ArabovMK/tajik-wikipedia-corpus huggingface dataset:
Восӯхт

Восӯхт — безорӣ, эъроз ва рӯгардонӣ аз маъшуқ, дар адабиётшиносӣ шеъреро гӯянд, ки дар навъҳои гуногуни назм, бештар ва маъмултар – ғазал суруда мешавад ва он мазмуни бо эъроз рӯй гардондан аз маъшуқа, тарки ишқи ӯ карданро дорад. Шеърҳои бад-ин мазмун нигошташуда дар эҷодиёти шуарои аҳди Ғазнавиён (асрҳои 11–12) ба назар мерасанд, вале авҷи пешрафт, нашъу нумӯи он ба асрҳои 15–16, ба давраи ба сари кор омадани мактаби вуқӯъ тааллуқ дорад ва восӯхт гуфтан дар миёни шоирони форсизабони Ҳиндустон ба равияи эҷодие табдил ёфта буд. Шеъри восӯхт дар эҷодиёти Ваҳшии Бофқӣ бештар ба назар мерасад. Намунаҳои шеъри восӯхт: Зуд восӯзад зи ишқи оташин рухсори гул, Булбул ар з-ин гуна нози боғбон хоҳад кашид. Таъсири Табрезӣ Ҷоми шароби ишқи ту кайфияте надошт, Мастӣ баҳона сохтаму бар замин задам. Ҳамдамии Машҳадӣ Тарки ишқат, эй бути номеҳрубон, хоҳем кард, Бо дигар номеҳрубон улфат ба ҷон хоҳем кард. Улфатат гар нест бо мо, эй ҷафоҷӯ, гӯ мабош, Мо ба рағмат улфате бо дигарон хоҳем кард. Қаҳти хубон нест, ҳар ҷо дилбаре хоҳем ҷуст, Дил ба қайди турраи он дилситон хоҳем кард. Қадри ишқи мо агар пеши ту набвад, нест ғам, Ишқбозӣ бо нигоре қадрдон хоҳем кард. Мо зи кӯят ин замон рахти иқомат мекашем, Ин напиндорӣ, ки боз ин ҷо макон хоҳем кард. Гар бинои дӯстӣ муҳкам кунӣ бо Муҳташам, Хоки поятро даруни дидагон хоҳем кард.
Вота

Вота — деҳа дар ҷамоати деҳоти Урметани ноҳияи Айнӣ. Аз Вота то маркази ҷамоат 10 км, то маркази ноҳия 45 км; роҳ автомобилгард. Аҳолиаш 520 нафар, тоҷикон. Иқтисод Мактаби таҳсилоти умумии асосӣ, бунгоҳи тиббӣ, масҷиди панҷвақта, нуқтаи хидмати маишӣ, 4 нуқтаи савдои хусусӣ дорад. Соҳаҳои асосии хоҷагӣ: боғдорӣ, чорводорӣ ва зироаткорӣ. Заминҳо аз дарёчаи Вота обёрӣ мешаванд. Вота то соли 1850 дар ҷойи ноҳамвор ҷойгир будааст. Мардумаш минбаъд ба ҳамворӣ кӯчида, ҳоло 300 га замини обиро кишт мекунанд. Дар ҳудуди Вота хоҷагии деҳқонии ҷамоавии "Вота – Ёвон" ва 7 хоҷагии деҳқонии инфиродӣ мавҷуд аст.
Вотежиса (ноҳияи Красноборский)

Вотежиса — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Красноборский, вилояти Архангелск медарояд.
Вося (русто дар ноҳияи Грязоветс, Вологда)

Вося — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Грязоветс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Воткинск

Воткинск — шаҳрест дар Удмуртиа дар Русия аст. ҳолиаш 99441 нафар аст.
Вося (ноҳияи Грязоветс, Вологда)

Вося — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Грязоветс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вотолино (ноҳияи Витегор, Вологда)

Вотолино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Витегор, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вотерка (ноҳияи Шекснин, Вологда)

Вотерка — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Шекснин, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вотола (ноҳияи Илин, Иванов)

Вотола — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Илин, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Вотола (ноҳияи Иванов, Иванов)

Вотола — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Иванов, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Вофир

