Translate the text from English to Welsh.



 
 


 


 


 


 


In February 2011, *Sustainable Social Services: A Framework for Action* was published. This made clear that some services could be more effectively delivered nationally and we wanted to pioneer this approach in exploring with stakeholders the remit and functions of a National Adoption Service. I want local authorities to act sooner to find permanency for those children for whom a return home is not in their interests; to enhance promotion of adoptions and increase the pool of adopters; and to ensure good quality post adoption support is available for those who need it.


Last month the Children and Young People Committee published their recommendations following an in\-depth inquiry into adoption in Wales, a report I have studied with great interest. Their recommendations called for radical action, a view I entirely agree with.


The Committee’s report supports my view for a major shift in the way adoption services are organised and delivered, re\-invigorating the momentum and the aims of the 2002 Adoption Act and our strategies for placement choice and stability.


To achieve, this we need a step change in the way adoption services are delivered, through the establishment of a National Service, which has the power to deliver services across Wales. The Committee recognises and accepts that some services are best delivered  regionally. I support this statement, as the key to change is not the location of the service, but rather the delivery of a national framework for the recruitment, training and approval of prospective adopters. The focus of the National Adoption Service will be on promoting excellence and driving continued improvements.  


The key problem I am determined to address is delay in the adoption system and the impact that has on the welfare of children. I too, recognise that there has to be radical changes to service delivery. The findings from the Family Justice Review tell us that the current system does not always work in the child’s best interest. As of 31st March 2012, approximately 2,500 children have been in care for 3 years or more; during the year to 31st March 2012 there were 246 adoptions, representing 4\.3% of the total looked after children population – which is a statistic that does not provide an encouraging picture.


Over the last 5 years, children aged 1\-4 years made up the greatest proportion of adopted children. The number of children waiting 2\-3 years before being adopted has risen by 62% (from 65 in 2006 to 105 in 2012\).


There have been some improvements, for example in 2012, the average time between entry into care and adoption is now 828 days (just over 2 years) compared to 905 days (2 years 3 months) in 2011\.  But this still isn’t good enough; We recognise and are still concerned with delays in the adoption system and the potential lasting harm this can have on children, robbing them of their best chance of the love and stability of a new family.


For many looked after children, permanence is achieved through a successful return to their birth family, where it has been possible to address the factors which led to the child becoming looked after.  


We must all acknowledge that the care population is transient, with a third of children returning home within the first six months.  Where this is not possible, family and friends care will often provide an important alternative route to permanence for the child, particularly where this can be supported by a residence order or a special guardianship order.  Of the total looked after children population ( 5,726\), some 1,406 children and young people are accommodated by their own family, relatives or friends, but are still regarded in law as ‘looked after children’.  These children and young people will be subject to the same systems as children cared for by foster carers or in residential care arrangements, even though they are accommodated by their own family, relatives or friends.


Over three quarters of looked after children are in foster placements, For some, this is a temporary arrangement, but for many children, particularly older children with a link to their birth parents, long term foster care is the best permanent care option. Special Guardianship was introduced in 2005 as a way of giving foster carers, a relative or a family friend, parental responsibility for a child without severing ties with their birth parents. Teenagers account for a high number of these children (37%), many of whom have higher needs, requiring specialist care. For these young people, a residential setting may be most suited as they are able to be cared for by professionals who have the skills and experiences to encourage them to reach their optimum potential.


For those children and young people for whom adoption has been identified as in their best interest, the current picture is not encouraging. There has been a reduction in the numbers of approved adopters in the last 2 years; with Adoption Agencies and the Adoption Register having identified the urgent need to recruit, assess and approve potential adopters \- a process which can take between 6\-8 months to complete. The lack of potential adopters obviously has a huge impact on the availability of suitable matches to meet the varied needs of children waiting to be adopted.  BAAF estimate that 1 in 4 children available for adoption will not be placed primarily, due to the lack of an adoptive parent resource.


