ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Лукяново (ноҳияи Грязоветс, Вологда)

Лукяново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Грязоветс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Луна-1А

Луна-1 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 23 сентябр 1958 ба истифода дода шуда буд.
Лумба (ноҳияи Вологод, Вологда)

Лумба — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Луна-1B

Луна-1 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 11 октябр 1958 ба истифода дода шуда буд.
Луна-1С

Луна-1 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 4 декабр 1958 ба истифода дода шуда буд.
Луна-24А

Луна-24 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 16 октябр 1975 ба истифода дода шуда буд.
Луна-2А

Луна-2 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 12 сентябр 1959 ба истифода дода шуда буд.
Луна-4А

Луна-4 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 15 апрел 1960 ба истифода дода шуда буд.
Луна-4С

Луна-4 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 4 январ 1963 ба истифода дода шуда буд.
Луна-4D

Луна-4 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 3 феврал 1963 ба истифода дода шуда буд.
Луна-4В

Луна-4 киштии кайҳонии советӣ барномаи Луна буд, ки дар 19 апреля 1960 ба истифода дода шуда буд.
Луна (футболбоз)

Франсиско Хавйер Агилера Бланко.
Луноход

Луноход - асбоби худгарди камари, воситаи нақлиётиест, ки ба тарзи автоматӣ (аз тарафи замин) ё аз тарафи худи кайҳонавардон идора карда мешавад. Нахустин апарати худгарди камари Луноход-1 буд, ки онро стансияи автаматии байни саёравии САБ советӣ ЛУНА-17 ба сатҳи моҳ бурда расонд.
Луначаровка (ноҳияи Тернов, Воронеж)

Луначаровка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тернов, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Лундино (ноҳияи Белозер, Вологда)

Лундино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Белозер, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Лунино (ноҳияи Кадуй, Вологда)

Лунино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кадуй, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Лунево (ноҳияи Тотем, Вологда)

Лунево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тотем, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Луноход-1

Луноход-1 ихтироъ карда буд. Дар Моҳ ёздаҳ рӯзи моҳӣ (10,5 моҳи заминӣ) кор карда, 10 540 м роҳ гаштааст. Таърих Асбоб Схема устройства лунохода 1 - герметический приборный отсек - иллюминаторы телекамер - оптический уголковый отражатель - остронаправленная антенна - привод остронаправленной антенны - малонаправленная антенна - радиатор-охладитель - солнечная батарея - изотопный источник тепловой энергии - девятое колесо - штыревая антенна - прибор для определения физико-механических свойств грунта - телефотокамеры - блок колес шасси. Ҳамчунин нигаред Луноходҳо Марсоходҳо ва аппаратҳои сардиҳӣ Пайвандҳо Адабиётҳо.
Лунево (ноҳияи Александров)

Лунево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Александров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Лунякинский (ноҳияи Алексеев, Волгоград)

Лунякинский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Алексеев, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Лунево (ноҳияи Бабаев, Вологда)

Лунево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Бабаев, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Луневская (деҳа)

Луневская — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Велский, вилояти Архангелск медарояд.
Лунково (ноҳияи Судогод)

Лунково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Судогод, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Лупени

Лупени — яке аз шаҳрҳои вилояти Хунедоара, Руминия аст.
Луогосано

Луогосано — коммуна (маҳалли аҳолинишин) дар Италия, ки дар минтақаи Кампания, дар музофоти Авеллино ҷойгир аст. Аҳолӣ 1244 нафар, зичии аҳолӣ 206 нафаркм мебошад. Он масоҳати 6 км-ро фаро мегирад. Рамзи почта — 83040. Рамзи телефон —.
Лупаново (ноҳияи Иванов, Иванов)

Лупаново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иванов, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Лупо Кинйонес

Лупо Кинйонес — футболбози эквадорӣ, ҳамлагар.
Лупачи (ноҳияи Вожегод, Вологда)

Лупачи — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вожегод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Лупанда (ноҳияи Шекснин, Вологда)

Лупанда — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Шекснин, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Лупачиха (ноҳияи Няндомск)

Лупачиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Няндомск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Лупачиха (ноҳияи Вожегод, Вологда)

Лупачиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вожегод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Лупачево (ноҳияи Кичменгско-Городетс, Вологда)

Лупачево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кичменгско-Городетс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Лупя (деҳа дар ноҳияи Ленски вилояти Архангелск)

Лупя — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ленск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Лурдоб

Лурдоб (то 2024 — Мадином Ибронов 1)— деҳа дар ҷамоати деҳоти Зарбдори ноҳияи Кӯлоб. Аз деҳа то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 7 км. Аҳолиаш 1635 нафар, тоҷикон.
Лупя (деҳа дар ноҳияи Ленск)

Лупя — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ленск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Луполово (ноҳияи Пестяк, Иванов)

Луполово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Пестяк, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Лусайл

Лусайл — шаҳр дар Қатар. Ҷоми ҷаҳонии футбол 2022 Дар шаҳри Лусайл "варзишгоҳи миллӣ", махсусан барои маросими кушодашави ва ҷамъбасти Ҷоми ҷаҳонии футбол 2022 сохта шудааст. Варзишгоҳ барои 86 000 нафар ҷойи нишаст дорад. Соли 2015 дар шаҳри Лусайл, Ҷоми ҷаҳон оид ба ҳендбол барои мардҳо баргузор шуда буд.
Лупочино (ноҳияи Грязоветс, Вологда)

Лупочино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Грязоветс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Луселия Сантус

Мария Луселия дус Сантус — ҳунарпешаи бразилӣ, ки ҳамчун ҳунарпешаи асосии силсилафилми телевизионии Изаура ғуломдухтар, маъруф аст. Зиндагинома Мария Луселия дос Сантус дар Санту-Андре, Сан-Паулу дар оилаи Маурилио Симоес дос Сантус ва Мария Моура дос Сантус таваллуд шудааст. Падару модараш ҳарду коргарони оддӣ буданд 1. Вай ду бародар дорад: Маурилио Вагнер ва Кристина Сантус, инчунин ҳунарпеша. Луселия дар синни 9-солагӣ аз радио шунид, ки ҳунарпеша Касилда Бекер кӯдаконро барои имтиҳони нақш дар яке аз намоишномаҳои худ даъват мекунад, аммо модараш ба ӯ иҷозат надод, ки ҳунарнамоӣ кунад. Вай ҳаваси санъати иҷроро пайдо карда буд, зеро вай дар як сафари мактабӣ спектакли "-ро, ки дар он Мария Пера нақш бозидааст, дида буд. Ба Луселия намоиш бисёр писанд омад ва қарор кард, ки ӯ дар давоми ҳаёти боқимондааш актриса мешавад. Фаъолият Ҳунарпеша нақши аввалини худро дар синни 14-солагӣ иҷро карда, дар спектакли театрии "Дон Кихот Мула Манка ва ҳамсафари вафодори ӯ Зе Чупанча" бозӣ кардааст. Дере нагузашта, истеъдоди ҳунарпешаи ҷавон аз ҷониби омӯзгори театр Эужениу Куснет мушоҳида шуд ва ӯро ба курсҳои театрӣ дар Сан-Паулу даъват кард. Дар соли 1976, Луселия, ки қаблан дар филмбардорӣ дар телевизион таҷриба надошт, барои иҷрои нақши асосӣ дар силсилафилми телевизионии "Изаура ғуломдухтар" даъват шуд. Пас аз муваффақияти ҳайратангези ин теленовелла даъватномаҳо пайи дигаре пайдо шуданд: аз ҳама муваффақтаринҳо силсилафилмҳои телевизионӣ ба монанди, "Оби ҳаёт",, Сенйоритта буданд. Илова бар ин, Сантос зиёда дар 20 филм нақш бозидааст. Дар соли 1980, Луселия Сантус барои Бразилия акс гирифт 2. Дар охири солҳои 1980-ум, актриса шартномаи худро бо ширкати телевизионии бекор кард ва ба шабакаи рақиб рафт, ки дар он ҷо дар теленовеллаҳои, ва ва дигар силсилафилмҳои телевизионӣ бозӣ кард. Луселия Сантус инчунин коргардони ду филми мустанад аст: Нуқтаи тағирот: Имрӯз Чин ва Тимори Шарқӣ: Зӯроваре, ки ҳеҷ кас надида буд. Нақши охирини ӯ то имрӯз дар телевизиони Бразилия Дон Фауст дар сериали телевизионии дар соли 2006 буд, ки ном дорад. Вай дар барномаи сайёҳии украинии "Мир наизнанку. Бразилия" (Мавсими 10, эпизоди 5) иштирок кардааст. Ҳаёти шахсӣ Шавҳари собиқ — дирижёри бразилӣ Ҷон Нешлинг, ҳунарпеша Педро Нешлинг писараш мебошад. Аз рӯи дин, Луселия Сантус буддоист. Вай пас аз боздид аз Тибет ба дини буддизм рӯ овард. Луселия рӯзҳои якшанбе ба маъбади Кришна дар Рио-де-Жанейро ташриф меорад, ки онро дар шаҳр ҷои дӯстдоштаи худ медонад 3. Филмнома Ҳамчун ҳунарпеша Телевизион Театр Ҳамчун коргардон.
Лусио Компагнукси

