ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Луълуъ ва марҷон

"Луълуъ ва марҷон", "ал-Луълуъ ва-л-марҷон фима-ттафақа ъалайҳи-ш-шайхон" — китоби муҳим ва машҳур дар ҳадис; таълифи муҳаққиқ ва феҳристнигор Муҳаммадфуод Абдулбоқӣ. "Луълуъ ва марҷон" аз ду муқаддима, 54 китоб, 1293 боби фарогири 1906 ҳадис ва тавзеҳоти мухтасар иборат аст. Муаллиф дар муқаддимаи якум барои ривиши таснифи асар ва дар муқаддимаи дуввум бобати "тағлиз (сухани дурушт) бар зидди касе, ки бар Паёмбар (с) дурӯғ мебандад", маълумот додааст. "Луълуъ ва марҷон" аз "Китобу-л-имон" оғоз ва бо "Китобу-т-тафсир" хотима ёфтаааст. Дар китоб аҳодисе гирдоварӣ шудааст, ки имомон Бухорӣ ва Муслим дар "Саҳеҳайн" дар мавриди матну санади онҳо иттифоқи назар доранд. Муаллиф дар асар алфози аҳодиси "Саҳеҳ"-и Бухориро интихоб карда, сипас номи китоб, боб ва рақамҳои аҳодиси "Саҳеҳ"-и Муслимро, ки бо аҳодиси интихобшуда аз рӯи матну маъно наздикӣ доранд, мураттаб сохтааст. Ҳамчунин номи китоб, боб ва рақами аҳодиси "Саҳеҳ"-и Бухориро дар зери ҳар як ҳадис оварда шудааст. Муаллиф дар "Луълуъ ва марҷон" зимни шарҳи истилоҳи ҳадиси "муттафақунъалайҳ" қавли Ибни Ҳаҷари Асқалониро меорад: "Манзур аз иттифоқи Муслим бо Бухорӣ ин аст, ки ин ду имом дар тахриҷи асли ҳадис аз саҳобае, ки ин ҳадисро аз паёмбар (с) ривоят карда, бо ҳам дар маъно ва матни он ҳамраъй бошанд, ҳарчанд баъзеи тарзи ҷумлабандиҳои аҳодис бо ҳам мутафовит будааст". Инчунин ӯ ҷойгоҳи аҳодиси муттафақунъалайҳро дар миёни аҳодиси дигар нишон дода, аҳаммияти дар як китоб фароҳам овардани онҳоро кори судманд арзёбӣ кардааст. "Луълуъ ва марҷон" бо дархости чопхонаи "Дору эҳёи-л-кутуби-л-арабия" дар як ҷилд ва ҳафсад саҳифа, замони зиндагии муаллиф чоп шуд. Китоб аз рӯзи интишор инҷониб мавриди қабули хонандагону соҳибназарон гардида, дар баъзеи кишварҳои арабӣ ва исломӣ ҳамчун дастури таълимӣ истифода мешавад. Он ба даҳҳо забонҳо, аз ҷумла, тоҷикӣ тарҷума ва нашр шудааст.
Луғати тафсири истилоҳоти педагогика

Луғати тафсири истилоҳоти педагогика - луғат ба забони тоҷикӣ буда маънои истилоҳоти педагогӣ ва маорифро тафсир менамояд. Луғат масъалаҳои асосии назариявии педагогика ва таърихи педагогикаро дарбар мегирад. Луғат барои доираҳои васеи хонандагон – муаллимон, мураббиён, коркунони маориф, донишҷӯён, толибони мактабҳои миёнаи махсус, омӯзишгоҳҳои педагогӣ (колеҷҳои омӯзгорӣ), падару модарон ва зиёиён тавсия шудааст. Нигаред низ Луғати тафсири истилоҳоти педагогика. Муҳаррири масъул Шарофиддин Рустамов.- Душанбе: Маориф, 1988. - 304.
Луғати калимаҳои компутерӣ

