ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Насриддин Садриддинов

Насриддин Талбакович Садриддинов (зод. 18 майи 1949, ноҳияи Комсомолобод) — иқтисоддон, доктори илмҳои иқтисодӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1970 факултети иқтисодии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм кардааст. Солҳои инспектори Вазорати иқтисоди ҶШС Тоҷикистон, ассисенти кафедраи иқтисоди сиёсии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко буд. Солҳои дар аспирантураи Донишгоҳи Ленинград ба номи Жданов таҳсил кардааст. Солҳои ҳамчун муаллим, муаллими калон, дотсенти кафедраи иқтисоди сиёсии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко кор кардааст. Соли 1983 ба кафедраи фанҳои ҷамъиятии филиали Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко дар ш. Қурғонтеппа ба кор гузаштааст. Муаллифи зиёда аз 10 корҳои илмӣ мебошад.
Эмомалӣ Насриддинзода

Эмомалӣ Насриддинзода (Насриддинзода Эмомалӣ Сайфиддин июли 1966, деҳаи Кангурт, ноҳияи Совет, вилояти Кӯлоб) — ҳуқуқшинос, омӯзгор ва давлатмарди тоҷик, доктори илмҳои ҳуқуқшиносӣ, профессор 1, узви вобастаи АМИТ. Зиндагинома Эмомалӣ Насриддинзода 2 июли соли 1966 дар ноҳияи Совет дар оилаи хизматчӣ ба дунё омадааст. Миллаташ тоҷик, маълумоташ олӣ.Соли 1983 муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии 8-и шаҳраки Кангурти ноҳияи Темурмаликро хатм намудааст, соли 1990 Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Т. Г. Шевченко ва соли 2003 Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро бо ихтисоси ҳуқуқшинос хатм кардааст. Корнома Фаъолияти кориашро соли 1990 ҳамчун омӯзгори муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии 2-и ноҳияи Балҷувон оғоз кардааст. Аз соли ассистент, муаллими калони кафедраи ҳуқуқшиносӣ ва фалсафаи фарҳанги Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, аз 2003 то 2004 корманди Сарраёсати корҳои ислоҳии вазорати адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Солҳои унвонҷӯи Институти давлат ва ҳуқуқи АИ ҶТ, соли 2006 мудири кафедраи ҳуқуқшиносӣ ва методикаи таълими ҳуқуқи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ. Солҳои муаллими калони кафедраи назария ва таърихи давлат ва ҳуқуқи факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон. Солҳои ҷонишини декани факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон оид ба тарбия. Солҳои ҷонишини декани факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон оид ба таълим. Аз моҳи августи соли 2011 то 2016 Декани факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон кор ва фаъолият намудааст. Аз 5 майи 2021 2 то 16 январи 2024 3 ёрдамчии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар масъалаҳои рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеа буд. Эмомалӣ Насриддинзода аз 16 январи соли 2024 ректори Донишгоҳи миллии Тоҷикистон таъйин шудааст 4. Вакилӣ Эмомалӣ Насриддинзода 1 марти соли 2020 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст. 5 Фаъолияти илмӣ Соли 2008 рисолаи номзадиро дар мавзӯи "Проблемаҳои ташаккули фарҳанги ҳуқуқӣ дар шароити бунёди давлати демократӣ дар Тоҷикистон" дифоъ намудааст. Соли 2015 рисолаи докториро дар мавзӯи "Густариши фарҳанги ҳуқуқӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шароити амиқ гардидани тафовутҳои фарҳангӣ-тамаддунӣ: масъалаҳои назариявӣ ва амалӣ" ҳимоя кардааст. Ба қалами ӯ беш аз 150 асари пурарзиши илмию таълимӣ аз ҷумла, 5 монография, 5 китоби дарсӣ, 5 воситаи таълимӣ ва мақолаҳои сершумори илмӣ мансуб аст. Соли 2017 Узви вобастаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст. Ҷоизаҳо Бо нишони "Аълочии маорифиТоҷикистон", медали ҷашнии "90-солагии адлияи Тоҷикистон" ва Ордени "Шараф" дараҷаи қадр шудааст. Осор.
Насриддин Шаропов

