ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Ҳабиби Аҷамӣ

Ҳабиби Аҷамӣ — ориф, зоҳид ва сӯфии эронӣ, шогирд ва дӯсти Ҳасани Басрӣ. Ӯро муассиси тасаввуфи эронӣ донистаанд.
Ҳабиб Эссид

Ҳабиб Эссид (насл. 1 июни 1949, Сус, музофоти Сус, Тунис) — арбоби давлатӣ ва сиёсии Тунис, сарвазири Тунис аз 5 январи 2015 то 6 августи 2016. Дар вазифаи сарвазир 5 январи соли 2015 пас аз бастани созиш бо аҳзоби сиёсии кишвар, президенти мунтахаби Тунис Қоид Сибсӣ Ҳабиб Эссидро ба мақоми Сарвазири Тунис таъин кард ва ба ӯ як моҳ мӯҳлат дод, то ҳукуматро ташкил кунад, ки бояд эътимоди вакилони Маҷлиси миллиро бигирад 1 2 3 4 5 6 7. Мисли Қоид Сибсӣ, Ҳ. Эссид тақрибан тамоми солҳои фаъолияти худро дар вазифаҳои ҳукуматӣ дар назди президент Бин Алӣ сипарӣ кард, ки дар натиҷа ӯ "собиқадор"-и диктатураи ӯ маҳсуб мешавад 8 9 10.
Ҳабиб Ҳакимов

Ҳабиб Ҳакимов (21 ноябри 1972, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — овозхони тоҷик ва узви гурӯҳи "Фарзин". Зиндагинома Ҳабиб Ҳакимов соли 1972 дар Душанбе ба дунё омада, соли 1994 Донишгоҳи омӯзгории Тоҷикистонро хатм кардааст. Ӯ яке аз муассисони гуруҳи овозадори "Фарзин" мебошад, ки соли 1999 таъсис шуда, бо таронаҳои ғайриоддияш маъруфият касб карда буд. Аммо ин гуруҳ соли 2004 пароканда шуд ва Ҳабиб Ҳакимов тасмим гирифт, ба танҳоӣ овозхонӣ намояд. Маҳсули ин давраи фаъолияти вай албоми "Шикасти фиреб" буд 1. Соли 2012 Фейруз Ҳакимов ва Ҳабиб Ҳакимов эълон карданд, ки дигарбора зери бренди "Фарзин" баромад мекунанд. "Фарзин"-и баъди "эҳё" соҳиби ҳудуди 10 суруд аст: "Сиёҳчашмак", "Опс-опс", "Анор-анор", "Камкамак", " ", "Сенерита", "Ки сага сар дод", "Қаҳр макун", "13 3", "Ҷигак-ҷигак" ва "Мисли қанд". Аммо таронаи "Сиёҳчашмак" аз феҳрасти сурудҳои "Фарзин" берун мебошад. Онро моли давраи яккахонии Ҳабиб медонанд, ки воқеан муддате сархати сершунавандаҳоро тарк накард ва ба Ҳабиб маъруфият овард. Нигаред низ.
Ҳабибулло Абдуллоев (варзишгар)

Ҳабибулло Абдуллоев — варзишгар, гуштигири тоҷик, ғолиби озмун дар вазни то 96 кг.
Ҳабибулло Абдуллоев

