ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҳунарҳои таҷассумӣ

Ҳунарҳои таҷассумӣ — ҳунарҳои мубтанӣ бар ҳисси биноӣ монанди наққошӣ, муҷассамасозӣ, тарроҳӣ, тарроҳии маҳсул, чопи дастӣ, аккосӣ, видео, филмсозӣ, меъморӣ, тарроҳии дохилӣ ва ғайра аст. Ҳамчунин ҳунарҳои таҷассумии шомили гурӯҳи дигаре бо унвони ҳунарҳои корбурдӣ монанд тарроҳии санъатӣ, тарроҳии гирофик, тарроҳии муд, тарроҳии дохилӣ ва ҳунари тазъини мешавад. Дар ҳоли ҳозир ҳунарманди таҷассумӣ ба шахсе гуфта мешавад, ки дар замина ҳунарҳои зебо ё ҳунарҳои корбурдӣ фаъолият дорад.
Ҳунго

Ҳунго — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сарихосори ноҳияи Балҷувон. Аз Ҳунго то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 43 км. Аҳолиаш 64 нафар, тоҷикон.
Ҳунарҳои размӣ

Ҳунарҳои размӣ — системҳо ва суннатҳои мудавване аз техникҳо ва фунуни муборизаӣ, ки бо ангезаҳо ва далелҳои гуногуне тамрин мешаванд; Барои дифоъи шахсӣ, рақобат дар мусобиқот, саломатии баданӣ ва таносуби андом, саргармиву тафреҳ ва ҳамчунин рушди рӯҳӣ, ҷисмӣ ва маънавӣ. Аз пуркорбурдтарин сабкҳои размӣ каратэ, тэквондо, муштзанӣ, ҷуҷутсу, ҳунари размии таркибӣ, ҷуҷитсуи брозилиёӣ, куштӣ мешавад ишора кард.
Ҳунн

Ҳунн (юн.,) — иттиҳоди қабилаҳои бодиянишин, ки сараввал дар Осиёи Марказӣ ташаккул ёфта, дар охири ҳазорсолаи 3 то м. дар минтақаҳои Туркистони Шарқӣ ва Чин паҳн шуданд.
Ҳупӣ-ҳупӣ

Ҳупӣ-ҳупӣ — як навъ бозии бачагона. Бачаҳо гирди ҳам сари зону дар замин менишастанд ва тоқиҳои худро дар пешашон рӯ ба боло мегузоштанд. Сипас як нафарро сардор интихоб мекарданд ва ӯ нахуст шуда амали тоқибардориро сар мекард. Сардор дастҳояшро ба пушташ бурда, тоқияшро аввал, лабҳо, сипас бо дандон ва ниҳоят бо сараш аз замин мебардошт. Дигарон ҳама аз қафои ӯ ин амалҳоро такрор мекарданд. Дар вақти хам шуда, тоқиро бардоштан сардор ба бачаҳо нигоҳ карда мегуфт: "ҳупӣ-ҳупӣ, ана ита ҳупӣ". Ҳар касе, ки дер монад, ё тоқиро бардошта наметавонист, ҷарима мешуд. Дар Рашт, Дарвоз нимфаъол аст. 1 Адабиёт 1. Нурджанов Н. Игры Таджики Каратегина и Дарваза. Д., Вып. 3, 1976. 2. Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик Ҷ.2. Д., 2016. Нигаред Манобеъ.
Ҳуранд

Ҳуранд — шаҳр ва маркази бахши Ҳуранди Шаҳристони Аҳар, дар Шаҳристони Аҳари Устони Озарбойҷони шарқӣ, воқеъ дар Эрон аст. Дар барӯйхатгирии соли 2011, аҳолии он 4,555 нафар, дар 1423 оила будааст.
Ҳурмуз

Ҳурмуз (ҳамчунин ба забони румӣ чун; низ -шумо) маълум аст, шаҳр ва пойтахти Шаҳристони Қишм, Устони Ҳурмузгон и Эрон аст. Шумораи аҳолии ин шаҳр дар соли 2016 5,891 нафар будааст.
Ҳурмузи IV

Ҳурмузи (тақрибан 540, Тайсафун — 590, Тайсафун) — ноҳаншоҳи Эрон ва Анэрон, писари Анӯшервони Одил. Дар манобеъи таърихӣ аз ӯ ба унвони шоҳаншоҳи додгар ёд шудааст.
Ҳурмузи I

