ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Абдулло Ҷин

Абдулло Ҷин — кошикори тоҷик (асрҳои 19 – 20). Кошикорӣ Ҳавлии сангини Хева, Мақбараи Паҳлавон Маҳмуд ва деворҳои дохилӣ ва берунии Арки Кӯҳна (қабулхона ва масҷиди айвондор)-ро кошикорӣ кардааст. Дар кошикорӣ услуби хос дошт. Нақшҳои "гиреҳ" ва "сӯзана"-и дар кошикорӣ истифодабурдаи ӯ ҷолиби диққатанд.
Масрур Абдуллозода

Абдуллозода Масрур Аҳмад (Абдуллоев Масрур Аҳмадович; зод. 7 июн 1966, Душанбе) — омӯзгор, рӯзноманигор ва донишманди тоҷик, доктори илмҳои филология 1, профессор. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон.
Абдуллоев, Музаффар Мансурович

Музаффар Абдуллоев (Абдуллоев Музаффар Мансурович (6 июни 1967, Конибодом) — арбоби низомӣ, генерал-майор. Зиндагинома Хатмкардаи Донишкадаи олии ҳарбии автомобилии шаҳри Уссурийск ва Академияи ҳарбии автомобилии Россия. Солҳои 1988 – 92 сардори шуъбаи худрав дар қисмҳои низомии Иттифоқи Советӣ (Ленинград), 1992 – 93 командири рота дар Артиши Тоҷикистон, 1993 – 95 сардори шуъбаи автомобилии Коллеҷи ҳарбии Тоҷикистон, 1995 – 97 муовини командир ва командири қисми ҳарбии Вазорати мудофиаи ҶТ, 2001 – 05 сардори Ситоди қӯшунҳои хушкигард, муовини вазири мудофиаи ҶТ, 2005 – 06 сардори раёсати Вазорати мудофиаи ҶТ, 2006 – 07 муовини раиси Комитети давлатии сарҳади ҶТ, 2007 – 08 сардори раёсати Комитети давлатии амнияти миллии ҶТ, 2008 – 2010 сардори шуъбаи Саридораи ҳифзи сирри давлатии назди Ҳукумати ҶТ. Аз соли 2010 нафақагир.
Абдулло Қаҳҳор

Абдулло Қаҳҳор (17 сентябри 1907, Ашт — 25 майи 1968, Маскав; мадфун дар қабристони Чиғатойи Тошканд) — нависандаи узбек. Раиси Правленияи ИН Ӯзбекистон. Зиндагинома Факултети шарқшиносии Донишгоҳи давлатии Осиёи Миёнаро хатм кардааст. Фаъолияти эҷодиаш соли 1924 аз таълифи ҳаҷвияҳо ва новеллаҳо оғоз ёфтааст. Дар рушди новелла саҳми арзанда дорад. Фаъолияти эҷодӣ Солҳои 30 садаи маҷмӯаҳои ҳикоёти "Ҷаҳон ҷавон мешавад".
Файзулло Абдуллоев

Файзулло Абдуллоев (30 октябри соли 1946) — ҳуқуқшинос, ходими давлатӣ, собиқ Раиси Суди Конститутсионии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва вазири адлияи Тоҷикистон, Ҳуқуқшиноси шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Файзулло Абдуллоев 30 октябри соли 1946 дар совхози Кангурти ноҳияи Совет, вилояти Хатлон таваллуд шудааст. Соли 1973 факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи. В. И. Ленин ро хатм кардааст. Фаъолияти кориашро аз вазифаи коромӯзи Вазорати адлияи ҶШС Тоҷикистон сар кардааст (солҳои 1974-1976). 23 декабри соли 2011-ум дар ҷаласаи 13 (ғайринавбатии) Ассамблеяи АврАзЭС ба вазифаи судяи Суди АврАзЭС таъйин шуд, ки он фаъолияти худро аз 1 январи соли 2012 оғоз кардааст. Ҷоизаҳо Бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 28 августи соли 2006 бо Ордени Исмоили Сомонӣ дараҷаи -ум ва 22 июни соли 2007 бо Ифтихорномаи Суди Иқтисодии ИДМ сарфароз шудааст. Ҳуқуқшиноси шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Бо унвони олии Мушовири давлатии адлия дараҷаи якум мушарраф гардидааст.
Аҳмадулло Абдуллоев

