Translate the text from English to Welsh.



 
During the pre\-election period, the UK Parliament passed and Royal Assent was granted to the Animal Welfare (Sentencing) Act. The Act applies to Wales and makes provision which is within the competence of the Senedd, but it passed without the consent of the Senedd. The purpose of this Statement is to set out how that came to pass.


The Animal Welfare (Sentencing) Bill was first introduced in early 2020 as a Private Members’ Bill in the House of Commons. However, it did not progress through any of its legislative stages until 2021\. In accordance with Standing Orders around UK Private Members’ Bills, the Welsh Government laid a legislative consent memorandum on 17 February 2021\.


Members will be aware we would generally seek to provide the Senedd with an opportunity to debate and vote upon a Legislative Consent Motion prior to the last amending stage in the second House of Parliament, in this case after Lords Reports Stage but before Lords Third Reading. However, at the point when the Senedd went into recess, there was nothing to indicate the Bill was likely to progress to Royal Assent within that recess period. There are good reasons why debates on Legislative Consent Motions generally do not take place until late in a Bill’s passage, as otherwise there is a risk there will be further changes to the Bill subsequent to the Senedd granting consent. Indeed, most Private Members’ Bills in the UK Parliament do not make it to the statute book.


In this instance, the Welsh Government was advised only after the Senedd had gone into recess that the remaining stages of the Bill would be timetabled in the final weeks of the parliamentary session. Therefore, the Bill would likely pass before the new Senedd was constituted. The drafting of the Bill also ensured that when passed, it would come into force automatically two months after Royal Assent.


It was not viable at this point for the Senedd to be recalled simply for the purpose of considering a Legislative Consent Motion for this Bill.


In correspondence with UK Government Ministers, I put forward more than one approach which might have at least met the spirit of the Sewel Convention.


In response, I was advised, in effect, that no changes could be made to the timings of the Bill’s remaining legislative stages or of the start and end of the session. Whilst we accept any such changes were not straightforward, we do believe a UK Government which placed an appropriately high value on the fundamental importance of respecting the devolution settlement could have avoided these circumstances coming to pass.


The Welsh Government supported the policy intention behind the Act and advised the Senedd we supported the Act applying in Wales. However, the timetable which was set for the Act’s passage did not allow for the Senedd to conduct its constitutional role of considering whether to consent to the legislation applying in Wales. It also deprived the UK Parliament of the opportunity to consider the views of the democratically elected legislature in Wales. Given the earlier decisions to proceed with the Withdrawal Agreement Act and the Internal Market Act in the absence of consent from the Senedd, this is a deeply disturbing trend, and I have written to the Chancellor of the Duchy of Lancaster to this effect.


In that letter, I have set out we appreciate the circumstances of this Act were very different to the two aforementioned pieces of legislation and it was not the UK Government’s prior intention to legislate without consent. However, the UK Government is ultimately responsible for agreeing the parliamentary timetable, including the timing of the start and end of parliamentary sessions.


Finally (on this Act), UK Government Ministers suggested in their letter the Senedd would have time to consider the Act after Royal Assent and before it comes into force. This is of course, not a meaningful substitute for consideration of the Bill prior to Royal Assent, given that if the Senedd were to vote against the Bill, it would not be possible to prevent the Bill coming into force. It also fails to recognise that part of the purpose of the Sewel Convention is to facilitate dialogue between the legislatures of the United Kingdom, and its constituent nations, which was recognised by the Supreme Court in *Miller* as fundamentally important to the UK’s constitutional settlement.


Even before the three Acts discussed in this letter were passed, the Welsh Government had reached the view the present untrammelled discretion available to override the intention of the Sewel Convention was not sustainable. This was made clear in our 2019 publication “Reforming the Union”. Unfortunately, we have been amply proved right by the actions of this UK Government. We will shortly be updating that publication, to give a sense of the scale of change which is needed to the governance of our Union.







Translation:


 
Yn ystod y cyfnod cyn\-etholiadol cafodd y Ddeddf Lles Anifeiliaid (Dedfrydu) ei phasio gan Senedd y DU, a derbyniodd y Ddeddf Gydsyniad Brenhinol. Mae'r Ddeddf yn berthnasol i Gymru ac yn gwneud darpariaeth sydd o fewn cymhwysedd y Senedd, ond fe'i pasiwyd heb gydsyniad y Senedd. Diben y Datganiad hwn yw nodi sut y digwyddodd y sefyllfa honno.


Cyflwynwyd y Bil Lles Anifeiliaid (Dedfrydu) am y tro cyntaf yn gynnar yn 2020 fel Mesur Aelodau Preifat yn Nhŷ'r Cyffredin. Fodd bynnag, ni symudodd ymlaen drwy unrhyw un o'i gamau deddfwriaethol tan 2021\. Yn unol â'r Rheolau Sefydlog mewn perthynas â Biliau Aelodau Preifat y DU, gosododd Llywodraeth Cymru femorandwm cydsyniad deddfwriaethol ar 17 Chwefror 2021\.


Bydd yr Aelodau'n ymwybodol y byddem fel arfer yn ceisio rhoi cyfle i'r Senedd drafod a phleidleisio ynghylch Cynnig Cydsyniad Deddfwriaethol cyn y cam diwygio terfynol yn ail Dŷ'r Senedd, yn yr achos hwn ar ôl Cam Adrodd Tŷ'r Arglwyddi ond cyn Trydydd Darlleniad Tŷ'r Arglwyddi. Fodd bynnag, pan ddechreuodd aelodau’r Senedd ar eu toriad, nid oedd dim i ddangos bod y Bil yn debygol o symud ymlaen i’r cam Cydsyniad Brenhinol yn ystod y toriad hwnnw. Mae rhesymau da pam nad yw dadleuon ynghylch Cynigion Cydsyniad Deddfwriaethol fel arfer yn cael eu cynnal tan yn hwyr yn hynt y Bil, oherwydd fel arall mae perygl y bydd newidiadau pellach i'r Bil ar ôl i'r Senedd roi cydsyniad. Yn wir, nid yw'r rhan fwyaf o Fesurau Aelodau Preifat yn Senedd y DU yn cyrraedd y llyfr statud.


