AlmaznayaGroza/cyrillic-language-classification huggingface dataset:
Журналістіка

Журналістіка (або журналізм, обидві походять з французького слова журнал - денник) пописує новинарьску роботу і продукты того дїяня, котры приношають інформації о актуалнім сполоченьскім дїяню і додавають коментарї, погляды і повязаности. Тоты, што журналістіку професіонално выконують, тыж кличеме журналістами. == Історія журналістікы == Журналістіка ся зачала розвивати на початку нововіку, в добі новых заморьскых обявів і розвою торговлї, коли значіня інформації різко ся підняло і новина ся стала продайным продуктом. Оперед ходило о ручно писаны листы, котры плачены дописователї посылали своїм передплатителям. Далше росшырїня журналістікы бы было неодмыслїтельне без вынайджіня друкованя книжок. Бігом ренесанції і реформації ся надале розвивала ідея "права на інформації“, тота думка пак досягла найвекшого уплатнїна в 19. і 20. сторочу. Повідаме о "золотім віку журналістікы“. == Сорты журналістікы == Тогды тыж дішло ку діференціації журналістікы подля области, котров ся занимала: економія, політіка, громада, забава, култура, шпорт... З наступом новых технолоґій (фотоґрафія, радіо, телевізія, електронічны медія) ся вывиваюуть стале новы професії, звышує ся россяг одберателїв такым способом спрацованой інформації і знижує ся час, котрый убігне міджі самов подїов і інформованю о нїй.

Source: original
Карловицкый конгрес

Карловицкый конгрес (1698-1699) - меджинародный конгрес, котрый ся отворив в октобрѣ 1698 в Карловцях, нѣм. Karlowitz (нынѣ Срѣмскы Карловци, Войводина, Сербия), скликаный про завязаня мирного договора меджи штатами Священной лигы (Священна римска империя, Венецка република, Русске царство и Рѣчь Посполита) з едной стороны и Османсков империев з другой стороны. Карловицкому конгресу предходжав ряд военных поражок Османской империи од войск Священной лигы, включно з повным розгромом турецкых войск в року 1683 под Вѣдньом. Российска сторона усиловала ся о сполочну мирну догоду коалиции з Османсков империев, котра бы означала и сполочну подтримку ей претензий на передачу завойованых територий при южных морях (Азов и нижный ток Днѣпра). Але якраз то не хотѣли партнеры в коалиции, ани в догварьках Великого посолства (1697-1698) тоту их позицию не подарило ся змѣнити. В конци лѣта 1697 османский султан выправив послѣдне велике тяжѣня на сѣвер, але быв дефинитивно розбитый в битцѣ при Зентѣ 11. септембра, наслѣдком чого пристав на догваряня. Мирный конгрес зышов ся в року 1698 в Срѣмскых Карловцях, недалеко од Београда. То было первый раз, же Турци прияли догваряня з коалициев европскых держав при посередництвѣ невтралных держав и наконець 26. януара 1699 вызнали свою поражку. Резултатом конгреса стала ся передача Княжества Ардял и векшой части Мадярского кральовства, выслободженых од Османской империи под контролу Австрии. Тото значно змалило турецкый вплыв в Европѣ и зробило Австрию доминуючов державов. Карловицкый мир, подписаный в януарѣ 1699 через выниклы роспоры межди членами коалиции складовав ся з их окремых догод з Османсков империев, а Россия подписала лем примирѣня на два рокы, а остаточне урегулованя было досягнуте Константинопольскым миром (1700). == Жерела и одказы == Treaty of Carlowitz, Europe, 1699. Encyclopædia Britannica. January 19, 2020. [перевірено 2020-12-15]. англ. КАРЛОВИЦКИЙ КОНГРЕСС 1698-99 // Большая российская энциклопедия. Том 13. Москва, 2009, стр. 178 Верзия: 2016. Одчитане: 15.12.2020[1] Константинов В. Ю.: Карловицькі мирні договори 1699 // Українська дипломатична енциклопедія: у 5-ти т. / редкол.: Д. В. Табачник (голова) та ін. - Харків: Фоліо, 2013 - ISBN 978-966-03-6609-1 укр. Том 2, cс. 438-439.

