ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Мирғулом Муҳаммади Ғубор

Мирғулом Муҳаммади Ғубор — таърихнигор, нависанда, сиёсатмадор, ходими ҷамъиятӣ, яке аз пешвоёни ҷунбиши демократии Афғонистон. Зиндагинома Таҳсили ибтидоиро дар назди падараш, ки шахси бомаърифат ва ходими намоёни дарбори амирони Афғонистон — Абдурраҳмонхон ва Ҳабибуллохон буд, фаро гирифтааст. Аз ҷавонӣ бо осору афкори маорифпарварон Сайид Ҷамолуддини Асадободӣ (Афғонӣ), Файзмуҳаммади Ҳазора, Маҳмуди Тарзӣ ва дигарон ошноӣ пайдо намуда, ба ҷунбиши "ҷавонафғонҳо" пайваст. Забонҳои англисӣ ва фаронсавиро медонист. Баъди ба сари қудрат омадани Амонуллоҳхон (феврали 1919) Мирғулом Муҳаммади Ғубор дар ш. Ҷабалуссироҷ ба табъу нашри ҳафтаномаи "Ситораи афғон" пардохт (аз ноябри 1920). Баъди интиқоди ҳукумат рӯзнома дар миёнаҳои соли 1921 баста шуд. Аз соли 1921 Мирғулом Муҳаммади Ғубор дар идораи полис ба фаъолият шурӯъ намуда, узви комиссияи давлатии даъват ба сафи артиш дар Ҳирот таъйин гардид. Солҳои 1922-24 ноиби президенти ширкати тиҷоратии давлатии "Амония" ва ҳамзамон намояндаи тиҷоратии Афғонистон дар Маскав буд. Солҳои вакили мардуми Кобул дар Луи Ҷиргаи Афғонистон буда, ба намояндагии "ҷавонафғонҳо" барномаи ислоҳоти ҳукуматро интиқод намуд. Солҳои 1925-27 ба ҳайси намояндаи Афғонистон дар Фаронса фаъолият дошт. Баъди ба қудрат расидани генерал Муҳаммад Нодиршоҳ Мирғулом Муҳаммади Ғубор муншии сафорати Афғонистон дар Олмон таъйин гардид. Соли 1931 "Анҷумани адабии Кобул" таъсис ёфт, ки Мирғулом Муҳаммади Ғубор ба узвияти анҷуман даромада, дар нашрияи "Кобул" як силсила мақолаҳо чоп кард. Соли 1932 ба Кобул даъват ва дере нагузашта ҳамчун шахси хатарнок ҳабс гардид. Ӯро ибтидо ба қатл ҳукм карданд, аммо ин ҳукм ба ҳабси дарозмуддат иваз гардида, аз Кобул ба Қандаҳор бадарға шуд. Дар он ҷо рисолаи таърихии "Аҳмадшоҳбобо"-ро навишт. Соли 1942 ба Кобул баргашт ва ба узвияти "Анҷумани таърих" даромад. Соли 1949 дар интихоботи давраи 7-уми Маҷлиси миллии Афғонистон намояндаи мардуми Кобул интихоб гардид. Моҳи январи 1951 дар Кобул ҳизби "Ватан"-ро таъсис намуд ва ба нашри рӯзномаи "Ватан" пардохт. Соли 1952 боз ҳабс гардид. Аз соли 1960 аз корҳои давлатӣ қанорагирӣ карда, ба кори таҳқиқу таълиф пардохт. 11 феврали 1977 баъд аз ҷарроҳии меъда дар яке аз бемористонҳои ш. Берлин аз олам даргузашт ва дар гӯристони "Шуҳадои солеҳин"-и Кобул ба хок супурда шуд. Мирғулом Муҳаммади Ғубор яке аз чеҳраҳои барҷастаи сиёсӣ ва илмию адабии Афғонистон буда, дар омӯзиши таърихи он нақши бузург гузоштааст. Машҳуртарин асари таърихии ӯ "Афғонистон дар масири таърих" мебошад, ки таърихи Афғонистонро аз давраҳои қадим то соли 1928 дар бар мегирад. Ин асари пурарзиш борҳо дар Кобул, Теҳрон, Амрико ва Аврупо чоп шуда, қисми ниҳоии он ба забони русӣ тарҷума ва нашр гаштаанд. Асару рисолаҳои дигари Мирғулом Муҳаммади Ғубор "Афғонистон ва нигоҳе ба таърихи он", "Аҳмадшоҳбобои афғон", "Хуросон", "Афғонистон дар як назар", "Афғонистон: аз зуҳури ислом то фурӯпошии давлати Тоҳириён", "Таърихи адабиёти дарии Афғонистон дар қуруни ахир", "Мамолики Шарқ", "Амирони Афғонистон", "Чингизхон", "Таъсири асорати арабҳо ва ислом дар Афғонистон" ва ғайра мебошанд.
Ғудос

