ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Гули товус

Гули товус — буттаест ҳамешасабз. Мансуби лӯбиёиҳо. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ То 4 м қад мекашад. Навдаҳояш рост, борик, камбарг ё бебарг. Баргаш (дарозиаш 1-2,5 см) майда (аввали тобистон мерезад), бедандона. Гулаш зард (дарозиаш то 2,5 см), зебои хушбӯй; мевааш ғилофак (дарозиаш 5-10 см), сертухм. Гули товус дар навоҳии баҳри Миёназамин ва Аврупои Ҷанубию Ғарбӣ мерӯяд. Онро дар Қафқоз, Қрим, Украина боғӣ кардаанд. Дар Тоҷикистон аз соли 1930 мепарваранд. Барои ороиши кӯчаву хиёбонҳо, боғу гулбоғ ва аз обшӯй ҳифз намудани талу теппаҳо муҳим аст. Аз тухм ё кӯчат (моҳҳои апрел — май) зиёд карда мешавад. Даври гулшукуфташ моҳҳои апрел — июн аст. Корбурдҳо Дар саноат аз гули товус равғани эфир, алкалоидҳо (спартеин, пахикарпин), ранги зарди табиӣ ва нахи бадошт мегиранд. Навдаҳояшро дар сабадбофӣ истифода мебаранд.
Гули хайрӣ

Гули хайрӣ, гулхайрӣ, хайрӣ — гиёҳест бисёрсола. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Аз 60 то 150 см қад мекашад. Пояаш росту сершох, баргаш дилшакл, гулаш гулобии паст, сурхчатоб, баъзан сафед. гули хайрӣ дар нимаи дуюми тобистон шукуфта, ботадриҷ тухм мебандад. Дар боғ, канори ҷӯй, соҳили дарё, марғзори намнок мерӯяд. Дар мавзеъҳои Зарафшон ва Тоҷикистони Ҷанубӣ вомехӯрад. Хосиятҳои шифоӣ Гули хайрӣ рустании доруӣ ва асаловар аст. Бо мақсади табобатӣ реша, баъзан гул ва барги рустанӣ истифода мешавад. Решаи онро тирамоҳ ё аввали баҳор меғундоранд. Онро реза (см) карда, дарҳол мехушконанд. Хосияти давоии гули хайрӣ аз замонҳои қадим маълум аст. Абӯалӣ ибни Сино ҷӯшоби решаи онро барои илоҷи сӯзиши масона, рӯда ва омоси мақъад тавсия додааст. Ба ақидаи ӯ барги гули хайрӣ низ ҳамин хосиятро дорост; онро ҳангоми исҳоли шадид истифода мебаранд. Ҷӯшоби тухми гули хайрӣ тарашшӯҳоти баъди зоишро тоза карда, қабзияти пешобу сулфаро рафъ, санги масонаро ҳал ва хунпартоиро пешгирӣ менамояд. Барги гули хайрӣ дар мавриди омосҳои синаи занон ва илтиҳоби шуш муфид аст. гули хайриро дар тибби мардумӣ ҳангоми бемориҳои меъдаю рӯда ҳамчун давои таскинбахш васеъ истифода мебаранд. Хокаи решаашро ҳини муолиҷаи илтиҳоби узвҳои нафаскашӣ ва дарунравӣ рӯзе ду маротиба баъди хӯрок (г) ба кӯдакон медиҳанд. Бо ҷӯшоби реша ва баргу пояи гули хайрӣ гулӯро обгардон мекунанд ва чашмро мешӯянд. Ҷӯшоби тухми гули хайрӣ хунро тоза менамояд. Гулу барги онро ҳангоми назлаи (катари) роҳҳои нафас ва пешоб истеъсол мекунанд. Дар баъзе ноҳияҳои Тоҷикистон бо қиём ё ҷӯшоби баргу пояи гули хайрӣ сарро мешӯянд (мӯйро дароз мекунад). Афшураи гули хайрии тару тозаро ҳамчун давои исҳоловар якҷоя бо қаймоқ ба кӯдакон медиҳанд. Марҳами аз гули гули хайрӣ ва орди гандум таҳиякардаро дар ҳолати гармӣ ба захм, омосҳо ва думбал мемоланд. Ба ақидаи табибони халқӣ барги гули хайриро кӯфта ба захмҳо гузошта банданд, даҳани онҳоро ба ҳам оварда сиҳат мекунад; барои ханозир шифо мебахшад; пучак ва ҳамчунин решҳои римдорро мепазонад ва мекафонад; варамҳои пистон ва мақъадро зуд таҳлил медиҳад. Тухми хушкашро кӯфта бо оби ширгарм биошоманд, санги гурдаро мерезонад. Агар 10,5 г решаи гули хайриро дар об ҷӯшонда, он обро бинӯшанд, исҳолро мебандад, иллати қулинҷро шифо мебахшад, сӯзиши пешоб ва варами рӯдаҳоро дафъ мекунад; агар онро дар об ҷӯшонида, дар он об даромада бихобанд ё бишинанд, пайвандҳои шахшударо нарм месозад. Нигаред низ Эзоҳ Адабиёт.
Гули ёқут

