คำถาม: การทำดาบเกิดขึ้นในยุคใด?

text: ยุคโลหะ (English: Metal Age) เป็นยุคที่อยู่ในช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์ เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000-900 ปีก่อนพุทธศักราช ยุคที่มนุษย์รู้จักนำเอาแร่โลหะมาจากธรรมชาตินำมาใช้เพื่อประโยชน์ เช่น ทองแดง, สำริด และเหล็ก นำมาหล่อหรือขึ้นเป็นมีด, หอก และดาบ เพื่อใช้ในการล่าสัตว์ หรือมาประกอบเป็นเครื่องมือ เครื่องใช้ และเครื่องประดับ มนุษย์สมัยนี้พัฒนาการเป็นอยู่อาศัยและการเกษตรกรรมให้ดียิ่งขึ้น เช่น การสร้างบ้านให้ใต้ถุนบ้านสูง[1][2] มีความเชื่อในเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์[3] โดยยุคโลหะ แบ่งออกเป็น 3 ยุคย่อยคือ ยุคทองแดงปนหิน ยุคสำริด และยุคเหล็ก
title: ยุคโลหะ

text: จากงานวิจัยของร.ศ. สุรวิช วรรณไกรโรจน์ อาจารย์ประจำคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้พบว่ามีภาพเขียนผนังถ้ำในยุคหินใหม่อายุราว 2000 ปี ที่จังหวัดนครราชสีมาและอุทัยธานี เป็นรูปสุนัขหูตั้งหางดาบ สีพื้นยืนคู่กับพรานธนูและลายเสือ แต่ภาพไม่มีรายละเอียดพอให้เห็นได้ว่ามีอานหรือไม่ นอกจากนี้ผู้วิจัยยังไม่พบวามีการบันทึกเรื่องราวของสุนัขไทยหลังอานก่อนรัชสมัยรัชกาลที่ 9 เพราะสมุดข่อยยุคต้นรัตนโกสินทร์ที่กล่าวถึงสุนัขมงคลก็ไม่ได้กล่าวถึงสุนัขหลังอานหรือสุนัขที่มีขนย้อนกลับบนแผ่นหลังแต่ประการใด ทั้งนี้สมุดข่อยโบราณซึ่งถูกอ้างว่ามีอายุ 300 กว่าปีมาซึ่งมีใจความว่า "สุนัขตัวมันใหญ่ มันสูงเกินสองศอก มีสีต่าง ๆ ไม่ซ้ำกัน มันมีขนที่หลังกลับ มันร้ายมันภักดีต่อผู้เลี้ยงมัน มันหากินขุดรูหาสัตว์เล็ก ๆ มันชอบตามผู้เลี้ยงไปป่าหากิน มันได้สัตว์ มันจะนำมาให้เจ้าของ ถึงต้นยางมีน้ามัน มันมีกำลังกล้าหาญไม่กลัวใคร ธาตุสีทั้งหลาย รัชตะชาด มันมีโคนหาง มันมีหางเป็นดาบชาวป่า ถ้าผู้ใดมีไว้ในครอบครองจะได้รับความภักดีจากมัน"นั้น เมื่อได้ถูกนำไปให้ผู้เชี่ยวชาญภาษาโบราณของหอสมุดแห่งชาติอ่านในปี พ.ศ. 2539 แล้วไม่พบข้อความที่กล่าวอ้างแต่ประการใด ทั้งนี้ผู้วิจัยได้ศึกษางานวิจัยของนักประวัติศาสตร์ชาวซิมบับเวแล้วใช้ข้อมูลทางพันธุศาสตร์ตั้งสมมติฐานว่าสุนัขทีมีลักษณะหลังอานซึ่งเป็นบรรพบุรุษของสุนัขพันธุ์ไทยหลังอานน่าจะถือกำเนิดขึ้นจากการกลายพันธุ์จากสุนัขพันธุ์ปกติซึ่งไม่มีอานเมื่อไม่น้อยกว่า 1500 ปีมาแล้วในอาณาจักรฟูนัน แล้วสุนัขพันธุ์ดังกล่าวจึงได้ถูกเผยแพร่ไปยังอินเดียและโรดีเชียในเวลาต่อมา จนเป็นต้นกำเนิดของสุนัขหลังอานพันธุ์ Ari ของชนเผ่า Hottentot (คำว่า "Ari" นั้นมาจากภาษาอินเดียโบราณ แปลว่า"สุนัข") และสุนัขหลังอานพันธุ์ผสม Rhodesian ridgeback
title: ไทยหลังอาน

text: วัตถุวิเศษของเขาที่รู้จัก คือ ดาบประดับด้วยทับทิมที่ก็อบลินประดิษฐ์ขึ้น (ก็อบลินอ้างว่า ก็อดดริกขโมยมาจากพวกมัน แต่ความคิดความเป็นเจ้าของของก็อบลินแตกต่างจากมุมมองของมนุษย์) และหมวกคัดสรร วัตถุสองอย่างนี้มีพันธะเฉพาะ เมื่อใดที่ "กริฟฟินดอร์ที่แท้จริง" ต้องการ ดาบจะปรากฏให้ดึงออกมาจากหมวก ดาบของก็อดดริกทำจากโลหะเงินก็อบลิน จึงไม่เคยต้องทำความสะอาดและซึมซับเฉพาะสิ่งที่จะทำให้มันเข้มแข็งขึ้น เมื่อแฮร์รี่ฆ่าบาซิลิสก์ด้วยดาบนี้ในห้องแห่งความลับ มันจึงดูดซับพิษบาซิลิสก์ ทำให้เป็นอุปกรณ์ที่สามารถทำลายฮอร์ครักซ์ของโวลเดอมอร์ได้ ดัมเบิลดอร์ใช้ดาบทำลายแหวนของก๊อนท์ รอน วีสลีย์ใช้ดาบฟันล็อกเก็ตของสลิธีริน และเนวิลล์ ลองบัตท่อมใช้ดาบฆ่านากินี
title: บุคลากรฮอกวอตส์

text: อาวุธหลักของอะชิการุคือยาริ(หอกยาว)เพราะว่าการฝึกหัดนั้นง่ายกว่าการใช้ดาบมาก เพียงแค่หันชี้ไปที่เป้าหมายเท่านั้น แถมยังมีราคาถูกกว่าดาบมาก ยาริที่ใช้โดยทหารหอกของตระกูลโอดะจะ ยาวกว่า 5 เมตร ส่วนหนึ่งก็เพื่อใช้เป็น”โล่กำบัง”ให้กับกองปืนคาบศิลา ซึ่งต้องการ สหายศึกที่จะหยุดยั้งศัตรูขณะที่พวกเขาบรรจุกระสุนใหม่
ขณะที่ยุคเซ็นโกคุดำเนินไป อะชิการุยิ่งเพิ่มความสำคัญมากขึ้นในกองทัพของทุกๆ ตระกูล ในระดับหนึ่ง นี่เป็นเรื่องที่ไม่ อาจหลีกเลี่ยง แค่ความต้องการนักรบหมายความว่าซามูไรจะต้องมีกำลังหนุนไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง แต่อย่างไรก็ดี ซามูไรไม่เคย เข้าสนามรบตามลำพัง ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม ซามูไรแต่ละคนจะมีผู้รับใช้สองคน (เกะนิน หรือโชจู) ซึ่งจะเป็นเหมือน “ทีมช่วยเหลือ” ที่คอยช่วยนำอาวุธชนิดที่ถูกต้องมาให้ในเวลาที่เหมาะสม ลำเลียงลูกธนูมาให้เพิ่ม หรือแม้แต่ช่วยนับสมบัติที่ยึดได้
title: อะชิการุ

