ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Таърихи почта ва маркаҳои почтавии Тоҷикистон

Таърихи почта ва маркаҳои почтавии Тоҷикистон ду давраи рушди алоқа тариқи почтаро дар бар мегирад, ки аз давраҳои шӯравӣ ва соҳибистиқлолӣ иборат аст. Даврони шӯравӣ Дар Тоҷикистон барҳам хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ алоқаи почта тамоми ҳудуди мамлакатро фаро гирифта буд, то замони соҳибистқлолӣ маркаҳои марбут ба таъриху фарҳанг, иншооти ҷуғрофӣ ва шахсиятҳои маъруфи кишвар ҳам дар маркаҳои алоҳида ва ҳам дар силсилаи маркаҳои Иттиҳоди Шӯравӣ нашр шудаанд 1. Даврони истиқлол Дар замони ҷанги шаҳрвандӣ соҳаи алоқа зарари зиёд дид. Вазорати алоқаи ҷумҳурӣ барои баровардани маркаҳои почта кӯшид. Дар натиҷа моҳи майи соли 1992 аввалин маркаи почтавии Ҷумҳурии Тоҷикистон бароварда шуд. Бо мақсади минбаъд ба танзим даровардани ин соҳа моҳи октябри соли 2001 ташкилоти ягонаи давлатии "Маркази марка"-ро ташкил намуданд. Дар натиҷа дар ҷумҳурӣ то аввали соли 2006 қариб 400 намуди маркаҳои почтавӣ бароварда шуданд, ки онҳо соҳаҳои гуногуни мамлакат: фарҳанг, илм, саноат ва ғайраро инъикос менамуданд 2. Пайвандҳо.
Таърихи ҷадид

Таърихи ҷадид — ин давраест, ки мо дар он, дар ҳоли ҳозир зиндагӣ карда истодаем. Шартан гуфтан мумкин аст, ки таърихи ҷадид баъд аз анҷом ёфтани Ҷанги дуюми ҷаҳон, соли 1945 ибтидо шудааст. Ин давра пайдоиши фарҳанги оммавиро ба хотир меоварад, аз он ҷумла тақрибан соли 1961, вақте ки гурӯҳи дунёро ба ҳайрат гузошту Юрий Гагарин кайҳонро. Зиддияти ду ҷаҳонбинӣ — коммунизм ва капитализм —барои тараққиёти илму техника, фарҳанги оммавӣ, таҷҳизотҳо (телевизион, радио, интернет, кино, нашрияҳои чопӣ), глобализм ва ғайра таккони бузургеро бахшид. Декабри соли 1991 Итттиҳоди Давлатҳои Сотсиалистии Шӯравӣ барҳам хӯрд, ки тамоми дунёро тағйир дод. Мамлакатҳои коммунистӣ ба шакли демократӣ гузаштанд. Соли 2003 дар Ироқ ҷанг сар шуд, ки давлатро ба шакли демократӣ гузаронид. Тахминан дар ҳамин вақт дар Аврупои Шарқӣ ва Осиёи Марказӣ шӯриш ("инқилоботи норанҷӣ") рух дод. Бо кӯшиши ширкати., аз соли 1985 сар карда дар тамоми дунёо компӯтар барои бозӣ паҳн гаштанд. Тараққиёти пуршиддати соҳаи нави индустрӣ сар шуд, ки истеҳсоли компӯтар ва барномаҳои таъминотӣ барои онҳо мебошанд. Дар ҳоли ҳозир аз нисф зиёди аҳолии дунё бо компӯтар кор мекунанд. Аз солҳои 80 -ум сар карда шабакаи Интернет тараққӣ мекард. Ҳоло бошад қариб, ки аз ҳаммаи компӯтарҳо ба шабакаи интернет дохил шудан мумкин аст. Ҳаёти имрӯзаро бе интернет ва компӯтар тасаввур кардан мушкил аст.
Таърихи Қуръон

Оятҳо: Бисмиллоҳ Муташабиҳот Ояталкурсӣ Таблиғ Насх Таърихи Қуръон — яке аз шохаҳои улуми қуръонӣ аст, ки дар он таърихи нузул ва сабту ҷамъоварии Қуръон аз оғози ваҳй то сари ҳазору чаҳорсадсола китобат ва табъи он дар даврони муосир баррасӣ мешавад ва истилоҳи нисбатан ҷадиде аст, ки аз сӯи исломшиносон ва қуръоншиносони ғарбӣ вазъ шудааст, ки пеш аз қарни ҳозир ва дар осори гузаштагоне назири "ал-Бурҳон фӣ улуми-л-Қуръон" асари Бадруддини Заркашӣ ва "ал-Итқон фӣ ъулуми-л-Қуръон" навиштаи Ҷалолуддини Суютӣ ба чунин истилоҳе барнамехӯрем.
Яҳудиёни Тоҷикистон

