ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Қозимамад Абдуламонов

Қозимамад Абдуламонов (13 ноябри 1948, деҳаи Бароч, Роштқалъа) — агроном, доктори илмҳои кишоварзӣ, профессор. Зиндагинома Қозимамад Абдуламонов 13 ноябри 1948 дар деҳаи Барочи 1 Роштқалъа ба дунё омадааст. Соли 1971 Институти хоҷагии қишлоқи Тоҷикистонро хатм кардааст. Фаъолияти корӣ Фаъолияти кориаш дар Институти биологии Помири АИ ҶТ оғоз ёфта, ба ҳайси лаборанти калон, ходими илмӣ, ходими калони илмӣ, мудири лабораторияи генетикаю селексияи рустаниҳо кор кардааст. Аз соли 2008 муовини директор оид ба илми ҳамин пажӯҳишгоҳ мебошад. фаъолияти илмӣ Доир ба селексия ва генетикаи зироати ғалладона ва лӯбиёгии навъи маҳаллӣ тадқиқот мебарад. Навъҳои серҳосили гандуму ҷави ба шароити кӯҳистон ва касалиҳо тобоварро ба вуҷуд овардааст. Ҷоизаҳо Осор.
Қозизодаи Румӣ

Салоҳуддин Мӯсо ибни Муҳаммад ибни Маҳмуд маъруф ба — риёзидон ва ахтаршинос. Зиндагинома Қозизодаи Румӣ дар соли 1367 дар шаҳри Бурсо ба дунё омадааст. Ӯ, ки устоди риёзиёт ва ахтаршиносӣ буд, дар Самарқанд ба ҳукми Улуғбег ба мудирияти расадхона ва мадрасаи он шаҳр мансуб шуд. Вай дар пажӯҳиш ва нигориши "Зайҷи ҷадиди султонӣ" ҳамкорӣ доштааст. Аз ҷумлаи китобҳои Қозизодаи Румӣ "Шарҳу-т-тазкира" дар ахтаршиносӣ ва "Шарҳи ашколи-т-таъсис" дар ҳандаса аст.
Қозӣ

Қозӣ — шахси мансабдорест ба ҳайати додгоҳ дохил мешавад ва адолати додгоҳро амалӣ менамояд; дар назарияи муосири тақсимоти ҳокимият шахсе, ки ба ҳокимияти додгоҳ тааллуқ дорад. Низоми додгоҳҳои апеллятсионӣ вуҷуд дорад, ки баландтаринаш додгоҳи олӣ номида мешавад; Додгоҳҳои олӣ одатан на дар ҳайати пурра, балки дар ҳайати махсус нишастанд. Як қатор низомҳои ҳуқуқии континенталӣ инчунин додгоҳи конститутсионӣ доранд, ки дар бораи ба конститутсия мувофиқ будани қонунҳо ё муқаррарот қарор қабул мекунанд ва метавонанд онҳоро бекор кунанд. Дар қонуни маъмулии Англо-Саксон, ки дар он раванди баҳс дар маркази адолат қарор дорад, қозиҳо пеш аз таъин шудан одатан таҷрибаи кор ба сифати адвокат ё адвокатро доранд ва барои вазифаи қозӣ аз омӯзиши махсус намегузаранд. Ҳар як парванда аз ҷониби як қозӣ дар асоси далелҳои тарафҳо, далелҳои дар додгоҳ пешниҳодшуда ва ҳукми ҳакамон ҳал карда мешавад. Дар қонуни англосаксонӣ қозиҳо ҳуқуқ дорад барои ҷиноятҳо дар толори додгоҳ (вазифаи додрасӣ), инчунин барои вайрон кардани қарорҳои додгоҳ ҷазо таъин кунад. Дар бисёр кишварҳо, қозиҳо ҳамчун нишонаи мансаби худ ҷомаи (сиёҳ ё сурх) мепӯшанд. Дар кишварҳои аврупоӣ раиси додгоҳро "ҷаноби раис" мегӯянд. Дар Русия қонунгузории мурофиавии ҷиноятӣ ва шаҳрвандӣ аз ҳамаи иштирокчиёни ин раванд талаб мекунад, ки ба додгоҳ бо калимаҳои "додгоҳи азиз" муроҷиат кунанд.
Қозиғурт

Қозиғурт Қазығұрт) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурии ноҳияи Қозиғурт. Ягона деҳа ва маркази ҷамоати деҳоти (округи деҳот) Қозиғурт. Аҳолӣ.
Маърифат Қозиҷонов

