คำถาม: พายุดีเปรสชัน เกิดจากอะไร?

text: พายุหมุนเขตร้อน คือ ระบบพายุที่พัฒนามาจากศูนย์กลางของหย่อมความกดอากาศต่ำ, ลมแรง และการจัดเกลียวของพายุฝนฟ้าคะนอง ทั้งนี้ขึ้นกับสถานที่และความรุนแรง ซึ่งเกิดขึ้นบริเวณเขตร้อนของโลก ซึ่งมีชื่อเรียกต่างๆ กัน เช่น พายุเฮอร์ริเคน, พายุโซนร้อน, พายุไซโคลน, พายุดีเปรสชันเขตร้อน และพายุไซโคลนอย่างง่าย[1]
title: พายุหมุนเขตร้อน

text: วันที่ 4 มิถุนายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเริ่มติดตามเส้นทางเดินของพายุดีเปรสชันกำลังอ่อนที่ก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของแยป[138] อย่างไรก็ตาม ระบบได้ถูกดูดกลืนเข้าไปโดยพายุดีเปรสชันที่อยู่ใกล้กัน จนในที่สุดพายุดีเปรสชันลูกนั้นกลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงมาลิกซีในวันรุ่งขึ้น[36]
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: ระบบพายุจะถูกกำหนดให้เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน หรือ พายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อน เมื่อมันมีความเร็วลมมากกว่า 28 นอต (50 กม./ชม. หรือ 32 ไมล์/ชม.) หากพายุทวีกำลังแรงขึ้นอีก และมีความเร็วลมมากกว่า 35 นอต (65 กม./ชม. หรือ 40 ไมล์/ชม.) มันจะถูกกำหนดให้เป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง และจะได้รับชื่อจากศูนย์ย่อยภูมิภาคในมอริเชียสหรือมาดากัสการ์ เพียงศูนย์ใดศูนย์หนึ่ง ส่วนระบบพายุกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้นั้น จะไม่สนว่าความรุนแรงมีเท่าใด เพราะมันจะถูกกำหนดให้เป็นพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนเสมอ[19]
title: มาตราพายุหมุนเขตร้อน

text: ตามประวัติศาสตร์แล้ว ระบบจะถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชัน ถ้าบริเวณของระบบนั้นมีความกดอากาศต่ำเมื่อเทียบกับบริเวณโดยรอบ[16] และในประวัติศาสตร์ยังมีการจัดความรุนแรงแบบอื่นถูกใช้ด้วย คือ พายุไซโคลนที่มีลมไม่เกินกว่าระดับ 10 ตามมาตราโบฟอร์ต และพายุไซโคลนที่มีลมอยู่ในระดับ 11 หรือ 12 ตามมาตราโบฟอร์ต[16] ระหว่างปี พ.ศ. 2467 ถึง 2531 พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งนี้ถูกแบ่งการจัดความรุนแรงออกเป็นสี่ประเภทคือ พายุดีเปรสชัน พายุดีเปรสชันหมุนเร็ว พายุไซโคลน และพายุไซโคลนกำลังแรง[16] อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2531 เมื่อมีการแนะนำประเภท "พายุไซโคลนกำลังแรงที่มีแกนของลมพายุเฮอร์ริเคน" สำหรับพายุหมุนเขตร้อนที่มีความเร็วลมมากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 74 ไมล์/ชม.)[16] ในระหว่างปี พ.ศ. 2542 มีการแนะนำประเภทใหม่เพิ่มเติมคือ "พายุไซโคลนกำลังแรงมาก" และ "พายุซูเปอร์ไซโคลน" ขณะที่ประเภทพายุไซโคลนกำลังแรงที่มีแกนของลมพายุเฮอร์ริเคนนั้น ถูกตัดทิ้งออกไป[16] ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2558 มีการแก้ไขอื่น ๆ กับมาตราความรุนแรงอีก โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียมีการเรียกพายุที่มีความเร็วลมสูงสุดต่อเนื่องใน 3 นาที ระหว่าง 90–119 นอต (166–221 กม./ชม. หรือ 104–137 ไมล์/ชม.) เป็นประเภทพายุไซโคลนกำลังแรงอย่างมาก[17]
title: มาตราพายุหมุนเขตร้อน

