ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Франческо Гварди

Франческо Ладзаро Гварди (октябри 1712, Венез — 1 январи 1793, ҳамон ҷо) — рассом-манзаранигори итолиёӣ, намояндаи мактаби классикии рассомии Венетсия. Зиндагинома Дар назди бародараш Ҷованни Антонио Франческо Гварди ва манзаранигори маъруф А. Каналетто таълим гирифтааст. Дар ибтидои эҷодиёт корҳои рассомони итолиёии асрҳои -ро озодона нусхабардорӣ мекард, дар тақлиди наққошии устодони венетсиягӣ Ҷ. Теполо, А. Манияско ва М. Риччи дар мавзӯъҳои динӣ ва асотирӣ расмҳо мекашид. Охири солҳои 1760 комилан ба манзаранигорӣ рӯ оварда, аз рӯйи расмҳои А. Каналетто 12 манзара бо тасвирҳои биноҳову майдонҳои Венетсия дар рӯзҳои ҷашнӣ офарид. Солҳои 1780-90 давраи авҷи эҷодиёти Франческо Гварди буд. Вай ҷиҳатҳои асосии ду навъи манзараи дар Венез писандида — ведут (манзараи дақиқи шаҳр) ва "каприччо" (манзараи тахайюлии меъморӣ)-ро бо ҳам омезиш дода, навъи нави манзараро офарид. Франческо Гварди баробари ҳифзи бозтоби дақиқи меъморӣ сохти таркибии асарҳои худро бо ҷиҳатҳои барои каприччои озоду тахайюлӣ бештар хос: ҷузъиёти хурд, тобишҳои муқаррарӣ, раҳгузарҳо, раият, машғулиятҳои рӯзмарра такмил медиҳад. Ӯ ғолибан аз тасвирҳои ҷашнии майдонҳои бузург даст кашида, кулбаҳои хурд, наҳрҳову толобҳоро тасвир мекунад: "Ҳавличаи венетсиягӣ", "Рио деи Мендиканти", "Парвози кураи ҳавоӣ", "Толоби хокистарӣ". Ҷиҳати асосии мусаввараҳои ӯ бетакаллуфии тасвири шаклҳо боқӣ мемонад, онҳоро вай барои бозтоби фазову равшании манзара танҳо ба чанд молиш ва рангҳои заррин нишон медиҳад. Шеваи наққошии Франческо Гварди дар камоли озодиву нафосат фарқ мекунад. Ӯ мусаввири мумтозе буд. Тасвирҳои Франческо Гварди, ки дорои тарҳҳои сабуку ҳавоӣ ва номуттасиланд, бо дараҷабандиҳои нозуки сояравшан фарқ мекунанд. Эҷодиёти ӯ, ки суннатҳои чандинасраи рассомии Венетсияро ба худ ҷалб кардааст, ба ҷустуҷӯҳои эҷодии манзаранигорони садаи таъсир гузошт, ҳарчанд ки аз ҷониби муосиронаш мавриди арзёбӣ қарор нагирифт. Арзиши воқеии эҷодиёди Франческо Гварди дар охири садаи ва аввали садаи кашф карда шуд.
Гваҳария, Александр Акакиевич

Александр Акакиевич Гваҳария (30 июли 1929, Тифлис – 22 марти 2010, ҳамон ҷо) — эроншинос ва картвелологи гурҷӣ. Д. и. филология, профессор. Зиндагинома Хатмкардаи факултаи шарқшиносии Донишгоҳи Тифлис, осори адабиёти форс-тоҷик ва нусхаҳо. Ба қалами Александр Акакиевич Гваҳария китоби "Сарчашмаи робитаҳои адабии гурҷиву форсӣ" (ҷ. 1–1995, ҷ. 2–2001) ва ғ. тааллуқ доранд. Александр Акакиевич Гваҳария дар омӯзиши "Палангинапӯш"-и Ш. Руставели саҳм гузоштааст. Ҳамроҳи завҷаи шарқшинос Ю. Марр – Софя Марр матни мукотибаи Ю. Марр ва К. И. Чайкинро дар ду ҷилд ба табъ расонд. Александр Акакиевич Гваҳария бо доираҳои илмии Тоҷикистон, донишмандони соҳаи адабиёти тоҷик робита дошт. Дар Донишгоҳи Тифлис ӯ дар қатори дигар фанҳо аз фолклори тоҷик дарс медод. "Афсонаҳои тоҷикӣ"-ро ба гурҷӣ тарҷума кардааст (нашр – 1972). Дар ҷашни 100-солагии С. Айнӣ иштирок карда, оид ба равобити адабии гурҷиву тоҷикӣ суханронӣ намуд.
Гватемалиҳо

