AlmaznayaGroza/cyrillic-language-classification huggingface dataset:
Марскія цячэнні

Марскія цячэнні - акіянічныя цячэнні, паступальныя рухі водных мас у акіянах і морах. Абумоўлены дзеяннем сілы трэння, градыентамі ціску, прыліваўтваральнымі сіламі Месяца і Сонца, адхіляючай сілай вярчэння Зямлі і інш. Адны з першых звестак пра цячэнні апісаны старажытнымі грэкамі. Арыстоцель адзначаў цячэнні ў пралівах Керчанскі, Басфор і Дарданэлы, Тэафраст - у Гібралтарскім праліве. Карфагеняне ведалі марскія цячэнні ў паўночнай частцы Атлантычнага акіяна. Назіранні за цячэннямі ў адкрытым акіяне праводзіў Хрыстафор Калумб у час плавання ў Амерыку. Марскія цячэнні класіфікуюцца: паводле паходжання: дрэйфавыя цячэнні градыентныя цячэнні (уласна-градыентныя, якія ўзнікаюць у выніку нагонаў і згонаў вады каля берага, а таксама канвергенцыі і дывергенцыі марскіх плыней у адкрытым акіяне, і барыградыентныя - ад рэзкай змены атмасфернага ціску) суспензійныя цячэнні, якія ўзнікаюць у выніку дзеяння прыліваўтваральных сіл кампенсацыйныя цячэнні сцёкавыя цячэнні, якія ўнікаюць ад сцёку рэк сейшавыя цячэнні, якія ўзнікаюць пры сейшавых ваганнях узроўню вады паводле ўстойлівасці цячэння: пастаянныя перыядычныя (прыліўна-адліўныя) часовыя паводле глыбіні размяшчэння: паверхневыя (да глыбіні 10-15 м) глыбінныя прыдонныя (магутнасць да некалькіх дзясяткаў метраў) паводле характару руху: меандруючыя (бесперапынныя хвалепадобныя выгіны, якія звязаны з рэльефам дна) просталінейныя (пасатныя, якія звязаны з пастаяннымі вятрамі) цыкланічныя (кругавыя, у Паўночным паўшар'і рухаюцца супраць гадзіннікавай стрэлкі, у Паўднёвым паўшар'і - па гадзіннікавай стрэлцы) антыцыкланічныя (кругавыя, у Паўночным паўшар'і рухаюцца па гадзіннікавай стрэлцы, у Паўднёвым паўшар'і - супраць) паводле фізіка-хімічных уласцівасцей: цёплыя, тэмпература вады ў якіх вышэйшая за тэмпературу вод, якія іх акружаюць халодныя, тэмпература вады ў якіх ніжэйшая за тэмпературу вод, якія іх акружаюць салёныя распрэсненыя (падзел умоўны). Самыя вялікія марскія цячэнні: у Атлантычным акіяне: Гальфстрым Паўночна-Атлантычнае цячэнне Антыльскае цячэнне Канарскае цячэнне Бразільскае цячэнне Бенгельскае цячэнне у Ціхім акіяне: Курасіа Паўночна-Ціхаакіянскае цячэнне Каліфарнійскае цячэнне Усходне-Аўстралійскае цячэнне Сярод пастаянных марскіх цячэнняў добра выяўлены таксама Паўночныя Пасатныя цячэнні, Паўднёвае пасатнае цячэнне і Заходніх Вятроў цячэнне, або Антарктычнае цыркумпалярнае цячэнне. Марскія цячэнні садзейнічаюць абмену водных мас, змене берагоў (разбурэнне, намыванне новай сушы), пераносу льдоў, моцна ўздзейнічаюць на клімат у розных частках зямнога шара і інш. == Літаратура == Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія - Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. - Мн. : БелЭн, 2000. - Т. 10. - 544 с. - 10 000 экз. - ISBN 985-11-0035-8. - ISBN 985-11-0169-9 (т. 10). == Спасылкі == На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Марскія цячэнні

