ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Саидхон Аҳмадов

Саидхон Аҳмадов (Аҳмадов Саидхон Шарифович сентябри 1937, Бухоро - ваф. 2 декабри 2021, Душанбе) — физикдон и тоҷик, доктори илмҳои физикаву математика Зиндагинома Хатмкардаи Институти электротехникии алоқаи шаҳри Маскав. Муддате дар маркази техникии радиошунавонӣ кор карда, солҳои 1962-1965 дар аспирантураи Институти физикаи АИ ИҶШС таҳсил намудааст. Аз соли 1966 то 2020 дар Институти физика ва техникаи ба номи С. Умарови АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон чун ходими хурди илмӣ, ходими пешбари илмӣ, мудири лаборатория, мудири шуъба, ходими пешбари илмӣ кор мекард. Мутахассиси соҳаи физикаи ҳароратҳои паст ва техникаи криогенӣ буданд. Саидхон Аҳмадов 2 декабри 2021, дар ш. Душанбе даргузаштааст. Фаъолияти илмӣ Дар Осиёи Марказӣ аввалин лаб. криогенӣ таъсис дода, доир ба хусусиятҳои спектри энергетикии барандаҳои ҷараён дар нимфилиззот ва нимноқилҳои майдони энергетикиашон танг таҳқиқот анҷом додааст. Кашфиётҳои илмии ӯ дар саноат, кишоварзӣ, чорводорӣ ва тиб истифода мешаванд. Дар соҳаҳои гуногуни тиб абзори гуногуни криотиббӣ сохтааст, ки ҳоло мавриди истифода қарор доранд. Аҳмадов узви Шӯрои илмии Маркази илмии онкологӣ, раиси Шӯрои илмии Ассосиатсияи тибби анъанавӣ ва узви Академия Илмии Ню-Йорк буд. Осор Эзоҳ.
Саидқалъа

Саидқалъа (то 2017 — Саидқӯрғон 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Истиқлоли ноҳияи Спитамен. Аз Саидқалъа то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 8 км. Аҳолиаш 9719 нафар. Мардум.
Сайидризо Ализода

Сайидризо Ализода (15 феврал 1887, Самарқанд, генерал-губернатории Туркистон — 24 декабр 1945, Боку) — рӯзноманигор, воқеанигор, мутарҷим, забоншинос ва омӯзгори тоҷик. Зиндагинома Ализода Сайидризо 15 феврали 1887, маҳаллаи Боғи шамоли шаҳри Самарқанд ба дунё омадааст. Мактаби усули ҷадидро хатм кардааст 1 Эҷодиёт уаллифи аввалин алифбои тоҷикӣ "Китоби нахустин", "Дабистони тоҷик", "Дубровский", "Духтари капитан", "Моткаи қарамашшоқ", "Ҳикояҳои Белкин"-и А. С. Пушкин, "Семент"- и Ф. Гладков, "Пӯлод чӣ тавр обутоб ёфтааст"-и Н. Островский, "Каждум аз меҳроб"-и адиби ӯзбек Абдулло Қодириро ба тоҷикӣ гардонидааст, аввалин тарҷумон ва муҳаррири асарҳои классикони марксизм-ленинизм. 2 Некдошт Соли 1997 ба муносибати 100-умин солгарди таваллудаш дар шаҳри Самарқанд хона-музеи Сайидризо Ализода таъсис ёфтааст. Дар Тоҷикистон асарҳои тарҷуманамуда ва маҷмӯаи мақолаҳои публисистии Сайидризо Ализода ҳамчун мероси адабӣ омӯхта мешаванд. 2.
Саидхоҷа Ӯрунхоҷаев

