ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Исмоили Маҳмадзоир

Исмоил Махмадзоир (11 июли 1997, Душанбе, Тоҷикистон) — соҳибкори тоҷик. Президенти Федератсияи ҷудои Тоҷикистон 1 2 (аз ноябри соли 2022), инчунин сарпарасти кулли бошгоҳи футболи "Равшан" ва сарпарасти варзиши кибер-варзии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Набераи калонии Президенти кунунии Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон. Зиндагинома Исмоили Маҳмадзоир 11 июли соли 1997 дар шаҳри Душанбе таваллуд шудааст. Ӯ писари Фирӯза Раҳмонова, духтари калонии раисиҷумҳури Тоҷикистон ва домоди нахустинаш Маҳмадзоир Соҳибов аст. Мавсуф фориғуттаҳсили Литсейи президентии шаҳри Душанбе мебошад. Соли 2018 Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро бо ихтисоси молия ва қарз ва соли 2021 донишҷӯи Академияи кишоварзӣ ва идораи давлатии Русия дар назди Президенти Федератсияи Русия дар шаҳри Маскавро бо ихтисоси мудирияти давлатӣ ва маҳаллӣ хатм кард. Маснад Моҳи ноябри соли 2022 раиси Федератсияи ҷудои Тоҷикистон интихоб шуд. 3. Дар он роҳбарияти Кумитаи миллии олимпӣ, аъзои кумитаи иҷроияи федератсия, мураббиён, доварон ва варзишгарони номдори кишвар иштирок доштанд. Номзадиро хамаи хозирон дастгирӣ карданд. 4 5 Муассиси ширкати холдингии. Холдинги аз бузургтарин ширкатҳои хусусии Тоҷикистон аст, ки соли 2016 таъсис ёфтааст. Ширкат сохторҳои гуногунро дар соҳаҳои тиҷорат, сохтмон ва тавлидот дар бар мегирад. " " инчунин ба лоиҳаҳои ояндадоре, ки аз ҷониби соҳибкорони ҷавони кишвар бунёд гардидаанд, сармоягузорӣ мекунад ва бо анъанаҳои дастгирии иҷтимоии сокинони кишвар машҳур аст. Дурнамои ширкат на танҳо ба рушди тиҷорат, балки ба беҳтар кардани вазъи иҷтимоии ҷомеа низ нигаронида шудааст. Ширкати ӯ дар соли 2022 Сарпарасти платина-и нахустин Қаҳрамонии веломипедронии Осиё ва паралимпии Душанбе 2022 гардид. 6 Исмоили Маҳмадзоир пайваста дастаи футболи "Равшан"-и Кӯлоб 7 ро дастгирӣ намуда, ба бошгоҳи варзиши "Ҳоҷӣ Шариф" сарпарастӣ мекунад.
Исмоили Нойӣ

Исмоили Нойӣ (1847, Конибодом 1904, Хӯқанд) — навозандаи моҳири сози най, намояндаи машҳури ҳавзаи ҳунарии водии Фарғона. Зиндагинома Исмоили Нойӣ дар миёни мардуми тоҷик, узбек, уйғур ва ғ. бо номҳои Устод Исмоил, Исмоили Кӯса маъруф буд. Санъати мусиқӣ ва навозандагиро дар зодгоҳаш омӯхтааст. Дар найнавозӣ ва иҷрои таснифоти мусиқии мардумӣ ва касбии "Баёт", "Чоргоҳ", "Ушшоқ", "Сувора", "Чӯли Ироқ", "Чапандози Чӯли Ироқ" ва ғ. машҳур гардида буд. Ба Туркистони Шарқӣ, Эрон, Афғонистон, Ҳиндустон, Туркия сафарҳои ҳунарӣ кардааст. Анъанаи иҷроии Исмоили Нойӣ-ро писараш Абдулқодири Нойӣ (Артисти халқии ҶШС Узбекистон) ва наберааш Исҳоқҷон Қодиров (Артисти хидматнишондодаи ҶШС Узбекистон) идома додаанд.
Исмоили Сомонӣ (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Исмоили Сомонӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Иттифоқи ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Исмоили Сомонӣ то маркази ҷамоат ноҳия 4 км. Аҳолиаш 1204 нафар, тоҷикон.
Исмоили Сомонӣ (деҳа, н. Турсунзода)

Исмоили Сомонӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти 10-солагии Истиқлолияти ноҳияи Турсунзода. Аз Исмоили Сомонӣ то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 2579 нафар, тоҷикон.
Сомониён (шаҳрак, н. Кӯшониён)

