ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Гулбоғи Мироненко (Душанбе)

Гулбоғи ба номи А. Мироненко — дар ноҳияи Абуалии Синои шаҳри Душанбе, соҳили рости дарёи Варзоб (Душанбе) воқеъ аст. Тавсиф Гулбоғи ба номи А. Мироненко - дар ноҳияи А. Синои шаҳри Душанбе, дар гузаргохи кўчаи Маяковский ва хиёбони Абуалии Сино воқеъ аст. Дарозии гулбоғ – 400 м. ва бараш -150 м ташкил медиҳад. Таърих Бунёди гулбоғ ба иштирокчии ҷанги Афғонистон, ки барои қаҳрамониаш соҳиби унвони Қаҳрамони Иттиҳоди Шуравӣ шудааст, вобаста аст. Дар гулгашти марказӣ дар болои плитаи росткунҷа нимпайкараи аскар А. Мироненко бо саркулоҳи ҳарбӣ гузошта шудааст. Дар поёни он, дар сангпораҳои алоҳида номҳои аскарони тоҷикистонии дар ҷанг фавтида навишта шудаанд. Гулбоғ дорои гулгашт дарахту гулбута ва курсиву фаввора мебошад. Гулбоғ ҷойи фароғат ва истироҳати сокинони Душанбе шудааст Манобеъ Мамаджанова С., Мукимов Р. Архитектура и градостроительство Душанбе (история, теория и практика). — Д., 2008. — С. 285.
Гулбоғи ба номи В. Куйбишев (Душанбе)

Гулбоғи ба номи В. Куйбишев — дар ноҳияи Шоҳмансури шаҳри Душанбе, дар қисмати ҷануби пойтахт дар байни майдони ба номи С. Айнӣ ва вокзали шаҳрии роҳи оҳан воқеъ аст. Тавсиф Гулбоғи ба номи В. Куйбишев ба муносибати бино ёфтани ҳайкали В.В. Куйбишев (ходими давлатӣ ва ҳизбии даврони шӯравӣ, ки дар сохтумони ҳокимияти шӯравӣ дар Осиёи Миёна саҳм гузоштааст ва ба Душанбе соли 1934 ташриф овардааст) назди майдони вокзали шаҳрии роҳи оҳан бунёд гардидааст. Гулбоғ дорои гулгашт, дарахту гулбута ва курсиву фаввора мебошад. Дарозии он – 400 м ва бараш 50 м. аст. Гулбоғ ҷойи фароғат ва истироҳати сокинони Душанбе шудааст. Пайвандҳо Манобеъ Мамаджанова С., Мукимов Р. Архитектура и градостроительство Душанбе (история, теория и практика). — Д., 2008. — С. 285.
Гулбурӣ

Гулбурӣ — дар гулпарварӣ, чидани гул барои тайёр кардани гулдаста, гулчанбар ва ғ. Гулҳоро бо мақсади якка кардан, дур сохтани шохчаҳои хушкида ва ғунчаву шукуфаҳои зиёдатию касал низ мебуранд. Маъмулан, ба гулбурӣ субҳдам, ҳангоми ботароватии ғунча, гул ва барг, рӯзҳои абрноку салқин машғул мешаванд. Дар вақти борон ва баъди он буридани гул ҷоиз нест, чунки гул аз нами зиёд мепӯсад. Барои он ки гулдаста дергоҳ тару тоза истад, маъмулан, гулғунчаро мебуранд (ғайр аз гули кавкаб ва баъзе навъҳои садбарг). Гулро ба оби борон ё оби бехлор дар гулдон гузоштан беҳтар аст. Гулҳоеро, ки ба ҷойи дур мебаранд, дар таҳхона ё яхдон (дар ҳарорати 0-2°С) нигоҳ медоранд. Ҳангоми буридани гул дар рустанӣ баргҳои солимро мемонанд (мас., дар лола 1-2, занбақ 6-8, садтумонӣ 2-3, оташгул 5-6 ҷуфт). Гули рустаниҳои дусола (момогул, ҳусниюсуф)-ро аз бехаш мебуранд.
Гулбута (суруд)

