ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Сайнак Сайнаков

Сайнак Парпишоевич Сайнаков (12.03.1977, деҳаи Дерзуд-Барзуд, ноҳияи Рушон, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС), номзади илмҳои таърих, дотсент. Аълочии маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Сайнак Парпишоевич Сайнаков солҳои 1983 – 1994 дар мактаби миёнаи 8 ба номи Назаршо Бозидови ноҳияи Рушон таҳсил намудааст. Солҳои 1995 – 2000 коргари колхози "Наврӯз" - и ноҳияи Рушон буд. Солҳои 2000 – 2005 дар факултети таърихи ДДОТ ба номи Қ. Ҷӯраев таҳсил намуда, онро бо дипломи аъло хатм кардааст. Ғолиби Олимпиадаи ҷумҳуриявии байни донишҷӯёни макотиби олии Тоҷикистон аз фанни таърих дар соли 2005 мебошад. Аз соли 2005 то соли 2007 ассистенти кафедраи таърихи халқи тоҷик, с. 2007 – 2010 аспиранти шуъбаи рӯзонаи кафедраи мазкур, с. 2010 – 2012 ассистент, с. 2012 – 2013 муаллими калони кафедраи таърихи халқи тоҷик ва с. 2013 – 2015 муовини декан оид ба корҳои илмии факултети таърихи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Аз соли 2015 то соли 2022 мудири кафедраи таърихи умумӣ ва муносибатҳои байналхалқӣ ва аз соли 2022 то имруз мудири кафедраи таърихи халқи тоҷики 1 факултети таърихи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ мебошад. Аз соли 2019 ба тариқи ҳамкор дар вазифаи дотсенти кафедраи дипломатия ва муносибатҳои байналмилалии Академияи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон кор мекунад ва аз январи соли 2020 то январи соли 2024 дар вазифаи ходими пешбари шуъбаи таърихи қадим, асри миёна ва нави Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониши АМИТ Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон низ фаъолият намудааст. Фаъолияти илмӣ Муаллифи 132 корҳои нашршуда, аз ҷумла китобҳои дарсӣ, дастурҳои таълимӣ - методӣ, барномаҳои таълимӣ ва мақолаҳои илмӣ - тадқиқотӣ мебошад. Дар таълифотҳояш масъалаҳои таърихи сиёсии халқи тоҷик, таърихнигории мардумшиносии тоҷикон ва масъалаҳои давлатдории Ашкониёнро мавриди баррасӣ қарор додааст. Таҳти роҳбарии ӯ ду докторант ва як унвонҷуй рисолаҳои илмиашонро дифоъ намудаанд. Аълочии маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. 2 Осор Китобҳои дарсӣ Пайвандҳо.
Сайрамбибӣ Абдуллоева

Сайрамбибӣ Абдуллоева (1911, деҳаи Ҳисораки собиқ ноҳияи Ҳоити вилояти Ғарм — 16 майи 1929, ҳамон ҷо) — яке аз аввалин муаллимаҳо аз вилояти Ғарм. Зиндагинома Аз оилаи деҳқони камбағал. Баъди хатми курси муаллимии ноҳияи Ғарм (1928, ҳозира ноҳияи Рашт) дар зодгоҳаш муаллимаи синфҳои ибтидоӣ шуд. Ғайр аз муаллимӣ ҳамроҳи ҳамкасбонаш Гадоева Оламбибӣ ва Қосимова Маълумбибӣ дар байни ҳамдеҳаҳояшон ба таблиғоти сиёсӣ машғул буд, мардумро ба сохтмони ҳаёти нави сотсиалистӣ ташвиқ мекард. Апрели 1929 дастаи босмачиёни Фузайл Махсум Ҳоитро ишғол кард ва бо иғвои бойҳо ва рӯҳониёни иртиҷоӣ ин се нафар муаллимаро дастгир намуда, 16 апрел ба дор овехтанд. Дар боғи фарҳанг ва истироҳати ноҳияи Рашт ба ёди ин шаҳидон муҷассамае гузошта шудааст, ки Абдуллоева ҳам дар пояи он мадфун аст. Дар пйесаи М. Бахтӣ "Лаҳзаи ҷовид" образи Абдуллоева ва ҳамкасбонаш инъикос ёфтааст.
Сайпан

