ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Зайниддин Зулфиқоров

Зайниддин Зулфиқоров (01.05.1941, деҳ. Ворухи ноҳияи Исфара) — оҳангсози (композитор) муосири тоҷик.23 феврал вафот кард Зиндагинома Омӯзишгоҳи мусиқии ш.Душанбе ва Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода. Муҳаррири калони шуъбаи мусиқӣ, дирижёри оркестри созҳои миллӣ, роҳбари бадеии Ансамбли бонувони рубобнавози Филармонияи давлатии Тоҷикистон, муаллими омузишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе, роҳбари мусиқии театри ҷавонон, муаллими мактаби мусиқии шаҳри Исфара, роҳбари бадеии гурӯҳи эстрадии "Суғдиён"-и Тоҷикконсерт, муаллим, директори мактаби мусиқии шаҳри. Исфара ва аз соли 2003 нафақахӯр. Эҷодиёт Зулфиқоров дар офаринишини асарҳо ба услубу анъанаҳои мусиқии классикӣ ва халқии тоҷик такя мекунад ва эҷодиёташро аз фолклори ноҳияҳои гуногуни Тоҷикистон ғанӣ мегардонад. Бозёфтҳои эҷодии Зулфиқоров асосан дар жанри суруд зоҳир шудаанд. Мусиқиаш фораму дилнишин буда, бештар руҳбаландӣ ва инсонпарвариро ифода мекунад ва дар жанри сурудҳои эстрадӣ низ муваффақият пайдо кардааст, сарояндаи ансамбли эстрадии "Гулшан" Баҳодур Неъматов мусиқиашро дар эҷодиёташ истифода бурдааст. Дар эҷодиёти оҳангсоз мусиқӣ барои бачагон ҷойи намоёнро дорад. Дар мактабҳои мусиқии чумҳурӣ як қатор асарҳои Зулфиқоровро ҳамчун дастури таълимӣ меомӯзанд. Дар эҷодиёти Зулфиқоров инчунин жанри хор мавқеи хос дорад. Узви Иттифоқи оҳангсозони Тоҷикистон ва ИҶШС, раиси созмони ромишгарони Т.
Зайниддин Мусоев

Зайниддин Мусоев (27.02.1943, деҳаи Навободи ноҳияи Ёвон), географ, номзади илмҳои география, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1960– 1965 дар Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил карда, онро бо ихтисоси география хатм кардааст. Солҳои 1965–1966 муаллими мактаби миёнаи 3 ноҳияи Куйбышев, 1966–1968 афсари Артиши Шӯравӣ, 1968–1996 ассистент, муаллими калон, дотсент ва мудири кафедраи заминшиносӣ ва геология, декани факултети география дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Қ. Ҷӯраев буд. Солҳои 1996–2009 ҳамчун мудири шуъбаи аттестатсия, аккредитатсия ва иҷозатномадиҳии Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон, декани факултети географияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ ва муовини аввали ректори Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон кор кардааст. Аз соли 2009 то ба имрӯз дотсенти кафедраи географияи донишгоҳи омӯзгорӣ мебошад. Муаллифи зиёда аз 50 корҳои илмӣ ва илмию методӣ аст, ки дар онҳо масъалаи захираҳо ва ҷобаҷошавии обу пиряхҳои Тоҷикистон ва истифодаи онҳоро мавриди таҳлилу баррасии илмӣ қарор додааст. Дар тайёр намудани ҳазорҳо мутахассисони соҳаи география ва омӯзгорӣ саҳми назаррас дорад. Барои хидматҳояш дар соҳаи таълиму тарбия бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сарфароз карда шудааст. Осор.
Зайниддин Наботов

Зайниддин Наботов (8. 05. 1955, ноҳияи Куйбышев (имрӯза А.Ҷомӣ), файласуф, номзади илмҳои фалсафа, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1973–1979 дар факултети физикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил кардааст. Солҳои 1979–1990 муаллими мактаби миёна дар н. Куйбышев, 1990–2002 ходими илмии Институти фалсафа ва ҳуқуқи АИ ҶТ буд. Аз соли 2003 то ба имрӯз дар кафедраи фалсафа ва фарҳанги Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор мекунад. Муаллифи 2 асари илмӣ ва зиёда аз 30 мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ мебошад. Мавзӯи асосии корҳои илмӣ ва тадқиқотии ӯро масъалаҳои тасаввуф, таълимоти нақшбандия ва ҷойҳои муқаддаси Тоҷикистон ташкил медиҳанд. Осор.
Зайниддин Зидон

