ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҷалолобод (деҳа, н. Ҳисор)

Ҷалолобод — деҳа дар ҷамоати деҳоти Мирзо Ризои ноҳияи Ҳисор. Аз Ҷалолобод то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 1367 нафар (2020 1 нафар — 2017) 2, тоҷикон. Мардум Ҷалолобод аз ҳисоби муҳоҷирони вил. Фарғонаи Ҷумҳурии Ӯзбекистон (собиқ ҶШС Ӯзбекистон соли 1928) бунёд ёфтааст. Дар аввал Ҷалолобод Шӯро ном дошт. Баъди солҳои 1950 ба деҳа Ҷалолобод ном гузоштанд (ба шарафи қаҳрамони меҳнат, сокини ҳамин деҳа Ҷалолиддин Ибодов). Соҳаи асосии хоҷагиаш то солҳои наздик пахтакорӣ буд 3. Иқтисод Аҳолии Ҷалолобод имрӯзҳо ба боғдорӣ, зироаткорӣ ва чорводорӣ низ машғуланд. Мардуми деҳа пиллапарварони моҳиранд. Мактаби миёна, масҷиди ҷомеъ, бунгоҳи тиббӣ, 2 мағоза дорад.
Ҷалолуддавла

Ҷалолуддавла Абутоҳир Пирӯзхусрав ибни Баҳоуддавлаи Дайламӣ (-ум — 1044, Бағдод) — фармонравои Ироқ аз хонадони Оли Бӯя, писари Баҳоуддавлаи Дайламӣ.
Ҷалолуддин Алӣ

Ҷалолуддин Алӣ — охирин малики Бомиён аз хонадони Ғуриён, писари Баҳоуддин Соми.
Ҷалолобод (шаҳр)

Ҷалолобод 1 — шаҳр ва маркази маъмурии вилояти Нангарҳори Афғонистон. Маркази тақсимоти нақлиётӣ ва савдо (маҳсулоти кишоварзӣ) дар роҳи Кобул - Пешовар (Покистон, дар назди дарёи Кобул. Асосгузори шаҳр подшоҳи империяи Муғулони Бузург Ҷалол ад-дин Акбар аст. Ҷалолобод дар соли 1570 таъсис ёфтааст. Дар наздикии Ҷалолобод боқимондаҳои маъбадҳои буддоии асрҳои — боқӣ мондаанд. Аҳолӣ тақрибан 168,000 нафар Таърих Аҳолӣ Иқтисод Нигораҳо Адабиёт.
Ҷалолуддин Масъудшоҳ

Ҷалолуддин Масъудшоҳ аз хонадони Инҷу, писари амир Шарафуддин Маҳмудшоҳ.
Ҷалолуддин Муҳаммади Табрезӣ

Ҷалолуддин Муҳаммади Табрезӣ.
Ҷалолуддин Фаридуни Аккоша

Ҷалолуддин Фаридуни Аккоша — шоир ва даиби форс-тоҷик, муаллифи қасидаҳои "Рабеъия" ва "Раҳиқия". Зиндагинома Вай ба дастгоҳи Ҷалолуддин Масъуди Инҷу ва бародараш шоҳ Шайх Абӯисҳоқи Инҷу ихтисос дошт. Ӯ дар шеъри форсӣ ва арабӣ ва назми қасоиди маснуъ ва мувашшаҳ даст дошт.
Ҷалолуддин Шоҳшуҷоъ

Абулфаворис Ҷалолуддин Шоҳшуҷоъ (март 1333,, устони Хуросони Разавӣ — 9 октябр 1384, Шероз) — подшоҳи дудмони Музаффариён, фарзанди амир Муборизуддин Муҳаммад.
Ҷалпақсой

Ҷалпақсой Жалпақсай) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Қаросой ҷойгир аст. Дар соли 2009 4392 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷалғизағаш

Ҷалғизағаш Жалғызағаш) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Аскалдӣ ҷойгир аст. Дар соли 2009 1161 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷалолуддини Давонӣ

