ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Рустами Абдураҳим

Рустами Абдураҳим (Рустам Абдураҳимов май 1938, Момандиён, деҳоти Нуралишо Назаров — 24 октябр 1992, Душанбе) — навозанда ва оҳангсози тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон (1993, баъди даргузашт). Зиндагинома Институти давлатии педагогии шаҳри Душанберо дар соли 1966 хатм намуда, дар макотиби миёнаи шаҳри Кӯлоб аз забони англисӣ дарс додааст. Аз соли 1991 директори маркази илмӣ-методии Хонаи эҷодиёти халқ ва муддате сардори раёсати фарҳанги собиқ вилояти Кӯлоб буд. Дар навохтани дутор дасти боло дошт, оҳангҳои зиёде аз қабили "Хайрбод", "Гулгашти Самарқанд", "Навои Хатлон", "Навои Момандиён", "Нӯшбод", "Аллаи модар", "Сӯзи булбул", "Баргрез", "Дарди ишқ", "Фироқ", "Гулафшон", "Сӯзи дил", "Ҷилваи кокул", "Андалеб" ба ёдгор гузоштааст. Оҳангҳои баргузидаашро фирмаи "Мелодия"-и Маскав ба тариқи стерео дар қарта сабт намуда, дастраси умум гардондааст. Иштирокдори бисёр ҷашнвораҳои мусиқанавозон буд. Фаъолияти сиёсӣ ва кушта шудан Рустам Абдураҳим, раҳбари созмони "Ошкоро", ки дар ҳаводиси соли 1992 аз Фронти халқӣ ҳимоят мекард, 24 октябри соли 1992 дар сини 54-солагӣ дар Душанбе кушта шуд 1. Ҷоизаҳо Барандаи чандин ҷоизаву дипломҳои озмуну фестивалҳои ҷумҳуриявӣ ва байнулмилалӣ буда, дар Симпозиуми мусиқии фолклории шаҳри Ленинград барои иҷрои навои Карими Шиш "Хайрбод" ба дипломи дараҷаи якум қадр шудааст 2. Бузургдошт Нимпайкараи Рустам Абдураҳим дар назди Қасри фарҳанги шаҳри Кӯлоб гузошта шуда 1 ва Осорхонаи Рустами Абдураҳим низ дар ҳамин шаҳр боз шудааст.
Қудратулло Абдураҳимов

Қудратулло Абдураҳимов (Абдураҳимов Қудратулло Саидович августи 1958, ноҳияи Бохтар) — омӯзгор, доктори илмҳои педагогӣ. Зиндагинома Хатмкардаи филиали Институти давлатии педагогии Душанбе дар шаҳри Қӯрғонтеппа. Солҳои 1985 – 2000 муаллим, муаллими калон, мудири кафедраи педагогика ва психология, декани факултети педагогика, ноиби ректор оид ба таълиму тарбияи Донишгоҳи давлатии Қӯрғонтеппа ба номи Носири Хусрав, 2000 – 05 вакили мардумӣ дар Маҷлиси Намояндагони Маҷлиси Олии ҶТ буд. Аз соли 2006 ноиби ректори Донишгоҳи давлатии Қӯрғонтеппа оид ба илм. Абдураҳимов ба таҳқиқи масъалаҳои мухталифи педагогика машғул аст. Хусусан тадқиқоти илмиаш перомуни афкори педагогии мутафаккирони форсу тоҷик сазовори баҳои баланди мутахассисон гардидааст. Осор.
Абдураҳмон Ашӯров

Абдураҳмон Ашӯров (24 марти 1955, Хуҷанд — 16 августи 2023, Хуҷанд, Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театри тоҷик, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1978 факултаи актёрии Донишкадаи ҳунарҳои зебои Тоҷикистонро ба пойн оварда, дар Театри мусиқӣ-мазҳакаи шаҳри Хуҷанд фаъолияти корияшро шурӯъ намуд ва то охири умро онҷо кор кард. Силсилаи образҳоро дар қариб панҷоҳ намоишнома, амсоли "Аз номи инқилоб", "Зангирии Фигаро", "Суруди Маҳастӣ", "Темурмалик", "Парранда дар қафас", "Камоли Хуҷандӣ", "Шабпарак хоб дид" ба вуҷуд овардааст. Эҷодаш намунаи хуби санъати таҷассумгарӣ дар офаридани симоҳои гуногун мебошад. Ғолиби чандин озмуну фестивалҳои ҷумҳуриявии театрӣ аст. Даргузашт Абдураҳмон Ашӯров 16 августи соли 2023 дар сини 67-солагӣ даргузашт.
Абдураҳмон Азимов