Миқдори бозӣ ва гол барои бошгоҳи ҳирфаӣ фақат барои лигаҳои мухталифи миллӣ ба назар гирифта мешавад. Миқдори бозӣ ва гол барои мунтахаби миллӣ дар бозиҳои расмӣ. Зайниддин Язид Зидон, Марсел, Фаронса) — собиқ футболбоз, мураббии Коршиносон аксар бар ин боваранд, ки Зидон як нобиға ва яке аз беҳтарин бозгарони таърихи футбол аст. Ӯ дар дастаҳои "Ювентус", "Реал Мадрид" ва тими миллии футболи Фаронса дар мақоми бозикуни хатти миёна (ниммуҳофизатгар) ҳунарнамоӣ мекард. Зидон дар тӯли умри ҳирфаии худ се бор ба унвони беҳтарини бозигари соли ҷаҳон аз сӯи ФИФА дар солҳои 1998, 2000 ва 2003 интихоб шуд. Ӯ як бор ҷоизаи беҳтарини бозигари соли Урупо, як бор ҷоизаи боарзиштарин бозигари Ҷоми бошгоҳҳои Урупо ва боре ҳам ҷоизаи беҳтарини бозигари Ҷоми ҷаҳониро дарёфт кардааст ва ба қаҳрамонии Ҷоми ҷаҳонӣ, Ҷоми миллатҳои Урупо, Ҷоми бошгоҳҳои Урупо, силсилаи Итолиё ва лигаи Испониё ноил шудааст. Аз ин рӯ метавон ӯро аз пурифтихортарин бозигари таърих донист. Зидон ҳамчунин се бор дар дидорҳои ниҳоии Ҷоми ҷаҳонию Ҷоми бошгоҳҳои Урупо гол задааст. Ӯ дар Фаронса радаи аввали беҳтарини футболбози таърихи Фаронсаро ба худ ихтисос додааст. Зидон пас аз мусобиқоти ҷоми ҷаҳонии 2006 аз футбол худоҳофизӣ кард. Бад-ин тартиб "Реал Мадрид" охирин тими бошгоҳӣ ва финали Ҷоми ҷаҳонии 2006 охирин бозии ҳирфаии ӯ буд. Зиндагинома Зидон 23 июни соли 1972 дар Марсел ба дунё омадааст. Ӯ панҷумин фарзанди хонавода аст. Падару модараш, Исмоилу Малика алҷазоирӣ буданд 1. Пайвандҳо.
Зайниддин Ҳакимов

Зайниддин Ҳакимов - фарҳангшинос ва кормандаи шоистаи Тоҷикистон.
Зайниддин Сафаров

Зайниддин Сафаров (10 январи соли 1956, ноҳияи Темурмалик, ҶШС Тоҷикистон)— вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъватҳои,,.
Зайнуддин Махдуми Нишопурӣ

Зайнуддин Махдуми Нишопурӣ — хаттоти форс-тоҷик. Зиндагинома Аслан зодаи Ҳирот буда, яке аз муқаррабони Алишери Навоист. Нозукиҳои санъати хаттотиро аз Султоналии Машҳадӣ омӯхтааст. Дар навиштани хатҳои сулс, тавқеъ, риқоъ, райҳон, зулф, насх ва настаълиқ шуҳрат пайдо карда буд. Асарҳои зиёди донишмандону бузургони гузашта ва муосиронашро китобат карда, дар инкишофи санъати хаттотӣ саҳми бузург гузоштааст.
Зайниддин Раҳимов