Фарҳод Раҳимӣ Ҳабибулло Абдуллоев (19 августи 1946, Ваҳдат — 14 майи 2020, Душанбе) — физикдон, доктори илмҳои физикаю математика, профессор, узви вобастаи АМИ Тоҷикистон, дорандаи медали "Хидмати шоиста" ва унвони фахрии "Арбоби илм ва техникаи Ҷумҳурии Тоҷикистон". Зиндагинома Абдуллоев Ҳабибулло Одинаевич 19 августи соли 1946 дар шаҳри Ваҳдаи Ҷумҳурии Тоҷикистон ба дунё омадааст. Соли 1968 Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро ба ихтисоси "физика" хатм намудааст. Фаъолияти кориаш дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон аз вазифаи ассистенти кафедраи физикаи назариявӣ оғоз гардида, минбаъд дар вазифаҳои дотсент, профессор, мудири кафедра ва аз соли 2011 то моҳи майи соли 2020 профессори ҳамин кафедра, идома кардааст. Фаъолияти илмӣ Рисолаи докториашрот зери роҳбарии яке аз поягузорони илми физика дар Тоҷикистон, узви вобастаи АИ ҶТ Фотеҳ Ҳакимов соли 1992 дар мавзӯи "Таҳқиқотҳои назариявӣ ва моделсозии математикии ҳодисаҳои ғайрихаттӣ дар системаҳои магнитӣ" дар Институти муттаҳидаи таҳқиқотҳои ядроии шаҳри Дубна (Федератсияи Русия) дифоъ кардааст. Таҳқиқоти илмии Абдуллоев Ҳ.О. ба назарияи сохторҳои ғайрихаттии системаҳои магнитӣ бахшида шудааст. Аввалин бор аз тарафи Абдуллоев Ҳ.О. зарбахӯрии ғайричандирии солитонҳо муайян карда шуд, ки дар илми ҷаҳонӣ бо номи эффекти Абдуллоев-Боголюбский-Маханков машҳур аст. ӯ ҳамчунин намуди беҳтари муодилаи Кортовет-де Вризро пешниҳод намуд, ки бо ёрии ин муодила зарбахӯрии ғайричандирии солитонҳоро айнан тавсиф намудан мумкин аст. Ҳамчунин Абдуллоев Ҳ.О. системаи муодилаҳоеро пешкаш намудааст, ки паҳншавии мавҷҳои спиниро дар мавриди ҷой доштани омехтагӣ ва ҳолатҳои анизотропӣ ифода мекунад ва муодилаҳои ғайрихаттии Шрёдингер, синус-Горден, Ландау-Лифщитс ҳамчун ҳолатҳои хусусӣ аз ин системаи муодилаҳо бармеоянд. Бо сарварии бевоситаи Абдуллоев Ҳ.О. 6 рисолаи номзадӣ ва 3 рисолаи докторӣ дифоъ гардидаанд. Натиҷаи фаъолияти илмии Абдуллоев Ҳ.О. дар 256 мақолаи илмӣ, 3 монографияи илмӣ ба нашр расида, ӯ ҳамчунин муаллифи 6 китоби дарсӣ барои донишҷӯёни мактабҳои олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Осор.
Ҳабибулло Воҳидзода

Ҳабибулло Сайдулло Воҳидзода (зод. 21 феврали 1965, ноҳияи Фархор) — ҳуқуқшинос ва давлатмарди тоҷик, генерал-лейтенанти адлия. Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз 2025) Зиндагинома Ҳабибулло Воҳидзода 21 феврали соли 1965 дар ноҳияи Фархор ба дунё омадааст 1. Соли 1988 факултаи ҳуқуқшиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм карда, ба кор дар мақомоти додситонӣ оғоз намуд. Оиладор, як фарзанд дорад. Корнома Аз 4 феврали 2025 Прокурори генералии Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин шудааст 3. Ҷоизаҳо.
Ҳабибулло Ибодов

Ҳабибулло Ибодов (зод. 1 январи 1949, ноҳияи Балҷувон) — ҷарроҳи кӯдакон, доктори илмҳои тиб, профессор. Зиндагинома Хатмкардаи Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино. Ҷарроҳи кӯдакон, мудири шуъбаи ҷарроҳӣ ва муовини сардухтур оид ба корҳои муолиҷавии Беморхонаи ноҳияи Восеъ, ассистенти кафедраи ҷарроҳии Донишкадаи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон, директори Коллеҷи тиббии ҷумҳуриявӣ буд. Феълан сармуҳаррири маҷаллаи "Нигоҳдории тандурустии Тоҷикистон", ҳамзамон профессори кафедраи ҷарроҳии кӯдакон, анестезиология ва реаниматологияи Донишкадаи таҳсилоти баъдидипломии кормандони тибби Ҷумҳурии Тоҷикистон ва сармутахассиси Вазорати тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоии аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба ҷарроҳии кӯдакон Пажӯҳишҳо Дра бораи муолиҷаи эндобронхит ва бемо-риҳои музмини фасодноки шуш дар кӯдакон пажӯҳиш анҷом додааст. Муаллифи зиёда аз 150 асар ва 10 ихтироъ. Таҳти роҳбарии ӯ 7 нафар рисолаи номзадӣ ва 2 нафар рисолаи доктори илмро дифоъ намудаанд. Дар бисёр конференсияву конгрессҳои илмӣ дар Миср, Берлин, Туркия, Олмон, Маскав, Санкт-Петербург ва ғ. ширкат дошт. Узви Ассотсиатсияи ҷарроҳони кӯдакони Федератсияи Руссия, Ассотсиатсияи ҷарроҳони ба номи Н. И. Пирогови Федератсияи Руссия ва узви Ассотсиатсияи ҷарроҳони кӯдакон, анестезио-логҳо ва реаниматологҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон. Унвону ҷоизҳои Осор.
Ҳабибулло Неъматуллоев

Ҳабибулло Неъматуллоев (1900, Ӯротеппа — 1975, Душанбе) — омӯзгор яке аз иштирокдорони фаъоли сохтмони сотсиализм дар Тоҷикистон. Муаллими хидматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Курсҳои кӯтоҳмуддати муаллимтайёркунӣ ва бахши дар Тошканд будаи Донишгоҳи профессураи сурхро хатм кардааст. Омӯзгори мактаби миёна, ҷонишини мудири шуъбаи комсомоли вилоят, мудири шуъбаи маорифи халқи в.Ӯротеппа, котиби масъули кумиҷроияи округ, мудири шуъбаи маорифи халқи округи Кӯлоб. Солҳои директори Донишкадаи олии омӯзгории Хуҷанд буд. Аз с.1938 то 1947 мансабҳои роҳбарикунандаро дар низоми Нашриёти давлатии Тоҷикистон ишғол кардааст. Вазири маорифи халқи ҶШС Тоҷикистон, ҷонишини вазири фарҳанги ҶШС Тоҷикистон, ҷонишни мудири шуъбаи таблиғоту ташвиқоти КМ ҲК Тоҷикистон, сардори идораи бойгонии назди Шӯрои Вазирони ҶШС Тоҷикистон. Аз с.1974 дар нафақа. Депутати ШО ҶШС Тоҷикистон (даъватҳои 2,3). Бо ду ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, ду ордени "Нишони Фахрӣ", медалҳо, ифтихорномаҳо мукофотонида шудааст.
Ҳабибуллоҳ Нозирӣ

Ҳабибуллоҳ Нозирӣ (5 январи 1958, деҳаи Партизани Сурх, ноҳияи Ленин, ҶШС Тоҷикистон — 5 апрели 2020, ноҳияи Рӯдакӣ) — шоири тоҷик, дорандаи "Ордени Шараф". Зиндагинома Ҳабибуллоҳ Нозирӣ 5 январи соли 1958 дар деҳаи Партизани Сурхи ноҳияи Ленин ба дунё омадааст. Соли 1974 мактаби миёна, соли 1976 Омӯзишгоҳи республикавии маданӣ-равшаннамоӣ, соли 1980 факултаи филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанберо ба итмом расондааст. Корнома Фаъолияташро аз соли 1980 ба ҳайси муаллими мактаби миёнаи 10 ноҳияи Нуробод оғоз намуда, баъдан дар Сарредаксияи гуфторҳои адабӣ-драмавии Кумитаи телевизион ва радиои ҷумҳурӣ фаъолият бурдааст. Муддате дар Ҷумҳурии Демократии Афғонистон тарҷумонӣ кардааст. Солҳои дар Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон дар вазифаҳои гуногун фаъолият дошта, 10 сол сармуҳаррири ҳафтаномаи "Адабиёт ва санъат" ва маҷаллаи русизабони "Помир", солҳои вакили Маҷлиси намояндагони Маҷлиси олии ҷумҳурӣ, солҳои муовини аввали раиси Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати ҶТ будааст. Аз соли 2014 сармуҳаррири маҷаллаи "Тоҷикистон" буд. Эҷодиёт Аз солҳои донишандӯзӣ ба навиштани шеър иштиғол варзида, дар байни ҳаводорони каломи бадеъ ҳамчун шоири таронасаро шуҳрат ёфтааст. Шеърҳои аввалинаш дар маҷаллаву рӯзномаҳо ва маҷмӯаҳои дастҷамъӣ мунташир гардида, чанде аз онҳо дар тарҷумаи шоирони русу украин, арманию озарбойҷонӣ, молдавию латишӣ ва ғайра ба чоп расидаанд. Муаллифи маҷмӯъаи шеъру қиссаҳои "Номаҳо", "Ҳамрози Ҳамадон", "Дар ҷустуҷӯи Домулло Толиб", "Шабоҳанг", "Ин ҷо манам, он ҷо туӣ" буда, гулчини "Сатрҳои оташин" -и Карим Девонаро ба чоп расондааст. Охирин мачмуъаи шоир Хабибуллоҳ Нозири омодаи чоп буда, дар холи нашр аст. Ҷоизаҳо Барандаи Ҷоизаи Созмони ҷавонони Тоҷикистан, дорандаи ордени "Шараф". Даргузашт Ҳабибуллоҳ Нозирӣ вақтҳои ахир аз бемории ғадуди зери меъда ранҷ мекашид, субҳи 5 апрели соли 2020 дар синни 63-солагӣ даргузашт.
Ҳабибулло Назаров

