คำถาม: เมืองหลวงของประเทศเกาหลีเหนือคืออะไร?

text: สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี(English: Democratic People's Republic of Korea: DPRK; Korean:조선민주주의인민공화국;Hanja:朝鮮民主主義人民共和國) หรือชื่อโดยทั่วไปว่า เกาหลีเหนือ (English: North Korea; Korean:북한;Hanja:北韓) เป็นประเทศในเอเชียตะวันออก กินพื้นที่ครึ่งเหนือของคาบสมุทรเกาหลี เมืองหลวงและนครใหญ่สุดคือ เปียงยาง เขตปลอดทหารเกาหลีเป็นเขตกันชนระหว่างประเทศเกาหลีใต้กับเกาหลีเหนือ แม่น้ำอัมนกหรือยาลู่ และตูเมนเป็นพรมแดนระหว่างประเทศจีนกับเกาหลีเหนือ แม่น้ำตูเมนส่วนที่ห่างไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเป็นพรมแดนกับประเทศรัสเซีย
title: ประเทศเกาหลีเหนือ

text: เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ () คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋หนิ่ว ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุกแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และหวันตู (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลี ในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668
title: เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ

text: เมื่อกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ได้นำกองกำลังบุกยึดเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน แต่กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 และ กองกำลังเมืองหลวงเกาหลีใต้ได้ปกป้องเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน มีการรบอยู่ระหว่างสองกำลัง ได้แก่ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 และ กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 แต่กองกำลังที่ได้รับความเสียหายที่สุดคือ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 โดยกองกำลังถูกโจมตีทางอากาศทำให้ทหารในกองกำลังเสียชีวิต 600 คน, รถถังถูกทำลาย 11 คัน จาก 30 คัน, ผู้บัญชาการกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกสังหาร ในเวลาต่อมากองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกโจมตีอย่างมากจึงทำให้ขอยอมจำนน
title: ยุทธการที่อันดง

text: ว็อนซัน () เป็นเมืองท่า ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลญี่ปุ่น ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีเหนือ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดคังว็อน เมืองมีประชากรราว 331,000 คน (ในปี ค.ศ. 2000) เป็นเมืองวิศวการและเป็นศูนย์กลางทางด้านวัฒนธรรม
title: ว็อนซัน

text: เกาหลีเหนือมีระบบการค้าผูกขาดโดยภาครัฐ ทั้งการค้าในประเทศและต่างประเทศ โดยกระทรวงพาณิชย์ควบคุมการค้าภายในประเทศ และกระทรวงการค้าต่างประเทศควบคุมการค้าระหว่างประเทศ โดยได้จัดตั้งบริษัทการค้าของรัฐหรือสหกรณ์การค้าของรัฐ เป็นผู้ดำเนินการเกี่ยวกับการค้า รัฐบาลเกาหลีเหนือพยายามขยายการค้ากับต่างประเทศให้มากขึ้น โดยได้เน้นการผลิตสินค้าที่ตลาดต่างประเทศมีความต้องการเพิ่มขึ้น พยายามปรับปรุงความน่าเชื่อถือของเกาหลีเหนือ ส่งเสริมสินค้าออกทั้งแบบ merchant trade และ barter trade ส่งเสริมการร่วมลงทุนกับต่างประเทศ นอกจากนี้ เกาหลีเหนือได้จัดตั้งคณะกรรมการส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ (Commission for the Promotion of Foreign Trade) เพื่อสนับสนุนการค้ากับประเทศที่ยังไม่มีความสัมพันธ์ทางการทูตกับเกาหลีเหนือ
title: ประเทศเกาหลีเหนือ

text: เมืองหลวงและสุสานของโคกูรยอโบราณ (จีนตัวย่อ: 高句丽王城、王陵及贵族墓葬) คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋หนิ่ว ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุงแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และหวันตู (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวัน ออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลีในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668
title: อาณาจักรโคกูรยอ

