ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Кӯчаи Лоҳутӣ

Лоҳутӣ — кӯчаест дар ноҳияи Шоҳмансури шаҳри Душанбе. Дар қисми ҷанубии соҳили чапи дарёи Душанбе, дар ҳудуди маҷмаъаи меъмориву муҷассамаи Садриддин Айнӣ дар майдони ҳамноми он (соли 1980 сохта шудааст) воқеъ гаштааст. Дарозиаш — 1 км. Кӯчаи Айниро бо кӯчаи Беҳзод дар самти шимолу ҷануб мепайвандад. Он яке аз куҳантарин кӯчаи шаҳр буда, солҳои 50-ум сохта шудааст. Дар қисмати миёнаи кӯча Бозори Шоҳмансур ва дар муқобили он бинои Кумитаи кор бо занон ва оилаи назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, болотар аз он Кумитаи ҳолатҳои фавқулода, бонки давлатии "Амонатбонк", ҶДММ "Тоҷиксодиротбонк", ҶДММ "Зайнаббибӣ", ҶДММ "Файзулло Абдуллоев", 2 кӯдакистон мавҷуданд. Қариб дар тамоми тӯли кӯчаҳое, ки кӯчаи Лоҳутиро убур мекунанд (масалан, ба номи Нисормуҳаммад ва Фаридуддини Аттор) фурӯшгоҳҳо сохта шудаанд. Дар мавзеъи пайвастани кӯчаи Лоҳутӣ ва Беҳзод, аз тарафи ғарб, гулгашти "Бӯстон" ҷой гирифта, кунҷи кӯчаро дар тарафи шарқ Осорхонаи геология ишғол кардааст. Ба поси хотири шоири тавоно Абулқосим Лоҳутӣ номгузорӣ шудааст.
Кӯчаи Аҳмади Дониш

Кӯчаи Аҳмад Дониш — дар шаҳри Душанбе, пойтахти Тоҷикистон, яке аз кӯчаҳои маълуми шаҳр аст. Сабабаш ин, ки дар наздикии фурудгоҳи байналмилалии Душанбе қарор дорад. Аҳмади Дониш нависандаи тоҷик, ки дар охири асри дар шаҳри Бухоро зиндагӣ мекард, ва ин кӯча ба номи у номида шудааст. Ин кӯча дорои дарозии 1,9 километр аст ва аз ҷануб ба шимол (аз ҷониби фурудгоҳ то хиёбони Рӯдакӣ) роҳнамоӣ дорад. Дараҷаи миёна аз кӯча 10 метр аст ва 4-шоҳроҳ барои ҳаракати нақлиёт дорад. Дар канори кӯчаҳо чароғҳои кӯл, чӯбҳои об, дарахтонҳои зебо ва пиёдагардон ҷойгир шудаанд. Дар ин ҳолат 4 адад чароғакҳои нақлиётӣ ва 6 пиёдагард дар ин роҳ қарор доранд. Сатҳи ҳаракати автомобил дар ин кучаи Душанбешар нисбатан паст арзёбӣ мешавад. Роҳҳои асфалтпӯш ва як пул низ дорад. Дар кӯча чунин биноҳо вуҷуд доранд: Кӯчаи Аҳмади Дониш бо кӯчаҳои зерин бархурд дорад: Нигаред.
Хиёбони Исмоили Сомонӣ

Хиёбони Исмоили Сомонӣ — яке аз кӯчаҳои асосии шаҳри Душанбе. Ҷуғрофия Таърих Дар замони шӯравӣ хиёбон кӯчаи Путовский номида мешуд, ба шарафи амир Исмоили Сомонӣ дар солҳои 1990 дар доираи маъракаи эҳёи ҳувияти миллӣ гирифта шуда, ба номи он гузоштаанд 1. Имрӯз хиёбони Исмоили Сомонӣ яке аз бонуфузтарин кӯчаҳои шаҳр маҳсуб мешавад. Хонаҳо дар биноҳои истиқоматӣ, ки дар қад-қади хиёбон ҷойгиранд, аз фонди манзил дар аксари шаҳрҳо хеле гаронтаранд. Биноҳои хиёбон.
Кӯчаи Калон

Кӯчаи Калон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ёваи ноҳияи Ғафуров. Аз Кӯчаи Калон то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 2089 нафар, тоҷикон.
Кӯчаи Соҳилӣ

