ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Дараҷаи рутбаҳои кормандони прокуратура

Дараҷаи рутбаҳои кормандони прокуратура — ба прокурорҳо ва муфаттншон, кормандонн муассисаҳои илмию таълимин сисгемаи прокуратураи Ҷумҳурин Тоҷикистон вобаста ба вазифаи ишголкардаашон ва собиқан кор дараҷаи рутбаҳои зерин дода мешавад: Прокурори Генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон метавонад ба кормандони дигари мақомоти прокуратура низ рутбаҳои дараҷавй диҳад. Тартиби додаин рутбаҳои дараҷавй ва маҳрум кардан аз онҳоро Низомнома дар бораи рутбаҳои дараҷавии кормандони прокуратураи Ҷумҳурин Тоҷикистон, ки онро Президенти Ҷумҳурин Тоҷикистон тасдиқ мскунад, муайян менамояд. Кормандони ирокуратура аз рӯи тартибе, ки Прокуратураи Генералии Ҷумҳурин Тоҷикистон муайян мекунад, аз аттестатсия мегузаранд.. низ.
Дараҷаҳои сахтии умумӣ

Дараҷаҳои сахтии умумӣ — (ё °) воҳиди сахтии об, махсусан сахтии умумӣ мебошад. Сахтии умумӣ ченаки консентратсияи ионҳои металлии дувалентӣ ба монанди калсий (2+) ва магний (2+) дар як ҳаҷми об мебошад. Махсусан, 1 ҳамчун 10 миллиграмм (мг) оксиди калсий дар як литр об муайян карда мешавад. Азбаски массаи молярии 56,08 гмол дорад, 1 ба 0,17832 ммоль дар як литр калсий ваё магнийи элементарӣ баробар аст. Ҳангоми санҷиши об, тасмаҳои коғазӣ аксар вақт сахтиро бо қисмҳои як миллион чен мекунанд, ки дар он як қисм дар як миллион ҳамчун як миллиграмм карбонати калсий дар як литр об муайян карда мешавад. Ҳамин тариқ, 1 ба 10, аммо 17,848 3, ки массаи молярии 100,09 гмол дорад, мувофиқат мекунад. Ҳамчунин нигаред.
Дараҷаи озодӣ (омор)

Дараҷаи озодӣ - дар омор, дараҷаи озодӣ, яъне теъдоди мутағйирҳое, ки дар муҳосибаи камини ниҳои метавонанд тағйир кунанд. Ин мафҳум дар таҳлили регрессионӣ корбурдҳои зиёде дорад.
Дараҷаи консулӣ

Дараҷаи консулӣ — рутбаи шахсони мансабдори консулӣ мебошад, ки ба ҳолати хидматии ишголнамудаи онҳо алоқамандӣ дорад. Дараҷаҳои консулӣ ба чунин гурӯҳҳо ҷудо мешаванд: Дараҷаи консулӣ ба вазъи муассисаҳои консулӣ мувофиқ аст. Дар ин ҷода амалияи давлатҳо ягона мебошад, бо сознши тарафҳо дараҷаи муассисаи консулӣ муайян мегардад, ки аз он дараҷаи сардори он бармеояд. Дигар ҳайати коркунони консулӣ озодона аз ҷониби давлати равонкунанда таънин карда мешаванд. Онҳо дорои классификатсияи байналхалқӣ-ҳуқуқӣ нестанд.. низ.
Дарбанд (Доғистон)

Дарбанд — шаҳр дар Доғистон. Ҷуғрофиё Иқлим.
Дарбанд

Дарбнд (то 14 майи 1999 шаҳраки Комсомолобод) — шаҳрак, маркази маъмурии ҷамоати шаҳраки Дарбанд ва маркази маъмурии ноҳияи Нурободи Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҷуғрофиё ва аҳолӣ Аз Дарбанд то шаҳри Душанбе 157 км; роҳ – асфалтпӯш. Аҳолиаш 1849 нафар (январи 2017). Аҳолӣ Тақсимоти маъмурӣ Шаҳрак аз 7 маҳалла иборат аст. Маориф, фарҳанг ва саломатӣ Дарбанд муассисаи таҳсилоти миёнаи умумӣ, беморхонаи марказӣ, дармонгоҳ, варзишгоҳи замонавӣ (дорои 5 ҳазор ҷои нишаст), клуб, дорухона, 18 нуқтаи савдои хусусӣ, маркази назорати беҳдошт (санитарию эпидемиологӣ), нуқтаҳои хидмати маишӣ, бозори замонавӣ, масҷиди панҷвақта, 2 хатти оби ошомиданӣ, корхонаи обтозакунӣ, боғчаи бачагон, чойхона, ошхона, китобхона, коллеҷи муҳандисӣ-техникӣ, ҷамъияти матлубот, шуъбаи корҳои дохилӣ, шуъбаи амният, суд, прокуратура, идораи байторӣ, муассисаи давлатии нигаҳдории роҳҳои автомобилгард, ситоди ҳолатҳои фавқулода, идораи кишоварзӣ, комиссариати ҳарбӣ, шуъбаи маориф, муассисаи серсоҳаи хоҷагии манзилӣ-коммуналӣ, шуъбаи нозироти андоз, шуъбаи омор, сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ ва филиали бонкҳо дорад. Дар Дарбанд 22 омӯзгор (15 нафар соҳиби маълумоти олӣ) ва 42 духтур (18 нафар соҳиби маълумоти олии тиббӣ) фаъолият доранд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: ғаллакорӣ, боғдорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз дарёҳои Сурхоб ва Хингоб ба воситаи наҳри "50 солагии Тоҷикистон" обёрӣ мешаванд. Дарбанд бо номи шаҳри қадимии Дарбанд номгузорӣ шудааст, ки харобаҳояш ҳанӯз дар шимолу шарқии деҳаи Лаби Ҷари ноҳияи Нуробод пайдо шудаанд.
Даргоҳ

