ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Шоҳ Абдуллоҳи Бадахшӣ

Шоҳ Абдуллоҳ Бадахшии Ямгӣ (1 1874, Ҷурм, вилояти Бадахшон — 1909, Кобул) — шоир, муҳаққиқ ва яке аз намояндагони аҳли илму адаби Афғонистон 2. Зиндагинома Шоҳ Абдуллоҳи Бадахшӣ дар соли 1874 дар Ҷурми Бадахшон дар хонадони Муҳаммад Сайидхон ба ба дунё омадааст 3. Вай таълимоти нахустро то синфи чаҳорум дар мактаби рушдияи зодгоҳаш фаро гирифт, сипас муқаддамоти забони арабӣ ва улуми диниро омӯхт ва ҷиҳати омӯзиши бештар раҳсипори Кобул гардида ва дар Летсейи Ғозӣ шомил шуд. Бори нахуст дар соли 1891 ба ҳайс хизонадор Ҷирм, корманди гумрук дар Зебок ва Толиқон ба кор гумошта шуд ва пас аз як сол дар риёсати танзимаи вилояти Қатаған ва Бадахшон ба китобат гумошта шуд. Дар соли 1894 дар онҷо мудири таҳрирот шуд. Дар сол 1898 садриаъзами кишвар ӯро ба Кобул фаро хонд ва Шоҳ Абдуллоҳ то соли 1906 дар садороти узмо вазифаи мудирият дошт. Вай аз факултаи ҳуқуқ ва улуми сиёсии Донишгоҳи Кобул фориғуттҳсил шуд. Чанде баъд узви Анҷумани адабии Кобул гардид. Вай ба забонҳои арабӣ ва инглисӣ ошноӣ дошт ва дар миёни равшанфикрон аз маҳбубият зиёде бархурдор буд. Зиндон ва даргузашт Ямгӣ пас аз барканори Амонуллоҳхон, ба ҷурми тарафдорӣ аз ӯ, дар Хонобод зиндонӣ шуд. Баъд аз он солҳо дар табъид ба сар бурд ва дар солҳои поёни умр, ба бемории сил мубтало шуд, барои дармон ба Ҳинд сафар кард ва чанд бор ҳам дар шифохонаи Алиобод бистарӣ гардид ва дар сол 1909 дар синни 36-солагӣ даргузашт. Шоъирӣ Ямгӣ монанди соири удабои Бадахшон завқи шеърӣ ҳам дошт. Ғайри ман ҳеч касе ташнаи дидори ту нест, Ошиқи мӯйи миёну гули рухсори ту нест. Лола танҳо набувад хунбадил аз шавқи рухат, Як диле нест, ки з-ин восита афгори ту нест. Нигаҳи масти ту тороҷ дили зорам кард, Фитнаҳо нест, ки дар дидаи бедори ту нест. Моҳи ман шуҳрати рӯят ба ҷаҳон шӯр афганд, Чи ҳаводис, ки дар ин сафҳаи рухсори ту нест, Волаи ҳусни ҷаҳонсӯзи ту хубони ҷаҳон, Ку Азизе, ки дар ин Миср харидори ту нест. Раста аз турбати Ямгӣ ба тамошои ту гул, Чи тавон кард дар ин манзара осори ту нест. Осор.
Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ

Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ — ҳаким, сӯфӣ, ориф, нависанда ва шоир и форс-тоҷик, муассиси тариқати неъматуллоҳия. Зиндагинома Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ, ки шаҷарааш ба имоми панҷӯми шиа Муҳаммад Боҷир мерасад. Дар давраи ҷавонӣ дар Самарқанд, Ҳирот ва Язд зиндагӣ карда, 25 соли охири ҳаёти дарвешонаи худро дар деҳаи Моҳони Кирмон гузаронида, дар ҳамон ҷо мадфун аст. Дар дарбори темуриён, махсусан Шоҳрух эътабори зиёде дошт. Аҳмадшоҳ низ ӯро ба дарбори худ даъват карда буд. Ба Шоҳ Неъматуллои Валӣ рисолаҳои бисёри тасаввуфиро нисбат медиҳанд, вале асари асосии ӯ "Девони ашъор" аст, ки дар байни аҳли мутасаввифа маълуму машҳур аст. Мазмуни ашъори сӯфиёнаи ӯро бештар масъалаҳои ваҳдати вуҷуд, марҳилаҳои тараққиёти солик ва ғайра дар бар мегиранд. Ғазалҳои ӯ аксар мазмуни ирфонӣ доранд. Мувофиқи маълумоти муаллифи "Силсилат-ул- орифин" Ҳофизи Шерозӣ дар ғазалсарой пайрави Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ будааст. Ҳамчунин дар баъзе маъхазҳо омадааст, ки шатҳиёт дар ашъори сӯфиён, аз қабили Ҷалолуддин Румӣ ва девони Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ хеле ривоҷ ёфтааст. Силсилаи неъматуллоҳия Дар садаи баъд аз ба ҳавзаи илмҳои расмӣ даромадани тасоввуф на низоҳои фирқаҳои мухталифи шиаву суннӣ осори манзуму мансури сӯфиёна, ки рӯҳи сулҳталабӣ дошт, аҳамияти махсус пайдо кард ва тарғиби осори сӯфиёни намоёни ин давра васеъ ривоҷ ёфт. Бино ба маълумоти муҳаққиқони асрҳои миёна баъд аз ғалабаи мазҳаби шиа дар Эрон, баробари нуфузи зиёд пайдо кардани осори тасаввуфӣ аз фирқаҳои он бештар силсилаи Неъматуллоҳия ҳайдария ҳамчун ифодакунандаи манфиатҳои табақаи миёнаи аҳолӣ, хусусан тоҷирон ва косибон дар Эрон ва Ҳиндустон интишор меёбад. Бисёр муҳаққиқони муосири тасаввуф 6а мисли Қосим Ғанӣ, Абулҳусайни Заринкӯб ва ғайра дар асоси таҳлили ташаккул ва ннкишофи тасаввуф мӯътақиданд, ки дар Эрон пас аз садаи силсилаи Неъматуллоҳия ва заҳабия на фақат ривоҷ ёфтааст, балки аз ин силсилаҳо бисёр фирқаҳои дигари тасаввуфӣ низ ба вуҷуд омадаанд. Даргузашт Дар аксари сарчашмаҳо омадааст, ки Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ 103 сол умр дида, соли 1431 аз олам даргузаштаст. Оромгоҳ Оромгоҳи Шоҳ Неъматуллоҳи Валӣ дар ҳудуди ҷамоати деҳоти Сафар Амиршоеви ноҳияи Балҷувон ҷойгир мебошад.
Шоҳ Ғозӣ Рустам

Насируддавла Шоҳ Ғозӣ Рустам, ё Рустами (январ 1165, Сорӣ, Устони Мозандарон) — яке аз испаҳбадони шохаи испаҳбадияи Бовандиёни Табаристон, писари Алоуддавла Алӣ.
Шоҳамбарӣ

Шоҳамбарӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Алмосии ноҳияи Ҳисор. Аз деҳаи Шоҳамбарӣ то маркази ҷамоат 10 км, то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 966 нафар, тоҷикон. Осоишгоҳи Шоҳамбарӣ Дар назди деҳа Осоишгоҳи Шоҳамбарӣ ҷой гирифтааст. Осоишгоҳи "Шоҳамбарӣ" бо таркиби обҳои маъдании физикӣ-кимиёвӣ, бо хосиятҳои шифобахшии худ дар радифи обҳои маъдани Есентукӣ, Боржомӣ ва ғайраҳо меистад. (Нигаред: Осоишгоҳи Шоҳамбарӣ бештар..) Инчунин, дар назди деҳа мазори Чилтан, ки яке аз мавзеҳои Зиёратгоҳҳои Ҳисор мебошад, ҷойгир шудааст. (Нигаред: Мазори Чилтан бештар..).
Шоҳаншоҳ

Шоҳаншоҳ — унвоне барои фармонравоён буд, ки умдатан тавассути шоҳони Ховари Миёна ба кор мерафт. Гарчи бештар дар таърихи Эрон, бавежа дар Шоҳаншоҳии Ҳахоманишӣ ва Шоҳаншоҳии Соонӣ ба чашм мехӯрад.
Шоҳҷаҳон

Шаҳобуддин Муҳаммади Хуррам, Шоҳҷаҳон (январ 1592 1, Қалъаи Лоҳур, Лоҳур, Империяи Муғул — 22 январ 1666 2 1, Қалъаи Огра, Агра, Империяи Муғул) — подшоҳи Ҳиндустон аз сулолаи Темуриёни Писари Нуриддин Ҷаҳонгир. Шоҳҷаҳон сиёсати ҷангҷуёнаи падарашро давом дода, давлати Темуриёни Ҳиндро аз ҳисоби мулкҳои Ҳиндустони Ҷанубӣ, Афғонистон ва Эрони сафавӣ хеле васеъ кард. Ш. дар баробари забткориҳо ба ободонии мамлакат, ба бунёди иморатҳои пуршукуҳ ҷиҳати махсус додааст, ки Тоҷмаҳал, Лолқалъа, масҷидҳои Ҷомию Моти ва ғайра мисоли ин мебошанд. Соли 1657 дар вақти касалии Шоҳҷаҳон низоъу нифоқи байни шоҳзодагони темурӣ авҷ гирифта, султони Дакан Аврангзеб падараш Шоҳҷаҳонро дар қалъаи Агра ҳабс намуд, ки у соли 1666 дар он ҷо вафот кард. Баъди вафоти Шоҳҷаҳон пойтахти Ҳиндустон аз Агра ба Деҳлӣ кучонида шуд.
Шоҳ Шер (филм)

