ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Қайроқбозӣ

Қайроқбозӣ - рақси мардона мебошад. Тавсифи мухтасар Иҷрокунанда дар ҳар дасташ ду қайроқ (сангҳои сабуки ҳамвору борики дароз) дошта, онҳоро бо зарби мусиқӣ ё доира баробар садо мебарорад. Дар ин рақс се суруд: "Ҳоли орази рухсор", "Ёр, дилбарам шумоед", "Шӯҳи дилором" иҷро мешавад. Дар ин рақс иҷрокунанда ҳаракатҳои гуногуни рақси тоҷикӣ: чархзанӣ, "чархи дурӯя", "ҷилваи якрӯя", "шох" ва ғайраро истифода мебарад. 1 2 Маҳалли густариш Шаҳринав, Турсунзода Вазъи имрӯзаи унсур Нимфаъол 3 4 Манобеъ.
Кӯҳӣ

Кӯҳӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Воруи ноҳияи Панҷакент. Аз Кӯҳӣ то маркази шаҳр 80 км. Аҳолиаш 87 нафар, тоҷикон.
Қабанбой (н. Алокӯл)

Қабанбой Қабанбай) — деҳа дар ноҳияи Алокӯли вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Қабанбой (ноҳияи Тулкибос)

Қабанбой Қабанбай) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Тулкибос ҷойгир аст. Дар соли, дар соли 2009 бошад 247 нафар аҳолӣ дошт.
Қабат

Қабат, ошёна (аз), ё сатҳ — қисми фазои бино байни ду ошёнаи уфуқӣ (байни фарш ва шифт), ки дар он ҳуҷраҳо ҷойгиранд; сатҳи бино болотар (ё поёнтар) аз сатҳи замин. Ҳамчунин нигаред Эзоҳ Адабиёт.
Қоидаҳои имлои забони тоҷикӣ

Алифбо тартиб ва номи ҳарфҳо 1) Алифбои забони тоҷикӣ 35 ҳарф дорад: — Аа Бб Вв Гг Ғғ Дд Ее Ёё Жж Зз Ии ӣӣ — Йй Кк Ққ Лл Мм Нн Оо Пп Рр Сс Тт Уу — Ӯӯ Фф Хх Ҳҳ Чч Ҷҷ Шш Ъъ Ээ Юю Яя Имлои садонокҳо 2) Ҳарфҳои а, о, ӯ дар оғоз, байн ва анҷоми калима навишта мешаванд: абр, баҳор, замон, хона, дара; об, овоз, бол, бод, доро, тавоно; умед, усто, бузург, суруд, бозу, гесу, неру, абру ва ғайра.
Қабиқ

Қабиқ (Кабык) — деҳа дар деҳистони Қашқа-Суви ноҳияи Чон-Олойи вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 1139 нафар дар соли 2023.
Озодагон (ноҳияи Қубодиён)

Озодагон (то 30.08.2024 — Қабла 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ӯтақара Назарови ноҳияи Қубодиён. Аз деҳа то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 8637 нафар, тоҷикон.
Қабоил

Қабоил (аз вожаи арабии ", шакли ҷамъи вожаи — қабила, қавм, тоифа; қаб. (ш. ҷамъ), қаб. (ш. танҳо)) — гурӯҳи қавми барбар дар шимоли Алҷазоир. Таърихи пайдоиш Мавқеъи зист Ташаккул ва инкишофи биологии қабоил (нажод) Нигаред Эзоҳ Адабиёт.
Қабилаи Шейланлӣ

Қабилаи Шейланлӣ яке аз қабилаҳои курдӣ 1 2 3 буда дар деҳаи Шейланлии, ноҳияи Лочини Озарбайҷон зиндагӣ мекунанд 4, ки алъон таҳти назорати Ҷумҳурии Қаробоғи Кўҳист. 5 6. Пас аз Ҷанги Қаробоғи Кўҳӣ, Шейланлиён ба ноҳияи Ағҷободи Озарбайҷон иҷборан кўчонида шуданд. 7. Онҳо бо лаҳҷаи курманҷии забони курдӣ ҳарф мезананд. 8. Ин яке аз 24 қабилаҳои туркист, ки аз Ирон ба Қаробоғ аз тарафи Шоҳ Аббос дар садаи барои мустаҳкам сохтани сарҳадҳои империяи Сафавиён кўчонида шудаанд. 9.
Қаблонбеки Мовароуннаҳрӣ

