ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Саъдулло Асадуллоев

Саъдулло Асадуллоев — (12 сентябри 1932, д. Хистеварз (Кистакӯз) - 26 сентябри 1998 шаҳри Хуҷанд), адабиётшинос, доктори илми филологӣ, профессор. Асосгузор ва президенти Академияи Камоли Хуҷандӣ. 1 Ҳолнома Саъдулло Асадуллоев ДДТ ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст. Аспирант, муаллим, сармуаллими кафедраи адабиёти тоҷик, ноибдекани факултаи таъриху филологияи ДДТ ба номи В.И.Ленин, мудири кафедраи адабиёти тоҷик, мудири шуъбаи гоибона, мудири кафедраи адабиёти тоҷики ДДОЛ ба номи С.М.Киров (аз с.1986). Навиштаҳояш аз с.1962 ба табъ мерасанд. Фаъолияти илмӣ Муаллифи бештар аз 200 кори илмӣ бахшида ба масъалаҳои мухими таърихи адабиёти форсу тоҷик аст. Мураттиб ва муаллифи як катор хрестоматия ва китобҳои дарси мебошад. Мураттиб, муаллифи сарсухан ва тавзеҳоти мачмӯаҳои "Намунаҳои зарбулмасал ва маколҳои тоҷикон ва ӯзбекони вилояти Катағани Афғонистон" (Д., 1963) ва "Амир Хусрави Деҳлавӣ" (Д., 1975). Дар кори ба нашр омода сохтани "Девони Камоли Хуҷандӣ" дар ду чилд фаъолона ширкат варзидааст. Иштироккунандаи конгресс ва симпозиумҳои байналхалқи бахшида ба масъалаҳои адабиёти Шарк. Осор.
Саъдулло Наимбоев

Саъдулло Наимбоев (20. 05. 1937, деҳаи Ворухи ноҳияи Исфара – ваф. 05.03.2007, шаҳри Душанбе), забоншинос ва адабиётшинос, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1955–1959 дар факултети таъриху филологияи тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Ленинобод таҳсил намудааст. Фаъолияти меҳнатияш ҳамчун муаллими забон ва адабиёти тоҷик дар мактабҳои ноҳияҳои Ҳамадонӣ, Конибодом ва Исфара шурӯъ шудааст. Пас аз он бо мақсади такмили донишу тахассуси хеш ба ш. Душанбе омадааст. Якчанд муддат ҳамчун муҳаррири шуъбаи мусиқии Кумитаи радиои Тоҷикистон фаъолият дошта, ҳамзамон солҳои 1970–1973 дар аспирантураи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко таҳсил намудааст. Солҳои 1973–1996 ҳамчун муаллими калон ва дотсенти кафедраи методикаи таълими забон ва адабиёти тоҷики Донишгоҳи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Қ.Ҷӯраев кор кардааст. Ҳамзамон солҳои 1982–1986 вазифаи муовини декан, 1986–1993 вазифаи декани факултети филологияи тоҷики донишгоҳи омӯзгориро ба уҳда дошт. Солҳои 1996–2003 ҳамчун мушовири Кумитаи байналмилалии Салиби Сурх ва пас аз он дотсенти Донишгоҳи тиҷорати Тоҷикистон, ҳамзамон дотсенти кафедраи забон ва адабиёти тоҷики Коллеҷи омӯзгории донишгоҳи омӯзгории бо номи Қ.Ҷӯраев фаъолият намудааст. Оид ба мундариҷа ва усулҳои таълими вазни арӯз, воситаҳои тасвири бадеӣ, инчунин дигар масъалаҳои забон ва адабиёти тоҷик корҳои илмӣ бурдааст. Муаллифи зиёда аз 150 мақолаву асарҳои илмӣ, илмию методӣ ва дастурҳои методӣ мебошад. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" ва ифтихорномаи Вазорати маорифи Тоҷикистон сарфароз шудааст. Осор.
Саъдулло Назруллоев

