คำถาม: เมืองหลวงของอินโดนีเซียคือเมืองอะไร?

text: จาการ์ตา (Indonesian: Jakarta) เป็นเมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บนเกาะชวาฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากร 8.3 ล้านคน (พ.ศ. 2543) ในอดีตมีชื่อว่า บาตาฟียา หรือ ปัตตาเวีย (Batavia) คนไทยในอดีตเรียก กะหลาป๋า
title: จาการ์ตา

text: กีฬาซีเกมส์ 2011 (พ.ศ. 2554) เป็นการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 26 จัดขึ้นในเมืองปาเลมบัง และกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย นับเป็นซีเกมส์ที่จัดในประเทศนี้เป็นครั้งที่ 4 ถัดจากซีเกมส์ครั้งที่ 10 (1979), ครั้งที่ 15 (1987) และ ครั้งที่ 19 (1997) และเป็นครั้งที่ 3 ที่เมืองเจ้าภาพหลักไม่ได้เป็นเมืองหลวงของประเทศ
title: ซีเกมส์ 2011

text: ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทหารญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองเมืองพร้อมกับส่วนที่เหลือของเกาะชวา ในปี 1942 เมื่อสิ้นสุดสงคราม อินโดนีเซียได้ประกาศอิสรภาพในปี 1945 เซอมารังจึงกลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชวากลาง
title: เซอมารัง

text: ประเทศอินโดนีเซียมีเกาะหลัก 5 เกาะคือ นิวกินี, ชวา, กาลีมันตัน, ซูลาเวซี และสุมาตรา เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะสุมาตรา ส่วนเกาะชวาเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาเกาะหลักทั้ง 5 เกาะ แต่ประมาณร้อยละ 60 ของประชากรกว่า 200 ล้านคนอาศัยอยู่บนเกาะนี้และเป็นที่ตั้งกรุงจาการ์ตาซึ่งเป็นเมืองหลวง หมู่เกาะเหล่านี้อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก ชายฝั่งของประเทศอินโดนีเซียยาวประมาณ 2,600 กิโลเมตร และมีพรมแดนติดกับประเทศมาเลเซีย ปาปัวนิวกีนี และติมอร์-เลสเต
title: ประเทศอินโดนีเซีย

text: เจงล็อต () เป็นเครื่องรางตามความเชื่อในเรื่องไสยศาสตร์ของอินโดนีเซีย คล้ายกับกุมารทองของไทย เจงล็อต มีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่มีรูปร่างที่เล็กมาก และผอมแห้ง แต่มีเขี้ยวที่ยาวแหลม และเล็บมือที่ยาวแหลม มีผมยาว กล่าวกันว่าเจงล็อตมีที่มาจากเกาะชวา และได้แพร่กระจายไปทั่วอินโดนีเซียตามเมืองใหญ่ ๆ เช่น สุราบายา, บาหลี หรือทางตะวันออกของเกาะชวา หรือเมืองหลวงของประเทศ คือ จาการ์ตา ผู้ที่ครอบครองอาจได้ความร่ำรวย หรือกระทำการล้างแค้นต่อศัตรู หรือแม้แต่ทำเสน่ห์ใส่เพศตรงข้ามได้ แต่ผู้ที่ครอบครองเจงล็อตต้องเลี้ยงมันด้วยเลือด ทั้งเลือดของมนุษย์ หรือเลือดสัตว์
title: เจงล็อต

