ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Гӯсфанди қарокӯлӣ

Гӯсфанди қарокӯлӣ - яке аз намудҳои ҳайвоноти хонагӣ мебошад.Ватани гӯсфанди қарокӯлӣ – Бухоро ҳисоб меёбад. Аз он қароқӯли рангоранг: сиёҳ, сурх, кабуд, сафед мегиранд. Ҳаворанг ва тиллорангаш гаронбаҳо мебошад. Телпаку пӯстинҳои қарокӯлӣ дар бозори ҷаҳонӣ қимати баланд доранд ва бисёр давлатҳои хориҷӣ онҳоро мехаранд. Дар ҷумҳурӣ гӯсфандони қарокӯлӣ, ҳисорӣ ва ҷойдорӣ паҳн гаштаанд. Барои саноати сабук аз гӯсфандон пашм, мӯина ва пӯст мегиранд. Чун маҳсулоти хӯрокӣ гӯшташро истеъмол мекунанд. Дар баъзе мамлакатҳо аз шири гӯсфандон сир, чакка, айрон, қаймоқ мегиранд. Сифати чунин маҳсулот назар ба маҳсулоти ҳайвоноти дигар (гов) якчанд маротиба беҳтар аст. Нигаред низ.
Гӯчеҳр

Гӯчеҳр, Гӯчеҳри Бозрангӣ (асри — 206) — яке аз наҷибзодагони ки тобеъи Ашкониён буда, вале дар Порс мустақил буд ва ба номи худ сикка зарб мекард. Ромбиҳишт ҳамсари Сосон духтари ӯ буд.
Гӯшак

Гӯшак — яке аз унсурҳои сози мусиқист. Гӯшак дар қисми болоии дастаи соз ҷой гирифта, барои мустаҳкам кардан ва таранг кашидани тори соз истифода мешавад. Онро, одатан, аз чӯби сахт (тут, зардолу, туғ ва ғайра) месозанд, дарозиаш см, ғафсиаш аз 1 то 2 см, шаклаш дарозрӯяи қуббадор. Қуббаҳо намуди гуногун доранд. Маҳз., вобаста ба сози мусиқӣ қуббаи он намуди хос дорад. Барои ҷой кардани гӯшак аввал миёнаи тарафи болоии дастаро ба қадри 10 см (бо тӯли дарозиаш) чуқур мекобанд (дар рубоб, тор, ғижак), сипас аз ду тарафи умқаш сӯрох мекунанд. Баъд гӯшакро ба он сӯрох гузошта, нӯги торро ба он мустаҳкам менамоянд. Гӯшак дар амали ҷӯркунӣ аҳамияти бағоят калон дорад. Ҳангоми ҷӯр кардани соз Г.-ро тоб дода, торро таранг мекунанд ва садои ба табъ мувофиқро ҳосил менамоянд. Дар созҳои қадимии мусиқӣ Гӯшак низ чунин мавқеъ ва шакли худро дошт. Вале ҳоло дар созҳои эстрадӣ (гитара, мандолина), инчунин дар созҳои миллӣ дутор, рубоб, ғижжак, найнавоз, танбӯр ва диг. гӯшакҳои филизӣ ва ё пластмасӣ маъмул гаштаанд.
Гӯшмолак

Гӯшмолак, гӯшкашак, гӯшталобак Як навъ бозии халқии бачагонаи тоҷик, ки онро бештар дар ҷашнҳои арӯсиву хатнасур ва Наврӯз барпо мекунанд. Шахси калонсоле дар латтапорае як-ду танга ё тугма ва ё ягон ашёи хурдро мебандад ва онро ба дурӣ ҳаво дода, худаш пинҳон мешавад. Ҳар бозигаре, ки бастаи тангаро ёфта, ба ӯ оварда супорад, соҳиби туҳфаи пулӣ ё молӣ мешавад. Вақте ки як нафар латтаро ёфта, ба сӯйи шахси калонсол давад, дигарҳо ба ӯ монеъ шуда, намегузоранд, ки комёб шавад. Дар саросари кишвар фаъол аст. 1 Адабиёт 1. Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик. Ҷ.1. Д., 2015. Нигаред Манобеъ.
Гӯштбирён

Гӯштбирён — гӯшти дар равған бирёнкарда, кабоб.
Гӯш

Гӯш — узви мураккаби ҳайвонот ва инсон барои ҳис кардани лаппишҳои садоӣ. Дар аксари хордадорон гӯш ҳамчунин барои доштани мувозинат ва ҳолати ҷисм дар муҳит хидмат мекунад. Гӯши инсон мавҷҳои садоии басомадашон тақрибан аз 8 1 то 20 000 Ҳсро қабул мекунад.
Ҳалқа