text: ปัจจุบันประเทศไทยได้ให้ความร่วมมือทางวิชาการแก่เกาหลีเหนือภายใต้การดำเนินงานของกรมวิเทศสหการ โดยเมื่อปี 2539 เกาหลีเหนือได้จัดส่งคณะผู้แทนเข้าหารือกับผู้แทนกรมวิเทศสหการเพื่อแสดงความประสงค์ในการที่จะจัดส่งเจ้าหน้าที่เข้าร่วมในโครงการหลักสูตรฝึกอบรมประจำปี ซึ่งรัฐบาลไทยได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในสาขาต่าง ๆ เช่น สาขาการค้าระหว่างประเทศ การคลัง การลงทุน และการขนส่ง โดยการเข้าร่วมการฝึกอบรมดังกล่าวของเกาหลีเหนืออยู่ในรูปแบบของความร่วมมือทางวิชาการระหว่างประเทศกำลังพัฒนา (Technical Cooperation among Developing Countries- TCDC) ซึ่งรัฐบาลของประเทศผู้ขอรับการฝึกอบรมจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการเดินทางระหว่างประเทศ และรัฐบาลของประเทศผู้จัดการฝึกอบรมจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายภายในประเทศทั้งหมด พร้อมกันนี้ เกาหลีเหนือยังได้เสนอที่จะให้ประเทศไทยจัดส่งเจ้าหน้าที่ไปเข้ารับการฝึกอบรมในหลักสูตรฝึกอบรมที่เกาหลีเหนือจัด ซึ่งเกาหลีเหนือมีศักยภาพ เช่น สาขาเหมืองแร่ และนิวเคลียร์ เป็นต้น ซึ่งในปี 2541 คณะผู้แทนกรมวิเทศสหการได้เดินทางไปหารือความร่วมมือทางเศรษฐกิจและวิชาการกับเกาหลีเหนือที่กรุงเปียงยาง ตามคำเชิญของรัฐบาลเกาหลีเหนือ โดยฝ่ายประเทศไทยได้ตกลงที่จะให้ความร่วมมือทางวิชาการ ดังนี้ ทุนฝึกอบรม/ดูงานระยะสั้นทางด้านวิทยาศาสตร์และการเกษตรฯ การเชิญเจ้าหน้าที่เกาหลีเหนือเยือนประเทศไทย รวมทั้งการแลกเปลี่ยนผู้เชี่ยวชาญ เป็นต้น นอกจากนี้ กรมวิเทศสหการยังได้จัดสรรการให้ความร่วมมือในกรอบการฝึกอบรมประเทศที่สาม (Third Country Training Program) โดยร่วมมือกับ WHO ในการจัดการฝึกอบรม/ดูงานด้านสาธารณสุขให้แก่เกาหลีเหนือปีละประมาณ 15-18 หลักสูตรด้วย
title: ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–ไทย

text: เมืองพย็องชัง " Pyeongchang " ได้ถูกเปลี่ยนชื่อทางการตลาดเป็น " PyeongChang " ด้วยการใช้ตัว "C" พิมพ์ใหญ่ (เรียกว่า CamelCase) เนื่องจากความกังวลที่ถูกหยิบยกขึ้นว่านักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ประสงค์จะมาชมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 อาจเกิดความสับสนจากเมืองพย็องชาง ไปเป็นกรุงเปียงยาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศเกาหลีเหนือ[16]
title: โอลิมปิกฤดูหนาว 2018