Аҳмадулло Абдуллоев (1910, деҳаи Каттатоҷики вилояти Андиҷон, Ӯзбекистон – 13 сентябри 1966, Душанбе) — сарояндаи тоҷик, Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Санъати навозандагӣ ва сарояндагиро аз ҳунарманди номии Андиҷон Қорӣ Камол омӯхтааст. Соли 1930 ба Тоҷикистон кӯчида омад ва то соли 1937 дар собиқ ноҳияи Куйбишев колхозчӣ шуда кор кард. Соли 1937 сароянда ва навозандаи Театри мусиқии шаҳри Сталинобод (ҳозира Театри давлатии академии опера ва балети тоҷик ба номи С. Айнӣ) ва аз соли 1938 то охири умр ҳофизи Филармонияи давлатии Тоҷикистон буд. Суруду оҳангҳо Суруду оҳангҳои Абдуллоев ба мавзӯъҳои гуногун бахшида шудаанд. Истеъдоди баланд ва маҳорати хуби сарояндагии Абдуллоев махсусан дар иҷрои сурудҳои "Духтари озоди Ватан" (шеъри М. Аминзода), "Баҳори зиндагӣ" (шеъри Р. Озод), "Ба ғайрам" (шеъри Сайидо), "Парвона медонад" (шеъри А. Лоҳутӣ) зоҳир гаштааст. Аҳмадулло Абдуллоев чанд суруд аз "Шашмақом" низ иҷро кардааст, ки дар Радиои тоҷик ва грампластинка сабт шудаанд. Бо Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Адабиёт.
Аловуддин Абдуллозода

Аловуддин Абдуллозода (Аловуддин Абдуллоев майи 1965, Қурғонтеппа, вилояти Қурғонтеппа, ҶШС Тоҷикистон — 17 феврали 2022, Бохтар, вилояти Хатлон, Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театр ва синамо, ҳаҷвнигори шинохтаи тоҷик. Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1989 Донишкадаи давлатии санъати ба номи Мирзо Турсунзодаро хатм карда, фаъолияташро дар Театри мусиқӣ-мазҳакаи шаҳри Қурғонтеппа шурӯъ намуд, ҳамчун ҳунарпеша ва коргардон бомуваффақият кор кард, чандин сол роҳбарии ин театрро ба дӯш дошт. Абдуллоев се соли ахири умр раҳбарии Сарраёсати фарҳанги вилояти Хатлонро ба уҳда дошт. Нақшҳо Театр "Моҷарои имтиҳон", "Антигона", "Табиби зӯракӣ", "Бозиҳои манфиатҷӯёна", "Ҳиллаҳои Аҷузкампир", "Аршин мол-олон", "Лаку Пак", "Шаби гирифтани моҳ", "Давлати Сомониён", "Найрангҳои Скапен", "Масал бигӯ, Эзоп" аз зумраи намоишномаҳоанд, ки номбурда нақши марказӣ бозидааст. Синамо Дар филмҳои "Братан", "Падари моҳтобӣ", "Туҳмат", "Чоҳ", "Қиёми рӯз", "Шоҳид" ва "Интихоби ман", филмҳои телевизионии "Дар орзуи падар", "Боғоч", "Фарзандони бегона", "Қарзи виҷдон", силсилафилми "Хуррамдиёр" ва ғайра низ нақшҳои хотирмон офаридааст. Дар бисёр филмҳои ҳуҷҷатӣ ва филмографияҳо ба сифати нақшофару коргардон иштирок намудааст. Телевизион Барномаи махсуси телевизионии "Шӯхиҳои Аловуддин", ки қаҳрамонҳои шӯҳиҳояш аз рӯзгори атрофиён гирифта мешаванд ва аксар муаллиф худаш ҳасту якбора чанд нақшро меофарад, писанди умум гардидааст. Аловуддин Абдуллоев сар аз моҳи сентябри 2019 яке аз доварони шоу-барномаи буданд 1. Даргузашт Аловуддин Абдуллоев субҳи панҷшанбеи 17 феврали 2022 бар асари сактаи дил 2 дар шаҳри Бохтар даргузашт 3 4. Хотира Дар соли 2022 ба номи Қасри фарҳанг ва маркази иттилоотии шаҳри Бохтар номи ӯ гузошта шуд 5.
Мироҷ Абдуллоев

Мироҷ Абдуллоев (Абдуллоев Мироҷ Санонович августи 1948, ноҳияи Муъминобод) — ҳуқуқшинос, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Абдуллоев Мироҷ Санонович 15 августи соли 1948 дар ноҳияи Муъминобод ба дунё омадааст. Миллат тоҷик. Соли 1975, Институти давлати педагогии шаҳри Кӯлоб ва соли 1984 Академияи Вазорати корҳои дохилии ИҶШС-ро дар шаҳри Москва хатм кардааст. Ихтисос-забон ва адабиёти рус ва ҳуқуқшинос. Фаъолияти корӣ 1 марти соли 2020 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст.
Ғанӣ Абдулло