Сомониён (то 30.08.2024 — Исмоили Сомонӣ 2, то 1998 — Октябр, то 1936 — Чичка) — шаҳрак (аз 25 ноябри 1967), маркази маъмуриии ноҳияи Кӯшониёни вилояти Хатлон. Аз Исмоили Сомонӣ то маркази вилоят 8 км 3; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 7 800 нафар. Аҳолӣ.
Исмоили Ҳусайнӣ

Исмоили Ҳусайнӣ — хаттоти форс-тоҷик. Хатти риқоъро устодона менавишт. Бо хатти ӯ маҷмӯае аз "Шоҳнома"-и Абулқосим Фирдавсӣ, "Хамса"-и Низомии Ганҷавӣ, маснавиҳои Фаридуддини Аттор (Осорхонаи осори исломӣ дар Истанбул) китобат шудаанд.
Исмоили Сиёҳ

Ҳоҷӣ Муҳаммад Исмоили Сиёҳ — базлагӯ, сиёсатмадор, мубориз ва яке аз шоир они тоҷики Афғонистон. Зиндагинома Ниёконаш аҳли фазл буданд. Дониши ибтидоиро назди падар ва амакҳояш гирифт. Сипас, назди донишмандони ҳиротӣ илмҳои фиқҳ, тафсир, сарфу наҳви мантиқ ва ғ-ро омӯхт. Нахуст ба хидмати давлат даромад ва замоне низ ҳокими Ғурот (Ғури имрӯза) буд, аммо бо навиштаҳои тунду тези интиқодӣ ба таври ошкоро маъмурони давлат ва сиёсати ҳукуматро танқид мекард, аз ин рӯ аз вазифаҳои расмӣ истеъфо дод. Исмоили Сиёҳ дар пардаи ҳаҷв ҳақиқати иҷтимоии замонашро бозтоб менамуд ва ҳамчун Убайди Зоконӣ каҷравии бузургони ҷомеаро нақд мекард. Ин интиқодҳо бештар ба давраи фармонравоии Амонуллоҳхон, ки шоир ба ислоҳоти ӯ мувофиқат надошт, рост омадаанд. Дар ҳамин айём ӯ лақаби "шоири озод"-ро дарёфт. Исмоили Сиёҳ се бор ба сафари ҳаҷ рафт. Дар сурудани ғазал, қасида, маснавӣ ва рубоӣ маҳорат дошт. Дар шеър истилоҳоти илму фанҳои ҷадидро истифода мебурд. Исмоили Сиёҳ "Соқинома" ва маснавие бо номи "Сагу шағол" (627 байт) суруда, дар он аз сиёсати ҳокимони Афғонистон дар баробари Руссияи подшоҳӣ интиқод кардааст. Маҷмӯаи осори Исмоили Сиёҳ нишондиҳандаи рисолати иҷтимоии ӯст. Мухолифат ва мубориза бо истеъмор, истибдод, ғорат, диннамоӣ, тазвир, фаҳшо, хурофот, қонуншиканӣ ва ноамнӣ аз муҳиммтарин вижагиҳои тафаккури адабии Исмоили Сиёҳ буданд, ки дар осори ӯ таҷассум ёфтаанд. Диндорони ифротӣ ӯро воҷиби қатл эълом доштанд. Осори Исмоили Сиёҳро дӯсташ Муллоабдуллоҳи Зиндаҷонӣ ҷамъоварӣ карда, маҳфуз дошт. Осори ҳифзшударо соли 1929 (дар замони Ҳабибуллоҳи Калаконӣ) дар Ҳирот ба чоп расонид, ки 2999 байтро дарбар мегирифт ва аз қасида, ғазал, рубоӣ ва маснавӣ иборат буд. Намунае аз ашъори Исмоили Сиёҳ: Мехостам, ки миллати мо муҳтарам шавад, Дар рӯйи рӯзгор ба санъат алам шавад. Ҳар фарде аз милал бирасад бар ҳуқуқи худ, Яъне ки ришва бартарафу зулм кам шавад. Аркони давлат аз сари шафқат ба иттифоқ Кӯшиш чунон кунанд, ки қатъи ситам шавад. Адлийя бар вазифа тафаххур кунад мудом, Амнийя ҳусни хидмати худро алам шавад.
Исмоили Сомонӣ (деҳа, н. Хуросон)

Исмоили Сомонӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳилолӣи ноҳияи Хуросон. Аз Исмоили Сомонӣ то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 396 нафар, тоҷикон.
Исмоили Ҷурҷонӣ

