Translate the text from Welsh to English.



 
Rwyf wedi bod yn ymgyrchu dros newid mewn agweddau at gerdded a beicio ers pan oeddwn yn 11 oed. Ni allwn ddeall pam y byddai ceidwad y parc lleol yn fy hel i oddi ar fy meic ond yn caniatáu i dryciau'r cyngor deithio drwy barc Rhydaman. Fel plentyn, roedd y beic yn rhoi rhyddid imi, ac roedd yn fy ngwylltio nad oedd pobl yn cymryd fy null teithio o ddifrif – roedd hynny'n annheg yn fy marn i. Cafodd fy llythyr yn protestio i bapur newydd y ‘South Wales Guardian’ ei droi'n erthygl a dyma ddechrau fy ngweithredu. A dyma hefyd oedd fy ngwers gyntaf mewn ymgyrchu: mae cwyno'n gweithio, hyd at ryw fan.


Dychwelais at yr ymgyrch yn 2007 fel Cyfarwyddwr Sustrans yng Nghymru gan lansio ymgyrch i greu cyfraith fel y byddai'n rhaid i'r Llywodraeth a chynghorau lleol ystyried beicio o ddifrif. Pasiwyd y Ddeddf Teithio Llesol gyda chefnogaeth drawsbleidiol yn 2013\. Fy ail wers mewn ymgyrchu: mae deddfwriaeth yn gweithio, hyd at ryw fan.


Bum mlynedd yn ddiweddarach, cefais fy mhenodi'n Weinidog â chyfrifoldeb am deithio llesol yng Nghymru a dros yr 20 mis diwethaf rwyf wedi bod yn gweithio i fireinio ein dulliau cyflawni. Rydym yn gwario mwy nag erioed o'r blaen ar greu seilwaith i annog mwy o bobl i deithio ar droed neu ar feic – rydym eisoes wedi buddsoddi dros £95 miliwn ers i'r Llywodraeth hon gael ei hethol yn 2016\. A'm trydedd wers mewn ymgyrchu: mae arian yn gwneud gwahaniaeth, hyd at ryw fan.


Er gwaethaf yr holl fframweithiau deddfwriaethol a'r holl fuddsoddiadau i gefnogi teithio llesol, nid wyf yn credu y gallai unrhyw un honni eto ein bod wedi cyflawni'r nod yn llwyr. Bydd yn brosiect a fydd yn cwmpasu sawl cenhedlaeth; ac mae agweddau a gwerthoedd yr un mor bwysig â pheirianneg. Rydym wedi datblygu system drafnidiaeth sy'n canolbwyntio ar ei gwneud hi'n hawdd gyrru car ac sy'n gosod rhwystrau yn erbyn dulliau teithio llesol. Mae angen inni sicrhau mai cerdded a beicio yw'r opsiynau trafnidiaeth mwyaf cyfleus ar gyfer teithiau byrrach i gynifer o bobl â phosibl.


Mae elfen amlwg yn gysylltiedig â dosbarth a rhywedd y mae'n rhaid inni ei hwynebu hefyd. Mewn arfarniadau trafnidiaeth, ystyrir bod y rhai nad ydynt yn defnyddio ceir yn werth llai i'r economi ac ni chânt eu blaenoriaethu, gan eu gorfodi'n aml i ‘fuddsoddi’ mewn car – ar gyfartaledd gall yr 20% tlotaf o'r boblogaeth wario 25% o'u hincwm ar redeg car. Os ydych yn gwario 10% o'ch incwm ar wresogi eich cartref ystyrir eich bod yn byw mewn ‘tlodi tanwydd’, ond nid oes categori cyfatebol ar gyfer ‘tlodi trafnidiaeth’ eto. Yn wir, rydym yn aml yn parhau i sefydlu gwasanaethu allweddol mewn lleoliadau sy'n anodd iawn eu cyrraedd heb gar. Mae Llywodraeth Cymru bellach wedi mabwysiadu dull ‘canol y dref yn gyntaf’ ond rydym yn byw gyda'r penderfyniadau a wnaed yn y gorffennol.


