AlmaznayaGroza/cyrillic-language-classification huggingface dataset:
Карпатска котлина

Карпатска котлина або Паннонска котлина - територия, ограничена на сѣверѣ и выходѣ Карпатами, на западѣ Алпами, на югу Динарскыма горами. В днешной добѣ в границях той територии цѣлком положены Мадярщина и Словакия, а часточно лежать Австрия, Босния и Герцеговина, Румыния, Сербия, Словения, Хорватия, Украина и Чешска република. Плоха Карпатской котлины чинить около 200 тыс. км2. Геологично е то меджигорне тектоничне понижѣня, в сучасности заповнене лесом и алувийом. В геологичной минулости было то море, солене, полусолене, наконець солодководне, котре по тектоничных ссувах стекло и высохло. Третьогорны версти указують ся лем на крайох котлины, иншак покрыта она штвертогорныма ай поводневыма верстями о грубинѣ 100-150 м. Карпатска котлина стала ся барз важным земледѣлскым регионом з ровнинами, покрытыма великыми просторами лесовых земель, котры надзвычайно уродны. Хоть атмосферичны выпады не суть богаты, их звыкло быти доста про ростлины. Гидрографично е то базен середного току Дуная, котрый ся дренуе его притоками Тиса, Драва, Сава и др. Найвекшы городы суть: Будапешт (Мадярщина), Белград (Сербия), Загреб (Хорватия), Братислава (Словакия), Темешвар (Румыния). == См. тыж == Велика мадярска низина Мала мадярска низина == Жерела и одказы == Pannonian Basin, geographical region, Europe. Encyclopaedia Britannica. [перевірено 2021-02-05]. англ. Alföld.2. //Révai nagy lexikona. 1. köt. Révai Testvérek Irodalmi Intézet Részvénytársaság, Budapest. 1911. мад. С. 341. СРЕДНЕДУНАЙСКАЯ НИЗМЕННОСТЬ // Большая российская энциклопедия. Том 31. Москва, 2016, стр. 118 Верзия: 2017. Одчитане: 05.02.2021русс. == Референции == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладах статей Kárpát-medence на мадярьскій Вікіпедії a Pannonian Basin на анґліцькій Вікіпедії.

Source: original
Етноґрафія

Етноґрафія (з ґрецького етгнос, племено, народ, і ґрафеін, описовати) є соціална наука, яка дослїджує моделы хованя ся, соціалну орґанізацію, звычаї, музику і уменя в єднотливых людскых културах і громадах. Термін етнолоґія ся даколи розуміть як сіноніма, даґде як означіня про порівнаваючу науку. Етноґрафія выникла з романтічного інтересу о "природнї", особливо сїльскы громады в Европі, о малы нації, о народне уменя і літературу, о фолклор. === Референції === Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Etnografie на чеській Вікіпедії. === Повязаны статї === Етнолоґія Фолклор Културна ґеоґрафія Културна і соціална антрополоґія === Література === V. Hubinger (vyd.), Studie z obecné etnografie 1. Praha: Ústav pro etnografii a folkloristiku AV ČR, 1990 - 198, viii s. ISBN 80-85010-12-7 O. Kašpar, Pořátky české cizokrajné etnografie: antologie textů 1791-1831. Praha: Státní pedagogické nakladatelství, 1983 J. Krupková, Tradice a etnografie: k úloze tradice ve vývoji kultury. Praha: Karolinum, 1991 J. Michálek, Dejiny etnografie a folkloristiky: postavy, diela, inštitúcie. Bratislava: Univerzita Komenského, 1994 - 126 s. ISBN 80-223-0788-2 A. Robek, Nástin dějin české a slovenské etnografie. Praha: Státní nakladatelství, 1964 A. Robek a kol., Etnografie národního obrození 1.-3. Praha: Ústav pro etnografii a folkloristiku ČSAV, 1975-78

