คำถาม: พระเจ้าซ็องจง เสียชีวิตเมื่อใด?

text: พระเจ้าซ็องจง ( ค.ศ. 1457 - ค.ศ. 1494) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 9 ของราชวงศ์โจซ็อน (ค.ศ. 1469 - 1494)
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: ชินซูกึนมีบทบาทสำคัญในการทำให้บ้านเมืองในยุคนั้นเกิดการนองเลือดอย่างหนักเมื่อเขาร่วมมือกับ อิม ซาฮง อดีตราชเลขาในรัชสมัย พระเจ้าซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 พระราชบิดาของเจ้าชายย็อนซันทูลยุยงเจ้าชายย็อนซันให้จัดการกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการทำให้ พระมเหสีเจฮ็อน อดีตพระมเหสีของพระเจ้าซ็องจงและพระราชมารดาของเจ้าชายย็อนซันต้องสิ้นพระชนม์
title: ชินซูกึน

text: พระเจ้าซ็องจงทรงได้รับการยกย่องว่าทรงเป็นกษัตริย์ตามแบบของลัทธิขงจื้อพระองค์แรกของราชวงศ์โจซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เกาหลีได้กลายเป็นสังคมขงจื้ออย่างเต็มตัว ในค.ศ. 1478 ทรงตั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[3761,3774,2,2]}'>ฮงมุนกวาน (홍문관, 弘文館) [2] ไว้เป็นสถานศึกษาและห้องสมุดคล้ายกับจีพยอนจอนของพระเจ้าเซจงมหาราช ฮงมุนกวานเมื่อรวมกับ<i data-parsoid='{"dsr":[3924,3936,2,2]}'>ซากันวอน (사간원, 司諫院) และ<i data-parsoid='{"dsr":[3951,3962,2,2]}'>ซาฮอนบู (사헌부, 司憲府) แล้วเรียกว่า สามกรม[3] เป็นหน่วยงานที่คอยตรวจสอบการทำงานของขุนนางผู้ใหญ่กลุ่มขุนนางเก่า หรือแม้แต่องค์กษัตริย์เอง และเป็นที่สำหรับขุนนางกลุ่มซาริมที่จะเข้ามามีบทบาทในราชสำนัก[4] พระเจ้าซ็องจงยังทรงดำเนินนโยบายกดขี่พระพุทธศาสนาโดยการห้ามสร้างวัดและห้ามมิให้พระภิกษุเข้าเมืองฮันซ็อง พระเจ้าซ็องจงทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอและไร้ความเด็ดขาด ในราชบัลลังก์ของพระองค์เอง และอำนาจของพระองค์ ทรงถูกบั่นทอนลงอย่างมาก จากเหล่าขุนนางของพระองค์เอง และยังทรงถูกแทรกแซงจาก พระพันปีอินซู อีกด้วย
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: พระเจ้าคย็องจงแห่งโครยอ ( ค.ศ. 955 - ค.ศ. 981) จักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 975 - ค.ศ. 981) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าควางจง และพระมเหสีแทมก (ซึ่งเป็นพระขนิษฐาต่างพระราชมารดากับพระเจ้าควางจง) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในค.ศ. 975 พระเจ้าคยองจงก็ขึ้นครองราชย์ต่อและสานงานปฏิรูปการปกครองที่พระราชบิดาได้ริเริ่มไว้โดยออกพระราชบัญญัติเวนคืนที่ดินเดิมที่ดินในอาณาจักรโครยอนั้นเป็นสิ่งที่สามารถสืบทอดไปให้ลูกหลานได้ โดยเฉพาะขุนนางตระกูลใหญ่ที่มีที่ดินกว้างใหญ่ตั้งแต่ปลายสมัยชิลลาและยังได้รับพระราชทานจากพระเจ้าแทโจเป็นรางวัลคุณความชอบในการตั้งอาณาจักร ทางราชสำนักไม่สามารถเข้าไปใช้ประโยชน์หรือเก็บภาษีจากที่ดินส่วนตัวของขุนนางเหล่านั้นได้ เมื่อออกพระราชบัญญัตินี้แล้ว ขุนนางคนใดก็ตามที่เสียชีวิตที่ดินนั้นจะไม่สามารถส่งต่อให้ลูกหลานได้แต่จะกลับมาเป็นของราชสำนักแทน
title: พระเจ้าคย็องจงแห่งโครยอ