Гулбута — суруди рақсӣ мебошад. Номи унсур ва истилоҳоти дигар Тавсифи мухтасар Раққосон ва мутрибон онро дар авҷи тафсидани рақсҳо иҷро менамуданд. Ҳофиз ва навозанда як чорбайтро иҷро мекунанд, дигарашро раққос рақс карда есарояд. Ҳамин ки ӯ як байтро ба итмом расонид, ҳофизон нақароти ӯро такрор мекунанд, раққос бошад ба рақсидан шурӯъ менамояд. Баъди сароидани се-чор байт раққосаҳо баробар "Ҳой баракалло, каҷкуло" гӯён қарсак мезананд. 1 2 Маҳалли густариш Ванҷ, Язгулом, Рӯшон Вазъи имрӯзаи унсур Нимфаъол 3 4 Манобеъ.
Гулбурӣ (пизишкӣ)

Гулбурӣ — дар тиб, моякӯбӣ кардани кӯдакон зидди бемории гулгуна (сурхакон). Бо ин мақсад аз штамми зиндаи беқувваткардаи вируси гулгуна — Вистар 273 истифода мебаранд. Он моддаи хушки зарди сафедтоб буда, дар ҳуҷайраҳои диплоидии одам кишт карда мешавад. Гулбурӣ дар ду давра (дар 12-моҳагӣ ва 6-солагӣ) сурат мегирад. Ҳамчунин духтарони 13-солае, ки гул набаровардаанд ва занҳои синни балоғат, ки қаблан моякӯбӣ нашудаанд, як бор гул бурида мешаванд. Мояи гулбуриро дар маҳлули махсус (об барои тазриқ) ҳал намуда, бо сӯзандору ба зери пӯсти бозу мегузаронанд. Ҷои гузарондаи воя сурх шуда, варам ва дард мекунад. Ба занҳои ҳомила, беморони саратон ва дар мавриди баланд будани ҳарорати бадан (зиёда аз 40°С) гулбурӣ мамнуъ аст.
Гулбур

Гулбур — дар санъати зардӯзӣ устое, ки дар заминаи нақш қолаб тайёр мекунад. Гулбурҳо дар устохонаҳои хон ва амирони Осиёи Марказӣ мутахассисони асосӣ ба шумор мерафтанд.
Гулбутта

Гулбутта — як навъи настаран. Кормандони Институти боғу токдории АИКТ Скороход С. Т. ва Шамурадова С. Б. рӯёнидаанд. Поя ва шоху навдаи камхор дорад. Мевааш байзашакли дарозрӯя, вазнаш 2,5-2,7 гулбутта Ниҳолаш соли дуввуми шинондан самар меорад. Ниҳолҳои 5-6-солааш ҳосили бештар медиҳанд. Аз ҳар буттаи он 6-7 кг ҳосил гирифтан мумкин аст. гулбуттаро аз рӯи тартиби 42 м (дар ҳар га 1250 бех) мешинонанд. Дар хоҷагиҳои пешқадам аз ҳар га гулбуттазор то 75-87 сентнер мева ба даст меоранд. Давраи нашви гулбутта нисбатан тӯлонист (аз даҳаи севвуми апрел то охири май). Мевааш охири сентябр — аввали август пухта мерасад. Дар ҷумҳурӣ гулбуттаро аз соли 2009 мепарваранд. Аз ҳашароти зараррасон зиён намебинад.
Гулистон (деҳа, н. Темурмалик)

Гулистон (собиқ Гулбулоқ, то 11.12.2012) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Бобоюнуси ноҳияи Темурмалик. Аз Гулистон то маркази ҷамоат 10 км, то маркази ноҳия 28 км, то маркази вилоят 110 км; роҳ мошингард. Аҳолиаш 115 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаб надорад. Талабагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии асосии деҳаи Яккасада ва мактаб-интернати Кангурт таҳсил мекунанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо лалмӣ. Таърих Гулистон соли 1930 таъсис ёфтааст. Аҳолиаш аз ноҳияҳои Балҷувон ва Ховалинг кӯчида, бо сарварии раиси колхоз А. Забиров деҳаро обод кардаанд.
Гулдалъа

Гулдалъа Гүлдала) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Талғар ҷойгир аст. Дар соли 2009 7104 нафар аҳолӣ дошт.
Гулгашти ба номи академикҳо Раҷабовҳо

