Alegzandra/wili-2018-roplus huggingface dataset:
У вёсцы прысутнічае буйнае прадпрыемства дрэваапрацоўчай прамысловасьці — ТАА «Адраджэньне». Асноўным кірункам працы прадпрыемства зьяўляецца лазапляценьне. Прадпрыемства адзначана на 4-й Усерасейскай выставе «Купляйце расейскае». ТАА «Адраджэньне» узнагароджана мэдалём «Залаты Сірын».

Пасланьне таксама адрозьніваецца ад іншых пасланьняў Новага Запавета тым, што ў ім няма ні зачыну, ні канцоўкі, якія традыцыйна прысутнітчаюць у большасьці пасланьняў Новага Запавета. Няма й імя аўтара й таго, каму адрасаваны ліст. Твор названы пасланьнем таму, што ў ім ёсьць словы «я пішу вам» і адрасавана верагодна да хрысьціянаў Малой Азіі.

Серад беларускіх дыялектаў як у межах, так і па-за ейнымі межамі адзначаюцца падляскія дыялекты і тудаўлянскія гаворкі. Адзначаецца існаваньне асаблівага крэалізаванага маўленьня — трасянкі.

Дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Ірану ў 2005 годзе. На чэмпіянаце сьвету 2006 году Андранік прыкметна гуляў за зборную, чым атрымаў любоў ад прыхільнікаў азіяцкай зборнай. 18 траўня 2014 году ў матчы супраць зборнай Беларусі Андранік атрымаў капітанскую повязь, стаўшы першым хрысьціянінам-капітанам Ірану.

Чэмпіянат сьвету па шашэйна-колцавых матагонках (па-ангельску: FIM Road Racing World Championship Grand Prix) — вышэйшая катэгорыя спартовых гонак на матацыклях. Праводзіцца Міжнароднай матацыклетнай фэдэрацыяй з 1949 году.

Скончыў філязофскае аддзяленьне гістарычнага факультэту БДУ (1972), асьпірантуру Акадэміі пэдагагічных навук СССР у Маскве (1979). Кандыдат пэдагагічных навук (1979).

Пасьля ліквідацыі езуіцкага ордэна (1773) Дубае набылі Кужанецкія герба «Кужанец». Першым уласьнікам стаў, відаць, Юзэф, маршалак Пінскага павету. Прадстаўнікі гэтага роду валодалі маёнтак прыкладна стагодзьдзе. Найбольш вядомым сярод іх Ігнацы, кашталян віцебскі, пасол на сойм у 1775 року, кавалер ордэна сьв. Станіслава, дэпутат ад мясцовай шляхты на каранаваньне Паўла I у 1797 р. Быў жанаты з заможнай удавой Барбарай зь Ябланоўскіх, якая па сьмерці мужа Антонія Астроўскага валодала Драгічынскім графствам. Іхняя дачка Клятыльда ў 1811 року аплаціла будаўніцтва на месцы колішняга кляштару царквы Раства Божай Маці ў формах клясыцызму. Будынак, які складаецца з цэнтрычнага васьміграннага асноўнага аб’ёму, прастакутных у пляне апсыды і бабінцу, з пазьнейшым росьпісам у тэхніцы грызайль, захаваўся да нашых дзён.

Памірскія мовы разам з пушту, асэтынскай і ягнобскай уваходзяць ва ўсходнеіранскую групу іранскіх моваў і роднасныя вымерлым мовам сакаў (скіфаў), бактрыйцаў, сагдыйцаў, харэзьмійцаў ды іншых усходнеіранскіх этнасаў.

26 верасьня 2006 году зь вёсак Глінная Слабада, Зашчоб’е і Міканавічы, якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаваньні Васілевіцкага гарадзкога савету, утвораны Зашчоб’еўскі сельсавет.

Гэта першы розыгрыш турніру, у якім клюбы павінны адпавядаць правілам фінансавай сумленнай гульні УЭФА. Клюб, прадстаўнік Гібральтару, чыя футбольная асацыяцыя была прынята ў якасьці 54-га чальца УЭФА на кангрэсе арганізацыі ў траўні 2013 году, дэбютуе ў спаборніцтве.
У Расеі дзейнічае ДАСТ 8.417—2002, які прадпісвае абавязковае выкарыстаньне адзінак СІ. У ім пералічаныя адзінкі фізычных велічынь, дазволеныя да ўжываньня, прыведзеныя іх міжнародныя і расейскія пазначэньні і ўсталяваныя правілы іх выкарыстаньня.

Афі́нная геамэ́трыя (па-лацінску: affinis — роднасны) — разьдзел геамэтрыі, у якім вывучаюцца уласьцівасьці фігур, інварыянтныя адносна афінных пераўтварэньняў. Напрыклад, адносіны накіраваных адрэзкаў, паралельнасьць прамых і г.д. Група афінных пераўтварэньняў утрымлівае розныя падгрупы, якім адпавядаюць геамэтрыі, падпарадкаваныя афіннай, напрыклад, эквіафінная геамэтрыя, цэнтраафінная геамэтрыя і іншыя.

Літара ړ у выпадку, калі яна знаходзіцца ў канчатковай пазыцыі ў складзе, пазначае гук /ɻ/, у адваротным (у пазыцыі не ў канцы складу) — гук /ɺ̢/.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Узда апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, дзе стала цэнтрам воласьці Ігуменскага павету Менскай губэрні. У канцы ХVІІІ ст. мясьціна перайшла да роду Завішаў. У 1798 годзе Казімер Завіша збудаваў касьцёл, таксама дзейнічала царква.

Памі́рскія мовы — тэрмін, пад якім вядомае арэальнае аб’яднаньне некаторых з усходнеіранскіх моваў, на якіх размаўляюць шэраг народаў у горах Памір, асабліва ўздоўж ракі Пяндж ды ейных прытокаў. Адміністрацыйна арэал распаўсюджаньня памірскіх моваў падзелены між аўганскай правінцыяй Бадахшан, таджыцкай Горна-Бадахшанскай аўтаномнай вобласьцю і некаторымі бліжэйшымі памежнымі рэгіёнамі Кітаю. Апошнім часам супольнасьці памірскіх перасяленцаў узьніклі ў некаторых суседніх раёнах Пакістану. Геаграфічна найбольш усходняя памірская мова — сарыкольская, распаўсюджаная ў Кітаі пры кітайска-аўганскай ды кітайска-таджыцкай мяжы. Іншай жывой мовай з усходнеіранскіх зьяўляецца пушту, аднак яна не ўключаецца ў панятак памірскіх моваў.

Найбольшую вядомасьць атрымаў пасьля выхаду фільму «Вяртаньне» (2003), які атрымаў дзьве кінапрэміі «Ніка», двух «Залатых ільвоў» (як лепшы фільм і за лепшы рэжысэрскі дэбют), двух «Залатых арлоў».

СІ зьяўляецца найболей шырока выкарыстоўванай у сьвеце сыстэмай вымярэньня, якая выкарыстоўваецца як у паўсядзённым гандлі, гэтак і ў навуцы. Сыстэма была амаль глябальна прынятая, аднак толькі адзіная прамыслова разьвітая краіна — ЗША, не выкарыстоўвае мэтрычную сыстэму ў якасьці асноўнай у сваёй камэрцыйнай дзейнасьці і стандартызацыі. Вялікабрытанія афіцыйна прыняла частковае ўвядзеньне мэтрычнай сыстэмы, не маючы, аднак, намеру замены сваіх брытанскіх адзінак цалкам. Канада таксама прыняла СІ, але брытанская ці амэрыканская сыстэма па-ранейшаму дазволена законам для выкарыстаньня, таму і шырока прымяняюцца ў многіх галінах жыцьця канадзкага грамадзтва, асабліва ў розьнічным гандлі прадуктамі харчаваньня, будаўніцтве і чыгунцы. У Лібэрыі і М’янме таксама шырока выкарыстоўваюцца адзінкі вымярэньня брытанскай сыстэмы. Гэтыя гэтак званыя імпэрскія адзінкі зьяўляюцца агульнымі пры вымярэньні дыямэтра або дыяганалі шэрагу рэчаў, як то роварных колаў, барабанаў, кампутарных манітораў і памераў іншых кампанэнтаў кампутара.
Аабапіраючыся на разьмежаваньне мовы й дыялекту паводле г. зв. аўсбаў-парадыгмы, распрацаванай нямецкім лінгвістам Гайнцам Клёсам, ольстэрска-шатляндзкія дыялекты могуць прэтэндаваць толькі на статус нацыянальнага дыялекту шатляндзкай германскай мовы (параўн. з амэрыканскім і брытанскім варыянтамі ангельскай мовы) з прычыны адсутнасьці ў ольстэрска-шатляндзкай мовы г.зв. «мінімальнага разыходжаньня», неабходнага для дасягненьня статусу мовы за кошт уласнай стандартызацыі й кадыфікацыі.