Source: original
Грам

Грам (од лат., грец. gramma ) - единка масы, закладна в системѣ мѣр CGS (Centimetr Gram Sekunda). == Опис == Грам есть 1/1000 часть килограма, закладной единкы в системѣ мѣр SI. Килограм ровный масѣ 1 дм³ хемично чистой воды при теплотѣ ей найвекшой густоты (3,98°C). == Одведены единкы в системѣ мѣр SI == Центнер (100 kg) не входить в число единок межинародной системы мѣр SI. Межинародна организация законодарной метрологии (OIML) во своих рекомендациях однесла центнер ку тым единкам мѣры, «котры мають быти вылучены из хоснованя чимскорше там, де ся хоснують нынѣ, и котры не мають ся завести там, де ся не хоснують». == Жерела == Прохоров А.М. (гл. ред.) Физическая энциклопедия. М.: Советская энциклопедия, 1988. Т. 1, с. 533.

Source: original
Терминология

Терминология - система терминох, циже фаховых назв, котрыма ся означують шпецифичны понятя в конкретной сферѣ наукы, умѣня або иншой людской чинности. Од обычайных слов ся термины одличують семантичнов точностьов. Термин и его дефиниция термин е фахова назва, техничный выраз термин належить ку даякой науцѣ, або даякому умѣню термин е слово або выраз зоз точно окресленым значѣньом, котрый ся повинно мусить хосновати во том фаху, ку котрому належить Система терминох подавать ся в шпециализованых терминологичных словниках и енциклопедиях. Такы словникы в куртой формѣ, але не без додержаня енциклопедичных жадань обсягують словну засобу выбраного фаху. Енциклопедии и научны словникы обсягують повный фаховый выклад терминологии выбраного фаху. == Жерела и одказы == DOSTÁL, J. Termín a jeho definice ve výkladových, terminologických a naučných slovnících a encyklopediích. In: Modernizace výuky v technicky orientovaných předmětech a oborech. Dodatky. 1. vyd. Olomouc: Votobia, 2003, s. 57. ISBN 80-7198-531-7. Кубійович В.: Енциклопедія українознавства. У 10-х т. / Гол. ред. Володимир Кубійович. - Париж; Нью-Йорк: Молоде Життя, 1954-1989. Прохоров А. М. (гл. ред.). Большой энциклопедический словарь. Москва: Советская энциклопедия, 1993. 1630 с. ISBN 5-85270-015-0

Source: original
Село

Село ци валал - меншый населеный пункт, фунгуючый як административна единиця, обывателе котрого заняты звекша з роботов на земли, в околици. Дакотры примѣстскы села на мають властну административу, а суть частями мѣста, причлененыма ку его юрисдикции. Исторично село е закладнов формов населеного пункта, з котрой пак розвивали ся векшы формы. == Жерела и одказы == Украинский советский энциклопедический словарь в трех томах. / Кудрицкий А.В. и др. (ред.). Главная редакция Украинской Советской Энциклопедии им. М.П. Бажана. К., 1988. Том 3. ISBN 5-88500-007-7

Source: original
Карпатьска Україна

Карпа́тьска Украї́на (укр. Карпатська Україна) - назва країны на помеджі Середнёй і Выходной Европы; была автономным реґіоном Чеськословеньска з 1938 по 15. марца 1939 (яка выголосила про свою независлость 15. марца 1939). Карпатьска Україна екзістовала два нецілы дні 15. марца 1939 - 16. марца 1939. Головным містом быв Хуст. == Філмоґрафія == Про Карпатьску Україну было знято дакус документалных філмів: Україна в огні (1939) Трагедія Карпатської України (1940) Карпатська Україна (1942) 39-й. Карпатська Україна (2009) Срібна Земля. Хроніка Карпатської України 1919-1939 (2012) == Література == Paul Robert Magocsi: The Shaping of a National Identity. Subcarpathian Rus’, 1848-1948. Cambridge, Massachusetts; London, England 1978. Christian Ganzer: Die Karpato-Ukraine 1938/39 - Spielball im internationalen Interessenkonflikt am Vorabend des Zweiten Weltkrieges. Hamburg 2001 (Die Ostreihe - Neue Folge. Heft 12). Vincent Shandor: Carpatho-Ukraine in the Twientieth Century. A Political and Legal History. Cambridge, Mass.: Harvard U.P. for the Ukrainian Research Institute, Harvard University, 1997. Albert S. Kotowski: "Ukrainisches Piemont“? Die Karpatenukraine am Vorabend des Zweiten Weltkrieges. In: Jahrbücher für Geschichte Osteuropas 49 (2001), Heft 1. S. 67-95. Iwan Pop: Enzyklopedija Podkarpatskoj Rusi, Uschhorod 2001 Encyclopedia of Rusyn history and culture, hrsg. von Paul R. Magocsi und Ivan Pop, University of Toronto Press, 2002 / 2005, ISBN 0-8020-3566-3