text: ต่อมาพระมเหสียุนเข้าวังโดยการถวายตัวเป็นนางในแต่พระเจ้าซ็อนจงทรงลืมไปแล้วด้วยผ่านมาหลายสิบปี แต่ฟื้นความจำได้เพราะเคยหักตราหยกมอบให้พระมเหสีครึ่งนึงและเก็บไว้อีกครึ่งหนึ่ง พระมเหสีจึงได้เป็นพระสนมและเป็นพระมเหสีเพราะได้ให้ประสูติพระโอรสเมื่อ ค.ศ. 1476 ซึ่งพระเจ้าซ็องจงทรงสถาปนาขึ้นเป็นองค์ชายรัชทายาท พระมเหสียุน เป็นพระมเหสีที่มีอุปนิสัยอ่อนโยนและเป็นมิตรกับทุกๆคนเช่นเดียวกับมเหสีซุกยอน แต่เนื่องด้วยพระองค์ทรงเป็นมเหสีที่เคร่งครัดในกฎระเบียบและมีความตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก จึงเป็นที่ไม่พอใจของเหล่าพระสนมเท่าไรนัก เนื่องจากพระสนมหลายคนไม่ปฏิบัติตัวอยู่ในกฎระเบียบของฝ่ายในจึงมักถูกลงโทษจากพระมเหสีอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เหล่าสนมไม่พอใจและร่วมมือกันใส่ร้ายพระมเหสียุนต่างๆ นานา ประกอบกับพระมเหสียุนทรงมีเรื่องบาดหมางพระทัยกับพระเจ้าซ็องจงในเรื่องชู้สาวและการเสด็จออกเที่ยวกลางคืน รวมถึงเรื่องกับพระพันปีอินซู พระราชมารดาพระเจ้าซ็อนจง จนถึงขั้นทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงได้รับบาดเจ็บเนื่องด้วยความหึงหวง เหตุเกิดจากระหว่างที่พระนางท้องพระเจ้าซ็องจงทรงทำตัวเหลวไหลออกเสพกามโลกีย์นอกวังกับนางโลมชื่อ "ออลูตง" พระมเหสียุนผู้เคร่งครัดกฎระเบียบยอมแหกกฎปลอมตัวออกนอกวังเพื่อไปขอร้องออลูตงให้เลิกยุ่งเกี่ยวกับพระเจ้าซ็องจงถึงขึ้นลดตัวลงไปคำนับ เมื่อพระเจ้าซ็อนจงกลับเข้าวัง พระมเหสีผู้ทรงพระครรภ์จำเอามือพยายามจะเข้ากอดพระเจ้าซ็องจงที่ทรงเดินหนีแต่พระเจ้าซ็อนจงทรงผลักพระมเหสีที่ทรงพระครรภ์ พระมเหสีพยายามใช้มือที่ถือตราหยกเกาะเพื่อไม่ให้ล้มลงและกระทบกระเทือนถึงลูกที่อยู่ในท้อง จึงเอื้อมมือไปเกาะสิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดจึงทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงมีบาดแผลเล็กน้อย แต่ทว่าเหตุการ์ณนี้นำมาซึ่งเหตุให้พระนางถูกปลดออกจากตำแหน่งและเนรเทศออกนอกวัง และเมื่อเสด็จออกไปอยู่นอกวังแล้ว พระนางก็ยังทรงถูกใส่ร้ายเช่นเดิมและด้วยความเข้าใจผิดของพระพันปีอินซู จึงได้มีพระเสาวนีย์ให้ประทานยาพิษแก่อดีตพระมเหสียุนจนสิ้นพระชนม์ไปในที่สุด โดยที่พระเจ้าซ็อนจงมิได้ช่วยอะไรเลยนอกจากนี้ยังเป็นผู้ลงตราในราชโองการะประหารพระมเหสียุนด้วยยาพิษที่ทำให้ทรมานและกระอักเลือดตายอย่างช้าๆในที่สุด พระเจ้าซ็องจงสวรรคตเมื่อค.ศ. 1494 มีพระสุสานชื่อว่า ซ็อนรึง (선릉, 宣陵)
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: พระเจ้าซ็องจง มีพระนามเดิมคือ องค์ชายจาซาน (자산군, 者山君) ประสูติเมื่อค.ศ. 1457 เป็นพระโอรสขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง (의경세자, 懿敬世子) และพระชายาซูบิน ตระกูลฮัน แต่ทว่าพระราชบิดาก็ได้สิ้นพระชนม์ไปในปีเดียวกัน องค์ชายแฮยางพระอนุชาขององค์ชายรัชทายาทอีกยองจึงได้เป็นองค์ชายรัชทายาทแทน และขึ้นครองบัลลังก์เมื่อค.ศ. 1468 เป็นพระเจ้าเยจง (예종, 睿宗) ในค.ศ. 1467 องค์ชายจาซานทรงเปลี่ยนพระนามเป็น องค์ชายจัลซาน (잘산군, 乽山君) และอภิเษกกับธิดาของฮันมยองฮี (한명회, 韓明澮) คือ พระชายาชอนฮัน ตระกูลฮัน (천안군부인, 天安郡夫人 ภายหลังเป็น พระมเหสีคงฮเย (공혜왕후, 恭惠王后))
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: ขุนนางฝ่ายทหารชื่ออิมยอน (임연, 林衍) ไม่พอใจที่พระเจ้าวอนจงทรงมีนโยบายเป็นมิตรกับมองโกล จึงก่อการกบฏยึดอำนาจจากพระเจ้าวอนจงในค.ศ. 1269 อิมยอนพยายามจะลดอิทธิพลของมองโกลไปจากราชสำนักโครยอ แต่เสียชีวิตไปเสียก่อนในค.ศ. 1270 บุตรชายคืออิมยูมู (임유무, 林惟茂) จึงขึ้นมามีอำนาจแทนบิดา องค์ชายรัชทายาทซึ่งอยู่ที่เมืองปักกิ่งได้ขอให้กุบไลข่าน (Kublai Khan) ส่งทัพมาปราบกบฏในปีเดียวกัน อิมยูมูถูกสังหารในการรบ 
title: พระเจ้าวอนจงแห่งโครยอ

