ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Садовий (ноҳияи Фролов, Волгоград)

Садовий — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Фролов, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Садоводческий участок РТП (ноҳияи Каменск, Воронеж)

Садоводческий участок РТП — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Каменск, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Садовий (ноҳияи Суздал)

Садовий — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Суздал, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Садовичи (ноҳияи Жирятин)

Садовичи — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Жирятин, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Садоводческий участок по уд.Восточная (ноҳияи Каменск, Воронеж)

Садоводческий участок по уд.Восточная — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Каменск, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Садовод (ноҳияи Иркутск, Иркутск)

Садовод — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иркутск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Садовое (ноҳияи Биков, Волгоград)

Садовое — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Биков, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Садовое (ноҳияи Оқсу)

Садовое Садовое) — дар гузашта деҳа дар Ноҳияи Оқсуи вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Садовое (ноҳияи Аннин, Воронеж)

Садовое — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Аннин, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Садовое (ноҳияи Аломудин)

Садовое (Садовое) — деҳа (айыл) дар ҳайати деҳистони Аломудини ноҳияи Аломудини вилояти Чуй, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 1552 нафар дар соли 2023.
Садовое (ноҳияи Ахтубинск)

Садовое — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ахтубинск, ки дар вилояти Астрахан қарор дорад, дохил мешавад.
Садовое (ноҳияи Сарқанд)

Садовое Садовое) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Сарқанд ҷойгир аст. Дар соли 2009 74 нафар аҳолӣ дошт.
Садовое (ноҳияи Соқулуқ)

Садовое (Садовое) — деҳа (овул) дар ҳайати ҳавзаи деҳот (деҳистон)-и Чуйи Поёни ноҳияи Соқулуқи вилояти Чуй, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 1599 нафар дар соли 2024.
Садои Олмон

"Мавҷи Олмон" — як муассисаи давлатии телевизион ва радиошунавоии ғайритиҷоратиест, ки 16 декабри соли 1960 таъсис ёфтааст. Идораи маъмурияташ дар шаҳри Бонн, дар Олмон қарор дорад. Таърих Дар замони Ҷанги Сард ин радио аз шаҳри Бонн барномаҳои худро пахш мекард. Сарпарасти Муассисаи " " ("Дойче Велле") ҳар сол аз буҷаи давлати Олмон аз 270 то 280 млн евро маблағгузори мешавад. Сарпарастон ва саховатмандон низ ба ин муассиса кӯмакҳои пулӣ мерасонанд. Садои Олмон -.
Садовский (ноҳияи Эртил, Воронеж)

Садовский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Эртил, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Садои Амрико

Садои Амрико - радиои байналмиллалии ИМА мебошад. Бо беш аз 40 забонҳои дунё аз Вашингтон Ҳавзаи Колумбия барномаҳои худро пахш мекунад. Нигаред.
Cадо (дар мусиқӣ)

адо (дар мусиқӣ) — ҳама он чизеро, ки мо мешунавем. Дар таҷрибаи мусиқӣ садоҳо ду хел мешаванд: Садои мусиқӣ ва ғайримусиқӣ. Садоҳои мусиқӣ дорои пардаи баланди муайяни мусиқӣ мебошанд. (Садоҳои фортепиано, гобой, ғижжак, рубоб, най ва ғайра). Садоҳои ғайримусиқӣ пардаи баланди муайян надоранд (дойра, таблак, бубен, барабани хурд ва ғайра). Садои мусиқӣ 4 хусусият дорад: баландӣ, дарозӣ, қувва ва тембр (рангубор). Садоҳо паст ва баланд мешаванд (Садои флейта – баланд, Садои контрабас – паст, най – баланд, фагот – паст ва ғайра). Дарозии садо – давомёбии оҳанги садо аст. Қувваи садо дараҷаи шиддати он аст. То чӣ андоза форам будани садоро тембри он ифода мекунад. Мас., Садои рубобро аз ғижжак, фортепианоро аз скрипка, овози мардонаро аз занона аз рӯи тембрашон фарқ мекунанд. 1 адои мусиқӣ — садоест дорои (бо фарқият аз гумбуросӣ) ифодакунандаи возеҳи баландӣ, кадоме ки метавонад комилан садои дақиқро муқаррар кунад. Маълум аст, ки "маводи сохтмони" асосии мусиқӣ, воситаи муҳими сохтани нақшҳои мусиқӣ-бадеӣ, маҳз садоҳои мусиқӣ мебошанд, вале на гумбуросӣ. Ғайр аз баландӣ, ҳар як садои мусиқӣ боз дорои қувваи овоз, тембр (рангубор), дарозӣ (давомнокии садодиҳӣ) мебошад.
Садои шарқ

