සේවා සැපයුම් මට්ටම, රෝගීන් සංඛ් යාව, රෝහල් ගල් අඟුරු ප් රමාණය හා ආහාර අවශ් යතා මත රඳා පැවතුන නිසා දුම්රිය ගමනාගමනය කිසිදිනක කාල සටහනකට අනුව සිදු නොවුණි. 1931 දී දුම්රිය මාර්ග සංඛ් යාව පහත වැටුන නිසා තවදුරටත් මගීන් ප් රවාහනය ආර්ථික වශයෙන් ලාභදායි නොවන බව රෝහල් බලධාරීන් විසින් තීරණය කරන ලද හෙයින් එය අත්හිටවන ලද්දේය.