Source: original
Геаграфічны цэнтр Беларусі

Геаграфічны цэнтр Беларусі - пункт на зямной паверхні з геаграфічнымі каардынатамі 53º31',7 пн.ш., 29º02',8 у.д., нацыянальны сімвал глабальнай прывязкі Рэспублікі Беларусь да планеты Зямля. Геаграфічны цэнтр Беларусі размешчаны за 70 км на паўднёвы ўсход ад Мінска, каля вёскі Антонава Навасёлкаўскага сельсавета Пухавіцкага раёна. Пункт вызначаны пад умовай, што сума квадратаў адлегласцей ад яго да характэрных выгінаў вонкавай мяжы Беларусі з’яўляецца найменшай. Пошукавыя работы выкананыя ў 1996 аб’яднаннем «Белгеадэзія». На мясцовасці пункт абазначаны пірамідай, пад якой пастаўлена пліта з надпісам «Геаграфічны цэнтр Рэспублікі Беларусь». Гэта адзін з важнейшых пунктаў дзяржаўнай геадэзічнай сеткі, у выніку яго выкарыстання ў якасці зыходнага змяншаюцца скажэнні пры стварэнні карт Беларусі і яе рэгіёнаў. == Спасылкі == Геаграфічны цэнтр Беларусі на сайце Radzima.org Афіцыйная карта дазволеная Дзяржаўным камітэтам па маёмасці Рэспублікі Беларусь Архівавана 15 студзеня 2012. Вандроўка да цэнтру Беларусі Архівавана 5 чэрвеня 2012.

Source: original
Марыё Епэс

Марыё Альбэрта Епэс Дыяс (па-гішпанску: Mario Alberto Yepes Díaz; нарадзіўся 13 студзеня 1976 году, Калі, Калюмбія) - калюмбійскі футбаліст і футбольны трэнэр. Выступаў за нацыянальную зборную Калюмбіі. === Клюбная === З 1995 па 1997 гады гуляў у калюмбійскім клюбе «Картулюа». З 1997 па 1999 гады выступаў у шэрагах іншага калюмбійскага клюбу «Дэпартыва» (Калі). З 1999 па 2002 гады зьяўляўся гульцом аргентынскага гранду «Рывэр Плэйт». З 2002 па 2004 гады гуляў за францускі клюб «Нант», пакуль не перайшоў у іншы францускі клюб «Пары Сэн-Жэрмэн», у якім выступаў па 2008 год. Пасьля па 2010 год выступаў за італьянскі клюб «К’ева» з Вэроны. 26 сакавіка 2010 году Епэс падпісаў кантракт зь «Мілянам» на 2 гады. 12 траўня 2012 году Епэс доўжыў кантракт з клюбам яшчэ на адзін год да лета 2013 году. Пасьля ягонага сканчэньня перайшоў у іншы італьянскі клюб «Аталянта». === Міжнародная === Епэс правёў больш за 80 гульняў за нацыянальную зборную Калюмбіі з моманту свайго дэбюту ў 1999 годзе. Ён быў часткай каманды зборнай Калюмбіі, якая перамагла ў розыгрышу Кубка Амэрыкі ў 2001 годзе, а таксама стала ўдзельнічаў у іншым міжнародных спаборніцтвах. === Клюбныя === «Дэпартыва»: Чэмпіён Калюмбіі (2): 1998, 1999 «Рывэр Плэйт»: Чэмпіён Аргентыны (2): 1999 (а), 2000 (к) «Пары Сэн-Жэрмэн»: Уладальнік Кубка Францыі: 2006 Уладальнік Кубка францускай лігі: 2008 «Мілян»: Чэмпіён Італіі: 2011 Уладальнік Супэркубка Італіі: 2011 === Міжнародныя === Калюмбія: Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2001 == Вонкавыя спасылкі == Афіцыйны сайт Профіль на ESPN Статыстыка на National Football Teams

