ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Муҳаммадшариф Гулханӣ

Муҳаммадшариф Гулханӣ — шоир и тоҷики асрҳои — Зиндагинома Муҳаммадшариф Гулханӣ солҳои 70-уми асри дар деҳаи Булқоси кӯҳистони Қаротегин, дар оилаи деҳқони фақир таваллуд шудааст. Дар назди имоми деҳа хатту савод омӯхт. Лекин душвории иқтисодии оила маҷбур месозад, ки диёрашро тарк кунад. Вай ба Қӯқанд меравад. Дар он ҷо аввал ба мардикорӣ ва пас ба сарбозӣ ҷалб мешавад. Он вақтҳо хони Қуқанд тоҷикони кӯҳистонро ба хидмати аскарӣ қабул мекард. Гулханӣ ба сипоҳи хосси хони Қуқанд Олимхон қабул шуда, дар Фарғона хидмат кардааст. Муҳоҷират ба Фарғона ва хидмат дар дарбор барои ташаккули ҷаҳонбинии ӯ замина шуда, барои ҳамчун шоири пешқадами давр тарбия ёфтанаш асос гардид. Хидмат ва зиндагии дарборӣ имкон дод, ки вай бо ҳаёти дарбориён, муфтхурӣ ва фисқу фуҷури табақаи ҳукмрон аз наздик шинос шавад. Пас аз вафоти Олимхон Гулханӣ дар хидмати Умархон монда, баъдтар ба саффи шоирони дарборроҳ ёфт. Гулханӣ дар дарбор фақат шоири муқаллид ва маддоҳи хосси амир набуд, балки нисбат ба аҳли дарбор ва табақаи ҳукмрон назари танқидии худро изҳор мекард. То охири умраш Гулханӣ зиндагии фақирона аз сар гузаронид. Ҳамзамон ӯ бо аҳли ҳунар шиносоӣ ва дӯстӣ пайдо карда буд. Ин дӯстӣ, хамкорӣ бо адибони ҳунарманд ба ташаккули ҷаҳонбини ва эҷодиёти шоир таъсири бузруг гузошт. Дар ин чо ӯ забони узбакиро омӯхт. Гулханӣ бино ба маълумоти Қорӣ Раҳматуллоҳи Возеҳ бештар ғазалу қасида гуфта, онҳоро дар девоне фароҳам овардааст. Ӯ дар шеърҳояш умеду орзуи мазлумону бечорагонро ситудааст ва аҳли ҷоҳро ба адлу инсоф даъват кардааст. Аз Гулханӣ танҳо 12 ғазал, як қасида ва якчанд шеъри туркӣ дастрас шудаасту бас. Шоир дар баъзе шеърҳояш "Гулханӣ" дар баъзеашон "Ҷуръат" тахаллус гирифтааст. Дар диёраш чун "шоири кӯҳсор" (бо тахаллуси Фазлии Намангонӣ) ном баровардааст. Намунаи барҷастаи эҷодиёти адиб асари "Зарбулмасал" мебошад. Намуни ашъор Гӯиё аз парда акси рӯи ёр омад бурун Ашки шодӣ аз раҳи мижгон қатор омад бурун. Тоири рӯҳат чу барги бед меларзад ба хеш, Шаҳрёри ман магар баҳри шикор омад бурун?! Бишканад машшотаро дасте, ки бар он зулф бурд, Пеш-пеши шона дил ҷои ғубор омад бурун! Қиссаи Фарҳоду Ширин маҳз зери хок монд, Тешаи моро садо аз кӯҳсор омад бурун. Мисраи рангин ба хотир омадам, пиндоштам, Юсуфе аз Мисри раъноӣ ду бор омад бурун! Ҳазратум, аз гушнагӣ мурдум, ба ман нунум бидеҳ, Кофирум гӯюм агар, инум бидеҳ, унум бидеҳ. Гандуму мошу биринҷам деҳ, ки даркорӣ ҳамуст, Ман намегӯям ақиқу лаълу марҷунум бидеҳ. Аз тиҳидасти агар нӯкар мурад, ҳайф аст,ҳайф, Эй табиби хозики нукар, ту дармунум бидеҳ. Ҷумла деҳу нун зи ранҷа фоқа мегардон халос, Кай туро гуфтум, ки бар ман ганҷи Корунум бидеҳ. Гулханиро ай қатори баччамардун кам мадон, Футаву шофам бидеҳ, аспум бидеҳ, тунум бидеҳ.
Гулханӣ (деҳа, н. Ҳисор)

Гулханӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳисори ноҳияи Ҳисор. Аз Гулханӣ то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 10 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 2184 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, гимназия, маркази саломатӣ, 2 масҷиди панҷвақта ва нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз дарёи Хонақоҳ обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулханӣ 5 хоҷагии хурди деҳқонӣ ва хоҷагии деҳқонии ҶММ "Абдурауф Юсупов" (собиқ кооперативи истеҳсолии ба номи Карл Маркс) мавҷуд аст.
Гулфран Тамара

Гулфран Эдуардо Тамара Фигуэро (феврали 1996, Барранкила, Колумбия) — футболбози колумбӣ, муҳофиз.
Рустаниҳои хонагӣ

Гиёҳи хонагӣ ё рустании хонагӣ, гули хонагӣ — гиёҳест, ки дар ҷоҳои дарбаста мисли хонаҳо ва идораҳо рушд мекунад. Гиёҳони хонагӣ маъмулан бо аҳдоф ороишӣ, таъсироти мусбати равоншиносона, тоза нигаҳ доштани ҳаво ё ба далоиле, ки бар саломатӣ дорад монанди тамизсозии ҳавои дохили хона парвариш дода мешаванд. Гиёҳони хонагӣ, ба миқдори муносиби рутубат, нури ғайримустақим, таркиботи мавҷуд дар хок, дамои муносиб, нурӣ ва зарф ё гулдони муносиб ниёз доранд.
Гулхор

Гулхор, буттахор, гулбутта, хоргул — як навъ буттаи сернавдаи хордор. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Аз 1 то 4 (баъзан то 6) метр қад мекашад. Пӯстлохи навдаҳояш ҷигарии бӯртоб, бо хорҳои махрутшакл (дарозиашон 1-2 см) фаро гирифта шудааст. Баргаш бепашмак, ғафси дандонадор (аз 3-7 баргча иборат аст, дарозиашон 1-2,5 см). Гулаш калон (қутраш 3-9 см), сафед, норанҷӣ. Ғуҷуммеваи сурхтоб, дарозрӯяи пашмакдор ё луччак, сершира ё бешира дорад (дарозиаш то 5 см). Давраи гулшукуфташ июн — июл, самараш моҳи сентябр мерасад. Гулхор дар арчазорҳои қаторкӯҳҳои Қурама, Туркистону Зарафшон, Ҳисору Дарвоз, Тоҷикистони Ҷанубӣ (дар баландии 1500-3200 м аз с. б.) мерӯяд. Меваи гулхор сервитамин мебошад. Дар таркиби самари расидаи он витаминҳои,,, 2 ва 1, 12-27 мг% каротин, кислотаҳои органикӣ, 15-20 % қанд, флавоноидҳо, моддаҳои пектинӣ ва даббоғӣ (то 5 %) мавҷуданд. Мевааш 6,22-9,84 % кислотаи аскорбин, 1,7 % витамини, 0,04 % витамини, 27 % каротин дорад. Корбурди пизишкӣ Табибони халқӣ самари гулхорро чун воситаи талхарон ва афтонандаи санг, нақеи бо асал омехтаи онро ҳангоми илтиҳоби роҳҳои нафас, сурфа, ҷӯшобаи реша ва баргашро ҳангоми шикамдард, исҳоли хун ва чун воситаи пешоброн ба кор мебаранд. Бо нақеи гулхор (20 дона меваи онро дар 0,5 л оби ҷӯш андохта, як шаборӯз нигоҳ медоранд) зуком, сурфа, ғалаёни хун, гулӯзиндонакро муолиҷа мекунанд.
Гулхумор Саидова

