Михаил Чухран

Михаи́л Чухра́н (23. новембра 1954, Королево - 13. юлія 2023) быв русинськый писатель и поет, громадськый діяч, автор тай ведучый телепроґрам за місну културу реґіоналної телевізії "Виноградів-ТВ“. Быв головов виноградувського Общества им. Александра Духновича, реґуларным дописовачом "Алманаха днешньої русинської літературы“ тай власником журнала "Отцюзнина“. == Жывотопис == Родив ся Чухран 23. новембра 1954. року в селищі Королево Закарпатської области, товды УССР, у файті штрекаря тай бібліотекарькы. Ошколу уходив у Королеві, а пак у 1976. році кунчив хемічный факултет Ужгородського державного (теперь націоналного) університета. По університетськых штудіях нарабляв из напувпроводниками раз у Львові, а пак шість рокув робив началником дробилного цеха на карєрі у Хусті, де дустав квартіль. У Хусті ся вженив. Из 1996. по 2007. рокы занимав разні посады в "Укртелекомі“. Прослужив два рокы у совітськуй армії. Пак перетягнув ся назад у Королево, де робив на реґіоналному телеканалі "Виноградів-ТВ“, чинив технічну роботу тай быв автором и ведучым проґрам, у тому числі по русинськы, ги "Фіґлі тыжня“, "Наша бесіда“, "Сріберні струны“. По роботі на телевізії уйшов на пінзію. == Творьба == Михаил Чухран є головно знамый як поет, котрый написав много комічных стихув по русинськы. Чухран ся занимав и історичными тай етноґрафічными нарисами. Його творы ся печатали у обласнуй періодиці: "Ріо“, "Старий Замок“, "Спорт-тайм“, "Пудкарпатськый русин“; у чесько-украйинському журналови "Пороги“; у зберьках "Карпатський блудослов“, "Русинська пажить. Антологія русинськых поетӱв Закарпатя“. Уєдно из Павлом Чучков Чухран накрутив авдіокнигу "Из Центра Европи“. Часто свою поезію, історичні тай етноґрафічні заміткы публіковав на личному профілови у Facebook. У майови 2015. року Ґоша Ґашан тай one chan выпустили реп-співанку "чистота языка“ пуд акустичну ґітару на слова єдноименного стиха Михаила Чухрана. === Зберькы === Міські мотиви (2010) Про мене, про тебе, про нас (2010) Сім тайстринок (2014) Фейсбук-фіґлі (2018) Читанка по нашому (2019) === Діточа література === Пітятко (2010) Потятко (2014) === Історичні нарисы === Королево. Історія у фрагментах (2021) == Смерть тай дідузнина == 13. юлія 2023. року на профілови Королевської територіалної громады у Facebook заголосили за смерть Михаила Чухрана. Памняти Михаила Чухрана присяченый уданый уже по його смерти "Алманах днешньої русинської літературы“ за рук 2024. 24. апріля 2024. року, на 221. роковины уд рожденя Александра Духновича, у Виноградувському варошському домі културы было представленоє документалноє кіно "Приреченый на вічность“, накрученоє из ініціативы Закарпатського обласного научно-културолоґічного общества им. А. Духновича Васильом Кішом (режисура, сценарій, дикторськый текст) тай Иваном Буркалом (операторська робота, монтаж); два дны по тому кіно стало публічно доступноє на YouTube. Робота над кіном ишла почти девять місяцюв; сам філм поданый у форматі інтервю из булше ги 20 людьми, котрі знали М. Чухрана. 15. новембра 2024. року за ініціативов Общества им. А. Духновича тай из пудпоров Королевської селищної громады на фасадови КЗ "Королевська публічна бібліотека“ была сяточно удкрыта меморіална табла памняти Михаила Чухрана.

Source: original