ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Авф

Авф — бахшидан, аз гуноҳи касе гузаштан), (амнистия) — дар ҳуқуқ тамоман ё қисман аз ҷазо озод намудани шахсоне, ки ҷиноят содир кардаанд, кам кардани муҳлати ҷазо ё ба ҷазои нисбатан сабук иваз кардани ҷазои муқарраркардаи суд, инчунин бардоштани доғи судӣ аз касоне, ки пеш маҳкум шуда, муҳлати ҷазоро адо кардаанд. Авф ҷузъӣ ва умумӣ мешавад. Мувофиқи банди 2 моддаи 82 Кодекси Ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо санади авф шахси ҷиноятсодирнамуда метавонад аз ҷавобгарии ҷиноятӣ озод карда шавад ва шахси барои ҷиноят маҳкумшуда ҳам аз адои ҷазои асосӣ ва ҳам аз адои ҷазои иловагӣ тамоман ё қисман халос гардад, ё қисми ҷазои адонакардаи ӯ ихтисор шуда, ё ба ҷазои сабуктар иваз, ё доғи судияш бардошта шавад. Авф аз тарафи мақомоти олии қонунгузор эълон карда мешавад. Тибқи моддаи 59 Конститутсия (Сарқонун)-и ҶТ лоиҳаи қонун дар бораи авфи умумӣ аз тарафи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси намояндагон пешниҳод карда мешавад. Авф аз бахшиши ҷазо фарқ мекунад. Авф ба доираи номуайяни одамон аз ҷониби Маҷлиси Олии ҶТ эълон карда мешавад (банди 1 моддаи 82 КҶ ҶТ). Санади авф чун қонуни ҷиноятӣ эътироф намегардад. Мувофиқи санад дар бораи авф шахсоне, ки категорияи муайяни ҷиноятро содир кардаанд, мумкин аст аз ҷавобгарии ҷиноятӣ озод карда шаванд. Санади авф ба кирдорҳои сазовори ҷазои ҷиноятие, ки то қабули он содир гардидаанд, дахл дорад. Заминаҳои ҳуқуқии эълон намудани авфи умумӣ Конститутсия (Сарқонун)-и ҶТ ва моддаи 82 Кодекси Ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошанд. Санади авф нисбати ашхоси номуайян мувофиқи категорияи ҷиноятҳои содиршуда эълон карда мешавад. Мақомоти дахлдор бояд дар вақти эълон намудани авфи умумӣ нисбат ба шахсони алоҳида санадҳои зеринро қабул кунанд: қарор ва таъйинот оид ба қатъи парвандаи ҷиноятӣ, инчунин қатъ намудани ҳукми айбдоркунӣ вобаста ба озод намудани гунаҳкор аз ҷавобгарии ҷиноятӣ, таъйиноти суди зинаи дуюм оид ба қатъи парвандаи ҷиноятӣ, қарори мақомоте, ки маҳкумшуда дар он ҷо ҷазоро адо мекунад, оид ба озод намудан аз адои ҷазо ва ғайра Тибқи қонун авф нисбат ба шахсоне, ки ҷинояти вазнин ва махсусан вазнин содир кардаанд, якчанд бор бо маҳрум сохтан аз озодӣ маҳкум шудаанд ва ҳангоми адои ҷазо тартиботи дохилии муассисаи иҷрои ҷазоро дағалона вайрон кардаанд, татбиқ намегардад. Авф дар ҳуқуқи конститутсионӣ ҳамчун ваколати парламент ва Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аст. Мувофиқи моддаи 59 Конститутсия (Сарқонун)-и ҶТ, лоиҳаи қонун дар бораи авф аз тарафи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси намояндагон пешниҳод мешавад. Дар таҷриба аз тарафи Маҷлиси Олӣ чандин қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи авфи умумӣ қабул шудааст. Масалан, мувофиқи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон "Дар бораи афв" аз 29 августи 2001 ба муносибати даҳумин солгарди Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз ҷазои маҳрум сохтан аз озодӣ сарфи назар аз муҳлати ҷазои таъйиншуда, инчунин ба ҷазоҳои бо маҳрум сохтан аз озодӣ новобаста чандин ҳазор маҳкумшуда озод карда шуд (Ахбори Маҷлиси Олии ҶТ. 2001, 8). Мувофиқи банди 27 моддаи 69 Конститутсия (Сарқонун)-и ҶТ Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳуқуқи ҳалли бахшиши ҷазоро дорад, ки он хислати фардӣ дошта, нисбат ба шахси муайян татбиқ мегардад.
Авшон (навъи ангур)

