# Testis kanseri
Testis kanseri, erkek üreme sistemi'nin parçası olan testislerde oluşan kanser'dir. Belirtileri, testiste yumru veya testis torbası'nda şişlik veya ağrıyı içerebilir. Tedavi kısırlık ile sonuçlanabilir.


## Neden.
Risk faktörleri arasında inmemiş testis, hastalığın ailede bulunması ve önceki testis kanseri öyküsü vardır. %95'ten fazlası germ hücreli tümörler olup, seminom ve seminom olmayan olarak ayrılır. Diğer tipler arasında cinsiyet kordonu stromal tümör'leri ve lenfoma'lar bulunur. Teşhis genellikle fizik muayene, ultrason ve kan tahliline dayanır. Daha sonra mikroskop ile incelenecek testis cerrahi olarak çıkarılarak kanserin tipi belirlenir.


## Tedavi ve Prognoz.
Testis kanseri, tedavi edilebilir ve genellikle iyileşebilen bir hastalıktır. Tedavi seçenekleri, ameliyat, radyoterapi, kemoterapi veya kök hücre naklidir. Kanserin çok yayıldığı vakalarda bile kemoterapi %80'in üzerinde iyileşme oranı sağlar.


## Epidemiyoloji ve prognoz.
Küresel çapta testis kanseri 2015 yılında yaklaşık 686.000 kişiyi etkilemiştir. Ölen kişi sayısı 1990'da 7.000 ölümden 2015'te 9.400 kişiye çıktı. Oranlar
gelişmekte olan ülkelerde gelişmiş ülkelere göre daha azdır.
Hastalığın başlama yaşı çoğunlukla 20 ila 34 yaş arası, nadiren 15 yaşından öncedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde beş yıllık hayatta kalma yüzdesi yaklaşık %95'tir. Hastalık yerel kaldığında sonuçlar daha iyidir.


## Belirtiler ve semptomlar.
Testis kanserinin ilk belirtilerinden biri çoğunlukla testislerde yumru veya şişliktir. ABD Önleyici Hizmetler Görev Gücü (USPSTF), kendi kendine düzenli testis muayenesi de dahil olmak üzere, asemptomatik ergen ve yetişkinlerde testis kanseri için düzenli tarama yapılmasını önermemektedir. Ancak Amerikan Kanser Derneği, bazı erkeklerin özellikle de ailede kanser öyküsü olanların testislerini ayda bir muayene etmeleri gerektiğini öne sürerken, Amerikan Üroloji Derneği de tüm genç erkeklere aylık kendi kendine testis muayenesi yapmalarını önerir.
Belirtiler ayrıca aşağıda yazılı rahatsızlıkları içerebilir:
  - testislerin birinde ağrılı veya ağrısız yumru
  - alt karın veya testis torbasında keskin veya donuk ağrı
  - genellikle testis torbasında "ağırlık" hissi
  - testisin katılığı
  - β-hCG'nin hormonal etkilerinden kaynaklanan göğüs büyümesi (jinekomasti)
  - kanserin sırttaki lenf düğümlerine yayılması nedeniyle bel ağrısı (lumbago)
Testis kanserinin akciğer dışında diğer organlara yayılmasına sık rastlanmaz. Ancak yayılmışsa şu belirtiler olabilir:
  - Akciğerlere metastatik yayılmadan dolayı nefes darlığı, öksürük veya öksürürken kan gelmesi (hemoptizi)
  - Lenf düğümlerine metastaz olması nedeniyle boyunda şişlik
Testis kanseri, kriptorşidizm, hipospadias ve zayıf semen kalitesi, testiküler disgenezis sendromu denilen sendromu oluşturur.