ва диг. Саидхоҷа Ӯрунхоҷаев — ҳоҷагидори кордон, раиси колхози Москва (ки, баъди вафоташ ба номи ӯ гузошта шудааст), ду карат Қаҳрамони меҳнати сотсиалистӣ, вакили анҷуманҳои Совети Олии ҶШС Тоҷикистон ва ИҶШС. Зиндагинома Саидхоҷа Ӯрунхоҷаев соли 1901 дар деҳаи Шайхбурҳони уезди Хуҷанди вилояти Фарғона, империяи Русия ба дунё омадааст. Иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ соли 1941-1945. Солҳои 1936-1952 дар якчанд колхозҳои вилояти Ленинобод ҳамчун раиси колхоз кор карда ном баровардааст. Солҳои 1952-1967 ӯ дар колхози ба номи Москва раисиро ба уҳда гирифта хоҷагиро ба колхози пешқадами пахтакорӣ дар Тоҷикистон табдил додааст, ки даромади солонаи он зиёда аз 20 миллион рубли советиро ташкил мекард. Дар солҳои раисии Ӯрунхоҷаев дар колхоз боз 18 нафар шахсон барои кордонию хоҷагидории намунавӣ бо унвони фахрии Қаҳрамонҳои меҳнати сотсиалистӣ мукофотонида шуда меҳнат мекарданд. Инчунин колхози номбурда ва раиси он дар Тоҷикистон бо сохтмон ва бунёди Қасри Арбоб машҳур шудаанд. Дар сохтмони азими Қасри Арбоб дар баробари мардуми маҳаллӣ намояндагони дигар халқу миллатҳо ҳам иштирок кардаанд. Саидхоҷа Ӯрунхоҷаев барои ёрӣ аз Ленинград олимон, рассомон, ҳайкалтарошонро даъват намуд. Устохонаҳои рангуборпазӣ, гаҷкорӣ, ҳайкалрезӣ ва лабораторияҳои махсус ташкил шуданд. Дар онҳо таҷрибаи устодони маҳаллӣ бо комёбиҳои илм пайваст карда мешуд. Бояд қайд кард, ки устоҳои аз Ленинград омада, кори устоҳои маҳаллиро дида хеле писандиданд. Қасри бошукӯҳ дар арафаи 40 - солагии Октябри Кабир, 6 ноябри соли 1957 пурра ба истифода дода шуд. Рӯзи маросими ифтитоҳи Қаср теппаи Арбоб ба идҷои бузурги халқӣ табдил ёфт. Аз рӯи лоиҳа ба сохтмону ҷиҳозонидани Қасри маданият камаш 50 миллион сӯм сарф мешуд. Аммо аз сабаби он, ки қасрро асосан худи колхозчиён бо усули ҳашар сохтанд, ба он ҳамагӣ 12 миллион сӯм масраф гардид. Ин ба ҳисоби пули соли 1961-ӯм 1 миллиону 200 ҳазор сӯм буд. Аз рӯзҳои кушодашавӣ то имрӯз Қасри Арбоб (ба номи Саидхоҷа Ӯрунхоҷаев) - "Петергофи Унҷӣ", "Петродворетси хурд" -ро гирифтааст. Бояд қайд кард, ки тамоми сохтмони ин иморати баланд бе кранҳои борбардор ва умуман бе ёрдами техникаи ҳозиразамон, балки бо усули халқӣ сохта шудаанд. Як ҷузъи пайвасти Қасри маданият фаввораҳои саҳни беруни он мебошад. Фаввораҳо ба ҳусни Қаср ҳусн зам мекунад. Як худи фаввораи болоӣ дорои сад лӯлаи оббардор буда, дохили ҳавзи онро кӯракҳои лола зеб медиҳанд. Агар чароғакҳои дохили ҳавз равшан шавад, оби фаввораҳо рангоранг шуда, манзараи беандоза зебое ба вуҷуд меояд. Лоиҳаи фаввораро мутахассисони Ленинград тайёр намудаанд. 1 Ӯ вакили анҷуманҳои Совети Олии ҶШС Тоҷикистон ва ИҶШС ва инчунин вакили анҷуманҳои 21-23 КПСС низ буд. Саидхоҷа Ӯрунхоҷаев 14 сентябри соли 1967 дар зодгоҳаш деҳаи Шайхбурҳони Ноҳияи Бобоҷон Ғафуров оламро падруд гуфтааст ва назди шафати Қасри Арбоб ба хок супорида шудааст. Ҷоизаҳо АдабиётПайвандҳо.
Саидқул Турдиев

