Filmin eleştirisine geçmeden önce şunu belirtmeliyelim, bu bana göre çok önemli bir husus çünkü. Yıllardan beri Türk filmleri dağıtımcılarında şöyle garip ve bana göre çok yanlış bir uygulama var, çoğu filmlerin orijinal adları motomot Türkçe'ye çevrileceğine filmin senaryosunda geçen bir klişe söze (!) yahut dağıtımcılarına yorumlarına ve kafalarına göre çeviriliyor. Bunun da bir örneği Rush Hour 3'nin ?Bitirim İkili 3? gibi anlamsız bir çeviriye kurban gitmesi, ya da dün izlediğim The Brave One'ın abuk bir şekilde İçimdeki Yabancıya çevrilmesi gibi (bilmeyenler için söyleyeyim Brave One ? Cesur Kişi demek). Halbuki, ?Rush Hour? İngilizce'de basitce, Trafik Şıkışlığı'nı tanımlayan bir terimdir. Bu filmin ilk sahnesi de bu filmin orijinal adına göndermeyle başlıyor, yani filmin ilk sahnesinde seyircinin bu yüzden gülme krizine tutulması gerek ama gel gör ki gittiğim sinemada hiç kimse bu sahnede gülmedi bile. Umarım bu sahne artık dağıtımcılar için bir ders olur da bu şaçma sapan huyularından bir an önce vazgeçerler. Filme gelince, maalesef filmde o söylediğim sahne hariç hiç gülemedim zoraki olsa bile, Rush Hour serilerinden sanırım en kötü olanıydı. Ahı gitmiş Vahı kalmış bir Jackie Chan ve son derece soğuk ve cinsel ağırlıklı esprileriyle Carter, filmde sanırım etek ve en başarılı oyuncu Taksi Şöfürü Yvan Attal'dı.