Насриддин Шаропов (5 майи соли 1928, гуз. Қӯшҳавзи шаҳри Самарқанд — 14 ноябри соли 1998, шаҳри Самарқанд) — забоншинос, омӯзгор, доктори илми филология, профессор, "Аълочии маорифи халқи Ӯзбекистон", Муаллими хизматнишондодаи Ҷумҳурии Ӯзбекистон, профессори фахрии Донишгоҳи давлатии Самарқанд. Зиндагинома Омӯзишгохи муаллимтайёркунии Самарқанд, факултети филологияи тоҷику ӯзбеки УДС (ҳоло — ДДС) ба номи А. Навоиро хатм кардааст. Ходими илмии Институти навташкили тадқ. илмии мактаби Душанбе, омӯзгори УДТ ба номи В. И. Ленин (ДМТ), муаллими забон ва адабиёти ӯзбекии мактаби шабонаи коргарҷавонони 3 шаҳри Душанбе, омӯзгори Донишкадаи педагогии Самарқанд, ходими адабии маҷаллаи "Мактаби советӣ", котиби масъули маҷаллаи "Мактабҳои ибтидоӣ", ходими хурди илмии ИЗА ба номи Рӯдакии АИ Тоҷикистон. Соли 1985 ба зодгоҳаш шаҳри Самарқанд кӯчидааст. Профессори кафедраи забон ва адабиёти тоҷикии Донишгоҳи давлатии Самарқанд. Осори илмӣ Соли 1964 дар мавзӯи "Вожаҳои русию байналмилалӣ дар забони тоҷикӣ" рисолаи номзади дифоъ намудааст. С. 1975 дар мавзӯи "Роҳҳои инкишофи таркиби луғавии забони адабии ҳозираи тоҷик" рисолаи док. ҳимоя кардааст. Муаллифи бештар аз 300 асару мақолаи илмӣ ва тақриз доир ба забоншиноси ва методикаи таълими забон ва адабиёти тоҷик. Қариб 100 мақолаи илмӣ, маърӯзаю гузориш ва тақризҳояш дар Ӯзбекистон ба забони ӯзбеки гардонда шудаанд. Муаллифи рисолаҳои илмии Дар 50 конференсияву симпозиуми байналхалқӣ маърӯзаҳои илмӣ кардааст.
Ҳандаса (дастхат, Насируддини Тӯсӣ)

Насриддини Тӯсӣ. "Ҳандаса" (Дастхат) Мундариҷа Асари мазкур соли 644 ҳ1246 м эҷод карда шуда ва дар он 496 шакли геометрӣ бо масъалаҳояш ҳал гардидааст. Бояд гуфт, ки таҳрири ҳандасаи муаллиф фикрҳои амиқи риёзии ӯро дарбар гирифта, аз нимаи дӯюми асри то нимаи охири қарни дар кишвари Эронзамин яке аз дастурҳои беҳтарин ба ҳисоб мерафт. Дар аввали нусха ду муҳри мудаввар, ки ба Мир Муҳаммад Халил ва Маҷид навишта шудаанд, гузошта шудаанд. Баъзе варақҳои китоб тармим гардида, варақҳои охири он даридаю фарсудашудааст. Матнаш мутлақ арабист. Гирдогирди матни нусха ҷадвал кашида шудаанд. Тақризҳо Донистаниҳо Китоби Насриддини Тӯсӣ. "Ҳандаса". (Дастхат) дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон маҳфуз аст. 1 Пайванди беруна.
Фахриддин Насриддинов

Фахриддин Абдуманонович Насриддинов (29 июли 1979, н. Б.Ғафуров) — Олим, филолог, доктори илмҳои филологӣ, профессор. Зиндагинома Фахриддин Абдуманонович Насриддинов 29 июли 1979 дар ноҳияи Б. Ғафуров вилояти Суғд ба дунё омадааст. Соли 2001 Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуровро хатм кардааст. Ихтисос: муаллимаи забон ва адабиёти тоҷик 1 Фаъолияти илмӣ Фахриддин Насриддинов рисолаи докториро дар соҳаи илми филология зери унвони "Персидско-таджикские переводы Корана и комментарии к нему в Х-Х вв. и их литературное значение" соли 2012 дифоъ намудааст. 2 Осор.
Насруддин (Йуннон)

