ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Алоуддини Самарқандӣ

Абубакр Алоуддин Муҳаммад ибни Аҳмади Самарқандӣ (1 2, Самарқанд 3 — 1144 ё 1157 1 2) — усулӣ ва фақеҳи ҳанафии форс-тоҷик, падари Фотимаи Самарқандӣ. Зиндагинома Дар зодгоҳаш Самарқанд зиндагӣ ва таҳсил карда, барои такмили дониш ба Бухоро рафтааст. Дар он ҷо фиқҳ, калом, мантиқ забони таърихи халқҳои Мовароуннаҳру араб ва ғайраро омӯхт. Мероси илмии ӯ "Туҳфату-л-фуқаҳо", "Эзоҳу-л-қавоид фи-л-муаммо" ("Шарҳи қоидаи муаммо"), "Фӣ усули-л-фиқҳ" ("Доир ба асосҳои фиқҳ") ва ғайра буда, то замони мо расидаанд. Ду асари аввал ба забони охирин ба забони арабӣ таълиф гардидааст. Асарҳои зикршуда барои омӯзиши таърихи таҳаввулу такомули фиқҳ ва муайян намудани мақоми он аҳамият дорад.
Алоуддин Муҳаммади Ғурӣ

Алоуддин Муҳаммади Ғурӣ — хирин султони хонадони Ғуриён, вориси Алоуддин Отсизи Ғурӣ. Зиндагинома Писари Шуҷоуддин Алӣ. Ду дафъа ба тахти подшоҳӣ нишастааст. Бори аввал дар соли 1202 аз ҷониби Муизуддин Муҳаммади Сом ба салтанат расид ва баъд аз кушта шудани Муҳаммад зиндонӣ гардид. Соли 1214 баъд аз марги Алоуддин Отсиз дубора ба тахти подшоҳӣ нишаст. Соли 1215 ӯ пойтахти давлати Ғуриён — шаҳри Фирӯзкӯҳро ба гумоштагони Муҳаммади Хоразмшоҳ таслим кард. Алоуддин Муҳаммади Ғуриро ба пойтахти давлати Хоразмшоҳиён шаҳри Гурганҷ бурданд ва дар соли 1219 вафот кард. Бо ҳамин силсилаи Ғуриён аз байн рафт.
Алоуддин Отсизи Ғурӣ

Алоуддин Отсизи Ғурӣ (1159, Ғур — 1214) — султони султанати Ғуриён, писари Алоуддин Ҳусайн ва вориси Баҳоуддин Соми.
Алоуддин Сонеъӣ

Алоуддин Алӣ Сонеъии Бохарзӣ (1;? — 1486, Ҳирот) — шоир, нависанда ва донишманди форс-тоҷик, вазири Ҳусайни Бойқаро ва яке аз дӯстони Абдурраҳмони Ҷомӣ.
Алоуддин Шамсулислом

Алоуддин Шамсулислом. Зиндагинома Дар доираи илмии Самарқанд ба камол расида, барои такмили дониш ба мамлакатҳои шарқи араб сафар кардааст. Қариб ҳамаи илмҳои замонашро омӯхтааст, вале диққати ӯро асосан ҳуқуқшиносӣ, шарҳи ақоиди динӣ, баъзе тафовутҳои ислом аз динҳои дигар ҷалб мекунад. Оид ба илми фиқҳ "Китоб-ут-туҳфат-ул-фуқаҳо" ("Китоби туҳфаи фақеҳон") ва "Мухталиф-ур -ривоя" ("Ривоятҳои мухталиф")-ро таълиф намудааст. Алоуддин Шамсулислом дар асарҳои худ масъалаҳои ҳуқуқро ба тариқи баҳсу мунозира ҳал намуда, аз натиҷаи он хулоса ва ҳукм мебарорад. Абдулқодири Масъуди Кошонӣ оид ба методологияи ҳуқуқшиносии ӯ "Мизон-ул-усул фи-натоиҷ-ил-уқул" ("Мизони санҷиши натиҷаи ақлҳо", 1145) ном рисола навишта, таълимоти ҳуқуқшиносии ӯро шарҳ додааст.
Алоуддин Ҳусайни Ҷаҳонсӯз

