BILGEM-AI/BILGE-Wiki-Tr-Plus huggingface dataset:
# Wang Chong
Wang Chong, MS 1. yüzyılda yaşamış ve etkisi uzun yıllar sürmüş bir akımın başlatıcısı olan Çinli düşünürdür.
Konfüçyusçuluğa yönelik kesin eleştirileriyle ün kazanmış olan Wang Chong, başarıyı ve aklı temele almış, her türlü boş inanca saldırmıştır. Saçma görüşleri, batıl itikadları ve ruhlarla ilgili her tür inancı alaya alan Wang Chong, ölümsüzlük inancını da yererek, Tanrı'nın dilediği olur diye düşünmenin yanlışlığını belirtmiştir.
 - YÖNLENDİRME
# Vasubandhu
Vasubandhu MS 420 ile 500 yılları arasında yaşamış olan ve "realist sistem" adıyla anılan Budist öğretiyi geliştirmiş olan Hint düşünür. Nirvanaya erişme yolu olarak değilleme mantığını kullanan, hakikati mantık işlemleriyle bulmayı amaçlayan Vasubandhu, varlığın bir taraftan çeşit çeşit somut nesnelerden, diğer taraftan da bu nesnelere geçici bir süre için yönelen benlik ya da ruhlardan oluştuğunu savunmuş, değilleme mantığını kişiler üzerinde uygulayarak sürekli ve kalıcı ruhlar olabileceği düşüncesini yadsımaya çalışmıştır.
 - YÖNLENDİRME
# Giambattista Vico
Giovan Battista (Giambattista) Vico, (23 Haziran 1668 - 23 Ocak 1744) ünlü İtalyan siyaset felsefecisi, retoriği, tarihçisi ve hukuk danışmanıdır.
Özgün bir tarih anlayışı geliştirmiş olan Vico, bilgi ve tarih konusunda araştırmaları konusunda oldukça marjinal bir fikir ortaya koydu. Başta René Descartes'tan etkilenmesine rağmen sonraları Descartes'ın tarihe açık ve seçik düşüncelerle yaklaşma tavrına karşı çıkmış ve doğruluğu, kesinliği, açık seçik düşüncelerde değil de, etkinlikte, insan varlıkları tarafından yaratılmış, gerçekleştirilmiş olanda aramıştır. Vico'ya göre, tarih, insanların eseridir. Çevrenin insan üzerinde belirli etken olduğu yaklaşımından uzak olduğunu vurgulamıştır. İnsan yalnızca kendisinin yarattığı şeyleri bilebilir düşüncesini benimsemiştir.
Özellikle Descartes'ın meşhur Cogito ergo sum düşüncesini reddetti. Vico bu düşüncenin matematiğe dayandığını matematiği ise insanın yaptığı bir şey olduğunu düşünüyordu. Vico ortaya yepyeni bir ilke koydu: Verum Factum (gerçek olan yapılandır)
Ona göre: "Ancak yaptığımız ya da yarattığımız şeyleri kesin olarak bilebilirdik".
Ayrıca Vico toplumun insanlar tarafından meydana getirildiğini, bu yüzden de ancak insanlar ve onların davranışları açısından anlaşılabileceğini düşünüyordu. Değişmez bir insan doğası fikrini reddetmekle ve toplumdaki değişim ile gelişimi bir bütün olarak görmekle radikal bir tutum benimsemişti. Vico toplumları anlamak için dile, mitlere, hukuka ve alışkanlıklara bakmanın önemini de vurguluyordu.
Kıta rasyonalizminin hâkim olduğu sonraki yüzyıl boyunca değeri bilinemedi. Birçok kesim tarafından deli olarak görüldü.
# Auvergneli William
Auvergneli William, Hristiyan Orta Çağ felsefesinin 13. yüzyılda yaşamış ünlü düşünürüdür.
Augustinus geleneğinden olduğu kadar, Aristotelesçi düşünce geleneğinden ve bu arada İbn Sina'dan etkilenmiş olan William, özle varoluş arasında bir ayrım yapmış ve bu ayrımı, tıpkı İslam felsefesinde olduğu gibi, Tanrı'yla yaratıklarını birbirlerinden ayırmak için kullanmıştır. Buna göre, sonlu varlıkların özü varoluşundan ayrı olup, onların varolmaları zorunlu değildir; buna karşın zorunlu Varlık olan Tanrı söz konusu olduğunda, O'nun özünün varoluşundan ayrılmadığını görürüz. Bu ise, William'a göre, sonlu yaratıkların varoluşlarını başka bir varlıktan aldıkları yerde, Tanrı'nın saf varoluş olması anlamına gelmektedir.
Aristoteles'ten gelen hiyerarşik akıllar düzeniyle dünyanın ya da maddenin ezeli olduğu düşüncesini reddetmiş olan William, Tanrı'nın dünyayı zaman içinde, doğrudan doğruya ve hiçten yarattığını söylemiştir. Buna karşın, Aristotelesçi hilomorfik varlık anlayışını benimseyen filozof-teolog, son çözümlemede, Aristoteles'ten Aquinaslı Thomas'a çıkan yolda bir geçiş düşünürü olarak kalmıştır.
# John Wisdom
Arthur John Wisdom (12 Eylül 1904 - 9 Aralık 1993), Wittgenstein'dan yoğun bir biçimde etkilenmiş olan çağdaş İngiliz düşünürdür.
Çağdaş analitik felsefe geleneği içinde, felsefenin doğasını ve amacını yeniden tanımlama çabasıyla ün kazanmış olan Wisdom, tıpkı Wittgenstein gibi, felsefenin analitik ve dilsel bir araç olarak kullanılması durumunda, geleneksel felsefenin problemlerinin gerçek problemler olmayıp, sözde problemler olduklarının anlaşılacağını iddia etmiştir. O, bir yandan da, belirli varlıkların, örneğin maddi nesnelerin, daha temel öğelerden, örneğin duyu-izlenimlerinden hareketle oluşturulan mantıksal yapım ya da konstrüksiyonlardan başka hiçbir şey olmadığını iddia etmiştir.
# Christian Wolff
Christian Wolff, (24 Ocak 1679 - 9 Nisan 1754), Alman rasyonalist filozoftur.
Özgün bir düşünür olmayan Wolff, Leibniz felsefesinin yılmaz savunuculuğu ve felsefeye yönelik sistematik yaklaşımıyla ün kazanmıştır. Felsefenin varoluşu değil de, özü konu alması gerektiğini belirten Wolff, felsefedeki tüm kabul ve sonuçların Leibniz'in özdeşlik ve yeter neden ilkelerinden türetilebilir olduğunu iddia etmiştir. O, tıpkı Leibniz gibi, evrende yeter neden ilkesinin geçerli olduğunu savunmuş ve bunun, evrende her şeyin aklın egemenliği altında olduğu anlamına geldiğini düşünmüştür. Tümdengelim yöntemini dini doğruların kanıtlanmasını da kapsayacak şekilde genişleten Wolff, dini de çelişmezlik ilkesine bağlamış ve vahye dayanan dinin akla aykırı olan bilgileri kapsayamayacağını öne sürmüştür. Wolff'un akla ve inanca, özgürlük ve otoriteye aynı derecede değer veren dini ve ahlaki felsefesi, zaman zaman Kant'ın da saygısını kazanmıştır. Wolff, ontoloji kavramını felsefede ilk kullanan filozoftur. Wollf'un ontolojiden anladığı, Tanrı'nın, ruhun ve dünyanın varlığını ispat etmek isteyen ispatçı bir metafizikti. Aynı zamanda aydınlanma çağının da ünlü bir düşünürüdür.


