AksaraLLM/aksara-bahasa-daerah-v1 huggingface dataset:
Bikini Atoll inggih punika sawijining papan ingkang dumunung ing wewengkon Mikronesia ingkang minangka péranganing KapuloanMarshall ingkang dumunung ing Samudera Pasifik. Dumunung ing sisih lèr Khatulistiwa papan punika ugi minangka papan uji coba nuklir wiwit Perang Dunia 2 dumugi wulan Dhésèmber 1945.

Papan punika dipuntampi minangka Situs Warisan Donya UNESCO nalika taun 2010.

Sajarah Bikini Atoll 

Nalika taun 1600 KapuloanMarshall kapanggih déning Spanyol lajeng déning Jerman, dipunmanfaataken kanggé mrodhuksi Minyak Kopra saking Buah Klapa.

Nalika perang donya 2 Bikini Atol naté dipunkuwasani Jepang ngantos dumugi Amérika Sarékat nyerang KapuloanMarshall, kalebet daerah Bikini Atoll, paprangan kadadosan ing KapuloanMarshall lan Amérika Sarékat saged ngasoraken Jepang, bala - bala Jepang saged dipuntangkep kalebet ingkang sami ngumpet ing bolongan ingkang dipundamel piyambak.

Lajeng, nalika wulan Dhésèmber 1945, Présidhèn Harry. S Truman medalaken paréntah dhumateng pemimpin Angkatan Darat lan Angkatan Laut Amérika Sarékat, bilih pengujian senjata nuklir badhé dipunprelukaken saperlu nemtokaken èfék bom atom wonten ing kapal perang Amérika Sarékat lan Bikini Atoll ingkang dipunpilih amargi lokasinipun ingkanng tebih lan dados papan pengujian senjata nuklir ingkang paling énggal ingkang dipundamel déning Amérika Sarékat.

Lan nalika wulan Fèbruari taun 1946 gubernur Militer Ben. H Wyatt ngunjungi Bikini Atol lan ngandharaken bilih sadaya penduduk ing Bikini Atoll kedah ninggalaken papan punika, amargi papan punika badhé dipundadosaken papan pengujian senjata nuklir paling énggal déning Amérika Sarékatlan Ben. H Whyatt ngandharaken bilih saperlu kaslametan lan katentreman donya, ing pungkasanipun sadaya penduduk Bikini Atoll ninggalaken papan mau lan dumunung ing papan ingkang tebih saking Bikini Atoll, prosès pindhahan mau dipunpimpin déning Raja Yehuda.

Papan Wisata 
Bikini Atoll sapunika sampun boten dipun-ginakaken malih, nanging sapunika papan mau dados jujugan plesiran, kalebet ingkang remen nyilem, amargi kaéndahan andhap lautipun, kathah sanget iwak-iwak ingkang dumunung ing ngandhap laut Bikini Atoll. Papan punika dados daerah tujuan favorit para panyilem.

Cathetan suku 

KapuloanMarshall
Situs Warisan Donya
Kelompok Monumén Khajuraho inggih punika sekelompok candhi (kuil) Hindhu lan Jainisme ingkang dumunung ing Khajuraho (), sawijining kutha ing Praja Madhya Pradesh, distrik Chhatarpur, sekitar sisih tenggara New Delhi. Candhi-candhi punika inggih salah satunggaling daya tarik wisata ingkang langkung misuwur ing India. Khanjuraho gadhah kathah yasan kuil Hindhu lan Jainisme periodé pertengahan ingkang misuwur amargi patung-patungipun ingkang erotis. Kelompok monumen Khajuraho mlebet ing salebeting Situs Warisan Donya UNESCO, lan dipunanggep minangka salah satunggal saking "pitung keajaiban" India.

Nama Khajuraho asalipun saking nama purba "Kharjuravāhaka", saking tembung ing basa Sanskerta kharjura = kurma lan vāhaka = "tiyang ingkang mbekta".

Sajarah 

Nalika abad ke-27 Kali yuga, bangsa penyerbu Mleccha wiwit nyérang kawasan India utara. Sapérangan Rajput Bargujar ngungsi ing sisih wétan nuju India tengah; bangsa Mleccha kumawasa ing kawasan Timur laut Rajasthan, ingkang dipunsebat Dhundhar, lan dipunsebat Dhundhel utawi Dhundhela nalika jaman purba, dhedhasar kawasan pamarentahanipun. Lajeng dipunsebut ugi Bundela lan Chandela; panguwasanipun inggih punika kaum  Bargujar; ingkang dados vassal Gurjara - Kemaharajaan Pratihara ing India utara, ingkang nalika wekdal 500 dumugi 1300 ingkang nalika jaman keemasanipun kathah monument dipunyasa. Kaum Bargujar ugi yasa bètèng Kalinjar lan kuil Neelkanth Mahadev, ba ngsa punika minangka panyembah Siwa.

Kutha Khanjuraho inggih punika punjer kabudayan Rajput Chandela, sawijining wangsa Hindhu ingkang nguwaosi kawasan punika nalika abad ke-10 dumugi ke-12. Kutha krajan pamaréntahan kaum Chandela inggih punika Kalinjar. Kuil-kuil ing Khajuraho dipunyasa ing rentang wekdal 200 taun, saking taun 950 dumugi 1150. Lajeng kutha krajan Chandela dipunpindhahaken ing Mahoba, lan Khajuraho ngrembaka terus kanggé sapérangan wekdal. Khajuraho boten gadhah bètèng amargi ratu-ratu Chandel boten naté mapan ing kutha budaya punika.

Sedaya kawasan kutha diubengi témbok kanthi wolu gerbang, ingkang dipunapit déning wit palma emas. Aslinipun wonten langkung 80 kuil Hindhu ing kutha punika, sapunika lewih antawis 25 kuil ingkang taksih wonten ing kahahan ingkang saé ingkang kasebar ing kawasan ingkang jembaripun .

Sapunika, kuil punika dados tuladha seni arsitéktur India ingkang langkung kawentar lan samsaya misuwur amargi sapérangan patung lan reliefipun nedahaken pagesangan séks masarakat India kuna. Masarakat ingkang dumunung ing sakitar kuil punika saben-saben njagi kalestantunanipun kuil-kuil punika. Nalika abad ke-19 penjelajah Inggris manggihaken kuil punika, nanging sampun langkung wekdal punika kuil sampun dados alas.

Cathetan suku

Bahan Waosan 
 Phani Kant Mishra, Khajuraho: With Latest Discoveries, Sundeep Prakashan (2001)  ISBN 81-7574-101-5
 Devangana Desai, The Religious Imagery of Khajuraho, Franco-Indian Research P. Ltd. (1996) ISBN 81-900184-1-8
 Devangana Desai, Khajuraho, Oxford University Press Paperback (Sixth impression 2005) ISBN 978-0-19-565643-5

Pranala NJaba 

Khajuraho
India
Situs Warisan Donya
Candhi
Pulo Macquarie inggih punika salah sawijining pulo ingkang dumunung ing Samodra Selatan, sakitar sadengah perjalanan saking Australia tumuju ing Antartika. Pulo punika dipunkelola déning Praja Tasmania, Australia.

Sajarah 
Pulo Macquarie kanthi boten sengaja kapanggih déning Frederick Hasselborough nalika 1810 nalika piyambakipun saweg pados lahan perburuan anjing laut. Piyambakipun lajeng ngeklaim pulo punika kagunganipun [[[Britania Raya]] lan mlebetaken ing salebeting laladan jajan New South Wales. Pulo punika dipunsukani nama sabibaripun Lachlan Macquarie, gubernur kolonial ingkang dipunanggep minangka sang panemu bawana Australia. Saking paréntah Alexander I saking Ruslan, Fabian Gottlieb von Bellingshausen njajahi pulopunika nalika 28 November 1820 lan ngrantam peta Pulo Macquarie ingkang kapisanan. Ing mrika piyambakipun nuker "rum]" lan tetedhan kanthi manéka jinis kéwan asli saking papan punika.

