ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Бобо Фиғонӣ

Бобо Фиғонӣ — шоири форс-тоҷик ва яке аз пешгомони сабки Зиндагинома Дар зодгоҳаш — Шероз илмҳои мутадовиларо омӯхта, ба камол расид. Ба шеъру шоирӣ дар айёми ҷавонӣ рӯй оварда, бо тахаллуси "Саккокӣ" эҷод мекард. Дар 30-солагӣ бо азми дарёфти мамдуҳ ва шуҳрати шоирӣ ба Хуросон сафар кард. Дар Ҳирот бо Абдурраҳмони Ҷомӣ ҳамсуҳбат гардид. Дар доираи адабии Ҳирот сабки шеъргӯии Бобо Фиғонӣ пазируфта нашуд. Дар ҷустуҷӯи харидори ашъораш роҳи Озарбойҷонро пеш гирифт. Дар ш. Табрез ба дарбори Султон Яъқуби Оққуюнлу (ҳукмр.) пайваст ва мавриди эҳтиром қарор гирифт. Ба сабаби рӯй додани нобасомониҳо дар ин минтақа Бобо Фиғонӣ ба Шероз баргашт. Пас аз муддате боз роҳи Хуросонро пеш гирифт. Чанде дар Абевард зиндагӣ карда, аз он ҷо ба Машҳад омад ва дар ҳамин ҷо умр ба сар бурд. Эҷодиёт Бобо Фиғонӣ девоне мураттаб намуда буд, вале онро гум кард. Бародараш аз баёзҳо ашъори ӯро ҷамъ оварда, девонашро барқарор намуд. Шоири асри 17 Шопури Теҳронӣ низ дар Ҳиндустон девони Бобо Фиғонӣро тадвин кард. Девони Бобо Фиғонӣро соли 1934 дар Теҳрон муҳаққиқ Суҳайлии Хонсорӣ ба табъ расонд. Дар девони Бобо Фиғонӣ қасоид, ғазалиёт, рубоиҳо, тарҷеъбандҳо ва таркиббандҳо фароҳам омадаанд. Бобо Фиғонӣ дар мадҳи аиммаи абҳар, бавижа Алӣ ибни Абитолиб, Алӣ ибни Мусо Ризо, Султон Яъқуби Оққуюнлу ва дигар қасидаҳо дорад. Забони ашъор, тарзи баёни Бобо Фиғонӣ, махсусан дар қасоидаш, содаву равон, мавзӯъ ва мазмуни онҳо бикр аст. Дар маҳфилҳову маҷлисҳои адабӣ ашъораш мавриди татаббуъ қарор доштанд. Аз он ки дар каломаш воқеанигорӣ ва борикандешиҳо дошт ва аз ҳамқаламонони муосираш бо ин ҷиҳатҳо фарқ мекард, муҳаққиқон ӯро бунёдгузори сабки ҷадид дар а. 16 эътироф кардаанд. Абёти зер намунае аз нигоштаҳои Бобо Фиғонӣ мебошанд: Муқаййидони ту аз ёди ғайр хомӯшанд, Ба хотире, ки туӣ, дигарон фаромӯшанд. Бурун хиром, ки бисёр шайху донишманд, Хароби он шикани турраи буногӯшанд. Чӣ айш хуштар аз ин дар ҷаҳон, ки як-ду нафас, Ду кас ба дӯстии ҳам пиёлае нӯшанд. Ҳазор сӯзани пӯлод дар дил аст маро Аз ин ҳарирқабоён, ки дӯш бар дӯшанд Чаман хуш аст, Фиғонӣ, ки аз маю аз гул, Ҷавону пир дар ин ҳафта масту мадҳушанд. Осор Эзоҳ Адабиёт.
Фаридуддин Ганҷшакар

Шайх Фаридуддин Масъуд (мулаққаб ба Қутбулмуваҳҳидин, Қутбуззоҳиддин ва Ганҷшакар 1, Мултон, Роҷи Бритониё — 1265 1, Покпаттан, Панҷоб) — шоир, нависанда, донишманд ва орифи форсизабони аз машоихи тариқати чиштия ва бунёнгузори адабиёти панҷобӣ. Зиндагинома Падараш аслан аз Кобул буда, ба Мултон кӯчидааст. Фарид пас аз хатми таҳсил ба Қандаҳору Бағдод ва баъзе шаҳрҳои Эрон сафар карда, сипас оа Деҳлӣ омада, яке аз пешвоёни тасаввуф шудааст. У ниҳоят ба Панҷоб баргашта, дар синни 93-солагӣ вафот кардааст. Фарид дар ашъораш адолат, дустию рафоқат, сарбаланди, одаму одамгарӣ, некӯкорӣ ва ғайраро васф карда, одамони ҳарису сарватпараст ва суфиёни дурӯяву қаллобро мазаммат намудааст. Фарид ба забони форсӣ (тоҷикӣ) низ якчанд рубоию дубайтиҳо дорад, ки дар "Ҷавоҳири Фаридӣ" ном асаре гирд омадаанд.
Бобо ва хирс