Ғудос — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ошобаи ноҳияи Ашт. Аз Ғудос то маркази ҷамоат 34 км, то маркази ноҳия 42 км. Аҳолиаш 1842 нафар, тоҷикон.
Ғузихам

Ғузихам — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чилдухтарони ноҳияи Муъминобод. Аз Ғузихам то маркази ҷамоат 12 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 20 нафар, тоҷикон.
Ғузн

Ғузн — деҳа дар ҷамоати деҳоти Иван-Тоҷики ноҳияи Кӯҳистони Масчо. Аз Ғузн то маркази ҷамоат 25 км, то маркази ноҳия 19 км. Аҳолиаш 1115 нафар.
Ғужмкарам

Ғужмкарам, муғҷакарам, карами брюсселӣ, як навъ карам. Пояаш рост (дарозиаш 50 – 70 см), баргаш сабз (дарозиаш 18 – 40 см, бараш 18 – 32 см). Дар бехи пояаш то 30 – 40-то "каллакарам" (вазни умумиашон 200 – 700 г) мебандад. Бештар навъи миёнсолию дерпазаки Ғужмкарам – "Геркулес 1342"-ро мепарваранд. Дар Тоҷикистон дар хоҷагиҳои таҷрибавӣ парвариш карда мешавад. Даври нашваш 8 – 10 моҳ. Онро охири тирамоҳ ҷамъоварӣ мекунанд. Дар таркиби Ғужмкарам моддаҳои барои организм муфид бисёранд. Он хусусан аз намакҳои минералии натрий (7 мг%), калий (500 мг%), калтсий (40 мг%), фосфор (110 мг%), оҳан (1,3 мг%), йод, аминокислотаҳо ва ферментҳо ғанӣ аст. Ғужмкарам ба миқдори зиёд сафедаҳои зудҳазм низ дорад. Дар таркиби Ғужмкарам миқдори витамини С нисбат ба диг. навъҳои карам 3 – 5 маротиба бештар аст. Витамини С дар мавриди нигоҳ доштани Ғужмкарам нест намешавад. Ғужмкарам бинобар калий, магний ва оҳан доштанаш барои одамони гирифтори амрози дилу рагҳо муфид аст. Ғужмкарам ғизои парҳезӣ мебошад. Истеъмоли он барои ашхосе, ки ҷарроҳӣ карда шудаанд, нафъ дорад. Бино ба баъзе маълумот Ғужмкарам захмро зуд ба ҳам меорад ва шифо мебахшад. Оби Ғужмкарам якҷоя бо оби сабзӣ, коҳу ва лӯбиё баҳри одамони гирифтори диабети қандӣ давои хуб маҳсуб мешавад. Аз Ғужмкарам таомҳои хушлаззат мепазанд 1. Нигаред низ.
Ғукат

Ғукат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Иван-Тоҷики ноҳияи Кӯҳистони Масчо. Аз Ғукат то маркази ҷамоат 23 км, то маркази ноҳия 17 км. Аҳолиаш 105 нафар.
Ғулакандоз (Китоб)

Ғулакандоз. Маълумотнома. – Душанбе,2002.– 624 с. Мундариҷа Тақризҳо Донистаниҳо Китоби Ғулакандоз. Маълумотнома. – Душанбе,2002.– 624 с. дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон маҳфуз аст. Дар бораи муаллиф Пайванди беруна.
Ғулмуш

Ғулмуш, ё харгӯши бедум — яке аз намудҳои аҷиби заргӯшшаклҳо мебошад. Ҳайвони хурд, вале махсусест. Дарозиаш то 25-см шуда, гӯшаш гирда аст ва тез ба назар мерасад.
Ғӯлингоб

Ғӯлингоб ё зардолуоб — як навъ нӯшидании миллии тоҷикӣ. Ғӯлингро шуста, ба зарфе андохта, аз болояш оби ширгарм (ҳарорати 2530°С) мерезанд. Сипас, сарпӯши зарфро пӯшида, дар ҷои салқин мемонанд. Баъди як шаборӯз ғӯлингҳо варам карда, дар об шира пайдо мешавад. Агар ғӯлинг беҳад ширин бошад, ба андозаи кам шудани оби ғӯлингоб ба он боз як ду маротиба оби ҷӯш ҳамроҳ мекунанд. Ба 1 кг ғӯлинг л оби ҷӯшидаи хунук андохтан лозим аст. Ғӯлингобро одатан дар фасли баҳор (дар баъзе маҳалҳо, фасли тирамоҳ) омода мекунанд. Ғӯлингобро одатан саҳаргоҳон, инчунин нисфирӯзӣ ва бегоҳӣ менӯшанд. Фоиданокии ғӯлингоб нисбат ба ғӯлинг бештар аст ва ба дил қувват мебахшад 1.
Ғӯлинг

