ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҷазоҳои иловагӣ

Ҷазоҳои иловагӣ — ҷазоҳое, ки ба таври илова ба ҷазоҳои асосӣ дода мешаванд. Мустақилона таъйин намудани ҷазоҳои иловагӣ мумкин нест. Ба ҷазоҳои асосӣ ва иловагӣ тақсим намудани ҷазо дар м. 48 КҶ ҶТ пешбинӣ шудааст. Мувофиқи моддаи мазкур ду намуда ҷазоҳои иловагиро фарқ кардан мумкин аст: Ҷазои маҳрум кардан аз рутбаи махсус, ҳарбй, рутбаи дараҷавӣ ва мукофотҳои давлатӣ бо ба ҳисоб гирифтани шахсияти гунаҳгор барои содир намудани ҷинояти вазнин ё махсусан вазнин, ағар суд истифодаи онро мақсаднок шуморад, таъйин гардиданаш мумкин аст. Мусодираи амвол, яъне ба моликияти давлат маҷбуран ва ба таври ройгон гирифтани амволе, ки моликияти маҳкумшуда мебошад, барои ҷиноятҳои вазнин ё махсусан вазнини бо мақсади ғаразнок содиршуда муқаррар гардида, суд танҳо дар ҳолатҳои пешбининамудаи моддаҳои дахлдори Қисми махсуси КҶ ҶТ таъйин карда метавонад. Ҷазои маҳрум кардан аз ҳуқуқи ишғоли мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян дар ҳолате ба сифати ҷазои иловагӣ низ таъйин гардида метавонад, ки намуди ҷазо дар моддаи дахлдори Қисми махсуси КҶ ҶТ пешбинӣ нагардида бошад хам ва агар суд бо назардошти хусусият ва дараҷаи ба ҷинояти содиршуда ва маълумот дар хусуси шахсияти гунаҳгор имконпазирии нигоҳ доштани ҳуқуқи ӯро барои ишғол намудани мансабҳои муайян ё машғул шудан бо фаъолияти муайян эътироф намояд. Ҷазои иловағӣ бояд аз ҷазои асосӣ сабуктар бошад. Суд метавонад якҷоя бо ҷазои асосӣ ду ва ё зиёда ҷазоҳои иловағӣ таъйин кунад. Ҷазоҳои иловагӣ дар санксияи моддаҳои Қисми махсуси КҶ ҶТ мумкин аст дар шакли алтернативӣ (масалан, "бо маҳрум сохтан аз озодӣ бо мусодираи амвол ё бидуни он" қ.2 м.289 КҶ ҶТ) ё ҳатиӣ ("ба маҳрум сохтан аз озодӣ бо мусодираи амвол" қ. 4 м. 288 КҶ ҶТ) нишон дода шавад. Ҳангоми дар шакли алтернатнвӣ нишон дода шудани ҷазои иловагӣ суд метавонад онро таъйин кунад ё накунад. Ғайр аз ин, аз мазмуни асосҳои умумии таъйини ҷазо, ки дар м. 60 КҶ ҶТ пешбинӣ шудааст, чунин бармеояд. ки ҷазои ба таври алтернативӣ пешбинишуда дар ҳолате таъйин мегардад, ки "намуди нисбатан сабуктар ноил шудан ба мақсади ҷазоро таъмин карда наметавонад". Аз ин ҷо бармеояд, ки суд ҳангоми таъйин намудани ҷазои иловагӣ бояд қарори худро асоснок намояд. Ҳангоми ба таври ҳатиӣ нишон дода шудани ҷазои иловагӣ суд уҳдадор аст, ки онро таъйин кунад. Танҳо дар мавридҳои мавҷуд будани ҳолатҳои мустасной д ар асоси м. 63 КҶ ҶТ (таъйини ҷазои сабуктар нисбат ба ҷазое, ки барои ин ҷиноят пешбинӣ шудааст) суд метавонад ҷазои иловагии ба таври ҳатмӣ пешбинишударо таъйин накунад. Ҷазоҳои иловагӣ ҳангоми шартан татбиқ накардани ҷазо низ ғайр аз мусодираи амвол, таъйин шуданашск мумкин аст.. низ.
Ҷазоҳои асосӣ