Луғати калимаҳои компутерӣ — рӯз то рӯз аз руӣ хоҳиши корбарон пурра хоҳад шуд! Агар дар ин рӯйхат калимае, ки шумо ҷустуҷӯ доред дарёфт нашуд - тугмачаи вироишро дар поёни саҳифа пахш кунед ва калимаро аз рӯи тартиб гузоред. Луғати терминҳои компутерӣ (Тоҷикӣ) Базаи дохилнамои ва хориҷнаии системави Луғати терминҳои компутерӣ (Англисӣ) Нигаред: Шаблон:.
Луғати фурс

"Луғати фурс" — нахустин луғати тафсирии забони тоҷикӣ-форсист, ки то ба замони мо омада расидааст. Асадии Тӯсӣ онро тақрибан солҳои ҳангоми дар Озарбойҷон зистанаш дар асоси ашъори шуаро тартиб дода, мисолҳоро асосан аз шоирони Мовароуннаҳру Хуросон меорад. Дар "Луғати фурс" ашъори беш аз сад шоири асрҳои — иқтибос шуда, ки намунаҳои дигари эҷодиёти аксарияташон дар дигар ҷой вуҷуд надорад. Аз ин лиҳоз "Луғати фурс" ба арзиши баланди илмӣ соҳиб аст. Дар он аз ашъори Рӯдакӣ, Шаҳиди Балхӣ, Мунчик, Дақиқӣ, Унсурӣ, Фаррухӣ, Фирдавсӣ ва ғайра мисолҳо оварда мешавад. Инчунин порчаҳои зиёд аз "Калила ва Димна" ва "Синдбоднома"-и Рӯдакӣ, "Офариннома"-и Абушакури Балхӣ, "Вомик ва Узро"-и Унсурӣ дарҷ гардидаанд. "Луғати фурс" бештар аз 2000 калимаро фаро мегирад. Дар он калимаҳои душворфаҳму камистеъмол, номи ситораҳои бурҷҳои фалакӣ, ашхосу сарзаминҳо, вожаҳои маҳаллию лаҳҷавӣ, суғдӣ ва як миқдор калимаҳои юнонӣ, арабӣ ва туркӣ эзоҳ дода мешаванд. 1 Ағлаби калимаҳое, ки дар "Луғати фурс" тафсири кӯтоҳи онҳо дода шудааст, луғатҳое мебошанд, ки бо вуҷуди дар ашъори шоирони классик ба кор рафтан на барои ҳама, хусусан барои мардуми вилояти Озарбойҷон, ки Асадӣ луғати худро барои онҳо таълиф карда буд, фаҳмо буданд. Барои мисол:.
Луғатномаи Деҳхудо

Луғатнома Деҳхудо — фарҳанги бисёрҷилдаи энсиклопедӣ ва аввалин фарҳанги ҷомеест, ки калима ва истилоҳоти соҳаҳои гуногунро фаро мегирад. Яке аз хусусиятҳои барҷастаи ин "Луғатнома" Алиакбари Деҳхудо айнан овардани вожагон ва ашъори шоирон аз фарҳангу луғатномаҳои тафсирии давраи классикӣ мебошад ва он як навъ ҷамъбасти фарҳангнигории тоҷикӣ-форсӣ аз "Луғати фурс"-и Асадии Тӯсӣ то ибтидои асри ба ҳисоб меравад.
Луғури Боло

Луғури Боло — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сичароғи ноҳияи Роғун. Аз Луғури Боло то маркази ҷамоат 20 км, то маркази ноҳия 53 км. Аҳолиаш 107 нафар, тоҷикон.
Луғури Поён

Луғури Поён — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сичароғи ноҳияи Роғун. Аз Луғури Поён то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 38 км. Аҳолиаш 297 нафар, тоҷикон. Бинобар сабаби сохтмони нерӯгоҳи Роғун қисми мардуми деҳа ба деҳаи Тойчии шаҳри Турсунзода кӯчонида мешаванд.
Сураи Луқмон

