ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Гавҳар Мухторова

Гавҳар Мухторова (17.02.1961, ш.Душанбе) — омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1979–1981 дар Омӯзишгоҳи тиббии 2 ш. Душанбе таҳсил кардааст. Солҳои 1981–1985 мураббии кӯдакистони 5 ш. Душанбе буд. Солҳои 1985–1990 дар факултети индустриявӣ-педагогии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил намудааст. Солҳои 1990–1993 ассистенти кафедраи механикаи техникӣ ва нақшакашии донишкадаи омӯзгорӣ, 1993–1996 аспиранти донишкадаи мазкур буд. Солҳои 1996– 2000 ҳамчун муаллими калони кафедраи методикаи таълими меҳнат, 2001–2008 муаллими калони кафедраи методикаи таълими соҳибкории донишгоҳи омӯзгорӣ кор кардааст. Ҳамзамон солҳои 2004–2007 методисти шуъбаи ғоибонаи факултети технологияи донишгоҳи мазкур буд. Аз соли 2010 ҳамчун мудири кафедраи методикаи таълими соҳибкории Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ фаъолият дорад. Муаллифи зиёда аз 40 мақола ва маводҳои таълимию методӣ мебошад, ки дар онҳо масъалаҳои тайёрии касбии хонандагон дар ҷараёни таълими технология мавриди омӯзиш қарор додааст. Бо ифтихорномаҳои донишгоҳи омӯзгорӣ сарфароз карда шудааст. Осор.
Гавҳарак

Гавҳарак, мардумак, ангурак — сӯрохи инабияи чашм, ки ба воситаи он равшанӣ вориди чашм мешавад. Гавҳарак дар рӯшноӣ танг ва дар торикӣ васеъ мегардад. Андозаи гавҳарак дар мавриди дард ва истифодаи баъзе доруҳо (мас., адреналин, атропин ва ғайра) низ тағйир меёбад. Гавҳарак гирдашакл аст (қутраш 1-8 мм). Аз тағйири шаклу ҳаҷм ва қобилияти кори гавҳарак бемориҳои чашмро муайян мекунанд.
Гавҳар Шарофзода

Шарофзода Гавҳар (23 марти 1966, ноҳияи Панҷ) — омӯзгор, доктори илмҳои филология, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Шарофзода Гавҳар 23 марти соли 1966 дар ноҳияи Панҷ ба дунё омадааст. Соли 1990 Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистонро хатм кардааст. Ихтисос: омӯзгор, доктори илмҳои филологӣ, дотсент. Соли 2008 бо "Ифтихорнома"-и Ҷумҳурии Тоҷикистон, соли 2011 бо медали ҷашнии "20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон" мукофотонида шудааст. 1 марти соли 2020 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст 1 Мукофот Нигаред низ.
Гавҳарбегим

Гавҳарбегим — шоир аи тоҷик. Зиндагинома Дар Озарбойҷони Эрон зиндагӣ ва эҷод кардааст. Аз ӯ дар манбаъҳои адабӣ, аз ҷумла тазкираи "Хайроти Ҳассон" чун шоираи ширинсухану хушадо ёд шудааст. Дар тазкираҳову баёзҳо намунаҳои ашъораш (ғазалҳо, рубоиҳо, қитъаҳо) сабт гардидаанд. Абёти зеринро дар тазмини ғазали шоира Тоҷуддавла гуфтааст: " Агар ба бод диҳам зулфи анбаросоро, Ба доми хеш кашам оҳувони саҳроро". Гузори ман ба калисо агар фитад рӯзе, Ба дини хеш кашам духтарони тарсоро. Ба як нигоҳ дусад мард мекунам зинда, Хабар диҳед зи эъҷози ман Масеҳоро.
Гавҳари кӯҳӣ

Гавҳари кӯҳӣ — як навъи писта. Соли 1986 кормандони Институти ҷангалдорӣ Г. М. Чернова ва Г. С. Олехнович дар ҷангалзорҳои ноҳияи Данғара таҳқиқ ва ба шароити маҳал мутобиқ кардаанд. Барои парвариш дар баландиҳои м аз с. б. тавсия шудааст. Дарахташ курашакл, шохсораш зич. Ниҳолаш баъди 12-15 сол ба ҳосил медарояд. Давраи нашваш 241 рӯз. Дар як хӯша то 10 адад мева мебандад (100 донааш 98-100 г); аз ҳар га то 8 сентнер ҳосил мегиранд. Мевааш лӯндашакл, калон (1,76 х 1,17 х 1,14 мм), охири август мепазад. Дар таркиби мағзи он 58 % равған мавҷуд аст. Дарахташ ба касалӣ ва ҳашароти зараррасон тоб меорад.
Гавҳари шабчароғ

