AlmaznayaGroza/cyrillic-language-classification huggingface dataset:
Саркофаг

Саркофа́г, дгр. σαρκοφάγος - файта погребной лады, хоснована при погребѣ вызнамных особ и обычайно лишана на поверху землѣ в шпециалных мемориалных просторах або криптах. Саркофагы мають форму подовгастой скрынѣ, а понеже суть назначены ку выставлѣню под голым небом, в мемориалах або криптах, суть украшены трималым декором: рѣзбами, барельефами и т.п. Найдавнѣйшы саркофагы, заховалы доднесь, суть зоз старовѣкого Египта. == Етимология == Зачаточно саркофагы правили из вапняникового камѣня, якобы способного скоро (до 40 днѣ) вберати до ся людскы позостаткы. Тот камень дгр. σαρκοφάγος λιθός sarkofagos litos ('камѣнь, пожираючый мясо') дав назву такым погребным ладам, и заховав ся надале, хоть они выробляли ся из иншого камѣня, або вообще из иншых материалох. == Фигуралный вызнам == В фигуралном вызнамѣ саркофаг може означовати всяку конштрукцию, назначену про тримале укрытя. Напримѣр, саркофагом называють укрытя над гаварованым енергоблоком Чорнобыльской АЕ. == Жерела и одказы == Ottův slovník naučný. Illustrovaná encyklopaedie obecných vědomostí. Díl 22. Vyd. J. Otto. V Praze, 1904. Сс. 643 - 645. чеш. Тураев Б.; Саркофаги //Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона, т. XXVIIIa (1900): Саварни - Сахарон, сс. 438 - 439. русс. Саркофаг: Строительство укрытия над разрушенным реактором. [перевірено 2020-02-27]. русс.

Source: original
Торкы

То́ркы - тюркськый народ описанный у руськых літописах мавучый происхождіня из народа Огузӯв котры у IX-X сторочу кочовали у прикаспію и дельті Волгы. == Перві контакты из торками == 965 року Святослав Игорёвич рушив у похӯд на волзькых булгар и хозар. У ёго вӯйську уже йшли конні полкы степовикӯв-торкӯв. У походови Володимира Великого на волзькых булгар 985 року торкы брали участь ге союзникы. У розгромови печенігӯв, які досаждали Руси, велику роль играли торкы. До 50000 сих воїнӯв фурт были у командованю кыйӯвськых князйӯв. По кӯнцю службы Торкы поселяли ся на Діпро и южно-руські зимлі. == Торкы и Русь == У середині ХІ стороча майвеликі орды торкӯв пуд тиском половцю̄в перекочовали на причорноморські степы и Нижнёє Подніпровля, у́тіснивши удтӯть на запад печенігӯв. У 1146 році племена торкӯв и печенігӯв были споєны руськыми князями у воєнный союз, изнамый за літописами ге «чорні клобукы» - позад высокых чорных шерстяных шапок, які напоминали руськым головний убӯр православного священника. Чорні клобукы ставуть приграничниками раннёго руського Середнёвіка, які несли службу за князёву плату. Иппен, сыны руськых князю̄в всё май часто проходять боёвоє крещіня, главлячи полкы самых чорных клобукӯв. Ген так чорні клобукы, идучи из руськыми на половцю̄в, описувуть ся у «Слові о полку Игорёвӯм»: «А мои ти куряни свѣдоми къмети: подъ трубами повити, подъ шеломы възлелѣяны, конець копїя въскръмлени, пути имь вѣдоми, яругы имъ знаєми, луци у нихъ напряжени, тули отворени, сабли изъострени; сами скачють, акы сѣрыи влъци въ полѣ, ищучи себе чти, а князю славѣ». Главным врагом Руси, торкӯв и печенігӯв на довгый час стали кочові племена половцю̄в. Руські князі за помӯчов чорных клобукӯв неєдноразово удбивали их, докӯть они не пӯшли из історичної сцены У 1240 році при облозі Киёва векшына Торкӯв умерли, тотых што ся обстали Монґолы переселили на Волгу.

