ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Волтер

ҳамкори Анҷумани салатанатӣ (3 ноябр 1743) Волтер (ноябри 1694, Порис, Фаронса — 30 майи 1778, ҳамонҷо; ном дар хурдӣ Франсуа-Мари Аруэ,) — файласуф, нависанда, публисист ва таърихнигори узви Академияи Фаронса, АИ Пруссия, узви ифтихории АИ Петербург. Зиндагинома Мактаби диниро дар Порис хатм кардааст. Фаъолияти илмию эҷодиаш барои таҳаввули куллии тафаккури халқҳои Аврупо мусоидат намудааст. Ба ақидаи Волтер қадру манзалати инсон дар хираду дониши ӯст, на дар мансубияташ ба ин ё он қишри ҷомеа. Волтер тарафдори ҳокимияти мутлақ бо сарварии шоҳи соҳибмаърифат буд, ки қонунҳои одилона қабул намояд. Ӯ зарурати дигаргуниҳои иҷтимоиро дарк мекард ва мақсаду маромаш озодии тафаккур, сухан ва озодии виҷдон буд. Ба ақидаи ӯ маҳз сарвари соҳибмаърифат дар татбиқи ғояҳояш кумак расонида метавонист. Дар ҳамин замина Волтер муносибаташро бо ҳукмронони давр — шоҳи Пруссия Фридрихи, иператори Русия Екатеринаи ва дигарон барқарор карда буд; бисёре аз сарварони маъруфи кишварҳои Аврупо мекӯшиданд, ки бо Волтер робита дошта бошанд. Осор Волтер якчанд асари таърихӣ — "Таърихи Карли ", "Таърихи парламенти Порис" нигоштааст. Дар чунин осор, ки қаҳрамони асосӣ халқ аст, ӯ кӯшидааст, ки аз далелҳои собиту воқеӣ истифода барад. Осори фалсафӣ Дар осори фалсафиаш нақши бузург гузоштанд. Волтер дар таҳияи "Энсиклопедия"-и фаронсавии садаи ширкат варзидааст. Ақоиди иҷтимоӣ-сиёсӣ, ахлоқӣ, назариёти Волтер оид ба дин ва мавқеи он дар ҷомеа, озодии виҷдон ва ғ. дар осори адабиаш — намоишнома-фоҷиаи "Эдип" низ тааллуқ доранд. Яке аз асарҳои бунёдии ифодагари ақоиду назариёти Волтер "Кандид" (1759; тарҷумаи тоҷикӣ — 1963) мебошад. Дар ин асар ӯ дар баробари нишон додани ҷанбаҳои мусбат ва манфии ҳамон давра, ба мардум бо шиори "Ҳар кас бояд боғи худро обод бикунад" муроҷиат намудааст. Волтер пешвои маорифпарварӣ дар Аврупо, намояндаи равияи адабии класситсизм мебошад. Волтер таҳти таъсири "Гулистон"-и Саъдӣ чанд асар, аз ҷумла "Содиқ"-ро, эҷод намудааст. Дар асарҳои "Зоир", "Алҷазоир", "Золим", "Дарвеши чинӣ" ва ғ. мавзӯъҳои шарқӣ матраҳ гардидаанд. Волтер шахсияти машҳури давраш буд, ки ба қавли адиби фаронсавӣ В. Ҳюго як қарнро дар ихтиёр дошт. Афкору ақоиди Волтер баъд аз фавти ӯ побарҷо монд ва дар доираҳои илмиву адабӣ, фарҳангӣ бо номи волтерчигӣ паҳн гардид.
Волчанск

Волчанск — шаҳрест дар вилояти Свердловск дар Русия аст. ҳолиаш 11043 нафар аст.
Волховская (ноҳияи Сямжен, Вологда)

Волховская — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Сямжен, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Волфганг Амадей Мотсарт