Даргоҳ (ё ки дарбор) — наздиктарин атрофиёни дарбории амир дар назаранд, ки ба онҳо амалӣ гардонидани корҳои гуногуни давлатӣ фармуда мешуд. Масалан, ба ҳайати даргоҳи Давлати Сомониён асосан қисматҳо ва мартабаҳои зерин дохил мешуданд: а) гурди д а р б о р ӣ; б) ҳоҷиби бузург; в) соҳиб-ҳаррос; г) надимон. Ҳар кадоме аз ин сохтори мақомот ва рутбаҳо ташкилдиҳандаи даргоҳи давлати Сомониён ба шумор рафта, дорои ҳуқуқҳои дахлдор буданд ва вазифаҳои алоҳидаро иҷро менамуданд.. низ.
Дарвеш

Дарвеш — табақаи хоси одамонро гӯянд, ки ба гадоию сақои умр мегузаронанд. Аз ҷиҳати этимологӣ дарвеш — даровез буда, дар зери ин мафҳум нонеро мефаҳмиданд, ки барои гадоён ба дарвоза меовехтанд. Баъзе муҳаққиқон муътақиданд, ки дарвеш маънои (дарюз) ҷустуҷӯ карданро низ дорад.
Дарбин Крик (дарё)

Дарбин Крик — номи дарёе аст, ки дар Австралия равон аст.
Дарвеш Абдии Бухороӣ

Дарвеш Абдии Бухороӣ (1, номи аслиаш Сайид Мир Абдуллоҳи Ҳусайни Бухороӣ;? — 1648, Мадина) — хушнавис ва музаҳҳиби форс-тоҷик. Зиндагинома Нозукиҳои хатти настаълиқро дар Исфаҳон аз хушнависи машҳури замон Миримод омӯхтааст. Бо фармони садри аъзам Муҳаммадпошо Дарвеш Абдии Бухороӣ тарҷумаи манзуми "Шоҳнома"-и Фирдавсӣ ба забони туркиро дар муддати 4 сол китобат, наққошӣ ва тазҳиб кардааст. Ин китоб ҳоло бо андозаи 37,5 х 45 (33 х 47) см ва 591 саҳифа дар шуъбаи нусхаҳои туркии Китобхонаи оммавии Ню-Йорк маҳфуз мебошад. Дарвеш Абдии Бухороӣ дар Истанбул шогирди бисёр дошт, ки маъруфтарини онҳо Нуриддин Маҳмуди Тӯпхонаӣ мебошад. Аз осори дигари Дарвеш Абдии Бухороӣ то замони мо ҳамчунин як нусхаи "Маснавии маънавӣ" ба хатти настаълиқ (китобаташ, 1026), қитъаҳои пароканда ва мактубе ба унвонии Султон Бурҳонуддин Афандӣ боқӣ мондаанд, ки дар Осорхонаи осори турк ва ислом маҳфузанд.
Дарвеш Алимуҳаммади Тоқӣ