Source: original
Таксономия (биология)

Таксономия (од гр. taxis - упорядкованя, nomos - закон) в биологии означать научну дисциплину, котра ся занимать теориов и практиков биологичной класификации. == История == Термин подав в року 1813 швайчарскый ботаник Огюстен Декандол, котрый выпрацовав класификацию ростлин. == Одводны термины == Таксон - група объектох, якы мають сполочны характеристикы, одповѣдають конкретному класификачному уровню Таксономиста, таксономистка - особа, котра ся занимать таксономиов Таксономична категория - означѣня и параметры конкретного класификачного уровня == Жерела и одказы == Тимченко А. Д. Краткий медико-биологический словарь. Киев. Вища школа. 1988. ISBN 5-11-000102-2. русс. Таксон (в систематике)//Большая Советская Энциклопедия. русс.

Source: original
Сербска Вікіпедія

Серьбска Вікіпедія (серб. Википедија на српском језику, Vikipedija na srpskom jeziku) - серьбскоязычна часть Вікіпедії. Всі статї є у двох варіантах - кіріліцов і латініцов, читатель може собі выбрати той або другый варіант. Серьбска Вікіпедія була створїня 16. фебруара 2003 року. Днём 8 мая 2025 року Серьбскый оддїл Вікіпедії обсягує 706 638 статей. Зарегистрированы 420 472 участникы, з них 2329 учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить 29 835 339. == Штатістіка == 23 авґуста 2007 - 50 000 статей. 20 новембра 2009 - 100 000 статей. 6 юля 2013 - 200 000 статей. 14 януара 2018 - 500 000 статей. 17 януара 2018 - 600 000 статей. == Одказы == Серьбска Вікіпедія - Головна сторінка

Source: original
Теизм

Теизм, од гр. θεός Бог - религийный свѣтонагляд, выходячый зоз идеи абсолутного бытя яко безконечной божественной особности, трансцендентной свѣту, сотворившой го в слободном актѣ воли и одтогды диспонуючой ним. В ортодоксном христианствѣ Бог розумѣе ся яко «триединство» такых особностей (Свята Тройця). == Одношѣня ку иншым концепциям == Трансцендентность ся представлять тым, же Бог, яко сотворитель вшиткого, одличуе ся од вшиткого. Тым ся теизм протиставлять пантеизму, котрый тотожнить Бога и свѣт. Дале, представов о тырваючой активности Бога во свѣтѣ теизм протиставлять ся деизму, котрый не вызнавать тырваючу роль Бога, а з тым ани Боже провиджѣня, ани чудо. Теизм ся вывинув в границях трьох генетично звязаных религий - юдаизма, христианства тай ислама. Вѣров во Бога творця теизм ся одличуе од атеизма, котрый не вызнавать сотворѣня свѣта Богом. == Жерела и одказы == Аверинцев С. С. (2010). Теизм (по русскы). //Новая философская энциклопедия в четырех томах. Том 4 Т - Я. Москва: Мысль. ISBN 978-2-244-01119-7. Аверинцев С. С.. Теизм (по русскы). Электронная библиотека ИФ РАН. [перевірено 2019-06-06].

Source: original
1978

1978 рік подля ґреґоріаньского календаря - непереступный рік, котрый ся зачінав у недїля. То є 1978 рік нашого лїточіслїня, 978 рік 2. тысячроча, 78 рік XX. стороча, 8 рік 8-го десятьроча XX. стороча, 9 рік 1970-х років. == Подѣи == 8. юн - Наоми Джеймс завершила соло плавбу доокола свѣта за рекордны 272 днѣ. == Уродили ся == 28. новембер - Радка Цоуфалова, чешска театрална актерка і музикалова спѣвачка. == Умерли == 15. януар - Федор Манайло - русиньскый малярь, педаґоґ, сценоґраф і ґрафік. 23. фебруар - Степан Добош, педагог, литературознатель, первый ректор Ужгородской универзиты. 6. септембер - Йоанн Полянскый, лемковскый народный активиста, священник Грекокатолицкой Церкви, поет, историк и мемуариста.