Many prospective adopters are satisfied with the service they receive, but there are those who are not.  While some prospective adopters receive welcoming reassurance and support during their initial enquiries into becoming an adoptive parent, others find that adoption agencies respond slowly to initial enquiries. Evidence suggests that prospective adopters in different parts of the country find that they are rejected, or make slow progress in the assessment process because they do not meet the particular, immediate needs of the agency to which they have applied; demonstrating an overall lack of co\-ordination of supply and demand.


This has to be addressed urgently, as does the evidence suggesting the matching process currently used by some agencies can be ineffectual. When looking at the barriers to matching, the primary problems identified by a number of sources result from the attitudes of the child’s social worker, who keep looking for the ‘ideal family’; lack of communication between the child’s social worker and the prospective adopters’ social worker has also resulted in social workers ‘blocking’ potential matches.


I have made clear that the new service will be delivered through a local government and voluntary sector that values and maximises the benefits through delivery of quality services and effective partnership working to maximise collective action.


My proposals for the National Adoption Service include the need for there to be a senior person appointed to head up the service, who has the autonomy to make decisions. This would include taking decisions on the delivery of the National Service’s functions, ensuring that opportunities for collaboration are maximised, whilst maintaining the necessary local links and knowledge, which are crucial aspects of adoption services. The new service will address current concerns, without losing the undeniable strengths of the existing system – achieving change without detriment. I expect this new system to work towards:  


 


* eradicating children drifting in care;
* eliminating waiting lists for training and assessment;
* improving the matching process;
* allaying adoption breakdown by providing  comprehensive adoption support services;
* streamlining the process and ensuring better linking and understanding between social workers;
* providing the widest choice of placements through the increased use of voluntary adoption agencies; and
* most importantly ensuring consistent delivery across Wales.


 


I believe that a National Adoption Service will reap greater benefits; enabling the concentration of specialised skilled persons which will enhance the efficiency and quality of the assessment process; providing equity in the arrangements for adoption; and encouraging the pooling of prospective adopters; and more efficient and effective delivery through greater collaboration and co\-operation across boundaries, to harness the specialist nature of the adoption service.


I am pleased to be able to inform Members that good progress is being made, with the Welsh Local Government Association and the Association of Directors of Social Services currently working jointly on the development of an operational model for a National Adoption Service.


New governance arrangements will be key to the successful delivery of the National Adoption Service, and these will need to be determined by local government with input from Welsh Government.  We will, therefore, discuss these proposals further, through a strategic group, with the expectation that agreement can be secured quickly.


I look forward to receiving an update on Local Government’s proposals in the new year and am expecting to be assured that they will achieve the step\-change we have identified. As you know, it is my intention to direct local authorities to achieve this change, using new powers I am seeking in the Social Services and Well\-Being (Wales) Bill that will enable Welsh Ministers to direct local authorities (adoption agencies) to come together to form a National Adoption Service.


I am pleased to be able to announce that it is also my intention that the law will be underpinned by a National Standardised Performance Framework that will allow the National Adoption Service management team to identify, review, and highlight key performance measures; such as how swiftly local authorities place children in need of adoption and how swiftly they deal with prospective adopters. The framework will set performance thresholds and make clear the Welsh Government’s minimum expectations for timeliness in the adoption system, for both the child and the prospective adopter. It will allow local authority adoption agencies and others to monitor their own performance and compare it with that of others.


The National Standardised Performance Framework will be supported by a Looked after Children Outcomes Framework, as part of my National Outcomes Framework for Social services. Together they will form a key tool in enabling the National Adoption Service to provide national leadership and an overview of adoption services, in driving continued improvements for children and families.