text: เมื่อกองทัพญี่ปุ่นยาตราถึงกรุงฮันซอง (โซลในปัจจุบัน) ลี กวาง ข้าหลวงมณฑลจอนลาพยายามจะหยั่งดูความเคลื่อนไหวของข้าศึกจึงส่งกำลังไปยังเมืองหลวง แต่เนื่องจากว่าญี่ปุ่นสามารถยึดเมืองหลวงได้ก่อน ลี กวางจึงตัดสินใจถอนทัพ อย่างไรก็ตาม ระหว่างทางเขาสามารถรวบรวมรี้พลจากพลเรือนอาสาเข้ามาร่วมทัพจนขนาดของกองทัพของเขามีถึง 50,000 นาย ลี กวางและผู้นำทหารอาสาต่างก็พิจารณาปรับแผนการยึดกรุงฮันซองคืนเสียใหม่และตัดสินใจใจยกทัพขึ้นเหนือไปตั้งมั่นที่ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของกรุงฮันซองเป็นระยะทาง 42 กิโลเมตร 4 มิถุนายน ลี กวางส่งกองกำลัง 1,900 นายเข้าปฏิบัติการจู่โจมป้อมใกล้ ๆ ยองอิน ซึ่งมีทหารญี่ปุ่น 600 นายรักษาอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของ วะกิซะกะ ยะชุฮะรุ ซึ่งหลีกเลี่ยงการสู้รบกับฝ่ายเกาหลีแต่รอจนกำลังเสริมเดินทางมาถึงในวันถัดมา การตอบโต้ของกองหนุนฝ่ายี่ปุ่นบังคับให้ฝ่ายเกาหลีจำต้องล่าถอยกลับไป
title: การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98)

text: เชื้อชาติ: ประเทศเกาหลีแทบจะไม่มีชนชาติอื่นนอกจากคนเกาหลีเอง แต่ก็มีชาวจีนประมาณ 3 หมื่นคน ซึ่งอยู่ตามเขตเมืองหลวงมาช้านานแล้ว และยังมีชาวฟิลิปปินส์อีก 72,000 คน
title: ประเทศเกาหลีใต้

text: ซารีว็อน () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดฮวังแฮเหนือ, ประเทศเกาหลีเหนือ มีประชากรอาศัยราว 310,100 คน
title: ซารีว็อน

text: เขตปริมณฑลและเมืองหลวงแห่งชาติโซล (เอสเอ็นซีเอ) เป็นภูมิภาคที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ซึ่งเรียกภูมิภาคนี้เป็นภาษาเกาหลีว่า ซูโดกว็อน ซึ่งเป็นภูมิภาคที่รวมเขตการปกครองระดับจังหวัดไว้ 3 เขต คือ โซล, อินช็อน และจังหวัดคย็องกี
title: เขตปริมณฑลและเมืองหลวงแห่งชาติ (เกาหลีใต้)

text: มณฑลเหลียวหนิง (จีนตัวย่อ: 辽宁省 จีนตัวเต็ม: 遼寧省) ชื่อย่อ เหลียว（辽）ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทิศตะวันตกติดเหอเป่ย์ เหนือติดจี๋หลิน มองโกเลียใน ทิศตะวันออกเฉียงใต้มีแม่น้ำยาลู่ว์เจียงกั้นเขตแดนกับประเทศเกาหลีเหนือ ทางใต้เป็นทะเลเหลืองและทะเลป๋อไฮ่ มีเมืองหลวงชื่อ เฉิ่นหยาง มีเนื้อที่ 145,900 ก.ม. 
title: มณฑลเหลียวหนิง

text: โรงแรมรยู-กย็อง (; ; ชื่ออื่น ยู-กย็อง) เป็นตึกระฟ้าที่มีความสูงมากที่สุดในประเทศเกาหลีเหนือ และเป็นตึกระฟ้าทรงพีระมิดที่สูงที่สุดในโลก มีจำนวน 105 ชั้น และชื่อของโรงแรมนี้ (รยูกย็อง มีความหมายว่า "เมืองหลวงแห่งต้นหลิว") ยังสื่อถึงประวัติศาสตร์ของกรุงเปียงยางอีกด้วย โรงแรมนี้ยังเรียกขานในอีกชื่อหนึ่ง เรียกว่า ตึก 105 ชั้น
title: โรงแรมรยูกย็อง

