คำถาม: บริษัทนินเทนโด ก่อตั้งขึ้นเมื่อไหร่?

text: นินเท็นโด (; English: Nintendo) เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) เริ่มแรกทำธุรกิจเกี่ยวกับการ์ดเกมและของเล่น รวมถึงธุรกิจอื่น เช่น โรงแรมและแท็กซี่ ใน พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) นินเท็นโดได้ผันตัวเองมาเป็นบริษัทวิดีโอเกม ซึ่งเป็นบริษัทเกี่ยวกับวิดีโอเกมที่มีอายุยาวนานที่สุดและทรงอิทธิพลที่สุดจนถึงปัจจุบัน
title: นินเท็นโด

text: แม้ว่าเอกซ์บอกซ์จะได้รับการสนับสนุนจากบริษัทภายนอกที่แข็งแกร่งตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง แต่เกมเอกซ์บอกซ์ในช่วงต้นจำนวนมากไม่ได้ใช้ฮาร์ดแวร์ที่มีประสิทธิภาพจนเต็มที่แม้ว่าจะวางจำหน่ายไปเป็นปี โดยเกมเวอร์ชันเอกซ์บอกซ์ของเกมที่ลงให้กับเครื่องเล่นวิดีโอเกมหลายเครื่องนั้นมักจะมาพร้อมกับการเพิ่มคุณสมบัติเล็กน้อยหรือการปรับปรุงด้านกราฟิกเพื่อแยกความแตกต่างจากเครื่องเพลย์สเตช้น 2 และเกมคิวบ์ ซึ่งทำให้จุดขายหลักของเอกซ์บอกซ์ไม่ได้รับการใส่ใจมาก ในช่วงเวลาสั้น ๆ โซนีโต้กลับเอกซ์บอกซ์ด้วยการรักษาเกมที่เป็นที่รอคอยอย่างมากให้เป็นเกมที่ลงเฉพาะเพลย์สเตชัน 2 ในช่วงเวลาหนึ่งอย่างเกมชุด "แกรนด์เธฟต์ออโต" และเกมชุด "เมทัลเกียร์" เช่นเดียวกับนินเทนโดที่รักษาเกมชุด "เรซิเดนต์อีวิล" ให้เป็นเกมเฉพาะเครื่องเกมคิวบ์ โดยบริษัทภายนอกเด่น ๆ ที่สนับสนุนเอกซ์บอกซ์คือเซก้า ซึ่งประกาศว่ามีเกมจำนวน 11 เกมลงเฉพาะบนเอกซ์บอกซ์ในงาน โตเกียวเกมโชว์ เซก้า วางจำหน่ายเกมเฉพาะ "เพนเซอร์ดรากูลออต้า" และ "เจ็ตเซ็ตเรดิโอฟิวเจอร์" ซึ่งได้รับคำชมจากนักวิจารณ์
title: เอกซ์บอกซ์

text: ไอคิว (iQue) เป็นเครื่องเล่นเกมที่ผลิตโดยบริษัทไอคิว (iQue) ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุน (Joint Venture) ระหว่างบริษัทนินเทนโด กับ ดร.เว่ย เยน (Dr. Wei Yen) นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน-จีน โดยในประเทศจีนเรียกเครื่องเล่นเกมชนิดนี้ว่า Shén Yóu Ji (神游机) หรือแปลว่า "เครื่องเล่นพระเจ้าประทาน" อีกทั้ง คำว่า Shén Yóu (神游) ยังมีความหมายอีกความหมายหนึ่งว่า "ประสบการณ์เสมือนจริง" ไอคิว มีรูปลักษณ์ของเครื่องเกมที่มีลักษณะเป็นตัวควบคุมที่ต่อเข้ากับเครื่องรับโทรทัศน์โดยตรง ในกล่องมีอุปกรณ์เสริมสำหรับการเล่นเกมสองคน เครื่องเล่นเกมนี้มีขายเฉพาะที่ประเทศจีนเท่านั้น (จีนแผ่นดินใหญ่)
title: ไอคิว (นินเทนโด)

text: เมื่อยุคของสื่อบันทึกข้อมูลด้วย CD-ROM มาถึง ทางนินเทนโดได้ให้ความสนใจกับสื่อบันทึกชนิดใหม่นี้ จนเมื่อบริษัทคู่แข่งอย่างเซก้า ได้ออกอุปกรณ์เสริมที่ทำให้เครื่องเมกะไดรฟ์เล่นเกมจากCDได้ที่ชื่อ SEGA-CD ขึ้นมา ทางนินเทนโดจึงมีความต้องการพัฒนาอุปกรณ์เสริมสำหรับเล่น CD ของตนขึ้นมาบ้าง ทางนินเทนโดได้ติดต่อกับบริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าชั้นนำอย่างโซนี่และฟิลิปในการร่วมทุนกันพัฒนาอุปกรณ์เสริมดังกล่าว แต่การร่วมทุนพัฒนากับทั้ง 2 บริษัทต่างก็ประสบความล้มเหลวทั้งคู่ นินเทนโดจึงจึงหันไปทุ่มเทความสนใจให้กับการพัฒนาเครื่องเกมรุ่นใหม่ที่ใช้ตลับอย่างเครื่องนินเทนโด 64แทน แต่การเข้าร่วมทุนพัฒนาที่ไม่สำเร็จนี้ได้เป็นจุดกำเนิดเครื่องเกมคอนโซลยุคใหม่ 2 เครื่อง บริษัทโซนี่ได้เอาสิ่งที่เหลือจากการพัฒนาที่ล้มเหลวมาพัฒนาต่อเป็นเครื่องเพลย์สเตชัน ส่วนทางฟิลิปก็ได้พัฒนาเครื่อง CD-I ขึ้นมา
title: ซูเปอร์แฟมิคอม

