ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Боқии Хумдонакӣ

Боқии Хумдонакӣ — шоир и форс-тоҷики доираи адабии Самарқанд. Зиндагинома Дар Самарқанд таваллуд ёфта, зиндагию эҷод кардааст. Мувофиқи маълумоти тазкиранигор Мутрибӣ Боқии Хумдонакӣ шоири бомаҳорату хуштабъ будааст. Мутрибӣ инчунин аз соҳибдевон буданаш иттилоъ додааст. Абёти зерин намунае аз ашъори Боқии Хумдонакӣ мебошанд: Набарад меҳри ту аз синаи ман моҳи касе, Ҷаҳд кун, то набувад дар пайи ту оҳи касе. Хоҳам аз ту нафасе дур набошам, чӣ кунам? Нест чун кори ҷаҳон ҳеч ба дилхоҳи касе. Дили моро чу сиришк аз назари хеш марон, Ба гадоёни дарат ҳайф макун шоҳи касе. Гар гирифтор шудам аз ғами ишқат, чӣ аҷаб, Ҳаст бисёр аз ин воқеа дар роҳи касе. Дили Боқӣ макун озурда, ки некӣ набувад, Ки бувад дар пайи ту оҳи саҳаргоҳи касе.
Боқии Кӯлобӣ

Ҳаётҷон Боқии Кӯлобӣ — сӯфӣ ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Мувофиқи маълумоти маъхазҳо Боқии Кӯлобӣ дар минтақаи Кӯлоби сарзамини Мовароуннаҳр (ҳоло Ҷумҳурии Тоҷикистон) ба дунё омада, дар ҳамин ҷо ба таҳсил пардохтааст ва илму донишҳои маъмулии он айёмро фаро гирифтааст. Кай ва ба кадом сабаб ба Ҳиндустон рафтани Боқии Кӯлобӣ маълум нест. Вай дар замони салтанати Ҷалолуддин Муҳаммад Акбар (ҳукмронӣ) дар Ҳиндустон ҳаёт ба сар бурда, дар ҳаёти адабии он диёр ширкат меварзидааст. Баъдтар пайравии тариқаи нақшабандияро ихтиёр карда, таълиму талаботи ин равияро дар ҳузури муршидаш Абдуллоҳи Нақшбандӣ омӯхтааст. Аз мероси адабии Боқии Кӯлобӣ то рӯзгори мо якчанд ғазал ва маснавии "Ҳир ва Ронҷҳо" (таълифаш) боқӣ мондааст. Достони "Ҳир ва Ронҷҳо" аз ҷумлаи машҳуртарин ва маҳбубтарин достонҳои мардумии ноҳияи Панҷоби Покистон буда, саргузашти ошиқонаи Ҳир ва Ронҷҳоро таҷассум менамояд. Боқии Кӯлобӣ нахустин шоири форсизабон мебошад, ки қиссаи мардумии мазкур таваҷҷуҳи ӯро ба худ ҷалб сохтааст ва ин қиссаи ишқиро дар шакли бисёр мувофиқу зебо бо камоли маҳорат ва бо тарзи дилнишину забони шево баён кардааст. Аз ин ҷост, ки баъдан достони "Ҳир ва Ронҷҳо" мавриди таваҷҷуҳи як идда шоирони форсизабон қарор гирифт ва онҳо дар таҳти таъсир ва дар татаббуъу пайравии маснавии пурарзиши Боқии Кӯлобӣ як силсила манзумаҳои ҷолиби диққат (ҷамъан 19 маснавӣ) офариданд. Маснавии "Ҳир ва Ронҷҳо"-и Боқии Кӯлобӣ дорои 2480 байт мебошад ва нусхаи дастнависи то кунун маълуми ягонааш дар Осорхонаи миллии шаҳри Карочии Покистон нигоҳдорӣ мешавад. Ин абёт намунае аз Боқии Кӯлобӣ аст: Ба чашмам гоҳ хуни дил, гаҳе хуни ҷигар баста, Мани ғамдидаро бе рӯи ӯ роҳи назар баста. Хубон агар надонанд имрӯз қадри моро, Донанд қадри моро фардо, ки мо набошем.
Боқии Ҷарроҳи Самарқандӣ

