ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Мирзобой Маҳмуд

Мирзобой Маҳмуд, Султон Абулҳасан Алӣ ибни Мӯсо Ризо (? — 1578, Исфаҳон) — мусиқидон, оҳангсоз ва шоир и форс-тоҷик, муаллифи "Рисола дар илми мусиқӣ". Зиндагинома Мусиқӣ, шеър, улуми дунявиро дар зодгоҳаш омӯхта, бештар ба омӯзиши осори мусиқии Форобӣ, Ибни Сино, Ибни Зайла (ваф. 1048), Сафиуддини Урмавӣ ва дигар пардохта, барои такмили дониши назарию амалии мусиқӣ ба шаҳрҳои Табрез, Шероз сафарҳо намуда, аз устодони созу овоз малакаи ҳунарӣ андӯхт. Мирзобой Маҳмуд дар заминаи мусиқии илмӣ кори пурсамар бурда ва дар иртибот масоили созу овоз ду рисола "Рисолаи мусиқӣ", "Рисола дар илми мусиқӣ" (дар ин асарҳояш бештар ба таркиботи "Дувоздаҳмақом", шаклу анвои шеърию мусиқӣ таваҷҷӯҳ намуда, ниг. "Рисола дар илми мусиқӣ") навишта, ӯ баробари идомаи нуктаҳои таҳқиқии мусиқидонони то замонааш, инчунин роҷеъ ба масоили шаклу анвои созию овозии қарни 16-17 ҳавзаҳои ҳунарии Хуросону Эрон ва Мовароуннаҳр тавсифоти назарӣ додааст. Мирзобой Маҳмуд дар асарҳояш равиши тавсифии донишии мусиқиро идома дода, дар шарҳи таркиботи мақомҳо ("Дувоздаҳмақом") ба хулосаҳои тоза комёб шудааст.
Мирзодавлат Абдолиевич Сабуров

Мирзодавлат Абдолиевич Сабуров - аз Ҳавзаи интихоботии Қумсангир 33 вилояти Хатлон - вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати. низ.
Салим Мирзоев

Салим Саидалиевич Мирзоев (26.03.1942, деҳаи Диҳои н. Шӯрообод) — олим, доктори илмҳои педагогӣ, профессор. Зиндагинома Салим Саидалиевич Мирзоев бахши биология ва химияи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Б. Ғафуров соли 1965 ба итмом расонда, дар макотиби миёнаи н. Ҳамадонӣ ва Омӯзишгоҳи тиббии ш. Кӯлоб дарс додааст. Аз соли 1968 дар Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Кӯлоб заҳмат кашида, вазифаҳои муаллим, муаллими калон, дотсенти кафедраи педагогикаю психология, мудири кафедраи биология, декани факултаи химия ва биология, мудири кафедраи биологияи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, иҷро намудааст. Аз соли 2012 профессори кафедраи биологияи Донишгоҳи давлатии Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, мебошад. Оид ба анатомия, физиология ва гигиенаи мактабӣ, асосҳои биохимия, ситология, генетика ва ғайра қариб 300 таълифот аз даст баровардааст. Бо медали "Барои меҳнати шоён" қадр шудааст. Осор.
Ниёз Мирзоев

Ниёз Мирзоев (15.02.1949, н. Айнӣ) — олим, доктори илмҳои таърих, профессор. Зиндагинома Соли 1968 факултаи таърихи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленинро (ҳоло ДМТ) хатм намуда, дар аспирантураи Институти шарқшиносии АИ СССР (ш. Маскав) хондааст. Аз соли 1977 дар Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин ба фаъолият шурӯъ намуда, вазифаҳои муаллими калон, дотсенти кафедраи таърихи Тоҷикистон, декани факултаи таърих, профессор ва мудири кафедраи муносиботи байналмилалиро дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон иҷро кардааст. Оид ба равобити Иттиҳоди Шӯравӣ бо мамолики Шарқ, ҳамкориҳои иқтисодӣ, илмӣ, фарҳангии Тоҷикистон бо Эрону Афғонистон, ислоҳоти маориф дар Эрон ва дигар мавзӯъҳои марбута беш аз сад таълифот ба табъ расондааст. Иштирокдори чандин ҳамоиши байналмилалии муаррихону ховаршиносон мебошад. Осор.
Собир Мирзоев

