Rékayasa mangrupa aplikasi élmu pikeun nedunan pangabutuh manusa. Ieu kacumponan ku ayana pangaweruh, matematik, jeung pangalaman praktis nu diterapkeun kana rancang barang atawa prosés nu mangpaat. Praktisi rékayasa nu profésional disebut insinyur.

Dina sajarahna, loba ahli yakin yén kamampuhan rékayasa manusa geus ingrained "alami". Hal ieu dicirikeun ku kamampuhan manusa mimiti nyieun parabot tina batu. Dina basa sejen, téknik asalna dumasar kana trial and error pikeun nyieun parabot pikeun nyederhanakeun kahirupan manusa. Lila-lila, élmu pangaweruh mimiti mekar, sarta mimiti ngarobah cara pandang manusa kumaha jalanna alam. Kamekaran élmu anu teras-terasan ngarobih cara rékayasa damel dugi ka ayeuna. Jalma-jalma henteu deui ngandelkeun pisan kana trial and error dina nyiptakeun atawa ngararancang pakakas, tapi leuwih ngutamakeun élmu salaku dadasar pikeun ngarancang.

Rekayasa Arsitektur 
Rékayasa arsitéktur, ogé katelah rékayasa arsitéktur, atanapi rékayasa wangunan, mangrupikeun disiplin rékayasa anu ngurus aspék téknologi sareng pendekatan interdisiplinér kana perencanaan, desain, konstruksi sareng operasi gedong, sapertos analisa sareng desain terpadu sistem lingkungan (énergi). konservasi, HVAC, plumbing, pencahayaan). , panyalindungan seuneu, akustik, angkutan vertikal jeung horizontal, sistem kakuatan listrik), sistem struktural, kabiasaan jeung sipat komponén wangunan jeung bahan, sarta manajemén konstruksi.

Tina ngirangan émisi gas rumah kaca dugi ka pangwangunan gedong anu tahan banting, insinyur arsitéktur mangrupikeun payuneun pikeun ngatasi sababaraha tantangan utama abad ka-21. Aranjeunna nerapkeun pangaweruh ilmiah sareng téknologi panganyarna pikeun desain wangunan. Rékayasa arsitéktur salaku profési anu dilisensikeun ngan muncul dina abad ka-20 salaku hasil tina kamajuan téknologi anu gancang. Insinyur arsitéktur aya di payuneun dua kasempetan sajarah utama anu difokuskeun dunya ayeuna: (1) kamajuan gancang téknologi komputer, sareng (2) révolusi paralel anu timbul tina kabutuhan nyiptakeun planét anu lestari.

Rekayasa Sipil 

Téknik sipil mangrupikeun cabang rékayasa anu ngulik kumaha ngarancang gedong sareng prasarana pikeun nyumponan kabutuhan manusa di séktor publik. Seuseueurna sawala téknik sipil aya hubunganana sareng konstruksi. Téknik sipil dianggap geus dilarapkeun saprak 4.000 SM babarengan jeung pangwangunan piramida di Mesir jeung Tembok Besar Cina di Cina.Téknik sipil ngagabungkeun pangaweruh matematika, fisika, kimia, biologi, géologi, lingkungan jeung komputer. Téknik sipil dikembangkeun saluyu sareng tingkat kabutuhan manusa sareng gerakanna.Ayeuna, rékayasa sipil parantos ngamangpaatkeun téknologi data gedé sareng Internét pikeun Sadayana. Téknik sipil béda jeung arsitéktur, tapi dina prak-prakanana raket patalina, utamana jeung prosés perencanaan jeung desain wangunan.

Cabang Sipil 

 Struktural: Cabang anu ngulik masalah struktural tina bahan anu dianggo pikeun konstruksi. Hiji wangun wangunan bisa dijieun tina sababaraha pilihan tina jenis bahan kayaning baja, beton, kai, kaca atawa bahan lianna. Unggal bahan ieu boga ciri sorangan. Élmu struktur ngulik sipat-sipat bahan sangkan ahirna bisa dipilih bahan mana nu cocog pikeun jenis wangunan. Dina widang ieu, ulikan anu leuwih jero ngeunaan hal-hal anu aya hubunganana sareng tata struktur wangunan, jalan, sasak, torowongan, ti mimiti pangwangunan pondasi dugi ka gedong anu siap dianggo.

 Géotéhnis: Cabang anu ngulik struktur jeung pasipatan tina rupa-rupa taneuh jeung batu dina ngarojong wangunan anu bakal nangtung di dinya. Lingkupna bisa dina wangun panalungtikan lapang anu mangrupa pamarekan kaayaan taneuh hiji wewengkon, pamariksaan laboratorium sarta perencanaan pangwangunan taneuh jeung batu, saperti: tanggul, galian, torowongan taneuh lemes, torowongan batu. torowongan gunung). bendungan taneuh/batu (earth dam, rock fill dam), jeung sajabana.