Боқии Ҷарроҳи Самарқандӣ (Самарқанд — Ҳисор) — мусиқидон, оҳангсоз, ҳофиз, навозанда, шоир ва табиби тоҷик. Зиндагинома Зодгоҳаш Самарқанд. Асосҳои назариявию амалии илми мусиқӣ ва дигар илмҳои замонашро аз падараш, ки табибу донишманди машҳур буду табъи шоирӣ низ дошт, омӯхтааст. Баъдтар ба Бухоро рафта, назди Кавкабии Бухороӣ шогирдӣ кардааст. Баъди бозгашт аз Бухоро дар дарбори Султон Саидхон мутриб ва табиб буд. Боқии Ҷарроҳ дар ин давра як силсила асарҳои мукаммали мусиқӣ офаридааст, ки аз онҳо "Нақши Сегоҳ" (бар усули "Шодиёна", ғазали Ризоии Самарқандӣ), "Пешрави Наво", "Пешрави Рост" (бар усули "Мухаммас", ба мақоми "Рост"), "Амали Сегоҳ" (бар усулҳои "Фохтазарб" ва "Барафшон" (ғазалҳои Ҷалолуддини Балхӣ ва Саъдии Шерозӣ) дар Бухорову Самарқанд Ҳирот ва дигар шаҳрҳо шуҳрат доштаанд. Боқии Ҷарроҳ ҳамчунин дар шаклҳои мусиқии "куллиёт", "рехта", "саҷъ", "тарона", "кор" як силсила асарҳо офарида, "Куллиёт"-еро бар матни устодаш Кавкабии Бухороӣ тартиб дода, ба ӯ бахшидааст. Боқии Ҷарроҳ дар охири умр ба Ҳисор омада, дар дарбори Темурхон мутрибӣ, сарояндагӣ ва табибӣ кардааст ва ҳамон ҷо аз олам гузаштааст.
Мирзоҳошим Боқии Самарқандӣ

Мирзоҳошим Боқии Самарқандӣ, машҳур ба Боқии Қонунӣ (?, Самарқанд — 1578, Самарқанд) — мусиқидон, навозанда, хонанда ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Мусиқӣ ва шеърро дар зодгоҳаш омӯхта, дере нагузашта дар сознавозӣ, овозхонӣ шӯҳрат ёфт. Аз шогирдони соҳибҳунари Хоҷа Ҷаъфари Қонунии Самарқандӣ буда, дар шаклу анвои шеърию мусиқӣ "савт", "амал", "кор", "қавл", "пешрав", "нақш" ва "савт-ул-амал" таснифоти рангине сохта, офаридаҳои ӯ "Амали чанбари Мирзоҳошим", "Савти Боқихонӣ", "Пешрави Мирзои Қонунӣ", "Пешрави Қонунӣ" дар ҳавзаҳои ҳунарии Самарқанду Бухоро, Марв ва Ҳирот шӯҳрати зиёд касб кардаанд. М. Б. табъи баланди шоирӣ ҳам дошта, бо тахалл. "Боқӣ" ғазалу маснавӣ, рубоиҳои рангин гуфтааст.
Боқимуҳаммади Ӯротеппаӣ

Боқимуҳаммади Ӯротеппаӣ — хаттоти тоҷик (асри 19). Зиндагинома Дар маҳаллаи Боғкалони Ӯротеппа дар оилаи боғбон таваллуд ёфта, назди тағояш, хаттоти номӣ Тӯрахоҷаи Истаравшанӣ таълим гирифтааст. Боқимуҳаммади Ӯротеппаӣ бисёр ашъор ва асарҳоро китобат кардааст. Аз ҷумла "Нигористон" ном асари китобаткардаи ӯ дар Ганҷинаи дастхатҳои Институти шарқшиносии АИ Ӯзбекистон таҳти рақами 3494 маҳфуз аст.
Боқимуҳаммад

Боқимуҳаммад, Бухоро — 1605, Бухоро) — хони Бухоро, аз сулолаи Аштархониён, писари Султон Ҷонибек. Ҳукумат Вакили Шайбониён Пирмуҳаммадхон Боқимуҳаммадро барои хидматҳои шоёнаш ҳокими Самарқанд таъйин кардааст. Боқимуҳаммад баъди мавқеи худро мустаҳкам намудан ҳатто аз итоат ба Пирмуҳаммадхон саркашӣ карда, ба муқобили ӯ мешӯрид. Моҳи июни 1601 дар Боғи Шамоли Самарқанд бо Пирмуҳаммадхон ҷангида, ӯро мағлуб кардааст. Баъдан, соли 1601 соҳиби тахти Бухоро шуда, дар Бухоро сулолаи нави Аштархониён ё худ "Ҷониён"-ро бунёд ниҳодааст. Баъди қатли Абдулмуъмин ҳукмронии хонадони Шайбониён ба охир расида, Боқимуҳаммад сиёсати дохилию берунии худро ба манфиати феодалҳое, ки ба тахт нишастани ӯро тарафдорӣ карданд, равона дошт. Дар солҳои аввали ҳукмрониаш барои ба зӯр гирифтани замин аз душманонаш сахт мубориза бурда, исёни шоҳзодаҳои аштархонӣ Аббосу Раҳмонқулиро фурӯ нишонд. Ба муқобили лашкари Шоҳ Аббоси баромада, артиши эрониёнро дар ноҳияи соҳилии Пули Хатабаи Омударё торумор намуд ва Қундузро аз дасти Темуриён гирифт. Барои ба тартиб овардани корҳои идораи давлатӣ, аз нав ташкил кардани лашкар ва таҷдиди умури андозситонӣ тадбирҳо андешида, ислоҳот анҷом дод. Дар давраи ҳукмронии Боқимуҳаммад халқҳои қазоқу қарақалпоқ ва ғ. бар зидди зулму истибдодаш борҳо шӯриш бардоштанд.
Боқиралихон