Source: original
Ярослав Бем

Ярослав Бем, чеш. Jaroslav Böhm, *8. марец 1901, Голешов, Австро-Мадярщина (дн. Чехия) - †6. децембер 1962, Прага, ЧССР - академик, высокошколскый педагог, археолог. == Биография == Походив з родины оломоуцского даньового урядника. Уже в часѣ штудий на гимназии в Оломоуцу интересовав ся давнинов и працьовав в помочи кустоса оломоуцского крайского музея Филипа Коваржа, а од року 1916 в часѣ вакаций - у моравского нотаря и археолога Ярослава Паллиарди. По закончѣню гимназии, в року 1918 зачав штудии в фаху истории, географии и праистории. В року 1924 обгаив дизертацию з темов лужицкой културы и быв промованый доктором филозофии. Одтогды його животна дорога звязана навсе з археологиов. Карьера Од року 1924 працовав в Державном археологичном инштитутѣ (Státní archeologický ústav), а од року 1939 аж до смерти быв его директором. Од року 1946 доцент на филозофской факултѣ Карловой универзиты в Празѣ. Од року 1952 рядный член Чехословацкой Академии Наук и ей подпрезидент. Од року 1953 главный редактор академичного часописа Памяткы археологии. В року 1962 выбраный за президента Меджинародной унии праисторичных и протоисторичных наук. == Выбраны публикации == Skythové na Podkarpatské Rusi 1. Mohylové pohřebiště v Kuštanovicích (1936, s J. M. Jankovich) Základy hallstattské periody v Čechách (1937) Kronika objeveného věku (1941) Naše nejstarší města (1946) Význam objevu nejstaršího kostelíku na Pražském hradě, Praha 1951 (spoluautor) == Жерела и одказы == Biografický slovník českých zemí 6, Praha 2007, s. 12-13 чеш. Milan Churáň: Kdo byl kdo v našich dějinách ve 20. století - Praha: Libri, 1998. 473 с. ISBN 80-85983-44-3 С. 57. чеш. Pavel Kodera (2001 feb). Jaroslav Böhm, 100 let od narození. Akademický Bulletin. [перевірено 2020-05-05]. . чеш. == Референции == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладах статей Jaroslav Böhm на чеській Вікіпедії a Jaroslav Böhm на мадярьскій Вікіпедії.

Source: original
Швабахер

Швабахер, нѣм. Schwabacher -готичный заокругленый ламаный тип писма, котрый быв вывинутый в XV. сторочу на основѣ писма текстура. Швабахер скоро по вынайджѣню книгопечатаня около року 1467 достав найвекше хоснованя в нѣмецкых краях. В XVI. сторочу вычеряв го новшый тип писма фрактура. Але де факто швабахер хосновали аж до половкы XVIII. стороча, коли го вытѣснила латинка. == Интересне == В добѣ нацизма в Германии тип писма швабахер быв выголошеный за нежаданый и мав быти цѣлком елиминованый (тайный оббѣжник Мартина Бормана з дня 3. януара 1941), понеже, рекомо, мать жидовске походжѣня (Schwabacher Judenlettern). == Жерела и одказы == Ottův slovník naučný. Illustrovaná encyklopaedie obecných vědomostí. Díl 1-28. Vyd. J. Otto. V Praze, 1888-1909. Révai nagy lexikona. 1-21. köt. Révai Testvérek Irodalmi Intézet Részvénytársaság, Budapest. 1911-1935. Burke, Christopher (1998), Paul Renner: the Art of Typography, New York: Princeton Architectural Press, pp. 165-167, ISBN 978-1-56898-158-1 Google-books

Source: original
11. януар

11. януар - 11. день рока в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать 354 днїв (355 днїв в переступнім роцї). == Уродили ся == 1807 - Езра Корнелл, америцкый бизнисмен, вынаходник, меценаш. == Умерли == 1877 - Янко Матушка, словацкый поет романтизма, писатель, новинарь, автор текста словацкой гимны 2008 - Едмунд Гиллари, алпиниста, выгледователь и меценаш. 2009 - Милан Руфус, вызнамный словацкый поет, есеиста, литературознатель, товмач. 2020 - Ян Пловайко - полковник чешского войска, ветеран Другой свѣтовой войны, носитель найвысшой награды Чешской републикы, Ордена Бѣлого лева.