Исмоили Ҷурҷонӣ (1, Гургон — 1136 1, Марв) — пизишк, файласуф, нависанда ва динпажӯҳи форс-тоҷик, муаллифи "Захираи Хоразмшоҳӣ" ва "Китоб фӣ ҳифзу-л-ҳаёт". Зиндагинома Аслан аз Исфаҳон буда, дар дарбори султонҳои Хоразм ҳамчун табиб ва мутахассиси илми тиб хидмат мекард. Осор Исмоили Ҷурҷонӣ доир ба бахшҳои мухталифи тиб бисёр асарҳои муфид навиштааст. Асари машҳури ӯ "Захираи Хоразмшоҳӣ" як навъ қомуси тиббӣ буда, ба забони форсӣ-тоҷикӣ таълиф ёфтааст. Исмоили Ҷурҷонӣ ғайр аз китоби мазкур ба забони форсӣ-тоҷикӣ асарҳои дигар низ дорад, чунончи "Ағрози тиббия", "Ал-Мабоҳис-ал-Алоия" ва ғ. Ба забони арабӣ низ асарҳо эҷод менамуд. Худи муаллиф "Захираи Хоразмшоҳӣ"-ро ба забони арабӣ бо иловаи як боб тарҷума кардааст. Аз сарчашмаҳо бармеояд, ки Исмоили Ҷурҷонӣ ин асари машҳури худро маҳз барои беҳтар кардани аҳволи мардуми вилояти Хоразм (ва умуман Осиёи Марказӣ) таълиф карда, ба хотири манфиати умум онро ба забони ба халқ дастраси тоҷикӣ навиштааст. ӯ инчунин дар паи эҷоди асари бештар мукаммали тиббӣ буд, ки эҳтиёҷ ба рисолаю китобҳои дигари тиб набошад.
Комрон Исмоилиён

Исмоилиён Комрон Исмоилзода (зод. 8 январи 1985, Тоҷикистон) — ҳуқуқшинос, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Исмоилиён Комрон Исмоилзода 8 январи соли 1985 дар шаҳри Душанбе таваллуд шудааст. Миллаташ тоҷик. Соли 2007 Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистонро бо ихтисоси ҳуқуқшинос хатм кардааст. Фаъолияти кориашро соли соли 2007 ба ҳайси сарнозири шўъбаи суғуртаи давлатии ноҳияи Ғончӣ дар ноҳияи Деваштич кор кардааст. Аз моҳи апрели соли 2015 раиси Кумитаи иҷроияи Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич интихоб гардида, то 18 апрели соли 2021 фаъолият намудааст. Ғолиби озмуни вилоятии "Хонандаи сол – 2002", дорандаи ифтихорномаҳои Раиси вилояти Суғд, ҷоизадори Конфронси вилоятии илмии донишҷӯён бахшида ба 10–солагии Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва 80–солагии таъсисёбии Вазорати маориф, иштирокчии Мактаби лидерони ҷавон ва Курсҳои омӯзишӣ барои раисони Кумитаҳои иҷроияи ҲХДТ мебошад. Бо медали ҷашнии "20–солагии ҲХДТ", Медали ҷашнии "30 – солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон", Ифтихорномаи Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, нишони сарисинагӣ ва Ифтихорномаи Ассамблеяи Байнипарлумонии Созмони Аҳдномаи Амнияти Дастаҷамъӣ, Ифтихорномаи Фраксияи ҲХДТ дар Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, даъвати ва медали "Устоди алоқа" қадршиносӣ гардидааст 18 апрели соли 2021 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст. Аз 28 апрели соли 2021 узви Кумита оид ба энергетика, саноат, сохтмон ва коммуникатсияи Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад.
Ҳусейн Исмоилов

Ҳусейн Исмоилов (8 марти соли 1957, Душанбе) — варзишгари советии тоҷик. Устоди варзиши ИҶШС оид ба шамшерзани, чемпиони ҷаҳон. Аз оилаи хизматчи, аъзои ҷамъияти ихтиёрии спортии "Спартак".
Муҳаммадраббӣ Исмоилов

