AlmaznayaGroza/cyrillic-language-classification huggingface dataset:
Научный метод

Нау́чный ме́тод є емпіричный метод про дустатя знаня, на котрый ся в науці реферує маймало з 17. стороча. Научный метод обсягує обзервацію тай скрупулозный скептіцізм, бо коґнітивні передузятя годні показити інтерпретацію позираня. Научный метод передбачат вытворіня доказованої гіпотезы через індукцію тай експерименты и статистичну аналізу; модифікацію вадь удвергнутя гіпотезы на основі резултатув. Хоть конкретні процедуры ся рузнят уд сферы до сферы, основный процес ся лишат булше-менше єднакым. Научный метод тото формулованя припущень (гіпотетичных обсянень), проґнозованя лоґічных наслідкув гіпотезы, пак проведеня експериментув авадь емпіричных обзервацій на основі тых проґнозув. Гіпотеза тото припущеня, закладеноє на знаньови, дустатому бігом гляданя удповідий на звіданку. Гіпотезы годни быти як дуже конкретныма тай узьконаправленыма, так и шырокыма, айбо мусят быти опровергаємі, иншак гіпотезу не мож протестовати. Попри частоє представленя научного метода ги фіксованої послідовности крокув, тото посправді комплет общых принципув. Не всі крокы ся держат у кажджому изглядованьови, тай они не все йдут єднакым шором. Многі удкрытя не держали ся еталонної модели научного метода, шанс тоже мав свою роль, наприклад. == Жерела == Gauch, Hugh G. Jr. (2003). Scientific Method in Practice. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-01708-4. Архівна копія з оріґінала зроблена 2023-11-29. [перевірено 2020-05-09]. Popper, Karl R. (1959) [1934]. The Logic of Scientific Discovery (English ed.).

Source: original
Саксен-Ваймар

Са́ксен-Ва́ймар (нім. Herzogtum Sachsen-Weimar) - ґерцоґство у составови Священной Римской Рішы, єдно из Ернестиньскых Ґерцоґств. Держава у составі Священной Римской Рішы (до 1806 р.) Член Ринского Союза (из 1806 р.) Столиця Великого Ґерцоґства Саксен-Ваймар, и у кӯнци XVIII и зачатку XIX стороча центер Класической Німицькой Літературы - Ваймар. == Історія == Лейпциґськый Ро̄зділ У кӯнци XV стороча векша часть Тюринґії была у составі Курфӯрства Саксония . У 1485 році Западна Тюринґія і Саксония удойшли пуд власть князя Ернста. У 1804 році Карл Авґуст Ґерцоґ Саксен-Ваймара вступив у Велику Европейску Політику, женивши свого сына на сестрі Русского Императора Александра І. У 1806 році Ґерцоґство вступило у Ринскый Союз. У 1809 році Саксен-Ваймар і Саксен-Айзенах зъеденилися у Ґерцоґство Саксен-Ваймар-Айзенах. == Удкликованя == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Саксен-Веймар на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене)

Source: original
Радка Цоуфалова

Радка Цоуфалова (чеш. Radka Coufalová, * 28. новембра 1978, Острава) - чешска театрална актерка и музикалова спѣвачка. == Фаховы штудии и робота == Выштудовала фах музикал на Яначковой академии музичных умѣлств (JAMU) в Брнѣ. Од року 2001 грать в Мѣстском театрѣ в Брнѣ а заграла такы ролѣ: Amy - Charleyova teta Mary Poppins - Mary Poppins]] Hodl - Šumař na střeše Vypravěčka - Josef a jeho úžasný pestrobarevný plášť Eržika - Koločava Denisa de Flavigny - Mamzelle Nitouche Sněhurka - Sněhurka a sedm trpaslíků Cosette - Les Misérables Sukie - Čarodějky z Eastwicku Helena - Sny svatojánských nocí Líza Ďulínková - My Fair Lady (ze Zelňáku) Kateřina - Zkrocení zlé ženy Fanny Briceová - Funny Girl Dželína - Cats Evita - Evita == Оцѣнѣня == Од позерачох Internet Movie Database в сезонѣ 2006/2007 достала награду Крыла про найлюбенѣйшу спѣвачку сезоны. В року 2006 достала награду Талия за ролю нарраторкы в музикалу Йозеф и его роскошный пестрофаребный плащ. == Особный живот == Е оддана а мать сына Матяша (*2004). == Одказы == Радка Цоуфалова в Чешской и Словацкой филмовой датабазѣ Радка Цоуфалова в Internet Movie Database

