Source document: https://docs-lawep.s3.us-east-2.amazonaws.com/1698940896934.pdf (South Africa)
REPUBLIC OF SOUTH AFRICA PROTECTION FROM HARASSMENT BILL (As introduced in the National Assembly (proposed section 75); explanatory summary of Bill published in Government Gazette No.
32922 of 1 February 2010) (The English text is the offıcial text of the Bill) (MINISTER OF JUSTICE AND CONSTITUTIONAL DEVELOPMENT) [B 1—2010] REPUBLIEK VAN SUID-AFRIKA WETSONTWERP OP BESKERMING TEEN TEISTERING (Soos ingedien by die Nasionale Vergadering (voorgestelde artikel 75); verduidelikende memorandum in Staatskoerant No.

32922 van 1 Februarie 2010 gepubliseer) (Die Afrikaanse teks is die amptelike vertaling van die Wetsontwerp) (MINISTER VAN JUSTISIE EN STAATKUNDIGE ONTWIKKELING) [W 1—2010] No.
of copies printed .................................... 1 800 ISBN 978-1-77037-623-6 BILL To provide for the issuing of protection orders against harassment; to amend the Criminal Procedure Act, 1955, so as to provide for an increase of the amount which may be ﬁxed by a magistrate in respect of a recognisance as security to keep the peace; to effect consequential amendments to the Criminal Procedure Act, 1977; to amend the Domestic Violence Act, 1998, so as to provide a mechanism to subpoena witnesses to attend proceedings in terms of that Act; to effect consequential amendments to the Firearms Control Act, 2000; and to provide for matters connected therewith.
PREAMBLE SINCE the Bill of Rights in the Constitution of the Republic of South Africa, 1996, enshrines the rights of all people in the Republic of South Africa, including the right to equality, the right to privacy, the right to dignity, the right to freedom and security of the person, which incorporates the right to be free from all forms of violence from either public or private sources, and the rights of children to have their best interests considered to be of paramount importance; AND IN ORDER to— (a) afford victims of harassing behaviour an effective remedy against such (b) behaviour; and introduce measures which seek to enable the relevant organs of state to give full effect to the provisions of this Act, PARLIAMENT of follows:— the Republic of South Africa therefore enacts as Deﬁnitions and application of Act 1.
(1) In this Act, unless the context indicates otherwise— ‘‘arm’’ means any ﬁrearm or any handgun or airgun or ammunition as deﬁned in section 1(1) of the Firearms Control Act, 2000 (Act No.

60 of 2000); ‘‘child’’ means a person under the age of 18 years; ‘‘clerk of the court’’ means a clerk of the court appointed in terms of section 13 of the Magistrates’ Courts Act, 1944 (Act No.
32 of 1944), and includes an assistant clerk of the court so appointed; ‘‘complainant’’ means any person who alleges that he or she is being subjected to harassment; ‘‘court’’ means any magistrate’s court for a district referred to in the Magistrates’ Courts Act, 1944 (Act No.
32 of 1944); ‘‘dangerous weapon’’ means any object, other than a ﬁrearm, which is likely to cause serious bodily injury if it were used to commit an assault; ‘‘harm’’ means any mental, psychological, physical or economic harm; ‘‘harassment’’ means directly or indirectly engaging in conduct that causes harm or inspires the reasonable belief that harm may be caused to the complainant or a related person by unreasonably— 5 10 15 20 WETSONTWERP Om voorsiening te maak vir die uitreiking van beskermingsbevele teen teistering; om die Strafproseswet, 1955, te wysig ten einde voorsiening te maak vir die verhoging van die bedrag wat deur ’n landdros vasgestel kan word ten opsigte van ’n verpligting om die vrede te bewaar; om gevolglike wysigings aan die Strafproseswet, 1977, aan te bring; om die Wet op die Voorkoming van Gesinsgeweld, 1998, te wysig ten einde voorsiening te maak vir ’n meganisme om getuies te dagvaar om verrigtinge kragtens daardie Wet by te woon; om gevolglike wysigings aan die Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000, aan te bring; en om voorsiening te maak vir aangeleenthede wat daarmee in verband staan.
AANHEF NADEMAAL die Handves van Regte in die Grondwet van die Republiek van Suid Afrika, 1996, die regte van alle mense in die Republiek van Suid Afrika verskans, met inbegrip van die reg op gelykheid, die reg op privaatheid, die reg op menswaardigheid, die reg op vryheid en sekerheid van persoon, wat die reg om vry te wees van alle vorme van geweld van of publieke of private bronne insluit, en die reg van kinders om hulle beste belange as van deurslaggewende belang oorweeg te laat word; EN OM— (a) slagoffers van teisterende optrede van ’n effektiewe remedie teen sodanige optrede te voorsien; en (b) maatreëls in te stel wat streef om die betrokke staatsorgane in staat te stel om ten volle gevolg te gee aan die bepalings van hierdie Wet, BEPAAL DIE PARLEMENT van die Republiek van Suid-Afrika derhalwe soos volg:— Woordomskrywing en toepassing van Wet 1.
(1) In hierdie Wet, tensy uit die samehang anders blyk, beteken— ‘‘balju’’ ’n balju ingevolge die Wet op Balju’s, 1986 (Wet No.

90 van 1986), aangestel; ‘‘gevaarlike wapen’’ enige voorwerp, behalwe ’n vuurwapen, wat waarskynlik ernstige liggaamlike letsel sal veroorsaak indien dit gebruik sou word om ’n aanranding te pleeg; ‘‘hierdie Wet’’ ook die regulasies; ‘‘hof’’ enige landdroshof vir ’n distrik bedoel in die Wet op Landdroshowe, 1944 (Wet No.
32 van 1944); ‘‘kind’’ ’n persoon onder die ouderdom van 18 jaar; ‘‘klaer’’ enigiemand wat beweer dat hy of sy aan teistering onderwerp word; ‘‘klerk van die hof’’ ’n klerk van die hof ingevolge artikel 13 van die Wet op Landdroshowe, 1944 (Wet No.
32 van 1944), aangestel, met inbegrip van ’n assistent-klerk van die hof aldus aangestel; ‘‘leed’’ geestelike, psigologiese of ﬁsiese leed of ekonomiese skade; ‘‘lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens’’ enige lid soos omskryf in artikel 1 van die Wet op die Suid-Afrikaanse Polisiediens, 1995 (Wet No.
68 van 1995); ‘‘Minister’’ die lid van die Kabinet verantwoordelik vir die regspleging; 5 10 15 20 4 (a) following, watching, pursuing or accosting of the complainant or a related person, or loitering outside of or near the building or place where the complainant or a related person resides, works, carries on business, studies or happens to be; (c) (b) engaging in verbal, electronic or any other communication aimed at the complainant or a related person, by any means, whether or not conversation ensues; or sending, delivering or causing the delivery of letters, telegrams, packages, facsimiles, electronic mail or other objects to the complainant or a related person or leaving it where it will be found by or given to, or brought to the attention of, the complainant or a related person; ‘‘member of the South African Police Service’’ means any member as deﬁned in section 1 of the South African Police Service Act, 1995 (Act No.
68 of 1995); ‘‘Minister’’ means the Cabinet member responsible for the administration of justice; ‘‘peace officer’’ means a peace officer as deﬁned in section 1 of the Criminal Procedure Act, 1977 (Act No.
51 of 1977); ‘‘prescribed’’ means prescribed in terms of a regulation made under section 16; ‘‘related person’’ means any member of the family or household of a complainant, or any other person in a close relationship to the complainant; ‘‘respondent’’ means any person against whom proceedings are instituted in terms of this Act; ‘‘sheriff’’ means a person appointed as a sheriff in terms of the Sheriffs Act, 1986 (Act No.

90 of 1986); and ‘‘this Act’’ includes the regulations.
(2) This Act does not prevent a person who may apply for relief against harassment or stalking in terms of the Domestic Violence Act, 1998 (Act No.

116 of 1998), from applying for relief in terms of this Act.

Application for protection order 2.

(1) A complainant may in the prescribed manner apply to the court for a protection 30 order against harassment.
(2) If the complainant or a person referred to in subsection (3) is not represented by a legal representative, the clerk of the court must inform the complainant or person, in the prescribed manner, of— (a) (b) the relief available in terms of this Act; and the right to also lodge a criminal complaint against the respondent of crimen injuria, assault, trespass, extortion or any other offence which has a bearing on the persona or property of the complainant or related person.
(3) (a) Notwithstanding the provisions of any other law, the application for a protection order may, subject to paragraph (b), be brought on behalf of the complainant by another person who has a material interest in the well-being of the complainant or related person.

(b) An application referred to in paragraph (a) must be brought with the written consent of the complainant, except in circumstances where the complainant is a person who, in the opinion of the court, is unable to do so.
(4) Notwithstanding the provisions of any other law, any child, or person on behalf of a child, may apply to the court for a protection order without the assistance of a parent, guardian or any other person.

(5) The application referred to in subsection (1) may be brought outside ordinary court hours or on a day which is not an ordinary court day, if the court has a reasonable belief that the complainant or a related person is suffering or may suffer harm if the application is not dealt with immediately.
(6) Supporting affidavits by persons who have knowledge of the matter concerned may accompany the application.

35 40 45 50 (7) The application and affidavits must be lodged with the clerk of the court who must 55 immediately submit the application and affidavits to the court.

Consideration of application and issuing of interim protection order 3.
(1) The court must as soon as is reasonably possible consider an application submitted to it in terms of section 2(7) and may, for that purpose, consider any additional 5 ‘‘respondent’’ enigiemand teen wie verrigtinge kragtens hierdie Wet ingestel is; ‘‘teistering’’ die regstreekse of onregstreekse meedoen aan gedrag wat leed veroorsaak of ’n redelike geloof inboesem dat leed veroorsaak kan word aan die klaer of ’n verwante persoon deur die onredelike— (a) agtervolging, dophou, najaging of lastigvalling van die klaer of ’n verwante persoon, of rondslenter buite of naby die gebou of plek waar die klaer of verwante persoon woon, werk, besigheid bedryf, studeer of hom of haar bevind; (c) (b) meedoen aan verbale, elektroniese of enige ander kommunikasie wat aan die klaer of ’n verwante persoon gerig is op enige wyse, ongeag of ’n gesprek daaruit voortvloei of nie; of stuur, aﬂewering of reël van aﬂewering van briewe, telegramme, pakkette, faksimilees, elektroniese pos of ander voorwerpe aan die klaer of verwante persoon of te laat waar dit gevind kan word deur, gegee kan word aan of tot die aandag van die klaer of verwante persoon gebring kan word; ‘‘verwante persoon’’ enige lid van die familie of huishouding van die klaer, of enige ander persoon in ’n noue verwantskap tot die klaer; ‘‘voorskryf’’ by ’n regulasie kragtens artikel 16 van hierdie Wet voorskryf; ‘‘vredesbeampte’’ ’n vredesbeampte soos omskryf Strafproseswet, 1977 (Wet No.
51 van 1977); en ‘‘wapen’’ enige vuurwapen of enige handwapen of ’n windgeweer of ammunisie soos omskryf in artikel 1(1) van die Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000 (Wet No.

60 van 2000).

in artikel 1 van die (2) Niks in hierdie Wet belet iemand wat aansoek kan doen om regshulp teen teistering of agtervolging ingevolge die Wet op Gesinsgeweld, 1998 (Wet No.

116 van 1998), om vir regshulp ingevolge hierdie Wet aansoek te doen nie.

Aansoek om beskermingsbevel 2.


