คำถาม: เซอร์วินสตัน เลนเนิร์ด สเปนเซอร์-เชอร์ชิลเกิดวันที่เท่าไหร่?

text: วินสตันเกิดเมื่อ 30 พฤศจิกายน 1874 ที่วังเบลนิม[1][2] เกิดมาในครอบครัวชนชั้นสูงซึ่งสืบทอดบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งมาร์ลบะระ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลสเปนเซอร์[3] ตระกูลขุนนางเก่าแก่ ด้วยเหตุนี้บิดาเขาและตัวเขาจึงใช้นามสกุลว่า "สเปนเซอร์-เชอร์ชิล"[4]
title: วินสตัน เชอร์ชิล

text: ปฏิบัติการเหนือความคาดหมาย หรือ ปฏิบัติการอันธิงคาเบิล ได้รับคำสั่งจากนายกรัฐมนตรีอังกฤษวินสตัน เชอร์ชิลล์เมื่อปีพ.ศ. 2488 และพัฒนาโดยกองทัพอังกฤษหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป 
title: สงครามโลกครั้งที่สาม

text: หลังจากล่าช้าสามชั่วโมง เหล่าผู้นำและผู้แทนของพวกเขาได้รวมตัวกันในห้องประชุมใหญ่ของสถานทูตโดยมีทหารกองเกียรติยศอังกฤษและโซเวียตซึ่งอยู่ด้านข้างของห้องโถง วินสตัน เชอร์ชิลล์สวมชุดเครื่องแบบทหารรักษาการณ์ของกองทัพอากาศสีฟ้าและวงดุริยางค์กองทัพโซเวียตเล่น "ก็อดเซฟเดอะคิง" และ "แองเตอร์นาซิอองนาล" เชอร์ชิลนำดาบจากพลโทชาวอังกฤษและหันไปหาสตาลินและกล่าวว่า "ฉันได้รับมอบอำนาจให้มอบดาบแห่งเกียรติยศนี้เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อชาวอังกฤษ" สตาลินจูบที่ฝักและขอบคุณ จากนั้นเขาก็เสนอดาบเพื่อให้โรสเวลต์ดู โรสเวลต์จับใบมีดและยกมันขึ้นมาและกล่าวว่า "แท้จริงแล้วพวกเขามีหัวใจของเหล็ก" 
title: ดาบแห่งสตาลินกราด

text: ปฏิบัติการเหนือความคาดหมาย หรือ ปฏิบัติการอันธิงคาเบิล () เป็นชื่อรหัสของทั้งสองแผนของพันธมิตรตะวันตก โดยแผนดังกล่าวได้รับคำสั่งจากนายกรัฐมนตรีอังกฤษวินสตัน เชอร์ชิลล์เมื่อปีพ.ศ. 2488 และพัฒนาโดยกองทัพอังกฤษหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป 
title: ปฏิบัติการอันธิงคาเบิล

text: หลังจากที่เจ้าหญิงแอนน์เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่แล้วพระองค์ก็ทรงส่งพระสวามีดยุกคัมเบอร์แลนด์และจอห์น เชอร์ชิลล์ ดยุกแห่งมาร์ลเบรอผู้เป็นบรรพบุรุษของวินสตัน เชอร์ชิลไปทำสงครามต่อต้านการขยายตัวของฝรั่งเศสและสเปน ในรัชสมัยของพระองค์รัฐสภาแบ่งออกเป็นฝ่ายวิก (Whig) และฝ่ายโทรี (Tory) อย่างชัดเจน พระองค์เองโปรดพรรคโทรีมากกว่า แต่เมื่อดยุกแห่งมาร์ลเบรอได้รับชัยชนะต่อฝรั่งเศสในยุทธการเบล็นไฮม์ ในปี ค.ศ. 1704 แล้วฝ่ายวิกก็มีอำนาจมากขึ้น
title: ประวัติศาสตร์อังกฤษ