Ҳабибулло Назаров (15 августи 1907, деҳаи Тӯда, ноҳияи Ҳисор — 25 январи 1978, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — шоир, нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон. Зиндагинома Ҳабибулло Назаров 15 августи соли 1907 дар деҳаи Тӯдаи ноҳияи Ҳисор ба ҷаҳон омадааст. Фаъолияти меҳнатияш аз соли 1927 оғоз ёфтааст. Даставвал чӯпон буда, баъдан раиси шӯрои камбағалон, котиб ва ҷонишини раиси деҳшӯро, котиби созмони комсомолӣ ва раиси ҷамъияти кишоварзӣ таъйин шудааст. Дар курсҳои маҳви бесаводӣ ва мактаби шабона таҳсил кардааст. Солҳои дар Академияи умумииттифоқии ҳуқуқ таҳсил карда, соли 1950 Институти ҳуқуқшиносии Маскавро ба итмом расондааст. Аз соли 1935 дар сохторҳои гуногуни мақомоти ҳуқуқи ҷумҳурӣ кор карда, то мансабҳои ҷонишини вазир ва Вазири адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, раиси Суди Олии Тоҷикистон расидааст. Борҳо вакили мардумӣ дар порлумони ҷумҳурӣ интихоб шудааст. Соли 1958 ба узвияти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон пазируфта шудааст. Ҳабибулло Назаров 25 январи соли 1978 аз олам даргузашт. Эҷодиёт Муаллифи китобҳои шеърии "Барои сулҳ" романи ҳаҷвии "Саргузашти Сафармахсум"-ро ба қалам овардааст. Асарҳои беҳтаринаш дар дуҷилдаи "Осори мунтахаб" ҷамъоварӣ ва чоп шудаанд. Муаллифи филмномаҳои "Ҳабиб — ромкунандаи мор" (дар ҳамқаламии В. Максименков, 1973) ва "Муҳосираи Душанбе" (дар ҳамқаламии Д. Булгаков, 1975) мебошад, ки аз ҷониби "Тоҷикфилм" ба навор гирифта шудаанд. Эҷодиёт.
Ҳабибулло Табаров

Ҳабибулло Табаров (2 феврали 1938, деҳаи Песмуллои ноҳияи Восеъ, вилояти Кӯлоб, ҶШС Тоҷикистон — 24 октябри 2017, Душанбе, Тоҷикистон) — арбоби давлатии тоҷик, Вазири кишоварзии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Раиси баргузории Иҷлосияи Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Зиндагинома Ҳабибулло Табаров соли 1938 дар Ховалинг ба дунё омадааст. Баъди мактаби миёна факултети агрономии Донишгоҳи кишоварзии Тоҷикистонро хатм мекунад 1. Фаъолияти кориашро ҳанӯз аз даврони мактаби миёна ҳамчун муҳосиб шурӯъ кардааст. Соли 1958 котиби аввали Кумитаи комсомол дар ноҳияи Фархор таъйин мешавад. Баъдан ба кори ҳизбӣ ҷалб мешавад ва дар вазифаҳои муншии аввали ноҳияҳои Маскав, Фархор ва Восеъ кор мекунад. Сипас, раиси кумитаи иҷроияи ноҳия ва баъдан раиси кумитаи иҷроияи вилояти Кӯлоб таъйин мешавад. Дертар раиси иттиҳодияи чорвопарварӣ дар ноҳияи Ховалинг ва дар соли 1992 вазири кишоварзии Тоҷикистон таъйин мегардад. Қабл аз бознишаста шудан раёсати Кумитаи саноатии ширу гӯшти ҷумҳуриро бар уҳда доштааст. Чаҳор навбат депутати Шӯрои олии Тоҷикистон интихоб мешавад. Оиладор, соҳиби 8 фарзанд 2. Ҷоизаҳо Бо орденҳои "Нишони Фахрӣ", "Байрақи Сурхи Меҳнат", "Инқилоби Октябр" ва медалҳо сарфароз гардидааст 3. Марг Ҳабибулло Табаров дар синни 79 вафот карда, рӯзи 24 октябри 2017 дар шаҳри Душанбе ҷанозаи ӯро ба хок супурдаанд.
Ҳабибуллоҳ Файзуллоҳ

Ҳабибуллоҳ Файзуллоҳ (15 марти 1945, деҳаи Ховалинг, ноҳияи Восеъ — 8 июни 1980, ҶШС Тоҷикистон) — шоир и тоҷик. Зиндагинома Ҳабибуллоҳ Файзуллоҳ 15 марти соли 1945 дар деҳаи Ховалинги ноҳияи Восеъ зода шудааст. Соли 1966 факултаи филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанберо хатм кардааст. Баъдан дар рӯзномаҳои "Комсомоли Тоҷикистон" ва "Вечерний Душанбе" ходими адабӣ будааст. Соли 1973 Донишкадаи адабиёти ба номи М. Горкий Маскавро хатм кардааст. Ходими Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Советии Тоҷик, корманди рӯзномаи "Маориф ва маданият", Масъули Шӯрои тарғиби адабиёти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон будааст. Эҷод Шеърҳояш аз ибтидои солҳои 60-уми қарни гузашта чоп шуда, диққати хонандагон ва устодони назми муосири тоҷикро ҷалб намудаанд. Муаллифи маҷмӯаҳои шеъри "Қатраи борон", "Дунёи ҷавонӣ", "Рози дарё", "Дидори орзуҳо", "Обшори офтоб", "Чилчанор" ва ғайра мебошад. Пас аз маргаш китобҳои "Зи нав зинда шавем" -и ӯ чоп шудаанд. Дар Маскав китобҳои ӯ "Яблонка" ва "Боль" ба чоп расидаанд. Ашъори алоҳидаи А. Пушкин, М. Лермонтов, В. Шекспир, И. Гёте, П. Шиллер, А. Блок, Ю. Марсинкявичюс, И. Зиёдонис, фоҷиаи Эврепид "Медея"-ро ба тоҷикӣ гардондааст. Тарҷумаҳояш дар баёзи "Армуғон" гирд омадаанд. Аз соли 1976 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон буд. Даргузашт Ӯ 8 июни соли 1980 дар садамаи нақлиёт аз олам даргузашт. Осор.
Ҳабибулло Хоҷаев (деҳа, н. Кӯшониён)