Дарвеш Алимуҳаммади Тоқӣ (? — қарни) — хаттот, наққош ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Зодгоҳаш шаҳри Ҳирот. Дар баъзе маъхазҳо бо тахаллусҳои Дарвеш Муҳаммади Хуросонӣ ва Дарвеши Ҳиравӣ низ ёдрас шудааст. Аз наққошони дарбори Султон Ҳусайни Бойқаро ва пайраву ҳамкори Камолуддини Беҳзод мебошад. Дар маҷлису суҳбатҳои бузургони давраш Абдурраҳоми Ҷомӣ ва Алишери Навоӣ пайваста ширкат варзида, баҳра бурдааст. Анвои хутути арабиро зебову марғуб ва хоно менигоштааст. Чандин асарҳои адибони пешин ва давраш, аз ҷумла "Баҳористон"-и Абдурраҳмони Ҷомиро соли 1503 бо хати настаълиқи бағоят зебо китобат намудааст. Инчунин "Лубобу-л-албоб"-и Ҳусайни Воизи Кошифӣ (китобаташ соли 1477, таҳти рақами 2227), ду девони Алишери Навоӣ (китобаташ 1500, таҳти рақамҳои 4007 ва 7701), "Маърифату-л-мазоҳиб"-и Муҳаммад Тоҳири Ғазалӣ (китобаташ 1502, таҳти рақами 3376)-ро китобат намудааст, ки онҳо дар фонди Ганҷинаи дастнависҳои шарқии Институти шарқшиносии ба номи Абурайҳон Берунии АИ Узбекистон маҳфузанд. Дар китобхонаи оммавии ба номи Салтиков-Шедрини шаҳри Санкт-Петербург "Хамса"-и Низомии Ганҷавӣ (Дорн 338, 1482) ва дар китобхонаи Тӯпқопусаройи Истанбул дастнависи расмдори "Куллиёт"-и (иборат аз 26 асар, 802 варақ) дар замони барҳаёт будани Алишер Навоӣ китобатнамудаи Дарвеш Алимуҳаммади Тоқӣ (Р-808, 1497–1500) маҳфуз мондаанд.
Дарвеш Аҳмади Қонунӣ

Дарвеш Аҳмади Қонунӣ — мусиқидон, оҳангсоз, навозанда, хонанда ва ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Зиндагӣ, омӯзиш ва фаъолияти эҷодию иҷроии Дарвеш Аҳмади Қонунӣ дар ҳавзаи ҳунарии Мовароуннаҳр сурат гирифта, нозукиҳои илми мусиқиро чанд муддат дар назди мусиқидонон ва сарояндагони замонаш Абдулмуъмини Сафиуддин ва Хоҷа Абдулқодири Гӯянда омӯхтааст. Ӯ аз овони ҷавонӣ дар навохтани созҳои гуногуни мусиқӣ, бахусус қонун, чанг, рубоб ва сурудани таронаҳо маҳорати баланд дошт. Дарвеш Аҳмади Қонунӣ муддате, бинобар низоъҳои мазҳабии рӯҳониёну ифротгароёни динӣ Самарқандро тарк карда, аввал ба Бухоро, сипас ба Марв рафта, омӯзиши илми мусиқиро идома дод. Дар жанр, шаклҳои шеърию мусиқии "амал", "савт", "нақш", "рехта" ва ғайра бар ашъори Ҷалолуддини Румӣ, Саъдии Шерозӣ, Қосими Анвор таснифоти ҷолибе офаридааст, ки онҳоро сарояндаи машҳури замон Абдулмуъмини Сафиуддин бо шӯру шавқ дар маҷлису маҳфилҳои аҳли завқ месурудааст. Чун оҳангсоз дар тазмини зарбу навоҳои мақомҳои "Ироқ", "Ҳусайнӣ", "Кӯчак" (бештар ба ғазалиёти Саъдии Шерозӣ, Қосими Анвор) дар ҳавзаҳои эҷодию иҷроии Самарқанду Бухоро ва Ҳирот шуҳрати зиёд касб кардааст. Дарвеш Аҳмади Қонунӣ табъи хуби шоирӣ низ дошт ва ғазалҳои хуби ирфонӣ гуфтааст.
Дарвеш Мақсуд

Дарвеш Мақсуд — шоир ва нависанда и форс-тоҷик. Зиндагинома Аз аҳли ҳунар буда, муддате дар Ҳирот низ зистааст. Дарвеш Мақсуд бо Нисорӣ ва атрофиёни ӯ робитаҳои ҳасана дошта, дар маҷлисҳои онҳо ширкат меварзидааст. Дар "Музаккиру-л-аҳбоб" оварда шудааст, ки Дарвеш Мақсуд дар шеъргӯӣ маҳорат дошт ва нозукиҳои шеърро ба хубӣ пай мебурдааст. Ӯ латифаро хуб мегуфтааст. Дар латифҳояш, ки то ба мо расидаанд, носозиҳои замон ва ашхоси алоҳида фош шудаанд. Ин абёт аз ӯст: Эй дил, ғами ёру нолаи зор хуш аст, Хуни ҷигару дидаи хунбор хуш аст. Ғайр аз ғами ёр ҳар чӣ ҳосил кардем, Ҳосил ҳама ҳеч асту ғами ёр хуш аст!.
Дарвеш Мансур

