ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Муҳаммад Башир

Муҳаммад ал-Башир (насл. 1983, Машун, Ҷабал-аз-зовия, Идлиб, Ҷумҳурии Арабии Сурия) - арбоби давлатӣ ва сиёсии Сурия. Сарвазири 70-уми Сурия аз 10 декабри соли 2024 3 4 5 ҳукумати муваққати Сурияро раҳбарӣ мекунад. Вай инчунин аз 13 январи соли 2024 ба ҳайси сарвазири ҳукумати наҷоти Сурия интихоб шудааст 6. Ҳаёти аввалӣ ва таҳсилот Башир соли 1983 дар деҳаи Машун, воқеъ дар Ҷабал-аз-Зовия вилояти Идлиб таваллуд шудааст 7. Соли 2007 Донишгоҳи Ҳалабро бо ихтисоси муҳандиси барқ хатм кардааст 8. То соли 2011 Башир сардори шӯъбаи асбобсозии дақиқ дар корхонаи гази ширкати Сурия шуд. Пас аз сар задани ҷанги шаҳрвандӣ дар Сурия ӯ директори муассисаи таълимии Ал-Амал шуд, ки дар он кӯдакони аз ҷанг зарардида таҳсил мекунанд 9. Дар соли 2021 ӯ дар Донишгоҳи Идлиб дараҷаи илми шариат ва ҳуқуқ, инчунин шаҳодатномаҳо дар ташкили маъмурӣ ва идоракунии лоиҳа гирифт 10 11. Фаъолияти сиёсӣ То таъйин шуданаш ба мақоми сарвазир, Башир дар давоми ду сол ба ҳайси мудири маорифи исломӣ дар вазорати вақуф кор кардааст. Вай баъдан ба ҳайси муовини директор ва сипас директори равобити ассотсиатсия дар Вазорати рушд ва корҳои башардӯстона кор кардааст 12. Моҳи январи соли 2024 Шӯрои Ҳукумати наҷоти Сурия барои интихоби Башир ба мақоми сарвазир раъй дод 13. Барномаи интихоботии ӯ ба ҳукумати электронӣ ва автоматикунонии ҳукумат тамаркуз кардааст. Маъмурият и ӯ ҳаққи амволро коҳиш дод 14, қоидаҳои осони банақшагирӣ ва машваратҳо оид ба тавсеаи нақшаи минтақавӣ барои шаҳри Идлиб 15 оғоз кард. 5 марти соли 2024 дар пасманзари тазоҳурот алайҳи Ҳайати Таҳрири Шом дар Идлиб ва фарорасии моҳи Рамазон, Башир фармонеро имзо кард, ки дар бораи авф барои маҳбус оне, ки барои ҷиноят ҳои вазнин маҳкум нашуда буданд 16. Дар охири моҳи ноябри соли 2024, Ҳайати Таҳрири Шом ва дигар гурӯҳҳои мухолифи давлат ҳамла ба шимолу ғарби Сурияро оғоз карданд, ки боиси забти Ҳалаб ва тавсеаи назарраси минтақаҳои таҳти назорати Ҳукумати наҷоти Сурия гардид. Дар нишасти хабарӣ, Башир изҳор дошт, ки ҳамла дар посух ба ҳамлаҳои нерӯҳои ҳукуматии Сурия ба мардуми осоишта оғоз шуд, ки ба гуфтаи ӯ, ба овора шудани даҳҳо ҳазор оммаи ғайринизомиён оварда расонд 17. 4 декабри соли 2024 Башир ба Ҳалаб сафар кард, то аз боз шудани идораҳои давлатӣ назорат кунад ва аз кормандони ҳукумати қаблӣ, ки ба кор баргаштанд, ситоиш кард 18. 9 декабри соли 2024, пас аз суқути режими Башшор Асад, Муҳаммад Башир пас аз мулоқот бо раҳбари ҲТШ Аҳмад аш-Шаръа ва нахуствазири истеъфо гардидаи Сурия Муҳаммад Ғози Ҷалолӣ барои ҳамоҳангсозии интиқоли қудрат вазифадор шуд, ки ҳукумати муваққатро таъсис диҳад 19 20. Рӯзи дигар, ӯ расман вазифадор шуд, ки то 1 марти соли 2025 роҳбарии ҳукумати муваққатро бар дӯш бигирад.
Муҳаммад Бузиаф