Mae'r rhwystrau i allu cerdded a beicio'n hawdd er mwyn cyflawni teithiau cyffredin hefyd yn cael effaith anghymesur ar fenywod. Fel y nodwyd yn drawiadol gan Caroline Criado Perez yn ei llyfr *Invisible Women*, mae tybiaethau'r system drafnidiaeth yn llawn tueddiadau gwrywaidd. Mae beicio yn enghraifft berffaith, am bob un fenyw sy'n beicio, mae dau ddyn yn gwneud hynny.


Mae'r prif faich o ran cyfrifoldebau gofalu yn parhau i gael ei ysgwyddo gan fenywod ar y cyfan, a gall hyn greu patrymau teithio mwy cymhleth, ond mae'r ffordd y caiff rhwydweithiau trafnidiaeth eu cynllunio, gan gynnwys llwybrau teithio llesol, yn aml yn adlewyrchu patrymau teithio cymudwyr traddodiadol. Ychydig o ystyriaeth a roddir i sut y gellid annog rhiant prysur, neu rywun sy'n llai hyderus ar feic, i jyglo blaenoriaethau niferus a sawl llwybr i gyrraedd y gwaith a'r ysgol. Rhaid inni ymdrin â'r diffyg hwn o ran dyluniad y system.


Un o'm prif arsylwadau o 13 blynedd wedi ymgolli yn y gwaith o roi prosiectau cerdded a beicio ar waith yw mai agenda iechyd sy'n gysylltiedig â theithio llesol yn bennaf, ond ei fod yn dibynnu ar weithwyr proffesiynol ym maes trafnidiaeth i'w gyflawni; ond o safbwynt trafnidiaeth, materion ymylol yw cerdded a beicio. Yn ddiau mae nifer o fanteision i iechyd y cyhoedd, ond pan mai dim ond 2% o deithiau a gwblheir ar feic, mae manteision ffocws ar deithio llesol o safbwynt trafnidiaeth yn fwy dadleuol. Felly dyma'r her: sut y gallwn sicrhau y caiff teithio llesol ei ystyried o ddifrif fel prosiect trafnidiaeth prif ffrwd sy'n rhan o raglen newid moddol?


Mae gan brotestio, deddfwriaeth a chyllid oll eu rhan i'w chwarae, ond er eu bod yn angenrheidiol ni fyddant byth yn ddigon i gyflawni'r newid sydd ei angen er mwyn gwella ansawdd aer, lleihau clefydau y gellir eu hatal, lleihau allyriadau carbon a lleihau tagfeydd.


Yng Nghymru, rydym yn gweithredu mewn modd strategol wrth gynllunio seilwaith. Yn hytrach na llwybrau datgysylltiedig sy'n dibynnu'n obeithiol ar gyfleoedd ariannu byrdymor, mae'r Ddeddf Teithio Llesol wedi rhoi fframwaith cynllunio tymor hwy ar waith sy'n ei gwneud yn ofynnol i gynghorau nodi trosolwg hir o'u huchelgeisiau dros gyfnod o 15 mlynedd wedi'i ategu gan gynlluniau tair blynedd treigl.


Yn ystod ei wrandawiadau ar weithredu'r Ddeddf, clywodd Pwyllgor Economi, Seilwaith a Sgiliau'r Senedd (yr oeddwn yn aelod ohono ar y pryd) fod cynghorau yn gyndyn o nodi llwybrau posibl ar gyfer y dyfodol am eu bod ofn y byddent yn codi gobeithion pobl leol ac y byddai diffyg cyllid yn eu hatal rhag eu bodloni. Mae Llywodraeth Cymru wedi ymateb drwy gynyddu'r cyllid sydd ar gael ar gyfer teithio llesol yn sylweddol dros y blynyddoedd diwethaf, gan gyrraedd £35m eleni. Gwnaethom gynyddu'r swm hwn ymhellach ar gyfer mesurau dros dro mewn ymateb i COVID\-19, a gwnaethom glustnodi £9m o'r cyllid hwnnw er mwyn sicrhau bod pob cyngor yn cael cyllid i weithio ar gynlluniau yn y dyfodol (ac i wneud rhai gwelliannau bach ar unwaith).