Source: original
Сіціліанська защита

Сіціліанська защита - шахматный дебют за чорных, є бізувным удвітом на первый ход білых е4, удвітным ходом с5, чорні ся ціплявут ид польови d4. == Історія == Сіціліанська защита ся появила як удвіт на е4, якый ся часто поважовав ги ідеалный дебют, с5 бере под контроль важноє поле, і одходит од таліянської партії вадь іспанської партії, при тум суть варіанты у якых, приміром отровеного пішака, єден недобрый ход веде ид катастрофі. == Варіанты == 1. e4 c5 2. d4 cxd4 3. c3 - ґамбіт Сміта-Мора, білі дуставут лїпшину у розвуйови, айбо жертвувут пішака, поважує ся за недобрый дебют, чорні простыми ходами урівнювут позіцію, ай набывавут лїпшину из часом. 1. e4 c5 2. Kf3 d6 - модерн «сіціліанка», має множество пудвидув 1. e4 c5 2. Kf3 d6 3. d4 cxd4 4. Kxd4 Kf6 5. Kc3 a6 - варіант Найдорфа, єден из майхоснованых, у нього суть такі варіації: 1. e4 c5 2. Kf3 d6 3. d4 cxd4 4. Kxd4 Kf6 5. Kc3 a6 6. Cg5 e6 (e5?! веде ид комфортнув позіції коня на f5, білі можут погуршити позіцію ходом g6?! за тым може послїдовати жертва коня, 8. f4 gxf5 9. fxe5 Kbd7 (через угрозу Сxf6), айбо пусля того 10. Kd5 добиват чорных.

Source: original
Мадам Бовари (роман)

Мада́м Бовари́», фр. Madame Bovary - роман Гюстава Флобера, первый раз книжно появленый в року 1857 (в двох томах), перед тым в року 1856 печатаный на продовжѣня в журналѣ Revue de Paris его найславнѣйшый роман, котрый подля критикы зачав нову добу реализма в литературѣ. Главна постава романа - Емма Бовари, жона добросердечного але простодушного дохтора Шарля Бовари, яка выросла на читаню романтичных романох, скоро ся росчаруе з нуды каждоденности, зачне жити над свои пѣнязи, вступать до немалженскых взаемин з надѣев збавити ся од пустоты и каждоденности провинчного живота. Хоть сюжет романа доста простый, аж и баналный, истинна вартость романа лежить в деталях и формах поданя сюжета. Флобер як писатель быв познатый своима снагами довести кажде дѣло до идеала, все усиловав ся найти найточнѣйшы слова. Роман Madame Bovary ся поважуе за еден зоз найвекшых шедеврох свѣтовой литературы. Такой по выходѣ в свѣт романа писателя обвинили з потуплѣня моралных идеалох, вулгарности, цинизму и т. п. Флобер быв прикликаный на суд, котрый, хоть оправдав писателя, но при том официално засудив реализм як «одмѣтаня красоты и добра». == Жерела и одказы == Cregan-Reid, Vybarr (31 Jan. 2020). Madame Bovary. Encyclopedia Britannica. [перевірено 2021-12-24]. англ. Lev Grossman (2007-01-15). The 10 Greatest Books of All Time. Time. [перевірено 2021-12-24]. англ. В. Е. Шор (1975). ФЛОБЕ́Р. in Гл. ред. А. А. Сурков. Краткая литературная энциклопедия. Т. 8: Флобер - Яшпал. М.: Сов. энцикл.. Стб. 17-23. русс.

Source: original
Западна півкуля

Западна півкуля або западна гемісфера є термін означуючій половину Земли, котра ся роспростерать западно од нултого мерідіану і выходно од 180° выходной довжкы. Друга половина є означована як Выходна півкуля. Тот термін ся даколи хоснує і про означіня лем америцького контіненту, і наперек тому же ся гев находять і дакотры европскы, африцькы ці океаньскы земли. Інде ся зясь як западна півкуля означує цалый Новый світ, т.є. враховано контіненту Австралії. == См. тыж == Выходна півкуля Южна півкуля Северна півкуля == Референции == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Západní polokoule на чеській Вікіпедії.