Дарвеш Мансур (1, Сабзавор — 1456, ҳамон ҷо) — сӯфӣ, ориф ва шоир и форс-тоҷик, шогирди Мавлоно Яҳёи Себак. Дарвеш Мансур шахси риёзаткашу дарвеши парҳезгор буда, илми арӯзу бадеъро аз Яҳёи Себак омӯхтааст, сипас ба Ҳирот рафта, дар назди Ҳофизалии Ҷомӣ илми тасаввуфро касб кардааст. Алишери Навоӣ арӯзро дар назди Дарвеш Мансур хондааст. Мувофиқи маълумоти Алишери Навоӣ ва Фахрии Ҳиротӣ (асри 16), Дарвеш Мансур дар илми арӯз ду рисола таълиф намуда, ба қасидаи маснӯи Салмони Соваҷӣ ҷавоб гуфтааст. Ашъори парокандаи Дарвеш Мансур дар тазкираву баёзҳо, аз ҷумла дар "Радоифу-л-ашъор"-и Навоӣ, "Ҳабибу-с-сияр"-и Хондмир зикр шудаанд ва бештар мазмуни ошиқона, тасаввуфӣ ва фалсафӣ доранд. Дарвеш Мансур афкори ирфониашро дар рубоӣ ва мазмунҳои ошиқонаро дар ғазал ифода кардааст. Аз ҳайси шакл ва тарзи баён низ ашъори Дарвеш Мансур устодона буда, 5 санъати бадеии анъанавиро бо камоли маҳорат ба кор мебурдааст, ки қасидаи маснӯи ӯ ин даъворо ба хубӣ собит менамояд. Ба қавли Навоӣ дар матлаи он яке аз санъатҳои нодир ва душвори анъанавӣ "тарсеъ" акс ёфтааст: Бас давидам дар ҳавои васли ёр, Кас надидам ошнои асли.
Дарвеш Мақсуди Андигонӣ

Дарвеш Мақсуди Андигонӣ (?, Андигон — 1514, Ҳирот) — мусиқидон, хонанда, оҳангсоз, навозанда ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Зодаи Андигон. Фаъолият, камолоти ҳунариаш дар Ҳирот, замони ҳукуматдории Султон Ҳусайни Бойқаро сурат гирифтааст. Мусиқӣ ва шеърро назди устоди мусиқӣ Мавлоно Оҳии Ҳиравӣ омӯхт. Муддати зиёд дар дарбор ба сифати мутриб ва коргузори ҳунармандон хидмат карда, бо устодони созу овоз, шеър Навоӣ, Ҷомӣ, Устод Шодӣ, Ғулом Шодӣ Ҳофизи Ушшоқӣ, Ҳофизи Мираки Бухороӣ, Хоҷа Ҳамзаи Чочӣ (Тошкандӣ) ва диг. ҳамкории ҳунарию эҷодӣ доштааст. Баъди забти Ҳирот аз ҷониби Шайбониён зиндагии Дарвеш Мақсуд дар Бухоро сурат мегирад ва баъди чанд сол ӯ боз ба Ҳирот бармегардад Дарвеш Мақсуд дар санъати овозхонӣ, сознавозӣ, мусаннифӣ истеъдоди хуб дошта, дар жанру шаклҳои шеърию мусиқии "тарона", "нақш", "савт", "қавл", "амал", "навбат" ихтирооти зиёд аз худ боқӣ монда, дар тазмини мақо-мҳои "Сегоҳ", "Наво", "Рост" ва "Бузург" тас-нифоти хуб бар ғазалиёти Ҷомӣ, Навоӣ ва диг. сохтааст. Табъи некӯи шоирӣ ҳам дошта, ғаза-лҳои ошиқона мегуфта аст.
Дарвеш Бузғолаи Самарқандӣ

Дарвеш Бузғолаи Самарқандӣ — мусиқидон, навозанда ва хонандаи форс-тоҷик. Зиндагинома Дар гузари Сӯзангарони Самарқанд таваллуд шудааст. Мувофиқи маълумоти Дарвешалии Чангӣ, ки дар асари "Туҳфату-с-сурур" зикр гардидааст, Дарвеш Бузғолаи Самарқандӣ дар сарояндагӣ сабки хос дошта, авҷҳои мураккабро баъзан шадид иҷро намуда, вобаста ба сабки иҷрояш ифодаҳои тоза офаридааст ва бинобар шадидхониаш ба ӯ "бузғолахонӣ" ном додаанд. Дар жанру шаклҳои "савт", "амал", "нақш", "талқин" ба мақомҳои "Ушшоқ", "Наво", "Ҳусайнӣ", "Ироқ" ва ғайра корҳои зиёди ҳунариро анҷом дода, ба ашъори Мавлоно Қосими Коҳии (Кӯҳӣ) Суғдии Самарқандӣ силсилаи "савт", "амал", "нақш"-ҳои ҷолиб тасниф кардааст. Табъи хуби шеъргӯӣ дошта, бо тахаллуси "Дарвешӣ" ғазалу рубоӣ, қитъаҳои мавзун гуфтаааст, дар маҳфилҳои адабию ҳунарӣ мавриди назари аҳли шеъру мусиқӣ будааст. Бино бар гузориши Дарвешалии Чангӣ Дарвеш Бузғолаи Самарқандӣ марди озодандешу ростравон, зарифтабъу ашрофманиш будааст. Мадфанаш дар қабристони Хоҷа Абдуи Даруни Самарқанд воқеъ аст.
Дарвеш Рукнуддин