text: ซะโตะชิ ทะจิริ ( เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักออกแบบวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น รู้จักกันดีที่สุดในฐานะผู้สร้างแฟรนไชส์"โปเกมอน" และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทพัฒนาวิดีโอเกม เกมฟรีก ทะจิริ เป็นผู้ชื่นชอบเกมอาเขต เขาได้เขียนและปรับปรุงแฟนซีนเกี่ยวกับวิดีโอเกมชื่อ เกมฟรีก ร่วมกับ เคน ซุงิโมะริ ก่อนพัฒนาเป็นการก่อตั้งบริษัทในชื่อเดียวกัน ทะจิริกล่าวว่าการเชื่อมต่อเกมบอยสองเครื่องด้วยสายเคเบิลบันดาลใจให้เขาสร้างเกมที่เกิดจากการสะสมแมลง ซึ่งเป็นการสะสมและกิจกรรมที่เป็นเพื่อน ๆ ของเขาในวัยเด็ก เกมใช้เวลา 6 ปีพัฒนาจนเสร็จสมบูรณ์ เกิดเป็นเกม"โปเกมอนภาคเรด"และ"โปเกมอนภาคกรีน" และนำไปสู่แฟรนไชส์ระดับหลายพันล้านที่ช่วยประคับประคองเครื่องเล่นเกมมือถือของบริษัทนินเทนโดไว้ได้ ทะจิริยังคงเป็นผู้บริหารแฟรนไชส์โปเกมอนจนถึงช่วงพัฒนาเกม"โปเกมอนภาครูบี"และ"แซฟไฟร์" หลังจากนั้นเขาเปลี่ยนมาทำหน้าที่ผู้ควบคุมการผลิตอย่างง่ายแทน
title: ซะโตะชิ ทะจิริ

text: เซก้าผลิตเครื่องเกม 16 บิทที่ชื่อ"เมกาไดรฟ์"(ในอเมริกาใช้ชื่อว่า"เจเนซิส")ออกวางจำหน่ายในปี 1988 เครื่องเมกาไดรฟ์นั้นมีประสิทธิภาพสูงกว่าเครื่องแฟมิคอมหลายเท่า เซก้าจึงหวังจะใช้เมกาไดรฟ์ในการตีตลาดวิดีโอเกมที่นินเทนโดครอบครองอยู่ โดยใช้สโลแกนว่า "เจเนซิสทำ ในสิ่งที่นินเทนโดทำไม่ได้"(Genesis does what Nintendon't) ซึ่งต่อมาในปี 1991 เมื่อนินเทนโดนำเครื่องเกมรุ่นใหม่ที่ชื่อ"ซูเปอร์แฟมิคอมออกจำหน่าย จึงเกิดการแข่งขันอย่างดุเดือดระหว่างสองบริษัท จนเรียกขานกันภายหลังว่าเป็นสงครามเกมคอนโซลที่ดุเดือดที่สุด เพื่อแข่งกับเกมชื่อดังของนินเทนโดอย่างมาริโอ เซก้าพัฒนาเกมใหม่ที่มีชื่อว่า"Sonic the Hedgehog" โดยมีจุดมุ่งหมายเอาใจตลาดกลุ่มวัยรุ่นในยุคนั้น ด้วยรูปลักษณ์ที่ดูเท่ห์กว่าและการดำเนินเกมที่เร็วกว่าเกมมาริโอ
ต่อมาเมื่อสื่อบันทึกรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า CD-ROM เริ่มเป็นที่นิยม เซก้าได้พัฒนาอุปกรณ์เสริมที่ชื่อ "เซก้า-CD" ซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมที่ทำให้เครื่องเมกาไดรฟ์สามารถเล่นเกมจากแผ่นCDได้ ต่อมาในปี 1994 เครื่องเกมแบบ 16 บิทเริ่มจะล้าสมัย เซก้าได้พยายามยืดอายุของเครื่องเมกาไดรฟ์โดยออกอุปกรณ์ที่ชื่อ"เซก้า-32X"ออกวางจำหน่าย โดยเซก้า-32Xจะช่วยอัพเกรดให้เครื่องเมกาไดรฟ์มีประสิทธิภาพใกล้เคียงเครื่องเกม32บิท แต่ก็ต้องหลีกทางให้เครื่องเกมรุ่นใหม่อย่างเพลย์สเตชันและแซทเทิร์นในที่สุด
title: เซก้า

text: โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน () (โรมาจิ: "Osu! Tatakae! Ouendan") เป็นเกมดนตรีของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเกมของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ผลิตโดยบริษัทนินเทนโดและiNiS ในประเทศไทยเกมนี้จะถูกเรียกกันในหมู่นักเล่นเกมว่า เกมเชียร์ ซึ่งเกมได้นำประเด็นของคำว่า "โอ๊ทส์" ซึ่งในประเทศญี่ปุ่นเป็นคำตอบรับที่เน้นหนักและใช้การเชียร์ทีมกีฬาต่างๆในประเทศญี่ปุ่น
title: โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน

text: บริษัทนินเทนโดระบุว่าชื่อของเครื่องคือ "วี" ไม่ใช่ "นินเทนโดวี" เครื่องเล่นวี เป็นเครื่องเล่นเกมเครื่องแรก ของนินเทนโดที่ทำตลาด นอกประเทศญี่ปุ่น โดยไม่มีชื่อบริษัท เป็นเครื่องหมายการค้า นินเทนโดสะกด "Wii" ด้วยตัว "i" ตัวเล็กทั้งสองตัว โดยต้องการให้คล้ายกับ คนสองคนยืนอยู่ข้าง ๆ กัน แสดงถึงผู้เล่นที่มารวมกัน และอาจแสดงถึง ที่บังคับของเครื่องได้อีกด้วย 
บริษัทได้ให้เหตุผลหลายอย่าง ในงานประกาศชื่อวี แต่ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดก็คือ: วีฟังดูเหมือนกับ 'we' (พวกเรา) ซึ่งเน้นว่า เป็นเครื่องเล่นเกมสำหรับทุกคน วีเป็นชื่อที่จดจำได้ง่าย สำหรับคนทั่วโลก ไม่ว่าเขาจะพูดภาษาอะไรก็ตาม ไม่มีความสับสน ไม่ต้องมีตัวย่อ แค่วี
title: วี (เครื่องเล่นเกม)

