ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Абдурраҳмонхон

Абдурраҳмонхон (октябр и 1901) — Амири Афғонистон дар солҳои Зиндагинома Солҳои 60 садаи ҳокими Тошқӯрғон буд. Барои тоҷу тахти Кобул бо амакзодаи худ Шералихон мубориза бурд. Соли 1869 шикаст хӯрда, ба Самарқанд омад ва ёздаҳ сол истиқомат намуд. Баъди ҷанги дуюми байни Англия ва Афғонистон ба ватанаш баргашт, бо ёрии сардорон ва пешвоёни лашкари халқӣ соли 1880 соҳиби салтанати Кобул гардид. Дар аҳди Абдурраҳмонхон дар Кобул зарробхона, матбаа ва корхонаи калони саноатии "мошинахона" сохта шуд, ки аз тиру тӯпу аслиҳа то либосу афзори қувваҳои низомиро истеҳсол менамуд. Тамоми мансабҳои ҳарбӣ ва раиятӣ ба уҳдаи сардорон ва маликҳои қабилаҳои афғон вогузор шуда, халқҳои ғайриафғон — тоҷикҳо, ҳазораҳо, ӯзбекҳо ва ғайра ҷабру ситами беандоза мекашиданд ва бори вазнини сарфу харҷҳои бепоёни феодалӣ ба зиммаи онҳо буд. Даромади хазинаи амир аз ҳисоби маҳсули дастранҷи заҳматкашон аз 1, 5 курур (1 курур 10 млн) ба 7 курур рупия расид. Ба муқобили зулму бедодгариҳои феодалӣ дар байни ғилзоиҳо, вардакҳо, ҳазораҳо, бадахшониҳо, фирӯзкӯҳиҳо, балучҳо ва ғайра борҳо шӯру ошӯбҳои халқӣ ба амал омад. ӯ унвони фахрии "Зиёи миллату дин"-ро гирифт, лекин халқ ӯро "амири сиёҳ" меномид. Сиёсати хориҷии Абдурраҳмонхон таҳти назорати ҳукумати Англия қарор гирифт. Абдурраҳмонхон шартномаи нангини Гандумак ва "Хати Дюранд"-ро тасдиқ намуд, сарнавишти миллионҳо паштунҳои сарҳадоти шимолӣ ғарбии Ҳиндустонро ба дасти англисҳо супурд ва гунаҳкори ба вуҷуд омадани масъалаи Паштунистон гардид. Абдурраҳмонхон дар натиҷаи сӯиқасди дарбориён кушта шуд.
Абдусалом Абдуллоев

Абдусалом Абдуллоев 15 декабр, 1951 — рассоми боистеъдод Тоҷикфилм. Дар Москав таҳсил кардааст. Бисёр эҷодиёташ дар маҷаллаҳои ба монанди Машъал ба нашр расидаанд. Зиндагинома Дар мактаби санъат таҳсил карда соли 1970 онро хатм кардааст. Баъд ба факултаи санъати ВГИК дар шаҳри Москва дохил мешавад. Аз соли соли 1976 то 1992 дар киностудияи Тоҷикфилм ба ҳайси рассом фаъолият кардааст. Дар аввал рассом ороишгар буд, баъд тарроҳи саҳнаву либос ва коргардони ҳунарӣ дар 18 филмҳои ҳунарӣ ва телевизионӣ буд. Соли 1992 ӯ ба унвони ороишгар наққош ба редаксияи маҷаллаи ҷавонон Истиқбол ба кор омад, ки дар он то имрӯз фаъолият мекунад. Дар соли 2002, намоишгоҳи инфиродии ӯ баргузор шуд. Абдуллоев иштирокчии бисёр намоишгоҳҳои миллӣ ва байналмилалӣ аст, ва беш аз 35 китобҳои кӯдакона ва ҷавононро оро додааст.
Абдусаломи Муборакпур