Кӯчаи Соҳилӣ — кӯча дар шаҳри Душанбе, пойтахти Тоҷикистон, дар ноҳияи Фирдавсӣ қад-қади рӯдхонаи Душанбе (аз ғарб) ҷойгир буда, 5 километр тӯл дорад. Тавзеҳ Роҳ ҳаракати дуҷониба дорад, ки ҳар яки он 2 хатти қатор ва дар байни онҳо девор дорад. Аз ин роҳ нақлиёти ҷамъиятии рақамҳои 11 ва 14 мегузаранд. Роҳ рост аст, аммо мисли мор гардиш дорад. Роҳ соли 2015 таъмиру барқарор карда шуд. Роҳ аз тарафи ҷануби кӯчаи Асадулло Ғуломов (супермаркети "Ёвар") оғоз шуда, дар чорроҳаи кӯчаи Ҷомӣ, ки маҳаллаи 61 ҷойгир аст, ба охир мерасад. Кӯча аз он сабаб чунин ном гирифтааст, ки вай аз қад-қади дарёи Душанбинка (Варзоб) мегузарад. Он инчунин бо кӯчаҳои Абай ва Мушфиқӣ ва Шерозӣ бурида мешавад. Дар роҳ ҳаракати нақлиёт чандон зиёд нест.
Кӯчаи Шероз

Шероз (собиқ кӯчаи Чапаев) — кӯчаест воқеъ дар соҳили чапи дарёи Душанбе. Дарозиаш — 500 метр. Аз кӯчаи Шевченко оғоз ёфта, то хиёбони Исмоили Сомонӣ тӯл мекашад. Яке аз кӯчаҳои куҳани шаҳр буда, дар он иншооти сохти солҳои низ боқӣ мондаанд. Тармими ҷузъии тарафи шарқии кӯча боиси пайдоиши чанде аз иншооти ҷамъиятӣ, мисли Хонаи радио, ТВ Баҳористон, Китобхонаи миллии Тоҷикистон ва ғайра гардид. Бахши поёни ғарбии шаҳр низ ба он рӯбарӯ буда, бинои Вазорати корҳои хориҷӣ он ҷо бунёд шудааст ва кӯча дар шарқ ба роҳи калони асосӣ мебарояд. Маҷмаъи меъмориву муҷассамаи азими бахшида ба 1100-солагии Давлати Сомониён (соли 1999), ки ба самти шарқу ғарб тӯл кашидааст, ба кӯчаи Шероз мебарояд. Иншооти асосии ҷумҳурӣ — Қасри Миллат ба кӯчаи Шероз рӯбарӯст. Сохтмони мазкур соли 2003 оғоз гардид. Канори шимолии кӯчаи Шероз тибқи лоиҳа тавассути пул — боғи роҳрави пиёдагардӣ, ки боғҳои муаллақи бостонии Самирамисро ба ёд меоранд, бо боғи фарҳангу фароғати "Пойтахт-80" пайваст хоҳад гашт. Ба хотири шаҳри Шероз номгузорӣ шудааст.
Кӯчаи Шевченко

Шевченко — кӯча дар соҳили чапи дарёи Душанбе. Дар сарнақшаи солҳои шаҳри Душанбе тарҳрезӣ шудааст. Ба самти шимолу ҷануб тӯл кашидааст. Дар шимол давоми кӯчаи Теҳрон (собиқ Горкий) буда, ба самти ҷануб то майдони Ғалаба дар чандроҳаи кӯчаи Айнӣ тӯл мекашад. Аз кӯчаи Шевченко якчанд кӯча (профессор Ҳусейнзода, Бухоро) оғоз шуда, ба самти шарқ ба сӯи хиёбони Рӯдакӣ тӯл кашидаанд. Дарозии кӯчаи Шевченко — 800 метр. Дар тарафи ғарби кӯча асосан иншооти шаҳри кӯҳна қад-қади хамии соҳили чапи дарёи Душанбе ҷойгиранд. Дар шафати чорроҳи хиёбони Саъдӣ Шерозӣ бунёди хонаҳои хиштии 4-ошёна бо муассисаҳои савдо ва хидмати маишӣ (масалан, ширкати "Доро") оғоз ёфтааст. Дар тарафи шарқи кӯча иморатҳои иқоматии 2-3-ошёнаи сохти солҳои, инчунин якчанд корхонаи тиҷоратӣ бунёд ёфтаанд. Ба он номи шоир, рассом, мутафаккир ва инқилобиии украйнӣ Тарас Шевченко гузошта шудааст.
Кӯчаи Шотемур (Душанбе)

Кӯчаи Шотемури шаҳри Душанбе дар маркази пойтахти Тоҷикистон дар ноҳияи Исмоили Сомонӣ ҷойгир аст. Тавзеҳ Дарозии кӯча 2 километр ва бараш 15 метр аст. Кӯча аз шарқ оғоз шуда, рост ба ғарб мегузарад. Оғози роҳро Корхонаи пивои (Пивзавод) Душанбе ва охири Боғи Парчами миллии Тоҷикистон медонанд. Таърих Пештар ин кӯча номи "Коммунистическая"-ро дошт. Дар ҳоли ҳозир ин кӯча ба номи қаҳрамони тоҷик Шириншо Шотемур, ки арбоби сиёсӣ, ҳизбӣ ва давлатии Тоҷикистону Шӯравӣ буд, гузошта шудааст. Иншоотҳо Дар кӯчаи Шотемур чунин муассисаҳои муҳим ва маъруф ба мисли Дастгоҳи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз соли 2018), Театри давлатии ҷумҳуриявии лухтак, Филиали Донишгоҳи Ломоносов, Меҳмонхонаи Тоҷикистон, Кумитаи давлатии сармоягузорӣ ва идораи амволи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷойгиранд. Нигаред.
Кӯчаки Истаравшанӣ

