Translate the text from English to Welsh.



 

> Today is Remembrance Sunday. Unfortunately this is not the first – nor will it be the last time – when I start by marking a special day or event in our calendar by saying, it “looks very different to what we’re used to”.
> 
> 
> There will be no crowds gathering in churches, at war memorials or gardens of Remembrance across Wales to pay their respects to the generations of men and women who have served their country. Yet, they will not be forgotten.
> 
> 
> The cruellest aspect of this pandemic is that because the virus thrives on everyday human contact, we’ve had to minimise so much of the contact we all have with each other. A far smaller number of people will attend this year’s Remembrance services in person: they will attend on behalf of us all. But, despite the challenges posed by the virus, we remain committed in our honour.
> 
> 
> The footsteps of serving personnel and veterans marching in unison will not be as loud this year; but Wales will once again be united in its appreciation of the incredible sacrifices, which have been made.
> 
> 
> For the first time, the National Service of Remembrance at the National War Memorial in Cardiff will be broadcast live online and can be watched from home. I will have the great honour of laying a wreath at the ceremony on behalf of everyone in Wales.  
> 
> Race Council Cymru will also hold a ceremony to honour the rich contribution, which has sometimes been overlooked in our national celebrations, by all the Black, Asian and ethnic minority service personnel.
> 
> 
> I was delighted to take part in the virtual Welsh Festival of Remembrance, which was held by the Royal British Legion online on 31 October. Other invite\-only and small\-scale events will take place across Wales with many local communities hosting online events, online commemorations, and virtual Remembrance festivals.
> 
> 
> This year has been a year of significant milestones. In May and August, we commemorated the 75th anniversaries of VE and VJ days. Both of these nationally important events were affected by the pandemic. However, harnessing the spirit of that generation who came through the Second World War, we gave thanks for what they did abroad and on the home front.
> 
> 
> As I spoke to some of the veterans via telephone and video calls, I was struck by the amazing contributions people from Wales made to that national effort. Edna Leon, from Wrexham served as a chef, keeping the war effort going; Walford Hughes, from Aberystwyth, served in the Far East campaign and supported the Burma Star Association long after his service; and Gordon Prime from Pembroke Dock, was a motorcycle dispatch rider. They are the epitome of ‘service not self’.
> 
> 
> Today is an opportunity to reflect on the contribution our Armed Forces continue to make. During this pandemic, many have used their skills and expertise to support our NHS and local services. Serving personnel have driven ambulances and delivered PPE, built field hospitals and supported paramedics – we are indebted to them and all our critical workers for helping to Keep Wales Safe.
> 
> 
> Other servicemen and women have been deployed overseas – as they are every year – supporting communities in peacekeeping roles or providing security and training. Service life means families can be separated for long periods of time. This year especially, that will have caused added worry and stress as the world lives under the strains of coronavirus. Today we stand with them, too.
> 
> 
> At a time when everyone in Wales is being asked to make sacrifices, we remember the generations before us who made their sacrifices for us to live our lives the way we do today. We also remember their dedication to the collective cause.
> 
> 
> These are difficult times for us all. Coronavirus casts a long shadow over all of our lives; no more so than on those who have suffered the loss of a loved one this year.
> 
> 
> As we today remember all those who served and all those who made the ultimate sacrifice, let us also reflect on the huge sacrifices which so many people across Wales have made and continue to make, as we work together to keep Wales safe.







Translation:


 