Актыўна выступаў за ўвядзеньне беларускай мовы ў набажэнства ў каталіцкім касьцёле і духоўных навучальных установах, пра што неаднаразова пісаў на старонках пэрыядычных беларускіх рэлігійных выданьняў «Krynica» (1917—1920, Петраград — Менск — Вільня) і «Chryścijanskaja Dumka» (1928—1929, Вільня). Як публіцыст вядомы пад псэўданімам Фабіч (Fabič).

Вайнаская дэмакратычная партыя — партыя, створаная ў 1990 годзе ў Чачэніі як плятформа радыкальных чачэнскіх нацыяналістаў. З увядзеньнем кіраўніком СССР Міхаілам Гарбачовым рэфармісцкай палітыкі перабудовы і галоснасьці ў сярэдзіне 1980-х людзі атрымалі свабоду волевыяўленьня. У Чачэніі прачнуліся нацыянальныя пачуцьці і чачэнцы заявілі пра свае правы. Зьявілася патрэба выказваць думку пра лёс сваёй рэспублікі. Паўсюль зьявіліся нефармальныя арганізацыі і групы грамадзянскага дзеяньня. Вайнаская дэмакратычная партыя ўтварылася на аснове заснаванага ў канцы ліпеня 1989 году грамадзкага аб’яднаньня «Адзінства» (чач. Барт), якое выдавала аднайменную газэту пры дапамозе чачэнскіх студэнтаў Масквы. Лідэры арганізацыі «Адзінства» наведалі Першы кангрэс канфэдэрацыі горных народаў, які праходзіў у Сухумі ў жніўні 1989 году У назву ўваходзіць слова вайнах, якое азначае назву народу ад якога, паводле паданьня, узьніклі чачэнцы й інгушы. Існавала да 1991 году. Падрыхтавала Кангрэс чачэнскага народу. Падтрымлівала Джахара Дудаева. Выступала супраць камунізму і за стварэньне незалежнай дэмакратычнай Чачэніі. Узначаліў партыю будучы прэзыдэнт Чачэнскай Рэспублікі Ічкерыя Зэлімхан Яндарбіеў Сярод сябраў таксама Саід-Хасан Абумусьлімаў. Існуе думка, што ўтварэньне Вайнаскай дэмакратычнай партыі стала адным з вызначальных чыньнікаў у разьвіцьці нацыяналістычнага руху ў Чачэна-Інгускай Аўтаномнай Рэспубліцы.

20 жніўня 1924 году створаны Малінаўскі сельсавет у складзе Дрысенскага раёну Полацкай акругі (да 26 ліпеня 1930 году, з 21 чэрвеня 1935 году — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 году — Віцебскай вобласьці, з 20 верасьня 1944 году да 8 студзеня 1954 году — Полацкай вобласьці).
Так як 50-мм лабавая браня PzKpfw IV усё яшчэ заставалася недастатковай, не забясьпечваючы адэкватнай абароны ад 57-мм і 76-мм гармат, яна ізноў была ўзмоцненая, шляхам прыварваньня або, на машынах позьніх выпускаў, мацаваньня балтамі дадатковых 30-мм пліт над верхняй і ніжняй лабавымі плітамі корпуса. Таўшчыня лабавай пліты вежы і маскі гарматы, разам з тым, па-ранейшаму складала 50 мм і падчас наступнай мадэрнізацыі танка ўжо не павялічвалася. Укараненьне дадатковага браняваньня пачалося яшчэ на Ausf.F2, калі ў траўні 1942 году былі выпушчаныя 8 танкаў з павялічанай таўшчынёй брані, але прасовалася павольна. Да лістапада з узмоцненым браняваньнем выпускалася толькі каля паловы машын, і толькі з студзеня 1943 году яно стала стандартам для ўсіх новых танкаў. Іншай значнай зьменай, уведзеным на Ausf.G з вясны 1943 году, стала замена гарматы Kw.K.40 L/43 на Kw.K.40 L/48 з даўжынёй ствала 48 калібраў, якая валодала некалькі больш высокай бронепрабівальнасьцю. Вытворчасьць Ausf.G працягвалася да чэрвеня 1943 году, усяго было выпушчана 1687 танкаў гэтай мадэфікацыі. З гэтага ліку каля 700 танкаў атрымалі ўзмоцненае браняваньне і 412 — гармату Kw.K.40 L/48.

У Другую сусьветную вайну 1 жніўня 1943 году нацысты пакаралі сьмерцю 11 сясьцёр-назарэтанак (наваградзкіх мучаніц), чыя магіла праіснавала побач з касьцёлам да 1991 году. У наш час парэшткі сясьцёр пахавалі ў касьцёла, а на месцы іх магілы паставілі стэлу.

На сёньняшні дзень манэты наміналам у 1 капейку сустрэць амаль немагчыма. Цэнтрабанк таксама плянуе спыніць выпуск манэт у 5 капеек. Прычынай гэтага зьяўляецца высокі сабекошт іх вырабу — напрыклад, выраб 1-капеечнай манэты каштуе 26 капеек.

Гамяюк — левы прыток Сажа, легендарны ручай ад якога, магчыма, паходзіць назва гораду Гомель. Сваімі стромкімі берагамі утварае Кагальны роў. У 19-ым стагодзьдзі ў ніжняй частцы яра быў створаны штучны вадаём, названы Лебядзінай сажалкай. Зараз гэта адзін з маляўнічых куткоў гомельскага парку. Праз сажалку перакінутыя два масты — Верхні пешаходны і Ніжні ў выглядзе архаічнай аркі, з якіх можна назіраць за грацыёзнымі лебедзямі.

«Вольны Сьцяг» (1923) // Бібліятэка Акадэміі навук Летувы імя Ўрублеўскіх (па-летувіску: Lietuvos mokslų akademijos Vrublevskių biblioteka (LMAVB). Žygimantų g. 1, LT-01102 Vilnius)

Зрабіў спробу асэнсаваць грамадзкі інстытут мэцэнацтва. Ён пісаў, што быць апекуном вучоных і пісьменьнікаў — вялікі гонар, і толькі дабрачынны, адукаваны чалавек, які любіць сваю Бацькаўшчыну, можа заслужыць такі гонар.

У якасьці знака дзяленьня ў пазначэньнях можна выкарыстаўваць гарызантальную рысу або касую рысу (толькі адну). Пры ўжываньні касой рысы, калі ў назоўніку стаіць вытворная адзінак, яго складаюць у дужкі. Правільна: Вт/(м•К), няправільна: Вт/м/К, Вт/м•К.

З 26 студзеня 1990 году да 14 траўня 1995 году (5 год, 3 месяцы і 19 дзён) беларуская мова была адзінай дзяржаўнай мовай Беларусі паводле ейнае Канстытуцыі. Да 23 ліпеня 1998 году (8 год, 5 месяцаў і 28 дзён) заставалася адзінай дзяржаўнай паводле Закону аб мовах. Афіцыйны правапіс рэгулюецца Законам ад 23 ліпеня 2008 году «Аб Правілах беларускай артаграфіі і пунктуацыі».
Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2015 року», — Київ, Державна служба статистики України, 2015 zip(укр.)

Тымур праславіўся сваёй падступнасьцю, жорсткасьцю да заваяванага мясцовага насельніцтва. Выправа Тымура ў Кітай, якая пачалася пры канцы 1404 году, была перарваная яго сьмерцю ў лютым 1405 году. Памёр у месьце Атрар (руіны яго непадалёк ад упадзеньня Арыса ў Сырдар’ю ў цяперашнім Казахстане). Пахаваны ў маўзалеі Гур-Эмір у Самаркандзе.