Боқиралихон — шоир ва адиби форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Дар Лакҳнав ба дунё омадааст. Дар манбаъҳои адабӣ аз ҷузъиёти тарҷумаи ҳолаш иттилоъ дода нашудааст, вале ӯро дар назму наср моҳиру тавоно ёд кардаанд. Шоири соҳибдевон будааст. Инчунин манзумаҳои "Румузу-т-тоҳирин" ва "Миръоту-л-камол" аз навиштаҳои ӯянд. Асареро бо номи "Гулистони асрор" ба ӯ нисбат додаанд. Байтҳои зерин намунае аз шеъраш мебошанд: Шуъла зад ишқ ҷисму ҷони маро, Шамъсон сӯхт устухони маро. Ба ғамаш сӯхтам чу девона, Дод хокистарам нишони маро.
Боқири Астарободӣ

Шамсуддин Муҳаммад Боқири Астарободӣ, маъруф ба Мир Домод — файласуф, мутакаллим ва фақеҳи барҷастаи давраи Сафавия ва аз аркони мактаби фалсафии Исфаҳон. Зиндагинома Аз маълумоти маъхазҳо бармеояд, ки Боқири Астарободӣ асосан дар Исфаҳон зиндагӣ ва эҷод кардааст. Чун шахси донишманд шуҳратманд будааст. Асарҳои "Айвону-л-масоил", "ал-Қабисот", "Шореъу-н-наҷот" ба ӯ нисбат дода шудаанд. Ба ду забон эҷод мекардааст.
Боқир, Ҳаким Саидмуҳаммад

Ҳаким Саидмуҳаммади Боқир (номаълум) — табиби маъруфи тоҷик, аз пайравони Ибни Сино дар бахши дорусозӣ. Зиндагинома Боқир табиби дарбори Сулаймони Сафавӣ буд ва бо супориши ӯ китоберо бо унвони "Адвияи қалбия" (Доруҳои дил) ба тоҷикӣ таълиф намудааст. Ин китоб аз муқаддима, 14 боб ва хотима иборат буда, тариқи тайёр кардани доруҳои содаву мураккаб ва муайян намудани мизоҷи бемор оварда шудааст.
Боқири Дамовандӣ

Боқири Дамовандӣ — шоир и форсизабони Ҳиндустон (асри 17). Зиндагинома Мувофиқи маълумоти тазкираи Абдулбоқии Наҳовандӣ "Маосири Раҳимӣ" Боқири Дамовандӣ дар зодгоҳаш — Дамованди Эрон таҳсили улум намуда ба камол расидааст. Муддате дар Ироқ буд. Аз он ҷо ба Ҳиндустон омад ва ба хидмати дарбори Абдурраҳими Хонихонон дохил гардид. Аз осораш намунаҳо ба тавассути тазкираҳо (мас., дар "Маосири Раҳимӣ" як қасидааш иборат аз 42 байт) боқӣ мондаанд. Абёти зерин аз ӯст: Саҳар нигори ман омад ба хайрбоди сафар, Миён ба ҳамраҳияш чуст баста бод камар. Ба мастие, ки арақ дар масоми ӯ шуда май, Ба тундие, ки тараб дар мизоҷи ӯ шуда тар..
Боқир ибни Усмон Бухории Уччӣ

