คำถาม: วิตนีย์ ฮิวสตัน เกิดเมื่อไหร่?

text: วิตนีย์ ฮิวสตัน (English: Whitney Houston) หรือชื่อจริงว่า วิตนีย์ เอลิซาเบธ ฮิวสตัน (Whitney Elizabeth Houston; 9 สิงหาคม 2506 — 11 กุมภาพันธ์ 2555) เป็นนักร้องอเมริกัน , นักแสดง , โปรดิวเซอร์ , และนางแบบในปี พ.ศ. 2552 , บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ อ้างถึงในฐานะที่เป็นหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุด[1] ฮิวสตัน ยังเป็นหนึ่งในนักร้องเพลงป็อปที่มียอดขายดีตลอดกาล โดยประมาณ 170-200 ล้านแผ่นเสียง[2][3] โดยเธอเองมีผลงานสตูดิโออัลบั้มหกอัลบั้ม , โดยมีอัลบั้มเทศกาลพิเศษ One Wish: The Holiday Album (อัลบั้มฉลองปีใหม่) และสามอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ , โดยทั้งหมดที่กล่าวมายังได้รับรางวัลอัลบั้มแผ่นเสียงเพชร , รางวัลยอดการขายยอดเยี่ยม , แพลตินัมและอัลบั้มคุณภาพ ฮิวสตันก้าวข้ามและติดชาร์จเพลงฮิตจำนวนมาก ,เช่นเดียวกับความโดดเด่นของเธอใน เอ็มทีวี , เริ่มต้นด้วยวิดิโอมิวสิกเพลง How Will I Know[4] และส่งผลให้เป็นแรงบันดาลใจแก่ศิลปินหญิงแอฟริกันอเมริกันจำนวนมากที่เดินตามรอยเท้าเธอ.[5][6]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: แซมูเอล ฮิวสตัน () หรือที่รู้จักกันว่า แซม ฮิวสตัน (, 2 มีนาคม ค.ศ. 1793 - 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1863) เป็นรัฐบุรุษ นักการเมืองและทหารชาวอเมริกันในคริสต์ศวรรษที่ 19 เขาเกิดในทิมเบอร์ริจในหุบเขาชีนันโด รัฐเวอร์จิเนีย โดยมีเชื้อสายสกอต-ไอริช ฮิวสตันกลายมาเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เท็กซัส และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเท็กซัสคนแรกและคนที่สาม และสมาชิกวุฒิสภารัฐเท็กซัสหลังเท็กซัสเข้าร่วมกับสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ว่าการรัฐในท้ายที่สุด เขาปฏิเสธจะสาบานความจงรักภักดีต่อฝ่ายสมาพันธรัฐเมื่อเท็กซัสแยกตัวออกจากฝ่ายสหภาพ และลาออกจากตำแหน่งผู้ว่าการรัฐ เพื่อหลีกเลี่ยงการหลั่งเลือด เขาปฏิเสธข้อเสนอของกองทัพฝ่ายสหภาพเพื่อปราบปรามกบฏสมาพันธรัฐ และเขาหันไปเกษียณในฮันท์สวิลล์ เท็กซัส ที่ซึ่งเขาถึงแก่อนิจกรรมก่อนสงครามกลางเมืองอเมริกันยุติ
title: แซม ฮิวสตัน

text: Whitney: The Greatest Hits - 2000 I Will Always Love You: The Best of Whitney Houston - 2012
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: อินเตอร์สเตต 45 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายสั้น ๆ ที่มีเส้นทางตลอดทั้งสายอยู่ในรัฐเท็กซัส ในขณะที่เส้นทางอินเตอร์สเตตที่ลงท้ายด้วยหมายเลข 5 ส่วนใหญ่เป็นเส้นทางในแนวเหนือ–ใต้เส้นหลักผ่านหลายรัฐของประเทศ อินเตอร์สเตต 45 มีเส้นทางเชื่อมต่อนครแดลลัสกับนครฮิวสตัน และมุ่งหน้าไปยังตะวันออกเฉียงใต้จากฮิวสตันไปยังนครแกลวิสตัน โดยผ่านแกลวิสตันคอสเวย์ (Galveston Causeway) ไปยังอ่าวเม็กซิโก
title: อินเตอร์สเตต 45

