คำถาม: เลวี เอชโคลเขาเป็นผู้นำรัฐบาลอิสราเอลในระหว่างและหลังสงครามหกวัน รวมทั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่เสียชีวิตในตำแหน่งใช่หรือไม่?

text: เขาเป็นผู้นำรัฐบาลอิสราเอลในระหว่างและหลังสงครามหกวัน รวมทั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่เสียชีวิตในตำแหน่ง
title: เลวี เอชโคล

text: เลวี เอชโคล (Hebrew: לֵוִי אֶשְׁכּוֹל; listen, ชื่อแรกเกิด เลวี ยิตซัค สโคลนิค (Hebrew: לוי יצחק שקולניק)‎ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1895 – 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969) เป็นรัฐบุรุษของชาวอิสราเอลผู้ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สามของประเทศอิสราเอล[1] ตั้งแต่ ค.ศ. 1963 กระทั่งเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายในปี ค.ศ. 1969 เขาเป็นผู้ก่อตั้งพรรคแรงงานอิสราเอล ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งระดับอาวุโสหลายตำแหน่ง รวมถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (ค.ศ. 1963–1967) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (ค.ศ. 1952–1963)
title: เลวี เอชโคล

text: ความสำเร็จที่โด่งดังที่สุดของเขาคือการไปที่ที่ราบสูงโกลันของเขา ซึ่งเขารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับป้อมปราการของซีเรียที่นั่น แกล้งทำเป็นเห็นใจทหารซีเรียที่ถูกแสงแดดโดยปลูกต้นไม้ไว้ทุกตำแหน่ง ซึ่งต้นไม้นี้ถูกใช้เป็นเครื่องหมายกำหนดเป้าหมายโดยทหารอิสราเอลในช่วงสงครามหกวันและช่วยให้อิสราเอลสามารถล้อมที่ราบสูงโกลันได้ภายในสองวันด้วยความคล่องตัว 
title: เอลี โคเฮน

text: ความรุนแรงทางการเมืองของปาเลสไตน์มุ่งเป้าชาวอิสราเอล ชาวปาเลสไตน์ ชาวเลบานอน ชาวจอร์แดน ชาวอียิปต์ ชาวอเมริกันและพลเมืองของประเทศอื่น เกิดการโจมตีทั้งในและนอกประเทศอิสราเอลและยังมุ่งเป้าต่อเป้าหมายทั้งทางทหารและพลเรือน สถิติของอิสราเอลระบุว่ามีชาวอิสราเอลถูกฆ่า 3,500 คน และได้รับบาดเจ็บ 25,000 คนอันเนื่องจากความรุนแรงของปาเลสไตน์นับแต่การสถาปนารัฐอิสราเอลในปี 1948 จำนวนดังกล่าวรวมทหารและพลเรือน รวมทั้งผู้เสียชีวิตในเหตุยิงปะทะ สถิติของอิสราเอลที่แสดงรายการการโจมตีก่อการร้ายข้าศึกนับรวมกรณีที่เป็นการปาก้อนหินด้วย การวางระเบิดฆ่าตัวตายคิดเป็น 0.5% ของการโจมตีของชาวปาเลสไตน์ต่ออิสราเอลในอินติฟาดาอัลอักซอในช่วงสองปีแรก แม้จำนวนดังกล่าวคิดเป็นครึ่งหนึ่งของชาวอิสราเอลที่ถูกฆ่าในช่วงเวลานั้น
title: ความรุนแรงทางการเมืองของปาเลสไตน์

text: นับแต่ปี 1964 ประเทศอาหรับที่กังวลต่อแผนของอิสราเอลในการปันน้ำจากแม่น้ำจอร์แดนสู่ที่ราบชายฝั่ง[131] พยายามหันเหต้นน้ำเพื่อตัดทรัพยากรน้ำของอิสราเอล ยั่วยุความตึงเครียดระหว่างอิสราเอลฝ่ายหนึ่ง และซีเรียและเลบานอนอีกฝ่ายหนึ่ง นักชาตินิยมอาหรับซึ่งมีประธานาธิบดีอียิปต์ ญะมาล อับดุนนาศิร เป็นผู้นำ ปฏิเสธที่จะรับรองอิสราเอลและเรียกร้องให้ทำลายล้างอิสราเอล[22][132][133] ภายในปี 1966 ความสัมพันธ์อาหรับ–อิสราเอลเสื่อมลงถึงขั้นที่มีการยุทธ์จริงจังระหว่างกำลังอิสราเอลและอาหรับ[134] ในเดือนพฤษภาคม 1967 อียิปต์ประชุมกองทัพใกล้ชายแดนกับอิสราเอล ขับไล่กำลังรักษาสันติภาพสหประชาชาติซึ่งประจำอยู่ในคาบสมุทรไซนายตั้งแต่ปี 1957 และสกัดการเข้าถึงทะเลแดงของอิสราเอล[135][136][137] รัฐอาหรับอื่นระดมกำลังเช่นกัน[138] อิสราเอลย้ำว่าการกระทำเหล่านี้เป็นเหตุแห่งสงคราม และในวันที่ 5 มิถุนายน เปิดฉากการโจมตีก่อนต่ออียิปต์ จอร์แดน ซีเรียและอิรักตอบสนองและโจมตีอิสราเอล ในสงครามหกวัน อิสราเอลพิชิตจอร์แดนและยึดเวสต์แบงก์ พิชิตอียิปต์และยึดฉนวนกาซาและคาบสมุทรไซนาย และพิชิตซีเรียและยึดที่ราบสูงโกลัน[139] ขอบเขตของเยรูซาเลมขยายใหญ่ขึ้น รวมเยรูซาเลมตะวันออก และเส้นเขียวปี 1949 กลายเป็นเขตแดนบริหารราชการแผ่นดินระหว่างอิสราเอลและดินแดนยึดครอง
title: ประเทศอิสราเอล