I refuse to accept that children can be left to drift in the care system and I expect to see an upward trend over the next few  years as the National Adoption Service drives up standards and performance. It isn’t going to be easy, and it will require the commitment of all those who have an influence or specific roles to play in our adoption services. We have excellence within areas of the adoption service; let’s build on those and radically reform the environment to achieve excellence across the whole of Wales. 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 







Translation:


 
Cyhoeddwyd Gwasanaethau Cymdeithasol Cynaliadwy i Gymru: Fframwaith Gweithredu yn Chwefror 2011\. Roedd y ddogfen honno’n egluro y gellid cyflenwi rhai gwasanaethau yn fwy effeithlon yn genedlaethol, ac mai’n bwriad ni a rhanddeiliaid eraill, oedd arloesi yn y maes hwnnw trwy ymchwilio i gylch gorchwyl a swyddogaethau Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol. Hoffwn weld awdurdodau lleol yn gweithredu yn gyflymach i sicrhau sefydlogrwydd ar gyfer y plant hynny na fyddai dychwelyd gartref yn llesol iddynt; yn gwella’r dull o hyrwyddo mabwysiadu ac yn cynyddu’r gronfa o fabwysiadwyr; a sicrhau bod cymorth ôl\-fabwysiadu o ansawdd da ar gael i’r rhai y mae arnynt ei angen.

Y mis diwethaf, cyhoeddodd y Pwyllgor Plant a Phobl Ifanc ei argymhellion, yn dilyn ymchwiliad trylwyr i fabwysiadu yng Nghymru – adroddiad a astudiais gyda chryn ddiddordeb. Roedd argymhellion y Pwyllgor hwnnw yn galw am weithredu radical, ac yr wyf yn llwyr gytuno â hynny.

Mae adroddiad y Pwyllgor yn ategu fy marn bod angen newid sylweddol yn y modd y trefnir ac y cyflenwir gwasanaethau mabwysiadu, er mwyn eu hailfywiogi, adennill momentwm ac ailafael yn amcanion Deddf Mabwysiadu 2002 a’n strategaethau ar gyfer dewis lleoliadau a sicrhau sefydlogrwydd.

Er mwyn cyflawni hyn bydd angen newid yn ddisyfyd a sylweddol y modd y cyflenwir y gwasanaethau mabwysiadu, trwy sefydlu Gwasanaeth Cenedlaethol, a fydd â phŵer i gyflenwi gwasanaethau ledled Cymru. Mae’r Pwyllgor yn cydnabod ac yn derbyn y gellir darparu rhai gwasanaethau yn well ar lefel ranbarthol. Rwyf yn cefnogi’r datganiad hwnnw, oherwydd, ar gyfer newid, nid lleoliad y gwasanaeth sy’n allweddol ond yn hytrach sefydlu fframwaith cenedlaethol i recriwtio, hyfforddi a chymeradwyo darpar fabwysiadwyr. Canolbwynt gwaith y Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol fydd hyrwyddo rhagoriaeth ac ysgogi gwelliant parhaus

Y broblem allweddol yr wyf yn benderfynol o geisio’i datrys yw’r oedi o fewn y system fabwysiadu, ac effaith hynny ar les y plant. Rwyf yn cydnabod bod rhaid gwneud newidiadau radical hefyd yn y modd y cyflenwir y gwasanaethau. Mae canfyddiadau’r Adolygiad Cyfiawnder Teuluol yn dangos nad yw’r system bresennol yn gweithredu bob amser er budd gorau’r plentyn. Ar 31 Mawrth 2012, roedd tua 2,500 o blant wedi bod mewn gofal am 3 blynedd neu’n hwy; yn ystod y flwyddyn i 31 Mawrth 2012, 246 mabwysiad oedd wedi eu cwblhau, sef 4\.3% o gyfanswm y boblogaeth o blant sy’n derbyn gofal – ystadegyn nad yw’n cyfleu darlun calonogol.

Dros y 5 mlynedd ddiwethaf, plant rhwng 1 a 4 blwydd oed oedd y rhan helaethaf o’r plant a fabwysiadwyd. Mae nifer y plant a fu’n aros am 2\-3 blynedd cyn cael eu mabwysiadu wedi cynyddu 62% (o 65 yn 2006 i 105 yn 2012\).

Mae rhai agweddau wedi gwella; er enghraifft, yn 2012 yr amser cyfartalog rhwng derbyn i ofal a mabwysiadu yw 828 diwrnod ( sef ychydig dros 2 flynedd), o gymharu â 905 diwrnod (2 flynedd a 3 mis) yn 2011\. Ond nid yw hyn yn foddhaol, o bell ffordd: Rydym yn cydnabod, ac yn pryderu ynghylch, yr oedi yn y system fabwysiadu, a’r niwed y gall hynny ei achosi i’r plant trwy eu hamddifadu o’u cyfle gorau i brofi cariad a sefydlogrwydd o fewn teulu newydd.