text: จุดเริ่มต้นของตำนานนักเรียนนักเลงนี้ เกิดจากบริษัทเล็กๆแห่งนึงที่ชื่อ เทคนอสเจแปน ซึ่งเกมแรกๆของบริษัทนี้ไม่ค่อยประสบความสำเร็จมากมายนัก แต่ว่าในปี 1986 อันเป็นปีแรกที่มีเกมสไตล์เดินลุยต่อสู้อันโด่งดังถือกำเนิดขึ้นมา นั่นคือเกม Nekketsu Koha Kunio-kun เกมนี้มีเนื้อหาแปลกแหวกแนวไปจากเกมอื่นๆในยุคนั้น เพราะว่าพระเอกของเกมเป็นเด็กนักเรียนม.ปลาย และเป็นเด็กเฮี้ยวที่ชอบยกพวกไปตีกับโรงเรียนอื่น
ตำนานของคุนิโอะนั้นมีมากมายหลายวีรกรรม ด้วยความที่เขาเป็นลูกพี่ใหญ่ของโรงเรียน เวลามีเรื่องเหตุด่วนอันใดขึ้นมาลูกพี่จะต้องออกโรงก่อนเสมอ เช่นเมื่อคู่อริยกพวกมาตี คุนิโอะจะพาลูกน้องออกไปลุยเอง หรือเวลามีกิจกรรมกีฬาที่สถาบันของเขาต้องแข่งขันกับโรงเรียนอื่น เดี๋ยวกัปตันคุนิโอะจะพาลูกทีมไปคว้าเหรียญมาเอง นอกจากนี้แล้วเขายังไปก่อวีรกรรมไว้อีกมากมาย ทั้งการตะลุมบอนกับแก๊งค์เด็กแว๊นซ์ซิ่งมอเตอร์ไซค์, ยกพวกลุยกับยากูซ่า และที่ขาดไม่ได้เลยคือการไปตีกับเด็กโรงเรียนอื่นเคียงข้างกับริคิซึ่งเป็นคู่หูที่ดีที่สุดของคุนิโอะ
ในช่วงระยะเวลานับสิบปีที่คุนิโอะคุงโด่งดังอยู่ในหน้าจอทีวี เขามีภารกิจมากมายหลายเกมซึ่งเล่นกีฬาแทบจะไม่ซ้ำกันเลยก็ว่าได้ ซึ่งการเล่นกีฬาแต่ละครั้งของคุนิโอะก็มีเอกลักษณ์อันโดดเด่นคือการ เล่นนอกกติกา สิ่งสำคัญอีกอย่างของเกมกีฬาสไตล์คุนิโอะคือ ท่าไม้ตาย สันนิษฐานจะได้รับอิทธิพลมาจากการ์ตูนเรื่อง กัปตันซึบาสะ ซึ่งโด่งดังอย่างรุนแรงในช่วงพ.ศ. 2524 - 2531 กับการที่นักเตะตัวหลักจะมีท่าไม้ตายกันอย่างน้อยคนละหนึ่งท่า
สำหรับท่าไม้ตายประจำตัวของคุนิโอะส่วนใหญ่จะมีรูปร่างคล้ายๆกันทุกภาค คืออัดลูกบอลออกมาเป็นเหมือนรูปรักบี ส่วนของเพื่อนๆเขาก็จะแตกต่างกันออกไปหลายแบบ นอกจากการอัดนอกกติกาแล้วก็นับนี่ว่าเป็นจุดเด่นลำดับที่สองของซีรีส์คุนิโอะซึ่งไม่มีเกมไหนเหมือน และจนมาถึงในปี 1996 บริษัท เทคนอสเจแปน ก็ต้องเดินมาถึงทางตันเมื่อเกมในยุคสุดท้ายที่ออกให้กับเครื่อง นีโอ-จีโอ ก็ทำยอดขายตกต่ำไปตามตัวเครื่อง ดังนั้น เทคนอสเจแปน ที่มีสภาพการเงินร่อแร่และมีแต่หนี้เสีย จึงถูกศาลสั่งฟ้องให้ล้มละลายในที่สุด จึงเป็นการสิ้นตำนานของต้นกำเนิดผู้ผลิตเกมซีรีส์อันโด่งดังอย่างคุนิโอะคุง และดับเบิลดราก้อน และถ้าลองนับไปนับมาแล้ว เกมทั้งหมดเท่าที่ เทคนอสเจแปน ทำออกมาส่วนใหญ่จะไม่ค่อยประสบความสำเร็จ ดังนั้นทั้งบริษัทจึงมีเกมชูโรงอยู่แค่สองเกม ผลสุดท้ายจึงไปไม่รอดด้วยประการฉะนี้ แต่ทั้งสองเกมคือคุนิโอะและดับเบิลดราก้อน ถือเป็นเกมระดับตำนานที่กลายเป็นอมตะไปแล้ว หลายปีต่อมา คุนิโอะ ทาคิ อดีตประธานบริษัท เทคนอสเจแปน และมิตซึฮิโร่ โยชิดะ อดีตโปรดิวเซอร์ของเกมซีรีส์คุนิโอะคุง ได้รวบรวมเงินทุนขึ้นมาใหม่และก่อตั้งบริษัทชื่อว่า มิลเลียน ขึ้นมา และก็ลงทุนซื้อลิขสิทธิ์เกมคุนิโอะซึ่งครั้งนึงเคยเป็นของพวกเขาเองแต่ว่าโดนยึดไปจากการล้มละลาย ทั้งคู่ได้ครอบครองเกมคุนิโอะอีกครั้งและจัดการปล่อยออกมาวางตลาดในระบบ เกมบอยแอดวานซ์ ให้แฟนๆรุ่นเก่าหายคิดถึงกัน ส่วนล่าสุดลิขสิทธิ์เกมนี้อยู่ในมือของค่าย Arc System ที่เพิ่งเอาบางภาคมารีเมคใหม่ลง นินเทนโดดีเอส และ นินเทนโด ทรีดีเอส ไปเมื่อเร็วๆนี้เอง รวมทั้งมีภาคใหม่อย่าง Nekketsu Kouha Kunio-Kun SP: Rantou Kyousoukyoku ที่เพิ่งวางตลาดไปเมื่อปี 2013 บนระบบ นินเทนโด ทรีดีเอส โดยยังคงเอกลักษณ์แบบเดิมๆเอาไว้ทุกประการ
ซีรีส์คุนิโอะคุงถือว่าเป็น อดีตอันหอมหวาน ของเด็กๆในยุคที่ยังสะสมสติ๊กเกอร์และของรางวัล การนั่งเล่นในสมัยนั้นต้องมาล้อมวงหน้าจอทีวี นอกจากผู้เล่นแล้วก็ยังมีทั้งกองแช่งและกองเชียร์ สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันเล่นในหมู่เพื่อนๆหรือในครอบครัวอย่างสนุกสนาน
ทันที แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเป็นเด็กเกเรอย่างเดียว คุนิโอะยังเป็นถึงกัปตันทีมดอดจ์บอลของโรงเรียน รวมทั้งกีฬาชนิดอื่นๆเขาเหมาเล่นเป็นหมดทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นฟุตบอล, บาสเก็ตบอล, เบสบอล, ฮอกกี้น้ำแข็งไอซ์เสก็ต ฯลฯ และแน่นอนว่าทุกครั้งที่เขาแข่งกีฬาจะต้องมีการใช้ความรุนแรงกันบ้างเล็กน้อย คุนิโอะเป็นเด็กนักเรียนปีสาม เขาเกิดวันที่ 27 พฤศจิกายน ทำไมต้องเป็นวันที่ 27 พ.ย. ก็เพราะว่ามันเป็นวันเดียวกับวันเกิดของ บรู๊ซ ลี ปรมาจารย์หนังกังฟูผู้ล่วงลับนั่นเอง มีกรุ๊ปเลือด AB ส่วนนามสกุลนั้นไม่เคยได้รับการเปิดเผย ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัวมักจะใส่ชุดนักเรียนสีขาวอันเป็นเครื่องแบบของโรงเรียน
title: คุนิโอะ-คุง

