ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Муҳаддис

Муҳаддис — шахсест, ки барои омӯхтан, ҷамъоварӣ ва тафсири ҳадисҳо, гуфтаҳо, амалҳо ва ризоияти паёмбар Муҳаммад (с) -ро ҷамъоварӣ намудааст. Фаъолият Муҳаддис гуфтаҳои паёмбар Муҳаммад (ҳадис)-ро ҷамъоварӣ намуда, саҳеҳ будани силсилаи рисолаҳои онҳоро тафтиш намуда, вазъеро, ки паёми муайян ба онҳо расидааст, равшанӣ андохтанд. Муҳаддисони барҷаста.
Сураи Муҳаммад

Муҳаммад (— Муҳаммад) — чилу ҳафтум сураи Қуръон. Сура дар Мадина нозил шудааст ва иборат аз 38 оят аст. Да аввали сура ифода шудааст, ки Аллоҳ амалҳои кофиршудагонро ботил сохт, чун дар роҳи дуруғ рафтанд, ва онҳоеро, ки дар роҳи ҳақ буданд ва имон овардаанд, гуноҳ аз онҳо дур кард ва корҳояшонро ба салоҳ овард. Мундариҷа Тафсир Эзоҳ.
Муҳаммад Абдаи Котиб

Муҳаммад Абдаи Котиб (? — қарни Х) — дабир ва шоири аҳди Сомониён, дабири амири туркони эликхонии Мовароуннаҳр Бағрохон.
Муҳаммад Абдуллоҳӣ Муҳаммад

Муҳаммад Абдуллоҳӣ Муҳаммад (сумол., 11 март 1962 (1962-03-11), Могадишо) — дипломат ва сиёсатмадори Сомалӣ. 31 октябри соли 2010, вай аз ҷониби парламент ба ҳайси сарвазири ҳукумати гузариши Сомалӣ тасдиқ карда шуд, 19 июни соли 2011 истеъфо дод. 2 Аз соли 2017 — Президенти Сомалӣ. Зиндагинома Ба қабилаи Дарод тааллуқ дорад, ки дар Сомалӣ бонуфуз аст. Вай бакалаври Донишгоҳи Буффало, ки дар он ҷо таърихро омӯхтааст, хатм кардааст. Соли 2009 дар он ҷо рисолаи магистрии худро дар соҳаи сиёсатшиносӣ дифоъ кард. Як муддат ӯ ба ҳайси котиби якуми сафорати Сомалӣ дар ИМА кор кардааст. Пеш аз сарвазир таъйин шуданаш, вай дар маъмуриятҳои гуногуни Буффало ва дар Департаменти нақлиётии Ню-Йорк кор кардааст. 14 октябри соли 2010, президенти Сомалӣ Шайх Шариф Аҳмад бо фармоне Абдуллоҳӣ Муҳаммадро сарвазири кишвар таъйин кард. 3 31 октябр парламенти Сомалӣ ӯро бо аксарияти овозҳо (аз 392 вакил 297 нафар ба ҷонибдорӣ овоз доданд) ӯро дар вазифа тасдиқ карданд 4. Абдуллоҳӣ Муҳаммад ҳадафи асосии худро мухолифат бо хунрезӣ дар Сомалӣ номид — ҳам бо роҳи низомӣ ва ҳам бо роҳи гуфтушунидҳои сулҳ. Интизор меравад, ки Муҳаммад дар тӯли як моҳ ҳукумат ташкил кунад; Нозирони СММ тахмин мезананд, ки кобинаи нав назар ба ҳайати қаблӣ хурдтар хоҳад буд. Инчунин пешниҳод карда шуд, ки таъйин кардани Муҳаммад нисбатан ҷавон бо робита бо диаспораи бонуфузи Сомалӣ метавонад ҳукуматро эҳё кунад. 12 ноябр Абдуллоҳӣ Муҳаммад ба ҷои 39 қаблӣ ҳукумати навро иборат аз 18 вазир ташкил кард 5. 19 июни соли 2011 вай барои иҷрои нақшаи тақсимоти салоҳиятҳо дар СММ истеъфо дод 2. 8 феврали соли 2017, ӯ аз тарафи парлумон ба мансаби Президенти Сомалӣ интихоб шуд. 6 Шаҳрвандии дугона дорад — Сомалӣ ва Иёлоти Муттаҳида.
Муҳаммад