Гавҳари шабчароғ — дар боварҳои хурофотии эронитаборон гавҳари гаронбаҳоест ба андозаи тухми мурғ, ки дар торикӣ медурахшад. Он дар бинии гове, ки дар баҳр зиндагӣ мекунад, қарор дорад. Ин гов шабҳо барои чаро ба хушкӣ баромада, биниашро меафшонад, то гавҳари шабчароғ фурӯ афтад ва ӯ дар рӯшноии он чарида тавонад. Гов субҳгоҳон гавҳари шабчароғро ба биниаш фурӯ кашида, ба баҳр бозмегардад. Гавҳари шабчароғ дар адабиёти ирфонӣ (мас., қиссаи "Ақли сурх"-и Суҳравардӣ) бо номи "гавҳари шабафрӯз" рамзи маърифат, қувваи тафовуту фарқгузорӣ ва шуҳуд буда, аз дарахти Тубо равшанӣ мегирад.
Гавҳаршоди Қазвинӣ

Гавҳаршод — хушнавис ва настаълиқнависи форс-тоҷик, духтари Миримод Ҳасании Сайфии Қазвинӣ. Зиндагинома Пас аз қатли падараш то соли 1623 дар Исфаҳон мезист. Сипас ба Қазвин рафта, ҳамон ҷо даргузашт. Аз осори ӯ як нусха "Гулистон"-и Саъдии Шерозӣ бо хатти зебо дар китобхонаи Музейи Гулистон маҳфуз аст, ки соли 1025 ҳ. қ. (1616 м.) китобат шудааст.
Гавҳархотун

Гавҳархотун — яке аз шахсиятҳои фарҳангпарвари замони Салҷуқиён, духтари султон Масъуд ибни Муҳаммад (ҳукмронӣ—1152). Гавҳархотун дар давраи ҳукмронии падараш ба корҳои дохилии мамлакат ва девони давлат дахолат мекард. Вазирони бузург Абулқосими Даргузинӣ ва Камолуддини Сумайрамӣ дар девони Гавҳархотун фаъолият карда, шуҳрат пайдо карданд. Султон Масъуд барои пахш кардани фитнаи тахтхоҳонаи Довуд ибни Муҳаммад Гавҳархотунро ба ақди никоҳи рақибаш дароварда, идораи мулкҳои Озарбойҷон, Аррон ва Арманистонро ба ӯ вогузор кард. Гавҳархотун баъди вафоти шавҳараш Довуд ибни Муҳаммад — дабир ва шоири аҳди Салҷуқиён роҳбар ва муставфии дарбори Гавҳархотун буда, нисбааш аз номи ӯст.
Гавҳарӣ, Мирзо Ҳасаналӣ

Мирзо Ҳасаналӣ Гавҳарӣ (асри 19) — шоир и тоҷик. Зиндагинома Аслан аз Эрон бо мақсади тиҷорат омада буд ва муқими Бухоро гардид. Дар доираи тоҷирон барои навиштани дафтарҳои дахлу харҷи онҳо мутасаддӣ буд. Ба шеъру шоирӣ таваҷҷуҳ дошт ва дар ин ҷода комёб гардид. Аз девон доштанаш дар манбаъҳои адабӣ иттилоъ дода нашудааст. Дар баёзҳо (мас., баёзи 1622) ашъораш сабт гардидаанд. Абёти зерин аз ӯст: Дарди маро ба васли худ, эй моҳ, чора кун, Мурдам зи ҳаҷр, баҳри Худо, як назора кун. Орат гар аз аёдати бемори ишқ ҳаст, Бар Мусҳафи рухат нигару истихора кун. Розӣ агар ба қатли мани зор гаштаӣ, Ҳоҷат ба теғ нест, ба абру ишора кун. Дар маҷлисе, ки бӯйи нифоқ аст, Гавҳарӣ, Озода бошу гӯшанишинӣ канора кун.
Гавҳари мурод