Yn yr achos hwn, dim ond ar ôl i aelodau'r Senedd ddechrau ar eu toriad y dywedwyd wrth Lywodraeth Cymru y byddai gweddill camau'r Bil yn cael eu hamserlennu ar gyfer wythnosau terfynol y sesiwn seneddol. Felly, y byddai'r Bil yn debygol o gael ei basio cyn i'r Senedd newydd gael ei sefydlu. Hefyd roedd y Bil wedi cael ei ddrafftio i sicrhau, pan gafodd ei basio, y byddai'n dod i rym yn awtomatig ddeufis ar ôl derbyn Cydsyniad Brenhinol.


Nid oedd yn ymarferol y pryd hwnnw i'r Senedd gael ei galw'n ôl dim ond i ystyried Cynnig Cydsyniad Deddfwriaethol ar gyfer y Bil hwn.


Mewn gohebiaeth â Gweinidogion Llywodraeth y DU, cyflwynais fwy nag un ateb a allai fod wedi bodloni o leiaf ysbryd Confensiwn Sewel.


Yn yr ateb dywedwyd wrthyf na ellid, i bob pwrpas, wneud unrhyw newidiadau i amserlen gweddill cyfnodau deddfwriaethol y Bil nac i ddyddiad dechrau a diwedd y sesiwn. Er ein bod yn derbyn na fyddai gwneud newidiadau o'r fath wedi bod yn hawdd, credwn pe bai Llywodraeth yn y DU a oedd yn rhoi'r gwerth uchel priodol i bwysigrwydd sylfaenol parchu'r setliad datganoli, byddai wedi llwyddo i osgoi amgylchiadau o'r fath.


Roedd Llywodraeth Cymru yn cefnogi'r bwriad polisi y tu ôl i'r Ddeddf, a gwnaethom ddweud wrth y Senedd ein bod yn cefnogi gwneud y Ddeddf yn berthnasol yng Nghymru. Fodd bynnag, nid oedd yr amserlen a bennwyd ar gyfer hynt y Ddeddf yn caniatáu i'r Senedd gynnal ei rôl gyfansoddiadol o ystyried a ddylid cydsynio â gwneud y ddeddfwriaeth yn berthnasol yng Nghymru. Roedd hefyd yn amddifadu Senedd y DU o'r cyfle i ystyried barn deddfwrfa a etholwyd yn ddemocrataidd yng Nghymru. O ystyried y penderfyniadau cynharach i fwrw ymlaen â Deddf y Cytundeb Ymadael a Deddf y Farchnad Fewnol heb dderbyn cydsyniad gan y Senedd, mae hon yn duedd sy'n peri pryder mawr, ac rwyf wedi ysgrifennu at Ganghellor Dugiaeth Caerhirfryn i'r perwyl hwn.


Yn y llythyr hwnnw, rwyf wedi nodi ein bod yn gwerthfawrogi bod amgylchiadau'r Ddeddf hon yn wahanol iawn i'r ddau ddarn o ddeddfwriaeth a nodwyd uchod, ac nid oedd Llywodraeth y DU wedi cynllunio ymlaen llaw i ddeddfu heb gydsyniad. Fodd bynnag, yn y pen draw Llywodraeth y DU sy'n gyfrifol am gytuno ar yr amserlenni seneddol, gan gynnwys amser dechrau a diwedd sesiynau seneddol.


Yn olaf (mewn perthynas â'r Ddeddf hon), awgrymodd Gweinidogion Llywodraeth y DU yn eu llythyr y byddai gan y Senedd amser i ystyried y Ddeddf yn y cyfnod rhwng derbyn Cydsyniad Brenhinol a'r Ddeddf yn dod i rym. Nid yw hyn, wrth gwrs, yr un peth â cael y cyfle i ystyried y Bil mewn modd ystyrlon cyd iddo dderbyn Cydsyniad Brenhinol, o ystyried pe bai'r Senedd yn pleidleisio yn erbyn y Bil, na fyddai'n bosibl atal y Bil rhag dod i rym. Mae hefyd yn methu â chydnabod mai rhan o ddiben Confensiwn Sewel yw hwyluso deialog rhwng deddfwrfeydd y Deyrnas Unedig, a'i gwledydd cyfansoddol – a gydnabuwyd gan y Goruchaf Lys yn Adroddiad Miller fel rhywbeth sylfaenol bwysig i setliad cyfansoddiadol y DU.


Hyd yn oed cyn i'r tair Deddf a drafodwyd yn y llythyr hwn gael eu pasio, roedd Llywodraeth Cymru wedi dod i'r farn nad oedd y disgresiwn dilyffethair presennol sydd ar gael i ddiystyru bwriadau Confensiwn Sewel yn gynaliadwy. Gwnaed hyn yn glir yn ein cyhoeddiad yn 2019 "Diwygio ein Hundeb”. Yn anffodus, mae gweithredoedd y Llywodraeth hon yn y DU wedi rhoi tystiolaeth bendant ein bod yn gywir. Cyn bo hir, byddwn yn diweddaru'r cyhoeddiad hwnnw, er mwyn rhoi ymdeimlad o faint o newid sydd ei angen i drefniadau llywodraethu ein Hundeb.