ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Зикриё Бобохоҷаев

Зикриё Бобохоҷаев (Бобохоҷаев Зикриё Муртазоевич январи 1933, Хуҷанд) — терапевт, доктори илмҳои тиб, профессор, Аълочии ҳифзи тандурустии ИҶШС, Корманди шоистаи ҶТ. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Сардухтури беморхонаи минтақавии хоҷагии боғу токдорӣ ва сардухтури беморхонаи Чептураи ноҳияи Шаҳринав. Сардухтури беморхонаи роҳи оҳани Осиёимиёнагии Вазорати роҳи оҳани ИҶШС дар шаҳри Душанбе. Ординатори клиникӣ ва аспиранти Институти таҳқиқоти илмии гастроэнтерологияи АИ ҶШС Тоҷикистон. Ассистенти кафедраи муолиҷаи госпиталии 1 ИИнститути давлатии тиббии Тоҷикистон, докторанти Институти таҳқиқоти илмии марказии гематологияи Вазорати тандурустии АИТ ИҶШС. Мудир (аз 1981) ва дотсенти кафедраи бемориҳои дарунии факултети такмили ихтисоси духтурони ДДТТ. Асосгузор ва мудири кафедраи муолиҷаи факултативии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи акад. Б. Ғ. Ғафуров. Мудири кафедраи муолиҷаи факултативии ДДТТ, мудири кафедраи муолиҷавии шуъбаи Донишгоҳи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон дар шаҳри Хуҷанд (аз 2004). Дастоварҳои илмӣ Бори аввал дар ҷумҳурӣ бо истифода аз радионуклидҳои 198, 131 ва йодгиппуран131 дар Лаб. нави маҷорӣ (венгерӣ) усулҳои замонавии таҳқиқи фаъолияти ҷигар, меъдаю рӯда ва гурдаи беморонро ба роҳ мондааст. Таҳти роҳбарии Зикриё Бобохоҷаев 7 нафар рисолаи номзадӣ ва 1 нафар рисолаи докторӣ дифоъ намудаанд. Муаллифи зиёда аз 160 таълифоти илмӣ, 8 навоварӣ ва 2 шаҳодатномаи муаллифӣ. Тадқиқоти Зикриё Бобохоҷаев ба омӯзиши масъалаҳои амрози роҳи нафасу шуш, гардиши хун, узвҳои ҳозима, ихроҷи бавл ва узвҳои хунофар бахшида шудаанд. Узви ҳайати таҳририяи маҷ. "Клиническая гематология и трансфузиология" (Маскав). Ширкаткунандаи бисёр конференсияву симпозиумҳои байналмилалӣ оид ба масоили бемориҳои узвҳои дарун (Дрезден-1991; Маскав-1985, 1990). Осор.
Ӯктам Бобохоҷаев

Ӯктам Бобохоҷаев (Бобохоҷаев Ӯктам Икромович июни 1960, Душанбе) — доктори илмҳои тиб. Зиндагинома Хатмкардаи факултети муолиҷавии Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Интерн (1983–84), духтури бемориҳои дарунии Беморхонаи ҷумҳуриявии клиникии 3-и шаҳри Душанбе (1984–86), ассистенти кафедраи бемориҳои дарунии таълими дармонгоҳии Институти давлатии тиббии Тоҷикистон (1986–87), таҳсил дар аспирантура (1987–91), роҳбари Маркази ҷумҳуриявии клиникии иммунология ва аллергология (1991–93), ҷонишини сардухтури Маркази миллии ташхиси бемориҳо (1993–2000), сардори Раёсати хадамоти тиббии Вазорати тандурустии Тоҷикистон (аз соли 2000), ҳамзамон дотсенти кафедраи фтизиатрияи ДДТТ (аз 2007). Ӯктам Бобохоҷаев муаллифи 89 таълифоти илмӣ, аз ҷумла 2 монография, 3 дастурамали методӣ ва 2 дастурамали таълимӣ мебошад. Таҳти роҳбарии ӯ 1 нафар рисолаи номзадӣ дифоъ кардааст. Сармутахассиси Вазорати тандурустӣ оид ба иммунология ва аллергология (аз 1992), узви Ассотсиатсияи пулмонологҳо ва фтизиатрҳои Осиёи Марказӣ (аз 1996), раиси Ассотсиатсияи физиопулмонологҳои Тоҷикистон (аз 2006). Осор.
Мансур Бобохонов

