ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Гулшани рози ҷадид

"Гулшани рози ҷадид" — маснавии Муҳаммад Иқбол, бахше аз "Забури Аҷам", ки дар он чандин масъала ва мушкилоти муҳимми фалсафӣ матраҳ шудаанд; дар пайравӣ ба маснавии "Гулшани роз"-и Маҳмуди Шабистарӣ ва дар вазни он — ҳазаҷи мусаддаси маҳзуф навишта шудааст. Иқбол дар "Гулшани рози ҷадид" ба 9 масъалаи динӣ-фалсафӣ посух медиҳад, ки аз посухҳои Шабистарӣ тафовут доранд. Мас., дар "Гулшани роз" суоли аввалин ва дуввумин оид ба тафаккур мебошад, ки Иқбол ҳар дуи онҳоро дар як ҷо ҷамъ оварда, посух гуфтааст. Ба андешаи Шабистарӣ, барои шинохти ҳақиқат ишроқи рӯҳонӣ кифоя мекунад, вале он ҳеч иртиботе бо ақл надорад, зеро барои ба ишроқ расидан инсон бояд худро аз ҳар навъи иртибот ва вобастагӣ дур нигоҳ дорад. Андешаи Иқбол сари ин масъала куллан фарқ мекунад, зеро ӯ бовар дорад, ки яке бе дигаре вуҷуд дошта наметавонад. Маҳдуд шудан танҳо ба ақл ва ё кашф (ё шуҳуд) боиси нуқсон ва норасоии амал хоҳад шуд, аз ин рӯ, онҳо мукаммалкунандаи якдигаранд. Иқбол муътақид аст, ки ҳаракати одамӣ бояд аз дарун ба берун сурат гирад. Инсон бояд қабл аз ҳама ба дунёи маънавии қалб таваҷҷуҳ намояд ва танҳо тавассути он ӯ метавонад башорат ёбад ва бар ҷаҳони табиат ғолиб ояд. Иқбол дар "Гулшани рози ҷадид" қайд кардааст, ки агар Шабистарӣ хунрезиву харобиҳои овардаи чингизиёнро дида бошад, ӯ чингизиёни навро дар симои мустамликадорони Ғарб дидааст, ки халқҳои Шарқро бераҳмона ва ваҳшиёна истисмор мекарданд. "Гулшани рози ҷадид" барои шинохти ҷаҳонбинии Муҳаммад Иқбол ва тафовути андешаҳои ӯ аз назариётчиёни суфимашраб дар масоили тафаккур, ҳастишиносӣ, маърифат, илму дониш, ҷаҳони моддӣ, кашф ва шуҳуд, худогоҳӣ, висол, мумкин, воҷиб, қурб, буъд, иттиҳоди инсон бо Худо, қадим, муҳдас, Ман, сафар дар худ, ҷузъ ва кул, мусофир, роҳрав, марди тамом, "ана-л-ҳақ", сирри ваҳдат, инсони комил дорои аҳаммияти зиёд мебошад.
Иброҳими Гулшанӣ

Шайх Иброҳим Гулшании Бардаъӣ (1426, Бардаъ — 1534, Қоҳира) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Табрез таҳсили илм кардааст. Аввалҳо "Ҳайбатӣ" тахаллус дошт, баъдан бо тавсияи пири тариқаташ Умари Равшанӣ Гулшанӣ дар пайравӣ ба "Маснавии маънавӣ"-и Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ навишта шудааст. Дар маҳфилҳои суфия маъруфият доштааст. Шарҳи ҳоли шоир дар "Маноқиби Иброҳими Гулшанӣ" тафсир ёфтааст, ки ба қалами Муҳйии Гулшанӣ (фавт 1617) тааллуқ дорад.
Гулшании Ҷунпурӣ

Шайх Гулшан Алӣ фарзанди Шайх Аттории Ансории Ҷунпурӣ (1705, Ҷунпур — тақр. 1786, ҳамон ҷо) — шоир ва хушнависи форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Таълими ибтидоиро аз падараш гирифт, сипас дар назди донишмандон сарфу наҳв омӯхт. Дар навиштани хатҳои сулс, настаълиқ ва шикаста моҳир гардид. Соли 1730 ба Шоҳиҷаҳонобод (Деҳлӣ) омада, ба хидмати ҳукмрони давр ба ҳайси муншӣ ворид шуд. Аз шоирони ҳамзамонаш — Мир Муҳаммадафзал Собити Аллоҳободӣ (фавт 1738), Фақири Деҳлавӣ, Ҳазини Лоҳиҷӣ ҳунари суханвариро омӯхт. Бо Волаи Доғистонӣ дӯсту ҳамнишин буд. Дар охири умр гӯшанишиниро ихтиёр кард. Аз навиштаҳои Гулшании Ҷунпурӣ, ки тазкиранигорону муҳаққиқон шумораашонро 5 ҳазор байт гуфтаанд, маснавии ҳасбиҳолие бо номи "Сурати ҳол" (нусхаи дастнависаш маҳфуз дар Музейи Биритониё, 16805), девони ашъор (маҳфуз дар китобхонаи Осафияи Ҳайдарободи Дакан, 631; китобаташ соли 1822) боқӣ мондаанд.
Гулшану-л-мулук