Аллома Ҷалолуддин Муҳаммади Давонӣ — мутакаллим, ориф, сӯфӣ, файласуф, ҳаким ва донишманди форс-тоҷик. Зиндагинома Таҳсили ибтидоиро дар назди падараш Саъдуддини Асъади Давонии Козарунӣ – яке аз донишмандони шинохтаи замон дар улуми ҳадис ва тафсир касб намуд. Барои такмили дониш ба Шероз рафта, фалсафа, риёзиёт, мантиқ, ҳадису тафсир, фиқҳу калом ва шеъру ҳикмат омӯхт ва яке аз донишмандону устодони машҳури ин илмҳо гардид. Сипас ба тадриси шогирдон пардохт, то ҳадде ки аз тамоми қаламрави Аҷаму Араб ва Рум донишпажӯҳон ба дарси ӯ мешитофтанд. Ҷалолуддини Давонӣ дар ҷавонӣ вориди сиёсат шуда, ба мансаби вазирӣ расид. Ба шаҳрҳои Табрез, Гелон, Кошон ва кишварҳои Ироқ ва Ҳинд сафар кард. Султон Яъқуб, ки дар Ироқу Форс ва Озарбойҷону Кирмон салтанат меронд, Ҷалолуддини Давониро қозиюлқузоти Форс таъйин намуд. Таълифот Ҷалолуддини Давонӣ бо амирони зиёде муносибати хуб дошт ва барои онҳо китобу номаҳо таълиф намудааст беш аз 90 китоб навиштааст. Машҳуртарин асари Ҷалолуддини Давонӣ "Ахлоқи Ҷалолӣ" аст. Ҷалолуддини Давонӣ дар калом пайрави ашоираи мутааххир, бахусус мутаассир аз андешаҳои Мирсайид Шарифи Ҷурҷонӣ буд. Яке аз муҳимтарин андешаҳои Ҷалолуддини Давонӣ дар бораи "вуҷуд" ва "мавҷуд" аст, ки бо ин ду мафҳум масъалаи ваҳдат ва касрат дар оламро тавзеҳ додааст. Ба андешаи ӯ, вуҷуд танҳо ба Худованд тааллуқ дорад, зеро вуҷуди Ӯ айни моҳияти Ӯст (нигар Воҷибулвуҷуд). Мосиво (мумкинот) ба маънои ҳақиқӣ вуҷуд надоранд, зеро вуҷуди онҳо ориз бар моҳияти онҳост. Ба ҳамин ҷиҳат танҳо метавон онҳоро "мавҷуд" номид ва ин мавҷудият сирфан бар нисбате далолат мекунад, ки онҳо бо "вуҷуд" доранд. Ин назари Ҷалолуддини Давонӣ кӯшиши созгор кардани мафҳуми вуҷуд мутобиқи ирфони Ибни Арабӣ бо низоми фалсафии Ибни Сино дониста мешавад. Ҷалолуддини Давонӣ аз нахустин шореҳони ашъори Ҳофиз аст. Ӯ се ғазали Ҳофизро дар рисолаҳои ҷудогона шарҳ додааст. Тақризе низ бар кулли ашъори Ҳофиз дорад. Намунаҳо аз рубоиёти фалсафии Давонӣ: Эй дар қидаму ҳудуси олам ҳайрон, Пайваста миёни ину он саргардон, Рамзе бишунав: ба туст қоим ду ҷаҳон, Пеш аз туву баъд аз ту на ин асту на он! Он шӯх, ки нури чашми торики ман аст, Ҳиҷрону висоли ӯ баду неки ман аст. Дар чашм асту ғоиб аз чашми ман аст, Ман дурам аз ӯ, зи баски наздики ман аст. Дар яке аз кӯҳҳои деҳаи Давон ғоре мавҷуд аст, ки дар он Ҷалолуддини Давонӣ дар ҷавонӣ мутолиа, хилват ва ибодат мекард. Ғори мазкур имрӯз бо номи ӯ – "Мулло Ҷалол" машҳур аст.
Ҷалғис-Ӯрук

Ҷалғиз-Ӯрук (Жалгыз-Өрүк) — деҳа дар вилояти Ҷалолобод, Ҷануби Қирғизистон. Маъмуран шомили ноҳияи Ало-Буқаи ҳамон вилоят мебошад. Аҳолӣ Аҳолӣ — 695 нафар дар соли 2022.
Ҷалпаққум

Ҷалпаққум Жалпаққұм) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 365 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷалторанғӣ

Ҷалторанғӣ Желтораңғы) — деҳа дар ноҳияи Балхаши вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Ҷаман-Ҷар

Ҷаман-Ҷар (Жаман-Жар) — деҳа дар деҳистони Чон-Олойи ноҳияи Чон-Олойи вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 518 нафар дар соли 2023.
Ҷалқамис

