Alegzandra/wili-2018-roplus huggingface dataset:
Post la Industria revolucio, eble triono de la ekonomia produktaĵo de la mondo estas derivita de industrioj. Multaj industrilandoj kaj multaj evolua/duon-evoluintaj landoj (Ĉina Popola Respubliko, Barato ktp.) dependas signife de industrio. Industrioj, la landoj kie ili ekzistas ene, kaj la ekonomioj de tiuj landoj estas interligitaj en kompleksa teksaĵo de interligiteco.

Iam la nocio de akropolo estis uzata nur por antikvaj grekaj urboj, sed hodiaŭ oni uzas ĝin por iaj artaj aŭ aliaj konstruaĵoj de aliaj antikvaj kulturoj kiel tiuj de la etruskoj, keltoj aŭ majaoj. Oni eĉ povos nomi la roman kapitolon akropolo.

Estante kontraŭulo de la neeraripovo papa li verkis du verkojn pr la Honorius-problemo (»Honorius und das sechste allgemeine Konzil«, Tübingen 1870, kaj »Causa Honorii papae«, Napolo 1870). En 1871 li tamen submetis sin al la nova dogmo kaj prezentis ene de episkopa cirkulero interpretadon ortodoksan. Tamen li ne perfortis profesorojn aŭ pastrojn unuope deklari sin. Eble li tiamaniere malhelpis eĉ skismon en Virtembergo.

La konstru-plano estis disvolvita antaŭ multaj jaroj kaj dum la urbo ekspansiiĝis kaj transportaj bezonoj ege ŝanĝiĝis, kritikistoj argumentas ke la komencaj stacioj malmulte helpos malgrandigi trafikŝtopiĝon aŭ plibonigi la transport-sistemon.

La unua dokumenta mencio de Bourg-Saint-Pierre datiĝas el la jaro 1125 kiel Burgus Sancti Petri. Bourg-Saint-Pierre estis etaploko ĉe la vojo trans la Montpasejo Granda Sankta Bernardo, kiun oni jam uzis almenaŭ en la 4-a jarcento antaŭ Kristo. La Monaĥejo Saint-Pierre du Mont-Joux estis menciita la unuan fojon jam en la jaro 812. Ĝi estis plurfoje detruita kaj en la jaro 1050 perdis sian signifon favore al la nova restadejo sur la pasejkulmino. Meze de la 11-a jarcento Bourg-Saint-Pierre fariĝis havaĵo de la Grafoj de Savojo. Post la konkero fare de la Valezaj Dekonoj en la jaro 1475 ĝi estis atribuita al la Voktejo Saint-Maurice, al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798. Tiam ĝi estis atribuita al la Distrikto Entremont. La transŝarĝrajton, kiun konfirmis la Valezaj Dekonoj al la loko en la jaro 1475 ĝi povis konservi ĝis 1809.

2579 Spartako estas malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de aŭgusto 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

Du pliaj linioj irantaj de nordo al sudoriento kaj de nordoriento al sudokcidento estas planitaj pli posten; la tempo-daŭro por ilia konstruo ne estas difinita.

Ĝi vivas en akvo kaj sur glacitabuloj ĉirkaŭ la Antarkto. Ĝi estas svelta foko, longas ĉ. 2–2,5 m, pezas ĝis ĉ. 220–230 kg. ĝi nutzras sin per planktonikaj kraboj laj larvoj. Ĝiaj trafiltras la akvon inter la dentoj por la nutraĵo (krilo).

La protagonisto, Gordon Comstock, estas aspiranta poeto kiu estas 'deklarinta militon' al ĉio, kion li perceptas ĉiea dependeco de mono ('Mono-Dio' laŭ lia priskribo) per tio, ke li forlasis sian postenon kiel reklam-verkisto ĉe reklam-firmao.
Kopenhago estis fondita ĉ. 1000 de Sven Forkbarba kaj lia filo Knuto la Granda. Ĝi estis tiam nur fiŝista vilaĝo ĝis la mezo de la 12-a jarcento, kiam ĝi estis posedaĵo de la episkopo Absalon, kiu fortigis ĝin en 1167. La bonega haveno antaŭhelpis la grandiĝon de Kopenhago al gravega komerca centro (el tio la nomo). Ĝi estas daŭre atakata de la Hansa Ligo. Ĝi estis defendata en la bataloj kontraŭ la svedoj de Karlo la 10-a. En 1801 la Brita floto sub la gvidado de Admiralo Nelson interbatalis kun la dana batalŝiparo en la haveno de Kopenhago. Kiam la britaj batalŝipoj bombardis Kopenhagon en 1807 por malhelpi la transdonon de la ŝiparo al Napoleono, la urbo suferis grandegajn damaĝojn kaj centoj da homoj mortis. Dum la 2-a Mondmilito Kopenhago kaj la tuta Danio estis okupitaj fare de la germanaj trupoj, de aprilo 1940 ĝis majo 1945.

Pro defendkialoj la unuaj loĝantoj de urbo elektis montetoj kun kiel eble plej krutaj deklivoj. Tiaj unuaj loĝejoj evoluis multloke al centroj de grandaj urboj, kiuj etendiĝis poste ĝis la najbaraj valoj.

(13864) 1999 XU166 estas malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 10-an de decembro 1999 dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

La pentraĵo estas grava ĉar ĝi estas samtempula vidaĵo montranta ĉiujn tri potencojn koncernitajn dum la 1750-aj jaroj en la Franca-Indiana milito (kiun oni povus pli ĝuste nomi "la Brita, Franca kaj Indiana milito"). Ĝi pripentras Majoron Generalon William Johnson malebliganta al denaska nord-amerika batalanto skalpi Baronon Dieskau, vundita kaj venkita franca soldato kuŝanta sur la grundo.

Ĉar ekzistas tute logikaj teorioj, kiuj supozas, ke la franka reĝo Sigibert [Zigibert] estis modelo por la figuro de la heroo Siegfried en la Nibelunga Sagao, jen sekvas komparo de la du personoj kaj ilia respektiva medio.

Kiam nur restis fari la piedojn por finigi ĝin, al Doloso mankis argilo. Li tuj revenis portante ĝin, sed tiam li trovis Prometeon en la forĝoĉambro. La titano ŝajnis amuza pri la sameco de la du figuroj, kaj li decidis enmeti ambaŭ kreaĵojn en la fornon, sed tamen la dua ankoraŭ ne havis piedojn. Post la fornado, li donis vivon al ili, kaj tial Vero bele marŝas kaj Mensogo nestabile sekvas ŝin. Pro tio oni diris ke vero ĉiam Venkas sur lama Mensogo.

Plastikaj bildoprogramoj troviĝas plejofte ĉe la portaloj kaj kelkaj kapiteloj, ĉe konzolokapoj de kelkaj sudaj kaj okcidentaj frontoj same kiel dise ĉe la orienta absido, do ĉe la ekstera muro de la altarejo. Arĥitekturo kaj plastiko interrilatas, se ili aperas aŭ ornamentaj aŭ ordigitaj laŭ bibliaj temoj (aparte Malnova Testamento kaj Kreo).

Taarstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de decembro 2015 la komunumo havis 918 loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südangeln, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Böklund.
Li estis anstataŭanta diplomato en Pollando. Tamen li estis pli konata kiel geniulo ol kiel diplomato. Estis li kiu prezentis la junan Voltaire, nome lian baptofilo, ĉe la societo Temple kaj ĉe Ninon de Lenclos. Restis el li verko Traité sur la musique des anciens publikigita post sia morto (Parizo, 1725).

La komunumo de Le Pecq situas en kurbo de la rivero Sejno, 19 km-ojn okcidente de Parizo, ĉe la piedo de la Kastelo de Saint-Germain-en-Laye.

Johano la 1-a estis 1511 vojvodo de Transilvanujo, en 1514 venkis super Georgo Dózsa kaj kruele ekzekutigis lin kaj liajn subestrojn. En 1526 li venis al batalo Mohács malfrue kun la milittrupoj transilvanujaj. Oni elektis lin reĝo la 5-an de novembro 1526 en la landkunveno de Székesfehérvár, kaj oni kronis lin la 10-an de novembro. En 1528 de antaŭ la trupoj de Ferdinando la 1-a enpremiĝis en Pollandon. Por rehavigi sian reĝecon li petis la defendon de la sultano Sulejmano la 1-a, kaj sekve en 1529 li denove iĝis reĝo de fortikaĵo Buda kaj de la plej granda parto de la lando. En 1538 en la pactraktato de Várad li postlasis sian landon post sia morto al Habsburgoj. En la sekva jaro disigis la pactraktaton kaj postlasis sian reĝecon al sia edzino kaj sia filo, János Zsigmond. Li estis sendecidema, senpova reĝo. Lia edzino estis Izabela Jogajlido, filino de la pola reĝo Sigismondo la 1-a, kiu estis lia bofrato.

Ein Heldenleben estas kontinua komponita simfonia poemo de proksimume 50-minuta prezentodaŭro, prezentenda sen interrompo. Origine la komponisto estis enigita kvin surskribojn aŭ movimentonomojn, kiuj laŭ lia deziro je pli malfruaj eldonoj de la partituro estis forigataj:

Tokorcs [tokorĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk.

La fervojmuzeo Bochum-Dahlhausen estas fervoja muzeo en la sudo de Bochum, kiun fondis la germana asocio por fervojhistorio 1977 sur la tereno de la fervojfunkciiga fabriko Bochum-Dahlhausen 1916 ĝis 1918 konstruita kaj en 1969 malfunkciigita. Ĝi estas kun areo da ĉ. 46.000 m² la plej granda privata fervojmuzeo de Germanio.

Van Tilburg, JoAnne: Engineers of Easter Island: archaeologists field test a theory of how Easter Island's moai were moved. Archaeology. J. 52, n-ro 6 (1999), p. 40-45

Agigea [aĝiĝa] estas vilaĝo en Dobruĝo, distrikto Constanța, Rumanio. Ĝi situas en la sudorienta parto de Rumanio, sur la dekstra bordo de la kanalo Danubo-Nigra Maro, rekte ĉe la Nigra maro, sur bordo de la Agigea-lago, naŭ kilometrojn sude de Konstanco, ses kilometrojn norde de Eforie.

Historie iaj industrioj iris en malkreskon pro diversaj ekonomiaj faktoroj, inkluzive de la evoluo de anstataŭiga teknologio aŭ la perdo de konkurenca avantaĝo. Ekzemplo de la unua estas la malkresko en aŭtoproduktado kiam la aŭto estis amasproduktita.
La infanteria fuorto MO S-18 „Ĉasarbaro“, unuflanka objekto de la II-a rezistkapabla grado, kun batal- kaj subtera etaĝoj, kun unu blenda kloŝo, estas ekstere rekonstruita al origina aspekto inkluzive de parto de la ĉirkaŭobjektaj obstakloj. En ĝia enirejkoridoro estas instalita memortabulo al komandinto de la objekto el la jaro 1938 al Jaroslav Švarc, al la pli malfrua partopreninto de okcidenta rezistmovado, al la paraŝutisto falinta en malegala batalo kontraŭ naziistoj en Prago dum Heydrich-periodo.

La vorto devenas el la araba trans la hinda lingvoj. La mezepokaj arabaj maristoj per la vorto "موسم" (prononcu: mausim = sezono), siavice de la semida radiko vsm "marki", priskribis venton en la Araba Maro, kiu ŝanĝiĝas laŭsezone.

Sansistemo aŭ Sanzorgado estas diagnozo, traktado, flegado, kaj evitado de malsano, vundo, kaj aliaj fizikaj kaj mensaj malkapabloj ĉe homaj estaĵoj. Sanzorgado estas farita de profesiuloj en flegado, dentokuracado, akuŝscienco, medicino, optometriko, farmacio, psikologio kaj de aliaj sanprofesioj. Ĝi referencas al la laboro farita por havigi primaran prizorgon, duarangan zorgon, kaj triarangan prizorgon, same kiel por publika sano.

Katolika liturgia jaro estas dirita la maniero per kiu la Katolika Eklezio dividas la jaran tempon por celebri la “misterojn” aŭ eventojn de sia Sinjoro.

Kun la celo krei dentajn implantojn, la homoj faris multajn provojn ne sciencajn, kaj pro tio la rezultoj estis terure malbonaj. Ĝis kiam en la komenco de la 1950-aj jaroj, pli precize en la jaro 1954, profesoro D-ro Per-Ingvar Brånemark havis akcidenton dum serĉesploro, kiun li kondukis ĉe la tibiaj ostoj de kunikloj. Li provis studi vivan ostosaniĝon post frakturo (ostorompiĝo) kaj pro tio li enmetis objektivojn de mikroskopoj en la tibiojn de kunikloj, kaj de temp'al tempo kunigis tion al mikroskopo, kaj li povis trarigardi la vivantan restrukturiĝon de ostoj kaj sangaj vaskuloj.

La listo de plej grandaj vulkanaj erupcioj entenas kaj eksplodajn kaj elfluajn erupciojn. Dum erupcio de vulkano estas elsputata lafo, piroklasto, vulkanaj bomboj, lapiloj, cindroj kaj multaj diversaj gasoj. Multaj erupcioj reprezentas danĝeron nur al la tute ĉirkaŭa areo. Sed la plej grandaj erupcioj sur tero havis regionan aŭ eĉ tutmondan efikon, kelkaj el ili afektis la klimaton kaj kontribuis tiel al amasmalaperoj. Vulkanaj erupcioj estas ĝenerale aŭ eksplodaj erupcioj, tio estas subitaj elsputoj de rokoj kaj cindroj, aŭ elfluaj erupcioj, tio estas elfluoj de lafo. Apartan liston estas donitan sube por ambaŭ tipoj.

(9459) 1998 FW113 estas malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 31-an de marto 1998 elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la projekto "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research).
La Plurlingva Biblio de Parizo, eldonita en dek volumoj zorge de la ŝtatkonsilisto de la financanta parlamento de Parizo Guy Michel Le Jay en la jaroj 1628-1645 ĉe la presisto Antoine Vitré de Parizo. Ĝi prezentas la versiojn hebrean, samarianan, ĥaldean, grekan, sirian, latinan kaj araban. Krome ĝi entenas, interalie, la unuajn tekstojn de la Malnova Testamento presitajn, zorge de Gabriel Sionita kaj Abramo Ecchellense, en la siria lingvo, plue en ĝi aperas la Samariana Pentateŭko kaj versio de Jean Morin (Joannes Morinus). Inter la kolaborantoj figuras ankaŭ Filipo el Akvino.

