Bir film hakkında &quot;Filmi anlamadık, demekki çok müthiş bi film...&quot; tarzındaki görüşlere ya da &quot;Adamın tarzı bu..&quot; diyerek filmin hoş görülmesine katılmıyorum. Bazı filmler vardır (-ki aralarında benimde çok sevdiklerim vardır) saçmalıklarla, anlamsızlıklarla doludur ama kendi içinde bir tutarlılığı yada bir sonucu olur. Film bitince &quot;Haaa demekki adam deliymiş..&quot; veya &quot;Amaaaan hepsi rüyaymış..&quot; şeklinde tepkiler verdirir. Kafada bişeyler oluşur, film bi yere bağlanır. Ama Mulholland Çıkmazı kesinlikle o filmlerden değil. Sanki birbiriyle alakasız görüntülerin, sinemanın özelliklerinin kullanılarak birbiriyle alakalıymış gibi montajlanması sonucu ortaya çıkmış gibi. Yani yönetmen; &quot;Ben yaptım, düşünme işini izleyiciye bırakıyorum&quot; tarzında birşey söylemiş ve bunun üstüne acayip yorumlar ve benzetmeler ortaya çıkmış gibi geldi bana. Yok kutu şunu simgeliyor, anahtar şuraya açılıyor....vs vs Anlaşılmayan birşeye anlam yükleme çabasından öte birşey değil bence. Tabi bu tarz filmlerden hoşlanırsınız, oturur izlersiniz ve gerçekten beğenirsiniz. Onlara söyleyebilcek sözüm yok. Çünkü işin gizem tarafı gerçekten çok iyi ama dediğim gibi hiçbir yere bağlanmayan ve sonucu olmayan bi gizemin bana hitap eden bi tarafı yok.