คำถาม: อาณาจักรโชซอนมีกษัตริย์องค์แรกพระนามว่าอะไร ?

text: ราชวงศ์โชซอนก่อตั้งขึ้นโดย นายพลอี ซอง-กเย (태조; Lee Seong-gye) ขุนพลคนสำคัญแห่งราชวงศ์โครยอ (Korea Dynasty) ได้ก่อการยึดอำนาจในปี พ.ศ. 1935 (ค.ศ. 1392) ขึ้นเป็นพระเจ้าแทโจ ทรงเปลี่ยนชื่อประเทศเสียใหม่เป็นโชซ็อนและย้ายเมืองหลวงมาอยู่ที่ฮันยาง หรือ กรุงโซลในปัจจุบัน
title: ราชวงศ์โชซ็อน

text: พระสนมลีซุกวอน พระสนมแห่งราชวงศ์โชซอน ในพระเจ้าจุงจง พระนามของท่านถูกตีแผ่ในภาพยนตร์เรื่อง แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง โดยมีปาร์คอึนเฮ รับบทเป็นพระสนมลีซุกวอน ก่อนได้รับการเลื่อนตำแหน่ง พระองค์เป็นนางในในห้องเครื่องและยังเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของ หมอหญิงซอจังกึม (ต่อมาได้รับตำแหน่งขุนนางขั้น 3 เป็นหมอหญิงประจำพระเจ้าจุงจงและเป็นหมอหญิงคนแรกที่ถวายการรักษาต่อพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โชซอน) นางได้พบกับสุนัขตัวหนึ่งซึ่งเมืองต้าหมิงหรือจีนถวายเป็นเครื่องบรรณาการแด่พระเจ้าจุงจงเลยเป็นเหตุให้เกิดรักแรกพบ ในคืนต่อมานางได้รับการถวายตัวเป็น ซังกุงพิเศษ ลีซังกุงและภายหลังมีประสูติกาลองค์หญิงเลยได้รับการเลื่อนขั้นเป็น พระสนมซุกวอน พระนางมีไม่มีพระโอรส มีพระธิดาสองพระองค์คือ องค์หญิงจองซุนและองค์หญิงฮโยจอง
title: ลีเยินเซ็ง

text: เจ้าชายย็อนซัน ( ค.ศ. 1476 - ค.ศ. 1506) เป็นประมุของค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1494 - ค.ศ. 1506) ได้ชื่อว่าเป็นกษัตริย์เกาหลีที่อื้อฉาวที่สุด รัชสมัยของพระองค์มีแต่ความวุ่นวาย จนถูกกระทำรัฐประหารยึดอำนาจในค.ศ. 1506 ถูกถอดพระยศจากกษัตริย์ลงมาเป็นเจ้าชายธรรมดา และไม่ได้รับพระนามที่พระสุสาน
title: เจ้าชายย็อนซัน

text: เมื่อองค์ชายนึงยางพระบิดาได้รับบัลลังก์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจในพ.ศ. 2166 ด้วยการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก พระโอรสทั้งสองก็ได้เข้าวังและได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนและองค์ชายพงนิม แต่นโยบายที่เข้าข้างราชวงศ์หมิงของฝ่ายตะวันตกทำให้โชซอนต้องทำสงครามกับราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2170 ถึง พ.ศ. 2179 ผลคือโชซอนตกเป็นเมืองขึ้นของแมนจูต้องส่งบรรณาการให้ และองค์ชายทั้งสองต้องไปเป็นตัวประกันที่เมืองเสิ่นหยาง บ่อยครั้งที่หวงไท่จี๋สั่งให้องค์ชายทั้งสองช่วยรบกับมองโกล แต่องค์ชายพงนิมทรงเห็นว่าพระชนม์ชีพขององค์ชายโซฮย็อนนั้นสำคัญ เพราะจะต้องทรงเป็นกษัตริย์ต่อไป องค์ชายพงนิมจึงออกรบแทนพระเชษฐาอยู่หลายครั้ง
title: พระเจ้าฮโยจง

text: ราชสำนักโชซอนในสมัยนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของราชนิกูล หรือการปกครองแบบ<i data-parsoid='{"dsr":[1858,1866,2,2]}'>เซโด (Korean: 세도정치 勢道政治) ซึ่งเป็นการปกครองโดยพระญาติของพระมเหสีหรือพระพันปี ได้แก่ ตระกูลคิมแห่งอันดง ตระกูลโจแห่งพุงยาง และตระกูลฮงแห่งนัมยาง ซึ่งตระกูลเหล่านี้คอยแก่งแย่งผลัดกันขึ้นมามีอำนาจและมักหาทางกำจัดองค์ชายที่มีความสามารถไปให้พ้นทาง องค์ชายฮึงซ็อนตระหนักถึงความจริงข้อนี้ดีจึงทรงแสร้งทำองค์เหมือนคนวิปริตไร้ความสามารถ ขาดสติปัญญา เพื่อที่จะไม่เป็นที่สนใจของตระกูลคิมแห่งอันดงซึ่งมีอำนาจอยู๋ในขณะนั้น[1] จนกระทั่งค.ศ. 1863 พระเจ้าชอลจงสวรรคตโดยที่ไม่มีทายาท ทำให้ราชบัลลังก์ขาดผู้สืบทอด องค์ชายฮึงซ็อนได้ทรงเข้าหาพระอัยยิกาตระกูลโจแห่งพุงยาง ผู้ทรงอาวุโสที่สุดในราชสำนักขณะนั้น โดยเสนอให้ยกบุตรชายของตนคือ ลี มยองบก (Korean: 이명복 李命福) ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป เนื่องจากองค์ชายลีมยองบกมีพระชนมายุเพียงแค่สิบเอ็ดพระชันษาพระอัยยิกาโจจึงสามารถกุมอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนได้[2] ซึ่งพระอัยยิกาตระกูลโจก็ทรงเห็นชอบจึงยกให้องค์ชายลีมยองบกเป็นกษัตริย์เกาหลีองค์ต่อมา คือ พระเจ้าโกจงแห่งโชซอน
title: แทว็อนกุนฮึงซ็อน

text: องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง ทรงมีพระนามเดิมว่า ลีจาง ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 1981 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 แห่งโชซอนและพระมเหสีจองฮีและเป็นพระราชนัดดาพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 แห่งโชซอน
title: เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง

text: ต่อมาเสกสมรสกับ องค์ชายโทว็อน อีจางหรือต่อมาคือ เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซโจ กับ พระนางช็องฮี มีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ได้แก่ 
องค์ชายวอลซาน,องค์หญิงมยองซุก และ องค์ชายชาซาน ซึ่งต่อมาได้ขึ้นเป็นพระราชาองค์ที่ 9 แห่งโชซอน พระนามว่าพระเจ้าซ็องจง
title: พระนางอินซู

text: ต่อมาในปีค.ศ. 1674 พระสวามีขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซอน ทรงพระนามว่าพระเจ้าซุกจง โปรดให้สถาปนาพระชายา สกุลคิมขึ้นดำรงตำแหน่งพระมเหสี (วังบี 王妃) 
title: พระนางอินกย็อง

text: พัก มุนซู () เป็นขุนนางคู่พระทัยของ พระเจ้ายองโจ เนื่องจากท่านทำหน้าที่เป็น ผู้ตรวจการแผ่นดิน คือผู้ที่ทำหน้าที่เดินทางไปทั่วพระราชอาณาจักรโชซอนเพื่อคอยตรวจสอบการทำงานของขุนนางท้องที่โดยท่านทำหน้าที่อย่างซื่อตรงสุจริตและยุติธรรมและนอกจากนี้ท่านยังมีบทบาทสำคัญในการปราบกบฏของ ลีอินจา ขุนนางซึ่งเป็นผู้นำของฝ่าย โซนน ที่นำกำลังทหารบุกเข้ามายัง พระราชวังชางด๊อกกุง หมายจะปลงพระชนม์พระเจ้ายองโจและแต่งตั้ง องค์ชายมิลพง ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แต่ไม่สำเร็จ
title: พัก มุนซู

