คำถาม: ซะมุไร มีอาวุธสำคัญคือดาบใช่หรือไม่ ?

text: หลังจากการผ่านพ้นของซามูไรพเนจรศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา ผู้ที่จะมาเป็นซามูไรต่างได้รับการคาดหวังว่าจะต้องเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมและอ่านออกเขียนได้ โดยพวกเขาจะต้องสามารถใช้ชีวิตให้กลมกลืนไปกับคำกล่าวโบราณที่ว่า บุง บุ เรียว โดะ (สว่าง, ศิลปะอักษร, ศิลปะการทหาร, วิถีทั้งสอง) หรือ ความกลมกลืนแห่งพู่กันและดาบ ให้ได้ โดยจะเห็นจากชื่อเฉพาะที่ใช้เรียกเหล่านักรบในช่วงแรกๆ ว่า อุรุวะชิ คำนี้ถูกเขียนขึ้นมาด้วยตัวอักษรคันจิที่มีการผสมรวมระหว่างลักษณะเฉพาะตัวของศิลปะอักษร ( ตรงกับภาษาจีน "บุ๋น") และศิลปะการทหาร ( ตรงกับภาษาจีน "บู๊") เข้าด้วยกัน และมโนทัศน์เช่นเดียวกันนี้ ยังถูกกล่าวไว้ในเรื่องเล่าแห่งเฮเกะ (เฮเกะ โมะโนะงะตะริ, สมัยปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12) โดยมีการอ้างอิงไว้ในคำกล่าวของตัวละครที่มีต่อการตายของ ไทระ โนะ ทะดะโนริ นักดาบ-นักกวีผู้มีการศึกษาคนหนึ่งว่า:
title: ซามูไร

text: อาวุธหลักของอะชิการุคือยาริ(หอกยาว)เพราะว่าการฝึกหัดนั้นง่ายกว่าการใช้ดาบมาก เพียงแค่หันชี้ไปที่เป้าหมายเท่านั้น แถมยังมีราคาถูกกว่าดาบมาก ยาริที่ใช้โดยทหารหอกของตระกูลโอดะจะ ยาวกว่า 5 เมตร ส่วนหนึ่งก็เพื่อใช้เป็น”โล่กำบัง”ให้กับกองปืนคาบศิลา ซึ่งต้องการ สหายศึกที่จะหยุดยั้งศัตรูขณะที่พวกเขาบรรจุกระสุนใหม่
ขณะที่ยุคเซ็นโกคุดำเนินไป อะชิการุยิ่งเพิ่มความสำคัญมากขึ้นในกองทัพของทุกๆ ตระกูล ในระดับหนึ่ง นี่เป็นเรื่องที่ไม่ อาจหลีกเลี่ยง แค่ความต้องการนักรบหมายความว่าซามูไรจะต้องมีกำลังหนุนไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง แต่อย่างไรก็ดี ซามูไรไม่เคย เข้าสนามรบตามลำพัง ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม ซามูไรแต่ละคนจะมีผู้รับใช้สองคน (เกะนิน หรือโชจู) ซึ่งจะเป็นเหมือน “ทีมช่วยเหลือ” ที่คอยช่วยนำอาวุธชนิดที่ถูกต้องมาให้ในเวลาที่เหมาะสม ลำเลียงลูกธนูมาให้เพิ่ม หรือแม้แต่ช่วยนับสมบัติที่ยึดได้
title: อะชิการุ

text: คิบากามิ เก็นจูโร่ () เป็นตัวละครจากเกมซามูไรสปิริตส์ ซึ่งเป็นนักดาบพเนจรชาวญี่ปุ่น มีดาบคาตานะเป็นอาวุธ และมีท่าไม้ตายคือ เพลงดาบที่มีแผ่นภาพลวงตาบังหน้าขณะฟันดาบจู่โจมอย่างเช่น แผ่นภาพของผีเสื้อ, หมูป่า และนกกระเรียน เป็นต้น เก็นจูโร่มีคู่ปรับคนสำคัญคือฮาโอมารุ ซึ่งเป็นตัวเอกของเกมผู้ใช้ดาบคาตานะเป็นอาวุธเช่นเดียวกัน แต่เขาก็มีรูปแบบการโจมตีที่เน้นการโจมตีแบบต่อเนื่อง ในขณะที่ฮาโอมารุจะถนัดการโจมตีแบบหนักหน่วงมากกว่า
title: เก็นจูโร่

text: พวกจตุรเทพจะมีอาวุธสำคัญประจำตัวคือ ดาบศักดิ์สิทธิ์(聖剣) โดยในเรื่องกล่าวว่าอาวุธพวกนี้เป็นของเทพเจ้า แต่อาวุธเหล่านี้เดิมทีเป็นส่วนหนึ่งของเทพแซทเทิร์นที่เป็นนายที่แท้จริงของกลุ่มคนเหล่านี้ โดยแบ่งพลังของตนเองไปให้ใช้
title: รายชื่อตัวละครในเซนต์เซย่า โอเมกา

