คำถาม: ซาดีก ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ประเทศอะไร?

text: วอลแตร์เริ่มเขียนงานชิ้นนี้ในปี พ.ศ. 2288 โดยเริ่มแรกใช้ชื่อว่า “เม็มนง” และตีพิมพ์ครั้งแรกที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ เพราะเรื่องนี้ไม่สามารถตีพิมพ์ในประเทศฝรั่งเศสได้ เนื่องจากมี เนื้อหาที่เสียดสีสังคมชั้นสูงคือชนชั้นพระและขุนนาง แม้จะเป็นการสมมติเรื่องว่าเกิดในตะวันออกก็ตาม
title: ซาดีก

text: อีก 2 ปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2290 "เม็มนง ซาดีก" เริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นในประเทศฝรั่งเศส และในปี พ.ศ. 2291 "ซาดีก หรือ ชะตาลิขิต" (Zadig ou la destinée) ก็ได้ออกเผยแพร่ต่อหน้าสาธารณชน โดย ตอนแรกวอลแตร์ไม่ยอมรับว่าเป็นผู้แต่ง แต่หลังจากที่ซาดีกประสบความสำเร็จ เขาจึงยอมรับว่าเป็นผู้แต่ง ภายหลังในปี พ.ศ. 2295 - พ.ศ. 2299 วอลแตร์ได้เขียนเพิ่มขึ้นอีก 2 บท คือการเต้นรำและนัยน์ตาสีฟ้า ซึ่งสองบทหลังนี้ตอนแรกไม่ได้นำมารวมกับเรื่องซาดีก เนื่องจากโครงสร้างเรื่องที่มีอยู่ 19 บทนี่ดีอยู่แล้ว แต่ภายหลังจากที่วอลแตร์ได้เสียชีวิตแล้ว สองบทหลังนี่ก็ได้ถูกนำมาเผยแพร่ต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2328
title: ซาดีก

text: เมไจ อาละดินผจญภัย หรือ เมไจ () เขียนและวาดภาพประกอบโดย ชิโนบุ โอตากะ ลงในนิตยสารโชเน็งซันเดย์ รายสัปดาห์ เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ปัจจุบันตีพิมพ์แบบรวมเล่มแล้ว 37 เล่มในญี่ปุ่น(จบแล้ว) และในประเทศไทย ตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 36 โดยบริษัทิสยามอินเตอร์คอมมิกเป็นผู้ถือสิทธิ์ในการตีพิมพ์ และในแบบการ์ตูนอนิเมะชั่น เริ่มฉายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2555และในในประเทศไทย ฉบับอนิเมะ มี บริษัท เวิร์คพอยท์ จำกัด(มหาชน) เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การเผยแพร่ และ เป็นผู้จัดจำหน่ายสื่อบันทึก DVD และ VCD
title: เมไจ อาละดินผจญภัย

text: การ์ดแค๊ปเตอร์ซากุระภาคหนังสือการ์ตูน วาดโดยนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น แคลมป์ มีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 12 เล่ม ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ จัดพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 แบบปกในธรรมดา และยังมีภาคแอนิเมชัน อีกด้วย ในประเทศญี่ปุ่นลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ จัดพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 พิมพ์ทั้งหมด 12 เล่มจบ ปกใน รูป เคโระจัง และยังมีของแถม เป็นโคลว์การ์ด และซากุระการ์ด รูปตัวละคร, รูป Pin Up และโฆษณาข่าวสารของ CLAMP อีกด้วย
title: ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์