Боқир ибни Усмон Бухории Уччӣ (Саййидбоқир, Муҳаммадбоқир ибни Усмон ибни Довуд ибни Шукруллоҳ;? — тақр. 1687) — шоир, ориф ва фақеҳи форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Аз наберагон зода шуд. Донишҳои расмии даврро дар назди падараш ва Саййид Шамсуддин — махдум Имом Бухории Гуҷаротӣ омӯхт. Баъд аз он ба тасаввуф рӯй оварда, аз падараш хирқаи хилофат пӯшид. Баъдан ба чилланишинӣ ва узлат, ба иршоду таблиғ машғул гардид. Боқир чанде дар Тата — яке аз шаҳрҳои Синд зистааст. Солҳои зиндагии вай ба рӯзгори подшоҳии Шоҳиҷаҳон ва Аврангзеб рост меояд. Муҳаммадалӣ ибни Шайх Абдулвосеъ Суфӣ ва Саййидакбар ибни Саййидҳомид аз шогирдони Боқир буданд ва дар мусофиратҳо ӯро ҳамроҳӣ кардаанд. Аз осори бамеросмондаи Боқир танҳо "Ҷавоҳиру-л-авлиё" то замони мо расидааст. Мувофиқи маълумоти худи Боқир дар "Ҷавоҳиру-л-авлиё" ӯ бо номҳои "Акбари Ҷалолӣ", "Боқиру-л-муродот", "Хамсату-л-анвор" асарҳо доштааст, вале онҳо дастраси муҳаққиқон нагардидаанд.
Боқири Кошӣ

Боқири Кошӣ — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Дар шеъру шоирӣ шогирди Муҳташами Кошонӣ буд. Ба тасаввуф майл дошт. Муриди шайх Маҳмуд ном шахсе буд, ки барои ақоиди рошидиаш ба фармони шоҳи сафавӣ Аббоси 1 (ҳукмронӣ) ба қатл расида буд. Боқири Кошӣ чун пайрави шайх Маҳмуд ба таъқибот дучор шуд ва як сол маҳбус гардид. Ду сол дар Карбало зиндагӣ кард. Сипас аз он ҷо ба Кошон омад, вале баъд аз чанде маҷбур шуд ба Ҳиндустон сафар кунад. Аз Боқири Кошӣ девоне мондааст, ки дар он қасоиду ғазалиёту рубоиҳо ва ду маснавиаш фароҳам омадаанд. Азбаски Боқири Кошӣ ба тасаввуф майл дошт, ҳамин майлу рағбаташ дар асарҳои ӯ, махсусан дар яке аз маснавиҳояш, ки дар пайравии "Махзану-л-асрор"-и Низомии Ганҷавӣ навишта шуда буд, ба назар мерасад. Дар маснавии Боқири Кошӣ баъзе калимаҳову таъбироту истилоҳоти тасаввуфӣ шарҳу тавзеҳ ёфтааанд.
Боқирии Ҳиравӣ

Боқирии Ҳиравӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш — шаҳри Ҳирот улуми мутадовилаи даврашро омӯхта, ба камол расидааст. Пас аз касби камол ба доираи адабии дарбори Султон Ҳусайни Бойқаро ворид шуд. Дар шеъру шоирӣ шогирди Шаҳдоби Ҳиравӣ — шоири маъруфи замонаш буд. Боқирии Ҳиравӣ дар анвои гуногуни назм — қасидаву ғазал, рубоӣ ва ғайра шеърҳо эҷод кардааст, ки намунаҳои онҳо тавассути тазкираҳо расидаанд. Дар муаммогӯӣ дасти қавӣ доштааст. Муаммои зерин ба исми "рукн" аз сурудаҳои ӯянд: Рақиб дид, ки сайдам намуд ғамзаи ёр, Зи рашк сӯхт дилаш чун ба ноз кард шикор.
Боқири Хурдаи Кошонӣ

Боқири Хурдаи Кошонӣ, Мавлоно Муҳаммадбоқири Хурдафурӯш, мутахаллис ба Боқир (? — 1629, Бурҳонпур, Ҳиндустон) — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Сабаби бо номи Хурдаӣ машҳур будани ин шахсро муаллифи "Тазкираи Майхона" Абдуннабии Фахруззамонӣ дар он донистааст, ки ӯ ба хурдафурӯшӣ Боқир соҳиби девоне иборат аз 12 ҳазор байт ва соқиномае будааст. Абёти зерин намунае аз ашъори Боқир мебошанд: Шаб нолаи ман гӯшзади мурғи чаман шуд, Бечора гирифтори гирифтории ман шуд. Ё Раб, он сӯз фиган дар дили девонаи мо, Ки Калим ояду оташ барад аз хонаи мо. Рафтию бишкаст аз дурии ту Дар дидаам ашк, дар синаам оҳ.
Боқири Ҳиравӣ

Боқири Ҳиравӣ — донишманд ва хушнависи форс-тоҷик, писари Миралии Ҳиравӣ. Зиндагинома Фарзанди хаттоти маъруф Миралии Ҳиравӣ. Санъати нозуки хаттотию хушнависиро аз падараш омӯхтааст. Боқири Ҳиравӣ ба ғайри ҳунарманди хушнавис будан илмҳои мутадовилаи замонаш — хусусан калом ва ҳикматро хеле батакмил аз худ намудааст. Ӯ аввал дар дарбори ҳокимони Ҳиндустон хидмат карда, баъдҳо дар дарбори Ҳумоюнподшоҳ наққошу хушнависи маъруф буд. Осори Боқири Ҳиравӣ дар китобхонаҳои Порис, Истанбул ва Теҳрон нигоҳдорӣ мешавад.
Боқири Табрезӣ