Муҳаммад Бузиаф (тахаллуси Сиел Тайиб Уотани (23 июни 1919, Алҷазоир - 29 июни 1992, Аннаба, Алҷазоир) - арбоби давлатӣ ва сиёсатмадори Алҷазоир, соли 1992 - Раиси Шӯрои олии давлатии Алҷазоир. Яке аз пешвоёни мубориза барои истиқлол, яке аз асосгузорони Фронти Миллии Озодкунӣ буд. Дар солҳои 1954-1956 вай ба муборизаи мусаллаҳона алайҳи мустамликадорони Фаронса роҳбарӣ кард, аз соли 1956 дар зиндон буд. Пас аз шикасти ҳукумати фаронсавӣ дар соли 1962, ӯ ба Алҷазоир баргашт вале дар он ҷо мубориза барои қудратро аз даст дод ва аз ҷониби шарикони собиқаш боздошт шуд ва пас аз он ба муҳоҷират рафт. Вай тақрибан 30 сол дар ғурбат буд. Вай дар рафти ҷанги шадиди шаҳрвандӣ қудратро аз дасти низомиён гирифта, худро ҳамчун пешвои воқеии миллат, як чеҳраи муттаҳидкунанда нишон дод. Ӯ кӯшиш кард, ки ба мубориза бо коррупсия шурӯъ кунад. Пас аз чанд моҳи дар вазифаи сарвари давлат буданаш, Муҳаммад Бузиафро муҳофизи худаш куштааст. Пас аз ҷорӣ гардидани истиқлол Пас аз истиқлоли Алҷазоир, дар ҳизби Фронти Миллии Озодкунӣ муноқишаҳои дохилӣ ба амал омаданд, ҳизб ба гурӯҳҳои рақиб тақсим карда шуд. Аҳмад Бен Белла, ки бо Ҳуари Бумеден иттифоқ баста буд, таҳти раёсати Аҳмад Бен Белла давлати якҳизбиро таъсис дод. Бузиаф, ки бо сиёсати раҳбарияти Алҷазоир розӣ набуд як ҳизби оппозисиюниро таъсис дод, ки фаъолияташро бар зидди ҳукумати якҳизбии ФМО пеш мебарад. Будиаф маҷбур шуд кишварро тарк кунад ва дар Марокаши ҳамсоя қарор гирад. Пас аз табаддулоти давлатӣ аз ҷониби Бумеден дар соли 1965, Бузиаф дар оппозисиюн боқӣ монд. Ҳизби ӯ дар амалҳои оппозисиюнии зтдди ҳукумат фаъолона ширкат меварзид. Бозгашт ба ҳайси сарвари давлат Дар моҳи феврали соли 1992, пас аз 27 соли муҳоҷират, Бузиаф пас аз бекор кардани натиҷаҳои интихобот, пас аз пешниҳоди низомиён баарои раиси Шӯрои олии давлат (ҲСШ) Алҷазоир (сардори хунтаи ҳарбӣ) шудан ба ватанаш баргашт. Вай зуд розӣ шуд, ваин таинот ба мардуми Алҷазоир эълон карда шуд. Вай ба таври оммавӣ ҳамчун пешвои миллате муаррифӣ карда шуд, ки муддати тӯлонӣ ҳузур надошт ва дар натиҷаи хушунат ва фасод доғдораш карда нашавад, аммо нуқси калон дар он буд, ки ӯро аксарияти ҷомеаи Алҷазоир кам мешинохтанд. Бо вуҷуди ин, даъватҳои ӯ ба ислоҳоти ҳамаҷониба ва хоҳиши хотима додан ба ҳукмронии ҳарбӣ рӯҳбаландкунанда буданд ва ӯ зуд ба як андоза шуҳрат пайдо кард. Марг ва мерос 29 июни соли 1992, Будиаф ҳангоми ҳузури телевизиони оммавӣ дар ифтитоҳи маркази фарҳангӣ дар Аннаба, пас аз сафари аввалини худ аз Алҷазоир ба ҳайси сарвари давлат, аз ҷониби муҳофизаш кушта шуд. Будиаф пас аз вафоташ мақоми муҳими сиёсиро ба даст овард ва ҳамон тавре ки аксари шореҳони сиёсӣ ҳоло истинод мекунанд, шаҳид ба Алҷазоир шуданд ва изҳор доштанд, ки ӯ метавонад наҷотбахши кишвар бошад. Пас азғ марги Муҳаммад Бузиаф ҳамсараш Фатиҳа Будияф зинда монд. Вай исрор меварзад, ки марги ӯ дуруст таҳқиқ нашудааст.
Муҳаммад Доримӣ

