ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Қиматшо Иматшоев

Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон Қиматшо Иматшоев (30 апрел 1930, Хоруғ — 20 октябр 1972, Душанбе) — ҳунарпешаи театру синамо, Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Қиматшо Иматшоев 30 апрели соли 1930 дар оилаи деҳқон дар шаҳри Хоруғ ба дунё омадааст. Иматшоев Институти давлатии санъати театрию рассомии ба номи А. Н. Островский шаҳри Тошкент (ГИТХИС)-ро хатм намудааст. Корнома Актёри Театри драмаи мусиқии ба номи А. Рўдакии шаҳри Хоруғ, барандаи консерт ва сарояндаи Ансамбли мусиқӣ, тарона ва рақси Филармонияи давлатии Тоҷикистон, роҳбари бадеии хонаи маданияти ноҳияи Шаҳритус, актёри Театри давлатии академии драмаи ба номи А. Лоҳутӣ фаъолият намудааст. Эҷод Фаъолияти эҷодиаш асосан дар саҳнаи ҳамин театр рушду такомул ёфтааст. Ӯ дар бисёр намоишҳои драматургони тоҷик, классикони ҷаҳон ва халқҳои бародари Иттиҳоди Шӯравӣ нақшҳои асосиро бозидааст. Иматшоев дар давоми фаъолияти эҷодиаш чандин образҳои асосии фоҷиавию маҳзакавӣ ва романтикиро офаридааст ва маҳорати ҳунариаш бештар дар иҷрои нақшҳои маҳзакавӣ зоҳир гаштааст. Валтер Кид ("Овози Америка"- и Б. Лавренов, 1954), Бахтиёр ("Нисо"-и Б. Виталев, 1955), Ҳоҷиваққос ("Арўси панҷсума"- и М. Урдубодӣ, 1961), Дзержинский ("Соатҳои бурҷи Кремл"-и Н. Погодин, 1962), Муҳоҷир ("Сароби хунин"-и С. Азимов, 1966), Раҳимбоев ("Ҳурият"-и Ғ. Абдулло, 1967), Дилшод ("Ҳукми модар" -и Ф. Ансорӣ, 1969), Анта ("Мурдаҳои пок"-и Б. Нушич, 1970), Ҷўра Содиқович ("Тағо ва ҷиноятҳо"-и Р. Бобоҷон, 1971), Труфалдино ("Хидматгори ду хоҷа"-и К. Голдони, 1971), Раҳмат ("Ман Фахриддинов"-и Ҷ. Икромӣ, 1972) ва ғайра. Иматшоев ҳамчунин ҳамчунин дар чандин филмҳо нақшҳои асосиро бомувафақият бозидааст: раиси колхоз, ("Ҷўра саркор", 1967), директори музей ("Минтақаи парвоз", 1969), мудири гараж (Роҳи сафар гуногун аст", 1974) ва ғайра. Овозхонӣ Иматшоев маҳорати хуби сарояндагӣ ҳам дошт: алалхусус таронаҳои базмии тўёнаро хеле дилпазир иҷро мекард. Ба Афғонистон сафарҳои ҳунарӣ кардааст. Даргузашт Қиматшо Иматшоев 20 октябри соли 1972 аз олам гузаштааст. Ҷоизҳо Қиматшо Иматшоев бо Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон ва Артисти хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон қадр шудааст.
Қимиз

Қимиз (аз) — як навъ нӯшиданиро гуянд, ки аз шири модиён (баъзан аз шири гову шутур) тайёр мекунанд. Қимиз дар байни мардумони бодиянишин аз қадимулайём маъмул аст. Шири хоми байтал (ё шири пастеризация-кардан гов ва шутур)-ро дар ҳарорати °С бо бактерияҳои туршонанда ва ширмоя метуршонанд ва шири то 60°С туршонидаро дар зарфи чубин то 60 дақиқа меомезанд. Баъд онро ба шишаҳои гарданборик рехта, даҳони шишаҳоро маҳкам мекунанд, барои ҳосил шудани гази табиӣ дар ҳарор. °С дақиқа нигоҳ медоранд ва сипас дар ҳарорати °С соат хунук мекунанд. Қимизи тайёр нушокии фишшосзанандаи кафкдорест, ки таъм ва бӯи спирт дорад. Қимизро организм нағз ҳазм мекунад, вай ҳазми сафедаву равғанҳои хурокро метезонад ва мубодилаи моддаҳоро беҳтар менамояд. Қимиз хусусияти давоӣ дорад, онро барои табобати сил, шуста тоза кардани захмҳои носур, табобати гурда ва роҳҳои пешоб истифода мебаранд. Дар Тоҷикистон усули бо қимиз муолиҷа намудан дар беморхонаҳои 1 ва 3-и ҷумҳуриявии бемориҳои сил, шифохонаи ҷумҳуриявии бачагонаи Тангаӣ ва шифохонаи Шаҳристон ҷорӣ шудааст.
Қилтӣ

