ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Фаррух Қосим

Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ Ордени Шараф Фаррух Қосим (Фаррух Муҳаммадҷонович Қосимов, Сталинобод — 2010, Душанбе) — ҳунарпеша ва коргардони маъруфи театри тоҷик ва асосгузори театри "Аҳорун". Ҳунарпешаи мардумии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ, дорандаи ордени давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон Ордени Шараф аст. Зиндагинома Фаррухи Қосим 17 сентябр соли 1948 дар хонаводаи ҳунармандони саршиноси театр ва синамои тоҷик Муҳаммадҷон Қосимов ва Мушаррафа Қосимова чашм ба олами ҳастӣ кушод. Ҳарчанд волидайн бо таваҷҷуҳ ба мушкилоти мавҷуд дар зиндагии ҳунармандон фарзанди худро барои омӯзиш ба Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, ба бахши физик равона карданд, аммо баъд аз як соли таҳсил дар донишгоҳ Фаррух онро тарк кард ва дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода барои таҳсил дар бахши ҳунарпешаи синамо ва театр пазируфта шуд. Баъд аз поёни давраи таҳсил донишкада Фаррухи ҷавон дар Театри академӣ-драмавии ба номи Лоҳутӣ ба унвони ҳунарпеша ва коргардон тайи 20 сол фаъолият намуд ва сипас бо дархости гурӯҳе аз ҳунарпешагони театри ҷавонони ба номи Маҳмуд Воҳидов, коргардонии ин гурӯҳро бар уҳда гирифт. Аз соли 1990 то охири умр ӯ коргардони театри "Аҳорун" дар ш. Душанбе буд. Пас аз як бемории тӯлонӣ Ф. Қосимов дар синни 62-солагӣ аз олам чашм пӯшид. 1 Эҷодиёт Театри "Аҳорун" бо ташаббуси ӯ аз январи соли 1990 ба фаъолият шурӯъ кард. Аввалин иқдоме, ки Фаррух анҷом дод, шубҳаҳо дар бораи комгориро аз миёни ҳамсафонаш берун кард, онҳо мутмаъин намуд, ки ин театр ҳатман бунёд мешавад. Фаррух ҳунармандони ҷавонро ҷалб кард ва имрӯз метавонам гӯям, ки бахти онҳо буд, ки бо Фаррух на танҳо ҳамкор шуданд, балки аз ӯ хеле чизҳоро омӯхтанд. Онҳо бо Фаррух дунёи нави ҳунари театри миллиро пайдо карданд. Қариб бист сол Театри "Аҳорун" бинои худро надошт. Кормандонаш маоши хуб ҳам намегирифтанд, вале ҳамаи ин иродаи Фаррух ва дастаи ҳунарии ӯро нашикаст. Онҳо бо талош ва дастгирии ҳамдигар бидуни руҳафтодагӣ ба кор мечаспиданд ва чун намоишнома мақбули бинандагон мегашт, он ҳамаи ранҷҳои бемакониву бемаошӣ фаромӯш мешуд. Ба Эрон "Аҳорун" ҳашт сафари ҳунарӣ дошт. Бинои кинотеатри пешинаи Горкий аз тарафи ҳукумати шаҳри Душанбе таъмири пурра шуд ва тобистони соли 2014 маросими ифтитоҳи театри "Аҳорун" баргузор гардид. Сабоҳат Қосимова завҷаи Ф. Қосимов чунин гуфт: "Хушбахтии мо дар он рӯзҳо канор надошт, чун лаҳзаи расидан ба орзӯи деринамон буд. Чун орзӯи Фаррух амалӣ шуд. Руҳаш хеле шод шуд." 2 Хонавода Фаррух бо Сабоҳат Қосимова панҷ сол дар донишкада якҷо хондаву баъди супурдани ҳамаи имтиҳонҳои давлатӣ, 29 майи соли 1973 издивоҷ карданд 3. Намоишномаҳо Намоишномаҳои дар саҳнаи театр гузоштаи Фаррухи Қосим — "Юсуфи гумгашта боз ояд ба Канъон", "Даҷҷол" "Исфандиёр", "Шоҳ Фаридун", "Хонасӯзон", "Раъно" ва "Тортюфт" ҳунар, маҳорат ва тавоноии театри тоҷикро на танҳо дар дохил, балки дар Белгия, Эрон, Русия, Ӯзбекистон, Лаҳистон муарифӣ намуд.
Фаррухзод Хусрави V

Хуссрави, Фаррухзод Хусрав (Сосониён — апрели 631) — шоҳаншоҳи Сосонӣ, писари Хусрави Парвиз. Дар соли 631 яке аз ашрофи Соонӣ ба номи Зодуя Фаррухзоди Хусравро ба Тайсафун овард ва ӯ дар онҷо ба унвони шоҳаншоҳи Соонӣ тоҷгузорӣ кард. Бо ин ҳол, як моҳ баъд, шӯрише алайҳи ӯ анҷом шуд, вай аз тахти шоҳӣ сарнагун ва кушта шуд.
Фаррухбег