Сайпан 2 — дуюмин аз рӯи масоҳат ҷазираи архипелаги Ҷазираҳои Мариана дар соҳили Уқёнуси Ором, ҷазираи калонтарин ва пойтахти Ҷазираҳои Марианаи Шимолӣ (қаламравҳои хориҷии Амрико). Ба мунисипалитети Сайпан дохил мешавад. Ҷуғрофия Таърих Демография ФарҳангПайванд.
Сайре (дарё)

Сайре — номи дарёе аст, ки дар давлати Люксембург равон аст.
Сайри Чаман

Сайри Чаман — деҳа дар ҷамоати деҳоти Навбаҳори ноҳияи Масчо. Аз Сайри Чаман то маркази ҷамоат 8 км, то маркази ноҳия 14 км. Аҳолиаш 474 нафар, тоҷикон.
Сайрам Исоева

Сайрам Исоева (Исоева Сайрам Неъматовна ноябри 1942, Душанбе) — ҳунарпеша, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон. Узви Иттифоқи синамогарони Тоҷикистон ва ИҶШС. Зиндагинома Сайрам Исоева 24 ноябр 1942 ба дунё омадааст. Хоҳари ҳунарпеша Исоева Марям Неъматовна аст. Донишкадаи театрию бадеии Тошкандро хатм кардааст. Ҳунарпеша ва коргардони Театри давлатии мусиқӣ-мазҳакавии ба номи К. Хуҷандӣ, саркоргардони Театри давлатии мусиқӣ-мазҳакавии ба номи К. Хуҷандӣ (аз с.2006). Эҷодиёт Нақши аввалинашро дар намоишномаи "Гавҳари шабчароғ"-и Сотим Улуғзода (холаи Зиёда) бозидааст. Зиёда аз 100 нақш дар пиесаҳои театрӣ офаридааст, аз ҷумла Нози ("Ҷанги тан ба тан"-и М.Байчиев), Робия ("Суруди нотамом"-и А.Атобоев), Аза ("Лулидухтар Аза"-и М. П. Старитский), Сита ("Рамаяна"-и А.Гусев), Мирандолина ("Сохиби меҳмонҳона"-и П.Бомарше), Шаҳло ("Шаҳло"-и Аминҷон Шукӯҳӣ), Сотти ("Исёни арусон"-и Саид Аҳмад) ва ғ. Коргардони чанд намоишнома, ба монанди "Маугли"-и Р.Киплинг, "Имтиҳон" ва "Баъди имтиҳон"-и Ф.Ансорӣ, "Дустӣ", "Сайр дар соли нав"-и С.Исоева, "Исёни арусон"-и С.Аҳмад, "Аруси шаҳрӣ"-и Н.Исломов мебошад. Бо киностудияҳои "Тоҷикфилм" ва "Узбекфилм" ҳамкорӣ намуда, чандин нақшҳо, аз қабили Гулнор "Духтари сеюм"-и Анвар Тураев, Гурдофарид "Рустам ва Суҳроб" (коргардон Борис Кимёгаров, 1971), Зумрад "Сирри оила" (коргардон Валерий Аҳадов, 1983), Малика "Агар дӯст дори" (коргардон А.Қуддусов), Малика "Кӯи сафед" (коргардон А.Ҳамроев), Нодира "Танҳо миёни мардум" (коргардон Комил Ёрматов) Майсара "Саргузашти Майсара" "Рӯзҳои гузашта" дар "Узбекфилм" нақшҳои ҷолиб офаридааст. 1 Ҷоизаҳо.
Сайрам Бақозода