Гватемалиҳо — халқият, сокинони асосии Гватемала. Дар ИМА, Мексика, Белиз низ зиндагӣ мекунанд. Бо шеваи маҳаллии забони испанӣ гап мезананд. Хатташон лотинӣ. Шумораи умумиашон дар оғози садаи 12 млн нафар буда, аксарият пайравони дини насронианд ба ҷорӣ гардидани забону фарҳанги испанӣ дар миёни ҳиндуҳои маҳаллӣ мусоидат кард. Ташаккулёбии халқияти гватемалиҳо ба давраи эълони мустақилии Гватемала аз Испания рост меояд. Гватемалиҳо асосан ба парвариши ҷуворӣ, лӯбиё, какао, тамоку, пахта, қаҳва, банан, найшакар ва ғ. машғул буда, деҳқонони камзамин ва безамин дар заминҳои иҷора ва плантатсияҳо бо меҳнати кироя машғуланд. Ҳунарҳои кулолӣ ва бофандагӣ низ дар миёни гватемалиҳо маъмуланд. Гватемалиҳоҳои испанизабон асосан дар шаҳрҳои пешрафтаи кишвар зиста, бештар ба тиҷорат ва соҳаи хидматрасонӣ машғуланд. Хонаҳои маъмулии гватемалиҳо як ё дуҳуҷрагӣ буда, аз хишти хоми бо коҳи гандум рехташуда ва най сохта шудаанд. Боми хонаҳо бо барги дарахти нахл ва аҳёнан бо сафол пӯшонида шудаанд. Дар миёни аҳолии деҳот расму ойини заминдорӣ ва парастиши салиб боқӣ мондааст.
Гварини, Гварино

Гварино Гварини (январ 1624 (1624-01-17), Мудено — 6 марти 1683, Милан, Итолиё) — меъмор, навозанда, риёзидон и итолиёӣ; узви иттиҳоди театинсҳо, яке аз устодони барҷастаи барокко дар Итолиёи Шимолӣ. Зиндагинома Дар Рум таҳсил карда, бо эҷодиёти Ф. Барромини ошно шуд. Дар Моден, Мессин, Прага, Лиссабон, Порис кор кардааст. Асарҳои асосии худро дар даргоҳи герсоги бузурги Савоя офаридааст. Капеллаи Сантиссим Синдон дар калисои ҷомеи Сан-Ҷованни (1997–90), хори калисои ҷомеи Сан-Лоренсо (1668–87), қасри Кариняно (1679–81) дар Турин ва қалъаи Ракониҷи дар музофоти он аз ҷумлаи онҳоанд. Гварино Гварини барои ноил шудан ба зебоӣ ва пурамалии ниҳоӣ таъсири мураккаби рӯшноӣ ва усулҳои тазодҳои рангини нафисро, ки зебошиносии борокко ба онҳо асос ёфтааст, васеъ истифода бурдааст. Гварино Гварини муаллифи рисолаҳои риёзӣ, астрономӣ, фиқҳӣ ва меъморӣ мебошад.
Гверчино

Гверчино (Гуэрчино, — "чашмолус"; номи аслӣ Ҷованни Франческо Барбйери,) (тамъид 8 феврали 1591, Ченто, Феррара — 22 декабри 1666, Болоня) — мусаввири итолиёии мактаби Болоня. Зиндагинома Дар шаҳри Ченто таҳсил кардааст. Аз рассомон Л. Караччи, Караваҷо, Г. Рени ва рассомони венетсиягӣ Тинторетто, Якопо Бассано илҳом гирифтааст. Аслан дар Ченто ва Болоня, инчунин дар Венетсия дар казинои кӯшки, "Маросими дафни Петрониллии муқаддас", "Меъроҷи бибӣ Марям". Г. дар ин давра зери таъсири Караваҷо бештар ба вусъати бандубаст, тазодди равшанию торикӣ ва эҳсосоти драмавии образҳо диққат медиҳад. Ӯ аз ҷиҳати рангомезӣ ба декоративизми бародарон Караччи наздик буда, ба осори намоишии ҳунари барокко низ майл дорад. Пас аз соли 1623 зери таъсири Рени комилан ба санъати класситсизм рӯй меорад. Аз соли 1642 сарвари Академияи санъати тасвирии Болоня буд.
Гвианаи Биритониё

