ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҷамолиддин Каримзода

Ҷамолиддин Каримзода (24 июл 1944, ноҳияи Норак — 5 март 2001) — шоир и тоҷик. Узви Иттиҳодияи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Ҷамолиддин Каримзода 24 июли соли 1944 1 дар деҳаи Дашти Рази ноҳияи Норак зода шудааст. Хурдсол аз падар маҳрум монда, зиндагии сахтеро аз сар гузарондааст. Соли 1962 мактаби миёнаи ба номи Абӯалӣ ибни Синои ноҳияи Бохтар, соли 1967 факултаи филологияи тоҷики Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм кардааст. Сипас дар нашриёти "Ирфон" ва Студияи телевизиони тоҷик ба сифати муҳаррир, дар коллегияи барномасозӣ ва таҳририяи Идораи фарҳангу фароғати Вазорати фарҳанги ҷумҳурӣ ба ҳайси сармуҳаррир адои вазифа намудааст. Эҷодиёт Китоби аввалини шеърҳояш "Чашмаи Хуршед" соли 1973, баъдан китобҳои дигараш "Армуғони баҳор", "Ташнаи зиндагӣ", "Накҳати умед", "Фасли чаман", "Хиёбони баҳор", "Ашки мармар", "Фасли гулафшон", "Най" ва ғ. ба табъ расидаанд. Иддае аз ашъораш ба забонҳои гуногуни хориҷӣ тарҷума ва чоп шудаанд. Аз ҷумла, се китоби шеърҳояш ба забони русӣ интишор ёфтааст. Намунаҳоеро аз осори шоиру нависандагони дунё ба тоҷикӣ тарҷума ва чоп кардааст. Дастае аз ашъорашро овозхонони касбиву ҳаваскорони бешумор мехонанду бастакорон ба таронаҳояш зиёда аз дусад оҳанг бастаанд. Ғолиби бештар аз даҳ озмуни ҷумҳуриявӣ ва байналхалқии шеъру тарона гаштааст. Ширкатвари фестивалҳои байналхалқии шеър дар Македония, Черногория ва Сербия будааст. Соли 1973 ба узвияти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон пазируфта шудааст 2. Даргузашт Ҷамолиддин Каримзода 5 марти соли 2001 аз олам даргузашт.
Ҷамолиддин Абдуллозода

Ҷамолиддин Абдуллозода (Ҷамолиддин Абдуллоевич Абдуллоев, 9 декабр и соли 1966 1, ноҳияи Данғара 2) — арбоби давлатӣ, сиёсатмадор ва табиби тоҷик. Узви Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон (ҲХДТ). Доктори илмҳои тиб 3. Вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Тоҷикистон аз соли 2020 4 Бо медали "Шараф" мукофотонида шудааст (тоҷикӣ: медали Шафқат, 2009) 1. "Аълочии тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон", Корманди шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон 5. Зиндагинома Ҷамолиддин Абдуллозода 9 декабри соли 1966 5 1 дар ноҳияи Данғара, вилояти Хатлон 2 таваллуд шудааст. Мактаби миёнаро дар зодгоҳаш хатм кардааст. Соли 1989 Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ ибни Синоро хатм кардааст 2. Таҷрибаомӯзӣ (интернатура)дар беморхонаи клиникии шаҳрии 5-и шаҳри Душанбе 5 1 2 гузаронидааст. Солхои. дар беморхонаи шахрии рақами 7-уми маркази тиббии "1-уми Советский" табиби ҷаррох шуда кор мекард. Солҳои 1992-1998 дар шӯъбаи ҷарроҳӣ ба ҳайси табиби ординатор кор кардааст. Солҳои 1998-2008 мудири шӯъбаи ҷарроҳӣ, 2008-2014. — сардухтури беморхонаи клиникии шаҳрии раками 3. шаҳри Душанбе. Моҳи марти соли 2014 сардухтури Беморхонаи шаҳрии клиникии ёрии таъҷилии шаҳри Душанбе таъин гардид. Ӯ 17 марти соли 2017 бо қарори раиси шаҳри Душанбе Рустами Эмомалӣ директори Маҷмааи тандурустии "Истиқлол" таъин карда шуд (Маҷмааи тандурусти Истиқлол) 5 1 2. Соли 2002 рисолаи номзадиашро дифоъ кардааст. Соли 2011 дар мавзӯи "Комплексная диагностика и хирургическая коррекция рефлюкс-эзофагита и рефлюкс-гастрита при желчнокаменной болезни" рисолаи докторӣ дифоъ кардааст 3 2. Солҳои 2002-2007 ассистент, баъдан дотсенти кафедраи ҷарроҳии умумии 2, 2008-2014. - мудири кафедра, профессор ва омӯзгори Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ ибни Сино. Муаллифи зиёда аз 351 мақолаи илмӣ ва 8 монография 5. Соли 2017 нашриёти китоби Сӯхтаҳои амиқи узвҳои поён-ро бо ҳаммуаллифи Ҷамолиддин Абдуллозода нашр кардааст. Вакили Маҷлиси ноҳияи Шоҳмансури шаҳри Душанбе аст 5 2. 5 майи соли 2020 бо фармони Президенти Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ таъин гардид. 4 2. Бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 3 ноябри соли 2020 бинобар таъсиси Ҳукумати нав Вазири тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон таъин гардидааст. 6 Нигаред низ.
Ҷамолии Деҳлавӣ