Абу Муҳаммад Абдуллоҳ ибни Абдураҳмон Доримӣ — донандаи илми ҳадис, имом, ҳофиз, шайхулислом. Тарҷумаи ҳол Номи пурра: Абу Муҳаммад Абдуллоҳ ибни Абдураҳмон ибни Фадл ибни Баҳром Доримӣ Тамимӣ Самарқандӣ аз Бани Дорим ибни Молик ибни Ҳанзала ибни Зайд Манот ибни Тамим 2. Доримӣ дар Самарқанд таваллуд шуда, дар бисёре аз марказҳои афкори мусулмонӣ, аз қабили Хуросон, Шом, Ироқ, Миср, Ҳиҷоз ва ғайра таълим гирифта аст. Ӯ аз садҳо уламои мусулмон дарс гирифта, аз Надр ибни Шомӣ, Ваҳб ибни Ҷарир, Абунуъайми Исфаҳонӣ ва бисёр дигарон ҳадис ривоят кардааст. Доримӣ ба шарофати дониши амиқи худ олими машҳури ҷаҳони ислом гардид ва бисёре аз уламои бонуфузи он замон, аз ҷумла Муслим ибни Ҳаҷҷоҷ, Абуисо Муҳаммади Тирмизӣ, Абу Довуд, Баззор, Абу Зура Розӣ, Абу Ҳотим Розӣ, Имом Разӣ, Имом Аҳмадибн, Аҳмад ибни Ҳанбал, Абу-Исо Тирмизӣ, Абу Довуд, Баззор, Имом Розӣ, Имом Розӣ- Самарқандӣ ва дигар имомони бузурги уммати мусалмон. Доримӣ дар рӯзи Тарвия дар ҳафтоду ҳафтсолагӣ дар Масқат даргузашт ва рӯзи ҷумъа, рӯзи Арафо ба хок супурда шуд. Эҷодиёт.
Муҳаммад Зарриндаст

Абурӯҳ Муҳаммад ибни Мансури Зарриндаст, муаллифи "Нуру-л-уюн".
Муҳаммад Довуд

Муҳаммад Довуд номи пурра Сардор Али Муҳаммад Ламари бин Муҳаммад-Азиз Довудхон (Муҳаммад Довудхон июли соли 1909 (аз рӯи маълумоти дигар, 1908), Кобул 28 апрели соли 1978, ҳамон ҷо) ходими давлатӣ ва сиесии афғон, сардор (яъне, унвонҳои шоҳ ё шоҳзода), сарвазир, сарвари давлат ва Президенти Афғонистон, Солор. Бародарзода ва домоди Шоҳи Афғонистон Муҳаммади Зоҳиршоҳ. Пас аз гирифтани маълумот дар Кобул ва Фаронса, Муҳаммад Довуд соли 1939 ба роҳбарии корпуси артиш пешрафт кард ва сипас аз соли 1946 то 1948 вазири мудофиаи Афғонистон буд. Ҳамчун Сарвазири Афғонистон дар солҳои 1953-1963 ӯ ислоҳоти иҷтимоӣ гузаронид ва сиесати тарафдории шӯравиро идома дод ва таъсиси Пуштунистонро дар қаламрави Покистон ва Афғонистон дастгирӣ кард. Ин боиси ташаннуҷи байни ин ду давлат шуд, ки М. Доудро маҷбур кард, ки истеъфо диҳад. Тағйироти қонунгузорӣ дар соли 1964 ӯро аз фаъолияти сиёсӣ маҳрум кард. Аммо 17 июли соли 1973 Муҳаммад Доуд табаддулоти давлатиро роҳбарӣ кард, ки дар натиҷа Шоҳ Зоҳиршоҳ сарнагун карда шуд. Муҳаммад Довуд Афғонистонро ҷумҳурӣ эълон кард ва президент шуд. Вай сиесати беҳтар кардани ҳуқуқи занонро пеш гирифт, ду нақшаи панҷсолаи навсозии иқтисодиро оғоз кард ва ҳамчун миллатгарои пуштун ба заминҳои Шимолу ғарби Покистон даъво кард. 4. Муҳаммад Довуд ин дафъа кӯшиш кард, ки чапгароенро саркӯб кунад ва вобастагии камтари кишварро аз Иттиҳоди Шӯравӣ таъмин кунад. 27 апрели соли 1978 дар натиҷаи Инқилоби Савр (Инқилоби Саур), ки ҳукумати коммунистиро таҳти роҳбарии Нур Муҳаммад Таракӣ ба қудрат овард, сарнагун ва кушта шуд. Дар Афғонистон ҷанги шаҳрвандии бисёрсола оғоз ёфт. 5.
Муҳаммад Заруқ Раҷаб

Муҳаммад аз-Зоруқ Раҷаб — сиёсатмадори Либиё аст. Вазири молияи Либиё аз соли 1972 то 1977 1 2. Аз 7 январи соли 1981 то 15 феврали соли 1984 котиби генералии Конгресси умумихалқии Либиё (сардори ғайрирасмии кишвар). Аз 16 феврали соли 1984 то 3 марти соли 1986 Котиби Генералии Кумитаи олии халқии Либиё (монанди вазифаи сарвазир).
Муҳаммад Зоҳиди Вахшӣ