Қилтӣ Қылты) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Сӯзоқ ҷойгир аст. Дар соли 2009 223 нафар аҳолӣ дошт.
Қимичиён

Қимичиён — деҳа тобеъи шаҳраки Обигарми ноҳияи Роғун. Аз Қимичиён то маркази шаҳрак 6 км, то маркази ноҳия 24 км. Аҳолиаш 22 нафар, тоҷикон.
Қингҳай

Вилояти Қингҳай (чинии сода:, пинйин:) — яке аз вилоятҳои камаҳолитарини Ҷумҳурии Халқии Чин аст, ки дар қисми Ғарби кишвар воқеъ аст. Маркази вилоят — шаҳри Синин. Масоҳат — 696 700 км (Ҷойи -ум аз рӯи масоҳат). Аҳолӣ — 5 626 722 нафар (Ҷойи 32-ум байни вилоятҳои кишвар). Вилояти Қингҳай иборат аз 2 ноҳияҳои шаҳрӣ ва 6 ноҳияҳои мухтор аст. Таърих Бахшбандии кишварӣ Иқтисодиёт Аҳолӣ Фарҳанг Ҷозибаҳои гардишгарӣ Дин Пайвандҳо.
Қипчоқҳо

Қипчоқҳо — мардуми туркзабоне, ки садаи 11 дар даштҳои ҷануби Рус зиндагӣ мекарданд. Қипчоқҳо асосан ба чорводорӣ ва ҳунармандӣ машғул будаанд. Аз соли 1055 то ибтидои сади 13 онҳо ба давлати қадимаи Рус борҳо ҳуҷумҳои ғоратгарона кардаанд. Ин ҳуҷумҳо баъди зарбаи князҳои рус хотима ёфтаанд. Дар нимаи дуюми садаи 12 боа шуданд. Дар садаи 13 қипчоқҳоро муғулҳо торумор ва тобеъи худ гардонданд (як қисмашон ба Маҷористон рафтанд).
Бахшидабозӣ

Бахшидабозӣ - қинғолабозӣ, расми пеш аз ҷашни арӯсии тоҷикон, вохӯрии арӯсу домод пеш аз тӯй (шиносоӣ ва омӯзиши ҳамдигар). Бахшидабозиро инчунин бо истилоҳҳои "номзадбозӣ" "нисбатбозӣ" (Исфара, Мастчоҳ), "қинғолбозӣ" (Ҳисор, Кӯлоб) номбар мекунанд. Бахшидабозӣ пас аз маросими фотиҳа (сафедигирон) то тӯй ба муддати аз як ҳафта то якчанд моҳ ё баъзан як-ду сол давом меёфт. Дар ин давра волидайн ба таҳияи ҷиҳози арӯс ва тайёрӣ ба хароҷоти тӯй машғул мешуданд. Зоҳиран вохӯрии ҷавонон гӯё пинҳонӣ сурат мегирифт, аммо дар асл падару модарон барои ҷавонон ин имконро муҳайё месохтанд. Масалан, дар ноҳияи Мастчоҳ пеш аз шинос кардани ҷавонон, дар рӯзи муайян, домод бо ҳамроҳии мӯйсафеде ба хонаи арӯсшаванда меояд. Домод бо худ туҳфа меорад. Баъд ба сари арӯсшаванда рӯмоле пӯшонда, яке аз хешовандони арӯс назди домодшаванда арӯсро дароварда, дар паҳлуи домод мешинонад. Мӯйсафед дасти дуо бардошта фотиҳа медиҳад, зани ҳамроҳи арӯс ба хона даромада, ҳазориспанд дуд мекунад, то ки ба онҳо чашми бад нарасад. Дар ин ҳангом аз фурсат истифода бурда домод ба таври рамзӣ оҳиста пойи арӯсро зер мекунад, ки маънояш домод баъди ба зиндагии мустақилона оғоз намудани онҳо сардори оила ва ҳимоятгари он гардад. Баъд аз ин ҷавононро танҳо мегузоранд ва ба рӯйи дастархон хӯришҳои гуногун меоранд. Домод ба он зан, ки онҳоро ба ҳам шинос кард, туҳфае мебахшад. Пас аз каме суҳбат баъди шиносоӣ, домод ба хонааш меравад, лек онҳо метавонанд то рӯзи никоҳ, дар оянда, бо ҳамдигар дидорбинӣ (вохӯрӣ) карда истанд. Дар Исфараву Шаҳристон мардум Бахшидабозиро айёми ширини ҳаёти ҷавонон шумурда гуфтаанд: "Нисбатбозӣ нисфи умр". Дар Қаротегину Дарвоз домод дар ҳар дафъаи омаданаш ба арӯс баъзе туҳфаҳо – кулчаву қанд, чормағзу себ, ойиначаву дастрӯмол ва ғ. меовард ва ҳангоми бозгашт ба хона ба ӯ низ аз тарафи хешу табори арӯс куртаву миёнбанд, тоқӣ, кулчаву шириниҳо ҳадя дода мешуд. Дар айёми Бахшидабозӣ домод дар хонаи падарарӯсаш ба баъзе корҳои ҳавлӣ, масалан кундакафонӣ (ҳезумшиканӣ) ёрӣ менамуд. Бахшидабозӣ яке аз одатҳои қадимии тоҷикон буда, дар асарҳои классикӣ, мисли "Лайлию Маҷнун", "Фарҳоду Ширин", "Вомиқу Азро", "Варқаву Гулшод" ва ғ. тасвир шудааст. Фахриддини Гургонӣ дар "Вису Ромин" расми Бахшидабозиро баён карда, барои ифодаи он калимаи "қинғолагӣ"-ро ба кор бурдааст. Дар фолклори тоҷик низ симои духтари қинғола ба назар мерасад. Адабиёт.
Қипчоқ

