AksaraLLM/aksara-bahasa-daerah-v1 huggingface dataset:
Didik Nurhadi yaiku penggawe seni ning negara Yogyakarta. Dhèwèke juru sungging sing duwèni sipat khas amerga anggone milih gagragè nyungging yaiku figuratif sing nggambarke rupa sing lucu kaya kartun nanging satir lan sinis disunggingke kanthi voluminer. Dhèwèke uga seneng nganggo obyèk wong-wong lèmu ning saben sunggingane. Salah siji karyane sing kondang yaiku Pesta Balon.

Karir 
Mula-mulane, Didik arep melu nerusake tradisi realisme lan surealisme sing wis ana ning Yogyakarta kala 1980-an. Nanging saklakuné wektu dhèwèke luwih seneng nggambarke babagan politik lan sosial uga panguripane masarakat ditampilke kanthi blaka.

Dhèwèke wiwit seneng bab pulitik lan sosial iku kawit dadi mahasiswa ning Fakultas Seni Rupa Institut Seni Indonesia (ISI) Yogyakarta kala 1992.

Karya 
Anggone gawe karya, Didik entuk seka urip bendinane. Warna-warni karyane sing klebu apik kaya ta Pesta Balon, Pesta Ulang Tahun, Selamat Datang Demokrasi, Simbol dan Kenyataan, uga Bapak Poligami. Kabeh iki nampilke obyek sing kritis lan lucu.

Karya liyane Festival Balon kacatet dadi masterpiece. Sunggingan sing dawane pitung meter iki dipamerke kala 2003 ana ing pamerane “Land of Java” ning Darga Galery.

Pangaji 
Nalika 2002 salah sawiji karyane entuk apresiasi ning Indofood Art Awards. Kawit kuwi jenenge dadi kondang ana ing jagat seni rupa Indonesia lan akeh undangan pameran sing wigati. Salah siji undangan sing ditampa kuwi seka art dealer Jais Hadiyana kanthi proyek sunggingan gede.

Komentar 
Kurator Jean Coteau ngandakke yen karyane Didik nduwéni kamèmperan karo karyane juru sungging Kolombia arane Boreto. Pada-pada nggambarake lakon sing lemu lan pothok sing kala-kala naif  uga lucu. Bedane luwih kerep gawé lakon sing kaya arep difoto nanging Didik nduduhi komposisi sing luwih warna-warna lan ana jarak.

Panyerat Agus Dermawan ngarani yen Didik kuwi pada karo Priyayi. Yaiku wong sing drajate dhuwur ning masarakat lan nduwé awak sing lemu. Dhèwèke kagum marang karyane Didik sing kerep ngece lelakuning Priyayi liwat sunggingane. Malahan dhèwèke nyandingake karo Umar Kayam pangriptane cerkak Sang Priyayi sing uga lair ning Ngawi.

Sumber
Budi Ubrux (Lair Yogyakarta, 22 Desember 1968) iku seniman saka Bantul, Yogyakarta. Jeneng asliné Budi Haryono kerep diparabi manungsa koran saka Bantul amarga dhèwèké nganggo koran gawé lukisané. Dhéwéké ganti jènèng dadi Ubrux sakwisé sregep ing seni kontemporèr nganggo jeneng cilukan “Ubrux” sing artiné mbrebegi kuping.

Karya 
Budi wiwiti gawé karya nganggo koran minangka taun 1997-1998, kala menika pagègèran sosial lan pulitik akeh sing muncul nang kaca koran. Koran nduwé akibat sing menjero gawé kabudayan Indonesia. Luwih manèh sakwisé era reformasi sing jamin pers ingkang bebas. Lewat koran, Budi nyerep brebegan perkotaan, pulitik, lan sosial kang rinci banjur ngéjawantahaké ing kanvas. Nanging praupan èstétis saka karyané isih kenthel watak kaéndahan jawani.

Taun 1999 Budi sampun gawé karya nganggo koran. Budi uwés ahli lan ngerti gawe mbentuk lempitan lan lekukan supaya elok di dhelok. Dhéwéké nganggo koran gawé kekiyatan visual. Liwat citakan-citakan kang komplèks , Budi njajal ndelok kondisi nganggo sanggit kertas koran ing lukisan. Lèsan-lèsan lukisané dibungkus nganggo kertas koran kaya modhél menungsa, botol, bécak, asu, lan modhèl liyané Lukisané Budi mituduhaké kekiyatan modhel nganggo komposisi sing diitungaké lan rasional. Rumangsaning batin dumugi watak lèsan atiyasa apik lan intuitif.

Karyané ora sewates ndelokno tèmbúng tekstual sing endah di rasani saka biji struktural lan biji simbolis. Nanging luwih ngèwantahaké rumangsa tekstual, saka gatékké kondisi lèngkongan sosial budaya kang kedadén.

Basa 
Basa ing karyané Budi dadi hal kang penting. Tanpa ketrampilan basa, sawiji babagan kang dituturaké angél dimudèngi lan dimangérténi wong liya. Sumana uga panuturané  dadi carub , ora nyambung, lan petheng. Budi ing karyané nganggo basa ilusi babagan kolase kang diluki kanthi ngati-ati lan riil. Lekukan, lempitan, tulisan, foto, lan watak lésan utawa figur sing dibungkus dituduhaké nganggo gaya realis. Karya sing prayoga  ana ing  daya sisèrèp lan pambéda. Budi ora kejebak mung prakara tehnik lan angen-angen kang kerep gawé perbantahan.

Penghargaan 
Kala taun 2000 karyané kapilih dadi salah sijiné pèmènang karya paling apik nang ajang  Phillip Morris Indonesian Art Award. Wiwit sakmenika karyané milai digatékké karo pengamat lan kolèktor.

Rujukan
Bunga Jeruk Permata Pekerti utawa BJ (Solo, miyos1972), punika salah sawijinipun citakara sing kepang ing dhalém lan njawi nagara.

Panguripan 
BJ gadha ludira lukis saking brayat. BJ awit cilik sinau mbatik déning mbah putrine, ingkang saha pembatik. Kejawi niku, kiyambaké tumut sanggar lukis ing Keraton Solo. Mboten heran, BJ angsal katah juara saking ngelukis.

Pendidikan 
BJ ngrampungké sekolah ing Jurusan Seni Murni Institut Seni Indonesia taun 1996.

Pagawean 
Ing taun 1997, BJ dhamel pakarya telu dimensi dipengaruhi kaliyan réncang-réncangé.  Cipta ripta BJ gadha multi isu tuladhané: agéng, ironi, kemrusung, pèja, bingah, lan suméh.BJ den tepung supados tiyang ingkang ajeg dening gagrag sing didhamél. BJ gadha paradoks. Ing salah sawijinipun ripta, BJ mintotaké citkara kang kemrusung, ing liyane citra sing BJ dhamél wèlas asih. Cipta ripta BJ ngélambangké lakon uripé piyambaké.

Cipta ripta BJ tuladhané A little Girl (2011). Sesirah punika gambaraké bocah wadon alit sing gadha rikma kang kèpang kale, bocah kasébut mboten bingah amarga lakon uripé. BJ sengsem marang maos, utamané ripta Anton Chekov, Roald Dahl, John Steinback, lan Umar Kayam. Ing cipta rupa, BJ dhemen kanthi Matthew Collings sing miturut BJ pasemon lan dhagelan. 

BJ uga kolektor golék. BJ ora sarujuk ményang anggepané tiyang, mèniko sutresna golékan ya iku sami kaliyan bocah, ngalèm, lan bodho. Minangka, BJ dhamel golékan ora umum, kang gedhe bangèt, kagem tiyang ingkang nglèdèk anggepan menika.