Собир Мирзоев (03.10.1930, деҳаи Арғун н. Истаравшан – 1999, шаҳри Душанбе) — олим, доктори илмҳои филологӣ, профессор. Зиндагинома Соли 1954 факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленинро хонда, фаъолияти минбаъдааш дар Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко дарс додааст. Оид ба адабиёти маорифпарварии Афғонистон дар марҳалаи аввал (оғози асри), фаъолияти адабӣ – маърифатии намояндаи машҳури ҷараён Маҳмуди Тарзӣ ва дигар масоили марбута зиёда аз ҳаштод таълифоти илмӣ, илмӣ-оммавӣ ба хидмат овардааст. Осор Пайвандҳо.
Рамазон Мирзоев

Рамазон Зарифович Мирзоев (зод. 15 феврал 1945, Вилояти Кӯлоб) — ходими давлатии тоҷик. Зиндагинома Рамазон Мирзоев 15 феврали соли 1945 дар деҳаи Сарсибулоқи ноҳияи Кӯлоб дар вилояти Хатлони Ҷумҳурии Тоҷикистон ба дунё омадааст. Пас аз хатми Донишгоҳи кишоварзии Тоҷикистон дар соли 1967 дар муассисаҳои сохтмонии вилояти Кӯлоб машғул ба кор шудааст. Аз соли 1975 то соли 1978 дар проектҳои сохтмонии Афғонистон фаъолият доштааст. Дар соли 1979 муовини вазири сохтмони кишоварзӣ таъйин гардид. Аз соли 1983 пас аз хатми Академияи илмҳои ҷамъиятии назди Комитети марказии Ҳизби камунистии Иттиҳоди Ҷамоҳири Шӯравӣ машғули корҳои ҳизбӣ шуд. Аз соли 1989 то 1992 депутати мардумии Парламенти Иттиҳоди Шӯравӣ. Дар солҳои дар вазифаҳои муовини раиси шӯрои маҷлиси олии Иттиҳоди Шӯравӣ ва дастгоҳи раёсати Ҷумҳурии Тоҷикистон кор кардааст. Соли 1992 мудири шуъбаи коргузории Шӯрои Вазирони Ҷумҳурии Тоҷикистон фаъолият доштааст. Бо фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 18 январи соли 1995 Сафири Фавқулодда ва Мухтори Ҷумҳурии Тоҷикистон, дар Сафорати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Федератсияи Русия ва аз октябри соли 2001 дар Ҷумҳурии Исломии Эрон таъйин гардидааст. Оиладор, соҳиби шаш фарзанд.
Ҳабибулло Мирзоев

Ҳабибулло Холович Мирзоев (18.02.1962, деҳаи Охҷари н. Восеъ) — олим, доктори илмҳои филологӣ. Зиндагинома Шуъбаи англисии факултаи забонҳои хориҷии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г. Шевченкоро (ҳоло ДДОТ ба номи С. Айнӣ) соли 1987 хатм карда, дар кафедраи забонҳои хориҷии ИДПК ба номи Рӯдакӣ ҳамчун ассистент ба фаъолият пардохт. Солҳои 1989-1993 дар аспирантураи ИДПД хонда, ба сифати муаллими калон ва мудирикафедраи савтиёт ва луғатшиносии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, таҷрибаомӯз ва муҳаққиқи Университети Сиетлии ИМА, мудири кафедраи тарҷума ва услубшиносӣ, декани факултаи забони англисӣ (1998-2000, 2005-2008), ҳамоҳангсоз ва тарҷумони лоиҳаҳои байналмилалӣ оид ба молия, маориф ва масъалаҳои оби тоза, директори муассисаи давлатии Маркази барномаҳои байналмилалии назди Вазорати маорифи Тоҷикистон, директори мактаби байналмилалии Президентӣ дар шаҳри Душанбе кор кардааст. Аз соли 2015 сардори Раёсати муносибатҳои байналмилалии Вазорати маориф ва илми Тоҷикистон мебошад. Бобати муқоисаи истилоҳот дар забонҳои англисӣ ва тоҷикӣ, доираи лексикӣ ва маъноии истилоҳот дар ин забонҳо, масъалаҳои марбут ба назарияи забоншиносӣ ва типологияи муқоисавӣ ва ғайра беш аз панҷоҳ асару мақола навиштааст. Осор Пайвандҳо.
Рустам Мирзоев

Рустам Қурбонович Мирзоев — ходими давлатӣ, доктори илмҳои иқтисодӣ, профессор. Узви вобастаи Академияи илмҳои ҶТ. Муовини раиси Шӯрои Вазирони Ҷумҳурии Тоҷикистон, вазири иқтисоди Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Мирзоканд

