ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Абдулло Бобохонов

Абдулло Бобохонович Бобохонов (8 феврали 1910, Қирғизистон, шаҳри Тӯқмоқ — 10 июни 1990, Маскав) — яке аз аввалин меъморони ӯзбек, профессор. Меъмори халқии СССР. Зиндагинома Хатмкардаи Институти индустриалии Осиёи Миёна. Сармеъмори Идораи лоиҳакашии шаҳри Тошканд, раиси Раёсати ҷамъияти меъморон, муовини вазири сохтмони Ӯзбекистон, ходими илмӣ ва мудири шуъбаи Академияи меъмории Ӯзбекистон, устоди Институти политехникии Тошканд. Солҳои ба меъморони ҷавон донишу таҷрибаи худро омӯзонд. Корҳо Корҳои асосии Абдулло Бобохонов: қисми меъмории маҷмӯаи обамбори Каттақӯрғон ва Ҷанубии Сурхон, Мақбараи Ҳамза дар Шоҳимардон, расадхонаи Улуғбек дар Самарқанд. Дар Тоҷикистон низ як силсила иморатҳо аз рӯйи лоиҳаи ӯ сохта шудаанд: Театри давлатии академии драмаи тоҷик ба номи А. Лоҳутӣ, собиқ кинотеатри "8-уми март" дар хиёбони Рӯдакии шаҳри Душанбе ва ғ. Абдулло Бобохонов зиёда аз 100 лоиҳаи биноҳои маъмурӣ, маърифатӣ, маишӣ ва ғайраро кашидааст, ки дар асоси онҳо иморатҳо сохта шудаанд.
Абдулло Маҳмадзиёев

Абдулло Маҳмадзиёевич Маҳмадзиёев (15.06.1939, деҳаи Сангевни ноҳияи Дарвоз) — биологи маъруфи тоҷик, номзади илмҳои биология, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1958–1963 дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г.Шевченко таҳсил карда, онро бо дипломи аъло аз рӯи ихтисоси муаллими химия ва биология хатм намудааст. Солҳои 1963–1964 муаллими мактаби миёнаи 1-и шаҳраки Қалъаихумб буд. Солҳои 1964–1965 дар сафҳои Артиши Шӯравӣ хидмат намудааст. Соли 1968 унвонҷӯи кафедраи энтомологияи Донишгоҳи Ленинград, солҳои 1969–1971 аспиранти кафедраи энтомологияи Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М.В.Ломоносов буд. Аз соли 1965 то ба имрӯз ҳамчун лаборанти калон, ассистент, муаллими калон, дотсент ва мудири кафедраи зоологияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ кор кардааст. Ҳамчунин солҳои тӯлонӣ вазифаи муовини декани факултети биология- химия оид ба илм ва тарбия, раиси Иттифоқҳои касаба ва котиби ташкилоти ҳизбии факултети биология-химия, инчунин аъзои Раёсати ҳизби коммунисти ноҳияи Октябри шаҳри Душанберо ба уҳда дошт. Солҳои 1980–1994 декани факултети биология-химия, 1994–2006 мудири кафедраи зоологияи донишгоҳи омӯзгорӣ буд. Айни ҳол дотсенти кафедраи зоологияи донишгоҳи омӯзгорӣ мебошад. Муаллифи 70 асари илмию тадқиқотӣ, илмию методӣ ва китобҳои дарсӣ, аз ҷумла "Зоология барои синфи 7", "Зоология барои синфи 7", "Биологияи умумӣ барои синфи 10" (бо ҳаммуаллифӣ, 2006), "Биологияи умумӣ барои синфи 11" (бо ҳаммуаллифӣ, 2006) мебошад. Ҷоизаҳо Осор.
Абдулло Зокир