Ҳурмузи, Ҳурмузди Ардашер — севумин шоҳаншоҳи Соонӣ (272–273) писар ва ҷонишини Шопури. Вай дар даврони падари худ, дар ҷангҳои Эрони соонӣ бо Руму Арманистон, диловариҳои бисёре аз худ нишон дода буд, ба хотир шуҷоатҳои хеш далер хонда мешуд ва Шопури фармонравоии Порт ва саранҷом фармонравоии Арманистонро бо унвони варзагшоҳи Арманшаҳр ба ӯ дода буд.
Ҳурмузи II

Ҳурмузи — подшоҳи Сосонӣ, писари Нарсе ва Шопурдухтаки. Пас аз канорагирии падараш аз салтанат ба подшоҳӣ расид. Дар замони ӯ Арманистон дини тарсоиро пазируфт.
Ҳурмузи II Кушоншоҳ

Ҳурмузи Кушоншоҳ — фармонравои Сосонии Кушоншаҳр. Ӯ низ монанди пешинёнаш бар Суғд, Балх ва Гандора фармон ронд.
Ҳурмузи III

Ҳурмузи — шоҳаншоҳи Соонӣ, писари Яздгирди. Дар замони подшоҳии ӯ Қафқоз дучори ошуфтагӣ шуд ва Ҳайтолиён низ ба марзҳои ховарӣ тохтанд.
Ҳурмузи Ҷодуя

Ҳурмузи Ҷодуя (асри — асри) — фармондеҳи Соонӣ, дар ҷанги Фироз дар тайи ҳамлаи аъроб ба Эрон, ба эҳтимоли зиёд падари Баҳмани Ҷодуя.
Ҳурмузи Сакистонӣ

Ҳурмузи Сакистонӣ (асри — номаълум) — шоҳзодаи Соонӣ, писари Шопури Мешоншоҳ. Ӯ раҳбарии шӯришеро дар Сакистон ва навоҳии атрофаш бар уҳда дошт. Дар соли 271, ӯ ба унвони ҳукмрони Мешон ва навоҳии атрофаш гумошта шуд. Се сол баъд, вақте, ки писаръамӯяш, Баҳроми ба тоҷу тахт расид, хоҳари Ҳурмуз, Шопурдухтак бо ӯ издивоҷ кард. Дар ҳаволии соли 281, Ҳурмуз алайҳи Баҳроми шӯриш кард ва тавассути сокинони Эрони шарқӣ, аз ҷумла сокинони Гелон мавриди ҳимоят воқеъ шуд. Шӯриши Ҳурмуз дар ниҳоят дар соли 283 саркӯб шуд ва ӯ каме баъд ба дастури Баҳроми эъдом шуд ва ӯ писари худаш, Баҳроми -ро ба унвони ҳукмрони Сакистон баргузид.
Ҳурмузи Кома

Ҳурмузи Кома — фармонравои Тамишаи навоҳии Омул дар аҳди Аҳмад ибни Исмоили Сомонӣ.
Ҳурмузон

Ҳурмузон (асри, — 644, Мадина) — ашрофзодаи эронӣ, устондори Хӯзистон дар замони Яздгирди ва яке аз афсарони низомии Сосониён дар набарди Қодисия.
Ҳурнел (Ню-Йорк)

Ҳурнел шаҳре дар Иёлоти Ню-Йорк кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико аст, ки ҷамъияти он дар саршуморӣ соли 2010 мелодӣ, 9019 тан будааст. 4 Ҷусторҳои вобаста.
Ҳурмузи I Кушоншоҳ

Ҳурмузи Кушоншоҳ (зод. асри) — фармонравои Сосонии Кушоншаҳр, писари Баҳроми ва бародари Баҳроми.
Ҳуруфи таиландӣ

Ҳуруфи таиландӣ системаи навиштан барои забони таиландӣ аст.
Ҳуруфия

Ҳуруфия — фирқае мазҳабӣ буд бо боварҳои шабеҳ ба сӯфиён, ки пайравони он барои арзиши ададии ҳуруфи алифбо тафсирҳоие қоил буд ва бо ин кор аз оёт ва ҳадисҳои исломӣ маъонии шигифтангез ва ғайримутаъорифе истинбот мекарданд.
Ҳурчашма

Ҳурчашма — деҳа дар ҷамоати деҳоти Лоҳури ноҳияи Данғара. Аз Ҳурчашма то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 852 нафар, тоҷикон.
Ҳусайн Бедилов

