ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ашёи ягона (хоса)

Ашёи ягона (хоса) - ашёҳое мебошанд, ки бо аломатҳои танҳо ба худ хос фарқ мекунанд. Ашёи ягона (хоса) ивазнашавандаанд. Дар мавриди бастани шартнома ашёҳои ягона бо нишонаҳояшон аз дигар ашё фарқ карда мешаванд. Бинобар ин дар мавриди гум кардан, дуздидан, аз рӯи аломатҳои ашё ёфтан, талаб намудан мумкин аст. Масалан, мошин марка (тамға, навъ ва рақам) -и худро дорост, рақами алоҳида ва ҳуҷҷати худро дорад. Бо ҳамин аломатҳо аз дигар мошинҳо фарқ карда мешавад. Аз ашёҳои ягона ашёҳои якхела, монандро фарқ мекунанд.. низ Қонун.
Ашёи тақсимнашаванда

Ашёи тақсимнашаванда - дар ҳаёт баъзан барои тақсим намудани ашё, амвол, молу мулк зарурат ба миён меояд. Одатан, дар бисёр ҳолатҳо масъалаи тақсим намудани ашё, амвол дар муносибати моликияти умумӣ, тақсими молу мулки ҳамсарон, тақсими молу мулки шахси юридикии барҳамдодашаванда ва ғайра ба миён меояд. Дар чунин ҳолатҳо суд бояд дар навбати аввал муайян намояд, ки ашё тақсимшаванда аст ё тақсимнашаванда аст. Агар ашё, амвол дар мавриди тақсим кардан моҳият, таъинот ва қимати худро гум кунад, он тақсимнашаванда аст. Масалан, китобхона, маҷмӯи лавозимоти таомхурӣ, маҷмӯи зарфҳои мебел ва ғайра.. низ Қонун.
Ашҳарии Нишопурӣ

Ашҳарии Нишопурӣ — шоир и қасидасарои форс-тоҷик ва муншии султон Муҳаммад ибни Текеш, аз шогирдони Заҳири Форёбӣ. Зиндагинома Ба қавли тазкиранигор Давлатшоҳи Самарқандӣ аз фозилону хуштабъони замон будааст. Насабаш ба Умари Хайём мерасидааст. Дар дарбори султон Муҳаммад ибни Тикеш муншӣ буд. Дар алқоб ва иншо рисолаҳо доштааст, ки якеашон "Рисолаи Шоҳфурӣ" мебошад. Абёти зерин аз ӯянд:.
Ашӯла

Ашӯла — як навъ суруди халқист иборат аз чаҳор мисраъ. Ашӯла истилоҳи халқист ва гӯяндаи онро "ашӯлачӣ" меноманд, ки дар забони гуфтугӯии тоҷикони вилоятҳои Хуҷанду Конибодом, Фарғона, инчунин дар шаҳр ва маҳалҳои атрофи Самарқанд маълум ва машҳур мебошад. Дар илми фолклоршиносӣ ба ҷойи "ашӯла" истилоҳи "тарона" бештар ба кор меравад. Дар Хуҷанд, Конибодом фаъол аст 1 2 Дар вазни ҳиҷоӣ суруда мешавад. Мисраъҳои Ашӯла назар ба мисраъҳои дубайтию рубоӣ кӯтоҳтаранд. Ҳар як мисраи Ашӯла маъмулан, аз 7 ҳиҷо, баъзан аз 8 ҳиҷо иборат аст. Ашӯла дар тамоми маҳалҳои тоҷикнишини Осиёи Марказӣ ба назар мерасад, вале бештар дар деҳаву ноҳияҳои шимоли Тоҷикистон, дар эҷодиёти шифоҳии тоҷикзабонҳои водии Фарғона, шаҳрҳои Ӯш, Ҷалолобод ва Бодкенти Қирғизистон маъмулу машҳур аст. Эҷодкор, сарояндаҳои ашӯла асосан, духтарони ҷавон ва занон мебошанд. Ашӯлаҳое, ки фолклоршиносони тоҷик аз мардум ҷамъ овардаанд, аз ҷиҳати мазмуну мундариҷа, мавзӯъҳо ба қарнҳои 19-20 дахл доранд. Ашӯла сурудҳое мебошанд, ки духтарон ва занон дар мавзӯъҳои ҳодисаҳову воқеаҳои ҳаёти шахсӣ, ҷамъиятӣ, мушоҳидаву саргузашт, дидаву шунидаҳои худ дар ҷамъомадҳо, тӯю маъракаҳо, сайругашти идонаву ҷашнҳо, ҳангоми кор дар сари чархи ресмонресӣ, дуконҳои бофандагию алочабофӣ, вақти тӯппию либосдӯзӣ, дар замони нав — пас аз соли 20 асри 20 рӯзҳои кор дар саҳро, кишту чобуқ кардани замин, пахтачинӣ, ғалладаравӣ, маъракаи ғундоштани мева, ҳангоми кор дар корхонаҳои мухталиф, таҳсил дар мактаб ва ғайра гоҳ бо нақарот, гоҳ бе нақарот месуруданд. Баъзе ашӯлаҳо мазмуни маишӣ-оилавӣ доранд. Дар онҳо духтарон аз никоҳи маҷбурӣ, ба висоли дӯстдоштаашон нарасидан, беҳуқуқии худ, ҷавру ҷафо, зулм, нобаробарӣ ва ғайра шикоят карда, норозигиашонро иброз доштаанд. Ашӯлаҳое мавҷуданд, ки солҳои ҶБВ эҷод шудаанд. Дар онҳо ғояҳои инсондӯстӣ, ватандӯстӣ, ҳисси бадбинӣ нисбат ба душман, сулҳхоҳӣ ва ғайра ифода ёфтаанд. Ашӯлаҳои ҳаҷвию танқидие вомехӯранд, ки дар онҳо нуқсонҳои зоҳирӣ ва хислатҳои манфии баъзе ашхос — ошиқ, шавҳар, дугона, хусуру хушдоман, домод, ҷавонон, қудоҳо ва ғайра мазаммат шудаанд. Умуман, ашӯла дар адабиёти шифоҳии халқи тоҷик, ҳаёти маънавии тоҷикон бо хушоҳангӣ, равонӣ, содагӣ, мазмуну мундариҷаи ҷолибаш, истифода аз санъатҳои калом — ташбеҳ, киноя ва ғайра қимати баландӣ бадеӣ, тарбиявӣ ва тарбияи завқи зебоишиносӣ арзиши баланд дорад.
Ашӯр Ғафуров

