Alegzandra/wili-2018-roplus huggingface dataset:
Старабеларускі (XIII—XVIII стагодзьдзі). Адбылося афармленьне асноўных адметнасьцяў беларускае мовы (аканьне, дзеканьне, цеканьне), аднак пасьля XVII ст. у выніку палянізацыі захавала шырокі ўжытак ва ўніяцкай царкве, а таксама сярод сялянаў, мяшчанаў і дробнай шляхты.

Cinq maîtres primitifs — Rousseau — Louis Vivin — Camille Bombois — André Bauchant — Séraphine de Senlis, traduction de l’allemand par Mlle A. Ponchont. Préface de Henri-Bing-Bodmer. Librairie Palmes — Philippe Daudy, éditeur, 1949. de Wilhem Uhde.

СІ (SI, па-француску: Système International d’Unités) — міжнародная сыстэма адзінак, сучасны варыянт мэтрычнай сыстэмы. СІ зьяўляецца найболей шырока выкарыстоўванай сыстэмай адзінак у сьвеце, як у паўсядзённым жыцьці, так і ў навуцы і тэхніцы. У цяперашні час СІ прынятая ў якасьці законнай сыстэмы адзінак большасьцю краін сьвету і амаль заўсёды выкарыстоўваецца ў вобласьці навукі, нават у тых краінах, у якіх у паўсядзённым жыцьці выкарыстоўваюцца традыцыйныя адзінкі. У гэтых нешматлікіх краінах (напрыклад, у ЗША), азначэньні традыцыйных адзінак былі зьмененыя — яны пачалі вызначацца праз адзінкі СІ.

Дзяржаўны ваенна-прамысловы камітэт Рэспублікі Беларусь (ДВПК Беларусі) — ведамства ўраду Беларусі, упаўнаважанае парадкаваць вытворчасьць і разьмяшчэньне зброі. Старшыня камітэту ды 3 ягоныя намесьнікі прызначаюцца й здымаюцца з пасадаў прэзыдэнтам. З 4 сьнежня 2009 году пасаду старшыні камітэту займае Сяргей Гурулёў.

Зносіны й кантактаваньне між носьбітамі мунджанскай, ішкашымскай, ваханскай, язгулямскай моваў і моваў-дыялектаў шугнана-рушанскае галіны ажыцьцяўляецца ў асноўным на міжпамірскай таджыцкай і, часткова, на шугнанскай.

Hermann Cron: Geschichte des Deutschen Heeres im Weltkriege 1914—1918. Siegismund, Berlin 1937 (Geschichte der Königlich Preußischen Armee und des Deutschen Reichsheeres 5).

Бацька, Роберт Эрык Лэйдлаў, быў фэрмэрам, маці, Эн Кларк Лэйдлаў, працавала школьнай настаўніцай. Творчасьцю пачала займацца ў падлеткавым узросьце, першы твор «Вымярэньні ценю» апублікавала ў 1950 годзе, калі вучылася ва ўнівэрсытэце Заходняга Антарыё. У гэты ж пэрыяд працавала афіцыянткай, зборшчыцай тытуню, бібліятэкаркай. Выйшла замуж і пераехала ў Вікторыю, дзе адкрыла кнігарню «Munro’s Books», якая працуе да сёньня.

Катэдра́льны сабо́р На́шай Дзе́вы (па-дацку: Vor Frue Kirke‎) — катэдра дацкай лютаранскай царквы ў Капэнгагене. Сучасны нэаклясычны выгляд будынак займеў у 1829 року пад кіраўніцтвам архітэктара Крыстыяна Фрэдэрыка Гансэна.

У 1349 годзе гэтыя землі былі прададзеныя Францыі. Пры старым парадку Грэнобль лічыўся цэнтрам правінцыі Дафін. Дзякуючы свайму геаграфічнаму становішчу Грэнобль стаў памежнай крэпасьцю й пляцоўкай для войнаў французаў з Савойскім гарцагствам. Падчас Італьянскіх войнаў вакол Грэнобля была раскватараваная француская армія, у якой разьмяшчалася мясцовая шляхта, як, напрыклад, Баярд. У сувязі з баявымі дзеяньнямі горад часта наведвалі каралі Карл VIII, Людовік XII і Францыск I. У пачатку XVII стагодзьдзя Грэноблем кіраваў маршал Франсуа дэ Бон Ледыг’ер.
У 1992 годзе прычынай уваходу войскаў Дзяржсавету Грузіі на тэрыторыю Абхазіі была названая менавіта неабходнасьць аховы чыгункі. У самым пачатку баявых дзеяньняў быў падарваны чыгуначны мост праз раку Інгуры (які пасьля не рамантаваўся), і скразны рух праз Абхазію быў спынены. У момант уварваньня ў дарозе знаходзіўся цягнік Сочы — Ерэван, пасажыры якога сваім ходам змушаныя былі дабірацца ў Расею, а сам цягнік быў кінуты і спалены падчас баявых дзеяньняў.

Рэтрафлексныя фрыкатывы /ʂ/, /ʐ/ і палятальныя фрыкатывы /ç/, /ʝ/ могуць у дыялектах зьлівацца ў адзін гук. У прыватнасьці, рэтрафлекснае фрыкатыўнае вымаўленьне захоўваецца ў паўднёвых і паўднёвазаходніх дыялектах, тады як у заходніх і цэнтральных дыялектах яны пераходзяць у палятальныя фрыкатывы. У іншых дыялектах могуць адбывацца іншыя зьмены ў вымаўленьні рэтрафлексных зычных: так, у паўднёва-ўсходніх дыялектах адбываецца пераход гэтых гукаў у /ʃ/, /ʒ/; у паўночных ды паўночна-ўсходніх — у /x/, /ɡ/. Згодна зь некаторымі дасьледаваньнямі, заходні і цэнтральны звонкі палятальны фрыкатыў /ʝ/ мае распаўсюджаньне толькі ў правінцыі Вардак, тады як у іншых рэгіёнах адбываецца яго пераход у /ɡ/.

Машыны наступнай мадэфікацыі, Ausf.D, выпускаліся двума сэрыямі — 4.Serie/B.W. і 5.Serie/B.W. Найболей прыкметнай вонкавай зьменай стаў зварот да ламанай верхняй лабавой пліты корпуса і курсавому кулямёту, які атрымаў узмоцненую абарону. Унутраная маска гарматы, якая апынулася адчувалай для пырсак сьвінцу пры кулявых трапленьнях, была замененая вонкавай. Таўшчыня бартавой і кармавой брані корпуса і вежы была даведзеная да 20 мм. У студзені 1938 году «Круп» атрымала замову на вытворчасьць 200 машын 4.Serie/B.W. і 48 машын 5.Serie/B.W., але падчас вытворчасьцяў, з кастрычніка 1939 па травень 1941 году, як танкі былі скончаныя толькі 229 з іх, тады як астатнія 19 былі вылучаныя для пабудовы спэцыялізаваных варыянтаў. Частка танкаў Ausf.D позьняга выпуску была выпушчаная ў «трапічным» варыянце, з дадатковымі вентыляцыйнымі адтулінамі ў маторным аддзяленьні.

Трэцяя сэрыя была ўведзена 20 студзеня 1982 году пасьля ўваходу на трон новага эміра Джабер аль-Ахмад аль-Джабер аль Сабаха. Трэцяя сэрыя замяніла банкноты ¼, ½, 1, 5 і 10 дынараў і была ўведзена банкнота 20 дынараў (з 9 студзеня 1986 года).

1976 — Усевалад Янчэўскі, беларускі дзяржаўны дзяяч, памочнік прэзыдэнта, начальнік Галоўнага ідэалягічнага ўпраўленьня Адміністрацыі прэзыдэнта Беларусі

Арыштаваны па падазрэньні ў сувязях з паўстанцамі. У сьнежні 1863 — лютым 1864 сядзеў у Петрапаўлаўскай крэпасьці. Выпушчаны пад негалосны нагляд. У 1866 року арыштаваны па справе Д. У. Каракозава, які зьдзейсьніў няўдалы замах на расейскага імпэратара Аляксандра II. 24 верасьня 1866 пазбаўлены ўсіх правоў і высланы ў Сыбір.