Гулгашти ба номи академикҳо Раҷабовҳо — дар ноҳияи Шоҳмансури шаҳри Душанбе, дар маркази пойтахт дар байни майдонҳои ба номи "800 солагии Москва" ва "Ғалаба" воқеъ аст. Гулгашт дар ибтидо ҳамчун гулгашти фароғат ва истироҳати сокинони шаҳр соли 1958 (аритектор Б.А. Александров) бунёд ёфтааст. Гулгашт аввал дорои гулгаштҳои васеъ, ҳайкалчаҳои зебо, гулдонҳо, фаворачаҳо барои нӯшидани об, намудҳои гуногуни дарахту гулбуни гулшани назокат бунёд шуда буд. Гулгашти асосӣ майдонҳои ба номи "800 солагии Москва" ва "Ғалаба" пайваста аз он манзараи боназокати театри академии опера ва балети ба номи С. Айнӣ намуддор буд. Дар гулгашт аз ду ҷониби он аввалин биноҳои бисёрошёнаи солҳои 1930-1950 шаҳр сохта шуда буданд. Акнун, баъд аз васеъ шудани роҳи автомобилгард ва пайдо шудани якчанд бинову истгоҳҳои автомобилгузорӣ ва диг., манзараи гулгашт коҳиш ёфтааст.
Гулбутта (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Гулбутта — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чимтеппаи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Гулбутта то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 8713 нафар, тоҷикон. Деҳа соли 1936 таъсис ёфтааст. Зиндагинома Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, боғчаи кӯдакон, дорухона, китобхона, чойхона, нуқтаҳои хидмати маишӣ, корхонаи коркарди шарбат, заводи нуриҳои ғайримаъданӣ, 3 маркази савдои хусусӣ, 20 нуқтаи савдои хусусӣ, маркази дилхушӣ, толори варзиш, масҷиди ҷомеъ, 4 масҷиди панҷвақта дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ, боғдорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз дарёи Душанбе ба воситаи наҳр обёрӣ мешаванд. Мардум.
Гулгумбад

"Гулгумбад" — оромгоҳи Муҳаммад Одилшоҳ воқеъ дар Биҷопури иёлати Майсури Ҳиндустон, ки соли 1656 сохта шудааст. "Гулгумбад" мувофиқи тарҳ мебоист ба гунаи диж — бо дарвоза, нигорхонаи мусиқӣ, масҷид ва тафреҳгоҳ бино меёфт, аммо номукаммал монд, танҳо дарвозаи он бо оромгоҳ эъмор шуд. Ин мақбараи азим, ки роҳравҳои боз ва дар гӯшаҳояш бурҷчаҳои ҳафттабақаи содакорӣ бо гунбадҳои мудаввар дорад, аслан ба диж монанд нест. Бинои оромгоҳ тақр. мураббаъшакл аст. Деворҳои он тоқҳои бузурги равоқии бедарутиреза доранд. Паҳнои оромгоҳ баробар ба вусъати баландии он ва якчанд ҳазор тонна вазн дорад, дар ибтидо бо миси тилоандуд пӯшида шуда буд. Баландии гумбаз бо милҳо 66 м таҳкурсии ин иншоотро шаддаи гулбаргҳои латифи нилуфарӣ басо зинат бахшидааст. Симои меъмории мақбараро на танҳо бурҷҳои зебои гӯшаҳои он, балки роҳрави бози бино, ки аз болои нижвон мегузарад ва ду манораи хурду зебои панҷараи ду тарафи мақбара ҷаззобтар кардааст. Пӯшиши мураббаи мақбара ба сабки византиявӣ аст. Гунбади "Гулгумбад" яке аз бузургтарин гунбадҳои ҷаҳон ба шумор меравад ва шояд бузургтарин кори меъмории даврони Одилшоҳиён бошад. Онро меъморони эронӣ сохтаанд. "Гулгумбад" охирин намунаи осори меъмории динии ҳиндуёну мусулмонон дар ҳудуди Дакан маҳсуб мешавад.
Гулгашт (деҳа, н. Восеъ)

Гулгашт — деҳа дар ҷамоати деҳоти Миралӣ Маҳмадалиеви ноҳияи Восеъ. Аз Гулгашт то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 4 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1271 нафар, тоҷикон. Соли 1957 ташкил шудааст. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта, осиёби барқӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, ғаллакорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз наҳри Селбур обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулгашт 5 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуд аст.
Гулдаман (ноҳияи Кӯшониён)

Гулдаман (то 30.08.2024 — Қизилгул 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Меҳнатободи ноҳияи Кӯшониён. Аз деҳа то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 5 км. Аҳолиаш 1065 нафар, тоҷикон.
Гулдара (деҳа, н. Восеъ)