Абдураҳмон Азимов (таваллуд 10 январи соли 1950, шаҳри Кӯлоб) — арбоби давлатӣ ва низомӣ, генерал-лейтенанти қувваҳои сарҳадӣ. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии педагогии Кӯлоб. Хидмат дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳи СССР (1972 – 1973), муаллими садорати кафедраи забон ва адабиёти (1973 – 1974) ва раиси Комитети иттифоқҳои касабаи (1974 – 77) Институти давлатии педагогии Кӯлоб, нозири Комитети Ҳизби коммунистии шаҳри Кӯлоб (1977 – 1982), корманди Комитети бехатарии давлатии Тоҷикистон, ёвари сардори идораи Комитети амнияти миллии (КАМ) Ҷумҳурии Тоҷикистон (1982 – 1992), сардори идораи КАМ Ҷумҳурии Тоҷикистон дар вилояти Хатлон (1993 – 1996), Котиби Шӯрои амнияти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва муовини Сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон (1996 – 1999), раиси комитети Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба тартиботи ҳуқуқӣ, мудофиа ва амният (2000 – 2002), раиси Комитети ҳифзи сарҳади давлатии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон (2002 – 05). Солҳои 2005 – 09 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Орденҳо.
Абдураҳмон Абдуманнон

Абдурраҳмон Абдуманнон (Абдураҳмон Абдуманнонов апрели 1947, ноҳияи Бӯстонлиқ, ҶШС Ӯзбекистон) — адабиётшинос, мунаққид ва тарҷумони тоҷик. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Абдураҳмон Абдуманнонов 6 апрели соли 1947 дар деҳаи Боғистони вилояти Тошканд ба ҷаҳон омадааст. Мактаби миёнаро дар деҳа хатм намуда, соли 1968 шуъбаи забони форсии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро ба итмом расондааст. Солҳои аспиранти Институти шарқшиносии Академияи улуми ИҶШС будааст. Дар ин миён, аз ноябри 1968 то декабри 1969, дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Шӯравӣ хидмат кардааст. Соли 1973 дар мавзӯи "Маликушшуаро Баҳор ва анъанаи қасидасароӣ дар адабиёти форсӣ" рисолаи номзадӣ дифоъ кардааст. Аз он вақт то имрӯз дар идораву вазифаҳои гуногун адои вазифа дорад. Аз ҷумла, солҳои корманди илмии Институти шарқшиносии АИ ҷумҳурӣ, солҳои мудири Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи советии тоҷик, солҳои ходими калони илмӣ ва муовини директори Институти забон ва адабиёти ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, аз апрели 1991 то марти 1998 муовини аввали раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, аз марти 1998 то ноябри 2005 мудири Шуъбаи иттилоотию таҳлилӣ ва Шуъбаи фарҳанги Дастгоҳи иҷроияи Президенти ҷумҳурӣ, солҳои муовини аввали раиси Кумитаи давлатии телевизион ва радиои назди Ҳукумати ҶТ будааст. Аз соли 2010 котиби масъули АМИТ "Ховар" мебошад. Эҷодиёт Муаллифи китобу рисолаҳои илмии "Таърихи адабиёти советии тоҷик. Инкишофи жанрҳо" гардидааст. Ҷоизаҳо.
Абдураҳмон Лакимович Қодиров

Абдураҳмон Лакимович Қодиров (25.07.1955, шаҳри Хуҷанд) — мухандис, доктори илмҳои иқтисод, профессор.
Абдураҳмон Муҳаммад Наврӯз