Source: original
Тэарэма

Тэарэ́ма (па-грэцку: Θεώρημα - ад theoreo разглядаю, дасьледую) - матэматычнае выказваньне, праўдзівасьць якога даказваецца шляхам лягічных разважаньняў, шляхам выкарыстаньня выключна правілаў фармальнага вываду для пабудовы фармальнага вываду з мноства зыходных спасылак (аксіёмаў) у межах нейкай аксіяматычнай тэорыі. Асобным выпадкам тэарэмаў зьяўляюцца аксіёмы, якія прымаюцца праўдзівымі без усякіх доказаў або абгрунтаваньняў. Для аксіёмаў доказам служыць пустая выснова. У матэматычных тэкстах тэарэмамі звычайна завуць толькі досыць важныя сьцьвярджэньні. Пры гэтым патрабаваныя доказы звычайна кімсьці знойдзеныя (выключэньне складаюць у асноўным працы па лёгіцы, у якіх вывучаецца само паняцьце доказу, а таму ў некаторых выпадках тэарэмамі завуць нават нявызначаныя сьцьвярджэньні). Менш важныя сьцьвярджэньні-тэарэмы звычайна завуць лемамі, прапановамі, сьледзтвамі і іншымі падобнымі тэрмінамі. Сьцьвярджэньні, аб якіх невядома, ці зьяўляюцца яны тэарэмамі, звычайна завуць гіпотэзамі.

Source: original
Круглянскі раён

Кругля́нскі раён - адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскай вобласьці Беларусі. Круглянскі раён мяжуе са Шклоўскім і Бялыніцкі раёнамі Магілёўскай вобласьці, Крупскім раёнам Менскай вобласьці і Талачынскім раёнам Віцебскай вобласьці. Цэнтар - м. Круглае. Тэрыторыя - 881,81 км². == Гісторыя == 17 ліпеня 1924 году ўтвораны Круглянскі раён. 8 ліпеня 1931 году раён скасаваны. Да Талачынскага раёну далучаны Круглянскі, Кручанскі, Лясьнянскі, Новапалескі, Паўлавіцкі, Скуратоўскі сельскія саветы; да Шклоўскага раёну - Загаранкаўскі і Комсеніцкі; да Бялыніцкага раёну - Стаінскі і Цяцерынскі. 12 лютага 1935 году раён адноўлены. У яго складзе 13 сельскіх саветаў: Загаранкаўскі, Комсеніцкі, Круглянскі, Кручанскі, Лясьнянскі, Мархлеўскі, Палескі, Паўлавіцкі, Сіманавіцкі, Скуратоўскі, Стаінскі, Цяцерынскі і Шапялевіцкі. 16 верасьня 1959 году раён скасаваны. Тэрыторыя адышла ў склад Бялыніцкага раёну Магілёўскай вобласьці. 30 ліпеня 1966 году раён адноўлены. У яго складзе Комсеніцкі, Круглянскі, Кручанскі, Лясьнянскі, Паўлавіцкі, Цяцерынскі, Шапялевіцкі сельскія саветы. == Адміністрацыйны падзел == На 1 студзеня 2002 году ў складзе Круглянскага раёну было 7 сельскіх саветаў: Комсеніцкі (14 населеных пунктаў), Круглянскі (40), Кручанскі (17), Лясьнянскі (18), Рубескі (15), Цяцерынскі (24) і Шапялевіцкі (14). === Паселішчы === 142 населеныя пункты. == Насельніцтва == XXI стагодзьдзе: 2009 год - 15 761 чалавек (перапіс); 2016 год - 14 208 чалавек; 2017 год - 13 988 чалавек; 2018 год - 13 827 чалавек == Русіфікацыя == На пачатку чэрвеня 2017 году ў вёсцы Лыскаўшчына быў усталяваны помнік расейскаму генэралу, рэдактару пецярбурскай газэты «Русскій мір» Міхаілу Чарняеву. Па сваіх поглядах ён быў імпэрцам і адэптам ідэі, што Расея павінная «сабраць» вакол сябе землі ўсіх славянаў і падпарадкаваць славянскія народы. Расейскі генэрал заклікаў да падаўленьня паўстаньня 1863-1864 гадоў. Помнік расейскаму асадніку ўсталяваны на дзяржаўныя сродкі арганізацыяй «Круглянская перасоўная мэханізаваная калёна No266». === Ураджэнцы === Міхась Баразна (нарадзіўся ў 1962, в. Ліхінічы) - беларускі мастацтвазнаўца, фотамастак. Кандыдат мастацтвазнаўства. З 2010 году рэктар Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. Ляўрэат спэцыяльнай прэміі Прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь у галіне крытыкі і мастацтвазнаўства. Сябра Беларускай акадэміі выяўленчага мастацтва. Яўген Кантылёў (нарадзіўся ў 1938, в. Елькаўшчына) - беларускі пісьменьнік-празаік. Ніна Шыдлоўская (нар. 1970-я) - старшыня Рады Згуртаваньня беларусаў сьвету «Бацькаўшчына» (зь 2009 году). === Жыхары === Уладзімер Саўчанка - беларускі палітычны дзеяч, старшыня Гарадзенскага аблвыканкаму (2001-2010). Кіраваў калгасам у Круглянскім раёне, пазьней быў кіраўніком Круглянскага райвыканкаму. == Вонкавыя спасылкі == Круглянскі раён (рас.), Глёбус Беларусі Круглянскі райвыканкам