## Nedenler.
Testis kanseri gelişimi için önemli bir risk faktörü kriptorşidizm'dir (inmemiş testisler). Genellikle tümör varlığının kriptorşidizme katkı yaptığına inanılır. Kriptorşidizm tümörle birlikte ortaya çıktığında tümör genellikle büyük olur.
Kasık fıtığı, Klinefelter sendromu ve kabakulak orşit diğer risk faktörleridir. Fiziksel aktivite hastalık riskini azaltırken, hareketsiz yaşam tarzı hastalık riskini artırır. Erkek özelliklerinin erken başlaması artan riskle ilişkilidir. Bunlar endojen veya çevresel hormonları yansıtabilir.
Batı ülkelerinde daha çok testis kanser oranları görülmesi esrar kullanımıyla ilişkilendirilmiştir.


## Mekanizmalar.
Çoğu testis germ hücreli tümöründe çok fazla kromozom bulunur ve çoğunlukla bunlar triploid ila tetraploid arasındadır. Testis kanserlerinin yaklaşık %80'inde izokromozom 12p (kromozom 12'nin aynı sentromerin her iki tarafındaki kısa kolu) vardır. Ayrıca diğer kanserler genellikle diğer genomik amplifikasyon mekanizmaları yoluyla bu kromozom kolundan fazladan malzemeye sahiptir.


## Teşhis.
Testis kanserinin teşhisinin ana yolu testisteki yumru veya kitledir. Genellikle, genç bir yetişkinin veya ergenin ağrılı veya ağrısız testis büyümesi varsa bu durum doktorların testis kanserinden şüphelenmesine neden olmalıdır.
 Aşağıda yazılı durumlarda da testis kanserine benzer semptomlar görülebilir:
  - Epididimit veya epididimo-orşit
  - Hematosel
  - Varikosel
  - Orşit
  - Prostat enfeksiyonları (prostatit), mesane enfeksiyonları (İdrar yolu enfeksiyonu) veya böbrek enfeksiyonları (nefrit) veya
testis torbası veya testislerdeki damarlara yayılan ve şişmeye neden olan iltihaplar
  - Testis torsiyonu veya fıtık
  - Enfeksiyon, iltihaplanma, retro-peritonit veya testis torbası, testisler, pubis, anorektal bölge ve kasık yakınındaki lenf düğümleri veya damarların diğer durumları
  - Testislerin iyi huylu tümörleri veya lezyonları
  - Başka bir primer tümör bölgesinden testislere metastaz
Testis torbası’nda ele gelen herhangi bir yumrunun doğası, yumrunun kesin yerini, boyutunu ve kistik mi? katı mı?, tekdüze mi? heterojen mi?, sınırlı veya kötü tanımlanmış gibi bazı özelliklerinin net şekilde belirlendiği testis torbası ultrason’uyla değerlendirilir.
Hastalığın boyutu metastazları bulmak için kullanılan bilgisayarlı tomografi'lerle değerlendirilir.
Testis kanserinin ayırıcı tanısı, inguinal orşiektomiden yani testis’in tamamının ve bağlı yapıların (epididimis ve spermatik kordon) cerrahi olarak çıkarılmasından elde edilen doku histoloji’sinin incelenmesini gerektirir. Kanser hücrelerinin testis torbasına yayılma riskini arttıracağından biyopsi yapılmamalıdır.
Kasık orşiektomi, kanser hücrelerinin kaçma riskini azalttığı için tercih edilen yöntemdir. Bunun nedeni beyaz kan hücrelerinin (ve muhtemelen kanser hücrelerinin) içeri ve dışarı aktığı testis torbasının lenfatik sisteminin alt uzuvlara, testis sisteminin ise karın boşluğunun arka kısmına (retroperiton) bağlanmasıdır. Trans-skrotal biyopsi veya orşiektomi olası kanser hücrelerini testis torbasında bırakacak ve kanser hücrelerinin yayılması için iki yol oluşturacaktır; kasık orşiektomisinde ise yalnızca retroperitoneal yol vardır.
Kan tahlili aynı zamanda testis kanserine özgü tümör belirteçleri'leri (genellikle kan dolaşımında bulunan protein'leri) tanımlamak ve ölçmek için de kullanılır. Alfa-fetoprotein, insan koryonik gonadotropin’i ("gebelik hormonu") ve Laktat dehidrojenaz (LDH-1), testis germ hücreli tümörlerini belirlemek için kullanılan tipik tümör belirteçleridir.
Yüksek düzeyde koryonik gonadotropini belirlemek için gebelik testi kullanılabilir; ancak testis kanserinin ilk belirtisi genellikle ağrısız şişliktir. Seminomların yalnızca %25'inde yüksek koryonik gonadotropin bulunduğunu, dolayısıyla hamilelik testinin testis kanserini belirlemede çok hassas olmadığını not ediniz.