Выхаванец футбольнай школы клюбу «Градэц Кралавэ». Прафэсійную кар’еру пачаў у 1998 годзе ў тым жа клюбе, у 2000 годзе перайшоў у «Манака», аднак, замацавацца ў складзе адразу ня здолеў, і таму ў 2002 годзе быў аддадзены ў арэнду ў клюб «Крэтэй» з аднайменнага прыгараду Парыжу. У 2003 годзе вярнуўся з арэнды й наступныя некалькі гадоў стала гуляў за «Манака», у складзе якога стаў фіналістам Лігі чэмпіёнаў у 2004 годзе.

Пісаў на польскай мове і лічыцца адным з найвыдатнейшых пісьменьнікаў польскага Асьветніцтва. 3 сакавіка 2009 у берасьцейскай бібліятэцы адбылася прэзэнтацыя кнігі Анатоля Гладышчука «Нямцэвічы. Сапраўдныя гісторыі»: дзёньнікі Ю. Нямцэвіча ўпершыню пабачылі сьвет на беларускай мове.

Пазначэньні адзінак, уваходныя ў вытворную, адлучаюць кропкамі на сярэдняй лініі (Н•м, Па•с), не дапушчаецца выкарыстаўваць для гэтай мэты знак «х». У машынапісных тэкстах дапушчаецца кропку не паднімаць або падзяляць пазначэньні прабэламі, калі гэта ня можа выклікаць непаразуменьня.

Родам з Лоска ці Віленшчыны. Верагодна, пачатковую адукацыю атрымаў у адной з пратэстанцкіх навучальных установаў. Мажліва, у Лоскай арыянскай школе.Скончыў Кёнігсбэрскі пратэстанцкі ўнівэрсытэт, дзе ў 1588 запісаўся як «Веніямін Будны, родам зь Літвы». Жыў пры двары беларускіх магнатаў — Я. Кішкі, наваградзкага ваяводы Т. С. Тышкевіча і яго пляменьніка А. Храптовіча. 3 1594 служыў аканомам у М. К. Радзівіла «Сіроткі». Адначасова займаўся пісьменьніцкай і перакладніцкай дзейнасьцю.

Слу́цкі аўто́бус — адзіны ў Слуцку від гарадзкога транспарту, які налічвае больш чым 100-гадовую гісторыю. Слуцкі аўтобус стаў адной зь першых пасьпяховых аўтобусных сыстэмаў у Беларусі. У той жа час, слуцкі аўтобус не зьяўляецца першай па працягласьці працы аўтобуснай сыстэмай у Беларусі, паколькі працаваў зь перапынкамі і рознымі мэтамі пры стварэньні прадпрыемстваў.

Вызначаўся старостам або іншым прадстаўніком улады ці фэадалам для ўдзелу і нагляду за правільнасьцю судаводзтва ў судах. Дасьледаваў акалічнасьці справаў, даваў па іх заключэнні суду ці сьведчыў пэўныя факты.

Хутар Шарынскі Востраў у пач. XX ст. заснавалі перасяленцы з суседніх вёсак. У 1917 паселішча ўваходзіла ў склад Каролінскай воласьці (Мазырскі павет Менскай губэрні).

Шугнанская мова — мова, прадстаўленая як у Аўганістане, так і ў Таджыкістане. У Таджыкістане носьбіты пражываюць у адміністрацыйным цэнтры Горна-Бадахшанскай аўтаномнай вобласьці мястэчку Харог і Шугнанскім ды Рашткалінскім раёнах. У Рашткалінскім раёне распаўсюджаныя шахдарынская й барваская гаворкі, у селішчах Верхні й Ніжні Баджуў Рушанскага раёну распаўсюджаная баджуўская гаворка. Колькасьць носьбітаў (у Таджыкістане, 1975) — каля 40 тыс чал.
Беларускія каталіцкія сьвятары, як а. Вінцэнт Гадлеўскі, якія прасоўвалі беларускую мову ў Касьцёле і займаліся падтрыманьнем беларускай нацыянальнай сьвядомасьці, таксама былі пад моцным ціскам уладаў і кіраўніцтва Касьцёлу. Польская каталіцкая герархія выдавала дакумэнты, якія забаранялі сьвятарам выкарыстоўваць беларускую мову ў касьцёлах і нядзельных школках у Заходняй Беларусі. У 1921 г. у Варшаве была выдадзеная брашура, у якой беларускія сьвятары крытыкаваліся за выкарыстаньне беларускае мовы: «Яны хочуць перайсьці з багатай польскай мовы да мову, якую сам народ называе простай і ўбогай».

Допыт можа быць працягнуты ў выпадку адмовы арыштаванага ад гэтых правоў. Аднак у гэтым выпадку абвінавачаньне павінна даказаць добраахвотнасьць адмовы.

Аляксандраўскі раён (па-ўкраінску: Олександрівський район) — адміністрацыйная адзінка на паўночным захадзе Данецкай вобласьці Ўкраіны. Адміністрацыйны цэнтар — мястэчка Аляксандраўка.

PzKpfw IV меў кампаноўку з разьмяшчэньнем сумешчанага трансьмісійнага аддзяленьня і аддзяленьня кіраваньня ў лабавай, маторнага аддзяленьня — кармавой, а баявога аддзяленьня — у сярэдняй частцы машыны. Экіпаж танка складаўся зь пяці чалавек: мэханіка-кіроўцы, стралка-радыста (якія разьмяшчаліся ў аддзяленьні кіраваньня і наводчыка), радыста, зараджалага і камандзіра танка (знаходзіліся ў трохмясцовай вежы).

Ян Ра́йніс (лат. Rainis) — псэўданім; сапраўднае імя й прозьвішча Я́ніс Плі́екшанс, (лат. Jānis Pliekšāns; 11 верасьня [ст. ст. 30 жніўня] 1865, хутар Варславаны, Курляндзкая губэрня, Расейская імпэрыя — 12 верасьня 1929, Юрмала, Латвія) — латыскі паэт, драматург, грамадзкі дзяяч, народны паэт Латвійскай ССР (1940).

Рэдкай зьяўляецца купюра ў 5 рублёў, у 2002 годзе замененая на манэты. У кастрычніку 2006 году ЦБ таксама абвясьціў пра свае пляны замены найболей папулярнай 10-рублёвай купюры манэтамі таго ж наміналу. Прычынай гэтага стаў кароткі тэрмін жыцьця купюры - 6—7 месяцаў супраць 10—15 гадоў для манэты. Цэнтрабанк, аднак, заяўляе, што ўсе выведзеныя з абароту банкноты і манэты будуць прымацца на працягу неабмежаванага часу.

Ключавым для чэскага піва стаў 1842 год, калі баварскі півавар Ёзэф Гроль зварыў у Пльзене піва новага тыпу — пільзнэр, якое стала своеасаблівым «заканадаўцам моды» ў Чэхіі і распаўсюдзілася па ўсёй Эўропе, а ў 1874 годзе зьявілася і ў ЗША. Так чэскае піва стала папулярным ва ўсім сьвеце.

Пры вызначэньні тэрміна ўстойлівая адзінка прапануюцца самыя розныя лінгвістычныя крытэрыі, але большасьць існуючых канцэпцыяў арыентуецца пры гэтым на пералічэньне катэгарыяльных якасьцей гэтай адзінкі. Яны зводзяцца да наступных:

Студэнтам Пецярбурскага тэхналягічнага інстытуту (1875—1880) удзельнічаў у польска-беларускіх і расейскіх рэвалюцыйных гуртках, вёў прапаганду сярод рабочых, зьбіраў грошы палітычным вязьням, фабрыкаваў пашпарты рэвалюцыянэрам. З 1879 году чалец партыі «Народная воля». Адзін з заснавальнікаў яе беларускай фракцыі, нацыянальная праграма якой надрукавана ў 1884 годзе ў часопісе «Гомон» (№ 2). Паводле народавольца Льва Ціхамірава(ru) (1852—1923), Грынявіцкі «называў сябе літвінам».
У выставах пачаў удзельнічаць з 1937 году. Пад час пражываньня ў Вільні заснаваў Віленскае таварыства мастакоў. Сябраваў з Пятром Сяргіевічам.

Ад 1832 — прэлат віленскае капітулы, ад лістапада 1846 — адміністратар Віленскае дыяцэзіі, ад 3 ліпеня 1848 — біскуп віленскі (кансэкраваны 17 сьнежня 1848 у касьцёле сьв. Кацярыны ў Пецярбургу).