Фаррухбег — рассом ва минётурнигори дарбори Муғулони.
Фаррухии Систонӣ

Фаррухӣ Абулҳасан бинни Ҷулуғ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Фаррухӣ Абулҳасан бинни Ҷулуғ аз шоирони бузурги форсу тоҷик аст, ки дар огози садаи зиндагӣ кардааст. Мувофмқи маълумотҳои мавҷуда шоир дар Систон таваллуд ёфтааст. У баъди таҳсили мадраса санъати мусиқӣ ва муганнигиро хам мавриди назари худ қарор додааст. Фаррухӣ дар таърихи адабиёти форсу тоҷик ҳамчун шоири қасидасаро шинохта шуда, бо қасидаҳои ноби худ маъруф аст. Забони сода ва ширини эҷодиёти Фаррухӣ дар шеър хамеша мавриди назар ва таваҷҷуҳи шуаро ва удабои форсу тоҷик буд. Вай дар мусиқӣ низ маҳорат дошта чангро хуб менавохтааст. Мероси адабии Фаррухи аз қасида, ғазал, рубоёт ва тарчеъбанд иборат аст, ки дар чевони шеърхо чаъм оварда аст. Микдори шеърҳояш аз 230 қасида, 28 ғазал, се тарчеъбанд ва 4 рубоет иборат аст. Шеърҳои ӯ дар шакли девон дар соли 1311 дар Техрон чоп шудааст. Дар эҷодиёти Фаррухи ғайр аз ғазалҳои ошикона шеърҳои панду андарзӣ ва хикматомез низ мавчуд аст. Шоир дар соли 1038 вафот кардааст. Аз қасидаҳо Аз ғазалиёт Аз тарҷеъбандҳо.
Фарруха Зеҳниева

Фарруха Зеҳниева (15.06.1933, д. Боғимайдони н. Самарқанд), фолклоршинос. Номзади илми филология. Фарзанди Тӯрақул Зеҳнӣ. Зиндагинома Фарруха Зеҳниева дастпарвари Омӯзишгоҳи омӯзгории занонаи Самарқанд ба номи В. Г. Ушинский. Институти омӯзгории Самарқанд ба номи М. Горкийро хатм кардааст. Муаллимаи заб. ва адаб. тоҷикӣ мактаби 35-уми н. Самарқанд, муаллимаи мактаб-интернати 1 Душанбе, лабор., лабор. калон, ход. хурди илмӣ, ходими калони илмии шуъбаи фолклори ИЗА ба номи Рӯдакии АИ Тоҷикистон. Аз соли 1992 – нафақахӯр. Эҷодиёт Мураттиби маҷмӯаи "Маросими тӯй", маҷмӯаи афсонаҳои тоҷикӣ барои бачаҳо – "Ҳафт додаракон" (бо ҳамқаламии Б. Шермуҳаммадов, М. Миркамолова, Р. Амонов, 1962), "Кадучаи ғелон" (бо ҳамқаламии Б. Шермуҳаммадов, Р. Аҳмадов ва Р. Амонов, 1962), "Бибигамбӯсак" (бо ҳамқаламии Р. Аҳмадов, Б. Шермуҳаммадов ва Р. Амо-нов, 1962), "Афсонаҳои Са марқанд" (бо ҳамқаламии Б. Шермуҳаммадов, 1965), "Таронаҳои Самарқанд" (бо ҳамқаламии Б. Шермуҳаммадов, 1966), "Баёзи рубоиҳои халқӣ" (бо ҳамқаламии И. Азимов ва диг., 1970), "Баёзи рубоиҳои халқии тоҷикӣ" (иборат аз 4 ҷилд, 1970), "Баёзи сурудҳои халқӣ" (иборат аз 2 ҷилд, бо ҳамқаламии Б. Шермуҳаммадов ва диг.), "Баёзи фолклори тоҷик" (рубоӣ, иборат аз 3 ҷилд, бо ҳамқаламии Р. Аҳмадов, И. Азимов, С. Норматов, Н. Шакармаҳмадов, Б. Шермуҳаммадов, Э. Улуғзода, 1970), муаллифи монографияи "Сурудҳои тӯйи тоҷикон", маҷмӯаи сурудҳои тӯи "Гуларӯсак" ва зиёда аз 30 мақолаи илмӣ доир ба масъалаҳои фолклоршиносии тоҷик С. 2007 китоберо бо номи "Зеҳнӣ дар дилу дидаи дӯстон" тадвин кардааст. Бо Ифтихорномаи Фахрии АИ Тоҷикистон ва КМ ЛКСМ Тоҷикистон мукофотонида шудааст.
Фаррухии Яздӣ