Дарвеш Рукнуддин — амири Сарбадорони Сабзавор.
Дарвеш Муҳаммад

Шайх Муҳаммад Дарвеши Самарқандӣ (феврал ноябр 1562) — сӯфӣ, ориф ва яке аз намоядагони тариқати нақшбандия, хоҳарзодаи шайх Муҳаммад Зоҳиди Самарқандӣ. Зиндагинома Дарвеш Муҳаммад даст иродат ба Хоҷа Аҳрор дода ва иҷозаи хилофатро аз Шайх Муҳаммади Зоҳид гирифта буд ва дар қаряи Амкина сукунат дошт ва дар кунҷи узлат машғули риёзат буд. Вай солиёни дароз дар хидмати Шайх Муҳаммади Зоҳид буд ва пас аз даргузашти ин пир халифаву ҷонишини ӯ шуд ва дорои пайравони бисёр буд, аз ҷумлаи онон шайх Муҳаммад Хоҷагии Амкинагӣ аст 1. Даргузашт Вафоти Шайх Муҳаммади Дарвеш дар сол 970 ҳиҷрӣ иттифоқ уфтод.
Дарвеш Фазлуллоҳи Нойӣ

Дарвеш Фазлуллоҳи Нойӣ (?, Самарқанд — 1511, Ҳирот) — мусиқидон, оҳангсоз, навозанда, хонанда ва шоир и форс-тоҷик Зиндагинома Давраи аввали омӯзиши ӯ дар Самарқанд ҷараён гирифта, илми мусиқӣ ва нозукиҳои онро дар назди устодони шинохтаи мусиқӣ Ҷаъфари Қонунии Самарқандӣ, устод Алиакбари Қонунии Самарқандӣ ва дигарон омӯхтааст. Бино бар тавсифи Дарвешалии Чангӣ дар асараш "Туҳфату-с-сурур", Дарвеш Фазлуллоҳи Нойӣ дар назарияи мусиқӣ дониши комил дошта, доир ба масоили шеъру мусиқӣ рисолае низ нигоштааст. Дар Ҳирот назди Хоҷа Юсуфи Бурҳонуддин илми мусиқии худро такмил дода, аз дарсҳои назарии шеъру мусиқии Абдурраҳмони Ҷомӣ, Алишер Навоӣ, Хоҷа Абдуллоҳи Марворид баҳравар гардидааст. Дарвеш Фазлуллоҳи Нойӣ дар навохтани сози най сабки хос эҷод карда, дар ин замина асари зиёде таълиф намудааст. Асарҳои дар жанру шаклҳои созию овозии мусиқии "амал", "пешрав", "савт" ва "таронаҳо"-и ба мақомҳои "Сегоҳ", "Ироқ", "Ҳусайнӣ" офаридаашро ба устодаш бахшидааст. Бисёр устодони мусиқии ҳавзаҳои ҳунарии Ҳирот ва Самарқанд ба асарҳои офаридаи Дарвеш Фазлуллоҳи Нойӣ, аз ҷумла "Нақши моҳ", "Пешрави най", "Амали хубон", "Савти дилситон" (бар ғазалҳои Абдурраҳмони Ҷомӣ ва Бадруддин Ҳилолӣ) назираҳои мусиқии ҷолиб офаридаанд. Бо тахаллуси "Нойӣ" ғазалҳои мавзун гуфтааст.
Дарвеш Шайхии Қаландарӣ

Дарвеш Шайхии Қаландарӣ — мусиқидон, оҳангсоз, навозанда, хонанда, хаттот ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Мусиқӣ, шеър ва ҳунари хаттотиро аз падараш, ки дар шеъру мусиқӣ ва ҳунарҳои ороишӣ марди номдор буд, омӯхтааст. Барои такмили дониши мусиқӣ ба Бухорову Самарқанд сафарҳои омӯзишӣ карда, аз устодони мусиқӣ Устод Хоҷа Ҷаъфари Қонунии Самарқандӣ, Устод Амир Алиакбари Қонунии Самарқандӣ, Устод Арабнавои Қобузии Самарқандӣ ва дигарон асосҳои амалию назарии созу овозро омӯхтааст. Дарвеш Шайхии Қаландарӣ дар бозгашт аз Самарқанд муддате дар Бухоро назди Кавкабии Бухороӣ таснифоти зиёд сохтааст. Таснифоти ӯ "Пешрави най", "Савти шаҳрошӯб", "Амали доварӣ", "Кор ба Наво", "Нақши дилреш", "Қавли анҷум" ва ғ-ро бо такя ба зарбу авзони мақомҳои "Рост", "Ҳусайнӣ", "Ироқ" ва "Рост" (Дувоздаҳмақом) дар ҳавзаҳои ҳунарии Самарқанду Бухоро ва Ҳирот ромишгарон иҷро мекарданд. Табъи шоирӣ ва маҳорати хуби сурудани ғазалҳои орифона дошта, аксари ғазалҳояш дар маҷолиси шеъру мусиқӣ мавриди назари аҳли адабу ҳунар будаанд.
Устод Шодӣ

