AlmaznayaGroza/cyrillic-language-classification huggingface dataset:
Спіс епіскапаў Беларускай праваслаўнай царквы

Архірэі месцяцца па старшынстве. У дужках паказваецца дата епіскапскай хіратоніі (пасвячэння). == Цяперашнія архірэі == На ліпень 2021 года ў Беларускай праваслаўнай царкве налічваецца 15 архірэяў. Гэта 13 кіравальных і 2 архірэі на спачыне. === Патрыяршы экзарх === Веніямін (Тупека), Мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі. == Серафім (Беланожка), епіскап Бабруйскай епархіі (2007) Леанід (Філь), епіскап Тураўскай і Мазырскай епархіі (2008) Павел (Цімафеенкаў), епіскап Маладзечанскай епархіі (2014) Антоній (Даронін), епіскап Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі (2015) Парфірый (Прэднюк), епіскап Лідскай епархіі (2015) Ігнацій (Луковіч), епіскап Полацкай і Глыбоцкай епархіі (2018) == Пераведзеныя архірэі == Павел (Панамароў) Валянцін (Мішчук) Канстанцін (Гаранаў) == Памерлыя архірэі == Максім (Кроха) Канстанцін (Хоміч) Арыстарх (Станкевіч) Глеб (Савін) Пётр (Карпусюк) Філарэт (Вахрамееў) Арцемій (Кішчанка) == Гл. таксама == Беларуская Праваслаўная Царква == Спасылкі == Члены Сінода (афіцыйны сайт БПЦ) Вікарныя епіскапы (афіцыйны сайт БПЦ)

Source: original
Якуб Амяльянавіч Гузней

Якуб Амяльянавіч Гузней (6 кастрычніка 1892, в. Гольчыцы, Слуцкі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя - 11 снежня 1937) - беларускі грамадска-палітычны і вайсковы дзеяч. Удзельнік Слуцкага збройнага чыну 1920 года, камандаваў першай ротай у Першай Брыгадзе войска БНР. == Біяграфія == З сялянскай сям'і. Выпускнік Ілуксцкай настаўніцкай семінарыі. Удзельнік Першай сусветнай вайны. З лістапада 1914 служыў у гарнізоне Ковенскай крэпасці. Скончыў 3-ю Маскоўскую школу прапаршчыкаў (17 жніўня 1915). Ваяваў на Паўночным фронце ў складзе 5-й расійскай арміі. На 1917 - прапаршчык 323-га пяхотнага Юр'евецкага палка. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года актыўна працуе ў беларускім вайсковым руху. Дэлегат з’езду беларусаў-вайсковых Паўночнага фронту ў Віцебску, нам. старшыні Выканкама беларусаў-вайсковых Паўночнага фронту. Удзельнік Першага Усебеларускага з’езду ў Менску. Член Цэнтральнай Беларускай Вайсковай Рады. Падчас польска-савецкай вайны - рэзервовы афіцэр Беларускай вайсковай камісіі. Удзельнік Слуцкага Збройнага Чыну, паручнік, камандаваў першай ротай у Першай Брыгадзе войска БНР. Пасля ліквідацыі Слуцкага паўстання жыў у Заходняй Беларусі. Далучыўся да антыпольскай партызанкі. Пачынае супрацоўнічаць з савецкімі ўладамі. У чэрвені 1924 года нелегальна трапляе ў Менск, дзеля ўдзелу ў ліквідацыйным з’ездзе Беларускай партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў. Па вяртанні ў Заходнюю Беларусь нелегальна перабіраецца ў Літву, дзе 23 жніўня 1924 года просіць палітычнага прытулку. Працаваў пры прадстаўніцтве БНР у Коўна, належаў да групы Цвікевіча. Пасля 1925 года вярнуўся ў савецкую Беларусь, пазней быў высланы ў Кіраў, працаваў кладаўшчыком у Інстытуце эпідэміялогіі і мікрабіялогіі. Тамсама быў асуджаны "за шкодніцтва" і расстраляны. == Літаратура == Слуцкі збройны чын 1920. у дакумантах і ўспамінах., Мінск, Медысонт, 2006. == Спасылкі == Яков Гузней