Гулхумор Зинатовна Саидова (01.02.1968, н. Файзобод) — омӯзгори фанни фарҳангшиносӣ, номзади илмҳои фалсафа. Зиндагинома Гулхумор Саидова соли 1990 Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣро хатм намудааст. Солҳои 1990–2009 дар кафедраи фалсафа ва фарҳанги донишгоҳи омӯзгорӣ ба сифати ассистент кор кардааст.Солҳои 2009-2021 муаллими калон ва дотсенти кафедраи фалсафа ва фарҳанги ДДОТ ба номи С. Айнӣ ва аз соли 2021 мудири кафедраи фалсафа ва фарҳанги Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ. Муаллифи 20 мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ аст, ки дар онҳо ақидаҳои тасаввуфии Фаридуддин Аттор мавриди омӯзиш қарор дода шудааст. Дар мавзӯи Эгоизм ва алтруизм дар таълимоти ахлоқии Насириддини Тӯсӣ (аз рӯйи асари "Ахлоқи Носирӣ") рисолаи номзадӣ ҳимоя кардааст. Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Гулхорак

Гулхорак, хорчак, хори гулобӣ — буттаест хордор. То 1,5 м қад мекашад. Шоху навдааш печ андар печ, хордор (дарозиаш то 1,5 см); баргаш тоқапаршакл, аз 5-7 баргак иборат аст. Гулаш гулобиранг (қутраш 3-4 см), май — август мешукуфад. Мевааш байзашакл ё нокмонанд, норанҷии рӯшан, камоб (дарозиаш то 2 см, вазнаш 0,13-0,82 г). Дар Тоҷикистон дар нишебиҳои қ-кӯҳҳои Қурама, Туркистон, Зарафшон, Ҳисору Дарвоз, Помиру Олой (дар баландии м аз с. б.) мерӯяд. Бештар дар нимсаваннаҳо, арчазор, сесанбарзор, зағозазорҳо, ҷойҳои санглох вомехӯрад. Меваи гулхорак 9,97 % витамини С, 0,01 % каротин дорад. Гулхорак рустании шифобахш аст. Бо нақеъ ва ҷӯшоби меваи он хуншории милки дандонҳо, бемории узвҳои ҳозима, бо ҷӯшоби гулу баргаш бемориҳои илтиҳобӣ ва зангиларо дармон мебахшанд.
Гулча

Гулча (Гүлчө) — деҳа дар деҳистони Гулчаи ноҳияи Олойи вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Маркази маъмурии ноҳияи Олой. Аҳолӣ — 14083 нафар дар соли 2022.
Гулхона (деҳа, н. Ҷаббор Расулов)

Гулхона — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулхонаи ноҳияи Ҷаббор Расулов. Аз Гулхона то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 2 км; роҳ қисман асфалтпӯш. Аҳолиаш 9159 нафар. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, 6 нуқтаи савдои хусусӣ, масҷиди панҷвақта, бунгоҳи тиббӣ, боғчаи бачагон, 2 чойхона, тӯйхона ва коргоҳи пахтатозакунӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ, сабзавоткорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо тавассути пойгоҳи обкашӣ аз чоҳҳои зеризаминӣ обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди деҳа 48 хоҷагии хурди деҳқонӣ ва хоҷагии деҳқонии "Гулхона" мавҷуд аст. Мардум.
Гулчанбар

Гулчанбар — ороише, ки дар шакли доира аз баргу поя, гул, шохчаи рустаниҳои ҳамешасабз, маснуоти сунъӣ, коғаз ва ғайра таҳия мекунанд. Гулчанбар вобаста ба мақсади истифода идона, ҷашнӣ, сӯгворӣ ва ғайра мешавад. Дар Юнони Қадим ғолибони мусобиқаҳои навозандагӣ ва варзиширо бо гулчанбар сарфароз мекарданд. Ба ғолибони бозиҳои Пифий чанбари баргҳои лавр духтарон ба об гулчанбар сар дода, бо ҳамин роҳ фол медиданд: гулчанбари зери об маънии марг, гулчанбари рӯи об маънии издивоҷро дошт. Гулчанбарҳои муосир бештар рукни ҷашниро соҳиб гашта, вобаста ба мақсад навиштаҷот доранд. Онро чун рамзи эҳтиром, поси хотир ба пояи муҷассамаҳои шахсиятҳои бузурги таърихӣ ва муосир мегузоранд.
Гулхона

