ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Гулмакҳо

Гулмакҳо — як оилаи парандаҳо, ки ғизояшон бештар шаҳди гул аст. Вобаста ба таснифоти биологӣ мансуби қатори гунҷишкшаклҳо мебошанд. Дарозии баданашон 9-25 см, вазнашон — 6-20 гулмакҳо Нӯли борики каҷ (баъзан дандонадор) доранд. Ранги наринаашон равшани филизтоб, ранги модинаашон хокистарии сабзча аст; ҳар ду ҷинс ҳамранг низ мешаванд. Дар дунё беш аз 116 намуди гулмакҳо маълум аст. Парандаи хеле чолок буда, асосан дар Африқо, Осиёи Ҷанубӣ ва Австралия зиндагӣ мекунанд. Баъзе намудҳои онҳо дар навоҳии шимолу шарқии Австралия низ дучор меоянд. Дар бешазор, боғот ва буттазор, кӯҳсор (то баландиҳои 4200 м) маскан доранд. Дар нӯги шохаи дарахт, баъзан дар буттаҳо лона гузошта, 2-3 адад тухм мемонанд. Тухми гулмакҳо холдор ва ранги он гуногун аст. Баъди 17-19 рӯз аз тухм чӯҷаҳо мебароянд. Ғизои гулмакҳо асосан шираи гул мебошад. Онҳо ғизоро аз гул дар ҳолати парвоз (болзанон рӯ ба рӯи гул муаллақ истода) ё дар шохча нишаста мегиранд. Ҳашарот низ мехӯранд. Вобаста ба давраи гулшукуфт аз як ҷо ба ҷои дигар мекӯчанд. Аксари гулмакҳо мурғакони хушовоз мебошанд. Онҳо рустаниҳоро гардолуд намуда, ба табиат манфиат меоранд.
Гулмаҳмад Зокиров

Гулмаҳмад Зокиров (Зокиров Гулмаҳмад Нозимович ноябри 1959) — сиёсатшинос, доктори илмҳои сиёссӣ, профессори кафедраи сиёсатшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон. Зиндагинома Гулмаҳмад Зокиров баъди бо дипломи аъло хатм намудани факултети таърихи Университети Давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин соли 1983 мувофиқи тақсимоти комиссияи давлатӣ ба кафедраи коммунизми илми ҳамин донишгоҳ ба кор омада, то ин замон дар рушду нумуи илмҳои сиёсӣ заҳмати зиёд кашидааст. Ӯ баъди хатми аспирантура соли 1988 дар мавзуи "Зудҳаракатии муҳоҷирати аҳолӣ ҳамчун омили баҳамназдикшавии миллату халқиятҳо" дар Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М. В. Ломоносов рисолаи номзадӣ дифоъ намуда, соҳиби дараҷаи номзади илми фалсафа гардидааст. Соли 1990 ба вай унвони дотсентӣ дода шуд. Баъди хатми докторантура соли 1998 дар дар Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М. В. Ломоносов диссертатсияи докторӣ дар мавзуи "Равандҳои муҳоҷиратӣ ва муносибатҳои миллӣ: масъалаҳои баҳамтаъсиррасонӣ ва махсусияти инкишоф" ҳимоя намуда, соҳиби унвони доктори илмҳои сиёсӣ гардидааст. Аз соли 2000 профессори кафедраи сиёсатшиносии ДМТ мебошад. Солҳои 1997-2016 мудири кафедраи сиёсатшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд. Солҳои 2021-2024 Шурои диссертатсионии 6.КОА-001-ро роҳбарӣ намудааст. 1 Фаъолияти илмӣ Гулмаҳмад Зокиров зиёда аз 400 корҳои илмӣ, илмию оммавӣ ва таълимӣ, аз ҷумла 17 рисолаи илмӣ, 14 китоби дарсӣ, 150 мақолаи илмӣ ва зиёда аз 60 воситаҳо ва барномаҳои таълимӣ нашр гардонидааст ва бо ҳамин дар пайдоиш ва инкишофи илми сиёсии Тоҷикистон мақоми асосиро дарёфт намудааст. Зери роҳбарии ӯ 4 нафар рисолаи докторӣ ва 30 нафар рисолаи номзадб ҳимоя намудаанд. Гулмаҳмад Зокиров аввалин барномаи фанни сиёсатшиносиро таҳия ва нашр намудааст, ки дар ташаккули донишҳои муосири сиёсии Тоҷикистон нақши назаррас ва дар бисёр мавридҳо хосияти муайянкунанда дорад. Ӯ ташаббускори таҳияи аввалин воситаи таълимӣ аз фанни Сиёсатшиносӣ донишҳои сиёсиро рушд доданд. Солҳои минбаъда аз ҷониби профессор Гулмаҳмад Зокиров як зумра китобҳои дарсӣ ҳам барои донишҷӯёни мактабҳои олӣ ва ҳам барои хонандагони мактабҳои таҳсилоти умумӣ омода гардиданд. Ӯ китоби дарсии "Моҷарошиносӣ", "Геополитика", "Таърихи таълимоти сиёсӣ"-ро, Сиёсати давлатӣ ва идоракунӣ низ ба ихтиёри донишҷӯён гузоштааст. Вай муҳаррири масъул ва яке аз муаллифони китоби дарсии "Инсон ва ҷомеа" барои хонандагони синфҳои -и мактабҳои таҳсилоти умумӣ мебошад. Дар фаъолияти илмию таҳқиқотӣ профессор Гулмаҳмад Зокиров амали зиёде анҷом додааст. Мавзуи асосии таҳқиқоти ӯро масъалаҳои ҳокимияти сиёсӣ, инкишофи назария ва амалияи давлат, масъалаҳои сиёсии муҳоҷирати аҳолӣ, инкишофи муносибатҳои умумиятҳои миллию этнополитикӣ, сохтор ва муносибатҳои давлатдорӣ, масъалаҳои ҷомеаи демократӣ, ваҳдати миллӣ, таҳкими истиқлоли давлатӣ, масъалаҳои сиёсии инкишофи олами муосир, бахусус, таҳдиду муқовиматҳо ва моҷароҳои сиёсӣ ва инчунин дарёфти роҳу воситаҳои ҳалли онҳо ташкил медиҳанд. Осори илмӣ.
Гулмижа