Ғанӣ Абдулло (11 марти 1912, гузари ӯфӣ Розиқи шаҳри Самарқанд — 28 январи 1984, Душанбе) — драматург, шоир, Ходими хизматнишондодаи санъати Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, узви Иттифоки нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1932 факултаи филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Самарқандро хатм карда, ба Душанбе омадааст. Корманди илмии Пажӯҳишгоҳи омӯзгории Комиссариати маориф, котиби ИН Тоҷикистон, роҳбари бадеии Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ будааст. Ширкатвари Анҷумани якуми нависандагони шӯравӣ, Эҷодиёт Оғози фаъолияти эҷодияш ба ибтидои солҳои сиюми асри гузашта рост меояд. Маҷмӯаҳои ашъораш "Ситораҳои сохтмон" (Д., 1932) ва "Бо номи Веддинг" дар Тошканд ба табъ расидааст. Соли 1935 дар Душанбе маҷмӯаи шеърҳои тоҷикияш "Садо" ва достони "Ду соҳил"-аш ба табъ расидаанд. Ҳамзамон, чанд мақолаи илмияш интишор ёфтаанд, ки "Ҷалол Икромӣ ва эҷодиёти ӯ" аз он шумул аст. Дар ин муддат чанд мақолаи илмиаш ба табъ расидаанд. Яке аз онҳо "Ҷалол Икромӣ ва эҷодиёти ӯ". Аз ин баъд ба навиштани асарҳои саҳнавӣ миён бастааст. Муаллифи драмаҳои "Вахш"; варианти дуюмаш "Водии бахт", "Рустам ва Суҳроб" (бо ҳамқаламии А.Пирмуҳаммадзода, 1935), "Шӯриши Восеъ", "Пеш аз субҳ", "Шарафи инсон", "Суруди кӯҳсор", "Тӯфон" (бо ҳамқаламии Шамсӣ Қиёмов, 1957), "Ҳуррият", "Мо аз Боми Ҷаҳон", "Ҷомӣ ва Навоӣ", "Сарбозони инқилоб", "Фарёди ишқ", "Ситораҳои умед" (1975, дар бораи Шириншо Шотемуров), "Шамъи маърифат" (1978, дар бораи С.Айнӣ), "Мурғи саҳар" (1980, дар бораи А.Лоҳутӣ), "Рухшона". Соли 1972 барои драмаҳои "Ҳуррият" ва "Сарбозони инқилоб" сазовори Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи А. Рӯдакӣ гардидааст. Беҳтарин асарҳояш дар маҷмӯаи "Ҳуррият" гирд оварда шудаанд. Бисёр асарҳои нависандагони рус ва ҷаҳон, аз ҷумла, пиесаи "Духтари бебисот"-и А.Островский, "Ҷавоне аз шаҳри мо"-и К.Симонов, "Платон Кречет"-и А.Корнейчук, "Арӯси оташ"-и Ҷ.Ҷабборлӣ, "Қурбонӣ"-и Р.Такҳур, "Доми фиреб"-и Т.Драйзер ва диг. ба тоҷики гардонидааст. Бисёр асарҳояш ба забонҳои русию ӯзбекӣ ва дигар забонҳо тарҷума ва саҳнагузорӣ шудаанд. Асарҳои ҷудогонаи Р.Такур, М.Горкий, Т.Драйзер, А.Островский, К.Симонов, А.Корнейчук ва дигаронро ба тоҷикӣ гардондааст 1 2. Ҷоизаҳо Яке аз кӯчаҳои шаҳри Душанбе ба номаш гузошта шудааст.
Сайфулло Абдуллоев