Абулҳуда Муҳаммад Абдусалом Ибн-аш Шайхон Муҳаммад Муборакпур — муҳаддис ва муаррих. Зиндагинома Аз оилаи зиёиёни тақводор. Қуръони карим, ҳадиси набавӣ, тафсир, фиқҳ, таърих, ҳикмат ва илми тибро ба қадри замони худ хеле хуб омӯхтааст. Абдусалом 22 соли ҳаёташро ба омӯзгорӣ бахшид; аз мадрасаи ибтидоӣ сар карда то мадориси олӣ дарс гуфтааст. Дар солҳои охири ҳаёт мударриси Донишгоҳи "Дор-ул-ҳадис-ар-раҳмония" буд. Осор Доир ба ислом ва таърих асарҳои бисёре эҷод кардааст. Аз ҷумлаи онҳо "Сират-ул-Имом-ал-Бухорӣ" дар олами ислом хеле машҳур буда, дар он доир ба асарҳои илми ҳадис ва муҳаддисон хеле батафсил ва мукаммал маълумот дода шудааст. Ин асар дар Банорас ду маротиба (1955 ва 1986) ба табъ расидааст.
Абдусалим Маҳмадмуродов

Маҳмадмуродов Абдусалим (1.07.1946, деҳаи Панҷрӯди ноҳияи Панҷакент), кимиёшинос, номзади илмҳои химия, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1964–1969 дар факултети химияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин таҳсил кардааст. Солҳои 1969–1972 ходими хурди илмии Институти химияи АИ ҶТ, 1972–1975 аспиранти Донишкадаи технологии БелоРоссия гузаштааст. Солҳои 1987–1998 ҳамчун дотсент, 1998–2001 мудири кафедраи химияи умумӣ ва ғайриорганикии донишгоҳи омӯзгорӣ кор кардааст. Солҳои 1988–2010 ҳамчун сардори секори илмӣ- тадқиқотӣ ва аз 2001 ҳамчун муаллими ҳамкори кафедраи химияи умумӣ ва ғайриорганикии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ фаъолият дошт. Ҳамзамон котиби масъули маҷаллаи илмии "Паёми донишгоҳи омӯзгорӣ" буд. Аз соли 2001 то ба имрӯз ҳамчун муовини сардори шуъбаи таълим ва мудири шуъбаи таҷрибаомӯзии Донишкадаи иқтисодии Тоҷикистон кор карда, айни ҳол сармутахассиси шуъбаи таъмини стандартҳои давлатии таҳсилоти донишкадаи мазкур мебошад. Оид ба тадқиқоти термодинамикии себромидҳои унсурҳои нодири заминӣ кори илмӣ бурдааст. Тадқиқотҳои ӯ имконият доданд, ки чиҳати истифодабарии энергияи офтоб як қатор усулҳои навин кор карда шаванд. Қисме аз ин кашфиётҳо ҳамчун ихтирооти нодир бо шаҳодатномаи муаллифӣ сарфароз карда шуда, ба дасти чоп расиданд. Ӯ муаллифи 3 дастури таълимӣ, 3 ихтирооти илмӣ ва зиёда аз 100 мақолаву воситаҳои таълимию методӣ мебошад. Аксари мақолаҳои илмияш дар маҷаллаҳои бонуфузи илмӣ, аз қабили "Химияи физикавӣ", "Технологияи химиявӣ", "Кинетика ва катализ" нашр шуда, дар миқёси собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ ва берун аз ҳудуди он дастраси мутахассисони соҳаи химия гардидаанд. Ҷоизаҳо Барои хидматҳояш дар соҳаи илм ва таълим бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" ва ифтихорномаҳои Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон қадрдонӣ карда шудааст. Осор Ҳалли масъалаҳо аз химияи маҳлулҳо, Д., 1991; Мувозинати фазагӣ ва химияи барқӣ, Д., 1992; Маҷмӯи масъалаҳо аз химияи физикӣ, Д., 1993; Муайянкунии ҳосили зарби ҳалшавандагии фториди иттрий Доклады АН РТ, 1972, 9; Давление насыщенного пара при бромидов иттрия и гольмия Химия и химическая технология, Минск, 1975, 9; Давление насыщенного пара при бромидов лантана, серия, празеодимии и неодима Журн. Физическая химия, М., 1975. 7, 9; Давление насыщенного пара при бромидов иттрия и гольмия Журн. Физическая химия, М., 1975, 8; Давление насыщенного пара редкоземельных элементов и иттрии Журн. Физическая химия, М., 1975, 10; Тензометрическое исследование диокситетрахлормодата и калий Доклады АН РТ, 1979,.
Абдусалом Аюбов