Pengaji 
BJ kagungan pengaji déning Ruang MES 56 saha seniman fotogenik.

Rujukan
Abdi Setiawan, (miyos ing Sicincin Sumatera Barat, 7 Desember 1971) piyambakipun punika salah setunggaling seniman bengèn lulusan saking ISI Yogyakarta, akrab dipuntimbali Zet, ingkang remen sanget iyasa karya.  Ing sajroning yasa karya panjenenganipun ajeg nggambaraken panggesangan tumprap kawula bebrayan ing kitha, kaya ta pasiksan dhumateng titah sawantah, palanyahan utawi prostitusi twin saklintunipun.

Daya ing karya 
Salah sawijining karya Zet inggih punika instalasi kang awujud reca jalma manungsa kanthi bebakalan wreksa jati. Daya kekiyatan ing karya Abdi ingkang mbèntenaken kaliyan karya seniman-seniman sanès inggih punika ing proses represéntative, proses piyambaikipun ngèstha rambah saking karyanipun. Reca ingkang awujud janma kala wau anduwèni sesipatan nyata (realitas), kanyatan ngantos ukuran sayektosipun, twin agemanipun. Tiga daya kakiyatan lintunipun ing karya Abdi Setiawan inggih punika kapisan, panjenenganipun mbaten kabebani kalian tradisi modernisme kang nuntut intelektualisasi, kaping kalih Abdi nggadhai kalewihan ing daya rekam ngenani karakter janma Indonesia ing panggesangan bebrayan sabendinane, kaping tiga Abdi mbaten kabebani kalian bab tematik ingkang abstrak kagem yasa karya.

Pangaji 
Sajroning yasa karya, Setiawan asring ambèbèr karyanipun ing pameran-pameran, kaya ta pameran tunggal ing France Cultural Center Yogyakarta warsa 2004 ngenani rekaman panggesangan saben dinten. Kathah pangaji ingkang dipun gayuh dening Abdi kadya pangaji Finalist of Philip Morris Art Award ing warsa 2004.

Miturut Enin Supriyanto wonten ing cathetan kuratorial salah setunggaling pameranipun, karya yasanipun Abdi ngrawuhaken malih tradisi teknik matuk arca wreksa kanthi gagrag nyata (realis). Gagrag kang amèh bubruk, ananging awit saking revitalisasi ugi mblabaraken jarwa ing bab seni rupa kontemporèr. Gagrag punika dados basa ungkab kang vital.

Rujukan
Sekar Jatiningrum (Yogyakarta, lahir 1969) ya iku pelukis saka Yogyakarta, seniman tamatan ISI Yogjakarta. Sekar Jatiningrum seniman kang menjila (béda, nduwé laku sing ora umum), kerep omong-omongan karo lukisan sing lagi dikerjakaké. Kocapo, nalika ditawari gawé pamèran dhèwèké ora langsung njawab. Tapi dèwèk é ngomong, "Mengka dhisik, tak takon dhisik karo kuwi, gelem apa ora." Banjur, Sekar takon marang lukisané. 

Gegambaran ana ndhuwur kuwi diceritakaké dening Suwarno Wisetrotomo, lan dicatet dening Seno Joko Suyono kang ditulis ana nang Majalah Tempo edisi April 2002. Seniman iki dikenal dadi seniman, sing seneng nggambar potrèt awaké déwé. Ugo, tokoh-tokoh sing ono lukisané kabéh nyritaké alter-ego babagan kahuripan sosial sing lagi dialami déwéké. Déwéké ngaku naté kaédanan karo "Olénka" tokoh karakter novel karya Budi Darma sastrawan asal Surabaya. Kaya-kaya tokoh Olénka iki sing dadi gambaran saka kahuripané si Sekar. Tokoh misterius sing seneng ana mung urip, nang pikiran-pikiran khayalané déwé. Pantes si Sekar kerep nganggep lukisan-lukisané kuwi urip. Miturut kuratorial Hendro Wiyanto nang Biennale Jogja VII "Countrybution", lukisan-lukisan Sekar iki isa mainké persepsi apresiator nang sawénéhé sing mémba-mémba réka daya, khayalan, lan kasunyatan.

Karya 
Sekar seniman sing pertama nggelar paméran tunggal ana Galeri Kebun 2000. Karya sing ditampilno diwènèhi judul "(...)" (2001-03) lan setunggal buku judulé Menunggu Apa (2003). Karyané kuwi nganggo gorésan-gorésan potlot ireng lan warna, nang kertas nganggo latar-belakang kosong. Déwéké nggambar arék wedhok diwian lungguh rapi nang pojokkan. Bidang sing kosong iku sakjané gambar-gambar poster bioskop lan cah wédhok kuwi lagi nunggu film sing arep diputer.

Rujukan
Nasirun (1965) iku tokoh seiniman konténporér kang ono ing jogja. Minangka wong seni, Nasirun ajeg migunakaké unsur kabudayan jawa kawit 1983.

Nasirun lair ing Cilacap 1965. Dhèwèké urip ono ing keluarga buruh tani ing panggonan pesisir. Dhèwèké giyat ing jagat seni minangka seniman kontemporer kang nuturake ajeg karyane ana dènè gugon tuhon tradhisi ora iso kelebu ing ranah seni rupa. Dhèwèké nyinau seni ing FSRD ISI, lulus 1987. Abote urip kang gawe Nasirun alih soko panggon babar menyang jogja.

Kahanan Urip Nasirun 
Nasirun urip opo ananè, dhèwèké nduwèni rambut gondrong lan jénggot. Uripé ajeg gambaraké kang opo anané. kaya dènè ora pindhah soko kahanan kang ajeg mengkono wae.

Kemasyuran Nasirun 
Ing tahun 1997  Nasirun gawe karya lukis kang masyur, nanging dicap dadi pelukis pelayan pasar. saka iku dhèwèké masyur ing domestik lan jaban rangkah. Jeneng Nasirun salah sijining perupa kang masyur ono ing Asia Tenggara. 

Karya kang di asilakè déning Nasirun akeh di goleki kolektor. Salah saijining kolektor seni OHD nduweni chatétan kanggo asil karya Nasirun. OHD nggumun amérga dhèwèké iso golek lan oleh wangun saka karya kanga meh podo karo dhuwèkè Nasirun.

Gagrag Nasirun Ing Seni 
Seniman ono ing jogja akeh kang gunakake gagrak amerika lan china. Nanging Nasirun bedo karo seniman kang liyane, seniman iki ajeg migunakaake unsur kabudayan jawa masiya unsur tradhisi kang digunakake uwis ono sing malèh.

Asil Karya Nasirun 
Salah sajining pamèran kang penting gawe Nasirun yaiku "Salam Bhèkti" kang diayahi ing Sangkring Art Space. Asil karya kang di pamèrake dening Nasirun ono 20 karya seni rupa. Asil karya kang di pamèraké ngusung tradhisi lan mitologi.  Asil karya-karya Nasirun kerep jupuk gagrak wayang lan piyambakè.

Rujukan
Edo Pop (Eduard) (lahir ning Palémbang Sumatra Kidul 1972) iku juru lukis kang duweni gaya utawa aliran Surealis-estesis. Minangka alirane Surealis-estetis Eduard iku metal ning elemen-eleman identitas lukisan-lukisanè.

Karya 

Eduard lair ing Palémbang 1972.  Dhèwèké iku lulusan ISI Yogyakarta tahun 2000. Edo Pop iku metal. Tapi udu  perkara music utawa life style. Dhèwèké metal ing elemen objek kang dadi identitas lukisan-lukisané. 