Гулхона, оранжерея — бинои оинабандишудаест барои парваришу тамоми сол нигоҳ доштани гулҳои гуногун, рустаниҳои ҳамешасабз, ситрусӣ ва ғайра. Гулхонаро бо мақсади парвариши қаламчаи дарахтони мева ва ниҳол низ истифода мебаранд. Ҳарорати гулхона набояд аз 1°С паст фарояд. Гулхонаро ба воситаи офтоб, буғ, оби гарм, барқ ва ғайра гарм мекунанд. Вобаста ба низоми ҳарорат гулхонаҳо ҷанд навъ мешаванд, мас., гулхонаҳои сард (аз 1 то 8°С), гулхонаҳои нимгарм ё муътадил (аз 8 то 15°С) ва гулхонаҳои гарм (аз 15 то 26°С). Агар гулхона гарм карда шавад, пас он гармхона аст. Аз ҷиҳати тарзи бунёд гулхонаҳо якрӯя (боми он якрӯя аст, яъне, ба як самт, маъмулан, ҷониби офтоббаро менигарад), дурӯя (боми он ду сатҳ дошта, одатан, ҷониби офтоббаро ва офтобнишин менигарад), дурӯяи рада-рада (боми он аз 2-5 ё бештар радаҳо иборат буда, онҳо байни ҳамдигар васл гаштаанд) ва ангарӣ (мисли гулхонаи дурӯя аст, вале аз дарун сутун надорад) мешаванд. Гулхонаҳо вобаста ба тарзи ҷой додани рустаниҳо низ тафовут доранд, мас., гулхонаҳои рафакӣ, гулхонаҳои заминӣ, гулхонаҳои рафакию заминӣ ва ғ. Таҳкурсии гулхонаро аз хишт, санг ё тахта мебардоранд; сутунҳояш чӯбин ё оҳанин мешавад. Бомашро бо плёнка мепӯшанд ё шишабандӣ мекунанд. Бари гулхона 3-6 м, дарозиаш 15-20 м, баландиаш 2-2,5 м аст. Қад-қади деворҳо 60-80 см аз замин баландтар рафҳо (барашон то 1 м) месозанд. Баъзан рафҳоро дар мобайни гулхона низ гузошта, роҳрави камбар (бараш 1 м) мемонанд. Чунин гулхонаҳоро, маъмулан, барои парвариши қаламчаву ниҳоли гул, сабзавоти зудрас, пиёзаки рустанӣ ва ғ. истифода мебаранд. Ҳангоми сохтани гулхонаҳои буғӣ ё обӣ аз зери рафҳо (дар масофаи 40 см) қубур мегузаронанд. Барои парвариши рустаниҳои ҳамешасабзи гармидӯст гулхонаҳои махсуси шишакорӣ муҳимманд. Солҳои охир дар бисёр хоҷагиҳои ҷумҳурӣ ва шахсӣ гулхонаҳои гуногунсохт бунёд намуда, дар онҳо сабзавоту меваҷот парвариш мекунанд. Гулхона барои пажӯҳишҳои илмӣ низ ҷои басо мусоид аст. Аз ин ҷост, ки дар бисёр боғҳои ботаникӣ гулхонаҳо ташкил карда шудаанд. Гулхонаи Ин-ти ботаника, физиология ва генетикаи рустании АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 1967 бунёд шудааст. Гулхонаи КВД "Сабзкорӣ"-и ш. Душанбе 4,1 га масоҳат дорад. Дар он соле зиёда аз 5 млн адад ниҳоли гулҳои гуногуни ватанию хориҷӣ тайёр карда мешавад, мас., Патунӣ, Бӯстонафрӯз, Тоҷи хурӯс, Гули одамрӯ, Мехчагули Лола, Гули марворид, Гули беор, Ҳамешабаҳор, Агератуми мексикоӣ, "Гарсения", "Гентус", "Гайлордия", "Гомфрена", "Салвия", "Синерария", "Тагетис", "Катарантус" ва ғ. Дар ин "гулхона" ҳамчунин ниҳоли дарахтони булут, кастона, сарв, сарви аҳромӣ, девдор, санавбар, ақоқиё, буттаҳои татум ва ғ. парварида мешавад. Барои сабзишу инкишофи хуби рустаниҳои тропикӣ ҳарорати гулхона тирамоҳу зимистон бояд 18-24°С, барои рустаниҳои субтропикӣ 6-14°С бошад. Ба рустаниҳои гулхона асосан нематодаҳо, зиреҳакҳо ва тортанаккана зарар мерасонанд.
Гулхӯракҳо