Мирзоканд Мырзакент) — шаҳрак дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурии ноҳияи Пахтаарал. Аҳолӣ Дар соли 2019 13 339 нафар аҳолӣ дошт.
Моҳира Мирзоева

Моҳира Мадиброҳимовна Мирзоева — рӯзноманигор, доктори илмҳои филология, профессор.
Мирзомаҳмудхони Дарвозӣ

Мирзомаҳмудхони Дарвозӣ — хаттот, дабир ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Аслан аз Кобул. Дар Ҳиндустон таҳсили илм намуда, баъди таҳсил дар Дарвоз иқомат ихтиёр кардааст. Дар назди шоҳони Дарвоз ба касби дабирӣ машғул шудааст. Аксари хуҷҷатҳои расмии шоҳони асри 18 Дарвоз —Туркихон ва Исмоилхон бо қалами ӯ таҳрир шудаанд. Мирзомаҳмудхони Дарвозӣ хаттоти моҳире будааст. Бештари шеърҳояш бо лаҳҷаи дарвозӣ таълиф шуда бошанд ҳам, дар забони адабии форсӣӣ низ осор дорад. Ашъори шоир дар шакли пароканда дар маҷмӯаю баёзҳо ба назар мерасанд.
Мусо Мирзозода

Мусо Мирзозода (Мирзозода Мусо Одинамуҳамад 22 майи соли 1977, ноҳияи Ишкошим, ҶШС Тоҷикистон, ИҶШС) – ҳуқуқшинос, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома 1 Ҷоизаҳо Бо медали "Хидмати шоиста" сарфароз гардонида шудааст.
Мирзомурод Ҳошимзода

Мирзомурод Ҳошимзода (10 ноябри 1946, Ӯротеппа, вилояти Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон — 25 апрели 2016) — шоири тоҷик. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, Аълочии матбуоти Тоҷикистон, Аълочии фарҳанги Тоҷикистон, Барандаи ҷоизаи адабии ба номи Зуфархон Ҷавҳарӣ, шаҳрванди фахрии шаҳри Истаравшан. Зиндагинома Шоир ва адиби меҳандӯсту ваҳдатсаро, шодравон Мирзомурод Ҳошимзода 10 ноябри соли 1946 дар шаҳри Истаравшан ба дунё омадааст. Маълумоти миёнаро дар мактаби ба номи А.М. Горкий гирифта, факултаи таъриху филологияи Донишкадаи давлатии педагогии Ленинободро соли 1969 бо муваффақият хатм намуд ва ба ҳайси омӯзгори фанни забон ва адабиёти тоҷик дар мактаби ба номи О.Лутфӣ дар шаҳри Истаравшан ба фаъолият оғоз кард. Баъдан ба ҳайси раиси Иттиҳодияи истеҳсолии матбааҳо, муовини раиси шаҳри Истаравшан хидмат кардааст. Тӯли зиёда аз бист сол сармуҳаррири рӯзномаи "Паёми Истаравшан" буд. Аз соли 1990 узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ва аз соли 2000-ум узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст. Дар асоси қарори Раиси шаҳри Истаравшан аз 23 сентябри соли 2002, Мирзомурод Ҳошимзода барои маҷмӯаҳои "Чархи гардон", "Ғазалпайванд" ва "Ту барои ман ба дунё омадӣ" ба унвони барандаи ҷоизаи Ҳукумати шаҳри Истаравшан ба номи Зуфархон Ҷавҳарӣ сарфароз гардонида шуд. Барои саҳми шоиста дар рушди адабиёти муосири тоҷик, фарҳанг ва матбуот, баланд бардоштани маънавиёти мардум, аз 21 ноябри соли 2006 сазовори унвони "Шаҳрванди фахрии Истаравшан" гаштааст. Эҷодиёт Ба эҷоди шеър аз солҳои ҳафтодум шуғл варзида, аввалин чакидаҳои қалами ӯ дар рӯзномаҳои "Паёми Истаравшан", "Ҳақиқати Ленинобод", "Овози тоҷик", "Ҷумҳурият", "Садои мардум", "Ҷавонони Тоҷикистон", маҷаллаҳои "Машъал", "Хорпуштак", "Фирӯза", "Фарҳанг" чоп гардидааст. Намунаи шеърҳои М. Ҳошимзода дар маҷмӯаҳои дастаҷамъии "Навсафар" (Душанбе), "Сурудҳои Наимҷон Маҳкам" (Душанбе), "Аҳрорнома" (Душанбе), "Гулафшон", "Дастагул" (Истаравшан) ва ғайраҳо дохил гардидаанд. Маҷмӯаҳои М. Ҳошимзода "Ҳамроз", "Ганҷина", "Ғазалпайванд", "Ту барои ман ба дунё омадӣ", "Чархи гардон", "Ишқи сархӯр", "Меҳрубонам шав", "Гирдоби хаёл", "Хонадомод", "Худафрӯзӣ" дар солҳои гуногун нашр гаштаанд. Муаллифи очеркҳои "Бузургмард", "Ман ҳам барои Ватан ҷангидаам", "Чанори сабз", "Шаҳди Ғалаба", "Шогирдонам — дилу ҷонам" ва ғайраҳо аст. Шеърҳои шоир дар мавзӯъҳои Ватан, Тоҷикистон, Модар, худшиносии миллӣ, дӯстии халқҳо, тараннуми ҷавонӣ ва ишқу муҳаббати поки беолоиш эҷод гардиданд. Ҳофизон бештари шеърҳои ӯро ба оҳанг ҷӯр намуда ба воситаи радио ва телевизиони ҷумҳурӣ ва вилоят месароянд. Шеърҳо ва қиссаҳои адиб ҳар сол чандин маротиба бо воситаи гуфторҳои адабии радиои тоҷик шунавонида мешавад. Адиб аз соли 2000 узви Иттифоқи нависандагон ва аз соли 1990 узви рӯзноманигорони Тоҷикистон аст. Барандаи Ҷоизаи адабии Зуфархон Ҷавҳарӣ, Аълочии матбуоти Тоҷикистон.
Мирзообод (деҳа, н. Носири Хусрав)