Ашӯр Ғафуров (1876, Ӯротеппа — 1941, ҳамон ҷо) — кандакори тоҷик. Зиндагинома Дар оилаи кандакори касбӣ Ғафурзода ба дунё омадааст. Ашӯр Ғафуров баробари кандакорию меъморӣ дар сохтани иморат низ маҳорати хуб дошт. Масҷиди Намозгоҳро дар Ӯротеппа таъмир намуда, аксари сутунҳои масҷидро кандакорӣ кардааст. Яке аз беҳтарин намунаҳои ҳунари Ашӯр Ғафуров дарвозаи кандакории Осорхонаи таърихии Тошканд мебошад. Ашӯр Ғафуров инчунин чаҳорчӯби оина, қуттии сигор, зарфҳои чӯбин, гаҳвора, миз ва амсоли инҳоро сохтаву кандакорӣ кардааст. Намунаҳои ҳунари Ашӯр Ғафуров дар Порис, Маскав ва Тошканд ба намоиш гузошта шудаанд. Як табақи бо усули нақши барҷаста кандакорикардаи Ашӯр Ғафуров дар Осорхонаи санъати халқҳои Шарқ (Маскав) маҳфуз аст, ки дар он намунаҳои осори санъати халқҳои Шарқ нигоҳ дошта мешаванд. Ашӯр Ғафуров шогирди бисёре тарбия намудааст. Ӯ солҳои артели "Меҳнати сурх"-ро таъсис дода, то охири умр ба он сарварӣ намудааст. Дар артели мазкур даҳҳо кандакори машҳур тарбият гирифтаанд.
Ашӯрбек Расулов

Ашӯрбек Расулов (Расулов Ашӯрбек Раҳматуллоевич) — муовини якуми Раиси шаҳри Душанбе (аз 2015), вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати Зиндагинома Эзоҳ Пайвандҳо МАЪЛУМОТНОМА ДАР БОРАИ ВАКИЛОНИ МАҶЛИСИ НАМОЯНДАГОН (пайванди дастнорас).
Ашӯрбибӣ Азимова

Ашӯрбибӣ Азимова ва Ҷонишини Раиси Совети Олии ҶШС Тоҷикистон буд. Бо 2 ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, ордени Нишонаи Фахрӣ ва медалҳо сарфароз гардидааст.
Ашӯра Носирова