Mae hynny wedi helpu.


Rwyf am roi cymorth i gynghorau lleol i wrando ar bobl nad ydynt yn cwblhau teithiau lleol ar droed neu ar feic ar hyn o bryd i'w helpu i ddeall pa seilwaith sydd ei angen er mwyn iddynt roi cynnig arni. Ar ôl gwneud hynny, byddwn mewn sefyllfa well i lunio amrywiaeth o gynlluniau sy'n creu cysylltiadau i fwy o bobl rhwng ble maent yn byw a ble maent am fynd. A gallwn sicrhau ein bod yn gwario arian yn y lleoedd cywir, ar y math cywir o seilwaith a fydd yn annog pobl i gerdded a beicio mwy. Nid oes diben gwario mwy o arian ar gynlluniau os na fydd y cynnyrch terfynol yn addas; ni fydd hynny'n annog unrhyw un i adael ei gar gartref.


Ein ffocws nesaf yw uwchsgilio'r gweithwyr proffesiynol a sicrhau bod y defnyddwyr terfynol a dargedir wrth wraidd y dull gweithredu. Mae Phil Jones ac Adrian Lord wedi diweddaru ein canllaw dylunio teithio llesol ac rydym wrthi'n mynd drwy'r ymatebion i'r ymgynghoriad. Rydym hefyd yn gweithio gyda chyrff proffesiynol (y Sefydliad Cynllunio Trefol Brenhinol, Sefydliad y Peirianwyr Sifil, Sefydliad Siartredig Priffyrdd a Chludiant) i ddylunio rhaglen hyfforddiant ar gyfer swyddogion trafnidiaeth a chynllunio er mwyn iddynt ddeall arferion gorau a'u rhoi ar waith.


Y flwyddyn nesaf, bydd yn rhaid i gynghorau gyhoeddi cynlluniau wedi'u diweddaru ar gyfer eu rhwydwaith lleol o lwybrau a'u cyflwyno i Lywodraeth Cymru eu cymeradwyo. Bydd yr holl gyllid yn y dyfodol yn gysylltiedig â'r llwybrau a nodir yn y Mapiau Rhwydwaith Integredig hyn. Y tro diwethaf y digwyddodd hyn, roedd gwaith gwirioneddol gan awdurdodau lleol i ymgysylltu â'r cyhoedd yn dameidiog: yn ardal un cyngor, dim ond 13 o bobl a ymatebodd i'r ‘ymgynghoriad’.


Y tro hwn, rwyf wedi clustnodi cyllid i helpu timau mewn awdurdodau lleol sy'n brin o adnoddau fel y gallant dreulio amser gydag ystod amrywiol o ddarpar ddefnyddwyr y dyfodol er mwyn gofyn y cwestiwn:



> "pa gyfleusterau y byddai eu hangen i'ch annog i gerdded neu feicio?


Byddaf yn disgwyl i gynghorau ddefnyddio'r wybodaeth hon i flaenoriaethu eu ceisiadau am gyllid yn y dyfodol.


