ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик

Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик (хиёбони Неъмат Қаробоев, 17, Душанбе, Тоҷикистон) — муассисаи илмию нашриявии Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон. Таърих То соли 1991 Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Советии Тоҷик. Дар назди Президиуми Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон соли 1968 таъсис ёфта, ба таркиби Кумитаи давлатии ҶШС Тоҷикистон оид ба корҳои нашриёт, полиграфия ва савдои китоб дохил карда шуд (соли 1974). Самтҳои асосии фаъолияти сарредаксияи илмӣ аз омода сохтан, таҳрир ва интишори энсиклопедияҳои умумӣ, соҳавӣ, фарҳангҳои тафсирӣ, луғатҳо, маълумотномаҳои энсиклопедӣ ва ғайра иборат аст. Редаксияҳо Дар Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик редаксияҳои зерин мавҷуданд: Интишорот Дар тӯли фаъолияти худ сарредаксияи илмӣ асарҳои зиёдеро, аз қабили Энсиклопедияи Советии Тоҷик, энсиклопедияи "Таджикская ССР", энсиклопедияи "Душанбе", "Энсиклопедияи мухтасари рӯзгордорӣ", "Ҳазору як корнома" (маълумотномаи энсиклопедӣ оид ба ширкатдорони Ҷанги Бузурги Ватанӣ аз Тоҷикистон ҷилдаш ба табъ расидааст), "Энсиклопедия персидско-таджикской прозы", "Фарҳанги тиббӣ" (дар 5 ҷилд), "ал-Қонун"-и Абуалӣ ибни Сино (бори аввал ба забони тоҷикӣ, дар 5 китоб), "Китоби хотира" (2005, дар бораи шаҳидони Ҷанги Бузурги Ватанӣ аз собиқ вилояти Сталинобод), "Энсиклопедияи Миллии Тоҷик" (4 ҷилд, 2011, 2013, 2014, 2016), "Донишномаи мухтасари кӯдакон ва наврасон" ва ғайра интишор кардааст. Сармуҳаррирони сарредаксия Сармуҳаррири илмии сарредаксияи илмӣ: Муҳаммад Осимӣ (Осимов–1988). Сармуҳаррирони Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик: Атахон Сайфуллоев (1975–1985), Мусо Диноршоев (1986–1988), Ҷумъабой Азизқулов (1988–1996), Алибой Қурбонов (1996–2012), Нурмуҳаммад Амиршоҳӣ (аз соли 2012).
Ҳосилот (бошгоҳи футбол)

Ҳосилот — бошгоҳи футболи тоҷик аз шаҳри Фархори ноҳияи Фархор, вилояти Хатлон. Моликият бошгоҳ соҳибкори тоҷик Убайдов Холназар мебошад. Собиқ иштирокчии Лигаи олии қаҳрамони Тоҷикистон, дар мавсими соли 2016 қаҳрамони кишвар шуд. Барандаи Суперҷоми Тоҷикистон -2017, финалисти Ҷоми Тоҷикистон -2016, барандаи медали дукаратаи нуқраи Лигаи якуми Тоҷикистон (солҳои 2010 ва 2011), қаҳрамони Лигаи якуми Тоҷикистон. Таърих "Ҳосилот" соли 1981 таъсис ёфта, то замони пошхӯрии ИҶШС ба ҷамъияти варзишии "Ҳосилот" тааллуқ дошт. Дар замони шӯравӣ дар қаҳрамони ҶШС Тоҷикистон ширкат карда, дар мавсими соли 1991 дар лигаи дуюми поёнии чемпионати ИҶШС бозӣ кардааст 1. Пас аз ба даст овардани истиқлолияти Тоҷикистон дар соли 1992 ин бошгоҳ ширкат дар Лигаи олиро оғоз кард, вале танҳо дар нимаи аввали мавсим бозӣ карда, ба далели ихтилофоти сиёсӣ ва сар задани ҷанги шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон аз даври дуюми чемпионат маҳрум монд. Дар соли 1993, ӯ боз дар Лигаи олӣ, то мавсими 1997 бозӣ кард. Дар поёни соли 1997, пас аз поёни ҷанги дохилӣ дар кишвар ва имзои созишномаҳои сулҳ, Фархор, ба гуфтаи бархе аз манобеъ, воқеан аз фаъолият бозмонд. Тибқи иттилои дигар, вай дар лигаҳои поёнии чемпионати кишвар номунтазам ширкат кардааст. Соли 2003 бошгоҳи "СКА-Хатлон" ба Лигаи олӣ баргашт, вале дарҳол ба Лигаи якум афтод ва дар ҷои охирин – 15-ум қарор гирифт. Дар охири соли 2005 даста воқеан аз фаъолият бозмонд ва танҳо дар соли 2010 бо номи аслии "Ҳосилот" дубора эҳё шуд. Дар мавсимҳои 2010 ва 2011 бошгоҳ дар Лигаи якум (дар минтақаи Душанбе) ширкат карда, ҳарду бор барандаи медали нуқра гардид. Соли 2012 "Ҳосилот" аллакай дар Лигаи олӣ бозӣ мекард ва барои аввалин бор бозигарони хориҷӣ аз кишварҳои Африқо ба даста даъват шуда буданд. Аммо дар охири он мавсим ӯ ҳамагӣ ҷои 11-умро гирифт ва дубора ба Лигаи якум баргашт. Дар соли 2016 дастаи "Ҳосилот" боз дар Лигаи олии Тоҷикистон баромад карда, ба таври сенсатсионӣ медалҳои нуқра ба даст оварда, ҳаққи ширкат дар бозиҳои интихобии Ҷоми -2017-ро ба даст овард, нахуст дар ду бозӣ бар қаҳрамони Афғонистон Шоҳин Асмайе шикаст хӯрд, вале натавонист дастаи "Дордой"-и Қирғизистонро дар даври баъдӣ шикаст диҳад ва аз Ҷоми хориҷ шуд. Ивазкунии номҳо Дастовардҳо Намоишҳо дар мусобиқаҳои байналмилалӣ Мураббиён Маълумоти нопурра оварда шудааст.
Шӯрои комиссарони халқӣ

