ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Зуҳро Аҳророва

Зӯҳро Аҳророва (Аҳророва Зӯҳро Додохоновна марти 1940, шаҳри Андиҷони ҶШС Ӯзбекистон – 20 апрели 2011, Душанбе) — духтури офталмолог, доктори илмҳои тиб — профессор. — Аълочии тандурустии Тоҷикистон. Зиндагинома Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Синоро хатм кардааст. Ординатори клиникӣ (1963–69) — ассистент (1969–91) ва мудири кафедраи бемориҳои чашми ДДТТ (аз 1991). Дар мавзӯи ташхиси бемории оби марворид, глаукома, ҳамчунин нишондодҳои клиникию эпидемиологии бемории мазкур пажӯҳиш анҷом додааст. Фаъолияти илмӣ Муаллифи 147 мақола, 17 тезис ва 4 тавсияи навоварӣ. Ҷоизаҳо Бо ордени "Шараф" (дараҷаи) сарфароз гардидааст. Осор.
Зуҳра (навъи нок)

Зуҳра — навъи нок. Дар филиали Институти таҳқиқоти илмии боғу токдории ба номи Р. Р. Шредер (ш. Самарқанд) бо роҳи дурага кардани навъҳои Любимитса Клапа ва Береи Боск рӯёнида шудааст. Дар Тоҷикистон (водии Ҳисор) Зуҳраро аз соли 1983 мепарваранд. Дарахташ то 2,5 м қад мекашад (қутраш 12,5 см). Таҷрибаҳо собит намуданд, ки ниҳоли зуҳра дар пайвандтаки ноки маҳаллии Анҷирак ва биҳии хурдмева дар шароити водии Ҳисор баъди 4-5 сол самар меорад. Як бех дарахти 9-солааш дар водии номбурда то 30 кг мева медиҳад. Мевааш миёнаҳаҷм (г), зарди тилоранг, тарафи офтобрасаш сурхи баланд. Дилааш серобу ширин, хушбӯй. Охирҳои август пухта мерасад (баъди 1,5 ҳафтаи чидан хӯрданбоб мешавад). Онро то 10 рӯз нигоҳ доштан мумкин. Дар таркиби мевааш 11,2 % қанд, 0,28 % туршӣ мавҷуд аст. Ба гармӣ тобовар нест.
Зуҳур

