คำถาม: อะบูมุฮัมหมัด มุชริฟุดดีน มุศเลี้ยะห์ บิน อับดิลลา บิน มุชัรริฟ  เสียชีวิตหรือยัง ?

text: สะอ์ดี อยู่ในยุคการปกครองของSalghurids หรือเรียกว่า "ซัลฆุรยอน" การปกครองนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่ปี ฮ.ศ. 543 และปกครองยาวนานกว่า 150 ปี กล่าวคือสิ้นอำนาจในปี ฮ.ศ. 685 ผู้ปกครองคนที่หกที่มีชื่อเสียงดังของการปกครองนี้คือ อะบูบักร์ บิน สะอ์ด ที่ขึ้นปกครองในปี ฮ.ศ. 623 ในวัย 35 ปี บิดาของเขาคือ สะอ์ด บิน ซันฆี มีเชื้อสายมาจาก สุลต่าน มุฮัมหมัด โครัมชอฮ์ ดินแดนฟอร์สได้รับความปลอดภัยจากการบุกของมองโกลเป็นเพราะการบริหารของอะบูบักร์สะอ์ด เขายอมจำนนต่อ เจงกีสข่าน และอนุญาตให้ปกครองในฟอร์สโดยออคไดข่าน ต่อมาฮุลากูข่านก็รับรองการปกครองของเขาในฟอร์ส ในปี ฮ.ศ. 656 ได้ส่งกองหนุนให้แก่ฮูลากูข่านในการยึดแบกแดด การบุกแบกแดดโดยฮูลากูข่านทำให้การปกครองของราชวงศ์อับบาซีล่มสลายและมุสตะอ์ซอม ซึ่งเป็นคอลีฟะฮ์คนสุดท้ายของราชวงส์อับบาซีถูกสังหาร แต่อะบูบักร์ บิน สะอ์ด เสียชีวิตที่เมืองชีรอซ ในปี ฮ.ศ. 658 ส่วนบุตรชายชองเขา สะอ์ด บิน อะบูบักร์ ก็เสียชีวิตระหว่างการเดินทางกลับจากการไปพักผ่อนที่อีลีคอนในแถบตัฟริช ต่อมาฮูลากูก็ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองดินแดนฟอร์ส[3]
title: สะอ์ดี

text: ครั้งที่นาโครูรูวัย 15 ปีกับริมูรูรูน้องสาวกำลังเล่นกันในป่าใหญ่ นกเหยี่ยวมามาฮาฮาได้บินมายังดาบที่บิดาของเธอครอบครอง เธอเริ่มรู้สึกว่าบิดาของเธอตกอยู่ในอันตราย เธอจึงรีบออกเดินทางไปยังฮิโนวะทันที นาโครูรูได้เตือนสติกาโอซึ่งเป็นผู้นำกบฏแห่งเมืองฮิโนวะ ว่าสงครามของเขาเป็นสิ่งที่ทำลายโลกที่สวยงามใบนี้ แต่กาโอประกาศว่าเขาจะสร้างประเทศใหม่และจะกำจัดทุกคนที่ขวางเขา พลังแห่งธรรมชาติซึ่งมีชื่อว่าคามุอิซึ่งปรากฏขึ้นมาในช่วงก่อนหน้านี้ ได้ขอให้เธอเจริญรอยตามพ่อของเธอที่เสียชีวิตไป นาโครูรูได้ถามว่าอะไรจะเกิดขึ้นหากเธอปฏิเสธและให้เด็กผู้หญิงรายอื่นเป็นผู้สืบทอดแทน แต่เนื่องด้วยไม่อยากให้ริมูรูรูผู้เป็นน้องสาวต้องพบกับความเสี่ยง นาโครูรูจึงตอบรับที่จะเป็นนักรบคามุอิคนใหม่ของคามุอิ โคตัน
title: นาโครูรู

text: อะริฮิโระ ฟุจิมุระ (6 มีนาคม ค.ศ. 1934 - 16 มีนาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองชิโยะดะ อะริฮิโระเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1982 ด้วยโรค เบาหวาน
title: อะริฮิโระ ฟุจิมุระ

text: สุลตานสุลัยมาน ชารีฟุดดิน ชาฮ์ เป็นพระราชบุตรใน ตวนกู ตีมุน ซึ่งเป็นเชื้อสายตวนกูรามิดดิน ในปี พ.ศ. 2438 เจ้าเมืองปัตตานี ตวนกู ตีมุน ได้ถึงแก่กรรม เต็งกูสุไลมาน ชารีฟูดดีน บุตรชาย ได้เป็นเจ้าเมือง ซึ่งชาวเมือง เรียกพระองค์ว่า "สุลต่าน สุไลมาน ชารีฟูดดีน ซาห์" 
title: สุลต่านสุลัยมาน ชารีฟุดดิน

text: เริ่มโดยเมื่ออัสวัด บิน อับดุลอะสัด ได้เข้าไปยังพื้นที่บ่อน้ำของมุสลิม แต่ก็ถูกสังหารโดย อัมซะฮ์ บิน อับดุลมุฏฏอลิบ. หลังจากนั้น อุตบะฮ์ จึงเรียกร้องการสู้รบแบบตัวต่อตัวขึ้น โดยฝ่ายกุเรชมีอุตบะฮ์ และชัยบะฮ์ (น้องอุตบะฮ์) และวะลีด (ลูกชายของอุตบะฮ์) และทหารฝ่ายมุสลิมมีอุบัยดะฮ์ บินฮะรีษ และฮัมซะฮ์ บิน อับดุลมุฏฏอลิบ และอะลี ซึ่งเป็นการสู้รบแบบสามต่อสาม โดยชัยบะฮ์ถูกสังหารโดยฮัมซะฮ์ วะลีดถูกสังหารโดย อะลี และ อุบัยดะฮ์ ถูกฟันโดย อุตบะฮ์ จนได้รับบาดเจ็บหนัก ฮัมซะฮ์ ได้เข้าช่วยอุบัยดะฮ์และได้สังหารอุตบะฮ์ ทั้งสองนำอุบัยดะฮ์กลับสู่ค่ายและเขาก็เสียชีวิตในภายหลัง. จากนั้นดอกธนูถูกยิงกระหน่ำใส่กองทัพมุสลิม ทำให้มุสลิมเสียชีวิตสองนาย และสงครามแห่งบะดัรก็เกิดขึ้นเป็นรูปธรรม. มุสลิมโจมตีด้วยพลกำลังที่แข็งแกร่งจนกองทัพของมักกะฮ์แตก กองทัพกุเรชแตกพ่ายโดยทันใดและส่วนใหญ่ได้หนีทัพระหว่างการสู้รบ เกือบ๗๐คนถูกสังหารและเกือบ๗๐คนถูกจับเป็นเชลย ซึ่งผู้อาวุโสชาวกุเรชหลายคน เช่นอะบูญะล์(โดยมุเอาวัษ บินอุฟรอ) และอุมัยยะฮ์บินคอลัฟ ยังยืนกรานต่อสู้จนถึงนาทีสุดท้ายแต่ก็ถูกสังหารเช่นกัน. ในส่วนของชาวมุสลิมมีเพียง 15 คน (6 ผู้ลี้ภัยและ 8 ชาวอันศอร) ถูกสังหารในระหว่างหรือหลังสงคราม.
title: ยุทธการที่บะดัร