Мирзообод — деҳа дар ҷамоати деҳоти Наврӯзи ноҳияи Носири Хусрав. Аз Мирзообод то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 498 нафар, тоҷикон.
Мирзонуруддин Накҳат

Мирзонуруддин Накҳат (? — 1672, Бухоро) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Қошғар ба дунё омада, дар Самарқанд нашъунамо ёфтааст. Дар шеър ба Анварӣ ва Заҳири Форёбӣ пайравӣ кардааст. Шеърҳои ҳаҷвӣ низ менавишт. Девонаш пайдо нагардидааст. Намунаҳо аз эҷодиёти Накҳат дар баёзҳо ба назар мерасанд.
Мирзоработ

Мирзоработ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чашмасори ноҳияи Ғафуров. Аз Мирзоработ то маркази ноҳия 45 км. Аҳолиаш 768 нафар, тоҷикон.
Мирзораҳмат Олимов

Мирзораҳмат Олимов (1891, Хуҷанд — 15 июни 1971) — наққоши тоҷик, Рассоми халқии Тоҷикистон 1, узви Иттифоқи рассомони Иттиҳоди Шӯравӣ, барандаи Ҷоизаи давлатии Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ. Зиндагинома Мирзораҳмат Олимов соли 1891 дар шаҳри Хуҷанд, дар оилаи наққош ба дунё омадааст. Дар ҷавонӣ ҳамроҳи падар ба водии Фарғона ва Андиҷон рафта, ҳунари наққоширо аз устоҳои маҳаллӣ омӯхтааст. Ӯ бо маҳорати эҷодӣ, фаъолияти ташкилотчигӣ ва тарбиятгариаш дар таърихи маданияти бадеии халқи тоҷик саҳми муҳим гузоштааст. Аз ҷумла, навъҳои "фаромӯшшудаи" ҳунари наққоширо, бахусус шакли кундалро бо обутоби тоза эҳё намудааст. Фаъолияти эҷодӣ Соли 1938, мунаққиди рус Евгений Чудович ба яке аз осори Мирзораҳмат Олимов — меҳроби нақшгузорӣ бо услуби печ дар печи рангину равшан, ки барои намоиш дар даҳаи якуми маданияти Тоҷикистон дар Москва пешниҳод шуд, баҳои баланд додааст. Дар давоми фаъолияти эҷодиаш ӯ як силсила асарҳои баландғояи тасвирӣ офаридааст, аз ҷумла: Ороиши биноҳои муҳими Тоҷикистон Мирзораҳмат Олимов ва шогирдонаш дар ороиши бисёр муассисаҳои муҳими Тоҷикистон саҳм гузоштаанд, аз ҷумла: Ҷоизаҳо Мирзораҳмат Олимов барои хидматҳои бадеии худ ӯ бо Ҷоизаи давлатии ба номи Абуапбдуллоҳи Рӯдакӣ ва ду ордени Ленин қадр шудааст. Даргузашт Мирзораҳмат Олимов 15 июни соли 1971 аз олам даргузашт.
Мирзообод (деҳа, н. Абдураҳмони Ҷомӣ)

