filmin tartışmasız en güzel yeri sonuydu. özellikle köpeğin olmaması ve malum son(!) tam anlamıyla ayakta alkışlanacak türden. film iyi yönetmen iyi oyuncular iyi ve çok entellektüel bir yaklaşım içinde ilerleyen düşünceler ve neticede belkide başyapıt sayılacabilecek bir sanat eseri. von trier ise cidden ağzı laf yapan eleştirirken çok sert eleştiren ama filmin başından sonuna doğru karekter ve masalı sevdirip karekterler ile özdeşleşmemizi sağlayıp o acımasız eleştiriyi öyle samimi ve hissetsel duruma getiriyor ki işte yönetmenlik bu.