text: ช่วงต้นของสงครามเย็น องค์การนาโตและสนธิสัญญาวอร์ซอได้ริเริ่มขึ้นโดยสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตตามลำดับ ซึ่งสองกลุ่มประเทศนี้ยังอาจเรียกว่าเป็น ค่ายตะวันตก และ ค่ายตะวันออก ก็ได้ สภาพของค่ายทั้งสองนี้มีความแตกต่างกันมากจนสามารถแยกออกเป็นสองโลกได้โดยพื้นฐาน อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการระบุตัวเลขว่ากลุ่มใดเป็นโลกที่หนึ่งและโลกที่สอง[11][12][13] จุดเริ่มต้นของสงครามเย็นเกิดขึ้นจากสุนทรพจน์ "ม่านเหล็ก" อันมีชื่อเสียงของวินสตัน เชอร์ชิลล์[14] ในสุนทรพจน์ดังกล่าว เชอร์ชิลล์อธิบายถึงการแบ่งแยกระหว่างตะวันตกและตะวันออกว่ามีความหนาแน่นมากจนกระทั่งเรียกได้ว่า "ม่านเหล็ก"[14]
title: โลกที่หนึ่ง

text: เขาได้เข้าเป็นสมาชิกรัฐสภาตั้งแต่อายุยังน้อย โดยได้เป็นรัฐมนตรีว่าการต่างประเทศขณะมีอายุเพียง 38 ปี ก่อนที่จะลาออกเพื่อเป็นการประท้วงนายกรัฐมนตรีเนวิล เชมเบอร์ลิน จากนโยบายโอนอ่อนผ่อนปรณต่อมุสโสลินี ผู้นำอิตาลีขณะนั้น ต่อมาเขาได้กลับมารับตำแหน่งนี้อีกครั้งในรัฐบาลของวินสตัน เชอร์ชิล และอยู่ในตำแหน่งนี้ตลอดช่วงเวลาของสงครามโลกครั้งที่สอง เขายังเป็นผู้นำอันดับสองในรัฐบาลของเชอร์ชิลยาวนานกว่า 15 ปี ก่อนที่เขาจะได้สืบต่อตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากเชอร์ชิลในปี ค.ศ. 1955 และชนะการเลือกตั้งทั่วไปในอีกหนึ่งเดือนถัดมา
title: แอนโทนี อีเดน

text: ความตกลงอัตราส่วนร้อย (; ) เป็นข้อตกลงระหว่างโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต กับวินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ระหว่างการประชุมมอสโกครั้งที่สี่ ตุลาคม พ.ศ. 2487 เกี่ยวกับการแบ่งเขตอิทธิพลในยุโรปหลังสงคราม ข้อตกลงดังกล่าวได้กล่าวต่อสาธารณชนโดยเชอร์ชิล เอกอัครราชทูตสหรัฐ แอเวอริลล์ แฮร์ริแมน เป็นตัวแทนของรูสเวลได้มีส่วนร่วมการประชุมโดยเฉพาะ
วินสตัน เชอร์ชิลได้เสนอข้อตกลงระหว่างสหราชอาณาจักรกับสหภาพโซเวียตในการเข้ามาอำนาจยุโรปของทั้งสองฝ่ายตามข้อตกลงของเชอร์ชิลเห็นว่าสหภาพโซเวียตควรจะมีอิทธิพลร้อยละ 90 ในโรมาเนียและร้อยละ 75 ในบัลแกเรีย; สหราชอาณาจักรควรจะมีร้อยละ 90 ในกรีซ; และแบ่งกันร้อยละ 50 ในฮังการีและยูโกสลาเวีย เชอร์ชิลเขียนบนแผ่นกระดาษก่อนส่งให้สตาลินตรวจและติ๊กเครื่องหมายเมื่อข้อเสนอนั้นผ่าน ผลคืออิทธิพลของสหภาพโซเวียตในบัลแกเรียมีมากขึ้นและถูกแก้ไขให้มีอิทธิพลฮังการีร้อยละ 80
title: ความตกลงอัตราส่วนร้อย

text: ในลอนดอน ชาร์ล เดอ โกล ได้ก่อตั้งและดำเนินการแนวร่วมการปลดปล่อยฝรั่งเศส ในขณะที่สหรัฐอเมริกาให้การยอมรับรัฐบาลวิชีฝรั่งเศสแต่สหราชอาณาจักร รัฐบาลของวินสตัน เชอร์ชิลล์ให้การสนับสนุนชาร์ล เดอ โกล ทั้ง ๆ ที่รักษาระดับความสัมพันธ์กับรัฐบาลวิชีฝรั่งเศสอยู่
title: ชาร์ล เดอ โกล

