ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ганҷи шойгон

"Ганҷи шойгон" — унвони китобест навиштаи Мирзо Ҷаъфар Риёз Ҳамедонӣ. Асаре ба наср ва назми форсӣ аст, ки дар соли 1277 ҳ. ш. нивишта шудааст. Мирзо Ҷаъфар Риёз Ҳамедонӣ ин асарро ба тақлид аз Гулистони Саъдӣ ва дар панҷ боб бо номҳои дар маорифи яздонӣ, дар маросими ҷаҳонбонӣ, дар тарки шаноъат, дар барги қаноъат ва дар одоби мувофиқат ва адои ҳаққи мурофаққат ба нигориш даровард. Аз вежагиҳои ин асар, вуҷуди абёти форсӣ ва арабӣ дар байни ҳикоёт аст. 1 Намунае аз матни Ганҷи шойгон Зиҳӣ бахшандаи беминнат ва бахшояндаи безиннат, ъамми навола, ки зотти безаволаш ҷаҳонро каронаи ҳастст ва шукронаи наволаш ҷаҳониёнро таронаи мастӣ. Дар тайи мароҳили сипосаш ҳар дам қадамест ва дар сабти далоили посаш ҳар самараи қаламе. Ҷазр ва мадди он мумидди бақо ва ритқ ва фитқи ин муъидди лиқо. Онро дар ҳар гом коме аст ва инро дар ҳар ҷунбиш оромӣ. Накӯ бингар, ки пайкари вуҷуд саропо ғарқи дарёи ҷӯди ӯст ва ҳар мавҷуд ҷабинфарсои суҷуди ӯ.
Ганҷина (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Ганҷина (собиқ Ударник) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Иттифоқи ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Ганҷина то маркази ва ноҳия 7 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 749 нафар, тоҷикон. Соли 1943 ташкил шудааст. Иқтисод Деҳа масҷиди панҷвақта, 2 нуқтаи савдои хусусӣ ва осиёби барқӣ дорад. Ганҷина мактаб надорад. Талабагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Шаҳристон таҳсил мекунанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ, боғдорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз наҳри Аскари Шоҳ обёрӣ мешаванд.
Ганҷина (деҳа, н. Кӯшониён)

Ганҷина — деҳа дар ҷамоати деҳоти Меҳнатободи ноҳияи Кӯшониён. Аз Ганҷина то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 2 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 966 нафар, тоҷикон. Соли 1946 ташкил шудааст Иқтисод Деҳа масҷиди панҷвақта, китобхона, нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Гаҷина мактаб надорад. Талабагон дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Гулистон таҳсил мекунанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ ва сабзавоткорӣ. Заминҳо аз дарёи Вахш обёрӣ мешаванд.
Ганҷинаи Нишот

"Ганҷинаи Нишот" — маҷмӯаи осори шоири эронӣ Нишоти Исфаҳонӣ. Аз панҷ "дурҷ" (қисм) иборат аст. Дар дурҷи аввал дебочаҳо, хутбаҳо, вақфномаҳо ва аҳдномаҳои бо хатти ӯ иншошуда ҷой гирифтаанд. Дурҷи дуюм мадҳияҳо, қиболаҳо, қасидаҳо ва қитъаҳои шоирро дар бар гирифтааст. Дурҷи сеюм аз номаву фармонҳои Фатҳалишоҳи Қоҷор (ҳукмронӣ 1797–1834) таркиб ёфтааст. Ба дурҷи чорум номаҳои ба шоҳу шоҳзодагон навиштаи Нишот дохил шудаанд. Дурҷи панҷум аз шеърҳои гуногун, навиштаҳои адабиву ҳикоятҳои пандуахлоқии Нишот иборат аст ва маснавию қасидаҳо, ғазалу таркиббандҳо, фарду рубоиёт ва ҳикоёту мақомотро дар бар мегирад. 3 нусхаи "Ганҷинаи Нишот" дар китобхонаи Шуъбаи санкт-петербургии Институти шарқшиносии АИ Русия маҳфуз аст. "Ганҷинаи Нишот" 3 маротиба (1819, 1864 ва 1959) дар Эрон чоп шудааст. Дар "Ганҷинаи Нишот" асосан ашъори лирикии Нишот, ки дар онҳо ангезишҳои олами ботинии инсон, эҳсосу андешаҳои маъшуқа, лаззати висолу ранҷи ҳиҷрон, хушиву нохушиҳои рӯзгор ва амсоли инҳо тараннум шудаанд, ҷолиби диққатанд.
Ганҷи Қорун

