ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Зариф Бобокалонов

Бобокалонов Зариф Тоирович (3 ноябри 1970, Душанбе) — ходими ҳарбии тоҷик, генерал-майор. Зиндагинома Хатмкардаи Омӯзишгоҳи олии ҳарбии умумиартиши фармондеҳии ш. Владикавкази Федератсияи Россия ва Академияи сипоҳи танкиву мошинаҳои зиреҳпӯши ш. Маскав. Сардори шуъбаи 2-юми Комиссариати ҳарбии ноҳияи Исмоили Сомонии ш. Душанбе (1992–93), фармондеҳи гурӯҳи 2-юми ротаи таъйиноти махсус, ротаи комендантӣ ва гауптвахтаи Комендатураи ҳарбии Вазорати мудофиаи ҶТ (1993–94), ёвар ва ёвари калони коменданти ҳарбии Комендатураи ҳамлу нақли роҳи оҳан ва фурудгоҳи ш. Душанбе (1994 – 95), муовини сардор ва сардори Раёсати фаврии Сарситод (1998 – 2000), муовин ва муовини аввали сардори Сарситоди Қувваҳои Мусаллаҳи ҶТ (2000–03). Аз с. 2003 муовини аввали сардори Сарситод – сардори Раёсати фаврии Қувваҳои Мусаллаҳи ҶТ. Медалҳо Бо медали "Ҷасорат" сарфароз гардидааст.
Ҷонон Бобокалонова

Бобокалонова Ҷонон Каримовна (Ҷонон Карим сентябри 1929, Конибодом — 17 июни 2005, Душанбе) — адабиётшиноси тоҷик, доктори илмҳои филология, профессор. Ходими хизматнишондодаи илми Тоҷикистон, академики Академияи илмҳои байналмилалии мактабҳои олӣ. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии педагогии Душанбе (ИДПД, 1949). Фаъолияти кориаш чун омӯзгори мактаби миёна ва ходими маҷаллаи "Пионер" оғоз ёфтааст. Пас аз хатми таҳсил дар аспирантураи ИДПД то охири умр дар кафедраи адабиёти тоҷики ИДПД ба тадрис ва таҳқиқ машғул шуд. Фаъолияти илмӣ Беш аз 400 асар — аз барномаи таълим, дастурҳои таълим, китобҳои дарсӣ сар карда то ба мақолаҳову рисолаҳо ва монографияҳои илмӣ ба қалами Ҷонон Бобокалонова тааллуқ доранд. Ҷонон Бобокалонова чун муҳаққиқи адабиёти тоҷик ба се масъалаи муҳим — адабиёти бачагон, зан ва инъикоси образи ӯ дар адабиёт, танқиди адабӣ ва адабиётшиносӣ таваҷҷуҳ дошт. Дар маҷмӯаҳои илмӣ ва маҷаллаҳо аз соли 1956 сар карда мақолаҳояш дар бораи адабиёти бачагон ва адибони барои бачагон эҷодкунанда ва ғ. фароҳам омадаанд. Дар таҳия, тадвин ба нашр расидани "Тазкираи адабиёти бачагонаи тоҷик" саҳм гузоштааст. Ба таҳқиқи масъалаи образи зан ва мавқеи ӯ дар адабиёт Ҷонон Бобокалонова солҳои 70 садаи рӯй овард (мақолаҳои "Мулоҳизаҳо оид ба мавзӯи озодии занон дар назми солҳои бистуми тоҷик", "Образи занон дар Духтари оташ"-и Ҷалол Икромӣ", "Мулоҳизаҳои Аҳмади Дониш дар бораи занон", "Замони нав ва занон", "Симои занон дар адабиёти форсу тоҷик" ва ғайра). Солҳои 1980 Ҷонон Бобокалонова дар қатори таҳқиқи масъалаҳои адабиёти тоҷик ба таҳқиқи масъалаҳои танқиду адабиётшиносӣ даст зад ва дар ин боб мақолаҳову рисолаҳо ба табъ расонд. Бо роҳбарии Ҷонон Бобокалонова 15 нафар рисолаҳои номзадӣ ҳимоя кардаанд. Ҷонон Бобокалонова узви Кумитаи Ҷоизаи давлатии Тоқикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, Шӯрои ҳимояи рисолаҳои доктории ДМТ ва АИ ҶТ буд. Ҷоизаҳо Бо медали "Барои меҳнати шоён", нишони "Аълочии маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон" ва ифтихорномаҳо сарфароз гардидааст. Узви ИН Тоҷикистон ва ИЖ Тоҷикистон. Осор Эзоҳ Адабиёт.
Бобонасиб

