คำถาม: สงครามโบชิน เกิดในยุคใครเป็นประมุขของญี่ปุ่น ?

text: สงครามครั้งนี้มีรากเหง้ามาจากความไม่พอใจในบรรดาขุนนางและซามูไรหนุ่มจำนวนมากจากการจัดการกับคนต่างด้าวของรัฐบาลโชกุนหลังการเปิดประเทศญี่ปุ่นเมื่อทศวรรษก่อน อิทธิพลของชาติตะวันตกที่เพิ่มขึ้นในเศรษฐกิจนำไปสู่ความเสื่อมที่คล้ายกับประเทศทวีปเอเชียอื่นในเวลาไล่เลี่ยกัน พันธมิตรซามูไรตะวันตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแคว้นโชชู แคว้นซัตสึมะ และแคว้นโทะซะ และข้าราชบริพาร ยึดการควบคุมราชสำนักจักรพรรดิและมีอิทธิพลต่อจักรพรรดิเมจิวัยหนุ่ม โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนในเวลานั้น ตระหนักถึงสถานการณ์ที่หมดหวังของตน จึงสละอำนาจทางการเมืองคืนแก่จักรพรรดิ โยชิโนบุหวังว่าเมื่อทำดังนี้ จะสามารถรักษาตระกูลโทกูงาวะและเข้ามีส่วนร่วมในรัฐบาลอนาคต
title: สงครามโบชิน

text: ในยุคเมจิ เกิดสงครามกลางเมืองภายในประเทศญี่ปุ่น เรียกว่าสงครามโบชิง ซึ่งเป็นการสู้รบระหว่างฝ่ายรัฐบาลเอโดะและฝ่ายของผู้จงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิ สุดท้ายฝ่ายองค์จักรพรรดิเป็นผู้ชนะ สิ้นสุดยุคของโชกุนโทกูงาวะที่ปกครองญี่ปุ่นยาวนานกว่า 260 ปี มีผู้คนล้มตายจำนวนมาก องค์จักรพรรดิเมจิมีรับสั่งให้สร้างอนุสรณ์สถานเพื่อรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์สงครามโบชิงและพระราชทานชื่อว่า โตเกียวโชกนชะ () ต่อมา จักรพรรดิเมจิ ได้ทรงเปลี่ยนชื่อเป็น"ยาซูกูนิ"ในปี พ.ศ. 2422 ซึ่งหมายถึง "ประเทศที่สงบสุข" 
title: ศาลเจ้ายะซุกุนิ

text: หลังจากสงครามเมื่อสองปีก่อน คิระได้มาใช้ชีวิตอย่างสันติร่วมกับลักส์ ไคลน์ที่ออร์บ เขากลายเป็นคนที่แทบจะไม่พูดอะไรเลย (โดยช่วงแรกนั้นไม่ถึง 10 คำต่อตอน) จนเมื่อซากยูเนียส เซเว่นเริ่มร่วงสู่โลกนั้น ทำให้สันติภาพของเขาเริ่มมีรอยร้าวอีกครั้ง อัสรันนั้นปรึกษาเขาเรื่องที่เกิดขึ้น ซึ่งคิระก็ยังคงไม่มีคำตอบให้อัสรัน สำหรับคำถามจากเมื่อ 2 ปีก่อนว่า "เราสู้เพื่ออะไร" และพบกับ ชิน ที่อนุสรณ์ของสงครามที่ออร์บ (ซึ่งตอนนั้นทั้งสองยังไม่รู้จักอีกฝ่ายว่าเป็นใคร) ชินนั้นถามว่า เขาเคยมาที่นี่หรือ คิระนั้นบอกว่า เขามาที่นี่ครั้งแรก ทั้งที่ดอกไม้บานสวยงามแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับโดนทำลายหมดแล้ว ชินก็ต่อด้วยประโยคว่า "แม้ว่าดอกไม้จะสวยเพียงไร มันก็โดนทำลายทิ้งอยู่ดี" ก่อนที่จะขอโทษที่พูดจาแปลกๆและเดินจากไป
title: คิระ ยามาโตะ

text: เป็นเวลาสองศตวรรษก่อนหน้า ค.ศ. 1854 ญี่ปุ่นจำกัดการติดต่อกับต่างประเทศอย่างรุนแรง โดยยกเว้นสำคัญ คือ เกาหลีผ่านทางเกาะสึชิมะ จักรวรรดิต้าชิงผ่านทางหมู่เกาะริวกิว และดัตช์ผ่านทางสถานีการค้าเกาะเดะจิมะ[3] ใน ค.ศ. 1854 พลเรือจัตวาแมทธิว ซี. เพร์รี ได้ขู่ใช้กำลังบังคับให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศสู่การค้าโลก นำมาซึ่งยุคสมัยการพัฒนาอย่างรวดเร็วในการค้าต่างประเทศและการทำให้เป็นตะวันตก (Westernization) ส่วนใหญ่เนื่องจากเงื่อนไขอัปยศของสนธิสัญญาไม่เป็นธรรมต่าง ๆ ดังที่เรียกความตกลงเช่นที่เพอร์รีถ่ายทอด ไม่นานรัฐบาลโชกุนเผชิญกับบความเป็นปรปักษ์ภายในประเทศ ซึ่งปรากฏเป็นรูปธรรมเป็นขบวนการมูลวิวัติ "ซนโนโจอิ" (ความหมายตามตัวแปลว่า "เทิดทูนจักรพรรดิ ขับอนารยชน")[4]
title: สงครามโบชิน