"Шоҳ Шер" — филми лив-экшнпӯёнмоӣ дар сабки музикол ва ҳамосӣ ба коргардониӣ Ҷон Фовру аст, ки 19 июли 2019 мунташир хоҳад шуд. Аз бозигарони он метавон ба Дунолд Гловер, Ҷимз Ирл Ҷунз ва Сит Руген ишора кард. Ин филм дар воқеъ ҳаштумин филм лив-экшни Волт Дизней ва шашумин бозсозии филмҳои классик ин ширкат аст.
Шоҳаншоҳ (деҳа, н. Данғара)

Шоҳаншоҳ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Исмат Шарипови ноҳияи Данғара. Аз Шоҳаншоҳ то маркази ҷамоат 4 км, то маркази ноҳия 14 км. Аҳолиаш 132 нафар, тоҷикон.
Шоҳбегим Зиёуссалтана

Шоҳбегим, мулаққаб ба Зиёуссалтана (—1873 1) — шоир, хаттот ва шоҳдухти Қоҷор, духтари Фатҳалишоҳ (ҳукмронӣ). Зиндагинома Шоири соҳибзавқу хушбаён, дорои табъи нозук буд. Дар бадоҳатан гуфтани шеър ва хаттотӣ маҳорат доштааст. Ин чанд байт, ки дар радифи ғазали Тоҷуддавла гуфтааст, аз эҷодиёти ӯянд: "Агар ба бод диҳам зулфи анбаросоро. Ба доми хеш кашам оҳувони саҳроро". В-агар зи лутф назар афганам ба азми рамим, Дубора зинда кунам муъҷизаи Масеҳоро. Баҳри ризои дӯст гузаштем мо зи ҷон, Оре, барои дӯст зи ҷон метавон гузашт.
Шоҳзода Насимов

Шоҳзода Насимов, Амонбек (1946 – 1993) — шоири тоҷик. Зиндагинома Шоҳзода Насимов зодаи рустои Поршневи ноҳияи Шуғнони вилояти Бадахшони Тоҷикистон аст. Дар соли 1973 факултаи забону адабиёти форсии тоҷикиро дар Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба поён бурд. Нахустин ашъор, мақолаҳо ва рисолаҳояш дар давраи дабиристон дар рӯзномаҳои "Бадахшони Советӣ", "Ҷавонони Тоҷикистон", "Маориф ва маданият" ва "Тоҷикистони Советӣ" мунташир мешуд. Шеърҳои баъдии вай дар моҳномаҳои "Садои Шарқ", "Помир" ва "Фарҳанг" ба чоп мерасид. Дар 1987 нахустин маҷмуаи ашъораш ар интишороти "Адиб" мунташир гашт. Табиати зебои Тоҷикистон, ойинҳои мардуми кӯҳистон ва посдорӣ аз асолати забону фарҳанги тоҷикӣ аз дарунмояҳои аслии осори ӯст. Амонбек аз 1991 ба узвияти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон даромад. Бародараш Султон Шоҳзода низ шоир аст. Манбаъ Адабиёт саҳ.
Шоҳзамон Раҳмонов

