ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Саъдии Қосимӣ

Саъдии Қосимӣ (Қосимов Саъдӣ Абдулқодирович; зод. 7 июли 1969, деҳаи Паткуноб, ноҳияи Дарвоз, ҷШС Тоҷикистон) — фолклоршинос, филолог, номзади илмҳои филология. Зиндагинома Солҳои дар факултети филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Қандил Ҷӯраев таҳсил намудааст. Солҳои лаборанти калони кафедраи методикаи таълими забон ва адабиёти тоҷики донишгоҳи мазкур, коромӯз-тадқиқотчии Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ ҶТ, аспиранти донишгоҳи омӯзгорӣ ва аввалин гирандаи спипендияи президентӣ дар шуъбаи аспирантураи донишгоҳи мазкур буд. Солҳои ҳамчун муовини декани факултети филологияи тоҷик оид ба тарбия, муовини декани факултети номбурда оид ба таълим, декани факултети филологияи тоҷик, муовини декани факултети мазкур оид ба таълим, 2008 ёрдамчии ректори Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, ёрдамчии ректори Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд. Солҳои сардори шуъбаи кадрҳо ва корҳои махсуси Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, ёрдамчии вазири маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон, 2017 директори МД Маркази ҷумҳуриявии муассисаҳои таҳсилоти иловагии Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Аз соли 2017 то ҳол муовини ректори ДДОТ ба номи Садриддин Айнӣ доир ба корҳои таълимӣ шуда кор мекунад. Фаъолияти илмӣ Дар бораи бадеияти латифаҳои халқии тоҷикӣ ва дигар масъалаҳои адабиётшиносиву фолклоршиносӣ кори илмӣ бурдааст. Муаллифи зиёда аз 50 мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ ва дастуру воситаҳои таълимӣ аст. Осор.
Раҷабмоҳ Қосимова

Раҷабмоҳ Исмоиловна Қосимова (9 феврали 1953, ноҳияи Ховалинг) — сиёсатшинос, номзади илмҳои сиёсӣ. Зиндагинома Соли 1980 Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм кардааст. Солҳои ҳукуқшиноси Кумитаи иҷрояи шаҳри Кӯлоб, мутахассиси дараҷаи аввали Кумитаи занҳо ва оилаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, нотариуси давлатии Идораи нотариалии ноҳияи Синои шаҳри Душанбе, сардори Раёсати асноди ҳолати шаҳрвандии назди Вазорати адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, ректори Донишгоҳи такмили ихтисоси кормандони адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Аз соли 2009 то ба имрӯз мудир ва иҷрокунандаи вазифаи дотсенти кафедраи сиёсатшиносии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ мебошад. Муаллифи 8 асар ва зиёда аз 16 мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ мебошад. Оид ба сиёсати ҳамоҳангсозии муносибатҳои миллӣ дар мисоли Ҷумҳурии Тоҷикистон тадқиқоти илмӣ мебарад. Дар конференсияҳои мухталифи сатҳи ҷумҳуриявӣ ва байналмилалӣ бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Осор.
Қосимхон Мавҷии Бадахшонӣ

Мирзо Қосимхон Мавҷии Бадахшонӣ (1;? — 1571, Агра) — шоир и форс-тоҷики Ҳиндустон. ЗИндагинома Аслан аз Бадахшон буда, дар Ҳиндустон зиндагӣ ва эҷод кардааст. Саид Нафисӣ аз рӯи катибаи санги мазори Мавҷӣ, ки дар музеи Пруншали (Прунтали) шаҳри Лакхнав маҳфуз аст, дар рӯзномаи "Равобити фарҳангии Ҳинду Эрон" доир ба ҳаёти шоир маълумот додааст. Мавҷӣ замони ҳокимии Ҳумоюн дар Бадахшон дар суҳбати ӯ будааст. Ҳумоюн ҳангоми ба Ҳиндустон рафтанаш Мавҷиро бо худ мебарад. Дар давраи подшоҳии Акбар Мавҷӣ ба баҳрнавардӣ машғул буд. "Мавҷӣ" тахаллус гирифтанаш низ ба ҳамин касбаш вобаста аст. Мавҷӣ шоири намоён буда, дар замонаш шуҳрат доштааст. Маснавиҳои "Юсуф ва Зулайхо", "Лайлӣ ва Маҷнун" таълиф кардааст.
Мавлуда Қосимова

