ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Раъно Ҳошимзода

Раъно Ҳошимзода (29 октябри соли 1969, Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон) — омӯзгори тоҷик. Иҷрокунандаи раиси ш. Гулистон (Қайроққум). Зиндагинома Раъно Ҳошимзода 29 октябри соли 1969 дар шаҳри Хуҷанд ба дунё омадааст. Соли 1991 Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро бо ихтисоси иқтисодчӣ хатм кардааст. Номзади илмҳои иқтисодӣ мебошад. Вакили маҷлиси вакилони халқи шаҳри Хуҷанд аст. Солҳои 1991-1992 ба сифати муаллими кафедраи иқтисодӣ, солҳои 1992-1993 муаллими кафедраи фанҳои умумииқтисодӣ, солҳои 1993-1997 муаллими кафедраи молия ва баҳисобгирӣ, солҳои 1997-2000 сармуаллими кафедраи муҳосибот ва омори факултети молия ва иқтисоди бозор, солҳои 2000-2002 муовини декан оид ба корҳои тарбияви факултети молия ва иқтисоди бозор, солҳои 2002-2004 муовини декан оид ба корҳои таълими факултети молия ва иқтисоди бозор, солҳои 2004-2007 муовини декан оид ба корҳои тарбиявии факултети молия ва иқтисоди бозор, солҳои 2007-2012 муовини декан оид шуъбаи ғоибонаи факултети молия ва иқтисоди бозор, солҳои 2012-2014 муовини декан оид корҳои таълими факултети молия ва иқтисоди бозор, солҳои 2014-2015 муовини декан оид ба корҳои тарбияви факултети молия ва иқтисоди бозори Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров фаъолият намудааст. Солҳои 2015-2017 ба ҳайси декани факултети молия ва баҳисобгирии бухгалтерии Донишкадаи иқтисод ва савдои Донишгоҳи давлатии тиҷоратии Тоҷикистон кор кардааст. Бояд қайд намуд, ки Раъно Ҳошимзода аз 6-уми феврали соли 2017 дар мансаби муовини Раиси шаҳри Хуҷанд фаъолияти пурсамар дошт. Аз соли 2018 то ин вақт мавсуф раиси шаҳри Бӯстони Суғд буд. Эмомалӣ Раҳмон, раисҷумҳури Тоҷикистон Раъно Ҳошимзодаро ба мақоми раиси шаҳри Гулистон таъйин кард. Ӯ ягона зани шаҳрдор дар Суғд мебошад 1. Оиладор. Соҳиби 4 фарзанд.
Раъно Ғолибова

Раъно Абрамовна Ғолибова (24 май 1915, Қӯқанд, Вилояти Фарғона 10 сентябр 1995, Бостон, ИМА) — сарояндаи опера (меццо- сопрано). Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Раъно Ғолибова 24 майи 1915 дар шаҳри Қӯқанд ба дунё омадааст. Дар вақти хурдсолиаш дар шаҳри Тошканд, ҶШС Ӯзбекистон зиндагӣ мекард, куҷо ки падараш продюсери театр буд. Дар синни 13 солагӣ ба фаъолияти мусиқиашро шурӯъ кард. Дар 18 солагӣ ӯро ба Радиокомитети Тошканд ба кори таклиф карданд. Якумин бор дар соли 1935 дар саҳнаи операи Тошканд ҳунарнамоӣ кардааст ва якчанд муддат бо ҳунарпешаҳои машҳури ӯзбеку яҳудиёни бухороӣ дар ҶШС Ӯзбекистон кор кардааст. Дар соли 1934 Раъно Ғолибова ба Гавриэл Рубинович Самандаров шавҳар кард ва дар соли 1938 онҳо бо оилаи худ ба шаҳри Сталинобод (Душанбе), ҶШС Тоҷикистон омаданд. Дар ҳамон ҷо Раъно аз солҳои 1940 то 1966 сарояндаи Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ буд. Дар соли 1939 дар сини 24 солагӣ ӯ унвони Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон дарёфт кард. Дар соли 1941 дар Даҳаи санъати Тоҷикистон дар шаҳри Москва ӯ баройи И. Сталину роҳбарони давлати ИҶШС сурудҳо сароидааст. Раъно Ғолибова соли 1941 яке аз саррояндагони операи ҶШС Тоҷикистон аст, ки унвони Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистонро дарёфт кардааст. Ғолибова то соли 1991 дар саҳнаҳои шаҳрҳои гуногуни СССР ҳунарнамоӣ кардааст. 1 Дар соли 1991 Раъно Ғолибова аз СССР тамоман рафт ва бо оилаи худаш ба ИМА, шаҳри Бостон фирор кард. Раъно Ғолибова дар соли 1995 дар сини 80 солагӣ дар Бостон, ИМА вафот кардааст. Ба хок супурда шуд дар як гӯристони яҳудии шаҳри Ню Йорк, ИМА, Маунт Кармел, дар райони Квинс.
Раънои Зоирдухт