Nalika taun 1890, New South Wales ngalihaken kakuwasanipun Pulo Macquarie dhumateng Tasmania ingkang lajeng nyéwakaken dhumateng Joseph Hatch nalika taun 1902 - 1920. Nalika ing taun 1911 - 1915, sawijining pangkalan lan stasiun meteorologi saged nindakaken operasi ing papan punika saperlu kapentingan Ekspedisi Antartik Australasia. Pulo punika lajeng dipuntetepaken minangka suaka margasatwa nalika 1933. Nalika ing 26 Dhésèmber 1947, kakuwasaan pulo punika pindhah malih dhumateng Australia minangka péranganing pérangan administrasi Teritori Antartik Australia. Markas Ekspedisi Riset Antartik Nasional Australia (ANARE) dipundhirikaken ing pulo punika nalika tanggal 25 Mèi 1948.

Pulau Macquarie — sapunika kalebet ing salebeting wewengkon Praja Tasmania — dipuntetepaken minangka cagar alam nalika taun 1978 lan nalika taun 1997 minangka Situs Warisan Donya UNESCO.

Nalika 23 Dhésèmber 2004, lindhu kanthi kekiyatan 8,1 (skala Richter) kadadosan ing pulo punika, nanging boten ngantos wonten karisakan ageng. Téyori bilih bebeya mau minangka awal saking lindhu Samodra Hindia 2004 dipuntentang déning sapérangan ageng nimpuna seismologi.

Géografi 
Koordinat Pulo Macquarie inggih punika 54°37' LS 158°51' BT, nedahaken titik paling kidul Persemakmuran Australia.

Wewengkon pulo punika jembaripun 128 km² kanthi dawa 34 km lan amba 5 km.

Dhémografi 
Ingkang dados penghuni wonten ing pulo punika namung anggota-anggota ANARE kanthi cacah 20 - 40 tiyang ingkang dumunung ing sawijning pangkalan tetep salama satunggal taun wutuh.

Fauna 
Fauna wonten ing Pulo Macquarie antawisipun inggih punika anjing laut, pinguin lan kelinci. Pulo punika dipunnyatakaken bébas saking kucing feral nalika taun 2002.

Cathetan suku 

Australia
Situs Warisan Donya
Masjid Jamik Sumenep utawi ingkang ugi dipunsebat ‘’’Masjid Jamik Panembahan Somala’’’ inggih punika kalebet salah satunggaling yasan ingkang kalebet ing 10 masjid ingkang paling sepuh saha gadhah arsitèktur ingkang khas ing nusantara punika. Masjid Jamik Sumenep ing wekdal sapunika sampun dados salah satunggaling landmark ing Pulo Madura. Masjid Jamik punika dipunyasa nalika pamarentahanipun Panembahan Somala, Panguwaosipun Negeri Sumenep kaping XXXI, ingkang dipunyasa sasampunipun rampung dipunyasa kompleks Kraton Sumenek kanthi arsitek ingkang sami inggih punika ‘’Lauw Piango’’.

Sujarahipun 
Miturut cathetan sujarah Sumenep, Masjid Jamik Sumenep dipunwiwiti dipunyasa ing taun 1779 M ngantos rampung ing taun 1787 M. Masjid punika kalebet salah satunggaling yasan pendhukung Kraton, inggih punika minagka papan sarana ngibadah kanggé kulawarga kraton saha masarakatipun. Masjid Jamik Panembahan Somala punika inggih masjid ingkang nomer kalih dipunyasa déning kulawarga kraton, wondene sadèrèngipun kompleks masjid mapan wonten ing pérangan wingking kraton ingkang misuwur ugi kanthi nama ‘’Masjid Laju’’ ingkang dipunyasa déning Kanjeng R. Tumenggung Ario Anggadipada, panguaosipun Sumenep kaping XXI.

Arsitekturipun 
Arsitektur yasan masjid Jamik Sumenep punika sapérangan ageng kénging pangaribawa saking kabudayan Tiongkok, Éropah, Jawa, saha Madura. Arsitektur kanthi tiitkan punika katingal salah satunggalipun saking lawang gerbang mlebet masjid kanthi corak arsitèktur kabudayan Tiongkok. Lajeng yasan utama masjid saking sedayanipun kénging pangaribawa saking budaya Jawa kanggé atapipun, lan budaya Madura kanggé wernanipun lawang utama saha cendhela masjid. Déné interior masjid ngarah kénging pangaribawa kabudayan Tiongkok ing pérangan mihrabipun.
Masjid punika inggih dipunjangkepi kaliyan wontenipun minaret ingkang desain arsitekturipun kénging pangaribawa saking kabudayan Portugis. Minaretipun gadhah dhuwur 50 mèter ingkang mapan wonten ing sisih kulon masjid, ingkang dipunyasa nalika jumeneng nata Kanjeng Pangeran Aria Pratingkusuma. Ing sisih tengen saha kering pager utama ugi wonten yasan awujud dome utawi kubah.
Déné ing pérangan palataran masjid wonten wit sawo utawi dipunsebat wit Sabu ing basa Madura saha wit tanjung. Kekalih wit kasebat minangka rerenggan ingkang wigati ing palataran masjid amargi gadhah filosofi kados makaten:
 Sabu inggih saking tembung ‘’sa’’ saha ‘’bu’’ ingkang ‘’sa’’ ateges salat saha ‘’bu’’ ateges ‘’ja’ bu-ambu’’
 Tanjung kapérang saking tembung ‘’ta’’ saha ‘’jung’’, ingkang tegesipun ‘’ta’’ inggih punika ‘’tandha’’ saha ‘’jung’’ ateges ‘’ ajhunjhung’’
 saha masjid ateges punjering kagiyatan kanggé nyiaraken agami Allah.

Cathetan suku 

Jamik Sumenep
(Pèrsi Lama  Pārsa , Takht-e Jamshid  utawi Chehel Minar ) inggih punika sawijining kutha krajan kuna saking Kamaharajan Pèrsi, dumunung 70 km timur laut Shiraz, Iran. Wonten ing basa Pèrsi kuna, kutha punika dipunsebut Parsa, ingkang ateges "Kutha Bangsa Pèrsi". Persepolis inggih punika pertalan saking basa Yunani saking nama kutha punika: Πέρσης πόλις (Persēs polis: "Kota Pèrsi"). Wonten ing basa Pèrsi, papan punika misuwur minangka Takht-e Jamshid (Tahta Jamshid) lan Parseh. Sisa paling wiwitan Persepolis asalipun antawis taun 515 SM.

Nalika taun 1979 UNESCO ndeklarasikaken kutha Persepolis minangka Situs Warisan Donya.

Pambangunan 

Bukti arkéologi nedahaken bilih reruntuhan Persepolis ingkang paling awal asalipun antawis taun 515 SM.
André Godard, sawijining arkeolog Perancis nalika awal 1930-an nedahaken bilih Cyrus Agung milih lokasi Persepolis, nanging Darius Agunglah ingkang yasa teras pelataran lan kompleks yasan istananipun.

Darius maréntahaken pambangunan Balai Apadana lan Balai Konsul (Tripylon utawi Balai Tiga Gerbang), ingkang dados yasan Perbendaharaan Kemaharajaan, sarta sapérangan yasan ing saklilingipun. Pambangunan punika saged dipunpungkasi nalika masa pamaréntahan putranipun, Raja Xerxes Agung. Pambangunan ingkang langkung wonten ing yasan lan teras terus dipunlajengaken dumugi masa keruntuhan Kamaharajan Akhemeniyah.