Мавлуда Ҷамоловна Қосимова (29.12.1956, Душанбе) — риёзидон, номзади илмҳои физика-математика, дотсент. Зиндагинома Мавлуда Ҷамоловна Қосимова соли 1979 факултети математикаи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро бо дипломи аъло хатм кардааст. Солҳои 1979–1981 муаллими мактаби миёнаи ш. Душанбе, 1982–1985 муаллими кафедраи математикаи ҳисоббарории Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко, 1985–1986 аспиранти Донишгоҳи давлатии ш. Москва ба номи Ломоносов буд. Солҳои 1986–1992 ҳамчун муаллими калон, 1992–2001 дотсенти кафедраи математикаи ҳисоббарории Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев фаъолият намудааст. Аз соли 2001 дар донишгоҳи омӯзгорӣ ҳамун ҳамкор кор кардааст. Муаллифи зиёда аз 15 корҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад.
Қосимии Гунободӣ

Муҳаммадқосим Қосимии Гунободӣ (1;? — 1574, Диёрбакр) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Падараш Амир Сайид дар Гунобод раёсат доштааст ва Қосимии Гунободӣ пас аз ӯ ҳамчун фарзанди бузурги хонавода, вориси мақоми падар шуд, аммо ин мақомро ба бародари худ — Амир Абулфатҳ вогузор кард ва худ ба шеъру адаб рӯ овард. Дар шоирӣ шогирди Абдуллоҳи Ҳотифӣ ва дар илмҳои ақлӣ аз шогирдони Ғиёсуддин Мансури Даштакии Шерозӣ будааст. Қосимии Гунободӣ нахуст ба хидмати Шоҳ Исмоили Сафавӣ даромад, баъд ба дарбори Шоҳ Таҳмосп пайваст ва барои онҳо ду маснавӣ эҷод кард. Шоҳ Таҳмосп, дар оғоз ба шоир илтифот нишон дод, аммо барои ин ду манзума ба ӯ чизе набахшид. Аз ин рӯ Қосимии Гунободӣ тарки дарбори Сафавӣ карда, ба Диёрбакр, назди волии он — Султон Маҳмудхон рафт ва то охири умр ба ӯ хидмат намуд. Дар назм ба Низомӣ ва Ҷомию Ҳотифӣ пайравӣ кардааст. Аз шоирони маъруфи замонаш буд, ба вижа, дар санъати муаммо ва арӯз маҳорати баланд дошт. Маснавиҳояш содаву равон ва фарогири мазмунҳои ҳамосӣ, ғиноӣ ва ҳикамию ахлоқиянд. Дар оғози ҳамаи маснавиҳо абёте дар ҳамди Худо ва васфи меъроҷи паёмбару ситоиши ёрони ӯ дорад. Феҳристи осори ӯ бар асоси он чӣ худ дар муқаддимаи асараш "Зубдату-л-ашъор" оварда, чунин аст. "Шоҳномаи мозӣ" ("Шоҳисмоилнома", 1534), иборат аз 4300 байт. "Шоҳномаи Наввоби олӣ" ("Шоҳтаҳмоспнома", соли 1543), ҳудуди 5 ҳазор байт ба номи Шоҳ Таҳмоспи ва дар боби зиндагию ҷангҳои ӯ. "Лайлию Маҷнун", маснавии ошиқона; Қосимии Гунободӣ онро 2 бор навиштааст, нахуст дар ҳудуди 3 ҳазор байт ба номи Шоҳ Таҳмосп, бори дуюм ба номи Иброҳиммирзои Сафавӣ. Нусхаи дуюмро "чашми дуюми манзума" номида, сипас нусхаи аввалро мансух эълом кардааст. 4. "Гуй ва чавгон" ё "Корнома" соли 1511 бо дастури Шоҳ Таҳмосп дар ду ҳафта навишта шуд (ҳудуди 1500 байт). Мавзӯи он достони гуй ва чавгонбозии шоҳу шоҳзодагон аст. 5. "Хусраву Ширин" соли 1543 (3 ҳазор байт) бо дархости Соммирзои Сафавӣ навишта шуд. "Шоҳрухнома" — манзумаи ҳамосию таърихӣ (тақр. 5 ҳазор байт), онро соли 1543 ба дархости Шоҳ Таҳмосп навишт. Ин достон ба таърихи подшоҳӣ ва ҷангҳои Шоҳрух — писари Темур бахшида шудааст. "Умдату-л-ашъор" ("Ошиқу маъшуқ", соли 1558) дар мавзӯи сафар ба Маккаву Мадина (4 ҳазор байт) аст. 8. "Зубдату-л-ашъор" (иборат аз 4400 байт), ки шоир онро ҷавоби "Махзану-л-асрор" номидааст, ба номи Иброҳим Мирзои Сафавӣ анҷом ёфтааст. Қосимии Гунободӣ илова бар маснавӣ, қасида ва ғазали бисёр ҳам доштааст. Ғазалу рубоиёти ӯ дар тазкираи "Хулосату-л- ашъор" оварда шудаанд. Дар поини умр ҳамосае дар шарҳи футуҳоти Султон Муҳаммад — волии Диёрбакр навиштааст, аммо нусхае аз он дастрас нест. ду муқаддима ва номае аз осори дигари насрии Қосимии Гунободӣ мебошанд, ки ба сабки Саъдӣ нигориш шудаанд. Дар назми Қосимии Гунободӣ бисёр вожаҳои нуҷумӣ бо тасвирпардозиҳои илмӣ омадаанд, ки баёнгари огоҳии комили ӯ аз ин илманд. Намунаи шеъри Қосимии Гунободӣ: Суханро дар ин дайри фонӣ бақост, Сухан ҷовидон асту боқӣ фаност! Суханро ба ҷое расонам каманд, Ки аҳсант гӯяд сипеҳри баланд. Агар ман зи арбоби номӣ наям, Ба ҳусни сухан чун Низомӣ наям. Зи гуфтори Фирдавсии покзод Агар монд номи Ҷаму Кайқубод. Умед аст, ки ин нома ҳамчун нигор, Бимонад зи номи ту дар рӯзгор!.
Қосири Шервонӣ

