คำถาม: เซลีน ดิออน ร้องเพลงประกอบภาพยนต์ไททานิคใช่หรือไม่?

text: "มายฮาร์ตวิลโกออน" (English: My Heart Will Go On) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ไททานิก ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2540 และ โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ ออกฉายในปี พ.ศ. 2559 เพลงนี้เป็นผลงานการเรียบเรียงดนตรีของเจมส์ ฮอร์เนอร์ ในส่วนของคำร้องเป็นผลงานการประพันธ์ของวิล เจนนิงส์ ขับร้องโดยเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2540 ซึ่งเพลงนี้ได้บรรจุลงในอัลบั้มของเซลีน ดิออน เล็ทส์ทอคล์อะเบาท์เลิฟ และเพลงนี้ก็ขึ้นสู่อันดับ 1 ทั่วโลก รวมถึงสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย "มายฮาร์ตวิลโกออน" วางจำหน่ายในออสเตรเลีย และเยอรมัน ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 และส่วนอื่นๆของโลกเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
title: มายฮาร์ตวิลโกออน

text: เซลีนดิยงฌ็องนอแอล (, "เซลีน ดิออน ร้องเพลงคริสต์มาส") เป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสภาษาฝรั่งเศส ของเซลีน ดิออนนักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในควิเบก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 นับเป็นอัลบั้มที่ 2 ของเธอ และเป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสอัลบั้มแรก
title: เซลีนดิยงฌ็องนอแอล

text: ดียงชองต์ปลามงดง ( ,"(เซลีน) ดิออนร้องเพลงของ (ลุก) ปลามงดง") เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสโดยเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ในประเทศแคนาดา 29 เมษายน 1992 ในฝรั่งเศส ซึ่งในฉบับฝรั่งเศสนี้ได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "เดโมกีซอน" (, "Words That Sound") เป็นอัลบั้มที่ 16 ของเซลีน ดิออน (เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 15)
title: ดียงชองต์ปลามงดง

text: เซลีนก้าวสู่ความเป็นนักร้องระดับสากล เมื่อได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนของวอลท์ ดิสนีกับพีโบ ไบรซัน ในเพลง "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" ในปี พ.ศ. 2534 เพลงนี้เป็นเพลงที่สามารถดึงจุดเด่นด้านเสียงร้องของเซลีนออกมาได้ ทั้งคลาสสิก, ซอฟท์ร็อก ซึ่งเป็นเพลงแนวร่วมสมัย ประกอบกับท่วงทำนองสบายๆ เพลงนี้จึงเป็น 1 ใน 10 เพลงยอดนิยมในสหรัฐอเมริกา และได้รับออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำด้านเพลงต้นตำรับยอดเยี่ยม, รางวัลแกรมมีสำหรับเพลงร้องคู่ยอดเยี่ยม และคำร้องเพลงยอดเยี่ยมสำหรับโมชันพิกเจอร์ อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อในด้านเพลงแห่งปี เพลงนี้เป็นซิงเกิลแระของเซลีนที่เป็นซอฟท์ร็อก และรวมความเป็นเพลงโซล, คลาสสิก 
title: เซลีนดิออน (อัลบั้ม)

text: มิวสิกวิดีโอเพลง"กู๊ดบาย (เดอะแซดเดสต์เวิร์ด)" อำนวยการสร้างโดย Chris Applebaum ระหว่างวันที่ 12 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ในปารีส และออกเผยแพร่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 มิวสิกวิดีโอฉบับที่ 2 ได้เผยแพร่บนอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีภาพเบื้องหลังที่ไม่เคยเผยแพร่มาก่อน วิดีโอที่ไม่ได้ออกเผยแพร่อย่างเป็นทางการนี้อำนวยการสร้างโดย Chris Applebaum ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 เช่นกัน และแสดงถึงภาพเซ็กซี่ของเซลีน ดิออน
เซลีนได้ร้องเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์แถบยุโรปหลายรายการ
title: กูดบาย (เดอะแซดเดสต์เวิร์ด)