Ашӯра Носирова — (1924, деҳаи Қистақӯзи ноҳияи Хуҷанд – ваф. 2008, ҳамон ҷо), раққосаи барҷастаи тоҷик, Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Ашӯра Носирова солҳои 1934-1939 дар техникумҳои занонаи Ленинобод (ҳоз. Хуҷанд), баъдтар Сталинобод (ҳоз. Душанбе) таҳсил кардааст. С. 1939 дар азназаргузаронии ҷумҳуриявии ҳаваскорони санъати деҳот иштирок карда, ҷои аввалро соҳиб шуд. Худи ҳамон сол Носироваро ба Театри колхозии Сталинобод ба кор даъват намуданд. Солҳои 1940-1960 раққоси Филармонияи давлатии Тоҷикистон. Аз соли 1960 нафақагири шахсӣ. Эҷодиёт Ба қавли А. Нуров: "Носирова дар пешравии санъати рақсии тоҷик ҳиссаи арзанда гузоштааст. Чанд муддат дар ҳайати Ансамбли рақсии халқҳои ИҶШС, фестивалҳои умумиҷаҳонии ҷавонон ва студентон дар Прага ва Будапешт мебошад. Носирова аввалин ҳунарвари тоҷик мебошад, ки лауреати Конкурси умумииттифоқии устодони эстрада дар Москва шудааст. Лауреати Мукофоти давлатии СССР. 1 Ҷоизаҳо Бо ордени Байрақи Сурхи меҳнат, 3 ордени "Нишони Фахрӣ" ва медалҳо муко-фотонида шудааст. Нигаред.
Неъмат Ашӯров

Неъмат Ашӯров (1904, деҳаи Маҳрам, ноҳияи Конибодом — 1973, Душанбе) — ходими ҳизбию давлатӣ. Зиндагинома Курси муаллимтайёркунии Самарқандро хатм кардааст. Раиси Иттифоқҳои касабаи коркунони маорифи ноҳияи Конибодом, муҳаррири рӯзномаи шаҳрӣ ва ноҳиявии Кӯлоб, муовини сардори МТС-и ноҳияи Ҳисор, котиби якуми Кумитаи Ҳизби коммунистии ноҳияи Заҳматобод (ҳозира Айнӣ), котиби дуюми Кумитаи Ҳизбии коммунистии вилояти Хуҷанд ва котиби дуюми КМ ҲК Тоҷикистон, минбаъд низ котиби якуми Ҳизби коммунистии вилояти Қӯрғонтеппа, ВМКБ, вазири саноати гӯшту шир, вазири хоҷагии коммуналии Тоҷикистон, ҳамзамон раиси Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон ва депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъвати 2) буд. Ҷоизаҳо Бо ордени Ленин, ду ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, ду ордени "Нишони Фахрӣ", ордени Ҷанги Ватанӣ (дараҷаи), медалҳо ва ифтихорномаҳо қадр шудааст.
Ёрмаҳмад Ашӯрмуҳаммадов

Ёрмаҳмад Ашӯрмуҳаммадов (1 марти 1919, Хоруғ – 7 августи 2004, ҳамон ҷо) - ҳунарпешаи театр ва дромнавис, Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон. Хатмкардаи Омӯзишгоҳи педагогии шаҳри Хоруғ. Солҳои 1932–40 корманди кумитаи комсомолии ВМКБ, аз соли 1940 ҳунарпеша, 1947-1948 директори Театри мусиқӣ-мазҳакавии вилоятӣ дар шаҳри Хоруғ, 09.1951-09.1956 методист ва 09.1956-09.1957 директори хонаи эҷодиёти халқии вилоят ва дар як вақт ҳунарпешаи Театри мусиқӣ-мазҳакавии вилоятӣ дар шаҳри Хоруғ, 1957–1976 директори ҳамин театр, 1976–1979 директори Осорхонаи кишваршиносӣ ва таърихии ВМКБ буд. Аз соли 1980 нафақагири шахсӣ. 7 августи 2004 вафот кардааст. 1 Эҷодиёт Ашӯрмуҳаммадов дар саҳнаи театр як силсила нақшҳои драмавӣ, фоҷиавӣ ва романтикӣ офарид, ки дар онҳо сифатҳои фардӣ ва психологизми актёр хуб зуҳур ёфтааст: Муаллифи пйесаҳо, композитсияҳои мусиқӣ ва барномаҳои консертӣ аз қабили: Тарҷумони асарҳои драмавӣ ба забони тоҷикӣ: Оид ба Ашӯрмуҳаммадов Чунин навиштаҷот аз ҷониби муаллиф Наби Хазри, Нависандаи халқии Озарбойҷон (Нигаред: Хазри,Наби) дар китоби "Чистое дыхание земли" сабт шудааст. Ҷоизаҳо Б медалҳои "Барои меҳнати шоён дар Ҷанги Бузурги Ватании с-ҳои 1941-1945", "Си соли Ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватании с-ҳои 1941-1945", "Чил соли Ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватании с-ҳои 1941-1945", "Барои меҳнати шоён, Ба муносибати 100-солагии В.И. Ленин", "Ветерани меҳнат", Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон ва Ифтихорномаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Оила Хохарон: Бародарзодахо: Зан — Оҷатбегим Нагзибекова — колхозчӣ (колхози ба номи Сталин) Духтарон: Писарон: Инчунин нигаред.
Ашӯрмат Қодиров