Насруддин (Бухоро — 1292, Йуннон) — фармондори устони Йуннони Чин (1279–1292) дар замони дудмони Юон, писари Сайид Аҷал Шамсуддини Бухорӣ.
Насруд

Насруд — деҳа дар ҷамоати деҳоти Зидеҳи ноҳияи Варзоб. Аз Насруд то маркази ноҳия 33 км. Аҳолиаш 601 нафар, тоҷикон.
Насрулло Тӯйчизода

номзади илмҳои фалсафа, Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода, Насрулло Тӯйчизода (17.02.1988, д. Шаҳринав, н. Ашти вилояти Суғд), омӯзгори фалсафа, фалсафаи илмҳои фалсафа. Аълочии матбуоти Тоҷикистон ва Аълочии фарҳанги Тоҷикистон Зиндагинома Насрулло Тӯйчизода хатмкардаи факултаи фарҳангшиносии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода ва дорои дараҷаи илмии магистрӣ дар бахши Сиёсати Ҳамкории байналмилалӣ Донишгоҳи Осиё ва Уқёнуси Ороми Ритсумейкан бо ихтисоси туризм ва меҳмондорӣ Ҷопон мебошад 1. Соли 2019 рисолаи номзадиро дар мавзӯи "Телевидение как вид экранной культуры и его роль в трансформирующемся обществе(на примере таджикского телевидения)" таҳти роҳбарии д.и.ф. Саъдулло Раҳмов, ҳимоя намуд. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон буда, фаъолияти журналистии худро дар нашрияҳои "Лочин", "Чархи гардун" ва маҷаллаи илмӣ-оммавии "Илм ва ҳаёт" идома додааст. Соли 2011 пас аз ғолибият дар барномаи табодули фарҳангии " 725 " ба Иёлати Калифорнияи ИМА сафар намуда, таҷрибаомӯзӣ намудааст. Инчунин, иштирокчии "Мактаби файласуфони ҷавон"-и Академияи улуми Россия дар шаҳри Москва мебошад. Мақолаҳои илмияш дар маҷаллаҳои илмии Тоҷикистон, Озарбойҷон, Россия ва Казоқистон нашр шудааст. Ба нишонҳои соҳавии Аълочии матбуоти Тоҷикистон ва Аълочии фарҳанги Тоҷикистон мушарраф шудааст. Аз соли 2019 ба ҳайси муаллими калон дар кафедраи фалсафаи фарҳанги Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор мекунад. Эҷодиёт Муаллифи маҷмӯаи ашъори бачагона "Таронаи чашмасор" Хуҷанд, 2000; "Қиссаи оҳуча". Хуҷанд, 2002 ва маҷмӯаи мақолаҳои солҳои мухталиф дар нашриёти даврӣ ба табъ расида бо номи "Дунёи соҳибдилон". Душанбе,2020 мебошад. Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Носируддин Шоҳ

Ҷоизаи миллии синамо барои беҳтарин нақши мардона ҷоизаи Академияи Сангит Натак Ҷоизаи барои беҳтарин нақши дуюмдараҷаи мардона Ҷоми Волпӣ барои беҳтарин нақши мардона Носируддин Шоҳ (июл 1950) — ҳунарпеша ва коргардони Ӯро ҳамчун беҳтарин ҳунарпешаи театр ва синамо мешиносанд. Тули фаъолияти худ ӯ ҷоизаи зиёдеро бурд намудааст. Се ҷоизаи ва се дар номинатсияи беҳтарин нақши мардона. Ҳукумати Ҳиндустон Носируддинро бо орденҳои Падма Шрӣ ва Падма Бҳушан барои саҳм дар синамои Ҳиндустон қадрдонӣ кардааст. Зиндагинома Эҷодиёт дар синамо Ҳаёти шахсӣ Филмнома Ҷоизаҳо Нигаред низ.
Насрулло Убайдулло