"Гулшану-л-мулук" — асари таърихии Муҳаммадяъқуби Бухороӣ, ки дар он воқеаҳои таърихӣ аз замони пайғамбар Муҳаммад (с) то солҳои аввали ҳукмронии амир Насруллоҳ ба қалам омадааст. Муаллиф ба навиштани асараш солҳои 1824-28 шурӯъ намуда, тақр. дар солҳои 1830-31 онро ба охир расонидааст. Гарчи дар "Гулшану-л-мулук" дар бораи воқеаҳои асрҳои мухталиф маълумот оварда шудааст, вале ба шарҳи давраи ҳукмронии сулолаҳои Аштархониён ва Манғития бештар диққат дода шудааст. Ҳамчунин "Гулшану-л-мулук" дар бораи омӯзиши таърихи Шаҳрисабз, муносибати ҳокимони он бо амирони Бухоро ва таҳқиқи таърихи асрҳои 17-18 Осиёи Миёна (то соли 1830) манбаи муҳим мебошад. Дастхатҳои "Гулшану-л-мулук" дар китобхонаҳои Маскав, Тошканд ва Душанбе маҳфузанд.
Гулъизорам

"Гулъизорам" — оҳанг ва суруди машҳури лирикӣ дар мусиқии устодонаи тоҷикӣ, ки онро устоди ҳунари классикӣ — Ҳоҷӣ Абдулазиз соли 1886 тасниф кардааст. Савти "Гулъизорам" аз мусиқии мардумию касбии классикӣ асос гирифтааст. Дар байни бандҳо ба унвони нақарот пай дар пай мисраи "Эй гулъизорам, вое-е, раҳме ба ҳолам" такрор мешавад, ки ба матни ғазал алоқае надошта, боиси чунин ном гирифтани он гардидааст. "Гулъизорам" дар асоси шуъбаи "Савти Ушшоқ"-и мақоми "Рост"-и "Шашмақом" эҷод гардида, дар усули тарона иҷро мешавад. Мусанниф ҳангоми эҷоди "Гулъизорам" аз "Авҷи турк" моҳирона истифода бурдааст. Даромади "Гулъизорам" аз шуъбаи "Узол" оғоз шуда, тавассути авҷи миёна бо қисме "Дунаср" ва "Авҷи турк" омехта гардида, бо фаровард ба поён мерасад. "Гулъизорам" дар ҳунари мусиқии тоҷик аз шоҳкориҳои беназир шумурда мешавад. Ҳунарпешаи маъруфи Тоҷикистон Ҷӯрабек Муродов "Гулъизорам"-ро бар пояи як ғазали Шоҳпури Нишопурӣ бо тозакориҳои овозхонӣ манзури дӯстдорони савту наво гардонд.
Ҳушанг Гулшерӣ