### Tarama.
Amerikan Aile Hekimleri Akademisi semptomları olmayan erkeklerin testis kanseri açısından taranmasını önermemektedir.


### Evreleme.
Çıkarıldıktan sonra testis Bouin solüsyonu ile sabitlenir çünkü nükleer konformasyon gibi bazı morfolojik ayrıntıları daha iyi korur. Daha sonra testis tümörü, Amerikan Kanser Ortak Komitesi (AJCC) kanser evreleme kılavuzu'nda yayınlanan Malign Tümörlerin TNM sınıflandırmasına göre bir patolog tarafından evrelendirilir. Testis kanseri, üç evreden (alt sınıflandırmalara sahip) birinde olacak şekilde kategorize edilir. Testisteki tümörün büyüklüğünün evrelemeyle ilgisi yoktur.
Geniş anlamda testis kanseri şu şekilde evrelenir:
  - Evre I: kanser testis'te yereldir.
  - Evre II: kanser testisleri içerir ve retroperitoneal ve/veya paraaortik lenf düğümlerine metastaz yapar (lenf düğümüdiyaframın altındadır). 
  - Evre III: kanser testisleri ve retroperitoneal ve paraaortik lenf düğümlerinin ötesindeki metastaz’ı içerir. Evre 3 ayrıca hacimsiz evre 3 ve hacimli evre 3'e bölünmüştür.
Ayrıntılı evreleme sistemi hakkında daha fazla bilgi Amerikan Kanser Derneği'nin web sitesindedir.


### Sınıflandırma.
Testis kanseri, testislerdeki herhangi bir hücre türünden kaynaklanabilse de, testis kanserlerinin %95'inden fazlası germ hücreli tümörlerdir (GCT'ler). Geriye kalan %5'in çoğu Leydig hücrelerinden veya Sertoli hücre'lerinden türetilen seks kordonu-gonadal stromal tümörleridir.
En etkili ve uygun tedaviyi yapmak için teşhisin doğru olması gereklidir. Bir dereceye kadar bu, tümör belirteçleri için kan tahlilleriyle yapılabilir ancak kesin tanı, tümör örnek histolojisinin bir patolog tarafından incelenmesini gerektirir. Testis tümörleri en iyi şekilde, hem testisin tamamının histolojik olarak değerlendirilmesine imkan veren hem de yerel tümör kontrolü sağlayan radikal inguinal orşiektomi ile sınıflandırılır.
Çoğu patolog testis tümörleri için Dünya Sağlık Örgütü sınıflandırma sistemini kullanır:
  - Germ hücreli neoplaziden "in situ" elde edilen germ hücreleri
   - Noninvaziv germ hücreli neoplazi
   - "Germ hücreli neoplazi in situ"""
    - İntratübüler germ hücreli neoplazinin özel formları
    - Gonadoblastom
   - Germinoma tümörlerin germinom ailesi
    - Seminom
  - Seminomatöz olmayan germ hücreli tümörler
    - Embriyonel karsinom
    - Yolk kesesi tümörü, ergenlik sonrası tip
    - Koryokarsinom
    - Plasental bölge trofoblastik tümörü
    - Epiteloid trofoblastik tümör
    - Teratom, ergenlik sonrası tipi
    - Somatik tipte malignite ile teratom
   - Testisin karışık germ hücreli tümörleri
    - Karışık germ hücreli tümörler
     - Poliembriyom
     - Dağınık embriyo
   - Bilinmeyen tipteki germ hücreli tümörler
    - Gerileyen germ hücreli tümörler
  - Germ hücreli neoplazi ile ilgisi olmayan germ hücreli tümörler "in situ"
   - Spermatositik tümör
   - Teratom, ergenlik öncesi tip
    - Dermoid kist
    - Epidermoid kist
   - Yolk kesesi tümörü, ergenlik öncesi tip
   - Testis nöroendokrin tümörü, ergenlik öncesi tip 
   - Karışık teratom ve yolk sac tümörü, prepubertal tip
  - Testis seks kordonu-stromal tümörleri 
   - Leydig hücreli tümör
    - Leydig hücreli tümör
   - Sertoli hücre tümörü
    - Sertoli hücre tümörü
    - Büyük hücreli kalsifiye Sertoli hücreli tümör
   - Granüloza hücreli tümör
    - Yetişkin granüloza hücreli tümörü
    - Juvenil granüloza hücreli tümör
   - Fibroma tekoma tümör ailesi
    - Tekoma
    - Fibrom
   - Karışık ve diğer seks kordonu-stromal tümörleri
    - Karışık seks kordonu-stromal tümörü
    - Mühür yüzük hücresi
    - Miyoid gonadal stromal tümör
    - Aksi belirtilmemişse seks kordonu-stromal tümörü
  - Testis ikincil tümörleri