Маҳмадов Абдураҳмон Наврӯзович (25.06.1958, шаҳраки Муъминобод) — олим, доктори илми сиёсатшиносӣ, профессор. Зиндагинома Маҳмадов Абдураҳмон Наврӯзович факултаи забон ва адабиёти руси Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Кӯлобро соли 1984 хатм намуда, дар ҳамин ҷо чун ассистенти кафедраи коммунизми илмӣ ба фаъолият пардохт. Муҳаммад А. Н. Президенти Академияи миллии Олимпии Тоҷикистон (2004 то 2017), Устоди варзиши собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ оид ба гӯштини "Самбо" ва устоди варзиши "гӯштинигирӣ" мебошад. Таҳти сарпарастии ӯ 3 нафар устодони варзиш оид ба гӯштин тарбия ёфтаанд. Муаллифи китобчаи "Фалсафаи варзиши Ибни Сино" ва дигар дастурҳои илмӣ-методӣ ва варзишӣ низ мебошад. Дар маҷмуъ, муаллифи зиёда аз 170 мақолаҳои илмию таҳқиқотӣ, 6 монографияи илмӣ, 10 брошура ва 8 китоби дарсӣ мебошад. 4 Фаъолияти илмӣ Доманаи таҳқиқоти Муҳаммад А. Н. васеъ аст, бобати асосҳои сиёсатшиносӣ, амнияти миллии Тоҷикистон ва роҳҳои таъмини он, низои сиёсӣ ва ҷомеаи муосир, ахлоқи сиёсӣ ва ҷанбаҳои иҷтимоии он, риторика ё илми суханпардозӣ ва мубоҳисаҳои сиёсӣ ва ғайра беш аз дусад таълифот ба табъ расондааст. Ӯ яке аз асосгузорони мактаби сиёсатшиносии тоҷик аст. Осор Ҷоиза ва мукофот.
Абдураҳмон Бухоризода

Абдураҳмон Латифович Бухоризода — (3 ноябри 1910, шаҳри Самарқанд — 24 сентябри 1987, шаҳри Душанбе) - омӯзгор, олим, доктори илмҳои филологӣ. Зиндагинома Дар оилаи маорифпарвари тоҷик Мирзо Бухорӣ ба дунё омадааст. Дар курси дусолаи муаллимтайёркунии Самарқанд хондааст, Институти маорифи Тошкандро хатм кардааст. Ҳамон сол бо роҳхати Комиссариати маориф ба Тоҷикистон омадааст: муаллими забон ва адабиёти тоҷики Мактаби марказии ҳизбӣ, мудири кафедраи Мактаби олии коммунистӣ, роҳбари Саруправленияи санъат ҶШС Тоҷикистон, муҳаррири масъули рӯзномаи "Барои маорифи коммунистӣ", директори Институти педагогии ғоибона, муаллим ва директори аввалин мактаби миёнаи шаҳри Сталинобод, сардори Управленияи мактабхо, ҷонишини Комиссари маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон, муҳаррири гурӯҳи нашрияи Совети Комиссарони Халқи ИҶШС дар Москва ва дар айни замон Институти забон ва мафкураи АИ СССР, муҳаррири масъули рӯзномаи "Газетаи муаллимон", мудири кабинети забон ва адабиёти тоҷикии Институти такмили ихтисоси муаллимон, декани факултети таъриху филологияи УДТ (ҳоло – ДМТ) ба номи В.И.Ленин. Дар давраи роҳбарии ӯ, аксар олимону адибони шинохтаи Тоҷикистон дар факулта таҳсил намуда аз ӯ дарс омӯхтаанд. Минбаъд, ӯ дар УДТ ҳамчун профессор, фаъолияти омӯзгориашро то миёнаи солҳои 80 давом додааст. Аз соли 1959 то 1962 – мудири сектори луғати Институти забон ва адабиёти ба номи А. Рӯдакии АИ Тоҷикистон.Аз соли 1962 то охири умр фаъолияти илмиву педагогиашро дар УДТ ба номи В.И.Ленин идома додаст. 24 сентябри 1987дар шаҳри Душанбе даргузашт. Осори илмӣ Муаллифи аввалин ду китоби дарсӣ барои синфҳои 3 ва 4-уми мактабҳои лотиниасос. Муаллифи мақолаҳои илмӣ доир ба забоншиносӣ ва этимологияи калимаю ибораҳо, ки дар китоби "Саргузашти калимаҳо" (Д., 2005) гирд оварда шудаанд. Хусусан дар тадвину таҳрири луғатҳои истилоҳоти соҳавӣ, луғатҳои дузабона, алалхусус асари дуҷилдаи "Фарҳанги забони тоҷикӣ" хидмати шоиста дорад. Манобеъ.
Абдураҳмон Умаров

Абдураҳмон Саидаҳмадович Умаров (18.10.1989, ноҳияи Панҷ) — омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Абдураҳмон Саидаҳмадович Умаров хатмкардаи факултети забони англисии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, ассистенти кафедраи забоншиносӣ ва типологияи муқоисавӣ, саромӯзгор, мудири кафедраи умумидонишгоҳии забонҳои хориҷӣ Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ аст. Дар мудати фаъолият 10 барномаи таълимӣ таҳия намудааст. Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Абдураҳмон Ҳомидзода

