ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Георгий XII

Георгий (10 ноябр 1746, 1 — 28 декабр 1800 1, Тифлис 1) — охирин шоҳи Картли-Какҳети (аз соли 1798), писари Ираклий. Дар ҷанги Русия ва Туркия Георгий ҳамроҳи падараш аз русҳо ҷонибдорӣ карданд. Ираклийи ва писараш Георгий барои пуштибонӣ ва мубориза ба муқобили Эрону Туркия ба Санкт-Петербург ҳайати сафорат фиристода, ба Созишномаи георгиевӣ (24.7.1783) имзо гузоштанд, ки мувофиқи он ҳудуди Гурҷистони Шарқӣ ҳамчун протекторат ба ҳайати Русия дохил шуд. Баъди ҳуҷуми Оғо Муҳаммади Қоҷор ба ҳудуди Картли-Какҳети (соли 1795) ва харобшавии шаҳри Тифлис Ираклийи ҳукуматро ба Георгий ва дигар писаронаш вогузор намуд. Дар аҳди шоҳии Георгий робитаҳои сиёсиву иқтисодӣ ва ҳамкории ҳарбӣ бо Русия густариш ёфт. Император Павели соли 1799 сафири мухтореро бо ваколати вазирӣ фиристод, ки дар ҳузури ӯ маросими тахтнишинии Георгий дар Картли-Какҳети баргузор шуд. Георгий апрели 1800 бинобар афзудани таҳдиди кишварҳои хориҷӣ ва нооромиҳои дохилӣ аз император Павели расман дархост намуд, ки шоҳии Картли-Какҳетиро ба ҳайати Русия дохил кунад. Баъди имзои манифест аз ҷониби Павели (22.12.1800) Гурҷистони Шарқӣ (Картли-Какҳети) бо марказаш ш. Тифлис ҳамчун губерния ба ҳайати Русия дохил шуд. Баъди марги Георгий хонадони Ираклийҳо ва Багратиониён аз тахт маҳрум гаштанд (аз соли 1801).
Георгий Бурков

Георгий Иванович Бурков — ҳунарпешаи советӣ буд. Зиндагинома Марг Корҳои ҳунарӣ Синамо Телевизион Бозигари театр Коргардон Телетеатр Такоҳанг Хонавода ва ҳаёти шахсӣ Адабиёт.
Георгиевское (ноҳияи Сокол, Вологда)

Георгиевское — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Сокол, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Кошлаков Георгий Вадимович

Георгий Вадимович Кошлаков — (8 феврали соли 1936, шаҳри Свердловск (Екатеринбург — 7 июли соли 2017, шаҳри Душанбе), муҳандис-геофизик, номзади илмҳои геологӣ-минералог ӣ, узви вобастаи Академияи байналмилалии муҳандисӣ. Муҳандиси шоистаи ҶШС Тоҷикистон. Геологи фахрии ИҶШС. Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Ибни Сино, Аълочии маорифи Тоҷикистон. Зиндагинома Фаъолияти илмӣ Кошлаков Г. В. муаллифи зиеда аз 76 корҳои илмӣ ва илмӣ-методӣ оид ба мушкилоти техникии ҷустуҷӯ ва ҷустуҷӯи канданиҳои фоиданок, омӯзиши қишри замин, минтақаҳои сейсмикӣ ва муқаррар намудани пешгӯии заминларза, ташкили идоракунӣ ва омӯзиши системаи макроиқтисодӣ, маркетинг. Иштирокчии як қатор конфронсҳои байналмилалӣ: Гузариш ба бозори озод дар ҷумҳуриҳои собиқ ИҶШС. 3 Осор Мукофот ва ҷоизаҳо.
Георгий Жжёнов

126918344? Георгий Жжёнов — ҳунарпешаи советию русӣ буд. Зиндагинома Марг Корҳои ҳунарӣ Синамо Телевизион Бозигари театр Коргардон Телетеатр Такоҳанг Хонавода ва ҳаёти шахсӣ Адабиёт.
Георгий Гринберг