text: ในวันที่ 30 มีนาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มเฝ้าจับตาบริเวณความกดอากาศต่ำบริเวณทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะยาป จนถึงวันที่ 2 กันยายน ระบบเริ่มมีการไหลเวียนระดับต่ำ แม้การยกตัวของอากาศยังดูไม่เป็นระเบียบ บริเวณความกดอากาศต่ำดังกล่าวแสดงการไหลออกอย่างดีภายในบริเวณลมเชียร์อ่อน จึงมีการคาดว่าบริเวณดังกล่าวจะพัฒนาต่อไปในช่วงอีกหลายวันขณะที่กำลังเคลื่อนตัวไปทางตะวันตก-ตะวันตกเฉียงเหนือ หลังหยุดชะงักชั่วคราวในช่วงเช้าวันที่ 3 เมษายน พายุได้เปลี่ยนทิศทางไปทางตะวันออก นอกเหนือจากนี้ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นมองระบบว่า มีศักยะเพียงพอที่จะประกาศเป็นดีเปรสชันเขตร้อน เมื่อระบบอยู่ที่ทางตะวันตกของเมอริเดียน 135 องศาตะวันออก สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ก็ได้เริ่มออกประกาศเตือนภัยดีเปรสชันเขตร้อนดังกล่าวด้วยเช่นกัน โดยให้ชื่อว่า "อามัง" (Amang) ในการเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ดีเปรสชันเขตร้อนดังกล่าวในที่สุดได้พัฒนาการยกตัวเพียงพอที่จะประกาศเป็นดีเปรสชันเขตร้อน 02W โดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 เมษายน อย่างไรก็ดี พายุลูกดังกล่าวคาดว่าจะเกิดเป็นเวลาสั้น ๆ เนื่องจากแนวปะทะอากาศที่อ่อนกำลังที่มาจากทิศตะวันตก และส่งผลให้ระบบเจอกับการเปลี่ยนแปลงนอกเขตร้อน 
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

text: นอกเหนือจากหน่วยงานให้บริการทางอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติของแต่ละชาติแล้ว ยังมีศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐ ที่เฝ้าติดตามแอ่งนี้เช่นกัน รวมถึงยังมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญสำหรับรัฐบาลสหรัฐด้วย[13] โดยศูนย์นี้จะกำหนดหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนสองหลัก (พร้อมทั้งอักษร "W" ต่อท้าย)[6] การเตือนภัยนี้จะใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที เนื่องจากสามารถเทียบเคียงกับมาตราลมเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สันได้ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะใช้มาตราของหน่วยงานเอง ในการจัดความรุนแรงภายในแอ่งนี้[14] โดยการจัดความรุนแรงของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้แก่ พายุดีเปรสชันเขตร้อน, พายุโซนร้อน, พายุไต้ฝุ่น และ พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น[14] อีกทั้งเมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนแล้ว และได้รับชื่อจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะทำการเพิ่มข้อมูลชื่อสากลที่ได้รับนั้น (โดยการใส่วงเล็บเพิ่มลงไป) กับหมายเลขพายุหมุนเขตร้อน[6] (ตัวอย่างเช่น ในฤดูกาล 2561 พายุดีเปรสชันเขตร้อน TWENTY-W หรือย่อว่า TD 20W ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเบบินคา (Bebinca) ทางศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะกล่าวถึงพายุลูกนี้ว่า TS 20W (BEBINCA) ในคำแนะนำพายุของศูนย์ฯ) อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมปรับความรุนแรงของพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดเป็นพายุโซนร้อน โดยปราศจากการปรับของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นด้วย (เนื่องจากความแตกต่างระหว่างมาตราวัดความเร็วลมระหว่างหน่วยงานทั้งสอง) ชื่อในวงเล็บจะถูกใส่เป็นหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนแบบสะกดในภาษาอังกฤษแทน เช่น TS 16W (SIXTEEN) จนกว่ากรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะปรับพายุลูกนั้นให้เป็นพายุโซนร้อนและประกาศชื่อกับพายุ เมื่อทราบชื่อแล้วทางศูนย์จะนำชื่อในไปใส่ในวงเล็บตามปกติต่อไป[14]
title: มาตราพายุหมุนเขตร้อน

