ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Маҳмадулло Раҷабзода

Маҳмадулло Раҷабзода (4 январи 1958, ноҳияи Муъминобод, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — забоншинос, номзади илмҳои педагогика, дотсент. Зиндагинома Солҳои дар сафҳои Артиши Шӯравӣ хидмат кардааст. Солҳои дар Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Кӯлоб таҳсил намудааст. Солҳои муаллими забон ва адабиёти руси муассисаҳои таҳсилоти ҳамагонии ноҳияҳои Ҳисор ва Муминобод, методисти шуъбаи таълими Донишгоҳи давлатии тиҷоратии Тоҷикистон, декани шуъбаи рӯзона ва ғоибонаи Коллеҷи савдои шаҳри Душанбе буд. Солҳои дар вазифаҳои декани факултети омӯзиши ғоибона, муовини ректор оид ба тарбия, масъалаҳои иҷтимоию иқтисодӣ ва таълими Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон кор кардааст. Солҳои декани факултети филологияи рус ва муовини ректор оид ба робитаҳои байналмилалии Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода буд. Аз соли 2009 дар вазифаи декани факултети забони русии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор мекард. Солҳои 2016-2020 ректори Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода буд. Бо нишони "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сарфароз гардидааст. Фаъолияти илмӣ Муаллифи 4 асару зиёда аз 40 мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ мебошад, ки дар онҳо масъалаҳои забоншиносӣ ва тарбияи ахлоқиро мавриди баррасӣ ва омӯзиш қарор додааст. Бо нишони "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сарфароз гардидааст. Осор.
Маҳмадсаид Убайдуллоев

Маҳмадсаид Убайдуллоев — ходими давлатӣ ва ҷамъиятии шӯравӣ ва тоҷик. Раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз соли 1996), Раиси шаҳри Душанбе 1. Зиндагинома Маҳмадсаид Убайдуллоев 1 феврали соли 1952 дар ноҳияи Фархори вилояти Кӯлоб (айни ҳол вилояти Хатлон) ба дунё омадааст. Падар — Маҳмудов Убайдулло (ваф. 2007), модар — Назирова Саъбагул (ваф. соли 1986); оиладор, ҳамсар — Каримова Рӯзигул; соҳиби ду писар ва як духтар. Дар Донишкадаи Политехникии Тоҷикистон таҳсил намудааст, Донишкадаи Политехникии ба номи Ленини Харковро хатм намудааст, Мактаби олии ҳизбии назди КМ ҲКИШ дар Тошкандро бо баҳои аъло хатм намудааст. Фаъолияти меҳнатӣ Ҷоизаҳо ва туҳфаҳо Китобҳо Зери таҳрири умумии Маҳмадсаид Убайдуллоев китобҳои зерин нашр шудаанд:.
Маҳмадшариф Нозимов

Маҳмадшариф Нозимов — иқтисоддон, муовини аввали раиси Ҳизби ислоҳоти иқтисодии Тоҷикистон, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати. Зиндагинома Маҳмадшариф Нозимов соли 1955 ба дунё омадааст 1. Корнома.
Маҳмадулло Лутфуллоев