Ішкашымская мова — распаўсюджаная ў некалькіх кішлакох Ішкашымскага раёну, што на самым поўдні Горна-Бадахшанскай аўтаномнай вобласьці. Серад ішкашымцаў распаўсюджаны ішкашымска-ваханскі білінгвізм, што асабліва зьвязана з даволі шырокаю практыкаю ішкашымска-ваханскіх шлюбаў. Ішкашымцы традыцыйна зьяўляюцца ішкашымска-ваханскімі білінгвамі, адзначаецца таксама валоданьне таджыцкай, шугнанскай, расейскай мовамі, часам — рушанскай, дары й кыргыскай. У суседніх аўганскіх рэгіёнах існуе сангліцкая мова, якая часам лічыцца дыялектам ішкашымскай, а таксама зэбацкая; пры гэтым у іраністыцы існуе тэндэнцыя па наданьні зэбацкай статусу гаворкі сангліцкай. Адначасова існуюць меркаваньні, паводле якіх ішкашымская, сангліцкая й зэбацкая зьяўляюцца хоць і блізкароднаснымі, але адносна асобнымі мовамі. Серад іншага адзначаецца фанэтычнае, лексычнае й граматычнае падабенства з ваханскай, аднак значная колькасьць адрозьненьняў не дазваляе разглядаць абедзьве мовы як часткі дыялектнага кантынуўму. Колькасьць носьбітаў для ішкашымскай — каля 800 чал., для сангліцкай — каля 100-150, зэбацкая, верагодна, поўнасьцю вымерла.

У творчасьці Яна Райніса арганічна спалучаюцца вобразная мэтафарычная форма з глыбокай філязофскай сымболікай, рэалізм з тонкім лірызмам, фальклёрныя матывы.

Разьвіцьцё беларускай мовы ў XIX стагодзьдзі праходзіла пад моцным уплывам палітычных канфліктаў на тэрыторыі былога ВКЛ, паміж расейскай імпэрскай уладай, якая спрабавала ўмацаваць сваё панаваньне над далучанымі тэрыторыямі, і палянізаванай шляхтай, якая спрабавала вярнуць стан папярэдне падзелаў. Адным з важных праяваў гэтага канфлікту было змаганьне за ідэалягічны кантроль над сыстэмай адукацыі. Польская і расейская мовы былі ўведзеныя ў якасьці моваў выкладаньняў, але агульны стан адукацыі насельніцтва заставаўся на нізкім узроўні да самага развалу Расейскай імпэрыі.

Т-62 мае дыферэнцыяванае супрацьснарадавае браняваньне. Бранявы корпус Т-62 уяўляе сабою цьвёрдую каробчатую зварную канструкцыю, якая зьбіраецца зь лістоў катанай бранявой сталі таўшчынёю 16, 30, 45, 80 і 100 мм. Лэбавая частка корпуса ўтворана двума зьбежнымі клінам 100-мм бранеплітамі: верхняе, разьмешчанае пад нахілам у 60° да вэртыкалі й ніжняе, якая мае нахіл у 55°. Барты корпусу складаюцца з суцэльных вэртыкальных 80-мм лістоў, а карма складаецца з вэртыкальнага верхняга ліста таўшчынёю 45 мм і 16-мм ніжняга, які мае нахіл у 70°. Дах корпуса ў раёне падбашэнай скрынкі мае таўшчыню 30 мм, а над маторна-трансмісійным аддзяленнем — 16 мм. Дно корпусу складаецца з чатырох штампаваных 20-мм лістоў і мае ў папярочным перасэку карытападобную форму. Лэбавыя й бартавыя лісты корпусу выкананы з хрома-нікель-малібдэнавай сталі 42СМ, карма й дах корпусу — са сталі 49С, а дно — з хромамалібдэнавае сталі 43ПСМ.
Традыцыйна лічыцца, што аўтарам зьяўляецца Ян, сын Зэведзея, любімы вучань і апостал Ісуса Хрыста. Нідзе ў пасланьні, аднак, ні ў пачатку, ні ў сярэдзіне твора, ніводнага разу не згадваецца імя аўтара. Аднак у пачатку ліста аўтар адносіць сабе да тых, хто быў сьведкай і ўдзельнікам тых падзеяў, што здарыліся, калі Хрыстос быў на зямлі. Таксама мова ліста вельмі падобная на тую, на якой было напісана чацьвертае Эвангельле, гэта прыводзіць на думку, што абодвы творы напісаны аднім аўтарам.

Васіль Кошачкін (па-расейску: Василий Кошечкин; нарадзіўся 27 сакавіка 1983 году, Тальяці, СССР) — расейскі хакеіст, брамнік магнітагорскага клюбу «Мэталюрг» і зборнай Расеі. Заслужаны майстар спорту Расеі (2010). Выхаванец тальяцінскага хакею.

Пазначэньні адзінак, якія ўтварыліся ад прозвішчаў, пішуцца з загалоўнай літары, у тым ліку з прыстаўкамі СІ, напрыклад: ампэр — А, мэгапаскаль — МПа, кіляньютан — кН, гігагэрц — ГГц.

Пралета́рый — былая вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці. Пралетарый уваходзіў у склад Іканскага сельсавету. Знаходзілася за 3 км на паўночны захад ад вёскі Іканы.

Кулікоўка (па-ўкраінску: Куликівка) — мястэчка ў Чарнігаўскай вобласьці Ўкраіны. Адміністрацыйны цэнтар Кулікоўскага раёну. Насельніцтва 5466 чал. (2015).

(1983 г.) - Танк, які прайшоў глыбокую мадэрнізацыю ў 1983—1985 гг. На танку была ўсталявана: дадатковая бранявая абарона вежы, карпусы й дна; гумаватканінавыя бартавыя супрацькамулятыўныя экраны; энтынэтроннае падбіваньне на вежы; лязэрны далямер КТД-2; балістычны вылічальнік БВ-62. Гармата мае цеплаахоўны кажух. Уведзена гусеніца ад танку Т-72.

«Всеукраїнське об’єднаньня „Свобода“» (па-беларуску: Усеўкраінскае аб’яднаньне «Свабода») — штотыдневая ўкраінская палітычная газэта нацыяналістычнага кірунку. Зьяўляецца партыйным выданьням Усеўкраінскага аб’яднаньня «Свабода». Поўная вэрсія налічвае 20 тыс асобнікаў. Гэта варыянт для падпісчыкаў, таксама газэта прадаецца ў гарадох Заходняе Ўкраіны: Львову, Тэрнопалі, Івана-Франкоўску, Луцку ды іншых меншых местах ды мястэчках. Вэрсія друкуецца «ў 2 колеры», чорны ды жоўты. Бясплатная вэрсія друкуецца раз на два тыдні, пад час выбараў яе наклад дасягае лічбы ў адзін мільён асобнікаў. Бясплатная вэрсія друкуецца ў адзін (чорны) колер.

У ангельскай лінгвістычнай літаратуры ольстэрска-шатляндзкія дыялекты часьцей за ўсё ўзгадваюцца пад тэрмінамі Ulster Scots і, асабліва ў ранейшых працах, Scotch-Irish. Літаральныя калькі гэтых назваў у асноўным выкарыстоўваюцца ў літаратуры краінаў былога СССР.

Край быў утвораны 1 ліпеня 2009 году па заканчэньні латвійскай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы і ўключыў у сябе Агланскую воласьць Прэйльскага раёну і Гравэрскую, Кастулінскую і Шкелтаўскую воласьці Краслаўскага раёну.

Зважаючы на недахопы граматыкі Тарашкевіча, браты Лёсікі распрацавалі праект яе рэформы, які быў прадметам разгляду Беларускай акадэмічнай канфэрэнцыі (1926).
У чыстым выглядзе малібдэн не сустракаецца. Прамысловае значэнне мае мінэрал малібдэніт MoS2. Буйнейшыя радовішчы — у ЗША, Канадзе, Чылі, Расеі, КНР, Казахстане. Таксама малібдэн уваходзіць у склад вульфэніту (PbMoO4) і паўэліта (Ca(MoW)O4) і іншыя малараспаўсюджаныя камэрцыйныя руды. Малібдэн таксама застаецца ў прадуктах перапрацоўкі медных і вальфрамавых руд. Малібдэн атрымліваецца з парашка аднаўленьнем вадароду ці ачысткай трыаксыду малібдэна ці малібдату амону.