Хонобод, ноҳияи Кӯлоб, Саидқул Турдиев (15 июли соли 1912, деҳаи Хонобод, ноҳияи Балҷувон, вилояти Кӯлоб — 3 октябри соли 1943, Киев, Украина) — ҷанговари тоҷик, Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ, лейтенант Зиндагинома Саидқул Турдиев 15 июли соли 1912 дар деҳаи Хонобод, ноҳияи Кӯлоб, вилояти Хатлон ба дунё омадааст. Аз оилаи деҳқони камбағал. Аъзои КПСС аз соли 1937. Соли 1930 ба сафи комсомол дохил шуд. Баъди хатми Техникуми хоҷагии қишлоқи Вахш се сол дар совхози "Вахш" агроном шуд. Июни 1941 ихтиёрӣ ба фронт рафт. Командири ротаи пулемётчиён дар дивизияи тирандозӣ буд. 1 Корномаи ватандӯсти тоҷик Саидқул Турдиев намунаи ибрати наслҳо буда, дар таърихи халқу миллат ҷовидона сабти заррин шудааст. Дар саршавии ҷанг ӯ мартабаи баланди замонаш депутати Совети Олӣ, ҷонишини Комиссариати комитети замин буд. Аз шахсони баландмартаба ӯ яке аз аввалинҳо буд, ки хоҳиши ихтиёран ба фронт рафтан карда буд. Саидқул Турдиев дар мубориза бо фашизм корнамоиҳои зиёд нишон дода, 3 октябри соли 1943, ҳангоми убури дарёи Днепр қаҳрамонона ҳалок мегардад ва дар қабристони Байкове 2 шаҳри Киев ба хок супурда шудааст. Баъди маргаш ӯ ба унвони олии "Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ" мушарраф гардонида шудааст. 3 4 Адабиёт.
Саидҷаъфар Усмонзода

Саидҷаъфар Усмонзода (зод. 4 ноябри 1960, ноҳияи Фархор) — иқтисоддон ва сиёсатмадори тоҷик, номзади илми иқтисод. Раиси Ҳизби демократи Тоҷикистон дар солҳои, номзади интихоботи президентии Тоҷикистон. Зиндагинома Саидҷаъфар Усмонзода 4 ноябри соли 1960 дар деҳшӯрои ноҳияи Фархор, дар оилаи омӯзгор ба дунё омадааст. Аз соли 1967 то 1977 дар мактаби миёнаи 5 ба номи Калинин таҳсил намуда, баъдан солҳои дар факултаи иқтисодии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон таҳсил кардааст. Соли 2005 шуъбаи ғоибонаи Донишкадаи андоз ва ҳуқуқро бо ихтисоси ҳуқуқшинос хатм намудааст. Соли 2001 рисолаи номзадии илмҳои иқтисодиро дар мавзӯи "Роҳҳои баланд бардоштани ҳосилнокии меҳнат дар шароити бозаргонӣ, дар ҳолати зиёд будани қувваи корӣ" ҳимоя кардааст. Корнома Фаъолияти кории Саидҷаъфар Усмонзода аз соли 1977 оғоз ёфта, дар тӯли фаъолияташ дар вазифаҳои гуногун кор кардааст: Вакилӣ ва фаъолияти сиёсӣ 1 марти соли 2020 Саидҷаъфар Усмонзода вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шуда, ҳамзамон вазифаи раиси Ҳизби демократи Тоҷикистонро идома дод. 1 14 июни соли 2024, дар иҷлосияи панҷуми Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (даъвати шашум) пешниҳоди Прокурори генералӣ оид ба маҳрум кардани ҳуқуқи дахлнопазирии вакил Саидҷаъфар Усмонзода баррасӣ гардида, он қабул шуд, пас аз ин, ӯ боздошт гардид.
Саидҷалол Саидов