Ғӯлинг, ғӯлунг, зардолуи хушк, зардолуқоқ — зардолуи хушконидаро гуянд. Одатан навъҳои сергушту хуштаъми зардолуро мехушконанд (асосан дар офтоб). Баъзан пеш аз хушконидан зардолуро бо гази сулфит буғ медиҳанд ва чунин ғӯлинг "туршак" ҳам мегуянд. Вобаста ба хусусияти навъҳои зардолу ғӯлинг калондона (навъҳои мирсанҷарӣ, исфарак, хурмоӣ, зарафшонӣ, навоӣ ва ғ.), миёна (бобоӣ, қандак, хусравонӣ ва ғ.) ва резадона (хасак, харчӣ) мешавад. Навъҳои гуногунро ба ҳам омехтан мумкин нест. Ғӯлинги офтобӣ ва бо гази сулфит буғдодаро ба навъҳои якум ва дуюм ҷудо мекунанд. Ғӯлинги резадона фақат як навъ аст. Диаметри ғӯлинги калондонаи навъи якум зиёда аз 22 мм, навъи дуюм 18 мм мешавад. Ғӯлинг, ки аз коркарди заводи гузаштааст, навъи аъло (диаметраш то 26 мм) низ дорад. Ғӯлинг бояд осебнодидаву беҷирм бошад, таъм ва буи табиъӣ дошта бошад. Ғӯлинги офтобӣ 16 % ва заводи 18 % намӣ дорад. Дар ғӯлинг, ки онро бо гази сулфит бур додаанд, то 0,01 % 2 ҳаст. Аз 5 т зардолуи тар 1 т ғӯлинг мегиранд. Ғӯлинг фаровон истеъмол мекунанд. Дар қаннодӣ низ аҳамияти калон дорад. Ғӯлинг манбаи моддаҳоест, ки барои организми одам хеле заруранд.
Ғулом Гармонӣ

Ғулом Гармонӣ — сароянда ва мутриби мардумии ҳавзаи ҳунарии Бухорову Самарқанд (охири садаи -аввали садаи). Зиндагинома Зодгоҳаш Бухоро. Аслан дар ҳамин шаҳр кору зиндагӣ кардааст. Дар навохтани гармон шуҳрат дошт. Таснифоти мусиқии устодона (мақомҳо) ва мардумиро дар ҳамовозии ин соз манзури мардум мекард. Дар сурудани шохаҳои ҷудогонаи "марвӣ" низ шуҳрати хос дошт. Бо иҷрои порчаҳои достонҳову қиссаҳо дар маросимҳои мардумии Каркию Марв, Миёнколоту Самарқанд ҳам ном бароварда буд.
Tokyo Ghoul

— манга дар жанри фэнтезии торик бо муаллифии Суи Исида, ки дар давраи аз моҳи сентябри соли 2011 то моҳи сентябри 2014 дар маҷаллаи -и нашрияи, дар 14 ҷилд нашр мешуд. Давомаш бо номи: дар маҷаллаи дар давраи аз моҳи октябри соли 2014 то моҳи июли 2018 (дар 16 ҷилд) нашр шуд. Анимекунонии 12 қисматӣ аз тарафи студияи дар дар давраи аз моҳи июл то сентябри 2104 мебаромад 1. Дуюм мавсими 12 қисматии (талаффуз мешавад) дар моҳҳои январ-марти 2015 намоиш дода мешуд. Дар моҳи июли 2017 дар Ҷопон филми ҳунарии ҳасном аз рӯи сужаи манга ба навор гирифта шуд. Анимегардонӣ аз рӯи сиквели манга бо номи: ҳамчунон дар лу мавсим намоиш дода шуд; аввалӣ аз апрел то июни 2018, дуввумӣ аз октябр то декабри 2018. Сужа Кэн Канэки — донишҷӯи донишгоҳ, ки ҳангоми ҳамлаи ғул дар бемористон бистарӣ мешавад, ки дар онҷо ба ӯ ғайриқонунӣ барои наҷоти ҳаёташ аъзоҳои бадани ҳамин ғулро, ки яке аз сахттаринҳо буд, мешинонанд. Барои зинда мондан ғулҳо гӯшти одамро истеъмол мекунанд, барои ҳамин онҳо одамонро мекӯшанд ё ин ки ҷасадҳои худкушонро меёбанд. Аз сабаби кӯчонидани аъзои бадани ғул Канэки нима-ғул мешавад, ва бояд гӯшти одам истеъмол кунад. Аммо, ӯ мехоҳед одамиашро нигоҳ дорад ва ҳамин тариқ у ба дӯнё ғулҳо ҳамроҳ шуда, пайвасткунандаи дунёи одамон ва ғулҳо мегардад.
Ғулом Нуриддинов