Абдусалом Рауфович Аюбов (28.04.1971, ноҳияи Ғончӣ) - омӯзгор, доктори илмҳои таърих, профессор. Зиндагинома Фаъолияти илмӣ Мутахассиси соҳаи мардумшиносӣ, таърихи фарҳанг, номшиносии таърихӣ, муаллифи 6 монография, 120 мақолаи илмӣ, 5 дастури таълимӣ-методӣ аз фанни таърихи дунёи қадим; Таҳти роҳбарии доктори илмҳои таърих, профессор Абдуллоҷон Мирбобоев соли 2012 рисолаи номзадии худро таҳти унвони "Аз таърихи ташаккул ва таҳаввули номҳои ҷуғрофии Истаравшан дар аҳди қадим ва асрҳои миёна", соли 2021 рисолаи доктории худро дар мавзӯи "Ҷанбаҳои таърихии ташаккул ва шакливазкунии топонимҳои Суғд ва Фарғона (асри то мелод - асри мелодӣ)" дифоъ кардааст. Осор.
Абдусалом Баракаев

Абдусалом Баракаев — олим, профессор, доктори илмҳои тиб, узви пайвастаи Академияи илмҳои Тоҷикистон. Зиндагинома Абдусалом Баракаев (Салом Баракаев), 2 майи соли 1950 дар деҳаи Долони поёни ноҳияи Ғончӣ ба дунё омадааст. Соли 1966 ба Донишгоҳи тиббии Тоҷикистон ба номи А. Сино дохил шудааст. Ҳангоми таҳсил дар донишгоҳ барандаи стипендияи В. И. Ленин буд. Донишгоҳро ба дипломи аъло соли 1972 ба итмом расонидааст. Аз соли 1975 то 1992 дар Институти гастроэнтерологияи Академияи илмҳои Тоҷикистон ба ҳайси тадқиқотчӣ ва муовини директори ИИТ Академияи илмҳои Тоҷикистон кор кардааст. Соли 1983 рисолаи номзади илм оид ба мавзӯи "Фиброколоноскопия с прицельной биопсией в диагностике воспалительных и опухолевых поражений толстой кишки" дар Академияи тиббии Москва ба номи И. М. Сеченов ва ҳамонҷо соли 1991 — рисолаи докториро оид ба мавзӯи "Лазерная терапия в комплексном лечении хронических заболеваний верхнего отдела пищеварительного тракта и гепато-билиарной системы" дифоъ намудааст. Аз соли 1993 то 1996 дар шаҳри Машҳади, Эрон) ба ҳайси пизишки мутахассис кор кардааст. Соли 1996 ӯ декани шуъбаи Донишгоҳи тиббии Тоҷикистон ба номи А. Сино дар шаҳри Хуҷанд буд. Абдусалом Баракаев ҳамроҳи завҷааш Малика Хисамовна Баракаева (27 марти 1951) дар садамаи тайёра 15 декабри соли 1997 вафот кардаанд (рейс 3183 Худжанд — Шарджа, ОАЭ) 1. Фаъолияти илмӣ Абдусалом Баракаев аввалин бор дар Тоҷикистон назарияи колонофиброскопия ва назарияи муолиҷаи тиббии лазериро дар табобати касалиҳои узвҳои дарунӣ кашф кард. Мувофиқи ташаббуси ӯ соли 1985 нахустин бор дар ИШ лаборатория барои муолиҷаи лазерии касалиҳои дарунӣ сохта шуда буд. Дар муддати кӯтоҳи умри худ Салом Баракаев захираи хеле калон - 114 то корҳои илмӣ, аз онҳо 7 то ихтироъ ва тафсия, 4 тафсияи назариявӣ барои табибони амалкунанда гузошт. Аз онҳо 16 назария дар ИМА, Австралия, Хитой, Эрон, Югославия, Арабистони Саудӣ, Марокаш ва ғайра нашр шуда буданд. Салом Баракаев котиби генералии Ҷамъияти илмии гастроэнтерологони Тоҷикистон, аъзои Академияи илмҳои Тоҷикистон, аъзои ассотсиатсияи илмҳои гастроэнтерологони ИДМ, нозири маҷаллаи таҳририи маҷаллаҳо Проблемаҳои гастроэнтерологонӣ, аъзои комиссия оид ба ҳифзи рисолаҳои номзад ва докторон дар ДДТТ буд. Осор Ҷоизаҳо Пайвандҳо.
Абдусалом Атобоев