text: สมเด็จจักรพรรดินีวอนซอง ตระกูล คิม (,?-1028) เป็นพระมเหสีของ พระเจ้าฮย็อนจง และเป็นพระราชมารดาของพระราชาถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าทอกจง และ พระเจ้าจองจงที่ 2
title: พระนางว็อนซ็อง

text: อดีตสมเด็จพระราชินียุน ทรงเป็นที่รู้จักในนามสมเด็จพระราชินีเจฮ็อนพระราชมารดาของเจ้าชายย็อนซันพระราชชายาในพระเจ้าซ็องจง เดิมทรงเป็นเพียงพระสนมแต่หลังจากสมเด็จพระราชินีคงฮเย ตระกูลฮัน สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท พระเจ้าซ็องจงจึงตั้งพระนางขึ้นเป็นพระราชินีเพื่อความมั่นคงและสันติสุขของราชอาณาจักร
title: พระนางเชฮ็อน

text: คืนหนึ่งในปี ค.ศ. 1479 พระนางทรงมีการทะเลาะกับพระเจ้าซ็องจงจนทำให้เกิดรอยเล็บข่วนบนพระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจง ซึ่งพระนางอินซูพระราชมารดาทอดพระเนตรเห็นรอยเหล่านั้นถึงแม้พระเจ้าซ็องจงจะทรงปกปิดไว้ทำให้พระนางอินซูทรงโกรธเป็นอย่างมากถึงกับสั่งปลดสมเด็จพระราชินียุนออกจากตำแหน่งพระมเหสีและเนรเทศออกจากพระราชวังภายหลังถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการประทานยาพิษในปี ค.ศ. 1482 ต่อมาหลังจากนั้นเจ้าชายย็อนซันได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าซ็องจงได้พยายามรื้อฟื้นคดีเพื่อคืนฐานะเดิมแก่พระมารดาและกวาดล้างผู้ที่มีส่วนข้องการสำเร็จโทษทำให้ราชสำนักวุ่นวายปั่นป่วน นอกจากนั้นทำตัวเสเพลไม่สนใจกิจบ้านเมือง จนในที่สุดเจ้าชายย็อนซันก็ถูกขุนนางก่อรัฐประหารจนถูกปลดจากบัลลังก์
title: พระนางเชฮ็อน

text: เป็นธิดาของ ฮัน มย็อง-ฮเว ขุนนางคนสำคัญที่มีส่วนช่วยให้องค์ชายซูยังพระอัยกาของพระเจ้าซ็องจงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าเซโจ ซึ่งตระกูลฮันของพระมเหสีคงฮเยนั้นเป็นตระกูลเดียวกับ พระพันปีหลวงอินซู จากตระกูลฮัน พระราชมารดาของพระเจ้าซ็องจงต่อมา ฮัน มย็อง-ฮเว ได้ถวายตัวบุตรสาวของตนเข้ามาเป็นพระชายาในองค์ชายชาซาน
title: พระนางคงฮเย