Akeh karyané iku ngétokné bangét elemen metal. Dhéwékè nganggo bentuk/makhluk ciplèk robot. Dunya lukisè Edo Pop iku satéménè dadi gambaran karakter  utawa képribadian manungsanè. Ing panggawéanè Edo Pop ngutamakakè isi lan tèma lukisan. Lulusan ISI Yogyakarta iki ngomong kesenian kuwi amung  pérangan saka kauripan sédinanè,ananging amung kang sétitik. 

"Manungsa biasa" lan "Kauripan sédinanè" iku loro tema kang tansah dadi dhasar wérdi lukisan Edo Pop. Loro-lorone iku diangsahaké ing bentuk lukisan kang sarwa Surealis-estetis. Ilèn-ilèn Surealis-estetis ing pagaweané Edo amung alat utawi media baé. Kakuwatan lukisan Edo yaiku khas lan ngrényuhaké. Edo pinter gawé bentuk-bentuk biyu/ora lumrah malah biasane absurd/ora jelas karo ngangge tingkatan kang duwur. Dhèwèké duweni rasa mungguh warna, sahingga warna lukisané tansah harmonis.Saka karyané bisa didélok ménawa Edo iku pelukis kang ora statis.Dhèwèké duwèni kepinginan kanggo ngembangké panggawéané.

Rujukan
Hayatudin (lair ning Lampung kidul, 17 Juni 1972) iku seniman lukis sing biyèn sinau ning Institut Seni Indonesia (ISI) Jogja. Hayatudin uwis bola-bali nampa pangaji ing seni rupa, pangaji kuwi kaya ta skètsa lan akrilik jempolan FSR ISI Jogja, nominator ing Affandi Prize, Juros Choice Asean Art Award Singapore (2000), Indofood Art Award, lan dadi finalis Philip Morris Asean Award ping télu (1977, 1999, lan 2000). Hayatudin wis ping pindho gawé paméran tunggal ya iku Survivor (taun 2006 ing Bentara Budaya Yogyakarta) lan Kota Tanpa Nama (taun 2009 ing Semarang Gallery).

Karya 
Hayatudin duwé ciri sing béda saka seniman liyané, dhèwèké seneng molahaké rupa utawa warna, iki dadi kaluwihan saka karyané dhèwèké. Hayatudin mawas rupa luwih apik saka seniman liyané. Kaluwihan Hayatudin kuwi kaya sing diomongké David Batchelor, rupa kuwi minangka punjeré seni, isa nggawé angen-angen sing nonton dadi urip. Rupa kuwi dadi sing baku ing seni lukis, kaya ta lairé imprésionisme minangka pucuk saka cahya karo rupa sing dadi tetimbangané seniman.

Ciri kuwi mau uga kétok ing pamèrané Hayatudin sing kaloro, Kota Tanpa Nama. Pamèran iki Hayatudin ngepyakaké limolas karya lukis nganggo cat akrilik ing kanvas minangka awujud carita sing dadi siji. Hayatudin kepéngin carita saka limolas karyané iki dadi carita sing siji lan tunggal. Paméran Kota Tanpa Nama iku ngangkat irah-irahan bab kutha sing dinamis, bisa saya gedhé bisa saya orod. Karya iki éntuk wewengan saka novèl Invisible Cities karyané Italo Calvino sing nggambaraké kutha sing ora ana uwongé. Kurator seni, Rifky Effendy, ngomong yen Hayatudin bokmanawa arep nganggo prinsip optical art ing karyané. Optical  artutawa Op Art iki dianggo karebèn karyané Hayatudin iki dadi katon ora lumrah.

Rujukan
Agapetus A. Kristiandana (lair ing Yogyakarta, 6 Agustus 1968) ya iku salah sawijining pelukis lan pematung asli kutha Yogyakarta kang kabèh pakaryané ngandhut unsur kéwan utawa fabel. Dhèwèkké alumnus saka Institut Seni Indonesia (ISI) Yogyakarta, banjur nerusaké pawiyatan ing Master of Comerce, Wollongong, New South Wales (NSW). Mula dhèwèké kepara ndadèkaké rata-rata karyané surealis lan awujud modhèl dwi-matra utawa tri-matra. Kabèh lukisané nggabungaké èlemèn-èlemèn sing ra dinyana lan tamtu gawé seger.

Kasil kreatifitasé Agapetus A. Kristiandana éntuk wewengan saka crita dongèng sato kéwan kang awujud simbol, mitos, utawa crita jaman biyèn, sing ngepresentasèkké sipat lan kondhisiné manungsa kang ana kaitané karo konflik jaman modern. Saben kéwan duwé karakteré dhéwé-dhéwé. Objèk sing digambaraké ya iku kéwan ing sadina-dinané ora adoh saka kauripané manungsa, kaya ta babi, tikus, cèlèng, sapi, wedhus, lan sapanunggalané. Kabèh kuwi umumé sarat khayal, sugih daya imaji, lan utamané mènèhi pitutur marang publik. 

Agapetus milih irah-irahan perikéwanan amarga dhèwèké mènèhi kapercayan marang kakuwatan simbol gawé nyiptakaké idiom sing nduwèni makna ing njero seni rupané. Perikéwanan dianggep sugih pitutur-pitutur satir sing akèh muatan normané, sisan gawé parodi lan narasi kritis kanggo donyané manungsa.

Pamèran 
Dhèwèkké wis tau nganakaké pamèran tunggal, antarané “Fourth Horizon”, Edwin’s Gallery, Jakarta (2002) lan “Allegorical Subjects”, Galeri Semarang, Semarang (2005). Dhèwèkké uga tau nganakaké pamèran bebarengan ing njero nagara utawa mancanagara, kaya ta "For Cities Exhibition", MHC Gallery, Canada, New Jersey, Virginia, New York (2002), "Equatorial", Szechuan Museum, China (2004), "Ayo Ngguyu", Bentara Budaya Yogyakarta (2005), "Art Singapore 2008", lan "Indonesia Today" (2008).

Rujukan
Sigit Santoso ya iku juru reca kang lahir ono ing tlatah Ngawi 1964. seniman asal ngawi kang miwiti kagunan metha neton institut seni indonesia.

Ripta, engkang den riptaaken khas. Bedane iku ana ing bentuk kang nyata lan condong ngangkat objek manungsa-seng deknen dolanan kanti tandha-tandha kang mbatek lan iso ngaruhi  angen-angene manungsa seng nonton riptone. Mungguhhe angger ripto iso dadi irah-irahan ing angen-angene manungsa.

Keparing asma Sigit Santosa Pengripta kang dilahirk e’ ono ing tlatah Ngawi, 1946 mbegar ing jeroning donya kripta kang den gawe dewe. Kawit umur 5 tahun, sigit santosa wes metha. Omah ing cedak karo pase’wan komik manjurung nyoba werna metha kang di delok. Kui dilakoni kanti rampung sekolah

Pematung lulusan Institut Seni Indonesia yogyakarta umume metha wernane awak kanggo objek kang utomo, ing pirang-pirang gelaran pameran  kamongko kuwi seng Sigit Santoso nepungi kagunan kawit cilik amarga omah ing sigit cedak karo  pase’wan komik, nggugah sigit nyoba metha werna-werna

Rujukan 

Lair 1964
Fauzie As’ad (lair ing Bekasi, 1 September 1968) iku jlagra (tukang gawé patung) uga juru lukis. Dhèwèké sinau seni wiwit saka Akademi Desain dan Interior Jakarta (1987-1988). Banjur nerusaké anggoné sinau bab seni ing Fakultas Seni Rupa Institut Seni Indonesia (ISI) Yogyakarta (1989-1994). Sawisé kuwi, dhèwèké nyambut gawé uga sinau ing Laboratorium Seni Patung, Luigi Corsanini, Carrara, Italia.