Ольстэрска-шатляндзкія дыялекты ў асноўным распаўсюджаныя ў брытанскай частцы востраву Ірляндыя (Паўночная Ірляндыя, ня блытаць з гістарычным рэгіёнам Ольстэр), а таксама ў пэўных частках востраву, што належаць Рэспубліцы Ірляндыя. У брытанскай частцы Ірляндыі мова мае распаўсюджваньне на ўсходзе графства Антрым, поўначы графства Даўн, паўночным усходзе графства Лондандэры, а таксама ў рыбацкіх паселішчах мясцовасьці Мурн, што на паўднёвым усходзе Паўночнай Ірляндыі пры мяжы з Рэспублікай Ірляндыя. У Рэспубліцы Ірляндыя ольстэрска-шатляндзкія дыялекты маюць ужытак у мясцовасьці Лаган (графства Данэгол, паўночны захад Ірляндыі пры мяжы з Паўночнай Ірляндыяй).

Зь верасьня 1939 року ў складзе БССР, з 15 студзеня 1940 — у Ружанскім, з 25 сьнежня 1962 — у Пружанскім раёнах Берасьцейскай вобласьці (з 8 студзеня да 19 чэрвеня 1954 — Гарадзенскай вобласьці).

Найбольш шырокі распаўсюд ламаніны атрымалі на пераломе XIX і XX стагодзьдзяў, праніклі ў шматлікія пэрыядычныя выданьні і сталі папулярныя сярод шырокіх слаёў насельніцтва.

Нарадзілася ў Менску. Маці — Зоя Якаўлеўна (філёляг, Менск, Беларусь), старэйшая сястра — Юлія (загадчыца касай у аддзяленьні банку), сярэдняя сястра — Кацярына (рэжысэр масавых мерапрыемстваў), муж — Дзьмітры (сымфанічны дырыжор, Менск, Беларусь).

Магчыма быў суправіцелем бацькі Юрыя Яраславіча й яго намесьнікам у Пінску, які пры Юрыі Яраславічу становіцца другім горадам Тураўскага княства. Пасьля сьмерці бацькі, становіцца тураўскім князем, але пасьля 1170 году нечакана памірае. Меў сына Андрэя, які ў будучым стаў тураўскім князем. У Васкрасенскім летапісе згадваецца пад 1167, а ў Густынскім — пад 1168 годам. Разам зь іншымі князямі Русі выступаў супраць полаўцаў, якія рабавалі на Дняпры купецкія караваны, што плылі зь Бізантыі.

Адзіно, Вялікая Сала, Венядзееўка, Верхазёр'е, Высокава, Грыгарава, Дзераўнішчы, Домніна, Дубцы, Казьнева, Корыкава, Крутая, Лявенда, Левяндзянскі, Ляхі, Панава, Панаўскі, Саўкова, Селіна, Слаўцава, Старынкі, Сьцяпанькова, Толсьцікава, Урюсева, Фурсава, Чарнічанка.

Сучасная беларуская мова была перабудавана на аснове народных гаворак старой беларускай мовы, якія захоўваліся ў межах этнічнага пражываньня беларусаў XIX стагодзьдзя. У канцы XVIII стагодзьдзя, у часы падзелаў Рэчы Паспалітай, зьяўляецца вызначаная мяжа паміж старой беларускай мовай і ейным сучасным варыянтам.
Алта́йскі край (па-расейску: Алтайский край) — край на поўдні Расеі. Адміністрацыйны цэнтар — места Барнавул. Край уваходзіць у Сыбірскую фэдэральную акругу, мяжуе з Новасыбірскай і Кемераўскай вобласьцю, з рэспублікай Алтай і Казахстанам. Колькасьць насельніцтва на 2013 год складала 2 398 751 чалавек, што зьяўляецца 22 паказчыкам сярод усіх суб’ектаў фэдэрацыі.

Утвораны 15 студзеня 1940 году ў Берасьцейскай вобласьці. Па стане на 12 кастрычніка 1940 падзяляўся на 10 сельсаветаў: Брадоўскі, Котранскі, Крыніцкі, Мураўскі, Папялёўскі, Роўбіцкі, Старавольскі, Сухопальскі, Шчарчоўскі, Ялоўскі.

У траўні 1880 году Грынявіцкі пакінуў інстытут і, перайшоўшы на нелегальнае становішча, вырабіў сабе пашпарт на імя віленскага мешчаніна Ельнікава. Разам з А. І. Жалябавым, С. Л. Пяроўскай і іншымі ўваходзіць у цэнтральны нарадавольскі гурток прапагандыстаў. Адзін са стваральнікаў, аўтараў і наборшчыкаў нарадавольскай «Рабочей газеты», уключыў у выданьне газэты земляка А. С. Барэйшу. Уваходзіў у групу, якая ўсю зіму 1880—1881 гадоў сачыла за выездамі цара. 26 лютага 1881 году на кватэры Грынявіцкага адбыўся сход арганізатараў замаху на расейскага цара Аляксандра ІІ. Грынявіцкі стаў адным з 4 выканаўцаў, якім «Народная воля» даручыла тэрарыстычную апэрацыю. У сваім запавеце напісаў: «Аляксандар ІІ павінен памерці. Ён памрэ, а разам зь ім памрэм і мы, яго ворагі, яго забойцы… Гісторыя сьведчыць, што раскошнае дрэва свабоды вымагае чалавечых ахвяраў…».

Курытыба (па-партугальску: Curitiba) — горад у Бразыліі. Плошча: 434,967 км²; насельніцтва: 1 788 559 чалавек (3 595 662 з прыгарадамі). У горадзе маецца футбольны клюб «Курытыба».

Glock 36 — аўтаматычны пісталет вытворчасьці Аўстрыі, зьяўляецца паменшаннай вэрсіяй пісталета Glock 30. У адрозьненьне ад больш раньняга Glock (таксама пад патрон 45ACP), Glock 36 мае меншыя памеры, і масай на 120 грамаў менш, але з набойнікам толькі на 6 набояў.

Жыў у Енісейскай губэрні, з 1869 — у Енісейску. У лютым 1879 року былыя правы вернутыя, у 1880 вызвалены з-пад нагляду, атрымаў права выбару месца пражываньня, за выняткам сталіцаў, сталічных і Таўрыцкай губэрняў.

Некаторыя краіны не прынялі сыстэму СІ, або прынялі яе толькі часткова і працягваюць выкарыстаць ангельскую сыстэму мер або падобныя адзінкі.
Сучасныя дзеячы ольстэрска-шатляндзкага адраджэньня маюць вызначаны адрыў ад шатляндзкай літаратурнай традыцыі, на думку ірляндзкамоўнага актывіста А. МакПоліна сучасныя артаграфічныя сыстэмы ольстэрска-шатляндзкай мовы ствараюцца з мэтаю стварэньня незалежнай пісьмовасьці, дасягненьня афіцыйнага статусу й як мага большых пісьмовых адрозьненьняў ад ангельскай і, часам, шатляндзкай. Разам з гэтым, на думку МакПоліна сучасная пісьмовая ольстэрска-шатляндзкая мова ўвабрала ў сябе шмат пурызмаў і нэалягізмаў, ускладненага напісаньня некаторых словаў (напр., «хто» — qoho) і формаў, што кажуць пра няўстойлівасьць правапісу, што агулам адлюстроўвае не гістарычныя або сучасныя нормы маўленьня, а звычайную гаворку. У выніку гэтага на думку МакПоліна літаратурная ольстэрска-шатляндзкая часта зьяўляецца незразумелай носьбітам мовы. Як мяркуе доктар Дж. Кірк, сучасная літаратурная ольстэрска-шатляндзкая ёсьць «сумесьсю традыцыйных, захаваных, адроджаных, зьмененых і вынайдзеных рысаў», якія агулам уяўляюць сабою «штучны дыялект»; таксама на думку Кірка літаратурная ольстэрска-шатляндзкая не зьяўляецца пісьмовай формай традыцыйнага мясцовага дыялекту, а самі ягоныя носьбіты лічаць новую літаратурную мову даволі нелягічнай. На думку Г. Фэлканэра грошы падаткаплацельшчыкаў сыходзяць «у чорную дзірку незразумелых перакладаў». Зь іншага боку нядаўна выдадзеныя навучальныя матэрыялы маюць, як правіла, больш пазытыўныя ацэнкі.

