ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон

"Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон" ("Ҳофизи халқии РСС Тоҷикистон") — унвони фахрии коркунони санъат, ки 5 декабри соли 1947 Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон таъсис додаст. Унвон ба сарояндаҳои машҳури ҷумҳурӣ, ки хидматҳои арзанда намудаанд, дода мешуд. Соли 1989 бо Укази Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон ин унвон барҳам хурд. Ҳофизони халқии ҶШС Тоҷикистон.
Ҳофизи Шерозӣ (деҳа, н. Нуробод)

Ҳофизи Шерозӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Хумдони ноҳияи Нуробод. Аз Ҳофизи Шерозӣ то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 6 км. Аҳолиаш 194 нафар, тоҷикон.
Ҳофизи Қуръон

Оятҳо: Бисмиллоҳ Муташабиҳот Ояталкурсӣ Таблиғ Насх Ҳофиз — дар луғат ба маънии муҳофизаткунанда аст, аммо ин лафз дар байн мусулмонон ба касе итлоқ мешавад, ки битавонад кулли Қуръонро аз ҳифз бихонад.
Ҳофу

Ҳофу яке аз шаҳрҳои префектураи Ямагучи, Ҷопон аст.
Ҳофизкада

Ҳофизкада — деҳа дар ҷамоати деҳоти Алмосӣи ноҳияи Ҳисор. Аз Ҳофизкада то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 28 км. Аҳолиаш 1311 нафар, тоҷикон.
Эрнст Теодор Ҳоффман

Эрнст Теодор Вилҳелм Ҳоффман — нависанда и достонҳои ошиқонаи достоннавис, оҳангсоз, рассом, ҳуқуқшинос. Аз барои таъзим ба Волфганг Амадей Мотсарт соли 1805 номи "Вилҳелм"-ро ба "Амадей" нашр кард.
Ҳочико

Ҳочико (ҷопонии - Ҳочико) — як саги ҷопонии нари сафедранг аз нажоди окито буд, ки дар наздикии Авдота, Окито дар Ҷопон ба дунё омад. Зиндагии ин саг ва иртиботи самимона ӯ бо соҳибаш Ҳидэсабуро Ауно ва вафодории беҳаддаш ба ӯ боис шуд, то ба унвони устура ва рамзи вафодорӣ дар Ҷопон шинохта шавад. Ҳаёт Ҳочико ёздаҳуми ноябри соли 1923, дар Авдотаи Ҷопон мутаваллид шуд. Дар ҳамон замон, Ҳидсобуру Ауну, устоди бахши кишоварзии Донишгоҳи императории Токио буд. Дар январ сол 1924, саг бо қатора назди устод Ауну фиристода шуд. Ауну, ки фарзанде надошт, сагро гиромӣ дошт ва ба ӯ иҷоза медод зери тахташ бихобад ва ҳатто бо ӯ ғизо бихӯрад. Ӯ номи сагро "Ҳочӣ" гузошт. Зеро дар ҳангоми истодан, поҳои пеши ӯ шакли ҳарфи конҷии "ҳочӣ" -ро месохт, ки дар забони ҷопонӣ ба маънои "ҳашт" аст. Молики ҳочико устоди донишгоҳ буд, ки барои рафтан ба маҳалли кор савори қатора мешуд. Ҳочико одат карда буд, ки ҳар рӯз сари соат дар истгоҳи қатора мунтазири соҳибаш бимонад ва аз ӯ истиқбол кунад. Аз рӯзе, ки Ҳуно дар маҳалли кораш даргузашт ва ба хона бознагашт, ҳочико ҳар рӯз ҳамон соат ба истгоҳ мерафт ва мунтазири бозгашт вай мешуд. Ӯ ин корро ба муддати 9 солу 9 моҳу 15 рӯз анҷом дод. Пас аз муддате ӯ табдил ба қаҳрамони мардуми маҳаллӣ шуд. Ҳочико дар ҳаштуми марти 1935 дар синни 11-солагӣ даргузашт ва дар хиёбоне дар минтақа шибуё пайдо шуд. Ҷасади Ҳочико пас аз марг ба Музаеи миллии Токио таҳвил дода шуд. Дар Токио ва дар истгоҳи қатора Шибуё, ки ҳочико ҳар рӯз ба интизори соҳибаш Ауну меистод, муҷассамаи ёдбуде бино гардид. Ҳамчунин Қайдҳо Адабиёт.
Ҳочибой

Ҳочибой — деҳа дар ҷамоати деҳоти Эсанбойи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Ҳочибой то маркази ҷамоат 35 км, то маркази ноҳия 31 км. Аҳолиаш 851 нафар, тоҷикон.
Ҳошим Атосӣ