text: ฝ่ายเจ้าเมืองอิรัก เมื่อรู้ว่า เซด เสียชีวิตแล้วก็สั่งให้คนค้นหาสถานที่ฝังศพโดยประกาศจะให้รางวัลอย่างงามแก่ผู้รู้เบาะแส ก็มีผู้เห็นคนหนึ่งไปบอกเพื่อรับรางวัล เจ้าเมืองจึงสั่งให้คนไปขุดเอาศพออกมาจากสุสาน แล้วเอามาทิ้งที่หน้าจวน หลังจากนั้นก็ได้สั่งให้ตัดศีรษะของเซดเพื่อส่งไปให้คอลีฟะหฺ หิชาม ในกรุงดามัสคัส พร้อมกับศีรษะพรรคพวกของเซด พวกเขาถอดเสื้อผ้าออกจากลำตัวของเซด แล้วนำร่างที่เปลือยเปล่านั้นไปตอกที่ไม้กางเขนให้ขาขึ้นข้างบน คอลงข้างล่าง แล้วให้ปักไว้ที่ลานตลาด อัลกันนาสะหฺ ส่วนพรรคพวกของเซด อีกหลายคนคนก็ถูกตรึงที่ไม้กางเขนเช่นกัน ในจำนวนนั้นมี มุอาวิยะหฺ บินอิสฮาก, นัศรุ บินสุลัยมะหฺ และ ซิยาด อัลฮินดีย์ 
title: เซด อัชชะฮีด

text: อะบูมุฮัมหมัด มุชริฟุดดีน มุศเลี้ยะห์ บิน อับดิลลา บิน มุชัรริฟ เรียกสั้น ๆ กันว่า สะอ์ดี (ปี ฮ.ศ. 606-690) เป็นนักกวีและนักเขียนภาษาเปอร์เซียที่มีชื่อเสียงชาวอิหร่าน บรรดานักอักษรศาสตร์ให้ฉายานามท่านว่า ปรมาจารย์นักพูด กษัตรย์นักพูด ผู้อาวุโสที่สูงส่ง และเรียกขานทั่วไปกันว่า อาจารย์ ท่านศึกษาใน นิซอมียะฮ์แห่งเมืองแบกแดด ซึ่งถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางวิชาการของโลกอิสลามในยุคนั้น หลังจากนั้นท่านก็ได้เดินทางไปตามเมืองต่างๆ เช่นเมืองชาม และฮิญาซ ในฐานะนักบรรยายธรรม แล้วสะอ์ดีก็ได้เดินทางกลับมายังมาตุภูมิของท่านที่เมืองชีรอซและใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นจนกระทั่ววาระสุดท้ายของชีวิต สุสานของท่านอยู่ที่เมืองชีรอซ ซึ่งถูกรู้จักกันว่า สะอ์ดียะฮ์
title: สะอ์ดี

text: มุฮัมหมัด บิน อัลฮะซัน อัลอัสการี รู้จักกันในนามของ ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน ตามความเชื่อของชีอะฮ์ 12 อิมาม คือ มะฮ์ดี ผู้ถูกสัญญานั้นคืออิมามท่านที่ 12 เป็นบุตรของฮะซัน บิน อาลี อัสการี (อิมามท่านที่ 11 ของชีอะฮ์) มีนามเหมือนกับท่านศาสดาแห่งอิสลามคือ มุฮัมหมัด ฉายานามของเขาคือ อะบุลกอซิม , อิมามซะมาน ,ซอฮิบุซซะมาน , วะลียุลอัศร์ , กออิมอาลิมมุฮัมหมัด และมะฮ์ดีอัลเมาอูด ฮุจญัต บิน ฮะซัน ประสูติในกลางเดือนชะอ์บาน ปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 255 หรือ 256 ที่เมืองซามัรรอ  เขาขึ้นดำรงตำแหน่งอิมามเมื่ออายุได้ 5 ขวบ หลังจากการเสียชีวิตของผู้เป็นบิดา หลังจากการเสียชีวิตของ ฮะซัน อัสการี ผู้คนสามารถติดต่อกับอิมามมะฮ์ดีได้โดยผ่านตัวแทนทั้งสี่ท่าน แต่จาการวิเคราะห์ประวัติศาสตร์แล้วทำให้เห็นได้ว่าบรรดาตัวของท่านไม่ได้ถูกจำกัดอยู่เพียงสี่ท่านเท่านั้น และศัพท์เชิงวิชาการที่เรียกขานกันว่า ตัวแทนเฉพาะ (นาอิบุลคอส) นั้นเริ่มใช้กันในศตวรรษที่4-5 โดยผู้รู้ของชีอะฮ์ เช่น เชคฏูซี เพื่ออธิบายการเร้นกายระยะสั้นนั่นเอง หลังจากผ่านช่วง 70 ปี (ช่วงเร้นกายระยะสั้น) สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของอาลี บิน มุฮัมหมัด สะมุรี ตัวแทนคนที่สี่ของอิมามท่านที่12 ความโศกเศร้าก็เกิดขึ้นกับชีอะฮ์อีกครั้ง พวกเขาพบกับการเร้นกายระยะยาวในช่วงปลายศตวรรษที่5  ตามความเชื่อของชีอะฮ์ ภายหลังจากสิ้นสุดยุคตัวแทน บรรดาชีอะฮ์ไม่อาจติดต่อกับอิมามมะฮ์ดีได้อีกหลังจากผ่านช่วง 70 ปี (ช่วงเร้นกายระยะสั้น) สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของอาลี บิน มุฮัมหมัด สะมุรี ตัวแทนคนที่สี่ของอิมามท่านที่12 ความโศกเศร้าก็เกิดขึ้นกับชีอะฮ์อีกครั้ง พวกเขาพบกับการเร้นกายระยะยาวในช่วงปลายศตวรรษที่5 เลย และยุคนี้เรียกว่ายุคเร้นกายระยะยาว หลังจากสิ้นสุดยุคการเร้นกายระยะยาว ท่านจะมาปรากฏในนามของมะฮ์ดีโดยจะเป็นผู้ที่สร้างความยุติธรรมบนโลกใบนี้ขึ้นอีกครั้ง
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: ใน มะคุระโนะโซชิ ยังเขียนถึง เหตุการณ์วิกฤตของจักรพรรดินีเทชิ เมื่อขาดคนมีอำนาจหนุนหลัง หลังจากบิดาเสียชีวิตและพี่ชายถูกเนรเทศ โดยศัตรูทางการเมืองคนสำคัญ อาของเธอ ฟุจิวะระ มิจินะงะ รวบอำนาจการปกครองในราชสำนักไว้ในมือ ยังได้ส่งบุตรีของเขา โชชิ หรือ อะคิโกะ เข้ามาเป็นพระชายาของจักรพรรดิอิจิโจ 
ด้วยมีเหตุเพลิงใหม้พระราชวังเฮอันบ่อยครั้ง จักรพรรดิเทชิจึงถูกส่งไปพำนักชั่วคราวขณะก่อสร้างพระราชวังใหม่ที่ที่ประทับสำหรับจักรพรรดินีนอกพระราชฐาน "เซ โชนะงน " บันทึกไว้ว่า จักรพรรดินีเทชิ เจ้านายของเธอเสียชีวิตจาการคลอดบุตรในปี ค.ศ.1000 ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับชีวิตของเซ โชนะงน หลังปี ค.ศ. 1001 เซ โชนะงน เริ่มเขียน มะคุระโนโซชิ ในราชสำนักและเขียนจนจบหลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิเทชิ โดยสัญนิษฐานว่า อาจจะเขียนจบในปลายปี ค.ศ. 1010 ซึ่งอาจจะเพื่อเป็นของขวัญให้พระธิดาของจักรพรรดินีเทชิ โดยงานเขียนในมะคุระโนะโซชิ จะเขียนถึงบรรยาการอันสนุกสนานหรูหราในวังของจักรพรรดิสาวเป็นส่วนใหญ่ 
เช โชนะงน ยังเป็นที่รู้กันทั่วไปว่า เป็นคู่แข่งคนสำคัญของ กวีหญิงร่วมสมัย มุระซะกิ ชิคิบุ ผู้ประพันธ์ ตำนานเก็นจิ อีกทั้งยังถวายการรับใช้จักรพรรดินีโซชิ ผู้เป็นศัตรูทางการเมืองของจักรพรรดินีเทชิ มุระซะกิ ชิคิบุ ได้เขียนถึง" เซ โชนะงน" ในบันทึกของเธอ ( มุระซะกิโนะนิกกิ )อีกด้วย
title: เซ โชนะงน

