ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Мурғкабоб

Мурғкабоб навъи маъмули хӯроки миллии тоҷикон буда, бо чунин тарз тайёр карда мешавад: Мурғро пар кандаю тоза карда, 40-50-граммӣ реза ва дар равғани доғ то сурх шуданаш бирён мекунанд. Пиёзи резаро ба он андохта, 5-6 дақиқаи дигар таф медиҳанд. Пас аз ин, ба дег помидори реза ё хамираи помидори пухта андохта, боз 2-3 дақиқаи дигар бирён мекунанду баъд ба дег каме об рехта, сарпӯш мекунанд, 15-20 дақиқа пеш аз пухтани таом намак, адвиёту кабудии резакардашударо меандозанд. Ба мурғкабоб картошка низ ҳамроҳ кардан мумкин аст. Барои ин картошкаро пӯст канда, 20-25 дақиқа пеш аз пухтани гӯшт ба дег меандозанд. Таомро ба табақ кашида, ба рӯяш кабудии резашуда мепошанд. Ба 1 мурғ, 250 г пиёз, 80 г равған, 2-3 дона помидор, 1 қошуқ хамираи помидори пухта, як бандча кабудӣ, мувофиқи табъ намак ва адвиёт лозим аст.. Адабиёт.
Мурғобиҳо

Мурғобиҳо — як оилаи паррандаҳои обиро гӯянд, ки ба қатори қозшаклҳо мансубанд. Дарозии танаашон сантиметр. Панҷаҳои пояшон бо парда пайваст шудаанд. Парҳояшон зичи сафед, ҷигарӣ, бӯр ва сиёҳ аст. Аксари мурғобиҳо хеле хуб парвоз карда ва ба об ғута зада метавонанд. Ба мурғобиҳо қу, қоз, мурғобӣ ва казарка мансубанд. 147 намуди Мурғобиҳо (аз 43 ҷинс) дар ҳама ҷо зиндагӣ мекунанд. Дар собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ 58 намудаш, аз ҷумла 8 намуди ғайримуқимӣ (аз 15 ҷинс) ва дар Тоҷикистон қариб 15 намуди мурғобиҳо (масалан, рози кӯҳӣ, мурғобӣ ва ғайра) дучор мешаванд. Мурғобиҳо дар замин, харсангҳо, ковокиҳои дарахт лона сохта, тухми якранг (сафед, сабача ё зардча) мегузоранд. Хӯрокашон рустанӣ ва хайвонҳои обии бемуҳра мебошанд.
Мурӯтак

Мурӯтак — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ориёни ноҳияи Ҳисор. Аз Мурӯтак то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 24 км. Аҳолиаш 823 нафар, тоҷикон.
Мус Ҷо (пойгоҳи Нерӯҳои мусаллаҳи Канада)

Мус Ҷо (пойгоҳи Нерӯҳои мусаллаҳи Канада) (маҳаллӣ:.) — фурудгоҳи бо Коди ИОТОи аст, ки як бонди фуруди асфалт дорад, ва тӯли бонди он 1036 метр аст. Ин фурудгоҳ дар кишвари Канада қарор дорад, ва дар баландии 577 метр аз сатҳи баҳр воқеъ шудааст.
Рассом

Рассом, мусаввир — шахсе, ки ба ҳунарҳои таҷассумӣ машғул аст 1. Аммо рассомро аксар вақт шахсе меноманд, ки на танҳо дар бахши ҳунарҳои таҷассумӣ, балки дар дигар гунаҳои эҷодиёти бадеӣ низ кор мекунад.
Мусаллама Мухторова

"Аълочии фарҳанги ҶТ", "Аълочии телевизиони Тоҷикистон" Мусаллама Мухторова — наттоқи телевизион, рӯзноманигор, муҳаррири барномаҳои телевизиони тоҷик, барандаи намоишномаи телевизионии "Кошона", "Аълочии фарҳанги ҶТ", "Аълочии телевизиони Тоҷикистон". Зиндагинома Мусаллама Мухторова 26 июни соли 1950 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст. Дастпарвари мактаби миёнаи 53 ш. Душанбе. Фак. забонҳои хориҷии (бахши англисӣ)-ро рӯзона ва баъд факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Т. Г. Шевченкоро ғоибона хатм кардааст. Фаъолияти кориаш ҳанӯз аз давраи мактабхониаш оғоз шудааст. Иштирокчии аксарият намоишномаҳои бачагонаи Телевизиони Тоҷикистон, аз ҷумла барандаи намоишномаи "Субҳи пионерӣ", барномаи иттилоотии КДТР Тоҷикистон, барномаҳои махсуси Телевизиони Тоҷикистон дар бораи 50 - солагии ҷумҳуриҳои ИҶШС, барномаи телевизионии "Ҳамсолон", "Дугонаҳо", "Бӯстон", таъсисгар ва барандаи барномаи телевизионии "Бону". Ғолиби Озмуни байналмилалии эҷодии "Барномаи худ" дар Италия. Аз соли 1997 – барандаи намоишномаи телевизионии "Кошона"-и Телевизиони Тоҷикистон. Бо Ифтихорномаҳои Ҳукумати ҶТ ва соҳавии "Чароғаки сабз" мукофотонида шудааст.
Секунҷа