text: หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอริสตาเรเคิดส์ หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี หมวดหมู่:นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน หมวดหมู่:บุคคลจากนวร์ก หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการจมน้ำ หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: เมื่ออายุ 11 , ฮุสตันเริ่มการแสดงในฐานะศิลปะเดี่ยวกับคณะประสานเสียงกลุ่ม กอสเปล ในโบสถ์ New hope baptist ในนครนวร์ก ซึ่งเธอก็ได้รับการเรียนรู้เปียโนด้วย[23] ผลงานการแสดงของเธอในโบสถ์คือเพลง "Guide Me, O Thou Great Jehovah"[24] เมื่อฮูสตันเข้าสู่วัยรุ่น , เธอได้เข้าเรียนที่ Mount Saint Dominic Academy เด็กสาวคาทอลิกในโรงเรียนมํธยมที่เคสเวตย์ , นิวเจอร์ซี เมื่อเธอพบกับเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ ร็อบบิ้น แคลทฟอร์ด ซึ่งเธออธิบายว่า เธอไม่เคยมีน้องสาว[25] เมื่อตอนที่ฮุสตันยังเรียนหนังสือ , แม่ของเธอสอนเธอร้องเพลง[5] และฮุสตันยังได้สัมผัสกับเพลงต่างอาทิ ชากา คาน , แกลดีส์ ไนต์ และ โรเบอร์ตา แฟล็ก ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมามีอิทธิพลต่อเธอในฐานะนักร้องและนักดนตรีอย่างมาก[26]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: ในต้นยุค 1980s ฮิวสตันทำงานเป็นนางแบบหลังจากที่มีตากล้องไปเห็นเธอใน Carnegie Hall ร้องเพลงกับแม่ ทำให้เธอได้ถูกติดอยู่ในแม็กกาซีน เซเว่นทีน[30] และกลายเป็นหนึ่งในผู้หญิงคนแรกผิวสีที่สง่างามในหน้าปกของนิตยสาร[31] เธอยังเป็นจุดเด่นในหน้าแม็กกาซีน Glamour, Cosmopolitan , Young Miss และปรากฏในโฆษณาเครื่องดิ่ม Canada Dry.[28] รูปลักษณ์และความมีเสนห์ของเธอทำให้กลายเป็นหนึ่งในนางแบบวัยรุ่นในช่วงเวลาขณะนั้น[28] ในขณะเป็นนางแบบ , เธอก็ยังเดินหน้าอัดเพลงโดยมีโปรดิวเซอร์ ไมเคิล เบออินฮอน บิล รัสเวล และ มาร์ติน บิซี ซึ่งเป็นอัลบั้มหัวหอกของพวกเขา One Down จากคณะวง เมททีเรียล หลังโปรเจกต์นั้น , ฮุสตันมีส่วนในเพลง Memerois เพลงโคฟเวอร์โดย ฮิฟ โฮปเปอร์ จากวงซอฟทแมชชีน โรเบริ์ต คริสเกิล จากวง ดิ วิลเลท์ วอยซ์ เรียกผลงานของเธอว่า หนึ่งในเพลงที่งดงามที่คุณเคยได้ยิน"[32] เธอยังได้ร่วมร้องเพลงในอัลบั้ม พอล จูบาราและพ้องเพื่อน ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดที่ 4 ของพอล จูบารา วางจำหน่ายโดยค่ายเพลง โคลัมเบีย เรดคอร์ดส เมื่อปี 2526[33]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: ผู้มีชื่อเสียงจากหลากหลายแขนงต่างร่วมแสดงความเสียใจต่อการตายของวิทนีย์ เช่น ดอลลี พาร์ตันผู้ที่ร้องเพลง ไอวิลออลเวย์สเลิฟยู ซึ่งวิทนีย์นำมาร้องคัฟเวอร์ใหม่แสดงความเห็นว่า "จะยังคงรู้สึกสำนึกและเกรงขามต่อการแสดงอันน่าตื่นตะลึงที่เธอได้กระทำกับเพลงของฉัน และขอพูดมันจากก้นบึ้งของหัวใจ 'วิทนีย์ ฉันจะยังคงรักคุณเสมอไป คุณจะยังคงเป็นที่โหยหาจากผู้คน'." ส่วนแม่บุญธรรมของวิทนีย์ อาเรธา แฟรงคลิน กล่าวว่า "มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อและชวนตกตะลึง ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองเพิ่งจะได้อ่านข่าวนี้ผ่านหน้าจอโทรทัศน์ไป"[35]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: ในเดือนเมษายน 2018 มีการยืนยันว่าสวิฟต์จะร้องรับเชิญในเพลง "เบบ" ของชูการ์แลนด์ จากอัลบัม บิกเกอร์ [lower-alpha 1] สวิฟต์ทัวร์คอนเสิร์ตในชื่อ เทย์เลอร์ สวิฟต์ เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2018 เพื่อส่งเสริมอัลบัม<i data-parsoid='{"dsr":[115287,115301,2,2]}'>เรพิวเทชัน[190] ในงานประกาศรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอร์ด 2018 สวิฟต์ได้รับรางวัลทัวร์แห่งปีจากทัวร์ล่าสุด ศิลปินแห่งปี ศิลปินป็อป/ร็อกหญิงชมเชย และอัลบัมเพลงป็อป/ร็อกชมเชยจากอัลบัม<i data-parsoid='{"dsr":[115947,115961,2,2]}'>เรพิวเทชัน จากจำนวนรางวัล 23 รางวัล สวิฟต์จึงเป็นผู้ชนะรางวัลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอร์ด สถิติเดิมคือวิตนีย์ ฮิวสตัน[191]
title: เทย์เลอร์ สวิฟต์