Сайфулло Абдуллоев (1899, Хоруғ — 1938) — ходими ҳизбию давлатии Тоҷикистон. Аз муборизони барқарор кардани Ҳокимияти Советӣ дар Тоҷикистон. Зиндагинома Солҳои дар мактаби русии маҳаллии шаҳри Хоруғ таҳсил кардааст. Солҳои дар хидмати армияи подшоҳӣ дар Помир буд. Баъди ғалабаи Ҳокимияти Советӣ дар Помир солҳои аввал дар сафи отрядҳои револютсионӣ узви комиссияи фавқулода оид ба муборизаи зидди ҳаракати аксулинқилобӣ, ҳаннотӣ ва балвогарӣ, баъд раиси Комитети револютсионии ВМКБ, мудири шуъбаи тарғиб ва ташвиқи Бюрои ташкилоти ПК (б) дар РАСС Тоҷикистон, прокурори ВМКБ буд. Соли 1928 ВКП (б) Абдуллоев дар вазифаи ҳизбӣ (ҳизби коммунист) ба корхонаҳои саноатии Урал фиристод. Солҳои котиби масъули Комитети ҳизбии округи Ҳисор, мудири шуъбаи кадрҳои КМ ПК (б) Тоҷикистон, комиссари халқии зироати республика, котиби КМ ПК (б) Тоҷикистон, раиси Комиссияи Марказии назорат ва комиссари Инспексияи коргару деҳқон, котиби дуюми КМ ПК (б) Тоҷикистон Борҳо аъзои КИМ-и ҶШС Тоҷикистон интихоб гардидааст 1. Бо ордени Байрақи Сурхи Меҳнат мукофотонида шудааст.
Дилором Абдуллоева

Дилором Абдуллоева (20.03.1950) ноҳияи Спитамен, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои филологӣ. Зиндагинома Соли 1971 ДДОЛ ба номи С.М.Киров хатм кардааст. Ихтисос, омӯзгори забон ва адабиёти ӯзбек.
Ҳамидҷон Абдуллоев

Ҳамидҷон Абдуллоев (20 июли 1945, деҳаи Рӯмон, ноҳияи Хуҷанд) — зистшинос, доктори илмҳои биология, профессор, узви вобастаи АИ ҶТ. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии педагогии Ленинобод. Ассистенти кафедраи ботаникаи Институти давлатии педагогии Ленинобод, аспиранти Институти физиология ва биофизикаи рустаниҳои АИ ҶТ ва Институти физикаи биологии АИ СССР (шаҳри Москва,), ходими хурд ва калони илмӣ, мудири кабинети микроскопи электронии Институти физиология ва биофизикаи рустаниҳои АИ ҶТ, мудири Озмоишгоҳи генетикаи фотосинтез ва маҳсулнокии рустаниҳо, ҷонишини директор оид ба корҳои илмии Институти физиологияи рустанӣ ва генетикаи АИ ҶТ. Аз соли 2005 академик-котиби Шуъбаи илмҳои биология ва тибби АИ ҶТ. Фаъолияти илмӣ Абдуллоев олими шинохтаи соҳаи физиологияи рустанӣ, генетика ва селексияи пахта буда, барои омӯзиши генетикаи фотосинтез, коркарди тест-аломатҳои физиологӣ, беҳтар намудани фаъолияти фотосинтез бо мақсади баланд бардоштани ҳосили зироати кишоварзӣ тадқиқот анҷом додааст. Абдуллоев якҷоя бо Ш. Т. Бурнашев чанд навъи зудрас, серҳосил ва ба касалии вилт тобовари пахтаи миёнанахро кашф намудааст ("Гулистон", "Гулистон-2", "Шавкат-80"), ки дар хоҷагиҳои пахтакори шаҳри Кӯлоб, ноҳияҳои Данғара, Фархор, Хуросон ва Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ кишт мешаванд. Абдуллоев муаллифи 150 таълифоти илмӣ, аз ҷумла як монография, ду шаҳодатнома ва ду патент барои ихтирои навъҳои пахтаи миёнанах аст. Таҳти роҳбарии ӯ 9 нафар рисолаи номзадӣ, 2 нафар рисолаи докторӣ дифоъ намудаанд. Унвону ҷоизаҳо Бо унвони "Арбоби шоистаи илм ва техникаи Тоҷикистон" сарфароз гаштааст. Осор.
Гулсара Абдуллоева

Гулсара Абдуллоева (Абдуллоева Гулсара Сангиновна; зод. 15 майи 1948, ноҳияи Шаҳринав, ҶШС Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии санъати театрии ба номи А В. Луначарскийи Москва. Аз соли 1971 актрисаи Театри давлатии ҷавонони Тоҷикистон ба номи М. Воҳидов. Абдуллоева нақшҳоро содаву самимӣ ва бо маҳорати баланд меофарад. Саҳнаҳои театрӣ Дар саҳнаи театр бештар аз 100 рол офаридааст, ки беҳтаринашон инҳоанд: Офарандаи симои модар Абдуллоева яке аз беҳтарин офарандагони симои модар дар саҳнаи театр ва кинои тоҷик мебошад. Ӯ симои модаронро хубу табиӣ офарида, меҳру муҳаббати бепоён ва олами маънавии онҳоро бо маҳорати баланд мекушояд. Модароне, ки Абдуллоева симояшонро офаридааст, муборизу фаъоланд, одамонро ба ободонии Ватан, сулҳу ваҳдат ва дӯстию рафоқат даъват менамоянд. Махсусан муроҷиати модар ба оламиён дар иҷрои ӯ самимию таъсирбахш садо медиҳад. Нақшҳо дар синамо Ҳунарпешаи соҳибистеъдоди кинои тоҷик Гулсара Абдуллоева дар филмҳои тоҷикӣ бештар аз 70 нақшҳоро бозидааст: Гулсара Абдуллоева дар намоишҳои театрии телевизион иштироки фаъол дорад. Ҷоизаҳо Гулсара Абдуллоева дар Кинофестивали тоҷик беҳтарин актриса дониста шуд.
Абдуллоҳ (шоир)