Секунҷа, сегуша, ё мусаллас, шакли ҳандасӣ аст ки се кунҷ дорад. Нигаред.
Секунҷаи Хайём-Паскал

Мусалласи Хайём-Паскал — ин мусаллас аз адод сота шудааст. Ҳар сатр аз ин мусаллас заройибе як чанд ҷумлаи монанди (+) - ро нишон медиҳад, ки шумораи сатр оҳад буд. Ин мусалласро бори аввал Умари Хайём дар асри кашф кард ва Паскал низ дар саддаи ё мелодӣ онро кашф кард ва ба кор бурд. Ба ин далел ба он мусалласи Хаём-Паскал мегӯянд. Англисҳо онро секунҷаи Хаём-Паскал-Нютон мегӯянд.
Мусулмон

Мусулмон — (муслим) мардон ва — (муслимат) занон, шахсе, ки ба дини ислом эътиқод дорад. Мусулмонҳо боварӣ доранд, ки Худо (Аллоҳ) якто аст. Китоби муқаддаси мусулмонҳо (Қуръон) аст. Кишварҳои бо аҳолиии аксарият мусулмон Ислом дуюмин дини ҷаҳонист, пайравони он аз 1,5 то 1,77 млрд. 1 мусулмон (яъне 22,74 % аҳолии ҷаҳон) 2. Уммаи мусулмонон дар 120 мамлакат, асосан 3 дар қисми Ғарб, Ҷануб ва Ҷанубу Шарқи Осиё ва Африкои Шимолӣ, аз ҷумла, дар 35 кишвар аксарияти аҳолӣ, ва 28-тои он, дини давлатист — Миср, Арабистони Саудӣ, Марокко, Кувайт, Эрон, Ироқ, Покистон ва диг. 90 % мусулмонон суннимазҳаб ва дуюмин аз рӯи шумораи умумии мусулмононон аҳли шиъа (10 %) мебошанд. 4. Аксарияти кулли мусулмонон дар — Индонезия иқомат доранд, яъне 12,7 % мусулмононони ҷаҳон дар ҳамин кишвар зиндагӣ мекунанд, инчунин дар Покистон (11,0 %), Бангладеш (9,2 %), ва Миср (4,9 %) 5. Мусулмонон инчунин, дар байни ақалиятҳои аҳолии Ҳиндустон, Чин, Русия, Ҳабашистон ва баъзе аз диг. кишварҳо ба сершумортарин ақвом мубаддал гаштааст. Ислом дар Тоҷикистон.
Мусашино

Мусашино — яке аз шаҳрҳои префектураи Токио, Ҷопон аст.
Мусашимураяма

Мусашимураяма — яке аз шаҳрҳои префектураи Токио, Ҷопон аст.
Мусаябшо Назриев

Мусоябшо Назриев — узви Кумитаи Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба масъалаҳои аграри ва шуғли аҳолӣ, аз 17 марти соли 2005. Зиндагинома Мусаябшо Назриев 25 сентябри соли 1950 дар ноҳия Рашт таваллуд шудааст.
Мусаффо (деҳа, н. Ғафуров)

Мусаффо — деҳа дар ҷамоати деҳоти Унҷӣи ноҳияи Ғафуров. Аз Мусаффо то маркази ҷамоат 2 км, то маркази ноҳия 11 км. Аҳолиаш 7185 нафар, тоҷикон. Мардум.
Мусамир Иброҳимов