Прадпрыемства пачало працу 21 сьнежня 1965 году. Цалкам пушчанае ў 1970 годзе як завод, з 1976-га — камбінат. З 1972 г. першы з заводаў у Беларусі пачаў фасоўку цукру. З 1993 г. пашыраецца ў выніку перааснашчэньня да магутнасьці штодзённай перапрацоўкі 6 тыс. тонаў цукровых буракоў (з 3 тыс. т). З 1996 г. акцыянаваны. У 2010 г. 62% вырабаў прадалі за мяжу. Прадпрыемства мела звыш 700 супрацоўнікаў.
Пэўныя лінгвісты лічаць ольстэрска-шатляндзкія дыялекты, як і іншыя дыялектныя формы шатляндзкіх германскіх дыялектаў, аднымі з дыялектаў ангельскае мовы. Тым ня менш, сярод некаторых лінгвістаў пануе думка пра самастойны лінгвістычны статус шатляндзкай германскай мовы, з-за чаго ольстэрска-шатляндзкія дыялекты могуць разглядаць як дыялекты асобнай шатляндзкай германскай мовы. Кароткі ольстэрскі слоўнік вызначае ольстэрска-шатляндзкую як «адзін з дыялектаў нізіннай шатляндзкай [адна з назваў шатляндзкай германскай мовы], прызнаны ў якасьці мовы Эўрапейскім бюро па рэдка ўжываных мовах».

Дыякрытычны знак над літарай ځ у ранейшых варыянтах меў выгляд, прыкладна апісваны як паменшаны дыякрытычны знак над літарай ك. На цяперашні час, аднак, падобны знак даволі складана знайсьці ў шрыфтах.

Карэнныя жыхары чагасцы былі выселеныя брытанскімі ўладамі ў 1960-х гадах. Пасьля гэтага насельніцтва складае пэрсанал брытана-амэрыканскай вайсковай базы, разьмешчанай на высьпе Дыега Гарсія, найбуйнейшай высьпе ўсёй тэрыторыі.

Распаўсюджана ў зоне лясоў паўночнага паўшар’я — як у Эўразіі, так і ў Амэрыцы. Селіцца пераважна на таёжных рэках і азёрах па поймах вялікіх рэк зь лясістымі берагамі. Па тэрыторыі Беларусі праходзіць паўднёвая мяжа арэала віду.

У адрозьненьне ад большасьці краінаў Эўропы, у Люксэмбургу няма перавагі таму або іншаму віду спорту. Але нягледзячы на гэта, каля 100 000 чалавек у Люксэмбургу, насельніцтва якога складае 537 000, зьяўляюцца чальцамі той ці іншай спартовай фэдэрацыі.

Выхадцы з ЗША ў асноўным кажуць на ангельскай мове; яна ж у асноўным успрымаецца і як дзяржаўная мова ЗША (амэрыканізмы). Ангельская мова ў ЗША даволі архаічная, яна абапіраецца на фанэтычныя стандарты Вялікабрытаніі 17—18 стагодзьдзяў, у апошні час узмацняецца гішпанскі ўплыў, як і ўласна сама гішпанская мова ў ЗША.

Ляўрэатка міжнародных конкурсаў, фіналістка праграмаў «Ранішняя зорка» (Масква, 1997), «Маленькія зорачкі» (С.-Пецярбург, 1998), ляўрэатка першай прэміі міжнароднага конкурсу «Сьвет музыкі» (Флярэнцыя, 2003), атрымальнік гран-пры міжнароднага фэстывалю этнічнай культуры (Сыцылія, 2006), лаўрэатка першай прэміі міжнароднага конкурсу «Зорны марафон» (Рым, 2006), ляўрэатка другой прэміі і атрымальніца залатога дыску конкурса «Bengio-festival» (Бэнэвэнта, Італія, 2006).

Мінуўшчына базылікі цесна зьвязаная з асобай пробашча Поля Бужэ (франц. Paul Buguet, 1843—1918), заснавальніка «Адкупленчага дзеяньня па вызваленьньні душы з чыстцу».

Ліёнскі мэтрапалітэ́н (па-француску: Métro de Lyon) — транспартная сыстэма ў горадзе Ліён, рэгіён Авэрнь-Рона-Альпы, Францыя. Мэтрапалітэн адчынены для пасажыраў у 1978 годзе (хаця цяперашняя лінія С пачала дзейнічаць у 1974 годзе). Па стане на 2017 год мэтрапалітэн налічвае 40 станцыяў (або 44, калі лічыць станцыі перасадак двойчы) на 4-х лініях. У адрозьненьне ад большасьці сыстэмаў мацерыковай Эўропы, мэтро Ліёну мае левабаковы рух, як вынік нерэалізаванага пляну аб'яднаньня існуючых лініяў і прыгараднай чыгункі.

Сьцяг Рэспублікі Сэрбскай заснаваны на чырвона-сіне-белым сэрбскім трыкалёры, парадак колеру палос зваротны да парадку колеру палос на сьцягу Расіі.
Гурт заснаваны ў 1999 годзе. Музыку для гурту піша гітарыст ды сьпявак Алесь Лютыч. Пераможцы фэсту «Басовішча» ў 2002 годзе. У тым жа годзе быў запісаны дэма-альбом «Праз сябе», частка песень зь якога ўвайшла ў першы альбом «Не трывай» (2004). У 2004 годзе прымалі ўдзел у тэлефэсьце «На скрыжаваньнях Эўропы». Удзельнічалі ў якасьці гасьцёў у фэстах «Басовішча» ў 2004—2007, 2009 гадох, «РОКавая Восень-2008», а таксама ў фэсьце «NO LOGO FEST» у Віцебску (2009). 24 чэрвеня 2010 году гурт выпусьціў інтэрнэт-самотнік «Жыцьцё маё», які зьяўляецца адным з этапаў напісаньня новага альбома. У 2012 годзе пасьля працяглага часу быў выдадзены альбом «Крок за крокам», які ўключае ў сабе 15 кампазыцыяў. Афіцыйная прэзэнтацыя кружэлкі адбылася 10 кастрычніка 2012 году канцэртам у менскім клюбе Рэ:Паблік. Пачатак 2013 году адзначыўся прыхільнасьцю гурту да акустычнага выкананьня сваіх песень, выданьнем акустычнага сынглу «Не трывай» і акустычным канцэртам у малой залі КЗ «Менск» напярэдадні дня ўсіх закаханых. 17 красавіка бярозаўскі гурт прадставіў на «Эўрарадыё» першую частку запісанае акустычнае вэрсіі сваіх кампазыцыяў, якая ўключала ў сабе 6 песень. 6 траўня 2013 году гурт прымаў удзел у музычным фэстывалі «Дзень Радыё», які адбыўся ў сталічным клюбе «Рэ:Паблік» і быў арганізаваны «Эўрарадыё».

Амэрыканская рэвалюцыя — значная падзея другой паловы XVIII стагодзьдзя, падчас якой Трынаццаць калёніяў Паўночнай Амэрыкі аб’ядналіся разам дзеля барацьбы за незалежнасьць ад Брытанскай мэтраполіі. У выніку рэвалюцыі была ўтвораная дзяржава Злучаных Штатаў Амэрыкі. Перш за ўсё калёніі зацьвердзілі, што Парлямэнт Вялікабрытаніі больш не кіруе тэрыторыямі, падкантрольнымі калёніям. Да 1774 году ў кожнай калёніі былі ўтвораныя Правінцыйныя кангрэсы ці іншыя ўстановы, якія мелі ўладу ў калёніі, што абавязкова для існаваньня дзяржавы. На Другім Кантынэнтальным кангрэсе калёніямі было вырашана аб’яднацца, каб абараніць сваё права самакіраваньня, а таксама, каб весьці ўзброены супраціў з Брытанскай імпэрыяй, вядомы як Вайна за незалежнасьць ЗША (1775—1783). У ліпені 1776 году была падпісаная Дэклярацыя незалежнасьці ЗША, якая зацьвярджала сувэрэнітэт калёніяў. Вайна скончылася ў кастрычніку 1781 году, а ў 1783 годзе Мірным пагадненьнем у Вэрсале і Парыжы была атрыманая фармальная адмова Брытанскай імпэрыі ад прэтэнзіяў на тэрыторыі ЗША.