Вофир (— бисёр, фаровон) — номи яке аз баҳрҳои махсуси шеъри Баъзе шоирони форс-тоҷик барои санҷиши маҳорати худ дар ин баҳр шеър гуфтаанд. Ин баҳрро барои он вофир меноманд, ки дар рукни он ҳиҷои кӯтоҳ нисбат ба ҳиҷои дароз бисёр аст. Рукни асосии вофир мафоилатун, яъне, доираи муъталифа дар шакли мусамман ҷудо кардааст. Аз рукни солими вофир чор навъи он – мусаммани солим, мусаддаси солим, мураббаи солим ва мусаннои солим ба вуҷуд меоянд. Барои сохтани навъҳои дигари ин баҳр аз рукни солим ва зиҳофҳо (нигар Зиҳоф), ки шумораашон зиёд аст, истифода мебаранд. Мисолҳо: Вофири мусаммани солим: Чӣ шуд, санамо, ки сӯйи касе ба чашми ризо наменигарӣ, Зи расми ҷафо намегузарӣ, тариқи вафо намесипарӣ, мафоилатун мафоилатун мафоилатун мафоилатун – – – – – – – – Сайфӣ Вофири мусаддаси солим: Буто, ғами ту бар ин дили ман бизад аламе, Чунонки аз ӯ ба гирди ҷаҳон шудам аламе. мафоилатун мафоилатун мафоилатун – – – – – – Насируддини Тӯсӣ Вофири мураббаи солим: Бадӣ чӣ кунӣ ба ҷони касе, Ки ӯ накунад ба ҷони ту бад. мафоилатун мафоилатун – – – – Эзоҳ Адабиёт.
Вотолино (ноҳияи Кинешем, Иванов)

Вотолино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Кинешем, ки дар вилояти Иванов қарор дорад, дохил мешавад.
Вофӣ

Вофӣ (– вафокунанда ба аҳд, нигаҳбони аҳд) — дар илми арӯз байтест, ки рукнҳои он солиманд, яъне таҷзият – ба ҷузъҳо ҷудо кардан дар он роҳ наёфтааст. Мисол: Ай сорбон, оҳиста рон, к-ороми ҷонам меравад В-он дил, ки бо худ доштам, бо дилситонам меравад. мустафъилун мустафъилун мустафъилун мустафъилун Саъдӣ Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро, Ба холи ҳиндуяш бахшам Самарқанду Бухороро. мафоӣлун мафоӣлун мафоӣлун мафоӣлун Ҳофиз Эзоҳ Адабиёт.
Вотум

Вотум (— ирода, раъй) — қарор, райъе, ки тавассути овоздиҳӣ қабул шуда, дар таҷрибаи сиёсии давлатҳо тартиби изҳори боварӣ ё нобоварӣ ба фаъолияти ҳукумат ё вазирро ифода мекунад. Ҳадафи асосии вотум дарёфти роҳу воситаҳои таъмини ҳамкорӣ байни ҳукумат ва парламент мебошад. Вотуми боварӣ дар низоми идоракунии демократӣ овоздиҳии парламентиест, ки намояндагони палатаи поёнӣ мавқеашонро нисбат ба самтҳои асосии сиёсат, лоиҳаҳои қонуни ҳукумат ё вазир изҳор менамоянд. Вотуми боварӣ метавонад бо ташаббуси ҳукумат ё гурӯҳи намояндагон дар парламент гузошта шавад. Дар шароити дар парламент аксариятро ташкил додани ҷонибдорони ҳукумат вотуми боварӣ ҳосил мешавад. Дар мамлакатҳои узви Иттиҳоди Британия – Англия, Канада, Австралия ва Зеландияи Нав пешниҳодҳои мухолифин оид ба лоиҳаҳои қонунҳо ва буҷа метавонад боис гардад, ки масъалаи вотуми боварӣ баъди баррасӣ ба овоздиҳӣ гузошта шавад Дар бундестаг (парламент)-и Олмон танҳо "вотуми нобоварии конструктивӣ" маъмул аст, ки натиҷаи он метавонад интихоби канслери нав тавассути тарафдории аксарият гардад. Канслер ҳуқуқ дорад дар дилхоҳ маврид дар бораи дарёфти вотуми боварӣ дар парламент масъала ба миён гузорад. Дар ҳолати нобоварии бундестаг ба канслер, агар бундестаг канслери навро интихоб карда натавонад, Президенти Олмон бо пешниҳоди канслер баъди 21 рӯз онро пароканда менамояд. Мувофиқи моддаи 49 Конститутсияи Фаронса ҳукумат барои дарёфти вотуми боварӣ метавонад доир кардани овоздиҳиро дар мавриди барномаҳои ҳукуматӣ ва масъалаҳои умумимиллӣ дар Маҷлиси миллӣ (парламент) талаб намояд. Вотуми боварӣ дар Фаронса бо ду мақсад баргузор карда мешавад:.
Вотчино (ноҳияи Сокол, Вологда)

