คำถาม: จังหวัดชิงะ มีทั้งหมดกี่อำเภอ?

text: จังหวัดชิงะประกอบด้วย 13 เมือง 3 อำเภอ และ 6 ตำบล ได้แก่
title: จังหวัดชิงะ

text: โนะบุนะงะจึงเตรียมการยกทัพไปยึดเมืองเกียวโต แต่เส้นทางเดินทัพไปยังเกียวโตต้องผ่านแคว้นโอมิ (近江) จังหวัดชิงะในปัจจุบัน ซึ่งมีไดเมียวตระกูลรกกะกุ (六角) ปกครองอยู่และปฏิเสธที่จะให้ทัพของโนะบุนะงะผ่านแคว้นของตน โนะบุนะงะจึงทำสงครามกับตระกูลรกกะกุและสามารถเอาชนะและกำจัดตระกูลรกกะกุออกไปได้ในเวลาอันรวดเร็ว และเดินทัพสามารถเข้ายึดเมืองเกียวโตได้ในฤดูหนาวค.ศ. 1568 ฮิซะฮิเดะและตระกูลมิโยะชิเข้าสวามิภักดิ์ต่อโนะบุนะงะ โนะบุนะงะจึงตั้งให้โยะชิอะกิเป็นโชกุนคนใหม่เพื่อที่จะเป็นหุ่นเชิดของตน จากความดีความชอบในการช่วยเหลือโชกุนโยะชิอะกิในครั้งนี้โนะบุนะงะได้รับข้อเสนอเป็นตำแหน่งในราชสำนักเกียวโตและใน<i data-parsoid='{"dsr":[8088,8098,2,2]}'>บะกุฟุ</i>ซึ่งโนะบุนะงะปฏิเสธไปทั้งหมด และมีความเห็นว่าการเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังที่แท้จริงนั้นสำคัญกว่าตำแหน่งทางพิธีการ
title: โอดะ โนบูนางะ

text: ชาวชิงะรับประทานปลาจากทะเลสาบบิวะมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว อาหารที่มีชื่อเสียงของจังหวัดชิงะคือซูชิปลาไนหมัก () เป็นซูชิแบบดั้งเดิมที่มีกลิ่นฉุน นอกจากนี้ ชิงะยังขึ้นชื่อในเรื่องของเนื้อโอมิ โดยย่านฮิโกเนะเคยมีเนื้อที่ถูกนำไปเป็นอาหารบำรุงสุขภาพของโชกุน
title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะมีพื้นที่ 1 ใน 6 เป็นพื้นที่เกษตรกรรม โดยมีการปลูกข้าวกว่าร้อยละ 90 ของพื้นที่การเกษตรและเป็นสินค้าหลัก นาข้าวมีขนาดค่อนข้างเล็กและสร้างรายได้ค่อนข้างน้อย ชาวนาส่วนใหญ่มักจะอาศัยรายได้จากแหล่งอื่น ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะมีชื่อเสียงในเรื่องของปราสาทต่าง ๆ และทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดเป็นแหล่งปลูกชาเขียวที่มีชื่อเสียง ส่วนทะเลสาบบิวะนั้นก็เป็นแหล่งประมงที่สำคัญของจังหวัด
title: จังหวัดชิงะ

text: จังหวัดชิงะมีพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะซางาวะ (โมริยามะ) พิพิธภัณฑ์ทะเลสาบบิวะ (คูซัตสึ) และพิพิธภัณฑ์มิโฮะ (โคกะ) นอกจากนี้ในเมืองโคกะก็ยังมีบ้านนินจาที่ปัจจุบันรักษาเอาไว้ให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชมอีกด้วย
title: จังหวัดชิงะ

text: อาชิกางะ โยชิฮิเดะ (, 1538 – 28 ตุลาคม 1568) โชกุนคนที่ 14 แห่ง รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ เขามีอำนาจเพียงเล็กน้อยสำหรับไม่กี่เดือนใน ค.ศ. 1568 ระหว่าง ยุคมูโรมาชิ ของญี่ปุ่น เมื่อเขากลายเป็นโชกุนเขาได้เปลี่ยนชื่อเป็น โยชินางะ แต่คนทั่วไปในปัจจุบันรู้จักเขาในชื่อ โยชิฮิเดะ มากกว่า
title: อาชิกางะ โยชิฮิเดะ

