Source document: https://docs-lawep.s3.us-east-2.amazonaws.com/1698061217739.pdf (Liberia)
Nefndasvið Alþingis Efnahags- og viðskiptanefnd Austurstræti 8-10 150 Reykjavík Reykjavík 7.2 2007.

ASI mál: 200702-0006 Efni: Umsögn um frum varp til iaga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlög við brotum á fjárm álam arkaði (523 mál ).

Um er að ræða víðtækari og ýtarlegri heimildir til beitingu viðurlaga við brotum á fjármálamarkaði.

ASÍ er sammála því megin sjónarmiði að auka öryggi og gagnsæi viðskipta á fjármálamarkaði og frumvarpið stefnir í þá átt.
Látið er milli hluta liggja hvort of langt sé gengið með svo ýtarlegum heimildum, en færa má rök fyrir því að svo sé hvað varðar refsinæmi brota sem óbreyttir starfsmenn geta átt hlutdeild í og sem refsiverð eru á grundvelli gáleysis.

Tilgangur löggjafar af þessum toga hlýtur ætíð að vera sá fyrst og fremst að koma í veg fyrir auðgun eigenda og gerenda á fjármálamarkaði en ekki sá að skapa óbreyttum starfsmönnum fjármálafyrirtækja erfiðari starfsskilyrði en nauðsynlegt er.

F.h.
F.h.

Alþýðusambands íslands, lagnús M. Norðdahl hrl., lögfræðingur ASÍ Sætún 1 105 Reykjavík Sími: 535 5600 Fax: 535 5601 Netfang: asi@asi.is ASÍ vefurinn: www.asi.is Kennitala: 420169-6209 Félag löggiltra endurskobenda Alþingi Erindi nr.

Þ /33///V£ komudagur 212.

2 0 6 't Reykjavík 19. febrúar2007 Tilv.


FLE 1-2007 Nefndasvið Alþingis Austurstræti 8-10 108 Reykjavík b/t Selmu Hafliðadóttur, nefndarritara Málefni: Umsögn um frumvarp til laga um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði, 523. mái, viðurlög við efnahagsbrotum Með bréfí dags.

1. febrúar s.l.

óskaði Efnahags- og viðskiptanefnd Alþingis eftir umsögn Félags löggiltra endurskoðenda (FLE) um ofangreint málefni.

Samkvæmt samþykktum álitsnefiidar FLE.


félagsins sendi stjómin ofangreint erindi til Álitsnefndin tók málið síðan til umfjöllunar og taldi hún að ekki væri tilefni til sérstakrar umsagnar um það af hálfu Félags löggiltra endurskoðenda.

Stjóm FLE er fyrir sitt leyti sammála niðurstöðu álitsnefndar.

Virðingarfyllst, f.h.


F^lags löggiltra endurskoðenda junnar S igurðsso ^ Faglegur framkvæmdastjóri FLE Suburlandsbraut 6 • IS-108 Reykjavík • Sími: 568 8118 • Fax: 568 8139 • Tölvupóstfang: fle@fle.is • Heimasí&a FLE F ) Á RMÁ L A ^ F T I R L I T I Ð Alþingi , Erindi nr.

Þ / S J / / 0 S 4 Alþingi Efhahags- og viðskiptaneíhd v/ Austurvöll 150 REYKJAVÍK komudagur / ?

.

* ww ?
.

* ww ?

16. febrúar 2007 2007020006 Tilvlsun: Umsögn Fjármálaeftiriitsins um frumvarp til laga um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði, 523. mál, viðurlög við efnahagsbrotum.

Fjármálaeflirlitið vísar til erindis efnahags- og viðskiptanefndar, dags.

1. febrúar sl., þar sem óskað er umsagnar Fjármálaeftirlitsins um ofangreint frumvarp.
Fjármálaeftirlitið lýsir sig fylgjandi frumvarpinu í öllum meginatriðum og álítur þær tillögur sem fram koma í frumvarpinu fela í sér þýðingarmiklar réttarbætur sem auka munu hagræði, skilvirkni og vamaðaráhrif eftirlits á fjármálamarkaði.

Tillögumar eru í samræmi við það sem tíðkast á þróuðustu Qármálamörkuðum heimsins og þróun almennt i Evrópu, en samkvæmt könnun á vegum CESR (samstarfsnefnd evrópskra verðbréfaeftirlita), sem framkvæmd var á sl.
ári, höfðu 16% aðildarríkjanna yfir stjómsýsluviðurlögum að ráða árið 2004, en um mitt ár 2006 var hlutfallið orðið 75%.

Fjármálaeftirlitíð heftir athugasemdir við tvo þætti frumvarpsins.

Annars vegar útfærslu þagnarréttar og hins vegar fjárhaeð stjómvaldssekta.

Verður nú gerð nánari grein fyrir athugasemdum Fjármálaeftirlitsins.

I. Athugasemdir varðandi þagnarrétt Kveðið er á um rétt aðila til að fella ekki á sig sök (þagnarrétt) í 3. gr.

a., 9. gr.

a., 11. gr.

c., 13. gr.

b., 16. gr.

a., 19. gr.


b., 21. gr.

b. frumvarpsins.

Efhislega eru framangreind ákvæði samhljóða, en þau eru svo hljóðandi: "í máli sem beinist að einstaklingi og lokið getur með álagningu stjómvaldssekta eða kæru til lögreglu hefur maður, sem rökstuddur grunur leikur á að hafi gerst sekur um lögbrot, rétt til að neita að svara spumingum eða afhenda gögn eða muni nema hægt sé að útiloka að það geti hafl þýðingu fyrir ákvörðun um brot hans.
Fjármálaeftirlitið skal leiðbeina hinum grunaða um þennan rétt."

Fjármálaeftirlitið telur útfærslu þagnarréttar vera of víðtæka samkvæmt framangreindu ákvæði að því leyti að þagnarréttur nær til þess að mönnum sem liggja undir grun um lögbrot verður óskylt að afhenda gögn.

Þetta myndi hafa í for með sér að víðtækar heimildir Fjármálaeftirlitsins til gagnaöflunar ættu ekki við i slíkum tilvikum.

Er hér gengið lengra en þörf er á samkvæmt niðurstöðum Mannréttindadómstóls Evrópu, sbr.

umfjöllun á bls.
umfjöllun á bls.

143 í skýrslu nefndar um viðurlög við efnahagsbrotum þar sem fjallað er um Saunders málið (afrit af dómnum er meðfylgjandi umsögn þessari).

Þar er bent á að þau rök sem búa að baki þagnarrétti grunaðs manns eiga ekki við um gögn sem þegar liggja fyrír.

Gögnin hafa orðið til algjörlega óháð rannsókninni og hugsanlegum þrýstingi sem kann að fylgja henni.
Að mati S uðurlandsbraut 32 108 Reykjavík • Sími 5 2 5 2 7 0 0 • Bréfsími 5 2 5 2 7 2 7 • e-mail: fme@fme.is sér að Fjármálaeftirlitið neyðist Fjármálaeftirlitsins eru engin sérstök rök sem kalla á að hér sé kveðið á um viðtækari rétt grunaðs manns heldur en Mannréttindadómstóll Evrópu hefur talið gilda.
Svo víðtækur réttur er til þess fallinn að hamla athugunum Fjármálaeftirlitsins og getur haft þær afleiðingar í för með frekar húsleit vegna rannsóknarhagsmuna, í stað þess að taka áhættuna af því að gögnum verði spillt.

Slíkar aðgerðir geta stórskaðað orðspor ^ármálafyrirtækja jafnvel þó niðurstaða athugunar verði sú að ekkert brot hafi verið framið.

Þetta yrði mjög óheppileg afleiðing þagnarréttarins og væri ástæða til að komast hjá þvi.
framkvæma til að Tilskipanir Evrópusambandsins varðandi fjármálamarkaðinn kveða á um víðtækar heimildir til gagnaöflunar og skyldu aðildarríkjanna til samstarfs við rannsóknir mála.

Fjármálaeftirlitið telur það álitamál hvort réttur einstaklings til að neita að afhenda gögn samræmist skuldbindingum íslands skv.

þessum tilskipunum, enda getur svo víðtækur réttur skert verulega heimildir eftirlitsins til gagnaöflunar.
Til samanburðar bendir Fjármálaeftirlitið á að tillagan gengur einnig lengra en þagnarréttur sakbomings og vitna skv.

lögum um meðferð opinberra mála nr.

19/1991, sbr.

3. mgr.

32. gr.

og 51. gr.

Þar er einungis kveðið á um rétt til að neita að tjá sig.

Hinu sama gegnir um skattrannsóknir, en samkvæmt 7. mgr.

103. gr.

tekjuskattslaga nr.

80/2003 gilda ákvæði laga um meðferð opinberra mála um réttarstöðu grunaðra manna við rannsóknaraðgerðir skattrannsóknarstjóra.

Samkvæmt 2. mgr.

110. gr.


hefur skattrannsóknarstjóri heimild til að ljúka málum með sekt.

Á grundvelli framangreindra röksemda telur Fjármálaeftirlitið heppilegra að ákvæði um þagnarrétt verði í samræmi við skýra kröfu Mannréttindadómstóls Evrópu, i stað þess að gengið verði lengra.
Leggur Fjármálaeftirlitið til að ákvæði um þagnarrétt verði orðað á eftirfarandi hátt: “Einstaklingi, sem rökstuddur grunur leikur á að hafi gerst sekur um lögbrot sem leitt getur til álagningar stjómvaldssekta eða kœru til lögreglu, er óskylt að svara spumingum sem varða þá hegðun sem grunurinn beinist að nema hægt sé að útiloka að það geti haft þýðingu fyrir ákvörðun um brot hans.

Fjármálaeftirlitið skal leiðbeina hinum grunaða um þennan rétt.

” EE.
” EE.

Athugasemdir varðandi fjárhæðarmörk stjórnvaldssekta Samkvæmt frumvarpinu er lagt til að fjárhæðarmörk stjómvaldssekta verði á bilinu 10 þús.

kr.

til 20 millj.

kr.

í tilviki einstaklinga, en 50 þús.

kr.

til 50 millj.

kr.

í tilviki lögaðila.

Fjármálaeftirlitið álitur þessi mörk of lág.

Fjármálaeftirlitið telur að mörk stjómvaldssekta verði að vera nægilega há til þess að þær geti falið í sér viðunandi viðurlög.
Ella mun Fjármálaeftirlitið verða i þeirri aðstöðu að þurfa að senda mál í lögreglumeðferð, þar sem sektarmörk í heimildum Fjármálaeftirlitsins eru ekki fullnægjandi.

Þvi lægri sem ^árhæðarmörkin eru því fleiri málum kann að verða nauðsynlegt að vísa til lögreglumeðferðar.

Jafhframt er rétt að benda á að engin fjárhæðarmörk eru til staðar í sektarheimildum í refsimáli, auk þess sem gera má ávinning af broti upptækan.
Ef fjárhæðarmörk verða sett of lág mun það draga úr meginmarkmiði tillagnanna að auka skilvirkni og vamaðaráhrif í viðurlagabeitingu á fjármálamarkaði.

Við mat á hæfilegum hámarkssektum verður að hafa í huga umfang fjármálamarkaðarins.

Fjárhæðir í viðskiptum á íjármálamarkaði eru gríðarlegar dag hvem.

Hagnaður af einum viðskiptum getur numið margfaldri þeirri fjárhæð sem gert er ráð fyrir að stjómvaldssektir geti hæst numið samkvæmt frumvarpinu.
Starfsemi markaðsaðila hefiir margfaldast á undanfömum árum og er nú svo komið að þau fyrirtæki sem lúta eftirliti Fjármálaeftirlitsins eru stærstu fyrirtæki landsins.

Samkvæmt fyrrgreindri könnun CESR eru mörk sektarfjárhæða í Evrópu mjög breytileg, en víða námu hámarkssektir frá 90 þúsund evrum til 75 milljóna evra (s.s. Frakkland, Þýskaland, Ítalía, írland, Belgía, Portúgal, Grikkland) og í Bretlandi er ekkert hámark á Qárhæð stjómvaldssekta.
í nær öllum tilvikum hækkar sektarhámark ef ávinningur er af broti og getur numið frá tvöföldum til tífalds ávinnings af broti.

Hvað lægri mörk stjómvaldssekta varðar telur Fjármálaeftirlitið að 10 þúsund krónur geti ekki talist eðlilegt viðmið á fjármálamarkaði í dag.

Samkvæmt framangreindri könnun CESR voru neðri mörk yfirleitt ekki tilgreind, en í þeim tilvikum þar sem um það var að ræða var algengt að þau væru á bilinu 40-250 þúsund kr., þó dæmi væru um að þau væru allt niður í 10 þúsund krónur.
Fjármálaeftirlitið leggur til að 1.-3. ml.

ákvæða um fjárhæðarmörk stjómvaldssekta (3. mgr.

1.

gr., 3. mgr.

7.

gr., 2. mgr.

11. gr.

a., 2. mgr.

12.

gr., 3. mgr.

14.

gr., 3. mgr.

18.

gr., 3. mgr.

20.

gr.)

verði svohljóðandi: “Sekíir sem lagðar eru á einstaklinga geta numið frá 50 þús.

kr.

til 50 milli.

kr.

Sektir sem lagðar eru á lögaðila geta numið frá 100 þús.

kr.

til 100 milli.

kr.