Муҳаммад 4, Макка — 8 июни 632, Мадина) — паёмбари ислом ва охирин паёмбар дар силсилаи паёмбарони илоҳӣ 5, таҳвилдиҳандаи китоби Қуръон, таҷдидкунандаи ойини аслӣ ва таҳрифнашудаи яктопарастӣ. Ӯ ҳамчунин ба унвони сиёсатмадор, раиси давлат, бозаргон, файласуф, хатиб, қонунгузор, ислоҳгар, фармондеҳи ҷангӣ ва барои мусулмонон ва пайравони бархе мазоҳиб маъмури таълими фармонҳои Худо ба шумор меравад. Номи пурра Номи пурраи пайғамбар: Абулқосим Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Абдулмутталиб ибни Ҳошим ибни Абдуманноф ибни Қусай ибни Килоб ибни Мурра ибни Каъб ибни Луай ибни Ғолиб ибни Фаҳр ибни Молик ибни Назр ибни Кинона ибни Хузайма ибни Мудрика ибни Илёс ибни Музар ибни Низор ибни Муъад ибни Ъаднон. Симо Ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) аз насли пайғамбар Исмоил (Алайҳиссалом) ки аз арабони- аднониҳо буд ва бо симои сафеди худ аз ҳамқабилагон фарқ мекарданд. Аз рӯи шаҳодати ҳамзамонон ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) китфи васеъ, қади миёна, банди дастҳо ва кафи пойи барҷаста доштанд. Дар байни тахтапушт муҳри пайғамбарӣ буд, ки аз нақши секунҷаи барҷаста иборат буд. 6 Он кас мижгони дароз, абрӯвони ба ҳам пайваст ва гардани дарози зебо доштанд. 7 Уламои бузурги ислом ва таърихчӣ Муҳаммад ибн Ҷарир ал-Табарӣ дар китоби худ "Таърихи умумӣ" симои ҳазрати Муҳаммадро ин гуна тавсиф медиҳанд: Ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) пушидани либосе ки ранги сафед дошт, дӯст медоштанд ва аксарияти онҳо куртаҳои дарози сафед буданд (камис) ин чунин либоси васеи рахдори беостини рӯйи Яманӣ (ҳибар), салла ва изор, ки дар гирди миён тоб мехӯрад ва то байни анат дарозӣ дошт. Дар даст ангушти нуқрагӣ доштанд, ки дар он "Муҳаммад — Фиристодаи Аллоҳ" навишта шуда буд. Он кас покиза буданд, ва ҳар лаҳза аз атри хушбӯй истифода мебурданд ва дандонҳоро ҳамеша бо мисвок тоза мекарданд. 9 Ҷойи Ҳазрати Муҳаммад дар байни пайғамбарон Ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) дар байни пайғамбарон ҷоизаи баландро дорад ва барои ин яке аз тафсифи ӯ — Ҷаноби Пайғамбарон аст. Мувофиқи ислом имон овардан ба тамоми инсон ба пайғамбарии ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) фарз мебошад ва на танҳо ба аҳли ислом, балки ба насрониҳо ва яҳудиҳо низ, ки бояд даъвати ӯро нисбати қабул кардани шариат мақбул кунанд. Аҳмад Саид Рамазони ал-Бутӣ дар боби ҷоизаи Ҳазрати Муҳаммад ва шариати ӯ чунин навишта: Таҳсили дини Пешгӯии Инҷил оиди пайдоиши ҳазрати Муҳаммад Арабистон ва Макка то ибтидои возеҳии ҳазрати Муҳаммад Оила Ҳадиҷа бинти Хувайлид Савда бинти Замъа Оиша бинти Абубакр Ҳафса бинти Умар Зайнаб бинти Хузайма Зайнаб бинти Ҷаҳш Ҷувайрия бинти ал Ҳорис Рамла бинти Абусуфён Умм Салома бинти Умайя Райҳона бинти Зайд Сафия бинти Ҳуай Маймуна бинти ал Ҳорис Марям ал Қибтия Солнома Ҳамзамонон Нақш дар таърих Нависанда ва донишманди амрикоӣ Майкл Ҳарт дар китоби худ "100 инсони бузург " навиштааст, ки ҳазрати Муҳаммад аз ҳама шахсияти бузургтарин дар таърихи вуҷуди инсоният мебошад. Нигаред.
Муҳаммад Абдулазиз