Гулмижа — газаки шадид ва римноки ғадуди чарби пилки чашм. Аломатҳо ва нишонаҳо Гулмижа дар натиҷаи ба халтачаи мижжа ё ғадуди чарб роҳ ёфтани микробҳои фасодовар пайдо мешавад. Дар ибтидои беморӣ канори пилк каме варам мекунад, сурхию обварами пӯст ва луобпардаи пилк пайдо мешавад. Баъди 3 – 4 рӯз дар нӯги ҷои варамида римхона ба вуҷуд меояд; дар сурати кафондан, аз он чиркоб мебарояд. Дар мавриди баромадани гулмижа пилк ва сар дард мекунад, баъзан ҳарорати бадан баланд мешавад. Бисёр вақт гулмижа бо блефарит ҳамроҳ мегардад. Риоя накардан ба қоидаҳои беҳдошт, яъне бо даст ё рӯймолчаю сачоқи ифлос пок кардани чашм, боиси пайдоиши гулмижа мегардад. Баъзан баромадани гулмижа ба суст шудани қувваи муҳофизии организм (масалан, ҳангоми диабети қандӣ гулмижа зуд-зуд мебарояд) вобаста аст. Табобат Баробари баромадани гулмижа ба духтур муроҷиат бояд кард. Маддаи гулмижаро фишурда баровардан хатарнок аст, чунки дар ин сурат сироят тавассути рагҳои хун паҳн шуда, боиси оризаҳои ногувор – сарсом ва уфунат мегардад. Пешгирӣ Барои пешгирии гулмижа бояд қоидаҳои гигиенаи шахсӣ ҷиддан риоя карда шаванд. Ҳангоми кор дар ҳавои чангу ғубордор айнаки муҳофиз пӯшидан лозим. Сари вақт табобат кардани бемориҳо ва обутоб додани организм ба пешгирии гулмижа мусоидат мекунанд.
Гулмурод Ҳалимов