Source: original
Бункове ядро

ядро (лат. nucleus) - бункова орґанела, найджена у векшынї бунк еукаріотув котра обсягує ядерні ґены, які складувуть бульшу часть ґенетічного матеріалу. == Штруктура == Ядро звычайно має розмір 8-25 мікрометрув у діаметрі. Є обколесеноє двойнистув мембранув, через котру проходять ядерні поры. Ядерна мембрана реґулує транспорт міджі ядром і цитоплазмув а oддїлює хімічні реакції што ся дїють в цитоплазмі од реакції в ядрі.Окрем бункового геному, ядро обсягує білкoвины які регулують чітаня генетічної інформації. Чітаня гену включає процеси транскріпції, спрацованя початкової мРНА (анґ. pre-RNA) a експорт мРНА до цитоплазми. Внутрішня часть ядра обсягує єдно або дакулько ядерёк, обколесеных нуклеоплазмов. Нуклеоплазма є ґеловита капалина подобна цитоплазми в якуй суть розпущені матерії, нуклеотід-тріфосфаты, сигнальні молекули, ДНA, РНA, ензімы a білковины.Ґенетічный матеріал є притомный в ядрі в подобі хроматіну, білковин а ДНА. ДНА є притомна як цілый ряд молекул, знамых як хромозомы. Існують два виды хроматiну: еухроматін a гетерохроматiн. Еухроматін - менше компактна форма ДНА, котра є ґенетічнї актівна. У гетерохроматину є ДНА бульше компактно забалена, але неє актівна коло траскріпції. == Функція == Ядро має дві функції: ряджіня хімічных реакції в меджах цитоплазми і всокочіня інформації, потребнуй про дїлїню бункы. Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Клітинне ядро на україньскій Вікіпедії.

Source: original
2009

2009 рік подля ґреґоріаньского календаря - непереступный рік, котрый ся зачінав у четверь. То є 2009 рік нашого лїточіслїня, 9 рік 3. тысячроча, 9 рік XXI. стороча, 9 рік 1-го десятьроча XXI. стороча, 10 рік 2000-х років. == Подѣи == 29. януар - объявлена планетка (343000) Ийонтихый. 26. юл - в Бѣлках отворили памятник Ивану Фирцакови “Кротону”, шпортовцю, циркусовому артистѣ == Умерли == 11. януар - Милан Руфус - вызначный словацкый поет, есеіста, літературознатель, товмач. 11. юл - Федор Ковач, педагог, историк литературы, перекладатель и културно-сполоченскый дѣятель украинской народностной ориентации в Словакии 22. новембер - Яромир Горжец, чешскый поет, писатель, новинарь и публициста. 23. децембер - Ернест Контратович, подкарпатскый малярь и педагог.

Source: original
Музей археолоґії Батурина

Музе́й археоло́ґії Бату́рина - музей у варошови Батурин Бахмацького района Чернігӯвськой области, входить у состав Націоналного історико-културного заповідника «Гетьманська столиця». 51°20′34″N 32°53′7″E == Історія музея == Удкрытя Музея археолоґії Батурина одбыло ся 22 януара 2009 р., у Динь соборності Украйины, Президентом Віктором Ющенком. == Експозиція == Тематика музея охвачує значный проміжок часу - уд первых людий на зимлях Батурина и до згыбели вароша 13 (2) новембра 1708 р. Дякувучи планомірным каєдорӯчным розкопкам Музей археолоґії Батурина продовжує поповняти ся раритетными експонатами. У музеёви орґанізовувуть ся выставкы, проводяться тематичні занятя на ученицьку молоджаву, лекції.