Мусамир Иброҳимов (зод. 22.4.1940, деҳаи Булқос, ноҳияи Ғарм) — таърихнигор и тоҷик, доктори илмҳои таърих, профессор. Зиндагинома Хатмкардаи УДТ ба номи В. И. Ленин (ҳоло ДМТ). Нозири калони Саридораи ҳифзи сирри давлатӣ дар матбуот (Главлит)-и назди Шӯрои вазирони ҶШС Тоҷ., ассисент 1971-75, муаллими калон 1976-83, дотсент ва проф. кафедраи таърихнигорӣ ва архившиносии факултаи таърихи ДМТ (аз 2008). Соли 1983 дар мавзӯи "Робитаҳои илмии Тоҷикистон бо мамлакатҳои сотсиалистӣ " рисолаи номзадӣ ва соли 2006 дар мавзӯи "Робитаҳои илмии Тоҷикистон бо мамлакатҳои дар ҳоли рушд " рисолаи докторӣ дифоъ кардааст. Самти асосии таҳқиқоти Мусамир Иброҳимов: омӯзиши равобити илмии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо кишварҳои ҷаҳон; маъхазшиносӣ. Муаллифи беш аз 50 мақолаи илмӣ, аз ҷумла 9 рисолаи илмӣ. Бо нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" ва ордени "Шараф" (дараҷаи) сарфароз гардидааст. Осор.
Мусича

Мусича паррандаест ки одатан дар ҷойҳои аҳолинишин зиндагӣ карда ҳаёти худро бо донаҳо мегузаронад. Мусича парандаи зараррасон набуда балки ба заминҳои корам фоида мерасонад. Рангаш хокистарранг буда, пояш сурх мебошад.
Мусинский (ноҳияи Вигонич)

Мусинский — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Вигонич, ки дар вилояти Брянск қарор дорад, дохил мешавад.
Мусино (ноҳияи Великоустюг, Вологда)

Мусино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Великоустюг, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Мусичабозӣ

Мусичабозӣ Бозигарон ба ду даста тақсим мешаванд ва дар ду тарафи майдон ҷой мегиранд. Бо фармони довар яке аз дастаҳо ба сӯйи дастаи дигар сайркунон ҳаракат мекунад. Дастаи дуюм бо сардори худ дар ҷояшон истода ин шеърро мехонанд: "Яку дую сею чор, ман духтари Муллоёр. Муллоёри чокандоз, ба мусича дон андоз". Бозигарони дастаи дуюм кӯшиш мекунанд, ки "мусичаҳо"-ро дастгир намоянд. Ҳар бозигари ба даст афтодаро онҳо ба гурӯҳи худ мебаранд. Дар Водии Ҳисор, Душанбе нимфаъол аст. 1 Адабиёт 1. Турсунов Н. Бозиҳои серҳаракати тоҷикӣ. Д., 1961. Турсунов Н. Бозиҳои халқии тоҷикӣ барои боғчаи бачагон. Д., 1975. Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик. Ҷ.1. Д., 2015. Нигаред Манобеъ.
Мусиқидон

Мусиқидон 1 — мутахассиси санъати мусиқӣ, шахсе, ки тавонои сохт ё иҷрои мусиқӣ ё хонандагӣ дорад. Як нафар мусиқидон мумкин аст як ё чанд то аз корҳои навозандагӣ, танзимкунандагӣ, хонандагӣ ва бастакориро анҷом диҳад.
Мусиқии анъанавии тоҷик

Мусиқии анъанавии тоҷик ғанӣ ва гуногунранг аст. Дар он зиндагӣ, маишат, фаъолияти меҳнатӣ, муборизаи иҷтимоӣ, русуму омол, хислат ва эҳсосоти халқ ифода ёфтаанд. Мусиқии анъанавии тоҷикро аз лиҳози тафаккури мусиқӣ метавон ба се сабк тақсим кард: сабки шимолӣ (вилояти Суғд), сабки марказӣ ё худ кӯҳистонӣ (Ҳисор, Хатлон, Ғарм) ва сабки Бадахшонӣ (Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон). Маданияти мусиқии Бухорову Самарқанд ва ноҳияву вилоятҳои ҳамсояи онҳо (Қашқадарё ва Сурхондарё) ба сабки шимолӣ қаробат дорад, вале баробари ин ба асолат ва сифатҳои хос соҳиб аст. Мусиқии анъанавии тоҷик бо доираи васеи жанрҳо фарқ мекунад: ҳамосавӣ, меҳнатӣ, русумӣ (таронаҳои тақвимӣ, тӯёна, сӯгворӣ ва ғайра), сурудҳои лирикӣ, ҳамчунин мусиқии созӣ бо истифодаи созҳои мусиқии миллӣ, шаклҳои силсилавии касбӣ ва касбии классикӣ. Мусиқии анъанавии тоҷик аз се ҷанбаи бо ҳам робитадошта иборат аст: халқӣ, халқии касбӣ ва касбии классикӣ. Мусиқии анъанавӣ дар тӯли таърихи инкишофаш ба шароити зиндагӣ ва шавқу завқи гурӯҳҳои муайяни иҷтимоӣ (масалан, Мусиқӣ дар байни созандагони шаҳру деҳот) вобаста буда, он қонуниятҳои хос ва намояндагони худро дорад (мас., навҳагарон, мавригихонон сарнақшхонон, гӯрғулихонон, фалаксароён ва ғ).. Пайвандҳо.
Мусиқии Бадахшон