Гулхӯракҳо — номи умумии чанд гурӯҳи гамбусакҳо. Ғизои гулхӯракҳо ва кирминаи онҳо ғунчаву гули рустаниҳост. гулхӯракҳо зиёда аз 1000 гуна доранд. Дар Аврупо, Осиё ва Амриқои Шимолӣ асосан 3 навъи онҳо (гулхӯракҳои себ, тамашк ва карам) зиндагӣ мекунанд. Гулхӯраки себ бештар ба себу нок зарар мерасонад. Рангаш ҷигаритоб, дарозиаш 4,5 мм. Зимистон дар роғи пӯстлоху ковокии дарахтон ва зери баргҳои рехта панаҳ мебаранд. Онҳо баҳорон ба дарахт мебароянд ва муғҷаҳои наврасро хӯрда сӯрох мекунанд. Аз сӯрохҳо ширае таровида берун мебарояд ва дар натиҷа муғҷа мехушкад. Гулхӯраки модина дар ҳар ғунчаи дарахт яктоӣ тухм мегузорад (ҳамин тавр, то 100 адад тухм гузоштанаш мумкин аст). Кирминаҳо баъди аз тухм баромадан, гулмуғҷаро мехӯранд. Насли нави гамбусакҳо баъди шукуфтани гули себ пайдо мешавад. Онҳо барги дарахтро хӯрда, сипас ба тамоми боғ паҳн мешаванд ва барои гузаронидани зимистон ҷои мувофиқ меҷӯянд. Гулхӯраки тамашк сиёҳранг буда, баданаш бо мӯякчаҳо фаро гирифта шудааст. Дарозиаш 2-3 мм. Модинааш то 100 дона тухм мегузорад. Кирминааш сафед, бепой, сараш зарди ҷигаритоб. Дар зери барг, хок ва пасмондаҳои рустанӣ зимистон мегузаронад. Айёми гулшукуфти тути заминӣ ва тамашк (охирҳои апрел — аввалҳои май) гамбусакҳо берун омада, барг, гулмуғҷа ва навдаҳои наврасро мехӯранд. Гамбусаки модина дар ҳар гулмуғҷа яктоӣ тухм мегузорад. Баъди 6-7 рӯз аз тухм кирминаҳо баромада, то 26 рӯз дар гулмуғҷа зиндагӣ мекунанд ва онро комилан мехӯранд. Онҳо аввал ба зоча, сипас баъди 7-11 рӯз ба гамбусак табдил меёбанд. Гулхӯраки карам ба карам, хардал, шалғам ва ғ. зиён мерасонад. Дарозиаш 1,5-2,7 мм, рангаш сиёҳи кабудтоб. Зимистонро дар хок гузаронида, баҳор гули бӯимодарон, қоқу, олуболу, себ ва ғайраро мехӯрад. Ғизои кирминаҳо гарди гул ва гарддон аст. Тадбирҳои мубориза: аз пӯстлохи фарсуда тоза кардани танаи дарахтон, шохчаҳоро афшонда маҳв сохтани гамбусакҳо, ба дарахтон пошидани ҳашаракушҳо.
Гулчеҳра Иноятова