## Tedavi.
Üç temel tedavi türü cerrahi, radyasyon tedavisi ve kemoterapi'dir.
Testis kanserinin ameliyatı, ürologlar, radyasyon tedavi radyasyon onkoloğu ve kemoterapi tıbbi onkologları tarafından yapılır.
Testis kanserli hastaların çoğunda hastalık en az uzun vadeli morbidite ile kolayca tedavi edilir. Tedavi başarısı evreye bağlı olmakla birlikte, beş yıl sonra ortalama hayatta kalma oranı %95 civarındadır. 1. evre kanser vakaları, eğer uygun şekilde izlenirse, aslında %100 hayatta kalma oranına sahiptir.


### Testislerin alınması.
Testis kanserinin ilk tedavisi, etkilenen testisin cerrahi olarak çıkarılmasıdır (orşiektomi).
Bazı durumlarda, testis kanseri tümörlerini testisten çıkarmak ve testisleri işlevsel bırakmak mümkün olsa da, etkilenen testis genellikle tüm testis boyunca yayılmış kanser öncesi hücreleri içerdiğinden bu neredeyse hiçbir zaman yapılmaz. Dolayısıyla ek bir tedaviye gerek kalmadan tümörün tek başına alınması, o testiste başka bir kanserin oluşma riskini büyük ölçüde artırır.
Üremeyi, hormon üretimini ve diğer erkeklik işlevlerini sürdürmek için genellikle yalnızca bir testis gerektiğinden, etkilenen testis neredeyse her zaman kasık orşiektomi denilen bir yöntemle tamamen çıkarılır. (Testis neredeyse hiçbir zaman testis torbasından çıkarılmaz; kasık bölgesinde kemer çizgisinin altından bir kesi yapılır.) Birleşik Krallık'ta bu yönteme radikal orşiektomi denir.


### Retroperitoneal lenf düğümü diseksiyonu.
Evre I olarak görülen nonseminomlarda, kanserin evre I mi yoksa evre II mi olduğunu doğru bir şekilde belirlemek ve alt karın bölgesindeki lenf düğümlerine metastaz yapmış olabilecek kötü huylu testis kanseri hücrelerinin yayılma riskini azaltmak için retroperitoneal/paraaortik lenf düğüm'lerine ayrı bir operasyonla cerrahi müdahale yapılabilir.
Bu ameliyata retroperitoneal lenf düğüm diseksiyonu (RPLND) adı verilir. Ancak bu yaklaşım, başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere birçok yerde standart olmasına rağmen, başarılı bir ameliyatın gerçekleştirilmesi için gereken maliyet ve yüksek düzeyde uzmanlık nedeniyle gözden düşmektedir. RPLND'nin boşalmayla ilgili sinirlere zarar vererek boşalmanın dışarıdan ziyade mesanenin içine doğru oluşmasına neden olma riski bulunduğundan, işlemden önce (kemoterapide olduğu gibi) sıklıkla sperm bankacılığı yapılır.
Bunun yerine birçok hasta, testler kanserin geri döndüğünü göstermediği sürece başka bir ameliyatın yapılmadığı gözetimi tercih eder. Bu yaklaşım, sürveyans tekniklerinin artan doğruluğu nedeniyle yüksek tedavi oranını korur.