Саъдулло Назруллоев (5.09.1936, деҳаи Вишхарви ноҳияи Дарвоз), муаррих, номзади илмҳои таърих, дотсент. Зиндагинома Соли 1958 факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г. Шевченкоро хатм кардааст. Солҳои 1958–1961 муаллими фанни таърихи мактаби миёнаи 10 ноҳияи Кофарниҳон, 1961–1963 аспиранти кафедраи таърихи ИҶШС, 1963–1995 ассистент, муаллими калон, дотсенти кафедраи таърихи ИҶШС ва кафедраи таърихи халқи тоҷик, муовини декани факултети таърих оид ба тарбия ва таълим, 1995– 1998 декани факултети таърих, 1998–2008 дотсенти кафедраи таърихи халқи тоҷики Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ буд. Аз соли 2008 то ба имрӯз ҳамчун дотсенти кафедраи таърихи умумии донишгоҳи омӯзгорӣ кор мекунад. Муаллифи 2 асар ва зиёда аз 60 мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Таълифотҳояш таърихи тараққиёти нақлиёт ва сохтмони роҳҳо, роҳҳои оҳанро дар давраи истиқлол дар бар гирифтаанд. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" қадр карда шудааст. Осор.
Ҳабибулло Саъдуллоев

Саъдуллоев Ҳабибулло Найимович (1 январ 1957, ноҳияи Ҷалолиддин Балхӣ — декабри 2020) — вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати Зиндагинома Эзоҳ Пайвандҳо МАЪЛУМОТНОМА ДАР БОРАИ ВАКИЛОНИ МАҶЛИСИ НАМОЯНДАГОН.
Саъдулло Раҳимов

Саъдулло Раҳимов (Раҳимов Саъдулло Хайруллоевич ноябри 1951, ноҳияи Ромитан, вилояти Бухоро — 4 майи 2024 1, Душанбе, Тоҷикистон) — фарҳангшинос, муҳаққиқ ва мунаққиди синамо, доктори илмҳои фалсафа. Узви Иттиҳодияи синамогарони ИҶШС. Зиндагинома Саъдулло Раҳимов факултаи забон ва адабиёти руси Университети давлатии Тоҷикистонро соли 1974 хатм карда, дар Институти фалсафаи АИ Тоҷикистон фаъолият намуда, аз лаборант то котиби илмӣ расидааст. Бо танаффус, директори киностудияи "Тоҷикфилм", муовини раиси Кумитаи телевизион ва радиошунавоии ҷумҳурӣ заҳмат кашидааст. Саъдулло Раҳимов Таҳқиқгари муваффақи синамои тоҷик ба шумор меравад, аз соли 2011 то 2024 котиби Иттифоқи кинематографистони Тоҷикистон буд. Ӯ яке аз ташабускорони кинофестивали байналмилалии "Дидор", ки соле ду маротиба дар пойтахти Тоҷикистон, шаҳри Душанбе баргузор мегардид, буд. 2 Саъдулло Раҳимов, фарҳангшинос, муҳаққиқ ва мунаққиди синамо ва доктори илмҳои фалсафа пас аз як ҷарроҳӣ субҳи 4 майи соли 2024 дар Душанбе аз олам чашм пӯшид. 3 Фаъолияти илмӣ Бобати таърихи афкори эстетикии халқи тоҷик, марҳилаҳои он, эстетика ва ақоиди фалсафии Зардуштия таҳқиқоти судманд анҷом додааст. Ҳамчун муҳаққиқ ва мунаққиди синамо доир ба таъриху эҷодиёти синамогарони Тоҷиксистон мақолаву асрҳои зиёде таълиф намудааст. Ӯ яке аз ҳаммураттибони китоби "Энциклопедия кино Таджикистана. Краткая история кино Таджикистана", мебошад. 2 4 Осор Эҷодиёт дар синамо Муаллифи сенария, коргардони бисёр филмҳои мустанад, аз қабили "Занон-сармоядорон", "Маҳваш", "Сайёҳат дар Ватан", "Арӯсак", "Ҷойҳои муқаддас", "Насими Қаратоғ", "Ман мунаққиди одилам", "Академик Диноршоев", силсилафилмҳо дар бораи ВМКБ: "Ишкошимиҳо", "Рӯшониҳо", "Гулбек" аст.
Саъдулло Рабиъӣ