Гулдара — деҳа дар ҷамоати деҳоти Миралӣ Маҳмадалиеви ноҳияи Восеъ. Аз Гулдара то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 35 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 448 нафар, тоҷикон. Иқтисод Гулдара мактаби таҳсилоти умумии асосӣ, осиёби барқӣ, бунгоҳи тиббӣ ва нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Талабагон таҳсилро дар мактабҳои таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Тосқалъаи ҳамин ҷамоат ва деҳаи Танобчии ноҳияи Темурмалик давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: сабзавоткорӣ, чорводорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз дарёи Сурхоб обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулдара 2 хоҷагии хурди чорвопарварӣ мавҷуд аст.
Гулдара (деҳа, н. Ёвон)

Гулдара — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулсара Юсуфоваи ноҳияи Ёвон. Аз Гулдара то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 7 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 1783 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти умумии асосӣ, бунгоҳи тиббӣ, 5 нуқтаи савдои хусусӣ ва масҷиди панҷвақта дорад. Хонандагон таҳсилро дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаҳои Навкорам ва Бӯстон давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, сабзавоткорӣ, чорводорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш тавассути наҳр обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулдара 9 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуд аст.
Гулдара (деҳа, н. Ҳисор)

Гулдара (собиқ Ҷиндара, то 29.3.2012) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Хонақоҳи Кӯҳии ноҳияи Ҳисор. Аз Гулдара то маркази ҷамоат 22 км, то маркази ноҳия 18 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 524 нафар, тоҷикон. Иқтисод Гулдара нуқтаҳои савдои хусусӣ ва масҷиди панҷвақта дорад. Деҳа мактаб надорад. Талабагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Чангоб таҳсил мекунанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ, ғаллакорӣ ва боғпарварӣ. Заминҳо — лалмӣ.
Гулдара (ш. Гулистон)

Гулдара (собиқ Терекан то 13.12.2011) — деҳа дар ҷамоати шаҳраки Адрасмони шаҳри Гулистон. Ҷуғрофиё То соли 1941 дар ҳайати ноҳияи Ашт буд. Бо ташкилёбии ҷамоати шаҳраки Адрасмон (26 марти 1941) ба ҳайати он ворид карда шуд. Аз Гулдара то маркази ҷамоати шаҳрак 12 км, то маркази шаҳр 78 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1322 нафар. Гулдара мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, нуқтаҳои савдои хусусӣ, бозор, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ, боғпарварӣ. Заминҳояш аз наҳри Дреш обёрӣ мешаванд. Шахсони номдор Ҷанговари шуҷоъ, дорандаи медали "Барои шуҷоат" (соли 2013 ба пайвандонаш супорида шудааст) Қанаев Қучқор, ки соли 1943 дар вилояти Витебски Ҷумҳурии Белоруссия вафот кардааст, дар ҳамин деҳа таваллуд шудааст.
Гулдаст (корхонаи дӯзандагӣ)

"Гулдаст" (ҶСК Гулдаст) — фабрикаи дӯзандагии Душанбе, ки соли 1962 таъсис ёфтааст. Таърих Солҳои Фабрикаи бахядӯзӣ ном дошт; солҳои 1972-98 Иттиҳодияи ҳунарҳои бадеии "Гулдаст"; аз соли 1998 то ҳоло ҶСК "Гулдаст". Корхона 80 навъи маҳсулоти дӯзандагиро истеҳсол мекунад. Ҳоло мутобиқи супоришҳо ҷомаи зардӯзӣ, чойникпӯш, халтаи патдӯзӣ, сӯзанӣ, зардевории патдӯзӣ, куртаи чакан, кӯрпа, кӯрпача, болишт, лӯлаболишт, либоси корӣ ва ҷиҳози бистариро медӯзад. Дар "Гулдаст" 95 нафар кор мекунанд. Солҳои дар назди корхона 6 филиал фаъолият мекард, аз ҷумла, филиали дӯхтани каллапӯшҳо дар шаҳри Душанбе; филиали дӯхтани кӯрпа, кӯрпача, рӯймолу миёнбанд дар деҳаи Алмосии ноҳияи Ҳисор; филиали дӯхтани ҷиҳози бистарӣ дар деҳаи Қалъаидашти ноҳияи Файзобод; филиалҳои дӯхтани даста барои кӯдакони навзод дар деҳаи Гумбулоқи ноҳияи Файзобод ва деҳаи Шаҳринави ноҳияи Шаҳринав.
Гулдара (деҳа, н. Шаҳринав)