 Manajemén Konstruksi: Cabang anu ngulik masalah dina proyék konstruksi anu aya hubunganana sareng ékonomi, ngajadwalkeun padamelan, ngabalikeun modal, biaya proyék, sadaya hal anu aya hubunganana sareng hukum sareng ijin gedong pikeun ngatur padamelan di lapangan supados gedong diperkirakeun réngsé dina waktos.

 Hidrologi: Cabang anu ngulik cai, distribusina, kontrol sareng masalah. Widang ieu ngawengku, antara séjén, cabang hidrologi cai (nu ngeunaan cuaca, curah hujan, debit cai walungan, debit caah, jsb), hidrolik (sifat bahan cai, tekanan cai, propulsion cai jsb) jeung cai. wangunan saperti palabuan, irigasi, waduk/bendungan(dam), terusan.

 Téknik Lingkungan: Cabang anu ngulik masalah sareng masalah lingkungan. Ieu widang ngawengku antara séjén penyediaan sarana jeung prasarana cai bersih, ngokolakeun runtah jeung cai kotor, polusi walungan, polusi sora jeung hawa nepi ka téhnik sanitasi.

 Angkutan: Cabang anu ngulik sistem transportasi dina perencanaan sareng palaksanaanna. Widang ieu ngawengku antara séjén pangwangunan jeung pangaturan jalan raya, pangwangunan bandara, terminal, stasion jeung manajemén maranéhanana.

 Informatika Téknik Sipil: Cabang anyar anu ngulik aplikasi komputer pikeun itungan / modél sistem dina proyék Pangwangunan atanapi Panaliti. Ngawengku widang ieu, antara séjén dicontoan dina wangun modeling Struktur Gedong (Structural from Materials atawa CAD), modeling gerakan cai taneuh atawa runtah, modeling lingkungan kalawan téhnologi GIS (Geographic information system).

Dibandingkeun jeung pagawéan séjén

Rékayasa patali jeung implementasi jawaban pikeun hiji masalah praktis. Saurang élmuwan bisa nanya "naha?" nu diteruskeun ku nalungtik pijawabeun pananyana. Sabalikna ti éta, insinyur hayang nyaho "kumaha carana" ngaréngsékeun hiji masalah jeung kumaha cara ngajalankeun éta solusi.

Dina kalimah séjén, ilmuwan nalungtik kajadian, sedengkeun ahli rekayasa néangan cara keur meupeuskeun masalah atawa nyieun cara anyar tina cara anu geus aya saméméhna. 

Watesan "ahli rekayasa" jeung "ahli teknologi" teu bisa silih gantikeun; duanana mibanda tipe pagawéan jeung profési anu béda. Pikeun gambaran: nalika insinyur geus manggihan solusi pikeun masalah nu disanghareupan, pagawéanana eureun, nu diteruskeun ku ahli téhnologi pikeun nyampurnakeun solusina. Proses ieu gumantung kana sababaraha faktor anu béda-béda gumantung kana waktos. Solusi anu tiasa janten aplikasi praktis tina kanyataan ilmiah henteu nyugemakeun téknologi. Ahli téknologi ngusahakeun nyangking éta dina konstrain ékonomi supados jalma biasa henteu ngan ukur ngartos sareng kagum kana élmu tapi ogé tiasa ngaraosan sareng kaleungitan sieun ku interaksi konstan.

Pikeun gambaran contona, tanggal 21 Novémber 1877, Thomas A. Edison ngawangun fonograf—hiji préstasi punjul tina rékayasa. Salajengna, anjeunna ngarahkeun asisténna (si ahli téhnologi) piekun ngaronjatkeun parabotna ku jalan ngaleungitkeun harmonik tina kaluaran sorana.

Pancén insinyur

Insinyur kedah ngaidentipikasi sareng ngartos konstrain anu relevan pikeun ngahasilkeun desain anu suksés. Watesan kalebet sumber daya anu sayogi, watesan fisik atanapi téknis, kalenturan pikeun modifikasi sareng tambihan anu bakal datang, sareng faktor sanésna sapertos sarat pikeun biaya, kamampuan pabrik, kamampuan jasa, sareng pertimbangan pamasaran sareng estetika, sosial, atanapi etika. Ku ngartos konstrain, insinyur nyimpulkeun spésifikasi pikeun wates-wates di mana hiji obyék atanapi sistem tiasa diproduksi sareng dioperasikeun. Ku alatan éta, rékayasa dipangaruhan ku seueur pertimbangan.

Ngarengsekeun masalah 

Insinyur ngagunakeun pangaweruh maranéhna ngeunaan sains jeung matématika, sarta pangalaman luyu, pikeun manggihan solusi cocog pikeun masalah. Nyiptakeun modél matematika anu pas tina hiji masalah ngamungkinkeun aranjeunna pikeun nganalisis éta (panginten, tapi luar biasa, sacara definitif), sareng pikeun nguji solusi poténsial. Upami aya sababaraha solusi anu wajar, insinyur ngira-ngira pilihan desain anu béda dina meritna sareng milih solusi anu paling cocog sareng sarat.