Яҳудиён ва яҳудият дар Тоҷикистон таърихи тӯлонӣ ва мухталиф доранд. Бисёре аз яҳудиёни тоҷик аслан яҳудиёни бухорӣ буданд. 1 Таърих Яҳудиён бори аввал дар қисми шарқии Аморати Бухоро, дар ҳудуди имрӯзаи Тоҷикистон, дар асри пеш аз милод омада буданд. Пас аз ба қудрат расидани коммунистон, онҳо кишварро ба ҷумҳуриҳо, аз ҷумла ба Тоҷикистон, ташкил карданд, ки он бори аввал ҳамчун ҷумҳурии мухтор дар ҳайати Узбекистон дар соли 1924 ташаккул ёфт ва дар соли 1929 ба ҷумҳурии комилҳуқуқ табдил ёфт. Дар талоши рушди Тоҷикистон, мақомоти шӯравӣ муҳоҷиратро ташвиқ карданд, аз ҷумла ҳазорҳо яҳудиён аз Ӯзбекистони ҳамсоя ба Тоҷикистон омаданд. Аксари яҳудиён дар Душанбе, пойтахти Тоҷикистон, ҷойгир шуданд ва дар он ҷо синагогаи яҳудиро кушоданд. Дар давоми Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ мавҷи дуюми ашкеназиҳои яҳудиён ба Тоҷикистон муҳоҷират карданд. Дар Иттиҳоди Шӯравӣ, аз ҷумла дар Тоҷикистон, аз солҳои 70-ум сар карда, яҳудиён ба Исроил, инчунин ба ИМА муҳоҷират карданро сар карданд. То охири солҳои 80-ум, бисёре аз яҳудиёни Тоҷикистон рафтанд. Пас аз барҳам хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ дар соли 1991, Тоҷикистон истиқлол ба даст овард ва кишвар ба ҳолати ҷанги шаҳрвандӣ байни ҳукумат ва нерӯҳои исломӣ афтод. Ҷанҷоли доимии низомӣ яҳудиёни тоҷикро дар қашшоқии шадид ва дар тарсу ҳарос аз ҷони худ нигоҳ дошт. 2 Дар солҳои 1992-1993 бештари яҳудиёни дар кишварбуда, ба Исроил ё Амрико муҳоҷират карданд. Дар байни солҳои 1989 ва 2000, аз 20,000 яҳудиёни кишвар дар маҷмӯъ 10.800 танҳо ба Исроил муҳоҷират кардаанд. Он яҳудиёне, ки муҳоҷират кардаанд, аз шаҳрвандии Тоҷикистон маҳрум шуданд ва дигар бо ин кишвар иртибот надоранд. Имрӯз дар Тоҷикистон танҳо сад яҳудӣ боқӣ мондааст. 3 Тақрибан 40% бухороӣ ва боқимонда Ашкеназӣ мебошанд. 4 Онҳо асосан пиронсолон, камбизоатон мебошанд ва ба ҳамлаҳо ва таъқиботи антисемитӣ дучор меоянд. Як ҳодисаи фоҷиабор дар ҷомеа қатли рӯзноманигор Мейрахим Гавриелов буд. Ҷамъияти яҳудиён ба душворӣ амал мекунад ва барои зинда мондан ба кумаки созмонҳои ҷаҳонии яҳудиён такя мекунад. Аксарияти яҳудиёни кишвар дар Душанбе зиндагӣ мекунанд, ҷамъиятҳои хурдтарашон бошанд — дар Шаҳрисабз (Дар Узбекистон), вилояти Ленинобод ва водии Фарғона. 2 Демографияи таърихӣ Ҷамъияти яҳудиёни Тоҷикистон дар соли 1926 тақрибан вуҷуд надошт ва он дар байни солҳои 1926 ва 1970 босуръат афзоиш ёфт. Дар соли 1970 шумораи аҳолии яҳудии Тоҷикистон нисбат ба соли 1926 беш аз панҷоҳ маротиба зиёдтар буд ва қариб понздаҳ ҳазор нафарро ташкил медод. Ҷамъияти яҳудиёни Тоҷикистон солҳои 1970-1989 афзоишро идома медод, аммо бо суръати хеле сусттар. Аз замони фурӯпошии коммунизм амалан ҳама яҳудиён дар Тоҷикистон аз солҳои 1989 то 2002 кишварро тарк карда, ба дигар кишварҳо кӯчиданд. 5 Аксари яҳудиёни тоҷик, ки муҳоҷират кардаанд, ба Исроил кӯчиданд.
Таърихи театр дар Тоҷикистон

