Alegzandra/wili-2018-roplus huggingface dataset:
Праславянскі (да XIII ст.). Дадаткова ў расейскім і савецкім мовазнаўствах вылучаюць пэрыяд існаваньня агульнай старажытнай усходнеславянскай (старарускай) мовы (узьнікненьне каля VII—VIII стагодзьдзяў). Сучасныя навукоўцы ставяць існаваньне такога пэрыяду, як і агульнай старажытнарускае мовы, пад пытаньне.

Пасьля маршу ўлады былі вымушаныя прыняць Закон аб грамадзянскіх правах, які забараняў сэгрэгацыю ў грамадзкіх месцах, і Закон аб выбарчых правах, які ўсталёўваў роўныя правы на выбарах для афраамэрыканцаў.

Самуіл Кастравіцкі быў сынам лекара, беларускага грамадзкага дзеяча Амброжыя Кастравіцкага. У 1915—1918 гадах вучыўся ў менскай гімназіі. Пазьней служыў у Войску Польскім, скончыў школу падхарунжых у Варшаве, у сьнежні 1921 звольнены ў запас. У 1923 вывучаў права ва ўнівэрсытэце Стэфана Баторыя ў Вільні. У 1930-я гг. працаваў у Варшаўскай зямельнай Палаце.

Пацярпеў шэраг сур’ёзных паразаў (на Чудзкім возеры 1242, бітва пры Дурбэ 1260 і іншыя). У Лівонскай вайне разгромленыя расейскімі войскамі, пасьля чаго ліквідаваныя.

Айцец Канстанцін быў вядомым прапаведнікам, шмат часу прысьвячаў на малітву. Прыхаджане з увагай слухалі яго казаньні. Таксама сьвятар выкладаў Закон Божы ў трох вясковых школах, а ў 1916 годзе пачаў выконваць абавязкі загадчыка Беразьвецкай жаночай вучэльні, якая была эвакуяваная ў Шаркоўшчыну.

Кароль Фруэла I, чацьвёрты з астурыйскіх манархаў, быў першым, хто вырашыў пашырыць горад, пабудаваўшы ў ім палац і царкву. Падчас панаваньня Альфонса II горад стаўся сталіцай каралеўства.

Ходнікі ўпрыгожаныя выявамі Ісуса Хрыста і апосталаў. Інтэр’ер таксама дэкараваны выявамі 12 апосталаў, уваскрослы Хрыстос, які дэманструе раны на целе.

З 10 гадоў спявала ў дзіцячым хоры, саліравала да 17 гадоў. Першая песьня, сьпетая сольна ў хоры, — «Радзіма мая дарагая» на музыку Ўладзімера Алоўнікава.

Іртыш (па-расейску: Иртыш, па-казаску: Ертiс) — рака, левы і галоўны прыток Оба. Даўжыня — 4248 км (даўжэй за сам Об). Разам яны складаюць самую даўгую раку ў Расеі, другую паводле даўжыні ў Азыі і сёмую ў сьвеце (5410 км). Іртыш - найдаўжэйшы прыток у сьвеце (сярод рэк, што не ўпадаюць у мора ці акіян). Іртыш цячэ праз тэрыторыі Расеі (2010 км), Казахстана (1700 км) да КНР (525 км), упадае ў Об каля Ханты-Мансійску. Выкарыстоўваецца для арашэньня. 3 ГЭС. Канал Іртыш-Караганда. Левыя прытокі: Вагай, Табол, Конда, Оша, правыя прытокі - Ішым, Ульба, Уба, Бухтарма, Тара, Уй, Ом, Туртас, Дзям'янка, Шыш, Туй, Нарым, Калжыр, Курчум ды іншыя. На рацэ разьмешчанае прэснае возера Зайсан плошчай 1810 км².

У 1992 годзе было ўтворана Таварыства олсьтэрска-шатляндзкай мовы, мэтай якога стала прасоўваньне й папулярызацыя мовы ў вуснай і пісьмовай камунікацыі, а таксама ва ўсіх галінах грамадзтва. Некаторыя зь сябраў арганізацыі разглядаюць ольстэрска-шатляндзкую як асобную мову.

Уваходзіў у склад Рады БНР, а таксама быў сябрам Канвэнту старэйшынаў Рады БНР. Плянавалася, што ў Міністэрстве замежных справаў Беларускай Народнай Рэспублікі атрымае пасаду кіраўніка Місіі ў Рыме. Сябраваў зь Янкам Купалам, у студзені-лютым 1920 дзяжурыў каля ложка хворага паэта ў менскім шпіталі.
Даклакна немагчыма вызначыць, калі было напісана пасланьне, нават цяжка вызначыць, ці было сьпярша напісана пасланьне, а потым Эвангельле, ці наадварот. Хутчэй за ўсё пасланьне было напісана ў апошнія десяцігодзьдзі I стагодзьдзя, а таму месцам напісаньня лічыцца Эфэс, дзе апостал Ян правёў апошнія гады свайго жыцьця.

На 27.07.2013, паводле статуту, у арганізацыйна-адміністратыўнае структуры “Русской православной церкви” ёсьць толькі адзін экзархат: “Белорусский экзархат Московского патриархата”, які знаходзіцца на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.

Грудны. Выклікае боль, паколваньне, здранцьвеньне і зьніжэньне цяглічнай сілы рук у выніку паражэньня ў грудным аддзеле хрыбетніка. Прычынай узьнікненьня бывае артроз, міжпазванковая кіла, остэафіт і пашкоджаньне хрыбетніка.

Схаваўшыся, айцец Міхаіл бачыў, як п’яныя камуністы катавалі айца Канстанціна. Сьвятара білі рыдлёўкай па галаве, адсеклі вуха, вырывалі валасы на галаве, пераламалі нагу. Перад сьмерцю ў яго запыталі апошняе жаданьне — і сьвятар папрасіў дазволу памаліцца. Пасьля кароткай малітвы сьвятара аглушылі моцным ударам і жывога закапалі ў яму.

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Узда абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году ў адпаведнасьці з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, у Ігуменскі павет («падраён») Менскага раёну. 17 ліпеня 1924 году Ўзда стала цэнтрам раёну (з 25 сьнежня 1962 да 30 ліпеня 1966 году ў Койданаўскім раёне). 27 верасьня 1938 году паселішча атрымала афіцыйны статус пасёлку гарадзкога тыпу. У Другую сусьветную вайну з 27 чэрвеня 1941 да 26 чэрвеня 1944 году мястэчка знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.

Наадзілася 7 траўня 1986 году ў Ташкенце (Узбэцкая ССР) у сям’і інжынэра (бацька) і пэдагога (маці). У 1991 годзе пераехала ў Сымфэропаль (Крым), дзе зрабіла першыя крокі ў творчасьці, перамогшы на конкурсе «Крымские звёздочки — 91».

У бізнэсе Блізьняты – пэрыяд, калі маладая фірма павінна наладжваць кантакты, дасьледаваць рынак, вывучаць канкурэнтаў і знаходзіць партнэраў.

Трансатлянтычны тэлеграфны кабэль — падводны кабэль, пракладзены па дне Атлянтычнага акіяну для ажыцьцяўленьня тэлеграфнай сувязі. Першы кабэль быў пракладзены ад вострава Валентыя ў заходняй Ірляндыі да ўсходняй часткі Ньюфаўндлэнда. Першае злучэньне адбылося 16 жніўня 1858 году, а перадача паведамленьня з Паўночнай Амэрыкі ў Эўропу праз Атлянтыку, якая займала ня менш за 10 дзён — дастаўкай караблём — сталася пытаньнем хвілінаў. На замену тэлеграфнаму кабэлю з часам прыйшоў Трансатлянтычны камунікацыйны кабэль.

