ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Институти ветеринарии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон

Институти Ветеринарии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон — институти илмӣ-тадқиқотии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон дар соҳаи чорводорӣ. Таъсис Институти ветеринарии АИКТ аз соли 1943 ҳамчун озмоишгоҳи ветеринарӣ таъсис ёфта, соли 1956 ба Институти чорводорӣ ҳамроҳ карда шудааст ва номи Институти илмӣ-тадқиқотии чорводорӣ ва ветеринариро гирифтааст. Аз соли 1961 ҳамчун Институти илмӣ- тадқиқотии ветеринарии Тоҷикистон фаъолият кардааст. Бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 2 майи соли 2008 рақами 215 Институти ветеринарии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон номгузорӣ шудааст. Сохтор Дар институт 5 озмоишгоҳ ва 1 шуъба фаъолият менамояд: озмоишгоҳи вирусология, озмоишгоҳи биотехнологияи маводи ветеринарӣ, озмоишгоҳи экспертизаи санитарию ветеринарӣ ва экология, озмоишгоҳи касалиҳои паранда, занбӯри асал ва моҳӣ, озмоишгоҳи касалиҳои микобактериозии ҳайвонот, шуъбаи паразитология. Айни замон дар Институти ветеринарӣ 83 нафар корманд кору фаъолият дорад, ки 48 нафари онҳо ходимони илм мебошанд. Аз он ҷумла 6 нафар доктори илмҳои ветеринарӣ ва биологӣ, 10 нафар номзади илмҳои ветеринарӣ буда, корҳои илмию таҳқиқотӣ ва роҳбарии мавзӯъҳои илмиро ба уҳда доранд 1. Дар тули давраи Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон олимони Институти ветеринарии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон (АИКТ) дар натиҷаи гузаронидани корҳои илмию таҳқиқотӣ оид ба ташхис, пешгирӣ ва муолиҷаи касалиҳои сироятӣ ва ғайрисироятии ҳайвоноти кишоварзӣ ба дастовардҳои зерин ноил гаштаанд: Директорон Роҳбарии институтро олимони барҷастаи илми тибби ветеринарӣ аз соли 1991 то 1993 академики АИКТ, д.и.в., профессор Мустакимов А. Г., аз соли 1994 то 2005 академики АИКТ, д.и.в., профессор Иззатулло Сатторӣ, аз соли 2005 то 2014 академики АИКТ, д.и.в., профессор Мирзоев Д. М. ба уҳда доштанд. Аз соли 2014 то 2017 н.и.в. Маҳмудов К. Б. ва аз соли 2017 сарварии институтро н.и.в. Тураев Р. А. ба уҳда дорад.
Инстантон

Инстантон (–лаҳза) — намуди махсуси флуктуатсияи майдони квантӣ дар хало (вакуум), ки муодилаҳои классикии ҳаракатро қонеъ мекунад; яке аз мафҳумҳои муҳимтарини назарияи квантии майдон (НКМ), ки дар физикаи зарраҳои бунёдӣ ва физикаи ҳолати тарокум (конденсатсия) шудаи модда истифода мешавад. Ба таври физикӣ И.ҳо ба равандҳои нақбии квантию механикӣ, ки дар натиҷаи таъсири садди потенсиалӣ ба вуҷуд меоянд, вобаста мебошанд (нигар Падидаи нақбӣ). И. дар НКМ аз ҷониби А. А. Белавин ва А. М. Поляков кашф карда шудааст; истилоҳи "И."ро Г. Хофт ба илм ворид карда, дар омӯзиши хосиятҳои И. саҳм гузоштааст. Шарҳи физикии И.ро ҳамчун гузариши нақбӣ В. Н. Грибов пешниҳод кардааст. И., ҳамчун гузариши таҳтуссаддӣ, ба таври математикӣ ҳамчун масири зарраҳо ё майдонҳо дар вақти мавҳум (уқлидусӣ) тавсиф дода мешавад. Дар замони воқеӣ гузариш хеле зуд ба амал меояд (номаш низ аз ҳамин ҷо бармеояд). И. боиси ҳодисаҳое мешавад, ки онҳоро дар чорчӯби назарияи ошӯбҳо маънидод кардан мумкин нест. Дар ҳо лати хусусӣ дар хромодинамикаи квантӣ флуктуатсияҳои навъи И. дар майдони глюонҳо ба вуҷуд меоянд.