Гулчеҳра Аҳмадовна Иноятова (26.3.1957, шаҳри Душанбе) — пианинонавози барҷастаи тоҷик, омӯзгор, профессор. Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, профессори кафедраи фортепианои махсуси Консерваторияи давлатии Синяни Чин. Зиндагинома Гулчеҳра Иноятова соли 1975 мактаби марказии миёнаи мусиқии назди Консерваторияи давлатии Москва ба номи П.И. Чайковский ва соли 1980 ҳамин консерваторияро бо ихтисоси фортепиано хатм кардааст. Солҳои 1982-1984 ассистент-коромӯз (рӯзона) дар КДМ ба номи П.И. Чайковский маҳорати касбиашро такмил додааст. Устодонаш Н.В. Ширинская, профессор Л.В. Рошина, профессори Т.П. Николаева буданд. Солҳои 1980-1982-2000 омӯзгори калон, дотсент, мудири кафедраи фортепианои махсуси Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода, 2000-03 мудири кафедра (аз с.2002 профессор)-и Институти давлатии мусиқӣ-педагогии Тамбов ба номи С.В.Рахманинов (Россия), 2003-2010 профессори (эксперти хориҷӣ)-и кафедраи фортепианои махсуси Консерваторияи давлатии Синяни Чин. Аз с.2010 то ҳол профессори кафедраи фортепианои махсуси (эксперти хориҷӣ)-и Университети педагогии Чини Ҷанубӣ кору фаъолият дорад. Эҷодиёт Гулчеҳра Иноятова чун пианинонавоз иҷрокунанда дар иҷрои асарҳои композиторони тоҷик бештар шуҳрат пайдо кардааст. Як миқдор аз ин асарҳо дар фонди Радиои умумииттифоқӣ маҳфузанд. Ӯ бо як зумра дирижёрони шинохта, аз ҷумла, А.Ведерников, Ф.Мансуров, С.Скрипка, З.Ҳақназаров ва диг. ҳамкорӣ намудааст. И. дар кори фестивалҳои мусиқии байналхалқӣ, дарсҳои маҳорат иштирок варзида, аъзои жюрии озмунҳои пианинонавозон дар ИМА, Канада, Гонконг, Чин, Чехия, Россия, Венгрия, Тоҷикистон ва Туркманистон буд. Ҷоизаҳо Бо медали фахрии "Астана"-и Ҷумҳурии Қазоқистон сарфароз гардидааст. Солҳои 2004-2018 барои ғалабаи шогирдонаш дар озмунҳои миллӣ ва байналхалқии пианинонавозон бо унвони фахрии "Педагоги Барҷаста" (27 маротиба) мукофотонида шудааст.
Гулчеҳра Баротова

Гулчеҳра Юсуфҷоновна Баротова (26.01.1967, ш. Хуҷанди вилояти Суғд) — омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ. "Аълочии маорифи Тоҷикистон" Зиндагинома Гулчеҳра Юсуфҷоновна Баротова хатмкардаи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров, солҳои 1990 – 1991 котиби коллегияи кассатсионии суди вилояти Суғд, с. 1991 - 1994 мураббияи боғчаи бачагонаи 14-и Институти илмӣ-татқиқотии "Гириконд"-и шаҳри Санкт-Петербурги Федератсияи Россия,с. 1994-1995 муаллимаи синфҳои ибтидоии мактаби миёнаи 5-и ш. Хуҷанд, с. 1995-2004 муаллима, мудири кабинети кафедраи фанҳои ҷамъиятшиносӣ, методисти Коллеҷи тиббии шаҳри Хуҷанд, 2004-2012 мудири шуъбаи умумӣ, мутахассиси пешбар, сармутахассис, муовини сардори Раёсати кадрҳо ва корҳои махсус, сармутахассиси шуъбаи таъминоти ҳуқуқӣ ва котиботи Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон, с.2012 сардори шуъбаи кадрҳои Муассисаи давлатии "Китобхонаи миллии Тоҷикистон", с. 2012-2013 Сардори шуъбаи умумӣ ва кадрҳои Муассисаи давлатии "Душанбе Плаза", с. 2013-2018 методисти шуъбаи ѓоибонаи факултети забон ва адабиёти ёвари муовини ректор оид ба таълими Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ аз соли 2018 инҷониб ба ҳайси Раиси Шурои кураторони ҳамин донишгоҳ фаъолият дорад. Аз соли 2021 мудири кафедраи психологияи иҷтимоӣ ва муносибатҳои оилавии факултети психология ва таҳсилоти фарогир Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ аст. Барои хизматҳои арзанда дар рушди соҳаи маориф ва саҳми фаъол дар корҳои ҷамъиятӣ Баротова Г. Ю. бо нишони "Аълочии маорифи Тоҷикистон" ва "Ифтихорнома" - и Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ифтихорномаи ДДОТ ба номи С. Айнӣ сарфароз гардонида шудааст Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Гулчеҳра Камолова