Дарвеш Шодӣ, маъруф ба Устод Шодӣ (—1506, Ҳирот) — мусиқидон, оҳангсоз, навозанда ва хонандаи форс-тоҷик. Зиндагинома Аслаш ҳабашӣ. Дар Ҳирот таваллуд шудааст. Ҳунари мусиқиро ибтидо аз падараш, баъдан назарияи онро аз Абдурраҳмони Ҷомӣ омӯхтааст. Устод Шодӣ дар сурудхонӣ маҳорати баланд дошта, мушкилтарин қисматҳои созию овозии мақомҳоро моҳирона месуруд. Фарзандаш Ғулом Шодӣ низ навозанда будааст. Нақшҳои офаридаи "Сунбула", "Моҳи Ҳилол", "Дили шиша" ва савтҳои Дарвеш Шодӣ дар Хуросону Мовароуннаҳр шуҳрати зиёд доштанд. Аксаран ба ғазалҳои Амир Хусрави Деҳлавӣ, Абдурраҳмони Ҷомӣ ва шоирони дигар оҳангҳо офаридаст. Хоҷа Юсуфи Андигонӣ, Ғулом Алӣ Шунқор, Устод Алӣ Кормал шогирдони бомаҳорати ӯ буданд. Мувофиқи маълумоти Дарвешалии Чангӣ Дарвеш Шодӣ дар шаҳри Қазон вафот кардааст. Аз асарҳои ӯ, махсусан 12 нақш, ки ба усули мақоми "Ироқ" эҷод кардааст, дар инкишофи мусиқии асри 15 мавқеи муҳим дошт.
Дарвеши Самарқандӣ

Дарвеши Самарқандӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Шахси таҳсилдида, аз улуми замона бохабар будааст. Дар дарбори ҳокимон ва мансабдорони давраш хидмат карда, касби маош менамуд. Ҳамзамон ва ҳамсуҳбати тазкиранигор Мутрибии Самарқандӣ будааст. Ин ғазал аз ӯст: Моҳи ман то дар чаман аз рух ниқоб андохта, Лолаву гулро аз он рӯ дар ҳиҷоб андохта. Наргиси махмур бар рафъи хумор аз ташнагӣ Дар бунафшазор худро дар сароб андохта.. Эй парӣ, пурс аз карам ҳоли дили Дарвешро, З-он ки умре бо сагат аз дил кабоб андохта.
Дарвеши Турбатӣ

Дарвеши Турбатӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Турбати Хуросон зиндагӣ ва эҷод кардааст. Аз илмҳои мутадовили замонаш баҳраманд буд. Аз осораш абёти пароканда тавассути тазкираҳо расидаанд. Ин байт аз ӯст: То аз рухи чу моҳ кушудӣ ниқобро, Тобе намонд пеши рухат офтобро.
Дарвешмуҳаммад

Дарвешмуҳаммад — хаттот ва минётурнигори форс-тоҷик. Зиндагинома Дарвешмуҳаммад шогирди мусаввирони он замон Шоҳ Музаффар ва Камолуддини Беҳзод буда, дар назди онҳо санъати рассомӣ ва хаттотиро омӯхтааст. Ибтидо дар зодгоҳаш — Ҳирот ва баъдан дар Ҳиндустон зиндагӣ ва асарҳо эҷод кардааст. Яке аз шогирдони Дарвешмуҳаммад Мирзо Муҳаммадҳайдар дар асари худ "Таърихи Рашидӣ" дар бораи офаридаҳои устоди худ сухан ронда, минётури савораеро, ки дар нӯги найза шерро бардоштааст, мисол овардааст. Аз намунаи осори китобаткардаи ӯ як нусха "Гулистон"-и Саъдии Шерозӣ дар Китобхонаи давлатии Эрон маҳфуз аст.
Дарвешалии Китобдор