Шмат якія правілы ў граматыцы адсутнічалі або былі недапрацаванымі, напрыклад, нарматывы напісаньня складаных словаў, некаторых канчаткаў, прозьвішчаў, імёнаў, геаграфічных назваў, і дапрацоўваліся іншымі аўтарамі ў практычна выкладаных граматыках.

Надзе́я Анато́леўна Ку́чар (нар. 18 траўня 1983 году, Менск, Беларусь) — беларуская опэрная сьпявачка (сапрана), салістка Муніцыпальнага тэатру Сант’яга, Вялікага тэатру Жэневы і пермскага тэатру опэры і балету, «Сьпявак сьвету — 2015».
Бацька быў родам зь вёскі Выйлава (Бялыніцкі раён, Магілёўская вобласьць), маці — зь вёскі Ерамееўшчына (Дубровенскі раён, Віцебская вобласьць). У дзяцінстве размаўляла па-беларуску.

Анры Жульен Фэлікс Русо (па-француску: Henri Julien Félix Rousseau, па мянушцы «Мытнік» франц. Le Douanier; 21 траўня 1844, Ляваль, Францыя — 2 верасьня 1910, Парыж, Францыя) — францускі жывапісец-самавук, адзін з самых вядомых прадстаўнікоў наіўнага мастацтва, або прымітывізму.

Працы Сяўрука захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музэі, музэях Вільні, кватэры-музэі, а таксама ў фондах Нясьвіскага гісторыка-краязнаўчага музэю (1114 работ).

Струга — вёска ў Столінскім раёне Берасьцейскай вобласьці, за 5 км на паўночны ўсход ад Варанёў, на поўдзень ад Малых Вікаравічаў. Струга ўваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Струскага сельсавету.

З 1993 г. ў Чаромсе дзейнічае гурт Чарамшына (па-польску: Czeremszyna), які выконвае песьні беларуска-ўкраінскага памежжа ў стылі фолк. Яго чальцы арганізоўваюць у Чаромсе з 1996 г. «Фэстываль мноства культураў і нацыяў — Зь сялянскага панадворку» (па-польску: Festiwal Wielu Kultur i Narodów - Z wiejskiego podwórka). У Чаромсе дзейнічае таксама дзіцячы фальклёрны калектыў Гілочка, які выконвае ўкраінскую народную музыку. Саюз украінцаў Падляшша ладзіць тут фэстываль Украінскія джэрэлы (Традыцыі і трансфармацыі), а Беларускае грамадзка-культурнае таварыства — штогадовы Беларускі Фэст.

Пародыя (грэц. παρῳδία — сьпевы навыварат) — камічнае перайманьне стылю і кірунку пісьменства, што знарок скажае і акарыкатурвае рысы арыгінала дзеля высьмейваньня. Ёсьць крытыкай твора паводле мысьленнага і стылёвага напаўненьня, мастацкага разуменьня і грамадзкага стаўленьня творцы. Пры перайманьні жанра арыгінала захоўвае яго кампазыцыю і стыль. Супярэчнасьць выгляду арыгінала паводле зьместу спрыяе адрознаму сэнсаваму напаўненьню і адваротнаму тлумачэньню яго асноўнай думкі. Мастацкая вартасьць заключаецца ў выразнай пазнавальнасьці рысаў арыгінала.

Лівонскі ордэн (па-лацінску: Fratres miliciae Christi de Livonia, па-нямецку: Bruder der Ritterschaft Christi von Livland) — каталіцкая дзяржаўная і ваенная арганізацыя нямецкіх рыцараў-крыжакоў у Лівоніі на землях куршаў, ліваў, земгалаў у 1237—1561.

Самы распаўсюджаны від бутэрбродаў — луста хлеба зь якім-небудзь з закусачных прадуктаў (сырам, вяндлінай, каўбасой, ікрой, мясам, рыбай, кансэрвамі).

Стварэньне гэтай Папскай Рады шчыльна зьвязана з Другім Ватыканскім Саборам. Папа Ян XXIII выказаў пажаданьне, каб Каталіцкая Царква пачала актыўна ўдзельнічаць у сучасным экумэнічным руху.

Цагельны завод, лясьніцтва, мэханічныя майстэрні. Базавая школа, клюб, бібліятэка, дзіцячы сад, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, крама.

Узда — даўняе мястэчка гістарычнай Меншчыны. Да нашага часу тут захаваўся касьцёл Узвышэньня Сьвятога Крыжа ў стылі клясыцызму, помнік архітэктуры XVIII ст., і пірамідальная капліца-пахавальня колішніх уладальнікаў паселішча паноў Завішаў.
Пасьля скасаваньня аб’яднаньня ў пачатку 1923 г. гурток аднавіў працу як Беларускі гурток вывучэньня анархізму (зарэгістраваны ў БДУ), правёў некалькі сходаў і дыскусіяў. Вясной 1923 г. пасьля ўмяшаньня ЦК КП(б)Б рэгістрацыя гуртка скасаваная. Магчымасьці стварэньня легальнай арганізацыі беларускай моладзі былі вычарпаныя. Сябры гурткоў уключыліся ў работу легальных студэнцкіх прафсаюзных і навуковых арганізацыяў.

аканьне: о, э ў словах захоўваецца толькі пад націскам (акрамя выключэньняў), у астатніх выпадках — а: бо́р — бары́, до́ждж — дажджы́ , сэ́рца — сардэ́чны (але: рэвалю́цыя, дэпута́т, дэмакра́тыя)

2 студзеня 1492 году насрыдзкі кіраўнік Баабдыль капітуляваў перад гішпанцамі й перадаў горад, былы апошняй апорай ісламу на паўвостраве, каралеве Ізабэле Кастыльскай і каралю Фэрдынанду II Арагонскаму. Гэтая падзея адзначыла канец доўгага працэсу Рэканкісты паўвострава хрысьціянскім сьветам. Згодна з дамовай, складзенай пры капітуляцыі, каталіцкае войска праводзіла маўраўскае насельніцтва да ўзьбярэжжа, адкуль яно адправілася ў Паўночную Афрыку, у межы сёньняшняга Марока. Хоць першапачаткова дамова аб капітуляцыі гарантавала ляяльнае стаўленьне да пераможаных, неўзабаве гішпанцы сталі прыгнятаць насельніцтва, абмяжоўваючы ягоную свабоду, павялічваючы падаткі й гвалтоўна зьвяртаючы ў хрысьціянства.

Насельніцтва складае 3660 чалавек ​​(на 2008 год), у камуне разьмяшчаюцца 1296 хатніх гаспадарак. Займае плошчу 113,36 км ² (паводле займанай плошчы 1 месца з 116 камун). Найвышэйшая кропка камуны над узроўнем мора складае 528 м (12 месца з 116 камун), найменшая 350 м (114 месца з 116 камун).
Грапталіты — кляса вымерлых паўхордавых. Каляніяльныя жывёлы, кіруючыя выкапнёвыя палеазою. Зьявіліся ў позьнім кембры, зьніклі ў канцы місысыпу. Назоў групы паходзіць ад грэцкіх словаў «граптас» — «напісаны» ды «літас» — скала. Ён быў нададзены з-за падабенства грапталітаў да намаляваных на скалах гэрогліфаў. Сыстэматыкі ХІХ стагодзьдзя аб’ядноўвалі грапталітаў з гідразоямі. Згодна з найноўшымі дасьледваньнямі, сучасная кляда перыстажаберных можа зьяўляцца сучаснымі грапталітамі. Назва «грапталіт» запазычаная ад роду Graptolithus, якое выкарыстоўваў Карл Лінэй для мінэралізаваных выкапняў неарганічнага паходжаньня. Грапталіты належаць да ліку часта сустраканых скамянеласьцяў і распаўсюджаныя па ўсім сьвеце. Яны маюць важнае значэньне для стратыграфічнага разьмеркаваньня палеазойскіх адкладаў. Таксама паводле іх рэштак магчыма вымяраць глыбіню й тэмпэратуру зьніклых акіянаў. Шкілет грапталітаў быў збудаваны зь бялковага рэчыва. Яны ўтваралі калёніі, асобныя жывёлы ў якіх былі адмежаваныя ад іншых зьнешнім хітынавым шкілетам. Некаторыя з асобнікаў калёніі размнажаліся пачкаваньнем. Падкляса грапталітаў падзяляецца на дзьве асноўныя групы — дэндроіды і ўласна грапталіты. Першыя ўтваралі шматгаліновыя калёніі, якія нагадвалі кроны дрэваў, і ўваходзілі да складу нерухомага бэнтасу. Гэты атрад праіснаваў ад кембру да сярэдняга карбону. Уласна ж грапталіты існавалі з ардовіку да раньняга дэвону, мелі калёніі зь невялікай колькасьцю галінак, прычым падчас эвалюцыі праяўлялася тэндэнцыя да іх рэдукцыі (ад 32 у позьнім ардовіку да 1 у сылюры й дэвоне. Дадзены атрад уваходзіў у склад плянктону. Масавыя знаходкі грапталітаў могуць сьведчыць на карысьць глыбокаводных варункаў утварэньня пародаў, да якіх яны належаць.