text: จังหวัดซูลาเวซีเหนือ (, ) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรบนเกาะซูลาเวซี บนคาบสมุทรมีนาฮาซา ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฟิลิปปินส์และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศมาเลเซีย โดยอยู่ติดกับประเทศฟิลิปปินส์ทางทิศเหนือ ติดกับทะเลโมลุกกะทางทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดโก-รนตาโลทางทิศตะวันตก และติดกับอ่าวโตมีนีทางทิศใต้ เมืองหลวงของจังหวัดคือเมืองมานาโด โดยจังหวัดมีประชากร 4,135,526 คน จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 และจากข้อมูลประชากรอย่างเป็นทางการล่าสุดในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 4,353,540 คน เมืองมานาโดยังเป็นประตูหลักและศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัด เมืองสำคัญอื่น ๆ เช่น โตโมฮนและบีตุง จังหวัดมีภูเขา 41 ลูกที่มีความสูงตั้งแต่ ,112–1,995 เมตร (3,648–6,545 ฟุต) ทางด้านธรณีวิทยาภูมิภาคนี้ยังเป็นภูเขาไฟใหม่โดยส่วนใหญ่ มีการระเบิดหลายครั้งและเป็นภูเขาไฟทรงกรวยที่ยังครุกรุ่นอยู่ ที่พบได้ตอนกลางของมีนาฮาซา โบลาอังมงกนโดว์ และหมู่เกาะซังกีเฮอ
title: จังหวัดซูลาเวซีเหนือ

text: ปาลังการายา () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกาลีมันตันกลาง ประเทศอินโดนีเซีย ยังเป็นที่รู้จักจากการเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ตอนกลางของเกาะบอร์เนียวที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาฮายันกับแม่น้ำซาบาเงา สนามบินที่ใกล้ที่สุดของเมืองคือ สนามจีลิก รีวุต
title: ปาลังการายา

text: นอกจากนั้นยังมี “โครงการทางหลวงเอเชีย” ที่เป็นความร่วมมือของภูมิภาค เพื่อที่จะพัฒนาการเชื่อมโยง เมืองหลวง เมืองอุตสาหกรรม ท่าเรือ สถานที่ท่องเที่ยว และแหล่งการค้าสำคัญด้วยกัน ประเทศที่เกี่ยวข้องได้แก่ กัมพูชา ไทย เนปาล บังกลาเทศ ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย เวียดนาม ศรีลังกา ลาว อัฟกานิสถาน อินเดีย อินโดนีเซีย และอิหร่าน ความร่วมมือเกิดจาก คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจสำหรับเอเชีย และตะวันออกไกล (ECAFE ปัจจุบันคือ คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมสำหรับเอเชียและแปซิฟิก ESCAP) ในปี 2502 ต่อมาจีน พม่าและมองโกเลียได้ร่วมโครงการในปี 2531-2533 ทางหลวงเอเชียที่ผ่านประเทศไทยสายประธานที่เกี่ยวกับภาคเหนือมี 3 สายนั่นคือ
title: จังหวัดลำปาง

text: เขตพิเศษยกยาการ์ตา (; ; ) เป็นเขตพิเศษมีสถานะเท่าจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย ทางตอนใต้ของเกาะชวา อยู่ติดกับมหาสมุทรอินเดียทางทิศใต้ และมีพื้นที่ติดกับจังหวัดชวากลาง ปกครองโดยรัฐสุลต่านยกยาการ์ตา เขตพิเศษนี้เป็นดินแดนเดียวที่ได้การยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นราชาธิปไตยจากรัฐบาลอินโดนีเซีย มีเมืองหลวงคือ ยกยาการ์ตา ที่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ
title: เขตพิเศษยกยาการ์ตา

text: โอเอกูซี (; ) เป็นดินแดนของประเทศติมอร์-เลสเต (ติมอร์ตะวันออก) ที่ไม่มีพื้นที่ติดกับดินแดนส่วนอื่นของประเทศ มีขนาด 815 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ตามแนวชายฝั่งในซีกตะวันตกของเกาะติมอร์ มีพรมแดนติมอร์ตะวันตกของประเทศอินโดนีเซีย ล้อมรอบไว้ มีเฉพาะทางเหนือที่ติดกับทะเลซาวู เมืองหลวงของเทศบาลนี้คือ ปันเต มากัสซาร์ (Pante Macassar) หรืองเมืองโอเอกูซี ซึ่งในสมัยที่เป็นอาณานิคมของโปรตุเกส เรียก "Vila Taveiro"
title: เทศบาลโอเอกูซี