Абдусалом Атобоев - нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Абдусалом Атобоев 20 апрели 1934 дар деҳаи Қалъачаи Мазори ноҳияи Исфара ба ҷаҳон омадааст. Баъди хатми Омӯзишгоҳи омӯзгории Конибодом чанде дар зодгоҳаш муаллимӣ кардааст. Соли 1958 факултаи филологияи тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т.Г.Шевченкоро ба поён расондааст. Муддате дар рӯзномаи "Тоҷикистони Советӣ" ва маҷаллаи "Машъал" кор кадааст, чанде сармуҳаррири бахши репертуари Вазорати фарҳанги Тоҷикистон будааст. Абдусалом Атобоев 24 апрели 1986 аз ҷаҳон даргузашт. Эҷодиёт Аз солҳои 60-ум ба кори эҷодӣ пардохтааст. Аввал очерку ҳикоя менавиштааст, ки чанде аз онҳо дар моҳномаҳои "Садои Шарқ", "Занони Тоҷикистон", "Гулистон", "Машъал" ва маҷмӯаҳои дастҷамъӣ нашр шудаанд. Осори мансураш дар китобҳои "Вохӯрӣ бо падар" ва "Шиносоӣ" ба табъ расидаанд. Муваффақияти ӯ бештар дар драматургия ба чашм мерасид, ки намоишномаҳои "Суруди нотамом", "Иллоанта", "Бонги хатар", "Парвози уқоб" (ҳамроҳи Ғанӣ Абдулло, 1975), "Телеграмма ба Ленин" (ҳамроҳи Ғанӣ Абдулло, 1976), "Имтиҳон", "Қиссаи аввалин" ва "Қиёми Лоҳутӣ" гувоҳи онанд. Матни чанде аз намоишномаҳояш дар китоби "Вохӯрӣ бо падар", "Намоишномаҳо" ва моҳномаи "Садои Шарқ" ба табъ расидаанд. Барои радио повести Садриддин Айнӣ "Ятим"-ро инсенировка кардааст. Асарҳои алоҳидаи Ю.Бондарев, И.Вазов, О.Вайлд ва И.Қосумовро ба тоҷикӣ гардондааст.
Абдусалом Абдуқодиров

Абдусалом Абдуқодиров (19 сентябри 1949, Ғончӣ, вилояти Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон) — адабиётшиноси ӯзбекзабони Тоҷикистон, доктори илмҳои филологӣ. Аълочии маорифи Тоҷикистон, профессор Зиндагинома Хатмкардаи ДДОЛ ба номи С.М.Киров, декани факултети филологияи ӯзбекӣ, ҷонишини декан, мудири кафедраи усули таълими забон ва адабиёти ӯзбекии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Аз соли 2004 мудири кафедраи адабиёти ӯзбекии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Фаъолияти илмӣ Муаллифи 8 монография, 5 рисола, 1 китоби дарсӣ, 13 дастури таълимӣ-методӣ, беш аз 200 мақолаи илмӣ ва илмӣ-оммавӣ. Дар оғози фаъолияти илмӣ ба масъалаҳои анъана ва навоварӣ, поэтикаи назми ӯзбекии давраи ҶБВ тартибдодаи Абдуқодиров дар асоси маводи ҳамин мавзӯъ ба миён омадаанд. Абдуқодиров барои мактабҳои таҳсилоти умумии ӯзбекзабони ҶТ китобҳои дарсии "Адабиёт" ва "Адабиёти Ватан"-ро таълиф намудааст. Дастурҳои таълимии Абдуқодиров оид ба назмшиносӣ, хониши ифоданок ва ғайра барои мактабҳои олии ҶТ таъйин гардидаанд. Корҳои илмии Абдуқодиров дар ҷумҳуриҳои ӯзбекистон, Қирғизистон маъруфанд. Бо роҳбарии Абдуқодиров 4 нафар унвонҷӯ рисолаи номзадӣ дифоъ намудаанд. Ҷоизаҳо Осор Эзоҳ Пайванҳо.
Абдусалом Маҳмадназаров

