คำถาม: เกาะหลีเปะอยู่ในจังหวัดอะไร?

text: เกาะหลีเป๊ะ หรือ เกาะลีเป๊ะ[1] เป็นเกาะกลางทะเลอยู่ในเขตจังหวัดสตูล อยู่ทางตอนใต้ของเกาะอาดัง ห่างจากแผ่นดินของจังหวัดสตูล 85 กิโลเมตร นอกเขตอำนาจการควบคุมของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะตะรุเตาในจังหวัดสตูล เป็นชายหาดบนเกาะที่อุดมไปด้วยท้องทะเลที่สดใสสะอาด สวยงาม เป็นเกาะที่เงียบสงบ และมีน้ำที่ตื้นเขิน จุดเด่นของทางเกาะหลีเป๊ะ คือ ความเป็นธรรมชาติของปะการังรายล้อมรอบเกาะ มีเวิ้งอ่าวที่สวยงาม หาดทรายละเอียดนิ่มนวลขาวเหมือนแป้ง เกาะหลีเป๊ะ มีชายหาดที่สำคัญ ๆ อยู่ 4 หาด ได้แก่
title: เกาะหลีเป๊ะ

text: ภาษาทซัต หรือภาษาอุตซัต ภาษาฮุยฮุย ภาษาฮุย หรือภาษาจามไหหนาน เป็นภาษาที่ใช้พูดบนเกาะไหหลำ ประเทศจีน โดยชาวอุตซุล อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน สาขามาลาโย-โพลีเนเซีย ใกล้เคียงกับภาษาจาม ที่ใช้พูดในเวียดนามปัจจุบัน ภาษานี้เป็นภาษาเดียวในสาขามาลาโย-โพลีเนเซียที่มีเสียงวรรณยุกต์ ซึ่งน่าจะเป็นผลจากการติดต่อกับผู้พูดภาษาจีนและภาษาไหลหรือหลีในเกาะไหหลำ
title: ภาษาทซัต

text: สภาพของเกาะอาดังมีความสงบ สะอาด และเป็นสถานที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะตะรุเตา บนเกาะไม่มีที่พักของเอกชนให้บริการ จะมีก็แต่บ้านพักของหน่วยพิทักษ์อุทยานฯ และจุดให้กางเต็นท์ ผู้ที่จะมาท่องเที่ยวจึงมักจะไปพักค้างแรมบนเกาะหลีเป๊ะที่อยู่ใกล้เคียงกันมากกว่า
title: เกาะอาดัง

text: เกิด ณ บ้านเลขที่ 650-652 ถนนพหลโยธิน หมู่ที่ 1 ตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรของ นายเล็กจิว แซ่ฉั่ว ชาวจีนแต้จิ๋ว อพยพขึ้นไปอยู่เมืองพาน ล้านนาตั้งแต่อายุ 12 ขวบ ก่อนสยามจะเปลี่ยนแปลงการปกครอง กับ นางซูเถียม แซ่อึ้ง ชาวจีนแคะ อพยพขึ้นไปอยู่กับญาติที่เมืองงาว ล้านนา บิดามารดาเปิดร้านค้า ชื่อ หลี หลี ทำการค้าขายสินค้าทั่วไป แล้วขยายกิจการขายเฉพาะ วัสดุอุปกรณ์การก่อสร้าง และสังฆภัณฑ์
title: ประเดิม ดำรงเจริญ

text: ภาษาเจียมาว () เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไหลในตระกูลภาษาไท-กะได พูดโดยชาวหลี ในปี 1987 มีผู้พูดทั้งหมด 52,300 คน มีการพูดในทางตอนใต้ของเกาะไหหลำ
title: ภาษาเจียมาว

text: ทะเลทางเหนือ ถือว่าเป็นทะเลที่มีเทคโนโลยีกับความเจริญมากที่สุด
เกาะที่เคยเป็นฐานของดองกี้โฮเต้แฟมิลี่
ดินแดนสีขาวที่เคยเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจมากที่สุดในNB ที่นำเอาตะกั่วอำพันมาทำเป็นสิ่งของเครื่องใช้ แต่ว่ามันมีพิษ รัฐบาลโลกปล่อยข่าวว่าเป็นโรคติดต่อ จนเกิดสงครามมาร้อยปี
เกาะที่เป็นฐานของกลุ่มโจรสลัดบาร์เรลล์
เกาะที่โจรสลัดทำการซื้อขายผลโอเปะ โอเปะกับทหารเรือ
เกาะที่เป็นบ้านเกิดของซาจิกับเพนกวิน กับเป็นจุดเริ่มต้นที่ลอว์ก่อตั้งกลุ่มโจรสลัด
เกาะที่มีความเจริญรุ่งเรืองบ้านเกิดของพวกเบลามี
บ้านเกิดของตระกูลมองบลัง
title: รายชื่อตัวละครในวันพีซ