text: สงครามโบชิน (戊辰戦争(ぼしんせんそう,Boshin Sensō, โบชิน-เซ็นโซ, แปล: "สงครามปีมะโรงปฐพี"))[2] บ้างเรียก การปฏิวัติญี่ปุ่น เป็นสงครามกลางเมืองในประเทศญี่ปุ่น รบพุ่งกันตั้งแต่ ค.ศ. 1868 ถึง 1869 ระหว่างกำลังของรัฐบาลเอโดะซึ่งปกครองและผู้ที่มุ่งถวายอำนาจการเมืองแก่ราชสำนักจักรพรรดิ
title: สงครามโบชิน

text: “ตราประจำตระกูล” ใน ญี่ปุ่น มีวัตถุประสงค์เดียวกับใน ตะวันตก กล่าวคือเพื่อให้สามารถจดจำง่ายขึ้นว่า “ใครเป็นใคร” ในสมรภูมิ การสวมเกราะทั้ง 2 ประเภทนั้นทำให้แต่ละคนและดูเหมือนกันไปหมด ดังนั้นวิธีการที่ จะทำให้สามารถแยกแยะออกว่า ใครเป็นผู้ที่สมควรฆ่าและใครเป็นมิตรจึงเป็น เรื่องคอขาดบาดตาย และสำคัญยิ่งในการทำศึกสงคราม ในตอนเริ่มแรก ไดเมียวผู้คุมกองทัพจะนำธงรบขนาดใหญ่ที่มีสีสัน เพื่อแสดงให้เห็นถึงความจงรักภักดีของทหารต่อตระกูล และแม้แต่ในยุคแรกๆ ก็ได้มีการพิมพ์ มอน หรือ ตราประจำตระกูล ซึ่งมักเป็นรูปสัญลักษณ์ไว้บนธรงรบ หรือประทับไว้บนชุดเกราะ หรือแสดงให้เห็นชัดเจนบนโล่ไม้ขนาดใหญ่
title: เกราะญี่ปุ่น

text: พระเจ้าสีหตูมีความหลงใหลเสน่หาแก่พระองค์เป็นอย่างยิ่ง ทำให้ พระนางชินโบเม พระมเหสีเก่าซึ่งมีสายสัมพันธ์กับทางไทใหญ่เกิดความอาฆาตริษยา พระนางชินโบเมจึงไปสมคบคิดกับไทใหญ่ให้ยกทัพมาตีอังวะกลายเป็นสงครามที่รุนแรง พระเจ้าสีหตูทรงออกรบเองจนสวรรคตใน พ.ศ. 1968 พระเจ้ามินละแหง่ กษัตริย์องค์ต่อมาก็สวรรตเพราะถูกพระนางชินโบเมวางยาพิษ พระเจ้ากะเลเจตองนโย พระปิตุลาของพระเจ้ามินละแหง่จึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แทน ต่อมา พระเจ้าโม่ญี่นตะโด‎ ได้โค่นล้มพระเจ้ากะเลเจตองนโยกับพระนางชินโบเมแล้วตั้งตนเป็นกษัตริย์กรุงอังวะ
title: พระนางเชงสอบู

