ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҷузеппе Сарагат

Ҷузеппе Сарагат — сиёсатмадори итолиёвӣ, президенти Итолиё аз соли 1964 то 1971. Зиндагинома Ҷузеппе Сарагат 19 сентябри соли 1898 дар Турин дар оилаи сардиниёӣ таваллуд шудааст. Дар фаъолияти сиёсии худ вай сотсиалисти муътадил буд. Дар соли 1947 вай аз сабаби нигаронӣ дар бораи канда шудани иттифоқ бо коммунистон аз ҳизби сотсиалистӣ баромада, ба Ҳизби сотсиалистии коргарии Итолиё, ки ба зудӣ ба Ҳизби сотсиал-демократии Итолиё табдил ёфт, дохил шуд. Дар он Сарагат худро ҳамчун як сиёсатмадори муваффақ дарк карда, ба зудӣ пешвои бешубҳаи он гардид. Аз соли 1963 то соли 1964 — вазири корҳои хориҷии Итолиё. 28 декабри соли 1964 дар даври 21-уми интихобот (ба шарофати муттаҳиди овозҳои тамоми чапгароён) президенти Итолиё интихоб шуд. Аз 29 декабри соли 1964 то 29 декабри соли 1971 — Президенти Италия. Аз 29 декабри соли 1971 — сенатори якумра. Раиси фахрии Интернатсионали Сотсиалистӣ. Ҷузеппе Сарагат 11 июни соли 1988 дар Рум дар синни 89-солагӣ даргузашт.
Ҷумла

Ҷумла (аз) - як ё чанд фарокард муртабит ба ҳамро шомил мешавад, ки паёми комилеро аз фиристанда паём (гӯянда, нависанда) ба гиранда паём (шунаванда, хонанда) бирасонад 1. Гунаҳои Аз нигоҳи сохтор Намуна: Фардо солгарди пирузии мардуми Никарагуа аст. Намуна: Алӣ ба дарси риёзиёт, ки аз дарсҳои мушкил аст, алоқа надорад. Нигаред низ.
Ҷумлаи амрӣ

Ҷумлаи амрӣ (аз) - яке аз анвоъи панҷгонаи ҷумла дар забони тоҷикӣ, форсӣ аст, ки дар анҷом додан ё надодани кор ё пазируфтан ва эъдом пазириши ҳолат ё сифати дархост мешавад. Ба шакли мусбат он феъли амрӣ феъл ва ба шакли манфии он феъли манфӣ мегӯянд 1. Намуна: Китобро бардор! Нигаред низ.
Ҷумисчӣ

Ҷумисчӣ Жұмысшы) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Қозиғурт ҷойгир аст. Аҳолӣ.
Ҷумисчӣ (ноҳияи Ойиртау)

Ҷумисчӣ Жұмысшы) — деҳа (овул) дар ноҳияи Ойиртау дар вилояти Қазоқистони Шимолӣ. Ба ҳайати ҷамоати деҳоти Антонов шомил аст. Аҳолӣ Тибқи натиҷаи барӯйхатгирии аҳолӣ дар соли 2009 191 нафар аҳолӣ (101 мард ва 90 зан) дошт.
Ҷумъа

Ҷумъа — рӯзи панҷуми ҳафта мебошад ва байни рӯзи панҷшанбе ва рӯзи шанбе аст. Ҷумъа - ягона рӯзи хондани намози Ҷумъа мебошад. Ҷумъа рӯзе аст, ки Ҳазрати Одам ва Биби Ҳаво ба биҳишт даромаданд.
Ҷумъа (Ӯзбекистон)

Ҷумъа шаҳр дар вилояти Самарқанди Ӯзбекистон аст. Он маркази ноҳияи Пастдарғом аст. 2 Аҳолии шаҳр дар соли 1989 15,571 нафар ва дар соли 2016 21,500 нафар буд.
Ҷумъа Холматов

Ҷумъа Махкамович Холматов (5.10.1955) шаҳри Хуҷанд — олим, омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1984 ДДОЛ ба номи С.М.Кировро хатм намудааст. Ихтисос Муаллими нақша, расм ва меҳнат.
Ҷумъа Аҳмад Атиқа

