คำถาม: หมีโคอาลา เลี้ยงลูกด้วยนมหรือไม่ ?

text: โคอาลา (English: koala) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีกระเป๋าหน้าท้อง จำพวกพอสซัม (ไม่ใช่หมี) ตัวเมียจะมีกระเป๋าหน้าท้อง สำหรับให้ลูกอ่อนอาศัยอยู่ จากการที่มีลักษณะรูปร่างหน้าตาคล้ายสัตว์ในตระกูลหมี ทำให้ส่วนใหญ่นิยมว่า "หมีโคอาลา" หรือ "หมีต้นไม้"[2][3]
title: โคอาลา

text: ถึงแม้จะจัดอยู่ในวงศ์ของหมี แต่พฤติกรรมของมันแตกต่างจากหมีโดยสิ้นเชิง แพนด้าเป็นสัตว์กินพืชเป็นอาหาร โดยร้อยละ 99 ของอาหารที่มันกินคือไผ่ จนได้ชื่อว่า "แพนด้า" ซึ่งเป็นชื่อในภาษาพื้นเมืองของจีนแปลว่า "ผู้กินไผ่" แต่บางทีอาจพบว่ามันก็กินไข่ ปลา และแมลงบางชนิดในไม้ไผ่ที่มันกิน นี่เป็นแหล่งโปรตีนที่สำคัญ จัดได้ว่าแพนด้ายักษ์เป็นหมีที่แตกต่างไปจากหมีชนิดอื่น ๆ ที่กินเนื้อเป็นอาหารหลัก แม้ว่าไผ่จะเป็นพืชที่ให้พลังงานกิโลแคลเลอรี่ต่ำมาก ทำให้แพนด้ายักษ์ใช้เวลากินไผ่นานถึงวันละ 16 ชั่วโมง ในปริมาณไม่ต่ำกว่า 18 กิโลกรัม และขับถ่ายมากถึงวันละ 40 ครั้ง และทำให้ในช่วงฤดูหนาว แพนด้ายักษ์จะไม่จำศีลในถ้ำเหมือนกับหมีชนิดอื่น เนื่องจากไผ่ให้พลังงานสะสมไม่เพียงพอ และจากการที่มีพฤติกรรมกินไผ่เป็นอาหารเพียงอย่างเดียวนั้น เป็นสาเหตุที่ทำให้แพนด้ายักษ์เป็นสัตว์ที่แพร่ขยายพันธุ์ได้ยากด้วย โดยในรอบปี แพนด้ายักษ์ตัวเมียจะมีอาการติดสัดเพียง 1-2 วันเท่านั้น และออกลูกรวมถึงเลี้ยงลูกให้รอดจนเติบโตในธรรมชาติได้ยากมาก หากแพนด้ายักษ์แพร่ขยายพันธุ์ได้รวดเร็ว จะทำให้ไผ่พืชอาหารหลักหมดไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน และถึงแม้แพนด้ายักษ์จะกินไผ่เป็นอาหารหลัก คิดเป็นร้อยละ 99 ของอาหารทั้งหมดก็ตาม แต่ภายในตัวของแพนด้ายักษ์กลับไม่มีจุลินทรีย์ในการช่วยย่อยไผ่ แต่กลับมีเขี้ยวสำหรับใช้กัดและเอนไซน์ในการย่อยเนื้อแทน โดยลูกแพนด้ายักษ์ที่เพิ่งเกิด ตาจะยังไม่ลืมและไม่มีขน และมีน้ำหนักน้อยกว่าแพนด้ายักษ์ตัวเต็มวัยถึง 900 เท่า แต่ทว่ากลับมีอัตราการเจริญเติบโตที่เร็วมากที่สุดชนิดหนึ่งในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม โดยสามารถเพิ่มน้ำหนักตัวจากแค่ 0.1 กิโลกรัม เป็น 1.8 กิโลกรัม ได้ภายในเวลาเพียงเดือนเดียว
title: แพนด้ายักษ์