"Ганҷи Қорун" (ё) — ин номест, ки ба коллексияи 363 артефактҳои Лидия, мутаалиқ ба садаи то милод, ки дар музофоти Ушоқ (дар ғарби Туркия) ёфт шудааст. Ин хазина дар байни солҳои 1987 ва 1993 мавзӯи муҳокима додгоҳӣ байни Туркия ва Осорхонаи Митрополит Ню-Йорк буд. Дар натиҷа, коллексия дар соли 1993 ба Туркия баргардонида шуд — пас аз он осорхонаи амрикоӣ эътироф кард, ки ҳангоми харидан медонад, ки ашё дуздида шудааст. Имрӯз ҳама ашё дар Осорхонаи бостоншиносии вилояти Ушоқ ба намоиш гузошта шудаанд 1 2. Ривоёт Ганҷи Қорун тибқи ривоёт сарвати беандоза азиме аз симу зар, ки Қорун ба василаи ҳунари кимиёгарӣ гирд оварда буд. Аз рӯи баъзе қиссаву ривоятҳо, Ганҷи Қорун фарогири 440 ҳазор анбон (халта) тилову нуқра буда, калидҳои дари хазинаҳои Қорунро 40 шутур мекашидаанд. Тибқи дигар қиссаву ривоятҳо, Ганҷи Қорун иборат аз 70 ҳазор деги рӯйини пур аз зар буд, ки дар хонаҳо ниҳода, ҳар хонаро бо як калиди аз як мисқол тило сохташуда қуфл карда буданд; нуҳ марди паҳлавон мебоист, то он калидҳоро аз ҷой бардоранд. Мусо-пайғамбар ба Қорун пешниҳод кард, ки миқдоре аз сарваташро дар умури матлуб ва дар роҳи хайру савоб сарфу харҷ намояд, аммо Қорун бухлу ҳасад варзида, аз пардохти ҳар гуна молиёт ва хароҷот саркашӣ намуд. Гузашта аз ин, ӯ Мусоро ба зино бо фоҳишае туҳмат кард. Мусо аз кирдору рафтори Қорун дар ғазаб шуда, даст ба дуо бардошт ва Қорунро нафрин кард. Худованд заминро мутеи Мусо сохт, то ӯ ҳар амале бихоҳад, дар ҳаққи Қорун анҷом диҳад. Бо дастури Мусо замин даҳон боз карда, Қорунро нахуст то буҷулаки по, сипас то зону, баъд то камараш фурӯ бурд. Қорун ба зориву илтиҷо даромада, гуфт: "Эй Мусо! Маро раҳоӣ бахш, то ҳамеша дар амру фармони ту бошам ва тамоми амволу сарватамро дар ихтиёри ту қарор диҳам". Аммо замин бо дастури дигари Мусо Қорунро бо тамоми молу сарваташ ба коми худ фурӯ бурд. Ба қавле, ҳамроҳи Қорун 14700 нафар ба қаъри замин фурӯ рафтанд. Онҳое, ки қаблан ба молу сарвати Қорун рашку ҳасад мебурданд, пас аз ин воқеа донистанд, ки дурусту шоиста истифода накардани дороӣ оқибат боиси ҳалокат ва зиёнкорӣ мегардад. Дар адабиёт Дар адабиёти классикии форс-тоҷик Қорун маҷозан касест, ки дар андӯхтани молу сарват ифрот ва кибру уҷб варзида, хасису бахил аст. Ганҷи Қорун киноя аз амволи беандоза зиёд аст, ки дар бештари мавридҳо аз роҳи носавоб ба даст омада, ба соҳибаш вафо намекунад: Шабе, к-ӯ ганҷбахширо диҳад дод, Кулоҳи ганҷи Қорунро барад бод Низомӣ Ганҷи Қорун, ки фурӯ меравад аз қаҳр ҳанӯз, Хонда бошӣ, ки ҳам аз ғайрати дарвешон аст. Ҳофиз.
Ганҷина (деҳа, н. Ваҳдат)