text: เกาะอาดัง เป็นเกาะกลางทะเลอันดามัน ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลตะรุเตา อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เป็นเกาะที่มีความใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเกาะตะรุเตา อันเป็นส่วนหนึ่งในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะตะรุเตาหรืออุทยานแห่งชาติตะรุเตา อยู่ใกล้กับเกาะหลีเป๊ะหรือเกาะลีเป๊ะ มีความยาว 6 กิโลเมตร และกว้าง 5 กิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะคือ 690 เมตร
title: เกาะอาดัง

text: พระสังฆราชหัวหน้านักบวชประจำเกาะ มีหลานชายคือคอนสแตนติโนส ซึ่งก็หลงรักเจ้าหญิงอันโดรเมดาอยู่เช่นกัน เห็นได้ทีก็คบคิดกันกับเต๊กหลีทำอุบายให้พลเมืองเชื่อว่า เต๊กหลีเป็น ผีทะเล ผู้แทนของพระสมุทรที่มาทวงส่วย เพราะครบรอบร้อยปีแล้ว และเจ้าหญิงอันโดรเมดาจะต้องเป็นหญิงสาวที่จะต้องไปวิวาห์กับพระสมุทร หรือกับผู้ที่พระสมุทรให้มาเป็นตัวแทน โดยตกลงกันว่า พอถึงตอนทำพิธีส่งตัวเจ้าสาวพระสมุทร เต๊กหลีในฐานะผีทะเล ก็จะออกมาชี้ตัวคอนสแตนติโน้สให้เป็นผู้แทนพระสมุทร และกษัตริย์มิดัสก็จะต้องให้พระราชธิดาแต่งงานกับผู้แทนพระสมุทร
title: วิวาห์พระสมุทร

text: วิหคขึ้นเปรียบมวยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2482 ในงานวัดที่อำเภอโนนไทย คู่ชกในวันนั้นเป็นครูมวยชื่อครูชุ่ม เลือดโนนไทย วิหคสู้เต็มที่ ผลปรากฏว่าเสมอกัน วิหคได้ตระเวนเปรียบมวยไปทั่วจังหวัดนครราชสีมา จนกระทั่งเทียมหลี กรองกาญจน์ คหบดีเจ้าของค่ายเทียมกำแหง จนเขาเข้ามาอยู่ในสังกัด ตั้งแต่นั้นมาเขาจึงใช้ชื่อว่าวิหค เทียมกำแหง เมื่อวิหคมีชื่อเสียงในต่างจังหวัดจนหาตัวจับยาก เทียมหลีจึงส่งเขามาชกในกรุงเทพฯ ในยุคนั้นยังไม่มีการสร้างเวทีราชดำเนิน เขาขึ้นชกครั้งแรกที่โรงละครศรีอยุธยา ชนะน็อค อินทร์ สังขวิฑูร ยก 3 และขึ้นชกกับนักมวยมีชื่ออีกหลายคน เช่น สหะ สิงหเดช ที่ชกกันอีกถึงสามครั้ง 
title: วิหค เทียมกำแหง

text: พระแม่เปะริยาจจิ (; ) เป็นเทวนารี ในศาสนาฮินดู เป็นเทวีท้องถิ่นที่มีต้นกำเนิดจากอินเดียภาคใต้ ในรัฐทมิฬนาฑูทรงมีลักษณะความสัมพันธ์คล้ายคลึงกับพระแม่กาลีและพระแม่สัษสีเทวีเป็นผู้ดูแลเด็กและมีความเกี่ยวข้องกับการคลอดบุตรและการตั้งครรภ์ พระเปะริยาจจิทรงเป็นที่รู้จักและนิยมบูชาของชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดูในประเทศสิงคโปร์ และประเทศมาเลเซีย สำหรับในประเทศไทยมีการประดิษฐานเทวรูปพระเปะริยาจจิในวัดพระศรีมหาอุมาเทวีในฝั่งเทพพื้นเมืองท้องถิ่นของอินเดียใต้
title: พระแม่เปะริยาจจิ