Кӯчаки Истаравшанӣ — шоир и форс-тоҷик, падари Ҳоҷӣ Муҳаммади Шаҳдӣ. Зиндагинома Аз оилаи косиб, дар гузари Масҷиди Сафеди Истаравшан зиндагӣ ва эҷод кардааст. Аз муҳтавои осораш бармеояд, ки аз илмҳои роиҷи замон бархурдор будааст. Бино бар маълумоти маъхазҳои адабӣ, Кӯчаки Истаравшанӣ соҳибдевон буд, девонаш то замони мо дастрас нашудааст. Забони ашъори Кӯчаки Истаравшанӣ содаву равон буда, мавзӯъҳои иҷтимоиро дар бар гирифтааст. Кӯчаки Истаравшанӣ аз табақаи ҳунармандон буда, бо ҳалвопазӣ рӯз мегузаронидааст. Байти зер аз ӯст: Кӯчако, умр ба ҳафтод расид, Солҳо кафча задӣ, ҳалво ку?!.
Кӯчак (оҳанг)

Кӯчак — 1. Яке аз мақомҳои (оҳангҳо) 12-гона дар таркиботи мусиқии мақомӣ (ас. -). "Кӯчакро" аз "Исфаҳон" истихроҷ намудаанд. 2. Дар таълифоти мусиқии Сафиуддини Урмавӣ. Хоҷа Абдуқодир Кӯчак бо номи "Зерафканд" зикр шуда, иборат аз ду шӯъба: "Ракб", "Баёт"-и дорои ним бонг, ки аз нахустин нағмаи "Гардония" оғоз шуда, ба "Муҳайяр"-у "Ироқ", "Моя", "Найрез", "Сегоҳ" рафта, дар "Ушшоқ" боз мегардад". 3. Кӯчак дар доираи кавокиб ба бурҷи Ҳут нисбат дода, дар он ҳасрату яъс, фиғон инъикос ёфта. 4. Дар маҷмӯи мақомҳои 12-гона Кӯчак чаҳорумин лаҳн дониста, фосилаи чаҳоруми дуруст (зуларбаъ) аст. 5. Дар таркиботи мақомҳои эронӣ (дастгоҳ) Кӯчак таҳрире дар мақоми "Шӯр", баъд аз "Уззол" ва "Сафо" иҷро мешавад. Адабиёт Абдуқодири Мароғӣ, Мақосиду-л-алҳон, Теҳрон, 1356; Сафиуддини Урмавӣ, Китобу-л-адвор, Теҳрон,1385; Вожаномаи мусиқӣ.., Теҳрон, 1375; Фа-рҳанги Деҳхудо, Теҳрон, 1377; Ражабов И. Мақомлар масаласига доир, Тош., 1963.. низ.
Кӯчкак (деҳа, н. Конибодом)

Кӯчкак — деҳа дар ҷамоати деҳоти Раҷаб Ҳамробоеви ноҳияи Конибодом. Аз Кӯчкак то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 16126 нафар. Мардум.
Кӯчаҳои Сан-Франсиско

"Кӯчаҳои Сан-Франсиско" — филми муфаттишотии амрикоӣ, истеҳсоли ва., ки дар шабакаи аз сентябри соли 1972 то моҳи июни соли 1977 (5 фасл, 119 қисм ва 2 филми телевизионӣ) пахш мешуд.
Кӯш (деҳа)

Қӯш Күш) — деҳа дар ноҳияи Енбекшиқазоқи вилояти Алмаатои Қазоқистон, ки дар соли 2009 299 нафар аҳолӣ дошт.
Суғдиён (деҳа, н. Шаҳристон)

Суғдиён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Бунҷикати ноҳияи Шаҳристон. Аз Суғдиён то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 7 км. Аҳолиаш 816 нафар.
Ҷобаҷоии соза