Шайх Муҳаммади Зоҳиди Самарқандӣ (феврал ноябр 1529) — сӯфӣ, ориф ва яке аз намоядагони тариқати нақшбандия, набераи духтарии Мавлоно Яъқуби Чархӣ ва муриди Хоҷа Аҳрори Валӣ. Зиндагинома Шайх Ҷалолуддин Муҳаммади Зоҳид маъруф ба Қозии Самарқандӣ ва Қозии Нақшбандӣ солиёни дароз дар Самарқанд сукунат дошта ва ба шуғл қазоват рӯзгор мегузаронидааст. Шайх Муҳаммади Қозӣ дар улуми илоҳӣ ва шаръӣ мутабаҳҳир буд 1. Шайх Муҳаммади Зоҳид дувоздаҳ сол ба хидмати шайх Убайдуллоҳи Аҳрор иштиғол дошта ва дар соли 936 вафот ёфта ва оромгоҳаш дар Вахш аст.
Муҳаммад Зиёулҳақ

Муҳаммад Зиё-ул-Ҳақ (12 августи 1924 - 17 августи 1988) аз июли соли 1977 то маргаш дар моҳи августи соли 1988 президент ва ҳокими низомии Покистон буд. Зиёулҳақ дар соли 1976 фармондеҳи низомии артиши Покистон таъин шуд ва дар 5 июли соли 1977 дар табаддулоти давлатӣ сарвазири вақти Покистон Зулфиқор Алӣ Бҳутторо сарнагун кард. Табаддулоти ӯ қариб бе хун буд. Чанде пас аз оғози давраи раёсати ҷумҳурӣ ӯ Зулфиқор Алӣ Бҳутторо ба эъдом маҳкум кард. Ӯ ду ҳадафро пайгирӣ мекард: сохтани силоҳӣ ҳастаӣ ва таъсиси он чизе, ки ба гуфтаи ӯ низоми ҳақиқии исломӣ дар кишвар. Зиёулҳақ 17 августи соли 1988 ҳамроҳ бо шуморе аз генералҳои баландпояи покистонӣ дар як ҳамлаи шубҳаовари ҳавоӣ дар наздикии Баҳавалпур дар минтақаи Панҷоб кушта шуданд. Дар замони ҳукмронии ӯ ҷанги Шӯравӣ дар Афғонистон бо он алоқаманд буд, ки ӯ тавонист аз кишварҳои ғарбӣ барои омода ва таҳкими муҷоҳидини Афғонистон кумакҳои зиёди молӣ ва низомӣ бигирад. Баъд аз ӯ то 18 июли соли 1993 Президенти Покистон буд. Пайвандҳо. " -- 4 ".
Муҳаммади Зоҳиршоҳ

Муҳаммади Зоҳиршоҳ (16 октябри 1914, Кобул, Афғонистон — 23 июли 2007) — охирин подшоҳи Афғонистон, ки чор даҳсола ҳукмронӣ кардааст, аз соли 1933 то 1973. Оила Зоҳир Шоҳ писари Муҳаммад Нодир Шоҳ, шоҳи пештара аз Деҳрадун, Ҳиндустон. Вай аз Пешавар буд. Зоҳир Шоҳ дар Фаронса таҳсил кардааст ва дар онҷо равиши демократияро дида аст ва дар давоми ҳукмронии худ идеяҳои худро амали гардонидааст. Ҳукмронӣ Рӯзи 8 ноябри соли 1933, дар синни 18 солагиаш баъд аз кушта шудани падараш ӯро ҳамчун шоҳ эълон мекунанд. Кушта шудани падари худро дида аст. Ду даҳсолаи аввал, яъне 20 сол на он қадар хуб вай ҳукмронӣ кард.
Муҳаммад Идрисӣ