text: อะนิเมะนี้ประกอบด้วยตอนทั้งสิ้นยี่สิบหกตอน สิบสามตอนแรกใช้เพลงเปิดชื่อ "ฮะนะโนะอิโระ" (Hana no Iro) วงนะโนะ.ริเปะ (nano.RIPE) ร้อง และใช้เพลงปิดชื่อ "เฮซี" (Hazy) วงสเฟียร์ (Sphere) ร้อง ครั้นตอนที่สิบสี่สืบไปใช้เพลงเปิดชื่อ "โอะโมะกะเงะวาร์ป" (Omokage Wāpu) วงนะโนะ.ริเปะร้อง และใช้เพลงปิดชื่อ "ฮะนะซะกุอิโระฮะ" วงแคล็มบน (Clammbon) ร้อง
title: รายชื่อตอนในสาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย

text: นางรัจนา พวงประยงค์ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2484 ณ บ้านถนนข้าวสาร อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร (ปัจจุบัน คือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร) เป็นธิดาของนายหลี และนางสมพล พวงประยงค์ นายหลีผู้เป็นบิดาเคยเป็นคนละครสมัยเก่ามาก่อน ส่วนมารดาของนางรัจนา พวงประยงค์ นั้น เคยหัดละครอยู่กับ นางมัลลี คงประภัศร์ (ครูหมัน) แต่เนื่องจากไม่สนใจอย่างจริงจัง และไม่ชอบเรื่องนาฏศิลป์ จึงไม่ได้เป็นนักแสดง
title: รัจนา พวงประยงค์

text: มติมหาเถรสมาคม ครั้งที่ 14/2560 มติที่ 344/2560 เมื่อวันที่ 30 เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ได้พิจารณาอนุมัติให้วัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว ตำบลสันปูเลย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ได้จัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 19 (โดยมติมหาเถรสมาคม) ตามความในข้อ ๙ แห่งระเบียบมหาเถรสมาคม ว่าด้วยสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด พ.ศ. ๒๕๕๘  
title: วัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว

text: ซาลาเปาทับหลี เป็นชื่อแฟรนไชส์ซาลาเปา เป็นส่วนหนึ่งของโครงการสินค้าจากโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ ของ บ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง 
title: ซาลาเปาทับหลี

text: เช่นเดียวกับมิกซ์มาตรฐานแและมิกซ์ญี่ปุ่น คำศัพท์ที่ใช้ร้องจะมีความหมายเหมือนกัน แต่จะแปลเป็นภาษาไอนุแทน ท่อนแรกของมิกซ์นี้เหมือนกับมิกซ์ญี่ปุ่น นั่นคือ "อา... โม อิตโชะ อิกุโซ" ตามด้วย "ชาเปะ อาเปะ คาระ คินะ ราระ ทุซึเกะ เมียวฮนทุซึเกะ" (チャペ, アペ, カラ, キナ, ララ, トゥスケ, ミョーホントゥスケ "Chape, Ape, Kara, Kina, Rara, Tusuke, Myoohontusuke")
title: การยิงมิกซ์

text: หลี (ภาษาจีน:黎;พินอิน:Lì) หรือ ไหล เป็นชื่อของกลุ่มชนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่แถบเกาะไหหลำ ประเทศจีน ส่วนใหญ่จะถือสัญชาติจีน มีจำนวนประชากรประมาณ 1 ล้านคน และนับถือลัทธิภูติผีวิญญาณ มีภาษาใกล้เคียงกับภาษาไทย แต่เรียกว่าภาษาไหล ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษาไหล ตระกูลภาษาไท-กะได ชาวหลีปรากฏในประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์สุย รู้จักกันในชื่อ Liliao (ลิเหลียว)
title: หลี

text: สุรพล โทณะวณิก เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของขุนประทนต์คดี (หลี โทณะวณิก) และนางน้อย โทณะวณิก บิดามารดาเสียชีวิตหมดตั้งแต่อายุเพียง 6 ปี จึงกลายเป็นเด็กเร่ร่อนจนอายุ 13 ปี ได้ติดตามพระครูคุณรสศิริขันธ์ เจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ ไปอยู่ที่จังหวัดสุรินทร์จนเรียนจบชั้น ม.3 แล้วย้ายไปอยู่จังหวัดนครราชสีมา ก่อนจะย้ายกลับมากรุงเทพ
title: สุรพล โทณะวณิก

