คำถาม: ตัวละครแบทแมน มีชื่อจริงว่าอย่างไร?

text: บรูซ เวย์น/แบทแมน (Bruce Wayne/Batman) แสดงโดย คริสเตียน เบล และ กัส เลวิส (แสดงเป็นบรูซ เวย์น ตอนอายุ 8 ปี)
title: แบทแมน บีกินส์

text: ราส์ อัล กูล (, ) เป็นตัวละครตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในหนังสือการ์ตูนของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน ถือเป็นศัตรูตัวร้ายที่สุดคนหนึ่งในเรื่อง ปรากฏตัวครั้งแรกในตอน "Daughter of the Demon" ใน "Batman" #232 (June 1971) สร้างสรรค์โดยผู้เขียน Dennis O'Neil และนักวาด Neal Adams นอกจากเป็นศัตรูของแบทแมนแล้วยังได้ต่อสู้กับซูเปอร์แมนและฮีโร่คนอื่นๆ ของจักรวาลดีซีด้วย ตัวละครราส์ อัล กูล มีบทบาทในสื่อดัดแปลงอื่นๆ หลากหลาย ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือในภาพยนตร์"แบทแมน บีกินส์"ของผู้กำกับคริสโตเฟอร์ โนแลน แสดงโดยเลียม นีสัน และเคน วาตานาเบะ ได้รับการจัดอันดับจาก IGN ให้เป็นสุดยอดตัวร้ายตลอดกาลจากหนังสือการ์ตูนอันดับที่ 7 จาก 100
title: ราส์ อัล กูล

text: ในการคัดเลือกผู้แสดงเป็นแบทแมนภาคนี้ ผู้กำกับคริสโตเฟอร์ โนแลน ได้วางตัวนักแสดงเอาไว้จำนวนหนึ่ง เช่น บิลลี ครูดับ, เจค จิลเลนฮาล, ฮิวจ์ แดนซี, โจชัว แจ็กสัน, เอียน ไบลีย์ และซิลเลียน เมอร์ฟี เป็นต้น แต่ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ที่ได้รับการคัดเลือกที่แท้จริง คือ คริสเตียน เบล โดยได้รับเลือกเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2546[2] เบลแสดงความสนใจที่จะเล่นบทนี้ตั้งแต่ช่วงที่ผู้กำกับภาพยนตร์ ดาร์เรน อาโรนอฟสกี วางแผนว่าจะสร้างภาพยนตร์แบทแมนตามฉบับของเขาขึ้นมา[3] เบลรู้สึกว่าภาพยนตร์แบทแมนเรื่องก่อนหน้านั้นสนใจตัวละครแบทแมนน้อยเกินไป แต่กลับทุ่มเทความสำคัญให้กับตัวละครวายร้ายเสียมากกว่า[4]
title: แบทแมน บีกินส์

text: แบทแมน () เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ สร้างโดย บ็อบ เคน และ บิล ฟิงเกอร์ ปรากฏตัวครั้งแรกใน ดีเทคทีฟ คอมิคส์ (Detective Comics #27 (พฤษภาคม 1939) มีชื่อดั้งเดิมคือ The Bat-Man และชื่ออื่นๆ เช่น The Caped Crusader , The Dark Knight และ The World's Greatest Detective
title: แบทแมน

text: สำหรับสเปเชียลเอฟเฟคต์ที่ใช้สร้างฉากต่าง ๆ ใน แบทแมน บีกินส์ ทางทีมงานได้ใช้ทั้งเทคนิคการถ่ายภาพจากสเกลโมเดล เช่น ฉากเขตแออัดในเมืองกอตแทม และวัดของราส์ อัลกูล[28][24] และการสร้างภาพคอมพิวเตอร์กราฟิก (ซีจีไอ) และดิจิตอล อย่างฉากสิ่งปลูกสร้างในเมืองที่มีท้องฟ้าเป็นฉากหลัง ฉากที่แสดงให้เห็นด้านนอกของรถไฟฟ้าและอาคารเวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ และฉากฝูงค้างคาวที่ตัวค้างคาวได้รับการสแกนต้นแบบมาจากซากค้างคาวจริง[28] เป็นต้น นอกจากนั้น บางฉากยังใช้เทคนิคที่ผสมผสานทั้งการแสดงสด การถ่ายทำแบบจำลอง และการสร้างภาพด้วยซีจีไอเข้าไว้ด้วยกันด้วย เช่น ฉากการต่อสู้ระหว่างแบทแมนกับราส์ อัลกูล บนรถไฟฟ้าช่วงท้ายเรื่อง[35] ส่วนฉากอื่น ๆ ที่เป็นฉากต่อสู้นั้น คริสโตเฟอร์ โนแลน มุ่งเน้นที่จะใช้การแสดงผาดโผนแบบดั้งเดิมมากกว่าการสร้างการเคลื่อนไหวของตัวละครด้วยซีจีไอ[3]
title: แบทแมน บีกินส์