text: ในระหว่างยุคสมัยสงครามโอนิน ชุดเกราะโยะโรยสำหรับนักรบซามูไรขี่ม้า เริ่มที่จะเกิดความเปลี่ยนแปลง ทำให้น้ำหนักของชุดเกราะถ่ายเทไปยังส่วนร่างกายของผู้สวมใส่มากขึ้น ซึ่งสามารถช่วยในการให้นักรบซามูไรใช้ดาบ คะตะนะ เพราะการเคลื่อนไหวในบริเวณช่วงไหล่ ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทนฝืนแบกรับน้ำหนักของชุดเกราะที่สวมใส่ และน้ำหนักของดาบคู่สองเล่ม คือดาบยาว คะตะนะ และ ดาบสั้น วาคิซาชิ แต่การที่ใช้เส้นไหมหรือเชือกเชื่อมร้อยชิ้นส่วนต่างๆ ของชุดเกราะชนิดนี้ยังคงอยู่ ซึ่งมีความจำเป็นที่จะต้องอาศัยความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง ทั้งในการผลิตและในการดูแลชุดเกราะชนิดวันต่อวัน เพื่อให้ชุดเกราะสามารถทำงานได้อย่างถูกต้อง สำหรับประเทศญี่ปุ่นสมัยโบราณที่พื้นที่ที่เต็มไปด้วยทุ่งนา การใช้ชุดเกราะโยะโรยที่ยึดด้วยเส้นไหมหรือเชือกร้อยดูจะเป็นเรื่องแปลกสำหรับบุคคลทั่วไป เส้นไหมหรือเชือกที่ใช้ร้อยแผ่นเหล็กชิ้นเล็กนั้นสามารถดูดซับน้ำได้ง่าย จึงทำให้ชุดเกราะมีน้ำหนักเพิ่มมากขึ้น และในสภาวะที่มีอากาศหนาวเย็น เส้นไหมหรือเชือกที่ใช้ร้อยจะแข็งตัวได้ง่าย
title: เกราะญี่ปุ่น

text: ในยุคคามากูระ (Kamakura Period) ราวปี พ.ศ. 1735-1879 จักรพรรดิสั่งให้ช่างตีดาบศึกษาวิธีการตีเหล็กจากยุคโบราณ ยุคนี้ถือเป็นจุดเริ่มยุคทองของดาบซามูไร มีการพัฒนาดาบให้ดีขึ้นกว่าเดิม โดยมีการเพิ่มวิธีการผสมเหล็กสองชนิดเข้าด้วยกัน เหล็กที่มีความแข็งจะมีปริมาณคาร์บอนสูงใช้ทำเป็นตัวดาบ และเหล็กอ่อนที่มีปริมาณคาร์บอนต่ำใช้ทำเป็นไส้ดาบเพื่อให้ยืดหยุ่น จากเหล็กสองชนิดที่ถูกนำมาพับและตีมากกว่าสิบชั้น ทำให้เกิดชั้นเล็กๆ เป็นทวีคูณเป็นหมื่นชั้น ช่างตีดาบจะพับเหล็กแข็งให้เป็นรูปตัวยู และนำเหล็กอ่อนมาวางไว้ตรงกลางเพื่อเป็นไส้ใน แล้วนำไปหลอมและตีรวมกันให้แผ่ออกเป็นใบดาบ จากนั้นนำไปหลอมในอุณหภูมิที่เหมาะสมซึ่งมากกว่า 700 องศาเซลเซียส แล้วจึงนำมาแช่น้ำเย็น การแช่น้ำต้องระมัดระวังมาก หากแช่ไม่ดี ดาบจะโค้งเสียรูป เหล็กที่มีความแข็งต่างกันเมื่อทำให้เย็นทันทีจะหดตัวต่างกัน ถือเป็นเคล็ดลับที่ทำให้ใบดาบโค้งได้รูปตามธรรมชาติ ดาบสามารถฟันคอขาดได้ในครั้งเดียว บาดแผลที่ได้รับจากดาบจะเจ็บปวดมาก ซามูไรยังต้องเรียนรู้การใช้ดาบอย่างช่ำชองว่องไวและคล่องแคล่ว ให้เปรียบเสมือนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย จากความสามารถนี้เองทำให้ซามูไรเพียงคนเดียวสามารถสังหารศัตรูที่รายล้อมตนกว่าสิบคนได้ภายในชั่วพริบตาด้วยดาบเพียงเล่มเดียว แต่ประเพณีการต่อสู้ของชนชั้นซามูไรคือการต่อสู้ "ตัวต่อตัวอย่างมีมารยาทด้วยดาบ" ผู้แพ้ที่ยังมีชีวิตอยู่คือผู้ที่ไร้เกียรติ ซามูไรจึงไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้ การฆ่าตัวตายอย่างสมเกียรติด้วยการทำ "เซ็ปปูกุ" คือเกียรติยศของซามูไร
title: คาตานะ

text: ยุคโลหะเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000 - 6,000 ปีก่อนพุทธศักราช แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์เท่าที่พบในขณะนี้ ยังไม่สามารถนำมายืนยันแน่ชัดว่ายุคโลหะเริ่มที่ใด แต่สันนิษฐานว่า ยุคโลหะเริ่มในเอเชียตอนกลาง บริเวณประเทศอียิปต์ มนุษย์ได้เริ่มเรียนรู้เรื่องของโลหะวิทยาเกี่ยวกับการถลุง, การหล่อ และการขึ้นรูปโลหะ โดยส่วนมากจะเป็น ทองแดง ต่อมาประมาณ 3,500 ปีก่อนพุทธศักราช มนุษย์หันมาใช้สำริด โดยใช้ทำอาวุธ, เสื้อเกราะ, ภาชนะต่าง ๆ, ของใช้ และเครื่องประดับ แม้ในยุคต่อมาได้มีการใช้เหล็กเป็นโลหะหลักก็ตาม แต่สำริดยังเป็นโลหะที่มีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมจนถึงปัจจุบัน[4] และต่อมาประมาณ 900 ปีก่อนพุทธศักราช ชาวฮิตไทต์ ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่มีอำนาจในเอเชียไมเนอร์ บริเวณตอนใต้ของทะเลดำ ได้พบวิธีถลุงเหล็กจากแร่เหล็ก หลังจากนั้นความรู้เกี่ยวกับการถลุงเหล็กได้กระจายไป ยังประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป จนเกิดอุตสาหกรรมการถลุงเหล็กขึ้น เนื่องจากเหล็กมีคุณสมบัติหลายอย่างดีกว่าสำริด เช่น แข็งกว่า ใช้ทำอาวุธทุกชนิดที่มีอำนาจการทำลายเหนือกว่า มนุษยจึงหันมาใช้เหล็กทำเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ โดยเฉพาะเครื่องมือในงานช่าง และที่นิยมมากที่สุดคือ ใช้ทำอาวุธ เช่น ดาบ หอก อุตสาหกรรมเหล็กได้พัฒนาไปถึงการทำเหล็กกล้า ซึ่งมีคุณสมบัติดีกว่าเหล็กธรรมดา เพราะนอกจากจะแข็งและเหนียวกว่าแล้ว ยังสามารถเพิ่มความแข็งโดยการอบชุบได้ดี[4]
title: ยุคโลหะ