Ҳомид ибни Фазлуллоҳ Ҷамолии Деҳлавӣ — шоир и порсигӯ, тазкиранавис ва аз машоихи суҳравардияи Ҳинд 1, муаллифи маснавии "Меҳру Моҳ".
Ҷамолиддин Шарипов

Ҷамолиддин Шарипов (Шарипов Ҷамолиддин Сафолович.04.1994; ноҳияи Ховалинг, Ҷумҳурии Тоҷикистон) — таърихшинос, номзади илмҳои таърих 1. Зиндагинома Шарипов Ҷамолиддин Сафолович 26-уми апрели соли 1994, дар деҳаи Гулзори ноҳияи Ховалинги вилояти Хатлон, дар оилаи коргар таваллуд шудааст. Соли 2012 мактаби миёнаро бо "медали тилло" хатм намуда, ба тариқи суҳбат ба факултети таърихи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дохил ва онро соли 2017 бо дипломи аъло хатм намудаст. Дар давоми донишҷӯӣ дар олимпиадаҳои ҷумҳуриявӣ миёни макотиби олӣ ва дарёфти "Ҷоми Академияи миллии илмҳо" ширкат намуда, чор маротиба соҳиби ҷойи якум гардидааст. Соли 2018 ба шуъбаи аспирантураи ДМТ дохил шуда, соли 2021 рисолаи номзадиашро дар мавзуи "Инъикоси таърихи аҳди қадими халқи тоҷик дар осори Эмомалӣ Раҳмон" (Освещение древней истории таджикского народа в трудах Эмомали Рахмона) ҳимоя намудааст. Солҳои 2017-2023 омӯзгори кафедраи таърихи халқи тоҷики ДМТ, солҳои 2017-2020 ба ҳайси раиси Ҷамъияти илмии факултети таърих кор кардааст. Аз моҳи январи соли 2023 ба ҳайси директори Маркази илмӣ-таҳқиқотии Пешвои миллат фаъолият дорад. Осор Муаллифи 2 монография, 2 воситаи таълимии ёрирасон, 2 барномаи таълимӣ ва зиёда аз 30 мақолаи илмию методӣ мебошад.
Ҷамолиддин Мансуров

Ҷамолиддин Мансуров (16 октябри 1951, ноҳияи Ҳисор, ҶШС Тоҷикистон) — арбоби давлатии тоҷик. Раиси комиҷроияи шаҳри Душанбе (1993 – 1994). Ҷонишини сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон (1994 – 2001), ҷонишини раиси Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Ҷамолиддин Мансуров соли 1951 дар деҳаи Қипчоқи ноҳияи Ҳисор зода шудааст 1. Хатмкардаи факултаи иқтисодии Университети давлатии Тоҷикистон. Фаъолияти меҳнатӣ Фаъолияти меҳнатиро соли 1973 ба ҳайси иқтисодчии калони комиҷроияи ноҳияи Ҳисор оғоз карда, сипас сардори стансияи иттилооту ҳисоббарории ноҳияи Ҳисор буд. Хидмат дар Артиши Шӯравӣ (1978–79). Нозири шуъбаи ташкилии кумитаи ҲК ноҳияи Ҳисор, директори совхози ниҳолпарварии "Дӯстӣ", мудири шуъбаи кишоварзӣ, нозири шуъбаи ташкилии кумитаи ҲК ноҳияи Ҳисор (1979–89), раиси Шӯрои депутатҳои халқии ноҳияи Ҳисор (1989–93). Раиси комиҷроияи шаҳри Душанбе (1993–94). Ҷонишини сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон (1994–2001), ҷонишини раиси Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Вакили мардумӣ, узви Раёсати Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб гардидааст. Ҷамолиддин Мансуров аз соли 2005 бознишаста шуд 1. Ҷоизаву медалҳо Бо ордени "Дӯстӣ" ва медалҳо сарфароз гардидааст.
Ҷамолуддин Муншии Исфаҳонӣ