Луқмон (— Луқмон) — сию якум сураи Қуръон. Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 34 оят аст. Мундариҷа Тафсир Эзоҳ.
Луҷо Безереди

Луҷо Безереди 21 ноябр 1898 1 2 3, Нуво, Золо — 20 апрел 1979 1 2 3, Чокуветс) — рассом ва ҳунарманди маҷористонӣ аст.
Лю Ифэй

Лю Йфей (чинии сода:, пинйин:), инчунин маъруф ба Кристал Лю, номи шиносномаӣ Лю Самэйзӣ (чинии сода:, пинйин:), дар хурдӣ Ан Фэн (чинии сода:) 1 августи соли 1987) — ҳунарпеша, овозхон ва мудели барандаи ҷоизаи "Лотоси тилоӣ" барои беҳтарин бозигари зан дар Ҷашнвораи байналмилалии Макао.
Люaн Пинaри

Люн Пинри (27 октябри 1977) — футболбози Албанӣ, муҳофиз.
Луқо

Луқо — муаллифи саввумин Инҷил ва китоби "Корномаи ҳавориён", пизишки юнонӣ ё сурёнӣ, ки дар Антиохия мезист; дар масеҳият дар шумори ҳафтод тан аз шогирдони Исо муқаддас дониста мешавад. Бо китобҳои муқаддаси яҳудӣ ошноии хуб дошт, фалсафаи юнонӣ, илми пизишкӣ ва ҳунари тасвириро омӯхта буд. Луқо аз ёрони Исо ва шоҳидони зиндагии заминии ӯ набуд. Аз рӯи анъана, бо Луқо шахсияти инҷилӣ — яке аз равандагон ба Эммаус (Инҷили Луқо, 24-35) айният дода мешавад, аммо ин бо маълумоти худи китоб мутобиқат надорад. Эҳтимол, Луқо ҳангоми сафари таблиғии дуввуми Павели ҳаворӣ ба масеҳият гаравида, аз ҳамкорони наздиктарини ӯ гардидааст (Колоссиён, 4; Филимон, 24; Тимофей, 4). Луқо овозаи Исои Масеҳро шунида, ба Фаластин омад ва таълимоти ӯро пазируфт. Аз рӯи ривояти калисоӣ, баъди шаҳодати Павели ҳаворӣ дар Рим Луқо он ҷоро тарк кард ва ба қасди таблиғ ба Ахайя, Либия, Миср ва Фиваида ба сафар баромад. Барои таблиғи Инҷил дар ш. Фива ба дор кашида шуд. Луқо тимсолҳои "Модархудо бо Кӯдак", ҳавориён Петр ва Павелро нигошт ва нахустин пайкарнигор гардид. Инҷилро солҳои 62-63 дар Рим зери роҳбарии Павели ҳаворӣ ва китоби "Корномаи ҳавориён"-ро низ, ки идомаи Инҷилҳои чоргона аст, ҳамон солҳо дар ҳамон ҷо навишт. Дар Инҷили Луқо ишорае ба муаллифи китоб нашуда, вале номи ӯ, бар асоси ривояти калисоӣ, бори нахуст дар папируси фарогири матни он (навиштаи байни солҳои) сабт шудааст. Бештари донишмандон таърихи эҷоди Инҷили Луқоро солҳои 70-80-уми асри 1 гуфта, пажӯҳишгарон бар ин назаранд, ки он на дар Фаластин, балки дар Антиохия ва ё яке аз вилоятҳои Юнон (Ахайя, Беотия) ба забони юнонӣ навишта шудааст. То Замони Нав нуқтаи назаре роиҷ буд, ки Инҷили Луқо пас аз Инҷилҳои Матто ва Марқус бо истифода аз маводди онҳо таълиф шудааст. Алҳол назарияи ба ном "ду маъхаз" нуфузи бештар дорад, ки аз рӯи он, Луқо ҳангоми навиштани асари худ аз Инҷили Марқус (ё матни то замони мо нарасидаи Нахустинҷили Марқус) ва ба ном "маъхази " истифода кардааст. Рӯзҳои ёдбуди Луқо аз рӯи тақвими Калисои православии 22-юми апрел (5-уми май), 18-уми октябр, 4-уми январ-дар Калисои ҷомеъи 70 расул; дар Калисои католикии римӣ-уми октябр.
Люaн Змияни