Институти астрофизикаи АМИТ

Тағйири масир ба:.
Институти асторофизикаи АМИТ

Институти астрофизикаи Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон бо қарори КМ ҲК ва Шӯрои вазирони ҶШС Тоҷикистон аз 17 январи соли 1958 ба ҷойи собиқ Расадхонаи Сталинобод номгузорӣ шудааст. Таърих Илми муосири астрономия дар Тоҷикистон аз рӯзи таъсиси Расадхонаи Тоҷикистон – 13 ноябри соли 1932 бо Қарори Шӯрои Комиссарияти халқии ҶШС Тоҷикистон оғоз гардидааст (соли 1948 он Расадхонаи Сталинобод номгузорӣ шудааст). Бо қарори КМ ҲК ва Шӯрои вазирони ҶШС Тоҷикистон аз 17 январи соли 1958 Расадхонаи Сталинобод ба Институти астрофизикаи Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон табдил дода шуд. Институтро тайи солҳои гуногун олимони зерин роҳбарӣ намудаанд: П.Б. Бобоҷонов (солҳои 1959-1971, 1992-2003), академик О.В.Доброволский (солҳои 1971-1977), узви вобастаи АИ ҶТ М.Н. Махсумов (солҳои 1977-1992), узви вобастаи АИ ҶТ Х.И.Ибодинов (аз соли 2003 то айни замон). Дар институт мушоҳидаи объектҳои табиӣ ва сунъии кайҳонӣ, аз ҷумла тибқи лоиҳаву барномаҳои байналмилалӣ иҷро карда шудаанд. Таҳқиқи амиқи бунёдии метеорҳо ва атмосфераи болоии Замин, кометаҳо ва астероидҳо, ситораҳо ва голактика гузаронида шудааст. Таҳти роҳбарии академикҳо П.Б. Бобоҷонов ва Доброволский Олег Василевич О.В.Доброволский мактабҳои машҳури илмӣ оид ба моддаи метеорӣ ва физикаи кометаҳо ташаккул ёфтанд. Иттиҳоди байналмилалии астрономӣ (МАС) саҳми институтро дар рушди илми астрономия хеле баланд баҳодиҳӣ намуда, 7 сайёраи хурдро ба номи 7 олимони институт гузошта, 2 сайёраи дигарро "Таджикистан", "ГисАО" номгузорӣ кард. Дар институт мушоҳидаи объектҳои табиӣ ва сунъии кайҳонӣ, аз ҷумла тибқи лоиҳаву барномаҳои байналмилалӣ иҷро карда шудаанд. Таҳқиқи амиқи бунёдии метеорҳо ва атмосфераи болоии Замин, кометаҳо ва астероидҳо, ситораҳо ва голактика гузаронида шудааст. Институт бо Ордени Байрақи Сурхи Меҳнат мукофотонида шудааст (соли 1969). 1 Ҳоло дар Институти астрофизика 3 расадхона дар баландиҳои гуногун аз сатҳи баҳр фаъолият мекунанд: Сохтор ва ҳайати пажӯҳишгоҳ Ба ҳайати институт воҳидҳои зерини илмӣ дохил мешаванд: Дар айни замон дар институт 66 корманд, аз чумла 4 доктори илм (1 академики АИ ҶТ ва 3 аъзои вобастаи АИ ҶТ) ва 10 номзади илм кор мекунанд. 2 Нигаред низ.
Институти боғпарварию сабзавоткорӣ

Институти боғпарварию сабзавоткории Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон — дар таркиби Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон фаъолият дорад. Он қаблан шуъбаи Институти илмию истеҳсолии "Зироаткорӣ" буду баъдан ҳамчун муассисаи алоҳидаи илмӣ дар назди Вазорати кишоварзӣ таъсис ёфт, сипас ба ихтиёри Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон гузашт. Роҳбари аввалини институт У.Эшонқулов, пас аз ӯ М. Қ. Қосимов буданд. Аз соли 1993 Турсунбой Ахмедов сарвари муассиса буд. Институтро ба шаҳри Душанбе кӯчонданд. Аз тарафи олимони институт якчанд навъҳои нави меваю сабзавот, аз ҷумла ноки тиллоранг, ангури тоифии сиёҳ, бодиринги "Беназир", пиёзи пешпазак ва ғайра кашф гардидаанд.. низ.