Маҳмадулло Лутфуллоев (Маҳмадулло Лутфуллозода майи 1935, ноҳияи Данғара) — омӯзгор, донишманди маъруф ва ходими ҷамъиятӣ, доктори илмҳои педагогӣ, профессор, академики Академияи таҳсилоти Тоҷикистон. Аълочии маорифи Тоҷикистон, Корманди шоистаи Тоҷикистон. Арбоби илм ва техникаи Тоҷикистон. Зиндагинома Маҳмадулло Лутфуллоев 15 майи 1935, дар деҳаи Бошбулоқи ноҳияи Данғара ба дунё омадааст. Факултети забон ва адабиёти тоҷики Донишкадаи давлатии педагогии Тоҷикистон ба номи Т. Г. Шевченкоро хатм намуда, ба фаъъолияти омӯзгорӣ шурӯъ менамояд. Муаллими мактаби миёна, ходими адабии маҷаллаи "Мактаби советӣ", ассистент, муаллими калон, дотсент, мудири кафедраи педагогика ва методикаи таълими ибтидоӣ, декани факултети педагогикаи Донишкадаи давлатии педагогии Тоҷикистон ба номи Т. Г. Шевченко, мушовири вазири таълиму тарбия дар Афғонистон. Директори Пажӯҳишгоҳи илмҳои педагогӣ, аввалин президенти Академияи илмҳои педагогии Тоҷикистон (АТТ). Фаъолияти илмӣ Маҳмадулло Лутфуллоев тариқи таълиф ва нашри асарҳои арзишманди илмӣ ба мисли "Педагогикаи шафқат", "Пандномаи Аҷам", "Дидактикаи муосир", "Шарафномаи миллат", "Тоҷикистон - Ватанам, ифтихорам", "Тоҷикистони соҳибистиқлол ва масъалаҳои тарбия", "Тафсири Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон "Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд", "Асосҳои таълим", "Фарзанд - ҳадяи Худованд", "Дастури фаъолияти омӯзгор", "Инсон ва тарбия", "Аввал андеша, в-он гаҳ гуфтор", "Педагогикаи миллии халқи тоҷик" ва даҳҳо асарҳои дигар имрӯз китоби рӯйимизии омӯзгорон, донишҷӯён, аспиранту докторантҳо мебошанд. дар таҳияи муҳимтарин ҳуҷҷатҳои давлатии соҳаи маориф саҳмгузор мебошад. 1 Муаллифи бештар аз 290 асари илмию таҳқиқотӣ ва бештар аз 620 мақолаҳри илмию методӣ ва оммавӣ мебошад. Осор Дар бораи Маҳмадулло Лутфуллоев Ҷоизаҳо.
Маҳмадтоир Зокирзода

Маҳмадтоир Зоир Зокирзода (зод. 5 июл 1956, ноҳияи Рашт, НТҶ) — ходими давлатӣ, Раиси Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Зокирзода Маҳмадтоир 5 июли соли 1956 дар ноҳияи Рашт таваллуд шудааст. Маълумоташ олӣ, соли 1985 Донишкадаи хоҷагии қишлоқи Селиноградро аз рӯи ихтисоси муҳандис-заминсоз хатм кардааст. Фаъолияти корӣ Соли 1985 корро аз муҳандис-заминсози Институти лоиҳакашии "Тоҷикгипрозем" оғоз намуда, минбаъд дар мансабҳои муҳандиси пешбар, сардори гурӯҳи назоратии шуъбаи техникӣ, сармуҳандиси Институти лоиҳакашии "Тоҷикгипрозем", сармутахассиси шуъбаи комплекси агросаноатӣ ва хӯроквории Мудирияти корҳои Девони Вазирони Ҷумҳурии Тоҷикистон, шуъбаи хоҷагии қишлоқ, шуъбаи комплекси агросаноатии Мудирияти корҳои Шӯрои Вазирони Ҷумҳурии Тоҷикистон, сармутахассиси шуъбаи комплекси агросаноатии Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Шуъбаи кишоварзӣ ва истифодаи замини Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Директори генералии Агентии миллии кайҳонӣ, геодезӣ ва харитасозии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон "Тоҷиккоинот", Раиси Кумитаи ҳолатҳои фавқулодда ва мудофиаи граждании назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Директори Агентии заминсозӣ, геодезӣ ва харитасозии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон кор кардаст. 17 марти соли 2020 Маҳмадтоҳир Зоир Зокирзода дар ҷаласаи якуми иҷлосияи якуми Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати шашум Раиси Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардид. 2 Ҷоизаву медалҳо.
Маҳмадулло Холов

Маҳмадулло Холович Холов (2 январи 1920, деҳаи Болоҷари вилояти Фарғона - 1989) — арбоби давлатии Иттиҳоди Шӯравӣ ва ҶШС Тоҷикистон, раиси Президиуми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон дар давраи солҳои. Дар солҳои. ва солҳои. — дар Артиши Сурх хидмат кардааст, аз соли 1947 дар Иттифоқи Ленинии Коммунистии Ҷавонони Умумииттифоқ ва Ҳизби Коммунистии Иттиҳоди Шуравӣ - ВКП(б), аз соли 1954 котиби генералии комитети ноҳиявии Ҳизби Коммунистии Иттиҳоди Шуравӣ дар Тоҷикистон дар (Обигарм), баъд котиби аввали комитети ҳизбии ноҳияи Москва, соли 1963 раиси Шӯрои комитети иҷроияи ноҳияи Куйбышев. Аз 29 марти соли 1963 то 17 феврали соли 1984 — Раиси Президиуми Совети Олии Ҷумҳурии Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон. Дар баробари ин аъзои Президиуми КМ ҲКИШ. Аз 8 апрели соли 1966 то 30 марти соли 1971 — аъзои Комиссияи марказии тафтишотии Ҳизби коммунисти Иттиҳоди Шӯравӣ, дар соли 1971 — соли 1986 — номзад ба аъзогии КМ Ҳизби коммунисти Иттиҳоди Шӯравӣ. Писараш — Нурмаҳмад Холов дипломати Русия аст. 1 Мукофотҳо Дарбораи М. Холов "Дардошно" дар веб-сайти Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон.
Маҳмадшариф Ҳақдодов