Георгий Абрамович Гринберг (3 16 июн 1900, Санкт-Петербург 1 — 8 август 1991, Санкт-Петербург) — физикдон и шӯравӣ, узви вобастаи АИ ИҶШС. Зиндагинома Хатмкардаи Донишкадаи техникии Петроград. Аз соли 1941 дар Институти физика ва техникаи АИ ИҶШС кор мекард. Асосан оид ба электроникаи назариявӣ, назарияи паҳншавии мавҷҳои электромагнитӣ, физикаи риёзӣ, назарияи чандирият таҳқиқоти илмӣ анҷом додааст. Георгий Гринберг солҳои 1942-43 назарияи умумии таъсири муттамаркази майдонҳои электрӣ ва магнитиро таҳия кардааст. Назарияи тағйирёбӣ (рефраксия)-и соҳилиро пешниҳод карда, муаммои паҳншавии мавҷҳои радиоро дар атмосфераи ғайриякҷинса омӯхтааст. Усули ҳалли чандин масъалаҳои физикаи риёзиро кашф кардааст. Ҷоизаҳо Дорандаи Мукофоти давлатии ИҶШС. Бо ордени Ленин ва дигар ордену медалҳо сарфароз гардидааст.
Георгий Гахария

Георгий Заурович Гахария (гурҷӣ: март 1975 (1975-03-19), Тбилиси, РСС Гурҷистон, Иттиҳоди Шӯравӣ) — арбоби давлатӣ ва сиёсии гурҷистонӣ. Дар гузашта — Сарвазири Гурҷистон аз 9 сентябри соли 2019 1 то 18 феврали соли 2021 2, вазири корҳои дохилӣ ва муовини сарвазири Гурҷистон, вазири иқтисод ва рушди устувори Гурҷистон. Тарҷумаи ҳол Таълим Георгий Гахария факултаи таърихи Донишгоҳи давлатии Тбилисиро хатм кардааст. Солҳои дар Донишгоҳи давлатии Маскав ба номи Ломоносов (факултаи сиёсатшиносӣ, магистри илмҳои сиёсӣ) таҳсил кардааст. Дар солҳои, ӯ дар Мактаби олии тоҷирии Донишгоҳи давлатии Маскав ба номи Ломоносов таҳсил кардааст. Кор дар ҳукумати Гурҷистон Пас аз кор дар тиҷорати хусусӣ (— директори генералӣ; — директори рушди тиҷорат дар Аврупои Шарқӣ, ИДМ ва Русия), моҳи марти соли 2013 Омбудсмени тиҷоратии Гурҷистон таъин шуд. Аз моҳи декабри соли 2014, ӯ вазифаи котиби Шӯрои иқтисодии ҳукумати Гурҷистонро муттаҳид кард. Георгий Квирикашвили, вақте, моҳи ноябри соли 2016 сарвазир шуд, Георгий Гахарияро вориси худ ба ҳайси вазири иқтисод таъин кард. 13 ноябри 2017 Гахария вазири корҳои дохилии Гурҷистон таъин шуд. Вай вазифаи муовини сарвазири Гурҷистонро ишғол кард. 3 сентябри соли 2019, пас аз истеъфои Мамука Бахтадзе, вай ҳамчун номзад ба вазифаи сарвазири Гурҷистон пешбарӣ карда шуд 3. Рӯзи душанбеи 9 сентябр ӯ ба ҳайси сарвари ҳукумат ба кор шурӯъ кард.
Георгий Менглет

Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон Георгий Менглет сентябр 1912 (1912-09-17), Воронеж — 1 майи 2001, Маскав)) — ҳунарпешаи Театри давлатии драмаи русии ба номи Владимир Маяковский, Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии СССР буд.
Георгий Гречко

(9 декабр 2005) Георгий Михайлович Гречко (25 май 1931 1 2, Санкт-Петербург 1 — 8 апрел 2017 3, Маскав 3) — кайҳоннаварди ИҶШС, ду бор Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ, доктори илмҳои физика ва математика. Зиндагинома Баъди хатми Институти ҳарбию механикии Ленинград, декабри 1977 — марти 1978 ("Салют-26" "Салют — 6" — "Союз 27": якҷо бо Ю. В. Романенко ба фазои кайҳони кушод баромад) ва сентябри 1985 ("Союз Т-14" — "Салют 7" — "Союз-Т-13") парвоз намудааст. Ҷамъан дар кайҳон 135 шабонарӯзро гузаронидааст. Солҳои 1986-97 дар Институти физикаи атмосфераи АИ Русия (то соли 1992 омӯзгор, кайҳоннавард-озмоишгари дараҷаи, баъдан чун мудири озмоишгоҳ) фаъолият кардааст. Аз соли 1979 ҷонишини раиси Кумитаи муҳофизати сулҳи шӯравӣ, аз соли 1992 ҷонишини якуми Иттиҳодия (федератсия)-и сулҳ ва созиш, Президенти фахрии Иттиҳодияи кайҳоннавардони Русия, аз соли 1997 ҷонишини раиси Шӯрои назоратии "Бонки сармоягузорӣ ва амонатгузорӣ" буд. Аз январи 2007 узви Шӯрои директорони Иттиҳодияи ҷамъиятҳои саҳомии "Инвестсбербанк" аст.
Георгий Гурвич