Source: original
Фестівал

Словом фестівал означуєме звычайно різны сполоченьскы акції: Слово фестівал походить з латиньского слова festive, і значіть подїю, згодного значіня є і слово feast. Друга верзія є же слово походить з середовікой анґлічтїны і французштїны з основов в старім латиньскім слові festivus, котре значіть славити або ославу. Слово фестівал є знаме од року 1589, передтым ся хосновала в біжнїй бісїдї од 14. стороча на означіня реліґійных свят. Першы фестівалы орґанізовали кменёвы шаманы як свячіня сонцестояня.

Source: original
Цивилне сполоченство

Цивилне сполоченство в сучасном розумѣню - означать комплекс односин во сферѣ економикы, културы и др., котры ся розвивають в рамках демократичного сполоченства независимо, автономно од державы. Цивилне сполоченство контролуе не лем владу державы, але и богатство державы, при партнерскых односинах меджи сполоченством, державов и бизнесом. == История == Понятя цивилне сполоченство исторично мало розличный вызнам: Аристотел называв цивилным сполоченством здружѣня слободных и ровноправных гражданох, звязаных меджи собов установленов формов политичной организации (держава-полис). В 17. - 18. сторочах цивилне сполоченство ставило ся до протикладу абсолутистско-феодалной державѣ. У Карла Маркса цивилне сполоченство - синоним буржоазного сполоченства. == Сучасна дефиниция == Понятя цивилне сполоченство стало ся модным в 1980-х роках и одтогды добыло заслѣплюючу популарность, але чим веце оно ся поуживать, тым мглавѣйшым и многозначнѣйшым ставать ся его вызнам. Кедь хочеме то вшитко згорнути в интуитивне просте означѣня, та можеме повѣсти, же цивилне сполоченство е синонимом «доброго сполоченства» (Good Society). При доспѣлом цивилном сполоченствѣ держава не лем выгнана из приватного живота, економикы, духовного живота, а еще поставлена сполоченством под контролу. Западны социалны теории не мають объективны критерии, з помочов котрых мож окреслити «добре сполоченство», суть лем емпиричны черты. Good Society - то не реалность, а лем теоретичный инструмент анализы досягнуть сполоченства в социалной сферѣ и их концептуализации через емпиричны генерализации. Ку неодлучителным чертам належать: слобода и права чоловѣка, не лем негативна слобода од примуса, зависимости, но и позитивна слобода самореализации, реализации своих планох, приступности минимума социалных и природных благ; наявность социалного порядка. Такым порядком диспонуе цивилне сполоченство. Тот класичный термин филозофии, политологии и социологии до 1960-х рокох означав сполоченство, котре способне поставити под контролу державу. В 1960-х ку чертам цивилного сполоченства додала ся способность поставити под контролу не лем державу, але и богатства. Зачаткы того были уже в антимонополном законодарствѣ Вудро Вилсона, але аж теперь то стало ся органичнов частьов концепции цивилного сполоченства. Така контрола реализуе ся через адвокатску службу сполкох конзументох, суды про спотребительскы дѣла и др. == Жерела и одказы == Прохоров А. М. (гл. ред.). Большой энциклопедический словарь. Москва: Советская энциклопедия, 1993. 1630 с. ISBN 5-85270-015-0 Федотова В. Г.: Гражданское общество. //Новая философская энциклопедия: В 4т. /Ин-т философии РАН. Научно-ред. совет: предс. В. С. Степин. - М: Мысль, 2010. Т. 1. - 744 с. ISBN 978-2-244-01116-6 Сс. 549-550. Civil Society. //Encyclopedia.com