La aspidistro estas spinriĉa dom-planto kiun tiutempe oni konsideris simbolo de teda mezklasa gusto en Britio, kaj kiu ŝajne sekvadas Gordon-on tra la romano. La aspidistro en lia unuĉambra apartamento, kiun li klopodas mortigi, neniam mortas — ĝi ŝajnas nedetruebla.

Montrante Johnson reteni la agresivan agon de aliancano, la pentraĵo promocias "civilizajn" normojn de honoro kaj leĝojn de milito, male al la krueleco de "sovaĝuloj". Ĝi referencas al la koncernoj kaj debatoj kiujn la dungo de indianaj aliancanoj estigis inter Eŭropanoj, tra la tutaj konfliktoj en Nordameriko. La humana ago de Johnson kontrastas kun la reputacio de Johnson inkluzive tiun de "blanka sovaĝulo" pro lia ĝenerala sinteno.

En junio de 1950 Norda Koreio ekatakis sian sudan najbaron. Eksplodis sanga korea konflikto. Usonanoj, konsciantaj danĝeron de plua disvastigado de la komunismo, komencis finance subteni la francojn. Sovetunio kaj Ĉinio agnoskis Vietminh-on kiel oficiala registaro de Vjetnamio. Vjetnamio per tio iĝis batalkampo de malvarma milito.

La protetikaj procedoj, kiam rilatas al implantoj, estas multe pli akurataj. Mi diru: senkompare pli akurataj ol kiam oni prizorgas naturajn dentojn. La dento-teknikistoj povas pli facile labori, ĉar ĉiuj la kunaĵoj jam venas maŝinfabrikite pretaj. Kaj ĉiuj estas tenataj de ŝraŭboj, kiuj forte kaj precize premas ilin unu kontraŭ la alia.

Heinrich estas prapatro de la tiel nomata linio de Arnstadt. Post la frua morto de la patro lia pli aĝa frato Johann transprenis la pluan edukadon kaj instruis al li la orgenludadon. Kun li li transloĝiĝis la Suhl (urbofajfisto Hoffmann) kaj Schweinfurt.

Jacques Tati, naskiĝinta en Le Pecq la 9-an de oktobro 1907, filmreĝisoro kaj aktoro. Ekzistas skvaro laŭ lia nomo en la kvartalo L'Ermitage.

La Kerdokiono aŭ Grizdorsa kerdokiono estas la nura specio de kanisedo de la neotropisa genro Cerdocyon. La kerdokiono, ankaŭ nomata Arbara hundo pro ĝia simileco al domaj hundoj, vivas en Sudameriko, en Kolombio, Venezuelo, Surinamo, Paragvajo, Bolivio, Urugvajo, Brazilo kaj norda Argentino. Ĝi estas noktvaganta kaj ĉiomanĝanta. En ĝia dieto enestas fruktoj, ovoj, etaj mamuloj, reptilioj kaj kadavraĵoj. La Kerdokiono estas ofte konfuzebla kun ĝia parenco, la Arbara lupovulpo Lycalopex vetulus.

(1967) “Histoire, opposition, politique et piétisme traditionaliste dans le Ḥusn al Muḥādarat de Suyûti”, Annales Islamologiques (French) (PDF, 14.62 MB) 7, p. 33–90. Alirita 2010-07-22..
Post la disfalo de the Beatles en 1970 Paul instruis al Linda kiel ludi sur la klavaro. Kune kun aliuloj ili fondis novan bandon, Wings. Kvankam multaj muzikrecenzistoj kritikis la muzikajn talentojn de Linda, Wings fariĝis unu el la plej sukcesaj bandoj dum la 1970-aj jaroj. Linda plue disvolvis ŝian muzikan lertecon dum la jaroj kaj eĉ komencis verki kaj registri propran muzikon. Ŝia albumo Wide Prairie eldoniĝis post ŝia morto en 1998.

Wodzisław Śląski (jen pole, germane Loslau, ĉeĥe Vladislav) estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Wodzisław Śląski en distrikto Wodzisławski.

Post 875/6 li eniris en malferman konflikton kun al-Muvafak, kiu klopodis malsukcese elpostenigi lin. En 878, kun subteno de la frato de al-Muvafak, nome kalifo al-Mu'tamid, Ibn Tulun ekhavis la regadon de Sirio same kiel de la distriktoj landlimaj kun la Bizanca Imperio, kvankam la kontrolo de Tarso partikulare montriĝis malforta. Dum sia foresto en Sirio, lia plej aĝa filo kaj sendito, nome Abbas, klopodis ekhavi povon en Egiptio, kio kondukis al la enprizonigo de Abbas kaj la nomumo de la dua filo de Ibn Tulun, nome Ĥumaraŭajh, kiel lia heredanto. La dizerto en 882 de aĝa komandanto, Lu'lu', al al-Muvafak, kaj la dizerto de Tarso, devigis Ibn Tulun reveni al Sirio. Senpovigita, al-Mu'tamid klopodis fuĝi el la kontrolo de lia frato al la teritorio de Ibn Tulun sed li estis kaptita de la agento de al-Muvafak, kaj Ibn Tulun kunvenigis asembleon de juristoj ĉe Damasko por denunci al-Muvafak kiel uzurpinto. Lia klopodo en aŭtuno 883 por rekapti Tarson malsukcesis, kaj li malsaniĝis. Reveninte al Egiptio, li mortiĝis en Majo 884 kaj estis sukcedita de Ĥumaraŭajh.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,88 km², de kiuj 18,4% estas kovritaj de arbaro, 75,7% servas por agrikulturo kaj 3,8% por setlado.

Koncepto de la konkurso restas simila al la antaŭaj jaroj de la konkursoj Česko hledá superstar (Ĉeĥio serĉas superstelon) kaj Slovensko hľadá superstar (Slovakio serĉas superstelon). La amuzego komenciĝis elsendadi la 6-an de septembro 2009 kaj la venkinton la spektantoj devis elekti per elektado helpe de SMS kaj telefona elektado en Granda finalo, kiu estis elsendita la 20-an de decembro 2009.

De novembro 2007 ĝis marto 2008 produktiĝis la 11-a kineja filmo de la serio Star Trek ("stela vojaĝo"). La filmo reĝisorita de Jeffrey Jacob Abrams, kiu rakontas la antaŭhistorion de ĉiuj postaj Star-Trek-aventuroj, tutmonde en kinejoj videblas ekde la 7-a de aprilo 2009. Chris Pine en ĝi transprenis la ĉefan rolon de la junulo James T. Kirk, kiu dum la filmo iĝas la kapitano de la stelŝipo Enterprise, la plej potenca esplora kosma vojaĝilo de fikcia federacio de planedoj.
La filo de prusa oficiro frekventis gimnaziojn en Koblenz kaj Steglitz-Zehlendorf. Li aktivis en 1923 kontraŭ separiĝemaj samnacianoj de Rejnlando kaj la franca okupadtruparo en Koblenz, de kie li fuĝis Berlinon. Tie li aliĝis al ekstremismaj dekstraj grupoj. En septembro 1923 li partoprenis la Ribelon de Kostrzyn de la t.n. Nigra regna armeo. En marto 1924 li pasigis la abiturientan ekzamenon kaj iĝis jam en aprilo de la sama jaro oficirkandidato en Ulm. Samloke li plialtrangiĝis je leŭtenanteco.