Маҳмадшариф Ҳақдодов — доктори илмҳои техникӣ, профессор. Узви вобастаи Академияи илмҳои ҶТ.
Муҳаммадшариф Сулаймонов

Муҳаммадшариф Сулаймонов (Маҳмадшариф Сулаймонов; зод. 1 январи 1953, деҳаи Рованд, ноҳияи Ванҷ, ВАКБ, ҶШС Тоҷикистон) — куштигири тоҷик, Устоди варзиши ИҶШС, Устоди шоистаи варзиши Тоҷикистон, Мураббии шоистаи варзиши Тоҷикистон, Корманди шоистаи варзиши Тоҷикистон, Довари дараҷаи олии байнулмилалӣ. Зиндагинома Муҳаммадшариф Сулаймонов 1 январи соли 1953 дар деҳаи Рованди ноҳияи Ванҷ ба дунё омадааст 1. Соли 1970 ба Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон дохил шудааст. Соли 1986 мураббии дастаи мунтахаби самбои Тоҷикистон ва соли 2000 сармураббӣ буд 2. Муҳаммадшариф Сулаймонов қаҳрамони биступанҷкаратаи Тоҷикистон дар самбо ва кӯштӣ, қаҳрамони секаратаи ҷаҳон байни собиқадорон аст. Ӯ дар бештар аз сӣ сол шогирдони зиёдеро ба тарбият кардааст. Ду нафари онҳо — Хушқадам Хусравов дар соли 2018 ва Акмалиддин Каримов дар соли 2021 — ба унвони қаҳрамони ҷаҳон мушарраф гаштанд 3. Унвону ҷоизаҳо.
Маҳмадшои Боло

Маҳмадшои Боло — деҳа дар ҷамоати Деҳоти Сарикиштии ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Маҳмадшои Боло то маркази ноҳия 22 км. Аҳолиаш 4012 нафар, тоҷикон.
Маҳмадшои Поён

Маҳмадшои Поён — деҳа дар ҷамоати Деҳоти Сарикиштии ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Маҳмадшои Поён то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 17 км. Аҳолиаш 1927 нафар, тоҷикон.
Маҳмадқул Давлатов