Абуабдуллоҳ Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Идрис ал-Ҳамудӣ ал-Ҳасанӣ — олим ва ҷуғрофиёдони Шарҳи ҳол Аз насли Идрисиҳо. Баъди таҳсил дар Кордоба Андалусия (ҳозира Иттиҳоди худмухтори Андалусия дар ҳайати Испаиня) ба кишварҳои атрофи баҳри Миёназамин ва Англия сафар кард. Соли 1138 бо даъвати ҳокими Ситсилия Рожери (ҳукумат 1130–1154) ба ш. Палермо рафта, баъди 15 сол харитаи калони Заминро тартиб дод. Харитаи И. дар лавҳаи нуқрагин ҳаккокӣ шуда, нусхаи аслаш боқӣ намондааст; танҳо нусхаҳо ва матнҳои илҳоқии он (Палермо) мавҷуданд. Дар харита зиёда аз 2500 номгӯи баҳр, кӯл, дарё, кӯҳ, давлат ва мавзеҳои ҷуғрофӣ тасвир шудаанд. Идрисӣ барои тартиб додани харита аз китобҳои Птоломей, Арасту, Павел Орозия, Ибни Хурдодбеҳ, Яъқубӣ, Ибни Ҳавқал, Узрӣ ва дигарон истифода кардааст. Осор Асари машҳури Идрисӣ "Нузҳату-л-муштоқ фӣ ихтироқи-л-офоқ" мебошад, ки бори аввал соли 1592 дар Рум бо номи "Китобу-н-нузҳати-л-муштоқ фӣ зикри-л-амсор ва-л-ақтор ва-л-булдон ва-л-ҷузур ва-л-мадоин ва-л-офоқ" ("Китоби хурсандии муштоқ дар зикри пойтахтҳо, кишварҳо, мамлакатҳо, ҷазираҳо, шаҳрҳо ва офоқ") ва баъдан бо забони лотинӣ дар Париж нашр гардид. Баргузидаи ин асар соли 1866 таҳти унвони "Сифату-л-Мағриб ва-с-Судон ва-л-Миср ва-л-Андалус" ("Сифати Мағриб, Судон, Миср ва Андалус") дар ш. Лейден (Ҳоланд) ба табъ расидааст. Идрисӣ дар ин асараш чандин вилоят, шаҳр, баҳр, дарё, кӯл ва манзумаи кӯҳии сатҳи Заминро мухтасаран тавсиф кардааст, ки дар он замон хеле дақиқ буд. Мувофиқи анъанаи ҷуғрофиёии Юнон ва Шарқ заминро ба ҳафт иқлим ва ҳар иқлимро ба 10 қисмати кӯндаланг тақсим кардааст. Тавсифи ҳар қисмтро Идрисӣ дар харита сабт кардааст. Асарҳои дигари Идрисӣ "Равзату-л-унс ва нузҳату-н-нафс" ("Боғи унс ва роҳати рӯҳ") ва "ал-Ҷомеъ фӣ сифоти аштоти-н-наботот" ("Китоби ҷомеъ дар сифати набототи гуногун") мебошанд. Қайдҳо Адабиёт Пайванд.
Муҳаммад Исфаҳонӣ

Муҳаммад Маҳдӣ Воизӣ Исфаҳонӣ — хонанда, оҳангсози поп ва савти эрон ӣ. Зиндагинома Донишгоҳи тиббии Эронро соли 1997 хатм кардааст, дар давраи таҳсил омӯзиши мусиқии эрониро аз машҳуртарин сарояндаи анъанавии Эрон Муҳаммадризо Шаҷариён омӯхта ва ӯ беҳтарин шогирдонии Алӣ Ҷаҳондар буд. 1 Албомшиносӣ Муҳаммад Исфаҳонӣ дорои 16 албомҳои студиёи расмӣ ва ду албоми консерти зинда мунташиршуда, бо оҳангсозони маъруф ба монанди Ҳумоюн Хуррам, Фаридун Шаҳбозиён, Бобак Байъат мебошад 2. Албомҳои студиёӣ Сурудҳо ягона.
Муҳаммад Махдуми Нишопурӣ

Муҳаммад Махдуми Нишопурӣ — мутасаввиф ва шоир и форс-тоҷик.
Муҳаммад Мусо Шафиқ

Муҳаммад Мӯсо Шафиқ ходими давлатии Афғонистон, ҳуқуқшинос. Сарвазири 10-уми Афғонистон 12 декабри соли июли соли 1973. Пас аз сарнагун шудани мутлақияти пошоҳӣ ва ба қудрат расидани Муҳаммад Довуд дар моҳи июли соли 1973 ӯ боздошт шуд; дар соли 1975 (ё 1976) бо амнистия озод карда шуд. Вай яке аз мушовирони ғайрирасмии Довуд дар давраи охирини ҳукмронии ӯ буд, Вақте ки Муҳаммад Довуд ба наздикшавӣ бо нерӯҳои консервативӣ ба зарари радикалҳои чап такя кард. Пас аз табаддулоти нави низомӣ (инқилоби Савр — Апрел) Дар соли 1978, Шафиқ дубора боздошт шуд ва дере нагузашта дар Кобул ба қатл расонида шуд.
Муҳаммад Мустафо Меро

Муҳаммад Мустафо Меро (1941 - 22 декабри 2020 2) - сиёсатмадори суриягӣ, сарвазири Сурия. Зиндагинома Соли 1941 дар ат-Талла, дар наздикии Димишқ, дар оилаи деҳқони суннӣ 3 4 5 таваллуд шудааст. Донишгохи Димишкро хатм кардааст. Дар Донишгоҳи давлатии Маскав унвони доктори илмҳои забон ва адабиёти арабро гирифтааст. Аз соли 1966 аъзои ҳизби Баас мебошад. Ӯ аъзои иттифоки муаллимони араб ва котиби генералии он оид ба масъалахои маданият буд. Дар замони Ҳофиз Асад волии як қатор вилоятҳо буд: Дараа, Ҳасака, Ҳалаб. Чанде пеш аз марги президент Ҳофиз ал-Асад ӯ барои анҷоми ислоҳоти иқтисодӣ ва мубориза бо фасод сарвазир таъин шуд. ППрезиденти Сурия Башор Асад ӯро дар вазифаи худ нигоҳ дошт. Соли 2003 Меро истеъфо дод. 22 декабри соли 2020 аз -19 дар Талло ҳангоми пандемияи -19 дар Сурия дар синни 79 6 7 даргузашт.
Муҳаммад Мутаваллӣ Шаъровӣ

