ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Баҳром ибни Мофинна

Баҳром ибни Мофинна — вазири одил ва раъиятпарварии эронитабори Оли Бӯя дар давраи Алоуддавла Абуколиҷор.
Баҳром ибни Мардоншоҳ

Баҳром ибни Мардоншоҳ. Эҷодиёт Яке аз ашхосе мебошад, ки "Худойномак"-ро аз паҳлавӣ ба арабӣ тарҷума кардааст. Дар осори таърихии арабию китобҳои Ибни Надим "ал-Феҳрист", Ҳамзаи Исфаҳонӣ, "Тарҷумаи Таърихи Табарӣ", "Муҷмал-ут-таворих ва-л-қисас", "Осору-л-боқия"-и Берунӣ ва ғ. дар бораи Б. ва кори анҷомдодаи ӯ маълумоти гуногун дода шудааст. Ҳамзаи Исфаҳонӣ номи китоби Баҳром ибни Мардоншоҳро "Таърихи мулуки банӣ Сосон" – ислоҳи Баҳром ибни Мардоншоҳ – мӯбади шаҳри Шопур аз билоди Форс номидааст. Дар кулли осори дигари арабию форсӣ асари Б. "Таърихи подшоҳон" номида шудааст ва он таърихи подшоҳони Эронро аз Каюмарс то намояндаи охирини давлати Сосониён – Яздгурди дар бар мегирифтааст.
Баҳром Қодиров

Баҳром Қодиров (зод. 25 декабр 1972, Даҳанишол, ноҳияи Ховалинг) — дуторнавоз ва оҳангсози тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон 1. Зиндагинома Баҳром Қодиров 25 декабри 1972 дар деҳаи Даҳанишоли ноҳияи Ховалинги вилояти Кӯлоб ба дунё омадааст. Соли 1994 Донишкадаи давлатии санъати ба номи М.Турсунзодаро ба итмом расонда, ба сифати мутриб дар дастаҳои ҳунарии Кумитаи телевизион ва радиои ҷумҳурӣ фаъолият менамояд. Ҳамзамон ба оҳангсозӣ шуғл варзида, албоми навоҳояшро бо номи "Эй санам" пешкаши ҳаводорон кардааст. Ба Русия, Олмон, Лаҳистон, Руминия, Голландия, Фаронса ва дигар давлатҳо сафарҳои ҳунарӣ анҷом бахшидааст.
Баҳром ибни Шаҳриёр

Баҳроми Бовандӣ, Баҳром ибни Шаҳриёр — шоҳзодаи бовандӣ, писари Шаҳриёри.
Баҳромбеки Табрезӣ

Баҳромбеки Табрезӣ фарзанди Нақдибек — хаттот ва хушнависи настаълиқ. Зиндагинома Дар Аббосободи Исфаҳон зиндагӣ мекард. Марди оромтабиат буд ва настаълиқро хуш менавишт. Дар баҳор ба китобат ва дар замистон ба пӯстиндӯзӣ машғул буд. Агарчи зиндагиро ба сахтӣ мегузаронд, миннати касе намекашид ва худ дар байте ин маъниро сурудааст: Кист аз мо тангрӯзитар, ки доим ризқи мо Ояд аз шаққи қалам, ё дидаи сӯзан бурун. Дар шеър "Баёнӣ" тахаллус мекард. Ҳангоми таълифи "Тазкираи Насрободӣ" (ҳудуди с. 167879) дар қайди ҳаёт буд. Аз осори хаттотии ӯ чизе пайдо нашуд.
Баҳром Ҷабборов

Баҳром Абдурасулович Ҷабборов (4.11.1978) ноҳияи Ғафуров, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои филологӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 2002 Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуровро хатм кардааст. Ихтисос муаллими забон ва адабиёти ӯзбек. Солҳои 2002-2003 – Омӯзгори забон ва адабиёти ӯзбеки МТМУ 60 н.Б.Ғафуров Солҳои 2003-2009 – Муаллими кафедраи забони ӯзбекӣ факултети филология Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 2009-2010 – Сармуаллими кафедраи забони эдвайзери факултети филологии ӯзбеки Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 2010-2012 – Дотсенти кафедраи забони ӯзбеки факултети филалогия Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 2011-2016 – Муовини декан оид ба корҳои илм факултети филологияи ӯзбеки Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 2016-2018 то ҳол – Мудири кафедраи забон ва адабиёти ӯзбек ва методикаи таълими он дар факултети забонҳои шарқи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Аз 10.2018 то ҳол – иҷрокунандаи вазифаи мудири кафедраи забони ӯзбек ва методикаи таълими он дар факултети филологияи ӯзбеки Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров.
Баҳром Ғафурӣ