Саъдулло Рабиъӣ (4 марти 1883, деҳаи Арақчин, ноҳияи Варзоб — 1938, ҳамон ҷо) — шоир и советии тоҷик, узви Иттиҳодияи нависандагони ИҶШС. Зиндагинома Дониши ибтидоиро дар назди падараш бароварда, дар мадрасаи Ҳисор таҳсилро давом додааст. Дар Мадраса асри таассуроти ашъори шоирони гузашта, хусусан Бедилу Соиб ба шеъргӯӣ пардохтааст. Шеърҳои тоинқилобиаш асосан тақлидӣ буданд. Рабиъӣ Инқилоби Октябрро бо хушнудӣ истиқбол намуда, дар ташкили хоҷагиҳои коллективӣ фаъолона иштирок карда, дар идораҳои советию маҳаллии ҷумҳурӣ кор кардааст. Рабиъӣ ба хидмати адабиёти нави сотсиалистӣ камар баста, дар равияи эҷодиёти халқ шеър менавишт. Мавзӯъи асосии шеърҳои Инқилоби сохтмони нави советӣ, дастовардҳои ватани сотсиалистӣ, нав шудани симои деҳоти Тоҷикистон, таблиғи озодии занон, мактабу маориф ва ғайра буд (шеърҳои "Варзобстрой", "Ба муносибати яксолагии БАС", "Ба муносибати ташкили райони нави Варзоб", "Хитоб ба Духтарони Шарқ" ва ғайра). Рабиъӣ бо унвони "Ҳисорӣ" дар равияи асарҳои халқӣ достони нотамоме дорад (1183 байти он дар архиви шахсии шоир маҳфуз аст). Соли 1934 Рабиъӣ ба сифати вакил дар Съезди 1-уми умумииттифоқии нависандагони СССР иштирок кардааст. Достони тарҷумаиҳолии шоир бо унвони "Москва" натиҷаи таассуроти ҳамин сафар аст. Осор.
Саъдулло Ситамов

Саъдулло Ситамов (7 марти 1947, деҳаи Боғи Дилкушо, ноҳияи Муъминобод — 21 январи 2022, Тоҷикистон) — физикдон, номзади илмҳои физикаю математика, дотсент. Аълочии маорифи Тоҷикистон. Зиндагинома Саъдулло Ситамов 7марти соли 1947 дар деҳаи Боғи дилкушо, мавзеъи Дуоби ноҳияи Муъминобод ба дунё омадааст. Соли 1964 мактаби миёнаи 4-и ноҳияи Восеъро хатм кардааст 1. Хатмкардаи факултети физикаи Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин. Ходими хурди илмии Инистути астрофизикаи АИ ҶТ, аспиранти Унверситети давлатии Москва ба номи М. В. Ломоносов, омӯзгор, муаллими калон, дотсент, мудири кафедраи физикаи умумии ДДК ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, мудири кафедраи фанҳои умумитехникӣ, декани факултети физикаю математикаи ДДБ ба номи Носири Хусрав. Аз соли 2008 дотсенти кафедраи фанҳои умумитехникии ҳамин донишгоҳ. Аз 10-уми августи соли 2016 то охири умр мудири кафедраи физикаи тиббӣ ва информатикаи Донишгоҳи давлатии тиббии Хатлон буд 2. Фаъолияти илмӣ Дар мавзуи "Термодинамикаи корношоямшавӣ полимерҳо ҳангоми таъсири моеъҳо ва шиддатҳои мураккаб дар ҳароратҳои паст" соли 1985 дар Донишкадаи асбобсозии Москва рисолаи номзадӣ ҳимоя намудааст. Муалифи 9 асари илмӣ-методӣ ва 1 санади татбиқи кори илмӣ дар истеҳсоли равған (Шаҳодатномаи 64 аз 13. 09. 1984). Осор.
Саъдулло Неъматов

Саъдулло Неъматов (26.01.1950, шаҳри Хуҷанд), филолог, доктори илми педагогӣ, профессор, академики Академияи байналхалқии мактабҳои оли.
Умедҷон Саъдуллоев

Умедҷон Қудратуллоевич Саъдуллоев (4 январи соли 1982, шаҳри Ваҳдат) — номзади илмҳои филология, дотсенти кафедраи таърихи забон ва типологияи факултети филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон. Зиндагинома Умедҷон Саъдуллоев 4 январи соли 1982 дар деҳаи Ромити ҷамоати деҳоти Ромити шаҳри Ваҳдат таваллуд шуда, соли 2000-ум мактаби миёна, соли 2005 факултети филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро хатм кардааст. Пас аз хатми донишгоҳ ба сифати муҳаққиқи коромӯз дар кафедраи таърихи забон ва типология ба фаъолият шурӯъ кардааст. Рисолаи номзадиро дар мавзӯи "Хусусиятҳои луғавӣ ва маъноии "Футувватномаи султонӣ"-и Ҳусайн Воизи Кошифӣ" соли 2010 дифоъ намудааст. Фаъолияти ҷамъиятию роҳбарӣ: солҳои 2008-2010 Раиси Шӯрои олимони ҷавони факултети филологияи ДМТ; солҳои 2010-2015 Раиси Шӯрои кураторони факултети филологияи ДМТ; аз соли 2015 то ҳол ҷонишини декани факултети филологияи ДМТ оид ба таълим мебошад. 1 Осор Таҳия ва ба нашр омода намудани матни мукаммали "Футувватномаи султонӣ"-и Ҳусайн Воизи Кошифӣ. -2012. – 183 с. (дастури таълимӣ); Хусусиятҳои луғавӣ ва маъноии "Футувватномаи султонӣ"-и Ҳусайн Воизи Кошифӣ. Душанбе, 2013. – 140 с. (монография). 2 Пайвандҳо.
Саъдӣ (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Саъдӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Қадриддин Ғиёсови ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Саъдӣ то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 219 нафар, тоҷикон.
Шарифобод (деҳа, н. Восеъ)