text: ขณะนั้น เลวี เอชโคล ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอล และโมเช ดายันมีอาชีพเป็นผู้สื่อข่าวสงคราม เมื่อเขาทราบข่าวก็คาดว่าอิสราเอลอาจจะไปไม่รอด เขาจึงขอเข้าพบเลวี เอชโคล และเสนอตัวเองออกรบกับบรรดาชาติอาหรับ อิสราเอลในขณะนั้นยังไม่มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เลวี เอชโคล จึงแต่งตั้งให้เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมทันที
title: โมเช ดายัน

text: สงครามยมคิปปูร์เกิดในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ขณะที่ชาวยิวในอิสราเอลกำลังฉลองพิธีสำคัญทางศาสนายิว คือ พิธียมคิปปูร์ อียิปต์และซีเรียที่เพิ่งได้รับอาวุธอย่างดีจากสหภาพโซเวียตได้ร่วมกันโจมตีอิสราเอลในวันดังกล่าว ฝ่ายอิสราเอลเสียหายอย่างหนัก ทหารเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้อิสราเอลต้องถอยร่นเข้ามาจากชายแดน
title: โมเช ดายัน

text: ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950 ประเทศอิสราเอลถูกเฟดายีนปาเลสไตน์ (Palestinian fedayeen) โจมตีบ่อยครั้ง โดยมีเป้าหมายต่อพลเรือนเกือบทั้งหมด[116] ส่วนใหญ่จากฉนวนกาซาที่อียิปต์ยึดครอง[117] นำให้เกิดการตีโฉบฉวยโต้ตอบ ในปี 1956 บริเตนใหญ่และฝรั่งเศสมุ่งเข้าควบคุมคลองสุเอซอีกครั้ง ซึ่งอียิปต์โอนเป็นของรัฐ การปิดล้อมคลองสุเอซและช่องแคบติรานมิให้อิสราเอลขนส่งทางเรือ ร่วมกับปริมาณการโจมตีของเฟดายีนต่อประชากรภาคใต้ของอิสราเอลที่เพิ่มขึ้น และถ้อยแถลงร้ายแรงและคุกคามของอาหรับล่าสุด ทำให้อิสราเอลโจมตีอียิปต์[118][119][120][121] อิสราเอลเข้าเป็นพันธมิตรลับกับบริเตนใหญ่และฝรั่งเศส และสามารถเอาชนะได้คาบสมุทรไซนาย แต่ถูกสหประชาชาติกดดันให้ถอนกำลังเพื่อแลกกับการรับประกันสิทธิการเดินเรือของอิสราเอลในทะเลแดงโดยทางช่องแคบติรานและคลองฯ[122][123] สงครามนั้น ซึ่งเรียก วิกฤตการณ์คลองสุเอซ ทำให้ลดการแทรกซึมชายแดนอิสราเอลลดลงอย่างสำคัญ[124][125][126][127] ในค้นคริสต์ทศวรรษ 1960 อิสราเอลจับตัวอาชญากรสงครามนาซี อดอล์ฟ ไอชมันน์ในประเทศอาร์เจนตินาและนำตัวมาไต่สวนในอิสราเอล[128] การไต่สวนนั้นมีผลกระทบใหญ่หลวงต่อความตระหนักสาธารณะของฮอโลคอสต์[129] ไอชมันน์ยังเป็นผู้เดียวที่ถูกประหารชีวิตในประเทศอิสราเอลจากคำพิพากษาของศาลพลเรือนอิสราเอลจนถึงปัจจุบัน[130]
title: ประเทศอิสราเอล

text: หนังสือโยชูวา (; ; ) เป็นหนังสือเล่มที่ 6 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม และเป็นบันทึกถึงประวัติศาสตร์อิสราเอลในช่วงอายุของโยชูวา ซึ่งรับบทบาทเป็นผู้นำอิสราเอลต่อจากโมเสส กล่าวถึงการยึดครองแผ่นดินคานาอัน อันเป็นแผ่นดินพันธสัญญาที่พระเจ้าทรงประทานให้แก่อับราฮัม การแบ่งดินแดนคานาอัน ตามที่โมเสสได้บัญชาไว้ และสิ้นสุดเมื่อโยชูวาเสียชีวิต เชื่อกันว่า "โยชูวา" เป็นผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ด้วยตัวของท่านเอง ยกเว้นในบทสุดท้ายที่กล่าวถึงมรณกรรมของโยชูวา และเอเลอาซาร์ น่าจะถูกบันทึกโดยบุตรชายของเอเลอาซาร์ 
title: หนังสือโยชูวา