Бадахшон як минтақаи Тоҷикистону Афғонистон аст, ки дорои мероси нодири мусиқӣ, бахусус исмоилиёни дурдасти помирӣ мебошад. Гуфта мешавад, ки саҳнаи нотакрори мардумии Бадахшон бо истифода аз оҳангҳои зиёди хроматӣ (хусусан дар фалак) дар доираи танги оҳанг ва истифодаи миқёси махсуси минорӣ хос аст 1. Асбобсозӣ Барбатҳо як ҷузъи ниҳоят муҳими мусиқии Бадахшон ба шумор мераванд, бахусус барбати кутоҳи сетор, ки бо тирноқи чӯбӣ навохта мешавад; инро рубоби помирӣ меноманд. Навъҳои дигари барбат дар Бадахшон аз қомуз, барбати сетодор, ки қирғизҳои Бадахшони шарқӣ менавохтанд, танбур, барбати ҳафтторӣ, сетор бо се тори оҳанг ва як қатор торҳои дигар иборат аст; рубоби воридотии афғон ва тори озарбойҷонӣ низ як бахши умдаи мероси барбатҳои Бадахшон аст 2. Ба дигар асбобҳо най ва ғайчак — скрипкаи хушадор; барабани доирашакли даф, аккордеон, ки русҳо овардаанд, низ маъмул аст. Мусиқии вокалӣ Мусиқии бадахшонӣ тобиши хоси гулу, нос дорад, ки хусусияти фарккунандаи услуби вокалии маҳал мебошад. Маддоҳӣ як навъ ашъори мазҳабии суруда аст, ки бо рубоб ва ё танбӯр бо ҳадди ақал як даф иборат аст 3. Нигаред низ.
Мусиқишиносӣ

Мусиқишиносӣ ("музыковедние") — илми мусиқӣ, яке аз соҳаҳои санъатшиносӣ аст.
Мусино (ноҳияи Вологод, Вологда)

Мусино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Мусиқии муфарраҳ

Мусиқии муфарраҳ, як навъи асари мусиқиест, ки барои доираи васеъи сомеъон офарида шуда, мазмун ва мундариҷаи нисбатан сода, оҳангу навои равону фасеҳ дорад.
Мусиқии барномавӣ

Мусиқии барномавӣ — мусиқии созӣ (бештар, Мусиқии барномавии симфонӣ), ки дар асоси ягон сужаи махсус эҷод мешавад ва кадоме "барнома" дорад. Барномавӣ будани асар ё аз номаш ё дар шарҳи махсуси адабӣ ифода меёбад.
Мусиқии вокалӣ

Мусиқии вокалӣ — жанри мусиқиест, ки барои сурудан эҷод мешавад. Нақши асосиро дар ҳама навъҳои мусиқии вокалӣ овози инсон мебозад. Мусиқии вокалӣ асарҳое дохил мешаванд, ки барои яккахонӣ ё хониши бисёровоза, ансамбл, хор, каппела офарида шуда, бо ҳамовозии созҳои мусиқӣ ва бе иштироки он иҷро мегардад. Мусиқии вокалиро ба жанрҳои зерин ҷудо мекунанд: камеравӣ (романс, суруд, ансамблҳои вокалӣ бо ҷӯршавии фортепиано ва якчанд сози мусиқӣ); кантатавӣ, ораториявӣ, вокалӣ-симфонӣ ва операвӣ. Ғайр аз ин қисми таркиби онро мусиқии анъанавии халқиву классикӣ ташкил медиҳад ва бо шеър алоқаи мустаҳкам дорад (ғайри вокализ – суруди бематн). Инчунин ба мусиқии вокалӣ суруду таронаҳои классикии "Шашмақом", "Дувоздаҳмақом", "Фалакӣ" ва аксар сурудҳои халқӣ дохил мешаванд...
Мусиқии сабук