text: จังหวัดมาลูกูเหนือ (, ) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ส่วนเหนือของหมู่เกาะโมลุกกะ เมืองหลวงของจังหวัดคือเมืองโซฟีฟีบนเกาะฮัลมาเฮรา และเป็นศูนย์กลางประชากรที่ใหญ่ที่สุดของเกาะเตอร์นาเต หมู่เกาะโมลุกกะเดิมทีเป็นจังหวัด อย่างไรก็ดีในปี ค.ศ. 1999 ได้แยกออกมาเป็น 2 จังหวัด โดยจังหวัดมาลูกูเหนือได้แยกออกมาจากจังหวัดมาลูกู
title: จังหวัดมาลูกูเหนือ

text: เกาะบินตัน (; ) เป็นเกาะในหมู่เกาะเรียว ประเทศอินโดนีเซีย เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหมู่เกาะเรียว เป็นที่ตั้งของเมืองตันจุงปีนัง เมืองหลวงของจังหวัด ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะ และถือเป็นชุมชนใหญ่ของเกาะ
title: เกาะบินตัน

text: ยกยาการ์ตา (; ) เป็นเมืองหลักของเขตพิเศษยกยาการ์ตา เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ที่นี่ถือว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมชวาโบราณทั้งในด้านดนตรี นาฏศิลป์ และงานฝีมือ ยกยาการ์ตาเคยเป็นเมืองหลวงในช่วงที่อินโดนีเซียเรียกร้องเอกราชจากดัชต์ในปีช่วง ค.ศ.1945 - 1949 
title: ยกยาการ์ตา

text: บันดาอาเจะฮ์ () เป็นเมืองหลวงและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดอาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางปลายทิศตะวันตกเฉียงเหนือบนเกาะสุมาตรา บริเวณปากแม่น้ำอาเจะฮ์ มีขนาดพื้นที่ 64 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2000 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 219,070 คน
title: บันดาอาเจะฮ์

text: การสนับสนุนของเมืองยกยาการ์ตามีความสำคัญในการรวมชาติ ในระหว่างสงครามเรียกร้องเอกราชอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1945-1949 เมืองยกยาการ์ตาได้รับการตั้งให้เป็นเมืองหลวงในระหว่างปี 1945 ถึง 1948 ก่อนจะย้ายเมืองหลวงไปที่จาการ์ตา 
ลักษณะภูมิอากาศของยกยาการ์ตาเป็นแบบมรสุมเขตร้อน โดยช่วงฤดูฝนจะเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนมิถุนายน ช่วงฤดูแล้วจะเริ่มตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน
title: ยกยาการ์ตา

text: จังหวัดกาลีมันตันใต้ () เป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในกาลีมันตัน ดินแดนของประเทศอินโดนีเซียบนเกาะบอร์เนียว เมืองหลวงของจังหวัดคือ บันจาร์มาซิน ประชากรของจังหวัดกาลีมันตันใต้มีมากกว่า 3.625 ล้านคน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 และข้อมูลทางการล่าสุดในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 3,913,908 คน
title: จังหวัดกาลีมันตันใต้

text: จังหวัดโก-รนตาโล (, โก-รนตาโล: "Hulontalo") เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนเกาะซูลาเวซีบนคาบสมุทรมีนาฮาซา แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดซูลาเวซีเหนือจนตั้งเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2000 มีเมืองโก-รนตาโล (มักเรียก ฮูลนตาโล) เป็นเมืองหลวงของจังหวัด เมืองมีชื่อเล่นที่เป็นที่รู้จักว่าเป็น "ชานบ้านแห่งเมดีนา" (Porch of Medina) จังหวัดมีพื้นที่ 12,435 ตร.กม. (4,801 ตร.ไมล์) มีประชากร 1,133,237 คน (ข้อมูลปี 2016) มีความหนาแน่นประชากร 88 คน/ตร.กม.
title: จังหวัดโก-รนตาโล

