ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ансиферовская (ноҳияи Устянск)

Ансиферовская — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Устянск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Ансор Афсаҳов

Мухаммад Ансор - Профессор,Олим,Адабиётшинос.
Антагонизм

Антагонизм (аз — мубоҳиса, мубориза) — як шакли зиддият, ки дар муборизаи тезутунду оштинопазири қувваю тамоюлҳои ба ҳам зид зоҳир мешавад. Антагонизм ба маънои муборизаи қувваҳои ба ҳам зид дар таълимоти динии халқҳои Шарқ (муборизаи хайр ва шар), таълимоти фалсафии Кант, Шопенгауэр ва дигарон истифода шуда буд, вале бо номҳои дигар. Ба ҳамин маъно дар биология ва математика (назарияи бозиҳо) низ истифода мешавад. Марксизм — ленинизм антагонизми байни синфҳоро дар форматсияҳои ғуломдорӣ, феодалӣ, капиталистӣ ва дар давраи гузариш аз капитализм ба сотсиализм таҳлил намуда, нишон дод, ки антагонизмро фақат муборизаи синфӣ ҳал менамояд, шаклу мазмуни онро шароити муайяни таърихии инкишоф муайян мекунад. К. Маркс қайд карда буд, ки "муносибатҳои истеҳсолоти буржуазӣ.охирин шакли антагонистии ҷараёни истеҳсолоти ҷамъиятӣ мебошанд".
Муаззамхон Ансорӣ

Ансорӣ Муаззамхон Қудратзода (24.01.1962, д. Некноти ҷамоати Рӯдакии шаҳри Панҷакент) — омӯзгор, номзади илмҳои филология, профессор, ходими давлатӣ, Профессори фахрии Донишгоҳи Вена (Австрия, аз с. 2009), доктор ва профессори фахрӣ (аз с. 2015), аъзои Шӯрои академияи Донишгоҳи Оксфорди Британияи Кабир (аз с. 2016). Зиндагинома Ансорӣ Муаззамхон дар фак. фил. УДТ ба номи В.И. Ленин таҳсил кардааст. Баъди адои хидмати ҳарбӣ дар сафи Сов. Минбаъд омӯзгор, мудири нашрияи "Иршод"-и Маркази Осиёимиёнагии Донишгоҳи озоди Россия дар шаҳри Панҷакент, муовини ректор оид ба муносибатҳои хориҷии Донишкадаи давлатии омӯзгории Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакент будааст (1998–2007). Аз с. 2007 – ректори Донишкадаи давлатии омӯзгории Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакент 1 Фаъолияти илмӣ Соли 2008 дар мавзӯи "Мақоми Файзулло Ансорӣ дар драматургияи тоҷик дар солҳои 50–80-уми асри ХХ" рисолаи номзадӣ дифоъ намудааст. Дар конф. илмии кишварҳои Австрия, Россия,, Англия, Олмон, Фаронса, Чин, Италия, Пок. маърӯза кардааст. Муаллифи 8 китоб, аз ҷумла, "Древний Пенджикент" (бо ҳамкории И. Раҳматуллоев), "Пешвои миллат ва эҳёи фарҳанги миллӣ" (бо ҳамкории Ш. Воҳидов) ва беш аз 1200 мақолаи илмӣ мебошад. Барои китоби Энсиклопедияи миллии тоҷик зиёда аз 300 мақола таълиф намудааст. Бо якчанд Диплому Ифтихорномаи соҳавӣ мукофотонида шудааст. Соҳиби 4 фарзанд.
Боязид Ансорӣ