Гвианаи Биритониё — собиқ мустамликаи Британиёи Кабир дар шимолу шарқии Амрикои Ҷанубӣ. Таърих Дар ибтидои садаи се мустамлика – Эссекибо, Демерара ва Бербике дар тобеияти Ҳолландия буданд. Соли 1796 сипоҳиёни Англия ин се мустамликаро забт намуданд. Соли 1802 онҳо ба Ҷумҳурии Батава (Ҳолландия) баргардонда шуданд, вале баъд аз як сол сипоҳиёни Британия онҳоро дубора забт намуда, соли 1831 дар як мустамликаи Гвианаи Биритониё муттаҳид карданд. Пойтахташ Ҷорҷтаун буд. Аз соли 1966 давлати мустақили Гайана.
Гватемала (шаҳр)

Гватемала — шаҳр, пойтахти Гватемала ва бузургтарин шаҳри Амрикои Марказӣ. Ҷуғрофиё Дар водии кӯҳҳои Гватемала, дар баландии 1493 м аз с. б. воқеъ гаштааст. Аҳолиаш 1,8 млн нафар, бо аҳолии атрофаш 3,8 млн нафар. Таърих Соли 1776 ҳамчун пойтахти генерал-капитанӣ бо номи Нуэва-Гватемала дар 40-километрии шимолу шарқии Гватемалаи куҳнаи дар натиҷаи заминҷунбӣ харобгардида бунёд ёфтааст. Солҳои 1822-23 дар ҳайати империяи Мексика, 1823-34 пойтахти муваққатии федератсияи Музофоти муттаҳидаи Амрикои Марказӣ буд. Аз соли 1902 пойтахти Гватемала. Шаҳр дар натиҷаи заминҷунбии солҳои 1917-18 ва 1976 хароб гардида, минбаъд сохтмон ва барқарорсозӣ дар қисми ҷанубии он идома ёфт. Иқтисод Гватемала — маркази савдо, молия, сайёҳӣ, фарҳангии мамлакат. Саноати мошинасозӣ, семент, мебелсозӣ, бофандагӣ, чарму пойафзор, хӯрокворӣ рушд кардааст. Фурудгоҳи байналмилалии Аи Аурора (дар қисми ҷанубии шаҳр) дорад. Гватемалаи муосир аз ҷиҳати меъморӣ ба ратушаҳо наздик аст. Иншооти асосии ҷолибаш дар қисми ҷанубии шаҳри куҳна ҷойгиранд. Қасри миллӣ, Калисои ҷомеъ, акведук, калисоҳои Сан-Хосе, Сан-Франсиско, Санто-Доминго, Ли Мерсел, Осорхонаи миллии санъати муосири "Карлос Мерида", осорхонаҳои таърих ва саноеи нафиса, бостоншиносӣ ва мардумшиносӣ, таърихи табиии Хорхе А. Ибарра, санъат ва ҳунари мардумӣ, Ишчел-дел-Трах-Индихена ва Попол-Ву (сарулибоси майя), санъати муосир, Фрей Велассес, Бойгонии миллӣ ва китобхона, донишгоҳҳои хусусии католикии Рафаэл Ландовар, Дел Валйе, Мариан Галвее, Консерваторияи миллӣ, мактаби миллии санъати ҳайкалтарошӣ, Театри миллӣ дорад. Дар Гватемала институтҳои соҳавии энергияи атомӣ, электриконӣ, антропология ва таърих, ҷуғрофиё, академияҳои тиббӣ, физика ва табиатшиносӣ, Ҷамъияти ҷуғрофиёдонон ва таърихшиносон, Боғи ҳайвонот, боғҳои Минерва ва "Сентро Америка", шаҳрчаи олимпӣ мавҷуданд. Дар наздикии Гватемала дар Каминалгую харобаҳои шаҳри майя, дар музофоти Гватемала шаҳрчаҳои саноатӣ ва кишоварзии Чинаутла (ҳунари дастии кулолӣ), Миско (пойтахтро бо меваю сабзавот таъмин мекунад), Сан-Педро ва Сан-Хуан-Сакатепекес (шаҳрчаҳои ҳиндуён) воқеъ гардидаанд.
Гвоздевка (ноҳияи Рамон, Воронеж)

Гвоздевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Рамон, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Гвоздево (ноҳияи Шекснин, Вологда)

Гвоздево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Шекснин, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Гвоздика (ноҳияи Киржач)