Муҳаммадраббии Исмоил (Исмоилов Муҳаммадраббӣ Гурезович; зод. 7 феврали 1980, ноҳияи Ленин, ҶШС Тоҷикистон) — коргардони филм. Аълочии телевизион ва радиои Тоҷикистон. Аълочии фарҳанги Тоҷикистон. Узви Иттифоқи синамогарони Тоҷикистон. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон. Зиндагинома Муҳаммадраббии Исмоил 7 феврали соли 1980 дар ноҳияи Рӯдакӣ (собиқ Ленин) ба дунё омадааст. Соли 1997 мактаби миёнаи 43 ҷамоати Сарикиштии ҳамин ноҳия ва соли 2001 Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзодаро аз рӯи ихтисоси коргардони телевизион ва радио ба итмом расонидаст. Корнома Баъди хатми донишгоҳ, ҳамон сол ба Телевизиони Тоҷикистон ба ҳайси ёвари коргардон ба кор шурӯъ кард. То соли 2006 дар идораҳои иқтисодӣ ва "Субҳ"-и Телевизиони Тоҷикистон ҳамчун коргардони дараҷаи 1 кор кардааст. Соли 2006 ба телевизиони Симои мустақили Тоҷикистон ба ҳайси саркоргардон даъват шуда, соли 2010 ба ТВ Сафина мегузарад ва дар идораи "Эҷод" ба сифати саркоргардон фаъолият мекунад. Аз соли 2016 то ҳол Саркоргардони ТВ Синамо мебошад. Филмҳо Филмҳои ҳунарӣ Ширкат дар ҷашнвораҳои синамоӣ Ҷоизаҳо.
Исмҳои воқеӣ ва мафҳум

Исмҳои воқеӣ ва мафҳум (маьнӣ) гурӯҳи махсусро ташкил медиҳанд. Исмҳое, ки инсон ва ашеи олами ҳастиро ифода менамоянд, воқеӣ ном доранд: модар, донишҷӯ,хона, даст ва ғайра. Исмҳои воқеӣ шумурдашаванда буда, миқдори онҳо бо адад низ таъйин карда мешавад: як муаллим, ду хона, панҷ китоб. Исмҳои мафҳум мафҳумҳои амал, аломат ва ҳолатро номбар мекунанд: шуҳрат, хониш, некӣ, тайерӣ ва ғ.Исмҳои мафҳум бештар аз сифат, феьл, исм ва сифати феьлӣ ба воситаи пасвандҳои -ӣ (гӣ) (мардӣ, нестӣ, нависандагӣ); -гарӣ (одамгарӣ, калонгарӣ, ҳомигарӣ); -иш (сабзиш, хониш); -ор (сӯхтор, куштор);-гор (ёдгор); -ос(-ас):аккос,фишшос.
Шарифҷон Исмоилов

Шарифҷон Исмоилов (5.03.1928, шаҳри Истаравшан – ваф. 3.05.1992, шаҳри Душанбе), муаррихи тоҷик, номзади илмҳои таърих, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1946–1948 курсанти мактаби милитсияи шаҳри Душанбе, 1948–1950 корманди милитсияи шаҳри Ленинобод, 1951–1952 донишҷӯи Омӯзишгоҳи омӯзгории шаҳри Ӯротеппа, 1952–1953 корманди адабии рӯзномаи "Роҳи социализм"-и шаҳри Ӯротеппа буд. Солҳои 1953– 1957 дар факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко таҳсил намудааст. Солҳои 1957–1959 ҳамчун методисти шуъбаи ғоибона, 1959–1971 муаллим, муаллими калони кафедраи таърихи ИҶШС, 1972–1992 муаллими калон, дотсенти кафедраи таърихи умумии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко кор кардааст. Муаллифи як рисола ва якчанд мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ мебошад. Оид ба барқарор ва мустаҳкам намудани ҳокимияти шӯравӣ дар Қаротегин ва Дарвоз корҳои илмӣ будааст. Бо нишонҳои сарисинагии "Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон" ва "Барои муваффақиятҳои аъло дар кор" сарфароз карда шудааст. Ас.: Барқарор ва мустаҳкам шудани ҳокимияти советӣ дар Қаротегин ва Дарвоз, Д., 1977.
Исмоилов Шамсулло

Шамсулло Исмоилов (17.06.1947, деҳаи Яхчи ноҳияи Нуробод), забоншиноси тоҷик, доктори илмҳои филологӣ, профессор. Зиндагинома Солҳои 1963–1966 дар Омӯзишгоҳи омӯзгории ноҳияи Ғарм, 1966–1970 дар факултети филологияи тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко таҳсил намудааст. Солҳои 1970–1971 ҳамчун лаборанти кафедраи забон ва адабиёти донишкадаи номбурда кор кардааст. Солҳои 1971–1972 афсари Артиши Шӯравӣ, 1973–1975 аспиранти кафедраи забони тоҷикӣ, 1975– 1979 ассистенти кафедаи методикаи таълими забон ва адабиёти тоҷик, 1979–1989 муаллими калон ва дотсенти кафедраи забони тоҷикии донишкадаи омӯзгории пойтахт буд. Солҳои 1989–2006 ба ҳайси мудири кафедраи забони тоҷикӣ, 2007–2010 мудири кафедраи забони тоҷикии байнифакултетии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор кардааст. Аз соли 2010 мудири кафедраи забони тоҷикии донишгоҳи номбурда мебошад. Ҳамзамон ӯ узви Шӯрои дифои рисолаҳои докторӣ дар назди Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ва Донишгоҳи Россия-Тоҷикистон (Славянӣ), узви раёсати Комиссияи таҳрири қоидаҳои имлои забони тоҷикӣ дар назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, аъзои комиссияи тарҳрезии барномаҳо ва китобҳои дарсии мактабӣ дар назди Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон аст. Оид ба лексикаи лаҳҷаи Қаротегин, топонимияи водии Қаротегин ва дигар масъалаҳои забоншиносӣ тадқиқотӣ илмӣ бурдааст. Муаллифи зиёда аз 150 асару мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ ва илмию оммавӣ мебошад. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сарфароз шудааст. Осор.
Исмҳои чондор ва беҷон