(1) ’n Klaer kan op die voorgeskrewe wyse by die hof om ’n beskermingsbevel teen teistering aansoek doen.
(2) Indien die klaer of iemand bedoel in subartikel (3) nie deur ’n regsverteen- woordiger verteenwoordig word nie, moet die klerk van die hof die klaer of persoon op die voorgeskrewe wyse inlig van— (a) die regshulp wat ingevolge hierdie Wet beskikbaar is; en (b) die reg om ook ’n kriminele aanklag teen die respondent van crimen injuria, aanranding, betreding, afpersing of enige ander misdryf wat verband hou met die persona of eiendom van die klaer of verwante persoon aanhangig te maak.
(3) (a) Ondanks die bepalings van enige ander wet, kan die aansoek vir ’n beskermingsbevel, behoudens paragraaf (b), ten behoewe van die klaer gebring word deur enige ander persoon wat ’n wesenlike belang in die welstand van die klaer of verwante persoon het.

(b) ’n Aansoek bedoel in paragraaf (a) moet met die skriftelike toestemming van die klaer gebring word, behalwe in omstandighede waar die klaer iemand is wat, volgens die mening van die hof, nie in staat is om dit te doen nie.
(4) Ondanks die bepalings van enige ander wet, kan ’n kind, of iemand ten behoewe van ’n kind, sonder die bystand van ’n ouer, voog of enige ander persoon by die hof om ’n beskermingsbevel aansoek doen.

(5) Die aansoek in subartikel (1) bedoel, kan buite gewone hof-ure of op ’n dag wat nie ’n gewone hofdag is nie gedoen word, indien die hof oortuig is dat die klaer of verwante persoon leed aangedoen word of aangedoen kan word indien die aansoek nie onmiddellik gehanteer word nie.
(6) Ondersteunende beëdigde verklarings deur persone wat kennis van die betrokke geval dra, kan die aansoek vergesel.

(7) Die aansoek en beëdigde verklarings moet by die klerk van die hof ingedien word, wat die aansoek en beëdigde verklarings onverwyld aan die hof moet voorlê.

5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 Oorweging van aansoek en uitreiking van tussentydse beskermingsbevel 55 3.
(1) Die hof moet ’n aansoek wat ingevolge artikel 2(7) aan hom voorgelê is so gou as wat redelikerwys moontlik is, oorweeg en kan, vir daardie doel, enige bykomende inbegrip van mondelinge getuienis of getuienis wat hy goeddink, oorweeg, met 6 evidence it deems ﬁt, including oral evidence or evidence by affidavit, which must form part of the record of proceedings.
(2) If the court is satisﬁed that there is prima facie evidence that— the respondent is engaging or has engaged in harassment; (a) (b) harm is being or may be suffered by the complainant or a related person as a result of that conduct if a protection order is not issued immediately; and the protection to be accorded by the interim order is likely not to be achieved if prior notice of the application is given to the respondent, (c) the court must, notwithstanding the fact that the respondent has not been given notice of the proceedings referred to in subsection (1), issue an interim protection order against the respondent, in the prescribed manner.
(3) (a) Upon the issuing of an interim protection order the court must direct that the interim protection order be served on the respondent in the prescribed manner by the clerk of the court, sheriff or peace officer identiﬁed by the court.

(b) A copy of the application referred to in section 2(1) and the record of any evidence noted in terms of subsection (1) must be served on the respondent together with the interim protection order.
(c) An interim protection order must call on the respondent to show cause on the return date speciﬁed in the order why the protection order should not be made ﬁnal.
(4) If the court does not issue an interim protection order in terms of subsection (2), the court must direct that the certiﬁed copies of the application concerned and any supporting affidavits be served on the respondent in the prescribed manner by the clerk of the court, a sheriff or a peace officer identiﬁed by the court, together with a prescribed notice calling on the respondent to show cause on the return date speciﬁed in the notice why a protection order should not be issued.
(5) The return dates referred to in subsections (3)(c) and (4) may not be less than 10 days after service has been effected on the respondent, but a return date referred to in subsection (3)(c) may be anticipated by the respondent on not less than 24 hours’ written notice to the complainant and the court.

5 10 15 20 25 (6) An interim protection order has no force and effect until it has been served on the 30 respondent.
(7) Upon service or upon receipt of a return of service of an interim protection order on a respondent, the clerk of the court must immediately cause— (a) a certiﬁed copy of the interim protection order; and (b) the original warrant of arrest referred to in section 8(1)(a), to be served on the complainant.

Attendance of witnesses 4.


(1) The court may, in the prescribed manner and at any stage of proceedings under this Act, cause to be subpoenaed any person as a witness at those proceedings, if the evidence of that person appears to the court essential to the just decision of the case.
(2) A witness who is subpoenaed as provided for in subsection (1), must attend the proceedings and remain in attendance at the proceedings, and a person who is in attendance at any proceedings under this Act, though not subpoenaed as a witness, and who is warned by the court to remain in attendance at the proceedings, must remain in attendance at the proceedings, unless he or she is excused by the court.
(3) Any person who is subpoenaed to attend proceedings as provided for in subsection (1) and who fails to— (a) attend or to remain in attendance; (b) appear at the place and on the date and at the time to which the proceedings in question may be adjourned; or remain in attendance at those proceedings as so adjourned, (c) is guilty of an offence referred to in section 15(3).

35 40 45 50 7 getuienis by wyse van beëdigde verklaring, wat deel moet uitmaak van die oorkonde van die verrigtinge.
(2) Indien die hof tevrede is dat daar prima facie-bewys is dat— (a) die respondent aan teistering meedoen of meegedoen het; (b) die klaer of verwante persoon leed ly of kan ly as gevolg van daardie gedrag indien ’n beskermingsbevel nie onmiddellik uitgereik word nie; en (c) die beskerming wat verleen moet word deur die beskermingsbevel waarskynlik nie verwesenlik sal word indien voorafgaande kennisgewing van die aansoek aan die respondent gegee word nie, moet die hof, ondanks die feit dat die respondent nie kennis van die verrigtinge in subartikel (1) bedoel, gegee is nie, ’n tussentydse beskermingsbevel teen die respondent uitreik op die voorgeskrewe wyse.
(3) (a) By die uitreiking van ’n tussentydse beskermingsbevel moet die hof gelas dat die tussentydse beskermingsbevel op die voorgeskrewe wyse aan die respondent beteken word deur die klerk van die hof, balju of vredesbeampte geïdentiﬁseer deur die hof.

(b) ’n Afskrif van die aansoek in artikel 2(1) bedoel en die oorkonde van enige tesame met die tussentydse getuienis ingevolge subartikel (1) genotuleer, moet beskermingsbevel aan die respondent beteken word.
(c) Die tussentydse beskermingsbevel moet die respondent aansê om op die redes aan te voer waarom ’n ﬁnale keerdatum in die bevel gespesiﬁseer, beskermingsbevel nie uitgereik moet word nie.
(4) Indien die hof nie ’n tussentydse beskermingsbevel ingevolge subartikel (2) uitreik nie, moet die hof gelas dat gewaarmerkte afskrifte van die betrokke aansoek en enige ondersteunende beëdigde verklarings op die voorgeskrewe wyse aan die respondent beteken word deur die klerk van die hof, ’n balju of ’n vredesbeampte geïdentiﬁseer deur die hof, tesame met ’n voorgeskrewe kennisgewing waarin die respondent aangesê word om op die keerdatum in die kennisgewing vermeld, redes aan te voer waarom ’n beskermingsbevel nie uitgereik moet word nie.
(5) Die keerdatums in subartikels (3)(c) en (4) bedoel, mag nie minder wees nie as 10 dae nadat betekening aan die respondent plaasgevind het, maar die keerdatum in subartikel (3)(c) bedoel kan deur die respondent by kennisgewing van minstens 24 uur aan die klaer en die betrokke hof vervroeg word.

(6) ’n Tussentydse beskermingsbevel het nie regskrag nie totdat dit op die respondent beteken is.
(7) By betekening of by ontvangs van ’n relaas van betekening van ’n tussentydse beskermingsbevel aan die respondent, moet die klerk van die hof onverwyld— ’n gesertiﬁseerde afskrif van die tussentydse beskermingsbevel; en (a) (b) die oorspronklike lasbrief vir inhegtenisname in artikel 8(1)(a) bedoel, aan die klaer laat beteken.

Bywoning van getuies 4.


(1) Die hof kan, op die voorgeskrewe wyse en op enige stadium van verrigtinge kragtens hierdie Wet, enigiemand laat dagvaar as ’n getuie by daardie verrigtinge, indien dit vir die hof blyk dat die getuienis van daardie persoon noodsaaklik is vir die regverdige beregting van die saak.
(2) ’n Getuie wat gedagvaar is soos bepaal in subartikel (1), moet die verrigtinge bywoon en teenwoordig bly by die verrigtinge, en iemand wat teenwoordig is by enige verrigtinge kragtens hierdie Wet, wat nie gedagvaar is as ’n getuie nie, en wat deur die hof gewaarsku word om teenwoordig te bly by die verrigtinge, moet teenwoordig bly by die verrigtinge, tensy hy of sy deur die hof verskoon word.
(3) Enige persoon wat gedagvaar is om verrigtinge soos bepaal in subartikel (1) by te woon en wie versuim om— (a) dit by te woon of om teenwoordig te bly; (b) te verskyn by die plek en op die datum en die tyd waarna die betrokke verrigtinge verdaag is; of teenwoordig te bly by daardie verrigtinge wat aldus verdaag is, (c) is skuldig aan ’n misdryf in artikel 15(3) bedoel.

5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 8 Circumstances in which proceedings may not take place in open court and publication of information 5.
(1) The court may, of its own accord or at the request of the complainant or related person, if it is of the opinion that it would be in the interests of the administration of justice that the proceedings in question be held behind closed doors, direct that— (a) the public or any class thereof may not be present at those proceedings or any part thereof; the identity or address of any person may not be revealed; or (b) (c) no information relating to the proceedings be published in any manner whatsoever.
(2) Where a witness in proceedings under this Act is a child, the court may direct that no person, other than the witness and his or her parent or guardian or a person in loco parentis, may be present at the proceedings, unless that person’s presence is necessary in connection with the proceedings or that person is authorised by the court to be present.

(3) Nothing in this section limits any other power of the court to hear proceedings in camera or to exclude any person from attending those proceedings.
Issuing of protection order 6.

(1) If the respondent does not appear on a return date referred to in section 3(3) or (4), and if the court is satisﬁed that— 5 10 15 20 (a) proper service has been effected on the respondent; and (b) the application contains prima facie evidence that the respondent has engaged or is engaging in harassment, the court must issue a protection order in the prescribed form.
(2) If the respondent appears on the return date and opposes the issuing of a protection 25 order, the court must proceed to hear the matter and— (a) consider any evidence previously received in terms of section 3(1); and (b) consider any further affidavits or oral evidence as it may direct, which must form part of the record of proceedings.
(3) The court may, of its own accord or at the request of the complainant or related person, order that in the examination of those witnesses, including the complainant or related person, a respondent who is not represented by a legal representative— 30 (a) is not entitled to cross-examine directly a person whom he or she is alleged to have harassed; and (b) must put any question to the person by stating the question to the court, and 35 the court is to repeat the question accurately to the person.
(4) The court must, after a hearing as provided for in subsection (2), issue a protection order in the prescribed form if it ﬁnds, on a balance of probabilities, that the respondent has engaged or is engaging in harassment.
(5) On issuing a ﬁnal protection order, the court must direct that— the original of that order must be served on the respondent; and (a) (b) a certiﬁed copy of that order, and the original warrant of arrest referred to in section 8(1)(a), must be served on the complainant, by the clerk of the court, sheriff or peace officer identiﬁed by the court.
(6) The clerk of the court must immediately, in the prescribed manner, forward certiﬁed copies of any protection order and of the warrant of arrest referred to in section 8(1)(a) to the police station of the complainant’s choice.