text: ตลอดอาชีพการร้องเพลง เสียงร้อง แนวทางดนตรี รวมถึงระดับความสำเร็จของเธอ ก็มักได้รับการเปรียบเทียบกับ วิทนีย์ ฮูสตัน และ เซลีน ดิออน ซึ่งก็มีคำวิจารณ์ของแกร์รี มูลฮอลแลนด์ไว้ว่า "เหล่าบรรดาเจ้าหญิง เสียงสูง เธอเป็นผู้ช่ำชองในการใช้เสียงกับเพลงป็อปฮิตติดตลาด" แต่ก็มีนักเขียนบางคนเขียนว่าเธอแตกต่างจาก วิทนีย์ ฮูสตัน และ เซลีน ดิออน ตรงที่เธอเขียนเพลงเองด้วย
title: มารายห์ แครี

text: ซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จสูงสุดในอัลบั้มคือ "มายฮาร์ตวิลโกออน" () เรียบเรียงและอำนวยการสร้างโดยโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เพลงประกอบภาพยนตร์รักบรรลือโลกจากเรื่อง ไททานิก เพลงนี้ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในหลายประเทศทั่วโลก และกลายเป็นสัญลักษณ์ของเซลีน ดิออน เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงต้นตำรับดีเยี่ยม (ปี ค.ศ. 1998), รางวัลแกรมมีสาขาเพลงแห่งปี (ปี ค.ศ. 1999) และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย
title: เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ

text: การแสดงนี้ได้นำมารวมหลังประสบความสำเร็จในรายการโทรทัศน์ "แอนออเดียนซ์วิทเซลีนดิออน" ที่แพร่ภาพในสหราชอาณาจักร รายการนี้เซลีนร้องเพลงยอดนิยมของเธอ พร้อมกับการร้องเพลงจากอัลบั้มใหม่ด้วย แขกรับเชิญพิเศษได้แก่ 
title: แดตส์จัสต์เดอะวูแมนอินมี

text: นอกจากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ของเซลีน ดิออน และอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องไททานิกแล้ว เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ได้รับการบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม รวมไปถึงอีก 4 อัลบั้มต่อมาของเซลีน ดิออน อูร์เกอร์ดูสตาด, ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง, อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส และ มายเลิฟ: เอสเซนเชียลคอลเลกชัน
title: มายฮาร์ตวิลโกออน

text: เพลงประกอบภาพยนตร์ "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งประพันธ์โดยวิลล์ เจนนิง อำนวยเพลงโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เอฟฟานาซีฟ ขับร้องโดยเซลีน ดิออน ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง โดยได้รับการเปิดออกอากาศทางสถานีวิทยุนานนับเดือน
title: ไททานิก (ภาพยนตร์)

text: เซลีนดียงอองกงแซร์ (, "เซลีน ดิออน ร้องเพลงสด") คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสบันทึกการแสดงสดของ เซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในควิเบก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2528 นับเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 11 ของเธอ และเป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดอัลบั้มแรก
title: เซลีนดียงอองกงแซร์

text: เซลีน ดิออน เกิดวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่ชาร์เลอมาญ เขตชานเมืองทางตะวันออกของเมืองมอนทรีออล รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เป็นบุตรคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 14 คน ของนายอาดดีมา ดียง (Adhémar Dion) และนางเทเรส ตองกาย (Thérèse Tanguay) ซึ่งเป็นชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส ครอบครัวนี้มีความผูกพันกับเสียงดนตรีเป็นอย่างมาก ดังเห็นได้จากการที่บิดาและมารดาตั้งชื่อเธอว่า "เซลีน" () ตามบทเพลงชื่อ "เซลีน" อันเป็นผลงานการขับร้องโดย Hugues Aufray นักร้องชาวฝรั่งเศส เมื่อครั้งวัยเยาว์เซลีนร่วมร้องเพลงกับพี่น้องของเธอใน Le Vieux Baril บาร์เปียโนอันเป็นกิจการของครอบครัวเธอ และฝันที่จะเป็นนักร้อง โดยในปี พ.ศ. 2537 เซลีนให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร "พีเพิล" ว่า "ฉันคิดถึงครอบครัวและบ้านของฉัน แต่ฉันไม่เคยเสียใจที่ฉันเสียเวลาช่วงวัยรุ่นไป ฉันมีความฝันเดียว ฉันอยากเป็นนักร้อง"
title: เซลีน ดิออน