text: แนวคิดของ "สงครามสามสิบปีครั้งที่สอง" เริ่มต้นขึ้นจากหนังสือ "The Future in Perspective" (1946) ของซิกมุนด์ นูแมนน์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิลล์เองก็ยังอ้างอิงช่วงเวลาดังกล่าวในหนังสือเล่มแรกที่ชุดหนังสือ "สงครามโลกครั้งที่สอง" จำนวน 6 เล่ม
title: สงครามสามสิบปีครั้งที่สอง

text: จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ เกิดในมณฑลเดวอนทางตอนใต้ของอังกฤษ แม้ว่าจะมีเชื้อสายเกี่ยวดองกับเจ้านายแต่ครอบครัวเชอร์ชิลก็เพียงมาจากผู้ดีท้องถิ่น (gentry) มิใช่ผู้มีฐานะที่เป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักในสังคมของคริสต์ศตวรรษที่ 18 จอห์น เชอร์ชิลเริ่มเข้ารับราชการเป็นทหารเมื่อปี ค.ศ. 1667 และประจำการครั้งแรกที่แทนเจียรส์ หลังจากนั้นก็ถูกส่งไปช่วยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ในการทำสงครามกับเนเธอร์แลนด์เมื่อได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็นนายพัน ในปี ค.ศ. 1678 จอห์น เชอร์ชิลแต่งงานกับ ซาราห์ เจ็นนิงส์ เจ็ดปีต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เชอร์ชิลก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นบารอน เชอร์ชิลเป็นผู้นำในการปราบกบฏมอนมอธ เมื่อพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ขึ้นครองราชย์เชอร์ชิลก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลแห่งมาร์ลบะระ
title: วังเบลนิม

text: ใน ค.ศ. 1949 สภายุโรปก่อตั้งขึ้นตามคำปราศรัยของ เซอร์วินสตัน เชอร์ชิล ซึ่งมีแนวคิดในการรวมยุโรปเพื่อให้บรรลุเป้าหมายร่วมกัน ทุกประเทศในยุโรปเป็นสมาชิกยกเว้นเบลารุส คาซัคสถานและนครรัฐวาติกัน การบูรณาการยุโรปอื่น ๆ อย่างการรวมกลุ่มโดยบางประทศนำไปสู่การก่อตั้งสหภาพยุโรป (อียู) ซึ่งเป็นสหภาพทางเศรษฐกิจและการเมืองซึ่งมีรูปแบบสมาพันธรัฐและสหพันธรัฐ[7] สหภาพยุโรปก่อตั้งขึ้นในยุโรปตะวันตกแต่เริ่มเพิ่มสมาชิกในยุโรปตะวันออกตั้งแต่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1991 ประเทศที่เป็นสมาชิกของสหภาพยุโรปส่วนใหญ่ใช้สกุลเงินยูโรซึ่งชาวยุโรปนิยมใช้กันทั่วไป; และในเขตเชงเก้นของอียูจะยกเลิกการควบคุมชายแดนและการอพยพระหว่างประเทศสมาชิก เพลงประจำสหภาพยุโรปคือ "ปีติศังสกานท์"และมีวันยุโรปเพื่อการเฉลิมฉลองสันติภาพและเอกภาพประจำปีในทวีปยุโรป
title: ทวีปยุโรป

text: นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง รางวัลนี้ได้มอบให้แก่นักแสดงชายทั้งหมด 80 คน แดเนียล เดย์-ลูวิสได้รับรางวัลมากที่สุดในสาขานี้ด้วยรางวัลออสการ์ถึงสามครั้ง สเปนเซอร์ เทรซี และ ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึงเก้าครั้งจำนวนมากกว่านักแสดงใด ๆ ขณะที่ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 90 ปี ค.ศ. 2018 ผู้ชนะล่าสุดในสาขานี้คือ แกรี โอลด์แมน จากบทบาทวินสตัน เชอร์ชิลในภาพยนตร์เรื่อง "ชั่วโมงพลิกโลก"
title: รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