> Mae hi’n Sul y Cofio heddiw. Yn anffodus, nid hwn yw’r tro cyntaf – na’r tro olaf, mae’n debyg – imi ddechrau nodi diwrnod neu ddigwyddiad arbennig yn ein calendr drwy ddweud ei fod yn edrych yn wahanol iawn i’r hyn yr ydym wedi arfer ag ef.
> 
> 
> Ni fydd torfeydd yn ymgynnull mewn eglwysi, ger cofebion rhyfel nac mewn gerddi Coffa ledled Cymru i dalu teyrnged i’r cenedlaethau o ddynion a merched sydd wedi gwasanaethu dros eu gwlad. Ond eto, ni chânt eu hanghofio.
> 
> 
> Un o’r pethau mwyaf creulon am y pandemig hwn yw ein bod wedi gorfod lleihau cymaint ar y cysylltiad sydd gennym gyda’n gilydd oherwydd bod y feirws yn ffynnu ar gysylltiad dynol. Bydd llawer llai o bobl yn bresennol yn bersonol yng ngwasanaethau'r Cofio eleni, ond byddant yno ar ran pob un ohonom. Ond, er gwaethaf pob her a wynebir yn sgil y feirws, nid yw ein hawydd i ddangos parch yn ddim llai.
> 
> 
> Ni fydd sŵn traed aelodau’r Lluoedd Arfog a’r cyn\-filwyr yn gorymdeithio gyda’i gilydd i’w glywed mor uchel eleni, ond fe ddaw Cymru ynghyd unwaith eto i ddangos ei gwerthfawrogiad o’r aberth anhygoel a wnaed.
> 
> 
> Am y tro cyntaf erioed, bydd y Gwasanaeth Coffa Cenedlaethol ger y Gofeb Ryfel Genedlaethol yng Nghaerdydd yn cael ei ddarlledu’n fyw ar\-lein a bydd modd ei wylio gartref. Byddaf yn cael y fraint fawr o osod torch yn ystod y seremoni ar ran pawb yng Nghymru.  
> 
> Bydd Race Council Cymru hefyd yn cynnal seremoni i anrhydeddu cyfraniad gwerthfawr yr holl filwyr Du, Asiaidd a lleiafrifoedd ethnig yn y Lluoedd Arfog, sydd weithiau’n cael ei anghofio yn ein dathliadau cenedlaethol.
> 
> 
> Roeddwn yn falch o gael cymryd rhan yng Ngŵyl Goffa rithiwr Cymru, a gynhaliwyd ar\-lein gan y Lleng Brydeinig Frenhinol ar 31 Hydref. Bydd digwyddiadau eraill ar raddfa fach a thrwy wahoddiad yn unig yn cael eu cynnal ledled Cymru, gyda llawer o gymunedau lleol yn cynnal digwyddiadau coffa ar\-lein a gwyliau rhithiwr.
> 
> 
> Mae eleni wedi bod yn flwyddyn o gerrig milltir arwyddocaol. Ym mis Mai a mis Awst, nodwyd 75 mlynedd ers diwrnod Buddugoliaeth yn Ewrop  a diwrnod Buddugoliaeth yn Japan. Effeithiodd y pandemig ar y ddau ddigwyddiad cenedlaethol pwysig hynny. Fodd bynnag, drwy efelychu ysbryd y genhedlaeth honno a ddaeth drwy’r Ail Ryfel Byd, gwnaethom ddiolch iddynt am yr hyn a wnaethant dramor ac ar y ffrynt cartref.
> 
> 
> Wrth imi siarad â rhai o’r cyn\-filwyr dros y ffôn a thrwy alwadau fideo, cefais fy nharo gan y cyfraniad anhygoel a wnaeth pobl o Gymru i’r ymdrech genedlaethol honno. Gwasanaethodd Edna Leon o Wrecsam fel cogydd, gan gadw’r ymdrech ryfel ar fynd; gwasanaethodd Walford Hughes o Aberystwyth yn ymgyrch y Dwyrain Pell, a chefnogodd y Burma Star Association am flynyddoedd ar ôl rhoi’r gorau i wasanaethu; ac roedd Gordon Prime o Ddoc Penfro yn negesydd brys. Maent yn enghreifftiau perffaith o unigolion sy’n rhoi eu dyletswyddau gwasanaethu o flaen eu hanghenion eu hunain.
> 
> 
> Mae heddiw’n gyfle i fyfyrio ar y cyfraniad y mae ein Lluoedd Arfog yn parhau i’w wneud. Yn ystod y pandemig hwn, mae llawer wedi defnyddio eu sgiliau a’u harbenigedd i gefnogi ein Gwasanaeth Iechyd Gwladol a’n gwasanaethau lleol. Mae aelodau presennol o’r Lluoedd Arfog wedi gyrru ambiwlansys ac wedi danfon cyfarpar diogelu personol, wedi adeiladu ysbytai maes ac wedi helpu parafeddygon – mae ein dyled yn fawr iddyn nhw a’r holl weithwyr hanfodol sy’n helpu i Ddiogelu Cymru.
> 
> 
> Mae aelodau eraill o’r Lluoedd Arfog wedi cael eu lleoli dramor – fel sy’n digwydd bob blwyddyn – i gefnogi cymunedau mewn rolau cadw heddwch neu i ddarparu diogelwch a chynnig hyfforddiant. Mae bywyd yn y Lluoedd Arfog yn golygu y gall teuluoedd fod ar wahân am gyfnodau hir o amser. Eleni yn arbennig, bydd hynny wedi achosi straen a phryder ychwanegol wrth i’r byd fyw o dan bwysau yn sgil y coronafeirws. Rydym yn sefyll gyda nhw heddiw hefyd.
> 
> 
> Mewn cyfnod pan ofynnir i bawb yng Nghymru wneud aberth, rydym yn cofio’r cenedlaethau o’n blaenau a aberthodd lawer er mwyn i ni gael byw ei bywydau fel yr ydym yn ei wneud heddiw. Rydym hefyd yn cofio eu hymroddiad i’r ymdrech ar y cyd.
> 
> 
> Mae hwn yn gyfnod anodd i bob un ohonom. Mae’r coronafeirws yn taflu cysgod hir dros ein bywydau i gyd, yn arbennig felly dros fywydau’r rhai sydd wedi colli anwyliaid eleni.
> 
> 
> Wrth inni gofio heddiw am y rhai a wasanaethodd ac a’r holl unigolion a dalodd y pris eithaf, gadewch inni hefyd fyfyrio ar yr aberth anferth y mae llawer o bobl ledled Cymru wedi ei wneud, ac yn parhau i’w wneud, wrth inni weithio gyda’n gilydd i ddiogelu Cymru.