ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Вишняково (ноҳияи Собин)

Вишняково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Собин, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Вишняково (ноҳияи Александров)

Вишняково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Александров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Виштосп

Виштосп, Гуштосп (то м. — 495 то м.) — давлатмарди Ҳахоманишӣ, сатрапи Бохтар ва Порс, писари Оршом ва падари Дориюши Бузург. Зиндагинома Дорои дар Катибаи Бесутун падари худро Виштосп, падари Виштоспро Аршом, падари Аршомро Ариярамна, падари Ариярамнаро Чишпиш ва падари Чишпишро Ҳахоманиш шуморида, 8 тан намояндаи ин сулоларо аз нажоди шоҳон медонад. Воқеан, аз рӯйи маълумоти солномаҳои таърихӣ дар аҳди подшоҳии Чишпиш сарзамини қабилаи Порсҳо ба ду тақсим шуда, Аншонро яке аз писарони ӯ Куруши ва Посоргодро писари дигараш Ариярамна соҳиб мегарданд, ки онҳо амалан тобеи давлати Мод буданд. Куруши тақрибан солҳои то м. Аншон ва Посоргодро муттаҳид намуда, дертар сарзамини Мод ва подшоҳи он Астиагро мутеи худ мегардонад. Ҳангоми кишваркушоӣ ва бунёди давлати мутамаркази Ҳахоманишиён ва муттаҳидсозии қавмҳои ориёитабор Куруши Кабирро (то м.) ҳамроҳӣ карда, солҳои то м. дар фатҳи сарзаминҳои Гиркания, Порт ва Бохтар ширкат варзидааст. Виштосп дар аҳди давлатдории Куруши (то м.) волии Гиркания ва Порт буд. Мутобиқи маълумоти "Таърих"-и Ҳеродот ҳангоми лашкаркашии Куруши ба муқобили шоҳбонуи массагетҳо Томирис аз рӯи таъбири хоб ва бадгумонии шоҳаншоҳ барои таҳти назорат гирифтани писараш Дорои Виштосп ба Экбатан фиристода мешавад. Баъди марги Куруши (530 то м.) дар аҳди давлатдории Камбуҷияи писари Куруш (то м.) дар лашкаркашиҳои Миср Виштосп сипаҳсолори яке аз ҷабҳаҳои артиши шоҳаншоҳӣ буд. Пас аз сар задани нооромиҳо дар ҳудудҳои шарқии қаламрави Ҳахоманишиниён аз ҷониби Камбуҷия тақр. соли 523 то м. Виштосп ҳамчун волӣ ба Порт ва Гиркания фиристода мешавад. Ҳангоми ошӯби Гаумата (522 то м.) ва нооромиҳои мамлакат дар поёни ҳукмронии Камбуҷия нуфузи Виштосп коста шуда, баъди ба сари қудрат омадани писараш Дорои барои саркӯбсозии ошӯбҳои Порт ва Гиркания ба муқобили сарвари ошӯбгарони модӣ-Фравартиш лашкар кашидааст. Виштосп баъди набардҳои шадид (8 марти 521 то м.) ҷонибдорони Фравартишро ба ақибнишинӣ водор намуда, 12 июли 521 то м. кулли ошӯбгаронро саркӯб карда, Фравартишро асир гирифт. Виштосп то интиҳои умраш волии Порт ва Гиркания буда, дар ислоҳоти иқтисодиву низомӣ ва умури давлатдорӣ ба писараш Дорои ёварӣ кардааст. Баъзе олимону таърихнигорон, аз ҷумла Э. Ҳерсфелд ва Пури Довуд, Виштоспро бо подшоҳи Каёниён Гуштосп як шахс мешуморанд, ки воқеияти таърихӣ надорад.
Вия

Выя — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Верхнесалдинский, вилояти Свердловск медарояд.
Виқории Самарқандӣ

Мирзомурод Виқории Самарқандӣ — шоир и тоҷик. Мувофиқи маълумоти "Тазкирату-ш-шуаро"-и Мутрибии Самарқандӣ, Виқории Самарқандӣ шахсе буд аз улуми мадрасаӣ, улуми адаб ва илми сиёқ — қиёфашиносӣ, чеҳрашиносӣ воқиф. Дар давлат девонбегӣ буд ва шеър ҳам мегуфтааст. Ин байт аз ӯст: Шуд аз чоки гиребон зоҳир, эй гул, доғи пинҳонам, Зиёни ҳол бошад баъд аз ин чоки гиребонам.
Виён