text: ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐอเมริกายังได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2562

text: เมื่อวันที่ 13 เมษายน หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณตอนใต้ของอ่าวเบงกอล ภายใต้อิทธิพลของพื้นที่การหมุนเวียนที่ยังคงอยู่ ในระยะเวลา 6 ชั่วโมง ภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสม การแรงขึ้นอย่างฉับพลันจึงเกิดขึ้น และระบบถูกจัดเป็นพายุดีเปรสชันเมื่อวันที่ 15 เมษายน ต่อมาในวันเดียวกันนั้น พายุหมุนยังทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็ว จากนั้นกลายเป็นพายุไซโคลน ได้รัยชื่อว่า มารุทา (Maarutha) มารุทาได้ชักนำให้เกิดฝนตกหนักตั้งแต่ยังเป็นพายุดีเปรสชันในประเทศศรีลังกา และในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ของอินเดีย วันที่ 16 เมษายน มารุทาได้พัดขึ้นฝั่งที่ประเทศพม่า ก่อนที่จะสลายตัวเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำในวันรุ่งขึ้น
title: ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2560

text: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560 เป็นฤดูกาลที่สงบในแง่ของดัชนีเอซีเอและมีพายุไต้ฝุ่นน้อยที่สุดนับแต่ปี 2554 ฤดูกาลนี้มีพายุโซนร้อนเกิดขึ้นจำนวน 27 ลูก ในจำนวนนี้ 11 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น และมีพายุเพียงสองลูกที่ทวีกำลังไปถึงระดับพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ทั้งพายุส่วนมากยังมีช่วงชีวิตสั้นและมีกำลังอ่อน ส่งผลให้ดัชนีเอซีอีมีค่าต่ำมาก ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560 เป็นเหตุการณ์ในรอบวัฎจักรของการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2560 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม ดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560

text: วันที่ 3 พฤศจิกายน ศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลางได้เริ่มติดตามพื้นที่ของอากาศแปรปรวนที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งแปซิฟิกกลาง[125] วันที่ 6 พฤศจิกายน พื้นที่ของอากาศแปรปรวนดังกล่าวเคลื่อนตัวออกนอกแอ่ง และเข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกโดยไม่มีการพัฒนาตัวขึ้น[126] วันที่ 9 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิก ต่อมาจึงสิ้นสุดการติดตามลงในช่วงปลายของวัน วันที่ 16 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเริ่มติดตามหย่อมความกดอากาศที่ทวีกำลังขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนอีกครั้ง วันที่ 18 พฤศจิกายน PAGASA ใช้ชื่อท้องถิ่นกับพายุดีเปรสชันเขตร้อนว่า ซามูเวล (Samuel) พร้อมทั้งออกการเตือนภัยในเกาะมินดาเนาและวิซายัส วันที่ 20 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนพัดขึ้นฝั่งในประเทศฟิลิปปินส์ทำให้มันอ่อนกำลังลงเล็กน้อยเนื่องจากเคลื่อนตัวผ่านหมู่เกาะ และเคลื่อนตัวลงสู่ทะเลจีนใต้จึงได้กลับมาทวีกำลังแรงอีกครั้ง วันที่ 22 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อว่า อูซางิ (Usagi) วันที่ 24 พฤศจิกายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ปรับความรุนแรงของพายุโซนร้อนเป็นพายุไต้ฝุ่น ต่อมาในเวลา 06:00 UTC กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นก็ได้ปรับความรุนแรงของพายุโซนร้อนกำลังแรงอูซางิเป็นพายุไต้ฝุ่น ต่อมาในเวลา 12:00 UTC กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับลดความรุนแรงของอูซางิลงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงอีกครั้ง วันที่ 26 พฤศจิกายน อูซางิพัดขึ้นฝั่งทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม และอ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: ลีอูอาเป็นพายุไซโคลนที่ก่อตัวเร็วที่สุดและได้รับชื่อในแอ่งแปซิฟิกใต้ นับตั้งแต่พายุไซโคลนลูซี ในฤดูกาล 2540ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ พายุดีเปรสชันเขตร้อน ซึ่งใช้เกณฑ์ว่าต้องมีความเร็วลมมากกว่า 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) และมันจะต้องมีพายุเกิดขึ้นอย่างน้อยครึ่งหนึ่งจากจุดศูนย์กลาง และพายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งเป็นความรุนแรงประเภทหนึ่งของพายุหมุนเขตร้อน ที่อยู่ระหว่างเส้นศูนย์สูตร ถึง 25°ใต้ และระหว่าง 160°ตะวันออก ถึง 120°ตะวันตก จะได้รับการตั้งชื่อโดย RSMC นันจี ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่อยู่ทางใต้ของ 25°ใต้ และระหว่าง 160°ตะวันออก ถึง 120°ตะวันตก จะได้รับชื่อที่เชื่อมโยงกับ RSMC นันจี โดยศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนเวลลิงตัน หากพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนออกจากแอ่ง เข้าสู่ภูมิภาคออสเตรเลียหรือในทางกลับกัน มันจะคงชื่อเดิมไว้
title: ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้ พ.ศ. 2561–2562