Қосири Шервонӣ, Мирзоисмоил фарзанди Ҳоҷӣ Муллосалими Шервонӣ — шоир и форсизабони озарӣ. Зиндагинома Давраи кӯдакӣ ва ҷавонияш дар Шервон ва Боку гузаштааст. Сипас ба Табрез рафта, таҳсилоташро дар он ҷо ба поён расонид, адабиёти форсиро низ омӯхт. Шефтаи шеъри Ҳофиз шуд. Пас аз бозгашт ба Озарбойҷон, дар Ланкарон маҳфили адабие бо номи "фавҷулфусаҳо" ташкил намуд. Дар ин маҳфил шоирон ба осори бузургони шеъри форсӣ назира менавиштанд ва ашъори мутақаддимонро тазмин ё истиқбол мекарданд. Қосири Шервонӣ бо забони форсӣ ошноии комил дошт ва дар ашъораш аз шеваи шоирону нависандагони эронӣ пайравӣ кардааст. Муҳити фарҳангии Озарбойҷон дар қарни, дар осори Қосири Шервонӣ инъикос шудааст. Ӯ аз андешаҳои равшану мутараққӣ бархурдор буда, бо шоирони Шамохӣ, Боку, Ардабил, Дарбанд ва Шушо дӯстии наздик доштааст. Ҳикоятҳои манзуми ӯ мутаассир аз ҳикоятҳои "Калила ва Димна", "Бӯстон" ва "Гулистон"-и Саъдӣ мебошанд.
Хоҷа Абулқосим Қосимӣ

Хоҷа Абулқосим Қосимӣ — шоир ва донишманди форс-тоҷик. Зиндагинома Давраи кӯдакӣ ва ҷавонии ӯ дар зодгоҳаш — Маҳна гузашт. Барои такмили дониш ба Ҳирот, ки маркази илму адаби ҳамон давра буд, омад ва дар назди донишмандони маъруф илмҳои расмии замонро фаро гирифт. Мутарҷими тазкираи "Маҷолису-н-нафоис" — Фахрии Ҳиравӣ, Қосимиро дорои ахлоқи ҳамидаву атвори писандида гуфтааст. Қосимӣ шеърро наку мегуфт ва дар эҷоди ғазал шуҳрат пайдо кард. Матлаъи зер аз ӯст: Гар бе рухат сӯйи чаман баҳри тамошо бингарам, Ҳар барги гул хоре шавад дар чашми ман, то бингарам.
Сабоҳат Қосимова

Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Сабоҳат Қосимова (Сабоҳатхон Набиева ноябри 1951, деҳаи Ватан, ноҳияи Фархор — 24 майи 2023, Душанбе, Тоҷикистон) — ҳунарпеша ва коргардони театри тоҷик. Ҳунарпешаи мардумии Тоҷикистон. Зиндагинома Сабоҳат Қосимова 19 ноябри соли 1951 дар деҳаи Ватани ноҳияи Фархор ба дунё омадааст 1. Соли 1973 шуъбаи актёрии Донишкадаи ҳунарҳои зебои Тоҷикистонро хатм кардааст. Дар солҳои, ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмаи ба номи Лоҳутӣ, аз соли 1990 ҳунарпеша ва роҳбари бадеии Театри Аҳорун дар чан соли охир буд. Хонавода Сабоҳат Қосимова бо Фаррух Қосим панҷ сол дар донишкада якҷо хондаву баъди супурдани ҳамаи имтиҳонҳои давлатӣ, 29 майи соли 1973 издивоҷ карданд 2. Хоҳари Сабоҳат Муқаддас Набиева овозхони ансамбли Гулшан буд. Театр Аз беҳтарин нақшҳои офаридаи Сабоҳат Қосимова дар Театри Лоҳутӣ метавон Адиба ("Интихоби домод"-и Ҳоҷӣ Содиқ), Ҳабиба ("Алломаи Адҳам ва дигарон"-и Сотим Улуғзода), Шараф ("Корвони бахт"-и Мирсаид Миршакар), Неля ("Бозиҳои бераҳмона"-и А. Арбузов), Мадлена ("Тӯдаи риёкорон"-и М. Булгаков) ва ғайраро ном бурд. Дар Театри "Аҳорун" нақшҳои Зулайхо ("Юсуфи гумгашта"-и Ҷомӣ), Карделия ("Шоҳ Лир"-и Шекспир), Ширинкор ("Шоҳ Фаридун"-и Фирдавсӣ) ва ғайраро бо маҳорати баланд бозидааст. Сабоҳат Қосимова дар ҳайати Театри "Аҳорун" ба Эрон, Русия, Белгия, Полша, Ҳолланд, Фаронса сафарҳои ҳунарӣ кардааст. Ӯ ҳамчунин дар зиёда аз 100 намоишу спектаклҳои телевизионӣ нақш бозидааст. Даргузашт Сабоҳат Қосимова рӯзи 24 майи соли 2023 дар 72-солагӣ даргузашт 3. Ҷоизаҳо Сабоҳат Қосимова барандаи ҷашнвораи ҷаҳонии театрҳо дар Гурҷистон, барандаи ҷоизаи "Барои беҳтарин нақши зан" дар озмуни театрҳои ҷавонон ва наврасони Осиёи Миёна ва Қазоқистон дар Тошканд, озмунҳои байналмилалии "Наврӯз-90", "Тугайлик" дар шаҳри Уфа, "Даҳаи фаҷр" дар Ҷумҳурии Исломии Эрон, "Осиёи Миёна" дар шаҳри Антверпени Белгия аст.
Ҷамолуддин Қосимӣ

