ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Раҳим Узоқов

Раҳим Узоқов (10.10.1941, ноҳияи Ӯроттеппа), олими соҳаи техникӣ, номзади илмҳои техникӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1958– 1963 дар Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин таҳсил кардааст. Солҳои 1963–1965 лаборант, лаборанти калони Институти физика ва техникаи АИ Тоҷикистон, 1965–1970 ходими хурди илмии сектори Маркази ҳисоббарории Институти физика ва техникаи АИ Тоҷикистон, 1971–1974 аспиранти АИ Тоҷикистон, 1974–1991 ходими хурди илмии шуъбаи Маркази ҳисоббарории Институти физика ва техника буд. Солҳои 1991–2005 дар кафедраи математикаи ҳисоббарории Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев ба сифати муаллими калон ва дотсент кор кардааст. Муаллифи зиёда аз 40 корҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Дар конференсияҳои илмию назариявии ҷумҳуриявӣ бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Осор Средние пульсационные характеристики потока при сильно-разнородном составе Доклад АН Тадж. ССР. Т. 18, 5, 1975; Коррекционные и спектральные функции турбулентного руслового потока и их аналитические представление Известия АН Тадж. ССР, 1, 1976; О применении полупроводниковых теплосопротивлений для измерения пульсаций скорости Известия АН Тадж. ССР, 2, 1981.
Раҳим Мусулмониён

Раҳим Мусулмониёни Қубодиёнӣ (Раҳим Мусулмонқулов) (21.01.1936 Қубодиён - 03.07.2016, Душанбе)— мунаққид, адабиётшинос, доктори илмҳои филологӣ, профессор. Зиндагинома Раҳим Мусулмониёни Қубодиёнӣ 21 январи 1936 дар деҳаи Ёбузи ноҳияи Қубодиён, вилояти Хатлони Ҷумҳурии Тоҷикистон, дар оилаи деҳқон таваллуд шудааст. Соли 1962 Донишгоҳи Давлатии Тоҷикистонро хатм кард. Лаборанти калони кафедраи забони арабӣ, аспирант, муаллими кафедраи адабиёти советии тоҷик ДДТ буд. Аз соли 1980 мудири ҳамин кафедра.Тайи дувоздаҳ сол раёсати ин кафедраро ба уҳда дошт. Пас аз фурупошии Иттиҳоди Шӯравӣ ва оғози ҷанги таҳмилӣ дар соли 1992 маҷбур ба тарки Тоҷикистон шуд ва аз соли 1993 то соли 2009 дар Эрон басар бурд. Дар Эрон бо "Донишномаи адаби форсӣ", "Дафтари фарҳанг ва адаби тоҷик" (Ҳавзаи ҳунарӣ), маҷаллаҳои "Шеър", "Бухоро", "Китоби моҳ", "Ҷаҳони китоб" ва ғ. ҳамкорӣ дошта, ба унвони мушовири илмӣ аз минтақаи Осиёи Марказӣ дар "Бунёди доиратулмаорифи исломӣ" дар Теҳрон фаъолият кардааст. Ҳосили фаъолият дар ин давра 13 китоб ва беш аз 1000 мақолаҳои илмӣ-оммавӣ аст. Мақолаи аввалини Р.М. "Нахустин повести нависандаи ҷавон", "Ду нишони шеъри олӣ", "Ҳаёти иҷтимоӣ ва тасвири шоирона", "Хоҷа Ҳофиз ва Темури Ланг", "Ёдгори муфид ва ҷомеъ", "Мафҳуми "қасида" дар сарчашмаҳои назариявии асрҳои -", "Радифи як шоҳасар", "Қофия: пайдоиш ва арзиш" ва ғ. аз таълифоти муҳими Р.М. буда, роҷеъ ба масъалаҳои гуногуни адабиёти классикии тоҷик баҳс мекунанд. Қисми дигари мақолаҳои Р.М. "Устоди бузурги сухани бадеӣ", "Образ, санъат ва маҳорат ", "Андешаҳои гирди шеър", "Машъали даврон", "Замон ва сухан", "Поэтикаи шеъри "Ба В.И. Ленин", "Сухане аз маҳорат", "Шоири навовар" ва ғ. масъалаҳои муҳими эҷодиёти адибони советии тоҷикро дарбар мегиранд. Дар тақризҳои Р.М. "Насри дилангез", "Ошёнаш дили халқҳо", "Шеъри озод дар Тоҷикистон", "Як рӯи шаҳсутун" ва ғ. доир ба маҷмӯаҳои гуногун сухан рафта, ҳусну кубҳи онҳо равшан шудааст. Қисми муайяни таълифоти Р.М. аз қабили "Чанд сухан доир ба адабиётшиносии тоҷик", "Назариётчии бузург", "Суханшиноси беназир" ба омӯзиш ва тарғиби осори адабиётшиносони асрҳои миёна оиданд. Рисолаҳои Р.М. "Саҷъ ва сайри таърихии он дар насри тоҷик", "Талаби замон ва равобити адабӣ", "Асрори сухан", "Фурӯғи шеъри ҷонпарвар" ба табъ расидаанд. Программаи дарсҳои амалию лексионии "Назарияи адабиёт"-ро танзим ва дастури таълимии "Анъана ва маҳорат" нашр кардааст. Р.М. рисолаҳои доир ба адабиётшиносии Атоуллоҳ Маҳмуди Ҳусайнӣ "Бадоеъ-ус-саноеъ" (Д., 1974) ва Ҳусайни Воизи Кошифӣ "Бадоеъ-ул-афкор фӣ саноеъ-ил-ашъор"-ро (М., 1977) бо пешгуфтору тавзеҳот ба табъ расонидааст. М. Давлатова аз "Энсиклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик", Душанбе - 1989, ҷ. 2 саҳ. 350. Раҳим Мусулмониёни Қубодиёнӣ 3 июли 2016 бар асари бемории Алтсгеймер дар Душанбе даргузашт, манзили охираташ - оромгоҳи Сари Осиёи шаҳри Душанбе. Таълифоти Р.М. Қубодиёнӣ.
Раҳим Ҳайдар