text: เมื่อคัมปะกุฮิเดโยชิเดินทางมาถึงเกาะคีวชู ก็พบว่าดินแดนแห่งนี้เต็มไปด้วยชาวคริสเตียนและมิชชันนารีชาวโปรตุเกส ที่ได้เข้ามายังญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยเซงโงะกุ ใน ค.ศ. 1587 คัมปะกุฮิเดโยชิจึงได้ออกประกาศขับไล่ชาวคริสเตียนและมิชชันนารีออกจากญี่ปุ่น (バテレン追放令) นับว่าเป็นผู้นำญี่ปุ่นคนแรกที่ออกนโยบายกดขี่ชาวคริสเตียน แต่ประกาศในครั้งนี้ยังไม่เป็นที่ใส่ใจมากนัก และใน ค.ศ. 1588 ได้ออกกฎหมายริบอาวุธ (刀狩) เพื่อริบอาวุธคือจากชาวนาและอะชิงะรุหรือชาวนานักรบทั้งหลาย เพื่อป้องกันการลุกฮือหรือการเลี่อนชั้นจากชาวนามาเป็นซะมุไร อย่างเช่นตัวฮิเดโยชิเองได้กระทำ และกำหนดว่าชนชั้นซะมุไรเท่านั้นที่มีสิทธิถือครองอาวุธได้ กฎหมายนี้ยังคงมีผลต่อไปในสมัยเอโดะ
title: โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ

text: คุซุโนะกิ มะซะชิเงะ ( ค.ศ. 1294 ถึง ค.ศ. 1336) เป็นซะมุไรในช่วงต้นยุคมุโระมะชิ เป็นซะมุไรคนสำคัญซึ่งสู้รบอยู่ในฝ่ายของพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ
title: คุซุโนะกิ มะซะชิเงะ

text: กระบี่แสง ดาบเลเซอร์ หรือ ไลท์เซเบอร์ (English: Lightsaber) เป็นอาวุธในเนื้อเรื่องที่แต่งขึ้นและทรงอานุภาพของอัศวินเจไดในจักรวาล สตาร์ วอร์ส มีลักษณะเป็นดาบ (แต่ตามชื่อภาษาอังกฤษ เซเบอร์ แปลว่า กระบี่หรือดาบโค้ง ซึ่งสะพายโดยทหารสมัยก่อนในยุโรปและอเมริกา) แต่แทนที่จะมีใบเป็นโลหะอย่างทั่วไป ใบดาบของกระบี่แสงจะเป็นเลเซอร์พลังสูง ซึ่งสามารถทะลุทะลวงโลหะแข็งได้โดยไม่ต้องออกแรงมากนัก กระบี่แสงมีบทบาทสำคัญมากใน สตาร์ วอร์ส ทุกภาค ทั้งในภาพยนตร์ เกม และนวนิยาย
title: กระบี่แสง

text: จากนั้น ณปภพก็ได้ย้ายไปยังแผนกอาวุธไทย “สำนักดาบเจ้าราม” โดยในช่วงนั้น มีรุ่นพี่จากหลายสำนักมารวมตัวกันที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง เพื่อร่วมกันก่อตั้งแผนกอาวุธไทยขึ้น ณปภพจึงได้มีโอกาสเรียนวิชาดาบจากหลายสำนัก ทั้ง ดาบพุทไธสวรรค์, ดาบผดุงสิทธิ์, ดาบพละ, ดาบพรานนก, ดาบอาทมาต และมีดสั้นทอง ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 จนถึง 2525 จากนั้นเขาก็ได้เรียนเพิ่มเติมจากครูดาบอีกหลายท่าน ทั้งดาบสะบัดชัย จากครูมานพ ยาระณะ (ครูพัน), ดาบสายกรมหลวงชุมพร จากกี คลองตัน, ดาบบ้านไชว อยุธยา, ดาบสายอาจารย์นาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา รวมถึงดาบและมวยสายอาจารย์กิมเส็ง ทวีสิทธิ์
title: ณปภพ ประมวญ

text: ในเรื่องดาบมังกรหยก ประมุขง๊อไบ๊คือมิกจ้อซือไท่ ซึ่งครอบครองกระบี่อิงฟ้า หนึ่งในสองอาวุธสำคัญในเรื่อง
title: สำนักง้อไบ๊

text: อาซึนะเป็นคนแรกที่เนกิทำพันธสัญญาชั่วคราวด้วยอาวุธประจำกายของเธอที่แสดงอยู่บนการ์ดเป็นดาบขนาดยักษ์ มีชื่อว่า "ฮามะโนสึรุงิ" (ชื่อละติน:เอ็นซิสเอ็คโซ็คแทนส์) แต่บ่อยครั้งอาวุธที่เธอเรียกออกมากลับเป็นฮาริเซ็น (พัดกระดาษ) อย่างไรก็ดีเธอก็สามารถใช้มันอย่างมีประสิทธิภาพ อาซึนะเรียกดาบออกมาได้ครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนตอนที่ 61 เมื่อเธอพยายามช่วยเนกิจากปลาฉลาม ชี้ให้เห็นว่าอารมณ์ของเธอเป็นปัจจัยสำคัญในการเรียกอาวุธ
title: คากุระซากะ อาซึนะ

text: ความเป็นมาของ กรมสรรพาวุธทหารบก น่าจะเริ่มมาจากความจำเป็นที่กองทัพจะต้องจัดหาอาวุธปืนมาไว้ประจำการ เป็นหลักจะเห็นได้ว่า อาวุธปืนมีบทบาทต่อการรบมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดอาวุธประเภท หอก ดาบ ก็หมดประโยชน์ในสงครามสมัยใหม่ลงในตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยอยุธยา หรือก่อนนั้น ทางการจะให้ความสำคัญในการเกณฑ์รวบรวมกำลังคนเป็นหลัก การหาอาวุธและอาหารเป็นเรื่องที่ทหารแต่ละคนไปจัดหาเอาตามถนัด กิจการสรรพาวุธถ้าจะมีก็เป็นเพียงที่เก็บเท่านั้น
title: กรมสรรพาวุธทหารบก