Виён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сарвати Истиқлоли ноҳияи Кӯшониён. Аз Виён то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 13 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1292 нафар 1, тоҷикон. Ҷуғрофиё Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди ҷомеъ ва нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, сабзавоткорӣ, боғпарварӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш обёрӣ мешаванд. Мардум Мардуми деҳа бо мақсади корам кардани заминҳои бекорхобида аз ҷамоати деҳоти Хазлаати ноҳияи Балҷувон (калхози ба номи Молотов) соли 1946 аввал ба ноҳияи Фархор, соли 1949 ба ноҳияи Ҷилликӯл ва марти соли 1953 ба деҳаи ноободи Ӯртабуз (ҳозира Виён)-и шаҳраки Октябри ноҳияи Қӯрғонтеппа (аз соли 1965 ноҳияи Вахш) муҳоҷир шуда, дар ҳайати к-зи ба номи Каганович фаъолият доштаанд. Соли 1980 ҳудуди Виён ба ноҳияи навтаъсиси Коммунистӣ (ҳозира Бохтар) интиқол гардида, мардумаш дар ҳайати к-зи Ленин (ҳозира Ӯртабуз) кор кардаанд. Ҳоло дар ҳудуди Виён хоҷагии деҳқонии "Ӯртабуз", "Бахт", "Ҳоҷӣ Темир", "Чинор" ва 6 хоҷагии деҳқонии хурд мавҷуданд.
Виён (деҳа, н. Вахш)

Виён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ваҳдати ноҳияи Вахш. Аз Виён то маркази ҷамоат 11 км, то маркази ноҳия 25 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 800 нафар 1 ва 580 нафар 2, тоҷикон. Иқтисод Дорухона, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди ҷомеъ, нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Деҳа мактаб надорад. Хонандагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Виёни ноҳияи Бохтар, ки бо Виён ҳамшафат аст, таҳсил мекунанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш обёрӣ мешаванд 1. Таърих Виён соли 1967 таъсис ёфта, аҳолиаш аз ноҳияи Фархор ва деҳаи Виёни ноҳияи Бохтар кӯчида, дар ҳайати савхози "Вахш" (минбаъд "Дӯстӣ") кор кардаанд. Ҳоло дар ҳудуди Виён 12 хоҷагии деҳқонии хурд мавҷуданд.
Вия Фритсевна Артмане

16352907? Вия Фритсевна Артмане (21 август 1929 ё 21 июл 1929 1,,, Латвия — 11 октябр 2008 2 3,, Латвия) — ҳунарпешаи театру синамои советӣ, Ҳунарпешаи халқии ИҶШС буд. Зиндагинома Корҳои ҳунарӣ Синамо Телевизион Бозигари театр Коргардон Телетеатр Такоҳанг Хонавода ва ҳаёти шахсӣ.
Виқояту-р-ривоя фи масоили-л-ҳидоя