Муҳаммад Мутаваллӣ Шаъровӣ (апрел 1911 1 2,, Хидивияти Миср — 17 июн 1998 1 2,, Вилояти Дақаҳлия). Зиндагинома.
Муҳаммад Мзалӣ

Муҳаммад Мзалӣ (23 декабри 1925, Монастир, Тунис — 23 июни 2010, Париж, Фаронса) — сиёсатмадори тунисӣ ва намояндаи ҳаракати байналмилалии олимпӣ, сарвазири Тунис. Зиндагинома Дар оилаи фурӯшанда таваллуд шудааст.Мактаби фаронсавӣ-арабӣ дар Монастир ва Коллеҷи Садиқиро хатм кардааст.Соли 1950 факултаи филология ва фалсафаи Донишгоҳи Порисро хатм кардааст, бакалаври фалсафа, магистри санъат, профессор. Фаъолият дар КБО Аз соли 1958 дар Кумитаи байналмилалии олимпӣ кишварро (КБО) намояндагӣ мекард. Бо волейбол, футбол, теннис, пиёдагардии варзишӣ машғул буд. Солхои. — Президенти Комитети олимпии Тунис.Президенти Федератсияи футболи Тунис.Ноиби президент, президенти Кумитаи байналмилалии Бозиҳои баҳри Миёназамин. Узви Кумитаи байналмилалии олимпӣ аз соли 1965. Нигаред низ Сарчашмаҳо.
Муҳаммад Мурсӣ

Муҳаммад Мурсӣ Исо Алъайёт (августи 1951, Шарқия — 17 июни 2019) — сиёсатмадори мисрӣ, панҷумин раиси ҷумҳури Миср пас аз инқилоби 2011 Миср, раиси Ҳизби Озодӣ ва Адолат, як ҳизби таъсисшуда тавассути Ихвонул муслимин буд. Ӯ номзади ин ҳизб дар интихоботи райёсати ҷумҳурӣ 2012 буд ва пештар аз 2000 то 2005 намояндаи порлумон буд 8. Артиши Миср шомгоҳи чаҳоршанбеи 3 июли 2013 Муҳаммад Мурсиро аз раёсати ҷумҳурӣ барканор кард ва эътибори Қонуни асосии он кишварро муваққатан боздошт. Абдулфаттоҳ Сийсӣ, фармондеҳи кулли нерӯҳои мусаллаҳи Миср бо хондани баёнияе, тасмими артиш барои барканории Мурсӣ аз курсии раиси ҷумҳури Мисрро ба иттилои мардум расонд. Ин баёния пас аз поёни зарбулаҷали 48 соатаи артиш ба раёсати ҷумҳурӣ ва гуруҳҳои сиёсӣ барои дастёбӣ ба тавофуқе ба манзури поён додан ба буҳрони Миср содир шудааст 9. Таҳсилот Ӯ унвонҳои бакалавр ва магистратураи муҳандиси фулузот (металлургия) худро аз Донишгоҳи Қоҳира ва доктори муҳофизат аз моторҳои фазопайморо аз Донишгоҳи Калифорнияи Ҷанубӣ гирифтааст, ки пас аз поёни таҳсилот дар ин донишгоҳ низ ба тадрис машғул буд. Ӯ аз 1982 то 1985 устодёри Донишгоҳи Иёлати Калифорния дар Нуртриҷ буд. Дар ин сол устоди Донишгоҳи Зақозиқи Миср шуд. Ду нафар аз 5 фарзанди ӯ мутаваллиди Калифорния ва шаҳрванди Амрико ҳастанд. Райёсати ҷумҳурӣ Дар давраи дувум интихоботи райёсати ҷумҳурии Миср. ки таърихи 17 июни соли 2012 баргузор гардид, Муҳаммад Мурсӣ бар асоси омори расмӣ дар рақобат бо Ҷенерал Аҳмад Шафиқ пирӯзи интихобот гардид. Вай аввалин раиси ҷумҳур пас аз инқилоби 2011 Миср ва панҷумин раиси ҷумҳур таърихи ин кишвар аст. Лағви ҳукми анҳоли парлумон Дар таърихи 8 июли соли 2012 Муҳаммад Мурсӣ ҳукми анҳоли порлумонро лағв кард ва хостори баргузори ҷаласоти он шуд. Пеш аз ин Шӯрои Олии Низомӣ, маҷлиси Мисрро мунҳал карда буд. Мамнӯъияти вориди атбои эронӣ ба Миср Бар асоси дастури Мурсӣ вориди атбоъи эронӣ ба Миср мамнӯъ эълон шуд 10 Барканории Мурсӣ Артиши Миср шомгоҳи чаҳоршанбеи 3 июли 2013 Муҳаммад Мурсиро аз раёсати ҷумҳурӣ барканор кард ва эътибори Қонуни асосии он кишварро муваққатан боздошт 9. Даргузашти Мурсӣ Собиқ раиси ҷумҳури Миср Муҳаммад Мурсӣ дар синни 68-солагӣ ҳангоми мурофиаи суд дар Қоҳира 17 июни соли 2019 ҳаётро падруд намуд. Баъд аз даргузашти Мурсӣ артиш ва кулли нерӯҳои мусаллаҳи Миср дар ҳолати тайёрии низомӣ қарор доранд, иттилоъ медиҳад телеканали. Ҳукуматдорони Миср аз тазоҳуроти пайравони ҳизби Ихвонул муслимин ки Муҳаммад Мурсӣ яке аз пешвоёни ҳамин ҳизб буд дар хатаранд. Аввалин раҳбари сиёсии мамолики хорҷӣ Раҷаб Тайиб Ардуғон даргузашти бемаҳали Мурсиро шаҳид номидааст. 11 Инчунин нигаред..Мурси намурдааст, ӯро куштаанд. - гуфтааст Раҷаб Тайиб Ардуғон 1.
Муҳаммад Мақариф

