ගාන්ධිතුමා විසින් හිස, අත, හදවත සංවර්ධනය කිරිම අධ් යාපනයෙන් ඉටුවිය යුතු බව පෙන්වා දී ඇති අතර රූසෝ විසින් දක්වන පරිදි සමාජානුයෝජනය නැතහොත් දරුවා සමාජ පරිසරයට හැඩගැස්වීම මෙන්ම ජීවත්වීමට අවශ් ය කුසලතා, සංස්කෘතික සමානුයෝජනය, කාර්යක්ෂම නිවෙස් සාමාජිකයෙකු වීමට සුදානම් වීම යනු ගුණාංග සංවර්ධනය කෙරෙන ක් රියාකාරි අවස්ථා සම්පාදනය ද සිදුවිය යුතු බව අධ් යාපනඥයින් පෙන්වා දේ.