Bir ahlaksızlık başyapıtı. Hazır Michael haneke 'nin son filmi cache gösterimdeyken bu filmle bağlantı kurularak çok güzel bir noktaya varılabilir. Yönetmen Haneke filmlerinin gerçeği kurgulayan ama kurguyu gerçek haline getirmeyen yapısı Onun rahatsız edici bir yönetmen olarak tanınmasına yol açıyor. Haneke'nin gerçek meselelerinden birisi, izleyen insana gerçek hayatta ne olup bittiğine dair resimler göstermek. Ama çözümler sunmak değil. Karakterlerinin geçmişlerini flashback halinde ya da başka şekillerde göstererek davranışlarının nedenleri hakkında gerekçeler sunmayı da yalan söylemek olarak açıklıyor Haneke; çünkü davranışların sebepleri çok karmaşık olabilir ve bir film süresi içerisinde de bunun gösterilmesi çok zordur. O yüzden sadece var olanı göstermek ve &quot;işte bu var. işte bu gerçek. işte bunlar hakikaten oluyor&quot; demek en doğru ve net yöntem oluyor. Love Actually filminin sadece tek bir karakteri ve ona yaklaşımı da bütün filmi algılamak için yeterli. Filmin karakterlerinden birisi İngiltere Başbakanı. Göreve yeni başladığı için acemi ve iyi niyetli ve yardımcısına aşık olacak kadar halktan ve komplekssiz birisi. Öte yandan amerika'ya haddini en uygun dille bildirecek denli de siyaset uzmanı. Filmi izlerken Onu ve sevgilisinin aşklarını izliyoruz ve mutlu sona ulaşıyoruz. Böylece bir çok kişinin söylediğine göre mükemmel bir aşk filmi izlemiş oluyoruz. Tabii bu başbakanın buaşk hisleri arasında Irak'taki olaylarla alakalı aldığı kararlar için ne düşündüğümüz de önemsizleşiyor. Çünkü yönetmenin derdi Ggöstermek değil, bozmak, değiştirmek ve hatta aklamak. Böyle aşık olabilen bir başbakanın insan öldürülmesini nasıl kabul ettiğini bilemiyoruz çünkü filmde yok ama zaten senaristin de yönetmenin de derdi o değil. peki yönetmenin derdi ne? Masal anlatmak. İnsan öldürebilen ve bunu kitlesel şekilde yapabilen bir liderin kalbinden, iyi niyetinden bahsetmek ancak art niyetle açıklanabilir.