Абдураҳмон Ҳомидзода — муҳандис-механик, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Зиндагинома Абдураҳмон Ҳомидзода 19 феврали соли 1964 дар шаҳри Турсунзода таваллуд шудааст. Миллат: тоҷик. Соли 1992 Институти политехникии Тоҷикистон ва соли 2007 Донишкадаи пӯлоду хулаҳои шаҳри Москваро хатм намудааст. Ихтисос: муҳандис-механик, муҳандис.
Абдураҳмон Тошматов

Абдураҳмон Тошматов — композитор, узви Иттифоқи композиторони Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи ба номи Камоли Хуҷандӣ. Зиндагинома Соли 1947 дар ноҳияи Спитамен —и вилояти Суғд таваллуд шудааст. Соли 1964 синфи ғиҷҷаки Омӯзишгоҳи мусиқии ба номи Содирхон Ҳофиз (ҳоло Коллеҷи санъати ба номи Содирхон Ҳофиз)-ро хатм намуда, соли 1969 таҳсилотро дар Консерваторияи давлатии Тошканд ба номи М.Ашрафӣ ба итмом мерасонад. Дар ин марҳилаи ҳаётии эҷодӣ бо бисёр композиторони тоҷик ҳамкорӣ намуда соҳиби таҷрибаи эҷодӣ мегардад, асосҳои техникаи композиториро меомӯзад. Яке аз аввалин асарҳои ӯ Пийеса барои ғиҷҷак ва фортепиано мебошад. Фаъолияти кории А.Тошматов дар Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода, дар оркестри созҳои халқии Кумитаи телевизион ва радиои Тоҷикистон оғоз меёбад. Дар ин давра А.Тошматов қариб 30 асар барои оркестри созҳои миллӣ эҷод мекунад, ки бисёре аз онҳо сабт гардида, дар фонди Кумитаи телевизион ва радио маҳфузанд. Соли 1974 А.Тошматов роҳбари бадеии Театри мусиқии ноҳияи Нови вилояти Суғд мегардад. Сурудҳои нави ӯ "Сайри гул", "Нурафшон Тоҷикистон" ва дигарон эҷод мегарданд. Аз соли 1975 то имрӯз фаъолияти омӯзгорӣ ва эҷодии А.Тошматов бо Коллеҷи санъати ба номи Содирхон Ҳофиз пайваст аст, ки дар он ӯ аз сентябри соли 1991 то соли 1995 ба ҳайси муовини директор оид ба илм кор кардааст. Соли 1990 А.Тошматов узви Иттифоқи композиторони Тоҷикистон мешавад. Самти асосии эҷодиёти А.Тошматов мусиқӣ барои оркестри созҳои миллӣ, асарҳо барои хор, мусиқии камеравии вокалӣ ва созӣ, асарҳо барои бачагон мебошад. Соли 2000 бо Ордени "Дӯстӣ" сазовор гардидааст. Асарҳо Асарҳо барои оркестри созҳои миллӣ Мусиқӣ барои хор Асарҳои созӣ Сурудҳо.
Абдураҳмон Қодирӣ