text: อับดุลละห์ บิน อับดุลกาดีร์ (; ) หรือ มุนซี อับดุลละห์ () เป็นนักเขียนที่มีบทบาทมากในมาเลเซียและสิงคโปร์ ผลงานที่สำคัญคือ "ฮิกายัตอับดุลละห์" ที่สะท้อนประวัติศาสตร์ของมะละกาและสิงคโปร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของวรรณกรรมแบบใหม่ในมาเลเซีย เขาเสียชีวิตระหว่างเดินทางไปแสวงบุญที่เมกกะที่บริเวณใกล้ ๆ กับญิดดะฮ์ จักรวรรดิออตโตมัน
title: อับดุลละห์ บิน อับดุลกาดีร์

text: ในยุคการปกครองของ มุตะวักกิล อับบาซี (ฮ.ศ. 232-247/ค.ศ. 847-861) การเมืองที่ประนีประนอมของมะมูน (ฮ.ศ. 198-218 /ค.ศ. 813-833) และบรรดาคอลีฟะฮ์ภายหลังจากเขามีท่าทีที่ที่แข็งกร้าวต่อชีอะฮ์ ในยุคของมุตะวักกิลเขาสั่งให้ทำลายสุสานของ ฮุเซน บิน อาลี  เขาได้เรียกตัวอิมามท่านท่านที่สิบของชีอะอ์ อิมามฮาดีย์ กับบุตรของท่าน อิมามฮะซันอัสการี จากเมืองมะดีนะฮ์มายังเมืองซามัรรอ เพื่ออยู่ในการควบคุมของคอลีฟะฮ์  มุตะวักกิลทำทุกวิถีทางในการกลั่นแกล้งและไม่เกียรติต่ออิมาม มีรายงานมากมายบ่งบอกว่าผู้ปกครองได้กดดันบรรดาอิมามในเมืองซามัรรออย่างหนัก บรรดาชีอะฮ์ในอิรักและฮิญาซก็ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก มุนตะซิร ผู้เป็นลูกชายและขึ้นปกครองต่อหลังจากผู้เป็นบิดาได้ยกเลิกนโยบายนี้จึงทำให้อิมามฮาดีมีเสรีภาพมากขึ้น แต่นโยบายทางการเมืองของมุตะวักกิลก็ดำเนินต่อไปในยุคของมุสตะอีน (ฮ.ศ. 862-866)  เป็นไปได้ว่าในยุคนี้เองที่อิมามท่านที่สิบของชีอะฮ์ได้ส่ง อุษมาน บินสะอีด เป็นตัวแทนไปยังอิรัก (ซึ่งตัวแทนคนนี้ก็ได้รับการรับรองในยุคของอิมามท่านที่สิบเอ็ด อิมามฮะซันอัสการี ด้วยเช่นกัน)   ยุคสุดท้ายของบรรดาชีอะฮ์ เป็นยุคของตัวแทน แต่แตกต่างจากการแต่งตั้งตัวแทนอื่นๆในยุคอะละวี (อิสมาอีลียะฮ์ ซัยดียะฮ์  ลูกหลานของฮะซัน บิน อาลี) ที่มีขึ้นเพื่อการลุกขึ้นต่อสู้ ทว่าตัวแทนในยุคปลายของบรรดาอิมามนั้นมีขึ้นเพื่อกิจด้านศาสนา เช่น การเก็บเงินคุมส์และซะกาตดี
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: เนื่องจากนโยบายทางการเมือง การเงิน การทหารของมุตะวักกิล การเปลี่ยนเมืองหลวงไปยังเมืองซามัรรอ และการโอนเอียงทางด้านมัซฮับไปสู่กลุ่มฮะนาบิละฮ์ ทำให้อำนาจการปกครองอ่อนแอลง กระทั่งเมื่อเขาถูกลอบสังหารในปี ฮ.ศ. 247 ค.ศ. 861 โดยทาสชาวเติร์ก เป็นเหตุให้อำนาจของราชวงศ์อับบาซีเร่ิ่มเสื่อมถอยลง  เกิดสงครามขึ้นภายในแบกแดดและซามัรรอ หลังจากการตายของมุตะวักกิล ก็มีการสังหารคอลีฟะฮ์อีกสี่คน ทำให้ราชวงศ์อับบาซีแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เป็นหัวหน้ากลุ่ม (อะมีร) กระจัดกระจายในดินแดนอิสลาม เช่นกลุ่มซอฟาริยอน ที่ขัดแย้งกับผู้นำคนก่อนของกลุ่มฏอฮิรียอน เกี่ยวกับเรื่องเอกราชของตน สถานการณ์ทางการเมืองและศาสนาในช่วงปลายตำแหน่งฮะซัน อัสการี และช่วงต้นหลังจากที่ท่านได้เสียชีวิตไปนั้นอยู่ในยุคการปกครองของมุอ์ตะมิด อับบาซี (ฮ.ศ. 256-892) ที่ถือว่าวิกฤติอย่างมาก ทางด้านการเมืองที่อยู่ในยุคอ่อนแอของราชวงศ์อับบาซี  เกิดการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายแข่งแย่งกันขึ้นอย่างกว้างขวาง มุอ์ตะมิด จึงควบคุมอิมามฮะซัน อัสการี ที่ถือว่าเป็นคู่แข่งที่อันตรายในการขึ้นสู่่คอลีฟะฮ์ไว้ในเมืองซามัรรอ กระทั่งห้ามไม่ให้บรรชีอะฮ์เข้าพบ อีกด้านหนึ่ง มุอ์ตะมิด อับบาซี อยู่ใต้อำนาจของพี่ชาย คือ  มุวัฟฟัก บิลลาฮ์ ที่มีอำนาจทางการทหาร ในลักษณะที่ว่า ค.ศ. 882 สามารถยึดอำนาจของคอลีฟะฮ์ได้เบ็ดเสร็จ มุวัฟฟักและลูกชายของเขา มุอ์ตะฏิด (คอลีฟะฮ์ตั้งแต่ ค.ศ 892-902)และลูกๆ ของเขา มุกตะฟี (ค.ศ.902-908) และมุกตะดิร (ค.ศ. 908-932)  ประสบความสำเร็จในการกู้อำนาจคอลีฟะฮ์กลับมาอีกครั้ง แม้ว่าจะมีอำนาจปกครองเฉพาะในอิรักเท่านั้นก็ตาม แต่พวกเขาก็สามารถขยายอำนาจของตนไปยังอียิปต์ ตะวันตกและอิหร่านผ่านกองกำลังทหารและทางการทูต นับจากยุคของมุอ์ตะฎิดจากนั้นเป็นต้นมาอับบาซีก็ตกอยู่ในอำนาจของครอบครัวชีอะฮ์ชาวฟุรอตและตระกูลที่เพิ่งเข้ารับอิสลาม ชาวญะรอห์ การแก่งแย่งของสองตระกูลนี้ยิ่งทำให้การปกครองระบบเจ้าขุนมูลนายของอับบาซีต้องล่มสลายลง
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: ตามที่ ญาซิม ฮุเซน ได้อธิบายไว้ว่า ความหมายของ "มะฮ์ดี" ในฐานะผู้ชี้นำนั้นถูกนำมาใช้ตั้งแต่สมัยท่านศาสดา (ศ็อลฯ)  พี่น้องซุนนีก็ใช้คำนี้เรียก คุละฟาอัรรอชิดีน  และชีอะฮ์ก็ใช้เรียกบรรดาอิมาม เช่น ในการลุกขึ้นต่อสู้ของ ฮุเซน บิน อาี ชีอะฮ์กูฟะฮ์ได้เชิญชวนท่านในฐานะของมะฮ์ดี  และสุไลมาน บิน ศุร็อด ก็ถูกเรียกในฐานะนี้ภายหลังจากที่ถูกฆ่าเช่นกัน  แต่การใช้คำในความหมายของผู้ปลดปล่อยนั้นเกิดขึ้นในยุคของการลุกขึ้นสู้ของมุคตาร โดย มุคตาร ษะกอฟี ใช้เรียก มุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: มุนตาเซอร์ อัล-ไซดี (; ) เป็นนักข่าวสถานีโทรทัศน์อัล-แบกแดดเดีย ชาวอิรัก เขามีชื่อเสียงไปทั่วโลกจากเหตุการณ์ขว้างรองเท้า เข้าใส่ จอร์จ ดับเบิลยู บุช อดีตประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ระหว่างการแถลงข่าวต่อสื่อมวลชน ที่กรุงแบกแดด พร้อมกับนายนูรี อัล มาลิกี นายกรัฐมนตรีอิรัก เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในช่วงท้ายของการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของบุช
ในวัฒนธรรมอาหรับและมุสลิม การขว้างรองเท้าใส่บุคคลอื่น ถือเป็นการแสดงความลบหลู่ โดยอัล-ไซดีได้ขว้างรองเท้าใส่บุช เพื่อแสดงความเกลียดชังเนื่องจากบุชเป็นผู้สั่งการให้กองทัพสหรัฐก่อสงครามรุกรานอิรัก ทำให้มีประชาชนจำนวนมากต้องเสียชีวิต และไร้ที่อยู่ 
title: มุนตาเซอร์ อัล-ไซดี