Source: original
Фавна (божество)

Фа́вна (лат. Fauna МФА: [ˈfau̯na]) є римська богыня, котра подля разных жерел ся держит жонов, сестров авадь доньков Фавна (римського еквівалента Пана). Марк Теренцій Варон раховав ї жунськым удповідником Фавна тай казав, ож усі фавны мали пророчі способності. Фавна щи ся называт Фатуа (лат. Fatua) вадь Фента Фавна (лат. Fenta Fauna). === Етимолоґія === Имня Fauna тото жунська форма латинського имени Faunus, котрым ся называт божество сілської місности. Само имня Faunus ся вцілови выводит уд праіталіцького *fawe вадь *fawono, уд праіндоевропського *bʰh₂u-n "добродячный“. Зато имня юй Жорж Дюмезіл товмачив як "Добродячна“. У свойому концептуалному пудході ид римськым божествам, Міхаел Ліпка видит Фавна тай Фавну прикладом характерно римської тенденції ґендерно-компліментарных пар у даякі сфері функціоналности. Дві фіґуры, мужська и жунська, ниґда не мавут єднаку популарность, тай єден партнер (не фурт жона) такоє гибы змоделованый из другого. На розкопках у Екланумі у Ірпінії была найдена оскійська памнятка, котра обсяговала попис "Fatuveís“ (= Fatui, ґенитив єднотного числа), што указує на італіцькоє походжіня концепції. Поєдны верзії такой удмітувут Фавну ги сугубо "штучну конструкцію научної казуїстикы“. Уд имени божества пушла колективна назывка "фавна“ на звірькув. === Античні інтерпретації === Варон обясньовав роль Фавна тай Фавны ги пророчых божеств: Мавр Сервій Гонорат ідентифікує Фавна ги Фатукла (лат. Fatuclus) тай каже, ож жона му Фатуа вадь Фавна, выводячи имена, як и Варон, уд лат. fari "говорити“, "бо вни годні пророчити будучность“. Ранньохристиянськый автор Лактанцій называт ї Fenta Fauna тай пише, ож она и сестра, и жона Фавна; подля Лактанція, Фатуа співала лат. fata "судьбы“ жонам, як Фавн співав їх чоловікам. Марк Юніан Юстин писав, ож Фатуа, жона Фавна, "повна божественного духа, ревно проґнозовала будучность ги у безумстві (лат. furor)“, а часослово на божественно іншпіровану бесіду є лат. fatuari. Хоть дакулко етимолоґув у античности выводили имена Фавна тай Фавн уд лат. fari "говорити“, Макробій Амбросій Теодосій капчав имня Фавны на лат. faveo, favere "облюбовати, укоховати“, "бо вна укохує вшытко, што є на хосен жывым створам“. Подля Макробія, Книгы Понтіфув (libri pontificales) раховали "Бона Деа“, "Фавна“, "Опс“ тай "Фатуа“ именами єдної богыні, Маї. == Ник. щи == Старовікый Рим Фавн

Source: original
Азербайджанска Совѣтска Социалистична Република

Азербайджанска Совѣтска Социалистична Република (од 5. децембра 1936; азер. Азәрбајҹан Совет Сосиалист Республикасы - социалистичный штат, выглашеный 28. апрѣля 1920 на територии Азербайджанской Демократичной Републикы як независлый. До 5. децембра 1936 Социалистична Совѣтска Република Азербайджан (ССРА) азер. آذربایجان سوسیالیست شورا جومهوریتی, Azərbajcan Sosjalist Зyra Cumhyrijjəti. Позната тыж под куртанками АзССР, Азербайджанска ССР ай Совѣтскый Азербайджан. Од 12. марца 1922 - часть Федеративного Союза Социалистичных Совѣтскых Републик Закавказя (ФСССРЗ), перетвореного пак на ЗСФСР, котра стала пак еднов зоз републик-закладательок СССР. 5. децембра 1936 Азербайджанска ССР директно вступила в состав СССР и зоставала в том статусѣ до рока 1991. == Землепис == Основна часть територии положена на юг од горной системы Великого Кавказа, включать найвысшу точку г. Базардюзю, 4466 м. Берегы Каспийского моря членены слабо, берегова линия мѣрять 800 км, вылагодны заливы - Апшеронскый, Кызылагач, Бакинскый; великы островы Жилой и Артема (тот гатьов споеный з берегом) - в Апшеронском архипелагу, островы Бакинского архипелага суть дробны. Природны богатства: ропа, газ, желѣзны и полиметаличны руды, алунит, камяна соль, минералны воды. Найвекшы рѣкы: Кура, Аракс. == Газдовство == АзССР - найстаршый ропо- и газодобывный район СССР. Промыслова добыча земного газа ту ся зачала в року 1928. На основѣ тых сыровин вывинули ся великы центры хемичного промыслу - Баку, Сумгаит, Нефтечала - Сальяны, Мингечаур. Далшый важный сектор електроенергетичный. В земледѣлствѣ в року 1985 сумарна плоха ораниць была1371 тысяч га, з того: зерновы културы - 494, техничны културы - 318, кормовы културы - 489. Важнѣйшый конарь - пестованя памута, давав 50% зыску в агросекторѣ. == Жерела и одказы == Азербайджанская Советская Социалистическая Республика. Большая Советская Энциклопедия (online). [перевірено 2022-07-15]. русс. Кудрицкий А.В. и др., ред.. Украинский советский энциклопедический словарь в трех томах. 1. Киев: Главная редакция Украинской Советской Энциклопедии им. М.П. Бажана, 1988 -. Сс. 32-33. ISBN 5-88500-001-8. русс.

