Perturbed_Забајкалски национален парк

Забајкалски национален парк (руски: Забайкальский национальный парк) се протега на редниот дел од источниот брег на Бајкалското Езеро, западните падини Баргузинскиот ланец на исток, Ушкани отрови и најголемиот полуостров на езерото Свети Нос. Од 2690 км2 површина на паркот, 38,8 км2 се заштитени водни облсти во езерото. == Топографија == Забајкаски се гръничи на запад со бреговите на Бајкалското Езеро, на север со природниот резерват Баргузин (трого аштитен природен резерват од скоро иста површина како и Забајкалски), на југ и исток со планинскиот венец Баргузин Највисокиот врв во паркот е Мт. на Бармаова висина 2376 м. Пъдрачјето на паркот е многу стрмно, 55% од паркот е на падина од повеќе од 26 степени, а дъполнителни 28% е помеѓу 16 и 25 степени. Полуостровот Свети Нос е долг 5 km и широк 35 km, о својот планински комплекс, чиј највисок врв е 1877 m. Островските планини се пошумени со бреза, ариш и рододендрон. Постојат неколку десетици планински потоци и извори,  поврзан е со копното со Чивиркујска превлака. Островот е познат по својот прекрасен поглед нъ езерото (што овозможува висок централен поглед кој се протега од планината преку езерото од сите страни), како и неговиот "пејачки песок“ на Мароковската плажа, т.н. поради звкот што се слуша одејќи по неа. Ушкани островите во средната на езерото се дл од Забајкалскиот парк. Тие се источен крак на птопениот Академски гребен, кој го дели Бакалското Езеро на северен и јужен басен. На западната страна на езерото, Академскиот гребен повторно се издига над водатъ въ форма на остръвот Олхон, ој е дел од Прибајкалскиот национлен парк. Ушкани е архипелаг од4 острови со површина од 10 км2. Тие се познати како живеалиште на бајкалските фоки. Островите се мермерни и варовнички и содржат пештери со докази за живеење на луѓето од неолитскиот период. == Екорегион и клима == Паркот се наоѓа во западносибирската таја, помеѓу реките Енисеј и Лена. Четинарската вегетација е доминантна, а регионот е многу богат со минерали. Наподрачјето на Зъбајкалски владее субполарна клима (Кепеноа класификација на климата (Dwc)). Се одликува со долги, многу студени зими со малку снег и свежи лета. Езерото, до одреден степен, го ублажува ефектот на субарктичката клима, но постудено е на планините. Годишно врне од 450 mm (во крајбрежниот дел) до 550 mm (на планините) дожд. Ветровите дуваат од западен и југозападен правец . == Флора == Пошумувањето  одлично. Шумите се претежно иглолисни. 34% од областа на паркот е окупирана од бор, 30% од сибирски џуест бор, 14% од сибирски бор, 9% од ариш . Околу 10.000 хектаи е наоѓаат под стари дрвја. Во паркот живеат живътни типични зъ јуносибирската шума, мечка, волк, лисица, рис, видра, див зајак, верверица, лос, 249 видови птици, вклучувајќи го и големиот корморан. Во текот на летото, водите на Бајкалското Езеръ ги посетуваат околу 3.000 бајкалски фоки. Камчатскиот мрмот може да се најде на алпските ливади. Островот Болшој Ушкани е познат по најголемата концентрација на големи мравјалници въ Русија - илјадници кои се издигаат над 1,5  во висина. == Туризъм == Многу се работи за промоција на туризмот. Некои делови од паркот бараат посбни дозволи (поради опасниот терен). За разни пешачки и рекреативни места во паркот, дневен билет може да се набави на влезот. Во зима, риболов на мраз или крос-кантри скијање по должината на брегот е многу популарен Што се однесува до сместувањето, постојат бунгалови и пловечки еко-хотел . == Надворешни врски == Мапа на паркот Трансбајкалија на OpenStreetMap.org Мапа на места за риболов во паркот Архивирано на 30 март 2019 г.

Source: data_perturbation