text: ราชอาณาจักรมุตาวัคคิไลต์ ( ') หรือ ราชอาณาจักรเยเมน เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเยเมนในปัจจุบัน หลังจักรวรรดิออตโตมันล่มสลายในปี ค.ศ. 1918 อิหม่ามยาห์ยะ มุฮัมมัด ฮามิด เอดดีนได้ประกาศให้เยเมนเหนือเป็นรัฐอิสระ พระองค์ทรงขยายพระราชอำนาจขึ้นไปทางเหนือและทำสงครามกับพระเจ้าอิบน์ ซะอูด กษัตริย์แห่งซาอุดีอาระเบีย พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1948 พระราชโอรส พระเจ้าอาหมัด บิน ยาห์ยะ ทรงขึ้นครองราชย์ต่อและพัฒนาประเทศในหลาย ๆ ด้าน ต่อมาในปี ค.ศ. 1956 พระองค์ทรงลงพระนามในความร่วมมือกับอียิปต์ เกิดเป็น "สหรัฐอาหรับ" ซึ่งเป็นสมาพันธรัฐระหว่างสหสาธารณรัฐอาหรับและเยเมน แต่เมื่อความสัมพันธ์ของสองประเทศเสื่อมลง ในปี ค.ศ. 1962 ญะมาล อับดุนนาศิร ประธานาธิบดีอียิปต์และอับดุลเลาะห์ อัลซัลลัล หัวหน้าหน่วยองครักษ์ได้ร่วมกันโค่นล้มพระเจ้ามุฮัมหมัด อัลบัดร์ พระราชโอรสของพระเจ้าอาหมัด บิน ยาห์ยะ และก่อตั้ง "สาธารณรัฐอาหรับเยเมน" ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองเยเมนเหนือระหว่างรัฐบาลใหม่กับฝ่ายนิยมกษัตริย์ สงครามสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1970
title: ราชอาณาจักรมุตาวัคคิไลต์เยเมน

text: กอฎี นูรุลลอฮ์ ชูชตะรี ไดับันทึกการพบกันระหว่างสะอ์ดีกับคอเญะฮ์นะซีรุดดีน ฏูซี ในเมืองชีรอซ ไว้ในหนังสือ กิซอซุลอุละมา เนื่องจากสะอ์ดีได้อ่านบทสรรเสริญแก่มุสตะอ์ซอม คอลีฟะฮ์อับบาซี จึงถูกสั่งโบยฝ่าเท้า จากนั้นไม่กี่วันทำให้เขาเสียชีวิตจากการลงโทษนี้ อย่างไรก็ตาม ในทรรศนะของ อิบรอฮีม นักโบราณคดีเปอร์เซีย แม้ว่าการลงโทษสะอ์ดีเนื่องจากการกล่าวสรรเสริญมุสตะอ์ซอม อับบาซี จะเป็นเรื่องจริง แต่รายละเอียดของเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สร้างขึ้น เพราะไม่เคยมีระบุว่าคอเญะฮ์เดินทางไปชีรอซ นอกจากนั้นสะอ์ดีก็ยังมีชีวิตอยู่หลังจากการเสียชีวิตของคอเญะฮ์นะซีรอีกหลายปี[17]
title: สะอ์ดี

