ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Абдуфаттоҳ Азизов

Абдуфаттоҳ Азизов (01.05.1949, д. Шайхбурхони ноҳияи Ғафуров) — иқтисоддон, доктори илмҳои иқтисодӣ, профессор. Аълочии маорифи халқи ҶТ. Профессори фахрии Пажуҳишгоҳи иқтисодии Вазорати кишоварзии Чехия, профессори фахрии Донишкадаи забонҳои хориҷии музофоти Нинсяни ЧХЧ.
Фаттоҳ Одина

Фаттоҳ Одина (Абдулфаттоҳ Одинаев июли 1938, Кангурт, ноҳияи Совет — 2 январи 2010, Душанбе, Тоҷикистон) — оҳангсози маъруфи тоҷик, Арбоби шоистаи санъати Тоҷикистон, узви Иттифоқи оҳангсозон ва Иттифоқи синамогарону ходимони театрии Тоҷикистон, лауреати мукофоти ба номи А. В. Александров ва дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ. Зиндагинома Фаттоҳ Одина (Абдуфаттоҳ Одинаев) 22 июли соли 1938 дар Кангурт таваллуд шудааст. Соли 1957 омӯзишгоҳи мусиқии шаҳри Душанбе, соли 1962 консерваторияи давлатии ба номи Чайковский ва соли 1966 аспирантураи Донишкадаи давлатии мусиқӣ-омӯзгории бо номи Гнесинро дар Ленинград (ҳозира Санкт-Петербург) хатм кардааст. Солҳои муҳаррири шуъбаи мусиқии Кумитаи давлатии ҶШС Тоҷикистон оид ба телевизион ва радиошунавонӣ, солҳои муҳаррири коллегияи репертуарии Вазорати маданияти Тоҷикистон. 1 Дар солҳои роҳбари бадеии Филармонияи давлатии Тоҷикистон будааст. Аз соли 1974 омӯзгори калон (аз соли 1991 профессор)-и ва мудирияти кафедраи факултаи санъати Донишкадаи омӯзгории Душанберо бар дӯш доштааст. Аз соли 1998 нафақагири шахсӣ. Рӯзи 2 январи соли 2010 дар синни 72-солагӣ вафот кардааст 2. Ҷоизаҳо Эҷодиёт Операи аввалини оҳангсози марҳум бо номи "Парасту" дар соли 1966 аз рӯи достони шоира Жола офарида шуда, дар саҳнаи Театри давлатии опера ва балети ба номи С. Айнӣ ба саҳна гузошта шудааст. Достони "Аҳурамаздо" ва операи бачагонаи "Бузаки ҷингилапо" аз асарҳои маъруфи ӯ мебошанд. Фаттоҳ Одина беш аз 150 суруд эҷод кардааст, ки сарояндагони машҳур Аҳмад Зоҳир, Нигина Рауфова, Мастона Эргашева, Нуқра Раҳматова, Майсара Дилдорова, Маҳбуба Боҳирова, Зоҳир Ҳувайдо, Сурайё Қосимова, Тоҷиддин Муҳиддин ва диг. сурудҳои ӯро иҷро намудаанд. Инчунин Фаттоҳ Одина ба чандин кинофилмҳо мусиқӣ навиштааст, аз ҷумла, ба филмҳои ҳунарии "Хиёнат", "Қасос", "Хати парвоз", "Сандуқ барои арӯс" ва ғ. Мусиқии Фаттоҳ Одина заминаи халқӣ дошта, имрӯз дар Тоҷикистон машҳур аст. Бо таъсисёбии Консерваторияи миллии Тоҷикистон профессори фахрии мактаби олӣ интихоб гардид. Ҳамчун аъзои шӯрои олимони Консерватория дар ҳаёти он фаъолона ширкат варзидааст. 1 Сурудҳо Оҳанг барои филмҳо Оҳанг барои намоишномаҳои театрӣ Асарҳои камеравӣ Офаридаҳои симфонӣ.
Абдухалил Ғафурзода