Anak katelu saka nem sedulur iki nggagas, yèn seni kuwi minangka basa universal kang tanpa wates. Kanthi karyané, dhèwèké bisa nuduhaké apa waé kang dirasakaké lumantar seni kontèmporèr. Miturut Fauzi, kanggo nuduhaké jati dhiri, para seniman ora olèh mandheg ing siji kaprigelan. Amarga bakal ngendhegaké anggoné gawé karya. Seniman kudu njajal nyinau kawruh seni rupa lumantar pakumpulan-pakumpulan seni, satemah ora mung ngripta dhèwèkan waé kareben jati dhiriné diakoni.

Kiprah 
Fauzi pikantuk beasiswa saka Pamaréntah Kerajaan Liechtenstein kanggo nyinau babagan seni rupa saha budaya ing Berlin, Paris, lan London (2000-2001). Saliyané kuwi, dhèwèké uga pikantuk beasiswa Pertama “VP-Bank Kultursipendum” saka VP-Bank ing Vaduz, Liechtenstein (1987). Pamèran tunggal Fauzi, uga tau kagelar ing sadhengah negara antarané : Indonesia, Amérikah Sarékat, Jerman, Liechtenstein, Switserlan, Prancis, Sénégal, Italia, lan Cina.

Ing babagan seni, Fauzi gumun marang Cina. Nalika nyengkuyung Symposium Seni Patung Internasional VII ing Changchung Cina (2004), dhèwèke njlentrèhké manéka panalitèn saha pangalamané ing bab kabudayan, mliginé ing jagad seni rupa Cina kang nganti dadi sing paling apik ing dunya. Ing symposium kuwi Fauzi gawa karyané kanthi irah-irahan The World Altar for Peace and Friendship.

Fauzi duwéni pangajab marang Pamaréntah Indonésia supaya nyengkuyung tumrap uripé seni rupa ing Indonésia. Salah siji carané yaiku nggathukaké antarané seniman, bebrayan agung (masarakat), lan pamaréntah.

Rujukan 

Pelukis Indonesia
Seniman Indonésia
Saftari (miyos Payakumbuh, 10 Setember 1971) inggih punika kalebet seniman ingkang boten remen nglukis ngangge skètsa, piyambakipun langkung remen nglukis kanthi spontan ndhèrèk rasanipun. Nglukis langsung wonten ing kanvas miturut saftari langkung ngremenaken.

Kiprah 
Ing 1999, Saftari lan kanca-kancanipun ing Institut Seni Indonesia (ISI) Yogyakarta damel Kelompok Genta ingkang ngrupikaken subkelompok saking kelompok ageng seniman Minang, Sanggar Rekato. Kanca Saftari inggih punika Ardison, Fèbri Antoni, Gusmèn Hériadi, Yon Indra, lan Zulfa Héndra.

Karya 
Ing dalem nglukis, konsep Saftari dipangaribawani déning pangowahan sistem pagesangan jalma. Piyambakipun nglukis babagan ingkang pisah saking ékosistem. Alam lan asil ciptaan jalma dados sesawangan Saftari. Ing lukisan Harmoni dalam seri I, Saftari nglukis wit boten ing lingkungan wana, nanging awujud géomètris lan garis-garis kaku ingkang kaukur. Ing dalem babagan warna, Saftari kalebet seniman ingkang wantun. Ing lukisan Ingin seperti Marcopolo, toya sagara dipungambar warna abrit lan ugi katingal baita ingkang warna pethak wonten ing gumubyuk ombak. Lajeng, ing lukisan imaji batang-batang korek api. Batang korek dipungambar rapi, temumpuk, lan ngginakaken tèknik chiaroscuro ingkang lumayan saé.

Daya Makarya 
Ing dalem kagiyatan seni, Saftari ngakeni menawi kagiyatan seni punika minangka “kajeng reremenan ing dalem kasisahan”. Kawontenan sisah ndamel Saftari prigel ing dalem makarya. Miturut Saftari, makarya ing dalem kawontenan remen, piyambakipun boten kraos pikantuk menapa-napa. Saftari inggih punika tiyang ingkang sensitif lan boten remen menawi dipunrèmèhaken. Ananging, wujud perèmèhan punika ingkang ndadosaken piyambakipun greget ing dalem makarya.

Pangaji 
Wiwit awal, Saftari ndamel lukisan ingkang temanipun punjering  lingkungan hidup, nanging piyambakipun boten ngorek prakawis lingkungan punapa malih dados aktivis lingkungan. Konsistensi lan kamatengan punika ingkang ndamel karyanipun pikantuk pangaji saking para panikmat seninipun. Saftari naté dados Finalis of Indofood Art Award tahun 2003 lan ugi naté ngawontenaken pameran tunggal tahun 2008.

Rujukan
Bambang Witjaksono kang asring dijuluki “Toko” yaiku seniman grafis kacitra taun 90-an. Damel cipta ripta lan makarya wiwit taun 1991 sampun mbébér wolu (8) pameran tunggal ngawékani ambék unik. Boten amung Indonesia ananging anjog tlatah sabrang (manca negara) kadya Darwin Experimental Art Foundation Space, Darwin, Australia lan Galeri Valentine Willie Fine Art, Kuala Lumpur. Toko bingah koleksi barang kuno kaya ta komik lawas, buku, majalah, kaset, poster, kaos, meja saka pasar loak kanggo inspirasi.

Pamèran 

Totally Smoked. Surya 12-23 Maret 2001 pameran ing Lembaga Indonesia Prancis (LIP) Yogyakarta ana pameran irah-irahan “Totally Smoked” kanggo manungsa eneg asep rokok éngga golék cara  boten rokok. Ana kono nggebyagaké selikur (21) karya.
 Pigtography. Karya grafis lan lukis digarap athik manéka-néka media, awit papan multipleks, trampolin, tutup pakiwan, uga liyané.
 Titan Muhibah. Pendhet saka adicara musik Televisi Republik Indonesia (TVRI) taun 1980-an samkarya marang Radio TV Malaysia.

Rujukan
Budi Kustarto iku seniman kang lair ing Ajibarang, Jawa Tengah tahun 1972. Seniman iki nyinggung seni wiwit ing bangku Sekolah Menengah Seni Rupa (SMSR), jipuk Jurusan Desain Komunikasi Visual. Ing  taun 1993, Budi ngelanjutake sekolah ing Jurusan Seni Patung Institut Seni Indonesia Yogyakarta . Wiwit taun 1992, Budi akeh ngatutaké awake ing sanggar seniman Merdeka.

Pamèran 
Budi pancèn dhéwé lan seneng ndhéwé. Kadhéwéane iku titik awal caket ing karya. Prosès nggawé dhéwéké kepranggul prakara, nemoni pitakonan, nguji pikiran, nganti akhire ngrumusake wangsulan. Praktèk kesenian iki muncul ing pameran tunggal kang kapisan ing Nadi Gallery taun 2005 kapungkur. Mungguh tajuk "Budi" karya kasil nyolong kawigaten para kritikus tanah air. Pirang-pirang taun sabanjure pameran tunggal kang kapisan, dhéwéké gumrégah saka kadhéwéané. Dhéwéké nggali kompleksitas prakara kang kadadean nalika dhéwéké gandhèng-cènèng karo donya sakelilinge. dhéwéké mulai nyinggung prakara nilai-nilai kang berlaku nalika kabèh gandhèng-cènèng iku kalangsungan.

Nalika taun 2006 Budi lunga menyang SOKA Art Centre, Beijing Cina nggawa es krim. Es krim - Es krim ing kanvas iku katata ana ing pameran tunggal katelune, "Ice Cream Series".