Source: original
1799

1799 рік подля ґреґоріаньского календаря - непереступный рік, котрый ся зачінав у віторок. То є 1799 рік нашого лїточіслїня, 799 рік 2. тысячроча, 99 рік XVIII. стороча, 9 рік 10-го десятьроча XVIII. стороча, 10 рік 1790-х років. == Подѣи == 9. новембер - Наполеонов переворот. == Уродили ся == 23. децембер - Карл Брюллов, русскый малярь и рисовач. == Умерли == (датум непознатый) - Иван Пастелий, русинскый церковный и културный дѣятель, педагог, каноник, историк, поет. 14. децембер - Джордж Вашінґтон - першый презідент США.

Source: original
Великый круг

Великый круг - круг, якый ся творить в резултатѣ перетину сферы з ровинов, котра проходить через центер сферы. На небесной сферѣ примѣром великого круга мож быти небесный екватор (червена), еклиптика (зелена) або небесны мередианы (вертикалны бѣлы), в каждом припадѣ - плоха, замкнута кружницьов, або сама кружниця. == См. тыж == Малый круг == Жерела и одказы == Климишин І.А., Корсунь А.О. (ред.) Астрономічний енциклопедичний словник - Львів : Голов. астроном. обсерваторія НАН України : Львів. нац. ун-т ім. Івана Франка, 2003. - 548 c. ISBN 966-613-263-X Доступне онлайн. Одчитане: 2020-07-11 укр. C. 65

Source: original
Златый славик

Златый славик (чеш. Zlatý slavík) была анкета популарности чехословацкых спѣвакох, спѣвачок и ансамблох организована в роках 1962-1991 часописом Mladý svět. Од року 1970 комунистичным режимом были резултаты з политичных причин фалшованы. В року 1970 найвеце голосох в категории спѣвачок достала Марта Кубишова, але резултат не слободно было опубликовати. В року 1996 тота анкета была обновлена под змѣненов назвов Чешскый славик (чеш. Český slavík). === Златый славик (1962-1991) === З роками вшелияко мѣняли ся оцѣньованы категории. В роках 1962-1963 и в року 1970 была лем сполочна категория про спѣвакы и спѣвачкы. Категория «Спѣванка» была выголошована до року 1968, коли на другом мѣстѣ скончила Молитва про Марту. == Одказы == Подробнѣйшы резултаты Чешского Славика == Референции == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Zlatý slavík на чеській Вікіпедії.

Source: original
Емпіричный доказ

Емпіри́чный до́каз авадь емпі́рія є доказ, дустатый через сенсорну скушеность авадь експерименталну процедуру. Ун є критично важным про наукы тай має свою роль у многых другых сферах, наприклад епістемолоґії тай юріспруденції. Не є общого согласу в дефініції термінув доказ тай емпіричный. Разні сферы годні нарабляти з дуже разныма концепціями. У епістемолоґії, доказ є тым, што обґрунтовує вірованя, вадь тым, што дефінує, ци держати ся даякого вірованя раціонално. У філозофії наукы, доказом ся держит тото, што пудтвержує вадь опровергат научні гіпотезы тай арбітрує межи конкурувучыма теоріями. Емпіричный доказ є основнов частьов апостеріорного знаня вадь емпіричного знаня, знаня, управданя вадь опроверженя котрого залежит на скушеность авадь експеримент. Апріорноє знаня, на другого бока, видит ся врожденым авадь управданым раціоналнов інтуїційов тай зато незалежным на емпіричні доказы. Раціоналізм цілком принимат, ож є знаня а пріорі, котроє емпіризм авадь повнустю не признає, авадь допущат лиш у ограниченуй мірі. Научні доказы сут близко скапчані из емпіричныма, айбо не всі формы емпіричных доказув парувут на стандарты, диктовані научныма методами. Жерела емпіричных доказув ся пораз ділят на обзервацію тай експериментованя; розлука в тому, ож лиш експериментованя обсягує маніпулацію вадь інтервенцію: феномены ся активно творят умісто того, вбы ся пасивно обзервовати.