Вотчино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Сокол, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вофӣ би-л-вафаёт

"Вофӣ би-л-вафаёт" — асари Салоҳуддин Халил ибни Ойбеки Сифдӣ (фавт 1362); таърихномаи бузурги шахсиятҳои маъруфи олами исломӣ, ки ҳамчун зайл ва такмила бар "Вафаёту-л-аъён" таълиф шудааст. Муаллиф дар он шарҳи ҳол ва зиндагиномаи 12 ҳазор шахсияти маъруфу машҳури замонҳои гуногун, аз қабили саҳобаҳо, тобеин, подшоҳон, амирон, қозиён, омилони хароҷ, мутакаллимон, фақеҳон, муҳаддисон, муфассирон, қориёни маъруф, пешвоёни тариқат, наҳвиёну адибон, шоирон, табибон, ҳакимон, намояндагони мазҳабҳову фирқаҳои эътиқодӣ ва ғ.-ро ба тартиби алифбо ёд кардааст. Китоб бо муқаддимаи муфассали муаллиф дар баёни илми таърих ва таърихнигорӣ оғоз ёфтааст. Сипас муаллиф нахуст зиндагинома, ҳаёт ва фаъолияти Пайғамбар (с)-ро оварда, баъд аз он ба баёни асли матлаб пардохтааст. Аз ин китоб нусхаҳои хаттии зиёде дар китобхонаҳои ҷаҳон мавҷуданд ва нусхаи аз ҳама комил ва беҳтарини он, ки ду бор бо дастхатти худи муаллиф муқобала шудааст, дар китобхонаи Сулаймонияи Туркия зери рақами 840 маҳфуз аст. "Вофӣ би-л-вафаёт" чандин бор чоп шудааст (ахиран ба таври илмӣ дар 29 ҷилд соли 2000 дар Бейрут).
Вохта

Вохта (Великая Охта) — дарё дар Русия аст. Ин дарё дар Ҷумҳурии Коми, вилояти Архангелск мешорад.
Вофӣ фӣ-л-фурӯъ

"Вофӣ фӣ-л-фурӯъ" — асари имом Абулбаракот Абдуллоҳ ибни Аҳмад ан-Насафӣ (фавт 1310) дар фиқҳ ба забони арабӣ. Ин китоб мисли "Ҳидоя"-и Бурҳонуддини Марғинонӣ яке аз матнҳои мақбул ва муътабари фиқҳи ҳанафӣ маҳсуб мешавад. Муаллиф дар он тамоми масъалаҳои фиқҳии китобҳои "Ҷомеъу-с-сағир", "Ҷомеъу-л-кабир" ва "Зиёдот"-и имом Муҳаммади Шайбонӣ, "Мухтасар"-и Ҳокими Шаҳид ва "Назму-л-хилофиёт"-и Наҷмуддини Насафиро оварда, баъзе масъалаҳои дар фатово ва воқеоти фуқаҳои баъдина ҷойдоштаро низ ба он илова кардааст. Дар китоб номҳои муҷтаҳидон ва марҷаи масъалаҳо бо аломатҳои рамзӣ ёд шудаанд: Абуҳанифа бо ҳарфи "ҳо", Абуюсуф бо ҳарфи "син", Муҳаммади Шайбонӣ бо ҳарфи "мим", Зуфар бо ҳарфи "зо", имом Шофеъӣ бо ҳарфи "фо", имом Молик бо ҳарфи "коф" ва ривоятҳои дар фатово ва воқеоти дигар фақеҳон омада бо ҳарфи "вов". Баъдан муаллиф бар матни ин китоби худ бо номи "ал-Кофӣ" шарҳи муфассале навиштааст. Аз шореҳони дигари ин китоб Баҳоуддин Абулбақо Муҳаммад ибни Аҳмад ал-Маккӣ (фавт 1450) мебошад, ки бар матни "Вофӣ фӣ-л-фурӯъ" ду шарҳ таълиф кардааст: яке мухтасар ва дигаре муфассал. Соҳиби "Хизонату-л-муфтиййин" дар муқаддимаи китоби худ ёд кардааст, ки ӯ низ бо номи "аш-Шофӣ" бар ин китоб шарҳе дорад.
Вотчево (ноҳияи Великоустюг, Вологда)