Ана́паль (Анопаль) — хутар у Варнянскім сельсавеце Астравецкага раёну Гарадзенскай вобласьці. У адлегласьці 12 км на паўночны ўсход ад Астраўца, 15 км ад чыгуначнай станцыі Гудагай, якая знаходзіцца на лініі Маладэчна-Вільня, 263 км ад Горадні.

Мяркуецца, што назва месту пайшла ад выразу de Haag van de Graaf, што літаральна перакладаецца як «лес графа». У простай мове стала пашыранай назва Die Haghe ці Den Hag(h)e, аднак у афіцыйных дакумантах з XVII ст. выкарыстоўвалася назва 's-Gravenhage, якое лічылася больш мілагучным.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 23 ліпеня 2008 г. аб правілах беларускай арфаграфіі і пунктуацыі. Бібліятэка Вадзіма Зелянкова. Праверана 29 сьнежня 2011 г.

У 1992 годзе зноў убачыў сьвет расейскі рубель. Эканамічная крыза ў Расеі прывяла да гіпэрінфляцыі, у 1995 годзе Цэнтральны Банк Расеі нават адмовіўся ад эмісіі мэталёвае манэты, а самая дробная банкнота мела намінал у 1000 рублёў. У 1998 годзе была паведзеная дэнамінацыя расейскае валюты — 1000 дэнамінаваных рублёў абменьваліся на 1 дэнамінаваны рубель.

У 1573 і 1585 маланка пашкодзіла царкву, у выніку з-за пажару абрынуліся скляпеньні, вежа і дах. Вежа была перабудаваная ў 1609 року. У кастрычніку 1728 року вялізны чатырохдзённы пажар, у якім згарэла траціна Капэнгагену, цалкам зьнішчыў і катэдру. Праз дэкаду царква была адноўленая ў тым самым выглядзе і чырвонай цэгле. Інтэр’ер спалучыў гатычны і барокавы стылі.

Алесь Таболіч(нар. 16 чэрвеня 1979 у Жыткавічах, Гомельскай вобласьці) — музыка, лідэр гурту «Znich‎», дызайнэр, мастак, майстар па тату і пэрманэнтным макіяжы.
Флёра скамянела лесу налічвае больш за 46 розных відаў расьлінаў, якія былі знойдзеныя і ідэнтыфікаваныя. Ідэнтыфікацыя роду і віду скамянелых расьлінаў стала магчымай дзякуючы выдатнаму стану клеткавых структураў і характарыстык драўніны. Скамянелы лес на Лесбасе ўяўляе сабой экасыстэму лесу, які рос ў Эгейскім рэгіёне падчас бурдыгальскана ярусу ніжняга міяцэну, прыкладна 18,5 мільёнаў гадоў таму. Гэта быў зьмяшаны субтрапічны лес з разнастайнымі расьлінамі, галоўным чынам хвойнымі і пакрытанасеннымі (пладовымі) дрэвамі, зь нязначнай колькасьцю папарацепадобных. У раёне Сыгры быў знойдзены скамянелы продак папараці Pronephrium striacum.

Аўтар дзясяткаў артыкулаў, успамінаў, нэкралёгаў апублікаваных у газэтах «Бацькаўшчына» й «Беларус». Апублікаваны матэрыялы А. Шукелойця пра лёс музэйных фондаў вывезеных у час Другой сусьветнай вайны зь Беларусі ў Нямеччыну й Аўстрыю.

хрысьціянская Эўропа чакала ў гэты год канца сьвету, з-за таго, што існавала паданьне, што ён адбудзецца роўна праз 1000 гадоў пасьля расьпяцьця Ісуса Хрыста

3-я а́рмія (па-нямецку: 3. Armee / Armeeoberkommando 3 / A.O.K. 3) — вайсковае аб’яднаньне армейскага узроўню Імпэрскай Нямецкай Арміі падчас Першай сусьветнай вайны.

Дубонис А. К вопросу о влиянии соседей на литовское общество в период становления Литовского государства // RUTHENICA. Випуск 6. — Київ: Інститут історії України НАН України, 2007. с. 259—274. С. 260.

У Пакістане пушту зьяўляецца адной з рэгіянальных моваў, на якой размаўляе агулам 15,42% ад насельніцтва краіны. Пушту зьяўляецца моваю большасьці насельніцтва ў правінцыі Хайбэр-Пахтунхва, рэгіёне FATA і ў паўночнай частцы правінцыі Бэлуджыстан. Апрача таго, на мове таксама размаўляе частка насельніцтва раёнаў Міянвалі й Атак правінцыі Панджаб, а таксама пуштунская дыяспара ў розных гарадох па ўсёй краіне, у прыватнасьці ў местах Карачы й Гайдэрабад. Пуштунскае насельніцтва гораду Карачы зьяўляецца найбуйнейшым у сьвеце сярод гарадзкога насельніцтва пуштунаў, а ўласна прадстаўнікі народу складаюць блізу 25% ад насельніцтва гэтага гораду.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Валосавічы апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, дзе яны сталі цэнтрам воласьці Барысаўскага павету Менскай губэрні.

Белорусская ССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1947 года. — Мн.: Гос. изд-во БССР, 1947. — 300 с. — 10 000 экз. С. 232
Гарматнае ўзбраеньне Т-62 складае 115-мм гладкаствольная паўаўтаматычная гармата У-5ТС (2А20). Ствол прылады — змацаваны кажухом, даўжынёю 52,6 калібра / 6050 мм і забясьпечаны эжэктарам. Гармата мае гарызантальную клінавую засаўку, з полуаўтаматыкай спружыннага тыпу й электрычныя й рэзервовыя ручныя мэханізмы спуску. Супрацьадкатныя прылады складаюцца з гідраўлічнага адкатніка й гідрапнэўматычнага накатніка, разьмешчаных над ствалом прылады; звычайная даўжыня адкату складае 350—415 мм, лімітавая — 430 мм. Максымальны ціск у канале ствала складае 3730 кг/гл?, а максымальная дульная энэргія пры стральбе падкалібарным снарадам — 6,96 Мдж / 709 тс·м. Гармата забясьпечана прыладаю для выкіду стрэляных гільзаў з пружынна-тарсіоннай мэханікаю, пасьля стрэлу аўтаматычна выкідвалае гільзу праз люк у верхняй кармавой частцы вежы.

У сыстэме найменьня лікаў з кароткай шкалой назвы «мільярд» няма, а лік з 9 налямі завецца «більён». Аднак у некаторых краінах, якія ўжываюць сыстэму найменьня лікаў з кароткай шкалой, у тым ліку і ў Беларусі, замест «більёну» ўжываецца назва «мільярд» — і гэта адзіная назва, запазычаная з сыстэмы з доўгай шкалой:

У 1640 годзе абіраўся маршалкам Галоўнага Трыбуналу. У красавіку 1641 году атрымаў урад ваяводы вэндэнскага, а на мяжы 1642 і 1643 — ваяводы наваградзкага. Удзельнічаў у перамовах з маскоўскімі пасламі.

Напісаў «Гісторыю панаваньня Жыгімонта III» (т. 1—3, 1818—1819), «Жыцьці значных людзей XVIII ст.» (выйшла ў 1904). Выдаў «Збор гістарычных мэмуараў пра старажытную Польшчу» (т. 1—6, 1822—1833), у які ўлучаў «Дыярыюшы» С. і Б. Маскевічаў.

Амэрыканская нацыя ў асноўным склалася перад Вайной за незалежнасьць да канца 18 стагодзьдзя, але ў наступным у склад амэрыканцаў працягвалі ўлівацца прадстаўнікі розных этнічных і расавых груп, якія імігравалі ў ЗША. Асымілюючыся, яны ўплывалі на фармаваньне этнаграфічнай карціны, мовы і культуры амэрыканцаў. У канцы 19 ст. нараўне з іміграцыяй з Заходняй Эўропы ўзмацніўся прыток перасяленцаў з Азіі, што яшчэ больш павялічыла этнічную разнастайнасьць у краіне, хоць асыміляцыя гэтых імігрантаў яшчэ мацней, чым раней, абцяжарвалася расізмам і ўсялякімі забаронамі на міжрасавыя шлюбы, кантакты, засільлем Ку-Клукс-Клана, судом лінча і г. д.