Insinyur biasana nyobian ngaramalkeun kumaha desainna bakal dilaksanakeun pikeun spésifikasina sateuacan produksi skala pinuh. Maranéhna ngagunakeun, antara séjén: prototipe, model skala, simulasi, tés destructive, nguji nondestructive, sarta tés stress. Uji coba mastikeun yén produk bakal ngalaksanakeun sakumaha anu diharapkeun. Insinyur salaku profésional nyandak tanggung jawab sacara serius pikeun ngahasilkeun desain anu bakal ngalaksanakeun sakumaha anu diharapkeun sareng moal nyababkeun cilaka anu teu dihaja pikeun masarakat umum. Insinyur biasana kalebet faktor kaamanan dina desainna pikeun ngirangan résiko gagal anu teu kaduga.

Mangpaat komputer

Komputer, sareng parangkat lunak desain, maénkeun peran anu penting. Ngagunakeun software computer aided design (CAD), insinyur tiasa nyandak langkung seueur inpormasi ngeunaan desainna. Komputer otomatis bisa narjamahkeun sababaraha modél kana parentah cocog pikeun mesin otomatis (Contona, CNC) pikeun fabricate (bagian tina) desain. Komputer ogé ngamungkinkeun incréased pamakéan deui desain saméméhna dimekarkeun ku presenting insinyur jeung perpustakaan bagian siap pake siap dipaké dina desain.

Salaku tambahan, insinyur ngagunakeun rupa-rupa software skéma sirkuit pikeun ngabantosan dina nyiptakeun desain sirkuit anu ngalaksanakeun tugas éléktronik nalika dianggo pikeun papan sirkuit cetak (PCB) atanapi chip komputer.

Étimologi

Yén kecap engineer (insinyur) asalna tina gambaran pikeun jalma nu nyieun/ngawangun engine (mesin), sabenerna ngan ukur mitos. Nyatana, kecap engine jeung engineer (ogé kecap ingenious) sarua asalna tina kecap Latin ingeniosus nu hartina "skilled", "ahli". Mangka saurang insinyur kudu pinter, boga pangalaman, mecahkeun masalah.  Pangucapan engineer saméméhna dipangaruhan ku asal kecap tina engine.  Istilah ieu salajengna robah jadi ngawengku sagala widang di mana kaahlian terapan métode ilmiah digunakeun. Dina sababaraha basa séjén, saperti basa Arab, kecap "engineering" ogé ngandung harti "géométri". Ogé na basa Indonésia jeung Sunda, kecap "engineering" geus ilahar ditarjamahkeun jadi "teknik/téhnik" jeung "rékayasa".

Patalina jeung disiplin séjén

Élmu nyobian ngajelaskeun fénoména anu anyar dititénan sareng anu teu dijelaskeun, sering nyiptakeun modél matematika tina fenomena anu dititénan. Téknologi sareng rékayasa mangrupikeun usaha pikeun nerapkeun pangaweruh praktis (sering tina élmu). Élmuwan ngerjakeun élmu; insinyur dianggo dina téhnologi. Nanging, sering aya tumpang tindihna antara élmu sareng rékayasa. Teu ilahar pikeun élmuwan kalibet dina aplikasi praktis pamanggihan maranéhna; ku kituna janten, pikeun momen, insinyur. Sabalikna, dina prosés ngamekarkeun téhnologi insinyur kadang manggihan diri Ngalanglang fenomena anyar, sahingga jadi, pikeun momen, élmuwan.

Aya paralel anu signifikan antara prakték kadokteran sareng rékayasa. Kadua profési ieu dipikawanoh pikeun pragmatisme maranéhanana-solusi pikeun masalah dunya nyata mindeng merlukeun pindah ka hareup saméméh fénoména sagemblengna dipikaharti dina rasa ilmiah leuwih rigorous.

Aya ogé hubungan anu caket antara pagawéan insinyur sareng seniman; aranjeunna langsung dina sababaraha widang, contona, arsitéktur jeung desain industri, sarta teu langsung di batur. Kreativitas artistik sareng rékayasa tiasa dihubungkeun sacara dasar.

Insinyur jeung budaya

Sacara historis, rékayasa diteuteup salaku widang nu garing sarta teu dipikaresep dina budaya popular, sarta ogé dianggap salaku ladangna jalma nerd.

Tempo ogé

Pakakas
 Komputer
 Kalkulator

Métode
 Matematik, hususna Aljabar, Géométri, jeung Kalkulus
 Fisika
 Kimia

Cabang utama
Rékayasa aerospace
Rékayasa agrikultural
Rékayasa biomedis
Rékayasa genetik
Rékayasa komputer
Rékayasa sipil
Rékayasa kimiawi
Rékayasa listrik 
Rékayasa Industrial jeung manufaktur
Rékayasa mékanis
Rékayasa Mékatronik
Rékayasa bahan
Rékayasa pertambangan
Rékayasa inti
Rékayasa pétroleum
Rékayasa software
Rékayasa struktural

Tempo widang-widang rékayasa pikeun béréndélan nu lengkep.

Rupa-rupa
Daptar jejer rékayasa
Widang-widang rékayasa
Masarakat rékayasa

Rékayasa