Алоуддин Ҳусейн Ғурӣ, маъруф ба Ҷаҳонсӯз — султони давлати Ғуриён, писари Иззуддин Ҳусайни Ғурӣ ва бародари Баҳоуддини Сом. Зиндагинома Ӯ аз маъруфтарин подшоҳони Ғуриён буда, баъд аз марги бародараш Баҳоуддини Сом дар шаҳри Фирузкӯҳ бар тахт нишаст. Баҳромшоҳ (яке аз охирин султонҳои давлати Ғазнавиён) аз афзудани иқтидори Ғуриён ва шуҳрат ёфтани Қутбиддин Маҳмуди Ғурӣ тарсида, вайро бо роҳи фиреб ба Ғазна биёвард ва ба ҳабс гирифта, пас аз чанде заҳр дода ҳалок намуд. 1. Алоуддин Ҳусейни Ғурӣ лашкари зиёде ҷамъ намуда дар соли 1150 ба пойтахти давлати Ғазнавиён — Ғазнин лашкар кашид ва зидди Баҳромшоҳи Ғазнавӣ ҷанг сар кард. Дар ҷанги байни Ғуриён ва Ғазнавиён писари подшоҳи Ғазнавиён Баҳромшоҳи Ғазнавӣ — Давлатшоҳ кушта шуд ва худи Баҳромшоҳ ба Ҳиндустон гурехт. Сипас, Баҳромшоҳи Ғазнавӣ аз Ҳиндустон ба Ғазна баргашта бародари Алоуддин Сайфуддини Суриро (волии шаҳри Газнин) мағлуб кард ва ӯро бераҳмона қатл намуд. Барои гирифтани интиқом аз бародари хеш Алоуддин Ҳусейни Ғурӣ боз лашкар кашида лашкари Баҳромшоҳро шикаст дод ва шаҳри Ғазнинро оташ зад ва ба ҳамин ҷиҳат Алоуддин бо лақаби "Ҷаҳонсӯз" маъруф гардидааст. 2 Алоуддин Ҳусейни Ғурӣ тамоми қасрҳо ва иморатҳои бунёднамудаи султон Маҳмудро хароб карда, гӯрҳои султонҳои Ғазнавиро кофта, устухонҳояшонро аз хок баровард ва сӯзонд. Ҳирот ва Марғобро низ фатҳ намуд. Баъд аз саркашӣ кардан аз пардохти хироҷ миёни Алоуддин Ҳусейни Ғурӣ ва подшоҳи Салҷуқиён Санҷар мухолифат авҷ гирифт. Ӯ дар ин муқовимат мағлуб гардида асири султон Санҷари Салҷуқиён Салҷуқӣ гардид. Бад аз чанде (соли аиқ номаълум) султон Санҷар боз Алоуддинро волии Ғур таъйин намудааст. Алоуддин Ҳусейни Ғурӣ соли 1161 даргузашт. Пас аз ӯ писараш Сайфуддин Муҳаммади Ғурӣ подшоҳи давлати Ғуриён гардид.
Мусаннифак

Алоуддини Бистомӣ машҳур ба Мусаннифак (ё 1401 1, Бастом, Устони Симнон — 1470 2 1, Истанбул) — муфассир ва донишманди ҳанафии форс-тоҷик, муаллифи "Туҳфату-л-вузаро" ва "Ҳудуду-л-аҳком".
Алоуддини Аттор

Хоҷа Алоуддини Аттор — ориф ва сӯфии форс-тоҷик, яке аз пешвоёни тариқати нақшбандия, муриди Баҳоуддини Нақшбанд. Зиндагинома Муҳаммад ибни Муҳаммад Алоуддини Бухорӣ аслан аз Хоразм мебошад. Падараш Хоҷа Муҳаммад соҳиби се фарзанд буд: Хоҷа Шиҳобуддин, Хоҷа Муборак ва Хоҷа Алоуддин. Хоҷа Алоуддин баъд аз вафоти падар ҳақи меросияшро ба бародаронаш гузошт. Шайх Муҳаммад барои таҳсили илм ва касби фазоили маънавӣ роҳии Бухоро шуд ва ба хидмат Баҳоуддини Нақшбанд расид ва дар силки муридони ӯ қарор гирифт, то онҷо, ки ёр ва мусоҳиб пири худ гашт ва баъд аз ӯ ҷонишини устод шуд ва симмати иршод ёфт 1. Даргузашт Хоҷа Алоуддин Аттор 20 раҷаби соли 802 ҳиҷрӣ (1400 мелодӣ) шаби чоршанбе баъд аз намози хуфтан аз олам даргузашт. Қабри эшон дар шаҳри Данов, вилояти Сурхондарёи кишвари Узбакистон ҷойгир аст.
Алоуддини Қазвинӣ

Алоуддини Қазвинӣ. Зиндагинома Муаллифи китоби маъруфи таърихии "Миноҳиҷ-ут-толибин фӣ маориф-ис-содиқин" (Роҳнамоиҳои толибон дар шинохти содиқон), ки соли 1377 таълиф гардида ба Шоҳшуҷоъ тақдим шудааст. Китоб ба таърихи Ислом бахшида шуда, аз се қисм иборат мебошад: қисми аввал дар офариниши олам; қисми дуюм – таърихи паёмбари Ислом ва хулафо; қисми сеюм – таърихи мулуки Ислом (Умавиён, Аббосиён, Бувайҳиён, Сомониён, Ғазнавиён, Ғуриён, Салҷуқиён, Хоразмшоҳиён)-ро фаро гирифтааст. Бахши хеле боарзиши китоб таърихи Шоҳшуҷоъ аст, ки дар он воқеаҳои садаи -и Шерозро муфассалан баён кардааст.
Алоча