Маърифат Афзалович Қозиҷонов (20 октябри 1913, Бухоро — 5 майи 1983, Душанбе) — лим, педагоги тоҷик, доктори илмҳои педагогӣ. Бо нишони "Аълочии маорифи халқи ИҶШС", чандин медалҳо ва ифтихорномаҳои Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз карда шудааст. Зиндагинома Соли 1929 ба Сталинобод омада, дар омузишгоҳи мусиқӣ таҳсил карда, ҳамзамон дар театри мусиқӣ — драмавӣ (Татри ба номи Лоҳутӣ) навозанда будааст. Солҳои корманди адабии рӯзномаҳои "Барои коллективӣ", "Газетаи муаллимон", муаллими фанни забон ва адабиёти техникуми маданӣ- равшаннамоӣ ва омӯзишгоҳи духтаронаи ш. Душанбе буд. Солҳои дар факултети забон ва адабиёти тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Тошкент ба номи М. Горкий таҳсил кардааст. Солҳои ҳамчун муаллими омӯзишгоҳи омӯзгории 2 ш. Хуҷанд кор кардааст. Солҳои таҳсилро дар факултети адабиёти Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Бухоро давом дода, пас аз хатми донишкада чанд муддат ҳамчун муаллим дар кафедраи адабиёт кор кардааст. Солҳои дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ иштирок намудааст. Фаъолият Солҳои муаллими Донишкадаи омӯзгории ш. Бухоро буд. Солҳои ҳамчун муаллими кафедраи адабиёти тоҷик, мудири кафедраи методикаи таълими ибтидоии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко кор кардааст 1. Муаллифи 8 китоб, зиёда аз 100 мақолаҳои илмию методӣ ва барномаҳои таълимӣ мебошад. Оид ба инкишофи нутқи шифоҳӣ ва хаттии хонандагони синфҳои 5-7, таълими савод ва шаклҳои таълими адабиёт дар мактабҳои тоҷикӣ аз нимаи дуввуми асри ХХ то солҳои 30- юми асри ХХ тадқиқоти илмӣ анҷом додааст. Бо роҳбарии ӯ шаш нафар рисолаи номзадии худро дифоъ намуданд. Ӯ тарғибгари фаъоли донишҳои педагогӣ дар байни мардум буд. 2 1 Бойгонӣ шудааст 1 марти 2019 сол. Солҳои 70-ум дар телевизиони тоҷик барномаи "Фарзанд азиз, одобаш аз вай азизтар" пахш мешуд, ки М. Қозиҷонов барандагии онро ба уҳда дошт. Осори илмӣ.
Фигорӣ

Қозӣ Аҳмад Фигории Исфаройинӣ (1;? — 1581, Машҳад) — шоир ва донишманди форс-тоҷик.
Қозмолдақ

Қозмолдақ Қозмолдақ) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Сӯзоқ ҷойгир аст. Дар соли 2009 1402 нафар аҳолӣ дошт.
Қозӣ (шариат)

Ислом Имон ба Аллоҳ Имон ба фариштагон Имон ба Расул ва анбиё Имон ба китобҳои осмонӣ Имон ба рӯзи қиёмат Имон ба қазо ва қадар Шаҳодат Намоз Рӯза Ҳаҷ Закот Қуръони Карим Суннати Пайёмбар Аҳодиси Аҳли байт Иҷмоъи қавлҳои уламо Қиёс Иҷтиҳод Муҳаммад Анбиё Аҳли Байт Саҳоба Хулафои Рошидин Имомат Модарони муъминин Суннӣ (Салафӣ Ашъарӣ Мотуридӣ Шиъа (Зайдия Имомат) Хавориҷ (Азориқа Наҷдия Суфрия Ибозия) Каломия (Мурҷия Муътазила Ҷаҳмия Ҳарурия) Дигар фирқаҳо Шаҳрҳои муқаддас Маккаи Мукаррама Мадинаи Мунаввара Қудси Шариф Ҷойҳои муқаддас Масҷидулҳаром Масҷиди Набавӣ Масҷидулақсо Хилофати исломӣ Хилофати Рошидин Хилофати Уммавиён Хилофати Аббосиён Хилофати Қуртуба Хилофати Муваҳҳидун Хилофати Фотимиён Хилофати Усмонӣ Футӯҳоти исломӣ Макка Шом Форс Миср Мағриб Андулас Гул Қустантиния Итолиёи Ҷанубӣ Ҳинд Идҳо дар Ислом Иди Фитр Иди Азҳо Мавориди исломӣ Мавлуд Ошӯро Соли нави исломӣ Эҳёи шаби Қадр Шаби Барот Шаби Меъроҷ Ислом дар Аврупо Ислом дар Африқо Ислом дар Осиё Ислом дар Амрико Ислом дар Уқёнусиё Фарҳанги исломӣ Ислом ва дигар адён Ҷаҳони Ислом Портали Ислом Қозӣ — қозӣ дар шариати исломӣ касест, ки тибқи аҳкоми исломӣ ҳукм мекунад. Қозӣ аз ҷониби ҳоким таъин мешавад, салоҳияти қозӣ ба таври анъанавӣ тамоми масъалаҳои ҳуқуқии мусулмониро дар бар мегирад. Таърих Аввалин қозӣ Умар ибни Хаттоб (асри) дар Мадина, Басра ва Куфа таъин карданд 1. Пас аз ин дар шаҳру вилоятҳои калон ва дар маъракаҳои ҳарбӣ дар қӯшунҳо таъини қозиҳо оғоз гардид. Ин таъинотҳоро танҳо халифа метавонист анҷом диҳад. Сулолаи Қарахониён барои мустаҳкам намудани қудрати худ ба қозиҳо, шайхҳо, муллоҳо ва дигар пешвоёни маънавии мусулмонон такя мекарданд. Моҳияти мавқеъ Эзоҳ При написании этой статьи использовался материал из издания "Казахстан. Национальная энциклопедия", предоставленного редакцией "Қазақ энциклопедиясы" по лицензии - 3.0.
Қозӣ Бадр ибни Зиёди Хуҷандӣ

