# Antakya Halefiyet Savaşı
Antakya Halefiyet Savaşı olarak da bilinen Antiochene Veraset Savaşı, 1201 ve 1219 yılları arasında Suriye'nin kuzeyinde, Antakyalı III. Boemondo ile tartışmalı halefi arasında gerçekleşen bir dizi silahlı çatışmadır. Antakya Prensliği, 12. yüzyılın son on yıllarında bölgedeki önde gelen Hristiyan gücüydü; ancak Ermeni Kilikya üstünlüğüne meydan okudu. Suriye'deki önemli bir kale olan Bakras'ın Kilikyalı I. Levon tarafından ele geçirilmesi, 1190'ların başlarında uzun süreli bir çatışma meydana getirmişti. Levon, Antakya'yı ele geçirmeye çalıştı; ancak Yunan ve Latin kentlileri bir komün kurdular ve Ermeni askerlerinin şehri işgal etmesini engellediler. III. Boemondo'nun en büyük oğlu Raymond, 1197'de arkasında Raymond-Roupen adında bir bebek oğlu bırakarak öldü. Çocuğun annesi, Ermenistanlı Alice, I. Levon'un yeğeni ve varsayımsal varisiydi. III. Boemondo ve Antakya soyluları, Raymond-Roupen'in Antakya'daki büyükbabasının yerini alma hakkını doğruladılar; ancak komün III. Boeemondo'nun küçük oğlu (Raymond-Roupen'in amcası), Trablus kontu Boemondo'yu tercih etti.
Trabluslu Boemondo, babasının Nisan 1201'de ölümünün ardından Antakya'yı dirençle karşılaşmadan ele geçirdi; ancak birçok soylu Kilikya'ya sığınmak için beyliği terk etti. Levon, 1201-1208 yılları arasında neredeyse her yıl Antakya Beyliğini işgal etti; ancak her seferinde krallığına dönmek zorunda kaldı çünkü yokluğunda her seferinde ya Halep Eyyubi emiri Az-Zahir Gazi ya da Selçuklu sultanı I. Kaykavus Kilikya'ya hücum etti. Papa III. Innocentius başlangıçta Levon'u destekledi. Bununla birlikte, Levon ve Tapınak Şövalyeleri arasında Bakras yüzünden çıkan çatışma, Levon'un 1208'de aforoz edilmesine yol açtı. Sonraki yıllarda Levon, Suriye'deki yeni kaleleri ele geçirdi ve Kutsal Makam ile ilişkisini geliştirme çabasının bir parçası olarak 1213'te bu bölgeleri terk etti. IV. Boemondo'nun izolasyonundan yararlanan Levon, 1216'da Raymond-Roupen'in beyliği ele geçirmesine yardım ederek Antakya'ya girdi. Levon, çok geçmeden Bakras'ı terk etti ve Torosların kuzeyindeki Ermeni kalelerini Selçuklulara kaptırdı. Raymond-Roupen vergileri artırdı ve bu da onu Antakya'da popülerliğini yitirmesine neden oldu. Levon ile ilişkisi de gerginleşti ve IV. Boemondo, 1219'da Antakya'yı yeniden ele geçirdi. Savaş, Kuzey Suriye'deki Hristiyan devletlerin zayıflamasına neden oldu.


## Arka plan.
1180'lerin sonlarında Suriye ve Mısır Eyyubi sultanı Selahaddin'in Kudüs Krallığı'nı yıkmasından sonra Antakya Prensliği Kuzey Suriye'nin önde gelen Hristiyan gücü oldu.#YÖNLENDİRME 1186'da Ermeni Kilikyası Lordu I. Levon, zaten Antakya Prensi III. Boemondo'nun hakimiyetini kabul etmişti;#YÖNLENDİRME fakat Boeemondo Levon'dan borç para aldıktan sonra bunu ödeyemeyince aralarındaki ilişkileri gerginleşti.#YÖNLENDİRME 
1191'de Levon, Selahaddin'in Tapınak Şövalyeleri'nden ele geçirdiği ve daha sonra terk etmeden önce yıktığı stratejik açıdan önemli bir kale olan Bakras'ı ele geçirip yeniden inşa etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Boemondo, Levon'a onu Tapınakçılara iade etmesini emretti; ancak Levon, yakın zamandaki fetih hakkının, mülklerini kaybeden Tapınakçıların iddiasından daha güçlü olduğunu belirterek bu teklifi reddetti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Boemondo, 1192'de Selahaddin ile Kilikya'yı ateşkesine dahil edemeyince, Levon onu müzakerelere başlamak için Bakras'a davet etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Boemondo teklifi kabul etti; ancak Levon onu yakalayarak Antakya'yı teslim etmeye zorladı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Soylular (Ermeni soylularıyla yakın akraba olanlar) Levon'un yönetimini kabul etmeye istekli olsalar da, çoğunlukla Yunan ve Latin kasaba halkı bir komün kurdu ve Ermeni askerlerinin Antakya'yı işgal etmesini engelledi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