Таърихи ташаккул ва инкишофи театр дар Тоҷикистон ба 6 давра ҷудо мешавад: Замони шӯравӣ Театрро ба халқи тоҷик Инқилоби Октябрь эҳдо кард. Вале ин чунин маъноеро надорад, ки тоҷикон то инқилоб театри худро надоштанд. Заминаи асосии театри касбии тоҷик – анъанаҳои театри масхарабозҳо ва лўхтакбозҳо мебошанд. Тамошоҳои онҳо аз саҳнаҳои хурди ҳаҷвӣ, нақли ягон афсона ё воқеа иборат буд. Дар байни мардуми тоҷик намоишномаҳои ҳаҷвии "Нишаллопазӣ", "Раис", "Хатм", "Бобопирак" то солҳои авали Ҳокимияти Советӣ" хеле паҳн шуда буданд. 7 ноябри соли 1929 дар пойтахти Тоҷикистон аввалин театри касбии тоҷик таъсис меёбад (театри ба номи А. Лоҳутии имрўза). Бинои ин театр дар "Хонаи депҳқонон" (бинои театри русии ба номи В. Маяковский, ки ду сол пеш чаппа карда шуд) воқеъ буд ва аввалин спектакли калони вай драмаи "Ду коммунист" ном дошт. Дар он солҳо ташкили театр ва пайдо намудани ҳунармандон кори осон набуд. Баромади занҳо рўи саҳна аз нигоҳи суннатҳои қадимӣ умуман ғайри имкон буд. Ҳайати театр аз ҷумлаи артистони тоҷикӣ театрҳои Бухорову Самарқанд ва ҳаваскорон оҳиста-оҳиста зиёд мешуд. Барпокунанда ва аввалин режиссёри театри тоҷик Ҳомид Маҳмудов мебошад. Ба театри нави тоҷик пасу пеш Г. Бақоева, С. Тўйбоева, Ҳ. Раҳматуллоев, М. Қосимов,А. Бурҳонов, М. Халилов, Л. Латифов, А. Азимова ва дигарҳо меоянд. Дар ташаккул ёфтани театри касбии тоҷик саҳми режиссёрон ва бастакорони рус – Е. Мительман, А. Ленский, С. Баласанян калон аст 1. Замони истиқлол Феълан дар Тоҷикистон 16 театри касбӣ ва 26 театри халқӣ фаъолият мекунанд, ки Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ, Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ, Театри давлатии ҷавонони Тоҷикистон ба номи Маҳмудҷон Воҳидов, Театри давлатии драмаи русии ба номи В. В. Маяковский, Театри мазҳакаи мусиқии шаҳри Хуҷанд ба номи Камоли Хуҷандӣ, Театри давлатии мусиқӣ -драмавии ба номи Т. Фозиловаи ш. Конибодом, Театри драмаи мусиқии ноҳияи Спитамен ба номи Шукур Бурҳонов, Театри мазҳакаи мусиқии шаҳри Қӯрғонтеппа ба номи Ато Муҳаммадҷонов, Театри мусиқию мазҳакавиии шаҳри Хоруғ ба номи Меҳрубон Назаров, Театри мусиқию мазҳакавии шаҳри Кӯлоб ба номи Саидалӣ Вализода, Театри давлатии "Лӯхтак", Театри ҷумҳуриявии мусиқӣ-драмавии ноҳияи Данғара, Театри давлатии тамошобини ҷавон "Аҳорун" ба номи Муҳаммадҷон Қосимов, Театри давлатии намунавии минатураи "Оина" аз ҷумлаи онҳост. истиқлоли давлатии Тоҷикистон дар соҳаҳои гуногуни ҳаёти иҷтимоии кишвар дигаргуниҳои зиёде ба вуҷуд овард. Аз ҷумла, театри тоҷик мустақил гардид. Яъне, он дар интихоби драма, ҳунарпеша (актёр), басаҳнагузорӣ, сафарҳои эҷодӣ озодӣ ба даст овард. Дар барномаҳои он намоишномаҳои асарҳои худӣ ва рӯҳи миллидошта бештар ва пурқувват гардид. Аммо кори театр ва робитаи он бо тамошобин то андозае ба мушкилот рубарў шуд. Ин аст, ки баъзе аз ҳунармандон андешае ҳосил намуданд, ки театр рисолаташро аз даст додааст. Дар кишвар фестивал-озмунҳои ҷумҳуриявии театрҳои касбӣ бо номи "Парасту", ки соли 1988 бо ташаббуси Вазорати фарҳанг ва Иттифоқи арбобони театрии Тоҷикистон роҳандозӣ шуда буд, дар ду сол як маротиба баргузор мегардад.
Таърихи Ҳинд