Қозӣ Бадр ибни Зиёди Хуҷандӣ — муҳаддис, ровӣ ва донишманди форс-тоҷик.
Қозӣ Бурҳонуддин

Қозӣ Бурҳонуддин Аҳмад — шоир, донишманд ва давлатмард. Бурҳонуддин илмҳои маъмули замонро дар назди падараш омӯхта, баъд аз он ба Миср, Димашқ ва Ҳалаб рафтааст. Ба зодгоҳаш баргашта дар синни 21-солагӣ қозӣ таъйин гардид. Баъд аз он ҳокими Сивос (Туркия) шуд. Девони ашъори ӯ дар Осорхонаи Британия дар Лондон маҳфуз аст, ки аз 1500 ғазал, 20 рубоӣ, 119 пораи шеърии дорои мазмуни тасаввуфӣ иборат мебошад. Қозӣ Бурҳонуддин осори бадеӣ ва фиқҳиашро ба забонҳои озарбойҷонӣ ва арабӣ навиштааст.
Қозӣ Ҳусайни Майбудӣ

Ҳусайн ибни Муъинуддин Майбудии Яздӣ (2, Мейбуд, Устони Язд — 1504 1) — адиб, фақеҳ, риёзидон ва шоир и форс-тоҷик, муаллифи "Шарҳу-ш-шамсия фи-л-мантиқ" ва "Ҳошияи таҳрири Уқлидус".
Қоидаи ҳаракати роҳ

Қоидаи ҳаракати роҳ — маҷмуаи қоидаҳо барои ронандагони нақлиёт ва пиёдагардон, ва боз тадаботи техникие, ки ба нақлиёт барои риояи бехатарии нақлиёт пешкаш мешаванд.
Ҷамолуддини Ғазнавӣ

Ҷамолуддини Ғазнавӣ — мутакаллим ва фақеҳи ҳанафии форс-тоҷик, пайрави мактаби мотуридия 1 2 3, муаллифи "Усулу-д-дин" ва "Ақоиди Ғазнавӣ".
Ҳоҷӣ Акбар Тӯраҷонзода

Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода (Қаҳҳоров Акбар Тӯраевич феврали 1954, деҳаи Туркобод, ноҳияи Орҷоникидзеобод, ҶШС Тоҷикистон) — сиёсатмадор, давлатмард ва яке аз маъруфтарин руҳониёни Тоҷикистон. Бародари Эшони Нуриддинҷон. Зиндагинома Вай 16 феврали 1954 дар деҳаи Ваҳдатобод дар ноҳияи Орҷоникидзеобод дар хонаводаи руҳонии маъруф Тураҷон Қаҳҳоров Эшони Тӯраҷон ба дунё омадааст. Мактаби миёнаро дар зодгоҳаш хатм карда ва ҳамзамон бо таҳсили мактаб, аз падар ва бобои модарии худ маълумоти ибтидоии диниро фаро гирифтааст. Вай солҳои дар мадрасаи Мири Араб дар шаҳри Бухоро ва солҳои дар Донишгоҳи исломии Имом Бухорӣ дар шаҳри Тошканд таҳсил карда ва сипас дар солҳои дар бахши равобити хориҷии Идораи динии мусулмонони Осиёи Миёна ва Қазоқистон (САДУМ) фаъолият доштааст. Дар соли 1982 донишҷӯи факултаи шариат дар Донишгоҳи Урдун шуд ва онро соли 1987 ба поён бурд. Солҳои дар Донишгоҳи Имом Бухорӣ дар Тошканд аз фиқҳ ва ҳадис дарс додааст. Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода дар солҳои масъулияти Идораи Қозиёти мусулмонони Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба дӯш дошт ва дар он замон бо унвони Қозикалон маъруф буд. Ҳамзамон бо ин, дар феврали соли 1990 намояндаи мардумӣ дар Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва сипас узви Раёсати Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст. Аз оғози соли 1993 то оғози соли 1998 дар хориҷ аз кишвар ба сар бурда, мақоми ноиби аввали роҳбари Иттиҳоди нерӯҳои мухолифини тоҷик (ИНОТ)-ро ба дӯш доштааст. Ҳамзамон бо ин, дар тамоми тӯли музокироти сулҳи тоҷикон, Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода раҳбарии ҳайати музокиракунандаи ИНОТ-ро ба уҳда дошт. Баъди имзои созишномаҳои сулҳ Ҳоҷӣ Акбар Тураҷонзода ба мақоми муовини аввали Сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин гашта, дар солҳои 1998 то 2005 дар ин симат фаъолият дошт. Ҳоҷи Акбари Тураҷонзода солҳои узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон буд.
Қозӣ Муҳаммад

Қозӣ Муҳаммад (1900 ё 1901, Маҳобод — 30 марти 1947, ҳамон ҷо) — сиёсатмадори курд, президенти Ҷумҳурии Маҳобод. Зиндагинома Вай аз болои қабилаи Дебокрӣ, аз қабилаи қазиёни ирсӣ ба як минтақаи бетараф миёни ду минтақаи ишғол, Қозӣ Муҳаммад, ки қозӣ ва ҳамзамон раиси шаҳр буд. Маҳобод, воқеан ҳокими тамоми минтақа шуд. Вай ба ташкилоти миллатчигии "Жинэ Курдистон" ("Хаёти Курдистон"), ки он вакт ба он рохбарй мекард ва аз охири соли 1945 наздик буд. раиси "Хизби демократии Курдистони Эрон" шуд, ки дар асоси "ЧК" таъсис ёфтааст. 22 январи соли 1946 дар майдони Чарчара дар Меҳобод (Курдистони Эрон) Қозӣ Муҳаммад Ҷумҳурии Курдистонро эълон кард, ки пас аз суқути он (16 декабри 1946)) вай бар хилофи авфи эълоншуда дастгир ва ба суди саҳроии ҳарбӣ оварда шуд. Тибқи ёддоштҳои ширкаткунандагони ҳодисаҳо, Қозӣ Муҳаммад дар моҳҳои ахири барои ӯ маргбор бо оромӣ ва боэҳтиром рафтор мекард, ки атрофиёнро ба ҳайрат овард. Ӯ аз пешниҳоди Мустафо Барзонӣ дар бораи рафтан бо ӯ рад кард ва гуфт: Ман дар Маҳобод бо қавми худ мемонам ва то даме, ки тавонам, аз ошӯб ва хунрезиҳо пешгирӣ мекунам. Бо гузоштани худ ба дасти низомиёни эронӣ, ӯ ба Барзонӣ гуфтааст, умедвор аст, ки шаҳрро аз қатли ом мисли қатли ом, ки дар Урмия ва Табрез рух додааст, наҷот диҳад. Пас аз он парчами ҷумҳуриро ба дасти Барзонӣ дод ва гуфт: "Аз Аллоҳ дуо мекунам, ки туро нигоҳ дорад! Бигзор ҷони ман барои ҳамватанонам фидо шавад ва қурбониҳое, ки ба онҳо гирифтор мешаванд, кам кунад. Қозӣ Муҳаммад музокиротро бо генерали эронӣ Ҳумоюнӣ дар бораи шартҳои таслим шудан оғоз кард ва ваъдаи афви умумӣ гирифт. Бо вуҷуди афв, ӯ ба сарнавишти худ шубҳа надошт ва боздоште, ки пас аз чанде ба вуқӯъ пайваст, барои ӯ тааҷҷубовар набуд. "Дар ихтиёрам шаш мошин ва як ҷип доштам ва ҳар лаҳза метавонистам марзро убур карда фирор кунам", - гуфт ӯ дар додгоҳ. -Аммо бифаҳмед, ман бар хилофи Пишеварӣ (раҳбари Озарбойҷони Эрон ба СССР фирор кардааст) худро зани нотавон намедонам, ки дар лаҳзаи хатар гурезам. Ба куҷо бояд давидам? Ана сарзамини Курдистон ва дар ин чо кабрҳои хашт насли ниёгонам". Вай дар додгоҳ гуфт, Барзонӣ боисрор пешниҳод кардааст, ки ба зиндон ҳамла кунад ва ӯро раҳо кунад, аммо Қозӣ Муҳаммад рад кард: "Ман намехостам, зеро ба халқи худ ваъда додам, ки бо онҳо зиндагӣ мекунам ва барои онҳо мемирам. Ва ғайр аз ин ба љавонони Барзонї дилам омад, зеро Мулло Мустафои Барзонї ва мардуми Барзонї охирин умеди мардуми курд аст. Ва ман ба онҳо парчами Курдистонро додам. То рузи му-айяншуда ин байракро доранд. Бо мадади Худо, умедворам, ки ин рӯз фаро расад ва бо кумаки мардуми Барзан болои ин биное, ки маро доварӣ мекунанд ва дар тамоми кӯҳҳои Курдистон қомат афрохт". 30 марти соли 1947 дар майдони Чарчар Козй Мухаммад, бародараш Садр Козй ва амаки у Сайф Козй (вазири мудофиаи чумхурии Махобод) ба дор кашида шуданд. Адабиёт.
Қоимшаҳр