text: อันวัร อัสซาดาต เป็นผู้นำชาติอาหรับชาติแรกที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับอิสราเอล และเดินทางไปเยือนอิสราเอลใน พ.ศ. 2520 หลังจากสงครามระหว่างอิสราเอลกับอียิปต์ และซีเรีย เมื่อ พ.ศ. 2516 ส่งผลให้กลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงไม่พอใจ และลอบสังหารเขาในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2524 
title: อันวัร อัสซาดาต

text: เขาเกิดในกรุงเทลอาวีฟ มีบิดามารดาเป็นชาวยิวโลกิยะ เนทนยาฮูเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่เกิดในประเทศอิสราเอลหลังการสถาปนารัฐ เนทันยาฮูเข้าร่วมกำลังป้องกันอิสราเอลไม่นานหลังสงครามหกวันในปี 2510 และเป็นหัวหน้าทีมในหน่วยรบพิเศษซาเยเรตแมตคาล เขาเข้าร่วมหลายภารกิจ ซึ่งประกอบด้วยปฏิบัติการอินเฟอร์โน (ปี 2511), ปฏิบัติการกิฟต์ (ปี 2511) และปฏิบัติการไอโซโทป (ปี 2525) ซึ่งระหว่างนั้นเขาถูกยิงที่ไหล่ เขาต่อสู้ในแนวหน้าในสงครามการบั่นทอนกำลัง และสงครามยมคิปปูร์ในปี 2516 โดยร่วมกับกำลังพิเศษตีโฉบฉวยตามคลองสุเอซ แล้วนำการโจมตีของคอมมานโดลึกเข้าดินแดนซีเรีย เขาได้ยศร้อยเอกก่อนได้รับการปลด หลังสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ด้วยปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิตและวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต เขาได้รับสรรหาเป็นผู้ให้คำปรึกษาทางเศรษฐกิจแก่บอสตันคอนซัลทิงกรุป เขากลับประเทศอิสราเอลในปี 2521 เพื่อก่อตั้งสถาบันต่อต้านการก่อการร้ายโยนาทัน เนทันยาฮู (Yonatan Netanyahu Anti-Terror Institute) ซึ่งได้ชื่อตามโยนาทัน เนทันยาฮู ผู้เสียชีวิตขณะเป็นผู้นำปฏิบัติการเอนเทบเบ เนทันยาฮูรับราชการเป็นเอกอัครราชทูตอิสราเอลประจำสหประชาชาติตั้งแต่ปี 2527 ถึง 2531
title: เบนจามิน เนทันยาฮู

text: ปัจจุบัน สถานภาพของเยรูซาเลมยังเป็นประเด็นแกนกลางประเด็นหนึ่งในความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์ ระหว่างสงครามอาหรับ–อิสราเอลปี 1948 เยรูซาเลมตะวันตกรวมอยู่ใบรรดาดินแดนที่ถูกอิสราเอลยึดและผนวกในภายหลังด้วย ส่วนเยรูซาเลมตะวันออก รวมทั้งนครเก่า ถูกจอร์แดนยึดและผนวกในภายหลัง ประเทศอิสราเอลยึดเยรูซาเลมตะวันออกจากจอร์แดนระหว่างสงครามหกวันปี 1967 แล้วผนวกเข้าเป็นเยรูซาเลมร่วมกับดินแดนแวดล้อมเพิ่มเติม กฎหมายเยรูซาเลมปี 1980 อันเป็นกฎหมายหลักพื้นฐานของอิสราเอลฉบับหนึ่ง อ้างถึงเยรูซาเลมว่าเป็นเมืองหลวงอันแบ่งแยกมิได้ของประเทศ อำนาจทั้งสามฝ่ายของรัฐบาลอิสราเอลตั้งอยู่ในเยรูซาเลม รวมทั้งนัสเซต (รัฐสภาอิสราเอล) ทำเนียบนายกรัฐมนตรีและประธานาธิบดี และศาลสูงสุด ทว่า ประชาคมนานาชาติปฏิเสธการผนวกดังกล่าวว่าไม่ชอบด้วยกฎหมายและถือว่าเยรูซาเลมตะวันออกเป็นดินแดนของปาเลสไตน์ที่ถูกอิสราเอลยึดครอง อิสราเอลมีการอ้างสิทธิ์อธิปไตยที่เข้มแข็งกว่าเหนือเยรูซาเลมตะวันตก ประชาคมนานาชาติ นอกเหนือจากสหรัฐและสาธารณรัฐเช็ก ไม่รับรองเยรูซาเลมว่าเป็นเมืองหลวงของประเทศอิสราเอล และนับแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 นครดังกล่าวไม่มีสถานเอกอัครราชทูตต่างประเทศ แม้มีการออกคำสั่งประธานาธฺบดีในสหรัฐให้ย้ายสถานเอกอัครราชทูตไปเยรูซาเลม เยรูซาเลมยังเป็นที่ตั้งของสถาบันนอกภาครัฐของอิสราเอลที่มีความสำคัญด้วย เช่น มหาวิทยาลัยฮีบรู และพิพิธภัณฑ์อิสราเอล พร้อมทั้งอาคารแห่งหนังสือ
title: เยรูซาเลม