Мирзообод — деҳа дар ҷамоати деҳоти Калинини ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ. Аз Мирзообод то маркази ҷамоат 1 км, то маркази ноҳия 2 км. Аҳолиаш 4669 нафар, тоҷикон.
Мирзосаид Абдуллоев

Мирзосаид Абдуллоев (номи аслиаш Сергей, номи падараш Константин, 1882, Оренбург — 1928, Душанбе) — яке аз муборизони фаъоли пойдор ва мустаҳкам намудани Ҳокимияти Советӣ дар Тоҷикистон. Зиндагинома Аз оилаи коргари русоли Баъди вафоти падараш ба Тошкент омада, ба дастаи сайёри дорбозону масхарабозон ҳамроҳ шуд. Бо ҳамин гурӯҳ ба Ҳисор омад. Аз ҳамон вақт номи Саидро гирифт. Ба ғайр аз забони модарӣ забонҳои тоҷикӣ ва ӯзбекиро хуб медонист, бинобар ин дар мактаби маҳаллӣ зуд хати арабиро аз худ кард. Минбаъд тарҷумон ва мирзои беки Ҳисор ва аз амалдорони Душанбе буд. Аз ин рӯ то инқилоб дар байни мардум бо номҳои Мирзо Муҳаммад Саид ва Саиди тилмоч машҳур буд. Январи 1913 ба балвои рӯҳониёни Ҳисор зид баромада, ба деҳаи Дастгираки Ёвон бадарға шуд. Ба Душанбе баргашта, ба духтари ҳунарманди маҳаллӣ Абдуллои читгар хонадор шуд (аз ҳамин вақт Абдуллоев). Баъди инқирози аморати Бухоро ва ба Ҳисор омадани экспедитсияи ҳарбию сиёсӣ Абдуллоев раиси Комитети револютсионии Душанбе буд. Дар ин вазифа ӯ дар тарғиби ғояҳои инқилобӣ, барҳам задани боқимондаҳои феодалӣ, ба амал овардани ислоҳоти аграрӣ ба манфиати деҳқонони меҳнаткаш корҳои бисёреро ба анҷом расонд. 18 июли 1922, баъди аз дастаи Анварпошшо озод карда шудани Душанбе, Абдуллоев раиси Комиссияи фавқулодаи диктаторӣ оид ба ташкили Комитети револютсионии вилояти Душанбе таъйин шуд, минбаъд — узви комиссияи диктаторӣ — сардори комитети револютсионӣ, узви комиссияи таъмини хӯрокворӣ барои Армияи Сурх, узви Комиссия оид ба муборизаи зидди босмачигӣ дар полки 10-уми савора буд. Солҳои раиси Суди халқии вилояти Душанбе, дар як вақт сардори Управленияи милитсияи Бухорои Шарқӣ. Дар охирҳои умраш Абдуллоев дар шуъбаи махсуси корпуси 13-уми тирандозӣ хидмат карда, дар барҳам додани босмачигӣ ва мустаҳкам намудани Ҳокимияти Советӣ фаъолона иштирок дошт.
Мирзотоҳир Набизода

Мирзотоҳир Сайфидин Набизода (27.12.1973, ноҳияи Б.Ғафуров) — омӯзгор, номзади илмҳои таърих, дотсент Зиндагинома Соли 1996 факултети таърихи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров -ро хатм кардааст. Ихтисос муаррих, омӯзгори фанни таърих ва ҷамъиятшиносӣ Пайвандҳо.
Мирзотеппа

Мирзотеппа Мырзатөбе) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Пахтаарал ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 886 нафар аҳолӣ дошт.
Мирзоумари Мирзоаҳмад