Қаблонбеки Мовароуннаҳрӣ — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Падараш — Шербек, дар ҷавонӣ ба Ҳиндустон кӯчид. Қаблонбеки Мовароуннаҳрӣ дар Ҳиндустон ба дунё омад. Дар даргоҳи Абдураҳими Хонихонон ба сипоҳигарӣ машғул шуд. Ба шеъру шоирӣ шавқу рағбат пайдо кард, улуми адабиро омӯхт. Дар тазкираҳо, масалан, дар "Маосири Раҳимӣ" ин ҳунари ӯ ситуда шудааст. Қаблонбеки Мовароуннаҳрӣ бештар қасидаҳои мадҳӣ (дар васфи хоҷааш) гуфтааст. Маснавие бо номи "Моҳу Дастон" (дар ишқварзии Золу Рӯдоба) аз ӯ боқӣ мондааст. Байтҳои зер намунае аз шеъри Қаблонбеки Мовароуннаҳрӣ аз достони мазкур: Ба ҳар маҷлис, ки бошам, арҷмандам, Ки бӯстони суханро нахл бандам. Насаб пурсӣ, зи турконам, зи туркон, Ҳасаб ҷӯӣ, сухандонам, сухандон. Дар оину улус олинишонам, Чароғи дудмони қӯшчиёнам.
Қаландари Қабоӣ

Қаландар Қабоиии Бухороӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Қабоӣ худро шогирди Сайидои Насафӣ медонист. Мувофиқи маълумоти тазкираи Малеҳои Самарқандӣ Қабоӣ "Воҳидулайн буд, ки чашм аз баду неки дунё акнун мепӯшид ва бар кори уқбо қасди кӯшидан дошт. Асоси қаландарияш; аз жанда ва кулоҳу алафу намад Ба ҳамин либос ба Самарқанд омад". Ба гумони муаллифи ин тазкира, гоҳе шомгоҳон ҳамроҳи мавзунон ва зурафои Самарқанд дар маҳфилҳои ворастагон пайдо мешуд. Ин байт аз ӯст: Сад нашъаи латофат дар пайкарат аён аст, Мавҷи майи назокат мӯйе аз он миён аст.
Қабулии Сирӯзӣ

Қабулии Сирӯзӣ — шоир ва донишманди форс-тоҷики дарбори шоҳони шоҳони аз дӯстони Абдурраҳмони Ҷомӣ.
Қабулии Қундузӣ

Қабулии Қундузӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Аз мардуми Қундуз (Афғонистони Шимолӣ). Навоӣ дар маҷлиси севвуми "Маҷолису-н-нафоис" зикр кардааст, ки: "Ба сабаби таҳсили илм ба тарафи Хуросон омад ва зоҳиран дар ҳамон ҷо даргузашт". Қабулии Қундузӣ андаке ошуфтагии димоғ дошта, ҳамеша аз саломатӣ шиква мекардааст. Аз ин рӯ, натавонист таҳсилоташро ба анҷом расонад. Навоӣ ин байти ӯро дар тазкирааш овардааст: Хонаи оқил чӣ кор ояд мани девонаро, Чун намедонам мани девона роҳи хонаро.
Қабули Кашмирӣ

Мирзо Абдулғанӣ Қабули Кашмирӣ (?, Кашмир — 172526, Деҳлӣ) — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Аз надимони дарбор ва яке аз дустони наздики шоир Муллошоҳи Бадахшӣ будааст. Баъдҳо аз дарбор дурӣ ҷуста, дар қалъаи куҳнаи Деҳлӣ умр ба бурдааст. Қабули Кашмирӣ дар шеъру шоирӣ аз шогирдони Мухлиси Кашмирӣ (ваф. байни солҳои) ва Ҷӯёи Кашмирӣ буд. Камоли Хуҷандиро пайравӣ мекард. Дар ашъораш ба мавзуъҳои фалсафӣ, ишқӣ ва тарбиявию ахлоқӣ дахл кардааст. Муқобили таассуб, тарафдори дустона зиндагӣ кардани мардуми гуногунмазҳаб буд: Шиъаву сунниву мулҳид нестам, Кам касе, донад, ки ин ҳам маслакест. Аз Қабули Кашмирӣ девоне боқӣ мондааст, ки ғазал, рубоӣ, мухаммас, маснавӣ ва қитъаҳои уро дар бар мегирад.
Қабристони Душанбе

Қабристони Душанбе - ёдгории археологии мансуб ба садаҳои 1-2 м., ки дар қисми шимолу ғарбии шаҳри Душанбе воқеъ аст. Масоҳаташ бештар аз 20 га Соли 1951 бостоншиносон Н.Н.Забелина ва М.М.Дяконов дар қисми шарқии қабристон хуми майитдорро ёфтанд, ки дар рӯйи он бо ҳуруфи юнонӣ ба забони тахорӣ калимаҳо сабт гардидаанд. Соли 1956 дар рафти сохтмон қабрҳои мағокии аз хишти пухта бинюёфта низ ёфт шуданд. Минбаъд қабристонро бостоншиносони Институти таърихи АИ ҶШС Тоҷикистон таҳқиқ намуданд. Дар натиҷа ду хели дафнкунӣ – дар мағокҳо ва хумҳо маълум гардид. Аз қабрҳои мағокӣ ҳалқаи тило (диаметраш 1,7 см), порчаҳои зарфҳои бисёр, оинаи биринҷӣ ба даст омаданд. Аз қабристон хумҳои пури устухони одамӣ ёфт шуданд. Бозёфтҳо шаҳодат медиҳанд, ки дар байни сокинони маҳал ду навъ маросими дафн вуҷуд доштааст. 1 Адабиёт Пайнавиштҳо.
Қабулии Бухороӣ