Ҳошим Атосӣ (декабр 1875, Ҳимс — 5 декабр 1960 1, Ҳимс) — ходими давлатии аҳли Сурия. Президенти Сурия: даври аввал декабри 1936 - 7 июли 1939 ва даври дуюм августи соли 1949 - 2 декабри соли 1951 (муваққатӣ).
Ҳошим Гадо

Ҳошим Гадоев (10 майи 1937, Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС) — ҳунарпешаи театру синамо, коргардони театр ва нависанда, Ҳунарпешаи мардумии ҶШС Тоҷикистон, Ҳунарпешаи мардумии ИҶШС, дорандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ. Арбоби ҳунари Тоҷикистон 1. Зиндагинома Ҳошим Гадо 10 майи соли 1937 дар шаҳри Кӯлоб зода шудааст. Дастпарвари Институти давлатии санъати театрии ба номи А. В. Луначарский (ГИТИС) ва Курсҳои олии коргардонии ГИТИС аст. Аз соли 1961 то кунун ҳунарпеша ва коргардони Театри академи-драмавии Лоҳутӣ аст. Ҳунарнамоӣ дар киноро аз соли 1963 оғоз карда ва то кунун чандин нақш, аз ҷумла нақши Суҳроб, Фердинан, Гамлет, Хлестаков, Исмоили Сомонӣ, Эдип ва дигар нақшҳоро офаридааст. Ҳошим Гадо ҳамчунин коргардони бисёре аз намоишҳост ки маъруфтаринашон намоиши "Эдип" аст, ки беш аз сад бор иҷро шудааст. Вай соли 2008 дар чорчӯби ҷашнҳои бузургдошти Абу Абдуллоҳ Рӯдакӣ намоишномае дар бораи зиндагии сардафтари адабиёти порсӣ офарида ва намоиш дод. Вай ҳамчунин дар беш аз 50 филми коргардонони тоҷик ва хориҷӣ нақш иҷро кардааст. Ҳафтаномаи "Чархи гардун" беш аз 10 сол аст, ки ҳикоёти фалсафии ӯро чоп мекунад. Ҳошим Гадо муаллифи 11 китоб бо номҳои зерин аст: "Розҳо", "Асо", "Танҳо", "Андешаҳо", "Я!?", "Кунҷ", "Кометы", "Ҷонбуз", "Ку", "Думы", "Мой Сухроб", "О Сократе". Филмшиносӣ Ҷоизаҳо Донистаниҳои ҷолиб Ҳошим Гадо барои офариниши нақши Суҳроб дар театр дар адабиёти меъморӣ, пайкарнигорӣ, ториху фарҳанги асри Фирдавсӣ, тангашиносӣ ва тарроҳии пӯшок пажӯҳиш бурд ва варзишу бадансозӣ карду тану дасту бозуяшро обутоб дод. Ин ҳама сахткӯшии вай натиҷаи бисёр хубе ба бор овард — мунаққидон ин намоиш ва бозии ӯро чунон хуш пазируфтанд ки аз он замон то кунун филми "Рустам ва Суҳроб" яке аз беҳтарин филмҳои сохтаи замони шуравии Тоҷикистон ба шумор меравад. Шаҳбонуи Эрон Фараҳ ҳамсари Шоҳи Эрон Муҳаммадризо Паҳлавӣ, аз бозии Ҳошим Гадо ва ҳамкоронаш дар намоишномаи "Рустам ва Суҳроб" дар Театри Лоҳутӣ чунон мутаасир гашта буд, ки гирён шуда ва беҳуш афтода буд 2. Пайвандҳо.
Ҳошим Шоиқ

Ҳошим Шоиқ ё Ҳошим Шоиқ Яъқубов (1865, Марғилон — 1935, Кобул) — шоир 1, донишманд, омӯзгор, сафир, давлатмард ва сиёсатмадори тоҷик. Ӯ нависандаи аввалин достони кӯтоҳи таърихи адабиёти муосири Афғонистон аст.
Ҳошимии Кирмонӣ

Ҳошимии Кирмонӣ (—1541) — шоир ва орифи форс-тоҷик, аз наводагони Шоҳқосими Анвор ва Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ 1, муаллифи маснавии "Мазҳару-л-асрор". Зиндагинома Ӯ дар солҳои поёнии умри худ ба Синд кӯчид ва дар он сарзамин, мавриди такрими ҳокими онҷо шоҳ Ҳасани Арғун ва бузургони он диёр буд.
Ҳошим Қосимов