text: แต่อย่างไรก็ดี ทิม เบอร์ตัน เอง กลับรู้สึกว่าโนแลนสามารถจับจิตวิญญาณที่แท้จริงที่ภาพยนตร์ประเภทนี้ควรจะมีในปัจจุบัน โดยเบอร์ตันได้อ้างถึงผลงานแบทแมนของตัวเองว่า "ตอนที่ผมสร้างหนังแบทแมนเมื่อ 20 ปีที่แล้ว...เป็นช่วงเวลาที่ภาพยนตร์ที่มาจากหนังสือการ์ตูนมีความแตกต่างจากตอนนี้ คือคุณจะไม่สามารถดึงด้านมืดของหนังสือการ์ตูนมาอยู่ในหนังได้เลย แต่เมื่อสองสามปีที่ผ่านมา ด้านมืดของหนังสือการ์ตูนก็ได้รับการยอมรับมากขึ้น และโนแลนก็สามารถเข้าถึงรากของหนังสือการ์ตูนแบทแมนได้เป็นอย่างดี"[50]
title: แบทแมน บีกินส์

text: ทูเฟซ (; ชื่อจริง: ฮาร์วีย์ เดนท์ (Harvey Dent)) เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน ปรากฏตัวครั้งแรกใน "ดีเท็คทีฟ คอมิกส์" เล่มที่ 66 (สิงหาคม 1942) สร้างสรรค์โดยบ๊อบ เคน และบิล ฟิงเกอร์ เขาเป็นอัยการเขตของเมืองกอธแฮมและเป็นมิตรของแบทแมน แต่เกิดอาการเสียสติหลังจากถูกซาล มาโรนี สาดน้ำกรดใส่ระหว่างขึ้นศาล ทำให้ใบหน้าซีกซ้ายของเขาเสียโฉมอย่างร้ายแรง จากนั้นจึงเปลี่ยนตัวเองให้เป็นทูเฟซ เข้าสู่หนทางอาชญากร ตัดสินใจดีร้ายด้วยการโยนเหรียญ แต่เดิมนั้นตัวละครทูเฟซจะก่ออาชญากรรมที่มีลักษณะเฉพาะเกี่ยวกับเลข 2 เช่น ปล้นธนาคารแห่งชาติแห่งที่ 2 ประจำเมืองก็อตแธม ในเวลา 2:00 น. วันที่ 2 เดือนกุมภาพันธ์ เป็นต้น
title: ทูเฟซ

text: ในยุค Golden Age ของหนังสือการ์ตูน สแกร์โครวปรากฏตัวเพียงสองครั้ง แต่เมื่อถึงยุค Silver Age นั้น Gardner Fox ผู้แต่งเรื่องและ Sheldon Moldoff ผู้วาดภาพ ได้นำตัวละครนี้กลับมาอีกครั้งใน "Batman" #189 (Feb 1967) และได้มีบทบาทเป็นศัตรูคนสำคัญของแบทแมนมาตั้งแต่นั้น และได้มีบทบาทในสื่ออื่นของดีซีคอมิกส์และสื่อที่เกี่ยวข้องอื่นๆ อีก ทั้งภาพยนตร์ วิดีโอเกม ภาพยนตร์การ์ตูน และสินค้าเช่นของเล่นตุ๊กตา เป็นต้น 
ในภาพยนตร์ไตรภาคแบทแมนของคริสโตเฟอร์ โนแลน "แบทแมน บีกินส์", "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" และ "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" นักแสดงชาวไอร์แลนด์ กิลเลียน เมอร์ฟี รับบทเป็นดร. โจนาธาน เครน และสแกร์โครว และมีบทบาทในภาพยนตร์ทั้งสามภาค
title: สแกร์โครว (หนังสือการ์ตูน)

text: โกเยอร์แสดงความรู้สึกต่อตัวละครตัวนี้ว่า เขามีความซับซ้อนมากที่สุดในบรรดาตัวละครตัวร้ายทั้งหมดของการ์ตูนชุดแบทแมน โดยเขาได้นำราส์ อัลกูล ไปเปรียบกับอุซามะห์ บิน ลาดิน แล้วกล่าวว่า "เขาไม่ได้บ้าหรือหมกมุ่นอยู่กับความแค้นเหมือนกับตัวร้ายตัวอื่นในเรื่องแบทแมน ที่จริงแล้วเขาพยายามจะเยียวยาโลกใบนี้ แต่วิธีการที่เขาเลือกใช้ ดันเป็นวิธีที่หยาบกระด้างและอันตรายมากเท่านั้นเอง"[10]
title: แบทแมน บีกินส์