Ашӯрмат Қодиров (22 апрели 1907, деҳаи Шаҳидқароянтоқ, ноҳияи Конибодом — 25 феврали 1991, шаҳри Конибодом) - пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сосиалистӣ, узви Ҳизби камунисти Иттиҳоди Шӯравӣ аз соли 1938. Зиндагинома Солҳои 1931-32 сардори бригадаи пахтакори колхози ба номи К. Ворошилов н. Конибодом, 1931-32 донишҷӯи Университети комунистии коркашони шарқ (КУТВ) шаҳри Тошканд, солҳои 1933-47 сардори бригадаи пахтакори колхози номбурда, мудири пункти пахтақабулкунии Қарачкуми Кушкак, мудири шуъбаи зироати ноҳия, мудири МТС, солҳои 1948-50 ва 1957-59 раиси комиҷроияи н. Конибодом, 1950-52 сардори "Тоҷикхлопксовхозтрест" дар ш. Душанбе, 1955-56 мудири МТС-2 дар ноҳияи Конибодом, солҳои 1959-77 раиси колҳои овозадори "Коммунизм" дар н. Конибодом буд. Аз соли 1977 бознишаста буд. Дар 19 соли раҳбариаш дар колхози "Коммунизми" деҳаи Қарачиқум садҳо ҳектор замини санглох обёриву обод шуд, боғу майдонҳои нав бунёд гардид, тавлиди пахта ба 15 ҳазор тонна расид. Ашӯрмат Қодиров бо унвони олии "Қаҳрамони Меҳнати Сосиалистӣ", ду Нишони Ленин, Нишони "Байрақи Сурхи Меҳнат", "Нишони Фахрӣ", Нишони "Ҷанги Ватанӣ" (дараҷаи 2), медалҳо ва Сипосномаҳои Раёсати Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мукофотонида шуд. Вай намояндаи мардум дар Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъватҳои 2 - 7) ва узви кумитаи шаҳрии Ҳизби камунист дар Конибодом интихоб шуда буд. Барои ёдбудаш хоҷагии ҷамоавии Қарачикумро ба номи Ашӯрмат Қодиров номгузорӣ кардаанд.
Муҳриддин Ашӯров

Муҳриддин Ашӯров (22 марти 1950, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон — 26 июли 2007, Маскав, Русия) — арбоби низомии тоҷик, генерал-лейтенант, Қаҳрамони Россия. Зиндагинома Хатмкардаи Омӯзишгоҳи олии фармондеҳии танкии шаҳри Тошканд, Академияи ҳарбии қӯшунҳои зиреҳпӯши танкии ИҶШС, Академияи ҳарбии Ситоди кулли Федератсияи Россия. Солҳои 1972-79 фармондеҳи қисмҳои танкӣ ва мототирандозӣ, 1979-81 хидмати ҳарбӣ дар Афғонистон, 1984-89 сардори ситод ва фармондеҳи полки танкӣ дар гурӯҳи Қувваҳои шӯравӣ дар Олмон, 1989-90 фармондеҳи полки танкӣ дар Округи ҳарбии Белоруссия, 1991-93 фармондеҳи двизияи мототирандозии 201 дар Ҷумҳурии Тоҷикистон, 1995-98 муовини аввали командири Корпуси 8-уми гвардиявӣ (шаҳри Волгоград), муовини фармондеҳи лашкарҳои Округи ҳарбии Қафқози Шимолӣ, 2002-04 сармушовири ҳарбӣ, мушовири Вазири мудофиа ва сардори Ситоди кулли Қувваҳои Мусаллаҳи Россия дар Ҷумҳурии Арабии Сурия. Соли 2005 бинобар беморӣ ба истеъфо баромад. Мукофотҳо Бо орденҳои "Ситораи Сурх", "Барои ҷасорати шахсӣ", "Ҷасорат" (Россия), медалу ифтихорномаҳо сазовор гардидааст.
Ашӯр Сафар