text: เรื่องราวของเคนชินดำเนินไปตามเหตุการณ์สมมติที่เกิดขึ้นในยุคเมจิ โดยเคนชินนั้นเป็นอดีตมือสังหารในตำนานผู้ให้สมญานามว่า "มือพิฆาตบัตโตไซ" ( ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษเรียกว่า "Battousai the Manslayer", (อนิเมะฉบับที่พากย์โดยค่าย Media Blasters) "Battousai: The Slasher" (อนิเมะฉบับที่พากย์โดยค่าย Sony English dub) และในปกหน้าของมังงะรวมเล่มภาคภาษาญี่ปุ่น ได้แปลฉายานี้เป็นภาษาอังกฤษว่า "The Unsheather") แต่มักจะถูกเรียกอย่างเฉพาะเจาะจงว่า "ฮิมุระ บัตโตไซ"() เสียมากกว่า เมื่อสิ้นยุคบะกุมะสึแล้ว เขาได้กลายเป็นซามูไรพเนจรผู้ถือดาบสลับคม () ซึ่งเป็นดาบคะตะนะที่หันคมเข้าหาตัวผู้ใช้ดาบเสียเอง อันเป็นผลทำให้เขาแทบจะฆ่าผู้ใดไม่ได้อีกต่อไป เคนชินพเนจรไปทั่วญี่ปุ่นเพื่อปกป้องและคอยให้ความช่วยเหลือผู้คน เพื่อชดใช้บาปที่ตนได้พรากชีวิตผู้อื่นในช่วงที่ยังเป็นมือสังหาร เมื่อเดินทางมาถึงโตเกียว เขาได้ให้ความช่วยเหลือหญิงสาวชื่อ คามิยะ คาโอรุ และได้รับการเชื้อเชิญให้อาศัยอยู่ในสำนักดาบของเธอในเวลาต่อมา แม้ว่าเธอจะรู้เรื่องอดึตของเคนชินแล้วก็ตาม หลังจากนั้นเคนชินก็ได้สร้างสายสัมพันธ์ที่ยาวนานตลอดชีวิตกับผู้คนอีกมากมาย อันรวมถึงบรรดาศัตรูเก่าของเขาด้วย พร้อมทั้งเผชิญหน้ากับศัตรูทั้งเก่าและใหม่อีกหลายคน ท่ามกลางการเผชิญหน้าและการสานสายสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นดังกล่าว เคนชินได้เริ่มหาทางไถ่บาปในอดีตและเอาชนะสันดาน "มือสังหาร" ของตนเองให้จงได้
title: ฮิมุระ เคนชิน

text: นับตั้งแต่ค.ศ. 1349 ปฐมโชกุนอะชิกะงะ ทะกะอุจิ ได้แต่งตั้งให้บุตรชายของตนคือ อะชิกะงะ โมะโตะอุจิ () ดำรงตำแหน่งเป็น "คันโตคังเร" () ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนโชกุนในภูมิภาคตะวันออกของญี่ปุ่น "คันโตคังเร"พำนักอยู่ที่เมืองคะมะกุระและมีอำนาจเหนือซะมุไรในภูมิภาคคันโตและภาคตะวันออกทั้งมวล ด้วยอำนาจอันมหาศาลของ"คันโตคังเร" ทำให้"คันโตคังเร"กลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองของรัฐบาลโชกุนที่เมืองเกียวโต ในเวลาต่อมาตำแหน่ง"คันโตคังเร"ได้รับการขนานนามว่า "คันโตคุโบ" () แปลว่า โชกุนแห่งภูมิภาคคันโต ซึ่งคันโตคุโบมีผู้ช่วยเป็นผู้สำเร็จราชการอีกทอดหนึ่ง เรียกว่า "ชิซึจิ" ซึ่งเป็นตำแหน่งของตระกูลอุเอะซุงิ () ในค.ศ. 1416 "คันโตคุโบ"อะชิกะงะ โมะชิอุจิ () เกิดความขัดแย้งกับ"ชิซึจิ"อุเอะซุงิ เซ็งชู () อุเอะซุงิ เซ็งชู จึงก่อการกบฎยกทัพเข้ายึดเมืองคะมะกุระ ทำให้คันโตคุโบโมะชิอุจิต้องหลบหนีออกจากเมืองคะมะกุระ ในค.ศ. 1417 โชกุนโยะชิโมะชิส่งทัพของรัฐบาลโชกุนฯเข้ายึดเมืองคะมะกุระคืนจากอุเอะซุงิเซ็งชูได้สำเร็จ และช่วยเหลือให้"คันโตคุโบ"โมะชิอุจิกลับเข้าเมืองตามเดิม แต่ทว่าในค.ศ. 1438 "คันโตคุโบ"โมะชิอุจิต้องการตำแหน่งโชกุนที่เมืองเกียวโต จึงก่อการกบฎต่อโชกุนโยะชิโนะริ เรียกว่า สงครามปีเอเกียว () โชกุนโยชิโนะริส่งทัพเข้ายึดเมืองคะมะกุระได้สำเร็จ โมะชิอุจิทำการเซ็ปปุกุเสียชีวิต ทำให้ตำแหน่ง"คันโตคุโบ"ว่างลงและภูมิภาคตะวันออกของญี่ปุ่นตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของตระกูลอุเอะซุงิ 
title: ยุคมูโรมาจิ