"Садои Шарқ" — моҳнома, нашрияи адабии Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Моҳномаи Садои Шарқ яке аз бособиқатарин нашрияҳо дар Тоҷикистон аст, ки ҳудуди 85 сол боз ба хатти сириллик чоп мешавад. Таърих Маҷалла аз моҳи майи соли 1964 ба баъд бо номи Садои Шарқ нашр мешавад. Номҳои қаблии он Раҳбари дониш, Барои адабиёти сотсиалистӣ ва Шарқи сурх будааст. Ин маҷалла то кунун ду бор мутаваққиф ҳам шудааст. Бори аввал аз моҳи апрели соли 1938 то июни соли 1940 ва бори дуввум дар солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ. Аз нимаи соли 1946 интишори муназзами он бо ҳамон номи Шарқи сурх дубора оғоз шуд, ки дар соли 1964 ба Садои Шарқ, унвони кунунии он, тағйири ном кард. Нахустин нашрияи адабӣ Дар соли сеюми таъсиси ҷумҳурии шӯравии Тоҷикистон чанд нафар аз кормандони Комиссариати (вазорати) маорифи ин ҷумҳурӣ ба нашри маҷаллае илмӣ, таълимӣ, иҷтимоъӣ ва адабӣ иқдом карданд ва шумораи аввали он моҳи августи соли 1927 бо номи Дониш ва биниш дар шаҳри Самарқанд нашр гардид. Аввалин сардабири он Муҳаммад Мӯсавӣ буд. Минбаъд ин маҷалла дар шаҳрҳои Тошканд ва Душанбе зери назари Собит Манофзода ба чоп мерасид. Донишманди фақид Раҳим Ҳошим менависад: Дар Самарқанд мутасаддии тайёр кардани маҷалла Нарзулло Бектош буд, ки мудири шуъбаи илмии комиссариати маориф буда, барои кораш дар маҷалла музд намегирифт. Маҷалла кормандони адабии доимӣ надошт, кори онро ходимони нашриёт ба ҷо меоварданд, фонди муайяни ҳаққи қалам ҳам надошт. Аз баҳори соли 1928 Раҳим Ҳошим котиби масъули маҷалла буданд ва роҳбари маънавии онро устод Садриддин Айнӣ бар уҳда доштааст. Маҷалла ҳарчанд тамоюли омӯзишию парваришӣ дошт, вале дар нашри осори адабӣ ва ташаккули адабиёти навин дар Тоҷикистон нақши муҳимме доштааст. Нахустин навиштаҳои Айнӣ, Абулқосим Лоҳутӣ, Пайрав Сулаймонӣ, Зуфархон Ҷавҳарӣ, Мунзим, Аҳмадҷон Ҳамдӣ, Ҷалол Икромӣ ва дигарон дар ҳамин маҷалла мунташир шудаанд. Маҷаллаи Раҳбари дониш бо нашри аввалин осори қаламкашони ҷавон, аз ҷумла осори Пайрав, Абдусалом Деҳотӣ, Азизӣ, Зеҳнӣ, Сотим Улуғзода, Ҷалол Икромӣ ва дигарон дар тарбият ва роҳнамоии суханварон саҳмдор будааст. Маҷалла бо нашри як силсила мақолаҳои устод Айнӣ, Лоҳутӣ, Мунзим, Раҳим Ҳошим ва дигарон дар роҳи покизагӣ ва рушди забони форсии тоҷикӣ хидмати арзишманде кардааст. Дар маҷалла доир ба масоили назария ва таърихи адабиёт матолиби арзишманде нашр шуда, ҳамчунин намунаҳои осори гузаштагон ва адабиёти ҷаҳон ба таври муттасил ба чоп расидаанд. Аз соли 1932 баъд аз таъсиси Иттиҳодияи нависандагони Тоҷикистон маҷалла бо номи Барои адабиёти сотсиалистӣ нашр гардида, дар роҳи рушди адабиёти навини тоҷик ва таблиғи мероси гузаштагон хидмати арзишманде кардааст.
Садопеша