Source: original
Легіён Свабоды

«Легіён Свабоды» па-ўкраінску: Легіон Свободи - камбатантскае аб'яднаньне ўсіх сяброў партыі УА «Свабода», якія ў складзе Ўзброеных Сілаў Украіны, Нацыянальнай гвардыі, спэцпадразьдзяленьняў МУС і дабраахвотніцкіх батальёнаў бяруць удзел у Расейска-ўкраінскай вайне. Створанае ў лютым 2015 году рашэньнем XXX Зьезду УА «Свабода». == Мэта == Лідэр УА «Свабода» Алег Цягнібок у красавіку 2015 году падчас выступу на цэнтральным стадыёне Чыгірыну заявіў: У нас узьнікла ідэя ўсіх «свабодаўцаў», якія ваююць за Ўкраіну, арганізаваць у камбатантскае аб'яднаньне. Каб потым, пасьля нашай перамогі, перамогі Ўкраіны над маскоўскім ворагам, можна было б рэабілітаваць нашых камбатантаў, аказваць ім псыхалягічную дапамогу, знайсьці ім працу. А сёньня - дапамагаць ім у гэтай вайне, дапамагаць параненым, сем’ям загінулых. == Склад == Станам на жнівень 2015 году ў складзе аб'яднаньня - больш за 1000 свабодаўцаў. Першы кіраўнік Легіёну - старшыня данецкай «Свабоды», камандзір асобнай зьмешанай штурмавой роты «Карпацкая Сеч» Алег Куцын. У «Легіён Свабоды» ўваходзяць 138 дэпутатаў розных узроўняў рад і іншых службовых асобаў органаў дзяржаўнага кіраваньня і мясцовага самакіраваньня: 6 народных дэпутатаў Украіны (Руслан Кашулінскі, Юры Сырацюк, Аляксей Кайда, Маркіян Лапачак, Андрэй Цягнібок, Аляксандар Марчанка), 15 дэпутатаў абласных і Кіеўскай гарадзкой рад (у тым ліку 1 - старшыня Івана-Франкоўскай абласной рады Скрыпнічук Васіль), 56 дэпутатаў раённых рад (у тым ліку 1 старшыня раённай рады), 48 дэпутатаў гарадзкіх рад (сярод іх 3 сакратары гарадзкіх рад), 7 экс-кіраўнікоў РДА, 6 - іншых службовых асобаў. У год поўнамаштабнага ўварваньня колькасьць байцоў «Легіёну Свабоды» перавысіла 2 тысячы чалавек, сярод якіх каля двух дзясяткаў дэпутатаў Вярхоўнай Рады папярэдніх скліканьняў разам з лідэрам УА "Свабода", маёрам Алегам Цягнібокам, і сотні дэпутатаў мясцовых рад. З 2025 году кіраўніком «Легіёну Свабоды» прызначаны Камандзір батальёну «Свабода» 4-й брыгады апэратыўнага прызначэньня «Рубеж» НГУ падпалкоўнік Пятро Кузык, які фактычна выконваў абавязкі з часу гібелі лейтэнанта Алега Куцына. == Страты == Падчас правядзеньня АТО, станам на жнівень 2015 году, «Легіён Свабоды» страціў 21 ваяра, а 81 ваяр атрымаў раненьні рознай ступені цяжкасьці. На пачатку 2025 году страты (забітыя і зьніклыя бязь вестак) склалі больш за дзьве сотні пабрацімаў, сярод іх амаль тры дзясяткі загінулых партыйцаў былі дэпутатамі розных узроўняў. == Адзначэньні == Станам на жнівень 2015 году 61 ваяр «Легіёну Свабоды» ўзнагароджаны найвышэйшай партыйнай узнагародай - залатым значком. Зь іх 11 - пасьмяротна. 24 ваяры «Легіёну Свабоды» ўзнагароджаны дзяржаўнымі ўзнагародамі. == Спасылкі == Супольнасьць «Легіён Свабоды» ў Фэйсбуку