text: อาวุธที่ซามูไรใช้มีอยู่หลายชนิด แต่ดาบคะตะนะก็ไม่ได้เป็นอาวุธที่สำคัญที่สุดของซามูไร เพราะว่าซามูไรไม่สามารถนำคะตะนะติดตัวเข้าไปในบางสถานที่ได้ วะกิซะชิ คือ อาวุธติดตัวซามูไรที่สำคัญที่สุด หลักบูชิโดได้สอนว่าจิตวิญญาณของซามูไรก็คือคะตะนะของพวกเขาแต่ละคน และบางครั้งซามูไรก็ถูกจินตนาการให้ต้องพึ่งพาคะตะนะเพื่อการต่อสู้ด้วย แนวคิดนี้เป็นแนวคิดที่ขัดแย้งกับหน้าไม้ของยุโรป หรือดาบของอัศวินที่ส่วนใหญ่ใช้เป็นแค่เครื่องมือในการต่อสู้เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ดาบคะตะนะมักจะไม่ถูกนำมาใช้เป็นอาวุธในสมรภูมิกัน จนกระทั่งยุคคะมะกุระ ตัวดาบคะตะนะเองก็ยังไม่ได้เป็นอาวุธหลักจนกระทั่งเกิดยุคเอโดะขึ้นมา
title: ซามูไร

text: พิธีกรรมการตีดาบแบบโบราณนั้นมีขั้นตอนมากมายและถือเป็นพิธีกรรมที่ศักดิ์สิทธิ์ ช่างตีดาบต้องถือศีลกินเจ และทำสมาธิในขณะที่หลอมเหล็ก ไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร เพื่อผลิตดาบให้เป็นมงคลแก่ผู้เป็นเจ้าของดาบเล่มนั้น ๆ ช่างตีดาบและลูกมือจะร่วมมือกันทำดาบเพียงหนึ่งเล่มในระยะเวลามากกว่าหนึ่งเดือน ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าช่างตีดาบที่ดีจะทำดาบที่ดีออกมา หากช่างตีดาบมีจิตใจไม่ดีดาบที่ตีออกมาก็จะไม่ดีไปด้วย ดาบแต่ละเล่มจึงมีราคาไม่เท่ากัน บางเล่มราคามากกว่าที่ดินหนึ่งผืน หรือดาบที่ดีเพียงเล่มเดียวอาจจะมีราคาสูงกว่าหอกสามร้อยเล่ม ในสมัยโบราณดาบจึงไม่ใช่อาวุธที่สามารถจะซื้อมาใช้ในกองทัพได้ นอกจากเป็นสมบัติส่วนตัวของเหล่าซามูไรเท่านั้น
title: คาตานะ

text: เป็นเรื่องราวการตามล้างแค้นที่แฝงความรันทดหดหู่ท่ามกลางเนื้อเรื่องดุเดือด น่าติดตามยิ่งของตัวเอกที่เป็นคนของ สำนักห่วงคู่ ( 双环门 )เรื่อง แค้นสั่งฟ้า นี้ โก้วเล้ง ได้สรุปเอาไว้ในตอนท้ายของเรื่องไว้ว่า "อาวุธชนิดที่สี่ เป็น อาวุธที่แปลกประหลาดมาก มันเปี่ยมล้นด้วยสีสันแห่งอารมณ์ เมื่อเทียบกับเรื่อง ดาบมรกต แล้ว ยังดูหนักแน่นจริงจังยิ่งกว่า นี่แหละคือ ห่วงนักรัก แต่ทว่า มันก็ยังไม่ใช่อาวุธสุดยอดที่สุด เมื่อเทียบกับ บุญคุณ ความแค้น จิตใจที่เปี่ยมด้วยความแค้นสามารถคร่าชีวิตคนได้"
title: แค้นสั่งฟ้า

text: ฮาโอมารุ (; ) เป็นตัวละครเอกจากเกมซามูไรสปิริตส์ ซึ่งเป็นซามูไรพเนจรชาวญี่ปุ่นผู้ชอบดื่มสุรา มีดาบคาตานะเป็นอาวุธ และมีท่าไม้ตายคือเพลงดาบพายุหมุน โดยปกติแล้ว เมื่อได้ชัยชนะในการดวลดาบมักโยนดาบขึ้นกลางอากาศ แล้วปล่อยให้ตกลงมาเข้าฝักดาบที่ตนถือรออยู่ ฮาโอมารุมีคู่ปรับคนสำคัญคือเก็นจูโร่ ผู้ใช้ดาบคาตานะเป็นอาวุธเช่นกัน
title: ฮาโอมารุ

text: ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ยะริ (หอก) ได้กลายเป็นอาวุธที่ได้รับความนิยมพร้อมๆ กับนะงินะตะ (ง้าว) ยะริมักจะถูกนำมาใช้ในสมรภูมิ ที่ซึ่งการบริหารกองทหารเดินเท้าราคาถูกจำนวนมากเป็นปัจจัยที่สำคัญความกล้าหาญส่วนบุคคล การจู่โจมของทั้งทหารราบและทหารม้าจะมีประสิทธิภาพมากกว่าเมื่อใช้หอกแทนดาบคะตะนะ และเมื่อปะทะกับซามูไรที่ใช้ดาบคะตะนะเป็นอาวุธ ผู้ที่ใช้หอกก็มีมักจะได้เปรียบกว่าเสมอ
title: ซามูไร