### Türkçeye Kazandırılmış Eserleri.
  - Genel Felsefe ("Pinhan Yayıncılık, 2020, Çeviren: M. Mağsum Gökyüz")
# Kıbrıslı Zenon
Kıbrıslı Zenon (, #YÖNLENDİRME ). MÖ 334-262 yılları arasında yaşamış olan, Stoa Okulunun kurucusu, Yunan filozof.
Akademi'de Krates'in nezaretinde felsefeyle meşgul olan Zenon, Stoacılar tarafından benimsenen temel ilkeleri belirlemiştir. Ona göre, gerçek olan her şey maddidir. Fakat evren, pasif bir maddeden oluşmamıştır. Değişen bir yapısı olan düzenli bütün olan evrendeki pasif maddeden başka, doğadaki düzenleyici, aktif öğeyi temsil eden bir güç daha vardır. Bu aktif güç, maddeden farklı değildir, ancak maddenin değişik bir görünümüdür. O, hava akıntısı ya da nefes gibi, sürekli olarak hareket eden ince bir şeydir. Zenon bu gücün ateş olduğunu söyler; ona göre, bu ateş var olan her şeye yayılır. Bu maddi ateşin en temel özelliği akıldır. Bu ateş, evrendeki en yüksek varlık türüdür. Zenon'a göre, Tanrı her şeydir. Yani, Tanrı bireyleri birbirleriyle birleştiren ateş ya da sıcak nefestir. O, doğanın içindeki akıl ya da rasyonel güçtür. Tanrı'nın ateş ya da rasyonel bir güç olduğunu söylemek, doğaya aklın ve akıl ilkesinin egemen olduğunu söylemekten başka bir şey değildir. Madde kendisinde bulunan bu akıl ilkesine göre davranır. Zenon, bilgi anlayışında, sözcüklerin düşünceleri ifade ettiğini, düşüncelerin ise, bir nesnenin zihin üzerindeki etkisi sonucu ortaya çıktığını söyler. Zihin, doğuştan boş bir levhadır ve düşünce dağarcığını dış dünyadaki nesnelerden etki aldıkça doldurur. Zenon, insan ve ahlak anlayışında, dünyanın bir parçası olan insanın da aynı şekilde maddi bir varlık olduğunu ve tanrısal ateşten pay aldığını söyler. İnsandaki bu ateş, onun ruhunu meydana getirir. O, insan ruhunun en iyi ifadesini akılda ve akıllılıkta bulduğunu savunur. Zenon'un ahlâkı ise, bir yandan akla ve bilgiye, bir yandan da doğal düzene boyun eğmeye dayanır.
# Ahura Mazda
 - YÖNLENDİRME 
Ahura Mazda (Pehlevice: Ohrmazd, , Ahûra Mazda; “Bilginin Efendisi”), eski Pers İmparatorluğu resmi dini Zerdüştlüğün, kötülük ilkesi ya da Tanrı'sı olan Ehrimen'le sürekli bir mücadele ya da savaş hali içinde olmakla birlikte, Zerdüştçü iyimserliğin bir ifadesi olarak, sonunda mutlak bir zafer kazanacak olan baştanrısı, iyilik ilkesi. Moğol mitolojisinde "Hormosta", Türk mitolojisinde "Kurbustan" veya Hürmüz (Türk tanrısı Kürmez ile özdeşleşmiştir) adıyla yer alır. Moğollara göre 55 Batı Tanrısının başında bulunur.


### Hürmüz.
Hürmüz (Farsça: هرمز), Fars kültüründen çevre uygarlıklara da geçmiş olan bir tanrıdır. Adı "Ormuz, Ormız, Ormus, Hormuz, Hormus, Hurmus" olarak da söylenir. Derin bir bilgiye sahiptir. Türk kültüründeki Kürmez (Körmöz, Körmös, Kürmüs), Moğollardaki Hormosta (Kormosta) ile, Zerdüştlükte Ahura-Mazda ile özdeş olarak görülmüştür. Fars mitolojisinde kötülük Tanrısı Ehrimen'le sürekli bir savaş halindedir. Sözcük Farsça Ormus/Ohrmazd/Hormazd kavramı ile yakından alakalıdır. Bu sözcükler ve türev okunuşları Pers Tanrısı Ahura Mazda ve geçmişteki Ormuz (Hormızd) devletine adını veren mitolojik anlayış ile bağlantılıdır. Hürmüz yalnızca Pers mitolojisinin değil tüm Ortadoğunun ve hatta Asyanın mitolojik anlayışlarının ortak figürlerinden birisi haline gelmiştir. Adı pek çok Sasani hükümdarına verilmiştir.
 - YÖNLENDİRME
# Anaksimenes (Lampsakoslu)
Lampsakoslu Anaksimenes (; #YÖNLENDİRME #YÖNLENDİRME 320) Milet Okulu'nun üçüncü ve sonuncu düşünürü.
Arkhe olarak hava, buğu ya da sis anlamına gelen aer'i öne sürmüştür. Aer, Anaksimenes'e göre, eşit olarak dağılım gösterdiği haliyle, görünmez atmosfer olup, yoğunlaşarak buğu ve suya, daha sonra da toprak ve taş benzeri katı maddelere dönüşür. Daha az yoğun olduğu zamanlarda ise, daha sıcak hale gelip, ateş olur. Başka bir deyişle, Anaksimenes'in felsefe alanındaki yeniliği, ilk kez olarak birlikten çokluğa geçiş süreci üzerinde, var olan her şeyin havadan nasıl varlığa geldiğini açaklama işinde yoğunlaşmış olmasıdır. Buna göre, Anaksimenes birlikten çokluğa geçiş sürecini açıklarken, dudaklarımızı birbirine yaklaştırıp avucumuza üflediğimiz zaman, ağzımızdan çıkan havanın soğuk, ağzımızı fazlaca açıp, avucumuza üflediğimiz zaman da, ağzımızdan çıkan havanın sıcak olması gözleminden yararlanarak, sıkışma ve seyrekleşme kavramlarına başvurmuştur. Yani, Anaksimenes'e göre, hava seyrekleştiği zaman, ateş, sıkıştığı zaman da rüzgar, bulut, su ve toprak haline gelebilir. Bu çerçeve içinde, o, havanın seyrekleştiği zaman, daha sıcak hale geldiğini ve böylelikle de ateş olma yoluna girdiğini, buna karşın sıkıştığı zaman, daha soğuk olup katılaşma yoluna girdiğini düşünmüştür. Anaksimenes'teki seyrekleşme ve sıkışma kavramları, birlikten çokluğa geçiş sürecini açıklamaya yaradıktan başka, her tür niteliği niceliğe indirgeme girişimini temsil eder.
 - YÖNLENDİRME
# Rodoslu Andronikos
Rodoslu Andronikos (; ; #YÖNLENDİRME ), Rodoslu bir Yunan filozofu olup aynı zamanda Meşşai okulunun başkanıydı. En çok, Aristoteles'in eserlerini tasnif edip, bugün hayatta olan metinlerin temelini oluşturan yeni bir baskısını yayınlamasıyla ünlüdür.#YÖNLENDİRME Andronikos, ayrıca tümeller konusunda adçı bir bakış açısı benimsemiş ve insan-merkezci bir teleolojiye karşı çıkmıştır.


## Hayatı.
Andronikos'un hayatı hakkında çok az şey bilinmektedir. Peripatetik okulun on birinci bilgini (başkanı) olduğu bildirilmektedir. MÖ 58 civarında Roma'da ders vermiştir ve Strabon'un birlikte çalıştığı Sidonlu Boethus'un hocasıdır.


## Aristoteles'in eserleri.
Andronikos, Plutarkhos'un, eskiden Apellicon'un kütüphanesine ait olan ve 84 yılında Apellicon'un kütüphanesinin geri kalanıyla birlikte Sulla tarafından Roma'ya getirilen Aristoteles ve Theophrastus'un eserlerinin yeni bir baskısını yayınladığına dair ifadesinden dolayı felsefe tarihi açısından özel bir öneme sahiptir. Tyrannion bu işe başlamış, ancak görünüşe göre pek bir şey yapmamıştır. Andronikos'un Aristoteles'in yazıları üzerinde yaptığı düzenleme, bugünkü baskılarımızın temelini oluşturuyor gibi görünmektedir ve muhtemelen Aristoteles'in çok sayıda eserinin korunmasını ona borçluyuz.#YÖNLENDİRME 


## Yazıları.
Andronikos, Aristoteles üzerine, beşinci kitabında filozofun yazılarının tam bir listesini içeren bir eser yazmış ve ayrıca "Fizik", "Etik" ve "Kategoriler" ("Physics", "Ethics" ve "Categories") üzerine yorumlar yazmıştır. Bu eserlerden hiçbirinin günümüze ulaşmadığı bilinmektedir. Bazen yanlışlıkla ona atfedilen iki eserden biri "Duygular Üzerine" ("On Emotions"), diğeri ise Aristoteles'in "Etik"i üzerine bir yorumdur (gerçekte 16. yüzyılda Constantine Paleocappa ya da Thessalonicalı (Selanikli) John Callistus tarafından yazılmıştır).


