මෙම එකිනෙකට වෙනස් පරමාණුක සමස්ථානිකවල පැවැත්ම පැහැදිලි කළ හැකි වූයේ භෞතික විද් යාඥ ජේම්ස් චැඩ්වික් විසින් 1932 වසරේදී ප් රෝටෝනයකට ස්කන්ධයෙන් සමාන, ආරෝපණයක් රහිත, නියුට් රෝනය නම් අංශුව සොයා ගැනීමෙන් පසුවය.