Ha.fi ávinningur orðið a f broti peta sektir þó numið allt að tvöföldum ávinningi brots.
Við ákvörðun sekta skal m.a.

tekið tillit til alvarleika brots, hvað það hefur staðið lengi, samstarfsvilja hins brotlega aðila og hvort um ítrekað brot er að rœða.

Akvarðanir teknar a f stjóm Fjármálaeftirlitsins og eru þœr um stjómvaldssektir skulu aðfararhœfar.

Sektir renna í ríkissjóð að frádregnum kostnaði við innheimtuna.

Séu stjómvaldssektir ekki greiddar innan mánaðar frá ákvörðun Fjármálaeftirlitsins skal greiða dráttarvexti a f fjárhœð sektarinnar.
Um ákvörðun og útreikning dráttarvaxta fer eftir lögum um vexti og verðtryggingu.

’’ Virðingarfyllst, FJÁRMÁLAEFTIRLITIÐ Alþingi Erindi nr.

Þ , komudagur l(o 2 'Zoo^- (5Ií Nefndasvið Alþingis Austurstræti 8-10 150 REYKJAVÍK Reykjavík, 15.02.2007 Tilvísun 111 ÁSK Efni: Umsogn um frumvarp til laga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlog við brotum á fjármálamarkaði.

Vísað er til bréfs efnahags- og viðskiptanefndar frá 1. febrúar sl.
þar sem óskað er umsagnar Kauphallar íslands um frumvarp til laga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlögum við brotum á ijármálamarkaði, 523. mál, viðurlög við efnahagsbrotum.

Að mati Kauphallarinnar er athugunarefini hvort ekki sé rétt að bíða með framlagningu frumvarpsins þar til lokið er endurskoðun löggjafar á sviði fjármálamarkaðar, þ.m.t.

endurskoðun á lögum nr.


34/1998 um starfsemi kauphalla og skipulegra tilboðsmarkaða, sem nú fer fram i tilefni tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 2004/39/EB firá 21. apríl 2004 um markaði fyrir fjármálageminga og um breytingu á tilskipunum ráðsins 85/611/EBE og 93/6/EBE og tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2000/12/EB og um niðurfellingu á tilskipun ráðsins 93/22/EBE (svokölluð MiFid tilskipun).
Er við það miðað í tilskipuninni að lögfesta skuli efni hennar fyrir 31. mars 2007 og að viðkomandi lög taki gildi í síðasta lagi 31. október 2007.

Samkvæmt þessu er miðað við að ný kauphallarlög verða lögfest þegar á næsta misseri, enda óhjákvæmilegt vegna aðildar íslands að Evrópska efhahagssvæðinu.

Verði III.
Verði III.

kafli draga að frumvarpi til laga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði að lögum er það einungis til skamms tíma, þar sem ný kauphallarlög munu fella gildandi lög úr gildi, þ.m.t.

viðurlagaákvæðin, verði þau að lögum.

í frumvarpsdrögum er ekki rökstutt nægilega hver sé þörfín á því að Fjármálaefitirlitið (FME) fái svo víðtækar sektarheimildir sem lagðar eru til.
Kauphöllin telur nauðsynlegt að horfa til nágrannaríkjanna, sérstaklega Norðurlanda, við mat á því ástæða sé til breytinga.

Að mati Kaupahallarinnar er varasamt að ganga lengra en önnur ríki í þessum efnum, sérstaklega þegar haft er í huga að starfsemi á fjármálamörkuðum er alþjóðleg og ekkert stendur því í vegi að erlendir aðilar reki kauphallir á íslandi.

Auknar skyldur á kauphallir í hér á landi í samanburði við nágrannaríkin gætu verið til þess fallnar að torvelda þá alþjóðavæðingu sem nú á sér stað.
Lausleg athugun Kaupahallarinnar á viðurlagaákvæðum gagnvart kauphöllum og skipulegum tilboðsmörkuðum í nokkrum nágrannaríkjum leiðir eftirfarandi í ljós: • Danmörk: Sektarheimild er til staðar, en þó ekki eins víðtæk og drög að frumvarpi gera ráð fyrir.

• Svíþjóð: The Nordic Exchange KAUPHÖLL ÍSLANDS ICELAND STOCK EXCHANGE.

Laugavegur 182.

IS- 105 Reykjavik.

ICELAND.

Sim l/Tel.

+354 525 2800.

Fax +354 525 2888.


Kt./Id.no 681298-2829. www .om xgroup.com ($k Ekki svo víðtæk viðurlög og drög að frumvarpi gera ráð fyrir.

• Noregur: Ekki svo víðtækar heimildir sem drög að frumvarpi gera ráð fyrir, en þó er að finna sektarheimildir.

• Finnland: Sektarheimild er til staðar, en þó ekki eins víðtæk og drög að frumvarpi gera ráð fyrir.

• Eistland: Sektarheimild er til staðar, en ekki eins víðtæk og drög að frumvarpi gera ráð fyrir.
Kauphöllin bendir sérstaklega á að óheppilegt er að viðurlög séu við brotum á þeim ákvæðum laga sem telja má til vísireglna.

Meginreglan er sú að refsiheimildir eru lögbundnar (nulla poena sine lege), en tiltekin frávik eru viðurkennd frá þeirri meginreglu.

Eru vísireglur ein þeirra undantekninga, en þær veita dómstólum svigrúm til að móta og skilgreina hvað sé refsiverð háttsemi.

Þó að vísireglur hafi þann kost helstan að haga úrlausn máls efitir atvikum hveiju sinni eru ókostimir margir.
Má þar nefna að slíkar reglur geta oft skapað mikla réttaróvissu, enda binda þær ekki réttaráhrif við ákveðin einkenni eða atriði sem sannreynd verða örugglega.

Efnisþættir verknaðarlýsingar eru í mörgum tilvikum mjög matskenndir í frumvarpsdrögunum.

Það er því mat Kauphallarinnar að eðlilegast sé að lögin sjálf lýsi til þrautar refsinæmi verknaðar og refsiviðurlögum við honum, eftir því sem kostur er.

Um a.

(42.

gr.)
Um a.

(42.

gr.)

Þó að lagaákvæða hafi ekki verið gætt í einhverjum þeirra tilvika, sem getið er í 1.-16. tölul.

11. gr.

frumvarpsins, er ekki víst að nauðsynlegt sé að leggja á stjómvaldssektir, heldur getur verið nægilegt að leysa málið með öðrum vægari hætti, ef málsbætur eru til staðar.

Hér að neðan verður vikið að einstökum tilvikum (1.-16. tölul.

11. gr.

frumvarpsins (a.

42.

gr.)

þar sem FME fær heimild til að leggja á stjómvaldssektir: 1. tölul.

Brot gegn 2. mgr.

1. og 34. gr.


um að starfsleyfisskyld starfsemi skuli ekki stimduð án starfsleyfis.

Ekki eru gerðar athugasemdir við sektarheimild í þessvim tilvikum, sem varða brot á reglum um starfsleyfi og viðskipti utan skipulegs verðbréfamarkaðar.

2. tölul.

Brot gegn 6. gr.

um tilkynningu um virkan eignarhlut.

Að mati Kaupahallarinnar eru úrræði FME skv.

2. og 3. mgr.

6. gr.

laga nr.

34/1998 fullnægjandi eins og þau eru í dag.

Þau ákvæði veita eins og sér næg vamaðaráhrif.

3. tölul.
3. tölul.

Brot á 3. mgr.

7. gr.

um verðbréfaviðskipti stjómar og starfsmanna hlutafélags sem hlotið hefur starfsleyfi.

Engar athugasemdir eru gerðar hér.

2(6) 4. tölul.

Brot á 8. gr.

um nafntilgreiningu.

Engar athugasemdir eru gerðar hér.

5. tölul.

Brot á 9. gr.

um tilkynningarskyldu kauphalla og tilboðsmarkaða til Fjármálaeftirlitsins.

Kauphöllin telur rök ekki standa til þess að FME hafi sektarheimild í þessu tilviki.
Það er ljóst að þeir hagsmunir sem Kauphöllinni og FME er ætlað að vemda eru sameiginlegir, þ.e.

að varðveita trúverðugleika markaðarins.

Að sjálfsögðu verður að ganga út frá því að kauphöll muni tilkynna FME um brot á lögum og reglugerðum á fjármálamarkaði í samræmi við 9. gr.

laga nr.

34/1998.

Raunar hefur framkvæmdin verið sú að Kauphöllin hefúr ofitar en ekki sent FME mál sem eftirlitið sjálft hefúr ekki talið að ástæða hafi verið til senda henni.
Að sjálfsögðu hlýtur það ávallt að vera háð mati hvenær kauphöll „verður þess áskynja“ að lög og reglur hafi verið brotnar, en þetta mat getur verið vandasamt.

Verði þetta sektarákvæði að lögum er hætt við að Kauphöllin sendi öll mál þar sem minnsti grunur kann að vakna um að brotin hafi verið lög og reglur, hvort sem háttsemin er alvarleg eða ekki, enda gæti annað leitt til sektar væri það mat FME að senda hefði átt tiltekið mál til eftirlitsins, en það ekki gert.
Spyija má hversu skynsamlegt verklag af þessu tagi getur talist.

Hafa verður í huga að FME hefúr miklu víðtækari heimildir en kauphöll til þess rannsaka og kanna mál til hlítar.

Það sem getur virst FME augljóst brot eftir að hafa kannað það á grundvelli heimilda sinna kann að vera torvelt fyrir kauphöll að sjá þegar málið kemur inn á borð til hennar.

Með hliðsjón af framkvæmdinni er það mat Kauphallarinnar að ekki sé nein þörf á þessari sektarheimild.

6. tölul.

Brot á 11. gr.

um hlutverk kauphallar.


Engin þörf er á að setja sektarákvæði í tilefni hlutverks kauphallar.

Hér er fyrst og fremst um að ræða almennt ákvæði sem mælir fyrir um hlutverk kauphallar.

Þess er áður getið að best er að viðurlagaákvæði lýsi sjálft til þrautar refsinæmi verknaðar.

Að því er varðar 1. og 2. tölul.

11. gr.

laga nr.

34/1998 er ljóst að þar er um að ræða hlutverk sem skiptar skoðanir kunna að vera um hvemig skuli nákvæmlega starfrækja eða hvemig til hafi tekist.
Með vísan til þess telur Kauphöllin alls kostar óheppilegt að FME fái heimild til að leggja sektir við háttsemi sem stofnunin kann að telja brot á 11. gr.

7. tölul.

Brot á 4. mgr.

15. gr.

um að tilkynningar um staðfestingu á aðildarumsókn að kauphöll skuli sendar Fjármálaeftirlitinu.

Kauphöllin getur ekki fallist á að FME hafi sektarheimild í þessu tilviki.

Kannast Kauphöllin ekki við nein dæmi þess að þessi skylda hafi verið vanrækt.
Hér er um að 3(6) ræða réttarsamband kauphallar og aðila að henni og verður ekki séð að nauðsyn standa til sektarákvæðis í þessu tilviki.

8. tölul.

Brot á 2. málsl.

2. mgr.

16. gr.

um tilkynningaskyldu kauphallar til FME um ráðstafanir sem gerðar eru vegna brota skilyrða í aðildarsamningi.

Kauphöllin getur ekki fallist á að FME hafi sektarheimild í þessu tilviki.

Hinu sama gegnir hér og um 8. tölul.

að Kauphöllin kannast ekki við nein dæmi þess að þessi skylda hafi verið vanrækt.
Verður því ekki séð að þörfin til setningar þessa ákvæðis sé fyrir hendi.

Við mat á nauðsyn þessarar sektarheimildar verður að hafa í huga að kauphöll sinnir hér hlutverki sínu með því að taka á máli aðila að kauphöll, sem brotið hefur skilyrði í aðildarsamningi.

Engu að síður er sú skylda lögð á FME að sekta kauphöll telji FME að kauphöll hafi ekki gert FME „án tafar“ grein fyrir ráðstöfun.
Að mati Kauphallarinnar er með þessu alltof langt gengið, enda er hér um að ræða tilvik þar sem kauphöll hefur raunverulega sinnt hlutverki sínu, en e.t.v.

ekki gert FME „án tafar“ grein fyrir ráðstöfun.

Það er svo afitur matsatriði hvað sé gert „án tafar“ sem auðveldar ekki beitingu hinnar skyldubundnu sektarheimildar.

Um þá erfiðleika sem fylgja slíkum matskenndum efiiisþáttum í verknaðarlýsingu vísast til þess sem áður segir.

9. tölul.

Brot á 25. gr.


a um upplýsingaskyldu í ársskýrslu Ekki eru gerðar athugasemdir við sektarheimildir út af fyrir sig, en taka verður fram að líkur eru á að þetta ákvæði verði fært í lög nr.

33/2003 vegna innleiðingar á MiFid.

10. tölul.

3. mgr.

29. gr.

um upplýsingaskyldu markaðsaðila um eignayfirtöku á verðbréfum.

Ekki eru gerðar athugasemdir við sektarheimild vegna brota á 3. mgr.

29. gr.

laga nr.

34/1998, en taka verður fram að líkur eru á að þetta ákvæði verði fært í lög nr.
33/2003 vegna innleiðingar á MiFid.

11. tölul.

Brot á 1. mgr.