Зайниддин Раҳимов (Раҳимов Зайниддин Абдуллоевич майи 1965, Кӯлоб, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — футболбози тоҷик, мураббии футбол, сармураббии дастаи мунтахаби наврасони Тоҷикистон (аз 2016). Корманди шоистаи ҷумҳурии Тоҷикистон, Мураббии шоистаи ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Зайниддин Раҳимов 14 майи соли 1965 дар шаҳри Кӯлоб ба дунё омадааст. Корномаи варзишӣ Аз 7 солагӣ ба машқи футбол дар мактаби варзишии шаҳри Кӯлоб оғоз кардааст, мураббии аввалинаш Маҳмадшариф Шарипов мебошад. Дар тимҳои Вахш (Бохтар), Ҳосилот (Фархор), Равшан ва Ҷавонон (Кӯлоб) дар солҳои 1985-1997 бозӣ кардааст Фаъолияти мураббигиро аз мактаби варзишии шаҳри Кӯлоб дар сали 1997 оғоз кардааст ва то соли 2005 дар ҳамин мактаб фаъолият намуда, соли 2005 ба Мактаби ҷумҳуриявии маҳораташ олии варзиши оид ба футбол ба Душанбе меояд. Аз соли 2016 сармураббии дастаи мунтахаби наврасони Тоҷикистон мебошад Унвону ҷоизаҳо Корманди шоистаи ҷумҳурии Тоҷикистон ва Мураббии шоистаи ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Дорандаи нишони нуқраи ҶО-2018 байни наврасони то 16-сола мебошад.
Зайнуддини Тойбодӣ

Мавлоно Зайнуддин Абубакри Тойбодӣ — сӯфӣ, ориф 1 ва шоир и форс-тоҷик.
Ибни Саҳлони Соваҷӣ

Зайнуддин Умар ибни Саҳлони Соваҷӣ — файласуф, нависанда, шоир ва мантиқшиноси форс-тоҷик, муаллифи "ал-Басоиру-н-носирия", "Рисолаи Тайр"-и Абуалӣ ибни Сино".
Ҳоҷӣ Зайнулаттор

Зайнуддин Алӣ ибни Ҳасани Ансорӣ, маъруф ба Ҳоҷӣ Зайнулаттор — пизишк, дорусоз ва донишманди форс-тоҷик, муаллифи "Туҳфату-с-салотин" ва "Мифтоҳу-л-хазоин".
Зайниев Насриддин

Насриддин Зайниев (02.01.1937, Душанбе) — 31.01.2004, ш. Тошканд) — файласуф, ҳуқуқшинос, омӯзгор. Доктори илмҳои фалсафа, профессор. Зиндагинома Насриддин Зайниев дар факултаи ҳуқуқи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин таҳсил кардааст. С. 1973 ба кори каф. коммунизми илмии УДСамарқанд ба ҳайси муд. каф.гузашта, соли 1974 дар мавзӯи "Аҳамияти иттилооти иҷтимоӣ дар идораи ҷамъияти сотсиалистӣ" рисолаи докторӣ дифоъ кардааст. Минбаъд ба сифти муд. каф. фалсафа ва коммунизми илмии Ин.-ути хоҷагии қишлоқи Самарқанд (1977–1980), муд. каф. коммунизми илмии Мактаби олии партиявии Тошканд (1980–83), муд. каф. фалс. Ин.-ути давл. тиббии Тошканд (1984–93), мудири каф. фалсафаи Акададемияи ВКД Ӯзбекистон (1993–2002) ифои вазифа кардааст. Хидматҳояш бо чандин Ифтихорномаи Фахрии соҳавӣ қадр карда шудааст.
Зайнуддини Хофӣ

Шайх Зайнуддини Хофӣ — сӯфии номдор ва аз ақтоби силсилаи суҳравардия дар Ҳирот, муассиси шохаи зайния 1, шогирди шайх Ваҷеҳуддини Ҳиротӣ, муаллифи китоби "Миръоту-т-толибин".
Зайнуддинхоҷаи Тошкандӣ

Зайнуддинхоҷаи Тошкандӣ мулаққаб ба Домулло Мирисо (нимаи дуввуми қарни) — хаттоти форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Тошканд зода шуда, нозукиҳои санъати хаттотиро дар ҳамон ҷо омӯхтааст. Зайнуддинхоҷаи Тошкандӣ дар навиштани чанд навъи хатти бахусус хатти настаълиқ ба дараҷаи устодӣ расида буд. Тибқи маълумоти маъхазҳо Зайнуддинхоҷаи Тошкандӣ чандин осори шоирону донишмандонро китобат кардааст, ки, мутаассифона, танҳо "Баҳҷату-т-таворих"-и Шукруллоҳи Шаҳобуддин боқӣ мондааст. Ин асар соли 1861 бо хатти зебои настаълиқ китобат шудааст ва ҳоло таҳти рақами 9855 дар Ганҷинаи дастнависҳои Ин-ти шарқшиносии АИ Ҷумҳурии Ӯзбекистон маҳфуз аст.
Зайнуддини Ҷомӣ

