2 වන ආවර්තයේ ඇත්තේ ලෝහ දෙකක් (ලිතියම් සහ බෙරිලියම්) පමණක් වන අතර, එනිසාම එය අඩුවෙන්ම ලෝහමය ආවර්තය බවට (1 වන ආවර්තය තුල ලෝහ නැති මුත්, ඉහත සඳහන් කල පරිදී, එය තුල ඇත්තේ මූලද් රව් ය දෙකක් පමණක් වන අතර, එබැවින් වැඩිපුර ලෝහ සහිත විය නොහැක) පත්කෙරෙන අතර, වැඩියෙන්ම අලෝහ සහිත ආවර්තය බවට පත් කෙරෙනුයේ, අලෝහ සතරක් සහිත නිසාය. 2 වන ආවර්තයේ මූලද් රව් ය වෙත, බොහෝවිට, ඒවායේ අදාළ කාණ්ඩවල වඩාත් අත් යන්ත ගුණාංග සහිත වෙයි; නිදසුනක් ලෙසින්, ෆ්ලෝරීන් යනු වඩාත් ප් රතික් රීයක හැලජනය වන අතර, නියෝන් යනු වඩාත් නිෂ්ක් රීය උච්ච වායුව වන අතර, ලිතියම් යනු අඩුතම ප් රතික් රීයක ක්ෂාර ලෝහය වෙයි.