Ҷазоҳои асосӣ — вобаста ба тартиби таъи н гардиданашон ҳамаи намудҳои ҷазо мувофиқи м. 48 КҶ ҶТ ба ҷазоҳои асосӣ, иловагӣ ва омехта (яъне ҷазоҳое, ки ҳам ба сифати ҷазоҳои асосӣ ва ҳам иловагӣ таъйин шуданашон мумкин аст) ҷудо мешаванд. Мувофиқи қ.1 м. 48 КҶ ҶТ корҳои ислоҳи меҳнатӣ, маҳдуд кардаи дар хидмати ҳарбй, маҳдуд кардани озодӣ, ҳабс, нигоҳ доштан дар қисми ҳарбии интизомй, маҳрум сохтан аз озодӣ, ҷазои қатл ҳамчун ҷазои асосӣ татбиқ мешаванд. Хусусияти ҷазоҳои асосӣ дар он ифода меёбад, ки) онҳо танҳо мустақилона таъйин мегарданд) ҷазоҳои асосӣ ба намудҳои дигари ҷазо ё ба ҳамдигар ҳамроҳ карда намешаванд. 3) танҳо дар ҳолатҳое таъйин мегарданд, ки агар дар санксияи моддаҳои Қисми махсуси КҶ ҶТ пешбинӣ шуда бошанд. 4) ҳамчун ҷазои асосӣ таъйин намуднӣ ҷазое, ки дар санксияи модда ба сифати ҷазои асосӣ иишои дода нашудааст, танҳо дар асоси м. 63 (таъйини ҷазои сабуктар нисбат ба ҷазое, ки барои ин ҷиноят пешбинӣ шудааст) ва м.77 КҶ ҶТ (ба намуди ҷазои сабуктар иваз кардани қисми адонашудаи ҷазо) мумкин аст. 5) ғайр аз ин, ҷазоҳои асосӣ дар системаи ҷазоҳои ҷиноятӣ нисбатан вазнинтар мебошанд ва асосан ба онҳо қонунгузор ноил шудан ба мақсадҳои ҷазоро вобаста менамояд.. низ.
Ҷазои қатл

Ҷазои қатл — ҳамчун намуди ҷазо дар банди "к" м. 47 ва м. 59 Кодекси ҷиноятии ҶТ нишон дода шудааст. Мувофиқи м. 59 Кодекси ҷиноятии ҶТ — ҷазои қатл дар шакли паррондан ҳамчун чораи истисной танҳо барои ҷиноятҳои зерин муқаррар карда мешавад: одамкушӣ (қ. 2 м. 104), таҷовуз ба номус (қ. 3 м. 138), терроризм (қ. 4 м. 179). Ҷазои қатл ба занон ё ашхоси то синни ҳаждаҳсолагӣ ҷиноят содир намуда таъйин карда намешавад. Ҷазои қатл ба тариқи бахшиши ҷазо мумкин ас ба маҳрум сохтан аз озодӣ ба муҳлати бисту панҷ сол иваз карда шавад. Ҷазои қатл танҳо ба сифати ҷазои асосӣ дар ҳолатҳои дар санксияи моддаҳои дахлдори қисми махсуси Кодекси ҷиноятии ҶТ пешбинишуда таъйин гардиданаш мумкин асг. Тартиби иҷрои ҷазои қатл дар КҶ ҶТ муайян гардидааст. 1 Донистаниҳо Ҷазои қатл дар кишварҳои алоҳидаи дунё, аз ҷумла Тоҷикистон, ба маҳрум сохтан аз озодӣ ба муҳлати якумрӣ иваз карда шудааст. Нигаред низ.
Ҷазӣ

Ҷазӣ (Жазы) — деҳа (айыл) дар ҳайати деҳистони Ҷазӣи ноҳияи Ӯзгани вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 1900 нафар дар соли 2023.
Ҷайдоқбулоқ

Ҷайдақбулоқ Жайдақбұлақ) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Кеген ҷойгир аст. Дар соли 2009 328 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷайил

Ҷайил (Жайыл) — деҳа (овул) дар ҳайати деҳистони Ҷайили ноҳияи Ҷайили вилояти Чуй, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 1207 нафар дар соли 2024.
Ҷайилма

Ҷайилма (Жайылма) — деҳа дар ҳайати деҳистони Телеси ноҳияи Навкати вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 2417 нафар дар соли 2023.
Ҷайлау (ноҳияи Ҷомбул)

Ҷайлау Жайлау) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷомбул ҷойгир аст. Дар соли 2009 81 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷайноқ ботир

Ҷайноқ ботир Жайнақ батыр) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қарбулоқ ҷойгир аст. Дар соли 2009 884 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷайсан (ноҳияи Ҷомбул)

Ҷайсан Жайсаң) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷомбул ҷойгир аст. Дар соли 2009 1390 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷайпур

Ҷайпур — шаҳрест дар Ҳиндустон, бо номи шаҳри Пинк маъруф аст, яке аз шаҳрҳои таърихии Ҳиндустон ва пойтахти иёлати Роҷистон мебошад. Ҷайпур дар шимолу ғарби Ҳиндустон ҷойгир аст. Ҷайпур 2,5 миллион аҳолӣ дорад. Ҷайпур аввалин нақшаи шаҳр дар Ҳиндустон буд. Ҷозибаҳои гардишгарӣ Ин яке аз марказҳои бузурги сайёҳии Ҳиндустон аст ва бинобар биноҳои сершумори гулобӣ дар ин шаҳр ба номи боқӣ мондааст. Нуқтаҳои тамошобоб шомили хӯроки нисфирӯзӣ ва давидан, инчунин Қасри Қадими Амбр, Ҳава-Маҳал ва Расадхона ё Маҷмӯаи Астрономии Ҷантар-Мантар ҷойи тамошобоби сайёҳон мебошанд. Иқлими шаҳр нима хушк аст ва борони муссон меборад. Забонҳои бештар маъмули сокинони Ҷайпур инҳоянд: забони ҳиндӣ ва роҷистонӣ, аммо инчунин забонҳои англисӣ, панҷобӣ ва синдӣ низ маъмуланд. Таърих Дар соли 1727 тавассути маҳороҷа Сивоиҷой Синг, фармонравои дувуми Амбр, Ҷайпур бунёд шуд. Дар тӯли солҳои 1725 то 1767 ин шаҳр густариш ёфт. Авомиле аз ҷумла таъсиси марокизи омӯзиш ва ифтитоҳи роҳи оҳан ба Деҳлӣ дар соли 1882 маҷмӯан поя ва асоси рушди шаҳр шуд. Пас аз истиқлол, дар соли 1949 шаҳри Ҷайпур ба унвони маркази иёлати Роҷистон муаррифӣ шуд ва бад-ин тартиб нақши идорӣ ҳам ба он афзуда шуд. Метрои Ҷайпур дар сол 2015 таъсис шуда ва ҳамакунун дорои 1 хатт ва 9 истгоҳ мебошад. Нигораҳо Адабиёт.
Ҷайҳон

Ҷайҳон — шаҳр ва ноҳия дар вилояти Одоно дар Туркия аст, ки шумораи аҳолиаш 180 ҳазор нафар мебошад.(маълумот барои соли 2000). Аҳамияти асосии иқтисодии шаҳр аз фаъолияти он иборат аст, ки дар он ҷо ҷойгиршавии ниҳоии ду лӯлаи нафт ва бандари нафтии дар онҷо мавҷудбуда рост меояд. Лӯлаи куҳна нафтро аз шимоли Ироқ интиқол медиҳад. Лӯлаи нави нафти Боку — Тифлис — Ҷайҳон аз 25 майи соли 2005 нафти Каспийро аз Озарбойҷон интиқол медиҳад. Таърих Одамон аз замонҳои қадим дар ин ҷойҳо зиндагӣ мекарданд. Шаҳр ҷузъе аз давлатҳои мухталиф буд;оқибат вай ба Имперотурии Усмонӣ ворид шуд. Аҳолӣ Аҳолӣ — 160,474 нафар. Пайвандҳо.
Ҷак‌ис маҳалла ҳаво

Ҷакис маҳаллаи ҳаво — фурудгоҳи ҳамагона (умумӣ) аст, ки як бонди фуруди Хок дорад, ва тӯли бонди он 1890 метр аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Иёлоти Муттаҳидаи Амрико қарор дорад, ва дар баландии 804.7 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Ҷаланаш (ноҳияи Кеген)

Ҷаланаш Жалаңаш) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Кеген ҷойгир аст. Дар соли 2009 3691 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷакчилик

Ҷакчилик (Жакшылык) — деҳа дар деҳистони Чекободи ноҳияи Аравони вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 2674 нафар дар соли 2023.
Ҷаланашкӯл (истгоҳ)

Ҷаланашкӯл Жалаңашкөл) — деҳа дар ноҳияи Алокӯли вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Ҷаландар

Ҷаландар — деҳа дар ҷамоати Деҳоти Қиблаии ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Ҷаландар то маркази ҷамоат 20 км, то маркази ноҳия 55 км. Аҳолиаш 767 нафар, тоҷикон.
Ҷалил Зандӣ

Ҷалил Зандӣ халабони такхоли ҷангандаи -14 нерӯи ҳавоии Эрон буд ки дар тамоми даврони Ҷанги Эрон ва Ироқ ба хидмат машғӯл буд. Ракурдҳои Зандӣ, вай ро воҷиди шароити унвони такхол ва муваффақтарин Халабони ҷанги Эрон ва Ироқ дар набардҳои ҳавоӣ кардааст. 1 2.
Ҷалби ноболиғон ба содир намудани ҷиноят