text: ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 วิทนีย์ถูกพบเสียชีวิตที่โรงแรมเบเวอร์ลีฮิลตัน ในเบเวอร์ลี ฮิลส์, รัฐแคลิฟอร์เนีย ส่วนสาเหตุการเสียชีวิตยังคงไม่เป็นที่แน่ชัด เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ของเบเวอร์ลีฮิลส์ระบุว่าพบนักร้องสาวในร่างซึ่งไร้การตอบสนองและได้ทำการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพเป็นเวลาประมาณ 20 นาที ก่อนที่จะประกาศว่าเธอได้เสียชีวิตลงแล้ว ณ เวลา 15:55 นาฬิกา[34] ทางด้านเจ้าหน้าที่ตำรวจระบุว่า "ไม่มีข้อบ่งชี้ใดที่แน่ชัดว่าการเสียชีวิตเป็นเหตุอาชญากรรม"
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: วิตนีย์ ฮิวสตันเป็นนักร้องคนเดียวที่ติดชาร์จอันดับที่ 1 ติดต่อกัน 7 เพลงใน บิลบอร์ดฮอต 100[7] เธอยังเป็นนักร้องอันดับที่ 2 รองจาก เอลตัน จอห์น และยังเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้อันดับ 1 ติดต่อกัน 2 ครั้งใน บิลบอร์ด 200 และได้รับรางวัลอัลบั้มโดดเด่นในบิลบอร์ดแม็กกาซีนชาร์จสิ้นปี [8] อัลบั้มเปิดตัวของเธอ Whitney Houston กลายเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดของนักร้องหญิงในประวัติศาสตร์ [9] นิตรสาร โรลลิงสโตน บอกว่าเป็นอัลบั้มที่ขายดีในปี 2529 และยังติดใน 500 อัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาล และติดอยู่ในอันดับ 254 ซึ่งจัดโดยแม็กกาซีนโรลลิงสโตน[9] อัลบั้มสตูดิโอที่สองของเธอ Whitney (2530) กลายเป็นอัลบั้มแรกของนักร้องหญิงที่ขึ้นแท่นอันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 [9]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: แทมมารีนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในการแข่งขันนัดแรกของ สนามอาร์เธอร์ แอช เซ็นเตอร์คอร์ตที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ เพื่อเป็นเกียรติแก่อาร์เธอร์ แอช นักเทนนิสผิวดำชาวอเมริกันผู้เคยเป็นมือหนึ่งของโลกช่วงทศวรรษ 1970 ในการแข่งขันยูเอสโอเพ่น 1997 นัดเปิดสนามเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2540 ก่อนการแข่งขันมีการแสดงดนตรีโดยวิตนีย์ ฮิวสตัน เป็นที่คาดหมายกันว่า ผู้เล่นในนัดแรกควรจะเป็นนักเทนนิสผิวดำ คือ วีนัส วิลเลียมส์ และชานดา รูบิน (Chanda Rubin) นักเทนนิสดาวรุ่งสหรัฐ แต่แล้วก็มีการเปลี่ยนแปลงตารางผู้เล่นจากวิลเลียมส์เป็นแทมมารีนแทน ผลการแข่งขันปรากฏว่าแทมมารีนเอาชนะรูบินได้ 6-4, 6-0 อย่างพลิกความคาดหมายและกลายเป็นข่าวใหญ่ การแข่งขันครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่แทมมารีนได้เล่นในเซ็นเตอร์คอร์ตของรายการใหญ่และมีการถ่ายทอดสดไปทั่วโลก 
title: แทมมารีน ธนสุกาญจน์

