ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Мулло Муҳаммад Умар

Муҳаммад Умар, ки бо номи Мулло Муҳаммад Умар (пушту) соли 1962 е соли апрели соли 2013)низ маъруф аст. — асосгузори ҷунбиши Толибон, амир (раиси) Иморати Исломии Афғонистон. Зиндагинома Санаи дақиқи таваллуд номаълум аст. Аз рӯи миллат паштун, ба хонадони Хотаки тааллуқ дошт гурӯҳи қабилаҳои гилзай. Дар миенаи солҳои 1970 Муҳаммад Умар бо сафари дуҳафтаина ба Покистон ташриф овард, ки дар он ҷо дар мадрасаи Ҳаккания дар наздикии Пешовар курси таълими теологияи исломиро тай кард(аз рӯи манбаъҳои дигар, дар мактаби динии шаҳри Кветта). Аз соли 1979 дар ҷанги оғозефта бар зидди нерӯҳои шӯравӣ ва режими Кобул фаъолона иштирок кард: ба муҷоҳидон ҳамроҳ шуд. 2 Пас аз хуруҷи нерӯҳои шӯравӣ дар соли 1989, мулло Умар имоми масҷиди деҳаи Сангсар дар ноҳияи Майванд дар ғарби Қандаҳор шуд. Сарвари Афғонистон (дар давраи аввалини Иморати Исломии Афғонистон) аз соли 1996 то 2001. Дар давраи ҳукмронии хеш Муҳаммад Умар қароргоҳро дар Қандаҳор, ки дар ин солҳо пойтахти ғайрирасмии Афғонистон гардид, қариб тарк намекард; Дар Кобул ӯ танҳо чор маротиба пайдо шуд. Пас аз ҳодисаҳои 11 сентябри соли 2001, ҳукумати Толибон дар натиҷаи тавсеаи низомии НАТО дар Афғонистон сарнагун карда шуд ва мулло Умар фирор кард. Толибон дар Вазиристони Покистон аз нав қувват гирифтанд. Соли 2006 онҳо Аморати мустақили Исломии Вазиристонро эълон карданд. Мулло Умар амир ва Раиси Шӯрои Олии Вазиристон шуд. Моҳи июли соли 2015 марги Муҳаммад Умар бори аввал аз ҷониби хадамоти махсуси Афғонистон тасдиқ карда шуд ва хабар дод, Ки ӯ соли 2013 вафот кардааст. узви баландпояи номаълум аз ҷунбиши Толибон ба рӯзномаи Покистон хабар дод, ки Муҳаммад Умар аз сил вафот кардааст. 3 4 5. 30 июли Соли 2015 Толибон марги раҳбари худро тасдиқ карданд.
Муҳаммадсодиқи Ардистонӣ

Муҳаммадсодиқи Ардистонӣ — файласуф ва донишманди форс-тоҷик, аз шогирдони Мулло Садро ва аз устодони мактаби фалсафии Исфаҳон Таълифот Аз муҳиммтарин осори вай метавон ба "Ҳикмати Содиқия" ишора кард, ки дар бораи нафс ва қувои он нигошта шудааст.
Мулло Нуров

Мулло Нуров (Нуров Ёрмаҳмад Нурмаҳмадович марти 1936, Шайнаки Гадо, ноҳияи Ҳисор, ҶШС Тоҷикистон — 2 декабри 1992, Тоҷикистон) — майори милиса 1, бозраси БДА ва яке аз намодҳои Душанбе 2 дар замони шӯравӣ. Зиндагинома Ӯ 8 марти 1936 дар рустои Шайнаки Муллогадои ноҳияи Ҳисор севумин писар дар хонаводаи Нурмаҳмад Нуров ба дунё омадааст 3. Падараш номи ӯро Ёрмаҳмад гузошт. Писари боҳушу доно бузург шуд. Падараш дар хона ҷувози равғанкашӣ дошт, ӯ дар ин кор падарашро ёрӣ мекард ва дар лаҳзоти истироҳат аз ӯ дарси хондани Қуръон мегирифт. Дар ҳаштсолагӣ Ёрмуҳаммад бештаре аз оёти Қуръонро азёд кард, ки боиси ба худ гирифтани номи дувумаш — Мулло гардид 4 ва ӯ то поёни умр бо ин ном зиндагӣ кард 3. Ба гуфтаи бастагонаш, ӯ аз кӯдакӣ шефтаи мошинҳо буд ва орзу дошт, ки ба унвони ронанда кор кунад 5. Дар даҳаи 1950 ба сафи Артиши Шӯравӣ даъват шуд. Ӯ дар Қазоқистон, дар мавзеъҳои мушакии Байконур хидмат кардааст. Ба гуфтаи худи Нуров, дар артиш ронандаи "падар"-и мушаксозони ИҶШС Сергей Королев буд ва ҳамзамон ба ӯ муяссар шуд, ки фазонавардони машҳур, аз ҷумла Валентина Терешковаро аз наздик бубинад.
Шайх Фатҳуллоҳи Қазвинӣ