text: ในขณะที่หนังเรื่องใหม่กำลังจะปิดกล้องคลิปที่แพทถ่ายไว้กับชิตก็หลุด หนังสือพิมพ์ทุกฉบับโหมข่าวนี้กันมากมาย ทางผู้ใหญ่ ขอเบรกการถ่ายทำโดยด่วน ต้อมซึ่งแอบรักจันอยู่ได้เสนอให้เปลี่ยนบทให้จันเล่นเป็นนางเอกนำของของ เรื่องนี้ไปเลย ลดบทแพทเป็นคัวประกอบไปเพื่อแก้ปัญหา แพทสูญเสียทุกอย่าง เธอโทษว่าเป็นความผิดของจัน ภาพยนตร์ดำเนินการถ่ายทำไปจนเสร็จ และเริ่มออกฉาย จันรับบทหญิงยุคเก่าจนได้ดีเยี่ยมโด่งดังในชั่วข้ามคืน ต้อมได้จัดงานเลี้ยง ฉลองขึ้นบ้าน ทุกคนกินเลี้ยงกันอย่างสนุกสนาน มาร์คยืนมองจันที่ให้สัมภาษณ์อยู่บนเวทีอย่างชื่นชม ที่จันมาได้ถึงขนาดนี้ หลังจากคืนนั้นมาร์คพยายามหาวิธีที่จะย้อนกลับไปในยุคนั้น จนมาคืนหนึ่งเขาทั้งคู่ก็หาวิธีที่จะทำให้ทั้งสองเดินทางย้อนกลับได้แล้ว ทั้งคู่จึงดึงดาบฟ้าฟาดออกมาจากฝักทั้งคู่จึงย้อนเวลากลับไปในอดีตได้ สำเร็จ ทั้งคู่ก็ไปช่วยกันรบในสงครามครั้งนั้นจนได้รับชัยชนะทำให้มาร์คกับลูกจัน รักกันท่ามกลางสงคราม มาร์คชักดาบขึ้นเพื่อที่จะป้องกันลูกจันจึงเกิดเสียงฟ้าร้องดังขึ้น ภาพสุดท้ายที่ทั้งคู่ได้เห็นคือขุนไกรยิ้มส่งเค้า สรุปว่าที่ขุนไกรตัดสินใจทำแบบนี้ เพราะอยากให้เค้าออกไปจากสงครามครั้งนี้ มาร์คจึงกลับมาอยู่ในยุคปัจจุบัน เมื่อเวลาผ่านไป มาร์คและลุกจันได้ยืนอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ ทั้งสองกำลังยืนดูอยู่ตรงที่บู๊ทของพระเจ้าตากสิน เห้นความเก่งกาจของพ่อของเธอ ของพระยาพิชัย และเห็นประวัติศาสตร์ที่เปลี่ยนไป ทั้งคู่ก็ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ ในจดหมายเหตุข้ามภพ
title: หัวใจรักข้ามภพ

text: เรื่องราวของเคนชินดำเนินไปตามเหตุการณ์สมมติที่เกิดขึ้นในยุคเมจิ โดยเคนชินนั้นเป็นอดีตมือสังหารในตำนานผู้ให้สมญานามว่า "มือพิฆาตบัตโตไซ" ( ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษเรียกว่า "Battousai the Manslayer", (อนิเมะฉบับที่พากย์โดยค่าย Media Blasters) "Battousai: The Slasher" (อนิเมะฉบับที่พากย์โดยค่าย Sony English dub) และในปกหน้าของมังงะรวมเล่มภาคภาษาญี่ปุ่น ได้แปลฉายานี้เป็นภาษาอังกฤษว่า "The Unsheather") แต่มักจะถูกเรียกอย่างเฉพาะเจาะจงว่า "ฮิมุระ บัตโตไซ"() เสียมากกว่า เมื่อสิ้นยุคบะกุมะสึแล้ว เขาได้กลายเป็นซามูไรพเนจรผู้ถือดาบสลับคม () ซึ่งเป็นดาบคะตะนะที่หันคมเข้าหาตัวผู้ใช้ดาบเสียเอง อันเป็นผลทำให้เขาแทบจะฆ่าผู้ใดไม่ได้อีกต่อไป เคนชินพเนจรไปทั่วญี่ปุ่นเพื่อปกป้องและคอยให้ความช่วยเหลือผู้คน เพื่อชดใช้บาปที่ตนได้พรากชีวิตผู้อื่นในช่วงที่ยังเป็นมือสังหาร เมื่อเดินทางมาถึงโตเกียว เขาได้ให้ความช่วยเหลือหญิงสาวชื่อ คามิยะ คาโอรุ และได้รับการเชื้อเชิญให้อาศัยอยู่ในสำนักดาบของเธอในเวลาต่อมา แม้ว่าเธอจะรู้เรื่องอดึตของเคนชินแล้วก็ตาม หลังจากนั้นเคนชินก็ได้สร้างสายสัมพันธ์ที่ยาวนานตลอดชีวิตกับผู้คนอีกมากมาย อันรวมถึงบรรดาศัตรูเก่าของเขาด้วย พร้อมทั้งเผชิญหน้ากับศัตรูทั้งเก่าและใหม่อีกหลายคน ท่ามกลางการเผชิญหน้าและการสานสายสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นดังกล่าว เคนชินได้เริ่มหาทางไถ่บาปในอดีตและเอาชนะสันดาน "มือสังหาร" ของตนเองให้จงได้
title: ฮิมุระ เคนชิน

text: อ็องตวน หลุยส์ สมาชิกของกลุ่ม Académie Chirurgical เป็นบุคคลที่คิดค้นการทำงานของเครื่องกิโยตีน โดยเครื่องกิโยตีนตอนแรกได้ใช้ชื่อว่า ลูยซง (Louison) หรือลูยแซ็ต (Louisette) แต่ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิโยตีน" ตามชื่อของ ดร. โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสเป็นผู้เสนอแนะการประหารชีวิตโดยการตัดคอ ภายหลัง ดร.กิโยตีน ได้เปลี่ยนนามสกุล เนื่องจากไม่ต้องการใช้ชื่อสกุลเป็นคำเดียวกับวิธีการประหารชีวิต ทั้งนี้ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ผู้มีชื่อเสียงมักถูกตัดคอโดยดาบหรือขวาน ในขณะที่ชาวบ้านทั่วไปจะถูกแขวนคอ หรือวิธีการประหลาดต่าง ๆ ในช่วงของยุคกลาง (เช่น ถูกเผาหรือมัดกับล้อไม้) ในการตัดคอ มีหลายครั้งที่ตัดคอไม่สำเร็จในดาบแรก ทำให้เกิดความทรมานต่อผู้ถูกประหารชีวิต การใช้กิโยตีนจะทำให้ผู้ถูกประหารชีวิตเจ็บปวดน้อยที่สุด ในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส มีผู้ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนอย่างน้อย 20,000 คน โดยการประหารด้วยกิโยตีนถือเป็นที่สนใจของบุคคลทั่วไปเช่นกัน
title: กิโยตีน

text: อาวุธที่ซามูไรใช้มีอยู่หลายชนิด แต่ดาบคะตะนะก็ไม่ได้เป็นอาวุธที่สำคัญที่สุดของซามูไร เพราะว่าซามูไรไม่สามารถนำคะตะนะติดตัวเข้าไปในบางสถานที่ได้ วะกิซะชิ คือ อาวุธติดตัวซามูไรที่สำคัญที่สุด หลักบูชิโดได้สอนว่าจิตวิญญาณของซามูไรก็คือคะตะนะของพวกเขาแต่ละคน และบางครั้งซามูไรก็ถูกจินตนาการให้ต้องพึ่งพาคะตะนะเพื่อการต่อสู้ด้วย แนวคิดนี้เป็นแนวคิดที่ขัดแย้งกับหน้าไม้ของยุโรป หรือดาบของอัศวินที่ส่วนใหญ่ใช้เป็นแค่เครื่องมือในการต่อสู้เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ดาบคะตะนะมักจะไม่ถูกนำมาใช้เป็นอาวุธในสมรภูมิกัน จนกระทั่งยุคคะมะกุระ ตัวดาบคะตะนะเองก็ยังไม่ได้เป็นอาวุธหลักจนกระทั่งเกิดยุคเอโดะขึ้นมา
title: ซามูไร