text: ฮุสตันในช่วงวัยรุ่นได้ใช่เวลาบางส่วนไปพับที่แม่ของเธอซิสซี่ได้ดำเนินการไว้ , และเธอมักจะได้รับการขึ้นเวทีและการแสดงเป็นบางครั้งบางคราว , ในปี 2520 ขณะอายุ 14 เธอเป็นแบ็คอัพในการร้องให้กับวงไมเคิล เซเจอร์ ในซิงเกิ้ลเพลง "Life's a Party"[27] ในปี 2521 ขณะอายุ 15 เธอได้ร่วมร้องประสานในซิงเกิ้ลเพลง I'm Every Woman ของ ชากา คาน โดยเพลงนั้นได้เริ่มทำให้เป็นที่รู้จักตัวของวิตนีย์และมียอดขายที่สูงสำหรับเพลงประกอบภาพยนตร์ เดอะ บอดี้การ์ด[28][29] เธอยังร้องแบ็คอัพให้กับอัลบั้มของ Lou Rawls และ Jermaine Jackson[28]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: Whitney Houston (อัลบั้ม) - (พ.ศ. 2528) Whitney (อัลบั้ม) - (พ.ศ. 2530) I'm Your Baby Tonight (อัลบั้ม) - (พ.ศ. 2533) My Love Is Your Love (อัลบั้ม) - (พ.ศ. 2541) Just Whitney... (อัลบั้ม) - (พ.ศ. 2545) I Look to You (อัลบั้ม) (พ.ศ. 2552)
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 บริตนีย์ได้ออกอัลบั้มที่ 7 ของเธอ "Femme Fatale ฟามฟาเตล]]" โดยมี Max Martin แม็กซ์มาติน และ Dr. Luke ด็อกเตอร์ลุค เป็นโปรดิวเซอร์ในอัลบั้มนี้ ซิงเกิลแรก "Hold It Against Me โฮลด์อิตอะเกนต์มี" ขึ้นอันดับ 1 บิลบอร์ดฮอต 100 ทำให้ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 4 ที่สามารถเปิดตัวที่อันดับ 1 ได้ อัลบั้มนี้มียอดขายอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา (มียอดขาย 276,000 ก๊อปปี้ในสัปดาห์แรก) ส่งผลให้บริตนีย์เป็นหนึ่งใน 3 ศิลปินหญิงที่มีซิงเกิลติดชาร์ตอันดับ 1 มากที่สุด ซึ่งได้แก่ Mariah Carey มารายห์ แคร์รี่ Janet Jackson เจเน็ต แจ็คสัน และ "Britney Spears บริตนีย์ สเปียส์" นักวิจารณ์มองว่าอัลบั้มฟามฟาเตล เป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดอัลบั้มหนึ่งของบริตนีย์ หลังจากที่ริอานนาทวิตถามแฟน ๆ ว่าอยากให้ศิลปินคนใดมาร่วมร้องเพลงกับเธอ ในที่สุดเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 บริตนีย์ก็ได้ร่วมฟีเจอร์ริงกับ "Rihanna ริอานน่า" ในเพลง "S&M เอสแอนด์เอ็ม" ซิงเกิลนี้ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในอเมริกา ทำให้บริตนีย์มีซิงเกิลที่ 5 ที่ติดชาร์ตอันดับ 1 ในบิลบอร์ดชาร์ต ต้นเดือนพฤษภาคม ซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มฟามฟาเตล "Till The World Ends ทิลเดอะเวิร์ลเอนด์" ติดชาร์ตอันดับที่ 3 ในบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับความนิยมจากผู้ฟังสูงที่สุดในสัปดาห์จากตลอดระยะเวลา 13 ปีที่เพลงของบริตนีย์อยู่ในบิลบอร์ดชาร์ต
เพลงไอวอนนาโก I Wanna Go ซิงเกิลที่ 3 ในอัลบั้มฟามฟาเตล ติดท๊อป 40 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 และในเดือนสิงหาคม ซิงเกิลนี้ก็ติดท๊อปเทน ซึ่งเป็นครั้งแรกที่บริตนียมีทั้ง 3 ซิงเกิลในอัลบั้มติดท๊อปเทนทั้ง 3 เพลง เพลงไอวอนนาโก ขยับจากอันดับ 2 ขึ้นอันดับ 1 ได้ในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2011 ส่งผลให้เพลงไอวอนนาโกเป็นเพลงที่ 6 ของบริตนีย์ที่สามารถขึ้นสู่อันดับ 1 ในบิลบอร์ดชาร์ตได้สำเร็จ ทำให้บริตนีย์เป็นศิลปินที่ออกเพลงแล้วติดชาร์ตอันดับ 1 ยาวนานตลอดทั้ง 12 ปี ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 มิวสิกวิดีโอเพลง "Criminal คริมินัล" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 4 ในอัลบั้มฟามฟาเตล เกิดข้อพิพาทกรณีที่บริตนีย์ใช้ปืนประกอบการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ซึ่งในขณะนั้นเกิดสถานการณ์ไม่สงบขึ้น โดยนักการเมืองในอังกฤษตำหนิการกระทำนี้ว่าเป็นการทำให้เกิดกระแสการใช้ปืนข่มขู่กรรโชกทรัพย์ และบริตนีย์ควรแสดงความรับผิดชอบโดยการบริจาคเงินให้มูลนิธิ Hackney charity ผู้จัดการของบริตนีย์กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ว่า มิวสิกวิดีโอนี้เป็นเรื่องราวที่แต่งขึ้น โดยมีบริตนีย์และเจสัน ทราวิคแสดง และเพลงนี้แต่งขึ้นเมื่อ 3 ปีที่แล้วก่อนที่จะมีเหตุการณ์ไม่สงบเกิดขึ้นในลอนดอนเสียอีก จากความนิยมในตัวบริตนีย์ หลังจากนั้นไม่นานบริตนีย์เป็นศิลปินคนที่ 7 ที่ได้ยอดวิวรวมในช่องวีโว Vevo ครบ 1 พันล้านวิว ในปี ค.ศ. 2011 บิลบอร์ดจัดตำแหน่งให้บริตนีย์เป็นศิลปินแห่งปี ลำดับที่ 14 และ นิตยสารโรลลิงสโตน ขนานนามให้เพลง "Till the World Ends" เป็นเพลงที่ดีที่สุดแห่งปี เดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 บริตนีย์ประกาศว่าเธอจะแสดงคอนเสิร์ตทั่วสหรัฐอเมริกาตลอดช่วงฤดูร้อนนี้ ฟามฟาเตลทัวร์เปิดแสดงรอบแรกในวันที่ 16 มิถุนายน ที่ the Power Balance Pavillion เดอะพาวเวอร์ บาลานซ์ พาวิลเลียน ใน Sacramento ซาคราเมนโต California รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งได้รับคำวิจารณ์ในทางบวก เพื่อลบคำครหาว่าเธอเป็นนักร้องที่เอาแต่งร้องลิปซิง บริตนีย์ร้องสดมากขึ้น ในคอนเสิร์ตเดอะเซอคัสสตาร์ริ่งบริตนีย์เสปียรส์ และในขณะเดียวกันเธอก็เต้นได้ดี นักวิจารณ์ส่วนใหญ่ยกให้ปีที่ผ่านมาเป็นปีที่ดีที่สุดของเธอ ทัวร์นี้แสดงทั้งหมด 79 รอบ สิ้นสุดในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ใน Puerto Rico เปอร์โตริโก และได้มีการบันทึกเป็นดีวีดีออกใน วันที่ 21 พฤศจิกายน มียอดขายมากกว่า 19,000 ก๊อปปี้ และเปิดตัวติดชาร์ตอันดับ 2 ในบิลบอร์ดดีวีดีชาร์ต รองจาก Lady Gaga’s The Monster Ball Tour: At Madison Square Garden วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2011 บิลบอร์ดประกาศว่า Jive Label Group ได้รวมสังกัดเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับบริษัท RCA Records ในเดือนสิงหาคม ได้มีการประกาศว่าบริตนีย์ได้ย้ายเข้าเป็นศิลปินในสังกัด RCA วันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ในงาน MTV Video Music Awards เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอร์ด เอ็มทีวีได้จัดให้มีการแสดงโชว์เพื่อยกย่องและเป็นเกียรติให้บริตนีย์ในการกลับเข้าสู่วงการเพลงอีกครั้ง ในโชว์มีแดนซ์เซอร์แต่งกายคล้ายบริตนีย์เต้นเพลงต่าง ๆ ในมิวสิกวิดีโอและโชว์ที่ผ่านมาทั้งหมดของบริตนีย์ ทางเอ็มทีวีได้มอบรางวัล "MTV Video Vanguard Award เอ็มทีวีวิดีโอแวงการ์ดอะวอร์ด" ให้กับบริตนีย์ ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับศิลปินที่มีผลงานระดับแนวหน้ามายาวนาน โดย เลดี้กาก้า ได้รับเกียรติเป็นผู้มอบรางวัล เลดี้กาก้ากล่าวในงานประกาศรางวัลในครั้งนั้นว่า
title: บริตนีย์ สเปียส์