text: วัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ได้ให้การอบรมสั่งสอนการปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐาน และส่งเสริมให้พุทธศาสนิกชนได้ปฏิบัติธรรมตามแนวสติปัฏฐาน 4 เพื่อถึงธรรมกายของพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นที่รู้จักในผู้ปฏิบัติธรรมนี้ว่า “วิชชาธรรมกาย” และโดยได้ยึดหลักคำสอนของพระเดชพระคุณ หลวงพ่อวัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) และพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระราชพรหมเถร วิ. อดีตรองเจ้าอาวาสและอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนาธุระ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ตลอดถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อพระเทพญาณมงคล วิ. (เสริมชัย ชยมงฺคโล) เจ้าอาวาสวัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม เจ้าสำนักและอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนา สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดราชบุรี ประธานศูนย์ประสานงานสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดแห่งประเทศไทย (ศปท.) 
title: วัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว

text: พ.ศ. 1552-1768 ราชวงศ์หลี--หลี กง อ่วนมีอำนาจในราชสำนักฮวาลือ เมื่อขึ้นครองราชย์ ทรงย้ายเมืองหลวงไปที่ ทังลอง (ฮานอย) ทรงสร้างวัดขึ้น 150 แห่ง ในปี 1070 นำระบบการสอบจอหงวนมาใช้ ก่อตั้งมหาวิทยาลัยวันเหมียว ให้ความรู้เกี่ยวกับวรรณคดีขงจื้อ เพื่อสอบเข้ารับราชการในระบบจอหงวน แต่ขุนนางยังมีจำนวนน้อย ส่วนหนึ่งเป็นเชื้อสายผู้มีอิทธิพลในหัวเมือง ต่อมาทรงพระนามว่า หลีไถโต๋ สมัยหลีเป็นสมัยที่พระพุทธศาสนามีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองและสังคมมาก ที่ปรึกษาราชการในบางสมัยเป็นพระสงฆ์ จักรพรรดิราชวงศ์หลีช่วงหลังสร้างวัดขนาดใหญ่ขึ้นหลายแห่ง และสละราชสมบัติออกผนวช เป็นสาเหตุให้การบริหารราชการเริ่มตกอยู่ในอำนาจของเครือญาติพระชายามาจากตระกูลที่มั่งคั่งในหัวเมือง ผู้ปกครององค์สุดท้ายเป็นเด็กหญิงที่ได้รับการตั้งเป็นจักรพรรดินี พระนามว่าหลีเจี่ยว การบริหารราชการตกอยู่ในอำนาจของญาติวงศ์พระชนนีซึ่งเป็นขุนศึกมีกองกำลังทหารอยู่ในมือ เช่นเจิ่นถูโดะ ซึ่งก่อรัฐประหารยึดอำนาจจากราชวงศ์หลีในที่สุด
title: ประเทศเวียดนาม

text: เติ้งชุ่ยเหวินนั้นมีเพื่อนสนิททั้งในและนอกวงการอยู่หลายคน ไม่ว่าจะเป็นหลอฮุ่ยเจียนผู้ล่วงลับ จางเข่ออี้ หลีเย่าเสียง หวง ชิวเซิน หวงเหว่ยเหวิน นักแต่งเพลงอันดับต้นๆของเกาะฮ่องกง ตลอดจน Sammi Cheng เจิงซิวเหวิน เจ้าของฉายาราชินีเพลงป๊อบกวางตุ้ง แต่ดูเหมือนว่าการใช้ชีวิตในระยะหลังนี้ จะทำให้เธอมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเพื่อนชาวคริสเตียนและสมาชิกในมูลนิธิมากกว่า
title: เติ้ง ชุ่ยเหวิน