text: เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2540 เซลีน ดิออนเป็นนักร้องคนแรกที่ได้ขับร้องในงานประกาศรางวัลอะคาเดมี (ออสการ์) ถึง 2 ครั้งในคืนเดียวกัน เพลงแรกเป็นเพลงของเธอเอง "บีคอสยูเลิฟด์มี" อันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "อัพโคลสแอนด์เพอร์โซนัล" และอีกเพลงหนึ่ง คือเพลง "ไอไฟนอลลีฟาวด์ซัมวัน" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะไมเรอแฮสทูเฟซ" ซึ่งเดิมขับร้องโดยบาบรา สตรัยซัน แลัไบรอัน อดัม และในคืนวันประกาศรางวัล บาบราไม่ได้เข้าร่วมงาน และนาตาลี โคลมีกำหนดการร้องเพลงของเธอแทน และต่อมาเธอปฏิเสธจนกระทั่ง 2 วันก่อนคืนวันงาน เซลีน ได้รับการขอร้องให้ช่วยร้องเพลงนี้ ซึ่งแม้เธอจะตื่นเต้นแต่ก็ยอมรับคำขอร้องและสามารถร้องเพลงนั้นได้ 
title: เทลล์ฮิม

text: มิวสิกวิดีโอเพลงเผยแพร่ในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2010 กำกับโดยดอน ไทเลอร์ ซึ่งเคยทำวิดีโอให้กับวงอะเดย์ทูรีเมมเบอร์ และฟลายลีฟมาก่อนแล้ว วิดีโอออกเผยแพร่ในร้านไอทูนส์ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2011 วันเดียวกันนั้นวิดีโอได้อัปโหลดลงช่องวีโวของวงทางยูทูบ มิวสิกวิดีโอทำเป็นเทคนิคแอนิเมชัน เริ่มต้นด้วยเลอวีน นักร้องนำในภาพแอนิเมชันร้องเพลงกับไมโครโฟนขณะที่มีมือสองมือสัมผัสร่างกายของเขาจากด้านหลัง ขณะที่วิดีโอดำเนินไป มีผู้หญิงเปลือยคนหนึ่งในภาพแอนิเมชันเต้นรำรอบตัวเขาและเกี้ยวกับสมาชิกคนอื่นในวง มีเอฟเฟกต์แอนิเมชันประกอบมากมาย เช่น ปีกนางฟ้าและปีศาจแสดงให้เห็นด้านหลังของเลอวีนขณะที่เขากำลังร้องเพลง ขณะที่ผู้หญิงยังคงเต้นรำกับสมาชิกวงคนอื่น วิดีโอจบลงด้วยฉากใบหน้าของเลอวีน
title: แฮนส์ออลโอเวอร์ (เพลงมารูนไฟฟ์)