Panalitén Arkéologi 
Odorico da Pordenone mampir ing Persepolis antawis taun 1320 wonten ing perjalanipun ing China. Nalika 1474, Giosafat Barbaro ngunjungi reruntuhan Persepolis lan kanthi keliru ngira bilih punika minangka reruntuhan kutha Yahudi.<ref>Historical account of discoveries and travels in Asia, Hugh Murray, Edinburgh, A. Constable and Co; 1820., p.15 </ref> Antonio de Gouveia saking Portugal nyerat babagn prasasti cuneiform nalika kunjunganipun taun 1602. Lapuran kapasananipun babagan Pèrsi, Jornada'', dipunterbitaken nalika 1606.

Penggalian ilmiah kapisanan ing Persepolis dipuntindakaken déning Ernst Herzfeld lan Erich F Schmidt makili Oriental Institute lan Universitas Chicago. Penggalian arkéologi dipuntindakaken dangunipun 8 mangsa, diounwiwiti taun 1930 lan nyakup situs-situs ing sakitaripun.

Wiwit taun 1946, dokumén asli, cathetan, photo, sarta tembikar saking penggalian Persepolis déning Herzfeld, nalika 1923, 1928, lan antawis 1931 lan 1934 dipunsimpen ing Freer Gallery of Art, Institusi Smithsonian, ing Washington, DC.

Herzfeld pitados bilih pambangunan Persepolis gadhah ancas saperlu nyipatakaken "atmosfer" lan citra keagungan, minangka simbol kejayaan kemaharajaan Pèrsi, sarta minangka papan ngadani upacara lan karaméan mligi, utamanipun “Nowruz”. Minangka alesan historis, Persepolis dipunyasa ing tanah air dinasti Akhaemenid, éwadéné nalika punika boten dumunung pas wonten ing tengah jantung kemaharajaan.

Cathetan suku 

Situs Warisan Donya
Masjid Agung Syuhada Pelaihar inggih punika salah satunggaling masjid paling ageng saha paling sepuh ingkang madeg ing Kabupatèn Tanah Laut, Kalimantan Selatan, Indonésia saha dados karemenanipun masarakat Pelaihari.

Sujarahipun 
Ing wekdal rumiyin, ing kampong Pelaihari, sampun madeg satunggaling papan ngibadah ingkang boten dipunmangertosi kapan yasan punika sepisanan dipunyasa. Wangunan punika mapan wonten ing pinggiring dano ingkang mapan wonten ing Jalan Pusaka Pelaihari. Wangunan punika dipunyasa kanthi kontruksi kayu ulin, papan, saha kanthi atap sirap kanthi ukuran 7 x 7 mèter. Papan kanggé ngibadah punika ingkang asring dipunsebat masjid ingkang ugi dados papan kempalipun para pejuang kamardikan Indonésia, kanggé papan ngibadah saha ngatur strategi perjuangan.
Pamarentah Walanda boten naté curiga bilih ing salebeting yasan punika wonten sakempalan rakyat Pelaihari ingkang nembé ngatur siyasat perang nglawan Walanda. Ngantos perang kaping kathah yasan masjid punika boten naté kebikak kedhokipun kanggé papan ngatur serangan dhateng bètèng Walanda.
Sasampunipun jaman kamardikan, peran masjid ngalami éwah-éwahan inggih kanggé papan sarana ngibadah jamaahipun. Jamaah MAsjid Agung Syuhada ingkang tambah terus langkung kathah dadosaken masjid punika dipundandosi dipundamel langkung ageng.

Arsitektur 
Arsitektur masjid syuhada Pelaihari punika éndah sanget amargi kathah ukiran khas Kalimantan saha kaligrafi Arab ingkang ngiasi meh sadaya yasan utama masjid. MAsjid Agung Syuhada Pelaihari ingkang dados kebangganipun masarakat Tanah Laut punika mapan ing Jalan Taqwa.
Saking arsitèktur bangunanipun Masjid Agung Syuhada punika kénging pangaribawa saking gaya arsitèktur Masjid Agung Demak, mliginipun saking wujud payon (atapipun) ingkang tumpuk 3. Ing masjid punika ugi wonten tigang kubah wonten ing sak nginggiling mihrab, srambi masjid pérangan ngajeng, saha kubah nginggil ing nginggiling atap yasan masjid.
Namanipun Masjid Syuhada Pelaihari punika dipunpendhet saking jaman perjuangan. Nalika periode yasa masjid punika ingkang dipunpandhegani déning H. Abdullah Sani ing taun 2001, masjid punika badhé naté dipundandosi kanthi gaya ingkang modern, nanging boten siyos lajeng panitianipun bubar.
Nanging ing wekdal sapunika MAsjid Agung Syuhada Pelaihari punika teep saged madeg kukuh saha langkung ramé jamaahipun. Ing pérangan ruang induk masjid ngantos plasa masjid kebak jamaah terus punapa malih nalika wonten penagosan.

Cathetan suku 

Syuhada Pelaihari
Kiba Inuzuka (犬塚キバ Inusuka Kiba) inggih punika salah satunggaling karakter wonten ing cariyos fiksi lan manga Naruto.

Inuzuka sagêd dipuntegesi minangka "klan/perkumpulan anjing" ingkang dipunanggé minangka salah satunggaling nama klan ingkang cekap kiyat ing jaman Edo. Titiyang punika dipunkenal minangka "pejuang anjing" lan nyembah maring "Inu" utawi asu wonten lambang zodiak. "inuzuka" inggih satunggaling nama wonten ing cariyos Hakkenden, novèl seekor samurai anjing. "Kiba" tegesipun  "taring". Nanging, wonten Facebook boten ngidini nama punika kanggé nyebat nama profil.

Latar Belakang 
Kiba inggih punika shinobi saangkatan kaliyan Naruto ingkang sami ramenipun lan hiperaktif kaliyan Naruto. Kiba inggih shinobi penyayang kéwan ingkang luhur budinipun lan ugi saged dipunjagakaken lan ugi remen sanget kaliyan Hinata Hyuuga. Piyambakipun kagabung wonten ing tim 8 asuhanipun Kurenai Yuhi. Piyambakipun asalipun saking klan Inuzuka, ingkang migunakaken asu minangka sanjata ninja lan kanca anggénipun gelut kanggé anggota klan wau. Asu ingkang dados sahabatipun namanipun Akamaru. Sesarengan Akamaru, Kiba padatanipun mlampah-mlampah ing wayah enjing lan gladhèn sesarengan. Kakalihipun saged ngatonaken jurus ingkang minangka gabungan ingkang ampuh sanget kanggé ukuran genin nalika tarung nglawan Sakon-Ukon.

Serial Naruto

Ujian Chuunin 
Kiba katon pisanan punika nalikanipun ujian dipunwiwiti. Piyambakipun satunggal tim kaliyan Hinata, Shino lan Kurenai. Kiba ingkang gadhah karakteristik sami kaliyan Naruto (berisik lan hiperaktif) rumaos kasaing kaliyan Naruto(ingkang dipunremeni kaliyan Hinata) lan Shino(ingkang akrab sanget kaliyan Hinata). Nalika babak kapindho dipunwiwiti, Kiba adep-adepan kaliyan Naruto. Piyambakipun rumaos begja amargi lawanipun "namung" Naruto piyambak. Naruto lajeng ngedalaken Kagebunshin lan ngagetaken sadaya tiyang amargi rumiyin piyambakipun "namung" Naruto ingkang sami dipunremehaken kemawon. Nalikanipun ngedalaken jurus perubah, lan dados ganas. Pertarungan titiyang puniks imbang, ngantos kanthi sengaja Naruto ngentuti Kiba satemah indra kanggé ngambu punika  ingkang saderengipun tajem ngantos dados lengah. Naruto lajeng ngedalaken jurus Uzumaki Naruto Rendan supados menang saking Kiba. Kiba lajeng ngakoni bilih Naruto punika minangka ninja ingkang paling kiyat.