Саъдуллои Шариф — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулистони ноҳияи Восеъ. Аз Саъдуллои Шариф то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 7 км. Аҳолиаш 2903 нафар, тоҷикон.
Саъдӣ Маҳдиев

Саъдӣ Маҳдиев (20.05. 1932, д. Қӯшмасҷиди Самарқанд — 15.06.2005) — адабиётшинос, доктори илмҳои филология, профессор. Зиндагинома Саъдӣ Маҳдиев факултети забон ва адабиёти Донишгоҳи давлатии Самарқанд ба номи А.Навоиро хатм намудааст. Директори мактаби миёнаи н. Фориши вилояти Самарқанд, ходими илмии ИЗА ба номи Рӯдакии Фарҳангистони улуми Тоҷикистон. Солҳои 1960-1971 муаллим ва мудири кафедраи забон, 1971-1980 дотсенти кафедраи психологияи Донишкадаи тарбияи ҷисмонии ба номи М.И.Калинин Душанбе буд. Перомуни таърихи насри адабиёти форс-тоҷик масъалаҳои мухталифи эҷодиёти даҳонии халқ (фолклор) беш аз дусад таълифоти илмӣ аз даст баровардааст. Дар чандин экспедитсияҳои фолклори тоҷик иштирок намуда, зиёда аз панҷ ҳазор латифаи халқиро ҷамъ оварда, дар таҳқиқи ин жанр ҳиссаи гузоштааст. Осор Саъдӣ Маҳдиев дар экспедитсияҳои илмӣ барои ҷамъоварии эҷодиёти даҳонакии халқ саҳми хешро гузошта зиёда аз 5 ҳазор латифаҳои халқиро ҷамъ овардааст. Пайвандҳо.
Саъдӣ Қаландар

Саъди Қаландар (Қаландаров Саъдӣ Саломатшоевич; зод. 3 апрел 1961, Сталинобод) — овозхони тоҷик.
Саъид ибни Ҳурайми Котиб

Саъид ибни Ҳурайми Котиб — дабир, шоир, нависанда ва котиби эронитабор ва сарпарасти Байтулҳикмаи Бағдод дар даврони халифа Маъмуни Аббосӣ, муаллифи "Китобу-л-ҳикмат ва манофиъоҳо ва-р-расоил".
Саъиди Тойӣ

Саъиди Тойӣ — шоир и қасидасарои форс-тоҷик дар дарбори Салҷуқиёни Ироқ.
Саъид Муллоӣ

Саъид Муллоӣ (5 январи 1992) — ҷудукори эронии озаритабор, барандаи нишони нуқраи Бозиҳои олимпик (Токиё, 2020), қаҳрамони ҷудуи ҷаҳон дар вазни зери 81 кг (Боку). Ҷоизадори Бозиҳои осиёӣ ва қаҳрамониҳои ҷудуи Осиё. Корномаи варзишӣ Солҳои 2015 ва 2016 дар Қаҳрамонии ҷудуи Осиё дар вазни зери 81 кг медали биринҷӣ ба даст овард. Вай дар Бозиҳои олимпии соли 2016 ширкат варзид, аммо дар даври аввал аз Ҳасан Холмурзоев (ҷудукори Русия) мағлуб гашт. Дар Қаҳрамонии ҷудуи ҷаҳони соли 2017 дар Будапешт соҳиби нишони биринҷӣ мешавад 2. Дар Бозиҳои тобистонаи осиёӣ (Ҷакарта) нишони нуқра ба даст овард. Дар Қаҳрамонии ҷудуи ҷаҳон (Боку) нишони тилоиро соҳиб гашт, ки аз аввалин нишони тилоии мусобиқоти қаҳрамонии ҷудуи ҷаҳон барояш буд. Дар Қаҳрамонии ҷудуи ҷаҳон (Токиё), дар даври ниманиҳоӣ аз давоми рақобат даст кашид. Ӯ ба намояндаи Федератсиюни ҷудуи ҷаҳон арза дошт, ки ҳукумати Эрон амри дар даври ниманиҳоӣ мағлуб шудан аз ҷудукори белжикиро ба ӯ додаанд, то дар даври ниҳоӣ бо ҷудукори яҳудӣ Сагӣ Мукӣ рӯ ба рӯ нашавад. Вазири фарҳанг ва варзиши Исроил Маттиас Кассе эълон кард, ки онҳо омодаанд, то рақобати алоҳидаи Сагӣ ва Саъидро доир кунанд. Сагӣ Мукӣ дар мусоҳибае гуфт, ки нисбати Саъид эҳтироми хосса дорад ва хеле мехоҳад, ки бо ӯ рақобате дошта бошад. Шурӯъ аз соли 2020 Саъид Муллоӣ узви тими миллии ҷудуи Муғулистон аст ва дар мусобиқоти байналмилӣ зери дирафи ин кишвар баромад мекунад.
Саълаб