Ашӯр Сафар (1 майи 1928, деҳаи Руботинтак, ноҳияи Ҳамадонӣ — 10 январи 1997, Кӯлоб) — шоир и тоҷик, Шоири халқии Тоҷикистон, Аълочии маорифи халқи ИҶШС, Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Ашӯр Сафар 1 майи 1928 дар деҳаи Руботинтак, ноҳияи Ҳамадонӣ ба дунё омадааст. Курси дусолаи муаллимтайёркуниишаҳри Кӯлоб ва факултети филологияи тоҷики Институти педагогии Кӯлоб (ҳозира ДДК)-ро хатм кардааст. Омӯзгори мактаб (—1975), нозири шуъбаи маорифи халқи Кӯлоб, ходими адабии рӯзномаи "Ҳақиқати Кӯлоб", мухбири махсуси Радиои тоҷик дар собиқ вилояти Кӯлоб, инчунин дар вазифаҳои гуногуни соҳаи маорифи халқи шаҳри Кӯлоб, директори стансияи табиатшиносони ҷавони собиқ вилояти Кӯлоб кор кардааст. Аз соли 1980 омӯзгори мактаби миёна. Ӯ 10 январи 1997 дар шаҳри Кӯлоб вафот кардааст. Эҷодиёт Аввалин шеъраш соли 1951 ба табъ расидааст. Муаллифи маҷмӯаҳои "Ибтидои роҳ", "Илҳом", "Фарзанди аср", "Хандаи гулҳо", "Дастёри додо", "Самари умр", "Гули моҳтоб", "Базми садоқат", "Раиси Миралӣ", "Холи фатир", "Гулгардонӣ", "Гулбоғ", "Цветок луны", "Достони нотамом", "Гулчини ашъор", "Мунтахабот", "Гуфтори алифбо", "Борони ҳидоят" аст. Дар эҷодиёти Ашӯр Сафар ҳаҷв мавқеи муҳим дорад. Нахустин маҷмӯаи ашъори ҳаҷвиаш "Гапи падар" буда, шахсони муфтхӯр, фиребгару қаллобро зери танқид гирифтааст. Маҷмӯаи ашъораш "Плоды жизни" (ба забони 1984), "Гулчини ашъор"-аш (ба хатти Т., 1997) ба табъ расидаанд. Ҳамчунин осори адибони гуногуни ҷаҳон Р. Ҳамзатов, П. Хузангай ва дигарон шоирони замони шӯравиро ба тоҷикӣ гардондааст. Ашъори ҷудогонааш ба забонҳои ӯзбакӣ, арманӣ, қирғизӣ, туркманӣ ва ғ. тарҷума шуда, тарҷумаи маҷмӯаҳои Семен Данилов "Офтоби зимистон", Қармис Дусанов "Табассуми офтоб" ва Захария Станку "Сатрҳои одӣ" ба қалами ӯ тааллуқ доранд. Очерку мақолаҳояш дар матбуот нашр шудаанд. Ҷоизаҳо Некдошт Дар шаҳри Кӯлоб майдон, китобхона, мактаби миёнаи 50 ва кӯчае ба ифтихори Ашӯр Сафар номгузорӣ шудаанд.
Ӯрунбой Ашӯров

Ӯрунбой Ашӯрович Ашӯров — ходими ҳизбӣ ва давлатии шӯравӣ, котиби якуми КМ ҲК(б) Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1903 дар оилаи ӯзбек, 3 деҳқони камбағал, ки дар ҷустуҷӯи кор бар Марғелони нав аз Хуҷанд кӯчида буд, ба дунё омадааст. Соли 1915 мактаби руссии маҳаллиро хатм намуда, баъдан дар Омӯзишгоҳи шаҳрии Фарғона таҳсил кардааст. Ҳуруфчини матбааи вилояти Фарғона, корманди Комиссияи фавқулода оид ба мубориза бо аксулинқилобиён дар вилояти Фарғона, корманди масъули Ҳизби коммунистӣ ва муовини раиси Кумитаи инқилобии уезди Марғелон, раиси комиҷроияи уезди Фарғонаи Ҷумҳурии Мухтори Шӯроии Сотсиалистии Туркистон, котиби масъули Кумитаи Ҳизби коммунистии шаҳри Фарғона, котиби якуми Кумитаи ҳизби коммунистии округи Андиҷон. Шунавандаи Академияи коммунистии шаҳри Маскав, раиси Марказ оид ба колхозҳои Осиёи Миёна, ҷонишини мудири шуъбаи Бюрои Осиёимиёнагии КМ ВКП (б). Котиби дуюми КМ ҲК(б) Тоҷикистон, корманди масъули КМ ВКП(б), котиби якуми КМ ҲК(б) Тоҷикистон. Ҷоизаҳо Пайвандҳо.
Шуҳрат Ашӯров