Rujukan
Yunizar, lair tanggal 04 Juni 1971, iku salah sijinè pelukis sing lulus seko ISI Yogyakarta. Sawektu kuliah, dhèwèkè uga aktif ninf Komunitas Jendela. Yunizar uga kondhang sebagai seniman sing nggunaakè gaya lukis coret-coretan ringkes. Dhèwèkè biasa nggunaakè objek sing ana ning kehidupan sehari-hari. Titik, garis coret ato sing biasa disebut asmudge uga isa digunakè dadi objek lukisannè dhèkè. Kanggo Yunizar, bahan sing sederhana wae isa ngebantu memusatkan perhatianè dhèkè untuk tetep isa kreatif.

Coretan-coretannè karya Yunizar isa diematkè nang Pameran tunggalè dhèkè ning Surabaya tanggal 26 November – 12 Desember 2006 nganggo judul “Coretan Rasa”. Karyanè sing sederhana niku, kanggo Yunizar, yaiku hasil pemikiran estetis pribadi awakè dhèwè soale dhèkè nemukakè kedewasaaan saking karyannè niku. Yunizar uga ngerasa isa nemukakè keindahan saking opo-opo wae sing menurut sebagian wong niku sepele lan ora penting.

Rujukan
Tita Rubi (lair ing Bandung, 15 Desember 1968) iku seniman kang manggon ing Yogyakarta. Dhèwèké nepangi donya kesenian wiwit lumebu ing Jurusan Seni Murni Keramik Fakultas Seni Rupa dan Desain Institut Teknologi Bandung. Dhèwèké ngomong menawa sakpersèn iku bakaté, sing sangang puluh sanga persèné yaiku karep, sinau, lan kerja kang ulet.

Karya 
Karyané Herstory About Foot: Dibawah Kakiku Bunga-Bunga Sudah mati ya iku salah sawijining karyané kang gambaraké kedhat-dhatané marang tokoh ibu kang diwujudaké ing  karya kang awujud sakpasang telapak sikil saka perunggu ing warna emas karo sawuran kembang ing pinggiré. Karya iki akèh kang kacampur saka unsur kulon (barat) lan tradisional kan nyerminake pribadhiné, ing donya seni jenengé wis ora asing menèh, amarga karya seka bojo Agus Suwage iki wis lumebu ing pamèran internasional. Ing taun 2005 Tuti Rubi gawé karya kang ngarah ana ing isu internasional yaiku penjajahan politik ganti dadi penjajahan industri kang kainspirasi saka lori-lori ana ing jaman VOC, karyané di gawé ana 3 versi kang ditampilké ing acara internasional yaiku summit Bali Biennale, Singapore biennale lan kang kèri dhèwè ana ing omahé. Perubahan ana ing karya Tita iku salah sawijining bentuk wujud dinggé ngeraketké dhèwèké marang karyane.

Rujukan 

Wong
Caroll Edwin Spinney ()) ya iku sawijining pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.

Cathetan suku

Lair 1933
Wong urip
Panembahan Cakraningrat IV, utawa jeneng enomé Abdul Kharim Diningrat, ya iku salah sijiné adipati Madura Kulon (1718-1746) katurunan trah Cakraningrat, kang dadi panguwasa laladané (vasal) Kasultanan Mataram.

Ing mangsa papréntahané, dhèwèké nyoba nggedhèkaké kakuwasané supoyo nyakup kabèh Pulo Madura lan Jawa Wétan. Dhèwèké gonta-ganti kanca karo Mataram lan Kumpeni Walanda (VOC), sabanjuré malah mungsuhi leloroné pasukan, kanthi upaya kanggo ngawujudaké panujuné kasebut. Nanging, ing taun 1746 Cakraningrat IV kalah nalika perang pungkasan nglawan Mataram kang banjur nggabung karo Kumpeni, lan dhèwèké  banjur dibuwang Kumpeni menyang Tanjung Harapan nganti sédané.  

Wiwit saiku, wilayah Madura Kulon ditampa déning Mataram menyang Kumpeni, minangka ijol-ijolan kanggo biaya perang. Putrané, Cakraningrat V, dilantik dadi panguwasa gentiné, nanging kakuwasané wis ana ing sangisoré Kumpeni.

Uga pirsani 
 Perang Jawa (1741–1743)

Réferènsi 

Tokoh Madura
Kapercayan totemisme iku kapercayan marang kewan kang dipercaya nduweni daya kang linuwih. Kapercayan iki dianggep asas kapercayan agama nalika wiwitané manungsa primitif. Kapercayan totemisme percaya yèn kewan tartamtu, nduwé jiwa lan daya linuwih kang kudu dikurmati supaya jiwa mau ora ngganggu manungsa lan isa bebantu manungsa. kewan-kewan totem dipercaya minangka wahanane utawa kendaraan Dewa kang kudu dikurmati lan duwe daya kaya Dewane. Bisa dadi, roh kewan totem mau mbiyantu manungsa ing pranatan padinan..

Ana uga kang percaya yèn kewan kuwi asil saka reinkarnasi utawa tumimbal lair menungsa sing wis mati, upamané ing Nias lan ing kapercayan tradhisional liyane.

Totemisme ing Indonésia 
Kapercayan totemisme kuwi lebur karo kapercayan animisme lan dinamisme kang wis dadi sinkretis karo kapercayan tradhisional lan kapercayan manca kang lumebu ing Indonesia.

Tuladhane Kewan-kewan Totem 
Kewan-kewan kang dipercaya kalebu kewan Totem yaiku:
 Ayam
 Celeng
 Asu
 Manuk Elang, uga diarani Garudha, kewan suci wahana Dewa Wisnu
 Manuk Gagak, kewan ssuci pralambang mati utawa donya ngisor
 Ula
 Macan
 Naga, kewan suci kang njaga alam nduwur lan sagara
 Merak, kewan suci kang dianggep njaga donya nduwur, wahana Dewi Saraswati
 Sapi, uga diarani Lembu Nandini, kewan suci wahana Dewa Siwa utawa Bathara Guru

Uga delengen 
 Agama
 Dinamisme
 Animisme

Pranala njaba 
 Animism and Totem Spirit Animals
 
 Animism: Respecting the Living World

 
Totemisme
Kapercayan
Erica Hestu Wahyuni ya iku juru kagunan kang njupuk inspirasi saka bocah-bocah cilik anggoné dadi pelukis. Dhèwèké nganggep donyané para bocah-bocah iku wujud saka rèalisme kang bisa diwujudakè dadi gambar.

Lakuning urip 
Erica pancèn wong wadon kang kendel lan dadi awaké dhèwè kawit cilik. Ora mèlu-mèlu pola pikir liyané. Pancèn wiwité nggambar ya iku nggambar gunung lan sawah. Dhèwèké uga sekolah ana ing Pendidikan Melukis Anak-anak Katamsi disengkuyung tumrap Soeharto PR lan Heri Wibowo. Anggoné lumaku ya ora lancar banget. Mesthi ana grénjolan kang kudu di éndha lan kudu diliwati. Nalika dhèwèké ing paguyuban ASRI, pakaryané  ora ditrima déning kanca-kanca paguyuban. Ing kéné kuduné ana kritik kang mbangun utawa nggawé karyané dadi tambah apik, nanging sing ana malah nggawé mentalé tambah anjlog. Karya-karyané dianggep ora patut amarga ora slaras karo aturan. Nanging, kabèh mau bakal dadi  pasinaon.