Авшон (навъи ангур), аршон, афшон — навъе аз ангурҳои маҳаллии пешпазак, ки дар хоҷагиҳои Хуҷанду Конибодом парвариш мекунанд. Селексияи халқӣ. Токаш миёнасабз, баргаш панҷпарраи мудаввар, канорҳояш ба боло тоб хӯрдаанд. Гулаш якҷинсаи модина; барои хуб гардолуд шудани он навъҳои Чиллагии сафед ва Дороии сурх аҳамияти калон доранд. Хӯшааш миёнаҳаҷм (вазнаш г), махрутшакл (дарозиаш, бараш см). Ғужбаш зич (вазни 100-тоаш г), лӯнда ё дарозрӯя, сабзи сафедтоб; ғужмаш маҳин ва шаффоф. Гӯшташ хамираки карсосӣ, ширин ва хуштамъ. Ҳангоми кандан бинобар сустии думчааш қисми зиёди ғужмҳо мерезанд ("афшон" ном гирифтанаш низ аз ҳамин ҷост). Меваи пухтагиаш % қанд, 3,,2 гл туршӣ дорад. Даври нашваш рӯз. Ниҳолаш баъди соли шинондан самар меорад. ири тирамоҳ фоизи нартҳояш мерасанд. Навдаҳои аз буғумҳои поёнӣ ва миёна (аз буғумҳои 2 то 12) сабзида самари бештар медиҳанд. Барои гирифтани ҳосили фаровон ва хушсифат авшонро бо навъҳои Чиллагии сафед ва кишмиши сиёҳ якҷоя парвариш кардан мувофиқи мақсад аст. Барои ба ҷойҳои дур кашондан ва мавиз кардан мувофиқ нест. Авшонро бештар сокинони шаҳри Хуҷанд, ноҳияи Бобоҷон Ғафуров, инчунин дар хоҷагиҳои Хуҷанду Конибодом парвариш мекунанд. Авшони хуҷандӣ ва авшони хӯшакалон бештар маъмуланд. Токаш аз сармо ва касалиҳои занбӯруғӣ (ҷел ва қарасон) зарар мебинад. Адабиёт.
Авҳади Сабзаворӣ

Фахруддин Муставфӣ Авҳади Сабзворӣ — шоир ва матншиноси форс - тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш таҳсил карда, чун донандаи илмҳои тиб, иншо, таърих, сарфу наҳв, риёзиёт ва ғайра шуҳрат ёфта буд. Дар сарчашмаҳои адабӣ Авҳад чун шоири соҳибдевон ёд шудааст. Қасидаҳо, ғазалиёт ва қитъаҳои ӯ дар байни аҳли адаб шуҳрат доштанд. Алишери Навоӣ аз суҳбати Авҳад файз бардоштааст. Авҳад бо Амир Шоҳии Сабзворӣ робитаи дӯстӣ дошта, худро шогирди ӯ медонистааст. Авҳад дар китобхонаи шахсии худ зиёда аз 1 ҳазор ҷилд китобҳоро ба забонҳои форсии тоҷикӣ ва арабӣ гирд оварда буд. Ин китобҳоро бо нусхаҳои аслу муътабар муқобала карда, бо хати худаш ба онҳо ислоҳ даровардааст. Ашъори боқимондаи Авҳад гувоҳи табъи баланди шоирии ӯянд:.
Гулбаҳор Авғонова

Гулбаҳор Авғонова (28 январи 1926 1, Тешиктош, ноҳияи Орҷоникидзеобод, ҶШС Тоҷикистон) — пахтакор, Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ, Устоди пахтаи ҶШС Тоҷикистон. Зиндагинома Гулбаҳор Авғонова соли 1926 дар деҳаи Тешиктоши ноҳияи Орҷоникидзеобод ба дунё омадааст. Фаъолият Колхозчӣ, сардори звенои колхозҳои "Гулистон" ва ба номи Телмани ноҳияи Орҷоникидзеобод. Аз соли 1983 нафақагири шахсӣ. Звенои колхозчиёни Авғонова солҳои 1948 ва 1949 аз ҳар гектар 48-50 сентнер ҳосили пахта гирифтааст. Мукофоту ҷоизаҳо ва медалҳо ва Ифтихорномаҳои Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон мукофотонида шудааст.
Авҳадии Мароғаӣ