30. gr.

um ábyrgðartryggingu kauphallar.

Kauphöllin getur ekki fallist á að FME hafi sektarheimild í þessu tilviki, enda engin dæmi þess að þessi skylda hafi verið vanrækt.

Hér verður því ekki séð að þörfin til setningar þessa ákvæðis sé fyrir hendi.

12. tölul.

Brot á 32. gr.

um hlutverk og starfsemi skipulegs tilboðsmarkaðar.

Sömu sjónarmið eiga hér að mestu við og rakin eru að framan í umfjöllun um 6. tölul.

frumvarpsgreinarinnar.


Hér er fyrst og fremst um að ræða ákvæði sem mælir fyrir um hlutverk skipulegs tilboðsmarkaðar.

Þess er áður getið að best er að 4(6) <Sk viðurlagaákvæði lýsi sjálft til þrautar refsinæmi verknaðar, en hér er langur vegur frá því að svo sé.

13. tölul.

Brot á 34. gr.

a um markaðstorg.

Gngar athugasemdir.

14. tölul.

Brot á 40. gr.

um þagnarskyldu.

Að mati Kauphallarinnar eru sektarákvæði vegna brota á þagnarskyldu full harkaleg.
í þessu sambandi verður að benda á önnur lagaúrræði í tilefni brota á þagnarskyldu.

Annars vegar einkaréttarleg úrræði aðila til að krefjast skaðabóta hafi brot á laga nr.

33/2003 um þagnarskyldu valdið markaðsmisnotkun, innheijasvik og eftir atvikum brot á flöggunarreglum.

tjóni og hins vegar ákvæði 15. tölul.

Brot á 41. gr.

um skil ársreiknings til Fjármálaeftirlitsins.

Kauphöllin getur ekki fallist á að FME hafi sektarheimild í þessu tilviki.
Kannast Kauphöllin ekki við nein dæmi þess að þessi skylda hafi verið vanrækt.

16. tölul.

Brot á sátt milli Fjármálaeflirlitsins og aðila, sbr.

43. gr.

Erfitt er að átta sig á því hvemig þessu ákvæði verður beitt.

Spyxja má hvort hér sé verið að sekta tvisvar sinnum vegna sama brotsins.

Einnig má spyija hvort þetta tengist ekki fremur greiðslufyrirkomulagi sáttar, sem FME getur hvort sem er sett sérstakar reglur um skv.

43. gr.

frumvarpsdraganna.

Um b.

(43.

gr.)


Verði frumvarp þetta að lögum sýnist að mati Kauphallarinnar skynsamlegt að ljúka máli með sátt, eins og ráð er fyrir gert í þessari frumvarpsgrein.

Um c. (44.

gr.)

Verði frumvarp þetta að lögum verða rökin að baki þessari frumvarpsgrein að teljast.

skynsamleg.

Um d. (45.

gr.)

Engar athugasemdir.

Um e. (46.

gr.)

1. tölul.

Brot gegn 2. mgr.

1. og 34. gr.

um að starfsleyfisskyld starfsemi skuli ekki stunduð án starfsleyfis.

Engar athugasemdir.
Engar athugasemdir.

5(6) 2. tölul.

Brot gegn 3. mgr.

7. gr.

um verðbréfaviðskipti stjómenda og starfsmanna hlutafélags sem hlotið hefur starfsleyfi.

Engar athugasemdir.

3.

4. tölul.

Brot gegn 11. gr.

um hlutverk og starfsemi skipulags verðbréfamarkaðar.

Við mat á nauðsyn þessa ákvæðis vísast til þess sem áður segir um sektarheimild, sbr.

6. tölul.

11. gr.

(a-liðar 42.

gr.)

frumvarpsins tölul.

Brot gegn 32. gr.

um hlutverk og starfsemi skipulags tilboðsmarkaðar.
Við mat á nauðsyn þessa ákvæðis vísast til þess sem áður segir um sektarheimild, sbr.

12. tölul.

11. gr.

a-liðar (42.

gr.)

frumvarpsins 5. tölul.

Brot gegn 40. gr.

um þagnarskyldu.

Við mat á nauðsyn þessa ákvæðis vísast til þess sem áður segir um sektarheimild, sbr.

14. tölul.l 1. gr.

a-liðar (42.

gr.)

frumvarpsins.

6. tölul.

Brot gegn 41. gr.

um skil ársreiknings til Fjármálaeftirlitsins.

Við mat á nauðsyn þessa ákvæðis vísast til þess sem áður segir um sektarheimild, sbr.

15. tölul.
15. tölul.

11. gr.

a-liðar (42.

gr.)

fhmlvarpsgreinarinnar.

Um f. (47.

gr.)

Engar athugasemdir.

Um e. (48.

gr.)

Engar athugasemdir.

Virðingarfyllst, lögfræðingur.

6(6) Alþingi y Erindi nr.


Þ / 3 s / s y / s komudagur 3 RÍKISLÖGREGLUSTJÓRINN Reykjavík 22. febrúar 2007 Tilvísun: 2007020017 50.03 Nefharsvið Alþingis Austurstræti 8-10 150 REYKJAVÍK Umsögn um frumvarp til breytinga á lagaákvæðum um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði 523 mál í umræddu frumvarpi er gengið mjög langt í að veita Fjármálaeftirlitinu heimildir til að sekta einstaklinga og fyrirtæki vegna brota gegn löggjöf á fjármálamarkaði.
Er í frumvarpinu gengið lengra en þekkist í nágrannalöndunum í þessu efiii og lengra en þekkist á öðrum sviðum hjá innlendum eftirlitsaðilum, ef frá er talin samkeppnisyfirvöld sem lúta nokkurri sérstöðu.

Sektir geta verið mjög háar eða allt að 20 milljónir króna á einstaklinga og 50 milljónir króna á fyrirtæki.
Meðal raka fyrir þessum tillögum eru þau að það sé hagkvæmara að fara þessa leið en beita rannsókn og ákærumeðferð auk þess sem ekki sé nægjanlega búið að lögreglu þekkingarlega til að annast þessi mál.

Þessi rök eru ófullnægjandi að áliti saksóknara efnahagsbrota.

í fyrsta lagi er í frumvarpinu gengið allt of langt í að slaka á réttarvemd sem mönnum er tryggð í hinu hefðbundna refsivörslukerfí og hafa verið talin sjálfsögð.
í öðru lagi er ekkert því til fyrirstöðu að lögregla annist sáttagerðir og ákærumeðferð þessara mála ef það er vilji til að gera meðferð þeirra fljótvirkari og einfaldari.

Saksóknari efnahagsbrota telur að umræða um þekkingar og getuleysi lögreglu til að sinna þessum málum sé fráleit.

Það á að styrkja saksóknara efhahagsbrota til að koma sér upp þessari þekkingu í auknum mæli og veita honum heimildir til að bjóða lögreglustjórasáttir að þessum fjárhæðum sem í frumvarpinu eru nefridar.
Þetta gefur sakbomingum færi á að neita sáttum og sæta ákæru ella ef hann svo kýs, í stað þess að sæta einhliða sektargerð stjómvalds.

Þetta tryggir að annað stjómvald fjallar um málið en sá sem byrjar það, viðkomandi fær réttarstöðu sakbomings með öllu því sem henni fylgir og nýtur réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi kjósi hann að nýta sér þann rétt.
í þriðja lagi virðist viðurlagakerfi hjá eftirlitsaðilum vaxa án nokkums samræmis á meðan litið er framhjá hefðbundinni meðferð sakamála sem tryggir best réttláta málsmeðferð og réttarstöðu sakbominga.

Lagt er til að frumvarpinu verði breytt þannig að Fjármálaeftirlitinu verði eingöngu heimilað að gera sáttir við sakbominga í minnstu málum og þær verði aldrei hærri en t.d.

6 milljónir króna, önnur og alvarlegri brot sæti kæru til lögreglu.
Fyrirmynd að þessu fyrirkomulagi má sækja í nýlega breytingu sem gerð var með lögum nr.

134, 2005 um breytingu á skattalögum sem heimila Skattrannsóknarstjóra ríkisins að bjóða sakbomingi upp á sátt allt að þessari fjárhæð.

Mikill munur er á hvort um sáttargerð er að ræða þar sem mönnum er boðið að undirgangast refsingu en sæta ella kæru til lögreglu eða hvort eftirlitsaðili leggi einhliða sektir á sömu aðila.
R ÍK IS L Ö G R E G L U 5 T J Ó R IN N • S K Ú L A G A T A 21 • 101 R E Y K JA V ÍK • S ÍM l 570 2 5 0 0 • FAX 570 2501 • N E T F A N G : r ls @ r ls .is • w w w .r l s .i s • K t. 5 3 0 6 9 7 -2 0 7 9 RÍKISLÖGREGLUSTJÓRINN Alþingi Erindinr.Þ tö y tO S S komudagur /9-2.

20ÖT* Reykjavík 18. febrúar 2007.

RÍKISSAKSÓKNARI BN/ Tilvísun: 200702-51 og 52/670.


Nefndasvið Alþingis Austurstræti 8- 10, 150 REYKJAVÍK Ríkissaksóknara hafa borist til umsagnar annars vegar frumvarp til laga um breytingu á samkeppnislögum nr.

44/2005, 522. mál, og hins vegar frumvarp til laga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði, 523. mál.

Eins og segir í athugasemdum með báðum lagafrumvörpunum eru þau samin með hliðsjón af niðurstöðu nefhdar forsætisráðherra um viðurlög við efhahagsbrotum.
Atti ég sæti í nefndinni og skilaði séráliti eins og fram kemur í athugasemdunum.

Þótt ég ætli að skýrsla nefndar forsætisráðherra sé í heild fylgiskjal með lagaframvörpunum sendist sérálit mitt sem umsögn ríkissaksóknara um ofangreind lagafrumvörp.

„Sérálit Boga Nilssonar lýtur að efni 7. og 8. kafla skýrslunnar [skýrsla nefhdar forsætisráðherra um viðurlög við efnahagsbrotum] og að nokkru leyti að efni 9 kafla.
Jafnframt snertir það 1. kafla skýrslunnar þar sem er finna almenna umfjöllun um efni í öðrum köflum skýrslunnar.

7. kafli skýrslunnar ber yfirskriftina „Viðurlög við brotum á lögum sem Fjármálaeftirlitið hefur eftirlit með“, 8. kafli „Viðurlög vegna brota á samkeppnislögum og 9. kafli „Reglur um niðurfellingu eða lækkun viðurlaga vegna brota á samkeppnisreglum“.

I. Löggjöf á hinum Norðurlöndunum til samanburðar.


Þegar við leitum fyrirmynda í Iöggjafarstarfi og könnun þróun á ákveðnum sviðum réttarins hefur um langa hríð fyrst verið leitað til hinna Norðurlandanna.

Sérstaklega hefur verið horft til Danmerkur og Noregs af menningarlegum og sögulegum ástæðum.

Nefiidin leitaði upplýsinga um löggjöf um efitirlit á fjármálamarkaði og um samkeppniseftirlit hinna Norðurlandanna og í nokkrum öðrum löndum.
Ástæða er til að víkja að löggjöf hinna Norðurlandanna þegar lagaákvæði um viðurlög þ.m.t.

stjómvaldssektir á umræddum sviðum eru endurskoðuð.

Fjármálaeftirlit 1. a. Danmörk.

(Finanstilsynet) Stjómvaldssektir ekki heimilaðar.

Venjuleg refsimeðferð.

Póstfang: Hverfisgata 6 150 Reykjavfk Sími: 530-1600 Netfang: rsak@tmd.is Bréfsími: 530-1606 Kennitala: 530175-0229 b. Noregur.

(Kredittilsynet) Stjómvaldssektir ekki heimilaðar.

Venjuleg refsimeðferð.

c. 1.

Svíþjóð.


(Finansinspektionen) Innherjasvik og markaðsmisnotkun.

Stjómvaldssektir ekki heimilaðar.

Venjuleg refsimeðferð.

2.

Lög um banka og fjármálastarfsemi (bank- och finansieringsrörelse) Tiltekin brot á lögvinum geta varðað banka (kreditinstitut) stjómvaldssektum, annars vegar „Straffavgifit“ hins vegar „Förseningsavgift“ sem er mun lægri en hin fyrmefnda.

Refsiákvæði eru ekki í lögunum þannig að venjuleg refsimeðferð kemur ekki til álita.

d. 1.

Finnland.
d. 1.

Finnland.

(Finansinspektionen á sv.)

Innherjasvik og markaðsmisnotkun.

Stjómvaldssektir ekki heimilaðar.

Venjuleg refsimeðferð.

2.

Samkvæmt Fjármálaeftirlitið stjómvaldssektum, efitirlitsskyldur aðili vanrækir tilkynningarskyldu.

lögum um Finansinspektionen nr.

587/2003, §24 b, getur ef „Ordningsavgift“, aðallega beitt Sekt á hendur fyrirtæki getur numið frá 500€ til 10.000€.

Sekt á hendur einstaklingi getur numið frá 50€ til 1.000€.

Ákvörðun er kæranleg til sérdómstóls, Marknadsdomstolen.
Þá getur Marknadsdomstolen, að kröfu Fjármálaefitirlitsins, lagt stjómvaldssektir, „Páfoljdsavgift“, á eftirlitsskylda aðila vegna lögum um ljármálastarfsemi, sbr.