Source: original
Баранинці

Барани́нці (мад. Baranya) (укр. Баранинці) - село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины. == Ґеоґрафія == Сереґ села тече ріка Това яка є притоком Ужа. == Історія == Село первый раз ся споминать у 1389 році. У 1921 році у селі зачали стройити муровану Греко-католицьку цирьков, быв зобраный комітет из стройкы. Немало помочи дав Дравецькый парох, о. Штефан Пакшій. == Обывательство == У селі на 2001 рӯк живе 1603 людий, из них подля языка: Украйиньскый - 94,59% Мадярьскый - 3,92% Руськый- 0,31% Словеньскый - 0,12% == Туристичны міста == • парк-монумент Славы Божої • храм 1929 року • історична ріка Това из островом. == Удкликованя == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Баранинці на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Source: original
Жовтогрудка

Жовтогрудка (Serinus canaria) є вид меншого птаха з родины вюрковых. == Опис == Довжка тїла: 12,5 цм Довжка крыла: 71-77 мм Вага: 15-20 ґ Жовтогрудка мать верьхню часть тїла і бокы буро лінькованы. Самець мать жовто зелену голову і грудь, тварь і надочну смужку. Гудзіця є сыто жовта, спід білаво світлый. Саміця є зафарблена подобно але фарбы суть менше выразны, голова є сивіша і грудь насподї менше жовта. Молоды птахы суть буры з тмавшым закалїнём.. == Еколоґія == Жовтогрудка жыє іщі днесь на Канарьскых островах, Азорах і Мадеірї. Тіпічным біотом суть загороды, виніцї і кряковы збоча. Ёго спів є приємне цверликаня, котре але не годен порівнати із співом днешнїх шляхтеных жовтогрудок. Гнїздить в лїсовых країнах бо про успішне гнїздїня потребує стромы або крякы. Гнїздо будують векшынов саміцї з моху і конариків і стелять го світлым матеріалом і білыма волокнами. Дико жыючі жовтогрудкы жыють в часї гнїздїня в парах, в далшій части рока але творять ґрупы аж з пятьдесят екземпларів, припадно і веце. == Курта історія удомашнїня == Жовтогрудка признавана за найдовше удомашненого клїткового птаха. Чолові доместіковав другы виды птахів, наприклад куркы правда уж давно, але добывав їх все лем з природы. Аж жовтогрудку зачав в клїтках і одхововати. Мусило то быти выгодне, практічне і выносне. Тоты условія были у жовтогрудкы сповнены і зачала так історія ховательства птахів, окрем того і історія охраны природы, бо без хову в заятю бы жовтогрудка в своїй домашнїй країнї асі не пережыла. == Референції == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Kanár divoký на чеській Вікіпедії.

Source: original
Европане

Европане суть обывателе Европы. Формално а практично ся за европана поважуе чоловѣк, у котрого вшиткы четыре прародичѣ ся родили в Европѣ. Европане належать в класичной терминологии Линнея ку европоидной расѣ. Подля найновшой деталной дефиниции рас, выпрацованой в XX. сторочу на анализѣ генотипох, европане так исто творять окрему групу. Народностно и языково Европане ся значно розличують. Найвекшов языковов групов в Европѣ суть индоевропскы языкы. Политично и економично найвекше здружѣня европанох представлять Европска уния. == Интересны факты == Подля генетичных анализ DNA вшиткы европане, котры одповѣдають формалной дефиниции, мають сполочных предкох, котры жили перед 1000 роками, аж и в так оддаленых штатах як Британия и Турция. Але окремы народы ся розличують мѣров родинства. Напримѣр, Талиане выказують низшу мѣру родинства ку остатным европанам и меджи собов. Причинов, очевидно , была роздѣленость и географична изолация Апенинского полуострова. Напротив, высшу мѣру родинства выказують выходноевропскы народы, з причины славянской експанзии перед 1000 роками и взаимного проникнутя. == Жерела и одказы == Tisíc let nazpátek mají všichni Evropané společné předky. National Geographic Česko. 2013-05-09. [перевірено 2020-04-16]. чеш.

