Translate the text from English to Welsh.



 
On May the 8th I published the evidence on Regional and Local Market Pay that the Welsh Government submitted for consideration by the Pay Review Bodies. That evidence, assembled by the Welsh Government’s Chief Economist, demonstrates convincingly that the case for introducing public sector pay that varies on a regional, or “local, market facing”, basis is deeply flawed. The Pay Review Bodies have yet to publish their recommendations.


In respect of the civil service, the UK Government stated in March that it expects all departments to consider local, market facing pay as part of their pay strategies for the next three years. However, the recent announcement on Civil Service Reform included a clear statement that 'there will be no change unless there is strong evidence to support it and a rational case for proceeding'. The Welsh Government firmly believes that introducing local, market facing pay for the civil service, as for other parts of the public sector, is clearly unjustified and we will not therefore be introducing it for Welsh Government staff. We hope that the departments employing the 28,000 or so civil servants in non\-devolved occupations in Wales will come to the same conclusion. Freezing or cutting the pay for the majority of these staff lacks justification and will take more money out of local economies in some of the poorest parts of the UK at a time when this would be most keenly felt.


The evidence we submitted to the Pay Review Bodies shows that: 


* If the analysis the Treasury endorses is re\-calculated with a larger and more recent data source, the apparent premium for Wales is considerably reduced, and the situation in Wales is shown to not differ in a statistically significant way from a number of other UK countries and regions.


* A number of important factors have simply been ignored in the Treasury’s evidence, and that once these are factored in, there is no clear case that a persistent pay differential exists at all.  (These factors include a proper estimate of the value of private sector bonuses, differences in pay that exist between occupations, whether in public or private sectors, and the need to assess pay over a period, rather than by taking a snapshot at a point in time when differences between public and private pay are likely to be at their greatest.)


* In so far as there are differences in pay between public and private sectors in Wales, these are largely driven by the fact that the low paid, and low paid women in particular, may be paid even less in the private sector.


* The apparent pay differential in Wales is influenced in part by the fact that the share of “top end” private sector jobs (the kind that are found in company headquarters and regional head offices) is lower in Wales than in other UK countries and regions.


* The evidence shows that large, multi\-site private sector companies do not generally have pay which varies regionally outside of London and the South East, consistent with current public sector pay.


There has been no serious challenge to this evidence; indeed the most credible analyses published by others, including those submitted to the Pay Review Bodies and the Office of Manpower Economics by the Scottish Government and Northern Ireland Assembly respectively, have reached broadly similar conclusions.


Since my last Statement we have undertaken further analysis on the issue of whether there is any evidence that “excessive” levels of public sector pay or employment displace, or “crowd out”, private sector employment. The Chief Economist has concluded that there is no evidence of that happening in Wales.


He has reviewed the existing research on ‘crowding out’ and has noted that it is both limited in extent and ambiguous in its conclusions – consistent with other findings from independent academic economists. Very little of the existing research is directly applicable to Welsh circumstances, especially in the current economic environment. 


A key limitation of the much of the existing evidence is that it does not take account of variation in labour market conditions. Economic theory suggests that crowding out is unlikely to cause problems in places, and at times, where labour markets are relatively weak. This is clearly a critical consideration in Welsh circumstances, particularly at present.


Relevant recent research includes that undertaken by Department for Business, Innovation and Skills (BIS) for the UK Government in 2010 .  This research did take account of local labour market conditions. The key finding is that any crowding out is likely to be minor in most circumstances, and is unlikely to occur at all where levels of unemployment are above a figure of about 5 per cent. This finding \- consistent with economic theory \- indicates that crowding out is very unlikely to have occurred to any significant extent in Wales in recent times and even in the past is unlikely to have been a major issue.


Beyond this, if we look to the record of job creation in Wales, we see absolutely no evidence that the private sector has been ‘crowded out’. From the start of devolution in 1999 until the recession, Wales had seen more jobs created in the private sector than in the public sector. Across the UK as a whole, the reverse happened. So Wales had been outperforming the UK on private sector job creation during a period of relatively strong economic performance, which is at odds with the theories of crowding out.


As just noted, ‘crowding out’ is least likely to happen at times, and in places, where unemployment is relatively high.  These are also the circumstances in which reductions in public sector pay, leading to lower levels of spending, are most likely to result in the largest knock\-on effects and an associated loss of jobs. Therefore attempts by the UK Government to engineer reductions or long term freezes in public sector pay in Wales are likely to be particularly harmful in present circumstances.  


As I noted in my last Statement, all Political Parties represented in the National Assembly for Wales have welcomed the evidence by our Chief Economist and supported the Welsh Government’s call for these proposals to be withdrawn. I hope we can continue to work in a united way to encourage the UK Government to stand by its Statement that there will be no change unless there is strong evidence to support it.  As it is now clear that there is no strong evidence to support this change the UK Government should immediately announce the withdrawal of this misguided policy.