Муҳаммад Фаррухии Яздӣ (1, Язд — 18 октябр 1939 ё 18 ноябр 1939, Теҳрон) — шоир, рӯзноманигори озодихоҳу демократи садри машрутият, сардабири нашриёти Ҳизби коммунисти Эрон. Зиндагинома Муҳаммад Фаррухии Яздӣ дар соли 1886 дар шаҳри Язд ба дунё омад. Вай ҷузви шоирони қаламрави адабиёти коргарии даврони Машрута ва Ризошоҳ аст. Даврони кӯдакиро бо таҳсили тавъам бо кор сипарӣ кард. Дар авоили ҷунбиши Машрутият, ба ҳизби демократии Язд пайваст ва ба хотири сурудани шеъре инқилобӣ ва эътирозомез Зайғамуддавла, ҳокими Язд, дастуре дод, ки лабонашро бо наху сӯзан бидӯзанд ва ба зиндонаш афкананд. Фаррухӣ пас аз чанде аз зиндон гурехта ва баъдҳо роҳии Теҳрон шуд ва рӯзномаи "Тӯфон"-ро мунташир кард, ки ин рӯзнома ҳовии мақолоти тунду оташин алайҳи истибдод ва ба ҳимоят аз табақоти маҳрум ва ранҷаб буд. Ва дар тӯли интишор беш аз понздаҳ бор тавфиқ шуд. Фаррухӣ ба рағми зиндонҳо ва табъйидҳои паёпай ҳаргиз аз шеъру рӯзноманигории инқилобӣ даст накашид. Вай дар соли 1929 аз сӯи мардуми Язд ба намояндагии маҷлиси Шуро баргузида шуд ва дар сафи намояндагони ақалият ба муборизоти худ идома дод. Сафаре низ ба Маскав ва Берлин кард ва баъд аз бозгашт таҳти назорати шадиди ҳукумат қарор гирифт, то ин ки дубора ба зиндон афтод. Вай дар соли 1938 дар зиндон иқдом ба худкушӣ кард, аммо наҷот ёфт ва саранҷом дар соли 1940 дар авҷи истибдоди Ризошоҳ ба таври асроромезе (ё ба қавле бо омпули ҳаво) кушта шуд. Девони шеъри Фаррухӣ бо тасҳеҳу муқаддимаи Ҳусейни Маккӣ ба чоп расидааст. Вай дар ғазалиёт ва қолибҳои дигари шеъри қадим, мафоҳим ва мазомини тунду оташини сиёсию иҷтимоӣ ва инқилобию интиқодиро вориди шеърҳояш намудааст, ки ҳамин хусусияти сиёсӣ ва инқилобӣ баъдҳо сармашқи пеши рӯи баъзе аз ғазалпардозони озодандеш ва мардуми давраҳои баъд қарор гирифт. Намунаи осор Хунобаи ғам Зиндони ситам Эзоҳ Адбиёт.
Фаррухмард

Фаррухмард, Фаррухмарди Баҳромон (асри) — ҳуқуқдони аҳди Сосонӣ, нависандаи китоби "Мотикони ҳазор дотистон". Ӯ писари шахсе ба номи Баҳром буд ва навиштани китобашро дар дар замони Хусрави Парвиз ба поён расонд.
Шаҳрбароз

Шаҳрвароз, Фаррухон Шаҳрбароз (асри — 9 июн 630, Тайсафун) — шоҳаншоҳи Сосонӣ. Ӯ Ардашери -ро кушт ва тахт подшоҳиро ғасб кард ва худаш ҳам пас аз чиҳил рӯз тавассути ашрофзодагони Соонӣ кушта шуд. Шаҳрбароз пеш аз ғасби тахти подшоҳӣ, яке аз сипаҳбадҳои Хусрави Парвиз буд.
Фаррухони Бузург

Фаррухони Бузург (асри — 728, Сорӣ, Устони Мозандарон) — сипаҳбади дудмони Добуягони Табаристон, писари Добуя ва падари Додмеҳр. Ӯ пас аз марги падараш ба Табаристон омада шаҳри Сориро бунёд ниҳод ва онҷоро тахтгоҳи худ намуд.
Фарсанг