Боязид ибни Абдуллоҳи Ансорӣ — тоҷир, ҷанговар, сӯфӣ, шоир ва нависанда и порсигӯ, муассиси таълимоти динӣ ва миллӣ дар миёни афғонҳо. Зиндагинома Дар тифлиаш хонаводаи онҳо аввал ба мулки Биҳор ва баъдан ба Вазиристон (воқеъ дар Покистони кунунӣ) ҳиҷрат кардааст. Аз соли 1546 Боязид Ансорӣ ҳамроҳи падараш ба тиҷорат шуғл варзида, дар яке аз сафарҳои тиҷоратӣ бо намояндаи мазҳаби исмоилия Сулаймон ошноӣ пайдо мекунад. Таъсири Сулаймон ба ташаккули ақидаҳои ӯ нақш гузоштааст. Боязид Ансорӣ ба омӯзиш ҷиддан шуғл варзида, ҳафт дараҷаи сайри сулукро мепаймояд ва савмаае сохта, нахуст ҳамсараш ва чанд тани дигарро ба чилланишинӣ водошт. Чун теъдоди муридонаш рӯ ба фузунӣ ниҳод, барои дар дигар минтақаҳо интишор додани таълимоташ муовинон баргузид. Таълимот Ҷавҳари аслии таълимоти Боязид Ансорӣ чунин аст: маърифати ҳақ фарзи айн аст ва ин маърифат, ки бидуни он тоату ибодат ва хайру садақа мақбули Худованд нахоҳад шуд, ҷуз аз тариқи "пири комил" ҳосил намешавад. Ва ӯ аҳли шариат, тариқат, ҳақиқат, маърифат ва мазҳари ҳақоиқи илоҳӣ мебошад. Рӯҳаш дорои сифатҳои илоҳист. Итоат ба ӯ бар ҳамагон фарз аст. Итоати ӯ итоат аз паёмбар, Алӣ ва аз тариқи онҳо аз Худованд аст. Боязид Ансорӣ муршид аст ва онҳое, ки бо ихлос итоати ӯ кунанд, ба иршоди ӯ мадориҷи ҳафтгонаро то марҳалаи "тавҳид" хоҳанд паймуд. Таълимоти Боязид Ансорӣ ба мухолифати шадид дучор гардид. Аммо алорағми ин ӯ пас аз чанд соли тарғиб ва иршод дар миёни қавмҳои минтақаи худ ва қавмҳои синду балуҷ рафт ва Саидпури назди Ҳайдарободи Синдро маркази фаъолият қарор дод. Пайравони Боязид Ансорӣ новобаста ба мухолифати рӯҳониёни рақиб ба муваффақиятҳо ноил шуданд. Боязид Ансорӣ мубаллиғони худро назди ҳокимон, ашроф ва рӯҳониёни сарзаминҳои ҳамсоя фиристод ва онҳоро ба қабули таълимоташ даъват намуд. Мубаллиғони ӯ ба дарбори Акбаршоҳ ва назди шайхҳои бузурги замон аз қабили Мирзосулаймони Бадахшонӣ, Сайидалии Тирмизӣ ва дигарон фиристода шуданд. Осори боқимонда Аз Боязид Ансорӣ "Хайру-л-баён" (доир ба ваҳдати вуҷуд) "Мақсуду-л-муъминин" (доир ба ваъз, насиҳат, ақл, имон, ризо, рӯҳ, нафс, дунё, охират, тавба ва мақомоти ҳафтгона шариат, тариқат, ҳақиқат, маърифат, васлат, ваҳдат, сукунат), "Сироту-т-тавҳид" (доир ба шарҳи ҳаёти худи ӯ ва васфи марҳалаҳои гуногуни иртиқои нафси инсонӣ), "Фахру-т-толибайн" (ба Мирзо Сулаймон — ҳокими Бадахшон бахшида шудааст), "Ҳолнома" (оид ба зиндагиномаи муаллиф) боқӣ мондаанд.
Ансор