Раҳим Ҳайдар — Раҳим Ҳайдар аъзои Иттифоқи журналистони СССР (аз соли 1958) буд. Зиндагинома Раҳим Ҳайдар 10-уми марти соли 1923 дар деҳаи Қалъачаи Калони ноҳияи Ӯротеппа дар оилаи деҳқони камбағал таваллуд ёфтааст. Вай аз модар дар синни дусолагӣ ва аз падар дар синни ҳафтсолагӣ маҳрум гаштааст. Раҳим дар тарбияи бародараш монда, дар соли 1941 мактаби ҳафтсолаи қишлоқро хатм менамояд. Фаъолияти кории ӯ соли 1941 ҳамчун табелчии колхози "Правда" ҳозира сх Ӯротеппа" оғоз ёфтааст. Феврали соли 1943 ба фронт рафта дар сафи Армияи Советӣ хидмат мекунад ва ба муқобили гитлерчиёни фашистӣ далерона меҷангад. Дар яке аз муҳорибаҳо сахт ярадор мешавад ва баъди дар госпитал муолиҷа ёфтан ҳамчун инвалиди гурӯҳи дуюм бармегардад. Соли 1944 дар колхоз котиб ва кассир шуда кор мекунад. Соли 1945 Раҳим Ҳайдарро ба аъзогии партияи коммунистӣ қабул менамоянд. Баъд аз он ӯро ба курси яксолаи партиявии назди КМ ПК Тоҷикистон мефиристанд. Баъди хатмимкурси партиявӣ ӯ аз соли 1946 инструктори комитети партиявии шаҳр шуда кор мекунад. Дар айни замон дар соли 1946-1949 ғоибона дар омӯзишгоҳи педагогии шаҳри Ӯротеппа таҳсил менамояд. Соли 1950 ходими адабии газетаи районӣ, соли 1951 мудири шуъбаи маданияти комиҷроияи Совети районӣ шуда кор кардааст. Солҳои 1951-1953 дар шаҳри Душанбе шунавандаи мактаби ҳукуқшиносӣ буд. Аз соли 1953 то соли 1955 дар райони Ленинобод ба вазифаи раиси суд кор карда, баъд ба кори журналистӣ мегузарад. Аз соли 1955 то соли 1958 ба вазифаи ходими адабӣ ва мудири шуъбаи газетаи "Паёми Истаравшан" шуда кор мекунад. Солҳои 1958-1962 дар шуъбаи журналистии мактаби олии партиявии шаҳри Тошканд хонда онро бомуваффақият ба итмом расонд. Аз соли 1962 то соли 1983 муҳаррири газетаи "Паёми Истаравшан" буд. Эҷодиёт Раҳим Ҳайдар аъзои Иттифоқи журналистони СССР (аз соли 1958) буд. Се китоби қиссаву ҳикояҳояш "Ду дилдода", "Духтари бебок" ва "Хати беимзо" дар ҷумҳуриамон нашр ёфтаанд. Якчанд ҳикояҳои ӯ ба забонҳои қазоқӣ ва арманӣ тарҷума шудаанд. Песаҳои "Зафар" ва "Шаҳид" дар Театри халқии шаҳри Ӯротеппа ба саҳна гузошта шудаанд. 4 ҳикояи ӯро инстсенировка карда якчанд сол ба воситаи радиои ҷумҳурӣ шунавондаанд. Ҷоизаҳо Раҳим Ҳайдар барои хидматҳояш бо медали "Барои хидматҳои ҷангӣ", ордени "Ҷангн Бузурги Ватанӣ" дараҷаи 1, медали "Барои меҳнати шуҷоатнок". Ба муноснбати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И. Ленин ва медалу грамотаҳои фахрии Президиуми Совети Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мукофотонида шудааст. Ӯ соли 1973 соҳиби унвони фахрии "Ходими шоистаи маданияти Ҷумҳурии Тоҷикистон" шуда буд.
Раҳима Шалоэр