Зайнуддини Ҷомӣ — хаттоти форс-тоҷик. Зиндагинома Дар бораи ҳаёт ва фаъолияти ӯ маълумоти кофӣ ба даст наомадааст. Як нусха девони Ҳофизи Шерозӣ, ки ӯ бо хатти хеле олӣ ва бо усули Азҳари Ҳиравӣ (соли 1512) китобат кардааст, дар Нигористони санъати Волтери шаҳри Балтимори Амрико маҳфуз аст.
Зайнулъобидини Ҳусайнӣ

Зайналобуддин ибни Муҳаммад ибни Маҳмуди Ҳусайнӣ (1436, Ҳирот, ҳамон ҷо) — мусиқидон, оҳангсоз, хонанда, шоир ва донишманди форс-тоҷик, муаллифи "Қонуни илмӣ ва амалии мусиқӣ". Зиндагинома Зайнулобиддини Ҳусайнӣ илмҳои замонашро аз падараш, ки олим, шоир ва мударриси мадрасаи "Ихлосия"-и Ҳирот буд, омӯхтааст. Баъдан аз донишмандону устодони созу овози Ҳирот, Самарқанд, аз ҷумла Амир Муртоз, Хоҷа Юсуфи Бурҳон, Устод Шодӣ, Хоҷа Абдуллоҳи Марворид доир ба илми мусиқӣ сабақ гирифтааст. Дар илми бадеъ ва назарияи мусиқӣ шуҳрати зиёд пайдо карда буд. Зайнулобиддини Ҳусайнӣ дар мадрасаи "Ихлосия" аз фанҳои риёзиёт, фалсафа, назарияи мусиқӣ ва бадеъ дарс гуфта, бо хоҳиши Абдурраҳмони Ҷомӣ ва Алишер Навоӣ рисолаеро бо номи "Қонуни илмӣ ва амалии мусиқӣ" (нусхаи ягонаи он таҳти 42 дар Ганҷинаи дастнависҳои Ин-ти шарқшиносии АИ Ӯзбекистон маҳфуз аст) таълиф намуда, ба устодаш Алишер Навоӣ бахшидааст. Ӯ бо ин асари таҳқиқии худ дар ҳаёти фарҳангии Эронзамин саҳифаи нав боз намуд. Дар рисолаи зикршуда "нағма", "буъд", "иқоъ", "ҷамъ", "алҳон" маънидод гардида, истилоҳу мафҳумҳои мусиқӣ, аз ҷумла "Дувоздаҳмақом", "овоза", "шуъба" ва тарзи ҳосилшавии овозҳои пасту баланд шарҳ дода шудаанд. Зайнулобиддини Ҳусайнӣ "буъд"-ҳо ва муносибати нисбии онҳоро бо рақамҳо возеҳ маънидод кардааст. Дар ин асар ҳамчунин оид ба сози дутор, тарзи сохтан, ҷӯр кардан ва "қаторовоз"-ҳои он маълумоти фаровон додааст.
Зайнулъобидин Шарифии Қазвинӣ

Зайнулъобидин Шарифии Қазвинӣ — хушнавис ва настаълиқнависи эронӣ. Зиндагинома Зайнулобидин Шарифии Қазвинӣ навъҳои хатти настаълиқ ва хафиро хубу зебо менавишт. Чанд муддат дар доруттаълифи вазорати Носируддиншоҳ ва Музаффаруддиншоҳ вазифаи котибиро иҷро кардааст. Аз рӯи хатти Зайнулобидин Шарифии Қазвинӣ китобҳои "Қонуну-р-риёзиёт фӣ сабили-л-ҳидоят" (бо хатти настаълиқ, 1893), "Девон"-и Ҳофизи Шерозӣ, "Бустону-с-саёҳат"-и Зайнулобидини Шервонӣ, "Девон"-и Ҳаким Сурӣ (бо хатти хафӣ, 1904), "Ибдоъу-л-бадоеъ"-и Шамсулуламо Қариб, "Номаи Аҳмадӣ", "Аҳсану-л-ахлоқ", "Таърихи оламоро"-и Аббосӣ (1957, Теҳрон) ва ғ. чопи сангӣ шудаанд.
Зайнулъобидини Мароғаӣ