Ислом Имон ба Аллоҳ Имон ба фариштагон Имон ба Расул ва анбиё Имон ба китобҳои осмонӣ Имон ба рӯзи қиёмат Имон ба қазо ва қадар Шаҳодат Намоз Рӯза Ҳаҷ Закот Қуръони Карим Суннати Пайёмбар Аҳодиси Аҳли байт Иҷмоъи қавлҳои уламо Қиёс Иҷтиҳод Муҳаммад Анбиё Аҳли Байт Саҳоба Хулафои Рошидин Имомат Модарони муъминин Суннӣ (Салафӣ Ашъарӣ Мотуридӣ Шиъа (Зайдия Имомат) Хавориҷ (Азориқа Наҷдия Суфрия Ибозия) Каломия (Мурҷия Муътазила Ҷаҳмия Ҳарурия) Дигар фирқаҳо Шаҳрҳои муқаддас Маккаи Мукаррама Мадинаи Мунаввара Қудси Шариф Ҷойҳои муқаддас Масҷидулҳаром Масҷиди Набавӣ Масҷидулақсо Хилофати исломӣ Хилофати Рошидин Хилофати Уммавиён Хилофати Аббосиён Хилофати Қуртуба Хилофати Муваҳҳидун Хилофати Фотимиён Хилофати Усмонӣ Футӯҳоти исломӣ Макка Шом Форс Миср Мағриб Андулас Гул Қустантиния Итолиёи Ҷанубӣ Ҳинд Идҳо дар Ислом Иди Фитр Иди Азҳо Мавориди исломӣ Мавлуд Ошӯро Соли нави исломӣ Эҳёи шаби Қадр Шаби Барот Шаби Меъроҷ Ислом дар Аврупо Ислом дар Африқо Ислом дар Осиё Ислом дар Амрико Ислом дар Уқёнусиё Фарҳанги исломӣ Ислом ва дигар адён Ҷаҳони Ислом Портали Ислом Ансор (— ёридиҳандагон, ёрон), Ансориён — ҷамъи носир ва насир ба маънои ёридиҳанда, лақаби мусулмонони аҳли Мадина, ки ба паёмбар (с) имон оварданд, пас аз ҳиҷрат ӯро ҳимоят ва ёрӣ карданд ва дар пешрафти ислом нақши муҳимме доштанд. Таърих Ансор аз ҷанги Бадр сар карда, дар тамоми ғазваҳои Пайғамбар Пайғамбарро (с) пазируфтанд ва ба Абубакри Сиддиқ (р) ҳамчун халифа байъат намуданд. Дар замони футӯҳоти исломӣ бештари Ансор ба тамоми гӯшаву канори Хилофат пароканда шуданд ва дар ҳар ҷойи сукунати мусулмонон дар маҳаллаи ҷудогона мезистанд ва мавқею нуфузи калони сиёсӣ доштанд. Ансори Мадина ҳамчун саҳобагони содиқи Пайғамбар (с) бо ҳам муттафиқ буданд ва худро нигоҳдорандаи ҳақиқии дину суннат мешумурданд ва гоҳо ба сиёсати Умавиён мухолифат мекарданд. Шӯриши соли 683-и онҳо бераҳмона пахш ва аз ҷумлаи онҳо 270 нафар кушта шуданд. Бисёре аз котибони Қуръон, муҳаддисону муфассирони намоён аз байни Ансор баромадаанд. Ин нисбат дар ҳаёти онҳо ҳукми номи хосро пайдо кард ва бар номи қабоилашон ғолиб ва ба маънои исми муфрад ба кор рафт, дар нисбат ба он ансорӣ – як нафар аз аҳли Мадина мегуфтанд ва мардуми Мадина бо ин ном ифтихор мекарданд. Ансор дар таърихи ислом ҳамеша ҳамроҳи муҳоҷирон ёд шуда, дар чандин ояти Қуръон аз онҳо васф шудааст ва паёмбар (с) фармуда: ".. Ансор шиор – либоси таҳ ва мардум болопӯш ҳастанд. агар ҳиҷрат намебуд, ман шахсе аз ансор мебудам, агар мардум ба водӣ ва даррае раванд, ман ба водӣ ва дарраи ансор меравам.." (Саҳеҳи Бухорӣ, 4330, 7245; Саҳеҳи Муслим, 2443 -139). Ансор пас аз вафоти расули акрам (с) низ барои хулафои рошид ба ҳайси вазир ва ёридиҳанда ҳамвора дар канори онҳо буданд ва тафаввуқи худро дар илми ҳадис ва диёнату тақво ҳифз кардаанд.
Антагонист

Антагонист (аз рақиби, даъвогар "муқобил" + мубориза бурдан, мубориз") — дар осори бадеӣ: персонажи мухолифи қаҳрамони асосӣ (протагонист) дар роҳи ноил шудан ба ҳадафҳояш. Мавқеи антагонист-протагонист яке аз қувваҳои имконпазири конфликти марказии асар мебошад. Амалҳои антагонист на танҳо монеаҳоеро ба вуҷуд меоранд, ки қаҳрамон бояд онҳоро бартараф намояд, балки ҳамчун сабаби инкишофи характери қаҳрамон (протагонис низ шуда метавонад 1. Мавҷудияти сюжети бидуни антагонист низ имконпазир аст 2. Антагонистро набояд бо антиқаҳрамон — қаҳрамон, ки дорои хислатҳои манфӣ дорад, иштибоҳ кард. Нигаред.
Антокия