Для вонкавай сувязі, PzKpfw IV камандзіраў узводаў і вышэй абсталёўваліся УКХ-радыёстанцыяй мадэлі Fu 5 і прымачом Fu 2. Лінэйныя танкі абсталёўваліся толькі прымачом Fu 2. FuG5 мела магутнасьць перадатчыка 10 Вт і забясьпечвала далёкасьць сувязі 9,4 км у тэлеграфным і 6,4 км у тэлефонным рэжыме. Для ўнутранай сувязі ўсё PzKpfw IV абсталёўваліся танкавай перагаворнай прыладай на чацьвярых з чальцоў экіпажа, за выключэньнем зараджалага.

«Вясёлка» ўзнагароджана Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР і Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, з'яўляецца пераможцам Нацыянальнага конкурсу «Залатая Ліцера» 2004, 2007, 2010 гадоў.
Першы камень у падмурак Капітолія быў закладзены Джорджам Вашынгтонам 18 верасьня 1793 г. Будаўніцтва велічнага будынку ў стылі ампір вялося некалькімі пакаленьнямі архітэктараў. Ужо ў лістападзе 1800 г. у недабудаваным Капітоліі ўпершыню сабраўся Кангрэс, аднак ў 1814 годзе яго спалілі брытанцы і аднаўленчыя работы занялі пяць гадоў. У 1820—1827 гг. паўднёвае і паўночнае крыло будынка былі нарэшце злучаныя пераходам, над якім узьнёсься купал.

Тро́лінг (па-ангельску: trolling — бляшненьне, лоўля рыбы на блешню) — разьмяшчэньне ў інтэрнэце (на форумах, вікі-праектах, і інш.) правакацыйных паведамленьняў з мэтай выклікаць флэйм, канфлікты паміж удзельнікамі, узаемныя абразы й інш. Асобу, якая займаецца тролінгам, завуць тролем, што супадае з назвай аднайменнай міталягічнай істоты.

Аўтар стварыў камэдыю спачатку па-польску, а пасьля турмы, у 1915 годзе, перарабіў і пераклаў яе на беларускую мову. Публікацыя п’есы адбылася ў віленскай газэце «Гоман». Аўтар вярнуўся да яе ў 1942 годзе, перарабіўшы некаторыя сюжэтныя моманты.

У шатляндзкамоўных раёнах Ольстэру ў мясцовых выданьнях карысталіся вызначаным попытам шатляндкзамоўныя паэты. Цягам усяго XVIII ст. у Ольстэры выдаваліся творы такіх пісьменьнікаў як А. Мантгомэры, Д. Ліндсэй, А. Рэмзэй, Р. Бэрнз, Дж. Гог, Р. Танагіл. Працэс літаратурнага разьвіцьця ўзмацніўся прыблізна з 1720-х гадоў, калі паэзійны жанр стаў зазнаваць росквіт і стала ўзьнікаць традыцыя прозы. Найвядомай зьяўляецца г.зв. ткацкая паэзія, традыцыя якой узьнікла ў 1735 годзе й існавала ажно да 1840 году. Паэты гэтай літаратурнай хвалі арыентаваліся ў сваёй творчасьці на падобную літаратуру Шатляндыі і лічацца літаратуразнаўцамі пасьлядоўнікамі шатляндзкай літаратурнай традыцыі. Сярод паэтаў-«ткачоў» адзначаюцца, у прыватнасьці, Дж. Кэмпбэл, Дж. Ор, Т. Бэгс, Д. Гербісан, Г. Портэр, Э. МакКензі.

Милуці́н Міла́нкавіч (па-сэрбску: Милутин Миланковиһ); 28 траўня 1879, Даль, Аўстра-Вугоршчына (зараз Харватыя) — 12 сьнежня 1958, Бялград, Югаславія) — сэрбскі грамадзкі інжынэр, кліматоляг, геафізык і астраном.

Жуан Сылвэйра дос Сантус (па-партугальску: Juan Silveira dos Santos; нарадзіўся 1 лютага 1979 году; Рыё-дэ-Жанэйра, Бразылія) — бразыльскі футбаліст, былы абаронца нацыянальнай зборнай Бразыліі. Цяпер выступае за бразыльскі клюб «Інтэрнасьёнал».

Сёлета тралейбусныя перавозкі ажыцьцяўляюцца УКПП «Бабруйская тралейбусная ўправа». Агульная плошча, якую займае прадпрыемства — 9,6053 га. Вытворчыя магутнасьці дэпо — на 50 рамонтных месцаў тралейбусаў. У цяперашні час працягласьць тралейбусных лініяў складае 40,7 км.

На сёньняшні дзень было выпушчана ў абарачэньне 5 сэрый кувэйцкіх дынараў. Першая была выпушчана пасьля абвяшчэньня аб увядзеньні кувэйцкай валюты ў 1960 годзе. Гэтая сэрыя была ў абарачэньні з 1 красавіка 1961 года да 1 лютага 1982 года.

Расейцаў было 16 забітых, 44 параненых. Сярод чачэнцаў было забіта больш за 100 чалавек. Забойства такой колькасьці людзей выклікала вялікі водгук у Расеі й у сьвеце.
Адлюстроўваўся ў выглядзе зьмея зь ільвінай галавой, быў зьвязаны з культам Фартуны. Культ атрымаў распаўсюджваньне ў Рымскай імпэрыі ў II стагодзьдзі, зь сярэдзіны II да сярэдзіны III стагодзьдзя ягоная выява зьяўлялася на манэтах.

Грэнобль (па-француску: Grenoble) — горад і камуна на паўднёвым-усходзе Францыі. Цэнтар дэпартамэнту Ізэр і гістарычнай вобласьці Дафінэ. Буйны прамысловы, навуковы і ўнівэрсытэцкі цэнтар францускіх Альпаў. Насельніцтва складае 160 215 чалавек (2013).

Ёзэфіні́зм — тэрмін, ужываны для азначэньня ўнутранай палітыкі, ладжанай імпэратарам Сьвятой Рымскай імпэрыі Ёзэфам II у дачыненьні да Рыма-каталіцкай царквы і ейнага ўплыву ў аўстра-вугорскім грамадзтве. Ёзэф II, праводзячы пэўныя рэформы, выдаваў адмысловыя заканадаўчыя акты, якія падпарадкоўвалі Рыма-Каталіцкую царкву сьвецкім уладам і вызначалі царкоўную структуру Каталіцкай царквы як адзін з элемэнтаў дзяржавы. Паводле гэтых законаў каталіцкія сьвятары рабіліся дзяржаўнымі службоўцамі і былі абавязаныя цалкам падпарадкоўвацца заканадаўству дзяржавы.

Генэтычная сувязь вышэйпамянёных моваў значная ў такой ступені, што ўзаемаразуменьне можа быць дасягнутае пры выкарыстаньні роднай мовы або дыялекту амаль ва ўсіх выпадках; цяжкасьці могуць паўстаць толькі пры кантактаваньні носьбітаў сарыкольскай мовы з астатнімі шугнана-рушанскімі. Шугнанская мова ў сувязі з сваёй параўнальна шырокай тэрытарыяльнай распаўсюджанасьцю і шматлікасьці носьбітаў мае ролю сродку міжэтнічных зносінаў на Паміры нараўне з таджыцкай («міжпамірская фарсі»).

Зьяўленьне з чэрвеня 1944 году на зборачных лініях мадэфікацыі Ausf.J было зьвязана са імкненьнем як мага больш патаньніць і спрасьціць вытворчасьць танка ва ўмовах пагаршаючагася стратэгічнага становішча Нямеччыны. Адзінай, але істотнай зьменай, адрозьніваючай першыя Ausf.J ад апошніх Ausf.H, стала ліквідацыя электрапрывада павароту вежы і зьвязаных з ім дапаможнага карбюратарнага рухавіка з генератарам. Неўзабаве пасьля пачатку выпуску новай мадэфікацыі былі ліквідаваныя пісталетныя парты ў карме і бартах вежы, бескарысныя з-за экранаў, а таксама спрошчаная канструкцыя іншых лючкоў. З ліпеня на месцы ліквідаванага дапаможнага рухавіка пачалі ўсталёўваць дадатковы паліўны бак ёмістасьцю ў 200 літраў, але дужаньне з яго падцяканьнем зацягнулася да верасьня 1944 году. Акрамя гэтага, 12-мм дах корпуса пачалі ўзмацняць прываркай дадатковых 16-мм лістоў. Усе наступныя зьмены былі накіраваныя на наступнае спрашчэньне канструкцыі, найболей прыкметнымі сярод іх былі адмова ад цымэрытавага пакрыцьця ў верасьні і скарачэньне ліку падтрымліваючых коўзанак да трох на борт у сьнежні 1944 году. Вытворчасьць танкаў мадэфікацыі Ausf.J працягвалася амаль да самога канца вайны, да сакавіка 1945 году, але паніжэньне тэмпаў вытворчасьці, зьвязанае з паслабленьнем прамысловасьці Нямеччыны і цяжкасьці з пастаўкамі сыравіны, прывялі да таго, што было выпушчана толькі 1758 танкаў гэтай мадэфікацыі.