Муҳаммад Абдулазиз - Котиби генералии Ҷабҳаи Полисарио ва Президенти қисман эътирофшудаи Ҷумҳурии Демократии Саҳрои Араб аз 30 августи соли197 6 то охири ҳаёт. Зиндагинома Дар оилаи бадавиёни Марокаш таваллуд шудааст, ки аъзои он ба гурӯҳи қабилаҳои арабзабони Реҷибат тааллуқ доранд. Падари ӯ иштирокчии ҷанги Ифни зидди Испониё, сарбози артиши шоҳии Марокаш то соли 1976 буд. Вай тарафдори он буд, ки Саҳрои Ғарбӣ бахше аз Марокаш боқӣ монад, узви Шӯрои машваратии шоҳона оид ба корҳои Саҳрои Ғарбӣ буд ва аз ин рӯ мухолифи сиёсии писараш буд. Маълумоти олиро дар Донишгоҳи Муҳаммади дар Работ гирифтааст. Аз солхои 60-ум инчониб иштирокчии ҳаракатҳои чапгароии навтаъсиси салтанат буд. Дар соли 1973 бо як қатор одамони "чап"-и Марокаш Ҷабҳаи Полисариоро таъсис дод, ки он ба тарафдории истиқлолияти Саҳрои Ғарбӣ, ки он замон мустамликаи Испониё буд, ва инчунин зидди дохил шудани он ба Марокаш баромад мекард. Соли 1976 баъд аз марги аввалин котиби генералии ҳизби Саҳроӣ Мустафо Сайид ал-Валӣ вориси ӯ интихоб шуд. Дар тартиб додани конститутсияи якуми Ҷумҳурии Демократии Саҳрои Араб иштирок дошт. Полисарио дар таҳти роҳбарии ӯ аз самти сотсиалистии худ даст кашида, ба арзишҳои демократии либералӣ, аз ҷумла ба демократия и бисёрҳизбӣ ва иқтисоди бозаргонӣ тамаркуз кард. Аз августи соли 1976 вай президенти Ҷумҳурии Демократии Саҳрои Араб ба расмият шинохтанашуда буд. Ба ҷанги партизанӣ бар зидди нерӯҳои Марокаш роҳбарӣ карда, дар як бошишгоҳи гурезаҳо дар вилояти Тиндуф дар ҷанубу ғарби Алҷазоир зиндагӣ мекард. Марокашиҳо ӯро ҳамчун яке аз ҳомиёни роҳбарияти Алҷазоир ва хоин медонистанд. Кӯшиш кард, ки аз дастгирии давлатҳои ғарбӣ, пеш аз ҳама ИМА ва Иттиҳоди Аврупо. Вай дар суханрониҳои худ терроризми исломиро маҳкум кард ва таъкид кард, ки ҷанги партизанӣ набояд бар зидди мардуми осоишта ва моликияти онҳо нигаронида шавад. Пас аз он ки Саҳрои Ғарбӣ дар соли 1982 аз ҷониби Созмони Ваҳдати Африқо ба расмият шинохта шуд ва Марокаш дар соли 1985 аз он хориҷ шуд, пас аз он ки ин созмон дар соли 2001 ба Иттиҳоди Африқо табдил ёфт, ӯ вазифаи худро нигоҳ дошт. Моҳи декабри соли 2005 аз ҷониби Ассотсиатсияи ҳуқуқи башари Испонияё ба ӯ Ҷоизаи байналмилалии ҳуқуқи башар дода шуд. Дар ақидаҳои сиёсии худ ӯро миллатгарои дунявӣ медонистанд. Нақшаи Бейкерро, ки аз ҷониби СММ дар соли 2003 пешниҳҳод шуда буд, дастгирӣ намуд. Полисарио дар таҳти роҳбарии ӯ аз самти пештараи худ ба сотсиализми араб даст кашида, ба манфиати арзишҳхои демократии либералӣ баромад. Ин дар муътадил шудан ба сохтори бисёр ҳизбӣ ва иқтисоди бозаргонӣ ифода ёфт. Ба муроҷиати худ дар бораи дастгирӣ ба Иёлоти Муттаҳида ва Иттиҳоди Аврупо ӯ посухи мусбат нагирифтааст. Моҳи марти соли 2016 Дабири кулли СММ Пан Гӣ Мун аз урдугоҳҳои гурезаҳо, ки аз ҷониби Полисарио таъсис дода шудааст, дидан карда, бо Абдулазиз мулоқот кард. Дар дохили Полисарио сиёсатмадорро барои он интиқод карданд, ки ба ислоҳот дар ҳаракат монеъ шуда, ба ҷои аз сар гирифтани муборизаи мусаллаҳона ба роҳи дипломатӣ гузаштааст.
Муҳаммад Дондомаев