Шӯрои комиссарони халқӣ, имлои қаблӣ Совети Комиссарони Халқ (Совет народных комиссаров, мухтасар: совнарком, СНК, ШКХ, СКХ) — номи ҳукумат дар Русияи Советӣ 1, ИҶШС ва ҷумҳуриҳои ИҶШС, ки аз 27 октябри 1917 то 1946 истифода шудааст. Таърих Аввалин Шӯрои Комиссарони Халқӣ бо фармони Съезди 2-юми Умумироссиягии Советҳо ва Кумитаи Иҷроияи Марказии Умуми Россия аз 27 октябри соли 1917 ташкил карда шуда буд, ба ҳайси коллегияи раисони комиссияҳое, ки ба онҳо "идоракунӣ"-и шохаҳои муайяни давлатӣ супорида шуда буд. Ҳамин гуна шӯроҳои комиссарони халқӣ дар дигар ҷумҳуриҳо, вақте ки дар онҳо Ҳокимияти Шӯравӣ барқарор карда мешуд, таъсис дода мешуданд. Тақсимоти ҳокимияти қонунгузорӣ ва иҷроия ба фаъолияти Ҷумҳурии Шӯравӣ мувофиқат намекунад. Шӯрои Комиссарони Халқ як мақоми мустақим ба шумор меравад: қонунгузорӣ, иҷроия ва маъмурӣ. — Яков Свердлов дар КИМ-и Умумииттифоқӣ, 1 апрели соли 1918 года Хатои ёдкард:. Ҳамчунин нигаред.
Соиби Табрезӣ