Лусио Компагнукси (23 феврали 1996) — футболбози аргентинӣ, нимҳимоятгари пойгоҳӣ.
Лусака

Лусака (англисӣ:) — яке аз шаҳрҳои Африқо аст. Пойтахти Замбия аст.
Лусио Эспаня

Лусио Фернандо Эспаня Лопес (октябри 1971 (2005-06-02) 2 Июн 2005, Колумбия) — футболбози колумбӣ, муҳофиз.
Лусеро Алварес

Лусеро Гонсало Алварес Мартинес (феврали 1985, Монтевидео, Уругвай) — футболбози уругвайӣ, дарвозабон.
Лусивалдо Лазаро Де Абреу

Лусивалдо Лазаро де Абреу — футболбози бразилӣ, нимҳимоятгар.
Лусио Филомено

Лусио Алехо Филомено.
Лутовиновка (ноҳияи Новоусман, Воронеж)

Лутовиновка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Новоусман, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Лустенау

Лустенау — ҷамоат дар Австрия дар замини федералии Форарлберг. Ба ҳавзаи Дорнбирн дохил аст. Аҳолӣ — 21 273. Масоҳат — 22,55 км. Рамзи расмӣ —.
Лутна (ноҳияи Клетнян)

Лутна — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Клетнян, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Лутиский (ноҳияи Сев)

Лутиский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Сев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Лутовиново (ноҳияи Волоконовск)

Лутовиново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Волоконовск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Лут (паёмбар)