Гулмурод Ҳалимов (Ҳалимов Гулмурод Салимович 1 майи 1975, деҳаи Дараи Фонӣ, ноҳияи Варзоб) — ҳаросафкани байнулмилалӣ, собиқ афсари низомии тоҷик, полковник, собиқ фармондеҳи ОМОН-и ВКД Тоҷикистон. Солҳои дар доираи ҳамкориҳои Амрикову Тоҷикистон якҷо бо дигар кормандони ОМОН курсҳои омӯзишии зиддитерористиро аз ҷониби Департаменти давлатии ИМА гузашта 2 ва ҳамчунин дар ширкати хусусии низомии омӯзиш гирифтааст 3. Соли 2015 ба сафи ба ном Давлати исломӣ (ДОИШ) пайвастаат. Зиндагинома Гулмурод Ҳалимов соли 1975 дар деҳаи Дараи Фонии ноҳияи Варзоб ба дунё омадааст. Ҳамсар ва 8 фарзанд дорад 4. Фаъолияти низомӣ Дар солҳои ҷанги шаҳрвандии Тоҷикистон ба Горди президентӣ пайвастааст ва пас аз таҳсил дар Академияи олии ВКД Тоҷикистон ва давраҳои омӯзишӣ дар Русия ва Амрико аз сержанти хурд то полковник ва фармондеҳи Дастаи таъйиноти махсус (ОМОН)-и назди Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон расидааст. Гулмурод Ҳалимов дар амалиёти ҳарбии зидди гурӯҳҳои мусаллаҳ дар Рашт ва Хоруғ ширкат карда, соҳиби чандин ҷоизаи давлатӣ гаштааст 4. Хиёнат ба Ватан Гулмурод Ҳалимов бино ба хабарҳо аз 23 апрели соли 2015 бедарак шуд ва овозаҳое паҳн гашта буд, ки ба Сурия рафтааст. Баъдан дар як навори видеоӣ худи ӯ гуфт, ки ба "Давлати исломӣ" пайвастааст ва бо "ҷиҳод" ба Тоҷикистон хоҳад баргашт 5. Пас пахши як видео бо изҳороти Гулмурод Ҳалимов барои таҳқиқи ҳамаҷонибаи шароити ғайб задани ӯ бо ҷалби мутахассисони Вазорати умури дохилӣ, Додситони кулли Тоҷикистон ва Кумитаи Давлатии Амнияти Миллӣ ситоди махсус таъсис ёфт. 5 Парвандаи ҷиноӣ Аз ҷониби Прокуратураи генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон 28 майи соли 2015 нисбати Ҳалимов Гулмурод Салимович бо моддаҳои 305 (Хиёнат ба давлат), 187 қисми 2 (Иштирок дар иттиҳоди ҷиноятӣ) ва 401 1 (Иштирок дар задухӯрдҳои мусаллаҳона ё амалиётҳои ҷангӣ дар дигар давлатҳо) Кодекси ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон парвандаи ҷиноятӣ оғоз карда шуд. Худи ҳамон рӯз нисбати Гулмурод Ҳалимов бо иҷозати суд чораи пешгирӣ дар намуди ҳабс ба таври ғоибона татбиқ гардида, кофтукови байналмиллалии ӯ эълон карда шуд 6. Аз 30 майи соли 2015 Гулмурод Ҳалимов аз ҷониби мақомоти Тоҷикистон дар кофтукови ҷиноӣ қарор дорад 7. Марг 15 апрели соли 2017 маҷаллаи бритониёии, бо истинод аз доираии низомии Ироқ хабар дод, ки Ҳалимов дар натиҷаи зарбаи мушакҳои эътилофи ғарбӣ дар Мосул кушта шудааст 8. Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон изҳор дошт, ки онҳо ҳанӯз иттилооти тасдиқшуда надоранд 9. 6 сентябри соли 2017 "Россия сегодня" бо такя ба Вазорати дифои Русия хабар дод, ки дар пайи ҳамлаҳои ҳавоии неруҳои Русия ба маҳалли террористон "вазири ҷанг"-и ДОИШ Гулмурод Ҳалимов кушта шуд.
Даврон Гулмуродов