text: สำหรับการจัดพิมพ์ในประเทศไทยช่วงแรกๆ ไม่ค่อยแน่ชัดนักในเรื่องของลิขสิทธิ์ ครั้งแรกจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มิตรไมตรีใช้ชื่อว่า "หน้ากากแก้ว" ตีพิมพ์เล่ม 1-4 เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2523-2524 หลังจากนั้นเปลี่ยนมาจัดพิมพ์โดย วิบูลย์กิจ ใช้ชื่อว่า "นักรักโลกมายา" มีประมาณ 56 เล่ม (ยังไม่จบ) และต่อมาก็เป็น สยามอินเตอร์คอมิกส์ ที่ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย โดยได้มีการตีพิมพ์มาแล้วถึง 3 ครั้ง ซึ่งในครั้งที่ 2 นี่เอง ที่ได้เปลี่ยนชื่อ "นักรักโลกมายา" มาเป็น "หน้ากากแก้ว" เพื่อให้ตรงกับความหมายในภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น ซึ่งล่าสุดตีพิมพ์ถึงฉบับที่ 49 ส่วนฉบับที่ 50 ที่มีกำหนดการจะวางขายที่ญี่ปุ่น ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 นั้น ทางซุสุเอะ มิอุจิ ก็แจ้งเลื่อนการวางออกไปอีก โดยยังไม่มีประกาศวันวางใหม่ที่แน่นอนออกมาในขณะนี้ ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม ปีเดียวกัน มิอุจิได้ให้สัมภาษณ์ว่าเธออยู่ในช่วงใกล้ตอนจบของการ์ตูนเรื่องนี้แล้ว
title: หน้ากากแก้ว

text: การตีพิมพ์ครั้งแรกของไทม์ลีโดยหนังสือการ์ตูน "มาร์เวลคอมิกส์" ฉบับที่ 1 (ตุลาคม 1939) รวมทั้งการปรากฏตัวครั้งแรกของซุเปอร์ฮีโรแอนดรอยด์ของคาร์ล บูร์กอส ชื่อฮิวแมนทอร์ช และการปรากฏตัวครั้งแรกของแอนตีฮีโรของบิลล์ อีเวอเรตต์ชื่อ กะลาสีนามอร์ ประสบความสำเร็จที่ดี และพิมพ์ครั้งที่สองต่อมาขายต่อเดือนรวมเกือบ 900,000 เล่ม ในขณะที่เนื้อหาของมันมาจากบรรจุด้านนอกของ บริษัท ฟันนีส์ ไทม์ลีในปีต่อไปมีพนักงานของตัวเอง
title: มาร์เวลคอมิกส์

text: ในประเทศไทย คินดะอิจิยอดนักสืบ ตีพิมพ์โดยบลิส พับลิชชิ่ง ในหมวดหมู่ J-Suspense ตีพิมพ์ครั้งแรกเล่มที่ 1 คือฆาตกรรมในตระกูลอินุงามิ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 แปลบทประพันธุ์จากภาษาญี่ปุ่นต้นฉบับเป็นภาษาไทยโดยเสวนีย์ นวรัตน์จำรุญ, ชมนาด ศีติสาร, บุษบา บรรจงมณี และรัตน์จิต ทองเปรม ปัจจุบันคินดะอิจิยอดนักสืบ ตีพิมพ์มาจนถึงเล่มที่ 32 ซึ่งถือว่าพิมพ์จนจบแล้ว (โดยบางเล่ม จะรวมคดีสั้นๆเข้าไปด้วย) สำหรับรายชื่อเล่มที่ตีพิมพ์ในประเทศไทยแล้ว มีดังนี้
title: คินดะอิจิยอดนักสืบ

text: "เกมล่าชีวิต" วางจำหน่ายในรูปแบบปกแข็งครั้งแรกในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2008 ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สกอแลสติก ออกแบบปกโดยทิม โอ'ไบรอัน และต่อมาก็ได้มีการวางจำหน่ายในฉบับปกอ่อน รวมไปถึงหนังสือเสียงและหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ นับถึงปี ค.ศ. 2012 เกมล่าชีวิตมียอดขายกว่า 17.5 ล้านเล่มทั่วโลก ถูกแปลเป็นภาษาต่างประเทศ 26 ภาษา และได้มีการขายลิขสิทธิ์การตีพิมพ์ไปใน 38 ประเทศ หนังสือเล่มนี้ถือเป็นหนังสือเล่มแรกของไตรภาค"เกมล่าชีวิต" ซึ่งมีภาคต่อตามมาคือ "ปีกแห่งไฟ" และ "ม็อกกิ้งเจย์"  ส่วนฉบับภาพยนตร์ดัดแปลงนั้นได้มีการออกฉายในปี ค.ศ. 2012 กำกับการแสดงโดยแกรี รอสส์ ซึ่งคอลลินส์ได้มีส่วนร่วมกับภาพยนตร์ทั้งในฐานะผู้เขียนบทและผู้อำนวยการสร้างร่วม
title: เกมล่าชีวิต