Саидҷалол Саидов (Саидов Саидҷалол Ҳаитович январи 1949, ноҳияи Ховалинг, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон) — тарҷумон ва рӯзноманигори тоҷик. Зиндагинома Саидов Саидҷалол Ҳаитович 3 январи соли 1949 дар деҳаи Қоқободи ноҳияи Ховалинг, дар оилаи муаллим ба дунё омадааст. Соли 1950 оилаи онҳо ба деҳаи Дарнайчии ноҳияи Восеъ кӯч мебанданд. Вай мактаби миёнаро дар деҳааш ба охир расонда, соли 1963 ба факултети забон ва адабиёӣти тоҷики Институти педагогии давлатии шаҳри Кӯлоб дохил шуда, онро соли 1967 хатм мекунад. Баъди хатми Донишкада фаъолияти меҳнатиашро дар мактаби миёнаи рақами 29 ноҳияи Фархор, ба сифати ҷонишини директор оғоз намуд. Соли 1968 ба саффи Артиши Шӯравӣ даъват шуда, дар шаҳри Лвови Ҷумҳурии Украина хизмат кард. Дар ҳамин муддат дар моҳҳои август — ноябри соли 1968 дар Воқеаҳои Чехословакия иштирок доштааст. Соли ходими калони адабии газетаи "Гулистони"-и ноҳияи Фархор, аз аввали соли 1972 ба ҳайси котиби дуюми комитети комсомолии ноҳияи Фархор фаъолият кардаст. Соли 1973 ба факултети журналистикаи Мактаби олии ВЛКСМ шаҳри Маскав дохил шуда, онро соли 1975 ба охир расонд. Солҳои мудири шуъбаи мактабҳои газетаи "Комсомоли Тоҷикистон", сипас котиби Комитети комсомолии вилояти Кӯлоб, солҳои Мушовири КМ ВЛКСМ дар назди Созмони демократии ҷавонони Афғонистон фаъолият дошт. Соли 1983 мудири шуъбаи агитатсия ва пропагандаи комитети ҳизбии шаҳри Кӯлоб, солҳои Ваколатдори Шуро оид ба корҳои дини назди Совети Вазирони СССР дар вилояти Кӯлоб, соли муҳаррири газетаи "Коммунисти Ховалинг", солҳои ба вазифаи Раиси ноҳияи Ховалинг фаъолият кард. Аз соли 1992 то соли 2005 ба соҳибкорӣ машғул буд. Солҳои муҳаррири калон, ёрдамчии директор, директори киностудияи давлатии "Тоҷикфилм", аз соли 2099 то соли 2012 ёвари Раиси Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Аз соли 2012 дар нафақа аст. Осор.
Саидҷаъфар Қодирӣ

Сайидҷаъфари Қодирӣ (20 январи 1940 1, ноҳияи Москва) — физикдон ва омӯзгори тоҷик, номзади илмҳои техникӣ, дотсент. Зиндагинома Саидҷаъфар Қодирӣ 20 январи соли 1940 дар ноҳияи Москва ба дунё омадааст. Хатмкардаи факултаи физикаи ДДТ. Аспирантураи Пажўҳишгоҳи кӯҳшиносии Москва ба номи А.А. Скончинский. Корнома Солҳои 1962-1963 лаборант, 1963-1966 ассистент, 1966-1972 муаллими калон, 1973-1998 дотсенти ДДТ, солҳои 1998-2006 дотсенти Донишгоҳи давлатии омўзгории Тоҷикистон ба номи Айнӣ буд. Аз соли 2006 дотсенти кафедраи ҳастаи атоми ДДМТ. Соли 1971 дар мавзӯъи: "Ангехти фаъолсозонаи ҳастаҳои атомии баъзе унсурҳои кимиёӣ ва василаи вокуниши бо мақсад таҳлил кардани канданиҳои судманд" (роҳбари илмӣ-профессор Л.П. Старчик, ш. Москва) рисолаи номзадӣ дифо кард. Риштаҳои асосии пажўҳиши Қодирӣ таҳлили фаъолсозонаи канданиҳои судманд, истилоҳоти илмӣ ва забони баёнҳои илмӣ буда, ҳадафи пажўҳишҳои ў бунёд сохтани забони баёнҳои илмӣ, осон гардонидани таълими физика, риёзиёт, нақшакашӣ мебошад. Таълифот Муаллифи зиёда аз 270 китобу рисола, тарҷумаҳо, таҳрирҳо, таҳияҳо ва мақолаҳост, ки дар риштаи физика ва усули таълими он, истилоҳшиносӣ эҷоди истилоҳот ва баъзе масъалаҳои забоншиносӣ таълиф шудаанд.
Саидқул Сабзаев