Антокия — ба ифтихори Антиохия, Антиох-бар-Дафна, Антиохия-он-Оронта (Антиохия) — шаҳр ва ноҳия воқеъ дар ҷануби Туркия, маркази маъмурии вилояти Вилояти Хатай. Аҳолӣ — 145 ҳазор нафар. Дар дарёи Эл Асӣ (Оронт) ҷойгир аст, 25 км аз маскани он бо Баҳри Миёназамин. Таърих Дар замонҳои қадим, Антокия, ки Антиохия-Оронта номида мешуд, як маркази муҳими сиёсиву фарҳангӣ, пойтахти империяи Селевкидҳо буд. Солҳои он пойтахти давлати Антиохия буд, ки аз ҷониби салибдорон таъсис дода шуда буд. Пас аз фурӯпошии он Антиохия ба таназзул дучор шуд, дар соли 1516 онро туркҳо забт карданд. Соли 1918 шаҳр як қисми қаламрави муҳофизати Фаронса дар Сурия ва дар соли 1938 ҳамчун як қисми Ҷумҳурии Хатай ба Туркия дохил шуд. Айни замон Антокия (— маркази вилояти Хатайи Туркия. Калисои православии Антиохия ҳоло ҳам вуҷуд дорад, аммо маркази он дар асрҳои миёна ба Димишқ интиқол дода шуда буд, ки дар он ҷо Патриархи Антиохия иқомат дорад. Осорхонаи бостоншиносии Антокия дуввумин аз рӯи ҳаҷм коллексияи мозаикаҳои аҷоибро дар ҷаҳон дорад. Манзара.
Антанта

Антанта (ризоият аз — ризоият аз дил) — иттифоқи империалистии Англия, Франсия ва Русияи подшоҳӣ, ки солҳои ташкил шуда, дар давраи Ҷанги якуми ҷаҳонӣ ба муқобили Германия ва иттифоқчиёни он (Иттифоқи сегона) бештар аз 20 давлатро муттаҳид намуд. Ташкилёбӣ Ташкил ёфтани антанта ихтилофи байни иштирокчиёни онро кам карда бошад ҳам, тамоман бартараф нанамуд (масалан, рақобати Англияю Русия дар Эрон, низои се иштирокчии антанта дар Балкан ва Туркия). Германия кӯшиш мекард, ки мухолифати давлатҳои антантаро тезу тунд кунонда, Русияро аз иттифоқчиёнаш дур намояд, аммо мақсадҳои стратегии ҳукумати подшоҳӣ, вобастагии молиявии Русия ба Франсия, инчунин нақшаҳои истилогаронаи худи империализми Германия ба амалӣ шудани ин ҷидду ҷаҳди Германия монеъ мегардид. Давлатҳои антанта ҳам дар навбати худ мақсад доштанд, ки Италия ва Австрияю Венгрияро аз Иттифоқи сегона барканор кунанд. Майи 1915 Италия ба тарафи антанта гузашт. Аз рӯзҳои аввали Ҷанги якуми ҷаҳонӣ ба иттифоқи антанта давлатҳои нав ҳамроҳ шуданд, то охири ҷанг ба ҳайати он (ба истиснои Русия, ки баъди Револютсияи Октябр аз ҷанг даст кашида буд) боз 28 давлат дохил шуд. Баъди Револютсияи Октябр мамлакатҳои антанта ва ИМА ба Давлати Советӣ ҳуҷум карданд. Халқи советӣ таҷовузи антантаро барҳам дод.
Антара Малӣ

Антара Малӣ — ҳунарпеша, коргардон ва филмноманависи Ӯ дар филмҳои Болливуд, Молливуд ва телугу ҳунарнамоӣ намудааст. Зиндагинома Эҷодиёт дар синамо Корҳои дигар Ҳаёти шахсӣ Ҷоизаҳо Филмнома Нигаред низ Феҳристи ҳунарпешаҳои (актрисаҳо) Ҳиндустон.
Антара ибни Шаддод

Антара ибни Шаддоди Абсӣ — шоири араб. Осори боқимонда Аз Антара девоне иборат аз 1500 байт ва як қасидаи муаллақа (79 байт) боқӣ мондааст. Ашъораш аз васфи ҷасорату корномаи майдони ҳарб, ғазалҳои ишқӣ ва мадҳӣ иборат аст. Дар қасидааш, асосан покии тинати инсон, олиҳимматӣ, озодихоҳию мардонагӣ тараннум шудааст. Азбаски Антара савори нотарс ва ҷанговари баҳодуре будааст, ба қаҳрамони ривоятҳои халқӣ табдил ёфта, дар охири садаи ба унвони "Сирати Антара" дос тоне ҳам дар бораи ӯ ба вуҷуд омадааст. Асари мусиқии машҳури композитори рус Римский-Корсаков, ки "Антара" ном дорад, ба ҳамин шоир бахшида шудааст.
Антантаи Хурд