text: พระราชกรณียกิจที่สำคัญที่สุดของพระเจ้าอัลเฟรดคือกฎหมายที่เรียกว่า “Deemings” หรือ “บันทึกกฎหมาย” (Book of “Dooms”) วินสตัน เชอร์ชิลล์เชื่อว่ารากฐานของกฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดมาจากการผสมผสานของ กฎของโมเสส กฎของชาวเคลต์ และวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิมของแองโกล-แซ็กซอน ด็อคเตอร์ เอฟ เอ็น ลีแสดงความคล้ายคลึงระหว่างกฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดกับกฎของโมเสส
ทอมัส เจฟเฟอร์สัน สรุปหลังจากศึกษาประวัติของกฎหมายอังกฤษว่า “กฎหมายมีมาตั้งแต่ชาวแองโกล-แซกซันยังเป็นผู้นอกรีต, เมื่อยังไม่เคยได้ยินพระนามของพระเยซูหรือไม่รู้ว่าพระเยซูมีตัวตน” วินสตัน เชอร์ชิลล์กล่าวว่ากฎหมายของพระเจ้าอัลเฟรดมาขยายความโดยชนรุ่นหลังจนกลายมาเป็นกฎหมายที่ใช้ในการบริหารระบบไชร์และ “ระบบศาลฮันเดรด” (The Hundred Courts) ซึ่งในที่สุดก็นำมาสู่ กฎบัตรแห่งเสรีภาพ (Charter of Liberties) พระราชทานโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1100
title: อัลเฟรดมหาราช

text: เชมเบอร์ลินลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1940 หลังฝ่ายสัมพันธมิตรถูกบังคับให้ถอยจากนอร์เวย์ เพราะเขาเชื่อว่ารัฐบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากทุกพรรคการเมืองสำคัญ และพรรคแรงงานและอนุรักษนิยมจะไม่เข้าร่วมรัฐบาลที่เขาเป็นหัวหน้า วินสตัน เชอร์ชิลล์สืบตำแหน่งเขาแต่เขายังเป็นที่เคารพอยู่มากในรัฐสภา โดยเฉพาะในหมู่อนุรักษนิยม ก่อนหน้าสุขภาพที่เลวจะบังคับให้เขาลาออก เขาเป็นสมาชิกสำคัญในคณะรัฐมนตรีสงครามของเชอร์ชิลล์ โดยเป็นหัวหน้าเมื่อเชอร์ชิลล์ไม่อยู่ เชมเบอร์ลินถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่หกเดือนหลังลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
title: เนวิล เชมเบอร์ลิน

text: เลนเนิร์ดคว้าแชมป์โลกในรุ่นที่ 2 โดยการเอาชนะน็อกยก 9 อายุบ คาลูเล่ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1981 ได้เป็นแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) แต่ไม่ได้ชกป้องกันตำแหน่งกับใครเลย เพราะเลนเนิร์ดต้องการที่จะชกกับ โธมัส เฮิร์นส์ อีกหนึ่งยอดนักชกที่กำลังมีฟอร์มร้อนแรงในขณะนั้น ซึ่งเฮิร์นส์เป็นเจ้าของแชมป์โลกเวลเตอร์เวท สมาคมมวยโลก จึงเป็นการล้มแชมป์เวลเตอร์สองสถาบัน ระหว่าง เลนเนิร์ด แชมป์ สภามวยโลก(WBC) สามารถชนะน็อกยก 14 เฮิร์นส์ได้ที่ซีซาร์ พาเลซ ลาสเวกัส ทำให้เลนเนิร์ดได้เป็นแชมป์โลกพร้อมกันถึง 2 สถาบัน จากนั้นเลนเนิร์ดก็ประกาศแขวนนวมไปเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982
title: ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด

text: กฎบัตรแอตแลนติก () คำประกาศหลักการแห่งนโยบายแห่งชาติโดยประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์แห่งสหรัฐอเมริกา และนายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลล์แห่งอังกฤษ หลังการประชุมลับบนเรือรบยูเอสเอส ออกัสตานอกชายฝั่งนิวฟันด์แลนด์ เพื่อเป็นการสะท้อนประเด็น 14 ข้อของประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันและคำประกาศ "สี่เสรีภาพ" ของประธานาธิบดีรูสเวลท์ในวันสาบานตัวเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2484
การยกร่างและการลงนามกฎบัตรได้กระทำอย่างเป็นความลับบนเรือรบ มีการแก้ไขการหลายครั้งและว่ามีการลงนามโดยรูสเวลต์และเชอร์ชิลล์ แต่ในความเป็นจริงยังไม่พบต้นฉบับที่ว่ามีการลงนามดังกล่าวทั้งเนื่องจากทั้งสองฝ่ายต้องส่งข้อความทางโทรเลขกลับไปให้คณะรัฐมนตรีสงครามเห็นชอบ จึงปรากฏหลักฐานให้เห็นเพียงร่างกฎบัตรที่เป็นลายมือเชอร์ชิลล์แก้ไข
title: กฎบัตรแอตแลนติก

text: ในเวลาเดียวกัน วินสตัน เชอร์ชิล(แสดงโดยทิโมธี สปอลล์))ปรากฏตัวบนยอดบิ๊กเบนและเริ่มปราศัยบทหนึ่งๆของคาลิบาน "บี น็อท อะเฟียร์ด" จากวรรณกรรมเดอะ เทมเพสต์ ซึ่งครั้งแรกถูกกล่าวในพิธีเปิดโดยเคนเนธ บรานาห์ จากนั้นยานพาหนะที่ถูกคลุมด้วยกระดาษก็เริ่มเข้าสู่สนามกีฬา เมื่อเชอร์ชิลกล่าวจบ นักแสดงที่แต่งกายโดยใช้หนังสือพิมพ์ก็เริ่มประจำตำแหน่งในสนามกีฬา เช่นพนักงานออฟฟิศ หรือแม้กระทั่งเด็กนักเรียน และทำนองของเพลงเริ่มเร็วขึ้นและเสียงดังมากขึ้น เป็นการแสดงออกถึงกรุงลอนดอนในชั่วโมงเร่งด่วน จนเชอร์ชิลตะโกนออกมาให้ทุกคนหยุด และสิ้นสุดการแสดงส่วนนี้
title: พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