Қабулии Бухороӣ (? — қарни) — шоир и форс-тоҷики доираи адабии Бухоро. Зиндагинома Дар Бухоро ба камол расидааст. Пас аз таҳсили улуми расмии давр ба хидмати Шайбонихон дохил шудааст. Дар тазкираи "Музаккиру-л-аҳбоб"-и Нисории Бухороӣ андар мушоираи ӯ ба Аллоҷа ном шоирае сухан меравад. Нисорӣ ду байти дар ҷавоби шоира гуфтаи Қабулии Бухороиро овардааст (абёти гуфтаи шоира дар тазкира нестанд): Намунаи ашъори ӯ: Мижгони ту эй нигори раъно, Бо мо сафи ҷанг менамояд. Он мурғ, ки кандаи парашро, Ишқам зада ранг менамояд. Аз Қабулии Бухороӣ ашъори пароканда дар тазкираҳову баёзҳо боқӣ мондааст.
Қабулии Ҳиравӣ

Қабулии Ҳиравӣ — шоир и форс-тоҷики доираи адабии Ҳирот.
Қабристони Байкове

Қабристони Байкове (Байкове кладовище) — қабристони ёдбудӣ дар Киев, яке аз қадимтарин ва бонуфузтарин дар шаҳр аст. Масоҳати он 72,47 гектарро ташкил медиҳад. Воқеъ дар Байковая Гора дар ноҳияи Голосеевский. Ном Ба номи генерал Сергей Василевич Байков, иштирокчии Ҷанги Ватании соли 1812 ва ҷанги Русияву Туркияи солҳои 1828-1829 номгузорӣ шудааст. Пас аз ба нафақа баромадан, генерал дар Киев қарор гирифт ва як фермаро дар соҳили дарёи Либед харид, ки онро ба номи соҳибаш - фермаи Байков меноманд. Баъдан, аз хоҷагӣ номи Байкова Гора ва қабристоне, ки дар он ҷойгир аст, ин номро гирифтанд. Таърих Қабристони Байкове соли 1834 бо мақсади дафни афроди мазҳаби католикӣ ва лютеранӣ дар қисмҳои алоҳида кушода шуд. Каме дертар (дар моҳи декабри соли 1834) иҷозат дода шуд, ки дар он ҷо масеҳиёни православӣ дафн карда шаванд. Ҳар як қисм калисои худро дошт. Қабристонро кӯчаи Байков ба ду қисмати нобаробар тақсим кардааст. Қисми ҷанубӣ, хурд - қабристони Байковои кӯҳна, қисми шимолӣ, қисми калон - қабристони Байковои нав, ки онҳо дар солҳои 80 -уми асри ба дафн шурӯъ кардаанд. Қабристони нав бо девори сангин печонида шудааст, ки дарвозаи даромадгоҳи он ҳамчун калисо ороиш ёфтааст. Солҳои 1884-1889 дар қаламрави он Калисои Вознесенский бунёд карда шуд (меъмор Владимир Николаев). Калисои собиқи Дмитриевская дар қабристони Қадим дар солҳои 1890 баста ва барҳам дода шуд; дар ҷои қурбонгоҳи вай санги ёдгорӣ нигоҳ дошта шудааст. Ҳамаи ин криптҳо беназиранд, зеро онҳо тибқи анъанаҳое, ки ба динҳои мурдагон - православӣ, католикӣ, лютеран мувофиқанд, сохта шудаанд. Аксари навиштаҳо дар солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ нобуд карда шуданд. Дар давоми ҷанг, одамон дар криптҳо бо тамоми оилаҳо, асосан оилаҳои яҳудӣ пинҳон мешуданд. Баъдтар, криптҳо ҳамчун паноҳгоҳ барои бехонагон хидмат мекарданд. Имрӯз криптҳо дар ҳолати ногувор қарор доранд, бисёр қабрҳо кушода ва ғорат шудаанд. Галерея.
Фахри Қаввос

Фахруддин Муборакшоҳ Қаввоси Ғазнавӣ, маъруф ба Фахри Қаввос — шоир, нависанда ва фарҳангнигори форсизабони муаллифи "Фарҳанги Қаввос". Зиндагинома Ҷузъиёти тарҷумаи ҳолаш маълум нест. Ӯ дар дарбори яке аз ҳокимони давр — Алоуддини Хилҷӣ (ҳукмронӣ) хидмат мекард 1. Аз таълифоташ "Фарҳанги Фахри Қаввос" маълум аст.
Қавинчӣ