Гулдара (то 30 декабри 2021 — Чӯл 1)— деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳасанови ноҳияи Шаҳринав. Аз Гулдара то маркази ҷамоат 372 км, то маркази ноҳия 380 км. Аҳолиаш 165 нафар, тоҷикон.
Гулдаста (тазкира)

"Гулдаста" — тазкираи адиби форсизабони Ҳиндустон Абдулваҳҳоби Оламгирӣ, ки соли 1742 таълиф шудааст. Ин асар мунтахабе аз "Каъбаи ирфон" — тахлиси "Арафоту-л-ошиқин ва арасоту-л-орифин"-и Тақиуддини Авҳадӣ мебошад. Дар "Г." тарҷумаи ҳоли шоирон (мухтасаран) ва намунаҳо аз эҷодиёташон омада, номи шоирон ба тартиби алифбои арабиасоси форсии тоҷикӣ оварда шудааст. Муаллиф дар хотимаи асар мухтасаран шарҳи ҳоли Умари Хайём, инчунин намунаҳои рубоёташ ва якчанд пораи шеърро дар навъҳои гуногун ва мазмунҳои мухталиф (бе зикри номи муаллифон) овардааст.
Гулдоман

Гулдоман (то соли 2024 — Олучабулоқ 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Қарақамиши ноҳияи Темурмалик. Аз Гулдоман то маркази ҷамоат 15 км, то маркази ноҳия 23 км; роҳ мошингард. Аҳолиаш 421 нафар, тоҷикон. Ицтисод Деҳа осиёб, 2 нуқтаи савдои хусусӣ, обҷувоз ва мактаби таҳсилоти умумии асосӣ дорад. Талабагон таҳсилро дар мактаб-интернати давлатии Кангурт ва муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Фалҳобод давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: ғаллакорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо лалмӣ мебошанд.
Гулдаста (меъморӣ)

Гулдаста — манораҳои кунҷии даромадгоҳҳои бошукӯҳи пештоқдор. Қисми болоии манораро низ Гулдаста меноманд. Аз рӯи намои зоҳириаш ба гулдони гулдастадор монанд аст ва барои ҳамин ба он чунин ном доданд. Гулдаста асосан дар масҷид, мадраса, саройҳои боҳашмат аз хишти пухта сохта шудааст. Гулдаста дар шакли манора буда, баъзан муаззинон аз он ҷо азон мегуфтанд. Гулдастаҳо ба таври алоҳида низ сохта шудаанд ва бо рангҳои зебои гуногун ороиш ёфтаанд. Гулдаста қариб дар ҳамаи ёдгориҳои меъмории асрҳои 10-19, алалхусус асрҳои 14-16 вомехӯранд (мадрасаҳои Улуғбек, Шердор, Тилокорӣ, Ишратхона, Гӯри Мир, Бибихоним, Чор Бакр ва ғ.). Дар ҳудуди Ҷумҳурии Тоҷикистон қариб дар ҳамаи шаҳрҳои калон, бахусус дар Хуҷанд, Истаравшан, Исфара, Ҳисор, минтақаи Кӯлоб мадрасаву мақбараҳои Гулдастадор бисёранд. Бисёр сангҳои мармарии сари қабрҳо бо сутунчаҳои хурде оро дода мешаванд, ки онро низ Гулдаста меноманд.
Гулдара (деҳа, н. Ваҳдат)

Гулдара (собиқ Чағатойдара, то соли 2004) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Карим Исмоилови ноҳияи Ваҳдат. Аз Гулдара то маркази шаҳр 13 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 273 нафар, тоҷикон. Таърих Деҳа соли 1932 ташкил шудааст. Бештари аҳолиаш аз минтақаҳои Кӯлоб ва Сарихосор кӯчида, ин деҳаро макони зист кардаанд. Иқтисод Гулдара мактаби таҳсилоти умумии ибтидоӣ, масҷиди панҷвақта, нуқтаи савдои хусусӣ, хоҷагии хурди деҳқонӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: сабзавоткорӣ, чорводорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз дарёи Гулдара обёрӣ мешаванд.
Гулдаста