Бобои Талабшоҳ ва Мария (Мӯйсафед ва хирс) — пирамард ва хирси ӯ, ки дар охири солҳои 90-уми асри ва ибтидои асри ба рамзи Душанбе табдил шуда буданд 1. Саргузашт Талабшо Шейхов, сокини деҳаи Ялаши ҷамоати Пилдони ноҳияи Ҷиргатол соли 1990 дар кӯҳистон дар хонаи яке аз шиносҳояш хирсбачаи 1,5 — моҳаро пайдо кард. Хирсак бесоҳиб буд. Модару бародарашро шикорчиҳо кушта буданд. Бар ивази як буз бобои Талабшоҳ хирсбачаи модаро аз соҳибаш гирифт ва онро Мария ном кард (он замон сериали мексикоии Просто, Мария! дар собиқ Шӯравӣ маҳшар ба по карда буд). Талабшо Марияро бо шири гов, гоҳо шири келинаш бузург кард 2. Президент Эмомалӣ Раҳмон ба бобои Талабшоҳ соли 1995 пешниҳод кард, ки дар зоопарки Душанбе кор кунад Бойбачаҳо бар ивази Мария ба бобои Талабшоҳ пули калон, ҳатто — хонагӣ дар маркази шаҳр ваъда карданд, розӣ нашуд. Аммо замоне шуд, ки бобои Талабшоҳ ҳам ба посбонии Боғи ҳайвонот ва ҳам маблағи бузурги бойбачаҳо зор шуд, лек касе ба додаш нарасид. "Духтар" бузург шуда, рўзе то кило ғизо мехӯрд. Зӯри "падар" барои таъмини ӯ намерасид. Бобои Талабшоҳ, ки синнаш ба 80 расида буд, маҷбур буд ҳамроҳи Мария дар кӯчаҳо гашта, намоишномаҳои худро ба мардум пешниҳод кунанд ва қути лоямути "духтар" — ашро пайдо намоянд. Мӯйсафед вақте медид, ки ҷавонон "салому алайк"- ро намедонанд, аз хирс хоҳиш мекард, то ба онҳо одоб нишон диҳад. Онҳо 21 сол бо ҳам буданд. Мӯйсафед соли 2011 вафот кард. Мария, ки дар кӯчаҳои Душанбе мардумро хушҳол мекард, ҳоло дар боғи ҳайвоноти пойтахти Тоҷикистон умр ба сар мебарад 3. Бобо ва хирс дар ВАО Бисёре аз расонаҳои тасвирӣ ва чопии дохилу хориҷ дар бораи достони дӯстию рафоқати Бобои Талабшоҳ ва Мария гузоришҳое таҳия ва пахш кардаанд. Маҳдии Бимонӣ, аккос ва коргардони эронӣ мустанаде дар бораи ин пирмарди тоҷик ва хирсаш сохта ва Телевизиони Форсии Би-би-сӣ ин филмро пахш карда буд 4. Гузоштани тандиси Бобо ва хирс Сокини Душанбе Михаил Рибаков соли 2015 пешниҳод кард, ки барои ҳардуи онҳо дар ягон гӯшаи пойтахти Тоҷикистон ҳайкали "ду дӯст", "падару фарзанд" ва як намунаи нотакрори тавозуни руҳонии инсону вуҳуш, муҷассамаи ғайриоддӣ дар таърихи башарро гузоранд, то дарсҳое барои инсониятро ёдоварӣ кунад. Ва он арҷгузорӣ на фақат ба бобои Талабшоҳу Мария, балки ҳамзистии инсону табиат хоҳад буд 5. Соли 2017 муҷассамаи Бобои Талабшоҳ ва Марияро бо фармоиши ширкати " сохтаанд ва нақша доранд, ки онро рӯзҳои наздик ба маркази шаҳри Душанбе, назди фурӯшгоҳи фирмавии " интиқол бидиҳанд.
Бобо Худододов