Қавинчӣ Қауыншы) — деҳа (ауыл) дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Келес ҷойгир аст. Дар соли 2009 тибқи барӯйхатгирии аҳолӣ 1735 нафар аҳолӣ дошт.
Қавомии Розӣ

Бадруддин Қавомии Розӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Аз доираи ҳунармандони (нонвоӣ) будааст. Аз ӯ девони ашъор (тақрибан 3360 байт) боқӣ мондааст, ки дар он қасоиду ғазалиёт ва тарҷеъбандҳои шоир фароҳам омадаанд. Мавзӯи ашъори Қавомии Розӣ васфи ҳунару ҳунармандон, ситоиши ахлоқи ҳамида, қадру манзалати қаноату хоксорӣ мебошад. Ӯ худро "подшоҳи мулки қаноат" номида, тахти зару афсари гавҳарнисорро дар қаноат дида, дӯконашро аз анвои мулку боргаҳи шаҳриёт беҳтар ва номи гандумро аз ҳалвои тару шаҳду шакар хушгувортар донистааст. Дар аксар қасидаҳояш ба мавзӯи панду насиҳат даст задааст, ки ин гувоҳи қаробати ӯ ба мардуми меҳнатӣ, ахлоқу одоб, ҷаҳонбинии онон аст. Ғазалиёти Қавомии Розӣ дар пешбурд ва равнақи адабиёти доираҳои ҳунармандӣ хидмати сазоворе кардааст. Девони Қавомии Розӣ соли 1956 дар Теҳрон ба табъ расидааст.
Қавомуддин Муҳаммади Розӣ

Қавомуддин Муҳаммади Розӣ — донишманд ва яке аз ҳакимони асри сафавӣ ва аз намояндагону шореҳони мактаби Раҷабалии Табрезӣ дар ҳавзаи фалсафии Исфаҳон. Зиндагинома Аз аҳвол ва зиндагии ӯ иттилое дар даст нест. Барои фарогирии улум ба Исфаҳон рафта, муддате дар мадрасаи "Шайх Лутфуллоҳ" зиндагӣ кардааст. Бо унвони Розии Исфаҳонӣ ҳам аз ӯ ном мебаранд. Қавомуддини Розӣ дар тадрису тарбияи шогирдон ва шарҳу густариши осори Ибни Сино бисёр талош кардааст. Дар осораш ба нақд ва масоили бунёдии фалсафаи Мулло Садро пардохтааст. Манбаъ ва тазкираҳо аз осори ӯ ёдовар шудаанд. Китоби "Айну-л-ҳикмат"-ро ба форсӣ навиштааст, шогирдонаш китобро ба арабӣ тарҷума карда, он чанд навбат нашр шудааст. Қавомуддини Розӣ дар рисола андешаҳои фалсафии устоди худ — Раҷабалии Табрезиро аз назари танқидӣ истифода ва масоили гуногуни фалсафиро тарҳрезӣ кардааст. Муҳаққиқони осори ӯ бар онанд, ки андешаҳои Қавомуддини Розӣ ба нукоти файласуфи шотландӣ Иоҳан Дунс Скот дар бораи умури омма ва илоҳиёт ба маънои ом баҳс кардааст. "Таълиқот" бо номи "Ду рисолаи фалсафӣ" ва "Маҷмӯи мусаннифот" мунташир шуда, бо унвони "Қавому-л-ҳикмат" низ ёд шудааст. "Таълиқот" бар мабнои андешаҳои фалсафии Ҳакими Табрезӣ рисолаест тавсифӣ, ки нукоти муҳимми он дар "Айну-л-ҳикмат" зикр гардидаанд.
Қавомуддавла

Қавомуддавла (Шердил)и Дайламӣ — шашумин фармонравои Оли Бӯя дар Кирмон, писари Баҳоуддавлаи Дайламӣ.
Қивомуддин Муҳаммади Соинӣ

Қивомуддин Муҳаммади Соинӣ (1;? — 1427) — шоир и форс-тоҷик ва аз ҷумлаи маддоҳони Мирзо Бойсанғур.
Мардумнигорӣ

Мардумнигорӣ, қавмнигорӣ, этнография (аз — мардум ва — менависам) — яке аз муҳимтарин равишҳои пажӯҳиш дар мутолиъоти мардумшиносӣ аст. Таърих Мардумнигорӣ дар охирҳои қарни 18 ба манзури шинохти шеваи зиндагии мардуми қорраҳои дигар ба василаи арўпоие он ба кор барда шуду дар қарни 19 равнақ гирифт.
Қавомии Мутарризӣ