Source: original
Традыцыйны бірманскі каляндар

Традыцыйны бірманскі каляндар - месяцова-сонечны каляндар, заснаваны адначасова на фазах Месяца і вярчэньні сонца. У кожным месяцы бірманскага календара праводзіцца вялікі фэстываль, які зазвычай паходзіць ад звычаяў Бірманскага будызму. Нягледзячы на ягоную рэлігійную і культурную значнасьць, традыцыйны каляндар у значнай ступені выйшаў з ужытку, асабліва ў вялікіх гарадзскіх тэрыторыях, і саступіў сваё месца Грэгарыянскаму календару. Шматлікія газэты працагваюць выкарыстоўваць традыцыйныя назвы месяцаў, але гэта адбываецца выключна ў цэрыманіяльнай форме. Бірманскі каляндар складаецца з дванаццаці месяцаў: Таґу (တန်ခူး) Касан (ကဆုန်) Наён (နယုန်) Ўаса (ဝါဆို) Ваґанґ (ဝါခေါင်) Таўталін (တော်သလင်း) Тадынґют (သီတင်းကျွတ်) Тазаўнґмон (တန်ဆောင်မုန်း) Натдаў (နတ်တော်) Пяда (ပြာသို) Табодў (တပို့တွဲ) Табаўнґ (တပေါင်း) == Глядзіце таксама == Будысцкі каляндар

Source: original
Хрышчэньне Баўгарыі

Хрышчэньне Баўгарыі - працэс распаўсюджваньня хрысьціянства ў Баўгарыі, які распачаўся ў 864 годзе. Баўгарская дзяржава ўтварылася ў 681 годзе на паўночнай мяжы хрысьціянскай Бізантыі. Асноўным насельніцтвам новай дзяржавы сталі качавыя баўгары, уцягнутыя ў працэс фэадалізацыі, і славяне. Для інтэграцыі грамадзтва неабходна была ідэалёгія ўніфікацыі. Ініцыятарам хрышчэньня стаў баўгарскі хан Барыс, які прыняў імя Міхаіл. Непасрэднай нагодай хрышчэньня стаў голад 863 году, за якім рушыла ўсьлед уварваньне бізантыйскай арміі Варды. Умовай дапамогі стала хрышчэньне знаці, якое зьдзейсьніў патрыярх Фоцій. Тым ня менш, качавая арыстакратыя падняла антыхрысьціянскі мяцеж, але пацярпела паразу. Хан Барыс пакараў сьмерцю чальцоў 52 сямействаў. Сярод пакараных сьмерцю быў і яго сын. Хан Барыс пачаў усяляк спрыяць місіі Кірыла і Мятода па асьвеце славян. У Баўгарыі было ўведзена кірылічнае пісьмо, пачалося будаўніцтва хрысьціянскіх цэркваў. Адным зь першых значных сьвятых стаў Клімэнт Охрыдзкі. == Значэньне == Расейскі гісторык Васіль Тацішчаў разглядаў хрышчэньне Баўгарыі ў кантэксьце агульнага распаўсюджваньня хрысьціянства сярод славян. Станаўленьне Баўгарыі хрысьціянскай краінай паўплывала на Хрышчэньне Русі ў наступным стагодзьдзі. == Вонкавыя спасылкі == Як баўгарскія ханы аб'ядноўвалі баўгарскі народ. Хрысьціянізацыя Баўгарыі Хрышчэньне баўгараў. Баўгарская патрыяршая царква