Ганҷина (собиқ Меҳнатобод) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Абдулло Абдулвосиеви ноҳияи Ваҳдат. Дар ҳудуди хоҷагии деҳқонӣ (кооперативи истеҳсолӣ)-и ба номи Ҳоким Азим ҷойгир аст. Аз Ганҷина то маркази шаҳр 4 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1437 нафар, тоҷикон. Иқтисод Ганҷина мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, майдончаи варзиш, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта ва нуқтаҳои савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: сабзавоткорӣ, чорводорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз дарёи Кофарниҳон ва наҳри Баҳористон обёрӣ мешаванд. Шахсиятҳои маъруф Нависанда Шералӣ Мусо дар ҳамин деҳа таваллуд шудааст.
Ганҷина (деҳа, н. Хуросон)

Ганҷина — деҳа дар ҷамоати деҳоти Садриддин Айнӣи ноҳияи Хуросон. Аз Ганҷина то маркази ҷамоат 14 км, то маркази ноҳия 24 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 692 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти умумии ибтидоӣ, бунгоҳи тиббӣ, осиёби хусусӣ ва нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Талабагон таҳсилро дар мактаби таҳсилоти миёнаи умумии деҳаи Ҳаёти Нави ҷамоати деҳоти Қизилқалъа давом медиҳанд. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: пахтакорӣ, чорводорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо аз наҳри Ёвонсу обёрӣ мешаванд. Дар ҳудуди Ганҷина хоҷагии деҳқонии ҷангалпарварӣ мавҷуд аст.
Ганҷина Ҳабибуллоева

Ганҷина Ҳабибуллоева (1 июни 1992 1, Тоҷикистон) — варзишгар (таэквон-до), Устоди варзиши дараҷаи байналмилалӣ, медали нахустинро дар Чемпионати Ҷумҳурии Тоҷикистон гирифтааст. Ифтихорот Ғолиби Чемпионати Осиё дар Ҷумҳурии Қазоқистон, аз соли 2008 ғолиби Чемпионатҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Ганҷина (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Ганҷина — деҳа дар ҷамоати деҳоти Эсанбойи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Ганҷина то маркази ҷамоат 30 км, то маркази ноҳия 40 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 930 нафар, тоҷикон. Соли 1931 таъсис ёфтааст. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, маркази саломатӣ, китобхона, 2 нуқтаи савдои хусусӣ ва нуқтаҳои хидмати маишӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: чорводорӣ, сабзавоткорӣ ва ғаллакорӣ. Заминҳо аз чашмаи Ҳоҷибойӣ обёрӣ мешаванд.
Ганҷинаи зиндагон

"Ганҷинаи зиндагон" — яке аз китобҳои Монӣ. Монӣ ин асарро ба забони оромӣ навишта буд. Пайравонаш онро ба забонҳои дигар — форсии миёна тарҷума кардаанд. Дар забони суғдӣ номи ин асар ба шакли "Самитиҳо" ёд шудааст. Дар "ал-Феҳрист"-и Ибни Надим ин асар бо номи "Сафару-л-эҳё", асарҳои Берунӣ ва Аҳмади Яъқубӣ "Канзу-л-эҳё", Масъудӣ "Канз" ва дар осори форсии миёна ба шакли "Ниёни зиндагон" ("Ганҷи зиндагон") сабт гардидааст. Ба забонҳои эронӣ порае аз ин асар ба даст наёмадааст. Дар осори таърихии исломӣ мазмуни пораҳое аз он оварда шудаанд. Аз онҳо бармеояд, ки Монӣ дар ин китобаш аз равшанию торикӣ ва татбиқи ин мафҳумҳо дар ҳаёти ҷомеа сухан рондааст. Ба ақидаи ӯ фасод, корҳои пасти мардум падидаҳоеанд аз торикӣ.
Ганҷинаи масодир ва сарчашмаи наводир

"Ганҷинаи масодир ва сарчашмаи наводир" — фарҳанги масдарҳо (феълҳо)-и форсист аз таълифоти мавлавӣ Сайид Абулҳасан — адиби форсигӯйи Ҳиндустон. "Ганҷинаи масодир ва сарчашмаи наводир"-ро пас аз се соли заҳмат, соли 1923 ба итмом расонидааст. Масдарҳо дар ин китоб (4004 вожа) ба тартиби алифбои форсӣ дар сутуни аввал ҷой дода шудаанд. Дар сутуни дуюм муродифи масдарҳо, дар сутуни сеюм муодили урдуи онҳо ҷой гирифтаанд. Муаллиф масдарҳоро маънидод карда, барои тақвияти фикр аз ашъори шоирони форсу тоҷик абёт овардааст. Нусхаи дастнависи "Ганҷинаи масодир ва сарчашмаи наводир" дар китобхонаи Осафияи Ҳинд маҳфуз аст.
Ганҷинаи нақди адабӣ

