Translate the text from English to Welsh.



 
The past year has seen our public services working closely and effectively together to tackle the unprecedented challenge of the COVID\-19 pandemic.  This spirit of collaboration and partnership working has for some time been something that we have wanted to support and enhance in a sustainable way.


There is considerable overlap between the skills, capacity and capability of the FRS and the needs of the NHS which means there is the potential for the FRS to support the NHS in securing positive health outcomes.


Some of that potential is already being realised \- many firefighters in mid and west Wales already respond to medical emergencies in support of the Welsh Ambulance Service, while others provide advice on healthy lifestyles and staying safe at home.  But these are often sporadic and localised initiatives.


Last autumn, we commissioned a working group of senior FRS and NHS managers to examine these issues and advise us on the broader role firefighters might undertake.  We are pleased to say that that group has now completed its work.


The overall aim is to utilise the existing specific skills and capabilities that firefighters have to secure better health outcomes and the more efficient and effective use of resources.


Based on the advice of our working group, three areas of work have emerged which firefighters could undertake.  Firstly, firefighters can respond to certain medical emergencies in support of WAST, especially where speed of response is critical to patient outcomes.  This has strong and clear value in cases of cardiac arrest, where rapid defibrillation often makes the difference between life and death.  We also know from UK\-wide trials between 2015 and 2017, and longstanding international experience, that a swifter response can yield better outcomes and significant savings in terms of less need for prolonged hospitalisation or dependence on long\-term care.  There may also be scope for firefighters to respond to other types of cases, subject to further consideration of the clinical evidence, engagement with relevant healthcare professionals, and meeting relevant training and welfare requirements for firefighters.


Secondly, there is scope for firefighters to respond to people who have fallen at home or in a public place, and who are uninjured but cannot self\-recover.  Such incidents are very common, and while there is no immediate threat to life, those experiencing such a fall can become distressed and suffer complications such as hypothermia and pressure sores if they do not receive prompt assistance.  We recognise the concerns of firefighters’ unions about such work and agree that firefighters should not be involved in providing personal care, nor in responding to falls in health and care settings which can be dealt with by the staff there.  Rescuing people in distress or danger is already part of a firefighter’s core duties, and this would be an extension of that to include people who have experienced a fall.


Finally, the FRS has had great success in reducing the number of dwelling fires by educating people about the risks and causes of fire in the home.  Firefighters rightly enjoy a high level of public trust and respect, and are well placed to convey safety messages.  This approach can readily be extended.  Falls at home, for instance, account for around 1,000 emergency admissions to hospital every month; and many of those admitted never recover enough to return home.  Yet many domestic tripping and slipping hazards are easy to identify and remove.  Equally, firefighters are well\-placed to provide advice about other hazards and risks to health, especially where these are linked to the risk of fire, like smoking, alcohol and drug misuse, and the use of portable heaters during the winter.  This has potential to prevent accidents and other adverse conditions, and avoid the need for medical treatment altogether, which is always the best possible outcome.


The detailed proposals which the working group has formulated will be subject to discussions with Trade Unions representing firefighters and NHS staff.   The Deputy Minister has met regularly with the FBU and it would be our intention to take forward these proposals in partnership. The related negotiations about terms and conditions must of course take place using the established mechanisms, and that is likely to happen after the Senedd elections.    There is a real opportunity here for our public services to work closely together for the benefit of both those who provide our services and our communities that are served by them.   







Translation:


 
Yn ystod y flwyddyn ddiwethaf, mae ein gwasanaethau cyhoeddus wedi cydweithio'n agos ac yn effeithiol i fynd i'r afael â her ddigynsail y pandemig COVID\-19\.  Mae'r ysbryd hwn o gydweithio ac o weithio mewn partneriaeth wedi bod yn rhywbeth yr ydym wedi bod eisiau ei gefnogi a'i wella ers peth amser mewn ffordd gynaliadwy.


Mae gorgyffwrdd sylweddol rhwng sgiliau, capasiti a gallu'r Gwasanaeth Tân ac Achub ac anghenion y Gwasanaeth Iechyd, sy'n golygu bod potensial i'r Gwasanaeth Tân ac Achub helpu’r GIG i sicrhau canlyniadau iechyd cadarnhaol.


Mae rhywfaint o'r potensial hwnnw yn cael ei wireddu eisoes \- mae llawer o ddiffoddwyr tân yn y Canolbarth a'r Gorllewin eisoes yn ymateb i argyfyngau meddygol i gefnogi Gwasanaeth Ambiwlans Cymru, tra bod eraill yn rhoi cyngor ar ffyrdd iach o fyw a chadw’n ddiogel gartref.  Ond mae'r rhain yn aml yn gynlluniau achlysurol a lleol.


Yr hydref diwethaf, comisiynwyd gweithgor o uwch\-reolwyr y Gwasanaeth Tân ac Achub a'r GIG i archwilio'r materion hyn a'n cynghori ar y rôl ehangach y gallai diffoddwyr tân ymgymryd â hi.  Rydym yn falch o ddweud bod y grŵp hwnnw bellach wedi cwblhau ei waith.