Зайнулъобидини Мароғаӣ — нависанда ва маорифпарвари эронӣ. Зиндагинома Соли 1854 баъди хатми мактаби миёна дар дукони падараш ба тиҷорат машғул буд. Ҳамчун тоҷири мустақил ба ш-ҳои Ардабил ва Тифлис сафар кардааст. Дар Тифлис тиҷораташ равнақ ёфт. Баъдтар муовини консул дар ш. Кутаисии Гурҷистон таъйин гардид. Ӯ нахуст ба Қрим ва аз он ҷо ба ш. Ялта сафар карда, бо номи "тоҷири боинсофи эронӣ" машҳур шуд. Дар Ялта беш аз 20 сол зиста, забони русиро омӯхт ва ба афкори фалсафию маорифпарварии Руссияву Аврупо ошно шуд. Ӯ бо аҳли хонаводааш соли 1904 ба Истанбул рафта, бо рӯзномаҳои "Шамс"-и Истанбул ва "Ҳаблу-л-матин"-и Калкатта ҳамкорӣ ва мақолаҳои тезутунде оид ба вазъи иҷтимоӣ ва сиёсии Эрон нашр кард. Зайнулъобидини Мароғаиро романи интиқодӣ-иҷтимоиаш "Саёҳатномаи Иброҳимбек ва балои таассуби ӯ" дар Истанбул нашр ва ба зудӣ дар тамоми қаламрави кишварҳои форсизабон паҳн гардид. Аммо хондани ин роман дар Эрон аз тарафи ҳукумат манъ карда шуд. Ҷилди севвуми роман соли 1909 дар Калкатта (бо зикри номи муаллиф) ба табъ расид. Романи "Саёҳатномаи Иброҳимбек" ба вазъи фарҳангии Эрон таъсири амиқ гузошт ва муҳаққиқон онро "аз авомили муҳимми шаклгирии наҳзати Машрута" донистанд. Романи мазкур барои рушди ояндаи насри достонии навини форсӣ заминаи мусоид гардидааст. "Саёҳатномаи Иброҳимбек" на танҳо дар Эрон, балки дар Афғонистону Осиёи Марказӣ низ шуҳрат пайдо карда буд. Ба гувоҳии устод Айнӣ ва Ҷалол Икромӣ ин китоб дар ибтидои қарни дар Бухоро паҳн гардида, онро равшанфикрони тоҷик бо иштиёқи беандоза мутолаа мекарданд. Ин роман соли 1988 ба тоҷикӣ низ баргардон ва чоп шудааст.
Зайнулъобидини Румӣ

Мавлоно Зайнулъобуддини Румӣ (? — 1475, Ҳирот) — мусиқидон, оҳангсоз, навозанда, шоир ва донишманди форс-тоҷик, китобдори дарбори Темуриёни Ҳирот. Зиндагинома Асосҳои назарию амалии мусиқиро дар зодгоҳаш омӯхта, сипас барои аз худ кардани нозукиҳои илми мусиқӣ ба Рум рафтааст. Баъди бозгашт аз Рум дар дарбори ҳокимони Ҳирот ба сифати китобдор ва масъули меҳтархона хидмат кард. Бо Абдурраҳмони Ҷомӣ, Хоҷа Абдуллоҳи Марворид ва дигар устодони шеъру мусиқии замони худ робитаи наздик дошт. Зайнулъобидини Румӣ дар илмҳои дақиқ, адабиёту фалсафа, илоҳиёт, мусиқӣ, ахлоқу мантиқ, ҳунарҳои бадеӣ (хаттотӣ, китобат, ороишгарӣ, ҳалкорию хотамкорӣ) ва санъати шоҳмот истеъдоду дониши баланд дошт. Дар мусиқии илмию амалӣ яке аз чеҳраҳои номдори ҳавзаи ҳунарии Ҳирот маҳсуб мешуд. Бо устодони мусиқии ҳавзаи ҳунарии Ҳироту Самарқанд Хоҷа Юсуфи Бурҳон, Хоҷа Исҳоқи Шиҳобӣ, Хоҷа Абдуллоҳи Марворид, Амир Муртоз, Устод Шодӣ, Ҳофизи Басир, Хоҷа Абдулқодир ва дигарон аз наздик ошноӣ дошт. Дар мусиқии амалӣ аз донандагону устодони комили санъати мақом ва мақомсароӣ буд. Зайнулъобидини Румӣ бо такя ба сохтори зарбию авзонӣ, суннатҳои устодонаи эҷодию иҷроии мақомҳо дар жанру шаклҳои "нақш", "қавл", "амал", "пешрав", "кор" таснифоти зиёд ва ба зарбу навоҳои мақомҳои "Ҳусайнӣ", "Ироқ", "Бузург", "Зерафканд" савтҳои рангин тасниф кардааст. Асарҳои офаридаи Зайнулъобидини Румӣ "Пешрави фаръ", "Нақши хоҷагон", "Амали моҳрӯён", "Пешрави афшон" ва ғ. назди устодони ҳавзаҳои ҳунарии Ҳироту Самарқанду Бухоро шуҳрати зиёд доштанд.
Зайнулъобидини Шерозӣ