Раънои Зоирдухт — шеърнависи тоҷик. Узви Конфедератсияи байналмиллалии рӯзноманигорон ва аз декабри соли 2003 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон мебошад. Зиндагинома Раънои Зоирдухт 15 декабри соли 1961 дар шаҳри Истаравшан дар оилаи коргар таваллуд ёфтааст. Хатмкардаи мактаби 20 мебошад. Хатмкардаи техникуми савдои шаҳри Тошканд (бо ихтисоси молшиноси молҳои саноатӣ) ва алъон хатмкунандаи факултаи суханшиносии ДДХ ба номи Б. Ғафуров мебошад. Узви Конфедератсияи байналмиллалии рӯзноманигорон ва аз декабри соли 2003 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон мебошад. Раиси бахши Бунёди забони тоҷикии шаҳрро ба уҳда дорад. Эҷодиёт Раънои Зоирдухт шеъри аввалгуфтаашро ҳини таҳсил дар синфи ҳафтум аз тариқи рӯзномаи "Пионери Тоҷикистон" чоп гардид. Нигоштаҳояш дар рӯзномаҳои "Паёми Истаравшан", "Ҷумҳурият", "Садои мардум", "Омӯзгор", "Адабиёт ва санъат", "Чархи гардун", "Минбари халқ", маҷаллаҳои "Занони Тоҷикистон" ("Фирӯза"), "Истиқбол" ва "Хуҷанд" ба табъ расидаанд. Ба мухлисон маҷмӯаҳои "Гули толеъ" ва "Духтари субҳ"-ро тақдим намудааст. Ба истиқболи ҷашнҳои таърихии кишвар бо маблағгузории Ҷаноби Олӣ, Президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон маҷмӯаи сеюми Раъно таҳти унвони "Валодати эҳсос" дар нашриёти "Адиб" аз чоп баромад. Бо кӯшиш ва ташаббуси ӯ бо маблағгузории дӯстони форсизабони Урупо, Раиси анҷумани "Рӯдакӣ" доктор Масъуд Миршохӣ, Обтин Сосонфар ва Меҳрафзун Сосонфар дар шаҳри Истаравшан Фарҳангсарои ориёи бунёд гардид. Бо тахаллуси Моҳ низ шеър мегӯяд.
Раънои Сафарзод

Раънои Сафарзод - аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи адабии ба номи Зуфархон Ҷавҳарӣ мебошад. Зиндагинома Раънои Сафарзод соли 1942 дар шаҳри Истаравшани бостонӣ дар оилаи хизматчӣ дида ба дунёи равшан кушодааст. Соли 1958 мактаби миёнаи 1 ба номи А.М. Горкийи шаҳри Истаравшанро хатм намуда, худи ҳамон сол ба факултети таъриху филологияи Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин дохил шуда, онро сол 1963 ба охир расонидааст. Солҳост, ки ба пешаи омӯзгорӣ машғул аст. Ба шогирдонаш аз забони ноби тоҷикӣ ва каломи бадеъ таълим медиҳад. Эҷодиёт Раънои Сафарзод дар баробари омӯзгорӣ шеъру ҳикоя, очерку қисса менависад. Хонандагон ӯро ҳамчун шоира ва нависанда нағз мешиносанд. Маҷмӯаи шеъру ҳикоя, очерку қиссаҳояш таҳти унвони "Оташи дил", "Нақши умр", "Бахти сангин", "Ҷавҳари дил", "Гӯлбонги ишқ", "Рози пинҳон", "Оинаи зиндагӣ", "Шикастабанд" дар нашриётҳои "Адиб", "Сурушан" ва ба номи Раҳим Ҷалил интишор гардидаанд. Инчунин ӯ тартибдиҳандаи маҷмӯаи шеърҳои шоираҳои тоҷик "Шаҳди лабҳо" аст.
Раънохон Ваҳҳобова