Люн Змияни (19 июни 1976) — футболбози Албанӣ, маснадашро анҷом додааст, муҳофиз, муррабӣ.
Люaртс Лямe

Люртс Лям (28 ноябри 1992) — футболбози Албанӣ, нимҳимоятгар.
Любегош (ноҳияи Дятков)

Любегош — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Дятков, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любетс (ноҳияи Трубчев)

Любетс — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Трубчев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любаново (ноҳияи Заволжск, Иванов)

Любаново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Заволжск, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Любан

Любан — шаҳрест дар вилояти Ленинград дар Русия аст. ҳолиаш 4616 нафар аст.
Любечане (ноҳияи Климов)

Любечане — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Климов, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любавчиха (ноҳияи Тотем, Вологда)

Любавчиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тотем, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Лыситса (ноҳияи Холмогор)

Лыситса — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Холмогор, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 2. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Любетс (ноҳияи Ковров)

Любетс — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Ковров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Любимиж (ноҳияи Киржач)

Любимиж — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Киржач, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Любим

Любим — шаҳрест дар вилояти Ярославл дар Русия аст. ҳолиаш 6254 нафар аст.
Любина

Любина — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Байкаловский, вилояти Свердловск медарояд.
Любимовский (ноҳияи Фролов, Волгоград)

Любимовский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Фролов, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Любимовка (ноҳияи Дубров)

Любимовка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Дубров, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любин (ноҳияи Злинков)

Любин — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Злинков, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любишенский (ноҳияи Кумилжен, Волгоград)

Любишенский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кумилжен, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Люблинский (ноҳияи Бобров, Воронеж)

Люблинский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Бобров, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Любов Аксёнова

Любов Павловна Аксёнова — ҳунарпешаи Зиндагинома Фаъолият дар синамо Ҳаёти шахсӣ Филмнома Нигаред низ Феҳристи ҳунарпешазанҳои Русия Эзоҳ Иқтибосҳо.
Любляна

Любляна — пойтахти Словения Пойтахтҳои давлатҳои узви СММ 1: Амстердам Андорра-ла-Веля Анқара Афина Боку Белград Берлин Берн Братислава Брюссел Будапешт Бухарест Вадутс Валлетта Варшава Ватикан Вена Вилнюс Дублин Ереван Загреб Киив Кишинёв Копенҳаген Лиссабон Лондон Любляна Люксембург Мадрид Минск Монако Маскав Осло Порис Подгоритса Прага Рейкявик Рига Рим Сан-Марино Сараево Скопе София Стокҳолм Таллин Тифлис Тирана Ҳелсинкӣ Пойтахтҳои қаламвравҳои дигар: Гибралтар Дуглас Лонгйир Кохи Малта Мариехамн Сент-Питер-Порт Сент-Хелиер Торсхавн.
Любиш (ноҳияи Дятков)

Любиш — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Дятков, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любов Добржанская

Любов Ивановна Добржанская — ҳунарпешаи советӣ; ҳунарпешаи халқии ИҶШС буд. Зиндагинома Марг Корҳои ҳунарӣ Синамо Телевизион Бозигари театр Коргардон Телетеатр Такоҳанг Хонавода ва ҳаёти шахсӣ Адабиёт.
Любов Фозилова