Шуҳрат Ашӯров (Шуҳрат Абдулвоҷидович Ашӯров апрели 1978, Душанбе) — иқтисоддон, номзади илмҳои иқтисод. Зиндагинома Шуҳрат Абдулвоҷидович Ашӯров факултаи иқтисодиёти кишоварзии Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон ба номи Ш. Шоҳтемурро хатм кардааст, мудири шуъбаи равобити байналмилалии Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон шуда кор кардааст. Аз соли 2018 мудири кафедраи назарияи иқтисоди Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон. Муаллифи 30 таълифоти илмӣ, аз ҷумла дастури таълимӣ-методӣ.
Шарифбой Ашӯров

Шарифбой Ашӯров (1904, деҳаи Ғозиён, ноҳияи Хуҷанд — 1982, ҳамон ҷо) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Колхозчӣ, механизатор, сардори бригадаи механиконидашуда, мудири устохонаи таъмири тракторҳо, сардори бригадаи маҷмуаии заминҳои нави Қотмаи ноҳияи Хуҷанд. Аз соли 1968 нафақагир. Бригадааш ба рӯёндани ҳосили фаровони пахта муваффақ шудааст. Ордену медалҳо Бо ордени Ленин ва медалҳо сарфароз гардидааст.
Юсуфҷон Ашӯров

Юсуфҷон Ашӯров (2 майи 1907, деҳаи Оқариқ, ноҳияи Хуҷанд — 4 феврали 1973, ҳамон ҷо) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Зиндагинома Колхозчӣ, сардори звено ва бригадаи пахтакории Колхози ба номи Ӯрунхӯҷаеви ноҳияи Хуҷанд. Солҳои ҳосили фаровони пахтаи маҳиннах гирифтааст. Ордену медалҳо Бо ордени Ленин, медалҳо ва Грамотаи Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Аъвар

АЪВР Абуабдуллоҳ Муслим ибни Кайсони Аъвари Куфии Малоии Мадоинӣ, муҳаддиси маъруф, ки аз Анас, Муҷоҳид ва дигарон ҳадис ривоят кардааст. Байҳақӣ низ аз ӯ ҳадис овардааст. С. Шаҳобуддинов.
Тошбибӣ Ашӯрова

Тошбибӣ Ашӯрова (1925, деҳаи Оқмачит, ноҳияи Регар) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Зиндагинома Солҳои 1938-53 колхозчӣ, сардори звенои колхози ба номи Карл Маркс ва аз соли 1954 то 1976 колхозчии колхози "Съезди 20 -уми партия"-и ноҳияи Регар (ҳоло Турсунзода). Нафақагири шахсӣ аз соли 1976. Звенои Т. Ашӯрова дар рӯёндани ҳосили баланди пахта муваффақ шудааст. Депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъвати 2-4). Ордену медалҳо Бо орденҳои Ленин, Байрақи Сурхи Меҳнат, "Нишони Фахрӣ", медалҳо ва Грамотаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Озода Ашӯрова

Ашӯрова Озодахон Машрабовна (таваллуд 8. 6. 1970, шаҳри Конибодом) — ҳунарпеша, мақомсаро, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи омӯзишгоҳи касбҳои техникии Конибодом ва факултети мусиқии тоҷикии (мусиқии анъанавӣ) ДДСФТ ба номи М. Турсунзода. Сабки мақомсароиро дар давраи донишҷӯӣ таҳти сарварии Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Барно Исҳоқова омӯхтааст. Фаъолияи сарояндагиро соли. 1996 дар Ансамбли давлатии "Шашмақом"-и ба номи Ф. Шаҳобови Кумитаи давлатии радиошунавонӣ ва телевизиони Ҷумҳурии Тоҷикистон оғоз намуда, ҳамзамон солҳои 2003–2007 таҳсилро дар Академияи мусиқии Ҷумҳурии Тоҷикистон идома додааст. Ҳоло ба ҳайси сарояндаи ансамбли "Шашмақом"-и ҳамин академия фаъолият менамояд. Эҷодиёт О. Ашӯрова зиёда аз 100 суруди мардумӣ, классикӣ ва композиторони тоҷикро сурудааст. Махсусан шохаҳои овозии "Ушшоқ", "Муғулчаи Дугоҳ", "Сарахбори Ороми ҷон", "Ороми ҷон", "Уфари Ороми ҷон", ва ғ.-и "Шашмақом"-ро бо тозаҷӯиҳо иҷро намудааст. О. Ашӯрова дар баробари ин ба эҷодкорӣ машғул аст. Масалан, дар заминаи намуди "Ораз" силсилаи "Савти Ораз"-ро эҷод намуда, дар сабт кардааст. О. Ашӯрова ширкаткунанда ва дорандаи ҷоизаи озмуни байналмилалии "Шарқ тароналарӣ" (Самарқанд, 2003), Симпозиуми байналмилалии мақом (Исфара, 2003) ва ғ. аст. Ба мамлакатҳои Россия, ИМА, Белгия, Испания, Англия, Юнон, Миср, Эрон, Фаронса, Олмон, Словения, Норвегия, Ҳиндустон, Шветсия, Қазоқистон, Ӯзбекистон, Қирғизистон сафарҳои ҳунарӣ карда, мусиқии анъанави (классикӣ)-и тоҷикро муаррифӣ намудааст. Аз соли 2003 ҳар сол бо даъвати ҳукумати Фаронса дар шаҳрҳои ин мамлакат барномаҳои консертӣ баргузор менамояд. Ҷоизаҳо Барандаи ҷоизаи Фестивал-озмуни умумииттифоқӣ дар шаҳри Маскав. Соли 2008 сазовори ҷоизаи байналмилалии Грэми гардидааст. Аълочии радио ва телевизиони Ҷумҳурии Тоҷикистон. Бо медали "Хидмати шоиста" сарфароз гардидааст. Н. Шарипов.
Аъзам Пудинаев