Абдухалил Давлатали Ғафурзода (09.06.1977) – олим, доктори илмҳои ҳуқуқ профессор, Дорандаи медали "90-солагии мақомоти судӣ ва адлия"; Медали "Хидмати шоиста", барандаи Ҷоизаи ба номи Исмоили Сомонӣ дар соҳаи илм ва технология барои олимони ҷавон; Аълочии маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Фаъолияти илмӣ Самти фаъолияти илмӣ: ҳуқуқи гражданӣ; ҳуқуқи соҳибкорӣ; ҳуқуқи оилавӣ оилавӣ; ҳуқуқи байналмилалии хусусӣ; ҳуқуқи молия; ҳуқуқи андоз. Муаллифи 11 китоби дарсӣ, зиёда аз 100 мақолаҳои илмӣ, барномаҳои таълимӣ, шарҳи қонунҳо ва 5 монография. 3 Мукофот ва ҷоизаҳо.
Абдухолиқ Набавӣ

Абдухолиқ Набавӣ (Набиев Абдухолиқ Мирзоевич ноябри 1946, деҳаи Ревад, ноҳияи Айнӣ) — адабиётшинос ва мунаққиди тоҷик, номзади илмҳои филологӣ, дотсент. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома 20 ноябри соли 1946 дар деҳаи Ревади ноҳияи Айнии вилояти Ленинобод дар оилаи деҳқон ба дунё омадааст. Соли 1963 пас аз хатми мактаби миёнаи зодгоҳаш ба бахши таъриху филологияи Институти омӯзгории Хуҷанд ба номи С. М. Киров дохил шуда, соли 1967 таҳсилро ба поён мерасонад. Корнома Пас аз хатми донишгоҳ дар соли 1967 муаллими кафедраи адабиёти тоҷики Институти омӯзгории Хуҷанд ба кор пазируфта мешавад. Солҳои хидмати ҳарбиро адо карда, сипас ба донишгоҳ бозмегардад ва аз соли 1968 то нимаи соли 1984 дар кафедраи адабиёти тоҷик ба сифати муаллими калон ва дотсенти кафедра ифои вазифа менамояд. Ҳамзамон бо кори омӯзгорӣ чанде ба сифати котиби масъули рӯзномаи бисёртиражаи "Маҳорати педагогӣ" низ фаъолият дошт. Соли 1981 дар мавзӯи "Масъалаи психологизм дар насри муосири тоҷик" рисолаи номзадӣ дифоъ карда, сазовори унвони номзади илми филология гаштааст. Аз соли 1984 то ба ҳол ходими калон ва сипас ходими пешбари илмии Пажӯҳишгоҳи забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ Тоҷикистон мебошад. Солҳои ходими адабии рӯзномаи "Баҳори Аҷам", ҳамзамон аз 2006 то ба ҳол узви ҳайати мушовираи маҷаллаи "Фарҳанг" ва аз 2009 то ба ҳол узви ҳайати мушовараи маҷаллаи "Номаи пажӯҳишгоҳ" 1 мебошад. Фаъолияти илмӣ То имрӯз наздик ба 250 мақолаи илмиву оммавӣ таълиф намудааст, ки бештарашон хусусияти интиқодӣ дошта, дар онҳо масъалаҳои муҳимми раванди адабӣ, амсоли марҳалаҳои тасвири бадеии инсон дар адабиёти муосири тоҷик, ҷараёни ташаккулу таҳаввули равонковии бадеӣ ва амиқрафти ҳунари воқеънигорӣ, поэтика ва сабки нигориш, тазоҳуру ташаккули фардияти эҷодӣ ва ҷанбаҳои гуногуни рӯзгору осори удабои тоҷик, амсоли Устод Айнӣ, Ҷалол Икромӣ, Сотим Улуғзода, Мирзо Турсунзода, Муҳаммадҷон Шакурӣ, Раҳим Ҷалил, Пӯлод Толис, Фазлиддин Муҳаммадиев, Ҷумъа Одина, Урун Кӯҳзод, Сорбон, Муҳиддин Хоҷаев, Саттор Турсун, Атахон Сайфуллоев, Аскар Ҳаким ва як дигарон мавриди таҳқиқу таҳлилу баррасӣ қарор гирифтаанд 2. Мақолаҳояш ба забонҳои украинӣ, ҳамчунин дар нашрияҳои Эрон ба табъ расидаанд. Фаъолияти адабӣ Абдухолиқи Набавӣ ба тарҷумаи осори бадеӣ низ машғул шуда, чанд ҳикояи А. П. Чехов ва И. С. Тургенев, чанд очерку маколаи адабиётшиносиро ба тоҷикӣ баргардондааст. Дар таҳияи маҷмӯаи "Бойчечакҳои Помир" (Киев, 1988, ба забони украинӣ) ва "Куллиёт"-и сеҷилдаи Фазлиддин Муҳаммадиев иштирок доштааст. Ҷоизаҳо Дар соли 2017 барандаи Ҷоизаи адабии ба номи Садриддин Айнӣ мебошад. Китобҳо.
Абдухалил Холиқзода