Бобонасибуддин Ғозии Кашмирӣ — донишманд, нависанда ва шоир и форсигӯи Ҳиндустон. Зиндагинома Яке аз шогирдони шоир ва адиби мутасаввиф Бобо Довуди Хокӣ. Мувофиқи маълумоти "Таърихи Аъзамӣ"-и Хоҷа Аъзами Дидамарӣ, аз шайхони машҳури диёри Кашмир ва пайрави тариқати суҳравардия будааст. Тарки дунёи моддӣ намуда, тамоми умр ба иршод, ҳидояти халқ ва тарвиҷи аҳкоми шариат машғул буд ва фақирону мискинонро дастгирӣ мекард. Ба ҳамин сабаб ба нисбаи "Абулфуқаро" низ машҳур аст. Оромгоҳаш дар канори чапи рӯди Ҷҳелам, назди масҷиди ҷомеъ воқеъ ва зиёратгоҳ аст. Аз осораш "Нурнома" дар шарҳи ҳоли шоиру орифи Кашмир Шайх Нуруддини Решӣ (тарҷума аз санскрит ба нусхаҳояш дар Музейи миллии Покистон ва китобхонаи Ганҷбахш маҳфуз аст), тазкираи "Дарвешнома" ё "Решинома" дар шарҳи ҳоли машоихи асрҳои 1415, ки дар Кашмир зиндагонӣ карда, чун решӣ (ҳаким, ориф) маъруф буданд (нусхаҳояш маҳфуз дар Калкатта, дар Китобхонаи Маҷлиси осиёии Бангол ва Китобхонаи Донишгоҳи Панҷоби Лоҳур), то имрӯз боқӣ мондаанд. Намунае аз ашъори Ғозӣ: Чӣ бандӣ дил дар ин дунё, ки рӯзе чанд меҳмонӣ, Ки ногаҳ марг пеш ояд, хӯрӣ он дам пушаймонӣ. Наёрӣ ёди рӯзе, он ки вақти марг дар пеш аст, Чӣ мағрурӣ дар ин дунё, магар мурдан намедонӣ? Яке андеша кун, бингар, киё буданд дар ин дунё, Куҷо рафтанд ёроне, ки буданд муниси ҷонӣ?.
Бобонарак

Бобонарак, бандак — рустаниест печактана. Тавсифоти гиёҳшиносӣ Танааш хокистарранг (қутраш то 10 см, баъзан зиёдтар), навдаҳояш банд-банди ресмоншакл, луч, сабзи кушод, дарозиашон то 6 м; ба буттаю дарахтони дигар (писта, бодом) мепечанд. Баргаш сегӯшаи хормонанд (дарозиаш то 4 см). Мевааш як ё дутухма. Тухмаш (дарозиаш то 0,8 см) паҳни барҷаста, байзашакл, ҷигарранги ҷилодор. Дар табиат аз тухм зиёд мешавад. Дар 3-солагӣ гул мекунад. Давраи гулшукуфташ 45 рӯз. Одатан дар бешазори гармсери қаторкӯҳи Зарафшон ва мавзеъҳои Тоҷикистони Ҷанубӣ (дар баландии 400–1800 м аз с. б.) мерӯяд. Буттаи онро барои сабзкории шаҳру деҳот тавсия додаанд. Гиёҳшиносӣ Бобонарак рустании доруист. Шохчаи сабзи онро ҳангоми дарди пой, тарбод ва касалиҳои пӯст тарбандӣ мекунанд. Бобонарак 0,2–0,4% алкалоид (эфедрин ва псевдоэфедрин), моддаҳои даббоғӣ ва ғ. дорад.
Бобопирак (намоишнома)