Даврон Гулмуродов (Гулмуродов Даврон Шерматович; зод. 30 ноябри 1962, деҳаи Сешанбе, ноҳияи Регар) — овозхони тоҷик, Ҳофизи халқии Тоҷикистон. Зиндагинома Гулмуродов фориғуттаҳсили мактаби ҳамагонии ноҳияи Турсунзода, шуъбаи мусиқии анъанавии Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода буда, фаъолияти иҷроию тадрисиашро дар мактаби мусиқии шаҳри Турсунзода (муаллими суруд ва мусиқӣ, 1986-91) идома дода, сипас дар вазифаҳои масъули бахши фарҳангии ноҳия хидматгузорӣ менамояд. Гулмуродов яке аз таъсисдиҳандагони дастаи мақомхонони ноҳияи Турсунзода буда, анъана ва суннатҳои дерини иҷроии мақомхонии водии Ҳисорро бо тозакориҳои ҳунарӣ идома медиҳад. Гулмуродов дар иҷрои шохаҳои овозии мақомҳо, аз ҷумла "Ироқи Бухоро", "Насруллоӣ", "Нимчӯпонӣ", "Муғулчаи Дугоҳ", "Уфари Ироқи Бухоро", "Соқиномаи Ироқи Бухоро", "Қашқарчаи Савти калон", "Сарахбори Ороми ҷон", "Сарахбори Наво" ва ғ. маҳорати хуби иҷроӣ ба харҷ дода ва дар рангомезии барномаи ҳунарии дастаи мақомхонони ноҳия саҳми хоса гузоштааст. Гулмуродов иштирокдори Симпозиум-фестивалҳои мусиқии Самарқанд, Душанбе (1990, 2002, 2006) ва чандин ҷашнвораҳои мусиқии мақомӣ ва мардумист. Гулмуродов барои саҳми арзандааш дар тарғибу рушди мусиқии мақомӣ, маҳорати баланди иҷроӣ бо Ифтихорномаи Президенти ҶТ, Вазорати фарҳанги ҶТ, ҷоизаҳои озмунҳои ҷумҳуриявӣ, байналмилалӣ ("Бӯстон" "Андалеб"-1986, 2001, "Аржанг"-2002) ва ғ. мушарраф шудааст. Гулмуродов мураббии чандин сароядагони ҷавони мақомсарост.
Гулмуҳаммади Аҳмадпурӣ

Гулмуҳаммади Аҳмадпурӣ;? — 1827) — орифи силсилаи чиштия дар Зиндагинома Насаби тариқатиаш ба суфии баландовоза Маъруфи Кархӣ мерасад. Яке аз гузаштагони ӯ Шайх Заҳируддин дар айёми ҳукмронии Шоҳиҷаҳон аз Бухоро ба Ҳиндустон рафта, ба мансаби шайхулисломӣ расида буд. Падари Гулмуҳаммади Аҳмадпурӣ дар Аҳмадпури Шарқӣ, воқеъ дар вилояти Баҳовлипур, муқим буд. Гулмуҳаммади Аҳмадпурӣ дар Аҳмадпур ба таҳсил пардохта, муриди Қозӣ Муҳаммадақили Чиштӣ, маъруф ба Шамсулҳудо ва пас аз муддате халифаи ӯ гашт. Ӯ баъди таълифи китоби "Зикру-л-асфиё фӣ такмилати сияри-л-авлиё" дар фазилати Шамсулҳудо (соли 1815) шуҳрат ёфт. Ин китоб такмилаест бар "Сияру-л-авлиё"-и Мирхурди Кирмонӣ. Гулмуҳаммади Аҳмадпурӣ монанди Шоҳкалими Деҳлавӣ чандин мадраса бунёд кард, ки дар онҳо нафарони зиёд ба таҳсил машғул буданд. Фарзандони ӯ Хоҷа Муҳаммад Маҳмудбахш (фавт 1872) ва Маҳмадбахш (фавт 1880) роҳи падарро дар тариқати чиштия идома додаанд. Оромгоҳи Гулмуҳаммади Аҳмадпурӣ аз маконҳои муқаддаси Ҳинд ба шумор рафта, ҳар сол маросими ёдбуди вай дар нуҳуми муҳаррам дар он ҷо барпо мегардад.
Гулмоҳӣ