Yn achos llawer o’r plant sy’n derbyn gofal, darperir sefydlogrwydd trwy eu dychwelyd yn llwyddiannus at eu teuluoedd genedigol, ar ôl datrys y materion gwreiddiol a barodd bod y plentyn fod yn derbyn gofal.

Rhaid derbyn mai poblogaeth dros dro yw’r boblogaeth sy’n derbyn gofal, gyda thraean o’r plant yn dychwelyd adref o fewn y chwe mis cyntaf. Pan nad oes modd iddynt ddychwelyd gartref, mae gofal gan berthnasau a chyfeillion yn llwybr amgen a phwysig tuag at sefydlogrwydd i’r plentyn, yn enwedig os ategir hynny gan gorchymyn preswylio neu orchymyn gwarcheidiaeth arbennig. Allan o’r cyfanswm o 5,726 o blant sy’n derbyn gofal, lletyir tua 1,406 o blant a phobl ifanc gan eu teuluoedd eu hunain, eu perthnasau neu gyfeillion, er bod y gyfraith yn parhau i’w hystyried yn ‘blant sy’n derbyn gofal’. Bydd y plant a’r bobl ifanc hyn yn ddarostyngedig i’r un systemau â phlant y gofelir amdanynt gan ofalwyr maeth, neu trwy drefniant gofal preswyl, er gwaethaf eu lleoli gyda’u teuluoedd eu hunain, eu perthnasau neu gyfeillion.

Mae mwy na thri chwarter y plant sy’n derbyn gofal mewn lleoliadau maeth. Trefniant dros dro yw hynny i rai ohonynt; ond i lawer o’r plant, yn enwedig plant hŷn sydd â chysylltiad â’u rhieni biolegol, gofal maeth hirdymor yw’r opsiwn sefydlog gorau. Cyflwynwyd Gwarcheidiaeth Arbennig yn 2005, fel ffordd o roi ‘cyfrifoldeb rhiant’ i ofalwr maeth, perthynas, neu gyfaill teuluol y plentyn, heb dorri’r cysylltiadau rhwng y plentyn a’i rieni biolegol. Plant yn eu harddegau yw cyfran helaeth o’r rhain ( 37% ), llawer ohonynt gydag anghenion uwch sy’n galw am ofal arbenigol. Dichon mai’r lleoliad mwyaf addas ar gyfer y bobl ifanc hyn yw cartref preswyl, lle y gallant dderbyn gofal gan weithwyr proffesiynol sydd â’r sgiliau a’r profiad i’w hannog i gyflawni eu potensial llawn.

Ar gyfer y plant a’r bob ifanc hynny y canfyddir mai mabwysiadu yw’r ateb mwyaf buddiol iddynt, nid yw’r darlun presennol yn un calonogol. Mae nifer y mabwysiadwyr cymeradwy wedi gostwng dros y 2 flynedd ddiwethaf; ac Asiantaethau Mabwysiadu a’r Gofrestr Mabwysiadu wedi nodi’r angen i recriwtio, asesu a chymeradwyo rhagor o ddarpar fabwysiadwyr ar frys – proses a allai gymryd cyhyd â 6\-8 mis i’w chwblhau. Mae’n amlwg bod y prinder mabwysiadwyr posibl yn cael effaith anferthol ar nifer y cydweddiadau addas sydd ar gael i ddiwallu anghenion amrywiol y plant sy’n aros am eu mabwysiadu. Yn ôl amcangyfrif Cymdeithas Mabwysiadu a Maethu Prydain (BAAF), ni fydd 1 o bob 4 o’r plant sydd ar gael i’w mabwysiadu yn cael eu lleoli oherwydd, yn bennaf, y prinder rhieni mabwysiadol.