§26 a laga um Fjármálaefitirlitið.

tiltekinna brota á Sekt á hendur lögaðila getur numið frá 500€ til 200.000€.

Sekt á hendur einstaklingi getur numið 100€ til 10.000€.

Að öðru leyti venjuleg refsimeðferð.

e. Samantekt.
e. Samantekt.

Samkvæmt löggjöf hinna Norðurlandanna em heimildir fjármálaeftirlitsstofnana landanna til að beita stjómvaldssektum vegna brota á lögum sem þær hafa eftirlit með afar takmarkaðar.

Slíkar heimildir eru alls ekki fyrir hendi í Danmörku og Noregi.

Samkvæmt sænskri löggjöf er Fjármálaeftirlitinu einungis heimilt að beita fyrirtæki (kreditinstitut) stjómvaldssektum á afmörkuðu sviði.

I þeim tilvikum getur brot ekki jafiiframt varðað refsingu.
í Finnlandi eru heimildir Fjármálaeftirlitsins til að beita stjómvaldssektum bundnar við vanrækslu á tilkynningarskyldu.

Fjárhæðir stjómvaldssekta em mjög takmarkaðar 3 í þeim tilvikum.

Marknadsdomstolen getur lagt á stjómvaldssektir í ríkari mæli.

Fjármálaeftirlitið er þá sóknaraðili máls.


Samkvæmt framangreindu er sýnt að löggjöf hér á landi gengur nú þegar mun lengra heldxir en löggjöf hinna Norðurlandanna í að heimila Fjármálaeftirlitinu að leggja stjómvaldssektir á fyrirtæki og einstaklinga vegna brota á löggjöf sem það hefur eftirlit með.

2.

Samkeppniseftirlit.

a. Danmörk.

(Konkurrencestyrelsen -rádet) Samkeppnisyfirvöld hafa ekki heimild til að beita stjómvaldssektum.

Venjuleg refsimeðferð er að jafnaði eingöngu stefnt gegn lögpersónu.
b. Noregur.

(Konkurransetilsynet) Samkeppnisyfirvöld geta lagt stjómvaldssektir, (overtredelsesgebyr), á fyrirtæki vegna brota á samkeppnislögum, sbr.

29. gr.

laga nr.

12/2004.

Ákvörðun er ekki kæranleg en unnt að leggja hana fyrir dómstól sem taka má á öllum þáttum máls.

Tiltekin brot á samkeppnislögum varða refsingu ef þau eru framin af ásetningi eða stórfelldu gáleysi, sbr.

30. gr.

laga nr.

12/2004.

refsilöggjöf Samkvæmt norskri einstaklinga og fyrirtækja með áþekkum hætti og hér á landi.
tekur refsiheimild samkeppnislaga bæði til á er að enn hafi ekki reynt kunnugt Undirrituðum samspil um stjómvaldssektarmeðferðar og venjulegrar refsimeðferðar í Noregi eftir gildistöku laga nr.

12/2004.

Fyrir gildistöku nefndra laga höfðu samkeppnisyfirvöld ekki heimild til að beita stjómvaldssektum.

í NOU 2003:15 „Fra bot til bedring“ er m.a.

fjallað um hvort mál, þar sem til greina kemur að beita hvort heldur sem er stjómvaldssekt eða refsingu, skuli rekið í einum farvegi eða tveimur, sbr.

bls.
bls.

158, „Tosporet eller ensporet system?“ í umfjölluninni er mælt með málsmeðferð í einvim farvegi.

Verður ekki annað séð en að ummæli í greinargerð við 9. gr.

norsku samkeppnislaganna þar sem fjallað er um hlutverk samkeppniseftirlitsins séu í samræmi við þetta en þar segir: E tter bokstav a skal K onkurransetilsynet kontrollere a t lovens fo rb u d o g p á b u d overholdes.

D et er forbudsbestem m elsene i § § 10 o g 11 d et her siktes til.
Ved overtredelser av forbudsbestem m elsene kan Konkurransetilsynet p á b y opphor etter § 12 fo r ste ledd, treffe m idlertidig vedtak om opphor etter § 12 fje rd e ledd, ilegge tvangsm ulkt etter § 28, treffe vedtak om overtredelsesgebyr etter § 2 9 eller anm elde saken til pátalem yndigheten.

D et vises fo r o v rig til merknadene til kapittel 3 og 7. c. Svíþjóð.
(Konkurrensverket) Samkeppnisyfirvöld geta gert kröfu fyrir dómstóli, „Stockholms tingsrátt”, um að fyrirtæki verði gert að greiða gjald, „konkurrensskadeavgift”, vegna brota á samkeppnisreglum samkeppnislaga, sbr.

konkurrenslag 1993:20.

Venjubundnum refsingum er ekki beitt hvorki gegn lögaðila né einstaklingum.

Til tals hefur komið í Svíþjóð að gera alvarleg brot einstaklinga á lögunum refsiverð.

Sú hugmynd hefur mætt andstöðu bæði fagaðila og fræðimanna.

4 d. Finnland.

(Konkurrensverket-sv.)


Samkeppnisyfirvöld geta gert kröfu fyrir dómstóli, „Marknadsdomstolen“, um að fyrirtæki eða samtökum fyrirtækja verði gerð stjómvaldssekt, „páföljdsavgift”.

Venjubundnum refsingum er ekki beitt vegna samkeppnisbrota hvorki gegn lögaðilum né einstaklingum.

e. Samantekt.
e. Samantekt.

Hér á landi og í Noregi eru viðurlagaákvæði samkeppnislaga þannig orðuð að til greina kemur að beita fyrirtæki hvort heldur sem er stjómvaldssektum eða venjulegum refsingum vegna brota á lögunum Einstaklingum má hins vegar refsa vegna brota á lögunum en þeim verður ekki gerð stjómvaldssekt.

I Noregi er áskilinn ásetningur einstaklings til brots eða stórfellt gáleysi (grovt uaktsomt) Ætla verður, sbr.
I., 2., b., að í Noregi muni mál, sem á annað borð er kært af hálfu samkeppniseftirlits til ákæruvalds, verða lokið að öllu leyti í einum farvegi þ.e.

með dómi í refsimáli.

Hvorki í Svíþjóð né í Finnlandi varða brot á samkeppnislögum einstaklinga refsingu.

II.

Hlutverk Fjármálaeftirlitsins og Samkeppniseftirlitsins.

Hlutverk stofiiananna er að hafa eftirlit með framkvæmd laga hvort á sínu sviði.
Hafa þær heimildir til að banna ráðstafanir, gefa fyrirmæli um úrbætur, áminna, ákvarða dagsektir til að framfylgja ákvörðunum sem þær hafa tekið en jafnframt hafa þær heimild til að leggja á stjómvaldssektir vegna tiltekinna brota á lögum sem þær hafa eftirlit með.

Eftirlitshlutverkið er þó ávallt í forgrunni og á það hlutverk er eðlilegt að leggja áherslu miðað við gildandi réttarskipan hér á landi.

III.

Álitaefni 1.

Ríkari heimildir handa fjármálaeftirlitinu til að beita stjórnvaldssektum?
Fjármálaeftirlitið hefur ríkar heimildir til að beita stjómvaldssektum og í engu samræmi við heimildir fjármálaeftirlits hinna Norðurlandanna.

Tel ég að heimildir Fjármálaefitirlitsms gangi nú þegar of langt einkum varðandi einstaklinga.

Þá má spyija hvers vegna Fjármálaeftirlitíð eigi að hafa heimild til að sekta einstaklinga um tugi milljóna króna á meðan Samkeppniseftirlitið hefur ekki slíka heimild?

2.

Málum lokið með sátt.


Tel að vel komi til greina að skipa málum þannig að heimilt sé að ljúka málum með sátt í tilvikum þar sem heimilt er að leggja á stjómvaldssektir.

Myndi slíkt fyrirkomulag vera í samræmi við meðferð mála sem lokið er með lögreglustjórasátt, fyrirkomulag sem á sér talsvert langa sögu.

Ennfremur væri það í samræmi við nýlegar heimildir skattrannsóknarstjóra til að ljúka málum með sátt, sbr.

lög nr.

134/2005.

5 Að mínum dómi er hins vegar óhjákvæmilegt að velja á milli leiða.
Annað hvort ber að velja sáttaleið eða álagningarleið, þ.e.

að stjómvaldið ákveði viðurlögin án sáttaboðs.

Kerfi, þar sem sami aðili býður sakbomingi að ljúka máli með sátt um tiltekin viðurlög en ákveður honum síðan viðurlög fallist hann ekki á sáttina, minnir óneitanlega á réttarfar okkar í opinberum málum fyrir gildistöku laga nr.

19/1991.

Dómari gat þá boðið sakbomingi upp á sátt um viðurlög en dæmt hann til viðurlaga ef hann féllst ekki á sáttina.
Við lagasetninguna 1991 þótti þetta fyrirkomulag ekki lengur við hæfi.

3.

Málum verði lokið í einum farvegL Ég tel að rannsaka eigi mál í aðalatriðum í einum farvegi og að ljúka beri þeim afdráttarlaust í einvim farvegi.

Sagt er að helstu kostir þess að reka mál vegna brota fyrirtækja á saxnkeppnislögum sem stjómsýslumál séu þær að sönnunarkröfur séu ekki í stjómsýslumálum og í refsimálum sem leiði til þess að auðveldara sé að uppræta samráð fyrirtækja í stjómsýslumáli.
Með þessu er gefið í skyn eða nánast sagt að niðurstaða í málum um sama sakarefni, þar sem fjallað er um viðurlög sem flokkast undir viðurlög við „refsiverðu broti“ í skilningi 1. mgr.

6. gr.

mannréttindasáttmála Evrópu, geti orðið allt önnur í stjómsýslumáli heldur en í refsimáli.

Þvílík niðurstaða myndi stríða gegn réttarvitund almennings.
jafh strangar Sé það vilji löggjafans að skipa málum þannig að Samkeppnisyfirvöld geti lagt stjómvaldssektir á fyrirtæki í öllum málum, hversu alvarleg sem þau eru, tel ég að það muni leiða til þess að brot einstaklinga á samkeppnislögum verði ekki lengur refsiverð, sbr.

fyrirkomulag í Svíþjóð og Finnlandi.

4.

Niðurfelling eða lækkun stjórnvaldssekta.

Tel eðlilegt að heimilt sé að lækka eða fella niður stjómvaldssektir í tilefni af samvinnu þess aðila sem framið hefur lögbrot, sbr.

2. mgr.

i.f.
2. mgr.

i.f.

37. gr.

gildandi samkeppnislaga nr.

44/2005.

Hins vegar tel ég hugmyndir um að Samkeppniseftirlitinu verði heimilað að falla frá kæm til lögreglu á hendur einstaklingi hafi hann eða fyrirtæki sem hann starfar hjá veitt upplýsingar um ólögmætt samráð fyrirtækja afar varasamar.

Gæta verður samræmis innan refsiréttarins í þessu efni.

Verði talið að einstaklingur hafi brotið þannig af sér að kæra beri hann til lögreglu er það hlutverk ákæmvaldsins að meta hvort hann verður sóttur til saka.
Verði hann saksóttur og fundinn sekur er það hlutverk dómstóls að ákveða refsingu hans, sbr.

einkum 70. gr.

almennra hegningarlaga nr.

19/1940.“ Bogi Nilsson RSI< Alþingi, nefndasvið Austurstræti 8 150 REYKJAVÍK RÍKISSKATTSTJÓRI Reykjavík, 6. mars 2007 02-2007020669 Alþingl Erindi nr.

Þ / 3 komudagur é> 3.

Efni: Umsögn ríkisskattastjóra um frumvarp til laga um breytingu á lögum um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði.

mál 523.
mál 523.

Ríkisskattstjóra barst þann 2. febrúar sl írá háttvirtri Efnahags- og viðskiptanefhd ofangreint frumvarp til umsagnar.

Frumvarp þetta er samið eftir starf nefndar forsætisráðherra sem fjallaði um viðurlög við efnahagsbrotum.

Upp hefur komið óvissa í samskiptum og verkaskiptingu lögreglu og ákæruvalds eftirlitsstofnana innan stjómsýslunnar við rannsókn og meðferð efnahagsbrota.

Einnig hafa viðurlög við efnahagsbrotum verið nokkuð í brennidepli.
Markmið nefhdarinnar var að móta ný viðmið um beitingu viðurlaga við efnahagsbrotum.

Er frumvarpið liður í því að skýra og skerpa línur á þessum vettvangi.

tiltölulega afmörkuðum hópi manna.

Þessi hópur er ekki líklegur til Embættið gerir ekki athugasemdir við efni og innihald þessa frumvarps en þykir rétt að firam komi eftirfarandi: Ríkisskattstjóri er þeirra skoðunar að rannsaka beri og ljúka afgreiðslu sem flestra mála á sviði efhahagsbrota með borgararlegum hætti á stjómsýslustigi.
Þannig er málsmeðferðin tiltölulega einföld og afskipta lögreglu og ákæruvalds.

Brot þau sem hér vim ræðir koma upp hjá að stunda brotastarfsemi almennt og að jafnaði varða efnahagsbrot ekki almenn hegningarlög.

