Müthiş bir hayalkırıklığı.. Klasik bir melodram metninin günümüze uyralanmış versiyonundan başka bir şey deil bu film. Çağan Irmakı beğeniyle takip eden biri olarak, bu farklı tür denemesinde onu başarısız bulduğumu üzülerek kendime itiraf ettim. Cemal Hünalın performansımı beğendiğimi söyleyebilirim. Ancak sıradan diyalogların icrasında yine sorumluluk yönetmende ve bu açıdan da film gerçek bir hayal kırıklığı. Evet Çağan Irmak insanları ağlatmayı başarabiliyor. Ancak bu, tıpkı bir korku filminde aniden, müzikle beraber çıkan &quot;şey&quot; karşısında verdiğimiz refleksiv tepkiden farklı bir şey deil. Müzikler filmin olağanüstü tek parçası olarak kalıyor. Normal olan, Irmaktan çok çok daha iyisini yapabileceğini beklemek..