Муҳаммад Абдулқодирович Дандамаев 2 (инчунин Муҳаммад Абдулқодирович сентябри 1928, Унчуқатл, минтақаи Лакскийи АССР Доғистон — 28 августи 2017, Санкт-Петербург) — муаррихи мутахассиси таърихи Эрон ва Байнаннаҳрайн, доктори илмҳои таърих, профессор, узви вобастаи АИ Русия. Зиндагинома 2 сентябри соли 1928 дар деҳаи Унчуқатл, ноҳияи Лакрали Ҷумҳурии Автономии Доғистон таваллуд шудааст; миллаташ лок. Падар —Абдулқодир Муҳаммадович Дандамаев — иштирокдори ҷанги шаҳрвандӣ, муаллими шоистаи мактаби РСФСР ва ДАССР; баъдтар котиби бюрои ҳизбии колхози "Дирафши Сурх", директори мактаби миёна ва омузишгохи омӯзгорӣ, дорандаи ордени Ленин. Аз соли 1937 то 1947 дар мактаби миёнаи Унчуқатлин, аз соли 1948 — дар Донишкадаи омӯзгории Ленинград таҳсил кардааст. Дар ӯ ба сифати муаллими таърих дар Доғистон кор кардааст. Аз соли 1959 ӯ ба ҳайси корманди илмӣ дар бахши ленинградии Институти шарқшиносии Академияи илмҳои СССР. Фаъолияти илмӣ Дандамаев яке аз бузургтарин мутахассисони ҷаҳон дар таърихи Байнаннаҳрайн дар давраҳои нави Бобил ва Форс аст. Муаллифи 11 китоб ва ҳудуди 350 мақола, қайд ва баррасиҳо. Асарҳои илмии ӯ ба омӯзиши таърих, муносибатҳои иқтисодӣ ва муассисаҳои иҷтимоии Эрону Байнаннаҳрайн дар ҳазорсолаи якуми пеш аз милод бахшида шудаанд. Осори ӯ тавсифи ҳамаҷониба сохтори иқтисодӣ ва фарҳангии кишварҳои Ховари Миёнаро нишон медиҳанд. Омӯзиши Эрони Қадим Рисолаи номзадии Дандамаев ба омӯзиши катибаи Бесутун бахшида шудааст. Кори ӯ дар ин мавзӯъ соли 1963 бо интишори китоби "Эрон ҳангоми Ҳахоманишиҳои аввал" анҷом ёфт. Баъд аз даҳ сол, дар соли 1973, он ҳам дар Эрон бо тарҷумаи форсӣ нашр шуд. Як нусхаи ислоҳшуда ва васеъшудаи ин китоб, бо назардошти адабиёти нав, ки ба забони олмонӣ тарҷума шудааст, дар Олмони Ғарбӣ соли 1976 ба табъ расид. Осори мунтахаб Ба забони русӣ Эзоҳ Адабиёт.
Муҳаммад Абдулқосим Зуаӣ

Муҳаммад Абдулқосим Зуаӣ (14 майи 1952 таваллуд шудааст) — сиёсатмадори Либиё аст, ки охирин Дабири кулли Конгресси умумихалқии Либиё буд ва аз ин рӯ, аз соли 2010 1 то соли 2011 раҳбари номиналии давлати ин кишвар буд. Вай Имборак Шомехро иваз кард. Аз 8 сентябри соли 2011 ӯ дар боздошти нерӯҳои ММТ қарор дорад.
Муҳаммад Абдулҳамид

Муҳаммад Абдулҳамид (банголӣ:, 1 январи 1944, шаҳри Дакка, Ҳиндустони Бритониё, Бангладеш муосир) — ходими давлатӣ ва сиёсии Бангладеш, президенти кишвар аз соли 2013.
Муҳаммад Абдуррахмон

Алӣ ибни Шайх Муҳаммад ибни Абдурраҳмон (қарни) — пизишки барҷастаи форс-тоҷик. Зиндагинома Дар бораи ин муаллиф кам маълум аст. Мутмаин аст, ки ӯ як донишномаи бузурги пизишки форсии "Ҷавоҳиру-л-мақол"-ро ба сурати назм таълиф кардааст, ки ҳамагӣ дар ду нусха, яке дар Китобхонаи миллии тибби ИМА ва дигаре дар Донишгоҳи Оксфорд маҳфуз аст.
Муҳаммад Адимии Исфаҳонӣ