(7) Subject to section 7(4), a protection order issued in terms of this section remains in force until it is set aside, and the execution of that order is not automatically suspended upon the noting of an appeal against the order.

Court’s powers in respect of protection order 7.


(1) The court may, by means of a protection order, including an interim protection order, prohibit the respondent from— (a) engaging in or attempting to engage in harassment; (b) enlisting the help of another person to engage in harassment; or 40 45 50 55 9 Omstandighede waaronder verrigtinge nie in ope hof mag plaasvind nie en publikasie van inligting 5.
(1) Die hof kan, uit eie beweging of op versoek van die klaer of verwante persoon, indien hy van mening is dat dit in belang van die regspleging is dat die betrokke verrigtinge agter geslote deure plaasvind, gelas dat— (a) die publiek of enige klas daarvan nie teenwoordig mag wees by daardie verrigtinge of enige gedeelte daarvan nie; (b) die identiteit of adres van enigiemand nie openbaar gemaak mag word nie; en (c) geen inligting aangaande die verrigtinge op watter wyse ook al gepubliseer mag word nie.
(2) Waar ’n getuie in verrigtinge kragtens hierdie Wet ’n kind is, kan die hof beveel dat niemand, behalwe die getuie en sy of haar ouer of voog of iemand in loco parentis, by die verrigtinge teenwoordig mag wees nie, tensy sodanige persoon se teenwoordigheid noodsaaklik is in verband met die verrigtinge of deur die hof gemagtig is om teenwoordig te mag wees.
(3) Niks in hierdie artikel beperk enige bevoegdheid van die hof om verrigtinge in camera aan te hoor of om enige persoon uit te sluit van bywoning van die verrigtinge nie.

5 10 15 Uitreiking van beskermingsbevel 6.


(1) Indien die respondent nie op ’n keerdatum in artikel 3(3) of (4) bedoel, verskyn 20 nie, en indien die hof tevrede is dat— (a) behoorlike betekening aan die respondent plaasgevind het; en (b) die aansoek prima facie-bewys bevat dat die respondent aan teistering meegedoen het of daaraan meedoen, moet die hof ’n ﬁnale beskermingsbevel uitreik in die voorgeskrewe vorm.
(2) Indien die respondent op die keerdatum verskyn ten einde die uitreiking van ’n ﬁnale beskermingsbevel teen te staan, moet die hof voortgaan om die aangeleentheid te verhoor en— (a) enige getuienis wat voorheen ingevolge artikel 3(1) ontvang is, oorweeg; en (b) die verdere beëdigde verklarings of mondelinge getuienis wat hy gelas, oorweeg, wat deel van die oorkonde van die verrigtinge moet uitmaak.
(3) Die hof kan, uit eie beweging of op versoek van die klaer of verwante persoon, gelas dat by die ondervraging van daardie getuies, met inbegrip van die klaer of verwante persoon, ’n respondent wat nie verteenwoordig is deur ’n regsverteen- woordiger nie— (a) nie geregtig is om iemand direk te kruisondervra wat hy of sy na bewering geteister het nie; en (b) enige vraag aan die persoon moet stel deur die vraag aan die hof te stel, en die hof die vraag akkuraat aan die persoon moet oordra.
(4) Die hof moet, na ’n verhoor soos bepaal in subartikel (2), ’n beskermingsbevel in die voorgeskrewe vorm uitreik indien hy, op ’n oorwig van waarskynlikhede, bevind dat die respondent aan teistering meegedoen het of meedoen.
(5) By die uitreiking van ’n ﬁnale beskermingsbevel moet die hof gelas dat— (a) die oorspronklike van die bevel aan die respondent beteken word; en (b) ’n gesertiﬁseerde afskrif van die bevel, en die oorspronklike lasbrief tot inhegtenisname in artikel 8(1)(a) bedoel, aan die klaer beteken word, deur die klerk van die hof, die balju of ’n vredesbeampte geïdentiﬁseer deur die hof.
(6) Die klerk van die hof moet onverwyld, op die voorgeskrewe wyse, gesertiﬁseerde afskrifte van ’n ﬁnale beskermingsbevel en van die lasbrief tot inhegtenisname in artikel 8(1)(a) bedoel, aan die polisiekantoor van die klaer se keuse stuur.

(7) Behoudens die bepalings van artikel 7(4), bly ’n beskermingsbevel ingevolge hierdie artikel uitgereik, van krag totdat dit tersyde gestel word, en die uitvoering van so ’n bevel word nie outomaties opgeskort hangende die aantekening van ’n appèl nie.
Bevoegdhede van hof ten opsigte van beskermingsbevel 25 30 35 40 45 50 55 7.

(1) Die hof kan, deur middel van ’n beskermingsbevel, ’n respondent verbied om— (a) aan teistering mee te doen of te probeer meedoen; (b) die hulp van iemand anders te verkry om teistering te doen; of 10 (c) committing any other act as speciﬁed in the protection order.
(2) The court may impose any additional conditions which it deems reasonably necessary to protect and provide for the safety or well-being of the complainant or related person, including an order— (a) (b) to seize any arm or dangerous weapon in the possession or under the control of the respondent as provided for in section 9; that a peace officer must accompany the complainant or related person to a speciﬁed place to assist with arrangements regarding the collection of personal property; or (c) directed to the station commissioner of the relevant police station that the matter be investigated with the view to the possible institution of a criminal prosecution against the respondent.
(3) (a) The physical, home and work address of the complainant or related person must be omitted from the protection order, unless the nature of the terms of the order necessitates the inclusion of the address.

(b) The court may issue any directions to ensure that the complainant’s or related person’s physical address is not disclosed in any manner which may endanger the safety or well-being of the complainant or related person.
(4) (a) Provided that the complainant is not in possession of or not in the process of applying for a protection order against harassment or stalking as provided for in the Domestic Violence Act, 1998 (Act No.

116 of 1998), the court may not refuse— 5 10 15 20 (i) (ii) to issue a protection order; or to impose any condition or make any order, which it is competent to impose or make under this section, merely on the grounds that other legal remedies are available to the complainant.
25 (b) If the court is of the opinion that any provision of a protection order deals with a matter that should, in the interests of justice, be dealt with further in terms of any other relevant law, the court must order that that provision remains in force for the limited period as the court determines, in order to afford the party concerned the opportunity to seek appropriate relief in terms of that law.

Warrant of arrest upon issuing of protection order 8.
(1) Whenever a court issues a protection order, including an interim protection order, the court must make an order— (a) authorising the issue of a warrant for the arrest of the respondent, in the (b) prescribed form; and suspending the execution of that warrant subject to compliance with any prohibition, condition, obligation or order imposed in terms of section 7.

(2) The warrant referred to in subsection (1)(a) remains in force unless the protection order is set aside, or is cancelled after execution.
(3) The court may issue the complainant with a second or further warrant of arrest, if the complainant ﬁles an affidavit in the prescribed form in which it is stated that the warrant is required for his or her protection and that the existing warrant of arrest has been— (a) executed and cancelled; or (b) lost or destroyed.
(4) (a) A complainant may hand the warrant of arrest, together with an affidavit in the prescribed form, wherein it is stated that the respondent has contravened any speciﬁed prohibition, condition, obligation or order contained in a protection order, to any member of the South African Police Service.
(b) If it appears to the member of the South African Police Service concerned that, subject to subsection (5), there are reasonable grounds to suspect that the complainant or related person is suffering or may suffer imminent harm as a result of the alleged breach of the protection order by the respondent, the member must immediately arrest the respondent for allegedly committing the offence referred to in section 15(1)(a).
30 35 40 45 50 (c) If the member of the South African Police Service concerned is of the opinion that there are insufficient grounds for arresting the respondent in terms of paragraph (b), he 55 11 (c) enige ander daad in die beskermingsbevel vermeld, te pleeg.
(2) Die hof kan enige bykomende voorwaardes wat hy redelikerwys nodig ag, oplê ten einde die veiligheid of welstand van die klaer of verwante persoon te beskerm of om daarvoor voorsiening te maak, met inbegrip van ’n bevel— (a) om beslag te lê op enige wapen of gevaarlike wapen in die besit of onder die 5 beheer van die respondent, soos in artikel 9 bepaal; (b) dat ’n vredesbeampte die klaer of verwante persoon na ’n spesiﬁeke plek moet vergesel om hulp te verleen met reëlings betreffende die afhaal van persoonlike eiendom; of (c) gerig aan die stasiebevelvoerder van die betrokke polisiekantoor dat die aangeleentheid ondersoek moet word met die oog op die instel van moontlike strafregtelike vervolging teen die respondent en om skriftelik aan die hof terug te rapporteer aangaande die resultaat van die ondersoek.
(3) (a) Die ﬁsiese, huis- en werksadres van die klaer of verwante persoon moet uit die beskermingsbevel weggelaat word, tensy die aard van die bevel se bepalings die insluiting van sodanige adres noodsaak.

(b) Die hof kan enige lasgewings uitreik ten einde te verseker dat die klaer of verwante persoon se ﬁsiese adres nie geopenbaar word op ’n wyse wat die veiligheid of welstand van die klaer of verwante persoon in gevaar kan stel nie.
(4) (a) Op voorwaarde dat die klaer nie in besit is van of nie in die proses is om aansoek te doen om ’n beskermingsbevel teen teistering of agtervolging nie soos bepaal in die Wet op Gesinsgeweld, 1998 (Wet No.

116 of 1998), mag die hof nie weier— 10 15 20 (i) om ’n beskermingsbevel uit te reik; of (ii) om enige voorwaarde op te lê of enige bevel te maak, wat die hof bevoeg is om op te lê of te maak kragtens hierdie artikel, bloot op grond daarvan dat ander regsmiddele aan die klaer beskikbaar is nie.
25 (b) Indien die hof van mening is dat enige bepaling van ’n beskermingsbevel ’n aangeleentheid hanteer wat, in die belang van geregtigheid, ingevolge enige ander relevante regsbepaling verder gehanteer behoort te word, moet die hof beveel dat so ’n bepaling vir die beperkte tydperk wat die hof bepaal van krag bly, ten einde die betrokke party die geleentheid te bied om gepaste regshulp ingevolge so ’n regsbepaling te bekom.

Lasbrief tot inhegtenisname by uitreiking van beskermingsbevel 8.
(1) Wanneer ’n hof ook al ’n beskermingsbevel, met inbegrip van ’n tussentydse beskermingsbevel, uitreik, moet die hof ’n bevel maak— (a) waarby die uitreiking van ’n lasbrief, in die voorgeskrewe vorm, vir die inhegtenisname van die respondent gemagtig word; en (b) waarby die uitvoering van so ’n lasbrief opgeskort word, onderworpe aan die nakoming van enige verbod, voorwaarde, verpligting of bevel ingevolge artikel 7 opgelê.
(2) Die lasbrief bedoel in subartikel (1)(a) bly van krag, tensy die beskermingsbevel tersyde gestel word, of dit na uitvoering gekanselleer word.