Бобопирак — намоишнома иборат аз суруду рақс ё худ драмаи халқии мусиқӣ, ки асосан дар Кӯҳистони Бадахшон ва баъзе ноҳияҳои минтақаи Кӯлоб паҳн гашта, дар асоси ривояти қадимии шарқӣ пайдо шудааст. Ном Аз ин ривоят дар Бобопирак танҳо мушоираи малика ва пирмард интихоб гардидааст. Номи Бобопирак аз ниқобе, ки ҳангоми бозӣ ба рӯй мекашанд, гирифта шудааст. Намоишномаро "Пирак", "Пиракбозай", яъне "Пиракбозӣ" меноманд. Саҳна Дар он ду марди ҳаваскор ва якчанд дойирадасту нақаротчӣ иштирок мекунанд. Аз ду мард яке нақши Бобопирак ва дигаре нақши занро мебозанд. Бобопирак ба рӯяш ниқобе мепӯшад, ки аз чӯбкаду ё пӯсти буз сохта мешавад ва ҷойи чашму даҳон сӯрох аст. Ӯ аз пашми сафеди буз абрӯю ришу мӯйлаб ва аз чӯб ё хамир бинӣ месозад. Бобопирак пӯстин пӯшида, миёнашро бо ресмон мебандад. Аз таги пӯстин латтапораҳо гузошта, шикамашро калон мекунад, инчунин эзори пашмин ("рағза") пӯшида, ба дасташ асо мегирад. Иҷрокунандаи нақши зан либосҳои идонаи занона ба бар карда, нисфи поини рӯяшро бо рӯймол мепӯшад ва рӯймоли дигареро ба сар мегирад. Онҳо бо навбат рубоӣ хонда, ҳар дафъа баъди анҷоми он хиромон ба рақс медароянд, саҳнаро як давр зада, ҷойи худро иваз мекунанд. Қисми асосии намоишнома, яъне байтбарак зимни эҳсосот базлагӯӣ, ҳозирҷавобӣ, табъи шоирӣ ва ҳаяҷони қаҳрамононро ифода менамояд. Қисми дуюм барои бадеҳагӯӣ имкон медиҳад ва бештар аския, муболиға, ҳаҷв ва ришхандро тақозо дорад. Дар Бобопирак ҳар нақш иҷрокунандаи доимӣ дорад. Ҳунарпешагон солҳои дароз дар тӯю маъракаҳо ҳунарнамоӣ намуда, нақши худро сайқал медиҳанд. Дар театр Аз рӯйи он мазҳаканависи итолиёӣ Карло Готси (а. 18) пйесаи машҳури худ "Турандот"-ро таълиф намудааст. Ин асар бо номи "Маликаи Турандот" ду бор дар Театри давлатии академии драмаи тоҷик ба номи А. Лоҳутӣ ба саҳна гузошта шудааст.
Бобосаид Ятимов

Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон Бобосаид Ятимов (8 марти 1955, деҳаи Лучоб, ноҳияи Варзоб — 13 июни 2016) — ҳунарпешаи театру синамо, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи Донишкадаи давлатии санъати ба номи МирзоТурсунзода. Муддате дар Театри мусиқӣ-мазҳакаи шаҳри Хуҷанд ҳунар озмуда, аз соли 1978 чун актёри Театри давлатии ҷавонони ба номи М. Воҳидов фаъолият доштааст. Эҷод "Эй ҷавонӣ, ҷавонӣ", "Хуршедсавор", "Рӯдакӣ", "Дилшод", "Алафҳои бегона", "Сухани зиндагӣ", "Дар ҷустуҷӯи бахт", "Донаки сеҳрнок", "Бодомҳои дандоншикан" аз зумраи намоишномаҳоанд, ки истеъдодаш дар онҳо зуҳур намудааст. Бисёр саҳнаю намоишномаҳои телевизион аз ҳунараш рангу бӯи тоза гирифтаанд. Дар филмҳои бадеии "Девбод", "Бухорои Шариф", "Ҷосус" ва ғайраҳо нақш бозидааст.
Бобопирак