text: ก่อนที่จะขึ้นเครื่องบิน ผู้ก่อการได้ให้ปืนกลในเหตุการณ์เป็นของขวัญแก่นายกรัฐมนตรีถนอม กิตติขจรกระบอกหนึ่ง ส่วนอีกกระบอกมอบให้ผู้บัญชาการกองทัพบกประพาส จารุเสถียร
ผู้ก่อการปาเลสไตน์ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากรัฐบาลอียิปต์ โดยหลังจากที่พวกเขาลงจากเครื่องบิน ผู้ก่อการได้ถูกนำไปขึ้นรถตำรวจโดยไม่ได้ใส่กุญแจมือแต่อย่างไร ส่วนสำนักข่าวต่างๆในอียิปต์ต่างเรียกพวกเขาเป็นวีรบุรุษ ในด้านของอิสราเอล นายกรัฐมนตรีของอิสราเอลในขณะนั้น โกลดา เมอีร์ และคณะได้แสดงความชื่นชมและขอบคุณรัฐบาลไทยอย่างยิ่งสำหรับการจัดการอันระมัดระวังซึ่งทรงประสิทธิภาพและมีความรับผิดชอบอย่างสูง (active vigilance and supreme responsibility)
title: วิกฤตตัวประกันสถานทูตอิสราเอลประจำประเทศไทย พ.ศ. 2515

text: หลังจากการเสียชีวิตของเอลีเซอร์ เคปแลน เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและดำรงตำแหน่งดังกล่าวต่อไปอีก 12 ปี ในช่วงหลายปีดังกล่าว เขาช่วยจัดรูปแบบกระทรวงการคลัง, จัดตั้งคณะกรรมการงบประมาณและหน่วยงานอื่น ๆ ส่วนในปี ค.ศ. 1954 เขาเสร็จสิ้นการออกกฎหมายเพื่อจัดตั้งธนาคารแห่งประเทศอิสราเอล
title: เลวี เอชโคล

text: เอชโคลกลับไปทำหน้าที่ในการบัญชาการระดับสูงของฮากานาห์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึงปี 1948 และเป็นผู้รับผิดชอบในกองคลังขององค์กร[2] เขามีส่วนร่วมในการซื้ออาวุธสำหรับฮากานาห์ก่อนและระหว่างสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948
title: เลวี เอชโคล

text: ในฐานะประธานพรรค เอชโคลได้สร้างรากฐานสำหรับพรรคแนวร่วมในปี ค.ศ. 1964, การก่อตัวของพรรคแรงงานอิสราเอลที่รวมเป็นหนึ่งในปี ค.ศ. 1968 และการรวมพลังกับพรรคมาปัมเพื่อสร้างแนวร่วมที่สองในปี ค.ศ. 1969
title: เลวี เอชโคล

text: วันที่ 6 ตุลาคม 1973 ระหว่างที่ยิวกำลังจัดยมคิปปูร์ ซึ่งเป็นเทศกาลสำคัญที่สุดของยิว กองทัพอียิปต์และซีเรียเปิดฉากการโจมตีอย่างจู่โจมต่อกำลังอิสราเอลในคาบสมุทรไซนายและที่ราบสูงโกลัน ซึ่งเปิดฉากสงครามยมคิปปูร์ สงครามยุติในวันที่ 25 ตุลาคมโดยอิสราเอลสามารถผลักดันกำลังอียิปต์และซีเรียแต่สูญเสียทหารกว่า 2,500 นายในสงครามที่คร่าชีวิต 10,000–35,000 คนในเวลาประมาณ 20 วัน[145] การสอบสวนภายในถือว่ารัฐบาลพ้นความรับผิดชอบสำหรับความล้มเหลวทั้งก่อนหน้าและระหว่างสงคราม แต่สาธารณะบีบบังคับให้นายกรัฐมนตรีโกลดา เมอีร์ลาออก[146] ในเดือนกรกฎาคม 1976 มีเครื่องบินโดยสารหนึ่งถูกกองโจรปาเลสไตน์จี้ระหว่างบินจากอิสราเอลไปประเทศฝรั่งเศส และลงจอดที่เอ็นเทบเบ (Entebbe) ประเทศอูกันดา คอมมานโดอิสราเอลดำเนินปฏิบัติการซึ่งสามารถช่วยเหลือตัวประกันชาวอิสราเอลได้สำเร็จ 102 คนจาก 106 คน
title: ประเทศอิสราเอล