text: องค์หญิงฮวาวาน () เป็นพระราชธิดาของพระเจ้ายองโจ กษัตริย์แห่งโชซอน กับสนมยอง ตระกูลลี หรือพระนางซอนฮี เป็นพระเชษฐภคินีขององค์ชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระปิตุจฉาของพระเจ้าจองโจ องค์หญิงฮวาวานทรงอภิเษกสมรสกับจองชีดัล ราชบุตรเขยแห่งอิลซอง (อิลซองวี) แต่ราชบุตรเขยอิลซองเสียชีวิตไปเสียก่อน องค์หญิงฮวาวานจึงทรงรับพระโอรสบุญธรรมมาเลี้ยงดู ชื่อว่า จองฮูกยอม
title: เจ้าหญิงฮวาวาน

text: เจ้าชายฮโยมยอง มกุฎราชกุมาร (효명세자) เจ้าชายแห่งอาณาจักรโชซอนพระราชโอรสของ พระเจ้าซุนโจ กษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่ง อาณาจักรโชซอน เป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน กษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่ง อาณาจักรโชซอน มีพระนามเดิมว่า "ลียอง" (이영, 李旲) 
title: เจ้าชายฮโยมยอง มกุฎราชกุมาร

text: พระเจ้าเยจงประสูติเมื่อค.ศ. 1450 เป็นพระโอรสขององค์ชายซูยาง (수양대군, 首陽大君) และพระชายานังนัง ตระกูลยุน (,樂浪府大夫人 尹氏) ในค.ศ. 1455 เมื่อองค์ชายซูยางยึดอำนาจจากพระเจ้าทันจงและขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าเซโจ (세조, 世祖) พระเจ้าเยจงจึงทรงได้รับพระนามว่า องค์ชายแฮยาง (해양대군, 海陽大君) และต่อมาในค.ศ. 1457 องค์ชายรัชทายาท พระเชษฐาสิ้นพระชนม์ ได้รับพระนามว่า องค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) องค์ชายแฮยางจึงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทแทนที่พระเชษฐา เมื่อค.ศ. 1460 ทรงอภิเษกกับพระชายาสกุลฮัน ธิดาของฮันมยองฮี ขุนนางคนสำคัญที่ช่วยเหลือพระเจ้าเซโจพระราชบิดาในการยึดอำนาจ มีพระโอรสองค์หนึ่ง แต่พระชายาฮันก็สิ้นพระชนม์ไปในค.ศ. 1462 (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีจังซุน) จึงอภิเษกกับพระชายาใหม่จากตระกูลฮันเช่นกัน ภายหลังคือ พระมเหสีอันซุน ต่อมาในค.ศ. 1463 พระโอรสในพระมเหสีจางซุนก็สิ้นพระชนม์ ภายหลังได้รับแต่งตั้งเป็น องค์ชายอินซอง (인성군, 仁城君)
title: พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน

text: ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีนั้นเริ่มมีมาเมื่อกว่า 2000-2500 ปีก่อน โดยกษัตริย์องค์แรกคือพระเจ้าทันกุนแห่งอาณาจักรโชซ็อนโบราณ และปกครอง เรื่อยมาและมีหลายรัฐหลายราชวงศ์ก่อนที่ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีจะมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1910 ในรัชสมัยพระเจ้าซุนจงพระราชาองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โชซ็อน โดยการถูกญี่ปุ่นโค่นล้ม
title: รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี

text: เมื่อ องค์ชายซูยัง พระบิดาสามารถโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้าทันจง พระราชาลำดับที่ 6 แห่งโชซอนได้สำเร็จในปี พ.ศ. 1998 ก็ทรงเสด็จขี้นครองสิริราชสมบัติทรงพระนามว่า พระเจ้าเซโจ จึงได้ทรงสถาปนา องค์ชายลีจาง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ขึ้นเป็น วังเซจา หรือ รัชทายาท ทรงพระนามว่า องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง
title: เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง

text: พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน หรือ พระเจ้าเปโดรมหาราช (, , ) (ค.ศ. 1239 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์อารากอนแห่งราชอาณาจักรอารากอน (ในพระนาม เปโดรที่ 3) และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาเลนเซีย (ในพระนาม เปโดรที่ 1) และเคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ในพระนาม เปโดรที่ 2) ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 พระเจ้าเปโดรทรงพิชิตราชอาณาจักรซิซิลีได้ในปี ค.ศ. 1282 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระปรีชาสามารถมากที่สุดองค์หนึ่งของราชอาณาจักรอารากอนในยุคกลาง
title: พระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน

text: พระมหากษัตริย์สวีเดน () เป็นประมุขของราชอาณาจักรสวีเดนมายาวนาน ถึงแม้ว่าในปัจจุบันประเทศสวีเดนมีการปกครองเป็นระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญและองค์กษัตริย์เองมิได้มีพระราชอำนาจทางการเมือง กระนั้นก็ยังทรงเป็นสถาบันสูงสุดรวมถึงได้รับความเคารพจากสังคมของราชอาณาจักรสวีเดนมาโดยตลอด 
title: รายพระนามพระมหากษัตริย์สวีเดน

text: อลิมามาง (, ) เจ้าเมืองเมาะตะมะใน พม่าตอนล่าง ของ อาณาจักรพุกาม ระหว่างประมาณ ค.ศ. 1259 ถึง 1285 ได้รับการแต่งตั้งโดย พระเจ้านรสีหบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรพุกาม เมื่ออาณาจักรพุกามถูกรุกรานโดยจักรวรรดิมองโกลในตอนเหนือ เขาและขุนนางอื่น ๆ ในภาคใต้เริ่มวางแผนที่จะประกาศอิสรภาพออกจากพุกาม กระทั่งถูกสังหารโดยผู้นำท้องถิ่นนาม มะกะโท ซึ่งต่อมาได้ประกาศเอกราชจากอาณาจักรพุกามและสถาปนาตนเป็นกษัตริย์พระนามว่า พระเจ้าฟ้ารั่ว ในอีก 2 ปีต่อมา
title: อลิมามาง

text: พระมเหสีเอกยีโซยา ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏต่อมาเมื่อทรงเจริญพระชนม์ทรงเสกสมรสกับ องค์ชายจูมง แห่ง พูยอ หลังจากนั้นองค์ชายจูมงได้พาชาวโชซอนโบราณและคนสนิทอพยพลงใต้และประกาศเอกราชจากพูยอพร้อมกับสถาปนาอาณาจักรใหม่นามว่า โคกูรยอ ที่มณฑลโชบุนพร้อมพิธีราชาภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นพระราชาและพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระมเหสีซอซอนโนทางด้านพูยอหลังจากองค์ชายจูมงประกาศเอกราชพระชายายีโซยาก็ทรงพระครรภ์และประสูติพระโอรสพระนามว่าองค์ชายยูริ
title: พระนางยีโซยา

text: พระเจ้าอินจง ( ค.ศ. 1515 - ค.ศ. 1545) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1544 - ค.ศ. 1545) ประสูติเมื่อค.ศ. 1515 เป็นพระโอรสของพระเจ้าจุงจง (중종, 中宗) และพระมเหสีจังกยอง (장경왕후, 章敬王后) จากตระกูลยุนแห่งพาพยอง (파평윤씨, 坡平尹氏) ซึ่งสิ้นพระชนม์ในระหว่างมีพระประสูติการพระเจ้าอินจง พระเจ้าอินจงทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อค.ศ. 1520 ในค.ศ. 1534 พระมเหสีมุนจอง (문정왕후, 文定王后) พระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลยุนเช่นกัน ได้ประสูติพระอนุชาของพระเจ้าอินจงคือ องค์ชายคยองวอน (경원대군, 慶原大君) ทำให้ตระกูลยุนแตกออกเป็นสองฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) นำโดยยุนนิม (윤임, 尹任) พระเชษฐาของพระมเหสีจังกยองและพระมาตุลาขององค์ชายรัชทายาท สนับสนุนองค์ชายรัชทายาทให้ได้เป็นกษัตริย์ และฝ่ายยุนเล็ก นำโดยยุนวอนฮย็อง (윤원형, 尹元衡) พระอนุชาของพระมเหสีมุนจอง สนับสนุนองค์ชายคยองวอน
title: พระเจ้าอินจงแห่งโชซ็อน