Аъзам Пудинаев (6.06.1948, ноҳияи Нуробод)) — олим, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. "Аълочии маорифи Тоҷикистон" Зиндагинома Соли 1971 факултети таъриху филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г.Шевченкоро хатм кардааст. Солҳои 1971–1973 корманди рӯзномаи "Педагоги ҷавон", 1973–1974 афсари Артиши Шӯравӣ, 1974–1976 корманди рӯзномаи "Педагоги ҷавон", 1976–1980 муаллими кафедраи равоншиносӣ, 1980–1983 аспирант, 1983– 1998 муаллим, муаллими калон, 1998–2004 мудири кафедраи равоншиносии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Аз соли 2005 ҳамчун дотсенти кафедраи равоншиносии Донишгоҳи тиҷорати Тоҷикистон фаъолият дорад. Муаллифи зиёда аз 50 таълифоти илмӣ, илмию методӣ мебошад, ки дар онҳо масъалаҳои тарбияи маънавии ҷавонон ва саҳми кафедраи равоншиносӣ дар тайёр намудани мутахассисон баррасӣ шудаанд. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" қадр карда шудааст. Осор.
Ғаффор Ашӯров

Ғаффор Ашӯров (зод. 5 марти 1930, ноҳияи Тоҷикобод) — файласуфи тоҷик, узви вобастаи АМИ Ҷумҳурии Тоҷикистон. Корманди шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Омӯзишгоҳи китобшиносии шаҳри Душанбе (ҳоло Коллеҷи фарҳанг, 1948) ва Институти китобшиносии шаҳри Маскав (ҳозира Университети фарҳанги шаҳри Маскав) -ро хатм кардааст. Пас аз хатми институти мазкур аввал сармутахассиси Китобхонаи давлатии ба номи Фирдавсӣ ва баъдан (то соли 1955) мудири кабинети методии ҳамин китобхона. Солҳои 1955-59 аспиранти АИ ҶШС Тоҷикистон, 1959-64 аввал корманди илмӣ ва сипас мудири Сектори таърихи фалсафаи Шуъбаи фалсафаи АИ ҶШС Тоҷикистон буд. Бо тавсияи академик А. М. Баҳоваддинов мудири шуъбаи фалсафаи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин шуд. Солҳои 1987-90 ва узви раёсати Академия ва академик-котиби шуъбаи илмҳои ҷамъиятшиносии АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон. Аз соли 1990 сарходими илмии Институти фалсафаи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон. Соли 1964 дар мавзӯи "Ақоиди фалсафии Носири Хусрав" рисолаи номзадӣ ҳимоя карда, мудири Шуъбаи фалсафаи АИ ҶШС Тоҷикистон таъйин гардид (то соли 1988). Дар давраи роҳбарии Ғ. Ашӯров ба Шуъбаи фалсафа таҳқиқи равандҳои гуногуни таърихи фалсафа, фалсафаи иҷтимоӣ, фалсафаи табиатшиносӣ ва таҳқиқоти ҷомеашиносӣ дар савияи баланди илмӣ доир гардида, нашри осори мутафаккирони форс-тоҷик — Ибни Сино, Носири Хусрав, Аҳмади Дониш ривоҷ ёфт. Ғ. Ашӯров дар таҳлилу баррасии таърихи фалсафа ва афкори иҷтимоию сиёсии форс-тоҷик таҳқиқоти илмӣ анҷом дода, бештар аз 200 мақолаи илмӣ ва рисолаҳои "Ақидаҳои фалсафии Носири Хусрав" ва "Фалсафаи аҳди Сомониён"-ро таълиф карда, ба нашр расондааст. Ғ. Ашӯров ҳамчунин яке аз муаллифони асарҳои бисёрҷилдаи "Таърихи фалсафаи СССР", "Таърихи халқи тоҷик", "Тамаддуни Осиёи Марказӣ" мебошад. Таҳти роҳбарии Ғ. Ашӯров 11 нафар рисолаи номзадӣ ҳимоя кардаанд, ки ду нафарашон К. Олимов ва Х. Додхудоев докторҳои илманд. Ҷоизаҳо Бо ордени "Нишони фахрӣ", медали "Барои меҳнати шоён" ва 2 Грамотаи Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Осор.
Қимат Ашӯрова