Ҷумъа Аҳмад Атиқа (соли таваллудаш 1950) — сиёсатмадори либиёӣ аст, ки аз соли 2012 ба ҳайси муовини раиси Конгресси Миллии Либиё кор кардааст ва иҷрокунандаи вазифаи президенти Конгресси умумимиллии Либиё баъд аз истеъфои Муҳаммад Юсуф ал-Мақариф аз 28 майи соли 2013 то 25 июни соли 2013 буд. Фаъолияти сиёсӣ 7 июли соли 2012 Атиқа дар интихоботи Конгресси соли 2012 ҳамчун конгрессмени мустақил интихоб шуд. 10 август ҷонишини президенти Конгресси умумимиллӣ интихоб шуд. Атиқа баъд аз истеъфои Муҳаммад Мақариф иҷрокунандаи вазифаи президенти Конгресс (аз 28 майи соли 2013 то 25 июни соли 2013) шуд. Ӯ ҳамчун сарвари муваққатии давлат Сарфармондеҳи Артиши миллии Либиё таъин шуд.
Ҷумъа Холиқов

Ҷумъа Холиқов (6 марти) — олим доктори илми тиб, профессор.
Ҷумъа Одина

Ҷумъа Одина (13 марти соли) — нависандаи тоҷик. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Ҷумъа Одина 13 марти соли 1930 дар деҳаи Нигноти ноҳияи Панҷакенти вилояти Суғд ба ҷаҳон омадааст. Мактаби ҳафтсоларо дар кишвари Ставропол (ИҶШС), ки аҳли оилаашон дар табъид буд, анҷом додааст. Муддате муаллимӣ кардааст. Соли 1950 факултаи филологияи Донишкадаи давлатии Самарқандро бо баҳои аъло хатм кардааст. Соли 956 факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро ба поён расондааст. Солҳои гуногун муҳаррири нашриёти "Ирфон", мудири шуъбаи маҷаллаи "Тоҷикистон", муҳаррири Радиои тоҷик, мудири шуъбаи моҳномаи "Садои Шарқ", муовини сармуҳаррири Кумитаи табъу нашри Ҳукумати ҷумҳурӣ, мудири шуъбаи нашриёти "Ирфон" ва ходими адабии рӯзномаи "Маориф ва маданият" будааст. Ӯ 14 сентябри соли 1982 вафот кард. Эҷодиёт Аввалин навиштаҳои Ҷумъа Одина солҳои шастуми асри бистум ба табъ расидаанд. Асарҳояш аз солҳои 60-ум ба чопшавӣ кардаанд. Соли 1964 дар моҳномаи "Садои Шарқ" қиссаи аввалинаш "Авроқи рангин", соли 1968 қиссаи дигараш "Иншо дар мавзӯи озод" ба табъ расидаанд. Соли 1970 ҳар ду қисса бо номи "Авроқи рангин" дар як муҷаллад аз чоп баромадаанд. Соли 1973 маҷмӯаи ҳикояҳояш "Чанбари оташ" чоп шудааст. Соли 1978 романи "Гузашти айём"-ро навишт, ки рӯҳия ва мундариҷаи он ба сиёсати ҳукумати давр чандон созгор набуд. Романро нашриёти "Ирфон" чоп карда бошад ҳам, ба дасти хонандагон нарасид. Соли 1989 роман бори дигар аз тариқи нашриёти "Адиб" ба табъ расид ва муаллиф, пас аз маргаш, соли 1990, сазовори Мукофоти давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ гардонда шуд. Повести "Иншо дар мавзӯи озод" (соли 1974) ва як силсила ҳикояву очерк ва қиссаҳои ба қалами ӯ тааллуқ доранд. Пас аз вафоти нависанда бобҳое аз романи нотамоми "Искандари Мақдунӣ" дар матбуот чоп шуданд. Дар тарҷумаи бадеӣ ҳам пешдаст буд. Зиёда аз 20 асари нависандагони шӯравиро ба тоҷикӣ гардондааст, ки романҳои В.Сабко "Кафолати сулҳ", И.Шамякин "Дил дар кафи даст", В.Латсис "Писари моҳигир", Г.Марков "Сибир" аз он шумуланд. 1 Асарҳои Н. Тихонов, Я. Гашек, С. Алӣ, Г. Кирх, И. Шамякин, Г. Марков ва дигаронро хонандагони тоҷик дар тарҷумаи ин нависандаи хушсалиқа хондаанд.
Ҷумъа Ҷумъазода