Cathetan suku

Anime
Raffaello Sanzio ( wiyos wonten ing Urbino, Italia, 6 April 1483 - séda wonten ing Roma, Italia, 6 April 1520 kanthi yuswa 37 taun ) punika satunggaling ahli lukis lan arsitèktur terpelajar Italia saking kutha Firenze nalika masa High Renaissance utawi “Renesans Tinggi” . Raffaello Sanzio ugi kawéntar kanthi nama Raphael Sanzio, Raffaello Santi, Raffaello da Urbino, ugi Rafael Sanzio da Urbino. Raffaello Sanzio kondhang awit gaya lukisanipun ingkang asring dipunwastani inferior .

Riwayat 
Raffaello Sanzio punika putri saking pasangan GIovanni Santi lan Magia di Battista Ciarla ing séda ing taun 1491. Bapakipun nepangaken dhateng humanist court ing Kutha Urbino dumugi pungkasan abad kaping 15 punika salah satunggaling pusat kabudayan paling aktif ing Italia ing sangandhaping pamaréntahan Federico da Montefeltro ingkang séda 7 wulan sadèrèngipun wiyosipun Raffaello Sanzio. Wonten ing mriku Raffaello Sanzio nyinau karya-karya Paolo Uccello, Luca Signorelli, lan Melozzo da Forli. Raffaello Sanzio nedahaken bakat ingkang saé sanget saéngga ing umur 17 taun sampun dipunundang master. Wonten ing biografinipun babagan Raffaello Sanzio, Giorgio Vasari nyebataken nilih bapakipun Raffaello Sanzio mbeta Raffael dhateng Perugia nalika umur 11 taun dados tenaga magang kanggé Pietro Perugino.

Karya 

Raffaello Sanzio punika gesangipun sejaman lan paling enèm ing antawisipun tigang seniman raksasa kala punika, inggih punika Leonardo da Vinci (1452-1519) lan Michaelangelo (1475-1564). Raffaello Sanzio punika aktif sanget anggènipun damel karya lukis lan ingkang kawéntar punika Madonna and Child, Crucifixtion, The Sistine Madonna, lan Portrait of a Woman. Wiwit Raffaello Sanzio nglukis lan mahat kanthi profèsional punika nalika yuswa 14 taun, saéngga Raffaello Sanzio sampun nilaraken boten kirang saking 500 karya seni ingkang gadhah mutu inggil .

Ing antawisipun sadaya lukisan damelan Raffaello Sanzio, ingkang paling kawéntar lan ingkang kathah piyambak dipun-reproduksi tiyang punika The School of Athens, satunggaling lukisan témbok ing Vatikan ingkang dipundamel nalika taun 1509. Lukisan punika gambaran babagan donyaning filsafat nalika masa emasipun Yunani. Wonten ing lukisan punika kagambaraken filsuf-filsuf ingkang nembé bertukar pikiran, merenung, lan nglampahi pacelathon kaliyan murid-muridipun. Plato lan Aristoteles dipungambaraken wonten ing tengahing keramenan katingal nembé sami ngendikan .

Cathetan suku 

Pelukis Itali
Tokoh Itali
Masjid Jami At-Taqwa Ketapang inggih punika salah satunggaling masjid ingkan madeg wonten ing Kabupatèn Ketapang, Kalimantan Barat, Indonésia saha kalebet masjid ingkang paling sepuh ing ketapang. Masjid punika inggih kalebet tilaran sujarah saking Kraton Matan V.
Kala rumiyin, nalika sepisanan dipunyasa, masjid Jami At Taqwa punika madeg wonten ing pinggiring Kali Pawan, ing kampong Kauman. Nanging amargi wontenipun abrasi, lajeng masjid punika dipunpindhah papanipun lan gantos ugi namanipun dados Masjid At Taqwa. Masjid Jami asli ingkang asalipun saking Karajan Matan punika naming kantun satunggal sakanipun kemawon ingkang taksih tetep dipunlestantunaken.

Sajarah 
Masjid Jami At Taqwa ingkang madeg sapunika inggih masjid At Taqwa ingkang énggal sanès ingkang asli tilaranipun karajan Matan V. Lajeng awit saking pamanggihipun tokoh agama ing tlatah kasebat, inggih punika Haji Muhammad Ali usman, masjid ingkang madeg wonten ing pinggiring kali pawan punika dipunpindhah kejawi saking kénging abrasi saha amargi papan masjid ingkang sampun boten cekap malih kanggé ngewrat jamaah masjid malih ingkang sansaya ngrembaka kathah. MAsjid At Taqwa punika dipundandosi malih wiwit taun 1950 M lan rampung nalikan tanggal 10 November 1952. Dipunginakaken mali MAsjid At Taqwa ingkang énggal punika dipuntandhani kaliyan dipunpasangakan satunggaling jam saking panitia dinten pahlawan ing kabupatèn Ketapang.
Masjid Jami ingkang asli diipunbangun nalika pamarentahanipun Panembahan H. Gusti Muhammad Sabran ingkang maréntah Karajan Matan V ing Mulia Kerta nalika taun 1876 – 1908, leresipun ing tanggal 11 Maret 1876 punjering Karajan Matan ing Tanjung Pura dipunpindhah dhateng Mulia Kerta Ketapang. Lan ing wekdal punika Gusti Muhammad Sabran ndhirikaken Masjid Jami ing pinggiring Kali Pawan.
Masjid Jami punika dipun-ginakaken dados papan kanggé nyiaraken agami Islam saha papan kanggé nindakaken salat ing Kampung Negeri Baru, Mulia Kerta, Tuan-Tuan, Banjar, Sungai Kinjil, Baru, Sukabaru, Mulia Baru, Kantor, Tengah, Sampit, saha Kampung Kaum ingkang sami salat ing masjid punika.
Ing wekdal punika, Masjid At Taqwa punika sampun ngalami rehab total saéngga ornament masjid At Taqwa kala rumiyin sampun boten katingal malih.

Cathetan suku 

Masjid ing Indonésia
Canon Inc. (diwaca ké-nèn, IPA:, Basa Jepang: キヤノン株式会社), ana ing Tokyo, ya iku perusahaan Jepang kang produké iku mligi gambar lan optik, kaya ta kodhak, mesin fotokopi lan printer komputer.

Perusahaan iki dibangun ing taun 1933 jenengé 精機光学研究所 (Seiki-kougaku-kenkyuujo utawa Laboratorium Peralatan Optik Presisi) déning Yoshida Goro lan adik iparé Uchida Saburo lan dibiyayani Takeshi Mitarai, kanca cedhaké Uchida. Tujuwané awal dibanguné iku supaya bisa nganakaké riset ning bab pengembangan kodhak berkualitas. Sasi Juni 1934 Kwanon, piranti pisanan kang diprodhuksi, dijenengi kaya iku amarga njupuk asmané Dewi welas asih Buda. Ning taun sawisé perusahaan iki ngubah jeneng dadi Canon amarga katon luwih modhèren tinimbang jeneng sadurungé.

Saingan mligi perusahaan iki iku kaya ta Nikon, Konica Minolta, Leica, Pentax, Olympus, Sony, Epson, Kodak, Hewlett-Packard lan Xerox.