Абдуллоҳ (соли таваллуд ва вафот номаълум) — шоири тоҷик (охири садаи — ибтидои садаи). Зиндагинома Дар зодгоҳаш — шаҳри Ҷом таҳсил карда, ба шеъргӯӣ оғоз намуд ва чун шоири тавоно шуҳратманд гардид. Аз истеъдоди баланди ӯ дар эҷоди ғазалу рубоӣ ва маснавӣ Алишери Навоӣ дар "Маҷолис-ун-нафоис" иттилоъ додааст. Ба "Шоҳнома"-и Фирдавсӣ, "Хамса"-ҳои Низомии Ганҷавию Амир Хусрави Деҳлавӣ ва маснавиҳои Абдурраҳмони Ҷомӣ ҷавобия навиштааст. Абёти зерин намунаи шеъри ӯянд:.
Раънохон Абдуллоева

Абдуллоева Раънохон (зод. 20 декабри 1928, шаҳраки Ким, ноҳияи Исфара — 19 апрели 2016, ноҳияи Исфара) — омӯзгор, Аълочии маорифи халқи ҶТ. Зиндагинома Раънохон Абдуллоева 20 декабри соли 1928 дар шаҳраки КИМ (имрӯза Нурафшон) дар оилаи коргар ба дунё омадааст. Баъди хатми мактаби миёна, ба Донишкадаи давлатии педогогии шаҳри Ленинобод дохил шуда, онро соли 1957 ба итмом расонидааст 1. Корнома Ҳисобчии хоҷагии ёрирасон, котиби озоди комсомолӣ, сардори шуъбаи кадрҳои корхонаи истеҳсолии нефти Ким, муаллимаи забони русии мактабҳои миёнаи 5,9, методисти Институти такмили ихтисос, инспектори шуъбаи маорифи шаҳри Ленинобод — ҳозира Хуҷанд,, директори мактаби ба номи Гагарини шаҳри Исфара, ҷонишини раиси комиҷроияи шаҳри Исфара, раиси комиҷроияи шаҳри Чкаловск, мудири шуъбаи маданияти вилоят, раиси кумитаи шаҳрии иттифоқи касабаи коркунони соҳаи коммуналӣ ва саноат ва аз соли 1984 нафақахӯри дорои аҳамияти ҷумҳуриявӣ, муаллимаи мактаби 12. Ҷоизаҳо Хидматҳояш бо ордени "Нишони фахрӣ", медалҳо ва Ифтихорномаҳи Президиуми Шрои Олӣ ва КМ ПК Тоҷикистон қадр шудаанд.
Абдуллообод

Абдуллообод — деҳа дар ҷамоати деҳоти Карим Исмоилови ноҳияи Ваҳдат. Ҷуғрофиё Аз Абдуллообод то маркази шаҳр 12 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 727 нафар, лӯлиҳо. Деҳа мактаби ибтидоӣ ва нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз дарёи Кофарниҳон обёрӣ мешаванд.
Аҳтам Абдуллозода