Муҳаммад Адимии Исфаҳонӣ (? — қарни) — наққош ва мусаввири форс-тоҷик. Зиндангинома Аз наққошони Ҳирот, ҳамасри Алишери Навоӣ. Аслан аз Исфаҳон буда, дар мактаби Ҳирот тарбия ёфтааст. Дар илми ҳандасаю нуҷум, дар наққошию суратгарӣ шҳрат доштааст. Муҳаммади Адимии Исфаҳонӣ аз ҷумлаи шахсонест, ки аз Ҳирот ба Каэвин бурда буданд. Дар поёни умр дар китобхонаи Бахроммирзо бо Дӯстмуҳаммади Ҳиравӣ ҳамкорӣ мекардааст. Намунаи осораш дар музей ва китобхонаҳои Ҳироту Эрон маҳфуз аст.
Муҳаммад Акрамов

Муҳаммад Бозорович Акрамов (1. 07. 1960, деҳаи Ҳазораи ноҳияи Ленин (имрӯза Рӯдакӣ)), физик, номзади илмҳои физика ва математика. Зиндагинома Солҳои 1977–1981 дар факултети физикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил намудааст. Солҳои 1981–1985 муаллими мактаби миёнаи 42 ноҳияи Ленин, 1985–1988 лаборанти калон ва аспиранти кафедраи методикаи таълими физика, 1988–1995 ассистенти кафедраи физикаи умумии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Қ. Ҷӯраев буд. Соли 1995 ба дигар муаассиса ба кор гузаштааст. Муаллифи зиёда аз 20 номгуи корҳои илмию методӣ мебошад.
Муҳаммад Алихон

Муҳаммад Алихон — хони Хӯқанд. Зиндагинома Баъди вафоти падараш Умархон ба тахт нишаст. Бо мақсади васеъ кардани ҳудуди хонии Хӯқанд соли 1829 ба Қошғар лашкар кашид. Мусулмонони Қошғар аз ин истифода бурда, ба муқобили Хитой сар бардоштанд. 70 ҳазор уйгурҳои мағлубгардида ҳамроҳи Муҳаммад баргашта, дар Шаҳрихон ва атрофи он маскан гирифтанд. Муҳаммад дар натиҷаи ҳуҷумҳои пай дар пай ба Қошғар ба ҳуқуқи аз шаҳрҳои Туркистони Шарқӣ ситонидани боҷ соҳиб гардид. Дар аҳди Муҳаммад корҳои обёрӣ хеле хуб ба роҳ монда шуданд. Дар наздикиии Тошканд ҷӯй бори Хонариқ кушода шуд. Робитаҳоиди пломатӣ ва тиҷоратӣ бо Россия беҳтар гашт. Муҳаммад дар ҷанги байни Бухоро ва Хӯқанд мағлуб гашта, Хуҷандро ба Насруллоҳ супурд ва вассали ӯ шуд. Баъди ду соли ин воқеа дар Хӯқанд ба муқобили зулмиҳои шӯриши халқ сар зад. Насруллоҳ аз ин ҳодиса хабар ёфта, Хӯқандро зери даст кард, Муҳаммад ва хешовандони наздиктарини ӯро ба қатл расонд.
Муҳаммад Айюб Хон