Бобо Худододов (соли 1927, деҳаи Зериҳисори ноҳияи Панҷакент – ваф. 1991, ш. Душанбе), адабиётшиноси тоҷик, номзади илмҳои филологӣ, дотсент, аъзои Иттифоқи журналистони ИҶШС. Зиндагинома Солҳои 1942–1946 ҳамчун муаллими мактаби ибтидоии ба номи Крилови ноҳияи Колхозчиёни вилояти Ленинобод, 1947–1949 мудири қисми таълими мактаби миёнаи ба номи Крупскаяи ноҳияи Колхозчиён кор кардааст. Солҳои 1949–1953 дар факултети забон ва адабиёти Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко таҳсил кардааст. Соли 1953 корманди шуъбаи адабии рӯзномаи "Тоҷикистони Сурх", 1954–1957 муҳаррири рӯзномаи "Газетаи муаллимон", 1957–1959 шунавандаи шуъбаи рӯзноманигории мактаби олии ҳизби коммунистии ш. Москва, 1959–1962 муҳаррири рӯзномаи "Комсомоли Тоҷикистон", 1962–1964 котиби масъули рӯзномаи "Маориф ва маданият" ва маҷаллаи "Мактаби советӣ", 1964–1967 аспиранти кафедраи адабиёти тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко буд. Солҳои 1966–1967 ба ҳайси котиби масъули рӯзномаи "Педагоги ҷавон", 1967–1969 сармуҳаррири маҷаллаи "Мактаби советӣ", 1969–1972 директори Институти тадқиқотӣ—илмии илмҳои педагогӣ, 1972–1975 директори нашриёти "Маориф" кор кардааст. Солҳои 1978–1990 ҳамчун муаллими калон, дотсенти кафедраи адабиёти тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко кор кардааст. Соли 1990 ба нафақа баромадааст. Муаллифи зиёда аз 250 мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ мебошад. Дар таълифотҳояш маҳорати бадеии Ҷалол Икромӣ, масъалаҳои адабиёти муосири тоҷик ва таълими адабиёт дар мактабҳои миёна мавриди баррасӣ қарор гирифтаанд. Ӯ инчунин мутарҷими якчанд китобҳо, аз ҷумлаи повестҳои Густав Ябе "Роҳи дуруст", Органесьян Ю. "Сайёра барои одамон", Ушинский К.Д. "Ҳикояҳо ва афсонаҳо", китобҳои дарсии "Курси ибтидоии коммунизми илмӣ", "Таърихи педагогика" ва "Педагогика" аст. Дорандаи нишонаи сарисинагии "Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон", "Аълочии матбуоти ИҶШС", "Барои муваффақиятҳо дар соҳаи мактаби олии ИҶШС" ва ифтихорномаҳои Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон буд. Осор Романи Ҷалол Икромӣ "Духтари оташ", Д., 1967; Шоир ва айёми мо, Д., 1976; Се очерк дар бораи се адиб, Д., 1982; Ҷалол Икромӣ, Д., 1969; Тип ва типикунонӣ дар эҷодиёти бадеӣ, Д., 1976; Роҳи эҷодии Ҷалол Икромӣ, Д., 1976; Забони русӣ – забони ҳамкории халқҳои Иттифоқи Советӣ, Д., 1978; Маҳорати Ҷалол Икромӣ, Д., 1990.
Бобо Худойдодов

Бобо Худойдодов (4 июни 1927 1, деҳаи Зери Ҳисор, ноҳияи Панҷакент — 20 июни 1991, ҳамонҷо) — адабиётшинос, омӯзгор, рӯзноманигор, тарҷумон и тоҷик, номзади илмҳои филология. Узви Иттиҳодияи рӯзноманигорони ИҶШС, Аълочии матбуоти ИҶШС, Аълочии маорифи халқи РСС Тоҷикистон. Зиндагинома Бобо Худойдодов 21 июли соли 1927 дар деҳаи Зери Ҳисори ноҳияи Панҷакент ба дунё омадааст. Маълумоти нахустинро дар зодгоҳаш дар Омӯзишгоҳи омӯзгории шаҳри Панҷакент гирифтааст. Солҳои донишҷӯйи факултаи забону адабиёти тоҷикии Донишкадаи омӯзгории Сталинобод (Душанбе) буд ва ин таълимгоҳи олиро бо стипендияи сталинӣ хатм кардааст. Корнома Бобо Худойдодов аз соли 1941 то соли 1990 вазифаҳои гуногунро иҷро кардааст: муаллими мактабҳои собиқ ноҳияи Колхозчиён, корманди адабии рӯзномаи "Тоҷикистони сурх", муҳаррири "Газетаи муаллимон", шунавандаи Мактаби олии ҳизбии назди Кумитаи Марказии ҲКИШ дар шаҳри Маскав, мудири шуъбаи ҳаёти ҳизбии рӯзномаи "Тоҷикистони Советӣ", муҳаррири рӯзномаи "Комсомоли Тоҷикистон", котиби масъули маҷаллаи "Мактаби Советӣ", аспиранти кафедраи адабиёти тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе, котиби масъули рӯзномаи "Педагоги ҷавон", директори осорхонаи ба номи Садриддин Айнӣ, Академияи улуми Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳаррири маҷаллаи "Мактаби советӣ", сармуҳаррири нашриёти "Ирфон", директори Пажӯҳишгоҳи таҳқиқоти илмҳои педагогии Вазорати маорифи РСС Тоҷикистон, директори нашриёти "Маориф", муаллими кафедраи назария ва таърихи кори пионерӣ ва комсоли Донишгоҳи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе. Фаъолияти илмӣ Муаллифи монографияҳои Романи Ҷалол Икромӣ "Духтари оташ", "Шоир ва айёми мо", "Се очерк дар бораи се адиб", рисолаҳои "Ҷалол Икромӣ", "Тип ва типикунонӣ дар эҷодиёти бадеӣ", "Роҳи эҷодии Ҷалол Икромӣ" ва ғайраҳо мебошад. Тарҷумонӣ Бобо Худойдодов повести Густав Ябе "Роҳи дуруст",, "Сайёраи барои одамон"-и Ю. Оганесян, "Ҳикояҳо ва афсонаҳо"-и К. Д. Ушинский, "Методикаи корҳои тарбиявӣ дар мактаб"-и Ю. И. Болдирев, китобҳои дарсии "Таърихи педагогика", "Педагогика" -ро ба забони тоҷикӣ гардонидааст. Ҷоизаҳо Бо нишонҳои "Аълочии матбуоти ИҶШС", "Аълочии маорифи халқи РСС Тоҷикистон", ифтихорномаҳои РСС Тоҷикистон, КМ ВЛКСМ ва медалҳои зиёде қадрдонӣ карда шудааст. Даргузашт Бобо Худойдодов 20 июни соли 1991 дар зодгоҳаш даргузашт. Мазораш дар қабристони деҳа воқеъ гардидааст. Некдошт Бо қарори мақомоти иҷроияи Ҳукумати шаҳри Панҷакент аз соли 1997 мактаби таҳсилоти миёнаи умумии 53-и деҳаи Марғедар ба номи Бобо Худойдодов номгузорӣ шудааст. Осор.
Бобо Қанбар