Абдураҳмон Қодирӣ – ходими давлатӣ, собиқ Раиси вилояти Суғд Зиндагинома Абдураҳмон Қодирӣ 25 июни соли 1953 дар ноҳияи Бобоҷон Ғафурови вилояти Суғд таваллуд шудааст. Маълумоташ олӣ, соли 1975 Донишгоҳи аграрии Тоҷикистонро бо ихтисоси аграноми олим-иқтисодчӣ хатм кардааст. Фаъолияти кориашро соли 1975 ба сифати иқтисодчии колхози ба номи С. Ӯрунхоҷаеви ноҳияи Бобоҷон Ғафуров оғоз намуда, солҳои 1976 – 1979 Сариқтисодчии шуъбаи банақшагирӣ ва молиявии Управленияи хоҷагии кишлоқи вилояти Ленинобод, 1979-1980 ба ҳайси ёрдамчии муовини Раиси комиҷроияи вилояти Суғд кор кардааст. Солҳои 1980-1983 сардори шуъбаи банақшагирӣ-молиявии Управленияи хоҷагии қишлоқи вилоят, 1983-1985 ҷонишини сардори Управленияи хоҷагии қишлоқи вилоят, 1985-1988 мудири шуъбаи кишоварзии Кумитаи Партиявии Хуҷандии Партияи Коммунистии Тоҷикистон, 1988-1993 Омири кулли Агрокомбинати "Хуҷанд"-и ноҳияи Хуҷанд, 1993-1995 муовини якуми раиси ноҳияи Бобоҷон Ғафуров фаъолият бурдааст. Солҳои 1995-1996 муовини сардори Управленияи хоҷагии қишлоқи вилоят буд. Солҳои 1996-2002 дар вазифаҳои муовини Раиси вилоят, солҳои 2002-2004 дар вазифаи муовини якуми Раиси вилояти Суғд ва солҳои 2004-2006 дар вазифаи раиси ноҳияи Зафаробод кор кардааст. Соли 2006 Вазири кишоварзӣ ва ҳифзи табиати Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин гардида, то соли 2008 дар ҳамин вазифа кор кардааст. Аз соли 2008 то 2014 дар мансаби муовини якуми Раиси вилояти Хатлон фаъолият бурдааст. Бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 23 ноябри соли 2013 иҷрокунандаи вазифаи Раиси вилояти Суғд таъйин гардид. Аз 15 феврали соли 2014 то 13 январи соли 2018 дар мақоми раиси вилояти Суғд кор кард. обиқ раиси вилояти Суғд, 18.04.2018 роҳбари институти зироаткорӣ дар вилояти Суғд таъйин шудааст. 1 Оиладор, соҳиби 4 фарзанд мебошад. Ҷоизаҳо Барои фаъолияти кориаш бо ҷоизаҳои давлатии ордени "Шараф" дараҷаи 1 ва бо медали ҷашнии "10 солагии Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон" сарфароз гардонида шудааст.
Абдураҳмон Расулӣ

Абдураҳмон Расулӣ — рӯзноманигор, нависанда, тарҷумон, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Абдураҳмон Расулӣ 1 сентябри соли 1949 дар деҳаи Ёваи ноҳияи Хуҷанд (имрӯза Бобоҷон Ғафуров) таваллуд шудааст. Баъди хатми мактаби миёнаи 1 ноҳия, соли 1967, донишҷӯи шуъбаи журналистикаи факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин шуда, соли 1973 бомуваффақият хатмаш намудааст. Солҳои 1973-1974 дар хидмати ҳарбӣ будааст. Аз соли 1974 дар идораҳои табъу нашр, васоити ахбори умум, Вазорати фарҳанги ҷумҳурӣ адои вазифа кардааст. Аз ҷумла, муддате муҳаррири Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи советии тоҷик ва нашриёти "Маориф", мудири шуъбаи рӯзномаи "Комсомоли Тоҷикистон", корманди рӯзномаи "Паёми Душанбе", мухбири АМИТ "Ховар", ходими адабии маҷаллаи "Тоҷикистон", солҳои 1992-1995 корманди масъули Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, солҳои 1995-1997 ёвари вазири кишоварзии ҷумҳурӣ, аз соли 1997, то нафақа баромаданаш корманди масъули Дастгоҳи Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон будааст. Аз соли 1979 узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, аз соли 2000 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст. Эҷодиёт Аз овони мактабхонӣ ба навиштани хабару мақола пардохтааст, ки чанде аз онҳо дар рӯзномаҳои "Ҳақиқати Ленинобод", "Комсомоли Тоҷикистон" ва "Пионери Тоҷикистон" интишор ёфтаанд. Дар баробари фаъолияти рӯзноманигорӣ, ба эҷоди бадеӣ машғул шуда, то ин дам ҳашт гулчини ҳикояҳояш аз чоп баромадааст, ки "Ҳақиқат", "Таронаи баҳор", "Мурад камбағалӣ!", "Савти Хиромон", "Дурбин" ва "Эъҷоз" аз он ҷумлаанд. Ҳамчунин, муаллифи қиссаҳои "Эъҷоз" "Маҳбуби дилҳо", "Раис" ва "Инсони бануру имон" мебошад, ки дар онҳо масъалаҳои мақоми инсон дар ҷомеа, ишқу муҳаббати поки ҷавонӣ, саховату ухувват ва дигар ҷанбаҳои ахлоқи ҳамидаи инсонӣ мавриди тасвиру таҳқиқи бадеӣ қарор гирифтаанд. Мақолаҳои публитсистӣ ва лавҳаю очеркҳои зиёде навиштааст, ки иддае аз онҳо дар китоби "Ҷонон ҳаёт, ҷонон одамон" чоп шудаанд. Ходимони намоёни давлат ва илму фарҳанги ҷумҳурӣ, монанди Р.Набиев, М.Раҳматов, М.Холов, Ю.Исҳоқӣ Ф.Муҳаммадиев, А.Бурҳонов, Ҳ.Зоҳидов, Х.Назарова ва диг. каҳрамонони асарҳои ӯстанд. Чанде аз ҳикояҳояш ба забонҳои русиву ӯзбекӣ тарҷума ва чоп шудаанд. Асарҳои алоҳидаи А.П.Чехов, Ҷ.Боккаччо, Э.Рауд, А.Ҳайитматов, М.Задорновро ба тоҷикӣ гардондааст, ки дар алманахи тарҷумаҳо ва матбуоти даврӣ чоп шудаанд. Ҷоизаҳо.
Абдураҳмон ибни Авф