Мирзо Муҳаммадалӣ Соиби Табрезии Исфаҳонӣ (1, Табрез 1 — 1676 1, Исфаҳон 2 1) — шоири форс-тоҷик, бузургтарин ғазалсарои замони Сафавия. Зиндагинома Мирзо Муҳаммадалии Соиб соли 1603 мелодӣ дар шаҳри Исфаҳон чашм ба олам кушод. Гузаштагони ӯ аз Табрез будаанд. Падараш Мирзо Абдураҳим, ки аз аҳли тиҷорат буд, аз тарафи ҳукмрони онрӯзаи Эрон Шоҳ Аббоси Кабир бо гурӯҳе аз ҳамкасбон ба Исфаҳон кӯчонида шуд: гуфтани Соиб ишора ба ватани аслии бобо ва аҷдодони ӯ мебошад. 3 Соиб дар Исфаҳон таҳти ғамхорӣ ва сарпарастии падар таҳсилоти ибтидоиро ба поён расонида, минбаъд аз илмҳои замонаш баҳраҳои кофӣ бардошт. Вай хусусан дар фанни шеъру шоирӣ дониш ва малакаи тамом андӯхта, шуғли шеъргӯиро бар дигар анвои ҳунар муқаддамтар дошт. Соиб соли 1677 вафот кард ва ӯро дар гӯшаи боғи худаш дафн намуданд, ки марқадаш то имрӯз зиёратгоҳи мардум аст. Мероси адабӣ Теъдоди ашъори Соиб дар сарчашмаҳо аз ҳаштод ҳазор то садубист ҳазор, сесад ҳазор ва ҳатто зиёдтар аз ин таъкид шудааст. Соиб ашъорашро аз рӯи мавзӯъҳо табақабандӣ карда, ҳар қисматро мувофиқи мавзӯъ сарлавҳа гузоштааст. Масалан, ашъори ба васфи маъшуқ бахшидашударо "Миръот-ул-ҷамол", шеърҳои роҷеъ ба оина ва шонаро "Ороиши нигор", ашъори дар боби маю майхонаро "Майхона" ва қисми дигарро "Воҷиб-ул-ҳифз" ном ниҳодааст. Дигар аз осори Соиб баёзест, ки аз нусхаҳои нодири китобхонаҳои шоҳии Ҳиндустону Эрон бо иловаи осори шоирони муосири ӯ тарбит ёфтааст. Ин баёз аз 25 ҳазор байт иборат буда, қариб ҳаштсад нафар шоирро дар бар мегирад. Маснавиҳои "Қандаҳорнома" ва "Маҳмуду Аёз" низ ба Соиб нисбат дода шудааст. Осори шоир ба тарзи мунтахаб дар Ҳиндустон чопи сангӣ ёфта, чанд дафъа дар Эрон низ ба табъ расидааст. Пас аз чанд соли нашри мунтахаби соли 1933 ҳ куллиёти шоир аз рӯи нусхаи хаттие, ки худи шоир тасҳеҳ карда будааст, бо муқаддима ва шарҳи ҳол аз тарафи Амирии Фирӯзкӯҳӣ дар Теҳрон ба табъ расид. Дар ҳоли ҳозир яке аз мукаммалтарин нусхаҳои чопии осори шоир ба шумор меравад. Дар Тоҷикистон мунтахаби ашъори Соиб аз тарафи З. Аҳрорӣ ва Л. Шералӣ соли 1980 нашр гардид. Мочи аслу насаб дар гардиши айём Зар аст.
SOS

(СОС) — як сигнали байналмилалии офатҳо ё балоҳо дар алоқаи радиотелеграфӣ (бо истифода аз рамзи Морзе) мебошад. Интиқол як пайдарпаии "се нуқта — се тире— се нуқта" мебошад, ки бидуни ягон фосилаи байниҳарфӣ интиқол дода мешавад (- - -). Ҳамин тариқ, ин маҷмӯи нӯҳ аломат як ҳарфи ягонаи морзеро ифода мекунад. Чунин ҳарфҳо, агар дар шакли хаттӣ тасвир шуда бошанд, бо сатри болои ҳарфҳо навишта мешаванд:. Таърих Ҳатто пеш аз ихтирои радио дар аввали солҳои 1890, киштиҳо аллакай сигналҳои гуногуни визуалӣ ва аудиоиро истифода мебурданд. Бо ин мақсад аз воситаҳои алоқа ба монанди парчамҳои семафорӣ, чароғҳои сигналӣ ва зангула истифода мешуданд. Радио (он вақтҳо телеграфи бесим номида мешуд) бори аввал коди Морзеро истифода бурд, системае, ки дар ибтидо барои телеграфи сими заминӣ таҳия шудааст. Истифодаи аввал Тасаввуроти ғалате вуҷуд дорад, ки барои аввалин бор дар таърих шаби 15 апрели соли 1912, соати 00 аз киштии Титаник дар ҳолати фалокатбор сигнали фиристода шудааст. Дар асл, ин парванда ҳадди ақал ҳаштум бор буд. Бисёре аз манбаъҳо мегӯянд, ки бори аввал сигнали аз тарафи киштии "Славония" истифода шуда буд, ки 10 июни соли 1909 ба харсангҳои соҳили Азор зарба зад. Аммо рӯзномаҳои он вақт гузориш доданд, ки аз киштии Славония интиқол дода шудааст.
Сабаб ва шароитҳои ҷинояткорӣ

