Эмил Яннингс

Ҷоми Волпӣ барои беҳтарин нақши мардона Ситора дар "Роҳрави фахрӣ"-и Ҳолливуд Эмил Яннингс – ҳунарманд ва продюсери олмонӣ мебошад. Аввалин барандаи ҷоизаи Оскар барои беҳтарин нақши мардона (1929; Фармони охирин ва Роҳи тамоми ҷисм). Зиндагинома Теодор Фридрих Эмил Яненз 23 июли соли 1884 дар Роршах (кантон Санкт-Галлен, Швейтсария) дар оилаи савдогари немистабори амрикоӣ Эмил Яненс ва ҳамсари ӯ Маргарета Швабе таваллуд шудааст; кӯдакии худро дар Лейпсиг ва Гёрлис гузаронидааст. Таҳсили гимназияро тарк кард, ҳамчун юнги киштӣ хидмат мекард. Дар соли 1900 ӯ волонтёр дар театри шаҳрии Гёрлис, солҳои 1901-1914 – ҳунарманд дар музофот буд. Дар соли 1914 ӯ ба Берлин кӯчид ва ба труппаи Театри Макс Рейнҳардт пайваст. Дар соли 1916 ӯ аввалин намоишномаи мустақилро дар Театри Олмон ба уҳда гирифт. Аз соли 1917 ӯ нақшҳои асосиро мебозад. Тобистони соли 1918 ӯ ба Театри Шоҳона гузашт. Дар охири соли 1918 ӯ ба театри Рейнхардт баргашт, ки дар он ҷо то соли 1920 кор мекард. Аз соли 1916 ӯ мунтазам дар филмҳо, асосан дар мелодрамаҳо дар бораи ишқу муҳаббат, пул ва ҷинояткорӣ баромад мекунад. Дар соли 1919 ӯ нақши Людовики -ро дар филми Мадам Дубарри -и Эрнст Любич бозидааст. Муваффақияти байналмилалии ин филм ӯро ба ситораи соҳаи синамо табдил дод. Кор дар театр пасиҳам афтод. Соли 1922, Яннингс дар драмаи таърихии Пётри Кабир аз ҷониби Дмитрий Буховетский нақши асосиро мебозад. Соли 1924, ӯ ҳамчун котиба дар филми Охирин одам-и Фридрих Вилҳелм Мурнау бозид, ҳамчунин дар нақши қотиле, ки аз ҳасад қотил шудаст, дар филми Варйете-и Эвалд Андре Дюпон нақшбозӣ кард. Солҳои 1925-1926 ӯ дубора бо Мурнау ҳамкорӣ карда, дар филми Тартюф бо нақши ҳамном ва сипас дар нақши Мефистофел дар филми Фауст нақш мебозад. Дар моҳи октябри 1926, Яннингс ба Голливуд сафар кард. Филмҳои амрикоии ӯ пеш аз ҳама ба Одами охирин ва Гуногун тамаркуз мекарданд: Яннингс нақши одамони аз мавқеи иҷтимоӣ маҳрум ва дар қашшоқӣ зиндагӣ мекардаро мебозад. Бо омадани садо дар синамо, мавқеи ӯ дар Ҳолливуд бо лаҳни олмонии худ мушкилтар шуд ва моҳи майи соли 1929 ба Олмон баргашт. Дар зимистони солҳои 1929-1930, ӯ нақши муаллимаи гимназияи Ратро дар филми Ҷозеф фон Штернберг "Фариштаи кабуд", ки аз рӯи романи Генрих Манн "Муаллим Гнус, ё охири золим" таҳия шудааст, бозид. Филм, ки бояд бозгашти Яннингс ба Олмонро таҷлил мекард, ба мартабаи Ҳолливуд оғоз хест. Аз соли 1930 Яннингс мунтазам дубора дар саҳна зоҳир мешуд, одатан дар намоишҳо аз рӯи пйесаҳои Герҳарт Ҳауптманн. Моҳи майи соли 1934 ба труппаи Театри давлатӣ дохил шуд. Соли 1936 вай бори охир ҳамчун Бисмарк ба саҳна баромад. Дар давраи натсионал-сотсиализм, Яннингс боз як ситораи бузурги синамо шуд. Дар соли 1936 вай ба Шӯрои нозирони фирмаи Тобис таъйин карда шуд, дар соли 1938 раисаш гашт. Дар аввал ӯ ба ҳайси Саррежиссери бадеӣ ва баъдан ҳамчун продюсери мустақил тавонист ба таври расмӣ ба мафҳум ва роҳнамоии филмҳояш таъсир расонад. Солҳои 1940-1941 Яннингс барои таҳияи филми зиддибританиявии Амаки Крюгер, ки яке аз гаронарзиштарин намоишномаҳои олмонии ин давра буд, масъул буд. Моҳи январи соли 1945, бинобар бемории Яннингс, наворгирии филми охирини ӯ Ҷаноби Беллинг дар куҷост? қатъ карда шуд. Соли 1946 вай аз раванди денатсификатсия гузашт. Дар соли 1947 шаҳрвандии Утришро ба даст овард. 2 январи соли 1950, дар виллаи худ дар Волфгангзе дар Залтскамергерут вафот кард. Филмография Образи Эмил Яннингс дар кино Адабиёт.