සාහිථ් යමය සහ ඓතිහාසික ලේඛන සම්බන්ධයෙන් පුනරුද ශාස්ත් රඥයන්ගේ වූ නැඹුරුව; ස්වභාවික විද් යාව, දර්ශනය, සහ ගණිතය පිළිබඳ ව වූ ග් රීක සහ අරාබි කෘති දෙසට සිය අධ් යයනය යොමුකළ මධ් යකාලීන ශාස්ත් රඥයන්ගෙන් ඔවුන් ව දැඩි ලෙස වෙනස්වීමට බලපෑවේ ය.