Пушту́ (таксама пахто, пашто, аўга́нская, патані; саманазва: پښتو, вымаўл. [ˈpəʂt̪oː, ˈpəçt̪oː, ˈpʊxt̪oː]) — мова паўночна-ўсходняй галіны ўсходнеіранскай падгрупы іранскае групы індаіранскае галіны індаэўрапейскае моўнае сям'і, на якой размаўляюць пуштуны. Распаўсюджаная ў паўднёвай частцы Цэнтральнай Азіі, разам з мовай дары зьяўляецца афіцыйнай мовай Аўганістану, мае распаўсюджаньне у паўночна-заходніх частках Пакістану, а таксама ў асяродку пуштунскіх дыяспараў па ўсім сьвеце.

Бэнджамін Каўфман. Доктар Чарлз Сакарыдыс — чалавекалюб(анг.) // Нацыянальнае аб’яднаньне дасьледаваньня і лячэньня гомасэксуальнасьці, 2012 г. Праверана 1 сакавіка 2015 г.
Белару́ская мо́ва — загрожаная мова ўсходняе групы славянскае галіны індаэўрапейскае сям’і моваў, на якой размаўляюць беларусы і частка прадстаўнікоў этнічных мяншыняў Беларусі. Выкарыстоўваецца ў Рэспубліцы Беларусь, сумежных дзяржавах і беларускай дыяспары. У 2001 годзе налічвала прынамсі 6,7 млн носьбітаў. На 2011 год уваходзіла ў 100 найбольш ужывальных з амаль 400 высокаразьвітых пісьмовых літаратурных моваў сьвету.

Паводле перапісу насельніцтва ў Беларусі 2009 году ў Рэспубліцы налічвалася 429 чалавек, нацыянальнасьць якіх вызначаная як аўганцы, зь іх 204 чалавекі вызначылі мову сваёй нацыянальнасьці ў якасьці роднай.

Ад пачатку XVIII ст. усе цары тагачаснага Аўганістану (за выняткам Габібулы Калакані) зьяўляліся этнічнымі пуштунамі і размаўлялі на пушту ў якасьці другое мовы. Тым ня менш, моваю царскага двару зьяўлялася фарсі, тады як пушту зьяўлялася моваю пуштунскіх плямёнаў. Працэс папулярызацыі пушту распачаўся пры Амануле-Хане і набыў статус своеасаблівай дзяржаўнай ідэалёгіі. У 1930-х гг. актывізаваўся рух за пашырэньне ўжытку мовы пушту ў грамадзкім жыцьці і дзяржаўным справаводзтве, што спрычынілася да стварэньня кабульскага ўнівэрсытэту ў 1932 годзе і паўстаньня ў 1937 году акадэміі «Пашто Талана». Аднак нягледзячы на дадзеныя захады, аўганская эліта працягвала разглядаць мову дары як «вытанчаную» і як «сымбаль культурнага выхаваньня». У 1933 годзе Загір-шахам быў выдадзены ўказ пра вывучэньне і выкарыстаньне дары і пушту службовымі асобамі, праз тры гады пушту афіцыйна атрымала дзяржаўны статус з поўнымі правамі на яе выкарыстаньне ва ўрадзе і ў адукацыі, пры гэтым этнічна пуштунскія каралеўская сям'я ды большая частка чыноўнікаў працягвалі размаўляць на дары. У выніку гэтых захадаў мова пушту набыла статус нацыянальнае мовы, стаўшы сымбалем аўганскага нацыяналізму.

У аснове граматыкі ляжалі фанэтыка-граматычныя асаблівасьці тагачаснага сярэднебеларускага дыялекту, найперш «цьвёрдае р» і «моцнае аканьне». У правілах граматыкі выкарыстоўваліся як марфалягічны (пераважна), так і фанэтычны прынцыпы.

Сакратарыят падрыхтаваў і прадставіў на разгляд удзельнікаў Другога Ватыканскага Сабору некалькі важных дакумэнтаў, якія на ім былі зацьверджаныя:

Мэто́па (па-грэцку: μετόπη — «прастора паміж вачамі») — у архітэктуры элемэнт фрызу дарычнага ордара ў выглядзе каменных або керамічных плітаў, якія запаўняюць прамежкі паміж дзьвюма трыгліфамі. Мэтопы нярэдка ўпрыгожваліся рэльефамі, радзей — жывапісам.

У спрадвечныя часы жыў на беразе Акі заліхвацкі «хвацкі» добры хлапец, і зьязджаліся да яго часта на гулянкі такія жа як ён «хвацкія» хлопцы. Аднойчы яны вырашылі не разьяжджацца больш, а так і асесьці на гэтым месцы, ператварыўшы яго ў разбойніцкае гняздо. Заснаваную вёску назвалі ў гонар сябе «Ляхі». Ляхаўскіх сялян завуць «кашатнікі», бо да рэвалюцыі яны займаліся лоўляй котак і здачай іх на скуркі.

Харунжы вялікі каронны насіў харугву (сьцяг) Вялікага Каралеўства Польскага перад каралём падчас найважнейшых дварцовых цырымоній, такіх як каранацыя, пахаваньне, прыняцьцё ў падданства (омаж, васальства).
Суксэ-Мікалай (па-лацінску: Suxe sive Nicholaus) — адзін з нальшанскіх князёў (nobilis de Lettowia de provincia Nalsen). За часам вялікага князя літоўскага Шварна, недзе ў 1266—1268 г., уцёк разам з братам з ВКЛ у Рыгу, дзе ахрысьціўся зь імем Мікалай. Затым, 5 красавіка 1268 г., браты сталі васаламі рыскага арцыбіскупа Альбэрта аддаўшы яму свае страчаныя ўладаньні ў Нальшанах і атрымаўшы іх назад у якасьці фэодаў — такім чынам, на арцыбіскупа ўскладаўся клопат пра вызваленьне ўладаньняў сваіх васалаў з пад улады паганцаў. У 1272—1274 г. Суксэ прымаў удзел ў паходах лівонскіх немцаў на Аўкштайтыю, у тым ліку і Нальшаны, загінуў падчас аднаго з паходаў.

У ходзе вайны чыгуначнае палатно было моцна пашкоджанае, аднак пасьля было часткова адноўленае і выкарыстоўвалася для перавозкі войскаў міратворчага кантынгенту. Быў адчынены рух прыгарадных цягнікоў з Сухумі да Псова, Ачамчыры і Ткуарчала. У сувязі зь недахопам сродкаў чыгунка знаходзілася ў аварыйным стане і паступова руйнавалася. У 2002 годхе з рэек сышоў цягнік з расейскімі міратворцамі.

Тымур меў цюрскае паходжаньне. Зьяўляецца прапрадзедам Бабура, заснавальнік дынастыі Вялікіх Маголаў, якія зьяўляліся кіраўнікамі імпэрыі Вялікіх Маголаў ў Індыі да 1857 году. Тымур быў дзедам Улугбека, генія астраноміі й матэматыцы, які стварыў адну з самых вялікіх абсэрваторыяў у ісламскім сьвеце. А таксама збудаваў мэдрэсэ ў Самаркандзе й Бухары, ператварыўшы гэтыя гарады ў сусьветныя культурныя цэнтры навучаньня ў Цэнтральнай Азіі.

У красавіку 2015 году Надзея другі раз стала ляўрэаткай прэміі «Залатая маска» ў намінацыі «Опэра — жаночая роля» за выкананьне партыі Доньі Ісабэль, (Персел «Каралева індэйцаў», Тэатар опэры і балету, Перм)

З 1996 году Ленара зьяўляецца сябрам Малой Акадэміі мастацтваў Крыму. За актыўны ўдзел у культурным жыцьці Ўкраіны і высокі прафэсыяналізм неаднаразова была адзначаная дзяржаўнымі ўзнагародамі Ўкраіны.