Абдухалил Холиқзода (Абдухалил Холиқов; зод. 20 декабри 1966, рустои Панҷрӯд, ноҳияи Панҷакент, вилояти Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон) — нависанда ва соҳибкори тоҷик. Раиси ҳайати мудирони Бемористони Ибни Сино 1. Зиндагинома 20 декабри соли 1966 дар рустои Панҷрӯди шаҳри Панҷекати вилояти Ленинобод ба дунё омадааст. Пас аз хатми мактаби миёнаи рустои зодгоҳаш дар соли 1983 ба факултети забонҳои шарқи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин дохил шуд. Пас аз хатми соли аввали донишгоҳ ба сафи артиши шӯравӣ даъват шуд ва пас аз итмоми хидмати дусолаи сарбозӣ таҳсил дар донишгоҳро идома дод. Дар давоми таҳсил давраи коромӯзии яксоларо дар Ҳинд анҷом дод. Хатми донишгоҳ дар соли 1992 бо фурӯпошии Иттиҳоди Шӯравӣ мусодиф омад ва Абдухалил Холиқзода то ҳадде маҷбур шуд ба тиҷорат (фурӯши пахта) машғул шавад. Дар соли 2008 ҳамроҳ бо сармоягузори эронӣ Бемористони байналмилалии Ибни Синоро таъсис дод, ки ҳоло беҳтарин бемористон дар Тоҷикистон маҳсуб мешавад. Абдухалил Холиқзода ҳоло раиси ҳайати мудирони Бемористони байналмилалии Ибни Сино аст 2. Нависандагӣ Абдухалил Холиқзода пайваста дар мавзуъҳои мухталифи иқтисодӣ ва иҷтимоӣ, ахлоқӣ мақолаҳои таҳлилӣ менависад, ки дар матбуоти кишвар ба забонҳои тоҷикӣ ва русӣ чоп шудаанд. Ҳамчунин муаллифи китоби "Моҷарои рафта" (соли 2018) аст 3, ки дар ин китоб зиндагии хешро дар пайванд бо таҳаввулоти сиёсӣ ва иқтисодию иҷтимоии кишвар ба риштаи таҳрир даровардааст. "Моҷарои рафта" соли 2019 дар Эрон низ ба чоп расид 4 5. Хонавода Оиладор. Соҳиби 7 фарзанд — 4 писар ва 3 духтар аст. Осор.
Абдухолиқ Сӯфиев

Абдухолиқ Сӯфиев (24 феврали 1954, Норак, ҶШС Тоҷикистон — 26 сентябри 2015, Норак, Тоҷикистон) — овозхон ва ҳунарпешаи синамои тоҷик. Зиндагинома Абдухолиқ Сӯфиев 24 феврали соли 1954 дар шаҳри Норак аз модар нобино ба дунё омадааст 1 2. Абдухолиқ Суфиев соли 1983 ба Бадахшон омад ва бо мусоидати котиби ҳизбии вилоят Муминшоҳ Абдулвосиев ба ӯ дар маркази шаҳри Хоруғ хона доданд. Ӯ ин ҷо 10 сол зиндагӣ кард ва роҳбари бадеии ансамбли нобиноёни "Панҷтанон" буд 1. Абдухолиқ Сӯфиев солҳои ахири зиндагиаш бо ҳамсараш дар хона-интернати пиронсолон ва маъюбони ноҳияи Ёвон ба сар мебурд 2. Даргузашт Абдухолиқ Сӯфиев 26 сентябри соли 2015 дар шаҳри Норак даргузашт 3. Овозхонӣ Абдухолиқ Сӯфиевро дар Тоҷикистон ва берун аз он ҳамчун сарояндаи таронаҳои овозхони маъруфи машриқзамин Аҳмад Зоҳир мешиносанд 4. Синамо Абдухолиқ Сӯфиев дар филмҳои "Ишқ ва фалсафа"-и Муҳсини Махмалбоф ва "Овора"-и Далер Раҳматов нақш бозидааст.
Лутфия Абдулхолиқзода