Волфганг Амадей Мотсарт январ 1756 2 3, Иёлати Залтсбург 7 8 9 — 5 декабр 1791 4 5 6, Вена 7 8 10) — оҳангсоз ва мусиқинавози чирадасти утришӣ. Зиндагинома Гузаштагони ӯ усто буданд, падараш — мусиқичӣ. Аз сини 4-солагӣ Мотсарт дар клавесин ва скрипка менавохт, аз 6-солагӣ ба эҷоди мусиқӣ шурӯъ кард ва дар 7-солагӣ бо бадеҳанавозӣ дар клавесин, скрипка, арғунун бо мусиқинавозони машҳур бомуваффақият мусобиқа мекард. То сини 14-солагӣ Мотсарт ҳамчун композитори шинохта муаррифӣ гардид, операҳои ӯ дар Театри Милан иҷро мешуданд. Дар 15-солагӣ ӯро узви академияи мусиқии Болон ва Верон интихоб намуданд. Аз с. 1769 то 1781 (бо танафус) Мотсарт дар хори ҳофизони (каппела) дарбори апископи калони залтс-бургӣ хидмат мекунад. Эҷодиёт Волфганг Амадей Мотсарт то 18-солагӣ зиёда аз 30 симфония, 13 квартет, 14 соната ва ғ. асарҳо офаридааст. С. 1781 М. ба Вена, Утриш кӯч баст. Дар пойтахти имперотурии Утриш зистанаш, вақти шукуфоии эҷодиёташ оғоз шуд. Дар давраи дар Вена буданаш операҳои беҳтарини ӯ офарида шудаанд: "Арӯсии Фигаро", "Дон Жуан", "Флейтаи сеҳрнок", симфонияҳои бештар машҳураш, консертҳои фортепианӣ, сонатаҳо, квартетҳои торӣ, квинтетҳо, Реквиеми (марсия) овозадораш ва ғ. Операҳои Мотсарт — намунаҳои олии навъи нави асарҳои мусиқӣ — саҳнавӣ буда, композитор дар онҳо ислоҳоти жанри операро ба вуҷуд овард. Мотсарт — навовари ҳамаи жанрҳои мусиқии замони худ, офарандаи мусиқии гениалии он давра, ки рамзи зебоӣ ва гармонии ҷаҳониён гардид, мебошад. 1.
Волчий-2 (ноҳияи Волоконовск)

Волчий-2 — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Волоконовск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Волчевка (деҳа)

Волчевка — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Пригородний, вилояти Свердловск медарояд.
Волчанское (ноҳияи Каменск, Воронеж)

Волчанское — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Каменск, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Волчий-1 (ноҳияи Волоконовск)

Волчий-1 — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Волоконовск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Галина Волчек

126918344? Галина Борисовна Волчек (19 декабри 1933, Москва, ИҶШС — 26 декабри 2019, ҳамон ҷо) — ҳунарпешаи театр ва синамои аҳли Шӯравӣ ва Русия, коргардони театр, омӯзгор. Директори бадеъии Театри "Современник"-и Маскав. Қаҳрамони меҳнати Федератсияи Русия. Ҳунарпешаи халқии ИҶШС. Дорандаи пурраи ордени "Хидмати шоиста дар назди Ватан". Барандаи Мукофоти давлатии ИҶШС ва Ҷоизаи Президенти Федератсияи Русия. Зиндагинома Галина Волчек 19 декабри соли 1933 дар шаҳри Маскав дар оилаи яҳудӣ ба дунё омадааст. Дар соли 1955 Мактаб-студияи ба номи Немирович-Данченкоро хатм кардааст 5. Филмшиносӣ Ҳунарпешагӣ Эзоҳ Адабиёт.
Волчий (ноҳияи Вейделевск)

Волчий — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Вейделевск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Волчий Ручей (ноҳияи Красноборский)

Волчий Ручей — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Красноборский, вилояти Архангелск медарояд.
Волчий Брод (ноҳияи Нижнеудинск, Иркутск)

Волчий Брод — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Нижнеудинск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Волчя Александровка (ноҳияи Волоконовск)

Волчя Александровка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Волоконовск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Воля (ноҳияи Верхнехав, Воронеж)

Воля — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Верхнехав, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Николай Волчков