text: ลาสต์ แฟนตาซีเผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บเด็กดี.คอม ในปี 2545 โดยเผยแพร่อยู่ประมาณ 3 ปี เป็นจำนวน 109 ตอน จากนั้นจึงตีพิมพ์รวมเล่มกับสำนักพิมพ์กู๊ดเมอร์นิ่งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 ภายใต้ชื่อ "Last Fantasy" พิมพ์ครั้งแรก โดยเป็นการยื่นขอตีพิมพ์จากทางสำนักพิมพ์ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2549 Last Fantasy เล่มที่ 7 ภาค การเดินทางอันยาวไกลถึงการสิ้นสุดแล้ว สำนักพิมพ์กู๊ดมอร์นิ่งได้ถูกตีพิมพ์ออกมา โดยสำนักพิมพ์ได้แจ้งว่าเป็นบทอวสานไว้บนหน้าปก ในตอนท้ายเล่ม มีการชี้แจงเหตุผลที่จำเป็นต้องจบในเล่มที่ 7 ซึ่งจริงๆแล้ววางแผนไว้ว่าจะมีทั้งหมด 15 เล่ม และมีการแจ้งในส่วน "จากใจสำนักพิมพ์" ว่า บ.ก.บริหาร เขียนต่ออีก 100 กว่าหน้า เพื่อให้จบโดยความยินยอมของนักเขียน และมีการประกาศสิทธิ์โดยชอบธรรมของ ลาสต์ แฟนตาซี ทั้งหมด 15 เล่ม เป็นของสำนักพิมพ์กู๊ดมอร์นิ่งภายใน 5 ปีนับจากนี้
title: เดอะ ลาสต์ แฟนตาซี

text: "เบลนเดอร์" ตีพิมพ์โดยบริษัทเดนนิสพับบลิชชิง นิตยสารเริ่มออกจำหน่ายใน ค.ศ. 1994 ในรูปซีดีรอมครั้งแรก ริเริ่มโดยเจสัน เพียร์สัน เดวิด เชร์รี และเรจินา โจเซฟ ผ่านเฟลิกซ์เดนนิส หรือเดนนิสพับบลิชชิง สหราชอาณาจักร ตีพิมพ์นิตยสารซีดี 15 ฉบับ และเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ใน ค.ศ. 1997 นิตยสารตีพิมพ์ในรูปหนังสืออีกครั้งใน ค.ศ. 1999 จนถึงปัจจุบัน ซีดีรอมของเบลนเดอร์แสดงให้เห็นรูปแบบสิ่งพิมพ์ในรูปดิจิตอลยุคแรก รวมถึงการโฆษณาในรูปดิจิตอลครั้งแรกเช่นกัน
title: เบลนเดอร์ (นิตยสาร)

text: ซาดีก () หรือ ซาดีกูลาแด็สตีเน () หรือ ชะตาลิขิต เป็นนวนิยายเชิงปรัชญาซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของวอลแตร์ ผลงานชิ้นนี้มีชื่อเสียงมากพอกับนวนิยายปรัชญาเรื่องอื่น ๆ แห่งยุค วอลแตร์ได้อาศัยจินตนาการจากนวนิยายตะวันออก ทั้งนี้เพื่อง่ายต่อการเสียดสีและวิจารณ์สังคมฝรั่งเศสสมัยนั้น ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่า นวนิยายปรัชญาเรื่องซาดีกนี้เขาได้แรงบันดาลใจจากชะตาชีวิตที่ผกผันของเขาในราชสำนักระหว่างปี พ.ศ. 2286 - 2290 ที่เกิดจากประสบการณ์อันขมขื่นของวอลแตร์ในราชสำนักแวร์ซาย (Versailles) ก็คงไม่ผิด เนื่องจากในเรื่องนี้วอลแตร์ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ของตัวเองผ่านตัวละครเอกของเรื่อง ซึ่งก็คือ ซาดีก
title: ซาดีก