# ![](media/image1.wmf){width="0.8722222222222222in" height="0.8722222222222222in"}Agricultural

# Research Service

# The Future Grows Here

Though ARS can trace its heritage back to the early 19th Century seed
collection efforts of the U.S. Patent Office, as an agency ARS is only
50 years old. In 1953, during a major reorganization, the Department of
Agriculture consolidated most of its research activities into the newly
named Agricultural Research Service.

November 2, 2003, marked the 50th Anniversary of the establishment of
the Agricultural Research Service. ARS will celebrate this milestone
throughout the year at its more than 100 locations and headquarters
offices.

In recognition of our history of public service and partnerships our
50th year will be a year of outreach. Throughout 2004, each location
will host open houses and other public events celebrating the unique
role and contributions of ARS.

All our employees and all Americans can be proud of the unique
contributions ARS has made during the past 50 years and before. We have
helped improved the quality of life for Americans and people everywhere.
We have helped relieve hunger and malnutrition, increased food safety
and quality, and improved the lives of farmers.

> **Title 24-pt Arial bold with space between paragraphs set to "exactly
> 24 points." Align flush left with the department and agency names on
> this panel.**

New text starts here. Set to 11-pt Times New Roman, left justified
(aligned). In a brochure this size, you should probably have only one
level of heading, heading 1. Make it 12-pt Arial bold. This column and
the next two are placeholder text that you will replace with your own
information; it\'s in Latin to make it less likely that any of it will
get left in by mistake.

# Heading 1

\[1\] Clarorum virorum facta moresque posteris tradere, antiquitus
usitatum, ne nostris quidem temporibus quamquam incuriosa suorum aetas
omisit, quotiens magna aliqua ac nobilis virtus vicit ac supergressa est
vitium parvis magnisque civitatibus commune, ignorantiam recti et
invidiam. sed apud priores ut agere digna memoratu pronum magisque in
aperto erat, ita celeberrimus quisque ingenio ad prodendam virtutis
memoriam sine gratia aut ambitione bonae tantum conscientiae pretio
ducebantur. ac plerique suam ipsi vitam narrare fiduciam potius morum
quam adrogantiam arbitrati sunt, nec id Rutilio et Scauro citra fidem
aut obtrectationi fuit: adeo virtutes isdem temporibus optime
aestimantur, quibus facillime gignuntur. at nunc narraturo mihi vitam
defuncti hominis venia opus fuit, quam non petissem incusaturus: tam
saeva et infesta virtutibus tempora.

\[2\] Legimus, cum Aruleno Rustico Paetus Thrasea, Herennio Senecioni
Priscus Helvidius laudati essent, capitale fuisse, neque in ipsos modo
auctores, sed in libros quoque eorum saevitum, delegato triumviris
ministerio ut monumenta clarissimorum ingeniorum in comitio ac foro
urerentur. scilicet illo igne vocem populi Romani et libertatem senatus
et conscientiam generis humani aboleri arbitrabantur, expulsis insuper
sapientiae professoribus atque omni bona arte in exilium acta, ne quid
usquam honestum occurreret. dedimus profecto grande patientiae
documentum; et sicut vetus aetas vidit quid ultimum in libertate esset,
ita nos quid in servitute, adempto per inquisitiones etiam loquendi
audiendique commercio. memoriam quoque ipsam cum voce perdidissemus, si
tam in nostra potestate esset oblivisci quam tacere.

\[3\] Nunc demum redit animus; et quamquam primo statim beatissimi
saeculi ortu Nerva Caesar res olim dissociabilis miscuerit, principatum
ac libertatem, augeatque cotidie felicitatem temporum Nerva Traianus,
nec spem modo ac votum securitas publica, sed ipsius voti fiduciam ac
robur adsumpserit, natura tamen infirmitatis humanae tardiora sunt
remedia quam mala; et ut corpora nostra lente augescunt, cito
extinguuntur, sic ingenia studiaque oppresseris facilius quam
revocaveris: subit quippe etiam ipsius inertiae dulcedo, et invisa primo
desidia postremo amatur. quid, si per quindecim annos, grande mortalis
aevi spatium, multi fortuitis casibus, promptissimus quisque saevitia
principis interciderunt, pauci et, ut ita dixerim, non modo aliorum sed
etiam nostri superstites sumus, exemptis e media vita tot annis, quibus
iuvenes ad senectutem, senes prope ad ipsos exactae aetatis terminos per
silentium venimus? non tamen pigebit vel incondita ac rudi voce memoriam
prioris servitutis ac testimonium praesentium bonorum composuisse. hic
interim liber honori Agricolae soceri mei destinatus, professione
pietatis aut laudatus erit aut excusatus.

\[4\] Gnaeus Iulius Agricola, vetere et inlustri Foroiuliensium colonia
ortus, utrumque avum procuratorem Caesarum habuit, quae equestris
nobilitas est. pater illi Iulius Graecinus senatorii ordinis, studio
eloquentiae sapientiaeque notis, iisque ipsis virtutibus iram Gai
Caesaris meritus: namque Marcum Silanum accusare iussus et, quia
abnuerat, interfectus est. mater Iulia Procilla fuit, rarae castitatis.
in huius sinu indulgentiaque educatus per omnem honestarum artium cultum
pueritiam adulescentiamque transegit. arcebat eum ab inlecebris
peccantium praeter ipsius bonam integramque naturam, quod statim
parvulus sedem ac magistram studiorum Massiliam habuit, locum Graeca
comitate et provinciali parsimonia mixtum ac bene compositum. memoria
teneo solitum ipsum narrare se prima in iuventa studium philosophiae
acrius, ultra quam concessum Romano ac senatori, hausisse, ni prudentia
matris incensum ac flagrantem animum coercuisset. scilicet sublime et
erectum ingenium pulchritudinem ac speciem magnae excelsaeque gloriae
vehementius quam caute adpetebat. mox mitigavit ratio et aetas,
retinuitque, quod est difficillimum, ex sapientia modum.

\[5\] Prima castrorum rudimenta in Britannia Suetonio Paulino, diligenti
ac moderato duci, adprobavit, electus quem contubernio aestimaret. nec
Agricola licenter, more iuvenum qui militiam in lasciviam vertunt, neque
segniter ad voluptates et commeatus titulum tribunatus et inscitiam
rettulit: sed noscere provinciam, nosci exercitui, discere a peritis,
sequi optimos, nihil adpetere in iactationem, nihil ob formidinem
recusare, simulque et anxius et intentus agere. non sane alias
exercitatior magisque in ambiguo Britannia fuit: trucidati veterani,
incensae coloniae, intercepti exercitus; tum de salute, mox de victoria
certavere. quae cuncta etsi consiliis