Абдухолиқзода Лутфия Абдухолиқ – олим, вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Абдухолиқзода Лутфия Абдухолиқ 5 декабри соли 1971 дар ноҳияи Данғара ба дунё омадааст. Миллат- тоҷик. Соли 1993 Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистонро хатм кардааст. Ихтисос муаллими забон ва адабиёти рус дар мактабҳои тоҷикӣ ва муаллими забон ва адабиёти тоҷик дар мактабҳои Номзади илмҳои педагогӣ. Забонҳои ӯзбекиро медонад. 1 марти соли 2020 вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудааст 1 Ҳамчунин нигаред.
Абдухолиқ (деҳа)

Абдухолиқ Әбдіхалық) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 1672 нафар аҳолӣ дошт.
Абдухолиқӣ

Абдухолиқӣ — навъе аз зардолуҳои маҳаллӣ. Дарахташ зудсабз (7 – 11 м қад мекашад), сершоху барг (қутри пояаш 130 см), навдаҳояш ғафси сурхчасри баргаш дилшакли нӯгтез, дандонадор, сабзи баланд. Аввали апрел гул карда, мевааш охири июл мепазад. Мевааш калон-калон (вазнаш андаряк 40 – 45 г), байзашакл, зарди кушод (тобиши сурхча дорад), пӯсташ нафису пашмакдор, гӯшташ хамираки сершира ва хуштамъ; донакаш калон, паҳн, пурра, мағзаш ширин. Дарахташ дарозумр буда, 90 – 110 сол месабзад. Аз як бехи 95-солааш 68 кг мева ғундоштан мумкин аст. Ҳосилашро тар мехӯранд, мехушконанд ва аштак мекунанд. Дар вақти тайёр кардани аштак донаки зардолуро аз тарафи думчааш бароварда, ба ҷояш мағзи бирён ҷой мекунанд ва ба ресмон ҳамел карда мехушконанд (45 – 47% ғӯлинг ва 27 – 28 % аштак ҳосил мешавад). Абдухолиқӣ дар заминҳои санглоху нишебиҳо хуб месабзад. Асосан дар деҳаи Оббурдани ноҳияи Кӯҳистони Мастчоҳ мерӯяд. Дарахтони ҷудогонаашро дар деҳаҳои Реомутк ва Пастиғав низ дучор омадан мумкин. Дарахташ ба сармо ва камобӣ тобовар аст. Бештар аз ҳашарот ва касалиҳои занбӯруғӣ зарар мебинад.
Абдушукур Ғаффоров

Абдушукур Одинашоевич Ғаффоров (30.12.1968, ноҳияи Восеъ), забоншинос, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1986-1993 таҳсил дар факултети забон ва адабиёти тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Кӯлоб. Солҳои 1993–1994 муаллими кафедраи забони тоҷикии Донишгоҳи давлатии Қурғонтеппа ба номи Носири Хисрав, 1994–1997 аспиранти Институти забон ва адабиёт ба номи А. Рӯдакии Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон, 1997–1998 котиби Шӯрои илмии Пажӯҳишгоҳи илмҳои педагогии АИП Тоҷикистон, 1998–2000 муалими кафедраи забон ва адабиёти синфҳои ибтидоии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ.Ҷӯраев буд. Солҳои 2000–2001 ҳамчун муаллими калони кафедраи методикаи таълими ибтидоӣ, 2001–2007 мудири кафедраи забон ва адабиёти синфҳои ибтидоӣ ва ҳамзамон муовини декани факултети педагогикаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ оид ба илм, 2007–2008 декани факултети педагогикаи донишгоҳи мазкур фаъолият кардааст. Солҳои 2000–2007 раиси Шӯрои олимони ҷавони Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣро ба уҳда дошт. Дар конференсияҳои илмии олимони ҷавон дар шаҳрҳои Хуҷанд, Кӯлоб, Қӯрғонтеппа ва Душанбе оид ба масъалаҳои илми забоншиносӣ баромад намуда, муҳтавои онҳоро дар маҷмӯаҳои илмии олимони ҷавон ба чоп расонидааст. Солҳои 2008–2010 ҳамчун сардори раёсати таълими Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ кор кардааст ва аз моҳи майи соли 2010 то ба имрӯз муовини ректор оид ба қисми ғоибона мебошад. Солҳои 2005–2010 вакили Маҷлиси вакилони халқи ноҳияи И. Сомонии ш. Душанбе буд ва соли 2010 бори дуюм вакили Маҷлиси вакилони халқи ноҳияи И. Сомонии ш. Душанбе интихоб гардидааст. Муаллифи зиёда аз 40 мақолаҳои илмӣ, илмию методӣ, дастурҳои илмӣ-методӣ, брошюраҳо ва васоити таълимӣ, аз ҷумла "Корҳои контролӣ аз фанни забони адабии ҳозираи тоҷик", "Ибораҳои феълӣ бо пешояндҳои аслӣ дар "Бадоеъ-ул-вақоеъ"-и Зайниддин Маҳмуди Восифӣ" мебошад. Барои хидматҳояш дар рушди соҳаи маориф бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон", якчанд раҳматномаву ифтихорномаҳои Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва донишгоҳи омӯзгорӣ сарфароз гардонида шудааст.
Абдушшакури Оят