Шайх Фатҳуллоҳи Қазвинӣ — адиб, донишманд ва воизи форс-тоҷик, падари Муҳаммадрафеъ Воизи Қазвинӣ 1. Зиндагинома Шайх Фатҳуллоҳи Қазвинӣ аз уламои бузурги Қазвин буд. Ӯ пас аз такмили муқаддамоти мутадовила, ба фарогирии фунуни адаб ва улум ақлию нақлӣ машғул шуд. Ӯ маҳзари дарси Шайх Баҳоӣ ва Фахруддин Самоки Қазвиниро дарк кардааст. Шайх Фатҳуллоҳи Қазвинӣ дар соли 1640 мелодӣ вафот ёфт. Таълифот.
Мулло Усмонов

Мулло Усмонов (15.08.1936, шаҳри Хуҷанд), доктори илмҳои тиб, профессор Зиндагинома Мулло Усмонов 15 августи соли 1936 дар шаҳри Хуҷанд ба дунё омадааст. Хатмкардаи Донишкадаи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино. Ординатори клиникӣ, аспирант, ассистент ва дотсент, мудир ва профессори кафедраи анатомияи одами Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абӯалӣ Ибни Сино, солҳои 1996-2003 ҳамзамон декани факултаҳои муолиҷавӣ ва тибби умумӣ буд. Аз соли 2004 вазифаи профессори кафедраи умумидонишгоҳии асосҳои дониши тиб ва мудофиаи граждании Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуровро иҷро кардааст. 1 Фаъолияти илмӣ Дар давоми фаъолияти илмиаш доир ба масъалаҳои таъсири шароити баландкӯҳ ба организм, системаи рагҳои дохилиузвӣ дар ҳолатҳои муқаррарӣ ва таҷрибавӣ, хусусиятҳои морфологӣ, макро ва микроскопии рагҳои давраи хурди гардиши хун ҳангоми ҷарроҳии шуш ва ғайра пажӯҳиш анҷом додааст. Зиёда аз 100 таълифоти илмӣ дорад. Осор.
Фасеҳуддини Ҳиравӣ

Фасеҳии Ансории Ҳиравӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар Ҳирот ба дунё омада, касби камол кардааст. Бо шоирони ҳамзамонаш Ҳаким Шифоӣ ва Мирзо Ҷалоли Асир дӯстӣ ва мушоират доштааст. Нозими Ҳиротӣ ашъори ӯро пайравӣ кардааст. Намунаҳои ашъораш (ғазал, қитъа ва рубоиҳо) дар тазкираҳои гуногун — "Тазкирату-ш-шуаро"-и Мутрибӣ, "Нигористони сухан", "Шамъи анҷуман", "Рӯзи равшан" ва ғайра омадаанд. Фасеҳии Аансории Ҳиравӣ сарояндаи ишқу мухаббат, тарғибгари дӯстию рафоқат, инсондӯстӣ ва ғайра мебошад. Дар ашъори ӯ нишонаҳои сабки ҳиндӣ ба назар мерасанд. Ин абёт аз ӯст: Гар лаззати доғи ҷигар ин аст, Фасеҳӣ, Афсӯс, ки дар ҳар сари мӯям ҷигаре нест. Олам зи мо тиҳиву зи афғони мо пураст, Шуд андалеб хоку чаман аз наво пураст.
Фонии Кашмирӣ