Садопеша, ҳунарпешаи садо, гӯянда, дублёр — ҳунармандест ки дар филмҳои синемоӣ гуфторгардонӣ (дубляж), бозиҳои роёнаӣ, равобитгарӣ ва намойишномаҳои родиюӣ, онунсҳои синемоӣ, телевизиюнӣ, тизерҳои таблиғотӣ, намоишҳои лухтакӣ, уперои савтӣ, гуфтори филмҳои мустанад, китоби савтӣ, нармафзорҳои чандрасонаӣ ва деклама бо каломи худ ифои нақш мекунад. Ӯ метавонад бо тағйири садо рӯйи намоишҳои мухталиф садои худро бигузорад.
Садри Хуҷандӣ

Садри Хуҷандӣ, Садруддин Абдуллатиф ибни Собит — шоир и қасидасарои зуллисонайни форс-тоҷик. Зиндагинома Авфии Бухороӣ дар "Лубобу-л-албоб" хислатҳои неки инсонии Садри Хуҷандиро ситоиш намуда, дар бораи шоирин ӯ менависад: "Ва бо ин ҳама фазоилу шамоил ӯро шеърест матбӯъ ва дар тозию порсӣ ва назму наср қудрати ӯ комил". Ашъори форсии ӯ дар баёзу тазкираҳо бисёр дучор меоянд, аммо намунаи осори насрӣ, ҳамчунин шеърҳои арабии шоир камёбанд. Намунаи ашъор Намунае аз шеъри Садри уҷандӣ: Дилбаро, роҳ мазан, парда бисоз Мутрибо, захм мазан, нағма навоз. Ҳучра холию рақибон дар хоб, Чашмҳо хуфтаву дарҳо ҳама боз. Чи кунам, вой, ки имшаб шаби ман Ҳаст кӯтоҳу маро қисса дароз.
Садоқат (деҳа, н. Нуробод)

Садоқат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳакимии ноҳияи Нуробод. Аз Садоқат то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 52 км. Аҳолиаш 442 нафар, тоҷикон.
Садоқат (деҳа, н. Фархор)

Садоқат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ватани ноҳияи Фархор. Аз Садоқат то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 8 км. Аҳолиаш 2285 нафар, тоҷикон.
Садоқат (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Садоқат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Зайнабободи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Садоқат то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 1374 нафар, тоҷикон.
Садоқат (деҳа, н. Ҳисор)

Садоқат (собиқ Сотсиализм) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Мирзо Турсунзодаи ноҳияи Ҳисор. Аз Садоқат то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 7 км. Аҳолиаш 2660 нафар, тоҷикон.
Садриддин Айнӣ (деҳа, н. Кӯшониён)

Садриддин Айнӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Навбаҳори ноҳияи Кӯшониён. Аз Садриддин Айнӣ то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 5 км. Аҳолиаш 3466 нафар, тоҷикон.
Садриддин Наҷмиддин