text: สงครามยมคิปปูร์, สงครามเราะมะฎอนหรือสงครามตุลาคม (; ' หรือ מלחמת יום כיפור ') เป็นสงครามรบกันระหว่างแนวร่วมรัฐอาหรับซึ่งมีประเทศอียิปต์และซีเรียเป็นผู้นำต่ออิสราเอลตั้งแต่วันที่ 6 ถึง 25 ตุลาคม 2516 การสู้รบส่วนใหญ่เกิดในคาบสมุทรไซนายและที่ราบสูงโกลัน ดินแดนซึ่งอิสราเอลยึดครองตั้งแต่สงครามหกวันเมื่อปี 2510 ประธานาธิบดีอียิปต์ อันวัร อัสซาดาต ยังต้องการเปิดคลองสุเอซอีกครั้ง ทั้งสองประเทศมิได้วางแผนเจาะจงทำลายอิสราเอล แต่ผู้นำอิสราเอลไม่อาจมั่นใจได้
title: สงครามยมคิปปูร์

text: สงครามนี้มีการส่อความกว้างขวาง โลกอาหรับซึ่งประสบความอับอายในการแตกล่าฝ่ายเดียวของพันธมิตรอียิปต์–ซีเรีย–จอร์แดนในสงครามหกวัน รู้สึกว่าได้แก้ตัวทางจิตใจจากความสำเร็จขั้นต้นในความขัดแย้งนี้ ในประเทศอิสราเอล แม้มีความสำเร็จทางปฏิบัติการและยุทธวิธีอันน่าประทับใจในสมรภูมิ แต่สงครามนี้นำให้มีการตระหนักว่าไม่มีการรับประกันว่าประเทศอิสราเอลจะครอบงำรัฐอาหรับในทางทหารได้เสมอไป ดังที่เคยเป็นมาตลอดสงครามอาหรับ–อิสราเอลครั้งที่หนึ่ง สงครามสุเอซและสงครามหกวันก่อนหน้านี้ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ปูทางสู่กระบวนการสันติภาพต่อมา ข้อตกลงค่ายเดวิดปี 2521 ในภายหลังนำสู่การคืนคาบสมุทรไซนายให้ประเทศอียิปต์และการคืนความสัมพันธ์ ซึ่งเป็นการรับรองอิสราเอลอย่างสันติโดยประเทศอาหรับเป็นครั้งแรก ประเทศอียิปต์ยังตีตนออกห่างจากสหภาพโซเวียตต่อไปและออกจากเขตอิทธิพลโซเวียตโดยสิ้นเชิง
title: สงครามยมคิปปูร์

text: วันที่ 7 มิถุนายน 1981 กองทัพอากาศอิสราเอลทำลายเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แห่งเดียวของอิรักที่กำลังอยู่ระหว่างก่อสร้างนอกกรุงแบกแดดเพื่อยับยั้งโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของอิรัก ให้หลังการโจมตีของ PLO หลายครั้งในปี 1982 ประเทศอิสราเอลจึงบุกครองเลบานอนในปีเดียวกันเพื่อทำลายฐานซึ่ง PLO ใช้เปิดฉากโจมตีและยิงขีปนาวุธใส่ภาคเหนือของอิสราเอล[156] ในการสู้รบหกวันแรก ฝ่ายอิสราเอลทำลายกำลังทหารของ PLO ในประเทศเลบานอนและสามารถพิชิตกองทัพซีเรียได้อย่างเด็โขาด การสอบสวนของรัฐบาลอิสราเอล คณะกรรมการคาฮาน ต่อมาสรุปว่าเบกิน ชารอนและนายพลอิสราเอลหลายนายมีส่วนรับผิดชอบโดยอ้อมสำหรับการสังหารหมู่ที่ชาบราและชาติลา ในปี 1985 ประเทศอิสราเอลตอบโต้การโจมตีก่อการร้ายของปาเลสไตน์ในไซปรัสโดยการทิ้งระเบิดสำนักงานใหญ่ของ PLO ในประเทศตูนิเซีย อิสราเอลถอนกำลังจากประเทศเลบานอนเป็นส่วนใหญ่ในปี 1986 แต่ยังคงเขตกันชนบริเวณชายแดนในภาคใต้ของเลบานอนจนถึงปี 2000 ซึ่งกำลังอิสราเอลขัดแย้งกับฮิซบุลลอฮ์ อินติฟาดาครั้งแรก ซึ่งเป็นการก่อการกำเริบของปาเลสไตน์ต่อการปกครองของอิสราเอล ปะทุขึ้นในปี 1987 โดยมีการเดินขบวนและความรุนแรงหลายระลอกเกิดขึ้นในเขตเวสต์แบงก์และกาซาที่ถูกยึดครอง ในช่วงหกปีถัดมา อินติฟาดามีการรจัดระเบียบมากขึ้นและรวมเอามาตรการทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่มุ่งขัดขวางการยึดครองของอิสราเอล มีผู้ถูกฆ่าในความรุนแรงดังกล่าวกว่า 1,000 คน[157] ระหว่างสงครามอ่าวเปอร์เซียปี 1991 PLO สนับสนุนซัดดัม ฮุสเซนและการโจมตีด้วยขีปนาวุธสกัตต่ออิสราเอล แม้สาธารณะโกรธแค้น อิสราเอลรับฟังคำร้องของสหรัฐให้ละเว้นการโจมตีโต้ตอบและไม่เข้าร่วมในสงครามนั้น[158][159]
title: ประเทศอิสราเอล