Ҳалқа – ороиши серистеъмоли занон ва духтарони ин диёр ба шумор меравад. Аммо то охирҳои асри ХХ ба гӯши яккаписарон, яъне аз оилаҳое, ки фақат як фарзанди писар доштанд, якто ҳалқаи нуқрагин меандохтанд. То замони оиладоршавиаш писар онро овехта мегашт ва ақидае буд, ки гӯё ин ҳамчун тилисме буд ӯро аз бадиҳо нигоҳ медошт. Гӯшворҳое, ки то охирҳои асри ХХ дар Ҳисор истифода шудаанд, инҳоянд: гӯшвори Муҳаммадӣ, ки он аз Бухоро оварда мешуд; гӯшвори сеғузагаи аз нуқра, ё тило сохташуда, ки почакҳои он бо марҷон оро дода мешуданд; гӯшвори зирак, ки аз фулузи нуқра сохта мешуд; гӯшвори саригӯшии аз нуқра сохташуда, ки ба гӯшвори одӣ хеле монанд буда, бо он фарқ мекард, ки бо занҷираи зебо ва сангҳои гуногун ороиш меёфт. Инчунин бисёр гӯшворҳо ба монанди якадур, гӯшворҳои қафасин, қубадор, сепочина, панҷпочина ва балдоқ аз тило сохта мешудаанд. 1 Адабиёт.
Яхнӣ

Яхнӣ, гӯшти обпаз Дар дег об, миқдори бештари гӯшт, пиёз ва баъзе навъҳои зираворӣ андохта, меҷўшонанд. Баъд аз пухтан гўштро гирифта, дар зарфе сард мекунанд. Онро дар шакли сард истеъмол мекунанд. Баъзан гӯшти зиёдатии дегҳои шӯрборо гирифта, хунук карда, ҳамчун яхнӣ истифода мебаранд. Яхниро аз забони гов низ тайёр мекунанд. Дар саросари кишвар фаъол аст. Нигаред низ Адабиёт.
Куштӣ

Куштӣ — камарбанди сафед ва борику баланд аст, ки порсиён ва зартуштиён ҳангоми ғуруби офтоб ба камари худ мебастанд ва ба дуо хондан мепардохтанд. Куштӣ — (Гуштӣ) гирифтан ба маънии камари якдигарро гирифтан аст, баъди пирузи. Асли он дар забони кустик ва дар забон дарӣ гуштӣ хонда мешавад. Куштӣ — камарбанде аст ки аз ҳафтоду ду нахи пашми гӯсфанд (ба адади ҳафтоду ду фасли Ясно) тобида мешавад ва ҳар шоха аз ин риштаҳо шомили дувоздаҳ нах (ишора ба дувоздаҳ моҳи сол) ва маҷмӯан шаш риштаи (ишора ба шаш гоҳанбор) дувоздаҳтоӣ аст. Таърих Ин камарбанд, ки зартуштиён онро "бандарин" низ меноманд, камарбанде аст бо 72 нах, ки аз пашми гӯсфанд тавассути зани мӯбади бофта мешавад. 72 ба шаш ришта тақсим мегардад ва ҳар даста дувоздаҳ нах дорад, ки ҳафтод ва ду ишора дорад ба ҳафтод ва ду фасли Ясно (яке аз бахшҳои Авесто) ва дувоздаҳ ба дувоздаҳ моҳи сол ва шаш ишора дорад ба шаш гоҳанбор (ҳабашҳои дини сол). Кустиро се бор бар камар мебастанд, ки ёдовари се асли Зартушт яъне "гуфтори нек, кирдори нек ва пиндори нек" буд.
Ғавосиён

Ғавосиён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Нусратулло Махсуми ноҳияи Рашт. Аз Ғавосиён то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 542 нафар, тоҷикон.
Ғабдуллин (деҳа)

Ғабдуллин Ғабдуллин) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 32 нафар аҳолӣ дошт.
Ғажне

Ғажне — деҳа дар ҷамоати деҳоти Варзобқалъаи ноҳияи Варзоб. Аз Ғажне то маркази ноҳия 8 км. Аҳолиаш 1330 нафар, тоҷикон.
Ғаз

Ғаз — деҳа дар ҷамоати деҳоти Иван-Тоҷики ноҳияи Кӯҳистони Масчо. Аз Ғаз то маркази ҷамоат 14 км, то маркази ноҳия 10 км. Аҳолиаш 116 нафар.
Ғазал Шокирӣ