Қоимшаҳр — шаҳр ва маркази Шаҳристони Қоимшаҳр Устони Мозандарон и Эрон аст. Дар саршумории соли 2016, аҳолии он 204,953 нафар будааст. Аслан ҳамчун маълум аст, номи то инқилоби Эрон дар соли 1979 истифода бурда мешуд, то вақте ки ба шаҳр номи кунунӣ дода шуда буд. Шаҳр дар 237 километр шимолу шарқи Теҳрон километр ҷанубу шарқи Бобул (Мозандарон); ва дар 23 километр самти ғарби Сари, ки маркази вилояти Мозандарон воқеъ аст. Ҷойҳои тамошобоб Варзиш Қоимшаҳр яке аз марказҳои варзишии Эрон аст. Қаҳрамони ҷаҳонӣ ва олимпии варзиши вазнбардорӣ Беҳдод Салимӣ аз Қоимшаҳр аст.
Қойирчоқтӣ

Қойирчоқтӣ Қайыршақты) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Тулкибос ҷойгир аст. Дар соли, дар соли 2009 бошад 31 нафар аҳолӣ дошт.
Қоин

Қоин — шаҳрест дар устони Хуросони ҷанубӣ, Эрон аст. Шумораи аҳолии ин шаҳр дар саршумории соли 2006, 42,476 нафар будааст.
Қойқириққон

Қойқириққон Қойқырыққан) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қарбулоқ ҷойгир аст. Дар соли 2009 29 нафар аҳолӣ дошт.
Қойирма

Қойирма (Кайырма) — деҳа дар вилояти Ҷалолобод, Ҷануби Қирғизистон. Маъмуран шомили ноҳияи Бозор-Қӯрғони ҳамон вилоят мебошад. Аҳолӣ Аҳолӣ — 2599 нафар дар соли 2022.
Қолаби озод

Қолабҳои озод, форматҳои озод — ба дастае аз қолабҳои парванда гуфта мешавад, ки матни манбаъ ва мушаххасоти онҳо фориқ аз ҳаргуна ҳаққи нашр ё нишони тиҷорӣ ба сурати комил мунташир шуда бошад ва ҳар касе битавонад ба ройгон онҳоро барои ҳар мақсуди дилхоҳе истифода кунад. Ингуна қолабҳо маъмулан тавассути муассисаҳои стандарти ғайритиҷорӣ нигаҳдорӣ мешаванд. Қолаби боз ё формат боз — дастае дигар аз қолабҳои парванда ҳастанд, ки мумкин аст барои коди манбаъ онҳо ҳаққи ихтироъ ё ҳаққи моликият вуҷуд дошта бошад ва маҳдудиятҳои барои истифода дошта бошанд, аммо бо ин ҳол ҳамчунон матни манбаъ онҳо барои мутолиа дар ихтиёри умум қарор дода шудааст. Ин ду истилоҳ мумкин аст ба ҷойи якдигар истифода шаванд.
Қолаби парванда