Раънохон Ваҳобова (30 август и 1937, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — кимиёшинос, номзади илмҳои кимиё, узви вобастаи академияи муҳандисии байналхалқии Федератсияи Русия ва Ҷумҳурии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абуалӣ ибни Сино дар соҳаи илм ва техника. Зиндагинома Раънохон Ваҳҳобова 30 август и 1937 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст. Хатмкардаи Донишгоҳи далатии Маскав ва аспирантураи Донишкадаи геохимия ва химияи таҳлилии Маскав. Кор ва фаъолияти илмӣ Ходим, котиби илмии Иниститути кимёи Академияи Илмҳои ҶШС Тоҷикистон. Аз соли 1970 дар Донишгоҳи Давлатии Тоҷикистон (ҳозира ДМТ) дар вазифаҳои дотсент, мудири кафедраи кимиёи таҳлилӣ кор кардааст. Аз соли 2008 дотсенти кафедраи номбурда. Раънохон Ваҳобова дар бахши кимёи таҳлилӣ оид ба усулҳои таҳлили физикавию кимёии маводди табиӣ ва техникӣ, тариқаҳои электрокимёии таҳлил таҳқиқот анҷом додааст. Таҳти роҳбарии Ваҳҳобова 4 нафар рисолаи номзади ҳимоя кардаанд. Муаллифи 220 мақола, 5 ихтироъ. Мукофоту медалҳо Бо медалҳои "Хидмати шоиста", "Собиқадори меҳнат" ва Ифтихорномаи Иниститути муҳандисии Покистон қадр карда шудааст. Осор.
Раёсат

Раёсат -.Гурӯҳи одамоне, ки роҳбарии фаъолияти ин ё он мақомоти давлатӣ ё ҷамъиятиро оид ба иҷро намудани вазифаҳои онҳо таъмин месозанд. Аз нигоҳи дараҷаи ҳаллу фасл намудани масъалаҳо Раёсат мақоми ҳалкунанда ва машваратӣ дорад. Раёсат аз нигоҳи доираи фаъолият - доимӣ ва муваққатӣ мешавад. Масалан, ба сифати Раёсати доимо амалкунанда (ниг. ба Раёсати Ҳукумат). Раёсати муваққатӣ бошад, ин гурӯҳи корӣ, симпозиумҳо, конфронсҳо, маҷлисҳо ва ғ., ки иштирокчиёни он чун мақоми муваққатии роҳбарикунанда аз ҷумлаи ҳозирин интихоб мегарданд. Бо хотима ёфтани чунин вохӯриҳо ва барасмиятдарории ҳуҷҷатҳои он ваколати онҳо қатъ мегардад. Раёсат зинаи муайяни мақомоти судӣ: Суди Олии ҶТ, Суди Олии иқтисодии ҶТ аст (Ниг. ба Суди Олии ҶТ ва Суди Олии иқтисодии ҶТ).. низ Раёсати Ҳукумат.
Раёсати АМИТ

Феҳристи раёсат ва аъзои Академияи илмҳои Тоҷикистон Президентҳои Академияи илмҳои Тоҷикистон Ноибони президентҳои Академияи илмҳои Тоҷикистон (аз 1991 — Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон) Саркотибони илмии Раёсати АИ Тоҷикистон (аз 1991 — Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон) Нигаред низ.
Раёсати иҷрои ҷазо

Раёсати иҷрои ҷазо - яке аз раёсатҳои Вазорати адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад, ки вазифаҳои ташкилию амрдиҳӣ ва маъмурию хоҷагидориро бо роҳбарӣ аз болои фаъолияти муассисаҳои ислоҳӣ ва дигар мақомоти давлатӣ анҷом медиҳад, ки марбут ба иҷрои ҷазои ҷиноятӣ мебошанд. Раёсати иҷрои ҷазои ҷиноятӣ аз сардори раёсат, се муовини ӯ, шуъбаҳо ва гурӯҳҳои дахлдор иборат аст.. низ Раёсат.
Раёсати Ҳукумат