Ғазал Шокирӣ — ҳунарпеша ва тарроҳи саҳнаву либоси эронӣ.
Ғадуди сипаршакл

Ғадуди сипаршакл  — як қисми системаи эндокринӣ буда, дар пеши гардан, дар назди халқи ҳанҷар ҷойгир аст. Ин ғадуд шакли шабеҳ ба бабочка (шапалак) дорад ва яке аз муҳимтарин узвҳо барои метаболизм (мубодилаи моддаҳо) ва саломатии умумии организм мебошад. Функсияҳои асосӣ Истеҳсоли гормонҳои муҳим Тироксин ва Трийодтиронин – метаболизмро танзим мекунанд. Калтситонин – миқдори калтсийро дар организм назорат мекунад. Танзими мубодилаи моддаҳо (метаболизм) Ба вазни бадан, сатҳи энергия ва ҳарорати бадан таъсир мерасонад. Назорати рушди ҷисмонӣ ва ақлӣ Гормонҳои сипаршакл барои афзоиши устухонҳо ва рушди мағзи кӯдакон муҳиманд. 4.Таъсир ба дил ва системаи асаб Фаъолияти дил ва асабҳоро танзим мекунад, фишори хунро мӯътадил нигоҳ медорад. Бемориҳои ғадуди сипаршакл Гипотиреоз (камфаъолии сипаршакл) Сабаби норасоии гормонҳои 3 ва 4. Аломатҳои норасогӣ: Сустию хастагӣ, сардӣ ва паст шудани ҳарорати бадан, афзоиши вазн, пӯсти хушк ва мӯйҳои нозук, камқувватӣ ва депрессия. Гипертиреоз (бешфаъолии сипаршакл) Сабаб: истеҳсоли зиёди гормонҳо. Аломатҳо: Тез шудани таппиши дил Афтодани вазн, таъсири зиёд ба асабҳо (изтироб, асабоният), ларзиши дастҳо, бештар арақ кардан. Бемории гиреи сипаршакл (зоб, гӯза) Бузург шудани ғадуди сипаршакл, ки метавонад бо ё бетағйироти гормонӣ бошад. Табобат Сабаби маъмулиаш – норасоии йод дар ғизо Бемории Грейвс ва Ҳашимото. Ҳам Грейвс – ва ҳам Ҳашимото гипертиреозро ба вуҷуд меорад. Ҳар ду беморӣ бо иммунитети нодуруст (автоиммунӣ) алоқаманданд. Чӣ тавр ғадуди сипаршаклро солим нигоҳ доштан мумкин аст? Истеъмоли кофии йод (моҳӣ, тухм, маҳсулоти ширӣ, намак бо йод), ғизои солим ва мутавозин (витаминҳо ва минералҳо), назорати стресс ва хоби кофӣ, машқҳои ҷисмонӣ ва реҷаи дурусти зиндагӣ, муоинаи тиббӣ барои пешгирии мушкилот. Ғадуди сипаршакл барои саломатии умумии бадан хеле муҳим аст, аз ин рӯ нигоҳубини дуруст ва парҳези солим метавонад аз бисёр бемориҳо пешгирӣ кунад.
Ғазал

Ғазал дар асл ба маънои ҳадиси ишқ, ошиқӣ кардан, ва ошиқ бохтан аст. Дар истилоҳи адабиёти ғазал қолабе аз шеър аст, ки дар он мисраъи якум мисраъҳои зух ҳамқофияанд ва ҳад маъмули он ба таври миёнгин 5 то 12 байт мебошад 1. ДИДОРИ ЁРИ НОМУТАНОСИБ ҶАҲАННАМ АСТ.
Ғазантарак

Ғазантарак — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ғазантараки ноҳияи Деваштич. Аз Ғазантарак то маркази ноҳия 1 км. Аҳолиаш 7301 нафар, тоҷикон. Мардум.
Ғазал (маъноҳо)