Волчков Николай Николаевич (23 феврал 8 март 1910, Губернияи Маскав — 2003, Исроил) — ҳунарпешаи шӯравӣ. Артисти халқии ҶШС Тоҷикистон, Артисти халқии ИҶШС. Зиндагинома Хатмкардаи Студияи маҳорати актёрии шаҳри Маскав. Ҳунарпешаи Театри драмаи Ленинград (ҳоло Санкт-Петербург). Соли 1937 ба Тоҷикистон омада, дар таъсиси Театри давлатии драмавии русии ба номи Николай Волчков Маяковский иштирок кардааст. Николай Волчков дар саҳнаи театри мазкур зиёда аз сад нақш офаридааст. Ӯ иҷрокунандаи нақшҳои асосии беҳтарин намоишҳои ин театр буд. Нақшҳо Нақшҳои асосиаш: Миша, Горностаев ("Любов Яровая"-и К. Тренёв), Окаёмов ("Машенка"-и А. Афиногенов), Лука, Достигиев ("Дар қаър" ва "Егор Буличёв ва дигарон"-и М. Горкий), Аким ("Дар зулмот"-и Л. Н. Толстой). Қуллаи эҷодии Николай Волчков иҷрои нақши Николай Волчков И. Ленин дар намоишномаҳои театри мазкур мебошад: "Соли пуртӯфон"-и А. Каплер, "Соати бурҷи Кремл"-и Н. Погодин, "Бо номи инқилоб"-и М. Шатров, операи "Дар тӯфон"-и Т. Хренников (Театри давлатии опера ва балети тоҷик ба номи С. Айнӣ, 1972). Николай Волчков аз асарҳои драманависони тоҷик ҳам нақшҳои гуногуни мусбат ва манфӣ офаридааст: раиси колхоз ("Шуҳрати нек"-и М. Рабиев, 1957), Эшони Мирзо ("Достони Бибизайнаб"-и С. Саидмуродов, 1965), Одина ("Пайраҳаҳои оташин"-и М. Назаров, 1973). Ҷоизаҳо Бо 2 ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, ордени "Нишони Фахрӣ" ва медалҳо сарфароз гардидааст.
Волчиха (ноҳияи Вожегод, Вологда)

Волчиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вожегод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Волюнтаризм

Волюнтаризм (— ирода) — равияи фалсафиест, ки иродаро принсипи олии ҳастӣ шумурда, онро дар ҳастии маънавӣ дар мади аввал мегузорад. Таърих Волюнтаризм дар муқобили ратсионализм қарор дошта, ҳолатест вобаста ба баъзе лаҳзаҳои ҳалкунанда дар раванди қабул ва воқеӣ гардондани қарори сиёсӣ ва ирода. Мафҳуми волюнтаризмро бори нахуст Ф. Теннис соли 1883 истифода кардааст. волюнтаризм субъективияти мақсадҳо ва озодии интихоби воситаҳоро пеша намуда, на ҳама вақт қонунҳои воқеии инкишофро ба ҳисоб мегирад, аз ин рӯ, ба авторитаризм ё тоталитаризм, инқилобчигии барзиёд ё анархизм оварда мерасонад. Андешаҳои волюнтаризмро дар таълимоти Августин, И. Кант, И. Г. Фихте, Шеллинг, Г. Гегел, А. Шопенгауэр, Э. Гартман пайдо намудан мумкин аст. Августин иродаро асоси ҳамаи равандҳои маънавӣ медонист. Аммо И. Д. Скот иродаро аз ақл бартар мешумурд. Асоси волюнтаризми навин таълимоти И. Кант дар бораи афзалияти ақли амалӣ ба ҳисоб меравад. Ба андешаи И. Кант, ҳарчанд ҳастии иродаи озодро аз ҷиҳати назарӣ на рад кардан мумкин аст ва на исбот, ақли амалӣ эътибори озодии иродаро тақозо менамояд, вагарна қонунҳои ахлоқию маънавӣ моҳияти худро аз даст медиҳанд. Фихте иродаро асоси шахсият ва фаъолияти "Ман"-ро принсипи эҷодии мутлақи ҳастӣ дониста, онро ба сифати манбаи маънавии олам дарк мекард. Ба назари ӯ, ирода табиатан мазмуни ақлонӣ дошта, сарчашмаи амалишавии мабдаи ахлоқӣ мебошад. Андешаҳои Фихтеро Шопенгауэр танқид ва рад кардааст. Дар фалсафаи ӯ ирода ҳамчун равияи мустақил ташаккул ёфта, ба таври ирратсионалӣ ҳамчун нахустмабдаи нобино, ғайриоқил, бидуни мақсад амалкунандаи ҷаҳон таъбир гардид. Шопенгауэр "чизҳо дар худ"-и Кантро ба сифати иродае маънидод менамояд, ки дар сатҳи мухталифи инкишофи воқеии олам зоҳир мегардад. Ӯ шуур ва ақлро зуҳуроти баъдии ирода медонад. Дар таълимоти ӯ ирода бо пессимизм робитаи зич дорад. Ғояҳои волюнтаристии Шопенгауэр дар ташаккул ва рушди фалсафаи Нитсше таъсири амиқ расонидааст. Решаҳои иҷтимоии волюнтаризмро муносибатҳои ҳукмронию тобеъ намудан ташкил намуда, он ба сиёсати зӯроварӣ ва фишороварӣ такя менамояд. волюнтаризми сиёсӣ дар сиёсати амалии низомҳои сиёсии зиддимардумӣ ва сиёсати авантюристии доираҳои ҳукмрони баъзе кишварҳои ғайридемократӣ, дар фаъолияти ташкилотҳои фашистӣ, милитаристӣ, ҳаракатҳои ифротгароӣ (ирҳобӣ) зоҳир мегардад. Дар шароити имрӯза заминаҳои ташаккул ва инкишофи волюнтаризм қариб дар тамоми кишварҳое, ки анъанаи қавии демократии идораи ҷомеа надоранд ва низоми сиёсию ҳуқуқии воқеиро ташаккул надодаанд, ба амал омада метавонад.
Воля (ноҳияи Новоусман, Воронеж)