Зуҳур (— ошкор шудан, падидоӣ) — дар ирфон таҷаллии ҷамоли Худо дар асмо, сифот ва таайюнот. Зуҳур аз чанд мартаба иборат аст: зуҳури аввал таҷаллии илмӣ ба илми иҷмолӣ; зуҳури дуввум — мартабаи тафсил ва илми тафсилӣ; зуҳури севвум — таҳқиқ ва вуҷуди сувари рӯҳонӣ ва муҷаррадот; зуҳури чаҳорум — вуҷуди сувари мисолӣ ва олами барзахи байни муҷаррадот ва ҷисмониёт; зуҳури панҷум — вуҷуди ҷисмонӣ, ки ҳама мазҳарҳои Ҳаққанд. Зуҳур дар баробари иллияти фалсафӣ ба маънои зуҳури камолот аз зоти Ҳақ матраҳ гардидааст. Аз диди фалсафаи исломӣ, мавҷудот дар баробари вуҷуди Худованд вуҷуди мустақил доранд ва Худованд иллати вуҷуди онҳост. Дар ирфон беш аз як вуҷуд инкор мешавад ва иллият ҷои худро ба таҷаллӣ ва зуҳур дода, кулли мавҷудот шууни зотии Худованд ба шумор мераванд. Зоти Ҳақ аз ҷиҳати шиддати анбоштагии камолот гӯё лабрез аст. Ин вазъиятро "акмалиёт" мехонанд ва дар ин марҳала ишқи Ҳақ маншаи "ҳаракати ҳуббӣ" мешавад. Ин "ҳаракати ҳуббӣ" ба зуҳури камолот ва шууни зоти Ҳақ анҷом меёбад; дар натиҷа ҳар он чӣ дар зоти Ҳақ пинҳон будааст, зуҳур меёбад. Тибқи таълимоти ваҳдати вуҷуд, Ҳақ дар тамоми ҳастӣ зуҳуру ҳузур дорад ва мавҷудоти ҳар ду ҷаҳон нишонаи зуҳуру ҳузури Ӯянд, ҳастии ухравию дунявӣ чизе аз худ надоранд ва ҳама Ӯст. Зоти Ҳақ ба эътибори таҷаллӣ ва зуҳури Ӯ дар мазоҳир айни ҳамаи ашёст, тамоми ашё ба Ҳақ мавҷуданд ва бидуни Ӯ маъдуманд. Аз он ки зоти Ҳақ таҷаллӣ ва зуҳур ба сурати эшон намудааст, изофаи вуҷуд бар эшон карда мешавад. Агар ориф гирифтори назораи олами зоҳир ва худбинии худ гардад, аз назораи ҷамоли Худо ва зуҳури Ӯ дар ҳастӣ маҳрум мемонад. Худованд аз тариқи асмо буруз карда, камолоти худро нишон медиҳад. Ҳар гоҳ исме басит ё таркибе, ки маҷмӯае аз асмо дар он таркиб ёфтааст, таҷаллӣ кунад ва зуҳуру ҷилва ёбад, мавҷудеро падид меоварад, ки он мазҳари Ҳақ ва маҳалли зуҳури камолот ва асмои Ӯст. Асли фароянди зуҳур ба ин маъност, ки Ҳақ бояд дар дили таайюнот дида шавад, вагарна таҷаллӣ, ҷилва ва зуҳури Ӯ нахоҳад буд. Тибқи андешаи ирфонӣ, ҳар кас ба ҳар куҷо бингарад, Худоро мебинад, зеро Ӯ дар олам зуҳуру ҷилва дорад; илми Худо, қудрату раҳмати Вай ва номҳои илоҳӣ дар мавҷудот зуҳур ёфтаанд ва Ҳақ худро пушти пардаи ном ва мазоҳир ба инсон нишон медиҳад. Орифон бар ин боваранд, ки ҳадафи Худо аз хилқати инсон таҷаллӣ ва зуҳури ҷалолу ҷамоли Худ, зуҳури ганҷҳо ва ҳикматҳои илоҳӣ аст; инсон бо убудияти хеш ҷалоли худовандӣ ва ганҷҳои пинҳони ҷамоли илоҳиро изҳор мекунад. Ҳадиси қудсии "Ман ганҷе пинҳон будам ва дӯст доштам, ки шинохта шавам ва аз ин рӯ халқро офаридам, то шинохта шавам" ба ҳамин маънӣ ишорат дорад. Ориф ин зарфиятро дорад, ки худ мазҳари асмову сифоти илоҳӣ бошад ва оинаи ҷамолнамои Ҳақ гардад. Ӯ ҳар ду оламро барои зуҳуру назораи ҷамоли Ҳақ фидо мекунад. Эй зуҳури ту бо бутун дамсоз В-эй бурузи ту бо кумун дамсоз! Аҳадӣ, лек марҷаи аъдодӣ, Воҳидӣ, лек маҷмаи аздодӣ. Абдурраҳмони Ҷомӣ Тоби анвори ҷамолат баҳри изҳори камол, Партаве бар зулматободи ҷаҳон андохта. Нури худро ҷилва дода дар либоси ину он, Дар ҷаҳон овозаи кавну макон андохта. Фахруддини Ироқӣ.
Зуҳур Ҳабибуллоев