text: ซาเอบะ เรียว (Japanese: 冴羽 獠, romanized:Saeba Ryô) เป็นตัวละครเอกจากเรื่องซิตี้ฮันเตอร์ โดยชื่อซาเอบะ เรียวนั้น เป็นชื่อที่เรียวตั้งขึ้นมาเอง เนื่องจากครอบครัวเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก เหลือเรียวเท่านั้นที่รอดชีวิต เขาจึงไม่ทราบชาติกำเนิดที่แน่ชัดของตัวเอง ซึ่งสถานที่ที่เครื่องบินตกนั้นกำลังเกิดสภาวะสงครามกันอยู่ซึ่งเรียวได้เข้าร่วมกับฝ่ายกบฏ โดยการฝึกสอนของโจรฝ่ายกบฏที่ชื่อว่า ไคบาระ ชิน ซึ่งเรียวนั้นนับถือเหมือนกับพ่อของตัวเอง การทำสงครามในครั้งนี้นั้น เขาได้สู้กับหน่วยรบของรัฐบาลที่มี อุมิโบซึหรือฟอลคอน ร่วมอยู่ด้วย โดยเรียวนั้นเป็นผู้ที่ทำให้อุมิโบซึต้องสูญเสียสภาพการมองเห็นไปแม้ว่าจะไม่ถาวรก็ตาม หลังจากที่สงครามจบลง พวกกบฏที่เรียวสังกัดอยู่นั้นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ พวกเรียวจึงถูกเนรเทศออกจากประเทศ เรียวจึงไปที่อเมริกา และได้ร่วมงานกับคู่หูหลายคนทั้ง มิค แองเจิ้ล และบลัดดี้ แมรี่ แต่หลังจากนั้นเรียวก็ลักลอบเข้ามาที่ประเทศญี่ปุ่นโดยใช้ชื่อว่าซาเอบะ เรียว
title: ซาเอบะ เรียว

text: เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในกลางศตวรรษที่ 21 โดยสมมติให้ประเทศสาธารณรัฐเกาหลียังคงปกครองในระบอบที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ในเรื่องเน้นความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าชายรัชทายาทลีชิน มกุฎราชกุมารแห่งเกาหลี และสาวน้อยร่าแริงสดใส ชิน แชยอง พระชายา ซึ่งเพิ่งทรงอภิเษกสมรสกัน ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ในปัจจุบันเกาหลีปกครองในระบอบประชาธิปไตย แบบมีประธานาธิบดีเป็นประมุข หลังจากที่ประเทศญี่ปุ่น ได้ล้มล้างราชวงศ์เกาหลีไปแล้ว เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
title: เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา

text: สงครามชีวิตโอชิน () () เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นผลิตโดยเอ็นเอชเค เป็นละครฉลองครบรอบ 30 ปีการออกอากาศของช่องเอ็นเอชเค โดยเล่าถึงชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อ ชิน ทาโนะคุระ เกิดในยุคเมจิปี พ.ศ. 2444 จนถึงวัยชราในยุคโชวะปี พ.ศ. 2527 ผ่านเรื่องราวมามากมายทั้งสุขและทุกข์ ออกอากาศทางช่องเอ็นเอชเคทุกวันจันทร์ – เสาร์ เวลา 8:15 – 8:30 (15 นาที) โดยออกอากาศในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2526 – 31 มีนาคม พ.ศ. 2527 มีจำนวนตอนทั้งหมด 297 ตอนและละครเรื่องนี้ยังทำเรตติ้งสูงสุดเป็นประวัติการณ์ของละครเช้าด้วยเรตติ้งสูงสุด 62.9% และมีเรตติ้งเฉลี่ยอยู่ที่ 52.6% นอกจากนี้ยังมีการออกอากาศในอีกหลายประเทศทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย มีผู้ชมทั่วโลกกว่า 2 ล้านคน
title: สงครามชีวิตโอชิน

text: และได้ ทะนะกะ ยูโกะ นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่นในวัย 55 ปี ผู้ซึ่งมีชื่อเสียงมาจากละครโทรทัศน์ของญี่ปุ่นเรื่อง "สงครามชีวิตโอชิน" (おしん "Oshin") ที่ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในจีนและญี่ปุ่นในยุคทศวรรษที่ 80 มารับบท พระนางซูสีไทเฮา สตรีผู้มีชื่ออย่างมากในประวัติศาสตร์จีน ทะนะกะได้บ่ายเบี่ยงที่จะรับบทนี้มาโดยตลออด เพราะเห็นว่าบทนี้เคยมีนักแสดงหลายคนรับมาแล้ว แต่เมื่อได้อ่านบทประพันธ์แล้วก็เปลี่ยนใจ และถือว่าเป็นงานหนักอีกครั้งหนึ่งในชีวิตการแสดง
title: ซูสีไทเฮา ก่อนแผ่นดินสิ้นสลาย