Source: original
Мартін Шкртел

Мартін Шкртел (слов. Martin Škrtel, ур. 15. децембер 1985 в Гандловой окрес Прьевидза Тренчинского края) - є словеньскый фотбаловый оборонець, грач ФК Фенербахче (тур. Fenerbahçe SK, Istanbul), де играе под числом 37. Днесь є стабілным членом базовой зоставы словацкой фотбаловой репрезентації и ей капітаном. Свій дебютовый ґол зазначів в кваліфікації о Евро 2008 проти Ціпрусу. == Облюбеный клуб == 11. януарa 2008 подписав 4-рочный контракт за 6,5 міліоны лібер з Ліверпулом (Liverpool FC), а так став ся найдрагшым словацкым фотбалістом днешности. За тот клуб играв девять рокы, а поважуе го за свой облюбеный. == Дотеперішны клубы == Играв за клубы: Ráztočno (до року 1995) Prievidza (1995 - літо 2002) AS Trenčín (літо 2002 - юл 2004), Зенит Санкт-Петербург (юл 2004 - 2007) FC Liverpool (2007-2016) == Одказы == Особна сторінка Мартіна Шкртела Môj Martin je dedinský chlapec

Source: original
Русины в Румыниї

Русины в Румыниї - етніческа меншина котра жиє у Румыниї, за 80 рокӯв сильно ся изкоротила. У 1930 році у Румыниї было 512,115 Русинӯв а у 2011 році 50,920 (из рахованём Буковиньскых Русинӯв. Живуть у Жудецах Сатмар и Марамо́рошови. У палаті депутатӯв Румыниї є представитель уд Русиньской Партії Румыниї. == Історія == Русины живуть у Румыниї из давна, туй оселилися их предкы Білі Горваты і Тыверці, у 14 сторочови Русины стали єдными из основателю̄в Молдавськой Державы. == Удкликованя == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Русины в Румынии на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Source: original
1948

1948 рік подля ґреґоріаньского календаря - переступный рік, котрый ся зачінав у четверь. То є 1948 рік нашого лїточіслїня, 948 рік 2. тысячроча, 48 рік XX. стороча, 8 рік 5-го десятьроча XX. стороча, 9 рік 1940-х років. == Подѣи == Пустили в обіг нїмецьку марку. == Уродили ся == 13. апріль - Михаил Шуфутинськый, совітськый, америцькый и російськый естрадный співак. 17. юл - Юрко Харитун, учитель, збератель русинского фолклору, русинскый поет в Словакии. == Умерли == 11. фебруар - Серґей Михайлович Ейзенштейн - російскый режісер. 15. фебруар - Методий Трохановскый, лемковскый учитель и сполоченскый дѣятель. 13. май - Василий Такач, грекокатолицкый священик и первый епископ Русинской Грекокатолицкой Церкви США. 3. септембер - Едвард Бенеш) - політік, презідент Чеськословеньской републікы у рокох 1935-1938 і 1945-1948. 20. септембер - Гавриил Костельник, священик, педагог, писатель, филозоф, закладатель литературы и литературного языка Русинох Сербии, сполоченскый дѣятель украинской ориентации.

