คำถาม: เกาะหลีเปะอยู่ในจังหวัดอะไร?

text: เกาะหลีเป๊ะ หรือ เกาะลีเป๊ะ เป็นเกาะกลางทะเลอยู่ในเขตจังหวัดสตูล อยู่ทางตอนใต้ของเกาะอาดัง ห่างจากแผ่นดินของจังหวัดสตูล 85 กิโลเมตร นอกเขตอำนาจการควบคุมของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะตะรุเตาในจังหวัดสตูล เป็นชายหาดบนเกาะที่อุดมไปด้วยท้องทะเลที่สดใสสะอาด สวยงาม เป็นเกาะที่เงียบสงบ และมีน้ำที่ตื้นเขิน จุดเด่นของทางเกาะหลีเป๊ะ คือ ความเป็นธรรมชาติของปะการังรายล้อมรอบเกาะ มีเวิ้งอ่าวที่สวยงาม หาดทรายละเอียดนิ่มนวลขาวเหมือนแป้ง เกาะหลีเป๊ะ มีชายหาดที่สำคัญ ๆ อยู่ 4 หาด ได้แก่
title: เกาะหลีเป๊ะ

text: เกาะอาดัง เป็นเกาะกลางทะเลอันดามัน ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลตะรุเตา อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เป็นเกาะที่มีความใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเกาะตะรุเตา อันเป็นส่วนหนึ่งในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะตะรุเตาหรืออุทยานแห่งชาติตะรุเตา อยู่ใกล้กับเกาะหลีเป๊ะหรือเกาะลีเป๊ะ มีความยาว 6 กิโลเมตร และกว้าง 5 กิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะคือ 690 เมตร
title: เกาะอาดัง

text: เย่ (, ), เร (, ) หรือที่ภาษาไทยเรียก รี เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนใต้สุดของรัฐมอญ ประเทศพม่า และเป็นเมืองหลักของอำเภอเย่ในจังหวัดเมาะลำเลิง เมืองนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเย่ซึ่งไหลลงสู่อ่าวเมาะตะมะ และล้อมรอบด้วยทิวเขาตะนาวศรีทางตะวันออก สภาพภูมิอากาศอบอุ่นปานกลาง เศรษฐกิจของเมืองส่วนใหญ่อยู่กับการปลูกพลู, ยางพารา, การประมง และการค้า เย่ตั้งอยู่บนทางรถไฟสายเมาะลำเลิง–ทวาย และมีท่าเรือ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมอญ เย่เป็นศูนย์กลางของการสอนภาษามอญ
title: เย่ (รัฐมอญ)

text: เกาะปูลูไว หรือเกาะไว (Koh Wai; ภาษาเขมร: កោះពូលូវៃ, หรือ Poulo Wai หรือ Wai Islands)เป็นกลุ่มของเกาะขนาดเล็กสองเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยในอ่าวไทย เกาะนี้อยู่ห่างจากชายฝั่ง 95 กิโลเมตร ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดพระสีหนุ อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดกำปอต เกาะทั้งสองอยู่ห่างกัน 1.4 กิโลเมตร
เกาะนี้ตั้งในพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลระหว่างกัมพูชา ไทย และเวียดนาม ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 พื้นที่เกาะนี้และเกาะใกล้เคียงคือเกาะตางเป็นพื้นที่ที่เกิดเหตุการณ์มายาเกวซ อีกเดือนต่อมา เกิดการปะทะระหว่างกองทัพประชาชนเวียดนามกับเขมรแดงเพื่อแย่งสิทธิ์ครอบครองเกาะนี้ ทหารเวียดนามได้ออกจากเกาะไวในเดือนสิงหาคม เกาะไวเป็นสถานที่ที่ไม่ให้นักท่องเที่ยวไปเยือนเป็นเวลานาน ปัจจุบันสามารถเข้าไปท่องเที่ยวได้ แต่ระยะทางไกลเกินกว่าจะไปกลับได้ในวันเดียว ต้องค้างคืนที่เกาะ
title: เกาะปูลูไว

text: แยป หรือ ยาป () หรือ วาอับ (แยป: ) เป็นหมู่เกาะในหมู่เกาะแคโรไลน์ ทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ในรัฐแยปของประเทศไมโครนีเซีย หมู่เกาะนี้ประกอบด้วยเกาะ 4 เกาะซึ่งอยู่ติด ๆ กัน มีเกาะแยปเป็นเกาะใหญ่ที่สุด จากข้อมูลปี ค.ศ. 2000 มีประชากร 11,241 คน หมู่เกาะมีพื้นที่ 102 ตร.กม. (39 ตร.ไมล์) มีการพบซากมนุษย์โบราณและชิ้นส่วนขนาดใหญ่ของเงินตราที่ทำจากหินรูปวงกลม
title: แยป