text: หลังจากสงครามสิ้นสุด บ้านเมืองอยู่ในความสงบ พบว่าหลังจากการรบที่ผ่านมาดาบมักจะบิ่น จักรพรรดิจึงสั่งให้ช่างตีดาบหาวิธีแก้ไข ช่างตีดาบที่สร้างสมดุลของความแข็งและความอ่อนของเหล็กและพัฒนาโครงสร้างของดาบออกเป็นเหล็กสามชิ้น คือ "มาซามูเนะ" ราวปี พ.ศ. 1840 ดาบของมาซามูเนะถือเป็นดาบที่พัฒนาถึงขั้นสูงสุด ในญี่ปุ่นไม่มีช่างตีดาบคนใดจะเทียบได้ เขาสร้างความสมดุลของความแข็งของคมดาบ เคล็ดลับการทำดาบคือการผสมเหล็กสามชนิดเข้าด้วยกัน เหล็กที่มีปริมาณคาร์บอนสูงจะใช้เป็นใบดาบด้านข้างที่เรียกว่า "กาวางาเนะ" (Gawa-gane) และด้านคมดาบ (ฮางาเนะ "Ha-gane") ใช้เหล็กที่แข็งมากโดยผ่านการพับและตีถึง 15 ครั้ง ซึ่งสามารถสร้างชั้นของเหล็กที่ซ้อนกันถึง 32,768 ชั้น ทำให้เหล็กเหนียวและแกร่งมากกว่าส่วนอื่น ๆ ส่วนเหล็กที่มีปริมาณคาร์บอนต่ำจะใช้เป็นส่วนไส้ใน (Core Steel) ทำให้มีความยืดหยุ่นเรียกว่า "ชิงาเนะ" (Shi-gane) แล้วนำไปหลอมที่อุณหภูมิประมาณ 800 องศาเซลเซียสให้เป็นเนื้อเดียวกัน แล้วจึงนำมาตีแผ่ออกเป็นใบดาบ ช่างตีดาบคนอื่น ๆ เริ่มเลียนแบบในเวลาต่อๆ มา
title: คาตานะ

text: หมายถึงบุคคลที่ได้รับพลังพิเศษโดยตรงจากศิลาเดรสเดน มีเพียง 7 คน โดยที่ราชาจะสร้างกลุ่มของตัวเองขึ้นมา และปกครองอยู่ในบริเวณนั้นๆโดยที่จะไม่ต่อสู้กันเองหากไม่เกิดอะไรขึ้นตามข้อตกลงของราชาสีทอง ซึ่งถ้าหากราชาคนไหนเสียชีวิต ศิลาก็จะทำการคัดเลือกราชาคนต่อไป มีดังนี้
เป็นศิลาปริศนาที่ถูกค้นพบในเมืองเดรสเดน ประเทศเยอรมนีช่วงยุคสงคราม อดอล์ฟได้นำมันมาวิจัย จนพบว่ามันมีพลังพิเศษในการแทรกซึมเข้าไปในร่างกาย ทำให้เกิดพลังพิเศษขึ้นมา ศิลานี้ถูกนำมาวางที่ตึกมิฮาชิระที่ญี่ปุ่นโดยราชาสีทองที่ตอนนั้นเป็นทหารของกองทัพญี่ปุ่นหลังจากที่อดอล์ฟตัดสินใจหนีขึ้นไปบนเรือเหาะ ภายหลังถูกทำลายด้วยดาบเดโมเคลสของราชาสีเงิน
เป็นดาบที่แสดงสัญลักษณ์ออกมาเหนือศีรษะของราชาทุกคนหากราชาใช้พลัง ซึ่งถ้าหากจิตใจของราชาไม่มั่นคงหรือใช้พลังเกินขีดจำกัด ยกตัวอย่างเช่น การฆ่าราชาด้วยกันเอง จะทำให้พลังที่จะทำให้ดาบเดโมเคลสลอยค้างอยู่บนฟ้าตกลงมา ซึ่งนอกจากจะทำให้ราชาผู้นั้นตายแล้ว คนที่อยู่โดยรอบรวมไปถึงสิ่งก่อสร้างทุกอย่างจะตายและพังพินาศไปหลายร้อยกิโลเมตร วิธีเดียวที่จะหยุดดาบเดโมเคลสที่ร่วงลงมาได้คือการฆ่าราชาผู้ที่เป็นเจ้าของดาบนั้นไป 
รายระเอียดของ K ฉบับ บลูเรย์/ดีวีดี ในประเทศญี่ปุ่น
title: K (อะนิเมะ)

text: ยุคดาบโบราณ (Ancient Sword) ก่อนคริสต์ศักราช 900 (ก่อน พ.ศ. 1443) ยุคที่ดาบของ "อามากูนิ" ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการถลุงเหล็กเนื้อดีในสมัยนารา ยุคดาบเก่า (Old Sword) ราวปี พ.ศ. 1443-2073 ถือเป็นยุคทองของดาบซามูไร เทียบกับประวัติศาสตร์ไทย จะอยู่ในช่วงเดียวกับศิลปะสมัยทวารวดี (พุทธศตวรรษที่ 11-18) จนถึงสมัยศิลปะสุโขทัย (พุทธศตวรรษที่ 18-20) ในปี พ.ศ. 1840 เป็นปีที่ดาบของ "มาซามูเนะ" ถือกำเนิดขึ้นและภูมิปัญญาขั้นสูงสุดที่ตกทอดเป็นมรดกของดาบชั้นยอด ยุคดาบใหม่ (New Sword) ราวปี พ.ศ. 2197-2410 ซึ่งอยู่ช่วงเดียวกับศิลปะสมัยอยุธยา และต้นรัตนโกสินทร์ คือช่วงสมัยเอโดะ และยุคที่ญี่ปุ่นปิดประเทศห้ามคนเข้าออกอย่างเด็ดขาด (พ.ศ. 2182) ยุคดาบสมัยใหม่ (Modern Sword) ราวปี พ.ศ. 2411 ถึงปัจจุบัน ยุคที่ดาบทหารถือกำเนิดขึ้น (พ.ศ. 2411-2488) การผลิตเป็นจำนวนมากเพื่อการสงครามไม่มีพิธีกรรมแบบโบราณ ดาบญี่ปุ่นมัวหมองเพราะถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ในการตัดคอเชลยศึกซึ่งไม่ใช่ประเพณีของชนชั้นซามูไร พอมาถึงสมัยปัจจุบันดาบกลายเป็นงานศิลปะชั้นสูงที่มีราคาแพง
title: คาตานะ