Гули ёқут, моргул — сардае аз гиёҳони бисёрсола. Мансуби оилаи савсаниҳост. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Пояи рости дароз (25-220 см), барги шамшермонанд, хӯшагули зебо, гули қифшакли сафед, зард, норанҷӣ, сурх ё бунафш дорад. Ғӯзааш сертухм. Гули ёқут аслан аз манотиқи гармсери Африқо, Баҳри Миёназамин, Аврупо, Осиё ва Сибири Ғарбӣ аст. Дар ҷаҳон беш аз 5000 навъи гули ёқут мерӯяд. Дар Тоҷикистон як навъи он (.) месабзад. Дар давраи рушд пиёзаки гули ёқут нобуд шуда, ба ивази он 1-4-то пиёзи калон ва аз 20 то 300 дона пиёзакҳои майда ташаккул меёбанд. Гули ёқути худрӯй (.) дар навоҳии Ҳисору Дарвоз ва ҷануби Тоҷикистон дар буттазор, доманакӯҳҳо, заминҳои партов ва киштзорҳо мерӯяд. Моҳи май шукуфта, июн тухм мебандад. Гулаш гулобӣ, хӯшагулаш зебо аст. Дар гулпарварӣ асосан гули ёқути боғӣ (.) истифода мешавад. Онро аз пиёзак ва тухм зиёд мекунанд. Дар Тоҷикистон гули ёқутро моҳи март дар чуқурии 5-8 см мешинонанд. Пиёзаки онро пеш аз сармои зуд (тирамоҳ) ҷамъ карда, дар бинои торик дар ҳарорати 4-5°С ва рутубати 70 % нигоҳ медоранд. Дар замини ҳосилхез, гилхок, чимтол, сиёҳхок ва хокаш хокистарӣ хуб нашвунамо мекунад. Корбурдҳо Замонҳои қадим (300 сол то м.) пиёзаки гули ёқутро кӯфта ба орд ҳамроҳ карда нон мепухтанд. Пиёзаки. чун доруи хунбанд маъмул буд. Гули ёқут аз касалиҳои скеротиниоз, фузариоз, септориоз, саратон зарар мебинад. Ба он трипс, ширинча ва гамбусакҳои баргхӯри полиз низ осеб мерасонанд.
Гули шому саҳар

Гули шому саҳар, ё Намозшомгул, Намозшомкушо ё Гули шабчароғ ё Мирабилис — гулест аз оилаи. Тавсифоти гиёҳшиносӣ Рустании бисёрсола, вале дар шароити киштукор яксола аст. Баландиаш аз 50 см то 1 м, решааш лӯнда-лӯндаи ғафс. Пояаш рост, сершохча, баргаш думчадори дилшакл. Гули қифшакли сурх, гулобӣ, норанҷӣ, сафед, зард дорад, фақат шабона (номаш ҳам аз ҳамин ҷост) ё дар ҳавои тира мешукуфад; бӯяш хеле форам аст. Навъҳо Бештар ду навъи гули шому саҳар: Гули шому саҳари баргаш алобуло (.) ва Гули шому саҳари кӯчак (.) маъмул шудааст. Гули шому саҳар рустании рӯшноӣ ва гармипарвар аст. Тухми Гули шому саҳарро март—апрел мекоранд. Баъди рӯзи кишт гул мекунад. Корбурд Онро бештар дар хиёбону гулгаштхо ва гулбоғҳо парвариш менамоянд. Гулнақш, гулхат ва сабзамайдонро низ зебу зинат медиҳад.
Гули ғоз