Саълаб — ҷинси рустании бисёрсола оилаи саълабиҳо. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Решаи лӯидаи яклухт ё панҷашакл, барги нештаршакл, гули одатан бунафш ё нофармони арғувонӣ ва ғӯза дорад. Гунаҳо Саълаб (қариб 80 намуд) дар Аврупо, минтақаи мӯътадили Осиё, Африқои Шимолӣ ва ғайра бисёр аст. Дар СССР 36, аз ҷумла дар Тоҷикистон 4 намуди саълаб мерӯяд Корбурди пизишкӣ Дар тиб лӯндаи саълаб маъмул аст. Онро барои табобати қабзияти рӯдаи кӯдакон, инчунин ҳамчун позаҳр истифода мебаранд. Дар тибби халқӣ доруи "саълаб"-ро барои табобати фалаҷ, рагкашӣ, санги ҷигар ва ғ. тавсия мекунанд.
Саъй (ҳаҷ)

Саъй — давидан байни Сафо ва Марва, яке аз рукнҳои ҳаҷ ва умра. Саъй баъди тавофи Каъба анҷом дода мешавад. Воҷибот Яке аз воҷиботи ҳам умра ва ҳам ҳаҷ саъйи байни Сафо ва Марва мебошад. Ҳаҷгузор саъйи худро аз Сафо шурӯъ намуда, дар Марва ба поён мерасонад. Дар миёнаи саъйгоҳ дар ду тарафи роҳрави он ду мили сабз, яъне ду чароғи сабз дар деворҳои масҷид гузошта шудааст. Ин ду мили сабз дар ибтидо ва интиҳои ҷойҳое гузошта шудаанд, ки дар он ҷо каме тезтар ва бо суръат ҳаракат кардан лозим аст. Саъйкунанда дар миёнаи ин милҳои (нишонаҳо) сабз, агар боиси озори касе нагардад, суръати ҳаракати худро метезонад. Он суръати тезро ҳарвала (давидани миёна) мегӯянд. Аз Сафо то Марва як навбат ва аз Марва то Сафо ду навбат рафту баргашти саъйро ташкил медиҳад. Бинобар ин, охирин даври саъйро дар Марва ба поён мерасонад. Саъй ба монанди тавоф аз ҳафт бор рафту баргашт иборат мебошад. Занҳо дар тамоми саъйи худ, яъне дар миёнаи милҳо (нишонаҳо)-и сабз низ ба сурати одӣ ҳаракат мекунанд. Дуъоҳо ва зикрҳое, ки пеш аз тавоф ва саъй ва ё дар аснои онҳо гуфта мешаванд, дар бахши дуъоҳо зикр хоҳанд шуд.
Саълуқ (волии Табаристон)

Саълуқ — волии Табаристон дар аҳди Абунаср Аҳмад ибни Исмоил.
Саяма

Саяма — яке аз шаҳрҳои префектураи Саитама, Ҷопон аст.
Саълаби маймунӣ

Саълаби маймунӣ — рустании бисёрсолаи алафӣ аз ҷинси ҷинси Саълаб оилаи Саълабиҳо. Тавсифоти гиёҳшиносӣ Гиёҳи алафии бисёрсолаи лӯндабех, қадаш см. Бехаш байзашакл меебошад. Дар пояаш барг бо дарозии см ва паҳноии,5 см месабзад.
Саянск