Вотчево — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Великоустюг, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вохта (деҳа)

Вохта — деҳаест дар Русия, ки дар ҳайати ноҳияи Вилегодский, вилояти Архангелск медарояд.
Вотча (ноҳияи Вологод, Вологда)

Вотча — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вочах

Вочах — деҳа дар ноҳияи Сариосиёи вилояти Сурхондарё, Ҷумҳурии Ӯзбекистон. Мақом аз 2009. Ҷуғрофия Координатаҳои ҷойгиршавии деҳа°2346 с. ш. 67°2755 в. д. Я Эзоҳ Шаблон:Ноҳияи Сариосиё.
Вотолино (ноҳияи Вологод, Вологда)

Вотолино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Вологод, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вошии Лоҳурӣ

Абуҷаъфар Умар ибни Исҳоқ Вошии Лоҳурӣ. Зиндагинома Дар тазкираҳо аз "Лубобу-л-албоб"-и Авфии Бухороӣ (асри 13) гирифта, то ба "Маҷмаъу-л-фусаҳо"-и Ризоқулихони Ҳидоят (асри 19) номаш омадааст ва чун шоиру донишманд, сарояндаи қасоиди маснӯъ (ороста бо санъатҳои бадеии гуногун) тавсиф шудааст. Абёти зерин намунае аз шеъри ӯянд: Дӯш дар савдои дилбар будаам, Бо лаби хушку рухи тар будаам. Дар хумори абҳари махмури ӯ, Дида боз аз ғам чу абҳар будаам. В-аз нами чашму тафи дил ҳар замон, Гӯӣ андар обу озар будаам.
Вохтога (Вохтожское МО ноҳияи Грязоветс, Вологда)

Вохтога — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Грязоветс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вохтога (ноҳияи Грязоветс, Вологда)

Вохтога — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Грязоветс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вошажниково (ноҳияи Череповетс, Вологда)

Вошажниково — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Череповетс, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вошиха (ноҳияи Селиванов)

Вошиха — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Селиванов, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Воютино (ноҳияи Меленков)

Воютино — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Меленков, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Вошар (ноҳияи Тарног, Вологда)

Вошар — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа дар ҳайати ноҳияи Тарног, ки дар вилояти Вологда қарор дорад, дохил мешавад.
Вошилово (ноҳияи Собин)

Вошилово — деҳа, яке аз маҳаллаҳои аҳолинишини Федератсияи Русия мебошад. Деҳа, дар ҳайати ноҳияи Собин, ки дар вилояти Владимир қарор дорад, дохил мешавад.
Вояи дору

Вояи дору, дозаи дору — миқдори доруе, ки духтур барои муолиҷаи беморӣ таъйин мекунад. Дар дорухат (ретсепт) вояи доруро бо грамм, миллилитр ё воҳиди таъсири биологӣ (ВТ) нишон медиҳанд. вояи доруе, ки барои як бор таъйин карда мешавад, вояи якбора, вояи доруе, ки барои як шаборӯз таъйин мекунанд, вояи шаборӯзӣ ном дорад. Вояи дору баъзан барои тамоми даври табобат муқаррар карда мешавад (вояи пурра). Вояи камтарини доруро вояи кеҳин (камтарин)-и муолиҷавӣ ва вояи бештарини онро вояи меҳин (бештарин)-и муолиҷавӣ меноманд. Вояи меҳини якбора ва вояи меҳини шаборӯзӣ низ мавҷуд аст. Дар амал бисёр вақтҳо вояи миёнаи муолиҷавиро кор мефармоянд. Дар сурати зиёд кардани вояи муолиҷавӣ организм заҳролуд мешавад. Вояи заҳрнокро ба вояи заҳрноки бештарин, вояи заҳрноки миёна ва вояи заҳрноки марговар ҷудо мекунанд. Меъёри вояи кеҳини муолиҷавӣ ва меъёри кеҳини заҳрнокӣ вобаста ба доираи таъсири шифобахши дору муқаррар карда мешавад. Ҳангоми зиёд намудани вояи дору, одатан, таъсири фармакологии моддаҳо меафзояд. Бузургии вояи дору вобаста ба хусусияти беморӣ тағйир меёбад. Мас., дар мавриди истифода аз усули кимиёшифоии бемориҳои сироятӣ бисёр вақтҳо дар оғози беморӣ вояи бештарини дору (вояи зарбавӣ)-ро таъйин мекунанд. Ҳангоми табобати баъзе бемориҳои музмин доруро бисёр ва бо вояи зиёд (баҳри дар организм ба вуҷуд овардани савияи зарурии дору) таъйин намуда, сипас вояи онро кам (вояи устувордории табобат) мекунанд. Ба кӯдакону пирсолон вояи доруро эҳтиёткорона таъйин намудан лозим аст.
Саргузашт