Абдурраҳмон ибни Авф — аз бузургони саҳоба, яке аз ашараи мубашшара ба ҷаннат ва узви шӯрои шашнафарае, ки Умар (р) барои интихоби халифаи нав таъйин карда буд. Зиндагинома Абдурраҳмон ибни Авф дар замони Расули Худо (с) нисфи мол ва пас аз он 40000 динор, пас аз он 500 аспу 500 шутур дар роҳи Худо садақа кард. Вай дар тӯли умраш 30000 ғулом озод ва барои ҳар нафаре аз бозмондагони ҷанги Бадр 400 динор васият кард, ки дар он рӯз сад нафар буданд. Умар (р) дар бораи ҷизяи маҷӯс, бозгаштан аз Сарғ дар замони тоъуни Амавос ва корҳои зиёде ба қавли Абдурраҳмон ибни Авф ва аҳодиси ривояткардаи вай амал кардааст. Ба ривояти Бухорӣ, бароиАбдурраҳмон ибни Авф таоме оварда шуд ва ӯ рӯзадор буд. Гуфт: Мусъаб ибни Умайр, ки аз ман беҳтар буд, вақте кушта шуд, дар бурдае кафан карда шуд, ки агар сараш ба он пӯшонида мешуд, пойҳояш намудор мешуданд ва агар пойҳояш пӯшонида мешуданд, сараш намудор мешуд ва гуфт: Ҳамза, ки аз ман беҳтар буд, дар чунин ҳоле ба қатл расид. Пас аз он барои мо дунё ба ин андоза кушода шуд ё ба мо ба ин андоза аз он дода шуд. Хавф дорем, ки ҳасанот ва некиҳоямон (дар ин дунё) бароямон пеш фиристода шуда бошанд. Он гоҳ таомро тарк кард ва мегирист ("Саҳеҳ"-и Бухорӣ, 4045). Абдурраҳмон ибни Авф аз Паёмбар (с) 65 ҳадис ривоят кардааст. Хислат Абдурраҳмон ибни Авф дар тамоми ғазавот бо паёмбар (с) ширкат дошт ва дар ҷанги Уҳуд 21 ҷароҳат бардошт. Вай тиҷоратпеша ва марди босаховат буд, дар як рӯз 30 ғулом озод кард ва боре корвони тиҷоратияш, ки 700 шутур бори гандум, орд ва дигар маводди хӯрокӣ дар он буд, ба Мадина расид. Оиша (р) гуфт: Аз паёмбар (с) шунидам, ки мегуфт: "Абдурраҳмон хазида (шикаммол, чорғов) ба ҷаннат медарояд". Вақте Абдурраҳмон ибни Авф ин сухани Оиша (р)-ро шунид, гуфт: "Эй модар, туро шоҳид мегирам, ки ҳамаи онҳоро бо бору зин ва ҷулҳояшон дар роҳи Худо садақа кардам" ва чун вафоташ наздик шуд, 1000 асп ва 50000 динор барои инфоқ дар роҳи Худо васият кард.
Абдураҳмон Ҳакимзода

Абдураҳмон Ҳакимзода (06.08.1940, н. Рӯдакӣ), доктори илми иқтисодӣ, профессор Корманди шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1962 факултаи иқтисоди Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленинро ба итмом расонда, фаъолияташ дар ҳамин ҷо ҷараён гирифтааст, вазифаҳои ассистент, муаллими калон, дотсенти кафедраи банақшагирии хоҷагии халқ, мудири ҳамин кафедра, мудири кафедраи иқтисоди миллӣ Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро адо намудааст. Доир ба танзими давлатии иқтисодиёт дар шароити бозор, банақшагирии стратегӣ, назарияи банақшагирии индикативӣ, бехатарии иқтисодӣ, муаммоҳои рақобатпазирӣ, ояндабинии иқтисодию иҷтимоӣ зиёда аз сад асару мақола навиштааст. Осор.
Саидбурҳони Абдураҳмонзода