text: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย (; อักษรย่อ: AKF) เป็นองค์กรวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติที่ไม่หวังผลกำไรซึ่งมุ่งเน้นที่จะลดภัยคุกคามต่อการอยู่รอดของหมีโคอาลา และในการทำเช่นนั้นจะเป็นการเพิ่มความตระหนักต่อประชาคมโลกเพื่อช่วยรักษาสัตว์และพืชที่ใกล้สูญพันธุ์ โดยเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรนอกภาครัฐ ที่อุทิศตนเพื่อการอนุรักษ์และการจัดการโคอาลาป่าอย่างมีประสิทธิภาพ
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: Subclass Theria จัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ออกลูกเป็นตัว Infraclass Metatheria จัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่มีถุงหน้าท้อง Order Marsupialia - โอพอสซัม - จิงโจ้ - โคอาลา
title: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม

text: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้รับการยอมรับว่าเป็นแหล่งที่มาของทางเลือกสำหรับข้อมูลเกี่ยวกับหมีโคอาลา พนักงานได้รับและตอบคำถามมากกว่า 10,000 คำถามรวมถึงการขอข้อมูล คำถามเหล่านี้มาจากผู้คนที่หลากหลาย ประกอบด้วยนักเรียน, ผู้จัดการที่ดิน และผู้ผลิตสารคดี เว็บไซต์ของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียมีการบันทึกเกือบหนึ่งล้านครั้งในแต่ละปี มูลนิธินี้ได้ก่อตั้งการริเริ่มฉลากสิ่งแวดล้อม ที่คนใช้ชีวิตในชนบทผู้สนับสนุนการอนุรักษ์ที่อยู่อาศัยของหมีโคอาลาอย่างแข็งขัน จะได้รับตราประทับของหมีโคอาลา
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: กระบวนการผลิตเมลาโทนินผลิตไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในมนุษย์เท่านั้น แต่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดก็ผลิตเมลาโทนินในเวลากลางคืนได้เช่นกัน โดยเฉพาะวัวจะผลิตด้วยกลไกเดียวกันกับมนุษย์ โดยส่งผ่านจากกระแสเลือดเข้าไปในน้ำนม ทั้งนี้ปริมาณฮอร์โมนขึ้นอยู่กับเวลากลางวันและกลางคืนและอาหารที่วัวได้รับ โครงสร้างของเมลาโทนินในวัวนมมีจำนวนต่างกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้ระบบแสงที่ออกแบบพิเศษในการเลี้ยงวัวนม เพื่อให้สอดคล้องกับแสงธรรมชาติในเวลากลางวัน /กลางคืน เช่นเดียวกับการให้หญ้าและสมุนไพรแก่วัว ก็ช่วยให้ระดับเมลาโทนินในตอนกลางคืนเพิ่มสูงขึ้น เมื่อนำน้ำนมมาแยกพบว่ามีเมลาโทนินถึง 0.04 ไมโครกรัมต่อลิตร ประโยชน์ของนมที่ทำให้นอนหลับ ที่เรียกว่า "นมก่อนนอน" ยังไม่ได้พิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์[11][12]
title: เมลาโทนิน

text: "ไม่มีต้นไม้ ไม่มีเรา" (No Tree No Me) เป็นคำขวัญสำหรับมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย โดยเป็นศัพท์สร้างสรรค์จากดิค มาร์ก ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1994 และได้กลายเป็นคำขวัญที่เหมาะสมสำหรับมูลนิธิในฐานะที่พวกเขามุ่งเน้นไปที่การต่อสู้เพื่อการอนุรักษ์ถิ่นฐานธรรมชาติของหมีโคอาลา โดยคำขวัญนี้เป็นที่รู้จักในครัวเรือนทั่วประเทศออสเตรเลีย
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: โอพอสซัม () หรือเรียกโดยทั่วไปว่า พอสซัม () มีชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์คือ อันดับโอพอสซัม (Didelphimorphia; "อ่านว่า ไดเดลฟิมอร์เฟีย") เป็นอันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมคล้ายหนู แต่มีถุงหน้าท้องเหมือนจิงโจ้ ในซีกโลกตะวันตก อันดับนี้มีขนาดใหญ่ที่สุดในสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องทั้งหลาย ซึ่งประกอบด้วย 109 สปีชีส์หรือมากกว่าใน 19 สกุล โอพอสซัมเป็นหนึ่งในสัตว์ทดลองทางการแพทย์ที่มักใช้ศึกษาหาสาเหตุการเกิดโรคในคน เช่น โรคมะเร็ง ความผิดปกติของระบบประสาท ล่าสุดนักวิทยาศาสตร์สามารถถอดรหัสดีเอ็นเอของโอพอสซัมได้ทั้งหมด ถือเป็นครั้งแรกของการถอดรหัสพันธุกรรมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดที่มีกระเป๋าหน้าท้องเช่นเดียวกับจิงโจ้และโคอาล่าได้
title: โอพอสซัม