Абдулло Зокир (Абдулло Зокиров, деҳаи Қистакӯзи ноҳияи Хуҷанд — 1982, Душанбе) — мутарҷим ва рӯзноманигор и тоҷик. Зиндагинома Хатмкардаи факултети забон ва адабиёти тоҷики Институти давлатии педгогии Душанбе ва шуъбаи журналистии Мактаби олии партиявӣ дар Алмаато. Дар ВКД, идораҳои Ҳизби коммунистӣ ва журналистӣ, собиқ Кумитаи давлатии Тоҷикистон оид ба нашриёт, полиграфия ва савдои китоб фаъолият кардааст. Баъдан муҳаррири газета "Комсомоли Тоҷикистон", сармуҳаррири редаксияи сиёсии Комитети давлатии телевизион ва радиошунавонии Тоҷикистон, котиби масъули Комитети ҷумҳуриявии муҳофизати сулҳ, сармуҳаррири Комитети давлатии Тоҷикистон оид ба нашриёт, полиграфия ва савдои китоб, муовини сармуҳаррири муассисаи нашриявии "Ирфон" буд. Фаъолияти эҷодӣ Абдулло Зокир ба таълифи осори бадеӣ — ҳикояҳо ва очеркҳо, тарҷума аз соли 1953 сар кард. Ҳикояҳову очеркҳояш дар маҷмӯаҳои "Ҳудуди шуҷоат", "Оби шифобахш", маҷаллаи. "Садои Шарқ", "Памир" ба табъ расидаанд. Ҳикоя ва повестҳои нависандаи рус С. Антонов, романи "Нирмола" ва ҳикояҳои Премчанд, маҷмӯаи ҳикояҳои "Чароғҳои Арарат", ҳикояҳои Ю. Смуул, асари Р. Ҳамзатов "Доғистони ман" (китоби, китоби), асари Л. Первомайский "Таърихи инсоният", қиссаи С. Шоймерденов "Модарандар", асари Б. Немсова "Афсонаҳои заррин" ва ғайраро аз русӣ ба тоҷикӣ гардондааст. Бо медали "Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В. И. Ленин" ва Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Узви ИН Тоҷикистон аз соли.
Абдулло Кулобиев

Абдулло Нишанбаевич Кулобиев (8.01.1977, ноҳияи Панҷ) — омӯзгори забони номзади илмҳои филология. Зиндагинома Абдулло Кулобиев хатмкардаи факултаи филологияи руси Донишгоҳи славянии Русияву Тоҷикистон. Солҳои 2002-2008 ассистент ва муаллими калони кафедраи забон ва адабиёти муосири руси Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ, 2012-2014 унвонҷӯи донишгоҳи номбурда ва муаллими калони кафедраи умумидонишгоҳии забони Рисолаи номзадиро дар мавзуи "Структура и семантика номинативних предложений в русском и таджикском языках" дифоъ намуда, аз 2018 инҷониб ба ҳайси мудири кафедраи умумидонишгоҳии забони русии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ фаъолият дорад. Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Абдуллоҳ Мирзо

Абдулло Мирзо. Аз сулолаи Темуриён. Фарзанди хурдии Иброҳим Мирзо, додари Улуғбек. Ҳукмронӣ Баъд аз вафоти падараш ҳокими вилояти Форс таъйин гардид. Аз сабаби ноболиғ будани Абдулло Мирзо модараш Руқиябегим дар вилоят ҳукмронӣ мекард. Соли 1447 баъд аз вилояти Форсро гирифтани амакбаччааш Султон Муҳаммад Мирзо Абдулло Мирзо ба Ҳирот гурехт. Соли 1448 ба дарбори амакаш Улуғбек омада ба духтари ӯ хонадор шуд. Баъд аз Абдуллатиф ба сари тахти Мовароуннаҳр нишаст. Абдулло Мирзо дар ҷанг бо даъвогари тоҷу тахт Султон Абусаид Мирзо ҳалок гардид.
Абдулло Навҷувонов

Абдулло Навҷувонов (Навҷувонов Абдулло Шанбиевич июли 1965, ҶШС Тоҷикистон) — генерал-майори милитсия Зиндагинома Абдулло Навҷувонов 10 июли соли 1965 ба дунё омадааст. Маълумоташ олии — ҳуқуқӣ. Хидмат дар мақомоти корҳои дохилӣ, аз 24 июни соли 1991 1. Фаъолият Муовини сардори шуъбаи молияи РКД-и ВМКБ, сардори ШКД, сардори ШКҶ РКД-и ВМКБ, дар Агентии назорати маводи мухаддири назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вазифаҳои гуногуни роҳбарикунанда кор кардааст. Сардори Раёсати корҳои дохилии ВМКБ. Сардори Раёсати таҳқиқи ВКД Ҷумҳурии Тоҷикистон, муовини Вазири корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Абдулло Навҷувонов аз 24 январи соли 2020 ба вазифаи сардори РВКД дар вилояти Суғд таъйин гардида, адои вазифа намуда истодааст. Ҷоизаҳо.
Абдулло Раҳимов