text: เซก้านำเครื่องเกมรุ่นใหม่ที่ใช้CD-ROMที่ชื่อ"แซทเทิร์น"ออกวางจำหน่ายในปี 1994 โดยแข่งขันกับคู่แข่งอย่างเครื่องเพลย์สเตชันของโซนี่และนินเทนโด 64ของนินเทนโด แต่เครื่องแซทเทิร์นกลับขายไม่ค่อยดีนักในตลาดฝั่งตะวันตก เครื่องแซทเทิร์นจึงถูกเซก้าทอดทิ้งในเวลาไม่นาน แต่ในญี่ปุ่น เครื่องแซทเทิร์นประสบความสำเร็จพอสมควร จึงมีเกมที่ออกวางขายเฉพาะในญี่ปุ่นออกให้กับเครื่องแซทเทิร์นจำนวนมากมาย
ปี 1997 เซก้าได้ควบรวมกิจการกับบันได (บริษัทญี่ปุ่น)ชั่วคราว แต่ไม่นานหลังจากนั้นก็แยกตัวออกมา เนื่องจาก"วัฒนธรรมในการทำงานแตกต่างกัน"
title: เซก้า

text: เครื่องซูเปอร์นินเทนโดออกแบบโดยนาย มาซายูกิ อุเอมูระ ผู้ซึ่งเป็นผู้พัฒนาเครื่องแฟมิคอม และเครื่องซูเปอร์นินเทนโดได้ออกวางจำหน่ายในญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในปีค.ศ. 1990 ในราคา 25,000 เยน ซึ่งการวางขายก็ได้ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว สามารถขายได้ถึง 300,000 เครื่องภายในไม่กี่ชั่วโมงแรก สร้างกระแสในประเทศญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก เครื่องซูเปอร์แฟมิคอมขายดีมากจนถึงกับไปดึงดูดความสนใจของพวกยากูซ่า ทำให้ทางนินเทนโดถึงกับต้องตัดสินใจเลื่อนย้ายสินค้าในตอนกลางคืนเพื่อป้องกันการปล้นชิงเลยทีเดียว ความสำเร็จอย่างล้นหลามนี้ ทำให้นินเทนโดยังคงรักษาตำแหน่งผู้นำในวงการอุตสาหกรรมวิดีโอเกมเอาไว้ได้ เครื่องซูเปอร์นินเทนโดออกวางขายในอเมริกาในปี 1991 โดยทางนินเทนโดได้ออกแบบรูปร่างของเครื่องใหม่ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ซูเปอร์ นินเทนโด เอนเตอร์เทนเม้นท์ ซิสเทม (SNES)ซึ่งก็ประสบความสำเร็จอย่างสูงเช่นกัน
title: ซูเปอร์แฟมิคอม

text: ในปี 1986 ตลาดวิดีโอเกมในอเมริกาได้เริ่มฟื้นตัวขึ้น เซก้าจึงฉวยจังหวะนี้ก่อตั้งบริษัท "เซก้า ออฟ อเมริกา" ขึ้นมา และได้ผลิตเครื่องเกมคอนโซลเครื่องแรกของเซก้าที่ชื่อ"มาสเตอร์ซิสเต็ม"ขึ้นมาแข่งกับแฟมิคอมของบริษัทนินเทนโด ถึงแม้เซก้าจะแพ้ให้กับนินเทนโดในการขายมาสเตอร์ซิสเต็มในอเมริกาเหนือ แต่เซก้าสามารถครอบครองตลาดยุโรปและบราซิลได้สำเร็จ
title: เซก้า