Баҳром Ғафурӣ (29 феврали 1976, деҳаи Ҳазрати Мавлоно, ноҳияи Ленин, ҶШС Тоҷикистон — 7 августи 2020, Душанбе, Тоҷикистон) — овозхон ва ҳунарпешаи тоҷик. Зиндагинома Баҳром Ғафурӣ 29 феврали соли 1976 дар деҳаи Ҳазрати Мавлонои ноҳияи Ленин ба дунё омадааст. Дар кӯдакӣ ӯ соҳиби 3 бародар ва 2 хоҳар будааст. Баҳром хатмкардаи факултаи иқтисоди Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд. Эҷодиёт Суруди аввалини худро "Парешон шуди ай дил", ҳангоми дар бахши якуми таҳсил карданаш сароидааст. Баҳром соли 1997 миёни мардум шуҳрат пайдо намудааст. Дар миёни мардум албумҳои ӯ "Милоди орзу", "Ошиқи рӯят" ва "Муҳоҷирбача" маҳбубияти хос доранд. Ҳаёти шахсӣ Баҳром солҳои 90-ум издивоҷ намудааст, ки соҳиби 4 писар буд. Сурудҳо ва ғайраҳо Филмнома Ҷоизаҳо Баҳром Ғафурӣ чандин маротиба аз сӯи созмонҳои мусиқӣ унвонҳои "Ситораи сол" ва "Овозхони беҳтарин"-ро ба даст овардааст 2. Моҳи ноябри соли 2009 дар озмуни "Овозхони беҳтарини мард" эълон шуд. Дар аввалини соли 2014, Баҳром Ғафурӣ ҷоизаи "-50: Одамони услуби шаҳри Душанбе"-ро барои соли 2013 гирифт 3. Даргузашт Баҳром Ғафурӣ бар асари як тасодуф дар роҳ 7 августи 2020, тақрибан соатҳои 4 дар синни 44-солагӣ даргузашт. Ҳодиса дар хиёбони Рӯдакии шаҳри Душанбе рух додааст, ки дар нақлиёт овозхон мусофир будааст ва ба худрави "КаМаз" бархурад. Ӯро ба шӯъбаи 5-уми беморхонаи Қарияи Боло интиқол медиҳанд, аммо ӯро наҷот дода наметавонанд. Ҷасади ӯ, худи ҳамон рӯз дар қабристони деҳаашон, ба хок супурда шуд.
Баҳроми I

Баҳроми (; асри — 276) — подшоҳи Соонӣ ва писари Шопури. Ӯ ба маликаи Палмир дар ҷанг бо императори Рум мадад расонд, вале румиҳо пирӯз шуданд. Ин боиси кудурат байни Руму Эрон гашт. Баҳроми ба хотири фурӯ нишондани ғазаби румиҳо ба онҳо ҳадяҳо фиристод, вале сол 275 императори Рум ба Эрон ҳамла овард ва Баҳром дар роҳ вафот кард.
Баҳроми III

Баҳроми (; асри — 293) — подшоҳи Соонӣ ва писари Баҳроми. Дар соли 293 мелодӣ бо пуштибонии мӯбадони зартуштӣ ба муддати 4 моҳ бар тахт нишаст. Азбаски муддате ҳокими Сакистон буд, ӯро Саконшоҳ низ мегуфтанд.
Баҳроми VII

Баҳроми (асри, Сосониён — 710, Ҳэнанфу, 11145983?) — мудаъии Шоҳаншоҳии Эроншаҳр, писари Яздгирди ва падари Хусрави. Ӯ борҳо саъй кард сарзаминҳои ишғолии Эронро аз аъроб пас бигирад, аммо муваффақ нашуд.
Баҳроми IV

Баҳроми (; асри — 399) — шоҳаншоҳи Соонӣ (388–399) ва писари Шопури. Баъд аз бародар бар тахт нишаст ва чун дар замони падар волии Кирмон буд маъруф ба Кирмоншоҳ аст. Замони салтанаташ байни Эрону Рум сулҳ баста шуда, Арманистони Шарқӣ ба Эрон ва Арманистони Ғарбӣ ба Рум тааллуқ гирифт.
Баҳроми II

Баҳроми (; асри — 293) — подшоҳи Соонӣ ва писари Баҳроми. Баъд аз падар подшоҳ шуд. Ибтидо ситамгар буд ва ба андарзи мӯбаде рафтори худро тағйир дод. Бештар бо шикор шуғл дошт, ашрофиёни норозӣ зидди ӯ сӯиқасд ташкил намуданд, вале сӯиқасд ошкор шуд ва Баҳроми идораи давлатро пурра ба зимма гирифт. Ӯ вилояти Систонро забт намуда, ҳудуди давлатро васеъ намуд. Имперотури Рум Карус ба сарзамини Сосониён лашкар кашида, вилояти Байнаннаҳрайнро, ки аз замони Шопур дар ихтиёри Эрон буд, ба осонӣ забт намуд. Баҳроми қабл аз подшоҳӣ муддате ҳокими Кушон буд, бинобар ин лақаби Кушоншоҳ дошт.
Баҳроми Чӯбин