Аб’ём прамых замежных інвэстыцыяў складае больш за 4,5 млн даляраў. Доля замежнага інвэстара ў статутным фондзе сумеснага прадпрыемства — 51 %. Агульны капітал (статутны фонд) сумеснага прадпрыемства фармуецца ў памеры каля 10 млн даляраў.
Фабіян Абрантовіч (14 верасьня 1884, засьценак Вераскоўшчына, Наваградзкі павет — 2 студзеня 1946, Масква, турма «Бутырка») — каталіцкі сьвятар бізантыйскага і лацінскага абрадаў, пралат Менскай капітулы, манах-марыянін, архімандрыт, місыянэр, доктар тэалёгіі, пэдагог, публіцыст, філёзаф, адзін з пачынальнікаў беларускага хрысьціянскага руху, сябра Рады БНР.

Вёска заснаваная як чыгуначны пасёлак на скрыжаваньні шляхоў зь Беластоку ў Берасьце (пабудаваны ў 1873 г.) і зь Седльцаў у Ваўкавыск (пабудаваны ў 1906 г.). Свой назоў Чаромха ўзяла ад суседняй вёскі Чаромха (сёньня Чаромха-Сяло).

У розыгрышы Лігі чэмпіёнаў 2014—2015 гадоў узялі удзел 77 камандаў з 54 футбольных асацыяцыяў УЭФА, за выключэньнем Ліхтэнштайну, які не праводзіць розыгрыш хатняга чэмпіянату. Колькасьць месцаў разьмеркаваная паводле табліцы каэфіцыентаў УЭФА пасьля эўракубкавага сэзону 2012—2013 гадооў.

Па трэцім падзеле Рэчы Паспалітай (1795) касьцёл працягваў дзейнічаць. 12 лютага 1799 году тут прыняў хрост сын Барбары і Мікалая Міцкевічаў, які атрымаў імя Адам.

Далей уладары маёнтку таксама часта зьмяняліся. У 1870 року з найвышэйшае ласкі ў выглядзе ўзнагароды за службу ён перайшоў да Платона Спаскага, сапраўднага стацкага дарадцы. Зямельныя надзелы маёнтку ў гэты пэрыяд складалі 6817 дзесяцінаў. Дзейнічалі вінакурны і цагляны заводы, валовы млын. Па купчай крэпасьці 1885 маёнтак ад стацкага дарадцы Андрэя Андрэевіча Сьпірыдонава пераходзіць да купца, прамыслоўца з Варшавы Яна Карла Шленкера. Акрамя таго, Ян Карл валодаў маёнткамі і заводамі ва Ўкраіне. У 1904 року па запавеце Дубае стала ўласнасьцю ягонае дачкі Марыі Ганны Выджджыны. Пасьля Першай сусьветнай вайны яна падаравала сядзібу і 100 га зямлі сельскагаспадарчай школе з рыбнай гаспадаркай. Школа насіла імя ейнай рана сканалай дачкі Яніны і праіснавала да 1939 року. Марыя была апошняй уласьніцай маёнтку і ў 1928 правяла землеўладкаваньне. Перадваенным дырэктарам школы быў Р. Прускі, польскі сэлэкцыянэр. У 1980 року ён наведваў сядзібу.

Ляхаві́чы 1 — вёска ў Наваградзкім раёне Гарадзенскай вобласьці, на левым беразе ракі пры ўпадзеньні яе ў Нёман. Ляхавічы 1 уваходзяць у склад Уселюбскага сельсавету.

Рама́льдава — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці. Знаходзіцца за 23 км на паўночны ўсход ад Воршы. Празь вёску праходзіць рэспубліканская аўтадарога Лёзна — Арэхаўск (Р109). Рамальдава ўваходзіць у Арэхаўскі сельсавет.

Адзін з ідэолягаў і заснавальнікаў беларускага хрысьціянскага руху XX ст. Зь беларускім нацыянальна-рэлігійным рухам зьвязаны з часоў вучобы ў Пецярбургу; уваходзіў у культурна-асьветны гурток беларусаў-клерыкаў. Быў адным з ініцыятараў і арганізатараў правядзеньня 24—25 траўня 1917 у Менску зьезду беларускага каталіцкага духавенства, дзе выступіў з рэфэратам «Справа прасьветная». Сябра саюзу ксяндзоў-беларусаў. Разам з Л. Хвецькам заснаваў у траўні 1917 саюз «Хрысьціянская дэмакратычная злучнасьць», быў адным зь яго кіраўнікоў у Менску.
З 1980-х гадоў мясцовым гісторыкам-аматарам і палітычным дзеячом Іенам Адамсанам быў прасунуты нэалягізм Ullans, утвораны ў выніку зьліцьця словаў Ulster («Ольстэр») і Lallans — адной з назваў шатляндзкай германскай мовы Шатляндыі. Існуе іншае тлумачэньне слова Ullans, згодна зь якім яно зьяўляецца абрэвіятурай ад ангельскага выразу «Ulster-Scots language in literature and native speech» («Ольстэрска-шатляндзкая мова ў літаратуры й родным маўленьні»). У колах культурных дзеячоў таксама мае ўжытак тэрмін Ulstèr-Scotch (літ. «ольстэрска-шатляндзкая»). Апрача таго, ужываецца тэрмін Hiberno-Scots (літ. «ірляндзка-шатляндзкая»), які, тым ня менш, часьцей тычыцца адпаведнай этнічнай групы (ольстэрскія шатляндцы).

4 жніўня 1927 у сувязі з узбуйненьнем раёнаў скасаваныя Васілевіцкі, Горвальскі, Добрускі, Дзятлаўскі, Краснабудзкі, Насовіцкі, Сьвяцілавіцкі і Холмецкі раёны і ўтвораны Церахоўскі раён.

У 711 годзе горад быў захоплены маўрамі, і яго пачалі называць на арабскі лад — Ільбіра. Пасьля падзеньня Кордаўскага халіфату ў 1012 годзе ўлада над горадам перайшла да бэрбэрскаму кіраўніку Заві ібн-Зыры, які зрабіў Гранаду рэзыдэнцыяй дынастыі Зырыдаў, якія кіравалі ёй на працягу 80 гадоў, ператварыўшы яе ў адно з найбольш заможных дзяржаваў паўднёвай Андалюзіі. Пасьля іхнага скіданьня валодаць горадам пачала дынастыя Альмаравідаў, а пасьля іх — султанат Насрыдаў, то бок з 1238 па 1492 гады. Пры двары апошніх бачную ролю гулялі высакародныя Абэнсэрагі.

Матэматычны выраз для вытворнай адзінкі вымярэньня выцякае з фізычнага закону, з дапамогай якога гэтая адзінка вымярэньня вызначаецца або азначэньні фізычнай велічыні, для якой яна ўводзіцца. Напрыклад, хуткасьць — гэтая адлегласьць, якую цела праходзіць у адзінку часу; адпаведна, адзінка вымярэньня хуткасьці — м/с (мэтар у сэкунду).

На сёньняшні дзень занятасьць насельніцтва забясьпечваюць галоўным чынам бюджэтныя арганізацыі (школа, раённая лякарня, міліцыя, суд, служба судовых прыставаў, пэнсійны фонд, філіялы банкаў, а таксама калгасы).