Ҳошим Қосимов (13 сентябри 1907, деҳаи Сирдара, Бекигарии Дарвоз — 23 сентябри 1969, ноҳияи Москва) — овозхони тоҷик, Ҳофизи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1929 бо хонаводааш ба Тоҷикистон гузашта, дар деҳаи Нимдараи Даштиҷум сукунат ихтиёр мекунанд. ӯ дар хонаи маданияти ин ҷо то соли 1958 кор карда, ба хоҷагии "Ҷубек"-и ноҳияи Москва мекучад ва то поёни умр зистааст. Асосан бо дутор таронаҳои халқӣ месуруд, аз осори шоирони муосир низ намунаҳои зиёд замзама кардааст. Мутаасифона, бо овозаш ягон суруд ба лента сабт нашудааст, вале таронаҳои ҷудогонааш — "Гул мекунад", "Ошиқи бечораам", "Дар як ҷо", "Ҷигӣ-ҷигӣ", "Гул ба фасли баҳор мезебад", "Дил бурдӣ аз ман" аз даҳан ба даҳан гузашта, имрӯз аз сӯи сарояндагони касбию ҳаваскор садо медиҳанд. Фарзандонаш Одина Ҳошим ва Абдулхайр Ҳошимов ҳунари падарро такмил додаанд. Ҷоизаҳо Бо Грамотаи Фахрии Президуми Совети Олии Тоҷикистон қадр шудааст.
Ҳоэнвайлер

Ҳоэнвайлер — ҷамоат дар Австрия, дар замини федералии Форарлберг. Ба ҳавзаи Брегентс дохил аст. Аҳолӣ — 1295 нафар (31 декабри соли 2005). Масоҳат — 8,43 км. Рамзи расмӣ — 80.
Ҳоэнемс

Ҳоэнемс — ҷамоат дар Австрия дар замини федералии Форарлберг. Ба ҳавзаи Дорнбирн дохил аст. Аҳолӣ — 15 412. Масоҳат — 29,17 км. Рамзи расмӣ —.
Ҳошимии Рафсанҷонӣ

Алиакбар Ҳошимии Рафсанҷонӣ (августи 1934, деҳаи Нуг, Эрон — 8 январи 2017, Теҳрон) — ходими давлатии Эрон. Раиси Ҷумҳурии Исломии Эрон. Раиси Шӯрои маслиҳати низоми Ҷумҳурии Исломии Эрон. Зиндагинома Самти асосии фаъолият: сиёсатшиносӣ. Раиси Шӯрои нухбагони Эрон. Аввалин сухангӯи Маҷлиси исломии Эрон. Раиси Ҷумҳурии Исломии Эрон. Намояндаи Маҷлиси Ҷумҳурии Исломии Эрон. Узви Шӯрои нозирон аз Теҳрон. 5 Солҳои минбаъда дар бораи ӯ, дар расонаҳои хабарӣ маълумоти саҳеҳ оварда нашудааст. Ҳошимии Рафсанҷонӣ 8 январи соли 2017 аз олам даргузашт. 6. Узви хориҷии Академияи илмҳои ҶТ.
Ҳоҷи Вошангтун

Ҳоҷи Вошангтун яке аз филмҳои Эронӣ аст. Коргардон Али Ҳотамӣ буд. Филмро дар соли 1982 сохт.
Ҳоҷар

Ҳоҷар — модари Исмоил (а) ва ҳамсари Иброҳим (а), ки қаблан канизи Сора — ҳамсари бузурги вай буда. Таърих Дар гузоришҳои таърихӣ омадааст, ки Иброҳим (а) ва ҳамсараш Сора пас аз сукунат дар Шом бар асари хушксолӣ ба Миср ҳиҷрат ва аз фиръавни вақт дидан карданд. Дар бозгашт фиръавни Миср канизи қибтиеро бо номи Ҳоҷар ба Сора ҳадя кард. Иброҳим (а) аз ҳамсараш Сора фарзанде надошт ва чун хеле пир шуда буданд, Сора Ҳоҷаро ба шавҳараш бахшид, то аз вай насле бар ҷой монад. Пас аз таваллуди Исмоил (а) Сора ба Ҳоҷар рашк бурд ва аз шавҳараш хост, ки ӯро аз пеши чашмаш дур кунад. Иброҳим (а) бо амри Худованд Ҳоҷар ва фарзандаш Исмоилро ба сарзамини бе обу алафи Макка бурд ва дар он ҷо искон дод. Саргузашти Ҳоҷар ва фарзандаш Исмоил (а) пас аз вуруд ба Макка дар мавзӯи Бинои хонаи Каъба ва Оби Замзам ба тафсил баён шудааст.
Ҳоҷати Шерозӣ

Оқоёдгор Ҳоҷати Шерозӣ (1, Шероз — 1771, Шероз) — шоир и форс-тоҷик.
Ҳоҷӣ Аҳмадов