Насрулло Убайдулло Каримзода (10.08.1963, деҳаи Порвени ноҳияи Панҷакент) — муаррихи тоҷик, номзади илмҳои таърих, дотсент, доктори илмҳои таърих, профессор. Аълочии маорифи Тоҷикистон. Зиндагинома Насрулло Убайдулло солҳои 1980–1985 дар шӯъбаи таъриху ҳуқуқи факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко таҳсил кардааст. Солҳои 1985–1990 муаллими таъриху ҷамъиятшиносии мактаби миёнаи 83 ноҳияи Рӯдакӣ, 1990–1998 ассистент ва муаллими калони кафедраи таърихи ИҶШС, кафедраи таърихи халқи тоҷик ва муовини декани факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко буд. Солҳои 1990–1994 дар шӯъбаи ғоибонаи аспирантураи донишгоҳи омӯзгорӣ таҳсил дошт. Солҳои 1998–2007 ҳамчун муаллими калони кафедраи таърихи халқи тоҷик, муовини аввали сардори шуъбаи таълим, муовини декани факултети ҳуқуқшиносӣ оид ба таълим, мудири кафедраи назария ва таърихи давлат ва ҳуқуқи Донишкадаи андоз ва ҳуқуқи Тоҷикистон кор кардааст. Солҳои 2008 - 2015 декани факултети таърихи ДДОТ ба номи С. Айнӣ, 2015-2017 мудири кафедраи таърихи халқи тоҷик, 2017-2019 муовини ректори ДДОТ ба номи С. Айнӣ оид ба илм кор кардааст. Аз 5 феврали соли 2019 то имрӯз директори Пажӯҳишгоҳи таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи Аҳмади Дониш -и Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон мебошад. Сармуҳаррири маҷаллаи илмии "Муаррих", узви ҳайати мушовараи маҷаллаи "Мероси ниёгон", "Паёми Донишгоҳи омӯзгорӣ", раиси Шӯрои диссертатсионӣ оид ба дифои рисолаҳои докторӣ дар назди Пажӯҳишгоҳи таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи Аҳмади Дониш -и Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон мебошад. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сарфароз шудааст. 1 Фаъолияти илмӣ Насрулло Убайдулло муаллифи 6 монография, муаллиф-мураттиби 9 китоб ва зиёда аз 150 мақолаҳои илмӣ, илмию оммавӣ мебошад. Оид ба масъалаҳои инкишофи мактабу маориф, фарҳанг, афкори сиёсию ҷамъиятии халқи тоҷик дар нимаи дуюми асри ва ибтидои асри, таърихнигории таърихи халқи тоҷик, ба вижа таърихи мактабу маориф корҳои илмӣ бурдааст. Бори нахуст таърих ва таърихнигории мактабу маорифи тоҷик дар нимаи дуюми асри – нимаи аввали асри - ро мавриди таҳқиқ қарор дода, собит намудааст, ки тоҷикон ҳамчун мардуми бумии минтақаи Осиёи Марказӣ аз ибтидо соҳиби мактабу маориф мебошанд. Таърихи ниҳодҳои омӯзишии тоҷикон аз замонҳои қадим ибтидо гирифта, новобаста аз ивазшавии сулолаҳову хонадонҳои ҳукмрон ва истилои аҷнабиён тоҷикон ҳамеша мактабу маориф ва фарҳангии суннатии худро ҳифз тамуда, рушду пешрафти онро таъмин менамуданд. Аз ҷумла, дар нимаи дуюми асри – нимаи аввали асри дар баробари забони арабӣ дар мактабу мадрасаҳои минтақа забони тоҷикӣ-форсӣ забони таълимӣ буд ва сарҳалқаи илму фарҳанг, мактабу маориф ва умуман ҳаёти маънавии минтақа тоҷикон буданд. 2 Осор Монографияҳо Китобҳо Мақолаҳои илмӣ Мукофоту ҷоизаҳо Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Ҳусейн Насруллоев