Кишвари Ҳиндустон дорои пешинаи қобили таваҷҷуҳе аст. Қидмати инсон дар шибҳиқораи Ҳинд ба дусад то чаҳорсад ҳазор сол мерасад. Дар даврони қадим ҳиндиҳо замони мавъизаи буддо ва лашкаркашии Дориюшро ду мабда барои таъйини таърихи худ медонистанд 1 2. Нахустин тамаддуни бузург ба маънои воқеъии он, тамаддун ҳавзаи рӯди Синд бо қидмати наздик ба сеҳазор сол пеш аз мелод аст, ки ба Тамаддуни дараи Синд маъруф аст, ки васеътарин густараи тамаддунии замони худ буда ва бо тамаддуни шаҳри сӯхта дар Эрон ҳамзамон аст ва муровидоти наздик доштаасту тақрибан пас аз вуруди ориёиҳо миёни солҳои 2000 то 1800 пеш аз мелод, ҳар ду аз миёнӣ рафтаанд. Вуруди ориёиҳо ба Ҳинд дар фарҳанги дину адабиёт ва системи иҷтимоъии ин сарзамин нақши бисёр муҳимме доштааст, ки аз он ҷумла метавон ба шаклгирии санскрити аввалия, тадвини матнҳои муқаддаси ҳиндуӣ ва системи табақоти ҷомеъаи Ҳинд ишора намуд. Дар давраи Ҳахоманишӣ, қаламрави салтанати Дориюши Кабир то Панҷоб густариш ёфт ва санъатгарон, пешаварону бозаргонон аз Ҳинд ба Эрон ва билъакс рафтуомад доштанд; Ва ҳатто дар бархе аз ҷангҳои миёни Эрону Юнони Бостон лашкариёни ҳиндӣ бахше аз сипоҳи ҳахоманиширо ташкил медоданд. Дар давраи Ашкониён низ, Меҳрдод аввали навоҳии Панҷобро замимаи қаламрави подшоҳии худ кард. Искандар миёни солҳои 327 то 326 пеш аз мелод ба Ҳиндустон ҳамла кард вале ноком монд.
Таърихи Ҳумоюн

"Таърихи Ҳумоюн" — асари Мулло Муҳаммадсодиқи Гулшанӣ, ки соли ба забони тоҷикӣ таълиф шудааст. "Таърихи Ҳумоюн" ба давраи ҳукмронии амири Бухоро — Абдулаҳадхон оид аст. Дар асар инчунии маълумоти мухтасари таърихию ҷуғрофӣ ва домографӣ оид ба аморати Бухоро ва вилоятҳои он то охири асри 19 ҷамъ оварда шудааст. "Таърихи Ҳумоюн" аз ҳашт мақола (боб) ва як боби алоҳида иборат аст: "Аёлоти Бухорои шариф", "Аёлоти миёнкол", "Аёлоти Лаби об", "Аёлоти Қаршӣ ва Ғузор", "Аёлоти Шаҳрисабз", "Аёлоти Ҳисор", "Аёлоти Хуталон", "Аёлоти Қаротегин", "Ҳукумати Дарвоз тавобеи Ғарм". Ҳар боби он аз тавсифи мавқеи ҷуғрофии вилоят оғоз ёфта, аз манбаъҳои сарватҳои табиат, машғулияти мардум, хоҷагии маҳал маълумоти муҳим медихад. Дар охири асар маълумоти хеле нодири демографӣ оид ба миқдори хонавода ва аҳолии вилояти Бухоро ва вилоятҳои тобеи он оварда шудааст. "Таърихи Ҳумоюн." дар омӯхтани таърих, география, этнография, демографил ва хоҷагидории мардуми Осиёи Миёна ва хусусан Тоҷикистони охири асри 19 ва аввали асри 20 аҳамияти калон дорад. Як нусхан "Таърихи Ҳумоюн" дар ганҷинаи дастхатҳои Академияи Фанҳои РСС Тоҷикистон махфуз аст.
Таърихи Ҷейн Мэнсфилд

Ҷоан Барнетт Гари Кредл Чарлз Дэннис Нэнси Гэйл Таърихи Ҷейн Мэнсфилд — филм, ки асоси воқеӣ дорад. Сужаи филм ҳаёти Ҷейн Мэнсфилд, ки чун Мэрилин Монро нишонаи ҷаззобии солҳои 1950-ум буд, дар бар мегирад. Яке аз филмҳо бо нақшофарии Арнолд Швартсенеггер.
Таърихи Ҷумҳӯрии Ирландия

Ин мақола комилан нопурра буда муҳтоҷи пурра кардан аст. Лутфан аз рӯи имконият аз адабиётҳо истифода бурда,.
Таърихи ҷаҳонгушой