Қипчоқ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Работи ноҳияи Турсунзода. Аз Қипчоқ то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 19 км. Аҳолиаш 1492 нафар, тоҷикон.
Қирболтабой

Қирболтабой Қырбалтабай) — деҳа дар ноҳияи Енбекшиқазоқи вилояти Алмаатои Қазоқистон, ки дар соли 2009 3466 нафар аҳолӣ дошт.
Қириққалъа

Қириққалъа — шаҳрест дар Туркия, маркази маъмурии вилояти Қириққалъа. Дар минтақаи Анатулии Марказӣ, дар 80 километр шарқи Анқара ҷойгир аст. Дар наздикии дарёи Қизилирмак ҷорист. Он ба воситаи роҳи оҳани шаҳри мегузарад Анқара — Қайсария лулаи Ҷайҳон — Қириққалъа. Дар он ҷо корхонаҳои металлургия ва мошинсозӣ, як корхонаи аслиҳа, Донишгоҳи Қириққалъа мавҷуданд. Таърих Шаҳраки Қириққалъа дар соли 1929, вақте ки як корхонаи аслиҳа ба кор даромадааст, тақрибан се ҳазор нафарро аҳолирр муттаҳид мекард. Тибқи натиҷаҳои барӯйхатгирии умумии соли 1935, дар Қириққалъа аллакай 4600 нафар одамон зиндагӣ мекарданд. Соли 1941 Қириққалъа мақоми мунисипалиро гирифт. Дар робита бо сохтмони корхонаҳои бузурги металлургӣ дар солҳои 1950, инчунин корхонаҳои кимиёвӣ дар солҳои 1960 афзоиши аҳолӣ ба назар мерасид. Имрӯзҳо дар шаҳр тахминан 200 ҳазор нафар аҳолӣ зиндагӣ мекунад. Ҷуғрофия Қириққалъа аз 26 ноҳия иборат аст. Минтақаи иқлими Қириққалъа зимистони сарду барфӣ бо тобистони гарм ва хушк ва инчунин мавсими боронгарӣ дорад. Аҳолӣ Аҳолӣ — 196,645 нафар. Ҷойҳои тамошобоб Пайвандҳо.
Қириққиз

Қириққиз Қырыққыз) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Қозиғурт ҷойгир аст. Дар соли 2009 1 нафар аҳолӣ дошт.
Қириққудиқ (ноҳияи Панфилов)

Қириққудиқ Қырыққұдық) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Панфилов ҷойгир аст. Дар соли 2009 1 750 нафар аҳолӣ дошт.
Қироат

Қироат, илми қироат — дониши шеваи хондани Қуръон аст. Қироат ба сурати таҳтуллафзӣ ба маънӣ хондан аст ва аз назар вожашиноси ба маънии шеваи хониш аст. "Қироот", ҷамъи "қироат" аст ва ҳокӣ аз гуногунии анвоъ қироат аст. Мақсуд аз "қироати саҳеҳи Қуръон" баёни алфози он ба ҳамон шевае аст, ки Муҳаммад (с) паёмбари ислом худ талаффуз мекард, ё дар ҳузури эшон хонда мешуд ва онро таъйид мекардааст. Қироат дар Қуръон Худованд дар бораи қироат мефармояд: "Пас (дар намозҳоятон) аз Қуръон он миқдоре, ки (бароятон) муяссар гардад, қироат намоед".
Қирғауилдӣ

Қирғаулдӣ Қырғауылды) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қаросой ҷойгир аст. Дар соли 2009 3642 нафар аҳолӣ дошт.
Қирғизбек Чоршанбиев