Раёсати Ҳукумат - мақоми коллегиалии доимо амалкунандаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад, ки ҳайати он аз Сарвазир, муовини якум ва муовинони ӯ иборат мебошад ва вазифаҳои он пешакӣ тайёр кардани масъалаҳоест, ки дар Ҳукумати ҶТ баррасӣ мешаванд. Раёсати Ҳукумат аз рӯйи масъалаҳои баррасишаванда қарорҳои дорои хусусияти тавсиявӣ қабул мекунад. Асоси ҳуқуқии Раёсати Ҳукуматро Қонуни конститутсионии ҶТ "Дар бораи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон" аз 12 майи с.2001, Дастури (регламенти) Ҳукумати ҶТ, Фармону амрҳои Президенти ҶТ ташкил медиҳанд.. низ Раёсат.
Раънои Мубориз

Раънои Мубориз — рӯзноманигор, шоира, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, узви Конфедератсияи байналхалқии Иттиҳодияҳои журналистони ИДМ, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Раънои Мубориз (Хӯҷаева Раъногул Карамхудоевна) 9 майи соли 1965 дар ҷамоати деҳоти Поршневи ноҳияи Шуғнони Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон ба ҷаҳон омадааст. Дастпарвари мактаби миёнаи ба номи Мастибек Тошмуҳаммадови ноҳия, хатмкардаи шуъбаи рӯзноманигор ии факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи миллии Тоҷикистон мебошад. Соли 1987, баъди хатми донишгоҳ, дар рӯзномаи вилоятии "Бадахшони Советӣ" ба кор пардохтааст. Муддате корманди рӯзномаи мазкур ва сармуҳаррири ҳафтаномаи "Анис", мудири бахши иҷтимоӣ-фарҳангии дастгоҳи раиси вилоят, сарвари созмони бонувони эҷодкори вилоят, мушовири шуъбаи ИНТ дар Бадахшон ва муовини раиси маҳфили "Адибони Бадахшон" будааст. Соли 2003 муовини сардабири маҷаллаи "Фирӯза" таъйин шудааст. Солиёне чанд ба сифати сармуҳаррири ҳафтавори "Чархи гардун" фаъолият доштааст. Феълан дар ҳафтаномаи "Адабиёт ва санъат" ба ҳайси мудири шуъба кор мекунад. Аз соли 1992 узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ва узви Конфедератсияи байналхалқии Иттиҳодияҳои журналистони ИДМ, аз соли 1993 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон мебошад. Эҷодиёт Аз солҳои донишҷӯӣ ба шеърнависӣ пардохта, намунаҳои ашъораш дар маҷмӯаҳои дастаҷамъӣ ва алоҳидаи "Гаҳвораи сангин", "Навои найсон",, "Садбарги кӯҳӣ",, "Мусоҳиби офтоб" ва "Лаъли Бадахшон" чоп шудаанд. Намунаҳое аз чакидаҳои хомаи ӯ ба забонҳои русӣ, белорусӣ, хитоӣ, ӯзбекӣ ва инглисӣ тарҷума ва чоп шудаанд. Ҷоизаҳо.
Раёсатҳои минтақавии гумрукӣ

Раёсатҳои минтақавии гумрукӣ - ба низоми ягонаи мақомоти гумрукии Ҷумҳурии Тоҷикистон шомил буда, фаъолияти гумрукиро бевосита дар қаламрави минтақаҳо амалӣ менамояд. Дар ҶТ раёсатҳои минтақавии гумрукӣ дар вилоятҳои Хатлону Суғд, Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон, шаҳрҳои Душанбе ва Турсунзода таъсис ёфтаанд.. низ Раёсат.
Рақами «Чил»

Рақами "чил" - дар миёни мардуми эронитабор, ҳамчун шумораи беҳин (нек) дониста шудааст. Аз ҷумла чиллаи зани обистан (ҳомила), чиллаи кӯдаки навзод ва таваллуди дигар, яъне марг. (Марг таваллуди дигар аст; тарки ин дунё ва рафтани рӯҳ ба назди падари инсон – хуршед.) Чилланишинии суфиён низ баргирифта аз ойини меҳрпарастӣ аст. Суфӣ чил рӯз дар торикӣ гуруснанишинӣ карда, ба таваллуди дигар мерасад. Яъне ба худо мепайвандад. Ҳамин тавр чилрӯзагии хуршедро дар рӯзи даҳуми баҳман (феврал), чун Иди Сада ҷашн мегирифтанд ва пас аз 50 рӯз, яъне 21 март замони ба балоғат расидани онро, ба таври густурда ҷашн мегиранд, ки он рӯз Наврӯз аст.
Рағоба