Сайрам Бақозода (14 феврали 1977, Файзобод, ҶШС Тоҷикистон) — рӯзноманигор, муҳаррири барномаҳои Телевизиони Тоҷикистон (Шабакаи якум), номзади илмҳои филология. Зиндагинома Сайрам Бақозода — 14 феврали соли 1977 дар ноҳияи Файзободи Тоҷикистон дар оилаи зиёӣ ба дунё омадааст. Соли 1994 ба Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон, ба факултаи филологияи тоҷик дохил шудааст. Аз овони ҷавонӣ ҳанӯз ба таърих ва адабиёти халқи тоҷик ва ҷаҳон шавқу ҳаваси зиёд доштааст. Баъди хатми Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ як сол дар Донишгоҳи мазкур ба ҳайси муаллими хурд дар факултаҳои ғайрифилологӣ фаъолият карда, соли 2001 ба шуъбаи аспирантураи Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии Академияи илмҳои Тоҷикистон ҳуҷҷатҳояшро месупорад. Худи ҳамин сол барои корҳои илмиаш дар мавзӯи "Таърихияти эҷодиёти Сотим Улуғзода" ба Институти адабиёти ҷаҳонии ба номи Максим Горкий ба шаҳри Маскав равона шуда, тӯли як сол он ҷо мемонад. Аз соли 2002 то соли 2006 дар Маркази кӯдакон ва наврасони шаҳри Душанбе, сармуҳарририи рӯзномаи бачагонаи "Насли наврас"-ро ба уҳда дошт. Аз моҳи феврали соли 2006 ба ҳайси муҳаррир ба Идораи барномаҳои фарҳангӣ-фароғатии Телевизиони Тоҷикистон даъват карда мешавад. Дар аввал ба ҳайси муҳаррир дар барномаи наврасон "Манора" фаъолияти худро оғоз карда, пас нахустбарномаи муаллифиаш бо номи "Сарнавишт" ва қаҳрамони аввалинаш нависандаи бузург ва таърихнигори тоҷик Сотим Улуғзода пешкаши тамошобинон гардонида мешавад. Аз моҳи феврали соли 2010 Сайрам Бақозода ба ҳайси сармуҳаррири гурӯҳи эҷодии "Симо" фаъолият дошт. Айни замон ӯ дар вазифаи муовини якуми директори Агентии миллии иттилоотии Тоҷикистон "Ховар" -и назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият дорад. Оиладор, сохиби як духтар бо номи Шируя 1. Эҷодиёт Муаллифи барномаи "Президенти мардумӣ" 2 3 4 Ҳамчун муҳаррири варзидаи Гурӯҳи эҷодии "Симо"-и Телевизиони Тоҷикистон (Шабакаи якум), силсилабарномаҳои "Сарнавишт" аз ҳаёти мардони бузурги таърихб, онҳое, ки ҷабри таърих зиёд дидаанд нақл карда мешавад. Аббос Алиев, Шириншоҳ Шотемур, Нусратулло Махсум, Сотим Улуғзода, Ҷалол Икромӣ, Фазлиддин Муҳаммадиев, Буриниссо Бердиева, Абдуқодир Муҳиддинов ва дигарон дар барномаи "Сарнавишт"-и Сайрам Бақозода ба тамошобинон аз наздиктар ошно карда шуданд. Барномаи дигари Сайрам, ки байни тамошобинон маҳбубият пайдо карда буд, "Садои ҳамватан" буд, ки аз ҳаёти тоҷикони бурунмарзии шаҳрҳои Кирғизистону Маскав омода шуда буд ва хеле хотирмон ва таъсирбахш ҳам буд. Аз феврали соли 2010 Сайрам Бақозода ба ҳайси сармуҳаррири гурӯҳи эҷодии СИМО фаъолият дошта, тӯли ин муддат барномаҳои нави "Шоми диёр", Таъкид дар мавзӯи худшиносии миллӣ, "Нақшҳои сухангӯ" дар мавзӯи либоси миллӣ, "Тавозун" дар мавзӯи баробарии гендерӣ, "Оҳанги умед" инчунин дар рӯзҳои ҷашнҳо дар якҷоягӣ бо гурӯҳи эҷодии барномаи мустақими "Тамос"-ро пешкаши тамошобинон Телевизиони Тоҷикистон (Шабакаи якум) гардондааст 1. Фаъолияти илмӣ Рисолаи илмии худ дар мавзӯи "Таърихияти насри Сотим Улуғзода" ҳимоя карда, номзади илми филология ва дотсент мебошад. Сайрам Бақозода муаллифи ду китоб, 1 монография ва 10 мақолаи илмӣ аст. Адабиёт Пайвандҳо.
Сайриддин Ғаффоров

Сайриддин Ғаффоров - бозигари дастаи футболи "Равшан" Кӯлоб. Пайвандҳо.
Сайроб (деҳа, н. Ҳамадонӣ)

Сайроб — деҳа ва маркази ҷамоати деҳоти Панҷоби ноҳияи Ҳамадонӣ. Аз Сайроб то маркази ноҳия 6 км. Аҳолиаш 6782 нафар, тоҷикон.
Сайроб (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Сайроб — деҳа дар ҷамоати деҳоти 50-солагии Тоҷикистони ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Сайроб то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 2258 нафар, тоҷикон.
Сайрон