Саидқул Миралиевич Сабзаев — (31 декабри соли 1947, деҳаи Лархобӣ, ноҳияи Восеъ — 20 ноябри 2020, Душанбе, Тоҷикистон), забоншинос, шоир, драматург, доктори илмҳои филологӣ, Аълочии маорифи Тоҷикистон, Аълочии фарҳанги Тоҷикистон, Аълочии матбуоти Тоҷикистон (2001, Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Саидқул Сабзаев Донишкадаи давлатии омӯзгории Кулобро хатм кардааст. Омӯзгор, мудири кафедраи забони тоҷикии Донишкадаи давлатии омӯзгории Кулоб ва декани факултети филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Қӯрғонтеппа. Муовини мудири шуъбаи тарҷума, таҳия ва нашри асноди қонунгузории Маҷлиси Олии ҶТ, мудири шуъбаи тарҷумаи Дастгоҳи иҷроияи Президенти ҶТ, ректори Донишгоҳи давлатии Қӯрғонтеппа ба номи Носири Хусрав, профессори Донишгоҳи давлатии Қӯрғонтеппа ба номи Носири Хусрав, сарэксперти Департаменти давлатии аттестатсионии назди Вазорати маорифи ҶТ, декани факултети филологияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, мудири шуъбаи таълими забон ва адабиёти Пажӯҳишгоҳи илмҳои педагогии Тоҷикистон, мудири кафедраи умумидонишгоҳии забони тоҷикии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, профессори кафедраи забони тоҷикии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон (аз соли 2010). 1 Фаъолияти илмӣ ва эҷодӣ Самтҳои асосии пажӯҳиши Саидқул Сабзаев омӯзиши луғоти осори насри тасаввуфии форс-тоҷик (асрҳои 11-12), забон ва услуби шоирони маорифпарвари садаи, таълими забони тоҷикӣ дар мактабҳои миёна ва олӣ мебошад. Зиёда аз 90 асари илмӣ, рисолаҳо, мақола ва дастурҳои таълимиву методӣ навиштааст.Таҳти роҳбарии Сабзаев чор нафар рисолаи номзадӣ дифоъ намудаанд. Намоишномаҳои Саидқул Сабзаев - "Исёни Таҳмина", "Ҳазрати Амирҷон" дар театрҳои ш. Кӯлоб ва Қӯрғонтеппа манзури тамошобинон гардидаанд. Маҷмӯаҳои ашъораш бо номи "Хати роҳ", "Садафи меҳр", "Нони модарам", "Саошианта" (драмаи манзум), "Қиблаи фарзанд", "Хоки намозӣ" ба табъ расидаанд. Осори илмӣ.
Саидҷон Қодирӣ

Саидҷон Қодирӣ (1962, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — коргардони синамо. Зиндагинома Хатмкардаи Донишкадаи давлатии санъати ба номи М. Турсунзода. Солҳои дар киностудияи "Тоҷикфилм" ба сифати коргардони дуюм, ёвари коргардон фаъолият намуда, аз соли 1986 дар Телевизиони Тоҷикистон кор мекунад. Видеофилмҳои "Ашки зиндагӣ", "13 соли Истиқлоли Тоҷикистон", "Ошёни хуршед", филми фантастикии "Муҳити", филм-консерти кӯдаконаи "Уқобчаҳо майли парвоз доранд", филм-консерти "Тоҷиддин Муҳиддинов месарояд", филми ҳунарии "Гулистон"-и Саъдӣ, филми бадеии "Гирдоб" ва ғайра таҳия кардааст. Муваффақияти бештар ба ӯ филмҳои бадеии бисёрқисматаи телевизионии "Дар орзуи падар" ва "Шоҳин" овардаанд. Осор.
Саидҷон Саидраҳмонов

Саидҷон Саидраҳмонов - бозингари футбол, иштирокчии дастаи миллии футболи Тоҷикистон..
Саидҷон Ҳакимзода

Саидҷон Ҳакимзода (25 январи 1939, деҳаи Каримбердӣ, ноҳияи Восеъ, вилояти Кӯлоб) — шоир и тоҷик, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Саидҷон Ҳакимзода 25 январи соли 1939 дар деҳаи Каримбердии ноҳияи Восеъи вилояти Хатлон ба ҷаҳон омадааст. Маълумоти миёнаро дар мактаби деҳа фаро гирифта, соли 1969 факултаи таъриху филологияи Институти давлатии педогогии Кӯлобро хатм кардааст. Солҳои мусаҳҳеҳ, баъдан, солҳои, мудири шуъба, котиби масъул ва ҷонишини муҳаррири рӯзномаи "Ҳақикати Кӯлоб" будааст. Солҳои ба ҳайси муҳаррир ва сармуҳаррири Кумитаи вилоятии телевизион ва радиошунавонӣ, ҳамчунин, муддате, дар рӯзномаи вилоятии "Роҳи Ленинӣ" дар вазифаи мудири шуъба фаъолият доштааст. Аз соли 1988 то охири умраш мудири шуъбаи радиошунавонии шаҳри Кӯлоб ва, ҳамзамон, раиси бахши Кӯлоби Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон будааст 1. Эҷодиёт Шеърҳои аввалинаш аз аввали солҳои 50-уми асри гузашта дар рӯзномаву маҷаллаҳои ҷумҳурӣ ба табъ расидаанд. Муаллифи маҷмӯаҳои шеърии "Лолаи сурх", ".
Саики