Ҷумъа Ҷумъазода (1 октябри соли 1982, Хоруғ) — сиёсатмадори тоҷик. Раиси ноҳияи Шуғнон. Зиндагинома Ҷумъазода Ҷумъа Шофақир 1 – уми октябри соли 1982 дар шаҳри Хоруғи Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон дар оилаи коргар таваллуд шудааст. Соли 2004 Донишгоҳи давлатии Хоруғро аз рўи ихтисоси менеҷмент ва маркетинг, соли 2006 Донишкадаи андоз ва ҳуқуқи шаҳри Душанбе бо ихтисоси ҳуқуқшинос ва соли 2012 Академияи хоҷагии халқ ва хидмати давлатии назди Президенти Федератсияи Русия аз рўи ихтисоси менеҷер дар соҳаи идоракунии давлатӣ ва маҳаллӣ ба итмом расонидааст. Солҳои 2004 - 2007 дар вазифаҳои мудири бахши махсуси дастгоҳи раиси ВМКБ, сардори Раёсати ҷавонон, варзиш ва сайёҳии ВМКБ кор кардааст. Аз моҳи сентябри соли 2007 то 2010 мудири шўъбаи ислоҳоти иқтисодӣ ва сармоягузории шаҳри Хоруғ ва аз соли 2010 то моҳи сентябри соли 2012 сармутахассиси Раёсати ҳимоя ва рушди рақобати Хадамоти зиддиинҳисории назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият намудааст. Аз соли 2012 то моҳи майи соли 2013 мудири шўъбаи саноат, энергетика ва коммуникатсияи мақомоти иҷроияи маҳаллии ҳокимияти давлатии ВМКБ ва аз моҳи майи соли 2013 то инҷониб муовини якуми раиси шаҳри Хоруғ кор карда истодааст. Рӯзи 13 январи соли 2020, бо фармони раисҷумҳури Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон, Ҷумъазода Ҷумъа Шофақир раиси ноҳияи Шуғнони ВМКБ таъйин гардид, дар ин вазифа Азиз Гиёзодаро иваз кард.
Ҷумъа Қувват

Ҷумъа Қувват (зод. 13 июни соли 1950, ноҳияи Комсомолобод) — рӯзноманигор ва шоири тоҷик, Шоири халқии Тоҷикистон. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, Иттифоқи журналистони Тоҷикистон. Зиндагинома Ҷумъа Қувват 13 июни соли 1950 дар ноҳияи Нуробод дар оилаи зиёӣ таваллуд шудааст. Соли 1971 Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин (Донишгоҳи миллии Тоҷикистон)-ро хатм намуда, дар идораи рӯзномаи ноҳиявии "Нури Нуробод" ба фаъолият шурӯъ намудааст. Солҳои дар вазифаҳои мудири шӯъба, котиби масъул, ҷонишини сармуҳаррири ин рӯзнома кор кардааст. Аз соли 1979 то имрӯз сармуҳаррири рӯзномаи мазкур мебошад. Солҳои ҳамзамон хабарнигори рӯзномаи "Садои мардум" дар водии Рашт буд. Муаллифи китобҳои "Нони гандум", "Орзу", "Чодари сабза", "Дидор", "Сухан гоҳе бигирад ҷои дору", "Пеш аз субҳ", "Корзори сухан", "Ифтихор", "Ҳамсанги гавҳар", "Ваҳдатистони Раштонзамин" аст. Шеърҳои ӯ ба китобҳои дарсии мактабҳои миёна дохил шудаанд. Бисёр устодони санъати мамлакат ба ашъори ӯ оҳанг бастаанд. Чанд шеъраш бо оҳанги "Шашмақом" низ суруда мешавад. Намунаи ашъораш дар Москваю Теҳрон, Минск ва Тошканд ба табъ расидааст. Намоишномаҳои "Иҷоракорони Сабзазор" ва "Оқилу Одил" дар театрҳои халқӣ ба саҳна гузошта шудаанд. Достони "Пеш аз субҳ" ва "Достони Об"-аш дар байни хонандагон шуҳрат ёфтаанд. Ҷоизаҳо Бо ордени "Шараф" ва медали "Хидмати шоиста" қадрдонӣ шудааст. Ӯ Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон аст.
Ҷумъадурдӣ Гараев

Ҷумъадурдӣ Гараев (10 январи 1910 – 4 майи 1960) — сиёсатмадори шӯравӣ, ки аз 14 декабри соли 1958 то 4 майи соли 1960 котиби якуми Ҳизби коммунисти Туркманистон буд.
Ҷумъа Қуддус