Садриддин Наҷмиддин (19 январи 1980, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — овозхони мусиқии попи тоҷикӣ. Зиндагинома Садриддин Наҷмиддин 19 январи соли 1980 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст. Мактаби миёна ва Донишгоҳи ҳунарҳои зеборо низ ин ҷо хатм кард. Аввалин албомаш "Садои борон"-ро дар 16-солагӣ ба дасти нашр супурд. Ҳоло раҳбари гурӯҳи "Садр" дар вазорати фарҳанги Тоҷикистон аст. Зуд маъруф шуд, аммо шуҳрат дигар ӯро раҳо накард ва ҳоло аз раддаи аввали овозхонони Тоҷикистон ҳатто дар Эрону Афғонистон шинохта мешавад 1. Аввалин сурудҳое, ки Садриддинро машҳур гардонидаанд, дар студияи " " аз ҷониби муҳандиси садо Олим Ширинов сабт шудаанд. Дар байни онҳо: "Гули ноз", "Медони", "Ғариби", "Гоҳе", "Хоб дидам", "Имшаб", "Садои дил" ва ғайра ҳастанд 2. Моҳи октябри соли 2017 Садриддин Наҷмиддин дар студияи " " дар якҷоягӣ бо муҳандиси садо ва продюсер Олим Ширинов, суруди "Тифли Мянмар"-ро, ба хотири дастгирии кӯдакони мусалмони Роҳингия, сабт кард 2.
Садриддин Абдураҳимов

Садриддин Яминович Абдурахимов — географ, геолог, доктори илмҳои геология ва минералогия, профессор. Аълочии маорифи Тоҷикистон. Ҳолнома Садриддин Яминович Абдураҳимов - 10 марти соли 1945, дар деҳаи Мулломири ноҳияи Ашт ба дунё омадааст. Омӯзишгоҳи омӯзгории шаҳри Панҷакент ва ДДОЛ ба номи С.М.Кировро хатм кардааст. Омӯзгори синфҳои ибтидоӣ, лаборант, муаллими кафедраи география, муҳаққиқ-коромӯзи факултаи геология, аспиранти факултаи геологияи ДДМ ба номи М.В.Ломоносов, дотсенти кафедраи география, мудири кафедраи заминшиносӣ ва геология, ходими калони илмии факултаи геологияи ДДМ ба номи М.В.Ломоносов, мудири кафедраи заминшиносӣ ва ҳифзи табиат, мудири кафедраи геоэкология, ноибдекани таълими факултаи фанҳои табиӣ, мудири кафедраи географияи табиии ДДОЛ ба номи С.М.Киров (аз с.2005). Тадқиқоти илмии А. ба омӯзиши конҳои маъдан, сангҳои ороишӣ, проблемаҳои табиӣ ва техногении Тоҷикистон бахшида шудаанд. Муаллифи зиёда аз 60 асари илмӣ, иштироккунандаи як катор конфронсу симпозиумҳои байналхалқи (Боку, 1974; Маскав, 1975, 1976, 1977, 1984, 1985, 1987, 1988, 1990; Полша, 1980; Терскол, 1989; Намангон, 1990; Бишкек, 1991; Перм, 2003). Ҷоизаҳо Осори илмӣ.
Садриддин Шамсиддинзода

Садриддин Шамсиддинзода (Шамсиддинов Садриддин Зайниддинович; зод. 28 феврали 1967, ноҳияи Восеъ) — рӯзноманигор и тоҷик, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон. Корманди шоистаи Тоҷикистон 1. Зиндагинома Садриддин Шамсиддинзода 28 феврали соли 1967 дар ноҳияи Восеъи вилояти Кӯлоб дар хонадони тоҷик ба дунё омадааст 2. Ӯ соли 1974 ба таҳсил дар мактаби миёнаи 3-и ноҳияи Восеъ оғоз намуда, онро соли 1984 хатм кардааст. Дар солҳои дар омӯзишгоҳи 67 шаҳри Душанбе таҳсил намуда, ихтисоси "кафшергари барқӣ" -ро бо дипломи аъло гирифтааст. Баъди хатми омӯзишгоҳ, аз августи 1985 то сентябри 1986 дар трести "Душанбемонолитстрой" фаъолият намуда, дар сохтмони биноҳои 12-ошёна дар пойтахти Тоҷикистон иштирок кардааст 3. Таҳсил ва хидмат дар артиш Соли 1986 ба факултети филологияи тоҷикии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон, кафедраи журналистика ва тарҷума, дохил шуд. Дар солҳои дар Қувваҳои ҳарбии ҳавоии Иттиҳоди Шӯравӣ дар қаламрави Беларусия хизмати ҳарбиро адо карда, баъдан таҳсилро идома дода, соли 1993 Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм намудааст. Корнома Аз соли 1993 то октябри 1996 дар идораи барномаҳои иттилоотии Радиои Тоҷикистон кор кардааст. Дар солҳои дар редаксияҳои барномаҳои "Ахбор" ва "Субҳ", инчунин дар бахшҳои сиёсӣ ва иқтисодии Телевизиони Тоҷикистон фаъолият дошт. Дар ин давра, ӯ вазифаҳои роҳбари шуъбаи хабарнигорони минтақавӣ, муовини аввали сармуҳаррир ва сармуҳаррирро бар уҳда дошт 4. Аз моҳи декабри 2003 то апрели 2005 ҳамчун мушовири калони хадамоти матбуоти Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият кардааст. Соли 2005 ба вазифаи директори "Шабакаи аввал"-и Телевизиони Тоҷикистон таъйин гардида, то 6 феврали соли 2008 дар ин мансаб кор кард. Аз соли 2008 то 2015 директори Агентии миллии иттилоотии Тоҷикистон "Ховар", муовини раиси Кумитаи телевизион ва радиои нахди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикстон ва дар солҳои 2017 5 —2025 раиси телевизиони "Ҷаҳоннамо" буд 6. Садриддин Шамсиддинзода 21 янавари 2025 телевизиони "Сафина" таъйин шудааст. Унвону ҷоизаҳо.
Садриддин Ҳасанзода