Гулдаста, дастагул — маҷмӯъае аз гулҳо аст, ки ба равиши халлоқонае канори ҳам чида шудааст. Аз дастагул метавон барои тазйиини хона ё сохтимонҳо истифода карда ё онро дар даст гирифт. Тарикиби гулдаста Гулдастаро аз гулҳои якранг ё гуногуни боғию худрӯй месозанд. Лола, наргис ва садбаргро дар вақти гулғунчагӣ, нимшукуфт ё баъди комилан шукуфтан мебуранд. Гулҳои ёқут, савсан, нилуфар ва садтуманиро ҳангоми нимшукуфт буридан лозим аст. Гулҳои кавкаб, довудӣ, оташгул, қашқарии яксола, хуҷаста ва синияро баъди комилан шукуфтан мебуранд. Гулро саҳар ё баъди ғуруби офтоб буридан лозим аст. Гулҳои буридаро ба гулдони пуроб мегузоранд. Барои гулҳои бурида оби ҷӯй ё оби начандон хунукро истифода мебаранд. Обро, маъмулан ҳар рӯз иваз мекунанд. Барои барқарор кардани таровати гулҳои пажмурда, онҳоро коғазпеч карда, дар сатили обдор ба ҷойи салқин мегузоранд. Бо мақсади дертар пажмурда шудани гулдаста ба оби гулдон маҳлули қанди 2,5-фоиза илова менамоянд, ки барои гулҳои садбарг, лола, мехчагул ва ёсуман манфиатбахш аст. Вале он барои нигоҳдории бунафшаи чаманӣ, наргис, пиретрум, клематис (ломонос) ҷоиз нест. Дар гулдон таносуби гулҳоро бояд ба назар гирифт. Масалан, дар гулдоне, ки садбарг гузошта шудааст, дигар гулҳоро ҷой намедиҳанд, зеро ин боиси зуд пажмурда шудани онҳо мегардад. Савсан, мехчагул ва наргисро бо дигар гулҳо ҳамроҳ намегузоранд. Бо гулҳои марворидаку лола якҷо нигоҳ доштани савсан ҷоиз нест. Гулҳое ҳам мавҷуданд, ки дар гулдон ҳамроҳ нигоҳ доштани онҳо боиси дерпоии ҳамдигар мешаванд. Мас., шохчаҳои дарахти савр лолаҳои гулдонро тару тоза нигоҳ дошта, онҳоро хушрангу ботароват мегардонанд. Зимистон аз рустаниҳои хушк (шохчаи коҷ, санавбар, меваи пардаарӯсак, туғи хушки най, лух, ғӯзахорак ва ғ.) низ гулдаста месозанд. Бисёр мардуми дунё ҳангоми тақдим кардани гулдаста урфу одатҳои анъанавиро риоя мекунанд. Масалан, дар ИМА, Аврупо ва баъзе мамолики Шарқ гулҳои гулдаста бояд ҷуфт бошад. Дар Русия ва баъзе давлатҳои дигар гулдастаи иборат аз гулҳои тоқро туҳфа мекунанд. Дар ин кишварҳо гулдастаи гулҳояш ҷуфт дар рӯзи мотам оварда мешавад. Вале маъмулан, агар гулдаста аз 11 адад гул бештар дошта бошад, тоқ ё ҷуфт будани он муҳим нест.
Гулдурӯмӯ

Гулдурӯмӯ (Гүлдүрөмө) — деҳа дар ноҳияи Қадамҷойи вилояти Бодканд, Қирғизистон. Аҳолӣ Аҳолӣ — 909 нафар дар соли 2020.
Гулдор

Гулдор — як навъ шафтолуи маҳаллӣ. Дар Иттиҳодияи илмию истеҳсолии "Боғпарвар"-и АИКТ бо роҳи дурага кардани шафтолуи ҳисорӣ бо навъи Лола рӯёнда шудааст. Дарахташ миёнақади зудсабз, пӯстлохаш дорчинии хокистарранг. Шохсораш паҳн, аҳромшакли зич. Баргаш нештаршакл, сабзи баланд, думчааш кӯтоҳ. Охири март — аввали апрел гул карда, нимаи аввали август мевааш мепазад; гулмуғчааш сармобардор аст. Даври гулшукуфташ 10-16 рӯз. Гулаш гулобӣ ё сурх. Мевааш (78,0 г) мудаввар, нӯгтез, рангаш зард, холчаҳои сурхи банур дорад; пӯсташ бепашмак, мағзаш ғоздор, сероби нордон; донакаш калони нӯгтез, аз мағзаш ҷудо мешавад; думчамевааш кӯтоҳи ғафс. Дар таркиби мевааш 11,29 % қанд, 0,44 % ҷавҳар, 16,83 % моддаҳои хушк мавҷуд аст. Ниҳолаш баъди 3 сол самар меоварад ва 12-15 сол ҳосили хуб (аз ҳар га сентнер) медиҳад. Ниҳолашро ба тартиби 45 м ё 63 м мешинонанд. Барои танзими ҳосилбандӣ шохаҳояшро буридан лозим аст. Дарахташ аз касалии клястероспориоз ва баргпечак кам зарар мебинад. Меваашро мехушконанд, аз он хушоб, мураббо, ҷем тайёр мекунанд. Дар ҷумҳурӣ (ғайр аз ВМКБ) аз соли 1993 парвариш карда мешавад.
Гулзамин (ноҳияи Кӯшониён)