Антантаи Хурд — иттифоқи Чехословакия, Руминия ва Югославия, ки солҳои ташкил шуд. Ҳадафҳо Мақсади антантаи хурд баъди Ҷанги якуми ҷаҳонӣ дар Европаи Марказӣ ва Ҷанубу Шарқӣ нигоҳ доштани таносуби қувваҳо буд. Дар системаи ҳарбию сиёсии франсавии иттифоқҳои Европаи солҳои воситаи ҳалкунанда ба шумор мерафт. Дар зери таъсири сиёсати берунаи Франсия мавқеи зиддисоветиро ишғол мекард. Антантаи хурд дар ихтиёри худ қувваҳои бисёри ҳарбӣ дошт. Баъди қабули Плани Дауэс ва ба имзо расидани шартномаҳои Локарно мавқеи Франсия дар Европа суст гардид, ки антантаи хурдро ҳам заиф кард. Франсия бо мақсади дар байни иштирокчиёни антантаи хурд худро нигоҳ доштан бо онҳо шартномаҳои ҳарбию сиёсӣ баст (бо Чехословакия 25 январи 1924, Руминия 10 июни 1926, Югославия 11 ноябри 1927). Бо вуҷуди ин дар натиҷаи бо Англия, Венгрия, хусусан бо Италия наздик шудани Руминия ин аҳдномаҳо барои Франсия аҳамияти худро гум карданд. Антантаи хурд дар натиҷаи ба Созишномаи Мюнхен имзо кардани Англия ва Франсия, ки боиси истилои Чехословакия гардид, пароканда шуд.
Анташиха (ноҳияи Няндомск)

Анташиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Няндомск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Антеннула

Антеннулаҳо - мӯйлабҳои кӯтоҳи харчангшаклон.
Антанас Сметона

Антанас Сметона фавт. 9 январи 1944, Кливленд, Оҳайо, ИМА) — арбоби давлатӣ ва сиёсатмадори Литва, Президенти Ҷумҳурии Литва дар солҳои 6. Зиндагинома Вай мактаби ибтидоиро дар Тауенай хатм кардааст, дар Укмерге ва Либава дарсҳои хусусӣ мегирифт, соли 1893 гимназияи Палангаро хатм карда, ба гимназияи Митава (ҳоло Елгава) дохил шуд, узви ташкилоти махфии ватандӯстонаи донишҷӯён буд. Барои эътироз бар зидди иштироки ҳатмӣ дар хидматҳои православӣ хориҷ карда шуд 7. Ӯ мактаби миёнаро дар Санкт-Петербург хатм кард ва ба Донишгоҳи Петербург дар факултаи ҳуқуқшиносӣ дохил шуда, ду дафъа аз донишгоҳ хориҷ карда шудааст, аммо онро соли 1902 хатм кард. Вай дар Вилна дар Бонки замин кор мекард. Ӯ муҳаррири рӯзномаи "Вилтис", маҷаллаи Вайрас, ки якҷоя бо Тумас-Вайжгантас таъсис ёфтааст, дар рӯзномаи Хабарҳои Вилна ҳамкорӣ карда, муддате муҳаррири воқеии ҳафтаномаи "Летувос укининкас" буд. Дар давраи Ҷанги Якуми Ҷаҳонӣ муовини аввали раис, сипас раиси Кумитаи ҷамъияти литваии кумак ба қурбониёни ҷанг буд. Аз соли 1923 то соли 1927 дар Донишгоҳи Литва дар Каунас (аз соли 1930 Донишгоҳи Бузурги Витаутас) аз фанҳои ахлоқ, фалсафаи қадима, услуби забони литва дарс додааст. Аз соли 1926 дотсент. Соли 1932 ба ӯ унвони доктори фахрии фалсафа аз Донишгоҳи Витаутаси Бузург дода шуд. Фаъолияти сиёсӣ Аз соли 1902 то 1907 узви Ҳизби Демократии Литва буд. Вай дар Конгресси литваниҳо дар Вилнюс декабри соли 1905 ширкат варзид интихоб шуда, раиси он шуд. 16 феврали соли 1918 Шӯро истиқлоли Литваро эълон кард. 4 апрели апрели 1920 аввалин президенти Литва буд. Вай аз соли 1920 то соли 1924 сарвари Ҳизби Пешравии Миллӣ буд. Ӯ солҳои як қатор нашрияҳои давриро таъсис ва таҳрир кардааст. То соли 1924 ӯ дар фаъолияти ташкилоти ҳарбии ватандӯстонаи иттифоқи шаулисҳои литваӣ иштирок мекард. Соли 1924 ӯ яке аз ташкилкунандагони ҳизби миллатгарои Таутининки (Иттиҳоди миллатгароёни Литва) ва раиси он буд. Таъсиси диктатура дар Литва Яке аз роҳбарон ва ташкилкунандагони табаддулоти низомӣ дар 17 декабри соли 1926 ки қудрати эътилофи чапи марказиро аз байн бурд. Дар рӯзи табаддулот вай президенти Литва интихоб шуд; дар солҳои 1931 ва 1938 дубора интихоб шуда, ба режими муқарраршудаи авторитарӣ раҳбарӣ мекард. Муҳоҷират Пас аз он ки Иттиҳоди Шӯравӣ 14 июни соли 1940 ба Литва ултиматум пешниҳод кард,, ӯ ваколатҳои президентиро 8 9 10 супурд ва бо оилааш ба Олмон фирор кард ва баъдтар ба Швейтсария кӯчид. Моҳҳои охирро дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико гузаронданд. Дар сӯхтор дар Кливленд, Оҳайо кушта шуд. Вай дар калисои қабристони Кливленд дафн карда шуд 6. Оила Ҳамсар — София (аз оилаи то издивоҷ Ходаковская, дар манбаъҳои Литва номи духтар ҳамчун Ходакаускайте интиқол дода мешавад). Кӯдакон: Эзоҳ Адабиёт.
Антеклиза