Ҳусайн Кабутович Бедилов (13. 09. 1969, ноҳияи Восеъ), сиёсатшинос, номзади илмҳои сиёсӣ. Зиндагинома Солҳои 1991–1996 дар факултети таърихи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев таҳсил намудааст. Солҳои 1996–1999 аспирант, 1998–2005 муовини декан оид ба гурӯҳҳои шартномавии донишгоҳи номбурда буд. Аз соли 2005 то ба имрӯз муаллим, муаллими калон ва иҷрокунандаи вазифаи дотсенти кафедраи сиёсатшиносии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ мебошад. Осор Сущность национальных отношений и основные факторы его развития, Д.,2007; Специфика развития национальных и межнациональных отношений в Таджикистане, Д.,2007; Дастури методӣ аз фанни сиёсатшиносӣ барои донишҷӯёни мактабҳои олӣ, Д.,2010.
Ҳусейн Бедилзода

Ҳусайн Кабутович Бедилзода (13.09.1969, н. Восеъ) — сиёсатшинос, номзади илмҳои сиёсатшиносӣ. Аълочии маорифи Тоҷикистон Зиндагинома Ҳусайн Кабутович Бедилзода солҳои 1991–1996 дар факултети таърихи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ таҳсил намудааст. Солҳои 1996–1999 аспирант, с. 1998–2005 муовини декан оид ба гурӯҳҳои шартномавӣ, с. 2005-2010 муаллим, муаллими калон ва дотсенти кафедраи сиёсатшиносии ДДОТ ба номи С. Айнӣ буд. Дар солҳои баъдӣ чунин фаъолияти меҳнатӣ доштааст: солҳои 2010-2011 ҷониши раиси хадамоти ДДОТ ба номи С. Айнӣ, с. 2011-2012 мудири шуъбаи тайёрӣ ва репетиторӣ, с. 2012-2013 ҷонишини директории Маркази такмили ихтисоси кормандони донишгоҳи мазкур, 2013-2014 ҷонишини декани факултети иқтисодиёт ва идоракунии маориф оид ба корҳои таълим, с. 2014 -2015 дотсенти кафедраи сиёсатшиносӣ, с. 2016 -2017 сардори бахши идоракунии сифати таҳсилот ва аз солҳои 2017 -2021 мудири кафедраи сиёсатшиносии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ. Бо ифтихорномаи Вазорати маориф Аълочии маорифи Тоҷикистон тақдир гардидааст. Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Ҳусейн Паноҳӣ

Ҳусейн Паноҳии Дижкӯҳ (август 1956, Шаҳристони Куҳгилӯя, Устони Куҳгилӯя ва Буйир Аҳмад — 4 август 2004, Теҳрон 1) — ҳунарпеша, коргардон, нависанда ва шоир и эронӣ 2. Ӯ дар соли 1991 барандаи дипломи ифтихори Беҳтарин бозигари нақши аввали мард аз Ҷашнвораи филми Фаҷр шуд 3 4. Зиндагинома Ҳусейн Паноҳӣ дар 6 шаҳривари 1335 шамсӣ (28 августи 1956) дар рустои Дижкӯҳ воқеъ дар ҳаволиии шаҳри Савқ аз тавобеъи шаҳристони Куҳгилӯия ба дунё омадааст 5. Даврони ҳирфаӣ Ҳусейн Паноҳӣ бозигариро нахуст аз маҷмӯъаи телевизиюнии "Маҳаллаи беҳдошт" оғоз кард. Сипас чанд намоиши телевизиюнӣ бо истифода аз намоишномаҳои худаш сохт, ки муддатҳо таваҷҷуҳе ба онҳо нашуд. Бо пахши намоиши "Ду мурғобӣ дар маҳ" аз телевизиюн, ки илова бар навиштану коргардонӣ худаш низ дар он бозӣ мекард, хуш дурахшид ва бо пахши намоишҳои телевизиюнии дигараш тарафи таваҷҷуҳи мухотибони хосс қарор гирифт. Намоишҳои "Ду мурғобӣ дар маҳ" ва "Як гулу баҳор", ки Паноҳӣ онҳоро навиштаву коргардонӣ карда буд, бино ба дархости мардум, ба дафаъот аз телевизиюн пахш шуд. Дар даҳаи шаст ва авоили даҳаи ҳафтод, ӯ яке аз навовартарин нависандагон ва коргардонони телевизиюн буд 6. Дар авохири даҳаи 70 бознависии филмномаи сериёли телевизиюнии "Марями муқаддас"-ро дар канори коргардони маҷмӯъа ва Ҳусайн Нурӣ бар уҳда гирифт 7, ки ин маҷмӯъа ба яке аз сериёлҳои пурмухотаби таърихии Эрон бадал шуд. Ба далели физики кӯдакона ва шикананда, наҳваи хосси сухан гуфтан, содагӣ ва хулусе, ки аз рафтораш меборид ва танзи талхаш бозигари нақшҳои хос буд. Аммо Ҳусейн Паноҳӣ бештар шоир буд ва ин шоиронагӣ дар зара-зара ҷонаш нуфуз дошт. Нахустин маҷмӯъаи шеъри ӯ бо номи "Ман ва Нозӣ" дар 1376 мунташир шуд. Ин маҷмӯъаи шеър токунун беш аз шонздаҳ бор таҷдиди чоп ва ба шаш забони зиндаи дунё тарҷума шудааст 6. Шеъри Паноҳӣ аз назари сурат ба сабки шеъри сафед аст. Паноҳӣ шоирест, ки саъй дорад бештар ба дарунмоияи шеър таваҷҷуҳ дошта бошад то инки худро даргири завоҳири шеър кунад. Даргузашт Вай дар 14 мурдоди 1383 шамсӣ (4 августи 2004) дар синни 48-солагӣ бар асари сактаи қалбӣ даргузашт ва дар қабристони шаҳри Савқ ба васияти худи вай ва ба далели инки модараш дар онҷо дафн шуда буд, ба хок сипурда шуд.
Ҳусайн ибни Алии Марвазӣ