Мулло Муҳсин Фонии Кашмирӣ (? — 1670, Кашмир) — таърихнигор ва шоир и форсизабони Ҳиндустон. Зиндагинома Дар зодгоҳаш тарбия ёфта, илмҳои маъмули он замон — илоҳйёт, фиқҳ, мантиқ, сарфу наҳв, тиб, адабиёт ва ғайраро аз худ намуд. Фонии Кашмирӣ баъди таҳсил ба чанде аз ноҳияҳои Ҳиндустон сафар кард. Сипас, ба Балх омада, ба хидмати ҳукмрони он ҷо дохил шуд. Баъдтар боз ба Ҳиндустон баргашта, ба дарбори Шоҳиҷаъон роҳ ёфт ва ба мансаби садорати шаҳри Оллоҳобод таъин гардид. Вале дертар ба сабабе аз ин вазифа маъзул гардида, ба Кашмир баргашт ва то охири умр ба кори эҷодӣ ва таълиму тарбияи адибон пардохт. Муҳаммадтоҳир Ғании Кашмирӣ, Ҳоҷӣ Асламхони Солим (шоирони машҳури асри 17 Ҳиндустон) шогирдони Фонии Кашмирӣ мебошанд. Фонии Кашмирӣ дар назм дасти қавӣ дошта, осори гаронбаҳое, аз ҷумла чаҳор маснавӣ ("Нозу Ниёз", "Майхона", "Масдару-л-осор", "Ҳафт ахтар") ва девони ашъор ба мерос гузоштааст. Ин маснавиҳо аз "Хамса"-и нотамоми ӯ буда, дар татаббӯи "Хамса"-и Низомии Ганҷавӣ навишта шудаанд. Маснавии "Нозу Ниёз" (1928 байт) дар пайравии "Хусрав ва Ширин"-и Низомии Ганҷавӣ таълиф ёфтааст. Сюжети достон ба воқеаи ҳақиқии ҳаётӣ — ишқи Сайидмӯсо ном ҷавони мусулмон ва ҳиндудухтар Муҳинӣ асос ёфтааст. Маснавии "Майхона" (1279 байт) масъалаҳои гуногуни тасаввуфӣ ва фалсафиро дар бар мегирад. Сюжети муайяне надорад. Дар чанде аз бобҳои ин маснавӣ табиати зебои Кашмир тавсиф шудааст. Шоир мусиқӣ, шодӣ, ишқ, илмомӯзиро тараннум намуда, шайхони ҷоҳил ва ҳокимони золимро танқид кардааст. Маснавиҳои "Масдару-л-осор" (2278 байт) ва "Ҳафт ахтар" (1607 байт) дар татабӯи "Махзану-л-асрор" ва "Ҳафт пайкар"-и Низомии Ганҷави таълиф шудаанд. Дар достони аввал масъалаҳои тасаввуфӣ ва ахлоқӣ мавриди тадқиқ қарор гирифтаанд, сюжети достони дуюм бошад, ишқист. Девони ашъори Фонии Кашмирӣ қасида, қитъа ва ғазалиёти ӯро (тақрибан 360 ғазал) дар бар мегирад. Фонии Кашмирӣ дар ғазалиёташ ба ғайр аз мавзӯъҳои анъанавӣ ба мавзӯъҳои рӯамарра, аэ ҷумла воқеаҳои иҷтимоӣ, авҷ гирифтани зулму истибдод низ дахл кардааст. Масалан: Дар ҷаҳон нахли ситамро нест уммеди самар. Хуни ноҳақ хушк кард охир ниҳоли дорро. Забони ашъори Фонии Кашмирӣ соддаву равон аст. Ба ақидаи муаллифони баъзе сарчашмаҳои адабӣ, Фонии Кашмирӣ осори мансур низ доштааст.
Мулло Садро