Ҷамолуддин Муншии Исфаҳонӣ (1;? — қарни) — шоир, адиби форс-тоҷик ва аз муншиёни Шамсуддини Ҷувайнӣ.
Ҷамолуддин Шарифи Нишопурӣ

Ҷамолуддин Шарифи Нишопурӣ — Забонишинос, шоир, ориф, фақеҳ ва котиби форс-тоҷик, муаллифи "Шарҳу-т-тасҳил", "Шарҳу-т-талхис" ва "Шарҳу-л-лубоб".
Ҷамолуддини Гелӣ

Ҷамолуддини Гелӣ — ориф, шайхи маъруфи тариқати кубравия. Зиндагинома Аз зиндагии Ҷамолуддини Гелӣ ҳамин қадар маълум аст, ки ӯ ҳамасри ҳафтумин ҳокими исмоилияи Аламут Алоуддин Муҳаммад писари Ҷалолуддин Ҳасан буд. Ҳокими мазкур ба ӯ иродату ихлоси тамом дошт ва ҳамасола маблағи 500 динор зари сурх ҳамчун назр ба ӯ мефиристод. Ҷамолуддини Гелӣ муддате дар Хоразм дар ҳалқаи муридони Наҷмуддини Кубро буд; дар зумраи 12 муриди барҷастаи шайхи мазкур даромада, яке аз халифагони вай ва аз ҷониби ӯ мулаққаб ба "Айнуззамон" гашт. Баъди ҳуҷуми Чингизхон ба Хоразм Наҷмуддини Кубро худ дар Хоразм монда, ба муридонаш рухсат дод, то шаҳрро тарк кунанд. Ҷамолуддини Гелӣ ба Қазвин рафта, то охири умр дар он ҷо ба иршоди муридон машғул шуд ва дар ҳамон ҷо даргузашт. Ҳангоми ҳамлаи муғулҳо ба Қазвин дар соли 1244 мардум ба хонақоҳи Ҷамолуддини Гелӣ паноҳ оварданд. Зоҳиран, Ҷамолуддини Гелӣ ба арабӣ ва форсӣ шеър мегуфтааст, аммо дар манбаъҳо танҳо 2 байти арабӣ аз ӯ нақл шудааст. Дар "Таърихи гузида", "Тарҷумаи Маҷолису-н-нафоис" ва Муншаот" таълифоти манзум ва мансуре ба вай нисбат дода шудааст.
Ҷамолуддини Ғайбӣ

Ҳофиз Ҷамолуддини Ғайбӣ (? — қарни) — мусиқидон, навозанда, хонанда ва шоир и форс-тоҷик, падари Абдулқодири Мароғаӣ. Зиндагинома Ғайбӣ дар мусиқӣ, шеър, оҳангсозӣ, сознавозӣ мартабаи баланд дошт. Дар сознавозӣ ва назарияи мусиқӣ касе ҳампояи ӯ набуда, шогирдону пайравони зиёде дошта, писараш Хоҷа Абдуқодир маҳсули дар ин соҳа андӯхтааш буд. Хоҷа Абдуқодир дониш ва фазилати баланди Ғайбӣ ро сутуда: "дар ин илму амал (амалия ва назарияи мусиқӣ) ба мартабае расид, ки ҳиммати мубораки ишон буд ва ин маънӣ бар оламиён возеҳ ва лоиқ шуд ва ғарази он ҳазрат аз таълим дар ин фан бад-ин банда он буд, ки чун Қуръонро ҳифз карда будам, хостанд, ки маърифати нағамот камоянбағӣ ин бандаро ҳосил бишавад, то чун тиловати Каломуллоҳ ба нағамоти табиа кунам аз сару қувват бошад" Дар бораи таълифоти назарии мусиқии Ҷамолуддини Ғайбӣ ахборе зикр наёфтаанд.
Ҷамолуддини Ҳасирӣ

Ҷамолуддини Ҳасирӣ — фақеҳ ва муҳаддиси ҳанафии форс-тоҷик, шогирди Фахруддин Қозихон. Зиндагинома Абулмҳомид Маҳмуд ибни Аҳмади Бухорӣ, дар соли 1151 (546 ҳ.) дар Бухоро мутаваллид шуд.
Ҷамолуддини Бухорӣ

Ҷамолуддини Муҳаммад ибни Тоҳир ибни Муҳаммади Бухорӣ — ахтаршинос ва риёзидон и форс-тоҷики муқими Чин.
Ҷамшед Алиҷонов