Ҳушанг Гулшерӣ (март 1937 ё 1938 1, Исфаҳон — 5 июн 2000 2 3, Теҳрон 4) — нависанда ва адабиётшиноси эронӣ, яке аз поягузорони насри зеҳнгарои Зиндагинома Таҳсилоти миёнаро дар Ободон гирифтааст. Солҳои 1955-74 дар Исфаҳон зиндагӣ кард ва пас аз хатми факултаи забони форсии донишгоҳ, "Ҷуббахона", "Ҳадиси моҳигир ва дев", "Маъсуми панҷум", "Панҷ ганҷ" ва ғ. чоп шуданд. Романи "Маъсуми панҷум" ривоёти таърихию мазҳабии Сапедҷомагонро фаро мегирад ва бар меҳвари зуҳури мавъуди мазҳаби Сапедҷомагон мутамаркиз гаштааст. Гулшерӣ ҳамчун нависандаи зеҳнгарои пуркору фаъол, пеш аз ҳама, бо повести "Шозда эҳтиҷоб" дар насри муосири Эрон таҳаввули бузурге ба вуҷуд овард. Ӯ бо сабки хоссу диди эстетикии вижа ва бо баҳрабардорӣ аз мактаби "ҷараёни сайёли зеҳн" ва баёни рамзӣ дар мисоли се насли як хонадони ашроф фурӯпошии ботинию иҷтимоии табақаи феодалии ҷомеаашро моҳирона тасвир кардааст. "Шозда эҳтиҷоб" ва осори баъдии Гулшерӣ дар насри форсӣ ҷойгоҳи намоён пайдо карда, шеваи "ҷараёни сайёли зеҳн" дар офариниши осори насрии эпикии форсӣ муравваҷ гардид. "Оинаҳои дардор", "Ҷиннома", "Ҷидоли нақш бо нақш" (нақди адабӣ), "Дувоздаҳрух" (филмнома, 1989), "Боғдарбоғ" (маҷмӯаи мақолот, 1990) аз дигар осори маъруфи ӯянд. Гулшерӣ пас аз Инқилоби исломӣ яке аз поягузорон ва узви фаъоли Конуни нависандагони Эрон буд ва бо ташкили курсҳои нависандагӣ бар раванди халлоқияти адабии насли ҷадиди нависандагон таъсир ниҳод. Дорандаи Ҷоизаи адабии Фурӯғи Фаррухзод ва Ҷоизаи сулҳи Эрих Мариё Ремарк.
Гуляева

Гуляева — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Байкаловский, вилояти Свердловск медарояд.
Гулшаҳд

Гулшаҳд, гулшира, шаҳд — моеъи ширине, ки дар шаҳддони гули рустаниҳо ҳосил мешавад. Юнониҳо дар қадим гулшаҳдро "оби ҳаёт" ва воситаи неруафзою дарозумрӣ мешумурданд. Дар таркиби гулшаҳд об (60-90 %), қанд (2,5-74,5 %), глюкоза, фруктоза, дектрин, ферменту сафедаҳо, спирт, намакҳои минералӣ, моддаҳои бӯё ва ғ. мавҷуданд. Миқдори ин моддаҳо дар таркиби гулшаҳд доимӣ нест. Мас., себ 46-53 %, олуболу 46-49 %, тамашк 35-64 %, бектошӣ 35-42 %, қоти сурх 32-40 % ва қоти сиёҳ 22-37 % қанд дорад; шаҳди қурси қамар фақат аз сахароза ва шаҳди маъсар аз глюкозаву фруктоза иборат аст. Бахусус гули себ, нок, олу, олуболу, гелос, тамашк ва қот сершаҳд мебошанд. Оби гулшаҳд дар ҳавои гарму хушк бухор гашта, қанди таркиби он шӯша мебандад. Гулҳо бештар шабона (соати 24) ва пагоҳирӯзӣ (аз соатҳои 8-11) шаҳд ҷудо мекунанд. Як бех дарахти себ 10-12 рӯз гул карда, як гули он дар як шаборӯз 0,04-0,30 мг, гули зардолу, шафтолу, нок ва олу 0,05-0,14 мг, гули тамашк 14 мг, говришқа 0,16 мг, зайзафун 0,15-11,54 мг ва гулшабпалак 30 г гулшаҳд ҳосил менамояд. Гулшаҳд ғизои занбӯр, говзанбӯр, ору, шапалак ва дигар ҳашарот аст. Як занбӯри асал дар як парвоз 50-60 мг ва дар давоми умри худ 6-8 г шаҳд меорад, ки аз он 3-4 г асал ҳосил мешавад. Ҳангоми фаровонии гул як оилаи занбӯри асал рӯзе то 8 кг гулшаҳд ҷамъ меорад. Занбӯрҳо ҳамзамон рустаниҳоро гардолуд низ мекунанд. Колибра ва баъзе кӯршабпаракҳо гулҳоро гардолуд карда, бо ин роҳ барои ҳосил шудани гулшаҳд низ мусоидат менамоянд. Баъди гардолуд шудани гул гулшаҳд барои ғизои ғӯрак сарф мегардад. Барои муътадил ҷудо шудани шаҳд узвҳои рустанӣ бояд солим ва сероб бошанд. Дар сурати норасоии об ҳаракати моддаҳои ғизоӣ ба гул хеле душвор гардида, гулшаҳд кам ҳосил мешавад. Дар ҳавои гарму намнок фаъолияти шаҳддон меафзояд. Гулшаҳд, маъмулан, ба шакли қабати тунук ва зарра ҳосил мешавад. гулшаҳди баъзе рустаниҳо (бӯшаҳрӣ, маҳингул, черемитса ва ғ.) заҳрнок аст. Бо вуҷуди ин, рустаниҳои заҳрноке низ вуҷуд доранд, ки гулшаҳди онҳо безарар мебошад (базрулбанҷ, чатргул, бедгул, панҷаи Алӣ, мушкбӯя, бобопирак, савринҷон, тутакалӣ ва ғ.).
Гуляевский (ноҳияи Новоаннин, Волгоград)