text: กันดั้มเอกเซียเป็นกันดั้มรุ่นที่สามของเซอเลสเทียลบีอิง โดยพัฒนาต่อมาจาก GNY-001 กันดั้มอัสเทรีย แต่เปลี่ยนรูปแบบจากโมบิลสูทแบบใช้งานทั่วไปเป็นแบบเน้นการต่อสู้ในระยะประชิด ระบบมือจับของกันดั้มเอกเซียสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างซับซ้อนเพื่อให้สามารถใช้ดาบแบบต่างๆรวม 7 เล่มเป็นอาวุธได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาวุธหลักของเอกเซียก็คือดาบGN-Sword ซึ่งติดโล่ขนาดเล็กและบีมไรเฟิลขนาดเล็กเอาไว้ด้วย ที่สะโพกของเอกเซียยังมีดาบยาวGN-Long BladeและGN- Short Blade ซึ่งดาบสามเล่มแรกนี้เป็นดาบโลหะที่แผ่อนุภาคGNออกมาเป็นเหมือนดาบคลื่นความถี่สูงที่สามารถใช้เจาะบาเรียร์GNฟิลด์ได้ดีกว่าบีม ที่ไหล่ของกันดั้มเอกเซียติดตั้งGNบีมเซเบอร์ไว้สองเล่มและที่เอวด้านหน้าจะมีมีดGNบีมแด็กเกอร์คู่ซึ่งสามารถใช้เป็นอาวุธขว้างได้ ที่แขนทั้งสองข้างของกันดั้มเอกเซียติดตั้งปืนกลGNวัลแคนซึ่งเป็นบีมกันขนาดเล็กที่ยิงรัวได้ กันดั้มเอกเซียยังมีโล่GNชิลด์สำหรับใช้ป้องกันตัว ซึ่งโล่นี้มีส่วนปลายแหลมคมจึงสามารถใช้เป็นอาวุธได้
title: กันดั้มเอกเซีย

text: ทั้งด้ามและฝักมีความยาว ๑๑๕ ซม. ฝักกว้าง ๕.๕ ซม. ใบพระขรรค์ทำด้วยเหล็กมีคมทั้งสองด้าน ส่วนด้ามทำด้วยแก้วผลึกรูป ๘ เหลี่ยม มีทองคาดตามแนวปลายด้ามทำเป็นหัวเม็ดรูป ๖ เหลี่ยมประดับพลอย ตัวฝักทำด้วยทองคำประดับด้วยลายรักร้อย ขอบฝักทำเป็นลายกระหนก ประดับอัญมณีสีต่างๆ
สมัยโบราณกาลการจัดสร้างพระแสงนั้น ผู้สร้างจะเลือกโลหะหรือแร่ต่าง ๆ ที่มีคุณสมบัติพิเศษ เพื่อสร้างเป็นพระแสงที่มีความศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่เกรงขามของศัตรู โดย ช่างตีดาบหลวง จะนำเนื้อโลหะต่างชนิดนำมาถลุงหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวเพื่อตีขึ้นรูปดาบ จึงเกิดเป็นสูตรของโลหะ ๓ ประเภท๖ คือ เบญจโลหะ คือ เนื้อโลหะที่หลอมรวมจากเหล็ก ๑ ปรอท ๑ ทองแดง ๑ เงิน ๑ และทองคำ ๑
สัตโลหะ คือ เนื้อโลหะที่หลอมรวมจากเหล็ก ๑ ปรอท ๑ ทองแดง ๑ เงิน ๑ ทองคำ ๑ เจ้าน้ำเงิน ๑ (ปกติเรียก “เจ้า” เป็นแร่ชนิดหนึ่งสีเขียวเหลือบน้ำเงิน) และสังกะสี ๑
นวโลหะ คือ เนื้อโลหะถึง ๙ ชนิด คือ เหล็ก ๑ ปรอท ๑ ทองแดง ๑ เงิน ๑ ทองคำ ๑ เจ้าน้ำเงิน ๑ สังกะสี ๑ ชิน ๑ (โลหะผสมระหว่างดีบุกกับตะกั่ว มีสีเงาวาวมาก และมีน้ำหนักมากเช่นกัน) และทองแดงบริสุทธิ์ ๑
ต่อมามีการค้นพบโลหะอีกประเภทหลังจากได้มีการคิดค้นสูตรโลหะทั้ง ๓ แล้ว กล่าวกันว่าเป็นโลหะที่ดีมีคุณสมบัติสำหรับการทำอาวุธที่สุด คือ “เหล็กน้ำพี้” เพราะ เหล็กน้ำพี้ เป็นโลหะที่มีคุณภาพยอดเยี่ยม เมื่อนำมาหลอมตีเป็นดาบจะมีสีเขียวเหลือบดังปีกแมลงทับ มีความคมและยืดหยุ่นได้ในตัวเอง เมื่อนำมาฟันกระทบกับของแข็ง ทำให้ไม่บิ่น ไม่งอ ไม่ทำปฏิกิริยากับอากาศ และไม่ก่อให้เกิดสนิม และเสื่อมคม แหล่งที่มาของแร่โลหะนี้ คือ บ่อน้ำพี้
“ น้ำพี้ ” เป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่มีแหล่งแร่เหล็กกล้าที่มีความบริสุทธิ์ของเนื้อเหล็กโดยธรรมชาติสูง จึงนิยมนำมาทำเครื่องใช้กันตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว มีการสันนิษฐานกันว่า ดาบรบที่สร้างขึ้นในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยามีการตีดาบเหล็กน้ำพี้ใช้สำหรับทำอาวุธใช้ในสงคราม ต่อมามีการสงวนไว้สำหรับใช้ทำพระแสงดาบสำหรับพระมหากษัตริย์ ห้ามมิให้ผู้ใดขุดเหล็กจากบ่อนี้ โดยบ่อที่นำมาทำพระแสงดาบเรียกว่า “บ่อพระแสง” และบ่อที่นำมาทำพระขรรค์เรียกว่า “บ่อพระขรรค์”นอกจากการเลือกโลหะสำหรับนำมาทำดาบแล้ว กรรมวิธีในการตีดาบยังเป็นเรื่องที่คนสมัยโบราณให้ความสำคัญ หากเป็นดาบเพื่อใช้ในการศึกสงครามแล้วจะใช้พิธีทางไสยศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้อง สำหรับพระแสงดาบของพระมหากษัตริย์ จะมีการตกแต่งประดับประดาพระแสงดาบด้วยโลหะ อัญมณีที่มีค่า การสร้างลวดลายต่าง ๆ และการลงสีให้มีความวิจิตรงดงาม เพื่อการใช้เป็นเครื่องประกอบยศ และพระราชทานให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์ ขุนนาง ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่
กล่าวได้ว่า ในอดีต พระแสงดาบมีความสำคัญในฐานะที่เป็นราชศัสตราวุธคู่กายของพระมหากษัตริย์ และเป็นอาวุธที่ใช้ในยามศึกสงคราม ต่อมาได้มีการพัฒนาอาวุธที่มีความทันสมัยขึ้น ทำให้พระแสงดาบจึงค่อย ๆ ลดบทบาทลง ในปัจจุบันพระแสงดาบจึงเป็นเพียงสัญลักษณ์และเครื่องหมายของพระมหากษัตริย์ ที่ใช้ประกอบยศและใช้ประกอบใน พระราชพิธีสำคัญ ๆ
title: พระแสงขรรค์ชัยศรี