Ғулом Нуриддинов (1913, ноҳияи Рометани вилояти Бухоро – ваф. маълум нест), омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ. Зиндагинома Фаъолияти омӯзгории ӯ аз соли 1930 сар шудааст. Соли 1930 пас аз хатми мактаби миёна дар ноҳияи Рометани вилояти Бухоро муаллими синфҳои ибтидоӣ кор кардааст. Пас аз якчанд муддат ба Донишгоҳи давлатии Ӯзбекистон дохил шуда, дар он ҷо таҳсил намуд. Пас аз хатми донишгоҳ муаллими факултети коргарӣ ва ассистенти кафедраи география буд. Соли 1937 бо туҳмати беасос дар қатори 12 аспиранти фаъол ба ҳабс гирифта ва соли 1943 аз ҳабс озод карда мешавад. Солҳои 1943–1956 дар Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Бухоро кор мекунад. Соли 1956 ӯ ба Сталинобод омада, дар Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Сталинобод ба номи Т.Г. Шевченко ба фаъолияти омӯзгорӣ шурӯъ мекунад. Солҳои 1968–1972 декани факултети педагогика ва пас аз он дотсенти кафедраи педагогика ва психологияи синфҳои ибтидоии донишкадаи омӯзгории пойтахт буд. Оид ба ақидаҳои педагогии Саъдии Шерозӣ ва дигар масъалаҳои педагогика тадқиқоти илмӣ бурдааст. Муаллифи якчанд мақола ва воситаҳои таълимӣ мебошад. Ӯ яке аз тарбидиҳандагони "Луғати тафсирии педагогӣ" аст. Осор.
Ғулом Покӣ

Ғулом Покӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш Ҳирот ба камол расидааст. Аз табақаи ҳунармандони шаҳри Ҳирот (сартарош) буд. Ба шеъру шоирӣ майлу рағбати зиёд дошт ва дар маҳфилу маҷлиси шоирону доираи ҳунармандон ашъорашро ба шунавандагон пешниҳод мекард. Девон тартиб дода будааст, вале он дастрас нагардидааст. Намунаҳои ашъораш тавассути тазкираҳо то имрӯз расидаанд. Рубоии зер аз ӯст: Теғи аҷал он дам, ки алам хоҳад шуд, Ин ҷисми чу мӯйи мо қалам хоҳад шуд. Гар ҷурму гуноҳи мо ба покӣ бибарӣ, Аз кисаи раҳматат чӣ кам хоҳад шуд?.
Ғулом Исҳоқ Хон

Ғулом Исҳоқ Хон (20 январ 1915,, Роҷи Бритониё — 27 октябр 2006 1, Пешовар) — арбоби давлатии Покистон Президенти Покистон. Зиндагинома Дар оилаи паштунҳо ба дунё омадааст. Донишгохи Пешоварро хатм карда, ихтисоси химия ва ботаникаро гирифтааст. Аз соли 1940 дар хидмати давлатй. Аз соли 1947 — дар Покистони тозаистиқлол дар хидмат: Моҳи августи соли 1988, пас аз марги Муҳаммад Зиёулҳақ дар суқути ҳавопаймо, ӯ иҷрокунандаи вазифаи раисиҷумҳур шуд ва аз 13 декабри соли 1988 Президенти Покистон интихоб шуд (дар коллегияи интихоботӣ аз 446 овоз 348 овоз гирифта, аз се номзадҳои дигар пештар гузашт, ки бо дастгирии бевоситаи Ҳизби халқии Покистон ва иттифоқи демократии исломӣ, инчунин артиш, ба мал омад). Дар моҳи августи соли 1990 ӯ Беназир Бҳутторо аз мақоми нахуствазир барканор кард ва ҳукуматро дар фасод ва сӯиистифода аз қудрат муттаҳам кард. Аммо бо вориси ӯ Навоз Шариф забони муштарак наёфта, 18 апрели соли 1993 дар бораи истеъфои ӯ аз мақоми раиси ҳукумат фармон имзо кард. Додгоҳи олии Покистон ин тасмимро хилофи қонуни асосӣ хонд ва Шариф рӯзи 26 май ба курсии худ баргашт. Пас аз ин ихтилофхо боз хам тезу тунд шуд, зеро Шариф карор дод, ки аз матни Конститутсия нуқтаҳоеро, ки ба президент ҳуқуқи пароканда кардани мақомҳои олии ҳокимияти давлатиро медоданд, хориҷ кунад. Муноқиша ғайричашмдошт ҳал шуд: рӯзи 17 июл ҳарду сиёсатмадор аз мақомҳои худ аз ҷониби низомиён барканор шуданд. Дар нафақа ӯ зиндагии хилват дошт ва аз тамос бо расонаҳо худдорӣ мекард.
Ғулом Хоҷаев