Гуляевский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Новоаннин, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Гулшукуфт

Гулшукуфт — мавсими гул кардани рустаниҳо; даврае, ки аз кушода шудани ғунчаи аввалин то тамоман аз гул фуромадани рустаниро дар бар мегирад. Гулшукуфт дар рустаниҳои яксола ҳамон сол, дар рустаниҳои дусола — соли дуввум, дар рустаниҳои бисёрсола ва дарахтон — қариб ҳар сол фаро мерасад. Баъзе дарахтон хеле дер (мас., тӯс баъди 10 сол, булут баъди 50 сол) гул мекунанд. Рустаниҳое низ мавҷуданд, ки гули онҳо дар давоми умрашон ҳамагӣ як бор мешукуфад (рустаниҳои монокарпӣ; мас., ханҷарӣ, ғарав). Рустаниҳоеро, ки ҳар сол гул мекунанд (қариб ҳамаи рустаниҳои бисёрсола), рустаниҳои поликарпӣ ва рустаниҳоеро, ки гули онҳо тамоман кушода намешавад, рустаниҳои клейстогамӣ меноманд. Давомоти гулшукуфт ба ҳарорат, равшанӣ, ҳаво, нуриҳои минералӣ ва ғ. вобаста аст. Истифодаи нуриҳои фосфорӣ ва магнийдор раванди пайдоиши гулро метезонанд. Давраи гулшукуфт дар аксари рустаниҳо ноаён сурат мегирад. Мас., он дар зироати ғалладона ба давраи хӯшабандӣ рост меояд. Рустанӣ дар давраи гулшукуфт гардолуд шуда, баъд аз он гул пажмурда мегардад. Баъзе рустаниҳо аз 20-25 дақ. (кӯзагули амазонӣ) то 70-80 шаборӯз (баъзе саҳлабҳо) гул мекунанд. Гули пахта ва марҷумак субҳ, гули сулӣ аз нисфирӯзӣ то бегоҳ мешукуфад. Дар шароити иқлими Тоҷикистон давраи гулшукуфти дарахтони мева ба тариқи зайл идома меёбад: бодом, зардолу, шафтолу, гелос, олу, олуболу, нок, себ, биҳӣ, чормағз. Шукуфаи баъзе рустаниҳо пӯшида намешавад, вале рустаниҳое низ ҳастанд, ки гули онҳо 10-12 бор кушодаву пӯшида мешавад (мас., гули заъфарон). Гулшукуфт раванди басо мураккаб буда, аз насл ба насл такрор меёбад ва боиси таҷдиди рустанӣ мегардад. Омӯзиши гулшукуфти рустаниҳо барои рӯёндани навъҳои нави зироат ва мева муҳим аст.
Гуляевка (ноҳияи Фролов, Волгоград)

Гуляевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Фролов, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Гулёри Шаҳноз

"Гулёри Шаҳноз" — таронаи машҳур дар мероси мусиқии мардумии тоҷик, ки таҳти таъсир ва бардошт аз зарбу авзони мусиқии классикӣ (мақомҳо) сарояндагон (таснифсозон) дар асрҳои 18-19 сохтаанд. "Гулёри Шаҳноз", асосан, хосси ҳавзаи иҷроии Бухорову Самарқанд буда, баъдан байни сарояндагони водии Фарғона ва Тошканд маъмул гаштааст. Нигар низ.
Гулёр

"Гулёр" — суруд ва оҳанги бостонии мавсимию маросимии тоҷикӣ (Эрони бостон). Дар асарҳои адабию мусиқӣ ба сифати гӯша ва шуъбаи мусиқӣ дар таркиби мақоми "Бусалик" (асрҳои 12-15, "Дувоздаҳмақом") омадааст. Дар таркиби "Шашмақом" ба сифати гӯша ё шуъбаи мусиқӣ амал надорад, аммо дар мақоми "Сегоҳ" чун ҷузъи тараннумӣ бо номи "Шаҳнози Гулёр" амал мекунад. "Гулёр" аз қисмҳои "Шаҳнози Гулёр", "Чапандози Гулёр", "Ушшоқи Гулёр" ва "Уфари Гулёр" таркиб ёфтааст. Ин шохаҳо ба усули авзонии "Сарахбор" иртибот дошта, аслан бо усули доиравии "Уфар" иҷро мешавад. Бахшҳои тараннумии "Гулёр" шеърҳоеанд, ки дар баҳри рамали мусаммани маҳзуф эҷод шудаанд.
Гуляй Поле (ноҳияи Талов, Воронеж)

Гуляй Поле — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Талов, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Гулҳо ва дарахтон

"Гулҳо ва дарахтон" — филми пӯёнамоии кӯтоҳ аз силсилаи мебошад, ки 30 июли соли 1932 аз ҷониби студияи тавассути пахшкунанда бароварда шудааст.
Гуляиха (ноҳияи Вязников)

Гуляиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Вязников, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Гулқалам

Гулқалам — корди махсуси гулбурӣ, ки дар ҳунари кандакорӣ истифода мешавад. Бо номҳои қалам, корди гулбурӣ, корди теғдор низ маъмул аст. Ба воситаи гулқалам дар рӯи устухон, гач ва гил кандакорӣ мекунанд, ашёи рӯзгор, ҷузъҳои меъморӣ ва ҳайкалҳоро ороиш медиҳанд. Гулқалам дар кандакории рӯи чӯб васеъ истифода мешавад. Меъморону наҷҷорони тоҷик ба воситаи гулқалам бештар аз чӯбҳои арча, тут, чинор, чормағз, зардолу ашёи гуногуни рӯзгор — чумча, табақ, кафлез ва ғ-ҳо метарошанд ва қисмҳои биноҳои фарҳангию ҷамъиятиро кандакорӣ мекунанд. Намунаҳои қадимтарини кандакории рӯи чӯб ба воситаи гулқалам дар Панҷакент ва Хатлон ёфт шудаанд, ки ба асрҳои 6-8 тааллуқ доранд. Ба воситаи гулқалам дар баробари кандани нақшу нигори маъмулии хӯшаи ангур, чалипо, нимдоира, чорбарг, барг, гул, тухм ва ғ. муҷассама ва дигар мавҷудоти хаёлӣ офарида мешуданд. Кандакории рӯи чӯби мақбараи Исмоили Сомонӣ (асри 10, Бухоро), рафҳои мақбараи Қуссам ибни Аббос (Самарқанд), айвони мақбараи деҳаи Чоркӯҳи ноҳияи Исфара, меҳроби Искодар (асри 10, ноҳияи Айнӣ), мақбараи Шайх Муслиҳуддин (асрҳои 14-15, Хуҷанд) ва ғ. намунаҳои олии санъати кандакорӣ ба воситаи гулқалам мебошанд. Гулқалам дар санъати кандакории санг ва гач низ васеъ истифода мешавад. Гулқаламро дар санъати кандакории муосири тоҷик низ истифода мебаранд. Қасри арбоб (Хуҷанд), чойхонаи "Роҳат" ва тарабхонаи "Тоҷикистон" дар Душанбе, чойхонаҳои "Исфара" (Кӯлоб) "Сино", "Ориё" ва "Ором" (Исфара), "Мавҷ" (Конибодом), "Бадахшон" (Хоруғ), "Хуррамшаҳр" (Данғара), "Кохи Наврӯз" дар лаби кӯли "Ҷавонон"-и ш. Душанбе, чойхонаи ш. Боулдери Амрико ва ғ. аз шоҳкориҳои муҳташами устоҳои кандакори тоҷик маҳсуб меёбанд, ки ба воситаи гулқалам кандакорӣ ва ороиш дода шудаанд. Гулқалам, як навъ қалам, ки шаклаш ба ҷуволдӯзи дастакдор монанд аст. Нӯкаш андаке кунд. Онро оҳанқалам ва гулкаш низ мегӯянд. Гулқалам барои навиштан ва кашидани тасвирҳои нозук дар корд, лаълӣ, чилим ва дигар асбобҳои тилоӣ, нуқраӣ, оҳанӣ, мисӣ истифода мешавад. Маъмулан оҳангарон, мисгарон ва заргарон ба воситаи гулқалам бар дар, даста ё як рӯи корд, ханҷар ва ягон асбоби қиматбаҳо таърихи таҳия, калима, ибора, ҷумлаи супоришӣ ё байте ё ояте аз Қуръонро менависанд. Ба воситаи гулқалам дар шонаҳои занона, табақ, коса, қошуқҳои чӯбӣ ва ғ. Гуландозӣ ва қаламкашӣ мекунанд. Гулқалам яке аз асбобҳои асосии ҳаккокӣ мебошад.
Гулҷеғ