Гвоздика — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Киржач, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Муҳаммад Ғавс

Муҳаммад Ғавс ибни Хатируддини Гволиёрӣ (150102, Гволиёр – 155659, ҳамон ҷо) — орифи эронитабор ва форсизабони яке аз машоихи маъруфи тариқати шаттория дар Ҳинд. Зиндагинома Бобояш Латифуддин аз Нишопур ба Ҳинд муҳоҷират карда буд. Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ пас аз 13 соли таълим ва тарбият назди Ҳамид Ҳоҷӣ Ҳасури Гволиёрӣ аз ҷониби ӯ лақаби "ғавс" гирифта, хирқаи хилофат пӯшонида шуд ва иҷозати тарбияи соликонро дарёфт намуд. Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ бо ҳокимони давр робитаи неку барқарор карда буд. Аз ҷумла, Ҳумоюн ба ӯ ва бародараш Буҳлул иродат дошт. Пас аз юриши Шершоҳи афғон соли 1537 ба Деҳлӣ ва баъд аз фирори Ҳумоюн ба Эрон ба Гуҷарот рафта, дар он ҷо хонақоҳе бино кард ва ба тарбияи муридон пардохт. Уламои Гуҷарот бо истинод ба навиштаҳои Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ ба қатли вай фатво доданд, аммо Ваҷеҳуддини Гуҷаротӣ, ки дар дарбори Гуҷарот нуфуз дошт ва аз иродатмандони Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ буд, ӯро аз ҳалокат наҷот дод. Бо қудрат пайдо намудани Акбар Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ соли 1556 ба Деҳлӣ рафт ва мавриди таваҷҷуҳи вай қарор гирифт. Дар он ҷо низ бар асари фитнаи бархе рақибонаш садри аъзам Байрамхон аз Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ бадгумон шуд ва ӯ ноилоҷ ба Гволиёр рафта, дар он ҷо хонақоҳе бино кард. Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ муридони бисёре дошт, аз ҷумла, Вадудуллоҳи Шатторӣ, Сироҷуддин Муҳаммади Бунёнӣ, Аҳмади Аҷинӣ, Шамсуддини Зиндадил ва Муҳаммад Садруддини Зокир. Пас аз вай писараш Абдуллоҳи Буда ба ҷойи падар нишаст ва бо дастгирии Акбар дар Гволиёр барои падараш мақбараи бузурге сохт. Асарщо Аз Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ чанд асар боқӣ мондааст) "Ҷавоҳири хамса", ба дар боби тасаввуф, бавижа силсилаи шаттория ва одобу авроди он; дар садаи ба арабӣ тарҷума шудааст) "Меъроҷнома" ё "Меъроҷия", дар боби аҳволи маънавии муаллиф) "Баҳру-л-ҳаёт", пиромуни одобу аъмол ва навъҳои риёзати йога; асли китоб ба санскрит буда, бо номи "Амрита Кунда" ё "Анбарт Кҳанд" машҳур аст; ба андешаи Ғавсии Шатторӣ, Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ онро аз санскрит ба форсӣ тарҷума кардааст, аммо Мунзавӣ ва Ризвӣ бар онанд, ки Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ онро аз рӯи тарҷумаи арабии "Баҳру-л-ҳаёт" ба қалами Рукнуддини Самарқандӣ ба форсӣ баргардондааст) "Калиди махозин", оид ба мабдаъ ва маод) "Авроди ғавсу-л-авлиё" ё "Авроди ғавсия") "Замоир ва басоир", дар мабодӣ ва масоилу мақосиди тасаввуф. Охирин навиштаи Муҳаммад Ғавс ибн Хатируддини Гволиёрӣ "Канзу-л-ваҳдат" аст, ба дар боби тавҳид ва имони ҳақиқӣ.
Гвоздовка (ноҳияи Олховат, Воронеж)

Гвоздовка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Олховат, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Гвоздиков (ноҳияи Вейделевск)

Гвоздиков — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Вейделевск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Гвинея

