ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Савсан Бандишоева

Савсан Бандишоева (21 январи 1922, деҳаи Вомари ноҳияи Рӯшон — 14 апрели 2002, Хоруғ) — ҳунарпеша ва сароянда, Артисти халқии ҶШС Тоҷикистон 1. Яке аз поягузорони театри касбии Бадахшон. Зиндагинома Савсан Бандишоева 21 январи 1922 дар деҳаи Вомари ноҳияи Рушон ба дунё омадааст. Аз оилаи деҳқон. Фаъолияти эҷодӣ Фаъолияти эҷодиаш соли 1936 дар ҳайати ҳаваскорони санъати мусиқии ноҳияи Рӯшон шурӯъ шуда, баъдан, дар дастаи ҳунарии клуби сарҳадбонон идома ёфтааст. Солҳои дар Театри вилоятии мазҳакавӣ-мусиқии Хоруғ кор кардааст. Аз соли 1965 нафақагири шахсӣ. Театр Савсан Бандишоева дар саҳнаи театр, асосан, симои занони қавиирода, фидокору дурандеш, пурэҳтиросу садоқатмандро офаридааст. Беҳтарин нақшҳои эҷодкардааш: Гулқурбон, Гулбаҳор ("Тошбек ва Гулқурбон"-и М. Миршакар), Кручинина ("Гунаҳкорони бегуноҳ"-и А. Н. Островский), Жаклина ("Табиби зӯракӣ"-и Молйер), Зеремалдина ("Хизматгори ду хоҷа"-и К. Голдони), Майсара ("Майсара"-и Ҳ. Ҳакимзода), Райҳон ("Арӯси панҷсӯма"-и М. Урдубодӣ) ва ғ. Овозхонӣ Савсан Бандишоева овози фораму баланд ва хушҳанҷарае дошта, бештар Ватан, зебоиҳои табиат, ишқу муҳаббат, ғаму шодии ҳаётро тараннум кардааст. Сурудҳои Савсан Бандишоева "Акрамҷони сеторӣ", "Сегоҳи Помир", "Дилбари ҷон", "Ширин, ширин", "Нолаи булбул", "Рубоиёти Шуғнон", "Рубоиёти Ванҷ" ва ғ. дар Хазинаи тилоии Радиои тоҷик маҳфузанд. Ордену ҷоизаҳо Депутати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон (даъвати 2). Бо ордени "Нишони Фахрӣ", медалҳо ва Грамотаҳои Фахрии Президуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Бона

Бона — шаҳрест дар устони Курдистони Эрон. Шумораи аҳолии ин шаҳр дар соли 2011, 110,218 наф. будааст Сарчашмаҳо.
Вандуй

Вандуй, Бандуй, Биндуй (асри — номаълум) — сардори эронӣ аз хонадони Испаҳбудон, писари Шопур, бародари Вистаҳм ва тағои Хусрави Парвиз.
Бандура

Бандура ҷӯр мешаванд. Оркестрҳои гуногун ва капеллаҳои бандурачиён ташкил шудаанд, ки маъмултаринаш капеллаи давлатии бандуранавозони Ҷумҳурии Украина мебошад. Адабиёт.
Банево (ноҳияи Шуй, Иванов)

Банево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Шуй, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Бани Лосано

Бани Рамон Лосано Нунйес (апрели 1982, Аренал, Йоро, Ҳондурас) — футболбози ҳондурасӣ, муҳофизи чап, муҳофиз.
Банйоли-Ирпино

Банйоли-Ирпино - коммунаи Италия, ки дар вилояти Кампания, дар музофоти Авеллино ҷойгир аст. Аҳолӣ Ҷуғрофия Маъмурияти коммуна Пайвандҳо.
Иван Банников

Банников Иван Степанович (23 марти 1914, ноҳияи Матвеевски вилояти Челябинск, Русия — 10 феврали 1975, Душанбе) — механизатор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ. Иштирокдори ҶБВ. Фаъолияти меҳнатӣ Солҳои тракторчии хоҷагӣ дар ноҳияи Матвеевски вил. Челябинск, ва солҳои сардори бригадаи пойгоҳи мошину трактории ноҳияи Ленин (Рӯдакӣ), ёвари механики бригадаи пойгоҳи мошину экскватори Тоҷикистон, тракторчии пойгоҳи мошину трактори ноҳияи Рӯдакӣ, челонгари раёсати сохтмони механиконидаи ш. Душанбе ва шуъбаи сохтмони асосии Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон буд. Бригадаи трактории Иван Банников дар рӯёндану чиндани ҳосили баланди пахта муваффақ шудааст. Ордену ҷоизаҳо Бо ордени Ленин, медалҳо ва Ифтихорномаҳои Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.
Банево (ноҳияи Александров)