text: องค์ชายจัลซานจึงขึ้นครองราชสมบัติด้วยพระชนมายุเพียงสิบสามพระชันษา และมีพระอัยยิกาจาซ็อง (자성대왕대비, 慈聖大王大妃 เป็นผู้ว่าราชการแทนหลังม่าน (수렴청정, 垂簾聽政) พระเจ้าซ็องจงในต้นรัชกาลนั้นทรงเป็นเพียงกษัตริย์หุ่นเชิด อำนาจทั้งหมดตกแก่ชินซุกจู และฮันมยองฮี ซึ่งเป็นขุนนางที่มีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจพระอัยกาของพระเจ้าซ็องจง และเป็นผู้ผลักดันให้พระเจ้าซ็องจงได้เป็นกษัตริย์ในที่สุด พระเจ้าซ็องจงทรงสถาปนาพระราชบิดาองค์ชายรัชทายาทอีกยอง เป็น พระเจ้าทอกจง (덕종, 德宗) และพระชายาซูบินพระราชมารดาเป็น พระพันปีอินซู (인수대비, 仁粹大妃) ในค.ศ. 1474 กฎหมายประจำอาณาจักรหรือ<i data-parsoid='{"dsr":[2757,2773,2,2]}'>คยองกุกแดจอน (경국대전, 經國大典) ที่ชำระมาตั้งแต่สมัยของพระเจ้าเซโจก็ได้เสร็จสิ้นลง
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: สมเด็จพระจักรพรรดินีชินมย็องซุนซ็อง ตระกูลยู แห่งชุงจู () พระมเหสีองค์ที่ 3 ใน พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอ พระราชมารดาของพระราชาแห่งโครยอถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าจองจงที่ 1 พระราชาลำดับที่ 3 และ พระเจ้าควางจง พระราชาลำดับที่ 4 เป็นพระอัยยิกาในพระเจ้าคย็องจง พระราชาลำดับที่ 5 และเป็นพระปัยยิกาในพระเจ้ามกจง พระราชาลำดับที่ 7 
title: พระนางชินมย็องซุนซ็อง

text: พระเจ้าจุงจงประสูติเมื่อปีค.ศ. 1488 เป็นพระราชโอรสพระเจ้าซองจง และพระนางช็องฮย็อน ตระกูลยุน ได้รับพระนามว่า เจ้าชายชินซ็อง (진성대군, 晉城大君) เจ้าชายชินซ็องมีพระเชษฐาต่างพระราชมารดาเป็นรัชทายาทอยู่แล้วขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1494 ภายหลังเป็นเจ้าชายย็อนซันแต่หลังจากเหตุการณ์สังหารหมู่ปราชญ์ปีคัปจา เจ้าชายยอนซันประพฤติองค์เหลวแหลกไม่สนพระทัยกิจการบ้านเมืองจนเกิดกลียุค จนเมื่อค.ศ. 1506 คณะรัฐประหารนำโดย พัควอนจง (박원종, 朴元宗) ซองฮีอัน (성희안, 成希顔) ยูซุนจอง (유순정, 柳順汀) ฯลฯ นำกำลังทหารเข้าบุกยึดพระราชวังคย็องบก ถอดเจ้าชายย็อนซันจากราชสมับติและขอคำรับรองจากพระนางช็องฮย็อนหรือพระพันปีจาซุน (자순대비, 慈順大妃) ในการยกเจ้าชายชินซ็องขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์องค์ใหม่ เหตุการณ์นี้เรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง (중종반정, 中宗反正)
หลังจากที่พระเจ้าจุงจงขึ้นครองราชย์ได้เพียงเจ็ดวันก็เกิดเหตุการณ์ปลดพระมเหสีตระกูลชิน เนื่องจากบิดาของพระมเหสีคือชินซูกึน (신수근, 愼守勤) ซึ่งเป็นราชเลขานุการในรัชสมัยของเจ้าชายยอนซันและได้ถูกสังหารไปในเหตุการณ์รัฐประหารพระเจ้าจุงจงคณะรัฐประหารเกรงว่าพระมเหสีจะแก้แค้นให้กับพระบิดาจึงปลดพระมเหสีชินออกจากตำแหน่งและเนรเทศไปนอกวังไปในค.ศ. 1506 (ต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจแห่งโชซ็อน จึงได้รับตำแหน่งคืนเป็นพระนางทันกย็อง (단경왕후, 端敬王后))
title: พระเจ้าจุงจง