Гули ғоз, гулғоз, ғозипиёз — як ҷинси рустаниҳои худрӯи пиёзбех. Аввали баҳор мерӯянд. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ То 15 см қад мекашанд. Дар баландкӯҳҳо моҳҳои июн — июл мешукуфанд. Барги борики нӯгтез, гули зард, баъзан сафед ё сурх, гултӯдаи хӯша ё чатршакл, ғӯза, тухми гирд доранд. Беш аз 100 навъи гули ғоз маълум аст. Дар Тоҷикистон 32 навъи он месабзад. Одатан, дар нишебиҳои санглохи кӯҳ, марғзор, шибарзамин ва ғ. (дар баландии аз 900 то 3600 м аз с. б.) дучор меоянд. Баъзе навъҳои гули ғоз (.,.,.) чун рустании ороишӣ ва хӯроки чорво аҳаммият доранд. гиёҳи шифобахш буда, таркибаш аз равғани эфир, витаминҳои В, С, каротин, клетчатка (моддаи пардаи ҳуҷайраи рустаниҳо), кислотаҳои органикӣ, қанд, калсий, сулфур, сапонин ва ғ. иборат аст. Корбурди пизишкӣ Табибони мардумӣ бо ҷӯшоби бехи гули ғоз бемории узвҳои ҳозима, устухондард, фаромӯшхотирӣ, зиқи нафас, бемориҳои пӯст ва ғ.-ро муолиҷа мекунанд. Гули ғоз хосияти зиддимикробӣ дорад, мубодилаи моддаҳоро беҳтар ва қанди хунро кам мекунад, холестерину токсинҳоро аз организм хориҷ месозад. Баҳорон аз баргу бехи гули ғоз хӯриш таҳия мекунанд. Аз гули ғоз ниқоб тайёр карда барои табобати наррак ва доғи кунҷидак истифода мебаранд; он хусусан ба пӯст тароват мебахшад, сабзиши мӯйро метезонад.
Гули қашқарӣ

Гули қашқарӣ, минои чинӣ — рустании як ё дусола; гули маъруфи зебо. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Пояаш рости сахт (20-90 см қад мекашад), сершохи сабзранг, гоҳо сурхча. Баргаш сабзи байзашакл (дарозиаш 15-18 см), дандонадор, ботартиб ҷой гирифтааст. Хӯшагулаш сабадак (қутраш 3-15 см). Гулбаргҳояш забоншакл ё найчамонанд буда, арғувонӣ, бунафш, сурх ва ғ. мешавад. Гули қашқарӣ моҳҳои июл — октябр гул карда, баъди 30-40 рӯз тухм мебандад (вазни донааш 1 г). Тухми гули қашқарӣ қобилияти сабзишашро 2-3 сол нигоҳ медорад. Дар дунё зиёда аз 4000 навъи гули қашқарӣ ба вуҷуд оварда шудааст, ки тақр. Парвариш 200 намуди онҳоро парвариш мекунанд. Гули қашқарӣ аслан аз қисмати ҷанубу ғарбии Шарқи Дур, Хитой, Муғулистон ва Корея аст. Дар шароити иқлими Тоҷикистон низ хуб месабзад. Тухми онро моҳи феврал дар гулхонаҳо, моҳи апрел дар ҳавои кушод мекоранд. Гули қашқарӣ рустании рӯшноидӯст ва сармобардор аст. Дар хоки ҳосилхези начандон турш беҳтар месабзад. Пеш аз кӯчати ниҳолҳо тирамоҳ заминро амиқ шудгор карда, ба ҳар метри мураббаъ 2-4 кг порухок ва барги пӯсида меандозанд. Истифодаи пору баъзан боиси сар задани касалии фузариоз мешавад. Аз ин лиҳоз гули қашқариро дар як замин ҳар сол, инчунин баъди гули ёқут, лола ва мехчагул намешинонанд. Баҳорон ба гулзор 20-40 г суперфосфат, 15-20 г сулфати аммоний, 15-20 г намакҳои калийдор мепошанд. Гули қашқарӣ рустании ороишӣ буда, онро барои бунёд намудани гулхатту гулнақш, сабзкории кӯчаю хиёбон ва шаҳру шаҳракҳо истифода мебаранд. Аз ширинча, касалиҳои фузариоз, септориоз, решатосак, фитофтороз, ризоктониоз, склеротиниоз ва занга осеб мебинад. Ба гули қашқарӣ кирми тирамоҳӣ, лесак ва тортанаккана низ зиён мерасонанд. Барои пешгирӣ ва мубориза бо касалиҳо истифодаи маҳлулҳои 0,2-фоизаи хлорофос, 1-фоизаи даҳани фаранг ва оҳакоб муфид аст. Гулдастаи гули қашқарӣ то 14 рӯз тару тоза ва ботароват меистад (фақат пояи онро шуста оби гулдонро иваз кардан лозим).
Гули ҷаъфарӣ