Аҳтам Абдуллозода (Абдуллозода Аҳтам Рустам октябри 1980, деҳаи Андароб, ноҳияи Кӯлоб, вилояти Кӯлоб) — ходими давлатӣ, Сардори Саридораи ҳифзи сирри давлатии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва узви Кумитаи иҷроияи Федератсияи Футболи Тоҷикистон. Зиндагинома Аҳтам Абдуллозода 31 октябри соли 1980 дар деҳаи Андароби шаҳри Кӯлоб и вилояти Хатлон таваллуд шудааст. Соли 2002 Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ро хатм намуда, соҳиби ихтисоси ҳуқуқшиноси байналхалқӣ гаштааст. Хонавода Аҳтам Абдуллозода оиладор буда ва 3 фарзанд дорад. Фаъолият Солҳои дар вазифаҳои мушовири ҳуқуқии Маркази истеҳсолию тиҷоратии "Иқлим" ва машваратчии ҳуқуқии ҶДММ "Юнитекс" фаъолият намудаст. Соли 2007 дар Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вазифаҳои мутахассиси пешбар, сармутахассис, мудири бахш, муовини мудири Шуъбаи мудофиа ва тартиботи ҳуқуқӣ ва аз моҳи январи соли 2014 сардори Раёсати мудофиа ва тартиботи ҳуқуқии Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон кор кардааст. Солҳои раиси Кумитаи ҷавонон, варзиш ва сайёҳии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва аз соли 2017 то 2020 раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. 1 Аз 24 январи соли 2020 то 18 ноябри 2020 дар вазифаи муовини аввали Раиси Дастгоҳи иҷроияи Президенти Тоҷикистон ва аз 18 ноябри 2020 дар вазифаи Сардори Саридораи ҳифзи сирри давлатии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон то имрӯз фаъолият мекунад. Унвону ҷоизаҳо Рутбаи ҳарбии полковник дошта, бо медалҳои ҷашнии "80-солагии Ташкилоти ҷамъиятии мададгори мудофиа", "85-солагии Прокуратураи Ҷумҳурии Тоҷикистон", "85-солагии милитсияи Тоҷикистон", "15-солагии Гвардияи миллии Тоҷикистон" ва "20 солагии Гвардияи миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон", 25 солагии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, 90 солагии адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, 25-солагии Ташкилоти ҷамъиятии мададгори мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон мукофотонида шудааст. Ҷоизаву унвонҳо Соли 2016, бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бахшида ба 25-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо медали "Хидмати шоиста" сарфароз гардонида шуд. Ӯ ҳамчунин Раиси Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон (аз 2014 то 2020), муовини Президенти Кумитаи миллии олимпии Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз 26 январи 2017 то 28 декабри 2021) ва узви Кумитаи иҷроияи Федератсияи футболи Тоҷикистон мебошад. 2 Корҳои илмӣ Муаллифи китобҳои Фарҳанги истилоҳоти ҳуқуқи байналмилалии оммавӣ (зери таҳрири Бобоев У. Х.). Душанбе (2011. 362с. Дар ҳаммуаллифӣ); Пешвои миллат бо ҷавонон (Душанбе 24.12.2018); Концессионные договоры. Перспективы и развитие.
Абдуллоҳ Зарири Абевардӣ

Абдуллоҳ Зарири Абевардӣ — шоир ва мутарҷими арабизабони эронитабори аҳди Сомониён. Ӯ зарбулмасалу мақолҳои форсиро ба забони арабӣ тарҷума карда, дар қолабҳои гуногуни шеърӣ ҷой кардааст.
Абдуллоҳ Абдуллоҳ

Абдуллоҳ Абдуллоҳ — сиёсатмадори паштуни аҳли Афғонистон. Вай вазири умури хориҷаи пешини ин кишвар ва аз номзадони аршади мақоми райёсати ҷумҳурӣ дар Афғонистон аст, ки муовини аввал ва дувуми интихобии эшон Муҳаммад Хон ва Муҳаммад Муҳаққиқ мебошанд. Абдуллоҳ аз ёрони наздики Аҳмадшоҳи Масъуд буд. Ӯ дар даврони набард бо Толибон, ба унвони сухангӯи ҷабҳаи Масъуд ва пули иртиботи онон бо ҷаҳон шинохта мешуд. Абдуллоҳ байни солҳои 2001 то 2006 дар давлати Ҳомид Карзай, вазири умури хориҷаи Афғонистон буд. Зиндагинома Абдуллоҳ Абдуллоҳ дар шаҳри Кобул дар оилаи паштун ба дунё омада, 7 хоҳар ва 2 бародар дорад 3. Гимназии "Нодира" ва соли 1984 — факултети тибии Донишгоҳи Кобулро хатм кардааст. Дар беморхонаи Пешовар барои гурезагон кор кардааст. Номзад дар интихобот Сӯиқасд Рӯзи 19 феврали соли 2014 аз сӯи афроди номаълум зери ҳамлаи мусаллаҳона қарор гирифт. Бино ба иттилои расонаҳои Афғонистон, як афсари пулис дар натиҷаи ҳамлаи гурӯҳи номаълум маҷрӯҳ шуда, ба Абдуллоҳ Абдуллоҳ осебе нарасидааст. 4 Пайвандҳо.
Абдуллоҳ Камолии Бухороӣ