Ҷумҳурии Гвинея — давлат дар Африқои Ғарбӣ. Дар ҷанубу шарқ бо Кот-д Ивуар, дар шимолу ғарб бо ГвинеяБисау, дар ҷануб бо Либерия ва Серра-Леоне, дар шимол ва шарқ бо Мали ва дар шимол бо Сенегал ҳамсарҳад мебошад. Дар ғарб ба уқёнуси Атлантик баромад дорад. Масоҳаташ 245,9 ҳазор км, аҳолиаш 11,8 млн нафар. Пойтахташ шаҳри Конакри (2 млн аҳолӣ). Гвинея аз ҷиҳати тақсимоти ҳудудӣ-маъмурӣ ба 8 ноҳия, 33 префектура, 33 обшинаи шаҳрӣ ва 303 обшинаи деҳотӣ тақсим мешавад. Ҷашни миллӣ — Рӯзи истиқлол (2 октябри 1958). Воҳиди пул — франки гвинеягӣ, ки ба 100 каури баробар аст. Сохти давлатдорӣ Гвинея — ҷумҳурии президентӣ (аз соли 1991). Сардори давлат, ҳукумат, сарфармондеҳи қувваҳои мусаллаҳ — Президент, ки ба муҳлати 5 сол аз тариқи раъйпурсии умумӣ интихоб мегардад. Мақоми олии қонунгузор — Маҷлиси миллии якпалатагии иборат аз 114 вакил (38 вакил аз тариқи интихоботи мустақим ва 86 вакил аз рӯйи меъёри намояндагии баробар таъйин карда мешаванд). Гвинея узви СММ, Созмони ваҳдати Африқо, Созмони Иттиҳоди исломӣ, Иттиҳодияи иқтисодии давлатҳои Африқои Ғарбӣ, Бонки африқоии рушд мебошад. Гвинея истиқлоли Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба расмият шинохт, муносибатҳои дипломатӣ байни ин ду давлат барқарор шудаанд, аммо равобити сиёсию иқтисодӣ вуҷуд надорад. Табиат, сохти геологӣ, релеф, сарватҳои табиӣ Гвинея табиати гуногун дошта, аз 4 минтақаи иқлимӣ иборат аст: Гвинеяи баҳрӣ, иқлими тропикӣ ва гарм; Гвинеяи боло (шимолу шарқ), иклими хушк ва гарм. Дар шарқи Гвинея ҳамвории ҳавзаи болооби дарёи Нигер, дар ҷанубу шарқ минтақаи баландкӯҳи Гвинеяи Шимолӣ (кӯҳи Нимба 1752 м) воқеъ мебошанд. Дар Гвинея 2-3 ҳиссаи захираҳои ҷаҳонии бокситҳо (20 млрд т) вуҷуд доранд. Бузургтарин захирагоҳи бокситҳо: Боке, Туге, Фриа ва Киндия. Ҳар сол ба бозорҳои ҷаҳонӣ бештар аз 12 млн т ашёи хом барои саноати аллюминий ворид мегардад. Захираҳои кашфшудаи тило фақат дар минтақаи Гвинеяи Боло — 500 т аст. Захираҳои маъдани оҳани баландсифат дар кӯҳҳои Нимба бо андозаи 12 млрд т муайян шудаанд. Гвинея дорои конҳои ғании уран ва мис мебошад. Иқлими Гвинея мусонии субэкваторӣ: тобистони рутубатнок (май — октябр) ва зимистони хушк дорад. Дар минтақаҳои наздисоҳилӣ мавсими бориш нисбат ба минтақаҳои шимолу шарқӣ тӯлонитар аст. Ҳарорати миёнаи моҳона аз 18-26°С ва то 23-27°С тағйир меёбад. Миқдори бориши солона мм ва дар минтақаҳои соҳилӣ то 4000 мм. Аз баландкӯҳи Фута-Ҷаллон бузургтарин д.-ҳои Африқо — Нигер, Сенегал, Гамбия.
Гдов