text: ตระกูลอะชิกะงะสืบเชื้อสายมาจาก ตระกูลเซวะเง็งจิ () เช่นเดียวกับมินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ปฐมโชกุนแห่งรัฐบาลคะมะกุระ บรรพบุรุษของตระกูลอะชิกะงะตั้งรกรากที่เมืองอะชิกะงะ ในแคว้นชิโมะซึเกะ จังหวัดโทะชิงิในปัจจุบัน 
title: อาชิกางะ ทากาอูจิ

text: ชิซะโตะ โยะโกะตะ เกิดที่โยะโกะฮะมะ จังหวัดคะนะงะวะ เธอได้เป็นมือเซ็ตของโรงเรียนมัธยมปลายชิริสึทะจิบะนะ คะวะซะกิ จากจังหวัดคะนะงะวะ และได้ประสบความสำเร็จในการแข่งขันอินเตอร์ไฮ รอบคัดเลือก
title: ชิซาโตะ โยโกตะ

text: จังหวัดชิงะมีอาณาเขตติดกับจังหวัดฟูกูอิทางทิศเหนือ จังหวัดกิฟุทางทิศตะวันออก จังหวัดมิเอะทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และจังหวัดเกียวโตทางทิศตะวันตก มีทะเลสาบบิวะตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด มีภูเขาฮิระและยอดเขาฮิเอทางทิศตะวันตก ภูเขาอิบูกิทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ภูเขาซูซูกะทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทางทิศเหนือมีสภาพภูมิอากาศหนาวเย็นกว่าทางใต้ที่มีอากาศอบอุ่น
title: จังหวัดชิงะ

text: โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ กำเนิดในปีค.ศ. 1604 ที่ปราสาทเอะโดะ เป็นบุตรชายคนแรกของโทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ และนางโก (Gō, 江 หลานสาวของโอดะ โนะบุนะงะ) มีชื่อว่า ทะเกะชิโยะ (Takechiyo, 竹千代) อันเป็นชื่อบังคับของบุตรชายคนแรกของตระกูลโทะกุงะวะ มีพี่สาวทั้งหมดสี่คน มีน้องชายหนึ่งคนและน้องสาวอีกหนึ่งคน ปีต่อมาในค.ศ. 1605 ปฐมโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่โทะกุงะวะ ฮิเดะตะดะ บิดาของทะเกะชิโยะ ทะเกะชิโยะไม่เป็นที่โปรดปรานของนางโก มารดาของตน จึงถูกปล่อยให้นางคะสุงะ (Kasuga-no-Tsubone, 春日局) แม่นมเป็นผู้ดูแล นางโกได้ชักจูงให้โชกุนฮิเดะทะดะสามีของตนแต่งตั้งโทะกุงะวะ ทาดะนะงะ (Tokugawa Tadanaga, 徳川忠長) บุตรชายคนโปรดของตนเป็นทายาทแทนพี่ชาย แต่"โอโงโช"อิเอะยะซุยังคงยืนกรานที่จะให้อิเอะมิสึสืบทอดตำแหน่งโชกุน ในค.ศ. 1617 ทะเกะชิโยะได้ทำพิธี "เก็นปุกุ"และรับชื่อว่า โทะกุงะวะ อิเอะมิสึ และโชกุนอิเดะทะดะได้แต่งตั้งให้อิเอะมิสึเป็นทายาทอย่างเป็นทางการ
title: โทกูงาวะ อิเอมิตสึ

text: มหาวิทยาลัยชิงะ (ฮิโกเนะและโอตสึ) มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ชิงะ (โอตสึ) มหาวิทยาลัยจังหวัดชิงะ (ฮิโกเนะ) มหาวิทยาลัยศิลปะและการออกแบบเซอัง (โอตสึ) มหาวิทยาลัยเซเซ็ง (ฮิโกเนะ) สถาบันชีววิทยาและเทคโนโลยีชีวภาพนางาฮามะ (นางาฮามะ) มหาวิทยาลัยบิวาโกกากูอิง (ฮิงาชิโอมิ) วิทยาลัยกีฬาบิวาโกเซเก มหาวิทยาลัยริตสึเมกัง (เกียวโตและคูซัตสึ) มหาวิทยาลัยรีวโกกุ (เกียวโตและโอตสึ) วิทยาลัยชิงะ (โอตสึ) วิทยาลัยชิงาบุงเกียว (นางาฮามะ)
title: จังหวัดชิงะ