Source: original
Пан’еўрапейскі транспартны калідор

Пан'еўрапейскі транспартны калідор - сістэма аўтамабільных дарог у Цэнтральнай і Усходняй Еўропе. Была першапачаткова вызначана на II пан'еўрапейскай канферэнцыі па транспарце на Крыце ў сакавіку 1994 года, дадаткі занесены на III канферэнцыі ў Хельсінкі ў 1997 годзе. Таму, незалежна ад геаграфічнага становішча, гэтыя транспартныя калідоры таксама часам завуць крыцкімі калідорамі ці хельсінкскімі калідорамі. == Гл. таксама == Rail Baltica Via Baltica Via Hanseatica (адгалінаванне А на Калінінград) Аўтамабільныя дарогі федэральнага значэння Расійскай Федэрацыі == Спасылкі == Карты дзесяці транспартных калідораў

Source: original
Брэгенцэрвальд

Брэгенцэрвальд (па-нямецку: Bregenzerwald, даслоўна «Брэгенцаўскі лес») - рэгіён на захадзе Аўстрыі, ў фэдэральнай зямлі Форарльбэргу. Разьмешчаны на паўднёвы ўсход ад Брэгенцу, ад якога й атрымаў назву. Брэгенцэрвальд мае ўнікальны лясны і горны ляндшафт, і ўключаны ў папярэдні Сьпіс Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО. Разьвіты турызм. У рэгіёне гавораць на асобым дыялекце нямецкае мовы - вэ́льдэрыш (па-нямецку: wälderisch), які астатнія жыхары Аўстрыі і суседняй Баварыі разумеюць зь цяжкасьцю. == Вонкавыя спасылкі == Афіцыйны сайт рэгіёну (ням.)

Source: original
Макс Фрыбэрг

Макс Фрыбэрг (па-швэдзку: Max Friberg; нар. 20 лістапада 1992 году) - швэдзкі хакеіст, нападнік клюбу «Фрэлюнда». У 2011 годзе быў абраны на драфце НХЛ у пятым раўндзе клюбам «Анагайм Дакс» пад агульным нумарам 143. == Кар’ера == Першымі клюбамі гульца былі «Шэўдэ» і «Тымра». Свой першы гол у швэдзкай хакейнай лігі здабыў 19 лістапада 2011 году ў швэдары «Тымра» ў матчы супраць «Лінчэпінгу», закінуўшы шайбу ў браму Фрэдрык Норэны. Пасьля драфту НХЛ адразу ўзгодніў трохгадовы кантракт з «Анагайм Дакс», але гуляў пераважна ў фарм-клюбе «Норфалк Эдміралз». Пагадзіўшыся на двухгадовае падаўжэньне дамовы перад сэзонам 2015-2016 гадоў, 7 студзеня 2016 году Фрыбэрг быў нечакана абменены «Дакс» у «Манрэаль Канадыенз» на Дастына Такарскі. Пры гэтым нападнік спаборнічаў толькі ў складзе фарм-клюбу з АХЛ «Сэнт-Джонз Айскапс». У траўні 2017 году вярнуўся на радзіму, далучыўшыся да «Фрэлюнды» на ўмовах трохгадовага кантракту. У 2019 годзе поруч з клюбам стаў чэмпіёнам краіны, пасьля чаго працягнуў супрацу з клюбам. == Вонкавыя спасылкі == Старонка на Elite Prospects. Старонка на NHL.com. Старонка на The Internet Hockey Database.