Георгий Давидович Гурвич (Жорж Гурвич; ноябр 1894, Новороссийск,, Русияи подшоҳӣ 4 — 12 декабр 1965 1 2 3, Порис 4) — ҳуқуқшинос ва ҷомеашиноси позитивист, доктори илмҳои ҳуқуқ. Зиндагинома Хатмкардаи Донишгоҳи Петроград ва муҳаррири маҷаллаи порисии " " оид ба масъалаҳои фалсафаи ҳуқуқ ва сотсиологияи ҳуқуқ. Георгий Гурвич андешаҳои сотсиалистӣ дошта, рушди демократияро бо сотсиализм алоқаманд мешуморид. Ӯ дар соҳаҳои фалсафа, ҷомеашиносӣ ва ҳуқуқи байналмилалӣ беш аз бист асар навиштааст. Аз ҷумла: "Идеологияи сотсиализм дар адабиёти навтарини олмонӣ", "Давлат ва сотсиализм", "Ахлоқ ва дин", "Ояндаи демократия", "Сотсиализм ва моликият". Асари муҳимтарини Георгий Гурвич "Муқаддимаи назарияи умумии ҳуқуқи байналмилалӣ" ("Введение в общую теорию международного права". Прага, 1923) то ҳол эътибори илмии худро гум накардааст.
Георгий Гулиа

Георгий Дмитриевич Гулиа (1 14 март 1913, Сухум, — 18 октябр 1989, Маскав) — адиби абхозитабори Зиндагинома Донишкадаи муҳандисии роҳҳои оҳани ш. Тифлисро. Пас аз ҶБВ барои кор ба Маскав, ба нашрияи "Литературная газета" даъват шуд. Нашри романи "Баҳор дар Сакан" ӯро шуҳратманд сохт ва сазовори Мукофоти давлатии Иттиҳоди Шӯравӣ гашт. Ин роман якҷо бо романҳои "Шаҳри хуб" ва "Кама" асари сегона (трилогия) шумурда мешаванд. Георгий Гулиа баъдан ба мавзӯи достонҳои таърихӣ низ рӯ овард. Дар ин замина асари сегонаи "Фиръавн Охнотун", "Шахсе аз Афина", "Сулла" авҷи эҷодиёти ӯ ба шумор меравад. "Зиндагӣ ва марги Михаил Лермонтов" ва "Достони Умари Хайём" аз дигар осори таърихии ӯянд. Осор.
Георгий Леонидзе

Георгий Николаевич Леонидзе (гурҷӣ: декабр 1899 8 январ 1900 ё 27 декабр 1899 1,,, Русияи подшоҳӣ 2 — 9 август 1966 2 1, Тифлис 2) — шоири шӯравии гурҷӣ, Шоири халқии Гурҷистон, академики АФРСС Гурҷистон Аз соли 1945 узви КПСС. Аз соли 1911 асарҳояш нашр шуданд.
Георгий Маленков

Георгий Максимилианович Маленков (26 декабри соли 1901 8 январи соли 1902 (23 ноябри соли 1901), Оренбург, империяи Русия - 14 январи соли 1988, Москва) Раиси Шӯрои Вазирони ИҶСШ 5 марти феврали.
Заминновдис

Заминновдиш, геосинклинал (аз гео ва синклинал): Заминновдиш, маъмулан, дар иҳотаи кафидаҳои қаъри Замин воқеъ гашта, онро қабатҳои ғафси ҷинсҳои таҳшину вулканӣ (то 10-15 км) пур кардааст. Дар натиҷаи ҳаракатҳои пурзӯр ва давомдори тектоникӣ Г. ба сохтори мураккаби чиндор табдил меёбад, ки он қисми силсилаи кӯҳӣ мебошад (аз рӯи ақидаи А. Д. Архангелский, Н. С. Шатский, А. А. Штрейс, М. В. Муратов ва дигарон).
Георгиос Тситас

Георгиос Тситас (юн., 1872 1, Измир, 1 — 1940-ум 1) — муҳориби юнонӣ, ғолиби медали нуқрагини Бозиҳои Олимпии соли 1896. Аз синии 24-солагӣ дар бозиҳо иштирок карданро оғоз кард.
Геотектоника