text: ในปี พ.ศ. 2534 เซลีนเป็นหนึ่งในนักร้องที่ร่วมร้องเพลง "วอยซ์แดทแคร์" () อันเป็นบทเพลงที่มอบให้แก่กองทหารอเมริกันที่เข้าร่วมสงครามอ่าวเปอร์เซีย แท้จริงแล้ว เซลีนก้าวขึ้นสู่นักร้องระดับสากลอย่างแท้จริงหลังจากการร้องเพลง "บิวตีแอนด์เดอะบีสต์" คู่กับ พีโบ ไบรซัน อันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์แอนนิเมชัน เรื่อง "บิวตีแอนด์เดอะบีสท์" ของวอลท์ดิสนีย์ เพลงนี้เป็นแบบอย่างของแนวเพลงที่เซลีนร้องในเวลาต่อมา กล่าวคือ เป็นทำนองสบาย ๆ ในแนวบัลลาดคลาสสิก ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเธอที่ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ด 10 อันดับแรกในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขา "เพลงยอดเยี่ยม" () และรางวัลแกรมมี สาขา "เพลงป๊อปร้องคู่หรือกลุ่มยอดเยี่ยม" ()
"บิวตีแอนด์เดอะบีสต์" เป็นเพลงหนึ่งในอัลบั้ม "เซลีนดิออน" อัลบั้มที่ใช้ชื่อเดียวกับเธอเอง โดยเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จของเธอ ผลงานเพลงในอัลบั้มนี้เซลีนได้ร่วมงานกับเดวิด ฟอสเตอร์ และไดแอน วาเรน เพลงอื่น ๆ ที่ประสบความสำเร็จในอัลบั้มนี้ได้แก่ "อิฟยูอาสก์มีทู" () เพลงของแพตติ เลอเบลล์ () จากภาพยนตร์เรื่อง "Licence to Kill" อันออกฉายในปี พ.ศ. 2532 เพลงนี้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดสูงสุดในอันดับที่ 4 นอกจากนี้ยังมีเพลง "เลิฟแคนมูฟเมาเทนส์" () และ "น็อตติงโบรกเคนบัตมายฮาร์ต" () โดยก่อนหน้านี้เธอได้ออกอัลบั้ม "ดียงชองต์ปลามงดง" () ในปี พ.ศ. 2534 เป็นอัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศส ซึ่งเพลงส่วนใหญ่เป็นเพลงเก่านำมาร้องใหม่ โดยมีเพลงใหม่ 4 เพลงคือ "เดโมกีซอน" () "เชอด็องซ์ดองมาแต็ต" () "แกลเกิงเกอแชมแกลเกิงเกอแชม" () และ "ลามูร์เอ็กซีสต์อ็องกอร์" () แต่เดิมออกจำหน่ายในแคนาดา และฝรั่งเศส ในช่วงปี พ.ศ. 2534 - 2535 เท่านั้น ต่อมาได้ออกจำหน่ายทั่วโลกในปี พ.ศ. 2537 มียอดขาย 1.5 ล้านชุดทั่วโลก และเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสอัลบั้มแรกของเธอที่ออกจำหน่ายทั่วโลก 
title: เซลีน ดิออน

text: ในช่วงปี พ.ศ. 2535 อัลบั้ม "ยูนิซัน" และ "เซลีนดิออน" รวมทั้งการปรากฏในสื่อต่าง ๆ ทำให้เซลีนเป็นที่รู้จักทั่วอเมริกาเหนือ เธอประสบความสำเร็จในตลาดเพลงภาษาอังกฤษ และมีชื่อเสียงมากขึ้น แต่กระนั้น ขณะที่เธอประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา แฟนเพลงชาวฝรั่งเศสต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่าเธอเพิกเฉยต่อพวกเขา ต่อมาในงานประกาศรางวัลเฟลิกซ์ เซลีนได้รับรางวัล "ศิลปินอังกฤษแห่งปี" เธอกล่าวปฏิเสธในการรับรางวัลนั้น เธอยืนยันว่าเธอเป็นศิลปินฝรั่งเศส ไม่ใช่ศิลปินอังกฤษ ซึ่งทำให้เธอได้ฐานแฟนเพลงชาวฝรั่งเศสคืนมา นอกจากความสำเร็จด้านดนตรีแล้ว ในด้านชีวิตส่วนตัว เรอเน ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอ 26 ปี ได้ผันมาเป็นคนรัก อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์นี้ยังคงเป็นความลับของทั้งคู่ ด้วยกลัวว่าสาธารณชนจะกล่าวว่าทั้งสองไม่เหมาะสมกัน
title: เซลีน ดิออน

text: ดนตรีของเซลีนได้รับอิทธิพลในแนวดนตรีหลายแนว ตั้งแต่ป็อปปูลาร์, กอสเปล, บัลลาด, คลาสสิก, อาร์แอนด์บี, แจ๊ซ, ประสานเสียง และร็อก กับทั้งสหภาษาตั้งแต่ภาษาญี่ปุ่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน ภาษาสเปน ภาษาอังกฤษ ภาษาแอฟริกาน และภาษาอิตาลี เซลีนได้รับข้อวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ ถึงความสามารถและพลังในการร้องเพลงของเธอ ในปี พ.ศ. 2547 เซลีนมียอดขายรวมมากกว่า 175 ล้านชุดทั่วโลก และได้รับรางวัลเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส สำหรับการก้าวขึ้นเป็นหนึ่งในศิลปินหญิงที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล นอกจากนี้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โซนี่ บีเอ็มจีประกาศว่าเซลีน ดิออนมียอดขายกว่า 200 ล้านชุดทั่วโลก
title: เซลีน ดิออน

text: นอกจากการร้องเพลงแล้ว เซลีนยังได้เปิดแฟรนไชส์ร้านอาหารฝรั่งเศสชื่อว่า "Nickels Grill" ในปี พ.ศ. 2533 และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 สายการบินแห่งชาติแคนาดาได้เลือกเซลีน ดิออน เป็นพรีเซ็นเตอร์โปรโมตแคมเปญเที่ยวบินพิเศษ และเครื่องบินใหม่ของสายการบิน โดยเลือกเพลง "ยูแอนด์ไอ" () ซึ่งเป็นผลงานการขับร้องของเซลีน เป็นเพลงหลักในการโปรโมตครั้งนี้ นอกจากนี้เซลีนยังออกจำหน่ายผลิตภัณฑ์น้ำหอมและแว่นตา โดยเซ็นสัญญากับบริษัทโคตี้ จำกัด ในด้านการดูแลการผลิต และล่าสุดเซลีนได้ออกจำหน่ายน้ำหอมชื่อ "เซลีนดิออน" รุ่นเซนเซชันแนล () และในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 เซลีนเตรียมออกจำหน่ายน้ำหอมรุ่นใหม่ลำดับที่ 6 ในชื่อว่า "ชิก" "น้ำหอมตราเซลีน ดิออน" ได้รับรางวัลมากมาย เช่น รายวัล FiFi 2 รางวัล โดยตั้งแต่เริ่มการจำหน่ายน้ำหอมของเธอตั้งแต่ พ.ศ. 2545 น้ำหอมของเธอทำรายได้กว่า 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
title: เซลีน ดิออน

text: "เซลีน ดิออน มีผลงานด้านดนตรีมากมาย ด้านล่างนี้เป็นผลงานของเซลีน ดิออน ในขณะที่สังกัดค่ายโซนีมิวสิกที่บันทึกในห้องบันทึกเสียง ผลงานของเซลีน ดิออนดูได้ที่ ผลงานอัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน และ ผลงานซิงเกิลของเซลีน ดิออน"
title: เซลีน ดิออน

text: เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต () คือผลงาน ดีวีดี/วิดีโอ คอนเสิร์ตที่ 2 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพวันที่ 7-8 กันยายน 1993 ที่ Le Théàtre Capitole ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต The Colour of My Love ซึ่งออกอากาศ CTV television network ในเดือนธันวาคม 1993 และ Disney Channel ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
เซลีน ดิออนแสดงในบทเพลงภาษาอังกฤษใหม่ 3 อัลบั้ม รวมไปถึงแขกรับเชิญพิเศษอย่าง Peabo Bryson และ Clive Griffin นอกจากนี้ยังแสดงเพลงติดชาร์ทอย่าง "The Power Of Love" และ "Think Twice." นอกจากนี้ยังแสดงเพลงของ Elvis Presley ในเพลง "Can't Help Falling in Love." ในปี 2002 เธอร้องเพลงนี้อีกครั้งระหว่าง VH1 Divas Live concert.
title: เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต

text: อย่างไรก็ตาม แม้ในข้างต้นจะบอกว่าเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น จะนำตัวละครและหุ่นจากอนิเมะแนวหุ่นยนต์หลายเรื่องมาใช้ แต่ปัจจุบัน ตัวละครจากอนิเมะที่ไม่ใช่แนวหุ่นยนต์อย่าง เทคก้าแมนเบลด กับ เบ็ตเตอร์แมน รวมไปถึง มังงะ และ เกม อย่าง ครอสโบนกันดั้ม 
และ เวอร์ชวลออน ก็ได้มามีบทบาทอยู่ในเกมด้วยแล้วเช่นกัน
title: ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น

text: ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 นี-โยร่วมงานกับเอค่อนในซิงเกิล "เพลย์ฮาร์ด" ของเดวิด เกตตา จากอัลบั้ม<i data-parsoid='{"dsr":[20737,20761,2,2]}'>นัตทิงบัตเดอะบีต 2.0 ในเดือนเมษายน นี-โยร่วมงานกับเชอร์ ลอยด์ ในซิงเกิล "อิตส์ออลกูด" ซึ่งต่อมาได้ประกอบภาพยนตร์โฆษณาไอศกรีมฟรุตทาเร่ ในคราวเดียวกัน เขาและเซลีน ดิออน บันทึกเพลง "อินเครดิเบิล" ใส่อัลบั้ม เลิฟด์มีแบ็กทูไลฟ์ "อินเครดิเบิล" ออกเป็นซิงเกิลในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 และมิวสิกวิดีโอเริ่มฉายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014
title: นี-โย

text: เซลีนดิออนไลฟ์ 2018 () เป็นทัวร์คอนเสิร์ตของเซลีน ดิออน นักร้องชาวแคนาดา จัดขึ้นเพื่อสนับสนุนอัลบัมเพลงภาษาอังกฤษของเธอที่จะจำหน่ายใน ค.ศ. 2018 นับเป็นคอนเสิร์ตแรกในเอเชียของเธอในรอบสิบปี หลังจาก เทกกิงแชนเซสเวิลด์ทัวร์ เมื่อ ค.ศ. 2008
title: เซลีนดิออนไลฟ์ 2018

text: เมื่อเปรียบเทียบกับอัลบั้มในช่วงแรก ๆ ของเธอ ทั้งคุณภาพและดนตรีในเพลงของเธอได้เปลี่ยนไปอย่างมาก อิทธิพลจากดนตรีแนวซอฟต์ร็อกกลายมาเป็นเพลงในแนวโซล และมีสไตล์เป็นเพลงร่วมสมัยมากขึ้น อย่างไรก็ตามธีมของ "ความรัก" ก็ยังมีให้เห็นในทุก ๆ อัลบั้มของเธอ ซึ่งเป็นสาเหตุให้นักวิจารณ์กล่าวว่าผลงานของเธอซ้ำซาก บทวิจารณ์อัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ของร็อบ โอคอนเนอร์กล่าวว่า นอกจากนี้เซลีนยังได้รับคำวิจารณ์ในเพลง "เดอะเฟิร์สไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" และ "ออลเดอะเวย์" ซึ่งกล่าวไว้ในทางลบว่า "น่าขนลุก" ทั้งแอลลิสสัน สตีวาร์ดจาก "เดอะชิกคาโกทรีบูน" และเออร์ไวน์จาก "ออลมิวสิก" แม้ว่าเธอยังคงได้รับการสรรเสริญจากความสามารถในการร้องเพลงของเธอ (เอลิซา การ์ดเนอร์ จาก "แอล.เอ.ไทมส์" เรียกเสียงของเธอว่า "เทคนิคที่น่าพิศวง") เสียงของเธอในช่วงแรก ๆ ทำให้ต้องหยุดฟัง และสตีฟ ดอลลาร์ ได้วิจารณ์อัลบั้ม "ดีสอาร์สปเชียลไทมส์" ว่า "เสียงของเธอดุจดังมหาบรรพตโอลิมปัสอันไม่มีภูเขาใด หรือระดับใด ๆ สามารถเทียบวัดได้"
title: เซลีน ดิออน