"Виқояту-р-ривоя фи масоили-л-ҳидоя" — асари имом Бурҳонушшариъа Маҳмуд ибни Садрушшариъа Аҳмади Маҳбубӣ (фавт тақр. 1275 м.) ба забони арабӣ дар фиқҳи ҳанафӣ. "ал-Виқоя" мухтасари китоби "ал-Ҳидоя"-и Бурҳонуддини Марғинонӣ буда, тамоми масъалаҳои асосии фиқҳи ҳанафиро ба таври феҳриствор аз ғайри шарҳу эзоҳ ва овардани далелу бурҳон дар бар мегирад. Аз муқаддима дар сабаби таълиф, 55 китоб ва ҳар китобе аз бобҳову фаслҳо иборат буда, ҳамаи бобҳои фиқҳро аз таҳорат сар карда, то хунсо фаро гирифтааст. Муаллиф ин мухтасарро барои наберааш ҳамчун китоби дарсии ибтидоӣ ва барои дар ҳофиза ҳар чи хубтар нигоҳ доштани матолиби асосии фиқҳӣ таълиф кардааст. Дар давраҳои охир асосан се китоб аз машҳуртарини матнҳо дар фиқҳи ҳанафӣ эътироф шудааст ва дар истилоҳи фуқаҳо мурод аз "матнҳои сегона" ҳамин се китоб мебошад) "ал-Виқоя") "Канзу-д-дақоиқ"-и Ҳофизуддини Насафӣ (фавт 710ҳ.1310 м.)) "Мухтасар"-и Қудурӣ (фавт 428ҳ. 1037 м.). Аз ин миён "ал-Виқоя" беш аз ҳама мавриди эътимоди фуқаҳо, муҳаққиқон ва толибилмон қарор гирифта, шарҳу ҳошияҳо ва таълиқоти зиёде бар он таълиф шудааст. Бино ба маълумоти Лакҳнавӣ, ин китоб дорои зиёда аз 20 шарҳ ва беш аз 43 ҳошияву таълиқот мебошад. Аввалин шореҳ, муҳаққиқ ва тарғибгари ин китоб набераи худи муаллиф Убайдуллоҳ ибни Масъуд буда, дар асоси он ду китоби маъруфи худ — "Мухтасару-л-Виқоя" ва "Шарҳу-л-Виқоя"-ро таълиф кардааст, ки ҳар ду аз замони таълиф то имрўз ҳамчун китоби дарсии фиқҳи ҳанафӣ — яке дар сатҳи ибтидоӣ ва дигарӣ дар сатҳи мутавассит, маъруфу машҳуранд. Матни "ал-Виқоя" ба забони туркӣ тарҷума ва ба назм дароварда шудааст. Як нусхаи хаттии комил, қадимӣ ва хеле хуби "ал-Виқоя", ки соли 1385 м китобат шудааст, дар Захираи дастнависҳои шарқии АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон зери рақами 1148 маҳфуз аст.
Виҷдони Лоҳурӣ

Виҷдони Лоҳурӣ — шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Дар шаҳрҳои Деҳлӣ ва Лоҳур назди шоирони маъруфи замонаш Росих, Офарини Лоҳурӣ, Абдулҳакими Ҳоким машқи шеър карда, дар даргоҳи Хоҷа Сангин мухотаб ба Ғуломмуҳиддин, ҳокими Лоҳур ба дарёфти мададхарҷи дархури ҳолаш сарфароз гашта буд. Дар Лоҳур бо шоирон Нурулайни Воқиф, Зайнулобидини Отир ва Абдулҳакими Ҳоким мушоира ва баҳс дар тарзи ғазалгӯӣ мекард. Эҷодиёт Муаллифи "Мардуми дида" аз девони Виҷдони Лоҳурӣ (иборат аз 20 ҳазор байт) хабар додааст, вале то имрӯз ин девон дастраси муҳаққиқон нагардидааст. Намунаҳои ашъори Виҷдони Лоҳурӣ ба тавассути тазкираҳо то замони мо расидаанд. Нигоштаҳояш устодонаанд ва дорои маъниҳои ғариб мебошанд. Абёти зерин намунае аз ашъори ӯянд: Диле биёру ба майхона ошиқона даро, Бигӯ, ки шишафурӯшам, ба ин баҳона даро. Чаро аз майпарастӣ боз дорам дар чаман худро, Кунам шармандаи абру гулу сарву суман худро?! Нақшбасти ин саро дар чашми ҳақбин ҳасту нест, Хонаи оинаро монад, ки рангин ҳасту нест. Дастгоҳ он ҷост, к-он ҷо во бувад дасти карам В-арна моли мумсикон чун мурғи зарин ҳасту нест. Ман ба ёди ишрати нанвишта дар толеъ хушам, Мекашам ҷоме, ки ҳамчун нуни танвин ҳасту нест.
Виҷаянагар

Виҷаянагар — давлати асримиёнагӣ (асрҳои 14-17) дар ҷануби Ҳинд. Таърих Асосгузори Виҷаянагар ҳокимони дастнишондаи султонҳои Деҳлӣ — бародарон Ҳариҳара идора шуда, салоҳияти таъмини амният ва воридоти андозҳо бар дӯши онҳо буд. Иқтисод Асоси иқтисодиёти Виҷаянагарро пардохтҳои андози замин ва боҷҳои гумрукӣ ташкил медоданд. Тиҷорати хориҷӣ тавассути бандарҳои соҳилӣ дар Виҷаянагар рушд ёфта, аз Сейлон тило, нуқра, фил, аз Ҷидда, Адан ва Чин махмал, сатин ва ҳарир ворид шуда, биринҷ, шакар, арзан, филфил ва матоъҳои пахтагӣ ба кишварҳои Эрон, Африқо, Чин ва Сейлон содир карда мешуданд. Маркази асосии тиҷорат пойтахти давлат буд, ки ба қавли Абдурраззоқи Самарқандӣ — сафири Шоҳрух дар Дакан дуконҳои бозор ба ҳам наздик буда, аз ду ҷониб болои тахтаҳо гулҳо, зумуррад, нуқра, алмос, марворид озод фурӯхта мешуданд. Дар Виҷаянагар забонҳои маҳаллии телугу ва тамилӣ такомул ёфта, ибтидо бештари адабиёти ба ин забонҳо таълифшуда зери таъсири китобҳои санскритӣ навишта мешуданд. Имрӯз харобаи пойтахти Виҷаянагар дар наздикии деҳаи Ҳампии иёлати Карнотак ба феҳристи Мероси умумиҷаҳонии ЮНЕСКО ворид шудааст.
Владас Доуксас