Бобо Қанбар, Бобо Қилдир, Бобо Қулдуроқ — персонажи устураҳо ва боварҳои мардуми тоҷик, ки аз рӯйи баъзе амалиёташ ба фариштаи барфу борон ва дигар. падидаҳои осмонӣ монанд аст. Садо додани тундар, пайдо шудани чароғак, рехтани борону барфро мардум ба Бобо Қанбар марбут медонистанд: садои тундар — табли шикор задани Бобо Қанбар чароғак — бо чахмоксанг шарора ангехтани пилтаи камони Бобо Қанбар боридани борон — оббозӣ кардани Бобо Қанбар дар ҳавзи осмонӣ ва пош хӯрдани қатраҳои об; боридани барф ва жола — ҷаҳидани зарраҳо аз суми аспи Бобо Қанбар ҳангоми аспдавонии ӯ; пайдоиши рангинкамон — аз шикор баргашта камонашро овехтани Бобо Қанбар Мардуми манотиқи гуногуни тоҷикнишин барои даъвати борон ба Бобо Қанбар муроҷиат карда, ҳар гуна маросиму амалҳои ҷодуӣ барпо мекарданд, ки имрӯзҳо баъзеашон ба сурати бозиҳои бачагона боқӣ мондаанд. Номҳои "Бобо Қанбар", "Бобо Қилдир" ва "Бобо Қулдуроқ" аз савтвожаҳо сохта шудаанд, яъне тақлиди садои гулдуроси тундар дар онҳо ифода ёфтааст. "Бобо" ба хотири эҳтиром ва арҷгузорӣ ба он нисбат дода шудааст. Калимаи "Қанбар" дар таркиби номи ин эзади асотирӣ бо номи персонажи дигари ривоятҳои тоҷикӣ — Қанбар, саиси ҳазрати Алӣ ҳеч иртиботе надорад. Тасаввурот дар бораи Бобо Қанбар эзади боришҳои осмонӣ бешак идомаи омиёнаи асотири ниёгони мо дар бораи эзади борон Тиштрйа ё Тир мебошанд.
Бобоҷалол Носирзода