Другая палова XVIII стагодзьдзя адзначылася для Дубага новым уласьнікам. Ім стаў гетман Вялікага Княства Літоўскага, граф Міхал Казімер Агінскі (1730—1800), адзін з найцікавейшых людзей свайго часу. Зь ягонай ініцыятывы і на ягоныя сродкі быў пабудаваны канал, які цяпер носіць ягонае імя. Відаць, акрамя захапленьня вытанчанымі мастацтвамі, граф няблага кеміў і ў гідратэхніцы. Таму і ў Дубым ён стварыў арыгінальную, нідзе ў Беларусі не паўтораную водную сыстэму.

На поўдні краіны сустракаюцца ўчасткі саваны, у якіх растуць акацыі, на поўнач клімат становіцца ўсё больш сухі і паверхня пераходзіць у пустэльню.

Баньян атрымаў адукацыю ў доме свайго бацькі, разам зь іншымі беднымі сельскімі хлапчукамі, і той факт, што адукацыі атрымаў зусім мала, быў выгадным для ягонага бацькі й ягонага будучаму гандлю. Ён рушыў усьлед бацьку, гандлюючы бляшанымі вырабамі, што ў той час лічылася заняткам нізкім, і гістарычна асацыявалася з качавым ладам жыцьця цыганаў. У 1640-х гадох праходзіў службу ў парлямэнцкім войску. У 1649 годзе пабраўся шлюбам з маладой дзяўчынай Мэры.
21 сьнежня 2011 году ў склад сельсавету перададзеныя населеныя пункты Азерцы, Востраў, Паўлавічы, якія ўваходзілі ў склад ліквідаванага Лазовіцкага сельсавету.

У III стагодзьдзі алёброгі пабудавалі на месцы цяперашняга гораду ўмацаванае селішча пад назвай Куляро. У 380 годзе, пры рымскім імпэратары Грацыяне, горад атрымаў назву Грацыянопаль. Пасьля распаду Рымскай імпэрыі горад знаходзіўся на тэрыторыі бургундзкіх каралеўстваў аж да 1032 году, калі ён увайшоў у склад Сьвятой Рымскай імпэрыі.

Адукацыю атрымаў у менскіх базылянаў, стаў манахам гэтага ордэну. 3 1636 у Холме ўзначаліў школу пры манастыры базыльянаў. З 1649 адміністратар япіскапату, 22 лютага 1652 кароль Ян Казімір прызначыў яго холмскім япіскапам. На Жыровіцкай кангрэгацыі (сходзе) у 1661 абраны генэралам базылянаў. Потым атрымаў багатае абацтва на Львоўшчыне.

Дзо́нг-кэ́ (дзо́нгкха; саманазва: རྫོང་ཁ, Ўайлі rdzong-kha) — афіцыйная мова Каралеўства Бутан. Дзонг-кэ азначае «мова, на якой размаўляюць у дзонгах» (дзонгі — манастыры-крэпасьці ў Бутане). Мова адносіцца да тыбэта-бірманскай галіны сына-тыбэцкай моўнай сям’і і па сваёй структуры найбольш блізкая да тыбэцкай.

сярэдзіна XVI ст.: у Берасьцейскім павеце і ваяводзтве ВКЛ. У 1567 г. ваявода Менскі, дзяржаўца Камянецкі з маёнтку Капылы выстаўляў пошту, 7 коней. Згадваецца ў судовых справах ад 16 лістапада 1582 г., уладаньне Войны.

У Вільні нямецкая адміністрацыя мела ўстанову друку «Прэсэнштэле», якая выдавала дзьве нямецкія газэты. У іх падаваліся матэрыялы з гісторыі, этнаграфіі і геаграфіі акупаваных земляў, таму супрацоўнікі гэтых газэт часта зьвярталіся да I. Луцкевіча як да знаўцы краю па парады. Праз гэтыя знаёмствы ён і дабіўся таго, што «Прэсэнштэле» згадзілася на выданьне беларускай газэты і пакрыцьцё выдаткаў на паперу і друк. Так паявіўся «Гоман». Выходзіў ён два разы на тыдзень — спачатку кірыліцай, а потым і лацінкай. Адказным рэдактарам за «лацінскія» нумары «Гомана» стаў Францішак Аляхновіч. Апрача таго, ён разам з В. Ластоўскім вёў літаратурны аддзел газэты і апрацоўваў для яе мясцовую хроніку. Пры такіх абставінах і пабачыла сьвет п’еса «На Антокалі».

Кіпеньне — працэс параўтварэньня ў вадкасьці (пераход рэчыва з вадкага ў газападобны стан), з узьнікненьнем межаў падзелу фаз. Тэмпэратура кіпеньня пры атмасфэрным ціску прыводзіцца звычайна як адна з асноўных фізыка-хімічных характарыстык хімічна чыстага рэчыва.

Верхняя Віена (па-француску: Haute-Vienne, па-аксытанску: Nauta-Viena, Nauta-Vinhana) — дэпартамэнт на захадзе Францыі, адзін з дэпартамэнтаў рэгіёну Нувэль-Акітэн (да 1 студзеня 2016 у складзе рэгіёну Лімузэн). Парадкавы нумар 87. Адміністрацыйны цэнтар — Лімож. Насельніцтва складае 375 869 чалавек (2012).
Згодна з дасьледаваньнямі некаторых лінгвістаў, пушту зьяўляецца нашчадкам авэстыйскае мовы, аднак іншыя зьвесткі (напр., дасьледаваньні Георга Маньест'ернэ) сьцьвярджаюць толькі пра блізкае сваяцтва абедзьвюх моваў. Саманазва мовы зьяўляецца вынікам гістарычнае трансфармацыі ад *Parsawā- — «пэрсыдзкі». Між тым, пуштунаў могуць таксама атаясамліваць з плямёнамі пахта, якія згадваюцца ў Рыгвэдзе, пад імі ж, паводле некаторых вэрсіяў, меліся на ўвазе пактыяне, апісаныя грэцкім гісторыкам Герадотам як жыхары Ахемэнідзкай сатрапіі Арахозія. Тым ня менш, падобныя параўнаньні могуць зьяўляцца няслушнымі з этымалягічнага пункту гледжаньня.

Міжнародная сыстэма адзінак СІ складаецца з набору адзінак вымярэньня і набору кратных і частковых прэфіксаў да іх. Сыстэма таксама вызначае стандартныя скарочаныя абазначэньні для адзінак і правілы запісу вытворных адзінак. Сыстэма СІ не зьяўляецца нязьменнай, яна ёсьць наборам стандартаў, у якім ствараюцца адзінкі вымярэннья і карэктуюцца іхныя значэньні ў адпаведнасьці зь міжнароднымі дамовамі ў залежнасьці ад узроўню сучаснага разьвіцьця вымяральных тэхналёгіяў. Вызначэньне адзінак СІ разглядаюцца і аналізуюцца на Міжнароднай канфэрэнцыі па мерах і вагам, якая праводзіцца раз на чатыры гады ў Парыжы. Міжнародны стандарт ISO 1000 (ICS 01060) апісвае Міжнародную сыстэмы СІ і рэкамэндацыі па выкарыстаньні кратных і вытворных адзінак.

Дапушчаецца ўжываць пазначэньні адзінак у выглядзе вытворнай пазначэньняў адзінак, збудаваных у ступені (дадатныя і адмоўныя): Вт•м-2•К-1, А•м². Пры выкарыстаньні адмоўных ступеняў не дазваляецца выкарыстаўваць гарызантальную або касую рысу (знак дзяленьня).

Возера знаходзіцца ў басэйне ракі Крашанка. Плошча Глыбачкі складае 0,18 км². Найбольшая глыбіня возера — 6 м. Даўжыня возера — 0,85 км, найбольшая шырыня — 0,27 км. Даўжыня берагавой лініі — 2,04 км. Аб’ём вады ў возеры складае 0,63 млн м³, плошча вадазбору возера — 1 км².

Глікон (па-старажытнагрэцку: Γλυκών) — паводле некаторых мітаў, увасабленьне богу Асклепія. Лукіян распавядае, што культ быў вынайдзены ў яго час Аляксандрам з Абанотыха, які ад яго імя прамаўляў вяшчунствы.

Варта заўважыць, што ў складзе памірскіх моваў не разглядаюцца геаграфічна блізкія таджыцкая й кыргыская мовы (апошняя распаўсюджаная серад кыргызаў Паміру, але не адносіцца да індаэўрапейскіх у адрозьненьне ад усіх моваў, згаданых раней).