text: ซานาดะ เรียว เกิดและเติบโตที่เกาะจุบุ จังหวัดยามานาชิ ครอบครัวของเขานั้นเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากตระกูล “ซานาดะ” ตระกูลนักรบซามูไรเก่าแก่ของขุนพลเจ้าปัญญา ซานาดะ ยูคิมูระ ผู้ถูกกล่าวขานว่าเป็นขุนพลเจ้าปัญญาในยุค สงครามเซกิงาฮาร่า นักรบที่มีกิติศัพท์ชื่อเสียงลือกระฉ่อน ในด้านของขุนพลผู้ที่มีสติปัญญาเป็นเลิศในการต่อสู้ ทั้งบู๊และบุ๋น และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ ผู้รวบรวมประเทศญี่ปุ่นและก่อตั้ง โอซาก้า เป็นเมืองหลวงของ ญี่ปุ่น ซึ่งจากในบทสนทนาเมื่อตัวละครหลักทั้งห้า ได้กล่าวแนะนำตัวกับ ยามาโนะ จุน จะเห็นได้ชัดว่าผู้แต่งการ์ตูนเรื่องนี้ ตั้งใจจะโยงความสัมพันธ์ของ ห้าขุนพล ในยุคสงครามเซกิงาฮาร่า เข้ากับตัวละครหลัก ในภาค มังงะ ของการ์ตูนเรื่องนี้ ซึ่งเป็นการ์ตูนลายเส้นเก่า เรียวจะสวมชุดที่คล้ายชุด นินจา สัญลักษณ์ประจำตระกูลซานาดะ คือรูปเหรียญหกมอน ซึ่งตระกูลซานาดะมีความสัมพันธ์กับตระกูลทาเคดะ ซึ่งผู้ที่ชื่อเสียงโด่งดังคือ ทาเคดะ ชินเง็น สัญลักษณ์ตราเร็กกะที่ เกราะเกียร์ เป็นสัญลักษณ์เดียวกับสัญลักษณ์ของตระกูลทาเคดะ ซึ่งจะแสดงรายละเอียดการเคลื่อนย้ายของชุดเกราะและความเป็นมาในภาคพิเศษภาคสุดท้าย
title: ซานาดะ เรียว

text: เมื่อสงครามโบชินเริ่ม ประเทศญี่ปุ่นกำลังทำให้ทันสมัยอยู่แล้ว ตามเส้นทางเดียวกับความก้าวหน้าของชาติตะวันตกที่กลายเป็นอุตสาหกรรม ทว่า ประเทศญี่ปุ่นปกป้องเศรษฐกิจที่อ่อนแอของตนโดยปฏิเสธการค้าเสรีที่ชาติตะวันตกบังคับ และเนื่องจากชาติตะวันตก (โดยเฉพาะสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส เกี่ยวข้องกับการเมืองของประเทศอย่างลึกซึ้ง การสถาปนาอำนาจจักรพรรดิจึงเพิ่มความผันผวนแก่ความขัดแย้ง ต่อมา สงครามถูกทำให้เป็นจินตนิยม (romanticized) ว่าเป็น "การปฏิวัติที่ไม่เสียเลือดเนื้อ" (bloodless revolution) แม้ว่ามีความสูญเสียจำนวนมากก็ตาม
title: สงครามโบชิน

text: มีการระดมพลประมาณ 120,000 คนระหว่างสงคราม และในจำนวนนี้ มีผู้เสียชีวิตราว 3,500 คน[1] ในบั้นปลาย ฝ่ายราชสำนักผู้ชนะทิ้งเป้าหมายการขับชาวต่างชาติจากญี่ปุ่น แล้วรับนโยบายทำให้ทันสมัยต่อแทน โดยมีเป้าหมายเจรจาแก้ไขสนธิสัญญาไม่เป็นธรรมกับชาติตะวันตกในที่สุด ไซโง ทะกะโมะริ ผู้นำคนสำคัญของกลุ่มแยกจักรพรรดิ ยืนกรานให้ ฝ่ายผู้ภักดีต่อตระกูลโทกูงาวะจึงได้รับการผ่อนผัน และในเวลาต่อมา อดีตผู้นำในรัฐบาลโชกุนหลายคนได้รับตำแหน่งรับผิดชอบงานภายใต้รัฐบาลใหม่
title: สงครามโบชิน

text: รูโรนิ เคนชิน หรือ เคนชิน ซามูไร เอ็กซ์ () เป็นชื่อของภาพยนตร์ญี่ปุ่นซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะชื่อเรื่องเดียวกันของโนะบุฮิโระ วะสึกิ กำกับการแสดงโดยโอโตะโมะ เคชิ นำแสดงโดยซะโต ทะเกะรุ และทะเกะอิ เอะมิ จัดจำหน่ายในต่างประเทศโดย Warner Bros. เนื้อหาของภาพยนตร์จับประเด็นอยู่ที่เหตุการณ์สมมุติในช่วงต้นยุคเมจิของญี่ปุ่น บอกเล่าเรื่องราวของชายพเนจรผู้มีชื่อว่าฮิมุระ เคนชิน ซึ่งมีอดีตเป็นมือสังหารสมญานาม "มือพิฆาตบัตโตไซ" หลังสิ้นสุดสงครามยุคบะกุมะสึแล้ว เคนชินได้ออกเดินทางเพื่อช่วยเหลือและปกป้องผู้อื่นไปทั่วญี่ปุ่น เพื่อไถ่บาปที่ตนได้พรากชีวิตผู้คนไปมากมายเมื่อครั้งยังเป็นมือสังหาร
title: เคนชิน ซามูไร เอ็กซ์