text: ในช่วงที่สามของเกม ผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ 2 คน จะต้องมาแข่งขันกันเอง ซึ่งในยุคแรกของเกมนี้จะเป็นการตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องลับ ๆ ที่ไม่เคยเปิดเผยของผู้เข้าแข่งขัน (โดยในรายการเรียกว่าแฟ้มลับจารชน) โดยผู้ที่ทายแฟ้มลับนั้นตอบถูก จะเป็นคนสับคัทเอาท์ ผู้ที่เป็นเจ้าของแฟ้มจะต้องไปนั่งใต้ปั้นจั่น แต่ถ้าผู้ที่ทายแฟ้มลับนั้นตอบผิด ต้องไปนั่งใต้ปั้นจั่น และเจ้าของแฟ้มลับจะไปสับคัทเอาท์ (ใช้ตั้งแต่ 16 มีนาคม - 20 เมษายน พ.ศ. 2541) ต่อมาได้ใช้วิธีดึงดาบแทน โดยจะต้องผลัดกันเลือกฝั่งที่จะดึงดาบ ในระยะแรกนั้นมีดาบให้เลือก 10 เล่ม ภายหลังได้เปลี่ยนจากการเลือกดาบที่ละเล่ม เป็นเลือกฝั่งซ้ายหรือขวา ต่อมาเป็นฝั่งแดงกับฝั่งน้ำเงิน และสุดท้ายเป็นฝั่งเขียวกับฝั่งส้ม ซึ่งดาบจะแตกต่างกันออกไปในแต่ละครั้ง เช่น มีดปังตอ, ดาบวงพระจันทร์, ดาบท่อยาว หรือแม้กระทั่ง ดาบที่ไม่มีใบมีด (มีแต่ด้ามอย่างเดียว) ต่อมาได้มีการพลิกแพลงทำดาบในลักษณะแปลก ๆ ออกมาให้ผู้ชมได้ขำขันกัน เช่น ดาบหัวตุ๊กตา ดาบไข่ ดาบสัตว์ต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งรูปของคุณมยุราและสามี รวมถึงโลโก้รายการระเบิดเถิดเทิง (ในเทปวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2542) ก็เคยใช้เป็นดาบมาแล้ว (ใช้ตั้งแต่ 27 เมษายน พ.ศ. 2541 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2543) ด้วยกติกาที่มีอยู่ว่าผู้เข้าแข่งขันที่แพ้ในการทายแฟ้มลับหรือดึงดาบเข้าไปนั่งใต้ปั้นจั่นที่ลอยอยู่ ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ชนะจะทำการเลือกคันโยกคันใดคันหนึ่งจาก 5 คันโยก ถ้าคันโยกหรือคัทเอาท์ที่เลือกนั้นโยกแล้วไม่ตรงกับที่ทีมงานได้กำหนดไว้คือรอด และกลับไปทายแฟ้มลับหรือดึงดาบกันต่อในรอบต่อไป แต่เมื่อโยกคันโยกที่ตรงกับทางทีมงานได้กำหนดไว้ ปั้นจั่นทำงาน ทำให้ผู้เข้าแข่งขันโดนปั้นจั่นทับนั่นก็คือตกรอบ โดยเมื่อโดนปั้นจั่นทับแล้ว พื้นที่ตรงเก้าอี้ที่ผู้เข้าแข่งขันนั่งจะโหลดต่ำลงไป เพื่อให้ดูเหมือนว่าโดนปั้นจั่นทับลงไป โดยผู้เข้าแข่งขันที่ถูกปั้นจั่นนรกทับจะถูกทีมงานที่อยู่ด้านหลังปั้นจั่นละเลงแป้งและผงถ่านจนมีสภาพเปรอะเปื้อน โดยเกมนี้เริ่มใช้ตั้งแต่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2541 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2543
title: เกมจารชน

text: เรื่องราวกล่าวถึงนักล่าขุมทรัพย์จอมผจญภัยที่มีนามว่าแจ็คกี้ เจ้าของฉายาเหยี่ยวเอเชีย แจ็คกี้ได้ช่วยท่านดยุคค้นหาอาวุธเทพเจ้า ซึ่งในการค้นหาครั้งล่าสุด แจ็คกี้ได้ดาบศักดิ์สิทธิ์มาไว้ในครอบครอง ท่านดยุครู้สึกปลาบปลื้มเป็นอย่างมากและพร้อมที่จะจ่ายไม่อั้นเพื่อให้ได้ ดาบศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้มาเป็นของตน แต่เมื่อผู้ก่อการร้ายจอมโหดได้ทราบข่าวเรื่องดาบก็ได้ส่งคนมาจับตัวแฟนสาวของอลันไป ซึ่งในอดีตเธอเคยเป็นแฟนกับแจ็คกี้มาก่อน เพื่อนำมาเป็นเงื่อนไขแลกเปลี่ยนกับดาบ ท่านดยุคได้ให้แจ็คกี้ยืมดาบไป โดยมีข้อแม้ว่าเขาต้องนำอาวุธเทพเจ้าที่เหลือกลับมาให้ได้ แจ็คกี้และอลันจึงออกเดินทางไปยังยุโรป เพื่อชิงตัวหญิงสาวและนำอาวุธเทพเจ้าที่อยู่ในการครอบครองของผู้ก่อการร้ายกลับมาด้วยArmour Of God ถือว่าเป็นหนังที่ทำให้เฉินหลงได้รับอุบัติเหตุร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของเขาโดยเกิดขึ้นในฉากที่เฉินหลงจะต้องกระโดดจากปราสาทแล้วมาเกาะกิ่งไม้ ซึ่งเคราะห์ร้ายกิ่งไม้ที่เกาะนั้นมันเกิดหัก ทำให้ตัวของเฉินหลงนั้นพลัดตกลงมา ผลก็คือ กะโหลกศีรษะของเฉินหลงร้าว ทำให้ต้องมีการผ่าตัดอย่างด่วนที่สุด และหูของเขาได้รับความกระทบกระเทือน ประสิทธิภาพการได้ยินก็ลดน้อยลงด้วย ทำให้ในช่วงนั้นเขาต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนานพอสมควร
title: ใหญ่สั่งมาเกิด

text: ทั้งด้ามและฝักมีความยาว ๑๑๕ ซม. ฝักกว้าง ๕.๕ ซม. ใบพระขรรค์ทำด้วยเหล็กมีคมทั้งสองด้าน ส่วนด้ามทำด้วยแก้วผลึกรูป ๘ เหลี่ยม มีทองคาดตามแนวปลายด้ามทำเป็นหัวเม็ดรูป ๖ เหลี่ยมประดับพลอย ตัวฝักทำด้วยทองคำประดับด้วยลายรักร้อย ขอบฝักทำเป็นลายกระหนก ประดับอัญมณีสีต่างๆ
สมัยโบราณกาลการจัดสร้างพระแสงนั้น ผู้สร้างจะเลือกโลหะหรือแร่ต่าง ๆ ที่มีคุณสมบัติพิเศษ เพื่อสร้างเป็นพระแสงที่มีความศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่เกรงขามของศัตรู โดย ช่างตีดาบหลวง จะนำเนื้อโลหะต่างชนิดนำมาถลุงหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวเพื่อตีขึ้นรูปดาบ จึงเกิดเป็นสูตรของโลหะ ๓ ประเภท๖ คือ เบญจโลหะ คือ เนื้อโลหะที่หลอมรวมจากเหล็ก ๑ ปรอท ๑ ทองแดง ๑ เงิน ๑ และทองคำ ๑
สัตโลหะ คือ เนื้อโลหะที่หลอมรวมจากเหล็ก ๑ ปรอท ๑ ทองแดง ๑ เงิน ๑ ทองคำ ๑ เจ้าน้ำเงิน ๑ (ปกติเรียก “เจ้า” เป็นแร่ชนิดหนึ่งสีเขียวเหลือบน้ำเงิน) และสังกะสี ๑
นวโลหะ คือ เนื้อโลหะถึง ๙ ชนิด คือ เหล็ก ๑ ปรอท ๑ ทองแดง ๑ เงิน ๑ ทองคำ ๑ เจ้าน้ำเงิน ๑ สังกะสี ๑ ชิน ๑ (โลหะผสมระหว่างดีบุกกับตะกั่ว มีสีเงาวาวมาก และมีน้ำหนักมากเช่นกัน) และทองแดงบริสุทธิ์ ๑
ต่อมามีการค้นพบโลหะอีกประเภทหลังจากได้มีการคิดค้นสูตรโลหะทั้ง ๓ แล้ว กล่าวกันว่าเป็นโลหะที่ดีมีคุณสมบัติสำหรับการทำอาวุธที่สุด คือ “เหล็กน้ำพี้” เพราะ เหล็กน้ำพี้ เป็นโลหะที่มีคุณภาพยอดเยี่ยม เมื่อนำมาหลอมตีเป็นดาบจะมีสีเขียวเหลือบดังปีกแมลงทับ มีความคมและยืดหยุ่นได้ในตัวเอง เมื่อนำมาฟันกระทบกับของแข็ง ทำให้ไม่บิ่น ไม่งอ ไม่ทำปฏิกิริยากับอากาศ และไม่ก่อให้เกิดสนิม และเสื่อมคม แหล่งที่มาของแร่โลหะนี้ คือ บ่อน้ำพี้
“ น้ำพี้ ” เป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่มีแหล่งแร่เหล็กกล้าที่มีความบริสุทธิ์ของเนื้อเหล็กโดยธรรมชาติสูง จึงนิยมนำมาทำเครื่องใช้กันตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว มีการสันนิษฐานกันว่า ดาบรบที่สร้างขึ้นในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยามีการตีดาบเหล็กน้ำพี้ใช้สำหรับทำอาวุธใช้ในสงคราม ต่อมามีการสงวนไว้สำหรับใช้ทำพระแสงดาบสำหรับพระมหากษัตริย์ ห้ามมิให้ผู้ใดขุดเหล็กจากบ่อนี้ โดยบ่อที่นำมาทำพระแสงดาบเรียกว่า “บ่อพระแสง” และบ่อที่นำมาทำพระขรรค์เรียกว่า “บ่อพระขรรค์”นอกจากการเลือกโลหะสำหรับนำมาทำดาบแล้ว กรรมวิธีในการตีดาบยังเป็นเรื่องที่คนสมัยโบราณให้ความสำคัญ หากเป็นดาบเพื่อใช้ในการศึกสงครามแล้วจะใช้พิธีทางไสยศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้อง สำหรับพระแสงดาบของพระมหากษัตริย์ จะมีการตกแต่งประดับประดาพระแสงดาบด้วยโลหะ อัญมณีที่มีค่า การสร้างลวดลายต่าง ๆ และการลงสีให้มีความวิจิตรงดงาม เพื่อการใช้เป็นเครื่องประกอบยศ และพระราชทานให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์ ขุนนาง ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่
กล่าวได้ว่า ในอดีต พระแสงดาบมีความสำคัญในฐานะที่เป็นราชศัสตราวุธคู่กายของพระมหากษัตริย์ และเป็นอาวุธที่ใช้ในยามศึกสงคราม ต่อมาได้มีการพัฒนาอาวุธที่มีความทันสมัยขึ้น ทำให้พระแสงดาบจึงค่อย ๆ ลดบทบาทลง ในปัจจุบันพระแสงดาบจึงเป็นเพียงสัญลักษณ์และเครื่องหมายของพระมหากษัตริย์ ที่ใช้ประกอบยศและใช้ประกอบใน พระราชพิธีสำคัญ ๆ
title: พระแสงขรรค์ชัยศรี