### Atıf.
 - Bu makale, artık kamu malı olan bir yayından metin içermektedir:
# Antisthenes
Antisthenes (MÖ 446 - MÖ 366), Kinik okulu kurmuş olan Yunan düşünür.
Önce sofist filozof Gorgias'ın ve ardından da Sokrates'in öğrencisi olmuştur. Sokrates'ten sonra okulunu kurmuş ve felsefesinin örnek kişisi olarak Sokrates'i referans almıştır. Köpeksi anlamında olduğu belirtilen "Kyon" sözünden türetilmiş Kinik okulunun kurucusudur ve bu akımın önemli açılımlarını yapmıştır.
Antisthenes'e göre önemli olan erdemdir ve erdem de bilgelikle elde edilebilen "kendine yeterlilik" durumudur. İnsan her tür gereksinimden kendini kurtararak, yalnızca kendi kendine dayanarak var olabilmelidir. Özgürlük bu anlamda gereksinimlerden kurtulmak, toplumsal bağları aşabilmektir. Antistenes'in felsefi düşünceleri bu anlamda uygarlık değerlerinin eleştirisini ve yadsınmasını içerir.
Gorgias'tan da önemli ölçüde etkilenmiş olan Antisthenes, felsefesinde sofiszmin etkilerini taşır. Varlığın birliği ve tanımlarımızın yetersizliği konularında önemli ölçüde Gorgias'ın yaklaşımına yakındır. Bilgi, nesnelerin adlandırılması için ortaya konulan sözlerdir ve yargılarımız da bu sözlerin bir araya getirilmesinden başka bir şey değildir. Platon'un kavramları gerçek sayan yaklaşımından farklı olarak, bir tür nominalist düşüncesi söz konusudur burada.
Yaşamın amacı mutluluktur (endaimonia) ve buna ancak erdemle ulaşılabilir. Erdem ise bilgeliktir, yani kişinin kendine yeterliliğidir. Bu anlamda erdem ruhun özgürlüğüdür ya da ruhsal özgürlüktür. Sağlık, güzellik, şan, ün, şeref, namus, vb. şeyler şüpheyle karşılanması gereken, kuruntu ve yapmacık şeylerdir; kinik düşüncede olsa olsa bunların karşıtları bir değer ifade eder. İhtiyaçsızlık, adsızlık, mülksüzlük, bilinen toplumsal ahlaki kodlardan yoksunluk, gerçek anlamda insanın kendine yeterliliği ve özgürlüğünü sağlar.
Bu değer eleştirisinde Antisthenes hazcı bir eğilime sahip değildir, aksine hazcılığa sert bir tepki gösterir. Haz, insanın köleleşmesinin sebebidir çünkü. Mutluluk amacı için, erdemin kendi başına fazlasıyla yeterli olduğunu ve başka hiçbir şeye gerek bulunmadığını savunan Antisthenes'e göre erdem; arzunun yokluğu, isteklerden bağımsızlıktır. Doğrudan doğruya yaşamın korunmasına ve sürdürülmesine yaramayan her şeyi kinik filozoflar reddederler, daha doğrusu bunlara karşı aldırışsızlık gösterirler. Bu tutum onları uygarlık karşıtlığına götürmüştür. Bilinen ahlaka, toplumsal değerlere, dine, aileye ve devlete karşı kayıtsız kalırlar ya da bunları yadsırlar. Antisthenes, devletin kendisiyle hiçbir ilişkisi olsun istemez.
# Atinalı Aristides
Atinalı Aristides ya da Marcianus Aristeides, Kilise Babası - 2. yüzyılda yaşamış ilk Hristiyan apolojistlerindendir. Aristides patristik felsefenin de ilk temsilcilerinden biridir.
2. yüzyılın diğer Hristiyan imanı savunucuları şunlardı: Iustinus, Atinalı Quadratus, Pellalı Aristo, Tatianus, Hierapolisli Apollinaris, Atinalı Athenagoras, Hermias, Antakyalı Teofilos ve Sardisli Melito.


## Eseri.
"Hristiyan İmanı için Savunma" Çağdaş Çağ'a kadar korunan en eski Hristiyan iman savunması çalışmasıdır. Bu eser Roma İmparatoru Hadrianus'a ithaf etmiştir. Bu eserinde, Yunan ve Mısırlıların tanrılarını, Yunan ahlak anlayışını eleştirmiştir. Sadece Hristiyanların doğru Tanrı inancına sahip olduğunu iddia eden Aristides, Hristiyanların tek tanrı inancını temellendirmeye çalışmıştır.


## Aristides'in teolojisi ve felsefesi temelleri.
Aristides'e göre Tanrı, evreni yaratıp kontrolü altında tutmaya devam eder.
Aristides'e göre, Tanrı sonsuz, yetkin, ölümsüz, bilge, iyi, kendine yeten, fakat akıl yoluyla kavranamayan bir varlıktır. İmanın akıl yoluyla güçlendirilebileceğine ve onun entelektüel bir kavrayışta temellendirilebileceğine ve hatta akıl yürütme yoluyla inançsızın dahi imana davet edilebileceğine inanan Aristides, bir de Tanrının varoluşu için birtakım argümanlar geliştirmiş, düzen ve amaç kanıtından başka kozmolojik delilin belli bir versiyonunu öne sürmüştür. Buna göre, dünyadaki düzene bakan, dünyadaki düzen ve amaçlılığın gücü her şeye yeten bir düzen vericiyi gerektirdiğini ancak "hareket ettirenin hareket ettirilenden daha kudretli olduğu" inancıyla dünyanın hareket ettiricisi ve düzen vericisinin, her şeyi insan için yaratmış olan Tanrı olduğu sonucuna varmıştır.
# Aristippos
Kyreneli Aristippos (Grekçe: Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος), MÖ 435-356 yılları arasında yaşamış olan Yunan düşünürdür. Sokrates'in öğrencisi olan Aristippos, Kirene okulunun kurucusu olarak bilinir. Eserlerinden hiçbiri günümüze ulaşmamış olan filozof, acıdan kaçınan ve akla ya da ölçülülüğe dayalı doğrudan hazzı temele alan bir ahlak öğretisi geliştirmiştir. Kynikler'in 'dünyaya sırtını dönen bilgin'ine karşı Aristippos, 'dünyadan akıllıca tat almayı bilen bilgin' görüşünü temsil eder.
O'na göre haz veren şey “iyi”, haz vermeyen "kötü”dür. İnsan sadece kendi yaşadığı hazzı bilebilir. Başkalarının hazzını bilemez. Bu nedenle evrensel ahlak yasası yoktur.
# Arkesilaos
Arkesilaos (, #YÖNLENDİRME MÖ 316 – y. MÖ 241), yılları arasında yaşamış bir Yunan düşünür ve şair.


## Yaşamı.
Aiolis'de Pitane'de doğdu. Pitane, Anadolu'nun kuzey Ege'de kıyılarında, Bergama ve Dikili yakınlarında bulunan günümüzün Çandarlı kasabasındaydı. İlk eğitimini matematikçi Autolykos'tan aldı ve onunla birlikte Sardis'e taşındı. Daha sonra Atina'da retorik öğrenimi gördü. Ardından felsefeyle ilgilendi ve önce Theophrastos'nu sonra Krantor'un düşünce disiplinine bağlandı. Polemo ve Krates'in yakın dostu oldu ve felsefe okulu Akademi'nin başına geçti. Yaşadığı sürece Atinalılardan büyük saygı gördü.


## Felsefe.
Arkesilaos'dan günümüze yazılı bir yapıtı kalmamış, düşünceleri çağdaşı olan karşıtlarının bıraktığı eserlerden anlaşılmaktadır. Arkesilaos, hem Stoacılığa hem de Epikürosçuluğa karşı çıkmış, Pyrrhon'unki kadar radikal olmayan bir kuşkuculuğu benimsemiştir.