Rétt er að minna á að skattrannsóknarstjóra var ekki fyrir alls löngu fengið í hendur vald til að sekta í málum er varða brot á skattalöggjöf og og einnig fékk ársreikningaskrá ríkisskattstjóra slíka heimild nýverið varðandi brot á skilaskyldu ársreikninga.
Hefur sú skipan verið talin eðlileg og einföld leið til að ljúka þannig með stjómvaldssekt málum sem ella hefðu endað í lögreglurannsókn og sætt meðferð að hætti opinberra mála.

Sem fyrr greinir telur ríkisskattstjóri ekki ástæðu til að fjölyrða að öðru leyti um fyrirliggjandi þetta frumvarp.

AÐSETUR PÓ STFA N C LAUGAVEGUR 166 150 REYKjAVÍK KENNITALA 540269-6029 SÍM I 563-1100 SÍMBRÉF 562-4440 NETFANG rsk@rsk.is VEFFANG www.rsk.is Alþingi Erindi nr.

Þ 133//32/ komudagur 1.3.


2 ö ö l ' SAMTÖKFJÁRMÁLAFYRIRTÆKJA lcelandic Financiai Services Association Reykjavík, 28. febrúar 2007 Nefndasvið Alþingis bt.

efnahags- og viðskiptanefndar Austurstræti 8 - 1 0 150 Reykjavík F.fni: Umsöen um frv.

til 1. um brt.

á lagaákv.

um viðurlög við brotum á fiármálamarkaði Í523.

mál) Vísað er til umsagnarbeiðni efiiahags- og viðskiptanefndar um frv.
til laga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlög á fj ármálamarkaði (523. mál) sem send var Samtökum fjármálafyrirtækja (SFF) með bréfi dags.

1. febrúar sl.

Hvorki SFF, né forverar þeirra (SBV og SÍT), vissu af því að þessi vinna hefði verið í gangi fyrr en samtökin voru boðuð á fund í viðskiptaráðuneytinu í byijun nóvember, þar sem drög að slíku frumvarpi, sem og frv.

til breytinga á samkeppnislögum, voru kynnt.


í kynningu á málinu hjá fulltrúum ráðuneytis kom fram að frumvarpið væri afrakstur vinnu starfshóps stjómvalda sem unnið hefði að þessu síðustu tvö ár og að ætlunin væri að fara með málið fyrir ríkisstjóm viku eftir kynningarfundinn.

Athugasemdir hagsmunaaðila þyrftu því að berast innan fárra daga.

Þáverandi samtök (SBV) mótmæltu þessum vinnubrögðum harðlega, enda um viðamikið mál að ræða sem þyrfti að skoðast mun betur.
SBV skiluðu ráðuneytinu umsögn um málið 10. nóvember 2006. í ljósi verulegra athugasemda samtakanna fengu þau í framhaldi af því tíma til að leggjast betur yfir málið.

Síðari umsögn SBV, með ítarlegum ábendingum, var send ráðuneytinu 4. desember sl.
Þótt tekið hafi verið tillit til hluta þeirra athugasemda sem SBV settu fram, svo sem að horfið hafi verið frá skyldu til sektarákvörðunar og fymingartími styttur til samræmis við ábendingar SBV, eru enn útistandandi mörg atriði frumvarpi sem Samtök fjármálafyrirtækja telja þörf breytingar á. Verða þær áherslur SFF raktar hér í framhaldinu.

fyrirliggjandi í A. Ákvæði sem ekki geta myndað refsigrundvöll SFF leggja til að all nokkur ákvæði sem refsing er lögð við samkvæmt frumvarpinu verði felld þar út.
Mörg ákvæði laga á fjármálamarkaði geyma almennar háttemisreglur sem fela í sér skyldu til að framkvæma viðskipti eða haga starfsemi í samræmi við bestu framkvæmd.

Mörg þessara ákvæða eiga það sammerkt að fela í sér óljósar skyldur sem þarf að fylla og skýra með reglugerðum eða reglum, tilmælum Fjármálaeftirlitsins, innri starfsreglum fjármálafyrirtækja, verkferlum og leiðbeiningum.
Slík ákvæði geta seint talist vel til þess fallin að vera refsiákvæði en ættu að vera tilefni til ábendinga og athugasemda af hálfu Fjármálaeftirlitsins, telji það að illa sé staðið að málum.

Fjármálaeftirlitið hefur heimildir til að gera athugasemdir sínar opinberar.

Taki fjármálafyrirtæki ekki tillit til slíkra athugasemda getur viðkomandi fjármálafyrirtæki svert orðspor sitt.

Þá má ekki gleyma einkaréttarlegum viðurlögum, þ.e.
að afleiðingar þess að háttemisreglum er ekki fylgt geta verið margvíslegar, en oft getur slíkt leitt til tjóns fyrir viðskiptavim fjármálafyrirtækis.

Ljóst er að fjármálafyrirtækin sjálf bera því mestan hag af því að slíkar háttemisreglur séu virtar.

Orðspor fjármálafyrirtækja er ein dýrmætasta eign þeirra, enda fá þau ekki þrifist ef viðskiptavinir leita annað.

Fjármálafyrirtækin geta einnig sjálf orðið fyrir fjárhagslegu tjóni ef reglum er ekki fylgt.
Kvartanir viðskiptavina eru teknar alvarlega og leitast er við að meta hvar sökin liggur.

Almennt leitast fjármálafyrirtæki við að leysa úr ágreiningi við sína viðskiptavini fremur en að láta reyna á hvort þau losni undan bótaábyrgð.

Kemur þar til orðsporsáhætta en einnig mat á væntanlegri niðurstöðu fyrir dómstólum.

Úrskurðamefiid um viðskipti við fj ármálafyrirtæki er starfandi og unnt er að leggja mál fyrir hana.

Fjármálafyrirtæki hafa almennt skuldbundið sig til að fylgja niðurstöðum nefiidarinnar.
Niðurstaða úrskurðamefhdarinnar er ekki bindandi og getur sá sem telur á sér brotið leitað réttar síns hjá dómstólum sætti hann sig ekki við niðurstöðu úrskurðamefhdarinnar.

Fjármálafyrirtæki eru yfirleitt í þeirri stöðu að vera sterkari aðilinn í þeim skilningi að búa yfir meiri sérfræðiþekkingu, bera skyldur til að ganga frá viðskiptum með ákveðnum hætti, hafa sterkari efiiahag o.s.frv.

heldur en viðskiptavinurinn.


Við mat úrskurðamefiidar og dómstóla um mál sem viðskiptavinir höfða gegn fjármálafyrirtæki er sérfræðingurinn almennt látinn bera hallann af því að reglum var ekki fylgt.

Talið er eðlilegt að bótaábyrgð falli fremur á § ármálafyrirtæki, eða starfsmann þess, en viðskiptavininn hafi tjón hlotist af háttsemi.

Framangreind einkaréttarlegu áhrif hvetja fjármálafyrirtæki til að gæta þess að starfsmenn fylgi settum reglum.
Fullyrða má að sams konar hvatning er til staðar fyrir starfsmenn því brot í starfi hafa áhrif á starfsframa, varða áminningu eða brottvikningu, allt eftir alvarleika þeirra.

Fjármálafyrirtæki hafa eftirlitsdeildir á ýmsum sviðum sem hafa að markmiði að takmarka tjón fj ármálafyrirtækis og viðskiptavina þess.

Nefna má útlánaeftirlit, regluvörð, innri endurskoðanda, áhættustýringu, ljóst að þessir aðilar, yfirstjómar rekstraráhættudeild o.s.frv.
Starfsmönnum er fjármálafyrirtækis, líða ekki þá áhættu sem í því felst að lögum og reglum sé ekki fylgt.

Þau lagaákvæði sem SFF telja að fella ætti brott úr frumvarpinu af ofangreindum ástæðum eru talin upp hér að neðan.

Um rökstuðning vísast almennt til fraxnangreinds, en viðbótar rökstuðningur er settur fram eftir atvikum.

Greinamúmer eru núverandi greinar í viðkomandi lögum en athugasemdir eiga bæði við um refsingar í formi stjómvaldssekta og sekta í opinbem máli, sbr.

t.d.

1. gr.

og 5. gr.


í frv.

að því er varðar lög um verðbréfaviðskipti.

I. kafli frv.

- Akvœði í lögum um verðbréfaviðskipti, sem ekki geta verið refsigrundvöllur Ur 2. efhismgr.

1. gr.

frv.

4. gr.

- ákvæði of almennt og matskennt og felur ekki í sér ákveðna skyldu.

5. gr.

- ákvæði of almennt og matskennt.

6. gr.

- ákvæði of almennt og matskennt.

7. gr.

- einkaréttarleg áhrif myndu nægja hér, þ.e.


að láta fjármálafyrirtæki bera halla af skorti á sönnun auk þess sem Fjármálaeftirlitið gæti gert athugasemdir við framkvæmd.

8. gr.

- einkaréttarleg áhrif nægja.

9. gr.

- ákvæði of almennt og matskennt og felur ekki í sér ákveðna skyldu.

II.

gr.

- ákvæðið er aðallega heimildaákvæði og ætti ekki að vera refsigrundvöllur.

2 12. gr.

- ákvæðið er aðallega heimildaákvæði og ætti ekki að vera refsigrundvöllur.

13. gr.
13. gr.

- Kínamúrar og uppsetning þeirra er mikil firæðigrein og álitaefiiin mörg.

Getur ein setning verið grundvöllur refsiábyrgðar?

Akvæðið er of almennt og matskennt.

Fjármálaeftirlitið getur gert athugasemdir og krafist úrbóta telji það uppsetningu Kínamúra ábótavant.

Hættan er sú að séu kínamúrar ófullnægjandi geti félagið og starfsmenn gerst sekir um innheijasvik eða markaðsmisnotkun, sem eru og ættu að vera refsiheimildir, sökum gáleysis.
Slíkt getur valdið fjármálafyrirtækinu miklu fjárhagslegu tjóni.

14. gr.

- ákvæði of almennt og matskennt og felur ekki í sér ákveðna skyldu.

15. gr.

- ákvæði of almennt og matskennt.

Erfitt er í framkvæmd að líta á þetta sem refsiákvæði og önnur úrræði Fjármálaeftirlitsins ættu að nægja til að knýja á um að þessu ákvæði sé fylgt.

í samræmi við ofangreint telja SFF að 10. og 16. gr.

laga um verðbréfaviðskipti séu einu ákvæðin sem vísað er til í 2. efnismgr.

1. gr.f rv.
1. gr.f rv.

sem til álita koma sem refsiákvæði úr H kafla þeirra laga.

Tekið skal fram að hvað varðar 4.-9. gr.

og 11.-15. gr.

telja SFF ekki eiga að vera nægjanlegt sem refsigrundvöllur jafiivel þótt fram komi að brotið sé gróflega og ítrekað gegn háttsemi sem ákvæðin mæla fyrir um, þar sem ákvæðin eru í eðli sínu það matskennd.

tilvikum kæmu einkaréttarleg viðurlög, þ.e.

orðsporshætta fjármálafyrirtækisins líka strax til.

í slíkum Úr 1. ejhismgr.

1. gr.frv.

- sjá 12. tölul.

Þá fjallar 44. gr.


VVL um breytingar á tilboði.

Hér er um heimildarákvæði að ræða sem tæpast getur orðið refsigrundvöllur.

II.

kaflifrv.

- Lög umfjármálajyrirtœki, nr.

161/2002 Ur 2. efnismgr.

7. gr.frv.

19. gr.

- ákvæði of almennt og matskennt og felur ekki í sér ákveðna skyldu.

Úr 1. efnismgr.

7. gr.frv.

20.-27. gr.

- flest ákvæði í þessari upptalningu eru heimildarákvæði og fela ekki í sér almenna skyldu.
Vakin er athygli á þessu en þessi ákvæði eru refsiheimildir nú þegar.

56. gr.

- ákvörðun um stjómarsetu framkvæmdastjóra fjármálafyrirtækis varðar hagsmuni fyrirtækisins sjálfs en ekki almannahagsmuni.

Ekki verður séð þörf á að kveða á um refsingu við brot á þessu ákvæði.

Sambærilegar athugasemdir og fram koma að fram eiga við um kafla IH.-VII., að breyttu breytanda.

Hvað varðar kafla III og IV taka SFF undir athugasemdir OMX og Verðbréfaskráningar íslands.

B. Fjárhæð sekta 1.

gr., sbr.

7.


gr., sbr.

11.

gr., sbr.

12. gr.

sbr.

14.

gr., sbr.

18.

gr., sbr.

20. gr.

frumvarpsins er varða 74. gr.

1. nr.

22/2003, 110. gr.

1. nr.

161/2002, 42. gr.

1. nr.

34/1998, 34. gr.

1. nr.

131/1997, 68. gr.

1. nr.

30/2003, 99. gr.

1. nr.

60/1994, og 62. gr.

1. nr.

32/2005, gera ráð fyrir því að FME sé heimilt að leggja stjómvaldssektir á lögaðila og einstaklinga sem nema allt að kr.

50 milljónum í tilfelli lögaðila og allt að kr.


20 milljónum í tilfelli einstaklinga.

3 í greinargerð með frumvarpsdrögunum segir að beiting stjómvaldssekta hafi reynst vel en fjárhæðir verið of lágar.

Framangreint orðalag felur í sér þversögn.