Зуҳур Ҳабибуллоев (Ҳабибуллоев Зуҳур Нурҷонович январи 1932, Сталинобод, ҶШС Тоҷикистон — 8 апрели 2013, Душанбе, Тоҷикистон) — рассоми тоҷик, Ходими шоистаи санъати Тоҷикистон, Рассоми мардумии Тоҷикистон. Яке аз падидоварандагони Парчами Тоҷикистон 1. Зиндагинома Ӯ соли 1932 дар шаҳри Душанбе таваллуд шудааст 2. Омӯзишгоҳи ҷумҳуриявии рассомии ба номи М. Олимов ва Омӯзишгоҳи олии рассомию саноатии шаҳри Ленинградро ба поин оварда, ба корҳои эҷодӣ шуғл варзидааст 3. Дар шуъбаи рассомии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон сабақ додааст. Бештар аз ҳаёти рӯзмарра асарҳо эҷод карда, хусусиятҳои рӯҳии нақши тасвиршавандаро табиӣ ва возеҳ инъикос менамуд. "Сохтмони ГЭС-и Норак", "Меҳмонхона дар Норак", "Стансияи бензингирӣ", "Сари боло", "Чӯпонони Қубониён", "Пашитарошӣ дар Қубониён" дар мавзӯъи рӯзанд, табиати Тоҷикистонро дар "Баҳор", "Най", "Ташнагӣ", "Рамаронӣ дар баҳорон", "Субҳидам" барин расмҳо тасвир сохтааст, натюрмортҳояш — "Палав", "Тайёрӣ ба ид", "Натюрморти помирӣ" баёнгари истеъдоди волои рассоманд. Дар ороиши бисёр биноҳои маъмурию фарҳангии пойтахт фаъолона иштирок кардааст. Иштирокдори чандин намоишгоҳҳои байналмилалӣ мебошад 3. Ҷоизаҳо Бо медал ва Грамотаҳои Фахрии Президиуми Совети Олии Тоҷикистон қадр шудааст 3. Даргузашт Зуҳур Ҳабибуллоев 8 апрели 2013 дар Душанбе дар 82-солагӣ пас аз бемории начандон тӯлонӣ даргузашт 4. Донистаниҳо.
Зуҳурии Даканӣ

Зуҳурии Даканӣ — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Ӯ ашъорашро дар Дакан дар дарбори Биҷопур сурудааст.
Зуҳуриён (деҳа, н. Панҷ)

Зуҳуриён (то соли 2024 — Сармантой-1 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Озодагони ноҳияи Панҷ. Аз деҳа то маркази ноҳия 4 км. Аҳолиаш 3257 нафар, тоҷикон.
Сайдамир Зуҳуров

Сайдамир Зуҳуров (зод. 20 феврали 1951, ноҳияи Фархор, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — давлатмард ва низомии тоҷик, генерал-полковник, Корманди шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Раиси КДАМ Вазири амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон (ва). Зиндагинома Хидмат дар Қувваҳои Мусаллаҳи ИҶШС. Хатмкардаи факултаи таъриху филологияи Институти давлатии педагогии Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко. Омӯзгори фанни таърих дар яке аз мактабҳои ноҳияи Фархор. Аз соли 1977 дар мақомоти амнияти давлатии ИҶШС ва Ҷумҳурии Тоҷикистон. Таҳсил дар курсҳои олии Комитети амнияти давлатии ИҶШС ва Институти разведкаи Комитети амнияти давлатии ИҶШС (ҳоло Академияи ба номи Ю. В. Андропови шаҳри Маскав—1982). Корманди Намояндагии Комитети амнияти давлатии ИҶШС дар Афғонистон. Корманди фаврӣ, сардори шуъбача, муовини сардори шуъбаи Комитети амнияти давлатии ЧШС Тоҷикистон, корманди фаврии дастгоҳи маркази Комитети амнияти давлатии ИҶШС. Муовини сардори раёсати КАМ дар минтакаи Кулоб, раиси Комитети давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Вазири корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Вазири амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон, муовини Сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон, раиси Кумитаи давлатии ҳифзи сарҳадди давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, сардори Саридораи ҳифзи сирри давлатии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон. Аз соли 2016 дар нафақа. Ордену ҷоизаҳо Бо орденҳои Байрақи сурх, Барои шуҷоати шахсӣ, Спитамен (дараҷаи 1), Исмоили Сомонӣ (дараҷаи 2), Ифтихорномаи Президиуми Шӯрои Олии ИҶШС, зиёда аз 20 медали Иттиҳоди Шӯравӣ ва Ҷумҳурии Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Мирзо Абдуллоҳ Зуҳурии Ҳиротӣ