Гули ҷаъфарӣ — навъи рустании яксолаи ороишӣ. Пояаш рост (аз 45 то 120 см қад мекашад), шоху баргаш сабзи анбӯҳ. Гулаш зарди назаррабо, вале бадбӯй аст. Хӯшагулаш (қутраш 5-10 см) дар нӯги навдаҳо ҷойгир мебошад. Баъди 60-90 рӯзи кишт гул карда, тухм мебандад. Гули ҷаъфариро бори аввал дар Африқои Шимолӣ парвариш кардаанд, ҳарчанд асли он аз Амрикои Марказист. Навъҳои худрӯи гули ҷаъфарӣ дар Амрикои Марказӣ ва Ҷанубӣ дучор меоянд. Гули ҷаъфариро дар асри 16 ба Аврупо ва баъд ба Осиёи Миёна (Хуҷанд, Бухоро ва Самарқанд) овардаанд. Беш аз 20 навъи гули ҷаъфарӣ маълум аст. Дар Тоҷикистон навъҳои сербарги тилоранг, зард ва норинҷии он мерӯяд. Гули ҷаъфариро баҳорон барои ороиш ва гулзор намудани хиёбону кӯчаҳо мешинонанд. Онро дар тубаку гармхонаҳо парвариш кардан мумкин аст. Дар ҷойҳои соя низ месабзад. Дар таркиби гули ҷаъфарӣ витаминҳои А1, В1, В2 ва С, дар тухмаш равғани эфир мавҷуд аст. Феълан гули ҷаъфарӣ бештар дар Фаронса парвариш карда мешавад ва равғани онро дар атриёт кор мефармоянд. Кварсетагетин ном ранги зард, ки аз шукуфаи гули ҷаъфарӣ ҳосил мешавад, дар саноат барои ранг кардани мӯина истифода мегардад. Дар гузашта гули ҷаъфариро чун давои таскинбахш, пешоброн ва киҷҷакуш кор мефармуданд. Олимон муқаррар намуданд, ки гули ҷаъфарӣ боз хусусиятҳои зиддимикробӣ, гандзудоӣ, зиддиилтиҳобӣ, зиддизанбӯруғӣ, фишорфарорӣ ва рафъи ташаннуҷро дорад; равғани он пӯстро нарм мекунад. Табибон гули ҷаъфариро дар ҳангоми шабкӯрӣ, дарди санги гурда ва асабоният нофеъ медонанд.
Гулибодом (деҳа, н. Ёвон)

Гулибодом — (то соли 2017 - Утаган), деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳасан Ҳусейнови ноҳияи Ёвон. Аз Гулибодом то маркази ҷамоат 12 км, то маркази ноҳия 20 км. Аҳолиаш 776 нафар, тоҷикон.
Қоқу