(3) Die hof kan ’n tweede of verdere lasbrief tot inhegtenisname aan die klaer uitreik, indien die klaer ’n beëdigde verklaring in die voorgeskrewe vorm liasseer waarin vermeld word dat die klaer so ’n lasbrief vir sy of haar beskerming nodig het en dat die bestaande lasbrief tot inhegtenisname— (a) uitgevoer en gekanselleer is; of (b) verlore of vernietig is.
(4) (a) ’n Klaer kan die lasbrief tot inhegtenisname, tesame met ’n beëdigde verklaring in die voorgeskrewe vorm waarin vermeld word dat die respondent ’n verbod, voorwaarde, verpligting of bevel in ’n beskermingsbevel vervat, oortree het, aan enige lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens oorhandig.
(b) Indien dit vir die betrokke lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens blyk, behoudens subartikel (5), dat daar redelike gronde is om te vermoed dat die klaer of verwante persoon aan dreigende leed blootstaan of mag blootstaan as gevolg van die beweerde verbreking van die beskermingsbevel deur die respondent, moet die lid onverwyld die respondent arresteer vir die beweerde pleging van die misdryf in artikel 15(1)(a) bedoel.
30 35 40 45 50 55 (c) Indien die betrokke lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens van oordeel is dat daar nie voldoende gronde is om die respondent ingevolge paragraaf (b) te arresteer nie, 60 12 or she must immediately hand to the respondent a written notice in the prescribed form, which— (i) speciﬁes the name, the residential and work address and the occupation or status of the respondent; (ii) calls upon the respondent to appear before a court on the date and at the time speciﬁed in the notice, on a charge of committing the offence referred to in section 15(1)(a); and (iii) contains a certiﬁcate signed by the member of the South African Police Service concerned to the effect that he or she handed the original notice to the respondent and that he or she explained its import to the respondent.
(d) The member of the South African Police Service must immediately forward a duplicate original of a notice referred to in paragraph (c) to the clerk of the court concerned, and the mere production in the court of such a duplicate original is prima facie proof that the original was handed to the respondent speciﬁed therein.
(5) In considering whether or not the complainant or related person is suffering or may suffer imminent harm, as provided for in subsection (4)(b), the member of the South African Police Service must take into account the— (a) (b) risk to the safety or well-being of the complainant or related person; seriousness of the conduct comprising an alleged breach of the protection order; length of time since the alleged breach occurred; and (c) (d) nature and extent of the harm previously suffered by the complainant or related person.
(6) Whenever a warrant of arrest is handed to a member of the South African Police Service in terms of subsection (4)(a), the member of the South African Police Service must inform the complainant of his or her right simultaneously to lay a criminal charge against the respondent, if applicable, and explain to the complainant how to lay such a charge.

Seizure of arms and dangerous weapons 9.


The court may order a member of the South African Police Service to seize any arm or dangerous weapon in the possession of or under the control of a respondent and direct the clerk of the court to refer a copy of the record of the evidence concerned to the National Commissioner of the South African Police Service for consideration in terms of the Firearms Control Act, 2000 (Act No.

60 of 2000).

Variation or setting aside of protection order 10.


(1) A complainant or a respondent may, upon notice to the other party and the court concerned, apply for the variation or setting aside of a protection order referred to in section 6 in the prescribed manner.
(2) If the court is satisﬁed that circumstances have materially changed since the granting of the original protection order and that good cause has been shown for the variation or setting aside of the protection order, it may issue an order to this effect: Provided that the court may not grant such an application to the complainant unless it is satisﬁed that the application is made freely and voluntarily.
(3) The clerk of the court must forward a notice as prescribed to the complainant and the respondent if the protection order is varied or set aside as provided for in subsection (1).

Jurisdiction 11.
Jurisdiction 11.

(1) Any court within the area in which— (a) (b) (c) the complainant permanently or temporarily resides, carries on business or is employed; the respondent permanently or temporarily resides, carries on business or is employed; or the cause of action arose, has jurisdiction to issue a protection order as provided for in this Act.
13 moet hy of sy onverwyld ’n skriftelike kennisgewing in die voorgeskrewe vorm aan die respondent oorhandig, wat— (i) die naam, die woon- en werksadres en die beroep of status van die respondent vermeld; (iii) (ii) die respondent aansê om op ’n datum en tyd in die kennisgewing vermeld voor ’n hof te verskyn, op ’n aanklag dat hy of sy die misdryf in artikel 15(1)(a) bedoel, gepleeg het; en ’n deur die betrokke lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens ondertekende sertiﬁkaat bevat dat hy of sy die oorspronklike kennisgewing aan die respondent oorhandig het en dat hy of sy die betekenis daarvan aan die respondent verduidelik het.
(d) Die lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens moet onverwyld ’n duplikaat- oorspronklike van die kennisgewing in paragraaf (c) bedoel, aanstuur aan die klerk van die betrokke hof, en die blote voorlegging aan die hof van so ’n duplikaat-oorspronklike is prima facie-bewys dat die oorspronklike daarvan aan die respondent daarin vermeld, oorhandig is.
(5) By die oorweging of ’n klaer of verwante persoon aan dreigende leed blootstaan of mag blootstaan, soos in subartikel (4)(b) bepaal, moet die lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens in ag neem— 5 10 15 (a) die risiko vir die veiligheid of welstand van die klaer of verwante persoon; (b) die erns van die gedrag wat ’n beweerde verbreking van die beskermingsbevel 20 uitmaak; (c) die tydsduur sedert die beweerde verbreking plaasgevind het; (d) die aard en omvang van die leed wat tevore deur die klaer of verwante persoon gely is.
(6) Wanneer ook al ’n lasbrief vir inhegtenisname ingevolge subartikel (4)(a) aan ’n lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens oorhandig word, moet die lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens die klaer inlig van sy of haar reg om terselfdertyd ’n kriminele aanklag teen die respondent te lê, indien van toepassing, en aan die klaer verduidelik hoe om so ’n aanklag te lê.

Beslaglegging op wapens en gevaarlike wapens 9.


Die hof kan ’n lid van die Suid-Afrikaanse Polisiediens beveel om beslag te lê op enige wapen of gevaarlike wapen wat in die respondent se besit of onder sy of haar beheer is en die klerk van die hof gelas om ’n afskrif van die oorkonde van die betrokke verrigtinge aan die Nasionale Kommissaris van die Suid-Afrikaanse Polisiediens te stuur vir oorweging ingevolge die Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000 (Wet No.

60 van 2000).
60 van 2000).

Wysiging of tersydestelling van beskermingsbevel 10.

(1) ’n Klaer of ’n respondent kan, by skriftelike kennisgewing aan die ander party en die betrokke hof, aansoek doen om die wysiging of tersydestelling van ’n beskermingsbevel in artikel 6 bedoel op die voorgeskrewe wyse.
(2) Indien die hof tevrede is dat omstandighede wesenlik verander het vanaf die toestaan van die oorspronklike beskermingsbevel en goeie redes aangetoon is vir die wysiging of tersydestelling van die beskermingsbevel, kan die hof ’n bevel uitreik wat daaraan gevolg gee: Met dien verstande dat die hof nie so ’n aansoek aan die klaer mag toestaan nie, tensy die hof oortuig is dat die aansoek ongedwonge en uit vrye wil gedoen is.
(3) Die klerk van die hof moet ’n kennisgewing soos voorgeskryf aan die klaer en die respondent stuur indien die beskermingsbevel gewysig of tersyde gestel word soos in subartikel (1) bepaal.

25 30 35 40 45 50 Regsbevoegdheid 11.


(1) Enige hof binne die gebied waarin— (a) die klaer permanent of tydelik woon, besigheid bedryf of in diens is; (b) die respondent permanent of tydelik woon, besigheid bedryf of in diens is; of (c) die eisoorsaak ontstaan het, 55 het regsbevoegdheid om ’n beskermingsbevel soos in hierdie Wet bepaal, uit te reik.

14 (2) No speciﬁc minimum period is required in relation to subsection (1)(a).

(3) A protection order is enforceable throughout the Republic.
Service of documents 12.

Service of any document in terms of this Act must be effected immediately in the prescribed manner by the clerk of the court, the sheriff or a peace officer— 5 (a) as directed by the court in terms of section 3(3)(a) or (4) or section 6(5); or (b) as decided by the clerk of the court in terms of section 3(7).

Costs 13.

The court may only make an order as to costs against any party if it is satisﬁed that the party in question has acted frivolously, vexatiously or unreasonably.
10 Appeal and review 14.

The provisions in respect of appeal and review as provided for in the Magistrates’ Courts Act, 1944 (Act No.

32 of 1944), and the Supreme Court Act, 1959 (Act No.

59 of 1959), apply to any proceedings in terms of this Act.

Offences 15.
Offences 15.

(1) Notwithstanding the provisions of any other law, any person who— (a) contravenes any prohibition, condition, obligation or order imposed in terms (b) of section 7; or in an affidavit referred to in section 8(4)(a), willfully makes a false statement in a material respect, is guilty of an offence and liable on conviction to a ﬁne or imprisonment for a period not exceeding ﬁve years.
(2) Any person who reveals the identity or address of any person in contravention of section 5(1)(b) or who publishes any information in contravention of section 5(1)(c), is guilty of an offence and liable on conviction to a ﬁne or to imprisonment for a period not exceeding two years.

(3) Any person who contravenes or fails to comply with section 4(3) is guilty of an offence and is liable on conviction to a ﬁne or to imprisonment not exceeding three months.

Regulations 16.
Regulations 16.

(1) The Minister may make regulations regarding— (a) any form required to be prescribed in terms of this Act; (b) any matter required to be prescribed in terms of this Act; and (c) any other matter which the Minister deems necessary or expedient to be prescribed in order to achieve the objects of this Act.
(2) Any regulation made under subsection (1)— (a) must be submitted to Parliament prior to publication thereof in the Gazette; (b) which may result in expenditure for the State, must be made in consultation with the Cabinet member responsible for ﬁnance; and (c) may provide that any person who contravenes a provision thereof or fails to comply therewith is guilty of an offence and on conviction be liable to a ﬁne or to imprisonment for a period not exceeding one year.
Policy directives 15 20 25 30 35 40 17.

(1) (a) The National Director of Public Prosecutions referred to in section 10 of the National Prosecuting Authority Act, 1998 (Act No.

32 of 1998), in consultation with 45 15 (2) Geen spesiﬁeke minimum tydperk word met betrekking tot subartikel (1)(a) vereis nie.

(3) ’n Beskermingsbevel is in die hele Republiek afdwingbaar.

Betekening van dokumente 12.


Die betekening van enige dokument ingevolge hierdie Wet word onverwyld op die voorgeskrewe wyse uitgevoer deur die klerk van die hof, die balju of ’n vredesbeampte— 5 (a) (b) soos deur die hof ingevolge artikel 3(3)(a) of (4) of artikel 6(5) gelas; of soos deur die klerk van die hof ingevolge artikel 3(7) besluit word.

Koste 10 13.
Koste 10 13.

Die hof kan slegs ’n kostebevel teen ’n party maak indien hy tevrede is dat so ’n party op ’n beuselagtige, kwelsugtige of onredelike wyse opgetree het.

Appèl en hersiening 14.

Die bepalings ten opsigte van appèlle en hersienings soos in die Wet op Landdroshowe, 1944 (Wet No.

32 van 1944), en die Wet op die Hooggeregshof, 1959 (Wet No.

59 van 1959), bepaal, is op enige verrigtinge ingevolge hierdie Wet van toepassing.

15 Misdrywe 15.
15 Misdrywe 15.

(1) Ondanks die bepalings van enige ander wet, is iemand wat— (a) enige verbod, voorwaarde, verpligting of bevel ingevolge artikel 7 opgelê, 20 (b) oortree; of in ’n beëdigde verklaring in artikel 8(4)(a) bedoel, opsetlik ’n valse verklaring in ’n wesenlike opsig maak, aan ’n misdryf skuldig en by skuldigbevinding strafbaar met ’n boete of met gevangenisstraf vir ’n tydperk van hoogstens vyf jaar.
25 (2) Enigiemand wat die identiteit of adres van enigiemand strydig met artikel 5(1)(b) openbaar of wat enige inligting strydig met artikel 5(1)(c) publiseer, is aan ’n misdryf skuldig en by skuldigbevinding strafbaar met ’n boete of gevangenisstraf vir ’n tydperk van hoogstens twee jaar.

(3) Enige persoon wat artikel 4(3) oortree of versuim om daaraan te voldoen, is aan ’n misdryf skuldig en by skuldigbevinding strafbaar met ’n boete of gevangenisstraf vir ’n tydperk van hoogstens drie maande.
30 Regulasies 16.