text: สงครามชิลลา-ถัง สงครามครั้งแรกภายหลังที่อาณาจักรชิลลาสามารถรวมชาติให้เป็นหนึ่งเดียวได้สำเร็จเมื่อปี พ.ศ. 1211 เป็นเหตุให้ยุคสามก๊กแห่งเกาหลีสิ้นสุดลง โดยสงครามครั้งนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1213 หรือ 2 ปีหลังจากสงครามโคกูรยอ-ถัง อันเป็นสงครามครั้งสุดท้ายแห่งยุคสามก๊กแห่งเกาหลีก่อนและไปสิ้นสุดในปี พ.ศ. 1219 โดยเป็นการสู้รบกันระหว่างกองทัพชิลลาที่นำโดยพระเจ้ามุนมูและขุนศึกคิม ยูชิน ส่วนทางฝั่งกองทัพถังนำโดยขุนพลซิยิ่นกุ้ย โดยบทสรุปของสงครามครั้งนี้คือทั้งสองฝ่ายไม่มีใครได้ชัยชนะแบบเด็ดขาด
title: สงครามชิลลา-ถัง

text: สวนอูเอโนะ () เป็นสวนสาธารณะที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ ตั้งอยู่ในอูเอโนะ เขตไทโต โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของวัดคังเอจิ โชกุนตระกูลโทกูงาวะเป็นผู้สร้างวัดนี้เพื่อคุ้มครองปราสาทเอโดะจากการโจมตีของฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนือ วัดนี้ถูกทำลายในช่วงสงครามโบชิน
title: สวนอูเอโนะ

text: ขณะเดียวกัน ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1868 เกิดยุทธนาวีที่อะวะระหว่างรัฐบาลโชกุนและกองทัพเรือซัตสึมะบางส่วน นับเป็นยุทธนาการระหว่างกองทัพเรือสมัยใหม่สองทัพครั้งที่สองของประเทศญี่ปุ่น ยุทธนาวีขนาดเล็กดังกล่าวยุติลงโดยรัฐบาลโชกุนเป็นฝ่ายชนะ
title: สงครามโบชิน

text: ยูโกะ ทานากะ () เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นที่โด่งดัง เกิดเมื่อ 29 เมษายน ค.ศ. 1955 หลังเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเมจิ เธอได้แสดงภาพยนตร์สำคัญ ๆ หลายเรื่อง ที่สำคัญคือ "สงครามชีวิตโอชิน" เธอได้แสดงเป็นโอชิน (สาว) ทำให้ชื่อเสียงของเธอเป็นที่โด่งดังอย่างยิ่ง และเธอยังได้แสดงภาพยนตร์และละครอีกหลายเรื่องยูโกะได้เข้าชิงดารานำแสดงหญิงยอดเยี่ยม รางวัล Japanese Academy จากเรื่อง Hotaru ในปี 2001 ได้รับรางวัลนักแสดงดีเด่นประจำปี 2006 ในช่วงเทศกาลภาพยนตร์และเธอได้รับรางวัลโฮจิฟิลม์ ครั้งที่ 30 สมรสกับเคนจิ ซะวะดะ ซึ่งเป็นไอดอลนักร้องชายญี่ปุ่นในยุค 70 เมื่อได้รับการสัมภาษณ์แถลงข่าว เธอให้สัมภาษณ์ว่า
title: ยูโกะ ทานากะ

text: ไซโง ทะกะโมะรินำทัพจักรพรรดิคว้าชัยไปทางเหนือและตะวันออกทั่วประเทศญี่ปุ่น โดยชนะที่ยุทธการที่โคชู-คะสึนุมะ สุดท้ายเขาล้อมเอะโดะในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1868 นำไปสู่ความปราชัยอย่างไม่มีเงื่อนไขหลังคัตสึ คะอิชู รัฐมนตรีสงครามของโชกุน เจรจาการยอมจำนน บางกลุ่มยังต่อต้านต่อไปหลังการยอมจำนนนี้แต่แพ้ในยุทธการที่อุเอะโนะในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1868
title: สงครามโบชิน