Тағйири масир ба:.
Лоланисо Исмоилова

Лола Исмоилова (Исмоилова Лоланисо Иброҳимовна октябр 1929, Душанбе — 11 декабр 2012, Душанбе) — зистшинос, доктори илмҳои биология, профессор, ҳамсари Қандил Ҷӯраев 1. Зиндагинома Лоланисо Исмоилова 4 октябри соли 1929 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст 2. Хатмкардаи факултаи биологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин. Ассистент, дотсенти кафедраи ҳистология ва мудири кафедраи биология ва генетикаи умумии ДДТТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино 3. Маликаи ҳусни Иттиҳоди Шӯравӣ Лола Исмоилова пас аз нашри як аксаш дар маҷаллаи "Огонёк", дар декабри соли 1949 унвони ғайрирасмии "Маликаи ҳусн"-и Иттиҳоди Шӯравиро соҳиб шуд 4 ва 16 апрели соли 1950 дар шаҳри Гурзуфи Қрим Петр Миргородский муҷассамасози машҳур ба хотири Лола Исмоилова ҳамчун тимсоли зебоии зан пайкарае сохт 5. Фаъолияти илмӣ Тадқиқоти асосии Лоланисо Исмоилова ба масъалаҳои тағйироти сохт ва вазифаи ғуддаҳои лимфавӣ дар мавриди бемориҳои сӯхтагӣ оиданд. Ба тадқиқи таҷдиди баъдиҷарроҳии сутунмуҳра низ машғул шуда, тағйироти захомати талофӣ ва таҷдидии рагҳои хунгарди дохили гурдаро омӯхтааст. Як силсила пажӯҳишҳои Лоланисо Исмоилова ба масоили таҷдиди баъдиосебӣ дар ҷонварони муҳрадор ва тағйироти хунрагҳои дохили гурда ҳини гипертрофияи талофӣ ва таҷдидӣ бахшида шудаанд. Лоланисо Исмоилова исбот намуд, ки васеъ гаштани маҷрои хунгузар дар калон шудани андозаю ҳаҷми гурдаҳо нақши асосӣ намебозад. Лоланисо Исмоилова доир ба таҷдиди сипурз низ пажӯҳиш анҷом додааст, ки натиҷаи он дар илм бо номи "Феномени Браун-Исмоилова" маълум мебошад 1. Дар мавзӯи "Тағйироти рагҳои хунгарди гурда ҳангоми захомати талофӣ ва таҷдидӣ" рисолаи номзадӣ ва дар мавзӯи "Тағйироти сохт ва фаъолияти уқдаҳои лимфавӣ ҳангоми бемории сӯхтагӣ" рисолаи докторӣ дифоъ намудааст. Муаллифи 200 асару мақолаҳо, аз ҷумла 16 навоварӣ, 24 дастурамали методӣ, 2 китоби дарсӣ мебошад 1. Даргузашт Лола Исмоилова 11 декабри соли 2012 дар шаҳри Душанбе пас бемории кутоҳе даргузашт 5. Осор.
Исмҳои муайян ва номуайян

Исм дорои категорияи сарфии муайяниву номуайянӣ мебошад,ки воситаи асосии ифодаи он артикли -е ба шумор меравад: Гурӯҳе мерафтанд, гурӯҳе меомаданд. Кадом як китоберо ба зери сараш монда хоб кардааст (Садои Шарқ). Нигаред низ Исм (дастури забон).
Исник Aлими