Мансур Бобохонов (Бобохонов Мансур Бобохонович августи 1931, Конибодом 19 июли 2012, Душанбе) — муаррих, доктори илмҳои таърих, профессор, узви пайвастаи АИ педагогӣ ва иҷтимоии Федератсияи Русия, узви пайвастаи Академияи байналхалқии илмии мактабҳои олӣ, Арбоби шоистаи илми Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи факултети таъриху филологияи УДТ (ҳоло ДМТ). Аспиранти УДТ. Аз соли 1956 дар ҳамин донишгоҳ ба фаъолияти педагогӣ пардохтааст: муаллим, муаллими калон, и. в. дотсент. Солҳои 1962-65 мудири кафедраи таърихи ИҶШС, 1974-75 и. в. мудири кафедраи таърихи халқи тоҷик; декани факултети таъриху филология; факултети таърихи ДМТ. Солҳои 1980-88, 1989-98 мудири кафедраи таърихи ИҶШС (таърихи ватании ДМТ); профессор, декани факултети таъриху ҳуқуқ; факултети таърих ва муносибатҳои байналхалқии Донишгоҳи Славянии Россияву Тоҷикистон. Аз соли 2001 профессори кафедраи таърихи ватании ҳамин донишгоҳ. Аз майи соли 2006 роҳбари "Маркази илмӣ-таҳқиқотии тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон"-и ДМТ. Фаъолияти илмию эҷодӣ Барои мактабҳои миёна ва донишкадаҳои олӣ китобҳои дарсӣ таълиф кардааст: "Ҳикояҳо аз таърихи ҶШС Тоҷикистон" ба забонҳои тоҷикӣ, ӯзбекӣ ва русӣ барои синфҳои 4 ва 5-ум, "Гуфтор барои тоҷикон" (маҷмӯаи мақолаҳо, мактубҳои расмӣ, Д., 2008), "Таърихи тоҷикони ҷаҳон (Ирредент ва диаспораҳои тоҷик"; китоби дарсӣ барои мактабҳои олӣ, қисми 1, Д., 2011).Таҳти роҳбарии ӯ 14 нафар рисолаҳои номзадӣ ва як нафар рисолаи докторӣ дифоъ намудаанд. Ҷоизаҳо Бо медали "Собиқадори меҳнат", ордени "Дӯстӣ"-и Тоҷикистон, нишонҳои сарисинагии "Аълочии маорифи ҶТ", "Аълочии маорифи СССР", "Аълочии мактаби олии СССР", "Барои муваффақиятҳои шоён дар фаъолият" сарфароз гардидааст. Осор.
Бобош-Уулу

Бобош-Уулу (Бабаш-Уулу) — деҳа дар ҳайати деҳистони Дӯнг-Булоқи ноҳияи Ӯзгани вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 557 нафар дар соли 2023.
Бобоқул Хидиров (деҳа, н. Носири Хусрав)

Бобоқул Хидиров — деҳа дар ҷамоати деҳоти Истиқлоли ноҳияи Носири Хусрав. Аз Бобоқул Хидиров то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 663 нафар, тоҷикон.
Бобошоҳи Исфаҳонӣ