Мусиқии сабук — мусиқие, ки барои истироҳат, вақтхушӣ муқаррар шудааст ва аз ин сабаб барои шунаванда осонфаҳм мебошад. Ба жанри мусиқии сабук сурудҳои ҳархелаи эстрадӣ, мусиқии рақсӣ, оперетта, ҷаз ва ғ. тааллуқ доранд. Аз соли 1958 дар мамлакатҳои мухталиф фестивалҳои байналхалқии мусиқии сабук гузаронида мешаванд...
Мусиқии нафасӣ

Мусиқии нафасӣ, як навъ асари мусиқиест, ки барои оркестри нафасӣ эҷод мешавад. Истилоҳи Мусикии нафасӣ асосан хоси асарҳои бо оркестри нафасӣ иҷрошаванда буда, ба маънои васеъаш асарҳои камеравиро,ки махсус барои созҳои мусиқии нафасӣ (квартет, квинтет ва ғайра тасниф мегарданд, дар бар мегирад. Мусиқии нафасӣ одатан номи асарест, ки онро оркестрҳои нафасӣ иҷро мекунанд. Бо фаҳмиши васеъ Мусиқии нафасӣ ҳамчунин асарҳои барои ҳайати камеравӣ-нафасӣ (квартетҳо, квинтетҳо ва ҳ. к.) ва асарҳои барои созҳои алоҳидаи нафасиро низ дар бар мегирад...
Мусиқии камеравӣ

Мусиқии камеравӣ (аз - хона) — асари мусиқӣ барои дастаи хурди созандагону ҳофизон. Дар тафовут аз мусиқии оркестрӣ, хорӣ, театрӣ (дуэт (дугона), трио (сегона), квартет (чоргона), квинтет (панҷгона) ва диг.) ҳамчунин пиесаҳои мусиқии якканавозие, ки ба жанрҳои консертӣ – виртуозӣ ё эстрадӣ муносибат надошта бошанд, (мас., сонатаҳо, фугаҳо, ноктюрнҳо ва ғайра), асарҳо барои фортепиано, скрипка ва фортепиано ва ҳ. к.). мусиқии вокалӣ (романсҳои асрҳои -, мадригалҳо ва ғайра) низ ин ҷо дохиланд. Мусиқии камеравӣ – яке аз соҳаҳои васеъ ва муҳими санъати мусиқӣ мебошад. Мусиқии камеравӣ барои доираи маҳдуди шунаванда равона гардида буд (айнан мусиқии "хонагӣ"); аз садаи сар карда, ҳамчунин дар толорҳои консертии хурд жанри камеравӣ иҷро карда мешуданд. Истилоҳи "Мусиқии камеравӣ" дар асри дар Италия барои муайян сохтани мусиқии вокалии ғайридинӣ истифода мешуд. Дертар ба мусиқии созӣ – сонатаи камеравӣ дар фарқият аз сонатаи динӣ паҳн гардид. Дар ҷудокунии мусиқии камеравии созӣ, мусиқии оркестрӣ ба сохтани навъҳои устувори Мусиқии камеравӣ шакли силсилаи соната (сонатаҳо, триои фортепианӣ, квартету квинтетҳои торӣ ва ғайра) ва ташаккули ин соҳаи эҷодиёти мусиқӣ хидмати мактаби классикии венагиҳо басо бузург аст. Жанри ҳархелаи созӣ ва вокалии мусиқии камеравӣ дар асрҳои - ба қуллаи баланд расид ва дар эҷодиёти композиторони бисёр мамлакатҳо паҳн гардид, аз ҷумла эҷодиёти композиторони тоҷик...
Мусиқии поп

Мусиқии поп (- аз; ба маънии мусиқии оммаписанд) — сабке аз мусиқии оммаписанд ва маъмулан дар муқобили мусиқии классикӣ ва фолклорӣ (маҳаллӣ) қарор мегирад. Нимаи дуввуми асри ва аввалҳои асри, солҳои 50-ум дар ИМА ва Бритониё пайдо гардидааст. Зер жанрҳояш: евро-поп, данс-поп, электропоп, мэшап,, -,,, тин-поп, поп-мусиқии анъанавӣ, -, -, -, -, гиперпоп,.
Мусиқии симфонӣ

Мусикии сифонй, жанри мусикӣ, навъи асарҳои мусикие, ки барои оркестри симфонй пешбинй шудааст.Мусикии симфонй аслан аз асарҳои мураккабу бисёрхачм иборат мебошад, вале ҳамчунин асарҳои хурду соддаи маъмули мусикӣ низ ба таркиби он дохиланд. Нигаред.
Мусиқии созӣ