Геотектоника (аз гео ва тектоника) — илм дар бораи сохтори Замин ва ташаккулёбии он дар замону макон. Геотектоника асосан бо омӯзиши қишри Замин ва мантияи болоии Замин машғул аст. Геотектоника пас аз дар илми заминшиносӣ ҷорӣ шудани усули палеонтологӣ ва муқаррар намудани стратиграфияи падидаҳои таҳшинӣ ҳамчун илм арзи вуҷуд намудааст. Геотектоника аз усулҳои геофизика, сейсмология истифода менамояд. Геотектоника аз бахшҳои зерин иборат аст: готектоникаи умумӣ, готектоникаи сохторӣ, готектоникаи минтақавӣ, готектоникаи назариявӣ, неотектоника, геотектоникаи амалӣ.
Хоккура

Хоккура, геоосфера (аз юн. — Замин — кура) — қабатҳои курашакле, ки сайёраи Замин дар иҳотаи онҳо ҷой гирифтааст. Аз канор ба маркази сайёра қабатҳои консентрикии мутаносиб ба атмосфераи Замин, ҳидросфера, қишри Замин, мантияи Замин, ҳастаи Замин ҷудо шуда, аз боло ба поин, бо хатти бурриши амудӣ аз якдигар бо хусусиятҳои ба худ хосси физикӣ, кимиёӣ ва биологиашон фарқ мекунанд. Ҳастаи Замин дар маркази қабатҳои зикршуда ҷойгир аст, ки дар навбати худ ба ҳастаи берунӣ, гузаранда ва ҳастаи дохилӣ тақсим шудааст. Хоккура қабатҳои махсуси дигаре дорад, ки биосфера ва қабатҳои ҷуғрофиёӣ ном гирифтаанд, онҳо макони зисти организмҳои зинда буда, қисми поинии атмосфера ва қисми болоии қишри Заминро то умқи 2-3 км дар бар мегирад. Нигар муфассал Замин.
Геотеодолит

Геотеодолит (аз гео ва юн. — ҷудо мекунам) — абзори заминсанҷӣ барои чен кардани маҳал бо тарзи уфуқӣ ва кунҷҳои амудӣ. Геотеодолит аз лимби уфуқии бо алидад муҷаҳҳаз (доираи амудие, ки тираш мизчаи лимбдорро мечархонад), олати мушоҳидаи поядор (штативдор) иборат мебошад. Ба воситаи геотеодолит аксбардории топографии маҳал бо истифода аз навори филиззии ченакдор, доираи уфуқӣ ё буссоли теодолит ба амал оварда мешавад. Аксбардорӣ бо Г. бештар барои мураттаб сохтани харитаҳои бузургҳаҷм, нақшаҳои иктишофӣ, корҳои муҳандисӣ, роҳсозӣ ва топографӣ зарур аст.
Назарияи заминмарказӣ