Кэведа трагічна ўспрыняў заняпад краіны, усеагульнае разлажэньне нораваў, панаваўшае ў грамадзтве карысталюбства й эгаізм. Яго летрыльі, рамансы, сатырычныя санэты аздобленыя рэзкім пачуцьцём смутку й агіды. Толькі любоўныя санэты зьяўляюцца выключэньнем: ў іх Кэведа не бязьлітасны, а поўны прыкрасьці. Аднак і ў яго любоўнай лірыцы вобразь сьмерці й разлажэньня сустракаецца вельмі часта.

«Трэці шлях» — сеціўнае згуртаваньне беларускай моладзі лібэральнага кірунку, што імкнецца да ўсталяваньня народаўладзьдзя ў Беларусі пры дапамозе засьценнага ўплыву за мяжою.

Афганістан — некаторая колькасьць Т-62, па стане на 2010. 255 адзінкаў Т-62 пастаўлена з СССР: 100 адзінкаў Т-62 пастаўлена ў пэрыяд з 1975 па 1976 гады, 155 адзінкаў Т-62 пастаўлена ў пэрыяд з 1979 па 1991 гады. Ад 12 да 50 адзінкаў Т-62К пастаўлены з Расіі у 2001 годзе.

Ва ўжытак моваў, якія мяжуюць з арэалам беларускае мовы, гістарычна траплялі сынтаксічныя, лексычныя, марфалягічныя або фразэалягічныя канструкцыі, першапачаткова ўласьцівыя беларускай мове, у апошнія часы з пашырэньнем у Беларусі часьцяком гвалтоўнае русіфікацыі і, адпаведна, пашырэньнем выкарыстаньня ў краіне расейскае мовы гэтыя элемэнты засвойваюцца таксама варыянтам расейскае мовы Беларусі. Усе гэтыя моўныя элемэнты абагульняюцца пад тэрмінам беларусізмы.
Нырковая качка сярэдняй велічыні з вялікай круглявай галавой, кароткай дзюбай і кантрасным чорна-белым апярэньнем. Даўжыня цела да 50 см, маса да 1,4 кг. Галава вялікая, шыя кароткая, тонкая. Самец белы з чорнай спінай і чорнай зь зялёным адценьнем галавой, на крыле вялікае белае «люстэрка», каля дзюбы — круглаватая белая пляма. Самка драбнейшая, шэрая, з карычневай галавой і белым ашыйнікам.

У адрозьненьне ад беларусаў, чыя ідэнтычнасьць вызначаецца этнічнай прыналежнасьцю, ідэнтычнасьць амэрыканцаў вызначаецца грамадзянствам, бо яны вельмі разнастайныя па расавым, этнічным і рэлігійным складзе, прычым гэтая гэтэрагеннасьць асабліва ўзмацнілася ў апошнія дзесяцігодзьдзі. У ЗША існуе таксама тэрмін карэнныя амэрыканцы, якім пазначаюць індзейцаў і эскімосаў. У XVII—XVIII стагодзьдзях амэрыканцамі таксама менавалі першабытнікаў выспаў Ціхага акіяна.

навыкі кіраваньня хадою жыцьця — усьведамленьне ўласных працоўных зацікаўленасьцяў ды здольнасьцяў, магчымасьцяў працаўладкаваньня паводле наяўнасьці працоўных месцаў ды ўмоваў найму, навыкі вырашэньня ды пераходу да пажаданага стану;

Супрацьпраўныя і правакацыйныя дзеяньні ваенных колаў Нямеччыны ў стаўленьні да жыхароў эльзаскага гораду Цабэрн (цяпер — Савэрн) (Цабэрнскі інцыдэнт) у 1913 г. прывялі да палітычнай крызы Нямеччыны.

Гуса́ркаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёну Магілёўскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Гусарка.

У 1599 у Вільні ў друкарні Яна Карцана выйшла фундамэнтальная праца Б. Буднага «Кароткія і ясныя аповесьці, якія па-грэцку называюцца „Апафэгматы“» — філязофска-этычныя сэнтэнцыі з нагоды вучэньня ці жыцьця антычных філёзафаў і палітычных дзеячаў з твораў Дыягена Лаэрцкага, Плютарха, Цыцэрона і інш. Вытрымала адзінаццаць выданьняў.

Вынікі пошуку выводзяцца суадносна са спэцыяльнай тэхналёгіяй «PageRank», якая зьяўляецца камэрцыйнай тайнай. Акрамя гэтага, завалоданьне інфармацыяй пра альгарытм працы PageRank можа сапсаваць вынікі ў выгаду спамэраў. Вынікі пошуку можна ўдакладніць мноствам шляхаў, напрыклад, выдаліць вынікі, у якіх сустракаецца «слова»: запыт -слова.

Сэрва́нт (па-нямецку: Anrichte, па-ангельску: Sideboard, па-француску: Crédence) — шафа для посуду і сталовай бялізны, верхняя плоскасьць якой прызначана для сэрвіровачных работ.

Міхаіл Кантанцінавіч Сяўрук (27 лютага 1905, Варшава — 14 сакавіка 1979, Нясьвіж) — беларускі мастак, графік і гравёр (у тэхніках афорт, дрэварыт, лінагравюра і медзярыт).
Каменны лес востраву Лесбас зьяўляецца асаблівым і не падобным на іншыя аналягічныя прыродныя аб’екты, напрыклад, на скамянелы лес Петрыфайд-Форэст у штаце Арызона (ЗША). У Арызоне скамянелыя камлі дрэў ляжаць на зямлі, у той час як на Лесбасе лес быў сылікатызаваны in situ (на месцы вырастаньня ў першапачатковым выглядзе). На востраве ёсьць сотні скамянелых дрэваў у вэртыкальным становішчы зь некранутымі каранёвымі сыстэмамі. Тое, што каранёвая сыстэма дрэў добра захавалася, азначае, што лес стаіць на сваім першапачатковым месцы росту. Прадукты вульканічных вывяржэньняў пакрылі гэтыя расьліны цалкам, таму зараз можна знайсьці скамянелыя галіны, лісьце, плады, каранёвыя сыстэмы дрэў, а таксама скамянелыя адбіткі жывёл, якія жылі ў лесе ці ў яго навакольлі.

Пышня́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лепельскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Пышна.

У 1949 у мясцовую парафію прыбылі марыяне, і Ліхень стала адным з найбуйнейшых месцаў паломніцтва ў Польшчы. У 1994-2004 была пабудавана Базыліка Найсьвяцейшай Панны Марыі — Балеснай Каралевы Польшчы. З 2012 была зьменена назва вёскі з Стары Ліхень на Ліхень Стары.