(1) Die Minister kan regulasies uitvaardig betreffende— (a) enige vorm wat vereis word ingevolge hierdie Wet voorgeskryf te word; (b) enige aangeleentheid wat vereis word ingevolge hierdie Wet voorgeskryf te 35 (c) word; en enige ander aangeleentheid wat die Minister noodsaaklik of dienstig ag om voor te skryf ten einde die oogmerke van hierdie Wet te verwesenlik.
(2) ’n Regulasie kragtens subartikel (1) uitgevaardig— (a) moet aan die Parlement voorgelê word alvorens dit in die Staatskoerant gepubliseer word; (b) wat uitgawes vir die Staat kan meebring, moet in oorleg met die lid van die Kabinet verantwoordelik vir ﬁnansies uitgevaardig word; en (c) kan bepaal dat iemand wat ’n bepaling daarvan oortree of versuim om daaraan te voldoen aan ’n misdryf skuldig is en by skuldigbevinding strafbaar is met ’n boete of met gevangenisstraf vir ’n tydperk van hoogstens een jaar.
40 45 Beleidsvoorskrifte 17.

(1) (a) Die Nasionale Direkteur van Openbare Vervolgings bedoel in artikel 10 van die Wet op die Nasionale Vervolgingsgesag, 1998 (Wet No.

32 van 1998), moet in 50 16 the Minister and after consultation with the Directors of Public Prosecutions referred to in section 13 of that Act, must issue directives regarding the institution of prosecutions in respect of any offence arising out of this Act.
(b) The Minister must submit any directives issued in terms of paragraph (a) to Parliament before those directives take effect.

(2) (a) The National Commissioner of the South African Police Service referred to in section 6 of the South African Police Service Act, 1995 (Act No.
68 of 1995), must issue national instructions as provided for in section 25 of that Act, with which its members must comply in the execution of their functions in terms of this Act, and any instructions so issued must be published in the Gazette.

(b) The Cabinet member responsible for policing must submit any national instructions issued in terms of paragraph (a) to Parliament before those instructions take effect.
(3) (a) The Director-General: Justice and Constitutional Development must issue directives which clerks of the court must comply with in the execution of their functions in terms of this Act, and any directives so issued must be published in the Gazette.

(b) The Director-General: Justice and Constitutional Development must submit any directives issued in terms of paragraph (a) to Parliament before those directives take effect.
(4) The directives and instructions referred to in this section must provide that adequate disciplinary steps will be taken against a prosecutor or police official who fails to comply with any directive or instruction, as the case may be.

(5) Any directive or instruction issued under this section may be amended or withdrawn in like manner.

Repeal and amendment of laws 18.

The laws speciﬁed in the Schedule are hereby amended to the extent set out in the third column of the Schedule.
Short title and commencement 19.

This Act is called the Protection from Harassment Act, 2010, and comes into operation on a date ﬁxed by the President by proclamation in the Gazette.

30 17 oorleg met die Minister en na oorleg met die Direkteure van Openbare Vervolgings bedoel in artikel 13 van daardie Wet, voorskrifte uitreik betreffende die instelling van vervolgings ten opsigte van enige misdryf wat uit hierdie Wet voortspruit.
(b) Die Minister moet enige voorskrifte wat kragtens paragraaf (a) uitgevaardig is aan die Parlement voorlê voordat sodanige voorskrifte in werking tree.

(2) (a) Die Nasionale Kommissaris van die Suid-Afrikaanse Polisiediens bedoel in artikel 6 van die Wet op die Suid-Afrikaanse Polisiediens, 1995 (Wet No.
68 van 1995), moet nasionale instruksies uitreik soos bepaal in artikel 25 van daardie Wet, wat deur sy lede by die uitvoering van hulle werksaamhede ingevolge hierdie Wet nagekom moet word, en enige instruksies aldus uitgereik, moet in die Staatskoerant gepubliseer word.

(b) Die lid van die Kabinet verantwoordelik vir polisiëring moet enige nasionale instruksies wat ingevolge paragraaf (a) uitgevaardig is aan die Parlement voorlê voordat sodanige instruksies in werking tree.
(3) (a) Die Direkteur-generaal: Justisie en Staatkundige Ontwikkeling moet voorskrifte uitreik wat deur klerke van die hof nagekom moet word in die uitvoering van hulle pligte kragtens hierdie Wet, en enige voorskrifte aldus uitgevaardig moet in die Staatskoerant gepubliseer word.

(b) Die Direkteur-generaal: Justisie en Staatkundige Ontwikkeling moet enige voorskrifte wat ingevolge paragraaf (a) uitgevaardig is aan die Parlement voorlê voordat sodanige instruksies in werking tree.
(4) Die voorskrifte en instruksies in hierdie artikel bedoel, moet voorsiening maak dat voldoende dissiplinêre stappe gedoen sal word teen ’n aanklaer of polisiebeampte wat versuim om aan enige voorskrif of instruksie, na gelang van die geval, te voldoen.

(5) Enige voorskrif of instruksie wat kragtens hierdie artikel uitgereik word kan op soortgelyke wyse gewysig of ingetrek word.

5 10 15 20 25 Herroeping en wysiging van wette 18.


Die wette in die Bylae genoem, word hierby gewysig in die mate uiteengesit in die derde kolom van die Bylae.

Kort titel en inwerkingtreding 19.

Hierdie Wet heet die Wet op Beskerming teen Teistering, 2010, en tree in werking 30 op ’n datum deur die President by proklamasie in die Staatskoerant bepaal.

18 SCHEDULE (Section 18) No.

and year of law Short title Act No.

56 of 1955 Criminal Procedure Act, 1955 Extent of amendment 1.
Amendment of section 384 by— (a) the substitution for subsection (1) of the following subsection: ‘‘(1) Whenever a complaint on oath is made to a magistrate that any person is conducting himself or herself violently towards, or is threatening injury to the person or property of another or that he or she has used language or behaved in a manner towards another likely to provoke a breach of the peace or assault, then, whether such conduct occurred or such language was used or such threat was made in a public or private place, the magis- trate [may] must order such person to appear before him or her and, if necessary, may cause him or her to be arrested and brought before him or her, and thereupon the magis- trate shall enquire into and deter- mine upon such complaint and may place the parties or any witnesses thereat on oath and [in his discre- tion may] must, if he or she ﬁnds, on a balance of probabilities, that the person against whom the com- plaint is made did act as is alleged in the complaint, order [the] that person [against whom the com- plaint give recognisances with or without sureties in an amount not exceed- ing [R2 000] the amount deter- mined by the Cabinet member re- sponsible for the administration of justice from time to time by notice in the Gazette for a period not exceeding six months to keep the peace towards the complainant and refrain from doing or threatening injury to his or her person or property.’’; is made] to 19 BYLAE (Artikel 18) No.
en jaar van wet Kort titel Wet No.

56 van 1955 Strafproseswet, 1955 Omvang van wysiging 1.
Wysiging van artikel 384 deur— (a) die vervanging van subartikel deur die volgende subartikel: (1) of aanranding ‘‘(1) Wanneer daar by ’n magi- straat ’n klagte onder eed ingedien word dat iemand geweld teenoor ’n ander gebruik, of dreig om hom of haar liggaamlike letsel toe te dien of om sy of haar eiendom te beskadig, of dat hy of sy teenoor ’n ander taal gebesig het, of homself of haarself teenoor ’n ander gedra het op ’n wyse wat waarskynlik ’n vredebreuk tot gevolg sal hê, dan [kan] moet die magistraat, hetsy sodanige gedrag of taal plaasgevind het of gebesig is of sodanige dreigemente geuit is in ’n openbare of ’n private plek, daardie persoon gelas om voor hom of haar te verskyn en indien nodig hom of haar in hegtenis laat neem en voor hom of haar laat bring, en die magistraat moet dan omtrent daardie klagte ondersoek instel en daaroor beslis, en kan die partye of enige getuies daarby betrokke die eed oplê en [kan] moet die persoon teen wie die klagte ingedien is, [na goeddunke] indien hy of sy bevind, op ’n oorwig van waarskynlikhede, dat die persoon teen wie die klagte ingedien is, opgetree het soos in die klagte beweer is, gelas om ’n borgakte, met of sonder borge, ten bedrae van hoogstens [R2 000] die bedrag wat deur die lid van die Kabinet wat verantwoordelik is vir die regspleging van tyd tot tyd by kennisgewing in die Staatskoerant bepaal word en ten opsigte van ’n tydperk van hoogstens ses maande aan te gaan as sekerheid dat hy of sy die vrede sal bewaar teenoor die klaer, en hom of haar sal weerhou van die toediening van liggaamlike letsel aan die klaer of dreigemente te dien effekte, of die beskadiging eiendom of van sy of haar dreigemente te dien effekte.’’; No.
and year of law Short title 20 Extent of amendment (b) the substitution for subsection (2) of the following subsection: ‘‘(2) The magistrate may, upon such enquiry, make an order [the person against whom the com- plaint is made or the complain- ant to pay the costs of and inci- dental to the enquiry] as to costs against any party if he or she is satisﬁed that the party in question has acted frivolously, vexatiously or unreasonably.’’; and (c) the addition of the following subsec- tion: ‘‘(5) (a) The magistrate may, in the prescribed manner and at any stage of proceedings under this section, cause to be subpoenaed any person as a witness at those proceedings, if the evidence of that person appears to the magistrate essential for the proceedings.
(b) A witness who is subpoenaed as provided for in paragraph (a), must attend the proceedings and remain in attendance at the pro- ceedings, and a person who is in attendance at any proceedings un- der this section, though not subpoe- naed as a witness, and who is warned by the magistrate to remain in attendance at the proceedings, must remain in attendance at the proceedings, unless he or she is excused by the magistrate.
(c) Any person who is subpoe- naed to attend proceedings as pro- vided for in paragraph (a) and who fails to attend or to remain in attendance and any person who is warned by the magistrate to remain in attendance at those proceedings and who fails to remain in atten- dance, and any person so subpoe- naed or so warned who fails to appear at the place and on the date and at the time to which the pro- ceedings in question may be ad- journed or who fails to remain in attendance at those proceedings as so adjourned, is guilty of an offence and is liable on conviction to a ﬁne or to imprisonment not exceeding three months.’’.
No.
en jaar van wet Kort titel 21 Omvang van wysiging (b) die vervanging van subartikel deur die volgende subartikel: (2) ‘‘(2) By so ’n ondersoek kan die magistraat [die persoon teen wie die klagte ingedien is of die klaer gelas om die koste van en verbonde aan die ondersoek te betaal] ’n bevel maak ten opsigte van koste teen enige party as hy of sy tevrede is dat ’n party op ’n beuselagtige, of onredelike wyse opgetree het.’’; en (c) die byvoeging van die volgende kwelsugtige subartikel: ‘‘(5) (a) Die magistraat kan, op die voorgeskrewe wyse en op enige stadium van die verrigtinge krag- tens hierdie artikel, enigiemand laat dagvaar as ’n getuie by die verrigtinge, indien dit vir die magistraat blyk dat die getuienis van daardie persoon noodsaaklik is vir die verrigtinge.
(b) ’n Getuie wat gedagvaar is soos in paragraaf (a) bepaal, moet die verrigtinge bywoon en teen- woordig bly by die verrigtinge, en iemand wat teenwoordig is by enige verrigtinge kragtens hierdie artikel, wat nie gedagvaar is as ’n getuie nie, en wat deur die hof gewaarsku word om teenwoordig te bly by die verrigtinge, moet teenwoordig bly by die verrigtinge, tensy hy of sy deur die magistraat verskoon word.
(c) Enigiemand wat gedagvaar word om verrigtinge by te woon soos in paragraaf (a) bepaal en wat versuim om die verrigtinge by te woon of om teenwoordig te bly en enigiemand wat deur die hof gewaarsku is om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge en wat versuim om teenwoordig te bly, en enigiemand wat aldus gedagvaar of gewaarsku word wat versuim om te verskyn by die plek en op die datum of die tyd waarna die betrokke verrigtinge verdaag mag word versuim om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge wat aldus verdaag is, is skuldig aan ’n misdryf en is by skuldigbevinding strafbaar met ’n boete of met gevangenisstraf van hoogstens drie maande.’’.
of wat No.

and year of law Short title Act No.

