Асҳоб

Ислом Имон ба Аллоҳ Имон ба фариштагон Имон ба Расул ва анбиё Имон ба китобҳои осмонӣ Имон ба рӯзи қиёмат Имон ба қазо ва қадар Шаҳодат Намоз Рӯза Ҳаҷ Закот Қуръони Карим Суннати Пайёмбар Аҳодиси Аҳли байт Иҷмоъи қавлҳои уламо Қиёс Иҷтиҳод Муҳаммад Анбиё Аҳли Байт Саҳоба Хулафои Рошидин Имомат Модарони муъминин Суннӣ (Салафӣ Ашъарӣ Мотуридӣ Шиъа (Зайдия Имомат) Хавориҷ (Азориқа Наҷдия Суфрия Ибозия) Каломия (Мурҷия Муътазила Ҷаҳмия Ҳарурия) Дигар фирқаҳо Шаҳрҳои муқаддас Маккаи Мукаррама Мадинаи Мунаввара Қудси Шариф Ҷойҳои муқаддас Масҷидулҳаром Масҷиди Набавӣ Масҷидулақсо Хилофати исломӣ Хилофати Рошидин Хилофати Уммавиён Хилофати Аббосиён Хилофати Қуртуба Хилофати Муваҳҳидун Хилофати Фотимиён Хилофати Усмонӣ Футӯҳоти исломӣ Макка Шом Форс Миср Мағриб Андулас Гул Қустантиния Итолиёи Ҷанубӣ Ҳинд Идҳо дар Ислом Иди Фитр Иди Азҳо Мавориди исломӣ Мавлуд Ошӯро Соли нави исломӣ Эҳёи шаби Қадр Шаби Барот Шаби Меъроҷ Ислом дар Аврупо Ислом дар Африқо Ислом дар Осиё Ислом дар Амрико Ислом дар Уқёнусиё Фарҳанги исломӣ Ислом ва дигар адён Ҷаҳони Ислом Портали Ислом Асҳб, ё саҳоба — саҳобагони Пайғамбари Ислом, дар таърифи истилоҳии вожа – касе, ки Пайғамбар -ро бо имон мулоқот карда ва бо ислом аз дунё рафта бошад. Таърифи асҳоб Асҳоб нисбат ба он муъминон ва пайравони Муҳаммад мақоми арзандаи онҳоро барои наслҳои баъдии уммати ислом баён доштааст. Бинобар ин, саҳобаи Расули Худо (с) дар ҳалли мушкилоти иҷтимоии уммат ва раҳбарияти кишвар дар даврони хилофати рошида бар дигарон муқаддам буда, назари онҳо дар умури динӣ ва таъйини салоҳиятҳои давлатӣ тарҷеҳ дода мешуд. Нухбаи онҳо маҷмаи ҳаллу ақд – шӯрои давлатӣ дар замони хилофат – низ ба шумор мерафтанд ва пас аз вафоти Расули Акрам (с) халифа бо таъйиди бевоситаи онҳо интихоб мегардид. Касоне, ки пас аз нахустин ҷамоаи муҳоҷирон ва ансор – то замони фатҳи Макка дар моҳи рамазони соли 8 ҳиҷрат имон овардаанд, аз ҳайси мақом – раддаи дуюми Асҳобро ташкил медиҳанд ва онҳое, ки пас аз рӯзи "фатҳ" имон овардаанд, ба тартиб аз мақом ва ё раддаи сеюми Асҳоб ба шумор мераванд. Қуръони Карим мефармояд: "Баробар нестанд (бо) касоне аз шумо, ки пеш аз фатҳ (-и Макка) инфоқ намуда ва мубориза бурдаанд. Дараҷаи онҳо аз касоне, ки пас аз он (фатҳ) инфоқ намуда ва мубориза бурдаанд, бузургтар аст ва Худованд ҳамаро ваъдаи ҳусно (некӯтарин) додааст". Ҳамаи Асҳоб аз назари аҳли суннат растагор ва биҳиштӣ ҳастанд ва касе аз онҳо ба дӯзах намеравад, зеро Худованд дар шаъни онҳо мефармояд: "Касоне, ки барояшон аз мо (ваъдаи) некӯтарин (ҳусно) рафтааст, онҳо аз он (оташи ҷаҳаннам) дур нигаҳ дошта шудаанд". Нақши асҳоб дар Ислом Асҳоб тарбиятёфтагони бевоситаи Расули Акрам (с) ва зубдаи посдорони фарҳанги ислом ҳастанд, ки ниҳоли дин бо фидокориҳо ва ҷаҳду талоши онҳо барӯманд гардид ва ба бор нишаст. Онҳо амонати илоҳиро ҳифз ва ба таври боиста ба наслҳои баъдӣ таҳвил доданд. Арҷ ниҳодан ба мақоми саҳобият ва асбақияти онҳо дар ислом ба андешаи аҳли суннат аз муҳимтарин заруриёти дин ба шумор меравад. Худованд ба наслҳои баъдии уммати ислом дар бораи Асҳоб тавсия мекунад ва тарзи муносибат ба онҳоро чунин баён медорад: "Ва касоне, ки пас аз онон (саҳобагон) меоянд, мегӯянд: Парвардгорамон, барои мо ва он бародаронамон, ки дар имон бар мо сабқат доштанд, мағфират намо ва дар дилҳоямон (умуман) нисбат ба онҳое, ки имон овардаанд, кудурате ҷой надеҳ! Ба яқин, ки Ту рауфу меҳрубонӣ". Шумораи асҳоб Ҳарчанд шумораи умумии Асҳоб ба таври дақиқ муайян нагаштааст, вале сиранигорон адади онҳоро бо муқоиса ба шумораи ширкаткунандагон дар ҳаҷҷи вадоъ бештар аз сад ҳазор мегӯянд, зеро дар он ҳаҷ ҳудуди сад ҳазор нафар ширкат дошт. Абузаръаи Розӣ мегӯяд: Пайғамбар (с) вафот кард ва касоне, ки ӯро дида ва аз ӯ шунида буданд, бештар аз сад ҳазор нафарро ташкил медоданд, ки ҳама ё бо шунидан ва ё бо дидан аз ӯ ривоят кардаанд. Гуфтанист, ки номи ҳамаи Асҳоби Пайғамбар (с) дар китобҳо ва донишномаҳои тарҷумаиҳолӣ наомадаанд. Ҷамъоварӣ ва тадвини ҳадиси Расули Акрам (с) ва нақди илмии исноди ривоятҳо дар асрҳои 2–3 ҳиҷрӣ (7–8 милодӣ) ба зуҳури донишномаҳои гаронмояи шарҳиҳолӣ мусоидат намуд, ки Асҳоби Пайғамбар (с) дар онҳо ҷойи намоёнеро фаро гирифтаанд. Аз ҷумла "Ал-исоба фӣ тамйизи-с-саҳоба"-и Ибни Ҳаҷари Асқалонӣ (асри 15) яке аз бузургтарин донишномаҳои шарҳиҳолӣ ба шумор меравад, ки номи бештар аз дувоздаҳ ҳазор саҳобаро дар бар гирифтааст.