Aprikot (Prunus armeniaca, basa Latinna "plum Armenia", syn. Armeniaca vulgaris Lam., Armenia: Ծիրան, Mandarin: 杏 xing) nyaéta salah sahiji spesies tina  subgenus Prem. euweuh jujutan anu jelas ngeunaan asal muasal ieu buah ku lantaran geus jadi pepelakan tijaman prasejarah kénéh. Kawasna ieu tangkal pituin ti beulah kidul jeung wétaneun daratan Cina atawa  Asia Tengah, tapi bisa waé ti Koréa atawa Jepang.

Étimologi
Ngaran ilmiah armeniaca mimiti digunakeun ku  Gaspard Bauhin dina bukuna  Pinax Theatri Botanici (kaca  442), ngajujut kana  spesies Mala armeniaca atawa "apel Armenia". Sakapeung aya anu nyebutkeun asalna ti Pliny the Elder, tapi ieu henteu dipaké ku Pliny. Linnaeus nyebutkeun  Bauhin dina jilid ka hiji  Species Plantarum di 1753.
Ngaran aprikot bisawae dumasar kana tangkal anu katelah praecocia ku Pliny. Pliny nyebutkeun "Kuring nyebutna apel  (mala) ... pikeun pérsik (persica)  jeung buah dalima (Granata) ..."  tuluy dina bagéan anu sarua ogé nyebutkeun "The peach Asiatic asak dina wanci rengséna usum ngarangrangan, sanajan dipikanyaho  (praecocia) asakna dina usum panas  - ieu karék di kanyahokeun tilu puluh taun katukang... ".
Para panulis Yunani klasik ngahubungkeun armeniaca  jeung praecocia Latin:. Pedanius Dioscorides '"... Ἀρμενιακὰ, Ῥωμαιστὶ δὲ βρεκόκκια"  and Martial's "Armeniaca, et praecocia latine dicuntur". jeung ieu bahan "armeniaca, et praecocia Latine dicuntur"  netepkeun dua duana (armeniaca jeung  Mala) pikeun bubuahan anu kasohor, tapi can aya bukti anu mertélakeun kana hal ieu saméméhna; Armeniaca  sorangan hartina nyaéta  aprikot. sanajan kitu, dina abad ka-12 ahli agronomi Andalusia Ibnu al-'Awwam ngajujut kana  spesies dina  judul bab ka 40 tina  Kitab al-Filaha sebagai والتفاح الارمني, "apel dari Armenia", anu mertelakeun yén ieu sarua jeung  المشمش atau البرقوق ("al-mishmish "atawa" al-Barquq ").
Di Argentina, Chile, jeung  Peru,   "aprikot" disebutna  Damasco, pikeun urang  Spanyol anu aya di  Argentina, ieu aya hubunganna jeung Damaskus di Suriah. [22] kecap  Damasco anudipaké pikeun  "aprikot" dina basa  Portugis (Eropa jeung  Brasil, sanajan di  Portugal disebut ogé alperce).

Budidaya jeung pamangpaatan

Sajarah budidaya
Asal muasal  spesies  ieu tangkal masih kénéh jadi bahan paguneman nepika kiwari. Armenia dipikawanoh geus heubeul naker nyaéta dina zaman kuno kacatet dina waktu anu kacida heubeulna geus dibudidayakeun, ku lantaran éta pisan sakapeung ieu tangkal disangka asal muasalna di dinya. ngaran ilmiahna  Prunus armeniaca (Armenia plum) ku lantaran dumasar kana éta sangkaan. Umpamana, De Poerderlé, nulis dina  abad ka-18, nétélakeun, "Cet arbre anak ban nom de l'Arménie, provinsi d'Asie, d'où il est originaire et d'où il fut Porte en Eropa ..." ("Ieu tangkan dibéré ngaran tina Armenia, hiji provinsi anu pernahna di Asia, di dieu asal muasalna anu satuluyna dibawa ka Eropa ..."). hiji galian  arkéologi di Garni di Armenia mangihan hiji siki aprikot dina situs jaman Enéolithic-.  Sanajan sabagian gedé varietas aprikot anu jadi di Armenia (kurang leuwih aya 50), according to Vavilov its center of origin would be the Chinese region, where the domestication of apricot would have taken place. Other sources say that the apricot was first cultivated in India in about 3000 BC. numutkeun  Vavilov Puseur asal muasana mah nyaéta ti Cina,  ku lantaran ayana domestikasi aprikot. Aya deui anu nyebutkeun aprikot ieu mimiti dibudidayakan di India kurang leuwih 3000 SM. Ieu tangkal nepi ka Yunani nyaéta ku jasana  Alexander Agung; dituturkeun ku, Lucullus Roman  (106-57 SM) baris ngadangkeun sababaraha tangkal - cherry, cherry, jeung  aprikot - ti  Armenia ka Roma .

Dicutat tina

Bungbuahan
[[Kategori:Rosaceae}}