Ғазал (маъноҳо) — 1. Ғазал — Аз анвои маъмули шеърӣ. 2. Ғазал — Дар истилоҳи аҳли мусиқӣ аз навъи хоси тасниф аст. Абдуқодири Мароғӣ дар иртибот ба махсусиёти жанрии "Ғазал" навишта: бибояд донист, ки аъза-му ашкали тасониф навбати мураттаб аст ва қуда-мо онро чаҳор қитъа сохтаанд: қитъаи аввалро "қавл гӯянд ва он бар шеъри арабӣ бошад; қитъаи сониро ғазал" ва он ба абёти порсӣ бувад; қитъаи солисро тарона" ва он бар баҳри рубоӣ бошад; қитъаи робеъро фурӯдошт" ва он қавл" бошад". Зимни ин Қайси Розӣ махсусиёти шеърию мусиқии "Ғазал"-ро эзоҳи мушаххасе дода: "ва ба ҳукми он ки арбоби саноъати мусиқӣ бар ин вазн алҳони шариф сохтаанд ва тариқи лашкар таъ-лиф карда ва одат чунон рафтааст, ки ҳар чи аз он ҷинс бар абёти тозӣ созанд, онро қавл" хо-нанд ва ҳар чӣ бар муқатаъоти порсӣ бошад, онро ғазал" хонанд. Аҳли дониш ин малҳунотро та-рона" номанд ва шеъри муҷарради онро ду-байтӣ" хонанд ва барои он ки бинои он бар ду байт беш нест, мутаърабаи онро рубоӣ" хонанд, аз баҳри он ки баҳри ҳазаҷ дар ашъори араб мураббаъ-ал-аҷзо омадааст" Донишманди эронӣ Маликушшуаро Баҳор низ дар тавзеҳи "ғ." чун ҷинси маъмули шеърию мусиқӣ нуктаи ҷолибе баён намуда: "чома, ки аъроб онро ғазал" ё қавл" ва ғазал" гӯянд, таснифе аст ошиқона, ашъораш бинобар маъмулу дувоздаҳ ҳиҷоӣ буда ва оҳанги он низ вазни нисбатан сабӯк дошта" (Фирдавсӣ) (Ҳофиз) 3. Ғазал бардоштан. Бо овози мавзун хондани суруд, тарона ва дигар анвои овозии мусиқӣ: (Низомӣ) 4. Ғазалхон. Ромишгаре, ки ғазал хонад бо ҳамовозии созҳо, сарояндаи ғазал: (Саъдӣ) 5. Ғазалгӯй. Он ки ғазал гӯяд, ғазалхону ғазалсаро, ғазалпардозро гӯянд (киноя ба ромишгарони ҳирфаист). Адабиёт Қайси Розӣ, Ал-мӯъҷам, Теҳрон, 1373; Абдулқодири Мароғӣ, Мақосиду-л-алҳон, Теҳрон, 1356; Таҷлил Ҷ. Арӯз, Теҳрон, 1368; Аббос Моҳёр, Арӯзи Теҳрон, 1376; Низомӣ, Куллиёт, Теҳрон, 1374; Саъдӣ, Куллиёт, Теҳрон, 1366; Ҳофиз, Девон, Теҳрон, 1370; Фирдавсӣ, Шоҳнома, Душ., 1964-66; Анҷуманорои Носирӣ, Теҳрон, 1294; Фарҳанги Деҳхудо, Теҳрон, 1377; Фарҳангномаи мусиқии Эрон, Теҳрон, 1376.
Ғазанфари Гуҷаротӣ

Ғазанфари Гуҷаротӣ — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Аз содоти Аҳмадободи Гуҷарот. Илмҳои расмии замонро дар Аҳмадободи Гуҷарот фаро гирифта, дар айёми ҷавонӣ ба Эрону Мовароуннаҳр низ сафар кардааст. Дар замони Ҷаҳонгир ба мансабҳои бузурги давлатӣ расид, дар ҳаёти иҷтимоӣ-сиёсӣ фаъол буд. Ҷаҳонгир ҳангоми дар Аҳмадобод буданаш ҷогире (ҷое, ки дар подоши хидмат инъом мегардад) ба ӯ бахшид. Дар ашъораш бархе шоирони рақиб, мансабдорон (кутволи Аҳмадобод)-ро ҳаҷву масхара кардааст. Нусхае аз девони Ғазанфари Гуҷаротӣ дар китобхонаи Донишгоҳи Мадрас маҳфуз аст.
Ғазза (деҳа, н. Панҷакент)

Ғазза — деҳа дар ҷамоати деҳоти Воруи ноҳияи Панҷакент. Аз Ғазза то маркази шаҳр 60 км. Аҳолиаш 234 нафарро ташкил медиҳад. Ғазза деҳаи хурди буда дар байни кӯҳ ҷойгир шудааст. Дорои ҷойҳои диданибоб ва дилашро дорад, ки Зурмич ном дорад. Зурмич дараи зебо дилкаш ва манзараҳои осмонбӯс дорад.
Ғазолии Машҳадӣ

Аҳмад Ғаззолии Тӯсии Машҳадӣ (Машҳад, Устони Хуросон — 1574) — аз шоирони қарни даҳуми ҳиҷрӣ ва муосиру ҳамдавраи Урфии Шерозӣ, Муҳташами Кошонӣ ва Ваҳшии Бофқӣ. Зиндагинома Ғаззолии Машҳадӣ дар соли 995 ҳ.қ. аз дунё рафт. Вай дар ҷавонӣ ба дарбори ҳукумати Сафавӣ роҳ ёфт. Сипас ба Ҳиндустон гурехт ва мавриди тавҷуҳи Ҷалолиддин Акбар қарор гирифт. Мероси адабӣ Девони шеър ва ғазалиёти вай борҳо дар Ҳинд ва Эрон чоп шудааст. Аз муҳимтарин таълифоти ин шоири бузург бояд ба маснавиҳои "Нақши бадеъ" ва "Мирот-ул-коинот" ишора кард.
Ғазза