Баҳроми Чӯбин, Баҳроми Чӯбина, Баҳроми — шоҳаншоҳи Эрон аз хонадони Меҳрон, яке аз шахсиятҳои "Шоҳнома"-и Фирдавсӣ, сарлашкар. Зиндагинома Баҳроми Чӯбин писари Баҳроми Гушнасп аз хонадони Меҳрон, яке аз ҳафт хонадони мумтози Соонӣ буд. Баҳром аз мардуми Малоир буд. Баҳром дар қиссаву ривоёт Дар қиссаву ривоятҳои қадими эронӣ оид ба ин шахсият, маънии номи ӯ ва воқеаҳои аз сар гузаронидааш матлабҳои зиёде мавҷуданд. Номи Баҳроми Чӯбинро аз зӯбин — силоҳи ҷангӣ, аз шӯб — дастор, сарбанди сурх, сурхкулоҳ, шӯб — ошӯб, ошӯбгар донистаанд. Аз тасвири Фирдавсӣ дар "Шоҳнома" бармеояд, ки Баҳроми Чӯбин марди қаддарози хушкандом буд ва метавон гуфт лақаби Чӯбина гирифтанаш аз ҳамин ҷо сар задааст. Гузаштагони Баҳроми Чӯбин ҳукмронони шаҳри Рай буданд. Шаҷараи авлодии онҳо ба сулолаи Ашкониён мерасид. Прототипи қаҳрамони Фирдавсӣ шахси таърихӣ, сарлашкари шоҳи Сосониён Ҳурмузди (ҳукмр.) Баҳроми Чӯбин (ваф. тақр. 592) мебошад. Бо вуҷуди он ки Фирдавсӣ аз воқеаҳои таърихӣ сухан кардааст, дар нигоштаҳои ӯ оид Баҳроми Чӯбин лаҳзаҳои афсонавӣ, ривоятҳо ва ғ. кам нестанд. Ба Эрон шоҳи туркон ҳуҷум кард. Ҳурмузд бо маслиҳати Меҳронситод ном мӯбади пир Баҳроми Чӯбинро ба дарбори худ хонд ва ӯро ба муқобили шоҳи туркон — Совашоҳ фиристод. Баҳроми Чӯбин Совашоҳро мағлуб намуд, вале дар тақсими молу ашёи ба ғанимат гирифташуда хасисӣ кард. Ҳурмузд ин корашро шоистаи мардон надониста, ба ӯ ҷомаи занона фиристод. Баҳроми Чӯбин он ҷомаро пӯшида, ба назди лашкариёнаш баромад. Лашкариён аз ин кори Ҳурмузд ба хашм омаданд. Вақте зани соҳирае шоҳ шудани Баҳроми Чӯбинро пешгӯӣ кард, ӯ ба фик-ри ба даст овардани тоҷу тахт афтод. Пас аз ҷангҳо бо Хусрави Парвиз — писари Ҳурмузд, муддате дар як бахши Эрон подшоҳӣ низ кард, аммо Хусрав аз қайсари Рум ёрӣ хоста, Баҳроми Чӯбинро шикаст дод. Дар охири кор бо тадбири Хусрав Баҳроми Чӯбин ба дасти Қулун ном фиристодаи қотиле кушта шуд. Баҳроми Чӯбин яке аз симоҳои пуртазоду фоҷиаангези офаридаи Фирдавсӣ мебошад. Баҳроми Чӯбин сарлашкари далер, ҳимоятгари ватан аз душманон аст. Фирдавсӣ аз ин ҷиҳат ӯро бо меҳру таваҷҷуҳи хоссае тасвир намудааст. Аммо тоҷу тахтхоҳии Баҳроми Чӯбин, даъвои шоҳӣ карданаш мақбули Фирдавсӣ нест. Аз забони хоҳари бо рою тадбири Баҳроми Чӯбин — Гурдия ин амали ӯ накӯҳиш шудааст. Азбаски Баҳроми Чӯбин аз дудмони шоҳон набуд, ӯ наметавонист ба тахти шоҳӣ соҳиб бишавад. Ин амалиёти номақбулашро худаш дарк мекард, вале алорағми беэътиноӣ ва беҳурматии шоҳ Ҳурмузд ӯ мехост барои шаъну эътибори худ то охир мубориза барад. Баҳроми Чӯбин чун шахси диловару ҷасур, ростқавлу поквиҷдон ва ҷӯяндаи ростӣ дар "Шоҳнома"-и Фирдавсӣ мақоми арзанда дорад. Достони Баҳроми Чӯбин дар осори таърихии арабӣ ва форсии дарӣ низ омадааст. Дар бораи ӯ асаре бо номи "Баҳромичӯбиннома" ба забони паҳлавӣ — форсии миёна вуҷуд доштааст, вале он то замони мо нарасидааст. Аз эътибори баланди Баҳроми Чӯбин боз он гувоҳ аст, ки Сомониён худро аз дудмони ӯ медонистанд.
Баҳроми Гушнасп