Муҳаммад Юсуф ал-Мақариф 2 ё тавре ки ӯ дар вебсайти расмии худ менависад, доктор Муҳаммад Юсуф Ал Мақариф сиёсатмадори Либия аст, ки аз нахустин ҷаласаи худ дар моҳи августи соли 2012 то истеъфоаш дар моҳи майи соли 2013 ба ҳайси раиси Конгресси Миллии Миллӣ кор кардааст. Дар ин нақш ӯ воқеан сарвари давлати Либиё буд, 3 4 5 то истеъфоаш дар моҳи майи соли 2013 6 Мақариф раҳбари Ҳизби Ҷабҳаи Миллӣ аст, ки дар интихоботи соли 2012 се курсиро ба даст овардааст ва қаблан бо таъсис ва аввалин роҳбари Ҷабҳаи миллии наҷоти Либиё алайҳи режими Муаммар Қаззофӣ маъруф буд. 7 Фаъолияти асосии сиёсӣ Пас аз ҷанги шаҳрвандии соли 2011, Мақариф аз Иёлоти Муттаҳида ба Либиё баргашт, ки бештари 30 соли худро дар онҷо дар бадарға гузаронида буд. 8 Ҳоло ӯ раҳбари Ҳизби Ҷабҳаи Миллӣ, вориси расмии 9 мебошад, ки 9 майи соли 2012, пас аз ба даст овардани қудрати Шӯрои Миллии Интиқол пароканда карда шуд. 10 Магариаф узви Институти муҳосибони оинномавӣ дар Англия ва Уэлс мебошад. 11 Дар ҷараёни интихоботи Конгресси Миллии Либиё дар соли 2012, ӯ дар дохили Ҳизби Ҷабҳаи Миллӣ вакили конгресс интихоб шуд. Президенти Конгресси умумимиллӣ Мақариф 9 августи соли 2012 президенти Конгресси Миллии Либиё интихоб шуд. Вай дар Конгресс 113 овоз ба муқобили 85 раъйи рақиби мустақилаш Алӣ Зейдан, ки моҳи ноябр сарвазири Либиё шуд. 12 Баъди 9 моҳ дар мақоми президенти Конгресси Миллии Либиё кор кардан ӯ моҳи майи соли 2013 дар интизори қонуни инзивои сиёсӣ, ки тасвиб шуда буд, истеъфо дод ва ба далели наҳваи қаблиаш ба ҳайси сафир дар замони режими Муаммар Қаззофӣ аз мақом маҳрум шуд.
Муҳаммад Наимов

Муҳаммад Наимов (7 августи 1994, Кӯлоб, Тоҷикистон) — варзишгар (таэквон-до), Устоди варзиши дараҷаи байналмилалӣ, ҷоизадори Чемпионати Осиё дар Ҷумҳурии Қазоқистон, ғолиби Чемпионати Осиё, Чемпионати ҷаҳон дар Эстония, ҷоизадори Чемпионати ҷаҳон дар Булғория, дорандаи медали нуқраи Чемпионати ҷаҳон байни наврасон (Душанбе, 2014). Донишҷӯи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд.
Муҳаммад Муҳаммадуллоҳ