Нарадзіўся ў сям’і мастакоў. Жыў ў Рагачове, Магілёве. У дзесяцігадовым узросьце пераехаў у Менск, вучыўся ў школе-інтэрнаце па музыцы і выяўленчым мастацтве імя Ахрэмчыка. Пасьля скончыў факультэт дызайну Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. На стаўленьне Алеся як асобы паўплывалі час беларускага адраджэньня 1990-х і выхаваньне ў мастацкім асяродзьдзі.

У складзе зборнай Расеі Васіль удзельнічае ў чэмпіянатах сьвету з 2007 году. Разам са зборнай станавіўся чэмпіёнам сьвету 2009 году на першынстве ў Швайцарыі.

Джэймз згуляў 7 матчаў за моладзевую зборную Паўночнай Ірляндыі. 26 ліпеня 2011 году ён быў выкліканы ў асноўную зборную Паўночнай Ірляндыі, аднак Маклін адмовіўся ад прапановы згуляць за Паўночную Ірляндыю, заявіўшы, што аддае перавагу выступаць за зборную Ірляндыі. 29 лютага 2012 году дэбютаваў за зборную Ірляндыі ў матчы супраць зборнай Чэхіі.

Нарадзіўся ў Брэшыі. Сапраўднае прозвішча — Фантана. Бацьку свайго ён зваў па імені Мікелета. У 1512 годзе, падчас узяцьця Брэшыі французамі, калі ён з маці ратаваўся ў саборы, ён атрымаў рану ў ніжнюю частку твару, з гэтай прычыны ягонае вымаўленьне стала няправільным. Таму таварышы празвалі яго «тартальля» (італ. tartaglia), што перакладаецца як «заіка». Мянушка зь цягам часу зрабілася ягоным прозьвішчам.

Акрамя, натуральна, пошуку па словах, Google падтрымлівае іншыя карысныя функцыі: сынонімы, прагнозы надвор’я, часавыя пасы, біржавыя індэксы, мапы, зьвесткі пра землятрусы, расклады паказу фільмаў і гэтак далей. Акрамя гэтага, падтрымліваецца канвэртацыя адзінак вымярэньня і грошаў, вылічэньні (3*4+sqrt(6)-pi/2), пошук па патэнтах і іншае.
Афіцыйнай мовай правінцыі Антвэрпэн зьяўляецца нідэрляндзкая мова ці, дакладней кажучы, флямандзкі яе варыянт. Аднак большасьць жыхароў правінцыі ды места выкарыстоўваюць у паўсядзённым жыцьці антвэрпэнскі дыялект. Частка насельніцтва карыстаецца таксама францускаю мовай. Сярод імігрантаў пашыранае ўжываньне матчыных моваў — арабскай, турэцкай або бэрбэрскай. У атачэньні артадаксальных юдэяў можна пачуць ідыш.

Па вяртаньні на Радзіму быў пры двары караля і вялікага князя Жыгімонта Вазы, дзе ў 1632 годзе страціў руку ў паядынку зь Юрыем Зяновічам. Браў удзел у вайне з Маскоўскай дзяржавай на чале ўласнай гусарскай харугвы.

(1964 г.) Камандзірскі Т-62 з радыёстанцыяю Р-130. Дадаткова ўсталявана навігацыйная апаратура ТНА-2, КВ-радыёстанцыя й зарадны агрэгат АБ-1 для сілкаваньня спажыўцоў пры працяглай працы на месцы. Пры гэтым паменшыўся баекамплект гарматы ды кулямёта, зьменена месцаваньне Зіпу.

6 верасьня 1918 Фабіян Абрантовіч разам зь біскупам Лазінскім адправіў у Менску першую імшу зь беларускім казаньнем. Зь верасьня 1919 — сябра Рады Часовага Беларускага нацыянальнага камітэту ў Менску. Уваходзіў у склад дэлегацыі беларускіх дзеячаў, якую 19 верасьня 1919 прыняў у Менску Юзэф Пілсудзкі.

30 красавіка 1918 накіраваны Адміністратарам Магілёўскае архідыяцэзіі біскупам Эдвардам фон Ропам у Менск. У 1918—1920 арганізатар і рэктар Менскай духоўнай каталіцкай сэмінарыі. Выкладаў у сэмінарыі і пасьля эвакуацыі яе спачатку ў Наваградак, а потым у Пінск. Ад 1919 пралат Менскае катэдральнае капітулы. У 1920—1926 служыў у розных храмах Палескага ваяводзтва. З 1926 уступіў у Кангрэгацыю Айцоў Марыянаў у беларускім кляштары ў Друі. Манаскія зарокі склаў 3 жніўня 1927.

У другой палове XIX стагодзьдзя пачынаецца паступовае ажыўленьне эканомікі места. У 1875 року праведзеныя працы па пашырэньні рэчышча Шэльды з прыблізна 270 мэтраў да 500. Нягледзячы на тое, што з-за рэканструкцыі рэчышча пэўная частка Антвэрпэну (у тым ліку, фартэцыя) была зруйнаваная, пашырэньне ракі дазволіла інтэнсіфікаваць суднаходзтва па Шэльдзе.

26 красавіка 1919 году створаны ў складзе Рэчкаўскай (з 9 траўня 1923 году — Сьвяцілавіцкай) воласьці Гомельскага павету Гомельскай губэрні РСФСР, які затым рэарганізаваны ў нацыянальны польскі; з 8 сьнежня 1926 году ў складзе Сьвяцілавіцкага (з 4 жніўня 1927 году — Веткаўскага, з 12 лютага 1935 году — Сьвяцілавіцкага) раёну Гомельскай акругі (да 26 ліпеня 1930 году), з 20 лютага 1938 году — Гомельскай вобласьці БССР. У наступстве сельсавет пераўтвораны ў беларускі.

Калі ў адказ на імітаваньне пачатку выкананьня коду праграмы перад яе запускам тая выкарыстоўвае зьменьлівы код, антывірус папярэджвае аб яе шкоднасьці.

У 1935 годзе, у 13-гадовым узросьце, вырашыў стаць псыхіятрам пасьля прачытаньня кнігі аб Зыгмундзе Фройдзе. У 1945 годзе скончыў Гарвардзкі каледж. У 1952 г. скончыў Калюмбійскі ўнівэрсытэт па спэцыяльнасьці псыхааналітычная мэдыцына. Быў сябрам Амэрыканскага мэдычнага аб’яднаньня (Чыкага, шт. Іліной), якое 4 гады запар ушаноўвала яго Ўзнагародай лекарскага прызнаньня (1970—1973). У 1978—1996 гадах працаваў прафэсарам клінічнай псыхіятрыі ў Каледжы мэдыцыны імя Альбэрта Айнштайна (Нью-Ёрк).
Як ягадная культура вядомы на тэрыторыях усходніх славян з XI стагодзьдзя. Набыў шырокае распаўсюджаньне ў Беларусі ў XIX стагодзьдзі, калі пачалі культывавацца заходнеэўрапейскія гатункі. Найбольш традыцыйнымі лічацца гатункі ангельскі жоўты (ягады зеленавата-жоўтыя на пачатку высьпяваньня, сьпелыя ягады маюць бурштынава-жоўты колер), варшаўскі (сьпелыя ягады маюць чырвоны колер), зялёны бутэлечны (цёмна-зялёныя ягады з чырванавата-карычневымі кропкамі па жылках, ня маюць валаскоў). Спажываюць у сырым выглядзе (толькі сьпелыя, мяккія, з характэрным для гатунку колерам). Прыдаецца для гатаваньня джэмаў, канфіцюраў, жэле, мармеладаў, кампотаў, сочыва, павідла, засушкі (для гатаваньня лепш надаюцца недасьпелыя, яшчэ цьвёрдыя ягады). Сушаны агрэст ужываюць для мясных і рыбных соусаў. Таксама з агрэсту робяць шыпучае віно, наліўкі. У «Літоўскай гаспадыні» згадваецца спосаб захаваньня агрэсту на зіму. Захаваны агрэст выкарыстоўваюць для пенак: ягады агрэсту вараць у вадзе да мяккасьці, праціраюць праз сіта, атрыманым мармэлядам запраўляюць пенкі, узьбітыя з бялкоў, дадаўшы ваніль.