Source: original
Тэарэма Баеса

Тэарэ́ма Ба́еса - адна з асноўных тэарэмаў тэорыі імавернасьцяў, якая вызначае імавернасьць наступленьня падзеі, калі вядомая толькі частковая інфармацыя пра падзею. Названая ў гонар Томаса Баеса. Формула Баеса: P ( A | B ) = P ( B | A ) P ( A ) P ( B ) , {\displaystyle P(A|B)={\frac {P(B|A)P(A)}{P(B)}},} де P ( A ) {\displaystyle P(A)} - апрыёрная імавернасьць гіпотэзы A; P ( A | B ) {\displaystyle P(A|B)} - імавернасьць гіпотэзы A пры наступленьні падзеі B (апастэрыёрная імавернасьць); P ( B | A ) {\displaystyle P(B|A)} - імавернасьць наступленьня падзеі B пры сапраўднасьці гіпотэзы A; P ( B ) {\displaystyle P(B)} - імавернасьць наступленьня падзеі B. Формула выводзіцца з вызначэньня умоўнай імавернасьці: P ( A | B ) = P ( A B ) P ( B ) ⇒ P ( A B ) = P ( A | B ) P ( B ) = P ( B | A ) P ( A ) . {\displaystyle P(A|B)={\frac {P(AB)}{P(B)}}\quad \Rightarrow \quad P(AB)=P(A|B)P(B)=P(B|A)P(A).}

Source: original
Дзмітрый Вячаслававіч Скварчэўскі

Дзмітрый Вячаслававіч Скварчэўскі (нар. 1988, Барысаў) - беларускі гісторык. Даследчык і гісторыі станаўлення навуковай астраноміі ў Вялікім Княстве Літоўскім. Кандыдат гістарычных навук (2017). == Біяграфія == Нарадзіўся ў 1988 годзе ў Барысаве. Скончыў у 2011 годзе гістарычны факультэт БДУ, у 2012 годзе - магістратуру, у 2015 годзе - аспірантуру БДУ. У 2017 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Фарміраванне і развіццё астранамічных ведаў у Вялікім Княстве Літоўскім у XIV-XVII стст.». Працуе дацэнтам кафедры гісторыі Беларусі Старажытнага часу і Сярэдніх вякоў гістфака БДУ. == Навуковая дзейнасць == Напрамкі даследаванняў: беларуская дахрысціянская традыцыя; этнаастраномія; уяўленні жыхароў Вялікага Княства Літоўскага пра Сусвет; апісанне астранамічных з’яў у летапісах Вялікага Княства Літоўскага; традыцыйная культура насельніцтва беларускіх зямель. == Бібліяграфія == Навука звяздарская: астраномія ў Вялікім Княстве Літоўскім у XIV-XVII ст. Мінск, 2022. Па слядах багоў : нарысы беларускай міфалогіі. Мінск, 2019. Удзел у калектыўных працах Трошкі бліжэй да Сонца, трошкі далей ад Месяца: беларуская народная філасофія. Мінск, 2021; 2022. Беларусь: путь в космос = Belarus: the way to space. Минск, 2018. == Літаратура == СКВАРЧЭЎСКІ Дзмітрый Вячаслававіч // Сучасныя беларускія даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага : біябібліяграфічны даведнік / С. П. Марозаў. - Гродна-Каўнас: ЮрСаПрынт, 2022. - 290 с. - ISBN 978-985-7257-57-7, 978-609-96340-1-2.

Source: original
Кодл

Кодл - традыцыйная ірландская страва. Асноўнымі інгрэдыентамі стравы з’яўляюцца свіныя сасіскі, тонка нарэзаны бекон, бульба і цыбуля. Па старой традыцыі кодл часам гатуюць з ячменем, морквай, рэпай. Для падрыхтоўкі гэтай стравы спачатку вараць сасіскі і бекон. У неглыбокі рондаль выкладваюць пластамі звараныя сасіскі з беконам і гароднінай (бульба, цыбуля), заліваюць булёнам і тушаць да гатоўнасці гародніны. З прыправаў для гэтай стравы выкарыстоўваецца толькі соль і перац, але часам дадаюць трохі свежай пятрушкі.

Source: original
Клімаўка

Назву Клі́маўка маюць: === Беларусь === Гомельская вобласьць: Клімаўка - вёска ў Гомельскім раёне Клімаўка - вёска ў Жлобінскім раёне === Польшча === Падляскае ваяводзтва: Клімаўка - вёска ў Сакольскім павеце === Расея === Клімаўка - сяло ў Башкартастане Клімаўка - сяло ў Троіцкім адміністрацыйным округу Масквы Клімаўка - хутар у Растоўскай вобласьці Клімаўка - вёска у Самарскай вобласьцi === Украіна === Клімаўка - вёска ў Белакуракінскім раёне Луганскай вобласьці Клімаўка - вёска ў Краменскім раёне Луганскай вобласьці Клімаўка - пасёлак у Крывавозерскім раёне Мікалаеўскай вобласьці Клімаўка - вёска ў Карлаўскім раёне Палтаўскай вобласьці == Глядзіце таксама == Клім Клімава Клімавічы Кліманты Кліманцы Клімаў Клімаў Лог Кліманы Клімаўскі Клімаўшчына Клімацічы Клімы