Маҳмадқул Давлатов – оҳангсоз, дирижёр, профессори Консерваторияи миллии Тоҷикистон, узви Иттифоқи композиторони Тоҷикистон. Ҳолнома Маҳмадқул Давлатов соли 1980 Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзодаро бо ихтисоси рубоб-бас (дутор-бас) ва дирижёри оркестри созҳои халқӣ ва бо ихтисоси дирижёри опера ва оркестри симфонӣ хатм намуда, дар кафедраҳои созҳои халқӣ ва композиторӣ, партитурахонӣ ва созбандӣ ба ҳайси омӯзгор (1979 – 2003), дар Театри академии опера ва балети ба номи С Айнӣ ба ҳайси дирижёр (1997 – 2008) кор кардааст. Ӯ дар барқарор ва ба саҳна гузоштани операҳои "Найрангҳои Майсара"-и С.Юдаков, "Служанка-госпожа"-и Перголези, "Рустам ва Суҳроб"-и Т.Сатторов, "Алеко"-и С.Рахманинов, "Бременские музыканты"-и Г.Гладков, "Бузаки ҷингилапо"-и А.Одинаев, "Комде ва Мадан"-и 3.Шаҳидӣ, "Қишлоқи тилоӣ", "Биё барфибобо, биё соли нав"-и Д.Дӯстмуҳаммадов, "Карлик нос"-и Т.Шаҳидӣ, "Рӯдакӣ"-и Ш.Сайфиддинов, балети И. Штраус "Большой вальс" ва ғайраҳо саҳми назаррасе ба анҷом расондааст. М. Давлатов аз композиторони маъруфи тоҷик, профессорон А.Одинаев, Т.Сатторов ва дар овони ҷавонӣ аз Саид Ҳамроев нозукиҳои дарси партитурахонӣ, созбандӣ ва композиториро аз бар намуда, донандаи хуби ҳайатҳои гуногуни оркестри симфонӣ мебошад. Аз эҷодиёти композиторони тоҷик, рус ва ҷаҳонӣ барои оркестри симфонӣ бештар аз 100 асари гуногунжанрро созбандӣ (инструментовка ва аранжировка) кардааст. Соли 1986 дар Консерваторияи давлатии шаҳри Тошканд, соли 1988 дар Донишкадаи мусиқӣ-омӯзгории ба номи Гнесинҳои (ҳоло Ака- демияи мусиқӣ) шаҳри Москва ва соли 2004 дар Консерваторияи миллии Қирғизистон такмили ихтисос кардааст. Дар лоиҳаи "Клавирҳои операҳои тоҷик" (муаллиф Ф. Азизӣ), ки аз тарафи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳимияти он ҷонибдорӣ шудааст, Маҳмадқул Давлатов вазифаи муҳаррири масъулро ба уҳда дорад. Донишу малакаи касбӣ ба ӯ имконият медиҳад, ки тамоми корҳои точопиро дар сатҳи баланд иҷро на- мояд. Тибқи ин лоиҳаи давлатӣ то имрӯз нахустопераҳои тоҷик "Шӯриши Восеъ" ва "Коваи оҳангар"-и С. Баласанян, "Шерак"-и Саид Ҳамроев, "Рустам ва Суҳроб"-и Талаб Сат- торов ва "Парасту"-и Фаттоҳ Одинаев нахустин бор нашр шуданд. Аз соли 2003, яъне аз аввали таъсисёбии Консерваторияи мил- лии Тоҷикистон (ҳоло ба номи Т.Сатторов) то ҳол вазифаи муовини ректор оид ба корҳои таълимиро ба уҳда дорад. Барои хидматҳои шоёнаш Маҳмадқул Давлатов соли 2009 бо "Медали хидмати шоиста" сарфароз гардидааст. Осор.
Маҳмадёр Хуҷамёров

Маҳмадёр Хуҷамёров (19 майи 1930, деҳаи Рошарв, ноҳияи Рӯшон, ВАКБ — 1998, Хоруғ) — овозхони тоҷик, Ҳофизи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Дар мактаби махсуси ҳунарӣ нахондааст, аз 17-солагӣ роҳбари дастаи ҳаваскорони санъати водии Бартанг таъин гардид. Солҳои ба сифати овозхон дар Театри мусиқӣ-мазҳакаи ш. Хоруғ фаъолият доштааст. Дар спектаклҳо нақшҳо бозидааст, аммо асосан чун овозхон машҳур буд. Қариб ҳаштод тарона сурудаю мардум аз навозиши ҷонпарвари савташ лаззат бурдааст. "Оҳу ба дашт меравад", "Ширинзабон", "Ба чашм", "Мегиряд", "Чашмони сиёҳ", "Ба Ватан", "Сад бор гуфтам", "Кӯи ҷонона", "Чӣ мешавад" намунае аз таронаҳояш ҳастанд. Дар хониши наҳт ё мадиясароӣ низ дасти боло дошт. Ҷоизаҳо Бо Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии Тоҷикистон қадр шудааст.
Маҳмадқул Раҳимов

Маҳмадқул Раҳимов (01.08.1943 дар деҳаи Хуҷии Боло, ноҳияи Шаҳринав – ваф. с.2006, ҳамон ҷо)— омӯзгор, Корманди шоистаи Тоҷикистон, Аълочии маорифи Тоҷикистон, Аълочии фарҳанги Тоҷикистон. Зиндагинома Маҳмадқул Раҳимов соли 1965 баъди хатми Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко (ҳоло ба номи С. Айнӣ) фаъолияташро дар ноҳияи Вахш чун муаллим оғоз намуд. Пас аз адои хидмати ҳарбӣ соли 1969 директори мактаби асосии 147 (ҳоло мактаби миёнаи 20) таъйин шуд. Сипас нозири шуъбаи маорифи ноҳияи Ҳисор, директори омӯзишгоҳи педагогӣ ва соли 1979-1995 мудири шуъбаи маданияти ноҳияи Ҳисору Шаҳринав шуда кор кардааст. С. 1995-1997 мудири шуъбаи маориф ва чанд сол мудири шуъбаи ташкилии Мақомоти иҷроияи ноҳияи Шаҳринав, раиси Ҷамоати Чузӣ буд. Солҳои охири умр вазифаи мудири шуъбаи маорифи ноҳияи Шаҳринавро ба зимма дошт. Хидматҳояш бо унвони Корманди шоистаи Тоҷикистон, Аълочии маорифи Тоҷикистон, Аълочии фарҳанги Тоҷикистон қадрдонӣ шудааст. Адабиёт Пайнавиштҳо.
Маҳмадӣ Мирзоалиев