Абдусалом Маҳмадназаров (14 апрели 1948, Хоруғ) — луғатнигор ва тарҷумон и тоҷик, доктори илмҳои филология. Зиндагинома Абдусалом Мамадназаров 14 апрели соли 1948 дар шаҳри Хоруғ дар оилаи деҳқонба дунё омадааст 1 2. Соли 1955 ба мактаби ибтидоӣ ба номи Калинин, баъдан дар соли 1958 ба мактаб-интернати шаҳри Хоруғ рафта, онро соли 1966 хатм кардааст. Шуъбаи забони англисии Донишгоҳи омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро соли 1970 бо ихтисоси "Омӯзгори забони англисӣ" хатм кардааст. Корнома Фаъолияти кории худро ба сифати устоди забони англисӣ дар мактаби 20-и деҳаи Искичи ноҳияи Ҳисор оғоз намудааст. Аз моҳи ноябри соли 1970 то моҳи ноябри соли 1971 дар сафи қувваҳои мусаллаҳи Иттиҳоди Шуравӣ хизмат кардааст. Баъди адои хизмат аз моҳи феврали соли 1972 устоди забони англисӣ дар кафедраи забони англисии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин шудааст.
Абдусалом Валиев

Абдусалом Валиев (05.01.1947, д. Унҷии н. Хуҷанд, ваф. 09.06.2021, ш. Душанбе) — таърихнигор, мардумшинос, доктори илмҳои таърих. дотсент. Аълочии матбуоти Иттиҳоди шуравӣ, Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Абдусалом Валиев Донишкадаи давлатиии омӯзгории Ленинобод -ро хатм намудааст. Фаъолияти илмӣ Тадқиқоти А. Валиев ба масъалаҳои таърих, таърихи маданият ва мардумшиносии халқи тоҷик бахшида шудаанд. Соли 1999 дар мавзуи "Мардумшиносии таърихии тоҷикон дар асрҳои Х-Х; "Мақоми Россия дар ташаккули давлатдории тоҷикон" (Д., 2000); "Роҳи бузурги абрешим пайвандгари тамаддунҳо" (Ҳиндустон, 2008) ва ғ. мебошад. 1 Осор Адабиёт дар бораи А. Валиев Ҳамчунин нигаред Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Абдусалом Воҳидов

Абдусалом Воҳидов (14 апрели 1954, Конибодом) — духтури кӯдакон, доктори илмҳои тиб. Зиндагинома Хатмкардаи факултаи педиатрии Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Духтури шуъбаи таваллуди Беморхонаи марказии ноҳияи Конибодом, ординатори клиникӣ ва аспиранти Пажӯҳишгоҳи педиатрии АИ Тиббии ИҶШС, мудири шуъбаи физиология ва бемориҳои навзодони Пажӯҳишгоҳи ҳифзи модар ва кӯдаки шаҳри Душанбе, ассистенти кафедраи акушерӣ ва гинекологияи ДДТТ ба номи Абуалӣ ибни Сино, мудири кафедраи неонатологияи Донишкадаи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон, сардори Раёсати ташкили ёрии тиббӣ ба модарон ва кӯдакони Вазорати тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҳамоҳангсози лоиҳаи Фонди ҷопонии камбизоатӣ "Беҳтар намудани ғизои модарон ва кӯдакони оилаҳои камбизоат". Аз соли 2008 мушовири миллӣ оид ба масоили таваллуди бехатар ва нигоҳубини навзодони ЮНИСЕФ. Сарнеонатологи Вазорати тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз 2005). Пажӯҳиш ва таълифот Доир ба асари бемориҳои мағзи сар ба савияи нуклеитидҳои сиклӣ дар кӯдакони норасида ва роҳҳои кам кардани бемориҳое, ки ҳангоми зодан рух менамоянд, таҳқиқот анҷом додааст. Зиёда аз 80 таълифоти илмӣ дорад. Осор.
Абдусалом Раҳимов (оҳангсоз)

Абдусалом Раҳимов – оҳангсози суннатӣ, навозандаи моҳир (ғиҷҷак), Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, узви Иттифоқи композиторони Тоҷикистон. Зиндагинома Абдусалом Раҳимов оли 1944 таваллуд ёфтааст. Аз овони ҷавонӣ бо устоди бузурги Фалакхонӣ, Одина Ҳошим ҳамкорӣ намуда, дар мактаби ӯ ба воя расидааст. Дертар ҳамчун ғиҷҷакнавози Одина Ҳошим интихоб гардид. Вай имконият пайдо кард, ки таи чандин солҳо аз ин устод ва донандаи санъати Фалак ва ғазалсароӣ бисёр чизҳоро омӯзад. Дар натиҷа, донишу малакаи бузургеро дар ҷиҳати банду басти оҳангу зарб, эҷоди асарҳои жанрҳои суннатӣ пайдо намудааст. Соли 1982 Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзодаро хатм намудааст. Композитсияро ба тарзи факултативӣ аз композитор Абдулфаттоҳ Одинаев омӯхтааст. Аз соли 1961 дар дастаи мусиқӣ ва дертар – Театри халқии ба номи Одина Ҳошимови ноҳияи Ҳамадонии вилояти Хатлон аввал ба ҳайси навозанда ва баъд ба ҳайси роҳбари мусиқӣ фаъолият мебарад. Доираи эҷодиёти оҳангсоз Абдусалом Раҳимов – жанрҳои мусиқии суннатӣ ва эҷоди мусиқӣ барои намоишномаҳои театрӣ, оркестри созҳои халқӣ мебошад. Осор Мусиқӣ ба намоишномаҳои театрӣ Сурудҳо.
Абдусалом Рабиев