Абдураҳмонзода Саидбурҳони Саидраҳмон – зооинженер, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Абдураҳмонзода Саидбурҳони Саидраҳмон 8 августи соли 1959 дар ноҳияи Дарвоз таваллуд шудааст. Миллат: тоҷик. Соли 1976 Омӯзишгоҳи техникии шаҳри Хоруғ ва соли 1988 Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон хатм намудааст. Ихтисос: зооинженер Аз 17 апрели соли 2020 — Узви Кумитаи Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба масъалаҳои аграрӣ, шуғли аҳолӣ ва экология (даъвати шашум, солҳои 2020-2025) 2 Ҷоизаҳо Бо Медали 10-солагии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва медали "Хидмати шоиста" сарфароз гардонида шудааст.
Абдураҳмон Ҳусайнов

Абдураҳмон Ҳусайнов (07.11.1938, ш. Панҷакент), доктори илмҳои физика ва математика, профессор. Зиндагинома Абдураҳмон Ҳусайнов соли 1962 факултаи физикаи Университети давлатии Ленинградро, 1979-1990 ходими калони илмии Институти физикаи ядрои ш. Санкт-Петербург буд. Аз соли 1991 роҳбари илмии яке аз барномаҳои МАГАТЕ – Ожонсии байналмилалии оид ба энергияи атом дар шаҳри Маскав буд. Дар чаҳорчӯбаи барномаҳои давлатии Федератсияи Русия доир ба кафолати паҳн нагардондани яроқи ядроӣ ҳамчун коршинос беш аз бист сол фаъолият доштааст. Зиёда аз даҳ асбобу дастгоҳҳо ва детекторҳо ихтироъ кардааст, ки аз рӯи сифат ва нишондиҳанда беҳтарин шумурда шудаанд. Аз ҷумла анализатори (таҳлилкунандаи таркибҳои гудохта) ихтироъкардааш дар хадамоти гумрукии Русия мавриди истифодаи васеъ қарор гирифтааст. Соҳиби 11 шаҳодатномаи ихтироъкорист.
Ҳотами Асам