Муҳаммад Айюб Хон (майи 1907, Харипур – 19 апрели 1974, Исломобод) – Сарфармондеҳи Қувваҳои Мусаллаҳ ва президенти Покистон аз соли 1958 то 1969. Зиндагтнома Дар шаҳри Ҳарипур таваллуд шудааст; аз рӯи баромади қавмӣ паштунӣ 5. Вақте ки Покистон дар соли 1947 таъсис ёфт, Айюбхон нерӯҳои мусаллаҳро дар Покистони Шарқӣ (ҳоло Банглодеш) раҳбарӣ мекард. Соли 1951 Сарфармондеҳи Қувваҳои Мусаллаҳи Покистон таъин шуд. Аз соли 1954 то соли 1956 вазири мудофиа ва вазири корҳои дохилӣ шуда кор кардааст. 7 октябри соли 1958 бо фармони президент Искандар Мирзо табаддулоти низомӣ ба амал овард, ки дар ҷараёни он ҳукумати Фирозхон Нун пароканда карда шуд. Баъд аз табаддулот Искандар Мирзо уро сардори Управлениям вазъияти харбй таъин кард. Аммо аллакай 27 октябри соли 1958 Айюбхон Искандар Мирзоро мачбур кард, ки истеъфо диҳад ва кишварро тарк кунад ва баъд аз он худи ӯ президенти нави Покистон эълон карда шуд ва ба ҳукумати ин кишвар сарварӣ мекард. Дар соли 1960 вай бо ёрии референдум мавқеи худро хамчун сардори давлат конунӣ гардонд. Дар соли 1962 Конститутсияи нави кишвар, ки Покистонро ба ҷумҳурии президентӣ табдил дод, қабул кард. Мувофики конуни нави асосӣ ваколатхои сардори хукумат расман ба дасти президент гузашта, вазифаи сарвазир бекор карда шуд. Дар соли 1965 Аюб Хон такроран, бо дастгирии коллегияи интихоботӣ, бо гирифтани 62,43% овозҳо президент гардид. Рақиби ягонаи ӯ Фотима Ҷинна, хоҳари асосгузори Покистони мустақил Муҳаммад Алӣ Ҷинна 35,86 дарсади овозҳоро ба даст овард. Сарвари давлат, Муҳаммад Аюб Хан дар давоми ҳукмронии худ ташаббускори Ҷанги дуюми Ҳинду-Покистон, дар сиёсати хориҷӣ ҷонибдори ИМА буд, ва Покистон ба Паймони Ироқ, сипас Созмони Аҳдномаи Марказӣ ва дохил шуд. Сиёсати афзоиши босуръати иктисодиёт ва ислоҳоти муътадили заминро пеш гирифт. Вай ба қабули конститутсияи дуюми Покистон муваффак шуд, ки вай ҳаёти сиёсиро бо доираи ба ном "хуқуқҳои асосии демократй" маҳдуд мекард. Мохи марти соли 1968 Айюб Хон сахт бемор шуд ва назорати сиёсиро бар кишвар аз даст дод. Дар моҳи марти соли 1969 ӯ маҷбур шуд, ки дар зери фишори мухолифони сиёсӣ истеъфо диҳад ва қудратро ба генерал Муҳаммад Яҳё Хон дод. Пайвандҳо.
Муҳаммад Алӣ

Муҳаммад Алӣ — 3 июни 2016, Скоттсдейл) — муштзани ҳирфаии амрикоӣ, яке аз муштзанҳои маъруф дар таърихи бокси ҷаҳонӣ. Муштазни сиёҳпӯсти амрикоӣ дар солҳои 1960-ум номдор шудааст. Зидди ҷанги ИМА ба муқобили Ветнам эътироз баён намуда ба зиндон маҳкум шудааст. Онҷо дини исломро қабул намуда номашро Муҳаммад Алӣ гузоштааст ва бо ҳамин ном ба ҷаҳониён маъруф гаштааст. Ӯ дар синни 75 солагӣ 3 июни соли 2016 дар Амрико вафот кардааст. Ҷоизаҳо Муҳаммад Алӣ Қаҳрамони Бозиҳои тобистонаи олимпии соли 1960, қаҳрамони ҷаҳон оид ба муштзанӣ дар вазни вазнинтарин. Барандаи ҷоизаи "Муштзани сол" (панҷкарата — 1963, 1972, 1974, 1975, 1978) ва "Муштзани даҳсола" (1970-ум) дар маҷаллаи " "; дар байни варзишгарон, дуюмин муштзанест, ки маҷаллаи " " бо мукофоти "Варзишгари сол" мукофотонидааст, ҳамчун "Варзишгари аср" аз ҷониби якчанд нашрияҳои бонуфузи ҷаҳон шинохта шудааст. Баъд аз хотима додан ба варзиш (бинобар бемории вазнини "Паркинсон", тақрибан 30 сол) ба шумораи шахсиятҳои "Шӯҳрати бокс" ва "Шӯҳрати байналмилалии бокс" дохил шуда буд. Аксҳо.
Муҳаммад Алӣ Наврӯзов