Домулло Абдушшакури Оят (1816 ё 1817 1, Бухоро — 1889) — шоир ва донишманди тоҷик, Қозикалони Бухоро. Падари Садри Зиё. Зиндагинома Домулло Абдушшакури Оят соли 1816 дар Бухоро ба дунё омадааст. Ӯ аз оилаи косибони Бухоро буд, ки бо чармгарӣ ва шустагарӣ машғулият буданд. Домулло Абдушшакур пас аз хатми таҳсили улум дар бузургтарин мадрасаҳои Бухоро мударрис буд. Ба гуфтаи Айнӣ ӯ "аз мутафарридини устодҳои замони худ буда", бисёре аз уламо шогирди ӯ буданд. Домулло Абдушшакури Оят чандин сол дар баъзе вилоятҳои Бухоро қозӣ ва аз соли 1885 то охири умр қозикалони Бухоро буд. Супоришҳои дипломатиро ҳам ба ҷо меовард. Оят аз ҷавонӣ зеҳни тез дошта, ба ҷуз илмҳои расмии замонаш, наҳву фалсафаро ҳам хуб медонист. Шоирӣ Дастнависҳои нодире дар китобхонаи шахсиаш ҷамъ оварда буд. Дар шеър асосан сабки бедилиро паиравӣ мекард. Ашъораш мазмуни ишқӣ ва иҷтимоӣ дорад. Намунаи шеърҳои Оят дар "Намунаи адабиёти тоҷик"-и Айнӣ оварда шудааст.
Абдушукур Назаров

Абдушукур Абдураҳимович Назаров (10.05.1944, ш.Ленинобод) — иқтисоддон, доктори илми иқтисодӣ, узви вобастаи АИ байналхалқии мактабҳои олӣ, профессор. Арбоби шоистаи илм ва техникаи ҶТ, профессори фахрии Донишгоҳи Техас. Ташкилкунанда ва рохбари Маркази тайёркунии коркунони мунитсипалӣ (аз с.1999).
Абдуғаффор Абдураҳимов

Абдуғаффор Абдувоситович Абдураҳимов (01.10.1958) ноҳияи Ғафуров, вилояти Суғд) — олим, омӯзгор, номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент. Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Соли 1980 Донишгоҳи давлатии ба номи В.И. Ленинро (рӯзона) хатм кардааст. Ихтисос Бисобгирии бухгалтерӣ дар хоҷагии қишлоқ.
Абдушукур Раҷабзод