"Таърихи ҷаҳонгушой", "Таърихи ҷаҳонкушо" — асари муаррихи асри 13 форс-тоҷик Алоуддин Атомалики Ҷувайнӣ, ки соли 1260 ба забони тоҷикӣ таълиф гардидааст. Мундариҷа "Таърихи ҷаҳонкушо" аз муқаддима ва се боб иборат буда, воқеа ва ҳодисаҳои давраи муғулро аз замони шуҳрат ёфтани Чингизхон то ҳуҷуми Ҳалокухон ба муқобили Исмоилиён дар бар мегирад. Ҷилди аввал ба расму оини қадимии муғулҳо, забткориҳои Чингизхон, ҷилди дуюм ба таърихи Хоразмшоҳиён, Ғуриён, ҷилди сеюм ба ҳукмронии Манғитиён тафсири салтанату ҳаракати Ҳалоку ба Бағдод оид аст. Муаллиф дар "Таърихи ҷаҳонкушо" воқеа ва ҳодисаҳои дида ва шунидаашро шарҳ додааст. Сабаби бисёр фитнаю шикастҳоро зикр намуда, фатҳномаҳоро айнан меорад, дар хусуси мазҳабу оинҳо баҳс мекунад. Муаллиф ба нақли воқеаю ҳодисаҳо маҳдуд нашуда, ба забонҳои тоҷикӣ ва арабӣ ҳикоёти латифу дилкаш, мисолҳои зиёди насрию назмӣ меорад. Забон ва сабки "Таърихи ҷаҳонкушо" нисбатан соддаю равон буда, барои омӯхтани таърихи салтанати муғулҳо дар Осиёи Миёна ва донистани бисёр воқеаҳои ҳаёти адабӣ сарчашмаи хуб ба шумор меравад. Нашрҳо "Таърихи ҷаҳонкушо" солҳои дар Лондон, 1958 дар Теҳрон нашр ва ба забонҳои англисӣ, туркӣ ва бисёр порчаҳои он ба русӣ тарҷума шудааст. Нусхаҳои алоҳидаи он дар китобхонаҳои Ленинград, Тошканд, аз ҷумла дар Захираи дастнависҳои шарқии Академияи илмҳои Тоҷикистон таҳти рақами 41 маҳфуз аст.
Таъсири Табрезӣ

Мирзо Муҳсин Таъсири Табрезӣ — шоир и порсигӯи дарбори Сафавиён. Зиндагинома Ӯ дар дарбори Шоҳ Сулаймон ва Шоҳ Султон Ҳусайн мадеҳасароӣ мекардааст. Аз Таъсир ашъоре ба туркии озарбойҷонӣ низ мавҷуд аст.
Таюра (ноҳияи Уст-Кутск, Иркутск)

Таюра — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Уст-Кутск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Таъсиси созмонҳо ва ҳизбҳои сиёсӣ