text: ประเทศอินโดนีเซียได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาเอเชียนเกมส์อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2557 ในการประชุมสามัญแห่งสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย สมัยที่ 33 ณ เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ กรุงจาการ์ตาเคยเป็นเจ้าภาพมา 1 ครั้ง คือ กีฬาเอเชียนเกมส์ 1962 (พ.ศ. 2505) ซึ่งครั้งนี้กรุงจาการ์ตาเป็นเมืองที่ 3 ที่ได้จัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์มากกว่า 1 ครั้ง และเมืองปาเล็มบังเป็นเมืองที่อยู่นอกเขตเมืองหลวงเมืองที่ 5 ที่ได้จัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ รวมถึงกรุงจาการ์ตาก็ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาเอเชียนพาราเกมส์ 2018 สำหรับนักกีฬาคนพิการเช่นกัน
title: เอเชียนเกมส์ 2018

text: ซิงกาวัง (Singkawang) เป็นเมืองในจังหวัดกาลีมันตันตะวันตก ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลวงของจังหวัด เมืองปนตีอานัก ทางทิศเหนือราว 145 กม. ชื่อของเมืองมาจากภาษาจีนแคะ ที่หมายถึง เมืองในหุบเขาใกล้ทะเลและปากแม่น้ำ
title: ซิงกาวัง

text: ปัจจุบันประเทศอินโดนีเซียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 31 จังหวัด ([provinsi]error: {{lang}}: text has italic markup (help)), 2 เขตปกครองพิเศษ* ([daerah istimewa]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) และ 1 เขตนครหลวงพิเศษ** ([daerah khusus ibukota]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) โดยมีเมืองหลวงหรือเมืองหลักของแต่ละจังหวัด ได้แก่
title: ประเทศอินโดนีเซีย

text: เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 การลงคะแนนสำหรับเอเชียนเกมส์ 1962 จัดขึ้นที่กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ก่อนการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1958 โดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียลงคะแนนให้ 22-20 เพราะชื่นชอบเมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซียมากกว่าเมืองการาจี
title: เอเชียนเกมส์ 1962

text: จังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ (, ย่อว่า: "Sultra", ) เป็นจังหวัดหนึ่งบนเกาะซูลาเวซี ที่มีรูปร่างเป็นคาบสมุทรทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ ในประเทศอินโดนีเซีย ยังประกอบด้วยเกาะนอกชายฝั่งอย่าง บูตน, มูนา, กาบาเอนา และ วาโวนีอี รวมถึงเกาะเล็ก ๆ อีกหลายเกาะ จังหวัดมีเมืองหลวงของเมืองเกินดารี ตั้งอยู่ชายฝั่งทิศตะวันออกของคาบสมุทร
title: จังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้

text: หมวดหมู่:เมืองในประเทศอินโดนีเซีย หมวดหมู่:เมืองหลวง หมวดหมู่:จาการ์ตา
title: จาการ์ตา

text: เกินดารี () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศอินโดนีเซีย เป็นเมืองท่าทางทะเล มีประชากร 314,812 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของซูลาเวซี มีสินค้าออกได้แก่ เครื่องหวาย น้ำมันชักเงา และเครื่องประดับทองคำและเงิน ในสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1942 และใช้เป็นที่มั่นทางทหาร
title: เกินดารี

text: เซอมารัง (, ) เป็นเมืองบนชายฝั่งทางเหนือของเกาะชวา, ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชวากลาง มีพื้นที่ประมาณ 305.17 กม. และมีจำนวนประชากรประมาณ 1.5 ล้านคน เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 9 ของอินโดนีเซีย เมืองเซอมารังตั้งอยู่ที่พิกัด 6 ° 58 'ต 110 ° 25'อ เป็นเมืองท่าที่มีความสำคัญของเนเธอร์แลนด์ในยุคอาณานิคมและยังคงเป็นศูนย์กลางของภูมิภาค มีประชากรชาวชวาหนาแน่น
title: เซอมารัง