Сабаб ва шароитҳои ҷинояткорӣ -ҷамъи ҳолатҳои иҷтимоии манфии иқтисодӣ, демографӣ, идеологӣ, иҷтимоию психологӣ, сиёсӣ, роҳбарию ташкилӣ, ки замина барои пайдошавии ҷинояткорӣ мегарданд ва оқибати он мебошанд. Сабаб ва шароитҳои ҷинояткорӣ вобаста ба мазмун, табиат ва механизми таъсиррасонӣ дар дараҷаҳои гуногун - сабаб ва шароитҳои ҷинояткорӣ ба тариқи кулл, гурӯҳи ҷиноятҳо ва ҷиноятҳои мушаххас омӯхта мешаванд.
Сабадбофӣ

Сабадбофӣ — навъи ҳунари мардумии аз химча ва ё навдаҳои дарахт бофтани асбоби рӯзгор, зарфи гуногуншакл, ки барои гирифтани мева, сабзавот, нон ва ғайра истифода мебаранд. Сабадро аз навдаи бед, тут, биҳӣ, анор, ирғай ва ғ. мебофанд. Инчунин аз сим низ мебофанд. Сабад хелҳои гуногун дорад: сабади гирда, сабади дарозрӯя, харсабад, сабади нон, сабади дастадор, охурсабад, симсабад ва ғайра. Ҳоло сабадҳоро дар корхонаи махсус ва бо масолеҳи гуногун (хас, навда, сим, плостик, резин ва ғ. тайёр мекунанд. Дар саросари кишвар фаъол аст. 1 Адабиёт Нигаред низ.
Сабабҳои оғоз намудани парвандаи ҷиноятӣ

Сабабҳои оғоз намудани парвандаи ҷиноятӣ - сарчашмаҳое мебошанд, ки аз он маълумот оид ба ҷиноятҳои тайёршуда истода ва ё содиргардида мақомоти таҳқиқ, тафтиши пешакӣ, прокуратура ва суд мегиранд, инчунин аломатҳои таркиби ҷиноятро бевосита ошкор кардани шахсони мансабдор, ки барои қабули қарори сар кардани кори ҷиноятӣ уҳдадор мегарданд. Сабабҳои оғоз намудани кори ҷиноятиро қонунгузории мурофиаи ҷиноятӣ пешбинӣ намудааст (қ.1. м.ЮЗ КМҶ). Сабабҳои оғоз намудани парвандаи чиноятӣ аризаву мактубҳои шаҳрвандон, маълумотҳои корхонаву ташкилотҳо, муассисаҳо ва шахсони мансабдор; мақолаҳо, хабарҳо ва мактубҳое, ки дар матбуот чоп шудаанд, ба гуноҳи худ иқрор шуда омадан; аломатҳои ҷиноятро бевосита ошкор кардани мақомоти таҳқиқ, муфаттиш, прокурор ва ё суд мебошанд.. низ Ҷиноят.
Сабағ

Сабағ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Лангари ноҳияи Кӯҳистони Масчо. Аз Сабағ то маркази ҷамоат 15 км, то маркази ноҳия 49 км. Аҳолиаш 736 нафар.
Сабае

Сабае — яке аз шаҳрҳои префектураи Фукуи, Ҷопон аст.
Сабда

Сабда — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулистони ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Сабда то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 28 км. Аҳолиаш 248 нафар, тоҷикон.
Сабза

Сабза гиёҳи навхез, алафи худрӯйи наврас.
Сабза (навъи ангур)

абза (навъи ангур) – кишмиши сафеди ба маҳлули ишқор (маҳлули 0,2 – 04-фоизаи содаи каустикӣ) тар карда дар офтоб хушконида; барои рангдор шудани мавиз ангурро (дар ҷевон ё хонаи махсус) бо сулфур буғ дода, дар рӯи чиғбастҳо (штапелҳои тахтагини 90 х 60см) мехушконанд.
Сабелний (ноҳияи Новооскол)

Сабелний — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Новооскол, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Сабз

Сабз — яке аз се рангҳои асосӣ аст, ки дар баробари сурх ва кабуд. Нигаред.
Сабзавор (деҳа, н. Вахш)

Сабзавор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ваҳдати ноҳияи Вахш. Аз Сабзавор то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 312 нафар, тоҷикон.
Сабелское (ноҳияи Александров)

Сабелское — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Александров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Сабзавот (деҳа, н. Кӯшониён)

Сабзавот — деҳа тобеи шаҳраки Бӯстонқалъаи ноҳияи Кӯшониён. Аз Сабзавот то маркази шаҳрак 4 км, то маркази ноҳия 13 км. Аҳолиаш 5045 нафар, тоҷикон.
Сабзавор