text: ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ พายุดีเปรสชันเขตร้อน ซึ่งใช้เกณฑ์ว่าต้องมีความเร็วลมมากกว่า 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) และมันจะต้องมีพายุเกิดขึ้นอย่างน้อยครึ่งหนึ่งจากจุดศูนย์กลาง และพายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งเป็นความรุนแรงประเภทหนึ่งของพายุหมุนเขตร้อน ที่อยู่ระหว่างเส้นศูนย์สูตร ถึง 25°ใต้ และระหว่าง 160°ตะวันออก ถึง 120°ตะวันตก จะได้รับการตั้งชื่อโดย RSMC นาดี, ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่อยู่ทางใต้ของ 25°ใต้ และระหว่าง 160°ตะวันออก ถึง 120°ตะวันตก จะได้รับชื่อที่เชื่อมโยงกับ RSMC นาดี โดยศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนเวลลิงตัน หากพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนออกจากแอ่ง เข้าสู่ภูมิภาคออสเตรเลียหรือสลับกัน มันจะคงชื่อเดิมไว้
title: ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้ พ.ศ. 2558–2559

text: วันที่ 13 มกราคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ปรับพื้นที่ความกดอากาศต่ำบริเวณสิงคโปร์เป็นดีเปรสชันเขตร้อน
ผลกระทบจากพายุดีเปรสชัน 01W ทำให้มีฝนตกหนักบริเวณแถบนอกของพายุและทำให้เกิดน้ำท่วมและแผ่นดินถล่มในหลายพื้นที่ของฟิลิปปินส์ตะวันตก มีอย่างน้อยสองคนที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ และอีกหนึ่งคนพบว่าสูญหายไป มีบ้านเรือนประชาชนสามหลังคาเรือนถูกทำลาย และอีกห้าหลังคาเรือนได้รับความเสียหาย รวมแล้วมีประชาชนเกือบ 30,000 คนได้รับผลกระทบจากพายุและความสูญเสียนับเป็นมูลค่าเกิน 40 ล้านเปโซ (₱)ผลกระทบของซันหวู่ก่อให้เกิดลมกระโชกแรงและมีฝนตกหนักประมาณ 1.5–2 นิ้ว (38–51 มิลลิเมตร)ในบางส่วนของกวมและหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ความเสียหายที่รายงานมาจากเกาะกวม พบว่าเกิดการหักโค่นของกิ่งไม้ทำให้เกิดความเสียหายกับระบบสายไฟฟ้า เป็นมลูค่าประมาณ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555