Мусиқии созӣ — жанри мусиқӣ, навъе аз асарҳои мусиқӣ, ки махсус барои созҳои мусиқӣ эҷод карда мешавад. Мусиқии созӣ одатан танҳо барои як соз (баъзан ба он дигар созҳо низ ҳамроҳ мешаванд) ва барои ансамблу оркестр низ эҷод мешавад. Нигаред.
Мусиқии театрӣ

Мусиқии театрӣ, мусиқии созию вокалсит барои спектаклҳои театрҳои мусиқӣ (опера, балет, оперетта, драмаи мусиқӣ, мазҳаки мусиқӣ ва драммавӣ (фоҷиа, драмма, мазҳака ва ғайра). Мусиқӣ дар театрҳои мусиқӣ воситаи асосии ифодакунандаи ҳолату амалиёти образҳост.
Мусиқии рақсӣ

Мусиқии рақсӣ — як навъи мусиқиест, ки барои ҷӯршавии рақсҳо муқаррар гардидааст. Дар мусиқии рақсӣ хусусияти ритми (усули) бурро ифода ёфтааст ва барои ҳар рақс суръат, ритми муайян ва хусусияти хоси ҳаракатҳои рақсӣ шарт аст. Ба қавли Х. Абдуллоев "мусиқии рақсӣ қисми таркибии мусиқии сабук буда, хеле қадимист ва асосан тавассути созҳои мусиқӣ иҷро мегардад. Дар байни халқ барои жанрҳои вокалӣ ҳам рақсҳо мавҷуданд (мас., дар байни тоҷикону ӯзбекҳо лапар, ялла, бадеҳа ва ғайра), ки бо ҳамоҳангии созҳои мусиқӣ ё бе онҳо иҷро мешаванд. Дар байни халқ, асосан дар Шарқ созҳои мусиқии зарбӣ (дойра, нағора, таблак ва ғайра) вуҷуд доранд, ки ба мусиқӣ ҷӯр шуда, мусиқии рақсиро сермазмуну фараҳангез менамоянд. Дар рақсҳои пантомимӣ мусиқии рақсӣ хусусияти тасвирӣ дорад, ки он алалхусус дар намоишҳои театрӣ (балет) равшан ба назар мерасад. Мусиқии рақсии консертӣ (барои валс, полонез, мазурка) дар ҷаз низ маъмул аст. Усулу оҳангҳои рақсии халқӣ дар қатори дигар намунаҳои мусиқии фолклорӣ манбаи асосии инкишофи ритм, интонатсия ва умуман мусиқии миллӣ – касбӣ (бисёровоза) ба шумор меравад. Ритмҳои мусиқии рақсӣ барои ташаккули симфонияҳои классикӣ (мас., Симфонияи 7-уми Бетховен, соната, жанрҳои созию овозӣ, драмаи мусиқӣ ва ғайра) таъсир намудааст. Аксари сютаҳо аз оҳангҳое, ки хусусияти мусиқии рақсӣ доранд, офарида мешаванд. Яке аз қисмҳои таркибии сюитаи силсилавӣ дар асоси оҳанги рақсӣ (усули муайяни рақс) эҷод мегардад. Композиторони шӯравӣ анъанаҳои беҳтарини композиторони классикиро идома дода, барои мусиқии рақсӣ асарҳои пурмазмуну баландғоя офаридаанд. Аз ҷумла, композиторони тоҷик дар жанрҳои сюита ("Хуш он замон"), "Баҳор ва ҷавонӣ"-и З. Шаҳидӣ; "Лола"-и Х. Абдуллоев, "Суруди кӯҳсор", "Чорзарб" ва "Ёр омад"-и А. Одинаев, кантата ("Ғалаба", "Шаъну шараф ба партия"-и А. Ленский; "Кантата"-и идонаи З. Шаҳидӣ) ва дар асарҳои созию овозиашон Я. Сабзанов ("Лола"-и С. Урбах ва С. Баласанян, "Дӯстии халқҳо"-и А. Ленский, "Сюитаи тоҷикӣ", "Навои кӯҳистон"-и К. Тушинок ва ғайра) аз имкониятҳои мусиқии рақсӣ васеъ истифода кардаанд"...
Мусиқии филм