Source: original
Дуся (возера)

Дуся (па-летувіску: Dusia) - возера ў Летуве. Адно з найбольш значных азёраў краіны. Возера зьяўляецца самым вялікім у паўднёвай часткі Летувы. Плошча возера складае 23,17 км². Даўжыня з захаду на ўсход 8,4 км, максымальная шырыня 4,2 км. Найбольшыя глыбіні разьмешчаны ў цэнтры возера, сярэдняя глыбіня 15,4 м. Берагі большай часткай пяшчаныя. Возера сілкуецца за кошт ўпадаючых у яго малых рэк. У возеры жывуць 18 відаў рыб. Возера Дуся добрае месца для адпачынку і рыбалкі. На яго берагах знаходзяцца пясчаныя пляж і лягеры адпачынку.

Source: original
Ельня (басэйн Нёмана)

Е́льня - рака ў Беларусі, правы прыток Нёману. Цячэ ў Шчучынскім і Мастоўскім раёнах Гарадзенскай вобласьці. Даўжыня 23 км. Плошча вадазбору 123 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,3‰. Левы прыток - рака Абрамаўшчына. Пачынаецца на паўночны захад ад вёскі Барташоў Шчучынскага раёну, упадае ў Нёман за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Правых Мастоў Мастоўскага раёну. На працягу 18 км мае каналізаванае рэчышча: ад вёскі Барташоў да вёскі Скоржыкаў (8 км) і ад вёскі Мілеўцаў да вусьця (10 км). == Літаратура == Блакітная кніга Беларусі: энцыкл / Рэдкал.: Н. А. Дзісько, М. М. Курловіч, Я. В. Малашэвіч і інш.; Маст. В. Г. Загародні. - Мн.: БелЭн, 1994. - 415 с. - ISBN 5-85700-133-1

Source: original
Алег Віктаравіч Дубіцкі

Алег Віктаравіч Дубіцкі (нар. 19 кастрычніка 1990) - беларускі лёгкаатлет. Спецыялізуецца ў кіданні молата. Майстар спорту Беларусі. == Дасягненні == На Чэмпіянат свету сярод юнакоў 2007 года ў Остраве заняў 8 месца з вынікам 71,83. Бронзавы прызёр Чэмпіяната свету сярод юніёраў 2008 года ў Быдгашчы з вынікам 75,42. На Чэмпіянаце Еўропы сярод юніёраў 2009 года ў Нові-Садзе заняў 5 месца з вынікам 74,47. Бронзавы прызёр Чэмпіяната Еўропы па сярод моладзі 2011 года ў Остраве з вынікам 72,52. На Камандным чэмпіянаце Еўропы 2015 года ў Чэбаксарах заняў 6 месца з вынікам 72,83. На Кубку Еўропы па кіданнях 2016 года ў Арадзе заняў 7 месца з вынікам 71,00 м. Срэбраны прызёр Кубка Беларусі 2016 года ў кіданні молата з вынікам 73,97 м. == Спасылкі == На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх Профіль на сайце Рэспубліканскага цэнтра алімпійскай падрыхтоўкі па лёгкай атлетыцы