Гдов — шаҳрест дар вилояти Псков дар Русия аст. ҳолиаш 5171 нафар аст.
Гданск

Гданск — шаҳр дар шимоли Лаҳистон, маркази воеводаи Поморск. Дар соҳили халиҷи Гдански баҳри Балтика, дар назди резишгоҳи дарёи Висла ҷойгир аст. Аҳолиаш 459,1 ҳазор нафар (бо атрофаш 1,2 млн, 2014). Якҷоя бо ш.-ҳои Гдиня ва Сопот агломератсияи ба ном "Сешаҳр"-ро ташкил медиҳад. Гданск маркази муҳимми нақлиёт аст: р. о., роҳҳои автомобилгард, якчанд фурудгоҳ, аз ҷумла фурудгоҳи байналмилалӣ дорад. Бузургтарин бандари баҳрии Лаҳистон ва маркази киштисозӣ, электротехника, электроника мебошад. Саноати нафт, кимиё (истеҳсоли нуриҳои минералӣ, локу ранг), мошинасозӣ, хӯрокворӣ, дӯзандагӣ, ҳунари истеҳсоли маснуот аз каҳрабо тараққӣ кардааст. Гданск соли 997 бино ёфта, дар асрҳои 11-13 маркази князии Поморски Шарқӣ буд. Солҳои 1261-63 мақоми шаҳрро гирифт. Соли 1308 онро Иттиҳоди Тевтон ишғол кард. Аз садаи бандари муҳимми баҳри Балтика, узви Иттиҳоди Ганзей, маркази киштисозии мамлакат аст. Соли 1454 аз асорати олмониён озод гашта, ба Лаҳистон пайваст. Дар асрҳои 15-17 яке аз бузургтарин ва аз ҷиҳати хоҷагидорӣ тараққикардатарин шаҳрҳои Лаҳистон ва бандари асосии мамлакат буд. Дар давраи ҷанги Лаҳистон бо Шветсия (асри 17) хароб гардид. Солҳои бо номи Дансиг дар ҳайати Пруссия буд. Соли 1919 "Шаҳри озоди Дансиг" таҳти идораи Лигаи миллатҳо ташкил карда шуд. Солҳои 80 садаи маркази ҳаракати сиёсии "Ҳамраъйӣ" буд. Дар Гданск ёдгориҳои меъмории готикӣ — калисои католикии Марями Муқаддас (асрҳои 13-16; бузургтарин ибодатгоҳи хиштӣ дар Аврупо), калисои Салоса (Троитса), ратуша мавҷуданд. 6 мактаби олӣ, аз ҷумла донишгоҳ дорад. Дар Гданск муассисаҳои АИ Лаҳистон, осорхонаҳои миллӣ, таърихӣ, баҳрӣ, бостоншиносӣ, театрҳои лухтак ва операи Балтика, филармония, маркази сайёҳии дорои аҳаммияти байналмилалӣ амал мекунанд. Ба Гданск соле қариб то 3 млн сайёҳ меояд.
Гдиня

Гдиня — шаҳр дар шимоли Лаҳистон, дар воеводаи Поморск. Дар соҳили халиҷи Гдански баҳри Балтика ҷойгир аст. Аҳолиаш 248 ҳазор нафар, моҳидорӣ тараққӣ кардааст. Гдиня мактаби олии баҳрӣ, академияи ҳарбию баҳрӣ, ин-ти таҳқиқоти илмии моҳигирӣ, театрҳои мусиқӣ, драма, опера, оперетта, филармония, осорхонаҳои уқёнусшиносӣ, қувваҳои ҳарбии баҳрӣ дорад.
Гуднӣ Йоҳаннессон