Ҳабибулло Хоҷаев — деҳа тобеи шаҳраки Бохтариёни ноҳияи Кӯшониён. Аз Ҳабибулло Хоҷаев то маркази шаҳрак 6 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 1102 нафар, тоҷикон.
Ҳабибулло Холҷӯраев

Ҳабибулло Холҷӯраев (05.12.1933 - 14.06.2021 1.) — олим, омӯзгор, доктори илмҳои таърих, Аълочии маорифи халқи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Аълочии мактабҳои олии ИҶШС, Корманди шоистаи Тоҷикистон (2000, Дорандаи Ҷоизаи ба номи академик Бобоҷон Ғафуров дар соҳаи илм Ҷоизаи Умумиттифоқии олимони ҷавони ИҶШС дар соҳаи илм. Зиндагинома Ҳабибулло Холҷӯраев 5 декабри соли 1933 дар деҳаи Исфисори ноҳияи Хуҷанд) таваллуд шудааст. Баъд аз хатми факултети таърихи Донишкадаи давлатии омӯзгории Ленинобод ба номи С.М.Киров ӯ дар вазифаҳои асстент, муаллими калон ва дотсент дар Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин, профессори Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон, ДДХ ба номи академик Бобоҷон Ғафуров ва Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон фаъолият кардааст. Ҳабибулло Холҷӯраев яке аз муассисон ва Директори Осорхонаи ҷумҳуриявии ба номи академик Бобоҷон Ғафуров буд. 2 Ӯ аз ҳисоби маблағи хеш осорхонаи шахсиашро дар ш. Ғафуров барпо намуда дар он намоишгоҳ-гӯшаҳои Шахсиятҳои маъруфи кишвар, Олимони барҷастаи кишвар, Ҷумҳурии Тоҷикистон дар замони истиқлол ва ғ. бунёд кардааст, ки барои тарбияи ватандӯстонаи наврасону ҷавонони кишвар хидмат мерасониданд. Ҳабибулло Холҷӯраев 14 июни соли 2021 дар Ғафуров вилояти Суғд аз олам чашм пушидааст. Фаъолияти илмӣ Ҳабибулло Холҷӯраев рисолаи номзадӣ ва докториашро дар риштаи илми таърих, таҳти роҳбарии академики АИ ИҶШС Бобоҷон Ғафуров дар шаҳри Москва ба анҷом расонида, дифоъ намудааст. Кашфиётҳои илмии ӯ ҷанбаҳои гуногуни илмҳои таърихи Осиёи Миёна ва Тоҷикистон, таърихи ҳаёти иқтисодӣ-иҷтимоӣ, сиёсӣ, фарҳангӣ ва ҳуҷҷатнигориву шарҳиҳолшиносиро дар бар мегиранд. Бо ташаббуси ӯ дар Осорхонаи ҷумҳуриявии ба номи академик Бобоҷон Ғафуров ва маркази илмии Ғафуровшиносӣ дар назди ДДХ ба номи академик Бобоҷон Ғафуров таъсис дода шудааст. Ҳабибулло Холҷӯраев муаллифи зиёда аз 500 қомусу асар, монографияҳо ва маҷмӯаҳо, мақолаҳои илмӣ ва илмӣ-оммавӣ (аз ҷумла беш аз 50 рисолаҳои илмӣ) мебошад. Сермаҳсултарин олими ҷумҳурӣ аст. Таҳти роҳбарии профессор Ҳабибулло Холҷӯраев зиёда аз 30 нафар аспирантон ва унвонҷӯён рисолаҳои номзадӣ ва докторӣ дифоъ кардаанд. Унвонҷӯён аз ДДХ ба номи академик Бобоҷон Ғафуров ва Донишгоҳи давлатии ҳуқуқ, бизнес ва сиёсати Тоҷикистон таҳти роҳбарии ӯ рисолаи илмӣ менависанд. Осори илмӣ Осорхонаи ба номи академик Бобоҷон Ғафуров Бо ташаббуси бевоситаи Ҳ. Холҷӯраев соли 1998 дар Ғафуров вилояти Суғд Осорхонаи ба номи академик Бобоҷон Ғафуров таъсис дода шудааст. Дар назди осорхона зери сарварии ӯ Маркази илмии Ғафуровшиносӣ (Гафуроведение) амал карда истодааст, ки доир ба мероси илмии академик Бобоҷон Ғафуров ва дигар масъалаҳои таърих тадқиқотҳои илмӣ мебарад. Марказ якчанд китобу рисолаҳои илмро ба забонҳои русӣ ва тоҷикӣ нашр намудааст. 3 Ҷоизаҳо Нигаред Адабиёт.
Ҳабибуллоҳмахдум Авҳадӣ