Саянск — шаҳрест дар вилояти Иркутск дар Русия аст. ҳолиаш 43800 нафар аст.
Саяногорск

Саяногорск — шаҳрест дар Хакассиа дар Русия аст. ҳолиаш 44000 нафар аст.
Саълабиҳо

Саълабиҳо — як оилаи гиёҳҳои бисёрсола, эпифитҳо (бештар дар тропика) ва баъзе лианаҳоро гӯянд. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Саълабиҳое, ки дар замин месабзанд, одатан решапоя ё решаи лӯндашакл доранд. Онҳо асосан дар маргзор, шибарзамин, беша, соҳили рӯдҳои кӯҳӣ мерӯянд. Эпифитҳо, яъне саълабиҳое, ки дар шохаву танаи дарахтон месабзанд, решаи овезони ҳавоӣ доранд. Дар решаи баъзеи онҳо фотосинтез мешавад. Барги саълабиҳо таназзул ёфта, ба пулакчаи беранг мубаддал шудааст. Пояи баъзеи онҳо ғафс аст, ки "саълаб" (туберидия) мегӯянд; онҳо об ва моддаҳои ғизоиро гирд меоранд. Гули гуногунранги як ё дуҷинса, хӯшагули сергул (дарозиаш баъзан то метр), ғӯзаи -паллаи сертухм (дар як ғӯза то миллион дона) дорад. Тухми онҳоро шамол пош медиҳад. Ҷинс ва намудҳо Саълабиҳо қариб 800 ҷинс ва то 30 ҳазор намуди рустаниҳоеро дар бар мегиранд, ки дар бисёр кишварҳои дунё (махсусан дар ноҳияҳои серрутубати бешазори тропикӣ ва субтропикии Осиё ва Америка) маъмуланд. Дар Тоҷикистон 9 намуди саълабиҳо маълуманд Корбурдҳо Саълабиҳо рустаниҳои ороишианд. Меваи баъзеи онҳоро дар қаннодӣ ва атриёт истифода мебаранд. Аз лӯндабехи онҳо дору тайёр мекунанд.
Саянское (ноҳияи Черемховск, Иркутск)

Саянское — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Черемховск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Саёҳат Неъматова

Арбоби шоистаи фарҳанги Тоҷикистон Саёҳат Неъматова - рӯзноманигор ва наттоқи Телевизиони Тоҷикистон, Арбоби шоистаи фарҳанги Тоҷикистон, Узви Конфедератсияи журналистони Россия. Зиндагинома Бахши журналистикаи факултети филологияи УДТ ба номи В.И.Ленин (ҳоло – Донишгоҳи миллии Тоҷикистон)-ро хатм кардааст. Муҳаррир, сармуҳаррири барномаҳо барои наврасон ва ҷавонони Телевизиони Тоҷикистон, директори барномаҳои Телевизиони Тоҷикистон, ҷонишини раиси Кумитаи давлатии телевизион ва радиои назди Совети Вазирони Тоҷикистон, мушовири Дафтари матбуоти Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Аз с. 2001 дар Москва истиқомат мекунад – сардори бахши муносибатҳои байналхалқии ширкати холдингии "Оптима-Проект" (Маскав) буд. Эҷодиёт Барномаҳои "Дугонаҳо", "Боз як барномаи ҷавонӣ", "Ватан ва фарзандон", "Муҳаббат ва оила" ва ғ. аз офаридаҳои ӯст. Муаллифи филмҳои телевизионии "Тоҷикони дунё", "Ҷои шумо холист", "Шоҳроҳи сулҳ" ва диг. Нигаред низ Манобеъ.
Сағакурес

Сағакурес Сағакүрес) — деҳа дар Ноҳияи Оқсуи вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Сағабуйен

Сағабуйен Сағабүйен) — деҳа дар Ноҳияи Оқсуи вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Сақати истеҳсолӣ

Сақати истеҳсолӣ - соҳаи истеҳсолии тайёр намудан ва истеҳсол намудани маҳсулот, ки ба стандартҳои мавҷуда ва шароити техникӣ ҷавобгӯ мебошанд. Моҳияти сақати истеҳсолӣ ин барзиёд хароҷот намудани маҳсулот ва зиёд гардидани арзиши аслии ӯ мегардад. Тибқи м. 107 агар ба айби корманд маҳсулоти тамоман нуқсдор истеҳсол шавад, музди меҳнат пардохта намешавад. Дар баробари ин корманд барои зиёни бевоситаи воқеӣ (кам ё вайрон кардани амволи корфармо), ки ба амволи корфармо расонидааст, аз ҷиҳати моддӣ ҷавобгар мебошад.. низ Сақати нопурра.
Сақати нопурра