Абдусалом Рабиев (3 августи 1930, деҳаи Чорбоғ, ноҳияи Ленин) — бинокор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Зиндагинома Баъди адои хизмати ҳарбӣ донишҷӯи Омӯзишгоҳи Чиптура, тракторчии Стансияи мошину трактори Варзоби ВХҚ-и РСС Тоҷикистон, коргари "Горстрой- трест", бетонрези Управленияи сохтмону монтажи 2, сардори бригадаи Управленияи механизатсияи сохтмони трести "Душанбестрой" ва Управленияи сохтмоии 25-и трести "Тоҷикстройспетсмеханизатсия", аз соли 1976 коргари Управленияи "Тоҷикучпедместснаб"-и Главснаби РСС Тоҷикистон. Дар сохтмони биноҳои калони шаҳри Душанбе (комплекси аэропорт, меҳмонхонаи "Душанбе", ресторани "Полёт" ва ғайра) саҳми арзанда гузоштааст. Депутати Совети Олии РСС Тоҷикистон (даъватҳои). Нишону ҷоизаҳо Бо ордени Ленин, медалҳо, Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии РСС Тоҷикистон мукофотонида шудааст.
Абдусалом Раҳимов

Абдусалом Раҳимов (9 ноябри 1917, Хуҷанд — 5 январи 1999) — ҳунарпеша ва коргардони синамо. Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон 1. Зиндагинома Курсҳои ҳунарпешагии назди киностудияи Сталинобод, факултети ҳунарпешагии ГИТИС ва факултети таъриху фалсафаи Университети давлатии Тоҷикистонро хатм кардааст 2. Ҷоизаҳо Бо орденҳои "Байрақи Сурхи Меҳнат", "Нишони Фахрӣ", "Дӯстии халқҳо", медали "Барои меҳнати шуҷоатнок дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои", панҷ ифтихорномаи Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон, ифтихорномаи Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Ӯзбекистон. Пешоҳанги синемогарони ИҶШС.
Абдусалом Мирализода

Абдусалом Мирализода (Мирализода Абдусалом Мустафо марти 1961, деҳаи Баҳористони ноҳияи Фархор, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — омӯзгор, доктори илмҳои педагогика, профессор, Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон, Корманди шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Абдусалом Мирализода 22 марти соли 1961 дар деҳаи Баҳористони ноҳияи Фархор ба дунё омадааст. Фаъолияти корӣ Лаборанти кафедраи физикаи Институти хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон; муаллими Техникуми политехникии шаҳри Душанбе; раиси Иттифоқи касабаи муаллимон ва донишҷӯёни Техникуми политехникии шаҳри Душанбе; мудири шуъбаи таҳсилоти ғоибонаи Техникуми политехникӣ; аспиранти ДДТ; мудири шуъбаи таҷрибаомӯзии ДМТ; декани факултети такмили ихтисос ва бозомӯзии кадрҳои ДМТ; мудири кафедраи умумидонишгоҳии педагогикаи Донишгоҳи давлатии миллии Тоҷикистон; сардори раёсати таълими ДМТ; муовини аввал, муовини ректор дар бахши таълими ДМТ; директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон 1, ректори Донишгоҳи давлатии Кӯлоб 2. Фаъолияти илмӣ Соли 1997 рисолаи номзадии хешро дар мавзӯи "Асосҳои иҷтимоию педагогии омодасозии хонандагон дар интихоби касб" ва соли 2006 рисолаи докториро дар мавзӯи "Системаи педагогии омодасозии донишҷӯён дар ташкили раҳнамоии касбӣ ва тарбияи кории хонандагон" дифоъ намудааст. Самтҳои асосии тадқиқоти илмии Абдусалом Мирализода такмили маҳорати касбии муаллимони мактабҳои олӣ, касбинтихобкунии донишҷӯён ва хонандагони мактабҳои таҳсилоти умумӣ, роҳнамоии касбӣ ва тарбияи кории хонандагон мебошад. Муаллифи 3 монография, 2 китоби дарсӣ (дар ҳаммуаллифӣ), 8 дастури методӣ ва зиёда аз 70 мақолаи илмӣ мебошад 3. Ҷоизаҳо Абдусалом Мирализода аз ҷониби Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон бо унвони фахрии "Корманди шоистаи Тоҷикистон" (соли 2008) ва аз ҷониби Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон бо нишони "Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон" (соли 1996) сарфароз гардидаст. Осор.
Абдусалом Самадов