Ҷалби ноболиғон ба содир намудани ҷиноят — ба гурӯҳи ҷиноятҳо ба муқобили оила ва ноболиғон дохил гардида, дар м.165 КҶ ҶТ пешбинӣ гардидааст. Ҷалби ноболиғон ба содир намудани ҷиноят аз ҷалби шахси ноболиғ ба содир намудани ҷиноят бо роҳи ваъда, фиреб, таҳдид ё дигар усул, ки аз ҷониби шахси ба синни ҳаждаҳсолагӣ расида анҷом дода шудааст, иборат мебошад. Ҷалби ноболиғон ба содир намудани ҷиноят мумкин аст бо усулҳои зерин ба амал бароварда шавад: Дар ҳама гуна ҳолат бояд исбот карда шавад, ки ҳаракатҳои шахси гунаҳгор барои дар шахси ноболиғ ба вуҷуд овардани мақсад, ният ва нақшаи содир намудани ҷинояти муайян равона гардидаанд. Ҷиноят аз лаҳзаи ба усули дилхоҳ ҷалб намудани ноболиғ ба содир намудани ҷиноят тамомшуда эътироф мешавад, новобаста аз содир кардан ё накардани ин ё он ҷиноят. Субъекти ҷиноят шахси мукаллафи ба синни 18-солагӣ расида шуда метавонад. Тарафи субъективии ҷиноят бо гуноҳи барқасдона дар намуди қасди бевосита тавсиф меёбад. Ангезаи ҷиноят гуногун буда, ҳангоми таъйини ҷазо ба назар гирифта мешавад. Дар қисмҳои 2, 3, 4 м. 265 КҶ ҶТ ҳолатҳои вазнинкунандаи ҷинояти ҷалби ноболиғон ба содир намудани ҷиноят пешбинӣ гардидааст) ҳамин кирдор агар аз ҷониби волидайн, омӯзгор ё шахси дигар, ки масъул ияти тарбияи ноболиғонро ба зимма дорад, содир шуда бошад) кирдори дар қисми якум ва дуюми ҳамин модда пешбинишуда, ки бо зӯроварӣ ё таҳдиди истифодаи он анҷом дода шудааст) кирдори дар қисми якум, дуюм ё сеюми ҳамин модда пешбинишуда, ки бо ҷалби шахси ноболиғ ба гурӯҳи муташаккил ё гурӯҳи ҷинояткор, ҷиҳати содир намудани ҷинояти вазнин анҷом дода шудааст. Мувофиқи эзоҳи м. 165 КҶ ҶТ зери мафҳуми ноболиғон ашхоси хурдсол ва ноболиғ фаҳмида мешавад.. низ.
Ҷалидия

Ҷалидия, булӯраки чашм, ҷисми дутарафа барҷастаи шаффофест, ки дар паси гавҳараки чашм ҷойгир шудааст. Ҷалидия ба эпителияи пеш ва пайкар, ки аз бофтаҳою моддаҳои байниҳуҷайравӣ иборатанд, ҷудо мешавад. Ҷалидияро аз берун пардаи эластикӣ (капсула) пӯшонидааст. Ҷалидия дар давраи инкишофи ҷаниниаш аз пардаи эпителӣ (зери таъсири индуксияи мабдаи чашм) ҳосил мешавад. 65%-и Ҷалидия аз об ва 35%-аш аз сафедаҳо иборат аст.
Ҷалаулӣ (ноҳияи Кеген)

Ҷалаулӣ Жалаулы) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Кеген ҷойгир аст. Дар соли 2009 810 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷалол Али Аҳмад

Ҷалол Али Аҳмад 2 декабри 1923 – 9 сентябри 1969 нависанда ва рӯшанфикри эронӣ буд.
Ҷалол Алиев