Раҳима Шалоэр (Шалоэр Раҳима Сунваровна январи 1947, Тонман, ҶШС Қирғизистон) — овозхон, Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Институти давлатии театрӣ-бадеии ба номи А. Островскийи шаҳри Тошкандро соли 1970 тамом карда, дар Театри мусиқии ҳамин шаҳр ҳунарнамоӣ кардааст. Соли 1972 ба Тоҷикистон омада, муддате дар ансамбли бонувони дуторнавози Филармонияи давлатии Тоҷикистон фаъолият намуд. Аз соли 1973 овозхони дастаи эстрадии "Гулшан"- и Кумитаи телевизион ва радиои ҷумҳурӣ буд. Дар пешбурди эстрадаи тоҷик нақш гузоштааст. Сурудҳо ба тоҷикӣ, қирғизӣ, узбекӣ, украинӣ, арабӣ ва дигар забонҳо адо намудааст. "Афсӯс", "Диёри ишқ", "Танҳоӣ", "Интизорӣ", "Тоҷикистонам", "Шаҳри азиз", "Ҷавонӣ", "Баҳор", "Ошиқон" барин таронаҳояш дар хазинаи радио ва телевизиони тоҷик маҳфузанд. Дар ҳайати ансамбли "Гулшан" қариб ба ҳамаи ҷумҳурияҳои собиқ шӯравӣ, инчунин Афғонистон, Олмон, Лаҳистон, Югославия ва дигар давлатҳо сафари ҳунарӣ анҷом додааст. Ҷоизаҳо Бо Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии Тоҷикистон тақдир шудааст.
Раҳима Шарипова

Раҳима Мансуровна Шарипова (зод. 27.09.1941, Душанбе) — номзади илмҳои физика ва математика, дотсент. Зиндагинома Соли 1963 факултети физикаю математикаи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон номи В. И. Ленинро хатм намудааст. Солҳои аспиранти шуъбаи математикаи Институти физикию техникии ба номи С. Умарови АИ Тоҷикистон буд. Солҳои ҳамчун муаллими калон ва дотсенти кафедраи алгебра ва назарияи ададҳои Донишгоҳи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Қ. Ҷӯраев кор карда, вазифаи мудири кафедраи номбурдаро ба уҳда дошт. Оид ба масъалаҳои канории муодилаҳои дифференсиалии ниҳодвайрон кори илмӣ анҷом дода, ду васоити таълимӣ ва зиёда аз 26 мақолаҳои илмию методӣ нашр кардааст. Дар симпозиуму конференсияҳои ҷумҳуриявӣ, минтақавӣ, умумииттифоқӣ ва байналмилалӣ (Алма-Ато, Ашқобод, Иркутск, Ленинград, Душанбе, Новосибирск) бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Айни ҳол ба нафақа баромадааст.
Раҳимбек Бобохонов

Раҳимбек Сарҳадбекович Бобохонов (19.02.1965, ш. Душанбе), доктори илми таърих, профессор. Зиндагинома Раҳимбек Сарҳадбекович Бобохонов Соли 1990 факултаи таърихи Университети давлатии Маскавро хатм намуда, дар муассисаҳои гуногуни илмию таҳқиқотии Русия кор кардааст. Солҳои охир ходими калони илмии Маркази таҳқиқоти тамаддунӣ ва минтақавии Институти Африқои АИ Русия ва ҳамзамон сармушовири Институти шарқшиносии АИ Русия мебошад. Оид ба таърих ва этнографияи мардуми форсинажод, ислом ва Ғарб, равияҳои ин дин, ҷадидизм, таърихшиносии Тоҷикистон, масоили давлатдории пешин ва кунунии Тоҷикистон, сиёсат ва ҷомеа, таърихи ҷанги гражданӣ дар Тоҷикистон ва ғайра зиёда аз сесад таълифот дар Русия ва дигар давлатҳо ба табъ расондааст. Осор Ҳамчунин нигаред.
Раҳимбек (деҳа)