Ғулом Ҳамидович Хоҷаев (5.01.1957, ноҳияи Ёвон), иқтисоддон, номзади илмҳои иқтисодӣ. Зиндагинома Солҳои 1974–1979 дар факултети географияи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко таҳсил кардааст. Солҳои 1979–1980, 1981–1988 муаллими фанни географияи мактаби миёнаи 52 ш. Душанбе, 1980– 1981 афсари Артиши Шӯравӣ, 1988–1992 ҷонишини директори мактаби миёнаи 53 ш. Душанбе оид ба таълим буд. Солҳои 1992–1995 ҳамчун муаллими кафедраи географияи иқтисодии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кардааст. Аз соли 1995 то ба имрӯз дар кафедраи иқтисодиёти ҷаҳонии Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон фаъолият дорад. Солҳои 2000–2007 вазифаи ҷонишини декани факултети иқтисодиёти ҷаҳонӣ ва ҳуқуқи ДДТТ оид ба таълимро ба уҳда дошт. Аз соли 2008 то ба имрӯз мудири кафедраи иқтисодиёти ҷаҳонии донишгоҳи номбурда аст. Муаллифи якчанд мақолаҳои илмӣ ва дастуру воситаҳои таълимӣ мебошад. Осор.
Ғуломдорӣ

Ғуломдорӣ - шакли таърихан аввалин ва нисбатан дурушти истисморро гӯянд, ки мувофиқи он ғулом дар қатори олоти истеҳсолот моликияти хусусии ғуломдор буд. Ғуломдорӣ асоси сохти ғуломдорӣ гардид. Ғуломдорӣ хусусан асри 17 - ибтидои 19 дар мустамликаҳои қитъаи Америка, ки ба он ҷо аз Африка барои дар плантатсияҳо кор кардан ғуломони зангиро меоварданд, ба миқёси нисбатан калон вусъат ёфт ва аҳамияти бештари иқтисодӣ пайдо кард. Ғуломдорӣ асосан дар давоми садаи (дар баъзе кишварҳои Африка чун Эфиопия ва Нигерия дар миёнаи а.20 барҳам хӯрд. 1 Ғулом (аррабӣ: банда, бандаи зархарид): Нигористон Пайнавиштҳо.
Ғулом Шодӣ

Ғулом Шодӣ (? — қарни) — навозанда, хонанда ва таснифгари форс-тоҷик, фарзанди Шодии Ҳиравӣ. Зиндагинома Фаъолияти ҳунарии Ғулом Шодӣ дар Ҳироту Самарқанду Марву Бухоро ҷараён гирифтааст. Назарияи шеъру мусиқиро дар назди падар омӯхтааст. Дар санъати сарояндагӣ, бавижа дар сурудани намунаҳои ҳамосию таърихӣ ва ирфонӣ касе аз ҳамзамононаш ҳампояи ӯ набудааст. Ғулом Шодӣ дар сабки "таҷвид" ва ғ.
Ғуломҳусайн Иброҳимии Динонӣ

Ғуломҳусайн Иброҳимии Динонӣ — файласуф ва пажӯҳишгари эронӣ, доктори илмҳои фалсафа. Зиндагинома Устоди фанни фалсафаи Донишгоҳи Фирдавсии Машҳад, устоди фанни фалсафаи Донишгоҳи Теҳрон (аз 1983). Иброҳимии Динонӣ дар робита бо фалсафаи Шиҳобуддини Суҳравардӣ ва ҳикмати ишроқ таълифоти зиёде дорад. Баъзе китобҳояш ҷоизаи "Китоби сол"-и ҶИЭ-ро дарёфт кардаанд. Иброҳимии Динонӣ муаллифи беш аз 20 китоб ва мақолаҳои зиёд мебошад.
Ғуломдавлат

ҒУЛОМДАВЛАТ — деҳа дар ҳудуди ҷамоати деҳоти Чашмасори ноҳияи Файзобод. Аз деҳа то маркази ноҳия 14,5 км. Аҳолиаш 1413 нафар, тоҷикон. Аз 53 хоҷагӣ иборат аст. Деҳа мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, нуқтаҳои хидматрасонии маишӣ, нуқтаҳои фурӯши маҳсулот, 46 хоҷагии деҳқонӣ, фермаи чорводорӣ, нуқтаҳои фурӯши сӯзишворӣ дорад. Мардуми деҳа ба сабзавоткорӣ, боғдорӣ, ғаллакорӣ, чорводорӣ, занбӯриасалпарварӣ машғуланд. Заминҳо аз чашмаҳо обёрӣ мешаванд.
Ғулом Ҷабборов