Исник Мҷит лими — футболбози Албанӣ, нимҳимоятгар.
Исо Булку

Исо Булку — футболбози Албанӣ, ҳамлагар.
Исно

Исно — шаҳр дар Миср. География Иқлим.
Исо ибни Саҳорбухт

Исо ибни Саҳорбухт (1;? — 873) — табиб ва дорушинос. Зиндагинома Аз масеҳиёни Гундишопур буда, дар қарни сеюми ҳиҷрӣ зиндагӣ ба сар бурдааст. Муаллифи чандин китоб ва тарҷумаҳо мебошад. Аз ҷумлаи тарҷумаҳои вай се мақолаи ахир аз "Маҷмӯаи тафсирҳои Ҷолинус бар Китобу-л-фусул"-и Буқрот аст, ки Ҳунайн ибни Исҳоқ онҳоро ба суриёнӣ дар ҳафт мақола тартиб дода буд.
Исо Махдум

Исо Махдум (Исо Махдум ибни Мулло Ниёзмуҳаммад, с. 1826, Бухоро, с.ваф. 1887), шоир мусиқидон, аз дӯстону ҳамфикрони Аҳмади Дониш буда, зиндагӣ ва эҷодиёташ дар Бухоро, замони салтанати амирони манғитӣ Насруллоҳ, Музаффар ҷараён гирифта, ба аҳли адаб, махсусан сарояндагону мусиқидонони машҳури замонааш Қорӣ Каромати Танбӯрӣ, Ҳамидхоҷаи Савтӣ, Бобо Ҷалол, Махсуми Хонанда, Ҳоҷӣ Абдуллоҳи Савтӣ ва дигарон робитаи эҷодӣ дошт. Дар таҳияи баёзҳои "Шашмақом" бо мусиқидонони ҳавзаҳои ҳунарии Бухоро, Самарқанд, Марв ҳамкорӣ дошта, баргузидаи ғазалу соқиномаҳояш ба рисолаю баёзҳои мақом, ки тавассути мусиқидонони баъдӣ таҳия гардида низ ворид шудаанд. Адабиёт Ҳамчунин нигаред.
Исо ибни Ҷунайди Шерозӣ

Исо ибни Ҷунайди Шерозӣ (1;? — қарни) — тарҷумон ва нависанда и форс-тоҷик, мутарҷими "Шадду-л-азор-фӣ хатту-л-авзор ъан заввору-л-мазор" ба форсӣ ба номи "Ҳазор мазор".
Исо ибни Салмон ал-Халифа

нишони Легиони ифтихорӣ Исо ибни Салмон ал-Халифа ё Исои (3 июни 1933, Ясра — 6 марти 1999, Манама) — аввалин амири Давлати (Аморати) Баҳрайн, аввалин сарвари давлат пас аз барканории протекторати Бритониё. Зиндагинома Писари калонии ҳокими Баҳрайн (ҳоким) Салмон ибни Ҳамад, падари подшоҳи феълии Баҳрайн Ҳамад ибни Исо Ал-Халифа Ҳамади. Вай соли 1961 тахти ҳакимро ба мерос гирифт, 16 декабри 1961 расман ба тахт нишаст. Исои кӯшиш кард, ки протекторати Бритониёии Баҳрайнро ба давлати мустақил табдил диҳад, ки 15 августи соли 1971 истиқлоли Баҳрайн, эълон карда шуд ва Исои унвони амирро гирифт. Моҳи майи соли 1973 конститутсия эътибор пайдо кард, ки Баҳрайнро Подшоҳии машрута (монархияи конститутсионӣ) эълон кард. Амир ваколатҳои назаррасро нигоҳ дошт: вай сарвазирро таъин мекард, сарфармондеҳи олӣ буд, ҳуқуқ дошт бо фармони махсус ҷанг эълон кунад, қонунҳоро тасдиқ кунад. Ҳокимияти қонунгузор ба Маҷлиси якпалатагии миллӣ дода шуд. Дар ҳамон сол бори аввал дар Баҳрайн интихоботи парлумонӣ баргузор шуд (танҳо мардон ҳуқуқи овоздиҳӣ доштанд). Аммо аллакай дар соли 1975 Исои Баҳрайнро шоҳигарии мутлақ эълон кард. Шурӯъ аз соли 1986 ҳукумати Исои бо Қатар бар сари манотиқи сарҳадии аз нафт бой баҳсҳои ҳудудӣ идома дошт. Моҳи декабри соли 1998 Исои ба Иёлоти Муттаҳида аз пойгоҳи ҳавоӣ барои анҷоми ҳамлаҳои ҳавоӣ ба Ироқ иҷозат дод. 6 марти соли 1999 бар асари сактаи дил даргузашт. Ба ҷойи ӯ писари калониаш Ҳамад ибни Исо Ал-Халифа Ҳамади шоҳи Баҳрайн шуд. Оила ва фарзандон Аз соли 1949 вай бо Шайха Ҳесси бинти Салмон ал-Халифа, духтари Шайх Салмон бин Иброҳим ал-Халифа издивоҷ кард, ки аз ӯ 5 писару 4 духтар дошт.
Исо ибни Умари Сақафӣ