text: จังหวัดคังว็อนและจังหวัดคังว็อนที่อยู่ในเกาหลีเหนือ ต่างก็อยู่ในภูมิภาคควันดง เหมือนกัน ภูมิภาคตะวันตกของเทือกเขาแทแบ็กเรียกว่าภูมิภาคย็องซอ ส่วนภูมิภาคภาคตะวันออกของเทือกเขาเรียกว่าภูมิภาคย็องดง คำว่าย็องดงมักใช้บ่อย ๆ เพื่อใช้เรียกขนส่งมวลชนที่มาจากโซล เมืองหลวงของประเทศ ดังนั้นถ้าโดยสารรถโดยสารหรือรถไฟมาจะใช้ทาง "เส้นทางย็องดง" ส่วนถ้าขับรถยนต์ส่วนตัวมาผ่านคังนึงจะผ่านทางด่วนสายย็องดง
title: จังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีใต้)

text: ทีมในปัจจุบันประกอบด้วยทั้งชาวเกาหลีเหนือและชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่น (Zainichi Korean) เนื่องจากภาวะทางการเมืองในเกาหลีเหนือ มีเฉพาะชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่นที่สามารถค้าแข้งให้กับทีมนอกประเทศเกาหลีเหนือตามใจตัวเองได้ นอกจากนี้ แฟนของทีมชาติเกาหลีเหนือที่ตามไปเชียร์ถึงต่างประเทศก็เป็นชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่นเช่นกัน เนื่องจากชาวเกาหลีเหนือโดยทั่วไป มักถูกห้ามออกนอกประเทศ
title: ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ

text: เปียงยางมาราธอน (Pyongyang Marathon) เป็นการแข่งขันมาราธอนประจำปี ซึ่งจัดขึ้นในเดือนเมษายน ที่กรุงเปียงยาง เมืองหลวงของประเทศเกาหลีเหนือ เป็นการแข่งขันที่ได้รับฉลากมาตรฐานงานวิ่งถนนระดับบรอนซ์ ( IAAF Bronze Label Road Race)
title: เปียงยางมาราธอน

text: ในปี พ.ศ. 2135 ระหว่างสงครามการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น ผู้บัญชาการอีควังได้พยายามปฏิบัติการให้กองกำลังของเขาเข้าสู่เมืองหลวง โซล (ในเวลานั้นเรียกว่าฮันซ็อง) กองกำลังถูกถอนออกไป อย่างไรก็ตามภายหลังจากข่าวว่าเมืองหลวงถูกยึดถึงผู้บัญชาการ กองทัพก็โตขึ้นไดยมีกำลัง 50,000 นายพร้อมทั้งมีกองกำลังอาสาสมัครอีกจำนวนหนึ่ง โดยอีควังและผู้บัญชาการที่ไม่ได้ประจำการอีกจำนวนหนึ่งได้พิจารณาเป้าหมายที่จะกอบกู้เมืองหลวงอีกครั้งหนึ่ง และได้รวบรวมกำลังไว้ทางตอนเหนือของซูว็อน 
title: ซูว็อน

text: เมื่ออธิบายเหตุที่การปักปันเขตยึดครองอยู่ที่เส้นขนานที่ 38 รัสก์ออกความเห็นว่า "แม้ในความเป็นจริง กองกำลังสหรัฐสามารถขึ้นไปเหนือกว่านั้นได้ กรณีที่โซเวียตไม่ตกลง ... เรารู้สึกว่าเป็นการสำคัญที่จะรวมเมืองหลวงของเกาหลีในพื้นที่รับผิดชอบของทหารอเมริกัน" โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อ "เผชิญกับควาขาดแคลนกองกำลังสหรัฐที่มีอยู่ และปัจจัยกาลเทศะ ซึ่งทำให้เป็นการยากที่จะขึ้นเหนือไปไกลมาก ก่อนที่ทหารโซเวียตจะเข้าสู่พื้นที่" โซเวียตตกลงการปักปันเขตยึดครองของสหรัฐเพื่อปรับปรุงฐานะการเจรจาของตนว่าด้วยเขตยึดครองในยุโรปตะวันออก และเพราะทั้งสองจะสนองการยอมจำนนของญี่ปุ่นจากที่ที่ตั้งอยู่
title: สงครามเกาหลี