## Dipnotlar.
 }}>
# Raymond Aron
Raymond Aron (1905-1983) Yahudi kökenli Fransız sosyolog ve filozoftur. Temel eserleri arasında "Aydınların Afyonu", "Endüstri Toplumu", "Topyekün Savaş", "Demokrasi ve Totalitarizm", "Büyük Tartışma", "Özgürlük Üzerine Bir Deneme", "Şiddetin Tarihi ve Diyalektiği", "Tarih Felsefesine Giriş" gibi kitaplar bulunan Aron, kariyerinin başlarında ünlü varoluşçu filozof Jean-Paul Sartre'ın yakın çalışma arkadaşı olmuştur. Ancak, Aron daha sonra Sartre'la Marksistleri şiddetle eleştirmiştir. Kendisinin Siyasal Düşüncenin Evreleri adlı bir çalışması daha bulunmaktadır. Aron burada Marx'la ilgili bir makale de yazmıştır. Raymond Aron, insanın kendi düşünme gücüne egemen olabileceğine, zorbalığın insanlık tarihinin geçmişinde kaldığına inanmış, bu görüşünü kanıtlamaya çalışmıştır. Pek çok kitabı, pek çok yazısı vardır. 78 yaşında hayata gözlerini yummuştur.
# Richard Avenarius
Richard Avenarius (19 Kasım 1843 - 18 Ağustos 1896) Alman filozofudur. Empiriyokritisizm olarak bilinen bilgi kuramını geliştirmiş olan Avenarius, aşırı bir pozitivist anlayışla her tür metafiziğe karşı çıkmış ve bilgi olarak, yalnızca saf deneyde verilmiş olanı kabul etmiştir.
# Gaston Bachelard
Gaston Bachelard, (27 Haziran 1884, Bar-sur-Aube - 16 Ekim 1962, Paris) Fransız filozof, yazardır.


## Hayatı.
27 Temmuz 1884'te Bar-sur-Aube'da doğdu. Ortaöğrenimini Bar-sur-Aube'da tamamladı. Önce 1903-1905 yılları arasında Remiremont'ta Posta ve Telgraf İdaresi'nde, ardından 1907-1913 yılları arasında Paris'te Posta ve Telgraf İdaresi'nde çalıştı. 1912 yılında Matematik Bilimleri'nde yükseköğrenim diplomasını aldı. Ekim 1919'da ortaöğretim kadrosunda yer aldı, 1922 yılında felsefe, 1927 yılında da Sorbonne'da edebiyat doktoru unvanını aldı. 1930 yılında Dijon Edebiyat Fakültesi'nde felsefe profesörlüğüne başladı. 1940 yılında ise on dört yıl boyunca profesör olarak yer alacağı Sorbonne Bilim Felsefesi ve Tarihi Kürsüsü'ne girdi. Bilim Tarihi Enstitüsü yöneticiliği yapması da aynı yıllara rastlar. 1951 yılında Légion d'honneur nişanı ile ödüllendirildi.
Gaston Bachelard, 16 Ekim 1962'de Paris'te öldü.


## Eserleri.
  - 1934: Le Nouvel Esprit Scientifique
  - 1936: La Dialectique de la durée
  - 1937: L'Expérience de l'espace dans la physique contemporaine
  - 1938: La formation de l'esprit scientifique
  - 1938: Contribution à une psychanalyse de la connaissance objective
  - 1938: La psychanalyse du feu (Ateşin Psikanalizi, Bağlam Yay., 2000)
  - 1940: Lautréamont
  - 1940: La Philosophie du Non (Yok Felsefesi, YKY, 1995)
  - 1942: L'Eau et les Rêves. Essai sur l'imagination de la matière
  - 1943: L'Air et les Songes. Essai sur l'imagination du mouvement
  - 1948: La Terre et les Rêveries du repos. Essai sur les images de l'intimité
  - 1951: L'Activité rationaliste de la physique contemporaine
  - 1953: Le Matérialisme rationnel
  - 1957: La Poétique de l'espace (Mekânın Poetikası, Kesit, 1996)
  - 1960: La Poétique de la rêverie
  - 1961: La Flamme d'une chandelle
  - 1970: Le Droit de rêver, ölümünden sonra yayımlanmış bir derleme.


## Konuyla ilgili yayınlar.
  - Dominique Lecourt, "L’épistémologie historique de Gaston Bachelard" (1969). Vrin, Paris, 11e édition augmentée, 2002.
  - Dominique Lecourt, "Pour une critique de l’épistémologie : Bachelard, Canguilhem, Foucault" (1972, réed. Maspero, Paris, 5e éd. 1980).
  - Dominique Lecourt, "Bachelard, Epistémologie, textes choisis" (1971). PUF, Paris, 6e édition, 1996.
  - Dominique Lecourt, "Bachelard, le jour et la nuit", Grasset, Paris, 1974. 
  - Cristina Chimisso. (2001). "Gaston Bachelard: Critic of Science and the Imagination", Routledge.
# Roger Bacon
Roger Bacon (1219/1220 - 1292), İngiliz bilim insanı, filozof ve Fransisken rahibidir.
"Deneysel bilim" yolunda çaba harcamış olan Bacon, çağdaş bilimin deneysel yaklaşımının tarihsel bakımdan erken olgunlaşmış bir temsilcisi olarak kabul edilir. İnsanın bilgisizliğinin nedenleri üzerinde duran Bacon, otoriteye dayanmanın, geleneğin etkisinin, önyargıların ve kişinin cehaletini saklayan sözde bilgeliğin, insanı hakikate ulaşmaktan alıkoyduğunu söylemiştir.
Özgür fikirleri yüzünden otorite ve din adamlarıyla sürekli tartışmalar yaşadığı için 14 yıl hapis yattı. Hristiyan olmayanlardan (özellikle Araplardan) birçok şey öğrenilebileceğini söyledi. Ona göre İbn-i Sina Aristoteles'den sonraki en büyük filozoftu.
Empirik fikrinin ilk savunucusu olduğu kabul edilir.
Felsefenin görevinin insanı Tanrı'nın bilgisine götürmek ve O'nun hizmetine koşmak olduğunu dile getiren Bacon, matematiğe özel bir önem vermiş ve matematiği tüm bilimlerin anahtarı olarak kabul etmiştir. Zamanının bilimiyle ahlakına yoğun eleştiriler yöneltmiş olan Bacon, tümevarım ve tümdengelimden meydana geldiğini söylediği bilimsel yöntem konusunda önemli katkılar yapmıştır.
Roger Bacon'un anlayışına göre gerçeğin önünde engeller bulunmaktadır. Bu engellerin cehaletin nedenleri olduğunu savundu. Opus Majus adlı eserinde bunu dile getirdi. Bu engeller aşağıdaki şekilde sıralanabilir:
  - Otoriteye bağlılık
  - Skolastik gelenek
  - Eğitim yetersizliği
  - İnsanların cahilliklerini gizleme tutumları.
Bacon, aynı zamanda otoriteye bağlılık ve aşırı güvenin bilimsel bilgi için büyük tehlike olduğunu savunur.
# Karl Barth
Karl Barth (10 Mayıs 1886, Basel – 10 Aralık 1968, Basel), çağdaş İsviçreli protestan teolog.


## Asıl fikir.
Tanrı'nın insandan tümüyle farklı olduğunu, insanın çabasıyla ya da akıl yoluyla bilinemeyeceğini, insanın Tanrı'nın kurtuluş planına güvenmesi gerektiğini belirten Barth, gizemciliğiyle ün kazanmıştır.