Садриддин Ҳасанзода - нависанда ва рӯзноманигори тоҷик.
Садруддини Мӯсо

Садруддини Мӯсо (апрел 1305 1, Ардабил — 1391, Ардабил) — сӯфӣ, ориф ва шоир и форс-тоҷик, фарзанди Сафиюддини Ардабилӣ.
Садруддин Ҳусайнӣ

Садруддин Ҳусайнӣ (—1225) — таърихнигор, нависанда ва шоир и форс-тоҷики даврони Салҷуқиён, муаллифи "Ахбору-д-давлату-с-Салҷуқия".
Садруддини Ҷувайнӣ

Садруддини Ҷувайнӣ — мутакаллим, фақеҳ ва суфии форс-тоҷик, муаллифи "Фавоиду-с-самтайн фӣ фавоиду-л-муртазо ва-л-батул ва-с-сабтайн".
Садрушшариъа Убайдуллоҳ ибни Масъуди Маҳбубӣ

Убайдуллоҳ ибни Масъуд ибни Умар ибни Аҳмади Маҳбубӣ — фақеҳ, усулӣ ва мутакаллими ҳанафии форс-тоҷик, муаллифи "Шарҳу-л-Виқоя", "ан-Нуқоя", "Мухтасару-л-Виқоя" ва "ат-Танқеҳ".
Садруддини Қунавӣ

Садруддин Муҳаммад ибни Маҷидуддин Исҳоқи Қунавӣ — ориф, фақеҳ, муҳаддис, муфассир ва файласуф, муаллифи "Мафотеҳу-л-ғайб", "ал-Фукук", "Эъҷозу-л-байён фӣ таъвилу-л-Қуръон".
Садруддини Даштакӣ