Банево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Александров, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Банкино (ноҳияи Вейделевск)

Банкино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Вейделевск, ки дар вилояти Белгород қарор дорад, дохил мешавад.
Банкнота

Банкнта, банкнот 1 2 (аз — банк ва — расид) — пули коғазие, ки аз коғаз, матоъи сахт (маъмулан абрешим) сохта мешавад. Ҳамчунин нигаред.
Худпардоз

Банкомт — дастгоҳи худкоре, ки барои пардохти саривақтии пули нақд (дар робита бо суратҳисоби бонкии шахсии муштариён тавассути компютер сурат мегирад), табодули асъори хориҷӣ, таҳияи санадҳо оид ба амалиётҳо бо истифода аз кортҳои бонкӣ, додани маълумот дар бораи суратҳисоби мизоҷ, амалисозии пардохтҳои ғайринақдӣ ва ғайра хидмат мекунад. Таърих Банкомати нахустинро Лютер Ҷорҷ Симҷян ҳанӯз соли 1939 ихтироъ ва пешниҳоди бонкдорон кардааст. Дастгоҳ пули нақдро ба мизоҷ дода метавонист, аммо аз суратҳисоби ӯ хориҷ намекард ва бо бонкҳо алоқаманд набуд. Аз ин хотир, бонкдорон онро баъди ним соли фаъолияташ, ба ихтироъкор баргардонданд. Ихтирои мазкур соли 1960 такмил дода шуд. Нахустин банкомати навъи ҳозира 27 июни 1967 дар ноҳияи Энфилди шим. Лондон дар шуъбаи бонки британиягии "Барклайс" насб карда шуд, ки онро Ҷон Шепард Баррони шотландӣ ихтироъ карда буд. Азбаски он вақтҳо кортҳои пластикӣ мавҷуд набуданд, барои гирифтани маблағ аз ваучерҳои махсус (санади харҷ), ки бонкҳо пешниҳодашон мекарданд, истифода мебурданд. Соли 1971 олими дигари шотландӣ Ҷеймс Гудфеллов бо мақсади пешгирии дахолати пинҳонӣ ба ҳисобҳои бонкӣ ПИН-коди махфиро эҷоду пешниҳод кард. Аввалин кортҳои пластикии магнитдор дар ИМА пайдо шуданд. Паҳншавӣ Шумораи умумии банкоматҳои насбшуда дар ҷаҳон муайян карда нашудааст. Мутобиқи ҳисоби омории истеҳсолкунандагони дастгоҳ то имрӯз зиёда аз 2,3 млн банкомат истеҳсол ва насб гаштааст. Банкоматҳо дар дохил ва назди бинои бонкҳо, мағозаҳои бузург, фурудгоҳу вокзалҳо ва кӯчаҳои марказӣ устувор карда мешаванд. Истифодаи банкоматҳо дар Тоҷикистон Дар Тоҷикистон низ қисме аз бонкҳо ("Тоҷиксодиротбонк") истифодаи кортҳои пластикиро аз соли 2003 оғоз карда буданд. Аз охири соли 2011 аксари бонкҳои Тоҷикистон пардохти маблағҳоро тавассути банкомат анҷом медиҳанд. Аз ҷумла дар Бонки давлатии амонатгузории ҶТ – "Амонатбонк" аз декабри 2011 пардохти нафақа тавассути кортҳои бонкӣ оғоз гардида, минбаъд ҳамаи нафақагирони ҷумҳурӣ маблағҳояшонро аз банкомат мегиранд. Тарзи дурусти истифодабарии банкоматҳо Тарзи дурусти истифода аз хидмати банкомат чунин аст: пас аз ворид намудани корти пластикӣ ба банкомат соҳиби корт рамзи махфӣ (ПИН-код)-и худро пинҳонӣ аз дигарон дар клавиатура мечинад. Баъди ташхис ба ӯ интихоби амалиётҳои дастрас пешниҳод мешавад. Пас аз интихоби амалиёт ва гирифтани маблағ банкомат маълумоти гирифтаро, ки дар саҳифаи магнитӣ – ПИН-коди амалиёти дархостшуда ворид шудааст, аз рамз хориҷ карда, маълумотро ба маркази равандии (проссесингии) бонк – эквайер интиқол медиҳад (бонке, ки ба банкомат хидмат мерасонад). Маблағи дар суратҳисоб боқимонда дар экран ва ё коғаз пешниҳоди мизоҷ мегардад.
Банӣ Исроил