Бобоҷалол Носирзода — мусиқидон, танбӯрӣ, шашмақомсаро ва оҳангсози тоҷик, яке аз намояндагони бузурги мактаби эҷодию иҷроии Бухоро. Зиндагинома Назарияи шеъру мусиқиро нахуст аз модараш, ки як зани донишманду соҳибфазл будааст, омӯхта, сипас таҳсилро дар мадрасаи Бадалбеки Бухоро идома дод ва аз падар асосҳои шеъру мусиқиро фаро гирифт; дар ҳамкорӣ бо мусиқишиноси машҳур Қорӣ Каромати Дилкаши Танбӯрӣ бахшҳои созии мақомҳо, аз ҷумла "мушкилот"-ро аз Бобоҷалол Носирзода ва ёру ҳамкори ӯ Бобоғиёс Абдулғанизода сабт намуда, соли 1924 бо номи "Шесть музыкальных поэм" зери сарпарастии Ҷумҳурии Халқии Бухоро ба чоп расонид. Фаъолият Бобоҷалол Носирзода солҳои дар Мактаби мусиқии Бухоро ва солҳои дар Донишкадаи хореография ва мусиқии шаҳри Самарқанд дарс гуфтааст. Мутрибону сарояндагони номдоре ҳамчун Ш. Соҳибов, Ф. Шаҳобов, М, Ашрафӣ, Мутаваккил Бурҳонов ва диг. шогирдони ӯ мебошанд. Як зумра устодони мусиқӣ — Ҳоҷӣ Абдулазиз, Домулло Ҳалим, Устод Шодии Азиз (Азизов Шодӣ—1942), Бобоқул Файзуллоев ва диг. ҳунари сознавозӣ ва сарояндагии хешро дар назди ӯ сайқал додаанд. Мусиқишиносони рус Н. Н. Миронов ва В. А. Успенский осори баргузидаи мусиқии мақомӣ ва шифоҳиро бо садои ӯ сабт намудаанд. Бобоҷалол Носирзода дар тазмин ва бардошт аз "Шашмақом", махсусан дар зарбу усулҳои мақоми "Сегоҳ" чандин асари созию овозӣ, аз ҷумла Сегоҳи Ҷалолӣ -ро бар ғазали Аҳмади Дониш тасниф кардааст.
Бобоғиёс Абдулғанизода

Бобоғиёс Абдулғанизода машҳур ба Отағиёс (1859, Бухоро — 1927, ҳамон ҷо) — танбӯрӣ, оҳангсоз, сароянда ва мусиқидони тоҷик, намояндаи мактаби эҷодии Бухоро ("Шашмақом"). Зиндагинома Мусиқӣ ва шеърро ибтидо аз падараш, ки аз фарҳангиёни машҳури Бухоро буд, омӯхта, сипас таҳсилро дар мадрасаи Бадалбеки Бухоро идома додааст. Аз наздикон ва фаъолони маҳфилҳои адабию мусиқии Аҳмади Дониш буд. Дар танбӯрнавозӣ ва иҷрои бахшҳои "Савт", "Наср", "Мушкилот" ("Шашмақом") маҳорати баланд дошт. Бобоғиёс дар дарбори амирони манғитӣ Музаффар (Шаҳрисабз, 1860-85), Абдулаҳад (Кармина,), Олимхон (Бухоро 1910-20) мутриб ва муддате сарвари ромишгарони дарбор буд. Баъди Инқилоби Бухоро дар Мактаби мусиқии Бухоро ва Донишкадаи хореографӣ ва мусиқии ш. Самарқанд дарс дода, ба навозандаву сароянда ва оҳангсозон Ш. Соҳибов, Ф. Шаҳобов, М. Бурҳонов, М. Ашрафӣ, Ю. Раҷабӣ ва дигар асосҳои амалии мақомҳоро омӯхтааст. Устодони машҳури мусиқӣ Ҳоҷӣ Абдулазиз, Домулло Ҳалим, Устод Шодӣ (Азиз,) ва дигар аз таҷрибаи ғании иҷроии ӯ баҳравар шудаанд. Б Бобоғиёс дар сабти адвории "Шашмақом" (бахши созӣ), ки соли 1923 ба воситаи мусиқишинос-мардумшиноси рус В. А. Успенский сурат гирифт, фаъолона ширкат кардааст. Мусиқишинос Н. Н. Миронов аз Б Бобоғиёс намунаҳои баргузидаи мақомҳо ва мусиқии шифоҳиро сабт намудааст.
Бобовня (ноҳияи Трубчев)

Бобовня — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Трубчев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Бобоҷалоли Мутриб

Бобоҷалол, Бобоҷалоли Мутриб (?, Ҳирот — 1527, ҳамон ҷо) — сароянда, навозанда ва зарофатгӯю ширинкори форс-тоҷик. Зиндагинома Бобоҷалоли Мутриб аз хурдсолӣ ба сурудхонию сознавозӣ рағбат пайдо карда, назарияву амалияи илми мусиқиро аз Устод Шодӣ ва Ғулом Шодӣ омӯхтааст ва сабки онҳоро пайравӣ кардааст. Бобоҷалоли Мутриб ҳофизаи хубу қавӣ дошта, соҳиби табъи баланд будааст ва бо латифаҳову мутоиботи рангин ҳокимону амалдорони он даврро ҳаҷв кардааст. Инчунин ӯ ашхоси бефазилату худсито, шоиртарошу ҳунарфурӯшро мазаммат намуда, ба ин васила бисёр нуқсонҳои ҷамъиятию ашхоси ҷудогонаро ифшо сохтааст. Дар иҷрои қисм, шохаҳои созию овозии мақомҳо ("Нақш", "Савт", "Пешрав", "Рехта", "Қавл") маҳорати хосса доштааст. Бобоҷалоли Мутриб дар санъати найрангбозию лухтакбозӣ низ назир надоштааст. Мусиқӣ ва сурудҳои саҳначаҳои ҳаҷвияш дар Ҳироту Бухоро ва Самарқанд маъмул будаанд.
Бобобеки Иштибар