Pranala njaba 

 Situs resmi
 Situs resmi di Australia
 Canon's Online Camera Museum
 Canon Electronic Business Machines (H.K.) Co., Ltd. 
 Canon and the disruptive shift to digital imaging

Rujukan 

Perusahaan elektronik Jepang
Masjid Raya Imanuddin utawi ingkang misuwur kanthi sebatan Masjid Besae utawi ingkang ugi dipunsebat Masjid Jami Imanuddin déning masarakat Tanjung Redeb, Kabupatèn Berau, Kalimantan Timur inggih pnika kalebet salah satunggaling masjid ingkang sampun sepuh umuripun ingkang kirang langkung umuruipun langkung saking 200 taun. Katrangan punika dhedhasar informasi ingkang dipunandharaken déning salah satuggaling ahli waris Sultan Muhammad Khalifatulah Jalaluddin ingkang jumeneng nata ing taun 1921 – 1950 ingkang minangka sultan kaping pungkasan saking Kesultanan Gunung Tabur.
Mturut Putri Nural, masjid Raya Imanuddin punika dipunyasa sesarengan kaliyan dipunbangunipun pura kesultanan nalikan jaman pamaréntahanipun Sultan Aji Pangeran Raja Muda Si Barakat nalika abad kaping 18. Awit saking punika, boten anèh manawi masarakat Kalimantan Timur mliginipun kaum uslim ing Tanjung Redeb langkung misuwur kanthi sebatan Masjid Besar Kesultanan Gunung Tabur.
Minangka karajan Islam ing nusantara, Kesultanan Gunung Tabur ugi boten naté ngicalaken titikanipun minangka karajan Islam. Masjid Raya Imanuddin ingkang mapan wonten ing kompleks kesultanan Gunung Tabur punika inggih minangka wujud nyata saénipun gayutan ing antawisipun agama kaliyan pamarѐntahan, ingkang punika nedahaken bilih boten wonten pamisahan ing antawisipun pulitik saha agami saking papanipun masjid ingkang madeg persisi ing pura kesultanan.

Sujarahipun 
Masjid Raya Imanuddin punika wiwitan dipunyasa nalika pamarentahanipn Sultan M. Amiruddin ingkang jumeneng nata ing taun 1850 ngantos 1876, saéngga yasan ingkang dipundamel saking kayu ulin punika kinten-kinten sampun madeg wiwit 1.800 taun kepengker. Wontn ing pérangan wingking masjid Jami Imanuddin punika wonten makam-makam Raja-raja Gunung Tabur, inggih punika wonten makam Sultan Amiruddin ingkang jumeneng nata ing taun 1850 – 1876, Sultan Muhammad Hasanuddin ingkang jumeneng nata ing taun 1876 – 1882, Sultan Muhammad Siranuddin ingkang jumneng nata ing taun 1892 – 1921 lajeng wonten ugi makam Sultan Muhammad Siranuddin ingkang jumemeng nata ing taun 1892 – 1952. Awit kawontenanipun makam-makam ing plataran masjid punika, mila kathah warga ingkang sami ziarah ing makam-makam kasebat, saking njawi laladan utawi saking lebet laladan piyambak
Wonten ing salebeting Masjid Jami Imanuddin punika ingkang kesisa namung kantun papan kanggé adan ingkang kapérang dados kalih tingkat, ingkang padatanipun dipun-ginakaken kaping kalih adzanipun nalika badhé salat Jum’at,. Ingkang adan sapisan wonten ing pérangan nginggil lajeng adan kaping kalih nebe adan ing pérangan tingkat ing ngandhap. Lajeng ing pérangan lebet masjid ugi wonten bekas pabukon saha papan imam masjid.

Cathetan suku 

Masjid ing Indonésia
Kabupatèn Berau
Masjid Al Markaz Al Islami inggih punika salah satunggaling masjid ingkang wontn ing Makassar , Indonésia. Masjid Al Markaz Al Islami punika wiwit dipunbngun ing taun 1994 lan paripurna ing tanggal 12 Januari 1996. Ing wekdal sapunika, masjid punika ngrembaka dados punjering pangrembakaning papan ngibadah agami Islam ingkang paling ageng saha paling megah ing Asia Tenggara. Masji Al Markaz Al Islami punika madeg ing Jalan Masjid Raya Makasar. Wangunan masjid punika kapérang dados tigang tingkat ingkang dipundamel saking watu granit

Arsitektur 
Masjid Al-Markaz Al- Islami ingkang madeg ing Kabupatèn Maros, provinsi Sulawesi Selatan punika gadhah daya tarik saha keunikan piyambak saking kubah masjid ingkang wernanipun abrit pethak.
Arsitektur Masjid Al Markaz Al Islami punika panci kénging pangaribawa saking Masjidil Karam ing Makkah saha Masjid Nabawi ing Madinah Al Munawarrah. Arsitekipun masjid inggih punika Ir. Achmad Numan ugi ngrancang masjidAl Markaz punika kanthi nambahaken unur arsitèktur Masjid Katangka Gowa sah griya adat Bugis – Makassar ing padatanipun. Punika katingal saking kubah utawi atap bundar ingkang boten dados titikanipun masjid punika amargi kuncup segi empat masjid punika niru kunup Masjid Katangka saha griya tiyang Bugis- Makassar. Pérangan lebet ruang utama masjid ugi katingal megah amargi boten ketutup déning jobin ing ngingilipun ingkang namung ngiteri pérangan sisih ruang utama kemawon. Plafon ruangan ingkang dipundamel manut kalyan wujud kubhipun kanthi aksen lampu gantung hias ingkang nambah aéndahing ruangan masjid. Tata cahyanipun ruangan ugi saé sanget. Cahyanipun srengéngé mlebet saking bukaan cendhela ingkang kapacak wonten ing pinggiring témbok masjid.
Ing pérangan ngajeng ruang utama dipunlapisi kaliyan marmer. Wonten ing mriki mihrab dipunyasa béda kaliyan pérangan sanèsipun masjid ingkang dipunyasa ngginakaken relung kanthi padunan persegi panjang saha segi tiga lancip ingkang mapan wonten ing pucukipun. Mimbar mejid ugi istimew amargi dipundamel saking bahan kayu jati kanthi ukiran asli saking Jepara. Déné jobin masjid ngginakaken bahan marmer warna awu tuwa dados paring kesan sejuk ing lebet masjid.

Cathetan suku 

Markaz Al Islami
Masjid Al-Hilal utawi ingkang langkung misuwur kanthi sebatan Masjid Katangka inggih punika kalabet salah satunggaling masjid ingkang tuwa dhéwé wonten ing provinsi Sulawesi Selatan, Indonésia. Dipunsebat Masjid Katangka amargi masjid punika madeg wonten ing kalurahan Katangka, kacamatan Somba Opu, Kabupatèn Gowa. Kajawi punika, dipunsebat masjid Katangka amargi bahan baku dhasar kanggé damel masjid punika ugi dipunpitados saking wit Katangka.

Wangunan Wigati 
Masjid Al-Hilal punika inggih ugi minangka salah satunggaling tilaran sujarah pangrembakaning agami Islam ing Sulawesi Selatan, mliginipun ing wewengkon Kesultanan Gowa. Masjid Katangka ingkang umuripun sampun langkung saking sekawan abad punika taksih kukuh madeg ing papanipun. Masjid Al Hilal ingkang mapan ing Jl Syeh Yusuf, Katangka punika tebihipun kiran langkung 10 km wonten ing sisih kidul punjering kitha Makassar (Lapangan Karebosi).
Masjid Al Hilal punika ambanipun kirang langkung 174,24 mèter persegi. Nalika ing zamanipun, masjid Al Hilal ingkang minangka masjid tetandha wontenipun wekdal énggal punika kalebet masjid ingkang ageng, mewah, saha dipunanggep wigati amargi konstruksi bangunanipun dipundamel saking batu bata. Ing jaman rumiyin, namung yasan-yasan ingkang wigati ingkang dipunbangung saking batu bata, kados ta pura saha bètèng.
Pigunan ingkang wigati saking masjid punika inggih kanggé papan sarana ngibadah. Ing saben wekdal salat, masjid Katangka punika rame dipunkebaki déning jamaah ingkang badhé salat. Kajawi punika, ing pelataran masjid pérangan wingking ugi wonten makam-makam para pemuka agama saha kerabat ingkang damel masjid. Khusus kagge makam para pandamel masjid dipunparingi atap ing nginggilipun kanthi wujud kubah.