Ҷалқамис Жалқамыс) — деҳа дар вилояти Алмаатои Қазоқистон. Дар ноҳияи Талғар ҷойгир аст. Дар соли 2009 1381 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷамбил (н. Алокӯл)

Ҷамбил Жамбыл) — деҳа дар ноҳияи Алокӯли вилояти Алмаатои Қазоқистон.
Ҷамил Мардам

Ҷамил Мардам-Бей - ходими давлатии Сурия, ду маротиба вазифаи сарвазири Сурияро ишғол кардааст (соҳои 1936-1939 ва 1946-1948). Адабиёт Эзоҳ Гурӯҳ:Сиёсатмадорони Сурия дар асри 20.
Ҷамил Улшӣ

Ҷамил Улшӣ (январ 1883, Димишқ — 25 март 1951, Димишқ) — ходими давлатии аҳли Сурия. Президенти Сурия январ - 25 марти соли 1943 Адабиёт.
Ҷеймс Калаҳан

Ҷеймс Калаҳан (англисӣ: март 1912 1 2 3,, Ҳампшир 4 — 26 март 2005 1 2 3, Сусекси Шарқӣ, Ҷанубу Шарқи Ингилистон) — сиёсатмадори ингилис, сарвазири Подшоҳии Муттаҳида аз соли 1976 то 1979 буд. Ӯ узви ҳизби коргар буд.
Ҷамила Раҳмонова

Ҷамила Мирзоевна Раҳмонова 20 майи соли 1964 дар шаҳри Қӯрғонтеппа таваллуд шудааст. Маълумоташ олӣ, соли 1989 Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро бо ихтисоси филолог хатм кардааст. Номзади илмҳои филологӣ, дотсент мебошад. Фаъолияти кориашро соли 1983 ба ҳайси лаборанти шуъбаи тайёрии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон оғоз намуда, минбаъд дар вазифаҳои лаборанти калон, методист, ассистент, мудири кафедра,ҷонишини декани факултети журналистикаи ҳамин Донишгоҳи миллии Тоҷикистон кор кардааст. Аз моҳи марти соли 2012 инҷониб ҳамчун муовини ректори Донишгоҳи миллии Тоҷикистон оид ба корҳои тарбиявӣ фаъолият дорад. Оиладор, соҳиби 5 фарзанд мебошад. Ба рӯйхати номзадҳо ба вакилӣ ба Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъвати панҷум аз ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявӣ аз ҳисоби аъзои Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон пешбари шуда буд.
Ҷамоат

Ҷамоъат ё тӯдаи мардум — шумори зиёде аз афрод, монанди тамошочиён дар майдонҳои варзишӣ, ки наздик ба якдигар ва барои ҳадафи муштарак ва зудгузар гирди ҳам меоянд. Нигаред низ.
Ҷамилак