Бобопирак — рустаниест печактана. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Дарозии танааш метр. Пояаш борики сербанд, хокистарранги кушод, одатан хамида. Баргаш сабзи кушод, пармонанди думчадароз. Баргҳои якумаш яклухт, баргҳои минбаъдааш дандонадор мешаванд. Гулаш зардтоб, хӯшагулаш ҷорӯбак, дар бағали баргҳо ҷой гирифтааст. Мевааш сертухм. Нимаи дуюми моҳи март барг мебарорад, август—октябр шукуфта тухм мебандад. Дар табиат аз тухм афзоиш меёбад. Навдаҳои борику дарози бобопирак ба рӯи сангҳо паҳн мешаванд, ба шохи дарахтон часпида, то нӯги онҳо мепечанд. Густариш Бобопирак дар Тоҷикистон қариб дар ҳама ҷо (қаторкӯҳҳои Қурама, водии дарёи Сир, қаторкӯҳҳои Туркистону Зарафшон, нишеби қаторкӯҳҳои Ҳисор, Пётри, Қаротегину Дарвоз, Рангон, Ғозималик, водии дарёи Ванҷ, қаторкӯҳҳои Рӯшону Шохдара ва ғайра) паҳн гардидааст. Одатан дар баландиҳои м аз сатҳи баҳр (баъзан то 4000), дар тӯғайзор, бешазори дарахтони паҳнбарг, арчазор, якҷоя бо дарахтони бед, сафедор, тӯс, ангат ва ғайра мерӯяд. Корбурдҳо Барои сабзкории шаҳру ноҳияҳо истифода мешавад. Заҳрнокӣ Бобопирак рустании заҳрнок аст; баргҳои тару тозаи он пӯстро месӯзонанд. Мавсими беҳтарини кишти бобопирак баҳор ё тирамоҳ мебошад. Ниҳоли 2, 3 ё 4-солаашро ба ҷои доимӣ кӯчат мекунанд.
Бобониёз Тошев (деҳа, н. Турсунзода)

Бобониёз Тошев — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҷӯра Раҳмонови ноҳияи Турсунзода. Аз Бобониёз Тошев то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 10 км. Аҳолиаш 3280 нафар, тоҷикон.
Бобосавдоӣ

Савдоии Абевардӣ, Бобосавдоӣ — шоир 1, сӯфӣ ва донишманди форс-тоҷик.
Парвиз Бобомуродов

Парвиз Бобомуродов (Бобомуродов Парвиз Уктамович; зод. 2 ноябри 1992, Панҷакент, вилояти Суғд, Тоҷикистон) — иқтисоддон, омӯзгор, номзади илмҳои иқтисод 1, дотсент. Зиндагинома Хатмкардаи мактаби 29-и шаҳри Панҷакент (соли 2010) ва факултети иқтисод ва идораи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон (соли 2015). Соли 2020 дар Шӯрои диссертатсионии 6.КОА-029 назди Донишгоҳи Славянии Россия ва Тоҷикистон дар мавзӯи "Ташаккулёбӣ ва рушди зерсистемаҳои инноватсионии минтақавӣ (дар маводи вилояти Хатлони Ҷумҳурии Тоҷикистон)" 2 аз рӯйи ихтисоси 08.00.05 — Иқтисод ва идоракунии хоҷагии халқ (идоракунии инноватсияҳо) рисолаи номзадиашро дифоъ карда, дараҷаи номзади илмҳои иқтисодро ба даст овардааст. Фаъолияти корӣ Баъди хатми донишгоҳ фаъолияти педагогии худро аз сентябри соли 2015 оғоз карда, солҳои муаллими кафедраи технологияи иттилоотӣ ва иқтисодиёти Коллеҷи технологии шаҳри Душанбе, солҳои ассистенти кафедраи система ва технологияи иттилоотӣ дар иқтисодиёти Донишкадаи молия ва иқтисоди Тоҷикистон, солҳои ассистенти кафедраи система ва технологияи иттилоотӣ дар иқтисодиёти Донишгоҳи давлатии молия ва иқтисоди Тоҷикистон 3, аз сентябри соли 2021 дотсенти кафедраи система ва технологияи иттилоотӣ дар иқтисодиёти Донишгоҳи давлатии молия ва иқтисоди Тоҷикистон. Фаъолияти илмӣ Муаллифи беш аз 30 таълифоти илмиву омавӣ аз ҷумла 1 монография, 1 китоби дарсӣ барои мактабҳои олӣ, 1 васоити таълимӣ мебошад. Осор.
Бобосафол

Бобосафол — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулшани ноҳияи Фархор. Аз Бобосафол то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 14 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 2193 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, бунгоҳи тиббӣ, клуб, 3 нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Соҳаи асосии хоҷагӣ – пахтакорӣ. Заминҳо аз дарёи Панҷ ба воситаи насосҳои обкаш обёрӣ мешаванд.
Боборикин, Владимир Михайлович