Баҳроми Гушнасп (зод. асри) — фармондеҳи низомии эронӣ аз хонадони Меҳрон, марзбони Арманистони Сосонӣ падари Баҳроми Чӯбин ва Гурдия.
Баҳроми Бухороӣ

Охундҳоҷӣ Баҳроми Бухороӣ — шоир и тоҷик. Эҷодиёт Ба забони арабӣ ҳам эҷод мекард. Бино ба маълумоти тазкиранигор Малеҳои Самарқандӣ Б. шахсияти маъруфу шинохта, фозилу донишманд, дорои табъи сухансанҷ, балоғатосор, фасеҳбаён, соҳибкамол, маҳфилорою суҳбаторо будааст. Мансабҳои давлатӣ – мутаваллигии мадрасаи Қулбобои Кӯкалтош ва судурии дорулилми Бухороро ба уҳда дошт. Дар назму насри форсиву арабӣ асарҳои бисёре таълиф карда буд. Девони шомили қасоиду ғазалиёт дошт. Инчунин шарҳи "Шабистони хаёл" аз осори ӯст. Ба баъзе ғазалҳои Соибу Сайидо ҷавоб гуфтааст. Абёти зерин намунае аз осори Баҳроми Бухороӣ мебошанд: Манзилгаҳат аз масҷиду майхона кадом аст, Эй хонабарандоз, туро хона кадом аст? Гуфтам ба ҳарам маҳрами ин хона кадом аст? Оҳиста ба ман гуфт, ки бегона кадом аст? Даро дар ҳалқаи мастони гӯристон, ки то бинӣ, Ки ҳар як косаи сар бигзаронидаст давронҳо.
Баҳроми Гӯр ва канизаки ӯ Дилором

"Баҳроми Гӯр ва канизаки ӯ Дилором" — яке аз достонҳои адабиёти омиёнаи форс-тоҷик. Ҳикоятест дар бораи Баҳроми Гӯр ва канизакаш Дилором. Баҳрому Дилором дар шикоргоҳ пири хоркашро дучор меоянд. Баҳром донист, ки он хоркаш ҳамномаш мебошад, дар ҳайрат афтод. Дилором гуфт, ки ин пир зани кадбону надорад, бинобар он дарвеш аст. Баҳром аз ин гуфтори ӯ ба қаҳр омада, Дилоромро ба пир бахшиду гуфт, ки ту кадбонуӣ, ӯро шоҳ бикун. Дилором бо пир рафта, дар муддати кӯтоҳ хонаи ӯро обод кард, шаҳр сохт, сипоҳ фароҳам овард. Овозаи шоҳи нав ба Баҳром расид. Ӯ пирро пеши худ даъват кард ва ӯро падар хонд. Он гоҳ Дилором худро ба Баҳром ошкор сохт ва гуфт, ки ин пир ҳамон хоркаш аст. Достони "Баҳроми Гӯр ва канизаки ӯ Дилором" аҳаммияти тарбиявӣ дорад. Дар он мақоми зан дар ҷомеа, қудрату тавоноии ӯ дар оилаву рӯзгор тарғиб шудааст. "Баҳроми Гӯр ва канизаки ӯ Дилором" дар "Ҷомеъ-ул-ҳикоёт" (ҷ. 3, Д., 1985) ба табъ расидааст.
Баҳроми Пажду

Баҳроми Пажду — шоир 1 ва донишманди эронии зардуштӣ, падари Зардушт Баҳроми Пажду, муаллифи "Баҳориёт".
Баҳроми Кушоншоҳ

Баҳроми Кушоншоҳ, Вараҳрон — охирин фармонравои Соонии Кушоншаҳр. Ӯ бахшҳои зиёде аз қаламрави шарқии Соониро дар ҳамалоти Кидориён аз даст дод.
Баҳроми Моҳозар

