ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Бисмили Ҳиндӣ

Баҳаговандоси Ҳиндӣ — таърихнигор, тазкиранигор ва шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Дар Лакҳнав касби камол кардаву аз донишмандони забону адабиёт ва шеъри форсӣ Мавлавӣ Юсуфи Саҳоранпурӣ ва Мирзо Фохири Макин (вафот 1826) дарс омӯхтааст. Дар ибтидои шоирӣ тахаллуси "Бисмил"-ро пазируфта, баъдан "Ҳиндӣ" тахаллус кардааст. Дар дарбори ҳукмронони давраш ба ҳайси масъули хироҷу молиёт ва раёсати девон хидмат кардааст. Осор Аз Баҳаговандоси Ҳиндӣ ду девони ашъор — "Завқия" ва "Шавқия", маснавиҳои "Силсилату-л-муҳаббат" овардааст, аз қавли Аҳмад Гулчини Маонӣ, салису фасеҳу нағзу дилангез, забони гуфтораш ба фусаҳои Ироқ наздик аст. Ин абёт аз ӯст: Якҷо шудани бадру ҳилол амри муҳол аст, Ҷуз абруву рӯйи ту, ки бадр асту ҳилол аст. Умрест, ки дили мо дар бари мо нест, Бечора куҷо рафту надонам, ба чӣ ҳол аст. Даштест муҳаббат, ки саробаш ҳама хун аст, Хокаш ҳамагӣ оташу обаш ҳама хун аст. Бишкаст зи санги ситами соқии бадмаст Минои дили мо, ки шаробаш ҳама хун аст! Ин дида, ки хун сохт дили ман, ҳама об аст В-ин дил, ки шудам хонахаробаш, ҳама хун аст!.
Баҳиҷ Хатиб

Баҳиҷ Хатиб — ходими давлатии аҳли Сурия.Президенти Сурия июли 1939 - 16 сентябри 194.
Баҳман

Баҳман — моҳи 11-ум дар Тақвими Эронӣ ва 30 Рӯз аст. Баҳманрӯз, рӯзи тақвими офтобӣ — хуршедии авестоӣ ва номи моҳи 11-уми сол. Ориёиҳо рӯзи ҷуфт шудани моҳу рӯзро ҷашн мегирифтанд. Ба иттилои Абурайҳони Берунӣ дар Суғд дар ин рӯз зардуштиён хӯроке аз ҷамъи донаҳои зироат дар дегҳо мепухтанд ва баҳмани сафед, ки махсуси амшоспандон аст, бо шири соф мехӯрданд ва муътақид буданд, ки ҳофизаро қавӣ менамояд. Дар Хуросон, дар ин рӯз дар дегҳо аз донаҳои зироат ва гӯшт хӯрок мепазанд ва гулҳои ёсумани сурху зард чида, ба сайри саҳро мебароянд ва хурсандӣ мекунанд.
Баҳлул

Баҳлул (— гӯл, нодон, лода, масхарабоз) — қаҳрамони латифаҳо, ҳикояҳо, афсонаҳои халқии арабӣ ва форс-тоҷик. Дар осори арабӣ бо номи Далқаки дарбори Ҳорунаррашид маъруф аст. Шахси воқеӣ, таърихӣ будааст, ки номаш дар осори таърихию адабӣ, аз ҷумла осори Ибни "Таърихи гузида" ва ғайра вомехӯрад. Ӯро писари олими маъруфи садаи Умари Куфӣ ё амакбачаи халифа Ҳорунаррашид гуфтаанд ва ишораҳо кардаанд, ки то соли 848 барҳаёт будааст. Шахсе будааст қаноатпеша, зулмситез, муборизи роҳи адолат, норозӣ аз сиёсати иҷтимоию сиёсати ҳукмронони давр ва аз бидъату хурофот. Азбаски барои изҳору ибрози ақидаҳояш, дашном додани аъёну ашроф метавонист ҷазо бибинад, вай худро гӯлу нодон нишон медод, худро ба девонагӣ мезад ва аз ҷазо раҳоӣ меёфт. Бо ҳамин хислату сифатҳо гоҳ чун Баҳлули доно, гоҳ Баҳлули нодон дар бораи ӯ мардум латифаву ҳикоятҳо бофтанд ва баъдан ин бофтаҳои халқӣ ба адабиёти хаттӣ гузаштанд. Бо номи Баҳлул ҳикоёту латифаҳо дар "Ҳадиқату-л-ҳақиқа"-и Саноӣ, "Мусибатнома", "Асрорнома"-и Фаридуддини Аттор, "Ҷавомеъу-л-ҳикоёт ва лавомеъ-ур-ривоёт"-и Авфӣ, "Маснавии маънавӣ"-и Ҷалолуддини Румӣ, "Баҳористон"-и Абдурраҳмони Ҷомӣ ва ғайра ба назар мерасанд. Мувофиқи маводди фолклории бадастомада дар байни мардуми тоҷикзабони Осиёи Марказӣ латифаҳову ҳикоёт дар бораи Баҳлул мавҷуданд. Баҳлул инчунин дар байни мардуми Курдистон ва Эрон машҳур аст. Дар Эрон ҳафтаномаи танзии "Баҳлул" нашр мешавад; маҷмӯаҳое бо номҳои "Баҳлул: оқили девонанамо" (1343 ҳиҷрии шамсӣ), "Баҳлули оқил" (1372 ҳиҷрии шамсӣ), "Латифаву ҳикоёти ширини Баҳлули оқил" (1372 ҳиҷрии шамсӣ), "Қиссаҳои Баҳлул" (1376 ҳиҷрии шамсӣ) ва ғайра ба табъ расидаанд. Дар байни тоҷикон низ номи Баҳлул дар афсона, латифа ва ҳикоятҳо зиёд ба назар мерасад.
Баҳман (гул)