text: ต้นสังกัดของบริทนี่ย์ ได้ปล่อยซิงเกิลแรกออกมาจากอัลบั้มสตูดิโอที่ 7 ของ บริตนีย์ สเปียรส์ ในวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2011 ก็ได้รับกระแสที่ค่อนข้างดีมาก ปล่อยในวันแรกก็ทำให้ บริตนีย์ สเปียรส์ ได้ติดในชาร์ตบิลบอร์ดที่อันดับ 1 สร้างความตะลึงให้กับแฟนคลับเลยทีเดียว และเป็นเพลงที่เปิดตัวในชาร์ตบิลบอร์ดที่สูงที่สุดของบริทนี่ย์ และเพลงนี้ยังขึ้นอันดับ 1 บน iTunes Songs Chart กว่า 20 ประเทศทั่วโลก ต่อมาก็ได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอของเธอออกมา แต่ก็ทำให้แฟนๆเพลงผิดหวังและสับสนกันอย่างมาก เนื่องจากมิวสิกวิดีโอของเธอนั้น ได้มีการโฆษณาขายของต่างๆเช่น น้ำหอม, เครื่องสำอาง หรือแม้กระทั่ง เครื่องสารสนเทศ ต่างๆ และตัดต่อวิดิโอออกมา ทำให้แฟนๆปวดหัวกันมาก แต่รวมๆแล้ว จะเห็นได้ว่า บริตนีย์ สเปียรส์ มีการพัฒนาเป็นอย่างมาก
title: ฟามฟาเตล (อัลบั้มของบริตนีย์ สเปียส์)

text: "ไอวิลออลเวย์เลิฟยู" ฉบับของพาร์ตัน ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขึ้นสูงสุดอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอตคันทรีซองส์ ถึงสองครั้ง ครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1974 และครั้งที่สองในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1982 ต่อมาเธอได้บันทึกเสียงซ้ำเพื่อรวมอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะเบสต์ลิตเทิลฮอร์เฮาส์อินเท็กซัส" ทำให้พาร์ตันกลายเป็นนักร้องคนแรกที่มีเพลงขึ้นอันดับหนึ่งถึงสองครั้งจากเพลงเดียวกัน ต่อมาวิตนีย์ ฮิวสตันได้นำไปขับร้องใหม่ในแนวบัลลาดสำหรับประกอบภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1992 เรื่อง "เดอะ บอดี้การ์ด เกิดมาเจ็บเพื่อเธอ" เพลงอยู่ในอันดับหนึ่งนาน 14 สัปดาห์บนชาร์ต "บิลบอร์ด" ฮอต 100 กลายเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดตลอดกาล และถือเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของนักร้องหญิงในประวัติศาสตร์เพลง "ไอวิลออเวย์เลิฟยู" ฉบับของฮิวสตัน กลับเข้าชาร์ต "บิลบอร์ด" ฮอต 100 หลังจากที่เธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2012 กลายเป็นเพลงที่กลับเข้าชาร์ตใหม่สูงสุดที่อันดับสาม
title: ไอวิลออลเวส์เลิฟยู

text: นี-โย ยังเขียนเพลงให้กับวิตนีย์ ฮิวสตัน, เซลีน ดิออน, คอร์บิน โบ และเอนรีเก อีเกลเซียส[3][44] เขายังร่วมงานกับลินด์เซย์ โลฮาน ในเพลงในอัลบั้ม สปิริตอินเดอะดาร์ก กับซิงเกิล "บอสซี"[45] นี-โย ยืนยันว่าได้รับการติดต่อจากวิลล์.ไอ.แอม ในการร่วมงานกับอัลบั้มที่จะออกใหม่ของไมเคิล แจ็กสันอีกด้วย[46]
title: นี-โย