Сайрон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Рарзи ноҳияи Айнӣ. Аз Сайрон то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 32 км. Аҳолиаш 551 нафар, тоҷикон.
Сайрон (деҳа, н. Лахш)

Сайрон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Пилдони ноҳияи Лахш. Аз Сайрон то маркази ҷамоат 10 км, то маркази ноҳия 27 км. Аҳолиаш 1257 нафар, тоҷикон.
Сайф Раҳимзоди Афардӣ (деҳа, н. Фархор)

Сайф Раҳимзоди Афардӣ (пешина Бобосафоли Поён 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Деҳқонариқи ноҳияи Фархор. Аз деҳа то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 18 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 4111 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, беморхонаи деҳотӣ, китобхона, сартарошхона ва 10 нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз дарёи Панҷ обёрӣ мешаванд.
Сайфи Мунаҷҷим

Сайфи Мунаҷҷим, Муҳаммад ибни Абиабдуллоҳ Санҷари Комилӣ (? — қарни Х) — ахтаршинос, донишманд ва нависанда и форс-тоҷик, муаллифи "Зиҷи Ашрафӣ".
Сайфи Исфарангӣ

Сайфи Исфарангӣ (1186, Исфара — 1267) — шоир, нависанда ва донишманди форс-тоҷики даврони Алпарслон ва султон Муҳаммади Хоразмшоҳ. Зиндагинома Соли таваллуди Сайфуддин 1186 дар Исфаранг — шаҳри Исфара ва соли вафоташ 666 ҳиҷрӣ дар шаҳри Бухоро аст. Эҷодиёт Соли 2017 боғи марказӣ дар шаҳри Исфара ба номи Сайфи Исфарангӣ гузошта шудааст. 1 Шоир Мирзо Турсунзода дар бораи Сайфи Исфарангӣ суханҳои хубе гуфта таклиф ҳам карда будааст, ки кӯчаеро ба номи ӯ гузоранд.
Сайфиддин Абдуллоев

Сайфиддин Абдуллоев (1908, Исфара — 1983, ҳамон ҷо) — Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Устоди пахтаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Чоряккор, корманди шӯрои маҳаллӣ, таҳсил дар курсҳои олии педагогии Тошканд, котиби комитетҳои комсомолии ноҳияҳои Исфара ва Куйбишев, муҳаррири рӯзномаи "Коммунисти Исфара", муовини директор ва сардори шуъбаи сиёсии Стансияҳои мошину тракторҳо, муовин ва раиси хоҷагии ба номи Ленини ноҳияи Исфара. Аз соли 1965 нафақагири шахсӣ. Ордену медалҳо Бо ордени Ленин, медалҳо ва Грамотаҳои Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Сайфиддин Исроилов

Сайфиддин Исроилов (10.04.1948, ноҳияи Мӯминобод) — риёзидон, номзади илмҳои физика-математика, дотсент. Зиндагинома Соли 1969 Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Кӯлобро хатм кардааст. Солҳои 1969–1970 муаллими кафедраи математикаи олӣ ва ҳисоббарорӣ, 1971–1975 муаллими калони кафедраи алгебра ва назарияи ададҳои донишкадаи номбурда, 1975–1980 коромӯз ва аспиранти Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Ленинград ба номи А.И. Гертсен, 1980–1998 муаллими калон ва дотсенти кафедраи алгебра ва назарияи ададҳои Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдулоҳ Рӯдакӣ буд. Аз соли 1998 дотсенти кафедраи алгебра ва назарияи ададҳои Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ ва аз соли 2008 декани факултети математикаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ. Ҳамзамон солҳои 1982–1987, 1992–1998 вазифаи мудири кафедраи алгебра ва назарияи ададҳои донишгоҳи омӯзгорӣ, 1998–2005 вазифаи директори литсейи назди донишгоҳи омӯзгориро ба уҳда дошт. Оид ба тавзеҳи нимгурӯҳҳои тартибнок нисбат ба предикатҳо ва дигар масъалаҳои муҳими соҳаи математика кори илмӣ бурдааст. Муаллифи зиёда аз 70 таълифоти илмӣ, аз ҷумла як китоби дарсӣ, якчанд дастурҳои таълимиву методӣ, мақолаву фишурдаҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Дар конференсия ва симпозиумҳои ҷумҳуриявӣ, умумииттифоқӣ ва байналхалқӣ (Ленинград, Москва, Красноярск, Новосибирск, Кишинев, Лвов, Барнаул, Душанбе, Саратов) бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон", медали "Хидмати шоиста" ва ифтихорномаи Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон мукофотонида шудааст. Осор.
Сайфи Фарғонӣ

