ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Муҳаммадбоқир Қолибоф

Муҳаммадбоқир Қолибоф (23 августи соли 1961 дар Эрон: Тарқабеҳ, Устони Хуросон) — ходими давлатии иронӣ, мири шаҳри Теҳрон, аз 3 августи соли 2005 ба 22 августи соли 2017. Қолибоф қаблан аз соли 2000 то 2005 сардори полиси Эрон ва аз солҳои 1997 то 2000 фармондеҳи нерӯҳои ҳавоии посбони инқилоб буд. Ӯ унвони доктори географияи сиёсӣ, Донишгоҳи Тарбиат Модаресро дорад. Вай инчунин як халабони дорои сертификати идоракунии баъзе ҳавопаймоҳои мебошад. Фаъолияти ҳарбии худро дар давраи ҷанги Эрону Ироқ дар соли 1980 оғоз кардааст. Вай соли 1982 фармондеҳи калони бригадаи Имом Ризо шуд ва аз соли 1983 то 1984 фармондеҳи дивизияи Наср буд. Пас аз ба охир расидани ҷанг, ӯ директори иҷрокунандаи Хатам ал-Анбиё шуд, як ширкати муҳандисӣ, ки таҳти назорати Сипоҳи Посдорони Инқилоби Исломӣ буд, дар соли 1996 аз ҷониби Алӣ Хоманеӣ фармондеҳи нерӯҳои ҳавоии таъйин шуд. Пас аз чаҳор сол, вай пас аз барканор шудани фармондеҳи пешин дар пайи эътирозҳои донишҷӯён дар соли 1999, сардори полиси Эрон шуд. Вай инчунин дар маъракаи мубориза бо қочоқи соли 2002 сухангӯи президент Муҳаммад Хотамӣ таъйин шуда буд. Моҳи сентябри соли 2005 аз ҷониби Шӯрои шаҳри Теҳрон шаҳрдори Теҳрон интихоб шуд. Вай инчунин устоди Донишгоҳи Теҳрон аст.
Муҳаммади Омулӣ

Шамсуддин Муҳаммад ибни Маҳмуди Омулӣ — файласуф, пизишк ва донишманди форс-тоҷик. Зиндагинома Аввал дар зодгоҳаш таҳсил намуда, барои такмили дониш ба Ироқ, Туркия ва якчанд шаҳрҳои Хуросон меравад ва дар илмҳои фалакиёт, арӯз, тиб ва мусиқӣ машҳур мегардад. Чанд муддат дар мадрасаҳои Исфаҳонӣ ва Султонияи Мозандарон таҳсил намуд 1. Мероси илмӣ-адабии Муҳаммад Омулӣ хеле бой буда, асари энсиклонедиаш "Нафоису-л-фунун лӣ-ароиси-л-уюн" аз таълифоти барҷастаи асримиёнагии форс-тоҷик ба шумор меравад. Дар ин асар масъалаҳои муҳими илмҳои гуногун мавриди таҳлил қарор гирифтааст. Махсусан, қисмати мусиқии "Нафоису-л-фунун лӣ-ароиси-л-уюн" аз муҳимтарин сарчашмаҳои хаттии илмӣ-назарӣ андар мусиқӣ буда, аз муқаддима ва панҷ боб иборат аст ва доир ба таркиботи мусиқӣ, хусусиятҳои овозии он, овоза ва шӯъбаҳо, адвор, созҳои гуногуни мусиқӣ, тартиби пардаву тори онҳо ва ғайраҳо баҳс мекунад.
Муҳаммади Марзбонӣ

Муҳаммади Марзбонӣ, Муҳаммад ибни Умрон Марзбонии Хуросонӣ (909, Бағдод — 994, ҳамон ҷо) — котиб, таърихнавис, луғатнавис ва донишманди арабинависи эронитабор, муаллифи "Ашъору-н-нисо", "ал-Мувашшаҳ фӣ маъхазу-л-уламо ила-ш-шуаро" ва "Муъҷаму-ш-шуаро".
Муҳаммади Муаммоӣ

Мавлоно Шамсуддин Муҳаммади Муаммоии Бухороӣ (? — қарни) — шоир ва муаммосарои форс-тоҷик. Зиндагинома Дар бораи ин шахс Навоӣ дар "Маҷолису-н-нафоис" маълумот оварда, ӯро марди шӯху хуштабъе тавсиф менамояд. Муҳаммад Маъсум бо Навоӣ робитаи дӯстӣ ва рафтуомад доштааст. Аз муаммосозони машҳури даврааш ба шумор мерафт. Яке аз муаммоҳову дар калимаи "Дарвеш": Чун битобам рӯй аз дашноми дӯст. Оламоро рӯй дар дашноми ӯст. "Рӯй"-ро дар миёни "даш" ("дол" ва "шин") гузорем, мувофиқи навишти арабӣ "номи ӯ", яъне "Дарвеш" ҳосил мешавад.
Муҳаммади Пурсаттор