text: พระราชบิดา: องค์ชายจองวอน (พระราชโอรสของพระเจ้าซอนโจกับพระสนมอินบิน ตระกูลคิม แห่งซูวอน) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็นพระเจ้าวอนจง พระราชมารดา: พระนางอินฮอน พระพันปีหลวง ตระกูลคู แห่งนึงซอง (인헌왕후 구씨) พระมเหสี สมเด็จพระราชินีอินรยอล ตระกูลฮัน แห่งชองจู (인렬왕후 한씨) องค์ชายโซฮยอน มกุฎราชกุมารแห่งโชซอน ลีวัง (소현세자 ,昭顯世子 ,1612 - 1645) องค์ชายพงริม (봉림대군 ,鳳林大君 ,1619 - 1659) องค์ชายอินพยอง ลีโย (인평대군 ,麟坪大君 ,1622 - 1658) องค์ชายยงซอง ลีกน (용성대군 ,龍城大君 ,1624 - 1629) องค์ชายไม่ปรากฏพระนาม องค์หญิงไม่ปรากฏพระนาม สมเด็จพระราชินีจางรยอล ตระกูลโจ แห่งยางจู (장렬왕후 조씨)
title: พระเจ้าอินโจ

text: พระเจ้าฮอนจง (ค.ศ. 1827 - ค.ศ. 1849) มีพระนามเดิมว่าลีฮวาน เป็นกษัตริย์เกาหลีพระองค์ที่ 24 แห่งราชวงศ์โชซอน
title: พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน

text: ลี ฮวาน ประสูติในพ.ศ. 2370 เป็นพระโอรสขององค์ชายรัชทายาทฮโยเมียง และพระชายาตระกูลโจแห่งพุงยาง องค์ชายรัชทายาทฮโยมยองเป็นพระโอรสของพระเจ้าซุนโจ ดังนั้นองค์ชายลีฮวางจึงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าซุนโจ ได้รับแต่งตั้งเป็น วังเซซุน (พระนัดดารัชทายาท) หลังจากองค์ชายรัชทายาทฮโยมยองสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2373 และเมื่อพระเจ้าซุนโจสวรรคต ในพ.ศ. 2377 วังเซซุนก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮอนจง และแต่งตั้งพระราชบิดาเป็นกษัตริย์ คือ พระเจ้าอิกจง และพระราชมารดา เป็นมเหสีชินจอง
title: พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน

text: ปี พ.ศ. 2407 เมื่อพระเจ้าชอลจง พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 25 แห่งราชอาณาจักรโชซอนสรรคตโดยที่ยังมิได้แต่งตั้งรัชทายาทสืบราชบัลลังก์ เนื่องจากพระองค์ไม่มีพระราชโอรสสายพระโลหิตของพระองค์เอง ดังนั้น สิทธิในการสืบราชบัลลังก์จึงต้องตกเป็นของเชื้อพระวงศ์ลำดับถัดไป ซึ่งในช่วงเวลานั้นอำนาจในราชสำนักทั้งหมดตกอยู่ในสาย ตระกูลคิมแห่งเมืองอันดง เสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งตระกูลคิมนี้เป็นสายตระกูลเดิมของพระมเหสีโชริน (พระมเหสีของพระเจ้าชอลจง) เมื่อสิ้นรัชสมัย ขุนนางฝ่ายอื่นๆ โดยเฉพาะตระกูลโจ (ตระกูลของพระเจ้ายองโจ พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 20 แห่งราชอาณาจักรโชซอน) จึงได้พยายามลิดรอนอำนาจของฝ่ายตระกูลคิมลง โดยได้ร่วมมือกับเชื้อพระวงศ์ในราชตระกูลลีพระองค์หนึ่งคือ องค์ชาย ลี แฮอุง จนสามารถแย่งชิงตราพระมหากษัตริย์มาไว้ในครอบครองได้ จึงถือสิทธิในการสรรหาผู้สืบราชบัลลังก์กษัตริย์เอง โดยฝ่ายตระกูลโจและองค์ชาย ลี แฮอุง ได้เลือกโอรสขององค์ชายลี แฮอุงขึ้นครองราชย์ โดยองค์ชายนี้มีพระนามว่า ลี เมียงบอก ซึ่งในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษา โดยมีองค์ชาย ลีแฮอุง เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อองค์ชาย ลี เมียงบอค ชึ้นสืบราชบัลลังก์เองได้แล้วจึงได้ทรงพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าโกจง ส่วนองค์ชาย ลีแฮอุง ผู้เป็นพระบิดาเมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ก็จึงดำรงพระยศเป็นองค์ชายแดวอน
title: จักรพรรดิโคจง