Қавомии Мутарризӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Давлатшоҳи Самарқандӣ ("Тазкирату-ш-шуаро") Қавомии Мутарризиро бародари Низомии Ганҷавӣ гуфтааст, вале ин хатост, чунки Низомӣ баъди вафоти Қавомии Мутарризӣ ба дунё омадааст. Аз мероси адабии Қавомии Мутарризӣ як нусхаи дастнависи девони ғазалиёту қасоид боқӣ мондааст, ки дар китобхонаи Музеи Британия маҳфуз аст. Қавомии Мутарризӣ дар таърихи адабиёти форс-тоҷик аз ҷумлаи аввалин шоироне мебошад, ки қасидаи маснуъ ба номи "Бадоеъу-л-асҳор фӣ саноеъи-л-ашъор" сурудааст. Қасида 100 байт аст ва дар он 86 навъи санъати шеърӣ истифода шудааст. Матлаъаш ин аст: Эй фалакро давои қадри ту бор В-эй малакро саноӣ садри ту Шоирони асрҳои баъдина ба ӯ пайравӣ кардаанд.
Қавомуддини Шерозӣ

Қавомуддини Шерозӣ — муҳандис, рассом, тарроҳ, меъмор ва ахтаршинос и форс-тоҷики аҳди темурӣ.
Қавсии Бухороӣ

Қавсӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Зодгоҳаш Бухоро. Номи аслияш маълум нест, Қавсӣ тахаллуси шоирии ӯст. Бино бар маълумоти "Музаккиру-л-аҳбоб"-и Нисорӣ, шахси хушсуҳбату маҷлисоро будааст. Бо мутоибаҳои намакин диққати ҳамсуҳбатони худро ҷалб ва зоҳидони риёкорро мазаммат мекардааст. Байти зер аз ӯст: Зоҳид наниҳад як қадам аз савмаа берун, Бар хеш ҷаҳонро чӣ бало танг гирифтаст.
Қавс

Қавс (23 Ноябр — 21 Декабр) яке аз бурҷҳои дувоздаҳгона аст ва баробар бо моҳи Озар дар тақвими Эронӣ аст.
Қавоқ

Қавоқ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Саричашмаи ноҳияи Шамсиддин Шоҳин. Аз Қавоқ то маркази ҷамоат 51 км, то маркази ноҳия 121 км. Аҳолиаш 331 нафар, тоҷикон.
Қавсии Исфароинӣ

Қавсии Исфаройинӣ; қарни — қарни) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Бино ба маълумоти Навоӣ, илмҳои маъмули замонро дар зодгоҳаш омӯхта, баъдтар ба касби сипоҳигарӣ машғул шудааст. Даъвои паҳлавонӣ ҳам мекард. Навоӣ ӯро аз шоирони хуштабъу боистеъдод донистааст. Матлаъи яке аз ғазалҳои ӯ: Чу бар ман вақти ҷонбозӣ либоси хештан пӯшад, Касе хоҳам, ки рӯзи марг бар тобути ман пӯшад.
Қавсайн

Қавсайн - аломати дугонаи китобатист барои ҷудо кардани калимаҳои алоҳида ё қисмҳои ҷумла, ки матни асосиро шарҳу эзоҳ медиҳад. Дар математика Қавсайнро барои ишораи тартиби иҷрои амалҳои математикӣ истифода мебаранд. Қавсайн муқаррарӣ –, квадратӣ –, ислимӣ – (-), моил – ва шикаста мешавад. 1 Пайнавиштҳо.
Пуштакӯҳ

Пуштакӯҳ (то 30.08.2024 — Қавунтеппа 1) — деҳа тобеи шаҳраки Бохтариёни ноҳияи Кӯшониён. Аз деҳа то маркази шаҳрак аз 1 км камтар км, то маркази ноҳия 20 км. Аҳолиаш 2394 нафар, тоҷикон.
Қавсии Табрезӣ

Қавсии Табрезӣ — шоир и туркзабон ва форсинависи аҳли Озарбойҷон.
Қайла

Қайла, қавурма Ин навъи хўрок аз гўшти гов ё гусфанд, равған ва намак тайёр карда мешавад. Қайларо дар шакли гарм ва сард мехўранд. Онро қаблан тайёр карда, барои фасли зимистон ва моҳи Рамазон захира мекунанд. Дар саросари кишвар фаъол аст. Адабиёт Нигаред Манобеъ.
Қадамгоҳ

Қадамгоҳ — шаҳр ва маркази Шаҳристони Зеберхон, Устони Хуросони Разавӣ, воқеъ дар Эрон аст. Дар барӯйхатгирии 2006 аҳолии он 3006 нафар, дар 821 оила будааст. Таърих Дар натиҷаи сафари Имом Ридо мансуб аст. Аксари қадамгоҳҳое, ки ба Имом Ар-Рида (а) дар Эрон нисбат дода мешавад, ба давраи Сафавиён рост меояд. Ҳадди аққал даҳяки 250 қадамгоҳҳо дар Эрон, ки ба пайғамбар, имом ё шахси муқаддас нисбат дода мешавад, ба Имом Ридо (а) мансуб аст. Аксарияти қадамгоҳҳое, ки ба ӯ мансубанд, дар роҳи худ аз Мадина ба Мерв ҷойгиранд (ба истилоҳ Роҳи Вилая). Аммо, дар дигар манотиқи Эрон низ қадамгоҳҳое, ки ба ӯ нисбат дода шудаанд, мавҷуданд.
Қадамҷо