Préstasi 
Minangka dadi juru lukis utawa juru sungging wis duwé sawenèh préstasi.  Dhèwèké wis tau juwara lomba ping 18 awit dhèwèké cilik nganti diwasa. Sing kapisan, ing wulan April taun 2001 ing Galèri Nasional Indonésia. Dhèwèké  uga  wis tau  èntuk  penghargaan saka kagunan lukis lan sekèt paling apik saka FSR ISI tauun 1993. Sakliyané préstasi ing jagad kagunan uga ngarang buku kanthi irah-irahan Erica, Most Playful Child.  Sanajan buku iku ndadèkaké Erica dadi omongané wong-wong kang ora seneng marang dhèwèké. Amarga, padha nganggep yèn Erica iku kalebu pengusaha kagunan dudu juru kagunan ananging dhèwèké ora preduli lan tetep ngadeg dadi juru kagunan kang béda cara pikiré.

Erica trakhir uga nganakaké paméran lukisan ana ing Wina. Pamérané wiwit tanggal  11-20 Januari 2017 lan  ana 10 lukisan kang dipamerake saka dhèwèké.

Rujukan
Angki Purbandono ya iku juru foto kang lair ing Semarang, 24 September 1971. Angki duwéni pangalaman nglakokaké program résidhensi Changdong Art Studio ing Seoul, Korea. Angki iku wong kang nduwèni sifat gapyak lan ndhagel. Biyasané Angki nganggo kacamata ireng lan rambuté gimbal.

Pendidikan 
Angki sekolah fotografi ing Modern School of Design (MSD) taun 1993 lan dadi angkatan kapisan ing MSD. Sawisé iku, dhèwèké mbanjuraké sekolah ing jurusan Fotografi, Fakultas Seni Media Rekam, Institut Seni Indonesia (ISI) Yogyakarta.

Karir 
Kawitané, Angki lan kanca-kancané miwiti karir ing MES 56 taun 1997. MES 56 iki panggon kos-kosané Angki lan kanca-kancané. Kelompok iku diyasa déning Angki lan kanca-kanca jurusan Fotografi ISI angkatan kapisan. MES 56 iki banjur dadi paguyuban resmi juru kagunan kang sregep nglakokaké kagiyatan fotografi. Komunitas MES 56 iku dedikasiné ana ing fotografi kontèmporèr Indonesia.

Pakaryan 
Sasuwéné nindakaképakaryan, Angki seneng marang obyek-obyek kang dianggep rèmèh, contoné bungkus pil KB, botol plastik, lan liya-liyané. Obyek-obyek iku digawé kreatif lan ngasilaké barang kang surealistik lan multitafsir. Kabèh iku digawé Angki nganggo imajinasiné dhéwé.

Saliyané iku, Angki uga nduwéni karya kang nganggo teknik scanner. Karya iku dipamèraké taun 2005 ing pameran Road and Route ing 1st Pocheon Asian Art Festival, Pochean, Korea Kidul. Angki uga nduwéni karya kang dipamèraké ing Space and Shadows ing Contemporary Art from Southeast Asia, Haus der Kulturen der Welt, Berlin, Jerman taun 2005. Ing karya iku, Angki kepéngin mbuktèkaké yèn scanner iku gunané padha karo kaméra. Taun 2004 Angki uga mèlu proyek fotografi Moeslem Fashion of Indonesia Women kang dipamèrké ing Yogyakarta, Makassar, Cirebon, Jakarta, Malang, Surabaya, lan Jombang.

Taun 2006, Angki nggarap karya Anonymous ing Cemeti Art House lan Artoteek Denhaag, Walanda. Karyané ya iku panelitèn fotografi carané ya iku kanthi tuku foto-foto kang wis tuwa ing Beringharjo. Foto-foto iku ora ana wernané, mung foto ireng putih banjur digawé dadi obyek kang apik lan dadi karya kagunan kang unik. Saka ngumpulaké foto-foto lawas iku, Angki éntuk asil 3000 foto. Angki nduwèni cara gawé karya kang kréatif, ya iku teknik fotografi nanging ora nganggo kamera kaya karya-karya kang wis diasilaké sadurungé.

Angki pancèn wis ngasilaké akèh obyek nganggo mesin scan, salah sijining obyèk ya iku Instinct kang wis dipamèraké bebarengan karo kagiyatan Belajar Bersama Maestro (BBM) dening Kementrian Pendidikan lan Kebudayaan.

Rujukan
Wong Akha iku wong gunung pribumi kang manggoni désa-désa cilik ing papan-papan kang dhuwur ing pagunungan Tanah Thai, Myanmar, Laos, lan Propinsi Yunnan ing Cina. Wong iki asal saka Cina kang boyongan menyang Asia Kidul-Wétan ing kawitan abad 20. Perang sadulur ing Burma lan Laos njalari undhaké cacah wong Akha kang ngungsi menyang Thailand. Saiki ana 80.000 wong Akha kang dumunung ing propinsi-propinsi lor Tanah Thai, Chiang Rai lan Chiang Mai. Wong Akha dadi salah siji golongan wong gunung kang cacahé akèh. Akèh désané wong Akha kang bisa ditekani wong plesir sarana wisata lumaku (trekking tour).

Wong Akha ngendikan basa Akha. Basa iki kalebu ing cawang Lolo (Yi) saka kulawarga basa Tibèt-Burma. Basa Akha gegayutan raket karo basa Lisu lan kawitané wong Akha sok karan wong Lolo kang beburu kang tau nguwasani wewengkon Baoshan lan Tengchong ing Yunnan sadurungé tekané Wangsa Ming ing 1644.

Mulabuka 

Wong Akha dinuga asal saka Cina. Wong Akha dhéwé ngaku yèn asalé saka tapel wates Tibèt, nanging panemuné iku isih angèl kagugu. Panemu liya mratélakaké yèn asalé saka kidul lan wétan adoh ing Propinsi Yunnan, kang saiki dadi laladan lor dhéwé saka wewengkoné wong Akha. Cathetan sajarah nuduhaké anané sesambunan antarané pangéran Shan ing Kengtung lan wong Akha kang nyethakaké yèn wong Akha wis ana ing iring wétan Burma saorané kawit 1860-an. Wong Akha lumebu Tanah Thai saka Burma wiwit purwané abad 20 kang akèh-akèhé ngoncati perang sadulur kang wis kalakon taunan ing Burma.

Basa 
Ingaran "Avkavdawv" kang tegesé 'basa Akha' déning wong Akha dhéwé, basa Akha minangka basa tonal saka cawang Lolo (Yi) ing kulawarga basa Cina-Tibèt. Pérangan gedhé wong Akha bisa ngerti dhialèk jeu g’oe ("cara jer") kang kacaturaké ing Cina iring kidul, Tanah Thai, lan Myanmar. Sawenèh rupa dhasar lan sistematis ing dhialèk-dhialèk Akha wis tau dirembug Paul Lewis ing Akha-English-Thai Dictionary anggitané. Sathihtik dhialèk Akha kang angèl ingertènan dhialèk liyané. Basa Akha ora duwé basa tulisan, nanging ana sawenèh aksara kang kanggo nulisaké basa iki kang diripta misiyonaris lan wong manca.

Réferènsi 

Golongan ètnik ing Myanmar
"Golongan ètnik magepokan" butuh pepesthèn
Honor (utawa HONOR) ya iku sawijing cabang merk èléktronik lan telpon pinter saka Cina (gawai) sajroning Huawei Grup. Merk iki dumadi saka piranti tèknologi telpon pinter, komputer tablet, lan tèknologi aksèsoris.

Tèknologi dhigital
Chiang Rai (, ; : Mueang Jiang Hai; (, ) iku kutha gedhé ing Dhistrik Mueang Chiang Rai, Propinsi Chiang Rai. Chiang Rai minangka kutha gedhé lor dhéwé ing Tanah Thai. Kutha iki kinukuhan minangka kutha krajan in taun 1262 nalika Ratu Mangrai isih nata.