Source: original
Санкт-Петербурґска штатна універзіта

Санкт-Петербурґска штатна універзіта (рос. Санкт-Петербургский государственный университет) - єдна з найстаршых, найвекшых і найвеце престіжных універзіт в Росії. Зачаточна назва была Академічна універзіта, основана 28. януара 1724 декретом царя Петра І. як зложка Петербурґской. Академії Наук. === Ректоры універзіты === Зазначка: в роках 1930 аж 1939 тот уряд офіціално ся называв «Діректор Ленінградской Штатной Універзіты». Балугьянский Михаил Андреевич (1819-1821) Зябловский Евдоким Филиппович (1823-1825) Дегуров Антон Антонович (1825-1836) Шульгин, Иван Петрович (1836-1840) Плетнёв Петр Александрович (1840-1861) Воскресенский Александр Абрамович (1861-1863, 1865-1867) Ленц Емилий Христианович (1863-1865) Кесслер Карл Федорович (1867-1873) Редькин Петр Григорьевич (1873-1876) Бекетов Андрей Николаевич (1876-1883) Андреевский Иван Ефимович (1883-1887) Владиславлев Михаил Иванович (1887-1890) Никитин Петр Васильевич (1890-1897) Сергеевич Василий Иванович (1897-1899) Гольмстен Адольф Христианович (1899-1903) Жданов Александр Маркеллович (1903-1905) Боргман Иван Иванович (1905-1910) Гримм Давид Давидович (1910-1911) Гримм Ервин Давидович (1911-1918) Иванов Александр Александрович (1918-1919) Жебелёв Сергей Александрович (1919) Шимкевич Владимир Михайлович (1919-1922) Державин Николай Севастьянович (1922-1925) Минин Сергей Константинович (1925-1926) (глава Оргкомісії ЛДУ) Томашевский Всеволод Брониславович (1926-1927) Серебряков Михаил Васильевич (1927-1930) Никич-Криличевский Юрий Николаевич (1930-1932) Сережников Виктор Константинович (1932-1933) Лазуркин Михаил Сем1нович (1933-1937) Лукашёв Константин Игнатьевич (1938-1939) Золотухин Петр Васильевич (1939-1941) Вознесенский Александр Алексеевич (1941-1948) Домнин Никита Андреевич (1948-1950) Ильюшин Алексей Антонович (1950-1952) Александров Александр Данилович (1952-1964) Кондратьев Кирилл Яковлевич (1964-1970) Макаров Глеб Иванович (1970-1975) Алесковский Валентин Борисович (1975-1986) Меркурьев Станислав Петрович (1986-1993) Вербицкая Людмила Алексеевна (1993-2008) Кропачев Николай Михайлович (2008 - доднесь). == Жерела и одказы == Яковлева Т. Г.. ПЕТЕРБУРЗЬКИЙ УНІВЕРСИТЕТ. in Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін.. //Енциклопедія історії України. Київ, НАН України. Інститут історії України: "Наукова думка", 2011. Том 8, сс. 175-176. ISBN 966-00-0632-2. укр.