Любов Абдурашидовна Фозилова (30.12.1926, ш. Самарқанд – ваф. маълум нест), номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1954 Донишкадаи омӯзгории ш. Кӯлоб ва соли 1957 факултети забон ва адабиёти руси Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Сталинобод ба номи Т.Г. Шевченкоро бо дипломи аъло хамт кардааст. Солҳои 1957–1959 муаллим ва мудири қисми таълими мактаби миёнаи 32 ш. Сталинобод, 1959–1962 аспирант, 1962–1974 муаллими калони кафедраи методикаи таълими забон ва адабиёти 1974–1987 дотсенти кафедраи методикаи таълими забон ва адабиёти руси Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко буд. Муаллифи зиёда аз 10 мақолаҳои илмӣ аст. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи халқи Тоҷикистон" ва 2 медал қадрдонӣ карда шудааст.
Любов Ҳакимова

Любов Касимовна Ҳакимова (17.03.1946, ш. Тошкент), забоншинос, номзади илмҳои филологӣ, дотсент. Зиндагинома Соли 1968 факултети забонҳои хориҷии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченкоро хатм кардааст. Солҳои 1968–1975 муаллим ва муаллими калони кафедраи забони олмонии донишкадаи мазкур буд. Солҳои 1983–1985 дар аспирантураи Академияи илмҳои ИҶШС таҳсил намудааст. Солҳои 1987–1991 мудири кафедраи забони 1990–1992 дотсенти кафедраи забони олмонии Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Қ. Ҷӯраев буд. Аз соли 1992 ба Донишкадаи омӯзгории ш. Орлов ба кор гузаштааст. Дар масъалаҳои назария ва амалияи грамматикаи забони олмонӣ корҳои илмӣ анҷом дода, муаллифи 5 мақолаи илмӣ ва дастурҳои таълимӣ-методӣ мебошад. Бо раҳматномаҳои донишкадаи омӯзгории пойтахт сарфароз карда шудааст.
Любовитса (ноҳияи Сямжен, Вологда)

Любовитса — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Сямжен, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Любовня (ноҳияи Трубчев)

Любовня — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Трубчев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любовшо (ноҳияи Красногор)

Любовшо — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Красногор, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любожичи (ноҳияи Трубчев)

Любожичи — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Трубчев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Любовское (ноҳияи Приморск)

Любовское — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Приморск, ки дар вилояти Архангелск қарор дорад, ва ба ҳамин вилоят итоат мекунад, дохил мешавад 1. Ҷуғрофия Ин деҳа дар ноҳияе қарор дорад, ки ба ноҳияҳои Шимолгони Русия дохил мешавад.
Любохна (ноҳияи Дятков)

Любохна — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Дятков, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Люботово (ноҳияи Устюжен, Вологда)

Люботово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Устюжен, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Любягино (ноҳияи Вилегодский)

Любягино — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Вилегодский, вилояти Архангелск медарояд.
Любочская Горка (ноҳияи Бабаев, Вологда)

Любочская Горка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Бабаев, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Любомир Кантонистов

Любомир Данилович Кантонистов — футболбози русӣ, нимҳимоятгар.
Людиново

Людиново — шаҳрест дар вилояти Калуга дар Русия аст. ҳолиаш 41400 нафар аст.
Любомирово (ноҳияи Шекснин, Вологда)

Любомирово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Шекснин, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Людвиг Бюхнер

Людвиг Бюхнер (29.9.1824, Дармштадт – 1.5.1899, ҳамон ҷо), духтур, табиатшинос ва яке аз намояндагони фалсафаи механистӣ дар Ғарб. Дар оилаи духтур таваллуд ёфта, баъди маълумоти миёна ба Университети Гиссен дохил шуд. Забони фаронсавиро хеле хуб медонист. Дар фалсафаи Ғарби нимаи дуюми садаи равияи механистиро тарафдорӣ мекард, аз ин рӯ, Ф. Энгелс ӯро ҳамроҳ бо К. Фохт ва Я. Малешотт ба материализми вулгарӣ айбдор намуда буд. Рисолаҳои "Инсон мутобиқи илм" ва "Ишқ ва муносибати ошиқона дар олами ҳайвонот" ба ӯ мутааллиқанд. Асари машҳуртаринаш "Қувва ва материя". Ӯ дар фалсафа бештар тарғибгари дастовардҳои илмӣ, истифодабарандаи навовариҳои илму фалсафа бо далелу бурҳонҳои дақиқ маълуму машҳур мебошад. Бюхнер тарғибгар ва интишордиҳандаи ғояҳои таълимоти дарвинизм низ буд.
Людмила Коростовец

