1846 දී මෙම මග ඔස්සේ මෙම පළාත පසු කොට ගමන් කල ටෙනන්ට් පැවසුවේ, 'කඳුකරය අසිරිමත් ක් රියාශීලි බවක් හා උද්යෝගීමත් බවකින් වෙලී තිබුනා ; ගස් කපන්නන්ගේ පොරෝ හඬ සැම පැත්තකින්ම සවනට පතිත වූ අතර, බෑවුම් වලින් නික්මුනු සුදු දුමාරය වලාකුළු දෙසට ඇදී ගියේ, ඇදහැලුනු ගස් කාෂ්ටක අව්වෙන් මැලැවී වියැලී ගිය පසු, ඇදහැලුනු ලී දඬු ගිනි රකුසාට පුද කෙරුමෙන් ලපටි කෝපි පැල සිටුවීමට ඉඩ සැලසූ නිසාවෙනි.'