Дарвешалии Китобдор — яке аз ходимони олирутбаи дарбори Ҳусайн Бойқаро ва бародари хурдии Алишер Навоӣ. Зиндагинома Дарвешалии Китобдор дар соли охири вазирии Навоӣ ҳокими Балх таъйин гардид. Баъди ҳокими Астаробод таъйин шудани бародараш, бо ҳамдастии як гурӯҳ дарбориён бар зидди вазир ва рақиби Навоӣ — Хоҷа Маҷдуддин ба мубориза бархост. Пас аз сабукдӯш шудани Хоҷа Маҷдуддин Дарвешалии Китобдор дар Балх бар зидди султон Ҳусайн Бойқаро исён бардошта, ҳокими Ҳисори Шодмон — султон Мирзо Маҳмудро барои ҳуҷум ба Хуросон ва ташкили як иттиҳод таҳрик намуд. Баъди ошкор шудани ин хабар баъзе аҳли фитнаи дарбор Навоиро дар исёни Дарвешалии Китобдор шарик дониста, муносибати ӯро бо султон тезу тунд карданд. Дарвешалии Китобдор қабл аз он ки дар Балх бо султон Мирзо Маҳмуд ҳамроҳ шавад, бо миёнравии яке аз дастпарварони Навоӣ — Ғиёсуддин Муҳаммади Деҳдор аз мухолифат даст кашид ва ба Ҳусайн Бойқаро мутеъ гашт. Ҳусайн Бойқаро баъди шикаст додани неруҳои низомии султон Мирзо Маҳмуд дар Қундуз Дарвешалии Китобдор-ро дар Балх зиндонӣ кард. Дарвешалии Китобдор соли 1498 аз зиндон озод шуда, баъди бозгашт аз сафари ҳаҷ дар ш. Ҳирот сарварии китобхонаи салтанатиро ба уҳда дошт. Ба қавли устод Айнӣ, Дарвешалии Китобдор дар солҳои охири ҳаёти Навоӣ Хуросонро тарк карда, дар ҳудуди Файзободи Ҳисор (ноҳияи Файзободи Ҷумҳурии Тоҷикистон) бо деҳқонӣ рӯз мегузаронд. Ҳамсари Дарвешалии Китобдор Офоқбегии Ҷалоир ё Бегии Ҳиравӣ яке аз шоираҳои замони худ буда, аз ашъораш дар баъзе тазкираҳо ёд мешавад. Намунаи ашъори завҷаи Дарвешалии Китобдор: Ашке, ки сар зӣ гӯшаи чашмам бурун кунад, Бар рӯи ман нишинаду даъвои хун кунад.
Дарвеши Деҳакӣ

Азизуллоҳ Дарвеши Деҳакӣ (1, Деҳак, Қазвин — 1531, ҳамон ҷо) — шоир ва донишманди форс-тоҷик. Зиндагинома Ба бофандагӣ ва боғдорӣ машғул будааст. Бино ба қавли Муҳаммади Қазвинӣ (мутарҷими "Маҷолису-н-нафоис"-и Навоӣ), Дарвеши Деҳакӣ аз касби худ "маишати аҳлу аёл менамуд, луқмаи ҳаром ва таоми подшоҳон намехӯрд". Ин матлаб дар ғазалҳои шоир, ки дар замонаш шуҳрат доштанд, низ баён шудааст. Аз Дарвеши Деҳакӣ як девони ғазалиёт (845 ғазал) мондааст. Лутфалибеки Озар дар "Оташкада" ин девонро нокомил номида, соҳиби девони мукаммалтаре будани Дарвеши Деҳакӣ-ро қайд кардааст. Дар ғазалҳои Дарвеши Деҳакӣ мавзӯъҳои ишқу ошиқӣ, қаноат ва олиҳимматӣ, ҳайрхоҳӣ ба аҳли заҳмат, шикоят аз замона ва аҳли нокасони он, танқиди ҳукмронону давлатмандон ва рӯҳониёни авомфиреб, мазаммати хислатҳои ношоистаи инсонӣ, тарғиби илму дониш ва ғ. мавқеи хос дорад. Шоир ҳангоми танқиди ҳукмронони давр, давлатмандон ва рӯҳониёни мутаассиб аз мавқеи мардуми заҳматкаш сухан гуфта, манфиати заҳматкашонро ҳимоя ва орзую омоли онҳоро ифода кардааст (ғазалҳои "Дар Каъба ҷоиз пӯшиву урёнтанон кабоб", "Кай равад хуне, ки ҷаврат рехт аз дилҳои реш", "Кай барад сар, он ки ӯ дорад сари озори халқ" ва ғ.). Дарвеши Деҳакӣ ҳусни таваҷҷуҳи худро ба халқ тавассути образи Фарҳод, ки яке аз қаҳрамонони дӯстдоштаи шоир аст, равшантар баён мекунад. Вай Фарҳодро нисбат ба дигар қаҳрамонҳои ишқӣ (Маҷнун, Юсуф ва ғ.) муқаддам дониста, худро пайрави ӯ мешуморад: Дар сухан, Дарвеш, чун Маҷнун машав, Фарҳод бош, З-он ки дар таври ғазал ҳам ишқ бояд, ҳам ҳунар. Касе нагуфт чу Дарвеш қиссаи Фарҳод, Чаро ки коргар аз коргар хабар дорад. Шоир дар васфи ҳунармандон шеърҳо гуфтааст. Аз ин ҷиҳат Дарвеши Деҳакӣ яке аз асосгузорони назми ҳунармандонаи асрҳои миёна ба шумор меравад, ки минбаъд Саййидои Насафӣ ин равияро инкишоф додааст. Намунаҳо аз ашъори ӯ: Аз рақиби бодсар, Дарвеш, некуӣ маҷӯ, З-он ки ҳаргиз об натвон хӯрд аз ҷоми ҳубоб. Бо рақибат дӯстӣ кардан тариқи кофирист, Гар ба сад солаш нигоҳ дорӣ, ки охир ҳаст ҳеч.
Дарвешия