text: สมเด็จพระราชินียุนเป็นผู้หญิงที่มีความงดงามเป็นเลิศ พระนางได้รับการอภิเษกกับพระเจ้าซ็องจงในปี ค.ศ. 1476 หลายเดือนต่อมาพระนางได้ให้ประสูติพระราชโอรสนามว่า อี ยุง ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็น เจ้าชายย็อนซัน และขึ้นเป็นกษัตริย์ต่อจากพระราชบิดา สมเด็จพระราชินียุนได้รับการบันทึกว่าเป็นผู้หญิงเจ้าอารมณ์มีความอิจฉาริษยาเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะต่อชายาองค์อื่นของพระเจ้าซ็องจงจนถึงขั้นลอบวางยาพิษชายาองค์หนึ่งในปี ค.ศ. 1477
title: พระนางเชฮ็อน

text: แต่พระเจ้าเยจงก็ทรงอยู่ในราชสมบัติได้ไม่นานสวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1469 โดยที่ทรงเหลือพระโอรสพระชนมายุสี่ชันษาไว้ คือ องค์ชายเจอัน (제안대군, 齋安大君) พระมเหสีจองฮี หรือ พระพันปีจาซ็อง ร่วมกับชินซุกจู (신숙주, 申淑舟) และฮันมยองฮี ได้ตัดสินพระทัยว่าองค์ชายเจอันนั้นพระชนมายุน้อยเกินกว่าจะเป็นกษัตริย์ และยกราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสองค์โตขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง คือองค์ชายโวลซาน (월산군, 月山君) แต่พระองค์นั้นมีพระพลานามัยไม่สู้ดีนัก จึงมอบราชบัลลังก์ให้แก่พระอนุชาขององค์ชายโวลซาน คือ องค์ชายจัลซาน
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: ฮัน มย็อง-ฮเว (; 1415 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1487) เป็นขุนนางคนสำคัญในรัชกาล พระเจ้าซ็องจง และเป็นพระบิดาของ พระมเหสีคงฮเย พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าซ็องจงและเป็นแกนนำในการใส่ความ พระมเหสีเจฮ็อน พระมเหสีองค์ที่ 2 จนถูกสำเร็จโทษ
title: ฮัน มย็อง-ฮเว

text: เมื่อพระเจ้าซ็องจงขึ้นครองราชย์ได้มีการปูนบำเน็จขุนนางผู้มีความดีความชอบ (공신, 功臣) ซึ่งขุนนางกลุ่มนี้มีอภิสิทธิ์หลายอย่างและมีทรัพย์สินร่ำรวย[1] รวมทั้งดำรงตำแหน่งสำคัญระดับสูงของระบอบการปกครอง เรียกว่า กลุ่มขุนนางเก่า (훈구파, 勳舊派) ซึ่งมีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจ เหตุการณ์ที่พระเจ้าเซโจทรงแย่งราชบัลลังก์มาจากพระเจ้าทันจงและกวาดล้างขุนนางที่ต่อต้านทำให้เกิดนักปราชญ์ขึ้นกลุ่มใหม่ ที่ต้องลี้ภัยการเมืองไปอาศัยอยู่ตามป่าเขาถูกกีดกันจากวงราชการ เรียกว่า กลุ่มซาริม (사림파, 士林派) เมื่อพระเจ้าซ็องจงมีพระชนมายุครบยี่สิบชันษาเมื่อค.ศ. 1476 ทรงว่าราชการด้วยพระองค์เองและทรงดึงขุนนางกลุ่มซาริม นำโดยคิมจงจิก (김종직, 金宗直) เข้ามารับราชการในสามกรม (삼사, 司) เพื่อคานอำนาจกับกลุ่มขุนนางเก่า
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: พระเจ้ามุนว็อนแห่งโครยอ () มีพระนามเดิมว่า องค์ชายวังจ็อง เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 14 ใน พระเจ้าแทโจ ที่ประสูติแต่ พระนางชินมย็องซุนซ็อง () และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ พระเจ้าจองจงที่ 1 พระราชาลำดับที่ 3 และ พระเจ้าควางจง พระราชาลำดับที่ 4
title: พระเจ้ามุนว็อนแห่งโครยอ