Абдуллоҳ Камолии Бухороӣ (қарни) — шоир и форс-тоҷик Зиндагинома Аз шоирони доираи косибон (дӯзанда)-и Бухоро буд. Дар нодориву камбизоатӣ мезистааст. Дар тазкираҳои қарни аз ӯ чун шоири баркамол ёд шуда, намунаҳое аз ашъораш сабт гардидааст. Байтҳои зер аз ӯст: Маҳи ситамкори нозанинам намуда хашму кушода ханҷар, Бихоҳадам кушт зору ғамгин, зи баҳри қатлам расида бар сар.. Марост маскан диёри меҳнат, туӣ муқими сарои ишрат, Ту фориғ аз ман, манам ба ёдат, ғамат маро кард зору абтар. Ҷигаркабобам, ба дил кабобам, туро инон асту ихтиёрам, Манам гадои сагони кӯят, ту шоҳ монӣ ба ҳафт кишвар. Ҳамеша хоҳам зи Ҳақ(қ) висолат, бувад таманнои ман ҷамолат, Марон зи кӯят, намо тараҳҳум, агарчи бошад Камолӣ аҳқар.
Абдуллоҳ Ибни Сабаъ

Абдуллоҳ Ибни Сабаъ — бунёдгузори яке аз фирқаҳои ифротӣ ва ғулоти шиа бо номи Сабаия, аз яҳудиёни Санъо дар Яман буда, дар замони хилофати Умар ба Мадина омад ва ба пайравӣ аз ислом тазоҳур намуд. Зиндагинома Абдуллоҳ Ибни Сабаъ аз яҳудиёни Санъо дар Яман буда, дар замони хилофати Умар ба Мадина омад ва ба пайравӣ аз ислом тазоҳур намуд. Вай баъдан аз Мадина ба Басра ва Куфа омад ва пас аз муддате ба Шом рафта, дар байни мардум ба бадгӯӣ ва таъни халифаи сеюм Усмон ва нашри ақоиди худ дар бораи улуҳияти Алӣ ва дигар андешаҳои фитнаангези худ пардохт. Чун мардум аз ҳадафҳои шум ва ақидаи зиддиисломии вай огаҳ шуданд, ӯро аз Шом берун карданд. Вай равонаи Миср шуд ва дар он ҷо ба нашри бидъати худ пардохт ва гурӯҳе аз мардуми авом ва шахсиятҳои муғриз перомуни ӯ гирд омаданд. Усули эътиқодие, ки Абдуллоҳ Ибни Сабаъ дар байни мардум тарвиҷ мекард, аз улуҳияти Алӣ ва раҷъати Муҳаммад (с) иборат буданд. Вай мегуфт, ки Алӣ ҳаргиз намемирад, вай дар байни абрҳост ва тундар (раъд) садои хашми ӯст. Ҳамчунин мегуфт: Ман аз касоне дар шигифтам, ки ба раҷъат ва бозгашти Исо (ъ) бовар доранд, вале бозгашти Муҳаммадро дурӯғ мепиндоранд, дар ҳоле ки назди онҳо Муҳаммад аз Исо бузургтар аст. Вай мегуфт, ки ҳар паёмбар васие дорад ва Алӣ васии Муҳаммад аст, ки Усмон ҳаққи ӯро ғасб кардааст ва бо ин суханон мардумро бар зидди Усмон ба шӯриш таҳрик мекард. Гӯянд: Вақте мардум пас аз шаҳодати Усмон ба Алӣ байъат карданд, Абдуллоҳ Ибни Сабаъ бархост ва хитоб ба Алӣ гуфт: Туӣ он зоте, ки заминро офаридаӣ ва ба мардум рӯзӣ мебахшӣ. Алӣ аз ин гуфтори вай ба хашм омад ва ӯро ба Соботи Мадоин табъид кард. Абдуллоҳ Ибни Сабаъ бо истифода аз авзоъи ошуфтаи уммат дар замони хилофати Алӣ даъвати худро ошкор ва ба муҳаббати аҳли байти расули Худо (с) тазоҳур намуд ва андешаҳои тавротии худро дар миёни мардум паҳн сохт. Вай барои эҷоди ихтилоф дар миёни мусулмонон ва шикастани ваҳдати уммат ҷиҳати таҳқиқи ҳадафҳои зиддиисломии худ тарҳи дупаҳлӯаеро, ки қаблан барномарезӣ шуда буд, иҷро мекард. Аз як сӯ, кинаву адоватро бо Усмон изҳор медошт ва аз сӯи дигар, андешаҳоеро дар бораи Алӣ ривоҷ медод, ки ба мақсадҳои дини ислом носозгор буданд. Аз ҷумла, мегуфт: Мавзӯи вилоят ва имомати Алӣ дар Таврот зикр гардидааст ва Муҳаммад (с) боз ба дунё бармегардад, зеро вақте Исо (ъ) ба дунё бозмегардад, пас Муҳаммад (с) ба тариқи авло бояд боз гардад. Пас аз кушта шудани Алӣ ба соли 40 ҳ.661 м. ба дасти яке аз хавориҷ Абдуллоҳ Ибни Сабаъ боз ба нашри андешаҳои ботил ва харобиовари худ пардохт ва ин афкори вай дар пайдоиши фирқаҳои гуногуни шиа нақши муҳимме доштаанд. Гузашта аз ин, яке аз ин фирқаҳои шиа дар таърих бо номи сабаиён шинохта мешавад.
Абдуллоҳ Иброҳим