Ҷобаҷоии соза, кӯчонидани сохтмон — раванд интиқоли сохтор аз як макон ба макони дигар. Барои ҷобаҷоии соза ду роҳи аслӣ вуҷуд дорад: таҷзия ва сипас ҷамъоварии муҷаддади он дар мақсади маврид ниёз, ё ҳамлунақли комили он. Барои мавриди дувум, ибтидо сохтмон барафрошта мешавад ва агар фосила кам бошад, мумкин аст рӯйи рейл ё арӯсакҳои муваққат ронда шавад. Дар ғайри ин сурат, чархҳои монанди комиюнҳои тахт истифода мешавад. Ин ҳаракот мумкин аст печида бошад ва ниёз ба бардоштани қисматҳои барҷастаи сохтмон монанди дудкаш ва ҳамчунин мавонеъи мавҷуд дар тӯли масир монанди кобелҳои ҳавоӣ ва дарахтон бошад. Далоил интиқоли як сохтмон аз далоили тиҷорӣ монанди манозир ба ҳифз як сохтмони муҳимм ё таърихӣ мутағайир аст. Ҳамчунин мумкин аст ҷобаҷоиҳо ба содагӣ аз рӯй ихтиёроти молик анҷом шавад ё як сохтмонро аз қитъаи замине, ки дар он қарор дорад ҷудо кунад.
Кӯчманчиён

Кӯчманчиён – мардуме, ки дар як ҷои муқимӣ сукунат надоранд, ҷои зиндагиашонро тез-тез иваз мекунанд. Онҳо асосан бо чорводорӣ машғуланд. Нигаред Пайвандҳои беруна Давлати Ҳайтолиён.
Кӯшкентал (ноҳияи Оқсу)

Кӯшкентал Көшкентал) — деҳа дар Ноҳияи Оқсуи вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Кӯшкаки Мазор

Кӯшкаки Мазор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Хонақоҳи Кӯҳии ноҳияи Ҳисор. Аз Кӯшкаки Мазор то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 1539 нафар 1, тоҷикон. Мазор Кӯшкаки Мазор, яке аз мавзеи Зиёратгоҳҳои Ҳисор мебошад. Гӯё чанд аср пеш дар қисмати ҷанубии деҳаи Кӯшкак шахси бузурге ба хок супорида шудааст, ки номи ӯ Халифа Кӯшкаки Ҳисорӣ мебошад. Дар масофаи як километр болотар мазоре бо номи "Мазори боло" вуҷуд дорад. Мазори Кӯшкак яке аз ҷойҳои муқаддаси зиёратчиён гаштааст.
Кӯҳ

Кӯҳ — барҷастагии хушкие ки баландиаш аз 200 метр зиёд буда дорои қулла, нишебӣ, ва доманаҳо аст. Маъмулан кӯҳ нисбат ба тепа дорои сарошебии бештаре аст. Кӯҳҳо бар асари заминсохти сафҳаӣ ё оташфишонхезӣ ташкил мешаванд. Ин нируҳо метавонанд ба сурати мавзеъе сабаби боло омадани сатҳи замин шаванд. Кӯҳҳо ба оҳистагӣ ва ба далели асари рӯдхонаҳо, шароит обуҳавоӣ ва яхчолҳои табиӣ дучори фарсоиш мешаванд. Андак кӯҳҳои ба шакли қуллаҳои мунфарид дида мешаванд ва бештар онҳо дар қолаби риштакуҳ вуҷуд доранд 1. Кӯҳҳо.
Кӯҳдара (деҳа, н. Масчо)

Кӯҳдара — деҳа дар ҷамоати деҳоти Навбаҳори ноҳияи Масчо. Аз Кӯҳдара то маркази ҷамоат 18 км, то маркази ноҳия 24 км. Аҳолиаш 181 нафар, тоҷикон.
Кӯҳбунён

Кӯҳбунён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чилдухтарони ноҳияи Муъминобод. Аз Кӯҳбунён то маркази ҷамоат 10 км, то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 149 нафар, тоҷикон.
Кӯҳбунон