text: พลังอันมากมายของกิลกาเมซเป็นผลมาจากสายเลือดของเทพที่อยู่ในตัวเขา ในตำนานเทพมากมายที่อยู่ในประวัติศาสตร์ กิลกาเมซมีสายเลือดของเทพอยู่ในตัวสูงที่สุดซึ่งมีอยู่ถึงสองในสามส่วน อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาทำล้วนเป็นการดูหมิ่นพระเจ้าและเทพมากมายบนสวรรค์ และได้ถูกลงทัณฑ์จากเหล่าเทพโดยลดพลังในตัวของเขาในคลังเหมือนจรวดมิซไซล์ อาวุธใดๆที่ออกมาจากประตูแล้วเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่งจะกลับเข้ามาอยู่ในคลังเอง และเพราะว่าเขาขาด
ความชำนาญกับอาวุธเหล่านี้ในบรรดาอาวุธมากมายนี้กิลกาเมซสามารถทำได้เพียงนำออกมากวัดแกว่งหรือขว้าง
ตามคลาสของเขาคืออาเชอร์ "โนเบิ้ล แฟนตาซึ่ม" มากมายที่เข้ามีอยู่ก็ล้วนมีความสำคัญในเรื่อง เฟต/สเตย์ไนท์พอสมควรซึ่งถูกสร้างตามแบบของดาบแกรมถึงแม้ว่าไม่ใช่มีชื่อเสียงเท่าดาบที่สร้างเลียนแบบแต่พลังของเมโลดาชเป็นโนเบิล แฟนตาซึ่มที่เหนือกว่าแกรมหรือคาลิเบิร์นชื่อของดาบเล่มนี้มีชื่อเสียงจากเทพพระเจ้าสูงสุดแห่งอาณาจักรสุเมเรียนโบราณและ
เป็นเทพผู้คุ้มครองอาณาจักรบาบิโลน,เมโลดาชดาบที่มีประกายแสงในตัวเองเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์ที่มีปาฎิหาริย์อยู่สามประการ ตัวดาบจะไม่มีทางหมองลงตราบใดที่ผู้ถือยังคงใช้มานาอยู๋ ในตำนานโบราณกล่าวว่าดาบเล่มนี้ไม่มีวันหัก และมีการอ้างอิงถึง "แฮ็คเตอร์แห่งทรอย" พลหอกฝีมือดีคนหนึ่งในมหากาพย์ "อิเลียด" ว่าเคยเป็นหนึ่งในผู้ใช้ดาบเล่มนี้ ภายหลังดาบเล่มนี้กลายเป็นดาบที่มีชื่อเสียงจากการที่ถูกมอบให้กับพาราดินชั้นสูงชื่อ "โรแลนด์" โดยกษัตริย์แห่งโรม "Charlemagne" ผู้ที่ได้รับดาบเล่มนี้เป็นคนแรกจาก "เซราฟ"หนึ่งในบรรดาอาวุทโบราณไม่กี่ชิ้นที่กิลกาเมซเคยใช้ในช่วงเวลาที่ยังมีชีวิตอยู่ มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจองจำเทพโดยเฉพาะ อย่างไรก็ตามมันไม่มีผลกับผู้ที่ไม่มีสายเลือดของเทพ แต่มันก็ไม่ใช่ โนเบิ้ล แฟนทาซึ่ม ที่แท้จริง เอ็นคิดูเป็นอาวุทที่กิลกาเมซเชื่อมั่นมากที่สุด มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่น่าภาคภูมิใจของ เอ็นคิดู เพื่อนเก่าของกิลกาเมซ และถูกใช้ล่ามวัวสวรรค์ในตำนานของบาบิโลน
title: กิลกาเมช (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)

text: อาวุธ คือเครื่องมือที่ใช้ระหว่างการรบเพื่อสังหารหรือทำลายทรัพย์สินและทรัพยากร จนไม่สามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรได้ อาจใช้ในการโจมตี การป้องกัน อาธิ เล่น ดิวโด้และการข่มขู่ ถูกแบ่งไว้2ประเภทคือ (1) อาวุธที่เป็นอาวุธโดยลักษณะเช่น ดาบ หอก กระบี่ สนับมือ ปืน เครื่องระเบิด เป็นต้น (2) อาวุธที่มิใช่อาวุธโดยลักษณะแต่ใช้ได้เสมือนดัง อาวุธ มีบันทึกการใช้อาวุธปรากฏในภาพเขียนบนผนังถ้ำ การศึกษากระบวนการในการต่อสู้ ทำให้เกิดทั้งศิลปะการต่อสู้และหลักยุทธศาสตร์
title: อาวุธ