text: จังหวัดชวาตะวันออก (, ย่อว่า Jatim, ) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชวา ยังรวมถึงเกาะมาดูราที่เชื่อมกับเกาะชวาโดยสะพานที่ยาวที่สุดในอินโดนีเซียที่ชื่อสะพานซูรามาดู และรวมถึงหมู่เกาะกาเงอันและหมู่เกาะมาซาเล็มบูที่ตั้งอยู่ทางตะวันออและเหนือ ตามลำดับ เมืองหลวงของจังหวัดคือ ซูราบายา เมืองใหญ่อันดับ 2 ของอินโดนีเซียและเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญ บาญูวางีเป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดชวาตะวันออก และใหญ่ที่สุดของเกาะชวา
title: จังหวัดชวาตะวันออก

text: ปนตียานัก () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกาลีมันตันตะวันตก อินโดนีเซีย เป็นเมืองอุตสาหกรรมขนาดกลาง ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ที่ปากลำน้ำสายเล็ก ๆ ทางเหนือของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำกาปูอัส เมืองปนตียานักมีพื้นที่ 107.82 กม² เมืองนี้ตั้งอยู่ในแหล่งปลูกมะพร้าว พริกไทย ข้าวเจ้า ยาสูบและอ้อย ส่งยาง น้ำตาล และน้ำมันปาล์มเป็นสินค้าออก
title: ปนตียานัก

text: อินโดเนซียารายา (, แปลว่า อินโดนีเซียอันยิ่งใหญ่) เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ประพันธ์โดยวาเก รูดอล์ฟ ซูปรัตมัน ซึ่งได้นำเสนอครั้งแรกในงานสันนิบาตยุวชนแห่งชาติครั้งที่ 2 ที่เมืองปัตตาเวีย (ปัจจุบันคือจาการ์ตา เมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซีย) เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2471 (ค.ศ. 1928) เพื่อใช้เป็นเพลงประจำพรรคชาตินิยมอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นขบวนการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ ต่อมาเมื่ออินโดนีเซียประกาศเอกราชในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) เพลงนี้จึงได้รับเลือกให้ใช้เป็นเพลงชาติอินโดนีเซียสืบมาจนถึงทุกวันนี้
title: อินโดเนซียารายา

text: พ.ศ. 2515 มีการตั้งสภาปฏิวัติขบวนการปาปัวอิสระภายใต้การนำของ Moses Werror ขบวนการนี้ได้มีการกล่าวอ้างถึงความเป็นเอกราชของปาปัวในระดับนานาชาติ พ.ศ. 2517 ขบวนการปาปัวเสรีโจมตีชยาปุระ เมืองหลวงของจังหวัดและเป็นเมืองที่ชนส่วนใหญ่ไม่ใช่ชาวเมลานีเซีย การโจมตีนี้ถูกตอบโต้จากทางกองทัพอินโดนีเซียอย่างรุนแรง ทำให้มีผู้ลี้ภัยชาวปาปัวจำนวนมากหนีเข้าไปในปาปัวนิวกินี
title: ขบวนการปาปัวเสรี

text: จุดเริ่มต้นของอะบูซัยยาฟอยู่ที่เมืองอีซาเบลา ทางเหนือของเกาะบาซีลัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดบาซีลัน อะบูซัยยาฟเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งในบรรดาขบวนการแบ่งแยกดินแดนในมินดาเนา สมาชิกอะบูซัยยาฟบางส่วนเคยเรียนหรือทำงานในซาอุดีอาระเบีย และเคยเข้าร่วมกับมูจาฮิดีนในการต่อต้านการรุกรานอัฟกานิสถานของโซเวียต อะบูซัยยาฟมีความร่วมมือกลับกลุ่มญะมาอะห์ อิสลามียะห์ในอินโดนีเซีย และได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มอัลกออิดะฮ์
title: อะบูซัยยาฟ