Ҷамшед Абдуқаюмович Алиҷонов (зод. 16 феврали 1976; Хуҷанд, вилояти Суғд) — омӯзгор, номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1999 Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров -ро хатм кардааст. Корнома Аз соли 2019 то ҳол Дотсенти кафедраи молия ва қарзи факултети молия ва ИБ Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров.
Ҷамшед

Ҷамшед — яке аз подшоҳонии асотирии эронӣ. Ӯ бар асоси китоби Вандидод нахустин касе аст, ки ҳикмати ишроқиро фаро гирифт ва тавонист низоми маърифатии Эронро поягузорӣ кунад. Вай дар асл аввалин башар ва аввалин шахси фанопазир ва шоҳи сарзамини мурдагон (ҷаҳони фонӣ ва заминӣ) буд. Дар достони Ҷам дар густураи садаҳои пеш аз таърих дигаргуниҳое падид омадааст, ки мунҷар ба пайдо шудани достони подшоҳӣ ҳамроҳ бо иқтидори вай бар замин шудааст, чунонки дар замони подшоҳии вай мардум аз газанди пириву марг барканор ва ҳамвора ҷавон буданд. 1 Номи Ҷамшед дар Авесто Йима омада, ба таври гуногун маънидод шудааст. Мувофиқи Яснои 30 банди 3-4 ин ном Йема дугона ҳамзот тарҷума карда мешавад. Йима — подшоҳест, ки зоҳиран, дар давраи зиндагии муштараки ҳиндуориёоиҳо шаҳриёрӣ кардааст. Ддар Ведохо Йима худованди дузах буда дар назди бараҳмонон бошад, Яма ва хоҳараш Ями — одамони нахустин шуморида шудаанд. Ҷамшед бузургтарин подшоҳ аст, ки лифоҳу саодати мардумро бартар аз ҳарчиз дониста, ба онҳо роҳу равиши зиндагӣ омухт ва барои онҳо ҷомеаи одилона барпо кард. Аз ин ҷихат вай дар "Авесто" соҳиби лақабу унвонҳои ифтихоромез мебошад. Фаргарди дуюми Вандидод дар бораи ин подлшоҳи маъруфи ориёи маълумоти мавчуте медихад. Ҷолиб аст, ки дар ин бахши Авесто як силсила шабохиде нухуфта аст, ки дар бахшҳои дигари китоби мукаддас дида намешавад. Аввалин, дар он ходисае, ки дар Космологияи исломӣ ва насронӣ, ба номи "Туфони Нӯҳ" маъруф аст ва дар асоси мифологияи зардушти марбут ба Ҷамшед мебошад, тасвир гардидааст. Ҷамшед дар "Шоҳнома" омадааст. 2 Инчунин нигаред Артур Кристенсен, донишманди донморкӣ — 1 Муҳаммад ибни Ҷарири Табарӣ, таърихнигор, муаллифи "Таърихи Табарӣ" — 1 Абӯрайҳони Берунӣ, алломаи бузурги машриқзамин. — 1 —. низ.
Ҷамшед Валиев

Ҷамшед Абдурасулович Валиев (07.06.1993, д. Нури Шарқ, ҷамоати Истиқлол, н. Фархор, вил. Хатлон) — филолог, омӯзгор, номзади илмҳои филология Зиндагинома Ҷамшед Валиев солҳои 2011-2015 дар факултети филологияи тоҷики ДДОТ ба номи С. Айнӣ таҳсил намуда, онро бо дипломи аъло хатм кардааст. Солҳои 2015-2017 магистратураи донишгоҳи мазкурро хатм карда, аз соли 2016 то соли 2017 ба сифати мудири кабинети фаннии факултети таҳсилоти ибтидоии ДДОТ ба номи С. Айнӣ. Аз соли 2017 ба ин сӯ котиб-коргузори маҷаллаи "Муҳаққиқ" ва аз соли 2020 ба ҳайси муовини декан оид ба корҳои тарбиявии факултети филологияи тоҷики ДДОТ ба номи С. Айнӣ фаъолият дорад. Фаъолияти илмӣ Ҷамшед Валиев солҳои 2017-2020 докторанти -и шуъбаи рӯзонаи кафедраи назария ва амалияи забоншиносӣ ва ассистенти кафедраи номбурда фаъолият намудааст. Дар мавзуи "Роҳҳои калимасозии исм дар осори Абдулҳамид Самад" пажуҳиши илмӣ анҷом додааст ва соли 2023 рисолаи номзадӣ дифоъ намудааст. Муаллифи беш аз 20 мақолаи илмӣ аст. Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Ҷамшед Исмоилов