Source: original
Тростинкова жовтурка

Тростинкова жовтурка (Emberiza schoeniclus) є середнї великый вид співака з родины овсянковых (Emberizidae). == Опис == Росте до 15-16 цм, роспятя крыл мірять 21-28 цм. Самцї в свадьбянім шатї мають чорну голову з білыма баюсами і смугов на шыї, в простім шатї є голова і горло світлиша. Хырбет і крыла суть буры, чорно смужкованы, спід ай бокы світлы, буро смужкованы і гузіця і хвіст сивы із світлїшыма смугами по боках. Саміцї мають світло буру грудь і надочну смужку. Молоды птахы ся подобають саміцям, суть але жовтїшы і мають і выразнїше тмаве смужкованя. Вабить падавым "цііі“; спів є довгый, зложеный з куртого, дакілько раз за собов повторяного "цъя-тит-тай-цізіс“. == Росшырїня == Гнїздить на россяглій теріторії Европы (де по цїлый рік хыбить лем на Ісландї) і Азії; выходно засягує аж по Камчатку. Є часточно перелїтный, европскы птахы зимують переважно на югу контіненту. Тіпічный мочарёвый птах, гнїздить в середнї великых аж великых тростинковых поростах, кряках і верьбовых гущавах на підмоченых луках. На осїнь обчас про страву перелїтать на поля. == Хованя == Як не гнїздить ся зґрупує. Лїтать торгаво, у вовнках, самцї співають на верьшках кряків або тростинкы. Жывить ся насїнями, хробаками, глистами ці маленькыма слимаками. В середнїй Европі гнїздить 2x за рік од апріля до авґуста. Самцї суть поліґамны. Гнїздо будує сама саміця добрї скрыте низко в густій траві або старых тростинках. В єдній є 4-5 бурых, тмаво флякастых і смужкованых, 19,6 x 14,8 мм великый яєць, на котрых сидять 12 -14 днїв. В припадї, же суть яйця або молодята огрожованы, єден з родічів може імітовати зранїня крыла і пробує ся одлакати предатора достаточно далеко од гнїзда. == Референції == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Strnad rákosní на чеській Вікіпедії.

Source: original
Оріховиця

Оріхо́виця (мад. Rahonca) (рум. Orihovîțea) (укр. Оріховиця) (чис. Orichovycja, Orichovice) (пол. Orichowycia) - село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины. == Обывательство == У селі на 2001 рӯк живе 604 людий, из них подля языка: == Історія == Тот факт што на території Оріховици найдены давні словяньскі поселеня VIII-IX стороча, дає можность думати што Оріховиця появила ся ищи до XI стороча. Село первый раз ся споминать у 1567 році. Жрідла другої половины XVIII стороча рахувуть Оріховицю єдным из сіл из русиньскым обывательством. У 1982 році миже селами Оріховиця и Ярок было учинено Ужгородьскый воєнныц полігон. У Ужгородьскому скансенови пребывать памнятка жилої архітектуры - сільська деривляна хыжа кӯнця XVIII стороча привезена у музей из села Оріховиця. == Знамі Родаци == Игнат Андрій Мигалёвич (1918-1977) - украйиньскый ученый, общественный діятель, історик, педаґоґ, філолоґ, краёзнавиць. Участник другої світової во̄йны. Семчище Руслан Штефанович (1977-2014) - украйиньскый воєнный, старшый солдат ВСУ, участник русо-украйиньской во̄йны. Згыб у боях за Станицю Луганьску. == Література == Сирохман М.. } / М. Сирохман - Львів. - 879 с. Sebestyén Zsolt Rahonca, Оріховиця ’település Ungvártól ÉK-re’ // Kárpátalja helységnevei. - K. n., Nyíregyháza, 2020. - 528 lap. - L. 359-360. - ISBN 978-973-0-31294-2. (угор.) == Удкликованя == Село Оріховиця, Закарпатська область, Ужгородський район, Оноківська територіальна громада. [перевірено 19 травня 2024].

Source: original
Кідёш

Кідёш авадь Гыдовка (мад. Kígyós) (укр. Кідьош) - село у Берегӯвськӯм районови, Закарпатьской области, Украйины. == Обывательство == У селі на 2001 рӯк живе 895 людий, из них: == Історія == Село основано кралём изгнанцём Соломоном, (внуком Ярослава Мудрого) въедно из монастырём. Кажуть аш туй ёго дочку Розу укусив гыд та получила зимля назву «Кідёш» (русин. Гыдово, Гыдовка) == Иппен позерайте == Анця Кушницька == Удкликованя == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Кідьош на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене). Архівовано 10 листопада 2019. Кідьош - село славетних виноробів з таємничим храмом на пагорбі Архівовано 28 червня 2019. «Архітектурні, історичні та природні цінності Берегівщини»