Баҳман, гули баҳман, бойчечак, гули ях, гули қосид, ҳасратгул — як навъ гули худрӯи аввали баҳор; гиёҳи бисёрсолаи пиёзакбех, мансуби савасаниҳо. Тавсифоти гиёҳшиносӣ Баргаш (5–15-то) борики нӯгтез (дарозиаш то 25–27 см, бараш 1–2 мм), сабзи кушод, рахҳои сафед дорад. Гулаш (дар ҳар бех 1–5-то) қифшакли зард, зарди норанҷӣ ё бунафштоб (фақат рӯзҳои офтоб мешукуфад). Ғӯзааш дарозрӯя (3 см), сертухм; тухмаш гирдаи қаҳваранг. Густариш Баҳман, одатан, дар нишеби кӯҳҳо, талу теппа, алафзори ҷангали гармсер ва паҳнбарг, арчазор (қатор кӯҳҳои Туркистон, Зарафшон, Ҳисору Дарвоз ва мавзеъҳои ҷануби Тоҷикистон; дар баландиҳои 800–2000 м аз с. б.) нумӯ меёбад. Баҳманро аз кӯчат, пиёзак ва тухмаш месабзонанд. Баҳмани дар тирамоҳ кошташуда баҳор сабзида, соли 3–4-ум (охири январи ё аввали феврал) гул мекунад. Дар водиҳои Тоҷикистон баҳман баъзан декабр ё аввали январи, дар кӯҳҳо апрел–май (дар баландии 2000 м аз с. б. – июн) мешукуфад. Баҳман гули маъмулу писандидаи тоҷикон аст. Онро рамзи навбаҳору айёми киштукор медонанд. Баҳманро якҷоя бо гули наврӯзию сиёҳгӯш ё гурӯҳ-гурӯҳ (100–200-тоӣ) коштан беҳтар аст. Хосияти шифоӣ Баҳман гиёҳи доруист. Табибони халқӣ гарди гули онро давои зардпарвин, нақси дилу меъдаву рӯда ва омили тақвиятбахши организм мешуморанд. Пиёзаки баҳман заҳрнок аст.
Баҳмани Қубодӣ

Баҳмани Қубодӣ (1 феврал, 1969 —) — як коргардони ҳли Эрон аст. Ав аз соли 1992 дар рашти филмшиносӣ дар донишкадаи сада ва шимоли машғул бе таҳсил шуд валеӣ донишгоҳро раҳо кард ва бе анҷом нерисанд. Филмҳо.
Кайбаҳман