Сабзавор, Сабзивор — шаҳре дар ғарби устони Хуросони разавӣ, шимоли шарқи Эрон аст, ки номи пешинаш Байҳақ аст. Сабзавор аз муҳимтарин марказҳои ҷамъиятӣ, донишгоҳӣ, фарҳангӣ, исломӣ ва таърихии шимоли шарқи Эрон ба шумор меояд ва ба унвони яке аз намодҳои таъриху илми Эрон матраҳ шудааст 4. марказҳои илмиву донишгоҳӣ ва ҳамчунин ҳавзаҳои илмияи ин шаҳр аз қидмате дерина бархурдоранд. Донишгоҳи улуми пизишкии Сабзивор, Донишгоҳи Ҳакими Сабзиворӣ ва Донишгоҳи озоди исломӣ донишгоҳҳои муҳимми ин шаҳр мебошанд. Ҳамакнун 14 донишгоҳу муассисаи омӯзиши олии бузург дар ин шаҳр машғул ба кор мебошанд. Пас аз ҳамлаи муғул ба салтанати Хоразмшоҳ, ҳукумати Сарбадорон эҷод гардид, ки муддате бар қисматҳое аз Эрон ҳукумат карду пойтахти ин ҳукумат Сабзавор буд. Ҳукумати Сарбадорон аввалин ҳукумат бо гароиши шиъаи дувоздаҳимомӣ дар Эрон буд. Номи Сабзавор Номи қадими Сабзавор, Байҳақ аст. Байҳақро пеш аз ислом, "беҳа" ё беҳин ё беҳаг (яънии ҷоии некӯ ё беҳтарин ноҳия дар ин минтақа аз машриқи Эрон дар асри сосонӣ) мегуфтаанд. "Беҳа", ки миёни Нишобур дар машриқ ва Қумис дар мағриб воқеъ будааст, бар сари Роҳи Абрешим (аз Чин то Баҳри миёназамин) қарор дошта ву ба унвони яке аз марказҳои тамаддунии эронии пеш аз ислом, махсусан дар асри Ашкониёну Сосониён обод будааст, ки баъдҳо онро Сабзавор хонданд 5. Дар "Таърихи Байҳақ" омадааст:.
Сабзазор (деҳа, н. Ёвон)

Сабзазор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чоргули ноҳияи Ёвон. Аз Сабзазор то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 23 км. Аҳолиаш 1811 нафар, тоҷикон.
Сабзагул Қурбонова

Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон Сабзагул Қурбонова (зод. 20 феврал 1952, Кӯлоб) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон Зиндагинома Сабзагул Қурбонова 20 феврали 1952 дар муҳити фарҳангӣ дар оилаи Рустам Қурбонов ва Ҳанифа Мирзохоҷаева дар шаҳри Кӯлоб ба дунё омадааст 1. Сабзагул таҳсилоти ибтидоии худро дар мактаби миёнаи 5-и зодгоҳаш ба анҷом расонда, соли 1969 ба шуъбаи бозигарии драма ва кинои Институти педагогии шаҳри Душанбе дохил шудааст. Баъдтар таҳсилро дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон идома дода, соли 1974 онро хатм намудааст. Ҳаёти шахсӣ Сабзагул Қурбонова бо Додихудо Бурхвалишоев оиладор шуда, соҳиби шаш духтар шудааст. Додихудо соли 1995 аз олам даргузашт 1. Пас аз марги ҳамсараш, Сабзагул тасмим мегирад, ки театрро тарк кунад, аммо фарзандонаш ӯро барои идомаи фаъолият ташвиқ намуданд. Яке аз духтаронаш, Таҳмина Бурхвалишоева, замоне ҳунарро пешаи худ карда, дар филми "Дар орзуи падар" нақши зани дуюми Нозимӣ, яъне Шаҳнозаро офаридааст. 2 Корнома Соли 1973 пас аз хатми донишкада, Сабзагул Қурбонова ба Театри давлатии ҷавонони Тоҷикистон 3 ба кор омада, ҳамчун ҳунарпеша ба фаъолият пардохта, токунун аз саҳнааш дил накандааст. Дар тӯли фаъолияти ҳунарии худ, ӯ дар намоишномаҳои телевизионӣ ва филмҳои зиёде нақш офаридааст. Театр Ӯ тайи ин солҳо дар саҳнаи Театри ҷавонон зиёда аз ҳафтод нақши хурду калон, мусбату манфӣ бозида, тиннати хубию бадиро накӯ инъикос кардааст. "Ситораи раҳнамо", "Қиссаҳои метронаж", "Ба пеш, холаҳо", "Модар меояд", "Таронаи ишқ", "Ситорадуздон", "Қатрае аз баҳр", "Ҷонфидо", "Султон- султон аст", "Таронаи муҳаббат", "Пеш аз борон", "Донаки сеҳрнок", "Туҳфа аз муҳоҷират", "Моҷаро дар Киоҷа" намунае аз спектаклҳоеанд, ки бо ҳузури Сабзагул Қурбонова рангин гардидаанд. Синамо Ба Сабзагул Қурбонова бештар телевизион ва кино маъруфият овардааст. Нақшҳои ӯро дар намоишномаҳои телевизионии "Ҳарос", "Армони модар", "Бегоҳи шанбе", "Армони модар", "Ҳаёт ва ишқ", филмҳои "Қиёми рӯз", "Баррачаи хаёлӣ", "Шамсиддин Шоҳин", "Мутақарнай", филмҳои бисёрқисмаи "Саргардонӣ", "Дар орзуи падар", "Беназир", "Арӯси замонавӣ", барномаҳои рангину ахлоқии "Беғараз панд", "Хоби ширин, хурдтаракон" ва даҳҳои дигарро метавон ном бурд, ки бо ҳунари волои Сабзагул Қурбонова манзури мардум шудаан 2 д.
Сабзазор (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Сабзазор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Султонободи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Сабзазор то маркази ҷамоат 13 км, то маркази ноҳия 31 км. Аҳолиаш 166 нафар, тоҷикон.
Сабзазор (деҳа, н. Тоҷикобод)