Source: original
Іван Цыркун

Іван Іванавіч Цыркун (28 кастрычніка 1950 году, в. Навасёлкі, Койданаўскі раён, Менская вобласьць, БССР - 8 кастрычніка 2021 году) - пэдагог. Доктар пэдагагічных навук (1999), прафэсар (2000). == Біяграфія == Закончыў Менскі пэдагагічны інстытут (1971). З 1976 г. у Беларускім пэдагагічным унівэрсытэце (з 1985 загадчык катэдры). Заснавальнік навуковай школы і новага кірунку ў галіне інавацыйнай пэдагогікі - мадэляваньне і арганізацыя інавацыйнай прафэсійнай адукацыі. Навуковыя працы па праблемах дыдактыкі фізыкі, пэдагагічнай інаватыкі, тэорыі і мэтодыкі прафэсійнай адукацыі і пэдагагічнай навукі, выхаваньня дзяцей і вучнёўскай моладзі на Беларусі. Аўтар шэрагу кніг і артыкулаў (болей за 200). Заснавальнік навуковай школы «Мадэляванне і арганізацыя інавацыйнай адукацыі». == Літаратура == Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Дзяржынскага р-на. - Мн.: БЕЛТА, 2004. - 704 с.: іл. ISBN 985-6302-64-1. Цыркун, И. И. Дидактические основы организации научно-технического творчества учащихся: учеб.-метод. пособ. / И. И. Цыркун - Минск: Мин. гос. пед. ин-т им. А. М. Горького, 1987. ‑ 91 с. Цыркун, І. І. Інавацыйная культура у сістэме шматузроўневай падрыхтоукі педагагічных кадраў / І. І. Цыркун // Весці БДПУ. - 1995. - No 2(4). - С. 3-6. Цыркун, И. И. Система инновационной подготовки специалистов гуманитарной сферы / И. И. Цыркун. - Минск: Тэхналогія, 2000. - 326 с. Цыркун, И. И. Культурно-праксиологический концепт развития содержания педагогического образования и модернизации педагогического процесса [Электронный ресурс] / И. И. Цыркун // Образование через всю жизнь: непрерывное образование в интересах устойчивого развития. 2008. - Рэжым досягу: - Дата доступа: 24.03.2022. Цыркун, И. И. Идеальные и реальная формы инновационной деятельности / И. И. Цыркун // Адукацыя і выхаванне. - 2018. - No 6. - С. 19-27. == Вонкавыя спасылкі == Пэрсанальны сайт (рас.) Старонка навуковай школы

Source: original
Казімір Рыбалтоўскі

Казімір Рыбалтоўскі (1909 - 24 ліпеня 1943) - каталіцкі святар заходняга абраду, удзельнік беларускага хрысціянскага руху XX стагоддзя, душпастыр. == Біяграфія == Паходзіў з беларускай каталіцкай сям’і. Скончыў у 1923 годзе Ніжэйшую духоўную семінарыю ў Наваградку, у 1929 годзе - Брэсцкую гімназію, пасля Пінскую духоўную семінарыю. Зацікавіўся ўніяцкім рухам, удзельнічаў у II, III, IV уніяцкіх канферэнцыях у 1931-33 гадах у Пінску. Прыняў сакрамэнт святарства ў 1935 годзе. У 1936 годзе прызначаны вікарыем касцёла св. Апосталаў Пятра і Паўла ў в. Камень Валожынскага павета. Паводле некаторых звестак, таксама служыў у парафіі Св. Міхала Арханёла ў мястэчку Івянец. У жніўні-верасні 1941 года пераехаў у Мінск. З ксяндзом Дз. Мальцом наладжваў душпастырскую дзейнасць. Пасля арышту С. Глякоўскага і Дз. Мальца выехаў з Мінска ў Камень. Загінуў падчас карнай аперацыі «Герман» летам 1943 г. у Налібоцкай пушчы. Расстраляны немцамі за душпастырскую дзейнасць, якую здзяйсняў у адносінах да мясцовага насельніцтва і жаўнераў АК. == Літаратура == Маракоў, Л. Рыбалтоўскі Казімір // Рэпрэсаваныя каталіцкія духоўныя, кансэкраваныя і свецкія асобы Беларусі (1917-1964) / Леанід Маракоў. - Мінск: Смэлтак, 2009. - С. 355-356. - 776 с. - ISBN 978-985-6917-12-0. == Спасылкі == Электронная Энцыкляпэдыя. Беларускія рэлігійныя дзеячы XX ст. Рыбалтоўскі Казімір (нявызн.). Леанід Маракоў. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. 1794-1991. Том II. РЫБАЛТОЎСКІ Казімір (нявызн.). Юры ТУРОНАК. ТРАГІЗМ І ЗАГАДКАВАСЦЬ ЛЁСАЎ // Наша вера. - 1996. - No 1(2) (нявызн.).