Ҳоҷӣ Аҳмадов (9 сентябр 1910, Самарқанд, генерал-губернатории Туркистон — 1988) — овозхони опера, яке аз асосгузорони санъати операи тоҷик, овозаш тенори драмавӣ. Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Ҳоҷӣ Аҳмадов соли 1910 дар шаҳри Самарқанд ба дунё омадааст. Техникуми мусиқии Тошканд ва шуъбаи миллии Консерваторияи давлатии шаҳри Маскав ба номи П.Чайковскийро хатм намудааст, ҳофизи радиои тоҷик, ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ, ҳунарпеша ва сарояндаи Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ. Аз соли 1980 нафақагири шахсӣ. Образҳои саҳнавӣ Ҳоҷӣ Аҳмадов аввалин иҷрокунандаи Гимни ҶШС Тоҷикистон мебошад. Зиёда аз 50 нақш ва партияҳои асосиро иҷро кардааст: Ҷоизаҳо Ҳоҷӣ Аҳмадов бо ду ордени Байрақи Сурхи меҳнат, ордени "Нишони фахрӣ", медалҳо ва Грамотаҳои Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон мукофотонида шудааст.
Ҳоҷатхона

Ҳоҷатхона, Туалет (аз калимаи фаронсавии гирифта шудааст), маънояш халоҷо, ҳоҷатхона ва мабраз мебошад, ки ҷоест барои қазои ҳоҷат, пешоб ва ғайраро хориҷ кардан. Дар хуҷраи ҳоҷатхона унитаз ва дигар воситаҳои санитарию-техникӣ насб мешаванд, масалан раковина ва биде. Туалетҳои ҳозиразамон ба қубурҳои ахлотхориҷкунӣ пайваст карда шудаанд ё ашёҳои ҳаҷмдореанд, ки баъди пуршуданашон бурда холӣ карда мешаванд, дар деҳот одатан таги замин гуронида мешаванд. Адабиёт.
Ҳоҷиби Зикро

Ҳоҷиби Зикро — ходим ва дарбони аҳди Исмоил ибни Аҳмади Сомонӣ, ки барои саркӯб нмудани исёни қарматиҳо ва маздакиён дар Ҳирот ба амирони Сомонӣ хидмат кард.
Элбон Ҳоҷибеков

Элбон Ҳоҷибеков (12. 08. 1955, шаҳраки Поршневи ноҳияи Шуғнон) — муаррих, доктори илмҳои таърих, профессор (РАЕ, 18.09.2015) Зиндагинома Элбон Ҳоҷибеков 12 августи соли 1955 дар шаҳраки Поршневи ноҳияи Шуғнони ВМКБ дар оилаи муаллим таваллуд ёфтааст. Падарашон Назармаҳмадов Ҳоҷибек муаллими мактаби миёнаи 12 ва модарашон Соқибекова Шакархотун муаллимаи мактаби миёнаи 11 шаҳраки номбурда буданд. Ҳоҷибеков Э. дар соли 1972 баъд аз хатми мактаби миёнаи 11-и ҷамоати Поршнев ба факултаи таърихи Университети давлатии Тоҷикистон номи В.И.Ленин дохил шуда, дар соли 1997 онро бо муваффақият хатм намудааст. Бо роҳхати Вазорати Маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон барои кор ба мактаби миёнаи 7 ш.Хоруғ ба кор фиристонида шуда, чун муаллими фанни таъриху ҷамъиятшиносӣ аз соли 1977 то соли 1995 дар мактаби номбурда фаъолият карда буданд. Аз соли 1995 то 1997 гг. ассистенти кафедраи таърихи умумӣ, 1997-2001гг, аспиранти шуъбаи ғоибонаи Пажуҳишгоҳи Улуми инсонии дар Помир будаи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон, с-ҳои 1998-2000 муаллими калони кафедраи таърихи умумии Донишгоҳи давлатии Хоруғ ба номи М. Назаршоев буданд. Аз соли 2004 то ҳоло Элбон Ҳоҷибеков дар вазифаҳои мудири кафедра ва профессори кафедраи таърих ва диншиносии Донишгоҳи давлатии Хоруғ ба номи М. Назаршоев фаъолият намуда 1 саҳми хешро дар донишгоҳ барои тайёр намудани мутахассисони ҷумҳури гузошта истодааст. 2 Фаъолияти илмӣ Элбон Ҳоҷибеков соли 2002 рисолаи номзади дар мавзӯъи "Роль исмаилитских пиров в политической и общественной жизни народов Шугнана"-ро дар Шӯрои илмӣ-диссертатсионии ДМТ ҳимоя карда буданд. Бо қарори шӯрои олимони ДДХ 607 аз 22 декабри соли 2014г. ва қарори комиссияи Атестатсионии бахши таърихи Президиуми Академияи илмҳои Табиатшиносии Федератсияи Русия (РАЕ, 18.09.2015) сазовори унвони профессор гардида буданд. 3 Соли 2020 Элбон Ҳоҷибеков дар риштаи таърих рисолаи доктори илмро дар Шӯрои диссертатсиони Донишгоҳи миллии Тоҷикистон бомуваффақият дифоъ намудааст. Осор.
Ҳоҷибой Тоҷибоев