Назарияи заминмарказӣ, геосентризм (аз, — Замин) — тасаввуроти илми ҳайъати аҳди бостон, дар бораи низоми маркази Олам будани Замин, ки мувофиқи он Замин маркази Коинот буда, нуҳ фалаки дигар рӯйи ҳамдигар дар болои Замин воқеъ гаштаанд. Таълимот Мувофиқи таълимоти назарияи заминмарказӣ нафақат Моҳ, балки сайёраҳо, Офтоб ва ситораҳо низ дар гирди Замин, ҳамчун маркази ягона, чарх мезананд. Аз давраи Пифагор дар фалсафа ва илм тасаввуроти ҳамоҳангии аҷроми Кайҳон ба вуҷуд омад, ки он ҳаракати мунтазаму даврии ҷисмҳои осмониро тақозо менамуд, вале дар натиҷаи мушоҳидаҳои пайвастаи астрономӣ маълум гардид, ки масири мушоҳидашавандаи баъзе ҷисмҳои осмонӣ (сайёраҳо) ба талаботи мазкур ҷавобгӯ намебошад. Аз ин рӯ, Афлотун шарҳи ин ҳаракатҳои номукаммали ба назар намоёнро вазифаи асосии илми ҳайъат эълоъи дошт. Ҳалли ин масъала ба зиммаи Арасту ва Батламиюс вогузор гардид. Дар низоми Батламиюс, ки қуллаи назарияи заминмарказӣ ба шумор меравад, Замин кураи сокину собит ва дигар сайёрот шинохта шудааст. Сечаҳоруми сатҳи Заминро об фаро гирифта, маҷмӯи онро кураҳои ҳаво иҳота кардааст. Кураи ҳаворо кураи оташ фаро гирифта, фалаки Қамар кураи оташро дар миён дорад. Сипас Аторуд, фалаки Зӯҳра, фалаки Шамс, фалаки Миррих, фалаки Муштарӣ, фалаки Зуҳал ҳар кадом батартиб ба фалаки қаблӣ (монанди пӯстҳои пиёз) иҳота дорад. Ин фалакҳо шомили ситораҳо буда, ба воситаи онҳо шинохта мешаванд. Фалаки Зуҳалро фалаки нуҳум бо ситораҳои собита (фалаки бурҷҳо) дар иҳота дорад. Охирин фалак, ки бо номи "фалаку-л-афлок" машҳур буда, онро фалаки "Атлас" низ мегӯянд, дар батни худ тамоми фалакҳоро ҷой додааст. Ҳар сайёра масири махсус дошта, тобеи сайри фалаки худ мебошад ва бар хилофи сайри фалаки "Атлас" ҳаракат мекунад. Назарияи Батламиюс ҳудуди ду ҳазор сол (то садаи) вогузшт, ҳукмронӣ карда, сипас мавқеи худро ба назарияи хуршедмарказӣ Уқули ашара (ақли даҳгона)-и Ибни Сино дар бахши ҳастишиносии ӯ ба ҳамин назарияи Батламиюс асос ёфтааст. Нигаред низ Эзоҳ Адабиёт.
Геоэкология

Геоэкология (аз гео, — хона, манзил ва логия) — як соҳаи илм, ки дар ҳамбастагӣ бо бумшиносӣ, заминшиносӣ, геокимиё, зистшиносӣ ва ҷуғрофиё тараққӣ мекунад. Истилоҳи геоэкологияро соли 1966 олими олмонӣ К. Тролл пешниҳод намудааст. Ба геоэкология охири асри 19 В. В. Докучаев асоси назарӣ ва амалӣ гузошта буд. Дар собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ, аз ҷумла дар Тоҷикистон, истилоҳи геоэкология аз солҳои 70 асри 20 мавриди истифода қарор гирифт. геоэкология ҳамчун илми ҷудогона ибтидои солҳои 90 асри 20 ташаккул ёфтааст. Сабаби ин таъсири фалокатбори инсон ба табиат буд, мас., олуда гаштани муҳити сукунат, гарм шудани иқлим, об шудани пиряхҳо, хушкидану хароб гаштани табиати баҳри Арал, норасоии оби ошомиданӣ ва ғ. Бинобар ин, масъалаи наҷоти муҳити зист пешорӯйи инсон омад. Дар ҳалли масоили марбута саҳми геоэкология назаррас аст. Таҳқиқоти геоэкологӣ самтҳои гуногунро дар бар мегирад, чунончи экологияи геокимиёӣ, экологияи хушкӣ, экологияи обҳои ширин, экологияи атмосфера, экологияи баҳрҳо, экологияи ноҳияҳои баландкӯҳ, экологияи биёбонҳо, экологияи шаҳрҳо, экологияи истифодаи сарватҳои табиӣ ва ғ.
Геотасвир

Геотасвир (аз гео ва тасвир) — ҳар тамсилаи фазо-замонӣ ва миқёсии умумиятдодашудаи объектҳои заминӣ (сайёравӣ) ё равандҳо, ки дар шакли уқнума (сурати худо ва фариштаву авлиёи насронӣ) таҳия шудааст. Ба геотасвири ҳамвор (дучена) харита, нақша, тасвирҳои анаморфӣ (тағйири расм бо усули оптикӣ, ки дар ду самти ба ҳам амудӣ миқёси онро тағйир дода метавонад), харитаҳои электронӣ (экранӣ), аэрофотосуратҳо, фотонақшаҳо, тасвироти телевизионӣ, сканерӣ, радиолокатсионӣ ва дигар тасвироти масофави (фосилави)-ро мансуб медонанд. Геотасвирҳои ҳаҷмӣ (сечена) аз харитаҳои релйефӣ ва физиографӣ, блок-диаграммаҳо, анаглифҳо (бо усули рамзбандии тасвир ба даст овардани тасвирҳои стерео), манзараҳо (панорамаҳо), тамсилаҳои стерео, голограммаҳои харитасозӣ ва ғ. иборатанд. Ба гурӯҳи геотасвирҳои динамикӣ (сечена ва чорчена) аниматсияҳои картографӣ, стереонаворҳо, киноатласҳо, тамсилаҳои виртуалӣ (хаёлӣ), ҳолограммаҳои динамикӣ ва ғ. дохил мешаванд. Ғайр аз ин бисёр Геотасвирҳои муштарак, мас., фотохаритаҳо, ортофотохаритаҳо, аксҳои фототелевизионӣ мавҷуданд, ки дар онҳо воқеият ва аёнияти манзараҳои бадеӣ бо блок-диаграммаҳо ва ғ. дақиқ мувофиқат мекунанд. Баробари рушди технологияҳои геоиттилоотӣ усулу навъҳои нави геотасвири мавзӯъҳояшон гуногуну бо барномаҳои махсус идорашаванда ба вуҷуд меоянд.
Георгий Полтавченко