Шоҳзамон Раҳмонов (14 апрели 1946, ноҳияи Шаҳритус, Вилояти Хатлон) — адабиётшинос, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, доктори илми филологӣ, профессор. Сарходими илмии Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи А. Рӯдакии Академияи илмҳои Тоҷикистон. Зиндагинома Шоҳзамон Раҳмонов — (14 апрели соли 1946 дар ноҳияи Шаҳритус, Вилояти Хатлон ба дунё омадааст. Соли 1967 — Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанберо хатм кардааст 1991 — кор дар вазифаи гуногун дар Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи А. Рӯдакии Академияи илмҳои Тоҷикистон 1997 — дотсент, ходими калони илмӣ ва мудири кафедра дар Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев 1999 — мудири кафедра дар Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи Сотим Улуғзода —2003 — мудири шуъбаи забон, иттилоот ва матбуоти Вазорати маорифи Тоҷикистон—2013 — сарходими илмии Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи А. Рӯдакии Академияи илмҳои Тоҷикистон. Осори илмӣ Соли 1987 рисолаи номзадӣ ва соли 1997 рисолаи докторӣ дифоъ намудааст. Муаллифи рисолаву монографияҳои Байт ва муносибати он дар шеър. — Душанбе, Дониш, 1980, Мусаммат, таҳаввул ва ташаккули он. — Душанбе, Дониш, 1987, Таҳаввули воҳидҳои лирикӣ. — Душанбе, Адиб, 1988, Шеър ва Айнӣ. Дигаргуниҳои сифатию созмонӣ дар лирикаи муосири тоҷик — Душанбе, Маориф, 1994, Сухане чанд аз лирикаи форсии тоҷикӣ. — Душанбе, Шарқи озод, 1999, Таҳқиқ ва нақд. — Душанбе, Адиб, 2005, Бародарони ҷонӣ. — Душанбе, Ирфон, 2005, Се кори муҳим ва бахайри устод Садриддин Айнӣ. — Душанбе, Деваштич, 2007, Маърифати забон. — Душанбе, СОНДТ, 2008, Ақидаҳои адабию бадеӣ ва назари эстетики устод С.Айнӣ. — Душанбе, Дониш, 2008, Таҳаввули воҳидҳо ва созмони жанрҳои лирикӣ дар назми форсу тоҷик. — Душанбе, Пайванд, 2010, Қубодиён: Сарзамини Тӯс ва Рашкиқамар — Душанбе, Пайванд, 2011 мебошад. Вай инчунин мураттибу муҳаррири маҷмӯаи мақолаҳо ва китобҳои зиёд мебошад. Ҷоизаҳо.
Шоҳзода ва гадо

"Шоҳзода ва гадо" — румони таърихии Марк Твен, ки аввалин бор дар соли 1881 дар Конодо ба чоп расиду борҳои мавриди иқтибоси тасвирӣ дар қолаби филми синемоӣ, серёли телевизиюнӣ ва анимейшнӣ қарор гирифтааст.
Шоҳи Аслон

Шоҳи Аслон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сичароғи ноҳияи Роғун. Аз Шоҳи Аслон то маркази ҷамоат 20 км, то маркази ноҳия 55 км. Аҳолиаш 218 нафар, тоҷикон.
Шоҳзоданишини Хуттал

Шоҳзоданишини Хуттал ё Шоҳзоданишини Хатлон — дудмоне маҳаллӣ, ки аз оғози садаи ҳафтум то соли 750 мелодӣ бар ноҳияи Хуттал фармон меронд. Унвони шоҳони ин дудмон "Хуталоншоҳ", "Хуталонхудо" ва "Шери Хуталон" буд 1. Пойтахт ва маҳалли иқомати фармонравоёни ин дудмон дар Ҳулбук дар наздикии Кӯлоби имрӯзӣ буд.
Шоҳид 129

Шоҳид 129 — як паҳподи интиҳории сохти Эрон, ки дар асл барои нобуд кардани ҳадафҳои заминӣ аз роҳи дур тарроҳӣ шудааст. Амсила Таҳияи ин ПАҲПОД-и дар соли 2005 замоне оғоз шуд, ки Ширкати саноеъи ҳавопаймосозии Эрон ба тарҳрезии ҳавопаймои -100 оғоз кард. Он аслан як тарҳи Шоҳид 129 буд, аммо кӯтоҳтар ва бо фюзеляжи мураббаъ. -100 баъдан Шоҳид 123 номида шуд ва баъдан ба Шоҳид 129 табдил ёфт. Чандин манбаъҳо қайд мекунанд, ки Шоҳид 129 аз ҳавопаймои исроилии Ҳермес 450, ки дар Эрон суқут карда аст, нусхабардорӣ шудааст 1. Тавсиф Умумӣ Намоиш Корбурд Эрон шуморе аз ин паҳподҳоро дар ихтиёри ҷунбиши Ҳусиҳои Яман ё Ансоруллоҳ додааст, ки онҳо дар манотиқи таҳти контроли худ истифода мебаранд 2. Иллати шуҳрати паҳподи навъи Шоҳид Ҳамлаи Русия ба Укроин мебошад, вале Эрон дар тамоми баёнияҳои расмии худ фурӯши чунин паҳподҳоро ба Русия рад кардааст.
Шоҳиддин Авлоев