Мусиқии филм ё мусиқии матни филм — ба мусиқие гуфта мешавад, ки мунҳасиран барои як филми синимоӣ ё маҷмӯъаи телевизионӣ навишта шуда ва бахше аз соундтрек 1 ё маҷмӯъаи садоҳои забтшуда бар рӯи як филм аст. Мусиқии филм як гароиши муҷаззо дар ҳунари мусиқӣ ба шумор меояд ва қидмати он ба мақтаъи пайдоиши ҳунари синамо бозмегардад.
Мусиқии электронӣ

Мусиқии электронӣ - як навъи жанри элетронӣ буда, онро танҳо ба воситаи компютер, аз ҷумла бо барномаҳои,, ва дигарон месозанд. Ҳамчунин нигаред.
Мусиқии ҳарбӣ

Мусиқии харбӣ, асари мусиқиест, ки ҳангоми тантанаи маросими ҳарбию ҷамъиятӣ (парад, тантанаҳо ва ғайра) ва омузондани амалиёти низомии қӯшун иҷро мешаванд. Вазифаи асосии мусиқии ҳарбӣ баланд бардоштани рӯҳи ҷанговарон аст. Мусиқии ҳарбӣ аз замонҳои қадим дар Миср, Ошур, Бобул, Хитой, Ҳиндустон ва эронзамин вуҷуд дошт.
Мусковит (ноҳияи Мамско-Чуйск, Иркутск)

Мусковит — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Мамско-Чуйск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Муслима Қодирова

Муслима Қодирова - овозхони мусиқии попи тоҷикӣ, 3 августи соли 1988 дар деҳаи Ғешии н. Ваҳдат таваллуд шудааст. Зиндагинома Муслима Қодирова, 3 августи соли 1988 дар деҳаи Ғешии н. Ваҳдат таваллуд шудааст. Соли 2006 пас аз хатми мактаби миёна вай ҳуҷҷатҳояшро ба Консерваторияи Миллии Тоҷикистон супурда, соли 2011 ин даргоҳи ҳунарро бо сари баланд хатм намуд. Муслима соҳиби ду писар мебошад. Эҷодиёт Муслима то ҳол 5 албоми сурудҳояшро сабт кардааст. Сурудҳо.
Муслима Амонова

Муслима Амонова (Амонова Муслима Нуровна марти 1957, Душанбе) — омӯзгор, номзади илмҳои филология. Зиндагинома Муслима Амонова дар оилаи коргар таваллуд шудааст. Хатмкардаи мактаби миёнаи 46 ш. Душанбе ва факултети филологияи тоҷики Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин. Омӯзгори фанни забон ва адабиёти тоҷик ва ҷонишини директор оид ба илми мактаби миёнаи 46 ш. Душанбе, устоди калони кафедраи фарҳанги соҳибкорӣ ва забони Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмат шуда, фаъолият карда истодааст 1. Фаъолияти илмӣ Муслима Амонова муаллифи як силсила мақола ва дастурҳои илмию методӣ мебошад. Соли 2016 рисолаи илмии номзадиашро дар мавзӯъи "Хусусиятҳои услубии лексика ва морфологияи "Сафарнома"-и Носири Хусрав" 2 дифоъ намудааст. Ҷоизаҳо Муслима Амонова бо нишони "Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон" сарфароз гардонида шудааст.
Шайх Муслиҳуддини Хуҷандӣ

Шайх Муслиҳуддини Хуҷандӣ. Зиндагинома Шайх Маслаҳатдини Хуҷандӣ дар хонадони донишманду парҳезкор дар шаҳри Хуҷанд ба дунё омадааст. Аҷдоди ин бузургвор аз аҳли илм ва тақво будаанд ва ин омил дар тарбияву камоли маънавии Шайх бетаъсир набудааст.
Муслима Боқиева