Қирғизбек Чоршанбиев - рӯзноманигор.
Қирғизҳо

Қирғизҳо (қабл. қара-қазоқҳо ва қирғиз-қайсакҳо, номи қавмӣ: кыргыздар,,) — мардуми турктабори Осиёи Марказӣ буда тақрибан дар ҷаҳон зиёда аз 5 миллион тан ҳастанд. Аҳолии асосии Қирғизистонро ташкил карда, дар Чин (232 ҳаз, асосан дар ноҳияи Қизилсу-Қирғиз), Тоҷикистон (60 715 нафар, асосан дар ноҳияи Мурғоб ва Лахш), Ӯзбекистон (291 600 нафар, вилоятҳои Сирдарё ва Андиҷон), Қазоқистон (26 ҳаз, вилояти Ҷомбул), Русия (103 ҳаз.) низ зиндагӣ мекунанд. Аз рӯи дин —асосан мусулмонони суннимазҳаб, дар гузашта — тенгрианӣ. Бо забони қирғизӣ сӯҳбат мекунанд. Таърихи пайдоиш Адабиёт.
Қирғиз-Ота

Қирғиз-Ота (Кыргыз-Ата) — деҳа дар ҳайати деҳистони Қирғиз-Отаи ноҳияи Навкати вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 6727 нафар дар соли 2023.
Қирғизистон (ноҳияи Қаросув)

Қирғизистон (Кыргызстан) — деҳа дар ҳайати деҳистони Тӯлӯйкӯни ноҳияи Қаросуви вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 3825 нафар дар соли 2023.
Қиршаҳр

Қиршаҳр — шаҳрест дар Анатолияи Марказӣ, маркази маъмурии вилояти Вилояти Қиршаҳр. Қиршаҳр дар 156 км ҷанубу шарқи Анқара ҷойгир аст. Таърих Қиршаҳр нишонаҳои таърихи он аз замони Ҳетҳо сар шудааст. Румиён шаҳрро Мокисс номгузорӣ карданд. Аз соли 1307 то 1335, Қиршаҳр ба муғулҳои илхонҳо мутеъ буд, ва инҷо сикка месохтанд. Аз миёнаи асрҳои то миёнаи асри, шаҳр маркази муҳими фарҳангии Анатолиё буд. Пас аз забт кардани Қиршаҳр аз ҷониби Султон Боязид, шаҳр ниҳоят ба Имперотурии Усмонӣ гузашт. Дар дар даврони Имперотурии Усмонӣ, Қиршаҳр макони зиёратгоҳ ба мақбараи муқаддаси мусулмон Ахи Эврана буд. Дар асри санҷак Қиршаҳр ба Туркия, тобеъ гардид. Соли 1921 Қиршаҳр боз музофоти мустақил гардид. Ба шаҳр ду маротиба Мустафо Камол Отатурк ташриф овардааст. Аҳолӣ Аҳолӣ — 153,511 нафар. Пайвандҳо.
Ҳазордеҳ (деҳа, н. Ёвон)

Ҳазордеҳ (то соли 2024 — Қирғизобод 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Обшорони ноҳияи Ёвон. Аз деҳа то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 13 км. Аҳолиаш 869 нафар, тоҷикон.
Қироншоҳ Шарифзода