Людмила Ивановна Коростовец (1794 1, Курск — 26 июн 8 июл 1883 2,, губернияи Санкт-Петербург 2) — яке аз нависандагони шинохтаи адабиёти рус буд.
Людмила Тоҷибоева

Людмила Маҷидовна Тоҷибоева (08.06.1945, ш. Душанбе) — педагог, номзади илмҳои педагогӣ. Зиндагинома Солҳои 1964–1968 дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи В. И. Ленини ш. Москва таҳсил намудааст. Пас аз хатми донишгоҳ ҳамчун муаллим дар кафедраи методикаи таълими ибтидоии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ ба фаъолият шуруъ кардааст. Солҳои 1977– 1980 аспиранти Институти илмӣ-тадқиқотии тарбияи томактабии Академияи илмҳои педагогии ИҶШС, 1980–1989 муовини декани факултети педагогика оид ба корҳои илмӣ, 1989–1996 мудири 718 кафедраи тарбияи томактабии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Аз соли 1996 дотсенти кафедраи тарбияи томактабии донишгоҳи омӯзгорӣ мебошад. Оид ба ташкили фаъолияти муштараки самараноки кӯдакон дар машғулиятҳои боғчаи бачагон ва дигар масъалаҳои муҳими соҳаи педагогика кори илмӣ бурдааст. Муаллифи якчанд мақолаҳои илмию методӣ ва воситаҳои таълимӣ аст. Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Людмила Евгеневна Улитская

-- Людмила Евгеневна Улитская, (зод. 21 феврал 1943 1 2 3, Давлеканово, ҶШФСР, ИҶШС) — яке аз нависандагони шинохтаи адабиёти рус мебошад.
Людвиг Болсман

доктори ифтихории Донишгоҳи Осло доктори фахрии Донишгоҳи Оксфорд (1 июн 1899) Людвиг Болсман — физикдон и назарии аҳли утриш, яке аз асосгузорони физики оморӣ ва кинетикаи физикӣ. Узви АИ Вена ва бисёр академияҳои ҷаҳон. Зиндагинома Хатмкардаи Донишгоҳи Вена. Профессори физикаи назариявии Донишгоҳи Гратс, професори риёзиёти Донишгоҳи Вена, профессори физикаи таҷрибавии Донишгоҳи Гратс. Солҳои дар Мюнхен, Вена, Лейпсиг роҳбари кафедраи физикаи назариявӣ буд. Людвиг Болсман доир ба риёзиёт, механика, ҳидродинамика, назарияи чандирият, назарияи майдони электромагнитӣ, оптика, термодинамика ва назарияи кинетикии газҳо асарҳои илмӣ эҷод кардааст. Корҳои илмии Людвиг Болсман доир ба назарияи кинетикии газҳо ва аз ҷиҳати оморӣ асоснок кардани термодинамика пурарзишанд. Людвиг Болсман қонуни тақсимоти суръатҳои молекулаҳои газро, ки Ҷ. К. Максвелл ёфта буд, умумият дод ва формулаи "тақсимоти Болсман"-ро муқаррар намуд. Муодилаи асосии назарияи кинетикии газҳо ва қонуни таксимоти молекулаҳои газиро аз рӯйи импулс ва координатаашон кашф карда, энтропияи силсила (система)-и физикиро бо эҳтимолияти ҳолати он алоқаманд ва хосияти омории ибтидои дуюми термодинамикиро исбот намуд. Қазияеро бо номи "Н-теорема" формулабандӣ ва маънидод кардааст, ки асоси назарияи ҳолати барнагарданда маҳсуб мешавад. Қонунҳои термодинамикиро ба афканишот татбиқ намуда, қонуни афканишоти ҳароратиро аз ҷиҳати назариявӣ кашф ва бо мулоҳизаҳои термодинамикӣ мавҷудияти фишори рӯшноиро пешгӯӣ кардааст. Бо номи Людвиг Болсман дар физика доими (собита)-е номгузорӣ шудааст (1,3810-23ҶК). Людвиг Болсман ҳамчунин бо таҳқиқоти худ дар соҳаҳои фалсафаи илм ва методологияи илм маъруф аст.
Людмила Осимова