Боборикин Владимир Михайлович — рассом, Рассоми халқии ҶШС Тоҷикистон, Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон. Ширкаткунандаи ҶБВ. Зиндагинома Хатмкардаи Мактаби рассомии Маскав ва Институти рассомии Ленинград ба номи И. Репин. Солҳои муаллими Омӯзишгоҳи ҷумҳуриявии рассомии ба номи М. Олимови шаҳри Душанбе буд. Аз соли 1988 нафақир. Аз соли 1996 дар шаҳри Санкт-Петербурги Федератсияи Русия зиндагӣ мекунад. Фаъолияти эҷодӣ Владимир Боборикин роҷеъ ба сулҳу амният, комёбиҳо, пешрафту дигаргуниҳои сарзамини тоҷикон асари бисёре офаридааст. Ӯ қаҳрамонҳояшро аз байни коргарону деҳқонон интихоб намуда, дар портретнигорӣ ва жанрҳои гуногуни санъати рассомӣ истеъдоди баланд нишон додааст. Мусаввараҳои "Рехтагари номӣ Фозилов", "Мактаби маҳви бесаводӣ", "Дар толори интизорӣ" (ҳар се) таассуроти мушоҳидаҳои аввалин ва шиносоии Владимир Боборикин бо Тоҷикистон аст. Владимир Боборикин солҳои ба Помир сафар карда, як силсила асарҳо ("Духтари шуғнонӣ", "Посбони сарҳад", "Ғаллакори помирӣ", ва ғайра) офарид, ки дар онҳо мақсаду маром ва зиндагии мардуми кӯҳистон хеле табиӣ ва боварибахш ифода ёфтааст. Мусаввараҳои "Деҳачаи роҳсозон", "Бошгоҳи қутосҳо" ва "Қутоспарвари Аличур" гувоҳи камолоти эҷодии Владимир Боборикин ва падидаи ҷиҳатҳои фардии рассомии ӯ мебошанд. Владимир Боборикин дар мусаввараи "Дар хирмани дур" меҳнати сарбаландонаро тасвир намуда, ба воқеияти зиндагӣ оҳанги фалсафӣ бахшидааст. Яке аз асарҳои беҳтарини Владимир Боборикин "Қутосдӯш" мебошад, ки дар он унсурҳои манзара ҷанбаи портретиро тақвият додааст. Портретҳои гурӯҳии Владимир Боборикин низ бо обуранги хос ва фардияти симоҳо хеле ҷолибанд ("Духтари кӯҳсор", "Чӯпонҳо" ва ғайра). Ба эҷодиёти солҳои 70 садаи -и Владимир Боборикин образҳои монументалӣ ва эпикӣ низ хоссанд (мусаввараҳои "Раҷабгул", "Озода ва бригадаи ӯ", "Ҷангалбонон", силсилаи "Балҷувон" ва ғайра). Намоиши осор Асарҳои Владимир Боборикин дар Намоиши асарҳои рассомони ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна дар Афғонистон ва Бирма, Намоиши асарҳои рассомони Тоҷикистон дар "ЭКСПО-67" (Монреал), Намоиши асарҳои рассомони шӯравӣ бо номи "СССР — Ватани мо" дар София баҳои баланд гирифтаанд.
Боботағо

Боботағо — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гули Сурхи ноҳияи Истаравшан. Аз Боботағо то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 3 км. Аҳолиаш 12444 нафар. Мардум.
Бобосурхон

Бобосурхон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Алмосӣи ноҳияи Ҳисор. Аз Бобосурхон то маркази ноҳия 24 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 2521 нафар, тоҷикон. Иқтисод Дар Бобосурхон мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ ва мактаби таҳсилоти ибтидоӣ, маркази саломатӣ, китобхона, клуб, осорхонаи инфиродии устоди варзиш – Муродов Абдулло, нуқтаи савдои хусусӣ мавҷуд аст. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз дарёи Хонақоҳ обёрӣ мешаванд.
Боботангӣ

Боботангӣ — деҳа дар вилояти Бадахшони Афғонистон. Дар ноҳияи Вахон ҷойгир аст. Аҳолӣ — 156 нафар. 206 км шарқтар аз ш. Файзобод ҷойгир аст.
Боботоғ (деҳа, н. Турсунзода)

Боботоғ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Турсун Тӯйчиеви ноҳияи Турсунзода. Аз Боботоғ то маркази ҷамоат 13 км, то маркази ноҳия 20 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 1231 нафар. Иқтисод Мактаби таҳсилоти умумии асосӣ ва нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ ва чорводорӣ. Заминҳо аз наҳри Заркамар обёрӣ мешаванд.
Бобохайр