Ғулом Ҷабборов (19 октябри 1917, Бухоро — 1998, Душанбе) — физикдон, номзади илмҳои физика, дотсент, иштирокчии Ҷанги Бузурги Ватанӣ. Зиндагинома Соли 1935 Омӯзишгоҳи омӯзгории ш. Бухороро хатм кардааст. Солҳои дар яке аз мактабҳои ш. Сталинобод ба сифати муаллим кор кардааст. Солҳои дар сафҳои Артиши Шӯравӣ хидмат карда, дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ иштирок намудааст. Солҳои мудири хонаи бачагони шаҳраки Шаҳринав, мудири хонаи бачагони ш. Душанбе, нозир ва сардори шуъбаи кадрҳои Вазорати маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон буд. Соли 1957 шуъбаи ғоибонаи факултети физика-математикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Сталинобод ба номи Т. Г. Шевченкоро хатм намудааст. Солҳои ҳамчун муаллими калон, аз соли 1975 то охири умр дотсенти кафедраи физикаи умумии донишкадаи номбурда кор кардааст. Соли 1974 бо ташаббуси ӯ дар назди факултети физикаи донишкадаи омӯзгорӣ кафедраи методикаи таълими физика ташкил карда шуд. Ӯ ҳамчун аввалин мудири кафедраи методикаи таълими физика кор кардааст. Инчунин бо ташаббуси ӯ дар назди кафедра лабораторияҳои намоиши таҷрибаҳо, дарсҳои амалии физикӣ ва кабинетҳои воситаҳои техникии таълим, физикаи мактабӣ, методикаи таълими физика ташкил карда шуд. Оид ба методҳои вусъати робитаи баръакс ва дигар масъалаҳои таълими физика кори илмӣ бурдааст. Ҷоизаҳо Хидматҳояш бо медалҳои "Барои меҳнати шуҷоатнок дар солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ, солҳои", "Барои меҳнати шоён", "Барои ғалаба бар фашизм", унвони фахрии "Муаллими хизматнишондодаи мактаби ҶСШ Тоҷикистон" ва ифтихорномаи Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз карда шудааст.
Ғуломалии Деҳлавӣ

Шоҳабдуллоҳ Ғуломалии Деҳлавӣ — донишманди дин, сӯфии нақшбандии муҷаддидӣ ва нависандаи форсизабони Зидагинома Соли 1759 ҳамроҳи падараш Шоҳабдуллатиф, ки муриди Носируддин Қодирии Деҳлавӣ буд, ба Деҳлӣ рафт. Дар он ҷо назди Шоҳабдулазизи Деҳлавӣ илми ҳадисро омӯхт ва аз ӯ "Саҳеҳ"-и Бухориро фаро гирифт. Соли 1765 ба пири тариқат Мирзомазҳари Ҷониҷонон дасти иродат дод ва муддати зиёди умри худро дар мулозимати вай сипарӣ кард. Пас аз марги Ҷониҷонон дар Деҳлӣ ба ҷои ӯ бар маснади иршод нишаст. Ғуломалии Деҳлавӣ муриди бисёр дошт, ки на танҳо аз гӯшаву канори Ҳиндустон, балки аз аҳли Шом, Бағдод, Миср ва Чин ҳам буданд. Муҳимтарин халифагони Ғуломалии Деҳлавӣ: Шоҳабусаиди Муҷаддидӣ, Шоҳаҳмад Саид, Мавлоно Холиди Сайид Исмоили Маданӣ, Шоҳрауф Аҳмади Ромпурӣ (Раъфат). Ғуломалии Деҳлавӣ аз ҷонибдорони таълимоти Аҳмади Сарҳиндӣ, мухолифи ваҳдати вуҷуд ва ҳаводори ваҳдати шуҳуд буд. "Мақомоти Мазҳарӣ"; "Аҳволи бузургон" — дар зиндагиномаи гурӯҳе аз пирони тариқатҳои қодирия, суҳравардия, чиштия ва нақшбандия, зимнан нақшбандияи муҷаддидия; "Аҷвибаи эътирозоти Деҳлавӣ" — дар посух ба эътирозҳои Шайх Абдулҳақ Муҳаддиси Деҳлавӣ ба Аҳмади Сарҳиндӣ, "Эзоҳу-т-тариқа" — дар шарҳи тариқати нақшбандияи муҷаддидия, истилоҳоти тасаввуф, тариқи байъат, авсофи пиру мурид ва ахлоқу аъмоли солик; "Рисола дар зикри мақомот ва маориф ва воридоти Шайх Аҳмад Форуқии Нақшбандӣ", "Рисолаи машғулия", "Расоили сабъаи сайёра" аз осори ӯст. "Дурру-л-маориф" малфузоти Ғуломалии Деҳлавӣ ва "Макотиби шарифа" (маҷмӯаи 125 мактуби Ғуломалии Деҳлавӣ) гирдовардаи шогирдаш Раъфати Ромпурӣ аст.
Ғуломобод