Source: original
Очеретино

Очере́тино (рус. Очеретино) (укр. Очеретине) - варощик у Покровськӯм районови, Донецькой области, Украйины. Варощик из 5 мая 2024 року окупіроватый ВС РФ. == Історія == Варощик основаный у 1880 році. До 1917 року быв тиґляный завод. == Обывательство == У варощикови на 2001 рӯк живе 4068 людий, из них подля языка: == Реліґія == У Очеретино є Сято-Илліньскый храм Авдіёвського благочиня Донецькой епархії Украйиньской Православной Церкви МП. == Знамі Родаци == Кириченко Иван Василёвич (1916-2000) - украйиньскый живописець. Подушко Зиновій Ґриґорович (1887-1963) - художник, офіцер Армады УНР == Удкликованя == Большая Советская Энциклопедия русс. ІМСУ

Source: original
Троянда (село)

Троя́нда (укр. Троянда) (рус. Троянда, Роза) - село у Покровськӯм районови, Донецькой области, Украйины. == Ґеоґрафія == Село є у 3 км уд Покровська а до гатара Покровська 200 м. == Назва == У переводови из Украйиньского языка означать слово Ружа (авадь Роза) == Історія == Село первый раз ся споминать у 1956 році. == Обывательство == У селі на 2001 рӯк живе 124 людий, из них подля языка: Украйиньскый - 83,87% Руськый - 16,13% Потӯм у селі фіксовано 148 людий. == Удкликованя == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Троянда (село) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Source: original
Велика французьска револуція

Велика французька револуція (фр. Révolution française) - є означіня про час історії Франції міджі роками 1789 і 1799, то єсть згруба од зозваня ґенералных ставів кралём Людовіком XVI. по ухоплїня моці Наполеоном Бонапартом. Тогдышня абсолутна монархія во Франції была під час нёй нагороджена панованём народа і републіканством; французька галузь римокатолицькой церькви была змушена до радікалній рештруктуралізації. І кідь ся Франція по впаджіню першой републікы Наполеоновым переворотом метала 75 років міджі републіков, царьством і рештавраціов колишнёго кралёвства, револуція і наперек тому значіла дефінітівный конець про старый режім. В людовых представах тїнїть і наступны револуції з років 1830 а 1848. == Причины == Аналіз причин Французької револуції дотеперь вызыває спор істориків. У своёму державном устрої в 18. сторочі Кралёвство Франція было абсолутнов монархіёв, яка ся спирала на сістему централізованой бюрократії і на стале войско. Но між кралёвсков владов, яка была абсолутно незалежна од пануючіх класів, і привілеёванымы станами суспільства єствовала унія - за одказ духовенства і дворянства од політічных прав. Державна влада цїлов своёв силов і вшыткымы засобами, які мала в своїм роспоряжіню, охраняла соціалны привілегії тых двох стану общества. В тот самый час зростав вплыв третёго стану - вшыткых, ко не належав до першых двох. На прикінцю XVIII. сторочя Франція была єднов із найбогатых країн Европы, уступаючы в розвитку лем Кралёвству Великой Брітанії і Голландськой републіци. В тот самый час в країні, яка была абсолутнов монархіёв, не было ни єдного общественного контроля над бюджетом, якый промином многых стороч быв дефіцітным. Краль Людовік XVI. щедро кольтовав грошы, включно з войсковыми кальтунками на відомство семирічной войны і підпору колоній в Америцькой револуції, і державный довг досяг великых розмірів. Половка бюджету ішла на выплаты процентів по заборгованости. Повышиня податків лягло на плечі третёго стана, бо першы два были ослобожены од оподаткуваня. Сітуацію ускладнили неврожаї в 1780. роках і пауперізація обывательства. Глядючи выход з морочливої пологы, у 1789. роцї краль рішив зозвати Генералны штаты - французькый парламент, якый не зозвали од 1614. року. Зозваня Генералных штатів мало за цїль установляня нової сістемы податків, які включали бы податкы на землю, і які мали бы платити тыж першы два станы. Бізуно, дворянство і духовенство стрітили такую ідею спротивом. Розвила ся борьба за-заступництво і сістему голосованя в Генералных штатах. Ідеологічну базу протистояня старому режиму і револуційным силам застачали ідеї Просвітництва. == Удкликованя == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Французька революція на україньскій Вікіпедії.