Баҳроми Моҳозар, Баҳроми Озурмоҳ (асри — 580-ум) — ашрофи эронӣ, сапаҳбад дар замони Хусрави Анӯшервон ва Ҳурмузи.
Баҳроми Сиёвушон

Баҳроми Сиёвушон (асри — 590) — фармондеҳи эронӣ, ҳамсари Гурдия. Ӯ аз Баҳроми Чӯбин пуштибонӣ кардаву нақши фаъолеро дар мароҳили аввалияи Ҷанги дохилии Соониён ифо кардааст.
Баҳроми Гӯр

Баҳроми Гӯр, Баҳроми — понздаҳумин шоҳаншоҳи Соонӣ, писари Яздгирди, аз шахсиятҳои мавриди таваҷҷуҳ дар адабиёт ва шеъри Дар соли 420 мелодӣ бар тахти подшоҳии Эрон нишаст.
Баҳроммирзо

Баҳроммирзои Сафавӣ (— 1549) — хушнавис, шоир ва наққоши форс-тоҷик. Зиндагинома Номи аслиаш Абулфатҳ Баҳроммирзо. Фарзанди шоҳ Исмоили аввали сафавӣ ва бародари шоҳ Таҳмосби аввал. Ӯ шоҳзодаи донишманд, ҳунарманд ва ҳунарпарвар буд. Шеър мегуфт ва дар шеър "Баҳромӣ" ва "Баҳром" тахаллус мекард. Муаммо медонист, аз мусиқӣ ва ҳунари наққошӣ баҳраманд буд. Донишмандон ва ҳунармандонро гиромӣ медошт ва тарбият мекард. Дар 33-солагӣ даргузашт. Аз осори хаттотии ӯ як маҷмӯа, ки худ ҷамъоварӣ кардааст, дар китобхонаи Хазинаи авқофи Истанбул, як қитъа ба хатти настаълиқи ҷаллии зебо ва қитъаи дигар дар китобхонаи Донишгоҳи Истанбул аст.
Баҳромии Сарахсӣ

Абулҳасан Алӣ Баҳромии Сарахсӣ — шоир ва арӯздони форс-тоҷик. Зиндагинома Доир ба ҳаёт ва фаъолияти илмию адабии ӯ маълумот кам аст. Ба гуфтаи Авфӣ дар тазкираи "Лубоб-ул-албоб" Баҳромии Сарахсӣ табъи баланди шоирӣ дошта, дар иншои рисолаҳои назарӣ дастболо будааст. Бо номи "Ҳуҷастанома" рисолае дар илми арӯз таълиф намуда будааст. Муаллифи "Чаҳор мақола" — Низомии Арӯзии Самарқандӣ дар хусуси ду рисолаи ӯ: "Ғоят-ул-арӯзин" ва "Канз-ул-қофия" хабар медиҳад, ки мутаассифона онҳо то замони мо боқӣ намондаанд. Мувофиқи гуфтаи муаллифи "Ал-Муъҷам" вай ҳамроҳи Бузургмеҳри Қоинӣ се доираи арӯзи форсӣ-тоҷикӣ — Мунғалита, Мунъалиқа ва Мунъакисаро мураттаб сохтанд, ки аз таркиби афоили онҳо бисту як баҳр: Боис, Қотеъ, Муштарак, Муаммам, Мусаттар, Муайян, Маснӯъ, Мустаъмал, Ахрас, Мубҳам, Муҳаммал, Маъкӯс, Кабир, Сарим, Бадил, Қалиб, Ҳамид, Сағир, Асамм, Салим, Ҳамим берун меоянд, ки ҳамаи онҳо дар шакли мусаддаси солиманд. Аз ӯ абёти парокандае низ боқӣ мондааст.
Баҳромшоҳи Ғазнавӣ

Баҳромшоҳи Ғазнавӣ — яке аз охирин султонҳои Давлати Ғазнавиён. Баҳромшоҳ дар миёнаи асри аз афзудани иқтидори сулолаи Ғуриён ва шуҳрат ёфтани Қутбиддин Маҳмуди Ғурӣ тарсида, вайро бо роҳи фиреб ба Ғазна даъват кард ва ӯро ба ҳабс гирифта, пас аз чанде заҳр дода ҳалок намуд. 1. Барои гирифтани интиқом аз бародари хеш Алоуддин Ҳусейни Ғурӣ лашкари зиёде ҷамъ намуда зидди Баҳромшоҳи Ғазнавӣ ҷанг сар кард. Алоуддин Ҳусейн соли 1150 ба Баҳромшоҳи Ғазнавӣ шикасти ҳалкунанда расонида шаҳри Ғазнаро забт намуд.
Шаҳоб Баҳромов