Source: original
Біятэхналагічная этыка

Біятэхналагічная этыка ці этыка біятэхналогій - гэта вобласць прыкладной этыкі, якая вывучае маральныя, прававыя і сацыяльныя пытанні, звязаныя з распрацоўкай і прымяненнем біятэхналогій. Яна ахоплівае шырокі спектр тэм, уключаючы генную інжынерыю, кланаванне, рэдагаванне геному (напрыклад, тэхналогіі CRISPR), біямедыцынскія даследаванні, сінтэтычную біялогію. Асноўныя пытанні этыкі біятэхналогій датычацца: дапушчальнасці ўмяшання ў прыродныя працэсы, абароны правоў чалавека і жывёл забеспячэння біябяспекі, справядлівага размеркавання біятэхналагічных дасягненняў наступстваў для навакольнага асяроддзя і біяразнастайнасці. Адмысловая ўвага надаецца пытанням згоды пры медыцынскіх і генетычных працэдурах, рызыкам ненаўмысных мутацый, біяэтычным аспектам стварэння генетычна мадыфікаваных арганізмаў і пытанням патэнтавання жывых арганізмаў і біялагічных тэхналогій. Этыка біятэхналогій актыўна развіваецца ва ўмовах хуткага навуковага прагрэсу, патрабуючы пастаяннай карэкціроўкі этычных норм і рэгулятарных механізмаў. Важную ролю ў гэтым працэсе адыгрываюць біяэтычныя камітэты навуковых устаноў, міжнародныя арганізацыі і нацыянальныя заканадаўчыя ініцыятывы. Біятэхналагічная этыка цесна звязана з біяэтыкай, экалагічнай этыкай і правам, фармуючы комплексны падыход да ацэнкі новых тэхналагічных рашэнняў. == Крыніцы == The Ethics of Biotechnology Safety and Ethics in Biotechnology and Bioengineering: What to Follow and What Not to

Source: original
Лонданскі велапарк

Лонданскі велапарк (анг. London Velopark) - веласіпедны цэнтр у Лондане. Складаецца з велатрэка і трасы для BMX. Месца правядзення спаборніцтваў па трэкавых велагонках і гонках BMX ў рамках Летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года. Велатрэк пабудаваны ў 2009-2011 гадах. Кошт будаўніцтва склаў 105 млн фунтаў стэрлінгаў. Велатрэк мае стандартную даўжыню 250 метраў. На пабудову палатна спатрэбілася 53 км сібірскага кедра, было забіта 350000 цвікоў. == Спасылкі == На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Лонданскі велапарк Старонка велатрэка на сайце Алімпіяды 2012

Source: original
Квантавая статыстыка

Квантавая статыстыка - раздзел статыстычнай механікі, у якім n-частковыя квантавыя сістэмы апісваюцца метадам статыстычных аператараў комплексаў часціц (рэдукаванымі матрыцамі шчыльнасці). Колькасць часціц n можа быць адвольным натуральным (канечным) лікам або бесканечнасцю. У вузкім сэнсе пад квантавай статыстыкай маюць на ўвазе статыстыкі Бозэ - Эйнштэйна і Фермі - Дзірака. Пад квантавай статыстыкай часам маюць на ўвазе абагульненне матэматычнай статыстыкі, якое абапіраецца на тэорыю некамутатыўнай (квантавай) імавернасці. == Гл. таксама == статыстыка Бозэ - Эйнштэйна статыстыка Фермі - Дзірака == Літаратура == Боголюбов Н. Н. Лекции по квантовой статистике. (1948) в Боголюбов Н. Н. Избранные труды в трех томах. Том 2. Киев: Наукова думка, 1970. стр.287-493. Бриллюэн Л. Квантовая статистика. Пер с франц. 2-е изд. М.: Едиториал УРСС, 2004. - 514 с. ISBN 5-354-00946-4 Каданов Л., Бейм Г., Квантовая статистическая механика. М.: Мир, 1964. - 256с. Квасников И. А. Термодинамика и статистическая физика. Том 4. Квантовая статистика. М.: КомКнига, 2005. - 352с. Квасников И. А. Квантовая статистика. М.: Красадар, 2011. - 576с. Крефт В.Д., Кремп Д., Эбелинг В., Рёпке Г., Квантовая статистика систем заряженных частиц. М.: Мир, 1988. - 408с. Перина Я. Квантовая статистика линейных и нелинейных оптических явлений. М.: Мир, 1987. - 368с. Фудзита С., Введение в неравновесную квантовую статистическую механику. М.: Мир, 1969. - 208 с. Холево А. С. Статистическая структура квантовой теории. Москва, Ижевск: ИКИ, 2003. - 192с. Холево А. С. Квантовая вероятность и квантовая статистика. Итоги науки и техники. Современные проблемы математики. Фундаментальные направления. Том 83. М.: ВИНИТИ, 1991. стр.3-132. == Спасылкі == Квантавая статыстыка - артыкул з БСЭ В Физическом энциклопедическом словаре