## Eserleri.
  - Modern teoloji ve Tanrı'nın Krallığı çalışması (Moderne Theologie und ReichGottesArbeit) 1909
  - Hristiyan inancı ve tarihi (Der christliche Glaube und die Geschichte) 1910
  - İsa Mesih ve toplumsal hareket (Jesus Christus und die soziale Bewegung) 1911
  - İncil'de yeni dünya (Die neue Welt in der Bibel) 1917
  - Romalılara Mektup ("Der Römerbrief I", 1st ed.,) 1919
  - Romalılara Mektup ("Der Römerbrief. Zweite Fassung",) 1922
  - Tanrı Sözü ve İnsan Sözü ("Das Wort Gottes und die Theologie") 1928
  - Quousque tandem? "1930"
  - Fides Quaerens Intellectum: Anselmus'un Teolojik Planı Bağlamında Tanrı'nın Varlığının Kanıtı "(Fides Quaerens Intellectum: Anselm's Proof of the Existence of God in the Context of His Theological Scheme") 1931.
  - Protestan Teolojisinin Tarihi "(Geschichte der protestantischen Theologie)" 1932
  - Kilise dogmatikleri "(Kirchliche Dogmatik)" 1932
  - Bugün teolojik varoluş "(Theologische Existenz heute)" 1933
  - HAYIR! Emil Brunner'e yanıt "(Nein! Antwort an Emil Brunner) 1934"
  - İncil ve Hukuk "(Evangelium und Gesetz)" 1935
  - Gerekçe ve adalet "(Rechtfertigung und Recht)" 1938
  - Josef Hromadka'ya mektup "(Brief an Josef Hromadka)" 1938
  - Kilise ve Devlet "(Church and State") 1939.
  - Kilise ve Savaş "(The Church and the War") 1944.
  - İnsanların düzensizliği ve Tanrı'nın kurtuluş planı "(Die Unordnung der Menschen und Gottes Heilsplan") 1948
  - Reformasyon İlmihallerine göre dua "(Prayer according to the Catechisms of the Reformation") 1952
  - Mozart'a mektup "(Brief an Mozart) 1956"
  - Tanrı'nın İnsanlığı "(The Humanity of God)" 1956
  - Mahkûmları serbest bırakın! "(Vaazlar Den Gefangenen Befreiung! Predigten)" 1959
  - Protestan Teoloji: Giriş "(Evangelical Theology: An Introduction)" 1962
  - Tanrının İnsanlığı "(The Humanity of God)" 1960
  - Protestan Teoloji: Giriş "(Evangelical Theology: An Introduction)" 1963.
  - Ad Limina Apostolorum 1967
  - Fiat Iustitia! 1968


## Ödülleri.
 - 1963 Sonning Ödülü
 - 1968 Sputnik Özel Ödülü
 - 1972 Alman Filozoflar Jüri Ödülü
 - 1973 Simpson's ödülü


## Konuyla ilgili yayınlar.
  - Roger E. Olson, "Hristiyan İlahiyatının Hikâyesi – Gelenek ve Reformun Yirmi Yüzyılı" - Haberci Basın Yayın Dağıtım Turizm San. Ve Tic. Ltd. Şti. 2020 ISBN 978-605-4707-62-1
 - YÖNLENDİRME
# Pierre Bayle
Pierre Bayle, (18 Kasım 1647, Carla-le-Comte, Ariège - 28 Aralık 1706, Rotterdam), Fransız filozoftur. Temel eseri "Tarihsel ve Eleştirel Sözlük" olan Bayle, felsefi akıl yürütmenin evrensel bir kuşkuculuğa yol açtığını, doğanın ise insanı körü körüne inanca zorladığını savunmuştur. Rasyonel çaba ve çalışmanın değersiz olduğunu öne süren Bayle, yine de insanın dış dünyada varlıkların, nesnelerin varolduğu ve Tanrı'nın aldatan bir varlık olmadığı görüşünü temellendirmek için, saf insanca dayanılması gerektiğini belirtmiştir.
Bayle, 17. yüzyıl felsefesinin şüpheci düşünürlerindendir. Akla yönelik şüpheyi derinleştirmiş ve sistematik bir septisizme varmıştır. Din ile bilimin uzlaştırılamazlığı fikrinden hareket etmiştir, dinsel dogmalarla aklın bilgileri arasında bir uzlaşma sağlanamayacağını öne sürmüştür. Dolayısıyla Pascal ile aynı şekilde her şeyin akıl ile aydınlatılabileceğine inanmamaktadır.
Bayle, çifte doğruluk önermesini ileri sürer, bunlar; aklın doğruları ve inancın doğrularıdır. Bayle'nin şüphesi kartezyen felsefenin ilkelerini de kapsar. O hem "düşünüyorum"dan, hem de matematik aksiyomların kesinliğinden şüphe eder. Ona göre bilginin hiçbir yerinde şüpheyi sona erdirecek bir kesinlik söz konusu olamaz.
# George Berkeley
George Berkeley, (12 Mart 1685 - 14 Ocak 1753) dünyada yalnızca ruhların ve bu ruhların idelerinin varolduğunu, buna karşılık maddenin varolmadığını öne süren düşünür, hristiyan dini adamı ve Anglikan episkoposudur.


## Hayatı.
Dublin’deki Trinity College’de eğitim görmüş İrlandalı bir Protestandı. Bugün yakından bilinen bütün felsefi çalışmalarını (1709’da Yeni Bir Görme Kuramı Yönünde Deneme, 1710’da Beşeri Bilginin Prensipleri Hakkında Bir Eser ve 1713’te Hylas ile Philonous Arasında Üç Konuşma) henüz yirmili yaşlardayken yayımladı.
Yeni Dünya’da yüksek eğitimi geliştirmek için çok uğraştı; bu amaçla üç yılını Amerikan kolonilerinde (Bermuda) geçirdi. Daha sonra İrlanda'da Cloyne piskoposu yapıldı.
Rhode Island’daki çiftliğini ve kütüphanesini, 1701’de kurulan Yale Üniversitesi’ne bıraktı. Yale’in fakültelerinden birine onun adı verildi. California’daki Berkeley kenti de onun adını taşımaktadır. Berkeley 67 yaşında Oxford’da öldü.


## Berkeley'in Felsefesi.
Berkeley, Locke’dan büyük miktarda etkilenmiştir. İkisi de insanın doğrudan algıladığı şeylerin sadece zihindeki ideler olduğu konusunda hemfikirlerdi. Örneğin Locke nesnelerde birincil ve ikincil niteliklerin var olduğundan söz ederken Berkeley bunu reddeder ve ikisinin ayrılamaz olduğunu ve ikincil niteliklerin sadece zihinde var olduğunu savunur. Çünkü ona göre ancak duyumsanabilir niteliklere sahip varlıkları kavrayabiliriz. Yani varlık algıladığımız niteliklerden oluşur ve algılarımız da zihnimizde gerçekleşir. Bu yüzden Berkeley, felsefesinde materyalist tutum sergilemekten kaçınarak onun ortaya koyduğu varlıkların zihinde var olduğu görüşü yani immateryalizm görüşünü ortaya koydu. Aslında immateryalizm denen kavram Berkeley’in idealizmine verilen isimdir. Berkeley bu görüşünde maddi dünyanın varlığını reddeder ve görülen, duyulan ya da temel olarak algılanan tüm şeylerin algıladığı için var olduklarını söyler. “Varlık, algılanmaktır” der. Yani Berkeley'e göre varlıkların var olma sebebi öznelerin onları algılamasıdır, yani bir şeyin var olma koşulu algılanmış olmaktır. Ona göre “masayı algılıyorum” önermesiyle “masa vardır” önermesi birbirinden farklı değildir. Burada masanın varlığını renk, şekil, dokunma vb. olarak algılamaktadır. Ancak bu demek değil ki gözlerimizi kapattığımızda veya algılamayı bıraktığımızda her şey yok olur; burada Berkeley'in dini kişiliği devreye giriyor ve o, algılamayı kestiğimiz zaman insan algılamasa bile sonsuz güçte bir tanrı olduğunu ve tanrının hiç ara vermeden sürekli olarak algıladığından bahsediyor, böylelikle varlıkların sürekliliğini, yok olma problemine de bu şekilde çözüm öneriyor.


## Bibliyografya.
  - Berkeley'in Dil ve Anlam Teorisi konulu bir Türkçe makale 
  - "Felsefe Sözlüğü" - Sarp erk ulaş - Bilim ve Sanat Yayınları - Ankara - 2002 - s. 209-211 ISBN 975-7298-45-X
# Isaiah Berlin
Sir Isaiah Berlin, çağdaş İngiliz ahlak ve siyaset filozofudur.
Berlin, değerlerin yer, zaman ve toplumsal koşullar tarafından belirlendiğini savunan Marksist görüşe karşı çıkarak, determinist öğretilere karşı tavır almış ve ahlaki değerlerin ve insanın sorumluluğuyla özgürlüğünü korumanın önemini vurgulamıştır. Muhafazakâr ve İskoç liberal ekolünün en büyük 20.yy temsilcisi olarak bilinir. Toplumların akıl yolu ile tek doğruya yönlendirilmesine karşı çıkmış, her toplumun kendi değerli tarihi tecrübesine dayanan farklı yaşam tercih ve normları geliştireceğini, topluma ve kişilere göre bu değerlerin farklılaşabildiği gibi birbirleri ile de çelişebileceğini, bunun normal olduğu gibi iyi de olduğunu savunmuştur.
# Maine de Biran
Maine de Biran, (29 Kasım 1766, Bergerac - 20 Temmuz 1824, Paris), Fransız spiritüalist filozoftur.
# Maurice Blondel
Maurice Blondel (2 Kasım 1861, Dijon - 4 Haziran 1949, Aix-en-Provence), Fransız düşünürdür.