Ганҷинаи нақди адабии Соҳиб Табаров — махзани осори адабӣ-танқидӣ, адабиётшиносӣ, китобҳои китобхонаи шахсии олим ва мунаққиди тоҷик С. Ш. Табаров, ки ба муносибати 80-солагии ӯ дар ноҳияи Муъминободи вилояти Хатлон таъсис ёфтааст. Маросими ифтитоҳи Ганҷинаи нақди адабӣ 29 октябри 2006 барпо гардид. Ганҷинаи нақди адабӣ аз 3 ҳуҷра – ҳуҷраи китобҳо, дастхатҳо ва асарҳои офаридаи С. Табаров, ҳуҷраи китобхона–қироатхона иборат аст. Дар Ганҷинаи нақди адабӣ дастнависҳо, китобу рисолаҳо, дастурҳо, мақолаҳои танқидиву адабиётшииносии С. Табаров аз оғози фаъолияти эҷодиаш то ба имрӯз ҷамъоварӣ шудаанд. Дар Ганҷинаи нақди адабӣ дар қатори китобҳои чопшудаи С. Табаров мақолаҳои ба табъ расонидаи ӯ дар матбуоти даврӣ аз дастнависи мақолаҳо таҳрирҳо, гранкаҳо ва нусхаи нашрияҳо мавҷуданд. Як бахши Ганҷинаи нақди адабӣ аз мактубҳои С. Табаров, номаҳои табрикӣ, мукофотҳои давлатӣ, грамотаҳо ва дигар ҳуҷҷатҳо иборат мебошад. Гӯшаи дигари Ганҷинаи нақди адабӣ аксҳои С. Табаровро дар бар мегирад, ки дар солҳои гуногун, дар маҷлисҳо, сафарҳо, ҳамроҳи адибону шогирдон ва ғ. гирифтааст. Ҳамаи суратҳо–аксҳои С. Табаров як фототекаро ташкил медиҳанд. Дар бораи С. Табаров шогирдон, муҳаққиқон китобу рисолаҳо ва мақолаҳо таълиф намудаанд. Ин мавод низ дар Ганҷинаи нақди адабӣ ҷамъоварӣ шудаанд. Гӯшаи муҳимми Ганҷинаи нақди адабӣ китобхона-қироатхона мебошад, ки дар он тақр. 5 ҳазор номгӯи китобу маҷалла ва дигар маводди чопшуда вуҷуд дорад. Аз китобҳои Ганҷинаи нақди адабӣ талабагони мактабҳои таҳсилоти умумӣ, донишҷӯёни макотиби олӣ, устодон ва дӯстдорони адабиёт истифода мебаранд. Ганҷинаи нақди адабӣ аҳаммияти умумиҷумҳурӣ дошта, муҳаққиқон аз он баҳравар шуда метавонанд.
Ганҷинаи фолклори тоҷик