"Гавҳари мурод" — муҳимтарин асари Абдурраззоқи Лоҳиҷӣ. Ба забони форсӣ дар усули дин, ҳикмат ва маорифи исломӣ таълиф шудааст. Аз се боб ва ҳар боб аз чандин фасл иборат мебошад. Дар муқаддимаи "Гавҳари мурод" мақсади таълифи китоб чунин баён шудааст: "Ҳар гоҳ гарду ғубор нишаст ва ҳаво соф шуд, он чӣ диданист, инсон мушоҳида мекунад. Вуҷуди мумкинот дар олами анфусӣ ҳамон гарду ғуборест, ки дар натиҷаи офариниш бархоста ва фазои андешаи инсонро барои дарки ҳақиқати азалӣ ғуборолуд кардааст. То ин гарду ғубор нанишинад, ғайри гард дида нахоҳад шуд". Дар "Гавҳари мурод" масъалаҳои маърифатӣ, донишҳои марбут ба худшиносӣ, маодшиносӣ, худошиносӣ ва маърифати ирфонӣ ҳамчун масоили муҳимми ҳикмати мутаолиҳа, ки хосси мактаби фалсафии Исфаҳон мебошад, мавриди баррасӣ қарор гирифтаанд. Дар ин асар муаллиф назари худро дар бораи нубувват иброз дошта, онро ба камоли идроки инсонӣ вобаста медонад. Масъалаи дигаре, ки дар "Гавҳари мурод" мавриди таҳқиқи муаллиф қарор гирифтааст, камоли қувваи мутахайила аст. Абдурраззоқи Лоҳиҷӣ муътақид аст, ки шахси пайғамбар аз тариқи хаёл бо олами офоқӣ иттисол пайдо мекунад, аммо бархе аз ҳукамо бо ақли фаъол бо олами ғайб иттисол пайдо намуда, ҳақоиқро мушоҳида менамоянд. Форобӣ низ дар вақташ чунин ақида баён карда, мавриди интиқоди мутакаллимон қарор гирифта буд, зеро ба фикри онҳо, Форобӣ гӯё ҳакимро аз пайғамбар афзал шуморидааст. Абдурраззоқи Лоҳиҷӣ дар "Гавҳари мурод" қайд кардааст, ки ин ишкол дар сурате ба суханони Форобӣ ворид мешавад, ки хаёл аз итоати ақл берун равад, вале дар мавриди пайғамбарон чунин нахоҳад буд ва хаёли пайғамбарон мутеи ақли онҳост. Яке аз масъалаҳои муҳимме, ки дар "Гавҳари мурод" мавриди баррасӣ қарор гирифтааст, олами мисол буда, суннати он то ба ҳикмати зардуштӣ мерасад ва Шиҳобуддини Суҳравардӣ онро дар ҳикмати исломӣ эҳё намуда буд. Абдурраззоқи Лоҳиҷӣ дар "Гавҳари мурод" ба собиқаи ин масъала дахл карда, ёдовар мешавад, ки дар мулки Аҷам ниёгони мо, ба мисли Кайхусрав ва дигар намояндагони ҳикмати хусравонӣ, қоил ба вуҷуди олами мисол (мусул) буданд. Ин олами вусто (барзах) ҳалқаи робита байни олами моддӣ ва муҷаррад ба шумор меравад. "Гавҳари мурод" шомили як силсила масоили дигари фалсафию ирфонӣ, аз қабили асолати моҳият ва вуҷуд, сайри чаҳоргонаи сулуки суфиён, зоту сифоти Ҳақ ва дигар масъалаҳои марбут ба онҳо низ мебошад.
Гавҳаршодбегим