Source: original
Переворот 18. брюмера

Переворо́т 18. брюме́ра, фр. coup d'État du 18 Brumaire - державный переворот во Франции, учиненый 9. новембра 1799 (18. брюмера VIII. року подля французского револучного календаря), котрым была обалена влада Директории а быв вытвореный Конзулат, веденый Наполеоном Бонапартом. Переворот 18. брюмера быв концьом Французской револуции и зачатком панованя Наполеона Бонапарта. Генерал Бонапарт быв главным велительом войска и одповѣдав за охрану републикы и конкретно парламента. В тот день, зайшовши до залы засѣдань парламента, пожадав под претекстом огрожѣня републикы передачу влады войску. З опоров на войско и своих вѣрных людей во владѣ розогнав высшы органы влады, котры замѣнив на диктатуру Конзулата з трьох конзулох. Наслѣдком переворота став ся Первым конзулом, з часом фактично сконцентровавшым владу во своих руках. В року 1802 став ся доживотным Первым конзулом, в року 1804 выголосив себе императором и настановив диктаторскый режим. == Жерела и одказы == Большой энциклопедический словарь. Главный редактор А. М. Прохоров - Москва: Советская энциклопедия, 1993. - 1630 с. ISBN 5-85270-015-0 русс. Переворот 18 брюмера поставил точку в истории французской революции. [перевірено 2020-03-31]. русс.

Source: original
Ісландьскый язык

Ісландьскый язык (ісл. íslenska [ˈis.tl̥ɛn.ska] высловность) є северно-ґерманьскый язык із індоевропской языковой родины, котрым бісїдує приближно 320 000 чоловік, векшына котрых жыє в Ісланді, де тот язык є офіціалным. Ісландьскый язык ся держыть як западношкандінавскый і є найблизкый ку фарерьскому, западным норьскым діалектам і уж вымерлому языку норн. Ісландьскый є лінґвістічно конзерватівнїшый од векшыны іншых ґерманьскых языків, у котрых часто барз спрощена словозміна (у тім чіслї одміньованя назывників), в тот час як ісландьскый мать чотыри ґраматічны одмінкы (ґраматіка кус подабать на нїмецьку, але іщі конзерватівнїша і сінтетічнїша). Конзерватівный є тіж і лексікон, а языковый реґулаторный орґан Ісланда актівно держыть політіку лінґвістічного пурізма, што значіть, же преферує вытворьовати на новы понятя терміны на основі старых ісландьскых слів, а не хосновати пожычкы з іншых языків. Основна часть носителїв ісландьского языка (~300 000) бывать у Ісланді, але велика часть їх є тіж і в Даньску (~8 000), Споєных Штатах Америкы (~5 000) і Канадї (~1 400), головно в реґіонї Новый Ісланд (ісл. Nýja Ísland) у провінції Манітоба, котрый Ісландцї заселили в 1880. роках. Центром всокочованя середнёвічных ісландьскых рукописів і зглядованя языка і літературы є фінансованый державов Інстітут ісландьскых штудій Арні Маґнуссона. Ісландьска языкова рада, котру роблять репрезентанты універзіт, кумшту, журналісты, учітелї і Міністерство културы, наукы і школованя Ісланда, є порадным орґаном у сфері языка про іншы орґаны власти. З 1995. року народины поета Йонаса Гатлґрімссона 16. новембра ся празднують як День ісландьского языка.