Ҳусейн Насруллоев (28.01.1945, шаҳри Панҷакент), иқтисоддон, номзади илмҳои иқтисодӣ, профессор. Зиндагинома Соли 1962 Омӯзишгоҳи омӯзгории ш. Панҷакентро хатм кардааст. Солҳои 1962–1963 муаллими мактабҳои ибтидоии деҳаҳои Рогин ва Зиндовуди ноҳияи Панҷакент буд. Солҳои 1963–1967 дар факултети табиатшиносию географияи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил карда, онро бо дипломи аъло хатм намудааст. Солҳои 1967–1970 ассистент, 1970–1973 аспиранти донишкадаи омӯзгории пойтахт буд. Аз соли 1973 ҳамчун муаллими калони кафедраи географияи иқтисодии донишкадаи омӯзгории пойтахт, ҳамзамон дар кафедраи иқтисодиёти хоҷагии кишлоқи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин ба ҳайси ҳамкор фаъолият кардааст. Солҳои 1986–1994 ходими калони илмии Шӯрои тадқиқоти қувваҳои истеҳсолии Академияи илмҳои Тоҷикистон буд. Солҳои минбаъда ҳамчун дотсент дар Донишгоҳи озоди Тоҷикистон ва Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон (ш. Хуҷанд) кор кардааст. Солҳои 2003–2006 мудири кафедраи фанҳои иқтисодӣ ва директори намояндагии Донишгоҳи муосири гуманитарии Россия ва Тоҷикистон дар ш. Панҷакент, 2006–2008 декани факултети менеҷменти филиали Донишкадаи давлатии омӯзгории Тоҷикистон дар ш. Панҷакент буд. Аз соли 2008 то ба имрӯз муовини ректори Донишкадаи давлатии омӯзгории Тоҷикистон дар ш. Панҷакент оид ба корҳои илмӣ мебошад. Оид ба масъалаҳои демографии маскуншавии аҳолӣ, хусусиятҳои ташаккул ва истифодаи оқилонаи захираҳои кории Ҷумҳурии Тоҷикистон зиёда аз 30 мақолаҳои илмӣ ба чоп расонидааст. Иштирокчии Конгресси байналхалқии географӣ ва як қатор конференсияву симпозиумҳои умумииттифоқӣ ва ҷумҳуриявӣ мебошад.
Ҷунайдулло Насруллоев

Ҷунайдулло Насруллоев (04.06.1949, гуз. Масҷиди Қунғуроқдори деҳшӯрои Хаймари н. Самарқанд) — технологи саноати хӯрокворӣ, ходими ҷамъиятӣ, соҳибкор, метсенат. "Аълочии фарҳанги Тоҷикистон". Зиндагинома Ҷунайдулло Насруллоев дар Техникуми озуқавории шаҳри Самарқанд "Ошхонаи таомҳои миллӣ"-ии "Восток"-ро кушодааст. Аввалҳои солҳои 90 дар Хакасия нахустин Ҷамъияти мусулмононро таъсис додааст. Соли 1999 муҳтасиби қозиёти Саяни Осиёи Россия интихоб шудааст. С. 90-ум шумораи мусулмонҳои Хакасия аз ҳисоби муҳоҷирони ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна ва Кавказ зиёд шуд. Эшон як ошёнаи иморати сеошёнаашро дар бозори марказӣ барои намозгузорон олиҳимматона вогузоштааст. Ибтидои солҳои 90-ум ҷамъияти мусулмонони Маркази фарҳанги тоҷикон ва ӯзбекони шаҳри Абаканро таъсис дода, ҳар сол дар он идҳои Наврӯз, Рамазон ва Қурбон, дар шаҳри Красноярск иди "Сайри лола"-ро мегузаронад. Дар назди ин марказ мактаби якшанбегии омӯзиши забони модарии тоҷикӣ ва ансамбли миллии рақсу суруд амал мекунад. Дар он ҳофизони Тоҷикистон Баҳодур Неъматов, Ҳасани Ҳайдар, Мардон Мавлонови самарқандӣ кумаки молиявӣ расондааст. Бо медали Хазинаи байналхалқии хайрияи "Меценаты Столетия" мукофотонида шудааст.
Насруллоҳ (амир)