Гуднӣ Торласиус Йоҳаннессон 4 (июни 1968, Рейкявик, Исландия) — Президенти Исландия аз 1 августи соли 2016 (ҷавонтарин президент дар таърихи кишвар) 5 6. Муаррих, тарҷумон ва муаллим. Зиндагинома Гуднӣ Торласиус Йоҳаннессон 26 июни соли 1968 дар Рейкявик таваллуд шудааст. Вай Донишгоҳи Рейкявикро дар соли 1987 ва Донишгоҳи Уорикро (дараҷаи илмии сиёсатшиносӣ ва таърих) дар соли 1991 хатм намудааст. Вай дар донишгоҳҳо забонҳои русӣ ва олмониро омӯхтааст 7 8. Соли 1997 магистратураи таърихии Донишгоҳи Исландия ва соли 1999 магистратураро дар Донишгоҳи Оксфорд хатм кардааст. Номзади илмии худро аз Донишгоҳи Маликаи Мари Лондон гирифтааст. Вай ҳамчун муаллим дар Донишгоҳи Исландия, Донишгоҳи Рейкявик, Донишгоҳи Бифрёст ва Донишгоҳи Лондон кор кардааст. Аз моҳи июли соли 2016 — профессори Донишгоҳи Исландия. Мутахассиси таърихи Ҷангҳои Кодӣ ва бӯҳрони молиявии Исландия дар солҳои. Вай тарҷумаи ҳоли президентҳои собиқи кишвар Гюннар Тороддсен ва Кристяун Элдяуднро навиштааст; якчанд китобҳои Стивен Кингро тарҷума кардааст. 5 майи соли 2016 вай ҳамчун номзад ба президентии Исландия пешбарӣ шуд ва дар интихоботи президентии 25 июни соли 2016 бо касби 39,1 % овозҳо ва аз соҳибкорзан Ҳалла Томасдоттир (27,9 %) пеш гузашт. Дар он вақт, худи ӯ, ба мисли 10 % аҳолии Исландия, дар бозиҳои Чемпионати Аврупо оид ба футбол дар Фаронса ширкат варзид 9. Ба ягон ҳизби сиёсӣ тааллуқ надорад ва як евроскептик аст 10. Дар ҷараёни маъракаи пешазинтихоботии худ, вай ба исландиён ваъда дод, ки "раёсати ғайрисиёсатзада", ҷорӣ кардани ниҳоди раъйпурсиро 11 ва ошкоро ба тарафдории хуруҷи Бритониё аз Иттиҳоди Аврупо баромад хоҳад кард 12. Ӯ ба вазифаи президент аз 1 августи соли 2016 шурӯъ кард. Дар моҳи декабри соли 2016, ӯ рейтинги бесобиқае баланд дошт, ки 97,3 % буд 13. Ӯ пас аз як силсила хабарҳо дар бораи ҷиноятҳои гуногуни коҳинони католикӣ дар кишварҳои гуногуни ҷаҳон расман аз эътиқоди католикӣ баромад. Афзалияти Эъломияи умумиҷаҳонии ҳуқуқи инсонро болотар аз имон ба Худо эълон кард 14 15. Дар интихоботи соли 2020 бо 92,18 % овозҳо дар даври 1-ум дубора интихоб карда мешавад. Вай то оғози раёсатҷумҳури худ муаллифи 7 китоби таърихи Исландияи асри ХХ буд. Ҳаёти шахсӣ Оила Падар — Йоханнес Саймундссон, мураббии гандболбоз ва корманди варзишМодар — Марграта Торлатсиус, муаллим ва рӯзноманигорБародарон — Патрик (1972, гандболбоз ва мураббии маъруф) ва Ҷон (систематологи муҳандисӣ)Зан — Элиза Реид, конодоӣ аз рӯи пайдоишФарзандон — духтар аз издивоҷи аввал ва чор фарзанд аз издивоҷи дуюм 16 Саргармиҳо Дар ҷавонӣ ӯ гандболи нимҳирфаӣ бозӣ мекард (дар як даста бо бародари худ Патрик) 17 18. Вай аз хурдӣ мухлиси бошгоҳи футболи Манчестер Юнайтед буд 19. Ӯ аксар вақт ба бозиҳои дастаи мунтахаби кишвар, аз ҷумла дар хориҷа (аз ҷумла, бозии ҳалкунандаи интихобии Ҷоми Ҷаҳон байни тими миллии Исландия алайҳи тими миллии Косово 9 октябри соли 2017) дар майдонҳои маъмулӣ бо мухлисони оддӣҳузур дорад 20. Ҷоизаҳо.
Геандро

Геандро Августо де Паула — футболбози бразилӣ, нимҳимоятгар.
Геб

Геб (юн. ё 2) — дар асотири Миср худои Замин, яке аз худоёни нуҳгона (эннеада). Нигораи Геб Дар низоми илоҳиёти коҳинони шаҳри Гелиопол оид ба муносибати худоён ва нақши онҳо дар офариниши олам ҷойи марказиро парастиши офтоб ташкил карда, офариниши оламро ба худои офтоб Ра нисбат медоданд. Мувофиқи он, дар ибтидо худои тӯфон — Нун вуҷуд дошт ва аз он худои Атум, ки баъдан ба Ра табдил шуд, ба вуҷуд омад. Ра аз худ ду ҷуфти аввали худоён: Шу — худои ҳаво ва Тефнут — худои рутубатро берун овард ва фарзандони ин ду — Геб ва Нут худои замин шуданд. Геб бародар ва шавҳари илоҳаи осмон Нут аст; фарзандони ӯ Осирис, Сет, Исида ва Нефтида мебошанд. Одатан, ӯро ба сурати инсон бо тоҷи Мисри пойин ё Мисри боло бар фарқи сар тасвир мекунанд. Мувофиқи устура, Геб бо хоҳар ва зани худ Нут (осмон), барои он ки вай ҳар рӯз фарзандонаш — ситорагони осмонро мехӯрду сипас боз мезоид, ҷанҷол мекард ва Шу онҳоро аз ҳам ҷудо намуд. Аз ин рӯ, дар катибаҳои мисрӣ Геб ба сурати ба пушт хобида ва Нут ба болои ӯ хамгашта тасвир ёфтааст. Тибқи боварҳои асотирӣ, Геб худои нек буда, мурдагону зиндагонро аз морҳои заминӣ ҳифозат мекунад, дар рӯйи он ҳамаи набототи барои инсон зарурӣ мерӯяд; об (Нил) ҳам аз он ҷорӣ мегардад. Геб бо олами мурдагон низ робита дорад. Геб дар "Китоби мурдагон" (боби 125) дар мурофиаи Осирис иштирок дорад. Нигаред низ Эзоҳ Адабиёт.
Тесфаэ Гебре Кидан