text: พระขรรค์ คืออาวุธมีคม ลักษณะคล้ายดาบ มีคมสองด้าน ตรงกลางคอด สมมุติเป็นอาวุธของเทพเจ้า เห็นได้ในภาพประกอบเรื่องราวในวรรณคดี หรือตราสัญลักษณ์ที่มีเทวดาทรงพระขรรค์ นอกจากนี้ยังมีใช้ในพิธีกรรมสำคัญบางอย่างด้วย
title: พระขรรค์

text: การกบฏเกิดขึ้นในอดีตแคว้นซัตสึมะบนเกาะคีวชู แคว้นนี้เป็นแคว้นที่มีบทบาทสำคัญที่สนับสนุนฝ่ายองค์จักรพรรดิในสงครามโบะชิง ซึ่งภายหลังจากก่อตั้งรัฐบาลเมจิและสถาปนาจักรวรรดิญี่ปุ่น อดีตแคว้นซัตสึมะก็กลายเป็นที่พำนักของเหล่าอดีตซะมุไรจำนวนมาก อดีตซะมุไรเหล่านี้ได้สูญเสียสถานะทางสังคมตลอดจนบรรดาอภิสิทธิทั้งหลายจากการปฏิรูปการทหารของรัฐบาล ซะมุไรได้ถูกแทนที่ด้วยปืนไรเฟิลจากตะวันตก ทำให้ไม่มีใครว่าจ้างซะมุไรเหล่านี้ให้ไปคุ้มครองอีกต่อไป จนเกิดเป็นความคับแค้นใจต่อรัฐบาลเมจิขึ้น 
ไซโง ทะกะโมะริ เป็นหนึ่งในขุนพลคนสำคัญที่เคยอยู่ฝ่ายจักรพรรดิและร่วมโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ ทำให้ภายหลังการตั้งรัฐบาลเมจิ เขาได้เป็นหนึ่งในผู้นำอาวุโสของรัฐบาล ในปี 1873 เขาเป็นคนเสนอให้ญี่ปุ่นทำสงครามเพื่อยึดครองเกาหลี โดยมีเหตุผลว่า สงครามกับเกาหลีนั้นเป็นทั้งประโยชน์ต่อชาติญี่ปุ่น และก็เป็นประโยชน์ต่อบรรดาอดีตซะมุไรที่จะได้แสวงหาการตายแบบมีเกียรติและศักดิ์ศรี แต่ข้อเสนอของเขาก็ได้รับการปฏิเสธ ภายหลังแผนการของเขาถูกปฏิเสธ เขาก็ลาออกจากทุกตำแหน่งในรัฐบาลเพื่อเป็นการประท้วงและกลับไปยังคะโงะชิมะ บ้านเกิดของเขา เขาได้สนับสนุนบรรดาอดีตซะมุไรเหล่านี้ โดยได้เปิดสำนักเป็นของตัวเองในคะโงะชิมะ สอนเกี่ยวกับวิถีนักรบ และในที่สุดก็มีสาขาถึง 132 สาขาทั่วทั้งจังหวัด นอกจากนี้เขายังจัดตั้งโรงเรียนสรรพาวุธขึ้น โดยเน้นไปที่การสอนองค์กรการเมืองกำลังรบกึ่งทหารมากกว่าสิ่งอื่นใด จนในที่สุด ไซโงก็ได้รับแรงสนับสนุนมากมาย และตัดสินใจเผชิญหน้ารัฐบาลองค์จักรพรรดิ
title: กบฏซัตสึมะ

text: กระบี่แสงใต้น้ำ ในขณะที่กระบี่แสงส่วนมากจะสั้นลงเมื่อสัมผัสกับน้ำ กระบี่แสงชนิดนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำงานใต้น้ำได้เพราะมันมีคริสตัลสองอันที่ใช้การจุดติดแบบพิเศษ[7] โดยทั่วไปแล้วมีเพียงเจไดที่มาจากดาวที่เป็นน้ำเท่านั้นที่จะใช้ดาบชนิดนี้ อย่างไรก็ตามมีผู้ใช้หลายคนที่ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ในน้ำด้วยการดัดแปลงอาวุธของพวกเขา
title: กระบี่แสง

text: บ่อเหล็กลอง หรือ บ่อเหล็กเมืองลอง เป็นเหล็กที่มีความสำคัญมากในยุคจารีตเพราะใช้ผลิตทั้งอาวุธ เครื่องมือเครื่องใช้ และสร้างสิ่งก่อสร้างต่างๆ ซึ่งแร่เหล็กเมืองลองยุคจารีตถือว่าเป็นเหล็กที่มีคุณภาพดี และสันนิษฐานว่านำไปใช้อย่างกว้างขวางในล้านนาดังมีคำเปรียบว่า "เหล็กดีเหล็กเมืองลอง ตองดีตองพะเยา" กล่าวกันว่าบ่อเหล็กเมืองลองเป็นบ่อเหล็กที่ใช้ทำศาสตราวุธหรือที่เรียกว่า "ดาบสรีกัญไชย" ของกษัตริย์ล้านนา โดยจะคัดเลือกเอา ม้อนเหล็กลอง คือ เม็ดก้อนแร่เหล็กที่เกิดอยู่ภายในก้อนแร่เหล็กลองที่หุ้มคล้ายตลับอยู่ภายนอกอีกชั้นหนึ่ง เมื่อเขย่าจะเกิดเสียงอยู่ภายในมีสีเขียวปีกแมลงทับ ช่างตีเหล็กจะนำมาตีผสมกับเหล็กปิว (เหล็กลองน้ำหนึ่งหลุมแรก) เป็นดาบสรีกัญไชยของกษัตริย์ ส่วนเหล็กปิวที่ไม่ตีผสมม้อนเหล็กลองใช้ทำอาวุธสำหรับเจ้าเมือง และขุนนาง ประกอบกับภายในเมืองลองมีการสืบทอดช่างเหล็กเป็นตระกูลมาหลายชั่วอายุคน เช่น ตระกูลช่างเหล็ก ตระกูลฟูเหล็ก ฯลฯ อาวุธที่ผลิตขึ้นในเมืองลองจึงถือกันว่าเป็นอาวุธชั้นหนึ่ง มีคุณสมบัติสนิมไม่กินเนื้อเหล็ก มีความคมหากเอาเส้นผมวางบนคมแล้วเป่าเส้นผมจะขาดออกจากกันทันทีโดยเฉพาะเหล็กลองน้ำหนึ่งที่เรียกว่า "เหล็กปิว" มีความเหนียวหากตีเป็นดาบที่บางจะสามารถหักทบงอหรือขดม้วนได้ ถ้าตีหนาสามารถตัดดาบเหล็กลองที่น้ำต่ำกว่า หรือดาบจากเหล็กบ่ออื่นได้
title: บ่อเหล็กลอง