Дасьледваў гісторыю Беларусі ХІХ — пачатку ХХ стагодзьдзяў: праблемы працоўнага і сацыял-дэмакратычнага руху, фармаваньня клясаў і палітычных партыяў, грамадзка-палітычнай барацьбы, народніцкага і нацыянальнага руху, пэрыядычнага друку.

Скончыла Сымфэропальску школу мастацтваў по спэцыяльнасьці «музычнае майстэрства і харэаграфія»; Кіеўскі дзяржаўны каледж эстраднага і цыркавога мастацтва по спэцяльнасьці « эстрадны вакал»; Дзяржаўную акадэмію кіруючых кадраў культуры і мастацтваў (магістр вакальна-пэдагагічных дысцыплінаў).

Прадстаўнік шляхецкага роду Нямцэвічаў гербу «Равіч». Навучаўся ў Берасьцейскім езуіцкім калегіюме, у 1770—1777 працягваў адукацыю ў Рыцарскай школе ў Варшаве. Быў ад’ютантам А. К. Чартарыйскага. Падарожнічаў па Эўропе (наведаў Францыю, Ангельшчыну, Італію).

Возера знаходзіцца ў басэйне ракі Тураўлянка. Плошча Лешны складае 0,3 км². Найбольшая глыбіня возера — 11,8 м. Даўжыня возера — 0,7 км, найбольшая шырыня — 0,35 км. Даўжыня берагавой лініі — 2 км.

Першыя прэміі на конкурсе вакалістаў у межах міжнароднага фэстывалю «Магутны Божа» (Магілёў, Беларусь, 2005), на Міжнародным конкурсе вакалістаў Бібігуль Тулегенавай (Алма-Ата, Казахстан, 2007), Міжнародным конкурсе опэрных сьпевакоў «Санкт-Петербург» (2007), II Міжнародным конкурсе маладых опэрных сьпевакоў памяці М. Д. Міхайлава ў Чэбаксарах (2011), Міжнароднага конкурсу вакалістаў у Галяндыі, Міжнародны конкурс опэрных сьпевакоў «Сьпявак Сьвету» (BBC Cardiff Singer of the World, 2015) і інш.

Напісаў 8 кніг, у тым ліку «Даэдыпава паходжаньне і псыхааналітычнае лячэньне палавых парушэньняў» (1988), і звыш за 80 псыхааналітычных артыкулаў. Памёр ва ўзросьце 83 год ад спыненьня сэрца. Меў 2 сыноў і 3 дачок. За час 14-гадовага старшынства ў Нацыянальнам аб’яднаньні дасьледаваньня і лячэньня гомасэксуальнасьці (НАДЛГ) лік яго сябраў узрос зь менш як 20 асобаў да звыш за 1500 псыхіятраў.

Транспартныя сувязі па прасёлкавай, а затым аўтамабільнай дарозе Бабруйск — Гомель. Планоўка складаецца з дугападобнай шыротнай вуліцы. Жылыя хаты драўляныя, сядзібнага тыпу.
Нзэрэкарэ (па-француску: Nzérékoré) — адзін зь васьмі рэгіёнаў Гвінэі, які месьціцца на поўднёвам усходзе краіны й мяжуе з Кот-д'Івуарам на ўсходзе, зь Лібэрыяй на поўдні й зь Сьера-Леонэ на захадзе. Адміністрацыйны цэнтар — Нзэрэкарэ. Плошча — 44 319 км², насельніцтва складае 1 348 787 (на 1996 год).

Узно́гі — колішняя вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці. Узногі ўваходзілі ў склад Малахавецкага сельсавету. Цяпер у складзе Баранавічаў.

Вінкранж (люксэмб. Wëntger, фр. Wincrange) — камуна ў Люксэмбургу, разьмяшчаецца ў акрузе Дыкірх. Камуна Вінкранж зьяўляецца часткай кантона Клерво. У камуне знаходзіцца аднайменны населены пункт.

У 5 гмінах Падляскага ваяводзтва Польшчы беларуская мова зьяўляецца дапаможнай паводле прынятай у краіне Эўрапейскае хартыі рэгіянальных моваў або моваў меншасьцяў: у сельскай гміне Гайнаўка і горадзе, гміне Орля, гміне Чыжы і гміне Нараўка. Дапаможнай мовай у Польшчы зьяўляецца мова меншасьці, якая часткова афіцыйна дапушчаная да ўжываньня побач з афіцыйнай мовай. Жыхары гміны маюць права зьвяртацца ў органы гміны на дапаможнай мове і пры яўна выказаным жаданьні атрымліваць на ёй жа адказ. Мова можа выкарыстоўвацца ў якасьці дапаможнай толькі ў гмінах, дзе ня менш як 20% жыхароў вызначаюць яе як мову сваёй нацыянальнай меншасьці, і калі гміна занесеная ў Афіцыйны рэестар гмінаў міністрам па справах веравызнаньня і нацыянальных і этнічных меншасьцяў, які зьяўляецца адказным за яго вядзеньне, на падставе заявы рады гміны. Гмінаў, дзе больш за 20% насельніцтва адносяць сябе да беларусаў, у Польшчы цяпер налічваецца 12, але на 2012 год толькі 5 зь іх былі занесеныя ў рэестар гмінаў, дзе выкарыстоўваецца дапаможная мова.

Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (Праабражэнскі прыход ў Плёсках). Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Божай Маці з Гары Кармэль ў Бельску-Падляскім) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

Указам прэзыдэнта Грэцыі №443/1985 ад 19 верасьня 1985 гаду на Лесбасе былі створаны 1 марскі і 4 наземныя паркі агульнай плошчай 516,5 га, а скамянелы лес быў абвешчаны помнікам прыроды, які ахоўваецца дзяржавай. У 1987 годзе быў створаны Парк скамянелых дрэў, у якім тады ж пры пракладцы пешаходных маршрутаў правялі першыя раскопкі. Недалёка ад уваходу ў парк быў знойдзены ствол дрэва даўжынёй 20 мэтраў.

Аднак п’еса заканчваецца станоўча. Зоська зноў вяртае сабе Юзюка, а Ігнат, які літаральна празь некалькі хвілінаў пасьля звады зь Сьліжыкамі намовіў сабе жонку Барбару, малодшую сястру Міхаліны.
Знойдзеныя скамянеласьці пакрытанасенных ўключаюць у сябе вялікую колькасьць сямействаў расьлінаў. Найбольш распаўсюджанымі зь іх у лесе зьяўляюцца ляўровыя (па-лацінску: Lauraceae) і букавыя (па-лацінску: Fagaceae). Зь сямейства букавых акрамя саміх букаў сустракаюцца дубы і каштаны. Зь сямейства эбэнавых (па-лацінску: Ebenaceae) тут сустракаецца хурма, зь сямейства вярбовых (па-лацінску: Salicaceae) — таполя і вярба, зь сямейства бярозавых (па-лацінску: Betulaceae) — бяроза, алешына і граб. На Лесбасе было таксама знойдзена мноства іншых відаў расьлінаў, такіх як лайм, клён, ажына, сумах. Аднадольныя пакрытанасенныя расьліны прадстаўлены рознымі відамі пальмаў, якія дамінуюць на ніжнім узроўні Палеанталягічнага ляндшафту.

