Pasar ijol-ijolan manca ( Forex , FX , utawa pasar mata uang ) minangka pasar decentralisasi utawa over-the-counter (OTC) global kanggo dagang mata uang.  Pasar iki nemtokaké tingkat kurs valuta asing.  Iku kalebu kabéh aspék tuku, sadé lan ijol-ijolan mata uang ing saiki utawa ditemtokaké prices.  Ing babagan volume dagang , pasar adol pasar paling gedhe ing dunya, bar iku pasar Kredit .

Peserta utama ing pasar iki yaiku bank-bank internasional kang luwih gedhé.  Pusat financial ing saindhenging dunya dianggo minangka jangkar perdagangan antarane pirang-pirang jinis panuku lan panyedhiya watara wektu, kajaba akhir minggu.  Awit mata uang tansah didol ing pasangan, pasar valuta asing ora nyetél nilai absolut ing mata uang nanging nemtokaké nilai relatif kanthi nyetél rega pasar siji mata uang yén dibayar karo  liyane.  Ex: US $ 1 worth X CAD, CHF, utawa JPY, etc.

Pasar ijol-ijolan manca dianggo liwat institusi finansial, lan beroperasi ing sawatara tingkatan.  Ing mburi iklan, bank-bank ngowahi jumlah perusahaan finansial kang luwih dikenal minangka "dealer", kang mèlu dagang dagang uga akéh.  Pedagang ijol-ijolan manca iku bank-bank, mula pasar-pasar ing pasar iki kadhangkala disebut " pasar antar bank" (senadyan sawatara perusahaan asuransi lan jenis perusahaan finansial liyané).  Perdagangan antarané peniaga ijol-ijolan bisa gedhé banget, nglibatna atusan yuta dolar.  Amarga masalah kadhaulatan nalika nglibataké rong mata uang, Forex nduweni sethitik (yen ana) entitas pengawas anggoné nindakaké tindakan.

Pasar ijol-ijolan manca mbiyantu perdagangan lan invèstasi internasional kanthi ngaktifaké konversi mata uang.  Contone, ngidini bisnis ing Amerika Serikat kanggo ngimpor barang saka negara anggota Uni Eropa, utamané anggota Eurozone, lan mbayar Euros, sanajan pendapatan kasebut ana ing dolar Amerika Serikat.  Uga ndhukung spékulasi langsung lan évaluasi rélatif marang nilai mata uang lan spekulasi dagang mawa, miturut suku bunga diferensial antarané rong mata uang.

Ing sajrone transaksi ijol-ijolan manca, partai tuku sawatara jumlah mata uang kanthi mbayar karo sawatara mata uang liya.

Pasar ijol-ijolan manca wiwit wiwit taun 1970-an.  Iki nyatakaké telung puluh taun pambatesan pamaréntahan ing transaksi valuta asing miturut sistem manajemen moneter Bretton Woods, kang ngetokaké aturan kanggo hubungan komersial lan finansial ing antarané negara industri utama sawisé Perang Dunya II.  Negara-negara liyané pindhah menyang nilai tukar ngambang saka rezim tingkat sakdurungé, kang tetep tetep miturut sistem Bretton Woods.

Pasar ijol-ijolan manca unik amarga ciri-ciri ing ngisor iki:

 volume perdagangan agengipun, minangka kelas asét paling gedhé ing dunya kang ndadèkaké likuiditas dhuwur; 
 panyebaran geografis; 
 Operasi kontinyu: 24 jam saben dina kajaba akhir minggu, kaya ta, dagang saka 22:00 GMT ana ( Sydney ) nganti 22:00 GMT Jumat (New York); 
 macem-macem faktor kang mengaruhi kurs ; 
 bathi kurang saka bathi relatif dibandhingake karo pasar tetep pendapatan tetep; lan 
 nggunakake pengaruh kanggo nambah marginal lan kauntungan lan babagan ukuran akun.

Dadi, wis diarani minangka pasar kang paling cedhak karo kompetisi kang sampurna, saimbang karo intervensi mata uang dening bank-bank pusat .

Miturut Bank for International Settlements, asil global pambuka saka Survey Bank Sentral Taun 2014 Survey Foreign Exchange lan OTC Derivatives nuduhaké yén dagang ing pasar rata-rata $ 5,09 triliun saben dina ing April 2016.  Iki mudhun saka $ 5,4 triliun ing April 2013 nanging nganti $ 4 triliun ing April 2010.  Diukur kanthi nilai, swap valuta asing diperdagangkan luwih saka piranti liyané ing wulan April 2016, ing $ 2.4 triliun saben dina, diarani perdagangan spot ing $ 1.7 triliun.

 $ 1.654 triliun ing transaksi titik 
 $ 700 milyar ing njaba 
 Swap ijol dhuit $ 2.383 triliun 
 Swap swara $ 96 milyar 
 $ 254 milyar ing opsi lan produk liyane

Sejarah

Kuna 
Perdagangan mata uang lan ijol-ijolan kapisan dumadi ing jaman kuna.  Penukaran dhuwit (wong kang mbantu wong liya kanggo ngganti dhuwit lan uga njupuk komisi utawa ngisi ragad) padha manggon ing Tanah Suci ing jaman tulisan Talmud (jaman Alkitab).  Wong-wong iki (kadang-kadang disebut "kollybistẻs") digunakaké kios-kios kutha, lan ing pesta kali Pengadilan Candi saka bangsa-bangsa liya .  Penanam wang uga tukang perak lan / utawa tukang emas  saka jaman sing luwih anyar.

Ing abad kaping 4 Masehi, pamaréntah Bizantium tetep monopoli ing ijol-ijolan mata uang.

Papyri PCZ I 59021 (c.259/8 BC), shows the occurrences of exchange of coinage in Ancient Egypt.

Itungan lan ijol-ijolan padha unsur penting saka perdagangan ing dunya kuna, nerjemahaké wong kanggo tuku lan ngedol item kaya pangan, pottery lan bahan mentahan. Yen yunani récéh dianakaké emas luwih saka Mesir récéh amarga kanggo sawijining ukuran utawa isi, banjur merchant bisa barter karo yunani dhuwit récéhan emas kanggo luwih Mesir gedhé-gedhé, utawa kanggo luwih barang. Iki kok, ing sawatara titik ing sajarah, paling dunya duit ing sirkulasi dina iki wis nilai tetep kanggo jumlahé tartamtu saka dikenali standar kaya salaka lan emas.

Abad tengah lan mengko 
Sajroné abad kaping 15, kulawarga Medici dibutuhaké kanggo mbukak bank ing lokasi manca kanggo ngganti mata uang kanggo tumindak atas jenengè pedagang tekstil .  Kanggo nggampangaké perdagangan, bank nggawé nostro (saka basa Italia, iki nerjemahaké "akun") kang ana rong entri kolom  nuduhaké jumlah mata uang manca lan lokal; informasi sing cocog karo tetep akun kanthi bank manca.  Ing abad ke-17 (utawa kaping 18), Amsterdam njaga pasar Forex sing aktif.  Taun 1704, pertukaran asing dumadi antara agen-agen tumindak ing kapentingan Kerajaan Inggris lan County Holland .

Referensi