1930 ගණන් වන විට ශ් රි ලංකාවේ වැඩියෙන්ම භාවිතා කළේ අබිං සහ ගංජාය. 1929 දී ගංජා සහ විෂ මත් වර්ග වලට අන්තරායකාරී මත් ද් රව් ය ඒකාබද්ධ පනතක් ඉදිරිපත් කළේ මේවායේ භාවිතය ක් රමයෙන් ඉහළ යන ප් රවණතාවක් තිබුණ නිසාය. 1948 වන විට ශ් රි ලංකාවට නාමික නිදහස ලබා දී තිබු නමුත් විෂ මත් ද් රව් ය සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමට 1955 වන තෙක්ම උත්සාහ නොගෙන තිබුණි.