Сақати нопурра - тибқи қонунгузории меҳнатӣ -агар маҳсулот бо айби корманд қисман нуқсдор истеҳсол шуда бошад, музди меҳнат бо нархи камтар пардохта мешавад. Дар ҳолати мазкур андозаи музди меҳнатро корфармо баъди машварати пешакӣ бо мақомоти дахлдори намояндагони кормандон муқаррар менамояд.. низ Сақати истеҳсолӣ.
Сақич

Сақич (гуфт. жвачка 1), саққиз 2 — навъе хойидании маснуъӣ аст, ки барои тоза кардани даҳон, бӯбарӣ ё саргармӣ ва мазидан ба кор меравад. Маводди ташкилдиҳандаи сақичҳои имрӯзи иборатанд аз пояи саққиз (30%), ширинкунандаҳо (59%), ширинкунандаҳои қавӣ (0,5%), нармкунандаҳо (2%), шираи ҷуворӣ (10%), таъмдиҳандаҳо (4%), аҷзои фаъол (5%) ва рангҳои хӯрокӣ. Таърих Аҷдоди сақичҳои хойиданӣ аз рӯиданиҳои табиӣ сохта мешуданд ва фақат ба думболи чизе барои хойидан буданд. Дар хойиаданиҳои аввалия ба фоидаҳои ғизоӣ, таҳрики иштиҳо, тамиз кардани дандон ё тамиз кардани нафас таваҷҷуҳ намешуд. Дар қадим самғи бадастомда аз қатрони пӯсти дарахти ғонро мехойиданд. Парафин ҳам як пояи сақичи роиҷи дигар буд, гарчи наметавон онро то замоне, ки дар даҳон гарм ва мартуб шавад, хойид. Пешинаи сақичҳои имрӯзи ба даҳаи 1860 бозмегардад, ҳангоме, ки моддае ба номи чикла тавлид шуд. Садаҳост, ки аз саққич барои тамиз кардани даҳон ё хушбу кардани нафас истифода шудааст.
Сақиз (шаҳр)

Саққиз — шаҳрест дар устони Курдистони Эрон. Шумораи аҳолии ин шаҳр дар саршумории соли 2006, 155,784 наф. будааст.
Сақф

Сақф — қисми дохилии хона, ки хонаро аз қабати болоӣ, чортоқ ё бом ҷудо мекунад. Намудҳои сақф Сохти сақф.
Сақил

Сақил (— вазнин, гарон) — оҳангест дар қисми охирини мушкилоти ҳар як мақоми "Шашмақом". Сақил асосан бо танбӯр ва ё ансамбли асбобҳои халқӣ вазнин ва оҳиста-оҳиста иҷро мешавад. Сақил дар қисми созӣ ҳамчун шакли рондо маъмул шудааст (яъне шакле, ки дар он пас аз пайдо шудани мавзӯи нави мусиқӣ мавзӯи асосӣ гаштаю баргашта такрор меёбад). Ин қисми тағйирнаёбанда "бозгуй" ном дошта, қисми тағйирёбандаро "сархона" меноманд. Усули Сақил хеле мураккаб буда, аз ҷиҳати дарозӣ ба 48 чоряк баробар аст ва он ҳангоми навохтан даврҳои мураккаби зарбиро ташкил медиҳад. Дар Сақил "Уфари сақил" ном оҳанг ба сифати бозгӯй меояд ва он дар фуроварди ҳар сархона навохта мешавад. Сақилҳо дар қисмати мушкилоти "Шашмақом" бо номҳои гуногун меоянд. Масалан, дар мақоми якум (Бузрук) Сақили ислимӣ ва Сақили Султон. Ин Сақилҳо аз ҷиҳати зарбӣ — 24 як хел буда, бо диез навохта мешаванд. Дарозии оҳанги Сақили ислимӣ аз 6 ва Сақили Султон аз 8 хона иборатанд. Дар мақоми дуюм (Рост) Сақили вазнин ва Сақили Рост (рак-рак). Ин Сақилҳо бо зарби 24 навохта шуда, дарозиашон аз 7 ва 8 хона иборат аст. Дар мақоми сеюм (Наво) фақат як Сақил аст — Сақили Наво. Зарбаш 24 буда, дарозиаш аз 10 хона иборат аст. Дар мақоми чорум (Дугоҳ) бо номи Сақили Ашкуллоқ маъмул аст. Сақили Ашкуллоқ аз 10 хона иборат буда, бо зарби 44 навохта мешавад. Ин шакли зарб фақат дар ҳамин Сақил мушоҳида мешавад. Сақили Бастанигор ва Сақили Ниёзҷонхоҷа дар мақоми панҷум (Сегоҳ) ҷой гирифтаанд. Сақили Ниёзҷонхоҷа бо иштибоҳе дар китоби "Шашмақом" сабт нагардидааст. Лекин хонандагони "Шашмақом" онро ба мақоми "Сегоҳ" нисбат медиҳанд. Ин Сақилҳо бо зарби 24 иҷро мешаванд. Мақоми шашум (Ироқ) се Сақилро дорост: Сақили Ироқ, Нимсақил ва Сақили калон. Ин Сақилҳо ҳам бо зарби 24 навохта мешаванд. Сақилҳои мақоми "Бузрук" диез доранд. Нимсақил — оҳанги хурдест, ки аз 6 хона иборат аст. Сақили Ироқ ва Сақили калон аз 11 ва 10 хона иборатанд. Дар вақти навохтан хонаи охирини ҳаряк Сақил такрори хонаи дуюм ё чорум, (аксаран) мебошад. Сақилҳо ба мақоме, ё мутрибни машҳуре, ки онҳоро эҷод кардаанд, мансубанд. Умуман сақилҳо дар "Шашмақом" мавқеи муайяне дорад ва бо оҳанги вазнину ҳазип навохта мешавад. Сақилҳо қисми мушкилоти мақомҳоро бо қисми овозии (насрӣ) онҳо мепайванданд.
Саҳанд