Гулзамин (то 30.08. март 1)— деҳа дар ҷамоати деҳоти Заргари ноҳияи Кӯшониён. Аз деҳа то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 28 км. Аҳолиаш 2037 нафар, тоҷикон.
Гулдон

Гулдон — зарфест барои гузоштан ва парвардани гулу рустаниҳо (бештар рустаниҳои ороишӣ). Гулдонро аз сафол, булӯр, биринҷ, мис, нуқра, пластика ва ғайра месозанд. Гулдонҳои аз булӯр, мис, нуқра сохташуда аз берун наққошиҳои гуногун доранд. Онҳоро дар манзилҳои шахсӣ ва утоқҳои корӣ танҳо барои гузоштани шохаҳои гулу рустаниҳои зебои боғӣ ва маснӯӣ ба кор мебаранд. Гулдонҳои сафолӣ, чӯбӣ, пластикӣ ва филиззӣ маъмултарин василаи кишту парвариши рустаниҳои боғӣ, бахусус, рустаниҳои ороишӣ мебошанд. Қутри даҳанаи чунин Гулдонҳо маъмулан 25-40 см, баландиашон 6-10 см аст. Дар таги Гулдонҳо барои берун рафтани оби зиёдатӣ чанд сӯрохи заҳкаш мавҷуд аст, ки ҳангоми бо хок пур кардани Гулдон рӯи онҳоро бо сафолпора ё сангреза пӯшонидан лозим аст, то ин ки оби аз Гулдон беруншаванда хоки даруни Гулдонро шуста набарад. Гулдонсозӣ аз ҳунарҳои қадимии тоҷикон аст. Косибони тоҷик дар сохтани навъҳои гуногуни Гулдон шуҳрат доштаанд. Аз сафол ва булӯр сохтани Гулдон аз замонҳои қадим дар шаҳрҳои Самарқанду Бухоро, Балху Хуҷанд, Ҳулбуку Панҷакент расм будааст. Гулдон, ғайр аз ин, дар девори биноҳои сарою мақбараҳо, масҷиду мадрасаҳо (Масҷиди ҷомеи Шаҳрисабз, асрҳои 15-16, Мадрасаи Абдулазизхон, Бухоро, асри 17) ва бар рӯи санги қабрҳо акс меёфт. Дар санъати ороишу амалии асрҳои 18-19 Гулдонҳо бо нақшҳои ислимӣ ва гиреҳ, гулҳои лолаву сияҳгӯш ва ҳар гуна парандагон дар сақфу девори меҳмонхонаву масҷидҳои Истаравшан, Хуҷанд, Исфара ва ғайра наққошию кандакорӣ шудаанд. Тасвири Гулдон имрӯз низ дар амали устоҳои мардумӣ мақом дорад.
Гулевка (ноҳияи Клинсов)

Гулевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Клинсов, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Гулзамин (ноҳияи Ҷайҳун)

Гулзамин (то 30.08.2024 — Яккадин 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Яккадини ноҳияи Ҷайҳун. Аз деҳа то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 19 км. Аҳолиаш 2328 нафар, тоҷикон.
Маҳмадшоҳ Гулзода