Шоҳиддин Ҳайдарович Авлоев (14. 12. 1978, ноҳияи Китоби ҶШС Ӯзбекистон), – кимиёшиноси тоҷик, номзади илмҳои химия, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1996–2000 дар факултети химияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Қ. Ҷӯраев таҳсил кардааст. Солҳои 2000–2002 муаллими фанни химияи гимназияи ба номи Н. Ганҷавии Душанбе, 2002–2004 магистри кафедраи химияи умумӣ ва ғайриорганикӣ, 2005–2007 аспиранти кафедраи химияи умумӣ ва ғайриорганикии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Аз соли 2007 то ба имрӯз ҳамчун муаллими калон, дотсенти кафедраи номбурда кор карда истодааст. Ҳамзамон муовини декани факултети химия оид ба корҳои илмӣ мебошад. Фаъолияти илмӣ Оид ба мувозинатҳои фазагӣ ва ҳалшавандагӣ дар системаи аз сулфатҳо, карбонатҳо ва фторидҳои натрий ва калий иборат буда, инчунин мувозинатҳои фазагӣ дар системаҳои бисёркомпонентаи обӣ-намакӣ тадқиқоти илмӣ мебарад. Аз рӯи натиҷаҳои тадқиқотҳояш дар конференсияҳои илмии ҷумҳуриявӣ ва байналхалқӣ (Конференсияи байналхалқии Ломоносов 2009, 2010, ш. Москва) бо маърӯзаҳо баромад кардааст. Муаллифи зиёда аз 30 мақолаи илмӣ, илмию оммавӣ ва 8 барномаи таълимӣ мебошад. Соли 2009 бо ифтихорномаи Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон сарфароз гардонида шудааст. Осор.
Шоҳид 136

Шоҳид 136 — як паҳподи интиҳории эронӣ аст, ки аз соли 2021 тавассутии Ширкати ҳавопаймосозии Эрон (ҲИСО) сохта шудааст. Ин паҳпод дар асл барои нест кардани ҳадафҳои заминӣ аз роҳи дӯр тарроҳӣ шудааст. Дар соли 2021, рӯзномаи исроилии Уршалим пост навишт, ки Эрон роҳи ҷадиде барои партоби паҳподҳо аз тариқи партобҳои чандгона ё анбӯҳ эҷод кардааст. Издиҳоми паҳподҳо фановарии ҷадиде аст, ки дар он аз чандин паҳпод барои ҳамла ба ҳадафе истифода мешавад, ки метавонад бар падофанди ҳавоии душман ғалаба кунад 1. Тарроҳӣ Шоҳид 136 як паҳподи интиҳорӣ аст. Тӯли ин паҳпод 35 метр, вазни он 200 килограмм ва ҳаддиаксари суръати он 185 километр бар соат аст. Бурди он низ тибқи гуфтаҳои манобеъи эронӣ 2000 километр аст. Ҳамчунин, тӯли болҳои ин паҳпод 25 метр аст. Тарроҳии ин паҳпод тавассути саноеъи ҳавоии Шоҳид анҷом шудааст, аммо ширкати созандаи он ҲИСО аст. Қимати ин паҳпод тибқи баровардҳои мухталиф аз 20 ҳазор доллар то 50 ҳазор евро тахмин шудааст 2. Қайдҳо.
Шоҳиди Истаравшанӣ

Юнусхоҷа Шоҳиди Истаравшанӣ (1803, Истаравшан — 1884, ҳамон ҷо) — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Маълумоти ибтидоиро дар пеши волидайнаш гирифта, баъд таҳсилро дар мадрасаи Кукалтоши Бухоро давом дод. Аа хурдӣ ба шеъргуӣ сар кард. Ӯ девони комили ғазалиёт дорад. Ба "Маснавии маънавӣ"-и Ҷалолуддини Румӣ ҷавоб гуфта будааст. Зиёда аз 100 ғазал ва чанд мухаммасу мусаддасҳои Шоҳиди Истаравшанӣ аз дафтару баёзҳои қаламии асри 18 гирд оварда шудааст. Ғазалҳояш асосан ошиқона буда, гоҳо афкори ахлоқиро ҳам дар бар гирифтаанд.
Шоҳимардони Розӣ

Шоҳимардони Розӣ (—?) — ахтаршинос ва донишманди форс-тоҷик, муаллифи "Равзату-л-ахтаршиносин" ва "Нузҳатномаи Алоӣ".
Шоҳин

Шоҳин - як намуд паррандаест, ки аз тарафи шикорчиён истифода бурда мешавад.
Шоҳин Баҳманзодагон

Шоҳин Баҳманзодагон, Шоҳин Ваҳманзодагон (асри, Сосониён — тахм. 626, Қафқози Ҷанубӣ) — сипаҳбади Соонӣ дар замони Ҳурмузди ва Хусрави Парвиз. Ӯ аз тарафи падар аз хонадони Сурен ва аз тарафи модар аз хонадони Корин буд.
Шоҳиндиж

Шоҳиндиж — шаҳрест дар устони Озарбойичони ғарбӣ, Эрон аст. Шумори аҳолии ин шаҳр дар саршумории соли 1996, 29,020 тан будааст ва дар соли 2006, 43,013 тан баровард мешавад.
Шоҳиндара

Шоҳиндара — деҳа дар ҷамоати деҳоти Раҳимзодаи ноҳияи Рашт. Аз Шоҳиндара то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 24 км. Аҳолиаш 330 нафар, тоҷикон.
Шоҳинак

Шоҳинак — деҳа дар ҷамоати деҳоти Даштиҷуми ноҳияи Шамсиддин Шоҳин. Аз Шоҳинак то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 59 км. Аҳолиаш 40 нафар, тоҷикон.
Шоҳини Шерозӣ

Шоҳини Шерозӣ — шоир и яҳудитабори эронӣ. Таълифот Ба қалами Шоҳини Шерозӣ достонҳои "Мӯсонома", "Юсуф ва Зулайхо" (соли таълифаш номаълум), "Ардашер ва Эстер" 1332), инчунин ғазалҳо, қасоиду рубоиёт мансубанд. Миқдори ашъораш тақрибан 25 ҳазор байт аст. Шоҳини Шерозӣ дар маснавиҳо ва ашъори гуногунжанри худ ба мавзуъҳои ишқии романтикӣ, воқеоти таърихӣ, динӣ ва ғайра рӯй овардааст. Вай ба Фирдавсӣ, Низомӣ ва дигар шоирони маъруфи форс-тоҷик пайравӣ кардааст. Дар осори у афкори пандуахлоқӣ, тарғиби ғояҳои дӯстӣ, адлу инсоф, инсонпарварӣ ва донишомӯзӣ мақоми арзанда доранд. Забони ашъори Шоҳини Шерозӣ соддаву фасеҳ аз ҳаргуна такаллуфот орӣ мебошад. Порчаи зерин намунае аз ашъори Шоҳини Шерозӣ аст. Накуӣ кас надид аз май ба олам, Бувад шодии у пайваста бо ғам. Шари дунё саросар дар шароб аст, Фаровон хонумон аз вай хароб аст.
Шоҳиншаҳр

Шоҳиншаҳр - шаҳр ва пойтахти Шаҳристони Шоҳиншаҳр ва Мийме, Устони Исфаҳон и Эрон аст. Дар барӯйхатгирии соли 2016, шумораи аҳолии он 173,329 нафар дар 35,827 оила буд. Шоҳин ба таври нодуруст ба фалак, уқоб ва дигар паррандагони ваҳшӣ тарҷума шудааст; Аммо, Шоҳин Шаҳр бо назардошти ногузории таърихӣ ва пайвастан ба маъмултарин паррандаи ваҳшӣ дар он минтақа ба амал омадааст. Шаҳр дар байни қаторкӯҳҳои марказии Эрон дар шарқи кӯҳҳои Загрос ҷойгир аст. Он ба ҳисоби миёна 1662 метр баландӣ дорад ва нишебии он 16% мебошад. Он дорои иқлими хушк бо бориши кам. Вақте ки борон меборад, об зуд бухор мешавад, ё ба замин кашида мешавад. Тағирёбии ҳарорат тақрибан то 50 дараҷа гарм аст. 4 Таърих Шаҳр дар миёнаҳои охири солҳои 1960 таъсис ёфтааст, вақте шаш бародар, аз оилаи обрӯманд ва соҳибэҳтиром қарор доданд, ки ба табдил додани хоҷагии масоҳаташ 40 миллион метри мураббаъ таҳия намуд, ки он инчунин дар якчанд мавзеъҳои истиқоматӣ ва як қатор биноҳои ҷамъиятӣ тарҳҳои муфассал омода кардааст. 5 Афзоиш Шоҳиншаҳри нав Шоҳиншаҳр бо иншоотҳо ва системаи аълои худ дар Эрон машҳур аст ва дар саросари кишвар дар ҷои 2 қарор дорад, ки бо системаи мактабҳои олидараҷа маълум аст. Айни замон Шоҳинишаҳр бисёр кормандони созмонҳои давлатиро ба монанди Ширкати миллии нафти Эрон ва ташкилотҳои гуногуни таълимӣ дар бар мегирад. Аксарияти сокинони шаҳр аз ҷумлаи синфи миёнадараҷа ҳастанд ва дар як қатор соҳаҳо, аз ҷумла низомӣ, мошинсозӣ, истеҳсоли аэрокайҳонӣ, инчунин дар муассисаҳои маъмул ва чакана кор мекунанд. Ин шаҳри мухталиф дар Эрон дорои шумораи зиёди муҳоҷирон аст. Сакинони шаҳр, инчунин бо мардуми ғайримусулмонии эронӣ, ба монанди мардуме мебошанд, ки бо эътиқод ба хурофоти Баҳоия ва арманиҳои насли дуввум (масеҳиён) машҳуранд.
Шоҳкоса