Ҳоҷибой (Ҳоҷимурод) Тоҷибоев (25 августи 1955, ноҳияи Расулов, ҶШС Тоҷикистон — 24 июли 2008, ноҳияи Расулов, ҶШС Тоҷикистон) — яке аз танзгарҳои маъруфтарини Осиёи Марказӣ. Ҳунарпешаи хизматнишондодаи Ӯзбекистон ва Тоҷикистон. Зиндагинома Ҳоҷибой Тоҷибоев 25 августи 1955 дар деҳаи Янгиқишлоқи ноҳияи Расулов, ҶШС Тоҷикистон зода шудааст. Соли 1978 Донишкадаи театру рассомии Тошкентро хатм намудааст. Пас аз хатми донишкада ба Тоҷикистон баргашта, чанд муддат дар театри ба номи Шукур Бурхонови Нов, сипас дар театри ба номи Камоли Хуҷандӣ фаолият кардааст. Сипас, ба театри давлатии вилояти Андиҷони Ӯзбекистон ба кор даромада ҳунарнамоиашро давом додааст. Ӯ дар натиҷаи бемории ҷигар 24 июли 2008 дар бемористони ш. Тошканд аз олам чашм пӯшидааст ва дар зодгоҳаш ба хок супорида шудааст. Эҷодиёт Ҳаҷвнигор дар якчанд филмҳои синамои "Ӯзбекфилм" ва намоишномаҳои телевизион нақшҳои мазҳакавӣ бозидааст. Фаъолияти эҷодии Ҳоҷибой Тоҷибоев ба забони ӯзбекӣ дар наворҳои торномаи ба забони ӯзбекӣ сабт шудаанд.
Ҳоҷидара

Ҳоҷидара — деҳа дар ҷамоати деҳоти Даштиҷуми ноҳияи Шамсиддин Шоҳин. Аз Ҳоҷидара то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 49 км. Аҳолиаш 315 нафар, тоҷикон.
Ҳоҷиқабул

Ҳоҷиқабул (озарбойҷонӣ:; солҳои 1939-2000 — Қози-Муҳаммад (озарбойҷонӣ:) — шаҳр, маркази маъмурии ноҳияи Ҳоҷиқабули Озарбойҷон аст. Ҳоҷиқабул як узви бузурги роҳи оҳан ва роҳи автомобилгард аст. Он дар соҳили кӯли ҳамном дар қисми шарқии дашти Ширвон, дар ғарби қаторкӯҳи пасти Алат ҷойгир аст. Иқлими Ҳоҷиқабул тобистони хеле гарм ва зимистони мулоими намнок хос аст. Дар гирду атроф манзараҳои нимбиёбон бартарӣ доранд. Этимология Ба гуфтаи сокинони маҳаллӣ, ин ном аз калимаҳои ҳоҷӣ ва қабул.
Ҳоҷигирдоб

Ҳоҷигирдоб — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ориёни ноҳияи Ҳисор. Аз Ҳоҷигирдоб то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 34 км. Аҳолиаш 884 нафар, тоҷикон.
Ҳоҷикаён

Ҳоҷикаён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ясмани ноҳияи Рашт. Аз Ҳоҷикаён то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 71 км. Аҳолиаш 75 нафар, тоҷикон.
Ҳоҷиобод (Ирон)

Ҳоҷӣобод (ҳамчунин ба забони румӣ бо номи ва; Ҳамчунин маълуманд) - шаҳр ва маркази Шаҳристони Зеркӯҳ, устони Хуросони ҷанубӣ, воқеъ дар Эрон. Дар барӯйхатгирии соли 2006, шумораи аҳолии он 4,333 нафарро ташкил дод, ки дар 1026 оила буд.
Ҳоҷимуқон

Ҳоҷимуқон Қажымұқан) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ордабосӣ ҷойгир аст. Дар соли 2009 1697 нафар аҳолӣ дошт.
Ҳоҷимуҳаммад Умаров