Қоқӯ, ё гули қаҳқаҳ, ё дегкафонак, ё ширгулак — навъе аз гиёҳҳои бисёрсола. Тавсифоти биологӣ Пояаш 5 – 30 см, баъзан то 50 см қад мекашад. Дар нӯги поя "сабадак"-и зард ҳосил шуда, дар ҳар кадоми он то 200 гули тилоранг мешукуфад. Ду маротиба (баҳор ва тирамоҳ) гул мекунад. Барги қоқу дар бехи поя месабзад. Қоқу дар ҳама ноҳияҳои Тоҷикистон фаровон аст. Одатан дар лаби ҷӯй, соҳили рӯдҳо, марғзор, талу теппаҳо, ҷангалзор, дашту саҳро, боғ, канори роҳу назди иқоматгоҳҳо ва ғайра месабзад. Қоқу гиёҳи қадимии ғизоист. Барги онро юнониҳо ва румиҳои қадим чун сабзавот истеъмол мекарданд. Тоҷикон аз барги қоқу ва гиёҳҳои дигар самбусаи алафӣ мепазанд, бехи онро тару тоза истеъмол мекунанд. Барои рафтани талхӣ қоқуро дар намакоб 30 дақиқа тар карда мондан лозим аст. Хосияти шифоӣ Қоқу гиёҳи маъмули доруист. Бино ба маълумоти Теофраст (372 – 287 то м.) қоқу доғи кунҷитакро барҳам медиҳад. Абӯалии Сино бо оби қоқуи тару тоза истисқоро табобат мекард. Бо "шир"-и қоқу "гул"-и чашмро меравонд. Аз баргу пояи он марҳаме тайёр намуда, ба ҷои каждумгазида мебаст, қоқуро позаҳр меҳисобид. Бино ба маълумоти "Махзану-л-адвия"-и Муҳаммад Ҳусайн хосияти қоқу асосан ба хосияти коснӣ монанд аст, вале нисбат ба он таъсири сахттар дорад. Қоқу хунпартоиро бозмедорад, меъдаро қувват мебахшад. Хокаи решаи қоқуро ба ҷои газидаи ҳашарот ва ҳайвоноти заҳрнок мебанданд. Табибони халқӣ қоқуро барои табобати илтиҳоби ҷигар, заъфарма, иллати заҳрадон, дарди санги гурдаву масона, диабети қандӣ, бавосир, қабзияти меъдаву рӯда, касалиҳои пӯст, инчунин ба сифати доруи заҳрарон, мушаҳҳӣ (иштиҳоовар), исҳоловар ва пешоброн истифода мебаранд. Аз барги тару тозаи қоқу хӯрише тайёр мекунанд, ки кори узвҳои ҳозимаро тақвият мебахшад. Дар тибби илмӣ ҷӯшоби қоқуро барои кушодани иштиҳо, қабзият ва чун давои зардарон кор мефармоянд. Барои ин 1 чумча решаи майдакардаи қоқуро дар як истакон об 20 дақиқа меҷӯшонанд ва баъди хунук шудан полида, рӯзе 2 – 4 маротиба пеш аз хӯрок истакон менӯшанд. Қиёми равғании қоқу давои хубест барои ҷароҳатҳои сӯхтагӣ. Ҷӯшоби решаи онро ба сифати доруи зардарон ва иштиҳоовар таъйин мекунанд. Бо ин мақсад 3 чумча (40 г) решаи қоқуро дар 1 истакон об 20 дақиқа ҷӯшонда, дар як рӯз 2 маротиба пеш аз хӯрок як истаконӣ меошоманд. Доруҳои қоқуро дар амалияи тибби муосир асосан чун омили тақвиятбахши узвҳои ҳозима, иштиҳоовар ва заҳрарон истифода мебаранд. Солҳои охир муайян кардаанд, ки бехи қоқу барои шахсони гирифтори атеросклероз хеле муфид аст. Барои ин хокаи бехи хушки онро истеъмол кардан лозим (дар як шаборӯз пеш аз хӯрок 5 г).
Ҳолмон