text: จุดเริ่มต้นของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียคือการ "ระดมทุน 5 ล้านดอลลาร์เพื่อช่วยโคอาลา" ในตอนแรกฉันทามติทั่วไปคือโรคที่รู้จักกันทั่วไปว่าหนองในเทียม เป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อหมีโคอาลาและจำเป็นต้องได้รับการรักษาเพื่อให้สามารถช่วยชีวิตประชากรของพวกมันได้ อย่างไรก็ตามไม่นานนัก มีการตระหนักว่าการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติยังเป็นสาเหตุปัญหาหลักของของหมีโคอาลา ทิศทางของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียจึงมุ่งสู่การฟื้นสภาพจากการสูญเสียที่อยู่อาศัยของพวกมัน
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: อาหารอินุอิต หรือ อาหารเอสกิโม มักประกอบด้วยปลาชนิดต่าง ๆ และเนื้อสัตว์ที่ได้มาจากการล่าเอาเนื้อ เช่นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทะเล (วอลรัส แมวน้ำ และวาฬ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบนบก (เรนเดียร์ หมีขั้วโลก และมัสก์อ็อกซ์) นกต่าง ๆ และไข่นก นอกจากเนื้อสัตว์ พืชผักที่ชาวอินุอิตมักบริโภค ได้แก่เบอร์รี่ (โครว์แบร์รี และเคลาด์แบร์รี) หญ้า (หญ้า และไฟร์วีด) หัวมันต่าง ๆ (เมาส์ฟูด) และสาหร่าย
title: อาหารอินุอิต

text: โลกร้อนขึ้นปกคุมด้วยป่าดิบ ทวีกระจายตัวออกจากกันในทวีปยุโรปเอเชียและอเมริกาเหนือ มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ยังมีขนาดเล็กตัวใหญ่ที่สุดมีขนาดประมาณหมีขนาดเล็ก อาศัยร่วมกับนกนักล่าขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้ แอฟริกา ออสเตรเลีย อินเดียทีแยกห่างออกไปเป็นที่แพร่พันธุ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีถุงหน้าท้องที่เลี้ยงลูกด้วยนมและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ออกลูกเป็นไข่
title: สมัยพาลีโอซีน

text: หมี จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กินเนื้อ จัดอยู่ในวงศ์ Ursidae ออกลูกเป็นตัว ตาและใบหูกลมเล็ก ริมฝีปากยื่นแยกห่างออกจากเหงือก สามารถยืนและเดินด้วยขาหลังได้ ประสาทการดมกลิ่นดีกว่าประสาทตาและหู กินได้ทั้งพืชและสัตว์เป็นอาหาร
หมีจัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดใหญ่ ปัจจุบันได้มีการจำแนกหมีออกเป็นทั้งหมด 8 ชนิด (ไม่นับชนิดย่อย) โดยมีการกระจายพันธุ์ไปในทุกภูมิภาคของโลก ตั้งแต่ไซบีเรียหรือขั้วโลกเหนือ, ทวีปอเมริกาเหนือ, ทวีปอเมริกาใต้, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ไม่พบที่ทวีปแอฟริกาและโอเชียเนียในประเทศไทยมี 2 ชนิด คือ หมีควาย ตัวใหญ่ ขนยาวดำ ที่อกมีขนสีขาวรูปง่าม พบได้ในป่าทั่วประเทศ และหมีหมาหรือหมีคน ตัวเล็กกว่าหมีควาย ขนสั้นดำ ที่อกมีขนสีขาวรูปคล้ายเกือกม้า พบได้ตั้งแต่คอคอดกระลงไป
title: หมี