Исо ибни Умари Сақафӣ — забоншиноси асосгузори мактаби наҳвшиносии Басра. Зиндагинома Аз аҳли қабилаи Банӣ Сақаф) "Ал-Икмол" буд.
Исо Абдурашидов

Исо Абдурашидов (15 марти 1947, ноҳияи Москва, вилояти Кӯлоб — 15 декабри 2018) — актёри театр ва кинои тоҷик, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи факултети санъати Институти давлатии педагогии Душанбе. Актёр ва директори Театри давлатии академии драмаи тоҷик ба номи А. Лоҳутӣ. Аз соли 2008 ҳунарпешаи ҳамин театр ва ҳамзамон муаллими калони ДДСТ ба номи М. Турсунзода. Эҷодиёт Театр Исо Абдурашидов дар саҳнаи театр ва кино зиёда аз 50 рол офаридааст. Ёдгор ("Дохунда"-и Ҷ. Икромӣ), Ҷунайд ва Саҳл ибни Мансур ("Рӯдакӣ"-и Ғ. Абдулло), Қиёмиддин мударрис ("Алломаи Адҳам"-и С. Улуғзода), Шпигелберг ("Роҳзанҳо"-и Ф. Шиллер), Эдмунд ("Шоҳ Лир"-и У. Шекспир), майор Собиров ("Нахҳои печида"-и М. Холов), Муборакхон ("Фарёди ишқ"-и Ғ. Абдулло), домулло ("Чорсӯ"-и Н. Табаров), Сталин ("Драмаи миллат" ва "Ориёиро ёбед"-и СОЛИ Аюбӣ), гунг ("Афсонаҳои мӯйсафед"-и Н. Абдуллоев), Рустам ("Зуҳури навини Суҳроб"-и Ф. Умаров), Исмоили Сомонӣ (намоиши оммавии театрӣ дар Варзишгоҳи марказии шаҳри Душанбе ба муносибати 5-солагии истиқлоли Тоҷикистон) ва ғайра намунае аз ролҳои офаридаи Абдурашидов дар саҳнаи театр мебошанд. Синамо Исо Абдурашидов дар кинои тоҷик низ ролҳои ҷолиб офаридааст: Ба шаҳри Москва, ҶИЭ, шаҳри Бишкек, Осетияи Шимолӣ сафарҳои ҳунарӣ кардааст. Узви Иттифоқи арбобони театри Тоҷикистон. Даргузашт Исо Абдурашидов шоми 15 декабр 2018 бар асари беморӣ дар синни 71 солагӣ аз олам даргузашт.
Исо ибни Алӣ ал-Халифа