Садриддин Муҳаммад ибни Иброҳими Шерозӣ, маъруф бо номи Мулло Садро (1, Шероз — 1641 2, Басра) — ҳакими мутааллиҳ ва файласуфи эронии садаи ёздаҳуми ҳиҷрии қамарӣ ва бунёнгузори ҳикмати мутаолия аст. Корҳои ӯро метавон намоишдиҳандаи навъе талфиқ аз ҳазор сол тафаккуру андешаи исломӣ пеш аз замони ӯ ба ҳисоб овард. Бисёре аз марокизи илмӣ дар шаҳрҳои Эрону ҷаҳон ва номи бархе аз хиёбонҳои шаҳрҳо ҳамчун Шероз, Теҳрон, Машҳад, Исфаҳон, Қазвин ва Язд ба номи ин файласуф аст. Зиндагинома Мулло Садро дар рӯзи нуҳуми ҷумодулаввали соли 979 қамарӣ (ҳабдаҳуми меҳри 950 баробар ба соли 1571 мелодӣ) дар Шероз ва дар маҳаллаи Қивом зода шуд ва ӯро Муҳаммад номиданд. Ба ривояте, падари ӯ хоҷа Иброҳими Қивом марде донишманд ва вазири фармондори Порс — Муҳаммад Мирзо, ки баъдҳо ба шоҳ Муҳаммади Худобанда маъруф шуд, буд ва Садруддин Муҳаммад танҳо фарзанди ӯ ҳосили як дуо буд. Ба бовари Ҳенрӣ Карбун, хоҷа Иброҳим бозаргон буд ва ба хариду фурӯши марворид, шакари бангола ва шоли кашмирӣ мепардохт. Вай ҳар гоҳе барои ба даст овардани марворид ба Мағоси луълуъ дар Баҳрайн мерафт. Иброҳим Қивом дар оғоз Муҳаммади кӯчакро ба мактабхонаи Мулло Аҳмад дар маҳаллаи Қивом бурд. Муҳаммад ду сол дар ин мактабхона хондану навиштан ва қироати Қуръонро фаро гирифт. Сипас ӯро ба як муаллими хонагӣ ба номи Мулло Абдурразоқи Абарқаввӣ сипурданд, то ба Муҳаммад сарфу наҳв биёмӯзад. Ду пешомад сабаби вақфа дар таҳсили Муҳаммади навҷавон шуд, яке вафоти мулло Абдурразоқи Абрқувваӣ буд, ки Муҳаммад навҷавонро дар марги устоди худ сӯгвор кард ва дигар вафоти шоҳ Таҳмосби якуми Сафавӣ ва ба подшоҳӣ расидани шоҳ Исмоили дувуми Сафавӣ, ки сабаби ноамнии Эрон, аз ҷумла Шероз гашт ва Иброҳим Қивом аз бими ҷон хонаводаи худро аз Шероз ба амирнишинҳои ҷануби халиҷи форс кӯчонд. Пас аз марг ё кушта шудани шоҳ Исмоили дувум ва бо ба фармонравоӣ расидани шоҳ Аббоси якум даврони ҳарҷумарҷ ба поён расид ва Иброҳим ва хонаводааш ба Шероз бозгаштанд. Муҳаммад ба фармони падараш ба Басра рафт ва дар ҳуҷраи бозаргони шерозӣ ба номи Юсуфи Байзовӣ, ки падараш бо ӯ қарордоди бозаргонӣ баста буд, ба кор машғул шуд. Се моҳ пас аз он, Иброҳим Қивом ба диёри боқӣ шитофт ва Муҳаммади сӯгвор ногузир ба Шероз бозгашт ва ба гардондани ҳуҷраҳои бозаргонии падараш пардохт. Осор.
Мулло Фатҳуллоҳи Кошонӣ

Мулло Фатҳуллоҳи Кошонӣ — фақеҳ, мутакаллим, муфассир, мутарҷим ва нависандаи форс-тоҷик, муаллифи "Минҳоҷу-с-содиқин".
Мулло Эркаев

Мулло Эркаев (09.05.1910, деҳаи Сайроби ноҳияи Бойсуни ҶШС Ӯзбекистон — 15.12.1996, шаҳри Душанбе), - олим, муаррихи маъруфи тоҷик, доктори илмҳои таърих, профессор, Муаллими Хизматнишондодаи мактаби ҶШС Тоҷикистон, академики Академияи педагогии ИҶШС. Зиндагинома Соли 1929 Дорулмуаллимини шаҳри Тошканд ва соли 1939 факултети таърихи ДДОД ба номи Т. Шевченкоро хатм кардааст. Солҳои 1941–1949 лектор, мудири шуъба, ҷонишини мудири шуъбаи таблиғ ва ташвиқи КМ ҲК (б) Тоҷикистон, котиби Комитети ҳизбии вилоятҳои Душанбе ва Кӯлоб оид ба таблиғ ва ташвиқ, 1950–1975 мудири кафедраи таърихи ҲКИШ-и Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин, буд. Солҳои 1975–1996 ҳамчун профессори кафедраи таърихи ҲКИШ-и ДДОД ба номи Т. Шевченко кор кардааст. Фаъолияти илмӣ Муаллифи беш аз 170 китобу рисола ва мақолаҳои илмӣ ва илмию методӣ мебошад. Таълифотҳояш масъалаҳои барпо намудани ҳокимияти шӯравӣ дар Тоҷикистон, таърихи ҷанги граждани дар Тоҷикистон, торумори босмачигарӣ дар Тоҷикистон фарогиранд. Бештар аз 50 нафар олимони тоҷик зери роҳбари ӯ рисолаҳои номзадӣ ва докторӣ ҳимоя кардаанд. Осор Ҷоизаҳо Нигаред низ.
Муллоабдуллоҳ Қазвинӣ