text: มหาวิทยาลัยคิมอิลซอง () เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1946 มีเนื้อที่ทั้งหมด 37 เอเคอร์ ในกรุงเปียงยาง เมืองหลวงของประเทศ มหาวิทยาลัยตั้งตาชื่ออดีตผู้นำเกาหลีเหนือคิม อิลซอง มหาวิทยาลัยคิม อิลซองมีอาคารศึกษาวิชาการทั้งหมด 10 อาคาร แยกออกเป็น 50 ห้อง เช่นห้องสมุด,พิพิธภัณฑ์,ศูนย์ R&D ,หอพักและโรงพยาบาล
title: มหาวิทยาลัยคิมอิลซ็อง

text: จังหวัดพย็องอันใต้ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1896 และได้กลายเป็นจังหวัดของเกาหลีจนถึง ค.ศ. 1945 หลังจากนั้น ก็ได้เป็นจังหวัดของเกาหลีเหนือจนถึงปัจจุบัน มีเมืองหลวงชื่อ พย็องซ็อง
title: จังหวัดพย็องอันใต้

text: จังหวัดรยังกัง () เป็นจังหวัดของเกาหลีเหนือ มีพรมแดนติดกับจีนทางตอนเหนือ ฮัมกย็องเหนือทางทิศตะวันออก ฮัมกย็องใต้ทางทิศใต้ และชากังทางทิศตะวันตก จังหวัดรยังกังเกิดขึ้นในปี 1954 จากการแยกจากจังหวัดฮัมกย็องใต้ มีเมืองหลวงของจังหวัดอยู่ที่เฮยซัน ในการเรียกของเกาหลีใต้ จังหวัดรยังกังจะถูกเรียกว่า "จังหวัดยังกัง" ()
title: จังหวัดรยังกัง

text: อาณาจักรโคกูรยอ มีพื้นที่ตั้งแต่บริเวณตอนเหนือของคาบสมุทรเกาหลีตอนใต้และตอนกลางของคาบสมุทรเหลียวตง เป็นอาณาจักรที่มีกองทัพที่เข้มแข็งเป็นอย่างมาก ก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้าดงเมียงซอง เมื่อ 37 ปีก่อนคริสต์ศักราช เดิมโคกูรยอคืออาณาจักรพุกพูยอ พระเจ้าดงเมียงซองทรงเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรเป็นโคกูรยอ เมืองหลวงแห่งแรกคือ เมืองโจลบอน ในสมัยพระเจ้ายูริแห่งโคกูรยอได้ย้ายเมืองหลวงไปที่เมืองคุงแน และในสมัยพระเจ้าจางซูมหาราชได้ย้ายเมืองหลวงไปที่เมืองเปียงยาง อาณาจักรโคกูรยอล่มสลายลงเมื่อปี ค.ศ. 668 รัชสมัยพระเจ้าบอจาง จากการโจมตีของราชวงศ์ถังที่ปกครองประเทศจีนและอาณาจักรชิลลาที่อยู่ทางตอนใต้ อาณาจักรโคกูรยอมีอายุถึง 705 ปี อาณาจักรแพ็กเจ ตั้งอยู่บริเวณตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเกาหลี ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 18 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยพระเจ้าอนจอซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าดงเมียงซอง พระมเหสีโซซอโนพระราชมารดาของพระเจ้าอนจอทรงคิดจะตั้งอาณาจักรแห่งใหม่ขึ้นทางตอนใต้ ขึ้นเป็นอาณาจักรพี่น้องกับอาณาจักรโคกูรยอจึงได้อพยพประชาชนมาจากโคกูรยอและรวบรวมชนเผ่าต่างๆ เข้าด้วยกันก่อตั้งขึ้นเป็น อาณาจักรซิปเจ ปกครองโดยพระเจ้าอนจอภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรแพ็กเจ มีเมืองหลวงแห่งแรกคือเมืองวิรเย ในรัชสมัยพระเจ้ามุนจูได้ทรงย้ายเมืองหลวงไปที่เมืองอุงจิน และในรัชสมัยพระเจ้าซองได้ย้ายเมืองหลวงไปที่เมืองซาบี อาณาจักรแพ็กเจล่มสลายลงเมื่อปี ค.ศ. 660 รัชสมัยพระเจ้าอึยจาจากการโจมตีของอาณาจักรชิลลา อาณาจักรแพ็กเจมีอายุถึง 678 ปี อาณาจักรชิลลา ตั้งอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเกาหลี ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 57 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยพระเจ้าฮยอกกอเซกษัตริย์พระองค์แรกแห่งชิลลา ทรงรวบรวมชนเผ่าต่างๆเข้าด้วยกันจนกลายเป็นอาณาจักรชิลลา มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองคยองจู อาณาจักรชิลลาสามารถรวบรวมอาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรโคกูรยอเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันได้ในปี ค.ศ. 668 รัชสมัยพระเจ้ามูยอล อาณาจักรคายา ตั้งอยู่บริเวณตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลีแถบแม่น้ำนักดง ประกอบด้วยห้าราชวงศ์ คือ ราชวงศ์กึมควันคายา ราชวงศ์โกรยองคายา ราชวงศ์พีฮวาคายา ราชวงศ์อาราคายา และราชวงศ์ซองซันคายา ราชวงศ์หลักคือราชวงศ์กึมควันคายา ก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้าซูโร เมื่อ 42 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีตำนานว่าพระชายาของพระเจ้าซูโรเป็นองค์หญิงที่เดินทางมาจากประเทศอินเดียพระนามว่าองค์หญิงฮอฮวางอ๊ก ในรัชสมัยพระเจ้าคูฮย็องอาณาจักรคายาได้ถูกผนวกเข้ากับอาณาจักรชิลลาในรัชสมัยพระเจ้าบอปฮึง อาณาจักรคายามีอายุถึง 604
title: ประเทศเกาหลีใต้