Сабзазор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Лангаришоҳи ноҳияи Тоҷикобод. Аз Сабзазор то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 22 км. Аҳолиаш 2436 нафар, тоҷикон.
Сабзаҷон Шоисмоилова

Сабзаҷон Шоисмоилова — ҳунарпешаи театр, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон Нигаред.
Сабзазор (деҳа, н. Ғафуров)

Сабзазор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Исмоили ноҳияи Ғафуров. Аз Сабзазор то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 29 км. Аҳолиаш 2517 нафар, тоҷикон.
Сабздашт

Сабздашт (то 2021 — Ташробод 1) — деҳа тобеъи шаҳраки Орзуи ноҳияи Ҷалолиддин Балхӣ. Аз Сабздашт то маркази шаҳрак 4 км, то маркази ноҳия 29 км. Аҳолиаш 3322 нафар, тоҷикон.
Сабзазор (деҳа, н. Ҳисор)

Сабзазор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Алмосӣи ноҳияи Ҳисор. Аз Сабзазор то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 34 км. Аҳолиаш 1099 нафар, тоҷикон.
Сабзазор (деҳа, н. Хуросон)

Сабзазор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ғаллаободи ноҳияи Хуросон. Аз Сабзазор то маркази ҷамоат 19 км, то маркази ноҳия 20 км. Аҳолиаш 2239 нафар, тоҷикон.
Сабзиши тухм

Сабзиши тухм - тухми чанинаш зиндаву солим метавонад сабзида,нашъунамо кунад ва рустании навро ба вучуд оварад.Дар баъзе ҳолатхо аз осеби расондаи хашаротҳои зараррасон,магорбанди ё дар натичаи микдори зиёди обашро гум кардан ва сабабҳои дигар чанин нобуд мегардад. Нигаред.
Сабзиқадам

Сабзиқадам — деҳа дар ҷамоати деҳоти Муҷихарфи ноҳияи Нуробод. Аз Сабзиқадам то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 52 км. Аҳолиаш 531 нафар, тоҷикон.
Сабзихарф

Сабзихарф — деҳа дар ҷамоати деҳоти Вахиёи ноҳияи Сангвор. Аз Сабзихарф то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 25 км. Аҳолиаш 595 нафар, тоҷикон.
Сабзикор

Сабзикор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулистони ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Сабзикор то маркази ҷамоат аз 1 км камтар, то маркази ноҳия 21 км. Аҳолиаш 2525 нафар, тоҷикон.
Сабин Мерино

Сабин Мерино Зулоага (январи 1992, Урдулис, Испания) — футболбози испанӣ, ҳамлагар.
Сабина Тағойназарова