Ҳусайн ибни Алии Марвазӣ — шоир ва сипаҳсолори сомонӣ дар аҳди Аҳмад ибни Исмоил ва Наср ибни Аҳмад.
Ҳусайн ибни Али

Ҳусайни ибни Али Абитолеб (Ба Араби:) Имом Савум Шиъаён аст.Зодруз Эшон дар 3 Шаъбони 4 Ҳиҷрии Қамари дар мадина (20 баҳмани соли 4 хуршеди) аст ва дар 10 муҳаррами 61 (21 меҳрмоҳи соли 59 хуршеди) дар Карбало ба шаҳодат расид.
Ҳусайн Содиқӣ

Ҳусейн Садиқӣ — қаҳрамонони ва ва якумин ҳунарпешаи афғон дар Ҳолливуд. Зиндагинома Ҳусейн Садиқӣ соли 1982 дар хонаводаи Ҳазораҳо дар Афғонистон таваллуд шудааст.
Ҳусайн Комил

Ҳусайн Комил (21 октябр 1853, Қоҳира 1 — 9 октябр 1917, Қоҳира 1) — султони Миср.
Ҳусайн ибни Асъади Деҳистонӣ

Ҳусайн ибни Асъади Деҳистонӣ (1;? — қарни) — тарҷумон ва нависанда и форс-тоҷик, мутарҷими китоби "ал-Фараҷа баъда-ш-шидда"-и Қози Муҳассани Танухӣ.
Ҳусайн ибни Иброҳими Нотилӣ

Нотилӣ, Ҳусайн ибни Иброҳим ибни Хуршед Табарии Нотилӣ — пизишк, файласуф ва тарҷумон и мутуни юнонӣ ба форсию ки соли 991 китоби "Де материка медика"-и Диоскридусро тарҷума карда, ба амир ва сипаҳсолори Хуросон Абуалии Симҷӯр эҳдо кард.
Ҳусайн ибни Хармил

Ҳусайн ибни Хармил — фармондори эронӣ аз хонадони Ғуриён, ки баъдан ҳокими ниммустақили Ҳирот шуд.
Ҳусайнии Исфаҳонӣ

Ғиёсуддин Алӣ ибни Амирон Ҳусайнии Исфаҳонӣ — донишноманигор, ҳавошинос, гиёҳшинос, физикдон ва пизишки форс-тоҷик, муаллифи "Донишномаи ҷаҳон", "Асрору-л-ҳуруф", ва "Дуррату-л-мисоҳа".
Ҳусейн Арнус