Гавҳаршодбегим, Гавҳаршодхотун — яке аз шахсиятҳои фарҳангпарвари замони Темуриён, ҳамсари Шоҳрух. Зиндагинома Падараш Ғиёсуддини Тархон, яке аз надимони бузурги дарбори Темуриён буд. Таҳти ҳимояи Гавҳаршодбегим ва ҳамсараш Шоҳрух дар Ҳирот намояндагони аҳли илму адаб ва ҳунармандон гирд омадаанд, ки машҳуртарини онҳо Абдурраҳмони Ҷомӣ буд. Гавҳаршодбегим ба таъриху адабиёт бештар таваҷҷуҳ дошта, шоираи машҳур Меҳрии Ҳиравӣ надими ӯ буд. Бисёре аз осори меъмории замони Темуриён, аз қабили хонақоҳ, мадраса, масҷиди ҷомеи ш. Ҳирот ва масҷиди ҷомеи ш. Машҳад, бо дастгирии Гавҳаршодбегим бино ёфтаанд ва имрӯз ҳар ду масҷиди ҷомеъ ба ифтихори Гавҳаршодбегим номгузорӣ шудаанд. Соли 1447 Шоҳрух Мирзо бо ташвиқи Гавҳаршодбегим бар зидди бародарзодааш Султонмуҳаммади Бойсунқур ба Исфаҳон лашкар кашида, дар ҳамон ҷо даргузашт. Гавҳаршодбегим баъди марги Шоҳрух ва оғози кашмакашҳои сиёсӣ, амалан дар минтақаҳои Хуросони давлати Темуриён ҳукмфармо буд ва писаронаш Улуғбег дар Самарқанд, Иброҳим Мирзо дар Шероз ва Бойсунқур Мирзо дар Ҳирот ҳокимият доштанд. Гавҳаршодбегим ҳангоми шӯриши Мирзо Абулқосими Бобур бо дасисаи ашроф ва фармони султон Абусаид кушта шуд (19 июли 1457). Ӯро дар канори қабри ҳамсараш назди масҷиди Гавҳаршоди Ҳирот ба хок супурданд. Аз соли 2009 бо ёрии молии давлати Норвегия бозсозии оромгоҳи Гавҳаршодбегим дар Ҳирот оғоз шуд. Соли 2003 дар Кобул донишгоҳи занона таъсис ёфт, ки ба ифтихори Гавҳаршодбегим номгузорӣ шудааст.
Себистон (деҳа, н. Шаҳритӯс)

Себистон (то 2024 — Гагарин 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Пахтаободи ноҳияи Шаҳритӯс. Ҷуғрофиё Аз деҳа то маркази ноҳия 45 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 459 нафар. Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта ва 2 нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асаосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ, ғаллакорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо аз дарёи Кофарниҳон обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гагарин хоҷагии деҳқонии "Гагарин" ва 5 хоҷагии деҳқонии хурд мавҷуд аст. Таърих Гагарин соли 1982 таъсис ёфта, аҳолиаш аз ноҳияҳои Қубодиён, Дӯстӣ ва Колхозобод (ҳозира ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ) бо мақсади обод намудани заминҳои бекорхобида ба ин деҳа кӯчидаанд.
Гагарин (деҳа, н. Шаҳритӯс)

Тағйири масир ба:.
Лолазор (деҳа, н. Балхӣ)

Лолазор (то соли 2024 — Гагарин 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳалеварди ноҳияи Ҷалолиддин Балхӣ. Аз деҳаи деҳа то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 2 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1371 нафар, тоҷикон. Иқтисод Нуқтаи савдои хусусӣ ва мактаби таҳсилоти умумии ибтидоӣ дорад. Хонандагон таҳсили худро дар мактаби таҳсилоти умумии миёнаи деҳаи Корвонсарой давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо аз наҳри Қумсангир обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди деҳаи Лолазор 4 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуд аст.
Гагарин (деҳа, н. Носири Хусрав)

Гагарин — деҳа дар ҷамоати деҳоти Фирӯзаи ноҳияи Носири Хусрав. Аз Гагарин то маркази ҷамоат ва маркази ноҳия 24 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 186 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаб надорад. Талабагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Пахтаободи ноҳияи Шаҳритус таҳсил мекунанд. Дар ҳудуди деҳа нуқтаи савдои хусусӣ, осиёби барқӣ ва қисми ҳарбӣ мавҷуд аст. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ, ғаллакорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо аз дарёи Кофарниҳон обёрӣ мешаванд.
Гагарин (вилояти Туркистон)

Гагарин Гагарин) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 115 нафар аҳолӣ дошт.
Юрий Гагарин