Ғазза — шаҳр дар давлати Фаластин. География Иқлим.
Ғазолии Ҳиротӣ

Ғазолии Ҳиравӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш таҳсили илм карда, ба камол расидааст. Аслан аз мардуми Ҳирот буд ва чанде дар Машҳад мезист. Дар шеър шогирди Ҳайдари Кулчапаз буд. Сафаре низ ба Ироқ ва Ҳиндустон дошт ва дар онҷо бо мавлоно Ғазолии Машҳадӣ дидор дошт. Бо ӯ дар хусуси тахаллуси "Ғазолӣ" карданашон мутоибаву баҳс мекардааст. Баҳс ба фоидаи Ғазолии Ҳиравӣ анҷом ёфтааст, чунки ӯ ин байти мақбулро гуфта, ғолиб омадааст: Назар сӯяш накардам в-аз гирифторӣ ҳазар кардам, Вале худро гирифтори ту дидам, то назар кардам. Ғазолӣ дар сурудани ғазал тавоно будааст. "Маҷмаъу-л-хавос" вайро таҳти унвони Ғазолии Ҷанбак овардааст 1. Аз намунаҳои боқимондаи ашъораш бармеояд, ки шоири тавоно, хушсухану хушадо, гӯяндаи қасоиду ғазалҳои ғарро будааст. Абёти зер аз ӯст: Чашмат, ки ба хунрезии ушшоқ саре дошт, Мекушт якерову назар бо дигаре дошт. Аз сагони сари кӯйи ту басе мунфаилам, Ки ба ҳамсуҳбатии ҳамчу мане сохтаанд. Маъмураи дил шуд зи ту вайрон, ба кӣ гӯям, Шаҳре, ки хароб аст зи султон, ба кӣ гӯям?.
Ғазоирии Розӣ

Ғазоирии Розӣ — шоир и бузурги эронии аҳли Рай ва аз маддоҳони умарои охири Дайламӣ дар Рай ва низ султон Маҳмуди Ғазнавӣ будааст. Зиндагинома Ҳаёти Абӯ Зайд Муҳаммад Ғазоирии Розӣ дар садаи ҷараён ёфта, зодгоҳи ӯ шаҳри Рай аст. Ғазоирӣ таҳсили илмро низ дар Рай гузаронидааст. Маутаассифона доир ба рӯзгор ва эҷодиёти шоир дар ҳеч яке аз сарчашмаҳо маълумоти муфассал ҷой надорад. Шоир соли 1034 вафот кардааст. Аз ашъори Ғазоирӣ ба ғайр аз чанд қасида, қитъа ва рубоӣ чизи дигаре боқӣ намондааст, ҳол он ки ӯро дар тазкираҳо чун шоири тавоно ёд мекунанд. Осори боқимонда Аз қасоид.
Ғазолии Марвазӣ

Ғазолии Марвазӣ — шоир и форс-тоҷики қарни. Зиндагинома Ҷузъиёти тарҷумаи ҳолаш маълум нест. Аз шоирони Хуросони замони Салҷуқиён будааст. Табъи латиф, ғазалҳои дилнишин доштааст. Аз девонаш иттилоъ нест. Ин ғазал аз ўст: Ишқи ту маро балову шар дорад, Дар ишқи ту ҷон куҷо хатар дорад, Ҳаҷри ту ба куштани мани мискин, Ҳар рӯз баҳонае дигар дорад. Аз суҳбати ту куҷо бипарҳезад, Он кас, ки зи дарди ҷон хабар дорад. Андар ғами ту Ғазолии ошиқ, Ҳаққо, ки зи ҷон-т дӯсттар дорад.
Ғозиайнтоб