Лут — яке аз пайғамбарони исломӣ. Дар Қуръон 27 бор зикр шудааст. Бо Иброҳим (а) дар як замон зиндагӣ кардаанд. Лут бародарзодаи Иброҳим (а) буд ва ҳатто дар яке аз марҳилаҳои сафари дур ҳамроҳи ӯ буд. Таърихи Лут Лут (а) бо ҳамроҳии Иброҳим (а) аз кишвари подшоҳи Намрӯд (Ури калдониён дар Байнаннаҳрайн) берун шуд. Баъди ба Шом расидан Лут алаҳиссаломро Худованд ба унвони паёмбар ба суи Саъдум (ш. Саъдум) фиристод, ки зиндагии ногувор дошта, ба ҳамҷинсгароӣ (ливат) машғул буд 2. Лут (а) мавъиза мекард, кӯшиш мекард, ки ин мардумро аз гуноҳҳо бозгардонад, дар дили онҳо имон ба Худои якто оварад. Аксарияти Садумҳо, аз ҷумла зани худи Лут (а), аз гӯш кардани паёмбар худдорӣ карданд. Онон таҳдид карданд, ки Лут (а) ва андакеро, ки имон оварда буданд, аз шаҳрашон берун мекунанд. Ҳатто таҳдидҳои Лут паёмбар дар бораи азоби дарднок аз ҷониби Худованд ба онҳо таъсире намекард. Барои ҷазо додани садумҳо Худованд фариштагони худро ба сурати инсон фиристод. Нахуст фариштагон назди Иброҳим (а) алайҳиссалом омаданд ва ӯро бо хабари таваллуди Исҳоқ шод карданд. Пас аз он фариштагон ба Садум рафтанд ва дар хонаи Лут (а) иқомат карданд. Сокинони шаҳр аз омадани меҳмонон огоҳ шуда, хонаи Лутро иҳота намуда, талаб карданд, ки онҳоро барои кайфият ба онҳо диҳад. Лут (а) ба хотири ҳифзи онҳо ба назди мардум баромад ва ба онҳо пешниҳод кард, ки духтарони худро бигиранд, аммо садумиён розӣ нашуданд ва танҳо меҳмононро мехоҳем гуфта исрор карданд. Ибни Касир ривоят мекунад, ки аз "духтарон" дар ин оят "занонро дар назар доранд, зеро мақоми паёмбар дар миёни мардум ба мақоми падар монанд аст". Сипас фариштагон гуфтанд: "Эй Лут! Мо паёмбарони Парвардигори ту ҳастем ва ба ту зиёне нарасонанд. Нисфи шаб ин ҷойҳоро бо аҳли хонаводаат тарк кунед ва ҳеҷ яке аз шумо ҷуз занатон ба ақиб нигоҳ накунад. Ба дурустӣ ки вай аз он чизе, ки мардумро дар ҳайрат меандозад. Он вақте ӯ муқаррар кардааст, саҳар хоҳад омад. Аммо субҳ хеле наздик аст!". Фаришта Ҷабраил (а), ки дар миёни меҳмонон буд, паёмбар (с) фармуд, ки дарро кушояд ва ин мардумро ба хона дароварад. Баробари ворид шудани садумиён, фариштагон чашмони онҳоро кӯр карданд. Ҳамон шаб Лут ҳамроҳи як гуруҳи хурди муъминон шахрро тарк кард. Пас аз рафтан Худованд шаҳрро ҳамроҳ бо аҳолӣ комилан хароб кард. Дар мавзеи Садум кӯли бузурге ба вуҷуд омадааст, ки онро кӯли Лут ё Баҳри Мурда меноманд. Дар соҳили ғарбии дарёи Урдун, дар шаҳри Бани-Наим, дар наздикии Ҳеброн, қабри Лут 3 ҷойгир аст.
Лут (дар инҷил)