Тесфаэ Гебре Кидан (июли 1937). - 2 июни 2004) — сарбоз ва сиёсатмадори Эфиопия, генерал-лейтенант, аъзои Дерг ва хукумати нахустин сарвари Эфиопия Менгисту Ҳайле Мариам, яке аз масъулони террор и сурх дар Эфиопия, вазири мудофиа, губернатори ҳарбии Эритрея, ноиби президент (аз соли 1989). Корнома Пас аз он, ки Мариям 21 майи соли 1991 аз кишвар фирор кард, Тесфаэ Гебре Кидан президенти муваққат шуд. Ӯ шӯришгаронро ба оташбас даъват кард ва ба онҳо пешниҳод кард, ки қудратро тақсим кунанд, аммо бефоида 1. Дар давоми як ҳафта пойтахтро қисму томҳои ҷабҳаи инқилоби демократ ӣ ишғол карданд. Пас аз он, Гебре Кидан дар сафорати Итолиё пинҳон шуд ва 13 солро дар он ҷо гузаронд, то он даме, ки дар задухӯрд аз ҷониби вазири собиқи хориҷӣ Бирҳану Байе кушта шуд. Тавре ки яке аз табибон хабар дод, Гебре Кидан бо шиша ба сараш задаанд.
Николай Николаевич Ге

Николай Николаевич Ге (15 феврал 1831 (1831-02-27), Воронеж — 1 июни 1894) — рассом ва наққоши рус, устоди наққошиҳои таърихӣ. Зиндагинома Хатмкардаи Академияи рассомии Петербург кашид ва ба кори бузурги "Паёмҳои растохез" шурӯъ намуд. Дар ҳамон ҷо бо А. И. Герсен ошнову наздик шуд. Ин шиносоӣ ба муҳтавои эҷодиёти Николай Ге таъсир гузошт. Соли 1867 Николай Ге портрети Герсенро кашид, ки яке аз корҳои беҳтарини ӯ мебошад. Дар асарҳои аввалинаш мавзӯъҳои анъанавии санъати академии он замон ба тарзи нав, бо шӯру ҳаяҷон ифода ёфтаанд ("Шоми хафо", 1863, Музейи Санкт-Петербург; "Қосидони эҳё", 1867, Нигористони Третяков). Аз соли 1870 дар Петербург ва аз соли 1876 дар зодгоҳаш зистааст. Соли 1882 дар Маскав бо Л. Н. Толстой шинос шуда, соли 1884 портрети ӯро кашид. Сипас дар мавзӯъҳои динӣ мусаввараҳои "Охирин шоми Ҳазрати Масеҳ бо ҳавориёни худ", "Ҳақиқат чист?", "Муртад" ("Виҷдон"), "Анҷуман" ва билохира "Чормех"-ро дар чанд тарз кашид. Дар расмҳое, ки дар мавзӯъҳои Инҷил офарида шудаанд ("Ҳақиқат чист?", "Масеҳо ва Пилат", "Чормех", 1892–94, ҳар се дар Нигористони Третяков), ғояҳои эътироз нисбат ба бадӣ, ки ба ақидаҳои Л. Н. Толстой наздиканд, инъикос ёфтаанд. Николай Ге бисёр портретҳои реалистии таъсирбахш (А. И. Герсен, 1867; Н. И. Костомаров, 1870; Л. Н. Толстой, 1884, автопортрет, 1893), мусаввараҳои таърихии "Шоҳзода Алексейро истинтоқ кардани Пётри дар Петергоф" (1871, Нигористони Третяков), "Пушкин дар деҳаи Михайловский" (1825, Нигористони Третяков) ва ғ.-ро офаридааст.
Ҳеба

Ҳеба, ҳамчунин Дия ва Ганимеда дар асотири Юнони Қадим илоҳаи ҷавонию абадӣ буд. Духтари Зевс ва Ҳера, то давраи пайдоиши илоҳа Ганимед дар базми худоёни Олимп вазифаи соқиро адо мекард. Нигар муфассал Ҳеба.