text: อัลบั้มถัดมาของเซลีนคือ "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" () ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2540 บันทึกเสียงที่ลอนดอน, นครนิวยอร์ก, ลอสแอนเจลิส, ซึ่งมีแขกรับเชิญพิเศษมากมายที่มาร่วมร้องในอัลบั้มนี้ อันประกอบด้วย บาร์บรา สตรัยแซนด์ ในเพลง "เทลล์ฮิม" (), วงบีจีส์ ในเพลง "อิมมอร์ทอลิตี" (), ลูชิอาโน ปาวารอตติ ในเพลง "ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" () นอกจากนี้ยังมีนักดนตรีคนอื่น ๆ ได้ร่วมในผลงานอัลบั้มชุดนี้เช่นกัน เช่น คาโรล์ คิง, เซอร์ จอร์จ มาร์ติน, เจไมกา นักร้องจากไดอาน่าคิงที่เข้ามาสร้างเสียงดนตรีแบบเรกเก้ในเพลง "ทรีตเฮอร์ไลค์อะเลดี" () " แม้จะมีศิลปินมากมายร่วมงานในอัลบั้มชุดนี้ แต่อัลบั้มนี้จึงยังคงธีมในเรื่องของ "ความรัก" เหมือนอัลบั้มชุดก่อน ๆ โดยเฉพาะความรักแบบพี่น้อง ในเพลง "แวร์อิสเดอะเลิฟ" () และ "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" () ซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จสูงสุดจากอัลบั้มนี้คือเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" () ผลงานการประพันธ์ของเจมส์ ฮอร์เนอร์ และอำนวยการผลิตโดยเจมส์ และวอลเตอร์อะฟาแนซิฟ เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิก" เพลงนี้ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ทั่วโลก และเป็นหนึ่งในเพลงที่เป็นสัญลักษณ์ของเซลีน ดิออน ซิงเกิล "มายฮาร์ตวิลโกออน" และ "ธิงค์ทไวซ์" ทำให้เซลีนเป็นนักร้องหญิงคนเดียวที่สามารถทำยอดขายซิงเกิลในสหราชอาณาจักรได้เกิน 1 ล้านชุด ในการสนับสนุนยอดขายอัลบั้มนี้ เซลีนได้ทัวร์คอนเสิร์ต "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ในระหว่างปี พ.ศ. 2541 - 2542
title: เซลีน ดิออน

text: "แอมยัวร์แองเจิล" () คือบทเพลงผสานเสียงของเซลีน ดิออน และอาร์. เคลลี จากอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ส" ของเซลีน ดิออน และอัลบั้ม "อาร์" ของ อาร์. เคลลี ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 
title: แอมยัวร์แองเจิล

text: เริ่มแรก "เดอะเพรร์" บันทึกเสียงโดยแยกเป็น 2 ส่วนคือ เซลีน ดิออน ร้องภาษาอังกฤษ และอานเดรอา โบเชลลี ร้องภาษาอิตาลี ซึ่งปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ "Quest for Camelot" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 เพลงนี้ได้บรรจุในทั้ง 2 อัลบั้มของศิลปินทั้ง 2 และถูกบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เซลีนได้นำมาร้องใหม่โดยใช้ชื่อเพลงว่า "อะมาเทอร์เพรร์" () ในอัลบั้ม "มิราเคิล" อานเดรอาก็ร้องเพลงนี้กับ Heather Headley ในอัลบั้ม "อันเดอร์เดสเซิร์ทสกาย" () 
title: เดอะเพรร์