Баҳман — писари Исфандиёр, аз подшоҳони каёнӣ. Ӯ пас аз Гуштосп шоҳи Эрон шуд. Ба сабаби ҷангҳои фотеҳона бо милали дурдаст, ӯро Дароздаст лақаб додаанд, ки ба маънои он касе аст, ки дасти қавӣ ё бахшанда дорад. Баҳман бо инки писари Исфандёр буд, аммо ойини мутафовите бо падару ниёгонаш дошт, далели ин тағйири ақида ҳам ин буд, ки Баҳман тавассути Рустам парвариш ёфт ва дини Рустам бо дини хонадони Луҳросп, мутафовит буд. Дар Шоҳнома Мувофиқи ривояти Фирдавсӣ Рустам пас аз куштани Исфандёр вайро барои тарбия ва парвариш бо худ гирифт. Баҳман дар даргоҳи Рустам ба камол расид. Сипас, Рустам номае ба Гуштосп навишта, ӯро аз Баҳман огоҳ кард. Баҳман пас аз Гуштосп ба тахти шоҳӣ расид. Ӯ баъди марги Рустам барои хунхоҳии падар ба Систон ҳуҷум карда, ганҷҳои хонадони Рустамро ғорат кард ва Золро асир гирифт. Фаромарз — писари Рустам ба дасти вай кушта шуд. Пас аз шунидани панду андарзҳои дастур Башутан аз куштору ғоратгарии худ пушаймон шуд ва Золро озод кард. Дар ин боб Фирдавсӣ чунин меорад: Чу бишнид шоҳ аз Башутан сухан, Пушаймон шуд аз кардаҳои куҳан. Хурӯше баромад зи пардасарой, Ки "Эй паҳлавонони бододурой, Басичидани бозгаштан кунед, Мабодо, ки тороҷу куштан кунед". Бифармуд, то пойи Дастон зи банд Кушоданду доданд бисёр панд. Тани куштаро дахма карданду ҷой Ба гуфтори дастури покизарой. Саргузашту корномаҳои Баҳман мавзӯи баҳси достони ҳамосии "Баҳманнома" мебошад.
Баҳмангон

Баҳмангон ё баҳманҷа — яке аз ҷашнҳои бостонии қадими мардуми эронитабор мебошад. Баҳмангон Баҳмангон — яке аз ҷашнҳои эронӣ дар баҳманрӯз, баҳманмоҳ баробар ба рӯзи дувуми баҳман аст. Эрониён ёздаҳумин моҳи сол ва дуюмин рӯзи ҳар моҳро ба номи ваҳман номгузорӣ карда, онро ҷашн мегиранд. Вожаи баҳман аз авастоии (ваҳуман) гирифта шуда маъноҳои "андешаи нек", "хиради муқаддас" -ро дорост. Дар бораи Ваҳман Ваҳман яке аз ампшоспмандони наздик ба даргоҳи Аҳурамаздо мебошад. Зардушт барои дарёфти паёмҳои аҳуроӣ аз Ваҳуман ёрӣ мегирад. Посбони чаҳорпоён судманд дар олами ҷисмонӣ ба ин ампшоспзода вогузор мешавад. Аз ин ру зардуштиён дар ҷашни баҳмангон ё баҳманҷа, ки дар рӯзи баҳман аз моҳи баҳман воқеъ мешавад. Аз куштори ҳайвоноти судманд ва хурдани гӯшти онҳо худдорӣ мекунанд. Бархе зардуштиён парҳез аз хурдан ва куштанро дар тамоми рӯзҳои Баҳман идома медиҳанд. Баҳман дар навиштаҳои куҳан Муаллифи "Луғати фурс" А. Тусӣ дар бораи баҳмангон онро баҳманҷана номида чунин эзоҳ додааст: — "Луғати фурс". Абурайҳони Берунӣ дар "Осор-ул-боқия" дар мавриди ҷашни баҳманҷа чунин менависад: — "Осор-ул-боқия". Пайнавишт.
Баҳмани Ҷодуя

Баҳмани Ҷодуя, Зулҳоҷиб (асри — 636, Қодисия, Вилояти Наҷаф) — ашрофзодаи эронӣ аз хонадони Сурен, фармондеҳи сипоҳи Эрон дар минтақаи Савод дар тайи ҳамлаи аъроб ба Эрон, эҳтимолан писари Ҳурмузи Ҷодуя.
Баҳманча

Гурӯҳ:::Википедия:Статьи с малым количеством внутренних ссылок БАҲМАНЧ, Баҳман, Баҳманҷаҳ, 1) яке аз сурудҳои маросимию мавсимӣ, ки Борбади Марвӣ барои маросиму ҷашнҳои шоҳони сосонӣ тасниф кардааст ва бо номи Баҳманҷана маъмул будааст. Бино бар тавсифи манобеи хаттӣ, Баҳманча ба қисми дуюми силсилаҳои шеърию мусиқии "Хусравониёт"-и Борбад мансуб аст) навои мусиқӣ, ки ба муносибати ҷашни Баҳман (Баҳманҷана) эҷод шуда, дар санъати мусиқии асрҳои 11–12 чун яке аз гӯшаҳои созии мусиқӣ маъмул будааст. Дар мусиқии имрӯзаи тоҷик бо ин ном тарона ё навои мусиқӣ вуҷуд надорад. Адабиёт Раджабов А. Борбад, эпоха, традиция и новаторства. Д., 2010; Ҳамон. Эҷод ва иҷрои мусиқӣ дар садаҳои 1–11. Д.,2011.
Баҳманҷана