Ҷумъа Қуддус (зод. 20 март 1958, Сталинобод) — рӯзноманигор, нависанда, тарҷумон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Ҷумъа Қуддус 20 марти соли 1958 дар шаҳри Душанбе таваллуд ёфтааст. Соли 1974 мактаби миёнаи 1 ноҳияи Вахш, соли 1979 факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм кардааст. Дар рӯзномаву ҳафтаномаҳои гуногун, Телевизиони тоҷик, Вазорати фарҳанги кишвар, Театри давлатии академии драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ, Донишгоҳи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода кор кардааст. Эҷодиёт Ҷумъа Қуддус муаллифи китобҳои гуногунжанру гуногунмуҳтавои "Кори нотамом" буда, асарҳои зиёди адибони Шарқу Ғарбро барои Телевизиони Тоҷикистон тоҷикӣ кардааст. Ҳамчунин, барои театрҳои кишвар "Дон-Жуан"-и Ж. Б. Молӣер, "Мӯъҷизаи одӣ"-и М. Ладо, "Ба пеш, ясавул!", "Асрори марги Чингизхон"-и Ҷ. Қулмамбетов, "Харак"-и А. Гелман, "Умед"-и Ҷ. Қалибекова, "Туӣ ягонаи ман"-и Ж. Озбекова, "Қурбони вазифа"-и Э.Ионескуро ба тоҷикӣ гардондааст. Пйессаҳои "Офариниши охирин"-аш соли 2001 дар Сурия, "Сухан ва шамшер"-аш соли 2003 дар Исроил чоп шудаанд. "Офариниши охирин" соли 2006 дар Ҷумҳурии Қирғизистон, "Тавбашикан" соли 2007 дар Ҷумҳурии Қазоқистон, "Мазҳакаи иблис" соли 2008 дар Ҷумҳурии Қирғизистон саҳнагузорӣ шудаанд. Ҳамчунин, "Офариниши охирин" аз ҷониби Театри тамошобини ҷавони Қирғизистон дар Фестивали байналмилалии театрии "Азия-2006" дар шаҳри Чӯлпонато намоиш додаву сазовори Шоҳҷоиза гардидааст. Силсилаи романҳои таърихии "Ориёно" (дар ду ҷилд — "Ҳасрати Зардушт" ва "Биҳишти гумшуда") дар Фестивали 4-уми байналмилалии санъати китоб (дар Маскав) сазовори дипломи дараҷаи дувум шудааст. Ҷоизаҳо.
Ҷумъабой Азизқулов

Ҷумъабой Азизқулов (10 июн 1934, Панҷрӯд, вилояти Суғд — 13 август 2021, Душанбе) — пажӯҳишгар, тарҷумон ва донишноманависи тоҷик, номзади илмҳои филология. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Ҷумъабой Азизқулов 10 июни соли 1934 дар деҳаи Панҷрӯди ноҳияи Панҷакент ба ҷаҳон омадааст. Соли 1958 факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм кардааст. Баъдан ходими илмии Пажӯҳишгоҳи забон ва адабиёти ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, муҳаррир, мудири шуъба, котиби масъул, муовини сармуҳаррир ва сармуҳаррири Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи советии тоҷик будааст. Соли 1974 "дар мавзӯи Синдбоднома"-и Заҳирии Самарқандӣ" рисолаи номзадӣ ҳимоя кардааст. Эҷодиёт Намунаҳои осори Саъдӣ, Савдо, Айнӣ, Лоҳутӣ, Ҳамдӣ ва дигаронро таҳқиқ ва барои чоп омода сохтааст. "Пандномаи Синдбод", "Гулзори ҳикмат", "Китоби Ҳаким Синдбод" дар таҳия ва таҳқиқу тавзеҳи ӯ ба чоп расидаанд. Чандин мақолаи Энсиклопедияи советии тоҷик ва маҷмӯаи мақолаҳои "Андӯхти рӯзгор" ба қалами ӯ тааллуқ доранд. Қиссаву романҳои В. Шукшин "Суҳбати маҳтобшаб", А. Олимҷонов "Пайкони Маҳамбет", "Корвон меравад сӯйи Офтоб" (1966, ҳамроҳи Ҳ. Аҳрорӣ), А. Дюма "Се мушкетдор" ва "Граф Монте-Кристо", асарҳои алоҳидаи О. Гончар, И. Авиҷюс ("Бехонумон"), Н. Нерсесян ("Рустаму Дилоро"), Я. Гашек ("Саргузашти сарбози чолок Швейк"), О. Генри, Р. Такур, А. Аббос, Т. Ҷумъагелдиев, В. Латсис ва дигаронро ба тоҷикӣ гардондааст. Тарҷумаи чанд филми ҳунарӣ низ ба қалами ӯ тааллуқ дорад. Даргузашт Ҷумъабой Азизқулов шоми 13 августи 2021 дар синни 87 дар шаҳри Душанбе даргузашт 1. Ҷоизаҳо.
Ҷулиу Андреоттӣ