Source: original
Бібліятэка

Бібліятэ́ка (з грэцкай мовы: βιβλιοθηκη, biblion - кніга, theke - сховішча) - падабраны пэўным чынам збор кніг, які зьяўляецца прыватнай або грамадзкай уласнасьцю. Установа, якая зьбірае і захоўвае кнігі ды іншыя электронныя, друкаваныя і рукапісныя творы, прапагандуе і выдае кнігі чытачом. Галіна ведаў пра формы і мэтады арганізацыі бібліятэчнай справы называецца бібліятэказнаўствам. У апошнія гады бібліятэкі набываюць усё большае значэньне ня толькі як месца захаваньня папяровых кніг, але як цэнтар доступу да інфармацыі з шматлікіх крыніцаў і носьбітаў: мапы, мікрафільмы, аўдыёкасэты, відэакасэты, DVD-дыскі, базы зьвестак і іншая інфармацыя на CD-ROM, выйсьце да інтэрнэту. == Гісторыя == Бібліятэкі ўзьніклі яшчэ ў глыбокай старажытнасьці. Спачатку ў іх зьбіралі гліняныя ды каменныя табліцы (Асырыя, Бабілён), потым - папірусныя скруткі (Эгіпет), пэргамэнтныя, а пазьней папяровы рукапісныя кнігі. Найбольш вядомымі бібліятэкамі старажытнага сьвету былі Александрыйская (3 стагодзьдзе да н. э.), асырыйскага цара Ашурбаніпала (7 стагодзьдзе да н. э.). У Сярэднявеччы бібліятэкі часта існавалі пры манастырах, каралеўскіх ды княскіх дварах, у першых унівэрсытэтах. На пачатак 2014 году ў сьвеце налічвалася 569 600 бібліятэк, зь якіх звыш 440 000 (77 %) у Эўропе і звыш 125 000 (22 %) у Паўночнай Амэрыцы. У бібліятэках захоўвалі звыш 20 млрд кніг і звыш 10 млрд газэтаў і часопісаў. Найбольш багатыя фонды мелі бібліятэкі Эўропы - звыш 16 млрд асобнікаў захоўваньня, Паўночнай Амэрыкі - 12 млрд і Азіі - 1,5 мільярды. У бібліятэках налічвалася 2,5 млрд абанэнтаў, зь якіх 1,8 млрд (72 %) прыпадала на Эўропу, што больш як 2-кратна перавышала лік насельніцтва апошняй. == Беларусь == На 11 верасьня 2009 року ў Беларусі налічвалася 9300 бібліятэк, што агулам мелі звыш 200 мільёнаў кніг. Чытацкія білеты меў кожны другі жыхар краіны. У бібліятэках працавала 16,5 тысячы бібліятэкараў. На пачатак 2014 году ў бібліятэках Беларусі захоўвалі 667 кніг на 1000 жыхароў краіны, што было 19-м паказьнікам сярод краінаў сьвету. На лістапад 2022 году ў Беларусі налічвалася каля 7000 агульнадаступных і адмысловых бібліятэк з агульным памерам фонду каля 180 млн асобнікаў. У сельскай мясцовасьці знаходзілася 78 % агульнадаступных бібліятэк. Міністэрства культуры Беларусі ведала 2348 бібліятэкамі, якія складалі 34 % ад іх агульнага ліку ў краіне. За 2011-2022 гады аб'ядналі 475 сельскіх агульнадаступных і школьных бібліятэк. Сярод агульнага ліку бібліятэк 96 % мелі кампутар, 88 % - падлучэньне да Сеціва і 87 % - электронную пошту. Бібліятэкі Беларусі давалі доступ 93-м арганізацыям-супольніцам да больш як 100 базаў зьвестак айчынных і замежных вытворцаў. Сярод іншага, сельскія агульнадаступныя бібліятэкі выкарыстоўвалі 106 перасоўвальных бібліёбусаў. == Вонкавыя спасылкі == Электронная бібліятэка «Беларуская палічка» Электронная калекцыя слоўнікаў і энцыкляпэдыяў www.kamunikat.org - Інтэрнэт-бібліятэка «Камунікат» Бібліятэчны блог (у асноўным па-расейску) «Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе»(недаступная спасылка) (PDF і DOC)