Сайфиддин Муҳаммади Фарғонӣ, маъруф ба Сайфи Фарғонӣ — ориф, сӯфӣ ва шоир и форс-тоҷики ҳамзамони Саъдии Шерозӣ, муаллифи "Девони ашъор". Зиндагинома Солҳои таваллуду вафоти ӯ аниқ нест. Аз навиштааҳояш бармеояд, ки вай дар замони истилои муғул зиндагӣ кардааст. Солҳои 20-уми асри дар водии Фарғона юа дунё омадааст. Сайфиддин Мухаммади Фаргони муосир ва дӯсти Саъдии Шерозист. Солҳои таваллуду вафоти ӯ аниқ нест, аммо аз навиштаҳояш бармеояд, ки вай дар замони истилои мугул ва ё каме баъдтар аз он, замоне, ки "хуни азизон ба сони об равон буд", яъне солҳои 20-уми асри дар водии Фаргона ба дуне омадааст. Сайф баъдтар аз ватан хичрат карда, чанд гоҳ дар Табрез умр ба сар мебарад. Ин воқеа байни солҳои, вакте Шамсиддин Ҷувайнии Сохибдевон вазири элхонон буд, ба вукуъ пайвастааст. Сайф ба Сохибдевон қитъае иншо карда, бо хоҳиши ӯ ба чанд ғазал чавоб гуфтааст. Аз охири солҳои 80-ум то соли 705 ҳиҷрӣ (мелоди) дар Оксарой ном шаҳрчаи Рум ба тангдастӣ зиндагӣ кардани шоир маълум аст. Сабаби аз Табрез рафтани Сайф он аст, ки баъди қатли Ҷувайнӣ тарафдорону наздиконаш ба таъкибот дучор шуданд ва шоир ҳимоятгари худро аз даст дод. Сайф дар Рум бо ноиби элхонон Мучируддин Амиршох робита дошта, аз он чо ба Табрез ба унвони Ғозон ду нома — қасидаи шикояти фиристодааст. Мухаккикон вафоти Сайфро байни солҳои тахмин кардаанд. Аз Сайф девони мураттабе дар даст дорем, ки аз қасида, ғазал, қитъа ва рубоӣ иборат буда, кариб 10 500 байтро ташкил медихад. Аз қасоид Аз ғазалиёт.
Сайфиддин Низомиддинов

Сайфиддин Шарофиддинович Низомиддинов (25.08.1976) Конибодом, вилояти Суғд — олим, омӯзгор, номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 2000 Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров хатм кардааст. Ихтисос муҳандис – иқтисодчӣ.
Сайфиддин Шералиев

Сайфиддин Шералиев - рассом, ходими санъати Тоҷикистон.
Сайфуддини Уқайлӣ

Сайфуддин Ҳоҷӣ ибни Низоми Уқайлӣ — нависанда, дабир ва таърихнигор и дарбори Темуриён дар Ҳирот, муаллифи "Осору-л-вузаро".
Сайфии Нишопурӣ

Бадеъуззамон Алӣ ибни Аҳмад Сайфии Нишопурӣ (? — қарни) — шоир, нависанда ва донишманди форс-тоҷик. Зиндагинома Маълумоти тарҷумаиҳолӣ дар бораи Сайфии Нишопурӣ хеле кам аст. Вале дар аксари тазкираҳо (аз "Лубобу-л-албоб" то "Маҷмаъу-л-фусаҳо") исми Сайфии Нишопурӣ ҳамчун шоири бомаҳорат ва насрнависи тавоно зикр гардидааст. Аз таълифоти Сайфии Нишопурӣ то замони мо 1 қасидаи нопурра, 4 ғазал ва 1 рубоӣ тавассути тазкираҳо расидаанд. Қасидаи Сайфии Нишопурӣ ишқӣ буда, дар он калимаҳои "сим" ва "санг" илтизом шудаанд: Эй нигори сангдил, зи луъбати симинузор, Дар дили ман меҳри ту чун сим дар санг устувор. Якчанд байти ин қасидаро Шамси Қайси Розӣ дар "ал-Муъҷам" барои санъати эъҷот далел овардааст. Ғазалҳои Сайфии Нишопурӣ дар мавзӯи ишқ, баҳор, зебоиҳои табиат ва хушиҳот зиндагӣ суруда шудаанд. Ба қавли Мудаммади Авфӣ Сайфии Нишопурӣ китобе доштааст иборат аз сад номаи ошиқона "дар маънию аҳвол, ки миёна ошиқу маъшуқ уфтад". Китоби мазкур бо лутфу таровати махсусе таълиф шуда, писанди аҳли фазлу адаб гардида буд.
Сайфии Бухороӣ