text: ในช่วงท้ายของยุคเครื่องเกมซูเปอร์แฟมิคอม (SFC, ทางฝั่งตะวันตกเรียก SNES) บริษัทนินเทนโดมีความสนใจในตัวสื่อบันทึกรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า CD-ROM ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทโซนี่และฟิลิป ทางนินเทนโดจึงติดต่อกับทางโซนี่ ในข้อเสนอร่วมกันผลิตอุปกรณ์เสริมแบบใหม่ให้กับเครื่องSFC โดยอุปกรณ์เสริมที่ว่าจะทำให้เครื่องเกมSFCสามารถเล่นเกมจากแผ่น CD-ROM ได้ โดยใช้ชื่อว่า SNES-CD นอกจากนั้นแล้ว ทางโซนี่ยังสนใจที่จะผลิตเครื่องเกมชนิดใหม่ ที่สามารถเล่นเกมจากทั้งตลับของ SFC และจากแผ่น CD-ROM ทั้งสองบริษัทจึงตกลงเซ็นสัญญาร่วมกัน
title: เพลย์สเตชัน

text: เดิมที มิยาโมโตะเคยตั้งชื่อมาริโอว่า "มิสเตอร์วิดีโอ" (Mr.Video) และถูกนำมาใช้ในทุกวิดีโอที่มิยาโมโตะพัฒนา[5] จากเรื่องเล่าที่แพร่กระจายไปอย่างกว้างขวาง ในระหว่างการจำหน่ายเกมดองกีคองให้ลูกค้าในอเมริกาเหนือ เจ้าของพื้นที่คลังเก็บสินค้าของนินเทนโดที่ชื่อ มาริโอ ซีเกล ได้เรียกค่าเช่ากับมิโนรุ อาราคาวะ ผู้ซึ่งเป็นประธานบริษัทในเวลาต่อมา หลังจากการโต้เถียงที่ในที่สุดพนักงานของนินเทนโดก็รับปากซีเกลว่าจะจ่ายค่าเช่าให้ พวกเขาจึงเลือกที่จะตั้งชื่อตัวละครนี้ว่า มาริโอ ตามชื่อของเขา[6][7]
title: มาริโอ (ตัวละคร)

text: โปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกม เป็นเกมสะสมการ์ด มีจุดมุ่งหมายคล้ายคลึงกับการต่อสู้ของโปเกมอนในวิดีโอเกม ผู้เล่นใช้การ์ดโปเกมอนที่มีค่าความแข็งแกร่งและค่าความอ่อนแอบนการ์ดแต่ละใบ เพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้โดยการ "น็อคเอาต์" การ์ดโปเกมอนของเขา[31] การ์ดเกมนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในอเมริกาเหนือโดยบริษัท วิซาร์ดออฟเดอะโคสต์ (English: Wizards of the Coast) ในปี ค.ศ. 1999[32] อย่างไรก็ตาม เมื่อโปเกมอนรูบี้แอนด์แซฟไฟร์วางจำหน่ายออกมา บริษัทโปเกมอนได้เรียกคืนการ์ดเกมจากวิซาร์ดออฟเดอะโคสต์ และเริ่มต้นตีพิมพ์จำหน่ายเอง[32] การขยายกิจการของบริษัทในเวลาต่อมาคือการเปิดตัว โปเกมอนอีเทรดดิงการ์ดเกม ซึ่งเป็นการ์ดที่สามารถใช้งานร่วมกับเครื่องนินเทนโด อีรีดเดอร์ ต่อมานินเทนโดหยุดการผลิตของการ์ดเหล่านี้และต่อการปล่อย EX ไฟร์เร้ดและลีฟกรีนแทน นินเทนโดวางจำหน่ายเทรดดิงการ์เกมเวอร์ชันเกมบอยคัลเลอร์ในญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1998 และวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาและยุโรปในปี ค.ศ. 2000 ด้วย โปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกมนี้ยังประกอบด้วยการ์ดเวอร์ชันดิจิทัลจากการ์ดชุดดั้งเดิม และการ์ดเสริม 2 ชนิด (Jungle และ Fossil) รวมถึงการ์ดมากมายที่ผลิตขึ้นเฉพาะสำหรับเกม เกมภาคต่อเฉพาะเวอร์ชันญี่ปุ่นได้วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2001[33]
title: โปเกมอน

text: บริษัท อินเตอร์ลิงก์ อิเล็กทรอนิกส์ () ยื่นฟ้องร้องเรื่องลิขสิทธิ์ต่อนินเทนโด โดยชี้ไปที่การทำงานของ วีรีโมต โดยกล่าวว่าทำให้บริษัท สูญเสียค่าลิขสิทธิ์ ลดยอดขาย และขาดกำไร เนื่องจากการละเมิดลิขสิทธิ์ ของนินเทนโด 
ห้างหุ้นส่วน อนาสเคป (Anascape Ltd) บริษัทในเท็กซัส ก็ยื่นฟ้องร้องต่อนินเทนโด เรื่องละเมิดลิขสิทธิ์ 
บริษัท กรีนเวลลิ่ง (Green Welling LLP) ฟ้องร้องต่อนินเทนโด เรื่องสายรัดข้อมือที่ขาดง่าย บริษัทในเท็กซัสชื่อ โลนสตาร์ อินเวนชัน (Lonestar Inventions) ก็ฟ้องร้องนินเทนโด โดยกล่าวว่าบริษัท ลอกเลียนแบบลิขสิทธิ์ของบริษัท ในการออกแบบตัวเก็บประจุ และใช้ในเครื่องเล่นวี 
title: วี (เครื่องเล่นเกม)