4336015? Георгий Сергеевич Полтавченко (таваллуд 24 феврали 1953, Боку, ҶШС Озарбойҷон, СССР) — арбоби давлатӣ ва сиёсии Русия аст. Раиси Шӯрои директорони Корпоратсияи муттаҳидаи киштисозӣ (аз соли 2018). Губернатори Санкт-Петербург аз 31 августи соли 2011 то 3 октябри соли 2018 (иҷрокунандаи вазифаи губернатори Санкт-Петербург аз 5 июн то 24 сентябри 2014) 1. Генерал- лейтенанти ба истеъфобаромадаи полиси андоз.
Геотермия

Замингармӣ, геотермия (аз — Замин ва — гармӣ) — фасли заминфизик, ки ҳолати гармии умқи Замин ва қабатҳои геологии онро меомӯзад. Геотермия барои омӯхтан ва моделонии равандҳои геодинамикӣ, ки дар геосфера ба вуҷуд меоянд ва барои баҳо додан ба зуҳуроти энергетикаи геофизикӣ иттилооти миқдорӣ медиҳад. Кашфиёти муҳимтарини геотермия: муқаррар кардани баробарии тақрибии ҷараёнҳои гармӣ дар қитъаҳо ва уқёнусҳо, исбот кардани вобастагии ҷараёни гармӣ ба синни тектоникии сохторҳои геологӣ, инчунин кашфи ҷараёнҳои баландҳарорати ғайритабиӣ дар минтақаҳои рифтии уқёнусҳову қитъаҳо ва дар қисмҳои фаъоли шикастапораҳои дигаргунӣ (трансформӣ) миёнаҳои солҳои 1960 сурат гирифтанд. Дар охирҳои асри 20 усулҳои амалии геотермия инкишоф ёфтанд, ки аз омӯзиши гармии умқи Замин – манбаи энергияи барқароршаванда ва аз ҷиҳати экологӣ тоза иборат буданд. Ҳамзамон геотермия чун усули геофизикаи иктишофӣ инкишоф ёфт, ки асоси таҷрибавии онро кашфи робитаи градиенти геотермикӣ (фарқи афзоиши ҳароратҳо) – бузургие, ки афзоиши ҳарорати ҷинсҳои кӯҳиро баробари афзоиши умқи Замин нишон медод (ба ҳисоби миёна ҳарорат дар ҳар 100 м 3оС меафзояд) ташкил намуд. Дар заминаи ин кашфиёт усули ба термограммаҳо тақсим намудани буришҳои геологӣ ба вуҷуд омад. Таҷрибаҳо нишон доданд, ки дар аксар буришҳои геологӣ вобаста ба сохт ғайриякҷинсаҳои ҳароратбаланди хосиятҳояшон гуногун мавҷуданд. Геотермия аз таҳқиқоти назариявӣ ва минтақавӣ, коркардҳои афзорию методӣ ва ҳалли масъалаҳои амалӣ иборат аст. Геотермияи назариявӣ пайдоиши манбаъҳои гармӣ, шартҳои интиқоли гармӣ дар қаъри Замин, ҳолати фазавии геосфераҳои ҷудогона, таҳаввулоти геодинамикии литосфера ва астеносфера, вобастагии гармӣ ва дигар хосиятҳои геофизикиро меомӯзад. Таҳқиқоти минтақавӣ дар геотермия барои таҳлилҳои назариявӣ ва ҳалли масъалаҳои амалӣ асос мешаванд. Натиҷаҳои таҳқиқоти минтақавӣ барои хулосабарорӣ дар бораи шароити ҳароратие, ки дар онҳо ҷинсҳои кӯҳӣ ва канданиҳои фоиданок ҷойгиранд, имкон медиҳанд (ин барои истифодаи конҳо, инчунин барои муайян карани ҳаҷм ва истифодаи захираҳои геотермалӣ муҳим мебошад). Усулҳои амалӣ барои иктишофи кони маъданҳои зеризаминӣ: кони нафту газ, уран, мису колчедан, алмос, тило, ангиштсанг, намакҳо ва ғ. истифода мешаванд. Захираҳои геотермалӣ ба обҳои зеризаминии гарм (захираҳои гидротермалӣ) ё минтақаҳои баландҳарорат (то 350°С ва аз он баланд)-и ҷинсҳои амалан беоби кӯҳӣ (захираҳои петрогеотермалӣ) вобаста буда, дар зиёда аз 60 кишвари дунё барои истеҳсоли қувваи барқ, дар саноат, барои гармкунии биноҳо, курортология ва ғ. истифода мешаванд.
Ҳепотит