Сабина Тағойназарова - 13 ноябри соли 1993 дар шаҳри Душанбе таваллуд шудааст. Аз синни 12-солагӣ ба таэквон-до таҳти раҳбарии мураббии варзида Мирсаид Яҳёев машғул аст. Сабина Тағойназарова, бонуи 18-солаи тоҷик, дуввумин варзишгари зан дар Тоҷикистон аст, ки унвони қаҳрамонии ҷаҳон миёни бузургсолон дар риштаи таэкван-до -ро соҳиб шудааст.
Сабир Хамзин

Сабир Ширбалаевич Хамзин — футболбози русӣ, зарбазананда (страйкер).
Сабино Билбао

Но Медалс — футболбози испанӣ.
Сабина Бергман-Пол

(14 декабр 2012) Сабина Бергман-Пол, Эйзенах) — сиёсатмадори олмонӣ, аъзои Иттифоки христианҳои демократи Олмон. Соли 1966 ба таҳсил дар Донишгоҳи Ҳумболдт дар Берлин шурӯъ карда, онро соли 1972 бо ихтисоси тиб хатм кардааст. Соли 1980 унвони доктори илм и тиб ро гирифт. Дар соли 1981 вай ба Иттифоқи христиан-демократии Олмони Шарқӣ дохил шуд. 5 апрели соли 1990 вай раиси Палатаи халқии ҶДО (Олмони Шарқӣ) интихоб шуд ва баъди барҳам дода шудани Шӯрои давлатии ҶДО охирин сардори ҶДО (Олмони Шарқӣ) буд. Пас аз муттаҳидшавии Олмон, Бергман-Пол солҳои 1990-1991 дар ҳукумати Ҳелмут Кол вазири корҳои махсус буд. Вай баъдан солҳои 1991-1998 дар вазифаи котиби парлумонии Вазорати тандурустӣ кор кардааст. Пас аз ба қудрат расидани сотсиал-демократҳо, вай узви Бундестаг боқӣ монд, ки соли 2002 аз он хориҷ шуд. Оиладор, ду фарзанд дорад.
Сабинино (ноҳияи Яковлев)

Сабинино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Яковлев, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Сабино Баринага

Сабино Баринага Алберди (августи 1922 (1988-03-19) 19 Март 1988, Дуранго, Бискай, Испания) — футболбози испанӣ, ҳамлагар, муррабӣ.
Сабкҳои шеъри куҳани форсӣ

Сабкҳои шеъри куҳани форсӣ — унвонест ки ба тақсимбандии шеъри куҳани форсӣ тавассути Маликушшуаро Баҳор ишора дорад. Сабк дар адабиёт иборат аст аз равишу шевае хос, ки гӯянда ё нависанда, идроку эҳсоси худро бо он баён мекунад.
Сабиново (ноҳияи Лежнев, Иванов)

Сабиново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Лежнев, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Сабо Курдафшорӣ

Сабо Кордафшорӣ, соли таваллудаш 1998 ё 1999, фаъоли ҳуқуқи башари эронӣ аст, ки моҳи августи соли 2019 барои кашфи ҳиҷоби маҷбурӣ ба 24 сол зиндон маҳкум шудааст. 2 3 4 5 6 6 3 7.
Фатҳалихони Сабо

Фатҳалихони Кошонӣ, мутахаллис ба Сабо (1765, Кошон, Устони Исфаҳон — 1822) — шоир, нависанда ва маликушшуарои дарбори Фатҳалишоҳи Қоҷор. Зиндагинома Падари вай, Оқомаҳмудхон Дунбулӣ, аз хонадони бузурги Дунбулӣ буда, писари Амирфозилбек, писари Аббосманзурхон Дунбулӣ, писари Амиршарифбек Дунбулӣ будааст. Зодрӯзи вай ба дурустӣ маълум нест ва бо истидлоле, ки Маликушшуаро Баҳор дар муқаддимаи худ бар китоби "Гулшани Сабо" карда, дар ҳудуди соли 1765 мелодӣ дар Кошон иттифоқ уфтодааст. Сабо дар синни 59 ё 60-солагӣ ба таърихи 1822 мелодӣ дар Теҳрон даргузашт. Аз ӯ писаре ба номи Муҳаммадҳусайнхон монд, ки баъдҳо бо тахаллуси Андалеб дар шеър ва шоирӣ ба шӯҳрат расид. Муҳаммадҳусайнхон низ ду писар ба номҳои Маҳмудхон Маликушшуаро (шоир, хаттот, наққош) ва Муҳаммадхон Надимбошӣ дошт. Фатҳалихон ибтидо аз маддоҳони Лутфалихони Занд буда ва гӯё девоне ҳам дар мадҳи вай доштааст, ки пас аз воқеаи қатли бародараш (Мирзо Муҳаммадалӣ, мутахаллис ба Нотиқ) аз тарси ҷон онро фурӯхтааст. Маликушшуаро Баҳор ва Абулҳасанхони Сабо аз хонадони вай буданд.
Саблуково (ноҳияи Харовск, Вологда)