Ҷалол Раҷабович Алиев (15.03.1939, ноҳияи Кофарниҳон (имрӯза Ваҳдат) — 30.07.2005, ноҳияи Ваҳдат), кимиёшиноси тоҷик, номзади илми химия, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1956–1957 муаллими мактаби миёнаи ба номи Белинскии шаҳри Норак буд. Солҳои 1957–1962 дар шуъбаи биология-химияи факултети табиатшиносӣ ва географияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил кардааст. Солҳои 1962–1964 ҳамчун ассистенти кафедраи зоологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко кор кардааст. Солҳои 1964–1965 дар сафҳои Артиши Шӯравӣ хидмат намудааст. Солҳои 1965–1967 ассистенти кафедраи химияи Донишкадаи хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон, 1967–1970 аспиранти Институти химияи умумӣ ва ғайриорганикии АИ ИҶШС, 1970–1973 ходими хурди илмии озмоишгоҳи моддаҳои фториддори холиси Институти химияи АИ Тоҷикистон буд. Солҳои 1973–2005 дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев ҳамчун муаллими калон, дотсент, мудири кафедраи химияи органикӣ ва биологӣ, ҷонишини декан ва и. в. декани факултети химия кор кардааст. Аз соли 2002 то даргузашташ и. в. мудири кафедраи технология ва экологияи химиявии факултети химияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ номбурда буд. Муаллифи 5 китоб ва зиёда аз 40 мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ мебошад. Мавзӯи тадқиқотҳои ӯро рафтори 3 элементҳо дар маҳлули фториди ҳидроген ва фториди ҳидрогени моеъ, коррозияи 3 филизот ва хӯлаҳои он дар маҳлули кислотаи фториди ҳидроген ва фториди ҳидрогени моеъ, ҳамчунин ҳимояи онҳо аз коррозия дар муҳити мазкур ташкил медиҳад. Барои хидматҳояш бо ду ифтихорномаи Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон сарфароз гардонида шудааст. Осор.
Ҷалол Латипов

Ҷалол Латипов (15.06.1938) ноҳияи Ғафуров, вилояти Суғд — олим, омӯзгор, номзади илмҳои физика-математика, профессор. Аълочии маорифи Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1961 Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро хатм кардааст. Ихтисос: муаллими физика. Солҳои 1961 – 1975 - Лаборант, лаборанти калон, ходими хурди илмӣ, аспиранти Пажӯҳишгоҳи физикии Замин ва атмосфераи Академияи илмҳои Туркманистон, ходими калони илмии Пажӯҳишгоҳи астрофизикаи Академияи илмҳои Тоҷикистон. Солҳои 1975-1978 - дотсенти кафедраи физикаи назариявии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Солҳои 1978 – 1987, 1993 – 1996 - декани факултаи физикаи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Солҳои 1987 – 1993, 1996 – 2007 – мудири кафедраи физикаи назариявии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Аз соли 2007 то ҳоло профессори кафедраи физикаи назариявӣ ва методикаи таълими физикаи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров.
Ҷалол Талабонӣ

Ҷалол Ҳусамаддини Талабонӣ (сорани, Ҷалол Талабонӣ ноябри 1933, Сулаймония, Шоҳигарии Ироқ - 3 октябри 2017, Берлин, Олмон) — сиёсатмадори курд ва ироқӣ, президенти Ироқ аз 6 апрели 2005 то 24 июли 2014. Президентӣ Моҳи апрели соли 2003, пас аз суқути Бағдод, нерӯҳои Талабонӣ пойтахти нафт-и Ироқ Киркукро ишғол карданд; Ба дунболи ин, Талабонӣ ва Барзонӣ аъзои Шӯрои ҳокими Ироқ мешаванд. Дар соли 2005 Талабонӣ бо пуштибонии фаъоли рақибаш Барзонӣ Президенти Ироқ шуд, ки дар навбати худ тибқи созиш раисиҷумҳури Курдистон шуд. Дар байни курдҳо Талабонӣ бо номи Мам Ҷалол - Амак Ҷалол маъруф аст. Вай бо пурғайрат будан дар малакаҳои дипломатӣ, шӯҳратпарастӣ фарқ мекунад. Якчанд маротиба ҳамчун миёнарав дар низоъҳои байни қавмҳои Ироқ ва равияҳои мазҳабӣ баромад кардааст 5. Талабонӣ муаллифи як қатор китобҳост, ки асосан ба ҳаракати миллии озодихоҳии курдҳо бахшида шудаанд. Моҳи марти соли 2009 ӯ эълон кард, ки дигар ба унвони номзад ба курсии президенти давлат намебарояд (ваколатҳояш дар охири сол ба охир мерасад; нияти ба нафақа рафтанро дорад). Бо вуҷуди ин, 11 ноябри соли 2010 ӯ дубора президенти Ироқ интихоб шуд 6. 17 ноябри соли 2010 ӯ аз имзои қарори ба қатл расонидани собиқ муовини сарвазири Ироқ Тариқ Азиз, ки ба марг маҳкум шуда буд, худдорӣ кард 7. 24 июли соли 2014 мӯҳлати ӯ ҳамчун президент ба охир расид 8. Талабонӣ 3 октябри соли 2017 дар синни 84-солагӣ дар Олмон, ки дар онҷо табобат мегирифт, даргузашт ва қаблан ба беҳушӣ афтода буд 9. Дар робита ба марги Талабонӣ дар Ироқ мотами серӯза эълон шуд.
Ҷалолуддин Ҳаққонӣ