Шӯрои Олии Иттиҳоди Шӯравӣ 16654323? Гагарин Юрий Алексеевич (9 марти 1934, деҳаи Клушино, ноҳияи Гжатск (ҳоло Гагарин)-и вилояти Смоленск — 27 марти 1968 шаҳри Киржач, Русия) — нахустин шахсе, ки ба кайҳон парвоз кардааст, лётчик-кайҳоннаварди ИҶШС, полковник, Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ. Таҳсил Соли 1951 Омӯзишгоҳи касбии шаҳри Люберсии назди Маскавро хатм намуда, соли 1951 ба Техникуми саноатии Саратов дохил шуд. Соли 1954 ба аэроклуби Саратов омад. Гагарин таҳсилро бо баҳои аъло ба итмом расонида, бо ҳавопаймои Як-18 мустақилона парвоз кард. Дар аэроклуб Гагарин 196 парвоз анҷом дод, ки он 42 соату 23 дақиқаро ташкил мекард. Гагарин соли 1955 ба хидмати аскарӣ даъват ва ба Омӯ зишгоҳи якуми ҳарбӣҳавоии ба номи К. Е. Ворошилови Чкалов (ҳоло Оренбург) фиристода шуд. Дар назди лётчики озмояндаи машҳури вақт Я. Ш. Акбулатов таҳсил кард. Пас аз хатми аълои Омӯзишгоҳ дар қисмҳои авиатсияи қиркунанда хидмат кард. Парвозҳо Аз соли 1960 дар отряди кайҳоннавардон буд. Нахустин бор дар ҷаҳон 12 апрели 1961 дар киштии "Восток" ба кайҳон парвоз кард. Ӯ гирди Заминро дар давоми 1 соату 48 дақиқа давр зада, бомуваффақият ба Замин баргашт. Барои ин қаҳрамонӣ Гагарин пеш аз муҳлат ба унвони ҳарбии майор ва Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ сазовор гардид. Аз соли 1962 то ҳоло 12 апрел ҳамчун "Рӯзи кайҳоннавардон" қайд карда мешавад. Аз соли 1966 узви фахрии Академияи байналхалқии кайҳоннавардӣ ва таҳқиқи фазои кайҳон буд. Соли 1968 Академияи ҳарбӣҳавоии муҳандисии ба номи Н. Е. Жуковскийро (Маскав) хатм намуд. Унвонҳо Бо унвонҳои Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистии Ҷумҳурии Сотсиалистии Чехословакия, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистии Ҷумҳурии Халқии Булғория, Қаҳрамони Меҳнати Ҷумҳурии Демократии Вйетнам қадр шудааст. Бузургдошт Барои абадӣ гардонидани хотираи Гагарин бисёр шаҳру ноҳияҳо, мактабу омӯзишгоҳҳо, кӯчаву майдонҳо, колхозу совхозҳо, яке аз танӯраҳои тарафи намоёни Моҳ ба номи ӯ гузошта шудаанд. Соли 1968 Федератсияи умумиҷаҳонии ҳавопаймоӣ (ФУҲ) медали тилои ба номи Гагаринро таъсис намудааст. Бо қарори Шӯрои Британия соли 2011 ба муносибати 50-солагии парвози инсон ба кайҳон дар маркази Лондон ҳайкали Гагарин гузошта шуд. Осор Эзоҳ Адабиёт.
Каёндашт (ноҳияи Кӯшониён)

Каёндашт (то 30.08.2024 — Гагарин 1; пештар Ворошилов) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Меҳнатободи ноҳияи Кӯшониён. Аз деҳа то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 5 км, то маркази вилоят 2 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1645 нафар 2 ва 1141 нафар 3, тоҷикон. Иқтисод Соли 1920 ташкил шудааст. Деҳа дар ибтидои солҳои 30 садаи дар давраи оғози сохтмони Канали калони Вахш ва обёрии заминҳои водии Вахш бунёд гардида буд. Деҳа масҷиди панҷвақта ва нуқтаи савдо дорад. Хонандагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Элтӣ таҳсил менамоянд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, сабзавоткорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди деҳа 4 хоҷагии хурди деҳқонӣ вуҷуд дорад.
Гагаре (ноҳияи Жигалов, Иркутск)

Гагаре — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Жигалов, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Гагарин (ноҳияи Николск, Вологда)

Гагарин — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Николск, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Полина Гагарина

- Полина Гагарина — овозхон, ҳунарпешаи филм, телевизион, садопеша, оҳангсоз ва мудели муди аҳли Русия. Иштирокдор ва ғолиби лоиҳаи "Шабакаи аввал" "Фабрикаи ситораҳо-2". Намояндаи Русия дар озмуни мусиқии "Евровидение-2015", барандаи ҷои дувум. Зиндагинома Полина Гагарина 27 марти соли 1987 дар Маскав ба дунё омада 3 4, кӯдакии худро дар Юнон гузарондааст.
Гагаринит

