ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҳалима Насибулина

Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон Ҳалима Насибулина (Насибулина Ҳалима Зокировна, маъруф ба "Холаи афсонагўй" 1 июл 1922, Олмотӣ, ҶМШС Туркистон — 2003, Душанбе) — ҳунарпешаи театр, коргардон ва наттоқи радио, Ҳунарпешаи шоистаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1941 Институти давлатии санъати ба номи А. Луначарскийи шаҳри Маскавро хатм карда, дар Театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Лоҳутӣ фаъолият доштааст. Аз соли 1962 то 1998 коргардон ва саркоргардони Радиои тоҷик буд. Дар қариб чил спектакл — "Найрангҳои Майсара", "Шодмон", "Чашмаи гӯсфандон", "Бемории қалбакӣ", "Давом дорад", "Муфаттиш", "Роҳи бахт", "Саодат", "Имтиҳон" ва амсоли онҳо нақш офаридааст, ки ҳамагӣ самимию дилнишин баромадаанд. Хидматаш дар таҳияи асарҳои инсенеровкашуда барои шунавандагони радио ниҳоят калон аст, қариб 50 намоишномаи радиоиро барои хазинаи радио коргардонӣ кардааст. Яке аз барандагони барномаи машҳури "Хоби ширин, хурдтаракон" буд.
Насибахон Эшонова

Насибахон Эшонова - рассом.
Насиба Абдуллоева

Насиба Абдуллоева — сароянда, Ҳунарпешаи халқии Ӯзбекистон ва Озарбойчон 1. Зиндагинома Хатмкардаи Студияи мусиқии Самарқанд ва Институти давлатии маданияти Тошкент. Эҷодиёт Эҷодиёташро аз иҷрои сурудҳои халқӣ шурӯъ карда, "Лазгии Хоразм", "Баригал", "Танавор"-ро ҳамчун дурдонаҳои эҷоди мардуми Шарқ ҷилвагар сохт. Маҳорати бадеӣ, овози нозуки ширадор, интихоби матнҳои баландмазмун хоси ҳунари Абдуллоева аст. Махсусан сурудҳои ишқӣ ("Арзамро гуфтам", "Ҷони ман", "Малак" ва ғайра)-ро бо эҳсоси олӣ иҷро мекунад. Дар эҷодиёти Абдуллоева сурудҳои тоҷикӣ, озарӣ, эронӣ мавқеи намоён доранд. Чанд маротиба ба кишварҳои хориҷӣ сафари ҳунарӣ кардааст. Филми телевизионии "Насиба" ("Ӯзбектелефилм", 1989) ба эҷодиёти Н. Абдуллоева бахшида шудааст. Дар Тоҷикистон борҳо ҳунарнамоӣ карда, байни сокинони ин ҷо маҳбубият пайдо кардааст.
Насим Пидрод

Насим Пидрод — ҳунарпеша, садопеша ва овозхони эронӣ - омрикоӣ. Зиндагинома Насим Пидрод 18 ноябри соли 1981 дар Теҳрон дар хонаводаи ном падар ӯ Парвиз Пидрод ва Ороста Амонӣ ба дунё омадааст. Онҳо дар соли 1984, замоне ки Насим 2 сола буд ба Амрико муҳоҷират карданд. Донишомӯхтаи риштаи театр аз Донишгоҳи Калифорния, Лос-Анҷелес аст 2. Филмшиносии баргузида.
Насим Хоҷа Олимзода

Насим Хоҷа Олимзода — ходими давлатӣ, Вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон Зиндагинома Насим Хоҷа Олимзода 20 августи соли 1964 дар Ҷумҳурии Тоҷикистон таваллуд шудааст, миллаташ тоҷик, маълумоташ олӣ. Доктори илмҳои тиб, профессор. Аз моҳи апрели соли 2014 то 12 январи соли 2017 Муовини Вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 12 январи соли 2017 Вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин гардид.
Насимбод

Насимбод — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чашмасори ноҳияи Ғафуров. Аз Насимбод то маркази ҷамоат 17 км, то маркази ноҳия 63 км. Аҳолиаш 181 нафар, тоҷикон.
Насим Пӯлотов

Насим Пӯлотов – оҳангсоз, узви Иттифоқи композиторони Тоҷикистон.
Насими Кӯҳсор

Насими Кӯҳсор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Эсанбойи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Насими Кӯҳсор то маркази ҷамоат 20 км, то маркази ноҳия 80 км. Аҳолиаш 1103 нафар, тоҷикон.
Насими Исфара

Насими Исфара ("Коммунисти Исфара") — рӯзномаи ноҳиявӣ. 24 апрели соли 1932 таъсис ёфтааст. Нахустин ташкилотчи ва мухаррири масъули "НИ" Ибниямин Асомиддинов буд. Аввал теъдоди нашр 200 нусхаро ташкил медоду дар хачми як сахифа чоп мешуд. Сонитар хачми рузнома 2 сахифа ва теъдодаш зиёд гашт. Омузгорон С. Тошев, Н. Шарифзода, А. Умаров, ҳамчунин Ш. Нурматов, О. Устобоев, Б. Исоев, А. Атохонов, А. Чалолов ва дигарон аввалин мухбирони рузнома буданд. Аз таърихи 10 сентябри соли 1991 бо номи "НИ" чоп мешавад. Дар солҳои мухталиф инхо муҳаррирони рузнома буданд: Ибниямин Асомиддинов, Сайфиддин Абдуллоев, Абубакр Атохонов, Турахуча Иброхимов, Ганичон Муллоев, Нозимчон Бобоев, Лумониддин Камолиддинов, Мавлониддин Пулодов, Судуриддин Махкамов аз соли 2015 Абдумуталиб Шарифов. "НИ" баробари вазифаҳои наздаш истода, ки равнаки корҳои тарбияви, таргибу ташвик, гани гардонидани маънавиёти мардум аст, як зумра шогирдонеро ба камол расонид, ки дар ҷумҳури ва берун аз он бо пайи калами худ шуҳратёр гардиданд. Лутфи Саид, Абдусалом Атобоев, Шафкат Саид, Ибодулло Файзуллоев, Насрулло Абдуллоев, Бобо Расулзода, Мухибиллохи Курбон, Бобочон Икромов, Додохони Эгамзод, Саъдуллохи Мусо, Муким Абдурахмонов ва Абдусамеъ аз ин ҷумлаанд. Як гурӯҳ журналистони болаёкат, аз кабили Ортикбой Курбонов, Хошимчон Бобочонов, Абдумачид Тулаков, Григорий Константинович Теличкан, Абдухамид Ваххобов, Нусратулло Неъматов, Мухаммадчон Ибромов, Бобочон Атобеков, Болтахуча Саидшоев дар бобати байни хонанда мавкеи устувор пайдо кардани "НИ", бой гардидани мазмуну мундаричаи он сахми босазо гузоштаанд. Аксари шахсони номбурда муаллифони як силсила китобхо буда, бо пайки калами худ шуҳрат ёфтаанд. Баробари зиёд шудани тачрибаю малака ва афзудани шумораи муштариён "НИ" мухбирони ҷамоъатии зиёдеро гирди худ ҷамъ овард. Хайати эчоди баҳри пайваста бо такозои айём кадам задан, ба дили хонанда рох ёфтан кушиш менамояд ва дар ин бобат ба комёбиҳои назаррас ноил мешаванд. Чанд карат голиб омадани рузнома дар озмунҳои вилоятию ҷумҳурияви далели ин гуфтахост. Сахми НИчун солноманависи таърихи диёр дар пешбурди иктисодиёти ичтимоиёт, фарҳанг, ташаккулёбии ҳисси ватандусти ва ифтихори милли, муътадилсозии вазъи чомеаву тарбияи маънавии шаҳрвандон басо калон аст. "НИ" холо чузъи чудонашавандаи хар як сокини Исфара буда, онҳо ҳаёти харрузаи худро бе рузномаи дустдоштаашон тасаввур карда наметавонанд. Сомонаи интернетии рӯзномаи "Насими Исфара":. Инҷоро ҳам нигаред.
Насимҷон Зарипов

Насимҷон Ҳакимҷонович Зарипов (17.12.1986, ноҳияи Восеъ, вилояти Хатлон) — фарҳангшинос, номзади илмҳои таърих. Зиндагинома Насимҷон Зарипов хатмкардаи факултети таърихи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ " дифоъ намуд.Ба қалами ӯ зиёда аз 60 рисолаю мақолаҳои илмӣ ва дастурҳои таълимӣ тааллуқ доранд. Осор.
Насим Раҷаб