Маҳмадӣ Мирзоалиев — ҳунарманди Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ, Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Маҳмадӣ Мирзоалиев 29-уми августи соли 1949 дар деҳаи Симиганҷи шаҳри Ваҳдат таваллуд шуда, соли 1966 мактаби миёнаро дар деҳаи хеш ба итмом мерасонад. Соли 1967 ба шаҳри Душанбе барои амалӣ намудани орзуҳояш омада, дар Театри давлатии академии драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ ба ҳайси коргари саҳна фаъолияти худро оғоз мекунад. Ҳамон сол ба факултети санъати Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон дохил шуда, соли 1972 онро бомуваффақият хатм менамояд. Аллакай дар давраи донишҷӯӣ фаъолияти худро ба ҳайси актёр дар театр оғоз намуда, то ба имрӯз дар онҷо ҳунарнамоӣ мекунад.
Маҳмадҳаким Мамадзоҳиров

Маҳмадҳаким Мамадзоҳиров – ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ, Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. 16 майи соли 1935 дар деҳаи Шуҷанди ноҳияи Рӯшони Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон (Помир)-и ҶШС Тоҷикистон ба дунё омад. Нигаред Адабиёт Шаблон:Шахс-нопурра.
Олимҷон Муҳаммадҷонзода

Муҳаммадҷонзода Олимҷон Обидҷон (Маҳмадҷонов Олимҷон Обидҷонович октябри 1961, ноҳияи Тоҷикобод) — доктори илми филологӣ, профессор. Зиндагинома Олимҷон Муҳаммадҷонзода факултаи шарқшиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро соли 1985 ва ғоибона Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айниро соли 2005 хатм кардааст. Солҳои лаборанти калон, ассистент, муаллими кафедраи забони тоҷикии ДДОТ ва аспиранти он, сармутахассису масъули котиботи Конуни забони назди Ҳукумати Тоҷикистон, мудири кафедраи филологияи тоҷики Донишкадаи забонҳои Тоҷикистон, докторанти Пажӯҳишгоҳи забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ Тоҷикистон, декани факултаи забонҳои шарқи ДДЗТ буд. Аз соли 2013 мудири шуъбаи таҳсилоти олии касбӣ ва баъдидипломии Пажӯҳишгоҳи рушди маорифи Академияи таҳсилоти Тоҷикистон ва то январи соли 2020 муовини ректор дар бахши илм ва инноватсияи Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода буд 1 2. Олимҷон Муҳаммадҷонзода бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 27 январи соли 2020 раиси Кумитаи забон ва истилоҳоти назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин шуд 3. Фаъолияти илмӣ Ба таҳқиқи як қисми лексикология-топонимика, ки номҳои ҷуғрофиро меомӯзад, шуғл варзида, топонимияи минтақаи Ромит ва водии Ҳисорро баррасӣ кардааст. Оид ба лексикология ва номшиносии тоҷик низ нуқтаи назари ҷолиб баён доштааст. Мураттиби маҷмӯаҳои "Даҳ соли қонуни забон", "Забон ва Истиқлол", "Оинаи забон" ва ғайра мебошад 4. Осор.
Хоҷа Маҳмуди Анҷирфағнавӣ

Хоҷа Маҳмуди Анҷирфағнавӣ (19 август 1231, Бухоро — 30 май 1317, Бухоро) — сӯфии форс-тоҷик, пири тариқати ақшбандия ва ҷонишини Хоҷа Орифи Ревгарӣ. Зиндагинома Хоҷа Маҳмуд дар деҳаи Анҷирфағнаи ноҳияи Вабканди вилояти Бухоро ба дунё омадааст 1. Хоҷа Маҳмуд дар соли 71517 ҳиҷрӣ (131517 мелодӣ) аз олам гузашт. Қабри эшон алҳол дар деҳаи Инҷир, ки дар миёни Шарифгон ва Вобканди вилояти Бухоро қарор дорад ҷойгир аст.
Маҳмадӣ Ҳамроев