Хвойныя складаюць найбольшую колькасьць скамянелых расьлінаў Лесбасу. Яны ўключаюць у сябе хваёвыя (па-лацінску: Pinaceae), цісавыя (па-лацінску: Taxaceae) і кіпарысавыя (па-лацінску: Cuprassaceae). Да кіпарысавых адносяцца такія віды, як Cunninghamia і продкі сэквой, зь якіх у асноўным і складаецца скамянелы лес. Былі выяўленыя і іншыя віды, ў якіх няма сучасных нашчадкаў.

У мове пушту выкарыстоўваецца пуштунская пісьмовасьць, якая зьяўляецца мадыфікаванай формай пэрсыдзкай і паходзіць, у сваю чаргу, ад арабскай; у пуштунскай пісьмовасьці маюцца дадатковыя сымбалі для пазначэньня асаблівых гукаў мовы. Ад XVII ст. у мове выкарыстоўваецца шрыфт насх, у адрозьненьне ад шрыфту насталік, які ўжываецца ў суседніх фарсі і ўрду.

Папская Рада па спрыяньні еднасьці хрысьціянаў (па-лацінску: Pontificium Consilium ad Unitatem Christianorum Fovendam) — адна з дыкастэрыяў Рымскай курыі. Ад імя Каталіцкай Царквы займаецца экумэнічнай дзейнасьцю. Выступае адным з арганізатараў штогадовага Тыдня малітваў за еднасьць хрысьціянаў.

З адкрыцьцём Амэрыкі і пераходам бургундзкае спадчыны ў дом гішпанскіх Габсбургаў у антвэрпэнскія банкі палілося золата з Новага Сьвету. У 1531 року ў месьце адкрылася біржа, якая стала ўзорам для падобных установаў у Лёндане ды Амстэрдаме. Да сярэдзіны XVI стагодзьдзя насельніцтва Антвэрпэна было больш за 100 тыс. жыхароў. Такім чынам, «Залаты век» Антвэрпэну непасрэдна зьвязаны зь Вялікімі геаграфічнымі адкрыцьцямі.

Мэхіка (па-гішпанску: Estado Libre y Soberano de México) — адзін з трыццаці аднаго штатаў у цэнтральнай частцы Мэксыкі. Плошча — 22,357 км². Насельніцтва складае 15,175,862 чалавек (2010 год), што робіць штат першым па колькасьці насельніцтва. Адміністрацыйны цэнтар — горад Талука-дэ-Лерда.

Мастак памёр ад гангрэны 2 верасьня 1910 году ў парыскім шпіталі Нэкера, пасьля таго як параніў сабе нагу. Надмагільны барэльеф на ягонай магіле выканаў вялікі францускі скульптар румынскага паходжаньня, Канстантын Бранкузі.

Гары́вецкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сеньненскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Гарывец.

Я́каўлевіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Аршанскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Якаўлевічы.

Купчэ́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Браслаўскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Купчэлі.
У XVII ст. у асяродзьдзі пуштунаў набывае папулярнасьць пуштунамоўная паэзія. Сярод тагачасных пуштунскіх паэтаў вылучаюцца Хусал Хан Хатак, Рагман Баба, Назо Тахі і, у прыватнасьці, Агмад Шаг Дурані, заснавальнік Аўганскай імпэрыі.

Сяргей Запрудзкі, Алена Анісім, Уладзімер Кошчанка, Сяргей Кручкоў, Адам Мальдзіс, Алесь Таболіч, Генадзь Цыхун. Стратэгія разьвіцьця беларускай мовы ў ХХІ стагодзьдзі // Таварыства беларускай мовы Праверана 6 траўня 2013 г.

Паводле ўмоваў Вэрсальскай мірнай дамовы пацярпелай паразу ў Першай сусьветнай вайне Нямеччыне было забаронена мець бранетанкавыя войскі, за выключэньнем малазначнай колькасьці бронеаўтамабіляў для патрэб паліцыі. Але нягледзячы на гэта, ужо з 1925 году Ўправа ўзбраеньняў райхсвэру ў таямніцы вяла працы па стварэньні танкаў. Да пачатку 1930-х гадоў гэтыя распрацоўкі не заходзілі далей за пабудову прататыпаў, як з-за недастатковых характарыстак апошніх, так і з-за слабасьці прамысловасьці Нямеччыны таго пэрыяду. Тым ня менш, да сярэдзіны 1933 году германскія канструктары здолелі стварыць першы свой сэрыйны танк — PzKpfw I — і на працягу 1933—1934 гадоў пачаць ягоную сэрыйную вытворчасьць. PzKpfw I, зь ягоным кулямётным узбраеньнем і павозкай з двух чалавек, разглядаўся толькі як пераходная мадэль на шляху да будаўніцтва больш дасканалых танкаў. Распрацоўка двух зь іх пачалася яшчэ ў 1933 годзе — больш магутны «пераходны» танк, будучы PzKpfw II і паўнавартасны баявы танк, будучы PzKpfw III, узброены 37-мм гарматай, прызначанай у асноўным для дужаньня зь іншай бранятэхнікай.

«Беларуская граматыка для школ» (1918) — школьная граматыка беларускай мовы, апрацаваная Браніславам Тарашкевічам (1917—1918) і выдадзеная ў Вільні (1918), у паралельных кірылічным і лацінскім варыянтах. Граматыка некалькі разоў перавыдавалася ў Заходняй Беларусі, ляжала ў аснове праграмаў выкладаньня беларускай мовы ў БССР. Першая жыцьцяздольная граматыка сучаснай беларускай мовы, аснова ўсіх далейшых лініяў разьвіцьця беларускай граматыкі.

Перапіс 2011 году па Паўночнай Ірляндыі засьведчыў наяўнасьць 16 373 чалавекі (або 0,9% ад насельніцтва рэгіёну), якія заявілі пра сваё ўменьне размаўляць, чытаць, пісаць на ольстэрска-шатляндзкай мове, а таксама разумець яе. 140 204 чалавекі (або 8,1%) паведамілі пра валоданьне ў некаторай ступені ольстэрска-шатляндзкай мовай.

Базылі́ка Манліжо́нскай Бо́жай Ма́ці (па-француску: basilique Notre-Dame de Montligeon) — нэагатычны каталіцкі храм у камуне Ля Шапэль-Манліжон (дэпартамэнт Орн, Францыя), пабудаваны ў 1894—1911 роках паводле праекту архітэктара Maître Tessier.

Пасланьне падзелена на 5 разьдзелаў. Яго цяжка пераказаць, у ім думкі аўтара выкладваюцца не пасьлядоўна адна за адной, але аўтар увесь час вяртаецца да раней выкладзеных тэмаў, разглядаючы іх пад іншым поглядам. Гэткія тэмы, як Боская сутнасьць Хрыста, ілжэвучэньняў, любові, духоўнага жыцьця, праходзяць праз увесь ліст.
Адразу пасьля заканчэньня вытворчасьці першай сэрыі «Круп» прыступіла да вытворчасьці палепшанай — 2.Serie/B.W. або Ausf.B. Найболей вонкава прыкметным адрозьненьнем танкаў гэтай мадэфікацыі была прамая верхняя лабавая пліта, без выбітнай «рубкі» механіка-кіроўцы і з ліквідацыяй курсавога кулямёта, які быў заменены назіральным прыборам і амбразурай для стральбы з асабістай зброі. Палепшаная была і канструкцыя назіральных прыбораў, першым чынам камандзірскай вежкі, атрымалай бранявыя засланкі, і назіральнага прыбора механіка-кіроўцы. Па іншых дадзеных жа, новая камандзірская вежка была ўведзеная ўжо падчас вытворчасьці, так што частка танкаў Ausf.B несла камандзірскую вежку старога тыпу. Дробныя зьмены кранулі і пасадкавыя люкі і розныя амбразуркі. Лабавае браняваньне на новай мадэфікацыі было даведзена да 30 мм. Танк атрымаў таксама больш магутны рухавік і новую 6-хуткасную скрынку перадач, што дазволіла істотна падняць яго максімальную хуткасьць, прычым яго запас ходу таксама ўзрос. Разам з тым, боекамплект Ausf.B скараціўся да 80 снарадаў да гарматы і 2700 кулямётных патронаў, замест, адпаведна, 120 і 3000 на Ausf.A. «Круп» была дадзена замова на вытворчасьць 45 танкаў Ausf.B, але з-за недахопа камплектавалых, рэальна з красавіка па верасень 1938 году было выраблена толькі 42 машыны гэтай мадэфікацыі.