## Asıl fikri.
Kendisine çıkış noktası olarak özneyi almış ve düşünceyle varlık arasındaki boşluğu, varlığı düşünceye indirgemeyecek bir içkinlik veya eylem felsefesiyle kapatmanın ve insan yazgısının ne olduğu problemini çözmenin mücadelesini vermiştir.


### Eserleri.
  - "L'action (Eylem)" 1893. Bu eser, özerk felsefi akıl yürütme ile Hristiyan inancı arasında doğru ilişkiyi kurmayı amaçlıyordu.
# Émile Boutroux
Emile Boutroux (28 Temmuz 1845, Montrouge - 22 Kasım 1921, Paris), Fransız düşünürdür.


## Hayatı.
Emile Boutroux 28 Temmuz 1845'te Montrouge'da doğdu. On yaşında IV. Henri Lisesi'ne girdi. Klasik öğrenimini burada yaptı. Yirmi yaşında École Normal'e girdi; orada Jules Lachelire'nin talebesi oldu. Bergson ve Blondel'in hocası olan Boutroux'nun temel eseri "Tabiat Kanunlarının Zorunsuzluğu Hakkında (De La Contingence Des Lois De La Nature)"'dır. Filozof, metafizik alanında radikal bir olumsallık ve belirsizlik anlayışı geliştirmiş ve doğada zorunluluğun yalnızca görünüşte varolduğunu öne sürmüştür. Nitelik görüşünün niceliği temele alan görüşe baskın çıkması gerektiğini, amaçlılığın mekanik hareketin üstünde olduğunu, neden-sonuç bağlantılarının ötesinde ise olumsallık ve ilerlemenin bulunduğunu öne süren Boutroux, Maine de Biran'ın da etkisiyle dini tecrübenin psikolojik ve sosyolojik bir yaklaşımla ele alınmasına şiddetle karşı çıkmıştır.
# Francis Bradley
Francis Herbert Bradley, 1846-1924 yılları arasında yaşamış olan İngiliz idealist filozofu.
En önemli eseri 1893'te yayımlanıp, büyük başarı kazanmış Appearance and Reality Görünüm ve Gerçeklik'tir.
 - YÖNLENDİRME
# Brahman
Hinduizm'de, Brahman (ब्रह्मन्; IAST: "Brahman") Nihai Gerçeklik anlamına gelir. Nihai evrensel prensip, Tanrı, evrensel töz gibi anlamlar için kullanılabilir.
Upanişadlara göre "Brahman" varlık ve yokluk ikiliğinin ötesindeki gerçekliğe işaret eder. "Brahman", diğer tüm gerçekliğin nihai zeminidir. Tüm sınırlamalar ve kısıtlılığın ötesindeki değişmez, ezeli ve ebedi prensibi temsil eder. Tüm kısıtlamaları aştığı için, dil ile yapılan tanım veya kategorizasyonlara sığmaz.
Hinduizm'in ana ekollerinde "Brahman", var olan herşeyin etkin nedenidir. Her şeye nüfuz eder, sonsuzdur, ezeli ve ebedi hakikattir, değişmeyen bilinç ve vecddir, yine de değişen her şeyin nedenidir. Metafiziksel konsept olarak Brahman, her şeyi bağlayan ayrımların ötesindeki birliktir.
Vedik Sanskrit bir kelime olan "Brahman", Vedaların anahtar kelimelerinden biridir ve erken Upanişadlarca kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Vedalar "Brahman"'ı Kozmik Prensip olarak tasavvur eder, Upanişadlar ise sıklıkça "Sat-cit-ānanda" (Mevcudiyet-bilinç-vecd), ve değişmez, kalıcı, Nihai Gerçeklik olarak tarif eder.
# Franz Brentano
Franz Brentano (16 Ocak 1838, Boppard - 17 Mart 1917, Zürih), Alman psikolog ve filozoftur.
# Ludwig Büchner
Friedrich Karl Christian Ludwig Louis Büchner (29 Mart 1824, Darmstadt - 1 Mayıs 1899), maddeci Alman düşünürü ve yazardır. Georg Büchner'in kardeşidir.
Diyalektik olmayan bir maddeciliğin savunuculuğunu yapmış olan Büchner, evrene ilişkin açıklamanın temel ilkeleri olarak yalnızca güç ve maddeyi almış, tinsel bir ruhun varoluşundan hiçbir şekilde söz edilemeyeceğini dile getirmiştir.
Bu diyalektik olmayan sistem mekanizm adı ile de açıklanabilir. Haeckelci sistemle benzerlik göstermektedir. D'Holbach'ın da ardılı olarak görülebilen bu düşünür, tam bir Hegel karşıtı olarak düşünülebilir.


## Eserleri.
  - "Madde ve Kuvvet" / Ludwig Büchner / Çevirenler: Baha Tevfik, Ahmet Nebil / Sadeleştiren ve Yayına Hazırlayanlar: Kemal Kahramanoğlu, Ali Utku / Çizgi Kitabevi Yayınları / Konya / 2012 "ISBN 978-605-4639-03-8"
  - "Goril" / Ludwig Bühner / Çeviren: Abdullah Cevdet
# Karabiga, Biga
Karabiga, Çanakkale ilinin Biga ilçesine bağlı yerleşim yeridir.
Geçmişi antik çağlara kadar uzanır. Tarihî kalıntıları ve doğal güzellikleri ile tanınır.
Biga'nın 20 km kuzeydoğusunda, Marmara Denizi'nin güneyinde, Karabiga yarımadasının, 4475 (2017 ADNKS sayımı) nüfuslu bir sahil beldesidir.
Belde 1910 yılında belediye teşkilatına kavuşmuştur, ancak 1882 yılından kalma belediye mührü, kuruluş yıllarını, daha da ötelere götürüyor. 1920 yılında yeniden kurulur ve Mehmet İstanbullu ilk belediye başkanı olur.
Belde, deniz yolu ile yük ve yolcu taşımacılığına, yat turizmine, özellikle balık üreme yatakları konumuna oldukça uygundur. Ancak bu yataklar, Kocabaş çayından gelen atıklardan; bilinçsiz, kaçak ve yasak tekniklerle avlanan balıkçılardan olumsuz etkilenmektedir.
Karabiga'nın ekonomik yapısında balıkçılık, çiftçilik ve hayvancılık ön plandadır. Bu yapının diğer bölümünü de memurlar-esnaf ve işçiler oluşturur.


## Tarihçe.
Aslen bir antik Misya kasabası, Milet veya Kizikos kolonisiydi. İyi bir limanı vardı. Strabon, bölgenin kaliteli şarap ürettiğinden ve tanrı Priapos'un şehre eski adını verdiğini söyler. Thukydides, kasabadan bir donanma istasyonu olarak bahseder. Flavius Arrianus, MÖ 334'te Büyük İskender'in Panegorus'u şehrini ele geçirmek için gönderdiğini ve şehrin Granikos Muharebesi'nden önce rakipsiz teslim olduğunu bildirir.
Adı geçen yazarların yanı sıra, kasaba Pomponius Mela, Gaius Plinius Secundus, Stephanos Byzantinos, ve Coğrafyacı Ravenna gibi çok sayıda antik yazar ve coğrafyacı tarafından da not edilmiştir.
Doğu Roma İmparatorluğu zamanında, kasaba Pegae veya Pegai (Πηγαί) olarak biliniyordu ve bir Bizans kalesi buradaydı.
Bugün Karabiga'da 'Karabiga Kaleleri' diye bilinen kalıntıların, milattan önce VII. yüzyılın ilk yarısında kurulan 'Milet' kolonisi olduğu sanılmaktadır. Bu kalıntılar adını antik Anadolu uygarlıklarının Kır Tanrısı Priapos'tan almıştır. Şehir kalıntıları merkezden 3 km uzaklıktadır. Bölge sit alanı ilan edilmiş olup, henüz arkeolojik kazılar yapılmamıştır.