Ҳусейн Арнус (насл. 1953 1 2, Эт-Тах, Идлиб 1 2) - арбоби давлатии Сурия 2. Сарвазири Сурия аз 11 июни соли 2020 то 23 сентябри соли 2024 (то 31 август амал мекунад) ва вазири захираҳои об аз 26 ноябри соли 2018 то 30 августи соли 2020 1. Собиқ вазири корҳои ҷамъиятӣ ва манзил. Аъзои ҳизби Баъс. Зиндагинома Соли 1953 дар деҳаи Ал-Тоҳи Наҳияи Хиши вилояти Маарат-ан-Нӯъмони вилояти Идлиб таваллуд шудааст 2. Бар асоси гузоришҳои бархе расонаҳо, Арнус аз хонаводаи шиъа буда, ба раҳбарияти Эрон наздик аст 1. Соли 1978 факултети сохтмонии Донишгоҳи Ҳалабро хатм кардааст 1 2. Аз соли 1989 то соли 1994 роҳбарии шуъбаи Ассотсиатсияи муҳандисон дар Идлиб буд. Солҳои 1983-1992 ба кори шуъбаи Роҳҳои умумӣ дар Идлиб роҳбарӣ карда, солҳои 1992-2002 директори генералии Роҳҳои умумӣ буд. Аз соли 2004 то 2009 роҳбарии Донишкадаи асосии нақлиёти автомобилӣ 1 2 буд. Солҳои 2002-2004 - ёвари вазири нақлиёт. Аз соли 2009 то 2011 волии вилояти Дайр-уз-Завр ва дар соли 2011 вилояти Кунайтира буд. Аз соли 2013-вазири корҳои ҷамъиятӣ дар ҳукумати Воил ал-Халқӣ, аз соли 2016-вазири корҳои ҷамъиятӣ ва манзил дар ҳукумати Имод Хамис. Аз ноябри соли 2018 то августи соли 2020 - Вазири захираҳои об. 11 июни соли 2020 Ҳусейн Арнус ба ҷои Имод Хамис, ки аз вазифаи раиси ҳукумат барканор шуд, иҷрокунандаи вазифаи сарвазири Сурия таъин шуд 2. Пас аз интихоботи парлумонии 19 июли соли 2020 Арнус сарвазир таъин шуд. Рӯзи 25 август раисиҷумҳури Сурия Башшор Асад ба Арнус дастур дод, ки ҳукумат ташкил кунад 3 ва 30 август ҳайати Девони вазирони Ҳусейн Арнусро тасдиқ кард 1 4. Соли 2014 Ҳусейн Арнус ба феҳристи таҳримҳои Амрико ва Аврупо шомил шуд.
Ҳусейн Муҳаммад Иршод

Ҳусейн Муҳаммад Иршод (феврали 1930, Динҳата, Куч Биҳар, Ҳиндустони Бритониё - 14 июли 2019, Дакка, Банглодеш) — арбоби покистонӣ, сипас раҳбари сиёсӣ ва низомии Банглодеш, генерал. Диктатор, ки солҳои 1983-1990 ба ҳайси президенти Банглодеш кор кардааст 5 6 7. Зиндагинома Падари ӯ дар тақсимоти Ҳиндустон аз Банголаи Ғарбӣ ба Покистони Шарқӣ кӯчид. Хатмкардаи Донишгоҳи Дакка. Аз соли 1952 дар сафи артиши Покистон 8 хидмат карда, соли 1971 ба Банглодеши навтаъсис 9 кӯчид. Вай маълумоти олии ҳарбии худро дар Ҳиндустон, аллакай дар давраи баъди Ҷанги истиқлоли Банглодеш гирифтааст. Соли 1973 ба рутбаи полковник, соли 1975 генерал-майор, сардори ситоди генералӣ (1 декабри 1978 - 31 августи 1986) дар соли 1983 табаддулоти ҳарбиро анҷом дода, баъд аз он дар давоми ҳафт сол сарфи назар аз муқобилияти фаъоли мухолифини сиёсӣ дар вазифаи президенти Банглодеш кор кардааст. Бисёриҳо Иршодро созмондиҳандаи аслии куштори президент Зиё Раҳмон медонистанд. Дар солҳои 1990-ум ӯ раҳбарии Ҳизби Ҷатяро бар ӯҳда дошт, чаҳор маротиба ба ҳайси вакил аз он ба парлумон интихоб шуд, ба мақоми шарики хурди ҳукумати Лигаи Авомӣ барои ин ҳизб расид. Вай барои вайрон кардани қонун, ки дар давраи президент буданаш содир карда буд, пайваста ба ҷавобгарӣ кашида мешуд. Оила Зан - Рушан Иршод, раҳбари мухолифони расмӣ дар парлумони миллии Банглодеш.
Ҳусейн Нидоев

Ҳусейн Нидоев - 4 феврали соли 1965 дар ноҳияи Панҷи вилояти Хатлон таваллуд шудааст. Маълумоташ олӣ, соли 1988 Донишкадаи давлатии омӯзгории Кӯлобро бо ихтисоси омӯзгор хатм кардааст. Фаъолияти кориашро соли 1988 аз омӯзгори мактаби миёнаи 5-и ноҳияи Панҷ оғоз карда, солҳои 1999-2005 дар вазифаҳои мудири шуъба оид ба масъалаҳои иҷтимоию сиёсӣ ва муносибатҳои байналхалқии мақомоти иҷроияи маҳаллии ҳокимияти давлатии ноҳияи Панҷ ва раиси Ҷамоати Нури Ваҳдати ноҳияи мазкур идома додааст. Аз моҳи марти соли 2005 инҷониб роҳбари дастгоҳи раиси ноҳияи Панҷи вилояти Хатлон шуда кор мекунад. Оиладор, соҳиби 7 фарзанд мебошад. Ба рӯйхати номзадҳо ба вакилӣ ба Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати панҷум аз ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявӣ аз ҳисоби аъзои Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон пешбари шуда буд 1.
Ҳусейн Насриддинов