Ҷалолуддин Ҳаққонӣ — ҷангсолори афғон ва аз фармондаҳони Толибон буд, ки раҳбарии "Шабакаи Ҳаққонӣ"-ро бар уҳда дошт. Аз Ҷалолуддин Ҳаққонӣ ба унвони дувумин шахсияти муҳимми Толибон пас аз Мулло Умар ёд мешуд ва гуфта мешавад мубтакири токтики бумбгузориҳои интиҳорӣ дар Афғонистон будааст. Зиндагинома Ҷалолуддин Ҳаққонӣ дар ҳудуди соли 1939 дар вилояти Пактиё дар хонаводае аз қабилаи задрони қавми паштун ба дунё омад. Дар даврони ҳукумат Довудхон ба Покистон рафт ва бо оғози қиёми муҷоҳидини афғон алайҳи ҳукумати Афғонистон таҳти амри Мавлавӣ Юнус Холис даромада ва ба унвони яке аз фармондаҳони Ҳизби исломии Афғонистон — шохаи Холис дар ҷанг бо Шӯравӣ ширкат дошт. Ҷалолуддин Ҳаққонӣ дар даврони ҷиҳод бо Шӯравӣ бо сервисҳои иттилоотии Покистон, Арабистон ва Амрико дар иртибот буд. Аз назари онҳо Ҳаққонӣ як ҷангҷӯи бисёр шуҷоъ, коромад ва сарсахт буд ва дар натиҷа саҳми қобили таваҷҷуҳе аз кумакҳои онҳо ба муҷоҳидин шомили миллиюнҳо дуллор кумаки нақдӣ ва таҷҳизоти низомӣ, ба ӯ расид. Ҳаққони робитаи наздике низ бо муҷоҳидини араб дошта ва ҳомии онҳо дар Афғонистон буд. Вай дар ҳамин даврон бо Усома ибни Лодан ошно шуда ва иртиботи наздике бо ӯ пайдо кард. Вақте, ки "Алқоъида" дар тобистони 1988 таъсис шуд, нахустин пойгоҳҳои он дар минтақа таҳти контроли Ҳаққонӣ ва бо назорати шахсии ӯ эҳдос шуд. Нахустин шаҳре, ки пас аз хурӯҷи нерӯҳои Шӯравӣ аз Афғонистон дар давлати Наҷибуллоҳ ба тасарруфи муҷоҳидин даромад, шаҳри Хӯст буд, ки Ҳаққони дар соли 1991 онро бо кумаки густурдаи покистониҳо фатҳ кард 3. Бо ба қудрат расидани Толибон ӯ низ ҷазб онҳо шуд ва дар даврон ҳукумат Толибон низ ба унвони вазири равобити қабоилӣ ва вазири кишвар дар Давлати Исломии Афғонистон анҷоми вазифа мекард, ҳарчанд ҷузъу ҳастаи аслии раҳбарони Толибон маҳсуб намешуд, ба ҳамин ҷиҳат Созмони иттилооти низомии Покистон ва пас аз ҳодисаи 11 сентябр талоши номувафақь карданд, то ӯро аз Толибон ҷудо кунанд. Вай дар даврони пас аз суқути Толибон ба ҷанг бо муттаҳидони собиқи худ, яъне покистониҳо ва амрикоиҳо рӯй овардааст. Ҳаққони минтақа Вазирстони Шимолиро пойгоҳи аслии худ сохта ва аз муҳиммтарин тарроҳони ҳамалоти Толибон алайҳи нерӯҳои хориҷии мустақар дар Афғонистон маҳсуб мешуд 4. Ҳаққони дорои ду ҳамсар, яке афғон ва дигаре араб буд. Гуфта мешавад ҳамсари араби ӯ дар Иморот зиндагӣ мекунад. Сироҷуддин Ҳаққонӣ писараш низ дар канори вай дар ҷанг алайҳи давлати Афғонистон фаъол буд ва раҳбарии "Шабкаи Ҳаққонӣ"-ро бар уҳда дорад. Даргузашт Ду рӯз пас аз таъйиди хабари марги Муҳаммад Умар, шабакаи Бӣ-бӣ-сӣ аз қавли як манбаъи мувассақ эълом кард, ки ҶалолуддинҲаққонӣ, бунёнгузор ва раҳбари "Шабакаи Ҳаққонӣ" ҳудуди як сол пеш ба далели беморӣ даргузашта ва дар яке аз вилоятҳои Афғонистон ба хок сипурда шудааст.
Ҷалолиддини Румӣ (деҳа, н. Муъминобод)