text: โนแลนด์กล่าวถึงการทำงานครั้งนี้ว่า เขาตั้งใจที่จะนำเสนอภาพยนตร์แบทแมนในรูปแบบใหม่ โดย "จะสร้างเรื่องราวที่เป็นต้นกำเนิดของตัวละคร ที่ไม่เคยถูกเล่าที่ไหนมาก่อน" (ซึ่งเขาได้รับแรงบันดาลใจในส่วนนี้มาจากภาพยนตร์เรื่อง ซูเปอร์แมน (Superman, พ.ศ. 2521) ของ ริชาร์ด ดอนเนอร์ ที่เน้นการเล่าเรื่องถึงการเติบโตของตัวละครเป็นหลัก[3]) และยังจะนำความเป็นมนุษย์และความเหมือนจริงมาใช้เป็นพื้นฐานอีกด้วย ตามที่เขาได้กล่าวว่า "โลกของแบทแมนจะต้องมีพื้นฐานมาจากความเป็นจริงที่สามารถรับรู้ได้ ร่วมสมัย และฝืนจินตนาการความเป็นวีรบุรุษเกินจริง" ส่วนโกเยอร์กล่าวว่า เป้าประสงค์ของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการทำให้ผู้ชมสนใจทั้งตัวแบทแมนและบรูซ เวย์น อย่างเท่าเทียมกัน[19]
title: แบทแมน บีกินส์

text: ชื่อจริง ไมค์ แม็กซ์เวลล์ เขาได้รับหน้ากากและน้ำยาที่ทำให้เขาได้รับพลังความแข็งแกร่งของสัตว์ป่า และพลังพิเศษในการร่วมร่างสัตว์ 2-3 ชนิดเข้าด้วยกันและเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะพิเศษของสัตว์ที่ใช้ร่วม เขามีบทบาทในตอน "This Little Piggy" ซึ่งเป็นคนช่วยแบทแมนค้นหาสาวน้อยมหัศจรรย์ที่กลายร่างเป็นหมู ให้เสียงพากย์โดย Peter Onorati และเคยร่วมร่างของแบทแมนกับสัตว์เพื่อต่อสู้กับกอริล่าแก๊ง และก็เคยโดนตัวร้ายจับไปเพื่อใช้พลังของเขาในการครองโลกแต่เขาก็ต่อสู้และเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องโลก
title: รายชื่อตัวละครในจัสติสลีก

text: ตัวละครอีกตัวที่มักจะออกมาปฏิบัติงานร่วมกับซูเปอร์แมนอย่าง แบทแมน นั้นได้มีส่วนร่วมในผลงานของซูเปอร์แมนอยู่หลายตอน โดยทั้งคู่มักจะปรากฏตัวร่วมกันในนิตยสาร “เวิลด์ ฟินเนท” ซึ่งเป็นนิตยสารที่นำเสนอเรื่องราวการร่วมทีมของซูเปอร์ฮีโรทั้งหลายของ ดีซีคอมิกส์ จนกระทั่งในปี ค.ศ.2003 ทาง ดีซี ได้ตัดสินใจทำการพิมพ์ผลงานชุดใหม่ของซูเปอร์แมนและแบทแมนโดยใช้ชื่อว่า “ซูเปอร์แมน/แบทแมน”
title: ซูเปอร์แมน

text: เบน () เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน ปรากฏตัวครั้งแรกใน "Batman: Vengeance of Bane" #1 (มกราคม 1993) สร้างสรรค์โดย Chuck Dixon, Doug Moench และ Graham Nolan เป็นหนึ่งในศัตรูที่ฉลาดและมีพละกำลังมากที่สุดของแบทแมน เป็นที่รู้จักจากการที่สามารถหักหลังของแบทแมนได้ในเรื่องชุด Knightfall จนทำให้แบทแมนกลายเป็นคนพิการไปช่วงหนึ่ง ติดอันดับที่ 34 ใน 100 สุดยอดตัวร้ายจากหนังสือการ์ตูนตลอดกาลของ IGN
title: เบน (หนังสือการ์ตูน)