БАҲМАНҶАН (аз номи фариштаи амшоспандон – Баҳман), 1) ҷашни бошукӯҳи мардуми эронинажод, ки чандин аср баъди интишори дини ислом дар қитъаи Осиёи Марказӣ низ маъмул будааст. Ҷашни Баҳманҷана ба 22 январ– 20 феврал солшумории григорианӣ рост меояд) аз суруд-ҳои мавсимию маросимии қадимии форс-тоҷик, ки мусаннифаш Борбади Марвазист. Баҳманча ҳамчун образи бадеӣ дар адабиёти классикии форс-тоҷик фаровон дучор меояд: Расми Баҳман гиру аз нав тоза кун Баҳманҷана, Эй дарахти мулк, борат иззу бедорӣ тана.
Баҳманрӯд

Баҳманрӯд (то 16 апрели 2021 – Совет) — шаҳрак, маркази маъмурии ноҳияи Темурмалик. Аҳолӣ — 13 300 нафар. Аҳолӣ.
Баҳманнома

"Баҳманнома" — достони ҳамосиест аз шумори асарҳои дар тақлид аз "Шоҳнома"-и Фирдавсӣ нигошташуда дар баҳри мутақориби мусаммани маҳзуф (10 ҳазор байт) мутааллиқ ба қалами Ҳаким Эроншоҳ ибни Абилхайр, ки тақрибан дар охири садаи 11 — ибтидои садаи 12 таълиф шудааст. Тибқи таҳқиқоти Забеҳуллоҳи Сафо ("Ҳамосасароӣ дар Эрон") аз "Баҳманнома" Дар "Муҷмалу-т-таворих ва-л-қисас" (муаллифаш номаълум, 1126) ёд шудааст. Пас, метавон гуфт "Баҳманнома" пеш аз ин сол навишта шудааст. Муаллифи "Муҷмал" аз ин асар истифода бурда, воқеоти замони Доро, вафоти Зол ва замони Баҳман — писари Исфандёрро дар китобаш оварда, ин байтро аз "Баҳманнома" иқтибос кардааст: Дар айёми Доро бишӯрид ҳол, Бурун шуд зи дунё ҷаҳондида Зол. "Баҳманнома" аз чаҳор қисм таркиб ёфтааст. Дар қисми якум аз ҷулуси Баҳман ба тахти подшоҳӣ, саргузаштҳои вай бо Катоюн – духтари шоҳи Кашмир ва Ҳумой – духтари ҳукмрони Миср сухан меравад. Дар охири ин қисм ҳикояти Ҷомоспи вазир оид ба марги Рустам омадааст. Баҳман азм менамояд, ки аз хонадони Сом барои кушта шудани падараш Исфандёр интиқом бигирад. Дар қисми дуюм батафсил аз ҷанги Баҳман бо паҳлавонони Сиистон сухан меравад. Золу Фаромарз ва ду духтари Рустам – Зарбонуву Бонугушасп се бор Баҳманро шикаст доданд, аммо дар фарҷом Баҳман пирӯз шуд. Фаромарз кушта шуд. Зол ба асорат афтод. Дигар хешовандони Рустам ба Кашмир гурехтанд. Қисми сеюми "Баҳманнома" идомаи қисми дуюм аст. Дар он тасвири задухӯрду ҷангҳои Баҳманнома бо духтарони Рустам, писари Фаромарз, паҳлавонон Фарҳоду Тахора, писарони Завора ва дигар идома ёфтааст. Баҳман баъзе аз ашхоси хонадони Рустамро кушт, аксари онҳоро асир гирифт, сағонаи хонадони Сомро хароб кард. Баъдтар аз ин кори худ пушаймон шуд; ҳамаи асиронро ба ҷуз Озарбарзини писари Фаромарз озод кард. Дар қисми чорум қаҳрамони асосӣ писари Фаромарз – Озарбарзин мебошад. Вай бо ёрии паҳлавоне бо номи Рустам аз асорат раҳоӣ ёфта, ба муқобили Баҳман меҷангад. Дар фарҷом бо Баҳман сулҳ баста, ҷаҳонпаҳлавон (сипаҳсолор)-и ӯ шуд. Баҳман тахти шоҳиро ба духтараш Ҳумой супорид ва баъди чанд вақт дар шикоргоҳ туъмаи аждаҳо шуд. Аз муҳтавиёти "Баҳманнома" бармеояд, ки маъхази он ривоёту достонҳои пешазисломӣ будаанд, ки дар байни халқ вуҷуд доштанд. Муаллиф аз маъхазҳои худ чунин ёд кардааст: Чунин гуфт деҳқони мӯбаднажод, Ки бар мо дари достон баркушод. Зи гӯянда пурсид хонанда мард, К-аз ин пеш ҷаҳонҷӯй Баҳман чӣ кард? Бад-ӯ марди гӯё забон баркушод, Ки аз ростон дорам ин гуфт ёд.. Ба мисли дигар достонҳои ҳамосӣ ба "Баҳманнома" баъзе қиссаву ривоятҳои исломӣ оид ба Одам, қавми Од, Тӯфони Нӯҳ, Қорун, сард шудани оташ бар Халил, олами сағиру кабир ворид гардидаанд. "Баҳманнома" аз ҷиҳати забон ва тарзи баён ҷолиб аст. Вожаҳои бегона дар ин достон аз сесад беш нестанд. Нусхаҳои дастнависи "Баҳманнома" дар китобхонаи Музейи Британия ва Китобхонаи миллии Фаронса маҳфузанд.
Баҳманрӯд (деҳа, н. Темурмалик)