Бобошоҳи Исфаҳонӣ — хаттот, хушнавис ва шоир и форс-тоҷик, устоди хатти настаълиқ. Зиндагинома Ба қавли ҳамаи тазкиранависони муосираш ҳеч яке аз хушнависон дар навиштани настаълиқ ба мақоми вай нарасидааст ва ҳатто хушнависони бузург устодии ӯро эътироф кардаанд. Муаллифи "Маноқиби ҳунарварон" гуфтааст: "Латофати хатташ дар дараҷаи эъҷоз аст дар хушнависӣ модарзод ва ҳусни хатташ худодод аст ва рағбати мардуми Исфаҳон ба хатти ӯ дар мартабаест, ки ба яқин муътақиданд, ки модари даҳр монанди Бобошоҳ фарзанди хушнависи нодир наёвардааст". Соҳиби "Риёз-уш-шуаро" ва баъзе дигарон Бобошоҳи Исфаҳониро аз мардуми Кӯҳпояи Ироқ донистаанд, ки дар Исфаҳон нашъунамо ёфта ва ба он нисбат машҳур шудааст. Бобошоҳи Исфаҳонӣ хаттотӣ ва хушнависиро дар назди Саидаҳмади Машҳадӣ (дар "Маноқиби ҳунарварон") ва Миралии Ҳиравӣ (ба қавли тазкиранависон Мирзо Ҳабиб, Мирзо Санглох, Сипеҳр ва Абулмуҳаммадхон) омӯхтааст. Бобошоҳи Исфаҳонӣ шеър ҳам мегуфт ва дар шеър "Ҳолӣ" тахаллус мекард. Вай бештар гӯшанишинӣ карда, вақти худро ба китобат сарф менамуд. Мирзо Санглох, Мирзо Ҳабиб ва Калмони Ҳавор мунзумаеро дар одоби хушнависӣ ва қавоиди хатти настаълиқ ба Бобошоҳи Исфаҳонӣ нисбат дода, ин се байтро аз он овардаанд: Аз вазъи хатти насху таълиқ, Бишнав сухане зи рӯйи таҳқиқ. Болои алиф се нуқта бояд, Аммо ба ҳамон қалам, ки ояд. Як нуқта бас аст гардани бо, Шаш нуқта дарозии тани бо. Инчунин рисолаи "Одобу-л-машқ"-ро ба ӯ мансуб донистаанд. Бобошоҳи Исфаҳонӣ китобҳо ва қитъаҳои бисёреро китобат кардааст. Аз осори хаттотии ӯ як нусхаи "Силсилат-уз-заҳаб" (китобат 1584) ва "Туҳфату-л-Аҳрор"-и Абдурраҳмони Ҷомӣ (китобат 1571), як нусха "Мунтахаби ашъори Ҷомӣ", нусхаи "Насоеҳу-л-мулук"-и Мир Абдурраҳим ибни Фазлуллоҳи Муҳтасиб (китобат 1570), як нусхаи "Хамса"-и Низомии Ганҷавӣ ва дар ҳошияаш "Хамса"-и Амир Хусрави Деҳлавӣ (китобаташ 158586), "Чиҳил калимаи набавӣ" (китобаташ 1568) дар Китобхонаи салтанатии Эрон (Теҳрон) мавҷуд аст. Аз Бобошоҳи Исфаҳонӣ ҳамчунин се қитъа боқӣ мондааст, ки дутои он дар китобхонаи Хазинаи авқофи Истанбул ва яктояш дар китобхонаи Донишгоҳи Истанбул маҳфуз мебошад.
Бобоқул Файзуллоев

Бобоқул Файзуллоев (24 августи 1899, ноҳияи Ғиждувон, Аморати Бухоро — 27 феврали 1964, Душанбе) — овозхон ва навозандаи тоҷик, Ҳофизи халқии Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ. Зиндагинома Аз овони хурдсолӣ ба шеъру мусиқӣ дил баста, то 14 солагӣ санъати навозандагию сарояндагиро фаро гирифт ва дар синни 20 ба иҷрои баъзе шохаҳои "Шашмақом" дар ҳамнавоии танбӯр даст ёфт. Минбаъд ҳунарашро такмил бахшида, дар таъсиси дастаҳои ҳунарии худфаъоли Бухоро саҳм гирифт. Соли 1936 бори аввал порчаҳои ҷудогонаи "Шашмақом"-ро тариқи Радиои Умумииттифоқ шохаҳои муҳими мақомҳоро дар ҳамовозии танбӯр барои хазинаи тиллоии Радиои Тоҷикистон сабт намуда, беҳтарин суннатҳои иҷроии онро ба шогирдони зиёд омӯзондааст. Соли 1947 бо қарори махсуси Ҳукумати Тоҷикистон сабти адвории (нота) "Шашмақом" шурӯъ шуд ва номрафта яке аз иҷрокунандагони асосии ин амри хайр гардид. Ӯ ҳамроҳи Шоҳназар Соҳибов, Фазлиддин Шаҳобов ва В. Беляев дар сабти нотавии "Шашмақом" (иборат аз 5 ҷилд дар Маскав солҳои чоп шуд) салиқа ва сомеаи нотакрори мусиқидонию хонандагиро ба харҷ дод ва номашро дар сафҳаи мусиқии тоҷик бо хатти зарин навишт.
Бобоюнус Худойдодзода

Бобоюнус Худойдодзода (марти 1870, деҳаи Косатарош, бекигарии Балҷувон — 25 майи 1945, деҳаи Чилча, ноҳияи Совет) — шоир и халқии тоҷик. Зиндагинома Аз падар ва амакаш, баъдан аз гӯяндагон ва гӯрӯғлихонони маъруф Мирзо Қурбон, Шукурмаст, Мирзои Хол, Нуралии Ҷириқ ҳунари гӯяндагиро омӯхт. Б. аввалин сароянда (гӯянда)-и достони "Шӯриши Восеъ" мебошад. Беки Балҷувон ӯро б арои сурудҳои шӯрангезаш таъқиб менамуд. Бобоюнус зодгоҳашро тарк намуда ба мардикорӣ рафт. Дар Самарқанд, Хуҷанд, Истаравшан, Хуқанд, Тошканд мардикор буд. Соли 1916 дар Россия мардикорӣ мекард. Соли 1919 ба ватан баргашт. Эҷодиёт Дар шеъру достонҳояш сохти нави ҷамъиятӣ, ташкили колхозҳоро тарғибу ташвиқ мекард. Соли 1941 ба Сталинобод (Душанбе) омада, бо шоирону нависандагон М. Турсунзода, М. Миршакар, Ф. Ниёзӣ, Р. Ҷалил ва дигарон шинос шуд. Адибон Л. Бузургзода ва Р. Ҷалил асарҳои эҷоднамудаи Бобоюнусро сабт намуданд, ки ҳоло дар шуъбаи фолклори Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии АИ ҶТ маҳфузанд. Бобоюнус дар тӯли умри худ шеъру достонҳое аз қабили "Давраи ғарибӣ", "Ушр", "Рӯзҳои гузашта", "Мулки навобод", "Ғаллатайёркунӣ", "Ҷавоб ба душман", "Суруди зафар", "Қаҳрамонони Ватан", "Сарҳадамонро посбонӣ мекунем" ва ғ. эҷод кардааст. Ашъори Бобоюнус ба сабку анъанаҳои асарҳои халқӣ (адабиёти шифоҳӣ, ба вазни ҳиҷоӣ) эҷод шудаанд. Аз Бобоюнус гӯрӯғлисароёни машҳур Содиқ Розиқов, Ҳақназар Кабуд, Қурбоналӣ Раҷаб ва дигарон (беш аз 25 нафар) таълим гирифтаанд. Осор Адабиёт Пайванди беруна.
Бобоҳусайнӣ

"Бобоҳусайнӣ" — гӯшаи мусиқӣ дар таркиби "Дувоздаҳмақом" ва гӯшаи аввали мақоми "Исфаҳон" ва шуъбаи "Найрез". "Бобоҳусайнӣ" зарбу фосилаҳои нарму форам дошта, дар асрҳои 16–17 маъмул будааст, вале дар манбаъҳои мусиқии асрҳои баъдӣ хотирнишон намешавад, дар мусиқии имрӯзаи тоҷик ҳам вуҷуд надорад.
Бобоҷон Абдулвоҳидов

Бобоҷон Абдулвоҳидов - рӯзноманигор.
Бобоқул Қодиров

Бобоқул Абдуллоевич Қодиров (зод. 13 феврали 1947, деҳаи Шӯрча, ноҳияи Панҷакент) — физикдон, номзади илмҳои техникӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои донишҷӯи факултети физика-математикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко, ассистенти кафедраи физикаи умумии донишкадаи номбурда, коромӯз, аспиранти Академияи ҳарбии муҳофизати химиявии ба номи С. К. Тимошенкои ш. Москва, ассистент, муаллими калони кафедраи физикаи умумии донишкадаи омӯзгории пойтахт буд. Аз соли 1989 ҳамчун дотсенти кафедраи физикаи умумии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ фаъолият дорад. Ҳамзамон, солҳои ҳамчун муовини декани факултети физика оид ба тарбия, мудири кафедраи физикаи умумӣ, мудири шуъбаи илми донишгоҳи омӯзгорӣ кор кардааст. Оид ба ноқисиҳои пардаҳои полимерӣ, хосиятҳои сорбсионии пардаҳои полимерӣ ва дигар масъалаҳои физика корҳои илмӣ бурдааст. Муаллифи зиёда аз 100 номгӯи корҳои илмӣ, илмию методӣ ва таълимию методӣ мебошад. Дар ташкили лабораторияи илмию тадқиқотии "Физикаи полимерҳо" саҳми бевосита дорад. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифиТоҷикистон" ва раҳматномаҳои раёсати донишгоҳи омӯзгорӣ сарфароз гаштааст. Осор.
Бобоҷон Маҳмадрасулов

Бобоҷон Маҳмадрасулов - раиси федератсияи кикбоксинги Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Бобоҷон Ниёзмуҳаммадов

Бобоҷон Ниёзмуҳаммадов (5 майи 1906, ноҳияи Конибодом — 25 октябри 1979, Душанбе) — забоншиноси маъруфи тоҷик, доктори илмҳои филологӣ, профессор, академики АИ ҶШС Тоҷикистон, Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон. Дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино. Зиндагинома Бобоҷон Ниёзмуҳаммадов соли 1929 Институти омӯзгории Тошкентро хатм кардааст, ихтисос — "забоншиносӣ". Самтҳои асосии фаъолияти илмӣ: забоншиносии тоҷик, шевашиносӣ. Осор Ҷоизаҳо.
Бобоҷон Садриддин

Бобоҷон Садриддин - нависанда.
Бобоҷон Азиз

Бобоҷон Азиз (Бобоҷон Азизов июни 1950, Кӯлоб, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон — 21 январи 2021, Кӯлоб, вилояти Хатлон, Тоҷикистон) — сароянда ва ҳунарпешаи театри тоҷик, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Бобоҷон Азиз 26 июни соли 1950 дар шаҳри Кӯлоб ба дунё омадааст 1. Ӯ дар 15-солагиаш ба саҳна баромада, дар аввалҳои даҳи 1970 аз худ ба сифати як овозхони касбӣ дарак дод 2. Хатмкардаи факултети забон ва адабиёти тоҷики Институти давлатии педагогии Кӯлоб. Дар хидмати низомӣ. Корманди Хонаи маданияти шаҳри Кӯлоб, сарояндаи Театри давлатии мазҳакаи мусиқии шаҳри Кӯлоб ба номи С. Вализода. Аз соли 1989 роҳбари бадеии ансамбли "Навои Хатлон". Овозхонӣ Дар эҷоди суруду оҳангҳо сабки хоса дошт. Сурудҳои "Дилҳо нишона карда" (ғазали Мушфиқӣ), "Дар дидаи ман монд" (ғазали Лоҳутӣ), "Ёди Ватан" (ғазали Махфӣ), "Ҳарфи дигар мазан" (шеъри Ҳ. Ғоиб), "Нолаи Кова" (шеъри Лоиқ, оҳанги А. Баротов), "Хорӣ макун" (шеъри С. Аюбӣ), "Модар" (шеъри Ф. Ансорӣ, оҳанги А. Баротов), "Ту ширинлаб" (ғазали Ҷомӣ, оҳанги Ф. Одинаев) ва ғайра ки Бобоҷон Азизов сурудааст, хеле дилнишинанд. Театр Бобоҷон Азиз маҳорати хуби бозигарӣ дар театр низ дошт ва дар чанде аз намоишҳо нақшҳои асосии Муҳаммадалии Ашқар ("Карим Девона"-и Тӯрахон Аҳмадхонов), Фарҳод ("Хусрав ва Ширин"-и Мирзо Турсунзода ва Абдусалом Деҳотӣ) ва ғайрараро бозидааст. Ҷоизаҳо Дорандаи ҷоизаи Озмуни ҷумҳуриявии ҳофизони ҷавон, иштирокчии Фестивали умумииттифоқии театрҳои халқӣ дар шаҳри Москва, Фестивали умумиҷаҳонии театрҳои халқӣ дар шаҳри Кишинёв ва Ярмаркаи умумиҷаҳонии Лейпсиг (РДГ, 1983). Бо ордени Дӯстӣ ва Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Беморӣ ва даргузашт Бобоҷон Азиз солҳои ахри умраш сактаи мағзӣ гирифта дар бистарӣ беморӣ қарор дошт ва бар асари дардмандӣ наметавонист ба осонӣ мисраъҳои таронаҳояшро ба ёд оварад 2. Бобоҷон Азиз 21 январи соли 2021 дар 70 солагӣ бар асари беморие ки дошт, дар зодгоҳаш шаҳри Кӯлоб даргузашт.
Бобоҷон Ғафуров (деҳа, н. Турсунзода)

Бобоҷон Ғафуров — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҷӯра Раҳмонови ноҳияи Турсунзода. Аз Бобоҷон Ғафуров то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 8 км. Аҳолиаш 1259 нафар, тоҷикон.
Бобоҷон Ғафуров (деҳа, н. Қубодиён)

Бобоҷон Ғафуров — деҳа дар ҷамоати деҳоти 20-солагии Истиқлоли ноҳияи Қубодиён. Аз Бобоҷон Ғафуров то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 6 км. Аҳолиаш 5817 нафар, тоҷикон.
Бобоҷони Ҳиротӣ

Бобоҷони Ҳиротӣ ибни Абдулваҳҳобхоҷа — шоир и тоҷик (а. 16). Ба забони туркӣ низ шеър мегуфтааст. Мувофиқи маълумоти "Музаккиру-л-аҳбоб"-и Хоҷа Ҳасани Нисории Бухороӣ ӯ яке аз ашхоси муътабари Балх буда, аз илму фазоили мутадовила огоҳии комил доштааст. Дар татаббуи "Махзану-л-асрор"-и Низомии Ганҷавӣ маснавие бо номи "Мақсаду-л-атвор" навишта буд. Қасида, ғазал, рубоӣ низ гуфтааст.
Бобоҷон Ҷамолзода