Source: original
Прапор Білгорода

Прапор Білгорода - єден з офіціалных сімболів (вєдно з гербом) вароша Білгород Білгородьской области Російской Федерації. Прапор є сімболом єдноты і сполудїяня жытелів вароша. Теперішнїй платный прапор быв утвердженый 22. юла 1999. року рішінём Білгородьской містьской Рады депутатів ч. 321 і внесеный до Державного гералдічного реґістра Російской Федерації з присвоєнём реґістрачного чісла 978 в роцї 2002. == Опис == Прапор є двофаребне полотно, розділене горизонтално на дві части: верхня часть синя, нижня - біла. В верхнїй синїй части прапора суть зображены дві гералдічні звірята. В центрї верхнёй части є стоячій на заднїх лабах золотый лев. Над левом є зображеный білый орел з розпростертыма крылами.

Source: original
Обсерватория Клеть

Обсерватория Клеть, чеш. Observatoř Kleť - найвысше положена обсерватория Чехии, котра лежить на верху Клеть (1070 м н.м.) в Югочешском краю, около 30 км на югозапад од Чешскых Будейовиць. Обсерватория Клеть была основана в року 1957. В роках 1966-1991 ведучым обсерватории быв Антонин Мркос. Од року 1992 ведучов е Яна Тиха. Канцеларня и архив обсерватории суть в Чешскых Будейовицах. Найлегшый выступ - сѣдаловый вытяг Красетин-Клеть, а недалеко од обсерватории Клеть на верху горы навщѣвителѣ можуть тыж увидѣти найстаршу в Чехах муровану звѣздарню з рока 1825, а мають ту ай туристичну хату. == Жерела и одказы == Observatoř Kleť. [перевірено 2021-10-19]. чеш. Официалный сайт обсерватории Клеть. [перевірено 2021-10-19]. англ. planetky.cz Сайт о планетках од обсерватории Клеть. planetky.cz. [перевірено 2021-10-19]. чеш. komety.cz Сайт о кометах од обсерватории Клеть. komety.cz. [перевірено 2021-10-19]. чеш.

Source: original
Русины у Росії

Руси́ны у Ро́сії (рус. Русины в России) - єдно из май малых нац. меншинств Росії. == Численность == Усёго по данным Російской переписи обывательства 2010 року у Росії жиє 225 Русинӯв. Русиньскі орґанізації рахувуть тоті данні не правдивыми, многі Русины не указувуть своє Руснацькоє проісхождіня, называвучи націю свої крайны, при тому у Росії ся рахує тысячі людий из Руснацькым корінём. == Історія == Ищи у 1650-1800-ых роках у Росію переселялися многі Русины (миже них быв и єдносільчанин автора сёї статі Иван Зийкан из с. Имстичово котрый быв учителём внука Петра І) миже них: Иван Зийкан, Мигаль Балудяньскый, Юрий Венелін, Петро Лодій, Василь Кукольник, Иван Орлай). == Ныні == Ныні у Москві є Русиньскі Орґанізації "Русиньскоє землячество", "Карпатьска Русь" и у Ростовови-над-Доном "Русиньскоє общество имени Нестора Кукольника". == Удкликованя == Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Русины в России на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Source: original
Орден Бѣлого лева

Орден Бѣлого лева, чеш. Řád Bílého lva - найвысше штатне вызнаменаня Чешской републикы, котре придѣлять президент републикы за выникаючы заслугы гражданам штату або чужоземным особам. Орден установленый в року 1922 и до року 1990 ся официално называв Чехословацкый орден Бѣлого лева. Од року 1994 орден мать нову, сучасну подобу. == Опис == Дѣлить ся на цивилну и военску групы. Цивилна мать на завѣсцѣ скрижованы палмовы голузкы, а военска - мечѣ. Дале ся дѣлить на пять клас. Ку первым двом приходить восемраменна лучовита стрѣберна звѣзда. Орден мать форму червеной пятьраменной звѣзды зоз стрѣберным двохвостым левом на серединѣ, а кажде рамено мать три шпицы, завершены золотыма кульками. На аверсѣ выписане гесло "Pravda vítězí“, а в роках 1921-1961 были гербы пятьох части републикы: Чехы, Морава, Шлезия, Словакия, Подкарпатска Русь. Орден з ланцком ся удѣлять лем головам штатох. Чешскому президентови ся орден не удѣлять, але ся придавать автоматично на добу его президентства въедно з Орденом Томаша Гаррига Масарика, котрый мать наступный низшый ранг. Шпециалным рѣшѣньом парламента ся му годен придати доживотно. В роках 1922-1961 екзистовала ай медайла Бѣлого лева в двох класах: золота и стрѣберна. == Пантликы == Во святочных припадах ся мали вызнаменаня носити в повной парадѣ, в обычайных могли быти заступлены пантликами. == Жерела и одказы == State decorations of the Czech Republic. Czech President's Personal Pages. [перевірено 2022-02-14]. англ.