Рағоба — деҳа дар ҷамоати деҳоти Хонақоҳи Кӯҳии ноҳияи Ҳисор. Аз Рағоба то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 12 км. Аҳолиаш 251 нафар, тоҷикон.
Рақами мошин

Коди мошин — рамз ё рақами шахсии автомобил буда, аз тарафи мақомоти Бозрасии Давлатии Автомобилӣ (БДА) ба қайд гирифта мешавад. Одатан рақами худрав дар рӯи металли ҷилодор тасвир карда мешавад, аз тарафи пеш ва қафои автомобилҳо ё дар рӯи қоғаз тасвир ёфта аз пешу қафои оинаи воситаҳои нақлиёт гузошта мешавад. Рақамҳои худрав инчунин оиди дар кадом минтақа ва кишвар ба қайд гирифта шудани воситаҳои нақлиёт маълумот медиҳад. Дар аксарияти кишварҳо рақамҳои худрав аз тарафи мақомотҳои марказӣ ба қайд гирифта мешаванд, аммо дар Канада, Австралия, Германия, Покистон ва ИМА рақамҳои худрав аз ҷониби мақомотҳои ҳокимияти маҳаллӣ дода мешаванд. Рамзи нақлиётӣ дар Тоҷикистон ба ҳисоб меравад, ки маънояш, ё худ Тоҷикистон мебошад. Рамзҳои нақлиёт дар Тоҷикистон Рамзҳои нақлиёт дар пойтахт ва вилоятҳои Тоҷикистон:.
Рақами қайди давлатии воситаҳои нақлиёти Тоҷикистон

Рақамҳои қайди давлатии воситаҳои нақлиёти Тоҷикистон — аломатҳои қайд барои воситаҳои нақлиётии дар давлат қайд шуда. Таърих Рақамҳо дар воситаҳои нақлиётӣ аввалин маротиба ҳангоми воридшавии Тоҷикистон ба ҳайати ИҶШС пайдо шуда буд. Аз ҳамон замон то соли 1996 дар мамлакат рақамҳои шакли советӣ истифода мешуданд.
Рақами атомӣ

Рақами атомӣ — шумораи тартибии элементи кимиёвӣ дар Ҷадвали даврии элементҳои кимиёвии Д. И. Менделеев. Рақами атомӣ ба шумораи протонҳо дар ҳастаи атоми элементи кимиёвӣ баробар аст. Ин дар навбати худ ба шумораи электронҳо дар қабати электронии атоми нейтралии элемент баробар мебошад. Рақами атомӣ бо ҳарфи ишора карда мешавад. Ҳамчунин нигаред.
Рақс бо дутор

Рақс бо дутор – рақси халқии тоҷикон мебошад. Тавсифи мухтасар Рақс бо дутор дар байни мардон ва ҳам занон паҳн гардидааст. Иҷрокунанда дутор навохта, онро гоҳ дар қафояш, гоҳ дар рӯ ба рӯяш, гоҳ ин сӯ, гоҳ он сӯ дароз намуда, мерақсад. 1 2 3 Маҳалли густариш Вилояти Хатлон, Ноҳияи Кӯлоб Вазъи имрӯзаи унсур Фаъол Нигаред Манобеъ.
Рақобат