Раҳимбек Райымбек) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қаросой ҷойгир аст. Дар соли 2009 3572 нафар аҳолӣ дошт.
Раҳимии Ҳиравӣ

Раҳимии Ҳиравӣ (? — 1587, Миёнкол, Самарқанд) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Зодгоҳаш Ҳирот. Дар Самарқанд таҳсил карда, чун шахси донишманд ва хуштабъ шуҳрат ёфт. Дар шеър шогирди Мушфиқӣ буд. Раҳимии Ҳиравӣ ба иншои навъҳои гуногуни шеърӣ даст зада, ба қавли тазкиранависон дар сурудани ғазал маҳорати бештаре доштааст. Намунаҳои осори Раҳимии Ҳиравӣ дар тазкираву баёзҳо омадаанд.
Раҳимбой Раҳматов

Раҳимбой Раҳматов (1 июл 1905, вилояти Суғд — 12 феврал 1990) — аскари сурх, иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ, Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ. Зиндагинома Раҳимбой Раҳматов соли 1906 дар деҳаи Шайхбурҳони ноҳияи Хуҷанди вилояти Ленинобод ба дунё омадааст. Фаъолияти меҳнатиаш ҳамчун дуредгар аз соли 1920 оғоз ёфт. Солҳои дар хоҷагии оби вилояти Ленинободи "Гострой"-и РСС Тоҷикистон ва дар Комбинати шоҳибофии Ленинобод дуредгарӣ кардааст. Ширкат дар ҶБВ Соли 1941 ба ҳимояи Ватан даъват шуд. Дивизияи ҷангие, ки тоҷикписар Раҳимбой Раҳматов дар он хизмат мекард, шаҳрҳои Ҷумҳурии Украина — Харков, Днепропетровск, Кривой Рог ва дигар минтақаҳои аҳолинишинро аз фашистони истилогар озод мекунад. Раҳимбой Раҳматов дар набардҳои ҷангӣ панҷ маротиба захмӣ шуда, баъди табобат боз ба саф баромадааст. Баъдан, бо Укази Президиуми Совети Олии СССР аз 27 июни соли 1945 ба Раҳимбой Раҳматов унвони олӣ — Қаҳрамони Иттифоқи Советӣ дода шуд. Инчунин, дар муҳорибаҳо барои ишғол кардани Германия ва Чехословакия иштирок карда, моҳи ноябри соли 1945 ба зодгоҳаш — шаҳри Ленинобод бармегардад. То хеле вақт ин тоҷикписари ҷасур намедонист, ки ӯро бо унвони қаҳрамонӣ сарфароз гардонидаанд. Баъди ду соли ҷанг, соли 1947, комиссари ҳарбии ноҳия дар вазъияти тантанавӣ ба Раҳимбой Раҳматов медали "Ситораи тилло", ордени Ленин ва Грамотаи Қаҳрамони Иттифоқи Советиро тақдим кард. Солҳои охир ӯ сардори бригадаи дуредгарони Заводи пахтатозакунии шаҳри Ленинобод буд. Вакилӣ Раҳимбой Раҳматов аз ҳавзаи интихоботии Люксембург 185, шаҳри Ленинобод, солҳои ва бори дуюм аз ҳавзаи интихоботии Инқилоб 58 шаҳри Ленинобод солҳои депутати Совети Олии РСС Тоҷикистон интихоб гардид.
Раҳимбердӣ Алиқулов

Раҳимбердӣ Каримқулович Алиқулов (13.09.1955, деҳаи Сурхии ноҳияи Истаравшан) — риёзидон, номзади илмҳои физика ва математика, дотсент. Соли 1977 Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро хатм кардааст. Солҳои 1989–1991 дар аспирантураи донишкадаи омӯзгорӣ таҳсил кардааст. Солҳои 1998–2009 дотсенти кафедраи алгебра ва назарияи ададҳо, ҳамзамон 2001–2005 мудири кафедраи номбурда дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Аз соли 2009 дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон фаъолият дорад. Муаллифи якчанд мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад.
Раҳимбой Маҳмудов