Сайфии Арӯзии Бухороӣ — шоир ва адабиётшиноси форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Бухоро ва Ҳирот илм омӯхтааст. Бо доираи адабие, ки Ҷомию Навоӣ сарварӣ мекардаанд, қаробат пайдо намуда, дар муҳити адабии Ҳирот шӯҳрат ёфт. Соли 1487 Ҳиротро тарк карда, ба Бухоро омад. Назар ба маълумоти сарчашмаҳои адаби Сайфии Арӯзии Бухороӣ ду девони ашъор, се рисола — "Рисолаи арӯз", "Рисолаи муаммо" ва "Рисолаи мусиқӣ" таълиф карда будааст. Аз онҳо "Рисолаи арӯз" (таълифаш 1491), ки бо номҳои "Илму-л-арӯз", "Мизону-л-ашъор", "Арӯзи Сайфӣ", "Рисолаи Сайфӣ" машҳур аст ва мунтахаби девони ӯ то замони мо расидааст. Сайфии Арӯзии Бухороӣ дар "Рисолаи арӯз" оид ба моҳияти шеъру шоирӣ, шарҳу баёни истилоҳот ва қонуну қоидаҳои арӯз, баҳрҳо ва доираҳои арӯз хеле муфассал ва бо забони содда баҳс менамояд. Сайфии Арӯзии Бухороӣ дар таълифи "Рисолаи арӯз" аз як тараф ба рисолаи дар соҳаи илми арӯз навиштаи гузаштагонаш — Халил ибни Аҳмад, Иброҳим ибни Абдурраҳмони Арӯзӣ, Шамси Қайси Розӣ, Мавлоно Юсуфи Арӯзии Нишопурӣ ва дигарон такя карда бошад, аз тарафи дигар, таҷрибаи эҷодии шоирони маъруфи замонашро низ ба эътибор гирифтааст. Аз ин рӯ, "Рисолаи арӯз" барои омӯхтани таърихи таҳаввули арӯз ва маҳфуз доштани абёти шоирони хурду бузурги давраҳои гуногун, инчунин осори муаллиф сарчашмаи пурқимати назарӣ ва адабист. "Рисолаи арӯз" нахустин бор соли 1867 ва пас аз он соли 1872 бо тарҷумаи англисиаш дар Калкатта ба табъ расидааст. Довони мунтахаби Сайфии Арӯзии Бухороӣ, ки аз рӯи тадқиқу тавсифи академик Абдулғанӣ Мирзоев се нусхаи он то замони мо расидааст, аз ғазалиёт, қитъаҳо, фардиёт ва муаммоҳо фароҳам омадааст. Ғазалиёти Сайфии Арӯзии Бухороӣ аз ҷиҳати шакл аз ғазалҳои маъмули асри 15 фарқе надоранд, вале аз ҷиҳати мазмун бар хилофи ғазалҳои анъанавӣ бештар ба таърифу тавсифи аҳли ҳунар — кафшдӯз, пардозгар, косагар, оҳангар, табиб, рангрез ва дигарон оиданд. Баъдтар маҷмӯи ин гуна шеърҳо унвони "Шаҳрошӯб"-ро гирифтанд.
Сайфиддин Тӯраев

Сайфиддин Тӯраев — сиёсатмадор, ходими давлатӣ, Собиқ Муовини якуми Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Зиндагинома Дар Ӯротеппа (Истаравшан) таваллуд ва калон шудааст. Аз соли 1961 дар он ҷо дар СМУ 28 кор кардааст. Солҳои 1964-1967 дар артиш хидмат кардааст. Хатмкардаи Институти бофандагии Москва ва Академияи хоҷагии халқи назди Шӯрои Вазирони ИҶШС. Оиладор: зан, шаш фарзанд. Бародар - Қурбон Тӯраев, шаҳрдори Истаравшан.
Сайфиддин Назарзода