Воля — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Новоусман, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Ризо Волӣ

Ризо Волӣ (1953, Қазвин) — оҳангсози эронӣ. Зиндагинома Навохтани тромбон ва тромпатро дар Ҳунаристони олии мусиқӣ назди Ҳусайн Носеҳӣ ва Манучеҳр Бегларӣ фаро гирифт. Соли 1973 ба Австрия рафта дар Академияи мусиқии Вена мусиқӣ ва оҳангсозиро омӯхт. Соли 1979 ба Амрико рафта дар Донишгоҳи Писбург соҳиби унвони доктори оҳангсозӣ ва назарияи мусиқӣ гардид. Аз соли 1986 устоди Донишгоҳи Корнегии Милан ва сарпарасти студияи мусиқии компютерии ҳамин донишгоҳ. Дорандаи Ҷоизаи ифтихори Вазорати улум ва ҳунари Австрия. Соли 1991 Шӯрои фарҳангии иёлати Писбург ба ӯ унвони "Ҳунарманди барҷастаи муҳоҷир"-ро додааст. Оҳангҳои ӯ дар солҳои 1995 ва 2004 дар ду лавҳи фишурда дар Амрико мунташир шудаанд. Дигар осори Ризо Волӣ: "Овозҳои маҳаллӣ барои ансамблҳои мухталиф", "Консерти флейта", "Дайламон" (барои оркестр), "Суруш" (барои овози гурӯҳӣ ва оркестр), "Кӯҳи ях" (барои пианино).
Волшнитси (ноҳияи Вологод, Вологда)

Волшнитси — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Волчиха (ноҳияи Харовск, Вологда)

Волчиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Харовск, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Волӣ (вазифа)