Arsitekturipun 
Salah satunggaling ciri khas saking masjid Katangka punika inggih saking tembokipun ingkang minangka tandha yasan kina. Tembokipun dipundamel saking batu bata ingkang radi kandel ngantos kandelipun 120 centimeter. Déné arsitkturipun inggih minangka paduan kalih unsur kabudayan kanthi nuansa Jawa saha Cina.
Struktur atapipun masjid kados yasan joglo, ugi gadhah sekawan tiyang penyangga ingkang dipunsebat soko guru, nanging sekawan soko kasebat boten dipundamel saking kayu nanging saking tumpukan watu. Payon pérangan nginggil wujudipun segi tiga piramida anthi bahan saking gendheng. Masjid punika ugi gadhah serambi kados déné masjid ing tanah Jawi.
Pangaribawa kabudayan Cina katingal saking atap mimbar ingkang wujudipun atap kados klentheng. Ing skitering mimbar ugi taksih wonten kramik saking Cina.

Cathetan suku 

Masjid ing Jawa
Jongmyo punika kuil Konfusius ingkang wonten ing Kutha Seoul, Koréa Kidul. Kuil punika dipunyasa kanggé nyimpen tablet-tablet memorial anggota mendiang panguwasa saking Dinasti Joseon . Kuil Jongmyo punika nyimpen tablet memorial 19 raja lan 30 ratu Koréa. Kuil Jongmyo punika ugi kalebet kuil karajan tuwa dhéwé ingkang dipun-ginakaken minangka papan pakurmatan lan ritual upacara wiwit abad kaping 14. Déning UNESCO, Jongmyo dipundadosaken Situs Warisan Donya wiiwt taun 1995 .

Sajarah 
Kuil Jongmyo punika dipunyasa déning Raja Taejong wiwit Dhésèmber 1394 utawi ing taun kaping tiga masa pamaréntahanipun lan kapungkasan ing September 1395 . Wangunan punika Jeongjeon kapérang wonten yasan utama kanthi 7 kamar. Saben kamar punika dipunsampetakaken kanggé altar raja lan ratu. Kompleks Jongmyo dipunwiyaraken déning Raja Sejong ing taun 1421, Raja Sejong yasa Yeongnyeongjeon ingkang ateges Ruang Kenyamanan Abadi. Pawiyaran ugi kanthi ndawakaken yasan dhateng sisih wétan, amargi mbetahaken kamar malih kanggé nyimpen tablet memorial raja lan ratu saéngga dados 17 kamar.

Kados Astana Chaengdeok ingkang naté kobongan, Kuil Jongmyo punika ugi naté kobongan nalika Invasi Jepang dhateng Koréa. Nanging 19 tablet memorial raja lan 30 tablet memorial ratu saged slamet amargi dipun-pindhah dhateng griyanipun warga kala punika . Namung kalih raja ingkang boten gadhah tablet memorial inggih punika Yeonsan-gun lan Gwanghae-gun.

Generasi kaping kalih punika jumeneng taun 1601 ingkang wonten dumugi sapunika. Jongmyo punika dipun-ubengi déning témbok persegi dawa kanthi gerbang dhateng kidul, wétan, lan kilèn. Gerbang utama kuil boten kénging dipunlangkungi sinten kemawon. Déné gerbang wétan mirunggan kanggé raja lan gerbang kulon kanggé para juru main musik. Wangunan punika dipundominasi struktur kayu lan lantai granit. Kamar-kamar ing kuil kapérang dhateng bilik-bilik kanthi ornamen kayu abang kanthi wiyar 5.190 mèter persegi .

Jongmyo Jerye 
Saben wulan Mèi ing Jongmyo punika ngawontenaken upacara pakurmatan dhateng mendiang raja lan ratu kanthi ngadani persembahan lan upacara sembahyang saking warga ingkang taksih gadhah ubungan kerabat kaliyan anggota kulawarga karajan. Upacara punika dipunwastani Jonmyo jerye utawi Jongmyo Daeje. Upacara punika ugi kajangkepi kaliyan ritual jogèd ngèlmu kanthi iringan musik astana. Musik saking upacara Jongmyo Jerye dipunsebat Jongmyo Jeryeak minangka Karya Agung Warisan Budaya Oral sarta Nonbendawi Manusia nalika taun 2001. Musik kanggé upacara pamujaan ing Jongmyo kanggé damel swasana tentrem ing upacara pamujaan .

Pranala njawi 
 Official website 
 Cultural Heritage
 UNESCO Jongmyo shrine
 UNESCO Masterpiece of the Oral and Intangible Heritage of Humanity Jongmyo Daeje ceremony 
 Life in Korea: Jongmyo
 Asian Historical Architecture profile of Jongmyo

Gladri

Cathetan suku 

Kuil
Koréa
-->

Nikon D70 ya iku kodhak SLR digital kang diprodhuksi ning taun 2004. Iki kodhak digital SLR pisanan kang ora patiya larang lan bisa dituku déning konsumen, lan dadi pesaingé iku Canon EOS 300D. Kodhak tipe iki dianyari manèh, nuli dijenengi Nikon D70s, diapiki manèh diprodhuksi kanthi jeneng D80 lan D90. Kaya-kaya produk Nikon DX DSLR liyané, Nikon D70 diprodhuksi ning Ayutthaya, Thailand

Rujukan 

Kodhak Nikon
Jongmyo Jerye (Upacara Jongmyo) utawi Jongmyo Daeje (Upacara Agung Jongmyo) punika upacara ingkang dipunwontenaken ing Kuil Jongmyo  wonten ing Seoul, Koréa Kidul . Jongmyo Daeje ingkang dipunwontenaken saben setaun pisan punika karaméan persembahan, pakurmatan, lan pengetan dhateng jasa-jasa para pemimpin saking Wangsa Yi ingkang damel Dinasti Joseon ingkang mimpin Koréa ing taun 1392-1910. Upacara Jongmyo punika dhedhasar tatacara ritual Konfusianisme anggènipun ngregani leluhur lan pemimpin bangsa Koréa . Ritual punika kalebet salah satunggaling wujud kabudayan Koréa ingkang dipunakui minangka Karya Agung Warisan Budaya Lisan lan Nonbendawi Manusia déning UNESCO utawi UNESCO's of the Oral and Intangible Heritage of Humanity nalika taun 2001.

Sajarah 
Ritual punika katujuaken kanggé paring pakurmatan dhumateng leluhur pendiri Dinasti Joseon. Dinasti Joseon punika jumeneng awit saking Yi Seong-gye minangka nagara ingkang ngenut paham lan cara pandang miturut Konfusianisme. Kapitadosan lan filosofi Konfusianisme dumugi sapunika paring prabawa sanget dhateng tatacara pagesangan tiyang Koréa saéngga ritula pamujaan dhateng para leluhur taksih dipunlampahi .

Jongmyo Jerye punika kalebet ing Gillye (upacara bertuah) salah satunggal saking 5 jinis upacara ageng ingkang dipunwontenaken déning wangsa karajan Joseon. Sanèsipun punika Hyungrye (upacara pemakaman), Binnye (upacara penyambutan), Gunrye (upacara militèr), lan Garye (upacara pernikahan). Upacara Gillye punika ritual pamujan dhateng déwa langit lan bumi sarta arwahipun nenek moyang. Déné upacara Jongmyo boten namung pamujan kemawon, nanging ugi mengeti suksesing ing babagan militèr lan sejahteraning bangsa.