Муҳаммади Пурсаттор — ҳунапешаи синамои Эрон. Филмшиносӣ Синамоӣ Телевизионӣ.
Муҳаммади Сабзаворӣ

Муҳаммади Сабзаворӣ (Сабзавор, устони Хуросони Разавӣ — 1588 1, Қазвин 1) — рассом ва хушнависи форс-тоҷик. Зиндагинома Дар фанни тасвир, рангомезии якасурат, дам аз яктоӣ мезад; алҳақ дар он даъвӣ, содиқ ва ҳама устодони нақшпардоз дар ин мода бо ӯ мувофиқ буданд. Настаълиқ бисёр хуб менавишт.
Наҷмуддин Муҳаммади Ровандӣ

Наҷмуддин Муҳаммад Абубакри Ровандӣ (ё асри — 1207) — таърихнигор, шоир, хаттот ва нависанда и форс-тоҷики даврони Салҷуқиён. Зиндагинома Дар Исфаҳон илмҳои замонашро омӯхт. Дар замони салтанати Туғрал ибни Арслон ба дарбори Салҷуқиён даъват шуд. Баъдтар ба Ҳамадон омада, ба хаттотӣ пардохт. Баъди кушта шудани Туғрал ва инқирози давлати Салҷуқиён Ровандӣ ба Ироқ ва аз он ҷо ба Осиёи Сағир сафар кард. Асари ҳаҷман бузурги ӯ "Роҳату-с-судур ва ояту-с-сурур" мебошад, ки аз таърихи хонадони Салҷуқӣ баҳс мекунад. Деҳхудо дар "Луғатнома" намунаи ашъори ӯро овардааст. Ҳамчунин ӯ қайд кардааст, ки Ровандӣ рисолае бо номи "Усули хат" дорад. Дар он 70 намуди хатро нишон додааст.
Муҳаммади Тақи

Шаблон:Шиъа Абу ҷаъфар, Муҳамади ибни Алиа ҷавода Тақи нуҳумини имоми шиъӣон ки аз вай бо унвони имоми Муҳамади тақии ё имоми ҷавод ёд мекунанд. кунӣҳо "Абу ҷаъфар" ва лақаби ӯ "ҷавод" ва "Тақи" мебошад. ваии фарзанди Алии ибни Муса Ризо ва Сабике буда ки дар 10 раҷаби соли 195 ҳиҷрӣ дар мадӣна ба дунёи омад. Солшумор имомати имомони давоздаҳгонаи шиъа Али Мӯртазо 632 то 661 (29 сол) Ҳасани Муҷтабо 661 то670 (9 сол) Ҳусайни шаҳид 670 то 680 (10 сол) Али Саҷҷод 680 то 712 (32 сол) Муҳаммад Боқир 712то 732 (20 сол) Ҷаъфари Содиқ 732 то 765 (33 сол) Мусои Козим 765то 799 (34 сол) Алии Ризо 799 то 817 (18 сол) Муҳаммади Тақи 817 то 835 (18 сол) Али Нақи 835 то 868 (33 сол) Ҳасан Аскарӣ 867 то 874 (7 сол) Муҳаммад Ал-Маҳди аз 874то замон ҳол (токунун 1140 сол).
Муҳаммади Ҳарсама

Муҳаммади Ҳарсама (? — қарни Х) — волии Ҳирот, ки дар хуруҷи қарматиёну маздакиён дар навоҳии Ҳироту Ғур ба амир Исмоили Сомонӣ ёрӣ кардааст.
Муҳаммади Ҷоҷармӣ

Муҳаммад ибни Бадри Ҷоҷармӣ — шоир, ориф, нависанда ва тазкиранигори форс-тоҷик, писари Бадри Ҷоҷармӣ. Зиндагинома Дар бораи ҷараёни зиндагии ӯ маълумоте дастрас нест. Зодгоҳаш Ҷоҷарм. Муҳаммади Ҷоҷармӣ ба Исфаҳону Ироқ сафар намуда, дар он ҷойҳо чанде умр ба сар бурдааст. Аз эҷодиёташ танҳо китобе бо номи "Мунису-л-аҳрор фӣ дақоиқу-л-ашъор" маълум аст, ки таснифаш соли 1341 анҷом ёфта, дар он ашъори як силсила шоирони бузурги то замони муаллиф гирдоварӣ шудаанд. Вале, бино ба гуфтаи Саид Нафисӣ китоби мазкур соли 1303 аз тарафи Каломии Исфаҳонӣ таълиф шуда буд. Муҳаммади Ҷоҷармӣ ба он ашъори худро дохил кардааст ва онро ҳамчун таълифоти худ пешниҳод намудааст.
Муҳаммадия