Rwy'n cydnabod yn llwyr bod cyni wedi cael effaith wirioneddol ar allu cynghorau i gyflawni. Roedd cerdded a beicio eisoes yn faes a oedd yn brin o adnoddau yn y rhan fwyaf o awdurdodau lleol ac mae hynny wedi gwaethygu mewn rhai ardaloedd o ganlyniad i'r toriadau y mae cynghorau wedi eu hwynebu. Nid oes swyddog teithio llesol penodedig mewn nifer o gynghorau ac felly nid ydynt mewn sefyllfa dda i wneud cais am gyllid. Mae angen inni atgyfnerthu'r sgiliau a'r gallu i gyflawni'r agenda hon. Hoffwn weld cynghorau yn gwneud mwy o waith yn rhanbarthol fel y gallant gyfuno eu harbenigedd a'u gallu. Rwyf wedi gofyn i grŵp bach o swyddogion cynghorau ddatblygu cynigion ar gyfer trefniadau adolygu cymheiriaid fel y gall awdurdodau cyfagos helpu ei gilydd er mwyn cael y siawns orau o ddenu cyllid.


Rwyf hefyd wedi gofyn i'n corff cyflenwi hyd braich, Trafnidiaeth Cymru, ddatblygu ffynhonnell arbenigedd ganolog er mwyn helpu a herio awdurdodau lleol i gyrraedd y safonau dylunio a chyflenwi rydym wedi'u datblygu. Rwyf am iddo ymgymryd â rôl ragweithiol wrth sicrhau mai dim ond y cynlluniau sy'n cyrraedd y safon fydd yn cael cyllid.


Drwy roi rôl arweiniol i Drafnidiaeth Cymru, byddwn hefyd yn sicrhau bod Teithio Llesol yn cael yr un chwarae teg â mathau eraill o drafnidiaeth gyhoeddus fel y gall ddatblygu cynllun integredig i annog pobl i ddefnyddio llai ar eu ceir. Fel y nodwyd yn adroddiad dros dro ‘Comisiwn Trafnidiaeth De\-ddwyrain Cymru’ gan yr Arglwydd Burns;



> "Er mwyn i'r rhwydwaith trafnidiaeth gyhoeddus a theithio llesol ddiwallu amrywiaeth eang o anghenion, mae angen i'r gwahanol foddau weithredu fel rhwydwaith trafnidiaeth unigol


Dylem ystyried teithio llesol fel rhan o system trafnidiaeth gyhoeddus gynaliadwy, integredig o ansawdd uchel, gan roi'r un statws i'r system honno â gwasanaethau cyhoeddus hanfodol eraill fel y GIG a gofal cymdeithasol. Pethau y mae angen buddsoddi ynddynt a'u cefnogi, ond sydd â manteision llawer ehangach i'n bywydau beunyddiol a chyfansoddiad ein cymunedau. Pethau nad yw'n hawdd eu mesur mewn punnoedd a cheiniogau'n unig – arwydd o gymdeithas waraidd.


Mae dau faes arall roeddwn am ymdrin â nhw pan gefais fy mhenodi nad wyf wedi gallu eu datblygu eto – strategaeth a chraffu.


Mae cael y fecaneg gywir yn hanfodol i gyflawni'r nod yn effeithiol, ond mae angen ymdeimlad cryf o gyfeiriad arnom hefyd. Mae angen strategaeth glir arnom ar gyfer teithio llesol a chyfres o dargedau ymestynnol i'n gwthio i'w chyflawni. Mae'r Strategaeth Drafnidiaeth nesaf ar gyfer Cymru wrthi'n cael ei datblygu ac mae'n bwysig bod teithio llesol yn rhan annatod ohoni.


Ond mae'n rhaid i'r strategaeth a'r targedau hynny fod yn ymdrech a rennir er mwyn iddynt fod yn effeithiol felly mae'n hanfodol ein bod yn eu llunio ar y cyd â chymdeithas sifil, ein partneriaid cyflenwi a'r bobl rydym am eu hannog i ddechrau cerdded a beicio. A bod yn gwbl onest, nid oes digon o bobl yn Llywodraeth Cymru i wneud yr holl bethau hyn o fewn y terfynau amser gofynnol (mae hyn yn arbennig o wir wrth ymdopi â chanlyniadau COVID).