Раҳимбой Маҳмудов - олим олими соҳаи кишоварзӣ.
Саидалӣ Раҳимов

Саидалӣ Раҳимов (Рахимов Саидали Холович декабри 1969, деҳаи Панҷрӯд, ноҳияи Панҷакент, вилояти Ленинобод) — иқтисоддон, номзади илмҳои иқтисодӣ. Зиндагинома Саидалӣ Раҳимов 8 декабри соли 1969 дар деҳаи Панҷрӯди ноҳияи Панҷакенти вилояти Ленинобод (ҳозира Суғд) таваллуд шудааст. Солҳои дар мактаби миёнаи 27-и ноҳияи Панҷакент таҳсил намудааст. Солҳои дар сафи Қувваҳои мусаллаҳи Иттиҳоди Шӯравӣ хидмат намудааст. Дар солҳои дар факултаи баҳисобгирии иқтисодии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон таҳсил намуда, онро бо ихтисоси "Баҳисобгирии бухгалтерӣ, назорат ва таҳлили фаъолияти хоҷагдорӣ" хатм намудааст. Соли 2007 рисолаи номзадиро дар мавзӯи "Идоракунии хароҷотҳо дар соҳаи хадамоти хоҷагидории меҳмонхонаҳо дар маводҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон" 1 дар Шӯрои диссертатсионии назди Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон ҳимоя намудааст. Корнома Аз 1 сентябри соли 2019 то ҳол дар вазифаи дотсенти кафедраи баҳисобгирии муҳосибӣ ва аудити Донишгоҳи байналмилалии сайёҳӣ ва соҳибкории Тоҷикистон фаъолият карда истодааст. Фаъолияти илмӣ Муаллиф ва ҳаммуаллифи 5 китоби дарсӣ, 9 васоити таълимӣ ва 1 монографияи илмӣ, инчунин муаллифи зиёда аз 100 номгӯи корҳои илмӣ, илмӣ-методӣ, таълимӣ-методӣ, дар маҷмӯъ зиёда аз 200 ҷузъи чопӣ мебошад. Осор.
Фарҳод Раҳимӣ

Фарҳод Раҳимӣ (Фарҳод Қодирович Раҳимов сентябри 1968, Панҷакент) — физикдон и тоҷик, доктори илмҳои физика ва математика, профессор, узви пайвастаи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон 1. Президенти Академияи илмҳои Тоҷикистон. Барандаи Ҷоизаи байналхалқии ЭКО дар бахши "Илм ва технология". Зиндагинома Фарҳод Раҳимӣ 19 сентябри соли 1968 дар шаҳри Панҷакент таваллуд шудааст. оли 1992 Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро бо ихтисоси физик, физик — омӯзгор хатм кардааст. Фаъолияти кориашро ҳамчун лаборанти калони кафедраи физикаи умумӣ шурӯъ намуда, сипас дар аспирантураи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ба омӯзиш ва таҳқиқи ҳодисаҳои дохилиядроӣ, ки ба ҳаракати спинии электронҳо алоқамандӣ дошт, машғул гардида, соли 1995 рисолаи илмиашро пеш аз муҳлат дифоъ намудааст. Солҳои дар ҳангоми кор дар донишгоҳ докторанти Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд ва таҳқиқоти илмиашро дар Пажӯҳишгоҳи мутаҳидаи таҳқиқоти ядроии шаҳри Дубнаи Федератсияи Русия идома дода, рисолаи докториро дифоъ ва ба унвони илмии доктори илмҳои физика ва математика соҳиб гардидааст. Корнома Аз соли 1995 то соли 2000 ба ҳайси муаллими калони кафедраи физикаи умумии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ва солҳои ҳамчун сардори раёсати ҳамоҳангсозӣ ва ояндабинии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон фаъолият намудааст. Солҳои муовини Вазири маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва солҳои муовини аввали Вазири маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Дар солҳои 2 Президенти Академияи илмҳои Тоҷикистон ва 3 Президенти Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон буд. Фарҳод Раҳимӣ аз 16 январи соли 2024 раиси Кумитаи таҳсилоти ибтидоӣ ва миёнаи касбии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин шудааст 4. Таълифот Фарҳод Раҳимӣ муаллифи 4 монография, 8 китоби дарсӣ, 4 дастури методӣ ва зиёда аз 95 мақолаи илмӣ мебошад. Ҷоизаҳо.
Раҳимов (деҳа)