Муллоабдуллоҳ Қазвинӣ — шоир и форс-тоҷик. Зиндагинома Дар зодгоҳаш таҳсили ибтидоӣ гирифт ва ба гуфтаи Фахрии Ҳиравӣ (дар "Латоифнома") 40 соли умраш дар Ҳирот гузашта, дар мадрасаҳои ин шаҳр донишҳои роиҷи рӯзгорро аз худ кардааст. Айёми таҳсил ба шеър гуфтан шурӯъ намуд. Муллоабдуллоҳ Қазвинӣ дар анвои гуногуни адабӣ шеър гуфтааст, ба вижа, ғазалу қасидаҳои неку дорад. Аз ӯ абёти пароканда дар тазкираҳо омадааст. Ғазалҳояш ишқӣ буда, мазмунҳои фалсафию иҷтимоӣ доранд. Гоҳе дар пайравии Мавлоно ва Саъдию Ҳофиз ғазал сароидааст. Ин матлаъ аз ӯст: Баски дар дидаи мардум даҳанат нопайдост, То нагӯйӣ сухане, ҳеч надонанд куҷост.
Мулло Ҳодии Сабзаворӣ

Мулло Ҳодии Сабзаворӣ (1797 2 3 ё 1797 1, Сабзавор, устони Хуросони Разавӣ — 1873 2 3 ё 1872 1, Сабзавор, устони Хуросони Разавӣ) — донишманди улуми исломӣ, файласуф, ориф, шоир ва фақеҳи форс-тоҷик. Сабзаворӣ ғазалҳои ҳикамӣ ва ирфонӣ сурудааст ва дар шеъраш "Асрор" тахаллус мекард. Ва маҷмӯъае аз мантиқ, илоҳиёт ва табиёт, илми нафс ва фиқҳро ба сурати манзум фароҳам оварда ва онро шарҳ кардааст. Ин китоб "Шарҳу-л-манзума" ном гирифтааст.
Ҷалолуддини Яздӣ

Мулло Ҷалолуддин Муҳаммад Мунаҷҷими Яздӣ, мулаққаб ба Мулло Ҷалол — ахтаршинос ва таърихнигор машҳури даврони салтанати шоҳ Аббоси. Вай дар улуми фалакӣ ва танҷим дар аҳди худ устоде машҳур буд ва дар сафарҳову ҷангҳо ва бештари авқот бо шоҳ Аббос ҳамроҳ ва ҳаргиз аз ӯ ҷудо намегардид ва шоҳ дар ҳар кори муҳимм бо Муллоҷалол машварат мекард ва бидуни машварати ӯ тасмими қотеъ намегирифт. Аз муҳиммтарин осор ӯ метавон "Таърихи Аббосӣ"-ро ном бурд.
Муллобаротӣ

Муллобаротӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳасан Ҳусейнови ноҳияи Ёвон. Аз Муллобаротӣ то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 11 км. Аҳолиаш 660 нафар, тоҷикон.
Муллобадал

Муллобадал — деҳа дар ҷамоати деҳоти Оби Меҳнати ноҳияи Рашт. Аз Муллобадал то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 30 км. Аҳолиаш 263 нафар, тоҷикон.
Муллодавлат

Муллодавлат — деҳа дар ҷамоати деҳоти Гулистони ноҳияи Ваҳдат. Аз Муллодавлат то маркази шаҳр 5 км. Аҳолиаш 2012 нафар, тоҷикон.
Муллои Гирдак

Муллои Гирдак — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сичароғи ноҳияи Роғун. Аз Муллои Гирдак то маркази ҷамоат 5 км, то маркази ноҳия 40 км. Аҳолиаш 16 нафар, тоҷикон.
Мулловалад

Мулловалад — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сичароғи ноҳияи Роғун. Аз Мулловалад то маркази ҷамоат 13 км, то маркази ноҳия 48 км. Аҳолиаш 55 нафар, тоҷикон.
Мулломаҳмуд Муллоаҳмади Кӯҳӣ

