විලියම් කොන්ග් රේව් ගේ ලව් ෆො ලව් ( 1965 ) සහ ' ද වේ ඔ ෆ් ද වර්ල්ඩ්" (1700) සහ ' ජෝන් වෙන්බ් රග්ස් ' ගේ ' ද ෆියලැප්ස් ' ' ද ප් රාවොක්ඩ් වයිෆ් ' වැනි හාස් යයන් සැහැල්ලු සහ විසිවන ශතවර්ෂයේ ආරම්භයේ වංශවත් චිත් ර කලාවට වඩා වෙනස් වූ බොහෝ මාධ් යම පන්තියේ ශීලයක් සහ පුළුල් නරඹන්නන් පිරිසක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කළේය. 1690 දී නාට් යයන් තුළ බොහෝ සමාජීය නරඹන්නන් සහ ප් රබල මධ් ය පංතික ස්ත් රී නරඹන්නන් විය.