Бобохайр — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ашти ноҳияи Ашт. Аз Бобохайр то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 50 км. Аҳолиаш 571 нафар, тоҷикон.
Боботӯпхона

Боботӯпхона — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сафобахши ноҳияи Данғара. Аз Боботӯпхона то маркази ноҳия 4 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 880 нафар, тоҷикон. Иқтисод Деҳа мактаби таҳсилоти умумии асосӣ, маркази саломатӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз оби чашма обёрӣ мешаванд.
Бобохалили Одина

Бобохалил Одинаев (1882, деҳаи Кӯҳдараи вилояти Қубодиёни Бухорои Шарқӣ, Аморати Бухоро — 1975, ноҳияи Москва, вилояти Кӯлоб) — сарояндаи тоҷик. Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Бобохалил Одинаев пеш аз инқилоб ҳамчун ҳофиз шинохта шуда буд. Баъди Инқилоби Октябр дар ташкил ва мустаҳкам намудани сохти колхозӣ фаъолона иштирок карда, дар дастаҳои касбии санъат ҳунарнамоӣ доштааст. Барномааш бою рангин буда, асоси онро сурудҳои халқӣ, лирикаи ишқӣ ва панду ҳикмат пурра месохт. Бобохалили Одина якчанд суруд эҷод кардааст, ки "Ҷонони ман", "Дилбар маро накушад", "Тоҷикистон", "Салом Москва" ва ғайра аз қабили онҳоянд. Бобохалил Одинаев иштирокчии азназаргузарониҳои ҷумҳуриявии эҷодиёти халқ ва Даҳаи адабиёт ва санъати тоҷик дар Москва. Бо Грамотаи Фахрии Президиуми Олии ҶШС Тоҷикистон мукофотонида шудааст.
Бобохон Маҳмадов

Бобохон Алиевич Маҳмадов (8 июли 1950, деҳаи Куҳнабалҷувон, ноҳияи Данғара) — рӯзноманигор ва давлатмарди тоҷик, номзади илмҳои фалсафа, узви Иттиҳодияи рӯзноманигорони Тоҷикистон. Зиндагинома Бобохон Маҳмадов 8 июли соли 1950 дар деҳаи Куҳнабалҷувони ноҳияи Данғараи ба дунё омадааст 1.Солҳои дар шуъбаи китобшиносии Ҳунаристони кооперативии шаҳри Душанбе, солҳои дар шуъбаи ҳуқуқшиносии Университети марксизм-ленинизми назди КМПК Тоҷикистон таҳсил кардааст. Корнома Сардори шуъбаи матбуот ва намоиши китоби Кумитаи матбуоти Тоҷикистон дар солҳои. Муовини сардори Иттиҳодияи Ҷумҳуриявии савдои китоб дар солҳои. Раиси Комиссиуни чопи китобҳо дар солҳои. Сардори Иттиҳодияи Ҷумҳууриявии савдои китоб дар солҳои. Таҳсил дар факултаи таъриху ҷомеашиносии Институти Давлатии педагогии ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко дар соли 1983. Муовини авали Раиси Кумитаи Давлатии матбуоти Тоҷикистон дар солҳои. Узви Кумитаи Конфедератсияи байналмиллалии Иттиҳоди журналистон ва Мизи мудаввари доимамалкунандаи журналистони Иттиҳоди Давлатҳои Муштаракулманофеъ дар соли 1990. Раиси Кумитаи Давлатии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар солҳои. Вазири матбуот ва ахбори Ҷумҳурии Тоҷикистон дар солҳои. Соли 1994 Рисолаи "Тоҷикистон"-ро интишор менамояд. Вазири фарҳанг ва иттилооти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар солҳои. Раиси комиссиуни миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба корҳои Юнеско дар соли 1998. Ҷоизаҳо Осор.
Бобохон (мушири девон)

Бобохон (мулаққаб ба "мушири девон" (с. ва ваф. номаълум) — ҳисобдор ва котиби хоссаи Вазорати умури хориҷии Эрон. Бобохон хаттоти хуб буд ва ба ҷуз настаълиқ хатҳои насх, риқоъ ва шикастаро хуш менавишт, суханпардоз буд. То соли 190203 ҳанӯз мезист. Аз осори хаттотии ӯ чизе дастрас нест.
Бобохон Бобораҷабов