Ҳусейн Насриддинов (10 декабри 1929, деҳаи Элокии ноҳияи Ҳисор, ҶШС Тоҷикистон — 30 ноябри 2016, деҳаи Элокии ноҳияи Шаҳринав, Тоҷикистон) — сарояндаи машҳури даврони шӯравии тоҷик, Ҳофизи Халқии ҶШС Тоҷикистон. Овозаш тенори лерикӣ. Зиндагинома Ҳусейн Насриддинов 10 декабри соли 1929 дар деҳаи Элокии ноҳияи Ҳисор ба дунё омадааст. Ҳунари сарояндагиро аз падараш Насриддин Ғафуров омӯхтааст. Омӯзишгоҳи педагогии райони Орҷоникидзеобод дар соли 1953 ва Институти давлатии педагогии шаҳри Душанберо дар соли 1971 хатм кардааст. Ҳангоми таҳсил дар дастаи ҳаваскорони санъати мӯзишгоҳ ҳунарнамоӣ мекард. Иштирокдор ва барандаи ҷоизаи азназаргузаронии ҷумҳуриявии ҳаваскорони ҳунар (соли 1952, шаҳри Душанбе). Аз соли 1954 иштирокдори дастаи ҳунарии ноҳияи Ҳисор. Овозхонӣ Шуғли асосии Насриддинов муаллимӣ буда, дар суруду оҳангҳои интихобкардааш бештар мавзӯъҳои панду ахлоқӣ ва тарбиявӣ бартарӣ доранд. Ӯ ҳангоми таснифи сурудҳояш аз ҳавои оҳангҳои классикӣ ва халқӣ илҳом гирифта мекӯшид, ки лаҳну зарби сурудҳои иҷрокардааш дилчаспу форам ва таъсирбахш бошанд. Насриддинов ба 40 мухаммаси шоирони классикии тоҷик (Нозим, Шавкат, Саййидо, Васлӣ ва дигарон), инчунин баъзе қисматҳои достонҳои панду ахлоқии машҳур (ба монанди "Қумринома"-и Ҷалолуддини Румӣ "Насиҳатнома"-и Носири Хусрав, аз "Бӯстон"-и Саъдӣ ва ғайра) оҳанг бастааст. Сурудҳои машҳури классикии "Муноҷот" (ғазали Ҳайрат), "Муғулчаи Дуғоҳ" (муҳаммаси Васлӣ бар ғазали Соиб), "Ироқ"(шеъри Ҳ.Назаров) ва ғайра дар иҷрои Насриддинов хеле хуб садо медиҳанд. Сурудҳои Нсриддинов аз ҷиҳати мавзӯъ ва мазмун гуногун буда, бештар ишқу муҳаббат, ҷавонӣ, меҳри Ватан ва лаҳзаҳои ҳаёти имрӯзаро тарранум мекунанд. Даргузашт Ҳусейн Насриддинов 30 ноябри соли 2016 дар синни 88 солагӣ дар зодгоҳаш, деҳаи Элоки ноҳияи Шаҳринав даргузашт.
Ҳусайн ибни Талол