Алоча – матоъи рахдори рангоранг ва дорои нақшу нигори мураккабу реза мебошад. Дар Осиёи Марказӣ алоча бо номҳои зебак, фарангӣ ва абрешимӣ маълуманд. Алочае, ки тору пудаш аз ресмони маҳаллӣ таҳия мешуд, зебак ном дошт. Он алочае, ки аз ресмони аврупоӣ бофта мешуд – фарангӣ ва оне, ки аз абрешиму ресмон буд – абрешимӣ номида мешуданд. Нақши алоча аз рахҳои ҳаррангаи кабуд, сабз, сиёҳ, сурх ва зард таркиб меёбад. Нақшҳои он "миттӣ", "мушку заъфар" ва "байрақ" ном доранд. Тори алочаи дубанда 400 нах дошта, бараш тақрибан 40 см мебошад. Пудашро аз ресмони кабуд, сиёҳ ва баъзан сабз тайёр мекунанд. Ду навъи алоча маъмул буд. Сиёҳалоча, ки пуди онро аз нахҳои сиёҳ мекарданд ва сурхалоча бо нахҳои сурх. Сиёҳалоча матоъи нисбатан оммиёна ва торикранг буд, ки бештар барои ҷомаҳои мардона истифода мешуд. Сурхалоча як андоза равшан буда, аз он либосҳои занона таҳия мегашт. 1 2 Адабиёт Нигаред низ.
Алоуддини Табрезӣ

Алоуддин Муҳаммад ибни Шамсуддин Муҳаммад Ҳофизи Табрезӣ, мулаққаб ба Мулло Алобек ё Алоуддини Табрезӣ — хушнависи форс-тоҷик ва аз устодони хутути шашгона бавижа дар хатҳои сулс, насх ва рақоъ. Зиндагинома Ӯ шогирдони номдори ба монанди Абдулбоқии Табрезӣ ва Алиризои Табрезии Аббосиро тарбият кардааст. Аз осори ӯ катибаҳое дар иморатҳои мухталифи шаҳри Табрез буда, ки ғолибан дар асари гузашти замон аз байн рафтаанд. Алобек шогирди Шамсуддин Муҳаммади Табрезӣ, нависандаи фармони шоҳ Таҳмосб аст ва Абдулбоқии Табрезӣ, ки баъзе аз катибаҳои Масҷиди Имом (Масҷиди Шоҳ ё Масҷиди Султонӣ)-и Исфаҳонро ба амри шоҳ Аббос навиштааст, аз шогирдони ӯ будааст. Осори торихдори Алоуддини Табрезӣ аз соли 963 то 1001 ҳиҷрии қамарӣ дида шуда ва ӯ дастикам то ин сол мезистааст.
Иртибот

Иртибот — фароянди интиқоли паём аз фиристанда ба гиранда ба шарти ҳамсон бидуни маъони байни онҳост. Иртиботот фарояндест ки дар он маъно байни мавҷудоти зинда таъриф ва ба иштирок гузошта мешавад. Нигаред.
Алофи (шаҳр)

Алофи 1, (Алофис) — шаҳракест, бандари баҳрӣ. Маркази маъмурии ҷазираи Ниуэ (тобеи Зеландияи Нав) да ҷануби Уқёнуси Ором. Аҳолӣ — 639 нафар 2. Аз ду қисм иборат — Алофи Шимолӣ (215 нафар) ва Алофи Ҷанубӣ (424 нафар), ҷойи идораҳои ҳукуматӣ.
Алочабофӣ