Мирзобоқири Табрезӣ — хушнависи табрезӣ. Зиндагинома Замоне дар хидмати Лутфалихони Данбалӣ Носируссултон ва муддате дар дастгоҳи Имомқулӣ Мирзо — писари шоҳзода Маликқосим Мирзои Қоҷор ба касби котибӣ машғул буд. Боқири Табрезӣ шикастаи настаълиқ ва настаълиқро хуб менавишт ва ҳунари қаламдонсозиро медонист. Китобати "Калила ва Димна"-и Баҳромшоҳӣ, "Ҳуҷҷату-с-саодат"-и Муҳаммад Ҳасанхон Эътимодуссалтана ва "Гулистон"-и Саъдии Шерозиро ба ӯ нисбат медиҳанд.
Боқиёи Нойинӣ

Боқиёи Нойинӣ — шоир ва мусиқидони форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Дар ашъораш ба тақозои вазн "Боқӣ" ва ё "Боқиё" тахаллус мекард. Пас аз касби камол ба Исфаҳон рафта, илму дониш, махсусан улуми адабиро омӯхт. Дар Ироқ аз суҳбати шоирону донишмандони давраш — Ҳаким Шифоӣ ва дар Хуросон аз вохӯрӣ бо Малик Мирзои Фасеҳӣ баҳравар гардидааст. Аз маҳорати Боқиёи Нойинӣ дар шеъру мусиқӣ Абдулбоқии Наҳовандӣ дар тазкираи "Маосири Раҳимӣ" ва муаллифи тазкираи "Майхона" Абдуннабӣ Фахруззамонии Қазвинӣ иттилоъ додаанд. Абдуннабӣ ин шахсро бори аввал соли ба Ҳиндустон расиданаш ва сипас борҳо, то охири умраш дидааст ва бо вай ҳамсуҳбат шудааст. Боқиёи Нойинӣ соли 1614 бо роҳи Қандаҳор ба Ҳиндустон рафт; аввал ба хидмати вазири Ҷаҳонгир (ҳукмронӣ) Мирзо Ғиёсбеки Эътимодуддавла расид, сипас ба Дакан омад ва ба мулозимати шоҳзода Хуррам — Шоҳиҷаҳон ворид гардид. Пас аз ду сол тарки хидмати дарбор намуд ва ба тиҷорат машғул шуд. Дар солҳои охири умр боз ба хидмати Шоҳиҷаҳон пайваст. Аз ӯ иҷозаи сафари ҳаҷ гирифта ба Эрон омад. Пас аз муддате боз ба Ҳинд омад ва дар Банорас фавтид. Аз Боқиёи Нойинӣ девони ашъор шомили қасоид, ғазалиёт ва дигар анвои шеър боқӣ мондааст, ки нусхае аз он дар Институти шарқшиносии Ӯзбекистон таҳти шумораи 102263 маҳфуз аст. Дастнависи маснавии ирфонии Боқиёи Нойинӣ — "Зоту сифот" дар Музейи миллии Покистон нигоҳдорӣ мешавад. Дар илми мусиқӣ низ рисолае доштааст Мувофиқи маълумоти муҳаққиқони ин соҳа, Боқиёи Нойинӣ мусиқии эрониро бо мусиқии юнонӣ омезиш дода, ба равияи Амир Хусрави Деҳлавӣ оҳангҳое дар мусиқии ҳиндӣ эҷод намудааст. Абёти зерин намунае аз нигоштаҳои Боқиёи Нойинӣ мебошанд: Аз он Худой ба инсон ду гӯш дода аён, Аз он намуда забонро ниҳон ба кому даҳан, Ки ин мабод тағофул кашад ба гоҳи самоъ, Ки он мабод таҷоҳул кунад гаҳи гуфтан. Даме, ки мешунавӣ, ҷумла гӯш бояд буд, Валек дар гаҳи гуфтан мабош зудсухан. Зи осиё натвон буд кам, ки аз раҳи гӯш Ҳар он чи бишнавад аз ҳар касе ба ваҷҳи ҳасан Даруни хотири худ то бад-он нагардад боз, Берун наёрад аз ҷо яке зи роҳи даҳан.
Боқирча

Боқирча Бақырша) — деҳа (ауыл) дар ҷануби Қазоқистон, дар вилояти Туркистон. Тобеи маъмурияти шаҳри Орис мебошад. Дар соли 2009 тибқи барӯйхатгирии аҳолӣ 120 нафар аҳолӣ дошт.
Боқирхон