Сайфиддин Назарзода (Эрназаров Сайфиддин Бойназарович; зод. 3 ноябри 1956, деҳаи Танобчӣ, ноҳияи Совет) — забоншинос, доктори илмҳои филология, профессор, узви вобастаи Академияи илмҳои ҶТ Зиндагинома Сайфиддин Назарзода 3 ноябри соли 1956 дар деҳаи Танобчии ноҳияи Совети (ҳоло Темурмалик) вилояти Хатлони Ҷумҳурии Тоҷикистон ба дунё омадааст. Баъди хатми Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон соли дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳи ИҶШС адои хидмат намудааст; Корнома Сайфиддин Назарзода вакили маҷлиси ноҳияи Шоҳмансур ва узви комиҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Шоҳмансур буд. Фаъолияти илмӣ Сайфиддин Назарзода соли 2004 дар мавзӯъи "Истилоҳоти иҷтимоӣ ва сиёсии забон тоҷикӣ: таърих, гароиш ва дурнамо" рисолаи докторӣ навишта онро бо муваффақият ҳимоя намуд. Сайфиддин Назарзода ба ғайр аз корҳои илмиву амалӣ, барномаҳои илмиву таҳқиқотии хешро низ фаъолона анҷом медиҳад. Натиҷаи ин гуна фаъолиятҳо таҳияи асарҳои илмии "Аҷоиб-ул-махлуқот" ва вожашиносии таърихии форсӣ-тоҷикӣ, 1999, (210 саҳ), маҷмуаи "Афғонистони имрӯз" (ба забони руси), 1988. (қисми қувваҳои мусаллаҳ) "Забон ва истилоҳот" (Андешаҳо дар атрофи забони тоҷикӣ ва ташаккули истилоҳот)-Душанбе 2003 (148с.) "Лингвистическое изучение классических письменных памятников" (Пажӯҳиши забонии осори хаттии классикӣ), 2004 (333с.), "Ташаккули истилоҳоти иҷтимоӣ — сиёсии забони тоҷикӣ дар садаи ХХ", 2004 (303с.) "Забон ва ваҳдати миллӣ" 2007, 120 саҳ. ва дигар мақолаҳо дар рӯзномаву маҷаллаҳои ҷумҳурӣ ва кишварҳои хориҷӣ ва ширкат дар симпозиуми конференсияҳои илмӣ мебошад. Аз ҷумла, таи ин муддат аз тарафи ӯ бештар аз 170 мақола ва асарҳои илмӣ навишта шудааст. Дар Институти забон ва адабиёт ба ғайр аз роҳбари умумӣ ва фаъолияти созмондиҳии илмӣ ӯ роҳбари мавзӯъи илмии "Фарҳанги русӣ-тоҷикӣ" ва роҳбари таҳия "Фарҳанги тафсири забони тоҷик" (дар ду ҷилд) буда, аз соли 2009 роҳбари таҳияи Фарҳанги мукаммали забони тоҷикӣ (дар 6 ҷилд) ва "Фарҳанги имлои забони тоҷикӣ" буд. Таҳияи "Фарҳанги тафсири забони тоҷикӣ" (тартибдиҳанда ва раиси ҳайати таҳририя) соли 2008 ба анҷом расид ва ду ҷилд дар остонаи ҷашни Истиқлол, Соли бузургдошти забони тоҷикӣ ва 1150- солагии устод Рӯдакӣ чоп гардид. Сайфиддин Назарзода дар тарбияи кадрҳои илмӣ низ саҳми арзанда дошта, 13 нафар аспиранту унвонҷуй таҳти роҳбарии ӯ рисолаҳои илмии худро анҷом дода, ҳимоя кардаанд, ки ду нафари онҳо рисолаи докторӣ дифоъ кардаанд. Осор Ҷоизаҳо.
Сайфии Хуросонӣ

Сайфии Хуросонӣ (1; қарни — қарни) — шоир и форс-тоҷик, муаллифи рисолае дар боби муаммо.
Сайфии Ҳиравӣ