Mae gennym Fwrdd Teithio Llesol ac rwyf wedi cadeirio'r bwrdd hwn ers imi ddod yn Weinidog, ond pan oeddwn yn aelod o'r meinciau cefn roeddwn yn eiriolwr dyfal dros rymuso Cadeirydd annibynnol i weithio gyda'r Llywodraeth a'i herio. Mae'r ffaith bod Comisiynwyr Teithio Llesol wedi cael eu penodi yn yr Alban, ac mewn dinasoedd mawr yn Lloegr, gan gynnwys Llundain, a bod Comisiynydd i Loegr wedi cael ei gyhoeddi'n ddiweddar, yn awgrymu ei bod yn adeg dda i ni wella ein swyddogaeth graffu hefyd. Felly rwyf wedi gofyn i Dr Dafydd Trystan Davies ymgymryd â rôl Cadeirydd ein Bwrdd Teithio Llesol ac wedi rhoi briff iddo gynghori ar dargedau ymestynnol a helpu i lunio strategaeth i Gymru – strategaeth a thargedau sy'n meddwl o ddifrif am y rhwystrau a grybwyllwyd gennyf yn gynharach.




Image
 ![Lee Walters, Dirprwy Weinidog yr Economi a Thrafnidiaeth a Dr Dafydd Trystan Davies, Cadeirydd newydd Bwrdd Teithio Llesol](/sites/default/files/2020-09/Cynghorydd%20annibynnol%20newydd%20a%27r%20camau%20nesaf%20ar%20gyfer%20teithio%20llesol%20yng%20Nghymru.jpg)



##### Lee Walters, Dirprwy Weinidog yr Economi a Thrafnidiaeth a Dr Dafydd Trystan Davies, Cadeirydd newydd Bwrdd Teithio Llesol.


Mae Dafydd wedi gwneud gwaith ardderchog fel cadeirydd y llywodraethwyr mewn ysgol gynradd newydd yng Nghaerdydd gan gynnwys teithio llesol fel rhan o ddiwylliant yr ysgol. A thrwy benodi Dafydd, cyn\-Gadeirydd a Phrif Weithredwr Plaid Cymru, gobeithio y gallaf ddangos fy ymrwymiad diffuant i sicrhau bod teithio llesol yn parhau fel agenda drawsbleidiol a ddylai oresgyn ffiniau cylchoedd gwleidyddol.


Bydd yn gweithredu fel cynghorydd annibynnol i Lywodraeth Cymru, gan eistedd ochr yn ochr â Chomisiynwyr Teithio Llesol yn y DU a'n herio a'n cefnogi ar deithio llesol.


Rwyf wir yn credu ein bod wedi cymryd camau i'r cyfeiriad cywir. Yr her nawr yw mynd ymhellach a symud yn gyflymach.







Translation:


 
I’ve been campaigning for a change of attitudes to walking and cycling since I was 11\. I couldn’t understand why the local park keeper would chase me off my bike but accepted council trucks driving through Ammanford park. As a child a bike gave me freedom, and I was cross that my form of transport wasn’t taken seriously, it just didn’t seem fair. My letter of protest to the South Wales Guardian was turned into an article and marked the beginning of my activism. And my first lesson in campaigning: complaining works, to a point.


I returned to it in 2007 as Welsh Director of Sustrans and launched a campaign for a law to get the Government and local councils to take it seriously. The Active Travel Act was passed with cross\-party support in 2013\. My second lesson in campaigning: legislation works, to a point.


Five years later I was appointed the Minister in charge of active travel in Wales and over the last 20 months have been working to fine tune our delivery mechanisms. We are spending record levels on creating infrastructure to encourage people to travel by foot or by bike, we have already invested over £95 million since this Government was elected in 2016\. And my third lesson in campaigning: money makes a difference, to a point.