text: เนทันยาฮูเป็นหัวหน้าพรรคลิคุดในปี 2536 เนทันยาฮูชนะการเลือกตั้งปี 2539 ทำให้กลายเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลที่หนุ่มที่สุด ดำรงวาระแรกระหว่างเดือนมิถุนายน 2539 ถึงกรกฎาคม 2541 เขาย้ายจากเวทีการเมืองไปภาคเอกชนหลังพ่ายการเลือกตั้งชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีปี 2542 แก่เอฮุด บารัค (Ehud Barak) เนทันยาฮูหวนคืนการเมืองในปี 2545 โดยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ปี 2545–2546) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (ปี 2546–2548) ในรัฐบาลแอเรียล ชารอน แต่เขาออกจากรัฐบาลเพราะความไม่ลงรอยต่อแผนการปลดปล่อยกาซา ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เนทันยาฮูปฏิรูปเศรษฐกิจอิสราเอลขนานใหญ่ ซึ่งผู้วิจารณ์ยกย่องว่าพัฒนาสมรรถนะทางเศรษฐกิจของอิสราเอลในเวลาต่อมาอย่างสำคัญ เขาทวงตำแหน่งหัวหน้าพรรคลิคุดในเดือนธันวาคม 2548 หลังชารอนออกไปตั้งพรรคการเมืองต่างหาก ในเดือนธันวาคม 2549 เนทันยาฮูเป็นผู้นำฝ่ายค้านในรัฐสภาและหัวหน้าพรรคลิคุดอย่างเป็นทางการ หลังการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2552 ซึ่งลิคุดได้อันดับสองและพรรคฝ่ายขวาได้เสียงข้างมาก เนทันยาฮูตั้งรัฐบาลผสม หลังชัยชนะในการเลือกตั้งปี 2556 เขากลายเป็นบุคคลที่สองที่ได้รับเลือกตั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่สาม ถัดจากเดวิด เบนกูเรียน ในเดือนมีนาคม 2558 เนทันยาฮูได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่สี่
title: เบนจามิน เนทันยาฮู

text: รัฐบาลอิสราเอลภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮู มีดำริให้ปฎิรูปกิจการสื่อสารมวลชนของรัฐ ส่งผลให้มีการเตรียมการจัดตั้ง บรรษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งอิสราเอล (อังกฤษ:Israeli Public Broadcasting Corporation) (ฮีบรู:תאגיד השידור הישראלי‎) หรือ ไอพีบีซี (อังกฤษ:IฺPBC) และได้ทดลองนำเสนอข่าวสารทางสื่อออนไลน์ ระนาบเดียวกัน รัฐบาลอิสราเอลกำหนดให้ไอบีเอยุติการดำเนินงานตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 แต่รัฐบาลอิสราเอลผ่อนปรนให้ไอบีเอดำเนินงานต่อจนถึงต้นปี พ.ศ. 2561 จนกระทั่งไอพีบีซีมีกำหนดเริ่มดำเนินงานในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ไอบีเอได้ยุติการดำเนินงานตามลำดับในวันที่ 9 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ด้วยการยุติการดำเนินงานของฝ่ายข่าว โดยการออกอากาศรายการข่าว "มาบัต ลาฮาดาชอต" (ฮีบรู:מבט לחדשות‎) ซึ่งออกอากาศมานานกว่า 49 ปีเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยการนำพนักงานของฝ่ายข่าวมาบอกเล่าความรู้สึก และร่วมขับร้องเพลงชาติอิสราเอลร่วมกัน ทั้งนี้ รายการต่างๆ ของช่อง 1 ซึ่งดำเนิงานโดยไอบีเอยังคงออกอากาศอย่างต่อเนื่อง โดยไม่มีการออกอากาศของรายการข่าว ส่วนสถานีวิทยุของไอบีเอยังคงออกอากาศข่าวสั้นต้นชั่วโมงสลับกับรายการเพลง โดยรายการสุดท้ายของโทรทัศน์ช่อง 1 ไอบีเอ คือ การถ่ายทอดสด การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2017 เนื่องจากตัวแทนจากประเทศอิสราเอลผ่านเข้ารอบสุดท้าย จึงต้องมีการถ่ายทอดสดอย่างต่อเนื่อง
title: องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งอิสราเอล

text: ส่วนในปี ค.ศ. 1947 เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกของสองสภาป้องกันหลัก: ได้แก่คณะกรรมการเนเกฟ ที่ดูแลการบริหารของเนเกฟก่อนการประกาศเอกราชของอิสราเอล ตลอดจคณะกรรมการกลาโหมทั่วไปแห่งผู้นำของยีชูฟ หลังจากปีนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งจากเดวิด เบนกูเรียน เพื่อเป็นหัวหน้าศูนย์สรรหาบุคลากรระดับชาติ ซึ่งเป็นรากฐานของการสร้างกองกำลังป้องกันอิสราเอลขึ้นเมื่อรัฐอิสราเอลเป็นเอกราชในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1948 ณ จุดนี้ เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีกระทรวงกลาโหม ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1948 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1949[3]
title: เลวี เอชโคล