Hem Levon'u hem de Boemondo'yu birbirleri üzerindeki hükümranlık iddialarından vazgeçmeye ikna eden Kudüslü I. Henry'nin arabuluculuğuyla barış yeniden sağlandı.#YÖNLENDİRME Levon'un Bakras'ı işgali doğrulandı.#YÖNLENDİRME Boemondo'nun en büyük oğlu Raymond, Levon'un yeğeni ve gelecekteki varisi Alice ile evlendi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Raymond 1197'nin başlarında öldü; ancak dul eşi Raymond-Roupen adında bir erkek çocuk doğurdu.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Neredeyse altmış yaşındaki III. Boemondo, Alice ve oğlunu Ermenistan'a göndererek, küçük torunun Antakya'da halefi olma hakkını kabul etmek istemediğini gösterdi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
Levon bu arada Kilikya'daki Ermeni Kilisesi'ni Roma ile birleştirmiş ve Kutsal Roma İmparatoru VI. Henry'nin hükümdarlığını kabul etmişti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME İmparatorun elçisi, Mainz Başpiskoposu Wittelsbach Conrad, Levon 6 Ocak 1198'de Ermeni Kilikya'nın ilk kralı olarak taç giydiğinde hazır bulundu.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Çok geçmeden Conrad Antakya'ya gitti ve Boemondo ile baronlarını Raymund-Roupen'in Antakya'yı miras alma hakkını kabul edeceklerine yemin etmeye ikna etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
III. Boemondo'nun küçük oğlu (Raymund-Roupen'in amcası), Trablus Kontu IV. Boemondo, yeminlerinin geçerliliğini tartıştı.#YÖNLENDİRME 1198'in sonlarında Tapınakçıların, Hospitalierlerin ve kasabalıların komününün desteğiyle babasını Antakya'dan kovdu.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Üç ay sonra Levon, Antakya Prensliğini işgal etti ve genç Boemondo'yu babasının Antakya'ya dönmesine izin vermeye zorladı.#YÖNLENDİRME Papa Innocentius III, Antakya'daki III. Boemondo'nun yeniden yapılanmasını da destekledi; ancak Tapınakçıların talebine cevap vererek Levon'u Bakras'ı onlara geri vermeye çağırdı.#YÖNLENDİRME 


## Savaş.
### İlk faz.
III. Boemondo Nisan'da öldüğünde,#YÖNLENDİRME Trabluslu Boemondo aceleyle Antakya'ya gitti,#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME burada medfun prensin yaşayan en yakın akrabası olduğu için kasaba halkı tarafından babasının yasal varisi olarak tanındı.#YÖNLENDİRME Raymond-Roupen'i (III. Boemondo'nun en büyük oğlunun tek oğlu) yasal prens olarak gören soylular Kilikya Krallığı'na kaçtı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Boemondo, Trablus Kontu III. Raymond'un Hospitalier Sövalyeleri'nden çok önce ödünç aldığı bir krediyi geri ödedi ve böylece onları kendi tarafına çekti.#YÖNLENDİRME 
Levon, birçok savaş harekâtıyla kalıcı bir çatışmaya neden olan Raymond-Roupen'i desteklemeye devam etti.#YÖNLENDİRME Savaş sırasında ne Levon ne de IV. Boemondo yetersiz kuvvetleri nedeniyle kendi topraklarını (sırasıyla Kilikya ve Trablus) ve Antakya'yı aynı anda kontrol edebildi. #YÖNLENDİRME Halep'in Eyyubi emiri Az-Zahir Gazi ve Anadolu'nun Selçuklu hükümdarları her zaman Kilikya'yı işgal etmeye hazırdılar, Hama ve Humus'un Eyyubi hükümdarları ise Antakya ile Trablus arasındaki bölgeyi kontrol ederek Boemondo iki haçlı devleti birliklerinin aralarındaki hareketini engelliyordu.#YÖNLENDİRME 