Source: original
Клара Балог

Клара Балог (*17. юл 1928, Ужгород, Чехословакия - †9. юн 2018, Ужгород, Украина) - хореографка и фолклористка на Подкарпатской Руси и Украинѣ. == Биография == Пришла на свѣт яко пята дѣтина зоз семерох в родинѣ школного беделуша (дозорцѣ) Федора Керечанина, котрый служив в престижной чешской школѣ в центрѣ Ужгорода (днешна школа No1), де родина достала двѣ комнаты в сутеренѣ. В родинѣ ся говорило трьома языками: з няньом по русинскы, з мамов по мадярскы, з бабов по нѣмецкы, а в школном дворѣ меджи дѣточыма забавами по чешскы. В шѣстьрочном вѣку пошла до русинской зачаточной народной школы, а в 10-рочном до русинско-мадярской горожанкы (1938-1942), пак абсолвовала чешско-мадярску учительску семинарию (1943-1947). За час ей наукы в семинарии пережила въедно з Ужгородом четыри державы, а матуровала уже в Украинѣ, яко Украинка. На тот час учительска семинария была переменована на музично-педагогичне училище. Первы хореографичны знаня достала в 6-рочном вѣку в штудию танця, котре вела солистка пражского балета Аврелия Кремницка. Од року 1945 Клара Балог уже солистка танечной групы Закарпатского державного ансамбла пѣснѣ и танцю, а од року 1969 - балетмайстерка и режисерка. Перве выступлѣня з колективом в Москвѣ мали 23. новембра 1948, а уже в року 1951 по далшом выступлѣню в Москвѣ достала свое перве державне вызнаменаня - орден «Знак Пошани» (1951). З тым ся зачала ей триумфална карьера хореографкы. Клара Балог штудировала в селах народны танцѣ, подробно описала их и выдала книгу «Танці Закарпаття». На основѣ того створила понад 30 хореографичных композиций. Вела курсы народного танця и режисерску хореографичну роботу в Киевѣ, Пряшовѣ, США, Канадѣ, Франции. Мати ей умерла в року 1966, отець в року 1978. Муж, Василь Балог, режисер областной телевизии, о рок скорше од ней. Дѣтей не мали. Еще и 80-рочна каждоденно ходила на любену роботу, аж року 2013, коли серйозно охворѣла, мусѣла ся того лишити. Погребена на теметовѣ Калвария 12. юна 2018. В конци своей книгы споминок лишила нам одказ: == Вызнаменаня == 1951 - Орден «Знак Пошани» 1957 - Заслужена артистка УССР 1960 - Орден Трудового Червоного Прапора 1974 - Народна артистка УССР 1996 - Честна одзнака Президента Украины 2000 - доживотна державна стипендия 2003 - Орден княгині Ольги III ст. 2008 - Орден князя Ярослава Мудрого V ст. == Жерела и одказы == Клара Балог. Мої роси і зорі. / Літ. запис В.А. Качкана. - Ужгород: Карпати, 1988. 64 с. ISBN 5-7757-0213-1 укр. Ільченко Л. О.: Балог Клара Федорівна. //Енциклопедія Закарпаття. Визначні особи ХХ століття. Закарпатський осередок НТШ. Під наук. ред. Довганича О.Д. «Гражда». Ужгород, 2007. ISBN 978-966-8924-33-0 С. 26. укр. Штефаньо О.: Як крокувала життям Клара Балог. // KISZó укр. Тиса-1."Русинська родина". Клара Балог (17.11.2012)укр. == Додаточны жерела == Клара Балог. Танці Закарпаття. / Вступ. сл. В. Габорця. Ужгород, 1998. 143 с. укр. Капраль М.: Балог Клара. // Магочій П.Р., Поп І. (уклад.) Енциклопедія історії та культури карпатських русинів. Вид-во В.Падяка. Ужгород, 2010. - 856 c.+ХХХІІ с. ISBN 978-966-387-044-1 Сс. 37-38. укр. Конькова Г. В.: БА́ЛОГ Клара Федорівна. // Енциклопедія сучасної України. укр.

