Абдуссалом Ҷалоуд

Абдуссалом Ҷалоуд (таваллуд 15 декабри 1944) аз 16 июли 1972 то 2 марти 1977 дар замони ҳукумати Муаммар Қаззофӣ сарвазири Либиё буд. Вай инчунин аз соли 1970 то соли 1972 вазири молия буд. Ҷалоуд ҳамсабақи Қаззофӣ буд. 2 Майор Абдуссалом Ҷалоуд ба академияи низомии Бенғозӣ дохил шуд, ки дар он ҷо онҳо як гурӯҳи муташаккили афсарони озод-ро ташкил доданд, ки дар моҳи сентябри соли 1969 табаддулоти низомӣ ташкил намуда инқилоби Либиёро оғоз карданд. Ҷалоуд мушовири Муаммар Қаззофӣ ва ҷонишини раиси Шӯроии фармондиҳии Либиё (ШФЛ) шуд. Назорати соҳаи нафт, ки 96 фоизи даромади кишварро ташкил медод, ба ӯ супурда шуд. Дар моҳи сентябри соли 1970 Ҷалоуд муяссар шуд, ки нархи нафтро ба ҳамаи ширкатҳое, ки дар Либиё фаъолият мекунанд, ҷорӣ кунад, ки ин роҳро барои истеҳсолкунандагони дигари нафт ва болоравии минбаъдаи солҳои 1970 кушод. Ҳамон сол Ҷалоуд низ дар музокирот дар бораи аз Либиё хориҷ кардани пойгоҳҳои низомии ИМА ва Бритониё муваффақ шуд. Дар ҷараёни музокирот оид ба тахлияи пойгоҳи нерӯҳои ҳавоии Амрико дар Вилус, дар канори Триполи, ба Ҷалоуди 25-сола, ки дар тан либоси низомӣ дошт, намояндаи дипломатии Амрикоӣ, ки ба ҳайати ИМА роҳбарӣ мекард, тавсия дода буд, ки ӯ наметавонад музокирот, дар зери силоҳ ва на дар фазои пурғавғои садҳо эътирозгарони Либиё, ки дар беруни макони баргузории нишаст ҷамъ омада буданд, бо овози баланд аз тарки ҷои ҳодиса пеш аз таъини санаи муҳоҷират худдорӣ карданд. Ҷалолуд аз утоқ берун шуд ва таппончаашро гирифт ва ба изҳорот баргашт: Дар мавриди тазоҳургарон, шумо фармони худро аз ҳукумати ИМА мегиред, дар ҳоле ки ман аз он садоҳо дар берун аз худамро мегирам. Пас аз он, нерӯҳои амрикоӣ ҳиҷрат карданд ва Вилус 11 июни соли 1970 ба либиёиҳо супурда шуд. Дар моҳи марти соли 1970, баъд аз шаш моҳи инқилоби Либиё Ҷалоуд барои барпо намудани робитаҳои дутарафа ва арзёбии соҳаҳои ҳамкории потенсиалии илмии байни Либиё ва Чин ба Пекин рафт. Ҳамчун як қисми кӯшишҳои Либиё барои арзёбии роҳҳои ҳалли бӯҳрони пешгӯии об дар ин кишвари Африқои Шимолӣ, Ҷалоуд аз Чин барои барномаи сулҳомези энержии ҳастаӣ, ки асосан ба тавсеаи саноати тозакунии он дар Либиё нигаронида шудааст, дархост кард. Ҷалоуд (аз қабилаи Магарҳа) дар тӯли беш аз ду даҳсола дуввумин марди тавонотарин дар Либиё буд. Вай, Муаммар Қаззофӣ ва дигар аъзоёни зиндамондаи РСЧ, ки хукуматро назорат мекард, нишастанд. Раҳбарони бахши инқилобӣ мавриди интихобот қарор нагирифтанд, зеро онҳо ба нақшҳои худ дар табаддулоти соли 1969, ки дар замони Қаззофӣ расман ҳамчун инқилоб тавсиф шуда буд, қарздор буданд. Пас аз чанд ихтилофи назар бо раҳбари Либиё Муаммар Қаззофӣ (аз қабилаи Қаззфо) Ҷалолуд истеъфо дод ва саҳнаи сиёсии Либиёро тарк кард ва ба ҷои ӯ капитан Муҳаммад Эмсид ал-Маҷдуб Қаззофӣ ба ҳайси ҳамоҳангсози кулли кумитаҳои инқилобӣ таъин шуд. 3 Рӯзномаи Ал Ҳаёт чопи Лондон моҳи апрели соли 1995 навишт, ки мақомот шиносномаи Ҷалоудро мусодира карда ва ӯро ба далели афзоиши ихтилоф миёни ӯ ва Қаззофӣ зери назорат нигоҳ доштаанд. Ин ихтилоф пас аз сафари ҳайати 192 зоирони Либиё ба Исроил дар моҳи майи соли 1993 дар миёни мардум маълум шуд. Тарки Либиё Рӯзи 19 августи соли 2011, дар ҷараёни ҷанги шаҳрвандии Либиё, гузориш шуд, ки Ҷалоуд ба нерӯҳои шӯришии мухолифи Қаззофӣ гузашт ва аз Зинтан ба ҷазираи Ҷербаи Тунис, аз онҷо ба Итолиё рафт. 4 5 Дар соли 2017 қозии Лубнон дастури боздошти Ҷалоудро дар бораи нопадид шудани имоми шиаҳо Мӯсо Садр, бунёдгузори ҷунбиши шиъаҳои лубнонии Амал дар соли 1978 дар Либиё содир кард.