Шаҳоб Баҳромов (Баҳромов Шаҳоб Ваҳҳобович; зод. 1 июн 1978, Душанбе) — варзишгар (таэквон-до), дорандаи камарбанди сиёҳ, Устоди шоистаи варзиши Ҷумҳурии Тоҷикистон. Хатмкардаи Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон, Дорандаи медали биринҷии чемпионати ҷаҳон байни наврасон (Полша, 1996), ғолиби Ҷоми Аврупо (Санкт-Петербург, 1996), ду карат чемпиони ҷаҳон (Санкт-Петербург, 1997; Итолиё, 2001), чемпиони мутлақи Ҷоми Аврупо (Санкт-Петербург, 2000), дорандаи ду медали тилои Ҷоми Аврупо, чемпиони Аврупо (Шотландия, 2000), чемпиони Осиё (Улан-батор, 2002).
Дилором Баҳромова

Баҳромова Дилором Орифовн а (1 апрели 1946, Конибодом) — актрисаи театр, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Аз 10–12-солагӣ ба театр ҷалб гардид. Аз соли 1966 ҳунарпешаи Театри драмаи мусиқии Конибодом ба номи Т. Фозилова. Тӯли фаъолияти чилсолааш дар саҳнаи ҳамин театр қариб 90 нақш офаридааст. Хусусан дар иҷрои нақшҳои драмавӣ маҳорати баланд дорад. Нақшҳои модар ("Модар нигарон буд"-и Ф. Ансорӣ), Соима ("Ҳукми модар"-и Н. Ҳикмат), Холча ("Нурхон"-и К. Яшин), Афирахола ("Тошболтаи ошиқ"-и Ҳ. Ғулом), Сурмахон ("Сирри дилҳо"-и Раҳмонов), Салтанат ("Тӯй"-и С. Ғанӣ), Фармонбибӣ ("Ранҷиши Фармонбибӣ"-и С. Аҳмад) аз дастовардҳои беҳтарини ӯст. Баҳромова Дилором овози форам дошта, ҳофизи писандидаи мардуми тоҷик мебошад.
Баҳру-д-дурар

"Баҳр-уд-дурар" — тафсири Муҳаммад Фароҳии Ҳиравӣ, маъруф ба Муини Мискин (ваф. 1501). Ба забони арабӣ таълиф шуда, шакли мухтасари он ба забони тоҷикӣ "Хулосаи Баҳр-уд-дурар" мебошад.
Баҳру-л-асрор

"Баҳру-л-асрор фӣ маноқиби-л-ахёр" — китоби таърихӣ ва дорои ҷанбаи энсиклопедӣ, ки ба забони форсӣ аз тарафи Маҳмуд ибни Валии Балхӣ соли 1636 таълиф шудааст. Муҳтаво Китоб аз пешгуфтор, ҳафт боб ва хотима иборат буда, ҳар боб чаҳор фасл дорад. Пешгуфтор дар бораи зот, сифатҳо ва номҳои Худованд, боби якум дар зикри аввалин махлуқот, боби дуюм дар аҳволи паёмбарон, подшоҳони Аҷам ва дигар мамолики тоисломӣ, боби сеюм дар аҳволи ҳазрати Муҳаммад (с), боби чаҳорум дар аҳволи хулафои рошидин, халифаҳои Банӣ Аббос, фармонравоёни ислом, боби панҷум дар бораи ҳукумати исломӣ дар кишварҳои мухталифи олам, боби шашум дар бораи подшоҳони муғул, боби ҳафтум дар бораи аҳволи подшоҳони чағатоӣ то салтанати Шоҳҷаҳони Гургонӣ иншо шудааст. Арзиши аслии ин китоб дар баёни сафарҳои муаллиф ба сарзаминҳои ҷануби Осиё мебошад. Дастнависҳои "Баҳр-ул-асрор фӣ маърифат-ил-ахёр" дар АИ Ҷумҳурии Ӯзбекистон таҳти шумораҳои 327235361, 138535641, 1775 35651 ва дар музейи Лондон таҳти шумораи 575 нигаҳдорӣ мешаванд. Бобҳои алоҳидаи китоб дар Санкт-Петербург, Тошканд, Карочӣ, Кобул тарҷума ва табъу нашр гардидаанд.
Баҳрулло Раҷабалиев

Баҳрулло Раҷабалиев - Раиси Кумитаи миллии Олимпии Тоҷикистон.
Баҳрулло Нарзуллоев