Муҳаммад Алӣ Наврӯзов — ҳунарпеша, филмноманавис, таҳиякунанда ва овозхони узбек. Зиндагинома Муҳаммад Алӣ Юлдошев 23 августи соли 1991 дар Тошканд ба дунё омадааст 1. Модараш Зебо Наврӯзова 2 коргардони синамо, бародаронаш Шоҳруххон ва Шуҳрат овозхон мебошанд. Маҳаммад Алӣ мактаби мусиқии 3 ба номи Ҳамза ва Коллеҷи эстрадӣ-сиркии Тошкандро хатм карда, сипас ба Донишкадаи давлатии фарҳанги Тошканд ба номи Абдулло Қодирӣ дохил мешавад. Фаъолияти ҳунарӣ Соли 2006 нахустин нақшашро дар филми "Қасамёд" бозидааст. Фаъолияти ҳирфаии худро аз соли 2009 оғоз кардааст. Овозхонӣ Муҳаммад Алӣ Наврӯзов ҳамчун овозхон бо тахаллуси Алӣ шинохта шудааст 2. Филмшиносӣ.
Муҳаммад Алӣ Обид

Муҳаммад Алӣ Обид — ходими давлатии аҳли Сурия.
Муҳаммад Алӣ Астарободӣ

Муҳаммад Алӣ Астарободӣ (англисӣ: -) физикдони порс садаи аз Астаробод, Гулистон, Эрон. 1.
Муҳаммад Алӣ Пошо

Муҳаммад Алӣ Пошо (4 март 1769 1,, Имперотурии Усмонӣ 2 — 2 август 1849 3, Искандария, Иёлати Миср) — волии Миср.
Муҳаммад Аъзамхон

Муҳаммад Аъзамхони Ромпурӣ, мулаққаб ба Нозими Ҷаҳон — пизишк ва донишманди форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Муҳаммад Аъзамхон буда, дар хонадони Ҳаким Шоҳаъзамхон дар ш. Мустафообод (Ромпур) ба дунё омада-аст. Зиндагӣ ва фаъолияташ низ дар ҳамин шаҳр сурат гирифтааст. Асли хонадони эшон аз Сиистон буда, сипас ба Ҳиндустон ҳиљрат кардаанд. Муҳаммад Аъзамхон таълифоти зиёде дар тиб дорад. Гуфтан мумкин аст, ки осори ӯ хулоса ва љамъбасти осори тиб-бии ҳазорсолаи форсу тољик ба шумор меравад. Умдатарин таълифоти ӯ инҳост: "Иксири аъзам" иборат аз чор љилди бузургҳаҷм; "Қарободини аъзам" дар як муљаллади бузург дар баёни доруҳои мураккаб; "Муҳити аъзам" дар баёни доруҳои сода; "Рамузи аъзам"; "Рукни аъзам"; "Наййири аъзам", "Хавосу-л-адвия" ва ғайра.
Муҳаммад Аъзами Дидамарӣ

Муҳаммад Аъзами Дидамарӣ — таърихнигор, суфии муҷаддидии нақшбандӣ ва шоир и форсизабони Ҳиндустон, муаллифи "Воқеоти Кашмир".
Муҳаммад Алӣ Салим

Муҳаммад Алӣ Салим — сиёсатмадори Либи1 аст, ки иҷрокунандаи вазифаи раиси Конгресси умумии миллии Либиё буд ва то замони таъин шудани Муҳаммад Мақариф ба мақоми раиси доимии Либиё ҳамчун куҳансолтарин узви нахустин маҷлиси қонунгузорӣ аз тариқи демократӣ интихобшуда буд. 2.
Муҳаммад Алӣ ал-Ҳусӣ