Гулзода Маҳмадшоҳ Қурбоналӣ (зод. 1 январи 1966, деҳаи Ҳусейншайх, ноҳияи Данғара) — ҷарроҳ, доктори илмҳои тиб, профессор. Зиндагинома Маҳмадшоҳ Гулзода баъд аз хатми факултети тиббии Донишкадаи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино. Маҳмадшоҳ Гулзода пас аз хатми ординатураи клиникӣ дар кафедраи ҷарроҳии умумии 2 -и ДДТТ фаъолият намуда, сипас ҳамчун мудири кафедраи ҷарроҳии умумии БКШ 5 ва ҳамзамон чун ассистенти кафедраи ҷарроҳии умумии 1-и ДДТТ ва дотсент фаолият намудааст. Соли 2000 Маҳмадшоҳ Гулзода дар мавзӯи "Асоснок намудани усулҳои ҷарроҳии узвҳифзкунандаи захмҳои баъдипиёзакӣ, ки ба дуоденостеноз табдил ёфтаанд" бомуваффақият рисолаи номзадии худро ҳимоя намуд. Соли 2007 дар Академияи тиббии таълими пасаздипломии ш. Санкт-Петербург дар мавзӯи "Ташхиси комплексӣ, пешгирӣ ва табобати оризаҳои бармаҳали ҷарроҳии меъда бинобар захми вазнини рӯдаи дувоздаҳангушта" рисолаи докторӣ ҳимоя намуд. Маҳмадшоҳ Гулзода аз соли 2008 профессори кафедраи ҷарроҳии умумии 1-и ДДТТ мебошад ва солҳои декани факултети тиббӣ буд. Маҳмадшоҳ Гулзода аз сентябри соли 2009 дар вазифаи ноиби ректор оид ба корҳои илм ва табъу нашри ДДТТ кор кардааст. Аз 25 феврали соли 2016 Маҳмадшоҳ Гулзода ректори Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино мебошад, ҳамчунин сармуҳаррири маҷаллаи илмии "Вестник Авиценны" ("Паёми Сино") ва рӯзномаи "Ворисони Сино" мебошад. Фаъолияти илмӣ Фаъолияти ин олими пурсамар чун олим ва табиб ба масъалаҳои ҷарроҳии абдоминалӣ бахшида шудааст. Маҳмадшоҳ Гулзода муаллифи зиёда аз 300 корҳои илмӣ, 3 монография, 6 тавсияи таълимию методӣ, 30 пешниҳоди ратсионализаторӣ ва 4 ихтироот мебошад. Индекс Хирша — 4. Таълифоти илмии профессор Маҳмадшоҳ Гулзода ғайр аз нашрияҳои ҷумҳурӣ инчунин дар нашрияҳои бонуфузи Россия, Украина, Белоруссия ва Узбекистан нашр шудаанд. Маҳмадшоҳ Гулзода узви Ассотсиатсияи гепатоҷарроҳони Россия ва ИДМ, аъзои Ассотсиатсияи ҷарроҳони ба номи Н. И. Пирогов мебошад. 1 Аз 17 апрели соли 2020 — узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати мебошад. 2 Осор.
Гулзардӣ

Гулзардӣ хокшир — як навъ гиёҳи дусола; мансуби чилликгулҳост. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Пояаш сершох (аз 20 то 115 см қад мекашад), хокистаррангулзардӣ Соли аввал навдаҳои кӯтоҳи зич бароварда, соли дуввум то 20 адад пояи гулбор пайдо мекунад. Баргаш дарозрӯя, сермӯяк, бо тартиби муайян ҷойгир аст. Гулаш майдаи зард. Самараш ғилофаки дарозрӯя, чорқирра. Май — сентябр гул карда, тухм мебандад (вазни 1000 дона тухмиаш 0,2-0,3 г). Навъҳои гуногуни гулзардӣ дар Аврупои Марказӣ ва Шарқӣ, Қафқоз, Осиёи Марказӣ, Сибир, Муғулистон, Хитой вомехӯранд. Дар алафзор, явшонзор, фарқзор, арчазор ва ҷойҳои серрег мерӯяд. Дар Тоҷикистон дар қаторкӯҳҳои Қурама, Ҳисору Дарвоз ва мавзеъҳои шимоли ҷумҳурӣ дучор меояд. Таркиби гулзардӣ аз эризимин, эризимозид ва дигар гликозидҳои дил иборат аст; тухмаш равғани эфир (0,5-10 %) дорад. Хосиятҳои шифоӣ Гулзардиро бо мақсади давоӣ дар даври гулшукуфт ғундошта дар ҷои сояи шамолрас мехушконанд. Нақуи обии гулзардӣ (1-2 қошуқ алафи онро дар 1 истакон оби ҷӯш андохта, рӯзе 4-5 маротиба якқошуқӣ бо қанд меошоманд) барои муолиҷаи нақси дил муфид мебошад. Равғани тухми гулзардӣ хушбӯй буда, онро ба хӯришҳои сабзавотӣ илова мекунанд. Гулзардӣ рустании заҳрнок аст. Бинобар ин, онро зери назорати духтур бояд истифода бурд.