Бобохон Бобораҷабов (9. 09. 1939, ноҳияи Ховалинги вилояти Хатлон), биологи тоҷик, номзади илмҳои биология, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1957–1962 дар факултети биологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин таҳсил намудааст. Солҳои 1962–1965 лаборант ва ассистенти кафедраи ботаникаи донишгоҳи номбурда, 1972–1975 аспиранти Институти ботаникаи АИ ҶТ, 1976–1978 лаборант ва баъдтар ходими хурди илмии институти мазкур буд. Солҳои 1983–1986 дар Институти ботаникаи АИ ҶТ ҳамчун ходими калони илмӣ кор кардааст. Аз соли 1987 инҷониб дар кафедраи ботаникаи факултети биологияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ ба сифати муаллим, муаллими калон ва дотсент фаъолият дорад. Солҳои 2005–2008 вазифаи мудири кафедраи ботаникаи факултети биологияи донишгоҳро ба уҳда дошт. Муаллифи зиёда аз 20 мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ, 2 барномаи таълимӣ мебошад. Оид ба ушнашаклҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон корҳои илмиву тадқиқотӣ бурдааст.
Левӣ Бобохонов

Левӣ Бобохонов (маъруф ба Левича, Леви Бобохон, Бухоро — 1926, Самарқанд) — мақомхон, навозанда ва мусаннифи машҳури яҳудитабор. Зиндагинома Санъати мақомхонию мутрибиро аз мусиқидонони машҳур Борухи Калхоти Самарқандӣ, Бобоҷалол Носирзода, Ҳоҷихони Чорҷӯйӣ омӯхтааст. Муддате мутриби дарбори амири Бухоро — Абулаҳадхон буд. Ба сабаби хусумати амир ва дарбориён ба Самарқанд фирор карда, то охири умр дар он ҷо зиндагӣ кардааст. Левӣ Бобохонов овози баланду форам дошт, мақомҳоро бо услуби хос мехонд, танбӯрро ҳам хеле таъсирбахш менавохт. Соли 1909 кормандони студияи "Рига — граммофон" якчанд сурудро дар иҷрои Левӣ Бобохонов дар қарта сабт кардаанд, ки дар байни онҳо "Қашқарчаи Сарвиноз", "Муғулчаи Бузург", "Насри Ушшоқ", "Талқини Уззол", "Талқини Ушшоқ", "Уфари Муғулчаи Сегоҳ" буданд. Левӣ Бобохонов солҳои 20 садаи дар Мактаби мусиқии Бухоро дарс медод ва ҳамзамон консерт намоиш медод. Соли 1923 ба Самарқанд кӯчид. Ӯ дар клубу чойхонаҳо ҳунарнамоӣ мекард, дар маҳфилҳои мусиқӣ ба ҷавонон тарзу услули иҷрои "Шашмақом" ва санъати мақомхониро ёд медод.
Бобоҷон Бобохонов

Бобоҷон Бобохонов (Бобохонов Бобоҷон Каримович) — ҳуқуқшинос, мушовири давлатии адлия, Ҳуқуқшиноси шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Корманди шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон. Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар солҳои 2000–2010 1 2. Зиндагинома Бобоҷон Бобохонов соли 1945 ба дунё омадааст. Хатмкардаи факултаи ҳуқуқшиносии Университети давлатии Тоҷикистон. Фаъолияти корӣ Муфаттиши прокуратураи ноҳияи Вахш (1973–1978), прокурори шуъбаи тафтишоти прокуратураи вилояти Қӯрғонтеппа (1978–79), муовини прокурори ноҳияи Вахш (1979–1985), прокурори ноҳияи Панҷ (1985–1990), сардори шуъбаи прокуратураи вилояти Қӯрғонтеппа (1991–1993), прокурори вилояти Хатлон (1993–1996) ва вилояти Ленинобод (1996–1997), муовини аввали Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон (1996–2000). Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон (2000–2010). Аз соли 2010 дар нафақа. Ҷоизаҳо Бо ордени "Шараф", медалҳои "20 солагии Ғалаба дар Ҷанги Бузурги Ватанӣ", "10-солагии Неруҳои мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон" сарфароз гардидааст.
Суннатулло Бобохоҷаев