Институти забон ва адабиёти Рӯдакӣ

Институти забон ва адабиёти А.Рӯдакӣ — аз муҳимтарин ва қадимитарин маркази тадқиқу таҳқиқи забону адабиёти классикӣ ва муосири тоҷик мебошад, ки дар маҷмӯъ муассисаи умдаи омӯзиши фарҳанги миллати тоҷик ба шумор меравад. 2 3 1 Таърих Таъсиси он бо ташкили Пойгоҳи тоҷикистонии АИ ИҶШС марбут аст. Бо Қарори Раёсати АИ ИҶШС аз 17 марти соли 1932 дар ҳайати Пойгоҳи тоҷикистонӣ бахши таъриху забошиносӣ ба фаъолият шурӯъ кард. Ба иҷрои тадқиқоти филологӣ дар Тоҷикистон вуруди як гурӯҳ олимони маъруфи шарқшиноси рус ва ширкати фаъоли онҳо дар кори бахш мусоидат намуд: Е. Э. Бертелс, И. С. Брагинский, А. А. Семенов, М. С. Андреев, В. С. Расторгуева, А. З. Розенфелд, И. М. Оранский, В. А. Лившитс, А. П. Смирнова, И. Эделман, Р. Л. Неменова, Л. В. Успенская, Н. Н. Ершов ва дигарон. Соли 1940 дар заминаи бахши таъриху забоншиносӣ Институти таърих, забон ва адабиёт таъсис дода шуд, ки ҳамчун муассисаи мустақили илмӣ ба таркиби Шӯъбаи тоҷикистонии АИ ИҶШС дохил гардид. Пас аз таъсиси АИ ҶШС Тоҷикистон дар соли 1951 бо қарори Шӯрои Вазирони ҷумҳурӣ Институти забон ва адабиёти мустақил бо чор бахши илмиву тадқиқотӣ ташкил карда шуд: забон, адабиёти классикӣ, адабиёти шӯравӣ ва луғатҳо. Аз с. 1955 дар назди институт қисмати нав — осорхонаи Садриддин Айнӣ ба фаъолият шурӯъ намуд. Соли 1958 ба муносибати 1100-солагии таваллуди бунёдгузори адабиё-ти форсу тоҷик Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ ба институт номи ӯ гузошта шуд 4. Институт дорои фондҳои ғанӣ мебошад, ки дар онҳо маводи нодир оид ба шеваҳои забони тоҷикӣ, забони ҳозираи тоҷик, эҷодиёти даҳонии халқи тоҷик ва мероси бойгонии адибони асри тоҷик ҷамъоварӣ шудааст. Масалан, фонди фолклори институт аз феҳристе иборат аст, ки як миллион баргаро дар бар мегирад ва сарчашмаи таҳқиқоти илмӣ мебошад. Дар институт ҳамчунин фонди устодони барҷастаи сухан, амсоли А.Лоҳутӣ, М.Раҳимӣ, М.Аминзода, А. Деҳотӣ, П.Толис, Ҳ.Юсуфӣ, Ҷ.Икромӣ, Ф.Ниёзӣ, С.Улуғзода таъсис ёфтааст, ки дар асоси онҳо осори адибони мазкур ба нашр омода карда шудаанд. Дар назди институт Иттиҳодияи осорхонаҳои адабӣ амал менамояд, ки Осорхонаи Айнӣ, Осорхонаи адабии Лоҳутӣ, Осорхонаи адабии Турсунзода, Хона - музейи Муҳаммадҷон Раҳимӣ, Хона - музейи Муҳиддин Аминзода дар шаҳри Хуҷанд, осорхонаи Лутфулло Бузургзода — Навгилем, Исфараро дар бар мегирад. Сарварони пажӯҳишгоҳ Олимони маъруфи ҷумҳурӣ Муллоҷон Фозилов, Холиқ Мирзозода, Носирҷон Маъсумӣ, Абдулқодир Маниёзов, Додихудо Саймуддинов, Сайфиддин Назарзода, Акбар Турсун, Сахидод Раҳматуллозода, Носирҷон Салимӣ, Боймурод Шарифзода сарвари институт буданд 5. Аз соли 2022 сарварии муассисаро Фарангис Шарифзода бар уҳда дорад. Муттаҳид гардидани институтҳо Бо қарори Ҳукумати ҶТ аз 4 феврали соли 2011, 36 Институти шарқшиносӣ ва мероси хаттӣ бо Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ ҶТ муттаҳид гардида, Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хатии ба номи А. Рӯдакӣ номгузорӣ шуд. Узви вобастаи АИ ҶТ, доктори илми фалсафа Акбар Турсун директори институт таъйин гардид. 6. Нигаред низ.