Мирзоумари Мирзоаҳмад (Мирзоумар Мирзоахмедов; зод. 24 сентябри 1961, ноҳияи Хуҷанд, вилояти Ленинобод, ҶШС Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театри тоҷик, ҳаҷвнигор, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон 1. Зиндагинома Мирзоумари Мирзоаҳмад 24 сентябри соли 1961 дар ноҳияи Хуҷанди вилояти Ленинобод ба дунё омадааст. Баъди хатми мактаби 15-и ноҳия дар соли 1978 ба шуъбаи актёрии Донишкадаи ҳунарҳои зебои Тоҷикистон то соли 1982 таҳсил карда, аз устодони бузурги ҳунар Аскар Абдураҳмонов, Фаррух Қосимов, Шамсӣ Қиёмов, Хушназар Майбалиев, Назар Назаров, Азиза Азимова ва дигарон нозукиҳои ҳунари актёриро омӯхтаст. Корнома Дар соли 1982 баъди хатми донишкада дар Театри давлатии мазҳака ва мусиқии ба номи Камоли Хуҷандӣ ба фаъолият оғоз кард ва то имрӯз дар ин макон кору фаъолият дорад. Театр Мирзоумари Мирзоаҳмад тайи солҳои фаъолият дар саҳнаи Театри Хоҷа Камол беш аз 50 нақшҳои хурду бузург офарид, ки Журден аз "Ашрофпарат"-и Ж. Б. Молйер, Домоди пир аз "Табиби паррон"-и ҳамин драматург, "Қорӣ почо" аз "Абдуи Хуҷандӣ" (варианти тоҷикишудаи "Найрангҳои Скопен"-и Ж. Молйер аз ҷониби режиссёр Барзу Абдураззоқов), Профессор Шодизода аз "Шаҳраки мо"-и Т. Уайлдер, Афандӣ аз "Панҷ зани Афандӣ"-и Иброҳимбеков ва ғайра аз ҷумлаи нақшҳои барҷастаи офаридаи ӯ дар саҳнаи театранд 2. Ҳаҷв Як бахши муҳими фаъолияти эҷодии Мирзоумари Мирзоаҳмад ба Театр-студияи "Хандинкамон" алоқманд аст. Маҳз тавассути иҷрои нақшҳо дар саҳнаҳои ин гуруҳи ҳаҷвӣ ҳунарманд дар саросари кишвар машҳур шудааст. Синамо Дар филми "Падари моҳтобӣ"-и Бахтиёр Худоназаров, "Дов"-и Муҳиддини Музаффар, филмҳои ҳаҷвии "Таксӣ" ва "Наврӯз дар Наврӯз"-и "Хандинкамон" нақшҳои лаҳзаӣ офаридааст 2. Ҷоизаҳо Мирзоумари Мирзоаҳмад ба унвони "Аълочии фарҳанги Тоҷикистон", медали "Хидмати Шоиста" ва унвони "Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон" қадр шудааст.
Мирзохоҷа Пиров

Мирзохоҷа Пиров (7.09.1943, дар деҳаи Ғавосиёни ноҳияи Рашт) — олим, номзади илмҳои педагогика, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1959– 1962 дар Омӯзишгоҳи омӯзгории шаҳраки Навобод таҳсил намудааст. Солҳои 1962–1964 муаллими синфҳои ибтидоии деҳаи Вардучи ноҳияи Рашт, 1964–1968 донишҷӯи факултети забон ва адабиёти Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т.Г.Шевченко, 1968–1972 муаллими забон ва адабиёти тоҷики мактаби 1 ноҳияи Рашт, 1972–1975 аспиранти кафедраи адабиёти тоҷик, 1976–2002 муаллими калон ва дотсенти кафедраи адабиёти тоҷики Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, 2002–2007 директори филиали ғоибонаи донишгоҳи омӯзгорӣ дар минтақаи Рашт буд. Ҳамчун ҷонишини директори филиали мазкур оид ба корҳои илмӣ фаъолият мекард. Оид ба таълими жанрҳои фолклорӣ дар синфҳои 5-6 кори илмӣ бурдааст. Муаллифи зиёда аз 70 мақолаҳои илмию методӣ ва 6 китобча оид ба ҳаёт ва фаъолияти 6 нафар омӯзгорони беҳтарини ноҳияи Рашт мебошад. Яке аз муаллифони китоби дарсии "Адабиёти Ватан" барои синфҳои 5 ва 6-уми мактабҳои Тоҷикистон аст. Осор.
Мирзочӯл (деҳа)

Мирзочӯл Мырзашөл) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 1454 нафар аҳолӣ дошт.
Мирзосаид Султонов