Sajarah 

Kutha iki didegaké Ratu Mangrai ing 1262 lan dadi kutha krajané Wangsa Mangrai. Ing tembé, Chiang Rai teluk déning Burma lan pijer kabawah Burma nganti suwéné atusan taun. Kawit 1786, Chiang Rai dadi mancanagarané (vassal) Chiang Mai. Siam (Tanah Thai) dicaplok Chiang Mai ing 1899, lan Chiang Rai kinepyakan dadi siji propinsi ing Tanah Thai ing 1933.

Ing 1432, nalika Ratu Sam Fang Phrao saka Wangsa Mangrai (1402-1441) nata, Phra Kaeo utawa Buda Jumara minangka reca Buda kang banget kajèn tinemu ing Chiang Rai nalika ana lindhu kang mecah stupa ing Wat Phra Kaeo ing kutha Chiang Rai. Reca saka giyok katon ing jeroné stupa iku. Carita liyané kang kondhang mratélakaké yèn Buda Jumara tau rerikatan katutup ing lendhut supaya ora kena rampog kang teka ora let suwé. Sawenèh taun candhaké, Buda kang gluput ing lendhut tinemu lan ngemu reca giyok, dinuga amarga kena lindhu kang njalari lempungé pecah tumuli nyingkab reca giyok ing jeroné.

Ing 1992, tugu kutha ingalih saka Wat Klang Wiang menyang Wat Phra That Doi Chom Thong, kang kondhang mawa aran Sadue Mueang (), "punjer" utawa omphalos-ing kutha.

Géyograpi 
Chiang Rai kapernah ing ngaré alupiyal wrata saka Kali Kok, kang minangka anakan Kali Mékong. Pernahé ing antarané Gunung Kendheng Daen Lao ing sisih lor lan Gunung Kendheng Phi Pan ing sisih kidul. Kali Kok malang sauruté tapel wates lor Chiang Rai, mili mangétan ngener Burma ing kutha Tha Ton (ท่าตอม), banjur ménggok ngalor-ngétan lan tempuk Kali Mékong kang kapernah 40 kilomèter lor-wétané kutha Chiang Rai. Kali Lao, anakan Kali Kok, kapernah ing sakidulé Chiang Rai.

Ana wot cacah papat kang malang Kali Kok ing jeroné kutha. Saben wot mau malang saka lor mangidul. Pérangan gedhé kaanan alam kang ngubengi kutha Chiang Rai wujud wrata utawa rada nggumuk. Kang mbédani iku ing sisih kulon lan lor-kulon kutha kang akèh gumuk kapur. Sapérangané malah katon wujud parang. Ing laladan iku uga kapernah désa-désané para Wong Gunung.

Kuthané kapernah 860 kilomèter saloré Bangkok, watara 200 kilomèter salor-wétané Chiang Mai, 62 kilomèter sakidulé Mae Sai lan tapel water Burma; 60 kilomèter sakidul-kuloné Chiang Saen ing Kali Mékong sabrangé Laos; lan 90 kilomèter saloré kutha Phayao. Paju Telu Emas, triagra (tripoint) saka wates Tanah Thai, Laos, lan Myanmar, kapernah 55 kilomèter salor-wétané kutha.

Réferènsi
Shorinji Kempo (少林寺拳法) iku pencak​​​ kang asli saka Jepang. Ing Indonésia uga diarani Kémpo. Shorinji Kémpo iki digawé déning zen kanggo latihan kanuragan. (宗 道臣) ing taun 1947 minangka sistem latihan lan pengembangan (行: gyo tegesè disiplin ing basa Jawa. Tembung Shorinji Kémpo dhéwé asalé saka tembung sho = sithik, rin = alas, ji = candhi, ken = ajiné/ajiné po = cara . Tembung Shorinji nuduhaké candhi Shaolin ing China (menawa di tulis kanji dadi 少林寺 nanging pocapan minangka Shaolinsi ing Cina). Shorinji Kèmpo uga modifikasi saka pencak Kungfu Saolin.

Anggoné nglatih adhedhasar  "sukma lan raga ya iku sawijiné kang ora bisa diuwalaké"(心身一如: shinshin ichinyo) lan "olah sukma lan raga" (拳禅一如: kenzen ichinyo). mumpangat latihan ana telu ya iku: "latihan uga njaga awak"(護身錬鍛: goshin ngrugekke), "latihan méntal" (精神修養: seishin shuyo) lan "ningkataké kesehatan"（健康増進: kenko zoshin).

Sajarah Shorinji Kempo — 1947 
Miturut tradihsi,sing nggawa tèknik gelut (kempo India, tenjiku nara ora kaku, utawa ekkin gyo) Bodhidharma (leluhur Zen) ing China 1500 taun kepungkur sawisé budhal saka India kanggo nyebaraké agama Buddha lan mungkasi lelampahan ing https://id.wikipedia.org/wiki/Vihara_Shaolin candi Shaolin Songshan] kang saiki dikenal dadi Provinsi Hainan. Banjur, teknik  iki nduwéni maneka warna  pencak kang  nyebar ing cina.

wulan Oktober 1947,  ing Tadotsu, Kagawa. Kaiso banjur ngatur uga nyusun téknik-téknik kang dhéwékè sinau ing China lan diowahi tumrap kréatip utawa gagasan awake dhéwékè mula di arani Shorinji Kempo. Taun sakbaré, Kaiso uga nggawé Nippon Hoppa, Shorinji Kempo Kai,  Komanji Kyodan. Ing wulan Desember 1951 ngedekké Kongo Zen Sohonzan Shorinji.  Ing 1956, Kaiso uga ndiriké  Nihon Shorinji Bugei Semmon Gakko (Akademi Budo Shorinji Jepang), lan ing taun  1957, Zen  Nihon Shorinji Kempo Remmei (Federasi Shorinji Kempo Jepang).

Kempo sawise Perang Donya II 
Ing taun 1945, perang ana  ing sagara Cina bagéyan wétan, Kaiso nyekséni kasunyataan politik manca nagara kang abod. Kudu duwéni panguwasa supaya  nomer siji. Kaiso ditulis kasunyatan iki minangka "Manungsa, manungsa, manungsa - kabèh gumantung ing sipat wong". 

Bali saka China, Kaiso ngerti yén menawa kalah perang. Jepang wis kilangan moral uga rasa manungsa.  Kaiso saka kaanan iki préntah marang masyarakat supaya latihan utawa téknik kang disinau dhéwékè ing China. Nalika ing  Kaiso nemokaké Shorinji Kémpo karo yahoo saka ngembangake individu, uga éntuk tentrem masyarakat,matéri lan agama.

Referensi 

Cabang olahraga
Pad thai, utawa phad thai ( utawa; , yam thai, ISO: phạdịthy, , tumisan saka Thailand"), ya iku olah-olahan mi beras kang umumé dicawisaké minangka jajanan pinggir dalan lan ing restoran lokal ing Thailand. Olah-olahan iki digawé saka mi beras garing kang dikum, banjur ditumis nganggo endhog lan kethokan tahu atos, dibumbui nganggo daging lan woh asem jawa, kecap iwak (nampla, น้ำปลา), urang pépé, bawang utawa brambang, lombok abang, lan gula abang banjur dicawisaké dadi siji karo irisan-irisan  jeruk nipis lan cacahan kacang panggang. Olah-olahan iki uga bisa nggunakaké sayuran liyané kaya ta thokolan, godhong kucai, lobak cina (hua chaipo, หัวไชโป๊) lan lalap kembang gedhang. Olah-olahan iki uga bisa nggunakaké urang seger, kepiting, cumi, pitik utawa proten liyané. Bahan-bahan kuwi mau dicawisaké dhéwé-dhéwé kanggo cocolan kaya ta lombok abang, irisan jeruk nipis, kacang brol panggang, thokolan, lan sayur-sayuran seger liyané . Versi végétarian liyané nggunakaké kecap asin dadi gantiné kecap iwak lan ora nggunakaké urang.