Дарвешия — яке аз силсилаҳои тасаввуфиро гӯянд, ки пайравонаш гӯшанишинӣ ва зуҳду тақворо тарғибу ташвиқ мекунанд. Таърих Ҳамчун силсилаи алоҳида он дар асрҳои дар Бағдод, Басра ва Куфа пайдо шудааст. Пайравони силсилаи мазкур аксаран косибону ҳунармандони шаҳр буданд, ки бо гадоию сақоӣ машғул шуда, зимни он ба хондани шеърҳои ирфонӣ мепардохтанд. Дарвешон барои худ хонақоҳ ва зовияҳои махсусе доштанд, ки дар онҳо суҳбат ва баҳсҳои ирфонӣ сурат мегирифт. Силсилаҳои нисбатан машҳури дарвешия қодирия, заҳабия, нақшбандия, ясавия, мавлавия, бектошия, чиштия ва ғайра мебошанд. Таълимот Дар таълимоти дарвешия муроқибаи қалбии инсон (махсусан, зикри ҷаҳрӣ, ҳуфия, рақсу самою ғино, ваҷди ирфонӣ) мақоми махсус дорад. Ҳаракати дарвешон дар асрҳои миёна баъзан ҳамчун шакли эътирози табақаҳои поёни нисбат ба идеология ва сохти иҷтимоии ҷамъияти мавҷуда зуҳур мекард. Вале ин ҳаракат ғайрифаъол буда мардумро дар рӯҳияи итоаткорию гӯшагирӣ, даст кашидан аз мубориза баҳри ҳаёти моддӣ тарбия менамуд, ва дар таълимоташ ҳаёти маънавиро тарғиб мекард. Дарвешия ҳоло дар Покистон, Ҳиндустон, Индонезия, Эрон ва як қатор мамлакатҳои Африқо ҷой дорад. Фаъолияти дарвешон дар Туркия аз соли 1925 манъ шудааст.
Дарвешмуҳаммад ибни Дӯстмуҳаммади Бухорӣ

Дарвешмуҳаммад ибни Дӯстмуҳаммади Бухороӣ (1 —?) — хаттоти форс-тоҷик, назарияпардози ҳусни хат. Зиндагинома Зодгоҳаш Бухоро. Дарвешмуҳаммад ғайр аз зебову хоно навиштани тамоми анвои хатти арабӣ дар назарияи хат ва қонуну қавоиди он бо унвони "Фавоиду-л-хутут" доир ба тарзи навишти ҳарфҳои мунфасилаву муттасила баҳс мекунад. Муаллиф ин мавзӯъро бо забони содаву фасеҳ баён кардааст. Дар рисола нисбат ба дигар анвои хат бештар дар хатти настаълиқу сулс таваққуф менамояд ва қавоиди навишти ин ду навъро ниҳоят хуб ва асоснок собит мекунад. Аз мавзӯъ ва мазмуни рисола бармеояд, ки муаллиф пеш аз офаридани ин асар аз ҳаёту фаъолият ва назариёти хаттотии гузашта (рисолаҳои хаттотии Алӣ ибни Ҳилол (Ибни Баввоб), Миралии Табрезӣ, Султоналии Машҳадӣ ва Миримод) баҳраманд буда, дар таснифи ин асари гаронбаҳо аз онҳо истифода намудааст. Рисолаи Дарвешмуҳаммад бо назму наср буда, қимати бузурги таърихиву илмӣ дорад. Нусхаи комили рисола соли 1807 дар ш. Бухоро аз тарафи Котиб ибни Мирзои Ғазалӣ рӯйи коғази нафиси маҳаллӣ китобат шудааст, ки аз 70 варақ (11,5Х20,5 см) иборат буда, дар Ганҷинаи дастнависҳои Ин-ти шарқшиносии ба номи А. Берунии АИ Узбекистон (таҳти 1617) маҳфуз аст.
Дарвин Бонила

Дарвин Доронис Бонила Салгадо (августи 1990, Кирилагуа, Эл Салвадор) — футболбози алвадорӣ, зарбазананда (страйкер).
Дарвин Мачис

Дарвин Даниэл Мачис Маркано (феврали 1993, Тукупита, Венесуэла) — футболбози венесуэлӣ, зарбазананда (страйкер).
Дарвин Андраде

Дарвин Замир Андраде Мармолехо (феврали 1991, Кибдо, Колумбия) — футболбози колумбӣ, муҳофизи чап, муҳофиз.
Дарвин Кинтеро

Карлос Дарвин Кинтеро Вилалба (сентябри 1987, Тумако, Колумбия) — футболбози колумбӣ, ҳамлагар.