text: ยุคหินญี่ปุ่น เริ่มต้นตั้งแต่ระยะเวลาจากรอบ 35,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 14,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นยุคแรกในประวัติศาสตร์อารยธรรมญี่ปุ่น และเป็นยุคก่อนประวัติศาสตร์ ไม่พบตัวอักษรใด ๆ ในยุคนี้ สมัยนั้นเป็นยุคน้ำแข็ง และแผ่นดินญี่ปุ่นยังติดกับจีนแผ่นดินใหญ่ เพราะญี่ปุ่นในสมัยนั้นยังไม่ห่างจากจีนมากนัก และช่วงนั้นเป็นยุคน้ำแข็ง ทำให้เกิดสะพานน้ำแข็งเชื่อมระหว่างจีนกับญี่ปุ่น อารยธรรมและเมืองยังไม่ค่อยมีในยุคนี้ เนื่องจากในช่วงยุคน้ำแข็งอันแร้นแค้น ชาวญี่ปุ่นในยุคนั้นจึงเลือกที่จะทำการออกล่าสัตว์ คิดค้นอาวุธล่าสัตว์ ออกเดินทางไปยังท้องถิ่นต่อไปเมื่อสัตว์ในท้องถิ่นถูกฆ่าหมด และกังวลเรื่องอาหารมื้อต่อไปเสียมากกว่า ญี่ปุ่นในยุคนี้จึงหาอารยธรรมใด ๆ ไม่ง่ายนัก
title: ยุคหินญี่ปุ่น

text: คาลาดโบล์ก II ( ) : ดาบเกลียวเทียม () ระดับ: ไม่ทราบ ประเภท: ต่อต้านศัตรู เป็นดาบที่ถูกดัดแปลงมาจากคาลาดโบล์กต้นตำรับด้วยการใช้ทักษะ เสริมความแข็งแกร่ง (รีเอ็นฟอร์ซเมนท์), อาเชอร์มักจะใช้มันในรูปแบบของลูกธนูในสภาพ ศาสตราที่พังทลาย (โบรเคน แฟนตาซึ่ม) ซึ่งเมื่อถูกยิงมันจะมีความรุนแรงอยู่ในระดับ "A" ในระหว่างที่มันกำลังลอยอยู่, มันจะหมุนตัวเองกลางอากาศ, ทำให้เกิดการบิดเบือนมิติโดยรอบและทำให้มันสามารถที่จะยิงทะลุคู่ต่อสู้ได้เกือบทุกคน มันก็ยังทรงพลังมากพอที่สามารถทำให้การป้องกันของแคสเตอร์แตกร้าวได้จากเพียงแค่ยิงไปยังบริเวณที่ห่างไกลจากตัวเธอและชิโร่คาดการณ์ว่าเธออาจจะถูกบิดเบือนไปพร้อม ๆ กับมิติโดยรอบหากเธอพยายามที่จะเทเลพอร์ทออกจากตรงนั้น ซึ่งดาบเกลียวเล่มนี้นั้นได้ถูกลอกเลียนแบบมาจากดาบในตำนาน คาลาดโบล์ก ที่เป็นอาวุธของ เฟอร์กัส แมค รอยช์ ใน มหากาพย์อัสเทอร์ และ คู ฮูลินน์ วีรบุรุษชาวเซลติก ก็มี เกียส ต่อดาบคาลาดโบล์กนี้ด้วยว่า ยามใดที่เขาจะต้องต่อสู้กับอาวุธชิ้นใดชิ้นหนึ่งที่ อัสเทอร์ เคยถืออยู่นั้น เขาจะต้องยอมรับความพ่ายแพ้นั้นทันที
title: อาร์เชอร์

text: กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้ม หรือ เสี้ยวหลี่ฉางเตา (; ) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการหลอกให้ศัตรูหลงเชื่อถึงความสงบ ไม่ให้ล่วงรู้ถึงความเคลื่อนไหวใด ๆ ของกองทัพ ทำให้ฝ่ายศัตรูเกิดความสงสัยและเกิดความสงบไม่เคลื่อนไหวในกองทัพเช่นกัน ทำให้เกิดความคิดที่มึนชาขึ้นและฉวยโอกาสเตรียมการเป็นความลับ
title: กลยุทธ์ซ่อนดาบในรอยยิ้ม

text: พิพิธภัณฑ์มีชีวิต หรือ พิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง เป็นลักษณะชนิดหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ที่แสดงในบริเวณกว้าง ซึ่งพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งแห่งแรกเกิดขึ้นที่สแกนดิเนเวีย ซึ่งต่อมาแนวคิดเรื่องพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งได้แพร่กระจายไปทั่วทวีปยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือ พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งรู้จักกันในหลายชื่อว่า พิพิธภัณฑ์มีชีวิต พิพิธภัณฑ์สิ่งก่อสร้าง หรือ พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน 
พิพิธภัณฑ์มีชีวิตเป็นลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งของพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งที่บุคคลในบริเวณนั้น จะมีการแต่งกายและการแสดงในลักษณะของยุคสมัยเก่า โดยบุคคลจะประพฤติปฏิบัติตัวราวกับว่าพักอาศัยอยู่ในโบราณ โดยมีจุดประสงค์เพื่อแสดงวัฒนธรรมสมัยก่อนให้กับผู้ชมในยุคปัจจุบันได้เห็น พิพิธภัณฑ์มีชีวิตส่วนใหญ่จะมีการแสดงหลายอย่างไม่ว่า การตีเหล็ก การตีดาบ การทำเหมือง การรีดนมวัว การทอผ้า หรือ การวาดรูป เป็นต้น
title: พิพิธภัณฑ์มีชีวิต