Мирзосаид Султонов — олим, доктори илмҳои иқтисод, донишёри (" ") ва аз соли 2018 инҷониб профессор мебошад, ки ҳоло дар Донишгоҳи Токиои Ҷопон фаъолият мекунад. 1 Ӯ аз авалин тоҷикониест, ки дар кишвари Ҷопон унвони профессориро ба даст овардааст ва дорандаи ҳуқуқи иқомати доими зист дар ин кишвар аст.
Мирзочӯл

Мирзочӯл — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чоряккорони ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Мирзочӯл то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 27 км. Аҳолиаш 2400 нафар, тоҷикон.
Мирзочоқӣ

Мирзочоқӣ Мырзашоқы) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 2255 нафар аҳолӣ дошт.
Мирзошарифи Дабир

Мирзошарифи Дабир — шоир ва хаттоти тоҷик. Зиндагинома Зодгоҳаш Самарқанд. Бештари умраш дар Ӯротеппа (Истаравшан) гузаштааст. Амир Умархон (Амирӣ) Ӯротеппаро забт намуда, ҳамроҳи дигар асирон Дабирро низ ба Хӯқанд бурд ва муншии дарбори худ таъйин намуд. Дабир бо тахаллусҳои Шариф, Дабир ва Дабирӣ шеър менавишт. Девонаш ёфт нашудааст. Дар тазкираҳову баёзҳо тақр. 100 ғазал, 10 мухаммас, рубоиҳо ва абёти парокандааш сабт гардидаанд. Мавзӯи асосӣ дар ашъори Дабир ишқи ирфонист; зимни эҷоди ғазалҳояш ақидаи худро оид ба ахлоқ дар ҷомеа, адлу инсоф иброз доштааст. Дар пайравии Саъдӣ ва Бедил шеър гуфтааст. Абёти зер аз ӯст: Дар ин замон, ки забоноварони вассофанд, На фозиланд, на олим, на шахси инсофанд. Ғалат шуд аз хату холат саводи тарҳмазмунам, Зи бас бо завқи ёдат аз хаёлу фикр маъмунам, Надорам ҳосиле ҷуз ёди ту дар олами ҳастӣ, Фанопарварди доғам, корвони дашти Маҷнунам.. Нигаҳ кун ҷониби хоки мазорам, то чӣ мебинӣ, Ба лавҳи турбатам тӯмори ғам нақш аст аз хунам. Ба ҳар ҷо гардани ҷуръат пайи таъзим хам кардам, Чу ашк аз хомаи меҳру муҳаббат карда берунам. Ба зери чархи дунпарвар намедонам чӣ ҳол аст ин, Зи ҳар бетолеи дунам, зи ҳар дун бахтвожунам. Ба номам соғари ишрат диҳад минои нокомӣ, Дабирӣ, шаҳд хоҳам, мерасад дарҳол афюнам.
Мирзошариф Исломидинов

Мирзошариф Исломидинов (07.03. 1949, деҳаи Ворухи ноҳияи Исфара), ходими давлати, Корманди шоистаи ЧТ. Аз оилаи деҳқон. Донишкадаи саноати нафту гази ш.Москва ва Мактаби олии ҳизбии шаҳри Ленинград. Устои истеҳсолот, сардори шуъбаи техникию истеҳсоли, сарвари корхонаи нафту газ ҳосилкунии шаҳраки Нефтобод, раиси кумичроияи Шурои вакилони халқи шаҳри Исфара, муовини аввали раиси шаҳри Исфара, директори генералии корхонаи муштараки Тоҷикистону Амрико "Қайроқум-Ойл-ЛТД", муовини раиси вилояти Ленинобод, муовини Сарвазири Чумҳурии Тоҷикистон ва аз 06.03.2000 раиси шаҳри Исфара (то соли 2005). Исломиддинов вакили Шурои Олии ЧТ ва борҳо вакили Маҷлиси вилояти ва Мачлиси шаҳри интихоб шудааст. Бо ордени "Дустй", нишони Аълочии фарҳанги ҶТ, Аълочии маорифи ЧТ ва дигар ҷоизаҳо сарфароз гардидааст. Аз 17 марти соли 2005 раиси Кумитаи (Парламент)Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба энергетика, саноат, сохтмон ва коммуникатсия.
Умед Мирзоширинов

Умед Мирзоширинов (29 майи 1972, Хоруғ, ВАКБ, ҶШС Тоҷикистон) — коргардони саршиноси тоҷик. Зиндагинома Умед Мирзоширинов 29 майи соли 1972 дар шаҳри Хоруғ ба дунё омадааст 1. Солҳои 1990 дар шаҳри Маскав дар риштаи актёрии ВГИК — Донишгоҳи кинематографияи Русия таҳсил карда, баъдан дар ВИППК факултаи коргардониро хатм кардааст. Фаъолият Дар киностудияи "Мосфилм" ба сифати ёвари коргардон кор кардааст. Дар таҳияи чанд филми бадеӣ, аз ҷумла "Ду рафиқ" (коргардон В. Пендраковский) иштирок доштааст. Соли 2000 ба Душанбе баргашт ва дар "Тоҷикфилм" филми бадеии "Муҷассамаи ишқ"-ро рӯи навор овард, ки муваффақият пайдо намуд. Баъдан филми бисёрқисматаи телевизионии "Муҳаббат"-ро таҳия сохт, ки писанди умум афтод 2. Филмҳо Муаллифи чандин филми бадеӣ аст, аз ҷумла: "Бумеранг", "Гулҳои Душанбе", "Муҷассамаи ишқ" "Мушкилкушо", "Додараки фариштаҳо" 3 ва дигарҳо аст.
Мирзоқул Бозоров

Мирзоқул Бозоров (1907, деҳаи Заркӯҳ, ноҳияи Исфара — 14 майи 1974, ҳамон ҷо) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ, Устоди пахтаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Солҳои 1930-1934 колхозчии колхози ба номи Сюрупа, 1934-64 раиси колхоззҳои "Болшевик", "Пахтакор", "Коммунизм" ва ба номи Свердлови ноҳияи Исфара буд. Аз соли 1964 нафақагири шахсӣ. Депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъвати 5). Ордену медалҳо Бо 2 ордени Ленин, ордени Байрақи Сурхи Меҳнат ва медалҳо (аз ҷумла медалҳои тило ва нуқраи НКХХ СССР) сарфароз гардидааст.
Мирзоҳид Раҳимов

Мирзоҳид Раҳимов (17 июни 1975, деҳаи Шаҳринави, ноҳияи Деҳнав, вилояти Сурхондарё) — иқтисодшинос. Номзади илмҳои иқтисодӣ, дотсент. Аълочии маориф ва илми Тоҷикистон. Зиндагинома Мирзоҳид Абдувоҳидович Раҳимов рисолаи номзадии худро дар мавзӯи "Ташаккули бозори суғурта дар иқтисодиёти миллӣ" барои дарёфти дараҷаи илмии номзади илмҳои иқтисодӣ аз руи ихтисоси 08.00.01.- Назарияи иқтисод бомуваффақият ҳимоя намудааст. Осор Мирзоҳид Раҳимов муаллифи 20 мақолаи илмӣ, 1 монография, 1 дастури таълимию методӣ доро мебошад. Китобҳо (Монографияҳо) Ҷоизаҳо ва ҷоизаҳо.
Мирзоҳусайни Танбӯрӣ

Мирзоҳусайни Танбӯрӣ (? — 1581, Бухоро) — оҳангсоз, танбӯрӣ, мусиқидон ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Зодгоҳаш Бухоро. Санъати мусиқиро аз падараш омӯхт. Аз овони ҷавонӣ ба омӯхтани шеъру мусиқӣ, сарфу наҳв, ахлоқ, фалсафа ва дигар илмҳо машғул шуд. Махсусан ба санъати мусиқӣ ва омӯхтаии таркиботи он бештар шуғл варзид. Дар навохтани танбӯр устоди замона гардид. Мирзоҳусайни Танбӯрӣ барои такмили ҳунар ба шаҳрҳои Самарқанд, Ҳирот, Насаф сафар карда, амалияву назарияи мусиқиро аз худ менамояд. Дар Самарқанд ба Хоҷа Ҷаъфари Қонунӣ, Амир Алиакбари Қонунӣ ва дигарон шиносоӣ пайдо карда, назарияи санъати мусиқиро омӯхта, рисолае бо номи "Буҳуру-л-алҳон ва арӯз" тартиб додааст, вале мутаассифона он то замони мо Мирзоҳусайни Танбӯрӣ нарасидааст. Мирзоҳусайни Танбӯрӣ муаллифи асарҳои зиёди мусиқӣ, мисли "Савти Танбӯрӣ", "Гардуни Танбӯрӣ", "Мухаммаси Танбӯрӣ", "Пешрави Танбӯрӣ" ҳисоб меёбад.