Боқирхон — яке аз сарварони наҳзати Табрез, мулаққаб ба Солори миллӣ. Зиндагинома То инқилоби машрута. Дар ин байн Теҳрон аз ҷониби муборизони бахтёрӣ ва гелонӣ истило гардида, ба салтанати истибдодии Муҳаммадалишоҳ хотима дода шуд ва ҳукумати муваққатӣ таъсис гардид. Русҳо барои хориҷ кардани Сатторхон ва Б. аз Табрез мекӯшиданд ва Мухбируссалтана (волии нави Озарбойҷон) ба ин андеша мувофиқ буд, ба далели ин ки онҳо ба дастурҳои давлат итоат намекарданд. Сатторхон ва Б. бо даъвати ҳукумати марказӣ ва ташвиқи Мулло Муҳаммадкозими Хуросонӣ ба Теҳрон ворид шуданд. Истиқболе, ки мардуми Теҳрон аз ин ду қаҳрамони муборизи Табрез карданд, то он замон аз ҳеч подшоҳе ба амал наёмада буд. Сатторхон ва Б. расман дар боғи шоҳ пазироӣ шуданд ва дар Кохи Гулистон бо Аҳмадшоҳ мулоқот карданд. Барои Б. Боғи Ишратобод ҷойи иқомати расмӣ таъйин карда шуд. Маҷлиси Шӯрои Миллӣ онҳоро бо орден сарфароз гардонида, барои ҳар кадом 1000 тумон моҳона муқаррар кард. Дар муборизаи байни эътидолиён ва демократҳо дар ҳукумати машрута бо пуштибонӣ аз гурӯҳи якум бар зидди намояндагони демократи Маҷлис суханронӣ карда, ба тадриҷ робитаҳои байни ду сардори табрезӣ бо Саййидҳасан Тақизода — раҳбари демократҳо тира гардид. Саранҷом Маҷлиси Шӯрои Миллӣ қарор кард, ки муҷоҳидон дар зарфи 48 соат силоҳҳои худро ба ҳукумат супоранд. Ин амр ба ҷанги байни муҷоҳидон ва қувваҳои давлатӣ дар иқоматгоҳи Сатторхон анҷомид ва Б. бо гурӯҳи худ ба сардори миллӣ пайваст. Маҷлис барои Б. сесад тумон моҳона таъйин кард, ки он то охири умр ба ӯ пардохт шавад. Б. дар оғози Ҷанги якуми ҷаҳонӣ ҳамроҳи гурӯҳи озодихоҳон раҳсипори қаламрави Усмонӣ дар Ироқ шуд (ноябри 1915), вале баъди шикасти Олмон ва пароканда шудани озодихоҳон ӯ дар роҳи бозгашт ба ватан дар назди Қасри Ширин аз ҷониби Муҳаммадамини Курди Толибонӣ ба қатл расонда шуд. Баъдан ҷасади Б. аз деҳаи Муҳаммадамин ба Табрез интиқол ёфт.
Боқирия

Боқирия — як фирқаи имомии шиъа, ки пайравонаш имоматро аз Алӣ ибни Абутолиб то имом Боқир расонда, ӯро Маҳдӣ эълон карданд ва муътақиданд, ки бо барқарор шудани адолат ӯ боз муроҷиат хоҳад кард. Онҳо барои тасдиқ ва тақвияти ин ақидаи худ ривоятеро созмон доданд, ки тибқи он гӯё Пайғамбар (с) ба тавассути охирин саҳобааш Ҷобир ибни Абдуллоҳи Ансорӣ ба Боқир пайғом фиристодааст. Боқириён пайғоми мазкурро далел барои маҳдавияти Муҳаммад Боқир медонанд. Шаҳристонӣ дар "ал-Милал ва-н-ниҳал" ин ақидаро рад намуда, ба тавассути шахси севвум (ё худ восит) пайғом фиристодани Муҳаммад (с)-ро далели маҳдавият намедонад ва аз ин рӯ, боз ба олами моддӣ баргаштани Муҳаммад Боқирро рад мекунад. Ӯ инчунин пайравони ҷаъфарияро низ асҳоби Муҳаммад Боқир ва фарзанди ӯ Ҷаъфари Содиқ (фавт 765) медонад. Бино ба қавли Муҳаммади Шаҳристонӣ, пайравони ҷаъфария имомати ҳар дуро эътироф карда, баъзеашон ба имомати Муҳаммад Боқир ва баъзеи дигарашон ба имомати фарзанди ӯ имом Ҷаъфари Содиқ қоиланд. Баъдтар дар баъзе адабиёти динӣ ва маорифи исломӣ ҷаъфариёнро пайравони мазҳаби панҷуми рошидӣ хонда, бо чаҳор мазҳаби суннӣ баробарҳуқуқ арзёбӣ намудаанд. Ҳоло Боқирия ҳамчун фирқаи мустақили динӣ фаъолият намекунад, вале баъзе нуқтаҳои таълимоташ дар ақоиду орои аҳли шиа мушоҳида мешавад.
Боққонис