Волӣ — мансаби ҳукуматӣ дар дастгоҳи хилофат, мутасаддии корҳои идораи вилоятҳо. Вилоятҳои мустақили хилофат — аз қабили Миср, Сурия, Ироқ, Хуросон аз ҷониби волӣ идора мешуд. Бо дастури халифа фармондеҳони қувваҳои низомӣ волӣ таъйин карда мешуданд. Волиҳо ба ҳукумати марказии хилофат тобеъ буда, интиқоли даромадҳои молии музофотро ба марказ таъмин мекарданд. Дар умури идораи музофот ба волӣ ду мансабдор — омили хироҷ ва қозӣ ёрӣ мерасониданд. Волии музофот ваколати сабукдӯш ва таъйин кардани мансабдорони маҳаллӣ ва ҷазо додани гунаҳкоронро дошт. Дар музофоти марзӣ умури низомӣ ба уҳдаи волӣ вогузор буда, салоҳияти музокира ё ҷанг бо неруҳои хориҷиро дошт ва дар забткориҳо берун аз марзҳои хилофат соҳибихтиёр буд. Халифаҳо тавассути волиҳо баъди таъйин кардани валиаҳд аз мардуми вилоятҳо байъат мегирифтанд. Хуросон дар ибтидо аз тарафи волии Ироқ ва баъд то соли 821 аз ҷониби волиҳои хилофат идора карда мешуд. Дар аҳди Восиқ Биллоҳ бо ташкилёбии аморатҳо мавқеи волиҳо дар хилофат суст гардид. Дар Хуросону Мовароуннаҳр сарвари музофотро волӣ ё ҳоким мегуфтанд. Мансаби волӣ имрӯз дар ҶИА вуҷуд дорад, ки раиси Ҳукумати иҷроияи вилоят мебошад.
Волӣ (шоир)

Волӣ — тахаллуси Мирзоафзал Муншии Бухорӣ — шоир и тоҷик. Зиндагинома Дар дарбори ҳукмрони замонаш муншӣ буд. Тазкиранигор Малеҳои Самарқандӣ аз ӯ чун нодираи айём, моҳир дар насри мусаҷҷаъ ва назми мурассаъ, устод дар хатту имло ёд кардааст. Дар бадоҳатан гуфтани шеър ҳам тавоно будааст. Дар шеър ба Муҳташами Кошӣ пайравӣ мекард. Девони ашъор доштааст ва онро Малеҳои Самарқандӣ дидааст, вале он дастраси муҳаққиқон нагардидааст. Дар "Тазкирату-ш-шуаро"-и Малеҳои Самарқандӣ 56 байт аз Волӣ сабт гардидааст. Намунаҳо аз ашъори Волӣ: Шеваи маҳбубии он дилраборо бандаам, Бетакаллуф шеваҳои ошноро бандаам. Донаву дом аст асбоби тааллуқ халқро, Холи ӯро мухлису зулфи расоро бандаам. Гар шавам, Волӣ, шаҳиди ханҷари ошӯби ӯ, Як нигаҳ з-он чашми мафтун, хунбаҳоро бандаам. Ушшоқ диданд занҷири зулфат, Месӯхт моро он оташин рӯ. Зуннор бастанд ҳамчун бараҳман, Мекушт моро аз ноз кардан.
Вомиқи Калонурӣ

Вомиқи Калонурӣ (, Ихлосхони Вомиқ — таърихнигор ва шоир и форсизабони Зиндагинома Вомиқи Калонурӣ аз ҳиндувони қавми кҳатрӣ баромада, бо даъвати шайх Муҳаммади Дарвеш ба ислом гаравид. Дар замони ҳукмронии Аврангзеб бо дастгирии Мавлавӣ Абдуллоҳи Сиёлкутӣ ба хидмати дарбор роҳ ёфт. Вомиқи Калонурӣ баъд аз фавти Аврангзеб муддате аз дарбор дур шуда, дар Аврангобод вазифаи парвонагиро иҷро мекард. Ӯ бори дигар дар аҳди ҳукмронии Баҳодуршоҳ ба дарбор роҳ ёфта, ба лақаби Ихлосхон сарфароз гардид. Дар замони Фаррухсияр Вомиқи Калонурӣ ба вазифаи мирмуншӣ расида, бо амри шоҳ ба навиштани воқеаҳои замонаш шурӯъ кард. Дар аҳди Муҳаммадшоҳ мансаби худро ҳифз кард. Вомиқи Калонурӣ дар айёми ҷавонии худ бо тахаллуси "Вомиқ" шеър мегуфт. "Подшоҳнома" (дар бораи воқеаҳои замони Фаррухсияр ва Муҳаммадшоҳ) ва "Девони ашъор"-и Вомиқи Калонурӣ то ба имрӯз нарасидаанд. Аз осори Вомиқи Калонурӣ танҳо "Руқаоти Ихлосхон" бо шумораи 569423752 дар китобхонаи Донишгоҳи Панҷоби Лоҳур боқӣ мондааст, ки аз 84 номаи муаллиф бо ҳамзамононаш иборат аст.
Вона