text: ตามข้อมูลที่ได้รับการประดับในหนังสือข้อมูลแดงของสหพันธรัฐรัสเซียเมื่อปี ค.ศ. 1997 มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 266 สายพันธุ์และนก 780 สายพันธุ์ที่อยู่ภายใต้การคุ้มครอง บางส่วนของสายพันธุ์พืชที่ถูกคุกคามคือไม้สนซีดาร์ไซบีเรียและไม้สนซีดาร์เกาหลีในภาคตะวันออกสุดของประเทศ, เกาลัดป่าในคอเคซัส ในรัสเซียตะวันออกไกล มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ได้รับการรายงานเป็นหมีสีน้ำตาล, ลิงซ์ยูเรเชีย, กวางแดง, เสือโคร่งอามูร์, เสือดาวอามูร์ และหมีดำเอเชีย นอกจากนี้ยังมีนกประมาณ 350 สายพันธุ์ และร้อยละ 30 ของสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในประเทศรัสเซียจะพบได้ที่นี่ ซึ่งรวมถึง 48 ชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์โดยไม่ซ้ำกัน สัตว์กินเนื้อที่อยู่ภายใต้การคุกคาม ได้แก่ เสือโคร่งไซบีเรียซึ่งมีเพียงประมาณ 400 ตัว และเสือดาวอามูร์ซึ่งเหลืออยู่เพียง 30 ตัวในปี ค.ศ. 2013
title: ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศรัสเซีย

text: ใน ค.ศ. 1798 มีบันทึกครั้งแรกสุดที่พบโคอาลา ข้อมูลรายละเอียดของโคอาลาเริ่มถูกตีพิมพ์ในซิดนีย์กาเซ็ตต์ ค.ศ. 1816 นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส อองรี-มารีย์ ดูโครเตย์ เดอ แบลงวิลล์ ตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ให้ ชื่อว่า Phascolarctos ซึ่งมาจากภาษากรีก โดยเกิดจากคำ 2 คำ รวมกัน คือคำว่า "กระเป๋าหน้าท้องของจิงโจ้" และคำว่า "หมี" ต่อมานักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน ยอร์จ ออกัส โกลด์ฟัสส์ ได้ตั้งชื่อที่เฉพาะเจาะจงลงไปเป็น cinereus ซึ่งหมายถึง "สีขี้เถ้า"[3]
title: โคอาลา

text: หมีสีน้ำตาล (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง
title: หมีสีน้ำตาล

text: สิงโตทะเล หรือ หมีทะเล () เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Otariidae ในอันดับ Pinnipedia หรือแมวน้ำ จัดเป็นแมวน้ำมีหูจำพวกหนึ่ง พบกระจายพันธุ์ตามชายฝั่งทะเลทั่วโลก ตั้งแต่ทะเลเขตหนาวแถบขั้วโลกเหนือหรืออาร์กติก และเขตร้อนหรือเขตอบอุ่นในทวีปแอฟริกาหรืออเมริกาใต้ หรือบริเวณเส้นศูนย์สูตร เช่น เกาะกาลาปากอส
title: สิงโตทะเล

text: หมีโคอาลาอาศัยอยู่กับอาหารคือพืชยูคาลิปตัส ต้นไม้จำนวนมากเหล่านี้กำลังถูกแผ้วถางในแต่ละปี จุดสนใจหลักของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย คือการได้รับการออกกฎหมายใหม่เพื่อปกป้องต้นไม้ของโคอาลา องค์กรนี้ไม่มีรูปแบบของเงินทุนจากรัฐบาลโดยสมัครใจ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียสามารถเสวนาได้อย่างอิสระสำหรับโคอาลาโดยไม่มีข้อจำกัดของรัฐบาล ดังนั้น มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียจึงอาศัยการบริจาค, การสนับสนุน และการระดมทุน เพื่อเป็นเงินทุนในการทำงานที่กำลังดำเนินอยู่ การวิจัยของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียระบุว่า บางแห่ง หมีโคอาลาระหว่าง 52,000 ถึง 87,000 ตัวยังคงอยู่ในป่า การสูญพันธุ์ในท้องถิ่นเกิดขึ้นเป็นประจำ และมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเชื่อว่าวิธีเดียวที่จะปกป้องและฟื้นฟูประชากรในอนาคตก็คือพระราชบัญญัติคุ้มครองโคอาลา
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: - สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น เลียงผา กวางป่า เก้ง กระจงเล็ก หมูป่า ชะมด หมีขอ หมาใน หมูหริ่ง กระต่ายป่า ชะนี กระทิง เป็นต้น
title: อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย

text: มีพื้นที่กว่า 40,000 ตารางกิโลเมตรที่ได้รับการทำแผนที่สำหรับแผนที่ถิ่นที่อยู่ของโคอาลา ไม่เหมือนโครงการทำแผนที่อื่น ๆ แผนที่นี้ไม่เพียงชี้ตำแหน่งของสายพันธุ์แบบปัจเจกเท่านั้น หากแต่แสดงถึงการเกิดขึ้นของที่อยู่อาศัยของหมีโคอาลาที่เหมาะสม (แม้ว่าจะไม่มีหมีโคอาลาอยู่ในขณะนี้) ซึ่งอาจจะ "ต่อยอด" ในอนาคตหากจำเป็น มีมากกว่า 1,000 แห่งที่ได้รับการระบุในเซาท์อีสต์ควีนส์แลนด์
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: เหตุการณ์สูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่รวมทั้ง ช้างแมมมอธ, ช้าง mastodon ("Mammut"), เสือเขี้ยวดาบ, glyptodon, ground sloth, กวางไอริช, หมีถ้ำ ("Ursus spelaeus") และหมี Arctodus เริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายสมัยไพลสโตซีนและดำเนินต่อไปจนถึงสมัยโฮโลซีน
มนุษย์พันธุ์ Neanderthal ก็สูญพันธุ์ไปในช่วงเวลานี้ด้วย
โดยที่สุดของยุคน้ำแข็งสุดท้ายนี้ สัตว์เลือดเย็น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเล็ก ๆ เช่นหนู นกอพยพ และสัตว์ที่วิ่งเร็วเช่นกวาง ได้ขยายพันธุ์แทนที่สัตว์ใหญ่ ๆ แล้ว ต่อมาจึงอพยพขึ้นสู่ทิศเหนือ
title: สมัยไพลสโตซีน

text: ความร่วมมือระหว่างมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียกับเดอะเรย์กรุ๊ปส่งผลให้เกิดหาดโคอาลา เป็นที่อยู่อาศัยที่เป็นมิตรกับหมีโคอาลา และเป็นหลักฐานว่าการพัฒนากับการคุ้มครองสัตว์ป่าไม่จำเป็นต้องเข้ากันไม่ได้ มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียเป็นแหล่งทุนสนับสนุนการวิจัยโคอาลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผลการวิจัยรวมถึงการบริจาคจากหมีโคอาลาสู่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของออสเตรเลีย และการศึกษาความเป็นไปได้ของประชากรโคอาลาในภูมิภาคทางชีววิทยาต่าง ๆ
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: แพนด้ายักษ์ หรือ หมีแพนด้า () เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์หมี (Ursidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Ailuropoda"
title: แพนด้ายักษ์ (สกุล)