Зуҳурӣ Мирзо Абдуллоҳи Ҳиротӣ (қарни) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Ҳирот ба дунё омада, дар Бухоро зиндагӣ ва эҷод кардааст. Зуҳурӣ чанде дар Бухоро ба тиҷорат машғул шуда, пас аз оташ гирифтани дукон ва сӯхтани молу матоаш тарки ин касб кард. Ӯ дар байни аҳли адаби Бухоро эҳтироми зиёд дошта, аз алоқамандон ва шогирдони Шоҳин ба ҳисоб мерафт. Қитъаи зерро дар тавсифи Шоҳин сурудааст: Ай низоми назму ҷомитабъу фирдавсикалом, Дар бари шоҳини табъат Ваҳшӣ ҷуз усфур нест. Анварӣ дар шуҳрати шеъри ту монда дар маҳоқ, Аз хури табъат Шуъоиро шиори нур нест. Ҳамчу хершеди дурахшонӣ ту маҳбубу-л-қулуб, Ҳар киро меҳри ту дар дил нест, дар сар шӯр нест. То вуҷуди ту ба олам ҳаст, ай олиҷаноб, Шоиронро бар адои шеъри худ дастур нест. Пайкарат шамси дурахшон асту эшон шабпара, Ҳар куҷо меҳр аст, хаффошон магар мастур нест? Мисли ту ҳар буқъаро мардест, обод аст он, Чун ту дар ҳар шаҳр шахсе нест, он маъмур нест. Ҳар кас андар базми ту ворид шуд, аз ғам шуд халос, Ҳар касе дур аз ту афтодаст, он масрур нест. Ин малоҳатҳо, ки дар шеъри ман аст аз васфи ту, Он чӣ ман гуфтам зи мадҳат ушри он мазкур нест. Ҳар кӣ дур аст аз ту, бошад аз фавоид дуртар, Хуш ба ҳоли он касоне, к-аз ҷанобат дур нест. Хатм кун дигар суханро, эй Зуҳурӣ, з-ин мақол, Мешиносад Шамсро ҳар кас, ки чашмаш кӯр нест. Рубоии зерин низ ба Зуҳурӣ тааллуқ дорад: Якчанд ба роҳи нозарурӣ гаштем, Якчанд ба дасти носабурӣ гаштем. Гумном шудем, гум накардем худро, Кардем зуҳуриеву Зуҳурӣ гаштем. Мувофиқи маълумоти тазкираҳо Зуҳурӣ дар пайравӣ ва татаббӯи Ҳофиз девоне мураттаб карда будааст.
Зуҳуруддин Бурҳони Танбӯрӣ

Зуҳуруддин Бурҳони Танбӯрӣ (с. 1891, Бухоро, с.ваф.1934), мутриб -оҳангсоз. Аз намояндагони машҳури мактаби иҷроии Бухоро буда, мусиқиро назди Қорӣ Каромати Дилкаши Танбӯрӣ омӯхта, аз беҳтарин иҷрокунандагони шохаҳои "мушкилот" – "гардун", "тасниф", "тарҷеъ" буда, муддате дар мактаби мусиқии Шарқи Бухоро асосҳои мусиқии анъанавиро тадрис намуда, соли 1929 ба Душанбе омада, дар таъсиси дастаҳои ҳунарӣ хидмати шоиста кардааст. Аз с.1929 то 1934 роҳбарии дастаи мутрибони Театри давлатии ба номи Лоҳутиро ба уҳда дошт. З.Б. дар рушди мусиқии мақомӣ, идомаи анъанаҳои асили он нақши муассир дорад. С. 1934 қурбони воқеоти солҳои 30-ӯм шудааст. Адабиёт Таджикская музыка, Душанбе, 2003. Ҳакимов Н. Шашмақом дар асри ХХ, Хуҷанд, 2006. 1 Ҳамчунин нигаред.
Мулло Саъдуддин Зуҳурии Кобулӣ