text: ตามคำกล่าวของSaïd Amir Arjomand  และ Wilferd Madelung  ว่า ความเชื่อเกี่ยวมะฮ์ดี ผู้เร้นกายและผู้ปลดปล่อย ในหมู่มุสลิมนั้นย้อนกลับไปในยุคนิกายกัยซานียะฮ์   เป็นกลุ่มหนึ่งที่เกิดขึ้นหลังจากความพ่ายแพ้ของการลุกขึ้นต่อสู้ของมุคตาร  พวกเขาเชื่อว่า มุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์ บุตรของ อาลี อิมามท่านแรกของชีอะฮ์ว่าคือ มะฮ์ดี และหลังจากที่เขาเสียชีวิตลงกลุ่มนี้ก็ประกาศว่าเขายังไม่ตาย แต่เร้นกายอยู่ในภูเขาริฎวา ในเมืองมะดีนะฮ์ และจะกลับมาปรากฏอีกครั้งในฐานะมะฮ์ดีและกออิม Wilferd Madelung กล่าว่า บรรดาชีอะฮ์เรียกลูกหลานหลายท่านของท่านศาสดาในฐานะมะฮ์ดี  เช่น มุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์ , อะบูฮาชิม บุตรของมุฮัมหมัด ฮะนะฟียะฮ์ , มุฮัมหมัด บิน มุอาวิยะฮ์ มาจากครอบครัวของ ญะอ์ฟัร อะบูฏอลิบ , มุฮัมหมัด อิบนุ อับดุลลอฮ์ , นัฟส์ ซะกียะฮ์ , ญะอ์ฟัร ซอดิก , มูซา กาซิม   นอกจากกลุ่มกัยซานียะฮ์แล้ว กลุ่มซัยดียะฮ์ ก็ใช้คำนี้เรียกบรรดาผู้ลุกขึ้นต่อสู้ของพวกเขาในฐานะมะฮ์ดี ผู้ปลดปล่อยด้วยเช่นกัน และยังมีกลุ่มย่อยของอิมามียะฮ์ เช่น นาวูซียะ วากิฟียะฮ์ ที่ใช้ชื่อนี้เรียกอิมามท่านที่หกและอิมามท่านที่เจ็ด
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: วันที่ ๑ เดือนซุลฮิจญะฮ์ ฮิจเราะฮ์ศักราชที่ ๓๖ ได้เกิดความขัดแย้งขึ้นกับบุคคลสองกลุ่ม และเป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือน(ตรงกับเดือนมุฮัรรอม)ที่ความขัดแย้งนั้นได้หยุดลงชั่วคราว เพื่อให้มีการเจรจาต่อรองเกิดขึ้น แต่การเจรจาดังกล่าวหาข้อยุติความขัดแย้งไม่ได้ จนทำให้เกิดเหตุการณ์บานปลายหนักยิ่งขึ้นกว่าเดิมเป็นเวลา ๑๑ วัน. เหตุหารณ์นี้ได้เกิดขึ้น ณ สถานที่แห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า “ศิฟฟีน” ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างตำบลบาลิส กับตำบลรักเก่าะฮ์ ทางตะวันตกของประเทศอิรัก. 
เมื่อท่านอะลี บิน อบี่ฏอลิบ ได้รับตำแหน่งคอลีฟะฮ์(ผู้ปกครอง) ได้ทำการปลดมุอาวียะฮ์ออกจากตำแหน่งผู้ดูแลเมืองชาม(ซีเรีย) และได้แต่งตั้ง สะห์ล บิน ฮะนีฟ เป็นผู้ดูแลแทน แต่มุอาวียะฮ์ไม่ยอมรับเรื่องดังกล่าว และได้ยึดเมืองชามเอาไว้. หลังจากสงครามญะมัล ท่านอะลี ได้ส่ง ญะรีร บิน อับดุลลอฮ์ ไปยังเมืองชาม เพื่อให้มุอาวียะฮ์บัยอัต(ให้สัตยาบัน)แก่ท่านอะลี. แต่มุอาวียะฮ์เองไม่ยอมและได้เตรียมกองทัพเพื่อต่อสู้กับท่านอะลีและเพื่อแก่แค้นให้กับท่านอุษมาน ท่านอะลีจึงยกกองทัพออกจากเมืองกูฟะฮ์ จนในที่สุดสงครามระหว่างกองทัพชาม(ซีเรีย) กับกองทัพอิรักได้ปะทะกันที่ศิฟฟีน.
หลังจากสู้รบกันเป็นเวลายาวนาน มีทีท่าว่ากองทัพของท่านอะลีจะมีชัยเหนือกองทัพมุอาวียะฮ์ อัมรูอาศ จากกองทัพมุอาวียะฮ์ได้เสนอให้ทหารเสียบอัลกรุอานไว้ที่ปลายหอก จนทหารบางส่วนจากกองทัพของอิรักได้หยุดสงครามต่อสู้ลง. ท่านอะลีจึงเลือกมาลิกอัชตัร หรืออับดุลลอฮ์ บิน อับบาสเพื่อเป็นอนุญาโตตุลาการแทน(เพื่อเจรจาระงับข้อพิพาท) แต่กลุ่มทหารที่หยุดสงครามไม่ยอมรับในการเลือกบุคคลดังกล่าวของท่านอะลี พวกเขาเลยเลือกอะบูมูซา อัชอะรีย์แทน ด้วยเหตุนี้เองอำนาจการจัดตั้งคอลีฟ่ะฮ์โดยอนุญาโตตุลาการตกเป็นของอัมรูอาศและอบูมูซา อัชอะรีย์ และในที่สุดท่านอะลีก็ถูกปลด และตำแหน่งคอลีฟะฮ์ก็ได้ตกอยู่กับมุอาวียะฮ์ 
title: ยุทธการที่ศิฟฟีน

text: ทางด้านครอบครัวซุซุกิ โนะริฟุมิไม่พอใจมุสึโกะที่ไม่มีความสามารถในการซ่อมรถอย่างที่เธอเขียนไว้ในใบสมัครงาน มุสึโกะก็แสดงความไม่พอใจกับขนาดอู่ของเขาที่เล็กกว่าที่เธอหวังไว้ ด้วยเหตุนี้ ทำให้โนะริฟุมิโมโหมาก แต่หลังจากที่โทะโมะเอะและอิปเปให้เขาอ่านใบสมัครงานอีกครั้ง เขาก็พบว่าเธอซ่อมได้เพียงรถจักรยานเท่านั้น ทำให้เขารู้สึกผิดที่ไม่ตรวจสอบให้ดีและขอโทษมุสึโกะ ทางด้านมุสึโกะก็ให้อภัยและขอโทษที่เธอหวังมากเกินไป จากนั้นมา มุสึโกะก็ค่อย ๆ ปรับตัวและใช้ชีวิตเสมือนสมาชิกครอบครัวซุซุกิคนหนึ่ง
title: ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม

text: แฮร์รี เคน
เอเบร์ บาเนกา, นาแซร์ ชาดลี, วิกตอร์ คลอซ็อน, ฟีลีปี โกชิญญู, เกฟิน เดอ เบรยเนอ, อาร์ตอม ดซูย์บา, อะเลคซันดร์ โกโลวิน, อ็องตวน กรีแยซมาน, เอแดน อาซาร์, ลูว์กา แอร๋น็องแดซ, ลิโอเนล เมสซิ, ตอมา เมอนีเย, ฮวน เฟร์นันโด กินเตโร, ฮาเมส โรดริเกซ, การ์โลส ซันเชซ, ยูรี ตีเลอมันส์
อ็องตวน กรีแยซมาน (4 ประตู, 2 แอสซิสต์), แฮร์รี เคน (6 ประตู)
อาลีซง, ตีโบ กูร์ตัว, อูว์โก โยริส, เฟร์นันโด มุสเลรา, รอบิน อูลเซิน
อาลีซง, อูว์โก โยริส, เฟร์นันโด มุสเลรา
แฮร์รี เคน ให้กับอังกฤษ ในนัดที่พบกับ ปานามา, คริสเตียโน โรนัลโด ให้กับโปรตุเกส ในนัดที่พบกับ สเปน
เฟลิเป บาลอย ให้กับปานามา ในนัดที่พบกับ อังกฤษ
กีลียาน อึมบาเป ให้กับฝรั่งเศส ในนัดที่พบกับ เปรู
title: สถิติในฟุตบอลโลก 2018

text: ขบวนการมุญาฮิดีน ( ; ) เป็นขบวนการก่อการร้ายในกัษมีระ มีฐานที่มั่นในประเทศปากีสถาน นิยมความรุนแรง ผู้นำคนปัจจุบันคือ ฟารุก คาชมิรี คาห์ลิล ซึ่งมีความสัมพันธ์กับบิน ลาเดน
title: ขบวนการมุญาฮิดีนกัษมีระ

