Hermann Staudinger  nyaéta salah saurang  kimiawan  asal Jerman gumelar (23 Maret 1881 - 8 September 1965) anu manggihan ayana makromolekul, di mana mibanda ciri mandiri tina polimér. ku alatan pamaggihna ieu Hermann Staudinger meunang Nobél Kimia dina taun 1953 Staudinger ogé dipikawanoh pikeun salah sahiji pamagihna nyaéta  ketene jeung reaksi Staudinger.

Lalakon Hirup
Hermann gumelar di Worms dina taun 1881. Maguron di Universitas Strasbourg di mana saméméhna  narima gelar Ph.D  ti University of Halle dina taun  1903. di dieu pisan Staudinger  mangihan  ketena dina sajeroeun panalungtikana, molekul ketena kaasup kana sintétis saméméh kapangihna antibiotik saperti penisilin jeung amoksisilin .

Dina taun  1907, mimiti jadi asistén profesor di Technical University of Karlsruhe. ditempat ieu ogé Staudinger manggihan sababaraha senyawa organik anu bisa dimangpaatkeun  (salah sahijina nyaéta sintétis pikeun nyeungitkeun kopi ) sanajan ieu pamagih masih dibunian kénéh sabab sapinuhna dina sapanitenan  Rolf Mülhaupt.

Réaksi Staudinger
Dina taun 1912, Staudinger ditémpat anyarna  nyaéta  Swiss Federal Institute of Technology di Zurich, Swiss. Salah sahiji pamaggih munggaran-na dina taun 1919, dinamangsa Staudinger  jeung babaturanna  Meyer hasil panalungtikan nétélakeun yén  azides bereaksi jeung trifenilfosfina ngawujud hiji zat phosphazide  ieu réaksi katelah réaksi Staudinger

Kimia Polimér
Staudinger mimiti maluruh kimia karét di Karlsruhe, Zurich,  di mana dipikanyaho mibanda  molekul kacida luhurna ngaliwatan cara ngukur  Raoult and van 't Hoff.  Staudinger dina makalahna anu dibéwarakeun dina taun  1920 nétélakeun polimér karét mangrupa pati saperti anuséjéna, sélulosa jeung protein ranté panjang unit molekul pondok tuluy dikantetkeun ku kovalen . Bisa disebutkeun ogé, kantétan polimér méh sarupa jeung jepit kertas, anu disusun tina bagéan-bagéan leutik anu dikantétkeun ti tungtung ka tungtung .
Ahli  kimia organik anu kasohor saperti Emil Fischer jeung Heinrich Wieland  ngarasa percaya di mana beurat molekul tinggi ngan bisa diukur ku angka-angka anu geus jelas ieu dilantarankeun ku ayana  agregasi molekul leutik anu ngajadi koloid. Dina mimitina lolobana  babaturan Staudinger henteu narima kana ayana kamungkinan molekul leutik bisa ngahijikeun kovalen nyieun sanyawa anu mibanda  molekul luhur. Mülhaupt ngajéntrékeun kalawan eces, hal ieu dilantarankeun kana sawareh tina catetan anu aya ngeunaan  struktur molekul jeung téori kantétan saméméh abad  ka-20 masih loba kénéh anu tacan kapanggih tur dipiwanoh.

Taun 1926 Staudinger diangkat jadi  dosen kimia di Universitas Freiburg di Freiburg di Breisgau (Jerman), di dieu pisan Staudinger  méakeun karirnya. [7] Hiji bukti anu leuwih maju pikeun ngadukung hipotesis polimer-na kapanggih dina taun  1930-an. beurat molekul luhur di kanyahokeun ku ayana  mémbran osmometry, ogé  ku ayana pagukur Staudinger viskositas dina larutan. Herman Mark nyaéta nalungtikdifraksi sinar-X tina  polimér ogé méré bukti langsung pikeun ranté panjang tina unit molekul berulang . ogé nétélakeun kalawan jéntré  polimér saperti nilon dan poliester bisa dihasilkeun ku alatan réaksi orgenik. Téori Staudinger   ieu anu muka jalan pikeun élmu polimér leuwih mekar tur motékar dina mangsa anu bakal datang.

Tempo Ogé
Plastik
Heidegger and Nazism: denounced or demoted non-Nazis
Polymer science
Nylon

Dicuta Tina

Tutumbu Kaluar
 Institut für Makromolekulare Chemie an der Albert-Ludwigs-Universität Freiburg
 Deutsches Kunststoffmuséum: Harmann Staudinger 

 Staudinger's Nobel Foundation biography
 Staudinger's  Nobel Lecture Macromolecular Chemistry

Élmuwan Jerman
Inohong Jérman