Раҳимов Рахимов) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Пахтаарал ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 268 нафар аҳолӣ дошт.
Раҳим Ҷалил

Раҳим Ҷалил (3 июни 1909, Хуҷанд — 10 октябри 1989, Тоҷикистон) — нависанда, тарҷумон, дромнавис, Нависандаи халқии Тоҷикистон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Раҳим Ҷалил 3 июни соли 1909 дар шаҳри Хуҷанд таваллуд ёфтааст. Маълумоти ибтидоиро дар мактаби куҳна гирифта, баъди Инқилоби Октябр ба мактаби шӯроӣ рафтааст. Соли 1927 синфи ҳафтум, баъдтар курси кӯтоҳмуддати омӯзгориро хатм кардааст. Аз соли 1931 ба рӯзноманигорӣ машғул шуда, бештар аз 20 сол дар рӯзномаҳои "Пролетари Хуҷанд", "Ҳақиқати Ленинобод", "Тоҷикистони Сурх" ва маҷаллаи "Садои Шарқ" кор кардааст. Солҳои котиби масъули шуъбаи Ленинободи Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон будааст. Сазовори як идда мукофоти давлатӣ гардонида шудааст. Чандин мактабу кӯчаву муассисаҳо ва Нашриёти давлатии Хуҷанд номи ӯро доранд. Нависандаи халқии Тоҷикистон. Аз соли 1934 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон буд. Эҷодиёт Фаъолияти эҷодияш аз соли 1930 сар шуда, нахуст шеър эҷод мекардааст. Ашъораш таҳти тахаллуси "Даҳрӣ" чоп мешуданд. Аввалин маҷмӯаи ашъораш "Мавҷҳои музаффарият" соли 1933 чоп шудааст. Сипас, асосан осори мансур офарида, дар ҳамин соҳа тавфиқу комёбиҳои эҷодӣ ба даст овардааст ва чун адиби забардасти роману ҳикоянигор эътироф гардидааст. Соли 1936 маҷмӯаи новеллаҳояш "Орзу", соли 1939 китоби "Шеърҳо ва ҳикояҳо"-яш, соли 1940 "Ҳиссае аз қиссаҳо"-яш аз чоп баромадаанд. Баргузидаи навиштаҳояш дар китобҳои "Ҳикояҳои давраи ҷанг", "Умри дубора", "Баҳор", "Ҳикояҳо" (1953,1954, 1958), "Ҳамида", "Шикасти тилисмот", "Асарҳо" (дар чор ҷилд—1971), "Илҳом", "Духтари мармарин", "Гардиши фалак", "Ҳикояҳо" ва "Куллиёт" (дар 3 ҷилд—1990) чоп шудаанд. Романи "Одамони ҷовид" чанд бор рӯи чопро дидааст, ки дар бораи дӯстии халқҳо, душвориҳои бунёди давлати шӯравӣ, муборизаи тоҷикон барои сохти сотсиалистӣ нақл мекунад. Романи дигари нависанда "Шӯроб" ҷараёни ташаккули синфи коргари тоҷикро мавриди таҳқиқи бадеӣ қарор додааст. Ҳар ду асар ба бисёр забонҳои дунё тарҷума ва бо теъдоди зиёде чоп шудаанд. Раҳим Ҷалил нависандаест, ки воқеоти таърихӣ, хусусан, замони босмачигарӣ, ташкили сохти колхозӣ ва ташаккули синфи коргарро возеҳу муфассал тасвир карда, асарҳояш барои омӯзиши таърих ва фарҳангу ҳунари кишвар дар ибтидои асри ХХ сарчашмаи боэътимод ба ҳисоб мераванд. Нависанда барои романи "Шӯроб" сазовори Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ гардидааст. Соли 1970 қиссаи ҳуҷҷатии "Маъвои дил" аз чоп баромад, ки аз биҳин намунаҳои осори ёддоштӣ-таърихии адабиёти шӯравии тоҷик ба ҳисоб меравад ва хонандаро дар рӯҳияи ватандӯстию миллатпарварӣ тарбият мекунад. Дар офаридани осори саҳнавӣ ҳам дасти тамоме доштааст, ки намоишномаҳои "Фарҳоду Ширин" ҳамроҳи М.Аминзода), "Санавбар", "Зани 96-ум", "Ду вохӯрӣ", "Субҳи саҳро", "Дили шоир", "Зиндашавӣ" ва ғ. гувоҳи даъвостанд. Асарҳои алоҳидаи М.Горкий, А.Чехов, А.Островский, Н.Ҳикмат ва дигаронро ба тоҷикӣ гардондааст. Даргузашт Раҳим Ҷалил 10 октябри соли 1989 аз олам даргузашт. Ҷоизаҳо Нигаред.
Хайрулло Раҳимов