text: ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2555 ฮิวสตันเสียชีวิตในห้องพักของเธอที่เบเวอร์ลีฮิลตันโฮเทล ซึ่งตั้งอยู่ในเบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย รายงานการชันสูตรศพได้พิจารณาแล้วว่าเธอจมน้ำในอ่างอาบน้ำ อีกทั้งเธอเองก็เป็นโรคหัวใจและยังมีการใช้โคเคน ซึ่งคาดว่าเป็นปัจจัยที่มีผลกระทบ[11] ข่าวการเสียชีวิตเธอก่อนจะประกาศผลรางวัลแกรมมี่อวอร์ดครั้งที่ 54 ในอีกวัน ซึ่งสื่ออเมริกาและต่างประเทศต่างนำเสนอข่าวการเสียชีวิตของวิตนีย์ ฮิวสตัน[12]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: เคนนี จี เซ็นสัญญากับอริสต้า เรคคอร์ด (Arista Records) ในฐานะศิลปินเดี่ยวในปี 1982, หลังจากประธานอริสต้า เรคคอร์ด ไคลฟ์ เดวิส(Clive Davis) ได้ยินการตีความของเพลง "แดนซ์ซิง ควีน(Dancing Queen)"[12] เขาได้ออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นจำนวนมาก(solo albums) และมีโอกาสร่วมกับศิลปินมากมายรวมถึงอันเดรอา โบเชลลี, วิตนีย์ ฮิวสตัน,[14] พีโบ ไบรสัน, อารอน นิววิว (Aaron Neville), โทนี แบรกซ์ตัน, ดีเจแจ๊สซี่ แจฟ แอนด์เดอะเฟรชปริ้น (DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince),[15] นาตาลี โคล,[16] สตีฟ มิลเลอร์ (Steve Miller),[17] วีเซอร์, ดัสลี่ มัวร์ (Dudley Moore), ลี ริทนาวร์ (Lee Ritenour), เดอะริฟพิงตัน (The Rippingtons), ไมเคิล โบลตัน, เซลีน ดิออน, แฟรงก์ ซินาตรา, สโมกีย์ โรบินสัน, เบเบิ้ล กลิลเบอร์โต้ (Bebel Gilberto), จอร์จ เบนสัน, แชนซ์ มัวส์ (Chante Moore) และอารีธา แฟรงคลิน[14] ที่มีอิทธิพลมาจากแซกโซโฟน กอร์เวอร์ วอชิงตัน จูเนียร์ (Grover Washington, Jr)[10] และอัลบั้มของเขาถูกจัดอยู่ในสมูทแจ๊ส.
title: เคนนี จี

text: กลินน์กล่าวถึงแซม คุก, เดสทินีส์ไชลด์, มารายห์ แครี, วิตนีย์ ฮิวสตัน, อารีธา แฟรงคลิน และเอตตา เจมส์ ว่าเป็นแรงบันดาลใจในรูปแบบการร้องเพลงของเธอ เช่นเดียวกับ เคนดริก ลามาร์, เจย์-ซี, แฟรงก์ โอเชียน และเอ็มมิเน็ม ในรูปแบบการแร็ป กลินน์ยังมีศิลปินคนอื่น ๆ ที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่เธอ ได้แก่ บียอนเซ่ แมรี เจ. ไบลจ์ และอินเดีย อารี
title: เจสส์ กลินน์

text: ฮิวสตันยังได้แสดงภาพยนตร์ครั้งแรกใน The Bodyguard' (2535) (ชื่อไทย: เดอะบอดี้การ์ด เกิดมาเจ็บ เพื่อเธอ) โดยวิตนิย์ยังได้รางวัล รางวัลแกรมมี จากภาพยนตร์เรื่องนี้ จากเพลงประกอบภาพยนตร์ ใน รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี โดยมีเพลงโดดเด่นคือ I Will Always Love You , ส่งผลให้กลายเป็นซิงเกิ้ลที่ขายดีโดยนักร้องหญิงในประวัติศาสตร์เพลง ในอัลบั้ม , ฮิวสตันยังแสดงบทบาทผลงานเดี่ยว และคณะกลุ่มผู้ชายและหญิง และขายได้มากกว่าล้านแผ่นเสียงของอัลบั้มในสัปดาห์เดียวภายใต้การตรวจสอบของระบบ Nielsen SoundScan[9] โดยอัลบั้มนี้ยังทำให้เธอติดอันดับความชั้นนำของนักร้องหญิงในท็อป 10 อันดับของยอดการขายที่ดีที่สุดตลอดการ , เธอติดอันดับที่ 4 , ฮิวสตันยังเริ่มต้นงานการแสดงอย่างต่อเนื่องและยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับผลงานเพลงพวกเขา , เช่นภาพยนตร์ Waiting to Exhale (2538) และ The Preacher's Wife (2539) อีกทั้งเพลงประกอบ The Preacher's Wife กลายเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของแนวเพลง กอสเปล[10]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: ในวัยเยาว์กลินน์ได้รับอิทธิพลของดนตรีตอนเธออายุประมาณ 10 ปี หลังจากพ่อของเธอเปิดเพลงจากอัลบั้มของอีวา แคสซิดี "ซองเบิร์ด" ซึ่งเธอรู้สึกสัมผัสถึงอารมณ์ของเพลงได้ เธอจึงหลงรักในดนตรีเป็นอย่างมาก โดยเฉาะเพลงของมารายห์ แครี วิตนีย์ ฮิวสตัน และอารีธา แฟรงคลิน โดยเพลง "ฮีโร" ของแครีนั้น เป็นแรงผลักดันให้เธอร้องเพลงนี้ในการแสดงความสามารถครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมศึกษาของเธอ นอกจากนี้เธอยังชื่นชอบผลงานของทิมบาแลนด์และจัสติน ทิมเบอร์เลกด้วย กลินน์ตัดสินใจทำงานอาชีพดนตรี เพราะเธอได้รับแรงบันดาลใจหลักมาจากเอมี ไวน์เฮาส์ หลังจากฟังอัลบั้ม "แฟรงก์" กลินน์กล่าวว่า "พวกเราเหมือนพี่น้องกัน [มีเชื้อสายยิวเหมือนกัน] ถ้าเธอ [ไวน์เฮาส์] ทำงานดนตรีได้ ฉันก็ทำได้ เธอคือต้นแบบของการทำด้วยตัวเอง" หลังจากกลินน์เป็นศิลปินแล้ว เธอก็ได้รับแรงผลักดันในการเริ่มเขียนเพลงจากอิทธิพลจากอัลบั้ม "เดอะมิสเซดูเคชันออฟลอรีนฮิลล์" ของลอรีน ฮิลล์ กลินน์ยังยกย่องแฟรงก์ โอเชียน เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจหลักในการทำงาน โดยเธอให้เหตุผลว่าโอเชียนมีแนวทางการทำเพลงให้ออกมามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเพลงของโอเชียนเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจร่วมกับเพลงของพรินซ์และเมวิส สเตเปิลส์ ระหว่างกลินน์ทำอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ"
title: เจสส์ กลินน์