- Ҷулиу Андреоттӣ — сиёсатмадори итолиёвӣ, демократи христианӣ, борҳо сарвазири Итолиё шудааст. Муаллифи таҳқиқотҳои таърихӣ ва сиёсашиносӣ. Фаъолият дар ҳукумат Аз 22 июли соли 1989 — Раиси Шӯрои Вазирони Итолиё. 19 июни соли 1991 Андреоттӣ аз ҷониби президенти Италия Франческо Коссига як умр сенатор таъин карда шуд. Давраи охирини сарвазирии Андреоттӣ бо мубориза бо фасод ва иртиботи ҳукумат бо мафия мегузашт ва 24 апрели соли 1992 Андреоттӣ истеъфо дод. Азбаски баъд аз ин азнавсозии тамоми хаёти сиёсии Италия шуд, хукумати Андреоттӣ охирин кабинети христианӣ-демократии Италия гардид. Соли 1993 худи Андреоттӣ барои иртибот бо мафия маҳкум шуд ва маҷбур шуд, ки фаъолияти сиёсиро қатъ кунад. Дар соли 2002, пас аз мурофиаи сесола, Андреоттӣ барои иртибот бо мафия ва даст доштан дар куштори рӯзноманигор Мино Пекорелли ба 24 соли зиндон маҳкум шуд, аммо соли дигар озод шуд. Соли 2006 ӯро ҷонибдорони сарвазири Итолиё Силвиу Берлусконӣ ба курсии раиси Сенати Итолиё пешбарӣ карданд, аммо Андреоттӣ мағлуб шуд ва Франко Марини ба ҳамин мансаб интихоб шуд. Андреоттӣ 6 майи соли 2013 дар Рум вафот карда, дар қабристони Кампо Верано дафн карда шуд. Адабиёт.
Ҷумъахон Алимӣ

Ҷумъахон Алимӣ (28 июни 1962, шаҳри Кӯлоб) — забоншиноси тоҷик, доктори илмҳои филология. Зиндагинома Хатмкардаи факултаи шарқшиносии Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин. Ассистент, муаллими калон, мудири кафедраи забони тоҷикии Донишгоҳи давлатии Кӯлоб (1986 –1997), соҳибкори хусусӣ (1997 –1999), корманди созмони байналмилалӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон. Аз соли 2002 роҳбари созмони ғайриҳукуматии "Параллакс" ва ҳамзамон аз соли 2008 ходими илмии Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакии АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон. Фаъолияти илмӣ Муаллифи зиёда аз 50 мақолаи илмӣ-тадқиқотӣ ва 500 мақолаи илмӣ-оммавӣ. Алимӣ асосан ба таърихи забон ва номшиносӣ (ономастика, топонимика) машғул аст. Микротопонимияи ҳавзаи Сурхоб, топонимикаи минтақаи Кӯлобро аз ҷиҳати забонӣ тадқиқ намудааст.
Ҷумъабой Қузиев

Ҷумъабой Қузиев (1971, деҳаи Сангистон, ноҳияи Айнӣ), сароянда (иҷрокунандаи мақомҳо, мусиқии мардумӣ). Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Баъди хатми мактаби ҳамагонӣ, факултаи мусиқии тоҷики (шуъбаи мусиқии анънавӣ, тахассуси сароянда) Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода ба сифати сарояндаи шомили Ансамбли давлатии "Шашмақом" ба номи Ф. Шаҳобови Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон гардид. Ҷумъабой Қузиев дар ин муддат барои омӯзиш ва дарёфти сирҳои ниҳонии мақомҳо кӯшиш ба харҷ дода, дар иҷрои шохаҳои овозии "Шашмақом" – "Рок", "Талқин Қулмуҳаммади Удӣ чаи Савти Сабо", "Уфари Савти Наво", "Қашқарчаи Мустзоди Наво", "Қашқарчаи Савти Чоргоҳ", "Баёти 4" ва ғ. маҳорат, сабки хоси иҷроӣ ба харҷ додааст. Ҷумъабой Қузиев иштирокдори рӯзҳои фарҳанги Тоҷикистон дар Русия (Москва 2005), ЮНЕСКО (Франсия, Париж, 2005), барномаҳои консертии 1100-солагии давлати Сомониён, 80-солагии пойтахти Тоҷикистон Душанбе ва ғ. аст. 1 Ҳамчунин нигаред.
Ҷумъақул Ҳамроев

Ҷумъақул Ҳамроев (Ҷумъа Ҳамроҳ) (07.07.1947, ш. Турсунзода), доктори илмҳои филология, профессор. Зиндагинома Соли 1968 шуъбаи тоҷикии факултаи филологияи Донишгоҳи давлатии Самарқандро хатм намуда, дар ҳамин ҷо ба сифати корманди илмӣ, мудири шуъбаи дастхатҳои китобхонаи илмии донишгоҳ хидмат намуда, минбаъд муаллими кафедраи педагогика ва психология, муаллим, дотсент ва аз 2007 мудири кафедраи адабиёти тоҷик Донишгоҳи давлатии Самарқанд кор кардааст. Ба яке аз бахшҳои адабиётшиносӣ-нақди бадеӣ таваҷҷуҳ намуда, махсусияти онро дар баррасии осори мансуру манзуми адибони муосири тоҷик нишон додааст. Ковиши илмиаш хусусан бобати танқиди адабии солҳои 60-80-уми асри гузашта ва таъсири он ба пешрафти адабиёти тоҷик шоистаи ситоиш мебошад. Осор.
Ҷумъахон Балапанов