Муҳаммадия инчунин ба забони румӣ ҳамчун) шаҳр ва пойтахти бахши Муҳаммадия, шаҳристони Албурз, устони Қазвин, Эрон. Дар барӯйхатгирии соли 2006 шумораи аҳолии он 41,766 нафарро ташкил медод, ки он дар 10,904 оила буд. Шаҳрро иттифоқи ду деҳа ташкил мекард: Зебошаҳр ва Баверс.
Муҳаммадисмоили Доро

Хоҷа Муҳаммадисмоили Доро — шоир и порсигӯ ва аз пайравони сабки Зиндагинома Таърихи зодашудан ва марги Муҳаммадисмоили Доро ба дурустӣ дониста нест. Ӯ аз аҳолии рустои Занги Сабоа аз тавобеъи Ғӯриён дар Афғонистони кунунӣ буд ва дар ҳамин ҷо ҳам ба хок супурда шудааст 1. Муҳаммадисмоил сӯфимаслак ва пайрави тариқати нақшбандия буд ва дар замони ҳаёташ дар гумномӣ ба сар мебурд. Доро аз шоирони сабки ҳиндӣ аст. Ӯ шефта ва пайрави Соиби Табрезӣ буд ва аз ин рӯ худро "Соиби сонӣ" хондааст: Метавон гуфт туро "Соиби сонӣ" Доро, Кист, ки ин ҳарфи савобам ба хато бардорад? Девони ашъори Доро нахустин бор дар соли 1957 ба кӯшиши Муҳаммад Аълами Ғаввос ба чоп расид ва сипас дар давраи Ҷумҳурии Исломии Афғонистон аз сӯи интишороти "Тавоно" дар Ҳирот муҷаддадан чоп шуд.
Муҳаммадиқболи Садриддин

бетараф? Зиндагинома Ӯ писари Ҳоҷӣ Қаландар Садриддинзода яке аз асосгузорони ҲНИТ дар солҳои 1973 мебошад. Муҳаммадиқболи Садриддин муаллифи китобҳо ва мақолаҳои адабӣ, динӣ, таърихӣ ва сиёсӣ аст. Ӯ дар соли 2008 "Тафсири мухтасари Хатлонӣ"-ро дар се ҷилд ба нашр расонида, 1 бунёди ҷамъиятии "Васатият"-ро таъсис додааст. Соли 2014 сомонаи бунёди ҷамъиятии "Васатият" марбут ба Муҳаммадиқболи Садриддин дар Тоҷикистон масдуд гардид. Муҳаммадиқболи Садриддин дар солҳои ахир ошкоро ва тунд дар бораи амалҳои коррупсионӣ ва ҷиноии мақомдорон мақолаҳо дар Пойгоҳи "." 2 ва барномаҳои видеоӣ дар шабакаи пахш мекунад 3. Моҳи октябри соли 2020 Прокуратураи Ҷумҳурии Тоҷикистон нисбати Муҳаммадиқболи Садриддин, ки худи Ӯ аз соли 2016 дар Аврупо паноҳандаи сиёсӣ аст 4, дар ғайбаш бо моддаи 247 қисми 4 (қаллобӣ бо расонидани зарари махсусан калон) парвандаи ҷиноӣ кушода аст 5. Худи Ӯ ин иттиҳомҳоро сохта ва дорои ангезаи сиёсӣ донист ва ба фошкориҳояш дар бораи мансабдорони тоҷик рабт дод. Осор.
Ҳомид Муҳаммадиев

Муҳаммадиев Ҳомид (соли 1905, ш. Бухоро – ваф. маълум нест) — омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. "Муаллими хизматнишондодаи мактаби ҶШС Тоҷикистон". Зиндагинома Соли 1943 факултети физика-математикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Бухороро хатм кардааст. Солҳои 1923–1925 муаллим ва мудири мактаби дараҷаи 1 ва 2 ш. Бухоро, 1925–1926 коркуни иттифоқҳои касабаи мактабҳои ибтидоӣ ва миёнаи ш. Бухоро, 1926–1928 муаллими мактаби миёна ва техникуми омӯзгории ш. Бухоро, 1938–1942 мудири кабинети физика-математикаи Институти тадқиқотӣ-илмии Вазорати маорифи ҶШС Тоҷикстон, 1942–1943 мудири Шуъбаи маорифи вилояти Сталинобод, 1943–1947 директори Институти илмӣ-тадқиқотии Вазорати маорифи ҶШС Тоҷикистон буд. Солҳои 1948–1968 ҳамчун дотсенти кафедраи методикаи таълими математикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко кор кардааст. Ҳамзамон солҳои 1953–1957 ҳамчун дотсент дар Донишкадаи давлатии занонаи ш. Душанбе дарс гуфтааст. Директори донишкадаи омӯзгории пойтахт Шукуров О. ба фаъолияти омӯзгории ӯ баҳои мусбат додааст. Муаллифи якчанд мақолаҳо оид ба методикаи таълими математика ва китобҳои таълимӣ барои донишҷӯён мебошад. Барои хидматҳои бисёрсола дар соҳаи маориф бо унвони фахрии "Муаллими хизматнишондодаи мактаби ҶШС Тоҷикистон" қадр карда шудааст.
Хавоҷӣ Муҳаммадмирзоев

Хавоҷӣ Муҳаммадмирзоев (чеч. Хаваджи Мухамед-Мирзаев, — 4 октябр 1943, Вилояти Чернигов) — иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ, Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ (1943, пас аз марг). Сержанти калони гвардия.
Эргашбой Муҳаммадиев

Эргашбой Мирзоевич Муҳамадиев — риёзидон, доктори илмҳои физика ва математика, профессор. Узви Ҷамъияти математикии ИМА, узви вобастаи Академияи илмҳои ҶТ.
Муҳаммадкозими Козимӣ

Муҳаммадкозими Козимӣ дабири илмии 11-умин Ҷашнвораи шеъри Фаҷр интихоб шуд. Ӯ барандаи нахустин ҷашнвораи байналмилалии шеъри Фаҷр дар бахши форсизабонон буд.
Муҳаммадкарим Ламронӣ

Муҳаммадкарим Ламронӣ - сиёсатмадори Марокаш, се маротиба сарвазири Марокаш дар охири асри. Зиндагинома Муҳаммадкарим Ламронӣ 1 майи соли 1919 дар шаҳри Фес таваллуд шудааст. Вай коллеҷро дар Фес хатм карда, соҳиби тахассуси иқтисодчӣ шудааст. Аз соли 1941 ба масъалахои хочагии кишлок, савдо ва саноат машгул буд. Пас аз ба даст овардани истиқлолияти кишвар дар соли 1956, ӯ вазифаи котиби генералии Ассотсиатсияи истеҳсолкунандагони равғани зайтун дар шимоли Марокашро гирифт. Солхои раиси банки кредитии Марокаш, солҳои директори генералии Управленияи давлатии истихрочи чинсхои фосфатй буд. Моҳи июли соли 1971, пас аз кӯшиши табаддулоти ҳарбӣ, ӯ вазири молия ва директори генералии Идораи тадқиқот ва омӯзиши иштироки давлат дар саноати маъдан таъин карда шуд 5. Дар замони шоҳ Ҳасани борҳо ба ҳайси сарвазири Марокаш таъин шуда кор кардааст. Вай бори аввал ба ин мақом моҳи августи соли 1971 таъин шуда буд 5 ва баъд аз якуним сол аз вазифа озод карда шуд. Дар охири соли 1983 бори дуюм курсии сарвазирро ишғол кард. Ӯро 30 сентябри соли 1986 дар мақоми сарвазир Азедин Лароқӣ иваз кард ва дертар 11 августи соли 1992 боз Ламронӣ иваз намуд. Бори охир Ламронӣ 25 майи соли 1994 аз мақоми сарвазири ҳукумат рафт 6. Ӯ дар синни 100-солагӣ 20 сентябри соли 2018 дар Касабланка даргузашт 7. Фактҳои ҷолиб.
Муҳаммадносир Алавӣ

Алавӣ Муҳаммадносир. Ашъор Дар "Лубоб-ул-албоб"-и Муҳаммад Авфии Бухороӣ аз ӯ бо унвони акмалушшуаро ёд шудааст. Дар дарбори Баҳромшоҳи Ғазнавӣ (ҳукмронӣ 1117 – 1152) хидмат мекард. Ба қавли Муҳаммад Авфӣ Алавия ашъорашро тадвин накарда буд. Аз Алавия инчунин шоири мутасаввиф Саноӣ дар маснавии "Корномаи Балх" ёд кардааст. Аз намунаҳои боқимондаи ашъораш бармеояд, ки Алавия дар истифода аз санъатҳои тарсеъ, таҷнис, муроотунназир ва ғайра моҳир будааст.
Муҳаммадносири Андалеб