Ҳусайн ибни Талол (14 ноябри 1935 - 7 феврали 1999) — подшоҳи Урдун аз 11 августи 1952 то 7 феврали 1999. Писари шоҳ Талол, падари шоҳ Абдуллоҳи. Зиндагинома Ҳусейн дар Аммон дар оилаи шоҳзода Талол ибни Абдуллоҳ ва Зайн бинти Ҷамил ал-Шараф таваллуд шудааст. Вай дар Коллеҷи Викторияи Искандария ва Мактаби Ҳарроу Англия, сипас дар Академияи низомии Сандҳерст дар ҳамон ҷо таҳсил кардааст. 20 июли соли 1951 бобояш шоҳ Абдуллоҳи Абдуллоҳи ибни Ҳусайн кушта шуд. Ба ҷои ӯ шоҳзодаи девона Талол шоҳ таъин шуд. Пас аз чанд моҳ, Талол маҷбур шуд аз тахт даст кашад ва Ҳусейни 16-сола 11 августи соли 1952 шоҳи Урдун шуд. 2 май соли 1953 дар Аммон расман тоҷдор шуд. Дар соли 1967 ӯ дар Ҷанги шашрӯза бо Исроил ширкат карда, дар ҷараёни он соҳили Ғарбии дарёи Урдунро (Яҳудо ва Самария) аз даст дод, гарчанде ки аз ҷиҳати маъмурӣ ин минтақа то соли 1988 ба ӯ итоат мекард. Баъди ҷанг ташкилоти Фаластин барои фаъолияти худ дар Урдун қароргоҳашро барпо карда, дар он ҷо қоидаҳои худро муқаррар карда, ба муқобили Исроил, ИМА ва Урдун амалиёҳои террористӣ мебурд. Дар моҳи сентябри соли 1970 Ҳусейн артиши худро ба қаламравҳои таҳти назорати Ташкилоти озодибахши Фаластин фиристод. Дар рафти чангҳо артиши Урдун ғалаба карда, роҳбарони Фаластинро аз хоки Урдун пеш кард. Соли 1982 Ҳусейн барои боздиди расмӣ ба ИҶШС омад. Соли 1988 Ҳусейн аз ҳаққи худ ба Яҳудо ва Самария даст кашид ва ҳуқуқи фаластиниёнро ба худмуайянкунӣ эътироф кард. Соли 1994 бо иштироки президенти ИМА Билл Клинтон бо Исроил созишномаи сулҳ имзо кард. Дар солҳои охири умраш Ҳусейн аз бемории саратони гурда ранҷ мебурд ва муддати тӯлонӣ берун аз Урдун барои табобат дар клиникаи Майо дар Миннесотаи Иёлоти Муттаҳида буд. Дар набудани ӯ вазифаи валиаҳдро Ҳасан ибни Талол, бародари подшоҳ иҷро мекард. Подшоҳ аз ноумедии муолиҷаи.%0%1%0%0%1%80%0%0%1%82%0%%0%: - -;;:,;;:саратон бархурдор шуд, ва писарашро аз зани дуюмаш шоҳзода Абдуллоҳ ибни Ҳусайнро вориси тахт таъин кард. Ва дар аввали моҳи феврал, подшоҳ изҳори хоҳиши вафот кардан дар дар хона, дар доираи одамони наздик ба ӯ, намуд. 5 феврали соли 1999 подшоҳ ба Аммон баргашт. Ӯ ба марги клиникӣ афтод. Чанд муддат зиндагии ӯ бо ёрии дастгоҳҳои сунъии таъминкунандаи ҳаёт дастгирӣ мешуд. Рӯзи 6 феврал шоҳзода Абдуллоҳи савганд ёд кард ва субҳи 7 феврал мошинҳое, ки ҳаёти подшоҳи беморро дастгирӣ мекарданд, хомӯш карда шуданд. Ба ҷойи ӯ, Абдуллоҳи ибни Ҳусайн подшоҳи Урдун шуд. Оила 4 маротиба оиладор шуд. Ҳама издивоҷҳо ва талоқҳо дар Аммон сурат гирифтанд. Рутбаҳои ҳарбӣ Некдошти Ҳусейн ибни Талол Пайвандҳо.
Ҳусейн Сайдалиевич Аҳмадов

Аҳмадов Ҳусейн Сайдалиевич — сиёсатмадори чечен. Раиси Шӯрои Олии ҶШС Чечену Ингуш, раиси парлумони Ҷумҳурии эътирофнашудаи Чеченистони Ичкерия, котиби давлатии Ҷумҳурии Чеченистони Ичкерия (1999-?). Зиндагинома Соли 1950 1 дар ҶШС Қазоқистон 2 таваллуд шудааст. Факултаи таърихи Донишгоҳи давлатии Чечену Ингушро хатм кардааст 1. Дар Пажӯҳишгоҳи таърих, иқтисод, ҷомеашиносӣ ва филологияи Чечену Ингуш ба ҳайси ходими илмӣ кор кардааст 1. Дар охири асри 19 таърихи Чечену Ингушистонро омухт. Азбаски ӯ консепсияи расмии "дохилшавии ихтиёрии Чечен-Ингушетия ба Русия"-ро танқид кард, дар аввали соли 1985 2 маҷбур шуд, ки институтро тарк кунад ва дар деҳаи Джалка 2 1 кор кунад. Дар ҳодисаҳои сентябри соли 1991 дар Грозний 1 фаъолона иштирок кардааст. 15 сентябри соли 1991 раиси Шӯрои олии муваққати Чечену Ингушетия шуд 3, ки аз ҷонибдорони ОКЧН ва Шӯрои Олии Чечену Ингушетия ташкил шуда буд. 1 октябри соли 1991 бо супориши Шурои Олӣ дар бораи таксим шудани Ҷумҳурии Чечену Ингуш ба Чумхурии мустақили Чеченистон (Нохчи-чо) ва Чумхурии Ингушистон дар ҳайати РСФСР эълон кард 3. Аммо пас аз 4 рӯз, аксарияти аъзои нерӯҳои ҳавоӣ ин тасмими раиси худро лағв карданд ва ӯро аз вазифа озод карданд 3 4. 28 октябри соли 1991 вакили парлумони Ҷумҳурии Чеченистон интихоб шуд. 2 ноябр раиси парлумон шуд 5 3. Вай бар зидди кӯшишҳои президент Ҷоҳар Дудаев барои азхуд кардани ваколатҳои ғайриконститутсионӣ эътироз кард. Вай тарафдори ташкили ҳукумати назди парламент мебошад. Ӯ хостори назорати парлумонӣ аз болои фаъолияти вазорату идораҳо шуд 1. Аввали моҳи майи соли 1993 аксари вакилони парлумон алайҳи Дудаев изҳори назар карданд. Аҳмадов аз вазифаи раиси парламент истеъфо дод. Моҳи августи соли 1993 парлумон аз ваколатҳои парлумонӣ маҳрум карда шуд 1. Аз соли 1994 инҷониб дар муборизаҳои сиёсӣ фаъолона иштирок накардааст. Вай вуруди нерӯҳои Русия ба Чеченистонро маҳкум кард. Ӯ дар муқовимати мусаллаҳона иштирок накард 1. Аз июни соли 1999 - Котиби давлатии Ҷумҳурии Чеченистони Ичқерия.
Ҳусейн Ҷумъаев

