Равшан Раҳмонӣ

Равшан Раҳмонӣ (Равшан Қаҳҳорович Раҳмонов) — фолклоршинос, мардумшинос, адабиётшинос, рӯзноманигор, доктори илмҳои филологӣ, профессор. Зиндагинома Равшан Раҳмонӣ, аспиранти Институти кишварҳои Осиё ва Африқои Донишгоҳи давлатии Маскав ба номи М. В. Ломоносов, корманди пешбари илмии ДМТ, муаллими калон ДМТ, дотсент, докторант, дотсенти Кафедраи назария ва адабиёти навини форсии тоҷикӣ Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, профессори ҳамин кафедра будааст. Аз соли 2006 ҳамзамон сардабири маҷаллаи "Пайванд" (номаи Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон — Пайванд) аст. Ӯ раиси Пажӯҳишкадаи "Мардумшиносӣ" (аз 1992), бунёдгузор ва сардабири нахустин маҷаллаи хусусии фолклорӣ "Мардумгиёҳ" (аз 1993) аст. Фаъолияти илмӣ Зери унвонҳои "Назми шифоҳии таълифии дарӣ дар Афғонистони муосир" (Москва, 1989) рисолаи номзадӣ ва "Афсонаҳои мардуми форсизабон дар сабти имрӯз (Масъалаҳои истилоҳ, хусусият, таърих, репертуар, вазъият ва маҳорати афсонагӯён дар асоси пажӯҳиши майдонӣ)" рисолаи докторӣ (Душанбе, 1998) дифоъ намудааст. Бо пажӯҳиши фолклор, адабиёт, этнографияи тоҷикон ва форсизабонони Тоҷикистон, Афғонистон, Эрон ва Ӯзбекистон машғул аст. Муаллиф ва таҳиягари бештар аз 30 китоб ва зиёда аз 400 мақолаҳои илмӣ ва оммавӣ мебошад, ки аз ҷумла 14 китоб ва 58 мақолаи илмии эшон дар кишварҳои хориҷӣ ба нашр расидааст. Дар асарҳояш бахшҳои гуногуни фарҳанги тоҷикони ҷаҳон ва мардуми ориёитаборро мавриди таҳқиқ ва таҳлил қарор додааст. Ӯ бо муҳаққиқони кишварҳои хориҷӣ ҳамкории илмӣ дорад. Аз ҷумла бо профессори амрикоӣ Маргарет Миллс роҷеъ ба як гӯяндаи фолклори тоҷик китобе таҳия кард, ки он ба забони англисӣ нашр шудааст. Раҳмонӣ беш аз 30 сол аст, ки бо гирдоварии маводи фолклорӣ ва этнографӣ машғул аст. Ҳоло дар бойгонии ӯ беш аз 50 ҳазор саҳифа дастнавис, 12 000 сурат, 522 касет, 70 навори видео, маводи гуногун оид ба расму оинҳо мавҷуд аст, ки аз кишварҳои форсизабон ва марказҳои эроншиносии дунё сабт ва забт шуда, аз он олимони кишварҳои хориҷӣ низ истифода менамоянд. Ӯ дар бештар аз 60 конгрес, конфронс ва симпозиумҳои байналмилалӣ дар кишварҳои Австралия, узви "Анҷумани байналмилалии мутолиоти эроншиносӣ дар кишвари Амрико" (аз 2000), узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (аз 2000), узви ҳайати таҳрири маҷаллаи байналмилалии "Эрон ва Қафқоз" (. -, аз 2003), узви ассотсиатсияи байналмилалии "Эпоси халқҳои ҷаҳон" (Бишкек, аз 1999), узви "Анҷумани фолклори Амрико" (аз 2003), узви "Созмони байналмилалии пажӯҳиши нақлҳои фолклорӣ" (аз 2005), узви Шӯрои "Анҷумани тоҷикон ва форсизабонони ҷаҳон" (дар, дубора аз 2006), узви ду шӯрои дифои рисолаҳои доктории ДМТ ва ҳамчунин пажӯҳишгоҳи забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ ҶТ аст. Бо роҳбарии ӯ то ба ҳол 12 нафар унвонҷӯйҳо аз рисолаҳои илмии худ дифоъ карданд, ки 6 нафараш аз кишвари Эрон ҳастанд. Осори илмӣ Ҷоизаҳо Соли 2003 барои китоби "Таърихи гирдоварӣ, нашр ва пажӯҳиши афсонаҳои мардуми форсизабон", аз кишвари Эрон, ҷоизаи байналмилалии Пажӯҳиши солро дарёфт намуд. Соли 2008 дар дувоздаҳумин ҷашнвораи байналмилалии қиссагӯӣ, дар шаҳри Исфаҳон суханронӣ намуда, сазовори "Медали тило" гардид. Хизматҳои ӯ сазовори ордени "Дӯстӣ", нишонҳои "Аълочии фарҳанги Тоҷикистон", "Аълочии маорифи Тоҷикистон" дониста шудааст.