51 of 1977 Criminal Procedure Act, 1977 22 Extent of amendment 1.
Amendment of section 60 by— (a) the insertion after paragraph (f) of subsection (7) of the following para- graph: ‘‘(fA) the view of any person against whom an offence was alleg- edly committed regarding his or her safety;’’; (b) the substitution for subsection (10) of the following subsection: interests of ‘‘(10) Notwithstanding the fact that the prosecution does not op- pose the granting of bail, the court has the duty, contemplated in sub- section (9), to weigh up the per- the accused sonal against the interests of justice: Pro- vided that the interests of justice should be interpreted to include, but not be limited to, the safety of any person against whom the of- fence has allegedly been commit- ted.’’; and (c) the substitution for subsection (12) of the following subsection: to conditions which, ‘‘(12) The court may make the release of an accused on bail sub- ject in the court’s opinion, are in the interests of justice: Provided that the inter- ests of justice should be interpreted to include, but not be limited to, the safety of any person against whom the offence has allegedly been committed.’’.
Act No.

116 of 1998 Domestic Violence 1.

Insertion of the following section after Act, 1998 section 4: ‘‘Attendance of witnesses 4A.

(1) The court may, in the prescribed manner and at any stage of proceedings under this Act, cause to be subpoenaed any person as a witness at those proceedings, if the evidence of that person appears to the court essential to the just deci- sion of the case.

No.

en jaar van wet Kort titel Wet No.

51 van 1977 Strafproseswet, 1977 23 Omvang van wysiging 1.
Wysiging van artikel 60 deur— (a) na paragraaf (f) van subartikel (7) die volgende paragraaf in te voeg: ‘‘(fA) die siening van enigiemand teen wie ’n misdryf na bewe- ring gepleeg is ten opsigte van sy of haar veiligheid.’’; (b) die vervanging van subartikel (10) deur die volgende subartikel: ‘‘(10) Ondanks die feit dat die vervolging nie die verlening van borgtog teenstaan nie, het die hof die verpligting, beoog in subartikel (9), om die persoonlike belange van die beskuldigde teen die belang van geregtigheid op te weeg: Met dien verstande dat die belang van geregtigheid geïnter- preteer moet word, maar nie daar- toe beperk moet word nie om die veiligheid van enigiemand teen wie ’n misdryf na bewering gepleeg is, in te sluit’’; en (c) die vervanging van subartikel (12) deur die volgende subartikel: ‘‘(12) Die hof kan die vrylating van ’n beskuldigde op borgtog onderworpe stel aan voorwaardes wat na die oordeel van die hof in die belang van geregtigheid is: Met dien verstande dat die belang van geregtigheid geïnterpreteer moet word, maar nie daartoe beperk moet word nie, om die veiligheid van enigiemand teen wie ’n misdryf na bewering gepleeg is, in te sluit.’’.
Wet No.

116 van 1998 Wet op Gesinsge- weld, 1998 1.

Invoeging van die volgende artikel na artikel 4: ‘‘Bywoning van getuies die 4A.

(1) Die hof kan, op die voorgeskrewe wyse en op enige stadium van verrigtinge kragtens hierdie Wet, enigiemand laat dagvaar as ’n getuie by daardie verrigtinge, indien dit vir die hof blyk dat die getuienis van daardie persoon noodsaaklik is vir die regverdige beregting van die saak.

No.
No.

and year of law Short title Extent of amendment 24 (2) A witness who is subpoenaed as provided for in subsection (1), must attend the proceedings and remain in attendance at the proceed- ings, and a person who is in atten- dance at any proceedings under this Act, though not subpoenaed as a witness, and who is warned by the court to remain in attendance at the proceedings, must remain in atten- dance at the proceedings, unless he or she is excused by the court.
(3) Any person who is subpoe- naed to attend proceedings as pro- vided for in subsection (1) and who fails to attend or to remain in atten- dance and any person who is warned by the court to remain in attendance at those proceedings and who fails to remain in attendance, and any person so subpoenaed or so warned who fails to appear at the place and on the date and at the time to which the proceedings in question may be adjourned or who fails to remain in attendance at those proceedings as so adjourned, is guilty of an offence and is liable on conviction to a ﬁne or to imprisonment not exceeding three months.’’.
1.

Amendment of section 102 by the insertion after paragraph (a) of subsec- tion (1) of the following paragraph: ‘‘(aA) a ﬁnal protection order has been such issued person in terms of the Protec- tion from Harassment Act, 2010);’’.

against 2.

Amendment of Schedule 2 by the insertion after paragraph (d) of item 7 of the following paragraph: ‘‘(e) in terms of the Protection from Harassment Act, 2010).’’.

Act No.

60 of 2000 Firearms Control Act, 2000 No.


en jaar van wet Kort titel 25 Omvang van wysiging (2) ’n Getuie wat gedagvaar is soos in subartikel (1) bepaal, moet die verrigtinge bywoon en teenwoordig bly by die verrig- tinge, en iemand wat teenwoordig is by enige verrigtinge kragtens hierdie Wet, wat nie gedagvaar is as ’n getuie nie, en wat gewaarsku word deur die hof om teenwoor- dig te bly by die verrigtinge, moet teenwoordig bly by die verrig- tinge, tensy hy of sy deur die hof verskoon word.
(3) Enigiemand wat gedagvaar word om verrigtinge by te woon soos in subartikel (1) bepaal en wat versuim om die verrigtinge by te woon of om teenwoordig te bly en enigiemand wat deur die hof gewaarsku is om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge en wat versuim om teenwoordig te bly en enigiemand wat aldus gedagvaar of gewaarsku word wat versuim om te verskyn by die plek en op die datum en op die tyd waarna die betrokke verrigtinge verdaag mag word of wat versuim om teenwoordig te bly by daardie verrigtinge wat aldus verdaag is, is skuldig aan ’n misdryf en is by skuldigbevinding strafbaar met ’n boete of met gevangenisstraf van hoogstens drie maande.’’.
1.

Wysiging van artikel 102 deur die na van (1) van die volgende paragraaf (a) invoeging subartikel paragraaf: ‘‘(aA) ’n ﬁnale beskermingsbevel teen sodanige persoon uitge- reik is kragtens die Wet op Beskerming teen Teistering, 2010);’’.

2.

Wysiging van Bylae 2 deur die in- voeging na paragraaf (d) van Item 7 van die volgende paragraaf: ‘‘(e) ingevolge die Wet op Besker- ming teen Teistering, 2010).’’.

Wet No.
Wet No.

60 van 2000 Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000 26 MEMORANDUM ON THE OBJECTS OF THE PROTECTION FROM HARASSMENT BILL, 2010 1.

PURPOSE OF BILL The Protection from Harassment Bill, 2010, provides primarily for the granting of a protection order against harassment.

The Bill also seeks to effect certain amendments to other legislation.

Firstly an amendment is sought to the Criminal Procedure Act, 1955 (Act No.
56 of 1955), which is aimed at improving the process of granting peace orders by giving the magistrate the authority to subpoena witnesses in proceedings and to provide for the increase in the amount of recognisances by way of regulations.

Secondly, an amendment is sought to the Criminal Procedure Act, 1977 (Act No.

51 of 1977), to make provision for an additional consideration that must be taken into account in bail proceedings.

Thirdly, an amendment to the Domestic Violence Act, 1998 (Act No.
116 of 1998), seeks to provide for a mechanism to subpoena witnesses to attend proceedings in a domestic violence matter.

The strategic focus of the Bill is transforming justice, state and society and access to justice.

The Bill will also contribute to the ﬁght against violence against women and children.

2.

BACKGROUND The Bill emanates from an investigation by the South African Law Reform Commission (SALRC) into stalking behaviour.
The SALRC report on the matter contains legislative proposals (Project 130).

According to the SALRC, the existing civil law framework, namely an interdict, and criminal law framework, namely the punishing of stalking conduct as a crime or the prohibition thereof by means of a binding over of a person to keep the peace in terms of section 384 of the Criminal Procedure Act, 1955, may not provide adequate recourse to victims of stalking who are not in a domestic relationship.
The SALRC was therefore of the view that legislation should be enacted to speciﬁcally cater for a civil remedy against stalking.

3.

OBJECTS OF BILL 3.1 Clause 1(1) contains a few self-explanatory deﬁnitions.
Of importance is the deﬁnition of ‘‘harassment’’ which, brieﬂy, means to directly or indirectly engage in conduct that causes harm or inspires the reasonable belief that harm may be caused to the complainant or a related person by unreasonably following, watching or pursuing the complainant or a related person, or engaging in verbal, electronic or any other communication aimed at the complainant or a related person, by any means, whether or not conversation ensues or sending, delivering or causing the delivery of letters, telegrams, packages, facsimiles, electronic mail or other objects to the complainant or a related person.
‘‘Harm’’ is widely deﬁned to mean any mental, psychological, physical or economic harm.

Clause 1(2) spells out the concurrent application of the Bill with the Domestic Violence Act, 1998, by providing that the Bill does not prevent a person who may apply for relief against harassment or stalking in terms of the Domestic Violence Act, 1998, from applying for relief in terms of the Bill.
3.2 Clause 2, inter alia, provides that an application for a protection order must be brought in the prescribed manner to a magistrate’s court by lodging the application and supporting affidavits with the clerk of the court.

The complainant himself or herself may bring the application for a protection order.

Another person who has a material interest in the well-being of the complainant may bring the application on behalf of the complainant, with the complainant’s written consent.
An application may also be brought on behalf of a child without the parent’s or guardian’s consent.

Provision is also made for the clerk of the court to assist a complainant who is not legally represented, with his or her application, and to inform the complainant, where applicable, of his or her right to lodge a criminal complaint against the respondent.

An application for a 27 MEMORANDUM OOR DIE OOGMERKE VAN DIE WETSONTWERP OP BESKERMING TEEN TEISTERING, 2010 1.
DOEL VAN WETSONTWERP Die Wetsontwerp op Beskerming teen Teistering, 2010, maak hoofsaaklik voorsiening vir die verlening van ’n beskermingsbevel teen teistering.

Die Wetsontwerp beoog ook wysigings aan ander wetgewing.

Eerstens word ’n wysiging aan die Strafproseswet, 1955 (Wet No.
56 van 1955), versoek wat gerig is op die verbetering van die proses by die toestaan van ’n verpligting om die vrede te bewaar deur aan landdroste die bevoegdheid te verleen om getuies te dagvaar in verrigtinge en om voorsiening te maak vir ’n verhoging van die bedrag wat as borg gestel kan word by wyse van regulasies.

Tweedens word ’n wysiging aan die Strafproseswet, 1977 (Wet No.
51 of 1977), versoek om voorsiening te maak vir addisionele faktore wat in ag geneem moet word by die oorweging van borgverrigtinge.

Derdens word ’n wysiging aan die Wet op die Voorkoming van Gesinsgeweld, 1998 (Wet No.

116 van 1998), versoek om voorsiening te maak vir ’n meganisme om getuies te dagvaar om verrigtinge wat in verband staan met gesinsgeweld by te woon.
Die strategiese fokus van die Wetsontwerp is gerig op die transformering van die regspleging, die staat en die gemeenskap en toegang tot regspleging.