(16156) 2000 AP39 estas malbone konata asteroido de la asteroida zono malkovrita la 3-an de januaro 2000 dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Al-Mustansir (arabe المستنصر بالله الثاني) Abu al-Kasim Ahmad estis membro de la dinastio de Abasidoj kiu estis enmprizonita de la nevo de la kalifo al-Musta'sim en Bagdado. Post la rabado de Bagdado fare de Mongoloj en 1258, li fuĝis al la Arabaj triboj en la dezerto, kie li forkaŝiĝis dum paro da jaroj, ĝis la Mamelukoj forpelis la Mongolojn el Sirio en 1260. Post iri al Kairo, Egiptio, al-Mustansir estis instalita kiel kalifo tie fare de la Mameluka Sultano Bajbarso en 1261. Li estis sendita kun armeo oriente por rekuperi Bagdadon, sed li estis mortigita de mongola kaptilbataleto ĉe Hīt en Irako en 1261, kaj estis sukcedita de sia dista abasida parenco (kaj antaŭa rivala kalifo, proklamita de la reganto de Alepo) Al-Hakim la 1-a. Kvankam li ne estis la rekta praulo de ajna el ili, la linio de Kairaj kalifoj kiun li fondis daŭris ĝis la otomana konkero de Egiptio en 1517, sed ili estis malmulte pli ol religiestraj figuroj por la Mamelukoj.

Industrioj povas esti klasifikitaj laŭ gamo da vojoj. Sur la pinta nivelo, industrio ofte estas klasifikita en sektorojn: Primara aŭ ekstrakcia, sekundara aŭ industria, kaj terciara aŭ servoj. Kelkaj verkistoj aldonas kvaran (scio) aŭ eĉ kvinan (kulturo kaj esplorado) sektorojn. Laŭ la tempopaso, la frakcio de la industrio ene de socio kaj ene de ĉiu sektoro ŝanĝas. Tiuj sektoroj estas la jenaj:

La komunumo Gelterfingen limas en nordo al Belp, en oriento al Gerzensee, en sudoriento al Mühledorf, en sudo al Kirchenthurnen, en sudokcidento al Rümligen, en okcidento al Kaufdorf, kaj en nordokcidento al Toffen.

Salesianoj de Don Bosco (ankaŭ Societas Don Bosco, Societas S. Francisci Salesii aŭ SDB) estas signifa romkatolika ordeno, kiu devene specialiĝis por laboro kun junularo. Sed en la 20-a jarcento ĝi disvastiĝis sian okupon al misia agado, donado de eksercicioj kaj helpo en paroĥa strukturo de diocezoj. La ordenon fondis itala pastro Don Bosco en la jaro 1859 kaj nomis ĝin omaĝe al sankta Francisko de Sales (papo Pio la 9-a aprobis regulojn de la ordeno en la jaro 1874.) Frunte de la ordeno staras rector major kaj la ĝenerala kunveno de la socio. En la jaro 1995 la ordeno havis proksimume 17.000 membrojn kaj administris 1616 centrejojn en 122 landoj de la mondo. Ekzistas ankaŭ virina formo de la ordeno - la t.n. salesianinoj (oficiale Kongregacio de Filinoj de Virgulino Mario Helpantino).
Tiu ilo konsistas el ŝraŭbo, titana kolo kaj sur tiu kolo la dento (krono). La unuan fojon la scienco akceptis teknikon, por anstataŭi la dentojn per implanto. Post lia eltrovo multaj aliaj sciencistoj ĉefe dentkuracistoj (stomatologoj) disvolvis aliajn implanto-specojn, jen ŝraŭboj, jen cilindroj preskaŭ ĉiuj kun granda sukceso.

La flago de Valgamaa konsistas el du egalaj larĝaj horizontalaj duonoj de koloro, la supra duono estas blanka kaj la suba verda (Pantone 355C). En la centro de la blanka duone estas blazono de Valgamaa, kiu estas blua kaj griza.

Al kliniko estas alveturigita mortanta maljunulino, kiu ankoraŭ havas tempon por sciigi nepinon, ke ŝi enfosis antaŭ Granda oktobra socialista revolucio en Leningrado trezoron. Kaj tiel okazos, ke ĉiuj, kiuj estis en la malsanulejo en ŝia proksimeco, subite troviĝas en la sama aviadilo direktanta en la ĉefurbon de USSR: ĉefkuracisto de la malsanulejo, du ŝoforoj de sanitaraŭto, edzo de virino, kiu atendis en la kliniko akuŝon, viro kuracanta sian rompitan kruron kaj memkompreneble la nepino de la maljunulino. La klopodo akiri la trezoron estas granda, sed nur la nepino konas la alian parton de indico, kiu tre helpos ŝin en la serĉado. Netradicia kunprodukta kunlaboro enigis en komedion, kiu ne ŝajnigas tro realaĵon, sed ĝi kapablas deŝiri per rapideco kaj vigle pasanta agadlinio.

Kudrilo estas speciala stanget-forma ilo kun akra pinto je unu ekstremo kaj trueto ĉe la alia. Ĝi servas por kunligi materialojn plej ofte el teksaĵoj per fadenoj. Tiun proceson oni nomas kudrado.

Ranua estas komunumo en la Laponia provinco de Finnlando, mallonge en finna Laponio. Ĝi situas en suda Laponio. En Ranua situas bestoĝardeno, kiu prezentas sovaĝajn bestojn de Norda Eŭropo.

La anuba paviano estas ankaŭ ofte nomiĝita oliveca paviano pro ĝia pelto, kiu de distanco ŝajnas verdgriza. Ĝia alia nomo venas de la egipta dio Anubo, kiu ofte estis representita de hunda kapo, kiu similas al la buŝumo de la paviano.

Jam inter februaro 1919 kaj julio 1920 ekzistis komuna "Litova-Belarusa Soveta Respubliko", kiu ankaŭ mallonge nomatis "Litbel". Tiu respubliko el la tereno de la hodiaŭa Litovio nur inkluzivis la teritorion ĉirkaŭ la urbo Vilno. Post subskribo de la pripaca traktato de 1920 inter Sovetunio kaj Litovio la litova teritorio redoniĝis al Litovio, sed rapide post tio konkerita de la armeo de Pollando (tial la demokratia respubliko Litovio inter la du mondmilitoj de la 20-a jarcento devis nomumi provizoran ĉefurbon, Kaŭnaso, ĉar la historia ĉefurbo Vilno estis kaj restis pole okupita, do ekster la ŝtataj limoj - pri la pola okupado vidu la artikolon "Centra Litovio").