Бобоҷон Ҷамолзода (22 майи соли 1976, ноҳияи Данғара) — арбоби низомии тоҷик, Фармондеҳи гвардияи миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз 20 ноябри соли 2013). Зиндагинома Бобоҷон Ҷамолзода 22 майи соли 1976 дар ноҳияи Данғараи вилояти Хатлон ба дунё омадаст. Оиладор соҳиби чор фарзанд. Фаъолияти хизматӣ Бобоҷон Ҷамолзода то моҳи ноябри соли 2013 — командири қисми ҳарбии 051057-и қувваҳои махсуси (спецназ) Гвардияи миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон адоӣ вазифа карда ва аз 20 ноябри соли 2013 бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон фармондеҳи Гвардияи миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон таъин гардид.
Бобоҷон Ҳасанов (омӯзгор)

Бобоҷон Ҳасанов (5 апрели 1947, деҳаи Қалъачаи Бакавул, ноҳияи Ӯротеппа) — омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1971 факултети математикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро хатм кардааст. Солҳои дар сафҳои Артиши Шӯравӣ хидмат намудааст. Аз соли 1973 ҳамчун ассистент, муаллими калон ва дотсенти кафедраи методикаи таълими математикаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ фаъолият дорад. Солҳои дар шуъбаи ғоибонаи аспирантураи донишгоҳи омӯзгорӣ таҳсил кардааст. Оид ба ташаккули малака ва маҳорати мустақилонаи масъалаҳалкунӣ дар хонандагон ҳангоми омӯзиш фанни геометрия кори илмӣ бурда, муаллифи 50 мақолаву фишурдаҳои илмӣ, илмию методӣ ва воситаҳои таълимиву методӣ мебошад. Дар конференсияҳои ҷумҳуриявӣ, умумиитифоқӣ ва байналхалқӣ (Москва, Киев, Твер, Тошкент, Душанбе) бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" ва якчанд ифтихорномаҳои Вазорати маорифи Тоҷикистон мукофотонида шудааст. Осор.
Бобоҷон Ҳасанов

Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Бобоҷон Ҳасанов (10 марти 1947, деҳаи Саризиндон, ноҳияи Балҷувон) — ҳунарпеша ва овозхони тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи Омӯзишгоҳи мусиқии ш. Душанбе ва факултаи санъати Институти давлатии педагогии ш. Душанбе (ҳоло ДДОТ ба номи С. Айнӣ) мебошад. Солҳои актёр, коргардон ва сарояндаи Театри мусиқӣ-мазҳакаи ш. Кӯлоб буд, аз соли 2001 дар Театри давлатии академӣ- драмавии ба номи Лоҳутӣ кор мекунад. Театр Беш аз 100 нақш дар спектаклҳо бозидааст, ки аксаран асосӣ ва ҳамагӣ табиӣ, самимию ҷаззобанд. "Ҳуррият", "Робияи Балхӣ", "Табиби зӯракӣ", "Айбномаи хотимавӣ", "Карим-Девона", "Восеъ", "Дар чорсӯ", "Мири Кабир", "Заволи Чамбули Мастон", "Офарин Шерак", "Шамшер ва рангинкамон", "Раиси 13-ум", "Зани оҳанин", "Сафар Амиршоев", "Фишор" аз зумраи намоишномаҳоанд, ки ҳунари номрафта дар онҳо бештар зуҳур намудааст. Овозхонӣ Дар ҷодаи сарояндагӣ низ пештоз мебошад, як силсила таронаҳои дилкаш — "Бишкан", "Бӯса ба дарё задам", "Суруди сулҳ", "Ҳадиси лаб", "Тоҷикистон", "Падар", "Чароғи назар", "Кӣ хоҳад шуд", "Шохи гул", "Ватан" ва ғайра ба мусиқии тоҷик ҳадя намудааст. Ровии хубест, хонишҳои бадеиаш таъсирбахш, буррою самимианд.
Бобоҷон Ҳофизи Турбатӣ

Бобоҷон Ҳофизи Турбатӣ — хаттот, устоди хатти настаълиқ, шоир ва навозандаи форс-тоҷик. Зиндагинома Падараш Ҳофиз Абдулалии Турбатӣ ва бародараш Ҳофиз Қосим аҳли ҳунар — сарояндаву навозанда ва шоир буданд. Дар шаҳри Зова (Турбати Ҳайдария)-и Хуросон мезистанд. Ҳофиз Абдулалии Турбатӣ ба хидмати Мирзо Ҳусайни Бойқаро ба Ҳирот рафт; сипас ба хидмати султон Яъқуби Оққуюнлу даъват шуд. Пас аз ваф. Яъқуб Ҳофиз Абдулалӣ бо аҳли оилааш ба хидмати шоҳ Исмоили аввали Сафавӣ расид. Бобоҷон Ҳофизи Турбатӣ бо писари шоҳи мазкур Абдулфатҳ Баҳроммирзо дӯстию рафоқат дошт ва ба ифтихори ӯ дар баъзе ашъораш "Баҳромӣ" тахаллус кардааст. Номи Бобоҷон Ҳофизи Турбатӣ дар тазкираи "Туҳфаи Сомӣ"-и Соммирзои Сафавӣ вомехӯрад. Дар тазкираҳои хушнависон номи Бобоҷон Ҳофизи Турбатӣ дар радифи хушнависони бузург — Миралии Ҳиравӣ, Сайидаҳмади Машҳадӣ, Шоҳмаҳмуди Нишопурӣ ва дигар ёд шудааст. Мувофиқи маълумоти тазкираҳо Бобоҷон Ҳофизи Турбатӣ дар ғазалсароӣ, сохтани муаммо, сурудани анвои дигари шеър маҳорат доштааст. Инчунин ӯро дар навохтани уд чирадаст донистаанд. Ҳунари дигари ӯ кандакорӣ будааст. Намунаҳо аз навиштаҳои Бобоҷон Ҳофизи Турбатӣ дар китобе бо номи "Мураққаи Баҳроммирзо" (ба табъ нарасидааст, нусхаи аксиаш дар Китобхонаи марказии Теҳрон мавҷуд аст) боқӣ мондаанд.
Ваҳҳоб Бобоҷонов

Ваҳҳоб Бобоҷонов (Бобоҷонов Ваҳҳоб Акбарович июли 1945, Панҷакент) — зистшинос, доктори илмҳои биология, профессор. Зиндагинома Хатмкардаи ДМТ. Баъди таҳсил дар аспирантура ходими илмӣ ва мудири лаб. Институти физиология ва биофизикаи рустаниҳои АИ ҶТ буд. Муовини директори лаб. биотехнологияи Институти хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон, профессор ва мудири кафедраи ботаникаи ДДТ, ходими пешбари илмии Институти физиологияи рустанӣ ва генетикаи АИ ҶТ. Аз соли 2007 профессори кафедраи пахтакорӣ, генетика, селексия ва тухмипарварии Фаъолияти илмӣ Мавзӯъи пажӯҳишҳои Ваҳҳоб Бобоҷонов олами набототи ҷумҳурӣ, зироати ғалладона, рустаниҳои хӯроки чорво ва ғайра мебошанд. Ваҳҳоб Бобоҷонов муаллифи чор навъи тритикале ва як навъи гандум аст. Зиёда аз 300 таълифоти илмӣ дорад. Ҷоизаву орденҳо Бо медалҳои "Барои меҳнати шоён", "Намоишгоҳи комёбиҳои хоҷагии халқи СССР" (1985, 1986, 1987) сарфароз гардидааст. Осор.
Неъматҷон Бобоҷонов

Неъматҷон Бобоҷонов (Бобоҷонов Неъматҷон Бобоҷонович (7.7.1939, Хуҷанд – 27.12.1991, Душанбе) — ҳуқуқшинос, доктори илмҳои ҳуқуқ, профессор. Зиндагинома Аз оилаи колхозчӣ. Хатмкардаи ДДТ. Мушовири калони шуъбаи ҳуқуқ ва мушовири калон оид ба кори Шӯроҳои Президиуми Шӯрои Олии ҶТ. Аспиранти кафедраи "Ҳуқуқи давлатӣ ва сохтмони шӯравӣ"-и УДТ, муаллими калони кафедраи мазкур, мураббӣ-муаллими мактаби махсуси ҷумҳуриявӣ, муаллими калон, дотсент, ҷонишини декан, мудири кафедраи ҳуқуқи шӯравӣ ва муҳофизати меҳнати Институти хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон, дотсенти кафедраи Иқтисодиёти хоҷагии қишлоқ ва Идоракунии истеҳсолоти хоҷагии қишлоқ ходими калони илмӣ, мудири кафедраи Ҳифзи меҳнат ва ҳуқуқ, профессор-и кафедраи Ҳифзи меҳнат ва ҳуқуқ. Доир ба масъалаҳои давлатдории миллӣ, ҳамкорӣ ва ёрии байниҳамдигарии ҷумҳуриҳои бародарӣ, мавқеи ҳуқуқии ҷумҳуриҳои собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ таҳқиқот анҷом додааст. Соҳиби зиёда аз 20 таълифоти илмӣ мебошад.
Орифҷон Бобоҷонов

