Илёс Ҳаровӣ

Илёс Ҳаровӣ (4 сентябр 1926 (1926-09-04) - 7 июли 2006) - сиёсатмадор ва ҳуқуқшиноси Лубнон, Президенти Лубнон. Зиндагинома Вай 4 сентябри соли 1926 дар Ҳауч-ал-Умар, дар наздикии шаҳри Заҳла, дар оилаи сарватманди заминдорони мррунӣ дар водии Бека таваллуд шудааст 4 5. Волидони ӯ Халил Ҳаровӣ ва Ҳелена Ҳарб буданд 6. Соли 1947 дар Донишкадаи Сагесс дар соҳаи тиҷорат таҳсил кардааст 7. Инчунин, ӯ ба Донишгоҳи Сент Ҷозеф дар Байрут барои таҳсили ҳуқуқ дохил шуд, аммо онро хатм накардааст 7. Ба кишоварзӣ машғул буд 8. Дар ин соҳа муваффақ шуда, бо ширкатҳои бузурги Швейтсария ҳамкорӣ карда, содироти сабзавотро оғоз кард. Вай инчунин ба артели лаблабу и қанд "Бекаа" сардорй мекард. Аммо тиҷорати ӯ дар натиҷаи ҷанги шаҳрвандӣ, ки солҳои 1975-1990 дар кишвар рух дод, хароб шуда, сипас ба воридоти нафт гузашт 9. Президенти Лубнон 24 ноябри соли 1989 дар меҳмонхонаи Парк дар Чтаура аз ҷониби 47 нафар аз 53 вакили парлумон 8 2 рӯз пас аз кушта шудани президенти Лубнон Рене Муавад 10 президенти Лубнон интихоб шуд. Ба сифати президент, вай ба Сарқонуни Лубнон ислоҳот ворид кард, ки натиҷаҳои Созишномаи Тоифро ба расмият дароварданд, ки ба аҳолии мусалмон нисбат ба пештара ҳуқуқ ва нуфузи бештаре дод. Азбаски қасри Баабда, қароргоҳи президент, дар моҳи октябри соли 1990 ҳангоми таркишҳо аз ҷониби артиши Сурия, ки мехост генерал Мишел Авнро барканор кунад, хароб карда шуд, дар манзилҳои сарвазири ояндаи Лубнон Рафик Ҳарирӣ дар Байрут маскан гирифт. 13 октябри соли 1990, бо дастгирии артиши Сурия, ӯ генерал Авнро маҷбур кард, ки таслим шавад ва пас аз он ӯ ба барқарор кардани Лубнон аз оқибатҳои ҷанги шаҳрвандӣ шурӯъ кард. 22 майи соли 1991 ӯ созишномаи дӯстӣ ва ҳамкорӣ бо Сурияро ба имзо расонд, ки тибқи он Лубнон ӯҳдадор шуд, ки қаламрави худро барои амалҳои касе, ки ба манфиатҳои Сурия душман аст, надиҳад 11. Соли 1992 ӯ Рафиқ Ҳарири ро сарвазири Лубнон таъин кард 12. Ҳаровӣ дар ҷаласаҳои кабинетҳо барои назорат кардани ҳокимияти иҷроияи кишвар иштирок мекард 13. Ҷомеаи Лубнон ба замони раёсати Ҳаровӣ баҳои мухталиф медиҳад. Баъзеҳо муборизаи фаъолонаи уро ба муқобили дастаҳои мусаллаҳона ва хотима ёфтани ҷанги шаҳрвандй, ки мамлакатро дар давоми 15 сол аз ҳам ҷудо карда буд, ва оштишавии қувваҳои асосии сиёсии Лубнон қайд мекунанд. Тарафдоронаш ӯро як сиёсатмадори прагматик медонистанд, ки манфиатҳои миллиро аз тафовути мазҳабӣ болотар мегузоранд ва саъй мекарданд, ки ҳамзистии осоиштаи ҷомеаҳои мазҳабӣ ба роҳ монанд. Бо вуҷуди ин, кӯшиши ӯ барои қонунӣ кардани ақди никоҳи шаҳрвандӣ боиси мухолифати шадиди мақомоти динӣ гардид 8. Бархе ӯро муттаҳам карданд, ки ба халъи силоҳи ҳама милисаҳои насронӣ ва бештари мусалмонон мусоидат карда, Ҳизбуллоҳ ва ҳизби сиёсии шиъаро бетараф гузоштааст. Ҳамчунин, мунтақидони ӯ қайд карданд, ки ӯ ба манофеи Сурия хеле ҳамдардӣ дорад ва созишномаи дӯстӣ ва ҳамкорие, ки ӯ бо Сурия имзо кардааст, Лубнонро ба як навъ мустамликаи Сурия табдил додааст. Илова бар ин, ӯ барои ворид кардани тағйирот ба Сарқонуни Лубнон 13 октябри соли 1995 маҳкум карда шуд, ки ба ӯ имкон дод, ки мӯҳлати ваколаташро то 3 соли дигар тамдид кунад. Раисиҷумҳури собиқ Амин Ҷмайел он замон гуфта буд, ки чунин амалҳо пояҳои конститутсионии миллати Лубнонро вайрон мекунанд. Вай 23 ноябри соли 1998 аз вазифаи президенти Лубнон истеъфо дод 7. Ҳаровӣ 7 июли соли 2006 дар беморхонаи Донишгоҳи Амрико дар Бейрут бар асари варами ашаддӣ вафот кард.