text: ฤดูกาล พ.ศ. 2559 นี้ เริ่มต้นด้วยเศษที่หลงเหลือของพายุดีเปรสชันเขตร้อนเก้าซี ซึ่งถูกทิ้งไว้เป็นบริเวณชื้นขนาดใหญ่เบื้องหลัง ในมหาสมุทรแปซิฟิกบริเวณเส้นศูนย์สูตร การเปลี่ยนเป็นลมตะวันตกอย่างฉับพลันที่มีประสิทธิภาพ เป็นคุณลักษณะทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์เอลนีโญที่รุนแรง ซึ่งกระตุ้นการก่อกำเนิดของพายุหมุนภายในการแปรปรวน ผลที่ได้คือการก่อตัวของหย่อมความกดอากาศต่ำ สาเหตุมาจากอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลที่สูงขึ้นอย่างผิดปกติ ที่ประมาณ 29.5°ซ (85.1°ฟ)ขณะที่มาตรการป้องกัน มีการเปิดสถานที่อพยพชั่วคราวทั่วรัฐเชียปัส พายุดีเปรสชันเป็นสาเหตุให้เกิดความเสียหายเล็กน้อยทั่วรัฐวาฮากา โดยแรกเริ่มภายในเทศบาลซาลีนากรูซ ฝนตกหนักทำให้เกิดน้ำท่วมในถนนบางสาย และหลุมยุบทำให้บ้านเรือนเสียหายหนึ่งหลังคาเรือนความชื้นที่เกี่ยวข้องกับเศษที่เหลือของบลัสทำให้เกิดฝนตกในฮาวาย
title: ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2559

text: เมื่อการประชุมคณะกรรมการพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคหนึ่ง (RA I Tropical cyclone committee) ครั้งที่สิบในช่วงปี พ.ศ. 2534 มีการแนะนำให้มีการเปลี่ยนแปลงการจัดระดับความรุนแรงสำหรับในฤดูกาล พ.ศ. 2536–2537[20] โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตัดสินใจให้แบ่งการจัดความรุนแรง โดยพายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อน (Weak Tropical Depression), พายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังปานกลาง (Moderate Tropical Depression), พายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังแรง (Severe Tropical Depression) ให้เปลี่ยนเสียใหม่เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน (Tropical Depression), พายุโซนร้อนกำลังปานกลาง และพายุโซนร้อนกำลังแรง[20] โดยการเปลี่ยนแปลงนี้มีผลใช้ในช่วงฤดูกาล พ.ศ. 2536–2537[20]
title: มาตราพายุหมุนเขตร้อน

text: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น รายงานว่ามีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นบริเวณอ่าวตังเกี๋ย ใกล้กับมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน จากนั้นพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็สลายตัวอย่างรวดเร็วหลังจากก่อตัวขึ้นเพียง 6 ชั่วโมง
วันที่ 22 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำได้ก่อตัวทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ มันค่อย ๆ เคลื่อนมาทางตะวันตกขณะที่ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้เริ่มเฝ้าสังเกตการณ์โดยปรับเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน วันถัดมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นก็ได้ปรับความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนเช่นเดียวกัน ไม่กี่ชั่วโมงถัดมา สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ก็ได้เริ่มสังเกตการณ์แล้วเริ่มใช้ชื่อว่า "ฮัวนิง" (Juaning) ต่อมากพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้เคลื่อนที่ไปทางตะวันตกและทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับระดับความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนและใช้ชื่อว่า นกเตน
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

text: ในวันสิ้นปี มีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตอนใต้ของทะเลจีนใต้[156] โดยศูนย์เตือยไต้ฝุ่นร่วมได้ให้รหัส 36W กับพายุดีเปรสชัน[157] ต่อมาพายุดีเปรสชันดังกล่าว ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อ ปาบึก (Pabuk) จาก RSMC โตเกียว กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นในวันขึ้นปีใหม่ พ.ศ. 2562 พร้อมได้รับรหัสพายุว่า 1901 ทำให้พายุนี้กลายเป็นพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกแรกของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2562[158]
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: วันที่ 17 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นในทะเลจีนใต้ ทางตะวันออกของประเทศเวียดนาม โดยระบบเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกด้วยความเร็ว 13 นอต และมีความเร็วลมที่ศูนย์กลางประมาณ 30 นอต[128] ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนกับระบบ[129] ในขณะที่กรมอุตุนิยมวิทยาก็ได้เริ่มติดตามพายุดีเปรสชันลูกนี้เช่นกัน[130] ต่อมากรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับความรุนแรงของพายุดีเปรสชันเขตร้อนเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ โทราจี (Toraji) วันที่ 18 พฤศจิกายน โทราจีได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนบริเวณชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม และอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วหลังจากพัดขึ้นฝั่ง โดยหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือเคลื่อนตัวลงสู่อ่าวไทย และเริ่มจัดระบบอีกครั้ง วันที่ 20 พฤศจิกายน ศูนย้เตือนไต้ฝุ่นร่วมจัดให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม โทราจีพัดขึ้นฝั่งครั้งที่สองในคาบสมุทรมลายู วันที่ 21 พฤศจิกายน โทราจีอ่อนกำลังลงและสลายตัวไปในที่สุด เนื่องจากลมปรปักษ์ (Hostile winds) บริเวณช่องแคบมะละกา
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: วันที่ 6 ตุลาคม พายุดีเปรสชันก่อตัวขึ้นในทะเลอาหรับ โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียได้ให้รหัสเรียกว่า เออาร์บี 04 (ARB 04) วันที่ 7 ตุลาคม พายุดีเปรสชันทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็ว ขณะที่ระบบกำลังมุ่งหน้าไปทางด้านตะวันตก วันที่ 8 ตุลาคม ระบบพายุทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน และได้รับชื่อ ลูบัน (Luban)
title: ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2561