text: หลังจากที่พระองค์มีพระประสูติกาลองค์ชายชาซาน ไม่นานนักก็ได้มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อ องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง ได้ประชวรสวรรคต
พระนางจึงต้องพ้นจากตำแหน่งและเสด็จออกไปอยู่นอกวังเมื่อพระชนมายุได้ 20 ชันษา ทำให้พระนางต้องเลี้ยงพระโอรสทั้งสองอยู่นอกวังเป็นเวลา 12 ปี จนองค์ชายชาซานโอรสองค์เล็กของพระนางขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าซ็องจง พระราชาองค์ที่ 9 แห่งโชซอนพระนางจึงได้คืนสู่ตำแหน่งโดยได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีหลวงแห่งโชซอนมีพระนามว่า พระพันปีหลวงยินซู แห่งโชซอนขณะมีพระชนม์มายุได้ 32 ชันษา ซึ่งคำว่า “อินซู” มากจากคำนำหน้าของชื่อเต็มพระนางคือ "อินซู ฮวีซุก มยองอี โซฮเย วังฮู" ส่วนสวามีของพระนาง องค์ชายรัชทายาทอึยคยอง ก็ได้รับการสถาปนาพระอัฐิเป็นพระเจ้าท็อกจงมีศักดิ์เทียบเท่ากษัตริย์ในเวลานี้พระนางได้เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งโซซอนร่วมกับพระอัยยิกาจองฮีพระสัสสุของพระนาง พระพันปีอินซูนั้นทรงมีอิทธิพลอย่างมากในราชสำนัก พระนางทรงแทรกแซงราชกิจของพระเจ้าซองจง ตลอดรัชกาลเหตุการณ์ที่ถือว่าเกรียวกราวมาก และเป็นเหตุการณ์บทเรียนในประวัติศาสตร์ที่คนรุ่นหลังต้องกล่าวถึงก็คือคดีการประหาร พระมเหสียุน สืบเนื่องจากมเหสียุนทำพระพักตร์พระเจ้าซองจงเป็นแผล ซึ่งตามกฏของราชสำนักแล้ว ถือว่าเป็นเรื่องผิดร้ายแรง เข้าข่ายปลงพระชนม์กษัตริย์กันเลยทีเดียว พระพันปีอินซูพิโรธมาก จึงผลักดันให้พระเจ้าซองจงปลดมเหสียุน และขับออกจากวัง ใน ค.ศ. 1479 และเมื่อจับได้ว่า อดีตมเหสียุน ยังมีฐานอำนาจ จึงสั่งให้พระเจ้าซองจงออกพระราชโองการประหารอดีตมเหสียุน ใน ค.ศ. 1482
title: พระนางอินซู

text: สมเด็จพระราชินีจองฮี (Hangeul:정희왕후, Hanja:貞熹王后, Revised Romanization: Jeonghui Wanghu) (8 ธันวาคม 1418 – 6 พฤษภาคม 1483) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเซโจกษัตริย์พระองค์ที่เจ็ดแห่งราชอาณาจักรโชซอนและยังเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าเยจงแห่งโชซอนกษัตริย์พระองค์ที่แปดแห่งราชอาณาจักรโชซอน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1468 พระนางทรงขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชโอรสในปี ค.ศ. 1468 ถึง ค.ศ. 1469 และยังทรงเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาซึ่งก็คือพระเจ้าซองจงแห่งโชซอนในปี ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1477 พระนางทรงเป็นธิดาจากตระกูลยุนแห่งพาพยอง
title: พระนางช็องฮี

text: พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) ทรงอภิเษกสมรสกับพระนางหล้าสร้อยเทวีแห่งนครเวียงจันทน์ เป็นพระราชนัดดา (หลาน) ในสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ ๒ (พระไชยองค์เว้) พระราชบิดาของพระองค์พระนามว่า เจ้าองค์ไชย ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ ๒ (พระไชยองค์เว้) พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๓๖ และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเวียงจันทน์พระองค์ที่ ๑ ปฐมกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์เวียงจันทน์ ฝ่ายพระมารดาของพระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) นั้นเป็นพระนัดดาในเจ้าผ้าขาว (เจ้าปะขาว) ผู้สร้างเมืองผ้าขาวและเมืองพันนา (เมืองพนาง) ในจังหวัดสกลนคร สมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ ๒ (พระไชยองค์เว้) ทรงเป็นพระราชนัดดา (หลานอา) ในพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๓๒ และเป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในพระเจ้าต่อนคำพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๓๑ ฝ่ายเจ้าผ้าขาว (เจ้าปะขาว) นั้นทรงเป็นพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์เช่นเดียวกัน ดังนั้น พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร) จึงเป็นเจ้าผู้ปกครองเมืองกาฬสินธุ์และเป็นเจ้านายฝ่ายหัวเมืองลาว-อีสานที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์เวียงจันทน์อีกสายหนึ่ง
title: พระยาชัยสุนทร (โสมพะมิตร)