Translation:


 
Ar 8 Mai, cyhoeddais y dystiolaeth ar Gyflogau Marchnadoedd Rhanbarthol a Lleol a gyflwynodd Llywodraeth Cymru i’r Cyrff Adolygu Cyflogau er mwyn iddynt ei hystyried. Mae’r dystiolaeth honno, a gasglwyd gan Brif Economegydd Llywodraeth Cymru, yn dangos yn glir bod yr achos dros gyflwyno cyflogau yn y sector cyhoeddus sy’n amrywio ar sail marchnadoedd rhanbarthol a lleol yn hynod wallus. Rydym yn dal i ddisgwyl i’r Cyrff Adolygu Cyflogau gyhoeddi eu hargymhellion.


Mewn perthynas â’r gwasanaeth sifil, nododd Llywodraeth y DU ym mis Mawrth ei bod yn disgwyl i bob adran ystyried cyflogau marchnadoedd lleol fel rhan o’u strategaethau cyflogau ar gyfer y tair blynedd nesaf. Fodd bynnag, roedd y cyhoeddiad diweddar ar Ddiwygio’r Gwasanaeth Sifil yn cynnwys datganiad clir na wneir unrhyw newidiadau oni bai bod yna dystiolaeth gadarn i’w cefnogi ac achos rhesymol dros barhau. Mae Llywodraeth Cymru yn credu’n gryf na ellir cyfiawnhau cyflwyno cyflogau marchnadoedd lleol ar gyfer y gwasanaeth sifil, fel sy’n digwydd gyda rhannau eraill o’r sector cyhoeddus, felly ni fyddwn yn eu cyflwyno ar gyfer staff Llywodraeth Cymru. Ein gobaith yw y bydd yr adrannau sy’n cyflogi’r 28,000 o weision sifil mewn swyddi sydd heb eu datganoli yng Nghymru yn dod i’r un casgliad. Ni ellir cyfiawnhau rhewi neu ostwng cyflogau’r rhan fwyaf o’r aelodau staff hyn, a bydd yn tynnu rhagor o arian o economïau lleol mewn rhai o ardaloedd tlotaf y DU ar deg pan fyddai hyn yn cael yr effaith fwyaf andwyol.


Mae’r dystiolaeth a gyflwynwyd gennym i’r Cyrff Adolygu Cyflogau’n nodi’r canlynol: 


* Pe baem yn ail\-gyfrifo’r dadansoddiad a gymeradwyir gan y Trysorlys gyda ffynhonnell ddata fwy a mwy cyfredol, byddai’r premiwm ar gyfer Cymru’n lleihau’n sylweddol a gwelir nad yw’r sefyllfa yng Nghymru’n wahanol iawn o safbwynt ystadegol i sefyllfa nifer o wledydd a rhanbarthau eraill yn y DU.


* Mae nifer o ffactorau pwysig wedi’u hanwybyddu’n llwyr yn nhystiolaeth y Trysorlys ac, ar ôl eu hystyried, gwelir nad oes yna dystiolaeth glir fod gwahaniaeth cyson mewn cyflogau yn bodoli o gwbl. (Mae’r ffactorau hyn yn cynnwys amcangyfrif go iawn o werth taliadau bonws yn y sector preifat, y gwahaniaeth rhwng cyflogau gwahanol swyddi, boed yn y sector cyhoeddus neu’r sector preifat, a’r angen i asesu cyflogau dros gyfnod, yn hytrach na chymryd un olwg ar y sefyllfa ar adeg pan fo’r gwahaniaethau rhwng cyflogau yn y sector cyhoeddus a’r sector preifat yn debygol o fod ar eu hamlycaf.)


* O ran y gwahaniaethau rhwng cyflogau yn y sectorau cyhoeddus a phreifat yng Nghymru, mae’r rhain yn cael eu sbarduno i raddau helaeth gan y ffaith bod y rhai ar gyflogau isel, ac yn enwedig menywod ar gyflogau isel, o bosibl yn cael llai fyth o gyflog yn y sector preifat.


* Mae’r gwahaniaeth mewn cyflogau yng Nghymru’n cael ei ddylanwadu i raddau gan y ffaith bod y gyfran o swyddi “uwch” yn y sector preifat (y mathau o swyddi a geir mewn pencadlysoedd a phrif swyddfeydd rhanbarthol) yn is yng Nghymru o gymharu â gwledydd a rhanbarthau eraill yn y DU.


* Mae’r dystiolaeth yn dangos nad yw cyflogau cwmnïau mawr, aml\-safle yn y sector preifat ar y cyfan yn amrywio o un rhanbarth i’r llall y tu allan i Lundain a De\-ddwyrain Lloegr, a bod hyn felly’n cyd\-fynd â chyflogau cyfredol y sector cyhoeddus.


Nid oes unrhyw un wedi herio’r dystiolaeth hon o ddifrif; yn wir, mae’r dadansoddiadau mwyaf credadwy a gyhoeddwyd gan eraill, gan gynnwys y rhai a gyflwynwyd i’r Cyrff Adolygu Cyflogau gan Lywodraeth yr Alban ac i’r Office of Manpower Economics gan Gynulliad Gogledd Iwerddon, wedi dod i gasgliadau digon tebyg.