Суннатулло Бобохоҷаев (Бобохоҷаев Суннатулло Мадвалиевич майи 1929, деҳаи Пӯлодони ноҳияи Конибодом — 30 сентябри 2003, Душанбе) — геологи тоҷик, доктори илмҳои геологияю минерология, профессор, Ходими шоистаи илми ҶТ, узви вобастаи Академияи муҳандисии Тоҷикистон. Дорандаи Мукофоти давлатии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии Осиёи Миёна дар шаҳри Тошканд. Дар Институти геологияи АИ ҶШС Тоҷикистон ба ҳайси ходими хурди илмӣ, ходими калони илмӣ, мудири лаборатория, мудири осорхона, мудири шуъбаи петрография, ходими калони илмӣ кор кардааст. Солҳои 1986-1989 мудири кафедраи гидравлика, аз соли 1998 мудири лаб. гидравлика ва геологияи Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон буд. Дар соҳаи петрография ва геокимиёи конҳо таҳқиқот бурда, 10 рисола, зиёда аз 200 мақолаву асари илмӣ таълиф кардааст, харитаи ҷойгиршавии конҳои маъдани Қаромазорро тартиб додааст. Бо ташаббуси ӯ асари 4-ҷилдаи "Петрографияи Тоҷикистон" ба чоп расид. Ҷоизаҳо Суннатулло Бобохоҷаев бо ордени "Нишони фахрӣ" ва медалҳо сарфароз гардидааст. Осор Магматизм полезных ископаемых и геохимия Карамазара (библиография). Д., 1997;.
Руслан Бобохоҷаев

Бобохоҷаев Руслан Исламович (15 феврали 1946, Хуҷанд) — номзади илмҳои кимиё.
Ислом Бобохоҷаев

Бобохоҷаев Ислом Яъқубович (25 августи 1915, Хуҷанд — 3 июли 1992, Душанбе) — доктори илмҳои тиб, профессор, яке аз аввалин ташкилотчиёни ҳифзи тандурустӣ дар Тоҷикистон. Духтури хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Ширкаткунандаи ҶБВ. Зиндагинома Соли 1937 Институти тиббии Тошкандро хатм карда, то соли 1943 дар хидмати ҳарбии тиббӣ буд. Сардори шуъбаи тандурустии вил. Ленинобод (ҳоло Суғд-47), ҷонишини вазир, вазири нигаҳдории тандурустии ҶШС Тоҷикистон, ассистенти Институти давлатии тиббии Тоҷикистон, сардухтури Беморхонаи клиникии ҷумҳуриявӣ. Роҳбари бахши Институти таҳқиқоти илмии беҳдошти ба номи Эрисмани шаҳри Маскав, роҳбари бахши Институти таҳқиқоти илмии беҳдошт ва эпидемиологияи Маскав, корманди Институти таҳқиқоти илмии умумииттифоқии беҳдошти иҷтимоӣ ва ташкили ҳифзи тандурустӣ ба номи Семашко (Маскав-72), профессор, мудири кафедра ва профессори кафедраи физиологияи Институти давлатии педагогии Душанбе. Муаллифи зиёда аз 30 асари илмӣ оид ба ташкил ва такмили фаъолияти муассисаҳои табобатию профилактикӣ. Депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъвати 2). Ҷоизаҳо Бо ордени "Нишони Фахрӣ", ордени Ҷанги Ватанӣ (дараҷаи), медалҳо ва Ифтихорномаҳои Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Осор.
Бобоҷон Икромов

Бобоҷон Икромов (1957, деҳаи Чоркӯҳи ноҳияи Исфара), рӯзноманигор, нависанда. Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон. Зиндагинома Хатмкардаи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон, Мактаби олии ҳизбии шаҳри Минск. Муҳаррир, сармуҳаррир, директори барномаҳои телевизион, муовини раис, раиси Кумитаи радио ва телевизиони Т. Муддате мушовири раиси ширкати телевизионии байнидавлатии "Мир" буд. Таъсисдиҳанда ва сармуҳаррири ҳафтавори "Вароруд" аст. Эҷодиёт Бобоҷон Икромов муаллифи қиссаҳои "Армони модар", "Дидор", "Ашки сӯзон", маҷмуаҳои ҳикояҳои "Одам будан мушкил", "Шаҳри ханда" ва ғайра мебошад.