Ғозиайнтоб — шаҳр дар ҷануби Туркия, маркази маъмурии вилояти Ғозиъайнтоб. Ин шаҳр бо ҷамъияте беш 2,130,432 нафар 2 шашумин шаҳри пурҷамъияти Туркия ва аз санъатитарин шаҳрҳои ин кишвар башумор меравад. Ҳамчунин ин шаҳр ба иллати доштан теъдоди зиёде донишҷӯи турк ва хориҷӣ дар Донишгоҳи Ғозиъайнтоб яке аз шаҳрҳои донишҷӯии Туркия низ ба шумор меравад. Таърихча Ғозиъайнтоб аз шаҳрҳои таърихии арманиён аст. Ин шаҳр дар соли 1404 тавассути Темур вайрон шуда ва дар соли 1516 ба тасарруфи Туркони Усмонӣ даромад. Ъайнтоб ва беш аз яксади рустои ҳавмаи он дар қарни ҳаждаҳум комилан арманинишин буда, ки баъдҳо давлатҳои Усмонӣ бо ҳадафи тағйири нисбати ҷамъиятӣ туркҳоро дар онҷо мустақар карданд. Дар оғози садаи бистум, Ъайнтоб 50 ҳазор нафар ҷамъият дошт, ки ҳудуди 20 ҳазор нафар аз онҳо арманӣ буданд 3. дар Ъайнтоб осори таърихи мазҳабӣ ва фарҳангӣ (калисоҳо, савмаъаҳо ва қалъаҳо)-и мутааддиде аз арманиён ба ҷо мондааст. Ном Дар феврали 1921, маҷлиси Туркия ин шаҳрро ба унвони Ғозӣ Айнтоб ба маънии "қаҳрамони ҷанги Айнтоб" барои тамҷиди муқовамати шаҳр дар Ҷанги ҷаҳони аввал баробари муҳосираи Фаронса баргузид ва ин ном аз соли 1928 расмӣ шуд 4. Иқтисод ва санъат Ин шаҳр яке аз муҳиммтарин қутбҳои иқтисодии Туркия ва аз муваффақтарин шаҳрҳо дар содироти маҳсулот тавлидии худ ба хориҷ аз Туркия мебошад. Иқтисоди ин шаҳр мабнӣ бар тиҷорат ва корхонадорӣ аст ба ҳамин хотир ин шаҳр яке аз санъатитарин шаҳрҳои ин кишвар мебошад ба тавре, ки бузургтарин шаҳраки санъатии созмонёфтаи Туркия бо беш аз 1140 корхона дар ин шаҳр воқеъ шудааси. Умдаи корхонаҳои мавҷуд дар заминаи қолинбофӣ, саноеъи ғизоӣ, қатаъоти худрав, нассоҷӣ, кафш ва ғайра фаъолият доранд. Кишоварзӣ Кишоварзӣ дар Ғозиъайнтоб ағлаб ба сурати деймӣ ва боғӣ аст. Ин шаҳр бузургтарин тавлидкунандаи паста Туркия мебошад ҳам чунин дорои токзорҳои бисёр ва боғҳои зайтун мебошад, дар замина фароварӣ ва бастабандии маҳсулоит кишоварзи дар Туркия саромад мебошад. Илму дониш Ин шаҳр дар маҷмӯъ 4 донишгоҳ дорад аммо муҳиммтарин он Донишгоҳи Ғозиъайнтоб аз донишгоҳҳои давлатӣ ва барҷастаи Туркия дар ин шаҳр қарор дорад. Гардишгарӣ Ғозиъайнтоб яке аз аввалин сукунатгоҳҳои инсонӣ дар минтақаи Онотулӣ мебошад ба ҳамин иллат дорои ҷозибаҳои таърихӣ ва гардишгарии мутааддиде мебошад. Аз ҷумла қалъаи таърихии Ғози Ъайнтоб дар маркази шаҳр, чандин бозори қадимӣ, осорхонаҳо, боғи ваҳш (бузургтарин боғи ваҳши Туркия ва панҷумин дар ҷаҳон мебошад), боғи гиёҳшиносӣ ва ғайра мебошад. Қалъаи таърихии Ғозиъайнтоб дар заминларзаи 6 феврали 2023 осеби ҷиддӣ дид ва вайрон шуд.
Ғайбулло Авзал

Ғайбулло Авзал (10 декабри соли 1948, ноҳияи Восеъ) — раиси вилояти Хатлон (то соли 2013). Зиндагинома Ғайбулло Афзал 10 декабри соли 1948 дар ноҳияи Восеъ ба дунё омадааст. Миллаташ тоҷик. Соли 1969 Донишкадаи аграриро бо ихтисоси "Духтури ҳайвонот" ва соли 1991 Донишкадаи сиёсат ва идораи шаҳри Тошкандро бо тахассуси "Сиёсатшинос" хатм намудааст. Номзади илмҳои иқтисодӣ. Фаъолияти кории худро аз вазифаи сардухтури ҳайвонот оғоз намудааст. Баъдтар дар вазифаи сардори шуъбаи хоҷагии қишлоқ дар ноҳияи Кӯлоб фаъолият намудааст. Баъдан дар вазифаҳои Котиби аввали Партияи коммунистии ноҳияи Восеъ, раиси Ҷамъияти агросаноатии вилояти Кӯлоб, раиси Хоҷагии ба номи Сафарзода дар ноҳияи Восеъ, муовини раиси Кумитаи иҷроияи вилояти Хатлон, раиси Ҷамъияти хоҷагии ҷангали Ҷумҳурии Тоҷикистон, раиси ноҳияи Ҷилликули вилояти Хатлон кор кардааст. Соли 2002 депутати Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз ноҳияи Колхозобод ва соли 2005 дар ҳавзаи интихоботии ноҳияи Восеъ интихоб гардид. То соли 2006 муовини раиси Кумитаи Маҷлиси намояндагон оид ба масъалаҳои аграрӣ ва шуғли аҳолӣ буд. Бо медали "Корманди шоиста" ва медали ҷашнии "10-солагии сессияи 16-уми Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, даъвати 12-ум" сарфароз гардонида шудааст. Корманди хизматнишондодаи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Бо фармони Призиденти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 4-уми декабри соли 2006 ба вазифаи иҷрокунандаи раиси вилояти Хатлон таъйин гардид. Аз 27-уми феврали соли 2007 раиси вилоят аст.
Ғайрат (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Ғайрат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Қадриддин Ғиёсови ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Ғайрат то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 6 км. Аҳолиаш 460 нафар, тоҷикон.
Ғайн (ҳарф)