Ҷумъахон Балапанов Жұмахан Балапанов) — деҳа дар ноҳияи Алокӯли вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Ҷумҳур Ҷаъфаров

Ҷумҳур Ҷаъфаров (1930, деҳаи Даҳбеди шаҳри Самарқанд) — омӯзгор ва рӯзноманигор и озаритабори Тоҷикистон, набераи Саидризо Ализода 1. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон. Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон 2. Зиндагинома Ҷумҳур Ҷаъфаров озарист. Соли 1930 дар деҳаи Даҳбеди шаҳри Самарқанд, дар оилаи зиёӣ ба дунё омадааст. Тибқи ёддошташ дар Самарқанд хонаашон дар шафати ҳавлии Садриддин Айнӣ буд ва бо ин шахсияти бузург рафтуомад доштанд. Аммо баъдтар падараш Исмоил Ҷаъфаров, ки Донишгоҳи давлатии шаҳри Бокуро хатм намуда буд, барои маҳви бесаводӣ ба Тоҷикистон омад. Ҳамин тавр, дарахти умри Ҷумҳур Ҷаъфаров ба хоки ин диёр пайвасту дар сарзамини тоҷикон ба камол расид. Дар ин мулк саодат ёфт, оиладор шуд ва соҳибэҳтиром гардид. Волидайнаш Исмоил Ҷаъфаров ва Шафиқа Ҷаъфарова дар деҳоти атрофи шаҳри Душанбе ва ноҳияи Орҷонкидзеобод солҳои тӯлонӣ ба ҳайси омӯзгор кор карда, миёни мардум обрӯву эътибори хосса доштанд. Падараш наздики 40 сол директори мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ буд ва дар рушди маорифи халқи тоҷик хидмати арзанда намуд. Эҳтироми беандозаи мардум ба пешаи волидайн ӯро водор намуд, ки ҳаёти худро ба ин ҷода бахшад. Баъди хатми мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ дар Омӯзишгоҳи омӯзгории шаҳри Орҷеникидзеобод ба ҳайси омӯзгори асосҳои хоҷагии қишлоқ ба кор рафт. Дар ин даргоҳ наздики 50 сол ба шогирдон ба се забон — тоҷикӣ, ӯзбекӣ дарс мегуфт. Шогирдони бешумораш имрӯз дар соҳаҳои мухталиф фаъолият доранд. Ҷумҳур Ҷаъфаровро дар маҳалли кору фаъолияташ ва дигар манотиқи кишвар натанҳо чун омӯзгору марди некном, балки ҳамчун дӯсти деринаи рӯзноманигорон хуб мешиносанд. Зеро мақолаҳои зиёдаш дар рӯзномаву маҷаллаҳои гуногун ва бо забонҳои мухталиф интишор шудаанд, ки аз мушкилоти соҳаи кишоварзӣ то мавзӯъҳои одобу ахлоқ лавҳаву репортажҳоро дар бар гирифта, ба ҳалли мушкилоти соҳаи мухталиф мусоидат намудаанд. Дар Тоҷикистон ягона эҷодкори озарӣ аст, ки бо забони тоҷикӣ мақола менависад. Нигоштаҳояш ҳама ибратомӯзу таъсирбахш аст ва бисёре аз саҳифаҳои нокушодаи ҳаёти Садриддин Айнӣ, Саидризо Ализода ва Маҳмудхоҷаи Беҳбудиро, ки дар таърихи журналистикаи тоҷик саҳми назаррас доранд, дар мақолаҳои "Ҳамсангари устод Айнӣ" ва "Ёди Беҳбудӣ" равшан намудааст. Дастовардҳои илмӣ Дар баробари ин муаллифи дастурамали "Усулҳои мубориза бар зидди ҳашароти зараррасони зироати хоҷагии қишлоқ" мебошад. Яке аз дастовардҳои илмиаш бо усули биологӣ мубориза бурдан бар зидди ҳашароти зараррасон ва алафҳои бегона мебошад. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон аст. Ба навиштани шеър низ шавқи зиёд дорад. Ҷоизаҳо Хидматҳояш замони шӯравӣ бо Ифтихорномаи Комитети марказии Партияи Коммунистии Иттиҳоди Шӯравӣ, Ифтихорномаи Ҷамъияти "Дониш"-и Иттиҳоди Шӯравӣ ва дар даврони соҳибистиқлолии кишвар соли 1995 барои саҳми арзанда дар кори таълиму тарбия, тайёр намудани кадрҳои баландихтисос ва маҳорати хуби касбӣ бо Ифтихорномаи Президенти ҶТ, Ифтихорномаи Вазорати маориф, Вазорати фарҳанг, Вазорати кишоварзӣ ва Дипломи Кумитаи ҳифзи табиат қадрдониаш намудаанд. Барои саҳми арзанда дар рушди матбуот унвони Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистонро соҳиб гардидааст.
Ҷумҳурии Африқои Марказӣ