Баҳманрӯд — деҳа дар ҷамоати деҳоти Танобчӣи ноҳияи Темурмалик. Аз Баҳманрӯд то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 6 км. Аҳолиаш 495 нафар, тоҷикон.
Баҳмут

, 1985, 1821, 1983 Баҳмут — ҷонварест ширхори ҷуфтсум. Ду навъ дорад: Баҳмути муқаррарӣ (.) ва Баҳмути реза ё хурд (.). Баҳмути муқаррарӣ (гипопотам) ҷонвари калони алафхӯр аст. Дарозии Баҳмути нарина то 4,5 м, баландиаш то сари шона тақрибан 1,5 м, вазнаш 3-4,5 т мешавад. Бадани Баҳмут мӯй надорад; пӯсташ ғафс, хокистарранги сиёҳтоб. Сари Баҳмут калон, фукаш паҳн, чашмонаш хурд, гӯшҳояш кӯтоҳ мебошанд. Пойҳояш кӯтоҳи ғафс буда, байни ангуштонаш парда дорад, ки барои дар об шино кардан мутобиқ шудааст. Баҳмутро бисёр шикор мекунанд, бинобар ин саршумори он хеле кам гаштааст. Имрӯз Баҳмутҳо фақат дар Африқои Экваторӣ боқӣ мондаанд. Ҳаёти Баҳмут ба об сахт вобастагӣ дошта, ба соҳил гоҳ-гоҳ мебарояд. Баҳмутҳо гала-гала зиндагӣ мекунанд (Баҳмутҳои пири нарина танҳо мегарданд). Ғизои Баҳмут набототи обӣ аст. Модинааш як бача мезояд. Баҳмут дар шароити нигоҳубини сунъӣ низ насл меоварад. Баҳмути реза (Баҳмути либерийӣ) аз Баҳмути муқаррарӣ бо хурд будани ҷуссааш фарқ мекунад. Дарозии танаш 1,5-1,75 м, баландиаш то сари шона тақрибан 1 м, вазнаш кг. Асосан шабона мегардад. Дар обҳои бешазори тропикӣ сукунат дорад. Бисёр вақтҳо аз як мавзеъ ба мавзеи дигар ҷой иваз мекунад. Ғизои Баҳмути реза бехи рустаниҳо аст. Солҳои охир саршумори он хеле кам шудааст. Бинобар ин, онро ба Китоби сурх ворид кардаанд. Баҳмутро дар бисёр кишварҳо дар боғи ҳайвонот нигоҳ медоранд.
Бурҳониддин Баҳоваддинов