Hafi stjómvaldssektimar reynst vel getur vart verið að fjárhæðimar hafi verið of lágar, ella hefðu stjómvaldssektimar reynst illa.

Undir það skal tekið að beiting stjómvaldssekta virðist hafa tekist vel og hafa náð markmiði sínu.
Engin rök koma hins vegar fram fýrir þeirri fullyrðingu að sektarfjárhæðir séu of lágar.

Sú spuming hlýtur að vakna hvaða markmiðum hærri sektarfjárhæðum er ætlað að ná ef stjómvaldssektir innan núverandi fjárhæðaramma hafa reynst vel.

Enn fremur virðast fjárhæðamörk stjómvaldssekta úr lausu lofti gripin, enda er ekki orð að finna í greinargerð með frumvarpinu sem varpar á það ljósi hvers vegna umrædd fjárhæðarmörk urðu fyrir valinu en frekar en önnur.
Samkvæmt gildandi lögum geta stjómvaldssektir FME hæst numið allt að kr.

2 milljónum, hvort sem um er að ræða einstakling eða lögaðila.

Það er þannig mjög skrýtið að ætla að tífalda hámarkssektir einstaklinga og tuttuguogfimmfalda hámarkssektir á lögaðila í einni svipan.

Ekki er vitað til þess að það eigi sér nein fordæmi að veita heimild til að leggja kr.

20 milljón sektir á einstaklinga sem e.t.v.

hafa engan ábata haft af broti.


í ljósi ofangreinds er því lagt til að sektarfjárhæðum verið haldið óbreyttum eða þær hækkaðar í samræmi við verðlag eða viðlíka áþreifanlega mælikvarða.

Raunverðmæti sekta haldist þannig óbreytt, a.m.k.

hvað einstaklinga varðar og að hámark verði ekki meira en kr.

10 milljónir hvað lögaðila varðar.

C. Fangelsisvist 5.

gr., sbr.

10.

gr., sbr.

11.

gr., sbr.

13. gr.

sbr.

17.

gr., sbr.

19.

gr., sbr.

21. gr.

frumvarpsins er varða 78. gr.

1. nr.


22/2003, 112. gr.

b.

1. nr.

161/2002, 46. gr.

1. nr.

34/1998, 34. gr.

d. 1. nr.

131/1997, 70. gr.

b.

1. nr.

30/2003, 99. gr.

d. 1. nr.

60/1994 og 62. gr.

d. 1. nr.

32/2005, segir að það varði allt að tveggja ára fangelsisvist, liggi þyngri refsing ekki við broti samkvæmt öðrum lögum, sé brotið gegn ákvæðum tiltekinna laganna sem vísað er til í framangreindum ákvæðum.

Refsihámark samkvæmt gildandi lögum er 1 ár og því um tvöfoldun að ræða.
Þá segir í 6. gr.

frumvarpsins, er varðar 78. gr.

a.

1. nr.

33/2003, að brot gegn nánar tilteknum ákvæðum 1. nr.

33/2003 varði allt að sex ára fangelsi, liggi ekki þyngri refsing við broti samkvæmt öðrum lögum.

Refsihámark samkvæmt gildandi lögum er 2 ár og því um þreföldun að ræða á refsirammanum í þessu tilviki.

Hér er því um að ræða verulega þyngingu refsingar sem ekki verður séð að eigi rétt á sér.

Að mati SFF á það að vera meginregla að brot á lögum á fjármálamarkaði varði sektum.
Starfsmaður § ármálafyrirtækis á aðeins að sæta fangelsisvist bijóti viðkomandi starfsmaður af sér án heimildar eða vitneskju fyrirtækisins eða hann auðgist eða hafi persónulegan ávinning af brotinu.

Þá verður að mati SFF að einskorða refsingar starfsmanna fjármálafyrirtækja við að huglægt skilyrði um ásetning eða stórkostlegt gáleysi sé uppfyllt.
Hvergi kemur fram í frumvarpinu hvaða saknæmisskilyrði þurfi að vera uppfyllt og verður slíkt að teljast óæskilegt sé miðað við kröfur um skýrleika refsiheimilda.

Samkvæmt meginreglu refsiréttar um sérrefsilög, að gagnálykta verði frá 18. gr.

almennra hegningarlaga nr.

19/1940 og að í sérrefsilögum sé ásetningur og gáleysi lagt að jöfriu nema sérstaklega sé kveðið á um annað, nægir einfalt gáleysi til refsingar á einstaklingum við brotum á lögum sem gilda á fjármálamarkaði.
Þá verður að vísa til stjómendaábyrgðar stjómarmanna og framkvæmdastjóra, jafnt skaðabóta- og refsiábyrgðar, samkvaemt ákvæðum laga um hlutafélög, nr.

2/1995.

4 Hvorki kemur fram í frumvarpinu hvers vegna verið sé að hækka refsiramman né hvers vegna brot gegn mun fleiri ákvæðum varði refsingu en samkvæmt gildandi lögum.

Engan samanburð er heldur að finna í frumvarpinu sem rennir stoðum undir þessa hækkun refsirammanna, hvorki við önnur sérlög né við þau lönd sem við berum okkur saman við.
Sem Hæmi má nefiia að i 120. gr.

laga um ársreikninga, nr.

3/2006, er kveðið á um fésektir sé brotið gegn tilteknum ákvæðum laganna og ennfremur allt að sex ára fangelsisvist sé brotið gegn öðrum tilteknum ákvæðum laganna.

Vakin er athygli á því að gerður er áskilnaður um ásetning eða stórfellt gáleysi í framangreindu ákvæði laga um ársreikninga.

Þá verður að benda á að skv.

XVIII.

kafla laga um hlutafélög, nr.

2/1995, er refsiramminn í flestum tilfelliun tvö ár og í einu tilviki eitt ár.
Bent er á að talað er um vísvitandi brot í hlutafélagalögunum og þar með skýran ásetning.

Lög um tekjuskatt, nr.

90/2003, hafa að geyma refsiákvæði í 109. gr.

laganna sé brotið gegn ákvæðum laganna.

Þar er kveðið á um fésektir og allt að tveggja ára fangelsisvist.

Einnig er í sumum tilvikum vísað til að refsing fari eftir ákvæðum almennra hegningarlaga, nr.

19/1940.

Sérstaklega skal benda á að í flestum tilvikum er gerður áskilnaður um ásetning eða stórkostlegt hirðuleysi.
A f framangreindu má draga þá ályktun að hækkun refsirammans skv.

fyrirliggjandi frumvarpi er úr takti við sérrefsiákvæði annarra laga sem mikilvæg eru fyrir íslenskan fjármálamarkað og viðskipti.

Keyrt er fram úr hófi auk þess sem ekki er gerður nægilega skýr greinarmunur á ásetningi og gáleysi.

SFF leggja til að framangreind ákvæði frumvarpsins er varða fangelsisvistun verði breytt með eftirfarandi hætti: 1.

Að gert verið að skilyrði að brot sé framið af ásetningi eða stórkostlegu gáleysi 2.
Að starfsmaður eða stjómarmaður fjármálafyrirtækis sæti aðeins fangelsisvist séu sakir miklar og brot viðkomandi sé framið án heimildar eða vitneskju ijármálafyrirtækis eða viðkomandi auðgist eða hafi persónulegan ávinning af brotinu.

3.

Að refsihámark verði óbreytt.

D. Gáleysisbrot 1.

gr., sbr.

7.

gr., sbr.

11.

gr., sbr.

12. gr.

sbr.

14.

gr., sbr.

18.

gr., sbr.

20. gr.

frumvarpsins er varða 74. gr.

1. nr.

22/2003, 110. gr.

1. nr.

161/2002, 42. gr.

1. nr.

34/1998, 34. gr.

1. nr.


131/1997, 68. gr.

1. nr.

30/2003, 99. gr.

1. nr.

60/1994 og 62. gr.

1. nr.

32/2005 gera ráð fyrir sama sektarfjárhæðaramma vegna ásetnings- og gáleysisbrota.
í ljósi þess hversu leiðarsteinar sömu ákvæða eru óskýrir og teygjanlegir varðandi sjónarmið við ákvörðun um sektarfjárhæð, verður að telja að eðlilegt sé að skipta ásetningsbrotum og gáleysisbrotum í tvo flokka hvað sektarfjárhæðir varðar, þar sem sektir vegna gáleysisbrota gætu numið allt að helmingi þess sektarramma sem að framan er lagður til, en ásetningsbrot gætu varðað sektum sem færu upp í efri mörk rammans.
Ekki er nóg að taka fram í athugasemdum í frumvarpi að ljóst sé að stjómvaldssektir fyrir gáleysisbrot verða almennt lægri en fyrir ásetningsbrot, sbr.

t.d.

aths.

í greinargerð við 4. mgr.

1. gr.

frumvarpsins.

E. Kærunefnd endurvakin Grunnurinn að því nefiidarstarfi sem þetta frumvarp er sagt byggt á var að skýra betur hlutverkaskiptingu lögreglu og eftirlitsaðila.

SFF telja mikilvægt að hlutverk þessara aðila séu 5 skýr.
Hins vegar er mjög mikilvægt að ef auknar heimildir til íþyngjandi ákvarðana eru færðar á stjómvaldsaðila, sé samhliða tryggt eðlilegt jafiiræði með því að veita þeim aðilum sem íþyngjandi ákvarðanir geta bitnað á möguleika á að leita réttar síns á stjómsýslustigi.

Ljóst er að með frumvarpinu er verið að veita Fjármálaeftirlitinu stórkostlega auknar heimildir til að leggja sektir á einstaklinga og lögaðila á fj ármálamarkaði.

Refsingar em einnig þyngdar mjög.


Þegar litið er til þess að um stjómsýsluviðurlög er að ræða þar sem rannsóknaraðili situr einnig í dómarasæti og ekki er lengur unnt að skjóta málum til kærunefhdar verður að telja að með frumvarpinu sé réttarvemd nánast algerlega fyrir borð borin.

Rétt er að fjalla hér sérstaklega um niðurfellingu ákvæða um kærunefiid sem samþykkt var á Alþingi síðastliðið vor.
Ástæða þess að ráðuneyti og Fjármálaeftirlit lögðu fram það frumvarp var sú að samkvæmt greinargerð vom þessir aðilar ósáttir við niðurstöðu í ákveðnu ágreiningsmáli sem fyrir nefiidina hafði komið, en niðurstaða þess var Fjármálaeftirlitinu í óhag.

Gerðar vom breytingar á þeim lagaákvæðum sem um var deilt í málinu en það þótti ekki nægilegt heldur var nefiidin einnig felld niður.
Ráðuneytið sjálft skipaði nefiidina og hefði væntanlega getað skipt um nefiidarmenn ef þeir fyrri höfðu ekki næga þekkingu til að leiða mál til lykta í samræmi við gildandi lög.

Einnig hefði verið ásættanlegur kostur að heimila Fjármálaeftirlitinu málskot til dómstóla i slíkum málum.
Hætt er við að sektarákvörðunum fjölgi stórkostlega verði þetta frumvarp að lögum og jafiivel í þeim mæli að eðlilegt teljist að aðilar á markaði beri á bákinu einhvem fjölda viðurlagaákvarðana sem þeir hafa sætt fyrir smávægilegar sakir.

Hætta er á að vamaðaráhrif geti minnkað við slíkt og breytingin þar með haft lítil sem engin áhrif á íslenskum markaði.
Slík viðurlög geta hins vegar haft mikil áhrif á þau fjármálafyrirtæki sem em orðin eða að verða alþjóðleg í sinni starfsemi og þurfa að gera mörgum aðilum, s.s. eftirlitsaðilum í öðrum löndum eða lánveitendum sínum, grein fyrir slíkum tilvikum og skýra þau út.

Hafa frumvarpshöfundar spurt sig hvaða áhrif slíkt getur haft á áreiðanleika íslensks fjármálamarkaðar í augum erlendra aðila?

SFF telja mikilvægt að framangreind kærunefiid verði endurvakin samhliða þeim breytingum sem frumvarpið ráðgerir.
F. Samanburður við önnur lönd Ekki er að finna í frumvarpinu umfjöllun um að verið sé að fara sambærilega leið í þessum málum og gert er í þeim löndum sem ísland ber sig helst saman við, s.s. hin Norðurlöndin eða Bretlandi.

SFF leggja til að það verði gert áður en frumvarpið verður lögfest.

G. Sending mála milli Fjármálaeftirlitsins og lögreglu 6.

gr., sbr.

10.

gr., sbr.

11.

gr., sbr.

13. gr.

sbr.

17.

gr., sbr.

19.

gr., sbr.

21. gr.

frumvarpsins er varða 78. gr.

c. 1. nr.

22/2003, 112. gr.


d. 1. nr.

161/2002, 48. gr.

1. nr.

34/1998, 34. gr.

f. 1. nr.

131/1997, 70. gr.

d. 1. nr.

30/2003, 99. gr.

f. 1. nr.

60/1994, og 62. gr.

f. 1. nr.

32/2005, gera ráð fyrir því að Fjármálaeftirlitinu sé heimilt að kæra til lögreglu brot gegn viðkomandi lögum.
Ennfremur kemur fram að telji ákærandi að ekki séu efiii til málshöfðunar vegna ætlaðrar refsiverðrar háttsemi sem jafiiframt varðar stjómsýsluviðurlögum getur ákærandi endursent málið til Fjármálaeftirlitsins til meðferðar og ákvörðunar.