Лут, Ибни Ҳорон ибни Торах, бародарзодаи Иброҳим (а) — яке аз паёмбарони банӣ Исроил, ки зикри номаш дар Библия (беш аз 30 бор) ва дар Қуръон (27 бор) рафта, достонаш бо баъзе тафовуту ихтилофҳо дар ҳар ду китоб муфассал баён шудааст. Достони Лут дар чандин сура (7-84-83-77, 74-75-175-58-35-138-37-38) омадааст. Тибқи достонҳои қуръонӣ ва ривоятҳо, Лут яке аз паёмбарони мурсал буд (Қуръон, 37). Ӯ ҳамроҳи Иброҳим (а) аз Бобил ба Ҳаррон муҳоҷират кард; онҳо аз он ҷо ба Шом ва аз Шом ба Фаластин рафтанд ва Лут он ҷо бимонд. Худованд Лутро бар 4, 5 ё 7 шаҳр ё деҳа пайғомбарӣ дод. Ин шаҳрҳо бо номи умумии Муътакифот ва Муътакифа ёд шудаанд. "Муътакифа деҳистони қавми Лут буд, ки Ҷабраил онро воруна кард. Ва панҷ деҳкада буд, ба номи Саъба ва Саъра ва Амура ва Думо ва Садум, ки деҳкадаи бузург буд" ("Таъриху-р-русули ва-л-мулук"). Он қавм бо амалҳои зишту хабис, аз қабили роҳзаниву мардумозорӣ ва алалхусус, ливотат, машғул буданд. Лут онҳоро ба пайравӣ аз роҳи рост ва дасткашӣ аз ин афъоли хабис мехонд, аммо онҳо натанҳо ба сухани ӯ гӯш наандохтанд, балки ӯро таҳдид карданд, ки аз шаҳрашон берунаш кунанд. Барои ҷазо додани қавми Лут Худованд фариштагонро фиристод. Лут онҳоро ба хонаи худ бурд. Зани Лут кофира буд, қавмро аз қудуми меҳмонон огоҳ кард. Онҳо рӯ ба хонаи Лут оварданд, ӯ аз бим дари хонаро бибаст. Сипас гуфт, ки духтаронашро ба занӣ бигиранд. Гуфтанд: "Ту медонӣ, ки моро ба духтарони ту ҳоҷате нест ва ту медонӣ, ки мо чӣ мехоҳем". Фариштагон худро ба Лут ошкор карданд ва гуфтанд, ки дарро боз кунад. Чун он қавм ба наздики меҳмонон расиданд, Ҷабраил (а) боде бар рӯи онҳо дамид, чашму даҳону биниашон як ва рӯяшон нопадид шуд. Фариштагон Лутро фармуданд, ки дар поси ахири шаб ҳамроҳи аҳли хонадонаш аз он ҷо берун биравад. "Ва бояд ки ҳеч кас аз шумо вопас нанигарад, магар зани ту, ки он чи ба ин қавм мерасад, ба ӯ (низ) расиданӣ аст Пас, чун фармони Мо омад, забари он деҳаҳоро зери он (яъне, вожгун) сохтем ва бар он ҷо сангҳое аз (навъи) санггили таҳ ба таҳ боридем". Дар ҷои он кӯли азиме пайдо шуд (Баҳри Мурда). Лут ҳамроҳи духтаронаш пеши Иброҳим (а) омад. Соле назди ӯ бимонд, сипас ба Ҳиҷоз рафт ва дар синни 80-солагӣ он ҷо фавтид. Аммо ба ривояти Библия, "Худованд бар Садӯм ва Амӯро кибрит ва оташ аз осмон боронид. Ва он шаҳрҳову тамоми водӣ, инчунин ҳамаи сокинони шаҳрҳо ва набототи заминро вожгун сохт. Вале зани Лут аз ақиби ӯ нигарист ва сутуни намак шуд" (Аҳди Қадим, китоби Ҳастӣ, 19-26). Он Худованде, ки ҳангоми саҳар Кард қавми Лутро зеру забар. (Аттор).
Лутовиновка (ноҳияи Рогнедин)

Лутовиновка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Рогнедин, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Лутфии Самарқандӣ

Лутфии Самарқандӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Аз илмҳои расмии давраш, махсусан аз илми сиёқ (услуб) вуқуфи комил доштааст. Дар навъҳои гуногуни шеър (ғазал, рубоӣ ва ғ.) қувваозмоӣ мекардааст. Абёти зер аз ӯст: Хуне, ки зи оразат чакад, таъна занад гулобро, Холи лаби ту бишканад қимати мушки нобро. Гар зи фурӯғи оразат зарра шавад бар осмон, Маҳв кунад ҳамон замон партави офтобро.. Ашки дамодам аз мижа, ин ҳама чист, Лутфиё, Чашми ту мебарад магар хосияти саҳобро.
Лутсенково (ноҳияи Алексеевск)

Лутсенково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Алексеевск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Лутфии Мунаҷҷим

Лутфии Мунаҷҷим (1;? — қарни) — шоир ва донишманди форсизабони Ҳиндустон. Зиндагиноа Лутфии Мунаҷҷим дар илми нуҷум истеъдоди комил доштааст. Аз ашъори шоирони гузаштаву муосир намунаҳои зиёде аз ёд медонист ва он шеърҳоро дар маҷлису ҷамъомадҳои адабӣ бо маҳорати фавқулода мехонд. Лутфии Мунаҷҷим асосан ба ғазалсароӣ машғул шуда, дар ғазалиёташ оид ба муҳаббату вафодорӣ, донишу адаб, зебоиҳои табиат, фоидаи касбу ҳунар ва ғайра сухан рондааст. Намунаҳои осораш дар тазкираҳо омадаанд.
Лутфишоҳи Додо