Sapunika papan nama leluhur para raja lan rau Dinasti Joseon dipunsimpen wonten ing yasan punika kanthi urut ing ruangan altar kanthi jumlah 19 kamar. Papan nama raja cacahipun 19 déné papan nama ratu wonten 30. Sedaya raja lan ratu dipunhurmati ing kuil punika kejawi Raja Yeongsangun lan Raja Gwanghaegun. Wangunan utami kuil Jongmyo punika Jeongjeon (aula utami) nyimpen 49 papan nama leluhur ingkang mapan wonten ing 19 kamar lan Yeongnyeongjeon (Aula Kedamaian Abadi) nyimpen 33 papan nama ing 16 kamar .

Raja Taejo wiwit nglampahi ritual punika sasampunipun jumenengipun Kuil Jongmyo ing taun 1394 lan ndéklarasiaken ideologi Konfusianisme kanthi mindhah kutha krajan dhateng Hanyang (sapunika Seoul) saking Gaegyeong (sapunika Gaeseong, Koréa Utara).

Cathetan suku 

Konfusianisme
Karya Agung Warisan Budaya Oral sarta Nonbendawi Manusia
Zat kimia inggih punika sadaya meteri kanthi omposisi kimia tartamtu.. Tuladhanipun, satunggaling cuplikan toya gadhah sipat ingkang sami kaliyan perbandhingan antawisipun hidrogen tumrap oksigèn ugi sami, sanadyan toya punika dipunpendhet saking lèpèn utawi dipundamel wonten ing laboratorium. Satunggaling zat murni boten saged dipundisahaken dados zat sanès kanthi prosès mékanis menapa kémawon.. Zat kimia ingkang padatan pinanggih ing padintenan antawisipun inggih punika toya, sarem (natrium klorida), kaliyan gendhis (sukrosa). Zat kimia punika awujud padhet, cair, utawi, gas, wonten ugi ingkang ngalami éwah-éwahan fase zat miturut éwah-éwahan suhu utawi tekanan.

Konsep babagan zat kimia kawentuk kanthi cetha ing pungkasan abad kaping 18 kanthi karyanipun kimiawan Joseph Proust ngengingi komposisi sawatawis senyawa kimia murni.. Joseph Proust ngandharaken "Sedaya cuplikan satunggaling senyawa gadhah komposisi ingkang sami: inggih punika sadaya cuplikan gadhah proporsi ingkang sami, miturut massa, saking unsur kimia ingkang wonten ing senyawa wau." Punika kawentar minangka Hukum Komposisi Tetap kaliyan dados salah satunggaling dhasar saking kimia modern.

Ugi pirsani 

Unsur kimia
Senyawa Kimia

Cathetan suku 

Kimiya
inggih punika sawijining pulo ing sisih kidul Prefektur Kagoshima, Kyushu, Jepang. Papanipun antawis 60 km barat daya Ujung Ōsumi, Kyushu. Pulo punika kalebet salah satunggal saking pulo utama ing KapuloanŌsumi (kalih pulo utama sanèsipun inggih punika Tanegashima lan Kuchinoerabujima). Selat Yakushima misahaken Yakushima lan Tanegashima.

Pulo ingkang jembaripun 504,88 km² punika cacahipun penduduk wonten antawis 15.000 tiyang. Ing Yakushima wonten alas ingkang ngrembuyung sanget. Ing pulo punika wonten wit-witan Cryptomeria (nama Jepang: sugi) ingkang umuripun sepuh sanget. Wit Cryptomeria paling ageng lan paling sepuh ing Yakushima ingkang dipunsukani nama Jōmon Sugi dipunprakirakaken gadhah umur 2.170 dumugi 7.200 taun.

Alas ing Yakushima ingkang minangka bekas "hutan hujan" iklim sedang-anget damel pulo punika dipunlebetaken UNESCO ing salebeting Situs Warisan Donya UNESCO wiwit taun 1993. Kawasan ingkang dipuntetepaken minangka Situs Warisan Donya natawis 21% saking jembaripun sadaya pulo (107,47 km²). Boten wonten satunggal wit-witan ingkang naté dipuntegor ing salebeting kawasan alas inti Yakushima ingkang jembaripun 12,19 km².. Yakushima punika inggih pulo paling telas ing Jepang. Kanthi curah hujan antawis 4,000 dumugi 10,000 mm., Yakushima kalebet salah satunggaling papan ing donya ingkang gadhah curah hujan paling inggil. Pulo punika dipunsebut-sebut tiyang minangka pulo ingkang dhawah jawah "35 dinten wonten ing satunggal wulan". Éwadéné makaten, Yakushima ugi ngalami "mangsa katiga" sadangunipun mangsa palastra lan mangsa dingin. Jawah ageng ingkang kadadosan sadangunipun mangsa semi lan mangsa panas asring dipundhereki déning "tanah longsor". Pegunungan ing Yakushima inggih punika minangka satunggaling papan ing wewengkon paling kidul Jepang ingkang mandhap salju. Dangunipun pinten-pinten wulan, salju saged mandhap ing daerah punika, déné suhu air laut ing sakitar pulo boten naté wonten ing ngandhap 19 °C.

Alas Yakusugi ing Yakushima dipunkunjungi boten kirang déning 300.000 wisatawan saben taunipun. Alas punika jaréné minangka inspirasi tumrap Hayao Miyazaki sanalika damel filem Princess Mononoke. Ing salah satunggaling batang wit ing Alas Yakusugi, Mothra Leo nilar kepompong kagunganipun wonten ing filem Rebirth of Mothra produksi taun 1996.

Géografi 
Yakushima minangka pulo paling ageng nomer kalih ing Prefektur Kagoshima sabibaripun Amami Ōshima. Titik paling inggil ing Yakushima inggih punika Miyanoura-dake, sawijining gunung ingkang inggilipun 1.935 m.

Sedaya wewengkon ing pulo Yakushima kalebet ing salebeting wewengkon administrasi kutha Yakushima, Distrik Kumage, Prefektur Kagoshima. Papan Anggegana Yakushima nglayani penerbangan Japan Air Commuter ingkang ngubungaken Yakushima kaliyan Papan Anggegana Kagoshima lan Papan Anggegana Internasional Osaka.

Fauna 
 Penyu
 Rusa (yakushika)
 Monyet (yakuzaru)
 Anjing rakun

Cathetan suku

Pranala njaba 

 UNESCO World Heritage Site
 Yakumonkey (panduan wisata)

Jepang
Situs Warisan Donya
Pansori (판소리) punika genré musik tradhisional Koréa ingkang nedahaken satunggaling penyanyi (sorikkun) lan penabuh gendhang (gosu). Sorikkun punika nyariosaken lan nyekaraken babagan kisah katresanan, kebajikan, kasetyan, lan manéka piwulang moral ingkang karingkes ing 5 tembang pansori (pansori madang).

Pansori punika nyanyian naratif, sanès namung lagu ingkang dipuncipta déning tiyang biyasa. Pansori kapérang dados tigang pérangan inggih punika Aniri ingkang paring andharan babagan adegan-adegan, lajeng Neoreumsae ingkang nggambaraken tumindaking tokoh, lan Chuimsae supados para pamirsa saged medalaken raosing manahipun .

Penyanyi naratif nyariosaken satunggaling kisah awujud Sori, Aniri, lan Neorreumsae miturut kaliyan matra saking instrumen perkusi, buk ingkang dipunmainaken déning Gosu. Lajeng pamirsa-pamirsa ndhèrèk gabung kaliyan penyanyi naratif kanthi ngendikan 'Chuimsae' mau kados 'geureotchi' ingkang ateges itu benar, Jalhanda' ingkang ateges bagus, lan 'Jota' ingkang ateges baik .