### Adjuvan tedavi.
Testis kanserleri yayılabileceğinden, hastalara genellikle etkilenen testisin dışında bulunabilecek kanserli hücreleri öldürmek için kemoterapi veya radyoterapi şeklinde adjuvan tedavi yapılır. Adjuvan tedavinin türü büyük ölçüde tümörün histoloji'sine (yani mikroskop altında hücrelerinin boyutu ve şekline) ve ameliyat sırasındaki ilerleme aşamasına (yani hücrelerin testisten ne kadar 'kaçtığı', çevre dokuyu istila ettiği veya vücudun geri kalanına yayıldığı) bağlıdır.
Kanser özellikle ilerlemiş değilse, hastalara adjuvan tedavi yerine periyodik Bilgisayarlı Tomografi (BT) ve kan tahlillleriyle dikkatli gözetim önerilebilir.
1970'ten önce testis kanserinden hayatta kalma oranları azdı. Adjuvan kemoterapinin, özellikle de sisplatin ve karboplatin gibi platin bazlı ilaçların piyasaya sürülmesinden bu yana, görünüm önemli ölçüde iyileşti. Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl 7.000 ila 8.000 yeni testis kanseri vakası ortaya çıkmasına rağmen, yalnızca 400 erkeğin hastalıktan ölmesi beklenir.
Birleşik Krallık'ta da benzer bir eğilim ortaya çıktı: Tedavideki gelişmelerden bu yana hayatta kalma oranları hızla artarak tedavi oranları %95'in üzerine çıktı.


### Radyasyon tedavisi.
Radyasyon, evre II seminom kanserlerini tedavi etmek için veya evre I seminomlarda küçük, tespit edilemeyen tümörlerin var olma ve yayılma olasılığını en aza indirmek için adjuvan (önleyici) tedavi olarak kullanılabilir (kasık ve para-aortik lenf düğümleri).
Radyasyon etkisizdir ve bu nedenle seminom dışı hastalarda asla birincil tedavi olarak kullanılmaz.


### Kemoterapi.
#### Seminom dışı.
Kemoterapi, kanserin vücudun diğer bölgelerine yayıldığı (yani evre 2B veya 3) seminom dışı hastaların standart tedavisidir. Standart kemoterapi protokolü üç veya bazen dört tur Bleomisin-Etoposide-Sisplatin (BEP)'tir. 
BEP birinci basamak tedavi olarak ilk kez 1983 yılında Profesör Michael Peckham tarafından raporlanmıştır. 1987'de yayınlanan ve BEP'in en uygun tedavi olduğunu belirleyen dönüm noktası niteliğindeki çalışma, Indiana Üniversitesi'nden Dr. Lawrence Einhorn tarafından yürütüldü. Alternatif, eşit derecede etkili bir tedavi, dört döngü Etoposide-Sisplatin (EP) kullanımıdır.
Lenf düğümü ameliyatı, özellikle seminom dışı büyük vakalarda, geride kalan kitleleri (evre 2B veya daha ileri düzeyde) çıkarmak için kemoterapiden sonra da yapılabilir.


#### Seminom.
Bir adjuvan tedavi olarak, seminom tedavisinde radyasyon tedavisine alternatif olarak kemoterapi kullanımı artmaktadır çünkü radyasyon tedavisinin uzun vadede daha önemli yan etkileri var gibi görünmektedir (örneğin dahili yara izi, ikincil malignite riskinde artış vb.).
Genellikle üç hafta arayla uygulanan iki doz veya ara sıra tek doz karboplatin, radyoterapi ile aynı aralıklarda nüks oranlarıyla başarılı bir adjuvan tedavisi olduğunu kanıtlamaktadır. Tek dozluk tedavi olarak karboplatin kavramı, Barts ve Londra Tıp ve Diş Hekimliği Okulu tıbbi onkoloji profesörü Tim Oliver tarafından geliştirilmiştir. Ancak adjuvan karboplatinin bu ortamda etkinliğine ilişkin çok uzun süreli veriler yoktur.
Primer tümörün alınmasından onlarca yıl sonra seminom tekrarlanabileceğinden, adjuvan kemoterapi alan hastalar dikkatli olmalı ve tedaviden 5 yıl sonra iyileştiklerini varsaymamalıdır.


## Prognoz.
Testis kanserinin tedavisi, modern tıbbın başarı öykülerindendir ve evreye bakılmaksızın vakaların %90'ından fazlasında tedaviye kalıcı yanıt sağlanır. 2011'de %95'in üzerinde genel tedavi oranları ve metastatik hastalık için %80 rapor edildi. Bu, herhangi bir katı tümör tarafından verilen en iyi yanıttır. Hayatta kalma oranının artması öncelikle etkili kemoterapiye atfedilir.
2013 yılına gelindiğinde, Birleşik Krallık'ta her yıl teşhis konulan 2.300 erkeğin yüzde 96'sından fazlasının iyileştiği kabul edildi. Bu, 1970'lerden bu yana neredeyse üçte bir oranında artış demekti. Bu iyileşme, büyük ölçüde kemoterapi ilacı sisplatin’e bağlandı. Amerika Birleşik Devletleri'nde hastalık yerel iken tedavi edildiğinde insanların %99'undan fazlası 5 yıl hayatta kalır.


### Gözetim.
Evre I kanserli birçok hasta için ameliyatı takiben adjuvan (koruyucu) tedavi uygun olmayabilir ve hastalar bunun yerine gözetim altına alınır. Bu gözetimin aldığı biçim; tetkiklerin türü, sıklığı ve devam etmesi gereken süre, kanser türüne (seminom dışı veya seminom) bağlıdır ancak amaç, ameliyatla iyileşen birçok hastada gereksiz tedavilerin önlenmesi ve metastazlar (ikincil kanserler) ile ilgili herhangi bir nüksün erken belirlenip tedavi edilmesidir. Bu yaklaşım kemoterapi ve/veya radyoterapinin yalnızca ihtiyacı olan hastalara verilmesini sağlar. Nihai olarak iyileşen hasta sayısı, gözetim kullanılarak ameliyat sonrası "adjuvan" tedavilerle aynıdır ancak hastaların uzun bir dizi ziyaret ve testi takip etmeye hazırlıklı olmaları gerekir.
Hem seminom olmayanlar hem de seminomlar için gözetim testleri genellikle fizik muayeneyi, tümör belirteçleri için kan testlerini, göğüs röntgenini ve BT taraması'dır. Ancak, seminom hastalarında daha sonra hastalığın tekrarlayabileceğinden ve kan tahlilleri nüksetmeyi göstermede o kadar iyi olmadığından, gözetim programının gereklilikleri hastalık türüne göre farklıdır.
Bazı hastanelerde karın (ve bazen pelvis) ve ayrıca göğüs üzerinde BT taramaları yapılır. Göğüs röntgeni, BT'ye göre daha düşük yanlış pozitiflik oranı ve çok daha az radyasyon dozuyla birlikte yeterli ayrıntı sağladığından akciğerler için giderek daha çok tercih edilmektedir.
Gözetimde BT taramalarının sıklığı, radyasyon maruziyetini en aza indirirken nüksetmelerin erken aşamada belirlenmesini sağlamalıdır.
Evre I seminom dışı tedavi gören hastalar için, rastgele bir çalışma (Tıbbi Araştırma Konseyi TE08), yukarıda açıklanan standart gözetim testleriyle birleştirildiğinde, 3. ve 12. ayda yapılan 2 BT taraması, erken aşamada nüksetmeyi belirlemede 2 yılda 5 tarama kadar iyiydi.
Adjuvan tedavi almak yerine gözetimi seçen evre I seminom tedavisi olan hastalar için, tarama ve ziyaretlerin en uygun sıklığını belirlemek için hiçbir rastgele çalışma yapılmamıştır ve programlar dünyada ve bireysel ülkeler arasında çok büyük farklılıklar gösterir. Birleşik Krallık'ta TRISST adında devam eden klinik bir araştırma vardır. Bu, taramaların ne sıklıkta yapılması gerektiğini ve BT taramaları yerine manyetik rezonans görüntüleme (MRI) kullanılıp kullanılamayacağını değerlendirir. MR hastayı radyasyona maruz bırakmadığı için araştırılmaktadır ve bu nedenle nüksetmeleri belirlemede iyi olduğu gösterilirse BT'ye tercih edilebilir.
Testis kanserinin daha ileri evrelerinde ve radyoterapi veya kemoterapi uygulanan vakalarda tedavi sonrası takiplerin (testlerin) kapsamı koşullara göre değişir ancak normalde komplikasyonsuz vakalarda beş yıl boyunca ve nüksetme riski yüksek olanlarda daha uzun süre yapılmalıdır.