Саики — яке аз шаҳрҳои префектураи Оита, Ҷопон аст.
Саикаи

Саикаи — яке аз шаҳрҳои префектураи Нагасаки, Ҷопон аст.
Саито

Саито — яке аз шаҳрҳои префектураи Миязаки, Ҷопон аст.
Саитама

Саитама — яке аз шаҳрҳои префектураи Саитама, Ҷопон аст.
Саиҷо

Саиҷо — яке аз шаҳрҳои префектураи Еҳиме, Ҷопон аст.
Сайф Алихон

Ҷоизаи миллии синамо барои беҳтарин нақши мардона Сайф Алихон - ҳунарпешаи синамои Ҳинд. Сайф Алихон низ монанди аксари ҳунарпешагони ҳинду дар оилаи ҳунармандон ба дунё омадааст. Оила Падари ӯ наввоби Патодӣ Мансур Алихон Патодӣ аст. Модараш Шармила Тагор, яке аз зеботарин ҳунармандони айёми худ буд. Сайф оиладор мебошад. Завҷаи ӯ ҳунарпешаи шинохта Карина Капур буда, онҳо соҳиби фарзанде ҳастанд. Карйера Иштирок дар филми "Ошиқ овора" ба Сайф Алихон ва Мамта Кулкарнӣ шуҳрати беандоза овард. Ин филм ба чандин забонҳо тарҷума гардид. Вале филмҳои ояндаи ӯ " Теа ", "Ҷаноби Ошиқ", "Имтиҳон", " ва ғайра он қадар бомуваффақият набаромаданд. Сайф Алихон қариб буд тарки синамо кунад. Ғайр аз ин, тамошобинон чунин меҳисобиданд, ки ӯ ҷиддӣ нест ва нақшҳои марказиро нағз офарида наметавонад. Вале иштирок дар филми " " ба Сайф имконияти тозаеро барои боз ба қатори ситорагони муваффақи Болливуд дохил шудан, фароҳам сохт. Дар ин филм бо ӯ ҳамроҳ Акшай Кумар ва Каҷол нақшофаринӣ карданд. Се филми дигари баъд аз он баромада - " ", " " ва " " (бо ҳамроҳии Акшай Кумар) нисбатан комёб буданд. Аммо ин давра низ дер давом накард. Боз филмҳои минбаъдаи ӯ, аз қабили " " ба нокомӣ дучор гардиданд. Ин ҷоро ҳам бингаред Пайвандҳо Сайф Алихон дар базаи маълумоти Интернет.
Сайгачний (ноҳияи Нариманов)

Сайгачний — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Нариманов, ки дар вилояти Астрахан қарор дорад, дохил мешавад.
Сайдак

Сайдак, сайга 2 3, сайгак 2 — як ҷонвари ҷуфтсумеро гӯянд, ки ба ковокшохҳо мансуб аст. Тавсифот Дарозии танаи наринаашон то 140 см, қадаш то 80 см, вазнаш то 40 кг ва модинааш хурдтар аст. Биниаш дарози Хартумшакл. Шохаш зардтоб (дарозиаш қариб 40 см); модинааш бешохири Мӯи тахтапушташ зардча ва шикамаш сафед. Паҳншавӣ Дар Муғулистон, итойи Ғарбӣ, СССР (Кавкази Пеш, даштҳои Қалмоқ, соҳили чапи поёноби дарёи Волга, Казоқистон ва қисми шимолии Осиёи Миёна) вомехӯрад. Сайдакҳо асосан дар дашту нимбиёбонҳо пода-пода зиндагӣ мекунанд. Сайдак ҳайвони алафхӯр аст. Баҳорон ба тарафҳои Шимол кӯчида, зимистон боз Ҷануб бармегардад. Ниҳоят тез мдавад (72 км.). Дар зимистони сербарфу хунук бисёр нобуд мешавад. Моҳи декабр ба гуши омада, баъди 5 моҳ 2 бача мезояд. Сайдак аҳамияти саноатӣ дорад; пӯст ва гӯшташро истифода мебаранд. Аввали садаи саршумори Сайдак хеле кам шуда буд 344 ва аз соли 1919 шикори сайдакро тамоман манъ карданд. Алҳол саршумори асос қариб ба 2 млн расидааст. Аз соли 1951 сайдакро бо иҷозати махсус шикор мекунанд.
Сайгути (ноҳияи Иркутск, Иркутск)

Сайгути — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иркутск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Сайдии Теҳронӣ