Source: original
Нава

Нава, лат. navis 'корабель' - в архитектурѣ означать продовгастый простор в церкви, меджи входом и олтарьнов частьов, назначеный вѣрникам, котры там стоять в часѣ богослужбы. В малых деревяных церквах нава ограничена з двох бокох стѣнами, од запада - бабинцьом, од востока - олтарьом. Во векшых храмах и базиликах суть еще бочны навы, а главна (середна) нава оддѣлена од них колонадов або аркадов. В базиликах главна нава е высша од бочных и мать властны вызоры, котры ю чинять свѣтлѣйшов. Поперечна нава (трансепт) росширять простор церкви и оддѣлять главну наву од олтарьноо простора, назначеного священству. == Етимология == Термин походить од латинского означѣня корабля, як ся поважуе, про то, же корабель быв приятый за символ Церкви. В русчинѣ про тот термин хоснують слово неф од фр. nef, што так само означать корабель. == Жерела и одказы == Nave. //Encyclopædia Britannica. Одчитане 11.02.2015. Dr. Ralph F. Wilson. Ship as a Symbol of the Church (Bark of St. Peter) англ. Неф. //Католическая Россия. русс. Священник Уріил. Другій свѣт. Том 1. Трансепт. //Архитектурна терминология русс.

Source: original
14. апріль

14. апріл - 104. день рока (105. в переступнім роцї) в ґреґоріаньскім календарю. До кінце рока оставать 261 днїв. == Подѣи == 1865 - атентат на Президента США Абрагама Линколна, наслѣдком котрого умер другый день рано. == Уродили ся == 1629 - Гюйґенс, Христіан, нидерландьскый механік, фізик, математик, вынаходник и астроном. 1911 - Теодор Ромжа, русиньскый мукачовскый єпіскоп і мученик. == Умерли == 1759 - Ґеорґ Фрідріх Гендел, нїмецькый музичный складатель. 1930 - Владимир Маяковскый, ведучый русскый поет револуции 1917 и первого пореволучного периода, футуриста. == Жерела и одказы == Хроника: //Всемирная история в датах и событиях. Москва: ОАО Изд-во «Радуга», 2002 ISBN 5-05-005005-7 - Chronologie universelle/ Paris: Larousse, 1997 ISBN 03-521229-0 русс.

Source: original
Цїлосвітова павучіна

World Wide Web (WWW, скорочено тыж веб), у вольнім перекладї "цілосвітова павучіна“, є означіня про аплікації інтернетового протоколу HTTP. Тым є думана сістема пропоєных гіпертекстовых документів. Документы уміщены на компютеровых серверох суть адресованы за помочі URL, котрого сучастёв є і домена і назва компютера. Назва векшыны такых серверів зачінать скорочінём www, і кідь ся дасть хосновати хоцьяка назва, котра ся хоснує правилами URL. Протокол HTTP ся днесь хоснує і про прямый перенос іншых документів, як лем файлів у форматї HTML і выраз World Wide Web ся поступно ставать про лаіцку публічность сінонімом про інтернетовы аплікації. Автором вебу є Тім Бернерс-Лі, котрый го сотворив за свого дїяня в CERN. Пропоновав язык HTML і протокол HTTP, написав першый вебовый перезерач WorldWideWeb і кінцём рока 1990 спустив першый вебовый сервер на світї info.cern.ch. В октобру 1994 основав World Wide Web Consortium (W3C), котре дозерать на далшый вывой вебу.

Source: original