Алочабофӣ – истеҳсоли алоча дар бисёр шаҳрҳои тоҷикнишини Осиёи Марказӣ маъмул буд. Аз ҷумла, дар Хуҷанд, Самарқанд, Бухоро, Ҳисор (Қаратоғ), Кӯлоб ва дигар шаҳрҳо анвои гуногуни алоча мебофтанд. Дар ҷараёни кори алочабофӣ ҳам занону ҳам мардон иштирок мекарданд. Кори асосиро мардҳо иҷро карда, занҳо ба онҳо дар ресмон ресидан, пилла кушодан ва нахро ба найча печонидан ёрӣ мерасониданд. Алочаи ҳисорӣ аввалҳо тангбар бофта мешудааст. Дар охири садаи 19 бари он аз "чор ангушту чоряк" (26-27 см) то 56-58 см васеъ карда шуд, ки онро мардуми маҳаллӣ "олчинбар" ("оршинбар") меномиданд. Дарозии ин гуна алочаро 12,5 оршин (8,8 м) чен карда мебуриданд, ки он "як лўла" ном дошт. Аз он як ҷомаи мардона ва ё як куртаи занона дўхтан мумкин буд. Баъзан нақши алочаро бо ду рахи барашон якхелаи гуногунранг зинат медоданд. Масалан, як рахро сурх, дигарашро сафед, зард ё ягон ранги дигар мекарданд. Аз ин навъ алоча маъмулан ҷомаҳои занонаву мардона медўхтанд. Алочае, ки аз ресмонҳои дуруштнах бофта шуда буд, пуди он дар байни асоси матоъ намоён мешуд ва ба матоъ тобишу ҷилои махсус медод. Устоҳо инро усулро моҳирона истифода бурда, матоъро ҷилодору хушнамуд месохтанд. Чунки бо роҳи рангкунӣ чунин тобиш ба вуҷуд намеомад. Чунончӣ, дар матоъи асосаш бунафшранг пуди кабуди осмониро мегузоштанд, ки дар натиҷа алочаи кабуднамо истеҳсол мешуд. Дар алочабофӣ аз усули абрбандӣ низ истифода мешуд. Бофандагони Қаратоғ усули абрбандии худро доштанд, ки он бо нақшҳои калону равшан ва ихчам аз матоъҳои абрбандишудаи алочабофони дигар шаҳрҳо тафовут дошт. Дар алочаҳои қаратоғӣ нақшу нигори бодомчаҳои печида, давра, росткунҷа, хатти шикаста ва барги дарахти хурмо (палметта) ва ғайра ба назар мерасанд, ки бо ҳамнишинии махсус тасвир шудаанд. Аз ҳама кори заҳматталаб дар истеҳсоли алочаи абрбандӣ таҳияи торҳои он барои рангуборкунӣ мебошад. Дар гузашта ин корро устоҳои гулдаст, ки маҳорати баланди рассомӣ доштанд, иҷро мекарданд. Дар солҳои 1930-юм дар Ҷумҳурии Шўравии Тоҷикистон соҳаи бофандагӣ рушд ёфт ва алочабофӣ низ ҳамчун як бахши он беш аз пеш тараққӣ кард. Дар шаҳраки Шаҳринав артели бофандагӣ ба кор оғоз намуд. Баъдтар як қисми кормандони он ба Душанбе омада, ба муассисаҳои абрешимбофӣ ба кор даромаданд. Қисми дигари коргарон дар Қаратоғ алочабофиро идома медоданд. Соли 1972 дар Қаратоғ коргоҳи бофандагии "Дилором" кушода шуд. Дар он ҷо алочаи пахтагин истеҳсол шуда, барои фурўш ба мағозаҳои кишвар интиқол дода мешуд. Дар фабрикаҳои абрешимбофии Душанбе ва Ленинобод (Хуҷанд) минбаъд ба таври васеъ истеҳсоли атласи абрешимӣ бо нақши абр ба роҳ монда шуд. 1 2 Адабиёт Нигаред низ.
Алочабоф

Алочабоф — деҳа дар ҷамоати деҳоти Россияи ноҳияи Рудакӣ. Аз Алочабоф то маркази ноҳия — шаҳраки Сомониён 13 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 3321 нафар 1, тоҷикон. Иқтисод Алочабоф мактаб надорад. Кӯдакон дар мактабҳои 45 ва 75-и шаҳри Душанбе таҳсил мекунанд. Бунгоҳи тиббӣ, нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Соҳаи асосии хоҷагӣ: чорводорӣ, сабзавоткорӣ. Заминҳо аз дарёи Душанбе обёрӣ мешаванд.
Алошаҳр

Алошаҳр — як шаҳр ва ноҳияи минтақаи Эгеи Туркия дар қисми шарқии вилояти Манисо аст. Ҷуғрофия Алошаҳр дар водии дарёи Гедиз дар поёни кӯҳҳои Боздаг ҷойгир аст. Дар яке аз чашмаҳои минералӣ — оби Туркия маъмул аст. Берун аз Туркия, он бо ангурҳои хушки навъҳои Султаонӣ машҳур аст. Таърих Шаҳре ки Филаделфия ном дошт (муҳаббати бародарӣ) соли 159 пеш аз милод таъсис ёфтааст. 1. Аттали Филометр, ки ворис надошт, охирин ҳокимони Атталидҳои салтанати Пергамон,соли 133 пеш аз милод вафот кард, салтанати худро ба иттифоқчиёни румӣ васият кард. Дар соли 129 пеш аз. милод Имприяи Рум як вилояти Осиёро таъсис дод, ки Ионияро бо салтанати пешини Пергамон муттаҳид мекард. Аз соли 133 пеш аз милод шаҳр ба империяи Рум тааллуқ дошт ва пас аз суқути Рум (476 сол) он ба як қисми империяи Руми Шарқӣ (Византия) табдил ёфт. Асрҳои миёна Шаҳр то забт шудани Туркия Филаделфияи Лидиягӣ ном дошт. Калисои ибтидоии масеҳии Филаделфия дар Инҷил ҳамчун яке аз ҳафт калисоҳои Апокалипсис сабт шудааст. Маъракаи каталонӣ барои баровардани муҳосираи якуми турк Филаделфия дар соли 1304 кумак кард 2. Сипас худи юнониҳо муҳосираи дуввуми Туркияро дар соли 1327 сарнагун карданд. Баъд аз ин, қудрати юнонӣ дар шаҳр боқӣ мондааст, барои арҷгузорӣ ба бетарафии дар ҳудуди аз Аморати курдҳову Туркия. Дар нимаи дуюми асри, Филаделфия мақоми шаҳри мустақилро нигоҳ дошт. Маълум аст, ки дар солҳои 1330-ум шаҳр сикказании тангаи худро идома додааст. Дар 1390, Филаделфия баъд аз муқовимати дароз, аз тарафи нерӯҳои и Султан Боязиди 1, ва қувваҳои ёрирасон аз императори Византия Мануэл забт шудааст. 2. Пас аз он Филаделфия ба Алошаҳр номгузорӣ шуд. 3. Филаделфия пойгоҳи охирини Византия дар минтақаи хурди Осиёи Миёна буд. Дар давраи ҷанги дуюми юнонӣ-туркӣ шаҳр аз соли 1919 то 1922 аз ҷониби қувваҳои юнонӣ забт карда шуд. Юнониёне, ки дар ин ҷо зиндагӣ мекарданд, дар натиҷаи поксозии минбаъдаи қавмӣ маҷбур шуданд, ки гурезанд ва шаҳри Филаделфияи Навро дар Юнон таъсис диҳанд. Пайвандҳо.
Алоқнӯйин

Алоқнӯйин (Улоқнӯён, Алақнӯён; таваллуд ва вафот номаълум) — сипаҳсолори маъруфи муғул. Зиндагинома Дар тасарруфи чандин шаҳрҳои болооби Сайҳун (Сирдарё) ширкати фаъол доштааст. Сипаҳсолори дигари муғул, ки бо ҳамин ном дар забти навоҳии Вахш ва Толиқон даст доштааст. Алоқнӯйин тирамоҳи 1219 бо амри Чингизхон, Сакату ва Тӯқой бо панҷ ҳазор сипоҳиён ба шаҳри Банокат ҳуҷум карданд. Шаҳр се рӯз дар муҳосира буд ва оқибат тасхир шуд. Сипас лашкариёни муғултабор Хуҷандро ба муҳосира гирифтанд. Муҳосираи Хуҷанд ним сол идома ёфт ва Темурмалик аз қалъаи обӣ муқобили муғулон мардонавор муқобилият мекард. Дар набардҳои минбаъдаи муғулон аз Алоқнӯйин ёд нашудааст.
Алоҳида нигоҳ доштани маҳкумшудагон

Алоҳида нигоҳ доштани маҳкумшудагон - дар муассисаҳои ислоҳӣ алоҳида нигоҳ доштани занон ва мардон, ноболиғон ва ашхоси болиғ муқаррар шудааст. Ашхоси ба маҳрум сохтан аз озодӣ бори аввал маҳкумшуда аз маҳкумоне, ки қаблан ҷазои маҳрум сохтан аз озодиро адо кардаанд, дар алоҳвдагӣ нигоҳ дошта мешаванд. Дар алоҳидагӣ, инчунин ҷудо аз дигарон инҳо нигоҳ дошта мешаванд: маҳкумшудагон ҳангоми ретсидиви мах- сусан хавфнок; маҳкумшудагоне, ки барояшон ҷазои қатл тибқи тартиби бахшиши ҷазо ба маҳрум сохтан аз озодӣ иваз карда шудааст. Дар муассисаҳои ислоҳии алоҳида маҳкумшудагон-кормандони собиқи судҳо ва мақомоти ҳифзи ҳуқуқ нигоҳ дошта мешаванд. Ноболигоне, ки барои дардавраи адои ҷазо қасдан ҷиноят содир намуда ва барои он ба ҷазои маҳрум сохтан аз озодӣ маҳкум шудаанд, инчунин ба таври мунтазам ё ашаддӣ низоми адои ҷазоро ваӣрон мекунанд, аз дигар маҳкумшудагон, ки дар колонияҳои тарбиявии низоми пурзӯр мебошанд, ҷудо нигоҳ допгга мешаванд. Маҳкумшудагони мубталои бемориҳои сирояткунанда дар алоҳидагӣ ва ҷудо аз маҳку мшудагони солим нигоҳ дошта мешаванд. Ашхоси мубталои инфексияи ВИЧ аз дигар маҳкумшудагон, ки мубталои бемориҳои сирояткунанда мебошацд, ҷудо нигоҳдошта мешаванд. Шаҳрвандони хориҷӣ ва ашхоси бешаҳрвандии маҳкумшуда мутобиқи асосҳои умумӣ нигоҳдошта мешаванд.
Алоҷиде

Алоҷиде Алажиде) — деҳа дар Ноҳияи Оқсуи вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Алпомиш

Алпомиш - Эпоси қаҳрамонии қавму халқҳои турктабор, ки версияҳои мухталиф дошта, аз ҷиҳати пайдоиш ба давраҳои қадим, давраҳои модаршоҳӣ ва қабилавӣ мансуб аст. Нусхаи тоҷикии он дар байни сокинони водии Зарафшон низ ба қайд гирифта шудааст. Дар варианти тоҷикӣ баъзе мотивҳои ҳамосаҳои тоҷикӣ мушоҳида мешавад. Дар водии Зарафшон фаъол аст 1.
Алп Наврӯз

Алп Наврӯз январи 1990, Истанбул, Туркия) — ҳунарпеша ва мудели турк 1 2. Зиндагинома Кӯдакии Алп дар соҳили Босфор, дар шаҳри Истанбул гузаштааст. Писар шармгин ба воя расидааст. Ба ҷои он ки бо ҳамсолонаш дар кӯча бозӣ кунад, ӯ дар хона бо китоб нишастанро авлотар медонист. Вай махсусан ба шеър шавқ дошт. Дар наврасӣ ӯ ба шеърнависӣ машғул мешуд - онҳо барои ифодаи таҷрибаҳои эҳсосӣ кумак карданд. Аммо, Алп, ба касе иҷоза намедиҳад, ки навиштаҳои ӯро - ҳатто наздиконашро бихонанд. Наврӯз дар намоишҳои ташкилнамудаи театри донишҷӯён ширкат варзидааст. Аммо ӯро муҳаббати беандоза ба саҳнаи театрӣ фаро нагирифт балки ҷаҳони синамо ва телевизион ӯро ба худ ҷалб кард. Ҷавон пас аз хатми мактаби актёрӣ ба бисёр ҳунарпешаҳои навкор пайравӣ мекард: аксҳояшро ба шуъбаҳои моделӣ мефиристод. Ӯ дар таблиғи маҷаллаҳои ва, инчунин бузургони соҳаи дурахшон: ва Туркия зоҳир шудааст. Фаъолият Алп Наврӯз соли 2016 бо филми нахустин филми худро оғоз намудааст. Се ҷавон қасри қадимаро ба иҷора мегиранд, ки тибқи овозаҳо ҳодисаҳои аҷибе рух медиҳанд. Онҳо интизори матолиби ҳангома барои шабакаи худ дар мебошанд, аммо рӯзи аввал бо бачаҳо чизи даҳшатноке рух медиҳад. Наврӯз нақши хурд дошт, номи ӯ дар экран дида намешавад. Ин лоиҳаи коргардон Озгур Ҷелентс тамошобинонро хушнуд накард, касса ҳатто кори филмро пардохт накардааст. Алп барои нахустин маоши ҳунарии худ смартфони нав харида, худи ҳамон сол, дар мелодрамаи машҳури Ишқ суханро намефаҳмад -и Баҳодур Инс нақши эпизодӣ гирифт. Сужети ин расм хоси силсилафилми туркист: духтари деҳа ба марди сарватманде ошиқ мешавад. Пеш аз он ки муҳаббати онҳо аз ҷониби ҷомеа эътироф карда шавад, ҷуфт бояд мушкилоти бешуморро паси сар кунад. Дар силсилафилми, ҳунарпеша дар саҳна бо чунин ситораҳои маъруф, ба мисли Акин Акинозу ва Ҳаял Кесеоғлу бозӣ кардааст. Вақте ки банаворгирӣ ба анҷом расид, коргардони лоиҳаи ба ситораи навҳунар таваҷҷуҳ зоҳир кард. Ин силсилафилм ба Алп Наврӯз шуҳрат овард. Қаҳрамони Синонро тамошобинон ба ёд оварданд ва онро мунаққидони синамо қайд карданд. Синон ба сарват одаткарда, дӯстдори зиндагии осонест, ки пур аз лаззат аст. Маҳбуби Алпро дар силсилафилм ҳунарпешаи мӯътамад Дениз Байсал бозидааст. Вай нақши духтари калонии Фазилат - Хазанро мебозад. Духтарак бо намуди зоҳирӣ ва истеъдоди барҷастаи худ дар синамо обрӯ пайдо кардааст. Лоиҳаи нав мелодрамаи бисёрқисматии Дастамро раҳо накунед мебошад. Ҳунарпеша нақши асосӣ Ҷенкаро бозидааст. Ин қисса дар бораи писари соҳиби калони тарабхона ва духтаре аз оилаи хоксор аст. Ҷавонон барои таҳсил ба хориҷа мераванд, аммо онҳо танҳо имкони шиносоӣ дар фурудгоҳро ба даст меоранд - онҳо иштибоҳан ҷомадонҳои якдигарро мегиранд. Соли 2020, ӯ дар силсилафилми мелодрамавии нақш бозидааст. Ҳаёти шахсӣ Алп бо мудел ва ҳунарпеша Абрӯ Шам муносибати ошиқона дорад Филмнома Силсилафилмҳо Филм Нигаред низ.
Алпеевка (ноҳияи Чернян)

Алпеевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Чернян, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Алптегин

Алптегин — асосгузори давлати Ғазнавиён. Зиндагинома Аз ғуломони турктабори давлати Сомониён ва минбаъд сипаҳсолори бузурги Хуросон. Алптегин аз ғуломӣ ва нӯкари қаторӣ то ба мансаби ҳоҷибӣ расид. Замони хурдсолии амир Абдулмалик ҳокимият асосан дар дасташ буд. Алптегин корҳои давлатиро бо маслиҳати вазири аъзам Балъамӣ, ки яке аз дӯстони наздикаш буд, ба иҷро мерасонд. Абдумалик барои суст гардидани мавқеъ ва аз пойтахт дур кардани Алптегин соли 961 ӯро волии Хуросон таъйин кард, вале худи ҳамон сол Мансур ибни Нӯҳ ба тахт нишаста, Алптегинро аз ин вазифа барканор намуд. Алптегин ҳокимияти Мансурро эътироф накарда, муваққатан ба Балх рафт, лашкар орост ва соли 962 қӯшуни Мансурро шикаст дод. Баъдан ба Ғазна юриш карда, сулолаи ҳукмронро торумор намуд ва ба давлати нави мустақил асос гузошт, ки дере нагузашта ба давлати бузурги Ғазнавиён табдил ёфт. Соли 962 Алптегин аз Балх сӯи Ҳинд ҳаракат карда бахшҳое аз ин сарзамини паҳноварро ба тасарруфи худ даровард ва молиёти зиёдеро бар ҳокимони маҳаллӣ бор кард ва ҳамин сол дар таърих соли таъсиси давлатдории Ғазнавиён маҳсуб мешавад. Пас аз марги Алптегин фарзандаш Исҳоқ ибни Алптегин ба ҷойи падар нишаст, баъди як сол амири пешини Ғазнин – Абуалии Ловие ӯро ронд, вале бо мадади амири сомонӣ Мансур ибни Нӯҳи Сомонӣ дубора ба фармонравоии Ғазнин баргумошта шуд. Пас аз чанде як ғуломи дигари туркзабон – домоди Алптегин Сабуктегин бо барқарорсозии подшоҳӣ дар хонадони худ силсилаи Ғазнавиёнро комилан истиқрор бахшид.
Алпарслон

Алпарслон — султони Салҷуқӣ. (ҳукумронӣ 1063 – 1072). Зиндагинома Бародари Туғрулбек – нахустин султони Салҷуқиёни Бузург. Лақабаш "Абу Шуҷоъ Изудуддавла, Зиёуддин". Алпарслон баҳори 1063 дар Қазвин бародараш Сулаймонро аз сари қудрат барканор карда, худ бар тахт нишаст. Алпарслон Хоҷа Низомулмулки Тусиро вазири худ таъйин намуда, бо кумак ва ҳимояти ин вазир барои муттаҳид кардани ду бахши давлатдории Салҷуқиён (шарқӣ ва ғарбӣ) иқдом кард. Дар замони Алпарслон ва писараш Маликшоҳ, давлатдории бузурги Салҷуқиён ба авҷи худ расид. Алпарслон бо хилофати Аббосиён сулҳ барқарор кард. Дар машриқ Хоразм ва Афғонистони Ғарбӣ аз тасарруфи Ғазнавиён озод ва ба давлати Салҷуқиён ҳамроҳ гардиданд. Алпарслон бо мақсади васеъ кардани қаламрави худ ба Гурҷистон, Арманистон,, Озарбойҷон (1065 – 1066), Осиёи Марказӣ юриш кард. Вай дар ин сол Хоразм, қалъаи Манқишлоқ ва тамоми манотиқи шимол шарқии дарёи Хазарро тасарруф намуд. Вилоятҳои Ҷанд ва Саброн низ тобеи Алпарслон шуданд. Алпарслон таваҷҷуҳи хосе ба давлатдории Византия дошт ва соли 1071 дар мавзее назди дарёчаи Ван сипоҳи Византияро шикаст дод. Бо ин иқдом вай дарвозаҳои он сарзаминро бар рӯи юришҳои туркон кушуд. Пас аз пирӯзиҳои пай дар пайи худ, Алпарслон саъй кард то иртиботи хубе бо умарои Самарқанд, Бухоро ва вилоятҳои Фарғонаву Туркистон дошта бошад. Ба ин манзур ӯ бо хонҳои қарохонӣ сиёсати оштиҷӯёнаро пеш гирифт. Вай бо духтари фармонравоии Кошғар ва Хутан – Қадрхон Юсуф издивоҷ кард ва писараш Маликшоҳ ҳам яке аз духтарони хони қарохониро ба занӣ гирифт. Бо вуҷуди ин дар охирҳои ҳукумати Алпарслон миёни салҷуқиён ва қарохониён ихтилофе ба миён омад. Тирамоҳи 1072 Алпарслон бо лашкари бисёре аз Ҷайҳун гузашта, ба тасарруфи шаҳрҳои Мовароуннаҳр оғоз кард ва сипоҳи ӯ то навоҳии Бухоро расид. Аммо ин лашкаркашӣ нима монд. Вайро ҷосусе захмӣ кард ва пас аз се - чаҳор рӯз даргузашт. Ӯро дар канори падараш дар Марв ба хок супурданд.
Алпӯрда

Алпӯрда (Алпордо) — деҳа дар деҳистони Қизил-Суви ноҳияи Қаросуви вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 1260 нафар дар соли 2023.
Алроса (ширкати ҳавопаймоӣ)

Алроса  — як ширкати ҳавопаймоӣ бо Коди ИАТА 6 аст ки дар 2000 таъсис ёфта аст. Ин ширкати ҳавопаймоӣ дар Меса (Аризона), Аризона ҷойгир аст ва ба 11 самт парвоз мекунад.
Алсибядес Рохас

Алсибядес Рохас Мкрай (августи 1986, Панама, Панама) — футболбози панамӣ, зарбазананда (страйкер).
Алсидес Араужо Алвес

Алсидес Эдуардо Нендес де Араужо Алвес — футболбози бразилӣ, муҳофиз.
Алсидес Гигхия

Алсидес Эдгардо Гигхия Перейра (декабри 1926 (2015-07-16) 16 Июл 2015, Монтевидео, Уругвай) — футболбози уругвайӣ, нимҳимоятгари ҳуҷумкуни канорӣ, муррабӣ.
Алсидес Гонсалес

Алсидес Гонсалес — футболбози аргентинӣ.
Алсидес Де Соуза Фариа Жуниор

Алсидес де Соуза Фариа Жуниор — футболбози бразилӣ, нимҳимоятгари Ҳамлагар.
Алсидес Силвейра

Алсидес Силвейра Висенте Монтеро (марти 1938 (2011-01-16) Январ 16, 2011, Монтевидео, Уругвай) — футболбози уругвайӣ.
Алсидес Эдуардо Бандера

Алсидес Эдуардо Бандера Родригес (феврали 1978, Пайсанду, Уругвай) — футболбози уругвайӣ, ҳамлагар.
Алсидио Флейтас

Алсидио Флейтас — футболбози парагваӣ.
Алсидес Пеня

Алсидес Пеня Хименес (январи 1989, Санта Крус Де Ла Сиэрра, Боливия) — футболбози боливиёӣ, зарбазананда (страйкер).
Алсиндо Cартори

Алсиндо артори — футболбози бразилӣ, ҳамлагар.
Алсяпинский (ноҳияи Новоаннин, Волгоград)

Алсяпинский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Новоаннин, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Алсиндо

Алсиндо Марта де Фрейтас (31 марти 1945 (2016-08-27) 27 Август 2016, апукаия До ул, Бразилия) — футболбози бразилӣ, нимҳимоятгар.
Алтайр Гонес Де Фигуейредо

Алтайр Гонес де Фигуейредо — футболбози бразилӣ, маснадашро анҷом додааст, муҳофиз, муррабӣ.
Алт-Ҳоэншёнҳаузен

Алт-Ҳоэншёнҳаузен - ноҳия дар ҳавзаи Лихтенберг, дар Берлин. Таърих Ҷуғрофия Аҳолӣ Ҷойҳои гаштугузор.
Алтанир Эйтор Мартинс

Алтанир Эйтор Мартинс Март 1, 2012, ао Пауло, Бразилия) — футболбози бразилӣ, муҳофизи марказӣ.