For all the legislative framework and investment to support it I don’t think anyone could yet claim that we have cracked active travel. This is going to be a multi\-generational project; and it as much about attitudes and values as it is about engineering. We have developed a transport system that is centred on making it easy to drive a car, and places barriers to travelling actively.  We need to ensure that walking and cycling are the most convenient transport options for shorter journeys for as many people as possible.


There is also a clear class and gender element we must confront. Non\-car users are seen as being of less value to the economy in transport appraisal and don’t get the priority, often forcing them to ‘invest’ in a car: the poorest 20% of the population on average can spend 25% of their income running a car. When you spend 10% of your income heating your home you are classed as being in ‘fuel poverty’, yet there is no equivalent category of ‘transport poverty’. Indeed we continue to often locate key services in locations where they are very difficult to reach without a car. The Welsh Government have now adopted a ‘town centre first’ approach but we are living with the legacy of past decisions.


The barriers to easily walking and cycling for everyday journeys also disproportionately impact women. As Caroline Criado Perez has arrestingly outlined in her book *Invisible Women* the assumptions of the transport system are replete with male biases. Cycling is a case in point, for every women who rides a bike, there are two men.


Women still predominantly bear the main burden of caring responsibilities which can create more complex travel patterns, but the planning of transport networks, including active travel routes, often reflects traditional commuter travel patterns. Little thought is given to how a busy parent, or someone less confident on a bike, may be encouraged to juggle multiple priorities and several routes to get to work and school. This is a system design failure that we must address.


One of my main observations from 13 years of immersion in the delivery of walking and cycling projects is that active travel is primarily a health agenda, but it is dependent on transport professionals to deliver it; yet from a transport perspective walking and cycling are fringe issues. There are multiple public health benefits which cannot be disputed, but when just 2% of journeys are by bike the transport benefits of a focus on active travel are more contestable. So the challenge is, how do we get active travel to be taken seriously as a mainstream transport project as part of a programme of modal shift?


Protest, legislation, and funding all play their part, but while necessary they are never going to be sufficient to bring about the change we need to see to improve air quality, reduce preventable diseases, cut carbon emissions and reduce congestion.


The Welsh approach has been to take a strategic approach to infrastructure planning. Instead of disconnected routes opportunistically dependent on short\-term funding opportunities, the Active Travel Act has put in place a longer\-term planning framework which requires councils to set out a long view of their ambitions over 15 years underpinned by rolling three\-year plans.


During its hearings on the implementation of the Act the Senedd’s Economy, Infrastructure and Skills Committee (which I was a member of at the time) heard that councils were reluctant to identify possible future routes for fear of raising local expectations which funding would prevent them for delivering. The Welsh Government has responded by radically increasing the funding available for active travel infrastructure in recent years, reaching £35m this year, which we boosted further for temporary measures in response to COVID\-19, and we ringfenced £9m of that to ensure every Council was awarded funds to work up future schemes (and make immediate small scale improvements).


That has helped.


I want to support councils to listen to people who aren’t currently making local journeys by walking or cycling to help them understand what infrastructure is needed to get them to try it. Once we do that, we can be better at building a pipeline of schemes which connect more people from where they live to where they want to go. And make sure we’re spending money in the right places, on the right type of infrastructure that will encourage people to walk and cycle more. It’s no good us spending more money on schemes if the end products are poorly executed; that’s not going to encourage anyone to leave their car at home.


Our next focus is on up\-skilling the professionals and putting the target end\-users at the heart of the approach. Phil Jones and Adrian Lord have completed an update of our active travel design guidance and we are in the process of going through the consultation responses. We are also working with professional bodies (the RTPI, ICE, CIHT) to design a training programme for transport and planning officials to understand and implement best practice.


Next year councils will have to publish updated plans for their local network of routes and submit for approval by the Welsh Government. All future funding will be tied to the routes set out on these Integrated Network Maps. The last time this happened genuine public engagement by local authorities was patchy: in one Council area just 13 people responded to the ‘consultation’.