Садруддини Даштакӣ (1, Шероз 1 — 1498) — файласуфи форс-тоҷик, яке аз бузургтарин намояндаи мактаби фалсафии Шероз, муассиси Мадрасаи Мансурия, падари Ғиёсуддини Даштакӣ. Зиндагинома Таҳсилоти ибтидоияшро дар шаръиёт ва ҳадис, улуми ақлӣ, фанҳои адабӣ ва илмҳои арабӣ назди падараш Мирғиёсуддин Мансур ва писарамакаш Мирнизомуддин Аҳмад ва писари аммааш Мирҳабибуллоҳ гузаронида, сипас улуми ақлиро назди Сайидфозил Муслими Форсӣ аз худ намуд. Ба гуфтаи писараш – Ғиёсуддини Даштакӣ, Садруддини Даштакӣ илова бар таҳқиқоти илмӣ ва фалсафӣ, дар кишоварзӣ, кандани рӯдхонаҳо ва сохтани бино низ моҳир будааст. Соли 1505 дар Шероз мадрасае бино кард ва онро ба номи писараш Мансур "Мансурия" номид. Султон Яъқуббек (ҳукмронӣ 1505–5018) ба Садруддини Даштакӣ таваҷҷуҳ дошт ва ин мадрасаро аз пардохтани андозу молиёт озод кард. Соли 1525 гурӯҳе аз тоифаи туркмани бояндария Садруддини Даштакиро ба қатл расониданд. Мадфани вай дар мадрасаи Мансурия аст. Писарони Садруддини Даштакӣ – Ғиёсуддин Мансур ва Имодуддин Масъуд ҳар ду аз ҳакимон ва тарвиҷгарони ҳикмат буданд 2. Дар он замон расм будааст, ки волии Шероз барои равшан кардани андешаи ҳакимон маҷлисҳое ҷиҳати гуфтугӯ ташкил медод. Садруддини Даштакӣ бо Ҷалолуддини Давонӣ баҳсу мунозира доштааст. Дар мунозироти шифоҳӣ Садруддини Даштакӣ ғолиб буд ва Давонӣ бештар ба сурати мактуб ба ӯ посух медод. Натиҷаи ин посухҳо ва эътирозот ҳавошии зиёде гардид, ки он ду бар шарҳи "Таҷрид"-и Мулло Алии Қушчӣ навиштаанд. Давонӣ дар осори худ бо адабу эҳтиром аз Садруддини Даштакӣ ёд кардааст. Ғиёсуддини Даштакӣ дар доварӣ байни андешаҳои падараш ва Давонӣ осоре таълиф кардааст ва умдатан ба инкору радди андешаҳои Давонӣ пардохтааст 2. Осори Д.: "Исботу-л-воҷиб" (ин рисоларо писараш бо унвони "Кашфу-л-ҳақоиқи-л-муҳаммадия" шарҳ карда, чанд фасле бар он афзудааст ва дар охир ба шарҳи ҳоли падараш пардохтааст); "Шарҳун кабирун ало-ш-шарҳи-л-ҷадиди-т-таҷрид", ки дар воқеъ ҳошияест бар ҳошияи Давонӣ бар шарҳи "Таҷрид"-и Қушчӣ (маъруф ба "Шарҳу-л-ҷадид"); "Ҳошия ало шарҳи-л-матолиъи Қутбуддин Розӣ" (ҳошияе бар "Шарҳи-л-матолеъ"-и Давонӣ аст; маҷмӯи ин эътирозот ва посухҳо ба "Табақоти ҷалолия ва садрия" маъруф аст); "Ҳошия ало шарҳи-ш-шамсияи Қутбуддини Розӣ"; "Рисола фи-л-файёз"; "Рисола фӣ таҳқиқи-л-ҳуруф"; "Таълиқот ало Тайсир" (дар фиқҳи шофеӣ) ва ду рисолаи форсӣ – "Қавсу қузаҳ" ва "Ҷавоҳир".
Садсолагии Ҳизби Комунистии Чин

100-солагии Ҳизби Коммунисти Чин таҷлили садсолагии ин созмон, бузургтарин ҳизби сиёсии ҷаҳон аст 1. Он 1 июли соли 2021 баргузор шуд, ки то он сол солгарди муҳимтарин рӯйдоди сол дар ҳаёти сиёсии ҶХЧ номида мешуд 2. Ҷашни васеъмиқёс бо як қатор чорабиниҳои ҳамроҳ 3 дар тамоми Чин дар сатҳҳои гуногун 4 ташкил карда шуд. Си Ҷинпин, дабири кулли Кумитаи марказии Ҳизби коммунистӣ қайд кард, ки дар остонаи садсолагии Ҳизби коммунист беш аз 91 миллион аъзо дорад ва худи он аз ҳимояти васеи мардуми 1,4 миллиарднафарии Чин бархурдор аст 5. Ҳанӯз дар соли 2017, Сӣ қайд карда буд, ки барои ҳизбе, ки барои некӯаҳволии абадии миллати Чин мубориза мебарад, 100 сол давраи авҷ аст 6. Дар маърӯзаи Сӣ Ҷинпин ба Анҷумани 19-уми Ҳизби коммунистӣ гуфта мешавад, ки ҳизб дар садсолагии худ ҳадафи бунёди ҷомеаи мутаносиби шукуфоиро дар кишвар гузоштааст 7 8. Садсолагии Ҳизби Коммунистии Чин ва ояндаи худи ҶМЧ дар соли 2049 ду садсолаҳо номида шуданд. Си Ҷинпин дар арафаи ин солгарди Ҳизби Коммунистии Хитой аъзоёни онро даъват кард, ки далерона ба сӯи мақсаде пеш раванд, ки ба 100-солагии Ҷумҳурии Халқии Хитой — сохтмони ҳаматарафаи давлати сотсиалистии навсозишуда, инчунин ба амал баровардани нишондодҳои мардуми бузурги Хитой мувофиқанд 9. Бонки марказии Чин ба муносибати 100-солагии ҲКЧ тангаҳои хотиравӣ ба муомилот баровардааст (аввалини онҳо аз металлҳои қиматбаҳо - қаблан дар солҳои 2011 ва 1991 муомилот шуда буданд.).
Садрӣ Саъдиев