text: พระเจ้าแทโจทรงเสียพระทัยมากเมื่อพระโอรสเข่นฆ่ากันเองเพื่อแย่งชิงบัลลังก์อีกทั้งยังเสียใจจากการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี พระเจ้าแทโจจึงทรงสละราชบัลลังก์และทำการแต่งตั้งโอรสคนที่สองของเขา ลีบังกวา หรือ พระเจ้าช็องจง เป็นพระราชาคนใหม่ สิ่งที่ พรเจ้าจองจงกระทำเป็นครั้งแรกคือกลับไปอยู่ที่เมืองหลวงเดิม แคซ็อง ซึ่งเขาเชื่อว่าที่นั่นจะสะดวกสบายมากกว่า แต่ ลีบังวอน ได้ทำการสะสมอำนาจไว้ทำให้เกิดความขัดแย้งกับพระเชษฐาของเขา ลีบังกัน ที่ก็ต้องการอำนาจเช่นกัน ในปี ค.ศ.1400 พระเชษฐาขององค์ชายลีบังวอนอีกพระองค์ คือ องค์ชายฮวีอัน (회안대군, 懷安大君) ลีบังกัน (이방간, 李芳幹) ก่อกบฏจะยึดอำนาจจากลีบังวอน องค์ชายลีบังวอนนำทัพเข้าปราบสองฝ่ายต่อสู้กันในเหตุการณ์จลาจลขององค์ชาย (왕자의난, 王子－亂) ครั้งที่สอง องค์ชายลีบังกันพ่ายแพ้และถูกเนรเทศ องค์ชายลีบังวอนบังคับให้พระเจ้าจองจงสถาปนาพระองค์เองเป็นองค์ชายรัชทายาท จนในที่สุดพระเจ้าจองจงก็ทรงทนไม่ได้อีก สละราชบัลลังก์ให้พระอนุชาขึ้นครองราชย์ต่อ ลีบังวอน ได้เป็นกษัตริย์องค์ที่สามของราชวงศ์โชซ็อน
title: พระเจ้าแทจง

text: ในรัชสมัยของพระเจ้ามยองจงมีกบฏหลายครั้ง คือ กบฏของชาวบ้านที่ไม่พอใจการถูกกดขี่โดยขุนนางท้องถิ่น ในค.ศ. 1172 ค.ศ. 1176 ค.ศ. 1182 และ ค.ศ. 1194 ทางราชสำนักใช้ความพยายามอย่างมากในการปราบกบฏชาวบ้านซึ่งแต่ละครั้งมีจำนวนผู้เข้าร่วมเป็นหมื่น คยองแดซึงเสียชีวิตในค.ศ. 1183 ลีอีมิน (이의민, 李義旼) ขุนนางทหารอีกคนที่แต่เดิมเป็นทาสก็เข้ายึดอำนาจแทน แต่ก็ถูกขุนนางทหารชื่อชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) และน้องชายชเวชุงซู (최충수, 崔忠粹) ก็เข้ายึดอำนาจในค.ศ. 1196 ในค.ศ. 1197 ขุนพลสองพี่น้องตัดสินใจปลดพระเจ้ามยองจงจากบัลลังก์ให้ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระอนุชาของพระเจ้ามยองจงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชินจง พระเจ้ามยองจงและรัชทายาททรงถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา จนพระเจ้ามยองจงสิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1202พระมเหสี
title: พระเจ้ามย็องจงแห่งโครยอ

text: คิมอันโร (김안로, 金安老) ถูกนัมกอนและชิมจองกล่าวหาว่าทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวงและถูกเนรเทศไปในปีค.ศ. 1524 ใน ค.ศ. 1527 นัมกอนเสียชีวิต ชิมจองได้ขึ้นเป็นอัครมหาเสนาบดีแทน แต่คิมอันโลจัดฉากการสาปแช่งรัชทายาทด้วยหนู (작서의변, 灼鼠의變) และใส่ร้ายพระสนมคยองบินตระกูลพัคและชิมจองว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ในการวางแผนยกเจ้าชายพกซ็อง (복성군, 福城君) พระโอรสของพระสนมคยองบินเป็นรัชทายาทแทน ชิมจองจึงถูกประหารชีวิตและพระสนมคย็องบินกับพระโอรสถูกปลดจากตำแหน่งและเนรเทศ ในค.ศ. 1531 คิมอันโลได้รับพระราชทานอภัยโทษเพราะการเปิดโปงการสาปแช่งรัชทายาทที่ตนเองจัดฉากขึ้น และได้ยุยงให้พระเจ้าจุงจงสำเร็จโทษอดีตพระสนมและเจ้าชายพงซ็องไปเสียในค.ศ. 1533 แต่คิมอันโลก็ถูกพระนางมุนจ็องเปิดโปงคิมอัลโลได้และคิมอันโลก็ถูกเนรเทศและประหารชีวิตในค.ศ. 1537
title: พระเจ้าจุงจง