Ҷамолуддин ибни Муҳаммад Саъиди Қосимӣ (октябр 1866 1, Димишқ — 18 апрел 1914 1, Димишқ) — олим ва донишманди шофеӣ. Зиндагинома Дар кӯдакӣ ба омӯзиши Қуръон ва улуми динӣ пардохта, дар фиқҳ, тафсир ва ҳадис шуҳрат ёфт. Аз раҳбарони наҳзати сиёсии зиддиистеъморӣ дар минтақаи Шом буд. Назди Муҳаммад Абдуҳ дониш ва сиёсатомӯхт. Солҳои 189094 маъмури омӯзиши дарсҳои умумӣ дар рустоҳо ва шаҳрҳои ҳудуди Сурияи кунунӣ буд. Қосимӣ ба Миср, сипас ба Мадина рафт. Баъди бозгашт ба Димишқ муттаҳам ба таъсиси мазҳаби ҷадид дар дин ҷамолӣ шуд. Соли 1934 дастгир, баъдан озод гардид. Пас аз ин воқеа гӯшанишинӣ ихтиёр карда, дар манзили худ ба толибилмон тафсир, улуми шариат ва адабро меомӯзонд. "Маҳосину-т-таъвил фӣ тафсири-л-Қуръони-л-карим" ("Тафсири Қосимӣ") муҳимтарин асари Қосимӣ ва аз беҳтарин тафсирҳои муосир ба шумор меравад. Ӯ муътақид аст, ки Қуръон фарогирандаи асрори улуми Коинот аст. Аз ин рӯ, дар муқаддимаи тафсир, фаслеро оид ба масоили нуҷумии дар Қуръон тарҳшуда ихтисос дода, мавзӯъҳои марбут ба офаринишу тадбири ҳастиро баррасӣ кардааст. "Қавоиду-т-таҳдис", "Далоилу-т-тавҳид", "Ислоҳу-л-масоҷид мина-л-бидъа ва-л-ъавоид" ва "ал-Фатово фӣ-л-ислом" аз дигар осори муҳимми ӯянд.
Қосимшо Искандаров

Қосимшо Искандаров (зод. 27 августи 1953, деҳаи Кеврон, ноҳияи Қалъаи Хумб) — муаррихи тоҷик, доктори илмҳои таърих, профессор. Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Қосимшо Искандаров хатмкардаи факултети таърихи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, муаллими Филиали Донишкадаи омӯзгории шаҳри Душанбе дар шаҳри Қурғонтеппа, тарҷумон дар Афғонистон. Солҳои дар аспирантураи Институти шарқшиносии Академияи илмҳои Тоҷикистон ба таҳсил ва тадқиқоти илмӣ идома дода, соли 1989 рисолаи номзадиро дифоъ намудааст. Солҳои корманди илмии Институти шарқшиносии Академияи илмҳои Тоҷикистон, ходими калони илмӣ, ходими пешбари илмӣ, мудири сектори Осиёи Марказӣ ва Ҷанубии Институти иқтисодиёти ҷаҳонӣ ва муносибатҳои байналхалқии Академияи илмҳои ҶТ, мудири шуъбаи таърих ва таҳқиқи низоъҳои минтақавии Институти шарқшиносӣ ва мероси хаттии АМИТ, директори Маркази тадқиқоти идоракунии давлатӣ ва хизмати давлатии Донишкадаи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, аз соли 2014 котиби илмии АМИТ. Аз соли 2017 инҷониб ба сифати ҳамкор дар вазифаи профессори кафедраи таърихи умумии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ фаъолият дорад. Дар конфронс ва симпозиумҳои илмӣ дар шаҳрҳои Москва, Киев, Остона, Алмаато, Боку, Бишкек, Деҳлӣ, Кобул, Мазори Шариф, Ҳирот, Теҳрон, Машҳад, Дубай, Берлин, Урумчӣ, Сочӣ ва ғайра бо маърузаҳои илмӣ суханронӣ намудааст. Саҳми Қ. Искандаров дар тайёр кардани кадрҳои илмӣ назаррас аст. Ӯ узви 2 Шурои диссертатсионии КОА назди Вазорати маориф ва илми Федератсияи Россия Дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, раиси Шурои экспертии таърих ва бостоншиносии КОА назди Президенти Тоҷикистон буда, ҳамчунон аз соли 2006 то 2010 узви Шурои диссертатсионии Институти шарқшиносии Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Қазоқистон низ будааст. Бо роҳбарии Қ. Искандаров 20 нафар унвонҷӯёни дараҷаҳои илмӣ аз Тоҷикистон, Афғонистон, Эрон ва Норвегия рисолаҳои диссертатсионӣ дифоъ намуда, сазовори дараҷа илмӣ гардидаанд. Барои саҳми шоиста дар рушди илму маорифи Тоҷикистон бо нишони "Аълочии маорифи Тоҷикистон", "Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон", ифтихорномаҳои Раёсати хизмати давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, сарфароз гардидааст. Осор Эзоҳ Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Қоскумбез