Ҷамилак, бодранҷбуя, пудинаи кӯҳӣ, фаранҷмушк, гиёҳест маъмул. Аз 15 то 45 см қад мекашад. Баргаш нештаршакл, байзашакл ё мудаввар. Гулаш гулобӣ ё бунафш. Май – авг. гул карда, июл – сент. мева мебандад. Дар бешазори дарахтони паҳнбарг, бурсзор, нишебиҳои серсангу шағал ва регзори қ-кӯҳҳои Қурама, Мевағул, Зарафшон, Ҳисору Дарвоз, мавзеъҳои Сирдарё ва Тоҷикистони Ҷанубӣ (дар баландии 900 – 2600 м аз с.б.) мерӯяд. Буқрот ва Абӯалии Сино Ҷамилак-ро барои муолиҷаи захмҳо истифода бурдаанд. Дар тибби халқии тоҷикон ҷӯшоби барги Ҷамилак дар мавриди бемориҳои гулӯ, иллати узвҳои меъдаву рӯда, дилбеҳузурӣ, амрози олати таносул истифода мешавад. Чойи гулу барги Ҷамилак давои иштиҳоовар, пешоброн ва арақрон аст. Нақеъи Ҷамилак-ро барои тақвияти кори дил, ҳангоми ғалаёни хун, заъфи асаб, амрози меъдаву рӯда, исҳол ва бемориҳои рӯдаи ғафс истифода мебаранд. Марҳами баргу гули Ҷамилак-ро ба захму омосҳо мебанданд. Бо ҷӯшоби Ҷамилак ҳангоми касалиҳои пӯст оббозӣ мекунанд. Дар тибби муосир доруҳои аз Ҷамилак тайёршударо барои муолиҷаи ғалаёни хун, атеросклерози баъдисактавӣ ва диг. бемориҳои дилу рагҳо, инчунин ҳангоми заъфи меъдаву рӯда (дарди меъда, дилбеҳузурӣ, заъфи иштиҳо) тавсия медиҳанд. Ба ақидаи табибони халқӣ агар Ҷамилак-ро бихӯранд, фараҳ меоварад, гиреҳҳоро дар узвҳои бадан мекушояд, узвҳои даруни шикам ва синаро қувват мебахшад, бӯйҳои бадро аз бадан дафъ мекунад, пешоб ва ҳайзро равон месозад, кирмҳои шикамро хориҷ мегардонад. Барои равон кардани пешоби бандшуда ва ҳайз Ҷамилак-ро дар об ҷӯшонда, дар он об то ноф даромада нишинанд, кофист. Агар кӯфтаи Ҷамилак-ро бо шароб фурӯ баранд, қай ва беҳузур шудани дилро таскин медиҳад. Кӯфтаи онро бо чой ё об фурӯ баранд, барои дарди узвҳои даруни сина ва меъда, варами ҷигар ва сипурз даво мешавад ва агар бо асал бихӯранд, газидани каждумро безарар мегардонад. Ҷамилакро дар об ҷӯшонида, он обро биёшоманд, оруғ ва чакмезакро дафъ мекунад, санги масонаро майда карда мерезонад, арақи бадбӯйро ислоҳ мекунад. Нигаред.
Ҷамоат (Олмон)

Ҷамоат ё коммуна дар системаи сиёсии Олмон сатҳи пасттарин дар сохтори идоракунии давлатӣ, дорандаи сифатҳои худидоракунии коммуналӣ ва демократия мебошад. Ҷамоа метавонад шаҳр, шаҳраки деҳот ё маҷмӯи якчанд нуқтаҳои аҳолинишин бошад. Умумӣ Дар сохтори амудии ҳукумати Ҷумҳурии Федеративии Олмон, ҷомеаҳо сатҳи пасттаринро ташкил медиҳанд. Ҳамаи онҳо як қисми сатҳи олии минбаъдаи ҳокимияти давлатӣ, яъне ноҳия, замин ва федератсия мебошанд. Дар солҳои 1965-1975 дар Ҷумҳурии Федеративии Олмон ислоҳоти худидоракунии маҳаллӣ гузаронида шуд, ки бо роҳи муттаҳидшавӣ шумораи ҷамоаҳоро якчанд маротиба кам кард. Дар Олмон 12141 ҷамоатҳо мавҷуд аст. Конститутсияҳои тамоми заминҳо шарти ҳатмии мавҷудияти ҷамоат, яъне мавҷудияти алоҳидаи мақомоти намояндагӣ ва иҷроияи ҳокимиятро пешбинӣ мекунанд. Мақомоти худидоракунии ҷамъиятӣ тавассути интихоботи мустақим, баробар ва умумихалқӣ ташкил карда мешаванд. Дар ҷамоатҳои хурд нақши мақомоти намояндагиро маҷлиси тамоми сокинон иҷро карда метавонад 1. Ҳамчунин нигаред.
Ҷамируддин Сиркар

Муҳаммад Ҷамируддин Сиркар — арбоби давлатӣ ва сиёсии Банглодеш буд. Ӯ аз 21 июни соли 2002 то 6 сентябри соли 2002 иҷрокунандаи вазифаи Президенти Банглодеш буд.
Ҷамистӣ

Ҷамистӣ Жемісті) — деҳа дар вилояти Туркистони Қазоқистон. Дар ноҳияи Ҷетисой ҷойгир аст. Аҳолӣ Дар соли 2009 1246 нафар аҳолӣ дошт.
Ҷамму ва Кашмир