Викианбор Викииқтибос Ғайн номи ҳарфи бисту дуйуми алифбои арабии тоҷикӣ —, ки дар ҳисоби ҷумалу абҷад ба 1000 баробар аст. Пайвастшавӣ Инчунин нигаред.
Ғайрат (деҳа, н. Балхӣ)

Ғайрат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Маданияти ноҳияи Ҷалолиддин Балхӣ. Аз Ғайрат то маркази ҷамоат 10 км, то маркази ноҳия 8 км. Аҳолиаш 860 нафар, тоҷикон.
Ғайрат (ноҳияи Қадамҷой)

Ғайрат (Гайрат) — деҳа дар ноҳияи Қадамҷойи вилояти Бодканд, Қирғизистон. Аҳолӣ — 1610 нафар дар соли 2020.
Ғайрат (деҳа, н. Турсунзода)

Ғайрат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҷӯра Раҳмонови ноҳияи Турсунзода. Аз Ғайрат то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 3 км. Аҳолиаш 642 нафар, тоҷикон.
Ғайрат (ноҳияи Қаросув)

Ғайрат (Гайрат) — деҳа дар деҳистони Ҷооши ноҳияи Қаросуви вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 2905 нафар дар соли 2023.
Ғайрат Адҳамов

Адҳамов Ғайрат Сарҳадович (31 майи 1958, деҳаи Бедаки ноҳияи Панҷ) — ходими ҳарбии тоҷик, генерал-лейтенант. Солҳои таҳсил Хатмкардаи шуъбаи ғоибонаи факултети иқтисодиёти Донигшгоҳи Давлатии Тоҷикистон. Коргари Комбинати хонасозии шаҳри Душанбе (1975 – 1977), хидмат дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳи СССР (1977 – 1979), таҳсил дар курси ронандагӣ ва коргари заводи ба номи Лихачёви шаҳри Москва (1979 –1981), донишомӯзи савхозтехникуми ба номи Куйбишеви ноҳияи Бохтар; (1981 – 1984). Солҳои хидмат Байтори ноҳияи Панҷ (1984 – 1985) ва коргари базаи нефти колхози ба номи Калинини ноҳияи Панҷ (1985 – 1992), командири яке аз гурӯҳҳои мусаллаҳи собиқ иттиҳоди мухолифини тоҷик (1992 – 1999), муовини аввали Вазири мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон (1999 – 2006). Аз соли 2007 муовини Вазири мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Ғайратии Шерозӣ

Мавлоно Шарафуддин Ғайратии Шерозӣ (1;? — қарни) — шоир и форс-тоҷик ва аз муридони Мавлоно Замирии Исфаҳонӣ. Зиндагинома Маълумоти ибтидоиро дар зодгоҳаш — Шероз гирифтааст. Дар айёми ҷавонӣ ба Қазвин рафта, дар шоирӣ шуҳратёр мегардад. Аз муридони Мавлоно Замирии Исфаҳонӣ буд. Авҳадӣ дар маҳфилҳои шеъру адаб, ки дар манзили Мир Маҳмуди Тарҳӣ баргузор мешуд, ӯро дар қатори Урфии Шерозӣ, Муҳташами Кошӣ, Ваҳшии Бофқӣ, Шуҷоъ, Орифи Лоҳиҷӣ ва дигарон дидааст. Мувофиқи маълумоти Авҳадӣ Ғайратии Шерозӣ "аз зубдаи шуарои замон ва умдаи булағои даврон" будааст, дар ғазалсароӣ ва қасидагӯӣ камоли салосату балоғат доштааст. Дар замони Акбар ба Лоҳур рафта, 4 сол дар он ҷо зиндагӣ кардааст. Соҳибони "Оини Акбарӣ", "Табақоти Акбарӣ", "Мунтахабу-т-таворих" ӯро дар шумори шоирони баландфитрат ва соҳибтабъи дарбори Акбар зикр кардаанд. Аз Ҳинд ба Шероз баргашта, дар ҳамон ҷо вафот кардааст. Девони ашъораш иборат аз 67 ҳазор байт будааст, ки то замони мо нарасидааст. Намунаҳо аз осори Ғайратии Шерозӣ.: Эй номаи меҳри ту сардафтари унвонҳо, Таърифи ҷамоли ту зебандаи девонҳо. Девона диле дорам, к-аз кӯи ҷунун ҳаргиз Нанҳода қадам берун тай карда биёбонҳо.
Ғайрат Икромов

Ғайрат Икромов — соли таваллудаш 1967, Москва, СССР математик, олими ихтирокор 1 2 ва директори генералии ширкати "Лайф Сенсор", Жопун. Модараш – падараш – тоҷик, профессори МГУ, математик. Ғайрат аз паси падар рафта риёзидон шуд. Соли 1992 ба аспирантураи Донишгоҳи давлатии Москав дохил мешавад ва тибқи як тавофуқномае бо яке аз ширкатҳои истеҳсоли нармафзорҳо ба Жопун барои кор кардан меравад. Аз аввали соли 1992 ин тараф дар Токио зиндагӣ мекунад. Забони жопуниро хуб медонад. Ғайрат бо духтари жопунӣ оиладор шуда, падари ду фарзанд мебошад. Фаъолияти кунуни вай дар ширкати "Лайф Сенсор" бо коркард ва истеҳсоли асбобҳои махсус аст, ки барои ҷустуҷӯи одамони зери вайронаҳои заминҷунбӣ ва дигар офатҳои табии истифода мешавад.
Ғайратии Мовароуннаҳрӣ

Ғайратии Мовароуннаҳрӣ; қарни) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш — Самарқанд таҳсил карда, ба камол расид. Бо ёрии Мавлоно Балхӣ ном шахсе ба маҳфили адабии ҳукмрони давр Абдулазизхон роҳ ёфта буд, вале Абдулазизхон кушта шуд ва маҳфил ҳам барҳам хӯрд. Ғайратии Мовароуннаҳрӣ азми сафари Ҳиндустон кард. Пеш аз сафар барои Акбар қасидаи ғаррое дар бораи ситораи думдори дар Самарқанд пайдошуда навишт. Дар Ҳиндустон ба хидмати дарбори Акбар ворид гардид. Дар сафарҳои ҳарбӣ, кишваркушоиҳои Акбар иштирок мекард. Корнамоиҳои ӯву сипоҳиёнашро тавсиф менамуд. Дар яке аз муҳорибаҳо шаҳид шуд. Мутрибии Самарқандӣ дар тазкираи "Нусхаи зебои Ҷаҳонгир" аз Ғайратии Мовароуннаҳрӣ чун шоири тавоно ва машҳури замон ёд кардааст. Абёти зер аз навиштаҳои ин шоиранд: Ҷон ба тавфи ҳарами кӯйи ту осон наравад, То зи ғам хун шуда дил аз раҳи мижгон наравад. Мадеҳ, эй пайки аҷал, муждаи Фирдавс ба ман, Тоири шуъла зи гулхан ба гулистон наравад. Ғайратӣ, ҳеч шабе нест, ки аз ҷайби ҳаёт Андар ин ғамзада сад чок ба домон наравад.
Ғайратобод

Ғайратобод (собиқ Лангар) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сомони ноҳияи Ҳисор. Аз Ғайратобод то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 3 км. Аҳолиаш 4091 нафар 1, тоҷикон. Таърих Дар Ғайратобод ҳоло 800 хоҷагӣ зиндагӣ мекунанд, ки 200 хоҷагии он аз деҳаи Чорчароғи ноҳияи Рашт солҳои муҳоҷир шуда омадаанд. Ғайратобод деҳаест, ки таърихи 570-сола дорад. Аввалин ободкунандаи он Исмоил Атозода аз шаҳри Бухоро буда, аз авлоди Саидамири Кулол будааст 2. Дар қисми болоии деҳа (Лангари Ато ё худ Лангари Боло) мазори Исмоил Ато ҷойгир шудааст, ки охирҳои садаи ва аввалҳои садаи бунёд гардидааст. Мутаваллии ин мазор баъд аз даргузашти Исмоил Ато набераҳои он кас будаанд 2. Иқтисод Дар деҳа масҷиди ҷомеъ, се масҷиди панҷвақта, 2 мағоза, бунгоҳи тиббӣ, осиёби барқӣ, ҷувози обӣ, 5 ҷувози барқӣ, нуқтаи фурӯши сӯзишворӣ фаъолият доранд.
Ғайрат Мираҳмадов

Ғайрат Мираҳмадов - мураббии дастаи футболи "Равшан" Кӯлоб. Пайвандҳо.
Ғайратшо Давлатов (деҳа, н. Кӯшониён)

Ғайратшо Давлатов — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сарвати Истиқлоли ноҳияи Кӯшониён. Аз Ғайратшо Давлатов то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 11 км. Аҳолиаш 2139 нафар, тоҷикон.