Source: original
Любартаў (гміна)

Люба́ртаў (польск.: Lubartów) - вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Любартоўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Любартаве. Плошча гміны складае 158,94 км². Станам на 2011 год у гміне Любартаў пражывалі 10 950 чалавек, шчыльнасць - 69 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 23 салецтвы. == Населеныя пункты == На тэрыторыі гміны размешчаны 24 населеныя пункты. == Спасылкі == На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх Афіцыйная старонка

Source: original
Ольстэрская юніянісцкая партыя

Ольстэрская юніянісцкая партыя (па-ангельску: The Ulster Unionist Party) - юніянісцкая палітычная партыя ў Паўночнай Ірляндыі. Партыя была заснаваная ў 1905 годзе, вылучыўшыся з Ірляндзкага юніянісцкага альянсу ў Ольстэры. Ачоленая Эдўардам Карсанам, парцыя замагалася супраць руху гоўмрул. Па падзеле Ірляндыі яна была кіроўнай партыяй Паўночнай Ірляндыі паміж 1921 і 1972 гадамі. Пад кіраўніцтвам Дэйвіда Трымбла, партыя дапамагла дамовіцца аб Бэлфасцкім пагадненьні ў 1998 году, якая скончыла ірляндзкі канфлікт. Трымбл займаў пасаду першага міністра Паўночнай Ірляндыі з 1998 па 2002 гады. У 2003 годзе партыя атрымала паразу ад Дэмакратычнай юніянісцкай партыі. З 1905 па 1972 гады партыя фактычна зьяўлялася паўночна-ірляндзкай філіяй Кансэрватыўнай партыі. == Вонкавыя спасылкі == Афіцыйны сайт

Source: original
Касмахімія

Касмахімія - навука, якая вывучае хімічны састаў касмічных цел, законы распаўсюджвання і размеркавання хімічных элементаў у Сусвеце, працэсы спалучэння і міграцыі атамаў пры ўтварэнні касмічнага рэчыва. У касмахіміі даследуюцца праблемы паходжання хімічных элементаў, гісторыі касмічнага рэчыва з моманту яго ўзнікнення да сучаснага стану ў аб'етках Сонечнай сістэмы, рэканструкцыі дагеалагічнага этапу гісторыі Зямлі і інш. Радзелы касмахіміі - касмахімія ізатопная і касмахімія ядзерная, вылучаны як асобныя навукі. == Гісторыя == У 1937 годзе (год узнікнення касмахіміі як самастойнай навукі) на аснове даных аб саставе метэарытаў, рэчыва Сонца і зорак нарвежскі геахімік В. М. Гольдшміт склаў поўную табліцу распаўсюджанасці хімічных элементаў і іх ізатопаў у космасе. Далейшае развіццё касмахіміі звязана з навуковымі працамі амерыканскага фізікахіміка Г. Юры і савецкага геахіміка А. П. Вінаградава. Да 1950-х гадоў даследаванні хімічных працэсаў у касмічнай прасторы і саставу касмічных цел ажыццяўляліся ў асноўным шляхам спектральнага аналізу рэчыва Сонца, зорак, часткова знешніх слаёў атмасферы планет. Непасрэдным метадам вывучэння касмічных цел быў аналіз хімічнага і фазавага саставу метэаратаў. У апошні час касмахімія значна развіваецца дзякуючы дасягненням касманаўтыкі, якая зрабіла магчымымі непасрэдныя даследаванні пазаземнага рэчыва. == Літаратура == Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто - Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. - Мн. : БелЭн, 1999. - Т. 8. - 576 с. - 10 000 экз. - ISBN 985-11-0035-8. - ISBN 985-11-0144-3 (т. 8).

Source: original