Шоҳкоса косаи калон, шоҳкоса, шокоса.
Шоҳмансур (деҳа, н. Рӯдакӣ)

Шоҳмансур — деҳа дар ҷамоати деҳоти Россияи ноҳияи Рӯдакӣ. Аз Шоҳмансур то маркази ҷамоат 12 км, то маркази ноҳия 24 км. Аҳолиаш 560 нафар, тоҷикон.
Шоҳкаҳак

Шоҳкаҳак — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чилдараи ноҳияи Сангвор. Аз Шоҳкаҳак то маркази ҷамоат 23 км, то маркази ноҳия 48 км. Аҳолиаш 77 нафар, тоҷикон.
Шоҳмузаффар

Шоҳмузаффар (1, Ҳирот — 1505, ҳамон ҷо) — наққош ва мусаввири форс-тоҷик, писари Мансури Наққош ва аз шогирдони Камолуддини Беҳзод.
Шоҳназар Бердиев

Шоҳназар Пирназарович Бердиев (05.11.1966, ҷамоати деҳоти ба номи Лоиқ Шералии ноҳияи Панҷакент) — омӯзгори фанни ахлоқ ва зебоӣ, номзади илмҳои фалсафа. Дорандаи медали Хидмати шоиста ва нишони сарисинагии "Аълочии маорифи Тоҷикистон" Зиндагинома Шоҳназар Пирназарович Бердиев солҳои 1984–1989 дар факултети таърихи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ таҳсил кардааст. Солҳои 1989–1998 ассистенти кафедраи фалсафа ва фарҳанги донишгоҳи омӯзгорӣ, 1993-1995 аспиранти рӯзонаи назди кафедраи фалсафаи фарҳанг, 2012-2013 ва аз соли 2016 ба ин сӯ мудири кафедраи фалсафаи донишгоҳи мазкур буда, солҳои 1999–2000 дар Донишгоҳи СинСинатии штати Оҳаёи ИМА аз курси такмили ихтисос гузаштааст. Рисолаи номзадиро дар мавзуи "Масъалаҳои ахлоқи Зардуштия" дифоъ намудааст. Дар корҳои худ ахлоқи зардуштия, арзишҳои ахлоқии мутафаккирони то давраи исломии форсу-тоҷик ва масъалаҳои зебоишиносиро баррасӣ кардааст. Таҳти роҳбарии номбурда 4 нафар рисолаи номзадӣ дифоъ карда, 4 нафар чун унвонҷӯ рисолаҳои худро омолдаи дифоъ намудаанд. Дар тӯли роҳбарии ӯ дар кафедра дар панҷ соли охир як рисолаи докторӣ, 10- рисолаи номзадӣ ҳимоя гардидааст. Бердиев Ш. П. дар кафедра роҳбари лоиҳаи илмӣ- тадқиқотии фармоишӣ "Ҳолат ва сатҳи ифротгароии динӣ дар байни ҷавонони Ҷумҳурии Тоҷикистон" - ро ба зимма дошта, муаллифи 4 китоб ва зиёда аз 50 мақолаи илмӣ, илмӣ- оммавӣ аст. Осор Пайвандҳо Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ.
Шоҳномапажӯҳӣ

Шоҳномапажӯҳӣ,, Шоҳномашиносӣ — маҷмӯъаи таҳқиқоти марбут ба Шоҳнома ва сарояндаи он Фирдавсӣ дар ҳамаи ҷиҳатҳо ва мавзӯъоти аслӣ ё фаръии муртабит бо ин ҳавза 1. Шоҳномапажӯҳ муҳаққиқ ё адибест, ки ба баррасӣ ва пажӯҳиш дар Шоҳнома ва Фирдавсӣ дар заминаҳои гуногуни адабӣ, таърихӣ, ҷуғрофиёӣ ва заминаҳои дигаре ҳамчун вожашиносӣ, решашиносӣ, устурашиносӣ, намодшиносӣ, сабкшиносӣ ва зебоишиносӣ мепардозад.
Шоҳон (деҳа, н. Шоҳин)