Эсто́нская акадэ́мія наву́к (па-эстонску: Eesti Teaduste Akadeemia) заснаваная ў 1938 року. На кастрычнік 2012 Акадэмія налічвала 71 поўнага і 15 замежных сябраў. Зь лістапада 2004 прэзыдэнтам Акадэміі зьяўляецца Рыхард Вілемс, біёляг з Унівэрсытэту Тарту.

У верасьні 1807 року катэдра была зноў зьнішчаная ў бамбаваньні Капэнгагену брытанскім флётам адмірала Джэймза Гамб’е ў часе Напалеонаўскіх войнаў.

На ўскраіне вёскі ёсьць селішча раньняга жалезнага веку і фэадалізму (V ст. да н. э. — ХIII ст. н. э.). Аб’ект уключаны ў Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь.
Найранейшым ольстэрскім пісьмовым дакумэнтам, напісаным на шатляндзкіх германскіх дыялектах, зьяўляецца ліст ад імя Агнэс Кэмпбэл да Лізаветы І, напісаны мужам Кэмпбэл у 1571 годзе. Дакумэнты пэрыяду шатляндзкай калянізацыі маюць пэўную колькасьць кансэрватыўных характарыстык, аднак з паступовым пераходам носьбітаў шатляндзкай германскай на ангельскую пачынаецца ўзьнікненьне перавагі ангельскіх рысаў (з 1620-х гг.).

У юнацтве далучыўся да грамадзкага руху, падчас вучобы ў Ашмянскай польскай гімназіі быў сябрам беларускага гуртка сацыялістычнай моладзі, якім кіраваў вядомы ашмянскі сацыялістычны дзеяч адвакат Аляксандар Барановіч. У Вільні далучыўся да групы студэнтаў, якая выдавала часопіс беларускай сацыялістычнай думкі «Золак», ідэалягічна набліжаны да эсэраў. Ува ўнівэрсытэце быў сябрам беларускіх студэнцкіх арганізацыяў: Беларускага студэнцкага саюзу, Таварыства прыяцеляў беларусаведы (у апошнім быў старшынём). Сьпяваў у беларускім студэнцкім хоры пад кіраўніцтвам Рыгора Шырмы.

Помнік архітэктуры готыкі і сармацкага барока. Гэта 1-нэфавая базыліка з 2-вежавым галоўным фасадам і паўкруглай алтарнай апсыдай, да якой з паўночнага боку далучаецца закрысьція. У кампазыцыю будынка ўлучаюцца дзьве старажытныя гранёныя капліцы ранейшага касьцёла. Каб зрабіць іх непрыкметнымі з боку ўваходу, сьцяну галоўнага фасада і вежы адсунулі адносна падоўжанай восі будынка, што надало яму замаскаваную асымэтрычную кампазыцыю. Сьцены пэрымэнтрам завяршаюцца адзінай цягай карніза, якая падзяляе галоўны фасад на высокую ніжнюю частку і трыкутны атыкавы франтон паміж чацьверыковымі вежамі, накрытымі пакатымі шатрамі. Аконныя праёмы і нішы маюць паўцыркульныя аркавыя завяршэньні.

Анто́н Анто́навіч Шукело́йць (Шукело́йц; 19 ліпеня 1915, в. Якелеўшчына, цяпер Ашмянскі раён Гарадзенская вобласьць, Беларусь — 7 студзеня 2017, ЗША) — грамадзкі дзяяч беларускай эміграцыі у ЗША.

Будаўніцтва калегіяльнае царквы Найсьвяцейшай Панны Марыі на гэтым месцы пачалося за часам біскупа Абсалёна ў канцы XII стагодзьдзя. Яна разьмясьцілася на найвышэйшым пункце ля места Гаўн (цяпер Капэнгаген). Кансэкрацыя храму адбылася ўжо пры Абсалёнавым пераемніку, біскупе Пэдэры Сунэсэне. Царква была збудаваная ў раманскім стылі з паўкруглымі аркамі.

Марцыян Дамінік (ці Міхал) Валовіч — дзяржаўны дзеяч ВКЛ. З роду Валовічаў. У 1712 разам зь вялікім пісарам літоўскім Міхалам Пузынам быў накіраваны Варшаўскай канфэдэрацыяй паслом да расейскага імпэратара Пятра I. Маршалак вялікі літоўскі ад 1734.
Пуату-Шарант (па-француску: Poitou-Charentes) — былы рэгіён на захадзе Францыі. Меў межы з наступнымі былымі рэгіёнамі: на паўночным захадзе з Пэі-дэ-ля-Люар, на паўночным усходзе — з Цэнтрам, на ўсходзе — зь Лімузэнам, на поўдні — з Аквітаніяй, а на захадзе абмываецца Атлянтычным акіянам. Плошча 25 809 км². Насельніцтва па стане на 2012 год складала 1 783 991 чалавек. У склад рэгіёну ўваходзілі 4 дэпартамэнты: Шаранта, Прыморская Шаранта, Дэ-Сэўр і Віена. Адміністрацыйным цэнтрам і найбуйнейшым горадам быў Пуат’е (87 646 жыхароў). У выніку тэрытарыяльнай рэформы францускіх рэгіёнаў 2014 году, 1 студзеня 2016 увайшоў разам з Аквітаніяй і Лімузэнам у склад новаўтворанага рэгіёну Нувэль-Акітэн (з цэнтрам у Бардо).

Асноўныя адзінкі: кіляграм, мэтар, сэкунда, ампэр, кэльвін, моль і кандэла. У рамках СІ лічыцца, што гэтыя адзінкі маюць незалежную памернасьць, г. з. ні адна з асноўных адзінак ня можа быць атрыманая зь іншых.

Лаўрэят Гран-пры агульнаўкраінскіх конкурсаў і фэстываляў «У Чорнага мора», «Глорыя», «Песенны вэрнісаж», «Жамчужына Крыма», «Шэляле», «Цудоўная сьяча», «Усе мы твае дзеці, Украіна!», «Фант-лато-надзея».

Аднак у практычнай працы й ва ўмовах масавай беларусізацыі граматыка выклікала пэўныя цяжкасьці з-за сваёй агульнай складанасьці й пэўных унутраных недахопаў; некаторыя фанэтычныя й марфалягічныя асаблівасьці не атрымалі ў кнізе належнага асьвятленьня; напісаньне іншамоўнай лексыкі працягвала складаць цяжкасьці; некаторыя правілы былі штучнымі й надуманымі, у граматыку быў уведзены шэраг архаічных граматычных формаў у якасьці літаратурных.

У 1558 року Дубая згаданая ў сувязі з вызначэньнем межаў каралеўскіх пушчаў. У 1566 двор Дубай па прывілеі караля Жыгімонта Аўгуста перайшоў да Сямёна і Дзьмітрыя Вярэніч-Стахоўскіх гербу «Агеньчык». Пэўна, ад іх маёнтак набыў Сасінь Іванавіч. А ўжо ў 1596 року ўласьнікам Дубага стаў заможны шляхціч Ян Полаз, які заклаў тут вялізны парк з замкам пасярэдзіне. У 1598 ім валодаў Ян Папоў, далей — Агінскія, Радзівілы.

Першае пасланьне Яна Багаслова — адзін зь лістоў апостала Яна, які ўваходзіць у сьпіс кнігаў Новага Запавету. Зьмяшчаецца пасьля Другога пасланьне Пятра й перад Другога пасланьне Яна.

20 кастрычніка 2014 году гуказапісвальная кампанія «Sony Classical» вырабіла дыск «Sound of Light» з музыкай Жана-Філіпа Рамо (аркестар Musica Aeterna, дырыжор — Тэадор Курэнтзіс).

У параўнаньні з украінцамі, беларусы праяўлялі меншую палітычную актыўнасьць у міжваеннай Польшчы. Тым ня меней, палітыка польскіх уладаў пастаянна выклікала пратэсты і нават збройны супраціў

У 1934 годзе арганізаваны калгас. 6 жыхароў загінулі ў часе Вялікай Айчыннай вайны. Паводле перапісу 1959 году ў складзе дапаможнай гаспадаркі раённага вытворчага аб’яднаньня «Сельгасхімія» (цэнтар — вёска Лукі).