Antaŭ la hungaroj restis tie kurganoj kaj 2 terfortikaĵoj, fine Georgo Rákóczi la 1-a kunstruis burgon. La unua mencio pri la komunumo okazis en 1291. En 1919 la rumanoj okupis la komunumon, post unu jaron la nova ŝtatlimo preteriras la vilaĝon.
La ekoregiono okupas areon de 133 500 kvadrataj kilometroj en la marbordaj ebenaĵoj de la okcidento de Turkujo, inkludanta mallarĝan zonon laŭlonge de la nordorienta marbordo de Marmora Maro, kaj de kontinenta Grekujo (escepte de la ekstrema nordokcidento) , kaj en la insuloj de Egea Maro. Krome, ĝi etendas landinternen ĝis ĝi atingas la limon de Grekujo kun Bulgarujo kaj kun la Respubliko Makedonujo.

Johano la 1-a, János Szapolyai, János Zápolya estis hungara reĝo inter 1526 kaj 1540 naskiĝinta la 2-an de februaro 1487, Spiŝa burgo kaj mortinta en Szászsebes (Rumanio) la 22-an de julio 1540.

Kina adapto de Jacquou le Croquant estis reĝisorita de Laurent Boutonnat en 2007 kun Gaspard Ulliel en rolo de Jacquou, Tchéky Karyo, Olivier Gourmet kaj Marie-Josée Croze.

De 1898-1905 li vivis en Dresdeno, unue kiel instruisto de la Fähnrich-lernejo (por oficirecaspirantoj) kaj kiel bibliotekisto de la Sekundogenitur-biblioteko, poste kiel asistento de la Historia Muzeo. Intertempe estis eldonita kaj liaj unuaj rakontoj, romanoj, dramoj kaj poemoj, sed ankaŭ literaturhistoriaĵoj (Pseudoromantik, 1904; Kritische Studien über das Dresdner Hoftheater, 1904). En 1905 Krüger habilitiĝis ĉe la Teknika altlernejo de Hanovro, kie li deĵoris kiel privata docento, ekde 1909 kiel profesoro pri germana literaturhistorio. Li konatiĝis kun Wilhelm Raabe, kies biografion li skribis (Der junge Raabe, 1911; Wilhelm Raabe, 1941). En 1913 li retiriĝis el la ŝtataj profesioj por tute koncentriĝi pri verkistaj kaj politikaj ambicioj. En Dresdeno li estis farinta membro de Jungliberalen Reichsverein kaj de la Naciaj liberaluloj; en 1910 li vane kandidatis por deputiteco en la Reichstag. Post la militoservo li iĝis je la fino de 1918 membro de la Popolkomitato de Gotha, en 1919 demokratia deputito de la Parlamento de Vajmaro kaj en 1920 ŝtata konsilisto en la landa registaro de la nove fondita ŝtato Turingio, paralele ankaŭ komandanto de la polico. En 1921 li transprenis la estradon de la Landa biblioteko en Gotha, en 1928 de la Landa biblioteko de Altenburg. En 1934 li transloĝiĝis al Neudietendorf.

Nienstädt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio.Fine de decembro 2015 la komunumo havis 4 566 loĝantojn.

Civilizo industria povas esti difinita laŭ multaj manieroj. Hodiaŭ, industrio estas grava parto de la plej multaj socioj kaj landoj. Registaro havendas iun specon de industripolitiko, reguligante industrian allokigon, industrian poluon, financadon kaj industrian laboron. Kriterio por mezuri la gravecon de industrio estas ofte la nombro de laborlokoj: kutime fabriko estas laborejo por multnombraj laboristoj, respektive dungitoj, ĉefe por la industrio de la mezo de la 20a jarcento kaj nune en disvolviĝantaj landoj kiaj Barato, Bangladeŝo ktp. Male aktualaj robotigitaj fabrikoj aŭ laborejoj povas esti funkciigataj per malgranda nombro de laboristoj. Ĉiukaze ĉiam registoj klopodas allogi industrion kiel plibonigon de la vivnivelo de la loĝantaro. Tamen foje estas ankaŭ malavantaĝoj pro industrio: nome poluo, bruo, maltrankvileco, riskoj ktp.
F. Kennedy, The Musical Tradition at the Roman Seminary During the First Sixty Years (1564-1621), in Bellarmino e la Controriforma, Atti del simposio internazionale di studi, Sora 15-a ĝis 18-a de oktobro 1986, pj. 629-660

Idoj de Orfeo estas 542-paĝa romano, originale Esperante verkita de Hendrik Bulthuis kaj eldonita en 1923. Ĝi estis "Kronita verko de la Akademio", kaj troviĝas sur la "Baza legolisto" de William Auld.

Dum la Agrara reformo de Stolipin en Rusio, kiu parte kondukis al masiva setlado de kamparanoj en Siberion, specifa tipo de vagono estis enkondukita por setlantoj. Ĝi konsistis el du partoj: unu por pasaĝeroj kaj alia por brutaro kaj agrikulturiloj.

Otomana Imperio sub gvidado de veziro Kara Mustafa komencis okupi la Aŭstrion ĝis Vieno. Sobieski ne atendis la armeojn marŝantajn de Litva Dukejo kaj mem marŝis rapidege (400 kilometroj en 8 tagoj) por milite helpi al Leopoldo la 1-a. La 12-an de septembro 1683 okazis la Batalo de Vieno gvidata de Johano la 3-a Sobieski. La venko de pola, germana kaj aŭstra armeo sub gvidado de Sobieski estis tiel granda ke ĝi haltis eskpansion de Turkoj en Eŭropo. Dum la batalo mortis dekkvin miloj da turkoj. De la flanko kristana pereis nur tri miloj da homoj. Papo Inocento la 11-a anoncis ke la 12-a de septembro estos la tago de la nomo de Maria. Komencis la retreto de otomana armeo kaj Sobieski venkis nove apud Štúrovo. Interesa estas ankaŭ ke dum retreto Turkoj lasadis multe da sakoj kun kafo. Tial Sobieski fondis en Vieno unuan kafejon kaj poste mem popularigis ĝin en Pollando kaj Litovio. Ĝis nun populara estas en Pollando la turka kafo kiel kafo preparata tre dense kaj varme.

Forlasinte la eŭropan komisionon li fariĝis la sola kandidato de la Unione politika unuiĝo de maldektraj kaj de parto de centraj partioj. En oktobro 2005 primara baloto kiun partoprenis 4,3 milionoj da balotintoj oficiale donis al li la investituron. La Unione gajnis per tre malgranda avantaĝo la parlamentajn balotojn de la 9-a kaj 10-a de aprilo 2006. Romano Prodi do anstataŭis Silvio Berlusconi kiel ĉefministro la 2-an de majo 2006.

Pavel Pavel kun 17 strakonicaj amikoj kreis 12-tunan provstatuon el betono kaj aŭtune en la jaro 1982 ili ĝin sukcese ekmovis. En la jaro 1985 li skribis al fama etnologo kaj vojaĝisto Thor Heyerdahl pri la sukcesa strakonica eksperimento. Heyerdahl akceptis la junan inĝenieron je propra ekspedicio al Paskinsulo. En la jaro 1986 tie efektiviĝis sukcesaj eksperimentoj kun moai kaj la juna inĝeniero solvis ilian transportmisteron - statuon, por kies translokigo Heyerdahl antaŭe supozis bezoni kelkcent homojn, li sukcesis "irigi" nur helpe de 17 personoj kaj kelkaj ŝnuregoj. Ekde tiu tempo vizitis Pavel Pavel Paskinsulon ankoraŭ trifoje. Dum la vizito en la jaro 2003 li lokigis kvar memortabuletojn en lokan muzeon. Temas pri bronzaj tabuletoj en la hispana, angla, rapa-nui kaj ĉeĥa lingvoj. Tie oni povas informiĝi pri translokigo de la statuoj fare de Pavel Pavel.