Авҳадуддин (ё Рукнуддин) ибни Ҳусайни Авҳадии Мароғаӣ (Исфаҳонӣ, Мароға, Устони Озарбойҷони шарқӣ — 1338 1, Мароға, Устони Озарбойҷони шарқӣ) — мутафаккири мутасаввиф, ориф ва шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш илмҳои замонашро омӯхта, ба касби илми ҳикмату ирфон пардохт. Дар фиқҳ ба мазҳаби шофеӣ майл дошт. Аз ҷавонӣ ба сафар шавқманд буд ва мувофиқи маълумоти ҳамзамононаш сафарҳои бисёре ба Бағдод, Димишқ, Ҳамадон, Исфаҳон ва дигар шаҳрҳо кардааст. Авҳадии Мароғаӣ роҷеъ ба мусофиратҳои худ дар осораш низ ишораҳо намудааст. Поёни умри худро дар зодгоҳаш гузарондааст. Осори илмӣ Осори Авҳадии Мароғаӣ аз девон, ду манзума бо номҳои "Ҷоми Ҷам" ва "Даҳ нома" ё "Мантиқ-ул-ушшоқ" иборат мебошад. Бино ба қавли Абдулҳусайни Зарринкӯб "Даҳ нома" ба яке аз набераҳои Насируддини Тусӣ эҳдо шуда, он паёми ошиқонаи хаёлиест, ки байни ошиқи беном ва маъшуқи бенишон радду бадал шудаанд. Ин манзума аз 513 байт иборат буда, бо сабку шеваи Низомию Фахруддини Гургонӣ иншо шудааст. Девони Авҳадии Мароғаӣ шомили қасида, ғазал, рубоӣ буда, ғазалҳояш содаву латофати хос доранд ва тарзи нигориши ғазалҳои Саъдию Саноӣ ва Ироқиро ба ёд меоранд. Афкори ахлоқию ирфонии мутафаккир дар "Ҷоми Ҷам" гирд оварда шудаанд. Дар он ҳикмати амалии суфия баръалоина намудор аст.
Авҷ

Авҷ — 1) қисми баландтарини лаҳнӣ ва садодиҳии асари мусиқӣ. Қисмати асари мусиқиро, ки дар зинаҳои мобайнӣ садо медиҳад, "Авҷи миёна", дар мақомҳо "миёнхат" ва агар дар зинаҳои болоӣ садо диҳад, "Авҷи калон" меноманд. Авҷ қисми ҳассостарини асари мусиқӣ ва маҳаки асосии маҳорати иҷрокунанда ба ҳисоб меравад. Авҷ дар банду басти асари мусиқӣ гӯшаи мусиқӣ дар мақоми "Ушшоқ"-и "Дувоздаҳмақом". Мувофиқи маълумоти "Баҳҷат-ур-рӯҳ" Авҷ дорои як бонг (бӯъди пурра) аст.
Авҷ, деҳа

Авҷ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ишкошими ноҳияи Ишкошим. Аз Авҷ то маркази ноҳия 25 км; роҳ асфалтпӯш. Аҳолиаш 25 нафар, тоҷикон. Дар Авҷ оби шифобахши нодир барои табобати чашм мавҷуд буда, шифохона амал мекунад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ, сабзавоткорӣ ва картошкапарварӣ. Заминҳо аз оби чашма обёрӣ мешаванд.
Авҳадуддини Кирмонӣ

Авҳадуддин Ҳомид ибни Абилфахри Кирмонӣ — шоир ва мутасаввифи форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш улуми маъмули замонро омӯхт ва дар синни камолот бо мақсади такмили дониш ва вохӯрӣ бо уламо ба сафар баромад. Дар Бағдод ва Димишқ шогирдон ва мӯътақидони зиёд, аз ҷумла Фахруддини Ироқӣ, Авҳадии Мароғаӣ ва дигаронро пайдо кард. Бо орифони машҳур Ибни Арабӣ ва Шамси Табрезӣ ҳамсуҳбат шуд. Авҳадуддини Кирмонӣ яке аз устодони шеъри ирфонии форс-тоҷик ба шумор меравад. Рубоиҳои бисёри тасаввуфӣ ва маснавие дорад бо номи "Мисбоҳ-ул-арвоҳ" (1180 байт). Рубоиҳои Авҳадуддини Кирмонӣ аз ҷиҳати мазмуну мундариҷа ба нигоштаҳои Умари Хайём наздиканд; аз ин ҷост, ки баъзан онҳоро рубоиёти Хайём пиндоштаанд. Ин рубоӣ аз Авҳадуддини Кирмонӣ аст: Дар мадрасаҳо ҷавоби гуфторам нест, Дар буткадаҳо салибу зуннорам нест. Сар то сари офоқ ба ҳеҷам нахаранд, Ё Раб, чӣ матоам, ки харидорам нест.
Муҳаммад Авфӣ