Нягледзячы на тое, што Канстытуцыйны суд Босьніі і Герцагавіны абвясьціў герб Рэспублікі Сэрбскай неканстытуцыйным, сьцьвярджаючы, што ён не прадстаўляе нясэрбскае насельніцтва, што таксама жыве ў дадзеным этнытэце, сьцягу Рэспублікі Сэрбскай дазволілі застацца нязьменным. Камбінацыя колераў уяўляе сабою нацыянальны сьцяг сэрбаў, але і пансляванскія колеры.

У 1946 року ў выніку працы савецка-польскай зьмяшанай камісіі па дэмаркацыі беларуска-польскай граніцы да Польшчы адышлі 40 населеных пунктаў Шарашоўскага і Бераставіцкага раёнаў агульнай колькасьцю 1414 двароў (798 польскіх і 616 беларускіх), дзе пражывалі 7143 асобы.
Быкава — чыгуначная станцыя Разанскага напрамку Маскоўска-Разанскага аддзяленьня Маскоўскай чыгункі на тэрыторыі пасёлку Быкава, паблізу аэрапорту Быкава. Станцыя была адкрыта пры будоўлі чыгункі ў 1862 годзе, названая па вёсцы Быкаву (ня блытаць з пасёлкам, дзе станцыя разьмешчана). З 1933 абслугоўвае аэрапорт Быкава. Электрыфікавана ў 1934 годзе. Зьяўляецца прыпыначным пунктам для большасьці электрацягнікоў, а для некаторых — канчатковым. Ад станцыі адыходзяць пад’язныя шляхі да найбліжэйшых прамысловых прадпрыемстваў, у тым ліку ў пасёлак Кастрычніцкі і горад Жукоўскі. Станцыя ажыцьцяўляе апэрацыі з грузавымі вагонамі. Выконваюцца тэхнічныя апэрацыі па прыёме, адпраўленьні, абгоне, скрыжаваньні і пропуску грузавых і пасажырскіх цягнікоў, манэўровых апэрацыяў па прычэпцы / адчэпцы вагонаў да зборных цягніках, грузавы вывазны рух на станцыю Аэрапорт Жукоўскага ППЖТ. Між станцыяй Быкава і плятформай Удзельная знаходзіцца загружаны чыгуначны пераезд 33 км, які прапускае ў суткі 400 пар цягнікоў і 22 тысячы аўтамабіляў.

14 ліпеня 1714 году каад'ютар біскуп віленскі Мацей Анцут асьвяціў нарожны камень новага мураванага касьцёла. Будаваньне вялося ў 1719—1726 гадох мясцовымі мулярамі Якубам Бокшам, Юрыем Ўрлоўскім, Андрэем Шарэцкім, Юрыем Стапкоўскім. У кампазыцыю будынка ўлучылі дзьве гранёныя капліцы ранейшага гатычнага касьцёла. У 1723 годзе разбудаваны касьцёл асьвяцілі пад тытулам Божага Цела, у 1776 годзе пераасьвяцілі у гонар Перамяненьня Пана.

Пасада існавала ўжо ў час кіраваньня польскага караля Казіміра Вялікага. Першая пісьмовая згадка належыць пяру Яна Длугаша ў апісаньні ім Грунвальдзкай бітвы.

Уладзі́мер Уладзі́меравіч Маяко́ўскі (па-расейску: Владимир Владимирович Маяковский; 19 ліпеня 1893, сяло Багдадзі, Кутаіская губэрня (сучасн. Багдаці, вобласьць Імерэці, Грузія) — 14 красавіка 1930, Масква, РСФСР) — расейскі паэт, драматург; футурыст.

Палац (Folk-Modern) — альбом беларускага музычнага гурта Палац выдадзены ў 1995 годзе і перавыдадзены ў 2005. Альбом першапачаткова меў назву «Палац», але па колькі на вокладцы быў пазначаны стыль гурта — «Folk-Modern», альбом займеў і другую назву. Аднак афіцыйнай назвай сам гурт лічыць менавіта назву «Палац».

Вузел чыгунак і аўтадарог. Міжнародны аэрапорт Майкетыя (Maiquetia, Simón Bolívar International Airport). Марскі аванпорт Каракасу на Карыбскім моры — Ла-Гуайра.

Зь лінгвістычнага гледжаньня не існуе агульных характарыстык, якія дазвалялі б аб’ядноўваць памірскія мовы як асобную падгрупу ў складзе іранскіх моваў. Клясыфікацыя памірскіх моваў унутры іранскае групы моваў розная. Напрыклад, лінгвістычны партал Ethnologue разглядае памірскія мовы як мовы ў складзе паўднёва-ўсходняй падгрупы, адначасова з гэтым паводле энцыкляпэдыі Iranica памірскія мовы, як і пушту, лічацца мовамі ў складзе паўночна-ўсходняй падгрупы.
У кастрычніку 2010 году ў Пекіне адбыўся першы сольны канцэрт на сцэне пекінскай канцэртнай залі. Партыю фартэпіяна выканаў нязьменны канцэртмайстар, ляўрэат міжнародных конкурсаў Дзьмітры Паўлій. У 2011 годзе скончыла Санкт-Пецярбурскую дзяржаўную кансэрваторыю імя М. А. Рымскага-Корсакава па спэцыяльнасьці «сольныя сьпевы» (клас прафэсара Тамары Навічэнка; камэрная кляса — Ізотава Кіра Ўладзімераўна).

Камандзір танка ў небаявых умовах, як правіла, вёў назіраньне, стоячы ў люку камандзірскай вежкі. У баі для агляду мясцовасьці ён меў пяць шырокіх назіральных шчыліны па перыметры камандзірскай вежкі, якія давалі яму кругавы агляд. Назіральныя шчыліны камандзіра, як і ва ўсіх астатніх чальцоў экіпажа, забясьпечваліся ахоўным трыплэксным шклаблокам з унутранага боку. На PzKpfw IV Ausf.A якога-небудзь дадатковага прыкрыцьця назіральныя шчыліны не мелі, але на Ausf.B шчыліны абсталявалі рассоўнымі бранявымі засланкамі; у такім выглядзе назіральныя прыборы камандзіра заставаліся нязьменнымі на ўсіх наступных мадэфікацыях Апроч гэтага, на танках раньніх мадэфікацый у камандзірскай вежцы мелася мэханічная прылада для вызначэньня курсавога кута мэты, з дапамогай якога камандзір мог ажыцьцяўляць дакладнае цэлеўказаньне наводчыку, які меў аналягічны прыбор. Аднак з-за празьмернай складанасьці, гэта сістэма была ліквідавана пачынальна з мадэфікацыі Ausf.F2. Назіральныя прыборы наводчыка і зараджалага на Ausf.A — Ausf.F складаліся з (для кожнага з іх):

Пасьля вайны працаваў у сыстэме адукацыі ў лягерах для перамешчаных асобаў у Нямеччыне. Спрабаваў адшукаць у Баварыі сьляды вывезеных туды беларускіх музэйных каштоўнасьцяў. У пачатку 1950-х гг. пераехаў у ЗША. Працаваў тавараведам пры Інстытуце вытворчасьці моды, у краме вопраткі «Орбакг». Актыўны ўдзельнік жыцьця беларускай дыяспары ў ЗША. Шматгадовы старшыня Беларуска-Амэрыканскага задзіночаньня, сябра рэдакцыі газэты «Беларус», сябра Беларускага інстытуту навукі й мастацтва ў Нью-Ёрку.

Сілкаваньне валасяных цыбулінаў парушае паленьне і алькаголь, няўстойлівы расклад харчаваньня, начное няспаньне, штодзённае мыцьцё галавы жорсткай і хляраванай вадой, стрэс (праз адліў крыві ад галавы пры спазьме сасудаў). Таксама шкодзіць абыходжаньне без галаўнога ўбору ўзімку, захапленьне лазьняй і саўнай, як і багатая на халестэрын (ікра, яйка), вострая, вэнджаная, салёная, салодкая і тлустая ежа.

Усход // Памяць. Бабруйскі раён : Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / Гал. рэд. Г. П. Пашкоў. — Мн., 1998. — С. 597

Мова пушту клясыфікуецца як мова ў складзе паўночна-ўсходняй галіны індаіранскіх моваў, аднак згодна зь іншымі дасьледаваньнямі мова можа адносіцца да паўднёва-ўсходніх. Колькасьць пуштумоўнага насельніцтва налічвае каля 40—60 млн чал. па ўсім сьвеце.