text: ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐอเมริกายังได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: วันที่ 20 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นระบุว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นในทะเลจีนใต้ ต่อมาวันที่ 21 กรกฎาคม PAGASA ชี้ว่าระบบพายุเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ และได้รับชื่อว่า โจซี (Josie) เป็นภาษาตากาล็อกจากหน่วยงานดังกล่าว เป็นพายุลูกที่ 10 ที่ได้รับชื่อภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในฤดูกาลนี้ พายุดีเปรสชันเขตร้อนโจซีเคลื่อนที่เกือบขึ้นฝั่งที่เมืองซาอุด จังหวัดฮีลากังอีโลโคส ประเทศฟิลิปปินส์ โดยมันเคลื่อนตัวไปทางเหนือ และออกจากพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ไป ในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนที่ไปทางประเทศจีน พายุดีเปรสชันเขตร้อน 13W เกือบกลายเป็นพายุโซนร้อนที่ได้รับชื่อ แต่พายุดีเปรสชันเขตร้อนนั้นกลับไปไม่ถึงพายุโซนร้อน และถูกทำลายด้วยลมเฉือนที่สูงใกล้กับประเทศจีน โดยส่วนเศษที่หลงเหลือของ 13W นั้นมุ่งหน้าเข้าไปในแผ่นดินของประเทศจีน ก่อนที่จะสลายตัวไปอย่างสมบูรณ์
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: วันที่ 1 เมษายน สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นและศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น ได้เฝ้าจับตาบริเวณความกดอากาศต่ำ ที่ก่อตัวขึ้นในทะเลจีนใต้ ระยะห่างจากชายฝั่งนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 535 กิโลเมตร ต่อมาทั้งสองหน่วยงานได้แถลงการณ์ทันทีที่พบพายุดีเปรสชันเขตร้อน ซึ่งเป็นลูกแรกของฤดูกาล พ.ศ. 2554 จากการเฝ้าติดตามพบว่า พายุดีเปรสชันเขตร้อนมีการพัฒนาและหมุนเป็นวงกลม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นออกคำเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนแก่พายุดังกล่าว เช้าวันที่ 2 เมษายน หน่วยงานให้ชื่อบริเวณความกดอากาศต่ำนั้นว่า ดีเปรสชันเขตร้อน 01W อย่างไรก็ดี ภายในไม่กี่ชั่วโมง ดีเปรสชันเขตร้อนลูกนั้นเริ่มสูญเสียการหมุนเมื่อวินด์เชียร์กระทบระบบ ซึ่งทำให้พายุไม่สามารถทวีกำลังรุนแรงขึ้นได้จากระดับดีเปรสชันเขตร้อน เมื่อพายุนี้เกือบจะอยู่นิ่ง ด้วยไม่เหลือการหมุนเวียนในวันที่ 3 เมษายน ดีเปรสชันเขตร้อนดังกล่าวจึงอ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำและมีการออกประกาศเตือนภัยเป็นครั้งสุดท้ายจากสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น สำนักงานฯ ยังเฝ้าจับตาระบบดังกล่าวในฐานะที่เป็นดีเปรสชันเขตร้อนต่อไปอีกวันหนึ่ง ก่อนออกคำเตือนภัยพายุลูกนี้เป็นครั้งสุดท้าย
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