Pansori dipundaftaraken minangka Karya Agung Warisan Budaya Lisan dan Nonbendawi Manusia nalika tanggal 7 November 2003 déning UNESCO.

Sajarah 
Pansori wiyos ing kalangan masarakat kelas ngandhap nalika masa kuwasanipun Dinasti Joseon ing Ujung Koréa ing pungkasan abad kaping 17 (taun 1690-an). Hiburan kanggé rakyat biyasa dipunpentasaken ing papan kanthi tinarbuka ing pusating keramean ingkang dipunwastani nori-pan utawi gut-pan. Ingkang pentas wonten ing nori-pan punika kelompok panghibur kelana ingkang nedahaken manéka seni pertunjukan (pan-gut/pan-noreum) kados akrobat, musik perkusi, permainan bonékah, mlampah wonten ing sanginggilipun tali, lan nyekaraken carita. Amargi kondhang ing tengahipun tiyang (pan) lajeng seni nyanyi (sori) ingkang dipunpentasaken punika banjur kawéntar dados pansori.

Nalika pungkasan abad kaping 19, para penanyi pansori sampun kondhang, boten namung ing masarakat biyasa nanging ugi dipunremeni déning bangsawan lan raja. Nalika Heungseon Daewongun ngawontenaken pista slametan kabangunipun Paviliun Gyeonghoe ing Astana Gyeongbok punika ngundhang penyanyi pansori wanita anama Jin Chae-seon.

5 Pansori 
Dumugi abad kaping 21, cariyos pansori ingkang taksih wonten punika langkung sekdehik tinimbang nalika masa sadèrèngipun ingkang saged dumugi 12 cariyos. Cariyos ingkang dipuntingalaken ing pansori punika dipunpendhet saking cariyos rakyat ingkang dipunwarisaken kanthi lésan saéngga pansori ugi paring jasa anggènipun nguri-uri tradisi berkisah rakyat Koréa saking jaman kuna ingkang asring boten dipunserat saéngga ical. Kisah-kisah ingkang dipunangkat  dados kondhang amargi ngangkat téma-téma ingkang dadso kekajengan rakyat biyasa ing kala rumiyin kados tresna béda status, keadilan, kemakmuran, bakti marang tiyang sepuh lan kasetyan. Sapunika wonten gangsal cariyos ingkang taksih wonten inggih punika:
Chunhyang-ga (Lagu Chunhyang)
Heungbu-ga (Lagu Heungbu)
Simcheong-ga (Lagu Simcheong)
Sugung-ga (Lagu Pura Samodra)
Jeokbyeok-ga (Lagu Pertempuran Chibi)

Cathetan suku 

Koréa
D. Zawawi Imron lair ing désa Batang-batang, Kabupatèn Sumenep, Piyambakipun wiwit misuwur ing pakempalan sastra Indoésia wiwit wontenipun Temu Penyair 10 Kutha wonten ing Taman Ismail Marzuki, Jakarta nalika taun 1982.
Sasampunipun rampung Sekolah Rakyat, piyambakipun lajeng nerasaken sekolah malih ing Podok Pesantrèn Lambicabbi, Gapura, Sumenep. Saking kempalan sajakipun ingkang kanthi irah-irahan Bulan Tertusuk Ilalang ingkang saged nuwuhaken inspirasi kanggé damel filem layar pérak  Bulan Tertusuk Ilalang. Kempalan sajakipun ingkang kanthi irah-irahan Nenek Moyangku Airmata ingkang kepilih dados buku puisi ingkang saé piyambak lan pikntuk bebungah Yayasan Buku Utama ing taun 1985.
Nalika taun 1990, kempalan sajakipun Celurit Emas saha Nenek Moyangku Airmata ingkang kepilih dados buku puisi ing Pusat Pembinaan saha Pengembangan Basa. Lajeng dados juwara kaping pisan wonten ing sayembara nyerat puisi AN-teve nalika pèngetan dinten ambal warsa kamardikan RI kaping 50 ing taun 1995. Sapérangan sajakipun sampun dipunterjemahkan wonten ing Basa Inggris, Walanda, saha Bulgaria.
Ing wekdal sapunika, piyambakiun dados aggota Dewan Pengasuh Pesantren Ilmu Giri (Yogyakarta), ITS, Surakarta, UNHAS Makasar, IKIP Malang, saha Balai Sidang Senayan Jakarta. Lajeng ugi dados juwara kaping pisan nyerat puisi ing AN-teve. Pamedhar sabda wonten ing Seminar Majelis Basa Brunei Indonésia Malaysia (MABBIM) saha Majeli Asia Tenggara (MASTERA) [[Brunei Darussalam) ing sasi Maret 2012. Kajawi aking punika, piyambakipun ugi misuwur minangka Budayawan Madura.
Wonten ing taun 2012, piyambakipun pikantuk penghargaan "The S.E.A Write Award" di Bangkok Thailand, The S.E.A Write Award'''" ing Bangkok Thailand, The S.E.A Write Award inggih punika penghargaan ingkang dipuncaosaken déning kulawarga kraton Thailand kanggé para penggurit ing kawasan ASEAN. Kajawi punika, ing taun 2012, ing sasi Juli, piyambakipun ugi ngluncuraken buku puisinipun kanthi irah –irahan “Mata Badik Mata Puisi” ing Makassar, déné kempalan puisinipun mawi wos babagan Bugis saha Makassar.
Ngantos sapunika, D. Zawawi Imron taksih mapan wonten ing dalemipun ing Batang-batang, Madura, dalemipun miyos ingkang asli saha dados sumbering inspirasi kanggé puisi-puisinipun.

Karya-karyanipun 
 Semerbak Mayang (1977)
 Madura Akulah Lautmu (1978)
 Celurit Emas (1980)
 Bulan Tertusuk Ilalang (1982; yang mengilhami filem Garin Nugroho berjudul sama)
 Raden Sagoro (1984)
 Nenek Moyangku Airmata (1985; mendapat bebungah Yayasan Buku Utama Departemen P & K, 1985)
 Bantalku Ombak Selimutku Angin (1996)
 Lautmu Tak Habis Gelombang (1996)
 Madura Akulah Darahmu (1999)
 Lautmu Tak Habis Gelombang (2000)
 Sate Rohani dari Madura: Kisah-kisah Religius Orang Jelata (2001)
 Soto Sufi dari Madura: Perspektif Spiritualitas Masarakat Désa (2002)
 Jalan Hati Jalan Samodra (2010)
 Mata Badik Mata Puisi (2012)

Cathetan suku 

Sastrawan Indonésia
Panitra Indonésia
Lorenzo Ariaudo () ya iku sawijining juru main bal-balansing kewarganegaraané Italia sing main kanggo klub Cagliari, lan biyasa main ing posisi bèg.
  
Ariaudo miwiti karir junioré ing klub CBS lan Juventus banjur uga miwiti karir senioré ing klub mau.  Sempét disiléhaké marang Cagliari sakderengé gabung sepenuhe ing taun 2010.

Cathétan Sikil

Pranala njaba 
Profile on uefa.com
National Team Statistics on FIGC official website
Profile  on Lega Serie A website

Sorotan Transfer
Lorenzo Ariaudo
Agen: Davide Torchia 
Kontrak Habis:30 Jun 2013
Tanggal 	Dari 	Ke 	Jumlah
31 Januari 2011
	from Juventus 	to Cagliari 	€2.500.000
1 Juli 2010
	from Juventus 	to Cagliari 	€1.300.000
30 Juni 2010
	from Cagliari 	to Juventus 	Peminjaman Berakhir

Lair 1989
Wong urip
Pamain bal-balan Itali
Pamain Cagliari Calcio
Pamain Juventus FC