Нуриддин Муҳаммад Авфӣ ибни Тоҳир ибни Усмони Бухороӣ (1171 1, Бухоро — 1242 1, Деҳлӣ) — тазкиранигор, нависанда, шоир, адабиётшинос, файласуф ва мантиқдони форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш — Бухоро таҳсили ибтидоиро гузаронда, сипас ба омӯзиши илмҳои адаб, фиқҳ, ҳунари хаттотӣ ва ғайра машғул шуд. Солҳои дар Самарқанд зиста, дар дарбори ҳокими ин шаҳр то ба мансаби соҳиби девони иншо расид. Авфӣ дар Самарқанд аз донишмандони замон Абубакри Насафӣ ва Шамсуддини Боқилонӣ сабақ гирифт. Соли 1203 ба сафар баромад. То соли 1219 дар шаҳрҳои Марв, Хоразм, Ҳирот, Нисо, Систон, Нишопур, Қазвин, Исфизор ва дигар ҷойҳо буду бош намуд, донишу таҷрибаи зиндагӣ андӯхт. Фаъолияти эҷодӣ Соли 1219 ба Бухоро баргашт. Дар охири соли 1221 ба Мовароуннаҳр муғулҳо ҳуҷум намуданд. Авфӣ бо мақсади раҳо ёфтан аз теғи муғул ба Ҳиндустон ҳиҷрат кард. Дар вилояти Синд ба хидмати Носируддини Қубоча афтод. Бо хоҳиши вазири ҳокими номбурда Низомулмулки Ҷунайдӣ навиштани "Ҷавомеъ-ул-ҳикоят"-ро идома дод ва онро соли 1233 ба итмом расонд. Инчунин Авфӣ дар пайравӣ ва вазни "Ҳадиқат-ул-ҳақиқат"-и Саноӣ "Мадоеҳ-ус-султон" ном маснавие навишта будааст, ки он то ҳол пайдо нагардидааст. Ду байт аз ин маснавӣ дар боби 12-уми "Ҷавомеъ-ул-ҳикоёт" омадааст. Оид ба ҳаёт ва эҷодиёти минбаъдаи Авфӣ дар сарчашмаҳои адабиву таърихӣ маълумоти дигар ба назар намерасад. Аз осори манзуми Авфӣ пораҳои қасоид, ғазалҳо ва абёти пароканда ба тавассути тазкираҳо то замони мо расидаанд. Абёти зерин аз ӯст: Осор.
Авҷ (дар мусиқӣ)

Авҷ - дар анъанаи мусиқии тоҷик нуқтаи олии инкишофи иҷроии мусиқист. Авҷ маҳсули мутассили маҳорати иҷроии асари мусиқист. Авҷ дар маданияти мусиқии тоҷик мавқеи хоса касб намуда, мавриди пазириши устодони мусиқӣ дар анъанаи иҷроист. Авҷ дар мусиқии классикии тоҷик чун меъёри хосу тазйинии иҷроӣ қабул шудааст. Агар аз нигоҳи ҳофиз Авҷ як навъ санҷиши маҳорату малака ва истеъдоди сарояндагӣ бошад, аз нигоҳи шунаванда Авҷ "мағзи" асари мусиқӣ, лаҳзаи гуворотаринест, ки шунавандаро ба олами зебоиманишии гуворо, эҳсоси тоза расонида, ӯро ба кашфиёти нави маънавӣ водор месозад. Маҳз аз ин рӯ, шунавандаи мусиқифаҳм аз оғози асар мунтазири расидан ба нуқтаи олии он – Авҷ мешавад. Оҳангсозони анъанавӣ ин навъи шаклгирии асарҳои мусиқӣ, вижагиҳои интизории нуқтаи олии инкишофи асарҳоро аз тарафи шунаванда-гон ба инобат гирифта, бошуурона ҳамин намуд асарҳоро офаридаанд. Зина ба зина, пай дар пай иртифоъи оҳанг аз як тараф тафаккуру ҳиссиёти шунавандаро ба дарку маърифати асар тайёр намояд, аз тарафи дигар ин нуқтаи олии асар ба "нуқтаи таносуби тилоӣ" рост меояд, ки аз заминаи илмӣ доштани ин тарзи шаклбандии иҷрои асарҳои суннатӣ далолат медиҳад. Авҷ дар санъати овозхонии анъанавии тоҷик чун навъи хоси тазйин мавқеи муҳим касб карда-аст. Авҷ зимни ин чун порчаи нисбатан мустақили шаклан муайян, нуқтаи олӣ ва ё баландтарини суруд ва ё оҳанг буда, таърихи қадим дорад. Дар Бухоро - маркази фарҳанг ва анъанаҳои мусиқии классикии тоҷик сарояндагони касбӣ таҷриба ва маҳорати Авҷсароиро аз насл ба насл идома ва ривоҷу равнақ дода, як мактаби хоси "Авҷсароӣ"-ро рӯи саҳна овардаанд. Таваҷҷуҳи хоси аҳли санъати овозхонӣ ба Авҷсароӣ на танҳо дар таълими намудҳои куҳани он, балки дар рушду равнақи эҷодии намудҳои нави он асос меёбад. Чунин муҳит ба сарояндагон шароит фароҳам меовард, ки онҳо баҳри нишон додани имконияту хусусиятҳои овоз ва маҳорати баланди худ ҳар гуна мусобиқоти ҳунарӣ ташкил намоянд.. низ.
Авҷи Хуросон