Хоҷа Муҳаммадносири Андалеби Деҳлавӣ — ориф ва нависанда и форсизабон, яке аз машоихи нақшбандия дар Ҳиндустон. Зиндагинома Муҳаммадносири Андалеб соли 1693 дар Деҳлӣ таваллуд шудааст 1. Насаби ӯ тавассути даҳ васила ба Баҳоуддини Нақшбанд ва тавассути бисту чор васила ба Имом Ҳасани Аскарӣ мерасад. Аз хурдсолӣ ба илм машғул шуд ва аз он баҳра гирифт. Сипас, тариқатро аз шайх Саъдуллоҳи Деҳлавӣ ва баъд аз шайх Зубайр ибни Абулъалои Сарҳандӣ гирифт ва муддате тӯлонӣ бо онҳо ҳамроҳ буд, то Худованд дарҳои илм ва маърифатро ба рӯяш боз кард ва ӯро аз уламо ва фақеҳони барҷаста гардонд. Ӯ тариқати навро тавассути Имом Ҳасан ибни Алӣ дарёфт кард ва онро тариқати Муҳаммадияи Холиса номид, зеро ки аз расмҳои маъмули машоих ва истилоҳот ва ихтирооти онҳо озод буд. Писараш Хоҷа Мирдард дар китоби "Илми китоб" гуфтааст: "Падарам як бор аз мардум дурӣ ҷуст ва дар ҳуҷраи худ паноҳ бурд ва ҳафт рӯз аз онҷо набаромад, на сухан гуфт ва на чизе хурд. Пас рӯҳонияти набераи бузург, Имом Ҳасан ибни Алӣ, салом бар ӯ ва падараш ва ҷаддаш бод, бар ӯ зоҳир шуд ва нисбати нави тариқатро ба ӯ дод. Аммо ӯ рад кард, ки ин нисбат ба ӯ мансуб бошад, бинобар ин онро тариқати Муҳаммадияи Холиса номид." Шайх Муҳаммад Носир девони шеъри форсӣ дорад ва "Нолаи Андалеб" китобе содаест, ки дар ду ҷилд ба форсӣ навишта шудааст ва дар он ҳақоиқ ва маъорифи худро гузоштааст. Ӯ рӯзи шанбе, ду шаб монда аз моҳи шаъбони соли 1759 дар Деҳлӣ вафот кард.
Муҳаммадобод, Эрон

Муҳаммадобод (ҳамчунин ба забони румӣ чун -е) — шаҳр ва маркази Шаҳристони Ригон, Устони Кирмон и, Эрон аст. Дар барӯйхатгирии соли 2006 аҳолии он 5,773 нафар, дар 1295 оила буд.
Муҳаммаднурӣ Усмонов

Усмонов Муҳаммаднурӣ (злд. 1924, Русия) — олим, доктори илми филологӣ, профессор. Узви хориҷии Академияи илмҳои Тоҷикистон. Зиндагинома Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М. В. Ломоносовро хатм кардааст. Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: таърих ва матншиносии адабиёти тоҷику луғатшиносии тоҷику тарҷума ва тафсири Қуръон ба забони Корманди илмӣ, мудири бахш, сарходими илмии Институти шарқшиносии АИ ИҶШС. Сарходими илмии шуъбаи шарқшиносии Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии Маркази илмии Доғистони АИР, сарходими илмӣ ва ҳамзамон профессори кафедраи филологияи эронӣ ва директори Институти исломшиносии Донишгоҳи давлатии Доғистон (1997- то имрӯз). Ҷоизаҳо.
Муҳаммадрафии Кароматулло

Муҳаммадрафи Кароматулло (14 январи 1986, Душанбе) — овозхон ва оҳангсози тоҷик. Ҳунарманди шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Муҳаммадрафи Кароматулло 14 январи соли 1986 дар оилаи овозхони номдори тоҷик Кароматуллои Қурбон ба дунё омадааст. Шӯҳрати Муҳаммадрафи Кароматулло аз солҳои 2006 дар байни мардуми суруддӯст баланд шудааст. Ҳунарнамоиҳои Муҳаммадрафи Кароматулло дар телевизиону радиоҳои ватанӣ бисёр намоён шуд ва мардум сурудҳои ин ҳунармандро бо ишқу муҳаббат гӯш мекунанд. Ҳоло Муҳаммадрафи роҳбари бадеии ансамбли эстрадии "Ориё"-и Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва хоҳараш Нозияи Кароматуллоҳ узви ин ансамбл мебошанд. 1 Муҳаммадрафии Кароматулло аз соли 2006 инҷониб бо муҳандиси садо Олим Ширинов (" ") ҳамкорӣ дорад, ки беш аз 100 таронаи ӯро сабт кардааст 2. Ҷоизаҳо Бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 23 июл 2021 213, Муҳаммадрафи Кароматулло бо унвони фаҳрии "Ҳунарманди шоистаи Тоҷикистон" сарфароз шудаст. 3. Пайвандҳо.
Муҳаммадраҳим Юсуфӣ

Муҳаммадраҳим Юсуфӣ (Муҳаммадраҳим Юсуфӣ 10 сентябри соли 1960, ноҳияи Рӯдакӣ, Сомониён (шаҳрак)) — агроном, арбоби давлатии тоҷик, вакили Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Мукофот.
Муҳаммадраҳими Сайдар

Муҳаммадраҳими Сайдар (1952, ноҳияи Рашт, ҶШС Тоҷикистон — 3 январи 2010, Тула) — хабарнигори Радиои Озодӣ дар Русия. Зиндагинома Дар соли 1952 дар деҳаи Шаҳринави ноҳияи Рашти Тоҷикистон ба дунё омадааст. Пас аз хатми донишгоҳи омӯзгории шаҳри Душанбе дар Радиои Тоҷикистон ва маҷаллаи "Садои Шарқ" кор карда, дар Маскав сардабирии нашрияи "Паём"-ро дар уҳда дошт. Муаллифи чандин асари насрии бадеӣ мебошад, ки бархе аз онҳо ба забонҳои гуногун баргардонида шудаанд. Фаъолият дар Радиои Озодӣ Муҳаммадраҳим дар соли 2001 ба Радиои Озодӣ пайваст ва таҷрибаи ғановатманди худро аз давраи кораш дар Радиои Тоҷикистон, шуъбаи насри маҷаллаи "Садои Шарқ" ва ҳафтаномаи "Паём"-и чопи Маскав бо худ овард. Вай дар ҳоле ҳамчун хабарнигори Радиои Озодӣ дар Русия ба кор сар кард, ки дар ҷараёни таҳия ва нашри ҳафтаномаи тоҷикии "Паём" дар Маскав бо доираҳои васеи тоҷикони Русия ва мақомоти марбутаи Русия ошноӣ пайдо карда буд ва аз аҳволи муҳоҷирони тоҷик дар ин кишвар огоҳии дасти аввал дошт. Дар солҳои баъдӣ ба чандин шаҳру рустои Русия сафар кард ва аз он ҷо гузоришҳои пурмӯҳтаво ва амиқ таҳия кард. Муҳаммадраҳими Сайдар хабарнигоре буд, ки мо ахбори расонаҳои ҳамагонии Русияро бо ӯ меозмудем. Борҳову борҳо шудааст, ки гузоришҳои Сайдар ахбори расонаҳои русиро рад кардаанд ва ба хабарҳо ҷузъиёту паҳлуҳои нав ворид намудаанд. Ҳамчун тоҷик ва шахси ватандӯст, вай аз бархӯрди васоити ахбори оми Русия ба тоҷикон азоби рӯҳӣ мекашид, бо манобеъи хабарии Русия вориди баҳс мешуд, ба марги муфоҷои муҳоҷирони тоҷик ашк мерехт, аммо дар гузоришҳои худ бетарафона, ростбинона аз воқеъият сухан мегуфт. Беморӣ Зиёда аз ду моҳи охир Муҳаммадраҳим аз бемории диабети қанд азият мекашид ва дар бемористон зери назари пизишкон буд. Як соли гузашта низ чанд бор ҳафтаҳое аз шиддати беморӣ ранҷ мебурд ва бо вуҷуди беморӣ ва дархости ҳамкорон, ки бо муолиҷа машғул бошад, талош мекард, хабарҳои муҳими Русияро дар барномаҳо ва сомонаи Радиои Озодӣ пӯшиш диҳад. То ин беморӣ вай аз пуркортарин хабарнигорони Радиои Озодӣ буд ва дар Русия рӯйдоди муҳими марбут ба Тоҷикистон ё муҳоҷирони тоҷик набудааст, ки аз диди журналистии ӯ канор монда бошад. Бемории Муҳаммадраҳим аз замони ҷанги солҳои дар Тоҷикистон.
Муҳаммадризо Гулзор

Реза Голзар 1 апрели соли 1977 таваллуд шудааст Вай модел, ҳунарпеша ва овозхони эронӣ аст. Вай як ситораи эронӣ аст. Манобеъ.
Муҳаммадризо Савлатӣ

Муҳаммадризо Сулатӣ (7 хурдоди 1354 дар Машҳад) — садопешаи эронӣ, мудири дубляж ва ҳунарпеша аст. Вай бо дубляжи карикатураи Губка Боб машҳур шуд. Дар байни асарҳои барҷастааш садодиҳии шахсиятҳои тасвирии Губкабоб, қаҳрамони Материя дар филми Мошинҳо, Вудӣ дар силсилафилми Достони бозичаҳо, инчунин Сид дар Кӯҳҳои яхбаста ва Силсилаи филмҳои Шрек ва Хар ва Пус дар мӯза ва Прито дар силсилафилмҳои Шрек зикр шудаанд. Ҳоло ӯ дар гурӯҳи дубляжии,, ва кор мекунад. Аз рекордҳои Муҳаммадризо Солатӣ дар соҳаи ҳунарнамоӣ метавон нақшҳои ӯро дар филми "Чашм ва гӯши баста" ва силсилафилми "Сиёвуш"-ро зикр кард.
Муҳаммадраҷаб Раҳимов

Муҳаммадраҷаб Саидович Раҳимов (1.02.1965 дар деҳаи Гулханӣ, ноҳияи Ҳисор), соли 1988 ДДСТ-ро хатм мекунад. Солҳои 1988-2001 дар мактаби 26 ҳамчун омӯзгори фанни мусиқӣ фаъолият кардааст. Аз соли 2001 то ҳол дар шуъбаи фарҳанги ноҳияи Ҳисор ба ҳайси навозандаи асбоби сурнай (меҳтар) кор мекунад. Р. М. гурӯҳи ҳунарии созҳои нафасӣ (карнаю сурнай)-ро роҳбарӣ карда, дар тамоми чорабиниҳои муҳим ва қабули меҳмонон фаъолона ширкат меварзад. Бо нишони "Аълочии фарҳанги Тоҷикистон" ифтихорномаҳои Вазорати фарҳанг, Вазорати маориф ва Ҳукумати ноҳияи Ҳисор сарфароз гардонда шудааст. 1 Пайнавиштҳо.
Муҳаммадраҳими Карим

Муҳаммадраҳими Карим — нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯабдуллои Рӯдакӣ Зиндагинома Муҳаммадраҳими Карим 10 феврали соли 1953 дар деҳаи Мундоқи ноҳияи Данғараи вилояти Хатлон ба ҷаҳон омадааст. Соли 1959 ба синфи якуми мактаби миёнаи 11 рафта, соли 1969 хатмаш кардааст. Солҳои 1969-1970 дар мактаби номбурда сарпешоҳанг будааст. Соли 1970 вориди факултаи сохтмони Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи Муҳаммад Осимӣ шуда, соли 1975 бо ихтисоси муҳандиси бинокор ба итмом расондааст. Соли 2004 Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзодаро бо ихтисоси режиссёри театру кино хатм кардааст. Соли 1975 дар Колоннаи механиконидаи сайёри 38 ноҳияи Данғара ба кор оғозидааст. Солҳои 1980-1981 устои қитъаи сохтмонии КМС–13, аз соли 1981 муовини сардори КМС–11, аз соли 1983 сардори идораи таъмиру сохтмони ноҳия, аз соли 1994 муовини аввали раиси ҳукумати ноҳияи Данғара будааст. Солҳои 1999-2001 сарпарасти Ансамбли "Ганҷина"-и буда, моҳи декабри соли 1998 ҷонишини аввали раиси Ширкати "Маводи сохтмон" таъйин шудааст. Аз феврали соли 2001 то имрӯз директори генералии КВД "Тоҷиксемент" мебошад. Соли 2002 Ансамбли халқии тарона ва рақси "Рухшона"-ро дар назди КВД "Тоҷиксемент" таъсис додааст, ки ҳадафи он тарғиби санъати асили мардумист. Аз солҳои ҷавонӣ ба адабиёту санъат шавқу ҳаваси гарме дошта, солҳои мактабхонӣ ва донишҷӯӣ дар хусуси проблемаҳои соҳаи фарҳанг ва иқтисоду иҷтимоиёт мақолаҳо навишта, пайваста дар рӯзномаҳои ноҳиявию ҷумҳурӣ ба нашр расондааст. Соли 2005 депутати Маҷлиси вакилони халқи ноҳияи Исмоили Сомонии шаҳри Душанбе, 25 марти соли 2005 узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (даъвати сеюм) интихоб шудааст. Аз соли 2010 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст. Эҷодиёт Дар таҳияи як силсила барномаҳои адабию мусиқии телевизионӣ ҳамчун таҳиягар саҳмгузорӣ кардааст. Илова бар ин, қиссаи "Ширин"-ро таълиф намуда, аз рӯи он филми бадеӣ таҳия намудааст. Муаллифи қиссаи таърихии "Чилдухтарон ва "Луғати истилоҳоти сохтмон", киноповести "Ширин", романи таърихии "Ориёно-1. Ҳасрати Зардушт", "Ориёно-2. Биҳишти гумшуда", қиссаи "Шифо", сенарияи филми ҳунарии "Наврӯзи Аҷам, филм-спектакли мусиқии "Соли нав", филмҳои ҳуҷҷатии "Бӯйи баҳор", "Базми хиромон", "Об агар садпора гардад", "Саҳна ба худ мехонад", "Ҳамовоз", "Душанбе – саҳнаи дунё" ва ғ., беш аз 500 деворнигора, драмаи "Рӯдакӣ", рисолаҳои илмии "Фарҳанги меъмории Мовароуннаҳр дар асри ва аввалҳои асри " ("Строительная культура Мавераннахра – начала вв.") "Қасрҳо ва иншооти ёдгории Осиёи Марказӣ" "Храмы и мемориальные сооружения Центральной Азии", Маводи сохтмони Осиёи Марказӣ: анъана ва навоварӣ", "Луғати русӣ-тоҷикии тафсирии мухтасари меъморию бинокорӣ" ва ғ. мебошад. Ҷоизаҳо.
Сармади Кошонӣ

Муҳаммадсаиди Сармад (тақрибан 1590 1, кӯҳистони Арманистон — 1661, Деҳлии Куҳна) — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Яҳудӣ буд. Аввал дар Эрон зиндагӣ карда, баъд ба Деҳлӣ рафтааст. Муаллифи китоби "Дабистони мазоҳиб" аз муосирони ӯ буд ва меорад, ки Сармад дар хидмати мир Абулқосим ва Мулло Садро умури динӣ ёд мегирифт ва дар ҳузури оиҳо мусулмон шуд. Шоир боре рубоие навишта меъроҷи ҷисмонии Муҳаммади пайгамбарро инкор кард: Он кас, ки сирри ҳақиқаташ бовар шуд, Худ паҳнтар аз сипеҳри паҳновар дар шуд. Мулло гӯяд, ки шуд Аҳмад, бар фалак, Сармад гӯяд: Фалак ба Аҳмад дар шуд. Аврангзеб, ки ҳукмрони ҷоҳилу мутаассибе буд, аз ин кирдори шоир ва аз баъзе ақоиди даҳрии ӯ ба ғазаб омада, ӯро ба қатл ҳукм намуд. Байти зерини Сармад, ки як навъ эътирози шоир аз замона аст, ҳангоми қатл гуфта шудааст: Шӯре шуду аз роҳи адам чашм кушудем, Дидем, ки боқист шаби фитна, ғунудем. Рубоиёти Сармад мазмунҳои баланди иҷтимоию сиёсӣ ва фалсафӣ доранд. Маҷмӯаи рубоиёташ дар Ҳиндустон ба табъ расидааст.
Муҳаммадсалим Усманов

Муҳаммадсалим Бозорович Усманов (26.01.1986, д. Панҷрӯди н. Панҷакент) — муаллими фанни химия, номзади илмҳои химия, дотсент. Зиндагинома Солҳои 2003–2008 дар факултети химияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ таҳсил кардааст. Солҳои 2008 – 2012 мудири кабинети таълимӣ, солҳои 2012-2014 ассистент, 2014 – 2015 муаллими калон, 20015 – 2018 мудири кафедра, 2017 – 2020 и.в. дотсенти кафедраи кафедраи технология ва экологияи химиявии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Аз соли 2018 то ҳол декани факултети химияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ мебошад. Оид ба политермаи мувозинатҳои фазагӣ ва ҳалшавандагии системаи, 4, 3, – 2 дар ҳарорати 50 ва 75оС тадқиқоти илмӣ мебарад. Муаллифи зиёда аз 60 мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ, 3 барномаи таълимӣ, 1 монография ва 2 дастурӣ таълимӣ мебошад. Осор.