Кимат Ашӯрова (1915, деҳаи Дурбати ноҳияи Ҳисор — 1986, ҳамон ҷо) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ, Устоди пахтаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1915 дар деҳаи Дурбати ноҳияи Ҳисор таваллуд шудааст. Сардори звено ва бригадаи пахтакории колхози "Тоҷикистони Сурх", раиси Колхози ба номи Ф. Э. Дзержинский, раиси ҷамоати деҳоти Дурбати ноҳияи Ҳисор. Аз соли 1971 нафақагири шахсӣ буд. Бригадааш ба гирифтани ҳосили фаровони пахта комёб шудааст. Депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъвати 2-5). Бо ордени Ленин, медалҳо, аз ҷумла ба медалҳои тило, нуқра ва биринҷии Намоишгоҳи комёбиҳои хоҷагии халқи Иттиҳоди Шӯравӣ, Грамотаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Ғаюр Ашӯров

Ашӯров Ғаюр Ғафурович (зод. 8 августи 1960, деҳаи Шамтуч, ноҳияи Айнӣ) — дандонпизишк, доктори илмҳои тиб, профессор, Аълочии стоматологияи дараҷаи Федератсияи Русия. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Ординатори клиникии Пажӯҳишгоҳи марказии стоматологии шаҳри Маскав, ассистент, аспирант ва ассистенти кафедраи стоматологияи муолиҷавии ДДТТ. Докторанти Пажӯҳишгоҳи марказии стоматологии шаҳри Маскав. Мудири кафедраи стоматологияи муолиҷавии ДДТТ, профессор кафедраи стоматологияи ортопедӣ ва муолиҷавии Донишкадаи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон. Аз соли. 2005 мудири кафедраи стоматологияи муолиҷавии ДДТТ. Муаллифи зиёда аз 200 асару мақолаи илмӣ, аз ҷумла 3 монография, 12 дастур ва тавсияҳои таълимию методӣ, 1 кашфиёт. Дар муассисаҳои тиббии Россия, Венгрия, Олмон таҷриба омӯхтааст. Раиси Ассотсиатсияи байналмилалии стоматологҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, сармуҳаррири маҷаллаи "Стоматология Таджикистана". Осор.
Аъзам Пӯлодов

Аъзам Пӯлодов — доктори илмҳои тиб, профессор. Узви вобастаи Академияи илмҳои ҶТ. Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон. Аълочии тандурустии ҶШС Тоҷикистон.
Аъзам Сафаров

Аъзам Сафаров (20. 12. 1920, ноҳияи Айнӣ – ваф. маълум нест), файласуф, номзади илмҳои фалсафа, дотсент, иштирокчии Ҷанги Бузурги Ватанӣ. Зиндагинома Соли 1951 шуъбаи ғоибонаи факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Сталинобод ба номи Т.Г. Шевченко ва соли 1952 мактаби олии Кумитаи бехатарии давлатии ИҶШС-ро дар ш. Москва хатм кардааст. Солҳои 1978–1985 ҳамчун дотсенти кафедраи фалсафаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко кор кардааст. То ба донишкадаи омӯзгории пойтахт ба кор омаданаш дар вазифаи ходими калони илмии Шуъбаи фалсафаи АИ Тоҷикистон, муаллими калони кафедраи фалсафаи Донишкадаи омӯзгории ш. Ленинобод ва дотсенти Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Кӯлоб фаъолият намудааст. Муаллифи зиёда аз 50 корҳои илмӣ ва илмию оммавӣ мебошад. Бо 5 медал мукофотонида шудааст. Осор.