Қадамҷо — деҳа дар ҷамоати деҳоти Нофароҷи ноҳияи Истаравшан. Аз Қадамҷо то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 10 км. Аҳолиаш 815 нафар.
Қадамҷо (Ҳамадонӣ)

Қадамҷо (то 2024 — Қайрағоч 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чубеки ноҳияи Ҳамадонӣ. Аз деҳа то маркази ҷамоат 12 км, то маркази ноҳия 14 км. Аҳолиаш 1183 нафар, тоҷикон.
Қадамҷойи Ҳазрати Алӣ

Қадамҷойи Ҳазрати Алӣ - яке аз мавзеи Зиёратгоҳҳои Ҳисор мебошад. Дар қаторкӯҳҳои Ҳисору Боботоғ якчанд ҷойро қадамҷойи бузургон меҳисобанд. Мазори "Пойи Дулдул" (Изи пойи аспи Ҳазрати Алӣ) аз собиқ деҳаи Ҷомбулоқ се чақрим шарқтар, дар қуллаи кӯҳи Боботоғ мавқеъ дорад. Поёнтар аз ғори Тошмасҷид ҳамвории васеъ ҳаст. Болотар аз он дарахтони калони туғдонаю бурс қомат афрохтаанд. Ин мавзеъро қадамҷойи Ҳайдари Қаррор (яке аз номҳои Ҳазрати Алӣ) ном мебаранд. Қадамҷойи дуюми Ҳазрати Алӣ (р.а) дар гузари Чангоби қисми ғарбии шаҳри қадимаи Ҳисор бо номи "Бузургвори Тӯғдона" ё "Ҳайдари Қаррор" машҳур аст. Қадамҷойи сеюми Ҳазрати Алӣ дар қисми ҷанубии ш. қадимаи Ҳисор, дар гузари Дарвозаи Шаккарин, аз дарвоза дар масофаи тахминан 70 метр дуртар бо номи "Бузургвори Ҳазрати Шоҳимардон" мавҷуд аст. Қадамҷойи чорум ин "Тути такя" мебошад. Он дар зери дарвозаи Арки Ҳисор ҷойгир аст. Тути такя барои он гӯянд, ки гӯё дар сояи ин тут Ҳазрати Алӣ такя карда бошад. Ҳақиқат он аст, ки Алӣ ибни Абӯтолиб (р) ҳаргиз ба кишвари мо гузар накардааст, шояд мардум аз рӯйи ихлосу эҳтироми ба он ҳазрат дошта ин ривоятҳоро бофта бошанд. 1 Адабиёт Пайнавиштҳо.
Қадди Об

Қадиоб — деҳа дар ҷамоати деҳоти Қадиоби ноҳияи Роғун. Аз Қадиоб то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 628 нафар, тоҷикон.
Қадаҳӣ

Қадаҳӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ғаффор Мирзои ноҳияи Ховалинг. Аз Қадаҳӣ то маркази ҷамоат 20 км, то маркази ноҳия 23 км. Аҳолиаш 243 нафар, тоҷикон.
Қадаҳ

Қадаҳ зарф барои нӯшидан, соғар, ҷом, пиёла, коса; қадаҳи гул киноя аз косаи сари гули лола ва ғ.; қадаҳ нӯшидан; қадаҳ бардоштан май нӯшидан.
Қади инсон

Қади инсон аз синну сол вобастагӣ дорад. Қади миёнаи мард 170см мебошад.
Қадимии Наққош

Мавлоно Қадимии Наққош (қарни, Гелон — қарни) — наққош ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Давраи ҷавонии ӯ дар Гелон сипарӣ шуда, баъдтар барои такмили дониш ба шаҳрҳои Исфаҳону Шероз рафтааст. Аз илмҳои расмии замон (ҳандаса, кимиё, ҳисоб, ҳадис, тафсир, сарфу наҳв ва ғ.) огоҳӣ дошт. Наққошӣ пешаи ӯ будааст. Муаллифи тазкираи "Туҳфаи Сомӣ" аз хоксории ӯ тавсиф карда, табъи хуби шоирияшро месутуд. Қадимии Наққош дар навъҳои гуногуни адабӣ (ғазал, қасида, қитъа, рубоӣ ва ғ.) шеър гуфтааст. Ӯ худ девони ашъорашро бо тахаллуси "Қадимӣ" тадвин кардааст, аммо нусхае аз он дастрас нест. Намунае аз як ғазали ӯ: Дидаам рӯйеву ошиқ шуда ҷои аҷабе, Рух намудаст маро боз балои аҷабе. Чора дар ишқи ту ҷон доданам аз дарду ғам аст, Турфа дардест диламрову давои аҷабе.
Қадария