Фарсанг, фарсах (парсанг, парасанг, парасанга, фарсанг, фарсаг, санг, таш, йигач) — ченаки масофа. Тахрих Маълумоти аввалин оид ба фарсанг дар Авесто, инчунин дар асарҳои мулллифони асрҳои мавҷуд аст. Дар замонҳои қадим ба ҷои фарсанг сангро кор мефармуданд. Аксари олимон дарозии 1 фарсангро км муайян кардаанд. Аммо фарсанг дар мавзеъҳои мухталиф гуногун буд: дар садаи дар Бухоро, Самарқанд, Тошканд, Фарғона, Хоразм ва Хуҷанд 1 фарсанг баробари 8 чақрим, яъне тақрибан 8,5 км, дар раёнҳои ҷануби Тоҷикистонн имрӯза 1 фарсанг ба 10 ҳазор қадам, тақрибан ба км баробар аст. Аҳолии ҳавзаи дарёи Хингоб, инчунин тоҷикони Қаротегин ва Дарвоз ба ҷои фарсанг ба сифати ченаки дарозӣ масофаи овозрасро истифода мебурданд.
Фаррухҳурмуз

Фаррухҳурмуз, Ҳурмузди (асри — 631, Тайсафун) — шоҳзодаи эронӣ ва сипаҳбудони артиш дар давраи Соонӣ аз хонадони Испаҳбудон, фарзанди Вандуй, падари Рустами Фаррухзод ва Фаррухзод. Ӯ дар замони салтанати Озармидухт муддаъии тоҷу тахт шуд ва Озармидухтро ба занӣ хост ва чун Озармидухт наметавонист бо пешниҳоди ӯ ба таври ошкоро мухолифат кунад, дар ниҳон васоили қатли ӯро фароҳам овард.
Фарш

Фарш — қисми дохилии ҳуҷра, хона ё бино, ки ҳамчун асос, болопӯши қабати поёнӣ ё таҳхона хидмат мекунад. Намудҳои фарш Масолеҳ барои фарш Гармкунии фаршҳо.
Фархор

Фархор — шаҳрак, маркази маъмурии ноҳияи Фархор. Дар канори рӯди Панҷ, 96 км ҷанубу шарқтар аз Бохтар ва 2 км дуртар аз истгоҳи роҳи оҳан ҷой дорад. Аз Фархор то Душанбе 180 км роҳ аст. Ин шаҳрак як фурудгоҳ ва як корхонаи пахта дорад. Аҳолӣ — 27,7 ҳаз. нафар.
Фаруд

Фуруд, Фаруд — писари Сиёвуш ва Ҷарира, бародарандари Кайхусрав.
Фаршедвард

Фаршедвард — писари Гуштосп, бародари Пашутан ва Исфандиёр. Ӯ пас аз аввалин пирӯзии Гуштосп бар Арҷосп, фармонравои Хуросон шуд 1. Фаршедвард дар дувумин ҷанги Гуштосп бо Арҷосп шоҳи Турон ба ҳамроҳи гурӯҳе дигар аз паҳлавонони эронӣ кушта мешавад.
Фарёб

Фарёб (ҳамчунин ба забони румӣ чун, ва; Ҳамчунин,,, ва -) маълум — шаҳр ва маркази Шаҳристони Фарёб, Устони Кирмон и, Эрон. Дар барӯйхатгирии 2006 аҳолии он 4,508 нафар, 971 оила буд.
Фарғона (деҳа, н. Панҷ)

Фарғона — деҳа дар ҷамоати деҳоти Кабут Сайфутдинови ноҳияи Панҷ. Аз Фарғона то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 6 км. Аҳолиаш 543 нафар, тоҷикон.
Фарғониён

Фарғонагиҳо — номи халқияти қадими эронизабони вилояти таърихии Фарғона, аҷдоди бевоситаи тоҷикон. Таърих Таърихи ташаккули Фарғона ба якчанд марҳала тақсим мешавад. Марҳалаи аввали он ба давраи охири асри биринҷӣ роот меояд. Қабилаҳои қадими водии Фарғона дар охири ҳазораи 2— аввали ҳазораи 1 то мелод ба деҳқонию чорводорӣ машғул буданд. Бошишгоҳи маданияти Чуст ба онҳо тааллуқ дошт. Ба ин маданият сафолоти мунаққаш хос аст. Қабилаҳои чустӣ аз ҷиҳати антропологӣ ба типи баҳримиёназаминии нажоди европоӣ мансуб будаанд. Тахмин мекунанд, ки онҳо ба гурӯҳи қабилаҳои эронинажод мансуб буда, ба яке аз забонҳои гурӯҳи забонҳои шарқии эронӣ гап мезадаанд. Баробари онҳо дар ҳаволии Фарғона, аа ҷумла дар дашти Қайроққум, қабилаҳои даштнишини мансуби маданияти Андроново зиндагӣ мекарданд, ки аксар чорводор буданд. Аз асри биринҷи сар карда дар Фарғона аҳолии ду кюмплекси мухталифи хоҷагию маданӣ зиндагӣ мекард. Минбаъд қабилаҳои саҳронишин, аҳолии Фарғона ба забони махсуси эронӣ гап мезад, ки он аз забонҳои халқҳои ҳамсоя фарқ мекард. Инро сайёҳи дигар Хой Чао низ тасдиқ кардааст. Аз ин бармеояд, ки дар асрҳои забони фаргонагӣ аз дигар забонҳо ва пеш аз ҳама аз забони суғдӣ фарқ мекардааст. В. А. Лившис тангаи мансуби асрҳои -ро ёфт, ки дар рӯи он калимаҳои "Шоҳи Фарғона" ва номи шоҳ сабт шудааст. У ин бозёфтро аввалин намунаи хати Фарғонаи Қадим ва далели баҳснопазири мавҷудияти забони махсуси фарғонагӣ моҳисобад. Дар натиҷаи ҳамсоягии бисёрқарна ва омезиши аҳолии эронизабони муқими зироаткор бо аҳолии бодиянишин ва баъд туркзабонҳо умумияти халқияти Фарғонаи асрҳои аввали милод шакл гирифт. Он дар рафти муборизаи зидди арабҳо боз ҳам бештар қувват гирифт ва муттаҳид гардид. Минбаъд дар Фарғона забони тоҷикӣ паҳн шуд. Дар аҳди Сомониён қисми зиёди халқияти Фарғона баробари суғдиён, бохтариҳо, тахористониҳо, сакоиҳо ва хоразмиён дар ташаккули халқияти тоҷик роли калон бозид. Қисми боқимондаи Фарғона минбаъд ба таркиби этникии халқияти ӯзбак дохил шуд.
Фарғониён (деҳа)