Абдусалом Самадов (7 июни 1955, ноҳияи Самарқанд — 6 августи 2021, ноҳияи Самарқанд) — адабиётшинос, номзади илмҳои филологя, дотсент, узви Иттиҳоди эҷодии журналистони Узбакистон. Академики Академияи илмҳои "Турон" 1. Зиндагинома Абдусалом Самадов 7 июни 2 соли 1955 дар маҳаллаи Боғимайдони ноҳияи Самарқанд дар оилаи омӯзгор ба дунё омадааст. Пас аз хатми мактаби миёнаи рақами 25 соли 1972, ба факултаи филологияи ӯзбек ва тоҷики Донишгоҳи давлатии Самарқанд дохил шуда, соли 1977 онро хатм кардааст. Корнома Солҳои фаъолияти меҳнатиашро ба ҳайси корманди адабӣ, тарҷумон ва хабарнигори махсуси рӯзномаи онвақтаи "Ҳақиқати Узбакистон" (ҳоло "Овози тоҷик") оғоз кардааст. Соли 1985 дар Шӯрои илмии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон дар мавзӯи "Ҳамоҳангии диалектикаи миллӣ ва байналмилалӣ дар эҷодиёти Мирзо Турсунзода" рисолаи номзадии хешро таҳти роҳбарии доктори фанҳои филологӣ, профессор Раҳим Муқимов бомуваффақият дифоъ кардааст. Солҳои зиёд дар донишгоҳ ба ҳайси мудири кафедраи адабиёти тоҷик, ҷонишини декан оид ба корҳои таълим, декани факултаи филологияи тоҷик кор ва фаолият нишон дод. Устод Абдусалом Самадов тамоми умри худро ба омӯзиши муҳимтарин паҳлӯҳои равобити адабии ӯзбеку тоҷик, ҷанбаъҳои муҳими рӯзмарраи адабиёти халқҳои ҳамдӯстӣ, омӯзиши масоили мубрамтарини адабиёти муосир ва назарияи адабиёт бахшида буд. Фаъолияти илмӣ Муаллифи зиёда аз 15 монография ва рисолаҳои илмӣ, тақрибан 20 китоби дарсӣ ва дастурҳо ва 300 мақолаи илмӣ-оммавӣ буд Даргузашт Абдусалом Самадов 6 августи соли 2021 одаргузашт.
Абдусалом Раҳимзода

Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Абдусалом Раҳимзода (зод. 14 июн 1944, Қозиён, ноҳияи Балҷувон) — навозанда, оҳангсоз, ҳунарпешаи театр, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон 1. Зиндагинома Омӯзишгоҳи ҷумҳуриявии маданӣ-равшаннамоии ноҳияи Ленин ва Донишкадаи давлатии санъати ба номи Мирзо Турсунзодаро ғоибона хатм кардааст. Аз соли 1961 дар Театри халқии ноҳияи Москва заҳмат кашида, дар бисёр намоишномаҳои якпардагию бисёрпардагӣ ("Шартҳои никоҳ", "Порчае аз ҳаёт", "Ташвиши рӯзгор", "Арвоҳ", "Даъват" ва ғайра) нақшҳои асосӣ бозидааст, вале бештар ҳамчун оҳангсоз мартаба ёфтааст. Тӯли фаъолият беш аз дусад оҳанг офаридааст, дар ҳавои навоҳояш Одина Ҳошим, Нигина Рауфова, Мастона Эргашева, Давлатманд Холов, Файзалӣ Ҳасанов, Озодамо Мӯҳтарамова, Сурайё Қосимова, Адолат Комилова барин сарояндагони шинохташуда сурудҳо замзама кардаанд. "Ашки ситора", "Баҳорон буд", "Ба мо менигарӣ", "Биравем", "Бӯи гул", "Дили худпарасти мо", "Дӯст медорам туро", "Дар гузаргоҳи ёр", "Хуш омадӣ", "Нишона дорад", "Дигар во нашуд", "Нидои Хатлон", "Рози дил", Орзуи ҷавонӣ, "Тоҷикистонам", "Сабзина", "Сайри ҷавонӣ" аз зумраи онҳоанд. Ба Афғонистон, Эрон, Аморатҳои Туркия, Покистон, Русия, Лаҳистон ва дигар кишварҳои хориҷӣ сафари ҳунарӣ анҷом додааст.
Мунаввар Абдусаломзода