Бобобеки Иштибар — хаттот ва хушнависи тоҷик. Зиндагинома Шогирди Иброҳим Девонаи Шаҳрисабзӣ. Марди донишманд буд, дар Бухоро бо даъвати Амир Ҳайдар (ҳукмр. 1800 – 25) ба толибилмон аз хаттотӣ ва сарфу наҳв дарс додааст. Хаттотони маъруфи замонаш – Абдурраҳими Таманно, Субҳонқулӣ, Умархоҷа, Мирмаъсуми Оламиён, Мирсироҷи Атолиқ, Абдулқодирхоҷаи Пишакбоз, Садриддини Махдуми Хуҷандӣ ва дигарон аз ҷумлаи шогирдони Бобобеки Иштибар мебошанд. Бобобеки хатнависии хосса дошта, мавриди китобат махраҷгирӣ, доиракашӣ, хату ҳошия кашидан ва дигар қонуну қавоиди хаттотиро хуб риоя мекард. Ӯро барои маҳорат ва нуктадониаш "Устоди кулл" ном бурдаанд. Дар Бухоро мактаби махсуси хаттотӣ таъсис додааст.
Меҳриниссо Бобобекова

Бобобекова Меҳриниссо - омӯзгор, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Зиндагинома Бобобекова Меҳриниссо 19 январи соли 1950 дар шаҳри Панҷакенти вилояти Суғд таваллуд шудааст. Миллат: тоҷик. Соли 1972 Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро хатм намудааст. Ихтисос: таърихчӣ, муаллимаи фанни таърих ва ҷамъиятшиносӣ Раиси Бунёди байналмилалии "Хубони порсигӯ" Аз 30 марти соли 2015 бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон гардидааст.
Бобобарфӣ

Бобои Барфӣ — ҳайкали одамест, ки аз барф сохта шудааст. Бобои Барфиро асосан одамон аз барфи ҷамъкардашудае, ки намуди доирашакл ва андозаи гуногун дорад, месозанд. Барфҳои доирашаклро болоиҳам гузошта ба доираи барфи дар боло буда бо ангишт чашм ва бо сабзӣ бинӣ месозанд. Чун анъана бобои барфиро дар арафаи Соли Нав месозанд. Нигаред.
Ҳаитноз Бобогулова

Ҳаитноз Бобогулова (1921, деҳаи Бештемири ноҳияи Шаҳритус — ҳамон ҷо) — пахтакор. Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Устоди пахтаи ҶШС Тоҷикистон. Фаъолият Солҳои колхозчӣ, сардори звено ва бригадаи пахтакории колхози "Меҳнат-роҳат"-и ноҳияи Шаҳритус буд. Аз соли 1959 нафақагири шахсӣ. Бригадаи Ҳаитноз Бобогулова ҳосили фаровони пахтаи маҳиннах рӯёндааст. Ордену медалҳо Бо орденҳои Ленин, Байрақи Сурхи Меҳнат, "Нишони Фахрӣ", медалҳо сарфароз гардидааст.
Эшмурод Бобогулов

Эшмурод Бобогулов (1910, деҳаи Оқчаи ноҳияи Қубодиён — 1993) — пахтакор. Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ, Устоди пахтаи ҶШС Тоҷикистон. Фаъолият Солҳои 1929-33 колхозчии колхози "Октябробод", сардори бригадаи к-зи "Бештемир", колхозчӣ, муовини раис ва раиси колхози "МеҳнатРоҳат"-и ноҳия Шаҳритус. Ба рӯёндани ҳосили баланди пахта муваффақ шудааст. Аз соли 1970 нафақагир. Ордену медалҳо Бо орденҳои Ленин, Байрақи Сурхи Меҳнат, медалҳо ва Ифтихорномаҳои Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Бободӯсти Торамӣ