Абдулло Раҳимов (1 июни 1932, ноҳияи Ҳоит, вилояти Ғарм — 30 июли 2010, Душанбе) — файласуфи маъруфи тоҷик, доктори илмҳои фалсафа, профессор. Зиндагинома Соли 1951 Омӯзишгоҳи омӯзгории Ғарм, соли 1953 Донишкадаи муаллимтаёркунии ш. Кӯлоб ва соли 1957 Донишкадаи омӯзгории ш. Кӯлобро хатм кардааст. Солҳои инспектори шуъбаи маорифи вилояти Кӯлоб, директори мактаб-интернати собиқ ноҳияи Обигарм, аспиранти Шуъбаи фалсафаи АИ ҶШС Тоҷикистон, ректори Донишкадаи омӯзгории ш. Кӯлоб буд. Солҳои дар вазифаи мудири кафедраи фалсафаи Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино кор кардааст. Солҳои мушовири ректор ва профессори кафедраи фалсафаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Фаъолияти илмӣ Муаллифи зиёда аз 300 асару мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Таълифотҳояш масъалаҳои фалсафаи иҷтимоӣ, инкишофи маданияти халқи тоҷик, проблемаи инсон ва ғайраро дар бар гирифтаанд. Таҳти роҳбарияш 2 нафар рисолаи докторӣ ва 8 нафар рисолаи номзадӣ дифоъ намудаанд. Осор.
Абдулло Ғафуров

Абдулло Ғафуров (Абдулло Мутилоевич Ғафуров июни 1964, Ҷамоати деҳаи Сангистони ноҳияи Айнии ҶШС Тоҷикистон) — таърихнигор, номзади илмҳои таърих. Дорандаи ордени "Шараф". Аълочии фарҳанги Тоҷикистон. Зиндагинома Абдулло Ғафуров соли 1984 ба факултаи таърихи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дохил шуда, соли 1989 онро бо муваффақият хатм намуд. Соли 1989 бо даъвати Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониши Акаадемияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ин ҷо ба кор омада, то имрӯз фаъолият дорад. Дар ин муддат дар вазифаҳои лаборанти калон, ходими хурди илмӣ, ходими илмӣ кор кардааст. Аз 1 январи соли 1999 то сентябри 2015 вазифаи мудири шуъбаи таърихи муосир ва аз сентябри соли 2015 то соли январи 2023 вазифаи ҷонишини директор оид ба илми Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониши АМИТ ва сипас ҳамчун ходими илмӣ фаъолият дорад. 1 Фаъолияти илмӣ Соли 1998 рисолаи номзадии илми таърихро дар мавзӯи "Фаъолияти Кумитаҳои инқилобии Тоҷикистон (1917 – 1924)" дар Шӯрои дифоъи Пажӯҳишгоҳи таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониш и Академияи миллии илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳимоя намуд. Пайваста дар конфронсҳои байналмилалӣ ширкат менамояд. Аз ҷумла дар конфронсҳои байналмилалии шаҳрҳои Бишкек, Москва, Санкт-Петербург, Кишинев, Ереван, Алматы, Ташкент, Минск, Исыккул, Санкт-Петербург, Белгород, Москва, Боку, Москва, Минск, Москва, Остона, Тошканд доир ба масоили гуногуни таърихи муосири Тоҷикистон ва ИДМ маърӯза намудааст. Осор Мукофотҳо ва ҷоизаҳо.
Абдулло Раҳмонзода

медали "Хидмати шоиста" Абдулло Раҳмонзода (Раҳмонзода Абдулло Қурбоналӣ феврали 1983, ноҳияи Фархор, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — омӯзгор, ҳуқуқшинос ва давлатмарди тоҷик, номзади илмҳои ҳуқуқшиносӣ 1. Зиндагинома Абдулло Раҳмонзода 21 феврали соли 1983 дар ноҳияи Фархор дар хонадони деҳқон ба дунё омадааст 2. Соли 2005 факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи давлатии миллии Тоҷикистонро бо ихтисоси ҳуқуқшинос-омӯзгор хатм кардааст. Корнома Солҳои ассистент, муаллими калони кафедраҳои "Ҳуқуқи конститутсионӣ ва ҳуқуқи байналхалқӣ", "Ҳуқуқи иқтисодӣ"-и Донишкадаи иқтисодии Тоҷикистон, солҳои аспиранти шуъбаи ғоибонаи Институти "Давлат ва ҳуқуқ"-и Академияи илмҳои Тоҷикистон, солҳои мутахассиси пешбари шуъбаи қонунгузории меҳнат, ҳифзи иҷтимоӣ, илм, маориф ва фарҳанги Маркази миллии қонунгузории назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, соли 2012 муовини сардори шуъбаи қонунгузорӣ оид ба муносибатҳои гражданӣ, оилавӣ ва соҳибкории Маркази миллии қонунгузорӣ, солҳои ҳуқуқшиноси Дастгоҳи Кумитаи иҷроияи марказии Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон, ҳамзамон раиси ташкилоти ҷамъиятии "Созандагони Ватан", солҳои раиси Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар вилояти Хатлон ва дар солҳои раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон буд 3. Аз 16 январи соли 2024 ёрдамчии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар масъалаҳои рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеа таъйин шудааст 4. Ҷоизаҳо.
Абдулло Орипов