text: เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2482 (ค.ศ 1939) ค่ายพิมพ์ เนชันแนล พับบลิคเคชั่น (National Publication) (ปัจจุบันเปลี่ยนมาเป็น ดีซี คอมิคส์) ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท ไทม์วอร์เนอร์ (Time Warner) ได้ประสบความสำเร็จจากเรื่องซุปเปอร์แมนในต้องการตัวละครเพิ่ม บ็อบ เคน ได้สร้างตัวละครซุปเปอร์ฮีโร่ชื่อ เบิร์ดแมน (Birdman) ด้วยความร่วมมือจาก บิล ฟิงเกอร์ ได้เปลี่ยนจากหน้ากากนก มาเป็นหมวกคลุมทั้งหัว และได้เปลี่ยนจากปีกนกมาเป็นผ้าคลุม และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ไรแมน ในภายหลัง มีหลายคนให้ความเห็นว่า ลักษณะของของแบทแมนได้แรงบันดาลใจมาจากตัวละครอย่าง หน้ากากโซโร , แฟนทอม , เชอร์ล็อก โฮมส์ , ซูเปอร์แมน , ดิก เทรซี หรือแม้แต่ภาพวาดของเลโอนาร์โด ดา วินชี ในช่วงเริ่มต้น แบทแมนมีลักษณะของคนที่ต้องการล้างแค้น ใช้ความรุนแรงและปืนพก หลังจากนั้นแบทแมนก็ได้โด่งดังไปทั่ว เพราะความรุนแรงของเนื้อเรื่อง ถึงขนาดที่แผนกเนชั่นแนลคอมิกบุกส์ ได้เปลี่ยนมาเป็น บริษัทเนชั่นแนลคอมิกบุกส์ หลังจากนั้น ทางบริษัทได้ปรับเปลี่ยนความรุนแรงให้ลดลงเพื่อเพิ่มผู้อ่านในกลุ่มเยาวชน และเคนได้คิดตัวละครขึ้นมาใหม่คือ พัค ในขณะที่ ฟิงเกอร์ได้คิดตัวละคร โรบิน หลังจากนั้น คู่หูแบทแมนกับโรบิน ก็ฮิตติดตลาดกลายเป็นขวัญใจของผู้คนในช่วงนั้นมาจนถึงทุกวันนี้
title: แบทแมน

text: ขณะเดียวกันทางฝั่งของแก๊งต่าง ๆ ที่กำลังอยู่ไม่สุขเพราะโดนขัดขวาง ก็มีแผนใหม่ที่จะรับมือกับเหล่าวีรบุรุษ โดยการนำของโจ๊กเกอร์ ชายแต่งหน้าเป็นตัวตลกมีรอยแผลเป็นที่อาสาจะกำจัดแบทแมนให้โดยไม่เลือกวิธีการ โจ๊กเกอร์จัดการก่ออาชญากรรมและวินาศกรรมป่วนไปทั่วเมืองอย่างคาดเดาไม่ได้ และสังหารผู้บริสุทธิ์ไปหลายคนโดยเรียกร้องให้แบทแมนออกมาเผยโฉมหน้าของตัวเอง มิฉะนั้นจะต้องมีคนตายทุกวัน หลังจากหารือกันแล้ว บรูซ เวย์น ตัดสินใจจะเผยตัวจริงของตนเองต่อหน้าสื่อ แต่ฮาร์วี่ย์ เดนท์ กลับชิงแกล้งเผยตัวไปก่อนว่าตนเองคือแบทแมน และยอมโดนจับไปเพื่อให้โจ๊กเกอร์หยุดการก่อเหตุเสีย 
title: แบทแมน อัศวินรัตติกาล

text: เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังสือการ์ตูนแบทแมนตอนต่าง ๆ ได้แก่ แบทแมน : เดอะแมนฮูฟอลส์ เรื่องสั้นที่เล่าถึงการเดินทางทั่วโลกของบรูซ เวย์น ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดฉากที่บรูซในวัยเด็กพลัดตกลงไปในบ่อน้ำ ในช่วงแรก ๆ ของภาพยนตร์[20] เนื้อเรื่องของ แบทแมน : เดอะลองฮัลโลวีน ประพันธ์โดย เจฟ โลบ และวาดโดย ทิม เซล ก็ส่งอิทธิพลต่อโกเยอร์ในการประพันธ์บทภาพยนตร์ และการออกแบบตัวละคร คาร์ไมน์ ฟัลโคนี[20] ส่วน แบทแมน : ดาร์กวิคทอรี (Batman: Dark Victory) ภาคต่อของภาค เดอะลองฮัลโลวีน ก็ส่งอิทธิพลมาถึงภาพยนตร์ไม่แพ้กัน[21] นอกจากนั้น โกเยอร์ยังได้นำรายละเอียดหลาย ๆ ส่วนจาก แบทแมน : เยียร์วัน ของ แฟรงก์ มิลเลอร์ ทั้งโครงเรื่องที่เกี่ยวกับปัญหาตำรวจคอร์รัปชันที่บีบบังคับให้จ่า จิม กอร์ดอน และเมืองกอตแทมต้องการคนอย่างแบทแมนมาช่วยเหลือ, เนื้อเรื่องตอนที่บรูซหายตัวไปจากเมืองกอตแทมอย่างขาดสติ[22], รวมไปถึงรายละเอียดของตัวละครจิม กอร์ดอน[20] มาใส่ไว้ในบทภาพยนตร์ด้วย
title: แบทแมน บีกินส์

text: เนื้อเรื่องของภาพยนตร์แบทแมนภาคนี้เป็นอิสระจากภาพยนตร์ชุดแบทแมนที่สร้างมาก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง โดยมีโครงเรื่องที่กล่าวถึงจุดกำเนิดของตัวละครแบทแมน ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากเส้นเรื่องของหนังสือการ์ตูนชุดแบทแมนดั้งเดิม เช่น แบทแมน : เดอะแมนฮูฟอลส์ (Batman: The Man Who Falls) แบทแมน : เยียร์วัน (Batman: Year One) และ แบทแมน : เดอะลองฮัลโลวีน (Batman: The Long Halloween)
title: แบทแมน บีกินส์

text: ซูเปอร์แมนถือว่าเป็นตัวละครที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการออกแบบตัวละครซูเปอร์ฮีโรในเรื่องอื่นๆ [105][106] เช่น แบทแมน ซึ่งถือว่าเป็นตัวละครตัวแรกที่ได้รับแรงบัลดาลใจมาจากซูเปอร์แมน โดยบ๊อบ เคน ผู้สร้างแบทแมน เคยกล่าวต่อ วิน ซัลลิแวน เอาไว้ว่า “จำนวนเงินพวกนั้น[ที่ชีเกลและชูสเตอร์ได้รับจากผลงานเรื่องซูเปอร์แมน]คุณจะได้มาแค่วันจันทร์วันเดียว”[107] เช่นเดียวกับวิคเตอร์ ฟอกซ์ สมุห์บัญชีของดีซีใขณะนั้นได้ทำการเสนอความคิดเห็นต่อ วิล ไอส์เนอร์ คณะกรรมการของ ดีซี ว่าควรจะสร้างตัวละครที่มีลักษณะใกล้เคียง กับซูเปอร์แมน ซึ่งตัวละครนั้นก็คือ วันเดอร์ วูแมน โดย<i data-parsoid='{"dsr":[72778,72796,2,2]}'>วันเดอร์ วูแมน ทำการตีพิมพ์ฉบับแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1939 แต่หลังจากที่ฟอกซ์แพ้คดีความในการครอบครองลิขสิทธิ์ของตัวละครต่อทางดีซี[108] ฟอกซ์จึงต้องยุติบทบาททั้งหมดที่เขามีต่อวันเดอร์ วูแมน จนกระทั่งภายหลังฟอกซ์จึงมาประสบความสำเร็จกับตัวละครที่มีชื่อว่า บลู บีทเทิล ส่วน กัปตันมาร์เวล ตัวละครของนิตยสารฟอว์เซทท์ คอมิคส์ ทำการตีพิมพ์ในปี ค.ศ 1940 ได้กลายมาเป็นคู่แข่งสำคัญของซูเปอร์แมนในการแย่งความนิยมตลอดทศวรรษ 1940 โดยในช่วงนั้นได้มีการฟ้องร้องกันไปมาระหว่าง 2 สำนักพิมพ์ จนกระทั่งทางสำนักพิมพ์ ฟอว์เซทท์ยอมรับข้อเสนอจากทางดีซีในปี ค.ศ.1953 โดยทางฟอว์เซทท์ต้องยุติการพิมพ์ผลงานทั้งหมดของกัปตันมาร์เวล[109] ในยุคสมัยปัจจุบันหนังสือการ์ตูนแนวซูเปอร์ฮีโรนับได้ว่าเป็นสิ่งที่โดดเด่นมากในวงการหนังสือการ์ตูนของอเมริกา [110] ซึ่งมีตัวละครนับพันๆตัวได้ถูกสร้างขึ้นมาตามรอยของซูเปอร์แมน[111]
title: ซูเปอร์แมน

text: เดดช็อต (; ชื่อจริง ฟลอยด์ ลอว์ตัน (Floyd Lawton)) เป็นตัวละครของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดยบ็อบ เคน, เดวิด เวิร์น รีดและลิว ชวาตซ์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน "แบทแมน" เล่มที่ 59 (มิถุนายน/กรกฎาคม 1950) มักจะปรากฏตัวในฐานะตัวร้าย เป็นศัตรูกับแบทแมน และบางครั้งเป็นตัวเอกปฏิลักษณ์ เดดช็อตมีความสามารถในการยิงปืนแม่น เป็นสมาชิกหลักของกลุ่มซุยไซด์สควอดและซีเคร็ตซิกส์
title: เดดช็อต

text: หลังจากเปลี่ยนตัวตนเป็นแบทแมน เขาได้เดินทางไปในเขตแออัดของเมืองเพื่อช่วยเหลือตำรวจในการปะทะกับกลุ่มคนไข้วิกลจริตจากสถานพักฟื้นอาร์กแฮม ซึ่งได้รับการปล่อยตัวโดยสหพันธ์แห่งเงา เครน (ซึ่งตอนนี้เรียกตนเองว่า หุ่นไล่กา หรือ สแกร์โครว์) ซึ่งเป็นหนึ่งในคนไข้เหล่านั้นได้เข้าทำร้ายดอวส์ที่เดินทางมามอบยาถอนพิษให้กับกอร์ดอน แต่ดอวส์สามารถป้องกันตัวไว้ได้ แต่เมื่อคนไข้คนอื่น ๆ เริ่มติดตามเธอเข้ามา แบทแมนก็มารับตัวเธอไปอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยและเปิดเผยอัตลักษณ์ที่แท้จริงของเขาให้เธอทราบ
title: แบทแมน บีกินส์

text: แคตแมน () เป็นตัวละครซุเปอร์ฮีโรตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ และเป็นศัตรูของแบทแมน มีชื่อจริงว่า Thomas Blake ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง "Detective Comics" ฉบับที่ 311 (มกราคม 1963)
title: แคตแมน (คอมิกส์)

text: ในเวลาที่แบทแมนหายตัวไปจากเมืองก็อทแธม บรูซ เวย์นก็หายตัวไปเช่นกัน โดยขังตัวเองอยู่ในคฤหาสน์เวย์น เวย์นเอนเตอร์ไพร์ซกำลังตกอยู่ในภาวะถดถอยหลังจากที่เขาลงทุนไปในโครงการพลังงานสะอาดของมิแรนดา เทต ที่ถูกออกแบบมาเพื่อให้กำเนิดพลังงานฟิวชัน แต่บรูซตัดสินใจปิดโครงการลงเนื่องจากได้ยินมาว่าแกนของเตาปฏิกรณ์สามารถถูกนำไปดัดแปลงกลายเป็นอาวุธนิวเคลียร์ได้ เบลค ผู้สามารถอนุมานตัวตนที่แท้จริงของแบทแมน และกอร์ดอนต่างก็เรียกร้องให้แบทแมนกลับมา แต่อัลเฟรด เพนนีเวิร์ธ พ่อบ้านประจำตระกูลเวย์น คัดค้านเรื่องนี้เนื่องจากเป็นห่วงอนาคตของบรูซ และเมื่อบรูซตัดสินใจกลับไปเป็นแบทแมนเต็มตัว ก็ตัดสินใจลาออก
title: แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด

text: แดนนี ฟิงเกอรอท นักประพันธ์และนักวาดการ์ตูนชาวอเมริกัน กล่าวว่า ประเด็นหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ "ความกลัว" ซึ่งถูกกล่าวเป็นนัยให้เห็นตลอดเรื่อง บทบาทสำคัญของความกลัวในภาพยนตร์เรื่องนี้คือการเป็นตัวแปลสำคัญที่ทำให้ตัวละครบรูซ เวย์น กลายเป็นวีรบุรุษอย่างแบทแมน โดยคริสโตเฟอร์ โนแลน ได้กล่าวว่า แนวคิดที่อยู่เบื้องหลังความเป็นแบทแมนในภาคนี้ก็คือ "บุคคลผู้หนึ่ง (บรูซ) ที่พยายามเผชิญหน้ากับความกลัวที่อยู่ในส่วนลึกที่สุดในตัวเขา และพยายามที่จะกลายเป็นความกลัวเสียเอง" นอกจากนั้น แนวคิดเรื่องความกลัวจนถึงขีดสุดยังถูกทำให้เป็นรูปธรรมผ่านทางตัวละครตัวร้ายอย่าง สแกร์โครว์ ผู้ที่ใช้สารพิษหลอนประสาทเพื่อทำให้เกิดภาพลวงตาที่น่ากลัว[39][40]
title: แบทแมน บีกินส์

text: แกรี เลินนาร์ด โอลด์แมน (; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงทั้งในละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ โอลด์แมนได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในนักแสดงคนสำคัญในยุคของเขา เขาได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลเอ็มไพร์ไอคอน สำหรับความสำเร็จของเขา โดยมีชื่อเสียงจากการรับบทเจมส์ กอร์ดอนในภาพยนตร์เรื่องแบทแมนในภาค "แบทแมน บีกินส์", "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" และ "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" และจากบทบาทซีเรียส แบล็กในภาพยนตร์ชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์"
title: แกรี โอลด์แมน

text: ทูเฟซปรากฏตัวในสื่อหลาย ๆ อย่างที่เกี่ยวข้องกับแบทแมน รวมไปถึงวิดีโอเกม ภาพยนตร์การ์ตูน และภาพยนตร์แบทแมน โดยมีบิลลี ดี วิลเลียมส์แสดงเป็นฮาร์วีย์ เดนท์ ในภาพยนตร์ "แบทแมน" ภาคแรก ทอมมี ลี โจนส์แสดงเป็นทูเฟซใน "แบทแมน ฟอร์เอเวอร์" และอารอน เอคฮาร์ท แสดงเป็นทั้งฮาร์วีย์ เดนท์และทูเฟซ ใน "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" นอกจากนี้ริชาร์ด โมลล์ยังให้เสียงฮาร์วีย์ เดนท์ และทูเฟซ ในภาพยนตร์การ์ตูน "Batman: The Animated Series" ตัวละครทูเฟซถูกจัดอันดับให้อยู่ในลำดับที่ 12 ของ 100 สุดยอดตัวร้ายจากหนังสือการ์ตูนตลอดกาล ของ IGN
title: ทูเฟซ

text: เจมส์ เบราร์ดิเนลลี นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ยกย่องผลงานชิ้นนี้ว่า เป็นภาพยนตร์แบทแมนที่ทำให้ผู้ชมเกิดความเข้าใจในตัวแบทแมนได้มากขึ้นว่า "เขาคือใครและอะไรที่จูงใจให้เขาเป็นเช่นนั้น" ซึ่งเบราร์ดิเนลลีรู้สึกว่านี่คือส่วนที่ภาพยนตร์แบทแมนที่กำกับโดยทิม เบอร์ตัน (แบทแมน, พ.ศ. 2532 และ แบทแมนรีเทิร์น, พ.ศ. 2535) ยังขาดอยู่[45] ทางด้านไมเคิล วิลมิงตัน จากหนังสือพิมพ์ชิคาโกทริบูน ก็มีความเห็นว่าคริสโตเฟอร์ โนแลน และแฟรงก์ มิลเลอร์ สามารถสร้างส่วนผสมระหว่างเนื้อหาแนวชีวิตอันทรมานและบรรทัดฐานความแค้นให้เข้ากับลูกเล่นอันชื่นมื่นและการพาดพิงถึงหนังสือการ์ตูนได้อย่างพอเหมาะพอดี และยังเป็นการนำภาพยนตร์แบทแมนออกจากความเป็นภาพยนตร์แนวฮอลลีวูดที่เต็มไปด้วยความดุเดือนรุนแรงอันสะเพร่า อย่างที่หนังแบทแมนภาคก่อน ๆ ได้หลงเข้าไป อีกด้วย[46] ส่วนเคนเนท ทูแรน นักวิจารณ์ภาพยนตร์จากหนังสือพิมพ์ลอสเองเจลิสไทมส์ ก็กล่าวว่า การดำเนินเรื่องตอนต้นอย่างช้า ๆ ด้วย "เนื้อเรื่อง จิตวิทยา และความเป็นจริง โดยไม่ใช้สเปเชียลเอฟเฟกต์" ช่วยให้ความมืดที่อยู่เบื้องหลังความคิดของแบทแมนโดดเด่นขึ้น[47]
title: แบทแมน บีกินส์

text: ในภาพรวม ปฏิกิริยาที่มีต่อตัวละครและนักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับที่ถือว่าดี อย่างที่นิตยสารโททัลฟิล์มของสหราชอาณาจักรกล่าวไว้ว่า โนแลนสามารถสร้างตัวละครและเนื้อเรื่องได้อย่างแข็งแรง[51] เช่นเดียวกับเดนนิส โอนิล ผู้คัดลอกและบรรณาธิการหนังสือการ์ตูนชาวอเมริกัน ที่กล่าวว่า ผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าใจและสามารถแปลความหมายของตัวละครได้จริง และยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นภาพยนตร์แบทแมนในรูปแบบคนแสดงที่ดีที่สุด[52] แต่สำหรับในระดับผู้แสดงแต่ละคนนั้น นักวิจารณ์ต่างมีทรรศนะที่แตกต่างกันไป โดยทูรันได้กล่าวว่า เลียม นีสัน กับแคที โฮล์มส์ ยังไม่เหมาะกับบทบาทที่ได้รับ ทั้งที่ "เป็นต้นแบบในหนังสือการ์ตูนและที่เป็นคนจริง ๆ" ไม่เหมือนคริสเตียน เบล ที่มีความสามารถสวมบทแบทแมนได้เข้าถึงกระดูกดำ[47] ส่วนไมค์ คลาร์ก จากหนังสือพิมพ์ยูเอสเอทูเดย์ ก็คิดว่าเบลสามารถแสดงบทแบทแมนได้ดีเท่ากับบทแพทริก เบตแมน ที่เขาแสดงเอาไว้ในเรื่อง อเมริกัน ไซโค (American Psycho, พ.ศ. 2543)[53] ในทางกลับกัน สเตฟานี แซชาเรก จากเว็บไซต์ซาลอนดอตคอม กลับรู้สึกว่าโนแลนไม่ได้ส่งความรู้สึกว่าแบทแมนคือ "ยอดมนุษย์ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกและความทรมานมากที่สุด" ในเชิงลึก และเธอยังคิดว่าเบลล้มเหลวในการเชื่อมต่อบรูซ เวย์น เวลาอยู่ใต้หน้ากากแบทแมนกับผู้ชม ต่างจากแกรี โอลด์แมน ที่ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จในการแสดง "อารมณ์ความรู้สึกที่ซับซ้อน"[54]
title: แบทแมน บีกินส์

text: ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคะแนนความนิยมจากเว็บไซต์รอตเทนโทเมโทส์คิดเป็นร้อยละ 84 ซึ่งจัดอยู่ในระดับ "เฟรช"[42] และได้รับคะแนนความนิยมเชิงบวกจากบทวิจารณ์ 40 เรื่องของนักวิจารณ์ภาพยนตร์ผู้มีชื่อเสียงในหนังสือพิมพ์ เว็บไซต์ รายการโทรทัศน์ และรายการวิทยุต่าง ๆ ที่รวบรวมโดยเว็บไซต์นี้เช่นกัน คิดเป็นคะแนนร้อยละ 62[43] ส่วนเว็บไซต์เมทาคริติกได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 70 คะแนน โดยการคำนวณคะแนนเฉลี่ยจากรีวิว 41 ชิ้น[44] สำหรับคำวิจารณ์โดยทั่วไปจากเว็บไซต์ทั้งสองนั้น ได้ให้ความสำคัญกับความเป็นสัจนิยมที่อยู่เบื้องหลังตัวละครต่าง ๆ รวมไปถึงความสามารถของคริสโตเฟอร์ โนแลน ในการสร้างสรรค์ตัวละครที่มีความซับซ้อน และความสามารถของคริสเตียน เบล ในการแสดงเป็นแบทแมน
title: แบทแมน บีกินส์

text: เขานับว่าเป็นเครื่องหมายของตัวละครฝ่ายร้ายในการ์ตูนอย่างแท้จริง ผลงานการแสดงของเขาที่มีชื่อเสียงคือแบทแมนและปัจจุบันกำลังมีชื่อเสียงจากละครเรื่องสมอลวิลล์
title: จอห์น โกลเวอร์

text: สแกร์โครว ("หุ่นไล่กา", ) เป็นตัวละครตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในหนังสือการ์ตูนของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน ปรากฏตัวครั้งแรกใน "World's Finest Comics" #3 (Fall 1941) สร้างสรรค์โดย Bill Finger และ Bob Kane ตามเนื้อเรื่องมีชื่อจริงว่าดอกเตอร์โจนาธาน เครน () เป็นนักจิตวิทยา ใช้ยาและกลวิธีทางจิตวิทยาหลายอย่างเพื่อใช้ความกลัวทำร้ายผู้อื่น
title: สแกร์โครว (หนังสือการ์ตูน)

text: ริดเลอร์ () เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน สร้างสรรค์โดย Bill Finger และ Dick Sprang ริดเลอร์ มีชื่อเดิมว่า เอ็ดเวิร์ด นิกม่า เป็นอาชญากรที่ชำนาญในการทำเกมทายปัญหาและปริศนา เขามักจะชอบทิ้งปริศนาสุดหิน พร้อมคำใบ้ที่ช่วยได้บ้าง ลักษณะการแต่งกายของเขาประกอบด้วยชุดสีเขียวลายเครื่องหมายคำถามพร้อมไม้เท้าทอง และหมวก โดยแรกเริ่มเดิมทีเขาเป็นแค่พนักงานในงานคาร์นิวัลที่คอยหลอกต้มตุ๋นลูกค้าในงานไปวันๆ ก่อนที่จะเกิดคำถามขึ้นว่า “แบทแมนคือใคร?” ในสมองของเขาเมื่อนั้นนิกม่า จึงตัดใจแต่งองคืทรงเครื่องเป็น เดอะริดเลอร์ เข้าต่อกรกับแบทแมน เพื่อท้าทายและหาคำตอบเกี่ยวกับศัตรูที่เขายกย่องที่สุด
title: ริดเลอร์