Институти илмию истеҳсолии «Зироаткорӣ»

Институти илмию истеҳсолии "Зироаткорӣ" (соли 1956 таъсис ёфта буд), аз соли 1961 ба марзи шаҳраки Шарора (шаҳрак) кӯчонида шуд. Роҳбарии онро солҳои 1956-1959 академик Вячеслав Прокофевич Красичков, 1959-1961 Александр Александрович Троитский, 1961- 1962 Акбар Нусратуллоевич Махсумов, 1962-1971 Назир Иброҳимович Мансуров, 1971-1982 Ҳайдар Ҷумонқулов, 1983-1985 Бадриддин Шамсиддинов, баъди соли 1986 Ислом Эшонов, Домуллоҷонов, С. Садриддинов, Толиббек Бухориев Саидҷамол Саидов ба уҳда доштанд. Олимони институт дар давоми мавҷудияти муассиса навъҳои гуногуни серҳосили пахта, гандум ва дигар зироатҳоро ихтироъ карда, ба истеҳсолот ворид сохтаанд. Навъҳои пахтаи маҳинахи 23-В, 504-В, 5230-В, 55 95-В, 64 65-В, 6249-В, 6808-В, 7072-В, пахтаи миёнанахи "Меҳргон", "Ҳисор", "Суғдиён", "Ирам", гандумҳои "Садоқат", "Ормон" ва ғайра аз қабили онҳоянд. 1 Ҳоло ҳамчун Институти зироаткории Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистони Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон фаъолият дорад. Ҳамчунин нигаред.
Институти зироаткории Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон

Институти зироаткории Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон — аз соли 2008 ҳамчун Иститути илмию тадқиқотӣ дар таркиби Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон фаъолият дорад. Таърих Институти зироаткории Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон соли 1932 ҳамчун пойгоҳи селексионии лалмикорӣ таъсис ёфтааст. Соли 1956 дар натиҷаи муттаҳидсозии як қатор муассисаҳои илмии соҳаи кишоварзӣ Институти илмию тадқиқотии зироаткорӣ ташкил карда шуд. Соли 1961 Институти илмию тадқиқотии хоҷагии қишлоқ ва соли 1971 боз Институти илмию тадқиқотии зироаткорӣ ном гирифт. Мувофиқи Қарори Шӯрои Вазирони Ҷумҳурии Тоҷикистон аз соли 1987 то соли 2008 бо муттаҳидшавии навбатии як қатор ташкилотҳои илмӣ ва истеҳсолӣ муассиса ҳамчун Иттиҳодияи илмию истеҳсолии "Зироаткор" амал менамуд. Дар солҳои гуногун дар пойгоҳи муассиса якчанд институтҳои соҳавӣ ташкил ёфта, ҳоло мустақилона фаъолият менамоянд: соли 1970 — Институти хокшиносӣ; соли 1971 — Институти чорводорӣ; соли 1978 — Институти боғпарварӣ ва сабзавоткорӣ; соли 1985 — Институти иқтисодиёти кишоварзӣ; соли 2007 — Маркази миллии ҷумҳуриявии захираҳои генетикӣ. Дар асоси Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 2 майи соли 2008, таҳти 215 дар номгӯи муассисаҳои илмӣ ва илмию истеҳсолии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон Институти зироаткорӣ бо ҳамин ном номгузорӣ карда шудааст. Дар давраи фаъолияташ институт зиёда аз 120 навъи зироати кишоварзиро офарида, ба кишоварзон пешкаш намудааст. Фақат дар 20 соли истиқлол олимони Институти зироаткорӣ 104 навъи зироати кишоварзиро офаридааст, ки аз он 64-тоаш минтақабоб гардидаанд. Соли 2011-ум майдони кишти зироатҳои пахта зёда аз 80 %, ғалладонагиҳо зиёда аз 50 %, лӯбиёгиҳо 100 %, хӯроки чорво 100 % варавғандиҳанда 85%-ро аз майдони умумии киштизори ҷумҳурӣ ташкил менамояд. Самтҳои асосии корҳои илмию тадқиқотӣ аз: селексия ва тухмипарварии зироатҳои техникӣ, ғалладонагиҳо, лӯбиёгӣ, хӯроки чорво, равғандиҳанда ва пиллапарварӣ; кимиёи агрономӣ, обёрӣ, истифодаи самараноки заминҳои обӣ; тамокупарварӣ, механиконии кишоварзӣ ва ҳимояи рустаниҳо иборат мебошад. 