Pranyatan Balfour yaiku prayatan publik dèning pamaréntah Inggris nalika Perang Donya I kang ngumumaké panjurung kanggo "tanah kelairan kanggo wong-wong Yahudi" ing Palestina, nalika wektu iku dhaérahé kakaisaran Ottoman kang dienggoni populasi Yahudi minoritas. Pranyatan iku nyebutaké:Pranyatan iku kacantum ing layang tanggal 2Novèmber taun 1917 saka Menteri Mancanagara Inggris Arthur Balfour kanggo Gusti Walter Rothschild, pimpinan saka komunitas Yahudi Inggris, kanggo tranmisi ing Fèderasi Zionis Inggris lan Irlandia. Tulisan pranyatan iku diterbitaké ing pèrs tanggal 9Novèmber taun 1917.

Kabinèt Laga Inggris wiwit nglarasaké mangsa ngarep Palestina nalika pranyatan laga marang Kakaisaran Ottoman ing Novèmber taun 1914. Nalika pranyatan diajukaké, perang kang luwih gedhé tekan puncaké, antarané Sekutu Inggris lan klompok-klompok liyané. Amerika Serikat ngalami kapitunan, lan Ruslan sansaya tumuwuh. Rembagan tingkat dhuwur kang pisanan antarané Inggris lan Zionists bisa dianakaké ing konferensi ing 7 februari taun 1917 kang kalebu Sir Tandha Sykes lan Zionis pemimpin. Diskusi-diskusi sabanjuré ngasilaké  panjaluké Balfour, ing 19 juni, nalika iku Rothschild lan Chaim Weizmann ngajokaké rancangan saka pranyatan umum. Rancangan-rancangan sabanjuré dirembug déning Kabinèt Inggris ing sasi September lan oktober, karo sartanipun saka wong-wong Zionis  Yahudi lan anti-Zionis nanging karo ora wakil saka pedunung lokal ing Palestina. Gebyakan saka pranyatan wuri kang sah ing 31 oktober; ing diskusi saka Kabinèt sadurungé wis mènèhi keuntungan saka propaganda ing Yahudi sadonya kanggo upaya laga sekutu.

Ukara bukaan pranyatan makili jurungan saka utama kakuwatan politik kanggo Zionisme. Istilah "lemah banyu" ora selaras ing hukum internasional, lan sacara intensional ngundakaké pitakonan bab apa nagara Yahudi iku wis trep apa ora karo bab iku. Wewatesan-wewatesan kang ngarahke ing Palestina ora tartamtu, lan pamaréntah Inggris banjur nyatakake tembung "Palestina" yaiku tanah kelairan nasional Yahudi lan ora dimaksudaké kanggo kalebu kabèh saka Palestina. Ing setengah kapindho saka pranyatan kang ditambahaké kanggo nggawé marem mungsuh saka prayatan iku, menawa prayatan iku nyerobot lemahé pedunung asli Palestina lan nyurung antisemitisme marang wong-wong Yahudi ing saindenging donya. Sanajan pernyataan disebut kanggo hak pulitik ing Palestina kanggo wong-wong Yahudi, hak kanggo Palestina Arab, kang kalebu mayoritas pedunung lokal, winates orane katrangan saka sipil lan agama. Ing taun 1939, pamaréntah Inggris temen maujud sawangan saka pedunung lokal kudu kadhaptar ing cathetan, lan ing 2017, nyatakake yen pranyatan kudu kasebut kanggo pangayoman saka hak pulitik Palestina Arab.

Pranyatan iku duwèni sapérang temahan ing tembé wuri. Iki nemen mundhakaké jurungan kanggo Zionisme, lan pucuké kanggo panyiapan saka Mandat Palestina, kang mengko dadi Israel lan wilayah Palestina. Akibaté, pranyatan punika dianggep kang nimbulaké konflik Israel-Palestina, kang asring dianggep minangka konflik paling wigati ing donya. Padudon iku ngubengi saindenging donya, kaya ta apa pranyatan punika kosokwangsul karo gadang saka sadurungé Inggris digawé kanggo isra ' mi ' raj saka Mekah ing surat-suratan McMahon–Hussein.

Latar mburi

Jurungan inggris awal 

Jurungan pulitik Inggris wiwitan untuk paningkatan anané Yahudi di tlatah Palestina adhedasar saka itungan geopolitik. Jurungan iki diwiwiti ing  1840an dan dipimpin déning Palmerston, sawisé pendudukan Suriah dan Palestina déning gubernur Utsmaniyah Muhammad Ali saka Mesir. Pangaruh Prancis wis tuwuh ing Palèstina dan Tengah wétan minangka pangayom komunitas Katolik kang wiwit tuwuh, kaya ta pangaruh Ruslan kang wis tuwuh dadi pelindung Ortodoks Timur ing tlatah kang padha. Kahanan iki nggawé Inggris ora duwèni prabawa ing tlatah iku, mulané Inggris kudu ngupaya para pamimpin tlatah jinurung inggris. Konsiderasi pulitik iku dijurung déning sèntimèn Kristen injili simpatetik tumrap "restorasi Yahudi" ke Palestina di kalangan elit politik Inggris pertengahan abad ke-19 - terutama Lord Shaftesbury. Kantor Mancanagara Inggris nyengkuyung èmigrasi Yahudi ing Palestina, contohé pranyatan Charles Henry Churchill ing taun 1841–1842 marang Moses Montefiore, pemimpin paguyuban Yahudi Inggris.

Upaya-upaya iku sipaté prématur, lan ora suksès; mung wong 24,000 Yahudi kang dunung ing Palestina nalika pengadekan Zionisme kanggo paguyuban Yahudi ing donya ing akhir abad ka-19. Wiwit geopolitik temahan Perang Donya I, itungan awal saka iku ujungé karo pangadekan strategis dan panawa pulitik ing Tengah wétan dan wétan adoh.

Zionisme Wiwitan 
Zionisme dikembangaké ing pungkasan abad ka-19 ing reaksi kanggo anti-Semit lan obah-obahan nasionalis eksklusionèr ing Éropa. Nasionalisme roman ing Eropah Tengah lan Wétan kawangun ing tatanan saka Haskalah, utawa "Yahudi Gamblang", nggawé pamisahan ing paguyuban Yahudi antarané wong-wong kang ndeleng Yahudi minangka agama lan wong ndeleng wong minangka kesukuan utawa bangsa. Pogrom anti-Yahudi  ing Kakaisaran Ruslan taun 1881-1884 njurung tuwuhé identitas wong-wong kang ndeleng minangka kesukuan utawa bangsa, asil ing tatanan saka pionir organisasi Hovevei Sion, publikasi saka Autoemancipation karyané Leon Pinsker, lan saiki ilènan utama imigrasi Yahudi ing Palestina – kang kanthi retrospèktip dijenengi "Aliyah wiwitan".

Cathetan

Kutipan pendukung primer

Catatan penjelas dan sudut pandang cendekiawan

Kutipan

Daftar pustaka

Karya yang dikhususkan

Sejarah umum

Karya buatan pihak-pihak yang terlibat 

 
 
 
 
 
 
  Also at Internet Archive.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Konflik Arab-Israel