Ҳусейн Қобилович Ҷумъаев (02.10.1947, деҳаи Дар-Дари ноҳияи Айнӣ), физик, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1966–1971 дар факултети физикаи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин таҳсил намудааст. Солҳои 1978–1989 ҳамчун ассистент, 1989–1991 муаллими калон, 1991–2003 дотсенти кафедраи методикаи таълими физика кор карда, аз соли 2003 то ба имрӯз мудири кафедраи мазкур дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ мебошад. Оид ба масъалаҳои таълимию маърифатӣ ва ташаккули фаъолияти мустақилонаи хонандагони мактабҳои миёна корҳои илмӣ бурдааст. Муаллифи зиёда аз 90 номгӯи корҳои илмию методӣ мебошад, ки 20 номгӯи онҳоро воситаҳои таълимию методӣ ташкил медиҳанд. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сарфароз гардидааст. Осор.
Ҳусейни Назрулло

Ҳусейни Назрулло — рӯзноманигор, нависанда, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Ҳусейни Назрулло 20 майи соли 1954 дар шаҳри Истаравшан таваллуд шудааст. Соли 1971, пас аз хатми мактаби миёна вориди факултаи филологияи тоҷики Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин шуда, пас аз хатми он, соли 1976, фаъолияти кориро дар Институти забон ва адабиёти ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакии Академияи илмҳои Тоҷикистон оғоз кардааст. Сипас, солҳои 1982-1996, дар Кумитаи давлатии телевизион ва радиошунавонии Тоҷикистон дар вазифаҳои гуногун кор карда, солҳои 1991-1996 сармуҳаррири Идораи барномаҳои дувум (студияи "Фурӯғи Ориёно")-и Радиои Тоҷикистон будааст. Ҳамзамон, солҳои 1978-1981 ва 1984-1986 дар Ҷумҳурии Афғонистон тарҷумонӣ кардааст. Баъдан, то соли 2000, дар ноҳияи Зафаробод, дар вазифаи мудири шуъбаи Ҳукумати ноҳия фаъолият бурда, аз сентябри 2000 то октябри 2003 котиби матбуоти раиси шаҳри Истаравшан ва сарвари Студияи телевизиони "Курушкада" будааст. Аз ибтидои соли 2004 хабарнигори рӯзномаи "Садои мардум" дар вилояти Суғд аст. Аз соли 1983 узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, аз соли 2010 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст. Эҷодиёт Муаллифи китобҳои "Замини Акбар", "Роҳи муқаддас" (дар ҳаммуаллифии Б.Воҳидпур ва Ҷ.Маҳкам), "Некӯниҳод" (Истаравшан, 2006), "Баракати Истиқлол" (Истаравшан, 2007), "Афғонистон: оташ дар хонаи ҳамсоя" Хуҷанд, 2009), "Чашмаи хирад" (Хуҷанд, 2013) мебошад. Ҳамчунин, муаллифи бисёр очерку фелетону памфлет ва мақолаҳои публитсистист. Ҷоизаҳо.
Ҳусейншайх

Ҳусейншайх — деҳа дар ҷамоати деҳоти Корези ноҳияи Данғара. Аз Ҳусейншайх то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 1188 нафар, тоҷикон.