1 Саҳми олимон Дар пешравии илми зироатпарварии Ҷумҳурии Тоҷикистон олимони зерини институт саҳми арзанда гузоштаанд: И. Н. Антипов-Каратаев, Л. П. Белякова, В. П. Красичков, И. Г. Сухобрус, Н. С. Паришкура, Г. В. Сизих, А. И. Берзин, К. Г. Малсев, Я. Д. Нагибин, И. Т. Тишенко, А. М. Мешеряков, М. В. Шемякин, Б. М. Крейдик, Б. М. Перегонченко, А. Н. Махсумов, П. М. Степанов, В. Ф. Петров, А. А. Пономаренко. Б. С. Сангинов, Ҳ.Ҷумонқулов, Н.Мансуров, М.Ҷуъмаев, В. Н. Литвинов, Е. Н. Григоренкова, Б. Н. Сушенитса, М.Ҷаъфаров, И. Э. Эшонов, Ҳ. Рашидов, Ҳ. Домуллоҷонов, У. Раҳматҷонов, З. Каримов, Г. Холов, А. Ҳусайнов, З. Эшонова, Т. Бухориев, Т. Набиев, Ҳ.М. Аҳмадов, А. Ф. Лошкарёва, Л. Карамхудоев, К. Пирмаҳмадов, И. Н. Чумаченко, О. Н. Бухарина, С. Имомов, М. М. Ниъматов, Т.Қ.Яҳёев, О. Маҳмудҷонов, Т.Гулов, П.Холиқов, С. Т. Саидов, Т. С. Нарзулоев, Р. Р. Шарипов ва дигарон.. низ.
Институти илмҳои гуманитарӣ

Институти илмҳои гуманитарӣ — дар заминаи Шӯъбаи помиршиносӣ ва Шӯъбаи таҳқиқоти иҷтимоиву иқтисодии Пойгоҳи дар Помир будаи АИ ҶТ бо мақсади тавсияи минбаъдаи таҳқиқоти бунёдии забонҳо, фарҳанги хоси маънавӣ, таърих, иқтисод ва шуури ҷамъиятии мардуми Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшони Ҷумҳурии Тоҷикистон таъсис ёфтааст. Таърих Институти илмҳои гуманитарӣ соли 1991 бо қарори Раёсати АИ ҶТ дар заминаи Шӯъбаи помиршиносӣ ва Шӯъбаи таҳқиқоти иҷтимоиву иқтисодии Пойгоҳи дар Помир будаи АИ ҶТ бо мақсади тавсиаи минбаъдаи таҳқиқоти бунёдии забонҳо, фарҳанги хоси маънавӣ, таърих, иқтисод ва шуури ҷамъиятии мардуми Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшони ҶТ таъсис ёфтааст. Нахустин директор-ташкилотчии институт доктори илми фалсафа Хаёлбек Додихудоев (солҳои 1991-2000) буд. Аз соли 2000 то соли 2018 доктори илмҳои филологӣ Шодихон Юсуфбеков директори институт буд. Сохтор ва ҳайати пажӯҳишгоҳ Ба ҳайати институт воҳидҳои зерини илмӣ дохил мешаванд: Дар институт 36 нафар кор мекунанд, ки аз онҳо 4 нафар доктор ва 11 нафар номзади илм мебошанд. Институт бо институтҳои забоншиносӣ, шарқшиносӣ, фалсафа, таърих ва антропологияи АИР, Донишгоҳи давлатии гуманитарии Россия, факултаи шарқшиносии Донишгоҳи давлатии Санкт-Петербург, кафедраи забонҳои эронии Институти кишварҳои Осиё ва Африкаи Донишгоҳи давлатии Москва ва муассисаҳои илмии АИ ҶТ робитаи илмӣ дорад. Дар соҳаи омӯзиши осори исмоилӣ институт бо Институти исмоилшиносии Лондон ҳамкорӣ дорад. Осор Кормандони институт тадқиқи синхрониву диахронии фонетика, сарфу наҳв, лексика ва луғатшиносии забонҳои помирии дар қаламрави Тоҷикистон ва кишварҳои ҳамсоя паҳн гардидаро анҷом додааст, ки дар асарҳои зерини забоншиносон-помиршиносон инъикос ёфтааст: Дар соҳаи фолклоршиносӣ ва адабиёти Бадахшон таҳқиқи жанриву типологии адабиёт ва фолклори ин минтақа сурат гирифтааст: Кормандони шӯъбаи фолклоршиносӣ ва адабиёти Бадахшон: Дар соҳаи фалсафа, дин ва сотсиология институт корҳои зеринро анҷом дод: таҳқиқи ҷомеи аҳолии исмоилӣ ва робитаи он бо зардуштия, тасаввур ва ҷараёнҳои дигари Шарқи исломӣ, ки дар осори зиёди профессор Х.О.Додхудоев ва асари А.Шохуморов инъикос ёфтаанд. Нигаред низ.