text: ในยุคกลาง โดยเฉพาะยุคเอโดะนั้น ประชาชนชาวจังหวัดชิงะมีอาชีพค้าขายเป็นหลัก และพ่อค้าโอมิ () ก็มีชื่อเสียงอย่างมาก บริษัทใหญ่หลายๆบริษัทอย่าง นิปปงไลฟ์ อิโตจุ มารูเบนิ ทากาชิมายะ วาโก้ และยันมาร์ก็ถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวชิงะ
title: จังหวัดชิงะ

text: ซางะเป็นหนึ่งในจังหวัดที่เล็กที่สุดในญี่ปุ่น แต่เป็นเวทีสำคัญในประวัติศาสตร์ในสมัยที่กองทัพของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิบุกโจมตีเกาหลีเมื่อปลายศตวรรษที่ 16 ซางะได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นจังหวัดเมื่อปี ค.ศ. 1883 จากการตัดสินใจของรัฐบาลที่จะจัดตั้งให้เป็นจังหวัดของส่วนกลางแทนการแบ่งการปกครองเป็นส่วน ๆ ตามระบบขุนนางแบบเก่า และในที่สุดในปี ค.ศ. 1896 ก็สามารถรวม 8 เมืองและ 7 เขตเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดซางะในปัจจุบัน
title: จังหวัดซางะ

text: จังหวัดชิงะ มีมหาวิทยาลัยชั้นนำอยู่หลายแห่งด้วยกัน ดังนี้
title: จังหวัดชิงะ

text: สถานีรถไฟหลักของชิงะคือ สถานีไมบาระ ทางตอนเหนือของจังหวัด และสถานีโอตสึ ทางตอนใต้ของจังหวัด นักท่องเที่ยสามารถเดินทางไปยังสถานีโอตสึได้จากเกียวโตและโอซากะได้อย่างสะดวกสบายด้วยรถไฟความเร็วสูง
title: จังหวัดชิงะ

text: ปัจจุบันในญี่ปุ่น มักปรากฏเครื่องปั้นดินเผารูปทะนุกิยืนสองขา พุงป่อง สวมหมวกฟาง มือข้างนึงถือขวดเหล้าสาเก และอีกข้างถือถุงเงินที่ยังไม่ได้ใช้ประดับอยู่ตามหน้าร้นเหล้า, ร้านอาหาร, หน้าวัดหรือศาลเจ้า, บ้านเรือนทั่วไป หรือกระทั่งข้างทางถนน นัยว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความโชคดีเหมือนมะเนะกิเนะโกะ ซึ่งรูปปั้นดินเผานี้ชื่อ "ชิงะระกิยะกิ" (信楽焼き) มีแหล่งผลิตเพียงแห่งเดียวเท่านั้น คือ เมืองชิงะระกิ อำเภอโคกะ จังหวัดชิงะ
title: ทะนุกิ

text: ซากะซึ่งอยู่ที่ห้องเคียวโกได้ใช้พลังสร้างภาพลวงตาในปราสาทคนคู่ เมื่อเซย่า ชิริว เฮียวงะ และชุนมาถึงยังปราสาทคนคู่ ทั้ง 4 คนได้วิ่งผ่านปราสาทคนคู่ไปแต่สุดท้ายก็กลับมาอยู่ที่ทางเข้าปราสาทเหมือนเดิม หลังจากนั้น ปราสาทคนคู่ได้แยกออกเป็น 2 ปราสาท พวกเซย่าจึงได้แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม โดยเซย่าไปกับชิริว และชุนไปกับเฮียวงะ โดยเฮียวงะกับชุนได้พบเจมินี่เซนต์ แต่โซ่ของชุนกลับไม่มีปฏิกิริยาต่อเจมินี่เซนต์ที่อยู่เบื้องหน้า และเฮียวงะได้โจมตีเจมินี่เซนต์แต่พลังทั้งหมดก็สะท้อนกลับมาทุกครั้ง ส่วนเซย่าและชิริวก้ได้พบกับเจมินี่เซนต์เช่นกัน แต่เพราะชิริวตาบอดอยู่ เจมินี่เซนต์ซึ่งเป็นภาพลวงตานั้น จึงไม่สามารถหลอกชิริวได้ ดังนั้น ชิริวจึงพาเซย่าออกไปจากปราสาทคนคู่ได้ 
title: เจมินี่ ซากะ

text: จังหวัดชิงะ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคันไซ มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองโอตสึ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 4,017.36 ตารางกิโลเมตร
title: จังหวัดชิงะ