Мулломаҳмуди Муллоаҳмади Кӯҳӣ (1857, Панҷакент — 1914, ҳамон ҷо) — шоир ва хаттоти тоҷик, хатти настаълиқ ва шикастаро хуб менавиштааст. Зиндагинома Аз оилаи косиби сангу чархи осиёбтарош. Кӯҳӣ аз табори шоир Саййидиброҳим Қосим буда, гузаштагонаш ашхоси хирадманду муътабари диёр маҳсуб мешуданд. Маълумоти ибтидоиро дар назди падараш гирифта, дар мадрасаҳои Самарқанд низ таҳсил кардааст. Аз эҷодиёти Кӯҳӣ тақр. 1500 мисраъ (дар як дафтари дастнависи худи ӯ ва дар ҳошияи китобҳои рӯйнавис ё мутолиакардааш) боқӣ мондаанд. Кӯҳӣ табъи равон ва истеъдоди баланди шеъргӯӣ дошта, бар ашъори баъзе адибони форсу тоҷик, хусусан Сайидо мухаммас бастааст. Баъзан ба ғазалиёти Ҳофиз пайравӣ кардааст. Забони ашъори Кӯҳӣ содаву равон буда, ӯ аз калимаву ибораҳои гуфтугӯӣ ва таъбирҳои рехтаи мардум фаровон истифода бурдааст. Ашъори Кӯҳӣ ба назми фолклорӣ наздик буда, масъалаҳои иҷтимоӣ ва ахлоқии мардуми деҳот дар он инъикос ёфтаанд. Маҷмуаи ашъораш, ки бар асари ҳаводиси рӯзгор пароканда шуда буд, тавассути яке аз пайвандонаш Зиндадили Саҳронишин (иборат аз 4 ғазал, 4 мухаммас, 100 байт) дастрас гардид. Намунаи зер аз абёти ӯст: Биё, эй дил, бикун сабре, ки он дилдор меояд, Барои пурсиши он ошиқи бемор меояд. Ба дӯши хеш то кай мекашӣ ин бори ҳиҷронро, Бинеҳ акнун, ки он моҳи парирухсор меояд. Чу булбул бар фироқи гул кашида ранги дилтангӣ, Кушо чашми тамошо, он гули бехор меояд. Машин бар кунҷи ғафлат бехабар, бархез, ай Кӯҳӣ, Даруни сина деҳ ҷояш, ки ин ҷо ёр меояд. Дил додаам ман ба маҳлиқое, Ба шӯхчашме, ба дилрабое. Ба шаҳсаворе, зебонигоре, Ба гулъузоре, ба хушадое.. Гулҳо бирӯяд, ҳар ҷо ки пӯяд, Кӯҳӣ бигӯяд сад марҳабое.
Муллоконӣ

Муллоконӣ — деҳа дар ҷамоати деҳоти Сарихосори ноҳияи Балҷувон. Аз Муллоконӣ то маркази ҷамоат 25 км, то маркази ноҳия 61 км. Аҳолиаш 337 нафар, тоҷикон.
Мулломансур Аҳмадов

Мулломансур Аҳмадов (1898, Хуҷанд — 1986, ҳамон ҷо) — ширкаткунандаи муборизаҳо барои мустаҳкам намудани Ҳокимияти Шӯроӣ дар шимоли Тоҷикистон. Зиндагинома Дар мактаби куҳна ва мадрасаи Ҳоҷӣ Мирсалим хондааст. Муаллими мактаби маҳви бесаводӣ дар Хуҷанд — ширкаткунандаи ислоҳоти замин дар шимол Тоҷикистон — котиби Иттифоқи кормандони маорифи округи Хуҷанд — корманди масъули маориф ва савдои Хуҷанд — ширкаткунандаи ҶБВ — корманди масъули соҳаи савдо ва шуъбаи корҳои дохилии Хуҷанд. Аз соли 1960 нафақагир буд. Бо ордени Ҷанги Ватанӣ (дараҷаи) ва ҳашт медал сарфароз гардидааст.
Муллоназар Холназаров