Ҳабибуллоҳмахдум Авҳадӣ (соли таваллуд ва вафот номаълум), шоири тоҷик (асри 19 – ибтидои асрии 20). Зиндагинома Дар Бухоро таваллуд ёфта, дар ҳамин шаҳр таҳсил кардааст. Бино ба манбаъҳои адабӣ дар 17-солагӣ (1899 – 1900) дар радифи "Офтоб" шеъре гуфта, ба Садриддин Айнӣ тақдим намуд. Фаъолияти эъҷодӣ Садриддин Айнӣ дар "Намунаи адабиёти тоҷик" як шеъри ӯро ҷой додааст, ки дар пайравӣ ба Абулқосим Лоҳутӣ (ғазали "Инқилоби сурх") иншо шудааст. Дар тазкираҳо, баёзҳо ғазалиёт, рубоиҳои Авҳадӣ. сабт гардида, то замони мо расидаанд. Абёти зерин намунае аз эҷодиёти Авҳадӣ мебошанд: Гардад чӣ сон ба моҳи рухат ҳамсар офтоб, З-он рӯ, ки нест ҳамчу рухат дилбар офтоб. Аз шарми моҳи рӯи ту ҳар шом мекунад, Аз ҷомаи сиёҳ ба сар чодар офтоб Умрест баҳри дидани моҳи узори ту, Созад гузар ба ҳар сари кӯю дар офтоб Адабиёт Айнӣ С., Намунаи адабиёти тоҷик, Д.,.
Ҳабикино

Ҳабикино яке аз шаҳрҳои префектураи Осака, Ҷопон аст.
Ҳабси маъмурӣ

Ҳабси маъмурӣ — яке аз навъҳои ҷазои маъмурӣ ба ҳисоб меравад. Дар ҳолатҳои истисной барои баъзе намудҳои ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ ба муҳлати то 15 шабонарӯз муқаррар ва татбиқ карда мешавад. Ҳабси маъмурӣ аз тарафи суди ноҳиявӣ (шаҳрӣ) таъйин карда мешавад. Ҳабси маьмурӣ нисбат ба занони ҳомила, заноне, ки фарзандони ноболиги то синни 12-сола доранд ва шахсоне, ки ба синни 18-сола нарасидаанд, ба маҷрӯҳони гурӯҳи якум ва дуюм татбиқ карда намешавад (моддаи 31 Кодекси ҶТ дар бораи Ҳуқуқвайронкунии маъмурй).. низ.
Ҳабси амвол

Ҳабси амвол — ҳаракати тафтишотиест, ки бо мақсади таъмин намудани имконияти мусодираи амвол ва ё пардохти зарари аз ҷиноят расонидашуда аз тарафи муфаттиш ба амал бароварда шуда, моҳияташ аз он иборат аст, ки амволи гумонбаршаванда ё айбдоршаванда ба ҳабс гирифта мешавад. Соҳибмулки он ҳуқуқи ихтиёрдориро муваққатан аз даст медиҳад. Дар ҳолати ҳабси пули баамонатгузошташуда нисбати он ҳама гуна муомилот қатъ мегардад. Ҳабс ба молу мулки айбдоршаванда, гумонбар ва ё шахсоне, ки мувофиқи қонун барои кирдори онҳо ҷавобгарии моддӣ мебаранд ва ё дигар шахсоне, ки молу мулки бо роҳи ҷинояткорона ба даст овардашуда дар соҳибии онҳост, гузошта мешавад. Ба он ашёе, ки ба худи айбдоршаванда ва ё шахсони дар таъминоти ӯ буда заруранд, ҳабс гузошта намешавад. Рӯйхати ин гуна ашёро қонунгузории ҶГ муайян намудааст.. низ.
Ҳавасмандгардонӣ

Ҳавасмандгардонӣ — барои комёбиҳои меҳнатӣ, кори бардавом ва бенуқсон, навоварӣ дар меҳнат ва дигар дастовардҳои меҳнатӣ корфармо аз чунин тадбирҳои ҳавасмандгардонӣ истифода мебарад: Бо қоидаҳои тартиботи дохилии меҳнатӣ ҳамчунин дигар навъҳои ҳавасмандгардонӣ пешбинӣ шуда метавонанд. Кормандон барои хидматҳои махсус ба нафъи ҷомеа ва давлат ба мукофотҳои давлатӣ пешниҳод шуда метавонанд.. низ.
Ҳаваскор (деҳа, н. Вахш)