Саргузашт, воқеа, ҳодиса ё моҷаро — ҳодисаи ҳаяҷоновар, рӯйдоди ғайричашмдошт ё саргузашти зиндагӣ, занҷири рӯйдодҳои ғайричашмдошт ва рӯйдодҳои ғайричашмдошт; воқеияти ғайричашмдошт, дастоварди олиҷаноб, саёҳати ҷолиб, озмоиши ҷолиб, табаддулоти ҷолиб ё саргузашти ишқ. Саргузаштҳо метавонанд корнамоиҳои ҷасурона, сафарҳои ҷолиб, ҳодисаҳои ғайричашмдошт, дастовардҳои асосии ҳаёт бошанд. Қаҳрамонони китобҳои саргузаштҳо ҳамеша ҷасур, қавӣ, хастагӣ надоранд, барои кашф кардани чизҳои нав, тағир додани ҳаёти худ саъй мекунанд; бо намунаи онҳо бурда мешавад; мехоҳанд тақлид кунанд, биҷӯянд ва ёбанд. Таърихи мафҳум Мафҳуми саргузашт бидуни шак пайдоиши адабӣ (румонтикӣ) дорад. Аз дуюм дуюми сеяки асри дар Фаронса амали румонтикки нав бо калимаи махсуси ифода карда мешуд. Дар аввал, тавре ки аз ҳикояҳои мавзӯъҳои қадим маълум аст, он, аз афташ, ба маънои зарбаи тақдир истифода мешуд; бинобар ин баъзан (масалан, дар Тристон -и Берул) он, гӯё ки бо метонимия маънои бисёр бадбахт -ро дорад. Ин калима барои Кретен де Труа ва дигар нависандагони насли ӯ маънои махсус пайдо кард; онҳо ба нишон додани озмоише шурӯъ карданд, ки он дар байни дигар озмоишҳо ҷойгоҳ мегирад ("саргузашт" -и ҷудогона нест) ва ба "қаҳрамон" имкон медиҳад, ки ба чунин камолоти намунавӣ гузарад, ки он худ ба барқарор кардани тартиботи вайроншудаи ҷамъиятӣ имкон медиҳад. Зоҳиран, ин калима инчунин ангезаи этимологӣ мегирад: аз замони ояндаи феъли лат. (ба амал омадан) 1. Истифодабарӣ Моҷаро (саргузашт) - дар бисёр мавзӯот ва ҳолатҳо истифода мешавад. Масалан, он ҷузъи асосии ҳикояҳо, ривоятҳо ва афсонаҳо, драмаҳо ва намоишномаҳо мебошад; ки дар сюжетҳо ва фабулаҳои китобҳо, филмҳо, мусиқӣ ва бозиҳои компутарӣ истифода мешаванд. Моҷаро инчунин дар соҳаи маориф, варзиш, сайёҳӣ ва дигар намудҳои фароғат истифода мешавад. Намунаҳои чунин жанрҳои моҷароҷӯӣ:.
Вояҷер-2