Фарғониён (то 30.08.2024 — Янгифарғона 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Меҳнатободи ноҳияи Кӯшониён. Аз деҳа то маркази ҷамоат 13 км, то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 1150 нафар, тоҷикон.
Фарқи Давлат ва Сиёсат

Фарқи Давлат ва Сиёсат — ду мафҳуми асосӣ дар таҳлил ва фаҳмиши муносибатҳои иҷтимоӣ ва сиёсии ҷомеа мебошад. Ҳарчанд ин ду мафҳум ба ҳам пайвастагӣ доранд, онҳо хусусиятҳои хос ва вазифаҳои худро дороянд. Давлат Давлат — сохтор ва институти ташкилотӣ мебошад, ки барои танзим ва идоракунии ҷомеа ва амнияти он таъсис ёфтааст. Давлат дорои хусусиятҳои муҳим, аз қабили сарзамин, аҳолӣ ва ҳокимият аст. Вай вазифаҳои муайян, мисли таъмини оромии ҷамъиятӣ, амалӣ кардани қонунҳо ва иҷрои корҳои маъмурӣ ва иқтисодӣ дошта, метавонад шаклҳои гуногун дошта бошад, аз ҷумла ҷумҳурӣ, монархия ва дигар системаҳои сиёсӣ. Сиёсат Сиёсат — раванд ва амалҳое мебошад, ки ба таҳқиқ, қабули қарорҳо ва иҷрои онҳоро дар ҳудуди давлат ва ҷомеа равона шудаанд. Сиёсат ба ташкил ва танзими соҳаҳои мухталифи ҳаёти ҷамъиятӣ, ба монанди иқтисод, ҳуқуқ ва фарҳанг, таъсир мерасонад. Равандҳои сиёсӣ метавонанд ба шаклҳои гуногун, мисли интихобот, муҳокима ва қонунгузорӣ, амал кунанд ва бо тағйирёбии вазъият ва роҳбарият тағйир ёбанд. Фарқият Фарқи асосии байни давлат ва сиёсати он аст, ки давлат як сохтори доимӣ ва статикӣ мебошад, ки вазифаҳои махсуси худро иҷро мекунад. Баръакс, сиёсати он як раванд ва амалест, ки бо тартиб ва динамикаи тағйирёбанда амал мекунад. Давлат метавонад як муассисаи умумӣ бошад, ки дар доираи худ фаъолият мекунад, дар ҳоле ки сиёсати он бо тағйироти иҷтимоӣ ва сиёсии ҷомеа ҳамкорӣ мекунад ва тағйир меёбад. Тавофутҳо ва вобастагиҳо Фаҳмидани фарқи байни давлат ва сиёсат барои таҳлил ва омӯхтани механизмҳои кории ҷомеа ва таъмини рушди самараноки он муҳим мебошад. Ин фарқиятҳо кӯмак мекунанд, то ки равандҳои сиёсӣ ва сохторҳои давлатиро бо равшанӣ ва дақиқият шеносем ва амал кунем.
Фарҳанг ва санъат (маҷалла)