Гулмоҳӣ, холмоҳӣ — номи умумии чанд навъи моҳӣ аз оилаи озодмоҳиҳо. Бештар дар сою рӯдҳои кӯҳӣ зиндагӣ мекунад. Пушташ сиёҳтоб, шикамаш сафед ё зарди тилоранг; ҳар ду паҳлу ва болҳояш холҳои сиёҳчаи норинҷӣ ва сурху нилгун доранд. Гулмоҳӣ дар Тоҷикистон Дар Тоҷикистон чанд навъи гулмоҳӣ мавҷуд аст. Гулмоҳии рӯдӣ дар дарёчаҳо ва шохоби дарёҳои кӯҳӣ зиндагӣ мекунад. Дарозиаш то 20 см, холҳои хурди сиёҳу сурх дорад. Вобаста ба муҳити сукунат рангашро тағйир медиҳад. Вазнаш 1-2 кг. Дар 3-4-солагӣ болиғ мешавад. Дар шароити мусоид моҳҳои октябр — ноябр то 1500 дона тухм (қутраш 4-5 мм) мегузорад. Тухмҳо тӯли 2-3 моҳ инкишоф меёбанд. Ғизояш харчангшаклҳои хурд ва дигар мавҷудоти обист; гоҳе моҳичаҳои хурд ва қурбоққаҳоро мехӯрад. Солҳои 80 асри 20 ба заводи гулмоҳипарварии Кофарниҳон ҳамроҳи гулмоҳии рангин тасодуфан оварда шудааст. Аз ҳар га обанбор 80-100 кг моҳӣ мегиранд. Гӯшти лазиз ва пурбаҳо дорад. Гулмоҳии иссиқкӯлӣ, асосан, дар кӯли Севан (Арманистон) зиндагӣ мекунад. Дарозиаш 50-70 см, вазнаш то 4-5 кг (баъзан 10-15 кг). Сари калон ва пешонии фарох дорад. Дар 3-4-солагӣ болиғ мегардад. Моҳии модина бо ҳаракати дум дар зери об лона кофта, тухм (3-10 ҳазор дона) мемонад. Моҳии нарина ба болои тухмҳо нутфаашро пошида, онҳоро бордор мекунад. Сипас болои тухмҳоро бо рег мепӯшонанд. Моҳичаҳо баъди 80-90 рӯз ба дунё меоянд. Соли 1930 ба Иссиқкӯл ва соли 1982 ба Яшилкӯли Помир оварда шудааст. Пӯсташ нуқрагун. Ғизояш мавҷудоти обӣ ва бентосҳо мебошанд. Гӯшти хушлаззат дорад. Гулмоҳии омударёӣ дар болооби д-ҳои Варзоб, Хонақоҳ, Сурхоб, Кофарниҳон, Сардаи Миёна, Сорбо, Вахш, Обихингоб, обанбори Норак зиндагӣ мекунад. Моҳии сиёҳтоб, шикамаш сафед ё зарди тилоранг; паҳлу ва болҳояш холҳои сиёҳранги норинҷӣ ва сурху нилгун доранд. Танаш дарозрӯя (то 50 см), вазнаш г. Дар 2-4-солагӣ болиғ мешавад. Нимаи дуввуми август ба саргаҳи дарёҳо шино карда, моҳҳои сентябр — октябр тухм (0,4-2,5 ҳазор) мегузоранд. Гӯшти лазиз дорад. Гулмоҳии рангин солҳои 80 асри 20 ба шароити обанбори Норак мутобиқ карда шудааст. Онро дар Заводи гулмоҳипарварии Кофарниҳон низ мепарваранд. Дарозиаш 80-90 см, вазнаш аз 2 то 7 кг; дар паҳлу рахи паҳни ранга дорад. Ба шароити муҳити нав зуд мутобиқ мегардад. Дар 3-4-солагӣ болиғ мешавад. Соли 1982 кормандони Институти зоология ва паразитологияи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон барои дар қафасҳои симтӯрӣ парваридани гулмоҳии рангин таҷриба карданд. Маълум гардид, ки моҳичаҳо баъди 25-50 г вазн гирифтанашон барои парвариш мувофиқ мегарданд. То 2-3 ҳазор тухм (қутраш 4-6 мм) мегузорад. Дар дастгоҳҳои инкубатсиявӣ баъди 38-40 рӯз моҳичаҳо мебароянд. Ба моҳиҳо орди устухон, шири хушки беравған, кунҷораи соя, орди обсабзҳо, равғани рустанӣ ва ғ. дода мешавад. Дар шароити мусоид баъди рӯз вазни моҳиҳо ба г мерасад. Гӯшти хушлаззат дорад.
Гулназар Шукуров

Гулназар Шукуров — забоншинос, номзади илмҳои филологӣ, дотсенти кафедраи забони тоҷикии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон. Зиндагинома Гулназар Шукуров соли 1999 факултети филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро хатм кардааст. Соли 2001 ассистенти кафедраи Хат ва матни форсии тоҷикии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, соли 2007 муаллими калони кафедраи забони тоҷикӣ барои ихтисосҳои ғайрифилологии ДМТ, аз соли 2011 то ҳол дотсенти кафедраи мазкур. Соли 2007 рисолаи номзадиашро таҳти унвони "Таҳаввули забони адабии тоҷик дар даврони Истиқлол" ҳимоя намудааст. Аз соли 2009 узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон мебошад. Муаллифи 1 монография, 3 васоити таълимӣ ва бештар аз 15 асару мақолаҳои илмӣ-методӣ ва оммавӣ мебошад. Осор.
Гулмуҳаммади Самарқандӣ