Антеклиза (аз анти ва — "моилӣ") — барҷастагиҳои паҳнои қабатҳои қишри замин дар ҳудуди платформа, акси синеклиза. Антеклиза тарҳи нодуруст дошта, паҳноии он дар кӯндалангӣ ба садҳо км мерасад. Таҳкурсии антеклизаро ҷинсҳои кристаллии токембрий ташкил медиҳанд; онҳо бо қабати ҷинсҳои таҳшин пӯшида шудаанд. Антеклиза муддати дароз инкишоф меёбад, ки чандин давраҳои геологиро дар бар мегирад. Одатан дар тоқи антеклиза табақаи ҷинсҳои таҳшин тунуканд ё аксар мавҷуд нестанд. Дар ин маврид таҳкурсии платформа дар рӯи замин намоён мегардад.
Антей

Антей — яке аз персонажҳои асотири Юнони Қадим, писари Посейдон ва олиҳаи Замин Гея. Паҳлавони азимҷусса, ҳокими кишвари Либиё. Душманонро ба ҷанги тан ба тан даъват карда, ҳамеша ғолиб меомад. Ӯ дар ин тарзи набард мағлубнопазир буд, чунки вай аз замин нерӯ мегирифт. Аз замин-модар канда шудани Антей заволи ӯ буд. Ҳеракл дар набард пойи Антейро аз замин канда, ӯро хафа карда кушт. Дар пештоқи маъбади Ҳеракл дар Фива набарди Ҳеракл ва Антей тасвир шудааст.
Антенна

Антенна (лотинӣ — мӯйлаби ҳашарот, мавҷгир) — таҷҳизотест (одатан якҷоя бо радиоирсолкунанда ё радиоқабулкунанда) барои афканиш ва (ё) қабули радиомавҷҳо. Антенна тағйирдиҳандаи ҷараёни электрикии ҳудуди радиобасомад ба афканишоти электромагнитӣ ва баръакс мебошад. Шакл, андоза ва сохти антеннаҳо гуногун буда, ба дарозии мавҷҳои ирсолкунандаю қабулкунанда ва таъйиноти антенна вобаста аст. Антенна дар шакли порчаи сими металлӣ, инчунин порчаҳои ба ҳам пайвастшуда, карнайҳои металлӣ, оинаҳои металии инъикоскунандаи сохташон гуногун, мавҷбарҳо бо девораҳои металлӣ, ки дар онҳо сӯрохиҳо бурида шудаанд, истифода мегарданд. Ҳар як Антенна ҳамчун афзори хаттии ғайрифаъол бо реҷаи ирсол кардан ва қабули мавҷ кор карда метавонад. Дар ҳар ду реҷа Антенна бо хусусиятҳои самтгирӣ, қутбнокӣ, фазавӣ ва импеданси даромад (муқовимати электрикие, ки системаи акустикӣ барои қувватдиҳанда пешниҳод мекунад) тавсиф дода мешавад.
Антеридий