Вона (?,?) — воҳиди пули Кореяи Шимолӣ ва Кореяи Ҷанубӣ. Вона ба 100 ҷон тақсим мешавад. Ишораи расмии ҷаҳонии вона —; рамзи байналмилалии бонкиаш 4217 —. Солҳои 1902-10 вона воҳиди пули Корея маҳсуб ёфта, дар таносуби 1 ба муомилот бароварда шуд. Аслан дар шакли танга (филиззӣ) бо арзишҳои 12 ҷон, 12 вона бароварда мешуданд, пули коғазии он вуҷуд надошт. Ҳоло баъди қабули қарори ивази тартиби интишор ва арзишҳои он дар муомилот пулҳои коғазии арзиши номиналиашон 1000, 5000, 10000 ва 50000 вона ва тангаҳои арзишашон 1, 5, 10, 50, 100, 500 вона бароварда шудаанд. Мувофиқи қурби расмии Бонки миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон (октябри 2013) 100 вона ба 0,0045 сомонӣ баробар аст.
Вонгуда (деҳа дар ноҳияи Онежск)

Вонгуда — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Онежск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Вомбарг

Вомбарг — коғази гаронбаҳо, ки дорандаи он барои аз эмитент (молик) дар муҳлати муайян гирифтани маблағи пешбинишуда ё дигар амволи ҳамсанги маблағ ҳуқуқ пайдо мекунад. Вомбарг ба шахс ҳуқуқи гирифтани фоизи муайянро низ медиҳад. Вомбарг купонӣ, ғайрикупонӣ ва мубодилавӣ мешавад. Вобаста ба шартҳои барориш ва фоизе, ки барои пардохт муқаррар карда шудааст, навъҳои гуногуни вомбарг мавҷуданд. Мас., аз рӯйи муҳлати пардохт онҳо муҳлатнок (дар муҳлати муайян аз ҷониби молик пардохт карда мешаванд) ва бемуҳлат (дар муҳлати дилхоҳ пардохт мекунанд) мебошанд. Вобаста ба соҳибият вомбаргҳои номдор (ному насаби дорандаи он дар феҳристи махсус ё сертификати вомбарг дарҷ меёбад) ва беном (ному насаби дорандаи вомбаргро ба қайд намегиранд) мавҷуданд. Вомбаргҳо вобаста ба муомилот низ навъҳои гуногун доранд, чунончи, вомбарг-ҳо бадалӣ (бо дигар коғази қиматнок иваз мекунанд) ва бадалнашаванда (бо дигар коғазҳои қиматнок иваз кардани онҳо мамнуъ аст). Аз нигоҳи муҳлати амал вомбарг-ҳо кӯтоҳмуддат (аз 6 моҳ то 1 сол), миёнамуддат (аз 1 то 10 сол) ва дарозмуддат (аз 10 то 25-30 сол) мешаванд. Вобаста ба молик вомбаргҳои давлатӣ, хусусӣ мунитсипалӣ ва муштарак (мас., бо хориҷиён) мавҷуданд. Мувофиқи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон "Дар бораи ҷамъиятҳои саҳомӣ" ба ҷамъияти саҳомӣ ҳуқуқи баровардани вомбарг дода шудааст. Вомбаргҳо бо қарори Шӯрои сардорон (Шӯрои нозирон)-и ҷамъияти саҳомӣ паҳн карда мешаванд (ба шарте, ки дар ойинномаи онҳо тартиби дигаре пешбинӣ нашуда бошад). Дар қарор оид ба барориши вомбаргҳо бояд тарз, муҳлат ва дигар шартҳои пардохти арзиши онҳо муайян карда шаванд. Паҳн кардани вомбарг аз ҷониби ҷамъиятҳои саҳомӣ баъди комилан пардохт намудани сармояи ойинномавии онҳо иҷозат дода мешавад.
Вондо (ноҳияи Среднеахтубинск, Волгоград)

Вондо — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Среднеахтубинск, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Вондога (ноҳияи Фурманов, Иванов)

Вондога — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Фурманов, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Вондокуре (ноҳияи Котлаский)

Вондокуре — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Котлаский, вилояти Архангелск медарояд.
Вомиқу Азро

"Вомиқу Азро" бо ин ном беш аз 20 асар маълум аст. Дар таълифоти адабиётшиносони имрӯза номи Азро дар шакли Узро низ дучор меояд. Пешинаи адабӣ Асли достон юнонӣ буда, воқеаҳои замони Поликрати Самосиро, Қисматии Астарободӣ, Номӣ, Мирзо Иброҳими Кирмонӣ бо тахаллуси "Заҳир", Ҳусайнии Шерозӣ аст. Дар нимаи дуввуми садаи Мирзоиброҳими Кирмонӣ "Вомиқу Азро"-ро аввал ба назм, баъд ба назму насри омехта эҷод кардааст, ки нусхаҳои зиёде аз он боқӣ мондаанд. Асарҳои мансури "Вомиқу Азро" асосан китобҳои халқие ҳастанд, ки дар меҳмонхонаҳо аҳли суҳбат қироат мекарданд. Дар адабиёти асрҳои 16–19 форс-тоҷик достонҳои "Вомиқу Азро" зиёд бошад ҳам, ба якдигар монанд нестанд ва ҳеч яке аз онҳо дар вазни мутақориб навишта нашудаанд. Аксари ин достонҳо дар вазни "Хусраву Ширин", "Лайлию Маҷнун" эҷод гардида, асарҳои Номӣ ва Ҳусайнӣ дар баҳри рамаланд. Мундариҷаи достону қиссаҳои "Вомиқу Азро" аз ғояҳои ишқи поки инсонӣ, садоқату рафоқат, вафодорӣ, адлу инсоф, дӯстии мардумони гуногунтоифаю мухталифойин, бурдборӣ дар душвориҳо ва ғ. иборат аст. Ба ғайр аз достони Сарфии Кашмирӣ дигар ягон достони "Вомиқу Азро" бо ғояҳои ирфонӣ-тасаввуфӣ алоқаманд нест. Воқеаҳои достони Қатилӣ дар мамолики арабнишин сурат мегиранд, Вомиқи маснавии Ҷушқонӣ писари подшоҳи Сосон асту Азро духтари ҳокими Халлух. Симоҳои қиссаи Навъӣ ҳинду буда, дар асари Заҳир Вомиқ аз хешовандони наздики Билқиси маликаи Сабо ва Азро духтари шоҳи париёни кишвари Ҷобулсост. Зимни ҳикояти Вомиқу Азро дар ин достон қиссаи Сулаймон ва Билқис низ комилан ба назм оварда шудааст. Дар "Вомиқу Азро"-и Ҳусайнӣ қиссаи Салмо ва Суод зимни афсонаи Вомиқ ва Азро омадааст. Достонҳои "Вомиқу Азро" аз ҷиҳати ҳаҷм низ гуногун буда, аз ҳама хурдаш камобеш 500 байт (Навъӣ) ва аз ҳама бузургаш 6600 байт (аз Заҳир) мебошад. Ин достон аз садаи сар карда аз адабиёти форс-тоҷик ба адабиёти халқҳои дигари Шарқи исломӣ гузаштааст. Ҳоло чандин тарҷумаи кашмирӣ, пушту, ӯзбекӣ ва урдуи он маъмул аст. Аз "Вомиқу Азро"-ҳои форсии тоҷикӣ матнҳои достонҳои Мирзоиброҳими Кирмонӣ, Навъӣ ва Унсурӣ дар солҳои 1958, 1964 ва 1967 дар Теҳрон мунташир гардидаанд. Дар осори лирикӣ ва эпикии суханварони адабиёти форс-тоҷик, монанди Саноии Ғазнавӣ, Низомии Ганҷавӣ, Фаррухии Сиистонӣ, Саъдӣ ва Ҳофизи Шерозӣ, Ҷалолуддини Румӣ, Хоҷуи Кирмонӣ, Камоли Хуҷандӣ, Ҷомӣ, Файзии Даканӣ, Бедил ва дигарон номҳои Вомиқу Азро ба ҳайси санъати талмеҳ, барои баёни ҳиссиёту ҳаяҷон ва шӯру шавқи ошиқу маъшуқ мавриди истифода қарор гирифтаанд. Ҳаҷла ҳамон аст, ки Азро-ш баст, Базм ҳамон аст, ки Вомиқ нишаст. Низомӣ Саъдиё, бор кашу ёр фаромӯш макун, Меҳри Вомиқ ба ҷафо кардани Азро наравад. Саъдӣ Дар дили маъшуқ ҷумла ошиқ аст, Дар дили Азро ҳамеша Вомиқ аст. Ҷалолуддини Румӣ Номи яке аз занони Искандари Зулқарнайн низ Азро будааст.
Вонгуда (ноҳияи Онежск)