Кӯҳбинон (ҳамчунин ба забони румӣ чун,, ва; инчунин бо номи) — шаҳр ва маркази Шаҳристони Кӯҳбинон, ки дар Устони Кирмони, Эрон воқеъ аст. Дар саршумории соли 2006, аҳолии он 10,112 нафар, дар 2623 оила буд. Ном Номи Кӯҳбинон ба маънои кӯҳи писта - дарахт, аз калимаҳои форсии, маънояш кӯҳ ва бинон ё бинан, ки ба пистаи ёбоӣ ишора мекунад. 2 Таърих Кӯҳбинонро нависандаи асри ал- Муқаддасӣ ҳамчун як шаҳраки хурд бо ду дарвоза тавсиф кардааст. Масҷиди ҷомеи шаҳр яке аз ин дарвозаҳо буд. Берун аз қисми девори шаҳр минтақаи наздишаҳрӣ буд, ки дар он ҳаммомҳо ва корвонсаройҳо мавҷуд буданд. Ғайр аз ин майдони бўстонсарой Кӯҳбинон аз тарафи хоҷагиҳо ва боғҳо иҳота шуда буд, ва дуртар аз он кӯҳҳои ҳамсоя ҷойгир мебошанд. 2 Кӯҳбинони асримиёнагӣ бо маъданҳои зеризаминӣ - Тутти Кӯҳбинон, оксиди руҳ, ки ҳамчун воситаи муолиҷаи чашм истифода бурда мешавад, машҳур буд. Ҳанӯз дар асри ал-Муқаддасӣ Тутти Кӯҳбинонро ҳамчун яке аз сарчашмаҳои содироти асосии вилояти Кирмон номбар карда буд. Вай навиштааст, ки он дар қубурҳо -и ба ангушт монанд шакл гирифтааст, ва сипас онҳоро дар оташдонҳои дароз дар ҳамон кӯҳе, ки маъдан истихроҷ карда мешуд, бирён мекарданд. Дар аввали солҳои 1200 -ум, Ёқут ал-Ҳамавӣ ба ҳамин монанд Кӯҳбинонро дар якҷоягӣ бо шаҳри Беҳобод, ки содиркунандаи асосии тутти мебошад, тавсиф кардааст. Марко Поло дар солҳои 1300 ба Кӯҳбинон, ки онро Кобинан меномид, дидан кард ва тавсифи муфассали саноати маҳсулоти Туттиро пешниҳод кард. Тақрибан дар оғози асри сайёҳи бритониёӣ Перси Сайкс шоҳиди тавлиди тутти дар Кӯҳбинон буд; раванди тасвиркардаи ӯ аслан ҳамон тавре, ки садҳо сол пеш истифода мешуда буд тавсиф шудааст.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти 50-солагии Тоҷикистони ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 1005 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдашт

Кӯҳдашт — шаҳрест дар устони Луристон, Эрон аст. Шумори аҳолии ин шаҳр дар саршумории соли 1996, 72,105 тан будааст ва дар соли 2006, 105,077 тан баровард мешавад.
Кӯҳдоман

Кӯҳдоман 1 2 (то марти 2022 — Қарчин)— деҳа дар ҷамоати деҳоти Наврӯзи ноҳияи Лахш. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат аз 1 км камтар км, то маркази ноҳия 2 км. Аҳолиаш 1117 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Панҷакент)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Саразми ноҳияи Панҷакент. Аз Кӯҳдоман то маркази шаҳр 18 км. Аҳолиаш 1533 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Ваҳдат)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулистони ноҳияи Ваҳдат. Аз Кӯҳдоман то маркази шаҳр 16 км. Аҳолиаш 843 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Панҷ)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Кабут Сайфутдинови ноҳияи Панҷ. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 1360 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Дӯстӣ)

Кӯҳдоман — деҳа тобеи шаҳраки 20-солагии Истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистони ноҳияи Дӯстӣ. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 22 км. Аҳолиаш 7419 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Рашт)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Раҳимзодаи ноҳияи Рашт. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 29 км. Аҳолиаш 339 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Султонободи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 35 км, то маркази ноҳия 7 км. Аҳолиаш 115 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Темурмалик)

Кӯҳдоман (то соли 2024 — Тошбулоқ 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Саидмуъмин Раҳимови ноҳияи Темурмалик. Аз деҳа то маркази ҷамоат 30 км, то маркази ноҳия 43 км. Аҳолиаш 757 нафар, тоҷикон.
Кӯҳи Бинолӯд

Кӯҳи Бинолуд кӯҳе дар Эрон аст ва баландтарин кӯҳ дар устони Хуросони разавӣ мебошад, ки баландии он 3,211 метр аст. Кӯҳ дар тарафи шимоли Нишопур ва дар тарафи ҷанубии Машҳад ҷойгир аст. Ин кӯҳро боз ҳамчун Боми Хуросон меноманд.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Ҷайҳун)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Панҷи ноҳияи Ҷайҳун. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 8 км. Аҳолиаш 1562 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Хуросон)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Фахрободи ноҳияи Хуросон. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 35 км, то маркази ноҳия 14 км. Аҳолиаш 140 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Тоҷикобод)

Кӯҳдоман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ширинчашмаи ноҳияи Тоҷикобод. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 194 нафар, тоҷикон.
Кӯҳдоман (деҳа, н. Шаҳринав)

Кӯҳдоман (то 30 декабри 2021 — Қаросой 1)— деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳасанови ноҳияи Шаҳринав. Аз Кӯҳдоман то маркази ҷамоат 19 км, то маркази ноҳия 28 км. Аҳолиаш 182 нафар, тоҷикон.
Кӯҳи Сурх (Балхӣ)

Кӯҳи Сурх (то 2024 — Қазоқобод 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Маданияти ноҳияи Ҷалолиддин Балхӣ. Аз деҳа то маркази ҷамоат 9 км, то маркази ноҳия 7 км. Аҳолиаш 1992 нафар, тоҷикон.
Кӯҳи дилҳо

