Ibu kota Jepang nu ayeuna sacara de facto nyaéta Tokyo. Di Jepang, istilah "ibu kota" (shuto) anyar dipikanyaho sanggeus Perang Dunya II réngsé. Saméméhna, Tokyo ti taun 1868 mangrupa ibukota kaisar (teito). Istilah "ibu kota" anyar loba dipikawanoh sanggeus ditetepkeun Undang-Undang Pemwangunan Ibu Kota (Shuto kensetsu-hō) dina taun 1950, nu geus teu lumaku sanggeus dikaluarkeunna Undang-undang Konsolidasi Daerah Metropilitan (Shutoken seibi-hō) taun 1959.

Nepi ka kiwari, posisi Tokyo salaku ibu kota Jepang geus miboga dasar hukum nu sah. Sanajan kitu, dina prakna Tokyo dirawat salaku Ibu Kota Jepang dina panulisan hukum jeung Undang-undang.

Tokyo dirawat sacara de facto salaku ibu kota sabab nurutkeun Konstitusi Jepang, Kaisar Jepang salaku hiji "simbol nagara Jepang jeung lambang persatuan urang Jepang" sarta istana kaisar nu ayana di Tokyo. Sajaba ti éta, lembaga pamaréntahan saperti Parlemen Jepang, kantor Perdana Menteri (Kantei) jeung Mahkamah Agung Jepang nu ditetepkeun konstitusi salaku "lembaga nagara nu pangluhurna" nu aya di distrik Chiyoda, Tokyo.

Sajarah 
 Dina sajarahna, Ibu Kota Jepang nyaéta tempat ayana istana kaisar sarta tempat cicingna Kaisar Jepang. Ti saprak jaman Kofur, kota keur padumukan masarakat diwangun kalayan karancana disabudeureun istana kaisar ku kituna pantes pikeun disebut "ibu kota".

Nepi ka jaman Nara, wangunan istana jeung imah bangsawan masih mangrupa pangwangunan hottatebashira (wangunan tina tihang-tihang nu diajegkeun di luhureun taneuh nu geus digali) ngabalukarkeun wangunan teu awét. Kuil Ise nu ogé ngagunakeun konstruksi hottatebashira diwangun deui unggal 20 taun sakali.

Di jaman baheula, ibu kota jeung istana kaisar sering pisan dipindahkeun jeung diwangun di tempat nu anyar. Nurutkeun perkiraan, ieu dipigawé alatan umur wangunan nu umumna relatif pondok. Sanajan parencanaan pangwangunan nyokot tina modél tata kota di Tiongkok, rahayat loba nu nampik pikeun pindah ka lokasi padumukan di ibu kota Fujiwara-kyō, Heijō-kyō jeung Heian-kyō saperti nu geus direncanakeun. Pasalna, wewengkon nu ditetepkeun pikeun padumukan téh kaayaan taneuhna beueus ku sabab permukaan cai taneuh nu luhur,sarta wewengkon anu gampang caah ku sabab disisi walungan. Balukarna, imah nu masih dijieun kalayan konstruksi hottatebashira gampang ruksak.

Saméméh jaman Asuka, euweuh kota di Jepang nu bisa disebut "ibu kota". Numutkeun Kojiki jeung Nihon Shoki asal jaman Nara, sajaba keur aya di Shiki, Iware (ayeuna kota Sakurai, Prefektur Nara), istana kaisar diadegkeun di sababaraha tempat séjénna, di antarana di Namba, Provinsi Kawachi (Osaka). Kota-kota diperkirakeun ngilu diwangun kalayan imah kulawarga kaisar salaku puseurna.

Antara jaman Asuka jeung jaman Nara, Jepang miboga ibu kota kadua anu fungsina minangka puseur ékonomi jeung transportasi. Dina jaman Kaisar Temmu katelah ibu kota kadua di Naniwanomiya (Osaka). Sedengkeun dina jaman Kaisar Junnin katelah ibu kota kadua di Horanomiya (kota Otsu, Osaka Prefecture, 761-764), sedengkeun dina jaman Kaisar Kōken katelah ibu kota kadua di Yugenomiya (kota Yao, Osaka Prefecture, 769-770). Sanajan Horanomiya jeung Yugenomiya ngan sakeudeung, Naniwanomiya tetep salaku ibu kota kadua nepi ka ibu kota pindah ka Nagaoka-kyō.

Di kali nanboku line-cho (1336-1392, teu kaasup péacetime 1351-1352), di ibu kota Karaton Kalér nu aya di Heian-kyō sedengkeun Istana Kidul samentara éta karaton. Salila Perang di pasifik-Munggaran Jepang, Kaisar Meiji pindah Kantor puseur Kakawasaan ka kota Hiroshima. Parlemen tina Kakawasaan jaman ieu ogé di Hiroshima.

Ibu kota Jepang ti jaman ka jaman

Rujukan 

Sajarah Jepang
Sajarah Asia
Sajarah Asia Timur