Шоҳон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Даштиҷуми ноҳияи Шамсиддин Шоҳин. Аз Шоҳон то маркази ҷамоат 14 км, то маркази ноҳия 40 км. Аҳолиаш 470 нафар, тоҷикон.
Шоҳон (деҳа, н. Деваштич)

Шоҳон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Исмоили Сомонӣи ноҳияи Деваштич. Аз Шоҳон то маркази ҷамоат аз 1 км камтар, то маркази ноҳия 30 км. Аҳолиаш 1741 нафар, тоҷикон.
Шоҳон (деҳа, н. Ҳисор)

Шоҳон — деҳа дар ҷамоати деҳоти Хонақоҳи Кӯҳии ноҳияи Ҳисор. Аз Шоҳон то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 20 км. Аҳолиаш 1918 нафар, тоҷикон.
Шуҳра Савлатӣ

Шуҳра Савлатӣ — овозхони эронӣ. Корнома Ҳунарнамои хешро сол дар саҳна соли 1975 оғоз намуда, пас аз Инқилоби исломии Эрон аз соли 1979 дар мамолики хориҷӣ ҳунарнамои намудааст. Дискография.
Шоҳонаи Сулаймон

Шоҳонаи Сулаймон (зод. 29 апрели 1969) — рӯзноманигор ва шоир.
Шоҳрӯд (соз)

Шоҳрӯд — сози қадимии мусиқиест, ки ба чанг монанд аст. Шоҳруд трапетсияшаклу росткунҷа аст. Сохти он: қутии резонаторист, ки аз болояш торҳои зиёде (сегона) кашида мешавад. Бино ба маълумоти маъхазҳои қадими шоҳруд асрҳои — дар кӯҳистони назди Самарқанд (аз тарафи Абуҳафзи Суғдӣ) ихтироъ шуда, сипас дар Сурия, Миср ва Байнаннаҳрайн паҳн гардидааст (аз рӯи ахбори Абунасри Форобӣ) ки он барои навохтани мусиқии халқҳои гуногун хело мувофиқ будааст. Аз ин рӯ онро "Шоҳи рудҳо" номидаанд. Дар ибтидо шоҳруд ба шакли қуттии чоркунҷаи резонаторӣ буда, ба он торҳои бисёр кашида мешудааст. Ба гуфтаи Форобӣ баъдтар шоҳруд дар Арабистон номи қонунро гирифтааст. Дар он сарзамин ва Эрону Озорбойҷон ва Арманистон то ҳол бо ин ном машҳӯр аст. Шакли росткунҷаи шоҳрудро нузха номидаанд, ки аз чӯби шамшоду сарв месохтаанд ва зиёда аз сад тор доштааст. Аксар торҳои он сегона буда, торҳои ягона ҳам доштааст. Қонун ва нузха бо ангуштон (ба ангушт нохунак пӯшида) ё гоҳ мизроб навохта мешаванд.
Шоҳрух Юнусов

Шоҳрух Юнусов (23 августи 1998, Конибодом, Тоҷикистон) — овозхони уперо, чандзабондон. Зиндагинома Шоҳрух Юнусов 23 августи соли 1998 дар оилаи зиёӣ ба дар ҷамоати Пӯлодони Конибодом ба дунё омадааст 1 2. Ӯро асосан падарбузурги муаллимаш тарбия кардааст. Шоҳрух Юнусов то синфи шашум дар мактаби миёнаи 25-и шаҳри Конибодом хонда сипас таҳсилоташро дар Литсейи тоҷикӣ-туркии шаҳри Хуҷанд идома додааст. Вале пас аз се соли таҳсил дар Хуҷанд соли 2014 раисиҷумҳури Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз консертҳо ҳунари Шоҳрухро дида ӯро барои идомаи таҳсил ба Мактаби байнулмилалии шаҳри Душанбе даъват кард 3 4. Ҷоизаҳо Шоҳрух Юнусов дар 12-солагӣ дар озмуни " 2010" дар Итолиё сазовори ҷоизаи аввал гардид.
Шоҳрух (деҳа, н. Ваҳдат)

Шоҳрух — деҳа дар ҷамоати деҳоти Чорсӯи ноҳияи Ваҳдат. Аз Шоҳрух то маркази шаҳр 50 км. Аҳолиаш 137 нафар, тоҷикон.
Шоҳрӯд

Шоҳрӯд — шаҳрест дар устони Симнон, Эрон аст. Шумори аҳолии ин шаҳр дар саршумории соли 1996, 104,765 тан будааст ва дар соли 2006, 134,920 тан баровард мешавад.