Ғуломобод — деҳа дар ҷамоати деҳоти Боғгаӣи ноҳияи Муъминобод. Аз Ғуломобод то маркази ҷамоат 12 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 352 нафар, тоҷикон.
Сӯфии Ашқарӣ

Ғуломнабӣ Сӯфии Ашқарӣ — шоир и порсигӯи Афғонистон. Зиндагинома Ашқарӣ дар соли 1892 дар хонаводаи тоҷир мутаваллид шуд. Вай ҳанӯз нахустин солҳои кӯдакиро сипарӣ накарда буд, ки падар, модару бародарашро аз даст дод. Ӯ аз 18-солагӣ ба шоирӣ рӯй овард. Дар соли 1293 хуршедӣ Ғуломнабӣ нахустин шеърашро ба тахаллуси Ашқарӣ суруд. Бисёре аз ашъораш дар рӯзномаҳои он замон ба чоп расид ва 70 соли тамом ба шоирӣ пардохт. Дар соли 1335 шуғли саҳҳофиро баргузид ва бо китоб сару кор пайдо намуд ва баъдан базмҳои шоирона барпо менамуд ва билохира дар 9 саратони 1358 хуршедӣ Сӯфӣ Ғуломнабии Ашқарӣ ба умри 87-солагӣ даргузашт ва дар Шуҳадои Солиҳин ба хок сипурда шуд. Намунаи ашъор Бегуфтугӯ ба кулбаам, эй ошно, биё, Бегона нестӣ, ки бигӯям: биё, биё. Дар зиндагӣ наёмадӣ рӯзе ба пурсишам, Мурдам кунун, ба фотиҳа баҳри Худо биё. Як мӯ зиён ба шавкати ҳуснат намерасад, Рӯзе суи шикастадили бенаво биё. Ҷонам ба лаб расида зи Порис рафтанат, Як рӯз дар таёра зи роҳи ҳаво биё. Гар аз падар иҷоза надорӣ ба сӯи мо, Пешаш баҳона кун, зи раҳи синамо биё. Бар ҷои ғайр чанд равӣ, бевафо санам, Имшаб ба сӯи Ашқарии бенаво биё.
Ислом Ғуломов

Ислом Назарович Ғуломов (9 майи 1939, деҳаи Дара, ноҳияи Балҷувон) — омӯзгор, доктори илми педагогӣ, профессор. Корманди шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Ислом Назарович Ғуломов Соли 1963 Институти давлатии педагогии шаҳри Душанберо (ҳоло ДДОТ ба номи С. Айнӣ) ба охир расонда, дар Институти давлатии педагогии шаҳри Кӯлоб солиён заҳмат кашидааст, вазифаҳои муаллим, муаллими калон, дотсенти кафедраи математика, декани факултаи физика ва математика, мудири кафедраи алгебра ва методикаи таълими математика, декани факултаи математика, мудири кафедраи методикаи таълими математика, ноиби ректор оид ба илм, профессори кафедраи алгебра ва геометрия, мудири ҳамин кафедра -ро адо кардааст. Аз соли 2013 профессори кафедраи математикаи олии ҳамин донишгоҳ мебошад. Перомуни шеваҳои ҳалли масоили мантиқӣ, ҳисоббарорӣ, усулҳои таълими математика, осори риёзии мутафаккирони пешин ва ғайра қариб сад кори илмӣ-китобу рисола, мақолаҳои илмӣ, илмӣ-оммавӣ, илмӣ-методӣ ба хидмат овардааст. Осор.
Исфандиёр Ғуломзода

