Сафар Сулаймонӣ

Сафар Сулаймонӣ (10 марти 1951, ноҳияи Сух, вилояти Фарғона, ҶШС Узбакистон) — доктори илмҳои педагогӣ, профессор, академики Академияи байналмилалии иттилоотсозии Созмони Милали Муттаҳид. Зиндагинома Сафар Сулаймонӣ 10 марти соли 1951 дар ноҳияи Сухи вилояти Фарғонаи Ӯзбекистон чашм ба олами ҳастӣ кушодааст. Ӯ дар Омӯзишгоҳи педагогии шаҳри Конибодом ва факултаи китобдории Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода таҳсил кардааст ва солҳои дароз дар ин даргоҳи дониш ба донишҷӯёни риштаи китобдорӣ таълим додааст. Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода, аспирантура ва докторантураи Донишкадаи фарҳанги Маскав, Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро хатм намудааст. Ҳамзамон солҳои дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода дар вазифаҳои муаллими калон, дотсент ва мудири кафедраи китобхонашиносӣ ифои вазифа намудааст. Солҳои дар Донишгоҳи Исфаҳони Ирон, солҳои директори Пажӯҳишгоҳи илмӣ тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот фаъолияти кор намудааст. Хидмати шоиста ва ибтикорофари профессор Сафар Сулаймонӣ дар Пажӯҳишгоҳи илмӣ тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот хеле муассир будааст. Солҳои ба ҳайси мудири кафедраи педагогикаи умумӣ дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор кардааст. Аз соли 2007 то ин ҷониб дар Пажӯҳишгоҳи рушди маориф ва солҳои охир дар Академияи таҳсилоти Тоҷикистон машғул ба таҳқиқу пажӯҳиш мебошад. Фаъолияти илмӣ Фаъолияти илмию пажӯҳишии Сафар Сулаймонӣ хеле васеъ ва доманадор аст. Вай дар муддати сӣ соли фаъолияти илмию омӯзгориаш даҳҳо китобу рисола ва садҳо мақолаҳои пурарзиши илмӣ ва илмию оммавӣ интишор намуда, сатҳи донишандӯзии донишҷӯён ва ҷомеаро баланд бардоштааст. Ӯ масоили назария, таърихи кори китобхонаҳо, тамаддуни ҷаҳонӣ, фаъолияти китобу китобдорӣ, китобшиносӣ, истилоҳоти китобдорӣ ва педагогика, фарҳангу фарҳангшиносӣ, забоншиносӣ, масъалаҳои ироншиносӣ, фарҳанги исломӣ ва ғайра ақида рондааст. Чандин маротиба ба Ҷумҳурии исломии Эрон ва Афғонистон сафарҳои хизматӣ идома додааст ва дар натиҷа китобу мақолаҳои назарраси хонданбоб рӯи чоп меоянд. Асарҳои таълифнамудаи ӯ, ба монанди "Тамаддун" (дар чор китоб,, дар ҳамкорӣ бо Темур Атахонов), "Аз таърихи китобдории тоҷик", "Фарҳангшиносӣ", "Китобшиносии Ирон ва Ислом" ва "Китобшиносии насри навини форси тоҷикӣ" ва дигар то кунун китоби саримизии ҳар фарди маърифатпарвару фарҳангии ҷомеа гаштаанд. Рисолаҳои ӯ, ба монанди "Умури китобдорӣ дар Ҷумҳурии Демократии Афғонистон", "Китобдории ҷаҳони саввуми Шарқ" ва "Дирӯз ва имрӯзи Ирон" (ба забони 1994), барои омӯзиш ва таҳқиқи соҳаи китобдории ҳориҷа ба муҳаққиқон шароитҳо мусоид фароҳам оварданд. Бо таваҷҷуҳ ба ин дар натиҷаи ҳамкорӣ бо академикон Каримова И. Х. ва Шарифзода Ф. ва номзади илмҳои педагогӣ Булбулов ҷ. китоби "Педагогикаи ибтикорӣ" (542 с.) барои чоп омода гардад. 28 декабри соли 2013 рӯнамоии китоби профессор Сафар Сулаймонӣ "Педагогикаи фарҳанг" дар Академияи таҳсилоти Тоҷикистон баргузор гардид. Академикон Маҳмадулло Лутфуллоев, Ирина Холовна Каримова, Файзулло Шарифзода, профессор Бибиҳафиза Маҷидова ва чанде донишмандон ва хабарнигорон дар ин маҷлис паҳлуҳои илмӣ ва аҳамияти ин китобро баррасӣ намуданд. 1 Осор Адабиёт.