text: ในยุคราชวงศ์หมิง ราชสำนักจะชุบเลี้ยงมือสังหารที่เก็บรวบรวมมาจากเด็กกำพร้าทั่วประเทศ มาสู่การเป็น "จินยี่เหว่ย" (องครักษ์เสื้อแพร) ซึ่งเหล่าจินยี่เหว่ยแต่ละคนนั้นจะได้รับมีดดาบทั้งหมด 14 เล่ม แบ่งเป็น 8 เล่มใช้สำหรับทรมานศัตรู อีก 5 เล่มใช้สำหรับสังหาร และเล่มสุดท้ายนั้นใช้สำหรับปลิดชีวิตตนเองหากทำภารกิจไม่สำเร็จ
title: 8 ดาบทรมาน 6 ดาบสังหาร

text: กระบี่แสงมากมายจะมีเซ็นเซอร์อยู่ที่ด้ามจับเพื่อที่ว่าเมื่อปล่อยมือเมื่อใดมันก็จะหยุดทำงานทันที กระบี่แสงอื่นนั้นอาจไม่มีเซ็นเซอร์หรือระบบกลไกใด ๆ ก็ตามที่หยุดการทำงานของดาบเมื่อปล่อยมือหรือหลุดมือ
title: กระบี่แสง

text: บ่อเหล็กลอง หรือ บ่อเหล็กเมืองลอง เป็นเหล็กที่มีความสำคัญมากในยุคจารีตเพราะใช้ผลิตทั้งอาวุธ เครื่องมือเครื่องใช้ และสร้างสิ่งก่อสร้างต่างๆ ซึ่งแร่เหล็กเมืองลองยุคจารีตถือว่าเป็นเหล็กที่มีคุณภาพดี และสันนิษฐานว่านำไปใช้อย่างกว้างขวางในล้านนาดังมีคำเปรียบว่า "เหล็กดีเหล็กเมืองลอง ตองดีตองพะเยา" กล่าวกันว่าบ่อเหล็กเมืองลองเป็นบ่อเหล็กที่ใช้ทำศาสตราวุธหรือที่เรียกว่า "ดาบสรีกัญไชย" ของกษัตริย์ล้านนา โดยจะคัดเลือกเอา ม้อนเหล็กลอง คือ เม็ดก้อนแร่เหล็กที่เกิดอยู่ภายในก้อนแร่เหล็กลองที่หุ้มคล้ายตลับอยู่ภายนอกอีกชั้นหนึ่ง เมื่อเขย่าจะเกิดเสียงอยู่ภายในมีสีเขียวปีกแมลงทับ ช่างตีเหล็กจะนำมาตีผสมกับเหล็กปิว (เหล็กลองน้ำหนึ่งหลุมแรก) เป็นดาบสรีกัญไชยของกษัตริย์ ส่วนเหล็กปิวที่ไม่ตีผสมม้อนเหล็กลองใช้ทำอาวุธสำหรับเจ้าเมือง และขุนนาง ประกอบกับภายในเมืองลองมีการสืบทอดช่างเหล็กเป็นตระกูลมาหลายชั่วอายุคน เช่น ตระกูลช่างเหล็ก ตระกูลฟูเหล็ก ฯลฯ อาวุธที่ผลิตขึ้นในเมืองลองจึงถือกันว่าเป็นอาวุธชั้นหนึ่ง มีคุณสมบัติสนิมไม่กินเนื้อเหล็ก มีความคมหากเอาเส้นผมวางบนคมแล้วเป่าเส้นผมจะขาดออกจากกันทันทีโดยเฉพาะเหล็กลองน้ำหนึ่งที่เรียกว่า "เหล็กปิว" มีความเหนียวหากตีเป็นดาบที่บางจะสามารถหักทบงอหรือขดม้วนได้ ถ้าตีหนาสามารถตัดดาบเหล็กลองที่น้ำต่ำกว่า หรือดาบจากเหล็กบ่ออื่นได้
title: บ่อเหล็กลอง

text: ในตำนานอาร์เทอร์ฉบับวีรคติ มีหลายเรื่องที่บอกว่าอาร์เทอร์เป็นเจ้าของดาบเอกซ์คาลิเบอร์ ในเรื่อง "เมอร์ลิน" ของรอแบร์ เดอ บอรง อาร์เทอร์ได้ครองบัลลังก์เนื่องจากสามารถดึงดาบออกจากศิลาได้ ตามท้องเรื่องนั้นกล่าวว่า ไม่มีผู้ใดจะดึงดาบออกจากศิลาได้หากมิใช่ "กษัตริย์ที่แท้จริง" ซึ่งใช้ในการค้นหากษัตริย์หรือทายาทที่แท้จริงของยูเทอร์ เพนแดรกอน โดยมากเชื่อกันทั่วไปว่าดาบในศิลานี้ก็คือเอกซ์คาลิเบอร์ ในภายหลังได้มีการระบุอย่างชัดแจ้งในงานเขียนที่เรียกชื่อว่า "Vulgate Merlin Continuation" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในตำนานลานเซลอตกับจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่ในตำนานยุคหลังจาก "Vulgate Merlin" เรื่องกลับกลายเป็นว่า ท่านหญิงแห่งทะเลสาบเป็นผู้มอบดาบเอกซ์คาลิเบอร์ให้แก่อาร์เทอร์หลังจากที่เขาได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว นางเรียกดาบนี้ว่า "เอกซ์คาลิเบอร์ ดาบอันสามารถตัดเหล็กกล้า" ในเรื่อง "Vulgate Mort Artu" อาร์เทอร์สั่งให้กริฟลิตขว้างดาบลงไปในทะเลสาบแห่งมนตรา หลังจากล้มเหลวถึง 2 ครั้งเขาจึงสามารถทำตามคำสั่งพระราชาผู้บาดเจ็บหนักได้ โดยมีมือหนึ่งยื่นขึ้นจากทะเลสาบมารับดาบไว้ ในฉบับแปลภาษาอังกฤษของแมโลรีภายหลังได้เปลี่ยนตัวผู้ขว้างดาบเป็นเบดิเวียร์
title: เอกซ์แคลิเบอร์

text: กระบี่ คืออาวุธที่มีลักษณะคล้ายดาบ แต่มีน้ำหนักเบากว่า ลักษณะเรียวแหลม มีปลายแหลม เน้นใช้ในการแทงมากกว่าฟัน อาจมีคมเพียงด้านใดด้านหนึ่งหรือมีท้ง 2 ด้าน ข้อแตกต่างจากดาบคือ น้ำหนักส่วนใหญ่ของกระบี่จะอยู่ที่ด้ามจับ เพื่อให้เกิดความคล่องแคล่วและพลิกแพลงได้ง่ายในการจ้วงแทง เพราะกระบี่เน้นการแทงเป็นสำคัญ ในขณะที่น้ำหนักส่วนใหญ่ของดาบ จะอยู่ที่ใบดาบ เพื่อให้การฟันมีน้ำหนัก เพราะดาบเน้นการฟันและตัด อาวุธกระบี่ของไทย จะมีลักษณะและการใช้งานเหมือนกับอาวุธของชาวตะวันตกที่เรียกว่า "Rapier" จึงอาจกล่าวได้ว่า "Rapier" แปลว่า "กระบี่" นั่นเอง
title: กระบี่ (อาวุธ)