Насим Раҷаб — нависанда, Узви Иттифоқҳои нависандагон ва журналистони Тоҷикистон. "Аълочии маорифи СССР", "Аълочии маорифи Тоҷикистон", "Аълочии фарҳанги Тоҷикистон", "Аълочии матбуот". Зиндагинома Насим Раҷаб 8 августи соли 1935 дар гузари Мирзопӯлоди шаҳри Самарқанд дида ба олам кушодааст. Баъди хатми мактаби миёна бахши филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Самарқандро ба итмом расондааст. Баъдан озими Душанбе шуда, дар рӯзномаи "Пионери Тоҷикистон" (ҳозира "Анбоз") ба кор пардохтааст ва панҷоҳ сол аст, ки дар ҳамин даргоҳ содиқона хидмат мекунад. Ба шарофати хидмат дар Пионери Тоҷикистон (ҳоло рӯзномаи "Анбоз") саросари ҷумҳуриро тай карда, олами пиндору рафтори хурдсолон ва назокату асолати пешаи омӯзгорро омӯхтааст ва бо таҷрибаи кофӣ ба эҷоди асарҳои бадеӣ рӯй овардааст. Аз ҳаёти мактабу маориф мақолаю очеркҳои зиёде навиштааст. Ҳикояҳояш дар авроқи маҷаллаву рӯзнома ва китобҳои дарсию баёзҳо ба табъ расидаанд. 1 Эҷодиёт Нахустин қиссаи ӯ "Рӯзномае, ки бояд навишта мешуд" аз ҳаёту маънавиёти наврасон ҳикоя мекунад. Силсилаи қиссаҳояш "Ҷонам фидои яхмос", "Фара, Фира, Зара", "Муаттар", "Муаллими кӯча", "Ошиқи ситорачашм", "Асрори боғи бобом", "Хонае, ки сӯяш мешитобам", "Муждае, ки интизораш набуд", "Ишқи духтари яҳудӣ" ва монанди инҳоро бачагону наврасони кишвар хуш пазируфтаанд. Муаллифи қариб 100 қиссаву ҳикоя ва драмаву очеркҳои бадеӣ, аз ҷумла драмаи "Ниқор", "Марги оҳанпорағундориатон", "Рӯзномае, ки бояд навишта мешуд", "Фара, Фира, Зара", "Хонае, ки сӯяш мешитобам", ки аз ҷониби Шӯрои адабиёти кӯдакону наврасони Иттифокҳои нависандагони Тоҷикистон ба дарёфти Мукофоти давлатии ба номи А. Рӯдакӣ пешбарӣ гардида буд, қиссаи "Вақте ки театр мегирист", "Ишқи духтари яҳудӣ", "Муждае, ки интизораш набуд" ва ғ. Асарҳои адибони рус ва ҷаҳон, аз ҷумла "Муму"-и С. Тургенев, "Баргҳои хазон"-и Зайниддин Дӯстматов ва ғ. аз русӣ ва ӯзбекӣ ба забони тоҷикӣ гардонидааст. "Асарҳои мунтахаб"-и ӯ, ки нуҳ қиссаи беҳтарини муаллифро дар бар мегирад, аз муҳимтарин падидаҳои адабиёти кӯдакону наврасони тоҷик дар солҳои охир ба ҳисоб мераванд. Ҳамчунин, муаллифи драмаҳои якпардагии "Ниқор"-у "Марги оҳанпорағундориатон!" мебошад. Баргузидаи қиссаю ҳикоёти И.С. Тургенев, Ю.Сотник, Н.Носов, А.Алексин, М. Гумилевская, З.Дӯстматов ва дигаронро ба тоҷикӣ гардондааст. 1 Намунаи осор Ҳикояву қиссаҳои нахустини худро дар маҷмӯаҳои дастҷамъии: Дар бораи эҷодиёти Насим Раҷаб ҳамсари ӯ, нависанда Сафияи Носир дар китоби - Минбари Насим. - Душанбе:Шарқи озод, 2005, - 62 с. навиштааст. Ҷоизаҳо Адабиёт дар бораи Насим Раҷаб.
Насимшаҳр

Насимшаҳр - шаҳр дар Шаҳристони Баҳористон, устони Теҳрон, Эрон. Дар барӯйхатгирии соли 2006, шумораи аҳолии он 135,824 нафар, дар 31,620 оила буд. Нигористон.
Насимҷон Ҳамробоев