text: จังหวัดชากัง () เป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีเหนือ อยู่ทางทิศเหนือของประเทศติดกับประเทศจีน, ติดกับจังหวัดรยังกัง และ ฮัมกย็องใต้ ทางด้านตะวันออก, ติดกับจังหวัดพย็องอันใต้ ทางด้านทิศใต้, และ จังหวัดพย็องอันเหนือ ทางด้านทิศตะวันตก  จังหวัดชากัง ก่อตั้งขึ้นในปี 2542 เมืองหลวงชื่อกังแจ
title: จังหวัดชากัง

text: เปียงยาง () คือเมืองหลวงของประเทศเกาหลีเหนือ เป็นเขตแหล่งเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของประเทศเกาหลีเหนือ ในอดีตนั้นเคยเป็นเมืองหลวงของหลายอาณาจักร เช่น ใน 2333 ปีก่อนคริสต์ศักราชนั้นเคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโชซ็อนโบราณ ในสมัยนั้นมีชื่อว่าเมืองวังก็อมซ็อง ในปี ค.ศ. 427 ได้เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโคกูรยอ มีชื่อว่าเมืองเปียงยาง จนถึงปี ค.ศ. 668 ที่อาณาจักรโคกูรยอล่มสลายลง
title: เปียงยาง

text: การแข่งขันได้แนวคิดมาจากนักวิทยาศาสตร์ชาวเกาหลีใต้ ในปี พ.ศ. 2546 สมาคมวิทยาศาสตร์กายภาพของเกาหลีใต้ (KESS) จึงได้เริ่มจัดการแข่งขันโลกและอวกาศโอลิมปิกระดับชาติของประเทศเกาหลีเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นจึงเกิดการแข่งขันระดับนานาชาติขึ้น โดยในเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2547 ที่โซล เมืองหลวงของประเทศเกาหลีใต้ ได้มีตัวแทนประเทศจาก 10 ประเทศมาช่วยกันร่างหลักสูตรของการแข่งขัน และจัดตั้งคณะกรรมการโดยได้เลือกประธาน คือ นายแช มู ซอง มาดำรงตำแหน่งเป็นประธาน หลังจากนั้นก็ได้เริ่มการแข่งขันระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ที่เมืองแดกู ประเทศเกาหลีใต้
title: โลกและอวกาศโอลิมปิกระหว่างประเทศ