Гагаринит (Гагаринит-) — минерал аз гурӯҳи фторидҳои мураккаб. Таркиби кимиёиаш 6; метавонад қисман бо унсурҳои гурӯҳи серий ва бо хлор ва гурӯҳи иваз шавад. Маъдани камёб (нодир) аст. Сохтори кристаллбандиаш) тригоналӣ. Кристаллҳояш хурди шашқирраи беранг ва зарди гулобӣ. Сахтиаш 4-4,5; зичиаш 4180-4520 кгм 3. Дар гранитҳои ишқорӣ ё пегматитҳои ба онҳо алоқаманд вомехӯрад. Соли 1961 дар Қазоқистон ва Тува кашф шудааст. Ба шарафи Гагарин Юрий Алексеевич номгузорӣ шудааст.
Гагарин (ноҳияи Исиқ-Ота)

Гагарин (Гагарин) — деҳа (овул) дар ҳайати ҳавзаи деҳот (деҳистон)-и Ҷээки ноҳияи Исиқ-Ота, вилояти Чуй, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 460 нафар дар соли 2024.
Гагарин (ноҳияи Олой)

Гагарин (Гагарин) — деҳа дар деҳистони ба номи Ленини ноҳияи Олойи вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 424 нафар дар соли 2023.
Гагаузия

Гагаузия ё Гагауз-Йери, расман Воҳиди худмухтори Гагаузия, 2 як воҳиди худмухтори ҳудудӣ Молдова мебошад. Мухторияти он барои мардуми маҳаллӣ гагаузҳо, ки туркӣзабон, асосан Православӣ этникӣ пешбинӣ шудааст. 3.
Гагарино (ноҳияи Прохоров)

Гагарино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Прохоров, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Гагариха (ноҳияи Юреветс, Иванов)

Гагариха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Юреветс, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Гагарский

Гагарский — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Белоярский, вилояти Свердловск медарояд.
Гагарки (ноҳияи Котлаский)

Гагарки — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Котлаский, вилояти Архангелск медарояд.
Гагариха (ноҳияи Тотем, Вологда)

Гагариха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тотем, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Гагра

Гагра (абх. Гагра) — шаҳр дар Гурҷистон, дар соҳили баҳри Сиёҳ, дар ҳудуди Ҷумҳурии худэълонкардаи Абхозистон, 80 км дуртар аз қисми шимолу ғарбии Сухуми. Аҳолиаш 15 ҳазор нафар. Бандар дар баҳри Сиёҳ, маркази истгоҳи роҳи оҳан. Аз Гагра роҳи автомобилгарди Сочи — Сухуми мегузарад. Таърих Дар охири ҳазорсолаи 1 пеш аз м. дар ҳудуди Гагра бошишгоҳи Триглифи Юнони Қадим вуҷуд дошт. Ибтидои асрҳои миёна Қалъаи Абхоз эъмор шуд. Аз ибтидои садаи, баъди маркази фароғат гардиданаш, тараққӣ кард. Аз соли 1919 маркази уезд ва аз соли 1930 маркази ноҳияи ҳамном. Соли 1933 мақоми шаҳрро гирифт. Соли 1992 зимни ошӯбҳои байни Гурҷистону Абхозистон дар Гагра задухӯрдҳои низомӣ ба амал омаданд. Иқлим Иқлими Гагра субтропикӣ буда, рустаниҳои фаровон, пляж ва оби маъдании шифобахши сулфиддор дорад. Дар соҳили баҳри Сиёҳ осоишгоҳи иқлимӣ мавҷуд аст, ки дар он бемориҳои роҳи нафас, рагу пайванди дил ва асаб табобат карда мешаванд. Саноати хӯрокворӣ ривоҷ ёфта, асосан талаботи осоишгоҳҳоро таъмин месозад.
Гадик

Гадик — як навъи гӯсфанд, ки дунбаи думмонанд дорад. Вазнаш 30-36 кг, баландиаш аз 55 мешаванд. Гадикҳо хурдҷусса, каммаҳсул ва дуруштпашм буда, ба шароити иқлими номусоид мутобиқ гаштаанд. Дарозии пашмашон 15-17 см; соле аз ҳар сар гӯсфанд 1-1,2 кг пашм метарошанд. Гӯсфандони зоти дарвозӣ, помирӣ ва баъзе гӯсфандони қарокӯлӣ аз ҷумлаи гадик мебошанд. Дар Тоҷикистон Г.-ро дар ВМКБ ва минтақаи Рашт парвариш мекунанд. Гадик дар Афғонистон бо номи "ҳазорагӣ" машҳур аст. Нигаред низ Эзоҳ Адабиёт.
Гагаузҳо