Миралӣ Сайдии Теҳронӣ — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Ба Исфаҳон рафта, дар он шаҳр ба таҳсили дониш ва шоирӣ пардохт. Чун дар он ҷо шеъри ӯ мавриди қабул наафтод, монанди дигар шоирони он рӯзгор ба Ҳиндустон рафт. Дар соли 1065 ҳиҷрӣ қамарӣ мулозими Шоҳҷаҳон ва Ҷаҳоноро Бегим қарор гирифт. Вай ниҳоят дар Ҳиндустон даргузашт ва дар Машҳади Разавӣ дафн шуд 1. Аз осори ӯ "Девон"-и шеър, ки бештар қасида аст ва "Маснавӣ" дар таърифи Кашмир боқӣ мондааст.
Сайдалӣ Табаров (деҳа, н. Турсунзода)

Сайдалӣ Табаров — деҳа дар ҷамоати деҳоти Қаратоғи ноҳияи Турсунзода. Аз Сайдалӣ Табаров то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 2041 нафар, тоҷикон.
Сайдаҳмади Зардон

Сайдаҳмади Зардон — рӯзноманигор, нависанда, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Сайдаҳмади Зардон 16 октябри соли 1958 дар маҳаллаи Нуриддин Сафарови ноҳияи Бохтари вилояти Хатлон ба ҷаҳон омада, синфи 8-умро дар мактаби таҳсилоти ҳамагонии 9 ноҳияи Панҷ ба поён расондааст. Соли 1976 мактаби миёнаи 30 ноҳияи Бохтар, соли 1980 Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанберо хатм кардааст. Соли 1981 ба фаъолияти рӯзноманигорӣ пардохта, чанде мудири шуъбаи рӯзномаҳои ноҳиявии "Байрақи дӯстӣ" (Бохтар) ва "Байрақи коммунизм" (Ҷилликӯл), мухбири махсуси ҳафтаномаи "Омӯзгор" дар вилояти Қӯрғонтеппа будааст. Соли 1991 котиби шуъбаи Қӯрғонтеппаи Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон таъйин шудааст. Солҳои 1992-1998 мудири шуъбаи маҷаллаи "Садои Шарқ" буда, аз соли 1998 сармуҳаррири ҳафтаномаи "Роҳнамо"-и Вазорати меҳнат ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии ҷумҳурӣ мебошад. Фаъолияти эҷодии ӯ аз солҳои ҳаштодуми асри гузашта бо нашри ҳикояҳои ҳаҷвӣ шурӯъ гардидааст. Аз соли 1991 узви Иттифоқи нависандагон ва журналистони Тоҷикистон аст. Эҷодиёт Маҷмӯаи нахустини ҳикояҳои танзомезаш "Ҳам талху" соли 1987 ба чоп расидааст. Соли 1989 қиссаи ҳаҷвии ӯ "Плефта" интишор ёфта, соли 1990 китоби қиссаву ҳикояҳои дигараш – "Зинда бод дурӯғ!" манзури умум гардидааст. Маҷмӯаҳои "Аку, итари бадам не-да!" ва "Суруди худам, оҳанги худам, худам месароям" беҳтарин ҳикояҳои танзии ӯро фаро гирифтаанд. Чанде аз офаридаҳояш ба забонҳои гуногун тарҷима шуда, аз тариқи матбуоти даврӣ ва телевизиону радио манзури мухлисони танзу мазҳака гардонида шудаанд. Қиссаи "Раиси масхарабозон" соли 1994 рӯи чоп омада, соли 1998 қиссаи "Гумгаштаҳо"-и ӯ сазовори Ҷоизаи ба номи Садриддин Айнӣ гардидааст. Муаллифи романи "Вахш" мебошад. Ҷоизаҳо.
Сайдалӣ Султонов