Қадария (— аз – андоза, миқдор) — яке аз қадимтарин ҷараёнҳои эътиқодӣ-каломӣ; дар бораи қазову қадар ва дигар масоили ақидавӣ ба баҳс пардохта, вуҷуди сифотро барои Худованд нафй мекард ва аъмоли бандагонро аз феъли худашон медонист, ки Худо дар онҳо ҳеч гуна ирода ва дахолат надорад. Қадария дар масъалаи нафйи сифот ба муътазила шабоҳат ва бо ҷабрия мухолифат дошт. Пайравони қадария ба ихтиёр ва озодии мутлақи инсон дар корҳо ва амалҳое, ки анҷом медиҳад, қоил ҳастанд ва қазову қадари азалии Худоро аз назари ақлӣ бо масъулият ва ҷазову подоши аъмоли неку бади инсонӣ мухолиф медонанд. Андешаҳои қадария ба шакли афкори парокандаи эътиқодӣ ва назароти диншиносона хеле барвақт дар ҷаҳони ислом вуҷуд дошта, вале ҳанӯз ба сурати мактаби фикрӣ ва равиши низомманди андешаи динӣ дарнаёмада буданд. Ба қавле, андешаҳои қадария ва ҷабрия дар замони паёмбар (с) низ вуҷуд доштанд ва оятҳои зиёде дар Қуръон дар радди дидгоҳи эътиқодии онҳо нозил шудааст. Дар "Табақоту-ш-шофеъия" аз вуҷуди касоне хабар дода шудааст, ки ҳанӯз дар замони Абдуллоҳ ибни Умар (рз) ба қазову қадари илоҳӣ бовар надоштаанд, яъне вуҷуди андешаи қадария дар онҳо эҳсос мешудааст. Нахустин касоне, ки ба поягузорӣ ва нашри андешаҳои қадария пардохтанд, Маъбади Ҷуҳанӣ ва Ғайлони Димишқӣ буданд. Дар мазаммати қадария ва мурҷиа чандин ҳадис ривоят шудааст. Аз ҷумла: "Ду гурӯҳе аз умматам (рӯзи қиёмат) бар ҳавз (-и ман) ворид нашаванд ва дохили биҳишт нагарданд – қадария ва мурҷиа"; "Ду гурӯҳе аз умматам аз ислом баҳрае надоранд – қадария ва мурҷиа"; "Қадария маҷуси ин умматанд, агар бемор шуданд, ба аёдати онҳо наравед ва агар мурданд, (дар ҷанозаашон) ҳозир нашавед!"; "Ҳамеша амри ин уммат муносиб ва ё наздик бошад, то замоне ки дар бораи (сарнавишти) кӯдакон (дар охират) ва қадар сухан нагуфта бошанд". Уламои аҳли суннат назари қадария-ро дар бораи нафйи сифот рад карда, зимнан ҳар қавлеро, ки ба он барад, таътили сифот донистаанд; ақидаи қадарияро дар бораи қазову қадар низ мардуд шумурдаанд. Абуҳанифа (рҳ) дар "Фиқҳи акбар" дар исботи сифоти Худо ва радди қавли қадария дар нафйи он мефармояд: "Он сифатҳоеро, ки Худованд барои худ зикр кардааст, аз қабили ваҷҳ (рӯй), яд (даст) ва нафс сифатҳои бечигунаи Ӯ мебошанд. Гуфтан ҷоиз нест, ки дасти Худо ба маънои қудрат ё неъмати Ӯст, зеро дар он сурат ибтол (бекор намудан)-и сифат пеш меояд ва он сухани аҳли қадар ва эътизол аст, балки даст сифати бечигунаи Ӯ мебошад". Дар бораи қазову қадар мефармояд: "Тамоми афъоли бандагон, аз ҳаракат ва сукун (оромӣ) ба таври ҳақиқӣ касби (худи) онҳо мебошанд ва Худои таъоло офаридгори онҳо аст. Ҳамаи онҳо бо машийят (хост), илм ва қазову қадари Ӯ сурат мегиранд". Андешаҳои қадария, ҷабрия, ҷаҳмия ва муътазила дар мавридҳои зиёде яксон ва бо ҳам муштараканд. Афкори қадария дар сохтори маърифатии муътазила на камтар аз ҷаҳмия таъсир гузоштааст, бахусус дар боби афъоли ибод, касби бандагон ва дар ҳавзаи салоҳиятҳои озоди эшон, ба қадре ки онҳоро мухтори мутлақ ва бениёз аз дахолат ва тадбири Худо донистаанд.
Қадрии Шерозӣ