Владас Доуксас Климите (марти 1933 (2007-11-23) 23 Ноябр 2007, Монтевидео, Уругвай) — футболбози уругвайӣ.
Вйетнамиҳо

Вйетнамиҳо — мардуме, ки аксарияти аҳолии Вйетнамро ташкил медиҳанд. Теъдоди умумии вӣетнамиҳо дар ҷаҳон ҳудуди 75 миллион буда, аз ин миқдор беш аз 70 миллионашон дар Вйетнам, боқимонда дар ИМА, Олмон (83 ҳазор) Малайзия (83 ҳазор), Хитой (30 ҳазор), Русия (26,2 ҳазор) умр ба сар мебаранд. Забонашон вӣетнамӣ ва хатташон лотиниасос аст. Аксари эътиқодмандон пайрави динҳои буддоӣ (равияи маҳалии буддоия бо таъсири унсурҳои таълимоти даосизм ва конфутсия), масеҳӣ (мазҳаби католикӣ ва протестантӣ) ва боварҳои қадимии суннатӣ мебошанд. Асли баромади вӣетнамиҳо аз қавми вет буда, дар ҳазорсолаи якуми то м. дар ҳавзаҳои дарёи Ситсзян (музофоти Чжесяни Хитой) то водиҳои дарёи Сурх (Вйетнами Шимолӣ) сукунат доштанд. Лакветҳо ҳамчун аҷдоди бевоситаи вӣетнамиҳо дар миёни қавми ветҳо гурӯҳи этникии нисбатан ташаккулёфта маҳсуб шуда, дар асрҳои 4–3 то м. асоси иттиҳоди қабилавии Ванлангро ташкил медоданд, ки соли 267 то м. аз ҷониби қабилаи тейа пароканда карда шуд. Бо вуҷуди он ки қабилаи тейа дар ҳудуди Вйетнами Шимолӣ давлати Аулакро таъсис дода буд, тадриҷан дар байни лакветҳо омезиш ёфт. Лакветҳо баъди барҳам додани давлати Аулак (соли 207) ҳамчун халқият ташаккул ёфта, давлатеро бо номи Намвет ташкил доданд, ки ахиран аз ҷониби империяи Хан соли 111 барҳам дода шуд. Вйетнамиҳо муддати зиёд зери таъсири арзишҳои фарҳангии Хитой қарор доштанд ва ниҳоят аз садаи соҳибихтиёр шуданд. Қисми зиёди вӣетнамиҳо дар шаҳрҳо зиндагӣ карда, дар корхонаҳои саноатӣ ва соҳаи хидматрасонӣ фаъолият мекунанд. Дар байни вӣетнамиҳо ҳунарҳои анъанавии оҳангарӣ, кулолӣ, бофандагӣ, кандакории чӯб ривоҷ доранд. Маҳсулоти асосии хӯроквории вӣетнамиҳо биринҷ, сабзавот ва моҳӣ буда, танҳо дар рӯзҳои ид гӯшт истеъмол мекунанд. Деҳаҳои аҳолинишини вӣетнамиҳо дорои тарҳи меъмории якқади кӯчавӣ буда, дар наздикии роҳ ва соҳилҳои дарё бунёд шудаанд. Дар маркази деҳа хонаи ҷамъиятӣ (дин) ва майдони ҷаласагоҳи халқӣ воқеанд. Дар миёни вӣетнамиҳо бештар театри анъанавӣ (тео) ва мусиқии драмавӣ (тоунг) ривоҷ доранд. Вйетнамиҳо идҳои асосии худ – Тет (Соли нав) ва Тет чунг тхуро (иди тирамоҳ, ки ба кӯдакон нисбат дорад) бо баргузории маросими аспдавонӣ ва хурӯсҷанг пешвоз мегиранд.
Владиқафқоз

Владиқафқоз — шаҳр дар Русия, пойтахти Осетияи Шимолӣ. Ҷуғрофиё Дар ҳамвории Осетия, дар соҳили дарёи Терек воқеъ аст. Аҳолиаш 307,3 ҳазор нафар (бо атрофаш 330 ҳазор, 2014). Охирин истгоҳи шохаи истгоҳи роҳи оҳани Прохладная (дар шоҳроҳи Ростови лаби Дон – Боку), маркази роҳҳои автомобилгард ба Назран, Налчик, Алагир, Гудермес, Тбилиси, ибтидои роҳи Гурҷистон (ба воситаи ағбаи Салиб ба Моварои Қафқоз мебарад); фурудгоҳи байналмилалӣ (дар шаҳри Беслан) дорад. Таърих Соли 1784 ҳамчун қалъаи Рус барои назорати роҳи ҳарбии Гурҷистон бунёд гардидааст. Аз соли 1860 шаҳр, аз соли 1863 маркази вилояти Тер. Солҳои 1921–24 пойтахти ҶМШС Горск, 1924–26 маркази Вилояти Мухтори Осетияи Шимолӣ ва Вилояти Мухтори Ингуш, аз соли 1936 пойтахти ҶМШС Осетияи Шимолӣ, аз соли 1991 пойтахти Ҷумҳурии Осетияи Шимолӣ – Алания. Шаҳр солҳои 1931–44 ва 1954–90 Орҷоникидзе, 1944–54 Дзауҷикау ном дошт. Дар замони ҶБВ (1941–45) дар назди Владиқафқоз лашкари Олмон торумор карда шуд. Владиқафқоз – маркази бузурги саноатӣ ва фарҳангии Қафқози Шимолист. Соҳаҳои асосии саноат: мошинасозӣ ва филиззоти ранга. Дар Владиқафқоз заводҳои "Электроконтактор", таҷҳизоти электронӣ барои автомобилу тракторҳо, чароғҳои электрикӣ, асбобсозӣ ("Гран", таъмири қатораҳо), "Электросинк" (гудозиши руҳ, сурб, волфрам, молибден, истеҳсоли даҳани фаранг, кадмий, кислотаи сулфат), "Победит" (истеҳсоли хӯлаҳои сахт), инчунин корхонаҳои саноати кимиё, сабук (фабрикаҳои пойафзор, кашбофӣ, дӯзандагӣ), хӯрокворӣ, шиша, мебелсозӣ мавҷуданд. Дар Владиқафқоз Донишгоҳи Осетияи Шимолӣ, Донишгоҳи кишоварзии Горск, донишгоҳи технологӣ, Академияи давлатии тиббии Осетияи Шимолӣ, Пажӯҳишгоҳи маводди электронӣ, Институти давлатии лоиҳакашии корхонаҳои филиззоти ранга, осорхонаҳо (таърихи шаҳр, осорхонаи ҷумҳуриявии бадеӣ, адабиёти осетинӣ), театрҳои драмаи драмаи Осетияи Шимолӣ, мусиқӣ, лухтак фаъолият доранд. Шаҳр дар ду соҳили дарёи Терек ҷойгир аст. Минтақаҳои асосии саноатӣ дар қисмати ҷанубӣ ва шимолии соҳили рости дарёи Терек воқеанд. Дар қисмати чапи дарё бӯстонсароҳо ва минтақаи осоишгоҳии Редант бо шифохонаҳо ва меҳмонхонаҳо, пойгоҳи сайёҳӣ ҷойгир шудаанд.
Владилен Владимирович Волков

Владилен Владимирович Волков (таваллуд 7 июли 1939, Иркутск, РСФСР, СССР) — арбоби давлатӣ ва сиёсии Русия. Сарвари Ҷумҳурии Олтой аз 30 январи соли 1997 то 13 январи соли 1998 (Сарвари ҷумҳурӣ ба ҳайси раиси Маҷлиси давлатӣ – Эл Курултайи Ҷумҳурии Олтой аз 30 январ то 30 августи 1997). Соли 1993 вакили Маҷлиси давлатии Ҷумҳурии Олтой интихоб шуд. Аз феврали соли 1994 то январи соли 1997 - муовини аввали раиси Маҷлиси давлатии Ҷумҳурии Олтой. Аз моҳи январи соли 1997 раиси Маҷлиси давлатӣ ба унвони раиси ҷумҳурии Олтой интихоб шудааст. Аз феврали соли 1997 - узви Шӯрои Федератсия, раиси Зеркумита оид ба илм, фарҳанг, маориф, тандурустӣ ва экология. Аз январи соли 1997 то феврали соли 1998 Сарвари Ҷумҳурии Олтой. Аз августи соли 1997 то феврали соли 1998 Раиси Ҳукумати Ҷумҳурии Олтой. Аз соли 2006 то соли 2016 сардори Раёсати Палатаи шаҳрвандӣ дар қаламрави Олтой.
Владикина гора (ноҳияи Верховаж, Вологда)

Владикина гора — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Верховаж, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Владимир Авсюк

Владимир Викторович Авсюк — футболбози русӣ, нимҳимоятгар.
Владикино (ноҳияи Верховаж, Вологда)

Владикино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Верховаж, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Владивосток

Владивосток — шаҳр дар Русия, маркази кишвари Примория. Ҷуғрофиё Дар нимҷазираи Муравёв-Амурский, дар соҳили халиҷҳои Амур ва Усурийск ҷойгир аст. Аҳолиаш 603,2 ҳазор нафар (бо атрофаш 1,01 млн нафар, 2014). Бандар дар уқёнуси Ором. Нуқтаи охирини шоҳроҳи худрав ва роҳи оҳани Сибир. Фурудгоҳи байналмилалӣ дорад. Таърих Владивосток соли 1860 ҳамчун дидбонгоҳи ҳарбӣ дар соҳили халиҷи Димоғаи Тилоӣ (Золотой Рог) аз ҷониби гурӯҳи киштии бодбондорӣ "Манчжурия" бунёд гардид. Аз аввали солҳои 70 садаи бандари Владивосток дар савдои Русия дар уқёнуси Ором мавқеи асосиро ишғол мекунад. Соли 1881 ба Владивосток пойгоҳи ҳарбии баҳрии Сибир кӯчонда шуд. Аз соли 1880 шаҳр, аз соли 1888 маркази вилояти Примория. Соли 1897 то Хабаровск р. о. сохта, соли 1903 ба Маскав хатти мустақили р. о. гузаронда шуд. Соли 1918 ба Владивосток десантчиёни қувваҳои ҳарбии Ҷопон, Амрико ва Британия фуруд омаданд. Солҳои 1918-20 дар шаҳр ҳукумат якчанд бор иваз шуд. Солҳои 1920-22 дар ҳайати Ҷумҳурии Шарқи Дур, аз соли 1922 дар ҳайати ҶШФСР. Аз соли 1932 маркази вилояти Приморияи кишвари Шарқи Дур, аз соли 1938 кишвари мустақили Примория. Владивосток — маркази бузурги саноатии Примория. Дар Владивосток заводҳои киштисозӣ ва таъмири киштӣ, истеҳсоли мошинаҳо барои коркарди моҳӣ ва харчанг, саноати хӯрокворӣ (комбинатҳои моҳӣ, гӯшт, шир, қанд), масолеҳи бинокорӣ (заводҳои конструксияҳои оҳанубетонӣ, хонасозии калонпанел ва ғайра) мавҷуданд. Владивосток пойгоҳи шикори кит, харчанги баҳрӣ ва моҳӣ мебошад. Шаҳр дар соҳилҳои серхарсанг ва нишебиҳои теппаҳо ҷойгир аст. Хатти соҳилиро нимҷазираҳои Шкота (Эгершелд), Назимов, Басаргин ташкил медиҳанд. Ҳудуди шаҳрро водиҳои нишеби рӯдҳои хурд, ки аз кӯҳҳои Сихотэ-Алин ибтидо мегиранд, бурида мегузаранд. Дар Владивосток Университети Шарқи Дур, ун-ҳои техникӣ, техникаи саноати моҳӣ, Университети баҳрии ба номи Г. И. Невел, Университети иқтисодии уқёнуси Ором, Университети тиббии Владивосток, Академияи санъат, Институти ҳарбии баҳрии ба номи С. О. Макаров ва ғ., маркази илмии АИ Русия дар Шарқи Дур бо пажӯҳишгоҳҳои илмии соҳавӣ, Осорхонаи муттаҳидаи Примория ба номи Владивосток К. Арсенев, Осорхонаи флоти уқёнуси Ором, нигористон, театрҳои драма ва лӯхтак, филармония, сирк фаъолият доранд. Қад-қади халиҷи Амур (14-28 км дуртар аз Владивосток) якчанд осоишгоҳи иқлимӣ ва лойқагӣ мавҷуд аст.
Владимир (ноҳияи Залари, Иркутск)

Владимир — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Залари, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Владилена

Владилена — сайёраки хурде, ки онро соли 1916 ситорашиноси рус С. И. Белявский дар расадхонаи Симеиз кашф кардааст. Масофаи миёна аз Офтоб 2,36 воҳиди астрономӣ, қадри ситоравиаш 12,7. Соли 1924 ба шарафи В. И. Ленин В. номида шудааст.
Владимир Агапов (футболбоз, таваллуд 1933)

Владимир Михаилович Агапов — футболбози русӣ, маснадашро анҷом додааст, зарбазананда (страйкер), муррабӣ.
Владимир Андреевич Храбрий

Владимир Андреевич Храбрий — ходими давлатӣ ва лашкаркаши рус, князи Серпухов. Зиндагинома Писарамак ва ҳамсафи Дмитрий Донской. Соли 1368 дар ҷанг бо Литва ширкат варзида, музофоти Ржевро забт намуд. Соли 1370 ҳангоми ҳуҷуми литвониҳо ба Маскав Владимир Храбрий ҳамроҳи дигар ҳамсафонаш музофоти Перемишлро муҳосира кард, ки ин князи бузурги Литва Олгердро ба гуфтушунид ва муоҳидаи сулҳ водор намуд. Владимир Храбрий соли 1368 ва 1373 ба князии Новгород барои рафъи ҳуҷуми литвониҳо мадад расонд. Ӯ соли 1376 дар ҷанг бо Литва дубора Ржевро муҳосира карда, дертар соли 1379 музофотҳои Трубчевск ва Стародубро ишғол намуд. Владимир Храбрий соли 1380 дар муҳорибаи Куликово ба полки камингоҳӣ сарварӣ намуда, бо ҳамлаи ногаҳонияш лашкари муғулҳоро ба ақибнишинӣ водор кард. Соли 1382 ҳангоми ҳамлаи Тухтамишхон ба Маскав бо лашкараш аз Волокаламск ба урдуи муғулҳо зарба зада, онҳоро ба ақибнишинӣ ва тарки Маскав водор сохт. Владимир Храбрий соли 1385 Дмитрий Донскойро барои муттаҳидсозии қаламрави Рус дар муҳориба бо Олег Рязанский ёрӣ намуда, соли 1399 дар ҷанги Новгород ширкат варзид. Соли 1395 дар мудофиаи Маскав ҳангоми юриши амир Темур набардҳои мудофиавӣ ороста, соли 1408 пойтахти мамлакатро аз юриши хони муғул Едигей ҳимоя кардааст. Владимир Храбрий ҳамчун лашкаркаш барои хидматҳои шоистааш сазовори унвони Храбрий (Ҷасур) гардида, барои пешгирии ҳамлаи сарлашкарони муғул ва ҳимояву муттаҳидсозии қаламрави давлати Рус корнамоиҳои беназир кардааст.
Владимир (шаҳр)