text: ในปี ค.ศ. 1458 พระเจ้าเซโจสวรรคต และพระเจ้าเยจงได้ราชสมบัติ ในยุคนี้พระเจ้าเยจงพยายามเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองใหม่และกวาดล้างเหล่าผู้มีอิทธิพลในวังแม้พระมารดาจะว่าราชการแผ่นดินอยู่หลังม่าน โดยมียูจากวางเป็นกำลังสำคัญ พระองค์ได้ห้ามการติดต่อค้าขายกับญี่ปุ่นและยังประหารองค์ชายนัมอัยที่เป็นโอรสในพระพี่นางของพระองค์ แล้วจากนั้นก็ทรงพยายามบีบคั้นจอนคยอนในทุกๆ ด้าน รวมถึงการโปรดให้มีพระบัญชาห้ามขันทีแต่งงานทำให้จอนคยอนนำเหล่าขันทีซึ่งทนการกดขี่ไม่ไหวออกมาการประท้วงหน้าพระตำหนัก ทำให้พระเจ้าเยจงยอมถอนรับสั่งคืน แต่จอนคยูนก็ถูกทรมานสาหัสและปลดจากตำแหน่ง แต่กระนั้นจอนคยูนก็ยังมีกิจกรรมทางการเมืองอยู่จนถูกเพ่งเล็งและลงพระอาญาหลายครั้ง ต่อมาพระเจ้าเยจงก็ประชวรหนักและสวรรคตหลังจากครองราชย์ได้เพียง 14 เดือน ทำให้เกิดความวุ่นวายในราชสำนัก จอนคยูนสนับสนุนราชโอรสลำดับที่สองของอดีตรัชทายาทอึยกยองคือ องค์ชายชาซาน ให้ขึ้นเป็นพระเจ้าซองจงและจัดแจงให้พระองค์ได้อภิเษกกับธิดาของฮันมย็องฮี (ใต้เท้าซังตัง) ได้สำเร็จทำให้จอนคยูนมีความดีความชอบมากจนได้กลับมาสู่ตำแหน่งเดิมอีกครั้ง และพระเจ้าซองจงก็ยังโปรดให้จอนคยูนถวายลูกสาวบุญธรรม (ยุนโซฮวา) ให้เข้าวังมาเป็นพระสนม ทำให้จอนคยอนกลับมามีอำนาจในราชสำนักอีกครั้ง แต่ช็อนกยุนมักเจ็บป่วยออดๆ แอดๆ อยู่ตลอดเวลา เนื่องมาจากความบอบช้ำที่สะสมตลอดสมัยพระเจ้าเยจงจนในปี ค.ศ. 1470 ช็อนกยุนก็เสียชีวิตลงทั้งๆ ที่ถวายงานพระเจ้าซ็องจงได้เพียงปีเดียว นับเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของกรมขันทีและราชสำนัก
title: ช็อนกยุน

text: แคซ็อง () เดิมมีชื่อว่า ช็องโด เป็นเมืองหลวงเก่าของเกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ ตังแต่รัชกาลพระเจ้าแทโจ แต่พอขึ้นรัชกาลพระเจ้าแทโจแห่งราชวงศ์โชซ็อน ทรงย้ายราชธานีจากแคซ็องไปอยู่ที่ฮันยังหรือฮันซ็อง (กรุงโซลในปัจจุบัน) พอถึงรัชกาลพระเจ้าแทจง โปรดให้ย้ายราชธานีกลับมาที่นี่ แต่พอขึ้นรัชกาลพระเจ้าเซจงมหาราชก็โปรดให้ย้ายราชธานีกลับไปที่ฮันยังจนถึงปัจจุบัน
title: แคซ็อง