Ҳолмон — як навъ гиёҳи пиёзбехи бисёрсола; яке аз маъмултарин гулҳои худрӯи баҳорист. Ин гиёҳ бо номҳои гули ҳолмон, ҳолбон, ҳулмон, ҳулмун, ҳулму, ҳолму, ёлму, олму низ шинохта шудааст. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Пояаш рост (см, баъзан то 1,5 м қад мекашад), сербарг. Баргаш тасмамонанд ва нештаршакл, нӯгтез, ҷилодор. Гулаш калон (дарозиаш см, диаметраш см), хеле зебои зангӯлашакл, сурхи норанҷӣ, сурх, зарди сурхтоб ва ғ. (дар ҳар бех аз 2 то 15-то гул мешукуфад). Ғӯзааш сепалла (дарозиаш см, бараш см), тухмаш дарозрӯя (қариб 2 см), калон (донааш 1 г). Густариш Ҳолмон рустании хоси Помиру Олой ва Афғонистон аст. Асосан дар минтақаи ҷангалзори паҳнбарг ва гармсер (дар зери буттаву дарахтон), алафзор, инчунин нишебиҳои санглохи кӯҳ (қаторкӯҳҳои Ҳисору Дарвоз ва ноҳияҳои Тоҷикистони Ҷанубӣ—2100 м аз сатҳи баҳр) нумӯ меёбад. Парвариш Ҳолмонро аз соли 1952 ин ҷониб дар Боғи гиёҳшиносии шаҳри Душанбе мепарваранд. Дар шароити шаҳри Душанбе сабзиши ҳолмон охирҳои моҳи феврал оғоз меёбад ва баробари барг баровардан ғунча мебандад. Аз аввали март то апрел (дар шароити табиӣ моҳҳои апрел — июн) гул мекунад. Тухмаш моҳи май мепазад. Пас баргу пояи рустанӣ мехушкад. тухмашро ҳатман тирамоҳ (баҳор кишт кунанд намесабзад) ба замини серпору мекоранд, он гоҳ тухмӣ баҳори соли оянда саросар неш мезанад. Ниҳоли аз тухмӣ рӯида хеле суст месабзад ва фақат баъди соли кишт гул мекунад. Агар пиёзашро (баъди хушкидани баргу пояаш) кӯчат (ба чуқурии 10 см, масофаи байни ниҳолҳо см) кунанд, баҳор ба гул медарояд. Гулдастаи ҳолмон дар об рӯз тару тоза меистад. Мақоми ҳифз Ҳолмон гиёҳи нодир буда ба феҳристи гиёҳони "Китоби Сурхи Тоҷикистон" дохил шуда, мувофиқи маълумоти овардаи китоб, намудест, ки ҳолати хатарноки маҳвшавӣ қарор дорад ва солҳои охир басуръат кам шуда истодааст. Сокинони таҳҷоӣ ва сайёҳон гули ҳолмонро даста-даста мечинанд, пиёзакашро барои истеъмол меғундоранд. Барои чидани гули ҳолмон ва пиёзаки он бояд рухсатномаи махсус ҷорӣ карда шавад. Онро бештар парваридан ва парваришгоҳҳо барпо кардан зарур аст 2. Корбурдҳо Аз пиёзи ҳолмон оҳар (нишаста) мегиранд (шакидаи бехашро як ҳафта бо об софкорӣ мекунанд), таом (олиоба, ширатола) мепазанд. Баъзе табибони халқӣ бехи ҳолмонро барои табобати бемориҳои гуногун (иллати узвҳои ҳозима ва ғайра) тавсия медиҳанд. Заҳрнокӣ Бояд гуфт, ки ҳолмон гиёҳи заҳрнок аст. Дар бехи он 15 навъ алкалоидҳои заҳрнок (империалин, империалон, пеймизин, эдпертилин, эдуардин, эдпетин ва ғайра) ёфтаанд. Пиёзи ҳолмон то 50 % оҳар (крахмал) ва,5 % алкалоид дорад. Нигористон.
Гулибодом

Гулибодом — деҳа дар ҷамоати деҳоти Машъали ноҳияи Вахш. Аз Гулибодом то маркази ҷамоат 27 км, то маркази ноҳия 54 км. Аҳолиаш 553 нафар, тоҷикон.
Гулик (деҳа)

Гулик — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Зейский, вилояти Амур медарояд.
Гуликовка (деҳа)

Гуликовка — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Архаринский вилояти Амур медарояд.
Гулизор (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Гулизор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Султонободи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Гулизор то маркази ҷамоат 15 км, то маркази ноҳия 33 км; роҳ мошинбилгард. Аҳолиаш 450 нафар, тоҷикон. Иқтисод Бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта, нуқтаи савдои хусусӣ ва мактаби таҳсилоти умумии асосӣ дорад. Талабагон таҳсилро дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии шаҳраки Сомониён давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ, ғаллакорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо лалмӣ.
Гулино (ноҳияи Белозер, Вологда)

Гулино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Белозер, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Гулисой (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Гулисой — деҳа дар ҷамоати деҳоти Лоҳури ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Гулисой то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 14 км. Аҳолиаш 1936 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, нуқтаи савдои хусусӣ, масҷиди панҷвақта ва ҷувози равғанкашии хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: ғаллакорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз наҳри Кӯктоши Поён обёрӣ мешаванд.
Гулистон (вилояти Ӯш)