Маҳмадӣ Ҳамроев (10.09.1925, ноҳияи Орҷоникидзеобод), муаррихи тоҷик, доктори илмҳои таърих, профессор. Зиндагинома Солҳои 1947–1951 дар Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Сталинобод ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил кардааст. Солҳои 1941–1942 муаллими мактаби ҳафтсола, 1942–1945 афсари АртишиШӯравӣ ва иштирокчии Ҷанги Бузурги Ватанӣ, 1947–1951 донишҷӯифакултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко, 1952–1955 аспиранти донишкадаи номбурда,1955–1957 муаллимикалони Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Тирмиз, 1957–1960 мудири кафедраи марксизм- ленинизми Донишкадаи политехникии Тоҷикистон, 1961–1976 дотсент, профессори кафедраи таърихи ҲКИШ-и Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин,1976–1979 мудири кафедраи коммунизми илмии Донишкадаи тиббии Осиёи Миёна шаҳри Тошкент, 1979–1986 профессори кафедраи коммунизми илмии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г.Шевченко буд. Аз соли 1986 инҷониб профессори кафедраи ҷамъиятӣ дар Донишгоҳи давлатии шаҳри Қурғонтеппа ба номи Носири Хусрав мебошад. Муаллифи зиёда аз 80 корҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Доираи тадқиқотҳои ӯро масъалаҳои муносибатҳои феодалии бекигарии Ҳисор дар хонигарии Бухоро дар охири асри ва аввали асри фаро гирифтаанд. Бо унвони ифтихории "Ходими хизматнишондодаи илму техникаи Тоҷикистон", ордени "Ситораи сурх" ва 5 медал мукофотонида шудааст. Осор.
Маҳмуд Аюбӣ

Маҳмуд ал-Аюбӣ — сиёсатмадори сурӣ курд аст, ки дар оилаи марбут ба сиёсат дар Димишқ, Сурия ба дунё омадааст. Фаъолияти сиёсӣ Вай аз соли 1970 то соли 1971 дар ҳукумати Ҳофиз Асад муовини сарвазир ва вазири маориф буд. Аюбӣ аз 21 декабри соли 1972 то 7 августи соли 1976 дар давраи Президентии Ҳофиз Асад 1 сарвазири Сурия буд. Вай инчунин аз феврали соли 1971 то августи соли 1976 ноиб-президенти Сурия буд, 2 президенти Ҷабҳаи миллии пешрафт, вазири маориф, узви Фармондеҳии миллии Баас ва узви Фармондеҳии миллӣ то маргаш дар моҳи октябр 2013 3.
Маҳмуд-Алӣ Калиматов

Маҳмуд-Алӣ Макшарипович Калиматов (ингуш. Келаматнаькъан Макшарипа Махьмуд-аьла апрели соли 1959, д. Чемолған, ноҳияи Қаскелен, вилояти Алмаато, ҶШС Қазоқистон, СССР) — сиёсатмадори ҳуқуқшинос. Сарвари Ҷумҳурии Ингушистон аз 8 сентябри соли 2019 (иҷрокунандаи вазифаи роҳбари Ҷумҳурии Ингушистон аз 26 июн то 8 сентябри соли 2019) 1. Зиндагинома 9 апрели соли 1959 дар деҳаи Чемолғани (Шамолхон) ноҳияи Каскеленски вилояти Алмаатои ҶШС Казокистон таваллуд шудааст. Аз апрели соли 1977 то соли 1979 дар ҳайати гурӯҳи нерӯҳои шӯравӣ дар Олмон хидмати ҳарбӣ кардааст 2. Соли 1989 факултаи ҳуқуқшиносии Донишгоҳи давлатии ба номи Куйбышевро хатм карда, дар комсомоли ҷумҳурӣ ва Кумитаи ҷумҳуриявии Ҳизби коммунисти Иттиҳоди Шӯравӣ дар шаҳри Куйбышев кор кардааст. Аз соли 1990 дар хидмати додситонии вилояти Куйбишев ба ҳайси муфаттиши додситонии ноҳия оғоз кардааст. 1990-1992 — стажер, муфаттиш, муфаттиши калони прокуратураи ноҳияи Кирови шаҳри Киров. Куйбишева (Самара), муфаттиши калони шуъбаи тафтишотии прокуратураи вилояти Самара. Солҳои 1997-2003 додситони шаҳри Самара буд. Аз январи соли 2003 то августи соли 2004 — муовини якуми прокурори вилояти Самара. Моҳи августи соли 2004 бо фармони Прокурори генералии Федератсияи Русия ӯ ба вазифаи прокурори Ингушетия таъйин карда шуд. Дар соли 2007 сарварии Раёсати назорати губернатори вилояти Самара буд 2. Аз соли 2012 ба ҳайси мушовири губернатори вилояти Самара кор мекард 2. Сардори Ҷумҳурии Ингушетия Рӯзи 26 июни соли 2019 пас аз истеъфои пеш аз мӯҳлат раисиҷумҳури Ингушистон Юнус-Бек Евкуров, раиси ҷумҳури Русия Владимир Путин Маҳмуд-Алӣ Калиматовро иҷрокунандаи вазифаи раиси Ингушистон таъйин кард 3. Рӯзи 8 сентябри соли 2019 дар маҷлиси мардумии Ингушистон се номзаде, ки аз ҷониби президент Путин ба курсии раҳбарони Ингушистон интихоб шудаанд: Маҳмуд-Алӣ Калиматов, Урусхон Евлоев ва Магомед Зурабов. 31 вакил, 27 нафари онҳо ба тарафдории Калиматов овоз доданд. Тибқи натиҷаи овоздиҳӣ ба ӯ ваколатҳои роҳбари ҷумҳурӣ ба муҳлати 5 сол дода шуд.
Маҳмуд Абдуллоев