Er bod llawer o’r darpar fabwysiadwyr yn fodlon ar y gwasanaeth a gânt, mae eraill yn anfodlon. Tra bo rhai darpar fabwysiadwyr yn croesawu’r gefnogaeth a’r cysuron a gynigir iddynt yn ystod eu hymholiadau cynnar ynghylch mabwysiadu, mae eraill yn canfod yr asiantaethau mabwysiadu yn araf i ymateb i’w hymholiadau dechreuol. Mae’r dystiolaeth yn awgrymu bod darpar fabwysiadwyr mewn gwahanol rannau o’r wlad yn cael eu gwrthod, neu’n symud trwy’r broses asesu yn rhy araf, oherwydd nad ydynt, ar yr union adeg dan sylw, yn bodloni anghenion penodol yr asiantaeth fabwysiadu y gwnaed y cais iddi; mae hyn yn dangos diffyg o ran cydgysylltu’r galw a’r cyflenwad cyffredinol.

Rhaid rhoi sylw i’r mater hwn ar frys, yn ogystal â’r dystiolaeth y gall y broses paru a ddilynir gan rai asiantaethau fod yn aneffeithiol. Wrth edrych ar y rhwystrau sy’n atal paru, mae’r prif broblemau a nodwyd gan nifer o’r ffynonellau wedi deillio o agwedd gweithiwr cymdeithasol y plentyn, a oedd yn mynnu parhau i chwilio am y ‘teulu delfrydol’; ac y mae diffyg cyfathrebu rhwng gweithiwr cymdeithasol y plentyn a gweithiwr cymdeithasol y darpar fabwysiadwyr hefyd wedi arwain at rwystro rhai cydweddiadau posibl.

Rwyf wedi egluro y bydd y gwasanaeth newydd yn cael ei gyflwyno gan sector a fydd yn cynnwys llywodraeth leol a gwirfoddolwyr, ac yn gwerthfawrogi ac yn ychwanegu at y buddion trwy gyflenwi gwasanaethau o safon uchel a gweithio yn effeithiol mewn partneriaeth er mwyn cynnwys pawb.

Mae fy nghynigion ar gyfer y Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol yn cynnwys penodi uwch swyddog yn bennaeth ar y gwasanaeth, a fyddai ag awdurdod i wneud penderfyniadau ei hunan. Byddai hynny’n cynnwys penderfynu ynglŷn â chyflawni swyddogaethau’r Gwasanaeth Cenedlaethol a sicrhau y manteisir i’r eithaf ar gyfleoedd i gydweithio, tra’n diogelu’r wybodaeth a’r cysylltiadau lleol angenrheidiol, sy’n hanfodol i’r gwasanaethau mabwysiadu. Bydd y gwasanaeth newydd yn mynd i’r afael â’r pryderon cyfredol, heb aberthu’r un o gryfderau cydnabyddedig y system bresennol – hynny yw, yn cyflawni newid heb achosi dirywiad. Disgwyliaf i’r drefn newydd weithio tuag at:

* dileu’r arfer o adael i bethau lithro ym maes gofal plant;
* cael gwared â’r rhestrau aros am hyfforddiant ac asesu;
* gwella’r broses paru;
* lliniaru problem mabwysiadu aflwyddiannus trwy ddarparu gwasanaethau cymorth mabwysiadu cynhwysfawr;
* symleiddio a chyflymu’r broses, a sicrhau gwell cyswllt a dealltwriaeth rhwng gweithwyr cymdeithasol;
* darparu’r dewis ehangaf posibl o leoliadau trwy gynyddu’r defnydd o asiantaethau mabwysiadu gwirfoddol; ac
* yn bwysicaf oll, sicrhau cysondeb cyflenwi ledled Cymru.

Credaf y bydd llawer o fanteision yn deillio o’r Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol; bydd yn casglu at ei gilydd y personau sydd â sgiliau arbenigol er mwyn gwella effeithlonrwydd ac ansawdd y broses asesu; yn darparu tegwch yn y trefniadau mabwysiadu; yn hwyluso creu cronfa o ddarpar fabwysiadwyr; ac yn cyflenwi yn fwy effeithiol ac effeithlon trwy gydweithio a chydweithredu ar draws ffiniau, gan gydnabod natur arbenigol y gwasanaeth mabwysiadu.