"Кӯҳи дилҳо" — як маҷмӯъаи телевизиюнии мазҳакавии туркӣ дар жанри хонавода, ишқ, мазҳака ва драма буда, аз 17 октябри соли 2020 дар шабакаи телевизионии ТРТ 1 пахш мешавад. Ин силсила аз рӯи ҳикояҳои чопнашудаи нависанда Мустафо Чифтчӣ таҳия шудааст. Продюсери ин сериал Фарҳод Ашксиз мебошад. Дар курсии коргардон Яҳё Саманҷӣ, коргардони сериали "Баҳри сабз", ки қаблан ба тамошобинон расида буд, нишастааст. Дар ин сериал Берк Отан, Эдем Ӯзкая, Фардӣ Санҷар, Ҷиҳат Сувариоғлу ва Самӣ Эртурк нақш бастаанд. Тавлид Силсила дар ноҳияи Сивриҳисари Эскишаҳр ба навор гирифта шудааст. 1 2 Деҳаи Геделли, ки дар он тамоми рӯйдодҳои силсила сурат мегирад ва қаҳрамони асосӣ дар он ҷо зиндагӣ мекунад, дар ноҳияи Улуғишлаи вилояти Нигде ҷойгир аст. Достони филм Танер, Рамазон ва Вейсел 3 амакбачаанд. Онҳо дар Геделли зиндагӣ мекунанд. Дар шаҳри Геделли кӯҳе ҳаст. Онро "Кӯҳи дилҳо" меноманд. Ана, ҳар кӣ аз ишқ ранҷ мекашад, аз он кӯҳ меғеладу меафтад. Падари Таннер зуд мурд. Падарони Рамазон ва Вейсал бошанд, аз чизе, ки намедонанд ва ё фаромӯш намекунанд, ба ҳамдигар шикоят мекунанд ва нухбагон бо ҳамдигар пинҳонӣ суҳбат мекунанд. Амакбачаҳо қарор медиҳанд, ки ҳавопаймо созанд. Ин буд, ки Танер ба муҳандисони ҳавопаймо занг зад. Аммо инженерони авиационй дар рох мемонанд. Онҳо гумон мекунанд, ки аввалин инженерҳои геологиеро, ки мебинанд, самолётхо мебошанд ва ба посёлка меоранд. Аммо, баъд маълум мешавад, ки инженерон он инженер нестанд. Дар ин вақт Танер Дилиро, ки аз кӯдакӣ дӯсташ медошт, ҳамчун муҳандиси геолог мебинад. Ин ҳодиса, ки пас аз чанд сол ба вуқӯъ пайваст, рӯйдодҳои дигарро пайгирӣ мекунанд. Пахши филм Силсила 17 октябри соли 2020 дар шабакаи 1 пахш шуд. Он ба ангезаҳои ҳикояҳои чопнашудаи Мустафо Чифтчӣ асос ёфтааст. Берк Атан ва Гулсим Алӣ, ки дар ҷанги дуввуми Қарабоғ, ки 27 сентябри соли 2020 оғоз шуд, нақши асосиро бозиданд, аз артиши Озарбойҷон пуштибонӣ карданд. Гуруҳи филмбардорӣ Бозигарон.
Кӯҳистон

Кӯҳистон, кӯҳсор — ҷое ки дар он кӯҳ бисёр бошад.
Кӯҳи панҷум (роман)

Кӯҳи панҷум — романи нависандаи бразилӣ Пауло Коэло (дар соли 1996). Сюжет Ҷавоне бо номи Илёс, пайғамбари Худованд, маҷбур мешавад, ки зодгоҳаш ва кишвари худ, Исроилро тарк кунад, зери таҳдиди қатл. Ягона роҳи раҳоӣ барои ӯ боқӣ мондани он аст, ки ба фариштагоне, ки ба ӯ зоҳир мешаванд ва ба дастуроти онҳо амал мекунанд. Илёс дар шаҳри бостонии Финикия Акбар қарор мегирад ва дар оилаи бевазани кӯдакдор паноҳгоҳ меёбад. Аммо масъала дар он аст, ки тахти Исроилро Изобал, зани подшоҳи Исроил Аҳъоб идора мекард. Маликаи мардуми Исроил шуда, аз дини онҳо нафрат дошт ва тасмим гирифт, ки бутпарастии худро дар байни мардуми Исроил ҷорӣ кунад. Ҳама пайғамбарон ғайриқонунӣ эълон шуда буданд, аз ин рӯ пайғамбар бояд ба сокинони шаҳр исбот кунад, ки ӯ бо мақсади осоишта омадааст. Аммо Илёс ба Ашшуриён омада наметавонист. Дар натиҷа, Акбар асир ва хароб мешавад ва бевазане, ки ба Илёс сарпаноҳ дода буд ва ӯро сахт дӯст медошт, мемирад. Баъдтар, Илёс ба Исроил бармегардад, ва ҳамроҳи онҳое, ки ба Худои ҳақиқӣ имон доштанд, коҳинони Финикияро бадар карда, Исроилро озод мекунад.
Кӯҳи ғурур