Маҷаллаи илмии "Фарҳанг ва санъат" — нашрияи даврии Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода мебошад. Ношир - редаксияи маҷаллаи "Фарҳанг ва санъат" ва муассис - Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода аст. 1. Таърих Маҷалла аз ҷониби Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 30 апрели соли 2001, бо номи "Олами ҳунар" номнавис шуда, то соли 2017 даҳ шумораи он ба табъ расидааст. Шурӯъ аз соли 2017 маҷаллаи "Олами ҳунар" ба нашрияи "Фарҳанг ва санъат" табдили ном кард. Дар маҷаллаи "Фарҳанг ва санъат" натиҷаҳои илмию пажӯҳишии рисолаҳои илмии дарёфти дараҷаи илмии номзади илм ва доктори илм нашр мегарданд. Дар маҷалла мақолаҳои илмии омӯзгорону профессорон, магистрон, аспирантон ва доктор — и донишкада, инчунин дигар муассисаҳои таҳсилоти олии касбии мамлакат, кишварҳои Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил ва хориҷи дуру наздик, аз ҷумла Федератсияи Россия ва Ҷумҳурии Ӯзбекистон ба нашр расонда мешаванд. Сохтор Маҷалла дар як сол 4 маротиба аз чоп баромада, он аз се бахши илмӣ: фарҳангшиносӣ ва фаъолияти иҷтимоӣ-фарҳангӣ, санъатшиносӣ — (мусиқӣ, театр, кино, санъати тасвирӣ, рақс, хореография) ва китобдорӣ — иттилоотӣ ва рӯзноманигорӣ иборат мебошад. Ҳамаи мақолаҳои илмии аз ҷониби муаллифон пешниҳодшуда ба аъзои ҳайати таҳририяи маҷалла ва дигар муҳаққиқони дорои дараҷаҳои илмии доктор ва номзади илм барои тақриз супурда мешаванд. Ба муаллифон нусхаи тақризи манфӣ бо нишон додани сабабҳои чоп нагардидани мақола ирсол мегардад. Маҷаллаи илмии "Фарҳанг ва санъат"-и Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода дар асоси қарори Раёсати Комиссияи олии аттестатсионии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва хулосаи Шӯрои экспертӣ аз 3 апрели соли 2019 ба Феҳристи маҷаллаҳои (нашрияҳои) илмии тақризшавандаи Ҷумҳурии Тоҷикистон ворид карда шуд.
Фарҳон Ахтар

Фарҳан Ахтар — ҳунарпеша, сароянда, коргардон, продюсер ва нависандаи Зиндагинома Эҷодиёт дар синамо Ҳаёти шахсӣ Филмнома Ҷоизаҳо Нигаред низ.
Фарҳанги Амид

"Фарҳанги Амид", "Фарҳанги форсии Амид" — фарҳанги тафсирии таълифи Ҳасан Амид. Зиёда аз 25 ҳазор калимаро дар бар мегирад. Сохтор ва вижагӣ.
Фарҳанги Нафисӣ

"Фарҳанги Нафисӣ" ва ё "Фарнудсор", таълифи Алиакбари Нафисӣ — фарҳанги тафсириест, ки солҳои таълиф гардида, 158431 моддаи луғавиро дар бар мегирад, ки аз он 58879-тоаш форсӣ ва 99552-тоаш арабист. Дар фарҳанг калимаҳои туркӣ ва аврупоӣ, ки ба забони форсӣ гузаштаанд, низ тафсир ёфтаанд. Барои он ки талаффуз фаҳмо бошад, дар ҳар як сарвожаи моддаи луғавӣ овонавишти лотинии он ҳам сабт шудааст. Пас аз тафсири маънои калимаҳо таркибҳо ва ибораҳои фразеологии онҳо дар ҳамон моддаи луғавӣ шарҳ меёбанд. Муаллиф дар тафсир ба тобишҳои маъноии калима ва гунаҳои он диққат додааст. "Фарҳанги Нафисӣ" дар 5 ҷилд бори аввал солҳои дар Теҳрон ба табъ расид.
Фарҳанги Онандроҷ

"Фарҳанги Онандроҷ" — фарҳанги тафсири форсии Муҳаммади Подшоҳ, ки дар соли 1880 таълиф шудааст. Дар "Фарҳанги Онандроҷ" калимаҳо ба тартиби алифбон форсӣ ҷой гирифтаанд. Мансубияти калимаҳо ба ин ё он забон ба воситаи аломатҳои шартӣ ишора шудааст. Маъхазҳои истифодашуда низ аломатҳои шартӣ доранд. Б. — "Баҳори Аҷам", Р. — "Бурҳони қотеъ", Ҳ. — "Ҳафт қулзум" ва ғайра. Соли 1956 дар Теҳрон (9 ҷилд) нашр шудааст.
Фарҳанги бузурги сухан