text: ฤดูการสืบพันธุ์ของโคอาลาอยู่ในช่วงฤดูฝน (ราวเดือนกันยายน–มีนาคม) โดยปกติโคอาลาโดยเฉพาะตัวผู้เป็นสัตว์ที่ก้าวร้าว ดุร้าย จึงมักอยู่อย่างสันโดษ ตัวผู้และตัวเมียจะอยู่ด้วยกันก็ต่อเนื่องในฤดูผสมพันธุ์เท่านั้น[7] ตัวเมียเริ่มเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 3 ถึง 4 ปี และมักมีลูกปีละตัว แต่ทั้งนี้อาจมีลูกปีเว้นปี หรือ ปีเว้น 2 ปี ก็ได้ ขึ้นกับอายุของตัวเมียและสภาพแวดล้อม อายุขัยเฉลี่ยของโคอาลาตัวเมียประมาณ 12 ปี ทำให้มีลูกได้อย่างมาก 5–6 ตัว ตลอดอายุขัยของมัน มันใช้เวลาตั้งท้องประมาณ 34–36 วัน ลูกโคอาลาที่เกิดใหม่ มีความยาวเพียง 2 เซนติเมตร และมีน้ำหนักไม่ถึง 1 กรัม ผิวหนังสีชมพู ไม่มีขน ยังไม่ลืมตา และยังไม่มีหู ลูกโคอาลาจะอาศัยอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องของแม่ และกินนมแม่อยู่นาน 7–8 เดือน หลังจากอายุได้ 6–7 สัปดาห์ ลูกโคอาลามีความยาวของหัวประมาณ 26 มิลลิเมตร และเมื่อเริ่มสัปดาห์ที่ 13 จะมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 50 กรัม และมีความยาวของหัวเพิ่มขึ้นเป็น 50 มิลลิเมตร เมื่ออายุได้ 22 สัปดาห์ ตาของลูกโคอาลาจะเริ่มเปิด และมันจะเริ่มโผล่หัวออกมาจากกระเป๋าหน้าท้องของแม่ พออายุได้ 24 สัปดาห์ จะมีขนเต็มตัว และฟันซีกแรกเริ่มงอก สัปดาห์ที่ 30 ลูกโคอาลาจะมีน้ำหนักประมาณ 0.5 กิโลกรัม และมีขนาดของหัวยาว 70 มิลลิเมตร ตอนนี้มันเริ่มใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ข้างนอกกระเป๋าหน้าท้องของแม่ สัปดาห์ที่ 36 ลูกโคอาลามีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 1 กิโลกรัม และไม่เข้าไปอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องแม่อีกแล้ว ส่วนมากมันมักจะเกาะอยู่ที่หลังของแม่ แต่ในช่วงอากาศหนาว หรืออากาศชื้น มันก็จะกลับเข้าไปอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องของแม่อีก สัปดาห์ที่ 37 ลูกโคอาลาเริ่มออกห่างจากแม่เพื่อเดินเที่ยวเล่น แต่ยังอยู่ในระยะใกล้ ๆ สัปดาห์ที่ 44 ลูกโคอาลากล้าเดินออกมาไกลมากขึ้น แต่ยังไปเกินระยะทาง 1 เมตร ที่ห่างจากแม่ สัปดาห์ที่ 48 ลูกโคอาลายิ่งมีความอยากผจญภัย หรืออยากรู้อยากเห็นยิ่งขึ้น และไม่ส่งเสียงร้องอีกแล้วเมื่อแม่ของมันเดินห่างออกไป มันจะอยู่กับแม่ของมันถึงอายุประมาณ 1 ปี ซึ่งช่วงนี้มันจะมีน้ำหนัก 2 กิโลกรัมกว่าเล็กน้อย
title: โคอาลา

text: 1. สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม (Mammals) ได้แก่ หมาไม้ หมีควาย เก้ง หมูป่า เม่นใหญ่ กระต่ายป่า ลิงกัง ค่างแว่นถิ่นเหนือ กระรอกท้องแดง กระรอกดินแก้มแดง กระรอกบินจิ๋วท้องขาว เพียงพอนเส้นหลังขาว และสัตว์ที่มีรายงานการพบใหม่ในประเทศไทยครั้งแรกบริเวณพื้นที่ดอยผ้าห่มปก คือ เพียงพอนท้องเหลือง (Yellow-bellied Weasel) ในส่วนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมนั้น ยังไม่มีการสำรวจข้อมูลที่เป็นมาตรฐาน ซึ่งถ้ามีการสำรวจเก็บข้อมูล หรืองานวิจัยในด้านนี้อย่างจริงจัง ก็จะพบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดต่างๆเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะสัตว์ในกลุ่มค้างคาว และสัตว์ฟันแทะชนิดต่างๆ
title: อุทยานแห่งชาติดอยผ้าห่มปก