Mae’n bleser gennyf hysbysu’r Aelodau fod y gwaith yn mynd yn ei flaen yn rhwydd, gyda Chymdeithas Llywodraeth Leol Cymru a Chymdeithas y Cyfarwyddwyr Gwasanaethau Cymdeithasol ar hyn o bryd yn cydweithio i ddatblygu model gweithredol ar gyfer Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol.

Bydd trefniadau llywodraethu newydd yn allweddol os am gyflwyno’r Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol yn llwyddiannus; a bydd rhaid i lywodraeth leol benderfynu ar y trefniadau hynny, gyda rhywfaint o fewnbwn gan Lywodraeth Cymru. Byddwn felly yn trafod y cynigion ymhellach mewn grŵp strategol, gan ddisgwyl dod i gytundeb yn fuan.

Edrychaf ymlaen at gael diweddariad ar gynigion Llywodraeth Leol yn y flwyddyn newydd, a disgwyliaf gael sicrwydd y byddant yn cyflawni’r newid disyfyd a sylweddol angenrheidiol y cyfeiriwyd ato. Fel y gwyddoch, fy mwriad yw cyfarwyddo’r awdurdodau lleol i gyflawni’r newid hwn, gan ddefnyddio’r pwerau newydd a geisiaf yn y Bil Gwasanaethau Cymdeithasol a Lles (Cymru), ac a fydd yn galluogi Gweinidogion Cymru i gyfarwyddo awdurdodau lleol (asiantaethau mabwysiadu) i ddod ynghyd i ffurfio Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol.

Pleser yw cyhoeddi fy mod hefyd yn bwriadu atgyfnerthu’r gyfraith gyda Fframwaith Perfformiad Safonedig Cenedlaethol, a fydd yn caniatáu i dîm rheoli’r Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol bennu, adolygu ac amlygu mesurau perfformiad allweddol, megis pa mor gyflym y bydd awdurdod lleol yn lleoli’r plant y mae angen eu mabwysiadu, a pha mor gyflym y byddant yn delio â darpar fabwysiadwyr. Bydd y fframwaith yn pennu trothwyon perfformiad, ac yn gwneud yn eglur leiafswm disgwyliadau Llywodraeth Cymru, o ran prydlondeb y system fabwysiadu, ar gyfer y plentyn a’r darpar fabwysiadwr. Bydd yn caniatáu i asiantaethau mabwysiadu’r awdurdodau lleol ac eraill fonitro eu perfformiad eu hunain a’i gymharu â pherfformiad asiantaethau eraill.

Ategir y Fframwaith Perfformiad Safonedig Cenedlaethol gan Fframwaith Canlyniadau Plant sy’n Derbyn Gofal, a fydd yn rhan o’m Fframwaith Canlyniadau Cenedlaethol ar gyfer Gwasanaethau Cymdeithasol. Ar y cyd, bydd y rhain yn ffurfio offeryn allweddol, i alluogi’r Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol roi arweiniad a chynnal trosolwg ar y gwasanaethau mabwysiadu, er mwyn gwella’n barhaus er budd plant a theuluoedd.

Ni fyddaf yn caniatáu i bethau lithro yn achos plant sy’n derbyn gofal, a disgwyliaf weld tuedd er gwell dros blynyddoedd nesaf, wrth i’r Gwasanaeth Mabwysiadu Cenedlaethol godi’r safonau a’r perfformiad. Ni fydd yn waith hawdd, a bydd yn gofyn am ymroddiad gan bob un sydd â dylanwad neu swyddogaeth benodol o fewn ein gwasanaethau mabwysiadu. Mewn rhai meysydd, mae’r gwasanaethau eisoes yn rhagori; dylem adeiladu ar y rhagoriaethau hynny, tra’n newid yr amgylchedd yn sylfaenol, er mwyn rhagori trwy Gymru gyfan.