Мунаввар Абдусаломзода (Абдусаломзода Мунаввар Алиакбар, 3 феврали соли 1980, Ноҳияи Кӯшониён, вилояти Хатлон, ҶШС Тоҷикистон) — арбоби давлатӣ, тоҷик, вакили Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Мунаввар Абдусаломзода 3 феврали соли 1980 дар Ноҳияи Кӯшониён, вилояти Хатлон дар оилаи хизматчии давлатӣ таваллуд шудааст. Соли 2003 Донишгоҳи давлатии Бохтар ба номи Н. Хусравро бо дипломи аъло хатм кардааст. Ихтисос - омӯзгори фанни химия. Мукофот.
Абдусалом Қурбонов

Абдусалом Каримович Қурбонов — ходими давлатӣ, собиқ Вазири молияи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Қурбонов Абдусалом Каримович 9 феврали соли 1959 дар ноҳияи Данғара ба дунё омадааст. Миллат: тоҷик. Маълумоташ олӣ, соли 1982 Донишкадаи политехникии Тоҷикистон бо ихтисоси муҳандис – сохтмончӣ, соли 1999 Донишкадаи андоз ва ҳуқуқ бо ихтисоси иқтисодчӣ ва соли 2010 Академияи хидмати давлатии назди Президенти Федератсияи Россияро бо ихтисоси молия, андоз ва қарз хатм намудааст. Корнома Фаъолияти кориашро соли 1976 ба сифати ташкилотчии идораи коммуналии ноҳияи Данғара оғоз намуда, баъди хатми Донишкадаи политехникии Тоҷикистон солҳои 1982-1984 дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Иттифоқи Шуравӣ хидмат кардааст. Солҳои 1984-1986 дар вазифаҳои челонгар, муҳандис, устои колоннаи сайёри механиконидашудаи 38 ноҳияи Данғара, сипас солҳои 1986-1995 дар вазифаҳои гуногуни роҳбарӣ оид ба масъалаҳои истеҳсолию иқтисодӣ дар сохторҳои дирексияи сохтмонии Вазорати мелиоратсия ва хоҷагии об дар вилояти Хатлон ва шаҳри Душанбе фаъолият намудааст. Солҳои 1995-2006 дар вазифаҳои нозири калон, муовини сардор, сардори нозироти андози ноҳияи Данғара кор кардааст. Аз моҳи феврали соли 2006 дар вазифаи Директори Дирексия оид ба сохтмони иншооти ҳукуматии Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон кор мекард. Барои фаъолияти кориаш бо ордени "Шараф" дараҷаи 1 сарфароз гардидааст. Бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 29 ноябри соли 2013 Вазири молияи Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин гардид. 1 Оиладор, соҳиби 4 фарзанд мебошад. 21 июли соли 2021 аз олам даргузашт.
Абдусалом Деҳотӣ

Абдусалом Деҳотӣ (Деҳотӣ Абдусалом Пирмуҳаммадзода марти 1911, деҳаи Боғимайдон, ноҳияи Самарқанд — 31 январи 1962, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — шоир, нависанда, дромнавис, луғатшинос, арбоби давлатӣ, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (аз 1934).
Самадобод

Самадобод 1 (то 2021 — Абдусамад) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Саразми ноҳияи Панҷакенти вилояти Суғд. Ҷуғрофиё Аз деҳа то маркази ноҳия 12 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 1658 нафар, тоҷикон ва ӯзбекҳо. Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ ва нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ, сабзавоткорӣ. Заминҳо аз чашма обёрӣ мешаванд.