text: ธนากร ชินกูล (ชื่อเล่น : โบ) เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกรชาวไทยชื่อดัง เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 เข้าวงการบันเทิงจากการเป็นนักร้องร่วมกับสมาชิกอีก 3 คน ชื่อ วงโอโซน จากนั้นโบก็ได้ผันตัวไปเป็นดีเจคลื่นวิทยุต่างๆ เช่น อีเอฟเอ็ม, ฮอตเวฟ เป็นต้น และมีผลงานซิทคอมชุดแรก คือ ซิทคอมเรื่อง "เนื้อคู่ประตูถัดไป" (2551) และต่อมาในเรื่อง "เนื้อคู่อยากรู้ว่าใคร" (2553) โดยรับบทเป็น "คุณวี" ปัจจุบันโบ ธนากรเป็นดีเจอยู่ที่ 94 อีเอฟเอ็ม
title: ธนากร ชินกูล

text: ในฤดูหนาว พวกเขาเสริมการป้องกันบริเวณคาบสมุทรทางใต้ของฮาโกดาเตะ โดยมีป้อมโกะเรียวคะคุอยู่ตรงกลาง มีการจัดระเบียบกำลังภายใต้การบัญชาการร่วมของญี่ปุ่น-ฝรั่งเศส โดยมีโอะโตะริ เคซุกะเป็นผู้บัญชาการทหาร และร้อยเอก ฌูลส์ บรูเน ชาวฝรั่งเศส เป็นรองผู้บัญชาการ และแบ่งกำลังออกเป็น 4 กองพลน้อย แต่ละกองพลน้อยมีนายทหารประทวนชาวฝรั่งเศสเป็นผู้บังคับบัญชา (อาเธอร์ ฟอร์ตังต์, ฌอง มาร์แลง, อังเดร กาเซอเนิฟ, ฟรองซัวส์ บูฟฟิเยร์) และแบ่งกำลังย่อยออกเป็น 8 กึ่งกองพลน้อย (half-brigade) ที่อยู่ใต้การบังคับบัญชาของญี่ปุ่น[24]
title: สงครามโบชิน

text: ชินจิ คางาวะ () เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1989 ที่เมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันสังกัดอยู่กับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ในบุนเดิสลีกา ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศเยอรมนี และในทีมชาติญี่ปุ่นชุดปัจจุบัน 
title: ชินจิ คางาวะ

text: เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 กลุ่มไดเมียวผู้มีอำนาจ เช่น ตระกูลชิมาซุ ได้ร่วมมือกับจักรพรรดิและพระบรมวงศานุวงศ์ ซึ่งในสมัยเอโดะเคยทรงเพียงศักดิ์แต่ไร้อำนาจ เพื่อโค่นล้มระบอบโชกุนในโดยสงครามโบชิน ส่งผลให้เกิดการปฏิรูปเมจิโดยจักรพรรดิเมจิ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะถูกล้มล้างโดยสมบูรณ์ในค.ศ. 1868 โดยมีโทกูงาวะ โยชิโนบุ เป็นโชกุนคนที่ 15 และเป็นโชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่น จากนั้น ญี่ปุ่นก็เข้าสู่ยุคเมจิ อันมีการฟื้นฟูราชวงศ์มายังเมืองเอโดะ และเปลี่ยนชื่อเป็นกรุงโตเกียวดังเช่นปัจจุบัน
title: รัฐบาลเอโดะ

text: หลังจากคนโด อิซามิ หัวหน้ากลุ่มชินเซ็งงูมิยอมจำนนต่อกองทัพในนามของพระจักรพรรดิและถูกประหารชีวิตในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1868 (นับตามปฏิทินจันทรคติของญี่ปุ่นคือวันที่ 25 เดือน 4) ฮิจิกาตะจึงกลายเป็นผู้นำกลุ่มชินเซ็งงูมิในการต่อต้านรัฐบาลใหม่ครั้งสุดท้าย หลังจากพักอยู่ที่แคว้นไอซุได้ระยะหนึ่ง เขาจึงนำหน่วยชินเซ็งงุมิไปยังเซ็นได เพื่อสมทบกับกองเรือของเอโนโมโตะ ทาเกอากิ ฮิจิกาตะตระหนักดีว่าสงครามที่เขาเข้าร่วมด้วยนั้นเป็นสงครามที่ไม่มีวันชนะ ครั้งหนึ่งเขาได้กล่าวกับมัตสึโมโตะ เรียวจุง นายแพทย์ในกองทัพนั้นว่า "ข้าไม่ได้เข้าสนามรบเพื่อจะได้ชัยชนะ แต่เพราะหากถึงคราวที่รัฐบาลโทกูงาวะต้องอับปางลง ย่อมเป็นเรื่องน่าละอายหากไม่มีใครสักคนยอมล่มจมไปพร้อมกับรัฐบาลนั้นด้วย นั่นคือเหตุผลว่าทำไมข้าต้องไป ข้าจะสู้ในการศึกที่เยี่ยมยอดที่สุดในชีวิตของข้า เพื่อพลีชีพให้แก่ประเทศนี้" 
title: ฮิจิกาตะ โทชิโซ