Die Wetsontwerp sal ook bydra tot die stryd teen geweld teen vrouens en kinders.

2.

AGTERGROND Die Wetsontwerp spruit voort uit ’n ondersoek deur die Suid-Afrikaanse Regshervormingskommissie (SAR) oor agtervolgingsgedrag.

Die SAR se verslag oor die aangeleentheid bevat wetgewende voorstelle (Projek 130).
Volgens die SAR mag die huidige siviele reg-raamwerk, naamlik ’n interdik, en die strafreg-raamwerk, naamlik die bestraffing van agtervolgingsgedrag as ’n misdryf of die verbieding daarvan deur middel van ’n oplegging van verpligting om vrede te bewaar kragtens artikel 384 van die Strafproseswet, 1955 (Wet No.

56 van 1955), nie voldoende toevlug bied aan slagoffers van agtervolgingsgedrag wat nie in ’n gesinsverhouding is nie.
Die SAR is daarom van mening dat wetgewing verorden behoort te word om spesiﬁek vir ’n remedie teen agtervolgings gedrag voorsiening te maak.

3.

OOGMERKE VAN WETSONTWERP 3.1 Klousule 1(1) bevat ’n aantal selfverduidelikende omskrywings.
Van belang is die omskrywing van ‘‘teistering’’ wat kortliks beteken om regstreeks of onregstreeks mee te doen aan gedrag wat leed veroorsaak of ’n redelike geloof inboesem dat leed veroorsaak kan word aan die klaer of ’n verwante persoon deur die onredelike agtervolging, dophou, najaging van die klaer of ’n verwante persoon, of die meedoen aan verbale, elektroniese of enige ander kommunikasie wat aan die klaer of ’n verwante persoon gerig is op enige wyse, ongeag of ’n gesprek daaruit voortvloei, of die stuur, aﬂewering of reël van aﬂewering van briewe, telegramme, pakkette, faksimilees, elektroniese pos of ander voorwerpe aan die klaer of ’n verwante persoon.
‘‘Leed’’ is wyd omskryf as geestelike, psigologiese of ﬁsiese leed of ekonomiese skade.

Klousule 1(2) spel die konkurrente toepassing van die Wetsontwerp met die Wet op Gesinsgeweld, 1998, uit deur voorsiening te maak dat die Wetsontwerp nie ’n persoon wat aansoek doen vir verligting teen teistering of agtervolging kragtens die Wet op Gesinsgeweld, 1998, verhoed om aansoek te doen vir verligting kragtens die Wetsontwerp nie.
3.2 Klousule 2 bepaal, inter alia, dat ’n aansoek vir ’n beskermingsbevel op die voorgeskrewe wyse aan ’n landdroshof gedoen mag word deur die indiening van die aansoek en ondersteunende beëdigde verklarings by die klerk van die hof.

Die klaer kan persoonlik die aansoek vir ’n beskermingsbevel bring.

’n Ander persoon wat ’n wesenlike belang in die welstand van die klaer het, mag ’n aansoek bring namens die klaer, met die klaer se skriftelike toestemming.
’n Aansoek mag ook gebring word namens ’n kind sonder die toestemming van dié se ouers of voog.

Voorsiening word ook gemaak dat die klerk van die hof die klaer, wat nie regsverteenwoordiging het nie, moet bystaan in die maak van sy of haar aansoek en om die klaer in te lig waar toepaslik, van sy of haar reg om ’n kriminele aanklag teen die respondent aanhangend te maak.
’n Aansoek vir ’n beskermingsbevel mag buite gewone hofure gebring word indien die hof 28 protection order may be brought outside ordinary court hours if the court is satisﬁed that the complainant may suffer harm if the matter is not dealt with immediately.

3.3 Clause 3 makes provision for the issuing of an interim protection order by a magistrate’s court against the respondent notwithstanding the fact that the respondent has not been given notice of the proceedings.
The court must be satisﬁed that there is prima facie evidence that— the respondent is engaging or has engaged in harassment; (a) (b) harm is or may be suffered by the complainant as a result of such conduct if a (c) protection order is not issued immediately; and the protection to be accorded by the interim order is likely not to be achieved if prior notice of the application is given to the respondent.
This interim protection order, together with the record of evidence, must be served on the respondent and must call on the respondent to show cause on the return date why a ﬁnal protection order should not be issued against him or her.

An interim protection order takes effect the moment it is served on the respondent and the clerk of the court must ensure that a certiﬁed copy of the interim protection order and the original warrant of arrest is served on the complainant.
If the court decides not to issue an interim protection order, the clerk of the court must cause certiﬁed copies of the application and supporting affidavits to be served on the respondent, together with a notice calling on the respondent to show cause on the return date speciﬁed in the notice why a protection order should not be issued.

3.4 Clause 4 creates a mechanism in terms of which witnesses can be subpoenaed or warned to attend court proceedings.
3.5 The court may, in terms of clause 5, of its own accord or at the request of a complainant, order that proceedings be held behind closed doors and may also exclude persons from attending proceedings where the witness is a child.

3.6 Clause 6 provides for the issuing of a ﬁnal protection order.

If the respondent does not appear on the return date and there is prima facie evidence that the respondent has harassed the complainant, the court must issue a ﬁnal protection order.
If the respondent appears on the return date in order to oppose the issuing of a ﬁnal protection order, the court must hear the matter and issue a ﬁnal protection order if it ﬁnds, on a balance of probabilities, that the respondent has engaged or is engaging in harassment.
If a court issues a ﬁnal protection order, the clerk of the court, sheriff or peace officer identiﬁed by the court must cause the original of such order to be served on the respondent and a certiﬁed copy of such order and the original warrant of arrest must be served on the complainant.

3.7 Clause 7 provides for the court’s powers in respect of a protection order.

A protection order by a court must prohibit harassment of the complainant.
The court may also impose additional conditions necessary to provide for the safety and well-being of the complainant, inter alia, that an arm or dangerous weapon in the possession of or under the control of the respondent be seized or that a complainant be accompanied by a peace officer to collect personal property or that the harassment be investigated by the South African Police Service (SAPS) with the view to the possible institution of a criminal prosecution.
Provision is further made that the physical, home and work address of the complainant may be omitted from the protection order.

3.8 In terms of clause 8, when an interim or ﬁnal protection order is granted, a warrant of arrest will be issued for the respondent.

The execution thereof will be suspended, pending non-compliance with a condition of the protection order.
If a condition of the protection order is contravened the complainant may hand the warrant of arrest, together with an affidavit in which the contravention is set out, to a member of the SAPS.

The warrant must then be executed by the member who must arrest the harasser if imminent harm to the complainant may result from a breach of a condition of the protection order.

A warrant may also, in certain instances, be executed by handing over a written notice to the harasser to appear in court.
3.9 Clause 9 makes provision that the court may order a member of the SAPS to seize any arm or dangerous weapon in the possession of or under the control of the respondent 29 oortuig is dat die klaer of verwante persoon leed aangedoen kan word indien die aansoek nie onmiddellik gehanteer word nie.

3.3 Klousule 3 maak voorsiening vir die uitreiking van ’n tussentydse beskermingsbevel deur ’n landdroshof teen die respondent ongeag van die feit dat die respondent geen kennis gegee is van die verrigtinge nie.
Die hof moet oortuig wees dat daar prima facie bewys is dat— (a) die respondent aan teistering meedoen of meegedoen het; (b) die klaer of verwante persoon leed ly of kan ly as gevolg van daardie gedrag indien ’n beskermingsbevel nie onmiddellik uitgereik word nie; en (c) die beskerming wat verleen moet word deur die tussentydse besker- mingsbevel waarskynlik nie verwesenlik sal word indien voorafgaande kennisgewing van die aansoek aan die respondent gegee word nie.
Die tussentydse beskermingsbevel, tesame met die oorkonde van getuienis, moet aan die respondent beteken word en moet die respondent aansê om op die keerdatum in die bevel gespesiﬁseer, redes aan te voer waarom ’n ﬁnale beskermingsbevel nie teen hom of haar gegee moet word nie.
’n Tussentydse beskermingsbevel het regskrag vanaf die oomblik waarop dit op die respondent beteken is en die klerk van die hof moet onverwyld ’n gesertiﬁseerde afskrif van die tussentydse beskermingsbevel en die oorspronklike lasbrief vir inhegtenisname aan die klaer laat beteken.
Indien die hof nie ’n tussentydse beskermingsbevel uitreik nie, moet die klerk van die hof gewaarmerkte afskrifte van die aansoek en enige ondersteunende beëdigde verklarings op die voorgeskrewe wyse aan die respondent beteken, ’n voorgeskrewe kennisgewing waarin die respondent aangesê word om op die keerdatum in die kennisgewing vermeld, redes aan te voer waarom ’n beskermingsbevel nie uitgereik moet word nie.
tesame met 3.4 Klousule 4 skep ’n meganisme waarkragtens getuies gedagvaar of gewaarsku kan word om hofverrigtinge by te woon.

3.5 Die hof kan, ingevolge klousule 5, uit eie beweging of op versoek van die klaer, beveel dat verrigtinge agter geslote deure mag plaasvind en mag ook persone uitsluit van bywoning van die verrigtinge waar die getuie ’n kind is.

3.6 Klousule 6 maak voorsiening vir die verlening van ’n ﬁnale beskermingsbevel.
Indien die respondent nie op die keerdatum verskyn nie en daar prima facie bewys is dat die respondent die klaer geteister het, moet die hof ’n ﬁnale beskermingsbevel verleen.

As die respondent op die keerdatum verskyn om die uitreiking van die ﬁnale beskermingsbevel teen te staan, moet die hof die aangeleentheid aanhoor en ’n ﬁnale beskermingsbevel uitreik as dit op ’n oorwig van waarskynlikheid bevind dat die respondent aan teistering meegedoen het of daaraan meedoen.
Indien die hof ’n ﬁnale beskermingsbevel uitreik, moet die klerk van die hof, balju of vredesbeampte geïdentiﬁseer deur die hof, die oorspronklike van die bevel aan die respondent beteken en ’n gesertiﬁseerde afskrif van die bevel, en die oorspronklike lasbrief tot inhegtenisname aan die klaer beteken.

3.7 Klousule 7 maak voorsiening vir die bevoegdhede van die hof ten opsigte van ’n beskermingsbevel.

’n Beskermingsbevel deur ’n hof moet die teistering van die klaer verbied.
Die hof kan ook enige bykomende voorwaardes wat dit redelikerwys nodig ag, oplê ten einde die veiligheid of welstand van die klaer te beskerm, inter alia, dat beslag gelê word op enige wapen of gevaarlike wapen wat in die besit of onder die beheer van die respondent is of dat ’n vredesbeampte die klaer vergesel om persoonlike eiendom af te haal of dat die teistering deur die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD) ondersoek moet word met die oog op die instel van moontlike strafregtelike vervolging.
Voorsiening word verder gemaak dat die ﬁsiese, huis- en werksadres van die klaer uit die beskermingsbevel weggelaat mag word.

3.8 Kragtens klousule 8, wanneer ’n tussentydse of ﬁnale beskermingsbevel verleen word, sal ’n lasbrief vir die inhegtenisname van die respondent gemagtig word.

Die uitvoering van so ’n lasbrief sal opgeskort word, onderworpe aan die nie-nakoming van die beskermingsbevel.
Indien ’n voorwaarde in ’n beskermingsbevel vervat oortree word, kan die klaer die lasbrief vir die inhegtenisneming, tesame met ’n beëdigde verklaring waarin die oortreding uiteengesit word, aan ’n lid van die SAPD oorhandig.