text: เมื่ออายุได้ได้ 8 ปี โนวส์ได้พบกับ ลาทาเวีย โรเบอร์ซัน ในขณะที่มีการออดิชั่นวงดนตรีหญิงล้วน[13] พวกเธอและเพื่อนของโนวส์ เคลลี โรว์แลนด์ ถูกจัดให้เป็นกลุ่มที่เน้นการเต้นและร้องเพลงแร็ป ใช้ชื่อว่า เกิร์ลสไทม์[8] ในที่สุดพวกเขาก็ได้คัดให้เหลือสมาชิก 6 คน[7] ด้วยโนวส์และโรว์แลนด์ เกิร์ลสไทม์ จึงได้ดึงดูดผู้ชมทั่วประเทศเป็นอย่างมาก เวสต์ คอส โปรดิวเซอร์เพลงแนวอาร์แอนด์บีและอาร์น ฟราเจอร์ ได้เข้าไปในฮิวสตันเพื่อดูแลพวกเธอ และเขาก็ได้พาพวกเธอไปยังสตูดิโอเพลงของเขา เดอะแพลนต์เรเคิดดิงสตูดิโอส์ ในภาคเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย ด้วยน้ำเสียงของโนวส์ ทำให้ฟราเจอร์คิดว่าเธอเป็นผู้มีบุคลิกภาพและความสามารถในการร้องเพลง[7] ด้วยความพยายามที่จะให้เกิร์ลสไทม์เป็นกลุ่มดนตรีแนวหน้าในอุตสาหกรรมดนตรี ฟราเจอร์ได้ส่งพวกเธอไปในรายการ สตาร์เสรช[14] ซึ่งเป็นรายการประกวดร้องเพลงที่ดังที่สุดในอเมริกาในขณะนั้น[7] แต่ผลออกมาไม่ค่อยดี เพราะเพลงที่พวกเธอแสดงยังไม่ค่อยสมบูรณ์แบบเท่าไหร่นัก[15][16] โนวส์ได้กล่าวไว้ โนวส์ได้รู้สึกถึงการเสื่อมถ้อยในอาชีพของเธอเป็นครั้งแรกหลังจากที่ไม่ชนะรายการนี้ แต่เธอก็เริ่มกลับมามีความมั่นใจมากยิ่งขึ้นหลังจากที่ได้เรียนรู้จากบริตนีย์ สเปียรส์ และจัสติน ทิมเบอร์เลค ที่ได้มีมีประสบการณ์เดียวกันกับพวกเธอ[7]
title: บียอนเซ่ โนวส์

text: การเล่นเป็นเพลงสมัยนิยมครั้งแรกต่อคนสาธารณชนในอเมริกาเริ่มโดยนักร้องและนักกีตาร์ชาวเปอร์โตริโกโฮเซ เฟลีเซียโน ซึ่งสร้างความโกลาหลทั่วประเทศเมื่อเขาดีดกีตาร์เสียงเพลงอย่างช้า ๆ ในรูปแบบดนตรีบลูส์ ที่สนามกีฬาไทเกอร์แห่งนครดีทรอยต์ก่อนเกมที่ 5 ของ 1968 World Series ระหว่าง Detroit Tigers กับ St. Louis Cardinals เป็นตัวการเริ่มข้อถกเถียงเรื่อง "ธงอันแพรวพราวด้วยดารา" สมัยปัจจุบัน โดยได้รับการตอบสนองในเชิงลบจากคนอเมริกันโดยทั่วไปท่ามกลางบรรยากาศแห่งสงครามเวียดนาม ถึงอย่างไรก็ดี การเล่นเพลงของเฟลีเซียโนได้เปิดประตูให้ตีความเพลงในรูปแบบต่าง ๆ เป็นจำนวนมากต่อ ๆ มา
อาทิตย์หนึ่งหลังการเล่นของเฟลีเซียโน เพลงชาติก็สร้างข่าวอีกเมื่อนักกีฬาโอลิมปิกชาวอเมริกันทอมมี่ สมิธ และจอห์น คาร์ลอส ยกกำปั้นขึ้นเมื่อเล่นเพลง ต่อมา นักร้องมาร์วิน เกย์ได้ร้องเพลงผสมสไตล์โซลในการเปิดการแข่งกีฬา 1983 (ปี 2526) NBA All-Star Game และนักร้องวิตนีย์ ฮิวสตันร้องเพลงในสไตล์เดียวกันก่อนงานซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 25 ในปี 2534 และต่อมาออกแผ่นเป็นเพลงเดี่ยวที่ติดอันดับ 20 ในบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี 2534 และอันดับที่ 6 ในปี 2544 ซึ่งร่วมกับโฮเซ เฟลีเซียโน เป็นช่วง ๆ เดียวที่เพลงชาติติดบิลบอร์ด
title: เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์