text: ในขณะที่สงครามเริ่มเปิดฉากขึ้น พวกเลดี้แอช ลอบเข้าไปในป้อมปราการลอยฟ้าบาฮามุทสำเร็จ จากการที่บัลเธียร์ใช้ความขำนาญในการขับชตรอล เรือเหาะดัดแปลงพิเศษของเขา พวกเลดี้แอช เข้าต่อสู้กับเวย์น โซลิดอร์ที่มีทั้งพลังของแมนูแฟกเท็ดเนธิไซต์และพลังของเวแนท โดยทุกคนรวมไปถึงลาร์ซา โซลิดอร์ และแกบรานธ์ที่กลับใจมารับใช้ลอร์ดลาร์ซาด้วยชีวิตเหมือนเดิม แม้ว่าจะถูกเวย์น โซลิดอร์ปลดออกจากตำแหน่ง 
ภายหลังจากเอาชนะเวย์น โซลิดอร์ และกำจัดเวแนทได้แล้ว เลดี้แอชก็หนีออกมาจากบาฮามุท และประกาศว่าสงครามยุติแล้ว โดยมีลาร์ซา โซลิดอร์ยืนยัน เพราะว่าเมื่อเวย์น โซลิดอร์ตาย กองทัพทั้งหมดจะอยู่ภายใต้การควบคุมชองลาร์ซา โซลิดอร์ ลาร์ซาและเลดี้แอช ประกาศอิสรภาพต่อจักรวรรดิอาร์เคเดีย ภายใต้การรับรองของลาร์ซา โซลิดอร์ ทั้ง 2 ฝ่ายจึงหยุดยิง แต่ว่าจากการสู้รบ กลอเซียริงของป้อมปราการลอยฟ้าบาฮามุทถูกทำลาย ทำให้บาฮามุทจะตกลงกลางเมืองหลวง จัดจ์ซาร์กาบาท (Judge Magister Zargabaath) กัปตันของกองเรืออเล็กซานเดอร์ของอาร์เคเดีย ตัดสินใจจะเข้าพุ่งชนบาฮามุท แล้วให้มาร์ควิสออนดอร์ระดมยิงเข้ามาที่อเล็กซานเดอร เพื่อให้แรงระเบิดผลักให้บาฮามุทพ้นจากตัวเมืองราบานัสตา ระหว่างนั้นมีการติดต่อมาจากบัลเธียร์ ที่ยังอยู่ในบาฮามุทกับแฟรน ว่าให้มาร์ควิสออนดอร์ยับยั้งจัดจ์ซากาบาทไว้ เพราะว่าตนกำลังซ่อมกลอเซียริงอยู่ 
หลังจากที่พอทำให้กลอเซียริงทำงานจนลอยออกนอกเขตได้ บาฮามุทก็ไปตกที่นอกตัวเมือง พวกเลดี้แอชหนีออกมาได้ แต่บัลเธียร์กับเฟรนหายสาบสูญ
title: ไฟนอลแฟนตาซี XII

text: แม่ของ มุระซะกิเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็ก ดังนั้นมุระซะกิได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างแตกต่างตรงกันข้ามกับเด็กในยุคนั้น บิดาของเธอ ฟุจิวะระ โนะ ทะเมะโตะกิ (Fujiwara no Tametoki เสียชีวิตราวปี ค.ศ. 1029) เป็นบัณฑิตและข้าราชสำนัก ในกรมราชพิธี หรือ ชิกิบุโช ต่อมาบิดาของเธอ ย้ายไปรับราชการที่หัวเมืองต่างๆเช่น ฮะริมะ (Harima) , เอะชิเซ็ง (Echizen) มุระซะกิ ติดตามบิดาไปที่เอะชิเซ็งด้วยใน ค.ศ. 996 และ เอจิโงะ (Echigo)
title: มุระซะกิ ชิกิบุ

text: พูนาวาล่า(Ismail Kurban Husein Poonawala) ได้บันทึกถึงเหตุการณ์นี้ว่า เป็นที่ชัดเจนแก่บุคคลที่ต้องการทำสนธิสัญญาหาใช่ท่านอะลีไม่ แต่เป็นความต้องการของหทารอิรักที่มีไพร่พลจำนวนมากในกองทัพของท่านอะลีต่างหาก จนกระทั่งอุบายนี้ได้ผลเป็นอย่างดี เพราะทำให้หทารอะลีเกิดเป็นกลุ่มต่างๆ ขึ้นและได้ออกห่างจากท่านอะลีในที่สุด. กลอุบายของสงครามครั้งนี้เป็นที่ชัดแจ้งก่อนแล้วสำหรับท่านอะลี ถึงแม้ว่าทหารบางส่วนที่ศรัทธาต่อท่านอะลีบอกให้ท่านอะลีทำสงครามต่อก็ตาม. อัชอัษ บิน เกซ ผู้นำที่มีความแข็งแกร่งที่สุดแห่งเผ่ากูฟะฮ์ ได้ตอบรับการเชิญชวน(อุบาย)ของมุอาวียะฮ์ บางรายงานบันทึกว่า เขา(อัชอัษ)กล่าวแก่ท่านอะลีว่า “หากท่านไม่ตอบรับการเสนอทำสนธิสัญญา(ของมุอาวียะฮ์)จะไม่มีใครในเผ่าของฉันจะสู้รบเคียงข้างท่านแม้แต่คนเดียว. เมื่อทหารจำนวนมากล้มเลิกการรบ จึงกลายเป็นสาเหตุให้ท่านอะลีต้องยอมหยุดสงคราม และส่วนมากของนักกอรีย์เองก็มีความต้องการที่จะทำสนธิสัญญานั้นด้วย และส่งอัชอัษไปฟังข้อเสนอของมุอาวียะฮ์. ซึ่งมุอาวียะฮ์เสนอให้ทั้งสองฝ่ายเลือกอนุญาโตตุลาการขึ้นมาเพื่อตัดสินข้อพิพาท. แต่บรรดาผู้เคร่งครัดในกองทัพอะลีประมาณ ๔,๐๐๐คนเริ่มที่จะเข้าใจในเพทุบายของมุอาวียะฮ์ที่จะขึ้นดำรงตำแหน่งคอลีฟะฮ์ เลยเรียกร้องให้ท่านอะลีทำสงครามกับมุอาวียะฮ์ต่อไป แต่ทหารที่ไม่ร่วมด้วยนั้นมีเยอะกว่า จึงทำให้ท่านอะลีไม่เห็นด้วยที่จะทำสงครามต่อไป ซึ่งนักประวัติศาสตร์หลายท่านเชื่อว่านี่เป็นยุทธวิธีหนึ่งที่ถูกคำนวณโดยมุอาวียะฮ์เอาไว้แล้ว.
title: ยุทธการที่ศิฟฟีน

text: แหล่งอ้างอิงที่เก่าแก่ที่สุด บันทึกว่า ชื่อของเขาคือ มุศลิฮุดดีน อะบูมุฮัมหมัด อับดุลลอฮ์ บิน มุชัรรัฟ บิน มุศเลี้ยะห์ บิน มุชัรรัฟ ชื่อเล่นของเขาคือ สะอ์ดี , มุศเลี้ยะห์ ที่ตั้งชื่อมาจากปู่ของเขา สะอ์ดีได้รับการศึกษาและการอบรมตั้งแต่เด็กเป็นเด็กที่ใฝ่เรียนรู้เหมือนบิดาของเขา[یادداشت 1] สะอ์ดี อายุสูญเสียบิดาไปตั้งแต่อายุได้ 12 ขวบ และอยู่ภายใต้การเลี้ยงดูของคุณตา มัสอูด บิน มุเลี้ยะห์ อัลฟารซี เขาได้เรียนหลักไวยากรณ์เบื้องต้นและบทกวีตั้งแต่เด็กที่เมืองชีรอซ บ้างกล่าวกันว่าสะอ์ดีเป็นหลานของกุฏบุดดีน ชีรอซี นักวิชาการและนักปรัชญาที่มีชื่อเสีย วัยเด็กและวัยหนุ่มของสะอ์ดีอยู่กับสะอ์ด บิน แซงฆี ในฟอร์ส ซึ่งตรงกับยุคการบุกโจมตีของมองโกล[12] สถานการณ์ที่ไม่สงบสิ้นสุดลงในยุคสุลต่าน มุฮัมหมัด ควอร์ซัมชอฮ์ โดยเฉพาะเมื่อสุต่าน ฆิยาษุดดีน ควอร์ซัมชอฮ์ พี่ชายของ ญะลาลุดดีน ควอร์ซัมชอฮ์ บุกเมืองชีรอซในปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 620 ทำให้สะอ์ดอพยพไปยังเมืองแบกแดด
title: สะอ์ดี

text: หลังจาก มะดาอิน แล้ว ยะฮฺยา ก็มุ่งหน้าสู่ ร็อยย์ (เรย์) และ ซัรคอซ แล้วพำนักอยู่กับยะซีด บินอุมัร อัตตะมีมีย์ เป็นเวลา 6 เดือน หลังจากนั้นจึงออกเดินทางสู่ บะลัค และพำนักอยู่กับ อัลญะรีช บินอับดิรเราะฮฺมาน อัชชัยบานีย์ จนกระทั่งคอลีฟะหฺ ฮิชามเสียชีวิต และ วะลีด บินยะซีด ผู้เป็นหลานขึ้นเป็นคอลีฟะหฺแทนเจ้าเมืองอิรักได้ส่งจดหมายไปยัง นัศรุ บินซัยยาร ซึ่งเป็นเจ้าเมืองคุรอซาน ให้ตามจับ ยะฮฺยา เจ้าเมืองคุรอซานจึงสั่งให้ อะกีล บินมุอักก็อล ที่เป็นผู้ปกครองเมือง บะลัค ให้จับ อัลญะรีช หากไม่นำยะฮฺยา มามอบตัว อัลญะรีช ปฏิเสธจึงถูกจับและถูกโบย 600 ครั้ง แต่ก็ยังใจแข็งสาบานว่า แม้ยะฮฺยาจะอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาเขาก็จะไม่ยอมยกเท้าฉันขึ้นมา ลูกชายของอัลญะรีชชื่อ กุเรช ทนเห็นบิดาถูกทรมานไม่ได้ก็บอกที่ซ่อนให้ อะกีล บินมุอักก็อล จับตัวไปพร้อมๆ กับสหายที่มาจากกูฟะหฺด้วยกันคือ ยะซีด บินอัมริ อิบนุลฟัฎลิ แล้วทั้งสองก็ถูกจับส่งไปให้ นัศรุ บินซัยยาร ฝ่าย นัศรุ บินซัยยาร เมื่อได ้ยะฮฺยา และ ยะศีด ก็ขังไว้ แล้วส่งจดหมายไปให้เจ้าเมืองอิรัก เจ้าเมืองอิรักจึงส่งสาร์นถึง คอลีฟะหฺ อัลวะลีด เพื่อเล่าเรื่องของ ยะฮฺยา แต่ คอลีฟะหฺ อัลวะลีด กลับมีหนังสือสั่งให้ปล่อยตัวยะฮฺยาและสหายไปวันที่ยะฮฺยาถูกปล่อยตัวนั้น ชาวเมืองที่สนับสนุน ยะฮฺยา ต่างก็มาหาช่างตีเหล็กที่ตัดเครื่องพันธนาการออกจากตัวของยะฮฺยา เพื่อขอซื้อโซ่ตรวนเหล่านั้น เมื่อมีการแย่งชิงกัน ราคาของโซ่ตรวน ก็เพิ่มขึ้นถึง 20,000 ดิรฮัม พวกเขาซื้อเหล็กโซ่ตรวนนี้ไปทำหัวแหวน
title: ยะฮฺยา บินเซด