Саҳанд — шаҳр дар Бахши марказии шаҳристони Ускӯ, устони Озарбойҷони шарқӣ, Эрон. Тибқи барӯйхатгирии аҳолӣ дар соли 2011, шумораи аҳолии он 24,704, дар 7,342 оила буд. Саханд як шаҳри моҳвораест, ки дар Шаҳристони Ускӯ воқеъ аст. Шаҳр барои аз ҳад зиёд афзоиш ёфтани шумораи аҳолиаш барои ҷойи пойтахти бахши Табриз тавсия шудааст. Шаҳраки асосии дохили шаҳр Донишгоҳи Технологии Саханд мебошад, ки дар қисмати ҷанубу шарқии шаҳр ҷойгир аст. Этимология Номи шаҳр аз номи кӯҳи Саханд, ки қуллаи баландтаринест, ва дар устони Устони Озарбойҷони шарқӣ воқеъ аст, мебошад ва ин шаҳр дар поёни он сохта шудааст. Таърих Саханд расман ба ҳайси як шаҳр соли 2008 пас аз интихоби шӯрои шаҳрӣ таъсис шудааст. Таълимгоҳ Донишгоҳи Технологияи Саханд яке аз мактабҳои маъруфи муҳандисии ҷамъиятии Эрон мебошад, ки дар ҷануби шарқи шаҳр ҷойгир аст.
Саҳар Муҳаммадӣ

Саҳар Муҳаммадӣ — хонандаи мусиқии килоссики эронӣ ва навозандаи тору сетори аҳли Эрон аст. Зиндагинома Саҳар Муҳаммадӣ 10 обони соли 1367 дар Теҳрон мутаваллид шуд. Ӯ фарогирии овози эрониро назди Афсона Расоӣ оғоз кард ва дар дар идома аз омӯзишҳои Маҳдӣ Фалоҳ, Ҳамидризо Нурбахш ва Муҳаммад Муътамидӣ баҳра бурд. Вай ҳамчунин навозандагии тор ва сеторро назди Аршад Таҳмосбӣ, Муҳаммадризо Лутфӣ, Масъуд Шиорӣ ва Сипеҳр Лоҷивардӣ омӯхт ва сипас дар соли 1392 ба унвони ҳамхон дар титрожи поёнии сериёли "Парданишин" ҳузур дошт.
Саҳл ибни Ҳошим

Саҳл ибни Ҳошим — мунаҷҷими аҳди Наср ибни Аҳмади Сомонӣ.
Саҳл ибни Бишр

Саҳл ибни Бишр — ахтаршинос, риёзидон ва тарҷумон и эронитабор, узви Дорулҳикмаи Бағдод, падари риёзидони машҳур Ибни Раббани Табарӣ, муаллифи "Аҳком-фӣ-н-нуҷум" ва "ал-Масоилу-н-нуҷумия".