Зайнулъобидини Шерозӣ — хаттот ва хушнависи форс-тоҷик, устоди хатти настаълиқ. Зиндагинома Писари Муҳаммадҷаъфар ва набераи Муҳаммадҳусайнхон Шайбонии Кошонӣ. Дар аҳди Қоҷория зиндагӣ кардааст. Зайнулъобидини Шерозӣ чанд муддат дар Шероз дар дарбори Ҳусайналӣ Мирзо Фармонфармо (шоҳзодаи Қоҷор) вазифаи муҳосиби молиёт (муставфӣ)-ро иҷро кард. Бино ба маълумоти Ризоқулихони Ҳидоят, дар настаълиқ ба дараҷаи Миръимод расида буд. Асарҳои бисёреро китобат кардааст. Аз намунаҳои осори ӯ "Куллиёт"-и Саъдии Шерозӣ (таърихи китобат 1824) ва "Хамса"-и Низомии Ганҷавӣ дар китобхонаи давлатии Эрон маҳфузанд.
Зайнулъобидини Шуштарӣ

Зайнулъобидини Шуштарӣ — фақеҳ, таърихнигор ва шоир и форсизабони Зиндагинома Падараш Мирмуҳаммад Ризо Ҷазоирии Шуштарӣ (1716-80; тахаллусаш Ақдас) фақеҳ, хушнавис ва шоир, бародараш Миръолам таърихнигор, шоир ва вазири дарбори Осифҷоҳиёни Ҳайдаробод буданд. Зайнулъобидини Шуштарӣ чанд муддат дар Ҳайдаробод зиндагӣ карда, боқимондаи умрашро дар дарбори султонҳои Майсур — Ҳайдаралихон (ҳукмронӣ 1761-82) ва Типпу-султон гузаронид. Аз осори Зайнулъобидини Шуштарӣ асарҳои манзуму мансури зиёд, аз қабили "Фатҳу-л-муҷоҳидин" (таълиф 1784; дар бораи низоми артиши Типпу-султон), "Муваййиду-л-муҷоҳидин" (маҷмӯаи хутбаҳои намози ҷумъа ва идайн), "Забарҷад дар ахтарбинӣ ва ҷодуву ҷузъи он", "Султону-т-таворих" ва "Қавоиди Типпу-султон" боқӣ мондаанд. Дар миёни осори Зайнулъобидини Шуштарӣ китоби "Султону-т-таворих", ки дар асоси асноду ҳуҷҷатҳои дарборӣ ва мушоҳидаҳои шахсии муаллиф навишта шудааст, барои омӯзиши таърихи муфассали Майсур маъхази асосӣ мебошад. Зайнулъобидини Шуштарӣ бо тахаллуси Карим (Каримо) шеър месуруд.
Зайнура Пӯлодова

Зайнура Пӯлодова (30 августи 1982, Душанбе) — яке аз овозхонҳои эстрадаи Тоҷикистон 1 2. Зиндагинома Зайнура Пӯлодова дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст 3. Ӯ аз оилаи ҳунармандони тоҷик мебошад; падараш Ҳотам Пӯлодов мутриби машҳур буд 3 4 5. Баъд аз хатми мактаби миёна Зайнура ба Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода дохил шуд ва бомуваффақият таҳсилашро аз рӯи ихтисоси коргардон давом дод 6 7. Ҳамзамон бо фаъолияти эҷодиаш Зайнура ба ҳайси афсар дар Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон кор мекунад. Соҳиби ду духтар (Сония ва Сомия) мебошад 3.
Зайнулъобидинхони Кошонӣ