Source: original
Кральовство Великой Британии

Тота статья пише о заниклой историчной державѣ. О днесь екзистуючой державѣ см. Споене кральовство. Кральовство Великой Британии, англ. Kingdom of Great Britain, официално тыж Велика Британия, англ. Great Britain - исторична держава, котра екзистовала в роках 1707-1800. Взникла злучѣньом Англицкого кральовства и Шкотского кральовства на основѣ законох о унии, приятых в первой половцѣ року 1707 одповѣдно англицкым и шкотскым парламентами. Оба кральовства од року 1603, по смерти Елизабет І. ей наступець, шкотскый краль Якуб І., прияв под свою владу з титулом Краля англицкого и Краля шкотского, наслѣдком чого перебывали в персоналной унии, а в обох кральовствах фунговали самостатны парламенты. По злучѣню в року 1707 быв вытвореный еден парламент, котрый засѣдав в Лондонѣ. В року 1800 быв приятый Акт о унии 1800, ратификованый парламентами обох сторон, котрый в §1 конштатовав, же дньом 1. януара 1801 Кральовство Великой Британии и Кральовство Ирске злучають ся навсе до едного кральовства, под назвов Споене кральовство Великой Британии и Ирландии. Тым актом заникла стара держава и взникла нова. == Етимология == Назва Britain походить з латинской назвы острова Велика Британия - Britannia або Brittānia, через старофранцузске Bretaigne (в модерной французчинѣ Bretagne) и середньоанглицке Bretayne, Breteyne. Назва Great Britain была первый раз официално поужита в року 1474. В Договорѣ о унии з рока 1706, §1, пак в наступном ратификачном Актѣ о унии (1706) зафиксовано, же оба кральовства, од датума ту зазначеного, циже 1. мая 1707, и навсе злучують ся до едного кральовства, под назвов Велика Британия. === Стюартовцѣ === Анна, англ. Anne, (1707-1714) (в рр. 1702-1707 Кральовна Англии, Шкоции и Ирландии) === Ганноверцѣ === Георг І., англ. George I (1714-1727) Георг ІІ., англ. George II (1727-1760) Георг ІІІ., англ. George III (1760-1800) (продовжив яко Краль Споеного кральовства до своей смерти в року 1820) == Жерела и одказы == Denys Hay. Europe: the emergence of an idea. Edinburgh U.P., 1968; p. 138. Act of Union 1800 англ. == Референции == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Kingdom of Great Britain на анґліцькій Вікіпедії. Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Království Velké Británie на чеській Вікіпедії.

Source: original
Руське

Руське (словен. Ruské) - было село на Словеньску в окресї Снина, в долинї рікы Цироха на ей лївом притоку Брестовый поток в надморской вышцї 470 м. Село заникло з причины выставбы водозбора Старина. == З історії == Першыраз спомянуте в роцї 1567. Спочатку належало гуменьскому панству, пізнїше веце фамилиям. В роцї 1980 было опущене зато бо там мала быти поставлена переграда Старина. == Днешнїй стан == Днесь територия заниклого села находить ся в ареалї Народного парку Полонины. Руське было послїдне зо вшыткых седем сел, котры евакуовали з околицї выставляного водного дїла Старина, выселїня завершило ся в року 1986. Із села ся сохранив сельскый цінтерь, каплічка на місцї збуряной церькві з року 1789, воєньскый цінтерь з першой світовой войны ай три хыжы. Серед села під цінтерьом є розпятя з року 1955. З кінце колишнёго села до Руського переходу іде стара драга з 1861 тзв. Porta Rusica. На ту драгу є запоєна ціклотраса "Карпатьска маґістрала" Великый Березный - Снина - Руське сѣдло. На верху Великый Горб (650 м) е лыжарскый вытяг (306 м, з перепадом высот 130 м). == Одказы == Інтернетова книжка о Руськім Lesopoľnohospodárske urbárske spoločenstvo Starina (слов.) Руське, туристична мапа

Source: original
Назарены (малярство)