Исфандиёр Ғуломов (Ғуломов Исфандиёр Ҳасанович феврали 1947 1, ҶШС Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон 2. Зиндагинома Исфандиёр Ғуломов 15 феврали соли 1947 ба дунё омадааст. Гузаштагонаш дар вилояти Систони Эрон мезистанд ва падараш Ҳасани Ғулом тадриҷан ба сиёсат гаравид ва чун аз андешаҳову ғояҳои коммунистӣ пуштибонӣ мекард, қатори садҳо рушанфикрони коммунист ба Иттиҳоди Шӯравӣ омад. Аз Маскав ӯро ба Тоҷикистон эъзом карданд 3. Хатмкардаи ГИТИС, ҳунарманди Театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ. Эҷодиёт Бештар аз 80 нақш дар театр ва 50 нақш дар сенамо дорад 3. Театр Федор Иванович ("Қатра дар баҳр"-и М. Холов), Шоҳ ("Фолбинии Афандӣ"-и А. Баҳорӣ), Ванеев ("Эътироз ҳабдаҳ"-и Ю. Лиманов), Собир ("Умед"-и Ш. Солеҳов), Муллокарим ("Алафҳои бегона"-и С. Сафаров), Коко ("Раҳгумзада"-и М. Хаёлов). Синемо "Камина", "Шаби охирини Шаҳризод", "Афсонаҳои нави Шаҳризод" (СССР, Сурия), "Чашмаи гӯё", "Марзи давлатӣ. Реги сурх", "Хушнудона нигар", "Сулҳ ба хонаи шумо", "Ҷаҳиш", "Оҳангҳои баҳорӣ", "Муҳосира" (СССР). Нигаред низ.
Ғуломон (деҳа, н. Тоҷикобод)

Ғуломон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Лангаришоҳи ноҳияи Тоҷикобод. Аз Ғуломон то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 20 км. Аҳолиаш 456 нафар, тоҷикон.
Ғуломон

Ғуломон — яке аз асарҳои нависандаи тоҷик Садриддин Айнӣ мебошад, ки соли 1934 1. навишта шудааст. Ғуломон яке аз бузургтарин асарҳои нависанда аст. Романи "Ғуломон" нахуст бо забони ӯзбекӣ дар Ӯзбекистон нашр шудааст ва як сол баъд аз ин бо забони тоҷикӣ чоп шуд 2. Нигаред.
Хол Ғуломов

Ғуломов Хол Сафарович (15 июли 1929 ноҳияи Данғара, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон — 20 июли 2017, шаҳри Твер, Русия) — ходими фарҳанг. Корманди хидматнишондодаи маданияти ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи Техникуми маданӣ-равшаннамоии Куктош (ҳоло Коллеҷи фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон ба номи П. Буйдоқов), Институти давлатии китобхонашиносии Маскав (ҳоло Институти давлатии фарҳанги Маскав). Фаъолияти кориашро дар наврасӣ аз к-зи "Ситораи Сурх"-и шӯрои деҳоти Ёхсуи н. Данғара оғоз кардааст. Табелчии колхозизи "НКВД"-и шаҳри Норак, муовини сардор, сардори раёсати муассисаҳои маданиву маърифатии Вазорати маданияти ҶШС Тоҷикистон, директори Театри давлатии академии драмаи ба номи А. Лоҳутӣ, Осорхонаи муттаҳидаи ҷумҳуриявии таъриху кишваршиносӣ ва санъати тасвирии Тоҷикистон ба номи К. Беҳзод. Аз соли 1989 дар нафақа буд. Дар эҳё, таъсис ва сохтмони театрҳо, хонаҳои маданият, китобхонаҳои пойтахт ва шаҳру навоҳии ҷумҳурӣ бевосита ширкат кардааст. Ба шеъру шоирӣ низ шуғл варзида (аз 1950), бо тахаллуси "Рамзӣ" ва "Ниҳонӣ" шеър мегуфт. Намунаи ашъораш аз солҳои 70 садаи дар матбуоти даврӣ ("Маориф ва маданият", "Ҷавонони Тоҷикистон") чоп шудаанд. Доираи мавзӯъҳои ашъораш меҳру садоқат ба ватан, ваҳдат, муҳаббат ва ғ-ро дар бар мегиранд. Яке аз шеърҳояшро ("Соҳили дарё хуш аст") Иброҳим Кобулиев оҳанг баста, сурудааст. Дар ҳайати Театри давлатии академии драмаи ба номи А. Лоҳутӣ ба Афғонистон, Ӯзбекистон сафари ҳунарӣ кардааст. Депутати Шӯрои депутатҳои халқи шаҳри Душанбе. Ҷоизаву медалҳо Аълочии маданияти ИҶШС. Бо Грамотаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (1954, 1957, 1960, 1963), Шӯрои Олии ҶШС Туркманистон, Грамотаи Фахрии КМ ҲК ҶШС Ӯзбекистон, медалҳои "Барои наҷоти ғарқшаванда", "Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В. И. Ленин", "Барои меҳнати шоиста", "Ветерани меҳнат" ва чандин ифтихорномаи ҷумҳуриҳои шӯравӣ сарфароз гардидаст. Осор.
Ғуломсаид Холов (деҳа, н. Кӯшониён)

Ғуломсаид Холов — деҳа дар ҷамоати деҳоти Заргари ноҳияи Кӯшониён. Аз Ғуломсаид Холов то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 33 км. Аҳолиаш 1582 нафар, тоҷикон.