Мулло Саъдуддин Зуҳурии Кобулӣ (қарни) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Соҳибдевон будааст. Дар илми тиб ва кимиё низ даст дошта, дар ин боб китобе таълиф карда будааст. Абёти зер аз ӯст: Ҳар кӣ ошиқ шуд чу мо оини расвоӣ кунад, Не ки чун маъшуқ, асбоби худороӣ кунад. Ҳусни ӯ канзест пинҳон гашта зоҳир баҳри он, То ки худро баҳри ҷонбозон тамошоӣ кунад.
Зуҳуруддини Танбӯрӣ

Зуҳуруддин Бурҳони Танбӯрӣ — навозанда, оҳангсоз ва яке аз устодони номдори ҳавзаи эҷодию иҷроии мусиқии Бухоро. Зиндагинома Нозукӣ ва асосҳои мусиқи (сознавози)-ро аз Дилкаши Танбӯрӣ омӯхтааст. Дар санъати сознавозӣ соҳиби сабки хос буда, шохаҳои созии "Шашмақом" — "мушкилот", "гардун", "тасниф", "тарҷеъ" ва дигар таркиботи мақомҳоро бо маҳорати баланд иҷро мекард. Зуҳуруддини Танбӯрӣ яке аз аввалин омӯзгорони мактаби мусиқии Шарқ дар Бухоро буд. Соли 1929 Зуҳуруддини Танбӯриро барои ташкили дастаҳои мусиқии касбӣ ба Душанбе (собиқ Сталинобод) даъват намуданд. Ӯ дар назди Театри давлатии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ дастаи мусиқӣ таъсис дода, барои намоишномаҳои театрӣ асарҳои мусиқӣ эҷод мекард. Зуҳуруддини Танбӯрӣ то ҳабс шуданаш (табъиди соли 1934) роҳбари мусиқии дастаи мутрибони театри мазкур буд.
Зуҷоҷия

Зуҷоҷия — моддаи шаффофи яхнимонанде, ки дар фазои байни гавҳарак ва шабакияи чашм ҷой гирифтааст. Зуҷоҷия тақрибан 23 ҳиссаи ғӯзаи чашмро ташкил медиҳад. Он 99 дарсад аз оби пайваст бо протеогликанҳо ва гликозаминогликанҳо иборат аст. Сатҳи пеши зуҷоҷия, ки дар он чуқурича мавҷуд аст, ба сатҳи ақиби гавҳарак пайваст мебошад; дар қисматҳои боқимонда зуҷоҷия бо мембранаи дохилии шабакия (тӯрпарда) алоқа дорад. Аз қурси асаби биноӣ дар шабакия ба сӯи гавҳарак ба воситаи зуҷоҷия маҷрои гиалоид мегузарад. Танаи зуҷоҷия -ро шабакаи нафиси печдарпечи нахҳои сафедаи коллагенӣ ташкил мекунад. Фосилаи байни нахҳо бо моеъ пур аст. Чунин сохтор зуҷоҷия ро ба массаи яхнимонанд табдил медиҳад. Дар зуҷоҷия ҳуҷайраҳо — гиалотситҳо мавҷуданд. Онҳо бештар дар канорҳои зуҷоҷия қарор дошта, барои ҳосил кардани кислотаи гиалуронат, коллагенҳо ва сафедаҳои ҳалшаванда муҳимманд. Чунин ҳуҷайраҳо ҳемидосмосомаҳоро ба вуҷуд меоранд, ки зуҷоҷия ро бо пардаи густурдаи шабакия мепайвандад. Аз ҷиҳати пайдоиш бисёр гиалотситҳо макрофаг мебошанд.
Шукурҷон Зуҳуров