Гагаузҳо (гаг.) — мардуми туркнажод, ки аксаран дар Молдова, Украина, Русия ва қисман дар Узбакистон, Туркманистон, Гурҷистон, Булғористон, Руминия, Юнон, Латвия, Эстония, Конодо ва Бразилия умр ба сар мебаранд. Теъдоди умумии гагаузҳо 250 ҳазор буда (дар ибтидои садаи), аз ин миқдор 147,7 ҳазор дар Молдавия, 32 ҳазор дар Украина ва 12 ҳазор дар Русия зиндагӣ мекунанд. Забонашон гагаузӣ, яке аз шохаҳои ҷанубу ғарбии (оғузӣ) зергурӯҳи туркии оилаи забони олтойӣ мебошад. Хатташон аз соли 1957 кириллӣ ва ҳоло лотиниасос (аз соли 1993) аст. Аксарияташон пайрави равияи православии дини масеҳӣ мебошанд. Дар мавриди ташаккули гагаузҳо якчанд фарзия мавҷуд аст. Ниёгони гагаузҳо туркҳои бодиянишин (оғузҳо, печенегҳо ва половесҳо) буданд, ки дар асрҳои 10-13 аз соҳилҳои шимолии баҳри Сиёҳ ба Балкан кӯчида, мазҳаби православӣ ва фарҳанги қабилаҳои славяниро қабул карданд. 2. Мувофиқи фарзияи таърихнигорони аврупоӣ гагаузҳо қабилаҳои туркзабон буда, соли 670 аз Поволже ба Балкан муҳоҷират ва дини масеҳиро қабул карданд. 3. Мувофиқи назарияи "салҷуқӣ" (дар Туркия маъмул аст) гузаштагони гагаузҳо туркони Осиёи Хурд буданд, ки бо роҳбарии султон Иззуддин Кайковус ба Добруҷа рафтанд. Дар ҷангҳои русу туркии охири садаи ва ибтидои садаи гагаузҳо-и масеҳӣ Русияро пуштибонӣ карда, ба ҷануби Бессарабия кӯчиданд. Як қисми гагаузҳо дар замони ислоҳоти А. П. Столипин ба Қазоқистон кӯчонида шуданд (солҳои 1912-14). Дар солҳои коллективонии хоҷагии деҳот як қисми гагаузҳо ба Ӯзбекистон муҳоҷир карда шуданд. Аз охири солҳои 80 садаи дар байни гагаузҳо ҳаракатҳои худшиносӣ ва эҳёи фарҳанги миллӣ оғоз шуд: дар ҳайати ҶШС Молдавия Ҷумҳурии Гагаузия (ноябри 1989) ташкил ёфт; соли 1994 Гагаузия дар ҳайати Молдавия мухторият ба даст овард ва забони гагаузӣ дар баробари забонҳои молдавӣ ва русӣ расмият ёфт. Машғулияти асосии гагаузҳо чорводорӣ, сабзавоткорӣ ва ангурпарварӣ мебошад. Қолинбофӣ яке аз ҳунарҳои маъмулии гагаузҳо маҳсуб мешавад. гагаузҳо дорои фолклори ғанӣ мебошанд.
Гадалей (ноҳияи Тулун, Иркутск)

Гадалей — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тулун, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Гадобек Маҳмудов

Гадобек Маҳмудов – китобшинос, библиографияшинос, китобхонашинос, номзади илмҳои педагогика, дотсент. Аълочии маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон, Аълочии фарҳанги Тоҷикистон. Зиндагинома Гадобек Буриевич Маҳмудов 1 майи соли 1960 дар ноҳияи Рӯдакӣ ба дунё омадааст. Соли 1978 ба Донишкадаи давлатии фарҳанги Маскав дохил шуда, соли 1982 онро бо ихтисоси китобдор-библиограф хатм кардааст. Фаъолияти кориашро баъди анҷоми мактаби олӣ аз Китобхонаи ҷумҳуриявии давлатии ба номи А. Фирдавсӣ шурӯъ карда, аз соли 1983 аввал омӯзгор ва баъдан омӯзгори калон, сипас мудири кафедраи библиографшиносии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода буд. Аз солҳои 2013 то 2015 дар вазифаи декани факултаи китобдорӣ ва иттилоотшиносии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода кор кардааст. Моҳи майи соли 2015 бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муовини директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон таъйин гардид. Фаъолияти илмӣ Муаллифи зиёда аз 50 мақолаҳои илмӣ, таълимӣ, дастурҳои таълимӣ-методӣ ва библиографӣ, инчунин муаллифи китоби дарсии "Фаъолияти библиографӣ дар китобхонаҳо" мебошад. Ҷоизаҳо Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Аълочии маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад.
Гадоӣ