Ҷамшед Исмоилов (Исмоилов Ҷамшед Қосимович августи 1956, Ховалинг, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон — 16 августи 2020, Душанбе, Тоҷикистон) — овозхон ва таронасарои тоҷик, Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон 1. Зиндагинома Ҷамшед Исмоилов фориғуттаҳсили мактаби ҳамагонии шаҳри Кӯлоб, факултаи маданию равшаннамоии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода (бахши дирижёрӣ, 1977), факултаи филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буда, фаъолияти корияшро ибтидо дар Кумитаи ҷавонони ш. Душанбе ба ҳайси коргузор оғоз намудааст. Сипас сарояндаи яккахони ансамбли мақомхонони Комитети давлатии радиошунавонӣ ва телевизиони ҶШС Тоҷикистон, директори гурӯҳҳои ҳунарии кумитаи мазкур, муовини вазири фарҳанги ҶТ, директори генералии Иттиҳодияи эҷодию консертии Вазорати фарҳанги ҶТ (аз соли 2003 то 2020) хидмат намудааст. Эҷодиёт Ҷамшед Исмоилов баробари сарояндаи соҳибсабк будан инчунин муаллифи зиёда аз 60 суруд буда ва таснифоташ "Хез модар", "Гуфтамат имшаб биёям", "Бародарон", "Биё бародар шавем", "Хоки ватан", "Эй сорбон", "Омадӣ ҷонам ба қурбонат" ва ғ. назди дӯстдорони созу овоз маъруфияти хоса касб кардаанд. Ҷамшед Исмоилов иштирокдори симпозиуму фестивалҳои байналмилали мусиқии мардумони Шарқ (Самарқанд 1983, 1987, 1997) буда, дар ҳайатҳои ҳунарии тоҷик бо барномаҳои консертӣ ба ҷумҳуриҳои собиқ шӯравӣ, мамолики хориҷӣ (Кипр-1984, Афғонистон-1985, Олмон-1989, Белгия-1993,Туркия-1990, Эрон-1996-98, 2006 ва ғайра) сафарҳои ҳунарӣ намудааст. Ҷамшед Исмоилов аз аввалин ташаббускори гузаронидани ҷашнвораҳои мусиқии "Дурдонаҳои Шашмақом" (Душанбе-1996), "Ахтарон" (Душанбе-1997) ва "Суруди сол" (Душанбе-1995) аст. Барои маҳорати баланди иҷроӣ ва тарғиби дастоварҳои фарҳангу ҳунари тоҷик сазовори ифтихорномаҳо гардидаст. 2 Даргузашт Ҷамшед Исмоилов 16 августи соли 2020 дар шаҳри Душанбе дар синни 64-солагӣ аз олам даргузашт 3. Ӯ рӯзҳои охир бо бемории қанд дар беморхонаи "Истиқлол" табобат мегирифт. Маросими дафн худи ҳамон рӯз гузаронида шуд, ки ҷасади ӯро дар оромгоҳи Лучоби шаҳри Душанбе ба хок супурданд.
Ҷамшед Исмоилов (футболбоз)

Ҷамшед Исмоилов (12 январи 1987, Душанбе) — футболбози тоҷик. Бозигар ва нимҳимоятгари Дастаи миллии футболи Тоҷикистон аз Регар-ТадАЗ дар Қатар.
Ҷамшед Пиримов