Ҳаваскор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Тоҷикободи ноҳияи Вахш. Аз Ҳаваскор то маркази ноҳия 18 км. Аҳолиаш 1981 нафар, тоҷикон.
Ҳавво

Ҳавво — бар асоси дувумин устураи офариниш дар сафари пайдоиш дар Таврот, аввалин зан, дувумин инсон офарида шуда тавассути Яҳува ва ҳамсари Одам буд. Ин достон бо ёфтаҳои илмӣ дар тазод аст, зеро насли башар ба як зану ва шавҳари воҳид намерасад. Пайравони адёни иброҳимӣ, шомили яҳудиён, масеҳиён, мусулмонон ва баҳоиён, Ҳавворо аввалин зан маҳсуб мекунанд.
Ҳаваскор (деҳа, н. Қубодиён)

Ҳаваскор — деҳа дар ҷамоати деҳоти Тахти Сангини ноҳияи Қубодиён. Аз Ҳаваскор то маркази ҷамоат 7 км, то маркази ноҳия 16 км. Аҳолиаш 3254 нафар, тоҷикон.
Ҳавдаксой

Ҳавдаксой — деҳа дар ҷамоати деҳоти Маданияти ноҳияи Ҷалолиддин Балхӣ. Аз Ҳавдаксой то маркази ҷамоат 12 км, то маркази ноҳия 9 км. Аҳолиаш 2064 нафар, тоҷикон.
Ҳавз

Ҳавз чуқурие, ки дар замин барои ҷамъ шудани об мекананд, толоб, обгир.
Ҳавз (деҳа)

Ҳавз (Хауз) — деҳа дар деҳистони Тео-Моюни ноҳияи Аравони вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 2009 нафар дар соли 2023.
Ҳавза (деҳа, н. Шоҳин)

Ҳавза — деҳа дар ҷамоати деҳоти Лангардараи ноҳияи Шамсиддин Шоҳин. Аз Ҳавза то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 70 км. Аҳолиаш 168 нафар, тоҷикон.
Деҳистони Марғун

Деҳистони Марғун (Деҳистони Кентало; Маргун айыл аймагы) — воҳиди маъмурӣ-ҳудудӣ дар ноҳияи Лайлаки Ҷумҳурии Қирғизистон аст. Он аз деҳаҳои Марғун, Дарғоз, Дархум, Чорбоғ иборат аст. Маркази маъмурӣ — деҳаи Марғун.
Деҳистони Самарқандак

Деҳистони Самарқандак (Самаркандек айыл аймагы) — воҳиди маъмурӣ-ҳудудӣ дар ноҳияи Бодканди Ҷумҳурии Қирғизистон аст. Он аз деҳаҳои Самарқандак, Янги-Боғ, Мин-Ӯруқ, Паски-Ариқ иборат аст. Маркази маъмурӣ — деҳаи Самарқандак.
Деҳистони Оқтотир

Деҳистони Оқтотир (Ак-Татыр айыл аймагы) — воҳиди маъмурӣ-ҳудудӣ дар ноҳияи Бодканди Ҷумҳурии Қирғизистон аст. Он аз деҳаҳои Оқ-Татир, Говсувор, Равот иборат аст. Маркази маъмурӣ — деҳаи Оқ-Татир.
Ҳавзаи деҳот (Қазоқистон)

Ҳавзаи деҳот, Ҳавзаи авулӣ Селолық округ, Ауылдық округ) — хурдтарин воҳиди маъмурии дараҷаи 3-юм дар минтақаи деҳот дар Қазоқистон. То 1 ноябри соли 2011 дар Қазоқистон 2453 ҳавзаи деҳот мавҷуд аст. То соли 1991 онҳо шӯрои деҳот ном доштанд. Шумораи ҳавзаҳои деҳот аз рӯи вилоятҳо (аз 1 ноябри соли 2011 1).
Ҳавзаи деҳоти Бойирқум

Ҳавзаи деҳоти Бойирқум — воҳиди маъмурӣ дар ҳайати ҳукумати шаҳри Ориси вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурӣ — деҳаи Бойирқум. Аҳолӣ — 3787 нафар (2009 нафар дар соли 1999). Деҳаҳо Ба ҳавза маҳалҳои зерин дохил мешаванд:.
Ҳавзаи деҳоти Дармана

Ҳавзаи деҳоти Дармана — воҳиди маъмурӣ дар ҳайати ҳукумати шаҳри Ориси вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурӣ — деҳаи Диирмене. Аҳолӣ — 3771 нафар (2009 нафар дар соли 1999). Деҳаҳо Ба ҳавза маҳалҳои зерин дохил мешаванд:.
Ҳавзаи деҳоти Оқбастау