Ҳепотит (юн. от — ҷигар), гепатит — номи умумии як гурӯҳ бемориҳои илтиҳобии ҷигар.
Геоэлектрика

Геоэлектрика (гео.. ва юн. қатрон, каҳрабо) — шохаи заминфизик, илме, ки ноқилияти электрии қишри Заминро меомӯзад. Геоэлектрика солҳои 1950–70 дар асоси иктишоф (зондгирӣ)-и электромагнитии басомадӣ, ки дар геофизикаи иктишофӣ татбиқ меёбад, назарияи индуксияи электромагнитии дар Замин рухдиҳандаву дар геомагнитизм инкишофёфта ба вуҷуд омадааст. Геоэлектрика чанд навъ мешавад: умқӣ, минтақавӣ ва амалӣ ё иктишофи электрӣ. Геоэлектрикаи умқӣ геоэлектрикаи сайёрави (таҳқиқоти дар миқёси глобалӣ ё қитъавӣ амалишавандаро дар бар мегирад. Геоэлектрикаи минтақавӣ соҳаҳои тектоникии алоҳидаро меомӯзад. Доираи таҳқиқи геоэлектрикаи амалӣ сохти қисми болоии қишри Замин мебошад. Усули асосии геоэлектрикаи сайёравиро зондгирии магнитию вариатсионии басомадӣ ва геометрӣ ташкил медиҳанд. Асоси геоэлектрикаи минтақавӣ аз зондгирии магнитии теллурӣ иборат буда, қишри Замин дар мантияи болоӣ то умқи 200–400 км омӯхта мешавад. Барои омӯзиши муҳити геологӣ бо усулҳои электромагнитии ҷустуҷӯи сарватҳои зеризаминӣ ҷинсҳои кӯҳиро аз рӯи хосиятҳои электромагнитӣ ҷудо мекунанд. Хосиятҳои майдонҳои электрии манбаъҳои сунъӣ ва табииро сохти геоэлектрии қитъаи таҳқиқшаванда муайян мекунад. Баъзе объектҳои геологӣ дар шароити муайян майдонҳои электрии худро ба вуҷуд меоранд. Аз рӯи тағйироту тамоюлҳои электромагнитӣ барои ҳалли масъалаҳои мушаххас маълумотро ба даст овардан мумкин аст. Иктишофи электрии муосир зиёда аз 50 усулро истифода менамояд, ки дорои майдонҳои гуногуни электрӣ ва электромагнитӣ мебошанд. Зимни иктишофи электрӣ амплитудаи ташкилаҳои электрӣ ва магнитии майдон ва инчунин фазаҳои онҳо андозагирӣ мешаванд. Бақайдгирии ин ченакҳо дар шакли аналогӣ (шабеҳӣ) ва солҳои охир бештар ба шакли рақамӣ сурат мегирад. Усулҳои таҳқиқоти геоэлектромагнитӣ барои омӯзиши сохти умқи Замин, равандҳои геодинамикӣ ва дигар равандҳои он, ҷустуҷӯи сарватҳои зеризаминӣ, таҳқиқоти ҳидрогеологӣ, экологӣ ва ғ. татбиқ мешаванд. Дар асоси усулҳои физикию математикӣ – усули электродинамикаи муҳитҳои яклухт (усулҳои электромагнитӣ, радиомавҷӣ ва ғайра) таҳия гардидаанд. Бо усулҳои дигар (геоэлектрикаи ғайриклассикӣ) ҳодисаҳои табиӣ ба таври таҷрибавӣ омӯхта мешаванд. Таҳқиқот дар соҳаи геоэлектрика дар якчанд самт амалӣ мегарданд:.
Ҳепатозҳо