Расейскае войска ўжывала Т-62 падчас вайны ў Паўднёвай Асеціі 2008 году. Па дадзеных незалежных расейскіх экспэртаў (Цэнтар аналізу стратэгіяў і тэхналёгіяў), адзін расейскі Т-62 быў зньішчаны агнём супэрніка.

Ліхень Стары (па-польску: Licheń Stary, да 31 сьнежня 2011 — Стары Ліхень) — вёска ў гміне Сьлесін Канінскага павету Вялікапольскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца за 7 км на паўднёвы ўсход ад Сьлесіну і за 99 км на ўсход ад Познані. Насельніцтва 1479 чалавек (2010). У Ліхені знаходзяцца Санктуарый, а зь нядаўняга часу — і Базыліка Найсьвяцейшай Панны Марыі — Балеснай Каралевы Польшчы, што робіць вёску месцам паломніцтва агульнапольскага значэньня.

Першая запісаная ў мурамскім музэі ад апальшчыка, селяніна в. Чарноўскае Вацкага павета Ніжагародзкай вобласьці, каля 65 гадоў, 23 лістапада 1973 г.:

У 1830 року места было захопленае бэльгійскімі паўстанцамі, аднак галоўная цытадэль засталася пад кантролем нідэрляндзкага гарнізону. Аднак ужо ў 1832 року і яна пала пад націскам францускіх войскаў, якія, між іншым, нанесьлі пабудовам места вялкія страты.

У 1829—1830 гадох ува Ўзьдзе працавалі друкарня Э. Прэса, школа, 4 пачатковыя навучальныя ўстановы, бровар, млын, аптэка, пошта, 30 крамаў, нядзельны кірмаш. На 1886 год — народная вучэльня, валасная ўправа, школа, бровары, суконная фабрыка, 2 млыны, 24 крамы; дзейнічалі царква, касьцёл, сынагога, мячэт, 3 малітоўныя дамы. У 1906—1909 гадох у мястэчку дзейнічала правінцыйнае кола польскага таварыства «Асьвета», якое займалася падтрымкай адукацыі на польскай мове.
Старт гонак праводзіцца з месца. Дыстанцыя вар’іруецца паводле клясаў, то бок для Moto3 дыстанцыя складае 100 км, Moto2 — 110 км, МотоGP — 120 км. Налічэньне пунктаў вырабляецца паводле звычайнай для колцавых матагонак сыстэме, як то ўзнагароджваюцца першыя 15 пілётаў, якія атрымліваюць ад 25 пунктаў да 1 паводле наступнай схемы 25-20-16-13-11-10-9-8-7-6-5-4-3-2-1.

Куля́ны — вёска ў Пружанскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Уваходзіць у склад Ружанскага пасялковага савету. Знаходзіцца за 45 км на паўночны ўсход ад Пружанаў, 35 км ад чыгуначнай станцыі Івацэвічы на лініі Баранавічы — Берасьце. Насельніцтва — 130 жыхароў, 75 двароў (2005).

PzKpfw IV з новай гарматай першапачаткова пазначаліся як «пераабсталяваныя» (7.Serie/B.W.-Umbau або Ausf.F-Umbau), але неўзабаве атрымалі пазначэньне Ausf.F2, у то час як машыны Ausf.F са старымі гарматамі сталі менавацца Ausf.F1, каб пазьбегнуць блытаніны. Пазначэньне танка па адзінай сістэме пры гэтым зьмянілася на Sd.Kfz.161/1. За выключэньнем іншай гарматы і зьвязаных з гэтым дробных зьмен, такіх як усталёўка новага прыцэла, новых кладак для снарадаў і зьлёгку зьмененая браніроўка супрацьадкатных прылад гарматы, Ausf.F2 раньніх выпускаў былі ідэнтычныя танкам Ausf.F1. Пасьля месячнага перапынку, зьвязанага з пераходам на новую мадэфікацыю, выпуск Ausf.F2 пачаўся ў сакавіку 1942 году і працягваўся па ліпені таго жа году. Усяго было выпушчана 175 танкаў гэтага варыянту і яшчэ 25 пераабсталявана з Ausf.F1.

Фарміраваньне скамянелага лесу на востраве Лесбас зьвязана з інтэнсіўнай вульканічнай актыўнасьцю, якая адбывалася з канца эпохі алігацэну і да сярэдзіны міяцэну, прыкладна 20 мільёнаў гадоў таму. У выніку вульканічнай дзейнасьці за вельмі кароткі час піракластычныя матэрыялы і вульканічны попел цалкам пакрылі астраўную расьліннасьць, ствараючы ўнутранае анаэробнае асяродзьдзе і ізалюючы тканіны расьлінаў ад узьдзеяньня зьнешніх кліматычных умоваў. Вульканічная актыўнасьць стварыла багатыя дыяксыдам крэмну гідратэрмальные растворы, якія інтэнсіўна цыркулявалі і зьмешваліся з попелам, пакрываючы расьліны. Паступова арганічныя рэчывы дрэваў замяшчаліся мінэраламі, утвараючы закамянеласьці. Дзякуючы спрыяльным умовам для дыягэнэзу (ператварэньня друзлых ападкаў у ападкавыя горныя пароды) марфалягічныя асаблівасьці дрэў, такія як гадавыя кольцы, анамаліі зьнешняй кары і г. д., захаваліся ў выдатным стане. Пры наяўнасьці розных аксыдаў мэталяў, такіх як жалеза, медзь і марганец, закамянеласьці маюць рознакаляровыя адценьні.

Ігнат Грынявіцкі (1856; цяпер вёска Калінаўка, Клічаўскі раён, Магілёўская вобласьць, Беларусь — 13 сакавіка [ст. ст. 1 сакавіка] 1881, Санкт-Пецярбург, цяпер Расея) — беларускі рэвалюцыянэр-нарадаволец, які забіў расейскага імпэратара Аляксандра ІІ (1855—1881).

Дакладнай даты ўзьнікненьня замка Стэн і места невядомая. Хутчэй за ўсё, гэта адбылося не раней за VII стагодзьдзе. Герцаг Брабанцкі прадаставіў права вольнага гандлю ў Антвэрпэне ангельскім, вэнэцыянскім купцам, што спрыяльна адбілася на папулярнасьці мясцовага кірмашу. Спачатку Антвэрпэн спаборнічаў з блізкім Хертагенбосам ды Бэргенам, потым — зь Лёвенам ды Брусэлем.
Калі разгарэлася Нідэрляндзкая рэвалюцыя, Антвэрпэн выступіў на баку паўстанцаў, бо сярод купецкага стану пераважалі пратэстанты. У 1585 року места было асаджанае ды ўзятае гішпанскімі войскамі Аляксандра Пармскага. У адказ на захоп Антвэрпэну паўночныя правінцыі перакрылі суднаходзтва па Шэльдзе, тым самым адсякнуўшы места ад выхаду ў мора. З гэтай прычыны неўзабаве эканамічная актыўнасьць перамясьцілася на поўнач, пераважна ў Амстэрдам. Да 1589 року насельніцтва Антвэрпэну скарацілася да 42 тыс. жыхароў.