Муллоназар Холназаров (зод. 28 сентябри 1954, деҳаи Дарғ, ноҳияи Айнӣ, вилояти Ленинобод) — низомии тоҷик, полковник. Зиндагинома Муллоназар Холназаров 28 сентябри соли 1954 дар деҳаи Дарғи ноҳияи Айнӣ ба дунё омадааст. Дар соли 1976 факултети шарқшиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм кардааст. Соҳиби 5 фарзанд мебошад. Корнома Солҳои тарҷумон дар Афғонистон, солҳои корманди ҷамияти "Китоб", мудири матбуоти Фронти халқии Тоҷикистон буд 1. Аз соли дар Вазорати мудофиа ба ҳайси муовин сардори сарситоди Қувваҳои мусаллаҳ хидмат кардааст. Аз соли ба кори ҳарбӣ-дипломатӣ гузашта, аташеи низомӣ дар кишварҳои Қирғизистон, Қазоқистон ва Эрон фаолият кардааст. Полковник Муллоназар Холназаров ба давлатҳои Амрико, Олмон, Афғонистон, Чин, Қазоқистон, Эрон, Русия, Узбекистон, Қирғизистон, Молдова ва ғайраҳо сафарҳои корӣ анҷом додааст. Муллоназар Холназаров соли 1997 ба рутбаи подполковник ва соли 1998 ба рутбаи палковник мушарраф гардидааст. Палковник Муллоназар Холназаров дар амалётҳои муҳими ҳарбию низомӣ дар ноҳияҳои гуногуни Тоҷикистон иштирок карда дар ин набардҳо ҳамеша аз ақлу хираду худ бар муқобили душман истифода кардааст. Айни ҳол палковник Муллоназар Холназаров ҳамчун сарходими Инистути омузиши масалаҳои Осиё ва Аврупо фаолият дорад. Узви Иттифоқи рӯзноманигорон ва муаллифи беш аз 30 мақолаҳои илмӣ оммавӣ. Муллоназар Холназаров муаллифи китобҳои "Дар чашмони хотираҳо", ва Эрони муосир мебошад. Ҷоизаҳо Муллоназар Холназаров бо ордени Спитамен ва беш аз 15 медалӣ ҷангӣ қадр шудааст.
Муллошариф Раҳимов

Муллошариф Раҳимов (с.1902, ноҳияи Ёвон –ваф. 18. 02. 1985, Душанбе), иштирокчии фаъоли Ҷанги гражданӣ дар Тоҷикистон. Аз оилаи деҳқони камбағал. Узви КПСС аз с.1940. С. 1921 дар кори Кумитаи инқилобии тумани Ёвон иштирок кард. С. 1922 яке аз аввалинҳо шуда отряди ихтиёрӣ ташкил намуд ва ба муҳофизати Ҳокимияти Шӯравӣ камар баст. С. 1925 раиси Кумитаи инқилобии Ёвон, с.1926 раиси Комиҷроияи вил.Ҳисор интихоб гардид. С.1929-58 дар вазифаҳои роҳбарикунандаи шӯравӣ ва хоҷагии Тоҷикистон буд. Аз с.1959 нафақахӯри шахсӣ. Бо орденҳои Байрақи Сурх, Байрақи Сурхи Меҳнат, Ҷанги Ватанӣ (дараҷаи 2), "Нишони Фахрӣ", ордени Ҷумҳурии Халқии Шӯравии Бухоро, медалҳо ва Ифтихорномаҳои Фахрии Раёсати Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон мукофотонида шудааст. 1 Пайнавиштҳо.
Муллоҷон Фозилов

Муллоҷон Фозилов — номзади илми филология. Узви вобастаи Академияи илмҳои ҶШС Тоҷикистон.
Муллошоҳи Бадахшӣ

Шоҳмуҳаммад мулаққаб ба Муллошоҳи Бадахшӣ — аз шоирони порсигӯ ва машоихи сӯфияи тариқаи қодирӣ.
Навбаҳор (деҳа, н. Шаҳринав)

Навбаҳор (то 30 декабри 2021 — Мулло Шодӣ 1)— деҳа дар ҷамоати деҳоти Ҳасанови ноҳияи Шаҳринав. Аз Навбаҳор то маркази ҷамоат 3 км, то маркази ноҳия 15 км. Аҳолиаш 2516 нафар, тоҷикон.
Муллошоҳ Давлатов

Муллошоҳ Давлатов (20.12.1942, деҳаи Ҳадишаҳри ноҳияи Масчо), доктори илми таърих. Зиндагинома Муллошоҳ Давлатов факултаи таърихи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленинро соли 1969 ба поён расонда, дар Институти давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Ибни Сино аз фалсафа дарс гуфтааст. Солҳои 1980-1985 дар Афғонистон ба корҳои педагогӣ шуғл варзида, минбаъд дар макотиби олии пойтахт фаъолият доштааст. Солҳои минбаъда дар факултаи таърихи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дарс додааст. Аз соли 1991 директории Омўзишгоҳи педагогии ноҳияи Масчоро ба зимма гирифтааст. Баробари корҳои педагогӣ ҳамвора ковиши илмӣ бурда, таълифоти чашмрас дар соҳаи таърих ба хидмат овардааст, доманаи пажўҳишаш васеъст. Солҳои охир ба муборизаи мардуми тоҷик алайҳи истилогарони муғул (асри 13) таваҷҷўҳи хос зоҳир намудааст. Осор.
Мулоқанд Олимов