Қолаби парванда — ба равиши стандарти захираи парванда дар роёна гуфта мешавад. Иттилоот ва барномаҳо ба василаи файлҳо дар ҳофизаи роёна нигаҳдорӣ мешавад. Ба ин файлҳо гоҳе парванда низ гуфта мешавад. Парвандаҳо бо таваҷҷуҳ ба навъи муҳтавиёте, ки дохилшон вуҷуд дорад ба анвоъ ё қолабҳои мухталифе тақсим мешаванд. Масалан қолаби матнӣ, тасвирӣ, савтӣ, филм ва ғайра. Файлҳо маъмулан дорои ду қисмат мебошанд. Яке ном ва дигаре пасванд. Номи файл нишондиҳандаи мавзуъи файл ё парванда мебошад ва пасванд он, ки то се ҳарф метавонад бошад нишондиҳандаи навъ ё қолаби парванда аст. Дар системҳои омили графикӣ монанди Виндовас барои ташхиси навъ ё қолаби файл роҳи дигаре низ вуҷуд дорад. Бад-ин сурат, ки ба ҳар навъ файле як шакл ё икони хос ихтисос дода шудааст. Масалан ҷиҳати файлҳои матнӣ, шакл як коғаз, файлҳои тасвирӣ шакл як коғаз ба ҳамроҳи мӯқалам ва ба ҳамин шакл метавон гуфт, ки шаклҳои ҳамоҳанг бо мавзӯъ он парванда таъйин мешаванд. Намунаҳо Шумо низ метавонед барои тағйир ҳар гуна аз файлҳо пасванд онро тағйир диҳед.
Қолинбофӣ

Қолинбофӣ — яке аз ҳунарҳои анъанавии мардуми тоҷик аст. Он дар Эрон ва Чину Ҳиндустон низ маъмул буд. Таърихнигорон тахмин мекунанд, ки тақрибан ду ҳазор сол қабл дар ҳудуди Осиёи Марказӣ қолинҳо бофта мешудаанд. Онҳо дар аввал якранг ва бепат буданд ва маъмулан барои гарм нигоҳ доштани хонаҳо истифода мешуданд. Баъдан одамон қолинро бо нақшу нигор ва рангҳо ороста, барои ороиши хонаҳо ҳам ба кор мебурдагӣ шуданд.
Қонеъии Тӯсӣ

Маликушшуаро Амир Баҳоуддин Аҳмад ибни Маҳмуд маъруф ба Қонеъии Тӯсӣ (1;? — қарни) — шоир и достонсаро ва донишманди форс-тоҷик, муаллифи асарҳои "Салҷуқнома", "Шоҳнома" ва "Калила ва Димна".
Қойлиқ (деҳа)

Қойлиқ Қойлық) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Сарқанд ҷойгир аст. Дар соли 2009 3257 нафар аҳолӣ дошт.
Қолбозӣ

Қолбозӣ, шалоқак, ҷизнибозӣ Бозии анъанавии духтарон, ки бештар дар фаслҳои гарм дар майдонча ва роҳравҳо барпо мешавад. Шумораи бозигарон аз 2 то 8 нафар буда метавонанд. Барои бозӣ ҳар кадом духтарон яктогӣ сангҳои гирду ҳамвор мегиранд, ки он "қол" ё "лап" ном дорад. Дар замини ҳамвор катакчаҳо мекашанд ва бо навбат хоначаҳоро якпоя ҷаҳида мегузаранд. Хоначаро ба чор катаки хурдтар ҷудо мекунанд ва ба онҳо бо тартиб рақам мегузоранд. Дар саросари кишвар фаъол аст. 1 Адабиёт 1. Андреев М.С. Таджики долины Хуф. Сталинабад. 1953. Нурджанов Н. Игры Таджики Каратегина и Дарваза. Д., Вып. 3, 1976. 3. Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик. Ҷ.1. Д., 2015. Нигаред Манобеъ.
Қониртеппа

Қониртеппа Қоңыртөбе) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Келес ҷойгир аст. Дар соли 2009 тибқи барӯйхатгирии аҳолӣ 1770 нафар аҳолӣ дошт.
Қолун