Ҷалолиддини Румӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Шамсиддин Шоҳини ноҳияи Муъминобод. Аз Ҷалолиддини Румӣ то маркази ҷамоат аз 1 км камтар, то маркази ноҳия 22 км. Аҳолиаш 1252 нафар, тоҷикон.
Ҷалолиддини Румӣ (деҳа, н. Кӯшониён)

Ҷалолиддини Румӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сарвати Истиқлоли ноҳияи Кӯшониён. Аз Ҷалолиддини Румӣ то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 16 км. Аҳолиаш 1825 нафар, тоҷикон.
Ҷалолуддин Мангубердӣ

Ҷалол ад-Дин Манкбурны (Ҷалолиддини Менгбурунӣ, Менкбурны, номи пурра — Ҷалолуд-Дуния ва-д-Дин Абу-л-Музаффар Мангубердӣ ибни Муҳаммад; туркманӣ: —1231) — охирин Хоразмшоҳ (аз 1220) аз сулолаи Ануштегениён, писари калонии Хоразмшоҳ Алоуддин Муҳаммади ва занаш Ай-Чичек 1. Тавсифи Ҷалолиддин ва солҳои аввал Ҷалолиддин писари калонии Хоразмшоҳ Ало-ад-дин Муҳаммад аз сулолаи Ануштегиниҳо ва ҳамсараш Ай-Чичек буд. Ба қавли муосири Хоразмшоҳ, муаррих ан-Насавӣ, ӯ худро туркмен медонист, аз ҷумла гуфтааст: "Ман туркман ҳастам, аз забони арабӣ бехабарам". 2 Шиҳобаддин Муҳаммад ибни Аҳмад ан-Насавӣ, котиби шахсии Султон Ҷалолиддини Манкбурна, ӯро чунин тавсиф кардааст: "Ӯ сиёҳпӯст, қади кӯтоҳ, гуфтор ва баён туркзабон буд, вале ба забони форсӣ низ ҳарф мезад. Дар бораи шуҷоати у бошад, дар ин бора набардҳои зикркардаам кофист. Дар миёни шерҳо шере буд ва дар миёни саворони далераш далер. Ҳалим буд, ба ғазаб намеомад ва сарзаниш намекард". 3 Фаъолият Ӯ моҳи феврали соли 1221 пас аз марги падараш Хоразмшоҳ Муҳаммади ба сари қудрат омад. Сарварии муборизаи Хоразм бар зидди истилои муғул. Ҷалолиддин 300 сипоҳи вафодор гирд оварда, сӯи Хуросон равон шуд. Дар ноҳияи Нисо хоразмиҳо ба отряди муғулҳо ҳуҷум карданд тҷк., ки аз 700 кас иборат буд ва онро мағлуб кард. Чингизхон маҷбур шуд, ки ба Хоразм ва Хуросон як отряди махсус фиристад, бо лашкари писарони хурдии Алоиддин Муҳаммад задухурд кард. Дар ҷанги шадид ҳар ду бародари Ҷалолиддин ҳалок гардиданд 1. Худи Чалолиддин дар ин вакт ба тарафи Газна пеш мерафт. Дар болооби Мурғоб ба ӯ волии собиқи Марв Хон-Малик ва хони туркман Сайф ад-Дин ҳамроҳ шуданд. Ҷалолиддин ба Ғазнӣ расида, дере нагузашта лашкари даҳҳазорнафариро ҷамъ кард ва ба отряди муғул, ки Қандаҳорро муҳосира мекард, ҳамла кард ва онро шикаст дод. Сардорони аскарони отрядҳои мағлубгардидаи хоразмиён аз муваффакиятҳои ҳукмрони худ шунида, дар Ғазна ҷамъ шудан гирифтанд ва дере нагузашта кариб 70 ҳазор нафар аскарон тахти фармондиҳии Ҷалолиддин 4 шуданд. Таҳти байрақи ӯ Амин ал-Мулк, фармондеҳ Темур-малик, Карлукхони Аъзам-малик ва саркардаи Афғонистон Музаффар-малик омаданд. Чингизхон, ки ҳануз аз қӯшунҳои Хоразмшоҳ хабар надошт, ба муқобили ӯ 5 лашкари 30-хазорнафариро ба таҳти фармондеҳии Шиги-Кутуку фиристод.
Ҷалолиддини Ҳумоӣ

