Команда на Обединетите нации

ставени под Ваша оперативна команда и во која сте назначени за врховен командант на Силите на Обединетите нации, среќен сум што Ви ја доделувам командната власт над сите копнени, морски и воздушни сили на Република Кореја за време на периодот на продолжување на сегашната состојба на непријателства, таквата команда да е водена од Вас лично или од воен командант или команданти на кои може да им го делегирате управувањето на ова овластување во Кореја или во соседните мориња. На 29 август 1950 година, 27-та пешадиска бригада на британскиот Комонвелт пристигнала во Бусан за да им се придружи на копнените сили на UNC, кои дотогаш ги вклучувале само РК и американските сили. 27-та бригада се преместила во линијата на реката Нактонг западно од Даегу. Следувале единици од други земји на ООН: Белгиска команда на Обединетите нации, 25-та канадска пешадиска бригада, Колумбија, етиопскиот баталјон Кагњев, францускиот баталјон, грчкиот 15-ти пешадиски полк, Луксембург, Холандија, Нов Зеланд (16-ти копнен полк, артилерија на кралскиот Нов Зеланд), Филипини (филипински експедициони сили во Кореја), Јужна Африка (ескадрила бр. 2 СААФ), Тајланд и Турската бригада. Данска, Индија, Норвешка и Шведска обезбедиле медицински единици. Италија обезбедила болница, иако не била членка на ООН. Иран обезбедила медицинска помош од медицинската служба на иранските вооружени сили. На 1 септември 1950 година, Командата на Обединетите нации имашла јачина од 180,000 луѓе во Кореја: 92,000 биле Јужнокорејци, а еднаков биланс биле Американците заедно со британската 27-ма пешадиска бригада од 1,600 луѓе. == 1950-1953 година == За време на трите години на Корејската војна, воените сили на овие нации биле сојузнички членки на UNC. Врвната сила за UNC била 932,964 на 27 јули 1953 година, денот кога бил потпишан Договорот за примирје: Борбени сили Јужна Кореја - 590,911 САД - 302,483 Австралија - 17,000 Велика Британија - 14,198 година Тајланд - 6,326 Канада - 6,146 Турција - 5,453 Филипини - 1,468 Нов Зеланд - 1,385 Етиопија - 1,271 Грција - 1,263 Франција - 1,119 Колумбија - 1,068 Белгија - 900 Јужна Африка - 826 Холандија - 819 година Луксембург - 44 Хуманитарна помош (исклучена од вкупната бројка погоре) Данска (болничкиот брод MS Јитландија) - 600 Индија Италија 68-ма Воена болница (Ospedale da Campo n° 68) - 71 Норвешка (NORMASH) Шведска Команданти на UNC биле: Даглас МекАртур, Метју Б. Риџвеј и Марк Вејн Кларк. Џон Е. Хал бил именуван за командант на UNC за извршување на примирјето (вклучително и доброволната размена на воените заробеници) по потпишувањето на примирјето. == 1953 година - == По потпишувањето на Договорот за примирје, UNC останале во Кореја за да ги исполнува функциите за безбедност и стабилност на Полуостровот, како и за поддршка на напорите на ООН за обнова на Република Кореја по разорната војна. Голем дел од педесеттите години бил обележан со постојани преговори на состаноците на Воената комисија за примирје, додека меѓународната заедница работела на зајакнување на економијата и инфраструктурата на Јужна Кореја. Во овој период, Северна Кореја ја одржувала економската и воената супериорност над нејзиниот јужен сосед поради кинеската и советската поддршка. Шеесеттите години се покажале како мирна деценија на Корејскиот полуостров, обележан со период на непријателство, честопати нарекуван "Втора корејска војна“. Периодот помеѓу 1966 и 1969 година има зголемено ниво на пресметки во DMZ, како и големи инциденти, вклучувајќи го обидот за убиство од Северна Кореја врз јужнокорејскиот лидер Парк Чунг-хи и заплената на USS Pueblo. Седумдесеттите години доживеле краток период на приближување, што подоцна придонел за структурни промени во UNC. Во 1972 година, владите на Северна и Јужна Кореја потпишале заедничко соопштение со кое се повикуваат на мирни врски меѓу двете Кореи. Истовремено, последователните американски администрации (Никсон, Форд и Картер) се обиделе да ја намалат зависноста на Јужна Кореја од американските сили за одржување на можностите за одвраќање на Корејскиот полуостров. На 7 ноември 1978 година, бил создаден комбиниран штаб, Република Кореја - Команда на комбинирани сили на САД (CFC), а воените единици на Јужна Кореја со мисии од фронтот биле пренесени од командата на ООН кон оперативната контрола на CFC. Главниот командант на CFC, воен офицер на Соединетите држави, крајно одговара на националните командни власти на Соединетите држави и на Јужна Кореја. Од 1978 година, UNC ги задржала своите примарни функции за одржување и спроведување на Корејскиот договор за примирје, олеснување на дипломатијата што може да го поддржи трајниот мир на Полуостровот и обезбедување на команда што може да ги олесни мултинационалните придонеси во случај на неуспех на примирјето. ООН се намалило во големина, и со текот на времето, многу од набројувањата доделени на UNC станале заеднички помеѓу Американските сили во Кореја и Командата на комбинираните сили. 90-те години на минатиот век повторно забележале значителни промени во UNC. Во октомври 1991 година, UNC ја пренеле одговорноста на сите сектори на DMZ, освен на Заедничката безбедносна област на војската на Р. Кореја. Во 1992 година, UNC назначила јужнокорејски генерален офицер да служи како виш член на Комисијата за воено примирје. Ова довело до тоа Корејската народна армија и волонтерите на Кинескиот народ да ги бојкотираат состаноците на MAK. Распадот на Советскиот Сојуз исто така ја натерал Северна Кореја да се сомнева во усогласувањето на нивниот избор за Надзорната комисија на неутралните нации. Тие повеќе не ги признавале чешките или словачките претставници кога Чехословачка се поделила на Чешка и Словачка, а Северна Кореја ја протерала полската делегација во 1994 година. Исто така, во 1994 година, Северна Кореја ги отпуштила Кинеските доброволците од мисијата Панмунџом, делумно заради протест кон затоплувањето на релациите на Кина со Јужна Кореја. Од 1998 година, UNC забележала постепено зголемување на постојаниот меѓународен персонал во рамките на командата. Во периодот помеѓу 1998 и 2003 година, неколкумина од оригиналните соработници во Корејската војна започнале да распоредуваат персонал во Кореја за поддршка на функциите за одржување на примирјето на UNC. Оваа меѓународна поддршка продолжила и во следните децении. Во мај 2018 година, Канадскиот генерал-потполковник Вејн Ејр станал првиот неамериканец кој служел како заменик командант на UNC. Негов наследник бил австралискиот под-адмирал Стјуарт Мајер, продолжувајќи го трендот на неамериканско раководство во UNC. == Позадинска команда на Обединетите нации == Позадинска команда на Обединетите нации се наоѓа

Source: original