Source: original
Адаменская горка

Адаменская горка - вайсковае пахаванне ў гарадскім пасёлку Лёзна (Віцебская вобласць, Беларусь). == Апісанне == З’явілася ў 1943-1944 гадах. Пахавана больш за 800 чырвонаармейцаў, якія загінулі ў час вызвалення Лёзна. У 1983 годзе на могілках быў пастаўлены помнік, архітэктар А. Сцяблецкі. Архітэктурна-прасторавая кампазіцыя з прамавугольнай стэлай у цэнтры, на фасаднай плоскасці якой барэльефныя выявы ордэна Айчыннай вайны, твараў 4 воінаў і партызан. Абапал стэлы - пліты з імёнамі загінуўшых. У 2018 годзе комплекс быў урачыста адкрыты пасля маштабнай рэканструкцыі. == Літаратура == Вайсковыя могілкі // Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Віцебская вобласць / рэдкал.: С. В. Марцэлеў [і інш.]. - Мінск : БелСЭ імя П. Броўкі, 1985. - С. 288. Голесник, С. В Лиозно открыли мемориал «Адаменская горка». / С. Голесник // Сельская газета. - 2018. - 16 окт. - С. 3.

Source: original
Помнік Максіму Танку

Помнік Максіму Танку - першы ў Беларусі помнік паэту Максіму Танку. Адкрыты 5 снежня 2014 года ў Мядзеле ля гарадскога Дома культуры на плошчы Шаранговіча. Конкурс на стварэнне эскізных праектаў помніка быў абвешчаны ў 2012 годзе да 100-годдзя з дня нараджэння выдатнага паэта. == Апісанне == Помнік створаны па праекце скульптараў Івана Міско і Аляксандра Фінскага і архітэктара Армена Сардарава. Бронзавая фігура паэта ў поўны рост будзе ўсталявана на гранітным пастаменце вышынёй адзін метр. Паэт прадстаўлены ў руху: нібыта ён імкліва ідзе па брукаванай дарозе. Недалёка ад яе размесціцца валун з картушам у выглядзе раскрытай кнігі, дзе будуць выбіты радкі з верша Максіма Танка: «Ёсць адна песня песняў - пра Радзіму». == Спасылкі == Першы ў Беларусі помнік Максіму Танку адкрыюць 5 снежня ў Мядзеле // БЕЛТА

Source: original
Аўтсайдэр

Аўтсайдэр (англ.: outsider - старонні) У беларускай мове азначае "той, які адстае". Радзей выкарыстоўваецца як прамая калька з англійскай мовы, у значэнні "які знаходзіцца па-за чаго-небудзь". Дадзенае слова можа быць выкарыстана ў наступных прафесійных сферах: у спорце - удзельнік, які заняў апошняе месца ці які знаходзіцца ў ліку апошніх. у сацыялогіі - чалавек, які адстаў у сваёй сацыялізацыі. у гаспадарцы - капіталістычныя прадпрыемствы, якія не ўваходзяць у манапалістычныя аб’яднанні і знаходзяцца з імі ў жорсткай канкурэнтнай барацьбе. У выніку канкурэнцыі аўтсайдэры часта бываюць паглынутыя манаполіямі. Сустракаюцца фіктыўныя аўтсайдэры, якія маюць таемныя дамовы з манаполіямі выступаць як іх канкурэнты з мэтай ўплыву на рынкавую кан'юнктуру. Аўтсайдэрамі называюць таксама біржавых спекулянтаў, якія не з’яўляюцца біржавікамі-прафесіяналамі. У Савецкім Саюзе таксама былі аўтсайдэры, але мелі іншае значэнне. суб'ект або аб'ект, які знаходзіцца сваёй формай ці сваім зместам па-за крытэрый суб'ектаў або аб'ектаў, якія адносяцца да групы/катэгорыі інсайдэраў ў пэўным часе і прасторы. член сацыяльнай групы, які займае ў ей малазначнае месца. == Літаратура == Українська радянська енциклопедія : у 12 томах / за ред. М. Бажана. - 2-ге вид. - К.: Головна редакція УРЕ, 1974-1985.