Гулмуҳаммади Самарқандӣ — аз мусаввирони нимаи аввали асри 17. Зиндагинома Дар дарбори Ҷаҳонгир ва Шоҳиҷаҳон хидмат кардааст. Расмҳои нафису ҷозибадор офаридааст. Тасвирҳояш бо гуногунии мавзӯъ ва услуб аз доираи мавзӯъҳои хосси шарқӣ берун рафтаанд. Мусаввараи "Зане дар либоси испониёӣ" намунае аз онҳост, ки ба услуби портреткашии аврупоӣ наздик аст.
Гулнақш

Гулнақш — ороиши гулгашту роҳравҳову майдонҳо бо анвои гулҳои табиӣ, ки ду шакл — сода (мудаввар, чаҳоркунҷа ё чандкунҷа) ва мураккаб (дар намуди нақши хоссе, мусаввара ё матни мунтахаб) аст. Дар ороиши гулнақш буттачаману бунафша, бӯстонафрӯз, садтумонӣ, оташгул, лола, наргис, райҳон ва амсоли ин, ки аксаран пиёзбеханд, истифода мешаванд. Баъзан гулнақшҳоро барои зинати муҷассамаву мусаввараҳо ба кор мебаранд. Дар таҳияи гулнақш ихтисосмандони олами рустаниҳо, меъморону ороишгарони ҳирфаӣ иштирок мекунанд. Шаклҳои гуногуни гулнақшро дар майдони "Дӯстии халқҳо", хиёбони "Ғалаба", Қасри Милла т, Кохи Борбад, Кохи Истиқлол, Кохи Сомон, Боғи устод Рӯдакӣ, Боғи фарҳангии шаҳри Душанбе ва ғайра дидан мумкин аст; Гулнақш, усули гулпартоӣ дар санъати тасвирию амалии тоҷикони Осиёи Марказӣ, ки дар матоъ, маснуоти кулолӣ, гачкорӣ, сангтарошӣ ва кандакории чӯб истифода мешавад. Дар санъати кулолӣ устоҳо чандин навъи гулнақш бастагӣ доранд.
Жило Гулназарзода

Аълочии маорифи Тоҷикистон Жило Гулназарзода (Гулназарова, Жило Буриевна 1 сентябри 1972, деҳаи Боғи Ҳабиб, ноҳияи Муъминобод) — забоншинос, доктори илмҳои филология. Аълочии маорифи Тоҷикистон Зиндагинома Жило Гулназарзода соли 1994 факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро хатм кардаааст. Солҳои котиби илмии кафедраи таърихи забон ва типологияи факултети филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон; солҳои раиси Шӯрои бонувону духтарони факултети филологияи ДМТ; солҳои мудири кафедраи таърихи забон ва типологияи факултети филологияи ДМТ; аз соли 2018 котиби илмии Шӯрои диссертатсионии назди ДМТ —2020 мудири кафедраи таърихи забон ва типологияи факултети филологияи ДМТ. Фаъолияти илмӣ Рисолаи номзадиро дар мавзӯъи "Таснифоти маъноии феъл дар Баҳористон"-и Абдурраҳмони Ҷомӣ" соли 2009 ва рисолаи доктории хешро дар мавзӯи "Семантикаи феъл дар забони адабии тоҷикӣ (Дар намунаи осори бадеии Абдураҳмони Ҷомӣ)" дар соли 2020 ҳимоя кардааст 2. Мавсуф муаллифи китобу дастурҳо ва барномаҳои таълимӣ ва силсилаи зиёди мақолаҳои илмӣ мебошад. Фаъолияти ҷамъиятию роҳбарӣ Жило Гулназарзода солҳои 2006-2009 котиби илмии кафедраи таърихи забон ва типологияи факултети филологияи ДМТ; солҳои 2008-2011 раиси Шӯрои бонувону духтарони факултети филологияи ДМТ; солҳои 2012-2017 мудири кафедраи таърихи забон ва типологияи факултети филологияи ДМТ; аз соли 2018 котиби илмии Шурои диссертатсионии назди ДМТ; аз 01.10.2019 то соли 2020 мудири кафедраи таърихи забон ва типологияи факултети филологияи ДМТ. Аз моҳи ноябри соли 2020 то моҳи декабри соли 2022 ректори Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода. Аз январи соли 2023 то ҳол ректори Донишгоҳи байналмилалии забонҳои хориҷии Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода. 3. Ҷоизаҳо Барои саҳмгузорӣ дар соҳаи маориф ва таълиму тарбияи насли наврас соли 2015 бо нишони "Аълочии маорифи Тоҷикистон" сазовор дониста шуд. Осор.
Тошпӯлод Гулмуродов