Source: original
Музей Русиньской Культуры в Пряшові

Музей Русиньской Культуры в Пряшові - народописний музей Русинів в Пряшові в Словакії, діє в рамкох Словацького Народного Музею, яке є орґанізуваене Міністерством културы Словацькой републікы. Музей был заснованый в децембрі 2006. Од 1. юна 2012 музей дістав новы просторы на ул. Масариковій 20 в Пряшові. == Жрідла == Музей Русиньской Культуры в Пряшові на порталі Лем.фм Офіціална веб-сторінка музея (слов.) Музей Русиньской Культуры в Пряшові Релація о музеї на радію Лем.фм 1 Музей Русиньской Культуры в Пряшові Релація о музеї на радію Лем.фм 2

Source: original
Понятя

Понятя (од понимати) або тыж концепт є цїлкова думкова представа про цїлу класу аналоґічных явів і правд, предметів і абстрактных тем. Понятя є становлене дефініціов, котра удавать ёго базовы властности і выдрізнять їх од другых. Понятя ся означують словами або сімболами. Тото саме понятя може быти выражене і веце словами а то або в рамках того самого языка сіномімами (напр. Місяць і Луна), або словами різных языків. Так слова the dog, der Hund і le chien означують тото саме понятя - пса. Кідь ся єдным словом означують різны понятя, говориме о омонімії. Понятя годни быти общі, загорнюючі цїлу класу предметів (апелатіва), або індівідуалны, означуючі єдиный предмет, наприклад властне імя (proprium). Не лем обще а ай індівідуалне понятя є але выслїдком розумовой актівіты, котра сортує і інтеґрує розмаїты змысловы вступы і скусености. Докінце понятя "наш пес“ є таков абстракціов, што загорнює ушыткы можливы скусености з ним, в тім чіслї ёго минулости атд. === Повязаны статї === Мапа понятя Екстензія Інтензія Ідея Імя Катеґорія Лоґіка Мем Реалізм і номіналізм Термін === Екстерны одказы === [1] Heslo Concepts ve Stanford Encyclopedia John R. Anderson: What Are The Cognitive Units? [2] S. Laurence - E. Margolis. Concepts and Cognitive Science. In Concepts: Core Readings, MIT Press, pp. 3-81, 1999. M. Herberger, D. Simon: Wissenschaftstheorie für Juristen: Logik, Semiotik, Erfahrungswissenschaften. Frankfurt a.M., Metzner [1980]. (Текст на інтернетї) === Література === G. Lakoff, Ženy, oheň a nebezpečné věci: co kategorie vypovídají o naší mysli. Прага: Triáda, 2006. ISBN 80-86138-78-X Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Pojem на чеській Вікіпедії.