Маҳмуд Холович Абдуллоев – олим, муаррих, доктори илми таърих, профессор, Корманди шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Маҳмуд Холович Абдуллоев (01.10.1948, деҳаи Деҳидарозаки н. Шӯрообод), доктори илми таърих, профессор, Корманди шоистаи Тоҷикистон. Соли 1970 факултаи филологияи руси Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Кӯлобро ба итмом расонда, муддате дар мактаби миёнаи зодгоҳ муаллимӣ кардааст. Баъди хидмат дар Артиши Шӯравӣ дар ДДК ба номи Рӯдакӣ ба фаъолият пардохт ва беш аз чил сол дар тарбияи донишҷӯён ҳисса гузошт, вазифаҳои муаллим, муаллими калон, дотсенти кафедраи таърихи КПСС, муовини декани факултаи таъриху филологияи тоҷик, мудири кафедраи таърихи умумӣ ва методикаи таълими таърих, мудири кафедраи таърих ва ҳуқуқро адо кардааст. Аз соли 2013 профессори кафедраи таърих ва ҳуқуқи ҳамин Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ мебошад. Фаъолияти илмӣ Тадқиқоташ ба таърихи маорифи халқи тоҷик дар садаи, хоса рушду равнақи он дар солҳои 60-80-уми қарни гузашта марбут аст. Сари ин мавзӯъ беш аз 40 таълифот ба табъ расондааст. Осор Манобеъ.
Маҳмуди Варроқ

Маҳмуди Варроқи Ҳиравӣ — шоир и пешгоми порсигӯ, ҳамдавра бо дудмонҳои Тоҳириёну Саффориён буд. Зиндагинома Маҳмуди Варроқро ҳамзамони подшоҳони Тоҳирӣ ва Саффорӣ донистаанд. Ризоқулихони Ҳидоят таърихи вафоти ин шоирро 221 ҳиҷрӣ (милодӣ) навиштааст. Аз Маҳмуди Варроқ ду байт шеър боқӣ мондааст, ки чун абёти Ҳанзалаи Бодғисӣ ба тарзи сухани шоирони замонҳои баъдтар ҳамоҳангӣ дорад 1. Ду байти мазкур ин аст: Нигорино, ба нақди ҷон-т надҳам, Гаронӣ дар баҳо, арзон-т надҳам. Гирифтастам ба каф домони васлат, Ниҳам ҷон аз кафу домон-т надҳам.
Маҳмуд Аҳмадинижод

Маҳмуд Аҳмадинижод дар 1956) — ходими давлатии Эрон. Собиқ президенти Эрон Фаъолияти президентӣ 24 июни соли 2005 президенти Эрон интихоб гардид. Аз 3 августи 2005 то 3 августи 2013 Президенти Эрон буд. Сиёсати дохилӣ Сиёсати берунӣ Нигаред низ Пайвандҳо.
Маҳмуд Зуабӣ