text: ภูมิประเทศเป็นที่ราบทางตะวันออกเฉียงเหนือ ความชัน 5-15 องศา ส่วนทางตอนใต้เป็นเนินเขา แนวชายฝั่งของนครไล่ระดับจากที่ราบทางตอนเหนือ ไปเป็นเนินเขาทางตอนใต้ เลกัซปีเป็นจุดตัดของแม่น้ำหลายสาย อาทิ ทีบู มาคาบาโล และยาวา นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ชุ่มน้ำอีกหลายแห่งในเขตเมือง รัฐบาลท้องถิ่นได้สร้างระบบชลประทาน เพื่อแก้ไขปัญหาอุทกภัย และมีสถานีสูบน้ำอีกสามแห่งในบารังไกย์ซันโรเค, ไบย์ไบย์ และหมู่บ้านวิกตอรี
title: เลกัซปี (จังหวัดอัลไบ)

text: เกาะปันหยี เป็นเกาะหมู่บ้านชาวประมงในจังหวัดพังงา ประเทศไทย เกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่เริ่มก่อสร้างโดยชาวประมงของอินโดนีเซียที่อพยพเข้ามา บนเกาะมี 360 ครอบครัวประชากรประมาณ 1,685 คนชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิมที่นี้มีสนามฟุตบอลลอยน้ำซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากฟุตบอลโลก 1986 รวมถึงมีทีมฟุตบอลปันหยีซึ่งเป็นสโมสรเยาวชนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในภาคใต้ของประเทศไทยใน พ.ศ. 2554 ในเวลาต่อมาธนาคารทหารไทยได้นำเรื่องราวของทีมไปทำภาพยนตร์สั้น
title: เกาะปันหยี

text: จังหวัดอันตีเค (กินาไรอา: Probinsiya kang Antique; ฮีลีไกโนน: Kapuoran sang Antique; ) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือซันโฮเซเดอบูเวนาบิสตา ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอักลัน จังหวัดคาปิซ‎ และจังหวัดอีโลอีโล ทางทิศตะวันออก และติดกับทะเลซูลูทางทิศตะวันตก จังหวัดแห่งนี้เป็นถิ่นฐานของชนพื้นเมืองอีไรนัน-บูกิดโนน ซึ่งเป็นผู้ใช้ภาษากินาไรอา และยังสร้างนาขั้นบันไดซึ่งมีอยู่เพียงแห่งเดียวบนเกาะวิซายัสอีกด้วย
title: จังหวัดอันตีเค

text: ฮาอะไป () เป็นเกาะและเขตในการปกครองของราชอาณาจักรตองงา อยู่ทางตอนกลางของประเทศ ซึ่งมีโตงาตาปูอยู่ตอนใต้และมีวาวาอูอยู่ทางเหนือ มีเกาะอยู่เพียง 17 เกาะทางตอนเหนือเท่านั้นที่มีประชากรอาศัยอยู่ และเกาะใหญ่ของเขตนี้ก็ตั้งอยู่ในเขตตะวันออก คือเกาะลิฟูกา เกาะฟัว ซึ่งมีประชากรรวมกัน 4249 คน ส่วนเกาะนูกูนาโมและเกาะฮาอาโน มีประชากรกว่า 728 คน ส่วน 2 เกาะทางตะวันตกที่สำคัญคือ เกาะโตฟัวและเกาะเกา
title: ฮาอะไป

text: มณฑลหูเป่ย์ (จีน: 湖北省 Húběi Shěng) ชื่อย่อ เอ้อ (鄂) ตั้งอยู่ตอนกลาง
ของประเทศ มีอาณาเขตอยู่ในพื้นที่ของแม่น้ำ 2 สายคือ 
แม่น้ำฉางเจียง (แยงซีเกียง) และฮั่นเจียง เนื่องจากอยู่
ทางเหนือของทะเลสาบต้งถิงทางตอนกลางของแม่น้ำ
ฉางเจียง จึงได้ชื่อว่า ‘หูเป่ย’ ซึ่งแปลว่า เหนือทะเลสาบ
มีเมืองหลวงชื่อ อู่ฮั่น มีเนื้อที่ 185,900 ตร.ก.ม. 
มีประชากร 60,160,000 คน ความหนาแน่น 324/ตร.
ก.ม. จีดีพี 631.0 พันล้านเหรินหมินปี้
จีดีพีต่อประชากร 10,500 เหรินหมินปี้
title: มณฑลหูเป่ย์