Source: original
Мурництво

Мурництво є фах, де мурници працують з деревом, малтов, цеглов ітд. В минулости самостойны фахы (як про обкладаня або вакованя) днесь сплынули з мурництвом а тоты роботы выконовують мурници. Та навспак в повязаности з росшырїнём дакотрых ново хоснованых матеріялів в будованю взникають шпеціалізованы мурницкы фахы (садрокартонарство). Мурници роблять або самы, або у векшых ґрупах з роздїлїнём роботы під веджінём ведучого будовы. == Основны мурницкы серсамы == келня мурницкый молоток мурницка наберачка гладило оловніця водовага алаші == Література == VLASTA-22.5.1952-reportáž o zedničkách == Референції == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Zednictví на чеській Вікіпедії.

Source: original
Studium Carpato-Ruthenorum (зборник)

Studium Carpatho-Ruthenorum - Штудії з карпаторусиністікы - научный зборник Інштітута русиньского языка і културы Пряшівской універзіты. Выдавать ся з 2009. року. Обсягом зборнику суть рефераты, прочітаны в рамках научных семінарїв карпаторусиністікы на Інштітутї, а тыж додатковы штудії на темы, дотыкаючі ся Русинів і карпаторусиністікы. == Працовници == Актуалны працовници научного зборника (2023. рік): Зоставителька і одповідна редакторка: ПгДр. Кветослава Копорова, ПгД. Научна редакторка: проф. ПгДр. Юлія Дудашова-Крішшакова, др. н. Редакчна рада: доц. ПгДр. Анна Плїшкова ПгД., унів. проф., проф. Др. Павел Роберт Маґочій, проф. Др. Елейн Русинко, проф. Др. Кірілл Шевченко, др. н. Рецензенты: доц. ПгДр. Василь Ябур, к. н., проф. Др. Михаил Капраль, к. н. == Одказы == Зборник Studium Carpatho-Ruthenorum на вебсайтї Пряшівской універзіты

Source: original
Кучава

Ку́чава (мад. Németkucsova) (укр. Кучава) (рум. Kuceava) (пол. Kuczawa) - село у Мукачовськӯм районови, Закарпатьской области, Украйины. == Історія == Село первый раз ся споминать у XIV сторочови. У 1758 році у селі поселили ся перві Німці, они и по ныні є великый дараб обывательства села. == Обывательство == У селі на 2001 рӯк живе 292 людий, из них подля языка: == Туристичны міста == • у северо-западнӯв части Кучавы у 1935 році браты Затлукалы нашли розорані круґаны. Туй было найдено два бронзовых горниці добы пӯзднёї бронзы - раннёго желіза. • римокатолицькый храм другої половины XIX стороча. == Удкликованя == овиныоты данороча. суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Кучава на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене). Погода в селі Архівовано 14 липня 2014.

Source: original
Класічна механіка

Класічна механіка є механіка, занимаюча ся механічныма явами макроскопічных тїлес, котры ся рушають швыдкостёв занедбательнов к швыдкости світла. З такыма явами ся чоловік стрїчать коло себе каждоденно, зато была векшына механічных явів дослїджована уж в старовіку (Архімед, Герон). На самім кінцї середовіку пак зачали знову быти знаня точнїшы і дале росшырёваны Ґалілео Ґалілей, Блейз Паскал). Завершінём было дїло Ісаака Ньютона, котрый постуловав законы класічной механікы (Ньютоновы законы рушаня), перетырваючі аж до кінце 19. стороча. Зато бывать класічна механіка часто означована як Ньютонова механіка. Ку кінцю 19. стороча были під час проб служачіх на становлїня швыдкости світла выявены роспоры з Ньютоновов теорія. Тоты роспоры ся вдало вылучіти Албертові Айнштайнові формулаціов теорії релатівіты. Релатівістічна фізіка є основана на подобных прінціпах як Ньютонова механіка, зато бывать так выникнута релатівістічна механіка днесь тримана за часть класічной механікы. Даколи ся у тій звязаности говорить о класічній релатівістічній механіцї, чім ся підчаркує роздїл од квантовой релатівістічной механікы.

