මේ බව වඩාත් හොඳින්ම තහවුරු වන්නේ බුද්ධත්වය ලබා පළමු කාල සීමාව තුළදීම සමස්ත භාරත සමාජය පුරාම වේගවත්ව භික්ෂු සංස්ථාව ගොඩනැඟීම හා ඒ භික්ෂු සමාජය පාලනය කිරීම පිණිස නෛතික ශික්ෂා මාලාවක් පැණවීමට සිදු වීම තුළිනි.