text: พระมเหสีจากตระกูลยุน ในอดีตเคยเล่นผูกพันและรักกับพระเจ้าซ็อนจงแต่เด็ก ทว่าถูกกำแพงชนชั้นปิดกั้นด้วยเหตุผลทางชนชั้นและครอบครัวกล่าวคือบิดาของพระมหสีถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏ ตำแหน่งของบิดาพระมเหสีในตอนนั้นคือเจ้ากรมการศึกษาซึ่งเทียบเท่ารัฐมนตรีในปัจจุบัน ครอบครัวของพระมเหสีจึงแทบถูกเนรเทศ ส่วนทางครอบครัวพระเจ้าซ็อนจงตอนนั้นแม้เป็นเพียงองค์ชายและยังไม่ได้อยู่ในวังแต่พระราชมารดาไม่โปรดที่พระเจ้าซ็อนจงออกไปเล่นและพบปะเช่นนั้น
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: ซ็อง ฮี-อัน (; ; ค.ศ. 1461–1513) เป็นนักการเมืองและปรัชญาเมธีลัทธิขงจื๊อใหม่แห่งราชวงศ์โชซ็อน ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในรัชกาลพระเจ้าจุงจงตั้งแต่ ค.ศ. 1513 จนเสียชีวิต ทั้งเป็นหนึ่งในผู้นำรัฐประหารและมีความดีความชอบสูงสุดในการยกพระเจ้าจุงจงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์
title: ซ็อง ฮี-อัน

text: นักประวัติศาสตร์เกาหลีเรียกเหตุการณ์ลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมินว่า เหตุการณ์ปีอึลมี () หลังจากเหตุการณ์พระเจ้าโคจงและเจ้าชายรัชทายาทเสด็จลี้ภัยยังสถานกงสุลรัสเซียในโซล ทางฝ่ายรัฐบาลญี่ปุ่นมีการตั้งข้อกล่าวหาแก่ราชทูตมิอุระโกโรและผู้ร่วมก่อการทั้งหมด แต่ทว่าทั้งหมดพ้นข้อกล่าวหาเนื่องจากไม่มีหลักฐานยืนยันการกระทำความผิด ต่อมาค.ศ. 1897 พระเจ้าโคจงทรงสถาปนาจักรวรรดิเกาหลี (Korean Empire) และจัดพิธีพระศพให้แก่พระมเหสีมินอย่างสมพระเกียรติ โดยใช้ขบวนแห่พระศพประกอบไปด้วยทหารกว่า 5,000 นาย แม้ว่าพระศพที่หลงเหลืออยู่นั้นจะประกอบไปด้วยเพียงพระดัชนีหนึ่งเท่านั้น หลังสิ้นพระชนม์ไปแล้วพระมเหสีมินได้รับพระนามว่า พระมเหสีมย็องซ็อง และต่อมาเมื่อพระเจ้าโคจงทรงปราบดาภิเษกเป็นพระจักรพรรดิควางมู พระมเหสีมย็องซ็องจึงได้รับการเลื่อนขึ้นเป็น พระจักรพรรดินีมย็องซ็อง</b>ในที่สุด
title: จักรพรรดินีมย็องซ็อง

text: สมเด็จพระราชา ซ็องจง คังจอง อินมุน โฮนมู ฮุมซ็อง คงฮโย แห่งเกาหลี
title: พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

text: พระเจ้าควังจงแห่งโครยอ ( ค.ศ. 925 - ค.ศ. 975) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 949 - ค.ศ. 975) พระนามเดิม วังโซ (왕소, 王昭) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โครยอกับพระนางชินมย็องซุนซ็อง (신명순성왕후, 神明順成王后) จากตระกูลยู องค์ชายวังโซมีพระเชษฐา คือ องค์ชายวังโย (왕요, 王堯) ในค.ศ. 943 พระเจ้าแทโจสวรรคต พระเจ้าฮเยจงซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดากับองค์ชายทั้งสองขึ้นครองราชย์แต่ตกอยู่ใต้อำนาจของวังคยู ในค.ศ. 945 พระเจ้าฮเยจงสวรรคต องค์ชายวังโยขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจองจง แต่ครองราชย์เพียงสี่ปีก็สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 949 องค์ชายวังโซจึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าควางจง
title: พระเจ้าควังจงแห่งโครยอ

text: นางยุนอดีตมเหสี (; ; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1455 – 29 สิงหาคม ค.ศ. 1482) เดิมคือ พระมเหสีเจฮ็อน (; ) ทายาทรุ่นที่สิบเอ็ดธิดาของแม่ทัพยุน กวัน (윤관) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าซ็องจงกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซ็อน อดีตดำรงตำแหน่งพระสนมและหลังจากสมเด็จพระราชินีคงฮเยพระมเหสีพระองค์แรกของพระเจ้าซ็องจงสิ้นพระชนม์พระนางจึงได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโชซ็อน
title: พระนางเชฮ็อน