Тошпӯлод Гулмуродов (зод. 3 январи 1953, деҳаи Ҷаврат, ноҳияи Регар) — ҷарроҳи тахассуси дараҷаи олӣ, доктори илмҳои тиб, профессор, профессор, узви вобастаи АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон, Барандаи ҷоизаи давлатии ба номи Абуалӣ ибни Сино. Зиндагинома Хатмкардаи факултаи муолиҷавии Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Ординатори клиникии Институти ҷарроҳии дилу рагҳои ба номи А. Н. Бакулеви АИТ ИҶШС, ҷарроҳи Маркази ҷумҳуриявии ҷарроҳии рагҳо, ассистенти кафедраи ҷарроҳии госпиталии ДДТТ, докторанти Институти ҷарроҳии ба номи А. В. Вишневскийи АИТ ИҶШС, дотсент ва профессори кафедраи бемориҳои ҷарроҳиталаб, мудири кафедраи ҷарроҳи (хирургия)-и факултавии ДДТТ, директор (2003 2010) ва роҳбари илмии Маркази ҷумҳуриявии илмии ҷарроҳии дилу рагҳо ва сандуқи сина ҳамзамон мудири кафедраи ҷарроҳии дилу рагҳои Донишкадаи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон (аз соли 2011). Пажӯҳишҳои илмӣ Доир ба масъалаҳои гардиши хуни мағзи сар, ҳаракати хун дар аъзои марказӣ ва канории одамони гирифтори бемориҳои шоҳраг (аорта) ва шохаҳои он таҳқиқот кардааст. Аввалин шуда дар Тоҷикистон дар рагҳое, ки мағзи сарро бо хун таъмин мекунанд, амалиёти ҷарроҳӣ анҷом додааст. Тошпӯлод Гулмуродов асосгузори ҷарроҳии эндоскопӣ дар Тоҷикистон мебошад. Зиёда аз 200 таълифи илмӣ, аз ҷумла 9 монография ва 4 кашфиёт дорад. Раиси Ҷамъияти ҷарроҳони Тоҷикистон, раиси Ассотсиатсияи ҷарроҳони дилу рагҳои давлатҳои Осиёи Марказӣ. Осор Ҷоизаҳо.
Гулноз

Гулноз (номи пурра: Гулноз Тоҳириён; зод. 13 феврал 1973) — шоир, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Гулноз Тоҳириён 13 феврали соли 1973 дар деҳаи Хайрободи ноҳияи Масчо пой ба арсаи ҳастӣ гузоштааст. Таҳсили ибтидоиро дар мактаби миёнаи зодгоҳаш фаро гирифта, Донишгоҳи давлатии Хуҷандро хатм кардааст. Корнома Фаъолияти меҳнатиро дар мактаби миёнаи 23 зодгоҳаш оғоз карда, муддате дар рӯзномаи "Нилуфар" фаъолият бурдааст. Ҳоло котиби масъули шуъбаи Суғди Ҳаракати ваҳдати миллӣ ва эҳёи Тоҷикистон ва мушовири илмии маҷаллаи "Паёми Суғд" мебошад. Эҷодиёт Намунаҳои ашъори Гулноз дар китобҳои "Ашки ширин" 1, "Ғавғои сукут" (маҷмӯаи дастҷамъӣ, 2004), "Аз нигоҳ то шеър", "Парвози дунё", "Шаб дар паси ман буд", "Парандаҳои махмалӣ" (Эрон, 2020; ИМА, 2021), "Чатри наҷоти садо" ва "Коинот" интишор ёфтаанд. Шеъри Гулноз бо сабки хос, тасвирҳои ҷолиб ва андешаву орои нодиру пурбор ороста буда, нигорандаашон дар айни авҷи камолоти эҷодист. Дар меҳвари шеъри ӯ ишқу эҳсосоти марбути он қарор гирифтаанд, ки онҳоро шоира раҳнамои ягона дар ҷодаи расидан ба мақсадҳои олии инсонӣ медонад 2. Ҷоизаҳо.
Гулнора Ахмедова