Source: original
Геополитика

Геополитика - научна концепция и напрям политичной наукы, штудируючый роль географичных факторох в животѣ сполоченства и взаимных одношѣнь меджи державами. Автором термина Геополитика поважують шведского географа, социолога и политика Рудолфа Челлена (1864-1922). Основны принципы и концепции геополитикы были сформулованы на закладах популарного в конци XIX. стороча географичного детерминизма и операли ся на роботу Политична география нѣмецкого географа Фридриха Ратцела (1844-1904). Геополитична концепция «животного простору» была выхоснована на оправданя териториалной експансии нацистичной Германии. Од другой половкы 1980-х геополитика, одповѣдно вывою свѣтовых процесох, трансформуе ся на свѣтознаня (world studies) и глобалистику (global studies). Тоты напрямы штудий, вызнаючи важну роль териториалного простору (земля, вода, воздух), беруть в рахубу тыж иншы просторы, котры взникли в модерном свѣтѣ: економичный, културно-цивилизачный, информачный ай иншы просторы, котры в ростучой мѣрѣ вплывають на свѣтовы процесы, на интересы и безпеку каждой державы. == Жерела и одказы == Гаджиев К. С. ГЕОПОЛИТИКА // Большая российская энциклопедия. Том 6. Москва, 2006, стр. 628 Редакция: 2016.Одчитане: 23.07.2020[1]русс. Прохоров А. М. (гл. ред.): Большой энциклопедический словарь - Москва: Советская энциклопедия, 1993. - 1630 с. ISBN 5-85270-015-0 русс. С. 290.

Source: original
Украинофил

Украинофил (од Украина и грец. φιλέω люблю) в узшом вызнамѣ - особа русинского етнолингвистичного окружѣня, котра поважуе, же Русины суть конарьом украинского народа. Украинофилы ай Украинцѣ аргументують, же етноним Русин - то просто старша назва днешнього термина Украинець, а русинскый язык - тото розличны диалекты украинского языка. Антоним - русофил. Ту иде о етничну самоидентификацию. В Российской империи од 1860-х до 1880-х так себе называли участникы украинского народницкого руху (иншак: народолюбцѣ). В ширшом вызнамѣ - то особа (переважно нерусинского походжѣня) котра любить вшитко украинске, або окремы аспекты украинской културы, истории итп. Антоним - русофоб. Ту иде о политичны ци културны симпатии. Напримѣр, в XIX. сторочу украинофилами называли польскых и русинскых писательох, котры собѣ выберали украинску тематику. Украинофилы одмѣтовали русофилскый постулат единого «общерусского народа», котрый якобы загортав Украинцьох (Малорусох, подля словника их опонентох). Они одмѣтовали ай русинофилскый погляд, же Русины можуть або мають творити окрему народность, а таку думку означовали як «сепаратизм». По револучных перемѣнах року 1989 украинофилы, усилуючи ся мати хосен од ростучой популарности етнонима Русин, ци то в Подкарпатской Руси, ци на Лемковинѣ, ци в Пряшовском краю, зачали про «карпатскый конарь» украинского народа хосновати назву Русины-Украинцѣ и твердити, же Русины-Украинцѣ не потребують ниякый «майстровый язык», бо украинскый язык мать повнити функцию их языка културы и «высшой» комуникации. В Российской империи в роках 1890-х и 1900-х термин украинофил достав негативну коннотацию од такых националистичных интелектуалох як Борис Гринченко и Микола Михновскый, котры так зачали называти тых Украинцьох, чия народностна самосвѣдомость не пошла дале од етнографичного оцѣнѣня. Тото уточнѣня термина з части указовало на генерачны роздѣлы меджи некомпромиснов револучнов молодежов и их май мѣрныма старшыма колегами, котры прияли были самоназву украинофил. Молода генерация себе поважовала за свѣдомых Украинцьох, а украинофилох - за такых, што мають двоиту свѣдомость, русску и украинску, бо украинофилство означать симпатию з украинскым яко з иншым, а не своим властным. == Жерела и одказы == John-Paul Himka (1993). Ukrainophilism // Internet Encyclopedia of Ukraine. Canadian Institute of Ukrainian Studies. [перевірено 2023-06-16]. англ. Paul Robert Magocsi. Ukrainophiles. in Paul Robert Magocsi, Ivan Pop. //Encyclopedia of Rusyn History and Culture (Revised and expanded ed.). Toronto Buffalo London: University of Toronto Press, 2005. p. 514. doi:10.3138/9781442674431. ISBN 0-8020-3566-3. англ.

Source: original