У гэты пэрыяд Аўеда стаўся цэнтрам арыгінальнай і ўнікальнай архітэктуры, якая была спадкаваная вэстготамі, з улікам рымскай і паўночных традыцыяў. Найбольшага росквіту горад дасягнуў у час кіраваньня Раміра I.

Вялі́кае ге́рцагства Люксэмбу́рг — малая сухапутная краіна ў паўночна-заходняй Эўропе, мяжуе з Францыяй, Нямеччынай і Бэльгіяй. На гэты момант адзінае ў сьвеце незалежнае вялікае герцагства (ад 1815 году).
Танкі Ausf.H позьніх выпускаў атрымалі турэльнае мацаваньне для кулямёта MG-42 у люка камандзірскай вежкі, а таксама вертыкальную кармавую пліту замест нахільнай, былой на ўсіх папярэдніх мадэфікацыях танка. Падчас вытворчасьцяў былі таксама ўведзеныя розныя зьмены, накіраваныя на патаньненьне і спрашчэньне вытворчасьці, такія як уводзіны неабразіненых падтрымліваючых коўзанак і ліквідацыя пэрыскопнага назіральнага прыбора кіроўцы. З сьнежня 1943 году лабавыя пліты корпуса пачалі злучацца з бартавымі злучэньнем «у шып», для ўзмацненьня ўстойлівасьці пры снарадных трапленьнях. Вытворчасьць Ausf.H працягвалася да ліпеня 1944 году. Дадзеныя аб ліку выпушчаных танкаў гэтай мадэфікацыі, прыводныя ў розных крыніцах, некалькі адрозьніваюцца, ад 3935 шасі, з якіх як танкі былі завершаныя 3774, да 3960 шасі і 3839 танкаў.

На думку польскіх дасьледнікаў Юльян Урсын Нямцэвіч бачыў Вялікае Княства Літоўскае, зь якога паходзіў, як інтэгральную частку польскай дзяржавы. Такі пункт гледжаньня ён перадаваў у сваёй творчасьці, чым уплываў на фармаваньне ў наступных пакаленьнях палякаў рамантычнай візіі Крэсаў як часткі Польшчы. Польскі этнограф Ян Станіслаў Быстрань сьцьвярджаў, што Ю. У. Нямцэвіч адносіўся да Польшчы як да адзінага цэлага, у межах перад падзеламі (…) нічога не адмаўляў, езьдзіў на Ўкраіну, на Літву, на Памор’е, на Чырвоную Русь як на польскія зямлі і абуджаў у шырокіх колах чытачоў перакананьне, што межы Кангрэсовага Каралеўства — гэта ня межы Польшчы. Невыносны стары дзядзька (…) усё жыцьцё заставаўся грамадзянінам ўсёй непадзельнай і незалежнай Польшчы.

Асірава пакаленьне — паводле Бібліі, сваю радаслоўную вяло ад Асіра (што ў перакладзе азначае: шчасьлівы), другога сына патрыярха Якава. Яму належала самая пладародная паўночная частка зямлі Ханаанскай. Задаволенае сваім геаграфічным становішчам, яно не праяўляла ваяўнічасьці і мірна жыло з суседзямі. Пасьля падзелу Ізраільска-Іўдзейскага царства на два самастойныя царствы яно падтрымлівала сувязі з іўдзейскім Ерусалімам.

У цэлым жорсткая парнаграфія забароненая для адкрытага паказу на тэлебачаньні. На Беларусі забаронена нават захоўваньне чалавекам для ўласнага агляду.

У красавіку 1948 году быў зноў пачаты аўтобусны рух. 19 траўня 1956 году была заснаваная самастойная пасажырская гаспадарка. Былі арганізаваныя чатыры маршруты, якія абслугоўвалі 8-10 ПАЗ-651, а таксама пяць міжгародніх і сем прыгарадных маршрутаў. У 1959 годзе ў цэнтры Слуцку была пабудаваная аўтобусная станцыя, якая ў 1966 годзе была перанесеная на Прывакзальную плошчу да чыгуначнага вакзалу. У 1982 годзе быў пабудаваны цяперашні аўтавакзал.

Creative Commons (CC) — некамэрцыйная арганізацыя, галоўнай мэтай якой стае пашырэньне легальнага распаўсюду творчых прац. Штаб-кватэра знаходзіцца ў Сан-Францыска, ЗША. Арганізацыя распрацавала шэраг ліцэнзій, якія маюць агульную назву «ліцэнзіі Creative Commons». Гэтыя ліцэнзіі дазваляюць аўтарам разьмеркаваць, якія правы пакінуць сабе, а ад якіх адмовіцца на карысьць іншых карыстальнікаў. Вікіпэдыя — адзін з самых вядомых сеціўных рэсурсаў, які выкарыстоўвае ліцэнзію Creative Commons.
Па заканчэньні вуснай традыцыі на мяжы ХІХ—ХХ стагодзьдзяў ольстэрска-шатляндзкая літаратура была практычна ідэнтычнай сучаснай пісьмовай норме шатляндзкай германскай мовы (напрыклад, мова твораў У. Літла супадала з шатляндзкай у адрозьненьне ад сучаснай ольстэрска-шатляндзкай, дзе шэраг словаў зьмяніліся на англіфікаваныя формы). Многія з сучасных адрозьненьняў між ольстэрска-шатляндзкімі дыялектамі й шатляндзкімі дыялектамі Шатляндыі могуць зьвязвацца з дыялектным нівэляваньнем або ўплывам сярэднеольстэрскага дыялекту ангельскай мовы, уплыў кантактаў з ірляндзкай мовай, захаваньне старых моўных рысаў або ўласныя інавацыі звычайна маюць маленькую дзелю ў разьвіцьці адрозьненьняў між ольстэрска-шатляндзкімі дыялектамі й шатляндзкімі дыялектамі Шатляндыі.

У 1572 годзе ўва Ўзьдзе знаходзіўся Сымон Будны ў зьвязку з выданьнем Бібліі. У 1684 годзе па вяртаньні ў каталіцтва Кавячынскія заснавалі ў мястэчку парафію, набажэнствы праходзілі ў капліцы.

Калі разглядаць устойлівую адзінку ў вузкім сэнсе, то сынанімічным тэрмінам стала найменьне фразэалягізм. Фразэалягізм — гэта ўстойлівая, узнаўляльная, не менш як двухкампанэнтная моўная адзінка, якая спалучаецца са словамі свабоднага ўжываньня і мае цэласнае значэньне, ня роўнае суме значэньняў яе кампанэнтаў. Прыклад: сёмая вада па кісялі.

Аўе́да (па-гішпанску: Oviedo, па-астурыйску: Uviéu) — горад на поўначы Гішпаніі, сталіца Астурыйскага княства й правінцыі Астурыя. У горадзе маецца хрысьціянская рэліквія хустка з Аўеда, якая ўхваляецца ў Аўеда з IX стагодзьдзя. Выхадцы з Астурыі далі гэткае ж імя яшчэ тром гарадам у Парагваі, у Дамініканскай Рэспубліцы і ў ЗША.

Праваслаўныя таксама сутыкаліся з дыскрымінацыяй у міжваеннай Польшчы. Мэтаю палітыкі польскіх уладаў была асыміляцыя праваслаўных беларусаў. Улады насаджалі польскую мову ў жыцьці праваслаўнай царквы, ініцыявалі стварэньне Польскіх праваслаўных таварыстваў у розных рэгіёнах Заходняй Беларусі (Слонім, Беласток, Ваўкавыск, Наваградак).

Нарадзіўся Леў Гурэвіч у красавіку 1899 году ў Менску. У 1926 годзе скончыў Беларускую драматычную студыю ў Маскве. У 1927—1932 гадах (і пасьля ў 1942—1943) Літвінаў зьяўляецца рэжысэрам Дзяржаўнага габрэйскага тэатру БССР. Мастацкі кіраўнік (1932—1937) галоўны рэжысэр (1943—1950) Купалаўскага тэатру. У 1950—1963 — галоўны рэжысэр Казанскага тэатру імя Качалова(ru). Памёр у Казані.
Гэтае прызнаньне ў пэўнай ступені адрозьнівалася ад абавязацельстваў, узятых дзеля падтрымкі ірляндзкае мовы. Вызначэньне ольстэрска-шатляндзкай мовы, прыведзенае вышэй у адпаведнасьці з пагадненьнем 1999 году, выкарыстоўвалася Вялікабрытаніяй для справаздачы па выкананьні Хартыі. Бэлфасцкае пагадненьне, якое ўрэгулявала канфлікт у Паўночнай Ірляндыі, ня згадвае ольстэрска-шатляндзкую мову як асобную, але прызнае яе як частку культурнай спадчыны Паўночнай Ірляндыі. Дамова 1999 году садзейнічае больш шырокаму выкарыстаньню ольстэрска-шатляндзкай мовы як у Паўночнай Ірляндыі, так і па ўсім востраве Ірляндыя; падобных мэтаў прытрымліваецца й адпаведна створанае Агенцтва па ольстэрска-шатляндзкай мове. Тым ня менш, нягледзячы на згадкі Агенцтвам ольстэрска-шатляндзкай як мовы, ольстэрска-шатляндзкія дыялекты разглядаюцца арганізацыяй як частка шатляндзкай культуры.

Паводле дадзеных перапісу 1926 году колькасьць насельніцтва складала 408,1 тыс. чал. У тым ліку беларусы — 47,7%; расейцы — 36,9 %; габрэі — 11,2 %; украінцы — 2,1 %; палякі — 1,6 %.

Самалёт BAe-125-800, што разьбіўся быў 1987 году вытворчасьці, сэрыйны нумар — 258076. Самалёт зь ліпеня 2008 году належаў расейскай авіякампаніі «Эс-Эйр».

На беларускіх землях станавы падзел пачаў фармавацца ў X—XI стагодзьдзях і завяршыўся ў часы Вялікага Княства Літоўскага. Да XVI ст. склаліся 4 асноўныя станы: духавенства, шляхта, мяшчане і сяляне.

Гуд’ён Валюр Сы́гурдсан (па-ісьляндзку: Guðjón Valur Sigurðsson; нарадзіўся 8 жніўня 1979 году, Рэйк’явік, Ісьляндыя) — ісьляндзкі гандбаліст гішпанскага клюбу «Барсэлёна» і гулец нацыянальнай зборнай Ісьляндыі. Гуд’ён пачаў сваю кар’еру на радзіме, пасьля некалькіх добрых сэзонаў зьехаў у Нямеччыну, дзе спачатку абараняў колеры клюбу ТУСЭМ, а потым клюбаў «Гумэрсбах» і «Райн-Нэкар Лёвэн». Апасьля сэзон правёў у складзе дацкага клюбу «Капэнгаген», але ў 2012 годзе вярнуўся ў Нямеччыну, падпісаўшы кантракт з клюбам «Кіль». У 2014 годзе перайшоў у гішпанскую «Барсэлёну».

1845: паводле інвэнтару ў склад маёнтку ўваходзілі 5 фальваркаў (Капылы, Каралін, Сіроцін, Дварэц, Апака), вёскі: Капылы, Кунахавічы, Бушмічы, Бярозаўка, Ясінаўка, Міневічы, Сушкі, Каленкавічы, Падбур’е, Сіпурка, Апака, усяго 388 двароў, 2910 рэвіскіх душ, 9838 дзесяцінаў зямлі. На гэты час у фальварку Капылы — 704 дзесяціны зямлі, у вёсцы 50 двароў (зь іх 29 адбывалі павіннасьці ў фальварку Капылы, астатнія ў фальварку Каралін), 353 рэвіскія душы. Дзейнічала карчма.

Заснаваны 25 ліпеня 1567 (дзень сьв. Яга) гішпанцамі на месцы спаленага пасяленьня індэйцаў племя каракас, адсюль поўная назва: Santiago de León de Caracas. У 16—17 ст. на горад нападалі піраты. Ад 1577 рэзыдэнцыя гішпанскага губэрнатара, з 1777 сталіца генэрал-капітанства Вэнэсуэла. Ад 1810 цэнтар барацьбы за незалежнасьць краіны, ад 1811 яе сталіца (акрамя 1812—1824, калі горад адбілі гішпанскія каралеўскія войскі). У 1853—1863 баявыя дзеяньні ў горадзе паміж прыхільнікамі кансэрватараў і лібэралаў. Ад 1870-х праводзіцца перапляніроўка старых і будаўніцтва новых кварталаў. У 20 ст. пачалося хуткае эканамічнае разьвіцьцё гораду.
СІ разьбіваецца на шэраг падсыстэм: МКС (м, кг, с) - для мэханічных велічынь, МКСА (м, кг, с, А) - для электрычных і магнітных велічынь, МКСГ (м, кг, с, г) - для цеплавых велічынь і МСК (м, с, кд) - для сьветлавых велічынь.

Казе́чкі — вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці. Знаходзіцца за 12 кілямэтраў на паўночны захад ад Воршы. Месьціцца на правым беразе ракі Пачаліца непадалёк ад яе вытока. Казечкі ўваходзяць у склад Межаўскага сельсавету.

Людміла Ўладзімераўна Маякоўская, сястра паэта, прыяжджала ў Менск на запрашэньне Саюзу пісьменьнікаў Беларусі. Яна тады згадала, між іншым, што іхняя сям’я мае сваяцкія сувязі зь Беларусьсю — брат бацькі Міхаіл Канстанцінавіч Маякоўскі доўга жыў ў Беларусі. Ён працаваў лясьнічым ў Белавескай пушчы і часта пісаў з Пружан у Грузію, у Багдадзі.

Яна Бурчэска (па-македонску: Јана Бурческа‎, нар. 6 ліпеня 1993) — македонская сьпявачка. Яна будзе выступаць ад Македоніі на Конкурсе песьні Эўрабачаньне 2017 ва Ўкраіне зь песьняй «Dance Alone». Бурчэска атрымала вядомасьць пасьля таго, як заняла пятае месца ў першым сэзоне музычнага конкурсу «Македонскі ідал» у 2011 годзе. Пазьней у 2011 Яна стала амбасадарам ЮНІСЭФ і праводзіла кампаніі супраць гвалту ў школах. У 2012 годзе Яна дэбютавала ў конкурсе Skopje Fest зь песьняй «Bi bila tvoja» і прыцягнула ўвагу аўдыторыі сваім трапяткім выступам і голасам. Выступала разам зь некалькімі вядомымі артыстамі Македоніі — зь Мікі Сэкулоўскі, які таксама ўдзельнічаў у конкурсе «Ідал» і з папулярным гуртом «Міцар» (Mizar). 10 сакавіка 2017 быў прэзэнтаваны кліп, які зьняў малады і таленавіты расейскі рэжысэр Сяргей Жалезка. 10 красавіка 2017 году на лэйбле Universal Music выйшаў сынгл «Dance Alone». Словы і музыку да песьні сачынілі швэдзкі кампазытар Якім Пэрсан (па-ангельску: Joacim "Twin" Persson), Alex Omar, Borislav (Bobi-Leon) Milanov ды Florence A., якія ўваходзяць у міжнародны брэнд «Symphonix International».

Бутэрброд (лусьцень, лусьцік; ням. Butterbrot — хлеб з маслам) — закуска, якая ўяўляе сабой лусту хлеба, на якую кладуцца дадатковыя харчовыя прадукты (прычым не абавязкова масла). Існуе вялікая колькасьць відаў бутэрбродаў — ад клясычных з каўбасой або сырам да шматслойных з розных гатункаў мяса, гародніны, зеляніны й соўсаў або паштэтаў. Ад сэндвіча бутэрброд адрозьніваецца тым, што зьмяшчае толькі адзін кавалак хлеба (у той час як у сэндвічы начыньне заціснутая паміж двума кавалкамі хлеба). Бутэрброды шырока распаўсюджаныя, бо яны хуткія ў падрыхтоўцы й зручныя ў пераносцы.

Прыстаўкі можна выкарыстаць перад назвамі адзінак; яны азначаюць, што адзінку трэба памножыць або падзяліць на вызначаны цэлы лік, ступень ліку 10. Напрыклад, прыстаўка «кіля» азначае множаньне на 1000 (кілямэтар = 1000 мэтраў). Прыстаўкі СІ завуць таксама дзесятковымі прыстаўкамі.

Каб прадухіліць выяўленьне супадзеньня з запісам у антывіруснай базе ды такім чынам абысьці такую абарону, хакеры шыфруюць або скажаюць часткі вірусаў.