"Вояҷер-2" — дуюмин дастгоҳи кайҳонӣ аз ҷуфти зондҳои сайёравист, ки соли 1977 ИМА ба кайҳон сар додааст. Фарқи он дар иқтидори энергетикӣ буд ва ҷирмҳои таҳқиқ нокардаи Вояҷер-1 -ро аз наздик омӯхт ва натиҷаҳои аввалро ба Замин фиристод. Он Муштарӣ (09.07.1979) ва радифони он — Европа, Ганимед, сайёраи Зуҳал (25.08.1981) ва радифҳои он — Тефия ва Энселад, сайёраҳои Уран, Нептун ва радифи он Тритонро аз наздик таҳқиқ намуд. Ҳамчунин нигаред.
Хабарнигор

Хабарнигор — фардест, ки бо истифода аз манобеъи хабарӣ, вазифаи таҳияи гузоришӣ (мактуб, савтӣ ва тасвирӣ) комилу ҷомеъ ва қобилипахши аз як воқеъаро ба уҳда дорад. Хабарнигор барои таҳияи ахбори рӯзнома, родию ё телевизиюн аз роҳ дӯр ё гоҳе макони дӯрдаст хабар таҳия мекунад.
Вояҷер-1

"Вояҷер-1" (-1) — яке аз ҷуфти зондҳои сайёравии монанд ба ҳамдигар буда, соли 1977 ИМА ба кайҳон сар додааст. Лоиҳа дар мавриди наздик будани сайёраҳои азим (Муштарӣ, Зуҳал, Уран ва Нептун) гузаронида шуд. Ҳарду дастгоҳҳои кайҳонӣ имкони таҳқиқи чор сайёраҳои азим, системаи радифҳо ва фазои атрофи онҳоро дошт. Ба воситаи онҳо ҷирмҳои зиёди кайҳонӣ кашф гардида, ба Замин маълумот ва тасвирҳои зиёд фиристода шуд. Асбобҳо аз ду гурӯҳ иборат буданд. Қисми аввал барои таҳқиқи муҳити атрофи мадори ҳаракат – майдони магнитӣ, зарраҳои зарядноки энергияашон паст, нурҳои кайҳонӣ ва тавсифоти плазма истифода шуд. Гурӯҳи дуюми асбобҳо аз фотокамераҳои фарохзовия (3°) ва фотокамера барои гирифтани тасвирҳои калон (0,4°), интерферометр барои таҳлили афканиши инфрасурхи атмосфераи сайёраҳо, спектрометри ултрабунафш, дедектори радиоафканиши магнитосфераи сайёраҳо, фотоқутбиятсанҷ барои чен намудани интенсивият ва қутбияти рӯшноӣ иборат буд. Дастгоҳ ба Муштарӣ ва радифони он (Ио ва Каллисто) наздик шуд, аз назди Зуҳал ва радифҳои он – Титан, Рея ва Мимас гузашта, Системаи офтобиро тарк намуда ба фазои байниситоравӣ дохил шуд.
Воқеанигорӣ

Воқеанигорӣ, публисистика — тарзи иттилоотии рӯзноманигорӣ, ки ягон ҳодисаву воқеаро фавран бо ҷузъиёти заруриаш возеҳан пешкаши муштариён мегардонад ва шоҳиди он худи воқеанигор аст. Маҳз воқеанигор маҷмӯи иттилоотро гирдоварӣ мекунад, ки боиси шавқоварӣ ва рангорангии матолиби рӯзномаҳо, оҷонсиҳои иттилоотӣ, намоишҳои телевизионӣ, гуфторҳои радиоӣ ва блокҳои интернетӣ мегарданд. Воқеанигор иттилоъро бештар аз се манбаъ гирдоварӣ мекунад: Адибони маъруфи ҷаҳон, монанди Ч. Диккенс, В. Гиляровский, М. Колсов, В. Песков ва дигарон фаъолияти худро чун воқеанигор оғоз карда, ба комёбиҳои назаррас ноил гардидаанд. Дар расонаҳои хабарии Тоҷикистон воқеанигорӣ аз солҳои 30 садаи аз обёрии водии Вахш, бунёди иншооту корхонаҳои азими саноатӣ, кандани наҳрҳои Ҳисору Фарғона, сохтмони роҳҳои мошинагарди Душанбе – Хуҷанд, Душанбе – Хоруғ оғоз гардида, минбаъд вобаста ба бунёди НБО-и Норак, маҷмӯи корхонаҳои азими саноатии ҷануби Тоҷикистон, бавижа корхонаҳои бузурги 3-ди алюминийи Тоҷикистон, 3аводи нуриҳои нитрогендори Вахш густариш ёфт.
Вояҷер