text: ในปี ค.ศ. 1961 เบนกูเรียนได้ขอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแลแนะนำให้เอชโคลเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา อย่างไรก็ตาม พรรคมาไปปฏิเสธที่จะอนุญาตให้เบนกูเรียนลาออก ซึ่งเขายังคงเป็นผู้นำพรรคมาไปในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ค.ศ. 1961 แม้ว่าเขาพยายามที่จะสร้างรัฐบาลผสมและอาศัยการเจรจาของเอชโคลกับพรรคคู่แข่ง
title: เลวี เอชโคล

text: ในปี 1967 จากผลแห่งสงครามหกวัน อิสราเอลยึดและยึดครองเวสต์แบงก์ รวมทั้งเยรูซาเลมตะวันออก ฉนวนกาซา และที่ราบสูงโกลัน อิสราเอลยังเคยยึดคาบสมุทรไซนายแต่คืนให้อียิปต์ในส่วนหนึ่งของสนธิสัญญาสันติภาพอียิปต์–อิสราเอลปี 1979 ระหว่างปี 1982 ถึง 2000 อิสราเอลยึดครองภาคใต้ของเลบานอนบางส่วน ซึ่งเรียก เข็มขัดความมั่นคง นับแต่การยึดดินแดนเหล่านี้ มีการสร้างนิคมและฐานทัพอิสราเอลในพื้นที่ดังกล่าวยกเว้นเลบานอน อิสราเอลยังใช้บังคับกฎหมายพลเรือนแก่ที่ราบสูงโกลันและเยรูซาเลมตะวันออกและให้ผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ดังกล่าวมีสถานภาพผู้อยู่อาศัยถาวรและสามารถสมัครขอรับสัญชาติได้ เวสต์แบงก์นอกนิคมอิสราเอลภายในดินแดนนั้น ยังอยู่ภายใต้การควบคุมทางทหารโดยตรง และชาวปาเลสไตน์ในพื้นที่นี้ไม่สามารถเป็นพลเมืองอิสราเอลได้ อิสราเอลถอนกำลังทหารและรื้อถอนนิคมอิสราเอลในฉนวนกาซาอันเป็นส่วนหนึ่งของการปลดปล่อยจากกาซาแม้ยังควบคุมน่านฟ้าและน่านน้ำต่อ
title: ประเทศอิสราเอล

text: เอชโคลได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเป็นครั้งแรกหลังจากการลาออกของเดวิด เบนกูเรียน จากนั้นเขาเป็นผู้นำพรรคในการเลือกตั้งสู่สภาคเนสเซ็ทครั้งที่หก (ค.ศ. 1965) และเป็นฝ่ายชนะ โดยดำรงตำแหน่งเป็นเวลาหกปีติดต่อกัน ไม่นานหลังจากที่ดำรงตำแหน่ง เขาได้ทำการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลายอย่าง เขาลบล้างการปกครองทางทหารต่อชาวอาหรับอิสราเอลและการเดินทางไปยังสหรัฐที่ประสบความสำเร็จ โดยเป็นผู้นำอิสราเอลคนแรกที่ได้รับเชิญอย่างเป็นทางการสู่ทำเนียบขาว ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับประธานาธิบดีอเมริกา ลินดอน บี. จอห์นสัน มีผลอย่างมากต่อความสัมพันธ์อิสราเอล–สหรัฐ และต่อจากนั้นในสงครามหกวัน
title: เลวี เอชโคล

text: เมื่อเบนกูเรียนลาออกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1963 เอชโคลได้รับเลือกเป็นประธานพรรคโดยมีมติเป็นเอกฉันท์ และต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรี อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเบ็นกูเรียนกลับกลายเป็นเรื่องรุนแรงในช่วงหลัง ๆ ของการสืบสวนเรื่องปฏิบัติลาวอน ซึ่งเป็นการปฏิบัติการลับของอิสราเอลในประเทศอียิปต์ ที่มีความผิดพลาดในทศวรรษก่อน เบนกูเรียนล้มเหลวต่อการท้าทายความเป็นผู้นำของเอชโคลและแยกตัวออกจากพรรคมาไปร่วมกับผู้ที่อยู่ในอุปถัมภ์ของเขาเพื่อจัดตั้งพรรคราฟีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1965 ขณะเดียวกัน พรคคมาไปได้รวมกับอาห์ดัตฮาอโวดาเพื่อก่อตั้งพรรคแนวร่วมโดยมีเอชโคลเป็นหัวหน้า พรรคราฟีแพ้ในการเลือกตั้งแก่พรรคแนร่วมที่จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 1965 โดยการสถาปนาเอชโคลในฐานะผู้นำที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของประเทศ ถึงกระนั้น เบนกูเรียนผู้มีอิทธิพลในฐานะบิดาผู้ก่อตั้งประเทศอิสราเอล ยังคงเป็นบ่อนทำลายอำนาจของเอชโคลตลอดระยะเวลาของเขาในฐานะนายกรัฐมนตรี โดยการพรรณาถึงเขาว่าเป็นนักการเมืองไร้ความเข้มแข็งที่ไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์ความมั่นคงของอิสราเอลได้
title: เลวี เอชโคล

text: ขีปนาวุธสกั๊ดที่ยิงใส่อิสราเอลนั้นพบว่าไร้ประสิทธิภาพ ด้วยการยิงที่พิสัยสูงสุดส่งผลให้ความแม่นยำและน้ำหนักระเบิดลดลง ห้องสมุดเสมือนชาวยิวได้รายงานว่ามีชาวอิสราเอล 74 คนเสียชีวิตจากการโจมตีของอิรัก สองคนเสียชีวิตจากการถูกระเบิดและที่เหลือเสียชีวิตเพราะขาดอากาศหายใจและหัวใจวายเฉียบพลัน[66] มีชาวอิสราเอลประมาณ 230 คนได้รับบาดเจ็บ[67] ในเหตุการณ์หนึ่งได้เกิดการโจมตีเข้าที่ละแวกเทล อะวิฟ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตสามรายและบาดเจ็บอีก 96 ราย[68] ทรัพย์สินมหาศาลได้รับความเสียหาย กระทรวงการต่างประเทศของอิสราเอลกล่าวว่า "ความเสียหายทั่วไปแก่ทรัพย์สินได้แก่ บ้าน 1,302 หลัง อพาร์ทเมนท์ 6,142 แห่ง สิ่งก่อสร้างสาธารณะ 23 แห่ง ร้านค้า 200 ร้าน และรถ 50 คัน"[69] เป็นที่กลัวกันว่าอิรักจะยิงขีปนาวุธที่มีส่วนประกอบของแก๊ซทำลายประสาทหรือซาริน ผลที่ตามมาคือรัฐบาลอิสราเอลได้แจกจ่ายหน้ากากกันแก๊ซให้กับประชาชนของตน เมื่อขีปนาวุธลูกแรกยิงเข้าใส่อิสราเอล มีผู้คนบางจำนวนที่ฉีดยาถอนพิษให้กับตัวเอง เพื่อโต้ตอบการใช้ขีปนาวุธของอิรัก สหรัฐได้ส่งขีปนาวุธเพเทรียตจำนวนมากเข้าไปยังอิสราเอลโดยมีแท่นยิงจรวดเอ็มไอเอ็ม-104 เพเทรียตสองแท่นเพื่อเอาไว้ปกป้องประชาชน[70] กองทัพอากาศของกองกำลังผสมทำการฝึกล่าขีปนาวุธสกั๊ดอย่างจริงจังในทะเลทรายของอิรัก เพื่อหาตำแหน่งรถถังบรรทุกที่พรางตัวก่อนที่อิรักจะใช้มันยิงขีปนาวุธเข้าใส่อิสราเอลหรือซาอุดิอาระเบียได้ ทางภาคพื้นดินหน่วยรบพิเศษได้ทำการแทรกซึมเข้าไปยังอิรักเพื่อค้นหาและทำลายขีปนาวุธสกั๊ด เมื่อหน่วยรบพิเศษทำงานร่วมกับหน่วยลาดตระเวนทางอากาศทำให้การโจมตีมีความแม่นยำขึ้น ทางอิรักจึงเริ่มปรับเปลี่ยนยุทธวิธีเช่นกัน
title: สงครามอ่าวเปอร์เซีย

text: เอชโคลดูแลการดำเนินงานตามแผนเศรษฐกิจปี ค.ศ. 1952 ของเคปแลน ตลอดจนการทำข้อตกลงการชดใช้ค่าเสียหายระหว่างอิสราเอลและเยอรมนีตะวันตกให้บรรลุผล ซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการเจรจาต่อรองและลงนามในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1952
title: เลวี เอชโคล

text: กองทัพอากาศอิสราเอลใช้อาปาเช่เพื่อทำการโจมตีเป้าหมายมากมายด้วยขีปนาวุธนำวิถี เอเอช-64เอได้โจมตีและทำลายค่ายทหารบางส่วนของกลุ่มเฮซบอลลาห์ในเลบานอนเมื่อพ.ศ. 2533 เป็นการโจมตีในหลายสภาพอากาศและทั้งวันทั้งคืน ในอัล-อาซ่า อินทิฟาด้า กองทัพอิสราเอลได้ใช้อาปาเช่เพื่อสังหารกลุ่มผู้นำฮามาสอย่างอาห์เมด ยาซินและแอดนัน อัลกูลด้วยขีปนาวุธนำวิถี ในความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและเลบานอนในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคมเมื่อปีพ.ศ. 2549 มีเฮลิคอปเตอร์อาปาเช่ของกองทัพอากาศอิสราเอลสองลำชนกันทำให้นักบินหนึ่งคนเสียชีวิตและอีกสามคนบาดเจ็บสาหัส อีกอุบัติเหตุหนึ่งคือเอเอช-64ดี ลองโบว์ของกองทัพอิสราเอลตกที่สังหารนักบินสองคนเนื่องมาจากการขัดข้องทางทคนิค[21]
title: เอเอช-64 อาพาชี