karintiya) komutasındaki Alman ordusunu yenmişti. Şimdi önceden yendiği Alman ordusunu "Adige Vadisi"nde bloke etmeye çalışıyordu. Fakat Heinrich İtalya'ya Valsugana'da girdi. Arduin'in vasalları Heinrich'in yaklaşmasından dolayı çıkan karışıklıktan faydalanarak kaçtılar ve kralları March (Ivrea)'ya geriye çekilmeye zorlanıyordu. Heinrich Verona'yı işgal etti ve 15 Mayıs 1104 tarihinde Pavia'da "rex Italiae" (İtalya Kralı) tacı "Milan başpiskoposu" II. Arnulf tarafından meşhur demir taç ile taçlandırıldı.


## Polonya'ya karşı savaş.
Pavia vatandaşlarının isyanının kanlı bir şekilde bastırılmasından sonra Heinrich orada 25 Mayıs'a kadar kaldı. İtalya'daki durumun iyi olduğunu hissettiğinde Almanya'ya dönmeye karar verdi. Dönüş yolu Aziz Gothard Geçidi içinden oldu. Boleslaus'a Almanya'dan Hristiyan Polonyalılara karşı olan pagan Liutitians'un birliğiyle ikinci bir sefer başlattı ve başarılı seferler Polonyalılar ile 1018 yılında kalıcı bir barış ile sonuçlandı. Boleslaus'un Lusatia ve Meissen'i zeamet, tımar şeklinde elinde bulundurmasına izin verildi fakat geçenlerde işgal ettiği "Bohemya Dükkalığı" nı terk etmek zorunda kaldı.


## Hürmet, saygı.
Heinrich 1146 yılında Papa III. Eugenius tarafından resmen aziz olarak tanındı ve Heinrich'in eşi Cunigunde ise 1200 yılında Papa III. İnnocentius tarafından resmen aziz olarak tanındı.
Heinrich, Bamberg Katedrali'ne gömüldü, Papa II. Clemens'in mezarı da buradadır. Aynı zamanda İsviçre, Basel şehrinin ve Güney Afrika, Durban'daki "Aziz Heinrich'in Marist Kardeşlerinin Koleji"nin hamisidir.