"Вояҷер" — номи лоиҳа ва аппаратҳои байнисайёравии автоматии амрикоӣ барои таҳқиқи сайёраҳои дури Манзумаи Офтоб. Таърих Ҳамагӣ ду аппарат — "Вояҷер-1" (20 августи 1977) ва "Вояҷер-2" (5 сентябри 1977) ба кайҳон сар дода шудаанд. Онҳо аппаратҳои бузургҳаҷми (вазни ҳар кадоми онҳо 733 кг) дорои таҷҳизоти хусусии энергия, муҳаррикҳои мушакӣ, компютерҳо, шабакаи алоқаи радио ва идоракунӣ буда, бо асбобҳои таҳқиқоти илмӣ (камераҳои телевизионӣ, спектрометрҳо, фотополяриметрҳо, маҷмӯи плазмавӣ ва ғайра) муҷаҳҳазанд. Дар аввал фақат таҳқиқи сайёраҳои Муштарӣ ва Зуҳал ба нақша гирифта шуда буд. Вале ба туфайли он ки ҳамаи сайёраҳои азим дар доираи нисбатан хурди Манзумаи Офтоб ҷойгир шудаанд, дар атрофи дигар сайёраҳои берунӣ (ғайр аз Плутон) низ парвоз кардани аппаратҳо имконпазир гардид. Аз ин сабаб масири парвози онҳоро ба чунин амалиёт мувофиқ сохтанд. Баъди аз тарафи "Вояҷер-1" таҳқиқ гардидани Зуҳал ва радифи он Титан, "Вояҷер-2"-ро бо андак тағйир додани масир ба сӯйи сайёраҳои Уран ва Нептун равона карданд. Баъди бо сайёраи Нептун вохӯрдан, масири "Вояҷер-2" ба тарафи ҷануб майл карда, он нисбат ба эклиптика зери кунҷи 480 парвоз намуд. "Вояҷер-1" аз эклиптика боло меравад (кунҷи ибтидоӣ 380). Ҳамин тавр аппаратҳо аз ҳудуди Манзумаи Офтоб тамоман берун мебароянд. Ҳадафи таҳқиқи илмии "Вояҷер"-ҳо омӯхтани минтақаҳои гузариши байни плазмаҳои офтобӣ ва байниситоравӣ мебошад. "Вояҷер-1" минтақаи мавҷи зарбатии ҳелиосферавиро декабри 2004 дар масофаи 94 В.а. аз Офтоб ва "Вояҷер-2" августи 2007 дар масофаи 87,4 Вояҷер а. убур карданд. Дар назар аст, ки аппаратҳо аз ҳелиопауза тақрибан баъди 10 соли гузаштан аз минтақаи мавҷи зарбатии ҳелиосферӣ мебароянд. "Вояҷер-2" назарияеро тасдиқ кард, ки ҳелиосфера на курашакл, балки байзашакл буда, ҳудуди ҷанубии он нисбат ба шимолиаш ба Офтоб наздиктар аст ва аз ҳисоби таъсири мутақобилаи гази байниситоравӣ боздориш шудани боди офтобӣ бояд боиси якбора афзудани ҳарорат ва зичии плазма гардад. Дар ҳақиқат муқаррар гардид, ки дар сарҳадди мавҷи зарбатӣ ҳарорат назар ба ҳелиосфераи дохилӣ баландтар аст. Сабаби ин ихтилофот дар чист ва энергия ба куҷо сарф мешавад, маълум нест. Дастгоҳҳо акси босифати сайёраҳои Муштарӣ ва Зуҳалро низ ба Замин фиристоданд. Олимон умед доранд, ки баъди ҳелиопаузаро убур кардани "Вояҷер"-ҳо низ алоқа бо онҳо боқӣ мемонад.
Воқеъот