text: เกมคิวบ์เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมเครื่องแรกของบริษัท นินเทนโด ที่ใช้แผ่น Optical Disk เป็นที่เก็บข้อมูลหลัก ซึ่งแผ่นมีความคล้ายคลึงกับ มินิดีวีดี หรือ ดีวีดีขนาดเล็ก และเพราะมีขนาดเล็กจึงไม่สามารถรองรับการใช้งานเล่น ดีวีดี หรือ ซีดีเพลงได้ นินเทนโดได้นำเสนอความหลากหลายในการเชื่อมต่ออุปกรณ์ต่างๆสำหรับเกมคิวบ์ เช่น รองรับการเล่นเกมออนไลน์ ผ่านอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงหรือโมเด็มอะแดปเตอร์ และสามารถเชื่อมต่อกับเกมบอยแอ็ดวานซ์ ให้ผู้เล่นสามารถเข้าถึงคุณลักษณะในเกมได้โดยใช้เกมบอยเป็นทั้งหน้าจอที่สองและตัวควบคุม 
title: เกมคิวบ์

text: เรสซิเดนต์อีวิล () หรือไบโอฮาซาร์ด ในประเทศญี่ปุ่น เป็นวิดีโอเกมของบริษัท แคปคอมในประเทศญี่ปุ่นโดยปรับปรุงจากเรซิเดนต์อีวิลในปี 1996โดยเนื่อหาปรับใหม๋ยกตัวอยางคัสชีนโหมโรงจากใช้นักแลดงจริงเป็นคอมพิวเตอร์ทั่งหมดและมีการเพิ่มเติมระบบและอาวุธแบบใหม่ มอนสเตอร์ตัวใหม่(เช่น ลิซ่า เทรเวอร์ , ซอมบี้ คริมสันเฮด)ย้ายตำแหน่งไอเท่ม ปืน หรือการพบเจอมอนสเตอร์บางตัว ปรับปรุงกราฟิกใหม่ แต่โดยรวมใกล้เคียงเกมภาคเดิม แต่พอร์ดลงเครื่องนินเทนโด เกมคิวบ์เท่านั้น และพอเครื่องนินเทนโด DSออกมา ก็เอาเกม เรซิเดนต์อีวิล มาลงเครื่องนินเทนโด DSและใช้ชื่อว่า เรซิเดนต์อีวิล:Deadly Silence ซึ่งการเล่นก็เหมือนของเพลย์สเตชัน แต่เพิ่มการใช้ปากกา และรูปแบบการต่อสู้แบบบุคคลที่หนึ่งเข้ามา
โดยเกมนี่ได้ปรับปรุงจากเรซิเดนต์อีวิลในปี 1996แต่เนื่อหายังเหมือนเดิมจากฉบับดั่งเดิม
title: เรซิเดนต์อีวิล (วิดีโอเกม ค.ศ. 2002)

text: นินเทนโด เกมคิวบ์ () เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมรุ่นที่สี่ของบริษัทนินเทนโด จัดเป็น เครื่องเล่นวิดีโอเกมยุคที่หก ออกวางจำหน่ายครั้งแรกวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2001 (ประเทศญี่ปุ่น) 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 (ทวีปอเมริกาเหนือ) ,3 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (สหภาพยุโรป) และ17 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 (ออสเตรเลีย) ถัดจาก นินเทนโด 64 และเป็นคู่แข่งของ เพลย์สเตชัน 2, เอกซ์บอกซ์ และ ดรีมแคสต์
title: เกมคิวบ์

text: ยูจิ นากะ เคยกล่าวไว้ว่าเคยขอให้นินเทนโดนำโซนิคเข้าไปในเกม ซูเปอร์สแมชบราเธอร์เมเล แต่ไม่สำเร็จเพราะจะเวลาไม่ทันสำหรับวางตลาด แต่ล่าสุดมีการยืนยันจากงานแถงการณ์ของบริษัทนินเทนโดว่า โซนิคจะปรากฏตัวมาเป็นตัวละครเลือกเล่นได้ตัวหนึ่งในเกมซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์บนวีและสามารถเปลี่ยนร่างเป็นซูเปอร์โซนิคได้และนับเป็นตัวละครตัวที่สองจากค่ายอื่นที่มาร่วมในเกมนี้ (ซึ่งคนแรกคือโซลิด สเนค จากเกม เมทัลเกียร์)
title: โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (ตัวละคร)

text: ในช่วงที่เกมอาร์เคดชื่อเรดาร์สโคปได้รับความนิยมในญี่ปุ่น ทางนินเทนโดอเมริกาได้มีการสั่งเข้ามาเป็นจำนวนมาก แต่เมื่อเครื่องเกมได้ส่งไปถึงสหรัฐอเมริกานั้นความนิยมของเกมได้ลดลงจนทำให้เครื่องเกมเหลือค้างโกดังเป็นจำนวนมาก ทางนินเทนโดอเมริกาได้ขอให้ทางนินเทนโดญี่ปุ่นส่งนักออกแบบหาเกมใหม่มาแทนที่เกมเดิมภายในเครื่องด่วน ทางนินเทนโดญี่ปุ่นจึงได้ส่งมิยาโมโตะในขณะนั้นที่ไม่มีหน้าที่ความรับผิดชอบเกมใด มิยาโมโตะได้ออกแบบเกมดองกี้คองซึ่งเป็นเกมแรกของเขา รวมถึงได้แต่งเพลงในเกมเองจากคีย์บอร์ด ภายหลังจากเกมได้ออกแบบมาแล้วนั้น ทางโปรแกรมเมอร์ได้จัดการให้เครื่องเล่นเรดาร์สโคปมาใช้เกมดองกี้คองแทนที่ ซึ่งเกิดการประสบความสำเร็จเกินคาด ทำให้นินเทนโดอเมริกา ที่เป็นบริษัทเปิดใหม่ในขณะนั้น กลายมาเป็นส่วนหนึ่งในตลาดเกม นอกจากนี้ยังส่งผลต่อไปถึงตัวละครสองในสามนั้นได้รับความนิยม ได้แก่ ดองกีคอง และ มิสเตอร์วีดีโอ (ซึ่งตอนหลังกลายมาเป็นมาริโอ) มาริโอได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของนินเทนโดในปัจจุบัน โดยมีเกมที่ออกมาหลายเกมที่ใช้ตัวละครนี้เป็นหลัก และดองกีคองเองก็ได้มีเกมออกมาหลายเกมเช่นเดียวกัน
title: ชิเงรุ มิยาโมโตะ