Sajarah 
Olah-olahan tumisan saka mi beras iki dikenalaké ing Ayutthaya sasuwéné jaman Kerajaan Ayutthaya dening pedagang Tionghoa  kang banjur diatur karo profil rasa saka Thailand. Nalika ana uga panyokro yèn olah-olahan iki asalé saka Vietnam, minangka katon ing étimologi jeneng olahan-olahan iki.

Sasuwéné Perang Donya II, Thailand ngalami krisis beras amarga perang lan banjir. Kanggo ngurangi konsumsi saka beras lokal, pamaréntah Thailand ing pamaréntahan Perdhana Mentri Plaek Phibunsongkhram ngagengaken para wargané kanggo ganti ngonsumsi mi. Sauntara kuwi, mi kang digawé saka gandum kang kondhang ana ing Thailand, Phibunsongkhram ndhukung owah-owahan jeneng negarané saka Siam dadi Thailand. Dhèwèké uga golèk cara kanggo ningkataké nasionalisme Thailand lan mbusak pengaruh saka China. Pamarentahané promosi  mi beras lan ngagengaken kabentuké identitas Thailand. Asilé, tipe mi anyar kang dijenengi sen chan (dijupuk saka jeneng Provinsi Chantaburi). Wiwit wektu iku, pad thai dadi salah sijning olah-olahan nasional Thailand.
Saiki, ana sawatara vendor pangan nambahaké daging babi kanggo nambah roso (sanadyan resèp asliiné ora nggunakaké daging babi amarga pemahaman saka pamerèntah kang nimbang iku ora nasionalis). Sawetara vendor pangan isih nggunakaké resèp asli.

Budaya kondhang 

 Pad thai dumunung ana ing nomer 5 ing dhaftar jajak pendapat saka World's 50 most delicious foods readers'''  kang dkumpulaké karo CNN Go ing taun 2011.
 Ing pilem Tahiland, Jao saao Pad Thai, pad thai digunakaké minangka piranti saka plot karakter utama kang ngeklaim dhèwèké bakal mantèn karo sapa waé kang bisa mangan pad thai gaweané dhéwé sasuwéné 100 dina ing saurutan.
 Ing 2008, ing salah siji episode saka Throwdown! with Bobby Flay'', Chef Selebriti Bobby Flay iki ngalahaké déning Chef Nongkran Daks ing restorané dhéwé, Thai Basil, ing Chantilly, Virginia.

Referensi
Rob Schneider (lair 31 Oktober 1963) ya iku aktor saka Amérika Sarékat.

Pranala njaba 

 

Aktor Amérika
Lair 1963
Tenun Malayu Riau lakuné awit kabudayan kraton melayu ing jaman biyén. Jeneng kerajaan Melayu owah-owahan laras gumathok karo punjer. Jaman ing kraton melayu Johor-Riau utawi Riau-Johor yaiku wiwit taun 1511 nganti taun 1787. Ana ing taun 1787 Sultan Mahmud Syah III mutusaké gawe mindahaken punjer kraton Melayu ke Daik, Lingga. Wiwit kraton Melayu owah jeneng dadi Kraton Melayu Lingga-Riau utawi Kraton Riau-Lingga. Ing daratan Pulo Sumatera, kagiatan nenun ngrembaka saklakuné gedhénè kraton-kraton Melayu daratan kaya ta Kraton Pelalawan (1530-1879), Kraton Indragiri (1658-1838), lan Kraton Sriak Sri Indrapura (1723-1858). Ing Daik Lingga baé, ana simpenan Said Abdul Hamid, isih bisa ditemoni maneka warna bahan apik kwalitasé. sakliyané bahan kang disebutké ing duwur yaiku:

 bahan telepuk, kang digawé ana taun 1700
 tenunan bahan tengarun, kang digawé ana taun 1850
 bahan asam kélat, kang digawé ana taun 1850
 bahan sutra mentah, kang digawé ana taun 1857
 bahan empat sekarap, kang digawé ana taun 1865
 bahan telepok bertabur bunga benang emas, kang digawé ana taun 1900
 tenunan bahan bathik lasam, kang digawé ana taun 1900
 bahan berantai, kang digawé ana taun penggawéane
 bahan bugis, kang digawé ana taun 1900.

Rujukan
Indhustri bathik ya iku indhustri kang nggawèni bathik, Kasenian mbathik ing pulo Jawa sampun atusan taun. Motif bathik dhéwé kaya ta lukisan tanduran, kéwan lan crito jaman biyèn.

Lukisan bathik kuna kang misuwur saka garis lan titik-titik kang baès serta pénak dilukis. Pungkasan 'tik' saka ukara 'bathik asalé saka menitik, temétès. kuwalikané saka tembung 'bathik' saka basa krama 'serat' lan basa ngoko 'tulis', utawa melukis kanggé lilin.

Pagawèan mbathik jaman biyèn iku pagawèan sing dilakoni wong wadon saka kalangan bangsawan lan dinggo kanggé kebutuhan kaluwarga déwé. Sansaya suwi bathik saya maju lan saiki saya akèh indhustri sing ngadeg.

Taun 1860, ana cara mbathik nganggè cap lan bahan kanggé bathik yaiku kain kapas, nanging sakniki saget kanggé kain tenun impor. Ukuran kain bathik umume ndwe ukuran tertentu.

Rujukan
Bathik ya iku saka kosa kata bahasa jawa yaiku ''amba" séng artine nulis lan "titik". bathik dihasilke seka bahan malam sék diterapake ing nduwur kain kanggo nahan manjingé bahan pawerna. Bathik wes teka kanthi corak lan werna sing iso nggambarke zaman lan lingkungan sing nglahirke. Bathik Ing pulo jawa sing dadi hasil ing kraton wés dadi komuditas perdagangan sing menarik ing sakdawane pesisir lor.

Miturut  Mari S Condronegoro seka trah Sri Sultan Hamengku Buwono VII, ing lingkungan bangsawan kraton ing jawa, kain bathik dikenalke minangka sandhangan dhèwèké kabèh. kain bathik ing lingkungan kraton digunakke kanggo sekabéhané keperluan, sandhangan bedinan ,sandangan keprabon,sandhangan kanggo nekani upacara tradisi, lan sak panunggalané. sandhangan priya jawa kadiri saka tutup sirah,nyamping,kampuh,sakabéhané saka bathik.

sandhangan putri jawa yo nganggo kain bathik. kala  mbién bathik digawé kanggo putri sultan kawét rupa mori, diprosés nganti dadi kain bathik siap dinggo. kabéh dikerjakké dibantu para abdi dalem. mbathik ing lingkungan kraton kerjaan sing dikerjakké wong wédok. wong wédok jawa,ono keharusan hiso mbatik amarga mbatik podo karo nglatih kesabaran,ketekunan,olah rasa lan olah krasa.

ana pola bathik kang dadi larangan ya iku: parang rusak barong,parang rusak gendreh,parang klithik,semen gedhe sawat gurdha, semen gedge sawar lar,udan liris,rujak sénthé.

warna putih dadi ciri khase bathik kesultanan Yogyakarta, warna putih kacoklatan utawa crem dadi ciri khas kraton surakarta. loro pola bathik sing terkenal seka Pakulaman, yakni pola candi bruna sing terkenal kawit tahun 1920 lan Peksi Manyuro yaiku ciptaan RM Notoadisuryo. Pola bathik séng terkenal ing kasultanan ya iku : Ceplok Blah Kedaton,Tambal Nitik, Parang Barong Bintang Leider,lan sak panunggalané.

Rujukan