László Cholnoky [lAslO ĉolnoki], laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Cholnoky László estis hungara kemiisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio.
Ein Heldenleben (eo: Heroa vivo) op. 40 estas simfonia poemo de Richard Strauss. La verko finkomponita en la jaro 1898 apartenas al la plej maturiĝintaj malfruaj verkoj de la komponisto en ĉi tiu ĝenro. Strauss dediĉis la pecon al la tiam 27 jarojn aĝa Willem Mengelberg kaj al la Reĝa Koncertdoma Orkestro. Li unuafoje prezentis ĝin la 3-an de marto 1899 direktante la Frankfurtan Operan kaj Muzean Orkestron.

Jam en lernejo Repton, Isherwood trafis sian longdaŭran amikon Edward Upward kun kiu li verkis la strangajn storiojn "Mortmere", el kiuj kelkaj estis publikigitaj dumvive sed aliaj nur postmorte, dum aliaj estis resumitaj en Lions and Shadows. Li intence malsukcesis ekzamenojn kaj devis lasi Corpus Christi College, en Kembriĝo, sengrade en 1925. Dum kelkaj jaroj li loĝis kun violonisto André Mangeot, laboris kiel sekretario de la korda kvarteto de Mangeot kaj studis medicinon. Dum tiu tempo li vekis libron de sensencaj poeziaĵoj, nome People One Ought to Know, kiu ne estis publikigita ĝis 1982.

Nikso disŝutas la Ereban mallumon sur la ĉielo, formante tiel nokton. Poste ŝia filino Hemero dissolvas ĝin kaj ebligis tiel ke la lumo de Etero atingis la teron dum tago, ĉar la antikvaj grekoj pensis ke Suno ne estis la origino de lumo.

La unuaj pruvoj por biero ekzistas en la mezopotamia regiono. Ĝi apartenis al la nutraĵoj de la ĉiutaga bezono. Ĉe la romianoj la biero nomiĝis „cervisia“ laŭ Cereso, diino de la kampofruktoj.

Hull City estis fondita en la jaro 1904. Tradicie Hull ludas iliajn ludojn en la 2-a, 3-a kaj la 4-a anglaj ligoj, sed en la jaro 2008, post venko kontraŭ Bristol City ĉe Wembley, ili estis promocita al la F.A. Supra Ligo. Post du jaroj en la plej alta klaso de la angla futbalo, ili estis malpromocita en la Ĉampionado, la dua klaso de la angla futbalo.

La urbo estis rekonstruita kaj reloĝigita de romianoj kaj iliaj aliancanoj de aliaj ĉirkaŭaj keltiberaj triboj. Tamen, pro veteraj kaj agrikulturaj kialoj, aldonitaj al senneceso de milite strategia loĝoloko, post longa tempo, oni forlasis la monteton, sur kiu estis Numanco. La tempo forgesigis la situon de la urbo, kaj oni eĉ teoriis ke ĝi troviĝis en la nuna hispana provinco Zamoro, pro la detajloj donitaj de la romiaj verkistoj. En 1860, Eduardo Saavedra malkovris la ruinojn. La situo de la romiaj kampadejoj, kiuj ĉirkaŭis Numanco, estis precizigita de Adolf Schulten kaj nuntempe estas markitaj per blankaj fostoj. Arkeologiaj laboroj komencis en la jaro 1906. Tiaj laboroj ankoraŭ ne estas finitaj.

(14383) 1990 OY3 estas malbone konata asteroido de la asteroida zono malkovrita la 27-an de julio 1990 de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

Teŭĉjo estis ankaŭ elektita maskoto de la 97a Universala Kongreso de Esperanto okazinta en Hanojo en 2012. Grandega panelo montris lian bildon proksime de enirejo de la kongresa salonego, kie okazis la malferma kaj ferma solenaj ceremonioj.
Merkredo de la cindroj estas la unua tago de la fastsezono de Karesmo por la plej multaj okcidentaj kristanaj eklezioj. Ĝi estas la kvardeksesa tago antaŭ Pasko, la plej granda festo de la Kristana jaro, (la kvardeka, se oni ne nombras la dimanĉojn (ĉar ĉiu dimanĉo estas festotago de la reviviĝo de Kristo, kaj do ne povas esti tago de fasto). Ĝi do ĉiam devas esti Merkredo.

Revivigo de la klasika stilo en arkitekturo estis akompanita de burĝonado de scienco kaj inĝenierado kio tuŝis la proporciojn kaj strukturon de konstruaĵoj. Je tiu epoko, estis ankoraŭ eble por artisto designi ponton je la nivelo de strukturaj kalkuloj ene de la rigardo de ĝeneralisto.

Li komencis sian lernadon en Reggio Emilia, en la klasika liceo Ariosto, kaj magistriĝis kun laŭdo je 1961 ĉe Università Cattolica del Sacro Cuore en Milano pri jurisprudenco, prezentante tezon pri protektismo en la disvolvo de la itala industrio kun Siro Lombardini. Li daŭrigis sian lernadn en Milano, Bolonjo kaj ĉe la London School of Economics, kun la superrigardo de Basil Yamey.

Kompreneble la unuaj libroj en Esperanto estis gramatikoj kaj vortaroj. Sed jam la 14-a libro estis literaturaĵo kaj de tiam ambaŭ specoj de libroj aperis proksimume samkvante. La unuajn librojn eldonis la aŭtoroj aŭ tradukintoj mem. Tamen gramatikoj kaj vortaroj estis jam eldonataj de profesiaj eldonejoj antaŭ ol literaturaj verkoj. La serioza eldono de Esperantaj literaturaĵoj komencis per la fama kontrakto inter de Beaufront kaj L.L. Zamenhof, post kio de Beaufront kun helpo de Carlo Bourlet kontraktis kun la firmo Hachette et Cie, Paris, pri starigo de Esperanto-fako. Ĝis 1904 la firmo ne havis konkuranton, tiam Pál Lengyel fondis en Parizo la Centran Esperantistan Presejon kaj poste kun Théophile Cart kaj aliaj la Presan Esperantistan Societon (PES) por egalpezi la "novismajn" klopodojn de Bourlet. Tamen, Hachette restis ĝis la unua mondmilito la plej signifa eldonejo, regule aperigante kelkajn gazetojn, multajn librojn. Tre multe laboris ankaŭ PES, ekde 1910 la librofako de Brita Esperantista Asocio kaj de la firmo Friedrich Ellersiek.

Estas du tradiciaj studofinaj niveloj: Jeŝiva gedola (ישיבה גדולה, laŭvorte "granda jeŝivo") kaj Jeŝiva ketana (ישיבה קטנה, laŭvorte "eta jeŝivo"). En Usono la pli alta nivelo ankaŭ nomatas laŭ la aramea vorto Metivta aŭ Mesivta (מתיבתא, "akademio"). Jeŝivo por edziniĝintaj viraj studantoj nomatas Kollel (כולל, „kunveno“).