text: กระบี่ คืออาวุธที่มีลักษณะคล้ายดาบ แต่มีน้ำหนักเบากว่า ลักษณะเรียวแหลม มีปลายแหลม เน้นใช้ในการแทงมากกว่าฟัน อาจมีคมเพียงด้านใดด้านหนึ่งหรือมีท้ง 2 ด้าน ข้อแตกต่างจากดาบคือ น้ำหนักส่วนใหญ่ของกระบี่จะอยู่ที่ด้ามจับ เพื่อให้เกิดความคล่องแคล่วและพลิกแพลงได้ง่ายในการจ้วงแทง เพราะกระบี่เน้นการแทงเป็นสำคัญ ในขณะที่น้ำหนักส่วนใหญ่ของดาบ จะอยู่ที่ใบดาบ เพื่อให้การฟันมีน้ำหนัก เพราะดาบเน้นการฟันและตัด อาวุธกระบี่ของไทย จะมีลักษณะและการใช้งานเหมือนกับอาวุธของชาวตะวันตกที่เรียกว่า "Rapier" จึงอาจกล่าวได้ว่า "Rapier" แปลว่า "กระบี่" นั่นเอง
title: กระบี่ (อาวุธ)

text: นินจามีอาวุธที่พวกเขาพกติดตัวไว้ใช้ในยามจำเป็นและอาวุธแต่ละอย่างของนินจานั้นค่อนข้างมีขนาดที่พกพาสะดวกและง่ายต่อการใช้
ดาบเปรียบเสมือนมือขวาของนินจา สั้น เล็ก เรียว บาง แต่คม ซึ่งจะเน้นการใช้แทงในระยะประชิด (ดาบนินจาซึ่งเล็กกว่าคะตะนะของซะมุไร แต่ใหญ่กว่าวะกิซะชิ) 
title: นินจา

text: ดาบฟันวิญญาณ หรือ ซัมาคุโต จัดเป็นอาวุธของยมทูต ไวเซิร์ต หรือเม้กระทั่งอารันคาร์นับเป็นอาวุธหลักไม่ว่าจะเป็นตัวดี หรือตัวร้ายในเรื่องบลีช ดาบฟันวิญญาณของยมทูต ปลดปล่อยได้ 2 ขั้น คือ ปลดปล่อยขั้นต้น (ชิไค) และปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค) สภาพการปลดปล่อยของดาบฟันวิญญาณของยมทูตและไวเซิร์ตคือการเปลี่ยนอาวุธดาบ ไปเป็นอาวุธหนึ่ง แต่การปลดปล่อยดาบของอารันคาร์หรือแก่นพลังของอารันคาร์ สภาพปลดปล่อยของดาบฟันวิญญาณก่อนปลดปล่อยมี 3 ประเภท
title: ดาบฟันวิญญาณ

text: โดยที่ข้างในอันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส์นั้น, จะสามารถจำลอง (เทรซ) อาวุธได้อย่างง่ายดายและในทันที แต่ว่าระดับของอาวุธที่เขาจำลอง (เทรซ) ขึ้นมาจะถูกลดระดับลงมาหนึ่งระดับ เขายังสามารถที่จะจำลอง (เทรซ) อาวุธประเภทป้องกันตัวอย่างโล่ได้, แต่ว่ามานาในการจำลอง (เทรซ) มันจะสูงกว่าดาบมาก ด้วยการชาร์จมานาเข้าไปยังศาสตราแห่งตำนาน, อาเชอร์สามารถที่จะยิงมันออกจากธนูของเขาเป็น ศาสตราที่พังทลาย (โบรเคน แฟนตาซึ่ม), ที่เพิ่มพลังการโจมตีและสิ่งเร้นลับของศาสตรานั้นเป็นอย่างมาก (โดยที่พลังที่เพิ่มมานั้นมันมากพอที่จะเพิ่มระดับของศาสตรานั้น ๆ ขึ้นมาหนึ่งระดับ หรือก็คือมันจะมีพลังเทียบเท่ากับของต้นฉบับนั่นเอง), แต่ต้องแลกมากับการสูญเสียมันไปเมื่อมันโจมตีโดน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นการพนันที่อันตรายมากสำหรับเซอร์แวนท์ตนอื่น ๆ , มันกลับไม่ใช่สำหรับอาเชอร์เลยแม้แต่น้อย เพราะเขาก็เพียงแค่จำลอง (เทรซ) มันขึ้นมาใหม่ก็พอ แต่ว่า, มันอาจจะต้องใช้เวลาถึงสี่สิบวินาทีในการชาร์จศาสตราที่พังทลาย, ขึ้นอยู่กับว่าอาเชอร์อยากให้มันมีพลังมากขนาดไหน นอกจากนั้น, อาเชอร์ยังสามารถที่จะควบคุมอาวุธทุกชิ้นในมิติเทียม (เรียลลิตี้ มาร์เบิล) ของเขาได้ดั่งใจ ซึ่งจะเห็นได้จากการที่เขาควบคุมอาวุธต่าง ๆ ให้ลอยอยู่กลางอากาศ แล้วปล่อยให้พุ่งตกลงมาราวกับสายฝนสู่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างเซเบอร์หรือชิโร่ โดยการที่จะใช้งานมันได้นั้น, อาเชอร์จะต้องกล่าวบทสวดตามนี้:
title: อาร์เชอร์