Қоскумбез Қоскүмбез) — деҳа дар ноҳияи Балхаши вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Қосмезгил

Қосмезгил Қосмезгіл) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Саврон ҷойгир аст. Дар соли 2009 4569 нафар аҳолӣ дошт.
Қоссейт

Қоссейт Қоссейіт) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Чордара ҷойгир аст. Дар соли 2009 нафар аҳолӣ дошт.
Қостеппа (ноҳияи Раҳимбек)

Қостеппа Қостөбе) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Раҳимбек ҷойгир аст. Дар соли 2009 277 нафар аҳолӣ дошт.
Қостақир

Қостақир Қостақыр) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Пахтаарал ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 346 нафар аҳолӣ дошт.
Қостеппа (ноҳияи Тӯлебӣ)

Қостеппа Қостөбе) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Тӯлебӣ ҷойгир аст. Дар соли 2009 тибқи барӯйхатгирии аҳолӣ 541 нафар аҳолӣ дошт.
Қостерек

Қостерек Қостерек) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Утрор ҷойгир аст. Дар соли 2009 нафар аҳолӣ дошт.
Қосӯзен

Қосӯзен Қосөзен) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Иле ҷойгир аст. Дар соли 2009 2663 нафар аҳолӣ дошт.
Қосӯткел

Қосӯткел Қосөткел) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Келес ҷойгир аст. Дар соли 2009 тибқи барӯйхатгирии аҳолӣ 204 нафар аҳолӣ дошт.
Қотурма

Қотурма - барои қотурмаро пухтан ордро аз элак мегузаронанд. Баъд ба он равғани зард, об ва намак илова карда, хамирро мушт мекунад. Хамири тайёршударо 30 дақиқа дам медиҳанд. Пас онро ба зуволаҳо ҷудо намуда, бо панҷаҳои даст паҳн мекунад ва ба рӯи хамир пар мезананд. Сипас, дегро ба болои оташдон гузошта, алов мекунанд, хамири тайёршударо ба дег мегузоранд. То пухтани қисми берунӣ алов хеле паст мешавад, вақте ки қисми берунӣ мепазад, бо кафкир қисми дарунаро мегузоранд. Пас аз чанд дақиқа қотурма тайёр мешавад.
Қосқудиқ (ноҳияи Ҷетисой)

Қосқудиқ Қосқұдық) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 457 нафар аҳолӣ дошт.
Қоф (ҳарф)

Викианбор Викииқтибос Қоф номи ҳарфи бисту чоруми алифбои арабии тоҷикӣ —, ки дар ҳисоби ҷумалу абҷад ба 100 баробар аст. Пайвастшавӣ Инчунин нигаред.
Шоҳиён

Шоҳиён 1 (то 2021 — Қотма, Котма) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ғозиёни ноҳияи Ғафуров. Аз Шоҳиён то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 35 км. Аҳолиаш 1785 нафар, тоҷикон.
Қошмамбет

Қошамбет Қошмәмбет) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қаросой ҷойгир аст. Дар соли 2009 3582 нафар аҳолӣ дошт.
Қостӯйин

Қостӯйин Қостүйін) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Утрор ҷойгир аст. Дар соли 2009 нафар аҳолӣ дошт.
Қӯшработ

Қӯшработ — шаҳрак дар вилояти Самарқанди Ӯзбекистон аст. Он маркази ноҳияи Қӯшработ аст. 1 Аҳолии он дар соли 1989 1999 нафар, ва дар соли 2016 8500 нафар буд.
Сураи Қоф

Қоф (— Қоф) — панҷоҳум сураи Қуръон. Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 45 оят аст. Мундариҷа Тафсир Эзоҳ.
Қошуқбозӣ