La desegna aktiveco de la arkitekto, el makro-nivelo (urbofasonado, pejzaĝarkitekturo) al mikro-nivelo (konstrudetaloj, ornamado kaj meblaro).

Pieter van Dokkum (nask. 27 marto 1847 en Stadskanaal (Groningen), mortis 20 febr. 1934 en Veendam) estis nederlanda lernejestro kaj E-isto de 1922. Ĝis sia morto li laboris kune kun sia edzino por Esperanto. Li estas nomata la pioniro de E en Groningen. Gvidis kursojn diversloke verkis lernolibron, 1924 (dua eld. 1931). (H J. B.) G. P. de BRUIN (Biografio, alveninta post fermo de la unua volumo de EdE kaj pro tio aperita je la kapvorto E-movado en Nederlando)
Pârvova (pirvova) (hungare: Porhó) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1230 loĝantojn (rumanoj); en 1992 702 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 15-a jarcento. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Lăpuşnicel.

Lastatempa tendenco estis la migrado de prosperaj, industriigitaj nacioj direkte al postindustria socio. Tio estas vidita per pliiĝo en la serva sektoro ĉe la malprofito de produktado, kaj la evoluo de informo-bazita ekonomio, la tielnomita informa revolucio. En postindustria socio, produktado estas translokigita al ekonomie pli favoraj lokoj tra procezo de ekster-apogado.

Dominanto de la regiono estas preĝejo de Sankta Georgo en Vápno situanta sur deklivo de altaĵo nomata Sušina, skribe atestita en la jaro 1366 kaj unika malfermita sonorilejo staranta en ombro de giganta tilio. Plia memorinda arbo estas vastbranĉa pirarbo en kampoj direkte al Malé Výkleky.

Ili reproduktiĝas ĉiun duan jaron kaj nestumas en malseka arbustaro aŭ makiso el 400 al 700 m de alto. Ili estas monogamaj, kaj ne ekreproduktiĝas ĝis ili estas ĉirkaŭ 10jaraĝaj.

Schongau [ŜONgaŭ] estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de decembro 2015 la komunumo havis 12 291 loĝantojn.

Maljuniĝante, la arbo kaviĝis. En 1696, la paroĥestro sukcese enigis 40 infanojn en la kaviĝintan trunkon. Li poste aranĝis 2 kapeletojn supermetitajn en la kavoj de la trunko. La malsupra kapeleto dediĉitas al Dipatrino de la Paco. En la supra kapeleto, iu amiko de la pastro aranĝis sian ermitan ĉelon. Post lia foriro, la kverko restadas sen luprenanto.

La komunumo Bourg-Saint-Pierre situas en la franclingva Suba Valezo, proksimume 30 kilometrojn sude de Saint-Maurice ĉe la vojo al la Montpasejo Granda Sankta Bernardo. Norde de la montpasejo fontas la rivero Dranse d'Entremont, unu el la fontriveroj de Dranse, kiu sur la komunuma teritorio nutras la baraĵlagon Lac des Toules. Sur la komunuma teritorio situas en sudo la Valsorey-Glaĉero kaj la Tseudet-Glaĉero, kies elfluoj nutras la riveron Dranse d'Entremont. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bourg-Saint-Pierre, la setlejo Bourg-Saint-Bernard kaj la rifuĝejo sur la pasejkulmino.

Industrio estis ĉefa sektoro de la ekonomio ekde la 19a jarcento kaj, ĝis la Dua Mondmilito, industrio estis la ekonomia sektoro kiu plej kontribuis al la Malneta enlanda produkto (MEP), kaj tiu kiu plej laboristarojn dungis. Ekde tiam, pro la pliigo de la produktiveco pro la plibonigo de la maŝinaro kaj la disvolvigo de la servoj, ĝi pasis al dua rango. Tamen ĝi plu estas esenca, ĉar ne povas esti servoj sen industria disvolvigo.

En 2005 aperis la SLA-aktiv, kiu havas hidrofilan (akvoŝatan) surfacon sur titano. Ĝis tiam oni uzis nur enplantaĵojn nur kun hidrofobaj surfacoj. la ostiĝo okazas dum 3 semajnoj. La unua enplantado okazis fine de 2005. [1]
Renesanca arkitekturo estas la arkitekturo de la periodo inter la komenco de la 14a kaj la komenco de la 17a jarcentoj en diversaj regionoj de Eŭropo, montranta konscian revivadon kaj disvolvigon de kelkaj elementoj de antikvgreka kaj romia pensaro kaj materiala kulturo. Stile, Renesanca arkitekturo sekvis al la Gotika arkitekturo kaj estis siavice sukcedata de la Baroka arkitekturo. Disvolviĝinta unue en Florenco, kun Filippo Brunelleschi kiel unu el ties plinovigantoj, la renesanca stilo rapide disvastiĝis al aliaj italaj urboj. La stilo estis portita al Francio, Germanio, Anglio, Rusio kaj aliaj partoj de Eŭropo je diferencaj datoj kaj kun variaj gradoj de tuŝebleco.

Post kiam la projekto suferis diversajn financajn malfacilaĵojn en la 1990-aj kaj fruaj 2000-aj jaroj, la unuaj tri stacioj estis origine planitaj por malfermi en 2007. Sed la malfermo estis tiam prokrastita al 2010. En 2007, decido estis alprenita malfermi la unuan linion en 2014, kaj la projekto nun konsistas el komence kvar stacioj anstataŭ tri. Tial ke financado por la projekto daŭre estis sporada, la dato de malfermo estis denove prokrastita. Aktuale en 2013, preciza dato de malfermo estas ankoraŭ necerta (en la plej bona kazo la unua linio povus malfermi en 2019).

Philemon NGANGU (naskiĝis en 1974, mortis la 26-an de junio 1999) estis filo de la konga Esperanto-aktivulo Nduantoni Ngangu. Li lernis Esperanton nur 8-jara kaj fariĝis Esperanta kantisto de la Evangelia Centro de Elaŭdataj Preĝoj.

Je la elvena ĵeto, lundantoj vetas je la antaŭvico aŭ la malantaŭvico. Se la ĵetulo ĵetas krapon, ĉiuj ludantoj perdas siajn antaŭvicajn vetojn. Se la ĵetulo ĵetas naturon, ili gajnas. Alie, la ĵeto iĝas la poentaro de la ĵetulo, kaj li refoje ĵetas.

Annie Le Houérou studis aplikitajn fremdajn lingvojn, poste publikan juron en la universitato de Rennes de 1979 ĝis 1984. Diplomita de la Regiona Instituto pri Adminisitrado, ŝi komencis labori en 1988 en la ministerio pri agrikulturo ĝis Parizo antaŭ ol estri, ekde 1993, la laboratorion pri evoluigo kaj analizoj de la departemento Côtes-d'Armor en la zoopoluso de Ploufragan.