Ҷамму ва Кашмир — яке аз Ҳиндустон мебошад, ки дар Шимоли кишвар воқеъ аст. Маркази маъмурӣ — шаҳри Сринагар (дар фасли тобистон) ва Ҷамму (дар фасли зимистон) Таърих Таърихи таъсис - 26 октябри 1947. Дар моҳи августи соли 2019 Ҳукумати Ҳиндустон қонунеро қабул кард, ки мувофиқи моддаи 370-и Сарқонуни Ҳиндустон иёлати Ҷамму ва Кашмирро барҳам медиҳад ва дубора иёлатро ба ду қаламрави иттифоқӣ — Ҷамму ва Кашмир ва Ладах тавассути муаррифии Лоиҳаи ислоҳоти Ҷамму ва Кашмир ба Раҷя Сабҳа амалӣ месозад. 2 3 Бахшбандии кишварӣ Иқтисодиёт Аҳолӣ Фарҳанг Ҷозибаҳои гардишгарӣ Дин Пайвандҳо.
Ҷамоати Ёл

Ҷамоати Ёл - ҷамоатест дар ноҳияи Шӯрободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Ҷамоати Адрасмон

Ҷамоати Адрасмон - ҷамоатест дар ноҳияи Қайроққуми вилояти Суғди Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Деҳоти Алмосӣ

Ҷамоати Алмосӣ — ҷамоатест дар ноҳияи Ҳисори Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад. Деҳаҳои ҷамоат.
Деҳоти Амондара

Ҷамоати Амондара — ҷамоатест дар ноҳияи Панҷакенти вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат 2:.
Деҳоти Ашт

Ҷамоати Ашт — ҷамоатест дар ноҳияи Ашти вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Вазъи демографӣ Деҳоти ҷамоат.
Деҳоти Балҷувон

Деҳоти Балҷувон — ҷамоати деҳот дар ноҳияи Балҷувони вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Деҳоти Балхобӣ

Ҷамоати Балхобӣ — ҷамоатест дар ноҳияи Муъминободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Деҳоти Баҳор

Баҳор — ҷамоатест дар ноҳияи Ваҳдати Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад. Деҳаҳои ҷамоат Баҳор, Гулбоғ, Гулистон, Зарафшон, Зафаробод, Камонгарон, Камонгарони Боло, Лолазор, Мачитон, Пистамазор, Тундара, Хиштгарон, Чашмасор, Шаҳристон, Шифо.
Деҳоти Варзобқалъа

Ҷамоати Варзобқалъа - ҷамоатест дар ноҳияи Варзоби Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад. Деҳаҳои ҷамоат.
Деҳоти Ватан

Ҷамоати Ватан (н. Фархор) — ҷамоатест дар ноҳияи Фархори вилояти Хатлони Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Деҳоти Ваҳдат (н. Вахш)

Ҷамоати Ваҳдат — ҷамоатест дар ноҳияи Вахши вилояти Хатлони Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Деҳоти Ваҳдат (н. Деваштич)

Ҷамоати Ваҳдат - ҷамоатест дар ноҳияи Деваштичи вилояти Суғди Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Ҷамоати Даштиҷум

Ҷамоати Даштиҷум - ҷамоатест дар ноҳияи Шӯрободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Ҷамоати Доғистон

Ҷамоати Доғистон - ҷамоатест дар ноҳияи Шӯрободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Шаҳраки Зафаробод (ҷамоат)

Шаҳраки Зафаробод — ҷамоатест дар ноҳияи Зафарободи вилояти Суғди Тоҷикистон. Аҳолӣ — 27,148 нафар (соли 2020) 1. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум.
Деҳоти Кӯлоб

Деҳоти Кӯлоб — ҷамоати деҳот дар ноҳияи Кӯлоби вилояти Хатлони Тоҷикистон.
Ҷамоати Лангардара

Ҷамоати Лангардара - ҷамоатест дар ноҳияи Шӯрободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Деҳоти Лангаришоҳ

Деҳоти Лангаришоҳ — ҷамоати деҳотест дар ноҳияи Тоҷикободи Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад. Таърих Бо Укази аз 23 октябри соли 1950 деҳшӯрои Дегилмони ноҳияи Тоҷикобод барҳам дода, қаламрави он ба деҳшӯрои Лангаришо дохил карда шуд. Бо Укази аз 24 сентябри соли 1951 деҳшӯрои Дараи Назараки ноҳияи Тоҷикобод барҳам дода, қаламрави он ба деҳшӯрои Лангари Шоҳи ҳамон ноҳия дохил карда шуд. Бо Укази Президиуми Совети Олии РСС Тоҷикистон аз 6 январи соли 1965 ба ҳайати ноҳияи Ғарм деҳшӯроҳои Қалъаи Лабиоб, Нушор ва Лангаришоҳи ноҳияи Ҷиргатол дохил карда шуданд 1. Деҳаҳои ҷамоат.
Деҳоти Лоиқ Шералӣ