Антеридий (аз юн. — "шукуфон" ва — пасванди навозиш) — узви ҷинсии наринаи рустаниҳои спорадор, масалан, обсабзҳо, занбӯруғ, ушна ва ғайра.
Анти-

Анти- — префикс, ки маънои зиддият ё душманиро ифода мекунад.
Антикоммунизм

Антикоммунизм — идеологияи сиёсӣ ва сиёсатест, ки зидди идеяи коммунистӣ, ташкилотҳои сиёсӣ ва режимҳои ҳизби коммунистӣ равона карда шудааст. Аз ҳама таъсирбахштарин давра барои сиёсати антикоммунизм баъди солҳои 1917 буд, ки зидди кишвари ИҶШС ва баъд аз соли 1945 муқобили кишварҳои ҷаҳони сотсиалистӣ нигаронида шуда буд. Чунин сиёсати антикоммунистӣ бо номи сиёсати Ҷанги Сард низ маъмул шудааст. Адабиёт Нигаред.
Антибарионҳо

Антибарионҳо — зарраҳои бунёдие, ки нисбат ба барионҳо антизарра мебошанд. Хусусияту умумияти ҳамаи антибарионҳо ин аст, ки дар бархӯрди онҳо бо барионҳо ҳодисаи маҳвиш (нигар Маҳвиш ва тавлиди ҷуфт) эҳтимолияти хеле зиёд дорад. Дар натиҷаи маҳвиш антибарионҳо ва барионҳо нобуд мегарданду ба ҷойи онҳо -мезонҳо, К- мезонҳо ва фотонҳо тавлид меёбанд.
Апекс

Апекс (— қулла, авҷ) — дар астрономия нуқтаи сфераи осмонӣ, ки системаи Офтоб ё Замин ба сӯи он ҳаракат мекунад. Апекси ҳаракати солонаи Замин дар гирди Офтоб дар ҳамвории эклиптика хобида, нисбат ба самти Офтоб қариб амудӣ аст. Апекси ҳаракати асрии системаи Офтоб нисбат ба ситораҳои наздиктарин дар бурҷи Ҷосӣ (Геркулес) воқеъ аст. Нуқтаеро, ки мадори радифи маснӯи Замин аз ҳамвории экватори Замин дар масофаи дуртарин воқеъ гардидааст (ба самти шимол), низ апекс меноманд. Антиапекс Антиапекс (аз анти ва апекс), нуқтаи сфераи осмон, ки муқобили апекс аст.
Подзист

Антибиотикҳо (аз "зид" + "ҳаёт") — моддаҳое, ки маҳсули фаъолияти микроорганизмҳо, ҳайвонот ва рустаниҳо буда, рушд ва афзоиши микробҳои гуногунро қатъ менамоянд. Таърихшинос Ҳанӯз дар асрҳои табибони халқӣ ҳангоми муолиҷаи ҷароҳати мадданок аз мағори сабз истифода мебурданд. Соли 1929 микробиологи англис антибиотикҳо Флеминг дар асоси таълимот оид ба антибиоз. Нодуруст ва беназорат истифода бурдани антибиотикҳо боиси рӯй додани дигар ҳодисаҳои хатарнок ҳам мешавад. Дар натиҷаи корбасти миқдори ниҳоят кам ё пеш аз муҳлат қатъ кардани истифодаи антибиотикҳо микроби бемориоваре, ки дар организми одам вуҷуд дорад, ба онҳо одат карда, устувор мегардад. Дурудароз қабул кардани дору бемории нав — кандидамикозро ба вуҷуд меоварад. Фақат назорати доимии духтур имкон медиҳад, ки муолиҷа бо антибиотикҳо бомуваффақият сурат гирад, хатари инкишофи микроорганизмҳои устувор кам ва оқибати бади таъсири антибиотикҳо бартараф карда шавад.
Антигуа

Антигуа, мулки Британияи Кабир дар Вест-Индия. Аз ҷазираҳои Антигуа, Барбуда (160км2)ва Редонда (2,6км2) иборат аст. Масоҳати умумиаш 442км2 буда, аҳолиаш 60 ҳазор мебошад, асосан занги -хо. Шаҳр ва бандари асосиаш Сент-Чонс. Найшакар ва пахта меруяд. Даромади асоси аз туризм ва экспорти канд мебошад. Аз соли 1632 мустамликаи Англия.
Антивитаминҳо

Антивитаминҳо (аз анти ва витаминҳо) — пайвастҳое, ки сохти химиявиашон ба витаминҳо монанд аст, вале таъсири биологии зидди витаминӣ доранд. Антивитаминҳо ҳангоми ба организм роҳ ёфтан ба ҷойи витаминҳо дар реаксияҳои мубодилаи моддаҳо иштирок карда, ҷараёни мӯътадили онҳоро суст ё халалдор месозанд. Ин боиси норасоии витамин дар организм мегардад (ҳатто дар сурате, ки витаминҳо ба тавассути ғизо ба организм пурра ворид ё дар организм ба миқдори зарурӣ ҳосил мешаванд). Қариб ҳамаи витаминҳо антивитаминҳо доранд. Масалан, антивитаминҳои витамини В 1 (тиамин) пиритиамин буда, он бемории полиневритро ба вуҷуд меорад.
Барномаи зиддивирусӣ

Барномаи зиддивирусӣ — барномаест барои ошкор кардани вирусҳои комютерӣ ва умуман барномаҳои нозарур (ки зарарнок маҳсуб мешаванд) ва барқарор намудани файлҳое, ки аз чунин барномаҳо сироят ёфтаанд. Антивирус инчунин барои пешгирии сироятёбии файлҳо ва системаи амалиётӣ бо ёрии ваксинатсия истифода мешавад. Таъминоти барномавии антивирусӣ аз зербарномаҳо иборат буда, барои ошкору пешгирӣ кардани афзоиш ва бартарафсозии вирусҳои компютерӣ, инчунин дигар таъминоти барномавии зарарнок таъйин шудаанд. Барои таъминоти барномавии антивирусӣ, одатан, ду тарзи аз ҳам фарқкунандаро истифода мебаранд. Тарзи якум аз аксбардории файлҳо барои ошкор кардани вирусҳои маълум иборат аст, ки ба қоидаҳои дар хазинаҳои антивирусӣ муайяншуда мувофиқат мекунад. Бо тарзи дуюм рафтори барномаи дилхоҳро, ки ба рафтори барномаи сироятёфта монанд аст, ошкор менамоянд. Бо тарзи якуми барномаи антивирус файлро таҳлил намуда, ба хазинаҳои антивирусӣ, ки истеҳсолкунанда таҳия кардааст, муроҷиат мекунанд. Дар ҳолати мувофиқат кардани ягон қисми рамзи вирусии файли баррасишаванда дар хазина барномаи антивирус бо дархост файли сироятёфтаро ихтисор мекунад, ё онро дастнорас мегардонад, ё барои коркард маҳдуд месозад ва ё муолиҷа менамояд, яъне вирусро аз файл берун мекунад. Ҳарчанд барномаҳои антивирусӣ дар шароитҳои мӯътадил компютерҳоро аз сироятёбӣ бо вирус муҳофизат мекунанд, муаллифон вирусҳои нав ба нав (олигоморфӣ, полиморфӣ ва метаморфӣ) офарида, қисмҳои онҳоро чунон бо рамзҳо ифода мекунанд, ки ошкор карданашон торафт мушкил мегардад. Хазинаи антивирус мунтазам аз ҷониби муаллифони вирусҳо нав карда мешавад. Истифодабарандагони антивирус низ онро зуд-зуд бояд нав кунанд. Асоси тарзи дуюм санҷиши рафтори барномаҳо (тамоюл аз амали дурусти онҳо) мебошад. Вақте ки компютер кори барои антивирус хавфнокро иҷро карданӣ мешавад, амали он қатъ мегардад ё истифодабаранда аз хатари ин барнома хабардор мешавад. Бар хилофи тарзи якум ин тарз барои муайян кардани вируси дар хазинаи антивирусӣ мавҷуд набуда кумак мерасонад. Барномаҳои антивирусӣ камбудиҳои бисёр доранд. Ягон технологияи антивирусии мавҷуда компютерро пурра аз вирусҳо муҳофизат карда наметавонад. Барномаи антивирусӣ як қисми ҳисобкунии системаи компютерро ишғол мекунад, хусусан кори компютерҳои камиқтидор боз ҳам сусттар мешавад. Барои ошкор кардани чунин вирусҳо барномаҳои антивирусии пурқувват заруранд. Феълан телефонҳои мобилӣ (телефонҳое, ки системаи хазинаи амалиётӣ, ба монанди,,, доранд) низ бо вирус сироят ёфта метавонанд. Барои муҳофизати телефонҳо аз вирусҳо низ аз ҷониби таҳиягарон барномаҳои антивирусӣ пешниҳод карда мешаванд.