Дар охири солҳои 1980-ӯм ва ибтидои солҳои 1990-ӯм дар ҷумҳуриҳои Иттиҳоди Шӯравӣ тамоили ҷунбишҳои миллӣ-демократӣ босуръат авҷ гирифта буд. Дар натиҷаи ҷамъомаду гирдиҳамоиҳое, ки тамоми соли 1989 дар Тоҷикистон (барои ба забони тоҷикӣ додани мақоми давлатӣ), махсусан дар Душанбе шуда гузаштанд, ба таъсиси аввалин созмонҳо ва ҳизбҳои сиёсӣ такон доданд. Майи соли 1989 дар Душанбе маҳфили сиёсии "Рӯ ба рӯ" ташкил ёфт. Дар ин маҳфил, ки ба мисли "микрофони озод" амал мекард, шаҳрвандон аз пойтахт ва ноҳияҳои дурдаст омада андешаҳои худро озодона баён намуда, ин ё он амалдори ҳизбӣ ё давлатиро ба зери танқид мегирифтанд. Баъзан, бо ташаббуси маҳфил барои саволу ҷавоб амалдорони давлатӣ, аз ҷумла вазирон даъват карда мешуданд. Ба ин маҳфил тақлид намуда дар шаҳру ноҳияҳо ҷамъомадҳо рӯй медоданд. Мардуми дар ғафлатбудаи тоҷикро баҳсу мунозираҳои гуногун оид ба камбудиҳои мавҷуда бедор мекард. 15 сентябри соли 1989 дар Душанбе маҷлиси муассисони созмони сиёсии "Растохез" барпо гардид, ки дар он бештар намояндагони зиёиён, махсусан ҷавонон, ҳатто коммунистон иштирок намуданд. Дар фаъолияти ин ҷамъият талабҳои истиқлоли сиёсӣ (дар доираи Иттиҳоди нави таҷдидёфта), иқтисодӣ, ҳимояи манфиати фарҳангии халқи тоҷик, баланд бардоштани мақоми забони тоҷикӣ ва ғайраҳо гузошта шуд. Сарвари созмони сиёсии "Растохез" иқтисодшинос, номзади илмҳои иқтисодӣ Тоҳир Абдуҷаббор интихоб гардид. Барномаи "Растохез" ба ҷамъияти сотсиалистӣ хавфи ҷиддӣ надошт. Аммо сарварони ҳизби коммунистӣ фаъолони созмони сиёсии "Растохез"-ро таъқиб менамуданд. Дар натиҷа ин ҷамъият зуд ба мавқеи зиддикоммунистӣ гузашт. Дар солҳои, дар ҷумҳурӣ, боз дар шаҳри Кӯлоб (созмони "Ошкоро"), дар шаҳри Хуҷанд (созмони "Эҳё"), дар шаҳри Конибодом ва Истаравшан (созмони "Ваҳдат"), дар Хоруғ (созмони "Лаъли Бадахшон") ва дигарҳо ба вуҷуд омада, фаъолият мекарданд. 10 августи соли 1990 дар Душанбе аввалин ҳизби ғайрикоммунистӣ — Ҳизби демократии Тоҷикистон таъсис ёфт. Сарвари он номзади илмҳои фалсафа Шодмон Юсуф интихоб гардид. Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон бо сарварии Сайид Абдуллоҳи Нурӣ ҳарчанд пештар бунёд гардида буд, вале танҳо 26 октябри соли 1991 фаъолияти он ба қонуният дароварда шуд. Бисёре аз созмонҳо ва ҳизбҳои навтаъсисёфтаи ҷумҳурӣ нашрияҳои худ — рӯзномаҳои хешро доштанд ва ба воситаи онҳо андешаҳои худро дар байни мардум паҳн мекарданд. 12 декабри соли 1990 Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон "Дар бораи иттиҳодияҳои ҷамъиятӣ" қарор қабул кард, ки мувофиқи он дар ҷумҳурӣ ҳизбу созмонҳои нав қонунӣ, ошкоро фаъолият карда метавонистанд.
Таян (ноҳияи Бодканд)

Таян (Таян) — деҳа дар ноҳияи Бодканди вилояти Бодканд, Қирғизистон Аҳолӣ — 1308 нафар.
Тағйирпазирӣ

Тағйирпазирӣ — қобилияти аломату хусусияти нав пайдо кардани организмҳои зинда. Тағйирпазирӣ гуфта он қобилияти организми зиндаро меноманд, ки баъзан аломат ва хусусиятҳои нав пайдо карда, гоҳо аломат ва хусусиятҳои худро гум мекунанд. Тағйирпазирӣ инъикоси таъсири тарафайни организм ва муҳити беруна аст. 1 Гурӯҳбандӣ Ду шакли тағйирпазирӣ вуҷуд дорад: ирсӣ (генотипӣ) ва ғайриирсӣ (фенотипӣ). 1 Пайвандҳо Эзоҳ Ҳаволаҳои беруна.
Таянч Аяйдин

Таянч Аяйдин августи 1979, Истанбул, Туркия) — ҳунарпешаи синамо ва телевизиони турк. Зиндагинома Ҳунарпеша дар пойтахти собиқи Туркия шаҳри Истанбул таваллуд шудааст. Ӯ фарзанди ягонаи волидонаш буд. Вай маълумоти ибтидоиро дар коллеҷи Дога гирифтааст. Маълумоти миёнаро дар мактаби миёнаи Терсуман ва Мактаби миёнаи Бунёди Истек ба итмом расонидааст. Вай дар ниҳоят Донишгоҳи Мармараи Синанро бо ихтисоси театр хатм кардааст 1. Фаъолият Фаъолияти ҳунарии ӯ аз қабул ба шуъбаи театри Донишгоҳи Мармараи Синон оғоз меёбад, ки онро соли 2001 хатм кардааст. Фаъолиятро дар театр оғоз мекунад. Дар театри Алчер ӯ муддате ҳамчун бармен кор кардааст. Дебюти ӯ дар телевизион ба соли 2004 рост меояд. Аз он вақт инҷониб, он ба шарофати нақши худ дар силсилафилми Алия шинохта шудааст. Намоиши бомуваффақияти ӯ дар драмаи Бозор - афсонаҳои тиҷоратӣ диққати касро ба худ ҷалб мекунад ва дар соли 2008 ҷоизаи ҷашнвораи синамои Олтин Портакалро барои беҳтарин бозигар ба даст овардааст. Худи ҳамон сол, ӯ ҷоизаи беҳтарин бозигари нақшро дар ҷашнвораи Локарно ба даст овард. Соли 2020 Таянч дар силсилафилми нақши марказиро бозидааст, ки нақшҳои асосиро Мелиса Асли Памук ва Серкан Чайоғлу бозидаанд. Силсилафилм бо сабаби рейтингҳои паст дар қисми 9 баста шуд. Ҳаёти шахсӣ Дар соли 2011, ӯ бо ҳунарпеша Булут Копук издивоҷ намуд, ки ҳамагӣ 4 моҳ давом кардааст. Дар назди кӯл хона дорад. Аз уҳдаи навохтани гитара ва саксофон мебараяд. Филмнома Ҷоизаҳо Нигаред низ.
Тағийри хат дар Тоҷикистон