Хайрулло Раҳимов (5 июни1925, деҳаи Кибил, Норак — 4 декабри 2010, Душанбе) — педагоги тоҷик, номзади илмҳои педагогӣ, профессор. Зиндагинома Солҳои муаллими ҳарбии Комиссариати ҳарбии ноҳияи Галаосёи вилояти Бухоро буд. Донишкадаи омӯзгории ш. Бухороро хатм кардааст. Солҳои ҳамчун муаллим, дотсенти кафедраи педагогикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко, дотсенти кафедраи педагогика ва психологияи Донишкадаи марказии такмили ихтисоси муаллимон, мудир ва муҳаррири қисмати педагогика, психология ва маорифи Энсиклопедияи Советии Тоҷик кор кардааст. Солҳои дотсенти кафедраи педагогикаи донишкадаи омӯзгорӣ, муаллими фанни педагогикаи Донишгоҳи Кобул буд. Солҳои ҳамчун профессори кафедраи педагогикаи умумидонишгоҳии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор кардааст. Муаллифи 15 асар ва зиёда 100 мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ мебошад. Бо медали "Барои меҳнати шоён", нишони "Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон", Ифтихорномаи Сафорати ИҶШС дар Ҷумҳурии Демократии Афғонистон, ифтихорномаҳои Вазорати маориф ва мактабҳои олии Ҷумҳурии Тоҷикистон қадр карда шудааст. Осор.
Раҳим Ҳошим

Раҳим Ҳошим — адабиётшинос, мунаққид, забоншинос, мутарҷим ва нависандаи тоҷик. Олим, номзади илмҳои филология. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Ходими хизматнишододаи илми ҶШС Тоҷикистон. Барандаи Ҷоизаи ба номи Садриддин Айнӣ. Зиндагинома Раҳим Ҳошим 5 октябри соли 1908 дар гузари Боғимайдони шаҳри Самарқанд ба дунё омадааст, Мактаби ибтидоии усули ҷадидро хатм кардааст, дар мактаби навташкиле, ки дар он устод Айнӣ дарс мегуфт ва баъд дар мактаби Дорулмуаллимини Самарқанд таълим гирифтааст. Ходими адабии рӯзномаи "Зарафшон" ва маҷаллаи "Маориф ва ӯқитувчи", "Раҳбари дониш", котиби масъули маҷаллаи "Раҳбари дониш", муҳаррир ва тарҷумони Нашриёти давлатии Тоҷикистон дар Самарқанд (1927-1930, 1935-1936). Соли 1930 ба ҶШС Тоҷикистон омадааст. Котиби масъули Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Иштирокчии Анҷумани якуми нависандагони СССР дар Москва. Аз соли 1944 то 1954 дар Сибир бадарға шуда буд. Аз соли 1955 то охири умр ходим ва ходими калони илмии Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ ҶШС Тоҷикистон. Узви ҳайати таҳририяи нашрияҳои Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ ҶШС Тоҷикистон, узви ҳайати таҳририяи "Куллиёт"-и С. Айнӣ ва А. Лоҳутӣ буд. 24 октябри соли 1993 аз олам даргузашт. 1 Эҷодиёт Аввалин мақолааш "Жадид шоир Саидаҳмад Сиддиқий" дар маҷ. "Маориф ва ӯқитувчи", "Алифбо", "Фарҳанги забони тоҷикӣ" ширкат доштааст. Дар таълифу таҳрири луғатҳои тоҷикӣ, дузабона, фразеологӣ ва истилоҳии "Луғати русӣ-тоҷикӣ", "Фарҳанги забони тоҷикӣ" ва ғ., саҳм гузоштааст. Асарҳои Абулқосим Фирдавсӣ, Маликушшуаро Баҳор, Фузулӣ, М.Ф.Охундов ва дигар класс. адаб. Шарқро ба нашр ҳозир кардааст. Тарҷумаи чандин асари В.И.Ленин, асарҳои М.Горкий ("Модар", "Қиссаҳои Италия", пиесаҳои "Дар қаъри ҳаёт", "Мешанҳо", "Боғнишинон", "Душманон", "Егор Буличёв ва дигарон"), Марк Твен ("Шоҳзода ва гадо"), Д.Дефо ("Робинзон Крузо"), А.Н.Радишев ("Саёҳат аз Петербург ба Москва"), В.Г.Короленко ("Мусиқачии нобино"), М.Ю.Лермонтов ("Мтсири"), А.Фадеев ("Гвардияи ҷавон", кит.2), А.И.Гертсен ("Кӣ айбдор?"), И.А.Гончаров ("Ҳодисаи одӣ"), Л.Н.Толстой ("Анна Каренина"), В.Ян ("Чингизхон"), Нозим Ҳикмат ("Абри ошиқ"), Г.Фигейредо ("Эзоп"), Р.Нурӣ ("Чаманоро") ва ғ. ба қалами ӯ тааллуқ дорад. 2 Муаллифи зиёда аз 500 асару рисола, мақолаи илмӣ ва илмию оммавӣ, китоби дарсӣ, аз ҷумла: Китобҳои дарсии Осор Адабиёт.
Ҳошим Раҳимов