6 Sú spuming vaknar hvað gerist ef lögregla endursendir mál sem Fjármálaeftirlitið hefur áður sent lögreglu, þar sem lögreglan telur ekki um alvarlegt brot að ræða.
Væntanlega myndi Fjármálaeftirlitið þá hneygjast til að leggja á hæstu viðurlög sem það hefur heimild til, þar sem það mat brotið upphaflega það alvarlegt að það yrði sent til lögreglu.

SFF telja að útfærslan verði að vera þannig að eftir að Fjármálaeftirlitið hefiir sent mál frá sér til lögreglu verði það ekki aftur endursent til Fjármálaeftirlitsins.
H. Lokaorð SFF styðja heilshugar skýrari verkaskiptingu milli lögreglu og eftirlitsaðila, í samræmi við upphaflegan tilgang vinnu þeirrar nefiidar sem þetta frumvarp og frumvarp til breytingar á samkeppnislögum eru sprottin af.

Hins vegar virðast menn eitthvað hafa farið fram úr sér í þeirri vinnu, sem leiddi til framlagningar risabandorms um hert viðurlög við brotum á fj ármálamarkaðslöggj öf, án þess að nægilega væri gaumgæft að eðlilegu samhengi hlutanna.
í ljósi þess að frumvarpið ráðgerir að stóraukin völd verði færð til Fjármálaeftirlitsins, verður heldur ekki hjá því komist að endurvekja samhliða kærunefiid gagnvart FME, sem lögð var af með breytingum á lögum um opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi síðastliðið vor (556. mál - 132. löggjafarþing), til að eðlileg réttaröryggissjónarmið á stjómsýslustigi geti talist eiga við á íslandi.

Virðingarfyllst, Guðjón Rúnarsson, framkvæmdastj óri 7 Alþingi .

Erindi nr.

Þ /33/í&2{> komudagur Ko.2.


15. febrúar 2007 SI-32278 Nefiidasvið Alþingis Austurstræti 8-10 150 Reykjavík Með bréfi dags.

1. febrúar 2007 óskaði efnahags- og viðskiptanefnd Alþingis eftir umsögn Seðlabanka íslands um frumvarp til laga um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði, 523. mál, viðurlög við efnahagsbrotum.

í athugasemdum við frumvarpið kemur m.a.


fram að það sé samið með hliðsjón af niðurstöðum nefhdar forsætisráðherra um viðurlög við efnahagsbrotum sem lauk störfum 12. október 2006.

Nefndin hafi m.a.

lagt til að gerðar yrðu breytingar á viðurlagaákvæðum laga á fjármála- markaði, þ.e.

laga „sem Fjármálaeftirlitið hefur eftirlit með“.


Seðlabanki íslands gerir ekki athugasemd við frumvarpið, telur að líklegar til þess að efla breytingamar sem trúverðugleika og skilvirkni eftirlits með lögum á fjármálamarkaði og styður samþykkt þess.
í því felast séu Virðingarfyllst SEÐLABANKI ÍSLANDS Davíð Oddsson formaður bankastjómar Eiríkur Guðnason bankastjóri ■ 1 5 0 R E Y K J A V Í K S I M I : 5 6 9 9 6 0 0 • N E T F A N G : s e d 1 a b a n k i @ s e d 1 a b a n k i .

i s • B R É F A S Í M I : 5 6 9 9 6 0 5 S t o f n a ð 1 9 1 7 E rii~ ~.... - /02S komudagur 2.
V IÐSKIPTARÁÐ ÍS LA N D S IC E LA N D C H A M B E R □ F C O M M E R C E Nefndasvið Alþingis Efnahags- og viðskiptanefnd b/t Selma Hafliðadóttur, nefndarritara Austurstræti 8 - 1 0 150 Reykjavík Reykjavík, 15. febrúar 2007.

Efni: Frumvarp fiármálam arkaði (523. máH til laaa um brevtinaar á laaaákvæðum um viðurlöa við brotum á Viðskiptaráð þakkar nefndinni fyrir það tækifæri að fá að veita umsögn um ofangreint frumvarp sem er ætlað að herða viðuriög við efnahagsbrotum.
Með lögunum eru bæði refsingar hertar auk þess sem fleiri brot gegn lögunum eru gerð refsiverð.

í greinargerð eru rökin fy rir þessum breytingum fyrst og frem st sagðar vera alvarleiki brotanna.

Ekki er útskýrt af hverju brot þau er lögin varðar te ljist alvarlegri nú en þegar lögin voru sett.

Ekki eru nefndir neinir dómar þar sem núverandi refsirammi var nýttu r til hins ýtrasta.
í Ijósi þess hve íþyngjandi refsingar eru, verður að gera þá kröfu að harðari refsingar séu ekki lagðar á með lögum nema að vel yfirlögðu ráði og að þörf sé sannanlega á því.

Ekki verður talið að sýnt sé fram á það í greinargerðinni.

Viðskiptaráð leggur því til að frumvarpið nái ekki fram að ganga.

Virðingarfyllst, Kringlan 7 • 1 0 3 Reykjavík • sím i/tel.

+ 3 5 4 5 1 0 7 1 0 0 • fa x + 3 5 4 5 B S 6 5 6 4 • info®vi.is • w w w .vi.is Alþingi .

Erindi nr.

Þ 133/ISW komudagur <o 3.
Qcol' Iðnaðar- og viðskiptaráðuneyti M i n n i s b l a ð Efnahags- og viðskiptanefnd Alþingis Viðskiptaráðuneytið 06.03.2007 IVR07010039 51.020 Viðbrögð viðskiptaráðuneytis vegna spuminga þingmanna um 523. mál, frumvarp til laga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlög við brotiun á fjármálamarkaði Viðtakandi: Sendandi: Dagsetning: Málsnúmer: BréfalykiU: Efni: Meðfylgjandi eru viðbrögð viðskiptaráðuneytis vegna spuminga þingmanna á nefiidarfundi efiiahags- og viðskiptanefiidar Alþingis hinn 5. mars sl.
um frumvarp til laga um breytingar á lagaákvæðum um viðurlög við brotum á fjármálamarkaði, 523. mál.

Skýrleikí ákvæða.

í máli fulltrúa SFF og OMX kom fram að þessir aðilar telja sum ákvæði laga á fjármálamarkaði fela í sér óljósar skyldur og að þau geti því ekki talist vel fallin til að vera refsiákvæði.
Ráðuneytið getur ekki tekið undir þetta, enda var við samningu frumvarpsins farið vandlega yfir þau ákvæði sem lagt er til að varði stjómvaldssektum og/eða refsingum með tilliti til reglna um skýrleika refsiheimilda.

Flestar athugasemdir SFF um skýrleika lúta að 4.

- 16. gr.

í II.

kafla laga um verðbréfaviðskipti, en þar er fjallað um réttindi og skyldur fjármálafyrirtækja sem hafa heimild til verðbréfaviðskipta.
í frumvarpinu er lagt til að Fjármálaeftirlitið geti lagt stjómvaldssektir á aðila sem bijóta gróflega eða ítrekað gegn ákvæðunum, en samkvæmt 2. mgr.

75. gr.

gildandi laga varðar það sektum að brjóta gróflega og ítrekað gegn þessum ákvæðum.

í frumvarpinu er því lagt til að umrædd brot varði stjómvaldssektum í stað refsingar.

í frumvarpinu felst því ekki að verið sé að leggja til viðurlagaheimild þar sem engin slík hefur verið til staðar.
Einnig má benda á að það er grundvallar lögskýringarregla að vafi um skýrleika refsiheimilda skal metinn sökunaut í hag.

Á þessi regla við um lög á fjármálamarkaði eins og aðra löggjöf.

Það myndi fela í sér brot á þessari grundvallarreglu ef beitt væri viðurlögum, hvort sem væri stjómvaldssekt eða fésekt í refsimáli, vegna brots á ákvæði sem væri svo óljóst að einstaklingar og lögaðilar ættu ekki raunhæfa möguleika á því að haga athöfnum sínum með þeim hætti að kröfur laganna væru uppfylltar.
S F F bendir á að einkaréttarleg úrræði séu fyrir hendi og að fjá r m á la fy r ir tæ k i bijóti ekki lög þar sem að það hafí í för með sér hættu á slæmu orðspori.

Þessar röksemdir eiga við um fjölmarga aðra starfsemi en fjármálastarfsemi.

Engu að síður hefur þótt eðlilegt að setja löggjöf um slíka starfsemi og kveða á um viðurlög við brotum, enda eru einkaréttarleg úrræði ekki alltaf talin fullnægjandi.
Þannig þurfa viðskiptavinir að vita af broti til þess að geta sótt rétt sinn, en í mörgum tilvikum geta brot átt sér stað án þess að viðskiptavinur komist nokkum tímann að því.

Jafhframt er ekki fullnægjandi að sýnt sé fram á brot, heldur þarf einnig að sýna fram á tjón af brotinu eigi bótaréttur að stofiiast.

Loks þarf viðkomandi að hafa fjárhagslega burði til málareksturs.
Það er því langur vegur frá að einkaréttarleg úrræði séu fullnægjandi, enda hefur löggjafinn metið það svo að rétt sé að kveða á um refsiviðurlög við þeim brotum sem SFF telur að ættu einungis að geta leitt til einkaréttarlegra „viðurlaga”.

Gagnrýni á sektarfjárhæðir.

Fram hefiir komið gagnrýni á sektarfjárhæðir fiumvarpsins.

Bæði frá SFF sem telur ljárhæðimar of háar og frá Fjármálaeftirlitinu sem telur fjárhæðimar of lágar.
í frumvarpinu er lagt til að sektir sem lagðar eru á einstaklinga geti numið frá 10 þúsund krónum til 20 milljóna króna, en að sektir sem lagðar eru á lögaðila verði hærri og geti numið frá 50 þúsund krónum til 50 milljóna króna.

Þegar fjallað er um sektarfjárhæðimar er rétt að hafa í huga að hámarkssektum samkvæmt ákvæðinu verður ekki beitt nema sem viðurlögum við allra alvarlegustu brotunum sem Fjármálaeftirlitið leggur stjómvaldssektir við.
Þá felur frumvarpið í sér að í þeim tilvikum þar sem brot varða bæði stjómvaldssektum og refsiviðurlögum beri Fjármálaeftirlitínu að kæra öll meiri háttar brot á lögunum sem varða refsingum til lögreglu, en brot teljast meiri háttar í skilningi ákvæðisins ef þau lúta að verulegum fjárhæðum, ef verknaður er framinn með sérstaklega vítaverðvim hætti eða við aðstæður sem auka mjög á saknæmi brots.
Þá mun verða höfð hliðsjón af heimildum Fjármálaeftirlitsins til að leggja á stjómvaldssektir við afinörkun á því hvaða brot teljist meiri háttar.

Þau fjárhæðar mörk sem lögð eru til í frumvarpinu eru mun hærri en samkvæmt gildandi lögum um verðbréfaviðskipti, en það eru einu lögin á fjármálamarkaði sem heimila álagningu stjómvaldssekta nú.
Þegar fjallað er um sektarfjárhæðir gildandi laga verður að hafa í huga að heimild til beitingar stjómvaldssektum er afar takmörkuð og aðeins heimil gagnvart einfoldum formbrotum.

í ljósi þeirra breytinga sem lagðar eru til í frumvarpinu á heimildum Fjármálaeftirlitsins til að beita stjómvaldssektum vegna brota á lögum á fjármálamarkaði er ljóst að ekki er unnt að miða við fjárhæðarmörk gildandi laga.

Við mat á hæfilegum hámarkssektum verður einnig að hafa í huga umfang viðskipta á fjármálamarkaði.
Fjárhæðir í viðskiptum á fjármálamarkaði eru gríðarlegar dag hvem.

Hagnaður af einum viðskiptum getur numið margfaldri þeirri fjárhæð sem gert er ráð fyrir að stjómvaldssektir geti hæst numið samkvæmt frumvarpinu.

Eigi sú grundvallarbreyting að færa viðurlagakerfið úr refsivörslufarvegi i stjómsýslufarveg að ná fram að ganga er nauðsynlegt að stjómvaldssektir verði raunhæft úrræði.

í því felst að gæta verður samræmis við refsivörslukerfið þegar fjárhæðarmörk eru ákveðin.
Mörk stjómvaldssekta verða að vera nægilega há til þess að þær geti falið i sér viðunandi viðurlög.

Annars er hætta á því að Fjármálaeftirlitið verði í þeirri aðstöðu að þurfa að senda mikinn meiri hluta mála í lögreglumeðferð, þar sem sektarmörk í heimildum Fjármálaeftirlitsins eru ekki fullnægjandi.

lægri sem fjárhæðarmörkin eru því fleiri mál verður nauðsynlegt að senda í Þvi lögreglumeðferð.

Einnig er til þess að líta að engin fjárhæðarmörk eru til staðar í sektarheimildum í refsimáli.
Fjárhæðarmörk stjórnvaldssekta vegna ásetnings og gáleysisbrota.

SFF gerir athugasemd við að sömu fjárhæðarmörk gildi fyrir ásetnings og gáleysisbrot og telja samtökin það óeðlilegt.

I þessu sambandi bendir ráðuneytið á að alvarleiki er sá þáttur sem mestu ræður við ákvörðun um fjárhæð sektar.