Source: original
Зарянка

Зарянка або тыж ольшанка або малиновка (Erithacus rubecula) є малый птах з родины Muscicapidae. Богато є росшырена на цїлій теріторії Европы окрем северу Шкандінації, росшыреный є тыж в северозападній Азії а в северній Африцї. == Опис == Довжка тїла: 12-14 цм Роспятя крыл: 22 цм Вага: 16-18 ґ Зарянка є велика дас як воробель. Мать кулёвите тїло з довгым хвостом і ногами і куртыма крылами і шпіцятым дзёбаком. Зверьха є світло бура, на сподї синёсива і біла, на горлї і на тварї мать выразный помаранчовочервеный щіт. Очі ай дзёбак суть чорны, лабы сивы. Обі поглавя ся фарбов не одрізняють, молоды птахы суть флякасты і хыбує їм помаранчовый фляк. == Хованя == Зарянка жыє цїлорочно сама, а то в лїсах, парках або на загородах, часто і у высшых надморьскых вышках. Любить ся стримовати в кряках і жывых плотах. Барже часто прилїтать і на поораны поля або ся тримать коло дикых пацят, де выдзёбує выорану хробач. Релатівно часто ся обявує і в містах. Дуже част можеме дякуючі їй росшырености чути курте, часто повторяме "тік“, або варовне "цііі“ ці "цік“. Спів є зложеный з релатівно довгых, дуже звучных і вшелиякых мелодій (посмоть приклад). === Страва === Жывить ся дрібныма хробаками і їх ларвами або павуками, на осїнь у нёй грать важну ролю тыж рослинна страва, найчастїше плоды базы оабо тису. Сама ся найчастїше ставать жертвов хищів. === Розмножованя === В Европі гнїздить од апріля до юла. Саміця кладе до місковеho гнїзда з моху, листя і травы, уміщеного в дутинах стромів, дїрах, поростах рослин або деревяных будьках у вышцї під 4 м 5 - 6 білых, червено флякастых яєць великости 20 × 15 мм. Шторік мать звычайно 2 зношкы, при стратї єдной з них гнїздить векшынов іщі раз. Інкубачна доба яєць тырвать 13 аж 14 днїв і сидить на них лем саміця. Молодята опущають гнїздо по 12 аж 15 днях. Першы помаранчовочервены пірка на груди ся їм зачінають обявовати по 2 аж 3 місяцях, тыж як дорослы суть зафарблены аж по далшых 3 місяцях. В природї ся обычайно дожывать єдного рока. Найвысше наміряный вік у зарянкы было 12 років. == Підвиды == В Европі жыють 3 підвиды зарянкы: E. r. rubecula - векшына европского ареалу. E. r. melophilus - Велика Брітанія. E. r. valens - Крім. == Референції == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Červenka obecná на чеській Вікіпедії.

Source: original
Научна парадигма

Научна парадигма, од грец. παράδειγμα взор, модел, примѣр - безварунково приятый научным сполоченством модел научной чинности. До филозофии наукы тот термин придав Т. Кун в роках 1958-1959, подля него, перемѣна парадигм ставать ся в часѣ научной револуции. В практицѣ парадигмы в розличных науках ся перемѣнюють по мѣрѣ их доспѣлости, ширшого хоснованя математичного апарата, новых техник експеримента и вывину научных традиций конкретной дисциплины. Научна парадигма ся затверджать в роботах научных лидерох, переходить до учебникох и учебных програм. == Жерела и одказы == Кун Т.: Струк­ту­ра на­уч­ных ре­во­лю­ций. Москва, 1975. С. 11. русс. Порус В. Н.: ПАРАДИГМА // Большая российская энциклопедия. Том 25. Москва, 2014, стр. 287-288 Редакция:2017. Одчитане: 17.08.2020русс.

Source: original