Гулчеҳра Камолова (15.07.1934, ш. Конибодом), забоншинос, номзади илмҳои филологӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1956 факултети таъриху филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм кардааст. Солҳои 1956–1959 аспиранти Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко, 1960–1961 ходими хурди илмии Институти тадқиқотӣ-илмии педагогии ш. Душанбе, 1961– 1966 муаллими забон ва адабиёти тоҷики мактаби ба номи Ушинский ш. Регар, 1966–1967 муаллими забон ва адабиёти мактаби 22 ш. Душанбе, 1967–1974 лаборант, ходими хурди илмии Институти забон ва адабиёти АИ Тоҷикистон, 1974–1989 ходими калони илмии шуъбаи лаҳҷашиносии Институти забон ва адабиёти АИ Тоҷикистон, 1989–2005 муаллими калон, дотсенти кафедраи методикаи таълими забон ва адабиёти тоҷики Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев буд. Муаллифи зиёда аз 20 корҳои илмӣ, илмию методӣ, аз ҷумла китоби "Морфологические особенности "Маджму-ут-таворих" мебошад. Тадқиқотҳои ӯ ҷанбаҳои мухталифи масъалаҳои забоншиносии тоҷикро фаро гирифтаанд. Бо ифтихорномаи Академияи илмҳои Тоҷикистон сарфароз карда шудааст.
Гулчеҳра Носирова

Гулчеҳра Носирова (12.02.1961, ноҳияи Рӯдакӣ), муаррих, номзади илмҳои таърих. Зиндагинома Соли 1982 факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро бо дипломи аъло хатм кардааст. Солҳои 1982–1983 муаллими кафедраи таърихи ҲКИШ, 1983–1985 муовини озоди котиби Комитети комсомолии донишкадаи номбурда, 1985–1988 аспиранти кафедраи ҲКИШ-и Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин, 1988– 1990 муаллими калони кафедраи таърихи ҲКИШ-и Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко буд. Солҳои 1991–2005 дар ҷамъияти дӯстии Тоҷикистон бо мамлакатҳои хориҷӣ фаъолият дошт. Муаллифи зиёда аз 15 мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ аст. Оид ба фаъолияти Ҳизби Коммунисти Тоҷикистон дар тайёр кардани кадрҳои миллию маҳаллӣ дар солҳои 1924–1937 кори илмӣ бурдааст.
Гулчеҳра Юнусова

Гулчеҳра Саидовна Юнусова (1.08.1965) шаҳри Душанбе, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои педагогика, дотсент. Зиндагинома Соли 1990 Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров -ро хатм кардааст.Ихтисос муаллимаи забон ва адабиёти рус Солҳои 1987-1994 — Сармураббияи боғчаи 3 шаҳри Хуҷанд Солҳои 1994-1998 — Муаллимаи мактаб таҳсилоти миёнаи умумӣ 7 шаҳри Чкалов Солҳои 1998-2004 — Мудири боғчаи 15 шаҳри Чкалов Солҳои2004-2007 — Муаллимаи кафедраи умумидонишгоҳии забони русӣ Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои2007-2012 — Муовини декан оид ба таълими факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Солҳои 2012-2016 - Сармуаллимаи кафедраи адабиёти рус ва хориҷаи факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Аз мохи феврали 2016 то майи 2017 — Иҷрокунандаи вазифаи мудири кафедраи адабиёти рус ва хориҷаи факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Аз моҳи майи 2017 то ҳол — Мудири кафедраи адабиёти рус ва хориҷаи факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров.
Гулчеҳра Содиқ