Институти математика (АМИТ)

Институти математикаи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 1973 дар заминаи Шӯъбаи математика бо Маркази ҳисоббарории Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон таъсис дода шудааст. Нахустин директор-муассиси он академик А.Ҷ.Ҷӯраев (солҳои 1973-1987) буд. Дар солҳои минбаъда институтро академик З.Ҷ. Усмонов (солҳои 1987-1999) роҳбарӣ намуд. Аз соли 1999 то соли 2024 сарварии онро акдемики АИ ҶТ З.Ҳ.Раҳмонов ба зима доршт. 1. Бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз 29 феврали соли 2024 126) Раҳимзода Алишер Орзу директори Институти математикаи ба номи А.Ҷӯраеви Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон таъин шудааст. 2. Сохтор ва ҳайати пажӯҳишгоҳ Дар айни замон ба ҳайати институт 5 шӯъба дохил мешаванд: шӯъбаи муодилаҳои дифференсиалӣ; шӯъбаи назарияи функсияҳо ва таҳлили функсионалӣ; шӯъбаи назарияи ададҳо, алгебра ва топология; шӯъбаи моделсозии математикӣ; шӯъбаи математикаи амалӣ ва механика. Аз шумораи умумии кормандони институт 4 нафар Аъзои пайвастаи АМИТ, 1 нафар Аъзои вобастаи АМИТ, 9 нафар доктори илм ва 19 нафар номзади илм мебошанд. Институт робитаҳои илмиро бо Институти математикаи ба номи В.А. Стеклови Академияи илмҳои Россия, Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М.В.Ломоносов, мустаҳкамтар намуда, ҳамчунин бо марказҳои илмӣ ва олимони алоҳида аз ИМА, Олмон Хитой, Ҷопон, Канада, Эрон, Исроил, Австрия ва ғайра ҳамкорӣ дорад. Кормандони институт дар Конгрессҳои байналмилалии математикӣ дар Москва, Беркли, Хельсинки, Варшава, Киото, Берлин, Барселона, Пекин, Ҳайдаробод иштирок намуданд; ҳамчунин дар бисёре аз конференсияҳои байналмилалӣ иштирок карда, лексияҳо хонданд ва корҳои муштараки илмиро дар Россия, ИМА, Олмон, Франсия, Ҷопон, Полша, Словения, Италия, Украина, Қазоқистон, Исроил, Эрон, Австрия анҷом доданд. Нигаред низ.
Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экология

Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экология и Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 2002 дар заминаи Шуъбаи масъалаҳои об ва экологияи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки онро тайи солҳои 2000-2002 узви вобастаи АИ ҶТ Ҳ.С.Сафиев роҳбарӣ намуд, таъсис дода шуд. Таърих Бо дарназардошти он, ки Тоҷикистон дорои захираҳои бузурги об мебошад, инчунин бо мақсади зарурати истифодаи оқилонаи онҳо ва дастгирии ҳамаҷонибаи пешниҳодҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон бо Фармони Раёсати Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти 59 аз 25 декабри соли 2000, дар назди Академияи илмҳо Шуъбаи масъалаҳои об ва экология таъсис дода шуд. Аввалин мудири шуъба доктори илмҳои кимиё, узви вобастаи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҳайдар Сафиев буд. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон зимни мулоқот бо олимону зиёиёни кишвар, бахшида 50-солагии Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон санаи 20 марти соли 2001 зарурати фарорасии таҳкими неруи илмии Тоҷикистон ва таъсиси Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экологияро таъкид намуданд. Дар робита ба ин ташаббуси Сарвари давлат Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 3 июли соли 2002 таҳти 279 дар бораи таъсиси Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экологияи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид. Бо мақсади иҷрои Қарори Ҳукумати кишвар Раёсати Академияи илмҳо фармони дар заминаи Шуъбаи захираҳои об ва экология таъсис додани Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экологияро аз 22 июли соли 2002 таҳти 72 содир намуд 1 Нахустин директор – ташкилотчии директори Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экологияи АИ ҶТ академики АИ ҶТ Ӯ.М. Мирсаидов (соли 2002) буд. Дар давраи то ноябри соли 2002 то июни соли 2009 институтро узви вобастаи АИ ҶТ И.Ш. Норматов сарварӣ намуд. Аз соли 2009 то 2020 директори институт, доктори илмҳои техникӣ З.В.Кобулиев буд. Аз 13 августи соли 2020 то 23 январи соли 2025 доктори илмҳои техникӣ Амирзода Ориф Ҳамид дар вазифаи директори Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экологияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон фаъолият дошт. 2. Аз 18 марти соли 2025 доктори илмҳои техникӣ Гулаҳмадзода Аминҷон Абдуҷаббор директори институт таъин гардид. Озмоишгоҳҳо Дар айни замон дар институт 1 шуъба ва 4 озмоишгоҳ фаоъолият менамояд: Таҳқиқотҳои муҳимтарини институт Пайвандҳо Институти масъалаҳои об, гидроэнергетика ва экологияи Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон.
Институти омӯзиши масъалаҳои давлатҳои Осиё ва Аврупо

Институти омӯзиши масъалаҳои давлатҳои Осиё ва Аврупо — муассисаи навтаъсиси илмӣ-таҳқиқотӣ буда, он бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 28 октябри соли 2016, таҳти 466 дар сохтори Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон ташкил шудааст. 1. Институти мазкур ягона муассисаи илмиест, ки ба омӯзиши сиёсат, иқтисодиёти ҷаҳон, афкори иҷтимоӣ, забон, адабиёт, таърих, муносибатҳои байналмилалӣ, ҷунбишҳои мазҳабӣ ва сиёсӣ, низоъҳои минтақавӣ ва масъалаҳои фарҳангӣ дар кишварҳои Осиё, Аврупо ва Амрико машғул мебошад. Сохтори Институт Самтҳои ҳамкорӣ Нигаред низ Пайвандҳо.
Пажӯҳишгоҳи технологии Ҷорҷия

Донишкадаи технологии Ҷорҷия 3 — донишгоҳи ҷамъиятии таҳқиқотӣ ва институти технология дар Атланта, Ҷорҷия. 4 Он як қисми Системаи Донишгоҳи Ҷорҷия буда, дар Саванна, Ҷорҷия; Метс, Фаронса; Атлон, Ирландия; Шенҷен, Чин; ва Сингапур кампусҳо дорад. Мактаб соли 1885 ҳамчун Мактаби Технологияи Ҷорҷия ҳамчун як қисми нақшаҳои барқарорсозӣ барои сохтани иқтисодиёти саноатӣ дар ҷануби Иёлоти Муттаҳидаи Амрико пас аз ҷанги шаҳрвандӣ таъсис дода шудааст. Дар аввал, он танҳо дараҷаи муҳандисии механикиро пешниҳод мекард. То соли 1901, барномаи таълимии он васеъ шуда, муҳандисии электрикӣ, шаҳрвандӣ ва химиявиро дар бар мегирад. Дар соли 1948, мактаб номи худро тағир дод, то таҳаввулоти худро аз мактаби савдо ба як институти техникӣ ва донишгоҳи тадқиқотии калонтар ва тавонотар инъикос кунад. Имрӯз, ба шаш коллеҷ ташкил карда шудааст ва тақрибан 31- шуъба бо диққати илму техника дар бар мегирад. Он барои барномаҳои дараҷаи худ дар илмҳои компютерӣ, муҳандисӣ ва тиҷорат эътироф шудааст.
Институти хокшиносии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон

Институти хокшиносии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон — институти илмӣ-тадқиқотии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон дар соҳаи хокшиносӣ. Таъсис Институти хокшиносии Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон дар асоси қарори Совети Вазирони ҶШС Тоҷикистон аз 8 марти соли 1951, дар заминаи Стансияи хокшиносию-мелиоративии ба номи Антипов-Каратаеви минтақаи Вахш таъсис дода шудааст ва солҳои аввали таъсисёбии худ ҳамчун Институти хокшиносӣ, мелиоратсия ва ирригатсия ва баъдан ҳамчун институти илмию тадқиқотии хокшиносӣ фаъолият намудааст. Дар замони соҳибистиқлолии мамлакат институти илмию тадқиқотии хокшиносӣ бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти 215 аз 2 майи соли 2008 аз нав ҳамчун "Институти хокшиносӣ" номгузорӣ шуда, тобеъи бевоситаи Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон мебошад. Институт дар асоси Оиннома, ки аз ҷониби Президенти Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон, аз 25- майи соли 2008 тасдиқ гардидааст ва Шаҳодатномаи шахси ҳуқуқии аз ҷониби Вазорати адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 29-августи соли 2008, таҳти 001-5342 аз қайди давлатигузашта фаъолият менамояд. Шумораи умумии кормандони Институт дар якҷоягӣ бо зерсохторҳо 158- нафарро ташкил дода, аз онҳо 55 нафарашон ходимони илмӣ, 17 – номзади илм, 3 – доктори илм, 1 академик ва 2 узви вобастаи Академияи илмҳои кишоварзии Тоҷикистон мебошанд. Сохтор Дар сохтори Институт шуъбаҳо ва озмоишгоҳи зерин ба фаъолияти илмию таҳқиқотӣ машғул мебошанд: Инчунин дар сохтори Институти хокшиноси корхонаҳои зертобеъ аз қабили 2 Стансияи таҷрибавии хокшиносию-мелиоративии Вахши (ноҳияи Бохтар) дар вилояти Хатлон буда ва дар вилояти Суғд, ноҳияи Бобоҷон Ғафуров воқеъгардида, 3 пойгоҳҳои таҷрибавии Файзобод, Ваҳдат ва Хуросон ва 1 такягоҳи илмии Хоҷа Оби Гарм амал мекунанд. Такягоҳи илмии "Хоҷа Оби Гарм" воқеъ дар ноҳияи Варзоб, ки дар соли 1976 таъсис дода шудааст ва дар ин такягоҳ масъалаҳои шусташавии хок, бунёди чарогоҳҳо дар заминҳои наздикуҳӣ ва баландкӯҳҳо омӯхта мешаванд. Мақсад ва вазифаҳои Институт Самтҳои асосии фаъолияти Институт Роҳбарон Дар муддати фаъолияти Институти хокшиносӣ аз соли 1951 то ба имрӯз институтро олимони зерин роҳбарӣ намудаанд: Маълумоти оморӣ Ҳар сол мувофиқи дурнамои тайёр кардани кадрҳо довталабон ба аспирантура ва магистратура (аз соли 2015) қабул карда мешаванд. Дар Институт аз соли 2013 то 2017 ҳамагӣ 13 нафар аспирантон, аз он ҷумла 12 нафар дар бахши рӯзона, 1 нафар дар бахши ғоибона ва 2 нафар докторант қабул карда шудааст. Дар давоми солҳои 2015-2018, дар Институти хокшиносӣ аз рўи ихтисоси 740205 – агрокимиё ва хокшиносӣ ҳамагӣ 8 нафар магистрон таҳсил намудаанд, аз он ҷумла 3 нафарашон соли 2017 магистратураро бомуваффақият хатм намуданд, Дар Шўрои илмӣ ҳамасола мавзўҳои илмӣ, барномаи корӣ ва нақшаи кории онҳо баррасӣ ва тасдиқ карда шуда, дар охири сол ҳисоботҳои илмии аспирантону магистрон мавриди баррасӣ қарор дода шуда, аз аттестатсия гузаронида мешаванд. Нигаред низ.