Людмила Қосимовна Осимова (1951, ноҳияи Спитамен)), педагог, номзади илмҳои педагогӣ, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1968–1973 дар факултети математикаи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко таҳсил намудааст. Солҳои 1973–1980 ассистент, коромӯз ва муаллими кафедраи алгебра ва назарияи ададҳо, 1980–1984 аспиранти кафедраи номбурдаи донишкадаи омӯзгории пойтахт буд. Солҳои 1985–1989 ҳамчун муаллими калони кафедраи алгебра ва назарияи ададҳо, 1989–1992 муаллими калони кафедраи методикаи таълими математикаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Қ. Ҷӯраев кор кардааст. Аз соли 1992 ҳамчун дотсенти кафедраи математикаи олии Донишкадаи технологӣ, идоракунӣ ва дизайни ш. Димитровогради Федератсияи Россия фаъолият мекунад. Оид ба ташкили фаъолияти коллективии донишҷӯёни донишкадаҳои омӯзгорӣ ва дигар масъалаҳои муҳими таълими математика кори илмӣ бурдааст.
Людовик Яковa

Людовик Яков — футболбози Албанӣ.
Людмила Успенская

Людмила Владимировна Успенская (11 24 сентябр 1909, Санкт-Петербург — 23 октябр 2000, Санкт-Петербург) — эроншинос ва тоҷикшинос, доктори илмҳои филология. Зиндагинома Людмила Успенская соли 1909 дар хонаводаи княз Владимир Успенский ба дунё омадааст. Соли 1932 шуъбаи шарқшиносии Донишкадаи давлатии таъриху забони шаҳри Ленинградро хатм кардааст. Корнома Солҳои муаллими забони тоҷикӣ дар курсҳои олии стенографии КИМУ ИҶШС шаҳри Маскав, тарҷумони адабии рӯзномаи "Тоҷикистони сурх",1938-1942 корманди калони "Палатаи китоб"-и назди Комиссариати маорифи Тоҷикистон, муаллими забони тоҷикии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Сталинобод ба номи Т. Г. Шевченко ва котиби илмии Институти таърих, забон ва адабиёти АИ ҶШС Тоҷикистон буд 1. Солҳои ҳамчун дотсенти кафедраи забони мудири кафедраи методикаи таълими забони мудири кафедраи забони русии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко кор кардааст. Солҳои профессори кафедраи ҳамин донишкада буд. Фаъолияти илмӣ Людмила Успенская муаллифи шуморе аз мақолаҳои илмӣ ва чандин китобҳои дарсӣ аз забони русӣ аст. Ӯ яке аз мураттибони луғати тоҷикӣ- ки соли 1954 дар Маскав нашр шудааст, мебошад. Тибқи китобҳои дарсии ӯ ҳазорон тоҷикон то ҳол забони русиро меомӯзанд 2. Дар мавриди масъалаҳои мухталифи забоншиносии тоҷикӣ ва русӣ корҳои илмӣ бурдааст. Таҳти роҳбарияш аспирантҳо ва унвонҷӯёни зиёде рисолаҳои илмиашонро ҳимоя кардаанд. Хонавода Шавҳар — Муҳаммадқосим Зулфиқоров, ходими ҳизбӣ, соли 1937 саркӯб шудааст. Писар — Темур Зулфиқоров. Духтараш — Зайнаб, дар Санкт-Петербург зиндагӣ мекунад. Ҷоизаҳо Барои хидматҳояш бо ордени "Инқилоби Октябр", унвонҳои фахрии "Муаллими хидматнишондодаи мактаби ҶШС Тоҷикистон", "Ходими Хидматнишондодаи илми ҶШС Тоҷикистон" ва якчанд нишону ифтихорномаҳо қадрдонӣ шудааст. Осори аслӣ Даргузашт Людмила Успенская 23 октябри соли 2000 3 дар шаҳри Санкт-Петербург, дар манзили духтараш Зайнаб даргузаштааст.
Люис Кэрролл