text: ถึงแม้การรวมร่างกับเทพอสูรจะไร้เทียมทานแต่ตัวผู้ใช้เองต้องแลกพลังชีวิตถึง 1/3 ต่อการรวมร่างแต่ละครั้ง หวู่หนานที่รวมร่างไปแล้วหนึ่งครั้งกลับรวมร่างเป็นเทพนักรบกลียุคอีกครั้งเพื่อดูดซับสารพิษที่แพร่กระจายไปทั่วโลกซึ่งเป็นกระทบที่ตามมาจากศึกเทพอสูร หวู่หนานทุ่มใช้พลังดูดซับพิษเอาไว้จนสูญเสียพลังชีวิตไปถึงครึ่งหนึ่ง การกระทำในครั้งนี้เมื่อชาวโลกได้ล่วงรู้ก็เกิดความชื่นชมและนับถือในตัวหวู่หนานผู้ยอมเสียสละชีวิตเพื่อชาวโลกทั้งมวล หวู่หนานที่รวมร่างกับเทพอสูรถึงแม้จะสูญเสียพลังชีวิตไปเกินครึ่ง แต่กลับได้ทักษะยุทธขั้นสูงและความสามารถในการเรียนรู้วิชาโดยการหยั่งสำนึกมาแทน เมื่ออายุขัยกำลังจะหมดลงก็เป็นเวลาที่ต้องชำระบุญคุณความแค้นทั้งมวลกับดาบใหญ่ที่นัดหมายจะท้าประลองไว้เมื่อห้าปีก่อน ศึกดาบใหญ่นั้นหวู่หนานใช้วิชาจ้าวนักรบนรกภูมิปราบดาบมารอนัตตาของดาบใหญ่ได้อย่างงดงาม แต่หวู่หนานที่บาดเจ็บไม่หวนกลับไปหาญาติมิตร กลับรวมร่างเป็นเทพนักรบกลียุคครั้งสุดท้ายใช้พลังทั้งมวลโจมตีกองทัพของบลูคิงด้อมที่หวังจะรุกรานโลกหลังจากหวู่หนานประลองกับบาดเจ็บจนบาดเจ็บหรือล้มตายทั้งคู่ หวู่หนานสามารถทำลายกองทัพใหญ่ของบลูคิงด้อมและทำให้จ้าวสวรรค์ไซอาผู้นำของบลูคิงด้อมบาดเจ็บสาหัสได้ แต่ผลลัพธ์นี้ย่อมต้องแลกด้วยชีวิตของหวู่หนาน
title: เทพนักรบกลียุคและเทพอสูรผลาญโลกา

text: ดาบทหารในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีชื่อเรียกว่า "กุนโต" (軍刀, Guntō; มีความหมายว่า "ดาบกองทัพ" หรือ "ดาบทหาร") เป็นดาบที่ถูกผลิตขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2411 และสิ้นสุดการผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2488 ซึ่งถือว่าเป็นยุคใหม่ เป็นดาบที่ทำเพื่อการสงคราม ผลิตจำนวนมาก ยังคงความคมกริบ แต่ไม่ประณีต และไม่มีขั้นตอนการทำอย่างประเพณีโบราณ ดาบรุ่นนี้ตกค้างอยู่ในแถบอินโดจีนจำนวนมากหลังจากสงครามสิ้นสุด ซึ่งอาจจะพบได้ในประเทศพม่าและประเทศไทย ถูกฝังดินอยู่กลางป่าหรือในถ้ำตามเส้นทางเดินทัพของทหารญี่ปุ่น
title: คาตานะ

text: ดาบเพชฌฆาตคู่นี้ได้รับการทิ้งไว้ยัง ห้องพิเศษในคุกหลวง ห้ามผู้ใดแตะต้อง ทุกวันเสาร์จะมีการสังเวยด้วยเหล้าและไก่ต้มเป็นการบวงสรวง จนมีการเล่าขานกันว่า ดาบ ๒ เล่มดังกล่าวจะสั่นได้เองเหมือนถูกคนจับเขย่า และหลังจากดาบทั้งคู่สั่นไม่เกิน ๗ วันก็จะต้องมีพิธีประหารชีวิตนักโทษเกิดขึ้นทุกคราไป
title: โทษประหารชีวิตในประเทศไทย

text: ดาบยุคสงครามจะเป็นดาบที่ใช้ฝักทำด้วยเหล็ก มีห่วงทองเหลืองหรือทองแดงเรียกว่า "โอบิโตริ" ใช้สำหรับห้อยกับเข็มขัด ตัวดาบและฝักเหล็กมีน้ำหนักมาก จึงไม่เหมาะที่จะใช้เหน็บเอวอย่างดาบฝักไม้แบบโบราณ ซึ่งมีห่วงผูกเงื่อนที่ทำจากผ้าไหมใช้เหน็บเอวของซามูไร ดาบทหารที่ไม่มีขั้นตอนการผลิตในแบบพิธีกรรมโบราณ จึงไม่มีความศักดิ์สิทธิ์อย่างดาบของพวกซามูไร
title: คาตานะ

text: รหัสรวมร่าง - Shin Samurai gattai ข้อมูลเบื้องต้น - สูง 82.4 เมตร / กว้าง 48.9 เมตร / ยาว 29.4 เมตร / หนัก 3,900 ตัน / ความเร็ว 600 กม.ต่อ ชม. / พลัง 2,900 แรงม้า อาวุธ - เอบิ งาทานะ , อิกะเทนคูบัสเตอร์ , พู่กันขนาดยักษ์ ท่าไม้ตาย - โอริงามิ ไดไคโฮ (折神大開放 ; ไดไค ชินเคนโอ ใช้อิกะเทนคูบัสเตอร์ในการยิงอายาคาชิ โดยไดไค ชินเคนโอ รวบรวมพลังงานไว้ระดับหนึ่งเพื่อให้การชาร์จพลังงานเต็มที่และทำการเล็งเป้าหมายไปในตัว เมื่อพลังงานเต็มที่และทำการล็อกกเป้าหมายเรียบ จะทำการรวบรวมพลังงานไฟฟฟ้าสีทองจากส่วนหมวกผ่านมายังปืน และยิงลำแสงจากตัวปืนพุ่งออกไปหาอายาคาชิอย่างรุนแรง โดยลำแสงที่ยิงออกไปนั้นเป็นลำแสงรูปเสมือนของเทพพยนต์ทั้ง10ตัว10สี อายาคาชิที่โดนลำแสงนี้จะถูกทำลายในที่สุด) , นิเทนอิจิริวมิดาเรกิริ (二天一流乱れ斬り ;ท่าไม้ตายประเภทดาบของ ไดไค ชินเคนโอ มีทั้งหมด2แบบด้วยกัน แบบที่1 ใช้ดาบเอบิ งาทาเนะ โจมตีใส่อายาคาชิทั้งหมด3รอบโดยเริ่มแรกรวบรวมพลังแสงสีฟ้าไว้ที่ดาบจนเต็มและกางแขนออกจนแสงออร่าสีฟ้าพาดผ่าน ดาบที่ฟันเป็นรอบที่ 1 เกิดจาการใช้ดาบฟันสะพายแล่งจากขวาไปทางซ้าย ดาบฟันเป็นรอบที่ 2 เกิดจาการใช้ดาบฟันสะพายแล่งจากซ้ายไปทางขวา และ ดาบฟันเป็นรอบที่ 3 เกิดจาการใช้ไขว้ดาบเป็นรูปกากบาท ทำให้อายาคาชิได้รับบาดเจ็บ , แบบที่2 ใช้ดาบเอบิ งาทาเนะ โจมตีใส่อายาคาชิทั้งหมด2รอบโดยรวบรวมลำแสงสีฟ้าไว้ที่ดาบ จากนั้นทำการฟันสะพายแล่งจากด้านซ้าย รอบที่2ฟันสะพายแล่งจากด้านขวา ในขณะที่ชินเคนเจอร์ทำการฟันอายาคาชิไปพร้อมกันนั้นชินเคนมารุ และ ซาคานะมารุ จะเพิ่มเป็นดาบ2เล่ม เมื่ออายาคาชิได้รับท่าไม้ตายนี้จะถูกทำลายในที่สุด)
title: ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์