Муслима Боқиева (зод. 7 ноябри 1933, Бухоро — 22 ноябри 2016) — овозхони тоҷик, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Санъати сознавозӣ ва сарояндагиро аз падараш — ҳофиз ва танбӯрнавози машҳур Солеҳ Боқиев омӯхтааст. Аз соли 1946 дар Душанбе зиндагӣ мекард. Сарояндагиро ибтидо дар дастаи ҳунармандони Раёсати радиошунавонии Тоҷикистон оғоз намуда, аз устодони мусиқӣ Фазлиддин Шаҳобов, Фозил Солиев, Зиёдулло Шаҳидӣ ва дигарон дарси маҳорат омӯхтааст. Аз соли 1953 сароянда ва баъд роҳбари Ансамбли рубобчизанони Филармонияи давлатии Тоҷикистон ба номи А. Ҷӯраев (ансамбли "Чаман") буд. Эҷодиёт Боқиева сарояндаи пурэҳсос ва соҳибзавқ буд. истеъдоди хуб ва овози софу ширадор дошт. Дар иҷрои сурудҳои халқию классикии тоҷикӣ маҳорати тамом дошта, сурудҳои озарӣ, туркманӣ, украинӣ, молдавӣ, қирғизӣ, афғонӣ, эронӣ, арабӣ ва туркиро хуб мехонд. Сурудҳои "Эй машъали Шарқ" (шеъри М. Турсунзода, оҳанги халқ), "Пойтахти ман" (шеъри Б. Раҳимзода, оҳанги З. Шаҳидӣ), "Духтари самарқандӣ" (шеъри Б. Фаррух, оҳанги С. Ҳамроев), "Ба Ватан" (шеъри Ҳ. Юсуфӣ, оҳанги халқ), "Ёрӣ надорӣ" (шеъри Воқиф, оҳанги Ф. Одинаев), "Гул ба боғ" (шеъри Зебуннисо, оҳанги Ф. Солеҳов), "Сабзинаранг" (халқӣ) ва ғ. аз беҳтарин сурудаҳои ӯ мебошанд. "Қӯшчинор" (ғазалиТуғрал), "Баёти 5" (ғазали Рӯдакӣ), "Қашқарчаи Савти Наво" (ғазали Ҳилолӣ), "Чоргоҳ" (ғазали Камоли Хуҷандӣ) ва дигар сурудҳои классикӣ дар иҷрои ӯ садо додаанд. Боқиева дар сурудҳояш Ватан, меҳнату суботкориҳо ва бахту саодати мардумро тараннум кардааст. Дар ҳайати Ансамбли рубобчизанон ба ҷумҳуриҳои собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ, Эрон, Афғонистон ва Австрия сафарҳои ҳунарӣ намудааст. Боқиева иштирокчии Даҳаи адабиёт ва санъати тоҷик дар Москва ва Фестивали 6-уми умумиҷаҳонии ҷавонон ва донишҷӯён дар Москва мебошад. Ҷоизаҳо Барои хидматҳои шоёнаш дар рушди мусиқии тоҷик бо ордени "Нишони Фахрӣ", медалҳо ва грамотаҳои Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон қадр шудааст.
Муслиҳиддин Мирзоев

Муслиҳиддин Мирзоев (5 апрели 2000, Душанбе) — овозхони тоҷик. Зиндагинома Муслиҳиддин Мирзоев 5 апрели соли 2000 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст. Муаллифи оҳанги ҳамаи таронаҳояш бародараш Беҳрӯз Мирзоев аст, ки ӯ аз овони хурдӣ оҳанг менависад. Муслиҳиддин ҳунари сарояндагиро бештар аз тағоҳояш овозхонҳои соҳибноми дастаи ҳунарии "Анис" Зулфиқор Азизов, Достон Азизов, Вайсиддин Азизов омӯхтааст. Ғолиби озмуни телевизионии "Овози тилоӣ" мебошад. Соли ҷорӣ дар Озмунии ҷаҳонии мусиқӣ дар Туркия ширкат кардааст 1. Нигаред низ.
Муслиҳуддин Сурурӣ

Муслиҳуддин Мустафо ибни Шаъбон Сурурии Румӣ — фақеҳ и ҳанафӣ, муфассир, муҳаддис, қозӣ, шоир ва донишманди форсинависи турктабор, муаллифи "Баҳру-л-маориф" ба забони Зиндагинома Пас аз хатми таҳсили расмӣ муовини қозӣ, мударрис, маъмури тарбият ваомӯзгор буд. Адабиёти форс-тоҷикро дар Туркия тарғиб мекард. Ба забони форсӣ шеър ва асарҳои тадқиқӣ менавишт. Таълифоти муҳимтарини Сурурӣ: "Баҳру-л-маориф" дар арӯз ва қофия, шарҳи "Маснавӣ"-и Ҷалолуддини Румӣ, "Бӯстон"-и Саъдӣ, "Рисолаи муаммо"-и Ҷомӣ, "Рисолаи муаммо"-и Мирҳусайни Муаммоӣ ба забони "Гулистон"-и Саъдӣ, "Шабистони хаёл"-и Фаттоҳии Нишопурӣ ва ғайра ба "Захирату-л-мулук"-и Алии Ҳамадонӣ, "Рисолаи чӯби чинӣ"-и Алоуддини Нуруллоҳ (рисолаи тиббӣ), "Аҷоибу-л-махлуқот"-и Қазвиниро мухтасаран ба забони туркӣ тарҷума кардааст.