Абдулло Неъматович Орипов — арбоби давлатии Ӯзбекистон, чорумин Сарвазири Ҷумҳурии Ӯзбекистон аз 14 декабри соли 2016 1. Зиндагинома 24 майи соли 1961 дар пойтахти ҶШС Ӯзбекистон, шаҳри Тошканд таваллуд ёфтааст. Соли 1983 Донишкадаи электротехникии алоқаи Тошкандро хатм кардааст. Ихтисос — иуҳандиси барқ. Аз соли 1983 то соли 1992 дар стансияи телефону телеграфии Тошканд ба сифати муҳандиси барқии дараҷаи 1 кор кардааст. Сипас то соли 1993 сармутахассиси Вазорати алоқаи Ӯзбекистон. Аз соли 1993 то соли 1995 дар вазифаи муовини директори ширкати тиҷорати хориҷии "Узимпексалоқа" кор кардааст. Муддати кӯтох сардори шуъбаи сохтмону таъминоти Вазорати алоқаи ҶШС Ӯзбекистон, шуда кор кард. Аз соли 1995 то соли 1996 дар вазифаи директори генералии КМ "ТашАфиналАЛ" кор кардааст. Сипас як муддати кӯтоҳ дар вазифаи сардори Раёсати хусусигардонӣ ва рушди рақобати Вазорати алоқаи Ҷумҳурии Ӯзбекистон буд. Соли 1997 дар Агентии почта ва телекоммуникатсия Ӯзбекистон кор кардааст. Аз соли 1997 то 2000 дар вазифаи директори Фонди дастгирии давлатии рушди почта ва телекоммуникатсия кор кардааст. Солҳои 2000-2001 дар вазифаи муовини аввали директори генералии Агентии почта ва телекоммуникатсияи Ӯзбекистон фаъолият намудааст Аз 15 августи соли 2001 дар вазифаи директори генералии Агентии почта ва телекоммуникатсияи Ӯзбекистон кор кардааст. Соли 2002 ба мақоми муовини Сарвазири Ҷумҳурии Ӯзбекистон таъйин мегардад. 22 августи соли 2012 ӯ аз мақоми муовини нахуствазир барканор шуд (он вақт расонаҳо барканории ӯро бо низоъе, ки дар атрофи ширкати мобилии МТС-Ӯзбекистон, "духтар"-и ширкати русии МТС сар зад, рабт медоданд 2). Аз моҳи августи соли 2012 то сентябри соли 2016 дар Коллеҷи алоқаи шаҳри Тошканд ба ҳайси омӯзгори калон кор кардааст. Аз 14 сентябри соли 2016 и.в. Президенти Ӯзбекистон бо фармони хеш А. Орипов ба мақоми муовини Сарвазири Ҷумҳурии Ӯзбекистон таъйин мегардад. 3. Дар сари хукумат 12 декабри соли 2016 дар анҷумани Ҳизби ҳокими Либерал-Демократии Ӯзбекистон номзадии А. Орипов ба мақоми Сарвазири Ҷумҳурии Ӯзбекистон пешбарӣ карда шуд. 4 ва аз ҷониби Палатаи қонунгузор ва Сенати Олийи Маҷлис 14 декабри соли 2016 тасдиқ карда шуд. 5. Оила Оиладор, соҳиби панҷ духтар. Унвонҳо Орипов номзади илмҳои иқтисодӣ, унвони дотсент дорад. Мукофотҳо.
Абдулло Назрӣ

Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон Абдуллоҳи Назрӣ (ҳанг. Абдулло Назриев сентябри 1930, ноҳияи Дарвоз — 5 марти 2006, Душанбе) — сароянда и тоҷик, Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон. Саргузашт Абдуллоҳи Назрӣ 20 сентябри соли 1930 дар ноҳияи Дарвоз ба дунё омадааст ва аз пайравони мактаби хонандагии Акашариф Ҷӯраев маҳсуб буд. Ӯ соли 1954 аз Дарвоз ба шаҳри Сталинобод даъват шуд ва ҳамагӣ 3 сол баъд, дар синни хеле ҷавони 27-солагӣ сазовори унвони фахрии Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон шуд. Яккахони ансамбли тарона ва рақси Филармонияи давлатии Тоҷикистон. Яккахони коллективҳои мусиқии Кумитаи давлатии ҶШС Тоҷикистон оид ба телевизион ва радиошунавонӣ аз ҷумла ансамбли шуҳратёри "Шашмақом" (аз 1965) ва то охири ҳаёт фаъолият дошт. Даргузашт Абдулло Назрӣ 5 марти соли 2006 дар сини 76-солагӣ бар асари беморӣ даргузашт 1. Фаъолияти эҷодӣ Санъати мусиқӣ ва сурудро аз падараш – Назрихӯҷа, сипас аз ҳофизони маҳаллӣ Саидамир Бобӣ, Суръат, Акашариф Ҷӯраев омӯхта, ҳамчунин аз сабти патефонии (қартагии) Ҳоҷӣ Абдулазиз, Мулло Тӯйчӣ ва дигарон баҳра бурдааст. Иҷрокунандаи осори мусиқии мардумӣ ("Нигорам", "Сиёҳчашм", "Дилбари ман", "Санам", "Мустазод", "Мискин" ва ғайра), муаллифи сурудҳои зиёд ("Асри ман", "Халқи бузургворам", "Меҳри Ватан" ва ғайра) ва сюитаҳои рақсӣ ("Таронаҳои меҳнат", "Биё ёрам", "Мурғи саҳар", "Шашзарб" ва ғайра). Чанд шогирди боистеъдод тарбия кардааст (Исмоил Назрӣ, Давлат Назрӣ, Н. Суфиев ва дигарон). Ба ҷамоҳири собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ ва мамлакатҳои хориҷӣ сафарҳои ҳунарӣ кардааст. Дар репертуараш сурудҳо дар васфи Ватан, сулҳ: "Асри ман" (М. Турсунзода), "Халқи бузургворам" (Б. Раҳимзода), "Меҳри Ватан" (М. Фарҳат) ва ғ., сурудҳои халқию классикии "Нигорам", "Сиёҳчашм", "Дилбари ҷон", "Санам", "Мустаҳзод", "Мискин", "Роғ" ва ғ. дар иҷрои Абдулло Назрӣ хеле хуб иҷро шудаанд. Ӯ муаллиф ва басаҳнагузорандаи силсилаи сюитаҳои рақсист, ки "Таронаҳои меҳнат", "Биё ёрам", "Мурғи саҳар", "Шашзарб" аз қабили онҳоянд. Садои баланду ширадор ва марғулавии Н. ҳангоми авҷи сурудҳояш баръало ҳувайдо мегардид. Абдуллоҳ Назрӣ дар якчанд созҳои халқӣ ҳунарнамоӣ мекард, вале бештар ба сози сетор рағбат дошт. Абдулло Назрӣ иштирокчии Фестивали умумииттифоқии ҷавонон ва студентон (Москва, 1956, лауреат); Даҳаи адабиёт ва санъати тоҷик дар Москва, Фестивали 6-уми умумиҷаҳонии ҷавонон ва студентон (Москва, 1957) буд. Иштирокдори симпозиумҳои байналмилалии мусиқӣ (Самарқанд, 1978, 1983, 1987). Ба Афғонистон ва Эрон сафари ҳунарӣ кардааст. 2 Ҷоиза ва унвонҳо азовори унвони фахрии Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон Бо ордени "Нишони Фахрӣ", медалҳо ва Грамотаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гаштааст. 2 Гиромидошт Эзоҳ Видео.
Абдулло Табарӣ

Табарӣ Абдулло Ҳабибулло — олим, доктори илмҳои физика ва математика, профессор, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Табарӣ Абдулло Ҳабибулло 11 феврали соли 1963 дар ноҳияи Ҳамадонӣ таваллуд шудааст. Миллат тоҷик. Соли 1985 Донишкадаи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣро хатм кардааст. Ихтисос математик-физик. Доктори илмҳои физика ва математика, профессор. Бо ҷоизаи баноми Исмоили Сомонӣ барои олимони ҷавон (соли 1998) мукофотонида шудааст 1 марти соли 2020 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст. низ.
Абдулло Султон

Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон Абдулло Султон (Султонов Абдуллоҳ Қӯзихонович апрели 1955, деҳаи Меҳнатобод, ноҳияи Рӯдакӣ, ҶШС Тоҷикистон — 10 сентябри 2010, Душанбе, Тоҷикистон) — овозхони маъруфи тоҷик, асосгузори сурудҳои суғдӣ (яғнобӣ) дар Тоҷикистон, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Абдулло Султон 15 апрели соли 1955 дар деҳаи Меҳнатободи ноҳияи Рӯдакӣ ба дунё омадааст 1. Соли 1977 Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзодаро хатм намуда, фаъолияти меҳнатиашро ба ҳайси муҳаррири Идораи барномаҳои мусиқии Радиои Тоҷикистон оғоз намудааст. Фаъолияти ҳунарӣ Пас аз чанд соли фаъолият дар радио фаъолияти хешро дар Ансамбли давлатии "Шашмақом"-и ба номи Фазлиддин Шаҳобови Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон идома медиҳад. Баъд аз чанд муддати фаъолият дар ансамбли "Шашмақом" ба Ансамбли давлатии "Дарё"и кумитаи зикриномрафта гузариш менамояд ва то охири умр овозхони ансамбл мазкур буд 2. Шодравон Абдулло Султон тавонист дар баҳри беканори санъати мусиқӣ ҳамчун ғаввоси моҳир ғўтта зада, аз қаъраш дурру гуҳари фаровон ба каф орад ва ба мардум расонад. Сурудҳои яғнобӣ Абдулло Султон бунёдгузори сурудҳои суғдӣ (яғнобӣ) дар Тоҷикистон мебошад. Ҳарчанд мавсуф ба Яғнобу мардуми он ҳеҷ иртибот надошт, дар дилаш ба эҷодиёти даҳонии ин минтақаи суғдзоди кишвар меҳру муҳаббат ҷўш зад ва навоҳои яғнобиро вирди забонҳо гардонд: Сурудҳои дигар "Тоҷикистон", "Рўди Сир", "Зулфи мушкин", "Муҳаббат", "Наврӯзӣ", "Корвон", "Бо чашми наку", "Васфи чӯпон", "Дилором", "Сайри бўстон", "Падар", "Зуд бирафтӣ", "Пайғом", "Рӯ аз ту нагардонам", "Боғи Фирдавс", "Чобуксаворо", "Эй шамсу қамар", "Панд", "Бунафша", "Зиндонии хаёл", "Лолаи ман", "Дўстӣ", "Афсўс", "Нигоҳ" ва ғайра Нигаред.
Абдулло бини Азиз

Абдулло бини Азиз - вазири давлати Сомониён. Дар китоби "Осор ул-вузаро" - и Сайфиддинҳоҷӣ нисбати вазири сулолаи Сомониён, чунин маълумоте оварда нашудааст: "Дар таърих мазкур аст, ки аз мутахаввирони вузаро ва гарданкашии кубаро буд. Бо ал-Утаба дар ғояти муодот ва муноқиша буд ватадбироти эшонро мекард. Дараввали вазорати Хисом ад-давла Ҳусайн Утбӣ буд, мавфуд кард ва иборати лашкар ба вилояти Хуросон ба Абдулҳусайни Симҷурӣ дод. Тош гурехта ба Гургон рафт. Баъж аз чанд вақт Абдулло Азизро ба вазорат маоф дошта Абунаср бини Ал-вазирро вазорат доданд." 1 Дар китоби "Осор ул-вузаро" - и Сайфиддинҳоҷӣ нисбати вазири сулолаи Сомониён, чунин маълумоте оварда шудааст, ки Абдулло бини Азиз аз уҳдаи идораи вазорат набаромадааст ва аз вазирӣ дур карда шудааст.
Абдулло Яъқубов