Лутфишоҳи Додо — рӯзноманигор, шоир, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Зиндагинома Лутфишоҳи Додо 15 ноябри соли 1943 дар деҳаи Тавдеми ноҳияи Роштқалъаи Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон таваллуд ёфтааст. Соли 1967 Институти давлатии педагогии Душанбе ба номи Т.Г.Шевченкоро хатм карда, дар рӯзномаи "Бадахшони Советӣ", нашриёти "Ирфон", Хонаи эҷодиёти халқ, радиои чумҳурӣ, АМИТ "Ховар", ҳафтаномаи "Минбари халқ" фаъолият бурдааст. Ҳоло раиси бахши вилоятии Бунёди байналмилалии забони форсии тоҷикӣ мебошад. Аз соли 1987 узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, аз соли 1998 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст. Эҷодиёт Муаллифи китоби шеърҳои "Хонаи баҳор", осори публитсистии "70 соли Хоруғ", "Лаъли Бадахшон" ва достони "Чакомаи афсӯс" аст. Қиссаи "Гуроз" дар маҷаллаи "Садои Шарқ" интишор ёфтааст. Иддае аз ашъораш дар 8 китоби дастҷамъӣ ба табъ расидаанд. Ҷоизаҳо.
Лутфӣ Зоҳидова

Лутфӣ Зоҳидова (6 ноябри соли октябри 1995) — аввалин раққосаи балети ҶШС Тоҷикистон. Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон. Ҳунарпешаи халқии СССР. Зоҳидова дар саҳнаи Театри давлатии опера ва балети тоҷик ҳунарнамоӣ намудааст. Барои иҷрои партияи Лайлӣ (дар балети "Лайлӣ ва Маҷнун" -и Сергей Баласанян) бо ҷоизаи Сталин (ҷоизаи давлатии СССР) сарфароз гардидааст. Бо орденҳои Парчами сурхи меҳнат ва Нишони фахрӣ мукофотонида шудааст. 2 3 Лутфи Зоҳидова бори аввал дар балети тоҷик "Лайлӣ ва Маҷнун", ки 7 ноябри соли 1947 дар саҳнаи Театри давлатии опера ва балети тоҷик гузошта шуда буд, ҳунарнамоӣ намудааст. Балетмейстер Ғаффор Валаматзода, дирижёр Л. Левин, рассом Е. Чемодуров; дар нақшҳо: Лайлӣ – Л. Зоҳидова, Маҷнун (Қайс) – М. Қобилов, Ибни Салом – Рафаэл Толмасов, Навфал – М. Ҳасанов. Гурӯҳи эҷодкорон – С. Баласанян, Ғ. Валаматзода, Е. Чемодуров, Л. Зоҳидова, М. Қобилов соҳиби – ҷоизаи Сталин (ҷоизаи давлатии СССР) гардидаанд Адабиёт Эзоҳ Пайвандҳо Сомонаи Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Лутфия Айнӣ

Лутфия Айнӣ (13 майи соли 1934, шаҳри Самарқанд — 7 майи соли 2015, шаҳри Душанбе) — олим, санъатшинос, Ходими шоистаи ҳунари Тоҷикистон. Духтари бунёдгузори адабиёти шӯравии тоҷик, Қаҳрамони Тоҷикистон Садриддин Айнӣ. Зиндагинома Хатмкардаи факултети санъатшиносии Донишгоҳи давлатии Москва ба номи М. В. Ломоносов. Ходими илмии Осорхонаи миллии Тоҷикистон ба номи Камолиддини Беҳзод ва Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи Аҳмади Дониши АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Муаллифи асарҳои бисёр дар бораи санъати классикии Шарқи Миёна (меъморӣ, суратгарии миниатюрӣ, ҳунармандӣ) ва санъати муосири Тоҷикистон. Асарҳои Лутфия ба бисёр забонҳои хориҷӣ нашр шудаанд. Аз соли 1964 узви ИР Тоҷикистон. Духтари хурдии устод Садриддин Айнӣ — асосгузори адабиёти навини тоҷик ва Қаҳрамони Тоҷикистон рӯзи 7 майи соли 2015, дар синни 81-солагӣ дар шаҳри Душанбе аз дунё даргузашт. 1 Оила Падар — Садриддин Айнӣ, модар — Салоҳат, хоҳар — Холида Айнӣ, бародар — Камол Айнӣ Осор.
Лутфӣ Саид