Насруллоҳ (Амир) — амири Аморати Бухоро. 27 апрели соли 1827 Насруллоҳ (Ботурхон) ба тахти Аморати Бухоро нишаста, иҷрои ҳама корҳои ҳукуматиро ба қӯшбегӣ Ҳакимбий супурд. Пас аз ҷулус амир Насруллоҳ дар давоми 6-7 сол бародарон, ҳамаи хешу табор ва тарафдорони онҳоро ба қатл расонд. Дар солҳои аввали салтанаташ амир Насруллоҳ то 100 нафарро қатл намуда, дар байни халқ бо лақаби "амир қассоб" ("Ботурқассоб") ном баровард. Аҳолӣ аз тарс Бухороро тарк намуда ба Шаҳрисабз ё Урганҷ кӯч мебастанд. Дар сиёсати берунӣ амир Насруллоҳ кӯшиш мекард, ки бо давлатҳои ҳамсоя, аз қабили Эрон, Туркия ва Русия алоқаҳои ҳасана барқарор намояд. Бо ин мақсад ӯ Қобилбекбийи қарлуқро ба назди шоҳи Эрон Муҳаммадшоҳи Қоҷор ба расми сафир фиристод. Пас аз 10 рӯз Болтақулбеки Чағатойбеки қирқро ба назди султон Абдулмаҷид, халифаи Туркия фиристод. Насруллоҳ инчунин барои муттаҳидсозии мулкҳои ҷудогона мубориза мебурд. Яке аз чунин мулкҳо Шаҳрисабз буд ва Насруллоҳ соле ду маротиба кӯшиши бенатиҷаи забти Шаҳрисабз мекард. Ниҳоят дар соли 1856 дар ҳуҷуми 28-ум ба ӯ муяссар шуд, ки Шаҳрисабзро фатҳ намояд. Барои мустаҳкам намудани нуфузаш ӯ духтари ҳокими Шаҳрисабз – Кенагасхонимро ба занӣ гирифт. Амир Насруллоҳ барои мустаҳкам намудани мавқеи худ инчунин бо хонии Хӯқанд мубориза мебурд. Сабаби оғози ҷанг забти шаҳрҳои Ҷиззах, Хуҷанд. Ӯротеппа, Нов ва ғайраҳо аз ҷониби хонии Хӯқанд шуд. Пас аз якчанд юришҳои нобарори Насруллоҳ байни Аморати Бухоро ва хонии Хӯқанд сулҳи 10-сола баста шуд. Чанд сол ҷангҳо бо бартарии яке аз тарафҳо гузашта, танҳо с.1842 хонии Хӯқанд пурра забт ва ҳокими он - Муҳаммадалихон қатл карда шуд. Кӯшишҳои амир Насруллоҳ дар бобати ба ҳайати Аморати Бухоро баргардонидани мулкҳои соҳили чапи Амударё (Балх), ки ба тасарруфи амирони афғон даромада буданд, натиҷае набахшид. Пас аз он ба Ҳисору Кӯлоб ҳуҷум намуда онҳоро гирифт. Соли 1837 амир Насруллоҳ ислоҳоти ҳарбӣ гузаронда, ба ташкил кардани қисми калони ҳарбии муназзам саъй намуд. Асоси он аз асирони форсҳо ва дигарон фароҳам омада буд. Амир аз ин қисми ҳарбӣ, ки қувваи асосии зарбазанандаи қӯшуни Бухоро маҳсуб мешуд, дар вақти ҷанг васеъ истифода мекард. Насруллоҳ аз ҳар кас ва аз ҳар чиз хавф мебурд ва худаш ҳам зӯран ба ҳалокат расонда шуд. Мувофиқи баъзе ривоятҳо Кенагасхоним ҳангоми хоби амир ба гӯшаш симоб рехтааст. Амир аз дарди ҷонкоҳ бедор шуда пеш аз марг фармудааст, ки он зан ва ҳамаи бачаҳои вайро кушта ба чоҳ партоянд 1. Адабиёт.
Настен