Қадрии Шерозӣ (?, Шероз — 1582) — шоир ва донишманди форс-тоҷики ҳамзамони Урфии Шерозӣ. Зиндагинома Дар зодгоҳаш нашъунамо ёфта, бо шоирони машҳури замонаш Урфии Шерозӣ, Қайдии Шерозӣ, Ғайратӣ ва дигарон ҳамсуҳбат шудааст. Соли 1580 барои тиҷорат ҳамроҳи Мавлоно Қайдии Шерозӣ ба Ҳиндустон рафта, дар қатори шорирони дарбори Акбар қарор гирифт ва муддате дар Дакан иқомат карда, ҳангоми баргаштан ба ватан дар дарё ғарқ шуд. Аз ғазалсароёни хуби замони худ ба шумор мерафт. Аз ғазалиёти ӯ танҳл чанде байти пароканда тавассути тазкираҳо дастрасанд. Абёти зерин аз ӯст: Эй қадам нанҳода ҳаргиз аз дили тангам бурун, Ҳайрате дорам, ки чун дар ҳар диле ҷо кардаӣ. Чун тавонам аз ту дил бардоштан, эй ғам, ки ту Тарки олам аз барои хотири мо кардаӣ.
Қадриддин Аслонов

Қадриддин Аслонов (Қадриддин Аслонович Аслонов майи соли 1947 — ноябри соли 1992) — ходими ҳизби ва давлатии шӯравӣ ва тоҷик, Раиси Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Кадриддин Аслонов т29 майи соли 1947 дар вилояти Ғарми ҶШС Тоҷикистон таваллуд шудааст. Таҳсилот ва фаъолияти меҳнатӣ Донишкадаи хоҷагии қишлоқи Тоҷикистонро дар соли 1969 хатм кардааст. Фаъолияти кориашро аз мудири коргоҳ оғоз кардааст. Ҳамчун механики бригадаи колхоз аз 1969 то соли 1973 кор намуд. Фаъолияти сиёсӣ Аз 1983 то соли 1988 — котиби якуми кумитаи ноҳиявии Панҷ и Ҳизби Комунстии Тоҷикистон. Ӯ раиси кумитаи иҷроияи вилояти Қӯрғонтеппа буд. Марг Моҳи ноябри соли 1992 (таърихи дақиқ номаълум) тавассути Сангак Сафаров кушта шуд 1. Аслоновро иштирокчиёни Фронти халқӣ дастгир карданд ва дар муҷассамаи Ленин 2 дар майдон марказии Қурғонтеппа овехтанд. Ҷоизаҳо Эзоҳ Пайвандҳи беруна Шаблон:Зиндагнома-нопурра.
Қадрии Насафӣ

Қадрии Насафӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар мадрасаи Хоҷа Калонхоҷаи Ҷӯйборӣ таҳсил карда, илмҳои расмии замонро фаро гирифтааст. Бо донишу фазилати худ байни аҳли адаби Бухорову Самарқанд шуҳрат ёфтааст. Бино ба маълумоти Мутрибӣ (дар "Тазкирату-ш-шуаро"), Қадрии Насафӣ солҳои ба Ҳиндустон сафар карда, тақрибан соли 1605 ҳамон ҷо вафот кардааст. Ин матлаъ аз ӯст: Мо бандаему маслиҳати мо ризои туст, Хоҳӣ бибахшу хоҳӣ бикуш, рой ройи туст.
Қазатком

Қазатком Қазатком) — деҳа дар ноҳияи Енбекшиқазоқи вилояти Алмаатои Қазоқистон, ки дар соли 2009 624 нафар аҳолӣ дошт.
Қазансу

Қазансу Қазансу) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қарбулоқ ҷойгир аст. Дар соли 2009 338 нафар аҳолӣ дошт.
Қазоқон

Қазоқон 1 2 (то марти 2022 — Қазақтар) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Саритали ноҳияи Лахш. Аз Қазоқон то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 35 км. Аҳолиаш 601 нафар, тоҷикон ва қирғизҳо.
Қазоқ (шаҳр)

Қазоқ (озарбойҷонӣ:) — шаҳр дар ғарби Озарбойҷон, маркази маъмурии ноҳияи Қазоқ. Дар дарёи Оғстафо, дар баландии 323 м аз сатҳи баҳр, 9 км ҷанубу ғарбтар аз истгоҳи роҳи оҳани Оғстафо ҷойгир аст. Масоҳати шаҳр 10 км аст. Таърих Иқтисод Дар шаҳр корхонаҳои қолинбофӣ, пахтагӣ, инчунин корхонаҳои коркарди хӯрокворӣ, коллеҷи кишоварзӣ, омӯзишгоҳи тиббӣ ва театри халқӣ мавҷуданд. Дар солҳои Шӯравӣ, шаҳр, маркази истеҳсоли қолинҳо баррасӣ гардид. Аҳолӣ Аҳолӣ беш аз 28 000 наф. аст. Фарҳанг Ҷойҳои тамошобоб Пайвандҳо.