ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Бароти Абдураҳмон

Бароти Абдураҳмон (Абдураҳмонов Бароталӣ сентябри 1947, деҳаи Чашмаи Ҷӯшони ноҳияи Муъминобод, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — нависанда, драматург ва сенариянависи тоҷик, барандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, Корманди шоистаи Тоҷикистон, Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Бароти Абдураҳмон 15 сентябри 1947 дар деҳаи Чашмаи Ҷӯшони ноҳияи Кӯлоб ба ҷаҳон омадааст. Хатмкардаи Омӯзишгоҳи педагогии Кӯлоб ва факултети филологияи тоҷики УДТ (ҳозира ДМТ). Ассистенти кафедраи нутқи саҳнавӣ ва маҳорати актёрии Институти давлатии санъати Тоҷикистон, сармуҳаррири барномаҳои адабӣ ва драмаи ТВТ, муҳаррири калони илмӣ ва мудири редаксияи санъати ҳозира ЭМТ;, ҷонишини сармуҳаррири маҷаллаи "Илм ва ҳаёт", мушовири калон, мудири Маркази таҳлил ва ёвари Президенти ҶТ. Аз соли 2011 нафақагири сатҳи ҷумҳуриявӣ. Ҳамзамон аз ноябри с.2012 мудири редаксияи бачагон ва наврасони ЭМТ. Эҷодиёт Ҳикояҳои нахустинаш, "Рухшона", инчунин кинороманҳо дар мавзӯи муосир "Алвидоъ, ишқ", "Метис", "Фариштаҳои бадманиш" ва ғ. мутааллиқанд. Драмаҳо Бароти Абдураҳмон ҳамчун драматург драмаи таърихии "Хатои Искандари Мақдунӣ", повести "Турнаҳои бармаҳал"-и Ч. Айтматов, чандин ҳикояҳои А. Чехов ва повести "Асрори шаҳраки махфӣ"-и В. Беляевро ба тоҷикӣ гардондааст. Бештар аз 100 эссе ва мақолаву очеркҳои публитсистиаш дар матбуот ба табъ расидаанд. Чанде аз асарҳояш ба забонҳои украинӣ, булғорӣ ва ӯзбекӣ тарҷума шудаанд. Ҷоизаҳо Дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Рӯдакӣ ва Ҷоизаи адабии ИН Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ. Корманди шоистаи Тоҷикистон. Бо ордени "Шараф" (дараҷаи) медали "Хидмати шоиста", нишони "Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон" ва дигар медалҳо сарфароз гардидааст. Узви ИН Тоҷикистон аз соли.
Барот Сайид

Барот Сайид (15 июни 1930, деҳаи Билисуфи ноҳияи Данғара) — шоир — омӯзгор ва рӯзноманигори тоҷик. Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи омӯзишгоҳи педагогии Қӯрғонтеппа низ машғул шудааст. Мукофоту медалҳо Бо медали "10-солагии Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон" сарфароз гардидааст. Узви ИН Тоҷикистон аз соли.
Рауф Баротов