Саблуково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Харовск, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сабоҳ (овозхон)

Сабоҳ (ноябр 1927 1,, Лубнон — 26 ноябр 2014 2, Байрут) — ҳунарпеша ва овозхони номдори лубнонӣ.
Сураи Сабо

Сабо (— Подшоҳии Сабо) — сию чорум сураи Қуръон. Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 54 оят аст. Мундариҷа Тафсир Эзоҳ.
Сабоҳ Фахрӣ

Сабоҳ Фахрӣ (май 1933, Ҳалаб — 2 ноябр 2021 1, Димишқ 2) — овозхон.
Сабоҳат Муқумова

Сабоҳат Муқумова — вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати дар солҳои 2010-2015. Зиндагинома Нигаред низ Вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Пайвандҳо МАЪЛУМОТНОМА ДАР БОРАИ ВАКИЛОНИ МАҶЛИСИ НАМОЯНДАГОН.
Сабоҳат Ёрова

Сабоҳат Нурматовна Ёрова (4.10.1969) шаҳри Гулистон, вилояти Суғд — олим, омӯзгор, номзади илмҳои филологӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1995 ДДОЛ ба номи С.М.Кировро хатм кардаааст. Ихтисос муаллими забон ва адабиёти рус дар мактаби миллӣ. Солҳои 1988 – 1994 - Ҳамшираи тиббии шӯъбаи нефрологияи беморхонаи клиникавии шаҳри Ленинобод Соли 1995 — Лаборанти калони факултети тиббии Донишгоҳидавлатии Хуҷанд баноми академик Бобоҷон Ғафуров Соли 1996 — Лаборанти калони кафедраи гигиенаи умумӣ ва иҷтимоӣ, инспектор, методисти шӯъбаи ғоибонаи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд баноми академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 1998-2001 — Сарлабаранти кафедраи адабиёти рус ва хориҷии факултети забон ва адабиёти руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд баноми академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 2001-2007 — Муаллимаи кафедраи адабиёти рус ва хориҷии факултети забон ва адабиёти руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 2007-2008 — Сармуллимаи кафедраи инкишофи нутқи шифоҳӣ ва хаттии факултети филологияи Солҳои 2008-2015 — Мудири кафедраи адабиёти рус ва хориҷии факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Аз соли 2015 то ҳол — Муовини декани тарбияи факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров.
Сабр

Сабр (— сабру тоқат, таҳаммул, устуворӣ), дар ислом — сабр дар иҷрои фарзҳои динӣ, парҳез аз корҳои ҳаром, истодагарӣ дар Ҷанги муқаддас, миннатдорӣ ва ғайра. Қуръон мусулмононро ба сабр ва сабр бар тамоми сахтиҳои зиндагӣ дастур медиҳад. Танҳо сабурон метавонанд дар ҳар ду олам муваффақ шаванд ва раҳмати Аллоҳро ба даст оранд. Сабр танҳо ба инсон хос аст, аммо ба фариштагон ва ҳайвонот хос нест. Паёмбар Муҳаммад сабрро нисфи дин номид. Мусалмон набояд аз бадбахтӣ шикоят кунад ва хитоб накунад (ас-сабр ал-ҷамил) 1. Номи Собир аз калимаи сабр мебарояд. Сабр дар Қуръон Дар Қуръон Аллоҳ Паёмбар Муҳаммадро даъват мекунад, ки сабр кунад, чунон ки паёмбарони дигар сабр мекарданд. 2 Дар 10 оёти Сураи Зумар гуфта мешавад: сабркунандагон (собирун) бояд мукофоти худро бе ҳисоб, яъне бе андоза ё маҳдудият ба даст оранд.
Сабури Порсӣ

Сабури Порсӣ — шоири форс-тоҷики даврони Сомониён.
Сабри Асалӣ

Сабри Ал-Асалӣ — сиёсатмадор ва ходими давлатии Сурия, 3 маротиба вазифаи сарвазири Сурия, ноиби президенти Кишварҳои Муттаҳидаи Арабро ишғол кардааст.