# Aušra
Aušra veya Auszra (kelimenin tam anlamıyla: "şafak") ilk ulusal Litvanya gazetesi idi. İlk sayı 1883'te Almanya'nın Doğu Prusyası Ragnit'te yayınlandı (gazete Lithuanian olarak kabul edildi Litvanca: Ragainė). Daha sonra aylık olarak Tilsit'te (günümüzdeki Sovetsk) yayınlandı. Sadece kırk konu yayınlanmış ve tiraj 1.000'i aşmamış olsa da, sonuçta bağımsız bir Litvanya Devleti (1918-1940) ile sonuçlanan Litvanya ulusal uyanışının başlangıcına işaret etmesi önemli bir olaydı. Litvanya basın yasağının Çarlık makamları tarafından uygulandığı 1883 ve 1904 yılları arasındaki bu döneme "Aušros gadynė" (Şafak Dönemi) "denir" . Mali zorluklar nedeniyle baskı 1886'da durdurulmuştur.


## Tarih.
Rus yetkililer Vilnius'ta Litvanya gazetesi yayınlama iznini reddettikten sonra Jonas Šliūpas gazeteyi Doğu Prusya, Almanya'da yayınlamayı önerdi. Ancak, çok radikal olarak algılandı ve yazıcı Jurgis Mikšas, Jonas Basanavičius'u ilk editörü olmaya davet etti. Üç yıllık varlığı boyunca "Aušra'da" toplam beş editör vardı. Mikšas'ın kişisel nedenlerle istifa etmesi gerektiğinde, Šliūpas'a gelecekteki yayınları denetlemesi emanet edildi. Ancak Bulgaristan'da yaşayan Basanavičius ile çatışmaya girdi. Šliūpas'ın da milliyetçi hareketlere katılması nedeniyle Alman yetkilileri vardı ve 1884'te Prusya'dan ayrılmak zorunda kaldı. Diğer editörler Martynas Jankus ve Jonas Andziulaitis, polemik yazıda yer almadı ve tartışmalar yatıştı. Ardından Mikšas mali olarak borçlandı ve artık gazeteyi destekleyemedi. Bunun üzerine yazım durduruldu.
"Aušra" kesildikten sonra, yeni Litvanca süreli dergiler çıktı. "Varpas" (kelimenin tam anlamıyla: "Çan") laik bir gazeteydi, "Šviesa" daha muhafazakâr ve dini odaklı bir "yayındı" .
Gazete, 1863'teki İsyandan sonra Rus İmparatorluğu'nun yetkilileri tarafından uygulanan Litvanya basın yasağı nedeniyle Litvanya dışında yayınlandı. Latin alfabesini kullanarak Litvanca bir şey yayınlamak yasaklandı; hükûmet halkı Kiril alfabesi Grazhdanka'yı kullanmaya zorladı. Latin alfabesinde basım yurtdışında, çoğunlukla Litvanya'da; knygnešiai (kelimenin tam anlamıyla: "kitap kaçakçıları") basılı materyalleri Alman-Rus sınırında taşıyacaktı. "Aušra'nın" okuyucularına ulaşmasının yollarından biri "buydu" . Diğer yol mühürlü zarflar yoluylaydı.


## içerik.
"Aušra'ya" 70'ten fazla kişi katkıda "bulundu" . Yazarlar veya "Aušrininkai", 1863'te serflik kaldırıldıktan sonra ortaya çıkmaya başlayan iyi yapılacak köylülerin ailelerinden "geliyorlardı" . Yazarların çoğu Rus üniversitelerinde eğitim almış ve akıcı Lehçe konuşuyorlardı. Editör kadrosunda sık sık yapılan değişiklikler nedeniyle gazetenin açık ve iyi tanımlanmış bir gündemi yoktu. Basanavičius, "Aušra'yı" siyasi bir yayın olarak "görmüyordu" ; ilk sayıda gazetenin sadece kültürel meselelerle ilgileneceğini açıkladı. Ancak "Aušra" kısa süre sonra milliyetçi bir gündeme girdi. "Aušra", Litvanya ulusu ve Litvanyalı tanımı hakkında birçok fikrin kristalleşmesine yardımcı oldu. Eski Polonya-Litvanya Birliği'ni diriltme fikrini reddetmeye başladı. Yazarlar bağımsız bir Litvanya ulus-devletini öne sürmeye başladılar.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Litvanya topluluklarından tarım veya raporlar gibi birçok farklı konuda yayınlandı, ancak tarih en popülerdi. İlk sayının önsözü bir Roma atasözü, "Homines historiarum ignari semper sunt pueri" ile yani "Tarihi görmezden gelen insanlar sonsuza dek çocuk kalırlar" sözünü kullanarak başladılar. Litvanya'da Litvanya tarihi yazan ve güçlü Litvanya Büyük Dükalığı'nın idealize edilmiş bir resmini çizen ilk tarihçi Simonas Daukantas'ın eserleri üzerine inşa ettiler. "Aušra", Polonya din adamları ve Çarlık Ruslaşması tarafından yürütülen güçlü "Polonizasyon" için kritikti. "Aušra" editörlerinin temel amaçlarından biri Litvanca dilinin kullanım haklarını kazanmak ve prestijini canlandırmaktı.
Gazete entelijansiyaya yönelmişti ve bu nedenle okuyucularını sınırlandırmıştı. Köylüler "Aušra'nın" laik olduğunu ve Katolik geleneklerini benimsemediğini takdir etmemekteydiler.