text: พ.ศ. 2495 ปกนิตยสารไทม์เป็น มาเลนคอฟนั่งอยู่บนตักสตาลิน แสดงให้เห็นว่า มาเลนคอฟ เป็นเด็กฝึกหัดของสตาลินและทายาท ในปี พ.ศ. 2497 คณะผู้แทนของพรรคแรงงานอังกฤษ (รวมถึงอดีตนายกรัฐมนตรี Clement Attlee และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข Aneurin Bevan) อยู่ในกรุงมอสโกกับ เซอร์ William Goodenough Hayter เอกอัครราชทูตอังกฤษประจำสหภาพโซเวียตได้สอบถามสำหรับการประชุมกับนีกีตา ครุชชอฟ หลังจากที่ได้เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต[15]ซึ่งน่าแปลกใจมากที่Hayterไม่เพียง แต่ไม่ยอมรับข้อเสนอ ครุชชอฟ แต่เขาตัดสินใจที่จะเข้าร่วมในฝ่ายของ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ, อะนัสตัส มีโคยัน Andrey Vyshinsky นีโคไล ชเวียร์นิคและ เกออร์กี มาเลนคอฟ[15]เรื่องดังกล่าวได้กระตุ้นความสนใจในวงการการเมืองอังกฤษโดยเหตุการณ์นี้ว่าเซอร์วินสตัน เชอร์ชิลล์ต่อมาได้เชิญHayterกลับมาที่Chartwell (บ้านพักส่วนตัวของเชอร์ชิลล์) เหอธิบายตุผลในการประชุม[15]มาเลนคอฟ ดูเหมือนว่า"เป็นคนเข้าใจง่ายดายฉลาดและเร็วที่สุดที่จะเข้าใจสิ่งที่ถูกกล่าวว่า"และพูดว่า "ไม่มีอะไรมากไปกว่าที่เขาอยากจะพูด" เขาถูกมองว่าเป็น "เพื่อนบ้านที่น่ามากร่วมโต๊ะรับประทาน"" และคิดว่าจะ"รื่นรมย์ เสียงดนตรีและพูดดีอย่างมีการศึกษาแบบรัสเซีย"มาเลนคอฟ แนะนำแม้อย่างเงียบ ๆ ที่ให้ทูตอังกฤษควรอ่านนิยายแปลของ Leonid Andreyev นักเขียนวรรณกรรมซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ระบุว่าเป็นที่เสื่อมโทรมในสหภาพโซเวียตในยุคนีกีตา ครุชชอฟ ซึ่วเป็น ใจร้อน, พูดมาก,ตื่นตระหนกไม่รู้ว่าการต่างประเทศ"[16] Hayter ตั้งข้อสังเกตว่าเขา "พูดประโยคสั้น ๆ ในการให้เสียงหนักแน่นและด้วยความเชื่อมั่นที่ดี ..... ยิ้ม-อัธยาศัยดี"[16]ว่าเขามักจะ "สะดุดในการเลือกคำพูด"[16]และพูดใน "สิ่งที่ผิด."[16] "Hayter คิดว่าครุชชอฟ ดูเหมือนว่า "ความสามารถในการจับความคิดของเบรียา"[16]และ มาเลนคอฟต้องอธิบายเรื่องที่เขาอยู่ใน "คำพูดของพยางค์เดียว".[16] มอบให้กับ "การรบกวน"[16] เขา (ครุชชอฟ) ลำบากมากขึ้นความกระตือรือร้นที่จะพูดคุยมากกว่าที่จะฟังและเข้าใจ เขาเป็น "อย่างรวดเร็ว แต่ไม่ฉลาด"[16] เชื่อว่า มาเลนคอฟอยู่ในความดูแลไม่มีใครในอังกฤษแทนรู้สึกมีความโน้มเอียงตามความพยายามกับครุชชอฟ มาเลนคอฟ "พูดที่ดีที่สุดของรัสเซียผู้นำโซเวียตใด ๆ ที่ผมเคยได้ยิน" ของเขา "กล่าวสุนทรพจน์ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างดีและตรรกะในการพัฒนาของพวกเขา" และดูเหมือนว่าเขา "คนที่มีความคิดแบบตะวันตกที่มุ่งเน้นมากขึ้น."
title: เกออร์กี มาเลนคอฟ

text: วินสตัน เชอร์ชิลกล่าววลีนี้เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ระหว่างการตรวจเยี่ยมกองบินที่ 11 ของกองทัพอากาศอังกฤษ ซึ่งในขณะนั้นเป็นช่วงเวลาที่อังกฤษอยู้ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และอังกฤษต้องเผชิญกับการโจมตีทางอากาศอย่างหนักจากกองทัพอากาศเยอรมัน ซึ่งคนน้อยในที่นี้หมายถึงนักบินกองทัพอากาศ ซึ่งต่อมาคำว่า คนส่วนน้อย (The Few) กลายเป็นคำเรียกทหารอากาศฝ่ายสัมพันธมิตรในยุทธการที่บริเตน
title: คนส่วนมากไม่เคยเป็นหนี้คนส่วนน้อยมากเท่านี้

text: จุดประสงค์ของการก่อสร้างเมื่อเริ่มแรกเพื่อเป็นของขวัญสำหรับจอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระเพื่อเป็นการตอบแทนในการนำกองทัพอังกฤษรบชนะฝรั่งเศสและบาวาเรีย แต่ต่อมาเบลนิมกลายเป็นปัญหาในการต่อสู้ทางการเมือง ซึ่งเป็นผลทำให้ดยุกและดัชเชสแห่งมาร์ลบะระสิ้นอำนาจ รวมทั้งการเสียชื่อเสียงของสถาปนิกจอห์น แวนบรูห์ ตัววังสร้างเป็นแบบบาโรก ปฏิกิริยาหรือคุณค่าของสิ่งก่อสร้างจนบัดนี้ก็ยังไม่เป็นที่เห็นพ้องกันได้ เช่นเดียวกับในสมัยเมื่อเริ่มสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1720 ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นลักษณะที่ผสมระหว่างที่อยู่อาศัย, ที่เก็บศพ และ อนุสาวรีย์ นอกจากนั้นสิ่งที่น่าสนใจคือเป็นที่เกิดของวินสตัน เชอร์ชิลอดีตนายกรัฐมนตรีคนสำคัญของอังกฤษ
title: วังเบลนิม