"Интишороти сухан" кори таълиф ва чопи як фарҳанги мӯътабареро бо номи "Фарҳанги бузурги сухан" оғоз намуд ва тайи солҳои 1995-2003 он дар 8 ҷилд аз чоп баромад. Фарҳанги мазкур ба таври кулл мутобиқ ба завқ ва фаҳмиши табақаи миёнаи босаводони эронӣ ва ҳамчунин дигар хонандагони кишварҳои ҳамзабон таҳия ва тадвин шудааст, то ки ҳам эҳтиёҷоти касоне, ки ба матнҳои муосир ва вожаҳои ноошнои забони гуфтории рӯзмарра бармехӯранд ва ҳам ниёзи ононеро, ки ба матнҳо ва осори куҳан сарукор доранд, бароварда тавонад.
Фарҳанги забони тоҷикӣ

"Фарҳанги забони тоҷикӣ" (аз асри то ибтидои асри) — фарҳангномаест ба забони форсии тоҷикӣ, ки соли 1969 ба табъ расидааст. Ин фарҳанг аз ду ҷилд (мутобиқи алифбои имрӯзаи тоҷикӣ, ҷилди 1: А — О, ҷилди 2: П — Ҷ.) иборат буда, тақрибан 45 ҳазор калима ва ибораро дар бар мегирад. Сохтори фарҳанг Дар "Муқаддима"-и "Фарҳанги забони тоҷикӣ" оид ба таърих ва инкишофи лексикографияи тоҷик аз садаи то садаи, принсипҳои кори мураттибони Фарҳанги забони тоҷикӣ, сарчашмаҳои адабӣ ва луғавии он маълумоти умумӣ оварда шудааст. Дар паҳлӯи калимаҳои тафсиршаванда навишти онҳо ба алифбои арабиасоси тоҷикӣ, дар охири ҷилди 2 "Мифтоҳи калимаҳои фарҳанг ба алифбои арабии тоҷикӣ" омадааст. Дар "Фарҳанги забони тоҷикӣ" лексикаи маъмули ҳамаи давраҳои асосии инкишофи забони адабии тоҷик аз садаи то ибтидои садаи акс ёфтааст. "Фарҳанги забони тоҷикӣ" дар асоси сарчашмаҳои зиёди адабӣ мураттаб гардида, дар он барои шарҳи калимаҳо аз эҷодиёти шоирону насрнависони форс-тоҷик мисолҳо оварда шудаанд. Дар "Фарҳанги забони тоҷикӣ" то андозае лексикаи асарҳои илмӣ (асари, "Донишнома"-и Абӯалии Сино), истилоҳоти табиатшиносӣ, фалсафа, адабиётшиносӣ (масалан, аз "Тарҷумон-ул-балоғат"-и Родуёнӣ ва ғайра) инъикос гардидааст. "Фарҳанги забони тоҷикӣ" барои омӯхтани забону адабиёти классикии форс-тоҷик, тадқиқи таърихи забон, услуб, лексикология ва дигар соҳаҳои забоншиносиву адабиётшиносӣ сарчашмаи муҳим мебошад. Таърих Соли 1958 таҳияи ин фарҳанг дар нақшаи корҳои илмии Пажӯҳишгоҳи забон ва адабиёти ба номи Рӯдакӣ дохил карда шуд ва баъд аз ин кори ҷиддӣ барои сохтани ин луғат оғоз гардид. Баъди тахминан 10 сол ҳосили меҳнати ҳайати калони вожашиносон ва олимони соҳаҳои забон ва адабиёт бо номи "Фарҳанги забони тоҷикӣ" дар ду ҷилд зери таҳрири М. Шукуров, В. А. Капранов, Р. Ҳошим, Н. А. Маъсумӣ рӯи чопро дид. Ин нахустин фарҳанге буд, ки дар қарни нашр шуда, вожагони забони тоҷикиро (албатта дар ҳудуди имконоти ин ду ҷилд) аз асри то ибтидои садаи ХХ дар бар мегирифт. Дар таҳияи ин луғат фарҳангҳои маъруф ва серистеъмоли забони тоҷикӣ, чун "Бурҳони қотеъ", "Ғиёсуллуғот" ва мисли инҳо истифода шуда, маводи фаровон ва мисолу иқтибосоти зиёд аз осори шоиру нависандагони классикӣ дар он ҷой дода шудааст. "Фарҳанги забони тоҷикӣ" 13 ноябри соли 1957 ба нашр супорида ва 10 ноябри соли 1969 барои чоп дар нашриёти "Энсиклопедияи Советӣ" шаҳри Маскав иҷозат дода шуд. Ҳамагӣ 33000 нусха ва нархаш 4 рублу 27 коппейки шуравӣ буд. Қайд кардан бамаврид аст, ки ҳамин "Фарҳанги забони тоҷикӣ" бо баргардон аз хати кириллӣ ба форсӣ ва бо баъзе шарҳҳои Муҳсини Шуҷоӣ аз тарафи муассисаи "Фарҳанги муосир"-и Эрон дар 2 ҷилд (Теҳрон, 2006) таҳти унвони "Фарҳанги форсии тоҷикӣ" ба табъ расид 1. Фарҳанги бархат дар Вожаҷӯ Сар аз моҳи июли 2018 гурӯҳи кории "Вожаҷӯ" ба воридсозии вожаҳо ва ибороти дар "Фарҳанги забони тоҷикӣ" буда шурӯъ карданд ва ин кор моҳи марти соли 2019 ба анҷом расид. Ҳоло кулли мазмуни "Фарҳанги забони тоҷикӣ" дар вебгоҳи Вожаҷӯ дастраси мардум аст.
Фарҳанги Қаввос