Бурҳониддин Баҳоваддинов (зод. 4 августи 1953, ноҳияи Ашт) — духтури хуншинос (гематолог), доктори илми тиб, профессор, Аълочии тандурустии СССР. Хатмкардаи Иниститути давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Зиндагинома Фелдшер ва табиби Беморхонаи клиникии ёрии таъҷилии шаҳри Душанбе, ҷарроҳ, духтури анестезиолог ва реаниматолог, мудири шуъбаи Беморхонаи марказии ноҳияи Куйбишев, сардухтури Бунгоҳи хунгузаронии вилояти Қӯрғонтеппа, ҷонишини якуми сардори Раёсати тандурустии Комиҷроияи вилояти Қӯрғонтеппа, сармутахассис (ҷарроҳ)-и Саридораи ташкили ёрии тиббӣ ба аҳолии Вазорати тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон, директори Маркази илмии ҷумҳуриявии хун, корманди муассисаи табобатии "Шифо" (аз 2011). Дар мавзӯи "Такмили фаъолияти муассисаҳои хадамоти хун дар шароити нави иҷтимоию иқтисодӣ" рисолаи докторӣ дифоъ намудааст. Муаллифи 189 мақолаву тезиси илмӣ, 2 монография оид ба масъалаҳои ташкили хадамоти хун, таъмини бехатарии сироят ва иммунологии хунгузаронӣ, беҳтар намудани сифати маводди хун, такомули барномаи муолиҷаи трансфузиологии беморон. Узви Ҷамъияти байналхалқии хунгузаронӣ, Ассотсиатсияи гематологҳо ва трансфузиологҳои Федератсияи Россия, Шӯрои ҳамоҳангсозии ИДМ оид ба хадамоти хун, Ассотсиатсияи роҳбарони хадамоти хуни мамолики узви ЭКО. Бо Ифтихорномаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон сарфароз гаштааст. Осор.
Баҳогузорӣ

БАҲОГУЗОРӢ дар педагогика, натиҷаи назорати фаъолияти таълимӣ ва баҳодиҳӣ ба дониш, маҳорат, малака ва рафтори хонандагон. Баҳогузорӣ. ба фаъолияти талабагон дар муҳокимаю мулоҳиза ва хулосаҳои муаллим ифода меёбад, ки он дар шакли шифоҳӣ ва хаттӣ ба амал бароварда мешавад. Баҳогузорӣ дар асоси меъёру талаботҳои муқарраргардида ба амал меояд ва аз ин рӯ, бояд объективию дуруст бошад, вагарна метавонад ба шогирдон таъсири манфии рӯҳӣ бахшад. Натиҷаи фаъолияти таълимии шогирдон дар давраи муайян ба ҳисоб гирифта мешавад. Асоси ин баҳисобгириро бақайдгирии натиҷаи назорати ҷорӣ, даврӣ ва ҷамъбастӣ ташкил менамоянд, ки онҳо дар шакли Баҳогузорӣ дар дафтарҳои (журнал) синфӣ ва дигар ҳуҷҷатҳо ифода меёбанд. Баҳисобгирии кори таълимии хонандагон аз рӯйи мавзӯъҳои гузошташуда ва қисматҳои барномаҳо, аз рӯйи ҷамъбасти чорякҳо, нимсолаҳо ва соли таҳсил доир карда мешавад. Баҳогузорӣ хусусияти нисбӣ низ дорад. Ҳар мамлакат низоми Баҳогузории худро дорад: масалан, низоми панҷбаллӣ дар ҷумҳуриҳои узви ИДМ ва ғайра; даҳбалӣ дар Нидерландия; ёздаҳбаллӣ дар Итолиё; бистбаллӣ дар Эрон ва ғ. Дар мактабҳои таҳсилоти умумии Тоҷикистон ба дониш, маҳорат, малака ва рафтори талабагон аз рӯйи низоми панҷбаллӣ баҳо гузошта мешавад. Адабиёт Луғати тафсирии истилоҳоти педагогика. Д., 1988; Қодиров Қ. Б., Давлатов М. Т., Расулов С. Х. Вожаномаи тафсирии истилоҳоти психологӣ ва педагогӣ. Д., 2008.
Баҳовиддин Ҷумъаев

Баҳовиддин Маҳмадназарович Ҷумъаев (12 марти 1983, деҳаи Мадовра,, ҶШС Тоҷикистон) — иқтисодшинос. Номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент, Аълочии маорифи Тоҷикистон. Зиндагинома Баҳовиддин Маҳмадназарович Ҷумъаев 12 марти соли 1983 дар деҳаи Мадовраи ноҳияи Панҷакент дар оилаи деҳқон ба дунё омадааст. Соли 1989 ба гимназияи ба номи С. Айнии шаҳри Панҷакент дохил гардида соли 2000-ум онро хатм намуд. Баъд аз хатми гимназияи ш. Панҷакент ба Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмати Вазорати саноат ва технологияҳои нави Ҷумҳурии Тоҷикистон дохил шуд. Соли 2005 факултети соҳибкорӣ ва менеҷменти Донишкадаи сохибкорӣ ва хидматро аз рӯи ихтисоси 25010301-Иқтисодиёти ҷаҳон бо тахасссуси "иқтисодчии байналмилалӣ ва донандаи забони англисӣ" хатм намуд. Аз сентябри соли 2008 ба вазифаи устоди калони кафедраи туризм ва маркетинг ва феврали 2010 муттахассиси шуъбаи аспирантура ва кор бо донишҷӯёни аълохон гузаронида шуд. Аз сентябри соли 2010 дар вазифаи устоди калони кафедраи иқтисодиёти ҷаҳон кор намудаааст. Айни замон дар вазифаи мудири кафедраи иқтисодиёти ҷаҳон ва муносибатҳои байналмилалӣ фаъолият менамояд. Фаъолияти илмӣ Мавзуӣ таҳқиқотии ӯ ба "Рушди савдои хидмат дар партави воридшавии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Созмони умумиҷаҳонии савдо" 1 бахшида шудааст. Дар мақолаҳои илмии он паҳлӯҳои гуногуни рушди иқтисодиёти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шароити узвият ба Созмони умумиҷаҳонии савдо мариди таҳлил қарор дода шудааст. Осор Дотсент Ҷумъаев Баҳовиддин муаллифи бештар аз 65 асару мақолаҳои илмӣ, аз ҷумла 3 монография мебошад. Китобҳо (Монографияҳо).
Баҳодур, Тудун