Гулчеҳра Содиқова (зод. 31 октябри 1941, деҳаи Ёл, ноҳияи Шӯрообод) — овозхон ва фалаксарои тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, Ҳофизи халқии Тоҷикистон 1, барандаи Ҷоизаи давлатии Рӯдакӣ. Зиндагинома Аз ягон мактаби махсуси ҳунарӣ нагузаштааст, тариқи худомӯзӣ нозукиҳои сарояндагиро аз худ намуда, дар дуторнавозӣ ва фалаксароӣ тавфиқ ёфтааст. Солҳои сарояндаи Театри мусиқӣ-мазҳакаи ш. Кӯлоб буд. Лаҳни хоси овозхонӣ дорад, содда, равон ва оммаписанд мехонад, ҳаққонияти роҳу равиш ва шеваи хонишашро собит сохтааст. "Фалаки Кӯлоб", "Фалаки даштӣ", "Андешаи дурӣ", "Чархи фалак", "Фарёди дил", "Зулфи мушкинат", "Навои ишқ", "Ба ҳоли хештан гирям", "Гӯл кун забонамро", "Маҳҷур медорӣ", "Ширинтар аст", "Куртачакан", "Дили дарднок", "Нафаси гарм", "Қасам хӯрдему рафтем", "Ёрам чу қадаҳ ба даст гирад", "Магар ҳеҷ", "Тоҷикистонам", "Насиҳати падар" муште аз хирвори сурудҳояш аст, ки ба дили ҳазорон роҳ ёфтаанд. Ба Эрон, Ҳиндустон, Олмон, Голландия, Фаронса, Швейтсария, Русия ва дигар кишварҳо сафари ҳунарӣ анҷом додааст. Хонавода Ҳамсари ӯ Орзу Достиев ғижжакнавоз буд, аммо пас аз 25 соли зиндагӣии якҷоя вафот мекунад 2. Гулчеҳра Содиқ 5 писару як духтар дорад ва ҳама писарон касби волидонашонро пеша кардаанд. Унвону ҷоизаҳо Бо ордени "Дӯстии халқҳо", медали "Барои меҳнати шуҷоатнок", ифтихорномаҳо қадр шудааст.
Гулчеҳра Ҳоҷиматова

Гулчеҳра Масаидовна Ҳоҷиматова (20.11.1961, н. Ҳамадонӣ) — доктори илми филологӣ, профессор. Зиндагинома Факултаи забон ва адабиёти руси Институти давлатии педагогии Душанберо (ҳоло ДДОТ ба номи С. Айнӣ) соли 1982 хатм намуда, дар кафедраи забони русии Институти давлатии педагогии шаҳри Кӯлоб ҳамчун муаллима фаъолияташро оғоз кардааст. Солҳои 1989-1992 аспиранти Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин, 1993-1997 мудири кафедраи забони русии Донишгоҳи давлатии педагогии шаҳри Кӯлоб, 1997-2000 докторанти ДДОТ ба номи С. Айнӣ 2000-2009, ноиби ректори Донишгоҳи давлатии Кӯлоб буд. Аз соли 2009 мудири кафедраи методикаи таълими забон ва адабиёти руси Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, кор кардааст. Фаъолияти илмӣ Таҳқиқоташ ба масоили беҳбуди таълими забони русӣ дар гурӯҳҳои ғайрирусии макотиби олии ҷумҳурӣ, такмили нутқи русии донишҷӯён, алоқаи байнифаннӣ дар дарсҳои амалии забони русӣ ва ғайра марбут аст. Сари ин масоил беш аз шаст кори илмӣ, методӣ ва илмӣ-оммавӣ ба хидмат овардааст. Осор.