"Авҷи Хуросон" — гӯшаи мусиқӣ дар шуъбаи "Нағмаи даштӣ"-и дастгоҳ (мақом)-и "Шӯр" ("Ҳафтдастгоҳ"-и эронӣ). "Авҷи хуросон" дар байни гӯшаҳои "Нуҳуфти шикаста" ва "Ғамангези уқдакушо" омада, бо оҳанги хеле хушу муфарраҳ иҷро мешавад. "Авҷи хуросон" дар гузашта дар асоси яке аз сурудҳои маъмули мардуми Хуросон пайдо шуда, сипас ба сарзаминҳои Шарқи Наздик паҳн гардидааст; "Авҷи Хуросон" яке аз 52 мақоми маъмули мусиқии Миср, Сурия ва Лубнон, ки аз форсҳо гузаштааст. Адабиёт.
Авҷии Кашмирӣ

Авҷии Кашмирӣ (4, Кашмир — 1623, ҳамон ҷо) — шоири форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Падараш Мавлоно Номӣ низ шоир буд. Дар Кашмир зиндагӣ ва эҷод кардааст. Ба эҷодиёти шоирону адибони классикии форс-тоҷик таваҷҷуҳи зиёд дошт. Авҷии Кашмирӣ соҳиби девон аст, ки дар он тақрибан 3 ҳазор байти сурудааш (қасидаҳо, ғазалҳо, қитъаҳо ва ғайра) фароҳам омадаанд.
Авҷии Бухороӣ

Авҷӣ (қарни) — шоири форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Бухоро ба дунё омада, дар назди тазкиранигор Хоҷа Ҳасани Нисорӣ таҳсил кардааст. Ба сабаби тангдастӣ ба Балх рафтааст. Тазкиранигори дигари садаи Мутрибӣ Авҷиро чун шахсияти эҷодкори мумтоз, ашъорашро "ҷонпарвар" тавсиф намудааст. Аз девонаш иттилое нест. Намунаҳои ашъораш ба тавассути тазкираҳо боқӣ мондаанд. Ин рубоӣ аз ӯст: Ҷоне дорам, ки толиби озор аст, Дарде дорам, ки аз даво безор аст. Гӯше дорам, ки нағмаи ғамшунав аст, Чашме дорам, ки чашми ҳасратбор аст.
Авҷ (чашма)

Авҷ — чашмаи гарми минералӣ, 20 км ҷанубтари маркази ноҳияи Ишкошим, дар соҳили дарёи Панҷ, дар баландии 2410 м аз сатҳи баҳр воқеъ аст. Дебиташ 5 лс, минералнокиаш 1, 2 гл, ҳарор. обаш + 35 °. Оби Авҷ дар таркибаш гидрокарбонати сулфат, магний ва калсий дорад. Хусусияти шифобахшии оби Авчинтеппаро соли 1930 олимони рус М. Прокопенко ва Н. Котова муайян намудаанд. Таркиби химиявии оби авҷ ба оби нарзани сулфатдори Кисловодск (Россия) монанд аст. Онро барои табобати бемориҳои силсилаи дилу раг, фишорбаландӣ (дар марҳалаи аввал), нуқсҳои аъзои ҳозима, аз ҷумла ҳама намудҳои илтиҳоби доимии меъда, захми меъда ва рӯдаи дувоздаҳангушта, вайроншавии мубодилаи моддаҳо ва фаъолияти узви таносул, шуш ва роҳҳои нафаскашӣ, зиқи нафас, газаки доимии пардаи гулӯ, касалиҳои гуногуни чашм, асаб ва ғайра истифода мебаранд. Шифохонаи авҷ аз як бинои истиқоматии дорои 60 кат, ду меҳмонхона бо 15 кати хоб ва ҳаммом (барои мардон ва занҳо) иборат аст. Хоҳишмандон аз саросари ҷумҳурӣ ва берун аз он дар шифохона табобат мегиранд.
Авҷии Натанзӣ