Бани Исроил ("фарзандони Исроил") — яке аз номҳои мардуми яҳудӣ. Он дар Қуръон тақрибан 40 маротиба, бештар дар робита бо ҳикояҳо дар бораи ҳаёти Паёмбар Мӯсо ва хуруҷи мардуми яҳудӣ аз Миср зикр шудааст. Номи Исроил яке аз номҳои пайғамбар Яъқуб буд, ки 12 қабилаи Исроил аз онҳо пайдо шудааст. Он дар ояти Қуръон 3 омадааст ва дар забони қадимаи семитӣ маънояш "бандаи Аллоҳ" аст. Дар баъзе оятҳо дар байни Бани Исроил пайғамбар Исо 1 низ номбар шудааст. Яҳудиён Дар ислом яҳудиён бо истилоҳи яҳуд меоянд. Ин истилоҳ дар Қуръон дар давраи мадинаӣ омадааст, яъне яҳудиён, ки ҳамзамонони пайғамбар Муҳаммад (с) буданд. Пеш аз муҳоҷират ба Мадина асосан истилоҳи "писарони Исроил" (Банӣ Исроил) истифода мешуд. Одатан, яҳудиён дар паҳлӯи масеҳиён (насоро) меистанд 2. Яҳудиён ба гурӯҳи "Аҳли китоб" (аҳл-ал-китоб) дохил мешуданд. Дар давраи маккаӣ ва ибтидои давраи мадинаии паёмбар Муҳаммад (с) интизор буд, ки дар байни яҳудиён, ки як қисми назарраси аҳолии Мадина (Ясриб) ва бисёре аз воҳаҳои шимолии Арабистон буданд, рафиқон ва ҳампаймонҳо ва пайравони худро ёбад 2. Аммо яҳудиёни Мадина рисолати нубувватии Муҳаммадро эътироф накарданд, ӯро бо нобоварӣ ва масхара пешвоз гирифтанд. Пас аз бастани иттифоқ бо қурайшиҳо яҳудиён бо паёмбар ошкоро ихтилоф карданд, ки дар натиҷаи он дар солҳои аввали ҳиҷрӣ чандин задухӯрд бо яҳудиёни Мадина ба вуқӯъ пайваст, ки боиси аз Мадина хориҷ шудани аъзоёни аз қабилаҳои Кайнуқ, Қурайз ва Нодир ва сипас ба маъракаҳои ҳарбӣ алайҳи марказҳои яҳудиёни Хайбар Фадак ва дигарон гардид. Аз ҷиҳати динӣ, давраи мадинаии Паёмбар Муҳаммад (с) дини исломро ҳамчун дини алоҳида, ки аз яҳудият ва масеҳият фарқ мекард, торафт шадидтар эҳсос ва қабул мекард. Пас айби яҳудиён дар илоҳикунонии Узайр пайдо мешавад. Ҳазрати Иброҳим аҷдоди муштараки яҳудиён ва арабҳо ҳисобида мешавад, мусалмонон бо яҳудиён дар хислатҳои муқаддас ва ҷойҳои муқаддас бисёр умумияте доранд 2. Тибқи шариати ислом, яҳудиён ба гурӯҳи одамоне шомил карда мешаванд, ки метавонанд таҳти парастории давлати исломӣ (аҳли азимма) бошанд. Ҷамоаҳои яҳудиён ба пешвоёни худ итоат мекарданд, ки онҳо ҳама тамосҳоро бо ҳокимони исломӣ, ки ба корҳои дохилии ҷамоаҳо дахолат намекарданд, анҷом медоданд.
Ҳасан Банно

Ҳасан Банно (октябри 1906, Маҳмудия, Буҳайро, Миср — 12 феврали 1949, Қоҳира) — исломшинос, муассиси Ҷамъияти "Ихвону-л-муслимин". Зиндагинома Дар мадрасаи "Дору-л-улум"-и Қоҳира таҳсил кардааст. Аввал ба таълиму тарбия машғул буда, баъдан, дар шаҳри Исмоилия, иқомат карда, ба таъсиси Ҷамъияти "Ихвону-л-муслимин" пардохт. Хонаи ӯ аввалин ҷойи ҷамъшавии аъзои ҷамъият (ихвон) буд. Ҳасан Банно лақаби "Муршиди Ом"-ро касб карда, бо пайравонаш дар шаҳру деҳоти гуногуни Миср ба тарғибу ташвиқи ақидаҳояш машғул гардид. Хидмати Ҳасан Банно дар он зоҳир мегашт, ки барои ҷамъияти ташкилкардааш дар ҳар шаҳре қароргоҳе таъсис медод, ки ҷойи ҷамъшавӣ ва фаъолияти аъзо мешуд. Ҳасан Банно муддате дар Донишкадаи духтаронаи шаҳри Исмоилия кор кард ва пас аз он ба Қоҳира барои мударрисӣ даъват шуд. Дар Қоҳира ҷамъияти мазкур газетаеро нашр намуданд. Ҳангоми сар задани низои фаластиниён бо яҳудиён "Ихвону-л-муслимин" як гурӯҳ ихтиёриёнро ба ҷанг сафарбар намуд. Ҷамъияти мазкур тадриҷан ба корҳои сиёсии мамлакат дахолат мекардагӣ шуд ва аз ин рӯ, ҳукумати Миср фаъолияти ҷамъиятро манъ кард. Баъди оғоз ёфтани амалиёти террористии аъзои "Ихвону-л-муслимин", таъқиби онҳо сар шуд. Аксари сарварони ин ҷамъият ба Сурия паноҳ бурданд. Ҳасан Банно бо дасти шахсони номаълум ба қатл расид. Ёддоштҳои ӯ баъди вафоташ бо унвони "Ёддоштҳои даъват ва диоят" нашр гардид.
Банний (ноҳияи Фролов, Волгоград)

Банний — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Фролов, ки дар вилояти Волгоград қарор дорад, дохил мешавад.
Баёния (фирқаи шиа)

Баёния, баннония — яке аз фирқаҳои ғулоти шиа, ки муассисаш Баён ибни Самъони Тамимӣ (вафот 727) мебошад. Ӯ дар ибтидо пайраву ҷонишини Абуҳошим Абдуллоҳ ибни Муҳаммад ибни Ҳанафия буд, вале баъдтар раъйашро тағйир дода, тарафдори пайравони Алӣ шуд. Баён ибни Самъон барои асоснок намудани таълимоташ ва инкишофи он кӯшиши бисёре ба харҷ дод ва тарафдорон пайдо кард. Волии Ироқ Холид ибни Абдуллоҳи Қасрӣ, Баён ва як гурӯҳ пайравони ӯро дастгир намуда, дар масҷиди Куфа ба муҳокима кашид ва онҳоро ба куфр айбдор карда, сӯзонд. Мувофиқи таълимоти пайравони баёния имомат аз Муҳаммад ибни Ҳанафия ба писараш Абуҳошим ва бо васияти Абуҳошим ба Баён ибни Самъон гузаштааст. Баён муътақид буд, ки ба Алӣ нури илоҳӣ русух карда ва ба ҷисмаш пайвастааст. Аз ин рӯ, ӯ на фақат аз асрори олам бохабар буд, балки маҳз ба туфайли ҳамин отифаи шарифи илоҳӣ дар колбадаш дар муҳориба бо кофирон нусрату зафар ёфтааст. Баён иддао дошт, ки ҷузъи илоҳӣ дар шакли таносухи нафс дар ӯ мансух аст ва ӯ ҳуқуқи имом ва халифа шуданро дорад. Ҳатто таъкид мекард, ки номаш ҳам дар Қуръон дар ибораи "ҳаза баён линнос" (Сураи Оли Имрон, ояти 138) омадааст. Ба фикри ӯ маҳз ба туфайли русухи нури илоҳӣ ба ҳазрати Одам малоика ба ӯ таъзим мекарданд. Баён Худоро шабеҳи инсон шумурда, ҳамаи узвҳои ӯро ба ҷуз ваҷҳ фонӣ меҳисобид. Пайравонаш минбаъд ӯро пайғамбар медонистанд ва гурӯҳи дигар ба ҳулули рӯҳи илоҳӣ дар ӯ бовар доштанд. Дар "Ал-милал ва-н-ниҳал" Муҳаммади Шаҳристонӣ баёнияро фирқаи ғайриисломӣ пиндошта, дар он мавҷудияти тасаввуроти қадима ва унсурҳои динии тоисломӣ, махсусан монавияро зикр кардааст. Баёния ҳоло ҳамчун фирқаи мустақили динӣ фаъолият надорад, вале баъзе нуктаҳои таълимоташ (таносух, раҷъат) дар шиа (имомияи исноашария) ба назар мерасад.
Банное (ноҳияи Воробев, Воронеж)

Банное — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Воробев, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Банну

Банну — минтақаи наздисарҳадӣ, як воҳиди хурди маъмурӣ дар Минтақаҳои қабилавии дар сатҳи федералӣ идорашавандаи Ҷумҳурии Исломии Покистон аст. Ин минтақаро афсари ҳамоҳангсозии ҳавзаи Банну идора мекунад 1. Идоракунии умумии минтақаҳои наздисарҳадӣ тавассути котиботи ҳудудҳои қабилавӣ, ки дар шаҳри Пешовар ҷойгиранд, амалӣ карда мешавад. Аҳолӣ Қабилаи асосӣ дар минтақа — Бҳиттанӣ (анг.) аст 2. Инчунин нигаред Эзоҳ Пайванд.
Баное (деҳа)

Баное — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Красноуфимский, вилояти Свердловск медарояд.
Банорас

Банорас — навъи матоъест, ки тораш а брешиму пудаш аз риштаи пахтагӣ мебошад. Ду навъи "Банорас". маълуманд: одӣ ва олӣ. Ба ҳар панҷ нахи тори навъи одии он як нахи кабуди баланд ҳамроҳ мешавад. Пудаш бояд аз ресмони кабуд бошад. Навъи олии "Банорас". "Нуқракӯб" ном дошта, ба ҳар 12 нахи тори он як нахи кабуди баланд ҳамроҳ мешавад ва пудаш аз ресмони сафед таҳия мегардад. Асли номи ин матоъ аз Банораси Ҳиндустон аст. "Банорас". дар бисёр шаҳрҳои Осиёи Миёна маъмул буда, аз он бештар ҷома медӯзанд. Ҳоло "Банорас".-ро дар коргоҳҳои махсуси истеҳсолӣ бофта аз он ҷома ва анвои дигар либосҳои миллӣ медӯзанд.
Банотуннаъш (ситора)

Банотуннаъш (– "банот" ҷамъи "бинт" – духтар ва дар маънои маҷозӣ аз калимаҳои "ҳамсохт", "ҳамто", "ҳамҳайат" ва "наъш" – тани беҷон, ҷасад; инчунин, "пешвои духтарони сӯгвор" низ вомехӯрад) — яке аз ҳафт ситораи бурҷи Дубби Акбар, ки бо номҳои Бенетнаш ва Алкаид низ ёд мешавад. Банотуннаъш сеюмин ситораи мунири бурҷ ва 35-умин дар осмони ситоразор буда, аз Офтоб дар масофаи 101 с. р. (30,9 пк) ҷойгир шудааст. Радиуси Банотуннаъш 1,8, равшаноиаш 700, массааш 6 маротиба аз Офтоб бузург ва чархишаш 200 кмс аст. Ҳарор. сатҳи Банотуннаъш 22000 К буда, ба ситораҳои пурҳарорат мансуб аст ва бо чашм мушоҳида мешавад.
Фредерик Бантинг

Сэр Фредерик Грант Бантинг (ноябри 1891, Аллистон — 21 феврали 1941, Нюфаундленд) — корандомшинос ва пизишки конодоӣ. Соли 1923 ҳамроҳи Ҷон Маклеод барои кашфи ҳормони инсулин бо Мукофоти нобелӣ дар соҳаи физиология ва тиб сарфароз гардидааст. 14 ноябр (рӯзи таваллуди Бантинг) Рӯзи байналмилалии мубориза алайҳи диабет эълон гаштааст.
Банотуннаъш

Банотуннаъш (– "банот" ҷамъи "бинт" – духтар ва дар маънои маҷозӣ аз калимаҳои "ҳамсохт", "ҳамто", "ҳамҳайат" ва "наъш" – тани беҷон, ҷасад; инчунин, "пешвои духтарони сӯгвор" низ вомехӯрад) — номи ду бурҷи маъруф: Банотуннаъши Кубро (Дубби Акбар) ва Банотуннаъши Суғро (Дубби Асғар) дар илми нуҷум. Дар Дубби Акбар чор ситора "наъш" ва се ситораи дигар "банот" номида мешуд. Дар Авесто ба сурати " " ва дар форсии миёна " " омадааст. Дар забони форсии тоҷикӣ чун "Ҳафтваранг" ё "Ҳафт авранг" ("Ҳафт авранги меҳин" ва "Ҳафт авранги кеҳин"), "Ҳафт хоҳарон", "Ҳафт духтарон", "Ҳафт бародарон", "Ҳафт додарон", "Ҳафт тахт", "Сарири фалак" истифода мешавад; Банотуннаъшу Парвин лаб кушуданд, Ба насру назми худ ӯро сутуданд.
Бонк

Бонк (аз — нимкат, харак; дукони сарроф) — муассисаи махсуси молиявиест, ки барои анҷоми корҳои ҷамъоварӣ ва идораи раванди ҳисобу китоби маблағҳои пулӣ, ба муомилот баровардани маблағҳои қарзӣ ва дигар амалиёти молиявӣ таъсис дода мешавад. Таърих Бонку бонкдорӣ дар ақсои ҷаҳон, аз ҷумла сарзамини таърихии тоҷикон, собиқаи ғанию тӯлонӣ дошта, вобаста ба сиёсати ҷории молиявии замона хидмати давлату аҳолиро ба сомон расонида, давраҳои гуногуни ташаккулу такомулро аз сар гузаронидааст. Бонкҳо дар ибтидо ба сифати дукону идораҳои хурде амал карда, танҳо амалиёти гуногуни пулиро анҷом медоданд. Баъдан ба корҳои саррофӣ амалиёти кредитию қарздиҳӣ зам шуда, боиси пайдоиши судхорӣ гардид, ки дар осори таърихӣ-бадеӣ муфассал инъикос ёфтааст. Мувофиқи маълумоти маъхазҳои хаттӣ ва ҳафриёти бостоншиносӣ дар даврони тоисломӣ гузаштагони халқи тоҷик, аниқтараш шоҳони давлатҳои ориёитабор, бо мақсади ҳифозати пулу моли қиматӣ, ғаноими гаронбаҳои ҷангӣ, ҷамъовардаҳои молиётӣ ва ғанигардонии хазинаи давлати худ аз анбор ва сандуқу хамбаҳои хурду бузург истифода мебурданд, ки хизона (хазина) (ҷойи нигаҳдошти пулу ҷавоҳирот), сандуқи давлат, ганҷина (ганҷдон), махзан ва ғ. ном дошта, ганҷнома (санаде, ки дар он ҷойи пинҳон кардани ганҷу сарват ва миқдори ашёи гаронбаҳо нишон дода мешавад) содир менамуданд. Маҳалли ҳифозати дороиҳои пулию молии давлат (подшоҳ)-ро ганҷдорону хазинадорону анбордорон ихтиёрдорӣ, саррофон (пулшиносу заршиносон — шахсони фарқкунандаи пулу зари холис (сара) аз носара (қалб, сохта), ивазкунандагони пуле ба пуле хидматгузорӣ мекарданд; асосан пул (танга)-ҳои филиззӣ (тило, нуқра, мис) сикка мезаданд, ки дар рӯяшон ном ё акс (ё ному акс)-и подшоҳи замон зарб мешуд. Агарчи суннату низоми бонку бонкдории тоҷикӣ ба маънои имрӯзии он дар давраи исломӣ (то ибтидои асри 20) собиқае надорад, мусаллам аст, ки барои пешбурди анвои фаъолиятҳои иқтисодию молиявӣ қавонину муқаррароти хоссае вуҷуд доштаву дар мамолики пешрафтаи исломӣ пулҳои филиззию коғазӣ ва асноди тиҷорӣ дар гардишу муомилот буданд. Дар асри 8 пеш аз м. дар Бобилистон ба қабули маблағҳо пардохта, барояшон фоиз медоданд, ба мардум қарз дода, коғазҳои бонкӣ мебароварданд. Бонкдорон ба сифати кафили амалиёти пулӣ, мушовиру муътамадони ҷонибҳои шартномабанду амалиётгузарон ва маблағгузори маъракаҳои тиҷоратӣ амал мекарданд. Дар баробари бонкдорон муассисаҳои динӣ ҳам дар амалиёти калони пулӣ ширкат варзида, асосан, пасандозу сарватҳоро нигаҳбонӣ мекарданд ва ба шаҳрдориҳо қарзҳои фоиздори дарозмуддат медоданд. Дар Юнони Қадим сохтори ба дараҷаи кофӣ инкишофёфтаи бонкӣ вуҷуд дошта, нақши бонкҳоро ибодатгоҳҳо иҷро мекарданд. Дар асри 4 пеш аз м. дар Афина трапезитҳо (саррофон), ки номашон аз вожаи юнонии "трапеза" (— миз) баромадааст, рақиби ибодатгоҳҳо гардида, корҳои қарздиҳӣ ва дигар амалиёти пулиро ба дасти худ гирифтанд. Корҳои бонкӣ дар Мисру Рум ҳам дар заминаи дастовардҳои Юнони Қадим ривоҷу равнақ ёфтанд. Таърихи бонкдории имрӯза аз давраи инкишофи амалиёти бонкӣ дар асрҳои 14-16 дар ш-ҳои Итолиёи Шимолӣ ва Ғанза.
Банҷикас