Ers fy Natganiad diwethaf, rydym wedi cynnal dadansoddiad pellach gyda’r nod o bennu a oes yna dystiolaeth bod lefelau “gormodol” o gyflog neu gyflogaeth yn y sector cyhoeddus yn dadleoli, neu’n “niweidio,” cyflogaeth yn y sector preifat. Daeth y Prif Economegydd i’r casgliad nad oes yna dystiolaeth bod hynny’n digwydd yng Nghymru.


Mae wedi adolygu’r ymchwil ddiweddaraf ar ‘niweidio cyflogaeth’, gan nodi bod hyd a lled yr ymchwil yn ddigon cyfyngedig a bod y casgliadau’n amwys – sy’n cyd\-fynd â chanfyddiadau eraill economegwyr academaidd annibynnol . Ychydig iawn o’r ymchwil bresennol sy’n uniongyrchol berthnasol i amgylchiadau Cymru, yn enwedig yn yr hinsawdd economaidd sydd ohoni. 


Un o gyfyngiadau allweddol llawer o’r dystiolaeth bresennol yw nad yw’n ystyried amrywiadau yn amodau’r farchnad lafur. Mae damcaniaeth economaidd yn awgrymu bod unrhyw effaith gan y sector cyhoeddus yn annhebygol o greu problemau mewn mannau ac ar adegau pan fo marchnadoedd llafur yn gymharol wan. Mae’n amlwg bod hon yn ystyriaeth hollbwysig wrth i ni feddwl am amgylchiadau Cymru, yn enwedig ar hyn o bryd.


Mae ymchwil ddiweddar berthnasol yn cynnwys ymchwil a gynhaliwyd gan yr Adran Busnes, Arloesedd a Sgiliau (BIS) ar gyfer Llywodraeth y DU yn 2010 .  Cafodd amodau’r farchnad lafur leol eu hystyried yn yr ymchwil hon. Y canfyddiad allweddol yw bod unrhyw niwed i gyflogaeth yn debygol o fod ar raddfa fechan iawn o dan y rhan fwyaf o amgylchiadau, ac yn annhebygol o ddigwydd o gwbl lle mae lefelau diweithdra’n uwch na thua 5 y cant. Mae’r canfyddiad hwn – yn unol â damcaniaeth economaidd – yn dangos ei bod hi’n annhebygol iawn fod niwed wedi digwydd i unrhyw raddau arwyddocaol yng Nghymru dros y blynyddoedd diwethaf, a hyd yn oed yn y gorffennol, mae’n annhebygol y byddai wedi bod yn broblem fawr.


Yn ogystal, trwy edrych ar hanes creu swyddi yng Nghymru, ni welwn unrhyw dystiolaeth bod y sector preifat wedi’i ‘niweidio’. O ddechrau datganoli ym 1999 hyd nes y dirwasgiad, yng Nghymru crëwyd mwy o swyddi yn y sector preifat nag yn y sector cyhoeddus. Ledled y DU, roedd y gwrthwyneb yn wir. Felly roedd Cymru’n perfformio’n well na’r DU o ran creu swyddi yn y sector preifat yn ystod cyfnod o berfformiad economaidd cymharol gryf, sy’n groes i’r damcaniaethau niweidio cyflogaeth.


Fel y nodwyd, mae niwed yn llai tebygol o ddigwydd ar adegau ac mewn mannau lle mae lefelau diweithdra’n gymharol uchel. Hefyd, o dan yr amgylchiadau hyn, mae gostwng cyflogau yn y sector cyhoeddus, sy’n arwain at lefelau gwario is, yn fwy tebygol o arwain at effeithiau canlyniadol a phobl yn colli eu swyddi. Felly, mae ymdrechion gan Lywodraeth y DU i ostwng neu rewi cyflogau yn y sector cyhoeddus yng Nghymru’n debygol o fod yn arbennig o niweidiol o dan yr amgylchiadau presennol.  


Fel y nodais yn fy Natganiad diwethaf, mae pob Plaid Wleidyddol a gynrychiolir yn y Cynulliad Cenedlaethol wedi croesawu’r dystiolaeth gan ein Prif Economegydd ac wedi cefnogi galwad Llywodraeth Cymru am i’r cynigion hyn gael eu tynnu’n ôl. Rwy’n gobeithio y gallwn ni barhau i weithio gyda’n gilydd i annog Llywodraeth y DU i gadarnhau ei Datganiad na wneir unrhyw newidiadau oni bai bod yna dystiolaeth gadarn i’w cefnogi. Gan ei bod hi bellach yn glir nad oes yna dystiolaeth gref i gefnogi’r newid hwn, dylai Llywodraeth y DU gyhoeddi ar unwaith ei bod yn tynnu’r polisi camarweiniol hwn yn ôl.