text: วันที่ 23 มิถุนายน สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้กึ่งตะวันตกของมะนิลา ฟิลิปปินส์ พายุดีเปรสชันเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกในช่วงเวลาสั้น ๆ จนกระทั่งหยุดนิ่งเหนือทะเลจีนใต้ วันที่ 25 มิถุนายน เนื่องจากสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม JMA จึงหยุดติดตามพายุดีเปรสชัน
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559

text: วันที่ 19 กันยายน เศษความกดอากาศต่ำหลงเหลือที่มีความเกี่ยวข้องกับพายุเฮอร์ริเคนโอลิเวียเคลื่อนตัวเข้าสู่แอ่ง[146][147] วันที่ 21 กันยายน เศษความกดอากาศต่ำดังกล่าวก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชัน และเคลื่อนที่โค้งไปทางตะวันตกอย่างช้า ๆ[148] วันที่ 24 กันยายน ระบบอ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำอีกครั้ง โดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นรายงานว่ามันสลายตัวไปแล้ว แต่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมไม่ได้บอกเช่นนั้น[149][150] วันที่ 25 กันยายน ขณะที่ระบบเคลื่อนที่ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ มันได้ทวีกำลังเป็นพายุดีเปรสชันอีกครั้ง วันที่ 26 กันยายน พายุดีเปรสชันได้รับรหัสเรียกว่า 29W[151] ระบบยังคงมีกำลังอ่อนอยู่เช่นเดิมและแสดงให้เห็นศูนย์กลางการไหลเวียนระดับต่ำ และพายุดีเปรสชันมีทิศทางเร่งไปทางเหนือเร็วขึ้น และหลังจากนั้นจึงเบนไปทางตะวันตก วันที่ 27 กันยายน ระบบได้พัฒนาไปเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนทางตะวันออกของญี่ปุ่น[152][153]
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561

text: วันที่ 5 พฤศจิกายน หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นในอ่าวไทย วันที่ 8 พฤศจิกายน ระบบนั้นเคลื่อนตัวข้ามภาคใต้และคาบสมุทรมลายูลงไปในทะเลอันดามัน วันที่ 10 พฤศจิกายน ระบบได้มีการจัดระบบ และทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันในอ่าวเบงกอล วันที่ 11 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียกำหนดรหัสเรียกให้พายุดีเปรสชันว่า บีโอบี 09 (BOB09) หลังจากนั้นศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนตามมา ต่อมาพายุดีเปรสชันหมุนเร็วทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน และได้รับชื่อว่า คชะ (Gaja)
title: ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2561

text: พายุดีเปรสชันเขตร้อน เป็นการจัดระเบียบของเมฆและพายุฝนฟ้าคะนองที่กำหนดไว้ โดยมีความเร็วลมสูงสุดโดยเฉลี่ยใกล้พื้นผิวน้อยกว่า 34 นอต (63 กม./ชม.) ระบบจะยังไม่มีตา และไม่มีการจัดระบบหรือรูปร่างการหมุนเกลียวที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม ระบบหย่อมความกดอากาศต่ำที่มีอยู่แล้วจึงมีชื่อว่า "ดีเปรสชัน"[99] ในฟิลิปปินส์ พายุดีเปรสชันเขตร้อนจะได้รับชื่อ หากก่อตัวหรือเคลื่อนตัวผ่านพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์[100]
title: พายุหมุนเขตร้อน