Гурӯҳ:::Википедия:Статьи с малым количеством внутренних ссылок Баҳодур Фатуфарн ба Деваштич "Хоҷа"-гӯён муроҷиат карда, аз ҷумла менависад: "Хоҷа, ман ба ҳузури ҳукмрони Чоч расидам. Ва ман, хоҷа, номаро супурдам ва он чи ки қарор буд, шифоҳӣ бигӯям, тамом ва бе каму кост ба Тудун ва ёвари ӯ. Нома ва ҷавобро гирифтам.. Ва Тудун мувофиқи аҳдномаи сулҳ бо арабҳо ақибнишинӣ кард. Ва аз рӯйи овозаҳо ёвар аз ин аҳдномаи сулҳ хеле ғамгин аст ва аз ту ба хотири он ки ба наздат ҳозир нашуд, ҳарос дорад". Гузориши махфии Фатуфарн аз Чоч ба Деваштич мусодиф ба с. 713 буда, дар шумори санадҳои муҳимми таърихии аз кӯҳи Муғ ёфтшуда мебошад, ки то кунун ҳифз гардида, баёнгари вазъияти фоҷиабори он давр ба шумор меравад. Қутайба ибни Муслим с. 614 Чочро тасарруф кард ва ба қароргоҳи асосии худ табдил дод. Адабиёт: Лившиц В. А. Юридические документы и письма (Согдийские документы с горы Муг). Чтение, перевод и комментарии В. А. Лившица. М., 1962; Гафуров Б. Г. Таджики. Древнейшая, древняя и средневековая история. М., 1972. Ҳ. Камол.
Баҳоуддини Нақшбанд