Назарены (нѣм. Nazarenen) была группа малярьох, котры року 1809 во Вѣдни, а пак в Римѣ заложили Братство св. Лукы, што было первым малярскым сполком в истории умѣлства. == Назва и вызначнѣйшы члены == Таку назву выбрали прото, же евангелиста Лука ся поважуе за покровителя малярьох. В ширшом смыслѣ тот термин означать патриотично-религийный умѣлецкый напрям в Германии, Италии и Австрии. Назарены - на зачатку была их неофициална назва, высмѣшна прозывка, котру им дали про то, же носили плихтаючы, беленгаючы шаты и лишали довгы волосы. Закладателѣ братства были шестеро: Йоганн Фридрих Овербек (Johann Friedrich Overbeck), Франц Пфорр (Franz Pforr), Йозеф Винтергерст ( Joseph Wintergerst), Йозеф Суттнер (Joseph Suttner), Лудвик Фогел (Ludwig Vogel) и Йоганн Конрад Готтингер (Johann Konrad Hottinger). Позднѣйше ку братству приступили Петер фон Корнелиус (Peter von Cornelius), Вилгелм Шадов (Wilhelm Schadow), Филипп Файт (Philipp Veit) и далшы. == История == В року 1808 зачали штуденты Академии во Вѣдни протестовати против классицизма и академизма выукы, а року 1809, коли Наполеоновы войска обсадили город, одышли до Риму и нашли утулок в монастыри Сан Изидоро. Главныма фигурами братства стали ся Фридрих Овербек и Петер Корнелиус. В роках 1818-1830 идеи и вплыв назаренох росширили ся на Германию и Австрию. Петер Корнелиус став ся директором Академии в Дюсселдорфу, а пак в Мюнхену и Берлинѣ. В конци 1840-х вплыв назаренох зачав упадати. Фридрих Овербек зостав в Италии до смерти. == Характеристика == Рух назаренох належить ку добѣ романтизма, еднак назарены хотѣли обминути академичны формалности романтизма, обродити умѣлство ранной ренесанции. Малярѣ того напряму гледали иншпирацию в христианском середновѣчном умѣлствѣ, в готицѣ, з ранной ренесанции их идеалом были передовшиткым Албрехт Дюрер и талианскы примитивистичны малярѣ (Джотто, Пьерро делла Франческа, Андрео Мантень). Про них повиннов была католицка церковна тематика, композиция, ясно подѣлена на передину, середину и задину, навернѣня ку классичным техникам стѣнопису и древорѣзбы. В колористицѣ про них быв идеалом Раффаел Санти. == Жерела == Révai nagy lexikona. 1-21. köt. Révai Testvérek Irodalmi Intézet Részvénytársaság, Budapest. 1911-1935. Назарейцы. // Энциклопедия живописи

Source: original
Гукливскый лѣтопис

Гукливскый лѣтопис - запис подѣй з року 1660 до 1830-х, зробленый священиками в селѣ Гукливому на Угорской Руси. Плануе ся го помѣстити в будучый музей Гукливского лѣтописа. Авторство Авторами записок были мѣстны священикы, але з них лем еден познатый: Михайло Григаши (1782-1823). Григаши быв сыном кмѣтя Григы. Його запискы датують ся роками 1782 аж 1830. По ньому подѣи записованы по-латинскы иншым священиком. Запискы до року 1782 суть переписаны з якогось иншого оригинала, або веце оригиналох, або выгляданы Григашием з розличных жерел. Обсяг Лѣтопис называть ся “Новѣйшая яже когда случишася”. Се запис тых новин, котры доходили до верховинского валалу Гукливый, опис подѣй и явох, котры мали вагу, подля авторох. Найвеце записох ся дотыкать хвѣлѣ, сельськых газдовскых робот, уроджаю, газдовского стану валалчанох, России (зачаток войны з Турками, смерть царицѣ Катарины в року 1797, програна война Наполеона и др.). Пише о голодѣ в року 1786, земелных реформах Йозефа II., о политичном животѣ Мадярского кральовства, односинах зоз сосѣдныма державами. Язык Авторы часто пишуть образно и доимливо, зашто лѣтопис мать и литературну якость. Язык лѣтописа - тогдышный людовый язык Угорской Руси з домѣшков церковнославянского. Вырывкы зоз лѣтопису публиковав Евмен Сабов у Хрестоматіи церковнословянскихъ и угро-русскихъ памятниковъ литературныхъ, Унгвар, 1893. == Жерела и одказы == Д-р Богдан Романенчук. Азбуковник. Енциклопедія української літератури. Том 2. - Філядельфія: «Київ»-1973 - 536 с. Біленький Я. Угроруські літописні записки. ЗНТШ т. СІУ/1911/73-81; Див. О. Мишанич. Література Закарпаття. Доступне онлайн

Source: original
Пархов

Пархов - (пол. Parchów, нараз по войнѣ: Пархотин, пол. Parchocin), село в Польщи, положене в воеводствѣ Долна Шлезия на новоодзысканых землях (1945). == Административна належность == В роках 1945-1954 належало до гмины Пархов. В роках 1975-1998 входила до Легницкого воеводства. == Вызначны родаци == Петро Трохановскый - поет, сполоченскый и културный дѣятель == Памяткы == Подля реестру памяток Народного Инштитуту Наслѣдства: евангелицкый цинтерь, римокатолицкый костел зо зачатку XIX ст. палаты з року 1702 дубово-березова алея == Референции == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Parchów на польскій Вікіпедії.

Source: original