Шукурҷон Зуҳуров (Зуҳуров Шукурҷон Зуҳурович; зод. 16 апрели 1954, ноҳияи Кировобод, вилояти Қурғонтеппа, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС) — давлатмард ва сиёсатмадори тоҷик. Раиси Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Раиси Шӯрои Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон 1. Зиндагинома Зуҳуров Шукурҷон 16 апрели соли 1954 дар ноҳияи Кировободи вилояти Қурғонтеппа ба дунё омадааст. Хатмкардаи Донишгоҳи муҳандисии заминсозии шаҳри Маскав, Академияи идоракунии Федератсияи Руссия (Маскав, 1992). Корнома Заминсози калони Раёсати кишоварзии ноҳияи Москва (ҳоло Мирсайид Алии Ҳамадонӣ), хидмат дар сафи Қувваҳои мусаллаҳи ИҶШС, сармуҳандис, сардори шуъбаи истифодабарии замин ва заминсозии Раёсати кишоварзии вил. Қӯрғонтеппа, нозир, муовин, мудири шуъбаи ҷавонони коргар ва деҳоти КМ Комсомоли Тоҷикистон, мудири сексияи КМ Иттифоқи ленинии коммунистии ҷавонони умумииттифоқ (ВЛКСМ1983), котиби КМ Комсомоли Тоҷикистон, раиси Кумитаи иҷроияи Шӯрои вакилони халқии ноҳияи Комсомолобод (ҳоло Нуробод1989), нозир, мудири бахш, ҷонишини мудири шуъбаи ҳизбӣ ва кадрҳои КМ Ҳизби коммунистии Тоҷикистон, раиси Кумитаи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба меҳнат ва тарбияи коргарӣ, вазири меҳнат ва шуғли аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон, узви Комиссияи оштии миллӣ, раиси ҳайати ҳукумат дар давраҳои 12, муовини ҳайати ҳукумат дар дигар давраҳо, раиси зеркомиссия доир ба масъалаи гурезагон ва муҳоҷирони иҷборӣ, директори Маркази ҳамоҳангсозии лоиҳаи қарзи Бонки Ҷаҳонӣ барои барқарорсозии баъди низоъ дар минтақаи Рашт, мудири шуъбаи шуғл ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, раиси ноҳияи Панҷи вилояти Хатлон, муовини роҳбари Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати 3-юм аз ҳавзаи интихоботии 3 ноҳияи Қубодиён, раиси Кумитаи Маҷлиси намояндагон доир ба этикаи вакилӣ, вазири меҳнат ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон, раиси Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Ҷоизаву медалҳо Бо орденҳои "Дӯстӣ" "Шараф", медалҳои "10-солагии Иҷлосияи Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон", "20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон", "25-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон", 2 Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон қадр шудааст. Осор Эзоҳ Адабиёт.
Зыкова (ноҳияи Иркутск, Иркутск)

Зыкова — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иркутск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Зэрнешти

Зэрнешти — яке аз шаҳрҳои вилояти Брашов, Руминия аст.
Зыкова пад (ноҳияи Иркутск, Иркутск)

Зыкова пад — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иркутск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Зюбeр Лиси

Зюбр Фгу (1 январи 1919) — футболбози Албанӣ, ҳамлагари марказӣ.
Зюзино (ноҳияи Икрянинск)

Зюзино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Икрянинск, ки дар вилояти Астрахан қарор дорад, дохил мешавад.
Süddeutsche Zeitung

"Зюддойче Тсайтунг" — яке аз пуртиражтарин рӯзномаҳои Олмон, ки аз ҷониби Иттиҳодияи табъу нашри "Зюдойчер ферлаг" дар Мюнхен нашр мешавад. Таърих 16 октябри 1945 таъсис ёфтааст. Рӯзнома мавқеи худро либералӣ-иқтисодӣ муаррифӣ кардааст, аммо бештар масъалаҳои фарҳангиро инъикос мекунад. Бахши "Фарҳанг"-и рӯзнома серхонанда буда, қисми зиёди саҳифаҳои "Зюддойче Тсайтунг"-ро фаро мегирад. Рӯзнома ҳар рӯзи душанбе бо замимаи мақолаҳои "Ню-Йорк Таймс" бо забони англисӣ интишор меёбад. Инчунин, рӯзи ҷумъа замимаи рӯзнома дар шакли маҷалла бо номи "-" (аз соли 1990) ва рӯзҳои якшанбе замимаи дигари он бо номи "-", ки барномаи телевизиону радио ва эълонро дар бар мегирад, интишор мегарданд. "Зюддойче Тсайтунг" яке аз рӯзномаҳои таъсиргузори Олмон аст.
Зырянский (ноҳияи Николск, Вологда)

Зырянский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Николск, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Зюмeр Бютюки

Зюмр Бютюки (11 сентябри 1996) — футболбози Албанӣ, нимҳимоятгари ҳуҷумкуни канорӣ.
Зяба (ноҳияи Братск, Иркутск)

Зяба — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Братск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Зӯзании Хуҷандӣ

Имодуддин Зӯзании Хуҷандӣ (—?) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Зӯзании Хуҷандӣ шахси фозилу донишманд ва дар шеъру шоирӣ шогирди Сайидҳасани Ғазнавӣ будааст. Дар ашъораш аз нобаробариҳои зиндагӣ ва танҳоиву бекасии худ шикоят карда, оқибат гӯшанишиниро ихтиёр кардааст. Дар осораш ишқу маҳаббат, гулу сунбул, манзараҳои табиат васф шудаанд. Аз Зӯзании Хуҷандӣ як девони мухтасар мондааст, ки таҳти рақами 159 дар Ганҷинаи дастхатҳои Институти шарқшиносии АИ Ҷумҳурии Узбекистон маҳфуз аст. Намунае аз ашъори ӯ: Рӯят, эй маҳ, зи Маҳ латифтар аст, Ишқат, эй ҷон, зи ҷон шарифтар аст.
Зябликово (ноҳияи Устюжен, Вологда)

Зябликово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Устюжен, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Зяблово (ноҳияи Юреветс, Иванов)

Зяблово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Юреветс, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Зӯрсолорӣ

Плутократия (аз юн. аз - боигарӣ ва - қувва, ҳокимият) ва ё Зӯрсолорӣ, сохти давлатиест, ки дар он ҳокимияти сиёсӣ расман ва амалан ба дасти табақаҳои давлатманд (ба истилоҳ плутократҳо) ва синфҳои ҳукмрон аст.
Зӯҳро Гунеш

Шаблон:ЦветСпорт. Шаблон:Спортивная карьера. Зӯҳро Гунеш — волейболбозбонуи турк ва бошгоҳи "Вақфбонк"-и Туркия. Фаъолияти варзишӣ Ҳаёти шахсӣ.
Зӯҳро Мирзоева

Зӯҳро Амонуллоевна Мирзоева (1947, деҳаи Рарзи н. Айнӣ - 27 январи соли 2023, ш. Душанбе) — доктори илмҳои тиб, профессор. Зиндагинома Зӯҳро Амонуллоевна Мирзоева хатмкардаи Омӯзишгоҳи тиббӣ ва факултаи муолиҷавии Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино. Акушер-гинекологи таваллудхонаи 1-и Душанбе, аспирант, ходими калони илмии кафедраи акушерӣ ва гинекологияи Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино, ходими калони илмии Пажӯҳишгоҳи ҳифзи модар ва кӯдак, раиси кумитаи марказии иттифоқи касабаи кормандони тибби Тоҷикистон, узви ҳайати мушовараи Вазорати ҳифзи тандурустӣ ва ҳамзамон роҳбари лоиҳаи "Сомонӣ" доир ба ислоҳоти соҳаи тандурустӣ, корманд ва мудири кафедраи тибби оилавии Донишкадаи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон (аз соли 2004), ҳамзамон Президенти Ассотсиатсияи табибони оилавии Тоҷикистон ва декани факултаи тансиҳатии оилавии Донишкадаи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон кор кардааст. Муаллифи зиёда аз 80 таълифоти илмӣ, методӣ, чандин пешниҳоди навоварона аст. Доир ба асосҳои иҷтимоӣ-гигиении рушди системаи ҳифзи нигаҳдории аҳолии ҷумҳурӣ таҳқиқот анҷом додааст. Зӯҳро Амонуллоевна Мирзоева 27 январи соли 2023 дар ш. Душанбе даргузаштааст. 1. Осор.
И

