Кабуки-синдром

постојано се изведуваат. Се проценува дека помеѓу 55-80% од случаите на синдром Кабуки се предизвикани од мутации во генот KMT2D, порано познат како ген MLL2 . Овој ген се наоѓа на хромозомот 12. Мутација во генот KMT2D резултира во нефункционален лизин (К) -специфичен метилтрансфераза 2Д ензим и демонстрира автозомно доминантен образец на наследство. Други 2-6% од случаите се поврзани со мутации во генот KDM6A, кој се наоѓа на Х-хромозомот. Оваа мутација произведува нефункционален ензим на лизин (К) -специфичен деметилаза 6А и демонстрира X-поврзана доминантна шема на наследство. == Патофизиологија == Гените KMT2D и KDM6A припаѓаат на семејство на гени наречени ензими што ги менуваат хроматините . Поточно, овие гени, кодови за хистон метилтрансфераза (KMT2D) и хистон деметилаза (KDM6A) играат улога во регулирањето на изразот на гени. Под нормални околности, овие ензими пренесуваат метилни групи на и надвор од хистони за регулирање на гените преку епигенетските патеки. Кога гените што ги кодираат овие ензими се мутираат, епигенетското активирање на одредени гени на развој е нарушено и се појавуваат развојни абнормалности, што доведува до одлики на пациенти со синдром Кабуки. Специфичните гени на развој кои се погодени од оштетените епигенетски механизми во синдромот Кабуки сè уште не се целосно познати. Постојат стотици различни мутации кои се идентификувани кај пациенти со синдром Кабуки. Повеќето од овие мутации се наоѓаат во KMT2D генот и вклучуваат промена во низата на аминокиселини што создава скратен и нефункционален ензим што го менува хроматинот. == Дијагноза == Консензус за клинички дијагностички критериуми за синдромот Кабуки (КС) бил дефиниран во декември 2018 година од страна на меѓународна група експерти. Авторите предлагаат дека дефинитивна дијагноза може да се направи кај поединец од која било возраст со историја на инфантилна хипотонија, застој во развојот и / или интелектуална попреченост и еден или двата од следниве главни критериуми: (1) патогена или веројатно патогена варијанта во KMT2D или KDM6A; и (2) типични дисморфични одлики (дефинирани подолу) во одреден момент од животот. Типични диморморфни одлики вклучуваат долги палпебрални пукнатини со еверзија на латералната третина од долниот очен капак и две или повеќе од следниве: (1) заоблени и широки веѓи со странично трето прикажување на изрезување или реткост; (2) кратка колумела со депресивен носен врв; (3) големи, истакнати или шкапни уши; и (4) постојани влошки на прстите. Други критериуми за можна дијагноза, вклучително и табела со сугестивни клинички одлики, беа вклучени во публикацијата. Оригиналниот опис на синдромот Кабуки е од Никава и сор. дефинирал пет кардинални манифестации, иако некои од овие "кардинални манифестации“ може или не можат да бидат присутни кај пациент со синдром Кабуки. Типични одлики на лицето : Издолжени палпебрални пукнатини со еверзија на латералната третина од долниот очен капак; заоблени и широки веѓи со странично трето прикажување на реткост или изрезување; кратка колумела со депресивен назален врв; големи, истакнати или шкапни уши Скелетни аномалии: Абнормалности на ’рбетниот столб, вклучително и пршлени на расправии на сагиттална форма, пршлени на пеперутки, тесен простор за интервертебрални дискови и / или сколиоза, Brachydactyly V Brachymesophalangy Клиниката на петти цифри Дерматоглифични абнормалности: упорност на влошки на фетусот на прстите Блага до умерена интелектуална попреченост Недостаток на постнаталниот раст Синдромот Кабуки се дијагностицира клинички (преку идентификување на симптоми, физички прегледи и лабораториски резултати), најчесто од страна на генетичар. Алтернативно, може да се открие со генетско тестирање (цел егзом или секвенца на целиот геном ). Дијагнозата може да биде тешка со оглед на големиот спектар на болести. Фактот дека некои пациенти не носат една од двете познати мутации или можат да носат повеќе мутации ја комплицира дијагнозата дополнително. Дијагнозата е основана на клиничката слика, а се потврдува со преглед на хромозомите. Моментално е во тек истражување за мутација на генот MLL2. Некои други генетски болести имаат слични одлики и затоа е важна диференциалната дијагноза. Со употреба на голем број лабораториски истражувања треба да се октриат можните нарушувања на одредени органи и системи. == Скрининг == Поради својата реткост, синдромот Кабуки не се испитува во рутинско пренатално тестирање, вклучувајќи тестови на крв, земање мостри на хорионски вили (CVS) или амниоцентеза . Иако не е рутинско за општата популација, ако синдромот Кабуки е специфична загриженост (т.е. мајка која чека кај која е дијагностицирана синдром Кабуки или сестра со КБ), можно е да се тестира за една од специфичните мутации. Ова пренатално тестирање бара CVS или амниоцентеза. Сепак, синдромот Кабуки обично не е наследен и затоа повеќето случаи немаат позитивна семејна историја. Синдром Кабуки може да има позитивни тестови за скрининг, како што е цистична хигрома што се гледа на ултразвучен скрининг на нухална проucирност, иако овие наоди не се специфични и имаат широка диференцијална дијагноза . == Лечење == Ново дијагностицираните пациенти со синдром Кабуки честопати ќе бидат подложени на тестови кои се насочени кон откривање на вообичаени абнормалности поврзани со синдромот. Тие вклучуваат ехокардиограм (ултразвук на срцето) за откривање на структурни срцеви мани, ултразвук на бубрезите за откривање на структурни бубрежни абнормалности, нивоа на имуноглобулин, пневмококни титри и тест за испитување на слухот. Понатамошно оценување и тестирање од страна на специјалисти може да бидат индицирани како додаток на кардиологија, нефрологија, алергија / имунологија, аудиологија-споменато погоре. Ова може да вклучува ортопедија (како што е дисплазија на колкот), пулмонална (студија на спиење за да се исклучи опструктивната апнеја на спиење заради хипотонија), проценка на офталмологија (видот), ЕНТ евалуација (проценка на слухот), проценка на неврологија (т.е. ако има напади на спиење), хематолошка проценка (ако постои нарушување при крварење), проценка на ГИ (ако има абнормалности) или други по потреба. Не постои специфичен третман за синдромот Кабуки. Плановите за третман се прилагодени за да се решат симптомите на коишто се соочува поединецот. На пример, некој што доживеал напади, ќе се лекува со вообичаени терапии против епилепсија. Покрај тоа, пациентите со синдром Кабуки рутински се проценуваат и се следат за да се решат проблемите што можат да се појават, како што се проблеми со видот или слухот или когнитивни тешкотии. Ако е присутна вродена срцева болест, може да се препорачаат профилактички антибиотици пред какви било процедури, како што е стоматолошката работа, што може да предизвика инфекција. == Прогноза == Очекуваниот век на лицата со синдром Кабуки

Source: original