# Dubrovnik Cumhuriyeti (1991)
Dubrovnik Cumhuriyeti () Hırvatistan Bağımsızlık Savaşı sırasında Dubrovnik Kuşatması’nda var olmuş, tanınmamış bir jeopolitik varlık ve Sırp yarı devletti. 15 Ekim 1991’de Yugoslav Halk Ordusu tarafından işgal edilen Hırvatistan bölgelerinde JNA’nın 2. Kolordusu üyeleri tarafından kurulmuştur. Geçici başkanı Aleksandar Aco Apolonio idi.
İlan edilen topraklar, 1808 öncesi Ragusa Cumhuriyeti sınırlarına karşılık gelmiyordu; Neum’dan Prevlaka’ya kadar uzanıyordu, ancak yalnızca işgal edilen Cavtat ve Konavle köylerinde varlığını sürdürdü. Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi (ICTY), Sırp Başkanı Slobodan Milošević’in davası sırasında, Dubrovnik Cumhuriyeti’ni Milošević’in birkaç Hırvatistan bölgesi ile birlikte “Sırp egemenliğindeki bir devlete” dahil etmeyi amaçladığı bölgelerden biri olarak tanımladı. ICTY, JNA'nın Dubrovnik bölgesindeki kampanyasının bu siyasi varlığın topraklarını güvence altına almayı amaçladığını belirtti.


## Tarih.
Ocak 1992'de Sırp milliyetçi lider Vojislav Šešelj, Sırbistan, Karadağ, Makedonya, Bosna-Hersek, Sırp Krajina Cumhuriyeti ve Dubrovnik Cumhuriyeti'ni içeren bir devleti desteklediğini açıkladı. Šešelj ve onun aşırı sağ siyasi partisi Sırp Radikal Partisi, Dubrovnik Cumhuriyeti'nin kuruluşunu destekledi.
JNA desteğiyle kurulmuş olmasına rağmen, Sırp hükûmeti bu hükûmete dair herhangi bir destek açıklaması yapmadı ve cumhuriyeti politika tartışmalarına dahil etmedi. Ancak Sırp liderliği, Borisav Jović’in günlüğünde ve Sırp Başkanı Slobodan Milošević’in yakın çevresindeki intercepted iletişimlerde gösterildiği üzere, Dubrovnik’in bir pan-Sırp devletine dahil edilmesini istiyordu; bu devletin Hırvatistan ile Adriyatik sınırı Ploče limanı olarak belirlenmişti.
Sırbistan ve Karadağ liderliği, Dubrovnik Kuşatması sırasında Dubrovnik’i ve “Hırvatistan’ın kuzeybatıda Neum, Bosna-Hersek ile güneydoğuda Karadağ sınırı arasındaki kıyı bölgelerini” Karadağ'a katmayı planlıyordu. Ploče'ye gelince, kasaba Kasım 1991'de, Sırp Cumhuriyeti’nın 1992’de kurulmasından önce, Bosna-Hersek’in Sırp kontrolündeki bölgelerinin bir parçası olmaya karar verilmişti. Dubrovnik’in işgali için Bosna-Hersek topraklarının kullanılması gerektiğinden, Bosnalı Sırp lider Radovan Karadžić Dubrovnik’i alma planlarına dahil edildi. Dubrovnik Cumhuriyeti’nin kurulmasından birkaç gün önce, 7 Ekim 1991’de Karadžić bir telefon görüşmesinde şunları söyledi: "Dubrovnik Yugoslavya için kurtarılmalı. Bir cumhuriyet olsun... Orada bazı vatandaşlar bulunmalı ki, özgür olduklarında buna karar versinler." Aynı hafta içinde Gojko Đogo ile yaptığı bir telefon görüşmesinde Karadžić, Dubrovnik’in "askeri komuta altına alınması gerektiğini ve hepsi bu... Dubrovnik asla Hırvat değildi!" dedi. Đogo ise bölgenin etnik olarak temizlenmesi gerektiğini söyleyerek yanıt verdi: "Her şeyi yak ve hoşça kal!... Rijeka Dubrovačka’nın kuzeyinde herkesi öldür!"
Dubrovnik Kuşatması sırasında, Sırp ve Karadağlı düzensiz kuvvetler ile JNA yedek askerleri Dubrovnik'te bir yağma furyasına girişti; neredeyse kimse şiddetten kurtulamadı; küçük köyler ve çiftlikler yağmalandı, evler ve çiftlikler ateşe verildi, tarlalara ve meyve bahçelerine yangınlar çıkarıldı, hayvanlar öldürüldü. Dubrovnik'in büyük ölçüde Hırvat nüfusu, şehirdeki şiddet nedeniyle tamamen kaçtı. 82-88 Hırvat sivil öldürüldü ve yaklaşık 16.000 Hırvat mülteci kaçtı.
JNA Ocak 1992'de ateşkesi kabul etmiş olsa da, Ston'un güneyindeki güney Dalmaçya hâlâ Dubrovnik'i bombalayan JNA 2. Ordusu'nun Trebinje-Bileća grubu tarafından işgal altındaydı; JNA'nın resmi katılımı Mayıs 1992'de sona erdi ve bu, cumhuriyetin resmi olarak feshedildiği tarih oldu; grup 4 Mayıs 1992'de Bosnalı Sırp Hersek Kolordusu olarak yeniden adlandırıldı. JNA'nın geri çekilmesine rağmen, Bosnalı Sırp birimi ile Hırvat ordusu kuvvetleri arasındaki çatışmalar 23 Ekim 1992'ye kadar devam etti.