### Üreme kapasitesi.
Tek testisi kalan erkek üremesini sürdürebilir. Ancak doğurganlık kemoterapi ve/veya radyoterapi nedeniyle olumsuz etkilenebileceğinden, hâlâ çocuk sahibi olmayı planlayan erkeklere sperm bankacılığı uygun olabilir.
Her iki testisini de kaybeden erkek işlemden sonra kısır kalır ancak işlemden önce canlı, kansersiz spermi saklamayı seçebilir.


## Epidemiyoloji.
Testis kanseri dünya çapında 1990'da 7.000 ölümden 2013'te 8.300 ölümle sonuçlanmıştır. Testis kanseri ABD ve Avrupa'da en yüksek prevalansa sahiptir ve Asya ile Afrika'da nadirdir. Dünyada görülme sıklığı 1960'lardan bu yana iki katına çıkmıştır ki en yüksek yaygınlık oranları İskandinavya, Almanya ve Yeni Zelanda'dadır.
Testis kanseri en çok 15-40 yaş arası erkeklerde görülmesine rağmen, üç zirve noktası vardır: bebeklikten dört yaşına kadar teratomlar ve yolk kesesi tümörleri, ergenlik sonrası seminomlar ve seminom olmayanlar olarak 25-40 yaşları arasında ve 60 yaştan itibaren spermatositik tümörler olarak görülür.
Testisin germ hücreli tümörleri, 15 ila 35 yaş arasındaki genç erkeklerde sık görülen kanserdir.


### Amerika Birleşik Devletleri.
Amerika Birleşik Devletleri'nde yılda yaklaşık 8.900 vaka teşhis edilmektedir. Beyaz erkeklerde testis kanseri riski, siyahi erkeklerdeki riskin yaklaşık 4-5 katı ve Asyalı Amerikalı erkeklerin üç katından fazladır. Latinler ve Amerikan Kızılderililerinde testis kanseri riski beyaz ve Asyalı erkeklerinkilerin arasındadır. Bu farklılıkların nedeni bilinmemektedir.


### Birleşik Krallık.
Birleşik Krallık'ta yılda yaklaşık 2.000 kişiye teşhis konulur. Yaşam boyu risk kabaca 200'de 1'dir (%0,5). Erkeklerde en sık görülen 16. kanserdir. Erkeklerde kanser ölümlerinin %1'inden azını oluşturur (2012'de yaklaşık 60 erkek öldü).


## Diğer hayvanlar.
Testis tümörleri hayvanlarda da görülür. At'larda bunlara interstisyel hücre tümörleri ve teratomlar dahildir. Genellikle, birincisi daha yaşlı aygırlarda bulunur (etkilenen aygırlar aşırı derecede kısırlaşabilir ki bu da aşırı androjen üretimine işaret eder), ikincisi ise genç atlarda bulunur ve büyüktür.