Боққонис Баққоныс) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 1473 нафар аҳолӣ дошт.
Боқӣ (шоир)

Боқӣ, Маҳмуд Абдулбоқӣ (1526 1 2 3 ё 1526 4, Қустантиния — 7 апрел 1600 2 5 6, Қустантиния) — шоир и Зиндагинома Дар мадрасаи Сулаймонияи Истанбул таҳсил кардааст. Дар 19солагӣ чун шоири мақоми аввали Истанбул шуҳрат ёфт ва ба хидмати ҳукмрони давр Султон Сулаймон дохил шуд. Минбаъд мударриси мадрасаҳои машҳури он замон ва қозӣ. Нусхаҳо аз тарҷумаҳои Боқӣ дар китобхонаҳои Туркия мавҷуданд. Боқӣ қасида, ғазал, рубоӣ ва ғ. эҷод кардааст. Дар эҷодиёташ таъсири Ҳофиз, Салмони Соваҷӣ, Камоли Хуҷандӣ аён аст.
Боқӣ Раҳимзода (деҳа, н. Ҷайҳун)

Боқӣ Раҳимзода (то 28.02.2013 50-солагии Октябр) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ваҳдати миллӣи ноҳияи Ҷайҳун. Аз Боқӣ Раҳимзода то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 16 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1499 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, дорухона, сартарошхона, ошхонаи хусусӣ, 4 нуқтаи савдои хусусӣ ва масҷиди панҷвақта дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, боғдорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз наҳри Қумсангир тариқи насоси обкаш обёрӣ мешаванд.
Боқӣ ибни Муҳаммад ибни Юсуф

Боқӣ ибни Муҳаммад ибни Юсуф (охири асри 15 — аввали асри 16) — кандакор, хаттот ва шоир и тоҷик. Зиндагинома Аз деҳаи Оббурдани Кӯҳистони Масчо. Панҷ катибаи ӯ аз деҳаи Оббурдан ва сетояш аз деҳаи Ревомутки Кӯҳистони Масчо ёфт шудаанд. Катибаҳо оид ба аҳволу зиндагии ӯ маълумот медиҳанд. Боқӣ барои катибаҳои санги мазор низ худ шеър менавишт. Абёти зер намунаи эҷоди ӯст: Дар ҳар чамане лолаву варде хезад, Дар ҳар фасле зи шох барде хезад. Лекин ду ҳазор сол бояд бишумурд, То дар сафи мардон чу ту марде хезад. Дар катибаи дигари Боқӣ, ки дар санги фасони рӯйи қабри Бика Султон ном зан аз қабристони Таги Мазори деҳаи Ревомутк пайдо шуд, чунин абёт кандакорӣ шудаанд: Кош он рӯз, ки дар пои ту шуд хори аҷал, Дасти гетӣ бизадӣ теғи ҳалокам бар сар, То дар ин мулки ҷаҳон бе ту надидӣ чашмам, Ин манам бар сари хоки ту, ки хокам бар сар. Боқӣ дар нигориши анвои хат сабку услуби хос доштааст. Ӯ катибаҳояшро бештар бо хутути таълиқ, шикаста ва девонӣ кандакорӣ намуда, барои катибаҳояш, одатан сангҳои нисбатан доирашаклро интихоб мекард. Сабк, тарзи навишти Боқӣ дар натиҷаи машқи дурудароз ва омӯхтани услуби хаттотон ва кандакорони пешин такомул ёфт. Дар катибаҳои ӯ хусусан таъсири нигоришоти хаттот ва кандакори асри 15 Алоуддин мушоҳида мегардад.
Боқӣ Раҳимзода (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Боқӣ Раҳимзода (то соли 2012 Қурултой) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Иттифоқи ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Боқӣ Раҳимзода то маркази ҷамоат ва ноҳия 1,5 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 4200 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, клуб барои баргузории маъракаҳои мардум ва масҷиди панҷвақта дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, ғаллакорӣ, сабзавоткорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз наҳри Аскари Шоҳ обёрӣ мешаванд. Мардум Мардумаш солҳои 1949 аз ноҳияи Ғарм бо мақсади обод кардани заминҳои туғайзор ба ин ҷо муҳоҷир шуда, дар ҳудуди колхози Комсомол бо сарварии раиси колхоз Қӯчқор Дусанов дар 1400 га замини корам киштукор мекардаанд.
Боқӣ Раҳимзода (деҳа, н. Турсунзода)