Сябрамі гуртка былі паэты А. Александровіч і А. Дудар, драматург Я. Рамановіч, артыст Б. Платонаў, гісторыкі Т. Забела і Я. Кіпель, літаратуразнаўцы і крытыкі А. Адамовіч, П. Каравайчык, а таксама У. Сянько, А. Комар, Б. Бузаноўская, В. Шыкар, В. Даўгаленка, А. Вольскі, В. Дзятка, В. Камар, С. Грамыка, А. Гураў, сёстры Юцкевіч і Габрыновіч, Чайкоўская, Мунвіз, Аксельрод, Апацёнак, Казакевіч, Юдовіч, М. Адзярыха, М. Пашковіч, Я. Пашковіч і інш.

БелАПП працягвала літаратурную палеміку, распачатую яшчэ ў часы «Маладняку». Мела расейскую, летувіскую, польскую і жыдоўскую сэкцыі. Існавалі бабруйская, віцебская, гомельская, магілёўская, менская, полацкая і іншыя філіі, якія ў 1930 годзе былі ліквідаваныя — на іх базе створаныя літаратурныя гурткі, студыі пры буйных прадпрыемствах і калгасах. БелАПП спыніла дзейнасьць у 1932 годзе.

Месьціўся ў памяшканьні былога клюбу «Беларуская хатка», тут пад эгідай гуртка працаваў «Клюб беларускай моладзі — Беларуская хатка». Задачы: пашыраць нацыянальную сьвядомасьць сярод моладзі і грамадзтва, дапамагаць увядзеньню беларускай мовы ў школах і грамадзкіх установах, выхоўваць сяброў гуртка ў нацыянальным духу.

У пачатку слова літара آ адлюстроўвае падоўжаную галосную /ɑ/, літара ا — гартанную змычку (/ʔ/). У сярэдзіне або ў канцы словаў літарай ا пазначаецца гук /ɑ/ у пазыцыі, калі ён знаходзіцца пасьля галоснай.

Прызнаньне незалежнасьці Аб’яднанных правінцыяў згодна зь Мюнстэрскай дамовай у 1648 року магло быць пры ўмове закрыцьця навігацыі па Шэльдзе, што замарудзіла гандлёвую дзейнасьць у Антвэрпэне. Гэтая перашкода існавала, пакуль дзейнічала дамова — да 1863 году. Свайго піку заняпад у Антвэрпэне дасягнуў у 1800 року, калі насельніцтва зьменшылася да 40 тыс. чалавек. Аднак Напалеон I усьвядоміў стратэгічную значнасьць места і выдаткаваў вялікую суму на будаўніцтва двух докаў і грэблі.

Паверхня таркі звычайна мае мноства адтулінаў з прылеглымі да іх зубцамі. Зубцы выконваюць функцыю разцоў, а скрозь адтуліны праходзіць здробнены прадукт. Некаторыя выгляды тарак ня маюць адтулінаў, у іх ёсьць толькі зубцы.

Henri Rousseau, le Douanier par Pierre Courthion. éditions Albert Skira. Cette édition de 1944 comporte quelques erreurs dans la biographie du Douanier.

Васіль зьяўляецца выхаванцам спартовай дзіцяча-юнацкай школы алімпійскай рэзэрвы па хакеі з шайбай клюбу «Лада». Сваю прафэсійную кар’еру пачаў у 2002 годзе ў складзе клюбу вышэйшай лігі «Алімпіі» з Кірава-Чапецку. У тым жа сэзоне Кошачкін таксама выступаў у складзе альмецьеўскага «Нафтавіку». Таксама ў тым годзе на драфце НХЛ Васіль быў абраны ў 8 раўндзе пад агульным 233 нумарам клюбам «Тампа Бэй Лайтнінг».
Увесь рухомы састаў знаходзіцца ў моцна зношаным стане і патрабуе сьпісаньня альбо капітальнага рамонту. На дадзены момант на дарозе курсуе прыгарадны цягнік Сухумі — Гудаута. Раней курсавалі прыгарадныя цягнікі Сухумі — Псоў, Сухумі — Сочы, якія былі адмененыя пасьля аварыі на цягавай падстанцыі ў пас. Цандрыпш.

Вядомыя ягоныя тры друкаваныя творы: «Бег жыцьця і змаганьня блажэннага пакутніка Язафата Кунцэвіча», «Саўл і Павал русінскай вуніі, ператвораны крывёю блажэннага Язафата, або Мялеці Сматрыцкі» і «Уваскрэслы Фэнікс, або Першапачатковая выява Панны, маці холмскай».

Дасьледаваньні 1999 году вызначылі, што 2% ад насельніцтва Паўночнай Ірляндыі заяўляе пра сваё ўменьне размаўляць на ольстэрска-шатляндзкай, што складае прыкладна 30 тыс. чал. Іншыя ацэнкі налічваюць ад 35 000 да 100 000 носьбітаў (з улікам Рэспублікі Ірляндыя).

У сярэдзіне ХХ стагодзьдзя лінгвістам Р. Грэгам былі абрысаваныя межы арэалу ольстэрска-шатляндзкіх дыялектаў, што засноўвалася на палявых зьвестках, атрыманых ад носьбітаў мовы.

У адпаведнасьці з савецка-польскай мірнай дамоваю, а таксама з пагадненьнямі паміж Польшчай і краінамі Захаду ў 1919 г., Польшча абавязалася даць магчымасьць нацыянальнага разьвіцьця для беларусаў і іншых нацыянальных меншасьцяў на сваёй тэрыторыі. На самой справе, гэтыя абавязальніцтвы Польшчай былі парушаныя.

Да канца XVIII стагодзьдзя старая беларуская мова была па-ранейшаму пашырана сярод дробнай шляхты ў Вялікім Княстве Літоўскім. Ян Чачот у 1840-х гадох адзначаў, што ягоныя дзяды аддавалі перавагу выкарыстаньню старой беларускай мовы. Паводле зьвестак Аляксандра Пыпіна, беларуская мова шырока ўжывалася ў некаторых рэгіёнах сярод дробнай шляхты і ў XIX стагодзьдзі. Народная форма мовы была пашырана сярод мяшчанаў і сялянаў. Выкладаньне на беларускай мове праводзілася ў асноўным у школах базылянаў.

У мове пушту выкарыстоўваюцца чатыры дыякрытычныя знакі: зваракай, пэш, зэр і звар. Дыякрытычныя знакі ня лічацца асобнымі літарамі, а само іх ужываньне не зьяўляецца абавязковым. Між тым, яны часам выкарыстоўваюцца ў мэтах адрозьніваньня словаў з аднолькавым напісаньнем.

Увосень 1915 году акцыянэрнае таварыства скончыла сваю працу. Прычынай гэтага магло быць як набліжэньне фронту падчас Першай сусьветнай вайны, гэтак і тое, што ў гэтым жа годзе чыгунка да Слуцку была нарэшце пракладзеная.

Ю́ры Анатолевіч Зі́сер (нарадзіўся 28 чэрвеня 1960 году) — беларускі прадпрымальнік, дырэктар і ўласьнік УП «Надзейныя праграмы», генэральны дырэктар, заснавальнік і ўласьнік найбуйнейшага ў Беларусі парталу TUT.BY.

Зь сям’і польскіх імігрантаў. 12 гадоў наведваў каталіцкую пачатковую, а затым сярэднюю школу. У 1948 уступіў у ордэн Закон Меншых Братоў у польскай Правінцыі Ўнебаўзяцьці Найсьвяцейшай Панны Марыі ў Пуласкі (штат Вісконсын), вечныя шлюбы склаў 15 жніўня 1952. Скончыўшы гуманітарнае і багаслоўскае навучаньне ў школах Правінцыі, быў высьвечаны на сьвятара 14 чэрвеня 1956 у Сэмінарыі Хрыста Валадара, у Вэст Чыкага.