text: เสียงร้องของคริสติน่า อยู่ในช่วงของโซปราโน และมีช่วงเสียงร้องกว้าง 4 ออกเตฟ (Eb2 - C#7) นักวิจารณ์มักจะจับเสียงร้องเธอไปเปรียบเทียบกับวิตนีย์ ฮิวสตัน และ มารายห์ แครี อยู่เสมอ ต้นแบบด้านเสียงร้องของเธอนั้นมาจาก เอตตา เจมส์ นักร้องเพลงบูลส์ระดับตำนาน และเจ้าของเพลง "At Last" ที่คริสติน่าร้องมาโดยตลอดช่วงชีวิตการเป็นนักร้องของเธอ เธอกล่าวว่า "เอตตาคือศิลปินที่ฉันชอบมากที่สุด ฉันกล่าวแบบนี้มาตลอด 7 ปี ตั้งแต่ฉันออกอัลบั้มแรก และทุกๆการสัมภาษณ์" โดยในงานศพของเอตต้านั้น คริสติน่าได้ขึ้นโชว์เพลง At Last เพื่อรำลึกถึงเอตต้าด้วย นอกจากเอตตา เจมส์แล้ว คริสติน่ายังมีต้นแบบของเธออีกคือ วิตนีย์ ฮิวสตัน มารายห์ แครี มาดอนน่า เจเน็ต แจ็กสัน อารีธา แฟรงคลิน และ นิน่า ซิโมน
title: คริสตินา อากีเลรา

text: วิสนีย์ ฮุสตันเกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2506 ในครอบครัวที่มีรายได้ปานกลางในเมืองนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์[13] เธอเป็นลูกสาวทหารและผู้บริหาร จอร์จ รัสเซล ฮุตตัส จูเนียร์ (13 กันยายน 2460 - 2 กุมภาพันธ์ 2546) และเป็นลูกของนักร้องกอสเปล เอมิลี ซิสซี ฮิวสตัน [14] พี่ชายของเธอชื่อไมเคิลเป็นนักร้อง และพี่น้องร่วมบิดายังเป็นอดีตผู้เล่นบาสเก็ตบอล แกรี่ กาแลนด์[15][16] พ่อแม่ของเธอทั้งสองคนเป็นแอฟริกันอเมริกัน โดยเธอมีเชื้อสายอเมริกาและดัตซ์[17] ฮิวสตันเป็นลูกพี่ลูกน้องของนักร้อง ดิออน วอร์วิค และดีดี วอร์วิกเมื่อนับจากฝ่ายมารดา ส่วนแม่อุปถัมภ์ของเธอคือ ดารลีน เลิฟ[18] และป้ากิตติมศักดิ์ของเธอเป็น อารีธา แฟรงคลิน [19][20] เธอได้พบกับป้ากิตติมศักดิ์เมื่อเธออายุ 8 - 9 ขวบ เมื่อแม่ของเธอพาเธอยังห้องอัดเพลง[21] แต่ก็ยังสัมผัสกับโบสถ์ของคริสต์ หลังเกิดจลาจลในนครนวร์กเมื่อปี 2510 ทำให้ครอบครัวต้องย้ายไปยังอีสต์ออเรนจ์ , นิวเจอร์ซี เมื่อเธออายุสี่ขวบ[22]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน

text: "ไอวอนนาแดนซ์วิธซัมบอดี (ฮูเลิฟส์มี)" () เป็นซิงเกิลแรกจากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของวิตนีย์ ฮูสตัน ชุด "Whitney" มีโปรดิวเซอร์คือนาราดา ไมเคิล วอลเดน และเขียนโดยจอร์จ เมอร์ริลล์และแชนนอน รูบีแคม จากวงบอยมีตส์เกิร์ล ที่เคยแต่งเพลงอันดับ 1 ก่อนหน้านี้ของวิตนีย์ ฮูสตันคือ "ฮาววิลล์ไอโนว์" เพลงที่เรียบเรียงดั้งเดิมจะมีความเป็นคันทรีกว่าแต่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นเพลงเต้นรำโดยวอลเดน
title: ไอวอนนาแดนซ์วิธซัมบอดี (ฮูเลิฟส์มี)

text: วิตนีย์ () คืออัลบั้มที่ 2 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน วิตนีย์ ฮูสตัน ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ.2530 โดย อริสต้า ในอัลบั้มนี้จะมีเพลงดังอย่างเพลง I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me), Didn't We Almost Have It All, So Emotional และ Where Do Broken Hearts Go
title: วิตนีย์

text: ทางด้านอดีตสามีของวิทนีย์อย่าง บ็อบบี้ บราวน์ ระบุว่าเขา "ร้องไห้ไม่หยุด" หลังจากที่ได้รับทราบข่าวการเสียชีวิต เขาไม่ได้ยกเลิกตารางการแสดงของตัวเองที่กำลังดำเนินอยู่ ภายในหนึ่งชั่วโมงของการตาย บ็อบบี้ได้จุมพิตแล้วโบกไปยังท้องฟ้าพร้อมกับหลั่งน้ำตาก่อนจะพูดว่า "วิทนีย์, ผมรักคุณ" ซึ่งผู้ชมการแสดงของเขาในมิสซิสซิปปีต่างร่วมเป็นสักขีพยาน[36][37][38][39]
title: วิตนีย์ ฮิวสตัน