Владимир (-қад. Володимѣрь) — шаҳр дар Русия, маркази вилояти Владимир. Ҷуғрофиё Дар соҳили чапи дарёи Клязма воқеъ аст. Аҳолиаш 350 ҳазор нафар. Аз В. р. о. ба Маскав, Нижний Новгород, Гус-Хрусталний, роҳҳои автомобилгард ба Маскав, Нижний Новгород – Қазон, Суздал – Иваново, Муром, Рязан, Юрев-Полский мегузаранд. Фурудгоҳ дорад. Таърих В. яке аз қадимтарин шаҳрҳои Рус буда, онро мувофиқи ривояте соли 980 князи киевӣ Владимири Святославич, мувофиқи ривояти дигар соли 1108 княз Владимир Мономах барои муҳофизати заминҳои сарҳаддии Ростову Суздал бунёд кардааст. Дар миёнаҳои садаи мулки вотчинагии княз Андрей Боголюбов буд, ки ӯ В.-ро пойтахти князии Владимир-Суздал кард ва барои ба маркази сиёсии умумирусӣ табдил додани он кӯшиш намуд. Соли 1238 В.-ро муғулу тоторҳо хароб карданд, вале ба зудӣ эҳё гардид. Соли 1299 қароргоҳи митронҳо (рӯҳониёни православӣ ва католикӣ)-и дар миёнаҳои садаи маркази асосии маъмурии фарҳангӣ ва динии Руси Шимолу Шарқӣ буд. Дар садаи таҳти итоати князии бузурги Маскав қарор дошт. Аз соли 1719 маркази музофот, аз соли 1778 маркази вилоят, аз соли 1786 маркази губерния. Солҳои 1858–62 аз шаҳр роҳи оҳани Маскав – Нижний Новгород мегузашт. Соли 1929 ба сабаби барҳам додани губерния ба ҳайати вилояти Иваново гузашт. Аз соли 1944 маркази вилояти Владимир. Соҳаҳои асосии саноат: мошинасозӣ (асбобсозӣ), кимиё ва сабук. Корхонаҳои калони саноатӣ: заводҳои тракторсозӣ, "Автоприбор", "Точмаш", "Электроприбор", "Полимерсинтез", кимиё; фабрикаҳои кешбофӣ, пойафзор ва дӯзандагӣ; комбинатҳои мебелсозӣ. Ҳунарҳои бадеии мардумӣ дар корхонаи "Владимирские узори" рушд намудаанд. Дар В. донишгоҳҳои давлатӣ ва педагогӣ, Театри академии драмаи ба номи А. В. Луначарский, театри лухтак, толори консертӣ фаъолият доранд. Шаҳри куҳна дар соҳили баланди чапи дарёи Клязма воқеъ аст. Аз қалъаҳои қадимӣ хоктеппаҳо ва Дарвозаи Тилоӣ (1158–64) боқӣ мондаанд. Ёдгориҳои сершумори меъморӣ, ки дар услуби меъмории владимирӣ-суздалӣ бино ёфтаанд, дар маркази В. ҷойгиранд: Калисои ҷомеи Успенский (1158–60, бо нақшунигори Андрей Рублёв), калисои ҷомеи Дмитриев (1194–97), калисоҳои Успения Богородитса (1644–49), Никола Мокро (1732–35), Спас (асри 18), Никола (асри 17), Георгиевский (1783–84), Вознесенский, Рождественский (1862–64), гимназияи мардона, Думаи шаҳрӣ (1906–07) ва ғ. Ёдгориҳои меъмории В. ва атрофи он ба ҳайати осорхона – мамнуъгоҳи таърихию меъморӣ ва бадеии Владимир-Суздал дохиланд. Дарвозаи Тилоӣ, калисоҳои ҷомеи Успенский ва Дмитриев (дар В.), қалъаи Андрей Боголюбов (дар Боголюбов), калисои Покров (дар Нерли) ба рӯйхати биноҳои Мероси умумиҷаҳонии ЮНЕСКО дохил карда шудаанд. В. ва атрофи он маркази бузурги сайёҳии Русия ва байналмилалӣ мебошанд.
Владимир Астаповски

Владимир Александрович Астаповски Апрел 12, 2012, Брянск, ҶШФС Русия) — футболбози русӣ, дарвозабон.
Владимир Анатолевич Яковлев

Владимир Анатолевич Яковлев (таваллуд 25 ноябри 1944, Олекминск, Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Ёқутистон) — ходими сиёсӣ ва давлатии Русия. Зиндагинома Ӯ 25 ноябри соли 1944 дар Олекминск таваллуд шудааст, ки дар онҷо моҳи марти соли 1942 модараш Ҳилма Ляхтинен бадарға шуда буд, ки зодаи деҳаи Лимузи ноҳияи Ораниенбауми вилояти Ленинград (аз финҳои ингерманландӣ) аст 2. Аз 2 сентябри соли 2000 то 12 марти соли 2001 — узви Президиуми Шӯрои давлатии Федератсияи Русия 3 4. 28 апрели соли 2009 дар конгресс дар Маскав 8 президенти Иттифоқи бинокорони Русия (РСС) интихоб шуд. Соли 2012 бо қарори Анҷумани Иттифоқи бинокорони Русия бори дигар ба мӯҳлати 5 сол президенти РСС интихоб шуд.
Владимир Аксёнов

Владимир Аксёнов (1 феврали соли 1935) — таваллуд шудааст муҳандиси киштии кайҳонӣ Союз 22 ва киштии кайҳонии Союз Т-2, ҳавонавард-кайҳонаварди ИҶШС. Ӯ қаҳрамони дукаратаи Советӣ.