Қироншоҳ Шарифзода (10 январи 1958, деҳаи Порашти ноҳияи Фориш, ҶШС Ӯзбекистон) — рӯзноманигор. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон. Зиндагинома Қироншоҳ Шарифзода 10 январи соли 1958 дар деҳаи Порашти ноҳияи Фориши Ӯзбекистон таваллуд шудааст. Соли 1974 мактаби миёнаи тоҷикии 13, ба номи Рӯдакии зодгоҳашро хатм карда, соли 1975 ба Душанбе меояд ва ба факултаи филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон дохил мешавад ва онро соли 1980 бо ихтисоси филолог-журналист хатм мекунад. Ҳамчунин, соли 2008 Донишкадаи иқтисодии Тоҷикистонро бо ихтисоси ҳуқуқшинос ғоибона хатм намудааст. Баъд аз хатми донишгоҳ корро дар рӯзномаи "Комсомоли Тоҷикистон" (ҳоло "Ҷавонони Тоҷикистон") шурӯъ кардааст ва то соли 1990 ба ҳайси хабарнигор ва мудири шуъба кор кардааст. Соли 1982 чун тарҷумони ҳайати мушовирони КМ ВЛКСМ ба Афғонистон рафтааст. Соли 1990 шореҳи нашрияи парлумонии "Садои мардум" будааст ва каме баъдтар ба ҳайси мудири шуъба фаъолияташро дар ин рӯзнома идома додааст ва то соли 2009 дар ҳамин вазифа кор кардааст. Аз соли 1990 дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон низ барои журналистон дарс мегӯяд. Соли 2012 Қироншоҳ Шарифзода раиси Шӯрои ВАО-и Тоҷикистон интихоб шуд. Донандаи хуби забонҳои тоҷикӣ, узбекӣ ва олмонӣ мебошад. Оиладор соҳиби 5 фарзанд аст. Эҷодиёт Қироншоҳ Шарифзода муаллифи китоби "Бухорои Шариф": назаре пас аз 100 сол. — Душанбе, 2012 мебошад, ки аз таърихи аввалин рӯзномаи форсии тоҷикӣ "Бухорои Шариф" (11 марти соли 1912) хикоят мекунад. Дар Тоҷикистон 11 март ҳамчун Рӯзи матбуот — иди касбии рӯзноманигорони ҷумҳурӣ ҷашн гирифта мешавад.Бо интихоб шудани Шарифзода ба раиси Шӯрои ВАО-и Тоҷикистон таъсири ин Шӯро дар фазои ВАО-и Тоҷикистон назаррас гардид. Бори нахуст дар Тоҷикистон ӯ нашрияҳоро аз нигоҳи садоқат ба меъёрҳои ахлоқӣ ба гурӯҳҳои солим, носолим ва калаванда ҷудо кард. Ба 3 гурӯҳ ҷудо шудани нашрияҳоро на ҳама расонаҳо хуш пазируфта буданд. Дар охири соли 2014 муҳлати раҳбариаш дар Шӯрои ВАО ба итмом расид. Нуриддин Қаршибоев роҳбари НАНСМИТ дар бораи Қироншоҳ Шарифзода мегӯяд: Мавсуф ҳам дар зиндагӣ ва ҳам дар журналистика шахсияти муваффақ аст. Осор Қироншоҳ Шарифзода муаллифи 5 китоб, дастурҳои илмиву методӣ, бештар аз 500 очерк, мақола, гузориш, мусоҳибаҳои матбуотӣ мебошад.
Қирғизқишлоқ

Қирғизқишлоқ (Кыргыз-Кыштак) — деҳа дар ноҳияи Қадамҷойи вилояти Бодканд, Қирғизистон. Аҳолӣ Аҳолӣ — 5907 нафар дар соли 2020.
Қирғизсой

Қирғизсой Қырғызсай) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Ӯйғур ҷойгир аст. Дар соли 2009 992 нафар аҳолӣ дошт.
Қирғизҳои Помир

Қирғизҳои помирӣ — қирғизҳои этникӣ ҳастанд, ки ба ислом эътиқод доранд. Онҳо аз соли 1575 дар Помири баланд чанд марҳила ба сукунат карданд. Мавҷи дуюми қирғизҳо дар солҳои 1920-1930 ба хотири пешгирӣ аз мусодираи чорво пас аз барқарор шудани Ҳокимияти Шӯравӣ дар Қирғизистон ба кӯҳистони Помир муҳоҷират карданд 1. Ҷойгирии сиёсӣ Вақте ки долони Вахон ба Афғонистон ҳамчун буфер байни Ҳиндустони Бритониё ва Осиёи Миёнаи Русия дода шуд, марзҳои сиёсӣ қирғизҳои помириро ба ду гурӯҳи калон тақсим карданд. Аксари онҳо (беш аз 65 000 нафар) қирғизҳои муосири Тоҷикистон мебошанд. Қисмати камтар (тақрибан 2000 нафар) қирғизҳои Афғонистони муосир мебошанд, ки амалан аз шӯравишавӣ осеб надидаанд. Сарнавишти қирғизҳои ин кишварҳо дар асри бо роҳҳои гуногун инкишоф ёфт. Авлоди қирғизҳои помирии Афғонистон низ дар Покистону Туркия зиндагӣ мекунанд. Иншои этнографӣ А. Н. Бернштам менависад, ки дар асри қирғизҳо ҳокимияти худро дар Помир паҳн карда буданд, соли 1653 Қаратегин ва Ҳисор, баъд ҳатто ба Балх, яъне ба Афғонистон расидаанд, ки дар он ҷо то ба ин дам гурӯҳҳои қирғиз ҳастанд". 2. Қирғизҳои помирӣ яке аз халқҳои тобовартарини ҷахон мебошанд, ки ҳаёт ва тарзи зисту зиндагонии онҳо дар шароити биёбонҳои сарди баландкуҳ инкишоф ёфтааст. Шуғли анъанавии кӯчманчӣ (гӯсфанд, асп ва қутос) мебошад. Чорворо ба орд ва дигар зарфҳои уйғур ва тоҷикон иваз мекарданд. Аввалин бор барои этнографҳои рус қирғизҳои помирӣ аз соли 1892 маълум шуданд. Он вақт шумораи қирғизҳо дар Помир қариб 10 ҳазор нафарро ташкил медод. Қирғизҳои помирӣ дар назари аввал содда ва ноустувор, сайёҳони русро бо дараҷаи мутобиқ шудан ба зиндагӣ дар шароити сахти куҳистон ба ваҷд меоварданд 3. Онҳо ҳамчун одамони хушмуомила ва соддадил рӯ ба рӯ мешуданд.
Қирғов