Ганҷинаи фолклори тоҷик, Фонди фолклори тоҷик (ФФТ) — бойгонии фолклори халқи тоҷик, ки соли 1958 дар Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи Рӯдакии АИ Ҷумҳурии Тоҷикистон таъсис дода шудааст. Маводди Ганҷинаи фолклори тоҷик, асосан, ба забони тоҷикӣ буда, баъзе намунаҳо ба забонҳои русӣ ва ӯзбекӣ нигаҳдорӣ мешаванд. Ганҷинаи фолклори тоҷик дар асоси маводди фолклории шуъбаи адабиёт, ки 320 саҳифаро ташкил мекард, созмон ёфт. Баъдан маводде, ки дар ихтиёри адибон ва дӯстдорони фолклор қарор дошт, ба он илова шуд. Матнҳои нисбатан қадимии Ганҷинаи фолклори тоҷик марбут ба солҳои 1923-28 мебошанд, ки аз ҷониби Абдулло ва Абдулаҳад Норматов, Шариф Асрор, Бурҳонов, Қурбоншоҳ ва Давлатшоҳ Ҷиёншоев, Нуриддин ва Хайриддин Қараев аз ноҳияҳои Кангурт, Балҷувон, Даштиҷум сабт шудаанд. Инчунин дар Ганҷинаи фолклори тоҷик маводди фолклорие, ки профессор А. Загуров солҳои 30 садаи дар зиндони шаҳри Қарағанда аз тоҷикони маҳбус навишта гирифтааст, дохил аст. Дар Ганҷинаи фолклори тоҷик маводди зиёде мавҷуд аст, ки онҳоро солҳои 30-40 садаи адибон, забоншиносон, адабиётшиносон ва мардумшиносон гирд овардаанд. Дар он солҳо як зумра адибон ва олимон ба монанди А. А. Семёнов, Ҳ. Карим, М. Турсунзода, Р. Ҷалил, С. Ҷавҳаризода, Л. Бузургзода, Ҷ. Икромӣ, Ҳ. Юсуфӣ, М. Миршакар, Я. Налский, Б. Ниёзмуҳаммадов ва дигарон намунаҳои зиёди асарҳои халқиро ҷамъоварӣ намудаанд, ки то ба имрӯз дар Ганҷинаи фолклори тоҷик нигаҳдорӣ ва дар таҳқиқоти илмӣ мавриди истифода қарор мегиранд. Л. Бузургзода солҳои 1934-37 аз деҳоти вилоятҳои Ленинобод, Алиев Сайидалӣ -и жанрҳо ба миён омад. Ин усули кор имкон дод, ки теъдоди асарҳои халқие, ки ба тарзи омехта дар дафтарҳои зиёд сабт шудаанд, ба таври дақиқ муайян карда шаванд. Аз рӯйи ин ҳисоб, ҳоло дар Ганҷинаи фолклори тоҷик 20400 адад матни зарбулмасалу мақол, 8100 чистон, 29340 рубоӣ, 29600 байт, 18510 тарона, 13440 суруд, 6230 афсона, 3900 латифа, 124 достони эпоси "Гӯрғулӣ" маҳфуз аст. Дар солҳои 2007-08 кормандони институт ба 12 экспедитсияи фолклорӣ ба навоҳии гуногуни ҷумҳурӣ баромада, маводро дар шакли овозӣ ва тасвирӣ сабт намуданд. То имрӯз (даҳсолаи дувуми садаи) дар Ганҷинаи фолклори тоҷик тақр. 200 сабти видеоии достонҳои "Гӯрғулӣ", суруду мусиқиҳо, маросимҳои мардумӣ, мавзеъҳои таърихӣ, касбу ҳунарҳои суннатӣ ва ғайра; беш аз 1700 соат сабтҳои овозии матнҳои фолклорӣ, суруду мусиқиҳои суннатӣ, мусоҳибаҳо, адабиёти шифоҳӣ ва монанди инҳо; тақр. 7000 адад акси чопӣ ва рақамии гӯяндагони матнҳои фолклорӣ, мавзеъҳои таърихӣ, намунаҳои ҳунарҳои дастӣ, тарзи зисти мардум, манзараҳои табиати ноҳияҳо ва ғ. нигаҳдорӣ мешаванд. Мудири Ганҷинаи фолклори тоҷик нахуст фолклоршинос С. Норматов, баъдан М. Холов, Қ. Ҳисомов ва Н. Шакармамадов буданд. Аз соли 1965 то соли 2012 Ф. Муродов мудирии фондро бар уҳда дошт. Бо саъю талоши ӯ Ганҷинаи фолклори тоҷик дар солҳои 1990-ум, дар замони бесуботӣ бидуни осеб маҳфуз монд. Аз соли 2012 мудири Ганҷинаи фолклори тоҷик С. Фатҳуллоев мебошад.
Ганҷнома (фарҳанг)