Лутфӣ Саид (11 марти 1917, Исфара — 3 сентябри 2001, ҳамонҷо) — нависандаи тоҷик. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Лутфӣ Саид 11 марти соли 1917 дар Исфара дар оилаи рӯҳонӣ — Домулло Мирсаиди Аълам таваллуд шудааст. Фаъолияти кориро бармаҳал сар карда, чанде коргари роҳи оҳан ва сардори бригадаи ангиштканон дар Шӯроб будааст. Техникуми молияи Ленинобод ва дорулмуллимини тоҷикии Тошкандро хатм намудааст. Пас аз хатми дорулмуаллимин, соли 1941 ӯро барои кор ба ноҳияи Ҳисор фиристодаанд. Дар мактабҳои маҳаллӣ зиёда аз 30 сол аз фанни забон ва адабиёти тоҷик дарс гуфтааст. Дар рӯзномаҳои "Пионери Тоҷикистон", "Газетаи муаллимон" дар вазифаҳои ходими адабӣ, котиби масъул кор кардааст. Соли 2001 аз олам чашм пӯшидааст. Эҷодиёт Оғози фаъолияти эҷодияш ба соли 1938 рост меояд, ки аз ҳамон сол аввалин ҳикояаш бо номи "Дарди чашми Бибиоиша" дар маҷаллаи "Роҳи ленинӣ" чоп шуд. Хикояҳояш дар маҷаллаи "Шарқи Сурх" ба табъ расидаанд, ки аз онҳо "Дар сари гулхан", "Дар як рӯзи борон", "Базм дар хонаи Худо", "Ҷомаи ҷамъиятӣ", "Фарзанди ҳазрати Одам", "Содиқпаҳлавон", "Кадуи шариатпаноҳ" ва ғ. ниҳоят хотирнишинанд. Онҳо аз тарафи тарҷумони маъруф Эммонуил Муллоқандов, нависандагон Сотим Улуғзода, Ҷалол Икромӣ, Раҳим Ҳошим, Пӯлод Толис, Солеҳ Салоҳ, мунаққид Аскар Ҳаким баҳои баланд гирифтанд. Соли 1963 китоби нахустини китоби ӯ бо номи "Дар назди гулхан" бо пешгуфтори Ҷалол Икромӣ ба нашр расид. Ва соли 1965 бо тавсияи Ҷалол Икромӣ, Раҳим Ҳошим, ба узвияти Иттифоқи нависандагон пазируфта шуд. Мунаққидону хонандагон Лутфӣ Саидро чун нависандаи ҳикояҳои таърихӣ мешиносанд. Китобҳои "Асрори саҳро", "Қиссаҳои Хуршед", "Сояи мурғи ҳумо", баъдан романҳои "Дар рӯзҳои тӯфон", "Ғуруби кӯҳи Сепоя" пешкаши хонандагон гардидаанд. Ба муносибати 90 солагии нависанда, маҷмӯаи мақолаҳо, хотирот ва мукотибаву асноди Лутфӣ Саид бо номи "Бозомади хуршед" (Мураттибон Абдувалӣ Давронов ва Субҳони Аъзамзод) соли 2007 дар Душанбе ба нашр расид. Романи се қисмаи Лутфӣ Саид бо номи "Фарзандони замон" дар бораи рӯйдодҳои Бухорои Шарқӣ, пайдо шудани болшевикон дар ин сарзамин, муборизаи муҷоҳиддин нақл мекунад, ҳоло пурра ба чоп нарасидааст. 1 Осор Ҷоизаҳо Некдошт.
Луташи (ноҳияи Холмогор)

Луташи — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Холмогор, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Лутфия Қалондарова

Лутфия Искандаровна Қалондарова (05.09.1961, н. Тоҷикобод), омӯзгори фанни таърих, номзади илмҳои таърих. Аълочии вазорати маориф ва илми Тоҷикистон Зиндагинома Лутфия Қалондарова солҳои 1980-1986 донишҷӯи факултети таърихи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ва солҳои 1991-1994 аспиранти Институти таърих, бостоншиносӣва мардумшиносӣ ба номи А. Дониши АМИТ. Фаъолияти худро аз вазифаи лаборанти калон, сипас ходими хурди илмии институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониш оғоз намуда, аз соли 2015 инҷониб ба сифати дотсенти кафедраи таърихи халқи тоҷики Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ фаъолият дорад. Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.