Викторијанска книжевност

на Томас Хардли, поет којшто целиот негов живот го посветил на пишувањето, но неговата прва збирка се објавува дури во 1898 година, исто како позеијата на Герард Манли Хопкинс (1844-89), која била објавена после неговата смирт во 1918 година. Популарноста на театарот досигнува значаен пораст дури во подоцнежните декати од 19 век, каде поголемите дела биле создадени. Сетоа оваа популарност започнува со операта на Гилберт и Саливан (комедија) во 1870год, многубројни претстави на Георг Бернард Шав(1856-1950) во 1890 год и Оскард Вајлд (1854-1900) со делото- Важноста да се биде чесен во 1895. == Писатели == Чарлс Дикенс е најпознавиот Викторијански романописец. Со неговите живописни карактери достигнува неверојатна слава која и ден денес го следи како еден од најчитаните автори од неговото време. Неговиот прв роман,Пиквиковите Приказни (1836), напишан кога имал 25 години доживеал преку ноќен успех и сите понатамошни дела постигнале голема продажба. Комедијата во неговиот прв роман е пронижена со сатира која се проникнува низ сите негови останати дела. Дикенс работел трудољубиво и плодотворно за создаде интересни дела кои народот ги сакал, но исто така да даде коментар на општествените проблеми и маките на сиромашните и угнетените. Меѓу неговите најпознати дела спаѓаат Оливер Твист (1837-1838), Домбеј и неговиот син (1846-1848), Пуста Куќа (1852-1853), Големи Очекувања (1860-1861). Неверојатна попураност досигнуваат делата Малата Дорит (1855-1857), и Нашиот заеднички пријател (1864-1865). Неговите мрачни теми покажуваат ордеден тренд во литературниот разиток на 19 век. Големиот соперник на Дикес во првата половина од владдењето на кралицата викторија е Вилијам Такереј. Со сличен стил, но малку повеќе одвоен, горчлив и бодликава сатиричен поглед на своите ликови, тој, исто како Дикенс покажал тенденција кон претставување на средната општествена класа. Тој е најдобро познат по неговиот роман Ванити Фер (1848), со поднаслов Роман без херој, кој е вистински пример за популарната литераурна форма во Викторијанската книжевност: историски роман во кој поновата историја е прикажана. Ане, Шарлот и Емили Бронте објавиле многубројни дела иако во времето на нивното издавање не биле доволно ценети од Викторијанските критичари. Оркански височини (1847), единственото објавено дело на Емили е вистински пример за готска романтичарска гледна точка на една жената, која ги истражува класа, митот, и полот. Делото Џејн Ер (1847), од Шарлот е уште една успешна новела што содржи готски елементи. Следното дело на Ане Станарката на замокот Вајлдфел напишана во прилично реалистичен стил отколку романтичен, се смета за прв феминистички роман. Џорџ Елиот (Мери Ен Еванс), во 1860 година ја објавува книгата Мелницата на Флос, а во 1872 е создадено нејзиното најпознато дело Блискиот марш. Како сестрите Бронтес нејзините дела се објавени под прифатливиот машки псевдоним. Во подоцнежните декади на викторијанската ера Томас Харди постанува најпознат пистале. Под Греенвоод Дрвото (1872), Далеку од безумната толпа (1874), Градоначалникот на Кастербриџ (1886), Тес на Слоновата Урбервилес (1891), и Јуда нејасниот (1895) се само неколку негови познати дела. Други познати автори се Елизабет Гаскел (1810-1865), Антони Тролопе (1815-1882), Георг Мередит (1828-1909) и Георг Гисинг(1857-1903). == Стилска вредност на викторијанската новела == Викторијанските новели имаат тендеција да опишуваат ликови со тежок животен пат, каде што напорната работа, истрајноста, љубовта и среќата на крајот ќе победат, доблеста ќе биде наградена и негативците соодветно казнети. Книгите содржат прекрасни описи на природата како и важноста на срцето и неговата лекција за морал. Сепак оваа основна формула на многубројните почетни Викторијански книги, драстично се здобива со сосема различна форма според напредокот на векот и неговите промени. === Детска литература === Викторијанците се заслужни за потенцирање како и осмислувае на поимот детство, со цел да се воведе задолжително основно образование како и да се престане со злоупотребата на детскиот труд. Како што децата почнале да читаат така и литературата за млади лица доживеала неверојатен пораст, при што учествувале не само воспоставени писатели кои произведувале дела за деца (како што е Детската историја за минатот на Англија од Дикенс) но исто така се создава и нова група на автори комплетно посветени на децата. Писатели како Левис Карол, Р.М. Балантајн и Ана Севел пишувало главно детска литература но имале и читатели од повозрасен ранг. Други автори како антони Хоуп и Робет Луис Стевенсон пишувале за повозразна публика но нивните авантуристички новели генерално се класифицираат како детска литература. Класиците како Том Браун. Други жанрови вклучуваат и поезија со детски карактер (на пример, Луис Керол). Училишните приказни на Томас Хјуз и Киплинг се класици. === Поезија и драма === Поезијата претставува еден дел што ја спојува ерата на романтизмот со модерниот тек на литератирата на наредниот век.Популарноста на поетот Алфред Лорд Тенисин трае цели 40 години. Некои поети кои биле многу популарни како Вилијан Ернес Хенли денес се согледува како шовинисти, но поемата Нападот на Светлата Бригада на Тенисон подлегна на стоги критики, бидејќи тој како човек од високото општество сепак ја нападнал владата... Списанија како Пунч списанието и забава списанието изболивуаа со хумор, чии пишани материјали биле наменети кон добро образованата публика. Најпозната колекција од Викотријанските стипови се Лошите балади. Елизабет Барет Бровинг заедно со нејзиниот маж Роберт Бровинг ја обележале својата љубов со објавување на нежни и страствени песни. век Метју Арнолд и Жерар Хопкинс создале поезија чии елементи се поврзуваат со ромнтичарскиот период и со георгианската поезија од почетокот на 20 век. Сепак позеијата на Хопкинс била објавена дури во 1918 година. Делата на Арнолд содржат теми испирирани од стилското изразување на голем број познати поети додека Хопксин црпел инспирација од постари автори кои припаѓале на класичата страна енглеска поезија како Беовулф. Темите поврзани со минатот, митовите и историјата се голем дел од Викторијанската литераира, при што се појавува интерес и во класичната и во средновековната литература на Англија. Викторијанците обожавале приказни за познати кралеви, бестрашни херои, чија популарност ја опфаќала цела Англија. Најдобар пример за ова е книгата Песмата на Кралот од Алфред Тенисон, каде што неколку приказни за кралот артур од Томас Малори се споени и сплотени со својствени идеи и заклучоци. Предрафаелитиското братство исто така го применувала митот и фолклорот како најзначајни елементи во нивнотот создавање, иако Данте Габриел Росети се согледува како најважен поет во братствово, сепак неговата сестра Кристина се порценува како

Source: original