Люис Кэрролл лакабаш Чарлз Лутвиҷ Додҷсон ӯ ин ҳикояро (афсона) ба рафиқи ҷавони худ бо номи Алиса Лиддел вақте, ки бо ҳамроҳии духтар ва ду нафар хоҳарони вай дар сайёҳати баҳри буд, нақл кардааст. Алиса аз ин ҳикоя (афсона) ҳаловат бурд ва хоҳиш кард ки ин ҳикояро нашр кунанд. Ва ин асар дар Англия нашр гардид. Люис Кэрролл баъдтар ҳикояи дуввумеро дар бораи Алиса навиштааст, ки "Аз он тарафи Оина" ном дошт. Ҳар ду ҳикояҳо ҳоло ҳам дар адабиёти бачагонаи ҷаҳон машҳур ҳастанд ва ба забонҳои гуногун тарҷума шудаанд.
Люис Очоа Кассяни

Люис Александер Очоа Кассяни (сентябри 1984, Турбо, Колумбия) — футболбози колумбӣ, муҳофизи рост, муҳофиз.
Людус

Людус (баъзан; аз лотинӣ — "бозӣ") — яке аз намудҳои ибтидоии муҳаббат (дар якҷоягӣ бо эрос ва сторге) мебошад, ки дар назарияи доираи рангҳои ишқ аз ҷониби Ҷон Алан Ли фарқ карда шудааст, ки дар психологияи муосири иҷтимоӣ маъмул аст 1. Ба гуфтаи Ли, людус — ишқ ҳамчун бозӣ аст, на он қадар амиқ. Дар якҷоягӣ бо дигар намудҳои асосии муҳаббат, шаклҳои людус, дар якҷоягӣ бо эросҳо — ишқи васвосӣ- мания, дар якҷоягӣ бо сторге — муҳаббати воқеъӣ ва амалӣ.
Люк Рoсслер

Люк Росслер (марти 2007, Ванкувер, Бритониёи Колумбияи, Конодо) — ҳунарпешаи филми конодоӣ. Зиндагинома Люк Росслер 28 марти 2007 дар Канада таваллуд шудааст ва карераи худро соли 2015 оғоз кардааст. Вай як хоҳари калонӣ дорад. Номи ӯ Милисса Росслер аст. 1 Вай инчунин актриса аст, аммо дар муқоиса бо Люк камтар маъруф аст. 2 Филмшиносӣ 3 Мукофотҳо ва номинатсияҳо.
Люксембург (шаҳр)

Люксембург — пойтахти Люксембург Пойтахтҳои давлатҳои узви СММ 1: Амстердам Андорра-ла-Веля Анқара Афина Боку Белград Берлин Берн Братислава Брюссел Будапешт Бухарест Вадутс Валлетта Варшава Ватикан Вена Вилнюс Дублин Ереван Загреб Киив Кишинёв Копенҳаген Лиссабон Лондон Любляна Люксембург Мадрид Минск Монако Маскав Осло Порис Подгоритса Прага Рейкявик Рига Рим Сан-Марино Сараево Скопе София Стокҳолм Таллин Тифлис Тирана Ҳелсинкӣ Пойтахтҳои қаламвравҳои дигар: Гибралтар Дуглас Лонгйир Кохи Малта Мариехамн Сент-Питер-Порт Сент-Хелиер Торсхавн.