Кӯҳи ғурур - китобест 1, ки бахшида ба 100-солагии Иди матбуоти тоҷик шогирдони рӯзноманигори ҷасуру ҳақталош, марҳум Ҷумъаи Толиб дар ҳаҷми 248 саҳифа тартиб дода, дар матбааи "Шаҳпар" бо теъдоди 500 нусха ба табъ расониданд, ки оид ба фаъолияту эҷоди ин рӯзноманигори хушсалиқа нақл мекунад. Ба гуфтаи муҳаррири "Кӯҳи ғурур" Фазлиддин Асозода — собиқ сармуҳаррири ҳафтаномаи ҷамъиятиву сиёсии "Пайкон", нақшаи чопи чунин як маҷмӯа аллакай баъди баргаштан аз ҷанозаи шодравон Ҷумъаи Толиб дар майнаҳо чарх мезад. - Он рӯз барои мо шогирдон рӯзи мудҳиш буд. Охир, рӯзи наҳсе буд, ки устоди азизу беҳамтои худро аз даст додем. Онеро, ки мояи ифтихор буд бароямон. Чун беҳамто буд. Ҳаргиз аз мушкилӣ наметарсид ва дар роҳи пешгирифтаву ақидааш истодагарӣ мекард. Воқеан, мисли кӯҳ устувор буд. Ғурури мардонагӣ дошт ва онро бо касбият омезиш медод. Дар натиҷа андешаҳои боб, ноб ва мунсифонааш рӯи саҳифаҳо мерехт. Рӯи саҳифаҳои пароканда. Ба ҳамин хотир, он вақт, баъди бозгашт аз маросими дафни устод ману Аҳлиддин Салимов нияти чопи китоберо, ки тавонад нигоштаҳои парокандаи ӯро ҷамъ орад, ба ҳамсабақаш Пӯлод Нуров ва дӯсти азизаш Фаррухшо Ҷунайдов изҳор кардем. Ин тасмим писандашон афтод ва нек раъй доданд. Ҳамин тавр, барои чопи китоб тайёрии ҷиддӣ дидем,- мегӯяд Ф. Асозода. Аммо ӯ меафзояд, ки баъдан дар ин тасмим тағйирот ворид гардидаву ниҳоят сари мақсаде омадаанд, ки дар маҷмӯа ҳамчунин хотироти наздикону дӯстони марҳум ҷой дода шавад: "Ҷумъаи Толиб рӯзноманигори одӣ ва тасодуфӣ набуд. Таҷрибадор ва хеле моҳир буд дар кори худ. Яъне, ҳам дар соҳаи журналистика ва ҳам ҳуқуқшиносӣ. Ӯ пешсафтарин рӯзноманигори ҳуқуқшинос дар ҷумҳурӣ буд. Бюрои маслиҳатдиҳӣ, сухансанҷӣ ва тадқиқоти журналистиро бо қувваи ҳофиза ва ҳуқуқдонии худ идора мекард ва фаъолияташро пеш мебурд. Чун ҳафтаномаи "Пайкон"-ро ташкил кард ва ҳамчун сардабири ҳушманд ба дарди дили мазлумон гӯш дод, дар муддати кӯтоҳ хеле шинохта шуд. Ин паҳлуи ҳолро ба инобат гирифта, хостем китоби мавриди назарамон фарогири навиштаҳои наздикону дӯстон ва шогирдони ӯ низ бошад. Ба ин хотир, эълонеро ҳам дар нашрияҳои кишвар пешкаши хонандагон кардем, то ҳар касе хотирае дар бораи устод дорад, бароямон бифиристад. Ғайри интизори мо, навиштаҳо хеле зиёд гирд омаданд ва хушбахтона, китобро мураттаб кардаву бо сифати аъло аз чоп бароварем..". Нигаред низ.
Кӯҳистон (номгузории таърихӣ-ҷуғрофӣ)