Абдуллоҳ Иброҳим аз 16 декабри 1958 то 3 майи 1960 сарвазири Марокаш буд. 4.
Абдуллоҳ Саллол

Абдуллоҳ ас-Салол (январи 1917 - 5 марти 1994) пешвои инқилоби Ямани Шимолӣ дар соли 1962 буд. Вай аз 27 сентябри соли 1962 то 5 ноябри соли 1967 аввалин президенти Ҷумҳурии Ямани Араб буд.
Абдуллоҳ Мусаввири Хуросонӣ

Абдуллоҳ Мусаввири Хуросонӣ, ё Абдуллоҳи Бухорӣ — наққош ва рассоми форс-тоҷик. Зиндагинома Аз рӯйи сабку услуб намояндаи Мактаби минётураи Бухоро аст, вале дар асарҳои ӯ таъсири анъанаҳои Мактаби минётураи Ҳирот бештар мушоҳида мешавад. Ӯ ин равияро аз устоди худ Маҳмуди Музаҳҳиб омӯхта, ҷиҳатҳои пешқадами санъати минётуранигориро идома додааст. Осори боқимонда То замони мо аз осори ӯ минётураҳои "Гулистон" ва "Бӯстон" -и Саъдӣ, "Туҳфату-л-Аҳрор"-и Абдурраҳмони Ҷомӣ (1550 ва 1575) омада расидаанд. Бартарии услуби Абдуллоҳи дар он аст, ки вай ба воқеият ва тарзи хоси қиёфаю ҳаракати инсон аҳамият дода, ҷанбаҳои воқеии (реалистии) санъати тасвирии халқи тоҷикро инкишоф додааст. Мусаввараҳои ӯ бо зебоӣ, ҷилваи рангҳо, нозукию возеҳият ва мавзӯи пандомӯз дар санъати тасвирии ниёгон нақши тоза гузоштаанд.
Абдуллоҳ Муҳаммад Комил

Абдуллоҳ Муҳаммад Комил — сиёсатмадори Ҷибутӣ, сарвазири Ҷибутӣ дар моҳҳои феврал-октябри 1978. Фаъолияти сиёсӣ Абдуллоҳ Муҳаммад Комил Институти тадқиқоти сиёсии Порисро хатм кардааст. Иҷрокунандаи вазифаи котиби генералии хукумат дар соли 1974. Пеш аз ба даст овардани истиқлолияти Ҷибутӣ дар соли 1977, Комил дар вазифаи раиси Шӯрои ҳукумат (29 июли 1976 - 18 майи 1977) кор кардааст. Баъд аз эълон шудани истиқлолияти Ҷибутӣ дар хукумати якум вазири корҳои хориҷӣ шуда кор кард ва баъд аз истеъфои сарвазир Аҳмад Динӣ Аҳмад 5 феврали соли 1978 дар сари хукумати нав сарвазир таъин шуд ва дар айни замон вазири корҳои хориҷӣ ва вазири мудофиа дар кор монд. 2. Президент Гулед Оптидун 21 сентябри соли 1978 ҳукуматашро пароканда кард ва баъдан Баракот Ҳамадуро сарвазир таъин кард 3. Адабиёт.
Абдуллоҳ Рӯзбеҳи Нукатӣ

Абдуллоҳ Рӯзбеҳи Нукатӣ — шоир и қасидасарои форс-тоҷик, аз аввалин шоири посигӯи Ҳиндустон дар дарбори султон Масъуди Ғазнавӣ.
Абдуллоҳ Муҳсин Аква

Абдуллоҳ Муҳсин Аква 1 — сиёсатмадори яманӣ аст, ки аз 24 сентябри 2014 2 то 9 ноябри соли 2014 иҷрокунандаи вазифаи сарвазири Яман буд.