Boemondo'nun Antakya'yı ele geçirmesinden kısa bir süre sonra Levon, Raymond-Roupen'in davasına baskı yapmak için şehri kuşatma altına aldı; ancak Boemondo'nun müttefikleri Az-Zahir Gazi ve Selçuklu Sultanı II. Süleyman Şah, Kilikya'ya hücum ederek Levon'u Temmuz 1201'de geri çekilmeye zorladı.#YÖNLENDİRME Kısa süre sonra Papa Innocentius'a Boemondo'nun Müslüman yöneticilerle işbirliğini bildiren mektuplar gönderdi.#YÖNLENDİRME Levon, 1202'de Antakya'yı tekrar işgal etti; ancak Kıbrıs ve Kudüs Kralı Amalrik ve Papalık elçiliği Kardinal Soffredo ateşkese aracılık etti.#YÖNLENDİRME IV. Boemondo, Antakya'nın ardıllığı durumunda Kutsal Makam'ın yargılama hakkını kabul etmeyi reddettikten sonra, Levon Savaşı yeniledi.#YÖNLENDİRME Boemondo'nun yokluğundan faydalanan Levon, 11 Kasım 1203'te Antakya'ya girdi; ancak Tapınakçılar ve komün birlikleri tarafından savunulan kaleyi ele geçiremedi.#YÖNLENDİRME Çok geçmeden Az-Zahir Gazi, Levon'u krallığına geri dönmeye zorlayarak Kilikya'yı tekrar işgal etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
Boemondo'nun rızası olmadan Trablus Kontluğu'ndan bir mirasçıyla evlenen Renoart, 1204'ün sonlarında Boemondo'ya karşı ayaklandı.#YÖNLENDİRME Boemondo'yu Trablusşam'ın kapılarına götürdü.#YÖNLENDİRME Levon, Amanos Dağları'ndaki Antakya'ya giden yolu kontrol eden Antiochene kalelerini ele geçirdi.#YÖNLENDİRME Trapessac'taki kaleyi 25 Aralık 1205'te kuşattı; ancak Az-Zahir Gazi'nin birlikleri ordusunu bozguna uğrattı.#YÖNLENDİRME Nephin'in isyanından Renoart'ı ezdikten sonra, Boemondo Antakya'ya döndü ve Levon'u 1206 yazında sekiz yıllığına ateşkes imzalamaya zorladı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 


### Kilise ile çatışmalar.
Raymond-Roupen'in destekçisi olan yeni papalık elçisi Capualı Petrus ile Antakya Latin Patriği Angoulême Petrus arasındaki çatışma, patriğin aforoz edilmesiyle sonuçlandı.#YÖNLENDİRME Rakibinden kurtulmak için durumu kullanan Boemondo, Angoulême'nin Petrus'u, 1207'nin başlarında komünün desteğiyle Antakya Rum Ortodoks Patriği Symeon II ile değiştirdi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Angoulêmeli Petrus, liderle uzlaştı, Boemondo ve komünü aforoz etti#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME ve ardından bazı soyluları Boemondo'ya karşı ayaklanmaya ve kaleye sığınmaya ikna etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Levon Antakya'ya girdi; ancak Boemondo kuvvetlerini toplayarak Ermenileri yendi.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Angoulêmeli Petrus yakalandı ve hapishanesinde içecek yoksunluğundan öldü.#YÖNLENDİRME 
Eyyubi sultanı Al-Adil I, 1208'de Levon'un Antakya çevresindeki toprakları yağmalaması için bir fırsat oluşturarak Trablus Kontluğu'na baskın düzenledi.#YÖNLENDİRME Boemondo, Selçuklu Sultanı I. Keykavus'u Kilikya'yı işgal etmeye ikna ederek Levon'u Antakya'dan geri çekilmeye zorladı.#YÖNLENDİRME Papa Innocentius, Kudüs Patriği Albert Avogadro'ya barışa aracılık etmesi için görev verdi.#YÖNLENDİRME Tapınak Şövalyelerinin müttefiki olan Avogadro, Levon'u Bakras'ı kendilerine iade etmeye çağırdı.#YÖNLENDİRME Ateşkesin yenilenmesi amacıyla Levon, mirasçının talebine itaat ederek Bakras'tan çekilme sözü verdi.#YÖNLENDİRME 
Çok geçmeden Levon sözünü tutmadı ve Bakras'ı Tapınakçılara geri vermeyi reddetti.#YÖNLENDİRME Ayrıca Ermeni Kilisesi'nin Roma ile birliğini sona erdirmeye karar verdi.#YÖNLENDİRME Öte yandan, Kilikya'daki Töton Şövalyelerine kaleler verdi. #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Raymond- Roupen'in Kıbrıslı I. Hugh'un kız kardeşi Helvis ile evliliğini de ayarladı.#YÖNLENDİRME Levon, 1211'de Tapınakçılara erzak taşıyan bir kervanı pusuya düşürdü.#YÖNLENDİRME Çatışmada Tapınak Şövalyelerinin Büyük Ustası Guillaume de Chartres ağır yaralandı.#YÖNLENDİRME Levon'un eylemiyle ilgili haberler, tüm Hristiyan yöneticilerin Levon'a yardım etmesini yasaklayan ve Kudüs Kralı Brienneli Jean'ı Tapınakçılar adına müdahale etmeye çağıran Papa Innocentius'u şok etti.#YÖNLENDİRME Jean, Levon'a karşı savaşmak için Kuzey Suriye'ye elli şövalye gönderdi.#YÖNLENDİRME Levon, Latin rahiplerini Kilikya'dan kovdu ve Antakya'dan sürülen Ortodoks Patriği Symenon'a sığındı.#YÖNLENDİRME Raymond-Roupen'i 1212'de Antakya bölgesini yağmalaması için gönderdi.#YÖNLENDİRME 
1213'te yeni bir haçlı seferi ilan eden Pope Innocentius, Levon'u haçlılara yardım etmeye ikna etmek istedi.#YÖNLENDİRME Levon o yıl Tapınakçılardan ele geçirdiği tüm toprakları terk etti; ancak Bakras'ı elinde tuttu.#YÖNLENDİRME Brienneli Jean, Levon'un kızı Stephanie ile 1214'te evlendi.#YÖNLENDİRME Aynı dönemde Boemondo'nun konumu zayıfladı.#YÖNLENDİRME En büyük oğlu Raymond'ın öldürülmesi nedeniyle Haşhaşilerden intikam alma girişimi, onu eski müttefiki Halepli Az-Zahir Gazi ile çatışmaya soktu.#YÖNLENDİRME 


### Antakya'da Raymond-Roupen.
Raymond-Roupen, Levon'un desteğiyle yeni müttefikler bulmaya başladı ve Hospitalier ve Antiochene asilzadelerine, kentlilerin komünün başkanı Serminli Acharie de dahil olmak üzere arazi hibeleri vadetti. IV. Boemondo'nun yokluğundan yararlanan Levon ve ordusu 14 Şubat 1216 gecesi Antakya'ya girdi.#YÖNLENDİRME Birkaç gün sonra, kaleyi elinde tutan Tapınakçılar da mücadele etmeden teslim oldular.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Latin Antakya Patriği Ivrea Peter, Raymond-Roupen prensini kutsadı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Protégé Antakya Prensliği'ni ele geçirdikten sonra Levon, Bakras'ı Tapınak Şövalyeleri'ne iade etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Levon'un yokluğunda I KeykavusToros dağlarının kuzeyindeki Ermeni kalelerini ele geçirdi ve onu Kilikya savunmasına konsantre olmaya zorladı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 
Antakya'da boş bir hazine bulduktan sonra, Raymond-Roupen vergilendirmeyi artırdı ve bu da onu tebaası arasında memnuniyet oluşturmadı.#YÖNLENDİRME 1217'de Raymond-Roupen Levon'u ele geçirmeye çalıştı; ancak Tapınakçılar Levon'un Kilikya'ya kaçmasına yardım ettiler.#YÖNLENDİRME Boemondo, 1217 sonbaharında Akka'da Kudüs Kralı John'u ziyaret etti.#YÖNLENDİRME Sonraki yılın başlarında John, Boemondo'yu yasal prens olarak tanıdı; ancak ona askeri yardım sağlamadı.#YÖNLENDİRME Antakyalı kentliler ve soylular, Raymond-Roupen'e karşı ayaklandılar.#YÖNLENDİRME Liderleri William Farabel, Boemondo'yu kasabaya geri dönmeye ikna etti.#YÖNLENDİRME Boemondo'nun gelişinden sonra, Raymond-Roupen ilk önce kaleye sığındı; ancak kısa süre sonra kaleyi Hospitalierlere vererek Kilikya'ya kaçtı.#YÖNLENDİRME Raymond-Roupen asla Antakya'yı geri alamadı.#YÖNLENDİRME 


## Sonrası.
Raymond-Roupen Kilikya'ya geldiğinde Levon ölüyordu.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 1219 Mayıs'ında Levon'un ölümü ve Boemondo'nun yeniden yapılanması ile, savaş "pek sıra dışı bir sona ulaştı".#YÖNLENDİRME Levon, Raymond-Roupen'ı mirastan mahrum bıraktı ve Kilikya'yı beş yaşındaki kızı Isabella'ya bağışladı.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Hem Raymond-Roupen (Levon'un ağabeyi Rupen'in torunu) hem de Kudüs Kralı John (Levon'un büyük kızı Stephanie'nin kocası) Levon'un son isteğini kabul etmeyi reddetti ve Kilikya'nın kendilerinin olduğunu iddia etti.#YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME Yeni çatışma on yıllarca sürdü ve Kuzey Suriye'deki Hristiyan devletleri daha da zayıflattı.#YÖNLENDİRME