Saknæmisstig vegur augljóslega mjög þungt í því mati.

Því er ljóst að sektir fyrir gáleysisbrot verða alltaf mun lægri en fyrir ásetningsbrot.

Innleiðing MiFID tilskipunarinnar.


A fundi efnahags- og viðskiptanefiidar kom fram sú spuming hvort að rétt sé að bíða með breytingu viðurlagaákvæða á flármálamarkaði vegna innleiðingar á MiFID tilskipxminni (e. Markets in Financial Instruments Directive).
Vinna við undirbúning innleiðingar MiFID tilskipunarinnar hefur staðið yfir í ráðuneytinu í á þriðja ár og liggja nú fyrir í ráðuneytinu frmnvörp þar sem gerðar eru tillögur um nauðsynlegar breytingar á löggjöf á fjármálamarkaði vegna innleiðingar tilskipunarinnar.

Ráðuneytið telur ekki sérstaka ástæðu til að fresta afgreiðslu þessa frumvarps þar til fjallað verður um frumvörp þau sem ætlað er að innleiða MiFID tilskipunina.
Hægðarleikur er að taka tillit til hins nýja viðurlagakerfis við innleiðingu tilskipunarinnar.

Lög á fjármálamarkaði hafa verið í sífelldri endurskoðun síðast liðin ár og horfur eru á að svo verði áfram.

Það er því erfitt að segja að einn tími sé betri en annar til breytinga á viðurlagakerfi á fjármálamarkaði.

Þá ber að líta til þess að MiFID tilskipunin tekur aðeins til þriggja af þeim lagabálkum sem fhxmvarp þetta tekur til.

Hvaða viðmið eru í Evrópu varðandi fjárhæð sekta?


Á fundi nefiidarinnar kom fiam spuming um það hvaða viðmið eru í Evróputilskipunum um fjárhæð sekta.

í tilskipunum Evrópusambandsins á fjármálamarkaði er ekki kveðið á um að stjómvaldssektir skuli nema ákveðnum fjárhæðum.

Þar er einungis kveðið á um skyldu til að eftirlitsaðilar geti beitt fullnægjandi stjómsýsluviðurlögum vegna brota á ákvæðum tilskipananna, en þar falla m.a.

stjómvaldssektir undir.


I meðfylgjandi skjali er yfirlit yfir fjárhæðir stjómvaldssekta vegna brota á lögum á ij ármálamarkaði í nokkrum Evrópviríkjum.

Samspil efnahagsbrotadeildar saksóknara og Fjármálaeftirlitsins.

í frumvarpinu er lagt til að lögfest verði ákvæði um verklag við rannsókn mála þar sem meint brot varða bæði stjómvaldssektum og refsiviðurlögum og um samskipti milli Fjármálaeftirlitsins og lögreglu og ákæruvalds.
Miða breytingamar að því að samhæfa hið almenna viðurlagakerfi og viðurlagakerfi eftirlitsstofiiana í þeim tilvikum þar sem refsing og stjómsýsluviðurlög eru bæði lögbundin sem viðurlög við broti, þannig að ekki komi til þess að málið verði rannsakað á sama tíma bæði hjá eftirlitsstj ómvaldi og lögreglu.

Gert er ráð fyrir að brot gegn lögunum sæti aðeins opinberri rannsókn að undangenginni kæru Fjármálaeftirlits til lögreglu.
E f meint brot varða bæði stjómvaldssektum og refsingu lokið með skuli kært metur Fjármálaeftirlitið hvort mál stjómvaldsákvörðun hjá stofiiuninni.

Þykir eðlilegt að það falli í hlut stjómvalds að meta hvort ljúka beri máli með stjómsýsluviðurlögum eða kæra það til lögreglu.

Aldrei kemur til þess að refsað verði fyrir sama brot bæði með stjómvaldssekt og refsingu.
lögreglu eða því til Viðmið um það hvenær Fjármálaeftirlitinu beri að kæra mál til lögreglu miðast við að stofhuninni beri að kæra öll meiri háttar brot á lögunum sem varða refsingum til lögreglu.

Brot teljast meiri háttar í skilningi ákvæðisins ef þau lúta að verulegum ijárhæðum, ef verknaður er framinn með sérstaklega vítaverðum hætti eða við aðstæður sem auka mjög á saknæmi brots.

í frumvarpinu er jafnframt lagt til að Fjármálaeftirlitinu verði heimilað að ljúka málum með sátt.
í gildandi lögum er ekki mælt fyrir heimildir til að ljúka málum með sátt, en það hefur verið talið heimilt á grundvelli stjómsýslulaga.

Til að unnt sé að ljúka máli með sátt verður samþykki málsaðila að liggja fyrir.

Sáttir eru því ekki einhliða ákvarðanir stjómvalds, heldur koma málsaðilar einnig að þeim og eru þær bindandi fyrir aðila þegar hann hefur samþykkt sáttina og staðfest efiii hennar með undirskrift sinni.
Fjármálaeftirlitinu er ekki heimilt að ljúka máli með sátt ef um að ræða meiri háttar brot sem refsiviðurlög liggja við.

Fjármálaeftirlitið hafi heimild en ekki skyldu til álagningar stjórnvaldssekta.

Upphaflega var gert ráð fyrir að kveðið yrði á um það í frumvarpinu að Fjármálaeftirlitinu bæri skylda til að leggja stjómvaldssektir á aðila sem gerðust brotlegir gegn nánar tilgreindum ákvæðum.
Ætlunin var svo að Fjármálaeftirlitinu væri heimilt að víkja frá þessari skyldu ef sérstakar aðstæður væru fyrir hendi, en sambærilegur háttur er hafður á í samkeppnislögum.
Miklar athugasemdir komu firam við þessa tilhögun og var horfið frá því að kveða á um skyldu til álagningar stjómvaldssekta til að skaða ekki samskipti fjármálafyrirtækja og Fjármálaeftirlits, en það er grundvallaratriði að markaðsaðilar og Fjármálaeftirlitið geti átt opin og hreinskiptin samskipti með það að leiðarljósi að afstaða Fjármálaeftirlits til skýringar á einstökum lagaákvæðum verði skýr og taki tillit til þeirrar starfsemi sem lagaákvæðin eiga við um og markaðsaðilar hagi sér í samræmi við það án þess að Fjármálaeftirliti verði skylt að leggja á sektir verði stofnunin vör við brotalöm í framkvæmd.
Það verður því háð mati Fjármálaeftirlitsins i hvert sinn hvort að ástæða er til að leggja stjómvaldssektir á aðila vegna brots.

Er það fyrirkomulag óbreytt frá gildandi ákvæðum um álagningu stjómvaldssekta í lögum um verðbréfaviðskipti.

Sambærileg meðferð sambærilegra mála - hvernig er hún tryggð?

Á fundi efhahags- og viðskiptanefndar kom fram spuming um það hvemig unnt væri að tryggja á sambærileg mál fengju sambærilega meðferð hjá Fjármálaeftirlitinu.
Ákvæði stjómsýslulaga gilda um störf Fjármálaeftirlitsins og því er ljóst að stofriuninni ber í öllum störfum sínum að hafa jafiiræðisreglu stjómsýslulaga í heiðri.

Þá er kveðið á um það í frumvarpinu að Fjármálaeftirlitið skuli gæta samræmis við úrlausn sambærilegra mála.

Réttur tii að fella ekki á sig sök.

Á firndi nefhdarinnar komu fram spumingar um rétt einstaklinga til að fella ekki á sig sök við rannsókn á stjómsýslustigi.
Kemur fram í umsögn Fjármálaeftirlitsins að stofiiunin telji útfærslu þagnarréttarins of víðtæka í frumvarpinu þar sem að hann nái til afhendingar gagna.

í frumvarpinu er tekið mið af Mannréttindasáttmála Evrópu og lagt til að réttur manna til að fella ekki á sig sök nái til þess að mönnum sem liggja undir grun um lögbrot verði óskylt að svara spumingum og afhenda gögn eða muni nema hægt sé að útiloka að það geti haft þýðingu fyrir ákvörðun um brot hans.
Mannréttindadómstóll Evrópu hefur í dómum sínum talið að það sé þáttur í réttlátri málsmeðferð skv.

6. gr.

mannréttindasáttmála Evrópu að þeim sem sakaður er um refsiverða háttsemi í skilningi þess ákvæðis sé óskylt að tjá sig eða láta í té upplýsingar sem leitt geta til sakfellingar hans.
Þar sem ákvæði sáttmálans hafa verið lögtekin hér á landi gildir rétturinn til að fella ekki á sig sök hér við meðferð stjómsýslumála komi til greina að leggja stjómsýsluviðurlög á sem teljist viðurlög við „refsiverðu broti“ i skilningi 1. mgr.

6. gr.

sáttmálans.

Til þess að stuðla að því að rétturinn til að fella ekki á sig sök sé betur virtur i fiamkvæmd er talið æskilegt að inntak hans verði lögfest með skýrum hætti.
Á meðan ekki er í stjómsýslulögum almennt ákvæði um rétt einstaklings til að fella ekki sök á sjálfan sig við rannsókn á stjómsýslustigi, þykir æskilegt að inntak réttarins verði lögfest i sérlögum á sviði fjármálamarkaðar, þar sem stjómsýsluviðurlög, sem talist geta viðurlög við „refsiverðu broti“ í skilningi 1. mgr.

6. gr.

mannréttindasáttmála Evrópu, liggja við brotum á lögunum.

í frumvarpinu er lagt til að slíkt ákvæði verði sett í öll lög á sviði fjármálamarkaðar.
Nefiid um viðurlög við efiiahagsbrotum óskaði eftir álitsgerð frá Björgu Thorarensen prófessor og Ásgerði Ragnarsdóttur lögfræðingi um rétt manna til að fella ekki á sig sök á dómaframkvæmdar stjómsýslustigi.

Mannréttindadómstóls Evrópu frá síðustu árum um túlkun 6. gr.

mannréttindasáttmála Evrópu, sbr.

lög nr.

62/1994, sem fjallar um réttláta málsmeðferð fyrir dómi.
í álitsgerðinni er álitsgerðinni sérstaklega litið var til í á blaðsíðu 140 vitnað til tveggja dóma Mannréttindadómstóls Evrópu, Funke gegn Frakklandi og J.B. gegn Sviss , þar sem kemur fram að það fari gegn 1. mgr.

6. gr.

Mannréttindasáttmálans að krefjast þess að aðili sem liggur undir grun um að hafa framið lögbrot afhendi gögn sem haft geta þýðingu fyrir ákvörðun um brot hans.
Því telur ráðuneytið að ákvæðið eigi að ná bæði til rétts aðila sem grunaður er um lögbrot til að neita að svara spumingum og afhenda gögn eða muni.

Iðnaðar- og viðskiptaráðuneyti M i n n i s b l a ð Efnahags- og viðskiptanefnd Alþingis Viðskiptaráðuneytið 06.03.2007 IVR07010039 51.020 Yfírlit yfir sektarheimildir vegna brota á fjármálalöggjöf í ýmsum ríkjum Evrópu STJÓRNVALDSSEKTIR Frá €2,500 til €2,5 milljónir evra.

Ef ávinningur af broti þá hækka mörkin upp í tvöfaldan ávinning.
Sektir við ítrekun geta numið þreföldum ávinningi.

Ekkert hámark á stjómvaldssektum.

Einstaklingar frá €100 til €10,000 Lögaðilar frá €500 til €200,000 Fjárhæð ræðst af eðli brots og brotlegs aðila.

Einstaklingar: Allt að €300,000 eða fimmfaldur ávinningur brots ef um fagleg mistök er að ræða.

Allt að €1,500,000 eða tífaldur ávinningur fyrir markaðsmisnotkun.

Lögaðilar.

Allt að €1,500,000 eða tífaldur ávinningur.

Á milli €3,000 and €2,000,000.

Efri mörkin geta þrefaldast við ítrekun.


Gríska eftirlitið getur einnig sektað fyrir torveldun rannsóknar með sektum á bilinu €3,000 til €500,000.

Sektir allt að € 96 þús.

Sektir allt að €2,5 milljónir evra.

Viðtakandi; Sendaodi: Dagsetmng: Málsnúmer: Bréfalvkill: ífni: LAND Belgía Bretland Finnland Frakkland G rikkland Holland írland Ítalía Lúxemborg Pólland Portúgal Spánn Tékkland Ungverjaland €100 þús.

til 45 milljónir evra eða tífaldur ávinningur vegna innherjasvika.

Sekt á bilinu €100 þús.


til €75 milljónir evra eða vegna markaðsmisnotkunar.

ávinningur tífaldur €125 - €125 þús.

fyrir einstaklinga.

€125 - €25 þús., fyrir lögaðila.

Sekt allt að €260 þús.

Sektir á bilinu 2.500 - 2,5 milliónir evra.

Sektir geta numið ávinningi af broti og allt að fimmföldum ávinningi af broti.

Ef enginn ávinningur þá allt að 5% af eigin fé hins brotlega; 5% af fénu sem notað var við brotið hvort sem er eigið fé eða lánsfé eða €300 þús.

evrur.
evrur.

€600,000 Sektir á bilinu €400 fjórfaldur ávinningur af broti.

til €400,000 eða Þýskaland Allt að 1 milljón evra.

Gengi Evm - 89 kr.