Кӯҳистон - ё мулкҳои болооби Зарафшон: Фалғар, Мастчоҳ, Фон, Киштут ва Могиён, ки дар нимаи дуюми асри мулкҳои ниммустақил (аз аморати Бухоро) буданд. Таърих Ҳукумати подшоҳии Русия барои забт намудани мулкҳои Зарафшонии аморати Бухоро дастаи ҳарбии Эъзомияи Искандаркӯл ро соли 1870 ташкил намудааст. Мардуми он мулкҳо, - навиштааст муаррих Намоз Ҳотамов, - агарчанде ҳама тоҷиканд, вале ҳокимони онҳо байни худ доимо меҷангиданд ва қувваи мудофиавии Кӯҳистонро хеле заиф гардонидаанд. Бинобар ин,дастаи ҳарбии Эъзомияи Искандаркӯл бо сарвари генерал А.К. Абрамов мулкҳои болооби Зарафшон: Фалғар, Мастчоҳ, Фон, Киштут ва Могиёнро забт намуда дар инҷо музофоти Зарафшонро бунёд намудааст. 1 Мавқеи ҷуғрофӣ Кӯҳистон вожаи ҷуғрофӣ - Тоҷикистони Марказӣ, ноҳияи кӯҳиест дар қисми марказии, қаторкӯҳҳои Туркистон, Зарафшон, Ҳисор, Қаротегин (шохаи Ҳисор), инчунин хамиҳои байни онҳоро дарбар мегирад. Аз ҷиҳати маъмурӣ қисми зиёди Кӯҳистон ба ҳудуди ноҳияи Панҷакенту Айнӣ ва Мастчоҳ дохил мешавад. 2 Манобеъ Нигаред Эъзомияи Искандаркӯл.
Кӯҳнавардӣ дар Тоҷикистон

Кӯҳнавардӣ дар Тоҷикистон — яке аз бахшҳои аслии гардишгарӣ ба шумор меравад. Ҳам дар давра Шӯравӣ ва ҳам дар давра пас аз Шӯравӣ, кӯҳнавардӣ ба унвони яке аз варзишҳое, ки аҳамияти амалии зиёде дошт, шинохта мешуд. Таърих Соли 1952 дар Кумитаи тарбияи ҷисмонӣ ва спорти ҷумҳурӣ федератсияи кӯҳнавардон таъсис дода шуд. Кӯҳнавардони тоҷик қуллаҳои баландтарини кӯҳҳои Помир — Дӯстӣ (6800 м), Известия (6840 м), Ғалаба (7439 м), Ленин (7134 м) ва ғайраро фатҳ намуданд. Қуллаҳои фатҳнашуда дар ҷумҳурӣ ҳанӯз бисёранд. Кӯҳнавардӣ дар Тоҷикистон таърихи тӯлоние дорад, ки аз қарни гузашта ҳангоми омӯхтани қаторкӯҳҳои бузурги Помир.
Кӯҳсор (деҳа, н. Файзобод)

Кӯҳсор (Тиён) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Дӯстмурод Алиеви ноҳияи Файзобод. Аз деҳа то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 121 нафар, тоҷикон. Аз 26 хоҷагӣ иборат аст. Дар деҳа мактаби ибтидоӣ, 4 хоҷагии деҳқони инфиродӣ фаъолият доранд. Мардуми деҳа ба сабзавоткорӣ, ғаллакорӣ, боғу токдорӣ, чорводорӣ машғуланд. Заминҳо аз оби чашмаҳо обёрӣ мешаванд. 1 Пайвандҳо Номи 14 деҳа тағйир ёфт — ҶУМҲУРИЯТ.
Кӯҳон

Кӯҳон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Навободи ноҳияи Ҳисор. Аз Кӯҳон то маркази ҷамоат 18 км, то маркази ноҳия 24 км. Аҳолиаш 421 нафар, тоҷикон.
Кӯҳсор (деҳа, н. Кӯшониён)

Кӯҳсор — деҳа тобеи шаҳраки Бӯстонқалъаи ноҳияи Кӯшониён. Аз Кӯҳсор то маркази шаҳрак 43 км, то маркази ноҳия 55 км. Аҳолиаш 639 нафар, тоҷикон.
Кӯҳсор (деҳа, н. Турсунзода)

Кӯҳсор — деҳа дар ҷамоати деҳоти 10-солагии Истиқлолияти ноҳияи Турсунзода. Аз Кӯҳсор то маркази ҷамоат 37 км, то маркази ноҳия 65 км. Аҳолиаш 140 нафар, тоҷикон.
Кӯҳсор (деҳа, н. Ғафуров)

Кӯҳсор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чашмасори ноҳияи Ғафуров. Аз Кӯҳсор то маркази ҷамоат 25 км, то маркази ноҳия 70 км. Аҳолиаш 259 нафар, тоҷикон.
Кӯҳёр

Кӯҳёр — фармонравои дудмони Коринвандиён, бародари Мозёр ва Фазл ибни Қорини Табарӣ.
Ҳисору Олой

Ҳисору-Олой — системаи кӯҳие, ки дар Осиёи Марказӣ ҷойгир аст ва ба гурӯҳи Помиру-Олой дохил мешавад. Қуллаи Чимтарға, ки дар водии Зарафшон ҷойгир шудааст ба дохили Ҳисору-Олой медарояд.
Кӯҳҳои Серхарсанг

Кӯҳҳои Серхарсанг яке аз кӯҳҳои Амрико аст.