Қошуқбозӣ – як навъ рақси анъанавии тоҷикон мебошад, ки онро занон ва мардон иҷро мекунанд. Номи унсур ва истилоҳоти дигар Чеб-базай, Чеб раққосӣ Тавсифи мухтасар Рақси қошуқбозӣ, асосан, рақси занона мебошад, аммо дар Бадахшон он чеб-базай, ё чеб раққосӣ ном дошта, онро мардҳо иҷро мекунанд. Ин рақс таҳти садои доира ё созҳои дигари мусиқӣ иҷро шуда, ба жанри рақс бо ашё тааллуқ дорад. 1 Иҷрокунанда дар ҳар дасташ ду қошуқи чӯбиро, бо ангуштҳои даст пушт ба пушт гузошта, нигоҳ медорад. Қошуқҳо дар ин рақс на танҳо вазифаи шақшақаи чӯбинро иҷро менамоянд, балки садои зарбу усули муайянро ба вуҷуд меоранд. Раққос, ҳамеша қошуқ зада истода таҳти зарби онҳо чарх мезанад, гоҳ ҳам шуда ҳаракатҳои мавзунро иҷро мекунад, гоҳ дар саҳна, гӯё, худро ороиш медиҳад. 2 Дар вақти рақс мувофиқи бо зарбу усули мусиқӣ дастҳо бо қошуқҳо ҳаракатҳои гуногунро иҷро мекунанд. Раққос, ҳамеша қошуқҳоро ба ҳам зада, таҳти садои зарби онҳо чарх меравад, гоҳ хам шуда, ҳаракатҳои мавзунро иҷро мекунад. Рақси қошуқбозӣ на танҳо вазифаи шақшақаи чӯбинро иҷро намуда, ба рақс зарбу усули хоссе мебахшад, балки мазмуни ҳаракатҳои гуногуни меҳнатӣ ва маиширо низ таҷассум мекунад. Рақси қошуқбозӣ дар асри ХХ дар репертуари дастаҳои ҳаваскорони санъат хеле ривоҷ ёфта, қошуқро ҳамчун асбоби зарбӣ истифода бурдаанд. Ин рақсро то кунун дар барномаҳои консертии ансамблҳои рақсии "Лола", "Зебо", "Ҷаҳоноро", "Гулрез", театри рақсии "Падида", ансамбли фолклорӣ-этнографии "Ганҷина" ва театрҳои вилоятӣ мушоҳида кардан мумкин аст. 3 Нигаред Пайвандҳо.
Қоштилло

Қоштило — (хатти ниёгон:) асбоби зинати занона аз тило ва нуқра, ки ба пешонӣ мебанданд.
Қох

Қох (озарбойҷонӣ:,, гурҷӣ:) — шаҳр, маркази маъмурии ноҳияи Қохи Озарбойҷон аст. Дар доманаи нишеби ҷанубии Кафқози Бузург, дар дарёи Курмухчай ҷойгир аст. Таърих Ҷуғрофия ва иқлим Аҳолӣ Ҷойҳои тамошобоб Дар ин минтақа якчанд маҳалҳо ва теппаҳо (энеолит- асри оҳан, асри биринҷӣ) кашф карда шудаанд. Маъбади Албанӣ асрҳои —, масҷиди асри дар мамнӯъгоҳи таърихӣ ва фарҳангии Илису. Қалъаи Ҷинли асрҳои — дар минтақа; Маҷмааи маъбади асрҳои —; "Қалъаи Пари" -и асрҳои —; Маъбади асри, дарвозаҳо ва деворҳои қалъа; Асрҳои — Масҷиди Ҳоҷӣ Тапдик. Ҷозибаҳои дигар: Иқтисод Дар шаҳр корхонаҳои саноати хӯрокворӣ мавҷуданд.
Қошуқ

Қошуқ абзори хурди фулузӣ ё чӯбӣ аст, ки даста дорад ва барои хӯрдани ғизо ба кор меравад. Маъмулан барои хӯрдани ғизоҳои моеъ, нимамоеъ, ё донадона монанди биринҷ, ки хӯрдани онҳо бо чангол душвор аст, аз қошуқ истифода мекунанд. Аз қошуқ ҳамчунин дар ошпазӣ ва барои афзудани мавод истифода мешавад.
Қошқарбой (ноҳияи Балхаш)

Қошқарбой Қошқарбай) — деҳа дар ноҳияи Балхаши вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Қошуқтарошӣ