text: ในยุคการเร้นกายระยะสั้น (ฆอยบัตศุฆรอ) (ฮ.ศ. 260-329 ตรงกับ ค.ศ. 874-941) บรรดานักนิติศาสตร์อิสลามและนักเผยแผ่เขียนกันตามข้อมูลที่ได้รับจากตำราเก่าแก่ว่าไม่พบหนังสือประวััติศาสตร์ในยุคนี้ อิบรอฮีม บิน อิสฮาก นะฮาวันดี (เสียชีิวิตปีฮ.ศ. 286 ตรงกับ ค.ศ. 899) อ้างว่าเป็นตัวแทนอิมามท่านที่ 12 และเขียนหนังสือเกี่ยวกับการเร้นกายขึ้นเล่มหนึ่ง อับดุลลอฮ์ บิน ญะอ์ฟัร ฮะมีรี (เสียชีวิตหลังจากฮ.ศ. ที่ 293 ตรงกับ ค.ศ. 905) ซึ่งเป็นสาวกของอิมามท่านที่ 10 และท่านที่ 11 ได้เขียนหนังสือ อัลฆอยบะอ์ วัลฮีเราะฮ์ ขึ้น อิบนุ บาบิวัยฮ์ (บิดาของเชคซอดูก) (เสียชีวิต ฮ.ศ. 329 ตรงกับ ค.ศ. 940) เขียนหนังสือชื่อ อัลอิมามะฮ์ วัตตับศิเราะ์ มินัลฮีเราะฮ์ ส่วนท่านกุลัยนี (เสียชีวิต ฮ.ศ. 329 ตรงกับ ค.ศ. 940) ได้ให้เนื้อหาเรื่องการเร้นกายเป็นเนื้อหาหลักในบทว่าด้วยเรื่องฮุจญัตของอุซูลุลกาฟี
ตั้งแต่ (ฮ.ศ. 329 / ค.ศ. 941) สิ้นสุดยุคบรรดาทูตตัวแทนและเริ่มเข้าสู่ยุคการเร้นกายระยะยาว (ฆอยบัตกุบรอ) ได้มีการเขียนตำราเพื่ออธิบายการเร้นกายและการมีอายุยืนยาวของอิมาขึ้นมากมาย ตามคำกล่าวของ ญาซิม ฮุเซน มีตำราห้าเล่มที่ถูกเขียนขึ้นในยุคนี้ ซึ่งถือเป็นความเชื่อของชีอะฮ์ในยุคต่อมา เล่มแรกคือ อัลฆอยบะฮ์ นุอ์มานี เขียนโดย อะบูอับดิลลา มุฮัมหมัด บิน ญะอ์ฟัร นุอ์มานี (ฮ.ศ. 360) เล่มที่สอง คือ กะมาลุดดีน วะ ตะมามุนเนี้ยะอ์มะฮ์ โดยเชคซอดูก (ฮ.ศ. 306-381 / ค.ศ. 923-991) ซึ่งเรียบเรียงขึ้นตาม อุซูลอัรบะอะมิอะฮ์ เนื่องจากสถานภาพของบิดาของท่าน อาลี บิน บาบิวัยฮ์ ข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่ได้รับมากจากบรรดาตัวแทนของอิมามและการเข้าพบอย่างลับๆ กับอิมามผู้เร้นกายโดยผ่านบรรดาทูตตัวแทนทั้งสี่ท่าน เล่มที่สาม อัลฟุซูลุลอะชะเราะฮ์ ฟิล ฆอยบะฮ์ โดยเชคมุฟีด (ฮ.ศ. 513 /ค.ศ. 1022) และหนังสือ อัลอิรชาด เขียนขึ้นตาาแนวของกุลัยนี และนุอ์มานี โดยใช้การรายงานฮะดีษต่างๆ อีกทั้งอธิบายการมีอายุยืนยาวของอิมามผู้เร้นกายไว้อีกด้วย เล่มที่สี่ มัสอะละตุน ฟิล ฆอยบะฮ์ โดยซัยยิด มุรตะฎอ (ฮ.ศ. 355-436 ค.ศ. 1044-1045) เป็นศิษย์ของเชคมุฟีด และยังมีหนังสือ อัลบุรฮาน อะลาเศี้ยะฮะติ ฏูลิ อุมริลอิมามิซซะมาน โดย มุฮัมหมัด บิน อะลี กะรอจิกี (ฮ.ศ. 449 / ค.ศ. 1057) ซึ่งขาดข้อมูลทางประวัติศาสตร์ เล่มที่ห้า อัลฆอยบะฮ์ โดยเชคฏูซี (ฮ.ศ. 385-460 / ค.ศ. 1067)เขียนขึ้นตามบรรทัดฐานของ อัลอัคบารุลวิกาละติลอัรบะอะฮ์ โดยอะห์มัด บิน นูห์ บัศรี ได้นำเสนอเกี่ยวกับข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่น่าเชื่อถือเกี่ยวกับภารกิจลับของทูตตัวแทนทั้งสี่ท่าน ซึ่งใช้ทั้งแนวฮะดีษและสติปัญญา อิมามท่านที่ 12 คือ มะฮ์ดีกออิมที่ถูกเร้นกาย ส่วนการแอบอ้างอื่นๆ เกี่ยวกับการเร้นกาย เช่น อาลี บิน อะบีฏอลิล , มุฮัมหมัด บิน ฮะนะฟียะฮ์ และมูซากาซิม นั้นไม่เป็นความจริง หนังสือเล่มนี้ถือเป็นตำราอ้างอิงหลักของบรรดานักเขียนรุ่นหลังของชีอะฮ์อิมามียะอ์ โดยเฉพาะ บิฮารุลอันวาร ของมุฮัมหมัด บาเกร มัจลิซี (ฮ.ศ 1037-1110) 
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: ในกลุ่มคนต่างชาติเหล่านี้ หนึ่งในนั้นคืออุซามะฮ์ บิน ลาดิน ผู้ซึ่งเข้าไปฝึกฝนมุญาฮิดีนและส่งมอบอาวุธให้ ในพ.ศ. 2531 บิน ลาดิน แตกออกจากกลุ่ม Maktab al-khidamat เดิม ไปตั้งกลุ่มใหม่ของตนคืออัลกออิดะฮ์ เพื่อต่อต้านโซเวียตและร่วมมือกับกองกำลังมุสลิมทั่วโลก โซเวียตถอนทหารออกหมดเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 แต่ยังคงช่วยเหลือรัฐบาลของโมฮัมหมัด นาญิบุลลอฮ์ต่อไป ความช่วยเหลือจากสหรัฐและซาอุฯ ให้กับมุญาฮิดีนยังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนสหภาพโซเวียตล่มสลาย รัฐบาลของนาญิบุลลอฮ์จึงล้มลงเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2535 อับดุลซาอิด ดอสตุม และอาหมัด ชาห์ มาซูด เข้าครอบครองกรุงคาบูลและจัดตั้งรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน
title: ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน

text: ตามข้อมูลของญาซิม ฮุเซน แหล่งอ้างอิงที่นอกเหนือจากชีอะฮ์จะยึดตามหนังสือ อัลมุสตัรชิด โดย อะบุลกอซิม บัลคี มุอ์ตะซิลี (ประมาณ ฮ.ศ. 301 / ค.ศ. 913) ซึ่งเชื่อว่าฮะซันอัสการี เสียชีวิตไปโดยไม่มีผู้สืบสกุล ดูเหมือนว่าเขาข้อมูลของเขาโดยเฉพาะการแบ่งกลุ่มของชีอะฮ์หลังจากปี ฮ.ศ. 260 นั้นจะได้มาจาก ฮะซัน บิน มูซา นูบัคตี (ประมาณ ฮ.ศ. 300) หนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นบนฐานข้อมูลของ อัลมุฆนี อับดุลญับบาร มุอ์ตะซิลี (ฮ.ศ. 415 / ค.ศ. 1024) และอะบุลฮะซัน อัชอะรี (ฮ.ศ. 324 / ค.ศ. 935 ) และหนังสืออัชอะรี คือหนังสืออ้างอิงหลักของอะฮ์ลิสซุนนะฮ์ เช่น อิบนุฮัซม์ (ฮ.ศ. 456 / ค.ศ. 1037) และชะฮ์ริสตานี (ฮ.ศ. 548 / ค.ศ. 1153) เกี่ยวกับกลุ่มต่างๆ ของชีอะฮ์
title: ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน

text: ปี พ.ศ. 2553 เธอได้เข้าร่วมถ่ายทำมิวสิกวิดิโอของ เอรินะ มาโนะ (真野恵里菜) รุ่นพี่ในค่าย ในเพลง "ฮารุโนะอาราชิ" (春の嵐) และ "โอะเนะไงดาการะ..." (お願いだから...)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 โปรดิวซ์เซอร์ สึงกุ ได้ประกาศโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่9 ของมอร์นิงมุซุเมะ โดยสมาชิก ฮัลโล! โปร เคนชูวเซย์ สามารถเข้าร่วมคัดเลือกโครงการนี้ได้ มิซุกิ ฟุกุมุระจึงได้เข้าร่วมในโครงการนี้ โดยในการคัดเลือกเธอได้ร้องเพลง "มาจิบอมเบอร์!!" (本気ボンバー) ของเบร์รีซ์โคโบ กลุ่มนักร้องหญิงรุ่นพี่ในค่าย ซึ่งเธอไม่ผ่านคัดเลือกในรอบที่สาม ต่อมาสึงกุ (つんく)ได้ประกาศผู้ชนะของโครงการนี้ทั้งสามคน ได้แก่ เอรินะ อิคุตะ (生田衣梨奈) ริโฮะ ซายาชิ (鞘師里保) และคานอน ซูซูกิ (鈴木香音) ในคอนเสิร์ตฤดูหนาวประจำปีของค่าย ในวันที่ 2 มกราคม ซึ่งเธอก็ได้เข้าร่วมในคอนเสิร์ตนี้ หลังจากประกาศผู้ชนะทั้งสาม สึงกุก็ได้ประกาศชื่อของ มิซุกิ ฟุกุมุระ ขึ้นมา แท้จริงแล้วเธอได้ผ่านเข้ารอบเป็นผู้ชนะในโครงการนี้ แต่สึงกุเก็บไว้เป็นความลับเพื่อให้เธอประหลาดใจ ซึ่งทำให้สมาชิกรุ่นที่เก้าของมอร์นิงมุซุเมะมีทั้งหมดสี่คนด้วยกัน ผลงานแรกของเธอในฐานะมอร์นิงมุซุเมะ มีชื่อว่า "เมจิเดสสุกะ สกา!" (まじですかスカ!) ซึ่งเป็นผลงานซิงเกิลที่ 45 ของมอร์นิงมุซุเมะ
title: มิซุกิ ฟุกุมุระ