Ҳотами Асам (Абдураҳмон Ҳотим ибни Унвон ибни Юсуфи Балхӣ, мулаққаб ба Асам, Балх — 852, Вашгирд) — ориф, донишманд ва фақеҳи машҳури ислом, муриди хосси Шақиқи Балхӣ ва устоди Аҳмад ибни Хизруя 1. Ҳотам миёни аҳли тасаввуф "Луқмони уммат" лақаб гирифта буд. Зиндагинома Абдураҳмон Ҳотам соли 763 дар Балх ба дунё омадааст. Соли 810 ба Вашгирд (ҳозира Файзобод) омада ин маҳалро манзили иқомат ихтиёр мекунад. Аз Хоҷаи Ҳотам то ба замони мо осоре намонда, вале порчаҳои парокандаи дар маъхазҳо иқтибосшудаи адибон далолат ба зоҳиди бузург ва соҳиби таълифоти мукаммал будани ӯ мекунад. Фаридаддини Аттор дар "Тазкирату-л-авлиё" ном асараш фармуда: "Он зоҳиди замона, он обиди ягона, он маъраз аз дунё, он муқбили уқбо, он Карам Ҳотами Асам аз бузургони машоих буд". Мавлоно Абдурраҳмони Ҷомӣ дар "Нафаҳоту-л-унс" ном асараш овардааст: "Ҳотам ибни Унвон Асам қуддисаллоҳу сирраҳу аз табақаи авлиёст. Аз қудамои машоихи Хуросон аст, аз аҳли Балх. Бо Шақиқ суҳбат дошта ва устоди Аҳмади Хазрия аст. Мота би Вашгирд мин навоҳии Балх". Ҳамчунин мавлавӣ Ғуломсарвари Лоҳурӣ дар "Хазиноту-л-асфия" ном асараш нигоштааст: "Ҳотами Асам аз бузургони машоихи Хуросон дар зуҳд, риёзат, адаб, даръ, сидқ ва ихтиёт беназир буд". Ҳотами Асам соли 852 аз олам даргузашт. Дидгоҳҳо Аз маҷмӯи суханоне, ки ба номи ӯ дар манобеъ ва маъхазҳо оварда шудааст, метавон ин мавзуъот ва матолибро аз ҷумлаи таълимот ва дидгоҳҳои ирфонии вай донист: сидқ, муҷоҳида ва риёзат, хавф, шукр, муроқиба, хурсандӣ ва қаноат, иғтиноми вақт, зуҳд ва дурӣ аз уҷб ва риё. Матолиби гуногун аз ӯ дар бораи хавф ва риҷо нақл шуда, ки нишон медиҳад Ҳотами Асам ба ин ду ҳоли ирфонӣ таваҷҷуҳи хос доштааст. Ҳотами Асам дар адабиёти форс-тоҷик Дар адабиёт форс-тоҷик Ҳотами Асам ба доштани таваккул овоза ёфта, ҳикоёт ва достонҳое аз вай дар осори адабӣ ва ирфонии форсӣ нақл шудааст. Аз ҷумла Саноии Ғазнавӣ дар "Ҳадиқату-л-ҳақиқа" дар баҳси таваккул достонеро аз вай ва ҳамсараш баён мекунад, ки мизони таваҷҷуҳ Ҳотам ва ҳатто ҳамсари ӯро ба таваккул нишон медиҳад: Ҳотим онгаҳ, ки кард азми Ҳарам, Онки хонӣ варо ҳаме ба Асам, Кард азми Ҳиҷозу Байти Ҳаром, Сӯи қабри Набӣ алайҳу-с-салом. Монда бар ҷой як гиреҳ зи аёл, Беқалилу касиру беамвол, Зан ба танҳо ба хона дарбигзашт, Нафақот ҳеч неву раҳ бар дашт.. 2 Поси хотир Мақбараи Хоҷаи Ҳотам дар деҳаи Саричашмаи ноҳияи Файзобод воқеъ буда, дар асри аз хишти пухта бунёд гардидааст. Ба шарафи 1100-солагии давлати Сомониён аз нав тармим гардид ва имрӯз ба зиёратгоҳи мӯътақидон табдил ёфтааст.
Абдурраҳмон Мустаҷири Самарқандӣ

Абдурраҳмони Самарқандӣ (Мирзо Мулло Абдураҳмон ибни Муҳаммадлатиф Мустаҷири Самарқандӣ; қарни) — сайёҳ, мутарҷим, роҳбалад ва ҳамкори олимони рус дар омӯзиши этнография ва географияи Осиёи Миёна. Зиндагинома Абдурраҳмони Самарқандӣ аслан тарҷумон ва роҳбалади шарқшинос ва географи рус А. Л. Кун дар Экспедитсияи Искандаркӯл дар болооби дарёи Зарафшон (аз ноҳияи Панҷакент то деҳаи Палдорики навоҳии Кӯҳистони Мастчоҳ ва водии дарёи Яғноб буд. Хотироташро бо номи "Рӯзномаи сафари Искандаркӯл" (аз 25 апрел то 27 июни 1870) таълиф намудааст, ки он барои омӯхтани таърих, забон, расму ойини халқҳои Осиёи Миёна, хусусан халқи тоҷик арзиши муҳими илмӣ дорад. Абдурраҳмони Самарқандӣ ба Бухоро, Шаҳрисабз, Хева низ сафар карда хотироташро навиштааст. Дар сафарномаи туркистониаш дар бораи кӯчидани баъзе қабилаҳо ва ба Хоразм омадани туркманҳо, маълумоти арзишманд додааст. ӯ соли 1872 баъди тамошои Намоишгоҳи политехникии Москва хотироташро ба унвони "Рӯзномаи виставкаи Маскоб" таълиф кардааст.
Абдураҳмони Ҷомӣ (деҳа, н. Кӯшониён)

Абдураҳмони Ҷомӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Заргари ноҳияи Кӯшониён. Аз Абдураҳмони Ҷомӣ то маркази ҷамоат аз 1 км камтар, то маркази ноҳия 26 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 4642 нафар 1, тоҷикон. Иқтисод Деҳа дорои гимназия, 3 дорухона, дармонгоҳ, беморхона, китобхона, кохи фарҳанг, нуқтаҳои хидмати маишӣ, боғчаи кӯдакон, ошхона, нуқтаҳои савдои хусусӣ мебошад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, боғдорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш обёрӣ мешаванд.