Муҳаммад Алӣ ал-Ҳусӣ (14 июли соли 1979 таваллуд шудааст, Сада, Яман 1) — арбоби давлатӣ ва сиёсии яманӣ, раиси Кумитаи инқилобии Яман (аз 6 феврали 2015), Президенти Яман 2. Тибқи эъломияи конститутсионии интишоршуда аз 6 феврали соли 2015, кумитаи инқилобӣ барои ташкили парлумони нав масъул аст, ки бояд шӯрои президентӣ иборат аз панҷ нафарро таъин кунад 3. Фаъолияти сиёсӣ Муҳаммад Алӣ ал- Ҳусӣ ҷияни раҳбари чунбиши хусиҳо Абдулмалик ал-Ҳусӣ аст. Мисли дигар аъзои оила, ӯ бахше аз раҳбарияти чунбиши хусиҳост. Президентӣ 5 феврали соли 2015 ҷунбиши хусиҳо эъломияи конститутсионӣ-ро қабул карданд, ки мувофиқи он Муҳаммад Алӣ ал-Ҳусӣ раиси Кумитаи инқилобӣ таъин шуд. Рӯзи 21 март ал-Ҳусӣ дар ҷаласаи Кумитаи инқилобӣ суханронӣ карда, дар он аз даст додани қонунияти Абд Раббо Мансур Ҳодӣ дар робита ба истеъфоаш дар 21 феврали соли 2015 эълон кард. Вай ҳамчунин аз бархе аз ҳукуматҳои хориҷӣ интиқод карда, онҳоро ба дахолати дағалона дар умури дохилии Яман муттаҳам кард. 15 августи соли 2016 вай истеъфо дод ва салоҳиятҳои раҳбари давлатро ба раиси Шӯрои олии сиёсӣ Солеҳ ал-Самад вогузор кард. Маълумот дар бораи ҷароҳат Телевизиони Ал-Ҷазира хабар дод, ки дар натиҷаи ҳамлаҳои ҳавоии Нерӯҳои ҳавоии Арабистони Саудӣ ба Санъо рӯзи 25 марти соли 2015 Муҳаммад Алӣ ал-Ҳусӣ захмӣ шудааст. Аммо ин маълумот тасдиқ нашудааст. Маълумот.
Муҳаммад Аҳмад Мангуш

Муҳаммад Аҳмад Мангуш (29 декабр 1967, Либия — 27 март 2016) — сиёсатмадори Либиё аст. Аз 29 декабри соли 1997 то 1 марти соли 2000 Дабири Кулли Кумитаи олии халқии Либиё (Сарвазир) буд.
Муҳаммад Бадеъ

Муҳаммад Бадеъ — раҳбари созмони исломгарои Ихвонулмуслимин.
Муҳаммадрафеъ Воизи Қазвинӣ

Мулло Муҳаммадрафеъ Воизи Қазвинӣ — фақеҳ, воиз, шоир ва адиби форс-тоҷик. Зиндагинома Муҳаммадрафеъ Воизи Қазвинӣ дар соли 1618 мелодӣ дар Қазвин зода шуд. Вай аз фарзандони Мулло Фатҳуллоҳи Қазвинӣ аст. Ӯ дар ваъз ва хитоба саромад буд ва муддатҳо дар масҷиди ҷомеъи Қазвин ваъз мегуфт. Ӯ аз шогирдони Мулло Халили Қазвинӣ буд. Аз илми маъқул ҳаззи фаровон дошт ва асари машҳураш дар ин бора "Абвобу-л-ҷинон" ном дорад. Воизи Қазвинӣ бо шеъри пандомезу андарзӣ, инчунин бо моддаи таърих машҳур аст. Ашъораш бо сабки ҳиндӣ ва таҳсинаш дар муаммоҳо ва ҳалли муъзалот шуҳрат дорад. Воизи Қазвинӣ дар соли 1679 мелодӣ даргузашт ва мадфанаш дар мадхали вуруди саҳни Шоҳзода Ҳусайн (Қазвин) дар гӯшаи чап қарор дорад.
Муҳаммад Бенҳима бин Тайиб

Муҳаммад Бенҳима бин Тайиб — арбоби сиёсӣ ва давлатии Марокаш, Сарвазири Марокаш (7 июли октябри 1969), сарвазири пешгузашта Абдулатифи Филалӣ. Пизишк, доктори илм ҳои тиб. Зиндагинома Дар Донишгоҳи Нэнси Фаронса дар соҳаи тиб таҳсил кардааст. Ба ҳайси п изишкии занон кор мекард. Соли 1953 рисолаи номзадиро оид ба нишондодҳо ба ҷарроҳии қайсарӣ дифоъ кардааст. Аз соли 1957 то соли 1958 вазири нигаҳдории тандурустии Марокаш, баъд то соли 1960 мушовири хамин вазорат буд. Аз соли 1960 то соли 1961 губернатори Агадир ва Тарфая буд. Сиёсатмадор. Узви Ҷабҳаи муҳофизати институтҳои конституционӣ. Солҳои 1961-1963, 1963-1965 ва 1967 дар вазифаҳои вазири корҳои ҷамъиятӣ, маориф, ҷавонон ва варзиш кор кардааст. Аз 7 июли соли 1967 то 6 октябри соли 1969 — Сарвазири Марокаш. Вазири корҳои дохилии Марокаш (1972-1973 ва 1977-1979), вазири корҳои хориҷии Марокаш ва вазири давлатии ҳамкорӣ буд. Ӯ 23 ноябри 1992 даргузаштааст. Пайвандҳо.