text: สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียก็ไม่โปรดแกลดสตันตลอดเวลาที่เป็นนายกรัฐมนตรี และทรงเปรยครั้งหนึ่งว่าแกลดสตันพูดกับพระองค์ราวกับกล่าวปราศัยในการประชุมสาธารณชน แต่แกลดสตันเป็นที่รู้จักกันในบรรดาผู้สนับสนุนว่า “แกลดสตันขวัญใจประชาชน” หรือ “G.O.M.” (Grand Old Man) หรือโดยดิสราเอลี “God's Only Mistake” (ความผิดอย่างเดียวของพระเจ้า) แต่วินสตัน เชอร์ชิลล์ถือว่าแกลดสตันเป็นแรงบันดาลใจ
title: วิลเลียม แกลดสตัน

text: ในปีค.ศ. 1949 การกล่าวของวินสตัน เชอร์ชิลเกี่ยวกับสถานการณ์เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ซึ่งตีพิมพ์ใน "เลอ​ ซัวร์" (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949) อดีตเลขานุการของพระองค์ได้ส่งจดหมายถึงเชอร์ชิลว่าสิ่งที่เขากล่าวนั้นผิดอย่างสิ้นเชิง ซึ่งเชอร์ชิลได้ส่งสำเนาจดหมายฉบับนี้ไปยังเจ้าชายชาลส์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ผ่านทางอ็องเดร เดอ สแตร์ก เลขานุการของพระองค์ ซึ่งมีใจความในจดหมายเขียนโดยเชอร์ชิลว่า
title: สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม

text: บรรพบุรุษของเขา จอร์จ สเปนเซอร์ ได้เปลี่ยนไปใช้นามสกุล สเปนเซอร์-เชอร์ชิล เมื่อได้ขึ้นเป็นดยุกแห่งมาร์ลบะระในปี 1817 โดยบิดาของวินสตันคือ ลอร์ด รันดอล์ฟ เชอร์ชิล นั้นเป็นนักการเมืองซึ่งเป็นบุตรของจอห์น สเปนเซอร์-เชอร์ชิล ดยุกที่ 7 แห่งมาร์ลบะระ ส่วนมารดาของเขา ท่านหญิงรันดอล์ฟ เชอร์ชิล เป็นบุตรสาวของเศรษฐีชาวอเมริกันนามว่าลีโอนาร์ด เจอโรม
title: วินสตัน เชอร์ชิล

text: เซอร์<b data-parsoid='{"dsr":[2047,2089,3,3]}'>วินสตัน เลนเนิร์ด สเปนเซอร์-เชอร์ชิล (English: Winston Leonard Spencer-Churchill) เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรสองสมัย ระหว่างปี 1940 ถึง 1945 และปี 1951 ถึง 1955 ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคสงครามของศตวรรษที่ 20 นอกจากนี้ วินสตันยังเป็นทหารในกองทัพอังกฤษ, นักประวัติศาสตร์, นักเขียน, ตลอดจนศิลปิน เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาอักษรศาสตร์ และยังเป็นบุคคลแรกที่ได้เป็น พลเมืองเกียรติยศแห่งสหรัฐอเมริกา ผู้คนมักนิยมเรียกเขาด้วยชื่อ "วินสตัน" แทนที่จะเรียกด้วยนามสกุล
title: วินสตัน เชอร์ชิล