## Ulaşım ve konaklama.
Eğer Bursa üzerinden gidilecekse, Karacabey ve Bandırma üzerinden Çanakkale'ye doğru devam edilir. Biga'yı tam çıkmadan sağa bir yol ayrımı görülür. Tabelada Karabiga'yı işareti de vardır. Biga'dan itibaren 20 km. kadar yol alındığında bir kasabanın ortasına gelinir. İşte burası Karabiga'dır.
Bursa-Biga arası yaklaşık 180 km.dir
Eğer Çanakkale üzerinden gelinecekse, Lapseki ve Balıklıçeşme'yi geçip, Biga'ya doğru yol alırken Biga'ya girmeden, Karabiga-Priapos tabelasını görüp, sola dönülür. Yine yaklaşık 20 km'lik yolu geçerek Karabiga'ya ulaşılır.
Şehirlerarası otobüsle, Biga terminaline gelindiyse; saat sabah 08:00'dan itibaren, her saat başı, karşılıklı Belediye otobüs seferleri başlamaktadır. Biga'dan son sefer 23:00'da yapılmaktadır. Yaz döneminde ve her çarşamba ilave seferler konmaktadır. Karabiga'dan her gün, hava şartları iyi olduğunda Tekirdağ-Kumbağ yönüne, saat 21:00 civarında, kamyon taşıyan motorlar hareket etmektedir.
İstanbul'dan gidecekler Yenikapı - Bandırma deniz hattını kullanarak 1 saat 45 dakika içinde Bandırma'ya, oradan da 45 dakika içerisinde Karabiga'ya ulaşabilirler.
# ECos
eCos (embedded Configurable operating system) gömülü sistemler ve uygulamalar için geliştirilmiş açık kaynak, ücretsiz ve gerçek zamanlı bir işletim sistemidir. eCos' un kolaylıkla yapılandırılabilir olması istenilen uygulamaya yönelik kararlı bir işletim sistemi oluşturmaya, çalışma zamanında en iyi performans elde etmeye ve donanım kaynaklarının optimum kullanımına olanak tanır.
eCos birkaç yüz kilobyte' lar civarında düşük bellek kapasitesine sahip ya da gerçek zamanlı gereksinimleri olan sistemlere için tasarlanmıştı. Gömülü Linux' u destekleyecek kadar RAM' e sahip olmayan sistemlerde kullanılır. Şu an için, uygulama ve servis gereksinimleri hariç minimum 2 MB RAM civarında kullanılabilmektedir. eCos ARM, CalmRISC, FR-V, Hitachi H8, IA-32, Motorola 68000, Matsushita AM3x, MIPS, NEC V8xx, PowerPC, SPARC, SuperH ve Nios II gibi farklı donanım platformları üzerinde çalışabilmektedir.
# Narda
Narda veya Arta ( "Árta"), Yunanistan'ın Epir bölgesinde yer alan bir ilde olan kenttir. Adriyatik'e sahili olan o Narda ilinin merkez şehridir. 1,662 km² yüzölçümüne sahip ilçenin nüfusu 77,680'dir.


## Tarih.
Narda Orta Çağ'da Epir Despotluğu'nun başkentliğini yapmıştır. 1881 yılında Osmanlı İmparatorluğu'ndan "Arta" olarak Yunanistan'a devredildi.
 - YÖNLENDİRME
# Amerika Ermeni Ulusal Komitesi
Amerika Ermeni Ulusal Komitesi (ANCA), dünyanın pek çok ülkesinde bulunan milliyetçi "Ermeni Ulusal Komitesi"'nin ABD birimi. Ermeni Devrimci Federasyonu'nun Amerikan koludur. Başkanı Aram Hamparyan olan komitenin eski başkanı terörist faaliyet suçlamasıyla ABD Federal Mahkemesi'nce yargılanarak mahkûm olan Murad Topalyan'dır. Komite, "Ermeni lobisinin" faaliyetlerinde yer almıştır.
# Ernst Cassirer
Ernst Cassirer (28 Temmuz 1874 - 13 Nisan 1945), Alman filozoftur.
1936 yılında İstanbul Üniversitesi'nde çalışmak için davet edilmesi düşünülmüş ancak İsveç'te çalışmaya başlaması üzerine yerine Ernst von Aster davet edilmiştir. Kant felsefesinden hareket eden ve Kant'ın insan zihnindeki "a priori" kavramların doğal dünyaya şekil verme yollarıyla ilgili temel ilkelerini genişleten Cassirer, bir kavramın çok sayıda tekil örnekten, bireysel varlıktan soyutlama yoluyla elde edildiği görüşüne şiddetle karşı çıkmış ve tıpkı Platon gibi, kavramın, bilgiyi düzenleyen bir araç olarak, tikellerin, bireysel nesnelerin sınıflandırılabilmesi için daha önceden var olduğunu belirtmiştir.
"Sembolik Formlar Felsefesi" olarak tanımladığı felsefesinde insanı, hem öznel olarak dünyayı anlamlandırmada sembolik düşünceyi kullandığından, hem de nesnel üretimlerini semboller üzerinden yaptığından ve insanı Aristoteles'çi sadece akıllı bir canlı (animal rational) olarak tanımlamak insanın diğer alanlarındaki üretimini görmezden gelmek olacağından, insanı sembol yaratan canlı (animal symbolicum) olarak tanımlar. Ona göre dil, tarihte üç ifade aşamasından geçerek oluşmuştur. "Mimik" aşamasında çıkarılan sesler, duyguları yansıtmakta­dır. “Analojik ifade" evresinde, önceki evrede ortaya çıkmış seslere benzetilerek yeni göstergeler üretilir. Kavramsal düşüncenin geliştiği "sembolik ifade” evresindeyse artık kavram­lar, semboller aracılığıyla ifade edilmektedir. Cassirer dilin bu aşamada eriştiği soyutluk ve simgesellik sayesinde mitos, bilim, felsefe gibi sembolik formların, insan başarıları olarak ta­rih sahnesine çıktığını kaydetmektedir. Semboller olmaksızın ne kendi kendimizi, ne de çevremizi saran dünyayı anlayabileceğimizi ya da tanımlayabileceğimizi ileri süren Cassirer'in kuramı modern kültür felsefesinin en önemli temel taşlarından birini oluşturmuştur.


## Eserleri.
  - "Philosophie der symbolischen Formen"
   - Hacim 1: "Die Sprache", 1923
   - Hacim 2: "Das mythische Denken", 1925
   - Hacim 3: "Phänomenologie der Erkenntnis", 1929


## Türkçeye çevrilen eserleri.
  - Felsefe - Felsefe Tarihi Üzerine
   - Kant'ın Yaşamı ve Öğretisi 
   - Rönesans Felsefesinde Birey 
   - Jean-Jacques Rousseau Meselesi
  - Felsefi Antropoloji Üstüne 
   - İnsan Üstüne Bir Deneme
   - Devlet Efsanesi
  - Sembolik Formlar Üstüne 
   - Sembolik Formlar Felsefesi I - Dil
   - Sembolik Formlar Felsefesi II- Mitik Düşünme
   - Sembolik Formlar Felsefesi III - Bilginin Fenomenolojisi
   - Dil ve Mit
   - Kültür Bilimlerinin Mantığı Üzerine
   - Sembol Kavramının Doğası
  - Bilim felsefesi Üstüne 
   - Rölativite Teorisi üzerine
# Samuel Clarke
Samuel Clarke (11 Ekim 1675, Norwich - 17 Mayıs 1729, Londra), Newton'un önce öğrencisi, sonra dostu ve savunucusu olmuş olan İngiliz filozof ve ilahiyatçıdır. 
Tanrı'nın varlığını, "matematiksel yönteme yakın" bir yöntemle kanıtlamaya çalışmış olan Clarke, ahlak ilkelerinin matematiksel önermeler kadar kesin olduğunu; bundan dolayı inancın yardımı olmadan, yalnızca akıl aracılığıyla bilinebileceklerini öne sürmüştür.
# Étienne Bonnot de Condillac
Étienne Bonnot de Condillac (30 Eylül 1715, Grenoble - 3 Ağustos 1780, Lailly-en-Val, Loiret), Fransız katolik rahibi ve düşünürdür.