Ҳавзаи деҳоти Оқбастау — воҳиди маъмурӣ дар ҳайати ноҳияи Бойдибеки вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурӣ — деҳаи Оқбастау. Аҳолӣ — 5045 нафар (2009 нафар дар соли 1999). Деҳаҳо Ба ҳавза маҳалҳои зерин дохил мешаванд: Эзоҳ Амансой Бойҷонсой Бойдибек-ота Бекбау Бестуғай Боралдай Бирлик Екпиндӣ Жанаталап Жариқбас Жоғарғӣ Боралдай Жолғабас Интимақ Кенес Кенестеппа Кенсой Қазота Қайнарбулоқ Қаратас Қосбулоқ Қошқарота Қизилҷар Маданият Минбулоқ Нура Оқибат Оқбастау Оқбулоқ Оқҷар Оқтош Олғабас Олмалӣ Сарқирама Сарибулоқ Тайманов Талап Танатар Тасқудиқ Теректӣ Турақтӣ Туйетас Усиктас Чибит Ҷилондӣ Ҷиянқум Ҷомбул Шақпақ Шалдар Шаян Шуқиршақ Юлдуз Юзимдик.
Ҳавзаи деҳоти Монтайтас

Ҳавзаи деҳоти Монтайтас — воҳиди маъмурӣ дар ҳайати ҳукумати шаҳри Ориси вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурӣ — деҳаи Монтайтас. Аҳолӣ — 3248 нафар (2009 нафар дар соли 1999). Деҳаҳо Ба ҳавза маҳалҳои зерин дохил мешаванд:.
Ҳавзаи деҳоти Оқибат

Ҳавзаи деҳоти Оқибат — воҳиди маъмурӣ дар ҳайати ноҳияи Бойдибеки вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурӣ — деҳаи Оқибат. Аҳолӣ — 2855 нафар (2009 нафар дар соли 1999). Деҳаҳо Ба ҳавза маҳалҳои зерин дохил мешаванд: Эзоҳ Амансой Бойҷонсой Бойдибек-ота Бекбау Бестуғай Боралдай Бирлик Екпиндӣ Жанаталап Жариқбас Жоғарғӣ Боралдай Жолғабас Интимақ Кенес Кенестеппа Кенсой Қазота Қайнарбулоқ Қаратас Қосбулоқ Қошқарота Қизилҷар Маданият Минбулоқ Нура Оқибат Оқбастау Оқбулоқ Оқҷар Оқтош Олғабас Олмалӣ Сарқирама Сарибулоқ Тайманов Талап Танатар Тасқудиқ Теректӣ Турақтӣ Туйетас Усиктас Чибит Ҷилондӣ Ҷиянқум Ҷомбул Шақпақ Шалдар Шаян Шуқиршақ Юлдуз Юзимдик.
Ҳавзаи интихоботии бисёрмандатӣ

Ҳавзаи интихоботии бисёрмандатӣ — дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои интихоби аъзои Маҷлиси миллӣ панҷ ҳавзаи интихоботии бисёрмандатӣ, аз ҷумла дар ВМКБ, вилоятҳо, шаҳри Душанбе ва дар шаҳру ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ ташкил карда мешавад, ки аз ҳар кадом ҳавза 5-нафарӣ соҳиби ваколатномаи аъзои Маҷлиси миллӣ мегардад. Инчунин барои интихоби 35 фоизи ҳайати Маҷлиси намояндагон тибқи низоми мутаносибй дар марзи Ҷумҳурии Тоҷикистон як ҳавзаи бнсёрмандатаи умумиҷумҳурӣ ташкил карда шуда, дар он 22-нафар соҳиби ваколатномаи вакили Маҷлиси намояндагон мегарданд.. низ.
Ҳавзаи деҳоти Хоҷатуғай

Ҳавзаи деҳоти Хоҷатуғай — воҳиди маъмурӣ дар ҳайати ҳукумати шаҳри Ориси вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурӣ — деҳаи Хоҷатуғай. Аҳолӣ — 8006 нафар (2009 нафар дар соли 1999). Соли 2023 деҳаи Сирдарё ба ҳайати шаҳри Орис ворид карда шуд. Деҳаҳо Ба ҳавза маҳалҳои зерин дохил мешаванд:.
Ҳавзаи деҳоти Сирдарё

Ҳавзаи деҳоти Сирдарё — воҳиди маъмурии барҳам дода шуда дар ҳайати ҳукумати шаҳри Ориси вилояти Туркистони Қазоқистон. Маркази маъмурӣ — деҳаи Сирдарё. Аҳолӣ — 4740 нафар (2009 нафар дар соли 1999). Деҳаҳо Ба ҳавза маҳалҳои зерин дохил мешаванд: нафар нафар.