Абдушукур Раҷабзод (Тошев Абдушукур Раҷабович январи соли 1955, деҳаи Хонақоҳи Кӯҳӣ, Ҳисор) — донишманди улуми биология, химия ва тиб, қомуснигор, донишноманавис, рӯзноманигор. Профессори фахрии Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон. Аълочии тандурустии ҶТ, Аълочии матбуоти ҶТ. Зиндагинома Хатмкардаи шуъбаи биологияи факултети табиатшиносии Институти давлатии педагогии Душанбе, хидмат дар сафи Артиши шӯравӣ, муҳаррир, муҳаррири илмӣ, муҳаррири калони илмӣ, иҷрокунандаи вазифаи мудир ва мудири редаксияи табииёт (ҳоло редаксияи тиб)-и ҳамин муассиса (аз 1989). Донишноманигорӣ Дар тӯли фаъолияти беш аз 35-солаи худ дар СИ ЭМТ дар кори табъу нашри китоби ҳаштҷилдаи "Энсиклопедияи Советии Тоҷик", "Энсиклопедияи хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон" ва бисёр китобҳои дигар ҳиссаи босазо гузоштааст. Саҳми Абдушукур Раҷабзод дар таълифи китобҳои "Энсиклопедияи Душанбе", "Энсиклопедияи Кӯлоб", "Энсиклопедияи Миллии Тоҷик" (ҷилди) низ арзанда аст. Муҳаррир ва мутарҷими бисёр китобҳои дарсӣ дар боби тиб. Абдушукур Раҷабзод бо ДДТТ ба номи Абӯалӣ ибни Сино низ ҳамкорӣ дорад. Соли 2009 бо супориши раёсати донишгоҳ китоби энсиклопедии "Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ ибни Сино"-ро таълиф кардааст. Хидмати босазои Абдушукур Раҷабзод дар соҳаи тиббу тандурустӣ таълифи "Энсиклопедияи мухтасари тиб" (иборат аз панҷ ҷилд—2012) мебошад. Ҳамкорӣ бо ВАО Абдушукур Раҷабзод дар баробари табъу нашри китобҳои донишномаӣ ба васоити ахбори умум робитаи ногусастанӣ дорад. Абдушукур Раҷабзод дар саҳифаҳои матбуоти ҷумҳурӣ зиёда аз 600 мақола ба табъ расондааст. Навиштаҳояш ба масъалаҳои тандурустӣ ва ҳифзи саломатии одамон бахшида шудаанд. Ҳамчун мухбири ҳафтаворҳои "Чархи гардун" ва "Авиценна" бо мутахассисон суҳбатҳо ороста, проблемаҳои ҷиддии соҳаи тандурустиро мавриди муҳокима қарор медиҳад. Нависандагӣ Абдушукур Раҷабзод табъи нависандагӣ низ дорад. Бисёр ҳикояҳои ӯ дар саҳифаҳои матбуот ба табъ расида, аз тариқи радиои ҷумҳурӣ шунавонида шудаанд. Ҷоизаву медалҳо Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон (аз 1990). Бо ифтихорномаи Кумитаи табъу нашри СССР ва медали "Хидмати шоиста" сарфароз гаштааст.
Хосият Абдушукурова

Хосият Махсумовна Абдушукурова (10.11.1933, гуз. Чорраҳаи ш. Самарқанд — 08.10.2013, ш.Душанбе) — акушер-гинеколог, омӯзгор, номзади илмҳои тиб. "Аълочии нигаҳдории тандурустии СССР" ва Корманди Хизматнишондодаи Тоҷикистон. Зиндагинома Хосият Абдушукурова дар Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино таҳсил кардааст (1951–1957). Акушер-гинекологи таваллудхонаи н. Шаҳритус (1957–1958). Пас аз хатми ординатураи клиникӣ сарпишизки Таваллудхонаи ҷумҳуриявии Душанбе (1959–1963). Аз с.1963 то 1987 – ҷонишини вазири нигаҳдории тандурустии Тоҷикистон. Минбаъд фаъолияти омӯзгориро пеш гирифта то охири умр муаллими калони каф. гигиенаи иҷтимоӣ ва ташкили нигаҳдории тандурустии ДДТТ будааст. Деп. Сов. меҳнаткашони н. Марказии (ҳоло – Фирдавсии) Душанбе даъватҳои 9 ва 10, узви горкомпартияи Душанбе, узви Пленуми Сов. ҷум.-явии касабаи Тоҷикистон, раиси комиссияи суғуртаи давл., узви През. Сов. ҷумҳуриявии занон, узви През. Ком. ҷумҳуриявии муҳофизати сулҳ, узви Сов. ҷумҳуриявии ветеранҳои ҷанг ва меҳнат интихоб шудааст. Хидматҳояш бо ду орден "Нишони Фахрӣ", медали "Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И. Ленин", "Ветерани меҳнат", ду Ифт. Фахрии Сов. Олии Тоҷикистон ва чандин Ифт. Фахрии соҳавӣ қадр карда шудааст.
Абдуғаффор Раҳмонов

Абдуғаффор Раҳмонов - раиси шаҳри Кӯлоб.
Абдуғаффор Наҷмиддинов

Абдуғаффор Мирзоевич Наҷмиддинов (23.03.1978, н. Файзобод) — олим, номзади илмҳои педагогӣ. Зиндагинома Абдуғаффор Наҷмиддинов солҳои 1995-2000 факултаи математикаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ -ро хатм кардааст, Рисолаи номзадиро дар мавзуи "Особенности формирования управленческой компетентности магистров педагогического образования" дифоъ намудааст. Дар тули фаъолияти хеш зиёда аз 30 мақолаҳои илмӣ-методӣ, 3 дастури таълимӣ ва 1 монография ба нашр расондааст.
Абдуқаюм Мамадазимов

Абдуқаюм Абдулғаниевич Мамадазимов (27.01.1986) — муаррихи тоҷик, номзади илмҳои таърих. Зиндагинома Абдуқаюм Мамадазимов, солҳои 1993–2004 дар гимназияи 74 шаҳри Душанбе таҳсил намуда, солҳои 2004-2009 дар факултети таърихи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон таҳсил кардаааст. Аз соли 2016 то 2019 дар шуъбаи аспирантураи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон таҳсил намудааст. Аз соли 2019 дотсенти кафедраи таърихи умумии факултети таърихи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ мебошад. Муаллифи 9 кори нашршуда, аз ҷумла барномаҳои таълимӣ ва мақолаҳои илмӣ – тадқиқотӣ мебошад. Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Абдуқаюм Азизов

Абдуқаюм Азизов (1902, деҳаи Қӯрғончаи ноҳияи Конибодом — 1962, деҳаи Работи ҳамин ноҳия) — боғбон, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Фаъолияти муҳнатӣ Фаъолияти кориашро аз батракӣ оғоз карда, минбаъд коргари стансияи роҳи оҳани Мелникови Конибодом, коргар, сардори звенои хоҷагии боғу токпарварии "Шаҳринав", иштирокчии Ҷанги Бузурги Ватанӣ, сардори звено, сардори бригадаи токпарварии колхози "Шаҳринав"-и ноҳияи Ҳисор ва колхози "Работ"-и ноҳияи Конибодом буд. Бригадаи Азизов дар боғдорӣ муваффақ шудааст. Ҷоизаҳо Бо ду ордени Ленин, орденҳои Байрақи Сурхи Меҳнат, "Нишони фахрӣ", медалҳо ва Грамотаи Фахрии Президиуми Советии Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Абдуғаффор Ҳикматуллозода

Ҳикматуллозода Абдуғаффор — ходими давлатии тоҷик. Раиси ноҳияи Рӯдакӣ (аз 2023). Зиндагинома 17 апрели соли 1975 дар ноҳияи Фархор таваллуд шудааст. Миллат — тоҷик. Соли 1998 факултети ҳуқуқшиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленинро хатм кардааст. Аз соли 1998 — Коромӯз дар вазифаи ёрдамчии прокурори ноҳияи Фрунзеи шаҳри Душанбе. Аз соли 2000 — Ёдамчии прокурори ноҳияи Фрунзе шаҳри Душанбе. Аз соли 2002 — Ёрдамчии калони прокурори ноҳияи Фрунзеи шаҳри Душанбе. Аз соли 2003 — Ёрдамчии калони прокурори шаҳри Душанбе оид ба кадрҳо. А соли 2004 — Прокурори Раёсати назорати иҷрои қонунҳо дар мақомоти гумрук ва нақлиёти Прокуратураи генералӣ. Аз 07. 2004 — Прокурори Раёсати назорати иҷрои қонунҳо дар нақлиёти Прокуратураи генералӣ. Аз соли 2009 — Муовини сардори Раёсати назорати иҷрои қонунҳо дар нақлиёт ва коммуникатсияи Прокуратураи генералӣ. Аз соли 2010 — Прокурори ноҳияи Балҷувон. Аз соли 2012 — Прокурори ноҳияи Данғара. Аз соли 2017 — Муовини прокурори вилояти Суғд. Аз марти соли 2020 то 11 январи 2023 — Муовини якуми Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Аз 11 январи 2023 — Иҷрокунандаи вазифаи раиси ноҳияи Рӯдакӣ 1. Мушовири давлатии адлияи дараҷаи 3.
Абдуқаҳҳор (дарёча)