text: พระเจ้าเซโจ () (ค.ศ. 1417 ถึง ค.ศ. 1468) กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1455 ถึง ค.ศ. 1468) เป็นกษัตริย์ที่ถูกประณามมากที่สุดพระองค์หนึ่งเพราะแย่งราชบัลลังก์มาจากพระนัดดาคือ พระเจ้าทันจง ที่ยังทรงพระเยาว์อย่างไม่เป็นธรรม
title: พระเจ้าเซโจ

text: เจ้าชายควังแฮ (; ค.ศ. 1574 — ค.ศ. 1641) พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 15 แห่งราชอาณาจักรโชซอนโดยครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1608 — ค.ศ. 1623 แต่ไม่ได้รับพระนามกษัตริย์เนื่องจากถูกยึดอำนาจจากฝ่ายตะวันตกใน ค.ศ. 1623 ในฐานะองค์ชายรัชทายาทองค์ชายควังแฮยืนหยัดนำทัพเกาหลีต่อต้าน การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) ในขณะที่ พระเจ้าซอนโจ พระบิดาหลบหนีไปยังประเทศจีน หลังการรุกรานของญี่ปุ่นองค์ชายควังแฮได้รับการสนับสนุนจากขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่หรือ"แทบุก" () ให้ขึ้นครองราชสมบัติแต่ถูกต่อต้านโดยขุนนางฝ่ายเหนือเล็กหรือ"โซบุก" () ที่สนับสนุนองค์ชายยองชัง พระอนุชาต่างมารดาที่ประสูติจากพระมเหสี ในรัชสมัยของพระองค์ขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ได้ทำการปราบปรามขุนนางฝ่ายเหนือเล็กอย่างรุนแรงรวมทั้งผลักดันให้มีการสำเร็จโทษประหารชีวิตองค์ชายยองชังและกักขังพระพันปีอินมก จนเป็นข้ออ้างให้ขุนนางฝ่ายตะวันตกก่อการรัฐประหารในปีค.ศ. 1623 ล้มองค์ชายควังแฮลงจากราชบัลลังก์และเนรเทศไปยังเกาะคังฮวาในที่สุด
title: เจ้าชายควังแฮ

text: สมเด็จพระราชินีมยองฮอน ราชินีแห่งอาณาจักรโชซอนพระมเหสีของพระเจ้าฮอนจงกษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่งอาณาจักรโชซอน พระนางเกิดในตระกูลฮง ((명헌왕후 홍씨)) ธิดาของ ฮงแจรยอง (홍재룡)
title: พระนางมย็องฮ็อน

text: องค์ชายควางแฮถูกเนรเทศไป เกาะคังฮวา ซึ่งใช้ชีวิตบั้นปลายของพระองค์อยู่นานถึง 20 กว่าปีและสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2188 ไม่ได้รับพระนามกษัตริย์และไม่ได้ฝังรวมกับราชตระกูล ซึ่งไม่สมกับคุณประโยชน์มากมายที่ทำให้กับอาณาจักรโชซอนเลย พระศพของพระองค์ได้รับการฝังไว้ข้างพระศพอดีตพระมเหสี ณ พระสุสานควังแฮกุนมโย เมืองนัมยางจู จังหวัดคย็องกี
title: เจ้าชายควังแฮ

text: พระเจ้าเยจง (예종, 睿宗 ค.ศ. 1450 - ค.ศ. 1469) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 8 ของราชวงศ์โชซอน (พ.ศ. 2011 ถึง พ.ศ. 2012)แต่ครองราชย์ได้ปีเดียวก็สิ้นพระชนม์ ทำให้องค์ชายชาซาน พระนัดดาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าซองจง 
title: พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน