คำถาม: ใครเป็นผู้ก่อตั้ง เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์?

text: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์เริ่มสร้างเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 616 ณ ที่ตั้งปัจจุบันที่เดิมเรียกว่าธอร์น อาย (เกาะธอร์น) ซึ่งเป็นเกาะกลางแม่น้ำ ตามตำนานกล่าวว่าคนหาปลาในแม่น้ำเทมส์ชื่ออัลดริชเห็นนักบุญซีโมนเปโตรมาปรากฏตัวใกล้กับที่ตั้งแอบบีย์ในปัจจุบัน ซึ่งอาจจะเป็นเหตุผลของการที่แอบบีย์ได้รับปลาซาลมอนจากคนหาปลาในแม่น้ำเทมส์ต่อมา แต่ตามหลักฐานที่น่าเชื่อถือกว่ากล่าวว่าในคริสต์ทศวรรษ 960 หรือต้นคริสต์ทศวรรษ 970 นักบุญดันสตันร่วมกับพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบได้ก่อตั้งอารามคณะเบเนดิกตินขึ้นที่นี่ ต่อมาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขีก็สร้างแอบบีย์ให้เป็นโบสถ์หินระหว่างปี ค.ศ. 1045 ถึงปี ค.ศ. 1050 เพื่อให้เป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังของพระองค์ แอบบีย์ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1065[1] เพียงอาทิตย์เดียวก่อนที่จะเสด็จสวรรคตและใช้เป็นที่ฝังพระศพของพระองค์เอง ในปี ค.ศ. 1245 พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ก็ทรงสร้างแอบบีใหม่แทนแอบบีย์เดิมและทรงเลือกให้เป็นที่บรรจุพระศพของพระองค์เอง
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: ภาพของแอบบีเดิมที่ในลักษณะที่เป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ก็เหลืออยู่เพียงภาพที่ปรากฏอยู่ข้างๆ พระราชวังเวสต์มินสเตอร์บนผ้าปักบายู ทางแอบบีย์มีรายได้เพิ่มขึ้นจนขยายตัวจากนักพรตราวสิบกว่ารูปขึ้นไปเป็นราวแปดสิบรูป[2]
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: ประชาชนกว่า 2,000 คน ได้ร่วมพระราชพิธีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ และมีประชาชนชาวอังกฤษรับชมการถ่ายทอดสดพิธีนี้ทางโทรทัศน์มากถึง 32.78 ล้านคน กลายเป็นการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักรที่มีผู้ชมมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีผู้คนทั่วโลกอีกราว 2.5 พันล้านคนได้เฝ้าชมพิธีพระศพของไดอานา และได้เป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญที่มีผู้ชมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ 
title: พระราชพิธีพระศพของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์

text: สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1ผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกได้พระราชทานแอบบีเวสต์มินสเตอร์คืนให้กับนักพรตเบเนดิกติน แต่ก็มาถูกยึดคืนโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในปี ค.ศ. 1559 ยี่สิบปีต่อมาในปี ค.ศ. 1579 พระองค์ก็พระราชทานฐานะแอบบีให้เป็น “พระอารามหลวง” ซึ่งหมายถึงการเป็นโบสถ์ที่ขึ้นตรงต่อองค์รัฏฐาธิปัตย์แทนที่จะขึ้นอยู่กับมุขนายกเขตมิสซัง และพระราชทานชื่อใหม่ว่า “คริสตจักรเซนต์ปีเตอร์” (Collegiate Church of St Peter) ซึ่งเท่ากับเป็นการสิ้นสุดจากการเป็นแอบบีหรืออารามมาเป็นโบสถ์ที่ปกครองโดยดีน (dean) อธิการองค์สุดท้ายของแอบบีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นดีนองค์แรก
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: นอกจากยุบอาสนวิหารเดิมแล้วพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่ 6 แห่งจากอารามเดิม แต่ละแห่งปกครองโดยแคนันประจำมุขมณฑล (secular canon) ทั้ง 6 แห่งมี เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ เท่านั้นที่มิได้รักษาฐานะอาสนวิหารเอาไว้
title: อาสนวิหาร

text: ในปี ค.ศ. 1535 จากการสำรวจทรัพย์สินและรายได้ของโบสถ์ในอังกฤษก่อนการยุบอารามทางการพบว่ารายได้ประจำปีของแอบบีเวสต์มินสเตอร์เป็นจำนวนประมาณ £2400-2800 ซี่งเป็นจำนวนที่มากเป็นที่สองรองจากแอบบีกลาสตันบรี (Glastonbury Abbey) หลังจากนั้นพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ก็ทรงยึดการปกครองจากนักพรตมาทรงปกครองด้วยพระองค์เองในปี ค.ศ. 1539 และทรงยกฐานะแอบบีขึ้นเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1540 และพระราชทานพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) ก่อตั้งให้แอบบีเวสต์มินสเตอร์เป็นมุขมณฑลอิสระ--มุขมณฑลเวสต์มินสเตอร์ การก่อตั้งแอบบีเวสต์มินสเตอร์ให้เป็นอาสนวิหารทำให้แอบบีรอดจากการถูกทำลายอย่างยับเยินเช่นแอบบีอื่นๆ เกือบทุกแอบบีในราชอาณาจักรอังกฤษในยุคเดียวกัน แต่เวสต์มินสเตอร์ก็เป็นอาสนวิหารอยู่ได้เพียงสิบปีจนถึงปี ค.ศ. 1550 วลี “โขมยจากปีเตอร์ไปจ่ายให้พอล” (robbing Peter to pay Paul) อาจจะมีรากมาจากยุคนี้คือเมื่อรายได้ที่ควรจะเป็นของแอบบีเวสต์มินสเตอร์ (ซึ่งเป็นแอบบีที่อุทิศให้แก่นักบุญปีเตอร์) ถูกโอนไปให้กับคลังของมหาวิหารเซนต์พอล
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: หลังการดองศพ ที่ในคริสตศตวรรษที่ 13 มีการนำเอาอวัยวะภายในออกมา อวัยวะภายในของพระราชินีเอเลนอร์ถูกฝังในมหาวิหารลินคอล์นและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้จำลองสุสานเวสต์มินสเตอร์มาไว้ที่นี่ หัวใจของพระราชินีเอเลนอร์ถูกนำไปที่ลอนดอนพร้อมกับร่างของพระองค์และถูกฝังที่ศาสนสำนักแบล็คไฟรยาร์ส พิธีศพของพระราชินีเอเลนอร์ถูกจัดขึ้นในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1290
title: เอเลเนอร์แห่งคาสตีล

text: ในคริสต์ทศวรรษ 1170 สถาปัตยกรรมกอทิกเริ่มเข้ามาในอังกฤษจากฝรั่งเศสโดยเริ่มที่แคนเตอร์บรีและเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ และเป็นสถาปัตยกรรมที่เป็นที่นิยมกันในอังกฤษต่อมาอีก 400 ปีบางครั้งก็จะมีการวิวัฒนาการที่คล้ายคลึงกับลักษณะของยุโรปภาคพื้นทวีป แต่โดยทั่วไปแล้วจะเป็นลักษณะที่แตกหน่อออกไป ตามความแตกต่างของท้องถิ่นของสิ่งก่อสร้างและที่มา
title: สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ

text: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ (English: Westminster Abbey) เดิมเป็นแอบบีย์ แต่ปัจจุบันเป็นโบสถ์ในนิกายแองกลิคันที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ในนครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกเป็นส่วนใหญ่นอกจากหอคอยที่เป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก เป็นสถานที่ประกอบพิธีราชาภิเษกและที่ฝังพระบรมศพพระมหากษัตริย์อังกฤษและพระศพพระบรมวงศานุวงศ์ ระหว่างปี ค.ศ. 1546 ถึง 1556 แอบบีย์ได้รับเลื่อนฐานะขึ้นเป็นอาสนวิหาร ต่อมาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แอบบีย์นี้ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระอารามหลวง (Royal Peculiar)
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: 9 เมษายน ซึ่งเป็นวันพิธีพระบรมศพ พสกนิกรมากกว่าหนึ่งล้านคนอยู่เต็มลานนอกเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์และยาวตลอด 23 ไมล์จากใจกลางกรุงลอนดอนจนถึงที่พำนักสุดท้ายของพระองค์เคียงข้างพระราชสวามีและพระราชธิดาองค์เล็กในโบสถ์เซ็นต์จอร์จ ที่ปราสาทวินด์เซอร์ และจากความต้องการของพระองค์ หลังจากพิธีพระบรมศพให้นำพวงหรีดที่ได้วางอยู่บนโลงพระศพไปวางไว้บนหลุมฝังศพของทหารนิรนามในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ซึ่งสะท้อนให้รำลึกถึงวันอภิเษกสมรสของพระองค์
title: สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี

text: หลังมาทิลดาสิ้นพระชนม์ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1118 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ทรงถูกฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ การสิ้นพระชนม์ของพระโอรส วิลเลียม อาเดลิน ในหายนะสุดเศร้าของเรือขาว (พฤศจิกายน ค.ศ. 1120) และเฮนรีล้มเหลวในการผลิตพระโอรสในสมรสจากการแต่งงานครั้งที่สองที่นำไปสู่วิกฤตการสืบราชบัลลังก์ดิ อานาร์คี (ภาวะอนาธิปไตย)
title: มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์

text: ในเดือนมิถุนายนของปี ค.ศ. 1394 แอนน์ป่วยเป็นกาฬโรคขณะอยู่ที่พระราชวังชีนกับพระสวามี ทรงสิ้นพระชนม์สามวันต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1394 ด้วยพระชนมายุ 28 พรรษา พระเจ้าริชาร์ดโศกเศร้าอย่างยิ่งกับการสิ้นพระชนม์ของแอนน์จนสั่งให้ทำลายพระราชวังชีน เป็นเวลาเกือบ 20 ปีที่มันมีสภาพเป็นซากปรักหักพังจนกระทั่งพระเจ้าเฮนรีที่ 5 เริ่มโครงการสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1414 พระเจ้าริชาร์ดจัดพิธีศพให้แอนน์อย่างยิ่งใหญ่งดงาม มีการจุดเทียนและคบเพลิงที่ทำจากไขที่นำเข้าพิเศษมาจากฟลานเดอร์ส์ตลอดทางจากพระราชวังชีนถึงเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ผู้ร่วมพิธีทุกคนสวมเสื้อผ้าดำล้วนและผ้าคลุมศีรษะสีดำ พระเจ้าริชาร์ดโกรธเมื่อริชาร์ด ฟิตซ์อลัน เอิร์ลที่ 11 แห่งอารันเดลมาถึงพิธีศพช้า กษัตริย์ฟาดหน้าเอิร์ลด้วยคทา และริชาร์ดได้สร้างหลุมฝังศพให้พระมเหสีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
title: แอนน์แห่งโบฮีเมีย

text: ในพระราชพิธีเสกสมรส เจ้าชายวิลเลียมและแคเธอริน ได้ประกอบพิธีทางศาสนาคริสต์นิกายแองกลิคัน ณ เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ โดยมีดีนแห่งเวสต์มินสเตอร์เป็นผู้ดำเนินพิธี ส่วนอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี (ผู้นำของคริสตจักรแห่งอังกฤษ) เป็นผู้โปรดศีลสมรส และบิชอปแห่งลอนดอนผู้สนิทกับเจ้าชายชาลส์พระบิดาของเจ้าชายวิลเลียมเป็นผู้เทศน์ เสร็จพิธีแล้วเสด็จเพื่อเสวยพระกระยาหารกลางวัน ณ พระราชวังบักกิงแฮม
title: พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียมกับแคเธอริน มิดเดิลตัน