Зайнулъобидинхони Кошонӣ — хаттоти форс-тоҷик. Зиндагинома Дар навиштани хат комил ва моҳир буд. Настаълиқро бо услуби Миръимод менавишт. Хатти сиёҳ ва шикастаро низ неку менигошт. Зайнулъобидинхани Кошонӣ аз Мирзо Санглох таълими хат гирифтааст. Аз намунаи осори ӯ як қитъаи сиёҳмашқ дар Китобхонаи миллии Теҳрон ва катибаи қабри Фатҳалишоҳ дар шаҳри Қум боқист.
Зайсев Двор (ноҳияи Брянск)

Зайсев Двор — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Брянск, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Зайсево (ноҳияи Губкинск)

Зайсево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Губкинск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Зайтсевка (ноҳияи Кантемиров, Воронеж)

Зайтсевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кантемиров, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Зайсевский (ноҳияи Сев)

Зайсевский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Сев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Зайсовка (ноҳияи Мглин)

Зайсовка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Мглин, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Зайтуни Ғижакӣ

Зайтуни Ғижжакӣ (Мавлоно Зайтуни Ҳиротӣ;? — 1512, Ҳирот) — навозанда, мусанниф, шоир ва оҳангсози форс-тоҷик. Зиндагинома Аз овони ҷавонӣ ба шеъргӯӣ, ҳунарҳои бадеӣ таснифоти рангине бар ғазалиёти Саъдӣ, Ҳофиз, Ҷомӣ сохтааст. Асарҳои ӯ "Пешрави Рост" (бар усули сақил) "Нақши чӯбон ва рама", "Нақши Рост", "Амали Ҳусайнӣ" ва ғ. дар ҳаёти мадании Ҳирот шуҳрати зиёд доштаанд. Зайтуни Ғижжакӣ шеърро (ғазал, рубоӣ) некӯ мегуфта, девони ашъор мураттаб намудааст.
Зайтсево (ноҳияи Сямжен, Вологда)

Зайтсево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Сямжен, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Зайтсево (ноҳияи Тотем, Вологда)

Зайтсево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тотем, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Зайтсево (ноҳияи Устюжен, Вологда)

Зайтсево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Устюжен, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Зайчик (ноҳияи Ракитян)

Зайчик — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ракитян, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Зайтун

Зайтун дарахтест ҳамешасабз. То 4-12м қат мекашад. Барги нештаршакл ё дарозрӯя (5-12см), гули сафед, меваи мудаввари сурхтоб ё сиёҳи донакдор (то 15г) донаки дарозрӯяи бӯртоби 1-2тухма дорад. Май - июн гулу, сентябр - декабр мева мекунад. Зайтун дарахти мевадиҳандаи гармобардор ва ба хушки тобовар мебошад. Зайтун умр мебинад. Дар Тоҷикистон зайтунро намепарваранд, чунки онро сармо мезанад.: Тавсифи Дарахти зайтун,, дарахт ё буттаи ҳамешасабз аст, ки зодаи Аврупои Баҳри Миёназамин, Осиё ва Африқо аст. 1 2 Он кӯтоҳ ва ҳамвор аст ва хеле кам аз 8-15 м (25-50 фут) баланд аст. Пичоттана, як навъи беназири 40,000 дарахт, ки танҳо дар наздикии Пичотта дар минтақаи Кампания дар ҷануби Италия мерӯяд, аксар вақт аз ин рақам бо диаметри танаи мувофиқ зиёдтар аст. 3 Гулҳои хурд, сафед ва пиннатӣ бо косача ва гулчаҳои даҳқисм, ду ва стигмаҳои чангол одатан дар чӯби соли гузашта дар раемҳое пайдо мешаванд, ки аз ҷавфҳои баргҳо мерӯянд. 4 5 Равғани зайтун Равғани зайтун равғани моеъест, ки аз зайтун тавассути пахш кардани тамоми зайтун ва истихроҷи равған ба даст меояд. 6 Он одатан дар пухтупаз, пухтани хӯрок ё ҳамчун либоси салат истифода мешавад. Истеҳсолкунандагони асосии Италия минтақаҳои Калабрия ва пеш аз ҳама Апулия мебошанд. 7 Дар ин минтақаҳо миқдори зиёди равғани зайтуни бокира ва истеҳсол карда мешаванд. Равғани зайтуни бокира инчунин дар Тоскана истеҳсол карда мешавад, дар шаҳрҳо ба монанди Лукка, Флоренсия, Сиена, ки онҳо низ қисми ассотсиатсияи мебошанд. 8 Навъҳои маъмултарини зайтун, ки дар Тоскана мавҷуданд,, ва мебошанд. 9 Таркиби равғани зайтун вобаста ба навъ, баландии афзоиш, вақти ҷамъоварӣ ва раванди истихроҷ фарқ мекунад. Он асосан аз кислотаи олеин (то 83%) бо камтар аз дигар кислотаҳои равғанӣ, аз ҷумла кислотаи линолӣ (то 21%) ва кислотаи пальмитӣ (то 20%) иборат аст. Равғани зайтуни бокира бояд на бештар аз 0,8% кислотаи озод ва хусусиятҳои таъми мева дошта бошад. 1.
Зайчики (ноҳияи Бабушкин, Вологда)

Зайчики — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Бабушкин, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Зак Кинг

Зак Кинг — тадвингари филм ва ҳунарпешаи аҳли Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, ки ба туфайли наворҳои видеоии кутоҳ дар 4 ва машҳур шудааст. Зиндагинома Зак Кинг 4 феврали 1990 дар Портленд, иёлати Орегон ба дунё омада, ҳамонҷо бузург шудааст 5 ва ҳамакнун дар Лос-Анҷелес сокин аст. Ӯ бештар барои шӯъбадабозиҳои видеоияш машҳур аст.
Закаменск

Закаменск — шаҳрест дар Бурятиа дар Русия аст. ҳолиаш 12709 нафар аст.
Заказаре (ноҳияи Кадуй, Вологда)

Заказаре — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кадуй, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Зак Эфрон

Ситора дар "Роҳрави фахрӣ"-и Ҳолливуд Закари Дэвид Александр Эфрон, ва Старый новый год ва диг. машҳур гардиидааст. Зиндагинома Зак Эфрон 18 октябри солии 1988 дар оилаи муҳандис Дэвид Эфрон ва Старда Баскетт таваллуд шудааст. Ҳамроҳи бародараш дилан зиндагӣ кардааст, ки ӯ аз Зак 5 сол хурд буд. Аз 4 солагӣ дар намоишномаҳои мактаб ширкат мекард. Аз 15 солагӣ дар оинаи нилгун ширкат варзид. Соли 2006 мактабро тамом карда, ба Донишгоҳи Ҷануби Калифорния дохил шуд, вале дере нагузашта аз сабаби киноактёрӣ аз уҳдаи таҳсил баромад. Эҷодиёт Соли 2002 ӯ дар сериалҳои Счастлвчик "Скорая помощь" ва "Защитник" ширкат варзид. Ӯ дар сериали Вечное лето дар нақши Камерона Бэйл дар якчанд серияҳо бозид. Ӯ дар ин сериал машҳур шуд ва боз дар филмҳои машҳур "..: Место преступления Майами", "Морская полиция: Спецотдел", "Всё тип-топ, или Жизнь Зака и Коди" бозид. Дар давоми фаъолият ӯ дар филмҳои "Я и Орсон Уэллс", "Папе снова 17", "Двойная жизнь Чарли Сан-Клауда", "Счастливчик" дар нақшии асосӣ бозид. Ҳаёти шахсӣ Соли 2008 Эфрон 92 ҷойро дар рӯйхати 100 рӯзномаи бо 5,8 миллион (доллар) гирифт. Рӯзномаи соли 2007 маълумот додааст, ки Зак Эфрон бо Ванесса Хаҷенс соли 2005 дар вақти тадқиқоти вомехӯрданд. Вале онҳо декабри соли 2010 ҷудо шудаанд. Соли 2013 ӯ аз майнӯшӣ табобат мегирифт. Лоиҳаҳои оянда Эфрон кори нақшии худро дар як филми коргардон Ҷеймс Франко анҷом дод. Эфрон низ кор оид ба Малибу, дар амал филм силсилаи телевизиони ҳаҷвии ҳамон ном филм ба итмом расонид. Дар филм ҳунарпешаҳои машҳур ба мисли Даддарио, Келли Рорбах, Ҷон Басс, Лефени Хадере ва Приянка Чопра ширкат меварзанд. Ин филм моҳи майи соли 2017 дар телевизион мебарояд. Филмшиносӣ Дискография Сурудҳои Зак Эфрон дар филмҳои бозидаи худ: Мукофот Соли 2006 Соли 2007 Соли 2008 Соли 2009 Соли 2011 Соли 2012 2013 год 2014 год Пайвандҳо.
Закатново Новое (ноҳияи Вичуг, Иванов)

Закатново Новое — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вичуг, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.