Қирғов (Кыргоо) — деҳа дар вилояти Ҷалолобод, Ҷануби Қирғизистон. Маъмуран шомили ноҳияи Бозор-Қӯрғони ҳамон вилоят мебошад. Аҳолӣ Аҳолӣ — 928 нафар дар соли 2022.
Қисиқ-Олма

Қисиқ-Олма (Кысык-Алма) — деҳа (айыл) дар ҳайати деҳистони Ҷалпақ-Тоши ноҳияи Ӯзгани вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 322 нафар дар соли 2023.
Қирққудуқ (деҳа, н. Ашт)

Қирққудуқ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ифтихори ноҳияи Ашт. Аз Қирққудуқ то маркази ноҳия 35 км. Аҳолиаш 3224 нафар, тоҷикон. Мардум.
Қисса

Қисса — яке аз навъҳои насри шифоҳии фолклори тоҷик мебошад, ки дар адабиёти хаттӣ низ мавқеъ дорад. Дар мундариҷаи он силсилаи ҳодисаҳои бофтаву таърихӣ ва саргузашту корнамоиҳои шахсони муътабари динию мазҳабӣ ва қаҳрамонҳои ормонии мардум дар замону макони муайян тасвир мегарданд. Дар байни мардуми тоҷик қиссаҳо аз рӯзгори паёмбарон, оид ба корнамоиҳои Амир Ҳамза, ҳазрати Алӣ, имом Ҳусайн, авлиёву малоик ва инчунин тасвири биҳишту дӯзах ҳикоят карда мешаванд, ки бегумон аз адабиёти динии китобӣ маншаъ гирифтаанд. Дар саросари кишвар фаъол аст. 1.
Қирқларэлӣ

Қирқларэлӣ (Киркларели;; юн.) — шаҳр дар шимолу ғарби Туркия, маркази маъмурии (ноҳияи марказӣ) вилояти Қирқларэлӣ. Таърих То садаи як қисми зиёди аҳолии ин шаҳр булғорҳо, юнониҳо ва туркҳо буданд. Дар соли 1912 таркиби этникӣ: юнониҳо - 28 171 нафар, туркҳо - 16 420 нафар, булғорҳо - 14 695 нафар, яҳудиён - 880 нафар 1. Дар соли 1878, тибқи Созишномаи сулҳи Сан-Стефано, шаҳр ба Булғористон гузашт, аммо аллакай дар Конгресси Берлин қарор дода шуд, ки шаҳрро ҳамчун як қисми империяи Усмонӣ тарк кунад. Тибқи натиҷаҳои Ҷанги якуми Балкан ба ихтиёри Булғористон гузашт, аммо дар давоми камтар аз шаш моҳ он ба Империяи Усмонӣ баргардонида шуд. Аз соли 1919 то 10 ноябри соли 1922 ин шаҳрро артиши Юнон ишғол карда буд. Мувофиқи шартномаи Севр, Қирқларэлӣ ба Юнон гузашт, аммо ба муддати кӯтоҳ: моҳи ноябри соли 1923 мувофиқи Созишномаи сулҳи Лозанна, Юнон маҷбур шуд, ки шаҳрро ба Ҷумҳурии Туркия гузаронад. Дар ин вақт, аксарияти аҳолии масеҳӣ аз шаҳр хориҷ карда шуданд, шаҳр тамоман туркӣ шуд. То соли 1924, шаҳр Қирқкилис (Қирккилисе - чил чил калисо) 2 ном дошт. Аҳолӣ Аҳолӣ — 102,909 нафар. Пайвандҳо.
Қисмати шоир (филм)

Қисмати шоир — яке аз филмҳои Тоҷикистон аст. Коргардон Борис Кимёгаров буд. Филм дар соли 1959 таҳия шудааст. Филми "Қисмати шоир" барандаи ҷоизаи аввал Уқоби тилои дар Кинофестивали байналмилалии Қоҳира, соли 1960 шудааст. Сужети филм Филми коргардон Б. Кимёгаров аз рӯи асари Сотим Улуғзода ба навор гирифта шуда, аз ҳаёту фаъолияти асосгузори адабиёти классикии форсу-тоҷик А. Рӯдакӣ ҳикоя мекунад ва дар ҳақиқат асари барҷастатрини санъати кинои тоҷик ба шумор меравад. Комёбии беандозаи "Қисмати шоир", дар ҳудуди кишвар ва берун аз он, исботгари рушди эҷодиёти синамои тоҷик ба ҳисоб мерафт. 1.
Қирғизҳои Тоҷикистон