text: เมื่อมีการยกเลิกระบบศักดินาในญี่ปุ่น มณฑลโอมิก็ถูกแบ่งเป็น 8 จังหวัด หลังจากนั้นก็ถูกรวมเข้าเป็นจังหวัดเดียวเป็น<b data-parsoid='{"dsr":[2663,2680,3,3]}'>จังหวัดชิงะ</b>เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1872
title: จังหวัดชิงะ

text: มินาโมโตะ โนะ โยชิกูนิ มีบุตรชายคนที่สอง ชื่อว่า มินาโมโตะ โนะ โยชิยาซุ () โยชิยาซุเดินทางไปตั้งรกรากที่เมืองอาชิกางะ ในแคว้นชิมตสึเกะ ( ปัจจุบันคือจังหวัดโทจิงิ) เป็นบรรพบุรุษของตระกูลอาชิกางะ มินาโมโตะ โนะ โยชิยาซุ มีบุตรชายชื่อว่า อาชิกางะ โยชิกาเนะ () อาชิกางะ โยชิกาเนะ มีบทบาทและมีความดีความชอบต่อโชกุนคนแรก มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ในสงครามเก็มเป () อาชิกางะ โยชิกาเนะ สมรสกับ โฮโจ โทกิโกะ () ซึ่งเป็นบุตรสาวของโฮโจ โทกิมาซะ และเป็นน้องสาวของนางโฮโจ มาซาโกะ เท่ากับว่าอาชิกางะ โยชิกาเนะ เป็นน้องเขยของโชกุนมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ 
title: ตระกูลอาชิกางะ

text: ในช่วงปีหลัง ๆ นี้ ชาวบราซิลได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานและทำงานในโรงงานหลายแห่งในจังหวัดชิงะ นับเป็นประชากรที่มีอัตราส่วนสูงที่สุดในกลุ่มชาวต่างประเทศ คือ ร้อยละ 36 จากการสำรวจเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010[2]
title: จังหวัดชิงะ

text: ชิงะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย แต่ยังถือว่าเป็นรองเพื่อนบ้านอย่างเกียวโตอยู่พอสมควร จังหวัดชิงะมีนักท่องเที่ยวมาเยือนประมาณ 65,000 คนในปี ค.ศ. 2000 ขณะที่ทั้งประเทศมีนักท่องเที่ยวมาเยือน 4 ล้านคน[5]
title: จังหวัดชิงะ

text: พระองค์เป็นหนึ่งในพระราชโอรสทั้ง 7 พระองค์ของสมเด็จพระจักรพรรดิโกะไดโงะพระองค์มีพระชนม์ชีพอยู่ระหว่างช่วงที่มีการแย่งชิงอำนาจกันระว่างราชสำนักฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ ช่วงเวลานี้รู้จักกันในชื่อยุคนันโบะกุ-โช เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโกะไดโงะ ทรงเริ่มต้น การฟื้นอำนาจยุคเค็มมุ, แม้กระนั้นเจ้าชายที่ยังเด็ก,ตามด้วยคิทะบะทะเกะ อะกิอิเอะ, ในปี 1333 เสด็จไป ทะงะโจ ที่ในปัจจุบันคือ อำเภอมิยากิที่ในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของ จังหวัดมัตสุ เพื่อดึงเอาซามูไรทางตะวันออกมาเป็นพวก และทำลายตระกูลโฮโจที่เหลือ อย่างไรก็ตามในปี1335 เนื่องจาก อาซึคางะ ทากาอูจิ ก่อกบฏ จักรพรรดิจึงทรงกลับไปทางตะวันตกรวมทั้ง คิทะบะทะเกะ ชิกาฟุสะ ผู้เป็นบิดาของอกิอิเอะซึ่งรับพระราชโองการให้ไปปราบทากาอูจิ เมื่อทากาอูจิพ่ายแพ้แก่พวกเขาในเคียวโตะในปี1336 พวกเขาก็กลับไปจังหวัดมัตสุอีกครั้ง ในปี1337 เนื่องจาก ทะงะโจ ถูกโจมตี พวกเขาจึงกลับไปทางตะวันตกอีกครั้งหนึ่ง โดยไปที่โยชิโนในขณะที่การรบในสมรภูมิยังไม่มีความเคลื่อนไหว
title: จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ

text: เมื่อเข้าสู่ช่วงทศวรรษที่ 1960 จังหวัดชิงะเริ่มพัฒนาเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม มีโรงงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่มากมาย เช่น ไอบีเอ็มเจแปน แคนนอน ยันมาร์ดีเซล มิตซูบิชิ และโทเรย์ จนเติบโตขึ้นมาเป็นอุตสาหกรรมที่ทำรายได้เป็นอันดับสองของชิงะที่ตัวเลข 44.8 เปอร์เซ็นต์[1] ส่วนอุตสาหกรรมดั้งเดิมอย่างสิ่งทอ เครื่องปั้น ยา และพัดก็ยังมีการผลิตจากจังหวัดนี้อยู่เช่นกัน
title: จังหวัดชิงะ

text: อำเภอกาโม () ตำบลรีวโอ () ตำบลฮิโนะ () อำเภออินูกามิ () ตำบลโคระ () ตำบลทางะ () ตำบลโทโยซาโตะ () อำเภอเอจิ () ตำบลไอโช ()
title: จังหวัดชิงะ

text: ใน ค.ศ. 1455 ผู้ดำรงตำแหน่ง"คันโตคุโบ"คนสุดท้ายคือ อาชิกางะ ชิเงอูจิ () ถูกตระกูลอูเอซูงิ ( ) ซึ่งเป็นคู่แข่งทางการเมือง ขับออกจากเมืองคามากูระ ชิเงอูจิหลบหนีไปยังเมืองโคงะ ( ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดอิบารากิ) ได้รับสมญานามว่า "โคงะคุโบ" () บุตรหลายของชิเงอูจิสืบทอดสมญานาม"โคงะคุโบ"ต่อมา จนกระทั่งเมื่อ"โคงะคุโบ"คนสุดท้ายคือ อาชิกางะ โยชิอูจิ () เสียชีวิตโดยไม่มีบุตรชายใน ค.ศ. 1583 ทำให้ตระกูลอาชิกางะสาขาของภูมิภาคคันโตสิ้นสุดลง อย่างไรก็ตามมีบุตรหลานของอาชิกางะ ชิเงอูจิ ตั้งรกรากที่ปราสาทโอยูมิ ( ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดชิบะ) และเปลี่ยนชื่อตระกูลจากอาชิกางะเป็น คิตสึเรกาวะ () ตระกูลคิตสึเรกาวะเป็นไดเมียวปกครองแคว้นคิตสึเรกาวะไปจนตลอดยุคเอโดะ
title: ตระกูลอาชิกางะ

text: เคโกะ ฮะระ (; ; 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 — ) เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอน เธอเกิดที่คุชิงะทะมะชิ (ปัจจุบันคือมินะมิแอลป์) อำเภอนะกะโกะมะ จังหวัดยะมะนะชิ และมีชื่อเล่นคือ เค (ケイ)
title: เคโกะ ฮะระ

text: นอกจากชิงะจะมีธรรมชาติที่สวยงามแล้ว ยังมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อีกมากมาย โดยในจังหวัดชิงะมีสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติอยู่มากถึง 807 แห่ง สถานที่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือปราสาทฮิโกเนะ ปราสาทสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ ปัจจุบันหอคอยของปราสาทยังได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ส่วนเมืองใกล้ ๆ อย่างนางาฮามะก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ นอกจากนี้ ยังมีศาลเจ้าฮิโยชิและศาลเจ้าทางะที่มีชื่อเสียงอีกเช่นกัน
title: จังหวัดชิงะ

text: ปราสาทฮิโกเนะ () เป็นปราสาทที่สร้างขึ้นในยุคเอโดะที่เมืองฮิโกเนะ จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของจังหวัดชิงะ และเป็นปราสาทหนึ่งใน 12 แห่งของญี่ปุ่นที่ยังคงอนุรักษ์สภาพเดิมเอาไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง และเป็นหนึ่งในสี่ปราสาทของญี่ปุ่นที่เป็นมรดกแห่งชาติ
title: ปราสาทฮิโกเนะ

text: ทางหลวงหมายเลข 1 นั้นเชื่อมโตเกียวกับเมืองหลักของจังหวัดที่สำคัญ ได้แก่ โยะโกะฮะมะ (จังหวัดคะนะงะวะ), ชิซุโอะกะ, นะโงะยะ (จังหวัดไอชิ), โอสึ (จังหวัดชิงะ), เกียวโต และโอซะกะ
title: ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 1