"Фарҳанги Қаввос", "Фарҳангнома", "Панҷбахшӣ" — фарҳанги тафсириест, ки Фахри Қаввос соли 1301 дар Ҳиндустон таълиф кардааст. "Фарҳанги Фахрии Қаввос" баъд аз "Луғати фурс"-и Асадии Тӯсӣ дуюмин фарҳанги тафсирии забони форсӣ (тоҷикӣ) ва нахустин фарҳанги мавзуист, кн то замони мо расидааст. Аз панҷ "бахш" (боб) иборат аст. Бахши якум калимаҳои марбути осмон ва ҷирмҳои осмонист. Бахши дуюм калимаҳои оид ба замин, бахши сеюм калимаҳои ба олами наботот, бахши чорум калимаҳои ба ҳайвонот ва бахши панҷум калимаҳои ба инсон тааллуқдоштаро дар бар мегирад. Бахшҳо ба бобҳои нисбатан хурдтар ("гуна"-ҳо) ва онҳо ба "баҳр"-ҳо тақсим шудаанд. Гуна ва баҳрҳо калимаҳои ба мавзуи бахш дахлдоштаро дар бар мегиранд. Қаввос дар он аз ашъори шуарои мутақаддимини форс-тоҷик — Рӯдакӣ, Дақиқӣ, Фирдавсӣ, Асадии Тӯсӣ, Унсурӣ, Фаррухӣ ва дигарон порчаҳои шеърӣ овардааст. Олими ҳинду Мазир Аҳмад "Фарҳанги Фахрии Қаввос"-ро аз рӯи нусхаи ягонааш, ки дар Ҳиндустон маҳфуз аст, соли 1974 дар Теҳрон ба табъ расонидааст.
Фарғона

Фарғона (Фарғона) - шаҳр, маркази маъмурии вилояти Фарғонаи Ӯзбекистон. Этимология Шаҳр соли 1876 бо номи Марғелони Нав, дар масофаи 12 км аз шаҳри Марғилон, ки аз асри маълум аст, таъсис ёфтааст. Номи ин макон бар асоси вожаи марғ -и тоҷикӣ - марғзор, чаман ба вуҷуд омадааст. Дар соли 1907, шаҳр ба шарафи ташаббускори таъсисёбии он, генерал М.Д.Скобелев номгузорӣ карда шуд. Дар соли 1924 г. шаҳр аз рӯи ҷойгиршавӣ дар водии Фарғона шаҳри Фарғона номгузорӣ шудааст. Ҷуғрофия Қисми шимолии вилояти Фарғонаро даштҳои Қарақалпоқ ва Язёвон ишғол намуда, аз ҷануб онро қаторкӯҳи Олой иҳота кардааст. Вилояти Фарғона дар минтақаи сейсмикии баланд ҷойгир аст. Иқлими мӯътадили континенталӣ, зимистон мулоим ва баъзан хеле сард аст. Ҳарорати миёнаи моҳҳои январ - 3,2 С, июл + 28 С мебошад. Ҳарорати пасттарин - 27,9 С буд. Ҳарорати максималӣ + 42 С мебошад. Шамоли қавӣ дар ғарби водӣ ба иқлим таъсири манфӣ мерасонад. Дар фасли тобистон, дар ҷанубу шарқӣ води гармсел мевазад. Боришоти солона аз 100 мм дар ғарб (атрофи Қӯқанд) то 170 мм дар шарқ ва дар нишебиҳои кӯҳ то 270 мм, асосан дар фасли баҳор аст. Мавсими нашъунамо 210-240 рӯзро ташкил медиҳад. Сирдарё аз марзи шимолу ғарбии водӣ мегузарад. Исфара, Соҳ, Шоҳимардон, Исфайрамсой аз қаторкӯҳи Олой.
Фарҳанги омма

Фарҳанги омма ё фарҳанги мардумӣ, истилоҳе аст, ки дар соли 1846 аз сӯи Уилям Тамс атиқашиноси инглисӣ истифода шуд ва ба наҳваи зиндагии инсонҳо дар табиат, рафторҳо ва ҳамчунин маъноҳои муштараке гуфта мешавад, ки омма мардум ҷомеъа дар зиндагии рӯзмарра бо он сару кор доранд.