## önemli_fikirleri.
John Locke'un empirizminden etkilenerek duyumculuk (Sensualizm) adlı bir bilgi kuramı geliştirmiştir. Duyu algılarından kaynaklanan gözlemlerin bilginin kaynağı olduğu ilkesine dayalı bir duyumculuğu benimseyen Condillac, tüm bilgilerin şekil değiştirmiş birer duyum olduğunu savunmuştur. O, bilginin de ötesinde, insanda manevi olan her şeyi, insanın tüm zihinsel faaliyetlerini dış dünyaya ilişkin duyuma indirgemiş ve bu tezini kanıtlamanın yollarını aramıştır.
Empristlerin çoğu bilginin değilse de aklın doğuştanlığını kabul eder. Condillac ise duyumlardan ayrı bir aklın ya da zihnin varlığını da reddeder.
Condillac'ın Traité des animaux adlı 1755 tarihli bir eseri bulunmaktadır.
# Benedetto Croce
Benedetto Croce (25 Şubat 1866, Pescasseroli, İtalya Krallığı - 20 Kasım 1952, Napoli, İtalya), 20. yüzyılın ilk yarısının en önemli İtalyan filozoflarından, estetik tarihinin en önemli düşünürlerinden birisi.
Klasik romantik felsefenin rasyonalizmini örnek alan bir tin felsefesi geliştirmiş ve tinin tek gerçek olduğunu savunmuş olan Croce'ye göre, ten kendisini diyalektik bir biçimde, düşünce ve eylem olarak iki basamakta gerçekleştirir. Bunlardan düşünce ve eylem basamakları da, kendi içlerinde ikiye ayrılır. Buna göre, birinci basamak sezgi, sezgisel bilgi ya da sanat, ikincisi mantıksal bilgi ya da mantıktır.


## Yaşamı.
25 Şubat 1866 tarihinde Pescasseroli'de doğdu. 17 yaşındayken depremde ailesini kaybetti, ardından Roma'ya amcasının yanına gitti. Roma ve Napoli Üniversitelerinde önce edebiyat ve tarih, daha sonra felsefe eğitimi gördü. 1900 yılından sonra Napoli'ye yerleşti, Napoli Üniversitesi'nde profesörlük yaptı. 1910 senesinde İtalyan Parlamentosunda senatör oldu. 1944'te devlet bakanı oldu, İtalya Liberal Partisi şefliğini yaptı. 1947 yılında kendi evinin, Piano nobile'nin geniş salonlarında İtalyan Tarih araştırmaları Enstitüsünü (Istituto italiano per gli studi storici) kurdu, 50.000 ciltlik bir kitaplığı içine aldı. Yaşamının son günlerine kadar bu kitaplıkta çalıştı, 1952 senesinde ise Napoli'de öldü.
# John Dewey
John Dewey (20 Ekim 1859 - 1 Haziran 1952), aletçilik olarak bilinen felsefe akımının kurucusu Amerikalı filozof ve eğitim kuramcısı. Charles Sanders Peirce ve William James'ın görüşlerinin bir sentezini yapmış olan Dewey, pragmatizmi, mantıksal ve ahlaki bir analiz kuramı olarak geliştirmiştir.
Hayatı boyunca felsefe üzerine çalışmış olsa da yazdıkları psikolojide, pedagojide ve sosyolojide önemli yer tutmaktadır. Türk eğitim sistemi hakkında rapor yazmıştır, rapor 1939 yılında yayınlanmıştır. Türk eğitim sistemi üzerinde önemli etkileri olmuştur.
# Wilhelm Dilthey
Wilhelm Dilthey, 1833-1911 yılları arasında yaşamış ve insanî bilimlerinin metodolojisine önemli katkılar yapmış olan Alman filozofu.
Doğa biliminin başarıları karşısında, insanî bilimlerdeki gelişmeyi açıklayabilmek için tarihselcilikle yaşam felsefesinden kimi öğeleri bir araya getirmiş olan Dilthey, tarihin insan yaşamını anlamada anahtar olduğu inancıyla, insan bireylerinin ve toplumların ancak tarihsel bir çerçeve içinde anlaşılabileceğini öne sürmüş ve dolayısıyla, temelde tarihe ilişkin araştırmayla bu araştırmanın uygun yöntemleri üzerinde durmuştur.
Dilthey kendi ve kendinden önceki dönemlerin tarih anlayışlarını tarihi yalnızca yaşadıkları dönem açısından ele aldığından eksik bulmuştur. Alman Tarih okulu da dahil dönemin tarih anlayışları yaşanılan çağın değerlerine göre tarihi temellendirmiştir. Bu anlayış insan yaşamını göz ardı eder. Dilthey'e göre tarih bir bütün olarak ele alınmalıdır. O doğa bilimleriyle tarihsel bilginin farkını açıklamayı amaçlar ve tarihsel bilginin eleştirisini yapmaya çalışır.
# Pierre Duhem
Pierre Maurice Marie Duhem (9 Haziran 1861, Paris - 14 Eylül 1916, Cabrespine, Aude), Fransız matematikçi, fizikçi ve felsefeci. Formel bir bilimsel kuram anlayışı geliştirmiş olan Duhem, bilimsel bir kuramın, bize deneyin gelecekteki seyrini önceden kestirme olanağı veren yararlı bir kalkül olduğunu, fakat öğelerinin dış dünyada hiçbir şeye karşılık gelmediğini ya da hiçbir şeye referansta bulunmadığını iddia etmiştir.
# Johannes Scottus Erigena
Johannes Scottus Erigena (MS 815-877), düşünce ve eserleriyle Antik Yunan felsefesini ve Yeni Platoncu felsefeyi Hristiyan inancıyla bağdaştırmaya çalışmış olan İrlandalı Orta Çağ düşünürüdür. Ona göre doğanın, ayrı ayrı dört alanı vardır: 
 - Yaratan ve yaratılmayan (ki bu Tanrıdır)
 - Yaratan ve yaratılan (Tanrının içinde var olan -Platon ca- idealardır)
 - Yaratılan ve yaratmayan (Uzay ve zamandaki şeyler, madde)
 - Ne yaratan ne de yaratılmayan (Yine Tanrıdır, yaratan olarak değil, bütün şeylerdeki son ve amaç olarak)
Eriugena'nın düşüncesine göre, Tanrı doğanın yalnız başında değil, sonunda da vardır. Yani evren, Tanrıdan başlayıp yine Tanrıya ulaşan bir devir hareketidir. Doğanın tüm amacı, Tanrıya ulaşmaktır.
# Ararat (marz)
Ararat (Ermenice: Արարատի մարզ), Ermenistan'ın bir idari bölgesidir. Ülkenin güneyinde yer alır ve Azerbaycan'a bağlı Nahçivan Özerk Cumhuriyeti ile Türkiye'nin sınır komşusudur. Bölgenin idari merkezi Artaşat'tır.
# MINI (BMW)
Mini, 1959'da üretilmeye başlanan, 1960'ların sembolü olarak görülen kült bir otomobil markasıdır. 1950'li yıllardan 1999 yılına kadar yaklaşık 40 yıl ufak tefek değişikliklerle aynı model olarak üretimde kalmıştır. Geniş çaplı bir ankete göre Ford Model-T'den sonra en etkileyici otomobil modelidir. Ayrıca pickup, arazi aracı ve kombi wagoner olarak da üretilen modelleri bulunmaktadır. Fabrika İngiltere'nin Oxford şehrindedir. Tasarımı Alec Issigonis tarafından yapılmıştır.
Mini markası, BMW grubuna ait bir markadır. 2001 yılında, BMW bünyesinde geliştirilmiş tamamen yeni 2. jenerasyonu piyasaya sunulmuştur ve bu model, retro tasarımı alanında günümüzdeki en başarılı uygulamalardan biri olmuştur.
Markanın en yeni 3. jenerasyon modelleri ise 2006 yılının sonlarında dünya basınına tanıtılmıştır.