text: นินเทนโดเผชิญกับการตัดสินใจที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในการจดลิขสิทธิ์ระบบเกมคอนโซลให้กับพานาโซนิค ส่งผลให้เกิดการเจรจาระหว่างบริษัทมัตซึชิตะ (ผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า พานาโซนิค) และนินเทนโด เมื่อนินเทนโดเซ้นสัญญาให้มัตซึชิตะดำเนินการผลิตเครื่องอ่านแผ่นดิสก์ให้กับเครื่องเกมคิวบ์แล้วนั้น ทำให้มัตซึชิตะสามารถผลิตระบบเล่นดีวีดีที่สามารถเล่นเกมคิวบ์ได้ในเครื่องเดียวกัน
title: พานาโซนิค Q

text: ข้อขัดแย้งนี้มีขึ้นในปี 2544 เมื่อ Shouzou Kaga หนึ่งในผู้พัฒนาหลักของเกม ได้ออกจากนินเทนโด ไปตั้งบริษัทของตนเองที่ชื่อ Tirnanog หนึ่งในเกมแรกๆของบริษัทคือ "" ที่ลงในเครื่องเพลย์สเตชัน เกมนี้มีระบบที่คล้ายคลึงกับเกมในชุดของไฟร์เอมเบลมอย่างมาก ในแง่ของภาพ และระบบการเล่น ในช่วงแรกนั้นชื่อของเกมก็คล้ายคลึงกับเกมไฟร์เอมเบลม โดยใช้ชื่อในการพัฒนาว่า Emblem Saga นินเทนโดยื่นฟ้องบริษัท Tirnanog และ บริษัท Enterbrain ผู้จัดจำหน่าย ในข้อหาละเมิดลิขสิทธ์ของนินเทนโด เป็นเงินทั้งสิ้น 2ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่นินเทนโดแพ้คดี หลังจากนั้น "Tirnanog" ได้พัฒนาเกมภาคต่อออกมาในชื่อ "Tear Ring Saga: Berwick Saga"
title: ไฟร์เอมเบลม

text: นินเทนโดได้ทำการโปรโมทเกม "ลิงส์อเวกเคนนิง" ที่อเมริกาเหนือ โดยจัดงานที่มีชื่อว่า เซลด้า วิสเทิล ทัวร์ และในช่วงสามวันสุดท้ายจะมีการให้ผู้เล่นเล่นเกมแข่งกับเวลา ซึ่งไม่ได้มีเพียงแค่โชว์เกมอย่างเดียว ยังมีการแสดงเครื่องเกมบอยที่ปรับปรุงให้เล่นได้นานขึ้นและพกพาสะดวก ซึ่งทำให้มีคนเข้าถึงเกมเซลด้ามากยิ่งขึ้น โดยที่บริษัทแมกกาซีน "นินเทนโด เพาเวอร์" ได้จัดจำหน่ายบทสรุปในเดือนกรกฎาคม 1993
title: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ลิงส์อะเวกเคนนิง

text: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ออคารินาออฟไทม์ (; ) เป็นเกมแนวผจญภัยลำดับที่ 5 จากเกมชุดเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา สร้างขึ้นโดยบริษัทนินเทนโด (Nintendo) ในรูปแบบของ นินเทนโด 64 (Nintendo 64) เผยแพร่ในญี่ปุ่นในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 อเมริกาในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 และยุโรปในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2541 เกมนี้มียอดขายทั่วโลกกว่า 7.6 ล้านตลับ เนื้อหาในเกมก็เหมือนกับภาคก่อน ๆ คือ ลิงก์จะต้องช่วยเหลืออาณาจักรไฮรัลให้รอดพ้นจากจอมมารกานอนดอร์ฟ
title: เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ออคารินาออฟไทม์

text: แม้ว่านินเทนโดจะได้อธิบายถึงที่มาของชื่อไปแล้ว นักพัฒนาเกมบางคน และนักข่าวก็ยังกล่าวถึง การเปลี่ยนชื่อในแง่ลบ พวกเขาชอบชื่อ
"รีโวลูชัน" มากกว่าชื่อ "วี" และกลัวว่า ชื่อวีจะแสดงถึง ความไม่เอาจริงเอาจัง ของเครื่องเล่นเกม สำนักข่าว บีบีซี รายงานหลังจาก วันประกาศชื่อเครื่องว่า มีการล้อเลียนชื่อปรากฏอยู่ ทั่วอินเทอร์เน็ต ประธานบริษัทนินเทนโดในอเมริกา ยอมรับถึงผลตอบสนอง ในช่วงแรก ทั้งยังอธิบายการเปลี่ยนแปลงอีกว่า:
title: วี (เครื่องเล่นเกม)