text: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้ทำแผนที่จำลองพื้นที่กว่าสี่ล้านเฮกตาร์สำหรับแผนที่ถิ่นที่อยู่ของโคอาลา (ดูด้านล่าง) ซึ่งทางมูลนิธิเชื่อว่าโครงการเพาะพันธุ์หมีโคอาลาที่ถูกกักขัง ไม่ได้เป็นการแก้ปัญหาในการอนุรักษ์ประชากรโคอาลาในป่า จึงมีการแทนที่โดยการอนุรักษ์ที่อาศัยความสมบูรณ์ของป่า, ความหลากหลายทางพันธุกรรมของพวกมัน และการทำที่อยู่อาศัยให้คงอยู่
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย

text: เนื่องจากมนุษย์เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สมองมนุษย์จึงมีลักษณะพิเศษซึ่งพบร่วมในสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิด ที่สำคัญสุดคือ เปลือกสมองใหญ่หกชั้นและชุดโครงสร้างที่สัมพันธ์กัน เช่น ฮิปโปแคมปัสและอะมิกดาลา สัตว์มีกระดูกสันหลังทุกชนิดมีสมองส่วนหน้าซึ่งผิวด้านบนคลุมด้วยชั้นเนื้อเยื่อประสาท เรียก พัลเลียม (pallium) แต่ยกเว้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม พลัลเยมเป็นโครงสร้างเซลล์สามชั้นค่อนข้างเรียบง่าย ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม พัลเลียมมีโครงสร้างเซลล์หกชั้นที่ซับซ้อนกว่า และได้ชื่อใหม่ว่า เปลือกสมองใหญ่ ฮิปโปแคมปัสและอะมิกดาลายังกำเนิดจากพัลเลียมด้วย แต่ซับซ้อนในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่าสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่นมาก
title: สมองมนุษย์

text: หมีกริซลี (, ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) จัดเป็นชนิดย่อยของหมีสีน้ำตาล ("U. arctoc")
title: หมีกริซลี

text: หมีดำ () จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีถิ่นที่อยู่ในป่าทางตอนเหนือของอเมริกา พบได้ทั่วไปในป่าร้อนชื้น 
title: หมีดำ

text: โคอะลา มาร์ช มีลักษณะเป็นรูปทรงแบบหมีโคอาลา โดยมีภาพหมีโคอาลาอยู่ด้านนอกคุกกี้กำลังทำกิจกรรมต่าง ๆ มีการบรรจุหลายรสชาติ เช่น น้ำผึ้ง, วานิลลา, ลาเต้ และกล้วย รวมทั้งกล้วยแช่แข็ง สองรสชาติที่พบมากที่สุดคือสตรอว์เบอร์รีและช็อกโกแลต และมีสองรสชาติที่มีอยู่ในสหรัฐ รวมไปถึงคุกกี้ช็อกโกแลตที่เต็มไปด้วยครีมช็อกโกแลตขาวและมัจฉะ ขนมขบเคี้ยวนี้ยังมีในรสสับปะรดซึ่งหายากกว่ารสอื่น ๆ นอกจากนี้ โคอะลา มาร์ช ยังเป็นผู้ให้การสนับสนุนมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย ซึ่งเป็นกลุ่มอนุรักษ์ของประเทศออสเตรเลีย
title: โคอะลา มาร์ช

text: ในปี ค.ศ. 2003 รัฐควีนส์แลนด์ระบุว่าหมีโคอาลาของเซาท์อีสต์ควีนส์แลนด์ตกอยู่ในฐานะ 'เสี่ยง' ภายใต้พระราชบัญญัติการอนุรักษ์ธรรมชาติ ค.ศ. 1992 หลังจากที่การวิจัยของมูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้ค้นพบข้อมูลที่น่าสนใจ มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลียได้ยื่นอุทธรณ์หลายต่อหลายครั้งทั้งในระดับรัฐและรัฐบาลกลาง แต่รัฐบาลไม่ได้ทำการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในสภานิติบัญญัติเพื่อให้เกิดการป้องกันที่มีประสิทธิภาพสำหรับหมีโคอาลาป่า
title: มูลนิธิโคอาลาออสเตรเลีย