Рауф Баротов (10 октябри 1921, деҳаи Себахшаи ноҳияи Конибодом — 14 январи 2013, Душанбе) — геолог ва маъданшиноси маъруфи тоҷик, академики АИ ҶШС Тоҷикистон, доктори илмҳои геология ва минералогия, профессор. Ходими хизматнишондодаи илми ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Рауф Баротов 10 октябри соли 1921 дар деҳаи Пӯлодони ноҳияи Конибодом ба дунё омадааст. Хатмкардаи Техникуми педагогии шаҳри Конибодом ва факултети геологияи Университети давлатии Осиёи Миёна. Аспиранти факултети геологияи Университети давлатии Осиёи Миёна, ходими илмӣ ва мудири сектори петрография ва канданиҳои фоиданок, директори Институти геологияи АИ ҶШС Тоҷикистон, академик-котиби шуъбаи фанҳои физикаю математика ва геологияю кимиё, ноиб-президенти АИ ҶШС Тоҷикистон Аз соли 1988 раиси ифтихории Институти геологияи АИ ҶШС Тоҷикистон ва мушовири Президенти АИ ҶТ буд. Фаъолияти илмӣ Рауф Баротов мутахассиси намоён ва забардасти соҳаи геология, петрология ва металлогенияи Тоҷикистон, муаллифи бештар аз 500 корҳои илмӣ, аз ҷумла 24 рисола аст. Китобҳои ӯ ба сарватҳои зеризаминӣ ва рӯизаминии Тоҷикистон бахшида шудаанд. Бо роҳбарӣ ва иштироки бевоситаи Рауф Баротов нақшаи пайдоиши маҷмӯъи магмавии Тоҷикистон кор карда, петрологияи онҳо омӯхта шудааст. Ӯ нақшаи муфассали ноҳиябандии металлогении Тоҷикистони Марказиро пешниҳод карда, барои ҷустуҷӯи кони филиззҳои нодир на танҳо тавсияи амалӣ додааст, балки дар иктишофи ганҷҳои нодир солиёни зиёд бевосита иштирок кардааст. Рауф Баротов яке аз ташкилотчиёни фаъоли илми геология дар Тоҷикистон мебошад. Ҷоизаҳо Дорандаи Мукофоти давлатии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино дар соҳаи илму техника. Бо ордени "Дӯстии халқҳо", 2 ордени "Нишони Фахрӣ", 5 медал, нишони тилоии Конгресси байналмилалии геологҳо сарфароз гардидааст. Донистаниҳо Ба номи ӯ маъдани "Баротовит" номгузорӣ шудааст. Рауф Баротовро Институти биографияи ИМА ду маротиба "Одами сол" интихоб кардааст. Дар ситоиши ӯ адибони гуногунзабони дунё китобҳо, қиссаю достон, шеър ва очеркҳои ҳуҷҷатӣ навиштаанд. Дар даромадгоҳи факултети геологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон тахтасанги хотиравии Рауф Баротов гузошта шудааст. Осор.
Қобиламоҳ Баротова

Қобиламоҳ Баротова (1907, деҳаи Вишхарви ноҳияи Ванҷ — 7 ноябри 1983, ҳамон ҷо) — аз ҷумлаи аввалин занони фаъоли барпокунандагони сохти нави хоҷагидории колхозӣ. Зиндагинома Аз оилаи деҳқон. Фаъолияти кориаш барвақт оғоз ёфтааст. Дар баробари барпо шудани аввалин колхозҳо, Қобиламоҳ Баротова аз ташкилотчиёни хоҷагидор маҳсуб гардид. Солҳои раиси Правленияи Колхози ба номи И. В. Сталин интихоб шуда буд. Колхоз, таҳти сарварии ӯ дар муддати кӯтоҳ ба пешқадамтарин хоҷагии вилоят табдил ёфт. Солҳои дар ду даъват депутати Шӯрои Олии ИҶШС интихоб гардид. Чун фаъолтарин сарварони хоҷагӣ дар миқёси умумииттифоқ ба обрӯю эътибори хосса соҳиб шуда, аъзои Бюрои КМ ҲК (б) Тоҷикистон, вакили съездҳои — КПСС буд. Ордену ҷоизаҳо Бо орденҳои Ленин, Байрақи Сурхи Меҳнат, "Нишони Фахрӣ" ва чандин медалу ифтихорномаҳо сарфароз гардидааст.
Муқаддас Баротова

Муқаддас Баротова (1909, ноҳияи Турсунзода — 1950, деҳшӯрои Пахтаободи ноҳияи Регар) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Иштирокдори ҶБВ. Зиндагинома Солҳои 1934-1950 колхозчӣ, сардори як бахши к-зи ба номи Крупскаяи ноҳ. Турсунзода буд. Ордену медалҳо Барои рӯёндани ҳосили баланди пахта бо ордени Ленин, медалҳо ва Ифтихорномаҳои Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Холбобо Баротов

Холбобо Баротов (1906, деҳаи Селбури ноҳияи Ҳисор — 1959, ҳамон ҷо) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ, Устоди пахтаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Солҳои подабон, колхозчӣ, ҳисобчӣ, мудири минтақа, раиси к-зи "Ленинград"-и ноҳияи Шаҳринав, раиси ҷамоати деҳоти Қадди Ҷӯйбор ва бори дуввум раиси хоҷагии "Ленингради"-и ноҳияи Ҳисор буд. Депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъвати 3). Ордену медалҳо Бо орденҳои Ленин, Байрақи Сурхи Меҳнат, медалҳо ва Ифтихорномаҳои Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Шариф Баротов

Шариф Баротов (15 июни 1933, деҳаи Ноҷии ноҳияи Ҳисор — 23 феврали 2005, Душанбе) — биолог, доктори илмҳои биология, Ходими хизматнишондодаи илм ва техникаи ҶТ. Зиндагинома Хатмкардаи УДТ. Ходими хурд, калон ва пешбари илмӣ, мудири шуъбаи паразитологияи Институти зоология ва паразитологияи АИ ҶТ. Муаллифи 106 мақолаи илмӣ ва 3 монография. Б. оид ба касалиҳои чорво, усулҳои мубориза бо хармагасу ғурмагасҳо, ки ба чорводорӣ зарари ҷиддӣ мерасонанд, пажӯҳишҳо анҷом додааст. Дар робита ба моҳиҳои ҷумҳурӣ низ таълифот дорад. Тавсияю пешниҳодҳои Б. оид ба пешгирии касалиҳои сироятии чорво дар вазорату корхонаҳои истеҳсолии ҷумҳурӣ мавриди баррасӣ қарор гирифтаанд. Осор.
Бароҳин дар илми калом (асар)

"Бароҳин дар илми калом" — яке аз асарҳои Фахруддини Розӣ дар фалсафаи калом. Муаллиф ҳамчун мутакаллими бузурги замони худ бо супориши яке аз ҳокимони Мовароуннаҳр — Сом ибни Муҳаммад китоби мазкурро таълиф кард ва дар муқаддимаи он сабаби навиштани ин китобро чунин шарҳ додааст: "Хосса дар ин рӯзгор, ки анвои бидъатҳо зоҳир шудааст ва аксари халқ динро доми дунё карда, пас ба ҳукми Султони ислом ин китоб ба забони форсӣ навишта шуд ва дар вай он чи лоиқ буд аз далелҳои қатъӣ таҳрир карда омад". "Бароҳин дар илми калом" як навъ ҷамъбасти донишҳои каломӣ то замони муаллиф будааст ва аз ин рӯ, Розӣ дар ҷойи дигари ин китоб навишта, ки "қадри ин китоб он кас донад, ки он чи пеш аз ислом ва баъд аз ислом дар илми калом сохта шудааст, мутолиа карда бошад ва тафовут байни арбоби ифтор ва асҳоби афкор бидонад". "Бароҳин дар илми калом" муҳимтарин масъалаҳои назариявӣ, аз қабили ҳақиқати олам, моҳият ва вуҷуд, илал ва маълул, ҷавҳар ва араз, моддаю сурат, ҷисм, ҳаракат, макону замон, ҷавҳарияти нафс, маводди ҷисмонӣ, бақои арвоҳ, ҷабр ва ихтиёрро, ки дар ҳалли онҳо файласуфони ҷараёнҳои гуногуну мазҳабҳои мухталиф бо якдигар дар мунозира буданд, дар бар мегирад. Фахруддини Розӣ масоили мазкурро аз мавқеи фалсафии калом шарҳу эзоҳ дода, бар хилофи ақидаи файласуфоне чун Ибни Сино, ки тамоюли таълимоташон материалистона буд, ғояи офарида шудани оламро тарафдорӣ кардааст. Ба ақидаи ӯ, олам муҳдас аст ва муҳдасро муассире бояд қадим, таъсири он муассир дар вуҷуди олам бар сабили эҷод нест, балки бар сабили қудрат ва ихтиёр аст, қудрати бори таоло асаркунанда аст ҳам дар мавсуф шудани моҳиёти ашё ба вуҷуди ашё Ин нуқтаҳо дар заминаи аҳкоми исломи рошидӣ матраҳ шудаанд ва аз ин рӯ, интиқоди назари муътазилаю файласуфони ақлгаро бештар мушоҳида мешавад, ки ин масоил дар асари дигари ӯ "Мабоҳису-л-машриқийин" бештар мавриди баррасӣ қарор гирифтаанд.
Баротовит

Баротовит — минерал аз гурӯҳи силикатҳои титандор. Формулаи кимиёиаш 3 7 2 12 2. Низоми булӯршавиаш моноклинӣ; булӯрҳояш мурабаъшакли тунук (то 520,5 см) ва пулакчамонанд. Садафранг. Сахтиаш аз рӯйи ҷадвали Моос — 3,5, мӯрт, зичиаш 2920 кгм3. Б. дар рагҳои пегматитии кварс, албит, эгириндор ва сиенитҳои албититдор вомехӯрад. Баротовиро соли 1975 геологҳои тоҷик Б. Д. Дӯстматов, Е. И. Семёнов, А. П. Хомяков, А. В. Бикова ва Х. Ҷаъфаров дар массиви сиенитҳои ишқории Дараи Пиёз (ноҳияи Рашти Тоҷикистон) кашф карда, ба он номи петрографи намоён, академики АИ ҶТ Рауф Баротовро додаанд. Нигаред низ Эзоҳ Адабиёт.
Бароҷ

Барҷ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Мирсаид Миршакар ноҳияи Роштқалъа. Ҷуғрофиё Аз Бароҷ то маркази ноҳия 5 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 211 нафар, тоҷикон. Б. мактаби таҳсилоти ибтидоӣ ва бунгоҳи тиббӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: ғаллакорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз наҳри "Шобурҳон" обёрӣ мешаванд.
Бароқхон

Бароқхон, Буроқхон — хони муғул аз дудмони ҷағатоӣ дар Осиёи Марказӣ, абераи Чағатой, писари Мутегин. Солҳои ҳукуматаш 1264 — августи 1271). Зиндагинома Падараш дар воқеаи маъруфи с. 1252 мустақиман ширкат дошт (ниг. ба "Ботухон"). Бароқхон дар Муғулистон тарбият гирифт ва баъд аз камол аз тарафи хоқони бузург Хубилой ба Мовароуннаҳр фиристода шуд то волигии Чағониёнро бар уҳда дошта бошад. Аммо то расидани Бароқхон ба Мовароуннаҳр бародарзодаи ӯ ба исми Муборакшоҳ, ки каме паштар исломро пазируфта буд, бар тахти улуси Чағатоиён нишаста буд. Бароқхон ярлиғи қоонро ба Мубаракшоҳ нишон надод ва ба Чағониён рафт ва алайҳи Муборакшоҳ сипоҳ ҷамъ намуд, ки дар натиҷа Муборакшоҳ ночор таслими Бароқхон шуд. Бароқхон пас аз ин пирӯзӣ алайҳи қоони бузург Уктойқоон низ қиём кард ва зимни ҳарб Хутанро тороҷ намуд. Аммо дар баробари шоҳзода Хайду, ки аз тарафи қоон ба Туркистон фиристода шуда буд, шикаст хӯрд. Хайду пешниҳоди сулҳ кард ва дар қурултойи с. 1269 бар он шуданд, ки аз ин ба пас улуси мустақили Чағатоӣ таъсис дода ва дигар тобеи қоони бузург нахоҳад шуд ва хони ин мамлакати ҷадид Хайду аст. Тибқи фармони Хайду амир Масъудбек ба қасди ҷамъоварии хироҷ ба Эрон рафт. Аммо ҳадафи аслии амир Масъудбек баррасии авзои сиёсии улуси Ҳулогухон буд. Пас аз баррасии авзои давлати Ҳулогуиён, Бароқхон ба Хуросон лашкар кашид, вале дар ҷанги зидди Абоқохон шикаст хӯрд. Пас аз ин воқеа, Абоқохон (с. 127071) ба Бухоро лашкар кашида, ин шаҳрро тороҷ кард ва ҳазорон шаҳриён ба қатл расиданд. Бароқхон дар авохири умраш исломро пазируфт ва ба худ номи султон Ғиёсуддинро интихоб намуд. Вай қабл аз маргаш қасди юриш ба Сиистон кард, вале ин нақшаи ӯ амалӣ нашуд. Сипас Бароқхон хост то шоҳзадогониро танбеҳ бидиҳад ва бо ин ҳадаф ба назди Хайду рафт, вале ӯ Бароқхонро масмум кард. Аммо ба гуфтаи Рашидуддин, Бароқхон дар ин ҷанг пирӯз шуд ва пас аз пирӯзӣ аз Хайду хост, ки бо сипоҳаш ба юрти хеш баргардад, вале Хайду ба Мовароуннаҳр баргашт. Ба гуфтаи Рашидуддин, Хайдухон бо сипоҳаш ба Тошканд расид ва фармон дод то сипоҳи Бароқхонро ба муҳосира бигиранд. Бароқхон гӯё аз тарс фавтид. Хайду таъзияи Бароқхонро тибқи Ёсои Чингизхон бо тамоми эҳтиром ба ҷо овард ва сипас ба юрти хеш баргашт. Тибқи навиштаи Вассоф, Бароқхон с. 668 ҳ. 1270 вафот кардааст, вале ба гуфтаи Ҷамолуддини Қаршӣ, вафоти Бароқхон дар ибт. с. 670 қ. 1271 иттифоқ афтод.
Наврӯзаҳмадхон

Бароқхон ё Наврӯзаҳмадхон — хони ӯзбек 1 2 3 аз сулолаи Шайбониён. Зиндагинома Дар миёнаҳои аср 16 Муҳаммадраҳим, ки аз хешовандони наздики Шайбонихон буд, барои ғасби Бухоро фиристода шуд, аммо ногаҳонӣ дар роҳ вафот кард. Писараш Бурҳон бо мулозимону низомиёни падараш ба Бухоро расида меояд. Дар ҳамин ҳолат Б. аз самти Тошканду Абдуллатифхон аз ҷониби Самарқанд ба Бухоро лашкар кашида, соли 1540 онро ба тобеияти худ дароварданд. Султон Муҳаммадёр, ки ҳокими муваққатии Бухоро буд, Б. султон Бурҳонро низ ба ҳокимияти муваққатии ӯ шарик намуд. Б. ва Абдуллатифхон, ки бо ҳам аҳд баста буданд, султон Бурҳонро низ ба аҳди худ шарик намуда, ба муқобили ҳокимони Миёнкол — Искандархону Абдуллоҳхон лашкар кашиданд. Абдуллоҳхон маҷбуран Миёнколро ба Б. супурда, худаш ба Балх рафт. Баъдан аз Балх бо ёрии амакаш Пирмуҳаммадхон ба муқобили Б. се маротиба (с-ҳои 1553, 1554, 1555) лашкар кашид, вале ҳар бор мағлуб мегардид. Соли 1551 Абдуллатифхон вафот кард. Пас аз он Б. Самарқандро низ ба тасарруфи худ дароварда, аз соли 1551 то 1556 сарварии Мовароуннаҳрро бар уҳда дошт. Дар шаҳрҳои Мовароуннаҳр ба номи ӯ хутба хонда мешуд. Ҳамчунин, Б. бо номи худ сикка зарб карда, дар Тошканд мадраса сохт, ки бо номи "Мадрасаи Бароқхон" машҳур аст. Тибқи маълумоти таърихнигорон, дар наздикии сойи Дарғом, дар минтақае ба номи Работи Хоҷа (байни Панҷакенту Боғи Зоғон) ногаҳон аз олам даргузашт.
Барра

Барра, ҳамал — бачаи гӯсфанд. Гӯсфанд, одатан, 1-2 (гӯсфанди зоти романовӣ 4-6) барра мезояд. Вазни барраи маҳинпашм ҳангоми таваллуд 3,8-5 кг аст. Вазни барраҳои дугоник ва сегоник 17-35 % кам мешавад. Инкишофи барра-и ширмак ба вазн, серширии меш ва шароити нигоҳубин вобаста аст. Меши фарбеҳ, ки як барра мемаконад, аввалҳо ҳар шаборӯз 1,2-1,5 кг, баъдтар 1,0-0,8 кг шир медиҳад. барра-и ширмак дар як шаборӯз г вазн мегирад. Шири гӯсфанд моҳи дуюм 30-35 %, сеюм 50 % ва чорум 60 % кам мешавад. Ба барра-и заифу лоғар хӯроки иловагӣ медиҳанд. Ярмаи сулӣ, омехтаи ҷаву кунҷора, коҳ ва алафи сабз хӯроки беҳтарини барра мебошад. баррсадаҳои меши маҳинпашмро, дуруштпашмро 1000 ва барра-и ахтаро 1000-1500-сарӣ нигоҳубин мекунанд.
Франсуаза Барре-Синусси

20 Нобелевская премия по физиологии и медицине Международная премия короля Фейсала Большая золотая медаль Франсуаза Барре-Синусси (- июли 1947, Париж, Чаҳорум ҷумҳурии Фаронса) — олими доктори илми фалсафа дар соҳаи вирусология. Барандаи Ҷоизаи Нобел дар соҳаи тиб ва физиология соли 2008. Зиндагинома Хатмкардаи Универиситети Париж. Фаъолияти илмиаш солҳои 1975–86 аз Институти миллии таҳқиқоти тиббӣ (Париж) оғоз ёфтааст. Оид ба ретровирусҳо як қатор пажӯҳишҳо анҷом додааст. Аз соли 1986 роҳбарии шуъбаи биологияи ретровирусии институти мазкурро ба уҳда дорад. Соли 1983 ҳамроҳи профессор Люк Монтанӣе вируси норасоии масунияти одам (ВИЧ)-ро кашф кард. Муаллифи беш аз 200 асару мақолаҳои илмист. Бо ташаббуси Барре-Синусси дар Фаронса Агентии миллии таҳқиқоти СПИД ташкил карда шуд. Соли 2008 барои кашфи вируси СПИД сазовори Мукофоти нобелӣ гардид.
Баррӯшон

Баррӯшон — деҳа, маркази ҷамоати Назаршо Додхудоеви ноҳияи Рӯшон. Дар соҳили дарёи Панҷ, дар сари роҳи автомобилгарди Душанбе — Хоруғ воқеъ аст. Ҳудуди хоҷагии деҳқонии "Баррӯшон". Аз Баррӯшон то маркази ноҳия 12 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1772 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, мактаб-интернат, китобхона, муассисаи фарҳангию фароғатӣ, кинотеатр, бунгоҳи тиббӣ, ошхона ва нуқтаҳои хидмати маишӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ, сабзавоткорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз дарёи Панҷ ба воситаи наҳр обёрӣ мешаванд.
Баррӣ Швартс

Баррӣ Шварс — равоншиноси Амрикоӣ ва устоди калиҷи Суортмор аст. Ӯ беш аз чиҳил сол дар калиҷи Суортмор равоншиносӣ тадрис карда аст. Шварц нависандаи чандини китоб аз ҷумла, Таноқузи Интихоб ва Чиро Кор Меканем мебошад. Ба гуфта, Шварц бо мутолиаи пайванди миёни иқтисод ва равоншиносӣ, дидии шигифтангез аз зиндагии имрӯзии ироа майкунад. Шварц ҳамчунин дар калиҷи Суортмор ба тадриси назарияи иҷтимоӣ ва куниш иҷтимоӣ мепардозад. Аз ӯ батаври мураттаби мақолаҳоӣ дар Ню Йорк Таймз чоп мешавад. Таҳсилот Осор Мақолаҳо Китобҳо Ӣн китоб тавассути интишороти ва мунташир шуда аст. Шварц дар ӣн китоб нишон медиҳад ки посух ба пурсиши содаи чиро кор меканем?, метавонад печида ва таъаҷҷубовар бошад. Ӯ нишон медиҳад ки дар назар гирифтани кор ба унвони сирфан манбаӣ барои касби даромад мӯҷиби нохушнӯдӣ ва сардаргумӣ дар ҷомеъа шуда аст. Шварц дар ӣн китоб, роҳи ҳалҳоиро барои тавонмандсозии хонанда дар ёфтани шуғлии муносиб ироа мекунад. 1 Шварц ва Шарп дар ӣн китоб, қавонӣн ва муқаррароти бисёрро мӯҷиби аз миён рафтани тафаккури озод ва тасмимгӣриҳоии хирадмандона дар муҳӣти кор медонанд. Онҳо ташвиқҳоии молиро омили фасоди афрод медонанд. Як мисоли онҳо дар ӣн замина, пизишкӣ аст, ки барои шумори беморонӣ ки мулоқот мекунад подош мегирад, наи кайфияти хадамоташ. Шварц ва Шарп як роҳи ҳали ӣн вазъиятро коҳиши қавонӣни даст ва по гӣр ва додани басӣрат ба афрод медонанд. 2 Шварц дар ӣн китоб ба вазъияти зиндагӣ дар ҷавомеъӣ мепардозад ки шаҳрвандоншон аз озодии амал ва қудрати интихоби болоӣ бархӯрдоранд ва дар айни ҳол афсурдагӣ дар онҳо тақрибан ҳамагир шуда аст. 3 Шварц ӣн вазъиятро фаварони интихоб меномад ки дар он афрод бо интизороти боло худашонро бо дигарон муқоиса карда ва эҳсос нохушнӯдӣ мекунанд. Роҳҳалли Шварц басанда кардан ба як чизи қобили қабӯл аст дар айни ҳол ки медонем чизии беҳтар аз он ҳам вуҷӯд дорад.
Баррӣ Диллер

Баррӣ Диллер (таваллуд 1942) — соҳибкори амрикоӣ ва раиси шӯрои директорони корпоратсияи медиавии аст. Яке аз асосгузорони шабакаи телевизионии. 1974-1984 Раиси Шӯрои директорони. Солҳои 1984-1992 Раиси Шӯрои директорони студияи 20. Сарвати умумии Баррӣ Диллер тақрибан 3 миллиард доллар арзёбӣ мешавад 3. Тарҷумаи ҳол Соҳибкор дар соли 1942 дар оилаи сарватманди яҳудӣ таваллуд шудааст. Вай давраи кӯдакии худро дар минтақаи бонуфузи Лос-Анҷелеси Беверли Ҳиллз гузаронидааст. Ба шарофати наздикии худ ба Ҳолливуд ва саноати синамо, Барри Диллер тасмим гирифт, ки дар ин соҳа қувваи худро бисанҷад. Фаъолияти кориашро аз зинаҳои поёнӣ оғоз намуда, дар синни сӣ-солагӣ ҳамчун роҳбари дурандеш ва муваффақ обрӯ пайдо кардааст. Карераи Барри Диллер пастиву баландиҳои худро дошт. Ҳамкории пурсамар бо Руперт Мёрдок солҳои тӯлонӣ давом кард, аммо Барри Диллер ҳеч гоҳ натавонист дар ин тандеми тиҷорат шарики комил шавад. Аз ин рӯ, дар остонаи панҷоҳсолагии худ, Барри Диллер дар робита ба дурнамои ояндаи худ дучори мушкилот шуд. Пас аз чанд сол ӯ тавонист як ширкати хурди алоқаро бихарад. Дар натиҷаи стратегияи дуруст ва сармоягузории оқилона, ҳама сармоягузориҳо бо фоизҳо пардохт шуданд. Оила Дар 59-солагӣ Барри Диллер бо тарроҳ Дайан фон Фюрстенберг издивоҷ кард. Дар айни замон ҳамсарон аксар вақт дар ҳаёти иҷтимоии Ню Йорк ва лоиҳаҳои гуногуни хайрия иштирок мекунанд.
Баррел (воҳиди ҳаҷм)

Баррел (— бочка, чалак) — воҳиди қадимии англисии ҳаҷми моеъҳо, мухтасар – бр. Барои чен кардани ҳаҷм дар ҳисоббаробаркуниҳои иқтисодӣ ва дар баъзе кишварҳо истифода бурда мешавад. 1 Баррели нафт 158,987 литр 1. Ифодаи байналмилалӣ: 2. Баррели пиво Дар Британияи Кабири асримиёнагӣ барои андоза кардани ҳаҷми пиво (оби ҷав) баррели пиво истифода мешуд. Баррели "англисӣ" Дар Англия барои андоза кардани ҳаҷми моеъҳо ва маводди пошхӯранда (орд, шакар) "баррели англисӣ" истифода мешуд баррели англисӣ 4,5 бушел 163,66 литр. Баррел дар ИМА Баррел дар ИМА низ яке аз воҳидҳои маъмули ҳаҷми моеъҳо буда, вобаста ба моеи андозашаванда қимати гуногун дорад. Баррели стандартӣ барои моеъҳо ба 31,5 галлони амрикоӣ баробар аст, яъне баррели амрикоӣ 31,5 галлони амрикоӣ 119,2 литр 12 ҳогсҳед. Инчунин дар ИМА истифода бурда мешавад дона, именуемая хушк баррел, ки ба 105 сухим квартам (115,6 литр). Дар ИМА инчунин "баррели хушк" истифода мешавад ва он ба 105 квартаи хушк ё 115,6 л баробар аст. Бо гузаштан ба иқтисоди бозорӣ баррел чун воҳиди андозагирии ҳаҷми нафт маъмул гашт. Дар бозори ҷаҳонии нафт баррел воҳиди асосӣ буда, бо он ҳаҷми истихроҷи шабонарӯзӣ ва нархи нафт (долларбаррел) чен карда мешавад (дар Россия бо т андоза карда мешавад). Баргардони баррел ба тонна аз зичӣ, ҳарорат ва навъи нафт вобаста аст. Масалан, 1 баррели амрикоии нафт 42 галлон 158, 988 л 0,158987 м 0,1364 т 136,4 кг. "Баррели фаронсавӣ" Дар Фаронса баррик ном бурда мешавад ва баробар 225 литр ё 60 галлон шароби куҳна (бештар маъмул ба "ченаки бордо" ё "бочкаи бордо"). Ба сифати воҳиди миллии ҳаҷм дар Ҳаити қабул шудааст. Ҳамчунин нигаред.
Барсем

Барсем — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сучони ноҳияи Шуғнони ВМКБ, дар соҳили рости дарёи Ғунд, дар сари роҳи автомобилгарди Ӯш-Хоруғ ҷойгир аст. Аз Барсем то маркази ҷамоати деҳот 1 км, то шаҳри Хоруғ 19 км. Аҳолиаш 1097 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, китобхона, клуб, нуқтаҳои савдои хусусӣ ва бунгоҳи тиббӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз дарёи Ғунд ва наҳри Барсемдара обёрӣ мешаванд.
Борсина

Борсина, Барсина (то м. — 309 то м.) — духтари Ардавази, намояндаи хонадони асили эронӣ Форнокиён, маъшуқаи Искандари Мақдунӣ ва модари Ҳеракл.
Барсисо

Барсисо — зоҳид ва обиди нимафсонавӣ; дар ривоятҳои шарқӣ — роҳибе аз банӣ Исроил, ки пас аз рӯзгори дарози риёзати зоҳидона фирефтаи васвасаи иғвогаронаи Иблис гашта, даст ба гуноҳи бузург зада, саранҷом кофир шуд ва ба лаънати Худованд гирифтор омад. Шахсият Шахсияти аслии қаҳрамони ин афсона номаълум буда, аз охири садаи ба ӯ номи Барсисо гузошта шудааст. Заминаи пайдоиши ин афсона қиссаҳо дар бораи яке аз нахустин зоҳидон ва роҳибони масеҳӣ дар Миср Антоний дониста мешавад, ки солҳои дарозро дар биёбону ғорҳо ба ибодат гузаронида, зиндагиаш саросар пайкор бо Иблис ва васвасаҳои ӯ будааст. Бархе достони Барсисо-ро қиссаи ибрӣ медонанд, ки баъдҳо ба адабиёти араб ва форс-тоҷик ворид гаштааст. Нахустин муаллифе, ки номи Барсисо-ро зикр кардааст, Абулайси Самарқандӣ дар "Танбеҳу-л-ғофилин" мебошад. Пас аз ӯ ин достони Барсисоро Байҳақӣ дар "Шуабу-л-имон", Ғазолӣ дар "Мукошафату-л-қулуб", Ибни Ҷавзӣ дар "Талбиси Иблис", Қазвинӣ дар "Аҷоибу-л-махлуқот" ва диг. нақл кардаанд. Достони роҳиби гумроҳгашта дар тафсирҳои шайх Тусӣ, Табарӣ, Бағавӣ, Майбудӣ, Абулфутӯҳи Розӣ, Хозин, Ибни Касир ва диг. дар зайли оятҳои 16 ва 17 сураи Ҳашр ба суратҳои мухталиф оварда шудааст. Ибни Батута дар "Сафарнома"-и худ ба қасри Барсисо-и обид воқеъ дар байни Тароблус ва Искандария ишора кардааст. Тибқи ривоятҳо, Барсисо муддати тӯлонӣ (60 ё 70 ё 300 сол) дар савмаае дур аз халқ мезист ва ба тоату ибодати Худованд машғул буд ва ба ҳамин сабаб ба мақоме расид, ки дуояш мустаҷоб мегардид. Дар мартабаи истидроҷ ба ҷое расид, ки чун боло менигарист, Аршро медид ва чун поин менигарист Сароро. Иблис солҳо дар пайи фирефтани ӯ буд, аммо силоҳи васвасааш дар ҷавшани Барсисо асар намекард. Достони Барсисо бо достони асри миёнагии Кристофор Марло (ваф.1593) "Зиндагӣ ва марги доктор Фауст", ки минбаъд тавассути Ҳёте мавзӯи як трагедия қарор гирифт, ҳам шабоҳат ва ҳам тафовутҳои қобили мулоҳиза дорад. Доктор Фауст низ бо таслим дар баробари васвоси шайтонӣ ронда ва малъун мегардад. Дар ин ҷо ҳам сухан аз ишқест, ки саранҷом қаҳрамони достонро ба доми гуноҳ меафканад. Дар осори асримиёнагӣ саргузашти Барсисо ба сарнавишти шуми Балъами Боур ва Шайтон монанд қаламдод мегардад. Аз достонҳои машҳур дар адабиёти ирфонии исломӣ, ки ба достони Барсисо шабоҳат дорад, "Шайхи Санъон" аст, ки онро Аттор дар "Мантиқу-т-тайр" ба назм кашидааст. Аммо бар хилофи достони Барсисо, ки ба бадбахтии абадӣ меанҷомад, дар ин достон бо вуҷуди васвасаҳои Шайтон ва ишқи духтари тарсо, саранҷом раҳмати илоҳӣ шайхро дарёфта, ӯро ба тавба моил месозад.