Ҷумҳурии Африқои Марказӣ яке аз кишварҳои Африқо аст. Таърих Сиёсат ва ҳукумат Бахшбандии кишварӣ Ҷуғрофия Иқтисодиёт Мардум Фарҳанг ва маорифЭзоҳ Алҷазоир Ангола Бенин Ботсвана Буркина-Фасо Бурунди Габон Гана Гвинея Гвинея-Бисау Гомбиё Ҷибути Миср Замбия Зимбабве Кабо-Верде Камерун Кения Комор Ҷумҳурии Демократии Конго Ҷумҳурии Конго Кот-д"Ивуар Лесото Либерия Либиё Маврикий Мавритания Мадагаскар Малави Мали Мағриб Мозамбик Намибия Нигер Нигерия Руанда Сан-Томе ва Принсипи Свазиленд Сейшел Сенегал Сомали Судон Сиерра-Леоне Танзания Того Тунис Уганда Ҷумҳурии Африқои Марказӣ Чад Гвинеяи Истивоӣ Эритрея Эфиопия Ҷумҳурии Африқои Ҷанубӣ Судони Ҷанубӣ Қаламравиҳои вобаста: Қаламрави Биритониё дар Уқёнуси Ҳинд Саҳрои Ғарбӣ Ҷазираҳои Канорӣ Мадейра Майотта Мелиля Реюнон Сант Ҳелено, Аснешн ва Тристон-до-Куно Ҷазираҳои Эпарсе Сеута Кишварҳои бо расмият маҳдуд: Озовод Ҷумҳурии Демократии Арабии Саҳро Таъсиси давлатӣ дар қаламрави Сомали (Авдаленд Галмудуг Ҷубаленд Пунтленд Сомалиленд Хатумо Ҳимон ва Ҳеб).
Ҷумҳурии Дагомея

Ҷумҳурии Доҳуми ё Ҷумҳурии Дагомея 11 декабри соли 1958 ҳамчун мустамликаи худидоракунанда дар Иттиҳоди Фаронса таъсис дода шудааст. Пеш аз ба даст овардани Мухторият, он Дагомеяи Фаронса номида мешуд ва қисми Иттиҳоди Фаронса буд. 1 августи соли 1960 мустамлика аз Фаронса истиклолияти комил ба даст овард. Дар соли 1975, кишвар номгузории Бенин номида шуд, аз халиҷи Бенин (он дар навбати худ ба номи Имперотурии Бенин, ки пойтахти он дар шаҳри Бенин, Нигерия и муосир буд, номида шуд), зеро калимаи Бенин дар муқоиса бо Дагомея, барои ҳамаи гурӯҳҳои этникии давлат аз ҷиҳати сиёсӣ бетараф ҳисобида мешуд. Нигаред инчунин.
Ҷумҳурии Демократии Молдова