Қошуқтарошӣ - аз маъмултарин ва қадимтарин ҳунари мардуми тоҷик аст, ки хусусиятҳои хос дорад. Аз замоне, ки инсоният бо асбобҳои рӯзгор сарукор кардааст, аз қошуқ истифода бурдааст. Қошуқи чӯбӣ аз умқи қарнҳо то замони мо омада расидааст. Мардуми тоҷик аз қадим бо қошуқтарошӣ шуғл дошта, ин ҳунари қадимаи худро то ба имрӯз нигоҳ доштааст. Айни замон, қошуқтарошӣ бештар дар қисмати ҷануби Тоҷикистон бештар маъмул аст. Қошуқ ва дигар намудҳои ба он монанд аз чӯби зардолу, писта, бодом, арча ва чормағз тарошида мешаванд. Барои зебову ороста шудани қошуқ онро ранг мекунанд, ки ҳусни иловагӣ зам мешавад. Қошуқҳо ҳаҷман гуногун шуда, бо мақсадҳои ҳархела истифода мешаванд. Қошуқчаҳои хурдро бештар барои тифлон метарошанд. Бо қошуқҳои миёнаҳаҷм калонсолон хӯрок тановул мекунанд. Қошуқҳои нисбатан калонҳаҷмро барои тайёр намудани хӯрок ва кашидани он истифода мекунанд.
Сино (собиқ Қошқарӣ)

Қошқарӣ (Сино) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Вашгирди ноҳияи Файзобод. Аз деҳа то маркази ноҳия 10 км. Аҳолиаш 1085 нафар, тоҷикон. Аз 125 хоҷагӣ иборат аст. Дар деҳа муассисаи таҳсилоти миёнаи умумӣ, чойхонаи ҷамъиятӣ, хонаи саломатӣ, дӯконҳои фурӯши маҳсулоти кишоварзӣ, хоҷагиҳои деҳқонии инфиродӣ фаъолият доранд. Мардуми деҳа ба сабзавоткорӣ, ғаллакорӣ, боғу токдорӣ ва чорводорӣ машғуланд. Заминҳои корам лалмианд. 1 Пайвандҳо.
Қошқарота

Қошқарота Қошқарата) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Келес ҷойгир аст. Дар соли 2009 тибқи барӯйхатгирии аҳолӣ нафар аҳолӣ дошт.
Қошуқи ғизохӯрӣ

Қошуқи ғизохӯрӣ дар Амрико ва бархе аз навоҳии Канада, як қошуқи ғизохӯрӣ бузургтарин навъ аз қошуқ аст, ки маъмулан барои хӯрдан аз як коса истифода мешавад. Дар Инглистон ва бисёре аз кишварҳои муштарак-ул-манофеъ, як қошуқи ғизохӯри қошуқи бузурге аст, ки маъмулан барои сарви ғизо истифода мешавад. Дар кишварҳои ки дар он ин қошуқ барои серви ғизо бакор меравад, наздиктарин қошуқ ба он қошуқи дасархӯрӣ ё қошуқи супохӯрӣ аст, ки ҳар ду муодили 10 милилитр ғунҷоиш доранд.
Қошуқи чойхурӣ

Қошуқи чойхурӣ — зарфе аст, ки то 5 миллилитр моеъро нигоҳ медорад. Барои омехта кардани шакар дар чой ва хӯрдани шириниҳо истифода мешавад. Яхмосро бо як қошуқи махсуси дастаки дароз мехӯранд. Ихтисороти умумӣ: Дар тиб ва пухтупаз як қошуқ ҳамчун ченаки масса ё ҳаҷм истифода мешавад. Ба таври умум қабул карда мешавад, ки як қошуқ ҳаҷми ба 5 мл баробар аст. Таърифҳои кӯҳнаи як қошуқ дар ИМА дар асри ҷорӣ карда шуданд қошуқ 4,93 мл ва англисӣ 1 қошуқ 3,55 мл. 1 қошуқ (дар намӣ муқаррарӣ) дар бар мегирад:.
Қошқарота (ноҳияи Бойдибек)

Қошқарота Қошқарата) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Бойдибек ҷойгир аст. Дар соли 2009 нафар аҳолӣ дошт.
Қоянкӯз

Қоянкӯз Қоянкөз) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қарбулоқ ҷойгир аст. Дар соли 2009 1239 нафар аҳолӣ дошт.
Қоянқус

Қоянқус Қоянқұс) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Иле ҷойгир аст. Дар соли 2009 2249 нафар аҳолӣ дошт.