# Giglio Muharebesi (1241)
 - YÖNLENDİRME 
Giglio Deniz Muharebesi, Kutsal Roma İmparatoru II. Friedrich'in bir filosu ile Tiren Denizi'ndeki Cenova Cumhuriyeti filosu arasında gerçekleşen bir çatışma. 3 Mayıs 1241 Cuma günü Toskana Takımadaları'ndaki Montecristo ve Giglio adaları arasında gerçekleşti ve İmparatorluk filosunun zaferiyle sona erdi.
İmparatorluk filosunun hedefi, Papa IX. Gregorius'un konsey toplantısı için Ceneviz filosu ile seyahat eden Fransa, İspanya, İngiltere ve kuzey İtalya'dan gelen yüksek rütbeli piskopos ve rahiplerden oluşan bir heyeti durdurmaktı.


## Çatışmanın Gelişimi.
Friedrich'in 1237'de Cortenuova Savaşı'ndaki zaferinden sonra, 1239 baharında Papa ve İmparator arasında, İmparatorluk'un Lombard Birliğindeki şehirlerini yönetme iddiası konusunda bir çatışma patlak verdi ve bu çatışma Papa'nın İmparatoru 20 Mart 1239'da ikinci kez aforoz etmesiyle sonuçlandı. O andan itibaren, her iki taraf da diplomatik çözüm istemediler ve kesin çözüm olarak askeri bir çatışmaya hazırlandılar. İmparator burada Papa IX. Gregorius'un konumunu giderek daha fazla tehdit eden Faenza Kuşatması'nda Papalık Devletlerine karşı bir zafer daha elde etti.
1240 sonbaharında Papa, İtalya, Sicilya, Almanya, Fransa, İspanya ve Macaristan'ın Kilise piskoposları ve rahiplerine, 1241 Paskalya bayramında, kilisenin İmparatora karşı sonraki yaptırımlarını danışmak üzere bir konsey daveti yayınladı. Sicilya Kralı II. Friedrich, Sicilya piskoposlarının konseye katılımını engelledi, ancak diğer ülkelerin din adamları Roma'ya seyahat etmek için sonraki aylarda toplandılar.


## Savaş.
İmparator, orta İtalya'dan geçen kara yolunu kontrol etti ve böylece Roma'nın kuzey İtalya'dan kara yoluyla bağlantısı kesildi. Konsey Guelfolar ve Ghibellinolar, Guelfolar (Papaya sadık) Hükûmeti tarafından yönetilen bir Cenova Deniz Cumhuriyeti filosu tarafından ilk kez gittikleri Nice'de toplandı İki Papalık temsilcisi Palestrinalı James ve San Nicolalı Otto, deniz yoluyla Roma'ya daha kolay ulaşım için Cenevizlilerle 32 silahlı kadırga için müzakere ettiler. II. Friedrich bu projeyi öğrendiğinde, Mart 1241'de Lombardiya'daki hakim papazları Marino di Ebulo ve Oberto Pallavicini'ye Cenova'ya karadan saldırmalarını emretti.
İmparator, Cenevizlileri denizden baskı altına almak için Sicilya filosunu genişletmek zorunda kaldı. İmparator, amiral Ansaldo de Mari ile birlikte oğlu Enzio'nun komutasında silahlanmış 27 kadırgayı Cenova'nın ve sadık Ghibelline'in (İmparator sadık) ezeli rakibi olan Pisa Cumhuriyeti'ne gönderdi. Ugolino Buzaccherini komutasındaki 40 kadırgadan oluşan Pisa filosu imparatorluk donanmasına katıldı.
25 Nisan'da Ceneviz filosu Cenova'dan yola çıktı, önce Portofino'ya yöneldi ve orada bir veya iki gün demirledi. Mürettebatlar, Oberto Pallavicino'nun Zolasco kasabasına saldırdığını öğrendiğinde, kurtarmaya gelmeyi düşündüler, ancak iki elçi, Roma'ya hızlıca varabilmek için bunu engelled.. Porto Venere'de bir başka mola yerinde, Sicilya filosu ile Pisa filosunun birleştiğini öğrendiler ve varış noktası Roma ile aralarında bir düşman filosu olduğunu anladılar. Pisa'yı geçmeyi başardılar, ancak imparatorluk filosu Montecristo ve Giglio adaları arasında ortaya çıktı. Matthew Paris savaş için şunları söylemiştir:
Denizde çok kanlı bir savaş başladı ve Cenevizlilerin yenildi. Öldürülen veya boğulanlardan hariç, başrahipler ve elçiler esir alındı.
Çarpışmada, İmparatorluk filosu Cenevizlilerinkinden üstün olduğunu kanıtladı, özellikle de çok sayıda yolcu ve bagajları Cenevizlileri gemilerini savunmasını engelliyordu, bu nedenle gemilerin batmaması için zayıf bir direnç sağlayabilir. İmparatorluk 3 kadırgayı batırmayı ve 22 kadırgayı ele geçirmeyi başardı. 2.000 asker, denizci ve rahibi öldürdü ve önemli din adamlarının yanı sıra hazineleri ve yazışmaları ele geçirmeyi başardı.


## Savaştan Sonra.
Ceneviz filosunun yok edilmesi İmparator II. Friedrich için büyük bir başarıydı. Konseyin neredeyse tüm yüksek rütbelilerini esir etti. Bunlar arasında üç Papalık elçisi vardı; Rouen, Bordeaux ve Auch Başpiskoposları, Carcassonne, Agde, Nîmes, Tortona, Asti ve Pavia Piskoposları; Citeaux, Clairvaux, Cluny, Fécamp, Merci-Dieu ve Foix başrahipleri vardı. Piskoposlar önce Pisa ve San Miniato'ya getirildiler, ardından Napoli'de ve güneydeki diğer kalelerde tutsak tutuldular. Kendilerini kurtaran gemilerde esas olarak İspanya ve Arles'in rahipleri vardı. İmparator II. Friedrich zaferini Tanrı'nın yargısı ve Papa IX. Gregorius tarafından zulmünün yasadışılığına karşı bir sembol olarak ilan etti. Pisa komünü Papa IX. Gregorius tarafından aforoz edildi ve 1257 yılına kadar sürdü.
Ancak Papa IX. Gregorius'un Ağustos 1241'de şaşırtıcı derecede hızlı ölümüyle ortam biraz sakinleşti. II. Friedrich İyi niyetin bir işareti olarak, yeni bir Papa'nın seçilebilmesi için elçileri serbest bıraktı. Ancak yeni seçilen Papa IV. Innocentius, selefi kadar uzlaşmaz bir rakip olduğunu kanıtladı. 1244'te Papalığını güvenli bir şehir olan Lyon'da ilaetti, bu kez İmparator'u resmen görevden alan Birinci Lyon Konsili'nin toplanması sağlandı.