"Ганҷнома" — фарҳанги тафсирии вожаҳои "Шоҳнома"-и Фирдавсӣ, ки Алӣ ибни Тайфури Бистомӣ соли 1659 таълиф кардааст. Чунонки муаллиф дар дебочаи асараш овардааст, ба сабаби он ки "Шоҳнома"-и Фирдавсӣ "наводири ахбори салотини номдор", "ганҷнома", фарҳанге аз луғоти бостонӣ ва хазинае аз ибороти деҳқонӣ будааст, вай калимоти онро бо шавоҳид дар "Ганҷнома" шарҳу тафсир кардааст. Дар тартиби калимаҳо ҳуруфи аввалу сонӣ муроот шудааст. Тарзи хониши калимаҳо бо ҳаракатҳо ишора гардидааст. Барои тақвияти фикр аз абёти "Шоҳнома" шоҳидҳои луғавӣ омадаанд. Дар дебочаи "Ганҷнома", ки ба панҷ "Мазмун" (бахш, фасл) тақсим шудааст, муаллиф аз хусуси исми теъдоди забонҳои фасоҳати забони пешвандҳову пасвандҳои забони ҳуруфу калимоте, ки барои ороиши сухан ба кор бурда мешаванд, баҳс оростааст. Нусхаи дастнависи "Ганҷнома", ки иборат аз 405 сафҳа буда, ба дасти худи муаллиф китобат шудааст, дар Китобхонаи Осафияи Ҳайдарободи Дакан нигаҳдорӣ мешавад.
Ганҷнома

"Ганҷнома" — ду катибаи таърихие бозмонда аз даврони ҳукмронии Дороюш ва Хашиёршоҳ. "Ганҷнома" дар пояи кӯҳи Алванд, чунин аст: "Худои бузург Аҳура Маздо, ки бузургтарини худоён аст, ки ин заминро офарид, ки осмонро офарид, ки мардумро халқ кард, ки ба мардум шодӣ дод, ки Дориюшро шоҳ кард, ки ягона аз миёни шоҳони бисёр, ягонаи фармонраво аз миёни фармонравоён. Манам Дориюш шоҳи бузург, шоҳи шоҳон, шоҳи сарзаминҳо, ки милали бисёр доранд, шоҳи сарзамини дуру паҳновар, писари Виштоспи Ҳахоманишӣ". Дар катибаи Хашиёршоҳ (270х190) матни катибаи аввал айнан такрор ёфта, дар ҷойи исми Доро номи Хашиёршоҳ навишта шудааст. Матни "Ганҷнома" аз ҷониби муҳаққиқон Евгон Фландин ва Паскал Косте таҳқиқ ва тарҷума шуд. Баъдан Ҳанри Роулинсон барои кушодани рамзҳои хатти мехӣ дар Катибаи Бесутун аз таҷрибаи муҳаққиқони "Ганҷнома" истифода намуд.
Ганҷобод

Ганҷобод (собиқ Нефтянник) — деҳа дар ҷамоати Деҳоти Роҳатии ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Ганҷобод то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 39 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 1795 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти миёнаи умумӣ, дорухона, бунгоҳи тиббӣ, нуқтаи савдои хусусӣ, маркази савдои "Сафина", масҷиди панҷвақта, корхонаи пармакунӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: сабзавоткорӣ, чорводорӣ ва боғдорӣ. Заминҳо аз наҳри Роҳатӣ обёрӣ мешаванд.
Ганҷобод (деҳа, н. Балхӣ)

Ганҷобод (то соли 2024 — Коммунист 1) — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳалеварди ноҳияи Ҷалолиддин Балхӣ. Аз деҳа то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 3 км. Аҳолиаш 2375 нафар, тоҷикон.
Ганҷрез

Ганҷрез (қабл. Ӯртабуз) — деҳа дар ҷамоати шаҳраки Шарораи ноҳияи Ҳисор. Аз Ганҷрез то маркази шаҳрак 5 км, то маркази ноҳия 10 км. Аҳолиаш 631 нафар, тоҷикон.
Гаплеевка (ноҳияи Вейделевск)

Гаплеевка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Вейделевск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Гаплоид

Ҳаплоид — организмеро гӯянд, ки дар ҳуҷайраҳои соматиаш дастаи хромосомаҳои гаплоидӣ (якка) дорад. Ин хромосомаҳо нисфи дастаи хромосомаҳои диплоидӣ (ё моноплоид) ё полиплоидии (полигаплоид) ҷинси модариро ташкил медиҳад. Аввалҳо Гаплоид гуфта фақат фардҳои дастаи хромосомаҳояшон якхеларо меномиданд. Чунин Гаплоидҳоро айни замон моногаплоидҳо ё моноплоидҳо меноманд.
Ганҷрустоқ