Исо ибни Алӣ ал-Халифа (1848 – 9 декабри 1932) – 8-умин ҳокими Баҳрайн аз сулолаи Ал-Халифа (1 декабри 1869 – 9 декабри 1932). Писари калонии Ҳокими Баҳрайн Алӣ ибни Халифа. Зиндагинома Соли 1868 бо дастгирии бритониёиҳо Алӣ ибни Халифа ал-Халифа (падари Исо) бар зидди бародари калонии худ ҳаким Муҳаммад ибни Халифа исён бардошта, ҳокимияти Баҳрайнро ба даст овард 2. Муҳаммад ибни Халифа ба Кувайт гурехт ва дар он ҷо ба ҷанг омодагӣ гирифт. Моҳи январи соли 1869 дар пойтахти Баҳрайн — Манама шӯриш ба амал омад. Ҳоким Алӣ ибни Халифа, яке аз писарони ӯ ва фаъолтарин ҷонибдорони ӯ кушта шуданд 2. Муҳаммад ибни Халифа боз ба Баҳрайн баргашт ва бори дуюм тахтро ишғол кард 2. Тирамоҳи соли 1869 бритониёиҳо ҷазираи Баҳрайнро забт карда, пойтахт - Манама ро гирифтанд. Ҳоким Муҳаммад ибни Халифа ва ҳамроҳонаш асир шуданд 3. Исо ибни Алӣ, писари калонии Ҳоким Алӣ ибни Халифа, ки дар ҷараёни шӯриш дар Манама кушта шуд, Ҳокими нави Баҳрайн эълон шуд. Дар замони ҳукмронии Ҳоким Исо ибни Алӣ Баҳрайн ниҳоят ба мустамликаи Англия табдил ёфт. Соли 1871 Исо ба таъсиси як протекторати инглис розӣ шуд 3. Дар моҳи декабри соли 1880 ӯ шартномаи наверо имзо кард, ки ба Ҳокими Баҳрайн ворид кардани ҳама гуна гуфтушунид бо кишвари сеюмро манъ кард. Дар бораи сиёсати дохилию берунии муҳим ӯ акнун маҷбур шуд, ки бо резиденти Бритониё машварат кунад 3. Соли 1892 Ҳоким Исо ибни Алӣ "Созишномаи охирин"-ро имзо кард, ки он ба ӯ додан, фурӯхтан, ба гарав гузоштан ва ё бегона кардани ягон қисми қаламрави давлати худро ба касе ғайр аз ҳукумати Англия манъ мекард 3. Дар соли 1900, Манама ба ҷои истиқомати доимии резиденти сиёсии Бритониё табдил ёфт, ки бидуни машварат бо резиденти Бритониё, ҳеҷ гуна қарори муҳим қабул намегардид 3. Баъдан, Баҳрайн ба яке аз муҳимтарин посгоҳҳои ҳукмронии Бритониёи Кабир дар Шарқ табдил ёфт. Дар ин ҷо қароргоҳи нағз ҷиҳозонидашудаи баҳрӣ сохта шуд. Дар Манама бузургтарин бозори марворид ба вуҷуд омад 3. Дар соли 1913 дар ҷазираи Баҳрайн Кодексҳои шаҳрвандӣ ва ҷиноии Ҳиндустони Бритониё ворид карда шуданд 3. Дар давоми Ҷанги Якуми Ҷаҳонӣ аҳамияти Баҳрайн барои Бритониёи Кабир боз ҳам зиёд шуд. Дар асоси он ба инглисҳо муяссар шуд, ки дар Ироқ бар зидди туркҳои усмонӣ амалиёти ҳарбӣ гузаронанд 3. Моҳи майи соли 1923 ҳокими Баҳрайн Исо ибни Алӣ бо фишори инглисҳо маҷбур шуд, ки писари дуюмаш Ҳамад ибни Исо (тақрибан 1872 - 1942)-ро ҳамҳокими худ дар Баҳрайн эълон кунад 3. Соли 1926 инглис Чарлз Белграв 3 мушовири Ҳамад ибни Исо шуд. Моҳи декабри соли 1932, пас аз марги Ҳоким Исо ибни Алӣ, писараш Ҳамад ибни Исо ҳокими воқеии Баҳрайн шуд. Пайвандҳо.
Марям Исоева

Марям Исоева (Исоева Марям Неъматовна майи 1937) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик. Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1954 мактаби миёнаро дар шаҳри Душанбе хатм намуда, дар Институти давлатии санъати театрии ба номи А. В. Луначарский дар ш. Москва таҳсил кард. Баъди хатми институт солҳои ҳамчун ҳунарпешаи Театри давлатии мусиқӣ-мазҳакавии ба номи К. Хуҷандӣ ҳунарнамой кардааст. 1 Аз соли 1961 ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ.
Исом Шараф

10 Исом Абдулазиз Шараф — мисрӣ сиёсатмадор ва ходими давлатӣ, ки вазифаи сарвазири Мисрро аз 3 март то 21 ноябри соли 2011 иҷро кардааст 1. Соли 1952 дар Ҷиза, Миср таваллуд шудааст, дараҷаи бакалавр дар Донишгоҳи Қоҳира соли 1975 таҳсилашро дар ИМА, дар Донишгоҳи Пурду дар он ҷо дараҷаи магистр соли 1980 ва духтурон соли 1984 аз рӯи ихтисоси муҳандис-сохтмончӣ 2. Дар Донишгоҳи Пурду, Донишгоҳи Қоҳира ва Донишгоҳи шоҳи Саудӣ дарс додааст. Вазифаи вазири нақлиети Миср аз июли соли 2004 то декабри соли 2006, пас аз истеъфо ба фаъолияти омӯзгорӣ баргашт. Дар намоишҳо дар майдони Таҳрир. 3 марти соли 2011 бо фармони Шӯрои олии қувваҳои Мусаллаҳ Ссарвазири ҳукумати муваққатии Миср таъин карда шуд 3. Ҳамчун мухолифи муқаррар кардани муносибатҳо бо Исроил, фикр мекунад, ки анҷом Муноқишаи Фаластин ва Исроил шарти пешакии ҳатмӣ барои ба роҳ мондани ҳамкорӣ байни ду кишвар аст.
Комилшо Исоев

Комилшо Сафарович Исоев — биологи тоҷик, номзади илмҳои биология, профессор. Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Исомиддин Қурбонов

Исомиддин Қурбонов - яке аз футболбозони тоҷик ки дар Куриёи Ҷанубӣ рӯзи 20 августи соли 2007 аз болои Тими ИМА ғолиб баромад.