text: เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นรายงานว่าได้พบหย่อมความกดอากาศต่ำ ห่างจากชายฝั่งเกาะแยปไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 510 กิโลเมตร (320 ไมล์) จากนั้นได้เคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจากอิทธิพลของความกดอากาศสูง ต่อมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้เริ่มสังเกตการณ์ก่อน ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น จะระบุว่าเกิดพายุดีเปรสชันเขตร้อน 04W ในวันที่ 20 พฤษภาคม ต่อมา ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นก็ได้รายงานว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้กลายเป็นพายุโซนร้อนมีลมพัดที่ศูนย์กลางแรง 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง แต่ต่อมามีการรายงานมันลดความรุนแรงลง จึงถูกลดสถานะจากพายุโซนร้อนเป็นดีเปรสชันเขตร้อน แต่ต่อมาสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นและศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นได้ออกประกาศว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้กลายเป็นพายุโซนร้อนอีกครั้ง และได้ชื่อว่าพายุโซนร้อนซงด่า ต่อมาพายุได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ และพัดเข้าไปในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ ซึ่งทางสำนักงานฯ ได้กำหนดชื่อ "เชเดง" (Chedeng) เมื่อเวลา 12 นาฬิกาตามเวลาสากล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ต่อมาศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นรายงานว่า ซงด่าได้ทวีความรุนแรงมากขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

text: หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวเบงกอลในวันที่ 28 พฤษภาคม มันถูกจัดให้เป็นหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงโดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียในวันที่ 29 พฤษภาคม เนื่องมาจากสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ระบบได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันในวันเดียวกัน และได้รับรหัสเรียกจากกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียว่า BOB 01 และยังทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็วในวันเดียวกันเลย และได้พัดขึ้นชายฝั่งประเทศพม่า ใกล้เมืองเจาะปยู พายุทำให้เกิดฝนตกหนักในพม่าและบังกลาเทศ และมีรายงานน้ำท่วมเล็กน้อยในบางสถานที่
title: ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2561

text: วันที่ 8 ตุลาคม หย่อมความกดอากาศได้พัฒนาตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันกลางอ่าวเบงกอล โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียให้รหัสเรียกว่า บีโอบี 08 (BOB 08) ต่อมาพายุดีเปรสชันทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็ว วันที่ 9 ตุลาคม พายุดีเปรสชันหมุนเร็ว บีโอบี 08 ทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไซโคลน และได้รับชื่อว่า ติตลี (Titli) วันที่ 11 ตุลาคม เวลาประมาณ 23:00–00:00 UTC พายุติตลีขึ้นฝั่งใกล้กับเมืองพาลาสา รัฐอานธรประเทศ ขณะมีกำลังแรงสูงสุด
title: ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2561

text: ในฤดูกาลนี้มีพายุดีเปรสชันก่อตัวทั้งหมด 31 ลูก, ในจำนวนพายุดีเปรสชันทั้งหมดนี้ 27 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน, ในจำนวนพายุโซนร้อนทั้งหมดนี้ 20 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น, และในจำนวนพายุไต้ฝุ่นทั้งหมดนี้ 4 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และไม่มีพายุใดในฤดูกาลนี้ที่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตและความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญ
title: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2511

text: พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ด้านตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติหรือศูนย์เฮอร์ริเคนแปซิฟิกกลาง[5] ภายในภูมิภาคนี้ พายุหมุนเขตร้อนถูกนิยามว่าเป็นแกนอากาศที่อบอุ่น (Warm cored), การแปรปรวนแบบซีนอพติกไร้ส่วนหน้า (Non-frontal synoptic disturbance) ที่ก่อตัวขึ้นเหนือทะเลในเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน โดยการจัดระบบการพาความร้อนในชั้นบรรยากาศ และมีศูนย์กลางการหมุนเวียนที่เหมาะสม[5] ในภูมิภาคนี้ยังนิยามพายุหมุนกึ่งเขตร้อนด้วยว่าเป็น การแปรปรวนของหย่อมความกดอากาศต่ำแบบไร้ส่วนหน้า (Non-frontal low pressure disturbance) ซึ่งมีคุณลักษณะแบบทั้งพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนนอกเขตร้อน[5] เมื่อใดก็ตามที่พายุควรที่จะได้รับการจัดความรุนแรงตามหมวดเหล่านี้ จะมีการริเริ่มออกคำแนะนำ และศูนย์เตือนภัยจะจัดความรุนแรงระบบในฐานะพายุดีเปรสชันเขตร้อน หรือพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อความเร็วลมต่อเนื่องในหนึ่งนาทีอยู่ที่ประมาณหรืออย่างน้อย 33 นอต (62 กม./ชม. หรือ 38 ไมล์/ชม)[5]
title: มาตราพายุหมุนเขตร้อน