Ҷамшед Пиримов - узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, ҳамчун узви Конфедератсияи байналхалқии журналистон, Аълочии маориф ва фарҳанги ҷумҳурӣ, дорандаи ҷоизаҳои адабии ба номи Ҳамза Ҳакимзода Ниёзӣ ва Зуфархон Ҷавҳарӣ аст. Зиндагинома Ҷамшед Пиримов 25 апрели соли 1948 дар деҳаи Майдончаи ноҳияи Истаравшан таваллуд ёфтааст. Соли 1971 факултаи таъриху филологияи Институти педагогии шаҳри Ленинободро хатм намуда, дар мактаби деҳа муаллим, аз соли 1979 то соли 1997 дар ҳайси мудири шуъбаи адабиёту маърифат дар газетаи республикавии "Совет Тожикистони" кор кардааст. Ҳоло ӯ сармуҳаррири газетаи "Қадрият", ҷонишини сармуҳаррири маҷаллаи "Суғд ёгдуси", мудири сектори адабиёти узбек дар назди шуъбаи Суғдии Иттифоқи нависандагони Тоҷикистои мебошад. Эҷодиёт Ҷамшед Пиримов шеърнависиро дар мактаби миёна сар карда, машқҳои нахустинаш дар газетаи ноҳиявии Ӯротеппа "Роҳи сотсиализм" чоп мешуданд. Кор дар редаксияҳо барои ӯ мактаби тарбия дар соҳаи журналистика ва адабиёт, ҳамчун фазлу адабу одамгарӣ шуд. Ӯ бо шоирони варзидаи тоҷику ӯзбек шиносоии наздик дошта, дар тарҷумаи асарҳои онон имкон пайдо кард. Ва солҳои охир ӯ чаҳор китоби тарҷумаи шоирони муосири тоҷикро ба табъи дӯстдорони ашъор расонд. Ӯ пайвандгари адабиёти тоҷику ӯзбек мебошад. Дар навбати худ шоирони шинохтаи тоҷик Алӣ Бобоҷон, Салими Хатлонӣ, Раънои Зоирдухт, Неъмати Оташ ва дигарон шеър ва ғазалҳои Ҷамшедро ба забони тоҷикӣ гардониданд. Асарҳои ӯро мусиқӣ баста, суруд мехонанд. Шоир даҳҳо китоби ашъори худро дорад. Ӯ узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, ҳамчун узви Конфедератсияи байналхалқии журналистон, Аълочии маориф ва фарҳанги ҷумҳурӣ, дорандаи ҷоизаҳои адабии ба номи Ҳамза Ҳакимзода Ниёзӣ ва Зуфархон Ҷавҳарӣ аст. Шоир дар солҳои охир қиссаҳои Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фазлиддин Муҳаммадиев "Варта", "Шоҳии япон" ва даҳҳо ҳикояҳои ӯро ба ӯзбекӣ тарҷума намуда ба чоп супорид.
Ҷамшеди Раҷабалӣ

Ҷамшеди Раҷабалӣ - варзишгар, гуштигири тоҷик, ғолиби озмун дар вазни то 55 кг.
Ҷамшед Шайбонӣ

Ҷамшед Шайбонӣ (май 1925 1, Теҳрон — 2 июл 2009 1, Лос Анҷелес, Калифорния) — оҳангсоз, коргардон, таҳиякунанда, хонанда ва таронасарои мусиқии поп ва талфиқии Эрон буд 2. "Таронаи симинбар" яке аз таронаҳои маъруфи вай аст. Зиндагинома Ҷамшед Шайбонӣ дар сол 1304 дар Теҳрон ва дар хонаводае ҳунарманд ба дунё омад. Ӯ наваи духтарии Мирзо Абдуллоҳ, падари мусиқии Эрон аст ва падараш Иноятоллоҳхон Шайбонӣ аз пешгомони ҳунар намоиш дар Эрон ба шумор меравад. Ӯ донишомӯхтаи ба тартиб, Ҳунаристони ҳунарпешагии Теҳрон, таълиму тарбият аз Донишгоҳи Сонтомунико ва синамо аз Донишгоҳи Колифурниё аст.
Ҷамшед Усмонов

Ҷамшед Усмонов — коргардони филм ва филмноманависи синамои тоҷик, узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон, Академики Академияи ҳунарҳои кинематографии Россия "Ника", дорандаи ҷоизаҳои кинофестивалҳои байналмилалӣ ва минтақавӣ, яке аз барҷастатарин чеҳраҳои синамои муосири форсӣ аст. Зиндагинома Ҷамшед Усмонов 31 январи соли 1965 дар д. Ашт ба дунё омадааст. Факултаи режиссёрии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода ба навор гирифта шудааст. Ҳоло дар Фаронса истиқомат мекунад. 3. Филмҳо Ҷоизаҳо.
Ҷамшед Ҷӯразода

Ҷӯразода Ҷамшед Ҳабибулло (Ҷамшед Ҳабибуллоевич Ҷӯрабоев июни соли 1971, шаҳри Хуҷанд) — доктори илмҳои таърих, профессор, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати.
Ҷамшедхон Туразода

Ҷамшедхон Аскар Туразода (25.08.1975) шаҳри Душанбе, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент. Зиндагинома Ҷамшедхон Туразода соли 1997 Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон -ро хатм намудааст. Ихтисос молшинос-тиҷоратчӣ.
Ҷамъ намудани далелҳо

Ҷамъ намудани далелҳо — давраи аввали рафти исботкунӣ ба ҳисоб рафта, фаъолияти шахси барандаи таҳқиқи ибтидой, муфаттиш, прокурорро оид ба бо роҳҳои қонунӣ ҷустуҷӯ кардан, ёфта гирифтан ва ҷамъ намудани маълумоти ба парванда зарурбударо дар бар меғирад. Роҳҳои ҷамъ намудани далел - ҳаракатҳои тафтишотӣ, талаб карда гирифтани предметҳо ва хуҷҷатҳои лозима, талабот оид ба гузаронидани ревизияҳо ва санҷиши хуҷҷатҳо мебошанд. Иштирокчиёни мурофиаи ҷииоятй, иичуиин шаҳрвандон, корхонаву муассисаҳо, ашкилотҳо, шахсони мансабдор низ метавонанд маълумотеро, ки ба кор аҳамият доранд, пешниҳод намоянд. Ин маълумот пас аз ба шакли мурофиавӣ даровардани онҳо ба сифати далел эътироф мешаванд. Предметҳо ва ҳуҷҷатҳое, ки нишонаи далелҳои шайъиро доранд, бо қарори махсуси шахси барандаи таҳқиқи ибтидой, муфаттиш, прокурор ва ё таъйиноти суд ба парванда ҳамроҳ карда мешаванд (м. 78 КМҶ ҶТ).. низ.
Ҷамъиятдеҳқон

Ҷамъиятдеҳқон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҷӯра Назарови ноҳияи Шаҳритӯс. Аз Ҷамъиятдеҳқон то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 2715 нафар, тоҷикон.
Ҷамъият (деҳа, н. Панҷ)

Ҷамъият — деҳа дар ҷамоати деҳоти Меҳвари ноҳияи Панҷ. Аз Ҷамъият то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 5 км. Аҳолиаш 815 нафар, тоҷикон.
Ҷамъияти дорои масъулияти иловагӣ

Ҷамъияти дорои масъулияти иловагӣ — ҷамъияте дониста мешавад, ки аз ҷониби як ё якчанд шахс таъсис гардида, фонди оинномавии он мувофиқи андозаи дар ҳуҷҷатҳои таъсисй муайянгардида ба ҳиссаҳо тақсим мешавад. Иштирокчиёни чунин ҷамъият тибқи аз рӯи уҳдадориҳои он бо амволи худ ба андозаи дар ҳуҷҷатҳои таъсиси ҷамъият муайянгардидаи барои ҳамаашон баробари арзиши саҳми гузоштаашон масъулияти муштараки иловагӣ доранд. Агар дар ҳуҷҷатҳои таъсисии ҷамъият тартиби дигари тақсимоти масъулият пешбинӣ нагардида бошад, дар суратн муфлисшавии яке аз иштирокчиён масъулияти ӯ тибқи уҳдадориҳои ҷамъият байни иштирокчиённ боқимонда мутаиосибан ба саҳмашон тақсим карда мешавад. Номи муассисавии ҷамъияти дорои масъулияти иловагй бояд номи ҷамъият, инчунин иборан "дорои масъулияти иловагӣ"- ро дарбар гирад.. низ.
Ҷамъияти вобаста

Ҷамъияти вобаста — ҷамъияти хоҷагие вобаста эътироф карда мешавад, ки ҷамъияти дигар (бартаридошта) бештар аз 20 фоизи саҳмияҳои овоздори ҷамъияти саҳҳомӣ ё 20 фоизи сармояи оинномавии ҷамъияти дорои масъулияти маҳдудро соҳиб бошад. Ин гуна ҷамъият дар ин хусус бояд бетаъхир маълумот нашр намояд. Ҳадди иштироки мутақобилаи ҷамъиятҳои хоҷагй дар сармояи оинномавии якдигар ва миқдори овозе, ки яке аз чунин ҷамъиятҳо дар маҷлиси умумии иштирокчиён ё саҳмдорони ҷамъияти дигар истифода карда метавонад, тибқи қонун муайян карда мешавад (м. 117 КГ).. низ.
Ҷамъияти дорои масъулияти маҳдуд

Ҷамъияти дорои масъулияти маҳдуд (ҶДММ) — яке аз шаклҳои ташкилию ҳуқуқии шахсони ҳуқуқӣ буда, аз ҷониби як ё якчанд шахс таъсис дода мешавад ва сармояи оинномавии он бо ҳиссаҳои баробар ба андозаи муайяннамудаи ҳуҷҷатҳои таъсисӣ тақсим шудааст. Иштирокчиёни ҷамъияти дорои масъулияти маҳдуд барои уҳдадориҳои он масъулият надоранд ва зиёни таваккали марбут ба фаъолияти ҷамъиятро дар доираи арзиши саҳми гузоштаашон ба зимма мегиранд. Ширкаткунандагон пурра саҳмия гузоштаи ҷамъият барои уҳдадориҳои он дар доираи арзиши қисми пардохтанашудаи саҳми ҳар иштирокчӣ масъулияти муштарак доранд (моддаи 94 Кодекси маданӣ). Шумораи иштирокчиёни ҷамъияти дорои масъулияти маҳдуд набояд аз сӣ нафар зиёд бошад. Дар акси ҳол, агар шумораи иштирокчиёни он то ҳадди муқаррар гардида кам карда нашавад, он бояд дар давоми сол ба ҷамъияти саҳҳомӣ табдил дода баъди гузаштани ин муҳлат бо тартиби судӣ бояд барҳам дода шавад (қ. 1:СМ нестмоддаи 95 Кодекси гражданӣ).. низ.
Ҷамъияти саҳомии пӯшида

Ҷамъияти саҳомии пӯшида, ҶСП — ҷамъияти саҳомие, ки саҳмияҳояш танҳо байни муассисони он ё гурӯҳи дигари шахсони қаблан муайянгардида тақсим карда мешавад. Чунин ҷамъияти саҳомӣ ҳуқуқ надорад ба саҳмияҳои баровардааш обунаи кушода доир намояд ё ба тарзи дигар онҳоро барои харид ба гурӯҳи номаҳдуди шахсон пешниҳод кунад. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Шумораи саҳмдорони ҷамъияти саҳомии пӯшида набояд аз панҷоҳ нафар зиёд бошад. Агар шумораи саҳмдорони ҷамъияти саҳомии пӯшида аз шумораи ниҳоии муқараррнамудаи ҳамин қисм бештар бошад, ин ҷамъияти саҳомӣ дар муддати як сол бояд ба ҷамъияти саҳомии кушода табдил дода шавад. Агар шумораи саҳмдорони он то шумораи ниҳоии муқараррнамудаи ҳамин қисм кам нагардад, ҷамъияти саҳомӣ бояд бо тартиби судӣ барҳам дода шавад. Саҳмдорони ҷамъияти саҳомии пӯшида барои аз рӯи нархи ба дигар шахс пешниҳодшуда харидорӣ намудани саҳмияҳои саҳмдорони ҳамин ҷамъияти саҳомӣ афзалият доранд. Дар оинномаи ҷамъияти саҳомӣ метавонад ба ҷамъияти саҳомӣ ҳуқуқи афзалиятноки аз саҳмдорон харида гирифтани саҳмияҳояшон пешбинӣ карда шавад, ба шарте ки саҳмдорон аз ҳуқуқи афзалиятноки харидани саҳмияҳо истифода накарда бошанд.
Ҷамъияти фаръӣ

Ҷамъияти фаръӣ — ҷамъияти хоҷагие дониста мешавад, ки дигар ҷамъият ё ширкати хоҷагӣ бо сабаби иштироки афзалиятноки худ дар сармояи оинномавии он ё мутобиқи шартномаи байни онҳо басташуда бо тарзи дигар имконияти муайян намудани супоришҳои аз ҷониби чунин ҷамъият қабулшавандаро дорад. Ҷамъияти фаръӣ барои фаъолияти ҷамъияти (ширкати) асосӣ масъулият надорад. Ҳангоме ки ҷамъияти (ширкати) асосӣ ҳуқуқи ба ҷамъияти фаръй, аз ҷумла мувофиқи шартнома додани дастурҳои ҳатмиро дорад, м ӯ т о б и қ и а ҳ д и б а с т а и ҷамъияти фаръй барои иҷрои чунин дастурҳо бо ин ҷамъият масъулияти муштарак ва дар сурати гуноҳи ҷамъияти (ширкати) асосӣ б арои қарзҳои он масъулияти иловагӣ ба зимма дорад. Дар баробари ҳамин иштирокчиёни (саҳмдорони) ҷамъияти фаръӣ ҳуқуқ доранд, ки аз ҷамъияги (ширкати) асосӣ руёнидани зарари бо гуноҳи он ба ҷамъияти фаръӣ расонидашударо талаб намоянд, ба шарте ки дар қонунгузорӣ тартиби дигар пешбинӣ нашуда бошад.. низ.
Ҷамъияти хоҷагии вобаста

Ҷамъияти хоҷагии вобаста — агар ҷамъият (бартаридошта, иштироккунанда) бештар аз 20 фоизи саҳмияҳои сармояи оинномавии Ҷамъияти дорои масъулияти маҳдудро дошта бошад, ҷамъияти хоҷагидории вобаста эъти- роф мешавад (м.117 КГ).. низ.