Kiai Haji AR Fachrudin (14 Februari 1916 -17 Maret 1995) duweni jeneng lengkap Abdul Razaq Fachruddin, biasane dicekak dadi AR Fachruddin, lan kondang diundang kanti "Pak AR". Jenenge gedhe, ora mung kanggo Muhammadiyah, nanging uga kanggo wong Islam. Iku kaya Islam sejati, sing dadi rahmat kanggo alam semesta.

Sifate Pak AR sing prasaja gawe gumun kabeh. Dheweke tokoh Kiai sing populis, sederhana. Emha Ainun Najib nate nulis babagan Pak AR: “Apa kowe tau mbayangake yen ana pimpinan organisasi gedhe sing anggotane puluhan yuta sing golek nafkah “mung” kanthi masang sawetara kondektur minyak tanah lan bensin kanggo didol ing ngarepe. pager omahe?"

Emha Ainun Najib nambahake, "Ing tengah jaman nalika kiai bisa ngedol jabatane, pimpinan bisa commodify kepemimpinane, lan ing ngendi sing duwe massa ngedol akses - tembung apa sing bisa kita ucapake marang Pak AR sing resik saka kabeh iku? " Cak Nun ngarani "Kiai Cinta".

Biografi 

Pak AR miyos tanggal 14 Februari 1916, alit lan pendhidhkanipun dipunasuh dening perguruan Muhammadiyah. SD, Madrasah Mualimin, ngantos sekolah guru, panjenenganipun tindak ing Ngayogyakarta.

 Ing taun 1923, kanggo pisanan A.R. Fachruddin sekolah formal ing Sekolah Standar Muhammadiyah Bausasran Yogyakarta. Sawise bapake ora dadi Penghulu lan usaha dagang bathik uga gagal, dheweke bali menyang desane ing Bleberan, Galur, Kulonprogo.
 Nalika taun 1925, piyambakipun pindhah dhateng Sekolah Standar Muhammadiyah Prenggan (Sekolah Dasar), Kotagede, Yogyakarta. Sasampunipun lulus saking Sekolah Standar Kotagede taun 1928, piyambakipun mlebet ing Madrasah Muallimin Muhammadiyah Yogyakarta. Sawisé sinau rong taun ing Muallimin, bapaké nimbali dhèwèké bali menyang Bleberan lan sinau karo sawetara kiai ing kana, kaya bapaké dhéwé, K.H. Abdullah Rosad, lan K.H. Abu Amar.
 Sasampunipun Maggrib dumugi jam 21.00, piyambakipun ugi kuliah wonten ing Madrasah Wustha Muhammadiyah Wanapeti, Sewugalur, Kulonprogo. Sawisé bapaké séda ing Bleberan ing umur 72 taun (1930), taun 1932 A.R. Fachruddin lumebu sinau ing Madrasah Darul Ulum Muhammadiyah Wanapeti, Sewugalur.
 Salajengipun, ing taun 1935 A.R. Fachruddin nglajengaken sinau onten ing Madrasah Tabligh Muhammadiyah kelas tiga (Madrasah Muballighin) Muhammadiyah. Ing taun 1935, A.R. Hoofdbestuur Muhammadiyah ngutus Fachruddin (dibenum) menyang Talanbalai (saiki Ogan Komering Ilir) kanthi tugas ngembangake gerakan dakwah Muhammadiyah. Ing kono dheweke ngedegake Sekolah Wustha Muallimin Muhammadiyah, ing tingkat SMP. Ing taun 1938, dheweke uga ngembangake perkara sing padha ing Ulak Paceh, Sekayu, Musi Ilir (saiki Kabupaten Musi Banyu Asin)
 Ing taun 1941, dhèwèké pindhah menyang Sungai Batang, Sungai Gerong, Palembang dadi guru ing HIS (Hollandcse Inlanders School) Muhammadiyah, ing tingkat SD.

Karir 

 Tahun 1947- Pak AR njabat dadi  kepala Kantor Urusan Agama, Wates.
 Tahun 1947-1948 gerilya melawan Belanda
 Tahun 1950-1959 menjadi pegawai kantor Djawatan Agama Yogyakarta
 Tahun 190-1959 menjadi dosen luar biasa UNISULA Semarang.

Karir Ing Muhammadiyah 

 Tahun 1938-1941 Pak AR dadi Pimpinan ana Ing Organisasi Pemuda Muhammadiyah
 Tahun 1968, Pak AR miwiti dadi Pimpinan Pusat Muhammadiyah amarga nggantek'ake Kiai Faqih Usman ingkang sampun seda.
 Tahun 1968-1990 Pak AR Fahrudin mimpin dadi Ketua Umum Pimpinan Pusat Muhammadiyah

Kiai Cinta 
Pak AR dikenal minangka kiai sing tapa, prasaja lan lucu. Sosok kiai sing populer lan humoris ing Muhammadiyah cenderung langka.

Kathah tuladha Pak AR ingkang saged kita tindakaken. Pak AR dudu Kiai sing njupuk kauntungan saka jabatane. Dheweke dadi Kiai sing cedhak karo Pak Harto, nanging tetep adoh saka panguwasa.

Piyambakipun sampun kathah sumbangsih dhateng Muhammadiyah, salah satunggalipun ingkang dipunmangertosi inggih menika kapinteran Pak AR anggenipun dakwah wonten ing politik kekuasaan. Dheweke bisa nggawa Muhammadiyah menyang posisi kasebut tanpa ilang jati diri.

Pak AR ngajarake agama Islam sing kebak katresnan, kebak rasa seneng lan kebak toleransi. Pak AR dadi Kiai sing terkenal ana ing kalangan "wong cilik. Deweke ora tahu nolak menowo ana undangan utawa dawuh kon ngisi pengajian ana ing daerah kang adoh.

Emha nyebut Pak AR dadi Kiai Cinta.

Seda 
Ana ing dina Jemuah, 17 Maret 1995 ana kabar duka saka RS Islam Jakarta: Pak A.R seda. Dheweke lunga sawise nglampahi telung minggu ing perawatan intensif kanggo komplikasi saka vertigo, pembengkakan jaringan lan leukemia. Presiden Soeharto, Menteri Agama Tarmizi Taher, Ketua Umum MUI KH Hasan Basri, Ketua Umum DPP PPP Ismail Hasan Metareum, Ketua PP Muhammadiyah paring pakurmatan marang rumah sakit. Layone Pak A.R banjur digawa menyang Mesjid Istiqlal.Ing kana, ewonan umat Islam padha ngenteni kanggo ndedonga kanggo awak.

Presiden Soeharto mrentah mrentahake montor mabur Hercules kanggo ngeterake jenazahe Pak AR menyang kutha kelairane ing Yogyakarta. Wonten ing Masjid Agung Kauman Keraton Yogyakarta ugi sampun ngumpul ewonan umat Islam. Tumpah ing sisih kulon alun-alun kraton. “Kedadeyan langka iki,” ujare sejarawan Universitas Gadjah Mada Djoko Suryo kacarita dening Harian Republika.

Amien Rais ing sambutane atas jenenge keluarga lan Muhammadiyah ngendika yen Pak AR ninggal telung pusaka: kesederhanaan, kejujuran lan keikhlasan. Jenazahipun Bapak A.R dipunsarekaken wonten ing Taman Pemakaman Umum Karang Kajeng jajar kaliyan pendiri Muhammadiyah K.H Ahmad Dahlan

Referensi 

ULAMA MUHAMMADIYAH
Ulama indonesia