Қирғизҳои Тоҷикистон яке аз бузургтарин ақаллиятҳои миллии Тоҷикистон мебошанд. Таърих Қирғизҳои Помир ҳанӯз дар асри дар қаламрави ҷумҳурии оянда пайдо шуда буданд ва муддати тӯлонӣ асоси аҳолии баландкӯҳҳо дар шарқ ва шимолу шарқи кишварро ташкил дода, як қисми гурӯҳҳои маҳаллии помирии асли ҳиндуаврупоиро ба худ монанд карданд. Дар натиҷаи тақсимоти миллӣ-ҳудудии Осиёи Миёна, қаламравҳо (Помири Шарқӣ ва Ҷергетал), ки таърихан асосан қирғизҳо онҷо зиндагӣ мекарданд, ба ихтиёри ҶАШС-и Тоҷикистон гузаштанд. Қирғизҳо дар ноҳияҳои Мурғоб (Помири Шарқӣ) ва Ҷиргатол (Лахш) зиндагӣ мекунанд, ки то 2 январи соли 1925 ба ҳайати Округи Автономии Кара-Қирғиз дохил буданд. Имрӯзҳо ин ду минтақа 14 қаламрави Тоҷикистони муосирро ташкил медиҳанд. Мувофиқи барӯйхатгирии умумииттифоқии аҳолии соли 1926 дар РАСС-и Тоҷикистон 11440 нафар қирғизҳо зиндагӣ мекарданд 1. Аз соли 1926 то 2000 шумораи қирғизҳо дар Тоҷикистон аз 11,4 то 65,5 ҳазор афзоиш ёфт, гарчанде ки ҳиссаи онҳо каме коҳиш ёфт: аз 1,4% то 1,1%-и аҳолӣ бо сабаби зиёд будани таваллуд дар байни тоҷикон. Бо вуҷуди ин, қирғизҳо дар кишвар ягона гурӯҳи этникӣ буданд, ки шумораи онҳо аз ҳисоби афзоиши табиии шароити Тоҷикистони мустақил афзоиш меёбад. Дар айни замон қирғизҳо дар ҷои сеюм аз ҷиҳати шумораи аҳолии ҷумҳурӣ пеш аз русҳо мебошанд. Дар баробари ин, суръати афзоиши онҳо хеле суст шудааст, ки инро муҳоҷират ва репатриатсия ба Қирғизистон шарҳ дода мешавад. Минтақаҳои асосии ҷамъи қирғизҳо ноҳияи Мурғоб ва Лахш мебошанд 2. -ДНА Аз рӯи -, қирғизҳои Помири Тоҷикистон аз қирғизҳои Қирғизистон ба таври назаррас фарқ мекунанд ва ба ягон аҳолии омӯхташудаи Осиёи Миёна шабеҳ нестанд (фарқи асосӣ 24% гаплогурӯҳи -43 мебошад) 3 4. Инро тавре тартиб додан мумкин аст, ки аҳолии аз назари ҷуғрофӣ дури қирғизҳо (Қирғизистон ва Тоҷикистон) аз ҷиҳати генетикӣ ба ҳам монанд шуданд, фарқияти байни онҳо танҳо ба таносуби гаплогурӯҳҳои Осиёи Миёна ва Сибир алоқаманд аст. Ҳамин тариқ, дар байни қирғизҳои Тиёншон таъсири даштӣ ба генофонд бартарӣ дорад ва дар баландкӯҳи (4000 м аз сатҳи баҳр) -и Помир таъсири дашт заифтар аст ва аз ин рӯ қирғизҳои помирӣ далелҳои пайдоиши сибирии қирғизҳоро хубтар ҳифз кардаанд, ки дар басомади баланди гаплогурӯҳи -43 "Сибир" зоҳир шудааст (24%).
Тазарв