Гулҷеғ, гулҷиғ — як навъ рустании худрӯй. Пояаш 25-30 см қад мекашад. Бехаш лӯнда (қутраш то 4 см). Баргҳои бехи решааш думчадарози тоқ, байзашакл, канорҳояш ҳамвор; баргҳои пояаш тоқ, баъзан ҷуфт, дар зери хӯшагул ҷой гирифтаанд. Хӯшагулаш сергул, 5-6- барга. Гулҷеғ моҳҳои апрел — май гул карда, тухм мебандад. Самараш ғӯза (1-4 тухм дорад), тухмаш сиёҳтоб. Гулҷеғ дар нишебиҳои санглохи кӯҳ, бешазори гармсер, миёни буттаҳо (дар баландии м аз с. б.) вомехӯрад. Гиёҳи хосси қаторкӯҳҳои Ҳисору Дарвоз (дар мавзеи Шикай, наздикии дарёи Панҷ, инчунин болотар аз деҳаи Ёгеди ноҳияи Дарвоз месабзад) мебошад. Тӯда-тӯда ё ҷудо-ҷудо мерӯяд. Дар таркиби гулҷеғ тақр. 1 % алкалоидҳо (дарвазин, дарвазамин, дарвазолин, таспин ва ғ.), пайвастҳои сапонинӣ мавҷуданд. Гулҷеғ гиёҳи шифобахш аст. Барг, поя ва бехи онро табибони халқӣ чун воситаи муқаввии дилу тан тавсия медиҳанд. Он барои танзими ғалаёни хун ва рафъи захмҳои ҳозима низ муфид мебошад. Гулҷеғ дар аввали баҳор рӯида, мисли сиёҳгӯшу наврӯзӣ гули машҳур аст. Гулҷеғро ба "Китоби сурхи Тоҷикистон" дохил карданд.
Гуляево (ноҳияи Вологод, Вологда)

Гуляево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Гулҷом

Гулҷом — дар ҳунари ороишию амалӣ шишаҳои чандранг, ки дар ороиши равзанаву тирезаву деворҳо истифода мешаванд. Корбурди гулҷом аз қадим дар кишварҳои Шарқ роиҷ буд. Ин навъи ороиш имрӯз ҳам дар биноҳои маъмуриву кохҳои фарҳангӣ истифода мешавад. Аз ин навъи ороиш дар биноҳои Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, Филармонияи давлатии Тоҷикистон истифода кардаанд.
Гулӯ

Гулӯ, ҳалқ, ҳалқум — найи ҳозима, ки даҳонро бо сурхрӯда мепайвандад. Гулӯ ба узвҳои ҳозима ва нафас мансуб аст. Гулӯи одам аз се қисм — болоӣ (бинию гулӯ, ки фақат барои нафас хидмат мекунад), миёна (даҳону гулӯ) ва ҳалқ иборат мебошад. Дарозии гулӯи одами калон тақр. 12 см, бараш 5 см аст.
Гулӯгоҳ (Мозандарон)

Гулугоҳ — шаҳр ва маркази Шаҳристони Гулугоҳ, устони Мозандарон, воқеъ дар Эрон аст. Дар саршумории соли 2006, аҳолии он 18,720 нафар дар 4,927 оила будааст. Аҳолии Гулугоҳ бо забонҳои Мозандаронӣ 1 ва Озарбойҷон ӣ ҳарф мезананд. 2 Гулугоҳ дар нишебиҳои шимолии силсилаи кӯҳи Албурз ҷойгир шудааст ва азбаски он ба соҳили баҳри Каспий наздик аст, атмосфераи он асосан сард ва нам аст.
Гулҷон Молдаҷонова