Авҷии Натанзӣ (соли таваллуд ва вафот номаълум), шоири эронӣ (охири садаи – ибтидои садаи). Зиндагинома Дар Исфаҳон таҳсил ва ба шеъргӯӣ оғоз карда, чун шоири боистеъдод шуҳратёр гардид. Дар дарбори ҳокими Хуросон Ҳасанхон (ҳукмронӣ 1618 – 1640) хидмат кардааст. Дар охири умр хидмати дарборро тарк карда, ба зодгоҳаш баргашт ва дар фақру нодорӣ аз олам даргузашт. Аз Авҷи Натанзӣ девони ашъор иборат аз 10 ҳазор байт (қасидаҳо, ғазалиёт, рубоиёт, таркиббанду тарҷеъбанд, қитъаҳо) боқӣ мондааст. Мавзӯи ашъораш мадҳ, шикоят аз замона, васфи ишқу муҳаббат мебошад. Абёти зерин аз ӯст: Зи дасти толеи бад меравам зи шаҳр ба шаҳр, Чу бадқимор, ки тағйир медиҳад ҷоро. Соғар ба ғайр доду зи рашкам хароб сохт, Оташ ба дигаре заду моро кабоб сохт. Карам гулест, ки дар боғи худнамоӣ нест, Карими сохта будан кам аз гадоӣ нест.
Авҷи Зебопарӣ

Авҷи Зебопарӣ – Аз авҷҳои маъмул дар анъанаи иҷроҳ буда, сарояндагон аз анвои Авҷи Зебопарии калон, алалхусус дар ҳавзаи Бухоро (Самарқанд, Хоразм) ва Хуҷанду Хӯқанд (водии Фарғона - Исфара, Конибодом, Истаравшан) истифода менамуданд. Авҷи Зебопарӣ бо сабки ҳофиз ва оҳангсози машҳури тоҷик Зебопарӣ дар иртибот аст. Ин авҷ дар анъанаи иҷроҳ бо номи "Авҷи Зебопарӣ", "Зебопарда" (пардаи иловагии танбӯр) шоеъ аст. Авҷи Зебопарӣ дар анъанаи иҷроии "Шашмақом" оҳанги нисбатан мустақил буда, аз сароянда маҳорат ва истеъдоди баландро талаб менамояд. Офаридаҳои Зебопарӣ дар "Ироқи Бухоро" (мақоми "Бузург") "Савти калон", "Савти Сабо" ("Рост"), "Нимчӯпонӣ" ("Сегоҳ"), "Сарахбори Ироқ", "Чанбар" ("Ироқ"), инчунин дар асарҳои мусиқии касбӣ, чун "Ушшоқи Хӯқанд", "Бозургонӣ" (Ҳоҷа Абдулазиз) ва таснифоти дигар мавриди истифода аст. Масалан, сарояндаҳои Бухоро ҳангоми сурудани Ушшоқи Хӯқанд онро бо намудҳои Сегоҳ, Ушшоқ ва Муҳайяри Чоргоҳ, сарояндагони Хуҷанд, Исфараву Конибодом, Истаравшан, яъне водии Фарғона ин асари мусиқиро бо намудҳои Сегоҳ ва Зебопарӣ иҷро менамуданд.. низ.
Авҷи зебопарӣ

Авҷи зебопарӣ — яке аз авҷҳои маъмул дар анъанаи сарояндагӣ, ки сарояндагон дар ҳавзаи Бухоро (Самарқанд, Хоразм) ва водии Фарғона (Хуҷанд, Қӯқанд, Исфара, Конибодом ва Истаравшан) истифода менамуданд. "Авҷи Зебопарӣ"-ро оҳангсози машҳури тоҷик Зебопарӣ эҷод кардааст ва бо номи "Авҷи Зебопарӣ", "Зебопарда" (пардаи иловагии танбӯр) маъруф аст. "Авҷи Зебопарӣ" дар анъанаи иҷроии "Шашмақом" оҳанг и нисбатан мустақил буда, аз сароянда маҳорат ва истеъдоди баландро тақозо дорад. Офаридаҳои Зебопарӣ дар "Ироқи Бухоро" (мақоми "Бузург"), "Савти калон", "Савти Сабо" ("Рост"), "Нимчӯпонӣ" ("Сегоҳ"), "Сарахбори Ироқ", "Чанбар" ("Ироқ"), инчунин дар асарҳои мусиқии касбӣ, чун "Ушшоқи Қӯқанд", "Бозаргонӣ" (Ҳоҷӣ Абдулазиз) ва таснифоти дигарон мавриди истифода аст. Масалан, сарояндагони Бухоро ҳангоми сурудани "Ушшоқи Қӯқанд" онро бо намудҳои "Сегоҳ", "Ушшоқ" ва "Муҳайяри Чоргоҳ", сарояндагони Хуҷанд, Исфара ву Конибодом, Истаравшан, яъне водии Фарғона ин асари мусиқиро бо намудҳои "Сегоҳ" ва "Зебопарӣ" месароянд. Адабиёт.
Агапэ