Баҳрулло Нарзуллоев (02.05.1927, шаҳри Самарқанд — 17.06.1982, шаҳри Душанбе) — олим, доктори илмҳои физикаву математика, профессор, Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Баҳрулло Нарзуллоев соли 1948 факултаи физикаи Университети давлатии Самарқандро ба итмом расонда, дар ҳамин ҷо муаллимӣ кардааст. Солҳои дар Пажӯҳишгоҳи сейсмология ва сохтмони зилзилабардори АИ Тоҷикистон чун ходими илмӣ кор карда, аз соли 1955 дар ДДТ ба номи В.И Ленин фаъолият доштааст. Вазифаҳои мудири кафедраи физикаи таҷрибавӣ декани факултаи физикаю математика, ноиби ректор оид ба илм, мудири лабораторияи проблемавии физикаи мустаҳкамии полимерҳоро ДДТ ба номи В.И Ленин адо намудааст. Аз соли 1972 то поёни умр мудири кафедраи физикаи ҷисмҳои сахт ДДТ ба номи В.И Ленин буд. Фаъолияти илмӣ Нарзуллоев муаллифи зиёда аз 200 таълифоти илмӣ оид ба илми физика мебошад. Асосан оид ба физикаи мустаҳкамӣ ва вайроншавии ҷисмҳои сахт, хусусан полимерҳо ковиши илмӣ анҷом дода, бо роҳбариаш бар асоси таҳқиқи сохтор ва механикаи вайроншавии нахҳои полимерии табиӣ (абрешим, пахта, пашм) роҳҳои беҳтаргардонии хосиятҳои коршоямии онҳо (мустаҳкамӣ, тобоварӣ ба таъсири муҳит, афканишот) пешниҳод гардидаанд. Таҳти роҳбарии илмии Баҳрулло Нарзуллоев — 14 наф. рисолаҳои докторӣ ва 57 наф. рисолаҳои номзадиро дифоъ намудаанд. Осор Ҷоизаҳо Адабиёт.
Баҳси Википедиа:Лоиҳа:Русия

Википедиа:Лоиҳа:Русия Википедиа. Википедиа:Лоиҳа:Русия.
Баҳрулло Раҷабов

Баҳрулло Ҳикматович Раҷабов (27. 07. 1945, деҳаи Турушбоғи ноҳияи Ҳисор) — риёзидон, номзади илмҳои физика-математика, дотсент. Зиндагинома Соли 1966 факултети физика-метаметикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро бо ихтисоси муаллими математика хатм намудааст. Солҳои 1966–1968 ҳамчун ассистенти кафедраи математикаи олии донишкадаи номбурда, 1968– 1969 коромӯзи кафедраи математикаи олии Донишгоҳи давлатии Озарбойҷон ба номи С.М. Киров фаъолият намудааст. Солҳои 1969–1970 дар сафҳои Артиши Шӯравӣ хидмат кардааст. Солҳои 1970–1973 аспиранти кафедраи математикаи олӣ, 1974–1975 муаллими калони кафедраи таҳлили математикӣ, 1975–1977 муаллими калони кафедраи номбурда ва муовини декани факултети математика, 1977–1980 мудири кафедраи ҳисоббарории математикии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко буд. Баъдан чанд муддат ҳамчун муаллими математикаи мактабҳои миёнаи ноҳияи Ҳисор кор кардааст. Солҳои 1992–1994 ба ҳайси ҳамкор дар донишгоҳи омӯзгорӣ фаъолият намудааст. Аз соли 1991 инҷониб фаъолияти омӯзгорияшро дар Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмат давом дода истодааст. Дар давоми 15 соли фаъолияташ дар донишкадаи омӯзгории пойтахт дар тарбияи ҳазорҳо нафар мутахассисон саҳми худро гузоштааст. Дар конференсияҳои мухталифи ҷумҳуриявӣ, умумииттифоқӣ ва байналмилалӣ бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Муаллифи зиёда аз 60 мақола, воситаҳои таълимию методӣ ва китобҳои дарсӣ мебошад. Дар корҳои илмии худ масъалаҳои таҳлили математикӣ, математикаи ҳисоббарорӣ, барномаронии хаттӣ, муодилаҳои дифференсиалӣ бо ҳосилаҳои хусусӣ ва инчунин методикаи таълими математикаро баррасӣ намудааст. Бо медали "Барои меҳнати шоён" ва нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сарфароз карда шудааст. Осор Интегральное предписание решений одного класса уравнения в польных дифференциалах второго порядка с сингулярной точкой Проблемаҳои илмҳои математика ва табиатшиносӣ. Маводи конференсияи илмӣ-амалии ҷумҳуриявӣ, Д., 2010; О решении одного класса системы уравнений в частных производных второго порядка Паём. Маҷаллаи илмию назариявии Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмат, Д., 2010, 20; Применение одного класса переопределенных систем дифференциальных уравнений с частными производными в решении некоторых задач экономики Современные проблемы математики, Д., 2003.
Баҳси ҳудудӣ