Орифҷон Бобоҷонов (1931, деҳаи Шайхбурҳони ноҳияи Хуҷанд) — зоотехник, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ, Зоотехники хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Техникуми кишоварзии Хуҷанд ва Донишкадаи кишоварзии Тоҷикистонро хатм кардааст. Солҳои сарзоотехник ва солҳои мудири фермаи чорвопарварии хоҷагии ба номи С. Урунхӯҷаеви ноҳияи Хуҷанд. Аз соли 1991 нафақагири шахсӣ. Орифҷон Бобоҷонов дар рушди соҳаи чорводорӣ, зиёд намудани истеҳсол ва фурӯши гӯшт, шир пашм, тухм ва диг. маҳсулоти чорво комёбиҳо ба даст овардааст. Ҷоизаҳо Бо ордени Ленин, медалҳо ва ифтихорномаҳои Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон қадрдонӣ гардидааст.
Бобоҷонов (сайёрак)

"Бобоҷонов" — сайёрак -и 7164, ки ба шарафи ахтарфизикдони машҳури тоҷик Пӯлод Бобоҷонов номгузорӣ шудааст. Таърих "Бобоҷонов"-ро 6 марти 1984 астрономи амрикоӣ Эдвард (Тед) Боуэлл дар бунгоҳи мушоҳидавии Андерсон Мессаи расадхонаи Лоуэлл (Аризона, ИМА) кашф кардааст. Э. Боуэл асосгузори ин расадхона буда, таҳқиқоти илмиаш ба ҷирмҳои ба Замин наздикшаванда бахшида шудаанд. Ӯ кашшофи 572 ҷирми кайҳонӣ мебошад. Тавсифи мушаххасоти мадории "Бобоҷонов": афелий — 417470346 км (2,791 с. р.), перигелий — 301650717 км (2,016 с. р.), даври мадор — 1361,032 шабонарӯз (3,73 сол), тамоюл — 4, 195°, қадри мутлақ — 13,.
Содиқ Бобоҷонов

Бобоҷонов Содиқ Нурматович (9.9.1948, деҳаи Рӯмони ноҳияи Ғафуров, вилояти Суғд) — ходими ҳарбии тоҷик, генерал-майор. Зиндаигнома Хатмкардаи Омӯзишгоҳи олии танкии фармондеҳии ба номи П. С. Рибалкои ш. Тошкент. Командири взводи полки таълимӣ-танкии вил. Ҷамбул, взводи полки 125-уми гвардиявии таълимӣ-танкии ш. Бийски вил. Олтой, муовини фармондеҳ оид ба қисми сиёсии баталиони полки 16-уми мототирандозӣ дар ҶДГ, полки танкии қисми ҳарбии 35719 ва полки 141-уми двизияи 85-уми мототирандозии Округи ҳарбии Сибир, муовини сардори қисми сиёсӣ, дастдурдеҳи калон оид ба корҳои ташкилию ҳарбии дивизияи 13-уми мототирандозӣ дар ҶХМ, муовини сардори гурӯҳи зудамал, муовини сардор ва сардори шуъбаи сиёсии дивизияи 242-юми мототирандозии Округи ҳарбии Сибир, сардори шуъбаи мактабҳои олӣ ва тайёрии ғайриҳарбии Кумитаи мудофиаи ҶТ (февр.-ноябри 1992), сардори Коллеҷи ҳарбии фармондеҳӣ-муҳандисии Вазорати мудофиаи ҶТ, сардори Сарситоди ҚМ ҶТ. Аз сент. 1998 мудири бахши маъмуриву ҳуқуқии Ҳукумати вил. Суғд. Ҷоизаҳо Бо орденҳои "Нишони Фахрӣ", "Барои хидмати Ватан дар Қувваҳои Мусаллаҳи СССР" (дараҷаи 3) ва 11 медал сарфароз гардидааст.
Муллорозиқ Бобоҷонов

Муллорозиқ Бобоҷонов (1894 1, деҳаи Ёваи ноҳияи Хуҷанд — 1968, ҳамон ҷо) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Аъзои КПСС аз соли 1946. Зиндагинома Муллорозиқ Бобоҷонов то соли 1927 чоряккор, колхозчӣ, сардори звено ва бригадаи пахтакорӣ, мудири участкаи колхози ба номи Сталин (ҳоло "40-солагии Октябр")-и ноҳияи Хуҷанд буд. Аз соли 1960 нафақахӯри шахсӣ. Бригадаи Муллорозиқ Бобоҷонов солҳои ҳосили баланди пахтаи маҳиннах рӯёнд. Ордену медалҳо Бо ордени Ленин, Байрақи Сурхи Меҳнат, медалҳо, Ифтихорномаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.