Ганҷрустоқ — минтақаи таърихӣ дар байни Бодғис ва Марврӯд. Дар осори ҷуғрофиёнависони мусулмон дар шакли арабишуда — Ганҷрустоқ зикр шудааст. Ба қавли ибни Руста, масофаи байни Ганҷрустоқ то Ҳирот 31 фарсах буда, дорои чор русто ва ободиҳои сарсабз буд. Ҷуғрофинависон қасабаҳои Ганҷрустоқро бо номи Бабан (Баван), Бағшур ва Кайф зикр кардаанд, вале қиёси маҳалли ҷойгиршавии онҳо бо харобаҳои имрӯза имконнопазир аст, зеро пас аз ҳамлаи муғул ин номҳои ҷуғрофиёӣ дигар ёд нашудаанд. Баван нисбат ба дигар рустоҳои Ганҷрустоқ пурҷамъияттар, маркази ҳокимнишин буд. Оби Ганҷрустоқ аз ҷӯйбор буда, кишоварзӣ равнақ дошт. Токпарварӣ соҳаи асосии он буд. Донишмандон Абуабдуллоҳ Муҳаммад ибни Башари Баванӣ ва Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Алии Ҳиравии Бабанӣ аз Ганҷрустоқ баромада буданд.
Гапонова (ноҳияи Сев)

Гапонова — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Сев, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Ганҷур

Вебгоҳи (вебсайти) Ганҷур (ба) маҷмӯъае бархат аз ашъори шоирони порсӣгӯйаст. Дар ин вебгоҳ метавон барасоси шоир ё шеър ҷустуҷӯ кард. Ин вебгоҳ ашъори худро озоду ройгон мунташир мекунад ва ба сӯрати ғайриинтифоъӣ (носудбар) ва бо кумакҳои мардумӣ мудӣрият мешавад. Манобеи мавриди истифода Барои рӯнависии ашъор низ аз манобеи озод (бидуни) ва дар дастраси ҳамагон ҳастанд. Таърихча Ин вебгоҳ дар ибтидо ба унвони зермаҷмӯъае аз вебгоҳи шахсии тарроҳаш вуҷӯд дошт. Номи аввалияи он "Ганҷи адаб"у шомили Девони Комили Ҳофиз, Рубоиёти Хайём, Шоҳномаи Фирдавсӣу Маснавии Мавлавӣ буд. Барои ворид кардани ашъор ба он аз нармафзоре ба номи "Дурҷ" истифода мешуд. Нармафзори Дурҷ, таҳти қонӯни ҳимоят аз муаллифон буд ва барои ҳамин имкони истифодаи озод аз он вуҷӯд надошт. Барои ҳали ин мушкил аз маҷмӯъаи озоду матнбози "Рийро" барои нусхаи аввалияи Ганҷур истифода шуд. Пас аз интиқоли маҷмӯъаи ашъор "Рийро" ба доманаи., ин вебгоҳ шурӯ ба густариш кард. Ин маҷмӯъа дар ибтидо ба кумаки нармафзори мудӣрияти муҳтавои роҳандозӣ шуда буд, аммо аз соли 1400и хуршедӣ ба баъд, ба пуштвонаи нармафзоир ихтисосии бозматни худ кор мекунад. 1 Маҷмӯъаи "Рийро" худ шомили анбӯҳӣ аз ашъори Форсӣ буд ва ин корро барои ташкили Ганҷур осон кард. Барои густариши Ганҷур, мудӣрони он аз нармафзори истифода карданд. 2 3 Дар ин систем, ҳар байти шеър ба василаи (пӯйишгар) искан шудау тасвири он дар вебгоҳ қарор мегирад. Сипас умуми форсӣзабонон бо вуруд ба вебгоҳ, матниро ки мебинанд, ворид мекунанд. Барои ҳар байти шеър, ҳаддиақал се марҳала аз ин кор анҷом мешавад то хато дар кор ба ҳаддиақал бирасад. 4 Имконот Сайти ганҷури имконоти зерро барои корбаронаш фароҳам овардааст: Нармафзори Ганҷури рӯимизӣ Дар тозатарин нусхаи ин нармафзор ки бо муҷаввизи дар дастрас аст.
Хостгорӣ

Хостгорӣ, оқсақолӣ, завчигӣ, гапрасонӣ - маросими оғози никоҳ буда, дар падари хонаи арӯс мегузарад. Намояндагони тарафи домод бо дастархону меваю шириниҳо ба хонаи духтардор меоянд ва ба писарашон арӯс кардани духтари онҳоро дархост мекунанд. Пас аз зиѐфат волидайн ва хешовандони духтар розигӣ ѐ рад карданашонро ба меҳмонон мерасонанд. Баъзан муҳлат талабида, пас аз якчанд рӯз посух медиҳанд. 1.
Гар (ноҳияи Каргополский)