Ҳепатозҳо — як гурӯҳ бемориҳои ҷигар, ки дар натиҷаи халал ёфтани мубодилаи моддаҳо дар ҳуҷайраҳои он (ҳепатоситҳо) ва рух намудани тағйироти гуногун дар ин ҳуҷайраҳо падид меояд. Нигар муфассал.
Ҳепатити C

Ҳепатити вирусии — як бемории вирусӣ аст, ки тавассути вируси ҳепотити мавсум ба эҷод мешавад ва боиси сурхидагии бофти кабуд мегардад. Агарчӣ дар бештар маворид ин беморӣ бидуни нишона аст, дар мароҳили пешрафтааш ба гуна сируз кабуди (эҷоди бофтаи хушкгоҳ фибруз шуда) ва саратони кабуд баруз мекунад. 1 Вокири беморӣ аз роҳ хуни олуда анҷом мегирад, ва дар бемороне ки пешина бакоргирии мавод мухадир тазриқӣ, интиқоли хуни олуда, ё холкӯбӣ бо сузани олударо доранд бештар дида мешавад. Дучор шудан ба ин беморӣ аз бештарин заминасозҳои пайванди кабуд дар ҷаҳон ба шумор меравад.
Ҳепотуонгиупотиёи ҳелиутрупӣ

Ҳепотуонгиупотиёи ҳелиутрупӣ, гепатоангиопатияи гелиотропӣ — заҳролудӣ аз ғизо, ки асосан ба ҷигар осеб мерасонад. Сабаби беморӣ ғаллае мебошад, ки аз тухми олуда шудааст. Нигар муфассал Ҳепатоангиопатияи ҳелиотропӣ.
Ҳепотити шаробӣ

Ҳепотити шаробӣ — беморие, ки бар асари шаробхӯрӣ падид меояд.
Ҳепорин

Ҳепорин (аз — ҷигар), гепарин — моддае, ки ба лахтабандии хун монеъ мешавад.
Герcон

Герон де Оливейра Нунес — футболбози бразилӣ, нимҳимоятгар.
Герcон Андреотти

Герон Родригек Андреотти — футболбози бразилӣ, маснадашро анҷом додааст.
Герcон (футболбоз, тав. 1992)

Герон Гуимаранес Ферейра Жуниор — футболбози бразилӣ, муҳофизи марказӣ.
Ҷигаршиносӣ

Ҷигаршиносӣ, гепатология (аз, — ҷигар ва — омӯзиш) — илме, ки аъзои гувориш (ҷигар, талхадон, маҷрои талха ва ғадуди зери меъда)-ро меомӯзад.
Герcон (футболбоз, тав. 1997)

Герон Сантос да Силва Москеда — футболбози бразилӣ, нимҳимоятгари Ҳамлагар.
Герcон Да Силва

Герон да Силва — футболбози бразилӣ.
Герcон Cодре

Герон Жозе одре — футболбози бразилӣ, маснадашро анҷом додааст, нимҳимоятгар, муррабӣ.
Герcон Виейра

Герон Фрага Виейра — футболбози бразилӣ, муҳофизи марказӣ.
Ҳероклидус Понтикус

Ҳероклидус Понтикус (то м. — 312 то м.) — файласуфи Юнони Бостон (асри 4 то м), узви Академияи Афлотун.
Ҳеро

Ҳеро (— дар асотири Юнони Бостон маликаи худоҳо, хоҳар ва зани Зевс; ҳомии никоҳ. Дар асотир чун зани ҳукмфармо, бераҳм ва бад рашк тасвир шудааст. Ба Юнонаи асотири Руми Бостон айният дорад.
Нишоншиносӣ

Нишоншиносӣ, ҳералдика, — илми ёрирасони таърих, ки гербҳоро ҳамчун соҳаи махсуси рамзҳои таърихӣ меомӯзад.
Ҳероклитус

Ҳероклитус Эфесусӣ (то м., Эфес, Осиё — 483 то м., ҳамон ҷо) — файласуфи моддигарои Юнони Бостон, яке аз саромадони муколама. Бо ғояҳои ӯ Суқрот, Афлотун ва Арасту шиносоӣ доштанд.
Ҳеракл

Ҳеракл — бузургтарин қаҳрамони асотири Юнони Қадим, писари Зевс ва зани подшоҳи Фива Алкмена.