text: แต่เดิมนั้นเจมส์เรียบเรียงทำนองเพลงนี้ขึ้นในแบบเป็นบรรเลงเท่านั้น เพื่อที่จะใช้ประกอบฉากต่างๆในภาพยนตร์เรื่อง ไททานิก ต่อมาเขาต้องการทำเพลงนี้เต็มรูปแบบพร้อมคำร้อง เพื่อที่จะใช้ประกอบส่วนแสดงรายชื่อผู้จัดทำภาพยนตร์ (End Credit) ของเรื่องนี้ แต่เจมส์ คาเมรอน (English: James Cameron) ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไม่ต้องการให้ทำนองเพลงนี้มีผู้ขับร้อง แต่กระนั้นเจมส์ก็ยังทำต่อไป และให้วิล เจนนิงส์ประพันธ์คำร้องขึ้น และเซลีน ดิออน คือศิลปินคนแรกที่เจมส์ต้องการให้ร้องเพลง เมื่อเซลีนได้ฟังทำนองเพลงแล้ว เซลีนไม่ต้องการร้องเพลงนี้ เรอเน อองเชลลิล ผู้จัดการส่วนตัวหรือสามีของเธอ ทำให้เธอเชื่อและบันทึกฉบับตัวอย่างสำหรับเพลงนั้น ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อน เจมส์ ฮอร์เนอร์รอจนกระทั่งเจมส์ คาเมรอน อารมณ์ดีก่อนที่จะเสนอเพลงนี้ให้เขาฟัง เพลงนี้บันทึกเสียงเพียงครั้งเดียวโดยปราศจากทำนองบรรเลงประกอบขณะบันทึกเสียง เจมส์, เซลีน และทางโซนี่ มิวสิก ตัดสินใจร่วมกันเลือกการบันทึกเสียงครั้งแรกของเซลีน เพราะเสียงของเซลีนนั้นไร้ที่ติ อย่างไรก็ตาม ในการบันทึกเสียงทั้ง 2 ครั้งนั้น มีจุดแตกต่างในท่อน "My heart will go on and on" และ "And I know that my heart will go on"
title: มายฮาร์ตวิลโกออน

text: "แอมอะไลฟ์" () คือซิงเกิลทางการค้าที่ 2 ของอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2545
เพลง "แอมอะไลฟ์" เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย Kristian Lundin และ Andreas Carlsson ผู้ทำงานให้กับเซลีนมาแล้วในปี พ.ศ. 2542 ในเพลง "แดทส์เดอะเวย์อิทอิส" เพลงนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Stuart Little 2" 
มิวสิกวิดีโอเพลง "แอมอะไลฟ์" อำนวยการสร้างโดย Dave Meyers ระหว่างวันที่ 24-25 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพร่ภาพเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ซึ่งมี 2 แบบ คือ มี/ไม่มีภาพจากภาพยนตร์เรื่อง Stuart Little 2 
title: แอมอะไลฟ์

text: ในวัน Thanksgiving Eve ปี 1998 อันเดรอาเป็นแขกรับเชิญพิเศษของเซลีน ดิออน ในรายการ Celine Dion's TV Special "These Are Special Times" เขาร่วมร้องเพลง "The Prayer" (จากอัลบั้ม These Are Special Times ของเซลีน ดิออน) และร้องเพลง "Ave Maria" อัลบั้มนี้ของเซลีน วางจำหน่ายเมื่อปี 1998 และวางจำหน่ายในรูปแบบพิเศษเมื่อ 2 ตุลาคม 2007
title: อันเดรอา โบเชลลี