Ҳоҷимуҳаммад Умаров — иқтисоддон, доктори илмҳои иқтисодӣ, профессор. Зиндагинома Соли 1967 факултаи иқтисоди Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм намуда, муддате дар кафедраи иқтисоди сиёсӣ чун ассистент кор кардааст. Солҳои котиби комитети комсомолии шаҳри Душанбе, ходими хурди илмӣ, аспирант, ходими калони илмӣ, мудири сектор, мудири шуъбаи Институти иқтисоди Академияи илмҳои Тоҷикистон буд. Ҳамзамон солҳои дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон аз иқтисоди сиёсӣ дарс додааст. Солҳои мудири шуъбаи Институти таҳқиқоти иқтисодии назди Вазорати иқтисод ва савдои Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Фаъолияти илмӣ Муаллифи зиёда аз 250 таълифот аст, ки масъалаҳои мухталифи иқтисодиёти Тоҷикистонро фаро гирифтаанд. Ковиши илмиаш бобати қонуният ва хусусиятҳои муҳими инкишофи деҳот сазовори баҳои баланди мутахассисон гардидааст. Номрафта перомуни мушкилиҳои истифодаи оқилонаи захираҳои меҳнатӣ ва кам кардани бекорӣ андешаҳои ҷолиб баён намудааст. Таҳлилҳои амиқ, хулосабарориҳои коршиносонааш перомуни вазъи кунунии иқтисодии Тоҷикистону минтақа, тавсияҳояш бобати роҳҳои раҳоӣ аз мушкилоти мавҷудаи иқтисодӣ пайвас-та мавриди таваҷҷуҳи иқтисоддонҳо, ҷомеашиносон, сиёсатмадорон қарор мегиранд. Пажӯҳишаш ҳамчунин мавриди банақшагирии оила қобили қайд аст. Дар зиёда аз сӣ конфаронсу мизҳои мудаввари сатҳи ҷаҳонӣ ширкат кардаву гузориш додааст. Осор Дар ВАО Ҳоҷимуҳаммад Умаров дар Васоити ахбори оммавӣ мунтазам доир ба мавзӯъҳои гуногуни вазъи иқтисодӣ ҳамчун коршинос шарҳи хешро рӯи кор меорад. Нигаред ба эзоҳм поварақ 2.
Ҳоҷиумар Қосимов

Ҳунарпешаи хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон Ҳоҷиумар Қосимов (6 декабри 1901, Андиҷон — 19 августи 1990, Хуҷанд) — навозанда, рақсанда ва устоди ҳунар, Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон 1. Зиндагинома Ҳоҷиумар Қосимов соли 1901 дар деҳаи Хакони шаҳри Андиҷон дар оилаи аҳли илм ба дунё омадааст 2. Аз овони хурдсолӣ ба санъат меҳр баст, ҳамчун сароянда, раққос дар дастаҳои ҳаваскори зодгоҳ ҳунар меомӯзад, дар Қӯқанд, Фарғона ва Тошканд аз устодон нозукиҳои санъатро меомӯхт. Соли 1934 ба шаҳри Хуҷанд омад ва яке аз поягузорони Театри мусиқӣ — мазҳакаи ин ҷо гардид. Давоми фаъолияти қариб чилсола дасти шогирдони зиёдро дар ҷодаи сарояндагӣ, рақс, актёрӣ рост кардааст. Аз ҷумла устоди барҷастаи рақс Ғаффор Валаматзода аз шогирдони ӯст.
Ҳоҷӣ Муҳаммади Шаҳдӣ

Ҳоҷӣ Муҳаммади Шаҳдӣ (1760 1, Истаравшан — 1839 1, ҳамон ҷо) — шоир и форс-тоҷик, фарзанди Кӯчаки Истаравшанӣ. Зиндаинома Аз оилаи ҳалвогар. Маълумоти ибтидоиро дар оила ва назди мактабдори гузар гирифта, таҳсили минбаъдаашро дар мадрасаи Кукгунбази Истаравшан идома дод. Аз хурдӣ эҷодиёти Ҷалолуддини Румӣ, Саъдии Шерозӣ, Абдурраҳмони Ҷомӣ ва дигарро аз худ намуда, дар ҳамон давра ба шеъргуӣ кардааст. Мероси адабӣ Аз Шаҳдӣ девоне боқӣ мондааст, ки 987 ғазал, 38 мухаммас, як соқинома — ҳамагӣ 18 ҳазору 629 мисраъро дарбар мегирад. Шаҳдӣ достони ҷангие низ доштааст, вале он то замони мо нарасидааст. Дар эҷодиёти Шаҳдӣ ғазал мавқеи асосӣ дорад. Дар шеърҳои ишқии Шаҳдӣ таъсири тасаввуф дида мешавад. Дар чанде аз шеърҳояш ӯ аз ҷабру зулми хони Хуқанд Умархон нолидааст. Барои ошкоро гуфтани ашъори танқидӣ ва дучори таъқиб нагардидан Шаҳдӣ худро ба девонаги мезад: Баски дорам доғҳо сад гуна пайкон дар ҷигар, Оқилам, девонасон занҷир бар по кардаам. Аз девони Шаҳдӣ 30 нусхаи дастнавис то замони мо боқӣ мондааст, ки онҳо дар Ганҷинаи дастнависҳои Ин-ти шарқшиносии АИ Тоҷикистон. Институти шарқшиносии АИ Узбекистон, Китобхонаи ба номи Ибни Синои Бухоро маҳфузанд.
Ҳоҷиробод