Вонгуда — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Онежск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Вонга (ноҳияи Пинежск)

Вонга — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Пинежск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Вони Кореяи Шимолӣ

Вони Кореяи Шимолӣ, — воҳиди пули Кореяи Шимолӣ аст.
Вонжуга (ноҳияи Устянск)

Вонжуга — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Устянск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Вони Кореяи Ҷанубӣ

Вони Кореяи Ҷанубӣ, — воҳиди пули Кореяи Ҷанубӣ аст.
Вунуни I

Вунуни — подшоҳи Ашконӣ (67–12 мелодӣ), писари Фарҳоди. Вонон писари Фарҳоди (Фраати) (ҳукмронӣ 37-2) мебошад, ки ба ҳайси гаравгони ифтихорӣ бо иқдоми яке аз занҳои Фарҳоди — Музаи румиасл ба Рум фиристода шуда буд. Баъди он ки подшоҳи Порт Ороди ба ҷурми золим будан аз тахту тоҷ маҳрум карда шуд, бархе аз пешвоёни кишвар ба қайсари Рум муроҷиат намуда, аз ӯ хостанд, ки Вононро ба ҳайси подшоҳи онҳо ба Порт фиристад. Вонон соли 8 м ба тахти Ашкониёни Порт нишаст, аммо бархе аз сарони кишвар ва омма ҳукмронии ӯро хуш напазируфтанд, чунки Вонон тарбияи румиҳоро гирифта буд. Онҳо ба ашхоси бонуфузи хонадони Ашкониён Артабони муроҷиат намуда, хоҳиш карданд, ки ҳокимиятро ба даст гирад. Байни ду тараф ҷанг сар зад ва Вонон соли 12 м аз тарафи Артабони шикаст хӯрд. Вонон ночор ба Арманистон фирор кард ва аз ҷониби пешвоёни ин кишвар ба ҳокимӣ пазируфта шуд. Артабони аз сарони Арманистон талаб намуд, ки Вононро ба ӯ супоранд. Императори Рум Августиан, ки сар задани ҷанги навро бо Ашкониён намехост, Вононро аз ҳокимии Арманистон маҳрум карда, ба ҳайси гаравгони ифтихорӣ ба Сурия фиристод. Баъдан Вонон ба Киликия бадарға шуда, ҳангоми фирор аз ҷониби муҳофизи худ ба қатл расид. Баъди Вонон Артабони дар Порт ҳокимиятро ба даст гирифта, солҳои 12-38 м. ҳукмронӣ кардааст.
Вонявино (ноҳияи Пучеж, Иванов)

Вонявино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Пучеж, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Сергей Вонсовский

Сергей Василевич Вонсовский (20 август (2 сентябр) 1910 (1910-09-02), Тошканд — 11 августи 1998, Екатеринбург) — физикдон и назарии шӯравӣ, асосгузори мактаби назарияи магнетизм, академики АИ Русия. Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Зиндагинома Солҳои дар Институти физикаву техникаи Урал. Аз соли 1993 ректори Донишгоҳи гуманитарии Екатеринбург. Сергей Вонсовский дар соҳаи назарияи ҷисми сахт, магнетизм ва хусусиятҳои магнитӣ ва электрии филиззот, хӯлаҳо ва нимноқилҳо, назарияи фавқунноқилият таҳқиқот анҷом додааст. Ҷоизаҳо Дорандаи Мукофоти давлатии ИҶШС. Бо се ордени Ленин, ду ордени Байрақи Сурхи Меҳнат ва дигар ордену медалҳо сарфароз гардидааст. Осор.