text: ต่อมาในยุคเมจิ ญี่ปุ่นได้รับอารยธรรมตะวันตกเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น ทำให้วัฒนธรรมประเพณีของญี่ปุ่นหลายอย่างกลายมาเป็นสิ่งล้าสมัยของต่างชาติ และชาวญี่ปุ่นสมัยใหม่ ดังนั้น ในปี พ.ศ. 2414 จึงได้ออกกฎหมายห้ามนักรบใช้ซะมุไรเป็นอาวุธ ห้ามพกหรือสะพายดาบซะมุไร ยิวยิตสูซึ่งเป็นวิชาที่นิยมเล่นกับซะมุไร จึงถูกมองว่าเป็นสิ่งล้าสมัย เพราะทารุณ ป่าเถื่อน ฉะนั้นวิชายิวยิตสูจึงได้รับการปรับปรุงและแก้ไขพร้อมกันหลายอย่างในยุคเมจิ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ศิลปะการต่อสู้นานาชนิดรวมทั้งยิวยิตสูต้องซบเซาลง สถาบันที่เปิดฝึกสอนยิวยิตสู ซึ่งมีอยู่แพร่หลายได้รับกระทบกระเทือนถึงกับเลิกกิจการไปเป็นอันมาก
title: ยูโด

text: ดาบนาร์ซิล () เป็นอาวุธสำคัญซึ่งปรากฏในนวนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะเป็นดาบของกษัตริย์เอเลนดิล ซึ่งสืบทอดต่อมาถึงอารากอร์น ดาบนี้ถูกทำลายแตกเป็นเสี่ยงๆ ในสงครามระหว่างทัพพันธมิตรครั้งสุดท้ายกับทัพของเซารอนในตอนปลายยุคที่สอง ภายหลังดาบนี้ถูกตีขึ้นมาใหม่มีชื่อว่า อันดูริล (Anduril) ปรากฏในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales
title: ดาบนาร์ซิล

text: นิตตะ โยะชิซะดะ ( ค.ศ. 1300 ถึง ค.ศ. 1338) ซะมุไรซึ่งมีช่วงชีวิตอยู่ในปลายยุคคะมะกุระและต้นยุคมุโระมะชิ เป็นผู้ล้มล้างรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ
นิตตะ โยะชิซะดะ เป็น"โกะเกะนิง" ( ) หรือซะมุไรผู้ปกครองผืนดินอยู่ที่เมืองนิตตะ (ปัจจุบันอยู่ที่เมืองโอตะ จังหวัดกุมมะ) ในแคว้นโคซุเกะ () ตระกูลนิตตะสืบเชื้อสายมาจากตระกูลเซวะเง็งจิ ( ) เฉกเช่นเดียวกับตระกูลอะชิกะงะ ในค.ศ. 1333 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ทรงประกาศเชื้อเชิญให้บรรดาซะมุไรทั้งหลายที่ไม่พอใจการปกครองของรัฐบาลโชกุนเมืองคะมะกุระเข้าร่วมกับกองกำลังของพระองค์ในการล้มล้างรัฐบาลโชกุนฯ เรียกว่า สงครามปีเก็งโก () ในขณะที่อะชิกะงะ ทะกะอุจิ ( ) ยึดเมืองเคียวโตะถวายแด่พระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะนั้น นิตตะ โยะชิซะดะ ยกทัพจากแคว้นโคซุเกะทางไปทางใต้เพื่อเข้ายึดเมืองคะมะกุระ หลังจากที่มีชัยชนะเหนือทัพของรัฐบาลโชกุนในยุทธการที่บุบะอิงะวะระ ( เขตฟุชู เมืองโตเกียวในปัจจุบัน) นิตตะ โยะชิซะดะจึงยกทัพเข้าประชิดเมืองคะมะกุระ แต่ทว่าชัยภูมิของเมืองคะมะกุระมีภูเขาล้อมรอบสามด้าน การโจมตีเมืองคะมะกุระนั้นต้องผ่านทางทะเลผ่านแหลมอินะมุระงะซะกิ () นิตตะ โยะชิซะดะ จึงทำพิธีเซ่นไหว้เทพเจ้าแห่งทะเล โดยการโยนดาบลงไปในทะเล หลังจากเสร็จสิ้นพิธีคลื่นทะเลกลับเปลี่ยนทิศไปในทางที่ส่งเสริมทัพของโยะชิซะดะ โยะชิซะดะจึงสามารถยึดเมืองคะมะกุระได้ ผู้สำเร็จราชการคนสุดท้ายคือ โฮโจ ทะกะโตะกิ () ทำการ"เซ็ปปุกุ"เสียชีวิตไปพร้อมกับขุนนางซะมุไรทั้งหลายในรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ
title: นิตตะ โยะชิซะดะ