Ҷашну маросимҳои мардумии Исфара

Ҷашну маросимҳои мардумии Исфара хусиятҳои маҳаллӣ доранд. Ҷашни таваллуд, бурёкубон, маросими хатна, тӯйи арӯсӣ ва диг аз қабили онҳост. Ҷашни таваллуд Аз қадим ба расмият ва суннат ворид гаштааст. Мақсади асосии он ғамхорӣ нисбат ба модару кудак ва ҳифзи саломатии онҳо аст. Таваллуди кӯдак Қаблан ин корро бибиҳо, ки шахсони бекинаву беозор ва поку сиришткор буданд, ба анҷом мерасониданд. Ба модар маслиҳатҳо медоданд, кудакро оббозӣ медоштанд, нигоҳубин карда, либосҳояшро танзим мекарданд. Гаҳворабандон Кӯдакро оббози дошта, дстону амсоягонро даъват мекунанд. Ширини ва меваои тару тозаро рйи дастархон мегузоранд. Биби озир мешавад, лавозимоти гавораро омода мекунанд. Биби се бор навзодро аз зери даста ба беруни гавора мебарад ва аз рйи дастаи гавора дохил мекунад ва баъд ба гавора мехобонад. Рйи гавора шириниоро пош медианд. озирин ширини ва мева мехуранд. Расу сурудхони мекунанд. Тӯйи Хатна Ҷашнест — барои хатна кардани кӯдак дар синни чаҳор - панҷсолагӣ. Одатан ба пизишкон муроҷиат мекунанд, вале баъзан устоҳои сартарош низ хатна мекунанд. Падару модар мавриди муносиберо интихоб намуда, як ҳафта пеш нонвой, ошпаз, қандрез, қассоб, дастархончӣ, пешхизматҳоро даъват мекунанд. Қандрезӣ Қандрезӣ яке аз маросимҳои хонаводагии суннатии сокинони ш. Исфара мебошад, ки дар одатан дар хона қиёмро омода карда, қандҳои болиштак, мавиздор, лавс, ҳалвои пашмак (50 кг аз ҳар навъи он) месозанд. Маслиҳатошӣ Чанд нафар аз дӯстон ва хешу ақраборо ба хонаи тӯйдор даъват намуда, роҳу равиши тӯйро маслиҳат мекунанд. Дар ҷамъбасти маслиҳат меҳмононро бо оши палав зиёфат мекунанд. Аз ҳамин маросим, вожаи маслиҳатошӣ байни мардум маъмул гардида ба миён омадааст. Бехирезакунон Хешу табор, али маалла гирди ам омада, сабзиро (беш аз 500кг) пора мекунанд. Дар Исфара сабзиро "бехи" ва гашничро "сабзи" мегянд. Қаблан барои ин кор тахтачаои резакуни, кордоро омода месозанд. Касе, ки бештар ва зеботар пора мекунад, онро ташви мекунанд. Ҳофизон сурудхони мекунанд ва тано мардо иштирок карда кабоби деги мепазанд (худи мардхо онро омода мекунанд). Рӯзи дуввум оши нахор аз соати 6 то 8 суб, ки аблан пагои шрбо, нисфирзи оши терма ва бегои барои али маалла ош медоданд. амзамон кдакони 6-15-соларо низ пазирои мекунанд. Оши занон Ба ин маърака танҳо занҳо даъват мешаванд. Ҳунармандон рақсу суруд мехонанд (бештар занҳо) ва оши палов ҳам медиҳанд. Бегоҳӣ маросими хатнаи кӯдак барпо мегардад. Кӯдакро ба ҷойгоҳи махсус хобонда, устои сартарош (чукбур) аз хешу табор (аммаҳову холаҳо) талаб мекунанд, ки тӯёна диҳанд. Сумалак Сумалак аз таомҳои наврӯзӣ буда, хони солинавии деҳқононро оро медод. Сумалакро дастҷамъи тайёр мекунанд. Дар охири моҳи Ҳут, дар арафаи ҷашни Наврӯз занон дар тараддуди тайёр кардани сумалак мешаванд. Гандумро тоза карда, якчанд бор мешӯянду се рз тар карда мемонанд. Гандум, ки неш зад, дар рӯйи тахта ё лаълӣ паҳн карда, ба бом бароварда мемонанд. Гандум оби борон дида ва дар муддати 5-6 рӯз сабзида, тадриҷан шира мегирад. Сабзаи гандумро бо корд бурида, дар угур мекӯбанд ва ба он об ҳамроҳ карда, шираашро мегиранд. Хамсояҳо, орд ҷамъ карда, дег мешинонанд. Пеш аз шираро ба орд омехта, ба дег андохтан равани зағирро доғ карда, чалпак мепазанд. Пас аз ӯшидани сумалак доира зада, рақсу бозӣ мекунанд ва суруд мехонанд. Нигаред Манобеъ.