Агапэ ё агапе баъзан агапи — яке аз чаҳор калимаи юнонии қадим (дигар: эрос, филия, сторге) аст, ки ба тоҷикӣ ҳамчун "ишқ" ё "муҳаббат" тарҷума шудааст. Дар фаҳмиши муосир, он яке аз навъҳои муҳаббат аст. Юнониёни қадим инро муҳаббати нарм, қурбонӣ ва нафрат нисбат ба муҳаббати наздик меномиданд 1. Дар ақидаи насрониҳои баъдӣ, муҳаббати агапе, ҳамчун муҳаббат ба Худо шартшуда ва миёнаравӣ ҳисобида мешавад: он на дар натиҷаи ҷалби маҳбуби мушаххас, ки аз хидматҳои берунӣ ва ботинии ӯ ба вуҷуд омадааст, балки хамчун зуҳуроти муҳаббат ба ёри худ, ки ба одами ин ё он шахсе умуман хос аст 2. Чарлз Сандерс Пирс дар системаи фалсафии худ исбот кард, ки агапе энергияи эҷодии эволютсияи табиатро ифода мекунад 3. Дар психологияи муосири иҷтимоӣ мафҳуми Ҷон Алан Лӣ маъмул аст, ки шаш услуб ё "ранг"-и ишқро муайян мекунад: дар ин консепсия, агапе, муҳаббати беғаразона ба худбахшӣ, ҳамчун синтези се намуди асосии муҳаббат фаҳмида мешавад. - эрос, филия ва сторге 4. Ба ақидаи намояндаи психологияи экзистенсиалӣ ва равоншиносӣ Ролло Мэй, агапе як шакли ишқи фидокоронаест, ки бо ғамхорӣ дар бораи некӯаҳволии одамони дигар алоқаманд аст. Онро на бояд чун ба майлҳои истисморгарӣ дахл дошта бошад, балки хамчун ифодаи худро дар ҷавобгарии доимӣ ва ғамхории доимӣ нисбат ба одамони дигар фаҳмидан лозим нест. Дар Аҳди Ҷадид ин калима ҳамчун синоними "филия" истифода шудааст.
Агано

Агано — яке аз шаҳрҳои префектураи Ниигата, Ҷопон аст.
Агава

Агава — як ҷинси рустанӣ. Пояаш кӯтоҳ, баргаш ғафси хордор. Баъди 6 – 15 сол гул мекунад. Гулпояаш дароз (то 12 м), сергул (то 17 ҳазор гул дорад). Пас аз расидани ҳосил қисми рӯизаминии агава мемирад (дар баъзе намудҳо аз реша рустании нав месабзад). Дар Мексика зиёда аз 300 намуди агаваи худрӯй дучор меояд. Ба Европа агава баъди кашфи Америка оварда шудааст. Хусусан агаваи америкоӣ маъмул аст. Онро барои ороиши кӯчаю хиёбонҳо мепарваранд. Аз барги агава ресмонҳои гуногун, аз партовҳояш коғаз истеҳсол мекунанд. Нӯшокиҳои спиртии пуаке, текила, маскал аз афшураи агаваи сиёҳтоб тайёр карда мешаванд. Аз решаи баъзе намудҳои агава доруҳои гормонӣ истеҳсол менамоянд.
Агапитовская (ноҳияи Тарног, Вологда)

Агапитовская — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тарног, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Агар-агар

Агар-агар (аз малаӣ: -) махсулоте, ки аз баъзе намудҳои обсабз дар намуди хока дона-дона ва ғайра тайёр мекунанд. Асосан аз полисахаридҳо иборат аст.Дар намуди хока, ғурӯша ва ғайра тайёр мекунанд. Асосан аз полисахаридҳо иборат аст. Дар ҳарорати 80 – 86°С дар об ҳал шуда, дар ҳарорати 36 – 40°С ба бастаи шилмак мубаддал мегардад. Агар-агар дар таркиби муҳити ғизо барои парвариши бактерия, занбӯруғ, обсабз ва ғайра истифода мебаранд. Ба Агар-агар ферментҳои ҳозима таъсир намекунанд. Агар-агар дар амалияи тиб чун давои тақвиятбахши кори рӯда маъмул аст. Он дар саноати хӯрокворӣ, қаннодӣ (мармеладпазӣ) ва ғайра истифода мешавад. Манбаъ.
Агар дӯст дорӣ… (филм, 1982)

"Агар дӯст дорӣ" — мелодрамаи васеъформати коргардонҳо Анвар Тураев, Федор Глушенко, аз рӯи филмномаи Лоиқ Шералӣ. Достон Сарнавишти қаҳрамони асосии филм хеле ба некӣ вуқуъ пайваст, вале як вохӯрии ногаҳонӣ рост баромада тамоми ҳаётро тағйир медиҳад. Дар нақшҳо.
Агарковская (ноҳияи Красноборский)