Маҳмуд Зуабӣ (21 майи 2000) ходими сиёсии Сурия, сарвазири Сурия. Дар моҳи майи соли 2000, Зуаби аз ҳизби Баас хориҷ карда шуд ва ба ҳабси хонагӣ маҳкум шуд. Барои аз суд канорагирӣ кардан, ӯ 21 майи соли 2000 худро бо таппонча кушт.
Маҳмуд Дарвеш

Маҳмуд Дарвеш (марти 1941, Ал-Бирва, Акко, Фаластин – 9 августи 2008, Ҳюстон, ИМА) — шоир ва нависандаи машҳури фаластинӣ. Шоири миллии Фаластин. Дорандаи Ҷоизаи Лотос 1969. Муддате узви Созмони озодибахши Фаластин буд ва соли 1993 дар эътироз ба пазириши Паймони Осло истеъфо дод. Зиндагинома Эҷодиёт Пайвандҳо.
Маҳмуд Исмоилов

Маҳмуд Исмоилов - (22 марти 1927, Самарқанд — 10 июли 2010), омӯзгор, олим, доктори илмҳои биологӣ, профессор. Узви вобастаи АИ ҶТ. Ходими хизматнишондодаи илми Тоҷикистон. "Аълочии маорифи Тоҷикистон". Дорандаи Ҷоизаи Институти биографияи ИМА "Инсони соли 2003". Зиндагинома Факултети геологияю географияи УДС. Соли 1952 ба шаҳри Душанбе омадааст. Аспиранти Институти ботаникаи АИ ҶШС Тоҷикистон, таҳти роҳбарии академик П.Н.Овчинников рисолаи номзадӣ дифоъ кардааст. Ходими хурд ва калони илмӣ, директори Боғи ботаникии Душанбеи Институти ботаникаи АИ ҶШС Тоҷикистон. Мудири кафедраи ботаникаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон. Директори Институти ботаникаи АИ ҶТ. Сарходими илмии Институти ҷангали ЛХПО "Тоҷикҷангал"-и Ҷумҳурии Тоҷикистон. Мероси илмӣ Муаллифи 10 китоб ва зиёда аз 220 мақолаи илмии соҳаи биология, экология, дендрология, фитосенология, иҷтимоию сиёсӣ. Ба рисолаҳои номзадӣ ва доктории зиёда аз 20 нафар увонҷуён роҳбарӣ намудааст. Ҷоизаҳо.
Маҳмуд Маликов

Маҳмуд Ҳакимович Маликов (26 августи 1939, Кӯлоб) — таърихшинос, доктори илмҳои таърих, профессор, Узви пайвастаи Академияи илмҳои иҷтимоиву педагогии Федератсияи Русия. Корманди шоистаи Тоҷикистон. Аълочии маорифи ҶТ. Зиндагинома Фаъолияти илмӣ Муаллфи зиёда аз 100 асару таълифоти илмӣ дар маҷмӯаҳои илмӣ доир ба таърихи муосири Тоҷикистон. Иштирокдори кунгураву конфронсҳои байналмилалӣ ва ҷумҳуриявӣ. Осор Ҷоизаҳо Дар бораи Маликов.
Маҳмудхон Маликушшуаро

Маҳмуд Маликушшуаро — шоир, хушнавис ва наққоши форс-тоҷик. Зиндагинома Маҳмудхон Маликушшуаро фарзанди Муҳаммадҳусайнхон Маликушшуаро мутахаллис ба Андалеб ва наваи Фатҳалихони Сабои Кошонӣ буд ва дар Теҳрон мутаваллид шуд. Маҳмудхон илмҳои адабиёт, риёзиёт, ҳикмат ва таърихро аз худ карда буд. Барои соҳиби фазлу камол гардидани ӯ амакаш Муҳаммад Қосимхон кумак расонд. Маҳмудхони Кошӣ дар дарбори Насируддиншоҳ хизмат карда, ҳамчун шоири барҷаста ба гирифтани унвони "Маликушшуаро" мушарраф шудааст. Дар хушнависӣ низ шуҳрат ёфта буд. Аз осори хаттотии ӯ як нусхаи "Гулшани роз" дар Китобхонаи миллии Теҳрон, як мураққае иборат аз 22 руқъа ва як мураққаи дигар иборат аз руқъа дар Китобхонаи давлатии Теҳрон ва як қитъа дар музеи Табрез маҳфузанд.