This time I’ve set aside funding to help under\-resourced local authority teams to spend time with a diverse range of potential future users to ask the question: 



> "what facilities would need to be in place to encourage you to walk or cycle?


I’ll expect councils to use this information to prioritise their future bids for funding.


I fully recognise that austerity has had a real impact on the ability of councils to deliver. Walking and cycling was already a poorly resourced area in most local authorities and that has worsened in some areas as a result of the cuts councils have had to absorb. A number of councils have no dedicated active travel officer and are therefore not well placed to bid for funding. We need to bolster the skills and capacity to deliver this agenda. I want to see more work on a regional basis by councils so that they can pool their expertise and capacity. I’ve asked a small group of council officers to develop proposals for peer\-review arrangements so that neighbouring authorities can help each other to stand the best chance to attracting funding.


I’ve also asked our arms\-length delivery body Transport for Wales to develop a central source of expertise to help and challenge local authorities to meet the design and delivery standards that we have developed. I want them to take a proactive role in ensuring that funding only goes to schemes that are up to scratch.


By giving a Transport for Wales a leading role we will also be putting Active travel on a par with other forms of public transport so that they can develop an integrated plan to encourage people to use their cars less. As the Burns ‘South East Wales Transport Commission’ interim report said:



> “If the public transport and active travel network is to serve a wide range of needs, the different modes need to operate as a single transport network.


We should see active travel as part of a high quality, integrated and sustainable public transport system, on a par with other vital public services like our NHS and social care. Things which do require investment and support, but which have much wider benefits to our daily lives and the fabric of our communities. Things which aren’t easily quantifiable in mere pounds or pence, a mark of a civilised society.


There are two remaining areas that I wanted to address when I was appointed that I’ve not yet been able to progress, strategy and scrutiny.


Getting the mechanics right is essential to effective delivery, but we also need a strong sense of direction. We need a clear strategy for active travel and a set of stretching targets to push us to achieve it. The next Wales Transport Strategy is in development and it’s important that active travel is an integral part.


But those targets and strategy have to be a shared endeavour to be effective so it’s essential that we produce them in dialogue with civil society, our delivery partners and those who we want to encourage to take up walking and cycling. To be brutally frank, we just don’t have the bodies within the Welsh Government to do all these things in the time we need to get them done (this is especially true when dealing with the consequences of COVID\-19\).


We have an Active Travel Board which I have been chairing since I became a Minister, but when I was a backbencher I was a persistent advocate for empowering an independent Chair to work with, and challenge, the Government. The appointment of Active Travel Commissioners in Scotland, in major English Cities including London, and recently the announcement of a Commissioner for England, suggests now is a good time for us to boost our scrutiny function too. So I have asked Dr Dafydd Trystan Davies to take up the post of Chair of our Active Travel Board with a brief to advise on stretching targets and to help devise a strategy for Wales, strategy and targets that think seriously about the barriers I mentioned earlier.




Image
 ![Lee Walters, Deputy Minister for Economy and Transport and Dr Dafydd Trystan Davies new Chair of the Active Travel Board](/sites/default/files/2020-09/A%20new%20independent%20adviser%20and%20the%20next%20steps%20for%20active%20travel%20in%20Wales_0.jpg)



##### Lee Walters, Deputy Minister for Economy and Transport and Dr Dafydd Trystan Davies new Chair of the Active Travel Board.


Dafydd has done terrific work as chair of governors of a new primary in Cardiff enshrining active travel into the culture of the school. And in appointing Dafydd, a former Chair and Chief Executive of Plaid Cymru, I hope I can demonstrate the sincerity of my commitment to keep active travel as a cross\-party agenda that needs to transcend political cycles (pun not intended). 


He will act as an independent adviser to the Welsh Government, sitting alongside Active Travel Commissioners in the UK, and challenging and supporting us on active travel.


I genuinely believe we have taken steps in the right direction. The challenge is now to go further and to go faster.