Гулҷон Молдаҷонова — соҳибкор, мудири иҷроияи ширкати "Базовый элемент" Мухтасари зиндагинома Гулҷон Молдаҷонова дар шаҳри Алмаато ба дунё омадааст. Диққати ӯро аз хурдӣ математика ба худ ҷалб мекард. Гулҷон духтарчаи закию тезфаҳм буда, дар вақтҳои кӯдакиаш орзу медошт, ки тамоми ҳаёти худро ба хидмати илм бахшад. Баъди хатми мактаби миёна соли 1983 ба факултаи физикаи Донишгоҳи давлатии Қазоқистон даромад 3 ва бомуваффақият таҳсилашро давом дод. Ба гуфти Алия Аскарова, ки ҳоло декани факултаи мазкур мебошад, Гулҷон ҳам кори ҷамъиятӣ мебурд, ҳам дар дастаи варзишӣ аз номи донишгоҳ иштирок мекард. Ӯ то соли 1989 дар донишгоҳ хонда, соҳиби маълумоти олӣ гардид 4. Дар зарфи ду сол ба физикаи ҷисми сахт машғул мешуд. Соли 1991 барои идома додани таҳсил ба шаҳри Маскав омад ва ҳамон сол ба аспирантураи Донишгоҳи давлатии Маскав дохил шуд. Қобил ба ёдоварист, ки шарикдарсаш Олег Дерипаска буд. Соли 1994 рисолаи номзадӣ дифоъ карда, унвони номзади илмҳои физикаву математика гирифт ва дар Донишгоҳи давлатии Маскав ходими илмӣ шуд. Аммо музди меҳнаташ кам буд ва Молдаҷонова маҷбур шуд, ки аз чунин кор барояд. Дар ҳамин давра Олег Дерипаска корхонаи "Алюминпродукт" бунёд кард ва Молдаҷоноваро ба ин корхона даъват намуд. Молдаҷонова қарор дод, ки ба Дерипаска кор карда, аз безарӣ халос шавад. Молдаҷонова ба "Алюминпродукт" омаду аввал ба сифати котиба кор мекард 5. Лекин хеле зуд ӯро ба вазифаи баландтар гузарониданд. Соли 2004 Молдаҷонова вазифаи мудири иҷроияи ширкати "Базовий Элемент" ба уҳда гирифт. Солҳои ӯ директори генералии ин ширкат буд. Моҳи майи соли 2009 аз барқарор шудани Ҳукумати Қазоқистон Молдаҷонова узви шӯрои мудирияти ширкати "Самрук-Казина" интихоб гардид. Гулҷон Молдаҷонова дар байни мӯътабартарин занҳои дунёст. Танҳо зикри он кофист, ки ӯ шомили рӯйхати мувофиқи маҷаллаи "Форбс" шудааст (ҷойи 37) 6. " " Молдаҷоноваро дар радифи 50 соҳибкорзани муваффақи дунё овардааст 5. Дар рӯйхати "50 зани соҳибкору тоҷири бонуфузи Русия", ки маҷаллаи "Финанс" дарҷ намуд, Гулҷон Молдаҷонова дар ҷойи ҳафтум аст.
Гулӯгоҳҳои байналмилалӣ

Гулӯгоҳҳои байналмилалӣ — роҳҳои табиии баҳрие, ки уқёнусу баҳр ва қисмҳои дигари қитъаҳои хушкиро пайваст мекунанд ва дар он чун минтақаи иқтисодӣ ҳамаи давлатҳо барои киштигардӣ ҳуқуқи баробар доранд. Гулӯгоҳҳои байналмилалӣ аҳаммияти ҷаҳонӣ дошта, дар онҳо киштиҳои ҳамаи давлатҳо метавонанд ҳам дар вазъияти осуда ва ҳам дар вазъияти ноамнӣ озодона шино кунанд. Гулӯгоҳҳои Гибралтар, Ла Манш, Па-де-Кале (Дувр), Бобулмандаб, Сингапур ва Магеллан аз ҳамин қабиланд. Гулӯгоҳҳои байналмилалӣ новобаста ба он ки бо обҳои ҳудудии давлатҳои назди соҳил фаро гирифта шудаанд ё не, барои киштиронии ҳамаи мамлакатҳо озоданд. Гулӯгоҳҳои байналмилалӣ-е, ки барои аз баҳрҳои дохилӣ ба баҳрҳои кушод баромадан гузаргоҳи ягонаанд, низомномаи махсуси ҳуқуқӣ доранд. Дар чунин гулӯгоҳҳо тартиби киштигардӣ мувофиқи шартномаҳои махсуси байналмилалӣ ба роҳ монда шуда, дар баъзе мавридҳо ҳуқуқи ба баҳри дохилӣ (мас., гулӯгоҳҳои баҳри Балтика ва баҳри Сиёҳ) ворид шудани киштиҳои низомии давлатҳои дур аз соҳил маҳдуд карда мешавад. Мувофиқи Конвенсияи СММ оид ба ҳуқуқи истифодабарии роҳҳои баҳрӣ реҷаи ҳуқуқии гулӯгоҳҳои байналмилалӣ қабул шудааст, ки тибқи он тартиби киштигардии байналмилалӣ чунин аст:.
Гулӯлаи варзишӣ

Гулӯлаи варзишӣ — кураи пӯлодӣ, чӯянӣ ва биринҷӣ, ки барои иҷрои машқҳои варзиши сабук истифода мебаранд. Вобаста ба синну сол ва ҷинси варзишгар вазни гулӯла гуногун мешавад. Барои мардон — 7,252 кг, занон — 4 кг, ҷавонон — 5 ё 6 кг ва духтарон — 3 кг.
Гулӯлапартоӣ