Хусусиятҳо Тарз И +; и +; Ном И: йот и: й Юникод И: +418 и: +438 -код И: 1048; ё 418; и: 1080; ё 438; -16 И 418 и 438 -код И: %0%98 и: %0%8 И, и — ҳарфи ёздаҳуми алифбои ҳозираи тоҷикӣ, ки аз алифбои русӣ гирифта шудааст. Овози садоноки ғайрилабиро ифода мекунад. Дар талаффузи он нӯги забон ба дандонҳои поини пеш ҷафс мешавад, забон чандон таранг нашуда, рӯи он каме ақиб меравад ва сӯрохи даҳон васеъ мешавад. Овози И вобаста ба вазъияташ дар таркиби калима кӯтоҳ (ситора, сипоҳ, китоб) ва дароз (шир, пир, бино, ин, замин) талаффуз мешавад. Пеш аз ҳарфи "ё" – пиёла, пиёда, пиёз, риёзат, хиёнат ва ғ. ҳам дароз хонда мешавад. Ҳарфи И дар оғоз ва байни калима навишта мешавад: истгоҳ, инсон, ибтидо, ишора, иншо, дил, нигоҳ, ниҳон, нилгун ва ғ. Дар анҷоми калима дар мавридҳои зер меояд: а) ҳамчун изофат (бандаки изофӣ): кишвари озод, Тоҷикистони азиз, ватани маҳбуб, шаҳрванди Тоҷикистон, сари кӯҳи баланд ва ғ.; б) дар пешояндҳои барои, баъди, дар бораи, бо мақсади ва ғ.; в) дар пайвандакҳои ки, чи, чунки, агарчи, ё ин ки, ба сабаби он ки ва ғ.; г) дар исмҳои хосси иқтибосии Леонардо да Винчи, Ганди, Паганини, Ибарури, Сочи, Тбилиси, Миссисипи ва ғ.; ғ) дар исмҳои ҷинси такси, туфли ва ғ. Шакли навишти чопиаш Ии, дастнависаш и. Ин ҳарф дар алифбои забонҳои авестоӣ, форсии қадим ва форсии миёна низ вуҷуд дошт ва бо аломатҳои махсус навишта мешуд. Овозе, ки ин ҳарф ифода мекунад, дар алифбои арабиасоси тоҷикӣ (то соли 1930) бо аломати зерисатрии "зер" ё "касра" (мас., "мис", "хотир", "фикр", "зикр", "навишт", "хишт", "зишт", "хирс" ва ғ.), бо (Йо, Йот: "сим", "тир", "шир", "мир", "пир", "панир", "хамир" ва ғ.) ва дар аввали калима бо таркиби (Алиф) ва (йот): "ин", "иҳом") навишта мешуд. Дар баъзе калимаҳо таркибҳои ҳарфи (Айн) И хонда мешаванд ("ид", "иҷолат", "ишқ", "иқд" ва ғ). Дар алифбои лотиниасоси тоҷикӣ (1930–40) шакли чопиаш, дастнависаш буд.
Китоби Дигаргуниҳо

"И ҷинг" (чинии сунатӣ:, сода:, пинйин:, айнан: "Конун дигаргунӣ"), ё "Чжоу И" (чинии сунатӣ:, сода:, пинйин:) — китоб муқаддаси чиниён ва қадимитарин матни баҷомонда аз Чини бостон аст. Дар "И ҷинг", шасту чаҳор аломат вуҷуд дорад, ки бо тафсир ҳамроҳ аст. "И ҷинг" ҳудудан чаҳор ҳазор сол қидмат дорад, яъне ҳудудан дар 2000 сол пеш аз мелод навишта шудааст (гуфтаҳои мухталифе ба аз 900 сол то 4000 ҳазор сол пеш аз мелод барои нигориши китоб баён шуда, ки 900-1000 сол пеш аз мелод мустанадтарин он метавонад бошад.).