Бободӯсти Торамӣ — шоири форсизабони Ҳиндустон (а. 16). Зиндагинома Нисбаи Торамӣ ишора ба ватани аҷдодаш — Торам — мавзее дар шимоли шаҳри Занҷони Эрон аст. Дар ш. Машҳад таҳсил карда, ба камол расидааст. Аз Машҳад ба Ҳиндустон сафар кард ва ба дарбори ҳукмрони ин кишвар Ҳумоюн (ҳукмр. 1532-56) роҳ ёфт. Ҳамроҳи Ҳумоюн ба Эрон омада будааст. Аз девонаш иттилое дода нашудааст. Дар тазкираҳо аз эҷодиёташ намунаҳо оварда шудаанд. Абёти зерин аз ӯст: Фарёд, ки бо аҳли вафо ёр ҷафо кард, Афсӯс, ки қатъи назар аз суҳбати мо кард. Бо рӯйи чу гул ойинаи бебасарон шуд, Қатъи назар аз суҳбати арбоби вафо кард. Маҳ аст рӯйи ту ё офтоб, аз ин ду кадом аст? Бунафша мӯйи ту ё мушки ноб, аз ин ду кадом аст? Эзоҳ Адабиёт.
Бободархон

аз 10 маҳаллаҳои хурд иборат аст Бободархон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Понғози ноҳияи Ашт. Аз Бободархон то маркази ҷамоат 5 км ва то ноҳия 7 км то маркази вилоят шаҳри Хуҷанд 124 км то шаҳри Душанбе 446 км мебошад роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 4395 нафар, тоҷикон. Деҳа дар нимаи аввали асри 19 ташкил ёфтааст аммо худи сокинон онро хеле қадимтар ҳисоб карда аз муғхонаҳо дар инҷо буданд зикр мекунанд. Номи деҳа аз рӯи гӯё этимологияи мардумӣ аз номи яке аз аввалин сокинони Боҳодур, ки деҳқони бисёр заҳматкаш буд, гирифта шудааст, ки барои он Бободархон – "бобо дар хона" лақаб гирифтааст. Умуман, ин номро метавон "минтақае, ки ба Бобо дода шудааст" тарҷума кард, зеро. "Дархон" (тоҷикӣ) истилоҳи таърихӣ буда, чун "имтиёзнок, озод аз андозу боҷҳо" тарҷума шудааст. П. Е. Кузнетсов маълумотеро мисол меорад, ки номи деҳа аз мазори Бобои-дархон гирифта шудааст. Авлиёеро, ки дар мазор дафн карда шудааст, эҳтимол Баҳодур-хон, ё тавре, ки Н. Г. Маллитский пешниҳод кардааст, Бобои-дархон меномиданд П. Е. Кузнецов, 1915, с—9. Пайдоиши номи деҳа аз номи мазор эҳтимолӣ бештар дорад Иқтисод Деҳа 2 мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, дорухона, бунгоҳи тиббӣ, таваллудхона, дармонгоҳ, китобхона, клуб, боғчаи бачагон, 2 чойхона, 12 нуқтаи савдои хусусӣ, нуқтаҳои хидмати маишӣ ва хоҷагии деҳқонӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз сойи Понғоз обёрӣ мешаванд. Таърих ҚАБРИСТОНИ БОБОДАРХОН, ёдгории археологии мансуб ба а-ҳои то м.—а-ҳои м., ки дар қисмати ғарбии деҳаи Бободархони -ни Ашти вил. Ленииобод воқкеъ аст. Қабристон соли 1954 кашф шуда буд. С. 1955 онро бостоншииосони Ин-ти таърихи АФ ҶШС Тоҷикистон таджик, карданд. Ду намуди қурум ошкор гардид; теппаҳои гуруҳи якум шакли муайяни геометрӣ надоранд. Дар байни ин қабил теппаҳо гури чоркунҷа ҳаст, ки онро бо тахтасанги калон пушонидаанд. Гурхонаи гуруҳи дуюми қурумҳо байзашакл буда, сақфаш муқаррарист. Кенотафҳо (кабрҳои бемайит) низ дучор меоянд. Аз қабрҳо асбобу анҷоми зиёди биринҷӣ (ҳалқаҳо, ангуштаринҳо, пораҳои оинаҳо), маснуоти оҳанин (сагаки тасма, пайконҳо, кордҳо), зарфҳои сафолӣ, чархдук, муҳраҳои сангину шишагӣ ва ғ. ёфт шуданд,ки ҳоло дар осорхонаи маркази ноҳия нигоҳдори мешаванд Ад.: ЛитвинскийБ. А., Курганы и нурумы Западной Ферганы, М., 1972.
Бобо Ҳоҷӣ