Муҳаммад Муҳаммадуллоҳ (21 октябри ноябри 1999) — 3-умин президенти Банглодеш аст. М. Муҳаммадуллоҳ соли 1973 вакили парлумон интихоб шуд ва бори дигар раиси парлумон шуд. 24 декабри соли 1973 иҷрокунандаи вазифаи президент ва 24 январи соли 1974 президенти Банглодеш интихоб шуд. М. Муҳаммадуллоҳ баъди истеъфои аз вазифаи президент, дар моҳи январи соли 1975 вазири ислоҳоти замин шуд. Баъди табаддулоти 15 августи соли 1975 ноиби президент шуд. Соли 1980 М. Муҳаммадуллоҳ ба Ҳизби миллатгарои Бангладеш пайваст ва дар моҳи марти соли 1982 дубора ноиби президент шуд, аммо ба далели табаддулоти генерал Иршод, дар ин вазифа камтар аз 24 соат монд.
Муҳаммад Муъин

Муҳаммад Муъин. Муаллифи "Фарҳанги Муъин". Зиндагинома 30 апрели соли 1918 дар шаҳри Рашт таваллуд шудааст. Вай мактаби ибтидоиро дар зодгоҳаш хатм карда, таҳсили худро дар Теҳрон идома дод ва дар он ҷо мактаби миёнаи Дорулфунун — аввалин муассисаи олии эрониро, ки Амири Кабир дар соли 1851 таъсис додааст, бо муваффақият хатм кардааст. Соли 1931 Муъин ба факултаи фалсафа ва адабиёти Донишкадаи омӯзгории Теҳрон дохил шуд ва онро соли 1934 бо унвони бакалавр хатм кард. Соли 1938 дар Белжик курси магистрии равоншиносии амалӣ, қиёфашиносӣ ва улуми шинохтиро таҳти роҳбарии Элмер Ноулз ба итмом расонд. Соли 1939 ба бахши докторантураи Донишгоҳи Теҳрон дохил шуда, дар он ҷо соли 1942 бо роҳбарии Иброҳими Довудпур рисолаи номзадии доктори филологияро дар мавзӯи "Таъсири зардуштия ба адабиёти форсӣ" бо муваффақият ҳимоя кард. Муъин аввалин дорандаи дараҷаи илмии доктори илм дар Эрон мебошад. Аз соли 1942 ӯ ба ҳайси ассистент ва сипас профессори факултаи гуманитарии Донишгоҳи Теҳрон кор карда, дар он ҷо дар мавзӯъҳои нақди адабӣ ва адабиётшиносии муқоисавӣ дарс мехонд. Соли 1946 ӯ бо Алиакбар Деҳхудо дар таҳияи луғати энсиклопедии забони форсӣ "Луғатномаи Деҳхода" ҳамкориро оғоз намуда, аз моҳи феврали соли 1956 то охири умраш Комиссияи таълифи "Фарҳанги Деҳхода"-ро роҳбарӣ кард. Соли 1951 Муҳаммад Муъин ба гурӯҳи донишмандони ҷавону боистеъдоди эронӣ, аз қабили Аббос Иқболи Оштиёнӣ, Саъид Нафисӣ, Абдулҳусайни Зарринкуб, Парвиз Нотили Хонларӣ ва дигарон аз ҷониби нашриёти ҳолландии "Брилл" ба иштирок дар лоиҳаи тарҷумаи мақолаҳо барои донишномаи бисёрҷилдаи Энсиклопедияи Ислом даъват мешаванд. Солҳои ӯ узви Шӯрои олии фарҳанг буд, дар омодасозӣ ва баргузории конгресси байналмилалӣ бахшида ба 1000-солагии Абуалӣ ибни Сино ва 700-солагии Насируддини Тусӣ ширкат варзид. Дар соли 1954 Муин бо даъвати Донишгоҳи Ҳарвард ба Иёлоти Муттаҳида ташриф бурда, дар як қатор донишгоҳҳову муассисаҳои фарҳангии Амрико маърӯза кард. Худи ҳамон сол вай бо медали Академияи дастхатҳо ва санъати тасвирии Фаронса (- барои нашри муштараки рисолаи фалсафии Носири Хусрав "Ҷамеъу-л-ҳикматайн" мукофотонида шуд. Соли 1963 бо даъвати Донишгоҳи Принстон ба ИМА ташриф овард. Муҳаммад Муин 4 июли соли 1971 дар Теҳрон даргузашт. Дар шаҳри Остонаи Ашрафияи Гелон дар шимоли Эрон дафн карда шудааст. Фаъолияти илмӣ Бузургтарини таълифоти Муҳаммад Муъин ин фарҳанги форсӣ машҳур ба "Фарҳанги Муъин" мебошад. Луғати мазкур шомили луғоти луғоту таркиботи арабии мутадовил дар луғоти аврупоӣ, ки ба тадриҷ ба форсӣ ворид шудаанд, инчунин эъломи ашхос, эъломи ҷуғрофиёӣ буда, дар шаш ҷилд ва ҳазору нуҳсад саҳифа тадвин шудааст.