Сайдалӣ Султонов (5.06.1942, деҳаи Эловар, ноҳияи Ваҳдат) — зистшинос и тоҷик, номзади илмҳои биологӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои дар Раёсати сохтмони Ёвонтрести Тоҷикгидрострой ба сифати коргар фаъолият намудааст. Солҳои дар шуъбаи биология ва химияи факултети география ва табиатшиносии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил кардааст. Баъди хатми аспирантура соли 1972 ба сифати муаллим, муаллими калон ва дотсенти кафедраи ботаникаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко фаъолият намудааст. Солҳои мудири кафедраи ботаникаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев буд. Ҳамчунин солҳои вакили мардумӣ аз ҳавзаи интихоботии 28 деҳшӯрои Чӯянгарони ноҳияи Кофарниҳон (ҳоло Ваҳдат) интихоб шудааст. Доир ба флора ва набототи Тоҷикистон, масъалаҳои ҳифз ва истифодаи оқилонаи сарватҳои табии набототи ҷумҳурӣ тадқиқоти илмӣ бурдааст. Оид ба ин масъала зиёда аз 50 кори илмӣ-тадқиқотиро ба табъ расонидааст. Муаллифи 6 китоби дарсӣ, аз ҷумла "Ботаника барои синфҳои 5-6", "Ботаника барои синфи 5", "Ботаника барои синфи 6", "Биологияи умумӣ барои синфи 11", "Машғулиятҳои лабораторӣ аз фанни ботаника барои донишҷӯёни бахши аввали факултетҳои биологӣ", "Ботаника — дастури таълимӣ-методӣ доир ба машғулиятҳои лабораторӣ аз анатомия ва морфологияи рустаниҳо" ва 7 барномаи таълимӣ аз фанҳои биологӣ мебошад. Яке аз мураттибони Стандарти давлатии маълумот аз фанни биология барои мактабҳои таҳсилоти умумӣ аст. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон", ифтихорномаҳои КМ комсомоли Тоҷикистон ва ифтихорномаи Вазорати маорифи ҶШС Тоҷикистон сарфароз карда шудааст.
Сайдон

Сайдон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Комсомолободи ноҳияи Нуробод. Аз Сайдон то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 25 км. Аҳолиаш 209 нафар, тоҷикон.
Сайдон (деҳа, н. Рашт)

Сайдон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Қалъаи Сурхи ноҳияи Рашт. Аз Сайдон то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 10 км. Аҳолиаш 229 нафар, тоҷикон.
Сайдонӣ

Сайдонӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Дӯстмурод Алиеви ноҳияи Файзобод. Аз деҳа то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 320 нафар, тоҷикон. Аз 42 хоҷагӣ иборат аст. Дар деҳа мактаби ибтидоӣ, мағозаи хусусии молҳои ниёзи мардум, 6 хоҷагии деҳқони инфиродӣ фаъолият доранд. Мардуми деҳа ба сабзавоткорӣ, ғаллакорӣ, боғу токдорӣ, чорводорӣ ва занбӯриасалпарварӣ машғуланд. Заминҳо аз оби чашмаҳо обёрӣ мешаванд. 1 Пайвандҳо.
Сайдо

Сайдо — шаҳр дар Лубнон. География Иқлим.
Сайдулло Абдуллоев

Сайдулло Абдуллоев (18 феврали 1945, Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон — 12 майи 2001 Хуҷанд, Тоҷикистон) — муаррих, доктори илмҳои таърих, профессор. Арбоби илм ва техникаи Тоҷикистон. Зиндагинома Сайдулло Абдуллоев хатмкардаи Институти давлатии педагогии Ленинобод. Солҳои 1967 – 74 муаллим, муаллими калон, 1974 – 92 дотсент, муовини декан, декани факултети таърихи ҳамин донишкада, 1992 – 1995 ноиби ректор ва аз соли 1995 то охири умр ректори Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров буд. Сайдулло Абдуллоев доир ба масъалаҳои рушди илм, маорифу фарҳанг дар Тоҷикистон ва умуман Осиёи Марказӣ зиёда аз 350 таълифоти илмӣ, илмӣ – оммавӣ ва публитсистӣ ба табъ расондааст. Перомуни ҳаёту фаъолияти фарзандони номвари миллат Исмоили Сомонӣ, Бобоҷон Ғафуров ва дигар китобу рисолаҳои ҷолиб навиштааст. Осор.
Сайдулло Хайруллоев

Хайруллоев Сайдулло (Хайруллоев Сайдулло Хайруллоевич августи 1945, деҳаи Муллобадал, ноҳияи Ғарм, вилояти Ғарм, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС) — давлатмард ва сиёсатмадори тоҷик. Раиси Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон 1 2. Корманди шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Сайдулло Хайруллоев 10 августи соли 1945 дар деҳаи Муллобадали ноҳияи Ғарм таваллуд шудааст. Факултети гидромелиоратсияи Институти хоҷагии қишлоқи Тоҷикистонро соли 1969 хатм кардааст. Фаъолияти корӣ Дар ҳайати ҳукумат Ҷоизаву медалҳо Орденҳо Медалҳо Унвонҳо Китобҳо.