Тазарв, мурғи тазарв, мурғи даштӣ, қирқовул — мурғи калонҷуссаи шикоршавандаест а оилаи тазарвиҳо. Вижагиҳо Вазнаш аз 850 то 1500 г. Наринаи тазарв аз модинааш калонтар, пару болаш суп-сурх, думдароз аст. Тазарви модина қахваранг буда, парҳои баданаш холҳои сиёҳ доранд. Тазарв соле як бор тулак мекунад. Тазарв паррандаи муқимист ва асосан дар туғайзори соҳили дарҳои Вахш, Зарафшон ва ғайра вомехурад. Таснифот Дар Тоҷикистон як навъи тазарв (.) ҳаст ва он 3 навъ — зарафшонӣ (Р. со. егаса); аз Панҷакент то маҳалли регзори Саидуқлӣ), тоҷикистонӣ (Р. со.; поёноби дарёҳои Панҷ, Вахш ва Кофарниҳон) ва сирдарёӣ (Р. со.; водии дарёи Сир) дорад. Зернамудҳои тазарв аз якдигар фақат бо ранги болупарашон (тазарвҳои нарина) фарқ мекунанд. Тазарв донахӯр ва эҳтиёткор буда, асосан сокини туғайзар аст. Баҳорон ба марғзор мебарояд. Дар натиҷаи корам шудани заминҳои дарёбод ва нобуд гаштани тӯғайҳо саршумори тазарв ниҳоят кам шудааст. Аз ин рӯ, дар ҳудуди Тоҷикистон шикор кардани тазарв манъ аст. Дар мамнӯъгоҳи "Бешаи палангон" тазарвхои (фазанария) барпо кардаанд, ки дар он олимон барои афзун намудану ба табиат сар додани тазарв таҷриба мегузаронанд.
Хистеварз

Хистеварз (то 2012 — Қистақӯз 1) — деҳа ва маркази ҷамоати деҳоти Хистеварзи ноҳияи Ғафуров. Аз Хистеварз то маркази ноҳия 10 км. Аҳолиаш 57 440 нафар, тоҷикон, ӯзбекҳо ва русҳо. Мардум.
Қитъаот (Дастхат)

Қитъаот (Дастхат) Мундариҷа Дар ин ҷилд қитъаоти ҷамъкардаи Маҳдихон ва Мирзо Абдулфаттоҳ дохил гардидаанд. Ба ғайр аз намунаҳои ҳуснихати онҳо ба ҷилди мазкур, намунаи қитъаоти дигар хаттотони моҳири асри ва ибтидои асри, ба монанди Нуруллои Авфӣ, Маҳмуд Нотиқи Урфӣ, Саид Умархоҷа, Мир Алӣ ва дигарон ҷамъбаст ёфтааст. Ин ҷилд аз нав тармим гардида, гирдогирди матни он бо рангҳои гуногун ҷадвал кашида шудааст. Тақризҳо Донистаниҳо Китоби Қитъаот (Дастхат) дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон маҳфуз аст. 1 Пайванди беруна.
Қишлоқ

Қишлоқ 1 2 (озарбойҷонӣ:; бошқ. ҡышлау;:; қарақалп.; кыштак кыштоо; хокосӣ: хыстағ; тоторӣ: кышлау;;; туркманӣ:; ӯзбекӣ:; уйғӯрӣ — минтақаи зисти доимии хоҷагӣ, баъзе халқҳо, масалан, ёқутиҳо "кистик" — зимистонгузаронӣ, чарогоҳи зимистона ё сарпаноҳи зимистона меноманд. Нигористон Ҳамчунин нигаред.
Қишлоқиҷон

Қишлоқиҷон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Унҷӣи ноҳияи Ғафуров. Аз Қишлоқиҷон то маркази ҷамоат аз 1 км камтар, то маркази ноҳия 13 км. Аҳолиаш 3741 нафар, тоҷикон.
Қитъа

Қитъа, континент — ноҳияи барҷастаи замин, қисми асосиаш аз сатҳи баҳр баланд аст (хушкӣ) ва қисмҳои канориаш аз сатҳи баҳр паст мебошад. 1. Дар баъзе маврид ҷазираҳои наздик бударо (канориро) ҳам ба қисми асосии қитъа дохил мекунанд. 2. Истилоҳот Қитъа — минтақаи паҳновари хушкӣ, ки гушаву канори майдони онро баҳрҳо ва уқёнусҳо иҳота кардаанд. 3. Қитъа - мафҳуми (маъно) геологӣ дорад ва ҳамагӣ дар рӯи замин шаш қитъа вуҷуд дорад. Дар геология, канорҳои зериобии қитъаро ва ҷазираҳои ки дар он вуҷуд доранд ба қитъа дохил мекунанд. 4.
Қишобод

Қишобод (Кыш-Абад) — деҳа дар ҳайати деҳистони Отуз-Адири ноҳияи Қаросуви вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 2517 нафар дар соли 2023.
Қишм

Қишм (ҳамчунин ба забони румӣ, чун,; инчунин бо номи Бандари Қешм маълум аст шаҳри соҳилӣ ва пойтахти Шаҳристони Қишм, Устони Ҳурмузгон, Эрон. Дар барӯйхатгирии соли 2016, шумораи аҳолии он 40,678 нафар буд.
Қиём

Қиём (— истодан) — яке аз рукнҳои фарзие, ки намоз аз он шурӯъ мешавад. Қиём дар Қуръон Худованд дар Қуръон мефармояд: "Ва барои Худо хошеъона (ва фармонбарона) қиём намоед".