Абдулло Яъқубов (16.05.1932 – 2003, Хуҷанд) — пизишки муолиҷакунанда, доктори илмҳои тиб, профессор. Аълочии нигоҳдории тандурустии ИҶШС. Зиндагинома Донишкадаи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Синоро хатм кардааст. Ходими хурди илмии Пажуҳишгоҳи эпидемиология ва беҳдошти Тоҷикистон, унвончуи Пажуҳишгоҳи беҳдошти АИ ИҶШС ва Пажуҳишгоҳи беҳдошти меҳнат ва бемориҳои касбии ш. Киев, мудири ташхисгоҳ ва мудири шуъбаи Пажуҳишгоҳи эпидемиология ва беҳдошт, мудири кафедраи зообеҳдошти Донишкадаи кишоварзии Тоҷикистон, мудири кафедраи беҳдошти умуми ва иҷтимоии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров, мудири кафедраи беҳдошти умуми ва иҷтимоии БХ ДДТТ. Фаъолияти илмӣ Муаллифи бештар аз 140 асари илми ва илмию методи. Ташкилкунанда ва иштироккунандаи як қатор ҳамоиш ва конфронсҳои байналхалқӣ оид ба масоили беҳдошт ва токсикологияи нестетсидҳо. Осори илмӣ Пайвандҳои беруна.
Абдулло Тангриев

Тангриев Абдулло Товашевич, вилояти Сурхандарё, ҶШС Узбакистон, ИҶШС) — ҷудукор ва курашкори узбак. Устоди варзиши дараҷаи байналмилалӣ дар куштии ҷуду ва кураш 2. Қаҳрамони мутлақи ҷудуи ҷаҳон. Барандаи нишони нуқраи Бозиҳои тобистонаи олимпӣ (Пекин), барандаи нишони биринҷии Қаҳрамонии ҷудуи ҷаҳон (2003, 2005, 2009), Қаҳрамони панҷкараи ҷудуи Осиё (2003, 2005, 2007, 2008, 2011), қаҳрамони кураши ҷаҳон 2005 года 3. Корномаи варзишӣ Абдулло Тангриев 28 марти соли 1981 дар вилояти Сурхондарё таваллуд шудааст. Аз синни 10-солагӣ ба тамрини ҷуду ва кураш шурӯъ кард. Аз соли 1991 ӯро мураббии шоистаи Узбакистон Владимир Пятаев тамрин медиҳад. Вай дар мусобиқаҳои ҷумҳуриявӣ якчанд ғалаба ба даст овардааст. Дар 19-солагӣ ба ҳайати дастаи олимпии Узбакистон дохил карда шуд. Дар Бозиҳои тобистонаи олимпии соли 2000 дар Сидней ба Тангриев муяссар шуд, ки дар ду рақобат ғолиб ояд. Соли 2001 Тангриев дар Қаҳрамонии ҷудуи Узбакистон ғолиб омад. Дар Бозиҳои тобистонаи олимпӣ дар Пекин соли 2008 ба Тангриев муяссар шуд, ки дар вазни беш аз 100 кг ба даври ниҳоӣ бирасад ва дар он ҷо бо ҷудукори ҷопонӣ Сатошӣ Ишиӣ рақобат кунад. Дар ҷараёни мубориза ҳарду паҳлавон ягон партофт ё дигар амали арзёбишударо иҷро накарданд. Ғалаба ба япониҳо барои фаъолии бештар дода шудааст. Ҷоизаҳои давлатӣ.
Абдулло Қурбонов

Абдулло Қурбонов (Қурбонов Абдулло Убайдуллоевич; зод. 17 сентябр 1985, Душанбе) — бонкдор, яке аз бунёнгузорон ва собиқ роҳбари Алиф Бонк 1. Зиндагинома Абдулло Қурбонов 17 сентябри соли 1985 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст. Соли 2002 Литсейи тоҷикӣ-туркии Душанберо хатм кардааст. Соли 2008 Донишгоҳи Босфори Туркияро бо ихтисоси менеҷмент хатм ва ду сол дар магистратураи Донишгоҳи иқтисодии Лондон таҳсил кардааст. Пас аз таҳсил як муддат дар Британияи Кабир ва Муғулистон ба ҳайси таҳлилгари Бонки кор кард. Солҳои муовини раиси "Ориёнбонк" буд. Соли 2014 бо чанд нафари дигар муассисаи молии "Алиф Сармоя"-ро таъсис дод, ки ҳоло номи "Алиф-Бонк"-ро дорад ва аз ҳамон сол то соли 2022 мудираш буд. Аз моҳи ноябри соли 2022 ӯро Гуланор Атобек дар ин вазифа иваз кард. 2 Ӯ ҳамчунин яке аз муассисони тарҳи "." ва бунёди хайрияи "Пешрафт" низ дониста мешавад 3. Хонавода Абдулло Қурбонов ҳамсар ва 3 фарзанд дорад 4.
Абдуллоҳ Қодирии Мумтоз

Абдуллоҳ Қодирии Мумтоз (январи 1936, Сталинобод, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС — 24 майи 2009, Душанбе, Тоҷикистон) — шоир, нависанда ва таронасарои саршиноси тоҷик. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Абдуллоҳ Қодирӣ 1 январи 1936 дар маҳаллаи Сариосиёи Поёни шаҳри Душанбе ба дунё омадааст. Соли 1961 факултети таъриху филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм кардааст. Фаъолияти корӣ Дар муассисаҳои нашаротии "Ирфон"-у "Маориф", Кумитаи радио ва телевизиони Тоҷикистон ифои вазифа намудааст. Муддате сардабирии шуъбаи табъу нашри Пажӯҳишгоҳи улуми педагогии Тоҷикистонро бар уҳда доштааст. Фаъолияти эҷодӣ Аз давраи дар дабистон таҳсил карданаш ашъори ӯ дар маҷаллаву рӯзномаҳо мураттабан интишор ёфтаанд. Аз аввали солҳои панҷоҳуми асри гузашта ба ашъори ӯ тадриҷан оҳангсозон ва овозхонони тоҷик таваҷҷуҳ зоҳир кардаанд ва ҳамчун шоири таронанавис машҳур гаштааст. Таронаҳои ӯро на танҳо ҳунарпешагони тоҷик, балки овозхонони машҳури Узбакистон — Тамарахонум, Илёс Маллаев, Юлдуз Усмонова, Қароқалпоқистон — Гулшод Отаҷонова, Туркманистон — Бобомурод Ҳамдамов, Она Қулиева, Озарбойҷон — Пӯлод Булбул-ӯғлӣ, Афғонистон — Аҳмад Зоҳир, Сорбон, Хаёл, Афсона, Аҳмад Наими Пӯпал, Покистон — Аҳмадхон, Эрон — Сулӣ, Меҳрдоди Козимӣ, Амрико — Саттор ва Милод тараннум мекунанд. Маҷмӯъаҳои ашъори ӯ "Риштаи тасвир", "Хандаи субҳ", "Боргоҳи ишқ", "Чамани хаёл", "Оби нуқра", "Айёми гул", "Гулшани роз" (ба ҳуруфи 1992), "Баҳои ҷон", "Сабзаи мижгон", "Сукути гиряҳо", "Меҳроби сухан" ва ғайра дар нашрияҳои гуногун ба табъ расидаанд. Ғайр аз ин, ҳамроҳи Ноёбшоҳи Зуробек як силсила очерк навиштааст, ки дар китоби "Саодати омӯзгор" гирдоварӣ ва чоп шудаанд. Шеъру таронаҳои алоҳидаи ӯ, ҳамчунин, дар маҷмӯъаҳои дастҷамъӣ мунташир гардидаанд 1. Аз соли 1984 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон буд 2. Унвони ҷоизаҳо Даргузашт Абдуллоҳ Қодирӣ 24 майи соли 2009 бар асари сактаи қалбӣ дар 73 солагӣ даргузашт.
Абдуллогӣ

Абдуллогӣ — навъе аз зардолуҳои маҳаллӣ. Дарахташ зудсабз (то м қад мекашад), сербар, танааш ғафс (қутраш см), навдаҳояш сурхтоб. Баргаш (ҳаҷмаш 4536 мм) дилшакли нӯгтез, дандонадор, тӯр-тӯри сабз. Аввали апрел гул мекунад. Мевааш лӯнда (вазнаш г), зарди норинҷӣ, пӯсташ ғафси пашмакдор, хамирак ва сергӯшт. Донакаш калон-калон (вазнаш 3,,5г), паҳн; мағзаш пурра ва ширин. Баъди пухтан % қанд ва 0,,9 % туршӣ дорад. Ниҳолаш пас аз соли шинонидан самар меорад (тақрибан сол мева медиҳад). Аз дарахти 90-солааш 120 кг ҳосил ғундоштан мумкин аст. Ҳосилашро тар мехӯранд, хушконида ғӯлинг мекунанд. Ба сармо ва камобӣ тобовар аст. Дар заминҳои санглох ва нишебиҳо хуб месабзад. Абдуллогӣ навъи зардолуи нодири водии Зарафшон буда, дарахтони ҷудогонааш дар деҳаҳои Работ, Урметану Рарзи ноҳияи Айнӣ ва баъзе деҳаҳои ноҳияи Масчо дучор меояд. Аз касалиҳои занбӯруғӣ ва ҳашароти зараррасон зарар мебинад.