Қолун, Абумӯсо Исо ибни Мино аз-Зарқӣ (738, Мадина — 835, ҳамон ҷо) — қорӣ, наҳвӣ ва аз машҳуртарин шогирдону ровиёни қироати Нофеъ. Барои фарогирии қироат ва маорифи Қуръон 20 сол дар мулозимат (хидмат)-и Нофеъ будааст. Баъди вафоти Нофеъ Қолун мактаби бузургеро дар таълиму нашри қироати вай ташкил дод. Толибилмон аз манотиқи гуногун барои омӯхтани қироати Қуръон назди Қолун меомаданд. Кисоӣ, Иброҳими Маданӣ, Аҳмади Мисрӣ, Аҳмади Ҳулвонӣ ва Абунашит Муҳаммад ибни Ҳорун аз шогирдони маъруфи Қолун мебошанд. Ибни Ҷазарӣ дар "ан-Нашр фӣ қироати-л-ъашр" тамоми шеваи қироати Қуръонро, ки шогирдони Қолун аз ӯ ривоят кардаанд, бо санадашон овардааст. Ба қавли Ибни Ҷазарӣ, танҳо Абунашит ва Ҳулвонӣ 83 тариқи қироатро аз Қолун шунида, ба дигарон талқин кардаанд. Қолун дорои равиши махсуси қироат буда, онро аз Нофеъ ривоят кардааст. Ӯ аз рӯи табақабандӣ дар дараҷаи 5-уми қориён қарор дорад. Қироати Қолун дар кишварҳои арабии Африқо шуҳрат дошта, ҳоло низ Қуръон бо ривояти Қолун таҳия ва чоп мешавад.
Қонирӯлен

Қонирӯлен Қоңырөлең) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Панфилов ҷойгир аст. Дар соли 2009 3 031 нафар аҳолӣ дошт.
Қонир (ноҳияи Аскалдӣ)

Қонир Қоңыр) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Аскалдӣ ҷойгир аст. Дар соли 2009 1216 нафар аҳолӣ дошт.
Қонират (вилояти Туркистон)

Қонират Қоңырат) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Пахтаарал ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 2061 нафар аҳолӣ дошт.
Қонугузории Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи кино

Қонугузории Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи кино ба Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон асос ёфта, аз Қонуни мазкур, дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистон, инчунин санадҳои ҳуқуқии байналмилалие, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон эътироф намудааст, иборат мебошад. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи кино 1 ҳуҷҷати асосии қонугузории Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи кино мебошад. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи киноро Маҷлиси намояндагон 3 ноябри соли 2004 қабул кардааст. Маҷлиси миллӣ 25 ноябри соли 2004 ҷонибдорӣ намудааст. Қонуни мазкур асосҳои ташкилӣ, ҳуқуқӣ, иҷтимоию иқтисодии соҳаи киноро муқаррар намуда, принсип ва тадбирҳои татбиқи сиёсати давлатро дар рушди ин соҳа муайян менамояд. 2 Нигаред низ.
Қонун (сози мусиқӣ)

Қонун - сози қадимии мусиқиест, ки ба чанг монанд аст. Ба гуфти И. Раҳимов: Дар гузашта, буданд машшоқони қонуннавози тоҷик, ки ба ҳунарашон дар замони худ шуҳрат доштанд: Амириброҳими Қонунӣ, навозанда, сароянда ва мусиқидони тоҷик (асри 15-16), зодгоҳаш Ҳисор; Бобои Қонунӣ, оҳангсоз ва машшоқи тоҷик (асри -), зодгоҳаш Истаравшан; Дарвеш Аҳмади Қонунӣ навозанда оҳангсоз ва ҳофизи машҳури тоҷик (асри), зодгоҳаш Самарқанд ва чанд тани дигар. Ҳоло Қонун бештар дар Арманистон ва Озарбойҷон маъмул аст. Композиторон барои ин соз асарҳои зиёд таълиф намудаанд ва он дар муассисаҳои таълимӣ омӯзонида мешавад. Дар Тоҷикистон Қонун тахминан солҳои 80 асри ворид гардид ва аввалин қонуннавози тоҷик Алмос Абдуллоев мебошад. Қонун дар муассисаҳои олии мусиқӣ омӯзонида мешавад ва онро дар ансамблҳо ба кор мебаранд. 1 Қонун трапетсияшаклу росткунҷа аст. Сохти он: қутии резонаторист, ки аз болояш торҳои зиёде (сегона) кашида мешавад. Бино ба маълумоти маъхазҳои қадими шоҳруд асрҳои - дар кӯҳистони назди Самарқанд (аз тарафи Абуҳафзи Суғдӣ) сози Шоҳруд ихтироъ шуда, сипас дар Сурия, Миср ва Байнаннаҳрайн паҳн гардидааст (аз рӯи ахбори Абунасри Форобӣ) ки он барои навохтани мусиқии халқҳои гуногун хело мувофиқ будааст. Ба гуфтаи Форобӣ баъдтар шоҳруд дар Арабистон номи қонунро гирифтааст. Дар он сарзамин ва Эрону Озорбойҷон ва Арманистон то ҳол бо ин ном машҳӯр аст. Нигаред.
Қонунгузории Тоҷикистон дар бораи фаъолияти гумрукӣ

Қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи фаъолияти гумрукӣ — ба Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон асос ёфта, аз Кодекси гумрукии Ҷумҳурии Тоҷикистон, санадҳои дигари меъёрй-ҳуқуқӣ, ки мувофиқи Кодекси гумрукии Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул шудаанд ва инчунин шартномаҳои байналхалқии эътирофкардаи Ҷумҳурии Тоҷикистон иборат мебошад.
Қониратариқ

Қониратариқ Қоңыратарық) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Сӯзоқ ҷойгир аст. Дар соли 2009 278 нафар аҳолӣ дошт.
Қонунгузорӣ

Қонунгузорӣ — мафҳуми ҳуқуқӣ, ки ҳам ба мазмуни васеъ ва ҳам маҳдуд истифода мешавад. Ба мазмуни маҳдуд қонунгузорӣ фақат маҷмӯи қонунҳо мебошад. Ба мазмуни бештар истифодашаванда қонунгузорӣ — маҷмӯи на фақат қонунҳо, балки дигар санадҳои меъёрию ҳуқуқие, ки парлумон, сардори давлат ва Ҳукумат, вазоратҳо ва идораҳое, ки барои қабули онҳо ваколатдор шудаанд, қабул менамоянд. Ба мазмуни васеъ қонунгузорӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳама манбаъҳои меъёрӣ-ҳуқуқии давлат, аз ҷумла қарори Суди конститутсионӣ, қарорҳои раёсати Суди Олӣ ва Суди Олии иқтисодии Ҷумҳурии Тоҷикистонро дар бар мегирад.. низ.
Қонун ва одатҳои ҷанг

Қонун ва одатҳои ҷанг – маҷмӯи принсип ва меъёрҳои ҳуқуқи байналхалқӣ мебошад, ки муносибатҳои байни кишварҳоро дар масъалаҳои алоқаманд бо бурдани ҷанг танзим менамоянд. Қонун ва одатҳои ҷанг асосан ба хусусияти башардӯсгии (гуманизатсияи) ҷанг, маҳдуд кардани доираи низоъҳои ҳарбӣ нигаронида шудааст.. низ.
Қонунгузории намояндагӣ

Қонунгузории намояндагӣ – аз тарафи Ҳукумат қабул шудани санадҳое, ки қувваи қонунро доранд, оид ба масъалаҳое, ки дар салоҳияти парлумон буда, аз тарафи он салоҳиятдор карда шудаанд. Аз рӯи қоидаи умумӣ, ба баровардани чунин санадҳо муваққатан ва оид ба масъалаҳои муайян ҳуқуқ дода мешавад. Қабули санадҳои қонунгузории намояндагӣ, чун қоида, ҳам аз тарафи Ҳукумат ва ҳам мақомоти дар итоати он буда (вазоратхо, идораҳои марказӣ ва ғайра) амалӣ мегардад. Қабулн чунин санадҳо ҳуқуқи парлумонро маҳдуд мекунад. Имкони қонунгузории намояндагӣ, масалан, дар Конститутсияҳои Фаронса соли 1958 (моддаи 38), Испания соли 1978 (моддаи 82), ҶФО соли 1949 (моддаи 80), Португалия соли 1976 (моддаи 173) ва ғайра пешбинӣ шудаанд. Аз қонунгузории намояндагӣ аз тарафи мақомоти иҷроия баровардани санадҳоро дар шароити фавқулодда (ҷанг, таҷовуз ва ғайра) фарқ кунондан лозим аст. Дар ҳамин гуна шароит ваколатҳо намояндагӣ намегарданд, вале ҳокимияти иҷроия дар асоси Конститутсия амал мекунад. Масалан, мувофиқи моддаи 86 Конститутсияи Испания ҳукумат дар вазъияти фавқулодда ва таъҷилӣ метавонад дастурҳои муваққатии қонунӣ диҳад, ки шакли декрет-қонунҳоро дошта, аммо асосҳои конститутсионии давлат, ҳуқуқу озодӣ ва вазифаҳои конститутсионии шаҳрвандон, меъёрҳои ҳуқуқи интихоботи умумиро халалдор намекунанд. Чунин декрет - қонунҳо бояд фаврӣ ба Конгресси вакилон, ки бо ин мақсад даъват карда мешавад, агар он дар иҷлосия набошад, супурда шаванд.. низ.