Гадоӣ, гад, кад, гадя, кудя, дарюзагӣ, тал(а)бандагӣ — амале, ки бо мақсади ба даст овардани чизе анҷом дода мешавад, пешаи гадо. Дар фарҳангҳо Гадоӣ дар фарҳанги ҷаҳон дар шумори пасттарин кору пеша қарор ёфта, накуҳиш ва мазаммат шудааст. Дар адабиёт фаровон истифода гаштааст. В-агар ҷавр дар подшоӣ кунӣ, Пас аз подшоҳӣ гадоӣ кунӣ. Саъдӣ Зоди роҳи ҳарами васл надорем, магар Ба гадоӣ зи дари майкада зоде талабем. Ҳофиз Тамаъ аз халқ гадоӣ бошад, Гар ҳама Ҳотами Тойӣ бошад. Ҷомӣ Гадо Гадо, дарюза, талабанда — касеро гӯянд, ки аз роҳи дархости кумаки моддӣ аз мардум рӯзӣ ба даст оварда, бо барангехтани ҳисси раҳму шафқат аз одамон пул меситонад ва ин корро пешаи худ кардааст. Дар адабиёт ва фарҳанги ҷаҳон гадо дар пасттарин радаи иҷтимоӣ қарор дорад. Барои нишон додани тафовути куллии пойгоҳҳои иҷтимоӣ дар бештари мавридҳо аз таносуби муқоисавии шоҳ (шоҳзода, султон) ва гадо истифода мешавад. Маъруфтарин асари адабӣ дар ин маврид "Шоҳзода ва гадо"-и Марк Твен ба шумор меравад. Дар адабиёти бадеӣ Гадо дар адабиёти бадеӣ фаровон истифода шудааст. Масалан: Ба гадое бигуфтам: "Ай нодон, Дин ба дунё мадеҳ аз пайи нон"! Саноӣ Чун гадоӣ чизи дигар нест, ҷуз хоҳандагӣ, Ҳар кӣ хоҳад, гар Сулаймон асту гар Қорун, гадост. Анварӣ Муҳоли ақл аст, агар реги биёбон дур шавад, чашми гадоён пур шавад. "Гулистон"-и Саъдӣ Дар тангнойи ҳайратам аз нахвати рақиб, Ё Раб, мабод он, ки гадо муътабар шавад! Ҳофиз Эзоҳ Адабиёт.
Гадоии Деҳлавӣ

Гадоии Деҳлавӣ — шоир и форсигӯи Ҳиндустон. Зиндагинома Дар назди падараш, инчунин баъзе уламои давр улуми мутадовилаи даврро омӯхта, чун шахси донишманд машҳур гардид ва дар Гуҷарот ба тадрис машғул буд. Ба назди ӯ барои аз донишаш баҳравар гардидан аз Варорӯду Ироқ толибилмон меомаданд. Дар миёнсолӣ ба хидмати ҳукамои давр рӯй овард. Дар дарбори Иброҳими Лудӣ, Ҳумоюн, Акбар ба мансаби садорат расида буд. Дар назди Байрамхон — вазири Акбар обрӯю эътибори зиёд дошт. Аз шоирони форсигӯи Ҳиндустон вай танҳо дар ғазал табъозмоӣ кардааст. Намунаҳо аз ашъораш дар тазкираҳову осори таърихӣ (мас., дар "Мунтахабу-т-таворих") ба назар мерасанд. Ба се забон — арабӣ ва урду шеър мегуфт. Байти зерин аз ӯст: Гаҳе ҷон манзили ғам шуд, гаҳе дил, Ғаматро мебарам манзил ба манзил! Эзоҳ Адабиёт.