Боқӣ Раҳимзода (то 14.12.12 Ҷайратеппа)— деҳа дар ҷамоати деҳоти Қаратоғи ноҳияи Турсунзода. Аз Боқӣ Раҳимзода то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 9 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1382 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти умумии ибтидоӣ дорад. Талабагон таҳсилро дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Имоми Аъзам (собиқ Қӯшбулоқ) идома медиҳанд. Деҳа ду нуқтаи хидматрасонии маишӣ, 15 хоҷагии деҳқонии хурд (фермерӣ) дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ, сабзавоткорӣ, пахтакорӣ, зироаткорӣ. Заминҳо аз д. Қаратоғ ба воситаи наҳри Ямчӣ обёрӣ мешаванд. Таърих ва мардум Деҳа соли 1951 бо мақсади корам кардани заминҳои бикру боиру туғайзор ва васеъ намудани майдонҳои кишти пахтаи Тоҷикистон дар марзи маъмурии ҷамоати деҳоти Қаратоғ, муҳоҷирони минтақаи Ғарм (имрӯза Рашт) бунёд кардаанд. То замони бунёдшавии деҳа мавзеъи иборат аз ҷару теппа буда, Ҷайратеппа ном дошт.
Боҳӣ Адғам

Боҳӣ Адғам (10 январи 1913, Тунис, Протекторати Тунис — 13 апрели 1998, Порис, Фаронса) — сиёсатмадори тунис, сарвазири Тунис. Пайвандҳо.
Брагино

Брагино — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Алапаевский вилояти Свердловск медарояд.
Боҷи давлатӣ

Боҷи давлатӣ — навъи андози ҳатмӣ ба буҷети умумидавлатӣ буда, андозсупорандагони он ташкилотҳо ва шахсони воқеӣ эътироф гардидаанд. Ин боҷ ҳангоми бо ариза муроҷиат кардани онҳо ба идораҳои давлатӣ барои хидматрасониҳои ҳуқуқӣ ва дидани нусхаи ҳуҷҷатҳо муқаррар шудааст. Аз ин рӯ, меъёри боҷи давлатӣ аз иҷрои ин ё намуди хидмати ҳуқуқӣ вобастагӣ дорад. Маводи зарурӣ дар ин бобат дар Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон "Дар бораи боҷи давлатӣ" аз 28 феврали 2004, 19 зикр шудааст.
Боҷ

Боҷ — андозест, ки тоҷир ё шахси дигар ба давлат то фурӯш ва ё баъди фурӯши мол мепардозад. Боҷ, бож, як навъ андозест, ки асрҳои миёна дар аксар давлатҳо вучуд дошт. Боҷ аз тоҷирону савдогарон барон аз дарё ё пул гузаронидани молхояшон ситонда мешуд, Хачми Боҷ. ба 2,5%-и нархи фуруши мол муайян мегардид. Аксар вакт ин қоида риоя намешуд. Боҷ дар давраи хукмронии муғулхо (асрҳои) хусусияти ғоратгарона гирифт. Бино ба маълумотҳои таърихй амалдорони давлатӣ — роҳдорон вақти Боҷгирӣ аз мансабашон суиистеъмол мекарданд. Мувофикд баъзе ҳуҷҷатҳои таърихӣ асрҳои дар ҳудуди Бухорои Шарқӣ 8 боҷхона мавҷуд будааст. Боҷ на фақат аз гузаронидани мол, балки аз чаронидани чорво низ ситонида мешуд. Масалан. охири садаи чорводорони Истаравшан барои дар чарогоҳҳои Ҳисор чарониидани ҳазор гӯсфанди худ 5 гусфанд медоданд. Дар манбаъҳои таърихии асрҳои мафҳуми "роҳдорй" мавҷуд аст, ки маънои "Боҷ."-ро дошт. Адабиёт Пайвандҳои беруна Хоқонии Турк.
Боҷи гумрукӣ

Андозҳои гумрукӣ ё боҷу хироҷи гумрукӣ дар Кодекси андози Ҷумҳурии Тоҷикистон бо унвони "боҷи гумрукӣ ва дигар пардохтҳои гумрукӣ" зикр шудааст. Ин намуди пардохти ҳатмӣ ба буҷети умумиҷумҳуриявӣ танҳо ҳангоми воридоти молҳо аз кишварҳои хориҷӣ бо тартиботи махсус ҳисоб карда мешавад, ки моҳият ва муҳтавои он дар Кодекси гумруки Ҷумҳурии Тоҷикистон инъикос ёфтааст.