Гулнора Усмоновна Ахмедова (09.04.1958, ноҳияи Исфара), номзади илмҳои педагогӣ. Аълочии маорифи Тоҷикистон Зиндагинома Солҳои 1975–1979 дар факултети забонҳои хориҷии Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко таҳсил намуда, онро бо дипломи аъло хатм кардааст. Солҳои 1979–1988 муаллими кафедраи забонҳои хориҷии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин, 1989–2002 муаллими калони кафедраи забони олмонии Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко буд. Аз соли 2002 то имрӯз муаллими калони кафедраи забонҳои хориҷии Донишгоҳи славянии Русияву Тоҷикистон мебошад. Муаллифи зиёда аз 4 дастури таълимиву методӣ ва 40 мақолаи илмӣ мебошад. Якчанд маротиба барои таҳсил ва курси такмили ихтисос ба Олмон сафар намудааст.. низ Осор.
Гулнора Муродалиева

Гулнора — рӯзноманигор, нависанда, тарҷумон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Гулнора (Муродалиева Гулнора Сайидалиевна) 8 декабри соли 1960 дар ноҳияи Пролетар (ҳозира Ҷаббор Расулов) таваллуд шудааст. Соли 1978 мактаби миёнаи 2 ба номи М. Горкий, соли 1982 Донишгоҳи давлатии педагогии ба номи С. М. Кировро ба поён расондааст. Солҳои дар рӯзномаи "Пролетар тонгӣ" ва Ҷамъияти китобд ӯстони ноҳия шуғл варзида, солҳои дар ноҳияи Ленин (Рудакӣ), дар мактаби миёнаи 6, омӯзгорӣ кардааст. Солҳои сармуҳарририи маҷаллаи ӯзбекии "Нафосат"-ро низ бар уҳда доштааст. Аз соли 1998 дар рӯзномаи "Халқ овози" фаъолият дорад. Ҳамчунин машғули тарҷумонист. Аз соли 2012 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст. Эҷодиёт Муаллифи китобҳои бадеӣ ва публитсистии "Аз худ гузашта", Туро мепарастам, олами афсонаҳо, "Дардҳои дили ман", "Марди дарёдил" (ҳамроҳи Ҷӯрақул Аҷиб, 2004), "Симои накӯкор", "Қисмати нурафшон" аст. Ҷоизаҳо.
Гулнора Ибрагимова

Гулнора Хайдаровна Ибрагимова (25.05.1967) шаҳри Хуҷанд, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1989 факултети забон ва адабиети руси ДДОЛ ба номи С.М.Кировро хатм кардааст. Ихтисос муаллимаи забон ва адабиети Солҳои 1994-2005 — муаллимаи кафедраи умумидонишгоҳии забони руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Солҳои 2005 -2008 — сармуаллимаи кафедраи умумидонишгоҳии забони руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров. Солҳои 2008-2013 — дотсент, мудири кафедраи забони муосири рус ва забоншиносии умумӣ факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Аз августи соли 2016 то ҳоло — дотсенти кафедраи забони муосири рус ва забоншиносии умумӣ, ноиб декани факултети филологияи рус оид ба таълим дар факултети филологияи руси Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров.
Гулнора Узоқова

Гулнора Манноновна Узоқова (28.10.1982) Конибодом, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 2005 Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров -ро хатм кардааст. Ихтисос ихтисоси молия ва қарз.
Гулнора Каримова

Гулнора Каримова, бозоргон, тарроҳ 1, ҷавоҳир, дипломат ва овозхони аҳли Ӯзбекистон аст. Хоҳараш Лола Каримова мебошад. Вай духтари Ислом Каримов, раиси ҷумҳури Ӯзбкистон аст ва аз ӯ ба унвони ҷонишини эҳтимолии падараш ёд мешавад. Каримова раиси шӯрои сарпарасти Бунёди Ҳамоиши Фарҳанг ва Ҳунари Ӯзбекистон ва муасиси Марки пӯшок ва ҷавоҳироти Гулӣ ва аз соли 2008 сафири Ӯзбекистон дар дафтари Созмони Миллал дар Женев мебошад 2. Каримова донишомухтаи иқтисод дар Донишгоҳи Иқтисоди Тошкент, дорои мадраки коршиноси мутолиоти минтақаи аз Донишгоҳи Ҳарвард ва доктори улуми сиёсӣ аз Донишгоҳи Сиёсат ва Иқтисоди Ҷаҳонии Тошкент аст. Нигаред низ.