Баҳоуддини Нақшбанд — орифи форс-тоҷик, бунёнгузори тариқати нақшбандия, муриди Амири Кулол. Зиндагинома Дар маҳаллаи "Қасри Орифон"-и Бухоро таваллуд шудааст. Хонаводаи Баҳоуддини Нақшбанд ба нақш бастани нақшҳои мусаввар дар порчаҳои кимхоб машғул буда, аз ҳамин сабаб касби нақшбанд ба вай мансуб будааст. Баҳоуддини Нақшбанд ба деҳқонӣ низ шуғл дошта, дар замини худ ҷаву мош кишт мекард. Шогирди хоҷа Бобои Самосӣ ва Амири Кулол. Аҳволу осори Баҳоуддини Нақшбанд дар асарҳои шогирдонаш Хоҷа Муҳамади Порсо — "Рисолаи қудсия", "Мақомоти Хоҷа Баҳоуддин", Абулҳасан Муҳаммад Боқӣ — "Мақомоти Ҳазрати Хоҷаи Нақшбанд", Мавлоно Яъқуб ибни Усмони Чархӣ — "Мухтасар дар баёни силсилаи нақшбандия", Шаҳобуддин ибни Амир Ҳамза — "Мақомоти Амир Кулол" гирд оварда шудаанд. Баҳоуддини Нақшбанд тарғиб мекард, ки ҳар кас бояд аз касбу кор баҳра барад ва "ба зоҳир бо халқу ба ботин бо ҳақ" бошад Аз як тараф, ӯ дар таълимоти худ аз баъзе мутафаккирони тасаввуф, монанди Мансури Ҳаллоҷ дурӣ меҷуст, ба зуҳду тақво зид мебаромад ва ин ақидаҳояшро ба воситаи ҳашт усули асосии ин таълимот, ки идомаи ғоявии ақоиди тасаввуфии тариқаи хоҷагонанд: "хилват дар анҷуман", "сафар дар ватан", "ёд кард", "ёддошт", "ҳуш дар дам", "назар бар қадам",бозгашт, "нигоҳдошт" ва се усули дигари иловакардаи худ: "вуқуфи қалбӣ", "вуқуфи замонӣ" ва "вуқуфи ададӣ" паҳн менамуд. Маъно ва моҳияти таълимоти Баҳоуддини Нақшбанд аз он иборат аст, ки ҳар яке аз узви ин тариқа бояд ба касбу кор ва ҳунаре (зироаткорӣ, тиҷорат, котибӣ, дурудгарӣ, ҳаҷҷорӣ (деворгарӣ), мусиқӣ ва ғайра) машғул бошад. Таълимот Таълимоти Баҳоуддини Нақшбанд аз андешаҳои салафони ғоявиаш, махсусан аз ақидаҳои Хоҷа Абдулхолиқи Ғиждувонӣ ғизои маънавӣ гирифта, ғанӣ гаштааст ва бо бовари комил метавон гуфт, ки тариқаи нақшбандия идомаи мантиқӣ ва ғоявии таълимоти силсилаи хоҷагонаст. Албатта, дар байни ин ду тариқа ба ғайр аз умумиятҳои ғоявӣ фарқият ҳои назаррасе низ вуҷуд доранд, ки онҳоро моҳиятан аз ҳамдигар фарқ мекунонад. Ҷиҳати дигари таълимоти худи Хоҷа Баҳоуддин ин аст, ки дар суханони вай аз шатҳиёти суфия ҳеч осор ва нишоне наметавон пайдо кард. Бо вуҷуди он ки ӯ ба бузургӣ ва азамати чунин род-мардони тасаввуф, ба мисли Мансури Ҳаллоҷ, Боязиди Бистомӣ, Шиблии Истаравшанӣ ва диг. (дар мақолот ва ибороти онҳо шатҳиёт мавқеи муайяне доштанд) қоил буд, вале суханони шатҳомези онҳоро намепазируфт. Дар яке аз суҳбатҳои худ роҷеъ ба шатҳи маъруфу машҳури Мансури Ҳаллоҷ "Анал-Ҳақ" (Ман ҳақам) сухан ронда мегӯяд: "Дар овони убури манозил ва мақомот ду карат сифати Мансури Ҳаллоҷ дар вуҷуди ман пайдо омада буд ва наздик шуд, ки он садо, ки аз вай ба зуҳур омада буд, аз ман низ ба зуҳур ояд". Дар бораи шахсияти Баҳоуддини Нақшбанд на танҳо тазкираву мақолот ва адабиёти ба аҳволу осори ӯ бахшидашуда арҷи беандозаро қоил будаанд ва каромоти гуногунро ба вай нисбат додаанд, балки дар замони ҳозир низ дар байни аҳли суннат ва ҷамоат ба ун-вони "Хоҷа Баҳоуддини балогардон" маъруфу машҳур аст ва дар зарурат аз рӯҳи ӯ мадад металабанд. Таълимоти Баҳоуддин пурра ва ҳаматарафа дар доираи таълимоти дини расмӣ қомат афрохта, аз Қуръон, суннат, аҳкоми шариат ва таълимоти тасаввуфӣ ғизои маънавӣ гирифтааст.
Баҳодиҳии экспертӣ

Баҳодиҳии экспертӣ - яке аз усулҳои пешгӯиҳои криминологӣ буда, иборат аз муайян намудани фикру ақидаҳои коркунони амалӣ ва илмӣ, ки аз рӯи принсипҳои махсус (вобаста ба собиқаи корӣ, ихтисос ва ғайра) интихоб карда мешаванд, дар бораи ояндаи ҷинояткорӣ, ҷараёнҳои ба он таъсиррасонанда мебошад.. низ Қонун.
Баҳодур Зиёмидинов

Баҳодур Мирзомидинович Зиёмидинов (17.04.1967) ноҳияи Ашт, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои физика-математика, дотсент Зиндагинома Баҳодур Зиёмидинов соли 1992 Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро бо ихтисоси омӯзгори математика хатм кардааст.
Баҳодиҳии далелҳо

Баҳодиҳии далелҳо - ҷараёни мантиқии муқаррарсозии дахлдорӣ ва қабули далелҳо, мавҷудияти хусусияти алоқаҳои байни онҳо ва роҳҳои истифодаи далелҳо барои муқаррарсозии ҳаракат аз рӯи. низ.