Тоҷикистон кишвари форсизабон аст, ки мардуми он ба гӯиши тоҷикӣ сухан мегӯянд. Акнун дар ин кишвар аз хати стандардшудаи сириллик барои нигориши забони форсӣ истифода мекунанд дар ҳоле ки ду кишвари дигари форсизабон яъне Эрон ва Афғонистон аз хатти форсӣ истифода мекунанд аз ҳазор сол аст барои нигориши забони форсӣ истифода мешавад. Аммо бо ин ҳол хатти сириллик ва ҳамчунин хатти лотинӣ ба нисбат хатти форсӣ- тавоноии бештаре дар намоиши саҳеҳи забони форсӣ доранд. Бахше аз ин масала ба намоиши комилтар ва бенуқстар масвитҳо барои форсӣ тоҷикӣ буд. Тағийри хат аз форсӣ ба лотинӣ Аз соли 1302 талошҳо барои тағийри хат дар ҶШС Тоҷикистон тавасути СССР оғоз шуд ва ниҳоят дар фарвардини 1305 (апрели соли 1925 мелодӣ) хати стандартшудаи лотинӣ барои забонҳои туркӣ дар Тоҷикистон хати расмӣ шуд дар ҳоле ки форсӣ шохаи аз забонҳои туркӣ нест. Ин тағийри хат иҷборӣ ба баҳонаи заиф ва мушкил будани хати арабӣ ва талош дар ҷиҳати иртиқои саводнокӣ анҷом шуд. Тағийри хат аз лотинӣ ба русӣ Дар ҳудуди соли 1319 ва ҳангоми ҷанги ҷаҳонии дуюм, сарони Шӯравӣ тасмим ба тағийри хати кишварҳои таҳти салтанаи худ - аз ҷумла хатти лотинӣ ба хатти сириллик ё русӣ гирифтанд ва дар Тоҷикистон ҳам хатти сириллик ҷойгузини хатти лотинӣ шуд. Муҳаммадҷон Шакурӣ адиби Тоҷикистон ва узви фарҳангистони забон ва адаби форсӣ дар бораи тағийри хат аз форсӣ ба лотинӣ ва сириллик мегӯяд: Дар шӯравӣ халқҳое буданд, ки хаташонро аз арабӣ баргардонанд. Халқҳои осори таърихии зиёде надоштанд, бо шодмонӣ тамоми, тағийри хатро пазируфтанд. Лекин халқҳое дигар мисли тоҷикон ки таърихи тӯлонӣ доштанд ва осори адабӣ ва илмӣ ва таърихӣ доштанд бар асари тағйири хат аз ҳама онҳо маҳрум шуданд. Нигаред низ Манбаъ Аз Википедиаи форсӣ.
Тағойбобо Шукурзод