Воқеъот — тибқи табақабандии фуқаҳои ҳанафӣ, табақаи сеюми масъалаҳои фиқҳӣ, ки аз фатвоҳо иборат аст. Воқеъот масъалаҳоеанд, ки онҳоро муҷтаҳидони баъди пешвоёни мазҳаб, аз қабили шогирдони имом Муҳаммад ва қозӣ Абуюсуф, шогирдони шогирдони онҳо ва дигар муҷтаҳидон ҳангоми дучор омадан ба воқеоте, ки аз пешвоёни мазҳаб оид ба онҳо ҳеч ривояте наомадааст, ба иҷтиҳоди худ вориди илми фиқҳ кардаанд. Аввалин китобе, ки оид ба воқеъот таълиф шудааст, "ан-Навозил"-и фақеҳ Абулайси Самарқандӣ (фавт 986) мебошад, ки онро соли охири зиндагии худ ба тариқи имло таълиф кардааст. Дар ин китоб муаллиф фатвоҳои муҷтаҳидони баъд аз имомони мазҳабро фароҳам оварда, масъалаҳои худ ихтиёркардаро низ ёд кардааст. Сипас ба тадриҷ китобҳои дигаре таълиф шудаанд, ки дар онҳо ҳар се табақаи масъалаҳоро якҷо ва омехта ба ҳам овардаанд.
Воқеият

Воқеият (— воқеӣ будан) — дар фалсафа кулли мавҷудот, дар маҷмӯъ олами объективӣ, ки новобаста ба ирода ва тасаввуроти инсон вуҷуд дорад; ҳақиқат ҳамчун ҳастии билфеъл. Дар маърифати илмии муосир мафҳуми воқеият барои ифодаи ягон ҷанба ё бахши ҳастӣ истифода шуда, мавзӯи илми мушаххасро фаро мегирад (мас., воқеияти физикӣ, воқеияти биологӣ, воқеияти иҷтимоӣ ва ғайра). Воқеияти физикӣ низоми мудракҳои назариявиеро дар бар мегирад, ки тавассути назарияҳои алоҳидаи физикӣ (ё худ маҷмӯи назарияҳо) мураттаб гардида, ба онҳо мақоми ҳастишиносӣ дода шудааст. Воқеияти физикӣ олами воқеии объективиро тавассути мафҳумҳо, қонунҳо ва усулҳои назариявӣ-физикӣ тавсиф мекунад ва аз ин рӯ, онро аз воқеияти объективӣ, ки аз ягон назарияи физикӣ вобаста нест, бояд фарқ кард. Воқеияти биологӣ на танҳо ҳастии объективии олами биологӣ, балки рафтори фаъоли мудрикро низ дар бар мегирад. Дар материализми диалектикӣ воқеият ба ду маъно фаҳмида мешавад: Воқеият бо ҳам муносибати мураккаб доранд: ҳастӣ маҷмӯи намудҳои воқеият буда, воқеиятро ҳамчун ҷузъи таркибии худ фаро мегирад.
Воқеъоти Кашмир

"Воқеоти Кашмир" — асари таърихнигор Муҳаммад Аъзами Дидамарӣ, ки ба султон Муҳаммадшоҳ (1719–1748) бахшида шудааст. "Воқеъоти Кашмир" дар пайравии мактаби таърихнигории маҳаллӣ таълиф ёфта, оид ба таърих, шарҳи ҳоли олимон, орифон ва шоирони Кашмир маълумот медиҳад. Ба қавли муаллиф, сабаби таълифи китоб дар он буд, ки таърихнигорони пешин Мулло Ҳусайни Қорӣ ва Мирзо Муҳаммадҳайдари Дуғлот – муалифи "Таърихи Рашидӣ" зимни навиштани таърихи минтақа ба ситоиши ҳокимони замон пардохта, аз сабти рӯйдодҳои муҳим чашмпӯшӣ кардаанд. "Воқеъоти Кашмир" аз муқаддима, се фасл ва хотима иборат аст. Муқаддимаи "Воқеъоти Кашмир" ба тавсифи Кашмир, фасли аввал ба таърихи тоисломии минтақа, фасли дуввум ба таърихи давлатдории мусулмонон то давраи забт шудани Кашмир аз ҷониби Акбаршоҳ бахшида шуда, фасли сеюм таърихи Кашмирро дар давраи ҳукмронии Темуриёни Ҳинд дар бар мегирад. Забони асар содаву равон буда, муаллиф шарҳи ҳоли донишмандон ва шоиронро ба тартиби замонӣ, дар охири ҳар давраи ҳукмронии шоҳон зикр кардааст. "Воқеъоти Кашмир" соли 1886 дар Лоҳур бо номи "Таърихи Кашмири Аъзамӣ" чоп шудааст.