Y nod cyffredinol yw defnyddio'r sgiliau a'r galluoedd penodol presennol sydd gan ddiffoddwyr tân i sicrhau gwell canlyniadau iechyd a defnydd mwy effeithlon ac effeithiol o adnoddau.


Yn seiliedig ar gyngor ein gweithgor, mae tri maes gwaith wedi dod i'r amlwg y gallai diffoddwyr tân ymgymryd â nhw.  Yn gyntaf, gallent ymateb i rai argyfyngau meddygol i gefnogi Gwasanaeth Ambiwlans Cymru, yn enwedig os yw cyflymder yr ymateb yn hanfodol o ran y canlyniad i’r claf.  Mae gwerth cryf a chlir i hyn mewn achosion o ataliad ar y galon, lle mae diffibrilio cyflym yn aml yn golygu’r gwahaniaeth rhwng byw a marw. Gwyddom hefyd ar sail treialon ledled y DU rhwng 2015 a 2017, a phrofiad rhyngwladol hirsefydlog, y gall ymateb cyflymach arwain at well canlyniadau, ac arbedion sylweddol o ran llai o angen i fynd i'r ysbyty am gyfnod hir neu ddibyniaeth ar ofal hirdymor.  Efallai y bydd lle hefyd i ddiffoddwyr tân ymateb i fathau eraill o achosion, yn amodol ar ystyriaeth bellach o'r dystiolaeth glinigol, ymgysylltu â gweithwyr gofal iechyd proffesiynol perthnasol, a bodloni gofynion hyfforddiant a lles perthnasol ar gyfer diffoddwyr tân.


Yn ail, mae lle i ddiffoddwyr tân ymateb i bobl sydd wedi syrthio gartref neu mewn man cyhoeddus, sydd heb eu hanafu ond sydd angen cymorth. Mae digwyddiadau o'r fath yn gyffredin iawn, ac er nad oes bygythiad uniongyrchol i fywyd, gall y rhai sy'n cael cwymp o'r fath fynd yn ofidus a dioddef cymhlethdodau fel hypothermia a briwiau pwyso os nad ydynt yn cael cymorth yn sydyn.  Rydym yn cydnabod pryderon undebau diffoddwyr tân ynghylch gwaith o'r fath ac yn cytuno na ddylai diffoddwyr tân ymwneud â darparu gofal personol, ac na ddylent ychwaith fod yn ymateb i gwympiadau mewn lleoliadau iechyd a gofal y gall y staff yno ymdrin â hwy.  Mae achub pobl sydd mewn trallod neu berygl eisoes yn rhan o ddyletswyddau craidd diffoddwr tân, a byddai hyn yn estyniad o hynny i gynnwys pobl sydd wedi syrthio.   


Yn olaf, mae'r Gwasanaeth Tân ac Achub wedi cael llwyddiant mawr o ran lleihau nifer y tanau mewn anheddau drwy addysgu pobl am beryglon ac achosion tân yn y cartref.  Yn briodol, mae gan y cyhoedd ymddiriedaeth uchel mewn diffoddwyr tân a pharch mawr atynt, felly maent mewn sefyllfa dda i gyfleu negeseuon diogelwch.  Gellid ehangu’r dull hwn yn ddigon hwylus. Mae cwympiadau gartref, er enghraifft, yn cyfrif am tua 1,000 o dderbyniadau brys i'r ysbyty bob mis; ac nid yw llawer o'r rhai sy’n mynd i’r ysbyty byth yn gwella digon i ddychwelyd adref.  Ac eto mae'n hawdd tynnu sylw at lawer o beryglon baglu a llithro yn y cartref a gwneud rhywbeth i fynd i’r afael â hwy.  Yn yr un modd, mae diffoddwyr tân mewn sefyllfa dda i roi cyngor am beryglon a risgiau eraill i iechyd, yn enwedig os yw’r rhain yn gysylltiedig â'r risg o dân, fel smygu, camddefnyddio alcohol a chyffuriau,  a defnyddio gwresogyddion cludadwy yn ystod y gaeaf.  Mae gan hyn botensial i atal damweiniau a chyflyrau andwyol eraill, ac osgoi'r angen am driniaeth feddygol yn gyfan gwbl, sef y canlyniad gorau posibl bob amser.


Bydd y cynigion manwl y mae'r gweithgor wedi'u llunio yn destun trafodaethau gydag Undebau Llafur sy'n cynrychioli diffoddwyr tân a staff y GIG.  Mae'r Dirprwy Weinidog wedi bod yn cyfarfod yn rheolaidd â'r FBU, a'n bwriad fyddai bwrw ymlaen â'r cynigion hyn mewn partneriaeth.  Wrth gwrs, rhaid cynnal y trafodaethau cysylltiedig am delerau ac amodau gan ddefnyddio'r dulliau sefydledig, ac mae hynny'n debygol o ddigwydd ar ôl etholiad y Senedd.  Mae cyfle gwirioneddol yma i'n gwasanaethau cyhoeddus gydweithio'n agos er budd y rhai sy'n darparu ein gwasanaethau ac er budd y cymunedau sy'n cael eu gwasanaethu ganddynt.