Тағойбобо Абдуалими Шукурзод — доктори илмҳои илмҳои педагогика, профессор. Узви вобастаи Академияи таҳсилоти Тоҷикистон ва узви вобастаи Академияи илмҳои педагогӣ ва иҷтимоии Федератсияи Русия. Зиндагинома Тағойбобо Абдуалими Шукурзод дар ноҳияи Восеъ чашм ба олами ҳастӣ кушодааст. Баъди хатми мактаби миёнаи 3 - и ноҳияи Восеъ Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Кӯлобро аз рӯи ихтисоси физика ва математика соли 1976 хатм кардааст. Фаъолияти омӯзгории худро ба ҳайси муаллими физика ва математика дар мактабҳои миёнаи 3 ноҳияи Панҷ (солҳои 1976 - 1978), 22 ноҳияи Восеъ (солҳои 1978 - 1979) оғоз намуда, солҳои дар Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Кӯлоб, дар вазифаҳои сарлабаранти кафедраи физикаи умумӣ, ассистент, омӯзгор, саромӯзгори кафедраи усули таълими физика, муовини декани факултаи физика, идома додааст. Солҳои 1986 - 1988 аспиранти таҳсили рӯзонаи кафедраи усули таълими физикаи Донишкадаи давлатии педагогии Киеви Ҷумҳурии Украина буда, моҳи апрели соли 1991 дар ин донишкада рисолаи номзадии худро дифоъ намудааст. Соли 1991 то 1994 мудири кафедраи физикаи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ-ро ба уҳда дошт. Соли 1993 "ВАК" - и Федератсияи Русия ӯро ба унвони дотсентӣ мушарраф гардонид. Аз соли 1994 то соли 2000 ба таври интиқол ба ҳайси декани факултаи физика адои вазифа намудааст, Соли 1997 барои самараи хуб доштани асарҳои илмӣ ва тадқиқотии соҳаи омӯзгори ӯро ба унвони узви вобастаи Академияи илмҳои педагогӣ ва иҷтимоии Федератсияи Русия қабул намуд. Моҳи феврали соли 2003 бо тавсияи Вазорати маорифи Ҷумҳури Тоҷикистон ба вазифаи ректори Донишгоҳи гуманитариии байналмилалӣ таъйин шуд. Декабри соли 2004 бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба вазифаи ректори Донишгоҳи давлатии Қурғонтеппа ба номи Носири Хисрав таъйин гардид. Моҳи феврали соли 2008 барои фаъолияти пурмаҳсули омузгорӣ ва меҳнатҳои илмию методӣ бо Қарори "ВАК" - и Федератсияи Русия ба унвони профессорӣ ноил гашта, соли 2009 узви вобастаи Академияи таҳсилоти Тоҷикистон интихоб гардид. Фаъолияти илмӣ Муаллифи китоби дарсии физика барои синфи 10 ва якчанд монографиями илмӣ буда, зиёда аз 110 китобу дастурҳо ва мақолаҳо ва гузоришҳои илмӣ аст. Осор Ҷоизаҳо.
Тағоймурод Гулов

Тағоймурод Гулов (20 январи 1945, деҳаи Пушинг, ноҳияи Данғара — 4 майи 2013, ноҳияи Бохтар) — агроном, доктори илмҳои кишоварзӣ, Коркуни хидматнишондодаи хоҷагии қишлоқи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи Институти хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон. Аспирант, х. х. илмии Институти зироати Вазорати кишоварзӣ, нозири шуъбаи кишоварзии кумитаи ҳизбии вилояти Қӯрғонтеппа. Баъдан фаъолияти илмиашро дар филиали Институти зироат дар вилояти Хатлон ба ҳайси мудири шуъба (ва) ва директор (ва) идома додааст. Солҳои дотсент, профессори ва мудири кафедраи биологияи умумии Донишгоҳи давлатии Қӯрғонтеппа, директори филиали Институти зироати АИКТ дар вилояти Хатлон буд. Аз соли 2008 мудири озмоишгоҳи селексияи ришқа, ҳамзамон профессори кафедраи биологияи умумии Донишгоҳи давлатии Қӯрғонтеппа ба номи Носири Хусрав. Фаъолияти илмӣ Тағоймурод Гулов дар бораи парвариши ришқа, ҷав, ҷавдор, сулӣ, гандум, чойҷуворӣ, лаблабуи қанд дар заминҳои обии ҷумҳурӣ пажӯҳиш анҷом додааст. Муаллифи 77 китобу мақолаи илмӣ, 4 навъи зироат (ришқа ва чойҷуворӣ) мебошад. Ҷоизаҳо Бо ордени "Нишони Фахрӣ" ва медали "Барои меҳнати шуҷоатнок" сарфароз гардидааст. Осор.
Тағоймурод Розиқов

Тағоймурод Розиқов (26 ноябри 1946) — коргардон, ҳунарпешаи театр ва синамо, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи Омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе ва Институти давлатии санъати театрии ба номи А. Луначарскийи шаҳри Маскав. Фаъолияти корӣ Аз соли 1971 ҳунарпешаи Театри давлатии ҷавонони Тоҷикистон ба номи М. Воҳидов. Ҳамзамон аз соли 1997 профессор ва декани факултаи театрӣ-бадеии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода. Фаъолияти эҷодӣ Театр Дар саҳнаи театр зиёда аз 60 нақш офаридааст: Синамо Дар якчанд филми "Тоҷикфилм" — "Бофандагон", "Шикори охирин", "Доми шағолон", "Дар ағба", Чоҳ, "Парвози занбӯр", "Умеди охирин", "Нишони зиндагӣ", "Пуштаи хандақпеч", "Сукут", "Нигоҳи охирин", "Ман гунаҳгорам", "Дар орзуи падар", Нисо, "Гирдоб", "Шамсиддин Шоҳин" ва ғайра ва намоишномаҳои телевизиони Тоҷикистон нақшҳои ҷолиб офаридааст; дар дубляжи филмҳо низ ширкат дорад.