Бобо Ҳоҷӣ (ном ва насаби аслиаш Ҳоҷизода Бобо майи 1928, деҳаи Похути ноҳияи Айнӣ, ҶШС Тоҷикистон — 2016, Душанбе, Тоҷикистон) — шоир, Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Аълочии маорифи Тоҷикистон, Ходими хизматнишондодаи маданияти ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Бобо Ҳоҷӣ хатмкардаи Институти давлатии педагогии Душанбе, "Честный хлеб" фароҳам омадаанд. Чанде аз шеърҳояш ба дигар забонҳои халқҳои собиқ ИҶШС ва хориҷӣ (англисию чехӣ) тарҷума шудаанд. Инчунин Бобо Ҳоҷӣ ба навиштани мақолаҳои илмию оммавӣ, публитсистӣ, очерку лавҳа ва хотирот машғул аст. Намунаҳои ашъори Н. Некрасов, С. Есенин, Л. Украинка, Абай, А. Сурков, М. Исаковский, С. Михалков, Зулфия ва дигар, инчунин мухтасари ҳамосаи Ҳинди Қадим "Рамаяна"-ро аз русӣ ба тоҷикӣ баргардон кардааст. Эҷодиёт Шеърҳои аввалинаш аз соли 1949 ба табъ расидаанд. Чанд китоби очеркаш ҳам ба табъ расидааст. Шеърҳои ба русӣ тарҷумашудааш дар китобҳои "Признание в любвы" ва "Честный хлеб" интишор ёфтаанд. Иддае аз офаридаҳояш ба забони халқҳои дигар тарҷума ва чоп шудаанд. Соли 1987 нашриёти "Маориф"-и Ашқобод китоби шеърҳои "Чаманҳои Помир"-и ӯро ба забони туркманӣ чоп кардааст. Осори алоҳидаи Н. Некрасов, С. Есенин, Абай, Л. Украинка, Зулфия, А. Сурков, Г. Абашидзе, С. Михалков, М. Исаковский, қиссаҳои А. Загребалний "Водии хобҳои дароз", Ш. Бейшеналиев "Баррачаи шохдор", В. Гавф "Муки майдаҳак"-ро ба тоҷикӣ гардондааст. Тарҷумаи эпоси ҳиндии "Рамаяна" низ ба қалами ӯ тааллуқ дорад. 1 Нахустин шеърҳои Бобо Ҳоҷӣ соли 1949 нашр шудаанд. Ӯ муаллифи маҷмӯаҳои шеърҳо барои кӯдакон: Ашъораш дар маҷмӯаҳои Маҷмӯаҳои шеърҳои тоҷикӣ ва забони Якчанд очеркҳои ӯ ба монанди Ҷоизаву унвонҳо.
Юрий Бобоев

Юрий Исроилович Бобоев (2. 11.1917, Самарқанд — 1996, ИМА) — мунаққид ва адабиётшинос Узви ИН СССР, доктори илми филология. "Аълочии маор. халқи Тоҷикистон". Муаллими хизматнишондодаи Тоҷикистон. Зиндагинома Дастпарвари мак. миёнаи 15 шаҳри Самарқанд. Дар рабфаки назди УДӮзб., асп. каф. адаб., ход. илмии Ин.-ути таърих, заб. ва адаб. Фарҳангистони улуми Тоҷикистон, референти През. Фарҳангистони улуми Тоҷикистон. Аз соли 1947 то охири умр муал. ва солҳои зиёд муд. каф. адабиёти тоҷҷикӣ дар ИПД ба номи Т,Г,Шевченко (ҳоло- Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ) буд. Фаъолияти илмӣ Доир ба масъалаҳои гуногуни таъриху назария ва танқиди адабӣ беш аз 400 асару мақ. илмӣ таълиф намудааст. Аз ҷумла китоби "Жанри таърихӣ" ва романи "Ғуломон"-и С.Айнӣ, мон. "Асосгузори адабиёти советии тоҷик", "Садриддин Айнӣ" (дар китоби "Адабиёти советии тоҷик", 1952-87), "Айнӣ — устоди таҳлили педагогӣ", "Аҳамияти ҳозиразамонии повесту романҳои таърихӣ ва С. Айнӣ", "Оид ба таҷрибаи романнависии С.Айнӣ ва анъанаҳои он", "Ҳақиқати револютсия ва нигоришҳои роман", "Айнии романнавис ва романҳои ҷаҳонӣ", мон. "Ҷалол Икромӣ", 100 мақолаи илмӣ ва 7 мон. доир ба ҳаёту эҷодиёти М.Турсунзода — мон. "Мирзо Турсунзода", "Сипаҳсолори назм", "Певец солнечных вершин" ба қалами ӯ тааллуқ доранд. Муаллифи китобҳои дарсии "Адабиёти советии тоҷик" (бо ҳамқаламии Н.Маъсумӣ, Х.Мирзозода, Н.Содиқова), муаллифи нахустин китобҳои дарсии назарияи адаб. барои дон. олии ҷум.- "Муқаддимаи адабиётшиносӣ" ва "Назарияи адабиёт" (қ. 1, 1987) ва асарҳои д. Бо бисёр мед. ва Грам. Фахрии През. Сов. Олии Тоҷикистон мукофотонида шудааст. 1 Пайвандҳо.