Банҷикас — шаҳр ё шаҳраки асримиёнагӣ. Таърих Доир ба тобеияти Банҷикас дар байни муаррихони асрҳои миёна ва замони ҳозира ақидаи ягонае ба назар намерасад. Муаллифи "Ҳудуду-л-олам" таъкид кардааст, ки "Варғсар ва Банҷикас ду шаҳраканд аз Самарқанд, бар лаби рӯди Бухоро (бино) ниҳода". Истахрӣ дар рафти тавсифи тавобеи Самарқанд топоними Банҷикас-ро ёдовар гардида, вақти зикри шаҳрҳои ноҳияи Усрушана номи Нуҷикасро ба кор бурдааст, ки шояд ҳазфи хаттот бошад. Муаллифи "Ҳудуду-л-олам" низ вақти ёдкарди шаҳракҳои Самарқанд гунаи Банҷикас, вале вақти тазаккури тавобеи Самарқанд шакли "Навинҷкас"-ро ба кор бурда, таъкид менамояд, ки Навинҷкас қасабаи Сурушана асту мустақарри мири ин ноҳият. В. В. Бартолд Банҷикасро яке аз 12 рустои Самарқанд зикр карда, онро аз шаҳрҳои Усрушана ба қалам медиҳад ва ин ақидаро Н. Неъматов ва Нодири Каримиён пайравӣ менамоянд. Ле Стренҷ Банҷикас-ро дар радифи рустоҳои умдаи Самарқанд ба шумор меорад. Саид Нафисӣ Банҷикас-ро дар бахши тавобеи Самарқанд ёдовар шуда, аз ҷумлаи "қуроъу" қасаботу шаҳрҳои кӯчак меҳисобад. Таҳлилу муқоисаи маводди ҷуғрофӣ нишон медиҳад, ки дар даврони Сомониён баробари Банҷикас боз мавзее мавсум ба "Нунҷикас" низ вуҷуд доштааст, ки маркази вил. Усрушана будааст. Банҷикас ё Бунҷикас ё Нунҷикас, ба гунаи ду вожаи наздикталаффуз, пароними Фараб ё Фарабр аст, ки бо вуҷуди тобеи Бухоро будани ҳар ду, дар ифодаи мавзеъҳои мухталифи шаҳри мазкур омадаанд. Ле Стренҷ низ тафовути ин топоним-пароними номбурдаро ёдрас карда, афзудааст, ки хонандагон набояд Бунҷикас, маркази Усрушанаро бо Банҷикас, ки дар ховари Самарқанд аст, махлут кунанд.
Банҷ

По данным Каталога жизни 1: Банҷ, базрулбанҷ, шайтонкоса — гиёҳи дусола, мансуби авранҷиҳо. Тавсифоти гиёҳшинохтӣ Баландиаш 20-125см. Пояи рост, сершоҳ, барги байзашакл ё нештаршакли дарозрӯя, гули сафеди зардтоб, ғӯзаи кӯзачашакли сертухм,мудаввар ё гурданамои бӯртоб ё сиёҳ дорад. Аз апрел то сентябр гулу мева мекунад. Гиёҳи басо зарҳнок ва бадбӯй, ҳамчун алафи бегона дар боғу киштзор, заминҳои бекорхобида,наздикии истиқоматгоҳ,канори роҳ,марғзору буттазор ва ғ, месабзад. Банҷи хурдрӯй дар Европаи Миёна,кишварҳои Скандинавияю Баҳри Миёназамин, Балкану Осиёи Хурд Эрон,Муғулистону Хитой ва СССР (қисми Европой, Қрим, Кавказ, Сибири Ғарби ва Шарқи, Шарқи Дур, Осиёи Миёна) паҳн шудааст. Ба Америкаи Шимоли ва Австралия низ бурдаанд.Ҳамчун гиёҳи дустор ва баъзе кишварҳои Европа ва СССР (Украина, вил.Воронеж) мекоранд. Дар ҶШС Тоҷикистондар ҳама ҷо (ғайри Помири Шарқи) паҳн шудааст. Хосиятҳои шифоӣ Барги Б. ҷуъзи таркибии доруи астматол ва астматин буда, дар амалияи тибби муосир барои муолиҷаи зиққи нафас ва ғ. истифода мешавад. Банҷ алкалоидҳои заҳрноки гиосциамин, атропин ва скополамин дорад.
Баншиково (ноҳияи Киренск, Иркутск)

Баншиково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Киренск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Бану Мӯсо

Банӣ Мусо, ё Бану Мусо — писарони Мӯсо ибни Шокири Хуросонӣ: Муҳаммад, Аҳмад ва Ҳасан, донишмандони машҳури эронитабор (а. 9), ки дар инкишофи илмҳои риёзӣ, табиатшиносӣ ва назарияи мусиқӣ нақши бузурге гузоштаанд. Муаллифи "Таъриху-л-ҳукамо" — Қифтӣ менависад, ки Мусо ибни Шокир аз Хуросон буда, дар овони ҷавониаш роҳзаниву авбошӣ мекардааст. Бо ҳокими Хуросон Маъмун шиносоӣ пайдо карда, ба ӯ наздик мешавад. Пас аз сар задани ҷанги шаҳрвандӣ Маъмун (с. 813) Бағдодро гирифта, халифа мешавад ва Мусо ибни Шокир бо Маъмун ба Бағдод мекӯчад. Ӯ дар Бағдод илми нуҷумро омӯхта мунаҷҷими машҳури замон мешавад. Пас аз фавти Мусо ибни Шокир Маъмун ба писарони ӯ мурооти бисёр мекунад. Банӣ Мусо дар "Байтулҳикма"-и Бағдод фаъолият доштанд. Бародари калонӣ Абуҷаъфар Муҳаммад ба ҳандаса, нуҷум, мусиқӣ ва мантиқ, бародари миёна Аҳмад бештар ба "илми ҳийал" (механика) ва бародари хурдӣ Ҳасан ба ҳандаса машғул буданд. Бино ба маълумоти "ал-Феҳрист"-и Ибни Надим, Банӣ Мусо дар роҳи андӯхтани дониш сарфи молро дареғ надоштанд. Ибни Юнус дар "Зиҷи кабири Ҳокимӣ" аз шаш расади Банӣ Мусо ёд мекунад. Абурайҳони Берунӣ дар "Осору-л-боқия" ба зиҷҳои Банӣ Мусо баҳои баланд дода, онҳоро аз нодирони асри худ мешуморад. Чунончи, бино ба қавли Берунӣ, Муҳаммад ва Аҳмад с. 857 дар Рай қимати баландтарин (79°22) ва пасттарини (32°13) Офтоб ва аз рӯйи ин ду қимат майли эклиптикаро (23° 34 30) ҳисоб карданд. Онҳо трисексияи кунҷ ва бо ёрии тор кашидани эллипс, қимати (пи) ва ҳалли муодилаи -ро медонистанд. Рисолаҳои зерин намунаи осори Банӣ Мусо маҳсуб мешаванд: "Муқадамот китобу-л-махрутот" (Шарти муқаддима бар китоби "Бурришҳои махрутӣ"), "Китоб маърифат масоҳа ал-ашколу-л-басита ва-л-курийа" ("Китоб дар маърифати ченкунии шаклҳои мусаттаҳ ва куравӣ"), "Китобу-л-ҳийал" ("Китоб дар илми ҳилаҳо", яъне механика), "Китоб фӣ карастун" ("Китоб дар бораи тарозуҳои фишангӣ"), "Рӯъёу-л-ҳилол ало раъй Аби Ҷаъфар Муҳаммад ибни Мусо ибни Шокир" ("Намудории моҳи нав аз назари Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Мусо ибни Шокир"), "Китоб фӣ амалу-л-устурлоб" ("Китоб андар сохти устурлоб") ва ғ., ки дар китобхонаҳои дунё маҳфузанд.