Гар — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Каргополский, вилояти Архангелск медарояд.
Гапоновка (ноҳияи Мглин)

Гапоновка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Мглин, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Гар (ноҳияи Юреветс, Иванов)

Гар — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Юреветс, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Гаприндашвили, Нона Терентевна

Нона Терентевна Гаприндашвили (гурҷӣ: майи 1941, Зугдиди, Гурҷистон) — шатранҷбози гурҷистонӣ, қаҳрамони шатранҷи ҷаҳон; Устоди хидматнишондодаи варзиши ИҶШС. Чемпиони панҷкаратаи шатранҷи ИҶШС байни занон (1964, 1974, 1981, 1983, 1985), нахустин барандаи ҷоизаи "Оскари Шоҳмот". Корнома Солҳои 1980-86 Раиси Комиссияи занони Федератсияи байналмилалии шоҳмот, 1989-96 президенти Кумитаи миллии олимпии Гурҷистон буд. Аз соли 1996 президенти фахрии ҳамин Кумита. Нахустин гроссмейстери байналмилалӣ дар байни занон ва нахустин занест, ки ба унвони гроссмейстери байналмилалӣ дар байни мардон даст ёфтааст. Аз 5-солагӣ ба шоҳмот шавқ пайдо карда, дар 15-солагӣ чемпиони Тифлис, баъдан чемпиони Гурҷистон шудааст. Дар 19-солагӣ ҳамчун довталаби унвони чемпиони ҷаҳон дар мусобиқаи байналмилалии Югославия ширкат варзида, бо пирӯзии дурахшон ба дидори ниҳоӣ роҳ ёфт ва пас аз як сол чемпиони он замон — Е. Биковаро бо натиҷаи 9 шикаст дода, чемпиони ҷаҳон шуд. Дар тарғибу тарвиҷи шоҳмот дар миёни бонувон саҳми назаррас дорад. Ҷоизаҳо Барои фаъолияти шоёнаш дар равнақи шоҳмот дар байни занон бо орденҳои Ленин, "Нишони Фахрӣ" ва медали "Барои меҳнати шоён" сарфароз гардидааст.
Гарабет Аведиссян

Карлос Гарабет Аведиссян (июни 1959, Монтевидео, Уругвай) — футболбози уругвайӣ, маснадашро анҷом додааст.
Гар Болшая (ноҳияи Юреветс, Иванов)

Гар Болшая — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Юреветс, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Гар (ноҳияи Кичменгско-Городетс, Вологда)

Гар — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кичменгско-Городетс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Гаравгонгирӣ

Гаравгонгирӣ — ғасби гаравгон, яке аз ҷиноятҳои дорои хислати байналмилалӣ; тасарруф, ғасб ё боздошти ғайриқонунии шахс бо маҳрум намудани ӯ аз озодӣ ба мақсади маҷбур кардани тарафи сеюм (давлат, ашхоси дигар ва ё созмон) ба анҷом додан ё надодани амалҳои муайян. Гаравгонгирӣ метавонад бо эълон доштани талаботе, аз қабили пешниҳод намудани нақлиёт барои берун баромадан аз ҳудуди давлат, талаби маблағи пулӣ ё имзо накардани ин ё он санад, бо роҳҳои гуногун (пинҳонӣ, ошкоро, зӯрӣ, фиреб ва ғайра) анҷом дода шавад. Г. ба амнияти ҷамъиятӣ, ҳаёт, саломатӣ, озодии шахсӣ ва дахолатнопазирии инсон хатар эҷод менамояд. Гаравгонгирӣ дар Кодекси ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон (моддаи 181), Муоҳидаи Иттиҳоди Аврупо дар бораи мубориза бо терроризм ва муоҳидаҳои гуманитарӣ, аз қабили Муоҳидаи Женева аз 12 августи 1949 дар бораи ҳимояи аҳолии мулкӣ дар замони ҷанг ва протоколҳои иловагӣ ба он аз 8 июни 1977 ҳамчун ҷиноят дониста шудааст. Нигаред низ Эзоҳ Адабиёт.