La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra flanko de Berettyó, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Debrecen-Nagykereki, laŭ la hungara-rumana landlimo.
La insulo Mercury estas situanta je 800 metrojn ĉe la Golfo Spencer Bay, nome 110 km norde de Lüderitz. La insulo estas nur 750 metrojn longa (Norde-Sude) kaj ĉirkaŭ 270 m larĝa, atingante alton de 38 m super marnivelo. Ĝi estas kruta, rokeca, sen vegetaĵaro, kovrita de fajna tavolo de birda guano, kaj kun nombraj kavoj (unu el kiuj komplete trapasas la insulon). LA nomo de Mercury (hidrargo) devenas el la skueteco sentita tra la insulo dum okcidenta ondofrapado. Ties proksima setlejo (ankaŭ por birdoj) estas insulo Iĉaboe, ĉ. 65 km sude. Kun tiu, Mercury estas unu el du plej gravaj insulaj marbirdejoj en la Namibia marbordo. Sekve ĝi estas konstante loĝata de du-persona birdoserĉa stacio, konstruita sur la restoj de guana minejo ĉe la nordorienta flanko de la insulo. La insulaj nur 3 hektaroj estas hejmo de 16,000 pingvenoj, 1,200 suloj kaj 5,000 kormoranoj, kiuj teritoriaj dekojn da kilometrojn en maro, kaj revenas al la insulo por reproduktiĝi.

Generalo Johnson savanta vunditan francan oficiron el tomahoko de nord-amerika indiano (angle: General Johnson Saving a Wounded French Officer from the Tomahawk of a North American Indian) estas pentraĵo farita de Benjamin West, kompletigita inter 1764 kaj 1768. Ĝi pripentras scenon kiel observitan de denaskulo de Pensilvanio, tuj post kiam la montrita evento okazis. Ĝi troviĝas en la kolekto de Muzeo kaj artgalerio de Derby.

En ĉi tiu ampleksa malvolviĝo de la verko la frapinstrumentoj simbolas la antaŭenmarŝon de la armeoj, dum kiam trumpetosignaloj en la unua pasaĵo notita en 3/4-takto vokas al batalo, stranga variaĵo de la unua „kontraŭulo“-temo. La batalo progresas en la formo de tragedia evoluo de la antaŭe enkondukitaj motivoj kaj temoj. Per dolĉaj melodioj la violonoj rememorigas la heroon pri tio, ke la amatino sopiregas lian revenon. Vico de laŭtaj kaj ludoteĥnike tre postulemaj fanfarosignaloj aludas, ke la batalo atingis turnopunkton, dum kiam la muziko sin direktas sur harmonian kulminon en G♭-maĵoro kaj en la paralela tonalo e♭-minoro. La frapinstrumentoj penetras la tutan movimenton, kiu prezentas ilustre la viglan bataladon. Je la fino la temo de la heroo gajnas superecon super la kontraŭuloj haste retiriĝantaj en senekzempla kompozicia „murtapiŝo“ de homa konfrontado. La venko nun estas prezentata (denove en 4/4-takto) en variita ripetado de la herootemo kiel je la komenciĝo de la peco, ĉifoje tamen sur majesta, kontinue ripetata akompanmelodio en okonaj notoj. Nova kantebla temo aperas en la trumpetoj; ĝia larĝa evoluo transkondukas al la sekva parto.

La hodiaŭa politika komunumo Wilen estis fondita la 1-an de januaro 1998 post disiĝo de Wilen de la antaŭa municipkomunumo Wilen-Rickenbach kadre de la turgovia komunumreformo.

Li membriĝis al la ordeno en 1507 kaj estis de 1529-43 estro de la teritorio (germane Ballei, latine baiula, ballivia, esperante proksimume "voktejo") Hesio en Marburg.
La vilaĝo fondiĝis ĉirkaŭ 1600 apartenanta al fortikaĵo de Munkács. En 1910 vivis en Dunkófalva 694 loĝantoj, (626 rutenoj, 51 germanoj, 17 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Svaljava, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Obava/Dunkófalva. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.

Ne ĉiu muzikaĵo havas nur unu kodon. Eĉ en la popmuziko ekzistas multnombro de muzikaĵoj, kiuj havas klare pli kompleksan strukturon kaj al kiuj ne sufiĉas ununura fina parto. Jen la kodo funkcias kiel parto antaŭ la vera fina parto: ekz. ĝi disbranĉiĝas lastan fojon al rekantaĵo, de kompleta strofo kun aŭ sen rekantaĵo, aŭ kun interstrofo (ponto) kaj saltas finfine en t.n. kodeton, kiu estas notita per du apudaj kodosignoj.

La Nibelunga sagao, germane Nibelungensage, estas heroa legendo, kiu dum la mezepoko en Germanio kaj Skandinavio tre famis kaj dum jarcentoj pludoniĝis en pluraj malidentaj versioj. Ĝia plej konata skriba fiksiĝo estas la mezaltgermana Nibelunga kanto, germane Nibelungenlied, kiu kreiĝis ĉirkaŭ la jaro 1200 supozeble en la regiono de Passau ĉe la hodiaŭa limo inter Germanio kaj Aŭstrio.

Búcsúszentlászló situas en valo en Montetaro Zala laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Nagykanizsa-Szombathely. Zalaegerszeg troviĝas 13 km-ojn for.

Li spruĉis el Ĥaoso, sed laŭ la orfea tradicio li estis filo de Ĥrono kaj Ananko. Erebo estis frato kaj edzo de Nikso (Nokto). Li mem naskis Eteron, kaj kun Nikso estis patro de multaj idoj: Hemero (la taglumo), Moroso, Karono, Eroso, Eleoso, Epafo, Epifrono, Ptono kaj la keresoj.

La virinoj ofte farbigas la lipojn por akiri belecon. Kelkaj riĉaj virinoj eĉ dikigas, operacias la lipojn por altiri pli grandan seksan atenton.

Poste la Glasbach fluas supre de la burgo Diemerstein antaŭ ĝi fluas por 500 m tra tubo. post ĝi fluas denove ĉ 100 m subĉiele ĝis ĝi denove malaperas en tubo kaj nur mallonge antaŭ ĝia fino ĝi denove fluas subĉiele kaj enfluas la rojon Hochspeyerbach de maldekstre sur alteco de 242 m.

Liaj gepatroj estis Etero kaj Geo aŭ, laŭ Cicerono, Erebo kaj Nikso. Lia samsignifa diino estis lia fratino Apato, kaj lia mala spirito, Aleteio (Vero).

Béla Zoltán akiris juran diplomon en Budaperŝto. Komence li estis juĝisto ekde 1888, ekde 1900 internacia juĝisto. Post jaroj li estis membro de supera juĝejo. En la jaro 1919 li estis ministro pri justico nur 2 monatojn en Kabineto Huszár, poste li partoprenis en internaciaj verdiktoj. Ekde 1927 li estis senatano.

Kun arkitekturo estas ligita ankaŭ urboplanado aŭ urbokonstruado, ĝi havas multon komunan kun skulptarto kaj monumenta pentroarto. Dum historia evoluo ĝiaj stil-ŝtupoj plejparte kongruis unu kun la alia, kvankam malgrandaj kronologiaj intervaloj rimarkeblas.

(6421) 1993 XS1 estas malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 6-an de decembro 1993 de la japanaj astronomoj Seiji Ueda kaj Hiroshi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).