Ҷамоати Лоиқ Шералӣ (то 1 августи 2006 – деҳоти Колхозчиён 2) — ҷамоатест дар ноҳияи Панҷакенти вилояти Суғди Тоҷикистон. 3 Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат 3:.
Деҳоти Лоҳур

Деҳоти Лоҳур — ҷамоати деҳот дар ноҳияи Рӯдакии Ҷумҳурии Тоҷикистон.
Деҳоти Лоҳутӣ

Ҷамоати Лоҳутӣ — ҷамоатест дар ноҳияи Ховалинги вилояти Хатлони Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Дар ҳудуди ин Ҷамоат, Қаҳрамони Иттиҳоди Шӯравӣ Сафар Амиршоев 15 декабри соли 1912, дар деҳаи Заргар ба дунё омада буданд. Деҳоти ҷамоат.
Деҳоти Маданият

Ҷамоати Маданият — ҷамоатест дар ноҳияи Ҷалолиддин Балхии вилояти Хатлони Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Деҳоти Машъал

Ҷамоати Машъал — ҷамоатест дар ноҳияи Вахши вилояти Хатлони Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Шаҳраки Меҳнатобод (ҷамоат)

Шаҳраки Меҳнатобод — ҷамоатест дар ноҳияи Зафарободи вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Аҳолӣ — 13,208 нафар 1. Деҳоти ҷамоат.
Ҷамоати Навгарзан

Ҷамоати Навгарзан - ҷамоатест дар ноҳияи Қайроққуми вилояти Суғди Тоҷикистон. 29 августи соли 1964 ташкил ёфтааст. Алҳол дар он 500 нафар аҳолӣ умр ба сар мебаранд 1. Деҳаҳои ҷамоат Пайвандҳо.
Ҷамоати Навобод (вилояти Хатлон)

Ҷамоати Навобод - ҷамоатест дар ноҳияи Колхозободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Шаҳраки Обшорон

Ҷамоати шаҳраки Обшорон - ҷамоатест дар ноҳияи Мастчоҳи вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Ҷамоати Октябр

Ҷамоати Октябр - ҷамоатест дар ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Ҷамоати Саричашма

Ҷамоати Саричашма — ҷамоатест дар ноҳияи Шӯрободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Шаҳраки Суғдиён

Ҷамоати шаҳраки Суғдиён - ҷамоатест дар ноҳияи Мастчоҳи вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Ҷамоати Туғалан

Ҷамоати Туғалан - ҷамоатест дар ноҳияи Колхозободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Ҷамоати Чагам

Ҷамоати Чагам - ҷамоатест дар ноҳияи Шӯрободи вилояти Хатлони Тоҷикистон. Деҳаҳои ҷамоат.
Шаҳраки Шайдон

Ҷамоати Шайдон — ҷамоатест дар ноҳияи Ашти вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Деҳоти Бозорбой Бурунов

Ҷамоати Янгибозор — ҷамоатест дар ноҳияи Ваҳдати Тоҷикистон, ки тобеи марказ мебошад. Деҳаҳои ҷамоат.
Ҷамоати деҳоти Ариқбалиқ

Ҷамоати деҳоти Ариқбалиқ Арықбалық ауылдық округі) — воҳиди маъмурӣ дар ҳудуди ноҳияи Ойиртау дар вилояти Қазоқистони Шимолӣ. Маркази маъмурӣ – деҳаи Ариқбалиқ. Аҳолӣ — 4622 нафар (2009, 6530 нафар дар соли 1999, 8140 нафар дар соли 1989). Маҳалҳои аҳолинишини зерин ба ҷамоати деҳот дохиланд:.
Ҷамоати деҳоти Антонов

Ҷамоати деҳоти Антонов Антонов ауылдық округі) — воҳиди маъмурӣ дар ҳудуди ноҳияи Ойиртау дар вилояти Қазоқистони Шимолӣ. Маркази маъмурӣ – деҳаи Антоновка. Аҳолӣ — 2872 нафар (2009, 4134 нафар дар соли 1999, 5008 нафар дар соли 1989). Маҳалҳои аҳолинишини зерин ба ҷамоати деҳот дохиланд:.
Ҷамоати деҳоти Володарск

Ҷамоати деҳоти Володарск Володарск ауылдық округі) — воҳиди маъмурӣ дар ҳудуди ноҳияи Ойиртау дар вилояти Қазоқистони Шимолӣ. Маркази маъмурӣ – деҳаи Саумалкӯл. Аҳолӣ — 11305 нафар (2009, 13728 нафар дар соли 1999, 24231 нафар дар соли 1989). Маҳалҳои аҳолинишини зерин ба ҷамоати деҳот дохиланд:.
Ҷамоати деҳоти Украина

Ҷамоати деҳоти Украина Украина ауылдық округі) — воҳиди маъмурӣ дар ҳудуди ноҳияи Ойиртау дар вилояти Қазоқистони Шимолӣ. Маркази маъмурӣ – деҳаи Ариқбалиқ. Аҳолӣ — 2835 нафар (2009, 3404 нафар дар соли 1999, 3861 нафар дар соли 1989). Маҳалҳои аҳолинишини зерин ба ҷамоати деҳот дохиланд:.
Шаҳраки Бӯстон (н. Масчо)

Ҷамоати шаҳраки Бӯстон - ҷамоатест дар ноҳияи Мастчоҳи вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Деҳоти ҷамоат.
Ҷамоати шаҳраки Адрасмон

Ҷамоати шаҳраки Адрасмон 26 марти соли 1941 таъсис дода шуда, аз маркази шаҳр дар масофаи 60 километр ҷойгир шудааст. Ин шаҳраки калонтарини Қайроққум буда, беш аз 13,6 ҳазор нафар аҳолӣ дар он истиқомат мекунанд. Дар шаҳрак комбинати маъданбарории Адрасмон ва Идораи шахтасозӣ фаъолият доранд. Иқтидори яксолаи комбинат коркарди 500 ҳазор тонна маъдан ва истеҳсоли 10 ҳазор тонна консентрати қурғошиму нуқраро ташкил медиҳад. Дар мавзеи тобеи шаҳраки Адрасмон – деҳаи Қаромазор бештар аз 90 элементи таблитсаи Менделеев ёфта шуда, қаторкӯҳи Қурамаро дар ин макон "Урали тоҷикон" низ номидаанд. 1. Ҷуғрофия Табиат Саноат Мардум.
Шаҳраки Суғдиён (ҷамоат)

Суғдиён 2 (то 2021 — шаҳраки Ҳамид Алиев, қабл. Пахтакорон) — ҷамоатест дар ноҳияи Зафарободи вилояти Суғди Тоҷикистон. Сохтори маъмурию ҳудудии ҷамоат Шароитҳои табиию иқлимӣ ва захираҳо Мардум Аҳолӣ — 11 500 нафар 3. Деҳоти ҷамоат.
Ҷамол Қаршӣ

Ҷамолуддин Абдулфазл Муҳаммади Қаршӣ — донишманд 1, адиб, луғатшинос ва давлатмарди тоҷиктабори порсинавис, муаллифи "Мулҳақот би-с-Суроҳ".
Ҷамолуддин Халили Шервонӣ

Ҷамолуддин Халили Шервонӣ — шоир ва адиби форс-тоҷик, муаллифи "Нузҳату-л-маҷолис". Зиндагинома Ҳамрузгор Алоууддин Фарибурзи Шервоншоҳ буда ва китоб "Нузҳату-л-маҷолис"-ро, ки гузидае аз камобеши 4 ҳазор рубоии шоирон форсигуст, ба номи ӯ навиштааст. Аз ашъоре, ки дар поёни ин китоб омада маълум мешавад, ки ӯ гарчи адиби шеършинос буда, аммо шоире пурмоя набудааст.
Ҷамол Хошуқчӣ

Шахси сол Ҷамол Хошуқчӣ (октябр 1958, Мадина — 2 октябр 2018 1, Консулгарии Арабистони Саудӣ дар Истамбул 5) — рӯзноманигор, мақоланавис ва нависанда и аҳли кишвари Арабистони Саудӣ буд. Вай ҳамчунин мудир ва сардабири аршади шабакаи хабарии "ал-Араб" ва аз мунтақидони наҳваи ҳукмронӣ дар Арабистон буд. Зиндагинома.
Ҷамол Абдуносир

Ҷамол Абдуносир 4 5 6 (Ҷамол Абдуносир январ 1918 (1918-01-15), Искандария, Миср - 28 сентябри 1970, Қоҳира, Миср) — фаъоли ҳаракати умумиараб, президенти дуюми Миср. Зиндагинома Ӯ 15 январи соли 1918 дар деҳаи Бени Мори наздикии Искандария таваллуд шудааст. Падар - корманди почта. Аллакай дар синни 12-солагӣ дар намоиши зидди Бритониё (ҳамчун хонандаи синфи сеюми мактаби ибтидоии Искандария) ширкат дошт. Соли 1935 мактаби миёнаи Эл-Нахҳдаро дар Қоҳира хатм кардааст. Соли 1937 бо кушиши дуюм ба омӯзишгоҳи ҳарбӣ дохил шуда, онро соли 1938 бо рутбаи лейтенанти хурд хатм мекунад. Вай дар эскадраи панҷум дар ҷануб, баъдтар, дар Судон хидмат мекард. Соли 1944 бо Таҳиё Казем, духтари тоҷири форсизабон издивоҷ кард. Иштирокчии чанги Арабу Исроил солҳои, ярадор шудааст. Солҳои - муаллими Коллеҷи ҳарбии Ситди генералӣ (подполковник). Вай ташкилоти махфии сиёсии "Афсарони озод"-ро таъсис намуда ва ба рохбарӣ гирифта буд, ва шаби 23 июли соли 1952 табаддулоти ҳарбиро тайёр карда, ба амал овард, ки шоҳ Фарухи -ро аз ҳукумат сарнагун кард. 26 июли соли 1952 Шурои роҳбарияти инқилобӣ ташкил карда шуд, ки Муҳаммад Наҷиб сардори расмии он таъйин карда шуд. Худи ҳамон рӯз шоҳ Фарухи ба фоидаи писари 7- моҳааш аз тахт даст кашид. Носир ҷонишини раиси роҳбарияти инқилобӣ шуд. Пас аз муборизаи тӯлонӣ барои қудрат дар моҳи апрели соли 1954 Муҳаммад Наҷиб аз қудрат барканор шуд ва қудрат ба Носир гузашт. 23 июни соли 1956 дар раъйпурсии умумихалқӣ аввалин конститутсияи ҷумҳурии Мисрро қабул карда шуд. Носир иҷрокунандаи вазифаи президент интихоб шуд. Солҳои 1954-1956 (бо танаффусҳои кӯтоҳ) — Сарвазир, дар айни замон иҷрокунандаи вазифаи президент. Аз июни соли 1956 — Президенти Миср. Аз 1 феврали соли 1958 — Президенти Ҷумҳурии Муттаҳидаи Араб. Аз соли 1963 — раиси Иттиҳоди сотсиалистии Носир 28 сентябри соли 1970 дар Қоҳира аз сактаи қалб даргузашт. Филми "Носир 56" (соли 1956) дар Миср дар бораи Носир таҳия шудааст. Унвонҳои фахрӣ Адабиёт.
Ҷамолиддин Оев

Ҷамолиддин Оев, аз тими "ХИМА"-и Душанбе беҳтарин ҳимоятгар. Нигаред Портал:Футбол Пайвандҳо Беҳтаринҳои футболи Тоҷикистон дар соли 2006 Бойгонӣ шудааст 29 сентябри 2007 сол.
Ҷамолуддини Исфаҳонӣ

Ҷамолуддин Муҳаммад ибни Абдураззоқи Исфаҳонӣ — шоир и форс-тоҷик ва аз бунёнгузорони сабки ироқӣ, падари Камолуддини Исфаҳонӣ. Зиндагинома Ҷамолуддини Исфаҳонӣба Анварӣ, Рашиди Ватвот ва Заҳири Форёбӣ хамзамон будааст. Ҷамолуддин аз бисёр илмҳои замони худ бохабар бошад хам дар, Исфаҳон бо касби заргари ва наққошӣ рӯз мегузаронидааст. Шеърҳои Ҷамолуддин соддаву равонанд. Дар қасида ӯ гоҳ ба Саноӣ ва гоҳе ба Анварӣ пайравӣ кардааст. Ҷамолуддини Исфаҳонӣ дар ситоиши Анварӣ, Рашиди Ватвот ва Зохири Форёбӣ қасидаҳо гуфтааст. Вай тақрибан соли 1192 вафот кардааст. Ӯ аз худ девоне боқӣ гузоштааст, ки аз қасидаву ғазал ва қитъаву рубоӣ иборат мебошад. Намунаи ашъор Аз ғазалиёт Аз рубоиёт.