Source: original
1751

== Падзеі == 25 сакавіка: Адольф Фрэдрык узышоў на каралеўскі трон Швецыі. 30 жніўня: Адліты Дзісенскі звон - помнік мастацкага ліцця. == Нарадзіліся == 12 студзеня: Фердынанд I, кароль Абедзвюх Сіцылій, кароль Неапаля, кароль Сіцыліі 16 сакавіка: Джэймс Мэдысан, 4-ы прэзідэнт ЗША, удзельнік Вайны за Незалежнасць, адзін з аўтараў Канстытуцыі ЗША 11 ліпеня: Караліна Мацільда Вялікабрытанская, жонка караля Даніі Крысціяна VII, сястра караля Вялікабрытаніі Георга III 30 ліпеня: Марыя Ганна Моцарт, старэйшая сястра Вольфганга Амадэя 1 верасня: Эмануэль Шыканедэр, нямецкі оперны спявак (барытон), імпрэсарыа, драматург і лібрэтыст 28 кастрычніка: Д. С. Бартнянскі, рускі кампазітар (пам. 10.10.1825) 30 кастрычніка: Рычард Брынслі Шэрыдан, англа-ірландскі пісьменнік == Памерлі == 6 ліпеня: Ян Фрыдэрык Сапега, вялікі канцлер літоўскі 11 лістапада: Жульен Афрэ дэ Ламетры, французскі ўрач і філосаф

Source: original
Страгаўскі стадыён

Стра́гаўскі стадыён (чэшск.: Velký strahovský stadion) - стадыён на вяршыні Страгаўскага ўзгорка ў чэшскім горадзе Прага. Паводле некаторых крыніц, ён мае самую вялікую ў свеце плошчу поля (63 000 м²), а трыбуны могуць змясціць больш 220 000 гледачоў. З'яўляўся адным з самых вядомых у Чэхаславакіі будынкам з жалезабетонных панэляў, будаўніцтва ўнесла ўклад у распрацоўку тэхналогій сучаснага будаўніцтва. Асноўным прызначэннем было правядзенне злётаў Сокальскага руху. == Канцэрты == Rolling Stones - 18 жніўня 1990 і 5 жніўня 1995 года, 100 і 127 тысяч наведвальнікаў Guns N' Roses - 20 мая 1992, 60 тысяч гледачоў Bon Jovi - 4 верасня 1993 Aerosmith - 27 мая 1994 Pink Floyd - 7 верасня 1994, 115 тысяч гледачоў U2 - 14 жніўня 1997, 75 тысяч гледачоў AC/DC - 12 чэрвеня 2001, 25 тысяч гледачоў Ozzfest - 30 мая 2002, 30 тысяч гледачоў. == Параметры == Трыбуны: 220 000 месцаў, з іх 56 000 сядзячых Памер: 310,5 х 202,5 м Плошча: 62 876 кв.м