text: แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ด้านหลังที่ภายในเป็นชาเปลพระแม่มารี ทิวทัศน์กลางคืน ค้ำยันด้านนอก ทางเดินกลาง เพดานโค้งแบบกอธิค ฉากกางเขน พรมทอแขวนผนัง ภายในชาเปลพระแม่มารี พระบรมศพของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ทรงสร้างแอบบีเวสต์มินสเตอร์ใหม่เพื่อเป็นเกียรติแก่นักบุญสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ วัตถุมงคลของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่เดิมอยู่ภายในสักการสถานในแอบบีแต่ในปัจจุบันย้ายไปอยู่ภายใต้ที่เก็บศพภายใต้พื้นโมเสกคอสมาติหน้าแท่นบูชาเอก ส่วนพระบรมศพของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 เองก็ถูกบรรจุไว้ในที่บรรจุอันงดงามไม่ไกลนัก เช่นเดียวกับพระมหากษัตริย์ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท และพระญาติพระวงศ์อีกหลายพระองค์ หลังจากการบรรจุพระบรมศพของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แล้วการบรรจุศพภายในแอบบีก็กลายเป็นประเพณีของการบรรจุพระบรมศพของพระมหากษัตริย์และพระราชินีเกือบทุกพระองค์ต่อมา ยกเว้นบางพระองค์เช่นพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ที่ได้รับการบรรจุที่ชาเปลเซนต์จอร์จที่พระราชวังวินด์เซอร์เช่นเดียวกับพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์หลังจากรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 2
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: พระเจ้าเฮนรีที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1207 ที่ปราสาทวินเชสเตอร์ แฮมเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ หรือจอห์น แลกแลนด์ และอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม อภิเษกสมรสกับพระนางเอลินอร์แห่งพรอว็องส์ และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1216 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน อังกฤษ พระบรมศพอยู่ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ 
title: พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ

text: พระราชพิธีเริ่มต้นขึ้นในช่วงบ่ายตามเวลาในประเทศไทยของวันที่ 29 เมษายน นำโดยขบวนรถพระที่นั่งของ เจ้าชายวิลเลียม และเจ้าชายแฮร์รี พระอนุชา วิ่งเข้าสู่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ โดยมีประชาชนต้อนรับเสด็จฯ รอบแอบบีย์ ซึ่งเจ้าชายวิลเลียมทรงฉลองพระองค์เครื่องแบบทหารของหน่วยไอริชการ์ดซึ่งเป็นชุดสีแดงสด ขณะที่เจ้าชายแฮร์รีที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวทรงฉลองพระองค์เครื่องแบบทหารของเหล่าทหารม้า และเจ้าชายชาร์ลส์ ทรงฉลองพระองค์เครื่องแบบทหารเรือ หลังจากนั้นเจ้าชายชาลส์ พร้อมด้วยคามิลลา ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ เสด็จพระราชดำเนินถึงยังเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ตามด้วยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ที่เสด็จมาพร้อมกับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามี โดยทรงฉลองพระองค์และพระมาลาสีเหลือง
title: พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียมกับแคเธอริน มิดเดิลตัน

text: จนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 แอบบีเวสต์มินสเตอร์ก็เป็นสถานศึกษาลำดับที่สามของอังกฤษรองจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเป็นสถานที่ที่หนึ่งในสามตอนแรกของคัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์ (King James Bible) ของพันธสัญญาเดิมและครึ่งหลังของพันธสัญญาใหม่ได้รับการแปล ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 แอบบีก็เป็นที่รวบรวมคัมภีร์ไบเบิลภาษาอังกฤษฉบับใหม่ (New English Bible) แอบบี เวสต์มินสเตอร์ได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อยระหว่างการทิ้งระเบิดในลอนดอนเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: คริสต์ศาสนาเข้าสู่เกาะบริเตนครั้งแรกโดยชาวโรมัน ปัจจุบัน สหราชอาณาจักรยังคงมีสถานะเป็นประเทศคริสต์อย่างเป็นทางการ พระประมุขจะต้องเป็นผู้นับถือคริสต์ศาสนา และสถาปนาโดยอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ร้อยละ 72 ของประชากรในสหราชอาณาจักรประกาศตัวเป็นคริสต์ศาสนิกชน[227] แต่ละชาติในสหราชอาณาจักรมีขนบธรรมเนียมทางศาสนาของตนเอง
title: สหราชอาณาจักร

text: พระบรมศพหรือพระศพของพระมหากษัตริย์หรือพระราชวงศ์จะบรรจุไว้ภายในชาเปลต่างๆ ภายในแอบบี ส่วนศพของนักบวชและผู้อื่นที่เกี่ยวข้องกับแอบบีเวสต์มินสเตอร์ก็จะบรรจุภายในระเบียงฉันนบถและบริเวณอื่นๆ ในแอบบี เช่นกวีคนสำคัญของอังกฤษเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ผู้เคยพำนักอยู่ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์และเป็นข้าราชสำนักขณะที่มีชีวิตอยู่ กวีคนอื่นๆ ก็ถูกบรรจุไว้ในบริเวณเดียวกันที่เรียกกันว่า “มุมกวี” ที่ได้แก่; วิลเลียม เบลค, โรเบิร์ต เบิร์นส และวิลเลียม เชกสเปียร์เป็นต้น ต่อมาการบรรจุศพกันในแอบบีกลายมาเป็นสิ่งที่เชิดหน้าชูตา จึงทำให้เผยแพร่ไปยังการบรรจุศพบุคคลสำคัญๆ จากอาชีพต่างๆ เช่นนักการเมือง, นักวิทยาศาสตร์ หรือนักการทหารเป็นต้น
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: เฮนรีเริ่มป่วยหนักขึ้นและอ่อนแอลงในช่วงปีท้ายๆ พระโอรสและทายาทของพระองค์ เอ็ดเวิร์ด กลายเป็นผู้ดูแลของอังกฤษและเริ่มมีบทบาทอำนาจมากขึ้นในการบริการปกครอง มรดกที่สำคัญที่สุดของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 คือเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในปี ค.ศ. 1042 เอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพเริ่มสร้างแอบบีย์ของนักบุญปีเตอร์ขึ้นมาใหม่เพื่อสร้างที่ฝังพระศพหลวงให้ตนเอง เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ยุคแรก การก่อสร้างโบสถ์ในยุคที่สองและเป็นโบสถ์ปัจจุบันเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1245 โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ที่เลือกให้เป็นที่ฝังพระศพของตนเอง ในปี ค.ศ. 1269 เฮนรีกำกับดูแลพิธีการใหญ่เพื่อฝังเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพใหม่ในแท่นบูชาใหม่ที่วิจิตรงดงาม ทรงให้ความช่วยเหลือเป็นการส่วนตัวในการแบกพระศพไปสถานที่พักผ่อนแห่งใหม่
title: พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ

text: ตอนที่ทั้งคู่แต่งงานกัน เฮนรีพระชนมายุราว 37 ส่วนโจนราว 35 แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน โจนเข้ากันได้ดีกับพระโอรสธิดาเลี้ยงโดยเฉพาะเฮนรีแห่งมอนเมาธ์ เจ้าชายแห่งเวลส์ อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ ในปีสุดท้ายของพระองค์ พระเจ้าเฮนรีที่ 4 ทรมานจากโรคที่ทำให้เสียโฉม (อาจเป็นโรคเรื้อน, โรคซิฟิลิส หรือโรคสะเก็ดเงิน) และป่วยหนัก (อาจจะด้วยโรคลมบ้าหมูหรือโรคหลอดเลือดหัวใจ) ขณะกำลังสวดมนต์ที่แท่นบูชาเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ เฮนรีทรมานกับอาการป่วยที่สาหัสถึงตายได้ อาจเป็นเส้นเลือดในสมองแตก พระองค์ถูกหามไปที่ห้องเยรูซาเล็ม ห้องในบ้านของพระอธิการของแอบบีย์ ที่พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 45 พรรษา เฮนรีไม่ได้ถูกฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ แต่กลับเรียกร้องให้ฝังตนเองที่อาสนวิหารแคนเทอร์บรี สันนิษฐานว่าเป็นเพราะความเกี่ยวดองกับนักบุญโธมัสที่มีแท่นบูชาอยู่ที่นั่น
title: โจแอนนาแห่งนาวาร์

text: อธิการของแอบบีผู้ซึ่งเป็นผู้คงแก่เรียนพำนักอยู่ไม่ไกลจากพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลที่เป็นศูนย์กลางของอำนาจทางการเมืองมาตั้งแต่หลังจากการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 และต่อมาอีกหลายร้อยปี ก็มักจะได้รับตำแหน่งในพระราชสำนักและในที่สุดก็มีสิทธิได้เป็นสมาชิกในสภาขุนนาง เมื่ออำนาจทางด้านการเป็นผู้นำของคณะถูกย้ายไปอยู่ที่อารามกลูว์นีในฝรั่งเศสในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 นักพรตของเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ก็มีโอกาสในการบริหารบริเวณที่ดินต่าง ๆ ที่เป็นเจ้าของซึ่งบางครั้งก็ไกลไปจากเวสต์มินสเตอร์เองมาก “นักพรตคณะเบเนดิกตินดูเหมือนจะปรับตัวเข้ากับการใช้ชีวิตอย่างฆราวาสได้เป็นอย่างดี และโดยเฉพาะกับในหมู่ชนชั้นสูง” เป็นคำสรุปของบาร์บารา ฮาร์วีย์ ที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของชีวิตประจำวัน[3] ในแง่มุมของชนชั้นผู้ดีในสังคมชั้นสูงในสมัยกลางและปลายสมัยกลาง
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: พระราชพิธีพระศพของพระองค์มีขึ้นในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2540 ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ และมีผู้รับชมการถ่ายทอดสดพระราชพิธีในสหราชอาณาจักรมากถึง 32.1 ล้านคน ซึ่งเป็นหนึ่งในการถ่ายทอดสดที่มีผู้ชมมากที่สุดของประเทศ นอกจากนี้ยังมีผู้ติดตามรับชมพระราชพิธีนี้ทั่วทุกมุมโลกกว่าหลายร้อยล้านคน[180][181]
title: ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์

text: แฮโรลด์ กอดวินสัน พระเจ้าแฮโรลด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ถูกปราบและสังหารที่สมรภูมิเฮสติงส์ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1066 ในวันคริสต์มาส ค.ศ. 1066 วิลเลียมได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในเดือนมีนาคมของปี ค.ศ. 1067 วิลเลียมกลับไปนอร์มองดีและยังคงอยู่ที่นั่นจนถึงต้นเดือนธันวาคม ค.ศ. 1067 ช่วงวันท้ายๆ ในนอร์มองดีนี่เองที่พระโอรสธิดาคนสุดท้องของมาทิลดากับวิลเลียม อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ มาอยู่ในครรภ์ มาทิลดาที่ตั้งครรภ์ออกจากนอร์มองดีไปอังกฤษในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1068 พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระราชินีในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1068 ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
title: มาทิลดาแห่งแฟลนเดิร์ส

text: พระเจ้าเฮนรีที่ 3 สิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 69 พรรษาเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ด้วยการกำหนดของพระองค์เอง เฮนรีถูกฝังในโลงศพเดิมของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ สุดท้ายแล้วหลุมฝังศพที่ใหญ่กว่าเดิมถูกสร้างขึ้นมาให้เฮนรีเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1209 อัฐิของพระองค์ถูกย้ายไปตำแหน่งที่ตั้งในปัจจุบันในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในสุสานที่อยู่ตรงไปทางเหนือของแท่นบูชาของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
title: พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ

text: การฆาตกรรมโธมัสเป็นต้นเหตุของการคัดค้านอย่างรุนแรงในหมู่ขุนนางอังกฤษและเพิ่มความไม่เป็นที่นิยมของริชาร์ด ในปี ค.ศ. 1399 ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่ 1 ของริชาร์ด เฮนรีแห่งโบลินโบรก บุตรชายคนโตของจอห์นแห่งกอนต์ ปลดริชาร์ดออกจากตำแหน่งและสืบทอดบัลลังก์ต่อเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์แลงคาสเตอร์ พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ถูกจองจำที่ปราสาทพอนเตแฟรกต์ในยอร์กเชอร์ ที่ซึ่งพระองค์สิ้นพระชนม์ราววันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1400 ไม่มีใครรู้สาเหตุที่แท้จริงของการสิ้นพระชนม์ เข้าใจกันว่าหิวตาย ในการประชุมรัฐสภาครั้งแรกของรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 การยึดทรัพย์สินที่ดินและทรัพย์สมบัติของโธมัสถูกยกเลิก ยิ่งกว่านั้นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 ได้ย้ายร่างที่เหลืออยู่ของพระปิตุลามาที่สุสานที่ใกล้กว่า ที่แท่นบูชาของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์
title: โธมัสแห่งวูดสตอก ดยุคที่ 1 แห่งกลอสเตอร์

text: เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1269 เอ็ดมุนด์แต่งงานกับอีฟลิน เดอ ฟรอซ เคานเตสแห่งโอแมลและเลดี้แห่งโฮลเดอเนส ลูกสาวของวิลเลียม เดอ ฟรอซ เอิร์ลที่ 4 แห่งแอลเบอมาร์ล กับอิซาเบลลา เดอ ฟอร์ติบัส เคานเตสแห่งเดวอน พระมารดาของเอ็ดมุนด์ เอเลนอร์แห่งโพรวองซ์ ได้จัดแจงเรื่องการแต่งงานกับทายาทหญิงคนสำคัญกับแม่และยายของเจ้าสาว อาไมซ์ เดอ แคลร์ ลูกสาวของจิลแบร์ต์ เดอ แคลร์ เอิร์ลที่ 4 แห่งเฮริฟอร์ดกับอิซาเบล มาร์แชล เอ็ดมุนด์กับอีฟลินเป็นคู่สามีภรรยาเชื้อพระวงศ์คู่แรกที่แต่งงานในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ที่สร้างขึ้นมาใหม่ พระบิดาของเอ็ดมุนด์ พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ได้เริ่มสร้างแอบบีย์เก่าของนักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 1245 เพราะอีฟลินอายุเพียง 10 ปี การแต่งงานจึงไม่สมบูรณ์อยู่เป็นเวลาสี่ปี อีฟลินตายตอนอายุ 15 ปี อาจจะในการคลอดลูกหรือไม่ก็หลังจากแท้งไม่นาน และถูกฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ผ่านทางอีฟลิน เอ็ดมุนด์มีความหวังว่าจะได้เอิร์ลดอมแห่งเดวอนและโอแมลมาเช่นเดียวกับการเป็นเจ้าของที่ดินโฮลเดอร์เนสกับเกาะไวจ์ต์ ทว่าการตายของอีฟลินทำให้ดินแดนของเธอกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ที่ทำให้เอ็ดมุนด์ไม่ได้สืบทอดต่อ
title: เอ็ดมุนด์หลังกางเขน เอิร์ลที่ 1 แห่งแลงคาสเตอร์

text: คริสต์ศาสนสถาน สถาปัตยกรรมกอธิค มหาวิหารในสหราชอาณาจักร แผนผังมหาวิหาร สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

text: แต่การที่มีที่ตั้งที่อยู่ไม่ไกลจากพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ก็มิได้ทำให้นักพรตมีความสัมพันธ์กับพระมหากษัตริย์มากไปกว่าปกติ ในทางสังคมนักพรตของแอบบีก็ยังปฏิบัติตัวอย่างสมถะเช่นเดียวกับนักพรตอื่นๆ ในคณะเดียวกันที่อยู่ที่อื่น อธิการแอบบีก็ยังคงมีฐานะเป็นผู้เป็นเจ้าของที่ดินของชุมชนราวสองสามพันคนรอบๆ แอบบี ในฐานะผู้บริโภคและนายจ้างทางราชสำนักก็ช่วยส่งเสริมความเจริญทางเศรษฐกิจของเวสต์มินสเตอร์ นอกจากนั้นความสัมพันธ์ระหว่างราชสำนักกับเวสต์มินสเตอร์ก็เป็นความสัมพันธ์อันดี แต่ทางเวสต์มินสเตอร์ก็มิได้รับสิทธิพิเศษในการค้าขายใดๆ ในยุคกลาง[4] แอบบีเวสต์มินสเตอร์สร้างร้านค้าและที่อยู่อาศัยทางด้านตะวันตกแต่ก็เริ่มรุกเข้ามาในบริเวณของนักพรต
title: เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์