Ҳоҷиробод (Хажир-Абад) — деҳа дар вилояти Ҷалолобод, Ҷануби Қирғизистон. Маъмуран шомили ноҳияи Бозор-Қӯрғони ҳамон вилоят мебошад. Аҳолӣ Аҳолӣ — 3329 нафар дар соли 2022.
Ҳоҷирахон Расулова

Ҳоҷирахон Расулова (9 январи 1917, деҳаи Қизилюлдуз, ноҳияи Ленин — 1980) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Узвии КПСС аз соли 1946. Зиндагинома Солҳои колхозчӣ, сардори звено ва бригадаи пахтакорӣ, колхозчии колхози "Ленинград" райони Ленин ва аз соли 1967 нафақахӯри шахсӣ. Звенои Расулова солҳои ҳосили фаровони пахта рӯёнд. Ҷоизаву медалҳо Бо 2 ордени Ленин, ордени Байрақи Сурхи Меҳнат ва медалҳо қадрдонӣ шудааст.
Ҳоҷиқул Раҳматуллоев

Ҳоҷиқул Раҳматуллоев — коргардони Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон.
Ҳоҷӣ Абдулазиз

Ҳоҷӣ Абдулазиз (Ҳоҷӣ Абдулазиз Расулов, Самарқанд — 1936) — хонанда, навозанда ва оҳангсози тоҷик, устоди забардасти "Шашмақом". Ҳофизи халқии Узбакистон. Зиндагинома Ҳоҷӣ Абдулазиз Абдурасулов соли 1852 дар маҳаллаи Кӯкмасҷиди шаҳри Самарқанд хонаводаи Абдурасули ҳунарманд ба дунё омадааст. Падараш Абдурасул аз ноҳияи Қаротегини Тоҷикистон буда, ҳамроҳи бародараш барои кор ба Самарқанд меояд. Вақте ки дар Самарқанд кор мекард, корҳои ӯ ба як косиби кӯҳансол писанд меояд. Косиб духтари худро ба ӯ медиҳад. Падари Абдулазиз ба мусиқӣ дилбастагӣ дошт ва бо думбура сурудҳои тоҷикиро месароид. Абдулазизи ҷавон аз шунидани таронаҳои ғамангези падараш ба мусиқӣ дил мебандад, нахустин саводи мусиқиро низ аз падараш меомӯзад. 1 Усто Абдурасул барои ояндаи писараш чизеро дареғ намедошт. Вақте ки ӯ 6–7сола мешавад, ба мактаби ибтидоии куҳна меравад. Вай 4 сол дар мактаб мехонад ва сипас падараш Абдурасул ӯро ба яке аз мадрасаҳои Самарқанд мебарад. Дар солҳои таҳсил дар мадраса Ҳоҷӣ Абдулазиз бо осори Умари Хайём, Хоҷа Ҳофиз, Шайх Саъдӣ, Абдураҳмони Ҷомӣ, Алишер Навоӣ, Мирзо Бедил ва дигарон ошно мешавад. Устоди асосии ӯ аз дарси мусиқӣ Мирзо Меҳтар — карнайнавози маъруфи замони худ буд. Аз Ҳоҷӣ Раҳмонқул танбӯрнавозӣ ва аз Борухи Калҳак сурудхониро омӯхт. Ин ду устод Абдулазизи ҷавонро ба олами "Шашмақом" ворид карданд. Ҳоҷӣ Абдулазиз Абдурасулов ду маротиба: бори аввал солҳои 1891–1892, маротибаи дуюм дар солҳои 1907–1908 ба Ҳаҷ рафтааст. Зимни сафари Ҳаҷ аз кишварҳои Гвинея, Гана, Уганда, Нигерия, Покистон, Афғонистон, Эрон, Туркия ва Чин дидан карда, бо ҳунари онҳо ошно шуда, бар асоси шунидаҳои худ оҳангу таронаҳои зиёде эҷод мекунад. Пас аз сафари нахустини Ҳаҷ, ӯ барои омӯзиши ҳамаҷонибаи "Шашмақом" ба Бухоро рафта, "Шашмақом"-ро пурра аз Ота Ҷалол Носиров, меомӯзад 2. То даври Ҳоҷӣ Абдулазиз оҳангҳои "Шашмақом"-ро бо танбӯр менавохтанд, ӯ аввалин шуда, "Шашмақом"-ро дар дутор иҷро кард ва маҳорати камназири худро нишон дод. Ҳоҷӣ Абдулазиз Абдурасулов асосан ба ду забон, тоҷикӣ ва узбеакӣ суруд офаридааст, вале муҳаққиқони осораш мегӯянд, аксари онро ҳоло ҳунармандон ҳамчун моли халқ истифода мебаранд 3. Даргузашт Ҳоҷӣ Абдулазиз 9 январи соли 1936 даргузашт. Ҷоизаҳо Соли 1933 дар Тошканд нахустин анҷумани ҳунармандон баргузор шуд, ки Ҳоҷӣ Абдулазиз Абдурасуловро низ ба он тадбир даъват карданд. Дар ин вақт ҳофизи машҳур 80сола буд. Дар поёни анҷуман ба Ҳоҷӣ Абдулазиз Абдурасулов ва Домуло Ҳалим Ибодов унвони "Ҳофизи халқии Узбакистон" дода шуд. Гиромидошт Бар асоси қарори Девони Вазирони Ҷумҳурияти Узбакистон аз 6 майи 2020 ва қарори ҳокими вилояти Самарқанд аз 11уми июни соли 2020 хонае, ки Ҳоҷӣ Абдулазиз зиндагӣ кардааст, ба Хона-музей табдил дода шуд ва он ба тасарруфи Музей-мамнӯъгоҳи давлатии Самарқанд гузашт.
Ҳоҷӣ Абдулазими Шаръӣ