Садрӣ Саъдиев — адабиётшинос, доктори илмҳои филологӣ, профессор, Раиси садорати "Хазинаи Рӯдакӣ" дар шаҳри Самарқанд. Соли 2006 ба узвияти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон пазируфта шудааст. Зиндагинома Шуъбаи тоҷикии факултаи филологии УДС (ҳоло – Донишгоҳи давлатии Самарқанд) ба номи А. Навоиро хатм кардааст. Лаборанти калони бахши адабиёти форсу тоҷик шуъбаи шарқшиносии Пажуҳишгоҳи забон ва адабиёт, дастхатҳо ва шарқшиносии Академияи илмҳои Тоҷикистон. Соли 1971 дар мавзӯи "Ҳаёт ва эҷодиёти шоири маъруфи ҳаҷвнависи асри Сӯзании Самарқандӣ" дар шуъбаи илмҳои ҷамъиятии Академияи илмҳои Тоҷикистон рисолаи номзадӣ ва соли 1990 дар мавзӯи "Равияҳои асосии тараққиёти адабиёти тоҷик дар асри " дар ИЗА ба номи Рӯдакӣ рисолаи докторӣ дифоъ намудааст. Соли 1985 ба зодгоҳи худ шаҳри Самарқанд баргаштааст. Дотсент, профессор, мудири кафедраи забон ва адабиёти шарқи хориҷии Донишгоҳи давлатии Самарқанд ба номи А. Навоӣ. Аз соли 2000 - нафақахӯр. 1 Эҷодиёт Муаллифи 6 рисолаи илмӣ ва 8 китоби алоҳида мебошад, ки "Поэтикаи шоирони Мовароунаҳр", "Адабиёти тоҷик дар нимаи дувуми асри ва аввали асри (доираи адабии Ғазнин)", "Адабиёти тоҷик дар асри ", "Адабиёти тоҷик дар асрҳои – аввали асри " ва ғ. аз ҳамин қабиланд. Дар саҳифаҳои матбуоти Тоҷикистону Ӯзбекистон бештар аз 400 мақолаи илмию оммавӣ ва публитсистӣ ба табъ расондааст. Ҳамроҳи Тӯрақул Зеҳнӣ китоби "Суханварони сайқали рӯи замин" ва ҳамроҳи Расул Ҳодизода ва Усмон Каримов китоби дарсии "Адабиёти тоҷик (асрҳои - ва ибтидои асри ")-ро таълиф намудааст. Аз соли 1991 сарвари садорати "Хазинаи Рӯдакӣ" дар Самарқанд буда, дар натиҷаи ибтикору иштироки бевоситаи ӯ ҳамсафонаш дар Самарқанд, дар Регистони шаҳр, муҷассамаи Падари шеъри форсии тоҷикӣ, асосгузори адабиёти форсу тоҷик Абӯабдулло Рӯдакӣ пайкараи ёдгорӣ қоматфароз гардидааст. Ҳамчунин, ба сифати сардори Маркази фарҳангии тоҷикони Самарқанд фаъолияти босамар дошта, барои эҳёи фарҳанги миллӣ ва ҳифзу равнақи забони тоҷикӣ дар ин сарзамини бостонӣ пайваста талош меварзад. 2 Мероси илмӣ Муаллифи асарҳои Нигаред Манобеъ.
Садчиков (ноҳияи Палласов, Волгоград)