Гулӯлапартоӣ, партоби вазна — мусобиқаи бо даст ба масофаи дур партофтани асбоби махсуси варзишӣ — гулӯла. Гулӯлапартоӣ яке аз навъҳои техникии варзиши сабук буда, аз варзишгар қувваи бозу ва мутобиқати ҳаракатро тақозо менамояд. Гулӯлапартоӣ ба барномаи Бозиҳои олимпӣ (мардҳо — аз соли 1898, занҳо — аз соли 1948) дохил карда шудааст. 1 Қоида Вазни гулӯла барои мардҳо — 7,257 кг, барои занҳо — 4 кг. Ширкаткунандаи мусобиқа дар дохили давраи қутраш 2 м 135 см дар ҳолати омодабош қарор гирифта, бо як дасташ гулӯларо то сари китф бардошта, паҳлуи гӯш ва зери манаҳ нигоҳ медорад. Ӯ дар дохили давра чархида, гулӯларо бо қувваи як даст таҳти кунҷи 350 ба дарозӣ мепартояд. Панҷаи даст дар вақти партофтани гулӯла бояд аз ҳолати омодабош поин нафурояд. Ҳангоми партофтани гулӯла дастпӯшак гирифтан ва докапеч кардани кафи дасту ангуштон мамнӯъ аст. Агар кафи дасти варзишгар захм дошта бошад, вай бояд пешакӣ ба довар муроҷиат намояд, то ки довар дар бораи дар мусобиқа иштирок кардани ӯ хулоса барорад. Агар варзишгар ҳангоми партофтани гулӯла аз давра берун барояд ва ё то ба замин бархӯрдани гулӯла ба канори болоии девораи давра даст расонад, натиҷаи ӯ беэътибор дониста мешавад. Баъзан варзишгарон ҳангоми партоби нобарор қасдан аз давра берун мебароянд, то ки партоби онҳо чен карда нашавад. Гулӯла аз ҷониби варзишгар шаш бор ба масофа партофта мешавад. Агар ширкаткунандагони мусобиқа беш аз ҳашт нафар бошанд, баъди се дафъаи партоби гулӯла ҳашт варзишгари беҳтаринро ҷудо мекунанд, ки баъди се дафъаи партоби гулӯла варзишгари беҳтарин муайян мешавад. Таърих Аввалин мусобиқаҳои гулӯлапартоӣ миёнаҳои садаи дар Англия баргузор гардидаанд. Нахустин рекорди ҷаҳонӣ варзишгари амрикоӣ Ренди Барнс бо ин усул гулӯларо ба масофаи 23 м 12 см партофта, рекорди нави ҷаҳонӣ гузошт. Ҳоло дар гулӯлапартоӣ байни занон варзишгарони Белоруссия, Зеландияи Нав ва Русия пешсафанд.
Гулӯлаҳои оташфишонӣ

Гулӯлаҳои оташфишонӣ — маводди дағали сангине, ки ҳангоми шуъла задани оташфишонҳо ба сатҳи Замин дар шакли моеъ ё хамира берун партофта шуда, баъди бархӯрдан ба замин ин ё он шаклро мегиранд. гулӯлаҳои оташфишонӣ вобаста ба ғилзати гудоза шаклҳои гуногун доранд. Андозаашон аз 1 то 7 см мешавад. Андозаи кӯндаланги онҳо аз 2,5-3 см то даҳҳо м буда, даҳҳо тонна вазн дорад. Гуногунии шаклу вазни гулӯлаҳои оташфишонӣ ба таркиби кимиёии тафтаҳои вулканӣ ва ҳолати физикии маводди партофташуда вобаста аст. гулӯлаҳои оташфишонии гирду кулчамонанди пластикии часпак дар натиҷаи партоби тафтаҳои дар ҳаво тобхӯрда ба Замин афтида пачақ мешавад. Аз тафтаи тобхӯрдаи ҷинсҳои асостаркиб (базалт) шакли гирди салламонанд, аз тафтаи турштаркиб, ки таркибаш аз 2 ғанӣ аст ва часпакиаш бештар мебошад, гулӯлаҳои ғайрисимметрию кунҷдор ҳосил мешаванд. Аз рӯи сохт гулӯлаҳо яклухт, паршакл, кафкдор ва ковоку газдор мешаванд. Дар баъзе минтақаҳо маводди гулӯлаҳои оташфишониро ҳамчун масолеҳи бинокорӣ истифода мебаранд (Арманистон, Итолиё, Курил). Дар Тоҷикистон гулӯлаҳои оташфишонӣ дар қ-кӯҳҳои Қурамаву Ҳисор дар дохили ҷинсҳои вулкании давраҳои карбон ва перм вомехӯранд.