Сайф ибни Муҳаммад ибни Яъқуби Ҳиравӣ — муншӣ, нависанда, шоир ва таърихнигор и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар шеър "Сайфӣ" тахаллус мекард. 80 қасида, 150 қитъа дар васфи ҳокимони Курт (Карт) эҷод намудаасг. Яке аз асарҳои машҳури Сайфии Ҳиравӣ "Таърихи мулуки Курт" маъруф ба "Таърихномаи Ҳирот" аст, ки байни солҳои таълиф шудааст. Ин асар воқеаҳои таърихии як аср -ро дар бар гирифта, барои омухтани ҳаёти сиёсӣ ва иқтисодии вилояти Ҳирот ва ҳукмронии мулуки Курт, инчунин барои омӯхтани ҳаёту эҷодиёти шоирону нависандагони гузашта ва ҳамзамони муаллиф сарчашмаи муътамаде мебошад. Сайфии Ҳиравӣ дар таълифи асар аз "Таърихи ҷаҳонкушо"-и Ҷувайнӣ, "Ҷомеъу-т-таворих"-и Рашидуддини Фазлуллоҳ, чандин асарҳои таърихӣ доир ба Ҳирот ва нақлу ривоятҳои халқӣ, ҳикоятҳои кӯҳансолон истифода кардааст. Матни "Таърихномаи Ҳирот" соли 1944 бо муқаддимаи профессор Муҳаммад Зубайри Сиддиқӣ дар Калкатта ба табъ расидааст. Асари дигари Сайфии Ҳиравӣ маснавиест бо унвони "Сомнома" (20 ҳазор байт), ки дар он аз корнамоиҳои яке аз сарлашкарони Курт Ҷамолуддии Муҳаммади Сом сухан меравад. Аз ин асар порчаҳои пароканда дар "Таърихномаи Ҳирот" омадаанд.
Сайфуддин Муҳаммади Ғурӣ

Сайфуддин Муҳаммади Ғурӣ — султони хонадони Ғуриён, писари Алоуддин Ҳусайни Ғурӣ.
Сайфуддини Деҳлавӣ

Сайфуддини Деҳлавӣ (? — 1592, Деҳлӣ) — шоир ва донишманди форсизабони Ҳиндустон, аз муридони шайх Амонуллоҳи Понипатӣ. Зиндагинома Гузаштагони Сайфуддини Деҳлавӣ аз Бухоро буда, баъдтар сокини Ҳиндустон шудаанд. Баробари Сайфуддини Деҳлавӣ падар ва писараш аз донишмандон ва мутасаввифони машҳури замон ба шумор мерафтанд. Сайфуддини Деҳлавӣ муриди Шайх Амонуллоҳи Понипатӣ будааст. Сайфуддини Деҳлавӣ асарҳои манзум (ғазал, рубоӣ, қитъа, маснавӣ) ва мансур дар мавзӯоти фалсафӣ ва ирфонӣ эҷод кардааст, ки намунае аз онҳо дар тазкира ва манобеи дигари адабиву динӣ то замони мо расидааст.
Сайфулло Гиёев

Сайфулло Гиёев — вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати дар солҳои 2010-2015. Зиндагинома Нигаред низ Вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Пайвандҳо МАЪЛУМОТНОМА ДАР БОРАИ ВАКИЛОНИ МАҶЛИСИ НАМОЯНДАГОН.
Сайфуллин (ҳавзаи деҳоти Ҷилису)

Сайфуллин Сейфуллин) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 1160 нафар аҳолӣ дошт.
Сайфуллин (ҳавзаи деҳоти Ҷолдасбой Ерплиев)

Сайфуллин Сейфуллин) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 1577 нафар аҳолӣ дошт.
Сайфура Зоирова

Сайфура Зоирова — колхозчӣ, сардори бригадаи пахтакорӣ, мудири боғчаи бачагонаи колхози ба номи М. И. Калинини ноҳияи Куйбишев (ҳозира А.Ҷомӣ) буд. Қаҳрамони меҳнати сотсиалистӣ. Соли 1921 дар ноҳияи Ёвон таваллуд шудааст. Солҳои ҳосили фаровони пахта рӯёнидааст. Барои меҳнати шоён бо 2 ордени Ленин, медалу Грамотаҳои Фахрии Президиуми Совети Олии Тоҷикистон мукофотонида шудааст.