text: เมื่อจบสงคราม เปิดยุคใหม่ได้ เคนชินก็ตั้งใจว่าจะไม่ฆ่าใครอีก ซึ่งนักตีดาบชื่อ อาไร ชักคู ได้มอบดาบสลับคมให้กับเคนชิน เขาได้พเนจรไปทั่วญี่ปุ่นจนกระทั่งในปีเมจิที่ 10 เคนชินได้พบและให้การช่วยเหลือ คามิยะ คาโอรุ เจ้าของโรงฝึกคามิยะ คัทชินริว ก่อนที่จะตัดสินใจอาศัยอยู่ ณ โรงฝึกในเวลาต่อมา
title: ฮิมุระ เคนชิน

text: สงครามในครั้งนี้ทิ้งมรดกตกทอดเอาไว้ให้แก่ทั้งสามชาติที่เข้าร่วมรบ ฝ่ายเกาหลีมีเรื่องราวของวีรบุรุษเกิดขึ้นหลายท่าน อี ซุน-ชิน ได้รับการยอมรับนับถืออย่างมากในญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่นนายพลเรือกล่าวถึงความสำเร็จของท่านในยุทธนาวีแห่งทสึชิมะในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นเอาไว้ว่า อี ซุน-ชิน นั้นเป็นแม่ทัพเรือที่เก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์ และเนื่องด้วยความช่วยเหลือจากจีน ชาวเกาหลีจึงสร้างสิ่งสักการะสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิว่านลี่ด้วยเช่นกัน ในทางวิชาการจีน นักประวัติศาสตร์จัดว่าสงครามครั้งนี้เป็นหนึ่งใน"สามการทัพลงทัณฑ์ที่ยิ่งใหญ่ของสมเด็จพระจักรพรรดิว่านลี่" นอกจากนี้นักประวัติศาสตร์ยังยกเอาสงครามนี้เป็นตัวอย่างของความสัมพันธ์ระหว่างจีน-เกาหลี สำหรับฝ่ายผู้นำญี่ปุ่นนั้นตัดสินใจเข้าสู่สงครามจากการเข้าโจมตีเกาหลีครั้งก่อนหน้าโดยจักรพรรดินีจินกูในตำนานช่วงประมาณ 812 ปีก่อนพุทธกาล และอ้างว่าพวกเขาได้รับการอวยชัยจากเทพฮะจิมัง เทพแห่งสงครามซึ่งอยู่ในครรภ์ของจักรพรรดินีในระหว่างการุกราน การยึดครองเกาหลีชั่วคราวและเพียงบางส่วนในครั้งนี้ช่วยแก้ไขข้อโต้แย้งของญี่ปุ่นที่ว่าเกาหลีเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่น และผู้นำญี่ปุ่นในช่วงปลายคริสตวรรษที่ 19 - ต้นคริสตวรรษที่ 20 ต่างใช้การรุกรานครั้งนี้ในการวางแผนยึดครองเกาหลี ทุกวันนี้ กลุ่มต่อต้านญี่ปุ่นสามารถสืบสายกลับไปได้ถึงการรุกรานใน ค.ศ. 1592 
title: การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98)

text: หมวดหมู่:สงครามกลางเมือง หมวดหมู่:บะกุมะสึ หมวดหมู่:การฟื้นฟูสมัยเมจิ หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
title: สงครามโบชิน

text: ชูโฮะเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบขณะมีอายุได้เจ็ดขวบ และได้รับตำแหน่ง 1 ดั้งในปี ค.ศ. 1848 กระทั่งมาถึง 6 ดั้งในปี ค.ศ. 1861 เขาเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบที่มีความเก่งกาจที่สุดต่อจากชูซะกุ และชูวะยังต้องการให้เขาได้เป็นผู้สืบทอดเมื่อชูซะกุได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่ภรรยาหม้ายของโจวะได้ขัดขวางแผนดังกล่าว ชูโฮะได้กลายเป็นหัวหน้าองค์กรโฮเอ็นชะในปี ค.ศ. 1879 เขาได้รับการตีพิมพ์หนังสือที่มีชื่อเสียงอย่าง"โฮเอ็นชินโป" ในปี ค.ศ. 1882 ซึ่งแสดงถึงการเปิดหมากของยุคเมจิ หลังจากการสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างโฮเอ็นชะและสำนักฮงอินโบในปี ค.ศ. 1886 ชูเอได้เลื่อนอันดับหมากล้อมแก่ชูโฮะเป็น 8 ดั้ง และก้าวขึ้นสู่การเป็นหัวหน้าสำนักฮงอินโบ ทว่าเขาได้เสียชีวิตหลังจากการเป็นฮงอินโบเพียงสามเดือน นับว่าเป็นนักหมากล้อมที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในช่วงไม่กี่ปีสุดท้ายของชีวิต
title: ฮงอินโบ ชูโฮะ