Ҷумҳурии Демократии Молдова, ҶДМ декабри соли 1917, ҳамчун ҷумҳурӣ мустақил 24-уми январ (6 феврали) 1918 эълон шуд, ки 27 марти (9 апрели) ҳамон сол ба Шоҳигарии Руминия дохил шуд ва бо фармони шоҳи Руминия Фердинанди 10 декабри ҳамон сол барҳам дода шуд. Дар моҳҳои аввали мавҷудияти худ ҷумҳурӣ қаламрави худро танҳо қисман назорат мекард. Уезди Аккерманро болшевикон ва Ҷумҳурии Шӯравии Одесса назорат мекарданд. Дар қаламрави ҶДМ ҷангҳо байни қисмҳои артиши хориҷӣ: артиши Руминия, болшевикон ва қӯшунҳои Ҷумҳурии Халқии Украина ҷараён доштанд. Дар натиҷа, Сфатул Сэриӣ, мақоми олии роҳбарикунандаи кишвар, барои ба қаламрави ҷумҳурии эълоншуда ворид кардани нерӯҳои Руминия овоз дод. Ҳамин тариқ, давлат пурра зери назорати Руминия гашт. Пас аз он, дар Сфатул Сэриӣ овоздиҳӣ баргузор гардид, ки дар он қарор қабул карда шуд, ки ҶДМ ба Руминия бо шароити мухторият шомил карда шавад. Таърих Аҳолӣ Дар Ҷумҳурии Демократии Молдова тақрибан 2.700.000 нафар одамон зиндагӣ мекарданд. Аксарияти аҳолии кишварро молдовиён ташкил медоданд, ки қисми бештарашон дар минтақаҳои марказии Бессарабия зиндагӣ мекарданд. Камтар аз ҳама молдовиҳо дар минтақаҳои ҷанубии ҶДМ — Буджак зиндагӣ мекарданд. Дар ҷумҳурӣ инчунин ақаллиятҳои миллӣ — русҳо, украинҳо, гагаузҳо, немисҳо, булғорҳо, яҳудиён, ҷӯгиҳо, албанҳо ва дигарон буданд. Аз ақаллиятҳои миллӣ дар ибтидои асри 20 тақрибан 20% украинҳо, 11% яҳудиён, тақрибан 8% русҳо, дар байни онҳо липовиён — имондорони кӯҳна, ки дар асри 18 ба сӯи резишгоҳи Дунай гурехтанд, 5 % булғорҳо, 4% гагаузҳо, 0,6% ҷӯгиҳо дар Бессарабия зиндагӣ мекарданд 1. Дар қисми ҷанубии Буджак, халқҳои румзабон 27% аҳолиро ташкил медоданд, дар наздикии Белгород-Днестровский — 23%-ро 2. Ҷуғрофия Сиёсат.
Ҷумҳурии Демократии Олмон

Ҷумҳурии Демократии Олмон; ба таври ғайрирасмӣ инчунин Олмони Шарқӣ (ба Остдойчланд) — давлати сотсиалистӣ буд, ки дар қаламрави Аврупои Марказӣ аз 7 октябр и соли 1949 то 3 октябр и соли 1990 вуҷуд дошт. ҶДО 7 октябри соли 1949 дар макони минтақаи ишғоли шӯравии собиқи Олмон дар Олмони Шарқӣ пас аз чаҳор соли анҷоми Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ ташкил шудааст. ҶДО то вайрон шудани девори Берлин ва аз нав муттаҳид шудани Олмон дар соли 1990 яке аз аъзои асосии иттиҳоди сотсиалистии СПВ (Паймони Варшава) буд. ҶДО аз Иттифоқи Советӣ режими сиёсии сотсиалистиро қабул карда, дар давоми тамоми таърихи "ҷанги сард" яке аз мамлакатҳои пешқадами лагери сотсиалистӣ буд.
Ҷумҳурии Исломии Афғонистон

Ҷумҳурии Исломии Афғонистон — як ҷумҳурии исломӣ аст, ки аз соли 2004 то 2021 дар тӯли Ҷанги Амрико дар Афғонистон рӯйи бештари манотиқи Афғонистон ҳукумат кард. Ин ҳукумат пас аз ҳамлаи ИМА ба Афғонистон ва сарнагунии Иморати Исломии Афғонистон дар соли 2001 таъсис шуд ва бист сол баъд дар пайи ҳуҷуми Толибон дар соли 2021 суқут кард. Ин давлат узве аз Созмони Милали Муттаҳид, Созмони ҳамкории исломӣ, Иттиҳодияи ҳамкориҳои минтақаии ҷануби Осиё, Гурӯҳи 77, Созмони ҳамкории иқтисодӣ ва Ҷунбиши адами таъаҳҳуд буд. Аҳолӣ (саршумории 2019 1) — 32,226 млн кас, масоҳат — 652 864 км. Пас аз тасхири Кобул дар соли 2001 нерӯҳои Толибон контроли манотиқи мухталиф кишварро дар даст гирифтанд ва ҷанг дохилӣ идома дода шуд. Ин амр Афғонистонро мушкилсоз кард; Нақзи ҳуқуқи башар ва ҳуқуқи занон бо суиистифодаҳои мутааддид муртакиб шуда тавассути ҳар ду тарафайн, монанд куштани ғайринизомён, одамрабоӣ ва шиканҷа гузориш шуд. Бо таваҷҷуҳ ба вобастагии густурдаи ин давлат ба Амрико дар пайи кумакҳои низомӣ ва иқтисодӣ, бархе ин давлати Афғонистонро ба унвони як давлати муттакӣ ба Амрико табақабандӣ карданд, ки ба тадриҷ контроли рустоӣ ва вилоятҳояшро пас аз поёни "амалиёти озодии баландмуддат" аз даст дод.