Настен, Наштен (асри) — фармонравои сакоӣ дар Бохтар, дар ибтидои давраи масеҳият эҳтимолан дар навоҳии Бадахшон подшоҳӣ мекард.
Насруллоҳи Асадулло

Насруллоҳи Асадулло - рӯзноманигор, нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Насруллоҳи Асадулло 14 августи соли 1951 дар деҳаи Чоркӯҳи ноҳияи Исфара ба ҷаҳон омадааст. Соли 1973 шуъбаи журналистикаи факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст. Баъдан корманди рӯзномаву ҳафтаномаҳои "Тоҷикистони Советӣ", "Коммунист Таджикистана", "Комсомольская правда", "Маданияти Тоҷикистон", "Адабиёт ва санъат", "Литературная газета" ва Ҳукумати ҷумҳурӣ будааст. Насруллоҳи Асадулло соли 1995 аз олам даргузашт. Эҷодиёт Муаллифи маҷмӯаи ҳикояҳои ҳаҷвии "Имтиҳон" (Маскав, 1980), "Санҷиш" (Олмон, 1982), "Дӯстон барои чӣ лозим?", "Овози шинос" ва ғ. мебошад. Мақолаву очеркҳои публитсистиаш борҳо ба табъ расидаанд.
Настасино (ноҳияи Вичуг, Иванов)

Настасино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вичуг, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Настасино (ноҳияи Лух, Иванов)

Настасино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Лух, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Нассау

Нассау. Масоҳат — 13 878 км (156-ум ҷой дар ҷҳон). Таърихи таъсис — соли 1695 Таърих Ҷуғрофия Иқтисодёт Мардум Аҳолии ҷазираҳои Бағам асосан бағамиҳоянд (85 %) — аз авлоди ғуломони зангӣ % — инглисҳои маскуншуда ва боқимонда аз Осиё ва мамлакатҳои испанизабони Амрикои Лотинӣ. Аҷдоди бағамиҳо ба қабилаҳои гуногуни Африқо мансуб буда, онҳоро аз он ҷо мустамликадорони англис дар асрҳои 17-19 овардаанд. Забони расмӣ — англисӣ. Аксарияти диндорон католиканд. Аҳолиаш нобаробар ҷой гирифтааст, 70%-и аҳолӣ дар ҷазираи Ню-Провиденс ва 15 % дар ҷазираи Бағами Калон маскун шудаанд. Зичии миёнаи аҳолӣ дар 1 км — 22,4 нафар. Дарозумрӣ ба ҳисоби миёна — 65,6 сол, аз ҷумла занҳо — 69,1 ва мардҳо — 62,2. Пайванд.
Насушиобара

Насушиобара — яке аз шаҳрҳои префектураи Точиги, Ҷопон аст.
Наталино (деҳа)

Наталино — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Благовешенский, вилояти Амур медарояд.
Настеҳан

Настеҳан, Настаҳан — паҳлавони туронӣ, писари Виса ва бародари Пирон.
Насухӣ Салим Бухорӣ

Насухӣ Салим ал-Бухорӣ - як арбоби низомӣ ва давлатдори Сурия, вазифаи иҷрокунандаи вазифаи президенти Сурия, сарвазири Сурияро ишғол кард, дар замонҳои гуногун як қатор вазоратҳоро роҳбарӣ кард. Адабиёт.
Наталинка (ноҳияи Судогод)

Наталинка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Судогод, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Наталинск (деҳа)

Наталинск — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Красноуфимский, вилояти Свердловск медарояд.
Натал (шаҳр дар Бразилия)

Натал — шаҳрест, ки дар давлати Бразилия қарор дорад, пойтахти иёлати Риу-Гранди-ду-Норте.
Наталио Портило