text: ซึ่งคำว่า "ทับ" น่าจะมาจากคำว่า "ที่ประทับ" ตรงกับภาษาถิ่นใต้ที่ค้นหาของป่าทำเป็นที่พักชั่วคราวในป่า เพื่อรวบรวมของป่าที่หาได้หุงหาอาหารและพักแรมคืนเรียกว่า "สร้างทับ" ส่วนคำว่า "หลี" น่าจะมาจากชื่อของ คุณหลี สุริยวงศ์ ที่เป็นผู้สร้างพลับพลาที่ประทับแรมในครั้งนั้น โดยสะสมทรัพย์ให้พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี สมุหเทศาบาล ผู้สำเร็จราชการ จังหวัดภูเก็ต สร้าง เพื่อรับเสด็จ รัชกาลที่ 6
title: บ้านทับหลี

text: วันหึ่งลอว์จึงนับถือตน(เพราะแอบฟังว่าตนสงสารลอว์) รู้เรื่องการซื้อขายผลโอเปะ โอเปะที่รัฐบาลโลกอยู่เบื้องหลัง จึงแจ้งเซนโงคุ แต่ลอว์อาการทรุด จึงรีบเดินทาง ได้ฟังความจริงเรื่องเฟรแวนซ์ พอตนชิงผลโอเปะ โอเปะให้ลอว์กินสำเร็จ แต่ก็สาหัส จึงให้ลอว์ส่งจดหมายให้ทหารเรือ แต่ลอว์ดันส่งให้เวอร์โก้ จนเวอร์โก้จับได้จึงทำร้ายทั้งคู่ เมื่อโดฟลามิงโก้ใช้กรงนก ตนถ่วงเวลาช่วยลอว์จนถูกโดฟลามิงโก้ฆ่าตาย แต่ก่อนตายสร้างโซนใบ้ให้ลอว์หนีเท่าที่ทำได้
title: รายชื่อตัวละครในวันพีซ

text: ตอนอายุ 10 ปี ครอบครัวกับเพื่อนถูกฆ่าหมด ตนคือคนเดียวที่รอดตาย เสียใจจนเป็นบ้าคิดอยากฆ่าคนเท่านั้น จึงไปเข้าร่วมกับโดฟลามิงโก้ ถูกโคราซอนทำร้ายสารพัด พอตนเอาคืน โคราซอนก็ปกป้อง ตนรับการฝึกเป็นโจรสลัด 2 ปีผ่านไป พอโคราซอนรู้ว่าตนคือพวก D ฟังเรื่อง D กับเวอร์โก้ ตนคิดแฉแต่ไม่ทำ จึงถูกโคราซอนพาไปหาหมอทั่วNB แต่ถูกหมอรังเกียจจนเสียใจ โคราซอนโกรธพังโรงพยาบาล ตลอด 6 เดือน กับแอบฟังจนรู้ว่าโคราซอนสงสารตน พอทราบเรื่องผลโอเปะ โอเปะ อาการทรุดจึงเล่าเรื่องอดีต พอกินผลปีศาจสำเร็จ ก็ทำหน้าที่ส่งข้อมูลดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ให้ทหารเรือ แต่ดันเอาไปให้เวอร์โก้ จนถูกทำร้าย ตอนกรงนก โคราซอนสละชีวิตถ่วงเวลาให้ตนหนี กับสร้างกลุ่มนับแต่นั้น
title: รายชื่อตัวละครในวันพีซ

text: ชาวหลีแบ่งออกเป็น 5 กลุ่มใหญ่ ซึ่งทั้งหมดพูดภาษาไหล ส่วนใหญ่นับถือศาสนาดั้งเดิม และส่วนใหญ่อาศัยอยู่บนเกาะไหหลำ ประเทศจีน ได้แก่
title: หลี

text: =ประวัติ=
สุไหงโก-ลก เดิมเป็นป่าดงดิบรกร้างว่างเปล่าในตำบลปูโยะ อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส ความเป็นป่าทึบทำให้ชาวบ้านเรียกว่าป่าจันตุหลี หมายความว่าทึบจนเรียกไม่ได้ยิน เหมือนหูหนวก เมื่อเริ่มมีผู้เข้ามาหักร้างถางพง จากชื่อป่าจันตุหลีเปลี่ยนเป็นสุไหงโก-ลก (Sungai Kolok) เป็นภาษามาลายู มาจากคำว่า (Sungai) แม่น้ำ ลำคลอง และคำว่า โก-ลก (kolok) แปลว่า คดเคี้ยว ถ้าเป็นคำนามหมายถึง มีดพร้า ที่คนพื้นเมืองนิยมใช้ เมื่อนำคำว่าสุไหงรวมกับโก-ลก หมายถึง แม่น้ำที่คดเคี้ยว คงเรียกชื่อเมืองตามแม่น้ำที่ไหลผ่านพื้นที่ ปัจจุบันแม่น้ำสายนี้เป็นเส้นกั้นพรมแดนประเทศไทยกับรัฐกลันตันประเทศมาเลเซีย
title: เทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก

text: นอกจากนี้แล้ว กุ้งมังกรยังมีชื่อเรียกบนเกาะหลีเป๊ะว่า "กุ้งการัง"
title: กุ้งมังกร

text: วัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว เดิมชื่อ “วัดสะหลีเวียงแก้ว” สันนิฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2280 และได้รกร้างไป โดยได้มีเริ่มการบูรณะและสร้างเสนาสนะขึ้นมาใหม่โดยปรากฏในทะเบียนรายชื่อวัดของจังหวัดเชียงใหม่ และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 1 เดือน ตุลาคม พ.ศ. 2344 และมีชื่อวัดใหม่ว่า “วัดสันปูเลย” โดยตั้งอยู่บ้านสันปูเลย เลขที่ 66 หมู่ที่ 1 บ้านสันปูเลย ตำบลสันปูเลย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  ในบริเวณวัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว มีเนื้อที่ 12 ไร่ เศษฯ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ มูลนิธิพระครูบาน้อย เขมปัญโญ "เพื่อสงเคราะห์เลี้ยงเด็กกำพร้าผู้ยากไร้และการสาธารณสงเคราะห์" และ สมาคมศิษย์วัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ 
title: วัดสันปูเลยสะหลีเวียงแก้ว

text: อนิเมะสิบสามตอนแรกใช้เพลงเปิดชื่อ "ฮะนะโนะอิโระ" (; ดอกไม้หลากสี) วงนะโนะ.ริเปะ (nano.RIPE) ร้อง และใช้เพลงปิดชื่อ "เฮซี" (Hazy; พร่ามัว) วงสเฟียร์ (Sphere) ร้อง ครั้นตอนที่สิบสี่สืบไปใช้เพลงเปิดชื่อ "โอะโมะกะเงะวาร์ป" (; "ตะกอนแห่งร่องรอย") วงนะโนะ.ริเปะร้อง และใช้เพลงปิดชื่อ "ฮะนะซะกุอิโระฮะ" วงแคล็มบน (Clammbon) ร้อง[14]
title: สาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย

text: พอใกล้ถึงเวลาที่จะต้องทำพิธีส่งเจ้าสาวให้พระสมุทร ชาวเกาะก็เริ่มแตกตื่น บังเอิญมีเรือรบอ๊อกฟอร์ดจากประเทศอังกฤษมาจอดเทียบท่า เรือนี้มีนายนาวาเอก เอดเวิด ไลอ้อน เป็นผู้บังคับการ และมีเจ๊กบ๋อยประจำเรือไว้หางเปียยาว ชื่อเต๊กหลี ติดมากับเรือด้วย พอเต๊กหลีขึ้นไปบนท่า ชาวเมืองไม่มีใครเคยเห็นคนจีนมาก่อน ก็แตกตื่นว่าคนประหลาดมีหางบนหัว เป็นผีทะเลมาทวงส่วยให้พระสมุทร 
title: วิวาห์พระสมุทร

text: เกาะอาดัง-หลีเป๊ะเดินทางไปเกาะตะรุเตา เรือออกจากเกาะอาดัง-หลีเป๊ะ เวลา 09.00 น. 
title: อุทยานแห่งชาติตะรุเตา