text: ในการปฏิบัติต่อสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกานั้น เขายืนหยัดตลอดเวลาในการยืนหยัดสิทธิเสรีภาพในฐานะตัวแทนคนฝรั่งเศส แต่บ่อยครั้งที่เขาถูกฝ่ายสัมพันธมิตรลืม เขาอาศัยอยู่ด้วยความระแวงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต่อสหราชอาณาจักรเพราะเขาเชื่อว่าสหราชอาณาจักรพยายามหาทางที่จะยึดเอาเลอวองต์จากฝรั่งเศสอย่างลับ ๆ เคลมองทีน เชอร์ชิลล์ ภรรยาเซอร์วินสตัน เชอร์ชิลล์ ผู้ซึ่งชื่นชมในตัวเดอ โกล ได้เคยเตือนเขาไว้ว่า อย่าเกลียดพันธมิตรมากกว่าศัตรู แต่เดอ โกลก็ได้ตอบกลับไปว่า ฝรั่งเศสไม่มีเพื่อน มีแต่หุ้นส่วน
title: ชาร์ล เดอ โกล

text: มีการถกกันมานานแล้ว่า ความผิดปกติทางประสาทและทางอารมณ์บางอย่างอาจมีส่วนให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นแนวคิดที่มีมาตั้งแต่สมัยอาริสโตเติล[310][311] วรรณกรรมอังกฤษให้ตัวอย่างหลายอย่างที่ผู้เขียนพินิจพิจารณาถึงความซึมเศร้าของตน[312] นักเขียนซามูเอล จอห์นสันใช้คำว่า "the black dog" (หมาดำ) ในคริสต์ทศวรรษ 1780[313] ซึ่งต่อมาอดีตนายกรัฐมนตรีเซอร์วินสตัน เชอร์ชิลทำให้เป็นคำที่นิยม[313]
title: โรคซึมเศร้า

text: เมื่ออายุได้สองขวบ เขาได้ย้ายไปอาศัยในดับลินในไอร์แลนด์ ซึ่งปู่ของเขาได้รับแต่งตั้งเป็นอุปราชของที่นั่นและแต่งตั้งบิดาของเขาเป็นเลขาส่วนตัว ซึ่งในช่วงเวลานี้ มารดาของเขาได้ให้กำเนิดบุตรคนที่สอง คือ จอห์น สเตรนจ์ สเปนเซอร์-เชอร์ชิล จากการที่วินสตันเป็นหลานของอุปราช ทำให้เขาได้เห็นการสวนสนามบ่อย ๆ ในที่ทำงานของปู่ (ปัจจุบันคือทำเนียบประธานาธิบดีไอร์แลนด์) ทำให้วินสตันตัวน้อยเกิดความชอบทหารขึ้น[5][6]
title: วินสตัน เชอร์ชิล

text: ค.ศ. 1951 พรรคอนุรักษนิยมหวนสู่อำนาจในบริเตน ภายใต้การนำของวินสตัน เชอร์ชิลล์ เชอร์ชิลล์และพรรคอนุรักษนิยมเชื่อว่าฐานะมหาอำนาจโลกของบริเตนขึ้นอยู่กับการดำรงอยู่ต่อไปของจักรวรรดิ โดยฐานที่คลองสุเอซทำให้บริเตนธำรงฐานะเด่นในตะวันออกกลางแม้เสียอินเดียไปแล้ว ทว่า เชอร์ชิลล์ไม่อาจเพิกเฉยต่อรัฐบาลปฏิวัติใหม่ของญะมาล อับดุนนาศิรซึ่งเถลิงอำนาจใน ค.ศ. 1952 และในปีต่อมา มีการตกลงว่าจะมีการถอนทหารบริติชจากเขตคลองสุเอซและซูดานจะได้รับการกำหนดการปกครองด้วยตัวเองภายใน ค.ศ. 1955 โดยจะได้รับเอกราชตามมา ซูดานได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1956
title: จักรวรรดิบริติช

text: นายกรัฐมนตรีอังกฤษวินสตัน เชอร์ชิลได้ปฏิญาณว่า"ไม่ว่าจะเสียเท่าไหร่ เราจะต้องจมเรือบิสมาร์คให้ได้" ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่เรือหลวงฮูดอัปปางลงเรือเกือบทุกลำในกองทัพเรืออังกฤษถูกส่งออกไปภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอกจอห์น โทเวย์ โดยส่งเรือบรรทุกเครื่องบินไป 1 ลำ เรือประจัญบาน 3 ลำ เรือลาดตระเวน 3 ลำและเรือพิฆาต 6 ลำ
title: ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค