คำถาม: พิงก์ ฟลอยด์มีหัวหน้าวงชื่อว่าอะไร?

text: ฟิงก์ ฟลอยด์ได้กำเนิดขึ้นเมื่อนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ 3 คน[2] ได้แก่ โรเจอร์ วอเทอรส์ (มือเบส), มิค เมสัน (มือกลอง) และริชาร์ท ไรท์ (มือคีย์บอร์ด) พิงก์ ฟลอยด์ ได้รวมวงกันชั่วคราว ต่อมาได้ซิด บาร์เร็ตต์ เข้ามาร่วมเป็นมือกีตาร์อีกคน จึงได้ตั้งวงฟิงก์ ฟลอยด์ ขึ้นในปี ค.ศ. 1965 พวกเขาไต่ชื่อเสียงขึ้นจากการเป็นวงดนตรีใต้ดินในกรุงลอนดอน ภายใต้การเป็นหัวหน้าวงของบาร์เร็ตต์ ทำให้อัลบั้มเปิดตัว The Piper at the Gates of Dawn ประสบผลสำเร็จด้วยการขึ้นชาร์ทอันดับ 6 ของอังกฤษ พร้อมกับซิงเกิลที่ได้ขึ้นชาร์ทถึง 2 ซิงเกิล เดวิด กิลมอร์ ได้เข้ามาร่วมวงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1967 และบาร์เร็ตต์ ก็ได้ออกจากวงไปในเดือนเมษายน ค.ศ. 1968 จากปัญหาทางสุขภาพจิต วอเทอรส์ได้กลายเป็นหัวหน้าวงโดยเป็นผู้แต่งเพลงหลัก ทั้งคิดคอนเซปต์เบื้องหลังอัลบั้มต่างๆ จนประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็น เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน (1973), วิชยูเวอร์เฮียร์ (1975), แอนิมัลส์ (1977), เดอะวอลล์ (1979) และ เดอะไฟนอลคัต (1983) และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอัลบั้ม เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ที่ได้ติดอันดับชาร์ทของบิลบอร์ด 200ต่อเนื่องยาวนานถึง 741 สัปดาห์ หรือเกือบ 14 ปี ระหว่าง ค.ศ. 1973 - 1988[3][4] ทำให้อัลบั้มนี้ได้กลายเป็นอัลบั้มที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดอันดับ 2 ตลอดกาลอีกด้วย
title: พิงก์ฟลอยด์

text: ดนตรีของพิงก์ ฟลอยด์ ได้ส่งอิทธิพลต่อศิลปินรุ่นต่อมามากมาย ทั้ง เดวิด โบอี ได้ยกให้บาร์เรตต์ เป็นผู้สร้างแรงบรรดาลใจคนสำคัญ ดิเอดจ์ แห่งยูทู[20] นอกจากนี้ก็ยังมีวงอื่นๆ อีก เช่น ควีน ทูล เรดิโอเฮด[21] ครัฟท์แวร์ค มาลิไลออน ดิออร์บ ควีนซไรเชอ ไนน์อินช์เนลส์ และ เดอะสแมชชิงพัมป์กินส์[22] พิงก์ ฟลอยด์ ยังมีอิทธิพลต่อวงการ นีโอ-โปรเกรสซีฟร็อก ซึ่งแยกตัวออกมาในทศวรรษที่ 1980 อีกด้วย[23]
title: พิงก์ฟลอยด์

text: ขณะที่เป็นนักศึกษาในคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้สมัครเป็นสมาชิกชมรมนาฏศิลป์และดนตรีไทย สโมสรนักศึกษาของมหาวิทยาลัย โดยฝึกเล่นดนตรีพื้นเมือง  และได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าวงดนตรีพื้นบ้านล้านนาที่ชื่อว่าวง “ไกลบ้าน” ซึ่งเป็นการรวมตัวของนักศึกษาที่มาจากส่วนต่างๆในภาคเหนือ
title: สนั่น ธรรมธิ

text: อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของพิงก์ ฟลอยด์ในรอบยี่สิบปี นับจากอัลบั้ม เดอะดิวิชันเบล เป็นอัลบั้มแรกของวงนับตั้งแต่การเสียชีวิตของมือคีย์บอร์ดของวง ริชาร์ด ไวร์ท และเป็นอัลบั้มที่สามนับตั้งแต่เดวิด กิลมอร์เป็นหัวหน้าวงแทนโรเจอร์ วอเทอร์ส ผู้ออกจากวงไปนับตั้งแต่อัลบั้มเดอะไฟนอลคัต โดยอัลบั้มนี้จะมีลักษณะเป็นเพลงบรรเลง แนวแอมเบียนต์ที่ได้ชื่อว่าเป็น "ผลงานเพลงชิ้นสุดท้าย" แต่ริชาร์ด ไวร์ท ซึ่งได้รับการบันทึกเสียงในช่วงเดียวกับที่บันทึกเสียงอัลบั้มเดอะดิวิชันเบลใน พ.ศ. 2537 ในชื่อ "เดอะบิกสปลิฟฟ์" แต่ไม่ได้วางจำหน่าย
title: ดิเอนด์เลสริเวอร์

text: คิม นัม-จู(;15 เมษายน 2538 – )หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า นัมจู เป็น นักร้อง นักแสดง นักเต้นและไอดอล ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในสถานะสมาชิกวงเอพิงก์และกลุ่มย่อยเอพิงก์ บีเอ็นเอ็น
คิม นัม-จู นั้นเกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2538 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอเป็นสมาชิกของเอพิงก์สองคนสุดท้ายที่เปิดตัวเป็นสมาชิกวงเอพิงก์ ในปี พ.ศ. 2553 นัม-จู ได้เข้าร่วมแสดง Cube Stars Party ร่วมกับสมาชิกคนอื่นๆของวงก่อนที่วงเอพิงก์จะเปิดตัว 
title: คิม นัม-จู

text: เอพิงก์ เปิดตัวเอ็มวีไตเติล 'I Don't Know' ร่วมด้วย อีกีกวัง แห่งวงบีสต์[4] [5] ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 เที่ยงคืนตรงเอพิงก์ได้เปิดตัวอัลบั้มเดบิวต์ Seven Springs of A PINK' ผ่านทางเว็บไซต์ฟังเพลงออนไลน์เป็นครั้งแรก และในเวลา 10 โมงเช้าวันเดียวกัน พวกเธอก็ได้เปิดตัวมิวสิกวิดีโอผ่านทางเว็บไซต์หลัก ผลงานมินิอัลบั้มชุดแรก เพลงเป็นผลงานประพันธ์ของซุปเปอร์ชังไต (슈퍼창따이)
title: เอพิงก์

text: สมาชิกของฮังไกมีภูมิหลังที่หลากหลาย หัวหน้าวงอย่างยิลชิเองเคยเป็นหัวหน้าวงแนวพังก์ร็อกชื่อว่า T9. ประสบการณ์ของสมาชิกแต่ละคนได้นำไปสู่ความเป็นเอกลักษณ์ในการนำดนตรีพื้นบ้านมาบรรเลงร่วมกับดนตรีที่ได้รับความนิยม ในการสัมภาษณ์กับ Spinner ยิลชิได้กล่าวว่าวงของเขาได้รับอิทธิพลจากศิลปินร็อกตะวันตกหลายวง เช่น "พิงก์ ฟลอยด์, เรดิโอเฮด, เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน, ซีเครทแมชีนส์, อิเล็กทราเลน และ นีล ไดอะมอนด์…" โดยพวกเขาต่างก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อวง ขณะเดียวกัน แต่ละเพลงของฮังไกต่างก็มีเสียงของเครื่องดนตรีพื้นบ้านของมองโกเลียอย่างทปชูรและโมรินคูร นอกจากนี้ทางวงเองก็ได้นำเครื่องดนตรีที่มีผู้รู้จักน้อยกว่าเช่นกัน
title: ฮังไก

text: เริ่มแรกจาก HIRO หัวหน้าวงเป็นอดีตหนึ่งในสมาชิกวง ZOO ที่โด่งดังในยุคกลาง ค.ศ. 1990 ในปี ค.ศ. 1999 ได้ก่อตั้งวงที่ชื่อว่า J Soul Brothers ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น EXILE ในปี ค.ศ. 2001 (ในปี ค.ศ. 2007 HIRO ได้ตั้งวง J Soul Brothers ขึ้นมาอีกครั้ง โดยมีสมาชิกใหม่ทั้งหมด และรวมเข้ากับวง EXILE เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2009)
title: เอ็กไซล์

text: เด็กฝึกคนแรกได้เปิดตัวเป็นสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่ของค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์คือ ซน นา-อึน ที่ได้ร่วมงานกับนักร้องร่วมค่าย วงบีสต์ ในมิวสิควีดิโอเพลง "ซุม" (숨; "Breath"), "Beautiful" และ "นีกาเชอิลโชฮา" (니가 제일 좋아; "I Like You the Best") ในช่วงปลายปี 2553[1] สมาชิกคนที่สองที่เปิดตัวคือหัวหน้าวง พัค โช-รง ที่ปรากฏตัวในตอนจบของมิวสิควิดีโอเพลง "Shock" เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นของวงบีสต์[2] ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่จะอยู่ภายใต้การจัดการของเอคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเป็นบริษัทลูกของคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ทางเอคิวบ์ได้เปิดทวิตเตอร์และได้มีการเปิดเผยสมาชิกคนที่สามของวงคือ โอ ฮา-ยอง ส่วนจอง อึน-จี ได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงคนที่ 4 ผ่านทางทวิตเตอร์ของเอคิวบ์โดยได้มีการโพสวิดีโอที่อึนจีร้องเพลง "Love You I Do" ของเจนนิเฟอร์ ฮัดสัน ส่วนฮง ยู-คยองก็ได้เปิดตัวผ่านทางทวิตเตอร์ผ่านทางวิดีโอซึ่งเธอแสดงความสามารถในการเล่นเปียโน สมาชิกของวงสองคนสุดท้ายที่เปิดตัวผ่านทวิตเตอร์คือยุน โบ-มีและคิม นัม-จู
title: เอพิงก์

text: ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ช็อง อึน-จี ผ่านการคัดเลือกเข้ามาเป็นนักร้องเสียงหลักของวงเอพิงก์ โดยที่เธอไม่ได้รับการฝึกฝนเพื่อการเป็นนักร้องอาชีพก่อนที่จะเข้าเป็นสมาชิกของวง โดยได้รับการฝึกฝนเพียง 6 เดือนก่อนที่จะเปิดตัววงเอพิงก์
title: ช็อง อึน-จี

text: ภาพลักษณ์ของเอพิงก์และแนวดนตรีนั้นส่วนมากจะถูกเปรียบเทียบกับวงไอดอลหญิงยุคแรกอย่างเอส.อี.เอส.และฟิน.เค.แอล.[56][57] เอพิงก์เป็นที่รู้จักในภาพลักษณ์ของความไร้เดียงสา เป็นภาพลักษณ์ที่แปลกท่ามกลางวงไอดอลหญิงแนวเซ็กซี่ในยุคปัจจุบัน[58][59] ในปี พ.ศ. 2555 โอ ฮา-ย็อง ได้ให้สัมภาษณ์ว่า "วงไอดอลหญิงในยุคปัจจุบันมีความตั้งใจที่จะแสดงจุดเด่นในทักษะด้านการเต้นและในภาพลักษณ์ที่เซ็กซี่ แต่คอนเซ็ปต์ของพวกเรา (วงเอพิงก์) คือ ภาพลักษณ์ที่ไร้เดียงสาและบริสุทธิ์ นั่นเองทำให้ผู้ชมรู้สึกสบายไปกับพวกเรา"[60] เพลงของพวกเขาในปี พ.ศ. 2557 เพลง "ลัฟ" ได้แสดงถึงภาพลักษณ์ที่เติบโตขึ้นของวงแต่ยังคงคอนเซ็ปต์เครื่องหมายการค้าของวงคือความไร้เดียงสาเอาไว้อยู่[61]
title: เอพิงก์

text: เอพิงก์จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกชื่อว่า "พิงก์ พาราไดซ์" (Pink paradise) ซึ่งได้จัดขึ้นที่โอลิมปิกฮอลล์ ในอุทยานโอลิมปิกโซล เมื่อวันที่ 30 และ 31 มกราคม [43] โดยบัตรคอนเสิร์ตทั้งหมด 7,200 ที่นั่ง ขายหมดภายในเวลา 2 นาทีภายหลังจากเปิดจำหน่าย[44] [45]เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิลญี่ปุ่นที่สองคือซิงเกิล มิสเตอร์ชวู" ซึ่งในซิงเกิลนี้ได้มีเพลง "ฮัช" เวอร์ชันญี่ปุ่นด้วย[46] โดยซิลเกิลมิสเตอร์ชวูได้ทะยานขึ้นสู่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ตรายสัปดาห์ โดยมียอดขาย 54,000 แผ่นในสัปดาห์แรกที่ปล่อยออกมา[47] และในเดือนกุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ถูกจัดอันดับเป็น 40 คนดัง ผู้ทรงอิทธิพลของเกาหลีใต้ของนิตยสารฟอบส์ เป็นครั้งแรก โดยถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 18[48]
title: เอพิงก์

text: ในเดือนกุมภาพันธ์ก็ได้ออกทัวร์คอนเสิร์ต ร่วมกับ L'Âme Immortelle ใน 11 เมืองทั่วยุโรป หลังจากนั้นก็ได้ออกอัลบั้มที่ 4 ชื่อว่า Schutzengal และในฤดูร้อนก็ได้ไปออกทัวร์ ที่ The M'era Luna Festival ซึ่งได้เสียงตอบรับจากแฟนเพลงมากมาย และหลังจากนั้น Der Graf หัวหน้าวง ก็ได้เอาเพลงของ
Absurd Minds , Terminal Choice และอีกหลายวง มาทำใหม่ในรูปแบบของตนเอง และยังนำเพลงที่ทำใหม่นี้ มาใส่ในเกมส์ Xbox ด้วย ซึ่งชื่อเกมส์ว่า Project Gotham Racing 2 หลังจากนั้นก็ได้ออกอัลบั้มที่ 4 ชื่อว่า Zelluloid
title: อุนไฮลิจ

text: เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 8 ของวงโพรเกรสซีฟร็อคสัญชาติอังกฤษ พิงก์ ฟลอยด์ อัลบั้มได้วางจำหน่ายในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1973 ผ่านทางค่ายฮาร์เวสต์เรเคิดส์ ประกอบด้วยซิงเกิลทั้งหมด 10 แทร็ค ใช้เวลาทั้งหมด 43 นาที โดยสมาชิก 4 คนได้แก่ ได้แก่ "เดวิด กิลมอร์" ทำหน้าที่ร้องนำ มือกีตาร์ และโปรดิวเซอร์, "นิค เมสัน" ทำหน้าที่เป็นฝ่ายเทคนิค แต่งเสียงเพลง, "โรเจอร์ วอเทอร์ส" มือเบสกีตาร์ นักร้องประสานเสียง และ"ริชาร์ด ไรท์" มือคีย์บอร์ด/ร้องประสานเสียง อัลบั้มได้ถ่ายทอดธีมเกี่ยวกับการพิพาท (Conflict), ความโลภ (Greed), ช่วงเวลา (Time) และปัญหาทางสภาพจิต (Mental illness) โดยได้รับแนวความคิดขึ้นจากช่วงบันทึกเสียงแรกๆของวง รวมถึงการแสดงสดต่างๆที่ผ่านมา ซึ่งโดยหลักแล้วมาจาก ซิด บาร์เร็ตต์ หัวหน้าวง ที่ได้ป่วยทางสภาพจิตจนออกจากวงไปในปี ค.ศ. 1968 อัลบั้มได้นำเสนอรูปแบบทางดนตรึใหม่คือลดช่วงบรรเลงขยายทางดนตรีลง ซึ่งแตกต่างจากอัลบั้มนี้ที่เน้นนำเสนอท่อนขยาย
title: เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน

text: ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานเพลงของ เอพิงก์ (A Pink) วงดนตรีหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้
title: รายชื่อผลงานเพลงของวงเอพิงก์

text: ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ได้มีการเปิดเผยว่า คิม นัม-จู พร้อมกับเพื่อนร่วมวง ยุน โบ-มี จะเป็นสมาชิกของกลุ่มย่อยของวงเอพิงก์ชื่อ เอพิงก์ บีเอ็นเอ็น ซึ่งในวันต่อมาเอพิงก์ บีเอ็นเอ็น ก็ได้ปล่อยเพลง "My Darling" ซึ่งเบรฟบราเดอร์มาเป็นโปรดิวเซอร์ให้ ซึ่งเพลงฉลองครบรอบ 10 ปี ของโปรเจกต์เบรฟบราเดอร์
title: คิม นัม-จู

text: หลังจากที่โรเจอร์ วอเทอร์ส หนึ่งในผู้ก่อตั้งวงออกจากวงไปใน พ.ศ. 2528 โดยกล่าวถึงวงว่า "อยู่ในภาวะถดถอย" (spent force) และพยายามใช้กลไกเพื่อยุบวงแต่ไม่สำเร็จ เดวิด กิลมอร์ มือกีตาร์จึงต้องเป็นผู้นำวงซึ่งในขณะนั้นยังมีนิก เมสัน ซึ่งเป็นมือกลองอยู่ แม้มือคีย์บอร์ดคือริชาร์ด ไวร์ทถูกขับออกจากวงไม่นานหลังจากได้บันทึกเสียงอัลบั้มเดอะวอล ไวร์ทได้รับเชิญจากกิลมอร์และเมสัให้กลับเข้ามาในวงหลังจากวอเทอร์สออกจากวงไป พิงก์ ฟลอยด์ บันทึกเสียงอัลบั้มสองอัลบั้มในช่วงที่เดวิด กิลมอร์เป็นหัวหน้าวง คืออัลบั้ม อะโมเมนทารีแลปส์ออฟรีซัน ในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ตั้งเป้าจะนำเสียงในยุคต้น ๆ และการแบ่งสรรคำร้องและทำองที่เคยปรากฎในอัลบั้มเดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน และวิชยูเวอร์เฮียร์ อย่างสมดุลกันกลับมาอีกครั้ง กิลมอร์กล่าวว่าสองอัลบั้มดังกล่าวไม่ได้ประสบความสำเร็จเพราะวอเทอร์สเป็นผู้แต่งเพียงอย่างเดียว หากแต่เป็นเพราะว่าคำร้องและทำนองในอัลบั้มทั้งสองมีลักษณะสมดุลกัน[กว่าอัลบั้มอื่นหลังจากนั้น] แม้ "อะโมเมนทารีแลปส์ออฟรีซัน" จะได้รับเสียงวิจารณ์คละทั้งบวกและลบ แต่อัลบั้มดังกล่าวก็ได้รับความสนใจจากวงการดนตรีกระแสหลัก และขึ้นถึงอันดับสามของชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรและบิลบอร์ด 200
title: ดิเอนด์เลสริเวอร์

text: ในทางกลับกันกับเสียงวิจารณ์ให้นำวอเทอร์สกลับมา มีเสียงตอบรับในแง่บวกกับอัลบั้มใหม่ของพิงก์ ฟลอยด์ แดเนียล เจ. ฟลินน์ของนิตยสารรายเดือน "ดิอเมริกัสเปคเทเทอร์" ประจำอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย กล่าวว่าข่าวนี้เป็นเรื่องคาดไม่ถึง นอกจากนี้ยังเสริมในบทความย้อนอดีตดูผลงานเพลงของพิงก์ ฟลอยด์ว่าอัลบั้มใหม่นี้เปรียบเสมือน "รายการเพลงแห่งความฝัน" และยังกล่าวว่า "แอลพีสิบสี่อันของวงที่ช่วยกล่อมให้หลับ รวมถึงเรื่องราวก่อนนอน (เพลง) ที่เป็นความจริงมาตลอดสี่สิบปีบางทีก็เริ่มจะน่าเบื่อ อัลบั้ม(ที่ช่วยให้หลับ)อันดับที่สิบห้าน่าจะช่วยให้หลับได้อีกเช่นเคย"
title: ดิเอนด์เลสริเวอร์

text: พิงก์ พลอยด์ (English: Pink Floyd) เป็นวงดนตรีร็อก ก่อตั้งขึ้นที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1965 พิงก์ ฟลอยด์ ได้เป็นหนึ่งในผู้ทำดนตรีโพรเกรสซีฟร็อค และไซคีเดลิกร็อก อย่างโดดเด่นจนประสบความสำเร็จในระดับสากล ทั้งการแต่งเนื้อเพลงที่อิงเรื่องปรัชญาและแนวความคิดในสังคม การแต่งเพลงที่บรรเลงยาวกว่าเพลงทั่วไป และเทคนิคเอ็ฟเฟกต์เสียงที่สอดแทรกในดนตรี รวมไปถึงการแสดงสดที่แสดงได้อย่างยอดเยี่ยม ฟิงก์ ฟลอยด์ ได้กลายเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ทรงอิทธิพลและประสบความสำเร็จด้านยอดจำหน่ายมากที่สุดตลอดกาลวงหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรียอดนิยม[1]
title: พิงก์ฟลอยด์

text: พิงก์ ฟลอยด์ ชนะรางวัลมากมาย ในปี ค.ศ. 1981 เจมส์ กูทรี วิศวะเครื่องเสียงให้กับวง ก็ได้รับรางวัลแกรมมี ในหัวข้อ "Best Engineered Non-Classical Album" จากอัลบั้มเดอะวอลล์ โรเจอร์ วอเทอรส์ ชนะรางวัลแบฟตา ในหัวข้อ "เพลงแต่งดั้งเดิมที่ดีที่สุดสำหรับภาพยนตร์" ในปี ค.ศ. 1983 สำหรับซิงเกิล "Another Brick in the Wall" จากภาพยนตร์เดอะวอลล์[16] ในปี ค.ศ. 1995 พิงก์ ฟลอยด์ ชนะรางวัลแกรมมี ในหัวข้อ "บรรเลงเพลงร็อกดีที่สุด" สำหรับเพลง "Marooned"[17] ในปี ค.ศ. 2008 สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ก็ได้พระราชทานรางวัลโพลาร์มิวสิก ซึ่งถือเป็นหนึ่งในรางวัลสูงสุดทางดนตรีของประเทศสวีเดน สำหรับการอุทิศด้านงานดนตรีสมัยใหม่ของพิงก์ ฟลอยด์[18] โดยมีวอเทอรส์และเมสันเข้ารับรางวัลพระราชทานนี้ วงได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 1996 หอเกียรติยศด้านดนตรีของสหราชอารณาจักรในปี ค.ศ. 2005 และหอเกียรติยศฮิตพาเรด ปี ค.ศ. 2010[19]
title: พิงก์ฟลอยด์

text: ในวันที่ 27 มิถุนายน 2557 กลุ่มย่อยของวงคือ เอพิงก์ บีเอ็นเอ็น โดยสมาชิกประกอบไปด้วย ยุน โบ-มี และ คิม นัม-จู ได้ปล่อยเพลง My Darling ออกมา
title: เอพิงก์

text: ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2556 คิม นัม-จู,สมาชิกร่วมวงเอพิงก์ ช็อง อึน-จีและสมาชิกวงบีสต์ ชัง ฮย็อน-ซึง ได้ปล่อยซิงเกิล "A Year Ago" ซึ่งเป็นซิงเกิลจากโปรเจกต์ "A Cube For Season #White"
title: คิม นัม-จู

text: คีรีบูน เป็นวงดนตรีชื่อดังช่วงยุค '80 ของ อาร์เอส ซาวด์ (อาร์เอสในปัจจุบัน) มีสมาชิกในยุคดั้งเดิมทั้งหมด 6 คน แต่ในอัลบั้ม "เพื่อน" มือเบสมีภารกิจส่วนตัวจึงดึงมือเบสคนใหม่เข้ามาแทน โดยมีสมาชิกที่เป็นแกนหลักคือ อ๊อด รณชัย ถมยาปริวัฒน์ (กีตาร์,ร้องนำ,หัวหน้าวง) โดยสมาชิกของคีรีบูนยุคแรกมีดังนี้อัลบั้มแรกวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2526 ในชื่อว่า "หากรัก" ต่อมาอัลบั้ม "รอวันฉันรักเธอ" ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดที่ 2 ได้ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2527 มีเพลงดังอย่าง "รอวันฉันรักเธอ" โดยเพลงนี้ อ๊อด รณชัย นักร้องนำและหัวหน้าวงได้แต่งขึ้นจากชีวิตจริงของมือกลองคนแรกของวงที่จะต้องไปศึกษาต่อที่สิงคโปร์ และเป็นห่วงคนรักของเขามาก ทางอ๊อด คีรีบูนจึงแต่งเพลงนี้ขึ้นเพื่อแทนความคิดถึงของทั้งสองที่มีต่อกัน
title: คีรีบูน (วงดนตรี)

text: เช่นเดียวกับ 3 อัลบั้มก่อนหน้าของพิงก์ ฟลอยต์ ที่เน้นแต่งปรัชญากับเนื้อเพลง เดอะวอลล์ ได้นำเสนอคอนเซปต์ในธีมของความโดดเดี่ยว และการถูกทิ้ง ผ่านการถ่ายทอดเรื่องราวอันข่มขื่นของ ซิด บาร์เร็ตต์ อดีตสมาชิกวง ที่ได้สูญเสียพ่อในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาถูกต่อต้านจากครูในโรงเรียน ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่แม่เข้มงวด และการแต่งงานที่ล้มเหลว จากทั้งหมดนี้เองได้เปลี่ยนแปลงเขาเป็นคนโดดเดี่ยวในสังคม จึงได้นำมาเปรียบในมุมมองของผนังกำแพง โดยวอร์เทอรส์ในฐานะหัวหน้าวงได้คิดขึ้นระหว่างทัวร์ "In the Flesh Tour" ปี ค.ศ. 1977 จากจินตนาการภาพที่เห็นผู้ฟังกับเขาบนเวทีว่าเป็นดั่งกำแพง อัลบั้มยังนับว่าได้นำเสนอเนื้อหาที่รุนแรงขึ้นกว่าอัลบั้มก่อนหน้านี้มาก ไรท์ได้ออกจากวงในระหว่างบันทึกเสียง แต่ก็ยังคงร่วมเล่นให้กับวงเป็นครั้งคราวในทัวร์ "The Wall Tour" หน้าปกอัลบั้ม "เดอะวอลล์" นับว่าเป็นหนึ่งในแบบหน้าปกมีความเรียบง่ายที่สุดของวง ด้วยการแสดงเพียงลายเส้นกำแพงอิฐสีขาว และไม่มีตัวหนังสือใด ๆ เลย
title: เดอะวอลล์

text: สตูดิโออัลบั้มลำดับสุดท้ายของพิงก์ ฟลอยด์ที่ได้รับการวางจำหน่ายภายใต้ช่วงที่กิลมอร์เป็นหัวหน้าวงก่อน "ดิเอนด์เลสริเวอร์" คืออัลบั้ม "เดอะดิวิชันเบล" ในปี พ.ศ. 2537 ซึ่งแม้ว่าจะได้รับเสียงวิจารณ์คละไปทางลบเช่นเดียวกับอัลบั้มก่อนหน้า แต่ก็สามารถขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งบนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรและบิลบอร์ด 200 ในอัลบั้มนี้ริชาร์ด ไวร์ท มีส่วนร่วมมากขึ้น หลังจากในสามอัลบั้มที่ผ่านมาบทบาทของเขาถูกลดลง แต่ในเดอะดิวิชันเบล นอกจากเขาจะได้รับการระบุว่าเป็นผู้แต่งเพลงเป็นครั้งแรกตั้งแต่อัลบั้มวิชยูเวอร์เฮียร์ในปี พ.ศ. 2518 เขายังมีส่วนร่วมในการร้องนำเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ในอัลบั้มเดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูนในปี พ.ศ. 2516 พิงก์ ฟลอยด์แยกวงหลังจากทัวร์คอนเสิร์ตเดอะดิวิชันเบลจบลง เป็นการปิดฉากช่วงเวลากว่าสามสิบปีในวงการเพลง แต่กิลมอร์และเมสัน เจ้าของร่วมของชื่อวงยังคงชื่อของวงไว้สำหรับใช้ในภายภาคหน้า ต่อจากนั้นริชาร์ด ไวร์ทได้บันทึกเสียงอัลบั้ม "โบรเคนไชนา" ในปี พ.ศ. 2539 และได้ช่วยเดวิด กิลมอร์ในการบันทึกเสียงอัลบั้มเดี่ยวของกิลมอร์ชื่อ "ออนแอนไอแลนด์" และร่วมออกทัวร์อัลบั้มกับกิลมอร์ด้วย
title: ดิเอนด์เลสริเวอร์

text: สตูดิโออัลบั้มลำดับก่อนหน้าของวง (คือ "เดอะดิวิชันเบล") และอัลบั้มรวมเพลงและบันทึการแสดงสดหลังจากนั้นมีอีเอ็มไอเป็นผู้จัดจำหน่ายทั่วโลก ยกเว้นสหรัฐอเมริกาที่มีโคลัมเบียเรเคิดส์ ค่ายเพลงของโซนีในสหรัฐอเมริกาเป็นผู้จัดจำหน่าย พิงก์ ฟลอยด์และวงอื่น ๆ ในค่ายอีเอ็มไอตกอยู่ในห้วงของการที่อีเอ็มไอขายบริษัทให้ยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป ในช่วงปี พ.ศ. 2554 ถึง พ.ศ. 2556 หลังจากคณะกรรมาธิการยุโรปและคณะกรรมาธิการการค้ากลางแห่งสหรัฐอเมริกาพิจารณาข้อเสนอขายอีเอ็มไอของซิตี้กรุ๊ป คณะกรรมาธิการทั้งสองได้อนุญาตให้ซิตี้กรุ๊ปขายอีเอ็มไอได้ ภายใต้ข้อจำกัดหลายประการ โดยหนึ่งในนั้นคือต้องขายทรัพย์สินบางส่วนของอีเอ็มไอ ในระหว่างนั้นมีการจัดตั้งกลุ่มค่ายเพลงพาร์โลโฟนเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินที่ยูนิเวอร์ซัลจะต้องขายหลังจากซื้ออีเอ็มไอได้แล้ว พิงก์ ฟลอยด์ที่เดิมเคยอยู่ภายใต้อีเอ็มไอถูกย้ายไปอยู่ภายใต้พาร์โลโฟนเรเคิดส์ ค่ายเพลงในกลุ่มพาร์โลโฟนในระหว่างการเจรจาขายอีเอ็มไอ ต่อมาวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปบรรลุข้อตกลงซื้อกลุ่มค่ายเพลงพาร์โลโฟนจากอีเอ็มไอในปี พ.ศ. 2556 และซื้อสิทธิในการเผยแพร่ผลงานเพลงเก่าและเพลงในอนาคตของพิงก์ ฟลอยด์ในระหว่างการซื้อกิจการนี้
title: ดิเอนด์เลสริเวอร์

text: รายการเรียลลิตีโชว์ เอพิงก์นิวส์ ซึ่งได้ถ่ายทำบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับวงเอพิงก์ก่อนการเปิดตัวโดยออกอากาศทางช่องเคเบิล เทรนด์อี[3] โดยในฤดูกาล 1 จะมีดารานักร้องที่มีชื่อเสียงมาผู้ประกาศข่าว เช่น จี.น่า, มาริโอ, ซึงโฮแห่งวงเอ็มแบล็ก และ จี.โอ, บีสต์, โฟร์มินิต, ช็อง จิน-อุน วงทูเอเอ็ม, ซ็องกยูและซ็องจงแห่ง วง อินฟินิต, ซ็อนฮวา และฮโยซ็อง วงซีเครต
title: เอพิงก์

text: แม้โรเจอร์ วอเทอร์ส จะเคยกล่าวถึงหลายครั้งว่าจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับพิงก์ ฟลอยด์อีก แต่การที่วอเทอร์สไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับอัลบั้มนี้ทำให้มีเสียงตอบรับในแง่ลบ เป็นต้นว่าไมค์ พอตนอย อดีตมือกลองและผู้ก่อตั้งวงโพรเกซซีฟเมทัล/ร็อก ดรีม เธียร์เตอร์ ใช้โซเชียลมีเดียเพื่อแสดงการคัดค้านที่ดิเอนด์เลสริเวอร์จะวางจำหน่ายในนามพิงก์ ฟลอยด์โดยปราศจากวอเทอร์ส โดยกล่าวว่า "เป็นการไม่เคารพต่อโรเจอร์และทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำมาตลอดหลายปีนี้" โจชัว ออสตรอฟ บรรณาธิการอาวุโสของเว็บไซต์เดอะฮัฟฟิงตันโพสต์ เว็บไซต์ข่าวในนิวยอร์กซิตี้ วิจารณ์การที่กิลมอร์และเมสันเลือกจะบันทึกเสียงอัลบั้มนี้โดยปราศจากวอเทอร์ส โดยกล่าวในบทความชื่อ "ด้านมืดของอัลบั้ม 'ล่าสุด' ของพิงก์ ฟลอยด์" ว่า "ทั้งสามคน [กิลมอร์, เมสัน, ไวร์ท] หรือแม้อัลบั้มเดี่ยวของทั้งสามไม่ได้ดีเท่ากับผลงานของวง พิงก์ ฟลอยด์โดยรวมมีมากกว่าการเอาส่วนประกอบมาบวก ๆ กัน" นอกจากนี้ยังกล่าวขำ ๆ ว่า "ถ้า[โรเจอร์ วอเทอร์ส] ผู้สร้างสรรค์ผลงานของพิงก์ ฟลอยด์ไม่เข้ามาช่วยทำอัลบั้มนี้ให้เสร็จ ก็เรียกอัลบั้มนี้ว่า 'วิชวอเทอร์สวอสเฮียร์' ไปเถอะ"
title: ดิเอนด์เลสริเวอร์

text: มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเพียงหนึ่งชุดชื่อว่า 3G ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2545 โดยมด-กัลยา เป็นหัวหน้าวง มีผลงานเพลงฮิตติดชาร์ตในช่วงปี 2545 คือเพลง "ห่วง" และเพลง "อู้ว์ว" เรียกได้ว่ากระตอบรับดีมากๆในช่วงนั้น 
title: ทรีจี (วงดนตรี)

text: เอพิงก์ บีเอ็นเอ็น () คือกลุ่มย่อยกลุมแรกของวง เอพิงก์ ก่อตั้งโดยเอ คิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี 2014 สมาชิกได้แก่ ยุน โบ-มี, คิม นัม-จู 
title: เอพิงก์ บีเอ็นเอ็น