Насимҷон Ҳамробоев (Ҳамробоев Насимҷон Абдуллоҷонович октябри 1978, ноҳияи Бобоҷон Ғафуров, вилояти Суғд) — доктори илмҳои филология, Аълочии маорифи Тоҷикистон, Зиндагинома Ҳамробоев Насимҷон Абдуллоҷонович 14 октябри соли 1978 дар ҷамоати Хистеварзи ноҳияи Бобоҷон Ғафуров, дар оилаи коргар ба дунё омадааст. Соли 2000 факултети филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуровро хатм намудааст. Солҳои аспиранти кафедраи адабиёти классикии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров буд. Пас аз хатми аспирантура дар дар Маркази пажӯҳиши тамаддуни давраи Сомониён ба ҳайси ходими хурди илмӣ (дар муддати солҳои), ходими калони илмӣ (дар муддати солҳои) корҳои илмиро давом додаст. Дар муддати солҳои дар факултети забонҳои шарқи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров, ба ҳайси ҷонишини декан оид ба таълими факултети забонҳои шарқ (с.2006-2010), декани факултети забонҳои шарқ, докторанти кафедраи забон ва адабиёти факултети забонҳои шарқ кор ва фаъолият намудааст. Аз моҳи октябри соли 2017 то кунун дар раёсати Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров ба ҳайси мудири шуъбаи табъу нашри раёсати илм ва инноватсия кору фаъолиятро идома медиҳад. Фаъолияти илмӣ Соли 2004 дар мавзӯи "Ҳаракати тарҷума дар адабиёти форсу тоҷик" бо муваффақият ҳимоя кардааст. Самти кори илмии ӯ ба масоили марҳалаҳои ташаккули ҳаракати тарҷума дар адабиёти Арабу Аҷам (тарҷумаҳои асримиёнагӣ) равона шудааст. Ӯ аввалин маротиба заминаҳои густариши ҳаракати тарҷума дар аҳди Сомониён ва омилҳои ташаккули усулу равишҳои тарҷума аз забони арабӣ ба забони тоҷикиро муайян намуда, нақши тарҷумаро ҳамчун воситаи ҳифзу эҳёи осори классикии форсӣ-тоҷикӣ нишон додааст. Дар заминаи мавзӯи мазкур зери роҳбарии ӯ 3 нафар рисолаҳои номзадӣ навишта истодаанд. Осор Дотсент Насимҷон Ҳамробоев муаллифи 2 монография ва беш аз 70 мақолаҳои илмӣ ва илмӣ-омавӣ мебошад. Дарвоқеъ китоби "Мероси ҷовидон"-и Н. А. Ҳамробоев фарогири пажӯҳишномаи муфассал ва мунтахаби 13 асари тарҷумашудаи асаримиёнагӣ буда, дар он маълумоти арзишманди таърихӣ ва илмӣ ҷамъоварӣ гаштаанд. Инчунин монографияи илмии ӯ "Ҳаракати тарҷума дар адабиёти форсу тоҷик (асрҳои -Х)" паҳлуҳои мухталифи осори давраи Сомониёнро дар худ ҷой дода, дар асар нақши Сомониён ба рушди фарҳанги давр ва таъсирпазирии он ба илму фарҳанги оянда хуб таҳқиқ гаштааст, ки ин ба дастовардҳои муҳими илмӣ соҳиб будани ин олими тоҷикро хабар медиҳад. Китобҳо (Монографияҳо) Ҷоизаҳо.
Насируддин Муҳаммад ибни Абулфатҳ

Насируддин Муҳаммад ибни Абулфатҳ — дуввумин подшоҳ аз дудмони Меҳрубониёни Нимрӯз.
Насируддин Муҳаммади Сиҷистонӣ

Насируддини Сивосӣ, Насируддин Муҳаммади Сиҷистонӣ (1;? — қарни Х) — риёзидон, ахтаршинос, муҳандис ва донишманди форс-тоҷик, муаллифи "Дақоиқу-л-ҳақоиқ" ва "Мунису-л-авориф".
Насируддини Маръашӣ

Насируддини Маръашӣ — давлатмард ва сипаҳсолори дудмони Маръашиён дар даврони Сайид Алии Сорӣ, падари Заҳируддини Маръашӣ.
Наскак-базай (рақс)

Наскак-базай (рақс) – рақси халқии тоҷикон мебошад. Номи унсур ва истилоҳоти дигар наскак-бозӣ Тавсифи мухтасар Наскак-базай – рақси ҷанговаронаи мардона буда, қувват ва бузургии паҳлавони деҳотиро тасвир мекунад. Ду раққос ба саҳна баромада, ба ҳам ҷанги тан ба тан, озмоиши қувват ва тавоноӣ мекунад. Рақс дар таҳти оҳанги "Рапо" иҷро гардида, тарзу тартиби мушаххас дорад. 1 2 3 Маҳалли густариш Ноҳияи Рӯшон Вазъи имрӯзаи унсур Нимфаъол Манобеъ.
Насли Y

Миллениалҳо, ё Насли (насли игрек; номҳои дигар: насли ҳазорсола 1), насли оянда, насли шабака, милленитҳо, эхо бумерҳо) — насли одамоне, ки аз соли 1981 то 1996 таваллуд шудаанд (Сарчашмаҳои гуногун солҳои 1977-1985-ро ҳамчун санаи оғози насл, солҳои 1994-2005 ҳамчун санаи анҷомёбӣ ишғол мекунанд), ки ҳазорсолаи навро дар синни ҷавонӣ пешвоз гирифтанд, ки пеш аз ҳама ҷалби амиқ ба технологияҳои рақамӣ доранд, тавсиф мешавад. Терминология Моҳи августи соли 1993 яке аз муҳаррирони маҷаллаи ибораи Насли -ро барои тавсифи онҳое, ки синнашон 11 ё аз он хурдтар буданд, бо Насли 2 3 муқоиса кард. Соли 1987 Уилям Штраус ва Нил Ҳоув истилоҳи -ро ба вуҷуд оварданд 4. Онҳо ин истилоҳро барои истинод ба кӯдакони соли 1981, ки бояд соли 2000 мактаби миёнаро хатм мекарданд, истифода бурданд. Онҳо дар бораи ин насл дар китобҳои худ Наслҳо: Таърихи Ояндаи Амрико, 1584 то 2069 ва Эҳёи ҳазорсолаҳо: Насли ояндаи бузург навиштаанд. Ба гуфтаи рӯзноманигор Брюс Ҳоровитз, дар соли 2012 эътироф кард, ки миллениалҳо номи беҳтар аз Насли аст 4. Демография Хусусиятҳои насл вобаста ба шароитҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва ғайра дар кишвар ба кишвар фарқ мекунанд. Дар Иёлоти Муттаҳида одат шудааст, ки насли -ро насли соли таваллудашон 1981-1996 номид. Аммо, ҷомеашиносон санаи дақиқи оғози ин насл надоранд. Дар Иёлоти Муттаҳида насли бо афзоиши сатҳи таваллуд, ки дар соли 1981 оғоз шуда буд, ба истилоҳ эхо бум алоқаманд аст. Онҳо аксаран фарзандони насли беби бумерҳо ҳастанд, аз ин рӯ номи эхо бумерҳо-ро доранд. Бо вуҷуди ин, дар кишварҳои пешрафта тамоюли коҳиши шумораи кӯдакон дар оилаҳо идома дорад, бинобар ин, падидаи "эхо бум" ба мисли худи "бэби бум" ба таври васеъ маълум нест. Тадқиқоте, ки соли 2006 дар Иёлоти Муттаҳида 5 гузаронида шуд, нишон дод, ки 48% эхо-бумерҳо эътиқод доранд, 20% атеистҳо ва 32% агностикҳо мебошанд. Ғояҳои буддизм ва карма, бутпарастии нав, убури ақидаҳои фалсафӣ ва монотеистӣ (якхудоӣ), эътиқод ба тамаддунҳои ғайризаминӣ ва эзотерикӣ маъмуланд.
Насируддини Тӯсӣ

Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Муҳаммад ибни Ҳасани Тӯсӣ машҳур ба Хоҷа Насируддин (феврал 1201 1 2, Тус, Давлати Исмоилия 3 1 — 26 июн 1274 1 2, Козимин, Бағдод, Элхониён 1) — шоир, ҳамадон, файласуф, мутакаллим, фақеҳ, ахтаршинос, андешаманд, риёзидон, мунаҷҷим, пизишк ва меъмори форс-тоҷик 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14. Зиндагинома Хоҷа Насриддини Тӯӣ яке аз саршиностарин шахсиятҳои таърихи ҷараёнҳои фикрии исломист. Улуми динӣ ва ақлиро зери назари падараш ва мантиқу ҳикмати табииро назди тағояш омӯхтааст. Таҳсилотшро дар Нишопур ба итмом расонда, дар онҷо ба унвони донишманде барҷаста овоза ёфт. Ӯ дар замони ҳамлаи Муғул ба Эрон дар пеш Носируддин, муҳташами Қӯҳистон, ба корҳои илми хеш машғул шуд. Дар ҳамин замон Ахлоқи Носириро навишт. Пас аз муддате ба назди Исмоилён дар Дижи Аламут нақли макон кард, аммо пас аз юриши Ҳулокуи муғул ва поён ёфтани фармонравоии Исмоилён Ҳулоку Насируддинро мушовир ва вазири худ сохт, то ҷое, ки Ҳулокуро ба тозиш ба Бағдод ва сарнагунии Аббосиён ёрӣ намуд 15. Саҳми илмӣ Хоҷа Насируддини Тусӣ аз лиҳози азамати шахсият дар шумори симоҳои мумтози илму адаби форсу тоҷик, ислом ва тамоми башарият ба шумор меравад. Хоҷа Носир аз ҷумлаи навобиғ ва донишмандони ҷаҳон аст, ки ҷамеи улуми асри хеш фаро гирифта ва осори вай аз лиҳози дақиқназарӣ ва азамати илмӣ ҳамвора маҳалли руҷӯъ ва мавриди истиноди аҳли қалам ва асҳоби илму таҳқиқ қарор гирифтааст. Саҳми Насируддини Тусӣ дар сохтани расадхонаи Мароға бузург аст. "Расадхонаи мазкур дорои бузургтарин китобхона ва лавозимоти гаронбаҳо буда ва дар он донишмандони бузурги Эрон ва аз дигар мамолики Машриқзамин, минҷумла Чин кор мекарданд" (В. В. Бартольд). Олимони шарқшиноси рус А. П. Юшкевич ва В. Ф. Коган оид ба масоили риёзӣ, ба таърихи пажӯҳиши масоили риёзиёт дар Осиёи Миёна ва оид ба асосҳои геометрия натиҷаҳои ҷолиб ба даст овардаи Тусиро қайд намуда дар манбаъҳои илмии Аврупо ҳамчун олими соҳаи улуми дақиқ муаррифӣ намудаанд. Осор ва афкори фалсафии Насируддини Тусӣ мавриди таҳқиқи олимони Эрон ва Тоҷикистон қарор гирифта, муҳаққиқин асосан Тусиро ба сифати олими соҳаи ҳикмат ва мантиқ муаррифӣ кардаанд. Насируддини Тусӣ дар илми забоншиносӣ аз аввалинҳое мебошад, ки ба масъалаҳои тадқиқи калима ҳамчун аломати ифодаи моҳияти ашё, ҳодисаҳои лексики сермаъноии калимоти муттародифа ва муттабоина, ҳодисаи сермаъноии калима, роҳҳои сермаъношавии калимаҳо, роҳҳои фарқи калимоти ҳаммаъно ва гуногунмаъно ва ғайра ақидаҳои ҷолиб баён намудааст. Яке аз махсусиятҳои осори илмӣ ва адабии Насируддини Тусӣ назари хоси ӯ ба шеър ва хусусиятҳои он низ мебошад 16. Осор Осори ӯ дар ҳавзаҳои ахлоқ, мантиқ, фалсафа, риёзиёт ва нуҷум бештар ба забони арабӣ ҳастанд. "Ахлоқи Носирӣ", "Асосу-л-иқтибос" ба хок сипурда шуд. Ӯ беш аз ҳар фарди дигаре мояи эҳёи улуми исломӣ ва мазҳаби шиа будааст. Адабиёт.
Наслихон Атогул

Наслихон Атогул Доғулу — ҳунарпешаи синамо ва телевизиони турк. Зиндагинома Наслихон дар Истанбул дар оилаи камбизоат 20 августи соли 1992 таваллуд шудааст. Модари ҳунарпеша аз белорусӣ ва падараш черкесӣ мебошанд. Омехтаи ғайриоддии хуни қафқозӣ, ҷанубӣ ва славянӣ намуди зоҳирии ӯро ҳам дурахшон ва ҳам ғайримуқарарӣ сохт: Наслихон чашмони калон, мӯи қаҳваранг ва хусусиятҳои нозуки рӯй дорад. Волидони ҳунарпеша одамони оддӣ ҳастанд. Модар хонашин аст; вай аксари вақти худро ба фарзандонаш: духтар ва писараш бахшидааст. Падари ӯ ба ҳайси ронанда кор карда, кӯшиш мекард, ки оилаашро сер кунад ва зиндагиашро пеш барад. Вақте ки духтар ҳанӯз хурд буд, зебоии ӯ аллакай роҳгузаронро ба шавқ меовард. Модари ҳунарпешаи оянда фавран диққатро ба маълумоти барҷастаи берунии духтараш ҷалб кард ва касби минбаъдаи ӯро пеш гирифт. Худи зан духтарашро ба агентиҳои моделсозӣ ва санҷишҳо бурд. Вай ба мутахассисон муроҷиат кард ва портфоли аксҳои Наслихони хурдсолро сохт, ки пас аз он ба корфармоёни эҳтимолӣ фиристод. Кӯшишҳои модари меҳрубон барбод нарафтанд: зебоӣ ва аксҳои зебои ҷавонро намояндагони оҷонсии мушоҳида карданд ва дар синни ҳаштсолагӣ духтарак аллакай дар як таблиғи телевизионӣ нақшофарӣ карда буд. Пас аз он дар таблиғҳои тамғаҳои, ва пайдо шуд. Фаъолият Ӯ фаъолияти худро аз наворбардории таблиғот оғоз кардааст. Солҳои 2005-2006 дар таблиғоти,, ширкат кардааст. Соли 2006 вай бори аввал дар филми Ишқи аввал нақш бозидааст. Солҳои 2008-2009 Наслихон дар 34 қисми силсилафилми Хазон нақш бозидааст. Соли 2013 Наслихон Атогул ба наворбардории силсилафилми Ду чеҳраи Истанбул оғоз кард, ки дар он нақши асосиро бозидааст. Ҳунарпеша бо нақши асосии Элиф дар филми шӯҳрати ҷаҳонӣ пайдо кард. Сарфи назар аз синни ҷавониаш, ҳунарпеша аллакай эътирофи байналмилалӣ ва ҷоизаҳои зиёде гирифтааст, ки бисёре аз онҳо барои филми гирифта шудаанд. Солҳои 2015-2017 маъруфтарин сериали Ишқи сиёҳ (Муҳаббати беохир) ба навор гирифта шуд, ки дар он қаҳрамони асосӣ - Ниҳонро бозидааст. Ҷуфти ӯро Бурак Озчивит бозидааст. Соли 2019 дар сериали Духтари сафир ҳунарнамоӣ карданро оғоз кард, аммо ба далели мушкилоти саломатӣ натавонист то ба охир филмбардорӣ кунад. Дар соли 2022, вай дар силсилафилми Дар охири шаб бозиро оғоз кард. Соли 2023 филми Аҳ, Белинда бо иштироки ӯ ба навор гирифта шуд. Ҳаёти шахсӣ Наслихон моҳи октябри соли 2013 бо ҳамҷуфти худ аз силсилафилми Қодир Доғулу муносибати ошиқӣ оғоз кард. Онҳо моҳи ноябри соли 2015 номзад шуданд ва моҳи июли соли 2016 издивоҷ карданд 1. Филмнома Нигаред низ Феҳристи ҳунарпешазанҳои Туркия.
Наслей Айртон Лисбуа Де Соуза

Наслей Айртон Лисбуа де Соуза — футболбози бразилӣ, нимҳимоятгари Ҳамлагар.
Насониха (ноҳияи Пучеж, Иванов)

Насониха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Пучеж, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Насоново (Шемогодское с/п ноҳияи Великоустюг, Вологда)

Насоново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Великоустюг, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Насоново (ноҳияи Валуйск)

Насоново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Валуйск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Насоново (ноҳияи Великоустюг, Вологда)

Насоново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Великоустюг, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Насоново (ноҳияи Харовск, Вологда)

Насоново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Харовск, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Наср ибни Абдуллоҳи Азизӣ

Наср ибни Абдуллоҳи Азизӣ — риёзидон и форс-тоҷики қарни, муаллифи "Рисола фӣ ани-л-ашколи куллаҳо мина-л-доира" ва "Рисола фӣ тақтеъу-н-ноқис".
Наср

Наср асарҳои бевазну беқофия навишташуда; муқобили назм.
Наср ибни Муҳамад ибни Мут

Наср ибни Муҳамад ибни Мут (? — қарни Х) — сипаҳсолори аҳди амир Наср ибни Аҳмади Сомонӣ.
Насри I

Наср ибни Аҳмад — ҳокими вилояти Самарқанд ва амири Мовароуннаҳр, писари Аҳмад ибни Асад. Дар аҳди салтанати Наср ибни Аҳмади Сомонӣ, бародараш Исмоил ибни Аҳмад саъю кӯшиш намуд, ки дар Бухоро ҳокими мутлақ гардад. Дар натиҷа байни Насри ва Исмоил зиддият ба амал омада, он бо задухурди ҳарбӣ анҷом ёфт. Ҳарчанд Наср сарвари хонадони Сомонӣ буд, вале рӯз аз рӯз обрӯву эътибори Исмоил боло мерафт. Иғвогарон ин зиддиятро бештар намуда, миёни ду бародар тарҳи душманӣ меафканданд. Сабаби сарзадани моҷаро сарпечии Исмоил ибни Аҳмад аз пардохтани хироҷи Бухоро ба Наср — сарвари Хонадони Сомониён буд. Оқибат миёни бародарон Наср ва Исмоил соли 888 задухӯрди мусаллаҳона сурат гирифта, бо пирӯзии Исмоил ба анҷом расид, вале Исмоил ибни Аҳмад ба бародари асирафтодааш Наср ибни Аҳмад, чун пешвои хонадон муроҷиат карда, миёни мардум низ маҳбубияти бештаре касб кард. 1 Соли 892 Наср аз дунё рафт ва мувофиқи васияти ӯ бародараш Исмоил сарвари Хонадони Сомониён ва амири (Мовароуннаҳр) ва минбаъд кишвари соҳибистиқлоли тоҷикон - Давлати Сомониён гардид.
Наср ибни Ҳасани Фирӯзон

Наср ибни Ҳасани Фирӯзон — аз акобири Дайлам, муқаррабони Оли Бӯя, ҳокими Қумис.
Насри Шаробдор

Насри Шаробдор — идматгузор ва омили дарбори Нӯҳ ибни Насри Сомонӣ.
Насриддин Нуриддинов

Насриддин Нуриддинов – ҳунарпешаи Театри давлатии ҷавонон ба номи М. Воҳидов 1, ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон 2 Узви гурӯҳи ҳаҷвии "Лаҳзаҳои гуворо". Нигаред.
Насриддин Олимов

Насриддин Солеҳович Олимов (20.04.1961, деҳаи Каздони ноҳияи Айнӣ), номзади илмҳои химия, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1978–1980 ҳамчун муаллими мактаби миёна кор кардааст. Солҳои 1980– 1982 афсари Артиши Шӯравӣ, 1983–1987 донишҷӯи факултети саноатию омӯзгории Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко, 1987–1990 ассистенти кафедраи фанҳои умумитехникии донишкадаи номбурда, 1990 коромӯз, 1991–1994 аспиранти шуъбаи рӯзонаи Институти химияи АИ Тоҷикистон, 1994–1998 муаллими калони кафедраи фанҳои умумитехникии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев буд. Аз соли 1998 дотсент ва аз соли 2008 мудири кафедраи технология ва мошиншиносии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ мебошад. Ҳамзамон, солҳои 1995–1999 ҳамчун муовини декани факултети технология оид ба корҳои таълимӣ, 2000–2007 раиси Шӯрои кураторони донишгоҳи омӯзгорӣ кор кардааст. Оид ба оксидшавии хӯлаҳои алюминий-кремни, алюминий- германий, алюминий-қалъагӣ дар ҳолати моеъгиашон корҳои илмӣ бурдааст. Фаъолияти илмӣ Муаллифи зиёда аз 50 номгӯи корҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Дар конференсияҳо ва симпозиумҳои мухталифи сатҳи ҷумҳуриявӣ ва байналхалқӣ, аз ҷумла дар шаҳрҳои Москва, Суздал, Одесса, Екатеринбург бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" ва ифтихорномаи Вазорати маорифи Тоҷикистон сарфароз карда шудааст. Осор.