text: มีตำนานกล่าวว่า ครั้งหนึ่งมีหญิงสาวคนหนึ่งในหมู่บ้านของรัฐทมิฬนาฑู ชื่อว่า เปะริยาจจิ เธอเป็นคนมีความสามารถมากในทางการแพทย์โดยเฉพาะการทำคลอดและมีความสามารถในการต่อสู้ เธอเป็นที่รักและที่เคารพของชาวบ้านทุกคน...
ในเวลาต่อมามีกษัตริย์องค์หนึ่งชื่อว่า วัลลาลัน มีนิสัยที่ชั่วช้า คอยข่มเหงชาวบ้านชาวเมืองไม่เว้นวัน
เขามีความต้องการที่จะครองราชสมบัติในเมืองนี้หลังที่พระบิดาของเขาสวรรคตไปแล้ว แต่ก่อนที่พระบิดาของกษัตริย์วัลลาลันจะสวรรคต พระองค์ตรัสว่า “หากเราสิ้นชีพแล้ว ให้ลูกชายคนเล็กของเรา (น้องชายของวัลลาลัน) ขึ้นครองราชสมบัติแทนวัลลาลันเพราะเขามีนิสัยหยาบช้านักและถ้าเขาได้ครองราชสมบัติแล้วย่อมพาให้บ้านเมืองล่มจม...” เมื่อตรัสจบก็ทรงสวรรคตทันที ต่อมาไม่นานน้องชายของวัลลาลันก็ทำพิธีบรมราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ทำให้วัลลาลันไม่พอใจจึงคิดก่อกบฏแต่สุดท้ายก็ถูกปราบปราม น้องชายผู้เข้าใจวัลลาลันรู้สึกสงสารและอยากให้อภัยแต่ตามกฎบ้านเมืองแล้วการก่อกบฏมีโทษถึงประหารชีวิตแต่เขากลับเลือกที่จะเนรเทศแทนการประหารพี่ชาย วัลลาลันที่ถูกเนรเทศจึงไปเป็นมหาโจร คอยปล้นสดมภ์ชาวบ้านและข่มขืนผู้หญิง ต่อมามีภรรยา 2 คน ภรรยาคนแรกท้องใกล้คลอด วัลลาลันเคยได้ยินชาวบ้านบอกว่าเปะริยาจจิเป็นแพทย์ที่เก่งที่สุดในแถบนี้ วัลลาลันจึงไปลักพาตัวเปะริยาจจิมาทำคลอดให้ภรรยาคนแรก เปะริยาจจิไม่ขัดข้องเธอรับปากว่าจะทำคลอดให้ แต่การทำคลอดครั้งนี้มีความลำบากมากเพราะ
1. ต้องทำคลอดในป่าที่มีแต่สัตว์ร้าย
2. ไม่มีสิ่งของอำนวยความสะดวกในการคลอด
แต่เปะริยาจจิก็หาทางแก้โดยนั่งบนหินและนำภรรยาคนแรกวัลลาลันมานอนบนตักและใช้มีดผ่าคลอดออกมา ซึ่งได้ลูกชายและแม่กับลูกก็ปลอดภัยดีแต่ทว่าวัลลาลันมีความศรัทธาโหราศาสตร์และเชื่อว่าตอนแรกเกิดเด็กไม่ควรสัมผัสกับใครและถ้าใครสัมผัสเด็ก คนคนนั้นต้องถูกฆ่า ซึ่งหมายถึงต้องฆ่าเปะริยาจจิด้วย วัลลาลันและภรรยาคนที่สองจึงคิดจะฆ่าเปะริยาจจิแต่ ภรรยาคนแรกห้ามไว้ วัลลาลันไม่สนจึงผลักภรรยาคนแรกออกไปและไปฆ่าเปะริยาจจิ เปะริยาจจิที่ดูแลเด็กอยู่นั้นถูกวัลลาลันด่าและพูดว่า “ฉันจะฆ่าเธอให้ตายแล้วค่อยฆ่าลูกของฉันทีหลัง ”
เปะริยาจจิได้ยินก็โกรธและความโกรธนั้นทำให้เธอสำแดงร่างเป็นศักติรูปอวตาร “พระแม่เปะริยาจจิ“ มีอาวุธหลายชนิด เช่น ตรีศูล ดาบ โล่ จักร กระบอง ธนูและลูกธนู สังข์ เป็นต้น แต่วัลลาลันหากลัวไม่จึงเข้าไปต่อสู้แต่พระแม่เปะริยาจจิได้ถีบและปักตรีศูลที่วัลลาลัน ทำให้เขาตายในที่สุด ภรรยาคนที่สองไม่ยอมจึงเข้าไปทำร้ายพระแม่เปะริยาจจิ
พระแม่จึงจับเธอขึ้นมานอนบนตักและแหวกท้อง ควักไส้มาคล้องเป็นสังวาลย์และเคี้ยวไส้เธอ และต่อมาพระแม่เปะริยาจจิจึงตั้งชื่อให้เด็กชายว่า...
“ซาโลซาน”
title: พระแม่เปะริยาจจิ