Баҳси ҳудудӣ - баҳси байналхалқии байни давлатҳо дар мавриди муайян намудани мансубияти ҳуқуқии ин ё он қаламрав.. низ Қонун.
Баҳсҳои меҳнатӣ

Баҳсҳои меҳнатӣ — зиддиятҳои танзимнашудаи байни субъектҳои ҳуқуқи меҳнатӣ дар масъалаи татбиқи қонунҳо ва дигар санади меъёрии ҶТ оид ба меҳнат, шартномаю созишномаҳои коллективӣ, муқаррар намудан ва тағйир додани шароити меҳнат дар ташкилотҳо, бастани шартномаву созишномаҳои коллективӣ ва иҷрои онҳо. Дар қонунгузории меҳнатӣ 2 навъи баҳс пешбинӣ шудаанд:.
Баҳс

Баҳс (— гуфтугӯ, муколама), мунозара — дар таърихи фалсафа исботи хабар бо далелу бурҳон, ки дар натиҷаи мунозара ба даст меояд. Аз ин рӯ, ҳикмати машшоъро, ки бунёду бунёнаш Б. ва мунозира аст ва маърифати ботиниро намепазирад, ҳикмати баҳсӣ (бар хилофи ҳикмати кашфию завқӣ) меноманд. Фахруддини Розӣ дар "Ҷомеъ-ул-улум" силсилаи одоби мунозараро баён карда, моҳияти асосии дарёфти ҳақиқати илмиро дар тасаввур (лафзест, ки аз он маънӣ мафҳум мешавад) ва тасдиқ (собит намудани нисбати одаму вуҷуди чизе ба чизе) мебинад. Илми муосир низ ба тавассути Б. собит шудани ҳақиқатро эътироф мекунад.
Баҳҷат, Бедори Ӯротеппагӣ

Баҳҷат Бедори Ӯротеппагӣ (қарни 19) — шоир и тоҷик. Зиндагинома Дар мадрасаи Кӯкалтоши Бухоро таҳсил кардааст. Аз шоирони ҳавзаи адабии Ӯротеппа буда, ба гуфтаи тазкиранигорон девони ашъорашро худаш мураттаб карда будааст, вале он то ҳол дастрас нагардидааст. Намунаҳои ашъораш дар баёзҳову тазкираҳо, мас., "Маҷмӯаи шоирон"-и Фазлии Намангонӣ омадаанд. Байтҳои зерин аз ӯст: Чун шаҳидон дар ғамат гар хуни худ резем мо, Рӯзи ҳашр аз хок чун гул сурхрӯ хезем мо. Сӯхтан моро ба ранги шамъ гул бар сар ниҳод, Дархури сомони офат ишратангезем мо.
Баҳҷ-ул-ҳазоқат

"Баҳҷ-ул-ҳазоқат" — асари тиббии Қудрат Аҳмад ибни Ҳофиз Иноят Аҳмад. Соли 1835 дар Ҳиндустон таълиф шудааст. Китоб аз муқаддима, ду боб ва хотима иборат буда, асосан ба масъалаҳои умумии тиб баҳс мекунад. Муқаддима ба таърифи илми тиб, мақсад ва мавзӯи он бахшида шудааст. Боби аввал дар бораи куллиёти тибби илмӣ буда, аз чаҳор фасл иборат мебошад: фасли якум роҷеъ ба умури табиия, фасли дуюм оид ба баёни навъҳои бемориҳо, фасли сеюм дар бораи сабабҳои амроз ва фасли чаҳорум оид ба аломоти бемориҳо маълумот медиҳад. Боби дуюми китоб дар бораи куллиёти тибби амалӣ аст. Он аз ду фасл иборат мебошад: фасли якум — дар қонунҳои ҳифзи сиҳҳат; фасли дуюм — дар тадбири илоҷ. Дар хотимаи китоб роҷеъ ба маърифати (шинохтани) таъсири адвияи муфрада (давоҳои ғайритаркибӣ), дараҷа ва қонуни таркибу миқдори истеъмоли он маълумот дода шудааст. Дар фасли якуми боби аввали китоб омада: "Бояд донист, ки авқоти умр филҷумла чаҳоранд: яке синни нумув, яъне болидан ва он то қариби сӣ сол аст. Дуюм, синни вуқуф ва он то сиюпанҷ ё чиҳил (ба ҳасби мизоҷ ва иқлим) сол аст. Сеюм, синни инҳитот бо бақои қувват ва он то қариби шаст сол аст. Чаҳорум, синни инқитот бо зуҳури заъф ва он то охири умр бошад". Китоб с. 1869 дар Ҳиндустон чоп шудааст.