Агарковская — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Красноборский, вилояти Архангелск медарояд.
Агартала

Агартала 1 — шаҳрест дар шимолу шарқи Ҳиндустон, маркази маъмурии Трипура. Аҳолии 399,688 нафар 2, асосан банғолӣ. Бузургтарин шаҳр дар иёлот. Аҳолии шаҳр пас аз бафеҳристгирии аҳолии соли 2001, вақте ки 189,3 ҳазор нафар буд, сокинон, бинобар васеъ шудани шаҳр беш аз ду баробар зиёд шуд. 3. Аксарияти аҳолии шаҳр ба мазҳаби ҳиндуия эътиқод доранд, инчунин ҷамоаҳои мусулмонон, масеҳиён, баптистҳо ва буддоиҳо ҳастанд. Агартала дар ғарби иёлот, дар масофаи 2 км аз сарҳад бо Бангладеш дар дарёи Хаора (ҳавзаи Ганг) ҷойгир аст. Шаҳр аз ҷониби Маҳараҷа Кришна Кишоре Маникя дар соли 1849 ҳамчун пойтахти нав дар асоси мулки феодалӣ таъсис дода шуд. Дар солҳои 1940, дар давраи ҳарҷа Бир Бикрам Манукя Баҳодур, шаҳр ба таври назаррас барқарор ва васеъ карда шуд. Шаҳр як фурудгоҳ дорад (Фурудгоҳи Агартала). Тобистони соли 2008 як роҳи оҳан кушода шуд, ки шаҳрро бо иёлати Ассам мепайвандад.
Агарков (ноҳияи Панин, Воронеж)

Агарков — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Панин, ки дар вилояти Воронеж қарор дорад, дохил мешавад.
Агартув

Агартув (Агартуу) — деҳа дар деҳистони Ҷооши ноҳияи Қаросуви вилояти Ӯш, Ҷумҳурии Қирғизистон. Аҳолӣ — 2374 нафар дар соли 2023.
Агар ҳар иттифоқе биюфтад, дӯстат медорам

"Агар ҳар иттифоқе биюфтад, дӯстат медорам" — пӯёнамоии кӯтоҳи амрикоӣ ба нависандагию коргардонии Мойкл Гувиир ва Вил МакКурмок сохта шудааст. Филм тавассути ва тавлид шудааст. Ин дар тайи намоиши хусусӣ дар ожонси дар 4 марти 2020 ва дар 20 ноябри 2020 мунташир шуд 2 3. Достони филм Достони он ба думболи падару модаре доғдор дар ҳоле, ки онҳо барои муқобала бо марги духтари худ, ки дар як тирандозӣ дар мадраса кушта шуд, талош мекунанд.
Агат (ноҳияи Киржач)

Агат - деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Киржач, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Агафоника Мирополская

Агафоника Василевна Мирополская, Ҳунарпешаи халқии РСФСР. Ҷоизаҳо.
Агатово-Попово (ноҳияи Иркутск, Иркутск)

Агатово-Попово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иркутск, ки дар вилояти Иркутск қарор дорад, дохил мешавад.
Агата Кристӣ

Гроссмейстер Агата Кристӣ (англисӣ: сентябр 1890 1 2 3,, Девон 5 — 12 январ 1976 1 2 3,, Бритониёи Кабир 6 ё, Оксфордшир 7) — нависандаи инглис, ки бо асарҳои ҷиноӣ маъруф аст. Зиндагинома Агата Кристӣ дар Торге таваллуд шудааст. Соли 1876 вафот кардааст. Вай ду маротиба ба шавҳар кардааст ва як писар дошт Розалинд Хикс. Агата Кристӣ дар беморхона ва дар Ҷанги ҷаҳонии якум дар дорухона кор кардааст. Китобҳои вай дар тамоми ҷаҳон машҳуранд ва вай бисёр китобҳояшро фурӯхта аст. Хикояҳое ки вай менависад дар бораи куштор ва ҷусту ҷӯ кардани дар бораи кӣ ин коро кардааст. Образҳои машҳури ӯ дар китобҳояш ин Мисс Марпл ва Эркюл Пуаро мебошад. Дар тӯли фаъолияти шастсолаи эҷодӣ Агата Кристӣ 68 роман, садҳо ҳикоя ва 17 намоишномаро ба табъ расонд. Асарҳои ӯ ба 103 забон тарҷума шудаанд.
Агафониха (ноҳияи Верхнеландехов, Иванов)

Агафониха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Верхнеландехов, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.