Ҳоҷӣ Абдулазими Шаръӣ — шоир ва тазкиранависи форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Пешовар ва Бухоро илмҳои расмии даврро омӯхт. Солҳои 60 а. 19 дар Бухоро мударрис буд. Муддате ба Ҳинд рафта, боз ба Бухоро баргашт. Дар шеърҳои нахустинаш Сомӣ тахаллус дошт. Аз Шаръӣ тазкираи нотамоме боқист, ки дар Захираи дастнависҳои Институти шарқшиносии АИ Узбекистон (рақами З396) маҳфуз аст. Онро Абдулвоҳиди Мунзим китобат кардааст. Ин асар барои омухтани адабиёти тоҷик дар нимаи дуюми асри 19 аҳамияти калон дорад, чунки муаллиф дар бораи шоирони маъруфи аср (Ахмади Дониш, Савдо, Возеҳ, Шоҳин ва диг.) маълумоти муфассал овардааст. Шаръӣ, ҳамчунин дар ин тазкира Возеҳ ва Аҳмади Дониш барин шоирони пешқадамро аз туҳматҳои ноҳақ ва ҳамлаҳои беҷои уламои мутаассиб ҳимоя намудааст.
Ҳоҷӣ

Ислом Имон ба Аллоҳ Имон ба фариштагон Имон ба Расул ва анбиё Имон ба китобҳои осмонӣ Имон ба рӯзи қиёмат Имон ба қазо ва қадар Шаҳодат Намоз Рӯза Ҳаҷ Закот Қуръони Карим Суннати Пайёмбар Аҳодиси Аҳли байт Иҷмоъи қавлҳои уламо Қиёс Иҷтиҳод Муҳаммад Анбиё Аҳли Байт Саҳоба Хулафои Рошидин Имомат Модарони муъминин Суннӣ (Салафӣ Ашъарӣ Мотуридӣ Шиъа (Зайдия Имомат) Хавориҷ (Азориқа Наҷдия Суфрия Ибозия) Каломия (Мурҷия Муътазила Ҷаҳмия Ҳарурия) Дигар фирқаҳо Шаҳрҳои муқаддас Маккаи Мукаррама Мадинаи Мунаввара Қудси Шариф Ҷойҳои муқаддас Масҷидулҳаром Масҷиди Набавӣ Масҷидулақсо Хилофати исломӣ Хилофати Рошидин Хилофати Уммавиён Хилофати Аббосиён Хилофати Қуртуба Хилофати Муваҳҳидун Хилофати Фотимиён Хилофати Усмонӣ Футӯҳоти исломӣ Макка Шом Форс Миср Мағриб Андулас Гул Қустантиния Итолиёи Ҷанубӣ Ҳинд Идҳо дар Ислом Иди Фитр Иди Азҳо Мавориди исломӣ Мавлуд Ошӯро Соли нави исломӣ Эҳёи шаби Қадр Шаби Барот Шаби Меъроҷ Ислом дар Аврупо Ислом дар Африқо Ислом дар Осиё Ислом дар Амрико Ислом дар Уқёнусиё Фарҳанги исломӣ Ислом ва дигар адён Ҷаҳони Ислом Портали Ислом Ҳоҷӣ — унвони ифтихории мусулмононе, ки бомуваффақият маросими ҳаҷро дар Макка анҷом доданд 1. Унвони одатан, пеш аз номи шахс (масалан: Ҳоҷӣ Акбар, Ҳоҷӣ Шариф), ҳолатҳое низ ҳастанд, ки унвони гузошта баъди ном (Аҳмад-ҳоҷӣ, Муҳаммад-ҳоҷӣ) гирифта мешавад. Заноне, ки ба ҳаҷ рафтаанд дар Тоҷикистон Ҳоҷибибӣ ном бурда мешаванд.