Гулистон (Гүлстан) — деҳа дар ҳайати деҳистони Гулистони ноҳияи Навкати вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 6235 нафар дар соли 2023.
Гулистон (деҳа, н. Панҷакент)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Воруи ноҳияи Панҷакент. Аз Гулистон то маркази шаҳр 30 км; роҳ мошингард. Аҳолиаш 1132 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, 2 нуқтаи савдои хусусӣ, масҷиди панҷвақта, осиёби хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз наҳри Марғедар обёрӣ мешаванд. Таърих Деҳа солҳои 1968-1969, баъди ба истифода додани наҳри Марғедар ва обёрӣ гардидани заминҳои бекорхобида бунёд гардида, аҳолӣ аз деҳаҳои баландкӯҳу ноҳамвори Пағна, Порвен ва Вен ба Гулистон кӯчиданд. Деҳа ба ҳайати к-зи "Зарафшон" дохил мешуд. Ҳоло дар ҳудуди Гулистон хоҷагии деҳқонии "Гулистон", 2 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуд аст.
Гулистон (Ӯзбекистон)

Гулистон — шаҳре дар Ҷумҳурии Ӯзбекистон аст, ки дар Вилояти Сирдарё воқеъ шудааст. Ин шаҳр аз рӯи саршумории соли 2010 мелодӣ, 77 300 тан ҷамъият дошт. 2 Таърих Соли 1961 номи Гулистонро гирифтааст. Дар соли 1963 маркази маъмурии вилояти Сирдарё шудааст. Соли 1989 бинобар муттаҳид гардидани вилояти Ҷиззах бо вилояти Сирдарё маркази вилоят ш. Ҷиззах шуда буд. 16 феврали соли 1990 баъди барқарор шудани вилояти Ҷиззах Гулистон аз нав маркази маъмурии вилояти Сирдарё шудааст.
Гулистон (Эрон)

Гулистон инчунин ба забони румӣ чун) — шаҳр ва пойтахти Шаҳристони Баҳористон, устони Теҳрон, Эрон. Дар барӯйхатгирии соли 2006, шумораи аҳолии он 231,882 нафар, дар 57,216 оила буд. Иқлим Аз рӯи -, низоми таснифи иқлим, тасниф иқлими шаҳр ҳамчун сард нимсола хушк. 3 Дар тобистон ҳарорати миёнаи он нисбат ба шаҳри Теҳрон сардтар аст, азбаски ҳарорати миёнаи зимистон сардтар аст.
Гулистон (деҳа, н. Ашт)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ориёни ноҳияи Ашт. Аз Гулистон то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 48 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 828 нафар, тоҷикон. Таърих Соли 1948 бунёд шудааст. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта, чойхона чойхона, устохонаи таъмири автомобил ва нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз Канали Шимоли Фарғона обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулстон 29 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуд аст.
Гулистон (деҳа, н. Ёвон)