Мулоқанд Олимов (7.07.1956, ноҳияи Рӯдакӣ) — олим, риёзидон, номзади илмҳои физика-математика, дотсент. Зиндагинома Солҳои 1973–1977 донишҷӯи Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко, 1977–1980 муаллими математикаи мактаби миёнаи 179 ноҳияи Ленин, 1980–1991 ассистент, 1991–1995 муаллими калон, 1995– 2001 иҷрокунандаи вазифаи дотсенти кафедраи алгебра в назарияи ададҳои Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Қ. Ҷӯраев буд. Аз соли 2001 дотсент ва аз соли 2004 мудири кафедраи алгебра ва назарияи ададҳои Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ мебошад. Муаллифи зиёда аз 90 корҳои илмӣ ва илмию методӣ аст. Осор.
Мултиплексор

ултиплексор — таҷҳизотест, ки якчанд сигналҳои даромад, ва як баромадҳои идоракунандаи зиёд дорад ва як баромади сигналӣ дорад. Сигнали аналогӣ ва Сигнали рақамӣ 1 2 3 ё коммутатор. Таҷҳизоти баръакси мултиплексор бо функсияҳои худ ин демултиплексор мебошад. Таҷҳизот Дар сифати идоракунии схемаҳо одӣ дешифратор истифода бурда мешавад. Мултиплексор Мултиплексорҳо (аҳ), ва ҳам (аз). Ҳамчунин нигаред.
Чандгонагии фарҳангӣ

Чандгонагии фарҳангӣ ё чандфарҳангигароӣ як навъи айделожие аст, ки бар мабнои он; инсонҳои аз ақвом, нажод ва миллатҳои гуногун бо доштани ҳуқуқи шаҳрвандӣ яксон дар як макон (масалан, як кишвар) бо ҳам зиндагӣ мекунанд. Манбаъ Аз Википедиаи порсӣ.
Мултиплекс

Мултиплекс (дар ТВ) - (— омезиш, омехташуда) — ҳангоми пахши рақамӣ дар як баста муттаҳид намудани каналҳои телевизионӣ аст. Ин бастаи барномаҳоест, ки пахши онҳо бо истифода аз як канали интиқолкунанда сурат мегирад (дар диапазони басомадҳо, агар барнома тавассути алоқаи радиоӣ ё бастаи рақамӣ пахш шавад). Таъсиси шабакаи мултиплекси якум одатан мутобиқи нақшаи вусъатёбии шабакаҳои телевизиони рақамӣ шурӯъ мешавад. 1 Пайвандҳо.
Мултаново (ноҳияи Володарск)

Мултаново — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Володарск, ки дар вилояти Астрахан қарор дорад, дохил мешавад.
Мултфилм

Филми тасвирӣ ("филми мултипликатсионӣ", "мултфилм", аз калимаи — зарб ва — плёнка; лаҳҷавӣ. мултик) — филми, банаворшудаи бо ёрии асбобҳои кашидаҳои кадрӣ (3-моделсозӣ низ ҳисоб мешавад) ва барои намоишдиҳӣ дар кинотеатр, пахш дар телевизион, тамошо дар экрани компютер ва дигар сохтаҳои электронӣ. Намуди мултфилмҳо Аз рӯи созиш Аз рӯи давомнокӣ Аз рӯи намоиш Нигаред Сарчашмаҳо.
Хокпӯш

Хокпӯш 1, мулч — лояе аз коҳ, хокарра, барг, варақаи пилостикӣ ё хоки суст, ки сатҳи хокро бо он мепӯшонанд то аз хок ва решаи гиёҳон дар баробари асари қатароти борон, силабандӣ, яхбандон, фарсоиш ва табхир муҳофизат шавад. Нигаред низ.
Мулёб

Мулёб — деҳа дар ҷамоати деҳоти Нуриддин Маҳмудови ноҳияи Шамсиддин Шоҳин. Аз Мулёб то маркази ҷамоат 6 км, то маркази ноҳия 36 км. Аҳолиаш 401 нафар, тоҷикон.