Садчиков — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Палласов, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Сажина

Сажина — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Ачитский вилояти Свердловск медарояд.
Сажино

Сажино — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Артинский вилояти Свердловск медарояд.
Сажное (ноҳияи Яковлев)

Сажное — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Яковлев, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Сажино (ноҳияи Ковров)

Сажино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ковров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Саз (Қирғизистон)

Саз (Саз) — деҳа (овул) дар ҳайати ҳавзаи деҳот (деҳистон)-и Сази ноҳияи Соқулуқ -и вилояти Чуй, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 2597 нафар дар соли 2024.
Саз (Қазоқистон)

Саз Саз) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷомбул ҷойгир аст. Дар соли 2009 65 нафар аҳолӣ дошт.
Сазои вафо

"Сазои вафо" — филми драмаи тоҷикӣ бо коргардонии Муҳаммадрабӣ Исмоилов. Нахустнамоиши филм 13 феврали 2011 дар кохи "Тоҷикистон". Достони филм Қаҳрамонони аслии ин филм, ки Гулбаҳор ва Баҳром ном доранд, тасодуфан дар хиёбон бо ҳам вомехӯранд. Баҳром, ки дар ин филм нақши аккосро иҷро мекунад, акси духтареро мегирад ва дар рафти филм ба ин духтар ошиқ мешавад 1. Нақшҳо Нақшҳои асосии филмро Неъматулло Акбаров ва Ана Манукян бозидаанд. Дар баробари ҷавонон ҳунарпешаҳои ҳирфаӣ, мисли Раҷаб Ҳусейн, Лутфулло Давлатов, Раҳмондӯсти Қурбониён, Ғолиб Исломов, Ширинмо Ниҳолова ва чанде дигар дар ин филм нақш офаридаанд.
Сазаний Угол (ноҳияи Харабалинск)

Сазаний Угол — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Харабалинск, ки дар вилояти Астрахан қарор дорад, дохил мешавад.
Сазоново (ноҳияи Каргополский)

Сазоново — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Каргополский, вилояти Архангелск медарояд.
Сазонов (ноҳияи Котелников, Волгоград)

Сазонов — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Котелников, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Сазоново (ноҳияи Чагодошен, Вологда)

Сазоново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Чагодошен, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сазоново (ноҳияи Кириллов, Вологда)

Сазоново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кириллов, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сазоново (ноҳияи Вологод, Вологда)

Сазоново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Сайид Абдуллоҳи Бухороӣ

Сайид Абдуллоҳи Бухороӣ (қарни) — хушнавис ва хаттоти форс-тоҷик. Зиндагинома Зодгоҳаш Бухоро. Бо номҳои "Дарвеш Абдӣ" ва "Мавлавӣ" шуҳрат доштааст. Санъати хаттотиро аз Миръимоди Ҳасанӣ омӯхтааст. Ба шаҳрҳои Истамбул, Исфаҳон, Ҳиҷоз ва сарзамини Миср сафар кардааст. Ҳангоми дар Истамбул иқомат доштанаш шӯҳрати хати настаълиқро афзуда, "Шоҳнома"-и Фирдавсиро китобат кардааст.
Саид-Мамет Каримов

Саид-Мамет Каримов — доктори илми химия, профессор. Узви вобастаи АИ ҶТ Арбоби шоистаи илми ҶШС Тоҷикистон. Аълочии маорифи халқи ИҶШС. Дорандаи Ҷоизаи ба номи Б.Ғафуров.
Сазоновский (ноҳияи Урюпинск, Волгоград)

Сазоновский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Урюпинск, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Сазӣ

Сазӣ Сазы) — деҳа дар ноҳияи Енбекшиқазоқи вилояти Алмаатои Қазоқистон, ки дар соли 2009 76 нафар аҳолӣ дошт.