Раҳимов Ҳошим (зод. 19 сентябр 1954, Сталинобод) — ҳунарпешаи синамо. Узви Иттифоқи синамогарони ИҶШС. Зиндагинома Хатмкардаи факултаи актёрии Донишкадаи Умумииттифоқии Давлатии синамогарон, шогирди ҳунарпешаи мардумии СССР, профессор С. Ф. Бондарчук (Маскав, 1975). Солҳои — ҳунарпешаи театри мусиқӣ-драмавии ба номи А. С. Пушкини шаҳри Ленинобод (ҳозира Хуҷанд), солҳои — ҳунарпешаи театри давлатии драмаи ба номи Абулқосим Лоҳутӣ, солҳои — ёвари коргардон ва коргадони дубляжи студияи синамои "Тоҷикфилм", аз соли 1993 — ҳунарпешаи театри мусиқӣ-драмавии ба номи Камоли Хуҷандӣ (шаҳри Хуҷанд). Филмшиносӣ Дар филмҳои зерин нақш бозидааст: ва ғ.
Раҳимҷон Аминҷонов

Раҳимҷон Нематович Аминҷонов (8.11.1966) Исфара, вилояти Суғд — олим, омӯзгор, номзади илмҳои таърих. Зиндагинома Соли 1992 Консерваторияи давлатии Тошкандро хатм намудааст. Ихтисос, омӯзгор, иҷрочии консертӣ, роҳбари оркестри созҳои халқӣ.
Шаҳринисо Раҳимова

Раҳимова Шаҳринисо Содиқовна (8 октябри июли 2021) — номзади илмҳои филология, дотсенти кафедраи забони тоҷикии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон. Зиндагинома Раҳимова Шаҳринисо Содиқовна факултети таъриху филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро соли 1981 бо дипломи аъло хатм кардааст. Солҳои 1981-84 ассистенти кафедраи МТИ филиали Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко дар ш. Қӯрғонтеппа (ҳоло Бохтар), солҳои 1984-87 аспиранти кафедраи забони тоҷикии ИДПД ба номи Т. Г. Шевченко ва то соли 1992 муаллимаи калони факултети филологияи Донишгоҳи давлатии шаҳри Қӯрғонтеппа ба номи Носири Хусрав. Аз соли 1993 то соли 2003 дар кафедраи забони тоҷикии Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи Садриддин Айнӣ фаъолият намудааст. Аз соли 2003 инҷониб дар кафедраи забони тоҷикии ДМТ ба сифати дотсент фаъолият дорад. Соли 1992 дар мавзӯи "Диалектизмҳо ва хусусиятҳои услубии истифодаи онҳо дар адабиёти бадеӣ" рисолаи номзадӣ дифоъ намудааст. Муаллифи 1 монография, 2 дастури таълимӣ ва 20 мақолаи илмӣ мебошад. Осор Забони тоҷикӣ (дастури таълимӣ барои донишҷӯёни факултети геология). –Душанбе, 2009; Забони тоҷикӣ (дастури таълимӣ барои донишҷӯёни шуъбаи ғоибонаи факултетҳои ғайрифилологӣ). –Душанбе, 2012; Диалектизмҳо ва хусусиятҳои услубии истифодаи онҳо дар адабиёти бадеӣ (монография). – Душанбе, 2013.
Яҳё Раҳимов

Яҳё Раҳимов — доктори илми тиб, профессор, Узви вобастаи АИ ҶТ. Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон. Дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯалӣ ибни Сино.
Раҳимҷон Раҳматуллоев

Раҳимҷон Раҳматуллоев – олим, доктори илмҳои тиб, профессор.