Die lasbrief moet uitgevoer word deur die lid wat die teisteraar moet arresteer indien die klaer as gevolg van ’n verbreking van die beskermingsbevel aan dreigende leed blootstaan.
’n Lasbrief mag ook, in sekere omstandighede, uitgevoer word deur ’n skriftelike kennisgewing aan die teisteraar te oorhandig om in die hof te verskyn.

3.9 Klousule 9 maak voorsiening dat die hof ’n lid van die SAPD kan beveel om beslag te lê op enige wapen of gevaarlike wapen in die respondent se besit of kontrole 30 and that a copy of the evidence so recorded be submitted to the National Commissioner of the SAPS for consideration in terms of the Firearms Control Act, 2000 (Act No.

60 of 2000).
60 of 2000).

3.10 Clause 10 makes provision for the procedure for the variation or setting aside of the protection order.

3.11 Clause 11 provides that any court within the area in which the complainant or respondent permanently or temporarily resides, carries on business or is employed or where the cause of action arose, has jurisdiction to issue a protection order.

The clause also provides that a protection order is enforceable throughout the Republic.
3.12 Clause 12 provides for the service of documents to take place in a manner prescribed by regulation, by a clerk of court, a sheriff or a peace officer or in a manner as the court may direct.

3.13 Clause 13 provides that cost orders can be made against a person if such person acted frivolously, vexatiously or unreasonably.

3.14 Clause 14 provides that the proceedings contemplated in the proposed Bill are subject to appeal and review.
3.15 Clause 15 criminalises the following conduct: (a) A contravention of the conditions of a protection order; (b) the making of a false statement in respect of a contravention of a protection order; and the revealing of information of the complainant in contravention of a direction of a court.

(c) 3.16 Clause 16 empowers the Minister to make regulations to regulate matters relevant to the implementation of the Bill.
3.17 Clause 17, inter alia, makes provision for the issuing of policy directives by the National Director of Public Prosecutions regarding the prosecution of offences and for the issuing of national instructions by the National Commissioner of the SAPS to regulate the conduct of police officials in terms of the proposed legislation.

The directives and instructions must provide for disciplinary steps to be taken against a police officer or prosecutor for non-compliance therewith.
3.18 The Bill further proposes amendments to the following Acts: (a) Section 384 of the Criminal Procedure Act, 1955, which deals with binding over of persons to keep the peace, is to be amended in order to enhance its efficacy.

The amendments proposed relate, inter alia, to the burden of proof, the amount that must be paid as recognizances to keep the peace and a mechanism in terms of which witnesses can be subpoenaed or warned to attend court proceedings.
These amendments are aimed at improving the procedure for the application for a peace order.

(b) Section 60 of the Criminal Procedure Act, 1977, which deals with bail applications, is to be amended to provide that the safety of any person against whom an offence has allegedly been committed, be taken into account in deciding whether an accused person should be released on bail.
(c) The Domestic Violence Act, 1998, is to be amended to create a mechanism in terms of which witnesses can be subpoenaed or warned to attend court proceedings.

The aim of this provision is to improve the operation of that Act.

4.

IMPLEMENTATION PLAN The implementation of the Bill does not require detailed implementation plans.

5.

DEPARTMENTS AND PARTIES CONSULTED 5.1 The SALRC published its Issue Paper and Discussion Paper on the Bill and invited comments.
Responses were received from numerous stakeholders, among others from individual magistrates, the SAPS, the Department of Social Development, the National Prosecuting Authority, the Commission on Gender Equality, academics, members of the legal fraternity and representatives of various NGOs.

5.2 The Bill was also published for public comment in the Gazette.
Comments were, 31 en dat ’n afskrif van die oorkonde van die betrokke verrigtinge aan die Nasionale Kommissaris van die SAPD gestuur word vir oorweging ingevolge die Wet op Beheer van Vuurwapens, 2000 (Wet No.

60 van 2000).

3.10 Klousule 10 maak voorsiening vir die prosedure vir die wysiging of tersydestelling van ’n beskermingsbevel.
3.11 Klousule 11 maak voorsiening dat enige hof waar die klaer of respondent permanent of tydelik woon, besigheid bedryf of in diens is of waar die eisoorsaak ontstaan het regsbevoegdheid het om ’n beskermingsbevel uit te reik.

Die klousule bepaal verder dat ’n beskermingsbevel deur die hele Republiek afdwingbaar is.
3.12 Klousule 12 maak voorsiening vir die betekening van dokumente op die wyse soos voorgeskryf by regulasie deur ’n klerk van die hof, die balju of ’n vredesbeampte of op ’n wyse deur die hof gelas.

3.13 Klousule 13 maak voorsiening dat kostebevele slegs teen ’n persoon gemaak kan word indien sodanige persoon op ’n beuselagtige, kwelsugtige of onredelike wyse opgetree het.

3.14 Klousule 14 bepaal dat die verrigtinge beoog in die voorgestelde Wetsontwerp onderhewig is aan appèl en hersiening.
3.15 Klousule 15 kriminaliseer die volgende optrede: ’n Oortreding van die voorwaardes van ’n beskermingsbevel; (a) (b) die maak van ’n valse verklaring ten opsigte van ’n oortreding van ’n beskermingsbevel; en (c) die openbaarmaking van inligting van die klaer strydig met ’n lasgewing van ’n hof.

3.16 Klousule 16 magtig die Minister om regulasies uit te vaardig om aangeleenthede relevant tot die implementering van die Wetsontwerp verder te reguleer.
3.17 Klousule 17 maak, inter alia, voorsiening vir die uitreiking van beleids- voorskrifte deur die Nasionale Direkteur van Openbare Vervolgings betreffende die instelling van vervolgings van misdrywe en vir die uitreiking van nasionale instruksies deur die Nasionale Kommissaris van die SAPD om die optrede van polisiebeamptes kragtens die voorgestelde wetgewing te reguleer.
Die voorskrifte en instruksies moet voorsiening maak vir die doen van dissiplinêre stappe teen ’n polisiebeampte of aanklaer vir ’n versuim om daaraan te voldoen.

3.18 Die Wetsontwerp stel ook wysigings aan die volgende Wette voor: (a) Artikel 384 van die Strafproseswet, 1955, wat handel oor oplegging, onder sekerheidstelling, van verpligting om vrede te bewaar, word gewysig om die doeltreffendheid daarvan te verbeter.
Die voorgestelde wysigings hou, inter alia, verband met die bewyslas, die bedrag wat betaal moet word as sekerheid dat die vrede bewaar sal word en ’n meganisme waarkragtens getuies gedagvaar of gewaarsku mag word om hofverrigtinge by te woon.

Hierdie wysigings is daarop gerig om die prosedure vir aansoek van bevele om die vrede te bewaar te verbeter.
(b) Artikel 60 van die Strafproseswet, 1977, wat handel oor borgaansoeke, word gewysig om voorsiening te maak dat die veiligheid van enigiemand teen wie ’n misdryf na bewering gepleeg is, in ag geneem moet word om te bepaal of ’n beskuldigde persoon op borgtog vrygelaat behoort te word.

(c) Die Wet op Gesinsgeweld, 1998, word gewysig om ’n meganisme te skep waarkragtens getuies gedagvaar of gewaarsku kan word om hofverrigtinge by te woon.
Die oogmerk van hierdie wysiging is om die werking van daardie Wet te verbeter.

4.

IMPLEMENTERINGSPLAN Die implementering van die Wetsontwerp vereis nie uitvoerige implementerings- planne nie.

5.

DEPARTEMENTE EN PARTYE GEKONSULTEER 5.1 Die SAR het ’n Vraagstukdokument en Besprekingsdokument op die Wetsontwerp gepubliseer en insette aangevra.
Insette is ontvang van vele insethouers, onder meer van individuele landdroste, die SAPD, die Departement van Maatskaplike Ontwikkeling, die Nasionale Vervolgingsgesag, die Kommissie op Geslagsgelykheid, akademici, lede van die regsgemeenskap en die verteenwoordigers van NRO’s.
5.2 Die Wetsontwerp is ook gepubliseer vir publieke kommentaar in die 32 inter alia, received from the South African Catholic Bishops’ Conference, the organization LLitha Labantu, the Women’s Legal Centre, the Justice Alliance of South Africa, the Commission on Gender Equality, the South African National Editors’ Forum and various individuals.

6.

ORGANISATIONAL AND PERSONNEL IMPLICATIONS An increase in the workload for clerks of the court and magistrates may be expected.
Although there are similarities between the procedures envisaged in the Bill and that of the Domestic Violence Act, 1998, training initiatives for clerks of the court and police officials will have to be introduced.

7.

FINANCIAL IMPLICATIONS Funds will be required for the training of clerks of the court and police officers.

This will be covered within the existing budgetary frameworks of the Departments concerned.

8.
8.

COMMUNICATION IMPLICATIONS The Public Education and Communication component of the Department will assist with public awareness initiatives.

9.

CONSTITUTIONAL IMPLICATIONS The State Law Advisers are of the view that the provisions of the Bill are consistent with the Constitution.

10.
10.

PARLIAMENTARY PROCEDURE 10.1 The State Law Advisers and the Department of Justice and Constitutional Development are of the opinion that this Bill must be dealt with in accordance with the procedure established by section 75 of the Constitution since it contains no provision to which the procedure set out in section 74 or 76 of the Constitution applies.
10.2 The State Law Advisers are of the opinion that it is not necessary to refer this Bill to the National House of Traditional Leaders in terms of section 18(1)(a) of the Traditional Leadership and Governance Framework Act, 2003 (Act No.

41 of 2003), since it does not contain provisions pertaining to customary law or customs of traditional communities.

33 Staatskoerant.
33 Staatskoerant.

Kommentaar is, inter alia, ontvang van die South African Catholic Bishops’ Conference, die organisasie LLitha Labantu, die Women’s Legal Centre, die Justice Alliance of South Africa, die Kommissie op Geslagsgelykheid, die South African National Editors’ Forum en verskeie individue.

6.

ORGANISATORIESE EN PERSONEELIMPLIKASIES ’n Toename in die werklas van klerke van die hof en landdroste kan verwag word.
Hoewel daar ooreenkomste is tussen die prosedures beoog in die Wetsontwerp en dié van die Wet op Gesinsgeweld, 1998, sal opleidingsinisiatiewe vir klerke van die hof en polisiebeamptes bekend gestel moet word.

7.

FINANSIËLE IMPLIKASIES Fondse sal benodig word vir die opleiding van klerke van die hof en polisiebeamptes.

Dit sal gedek word binne die huidige begrotingsraamwerke van die betrokke Departemente.

8.
8.

KOMMUNIKASIE-IMPLIKASIES Die komponent Publieke Opvoeding en Kommunikasie van die Departement sal help met publieke belangstellingsinisiatiewe.

9.

GRONDWETLIKE IMPLIKASIES Die Staatsregsadviseurs is van oordeel dat die bepalings van die Wetsontwerp nie strydig is met die Grondwet nie.

10.
10.

PARLEMENTÊRE PROSEDURE 6.1 Die Staatsregsadviseurs en die Departement van Justisie en Staatkundige Ontwikkeling is van oordeel dat met hierdie Wetsontwerp ooreenkomstig artikel 75 van die Grondwet gehandel moet word, aangesien dit geen bepaling bevat waarop die prosedure in artikel 74 of 76 van die Grondwet uiteengesit, van toepassing is nie.
6.2 Die Staatsregsadviseurs is van mening dat dit nie nodig is om hierdie Wetsontwerp na die Nasionale Huis van Tradisionele Leiers ingevolge artikel 18(1)(a) van die ‘‘Traditional Leadership and Governance Framework Act, 2003’’ (Wet No.

41 van 2003), te verwys nie, aangesien dit geen bepalings bevat wat op inheemse reg of gebruike van tradisionele gemeenskappe betrekking het nie.

Gedruk deur Creda Communications ISBN 978-1-77037-623-6