Абдуқаҳҳор — дарёчаи кӯҳӣ, яке аз шохобҳои чапи дарёи Ванҷ дар Помири Ғарбӣ. Аз пиряхи Абдуқаҳҳор ибтидо гирифта, дар Хирсдара ҷорӣ мешавад. Дарозиаш 13 км. Давраи серобиаш июл – август, камобиаш октябр – март. Манбааш пирях ва барф. Ҳар сари чанд вақт (1937, 1951, 1963, 1973) дар натиҷаи ба пеш хазидани пиряхи Хирсон ва банд шудани маҷрои Абдуқаҳҳор дар паси пирях кӯли калони мавсимӣ пайдо мешавад. Кӯл Оби ин кӯл гоҳе аз болои пирях ва гоҳи дигар зери онро рахна карда ҷорӣ мешавад ва дар ин ҳол сарфи об дар як сония то ба 2000 м3 мерасад. Дар чунин маврид маҷро соҳилҳоро хароб мегардонад. Баъд оҳиста-оҳиста маҷрои дарё ба ҳолати аввалааш бармегардад. Ҳангоми ҳаракати пирях солҳои 1963, 1973 андозаи кӯл мутаносибан чунин буд: ҳаҷмаш – 9,7 ва 17,4 млн м3, дарозиаш – 1250 ва 1500 м, ҷойи чуқуртаринаш – 82 – 105 м.
Абдуқаюм Қаробоев

Абдуқаюм Қаробоев - яке аз футболбозони тоҷик ки дар Куриёи Ҷанубӣ рӯзи 20 августи соли 2007 аз болои Тими ИМА ғолиб баромад.
Абдуқаюм Қодиров

Абдуқаюм Қодиров (30 ноябри 1923, Хуҷанд — 13 апрели 1988, Душанбе) — риёзидон ва омӯзгор, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои ҳамчун мудири қисми таълими мактаби ибтидоӣ, директори мактаби ибтидоӣ ва мудири маорифи ноҳияи Ромит кор кардааст. Солҳои дар факултети физика-математикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Сталинобод ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил намудааст. Аз соли 1949 то охири ҳаёташ аз вазифаи ассистент то ба дотсенти кафедраи методикаи таълими математика дар донишкадаи омӯзгории пойтахт фаъолият кардааст. Солҳои вазифаи декани факултети математика,, мудири кафедраи методикаи таълими математика, мудири кафедраи синфҳои ибтидоӣ, раиси Кумитаи иттифоқи касабаи донишкадаи омӯзгориро дар Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко ба уҳда дошт. Ҳамчун олими соҳаи таърихи математика оид ба назария ва амалияи тақсими мерос чун яке аз сарчашмаҳои рушди дониши математикӣ дар Шарқи Миёна ва Наздик кори илмӣ бурдааст. То охири умр ба таҳияи китоби "Инкишофи математика дар Осиёи Марказӣ" машғул буд, аммо марг имкон надод онро ба охир расонад. Муаллифи якчанд асару мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон", нишони "Муваффақиятҳои аъло дар кор", медали "Барои меҳнати шоён", ифтихорномаҳои Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон ва Вазорати маорифи ҶШС Тоҷикистон сарфароз карда шудааст. Осор.
Абдуқаҳор Холов

Холов Абдуқаҳҳор Сатторович - 19 марти соли 1971 дар ноҳияи Ҳисори Ҷумҳурии Тоҷикистон таваллуд шудааст. Соли 1993 Донишкадаи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино, соли 2000-ум филиали Донишгоҳи давлатии Москва дар шаҳри Уляновскии Федератсияи Русияро бо ихтисоси "иқтисодшинос" ва ҳамчунин соли 2009 Донишгоҳи ал-Азҳари Ҷумҳурии Мисри Арабро бо ихтисоси "забону адабиёти араб" хатм намудааст. Соли 1995 ба ҳайси корманди масъули Дастгоҳи иҷроияи Президенти ҶТ ифои вазифа кардааст. Дар тӯли 20 соли ахир бо фаъолияти соҳибкорӣ, аз ҷумла дар хориҷи кишвар машғул мебошад. Аз соли 2014 - раиси Шӯрои нозирони ҶДММ "Сармоягузории байналмилалии Дубай". ӯ ҳамчунин ҳаммуалифи китоби "Накши сиёсии президенти ҷумҳурӣ Эмомалӣ Раҳмон дар рушди босуботи Тоҷикистон" мебошад.
Абдуқаҳҳор (пирях)

Абдуқаҳҳор — пирях дар Помири Ғарбӣ, воқеъ дар пайвандгоҳи қаторкӯҳҳои Ванҷ ва Академияи Фанҳо.