text: โซลเริ่มมีผู้ตั้งรกรากอยู่ตั้งแต่สมัยอาณาจักรแพ็กเจ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 527 ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณเขตแดนของโซลในปัจจุบัน โดยยังมีหลักฐานคงอยู่เช่น พุงนับโทซ็อง หรือ มงช็อนโทซ็อง และต่อมากลายมาเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์โชซ็อนในปี พ.ศ. 1937 และมีความพยายามที่จะทำให้เป็นเมืองที่ทันสมัยในปลายศตวรรษที่ 19 และโซลเป็นเมืองแรกในเอเชียตะวันออกที่มีไฟฟ้า รถราง น้ำประปา โทรศัพท์ และระบบโทรเลขในเวลาเดียวกัน ระหว่างที่เป็นอาณานิคมของญี่ปุ่นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โซลมีชื่อว่า คย็องซ็อง (경성, ความหมาย "เมืองหลวง"; ) ภายหลังจากที่ได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2488 เกาหลีได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น "โซล" (ซึ่งมีความหมายว่า "เมืองหลวง" ในภาษาเกาหลี) ในปี พ.ศ. 2492 โซลได้แยกออกจากจังหวัดคย็องกี และมีฐานะเป็น "นครพิเศษโซล" ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ระหว่างสงครามเกาหลี โซลถูกยึดครองโดยทหารเกาหลีเหนือ และเมืองก็ได้ถูกทำลายเสียหายเกือบทั้งหมด และเมืองก็สามารถยึดกลับคืนมาได้โดยกำลังของสหประชาชาติในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2494 ตั้งแต่ตอนนั้น ขอบเขตของเมืองก็ขยายไปยังพื้นที่เขตการปกครองรอบข้างของกิมโป, โกยัง, ควันจู, ซิฮึง, และเมืองชนบทยังจู และขอบเขตเมืองในปัจจุบันได้กำหนดขึ้นในปี พ.ศ. 2538 
title: โซล

text: มณฑลจี๋หลิน () ตั้งอยู่ทางตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีชายแดนติดต่อกับมณฑลต่างๆ ทางใต้ติดกับเหลียวหนิง ตะวันตกติดกับมองโกเลียใน เหนือติดกับเฮยหลงเจียง และตะวันออกติดต่อกับรัสเซียและคาบสมุทรเกาหลีโดยมีแม่น้ำยาลู่ว์เจียงเป็นเส้นเขตแดน มีเมืองหลวงชื่อ ฉางชุน（长春）มีเนื้อที่ 187,400 ก.ม. ประชากร 27,090,000 คน ความหนาแน่น 145 คนต่อตารางกิโลเมตร ค่าจีดีพี 295.8 พันล้านเหรินหมินปี้ หรือเฉลี่ย 10,900 เหรินเหมินปี้ต่อประชากรหนึ่งคน (ข้อมูล พ.ศ. 2547) ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
title: มณฑลจี๋หลิน

text: นักกีฬาประเทศเกาหลีเหนือมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้
ประเทศเกาหลีเหนือได้กลับมาร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันในครั้งที่แล้ว โดยทางประเทศเกาหลีเหนือต้องขออนุญาตจากทางการญี่ปุ่นเป็นกรณีพิเศษ เนื่องจากกฎหมายญี่ปุ่นไม่อนุญาตให้คนเกาหลีเหนือเข้าประเทศได้
title: ประเทศเกาหลีเหนือในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017

text: แม่น้ำแทดง () เป็นแม่น้ำสายหลักของประเทศเกาหลีเหนือ ไหลจากภูเขารังนิมทางตอนเหนือทางประเทศ ลงสู่อ่าวเกาหลีที่ นัมโพ นอกจากนี้ ยังไหลผ่านกรุงเปียงยาง เมืองหลวงของประเทศอีกด้วย
title: แม่น้ำแทดง