Гулистон (собиқ Кончӣ, то 29.3.2012) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулсара Юсуфоваи ноҳияи Ёвон. Аз Гулистон то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 8 км; роҳ мошингард. Аҳолиаш 2445 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаб надорад. Талабагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаҳои Бӯстон-2 ва Парчасойи ҷамоати деҳоти Обшорон таҳсил мекунанд. Гулистон бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта, 2 нуқтаи савдои хусусӣ ва 2 осиёби барқӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо тавассути наҳр аз дарёи Вахш обёрӣ мешаванд. Нависанда Ато Раҳмонов зодаи ҳамин деҳа мебошад.
Гулистон (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Дӯстии ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Гулистон то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 18 км; роҳ мошингард. Аҳолиаш 920 нафар, тоҷикон. Дар ҳудуди хоҷагии давлатии ниҳолпарварии ба номи Рустами Абдураҳим воқеъ аст. Деҳа солҳои 1978–1979 таъсис ёфта, мардумаш аз ноҳияҳои Колхозобод ва Қумсангир кӯчидаанд. Иқтисод Мактаби таҳсилоти умумии асосӣ, масҷиди ҷомеъ, чойхона-фароғатгоҳ, нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Талабагон таҳсилро дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Ғалаба давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш тавассути нақби Парчасой обёрӣ мешаванд.
Гулистон (деҳа, н. Восеъ)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулистони ноҳияи Восеъ. Аз Гулистон то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 16 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 6676 нафар, тоҷикон. Иқтисод Гулистон мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, дорухона, маркази саломатӣ, 20 нуқтаи савдои хусусӣ, масҷиди ҷомеъ, се масҷиди панҷвақта, нуқтаҳои фурӯши сӯзишворӣ, китобхона, клуб ва бозор дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, сабзавоткорӣ, чорводорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз дарёи Панҷ обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулистон 60 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуданд. Мардум Аксарияти аҳолиаш солҳои 50 асри 20 аз ноҳияи Ховалинг кӯчидаанд. Шахсиятҳои маъруф Депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон Ҳурбӣ Алиаҳмадова дар ҳамин деҳа таваллуд шудааст.
Гулистон (деҳа, н. Дӯстӣ)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гардӣ Гулмуродови ноҳияи Дӯстӣ. Аз Гулистон то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 3 км. Аҳолиаш 1068 нафар, тоҷикон.
Гулистон (деҳа, н. Данғара)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сангтӯдаи ноҳияи Данғара. Аз Гулистон то маркази ноҳия 40 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 3415 нафар, тоҷикон. Таърих Соли 1961 бунёд шудааст. Аҳолиаш аз деҳаҳои Баҳорак, Шабафрӯз (собиқ Хамиқара) ва Шибонсойи ҷамоати деҳоти Лоҳур кӯчидаанд. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, дорухона, маркази саломатӣ, беморхонаи минтақавӣ, шуъбаҳои милиса, алоқа, "Амонатбонк", маҷмаи маданӣ-варзишӣ, нуқтаҳои хидмати маишӣ, савдои хусусӣ ва фурӯши сӯзишворӣ, хонаи фарҳанг, заводи коркарди сангу шағал, истгоҳи р. о. дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Дар ҳудуди Гулистон 10 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуданд. Заминҳо аз дарёи Вахш тавассути насосҳои обкаш обёрӣ мешаванд. Шахсиятҳои маъруф Шоир Борон Бадалов, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Миралӣ Шодиев дар ҳамин деҳа таваллуд шудаанд.
Гулистон (деҳа, н. Ваҳдат)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Баҳори ноҳияи Ваҳдат. Аз Гулистон то маркази шаҳр 12 км; роҳ мошингард. Аҳолиаш 1458 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти умумии асосӣ, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта, нуқтаҳои хидмати маишӣ ва савдои хусусӣ дорад. Талабагон таҳсилро дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Ҳоҷиқатаған давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳояш тариқи нассосҳои обкаш аз наҳри Роҳатӣ обёрӣ мешаванд.
Гулистон (деҳа, н. Истаравшан)

Гулистон (собиқ Ғайрат) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гули Сурхи ноҳияи Истаравшан. Аз Гулистон то маркази ноҳия 2 км. Аҳолиаш 1264 нафар. Ҷуғрофиё Соли 1935 ташкил шудааст. Аз Гулистон то маркази ноҳия 2 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1204 нафар. Гулистон мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, ошхона, чойхона, масҷиди панҷвақта, нуқтаҳои хидмати маишӣ ва савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз чоҳҳои амудӣ ва обанбори Каттасой обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулистон 25 хоҷагии хурди деҳқонӣ мавҷуданд.
Гулистон (деҳа, н. Зафаробод)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Равшани ноҳияи Зафаробод. Аз Гулистон то маркази ноҳия 18 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 5411 нафар. Таърих Гулистон соли 1968 ташкил шуда, аҳолиаш аз водии Яғноби ноҳияи Айнӣ бо мақсади обёрӣ ва васеъ намудани заминҳои пахтаи Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳоҷир карда шудаанд. Мардум Иқтисод Гулистон мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, маркази саломатӣ, осиёби хусусӣ, масҷиди ҷомеъ ва 4 масҷиди панҷвақта, китобхона, хонаи фарҳанг, нуқтаҳои хидмати маишӣ ва савдои хусусӣ, ҳаммом, ошхона, нуқтаи қабули пахта дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, боғдорӣ, ғаллакорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳояш қисман аз чоҳҳои амудӣ ва аз дарёи Сир ба воситаи лӯлаҳои обкаш обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Гулистон 210 хоҷагии хурди деҳқонӣ, корхонаҳои коркарди пахтаи ҶСП "Деҳқон", равғанбарории "Ҳазораи Сомон" ва ҶДММ "Зафаробо-инвест" мавҷуданд.
Гулистон (деҳа, н. Варзоб)

Гулистон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Айнии ноҳияи Варзоб. Аз Гулистон то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 350 нафар, тоҷикон.