Source: original
Synthetic_be_8

Gosoku Ryu (刚速流) - стыль каратэ, заснаваны Сокэ Кубота Такаюкі. "Gо" - жорсткасць, "soku" - хуткасць, "Ryu" - кірунак, стыль - Gosoku Ryu - жорсткі і хуткі стыль, які спалучае ў сабе як тэхніку хуткага і дынамічнага стылю Сётокан, так і магутнага стылю Годзю Рю. == Сокэ Кубота Такаюкі == стылю Gosoku Ryu спалучаюць у сябе магутныя просталінейныя рухі стылю Сётокан з мяккімі хуткімі кругавымі рухамі з Годзю Рю. Таксама яны ўключаюць непаўторную работу нагамі, якая нацэлена на стварэнне большага кручэння сцёгнаў, якое ў сваю чаргу спрыяе ўзмацненню верхняй часткі цела для працы рукамі. == Зброя Кобудо == У Додзё да 2000 гады дызайн заўсёды быў аднолькавым. Авэрс уяўляў сабою дызайн флярэнтыйскага мастака Джузэпэ Касыёлі з тэкстам краіны-арганізатара. Гэта была Багіня Ніка з пальмавай галіной у правай руцэ, якая ўшаноўвае пераможца, на фоне амфітэатра. Рэвэрс мэдалю зьмяняўся ў залежнасьці ад пажаданьняў краіны, дзе праводзіліся Гульні. Характэрна, што Касыёлі ў сваёй Нэалі́т ці «Новы» Каменны век (з стар.-грэц. νέος - новы + λίθος - камень) - пэрыяд разьвіцьця чалавецтва, які завяршае Каменны век. У розных частках Зямлі нэаліт пачаўся ў розны час. На Блізкім Усходзе нэаліт пачаўся каля 9500 году да н. э. Асаблівай рысай наэліту стала зьяўленьне каменных прылад, апрацаваных многіх частках свету. Штаб-кватэра Асацыяцыі знаходзіцца ў Лос-Анджэлесе (Глендэйл), Каліфорнія. == Асноўныя адрозненні ад іншых стыляў == Стыль Gosoku Ryu падобны на Сётокан. Асноўнае адрозненне складаецца ў тым, што ён спалучае просталінейныя магутныя рухі з Сётокана з хуткімі і мяккімі кругавымі рухамі з Годзю Рю. Акцэнт жа ставіцца на практычнае шліфоўкай ды паліраваньнем. Пэрыяд характарызуецца пераходам да расьлінаводзтва, пераважна вырошчваньнем злакаў (гэтак званая «Нэалітычная рэвалюцыя», якая ў шэрагу рэгіёнаў сьвету

Source: data_augmentation
Synthetic_be_15

думку выдаўцоў, пераклад павінен быў стаць сродкам барацьбы супраць Рымскай курыі ў разьвіцьці славянскай літаратуры на роднай мове. == Друкарскія асаблівасьці выданьня == Біблія надрукаваная чэскай бастардаю(de) і зьмяшчае 109 дрэварытаў. Існуе меркаваньне, што гравюры запазычаныя з лацінскай Бібліі 1498 року, выдадзенай таксама ў Вэнэцыі; аднак большасьць ілюстрацыяў была папулярнай але ўнесеныя зьмены з улікам разьвіцьця правапісу і граматыкі. У гэтай Бібліі ўпершыню зьяўляецца пазначэньне даўжыні чэскіх галосных з дапамогай коскі ці падвоеных галосных. Галоўнымі зьменамі ў граматыцы сталі замена імпэрфэкту складаным прэтэрытам(en), аорыст застаўся толькі ў асобных выпадках, як і ў папярэдніх Бібліях (то бок пераважна ў дзеяслове jíti). тушкі рабчыка, 2-х бульбінаў, часткі агурка, 4-х лістоў салаты, 3-х шыек ракаў, 1,5 сталовай лыжкі маянэзу, чвэрці кубка лансьпіка (выпаранае зь мяснога булёну жэле), чайнай лыжкі капэрсаў і 5 алівак. Часам сьвежыя агуркі замяняюць карнішонамі. Таксама рабчыка могуць замяняць курацінай, цяляцінай і курапаткай. == Прыгатаваньне == У нашыя дні вараць Моўныя новаўвядзеньні былі настолькі рэвалюцыйныя, што выклікалі значнае абурэньне, у тым ліку сярод Чэскіх братоў, якія ў выніку заняліся ўласным перакладам (Краліцкая Біблія). Біблія 1506 року моцна паўплывала на наступныя чэскія выданьні 1529, 1537(cs), 1540(cs), 1549(cs) і шырока выкарыстоўвалася аж да апошняй чвэрці XVIII стагодзьдзя ня толькі пратэстантамі, але і Вэнэцыя́нская Бі́блія 1506 року (па-чэску: Bible benátská), Біблія чэская ў Вэнэцыі друкаваная (чэск.

Source: data_augmentation