text: โครงการผลิตเครื่อง SNES-CD ได้มีการประกาศต่อสาธารณชนครั้งแรกในงานแสดงสิค้าอิเล็กทรอนิกส์ Consumer Electronics Show (CES) ปี 1991 แต่เหตุการณ์พลิกผัน เมื่อประธานบริษัทนินเทนโดในขณะนั้นเกิดไม่พอใจในเนื้อหาของข้อตกลงในสัญญาฉบับเก่าที่ทำกับโซนี่ เนื่องจากเห็นว่าทางโซนี่จะได้สิทธิในเกมทุกเกมที่ผลิตออกมาในรูปแบบ CD-ROM ทางนินเทนโดจึงได้ยกเลิกข้อตกลงการพัฒนาร่วมกับโซนี่ทั้งหมดกลางงาน CES และได้เปลี่ยนไปเซ็นสัญญากับทางฟิลิปแทน
title: เพลย์สเตชัน

text: ในปี 2543 สตาร์คราฟต์ 64 ออกสำหรับนินเทนโด 64 ซึ่งพัฒนาโดยบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์และบริษัทแมสมีเดียร่วมกัน และจัดจำหน่ายโดยนินเทนโด เกมมีทุกภารกิจจากทั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[34207,34222,2,2]}'>สตาร์คราฟต์ และภาคเสริม บรูดวอร์ เช่นเดียวกับภารกิจเฉพาะที่เพิ่มมาบ้าง เช่น แผนที่สอนเล่น (tutorial) สองแผนที่และภารกิจลับใหม่ เรซะเร็กชัน 4 (Resurrection IV)[54] เรซะเร็กชัน 4 มีฉากท้องเรื่องหลังบทสรุปของบรูดวอร์ และติตดามจิม เรย์เนอร์กำลังมุ่งหน้าไปภารกิจกู้ตัวละครบรูดวอร์ อะเล็กเซย์ ซตูคอฟ (Alexei Stukov) พลเรือจัตวาจากโลกที่ถูกเซิร์กจับไป ภารกิจบรูดวอร์ต้องใช้เอกซ์แพนชันแพก (Expansion Pak) นินเทนโด 64 ในการเล่น[55] นอกจากนี้ สตาร์คราฟต์ 64 ยังมีภาวะร่วมมือแบ่งจอภาพ ทำให้ผู้เล่นสองคนควบคุมกำลังหนึ่งในเกมได้[56] ซึ่งต้องการเอกซ์แพนชันแพกเช่นกัน สตาร์คราฟต์ 64 ไม่เป็นที่นิยมเท่ารุ่นพีซี และขาดสมรรถภาพออนไลน์และคำพูดในคำสั่งละเอียดภารกิจ ยิ่งไปกว่านั้น ยังย่นคัตซีนด้วย[54] บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์เคยพิจารณาพอร์ตเพลย์สเตชันของเกม แต่ตัดสินใจว่าเกมควรออกบนนินเทนโด 64 แทน[57]
title: สตาร์คราฟต์

text: แฟมิคอม (Famicom) () หรือ เครื่องเกมนินเทนโด (Nintendo Entertainment System: NES) เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกม 8 บิต ผลิตโดยบริษัทนินเทนโด ชื่อของแฟมิคอมมาจากคำเต็มว่า แฟมิลี่คอมพิวเตอร์ (Family Computer) () คนไทยมักเรียกเครื่องเล่นเกมชนิดนี้ว่า "เครื่องแฟมิลี่"
title: แฟมิคอม

text: เจเนอเรชันที่ห้าของโปเกมอนเริ่มในวันที่ 18 กันยายนด้วยการออกจำหน่ายเกม โปเกมอน แบล็คและไวท์ ในญี่ปุ่นสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส[11] เดิมบริษัทโปเกมอนได้ประกาศเกมนี้ออกเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2010 ว่ายังไม่แน่นอนว่าจะออกจำหน่ายในปีนั้น[12][13] ก่อนจะประกาศในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ว่าเกมจะออกจำหน่ายวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2010[14] เวอร์ชันนี้ฉากถูกตั้งอยู่ที่ภูมิภาคอิชชูหรือยูโนวา และใช้ความสามารถในการเรนเดอร์ 3 มิติของเครื่องนินเทนโด ดีเอสให้มีขอบเขตเหนือกว่าภาคแพลตินัม ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์ อย่างที่เห็นในฉากตัวผู้เล่นเดินผ่านมหานคร Castelia City มีโปเกมอนตัวใหม่ทั้งหมด 156 ชนิดแนะนำในเจเนอเรชันนี้ (เริ่มที่วิคทินี่ และสิ้นสุดที่เกโนเซคท์)[15] รวมถึงกลไลเกมใหม่ เช่น ซีเกียร์ ซึ่งเป็นคุณสมบัติการเชื่อมต่อแบบไร้สาย[16] และความสามารถในการอัปโหลดข้อมูลเกี่ยวกับเกมลงอินเทอร์เน็ตและคอมพิวเตอร์ของผู้เล่น[17] โปเกมอน แบล็ค</i>และ<i data-parsoid='{"dsr":[15328,15336,2,2]}'>ไวท์</i>ออกจำหน่ายในยุโรปวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2011 ในอเมริกาเหนือวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2011 และออสเตรเลียในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2011 ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2012 นินเทนโดออกจำหน่าย โปเกมอน แบล็คทูและไวท์ทูในญี่ปุ่นสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส และในอเมริกาเหนือและยุโรปเมื่อต้นเดือนตุลาคม
title: โปเกมอน

text: นะสึเมะได้เริ่มพัฒนาเวอร์ชันเกมบอยของ"ชาโดว์ออฟเดอะนินจา" ถัดจากการเปิดตัวในระบบฟามิคอม อย่างไรก็ตาม สิทธิการประกาศเกมก็ได้หยิบยกขึ้นมาจากบริษัทเทคโม และชื่อเกมได้รับการปรับปรุงภายหลังเป็น"นินจาริวเคนเดน" ซึ่งเป็นภาคแยกโดยใช้ชื่อว่า"นินจาริวเคนเดนGBมาเทนโรเคสเซน" นอกจากนี้ยังได้มีการพัฒนาโดยแผนกนาโกยาของนะสึเมะ
title: ชาโดว์ออฟเดอะนินจา