Наталио Портило — футболбози аргентинӣ.
Наталио Лоренсо Покет

Наталио Лоренсо Покет (сентябри 1984, Каналс, Валенкия, Испания) — футболбози испанӣ, ҳамлагар.
Настасино (ноҳияи Вологод, Вологда)

Настасино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Наталия Дементева

Наталя Леонидовна Дементьева (6 сентябри 1945, Куйбышев) — арбоби давлатии шӯравӣ ва Узви Кумитаи Шӯрои Федератсия оид ба буҷет ва бозорҳои молиявӣ. Корманди шоистаи маданияти Федератсияи Русия. Узви ҳизби "Русияи воҳид". Зиндагинома Соли 1945 дар шахри Куйбишев (холо Самара) дар оилаи ҳарбӣ ба дунё омадааст. Аз 10-солагӣ дар Ленинград зиндагӣ мекард. Соли 1970 факултаи таърихи Донишгоҳи давлатии Ленинградро хатм кардааст (аз рӯи ихтисоси "муаррих-археолог") 1. Соли 1979 сардори инспекцияи вилоятии мухофизати ёдгорихои комичроияи Ленинград таъин шуд. Моҳи ноябри соли 1987 директори Осорхонаи давлатии таърихи Санкт-Петербург интихоб шуд. Вай яке аз ташаббускорони дафни хокистари князи бузург Владимир Кириллович дар калисои Пётр ва Павел, инчунин гузоштани муҷассамаи Петри аз ҷониби Михаил Шемякин дар ҳудуди осорхонаи таърихи шаҳр буд. 28 августи соли 1997 бо фармони Президенти Федератсияи Русия вай вазири фарҳанги Федератсияи Русия таъин карда шуд. Аз сентябри соли 1998 то апрели соли 2004 — муовини аввали вазири фарҳанги Федератсияи Русия. Аз июни соли 2004 — Намояндаи Маҷлиси давлатии Ҷумҳурии Марий Эл дар Шӯрои Федератсияи Маҷлиси Федералии Федератсияи Русия. 17 январи соли 2005 вай дубора ба вазифаи сенатори Маҷлиси давлатии Ҷумҳурии Марий Эл дар Шӯрои Федератсияи Русия интихоб шуд. Як катор мукофотхои ҳукуматӣ дорад. Лауреати Ҷоизаи миллӣ барои эътирофи оммавии дастовардҳои занони "Олимпия"-и Академияи соҳибкорӣ ва соҳибкории Русия дар соли.
Наталия Ивановна Кобринская

Наталия Ивановна Кобринская (8 июн 1855 1 ё 8 июн 1851,, — 22 январ 1920 1,,) — яке аз нависандагони шинохтаи адабиёти рус буд.
Наталиха (ноҳияи Гаврилово-Посад, Иванов)

Наталиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Гаврилово-Посад, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Наталио Пеския

Наталио Агустин Пеския (1 январи 1922 (1989-11-11) Ноябр 11, 1989) — футболбози аргентинӣ, нимҳимоятгари марказӣ.
Наталио Перинетти

Наталио Перинетти (28 декабри 1900 (1985-05-24) Май 24, 1985) — футболбози аргентинӣ, вингери рост, ҳамлагар.
Наталя Бакаева

Наталя Павловна Бакаева (1951, Душанбе) — доктори илмҳои биологӣ, профессор. Зиндагинома Соли 1975 факултаи биологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин ба итмом расонда, дар ҳамин ҷо ба фаъолият пардохтааст, вазифаҳои лаборанти калон, ассистент, муаллими калон ва дотсенти кафедраи биохимияро иҷро кардааст. Аз соли 1997 дар муассисаҳои илмии шаҳри Самараи Русия заҳмат мекашад. Таъсири пешкишт, нуриҳо ва тарзи шудгору нармкунии замин, нуриандозӣ, роҳҳои баланд бардоштани ҳосили гандуми баҳорӣ ва тирамоҳӣ дар шароити бешадашт аз мавзӯъҳоанд, ки мавриди пажӯҳишаш қарор гирифтаанд. Теъдоди таълифоташ ба сад мерасад. Осор.