Рақиб — тарафи шартнома дар муносибатҳои гражданӣ. Рақобат — мусобиқаи озоди субъектҳои хоҷагидор, ки амалиёти мустақилонаи онҳо имконияти таъсиррасонии яктарафаи ҳар кадоми онҳоро ба шароити умумии муомилоти мол дар бозори моли дахлдор ба таври самарабахш маҳдуд менамояд (б.1 зербанди 5 моддаи 3 Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон "Дар бораи рақобат ва маҳдудкунии фаъолияти инҳисорӣ дар бозорҳои мол" аз 29 ноябри соли 2000). Дар бозор ду намуди рақобат амал менамояд: нархӣ ва ғайринархӣ. Ба воситаи рақобати нархӣ фурӯшандаҳои молҳо ва хидмат ба истеъмолкунандагон бо роҳи пасту баланд намудани нарх таъсир мерасонанд. Рақобати ғайринархӣ ҳамчун омили талаботи истеъмолӣ ба молҳо ё хидмат боиси паст гардидани нарх мешавад ва қувваро барои кашонидан, бастан, бурдани мол, хидматрасонӣ ва ғайра равона менамояд. Рақобат мубориза барои сазовор шудан ба натиҷаҳои беҳтарин аст; мубориза байни молҳо барои шароити беҳтаринро сазовор шудан дар соҳаи хариду фурӯши мол, барои гирифтани фоидаи аз ҳама зиёд.
Рақобати бевиҷдонона

Рақобати бевиҷдонона - амали субъектҳои хоҷагидор, ки барои ба даст овардани афзалият дар фаъолияти соҳибкорӣ равона шудааст ва хилофи қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон буда, ба дигар субъектҳои хоҷагидор - рақибон зарар мерасонад ва обрӯи кории онҳоро паст мегардонад (6.1 зербанди 6 моддаи 3 Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон "Дар бораи рақобат ва маҳдудкунии фаъолияти инҳисорӣ дар бозорҳои мол" аз 29 ноябри соли 2000). Чунин амал имкон дорад бо роҳҳои гуногун сурат гирад, аз ҷумла паҳн намудани маълумоти бардурӯғ, носаҳеҳ, таҳрифшуда, ки боиси зарар ба дигар субъектҳои хоҷагидор мегардад ё ба обрӯи кориашон зиён мерасонад, ба иштибоҳ андохтани истеъмолкунандагон оид ба хусусият, тарз, ҷойи истеҳсол ва хосиятҳои истеъмолию сифати мол, муқоисаи беназокатонаи молҳои истеҳсолшаванда ва фурӯхташавандаи як субъекти хоҷагидор бо субъекти хоҷагидори дигар (аз ҷумла дар ҷараёни тарғибу ташвиқ), дастрас кардан, истифода бурдан, ошкор намудани ахбори илмию техникӣ, истеҳсолӣ ва тиҷоратӣ, аз ҷумла сирри тиҷоратӣ бе иҷозати соҳиби он, истифодаи худсаронаи аломатҳои мол, номи фирмавӣ ё нишонгузорӣ, инчунин нусхабардории борҷома ва намуди моли субъекти хоҷагидории дигар, ки имкон дорад рақибонро аз фаъолияти соҳибкориашон ҷудо кунад, дахолат кардан ба фаъолияти соҳибкорӣ, пешниҳоди имтиёзҳои мухталифи моддӣ ба коркунони ташкилотҳои рақиб бо мақсади ба тарафи худ кашидану моил сохтани онҳо барои иҷро накардани уҳдадориҳои меҳнатӣ.. низ Рақобат.
Рақиб Абулҳаев

Рақиб Абулҳаев — таърихнигор, доктори илми таърих, профессор, Арбоби илм ва техникаи Тоҷикистон. Зиндагинома Рақиб Абулҳаев 10 феврали соли 1938 дар деҳаи Урметани ноҳияи Айнӣ -и вилояти Ленинобод (вилояти Суғд) ба дунё омадааст. Фаъолияти илмӣ Рақиб Абулҳаев фаъолияти илмиро аз соли 1961 дар шуъбаи таърихи ҷомеаи шӯравии Пажӯҳишгоҳи таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии Академияи илмҳои Тоҷикистон оғоз кардааст. Муаллифи беш аз 250 корҳои илмӣ ва илмӣ - оммавист. Осори таърихие чун Барқароркунии Ҳокимияти шӯъравӣ дар минтақаҳои болооби Зарафшон, Эҳёи мадании Тоҷикистон, Субҳи Зарафшон, Обёрикунӣ ва истифодаи заминҳои Тоҷикистон, Таҷрибаи таърихии сохтмони ирригасионӣ ва истифодаи заминҳои нав дар Тоҷикистон ва ғайра ба қалами ӯ тааллуқ доранд. Дар солҳои минбаъда олим оид ба масъалаҳои таърихи муҳоҷирати аҳолӣ дар Тоҷикистон тадқиқоти илмӣ гузаронида дар силсилаи китобҳо зери унвони Таърихи муҳоҷират дар Тоҷикистон (солҳои 2003, 2005, 2008, 2012,2017) аз чоп баромадааст. Таълифоти муҳақик Рақиб Абулҳаев инчунин дар китобҳои Вопросы новейшей истории Таджикистана. Қисми 1, - Душанбе, 2015, Қисми 2, - Душанбе, 2016, Ирано - таджикское сотрудничество в конце ХХ – начале ХХ вв. — Душанбе, 2017 нашр шудаанд. Осор Мукофот ва ҷойизаҳо Адабиёт доир ба Рақиб Абулҳаев Нигаред низ.
Рақс

Рақс, арғушт ё фарха маъмулан ба ҳаракатҳои инсон, ки барои баёни як ҳолат анҷом мегирад гуфта мешавад. Рақс метавонад дар як муҳити иҷроӣ, руҳонӣ ё иҷтимоӣ иҷро шавад. Вожаи рақс ҳамчунин барои нишон додани ҷунбишҳои мавзун ва тирозманд ҷондорон ва ашъёи дигар ба кор меравад, монанди рақси баргҳо, рақсҳои ҷонварон ва ё рақси бод. Рақс яки аз ҳунарҳои ҳафтгона ба шумор меояд. Раксхои халкхои чахон.
Рақс бо ғижак

Рақс бо ғижак – – як навъ рақси анъанавии тоҷикон мебошад,, ки онро мардон иҷро мекунанд. Номи унсур ва истилоҳоти дигар Рақси чиғакнавоз Тавсифи мухтасар Рақс бо ғижак таҳти навозиши як гурӯҳ мутрибон ва сароидану ғижакнавозии худи бозингар иҷро мегардад. Ғижак сози мусиқии тордор аст, ки бо камонча навохта мешавад. Он рақси яккаи мардона буда, дар навоҳии Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон маъмул мебошад. Рақс бо ғижак таҳти навозиши ғижак ва даф, ё таҳти навозиши гурӯҳи мутрибон ва ҳофизон иҷро мегардад. Иҷрокунанда ғижакро бо дасти чап ва камончаро бо дасти рост гирифта, дар пайравии зарбу усули рақсии навозандагон оҳанг менавозад. Дар оғози рақс раққос рӯ ба рӯи навозандагон истода ғижакро ба таври уфуқӣ боло мебардорад. Ӯ пайкарашро ба пеш хам карда, бо эҳсоси баланд месарояд ва менавозад. Сипас ба тарафи тамошобинон рӯ гардонда, ду-се қадам ба пеш монда, чарх меравад, ба зону мешинад ва боз ҳамон ҳаракати авваларо такрор мекунад. Раққос гоҳе ғижакро ба дасти чап дар пушти сараш гузошта, дудаста менавозад. Дар интиҳои рақс ӯ сурудхониро ба анҷом расонида, суръати ғижакнавозӣ ва рақсашро тез мекунад, шумораи чархҳоро меафзояд. Ӯ ба тарафи рост рафта, дар як ҷой истода чарх мезанад ва рост истода, ба ҳозирин таъзим карда, аз саҳна берун мешавад. 1 Маҳалли густариш Нигаред Пайвандҳо.
Рақси «ангуштпона»

Рақси "ангуштпона" – рақси халқии тоҷикон мебошад. Тавсифи мухтасар Рақси "ангуштпона" рақси якнафара буда, ҳам варианти занона ва ҳам мардонаи он вуҷуд дорад. Иҷрокунанда дар чаҳор ангушташ ангуштпона пӯшида, онҳоро ба табақча зада, садои дилнавозе мебарорад ва худаш мерақсад. 1 2 3 Маҳалли густариш Вилояти Суғд Вазъи имрӯзаи унсур Фаъол Нигаред Манобеъ.
Рақс дар Чин

Рақс дар Чин — намуди санъати гуногуна, ки аз жанрҳои рақсҳои расму русунӣ ва рақсҳои ҳозиразамон таркибдор аст. Рақсҳо спектри бузург, аз рақсҳои миллӣ то баромад дар театри опера ва балет, ва дар ҷашнҳо, ритуалҳо ва расму русунҳоро метавонанд истифода барад. Расман дар Чин 56 гурӯҳҳо этникӣ аст, ва ҳар як кадомаш дорои рақсҳои миллии худ ҳастанд. Яке аз рақсҳои машҳуртарини Хитой рақси аждаҳор ва рақси шер дохил мешаванд. Таърих Рақси русунӣ Рақси миллии Хониҳо Рақсҳои гурӯҳҳои этникӣ дар Хитой Рақс дар театр Рақси ритуалӣ Рақс чун варзиш Рақс дар айни замон Балет Рақсҳои сотсиалӣ.
Рақси «Рӯймол»

Рақси "Рӯймол" – як навъ рақси анъанавии тоҷикон мебошад,, ки онро занон таҳти зарби доира, таблак, ё созҳои дигари мусиқии миллӣ иҷро мекунанд. Тавсифи мухтасар Рақси "Руймол"-ро таҳти садои доира, таблак, ё созҳои дигари мусиқии миллӣ занҳо иҷро мекунанд. Он рақси якка буда, дар тӯю маъракаҳои оилавӣ, идҳои расмӣ ва халқӣ, базмҳо ва ғайра иҷро мегардад. Ин рақс зебогӣ, мавзунқоматӣ, ороиши эстетикии занро тавассути ҳаракатҳои гуногуни мавзуни дастҳо, пайкар, мимикаи рӯй таҷассум менамояд. Дар рақс иҷрокунанда дар як ҷо нишаста, рӯймолро гулдӯзӣ карда, дар айни замон бо ҳаракатҳои зебои маҳин ва имову ишораҳои пур аз маънӣ олами эҳсосоти ширину гуворои худро намо- иш медиҳад. Ӯ ҳамин тавр рӯймолро дӯхта, аз хурсандӣ мерақсад ва ба ягон кас онро туҳфа мекунад. Дар варианти дигари ин рақс раққоса дар ҳар дасташ рӯймолчаеро дорад. Ӯ майда-майда қадам мегузорад ва ба иҷрои ҳаракатҳои рақсӣ шурӯъ мекунад. Раққоса бо навбат ҳар яке аз дастонашро боло бардошта, рӯймолчаҳоро бо банди даст ин сӯ ё он сӯ тоб медиҳад. Ҳангоми истодан ӯ дасти чапро ба пушт мебарад ва дасти ростро боло бардошта, рӯймолчаро меларзонад. Ҳамин ҳаракат бо дасти дигар низ такрор мешавад. Дар асри ХХ дар санъати рақсии касбӣ ва ҳаваскорӣ намудҳои гуногуни ин рақс ба вуҷуд омаданд. Дар санъати ҳаваскорӣ устодон рақси якка, дунафара ва шакли гурӯҳии ин рақсро ба саҳна гузоштанд. Дар шакли гурӯҳии рақси мазкур дувоздаҳ духтар рӯймолҳоро дар ду даст гирифта ба рақс мебароянд. Онҳо дастҳояшонро бо рӯймол ин сӯ ё он сӯ алвонҷ дода, ба пеш ҳаракат мекунанд. Раққосаҳо дар як саф истода ба ду қатор тақсим мешаванд. Як қатор духтарон ба як зону мешинанд, раққосаҳои дигар қатор омада, гирди он онҳо давр зада, бо нишастагон ҷойҳоро иваз мекунанд. Раққосаҳо баъди он дар саҳна ба тар- зи нимдавра паҳлуи ҳам меистанд. Ду нафар раққоса аз байни духтарон гузашта, дар саҳна бо рӯймол чарх мезананд. Ҳаракатҳои рақсӣ бо рӯймолҳо гуногун мебошанд: рӯймолҳоро ба боло, ба ду тараф гардонидан, нишон додани нақши гулдӯзии рӯймолҳо, бастани рӯймолҳо дар сар, дар миён ва ғайра. Дар асри ХХ рақс бо рӯймол хеле машҳур гашт, онро беҳтарин раққосон дар тӯйҳо, ҷашни Наврӯз, маъракаҳои мардумӣ иҷро менамуданд. 1 Маҳалли густариш Вилояти Суғд, водии Ҳисор Вазъи имрӯзаи унсур Фаъол Нигаред Пайвандҳо.