Ҷалолиддини Ҳумоӣ (январ 1900, Исфаҳон — 18 июл 1980, Теҳрон) — нависанда, адиб, шоир, риёзидон ва таърихнигор и муосири эронӣ 1. Зиндагинома Ҳумоӣ дар хонаводаи аҳли адаб ва санъат дар Исфаҳон ва маҳаллаи қадимии Поқалъа (аз маҳаллоти ҷануби шарқии қадими Исфаҳон) мутаваллид шуд. Падараш мирзо Абулқосим Муҳаммаднасир фарзанди Ҳумои Шерозӣ буд. Нахустин муаллимони Ҳумоӣ падару модараш буданд. Вай муқаддамоти форсӣ ва арабиро назди падар ва амуи худ омӯхт. Бино ба гуфтаи худи Ҳумоӣ, дар шарҳи ҳоле аз худ саҳеҳи хондани оёти Қуръон ва абёти Ҳофизу Саъдиро аз модару падар худ дар даврони кӯдакӣ фаро гирифта буд 2 3. Вай ба мадрасаи ҳақоиқ дар маҳаллаи Мушири Яхчол ва сипас ба мадрасаи Қудсия дар маҳаллаи Дарби имоми Исфаҳон роҳ меёбад ва муқаддамоти риёзиёту улуми сарфу наҳви арабиро фаро мегирад. Сипас ба иқомати бистсола дар мадрасаи Нимовард дар ҷиҳати талабагӣ дар ҳузури афроде чун Оқо шайх Алии Яздӣ, оқо Сайидмуҳаммадкозим Карунии Исфаҳонӣ ва оқо Сайидмаҳадӣ Дарчаӣ даст мезанад ва ба фақеҳи соҳибиҷоза бадал мешавад. Дар ин давраи бистсола, илова бар афзоиши сатҳи илмӣ, ба воситаи сахтии зиндагӣ, муҳаззаб ва соддазисту мутавозеъ мешавад. Сипас муддати 12 сол ба тадриси дарси фиқҳ дар давраҳои лисонс ва фавқулисонси Донишкадаи ҳуқуқи донишгоҳи Теҳрон мепардозад. Низ асарот ҳамин давраи марорат аст, ки баъдҳо мунҷар ба таълифи "Ғаззолинома" дар шарҳу тавсифи аҳволи Имом Муҳаммади Ғаззолӣ аз забони Ҳумоӣ мешавад. Чанде баъд Ҳумоӣ барои тадриси фалсафа ва адабиёт ба Табрез меравад ва ҳамзамон китоби "Таърихи адабиёт" худро менависад. Дар соли 1931 ба Теҳрон мунтақил шуд ва ба тадрис дар дабиристонҳои Дорулфунун ва Шараф пардохт. Дар ин давра шогирдоне чун Забеҳуллоҳ Сафо, Ҳусайни Хатибӣ ва Алиакбари Шиҳобиро мепарваранд. Дар соли 1940 ба тадрис дар класи шашуми адабӣ, ки зери назари донишсарои олии он вақт буда ва мухтасси шогирдони аввалу дувуми Донишсарои муқаддамотии кулли кишвар мешуда, мансуб мешавад. Сипас роҳии Донишгоҳи Теҳрон мегардад ва 12 сол ба тадриси дарси фиқҳ дар Донишкадаи ҳуқуқ мепардозад ва сипас ба Донишкадаи адабиёти Донишгоҳи Теҳрон мунтақил ва ба тадриси саноеъи адабӣ дар ҳар се мақтаъи коршиносӣ, коршиноси аршад ва докторӣ машғул мешавад. Дар соли 19665 дархости бознишастагӣ мекунад ва бо вуҷуди мувофиқат бо он, кори тадрис дар донишгоҳ ҳамчунон идома меёбад. Дар соли 1973 ҷузъи аъзои Анҷумани шоҳаншоҳии фалсафаи Эрон ба раёсати ифтихории фараҳи паҳлавӣ мешавад. Аз ҷумла, шогирдони барҷастае, ки дар маҳзари устод Ҳумоӣ парвариш ёфтаанд, метавон ба Муҳаммадризо Шафеъии Кадканӣ, Муҳаммад Муъин, Қадамъалии Саромӣ, Муҳаммад Хонсорӣ ва Ҷамоли Ризоӣ ишора кард. Осор.
Ҷалолобод (деҳа, н. Рашт)

Ҷалолобод — деҳа дар ҷамоати деҳоти Хичбораки ноҳияи Рашт. Аз Ҷалолобод то маркази ҷамоат 12 км, то маркази ноҳия 32 км. Аҳолиаш 58 нафар, тоҷикон.
Ҷалолиён

Ҷалолиён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Нуралишо Назарови ноҳияи Муъминобод. Аз Ҷалолиён то маркази ҷамоат 10 км, то маркази ноҳия 17 км. Аҳолиаш 64 нафар, тоҷикон.